I’m ready to introduce new constitution: PM tells TNA

September 17th, 2019

Kelum Bandara Courtesy The Daily Mirror

Prime Minister Ranil Wickremesinghe told the parliamentary group of the Tamil National Alliance (TNA) yesterday that he was ready to introduce a new constitution within an year based on the consensus reached at the Constitutional Assembly (CA).

Flanked by Health Minister Rajitha Senaratne, the Prime Minister called for a special meeting with the TNA MPs in the parliamentary complex in view of the presidential election.

After the meeting, TNA MP M.A. Sumanthiran told Daily Mirror that his party made significant compromises on its position to reach consensus on constitution-making. He said the TNA would also agree to forge ahead based on a consensus reached to evolve a new constitution.

Mr. Sumanthiran said the TNA informed the Prime Minister that it was left to the United National Party (UNP) to sort out its internal differences as far as its presidential candidate was concerned and that theTNA would not be party it.

He said there seemed to be three presidential hopefuls in the UNP and his party would decide on whom to support only after holding talks with all those in the fray including those from other parties. 

Late Mr. D.J. Wimalasurendra Eng, Sept. 17th, 67th death anniversary

September 17th, 2019

Mahinda Karunaratne

It is my humble pride to write this mote of gratitude in memory to late Mr. D.J. Wimalasurendra the Eng., the founder father of Hydro Electricity in Ceylon. 

Devapura Jayasena Wimalasurendra born 17 September 1874 (In Galwadugoda, Galle) – died 10 August 1953 with an unparalleled and invaluable service rendered to the Country and Nation which is in bleak memory now, but it is of my duty-bound to remember being a great-grandchild of the Vishwakula clan of which Late Mr. Wimalasurendra belongs is from Southern sect while I am of the Upcountry sect.

Those were the days the County under the Colonial rule that only the Colombo and few other major cities and places important to Colonials were powered by Diesel generating sets and that had been no electricity around the country.

It was my great-great-grandfather who immensely had thoughts and rendered and sacrificed his academic and ancestral talents to create the marvelous work of Laxapana hydropower station which is also known as Wimalasurendra hydropower station situated near Maskeliya.

Like any other such sons of the Hela nation, he too had several barriers to pass through with many obstacles of saboteurs and enemies that did not like him doing his endeavor, however according to family chronicles that he even had to contest the Ratnapura electorate and enter to the Parliament in order to get his project approved by the then govt.

The commendable initiative he had taken was so much excellent even the colonial rulers did not think about, thus Late Mr. Wimalasurendra deserves the same position of Michal Faraday of England and Thomas Edison of America.

The Nation is indebted timelessly to Late Mr. Wimalasurendra for lighting up the nation.

සජිත් බෞද්ධයෙක් නෙවෙයි – IRAJ

September 17th, 2019

Red Cats

සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා බෞද්ධයෙක් නොවන බවට තමන්ට උදාහරණ ඇති බවට ඉරාජ් වීරරත්න පවසනවා.

MATHINTA- IRAJ |මැතින්ටා රන්ජන්ගේ Web එක Hack කරාද? Mathinta

September 17th, 2019

Presidential Election: Will contest only with pro-abolition forces: Karu

September 17th, 2019

Yohan Perera and Ajith Siriwardana Courtesy The Daily Mirror

Speaker Karu Jayasuriya said today he would consider contesting the forthcoming presidential election only with the political forces which had since 1995 had consistently stood for the abolishing of the executive presidency.

He said he would also do so together with those who stood for democratic reforms introduced by the 17th Amendment and further strengthened by the 19the Amendment to the Constitution.

Issuing a statement the Speaker said there were many who had requested him to contest for the presidency. Some met me personally and made the request, some others did it over the phone and a few others made the request at news conferences,” he said.

The Speaker said the main objective that was highlighted by them was that the country needs a trusted leadership to safeguard democracy and overcome the current political confusion and establish a civilized society.

He said if he decided to contest the presidential election, it would merely be for a limited period with the intention of laying the foundation for an economically and morally strong country with democratic values.

The Speaker said he would contest only if he received the blessings of the UNP and its allies and within the party’s constitutional framework. 

Anusha Palpita responds to President’s accusations on Lotus Tower corruption

September 17th, 2019

Courtesy Adaderana

ජනපතිවරණයට ඉදිරිපත්වීම ගැන කරූ ජයසූරියගෙන් නිවේදනයක්

September 17th, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කිරීම මුඛ්‍ය අරමුණ කරගත් දේශපාලන බලවේග සමඟ එක්ව පමණක් ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වන ලෙස ලැබී ඇති ඉල්ලීම් පිළිබඳ සළකා බැලිය හැකි බව කථානායක කරූ ජයසූරිය ප්‍රකාශ කළා.

නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් කථානායකවරයා සඳහන් කළේ පාර්ශවයන් රැසක් ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වන ලෙස තමන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින බවයි.     

මේ අතර, එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායක අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ සහ දෙමළ ජාතික සන්ධානය අතර, සාකච්ඡාවක් අද පස්වරුවේ පාර්ලිමේන්තු සංකීර්ණයේදී පැවැත්වුණා.

මෙම සාකච්ඡාවට එක්සත් ජාතික පෙරමුණ නියෝජනය කරමින් අමාත්‍ය රාජිත සේනාරත්න එක්වූ අතර, දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ මන්ත්‍රීවරුන් 14 දෙනාම සහභාගිවී තිබෙනවා

අතුරුදහන් කෝටි 200ට ජනපති වගකිව යුතුයි..- නෙළුම් කුළුණට මුල්ගල් තැබූ බැසිල් හෙලි කරයි..

September 17th, 2019

 lanka C news

අතුරුදහන් කෝටි 200ට ජනපති වගකිව යුතුයි..- නෙළුම් කුළුණට මුල්ගල් තැබූ බැසිල් හෙලි කරයි..

කොළඹ නෙළුම් කුළුණ ඉදිකිරීම් ආරම්භ කිරීම දී රුපියල් කෝටි 200ක් ලබාදුන් අත්තිකාරම් මුදලක් අතුරුදහන් වී ඇති බවත් එය ලබාගත් සමාගම ද අතුරුදහන් වී ඇති බව ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විසින් කළ ප්‍රකාශයට පැවති රජයේ ප්‍රබලයින් අදහස් පල කරයි.

එවකට පැවැති රජයේ ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍යවරයා ද වන නෙලුම් කුලුනට මුල්ගල තැබූ හිටපු ඇමැති බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා සඳහන් කරන්නේ එවන් මුදලක් අතුරුදහන් වූයේ නම් ඒ ගැන සොයා නොබැලූ චෝදනාව එල්ල කරන පුද්ගලයාද ඊට වගකිය යුතු බවයි.

එවන් මුදලක් අතුරුදහන් වූයේ නම් අදාළ අංශ වෙත පැමිණිලි කර පරීක්ෂණ කළ යුතු බවද බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා සඳහන් කළේය.

එවකට විදුලි සංදේශ නියාමන සභාවේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් අනූෂ පැල්පිට මහතා අද මාධ්‍ය හමුවක් අමතමින් කියා සිටියේ එහිදී කිසිදු මූල්‍ය වංචාවක් සිදු නොවූ බවයි.

අදාළ බිලියන 2 ක මුදල ගෙවන ලද සමාගමමේ ගිණුමටම වත්මන් රජය යටතේ ගෙවන ලද අවසන් වාරිකයද ගෙවා ඇති බව ඔහු සදහන් කලේය.

ජනාධිපතිවරයා පැවසූ සමාගමට මුදල් සියල්ල ගෙවා නැති බවත් සියළුම වාරික ගෙවා ඇත්තේ ඒකාබද්ධ සමාගමක ගිණුමකට බවත් ඔහු කියා සිටියේය.

ජනාධිපතිවරයාට කිසිවකු හෝ අසත්‍ය තොරතුරු මත මේ බව මෙම මෙම චෝදනා එල්ල කළ බවද කී ඔහු විදුලි සංදේශ නියාමන සභාව මේ සම්බන්ධයෙන් පැහැදිලි කිරීමක් කළ යුතු බවද සදහන් කලේය.

නෙළුම් කුළුණට ගෙවූ කෝටි 200 චීන EXIM බැංකු වවුචර මෙන්න..

September 17th, 2019

Anusha Pelpita FB

කොළඹ නෙළුම් කුළුණ ඉදිකිරීමේ එහි අත්තිකාරම් ලෙස ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 15.64 ක මුදලක් ඉදිකිරීම් සමාගමට ගෙවීම සම්බන්ධයෙන් චීනයේ එක්සිම් බැංකුව විසින් නිකුත් කරන ලද ලේඛණයක් එවකට විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිෂන් සභාවේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් අනූෂ පැල්පිට මහතා ප්‍රසිද්ධියට පත්කර ඇත.

ඔහු විසින් සිය ෆේස්බුක් පිටුවේ එය ප‍්‍රසිද්ධ කරමින් මෙසේ සටහනක්ද තබා තිබේ.

හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ උපදෙස් පරිදි නෙලූම් කුලූන ව්‍යාපෘතිය 2012 වර්ෂයේ දී ආරම්භ කරනු ලැබුවා. මෙම ව්‍යාපෘතියේ කොන්ත‍්‍රාත්කරුවන් ලෙස එවකට චීනයේ ශී‍්‍ර ලංකා තානාපති කරුණාතිලක අමුණුගම මහතාගේ නිර්දේශය මත China National Electronics Import and Export Corporation – (CEIEC) සහ Aerospace Long-March International Trade Co. Ltd. (ALIT) යන සමාගම් කොන්ත‍්‍රාත්කරුවන් වශයෙන් අමාත්‍ය මණ්ඩල අනුමැතිය මත තෝරාගනු ලැබුවා.

ව්‍යාපෘතියේ මුල් පිරිවැය ලෙස ටෙන්ඩර් මණ්ඩලය අනුමත කළ මුදල වන්නේ ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 104.3යි. මෙම පිරිවැයෙන් ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 15.45ක් විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසන් සභාවේ අරමුදල් වලින් ගෙවීමටත් ඉතිරි මුදල වන ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 88.5ක් චීනයේ එක්සිම් (Exim) බැංකුවේ ණය මුදලක් ලෙස ලබා ගැනීමටත් අමාත්‍ය මණ්ඩලය අනුමත කර තිබුණා. 2012 ව්‍යාපෘතිය ආරම්භ කරන අවස්ථාවේ දී මුල් අත්තිකාරම ලෙස (Mobilization Advance) ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 15.45ක මුදලක් එනම් රුපියල් බිලියන 2කට ආසන්න මුදලක් (CEIEC) සමාගමට ගෙවන ලදී. මේ සදහා අමාත්‍ය මණ්ඩල අනුමැතිය ද මහ බැංකුවේ මුදල් මණ්ඩලයේ අනුමැතිය ද විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමට ලැබී තිබුණි.

අදාළ මුදල පේ‍්‍රශනය කර ඇත්තේ චීනයේ එක්සිම් (Exim) බැංකුවේ CEIEC සමාගම විසින් පවත්වාගෙන යනු ලැබූ බැංකු ගිණුමටයි. ALIT සමාගමට කිසිදු ගෙවීමක් කවර හෝ අවස්ථාවක සිදු කර නොතිබුණි. මෙම අත්තිකාරම් මුදල සදහා අවලංගු කළ නොහැකි බැදුම්කරයක් (Irrevocable on demand Bank Grantee) ප‍්‍රධාන කොන්ත‍්‍රාත්කරු වූ CEIEC සමාගම විසින් විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසම වෙත ලබා දී තිබුණි.

ව්‍යාපෘතියේ ප‍්‍රගතිය අනුව මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලයේ මහාචාර්යවරුන්ගේ නිර්දේශ මත වරින්වර අතුරු ගෙවීම් කිරීමේ දී මුල් අත්තිකාරම් මුදල අයකරගෙන ඇති අතර 2018 වන විට අය කර නොගත් අත්තිකාරම් මුදල ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 2.13ක් විය. එක්සිම් (Exim) බැංකුව විසින් ව්‍යාපෘතිය දිගින් දිගටම ප‍්‍රමාද වීම නිසා ණය මුදලේ ඉතිරි ශේෂය ලබා දීම ප‍්‍රතික්ෂේප කර තිබුණි. ඒ වන විට මුළු ණය මුදල වූ ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 88.5 මුදලින් අය කර ගෙන තිබුණේ ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 67කට ආසන්න මුදලකි. මුල් අත්තිකාරමෙන් පසුව කරන ලද සියලූ අතුරු ගෙවීම් සිදුකර තිබුණේ එක්සිම් (Exim) බැංකුව හරහා CEIEC සමාගමටය.

2018න් පසුව ඉතිරි අතුරු ගෙවීම් සිදුකර ඇත්තේ විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමේ ප‍්‍රතිපාදන මගිනි. මුල් අත්තිකාරම් මුදලින් 2018 වර්ෂය වන විට අයකර ගෙන නොතිබූ ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 2.13ක මුදල ද විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසම විසින් CEIEC සමාගමට ගෙවන ලද අතුරු ගෙවීම් වලින් අඩුකර ගෙන තිබුණිි. ඒ අනුව මේ වන විට ව්‍යාපෘතිය ආරම්භයේ දී ගෙවන ලද අත්තිකාරම් මුදල වූ ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 15.45 ක මුදල CEIEC සමාගමෙන් අයකර ගෙන ඇත. නෙළුම් කලූන ඉදිකිරීමේ දී රුපියල් බිලියන දෙකක වංචාවක් සිදු කළ යැයි අතිගරු මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේන ජනාධිපති තුමා විසින් නෙළුම් කුලූන විවෘත කරන අවස්ථාවේ දී (2019 සැප්තැම්බර් 16) සිදු කළ ප‍්‍රකාශය පදනම් විරහිතය. ALIT සමාගමට කිසිම අවස්ථාවක කිසිදු මුදලක් විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසන් සභාව විසින් ගෙවා නොමැත.

විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසන් සභාව විසින් 2012 ඔක්තෝම්බර් 09 වන දින එක්සිම් බැංකුව හරහා ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 15.64ක් මුල් අත්තිකාරම් මුදල ලෙස ගෙවීම සම්බන්ධයෙන් එක්සිම් බැංකුව නිකුත් කළ රිසිට් පතේ පිටපතක් ද මෙහෙි අමුණා ඇත.

– Anusha Pelpita FB

By telling the President about Rs. 2 Billion of the Lotus Tower, he has been mislead

September 17th, 2019

Hiru News

Former Director General of the Telecommunication Regulatory Commission Anusha Pelpita says that certain officials have mislead the President by providing incorrect information that Rs. 2 billion in funds for the construction of the Lotus Tower have disappeared.

He made this comment while explaining the statement made by President Maithripala Sirisena at a function held yesterday on behalf of declaring opening the Lotus Tower

The Lotus Tower at Colombo the tallest tower in all of South Asia of which construction began in the year 2012 was declared open by the President yesterday. During a speech he made at this function the President revealed a fraud of Rs. 2 billion which took place during construction.

At present there is much talk in society regarding this statement made by the President yesterday.

Accordingly, the former Director General of the TRC Anusha Pelpita has posted an item on his Facebook Account as well explaining the facts regarding this statement made by the President

He has added a photo of the then Chairman of the Tender Board in this country Gotabhaya Jayaratne in discussion with the Chairman of the Alit Company’s office in Beijing, China. This discussion had been in connection with the construction of the Lotus Tower.

When Does a Gift Horse Become a Trojan Horse? (Part 2)

September 16th, 2019

By Sarojini Dutt

How complying with MCC conditions would  result in Sri Lanka gifting the entire country on a platter to the US for ever, is dealt with further down this piece 

What is one word for an Agreement where one party to an Agreement has to fulfil his part of the Contract before the Contract is signed and, where the other party fulfils his part of the Contract only after the Contract is signed? That word is, ‘MCC-Compact’.

Controverting Edelman who said that the ‘gift’ is unconditional another page of the MCC document was shown

The conditions imposed on Sri Lanka by the MCC are: All State Lands to be mapped out; All State Lands to be inventorised; a parcel fabric of all State Lands to be prepared; The Land Registry to be converted from the Deed system to the Title Registration system; the Land Registry Records to be Digitalised; a new system of Land valuation to be introduced; All government Grants (of Land) to be  Registered; A Land Policy Bodyto be Established; pass new laws that support reforms under the Title system.

Sri Lanka has done nearly ¾ of what MCC want Sri Lanka to do; only about a quarter remains to be done. From Sri Lanka’s perspective there is now hardly any requirement to sign an ‘Agreement’ Document as most of what the US wanted Sri Lanka to do, has been done; from the US perspective, the balance quarter must mandatorily be complied with if the MCC is to part with the money promised.

The Americans are laughing all the way.

All State Lands have been mapped out, inventorised and a parcel fabric of State Lands done. The Land Registry has been converted from a Deed System to a Title Registration system (this is the ‘Bim Saviya’ Act that was passed in 1998 by Kumaranatunge, a member of another secret subversive organisation of the Whites – the Club of Madrid – dedicated to breaking up Sri Lanka and other Nation States).

With Sri Lanka responding subserviently to the crack of the MCC whip, MCC requires Sri Lanka to digitalise the Land Registry, establish a new system of Land valuation, register all Government Land grants, establish a Land Policy Body and pass new laws that would support Land Reforms under the Title System.

On these conditions which MCC requires Sri Lanka to act on and which remain to be completed, Sri Lanka has already taken the initiative to have them implemented.

To digitalise the Land Registry, the US advertised in the local newspapers and selected a Sri Lankan contractor, Harin Gunawardena, to do the job of establishing the infrastructure for digitalising the Land Registry, under US instructions. The Registrar General of Lands, Gunasekera, and the Surveyor General, Udayakantha, devotedly permitted the Americans access to their offices and work on the process of digitalising the Register. The process is underway, with American input, unsupervised.

A similar situation exists in the Valuation department.

Gunasekera, Udayakantha and their successors are put on notice; they could however redeem themselves by assisting the State.

The double-speak of the Americans is quite evident. In their ‘Constraints’ analysis a primary concern of the Americans is their inability to access and buy-up land in Sri Lanka.

Hence most, if not all, of the conditions laid down by the MCC for Sri Lanka to comply with, is to give the Americans easy access to buy-up or lease land in Sri Lanka.

What then is the motive of the MCC compact? The objective of the MCC is to create the necessary conditions in Sri Lanka to enable the United States to buy up Sri Lanka for a song.

Where then is the double-speak? The MCC tells Sri Lanka (and other poor nations) that they are here to alleviate poverty. If they have access to Sri Lanka’s land and buy up the land of the poverty-stricken farmer, the MCC does not alleviate poverty, they only aggravate poverty.

The MCC slogan, ‘alleviating poverty’, is a good sell; poor countries, because of their poverty, are vulnerable, malleable, and susceptible to economic blackmail; for example, ‘if you do not conform to our conditions, we take our ‘gift’ and go to a more appreciative country who would conform’.

Yes, there are many poor countries in the world; and the world today is a predator’s market for land-grabs. It could be argued that what motivates MCC is not altruism but naked self interest.

In the last 70 years Sri Lanka has been able to maintain sovereignty of her land, not through an Army that would deter foreign aggression, but with Buddhism, a deeply engrained culture, a supportive Constitution, an incorruptible judiciary, legislature and Administration and, an Army that is excellently capable of dealing with the internal proxies of foreign military powers.

Consequently, the people of the country own 84% of the land.

Politicians, elected by the people, are only the temporary custodians of that land; they have been delegated the people’s authority to protect the sovereignty of that land and to preserve the fundamental rights of the unborn generations.

To deprive the people of Sri Lanka sovereignty over their land the foreign aggressor has to attack, Buddhism, Sri Lanka’s  culture, Sri Lanka’s Army, Sri Lanka’s supportive Constitution, and the incorruptibility of  Sri Lanka’s judiciary, legislation, and administration.

The attack has begun and the attack is on all fronts. The MCC is an integral part of that attack.

The Corridor from Trincomalee to Colombo is mostly government land given on lease to farmers. One of the conditions laid out by the MCC is to register all Land grants.

Why has the MCC included this condition?

Until about three years ago no foreigner could own land in Sri Lanka. But Wickramasinghe enabled foreigners to own land in the country. However, this is restricted to the 14% of private land available in the market and that too is restricted by extent, to a limit of 50 acres.

The rest of the country’s land, a 84%, is not available for sale; it is only available for lease, only if the  temporary custodian of the land, the President, deems it fit to be leased.

This 84% of Sri Lanka’s land is under the protective hand of the President of the country despite amendments to the Constitution and despite interpretation of the amendments being challenged in the Supreme Court of law.

How could America’s impediment to access 84% of Sri Lanka’s land, as a result of the President’s power, be overcome and how could these powers be devolved to the provinces as is the demand of the TNA?  

How could this ‘restriction’ on this 84% of land being available only for lease and not for sale be removed and such land be made available for outright private sale?

How could the limitation of ownership of land to a maximum of 50 acres be done away with?   

This is where the MCC, Wickramasinghe and Sirisena have colluded.

Wickramasinghe promised the issue of a million deeds to farmers who already have lease ownership to those lands; he and his hirelings have begun issuing deeds for these lands. 

Sirisena  placed the Presidential seal on each one of those million deeds issued, as is mandated by law. 

The MCC has made it one of their mandatory conditions that all Land grants be registered under the Title system; please see the box above captioned ‘Conditions precedent for MCC land investment’.

In short, by issuing a million Land Grants to the farmers, the land has been privatised; by the land being privatised, the power to deal with those lands has been devolved to the respective provincial councils along the MCC Corridor. The issue of  land grants therefore  is not to alleviate  poverty, as is proclaimed, but a necessary ‘precedent’ condition – a condition that has to be met before the MCC donates its ‘gift’ –  that would enable the Americans to buy up land while satisfying  the Eelamists demand for power over ‘land’.

With the MCC electric railway barrier (see map put out by the MCC in Part 1) dividing the North from the South, with the Americans controlling the Corridor from Trinco to Colombo and having the ability to hinder movement of the military between the North and the South, with Land power devolved to the provinces, the separatists have got what the American-backed terrorists fought for before they were wiped out at Nandikadal; Eelam.

The farmers are poor not because of a lack of land; they are poor because they do not obtain, at the appropriate time, the fundamentals necessary for farming, such as seed, water, fertiliser, warehouse facilities for their harvest, markets, price, etc.

Since the farmers continue to be poor, they are encouraged to sell their land (for which they now have deeds) or mortgage their land with lending institutions; when the farmers default on their mortgages the lending institutions would seize the properties mortgaged with them, and sell these properties.

And this is exactly what the MCC wants and that is why the MCC requires, as a precondition, ‘the registration of land grants under the title system’. The MCC would buy all this land for a song.

When land deeds are given to farmers, these lands now become private land; no longer do these lands come under the control of the President (or the Centre); all land powers to these million deeds issued are devolved to the respective provinces.

The Corridor from Trinco to Colombo, approximately 1.2 Million acres of land, is replete with Phosphate, Ilmenite, Monazite, Thorium – a nuclear fuel like uranium – and other precious and rare metals. 

Issuing of a million Deeds – viz a million Land Grants – has removed the restriction on Government lands being available only for lease; these lands are now available for sale, as required by the MCC.

A geopolitical analysis suggests that the US wishes to occupy Sri Lanka and that they propose to do so by buying out the country; they are restricted in a way that there is a limitation on ownership of land by an individual to a maximum of 50 acres.

This restriction and many other restrictions to America’s easy access to buy Sri Lankan Land   have been done away with, in the draft laws prepared by the MCC, unknown to the Sri Lankan public.

One such law was the Land (Special Provisions) Bill presented in Parliament but put on hold by the Supreme Court. This and the Land Bank Bill are some of the mandatory preconditions adduced to in the ‘Conditions precedent to funding activities’ given in the ‘Box’ above as ‘passage of legislation that supports reforms in the title registration system’.

The MCC has been cajoling the Government to sign the MCC agreement before 17 Sep 19. Wickramasinghe, Sirisena, the MCC and others are put on notice that they would be in contempt of Sri Lanka’s Supreme Court should they sign the MCC Agreement before the Supreme Court  give its determination on the plaint filed regarding the constitutionality of the  Land  (Special Provisions) Bill.

The member of the audience who publicly challenged Edelman for being economic with the truth indicated another pernicious issue in the MCC Plan put out by the MCC; he said that the MCC was planning to set up a Land Policy Body which would be the cardinal authority on Land Policy in the country.

This Policy body is empowered to override any decision relating to land made by the Government which is the denouement of Sri Lankan people’s sovereignty and democracy.

And in this policy body are entrenched the Americans and the NGOs, the paid hirelings of the Americans. When Edelman denied this allegation, this individual calmly pointed to the ‘Conditions Precedent for MCC Land Investment’ where establishment of a Land Policy Body is one of the conditions that should be done before the MCC ‘gift’ can be given. 

Then turning to another page in the document in his hand, he showed a wire diagram of this supreme Land Policy making body, as portrayed by the MCC. 

At the apex is the MCC and subordinate to it is the Land Policy Research Council and further below is the Land Policy Office of the Ministry of Lands!

With a very strong possibility of, an Eelam,  a terrorist caliphate in the East (see MCC map), Americans in control of the entire island, of the littoral states in the Bay of Bengal and the Bay being destabilised by the caliphate terrorists,  Sirisena, Wickramasinghe and the entire cabinet (collective responsibility)  and are put on notice.  

At the end of the sessions this writer interviewed the person who flustered Edelman and had her red faced. He spoke of the MCC as a US Foreign Policy tool (about which Edelman pleaded ignorance), the Atlantic Charter as the beginning of the American Empire and interestingly about a reciprocal process where the boot is on the other foot and Sri Lanka invests in Land in the US, on the same conditionalities that the US has imposed on Sri Lanka. This writer shall report on this in the next piece.

MAHA SANGHA AND YAHAPALANA

September 16th, 2019

KAMALIKA PIERIS

Yahapalana’s attacks on the Maha Sangha are part of its attack on Buddhism, Buddhists and Buddhist worship. This anti-Buddhist strategy has clearly been planned well ahead and given to Yahapalana to implement.

Ven. Uduwe Dhammaloka observed in 2016 we can see that strategies are being discussed among various NGOs and the present rulers seem to be going along with them,  one instance is the Katikawata Bill, the intention was to suppression of the sangha. There is no need for a Katikawata bill, the Vinaya rules are sufficient.  Kiribathgoda Ananda has over a 1000 monks under him. They conduct themselves well.”

Uduwe Dhammaloka continued, there is now a move by NGOs to say that ordaining young boys as monks is child abuse.  We know that as far as Buddhism is concerned adult ordination will never work. Monks have to be ordained when they are young otherwise they will never be able to conduct themselves in a manner required of monks. We now see subtle attempt to portray the ordination of children as child abuse. There was a video clip of a young samanera crying for his mother that was shared on social media networks some time ago. These subtle campaigns which strike at the very root of Sinhala Buddhist culture. If child ordination is eliminated the sangha will be gone in one generation.  

Derana   news on 10.9.19 showed a young man repeatedly slapping two samanera bhikkhus repeatedly for allegedly taking an item from a shop. An onlooker came forward and stopped him but only after about half a dozen slaps had been given. The next day Derana news showed the two samanera in hospital. The man was arrested and the camera showed him apologizing for his action.

Samanera bhikkhus are also featured elsewhere. The popular teledrama ‘Sidu’ features a village temple, its chief priest, his assistant Ven.  Rahula and two little samaneras, Soratha and Subhoda. ‘Sidu’ thus shows the three levels of bhikkhus in the Sangha community, senior, middle and junior, their role and the difference in attitude among them.  The samanera are shown to be normal, mischievous little boys, training to be priests. Before it became a soap opera, Sidu” was a lovely film. Buddhist philosophy was  woven beautifully into  a relaxing film which offered,  suspense, melodrama, excitement, ‘pight’, ‘comit’ and ‘luv’. 

The international conspiracy leaders have studied the Sangha as individuals and selected the most suitable bhikkhus for what they had in mind. These handpicked monks talk and behave in a manner designed to turn Buddhists against Buddhism. That is the nature of the conspiracy. Getting the monks involved is part of the conspiracy. This has also happened in Burma where monks were brought into disrepute., said Uduwe Dhammaloka.

There is a small group of monks playing a major role in creating disturbances in the country.  They paved the way for the present government to come to power. These monks were completely unheard of until they started creating disturbances on the streets. This is a small minority of monks with suspicious linkages to the west.  

It is these monks who were arrested at Homagama. They were brought to court like criminals with their heads covered, Things that were not done even in colonial times are being done now. Our monks are now aware of what is going on, we discuss these matters, concluded Uduwe Dhammaloka.

The pin pettiya in temples is also targeted. Some time ago, the pin petti of Alutgama and Dambulla viharas were sealed by the Department of Buddhist Affairs. The public protested and the Department gave in. In September 2019 another round of pin petti sealing  started. The pin petti at Badulla raja Maha vihara were sealed.

In September 2019, the audit Division of the Department of Buddhist affairs had come Tissamaharama Raja Maha vihara to do a surprise check of its pin petti. The petti were sealed to be taken for examination to the Department of Buddhist Affairs. The auditors has said that the temple had not maintained proper records of the pin petti money.

 The chief priests at Tissamaharama told Derana that they were unable to get the money they needed for the next perahera due to the bomb blast. They needed about 1.3  million .They needed  another 50 lakhs or so, to keep the chaitya whitewashed and  pay the workers and feed them for about two or three months. The Chief priest also observed that there was a Christian Church in Tissamaharama which had about three hundred acres of land. Are they checking there as well, he asked. ( This is an extract from the revised version of   Yahapalana versus Maha Sangha Pt 4”)

මෙහෙමයි වුනේ – (හත්වැනි කොටස)

September 16th, 2019

ආචාර්ය වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

වයස අවුරුදු පනහක් වෙන්නත් තව වැඩි දවසක් නෑ. අපේ පොඩි කාලේ අපිට උපන් දිනේ ගැන වගේ වගක් තිබුණේ නෑ. එක එක ෆෝර්ම කොළ පුරවද්දි අදාළ තැන්වල අපි අපේ උපන් දිනය ලිව්වා. ඒ ඇරෙන්න ඒක ගැන වදවෙන්න තරම් හේතුවක් අපිට තිබුණේ නෑ. ජීවිතේ මුල් ම සහ අවසාන වතාවට මම මගේ කියලා උපන් දින සාදයකට සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්නේ 2002 අවුරුද්දේ. එදා මම හිටියේ නවදිල්ලියේ. ඉන්දියානු සංඛ්‍යාන ආයතනය විසින් වාර්ෂිකව සංවිධානය කරන සංඛ්‍යානය පිළිබඳ පාඨමාලාවකට සම්බන්ධ වෙච්ච ශිෂ්‍යයෙක් විදිහට මම ඒ දවස්වල ඉගෙන ගනිමින් හිටියා. වෙන රටවල්වලින් ඒ පාඨමාලාවට සහභාගී වෙන්න ඇවිල්ලා හිටපු අය තමයි ඒ උපන් දින සාදය සංවිධානය කළේ. මේ වෙද්දි ඒකත් සෑහෙන්න පරණ වෙච්ච මතකයක්.

ගතවෙච්ච අවුරුදු පනහක කාලය දිහා ආපහු හැරිලා බලද්දි දුක්වෙන්න, කම්පාවෙන්න කරුණු කාරණා තියෙනවා ද කියලා මම හිතලා බලලා තියෙනවා. ඇත්තටම ඒ විදිහේ එක කාරණයක් තියෙනවා. ඒක සෑහෙන්න දුක් වෙන්න ඕන කාරණයක්. අපේ පරම්පරාවේ අයට හරි හමන් අධ්‍යාපනයක් නො ලැබිච්ච එක තමයි ඒ කාරණය. ඉවරයක් නැතුව අපි එක එක විභාග පාස් කරලා මහ ලොකු සහතික ලබාගෙන තියෙන බව ඇත්ත. ඒත් ඒ සහතික ගැන ඇත්තට ම සතුටුවෙන්න පුළුවන්කමක් මට නම් නෑ.

මම ඉපැදුනේ 1969 අවුරුද්දේ සැප්තැම්බර් මාසේ 23 වැනි දා. එදා ම තමයි නිදහස් අධ්‍යාපනයේ පියා විදිහට අපි සළකන සී. ඩබ්ලිව්. ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර මහත්තයා දිවංගත වෙලා තියෙන්නේ. ඉතින් මේ අවුරුද්දේ අපි එතුමාගේ පනස්වැනි ගුණ සමරුව පවත්වනවා. ඒ සඳහා රට ම සූදානම් වෙන්න ඕන මේ වෙලාවේ අපි ලබපු අධ්‍යාපනය ගැන මට තියෙන දුක්ගැනවිල්ල මම කියන්නම්.

කන්නන්ගර මහත්තයා කියන්නේ අපි හැම දෙනෙක් ම බොහොම ගෞරවයෙන්, ආදරයෙන් සිහි කරන පුද්ගලයෙක්. එතුමාත් ඒ කාලයේ හිටිය අනෙකුත් දේශප්‍රේමී නායකයිනුත් එකතු වෙලා කරපු වැඩවලට පින්සිද්ද වෙන්න තමයි අපි හැමෝට ම නිදහසේ අධ්‍යාපනය ලැබීමේ වරම ලැබුණේ. ඒ ලැබීම ගැන අපි කවුරුවත් වාද කරන්නේ නෑ. 1956 වෙද්දි කන්නන්ගර මහත්තයා දේශපාලනයෙන් සමු ඇරගෙන තියෙනවා.

1960 අවුරුද්දේ ඔක්‌තෝබර් 27 වැනි දා පාර්ලිමේන්තුවේ දී සම්මත කරගත්ත පාසල් රජයට පවරා ගැනීමේ පනත නිසා නිදහස් අධ්‍යාපන අවස්ථා තවදුරටත් පුළුල් වුනා. මිෂනාරි සමාගම් යටතේ පාලනය කෙරුණු ඉස්කෝල 2750 ක්‌ ඒ පනත සම්මත කරගත්තාට පස්සේ රජයේ පාලනයට අයත් වුනා කියලා කියනවා. ඉතින් නිදහස් අධ්‍යාපන හිමිකම අපිට ලබා දෙන්න අනෙකුත් දේශප්‍රේමීන් එක්ක එකතුවෙලා කන්නන්ගර මහත්තයා කරපු කටයුතු නිසාත්, සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනියගේ රජයෙන් පාසල් රජයට පවරා ගැනීම නිසාත් ඇතිවෙච්ච අධ්‍යාපන අවස්ථා සෑහෙන්න තියෙන පරිසරයක තමයි මම ඉපැදිලා තියෙන්නේ.

එහෙම නම් කණගාටු වෙන්න, දුක් වෙන්න හේතුවක් කොහෙද තියෙන්නේ?” කියලා කාට හරි අහන්න පුළුවන්. උසස් අධ්‍යාපන අවස්ථාවල සීමාවක් තිබුණට ඒ දක්වා ඉගෙන ගන්න ඕන තරම් ඉඩ තියෙනවා නේ ද?” කියන ප්‍රශ්නයත් ඒ අයට අහන්න පුළුවන්. මම දුක් වෙන්නේ, කණගාටු වෙන්නේ අධ්‍යාපන අවස්ථා ගැන නෙවෙයි. මගේ දුක්ගැනවිල්ල අදාළ වෙන්නේ ඒ විදිහට ලැබිච්ච ඉඩ ඇතුළේ අපි ලබාගෙන තියෙන අධ්‍යාපනයේ ස්වරූපය ගැනයි. ඔය විදිහට ඇති කරගත්ත මහා ඉඩකඩ ඇතුළේ හරි හමන් අධ්‍යාපනයක් ලබාගන්නත් අපිට පුළුවන් වුනා නම් අද මේ රට මෙහෙම තියෙන්න විදිහක් නෑ.

මම ඉපැදෙන කාලේ අපේ රටේ අධ්‍යාපන ඇමැති විදිහට වැඩ කරලා තියෙන්නේ ඊරියගොල්ල මහත්තයා. අධ්‍යාපනයේ ලොකු වෙනසක් කරන්න ඕන කියන අදහස ඒ මහත්තයාට තිබිලා තියෙනවා. ඒ ගැන ඒ මහත්තයා නිතර නිතර කතා කරලාත් තියෙනවා. ඒත් ඒ වෙනුවෙන් යමක් කරන්න ඒ මහත්තයාටත් බැරි වුනා. අධ්‍යාපන ක්‍රමයේ ලොකු වෙනසක් කරන්න එතුමා දඟලන බව තේරුම් ගත්ත කට්ටියක් එතුමාව දේශපාලනයෙන් ම අයින් කරන්න කටයුතු කරලා තියෙනවා. ඒක වෙනම කතාවක්.

මේ කතා ඔක්කොම පැත්තකින් තියලා මම මගේ කතාව කියන්නම්.

අයියාට වඩා මාස දොළහයි දවස් දොළහකින් විතරක් බාල වෙච්ච හින්දා මට අමුතුවෙන් අකුරු කියවන්න වෙලා නෑ. අයියත් එක්කම මමත් අකුරු කියවලා තියෙනවා. හරස්බැද්දේ ගුරු නිවාසයේ ඉන්න කාලේ අපි හුණු කූරු ඇරගෙන ඉස්කෝලේ සිමෙන්ති බිමේ අකුරු ලියනවා. හවස ඉස්කෝලේ ඇරුනාම අම්මා පංති කාමරයක පුටු මේස ඈත් කරලා ඒකට ඉඩ හදලා දෙනවා. අපි දෙන්නා බිම පුරා ම එක සීරුවට, ඒ වගේ ම තරගෙට අකුරු ලියනවා. ඉතින් මගේ අකුරු හැඩවෙලා තියෙන්නේ වැල්ලේ ලියලා නෙවෙයි. සිමෙන්තියේ ලියලා.

අපි දෙන්නා ඉස් ඉස්සෙල්ලාම ඉස්කෝලේ ගියේ රූපහ ඉන්න කාලේ බව මට මතකයි. අයියාව ඉස්කෝලෙට භාර දෙද්දි මමත් ඒ එක්කම ඉස්කෝලෙ ගියා. මේ කතාව මම කලින් කියලා තියෙනවා. ඒත් රූපහ ඉස්කෝලේ ගමන ගැන වැඩි විස්තරයක් කියන්න විදිහක් නෑ. ඒ වැඩේට අදාළ කිසිම දෙයක් මට මතක් කරගන්න අමාරුයි. ඒත් හරස්බැද්දේ ඉස්කෝලේ යන කාලේ වෙච්ච සමහර දේවල් නම් මට හොඳට මතකයි. පංතිභාර ගුරුතුමා අනිත් ළමයින්ගෙන් ප්‍රශ්න අහද්දි මම ඒ මැද්දට පැනලා උත්තර දෙනවා කියලා අවුලක් ඇතිවුනා. මම ඒ වැඩේ සෙල්ලමකට ඇරගෙන තිබුණු හින්දා ඒක නවත්ත ගන්න විදිහක් නැතුව ගුරුතුමා තාත්තාට පැමිණිලි කරලා තිබුණා. ඉතින් තාත්තා ඒ ප්‍රශ්නය විසඳුවා.

ඉස්කෝලේ පේන මානේ තිබුණු හරස්බැද්ද පන්සලට අපි යනවා සිංහල” පොත් කියවන්න. නම්පොත, ගණදෙවි හෑල්ල, වදන් කවි පොත, බුද්ධ ගජ්ජය, සකස්කඩ වගේ පොත් තමයි අපි පන්සලේ දී කියෙව්වේ. ඒ පොත් සම්පූර්ණයෙන් ම කියවපු අන්තිම ගිහි පරම්පරාව අපි වෙන්නත් පුළුවන්. ඒ පොත්වල ලොකු බරක් තිබුණා. ඒ විතරක් නෙවෙයි. ඒවා කියවනවා කියලා අපිට හොඳින් දැනුනා. ඉතින් ගෙදර ඇවිල්ලත් අපි ඒවා මහ සද්දෙට කියෙව්වා.

සගම, පස්ගම, අරත්තන, මාදන්වල, විල්වල, කඩදොර, මොරපාය, දිඹුල, පුසුල්පිටිය, …” කියලා හොඳින් කට ඇරලා නම්පොත කියාගෙන කියාගෙන යද්දි අපේ කටවල් හැදෙනවා. අප තථාගතයන් සංසිද්ධාශේෂ සම්භාර විශේෂ සාක්‍ෂාත්කරණීය සර්වපාපමලප්‍රක්‍ෂාලනක්‍ෂම …” කියලා සකස්කඩ කියාගෙන කියාගෙන යද්දි කටේ තියෙන වංගු ඔක්කොම දිග ඇරෙනවා. ඊට පස්සේ බය නැතුව ඕන මගුලක් එක හුස්මට කියවීමේ හැකියාව අපිට ලැබෙනවා. ඉතින් හරස්බැද්දේ පන්සලේ නායක හාමුදුරුවන්ගෙන් ලබපු ඒ අධ්‍යාපනය අමතක කරන්න අමාරුයි.

ඒත් ඉස්කෝලේ ඉගැන්නුවේ අන්න සාමා, අමර එනවා” වගේ විකාර. අපි කියවන අකුරුවල බරකුත් නැතිනම්, ඒ අකුරු අස්සේ කතාවකුත් නැතිනම් අපි මොකට ද ඒවා කියවන්නේ? ඒ කියැවීම්වලින් අන්තිමට මොනවා ද ජීවිතේට එකතුවෙන්නේ? පන්සලේ දී අලි ඇත්තු උස්සලා ඉස්කෝලෙට ගියාම අපිට කියනවා පුංචි පුංචි බලු කුක්කෝ උස්සන්න කියලා. ඉතින් අනිත් ළමයින්ගෙන් අහන ප්‍රශ්නවලට උත්තර දීලා ඒ වැඩේ අල කරන්නේ නැතුව බකන්නිලාගෙන ඉන්නේ කොහොම ද?

ක්‍රිකට් ගහන කට්ටිය කරන අභ්‍යාස අපි දැකලා තියෙනවා. ඒ අයගේ අත පය එහෙට මෙහෙට අදිනවා. දුවනවා. බිම පෙරලෙනවා. ඩිප්ස් ගහනවා. පාපන්දුවලට ගහනවා. ක්‍රිකට් ගැහිල්ලට අදාළ නැති සෙල්ලම් සෑහෙන ප්‍රමාණයක් ඒ අය කරනවා. ඒවා හරි අමාරු ව්‍යායාම. එහෙම අමාරු ව්‍යායාම කළා ම තමයි ක්‍රිකට් ගැහිල්ලට ඕන විදිහට ඒ අයගේ ඇඟ හැදෙන්නේ. භාෂාවක් ඉගෙන ගන්නවා කියලා කියන්නෙත් ඒ වගේ දුක් විඳලා කරගන්න ඕන වැඩක්. ඒත් ඉස්කෝලෙ දී අපිට කියලා දුන්නේ ඇ‍ඳේ බුදියගෙන ක්‍රිකට් ගහන ක්‍රමයක්!

බස් එකේ යද්දි පාර දිගේ කඩ සාප්පුවල බෝඩ් ලෑලි කියවන්න කියලා අම්මා අපිට කියනවා. හරස්බැද්දේ ඉඳලා දෙණිකේ ලොකු අම්මලා ගෙදර යද්දි ලොකු ටවුමකට කියලා පහුකරන්නේ පදියපැලැල්ල නගරය. නුවර, හඟරන්කෙත දිහා යනවා නම් රිකිල්ලගස්කඩ පහුකරන්න ඕන. පදියපැලැල්ලෙයි, රිකිල්ලගස්කඩයි ඒ කාලෙත් හොඳට කඩ සාප්පු තිබුණා. ඉතින් ඒවායේ බෝඩ් ලෑලි කියවනවා මට තාමත් මතකයි. වැඩේ තියෙන්නේ අදටත් ඒ ලෙඩේ සනීප වෙලා නැති එක. පස්සේ පස්සේ ඒ බෝඩ් ලෑලිවල දෝෂත් හොයන්න මම පටන් ගත්තා. මේ ළඟ දී බොරැල්ලේ බාවා පෙදෙසේ ගෙදරකට ගියා. පාර හැරෙන තැන එක බෝඩ් එකක තියෙන්නේ බාවා පෙදෙස කියලා. තව බෝඩ් එකක තියෙන්නේ බවා පෙදෙස කියලා!

පහේ පංතියට යන කල් ඕන කරන ඉස්කෝල පොත් තාත්තා ගෙනැල්ලා දුන්නා. ඒ දවස්වල අපේ පංතිවල නිතර නිතර පාවිච්චි කළේ පී. රූබන් පීරිස් මහත්තයා ලියපු පෙළ පොත්. කුමාරතුංග මුනිදාස මහත්තයා ලියපු පොත් අපි කියෙව්වේ අමතර කියැවීම් විදිහට. ලස්සන ලස්සන රුසියන් කතන්දර පොතුත් අපි ගෙදර දී කියෙව්වා. ලස්සන වසිලිස්සා” කියන්නේ ඒ වගේ එක අපූරු පොතක්. වසිලිස්සා, ඉවාන් කුමාරයා විතරක් නෙවෙයි බබායිගා යකින්නත් ඒ දවස්වල අපේ හිත්වල සින්නක්කරේට ම පදිංචි වෙලා හිටියා. අම්මා උයද්දි අපි කුස්සියට වෙලා පොත් කියවනවා. ඇලිස් දුටු විශ්මලන්තය” ඒ වගේ තව පොතක්. හැම්ලින් නගරයේ නළාකාරයාගේ කතාව” තව එකක්. ඇයි අර නොගැලපෙන රෝද” කතාව? මේවා ගැන හිතන්න ගත්තම වැල නොකැඩී එක එක මතකයට එනවා. ඒ හින්දා ඒවා ගැන කතාව මෙතැනින් නවත්තන්නම්.

මෙච්චර පොත් පත්, කතන්දර තියෙන ලෝකයක මොන මගුලකට ද අමරයි, සාමායි ගැන විකාරයක් උගන්නන්නේ? ඉතින් ඉස්කෝලේ අපි ඉගෙන ගත්තේ එලොවටයි මෙලොවටයි දෙකට ම නැති සිංහල පාඩමක්. අපිත් ඈනුම් ඇර ඇර ඔය නීරස කතා අහන්න අපේ ජීවිතේ නාස්ති කරගත්තා. ඊට අමතරව, උඩ බලාගෙන ඉන්න එකත් අපි අභ්‍යාසයක් විදිහට පුරුදු පුහුණු කළා.

හතරේ පහේ පංතිවලට එද්දි ශිෂ්‍යත්ව සෙල්ලම පටන් ගත්තා. අද වගේ ටියුෂන් පංති තිබුණේ නැති වුනාට ශිෂ්‍යත්වය වෙනුවෙන් අමතර පංති තිබ්බා. ඒවා තිබ්බේ ඉස්කෝලෙමයි. මගුලාගම ප්‍රාථමික විද්‍යාලයේ ගුරුවරු දවස් බෙදාගෙන හවසට, සෙනසුරාදාට අමතර පංති කළා. සමහර ගුරුවරු සෑහෙන දුර ඉඳලා වැඩට ආවේ. එක ගුරුවරයෙක්ගේ ගෙදර තිබුණේ සඳලංකාව පැත්තේ. එතුමාගේ නම මට දැන් මතක නෑ. සඳලංකාවේ ඉඳලා මගුලාගමට එන්න අඩුම ගණනේ බස් තුනක එන්න ඕන. මුලින් ම පන්නලට ඇවිල්ලා, පන්නලින් කුලියාපිටියට ඇවිල්ලා, එතැනින් මගුලාගමට එන්න ඕන. සත පහක ප්‍රතිලාභයක් ගැන හිතන්නේ නැතුව නිවාඩු දවස්වලටත් ඒ ගුරුවරු ඉස්කෝලේ ආවා.

ඒ කොහොම වුනත් අපිව පුරුදු පුහුණු කළේ විභාගයකට. මම ශිෂ්‍යත්ව විභාගය ලිව්වේ 1979 අවුරුද්දේ. ඒ දවස්වල ශිෂ්‍යත්ව විභාග දෙකක් තිබුණා. ‍පළමුවැනි විභාගයෙන් පාස් වෙන අයට තමයි දෙවැනි විභාගයට ලියන්න පුළුවන්. මුල විභාගයෙන් අපි හත් දෙනෙක් පාස් වුනා. පස්සේ හෙට්ටිපොල තිබුණු දෙවැනි විභාගයට අපි හත් දෙනා ගියා. ඒ විභාගයේ අත්දැකීම් ගැන මම කලින් ලියලා තියෙනවා. ඊට පස්සේ ඇතුළත්වීමේ විභාගයකට ලියලා ඒකෙන් පාස්වුනා ම කුලියාපිටිය මහා විද්‍යාලයට යන්න පටන් ගත්තා.

ඒ අවුරුද්දේ (1980 අවුරුද්දේ) තමයි හා හා පුරා කියලා මුලින් ම පොත් නොමිළේ දෙන්න පටන්ගත්තේ. අධ්‍යාපන සේවා ඇමැති ධූරය හිමිවෙලා තිබුණේ ලයනල් ජයතිලක මහත්තයාට. ඉතින් පොත් නොමිළේ දෙන මුල් ම උත්සවය තිබුණේ නක්කාවත්ත මහින්ද මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේ. ඒ උත්සවයට අපිවත් එක් කරගෙන ගියා. ජේ. ආර්. මහත්තයා එන කල් පැය ගානක් අපි බලාගෙන හිටියා. අව්ව සැරට මට කලන්තේ හැදුණා. ගහක් යටට මාව ගෙනියලා පවන් ගහලා, ග්ලූකෝස් කන්න දුන්නා. ඒ කාලේ අපිට ග්ලූකෝස් ටිකක් කන්න ලැබෙනවා කියන්නේ එසේ මෙසේ ජයග්‍රහණයක් නෙවෙයි!

හයේ පංතියේ පළමුවැනි වාරය ඉවරවෙන්න කිට්ටු වෙද්දි ශිෂ්‍යත්ව විභාගයේ ප්‍රතිඵල ආවා. මගුලාගම ඉස්කෝලෙන් පාස්වෙලා තිබුණේ මම විතරයි. ඉතින් දෙවැනි වාරය වෙද්දි නාරම්මල සෙන්ට්‍රල් එකට යන්න මට පුළුවන් වුනා. මේ ගැනත් මම කලින් කියලා තියෙනවා. ශිෂ්‍යත්වය පාස්වෙච්ච අය දැම්මේ එෆ් පංතියට. ඈත පළාත්වලින් ආපු ළමයි පවා අපේ පංතියේ හිටියා. මමත් ඉස්කෝලේ හොස්ටල් එකේ නැවතිලා ඉඳගෙනනේ ඉස්කෝලේ ගියේ.

අපේ පංතිය භාරදීලා තිබුණේ කඩහපොළ ඉඳලා ආපු චන්ද්‍රලතා ටීචර්ට. ඒ ටීචර් හරිම කරුණාවන්ත කෙනෙක්. සාමාන්‍ය පෙළ ඉවර වෙන කල් අවුරුදු පහක් ම අපේ පංතිය තිබුණේ චන්ද්‍රලතා ටීචර්ගේ භාරයේ. චන්ද්‍රලතා ටීචර් අපිට ඉගැන්නුවේ සමාජ අධ්‍යයනය. ඉතිහාසය, භූගෝලය කියන හැම දෙයක් ම ඒ පාඩමට දාලා තිබුණා. ඒ විෂයය නිර්දේශය කිසිම ගැඹුරක් නැති එකක්. ඒ දවස්වල අපිට සිතියම් වැඩ පොතකුත් දෙනවා. දෙසැම්බර් මාසේ නිවාඩු දෙද්දි තමයි අපිට ඊ ළඟ අවුරුද්දේ පොත් ලැබෙන්නේ. නිවාඩු කාලේ ඉවරවෙන්න කලින් මම සිතියම් පොතේ වැඩ ඉවර කරල‍ා දානවා. ඉතින් ඉස්කෝලේ පටන් ගත්තා ම පන්තියේ කරන්න දෙයක් නෑ. චන්ද්‍රලතා ටීචර් කොච්චර හොඳ වුනත් අපි මහ කම්මැලියෝ බවට, බාල්දි පෙරලන අය බවට පත්වෙන්න පටන් ගත්තා. ඒත් අපි කවදාවත් චන්ද්‍රලතා ටීචර්ගේ පන්තියේ බාල්දි පෙරලුවේ නෑ. ඇත්තට ම අපි ඒ ටීචර්ට අම්මා කෙනෙක්ට වගේ ගරු බුහුමන් කළා. ආදරේ කළා.

අපිට දැනෙන විදිහට යමක් ඉගැන්නුවේ බණ්ඩාර සර්. ඒ විදිහේ ගුරුවරයෙක් නම් මම මගේ ජීවිතේට ම ආයෙත් දැකලා නෑ. බණ්ඩාර සර්ගේ ගණිතය ඉගැන්නිල්ල ඒ කාලේ නාරම්මල පැත්තේ ම හරි ප්‍රසිද්ධයි. ඒ පන්තියේ එක මොහොතක්වත් නිකම් උඩ බලාගෙන ඉන්න අමාරුයි. පාඩමක් කියලා දීලා බණ්ඩාර සර් එක එක ගණන තමයි අපිට හදන්න දෙන්නේ. වැඩේ ඉවර නම් පොත මැදට එවන්න ඕන. පංතිය දෙකට බෙදලා තියෙන මැද ඉඩ දිගේ බණ්ඩාර සර් එහෙට මෙහෙට යනවා. වැඩි වෙලා ගන්න දෙන්නෙත් නෑ. ඉතින් මොහොතකින් පාඩම කියලා දීලා ඒ මොහෙතේ ම අපිව වැඩට දාන ක්‍රමය බණ්ඩාර සර් දැනගෙන හිටියා.

හදලා හරි නම් බණ්ඩාර සර් හරියක් දාන්නේ ඒ අගට සිම්පල් බී අකුරක් එල්ලලා. ඒ තමයි සර්ගේ අත්සන. සමීකරණ විසඳද්දි සමාන ලකුණු ටික එකක් යටින් එකක් තියෙන විදිහට පිළිවෙළට තියෙන්න ඕන. එහෙම නැතිනම් සර් ඒ දිගේ නයි අඳිනවා. හරියට වැඩ කරන්නේ නැති ළමයින්ට බනිනවා. ගහනවා. පොත් විසිකරනවා. බණ්ඩාර සර් හරි සැරයි. ඒත් බණ්ඩාර සර්ට ගරු කරපු නැති ළමයෙක් විතරක් නෙවෙයි, වැඩිහිටි මනුස්සයෙක්වත් නාරම්මල පැත්තේ හිටියේ නෑ. ජාතික ඇඳුමක් ඇඳගෙන බයිසිකලයක් පැදගෙන යන බණ්ඩාර සර් එක්ක පාර දෙපැත්තේ හිටිය හැමෝම හිනාවුනා. සර්ගේ මූණෙත් හැම වෙලාවේ ම හිනාවක් තිබුණා.

සිංහල පාඩම නම් කිසි කමකට නැති එකක්. දහය එකොළහ පන්තිවල දී සාහිත්‍ය පාඩමක් දෙකක් ඉගැන්නුවා. මනුතාපය, නාගසේන වස්තුව, මට්ටකුණ්ඩලී වස්තුව, ගුත්තිලය වගේ පාඩම් අපිට කියලා දුන්නා. ඒ දවස්වල නම් හොඳ සිංහල ගුරුවරයෙකුත් අපිට ලැබිලා හිටියා. ඒත් හරි හමන් විදිහට සිංහල ටිකක් එතුමාගෙන් ඉගෙන ගන්න ලැබිච්ච ඒ වාසනාව බොහොම ටික කාලයක් ඇතුළේ දී අපිට අහිමි වුනා. පාරේ යන ලොරියකට පැනලා ඒ ගුරුතුමා ජීවිතේ නැති කරගත්ත එක තමයි ඒකට හේතුව.

හයේ පන්තියේ ඉඳලා සාමාන්‍ය පෙළ වෙන කල් සිංහල උගන්නපු අනෙක් හැම ගුරුවරයෙක් ම පොත් බලාගෙන තමන්වත් දන්නේ නැති ව්‍යාකරණයක් අපිට කියලා දෙන්න හැදුවා. න, ණ, ල, ළ සහ අක්‍ෂර වින්‍යාසය හරියට ඉගෙන ගන්න ඕන බව ඇත්ත. ඒත් සිංහල කියන්නේ දරදඬු ව්‍යාකරණයක හිර කරන්න පුළුවන් භාෂාවක් නෙවෙයි. ගනු කඩුව – එනු සටනට” කීවත් කඩුව ගනු – සටනට එනු” කීවත් දෙක ම එකයි. සිංහල මිනිස්සු වගේ ම සිංහල භාෂාවත් නිදහස් එකක්. ඒක බැඳලා තියන්න බෑ.

මේ ඇත්ත නො තකා උගන්නන හින්දා අද අපි අතර ඉන්න බහුතරයකට සිංහල බෑ. පොඩි දරුවෝ ඉන්න දෙමව්පියන්ට දාඩිය දාන්න පුළුවන් එක අවස්ථාවක් තමයි ළමයෙක් සිංහල භාෂාව ගැන ප්‍රශ්නයක් අහන එක. ගණිතය පාඩමට අදාළ උදව්වක් ඉල්ලුවොත් බය නැතුව ඒ උදව්ව කරන්න පුළුවන්. අනිත් පාඩම් වුනත් එහෙමයි. ඒත් පොඩි එකෙක් අම්මාගෙන් හරි තාත්තාගෙන් හරි සිංහල භාෂාවට අදාළ ප්‍රශ්නයක් ඇහුවොත්? එහෙම නම් ඉතින් දෙයියන්ගේ පිහිටයි!

මොන විදිහට හරි අපේ සිංහල ඉගෙන ගැනිල්ල සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයත් එක්ක අවසන් වුනා. ඊට පස්සේ සිංහල ඉගෙන ගැනීමේ වරම හිමිවුනේ හරියට සාමාන්‍ය පෙළ පාස්වෙන්න බැරිවෙච්ච අයට. ශුද්ධ ගණිතය, ව්‍යවහාරික ගණිතය, භෞතික විද්‍යාව, රසායන විද්‍යාව කියන විෂයය හතරට විතරක් මගේ ඉගෙන ගැනීම සීමාවුනා. ඊට වඩා අධ්‍යාපනයක් අපිට දෙන්න ඕන කියලා මේ රටේ අධ්‍යාපනය භාර අය හිතුවේ නෑ. ගෙදර පරිසරයට පින්සිද්ද වෙන්න වෙන වෙන දේවල් අපි ඉගෙන ගත්තා. ඒවා ඔක්කොම අපි තනියෙන් කරගත්ත වැඩ.

විශ්වවිද්‍යාලයට ගිය එක ගෝනි එළුවා බලපු එකට දෙවැනි නෑ. මේ ළඟ දී එක විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරයෙක් එක්ක මම මේ කතාව කිව්වා. ගෝනි එළුවා ගැන කතාව එතුමා අහලා තිබුණේ නෑ. මේ කතාව කියවන අය ඒ කතාව අහලා තියෙනවා ද දන්නේ නෑ. කමක් නෑ. ඒ ගැනත් කියන්නම්.

වෙසක්, පොසොන්වලට කානිවල් ති‍යන පුරුද්දක් බෝවෙලා තියෙනවානේ. නුවර පෙරහැර කාලෙටත් ඔය ගැටඹේ පැත්තේ කානිවල් එකක් තියෙනවා. මේ කානිවල් තියන පිට්ටනිවල එක එක සෙල්ලම් පෙන්නවා. මේ විදිහට පවත්වපු එක කානිවල් එකක ගෝනි එළුවා පෙන්නන තැනක් තිබිලා තියෙනවා. ඒක හොඳින් වට කරපු කුටියක්. ටිකට් ගත්ත කට්ටියව ඇතුළට දානවා. විස්සක් තිහක් ඇතුළට ගත්තාට පස්සේ දොර වහනවා. ඊට පස්සේ ගෝනි ටිකක් ගෙනැල්ලා එළාගෙන එළාගෙන යනවා. මේ විදිහට ගෝනි එළුවා දැකපු කට්ටිය මුක පූට්ටු කරගෙන එළියට එනවා. කවුරුවත් තමන් දැකපු දේ අනිත් අයට කියන්නේ නෑ. ඉතින් අනිත් අයත් ටිකට් ඇරගෙන ඇතුළට යනවා. ඒ අයත් ගෝනි එළුවා බලලා එළියට එනවා.

විශ්වවිද්‍යාලයට ගිහිල්ලා ගෝනි එළුවා බලලා එන අයට නම් රෝල් කරපු ලොකු සහතිකයකුත් දෙනවා. ඒකත් ඇරගෙන ෆොටෝ එකකුත් ගහලා ඒක රාමු කරලා ගෙදර තියා ගන්නවා. ඔය සහතිකය දෙන උත්සවයට මම ගියේ නෑ. ඒ වැඩේට දෙන ගවුම ඇන්දෙත් නෑ. ෆොටෝ ගැහුවෙත් නෑ. ටික දවසක් යන්න ඇරලා කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ කොලේජ් හවුස් එකට ගිය මම සහතිකය ඉල්ලගෙන ආවා. එහෙම කළේ ඒක පෙන්නලා වෙන වැඩ කරගන්න පුළුවන් හින්දා.

මේ දේවල් ගැන හිතද්දි සතුටු වෙන්නේ කොහොම ද?

(මේ කතාවේ ඉතිරි හරිය පස්සේ කියන්නම්)

ආචාර්ය වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

Money Laundering and development

September 16th, 2019

Dr Sarath Obeysekera

Condominium Mgmt Authority, National Gem & Jewellery Authority to share information with the Financial Intel Unit

in terms of the provisions of the Financial Transactions Reporting Act, No. 6 of 2006 (FTRA), the Financial Intelligence Unit (FIU) of Sri Lanka entered into Memoranda of Understanding (MOUs) with Condominium Management Authority (CMA) and National Gem and Jewellery Authority (NGJA) on 28 August 2019 at the Central Bank of Sri Lanka with the objectives of outlining the process for providing information and defining the nature of the support that the FIU expects from the CMA and NGJA in ensuring effective implementation of Anti-Money Laundering/Countering the Financing of Terrorism (AML/CFT) legal obligations for condominium developers and licensed gem and jewelry dealers in Sri Lanka.

News Items above raises the question about the laundering of dirty money generated by the drug trade and bribery in third world countries.In Dubai and some other countries like Panama are attracting people to use their liberal banking system to generates healthy cash flow and increase surplus money within the country. Time to time Sri Lankan politicians change laws in the country to suit their needs either to take out surplus cash generated by scrupulous means and also to bring in money which was stashed elsewhere.

Recently Panama papers which were published by Wikileaks shows many Sri Lankans who deposited money earned either abroad or in Sri Lanka

The question is whether we should allow Sri Lankans or any other foreign person can bring money to Sri Lanka as investment or deposited in banks which give higher interest rates.

Under a Regime heavily dependent on World Bank, ADB, and other foreign funding agencies, such activity is frowned upon. Therefore Central Bank poke their nose in every transaction to satisfy World Bank

When a country does not have natural resources other than Tea, Rubber and a few other raw materials such as Ilmenite etc it is essential to find a way to improve money flowing into the country.

Many expat Sri Lankan and foreigners are ready to bring money in but Central Bank in Sri Lanka has imposed strict controls. Until recently foreigners could open   Share Trading Account and bring money in. The capital and profit brought in can be transferred out to the third party as they wish.

Central Bank wise governors have advised all State and Commercial Banks that foreigners can only open new account named IIA ACCCOUNT with conditions attached

Quote

Eligible Investors

A non-national resident in or outside Sri Lanka.

A non-national of Sri Lankan origin, who is a resident outside Sri Lanka

A Sri Lankan citizen, resident outside Sri Lanka.

A company incorporated outside Sri Lanka.

Country and regional funds, mutual funds, unit trusts and other institutional investors who are established outside Sri Lanka.

An administrator or executor of a deceased person, in the name of such deceased person who maintained an Inward Investment Account with that authorized dealer until the completion of the administration of the deceased person’s estate.

A receiver or liquidator of a company that maintained an Inward Investment Account with that authorize dealer until proceedings are concluded.

Any other person or category of persons who may be authorized by the Central Bank from time to time.

Permitted Credits

Remittances in foreign exchange received from outside Sri Lanka in favour of the account holder through the banking system.

Transfers from Personal Foreign Currency Accounts, Inward Investment Accounts or accounts maintained in the Offshore Banking Unit of the same account holder.

Dividends, sale or maturity proceeds, disposal of liquidation, capital redemption, share buyback, profits, surplus funds, rental income, recovery of principal, interest or any other related income received from capital transactions undertaken in Sri Lanka by persons resident outside Sri Lanka as permitted under the provisions of the Foreign Exchange Act, No. 12 of 2017.

Foreign currency brought into Sri Lanka by the account holder upon declaration (i.e., where such foreign currency notes exceed or equals to USD 15,000 or its equivalent in other foreign currency on a declaration to Customs Department or where such foreign currency notes are less than USD 15,000 or its equivalent in other foreign currency on an appropriate declaration to the authorized dealer).

Sale proceeds including capital gains, leasehold rights, sub-lease hold rights, if any, received in Sri Lanka rupees re-designated where such investment had been made through the Inward Investment Account or through the Securities Investment Account of the account holder or upon ascertaining the proof of inward remittances prior to these regulations come into effect.

Transfers from Business Foreign Currency Account of a person resident in Sri Lanka as repayment of foreign currency loans obtained by such person (i.e., borrower) from the account holder (i.e., foreign lender) under a general or special approval granted under the provisions of the repealed Exchange Control Act or Foreign Exchange Act, No. 12 of 2017.

Sri Lanka rupees converted into foreign currency by a resident in Sri Lanka (i.e., borrower) for repayment of foreign currency loans obtained from the account holder (i.e., foreign lender) under a general or special approval granted under the provisions of the repealed Exchange Control Act or Foreign Exchange Act, No. 12 of 2017.

Transfers from Diplomatic Foreign Currency Accounts and Diplomatic Rupee Accounts of the same account holder.

Transfers from an Inward Investment Account of another person (i.e., buyer) in respect of sale of permitted investments to such buyer by the account holder where such investment has been made by the account holder through the same Inward Investment Account (including any subsequent shares devolving on the investor by virtue of a corporate action by the issuer, exercise of a right, entitlement or conversion).

Transfers from Capital Transactions Rupee Account of the same account holder as permitted by directions issued by the Central Bank.

Transactions or Transfers from any other category of accounts that may be permitted to maintain by the Central Bank from time to time, to the extent such transactions or transfers have been permitted by directions issued by the Central Bank.

Interest earned on the funds held in the account. 


Permitted Withdrawals

Disbursements in Sri Lanka in Sri Lanka rupees.

Outward remittances in favor of the account holder.

Transfers to Inward Investment Accounts, Personal Foreign Currency Accounts or accounts maintained in the Offshore Banking Unit of the same account holder.

Payments relating to capital transactions undertaken in Sri Lanka by person resident outside Sri Lanka in terms of the permissions granted under the provisions of the Foreign Exchange Act, No. 12 of 2017.

Disbursements relating to foreign currency loans to a person resident in Sri Lanka where such loans have been obtained in terms of a general or special approval granted under the provisions of the Foreign Exchange Act, No. 12 of 2017.

Transfer of proceeds of foreign currency loans (including debt securities) to an Outward Investment Account of the borrower, where such loans have been obtained for the purpose of financing an overseas capital transaction (i.e., an outward investment) permitted under the provisions of the Foreign Exchange Act, No.12 of 2017.

Transfers to Diplomatic Foreign Currency Accounts and Diplomatic Rupee Accounts of the same account holder.

Transfers to an Inward Investment Account of another person (i.e., seller) in respect of the purchase of any permitted investment from such seller by the account holder.

Transactions or Transfers to any other category of accounts that may be permitted to maintain by the Central Bank from time to time, to the extent such transactions or transfers have been permitted by directions issued by the Central Bank.

If and when a foreign or Sri Lankan national intends to repatriate funds to Sri Lanka .they are discouraged to do so when they are told about such conditions listed above

The most questionable condition is that the person who opens an account has to visit the Sri Lankan embassy of the respective country and get his identity verified and submit a plethora of forms to prove his identity and residence status and of course source of funds.

Many investors have expressed their dissatisfaction with this condition as it is cumbersome.

Another ludicrous condition is that if you need to transfer the proceeds of investment to an outsider (even your kith and kin) is not allowed. The proceeds should only be remitted to an account anywhere in the world on the condition that the receiving account is on the same name.

If our country which considered underdeveloped  ( though some claim that we are developed !) cannot attract funds from other countries like Dubai.Panama.Gurnsey Islands Solomon islands etc we will never be able to find enough cash for development.

Once developed we can exercise such rules.

With all such rules, people were wondering how an eastern politician received an enormous amount for an investment suspected of funneling for terrorist activity ( though it was not substantiated )  bypassing the safety net of Central Bank?

It is high time we liberalize cash movement in and out for at least 5 years initially, and then start imposing strict monitoring rules.

People are wondering whether we can entice the Bond Scammers and other politicians as well as powerful government officers to bring back the money with a penalty like what they used to do in Iran

There was an Iranian National holding a high position in the shipping sector who plundered money through illegal means was pardoned when he agreed to bring the money back with a 100% penalty. He avoided being sent behind bars

Dr Sarath Obeysekera

කිසිදු හේතුවක් නොමැතිව දුම්රිය සේවය අත්‍යවශ්‍ය සේවාවක් කිරීමේ ජනාධිපති ගැසට් නිවේදනය ප‍්‍රායෝගික නෑ

September 16th, 2019

මාධ්‍ය නිවේදනයයි දුම්රිය වෘත්තීය සමිති සන්ධානය

1979 අංක 61 දරන අත්‍යවශ්‍ය මහජන සේවා පනතේ 02 වගන්තිය ප‍්‍රකාරව, ශ‍්‍රී ලංකා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජයේ ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විසින් අංක: 2138/10 . 2019 අගෝස්තු මස 27 දින ගැසට් නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් දුම්රිය සේවය අත්‍යාවශ්‍ය සේවාවක් බවට ප‍්‍රකාශයට පත්කර ඇත.  මෙම ගැසට් නිවේදනයෙන් අවධාරණය කර ඇත්තේ ” මගින් හෝ භාණ්ඩ සඳහා වන සියළු පොදු ප‍්‍රවාහන සේවාවන් කාර්යක්‍ෂමව හා අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යාමට අත්‍යාවශ්‍ය වන්නා වූ දුම්රිය ධාවනය, දුම්රිය හා දුම්රිය මාර්ග නඩත්තුව හා නිසි ආරක්‍ෂාව සපැයීමට අදාල සංඥා පද්ධතිය හා මෙහෙයුම්, ප‍්‍රවේශපත‍්‍ර නිකුත් කිරීම අතුළු දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවෙන්  කළ යුතු කවරාකාරයෙන් වූ සේවාවන් පවත්වාගෙන් යාම සඳහා අවශ්‍ය වන්නා වූ සියළු වැඩ හා  ඕනෑම ආකාරයක ශ‍්‍රමය සැපයීම අත්‍යාවශ්‍ය සේවාවන් වන බවයි ”

මෙම ගැසට් නිවේදනයේ වැඩි දුරටත් සඳහන් වන්නේ  ” සාමාන්‍ය ජන ජීවිතය පවත්වාගෙන යාම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වන බව සැලකිල්ලට ගනිමින් හා එම සේවාවන් සැපයීමට අවහිරයක් හෝ බාධාවක් ඇති වීමට හැකියාවක් පැවතීම හේතුවෙන් ” දුම්රිය සේවය අත්‍යාවශ්‍ය සේවයක් කරන බවයි. එවැනි අවහිරතාවක් හෝ බාධාවක් ඇති වේනම් ජනාධිපති වරයා කළ යුත්තේ එම අවහිරය හෝ බාධාව ඉවත් කිරීමයි. එහෙත් දුම්රිය සේවාව පවත්වාගෙන යාමට කිසිදු අවහිරයක් හෝ බාධාවක් ඇති බවක් අපට නම් නොපෙනෙන අතර, වසර 05 කට අධික කාලයක් තිස්සේ දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවය කරන අනියම් ආදේශක තාවකාලික හා කොන්ත‍්‍රාත් පදනමින් බඳවා ගෙන ඇති සේවකයින් ස්ථීර නොකර, ප‍්‍රවාහන අමාත්‍ය වරයා සකස්කර ගත් ලේඛනයකට අනුව දුම්රිය කාර්ය සහායකයින් ලෙස ස්ථීර පත්වීම් ලබාදීම නම්, දුම්රිය සේවය පවත්වාගෙන යාමට අවහිරයක් හා බාධාවක් වී ඇත. එම බාධාව හා අවහිරතාව කැබිනට් අනුමැතියක් ගැනීම මගින් ඉතා පහසුවෙන් ඉවත් කිරීමට, ජනාධිපති වරයාටත් ප‍්‍රවාහන හා සිවිල් ගුවන් සේවා අමාත්‍ය වරයාටත් හැකියාව තිබියදී, තනතුරට පැවරී ඇති බලය පාවිච්චි කර, දුම්රිය වෘත්තීය සමිති වලටත් දුම්රිය සේවකයාටත් මර්ධනය කැඳවන ගැසට් නිවේදන නිකුක් කිරීම ප‍්‍රයෝගික නොවන බව අවධාරණය කරන්නෙමු.

” අබ කෑ මිනිහාගේ මොළේ දනවා ” යැයි කියන්නාක් මෙන්, ස්ථීර කළ යුතු සේවකයින් සිටියදී ඔහුන් ස්ථීර නොකර, ස්ථිර සේවයට තමන්ගේ දේශපාලන හිතවතුන් පිරිසක් ගැනීම වැරදි සහගත බවත්, දුම්රිය වෘත්තීය සමිති ඊට විරුද්ධව ක‍්‍රියාමාර්ග ගැනීමට හැකියාව තිබෙන බවත් දන්නා ප‍්‍රවාහන අමාත්‍යවරයා එසේ වෘත්තීය සමිති ක‍්‍රියාමාර්ග ගතහොත් එය මර්ධනය කිරීමට අවශ්‍ය නීතිමය පරිසරය මෙම ගැසට් නිවේදනය මගින් සකස් කරගෙන ඇත.

මෙපරිදි ගැසට් නිවේදන නිකුත් කිරීම, දුම්රිය සේවකයින්ගේ ප‍්‍රශ්න වලට විසඳුමක් නොවන බව දුම්රිය වෘත්තීය සමිති ලෙස අප පෙන්වා දෙන අතර, ඉන් ජනාධිපති වරයාත් නීතියත් දෙකම එකවිට අවතක්සේරු වන බවද, නීතිය අවභාවිතා කර පනවන නියෝග වෘත්තීය සමිති ලෙස අප කිසි විටකවත් පිලිනොගන්නා බවද අවධාරණය කරමු.

ස්තූතියි.

මෙයට,
එස්. පී. විතානගේ
සමකැඳවුම්කරු  

We need a system change

September 16th, 2019

Fr J.C. Pieris Galle Courtesy The Island

article_image

A brawl in the house

The people of Sri Lanka finding them in the grip of an evil system tried for one last time to change it in 2015. The people trusted for one last time the usual set of politicians. The rascals promised ‘Yahapalanaya’ or good governance and deceived the people again. There is no point in elaborating the endless robberies that took place after 2015 and are currently going on with impunity, unchallenged and unpunished. The country is going from bad to worse. Bombs are going off again with hundreds of innocents dying and property destroyed. The very fact that the powers that are do not want to set up an independent probe into it smells fishy. Are they in collusion with some global powers playing their sinister games? With the dirty American tentacles groping around the country may even lose its sovereignty. After it became the dumping ground of British and international garbage there is nothing more to say. This country is at the end of its tether.

To save this country for the next generation we have no option but to chase away the traitors and betrayers of our people, the Ali Baba and the 225 thieves, robbers, murderers and pimps. It can be done by a radical system change.

It simply cannot be done within the current system. The system and the constitution have been dabbled and fiddled with the sole intention of the 226 staying in power for always either in the government or in the opposition and handing over this country to their dynasties. In this system they can commit any crime and get away with it. If even a few of this evil 226 come to power the rest of this despicable gang will be safeguarded. The system is tailor made for these criminals to stay in power with impunity. Therefore the need for a radical system change is imperative.

People have realized, finally, that there are only two sides to this national struggle. On one side the innocent, good but helpless citizens, the poor, the hard working white collar and blue collar workers, honest professionals and rank and file of the armed forces with their officers who are loyal to the people and the country, on the other side the 226 rascals who exploit them and the resources of the country supported by their boot-licking lackeys in the judiciary, armed forces, the administration and the business community.

The two sides can be easily recognized. The 226, their boot-licking lackeys and their foolish supporters are against a radical system change declaring it cannot be implemented for one reason or another. They try to trivialize it calling it an impractical dream or eyewash of a charlatan. Of course they will not expose the real reason: they know they will be defunct, politically speaking, if there is a real system change from their evil governance to genuine good governance.

On the other hand all good people, simple, hard working, decent citizens of the country who have had enough of this Ali Baba, the 225 thieves and their venal governance; professionals with clean hands, upright of character and love of the country who have had to suffer and put up with the evil shenanigans of their political masters simply tolerating it all for the sake of feeding the family; the farmers, the fishermen and the casual labourers who are in dire straits who have finally opened their eyes and seen why there is poverty in this country even after 71 years of independence, who have realized that it is corruption at the top that generates their poverty are not only accepting the revolutionary system change with much hope but also promoting it.

The people of this country has been offered a clear cut, logical and reasonable, revolutionary and non-violent system change in a new autochthonous constitution still in draft form. It will be finalized by the end of this month and at the nominations for the presidential election it will be presented to the people with the manifesto of the alternative candidate.

The new autochthonous constitution will drastically reduce the number of members of parliament, so much so that it will be brought back to the venerable old building at the Galle Face and similarly the number of cabinet ministers will be cut. Thus a huge amount of money will be saved to the treasury. The new MPs will be people who come forward to give the country their best unlike the present set of kleptoparasites who have come to take the best from the country. So the MPs will not receive a salary or a pension. They will be given an allowance and will leave the service after one or two terms of office. No dynasties will be formed and no life membership in the parliamentary club. They will have to be graduates from a recognized university or educated up to that level. They will have clean hands and have no criminal allegations. They or their close relatives will have no business dealings with the government. They will not get any permits for sale. Will anyone of the present 226 be willing to join a government of the people as described above?

Sri Lanka will be one country and it will be unitary. There will be only one people and they will be Sri Lankan. There will be only one law and the Kandyan law, the Thesawalami law and the Muslim law will be abolished. Executive presidency will be abolished and everybody, without exception, will be equal before the law. The provincial councils, the nine white elephants, will be abolished and one hundred billion rupees saved annually to the treasury! The illicit National List, the hole in the back door of the parliament, through which the rejected candidates creep into the parliament, will be abolished. Proportional representative method of election will be abolished. The old method of first past the post will be re-established. And thus democracy, true and genuine, will be brought back to the country.

There is a school of thought among the alternative groups that some good, clean people be sent to the parliament and slowly increase their number to form one day a government of good governance. They want to work within the present constitution and the way of proceeding. They want to throw clean people into a cesspit and expect them to remain clean! What a pipe dream! Didn’t the JVP try that for the last forty odd years? What have they got to show for that? They too finally and shamelessly resorted to the illicit national list to get into the parliament and sell vehicle permits to fatten the party coffers. There is only one method to clean the Augean stables, the autochthonous constitution and a system change.

A system change is a revolution. It can be violent or non-violent. It can be either by the bullet or by the ballot. The Autochthonous Constitution is the non-violent method by the ballot. It will be presented to the people at the next presidential election for their approval. Getting a simple majority it will become the supreme law of the land. Not a drop of blood will be shed, not a brick from a building will be moved, not a match will be struck to burn anything and not a tear will be shed. There will be only relief and joy at the dismissing of the Ali Baba and the 225 thieves from the country’s political scene. They shall receive their just dues for all the crimes they have committed and the wealth they have robbed from the poor of the country will be requited and returned to the people. The people of the country are yearning for a complete overhaul of the government, chasing away Ali Baba and the 225 thieves and giving the governance to a group of upright men and women of integrity. We need a system change.

Fr J.C. Pieris

Galle

නෙළුම් කුළුණෙන් බිලියන 02ක් හොරා කාලා.. නෙළුම් කුළුණ විවෘත කරමින් ජනපති කල ප‍්‍රකාශයට මහින්ද පිලෙන් ක්‍ෂණික ප‍්‍රතිචාර..

September 16th, 2019

anusha palapita FB

නෙළුම් කුළුණෙන් බිලියන 02ක් හොරා කාලා.. නෙළුම් කුළුණ විවෘත කරමින් ජනපති කල ප‍්‍රකාශයට මහින්ද පිලෙන් ක්‍ෂණික ප‍්‍රතිචාර..

කොළඹ නෙළුම් පොකුණ ඉදිකිරීම ආරම්භ කිරීමේ අත්තිකාරමේදීම රුපියල් බිලියන 2 ක මුදලක් තුන්වන පාර්ශවීය සමාගමකට ගෙවා ඇතත් එවැනි සමාගමක් චීනයේ නොමැති බව ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා සඳහන් කළේය.

කොළඹ නෙළුම් පොකුණ විවෘත කිරීමේ අවස්ථාවට එක් වෙමින් පැවති රාජපක්ෂ පාලනය ඉලක්ක කරමින් ඔහු මෙම ප්‍රකාශය සිදුකරන ලදී.

නමුත් එම ප්‍රකාශය මුළුමනින්ම බැහැර කරමින් එවකට පැවති රජයේ විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිෂන් සභාවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්වරයාව සිටි අනූෂ පැල්පිට මහතා සඳහන් කරන්නේ අදාල සමාගම අදටද පවතින චීනයේ සමාගමක් බවයි.

ඒ බව සඳහන් කරමින් ඔහු තම ෆේස්බුක් පිටුවේ මෙසේ සටහනක් තබා ඇත.

නෙළුම් කුළුණ විවෘත කිරීමේදී ජනාධිපතිතුමා විසින් බිලියන 2 ක අත්තිකාරම් මුදලක් ALIT සමාගමකට ගෙවා ඇතත් එවැනි සමාගමක් චීන නොමැතිබව නිවැරදි තොරතුරු ලබා ගැනීමකින් තොරව ප්‍රකාශ කර ඇති බව පැහැදිලි වේ.

නෙළුම් කුළුණ ඉදිකිරීම සඳහා විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිෂන් සභාව සමග චීන සමාගම් දෙකක් ඒකාබද්ධ වී කටයුතු කරන ලදී එම සමාගම් දෙක නම් national electronics import and export corporation (CEIEC) සහ aerospace long march international trading company (ALIT). සමාගම් දෙකට ඉදිකිරීම සඳහා දෙදහස් 10 ඔක්තෝම්බර් 29 වෙනි දින අමාත්‍ය මණ්ඩල අනුමැතිය ලැබී ඇත.

නෙළුම් කුලුනේ ඉදිකිරීම් පිළිබඳව සාකච්ඡා කිරීම සඳහා චීනයට ගිය අවස්ථා කිහිපයකදීම ALIT සමාගමේ සභාපති වරයා ඇතුළු සමාගමේ අනිකුත් සාමාජිකයන් සමඟ ොරටු විශ්ව විද්‍යාලයේ මහාචාර්යවරුන් ද ටෙන්ඩර් මණ්ඩල සාමාජිකයන්ට සාකච්ඡා කර ඇත.

මේ පිළිබඳ සියලු දත්ත විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිෂන් සභාව සතුව ඇති බව මම දනිමි. එහි නිලධාරීන් විසින් මෙය නිවැරදි කළ යුතු ඇත .

ALIT සමාගමේ සභාපති වරයා ටෙන්ඩර් මණ්ඩලයේ සභාපති එවකට අධ්‍යාපනඅමාත්‍යාංශ ලේකම්. ගෝඨාභය ජයරත්න මහතා සමඟ චීනයේ බීජිං නුවරALIT ප්‍රධාන කාර්යාල තුළදී සාකච්ඡා කරන අවස්ථාවේ ගත් ඡායාරූපයක් ද මෙහි පළ කර ඇත.

මේ සම්බන්ධයෙන් ඉදිරි සංදේශ නියාම කොමිසන් සබාවේ වගකිවයුතු නිලධාරීන් කීප දෙනෙකුගෙන් වාචිකව විමසීම් කළෙමි. 2012 වර්ෂයේ මුල් අත්තිකාරම කැබිනට් අනුමැතිය සහ කොමිෂන් සභාවේ එකඟත්වය අනුව CEIEC සමාගමේ ගිණුම් අංකයට බිලියන 2 ක මුදල ගෙවීම් කර ඇත.

2012 වර්ෂයේ සිට මේ දක්වා එනම් 2019 වර්ෂය දක්වානෙළුම් කුළුණ ඉදි කිරීම සම්බන්ධයෙන් කොන්ත්‍රාත්කරුවා ට ගෙවන ගෙවීම් සිදුකර ඇත්තේ ද. CEIEC සමාගමේ එකම බැංකු ගිණුමකට සහ එකම ගිණුම් අංකය කටය මුදල් ගෙවීමට පෙර මහ බැංකුවේ මුදල් මණ්ඩලයේ අනුමැතියද ලබාගෙන ඇත.මෙහිදී කිසිදු මුදල් වංචාවක් හෝ අවභාවිතාවක් සිදුනොවූ බව අදාළ නිලධාරීන් මා වෙත තහවුරු කළේය.

විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිෂන් සභාවේ ිටපු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්වරයා වශයෙන් මට පැවසිය හැක්කේ අතිගරු ජනාධිපතිතුමාට වැරදි තොරතුරු ලබාදුන් නිලධාරීන් දැන්වත් ඉදිරියට පැමිණ මෙය නිවැරදි කළ යුතුය. චීන තානාපතිවරයා ඉදිරියේ චීනයට සිදු වූ අවමානය ගැන මට ඇත්තේ බලවත් කණගාටුවකි.

– anusha palapita FB

Sajith lacks a proper plan

September 16th, 2019

By Shivanthi Ranasinghe Courtesy Ceylon Today

At the time of writing, it is not clear if Sajith Premadasa’s wish to be the UNP’s presidential candidate would come true. It is clear however that he will not easily back down from the challenge he had posed to the UNP leadership. The UNP camp is currently divided over the issue, but the odds seem to be favouring Premadasa especially with Malik Samarawickrema and Mangala Samaraweera, who were key members of Ranil Wickremasinghe’s inner team, also shifting their loyalties to Premadasa.

However, Premadasa’s fight for presidency is very much akin to a couple planning their wedding without a care for the days after. It is the sad trend for most young adults to spend what they cannot afford on their weddings. They invest lavishly on this one function and wake up to a wedded life mired in debt. Essential components to a happy wedded life such as a place of their own, children and savings are pushed back until these financial commitments made are met.

It is likewise with Premadasa as well. His one goal is to become the President of Sri Lanka. However, as exposed by the promises he made at the recent talks with the TNA, it is clear that he does not have a proper plan beyond getting elected to lead the country. To the TNA, he promised to ‘prioritise the process to solve the Tamil question within six months, from the time I assume duties. However, a solution to the Tamil question should be acceptable to the people in the South.’

It is interesting that he said that the solution he gives to the ‘Tamil question’ must be acceptable to the ‘people in the South’. He did not say that the solution must be acceptable to the Sinhala people, nor did he specify as non-Tamil citizens of the country. Instead, he mentioned a particular geography of the country – the South.

However, the demography of the South is not devoid of Tamils. According to the 2012 census, 43.5 per cent and 26.8 per cent of Sri Lankan Tamils live in the Northern and the Eastern provinces respectively. Sri Lankan Tamils constitute 29.7 per cent of the population in the other parts of the Island that Premadasa collectively called the ‘South’. These figures discount the presence of Indian origin Tamils, who are now known as the ‘Upcountry Tamils’. If this component is also added to this group to calculate the Tamil ethnicity in its entirety, then 49 per cent of Tamils live outside the Northern and Eastern provinces.

Interesting

Therefore, it is interesting that Premadasa’s solution to the ‘Tamil Question’ excludes 49 per cent of the Tamils in the Island. Instead, only their acceptance of this solution that is not catered to their need is sought by Premadasa. Premadasa was thus promising to solve the ‘Tamil Question’ to a group of politicians who only represent the North and the East of the Island. The Tamil politician, Digambaran, who does not represent this constituency, despite openly pledging his alliance to Premadasa was clearly excluded from this assurance.

This thus brings forth the question, what is the ‘Tamil Question’ that obviously afflicts only the Sri Lankan origin Tamils living in the Northern and Eastern provinces. It is indeed a strange dilemma because the minute one leaves the Northern or Eastern Province to reside in any part of the south, he is freed from this so-called “Tamil Question”.

A few weeks ago, TNA Spokesman M.A. Sumanthiran declared that out of the three presidential aspirants, Wickremesinghe would make a better president for Tamils than Gotabaya Rajapaksa or Premadasa. Wickremesinghe, clarified Sumanthiran, at least came up with a Draft Constitution that met the aspirates of the Tamils. Sumanthiran too worked very hard to bring this draft to light for the past four years.

Had this Draft Constitution became a reality, then Sri Lanka would effectively have nine separate semi-autonomous governments. The Central Government would have been rendered a beggar of the provincial councils for power. If Premadasa manages to implement this solution, then instead of contesting for the second presidential term, it would be better for Premadasa to seek to be a Chief Minister of a Province.

Interestingly, the solution that the TNA proposes will unite the North and the East as one unit while the rest of the country will remain fragmented. Therefore, this draft constitution was advocating the rest of the country that is obviously not affected by the ‘Tamil Question’ to move out of the present unitary status to a united system whilst seeking to retain a unitary characteristic for the North and the East.

Canard

However, the promise to merge the North and the East is a canard. According to the Draft Constitution, two or three provinces may be merged but only after the people in the regions through a referendum would agree to it. Though in the Northern Province 93.3 per cent are Tamils, in the Eastern Province Tamils make only 39.3 per cent of the population. The balance 60.7 per cent of non-Tamils in the East would never agree to live under the hegemony of Tamils ruled by the most xenophobic sector in Sri Lanka.

Hence, had the Draft Constitution become a reality, what would have effectively taken place would be a country trapped into nine enclaves. The Tamils in the East would be forced to live under the Muslim authority. The Police powers would also be handed over to the individual provincial councils. In the event of tragedies such as Easter Sunday massacres, the National Police would have to seek the permission of the Eastern Province Chief Minister to enter the province to investigate extremist elements like Zahran. This means that the entire investigation would be in the hands of the Provincial Council politicians.

The TNA and those promoting federalism had always stressed on a political solution. They had however, never tied that political solution to the economy, which is the most important component for one to live with dignity. If this solution as specified by the draft constitution and advocated by the TNA becomes a reality, the North that has the least fertile soil and limited water would be severely affected. The area does not have any other natural resources. Though the people in the North are hard working agriculturalists, the earning are not adequate to finance important sectors like health and education in the North. Thus North is heavily dependent on the earnings from enterprises such as tea, rubber, garments, gems, agrarian products that are now in the export market and also the remittances sent from those who are working abroad. All these incomes are mainly generated from the South.

Isolating the North from the country’s collective earnings will not help them recover from the wounds of a 30-year war. The cries of the war widows struggling to make the ends meet are drowned by the howls of the mothers of the disappeared. It is not that the latter group is larger. On the contrary. It is only that the vested interest groups are only focusing on the grief of the mothers of the disappeared for their own vile agendas. Yet the real struggle is with the war widows who are fighting for their families’ survival. It is indeed a shame that they are hardly in the radar.

Premadasa is a relatively-young politician. As a product of the London School of Economics, a greater vision could be expected from him. Yet, all we hear is the same old empty election promises that has been the bane of this country. As voters we have an option. We can continue with this archaic flow where the one who lies and slanders the most is elected as our leader. The other option is, pave the way for a man with a true vision for the country to be our leader.

[email protected]

රටේ සංස්කෘතිය, නීතිය, ආගම ඇතුළු සමස්තයම බිඳ වැටිලා

September 16th, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

රටේ සංස්කෘතිය,නීතිය,ආගම ඇතුලු සමස්තය බිඳ වැටී තිබියදී ජනාධිපති අපේක්ෂකයින් පිළිබඳ අද අවදානය යොමු කර ඇති බව මහාචාර්ය පූජ්‍ය මැදගොඩ අභයතිස්ස හිමියන් පවසනවා.

උන්වහන්සේ මේ අදහස් පළකළේ නූතන දසපනත මහජන කොමිසමේ වාර්තාව එළිදැක්වීමේ අවස්ථාවට එක්වෙමින්.

සංස්කෘතික අමාත්‍ය සජිත් ප්‍රේමදාස බුදුදහම විකෘති කරන බවට චෝදනාවක්

September 16th, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

සංස්කෘතික අමාත්‍ය සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා බුදුදහම විකෘති කරමින් සිටින බවට පිවිතුරු හෙළ උරුමය චෝදනා කරනවා.

අද පැවති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකදී එම පක්ෂයේ ප්‍රධාන ලේකම්පා ර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී උදය ගම්මන්පිල මහතා මේ බව සඳහන් කළ අතර පසුගියදා පාඨලී චම්පික රණවක අමාත්‍යවරයා සිදුකළ ප්‍රකාශයක්ස ම්බන්ධයෙන්ද ඔහු අදහස් පළ කළා.

දැඩි විනයක් සහිත පාලකයෙක් රටට අවශ්‍ය බව ජාතික ජනබලවේගයේ ජනාධිපති ධුර අපේක්ෂක අනුර කුමාර දිසානායක මහතා පවසනවා.

ගම්පහ කිරිල්ලවල ප්‍රදේශයේ පැවති ජනහමුවකට එක්වෙමින් ඔහු මේ බව සදහන් කළා.

මෙම අවස්ථාවට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විජිත හේරත් මහතාද එක්ව සිටියා.

YAHAPALANA AS A PUPPET REGIME Part 10 (section 2)

September 15th, 2019

KAMALIKA PIERIS

SMART DRIVING LICENCES

Committee on Public Accounts (COPA)  found that the government had suffered a loss of around Rs. 4 billion owing to a decision made by the Department of Registration of Motor Vehicles to extend a contract given to a private company to issue smart driver licences. The private company had a contract for seven years. When its term ended, in 2016, the Department gave it a two-year extension.

The private company should have handed over its machinery used for the issuing of smart licences to the RMV at the end of the contract so that the department could issue licences on its own. However, the company instead of handing over their machines, continued to obtain extensions, causing a massive loss to the government. If the task had been carried out by the Department it could have earned an average income of Rs. 120 million a month.

According to the contract, the private company was to provide technology and training to RMV officials but they had not done so. The RMV officials said that they did not have a sufficient number of employees to be sent for the training considering the workload at the Department. Officials said they were not ready to take over the task of issuing smart licenses themselves.

COPA then ordered Chairman, RMV to take immediate action to take over the task of issuing smart driver licenses from the private company. If the RMV needed, it could set up a company managed by the government for the purpose and the approval of the Cabinet could be obtained.

SRI LANKA INSTITUTE OF INFORMATION TECHNOLOGY (SLIIT)

SLIIT stands on a 25-acre land owned by Mahapola Education Trust Fund (METF). SLIIT was built by Mahapola at a cost of Rs 373 million at Malabe. The Malabe facility was estimated at Rs 408 million.  An agreement signed in 2005 said SLIIT would pay METF either Rs. 8 million or 20% of the net profit, whichever was greater.

 Instead on May 12, 2015, METF   leased the land, on which SLIIT stands, at Rs. 20 million per annum for 60 years and also signed an agreement that made SLIIT independent of Mahapola. The deal was finalised during the yahapalana 100-day programme, observed critics.  Auditor General said in his report on the METF, that due to the new agreement, the Trust lost Rs. 120.99 million between May 2015 and December 2017.

METF was headed by the Chief Justice. Justice K. Sripavan, Head of METF told the Presidential Commission of Inquiry investigating corruption in the current administration that the METF Board of Trustees had not authorized the 2015 agreement between the Trust and SLIIT to make the institute an independent body.

He said that a board minute was presented to him by Wickrema Weerasooriya which said that the Board had approved the two agreements, when in fact, there had been no discussion at the Board meeting on the matter. “I  informed him that it was misleading information and asked him to remove that part immediately,” Sripavan informed the Commission. Usually, the Director of the Trust prepared the minutes. But minutes of the 56th and 57th board meetings had been prepared by Weerasooriya as the  Director had been removed.

Two appointed members, namely, Padmadeva Rajakaruna and Dr. Wickrema Weerasooriya had signed the agreement with SLIIT and told the other members that as two appointed members by ministers they had the power to do so.

Padmadeva Rajakaruna had told the Commission that he had been given permission to sign an agreement with SLIIT. Rajakaruna produced a document which he claimed contained the minutes of the 56th board meeting of Mahapola trustees on the decision, and two trustees, appointed by the Minister, had been authorized to enter into an agreement with the SLIIT. However, the official from the Attorney General’s Department pointed out that Rajakaruna’s document was different from the one-handed over by the Head of the METF.

ELECTRICITY (1)

Power and Energy Ministry has since January 2019  submitted multiple Cabinet papers seeking approval for varying quantities of emergency power. In June 2019  Cabinet approved the purchase of 200MW from a Turkish Karpowership barge for six months and another Karpowership barge for nine months. They are being contracted without tender. The CEB has already bought 100MW of emergency power from Aggrekko International, Altaaqa Alternative Solutions of the United Arab Emirates and V Power Holdings of Hong Kong.

ELECTRICITY (2)

Power, Energy and Business Development Ministry is planning to dip into the consumers’ deposits to the tune of billions of rupees, says Electricity Consumer Rights Movement the Ministry was planning to obtain permission to utilize the money of the electricity consumer deposits of the Ceylon Electricity Board. They were    planning to take Rs. 1.45 billion from  CEB  and Rs. 500 million from Lanka Electricity Company (LECO) without paying an interest to the consumer. According to  Section 28 of the  Electricity Act  CEB and LECO had to pay an interest on consumer deposits. They have not done so for years.  Yahapalana government   has taken steps to remove the Section 28 from the Electricity Act to enable the CEB and LECO to use the consumers’ deposits as they wished.

ELECTRICITY (3)

Since Minister Karunanayake took over the ministry in January, he has floated various emergency power proposals; contracted barge-mounted electricity outside accepted procurement procedure; and ordered the Ceylon Electricity Board (CEB) to appoint 27 personal nominees as coordinators to projects that have not even been initiated,  said Dushana Vidu Nethin  ,an association of professionals.

“We also noted that the Minister of Power and Energy has taken various steps to halt solar power development in Sri Lanka. [He has taken]  steps to increase the electricity tariff. This  would drastically affect the development of solar power in the country as there will be no incentive for people to purchase roof top solar power plants”.Minister Karunanayake is also attempting to reduce the PUCSL’s status of Economic, Technical and Safety regulator” to only “safety regulator” and “ombudsman” of the electricity industry, said Dushana Vidu Nethin.

APPOINTMENTS (4)

A probe conducted by Committee on Public Enterprises (COPE)  found that 1,707 persons had been recruited as Staff Assistants and Office Assistants of the National Savings Bank on the basis of lists sent to the bank by the Private Secretary of the Minister of Finance. 104 persons had been recruited in 2017, 36 in 2018 and 250 in 2019. They had been given letters of appointment. General Manager, NSB stated that this has been the procedure since 2008. We changed it in 2018 and recruited them as trainees, but they also  were recruited from the list..

APPOINTMENTS (5)

Media reported that in June 2019  , Power and Energy Minister Ravi Karunanayake had  ordered Ceylon Electricity Board (CEB) to appoint 27 of his personal nominees as project coordinators” for a spate of  non- existent power plants and the  power transmission facilities for the non-existent power plants. Project coordinators usually work under a project manager to help ensure tasks are completed on time and within budget.

Most of these power plants are not in operation, .some have not even gone before the Cabinet, said the media. These include two new coal power plants, two  government-to-government funded 300MW natural gas combined cycle power plants, the proposed 300MW natural gas combined cycle power plant by the CGL Windforce Consortium and the 300MW natural gas combined cycle power plant by Lakdanawi. A spate of wind, hydro and solar power parks around the country  area also included. These project coordinators were to be appointed in view of prevailing security situation of the country”. It is not explained how  these new project coordinators could help the prevailing security situation, concluded the media.

APPOINTMENTS (6)

in  July 2019 Dushana Vidu Nethin, (DVN) ,  condemned the appointment of Power and Energy Minister Ravi Karunanayake’s lawyer Sandun Gamage to the fifth vacant position of Commissioner at the Public Utilities Commission of Sri Lanka. Gamage’s name was approved by the Constitutional Council. Gamage represented Karunanayake multiple times during hearings into the Central Bank bond scam before the Presidential Commission appointed to inquire into the case, DVN said.

BUSINESS

Yahapalana government announced that  it would set up a National Single Window (NSW) to help business. Sri Lanka’s National Single Window (NSW) will allow businesses to lodge information and documents with a single entry point, to fulfil all import, export and transit-related regulatory requirements. A NSW Blueprint would be released soon, said officials. The implementation of the NSW is  a legal obligation under the World Trade Organisation’s (WTO) Trade Facilitation Agreement (TFA), which Sri Lanka has signed.

This was discussed at public-private consultative organised by the International Trade Centre (ITC), in collaboration with Government of Sri Lanka (GOSL),in September 2018. It was suggested that Sri Lanka should take a gradual approach and not try to bite off more than it can chew. The participants pointed out that  improving the functionality of a NSW is more important than extending the service to all traders and geographical locations in the country at the start of operations. It should start with Colombo port.

Sri Lanka should go for a more phased implementation, where change is gradually introduced over a longer time frame, starting on a small or limited scale. This was what Indonesia had done. In its first stage Indonesia limited the activity to three government agencies in  one port. Second stage covered five seaports, while the third stage expanded the INSW to all import procedures in the ports. The fourth stage in July 2009 covered import procedures for Government agencies in a seaport, airport, and dry-port. In January 2010, the fifth stage made the INSW mandatory for all import procedures in five ports. In the final phase, the INSW was extended to 21 ports and all import-export procedures in the country. (Continued)

When Does a Gift Horse Become a Trojan Horse?

September 15th, 2019

By Sarojini Dutt

Jenner Edelman, the new Country Director of the controversial Millennium Challenge Corporation (MCC), had egg on her face when she was caught red-handed dishing-out fake news during a series of public presentations in Sri Lanka.

The MCC had acquired a malevolent reputation in Sri Lanka and the US was hellbent on whitewashing that image. Edelman embarked on a laundering campaign conducting a series of public presentations and artfully placed newspaper articles scripted by large US Corporate-funded organisations like Advocata.

Razeen Sally, a member of a secret and subversive organisation – The Mont Pelerin Society that is dedicated to destroying universal franchise and democracy -dutifully sang for his supper as instructed.

However, anger against the MCC  has been  snowballing and the Sri Lankan people are now demanding that any Presidential hopeful seeking their vote should publicly affirm before a Maha Sangha Council that he/she would not sign the MCC Agreement or any other similar Agreement, and that if such agreements, laws or Treaties have already been signed he/she would repeal such Agreements, Laws and Treaties when elected to office; furthermore, the people are demanding that the Presidential hopefuls make this the foremost statement, unambiguously, in their Manifesto.

It appears that the objective of Edelman’s programme, besides whitewashing the MCC, is to take the MCC off the political agenda at the forthcoming Election campaign.

When Edelman was caught out being untruthful and metaphorically with her pants down, critics were quick to pounce on her ham-handed deception, pithily describing her conduct as America’s ‘Millennium-Gate’ scandal.

Many in Sri Lanka have accused the MCC of subversion and of spearheading an alleged US military thrust into Sri Lanka; this campaign, people say, is in consonance with America’s much trumpeted, and bi-partisan, foreign policy doctrine of ‘Pivoting-to-Asia’ pronounced officially by Obama in 2012.

In all their presentations and contrived newspaper articles, Edelman and her assistant projected the MCC as an altruistic organisation, playing ‘Santa-Claus’ to the most poverty-stricken countries of the world and, making the poor in those countries rich.

Edelman went on to suggest that the MCC was created by Washington as a philanthropic arm of the US and not a tool of US foreign policy; she said that if Sri Lanka is not interested in America’s benefaction, the US would take their ‘gift’ to a more appreciative and grateful country.

Having said that, Edelman in the next breath did a positional pirouette;  rather sternly, she said, We are determined that Sri Lanka shall accept our ‘gift’; we shall sign the agreement before 17 Sep 19; if the people do not like it, the President, they elect, can annul the Compact at that time”.

Edelman then went on to say, The MCC has been maligned by much fake news. There are no electrified railway lines and there is no special economic Corridor running from Colombo to Trincomalee; everything being done by the MCC is what the Sri Lanka Government wants”.

At this point, a member of the audience got up; he fumbled through a wad of documents and, selecting one, he addressed Edelman, This document is not a spurious one; this document was produced by the MCC and was distributed by the MCC team leader Steve, at a meeting at Temple Trees, in September 2018, to all attendees that included legal officers from various banks and the President of the Bar Association, U R L De Silva.” This member of the audience then proceeded to show the first page of the document.

Turning towards the audience, this person then went on to show another of the pages from the document in hand, a page that had a Map. This writer has enlarged that map for greater clarity

As the lettering just above the map indicates, the map is a visual representation of the spatial structure of Sri Lanka in 2050, as perceived by the MCC.

Edelman was clearly upset and she mumbled feebly that Steve had erroneously shown the wrong map.

Contrary to what Edelman said, there is an electrified railway line running from Trincomalee to Colombo; see the map-legend on the right side of the map; it indicates ‘proposed electrified railway line’. The protective electric fences on either side of the railway line would be the electric border between the North and the South of Sri Lanka.

Again, contrary to what Edelman said, the Corridor between Trinco and Colombo is one of the focus areas for land investment selected by the MCC; it has been chosen by the MCC for maximum economic impact, as indicated in the MCC document above.

In the 7 districts along this Corridor, the Edelman team admitted that there are 10 Land Registries; the GOSL has authorised the Americans to go into these Land Registries where documents pertaining to Sri Lanka’s sensitive and precious Land-Assets are stored and secured; this, even before any Agreement has been reached.

Today, from all accounts received, there are Americans seen crawling out from all crannies and crevices in the Land Registry and Survey department buildings.

The Commissioner General of Lands is no doubt aware of the principle of law applied at the Nuremburg Trials; he is required to comply with only lawful orders; failure to do so would make him equally liable before the law. Perhaps, the Surveyor General, the Land Title Commissioner, the Government Chief Valuer, officials involved with digitalising land documents and other Government Officers thrust with responsibility should bear this in mind and consider themselves, to have been put on notice.

In that same MCC Map above, to the South East of Polonnaruwa where the MCC have projected an International airport, there is a distinct encirclement of an area bounded by Vallachenai, Kattankudi, Batticaloa, Sainthamaruthu, Kalmunai, Amparai, Moneragala, Badulla and Hingurakgoda.  

Within this area is, where the ‘Muslim University’ has been constructed, where investigators have identified the heartland of Sri Lanka’s Caliphate terrorists, where the US army, from the US Indo-Pacific Command, has built barracks that could accommodate a Division of US troops, where 20 Caliphate terrorists committed suicide following the Easter massacre, where investigators have identified the home-base of terrorist Zaharan and where the meeting between Hizbullah and Teplitz took place, just two days prior to the Easter slaughter.

Quite suspiciously, while Sri Lanka was yet in deep shock the MCC Board in Washington, just two days after the Easter massacre, unilaterally approved the MCC compact although there is much opposition to it from the Sri Lankan public (on the grounds that they have been deliberately kept in the dark about the details of the Agreement).

and, the matter not even discussed in Parliament; the ‘gift’ had been upped from 420M to 48OM USD by an organisation adjudged the most transparent in the US.

‘Matara-Spyhole’, Samarawickrema and Teplitz announced the details of the ‘gift’ gleefully to a Nation numbed by shock and horror; it is a silver lining was their message and a ‘gift’ that must be taken immediately, lest the Americans withdraw the ‘gift’.

It would appear that the Americans are using the Easter killings to force us to accept their ‘gift’. That, is food for thought.

An untruthful Edelman said that this ‘gift’, has no attached conditions, it is an outright grant and does not have to be repaid.

Bernard Gunathilaka of Pathfinders, of the same ilk as Prasad Kariyawasam the willing servant of the US, said Do not look a gift horse in the mouth”.

Was it Sri Lanka’s misfortune that these two persons had to be in the Foreign Ministry and head it too?

When does a gift horse become a Trojan horse? It is when the gift horse is given with attached conditions; it is when an Agreement has to be signed, to receive a ‘gift’. The ‘conditions’ laid down by the MCC for Sri Lanka to comply with, become the price Sri Lanka has to pay.

When payments are made by the receiver of the ‘gift’, the money touted as an outright grant, ceases to be a grant.

This is the type of modus operandi that was adopted by the travelling snake-oil-salesmen of the wild-west to dupe the people in America; MCC, Teplitz and Edelman have travelled a long way to Sri Lanka to do the same.

And in the case of the MCC Compact, Sri Lanka would be making  an eternal payment to the donor of the ‘gift’ horse; Sri Lanka by complying with the conditions laid down would be gifting the Americans, the donor of the ‘gift’ horse, the entire country for ever.

/ to be contd

නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති සෙප්පඩවිජ්ජාව

September 15th, 2019

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම

ලංකාවේ අභියාචනා මහාධිකරණය (ඇපැල් උසාවිය) විසින් හෝමාගම මහෙස්ත්‍රාත් උසාවියට අපහාස කලාය යන චෝදනාව මත බොදු බල සේනාවේ ඥානසාර හිමියන්ට අවුරුදු 19 ක බරපතල වැඩ සහිත සිර දඬුවමක් (අවුරුදු 6 කින් ගෙවී යන පරිදි) දෙන ලදී. මෙම දඬුවමට විරුද්ධව සුප්‍රීම් උසාවියට අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට උන්වහන්සේ විසින් කල ඉල්ලීම, සුප්‍රිම් උසාවියේ නඩුකාරවරුවන් තුන් දෙනකු විසින් සළකා බලා, ඉන් දෙදෙනෙකුගේ තීරණය උඩ ඉවත දමන ලදී. මේ නිසා පුරවැසියෙකු වශයෙන් උන්වහන්සේට ඇති එකම වරණය වූයේ රටේ ජනාධිපතිවරයාට ඇති ව්‍යවස්ථාගත බලතල යටතේ මෙයට අවධානය යොමුකර තමාව නිදහස් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටීම පමණය. එම නඩු තීන්‌දුව, බැලූ බැල්මටම පෙනෙන නිතිමය වැරදි සහිතය.

මීට පෙර මිනීමරු ඇමති බිරියන්ට, පාතාලකාරයින්ට ජනාධිපතිලා සමාව දුන් අවස්ථාවලදී නිහඬව සිටි ඩොලර් මුදලාලි කෙනෙක් දැන් ඥානසාර හිමියන්ව හිරෙන් එලියට දැමීමට විරුද්ධව උසාවියට ගොස් සිටී. ඒ නඩුව දෙසැම්බර් 5 දාට යෙදී ඇත. සුමන්තිරන්ගේ 19 සංශොධනයට අනුව ජනාධිපතිට ජනයාගේ මූලික අයිතිවාසිකම් කඩකල නොහැකිය. එසේ කිරීම නීතියේ ආධිපත්‍යයට පටහැනිය. වෙනත් වචන වලින් කියනවා නම් (එංගලන්තයේ රැජිණට හැර), පවතින නීතියට ඉහලින් යාමට කාටවත් නොහැකිය. එක්නැලිගොඩගේ ගේ (සමහරවිට) වැන්දඹුවද ඈඳාගෙන සරවනමුත්තු පාකියසෝති නම් ඩොලර් මැතිසඳ නියැලී ඉන්නේ ඥානසාර හිමියන් හිරෙන් එලියට දැමීමෙන් ඒ දෙන්නාගේ මූලික අයිතිවාසිකම් කඩ කල එක නිවැරදි කරගන්නටය. හාමුදුරුවන් දිගටම හිර දඬුවම් විඳීමින් සිටීම බලාසිටීම මේ දෙන්නාට ඇති මූලික අයිතිවාසිකමකි.

අව්වේ කරවෙන ගොවියෙකු වැන්නෙකුට මේ කොළඹට වී විස්කි බොමින් චන්ද්‍රිකා සමඟ උපන්‌දින සාදවල ඩාන්ස් කරණ දෙමළ-සිංහල නොදන්නා පාකියසොති උන්නැහේගේ මේ මූලික අයිතිවාසිකම්-නීතියේ ආධිපත්‍ය හුටපටය, අව්වේ කරවෙන ගොවියෙකුගේ පැත්තෙන් බලනවිට පේන්නේ සෙප්පඩවිජ්ජාවක්, ඇස්බැඳුමක්, ප්‍රෝඩාවක් හැටියටය. ඊට හේතුව හාමුදුරුවන් මොන දහංගැටයකින් හෝ හිරේ දාන්නට බැලූ පිරිසක් සිටිබව ඔවුන් දැනසිටි නිසාත්, හාමුදුරුවන් නිදහස් කරන්නට හා නොකරන්නට කී කොටස් දෙකක් සිටි නිසාත්‌ය. පාස්කු ප්‍රහාරය නිසා රටේ ජනාධිපතිට නොව මොන යකාටවත් තවදුටරත් හාමුදුරුවන් හිර ගෙදර තියාගන්නට නොහැකි වටපිටාවක් ක්‍ෂණිකව ගොඩනැඟුන නිසාත්‌ය.

අගමැති රනිල්ගේ නෝනාත් හාමුදුරුවන් නිදහස් කරන්නට එපා යයි ලිව්වේය. ඒබ්‍රහම් සුමන්තිරන්, වැලිමුණේ, ලාල් විජේනායක යන අයද ඇය හා එකඟ විය. එහෙත් හිස්බුල්ලා, අසාද් සාලි, රාවුෂ් හකීම්, මුස්ලිම් සංගම්, හින්දු සංගම් හා ක්‍රිස්තියානීන් හාමුදුරුවන් නිදහස් කරන්නැයි ප්‍රසිද්ධියේ ඉල්ලා සිටියේය. කෙසේ වෙතත් ජනාධිපති ක්‍රියාත්මක වුනේ අප්‍රේල් 21 පාස්කු ප්‍රහාරයට පසුවය.  දේශපාලක කළුසුද්දන්ගේ ද්වේශයට, වෛරයට හා අපහාසයට ලක්‌වූ ඥානසාර හිමියන් ජාතික නායකයෙක් ලෙස යළි ඉපදුනේ මේ දේශපාලක තක්කඩින් ගල උඩ සිටි හොර බළලුන් කරලමින්‌ය. ඒ හිමියන් හිරෙන් එලියට දානවා හැර කල හැකි වෙන විකල්පයක් රටේ ජනාධිපතිටද නොවීය. හිරේට ගිය ඥානසාර හිරෙන් එලියට ආ ඥානසාර නොවේයයි කියන උන්වහන්සේ ගැන දැන් බොහෝදෙනා සිතන්නේ ලංකාවේ සංඝරාජ කෙනෙක් වගේය කියාය.

මෙම පසුබිම යටතේ මේ ලිපිය ලියන්නට හේතුව පාකියසෝතිගේ නීතියේ ආධිපත්‍යය කරත්ත රෝදයට ඔහුම යටවන බව පෙන්වා දීමටය. ඥානසාර හාමුදුරුවන්ව මෙසේ අයුතුලෙස හිරේට දැමීම ගැන මීට පෙර ඉංග්‍රීසියෙන් ලියූ සවිස්තර විග්‍රහයක් ලංකාවෙබ් වෙබ් අඩවියේ පලවිය. පාකියසෝති විසින් නිසැකවම දැන සිටිය යුතුවන, එහෙත් රටේ ජනයා නොදන්නා රහසක් නම් ඔහුගේ මෙම නඩුව අසන්නට යන තුන් දෙනාගෙන් එක් නඩුකාරයෙක්, නීතියේ ආධිපත්‍යයේ නාමයෙන්ම ඒ නඩුව ඇසීමෙන් ඉවත්‌විය යුතු නොවේද යන කාරණාවය. මේ නඩුකාරයාම මීට පෙරද ඥානසාර හිමියන්ට බලවත් අවනීතිමය අසාධාරණයක් සිදු කලේය. හාමුදුරුවන්ට, ඇපැල් උසාවිය විසින් දුන් දඬුවමට විරුද්ධව සුප්‍රිම් උසාවියට අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට අවසර ඉල්ලා කල ඉල්ලීම ඇසූ නඩුකාරයින් තුන් දෙනාගෙන්, එය ප්‍රතික්‍ෂේප කල නඩුකාරයින් දෙදෙනාගෙන් එක් නඩුකාරවරයෙක්, අවුරුදු කීපයකට පෙර ඔහු ලංකා නීතිඥ සංගමයේ උප සභාපතිව සිටිද්දී, බොදු බල සංවිධානයට විරැද්ධව දැඩිලෙස ක්‍රියාකල අයෙකු විය. ලෝක සම්මත ස්වභාවික නීතියට (නැචුරල් ජස්ටිස්) අනුව නම් මෙම නඩුකාරවරයා මෙම කරුණ විනිශ්චය කිරීමෙන් සිය කැමැත්තෙන්ම ඉවත් විය යුතුව තිබුණේය. බුද්ධාගමේ හිරි ඔත්තප්ප කියන්නේ එයටය. සුප්‍රීම් උසාවියට යාමට හාමුදුරුවන්ට තිබූ අයිතිය මේ නඩුකාරයා අයුතු හා අසාධාරණ ලෙස අහිමි කලේය.

අවජාතක දරුවෙකු සුජාතක කිරීම

නැඟෙනහිරෙන් ඉර පායනවා, ඉපදුනොත් මැරෙනවා වැනි ස්වභාවධර්‍මයේ රීති හෝ ව්‍යවහාර බවට පත් අතීතයේ සිට එන සිරිත්-විරිත් සාරධර්‍ම හැරුණ විට මිනිස් සමාජයේ ඇත්තේ මිනිසා විසින් කලින් කලට පණවා ගන්නා නීතිරීතිය. මේ වනාහි යම් සමාජයක රටක පාලන බලය අල්ලාගෙන ඉන්නා සුළු පිරිසක් විසින් දරදිය අදිනා සෙසු මහත් හුදී ජනයා පාලනය කිරීමේ හෙන්‌ඩුය. ඕලන්ද කාලයේ කුරුඳු ගහක් කැපීමට දඬුවම මරණය. අරාබියට බුදු පිළිමයක් හෝ ධම්මපදයක් ගෙන ගියොත් දඩගසන්නේ ඇයි. ලංකාවේ තාමත් තිබෙන්නේ සුද්දගෙ නීතිය යයි කියන්නේ ඒ නිති සිංහල බෞද්ධයා මර්‍ධනයට 1818 න් පසු පැණවු ගුල් නිසාය. සුද්දගේ පැත්තෙන් ඒවා යටත් විජිතයේ සාමය හා මනාපාලනය සඳහා පාස් කල නීතිය.
නීති පැනවීම භාරව ඉන්නා පාර්ලිමේන්තුව හොරක්‍රමයට නීති පනවනවා නම් හා සුප්‍රිම් උසාවියට පවා වැලි ගසා නීති හදාගන්නවා නම් ඒ නීති වලට ආධිපත්‍යයක් දිය යුතුද? හොඳ හෝ නරක නීතියක් ක්‍රියාවේ යෙදවීම භාර අය ඒවා නවනවා නම් මේ ආධිපත්‍යය යනු හරියට වළාකුලක් ලණුවකින් බඳින්නට හදනවා වගේ බොරුවක් නොවන්නේද? ඊට අමතරව එය මකුණු දැලක් නොවේද? ලොකු එකා පගාවෙන්, බලයෙන්, ‌ධනයෙන්, නෑකමෙන් දැල කඩාගෙන යන මුත් කුඩා කෘමීන් දැලට අසුවේ. සමාජයේ සිදුවන මේ අවනඩු පසිඳලීම භාර උසාවි වල නඩුකාරයින් නුසුදුසු පත්‌වීම් නම්, ලෝභ-දෝෂ-මෝහයෙන් පිරි මේ පංචස්කන්‌ධ අතර ලැජ්ජාභය නැති අය සිටිය නොහැකිද? නාගානන්ද කොඩිතුවක්කු මහතාගේ නීතීඥ ලයිසම අවුරුදු දෙකකට තහනම් කලේ ඔහුව රවටා බව ඔහු කියයි. කෝප් කමිටුවේදී එලිවූ පරිදි ජාතික ඉතිරිකිරීමේ බැංකුවේ රක්‍ෂාවල් දෙන්නේ ඇමතිගේ ලැයිස්තුවට නම් ඊට විරුද්ධව උසාවියට යන්නට නීතියක් තිබේද?

පාර්ලිමේන්තුව කියන්නේ බත් කඩයකට නම්, ඒ බත් කඩය රටට හානිකර අන්දමට පිස්සු නටනවිට ඒ ගැන කල් මරමින් සිටිනවා මිස යම් පියවරක් ගත නොහැකියයි නීතියක් තිබේ නම්, ඒ නීතිය වංචා සහගත ලෙස වියවුල් අන්දමට ජයම්පතිලා- සුමන්තිරන්ලා විසින් අටවා තිබේ නම්, රටේ අධිකරණ බලය තිබෙන්නේ රටේ ජනයාට නම්, පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා චන්දයක් පවත්‌වන එක නීතියේ ආධිපත්‍යයට පටහැනියයි කියන්නට නඩුකාරයින්ට අයිතියක් තිබේද? කබරගොයා, තලගොයා කරන්නේ මොන පදනමකින්ද? වර්‍ෂ 2000 දී අල්ගෝර්-ජෝර්ජ් බුෂ් නඩුවේදී ඇමෙරිකන් සුප්‍රිම් උසාවිය දේශපාලන තීන්‌දුවක් දුන්නේ රටේ ජාතික අර්බුදයක් ඇතිවීම වැලැක්‌වීමටය. එම තීන්‌දුව වැරදි බව පසු කලෙක ඊට මූලිකවූ නඩුකාරයාම පිළිගත්තේය. නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති හෙළුව වසා ඇති කඩතුරාව ගැලවියයුතු අවස්ථාවේදී ගැලවිය යුතුවන බව මින් පෙනේ. ඇමෙරිකන් ඩොලර් බලපෑමට ලංකාවේ අධිකරණ අංශ යටවුනා හෝ නොවුනා හෝ ලංකාවේ සුප්‍රිම් උසාවිය ලංකා ජනයා බලවත් ව්‍යසනයකට දැම්මේ රූල් ඔෆ් ලෝ නම් ප්‍රෝඩාව හරහාය. මුළු රටම, සමාජයම කුණුගොඩක් නම් නඩුකාරයින්වත් වෙන රටවල පොත්‌වල ඇති න්‍යාය වලින් නොසැඟී මේ රට බේරා ගන්නේ කෙසේද කියා සිතිය යුතුය. ඥානාසාර හිමියන් නැවත හිරේට දැමීමේ ප්ලෑන, ඇමෙරිකන් ප්ලෑනක් විය නොහැකිද? උසාවියේ බෞද්ධ නොවන නඩුකාරයින්ට මෙය නොතේරෙන්නට ඉඩ ඇත. මේ අයට රටේ ඉතිහාසය හා භූගෝල විද්‍යාව ගැන දැණුමක් නැත.  මෙය රන්ජන් රාමනායකගේ පන්සල් ලිංගික ප්ලෑනේම පියවරක් වන්නට පුළුවන.

ඥානාසාර හිමියන්ගේ නඩුව දේශපාලන නඩුවකි. බොදු බල සේනාව රටට හානියක් කරනවාදැයි හොයන්නට කොමිෂමක් පත්කරණවා යයි කී දේශපාලකයින් එය නොකලේද ඒ නිසාමය. බොදු බල සේනාවට මුහුණදීමට ආත්ම ශක්තියක් නැති දේශපාලකයින් උසාවි හරහා එය දමනය කරන්නට මාන බලමින් සිටියේය. බල සේනාව ලඟදීම බලු කූඩුවලට දමනවා යයි 2015 දී හිටපු ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා මැතිණිය ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශකලේය. මෙම මුළු නඩු විභාගයම දෙස බලනවිට ඒත්තු යන කරුණක් නම් හාමුදුරුවන්ව කොටුකර ගැනීම සඳහා චන්ද්‍රිකා මැතිණිය හා එකඟවන අන්දමේ නීතිය හා සාමය භාරව සිටින පිරිසක් මඟ බලමින් සිට ඇති බවය. නොවැම්බර් මස 19 දින හාමුදුරුවන් වෙනුවෙන් ජනපතිතුමාට සංදේශයක් භාරදීමට පැමිණි භික්‍ෂුන් පිරිසකට ඒ සඳහා ඉඩ නොදී පොලිසිය විසින් කඳුළු ගෑස් දමා හිරිහැර කිරීමද මෙම අයුතු ආකල්පයේම තචත් පිළිඹිබුවක් විය. එම ක්‍රියාවට පෙර, එම භික්‍ෂූන් වහන්සේලාගේ පැමිණීම ජනපතිගේ අවධානයට යොමුකිරීමට සුදුසු නොවේදැයි මෙම නිලධාරීන්ට නොසිතුනේය. ඇපැල් උසාවියේ නඩුතීන්‌දුවේ පේලි අතරින් බලනවිට කියවෙන්නේද එම කතාවමය.

ඇපැල් උසාවියේ නිල නඩු වාර්තා ලැයිස්තුවේ හාමුදුරුවන්ගේ නම සඳහන් කර ඇත්තේ නිකම්ම ගලබොඩ අත්තේ ඥානසාර කියාය. මේ රටේ බුද්ධ සාසනයේ, භික්‍ෂුත්වයේ නාමයෙන්, බුදුන්ගේ රස්තියාදුව, නිර්‍වස්ත්‍රම් පරමං සුඛං යන පාරේම නොගොස්, අඩුතරමින් ඥානසාර හිමි කියාවත් නොලියවීමට ඇපැල් උසාවිය වගබලා ගත්තා සේය.  එහෙත් ප්‍රින්ස් ගුණසේකර මහතා විසින් 1958 දී ලියූ විහාර නීති විත්ති නම් පොතේ සඳහන් කර ඇති කරුණක් නම්, නිතරම සෙනඟ පිරුණු උසාවි කොරිඩෝර් වල හාමුදුරුවරුන් රස්තියාදු කරවීම ඉතාමත් අශොභන ක්‍රියාවක් බවත්, ඔවුන්ගේ ගරුත්වය රැකෙන ආකාරයට ඔවුන් සඳහා වෙනම උසාවි පිහිටු විය යුතුය කියාත් මෑත අතීතයේ ලංකාවේ සිටි සුදු නඩුකාරවරුන් විසින් නිතර නිතර යෝජනා කල බවය. සුද්දන්ට තිබූ එම කරුණාව, මානව දයාව, වේදනාව, 1931 න් පසුව බලයට ආ කළු සුද්දන්ට නොතිබුණේය. එහෙත් මේ කළුසුද්දන් 1951 දී ඉස්ලාම් භක්තිකයින්ට වෙනම කාති උසාවි ලබා දුන්නේය.  මේ උසාවි මුස්ලිම් ස්ත්‍රීන් වහල් භාවයේ තබාගන්නා ක්‍රමයක් බව නොබොදා ඊට විරුද්ධව ඉදිරියට ආ මුස්ලිම් ස්ත්‍රීන්ගෙන් අනාවරණය විය. මේ වනවිට ශාරියා බැංකු, අරාබි භාෂා පාසැල්, මද්‍රසා, හලාල් නිතී යනාදියද සපයාදී ඇත.

යම් නඩුවක් පැවරීමේදී සිදුවන සාමාන්‍ය ක්‍රියා පටිපාටිය පවා මෙහිදී උඩුයටිකුරු වී ඇත්තේද, බලයට පත්‌ව සිටින කවර හෝ ආණ්ඩුවකට වෙනස් ජාතික අදහස් දරණ භික්‍ෂූන් දඩයම් කිරීමේ ආකල්පයක් රටේ පැතිරෙමින් පවතින නිසාය. නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවම හවුල්වී පටලැවූ, නිර්‍මාණයකල නඩු නිමිත්තක්, යළිත් වරක් මඩ සෝදා ඔපමට්ටම්කර ඇපැල් උසාවියට දමන්නේද නීතිපතිමය. ඔවුන් ගෙනා චෝදනා හතර සාධාරණ සැකයෙන් තොරව ඔප්පු කල නොහැකි චෝදනා බව ඔවුන්ට නොපෙණුනේ මේ නිසාය. ඔවුන් අදාල ශාක්‍ෂි විශ්ලේෂණය කර නැත. මේ නඩුවට ශාක්‍ෂිදීම සඳහා පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් එක් සාමාන්‍ය ගිහියෙක් වත් කැඳවා නැත.

මෙවැනි නඩුවක් උසාවියේ ගොණු කිරීමට පෙර සළකා බලා විග්‍රහකර ගතයුතුව තිබූ මූලික කරුණුවත් නීතිපති වරයා විසින් ඉෂ්ඨකර නැති බවක් පෙනේ. නගරයක, ගමක පොලිසියක් විසින් වුවද කරන මෙය සාමාන්‍ය නිල රාජකාරීමය වගකීමකි. එය ඉටුකලා නම් මට විරුද්ධව චෝදනා පත්‍රයක් පිළියෙල කල නොහැකි බව නීතිපතිට වැටහීයාමට ඉඩකඩ තිබුණි. මෙම නඩුවට අදාල සිද්ධිය (නඩු නිමිත්ත) වන්නේ හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත් උසාවියේදී සිදුවුන මගේ හැසිරීමය. මෙම හැසිරීම පෙන්වන වීඩියෝ පටියක් ලෝක වෙබ් ජාලයේ තිබේ. වත්මන් ලෝකයේ ඇසින් දුටු ශාක්‍ෂි වෙනුවට වඩාත්ම නිවැරදි ශාක්‍ෂි ලෙස යොදාගන්නේ වීඩියෝ ශාක්‍ෂිය.

වීඩියෝ පටයෙන් එළිවන අයුරු, ඥානසාර හිමියන්ට විරුද්ධව දුන් නඩු තීන්දුවේ ඇති ප්‍රබලතම වැරදි දෙක පෙන්වා දීමට පෙර, සඳහන් කලයුතු කරුණක් නම් අපරාධ නීතිය යටතේ යම් චූදිතයෙකුට, හදිසි හා දරුණු ප්‍රකෝප කිරීම (ග්‍රේව් ඇන්ඩ් සඩන් ප්‍රොවොකේෂන්) නිසා ඇතිවන මානසික තත්‌වය යටතේ ලැබෙන සහනයවත් උන්වහන්සේට නොලැබුණ බවය. බලාපොරොත්තුවුණ අන්දමට ඇප නොලැබීම නිසා මාංචු දමා උසාවියෙන් පිටට ගෙනයන එක් රණවිරුවෙකුගේ කඳුළු හාමුදුරුවන්ගේ අත මතට වැටීම නිසා ඇතිවූ බලවත් මානසික කම්පනය නිසා තමාට, තමාවම පාලනය කරගත නොහැකි චිත්ත ව්‍යාධි තත්වයකට වැටුනා නොවේද? මෙම චූදිතයින්ගේ බිරින්දෑවන් හා ලඟ ඥාතීන් නිතර නිතර හාමුදුරුවන්ගේ පන්සලට පැමිණ, දැන් කිසිවෙකුගේ පිහිටක් නැතිව අනාථව අසරණ වී සිටින, රට ගලවා ගැනීමට තම ජීවිතය පරදුවට තබා ක්‍රියාකල මේ රණවිරුවන් වෙනුවෙන් මැදිහත්‌ව, කුමණ හෝ හැකි සහනයක් ලබාදෙන මෙන් හාමුදුරුවන් ඉදිරියේ වැඳ වැටෙමින් ඉල්ලා සිටියේය. ඔවුන්ගේත් හාමුදුරුවන්ගේත් අරමුණ වූයේ චන්ඩි වැඩක් කිරීම හෝ උසාවිය වැටලීම හෝ නොවේ. මෙවර නම් නිසැකවම ඇප ලැබිය හැකි බව ඔවුන්ගේත් හාමුදුරුවන්ගේත් විශ්වාසය විය. එහෙත් හදිසියේ නොසිතූ අන්දමට එය බිඳ වැටුනේය. හාමුදුරුවන් බලවත් මානසික ආතතියකට හසුවිය.

මෙහිදී සඳහන් කල යුතු තවත් කරුණක් නම් මෙම චූදිතයින්, ඇප නොදී දිගටම සිරභාරයේ තබා ඉන්නා අර්ජුන ඇලෝසියස් වැනි අයට වඩා වෙනස් අය වන බවය. රහස් පොලිසියට විසඳාගත නොහැකි ප්‍රශ්න නිසා මෙසේ ඔවුන්ගේ හිතූ මතයට බොල් නීති තර්‍ක වලට මුවා වී මෙම චූදිතයින් හා ඔවුන්ගේ පවුල් දැඩි පීඩනයකට ලක් කල යුතුද? යහපාලනය යයි කියමින් රටේ පාලකයින් හා ඔවුන්ට කත් අදින නිලධාරීන් අතලොස්සක් විසින් කරගෙන ගිය මෙම ව්‍යාපාරය, අළු යට සැඟවුන ගිණිපුපුරක් නොව කාල බෝම්බයක් වැනිවිය. මෙසේ අයුතු උපක්‍රම මඟින් ධර්‍මය අධර්‍මයෙන් (යුක්තිය අයුක්තියෙන්) යට කරගෙන ඇත. මේවා සුද්දගෙ නීති නොවේද?  එපමණක් නොව මෙම නඩුවේ එක්නැලිගොඩ නම් පුද්ගලයා මරා දමාද නැත්නම් රටින් පලාගොස්ද යන සැකයක් දිගටම, මුලසිටම පැවතියේය. නොබෝදා ඩුබායි සංචාරයකින් පසු පැමිණි මධු මාධව මහතා විසින් අනාවරණය කලේ අතුරුදහන් කලා කියන මෙම පුද්ගලයා ඉන්දියන් කාන්තාවක සමඟ ඩුබායි වල රහසේ පවුල් කමින් ජීවත් වනවාය යන තොරතුරය. එක්නැලිගොඩ ලංකාවේ ඔහුගේ බිරිඳට දුරකතන ඇමතුම් දෙන බවත්, මධු මාධව හා මෙම රහස් ඔත්තුව දුන් අනිත් පුද්ගලයාත් එක්නැලිගොඩ රහසේ ජීවත්‌වූ නිවසට ගියවිට ඔහු හා ඉන්දියන් කාන්තාව එම නිවසින් පලාගොස් ඇති බවත් මධු මාධව මුහුණු පොතෙන් වාර්තා කලේය (එක්නැලිගොඩට ලංකාවේ මාතලේද අනියම් බිරිඳක් සිටිබව කලින් අනාවරණය විය). මෙහිදී  ලංකාවේ රහස් පොලිසිය විසින් කල යුත්තේ වහාම මධු මාධව ගෙන් කට උත්තරයක් ලබාගෙන ඉන්ටර්පොල් සහාය හෝ ලබාගෙන මෙම දුරකතන සංවාද හාරා බැලීමේ ඩිජිටල් තාක්‍ෂණය උපයෝගි කරගනිමින් එක්නැලිගොඩ ඉන්නා ස්ථානය සොයා ගැනීම නොවේද?
 
වීඩියෝ පටියෙන් සක් සුදක් සේ අනාවරණයවන කාරණා නම්:

(1) හාමුදුරුවන් විසින් හෝමාගම උසාවියෙන් සමාව ගත්තේ නැත යන ඇපැල් උසාවියේ නිගමනය සාවද්‍ය බවත්;

(2) හාමුදුරුවන්  විසින් නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ නීතිඥයාට නපුංසකයා කියා ආමන්ත්‍රණය කලාය යන ඇපැල් උසාවියේ තීරණය සාවද්‍ය බවත් ය.

හාමුදුරුවන් විසින් එක වරක් නොව දෙවරක්ම හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත් වරයාගෙන් සමාව ඉල්ලා සිටි බව වීඩියෝ පටියේ සටහන්ව ඇත. නපුංසක, නපුංසක ආණ්ඩුවක්, නපුංසක රජයේ ඇතැම් නිලධාරීන් යන කතා ඇපැල් උසාවියේ සභාපති විනිසුරුතුමාට සිංහල භාෂාව හරිහැටි නොදැනීමේ, නොතේරීමේ ප්‍රශ්ණයක් බව පෙනේ. ඉම්පොටන්ට් යන ඉංග්‍රීසි වචනයේ දෙන ජීව විද්‍යාත්මක අර්‍ථය සිංහලෙන් නපුංසක යන වචනයෙන් දෙන්නේ නැත. හාමුදුරුවන් විසින් රජයේ නීතීඥයාට ඔහු නපුංසකයෙක් කියා එතුමා ආවේගශීලිවුන මොහොතේදීවත් පවසා නැත. ඔහුගේ නඩු තීන්දුවේදී ඇපැල් විනිසුරු නපුංසකයා යන්න අර්‍ථ නිරූපණය කරගෙන තිබෙන්නේ ලිංගික ආභාධයක්, සංසර්‍ග නොහැකියාවක් ඇති පිරිමියෙක් යන අන්දමටය.  නමුත් සිංහල භාෂා ව්‍යවහාරයේ නපුංසකයා කියන්නේ බාල වැඩ කරන, පඹයෙක් මෙන් හා අන් අයගේ බළල් අතක් සේ ක්‍රියාකරන, ප්‍රතිපත්තියක් නැති, මෝඩ (අඳබාල), පහත් ගති ඇති, සදාචාර විරෝධී හැසිරීමක් පෙන්වන පිරිමියෙකුටය. යම් පිරිමියෙකුගේ බිරිඳක් වෙන පිරිමියෙකු හා අනියම් සම්බන්ධයක් ප්‍රසිද්ධියේ පවත්‌වා ගෙන ගියත් එම සැමියාට කියන්නේ එයා වෙස්සන්තර කෙනෙක් කියා මිස එයා නපුංසකයෙක් කියා නොවේ. හාමුදුරුවන්ගේ සිංහල භාෂා ව්‍යවහාරය මෙසේ නිසා, මේ නපුංසක ආණ්ඩුව, නපුංසක රජයේ නීතීඥයා යන වාග් ව්‍යවහාරය රජයේ නීතීඥයාට පුද්ගලිකව එල්ලකරන ලද අපහාස කිරීමක් නොවන්නේ එවැනි චේතනාවක් නොතිබුණු නිසාය. ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ එන සබ්ජෙක්ටිව් හෝ ඔබ්ජෙක්ටිව් නිර්‍ණායක අනුවවත් එහි පුද්ගලික අපහාසයක් නැත.

නපුංසක යන්න නාම පදයකි. සරදියෙල් අල්ලාගත් විට ලන්ඩන් වලින් එවූ ටෙලිග්‍රාෆ් පණිවුඩය මෙහිදී මතක්වේ. කිල් නොට්. සෙන්ඩ් යන නියෝගය කොළඹින් සටහන් කලේ, කිල්. නොට් සෙන්ඩ් යනුවෙනි. මෙම සුළු වරද (නැවතීමේ ලකුණ වැරදි තැන දැමීම) නිසා සරදියෙල්ව මරා දමන ලදී.  මේ වගේම නපුංසක රජයේ, නීතීඥයා වෙනුවට නපුංසක, රජයේ නීතීඥයා කියා හාමුදුරුවන් කිව්වා යයි ඇපැල් විනිසුරුතුමා නිගමනයකට පැමිණ ඇත. අනාගාරික ධර්‍මපාලතුමා සුදු මිනිසුන්ට පර සුද්දා කියා අපහාස කරන්නේ ඇයිදැයි වරක් සුදු නඩුකාරවරයෙක් එතුමා ගෙන් ප්‍රශ්ණ කලේය. එතුමා කියා සිටියේ පර කියන්නේ විදේශික යන අර්‍ථයෙන් බවය. පර යන්නේ උතුම් කියන අදහසද තිබේ. එහෙත් පර බල්ලෙක් කියන්නේ බල්ලෙකුට නොව ජරා ගති ඇති මිනිසෙකුටය. තෝ පර බල්ලා කියා මිනිසුන් බල්ලන්ට කෑ ගසන්නේ නැත. අනික් කාරණය නම් කේන්තියෙන් කරන උච්චාරණ ශබ්දය මෙහිලා තීරණාත්මක සාධකයක් වීමය.  නපුංසක, රජයේ නීතීඥයා යන්න එසේ වචන තුනෙන් මුල් වචනය කඩා ඇපැල් උසාවිය නිගමනය කල ආකාරයට ආක්‍රෝධයෙන් උච්චාරණය කල නොහැකිය. වචන තුනම නොකඩා එකට ඇදී යායුතුය. ඒ අනුව පෙනීයන්නේ වාග් විද්‍යාව අනුව විග්‍රහ කල විටද ඇපැල් උසාවිය නොමඟ ගොස් ඇති බවය. මෙවැනි සුළු සිද්ධියක් කෙස් පැලෙන තර්‍ක යොදවා ගෙන අවුරුදු 19 ක හිර දඬුවමක් දීමට දඩමීමා කර ගැනීම යුක්ති සහගත නැත.

නීතිපතිවරයා කලින් මෙම කරුණු සළකා බැලුවා නම් ඥානසාර හිමියන්ට විරුද්ධව චෝදනා පත්‍රයක් ඉදිරිපත් කිරීමට ඉඩක් නැතිබව ඔහුට අවභොධ වන බව නිසැකය. කෙසේ වෙතත් නඩු තීන්දුව කියවන විට පෙනී යන්නේ හෝමාගම මහෙස්ත්‍රාත්ට හෝ රජයේ නීතීඥයාට හෝ  හාමුදුරුවන් විසින් අපහාස කල බවක් ඔප්පු නොවන බවය. සුද්දගේ නීතිය අපිට එපා කියා මහේස්ත්‍රාත් ඉදිරියේ කියා සිටීම මුළු රටේම සමස්ථ නීති ක්‍රියා පද්ධතියට එරෙහිව කල බරපතල රාජද්‍රෝහී ක්‍රියාවක්, ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවක් ලෙස මහේස්ත්‍රාත්වරයා එම අවස්ථාවේදී නොසිතූ බව විඩීයෝ පටියේ සංවාදයෙන් මනාව තහවුරු වුවත්, එය නොදුටු ඇපැල් විනිසුරු කෙන්ද කන්ද කරගෙන තිබේ.

පිට මැද සාක්කුවක්ද ඇති කළු කබායක් දමා උසාවියේ උස් මේසයේ ඉඳගෙන ඉන්නේ ශාන්තුවරුන් නොව නොයෙක් අඩුලුහුඬුකම් ඇති පංචස්කන්ධය.  ලෝකයේ ඉන්නා නඩුකාර වරුන්ට ඕනෑනම් කබර ගොයා තල ගොයා කරන්නට වුවද පුළුවන් බව ප්‍රසිද්ධ රහසකි. බොහෝ නඩුවලදී සිදුවන දෙයක් නම් නඩුව විභාගයට යන්නට කලින්ම නඩුකාරයා එම නඩුව ගැන යම් නිගමනයකට පැමිණ සිටින බවය. මේ සිද්ධාන්ත සංඛ්‍යාන විද්‍යාවේ නෝමල් කර්ව් එක වැනිය. එක් එක් නඩු තීන්දු කෙසේ තීරණය කෙරෙනවාද යන්න ඒ මඟින් තීරණය කල නොහැකිය. එය එසේ වුවද, මේ නඩු තීන්දුවේ යම් යම් කරුණු වලින්, නඩුකාරතුමාගේ ආකල්පය, චිත්ත ක්‍රියාවලිය පිළිඹඳ යම් සංඥා, හෙවනැලි, හෝඩුවාවන් දැනේ, පෙනේ. මෙම නඩුව බොදු බල සේනා සංවිධානයට විරුද්ධව නීතීඥයින් හය දෙනෙකු විසින් ගත් අනිසි ව්‍යායාමයක්දෝ කියා සිතෙන්නේ ඒනිසාය. මෙම අතිරේක කරුණු එකතුවක් ලෙස ගත් විට උසාවි තීරණයේ චෝදනා නමැති කුළුණු හතර පුපුරවා බිමට නොදැම්මත් ඒවා එම කුළුණු සොලවා ඇලකර දමයි.

1. හාමුදුරුවන්ට විරුද්ධව ශාක්‍ෂි දුන් නීතීඥයින් ඉතා උසස් ගනයේ ශාක්‍ෂිකරුවන් යයි ඇපැල් උසාවිය කියා සිටී. විනිසුරුට අනුව මහෙස්ත්‍රාත්වරයාව තදබල (සිවියර්ලි) ලෙසත්, රජයේ නීතීඥයාව තදබල ලෙස දීර්‍ග කාලයක් පුරාත්, නීතීඥ කුමාරප්පෙරුමව දිගින් දිගටමත් හාමුදුරුවන්ගේ නීතීඥයා විසින් ප්‍රශ්ණ කර ඇත. මේ අනුව මේ නීතීඥයින් තුන් දෙනා මට්ටම් තුනකින් පරීක්‍ෂණයට ලක් කරා යයි ඔහු කියා සිටී. ඉහත කියා ඇති විශේෂණ පදවලින් නඩුකාරතුමා බලාපොරොත්තු වන්නේ කුමක්ද? මේ මඟින් ඔහු වක්‍රව කියන්නට සදන්නේ විත්තිය පැත්තේ ශාක්‍ෂිකරුවන් මුහුණ දුන්නේ මෘදු, ලිහිල් ප්‍රශ්ණ කිරීමකට යන්නද?

 රජයේ නීතීඥ දිලීප පීරිස් හා නීතීඥ කුමාරප්පෙරුම, මහේස්ත්‍රාත් දුන් ශාක්‍ෂිය තහවුරු කරා යයි නඩුකාරතුමා ලියයි. හාමුදුරුවන්ට නඩුවක් පැටලැවීමට එකතුව ක්‍රියාකල මේ තුන් දෙනා එකිනෙකාට පටහැනි ශාක්‍ෂි දේවිද? අනික මොවුන් නීතීඥයින් මිස නීතියේ වෙට්ටු නොදන්නා සාමාන්‍ය ජනයා නොවේ.

2. 1.විත්තිකරු මහේස්ත්‍රාත්ගේ ශාක්‍ෂිය තහවුරු කලා; 
 2.විත්තිකරුගේ නීතීඥයා හා විත්තියේ ශාක්‍ෂිකරුවන් දෙන්නා විත්තිකරු විසින් නපුංසක යන වචනයභාවිතාකලේ නැතැයි කියා සිටියත්, විත්තිකරු තමා එසේ කල බව පිළිගත්තේය;
 3.විත්තිකරුගේ ශාක්‍ෂිකරුවන් දෙන්නා බොරු ශාක්‍ෂි දුන්නේය;
 4.විත්තිකරු බොරු ශාක්‍ෂි දුන්නේය?
නඩුකාරතුමාගේ මෙම නිගමන වලින් පෙනීයන්නේ විත්තිකරු විසින් අවංකවම, සත්‍ය ලෙස ශාක්‍ෂි දුන් බව නොවේද? සාමාන්‍යයෙන් සිදුවන්නේ යම් නඩුවක ශාක්‍ෂිකාරයින්ගෙන් ඔවුන් දෙන ශාක්‍ෂිය කුමක්ද යන්න ඒ ඒ පාර්‍ශවයේ නීතීඥයින් විසින් විමසා බැලීමය. ඒ අවස්ථාවේදී විත්තියට වාසිවන ආකාරයට බොරු ශාක්‍ෂි දීමට නීතීඥයින් උපදෙස් දෙන්නේ නැත. එහෙත් එම ශාක්‍ෂිකරු කියන දෙය විත්තියට අවාසි නම් එවැනි ශාක්‍ෂිකරුවන්ව විත්තිය විසින්ම උසාවිය ඉදිරියට ගෙනියන්නේ නැත. කුමක් නිසා මෙවැනි වරදක් සිදුවූවාද යන්න පැහැදිලි නැත. කෙසේ වෙතත් කුමන හේතුවක් නිසා හෝ විත්තියේ ශාක්‍ෂිකරුවන් විත්තිකරු කී දේට පටහැනි දෙයක් කිව්වා නම් එය විත්තිකරුට විරුද්ධව පාවිච්චිකිරීම සුදුසුද?  විත්තිකරු දුන් බොරු ශාක්‍ෂිය කුමක්දැයි නඩුකාරවරයා පැහැදිලි ලෙස සටහන් කර තිබේද?
 
3. විත්තිකරු මහේස්ත්‍රාත් ඉදිරියේ කලේ ආයාචනයක් නොවේ; එය සාමකාමී සංවාදයක් නොවේ;
 ඔහු මහේස්ත්‍රාත්‌වරයාව ඇමතුවේ ආවේගශීලී උස් හඬකිනි; මේක සුද්දගෙ නීතියයි, අපි මේ නීතිය පිළිගන්නේ නෑ, ඒ නිසා මේ රණවිරුවන්ට ඇප ලබා දෙන්න යනුවෙන් විත්තිකරු කියා සිටියා.
නඩුව අසන අවස්ථාවේ විත්තිකරු නිහඩව සිටියේය.  නඩුවට භාධා කලේ නැත. විත්තිකරු කතාකලේ නඩුව අවසානවී චූදිතයින්ව පිටතට ගත් පසුවයි. වීඩියෝ පටිය බැලූ විට ඇපැල් උසාවියේ ඉහත නිගමන සාධාරණද(රීසනබල්ද) යන සැකය මතු නොවන්නේද? අවුරුදු 19 ක බරපතල වැඩ ඇති සිරදඬුවමක් දීම යුක්තිසහගතද? විත්තිකරු මිනීමැරුම් චෝදනා ලැබූවෙක්ද? බොදු බල සංවිධානයේ ප්‍රධානියා වශයෙන්, යහපාලන නඩය කරගෙන ගිය රණවිරු දඩයම හා භික්‍ෂු දඩයම විත්තිකරු තුල බලවත් ආතතියක් ජනිත කලේය. මේ කාරණය මහේස්ත්‍රාත්වරයාද තේරුම් ගත්තේය. ඔහු පසුව වෙනස්වුනේ ඒ වනවිට උසාවියෙන් පිට මිදුලේ සිටි නීතීඥයින් දෙන්නා නැවත උසාවියට ඇතුළුව කල බලපෑම නිසාය.

4. ජේවීපි හා බුද්ධාගම

උසාවිය විසින් කුමාරප්පෙරුම නම් නීතීඥයාට චරිත සහතිකයක් දීම මෙවැනි නඩුවලදී නඩූකාරවරුන් හුදෙක් නීති පොත් හා නඩු වාර්තා පොත් වලට පමණක් සීමා නොවී ඉන් ඔබ්බටද යන බව පෙන්වා දේ. කුමාරප්පෙරුම එක්නැලිගොඩගේ බිරිඳ සන්ධ්‍යාගේ නීතීඥයාය. වීඩියෝ පටියෙන් පෙනෙන අයුරු මහේස්ත්‍රාත්වරයා විසින් සිය අභිමතය මත ගොඩින් බේරා දැමීමට ගිය සිද්ධියක් ගිනි අවුලා ඔහුට බලපෑම් කල එක් අයෙක් කුමාරප්පෙරුමය.  ඔහුගේත් රජයේ නීතිඥයාගේත් මැදිහත්වීම නිසා උසාවිය ඉදිරිපිටම මහේස්ත්‍රාත්වරයා අසරණ අවස්ථාවකට පත්‌විය. ඔහුට ක්‍රියා නොකර සිටීමට නොහැකි පරිසරයක් මැව්වේ මේ නීතීඥයින් දෙන්නා විසින් ය. ඔහුට ඇති බලයට වඩා වැඩි බලයක් ඇති උසාවියක් මඟින් හාමුදුරුවන්ට දඬුවම් කල යුතුය යන තීරණයකට ඔහු ආවේ මේ බලපෑම නිසාය. එහෙත් මේ ගැන ඇපැල් උසාවියේදී නැවත ප්‍රශ්ණ කල විට එය සිදුවූයේ ඒ ආකාරයට නොවේ යයි කියන්නට ඔහුට පුළුවන්ද? ඔහුට නූතන කැප්පෙට්ටිපොළ කෙනෙක් විය හැකිද?

මෙම කාරණය කණපිට හරවා විත්තිකරුට විරුද්ධව පාවිච්චි කර ඇත. මහේස්ත්‍රාත්වරයා එදින උසාවි කටයුතු මෙහෙයවූ අන්දම ගැන විත්තිකරු සතුටු වනවා යයි හරස් ප්‍රශ්ණ වලට විත්තිකරු දුන් පිළිතුර නිසා විත්තිකරුගෙන් ඇසූ තවත් හරස් ප්‍රශ්ණයක් නම්, එසේ නම් ඔහු විත්තිකරුට විරුද්ධව ශාක්‍ෂි දෙන්නේ ඇයිද යන්නය. මෙම උභතෝකෝටික ප්‍රශ්ණයට ක්‍ෂණයකින් පිළිතුරක් දීමට නොහැකිවීම විත්තිකරුට විරුද්ධවම පාවිච්චිකර ඇත. මහේස්ත්‍රාත්වරයා වෙනස් වූයේ අනිත් නීතීඥයින් දෙන්නාගේ බලපෑම නිසා නොවේද යන්න ඒ වේලාවේ හාමුදුරුවන්ගේ කල්පනාවට ආවේ නැත.

කුමාරප්පෙරුම මහතා උසාවියේදී කියා සිටියේ 2015 දී ඔහු ජේවීපී යටතේ පාර්ලිමේන්තු චන්දය ඉල්ලුවත්, තමන් බොදු බල සේනා විරෝධියෙක් නොවන බවය. නොෙසේ නම් තමන් බුද්ධාගමට විරුද්ධ නැති බවය.  නඩුකාරවරයා එය පිළිගෙන තිබේ. එහෙත් ලංකාව හෝ ලෝකය එය පිළිගන්නවාද? කෙසේ වෙතත් මින් එළියට පනින දෙයක් නම් සිංහල බෞද්ධ විරෝධී ව්‍යාපාරය ගැන විනිසුරුතුමාටද යම් හෝඩුවාවක් තිබී ඇති බවය.

ලංකාවේ නීතිය පසිඳලන අකාරය ගැන වික්ටර් අයිවන්ගේ උසාවිය නිහඬයි යන වාර්තා චිත්‍රපටියේ හා සුගන්ධිකා ප්‍රනාන්දුගේ නඩුකාරයාගේ පතුල්වලට දෙහිගෑම් යූටියුබ් වීඩියෝ පටියෙන් රටටම එලිදරව් විය. එහෙත් උසාවි ක්‍රමය, සංස්ථාව කෙතරම් පහත් අඩියකට වැටී තිබේද යන කාරණය, ඥානසාර හාමුදුරුවන්ට දුන් දරුණු දඬුවමෙන් කදිමට පැහැදිලිවිය. ඇමෙරිකාවේ මීට කියන්නේ කෲර හා අසාමන්‍ය දඬුවම් කියාය. නීතීඥයින් දෙන්නෙක් නිසා අසරණවූ හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත්‌වරයා ශාක්‍ෂි දෙමින් කියා සිටියේ මේ වරදට දැඩි දඬුවමක් දීමට අවශ්‍ය නිසා ඔහු එය ඇපැල් උසාවියට වාර්තා කරන්නට තීරණය කල බවය. එහෙත් ඊට පෙර හාමුදුරුවන් සමඟ දේශපාලන සංවාදයක ඔහු නියැලී සිටි ආකාරය වීඩියෝ පටිගතව තිබේ!

[email protected]

උන්ගේ නෑයන්ගේ පක්‍ෂය සහ සජිත්

September 15th, 2019

ආචාර්ය වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

දොන් චාල්ස් ගෙමෝරිස් ආටිගල ඉපැදුණේ 1834 අවුරුද්දේ. ඒ දරුවාගේ ගෙවල් තිබුණේ පිළියන්දල මඩපාත. වයස අවුරුදු 12 ක් තරම් පොඩි කොල්ලෙක් කාලේ පේරාදෙණියේ උද්භිද උද්‍යානයේ වැඩට ගෙමෝරිස් ගියා. අවුරුදු හයක් ම පේරාදෙණිය උද්භිද උද්‍යානයේ වැඩ කරපු ගෙමෝරිස් තමන් කරපු රාජකාරිය ගැන හොඳ දැනුමක් ලබාගත්තා. ඉතින් ඒ හපන්කම ගැන සළකපු ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුව මනුස්සයාව නුවරඑළියේ හක්ගල මල් වත්තේ වැඩට යැව්වා. ගෙමෝරිස් එතැනත් අවුරුදු හයක් ම වැඩ කළා. ඊට පස්සේ මනුස්සයා ආණ්ඩුවේ රස්සාවෙන් අස්වුනා.

මේ වෙද්දි ගෙමෝරිස්ගේ වයස අවුරුදු 24 යි. ඊට පස්සේ තවත් දෙන්නෙක් තුන් දෙනෙක් හවුල් කරගත්ත මනුස්සයා කඩුගන්නාව පැත්තෙන් ඉඩමක් ඇරගෙන කෝපි වවන්න පටන් ගත්තා. එක එක විච්චූර්ණ පැල ජාති යුරෝපීය වතුකාරයන්ට විකුණන වැඩෙත් ගෙමෝරිස් කරගෙන ගියා. තව තව බිස්නස් වැඩවලටත් අත ගැහුවා. ඊටත් පස්සේ ජයතිලක කියලා කෙනෙකුයි සිල්වා කියලා කෙනෙකුයි අල්ල ගෙන මිනිරන් පතල් හාරන වැඩේට මුල පිරුවා. දොඩන්ගස්ලන්ද පැත්තේ තියෙන කහටගහින් ඉඩමක් ගන්නත් මනුස්සයාට පුළුවන් වුනා. ඒ වැඩෙන් තමයි ගෙමෝරිස්ට හරි හමන් ඉල්ලමක් පෑදෙන්න පටන් ගත්තේ. ඉතින් ඒ ඉඩමේ හාරපු කහටගහ මහා මිනිරන් පතලේ අයිතිකාරයා බවට පත්වෙන්න ගෙමෝරිස්ට පුළුවන් වුනා. අරක්කු රේන්ද බිස්නස් එකටත් මනුස්සයා අත ගැහුවා.

මේ එක්කම ගෙමෝරිස්ගේ කරල පැහුණා. නවතින්නේ නැති සල්ලි ගංගාවක් මනුස්සයාගේ අතට ගලා ගෙන එන්න පටන් ගත්තා. ඉතින් මේ විදිහට ඉස්සරහට ආපු ගෙමෝරිස් අක්කර දහදාහකට වැඩි ඉඩම් හිමි මහා වැවිලිකාරයෙක් බවටත් පත්වුනා. තේ, පොල්, රබර්, කුරුඳු මේ හැම මගුලක් ම මනුස්සයා වැව්වා. ඒ එක්කම මනුස්සයාට පට්ටම්, නම්බුනාමත් ලැබෙන්න පටන් ගත්තා. වයස අවුරුදු පනහක් වෙද්දි (හරියට ම කියනවා නම් 1885 අවුරුද්දේ) ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුව ගෙමෝරිස්ට මුහන්දිරම් පට්ටමක් දුන්නා. තවත් අවුරුදු 15 ක් ගතවෙද්දි මනුස්සයාට මුදලි පට්ටමත් ලැබුණා.

දැන් අපි මේ මනුස්සයාට ගෙමෝරිස් ගෙමෝරිස් කියලා කියන්නේ නැතුව හොඳට ගරු නම්බු ලැබෙන විදිහට ආටිගල මුදලිතුමා කියලා කියමු. ආටිගල මුදලිතුමාගේ වලව්ව (ආටිගල වලව්ව) තිබුණේ මඩපාත කොළමුන්නේ ගමේ. එතුමා බැඳලා හිටියේ පෙට්‍රොනෙල්ලා අබේකෝන් කියන ළමාතැනීව. මේ දෙන්නාට ළමයි හතර දෙනෙක් හිටියා. ඒ, දුවලා තුන් දෙනයි, පුතාලා එක්කෙනයි කියන විදිහට.

වැඩිමහළු දුවගේ නම ඇලිස් එලිසබෙත්. යන්තම් වයස අවුරුදු 22 ක් වෙද්දි මේ දැරිවිය ගමේ හිටිය පොලිස්කාරයෙක් එක්ක ඇයි හොඳැයියක් ඇති කරගත්තා. ඒ පොලිස්කාරයා තමයි ජෝන් කොතලාවල. මේ කියන්නේ 1953 අවුරුද්දේ අගමැති ධූරයට පත්වෙච්ච ජෝන් කොතලාවල ගැන නෙවෙයි. මේ කියන්නේ ඒ ජෝන් කොතලාවලගේ තාත්තා ගැන. අර නෙයිනාගේ සූදුවට පැටලුණේ මේ තාත්තා ජෝන්. කොහොම හරි මේ තාත්තා ජෝන්ට පුළුවන් වුනා දන්න සෙල්ලම් ඔක්කොම දාලා ඇලිස් එලිසබෙත්ව කරකාර බැඳගන්න. ඒ ගැනත් ලස්සන ලස්සන කතන්දර තියෙනවා. ඒවා ඔක්කොම කියන්න ඉඩක් නෑ.

මේ වැඩේට මුල දී විරුද්ධ වුනත් අන්තිමේ දී ආටිගල ජෝඩුව ඒ මගුල කරලා දුන්නා. හැබැයි දෝණියැන්දාව නිකම් දුන්නෙත් නෑ. අක්කර 2058 ක රබර්, පොල් වතුයි, කහටගහ පතලෙන් හතරෙන් එකකුයි ඒ දෑවැද්දට අයිති වුනා.

1901 අවුරුද්දේ දෙසැම්බර් මාසේ 12 වැනි දා ගෙමෝරිස් ආටිගල මුදලිතුමා පරලොව ගියා.

මේ පවුලට හිටිය දෙවැනි දුව තමයි ලීනා ආටිගල. 1905 අවුරුද්දේ ඒ දෝණියැන්දාව බන්දලා දුන්නේ හමුදාවේත් කාලයක් වැඩ කරපු තියඩෝර් ග්‍රොඩ්ෆි විජේසිංහ ජයවර්ධන කියන සිවිල් ඉංජි‍නේරුවාට. තේ, රබර් ඉඩම්වලින් අක්කර 2861 කුයි, මිනිරන් පතලෙන් හතරෙන් පංගුවකුයි මුදලින් රුපියල් ලක්‍ෂ දෙකකුයි දෑවැද්ද විදිහට දුන්නා. තියඩෝර් ජයවර්ධන කියන්නේ කවුද කියලා දන්නවා ද? ඒ තමයි අපේ ජේ. ආර්. ජයවර්ධන මහත්තයාගේ මහප්පා. ඒ කියන්නේ ජේ. ආර්. මහත්තයාගේ තාත්තාගේ අයියා.

ආටිගල පවුලේ තුන්වැනි දුව තමයි ඇලන් ආටිගල. ඒ දෝණියැන්දාව බන්දලා දුන්නේ එෆ්. ආර්. සේනානායක මහත්තයාට. එතුමා ගැන අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නෑනේ. ඒ තමයි ඩී. එස්. සේනානායක මහත්තයාගේ අයියා. ඒ කසාදයේ දෑවැද්ද හැටියට තේ, රබර් ඉඩම්වලින් අක්කර 3027 කුයි, මිනිරන් පතලින් හතරෙන් පංගුවකුයි, මුදලින් රුපියල් ලක්‍ෂ දෙකකුයි දුන්නා.

මේ දෝණියැන්දලා දෙන්නාට දුන්න දෑවැදි ලොකු දෝණියැන්දාට දුන්න දෑවැද්දට වඩා සෑහෙන්න වැඩියි. මේ ගැන ජෝන් බෑනා (තාත්තා ජෝන්) හිත නරක් කරගෙනයි හිටියේ. මේ අස්සේ පවුලේ බාලයා – ෆ්‍රැන්සිස් ඩික්සන් ආටිගල; දේපල පාලනයට මැදිහත් වෙන්න පටන් ගත්තා. මේ වැඩේ නම් ‍ජෝන් බෑනා පොඩ්ඩක්වත් ඉවසුවේ නෑ. මේ කතාවත් නාට්‍යයක් වගේ කියන්න පුළුවන් එකත්. ඒත් ඒ හැම දෙයක් ම කියන්න ඉඩක් නෑ.

1906 අවුරුද්දේ දෙසැම්බර් 5 වැනි දා රෑ ෆ්‍රැන්සිස් ඩික්සන් ආටිගල (ඒ කියන්නේ ආටිගල පවුලේ බාල පුතා) පිටකොටුවේ ගෙදරකට ආවා. ඒ ගෙදර අයිති වෙලා තිබුණේ වෙස්ලි විද්‍යාලයේ හිටපු විදුහල්පතිතුමාට. අවුරුදු 22 ක් වයස ෆ්‍රැන්සිස් ඩික්සන් ආටිගලව පරලොවට දක්කන සැලැස්ම එදා රෑ ක්‍රියාත්මක වුනා. වෙඩි වැදිච්ච ආටිගල කුමාරයා පහුවදා පරලොව ගියා. ඒත් මැරෙන්න ටිකකට කලින් ඔහු තමන්ගේ අන්තිම කැමැත්ත ලිව්වා. ඔහුගේ දේපොළ ඔක්කොම ලියලා දුන්නේ පොඩි අක්කලා දෙන්නාට. ඒ දේපොළින් පිච්චියක්වත් ලොකු අක්කාට ලිව්වේ නෑ.

වැඩේ සැලසුම් කරලා ජපානයට ගිහිල්ලා හිටියත් මේ වැඩේට ජෝන් බෑනා සම්බන්ධ බව එළිවුනා. ඉතින් ජපානයේ ඉඳලා ආපහු එන දවසේ ම මනුස්සයා පොලිස් අත්අඩංගුවට පත්වුනා. බොහොම ඉහළින් මේ නඩුව ඇහුවා. දෙපැත්තම පුළුවන් තරමින් සල්ලි විසි කළා. ඒත් තමන්ට ගැලවීමක් නැති බව ජෝන් බෑනා තේරුම් ඇරගෙන හිටියේ. ඉතින් නඩු තීන්දුව දෙන දවසේ උසාවයට එන්න ලෑස්ති වෙද්දි ජේලර් කෙනෙක් මනුස්සයා අතට පොඩි පැකට් දෙකක් දුන්නා. ඒ සයනයිඩ් පැකට් දෙකක්!

මේ කියන්න හදන කතාවට ඔය සියදිවි නසාගැනීමේ සිද්දිය අදාළ නෑ. මේකට අදාළ දේ තමයි යූ. ඇන්. පී. කියන එකට මිනිස්සු පට බැඳපු නම. යූ අකුරට මිනිස්සු උන්ගේ” කියලා කිව්වා. ඇන් අකුරට මිනිස්සු නෑයන්ගේ” කියලා කිව්වා. පී අකුරෙන් කොහොමත් කියැවෙන්නේ පක්‍ෂය” කියන එකනේ. ඉතින් යූ. ඇන්. පී. කියන එක උන්ගේ නෑයන්ගේ පක්‍ෂය” කියලා මිනිස්සු වෙනස් කළා.

මේ නෑදෑකම් ඇතිවෙච්ච එක විදිහක් දැන් පැහැදිළියි නේ ද? ඒකට මූලිකව ම සම්බන්ධ වුනේ අපේ කතානායකයා – ඒ කියන්නේ ගෙමෝරිස් ආටිගල මුදලිතුමා. සේනානායකලා, කොතලාවලලා, ජයවර්ධනලා ගෙමෝරිස් ආටිගල මුදලිතුමා හරහා ළඟ ම නෑයෝ බවට පත්වුනා. රනිල් වික්‍රමසිංහ මහත්තයා කියන්නේ ජේ. ආර්. මහත්තයාගේ බෑනා බව අපි හැමෝම දන්නවානේ.

රණසිංහ ප්‍රේමදාස මහත්තයා කියන්නේ මේ නෑයන්ගේ පක්‍ෂයට අභියෝග එල්ල කරලා රටේ නායකයා බවට පත්වෙච්ච සාමාන්‍ය පවුලකින් ආපු එකම පුද්ගලයා. තාත්තා කරපු වැඩේ තමනුත් කරනවා කියලා සජිත් මහත්තයා කියනවා. තාත්තා කරපු ලොකු ම හපන්කම තමයි මේ පවුල් බලයට අභියෝග කරලා රටේ රජවුනු එක. සජිත් මහත්තයෝ, පුළුවන් නම් ඒ වැඩේ කරන්න. අපි හැමෝම බලාගෙන ඉන්නවා.

ආචාර්ය වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

Premadasa ,Lalith and Gamini

September 15th, 2019

Dr Sarath Obeysekera

It was the time when Lalith and Gamini were bitter the president JR for nominating Premadasa as the candidate and they were conspiring to form a new party.

Both left UNP and .planning to take over the helm 

One prominent land developer who was famous for illegal, landfilling was carrying out unauthorized development in Rajagiriya

I was the chairman of SLLRDC , at that time. My engineers objected to him for filling and building a bridge over the Canal. After he ignored the advice by engineers I personally visited the location to advise him not to do so, but his brother who was at the site threatened me.

I took action to complain to Borella police which planned to arrest him and place behind bars 

I spoke to a known judge (who is no more) and explained to him about the incident 

He said that we should teach such people a lesson and guided me on how to proceed

Same day early morning I received the customary 4 am telephone Call from the estate of the land developer where the President was visiting 

I was asked about the incident and received a very cordial advise to get the developer down with the ASP and force the land developer to apologise 

His words were this man is a supporter but take any relevant action after apology and get the Ministry Secretary to intervene”

I did so and the matter was closed after the developer was told to. build the bridge to the specification of the corporation 

Though the matter died down  I was subjected to indirect harassment by citing false allegation against me by him 

In the meantime, another  developer who was later an Ambassador was filling land in Jaela and we objected 

He was forced to get the design from the corporation for drainage and also to build a lake in the site

That was done to prevent filling with no proper drainage.

Corporation forced him to use the services of out in house engineers and the developer invited me to the inauguration of lake dredging 

Without knowing his ulterior motive I visited the land, where the developer placed a garland around my neck and published a photo in the national papers.

At that time a luxury Toyota car was missing from Mahawali Pool and Premadasa deployed A DIG To hound both Gamini and Lalith

It would have gone unnoticed, but to my unluck, the same developer was caught for having a car transferred illegally from  Mahaveli Ministry which was under Gamini who has already left the party.

The first developer who filled land in Rajagiriya took a copy of the   Newspaper cutting with the photo where I was garlanded by the second developer from Jaela claiming that the developer is a supporter of Gamini and I am also a supporter of Gamini! ( I have never even met  Gamini at that time )

The first developer prepared a dossier with that information and included another false information claiming that I was a supporter of Lalith. He substantiated that claim by writing a petition that I was deploying a surveyor for land surveying of SLLRDC who is a friend of Lalith!

As expected Premadasa called me to the secretariat in the presence of the ministry secretary and treasury secretary where he placed the dossier in front of me and asked me for explanation 

Both secretaries knew that I was above board and rescued me by defending me.

Finally, I was asked to send a letter closing the matter.

The first developer hanged a mammoth  banner in front of the corporation in Sinhala  naw ( ships) Kaapu Lalith  and Mahaveli gilapy ( gulped )Gamini  

Well I did not bother to remove them after the demise of Premadasa DB took over and Gamini came back to the party Same developer hanged a Banner Ape’ Gamini Weerayata Jaya Wewa” And now all three have died tragically and we live to see the mess this country is now in

This is the type of politics the leaders were playing 

සතුරන් සමග සංවාසයේ යෙදීම

September 15th, 2019

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි

වර්ෂ 2015දි අපට සතුරෙක් පැහැදිලිවම සිටියහ. ඒ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන නම් වූ ජනාධිපති අපේක්ෂකයායි. මුළු මහත් රටත් ජාතියත් රවටා ඔහු ජය ගත්හ. බලයට පත් ඔහු හා පිරිස නිර්දය ලෙස මෙරට ජනතාවට හා ජනතා අපේක්ෂාවන්ට එරෙහිව කටයුතු කරමින් ඉතිහාසයේ, කිසිදු නායකයෙකු නොකළ අකාරයෙන්, මහා බැංකුව කොල්ලකමින්ද, මුළු මහත් රටපුරාම සිදුවෙමින් තිබු සියලුම සංවර්ධන කටයුතු වසර දෙකක් යනතෙක් මුළුමනින්ම නවතාලමින්ද, මහා පරිශ්‍රමයක් දරා ගොඩනැංවූ රාජ්‍ය දේපල විකුණාලමින්ද, මහා දුෂ්කරතාවයන්ට මුහුණ දෙමින් මේ රට ත්‍රස්තවාදයෙන් මුදවා ගත් රණවිරුවන්ව සිරගතකරමින්ද, විපක්ෂයේ සියලුම නායකයින් හා ප්‍රබල ක්‍රියාකාරින්ව සිරගත කිරීමේ ක්‍රියාවලියක නිරත වෙමින්ද,ජනතාව මත අධික බදුබර පටවමින්ද, ඉදිවෙමින් තිබු මහා හමුදා මුලස්ථානයේ කටයුතු අදාළ කරමින්ද, උතුරේ හා නැගෙනහිර හමුදා කදවුරු ගලවා ඉවත් කරමින්ද, විශාල විදේශීය මුදල වැයකරමින් ලබාගත්, හමුදාව සතුව තිබු  බරඅවි මහා මුහුදට දමමින්ද, විශාලම ආරක්ෂක හමුදාව සතු අවි ගබඩාවන් ගිනිලා විනාශ කරමින්ද, මුළුමහත් රටත් ජාතියත් ඉතිහාසයේ තවත් අඳුරු අගාධයකට තල්ලුකරමින් ගමන් කරනවිට, ඒවාට එරෙහි ජනතාව එකට පෙළ ගැසී සටන් කිරීමට තිබු මධ්‍යස්ථානය වූ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට කඩාවැදී එම පක්ෂය, සිය බලයපා තම ආධිපත්‍යට නතුකරගනිමින්, කටයුතු කල මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ප්‍රමුඛ ජාතිද්‍රෝහී නාඩය, ඉන් නොනැවතී, පසුගිය මහා මැතිවරණයේදී සන්ධානය තුලින් තරග වැදෙමින් ගත හැකි පල නෙලා ගැනීමටත් පෙර සතුරු බලය පන ගැන්වීම සඳහා, “මහින්ද ප්‍රමුඛ සන්ධානය දිනුවත් මම මහින්දට අගමැතිකම දෙන්නේ නැහැ” යන උද්දච්චයේ උපරිමය මානසිකත්වයෙන් ඔද වැඩි, එවන් ප්‍රකාශ කරමින්ද, ඒ උද්දච්ච්ය පෙන්වාලමින්ද, මහා මැතිවරණය පැවැත්වෙන මොහොතේදීම සන්ධානයට කඩාවැදී, එහි ලේකම්ලා එලියට ඇද දමා එහි බලයත් එහි සලකුනවූ බුලත් කොළයත් තමන්ගේ අතට ගත්, අධිරාජ්‍යවාදීන්ට ගැති මෛත්‍රිපාලයන්ට, වර්තමානයේදී ඒ චන්ඩිකම් කිරීමට නොහැකිව, නොන්ඩි ගසමින් සිටින රාජ්‍යනායකයෙකු බවට පත්ව ඇති බැවිනි. ඔහුට මෙවර පොදුජන කාර්යාලයට කඩාපැන යකා නැටීමට වරම් නැත. මේ වෙනවිට බටහිර තානාපතිවරුන්ට නොවිකිණි පවතින එක් ප්‍රබල දේශපාලන මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත්ව ඇති පොදු ජන පෙරමුණ හා එහි සලකුණට, එදා අත සලකුණ හා බුලත් කොලය සලකුණ උදුරගත්තාසේ, මෙදා නෙලුම් පොහොට්ටුව උදුරා ගැනීමට නොහැකි බව ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල දනී.එබැවින් ජනතාව විසින් විශාල බලපෑමක් කර ගොඩනන්වාගත් පොදුජන පෙරමුණ හා එහි ඇති පුජනිය සලකුණ විනාශ කිරීම සදහා මෛත්රිපාලගේ අලුත්ම උපක්‍රමය වී ඇත්තේ ධර්ම පොතෙන් ඔහුගේ දුෂ්ඨ චේතනාවන් මුදුන්පත් කර ගැනීමයි. මේ උපක්‍රමයට පොදුජන පෙරමුණ හෝ එහි නායකත්වය අසුනොවිය යුතුය.

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන බලය ගත්තේ රාජපක්ෂලාට පෙරලා පෙරලා පහර දෙමිනි. බලය ගත මෛත්‍රිපාල සිදුකලේ, රාජපක්‍ෂලා බොරු නඩු වලට පටලවා සිරගත් කරවීමේ මෙහෙයුමයි. ඔහු බැසිල් රාජපක්ෂ, තමන්ගේ දරුවන් මෙන්වූ නාමල් රාජපක්ෂ, යෝෂිත රාජපක්ෂ් යන්නවුන් සිරගත කරවා ලැබූ සතුට අපමණය අප්‍රමාණය. මහින්ද රාජපක්ෂයන්ට උරුම නිල නිවස ආරක්ෂාව නොදී කාලයක් මුළුල්ලේ ඔහු ලැබූ සතුටේ ප්‍රමාණය මහා මෙරක් තරම්ය. ගෝඨාභය රාජපක්ෂයන් සිරගත කරවීමට ඔහු දැරූ වෙහෙස නිසාමදෝ ඔහුට රට වෙනුවෙන් කිසිම දෙයක් කිරීමට නොහැකි විය. මේ වනවිටත් ගෝඨාභය රාජපක්ෂයන් ඉලක්ක කරගත් නඩු නිර්මාණය කරමින් ඔහුව සිරගත කිරීමට වෙහෙසෙන්නේ ඔහුගේ විධායකත්වයෙන් යුතුවූ යහපාලන රජයයි. ගෝඨාභය රාජපක්ෂය්න්ව මෙතරම් වෙහෙසක් දරමින් සිරගත කිරීමට වෙහෙසෙන මෛත්‍රිපාල සිරිසේනයන්ගෙන්, ගෝඨාභය රාජපක්ෂයන්ව ජනාධිපති ධුරයට පත් කිරීම සඳහා සහයෝගය හා උපකාරය පැතීම, ඒ සම්බන්ධව සාකච්චා කිරීමම පෙන්වා දෙන්නේ පොදුජන පෙරමුණේ අභ්‍යන්තරයේ ඉන්නාවූ සතුරු බල කදවුරේ ප්‍රබලත්වයයි.

අපි අවබෝධ කරගත්යුත්තේ, කුමන පදනමකින් පො ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය සමග සන්ධානගත වුවද, මෛත්රිපාලගේවත්, දයාසිරි ජයසේකරගේවත් දුමින්ද දිසානායගේවත් එම කල්ලියේ කිසිවෙකුගේවත් චන්දය ගෝඨාභය රාජපක්ෂයන් වෙනුවෙන් සලකුණු කිරීමට මොවුන්ගේ මනස ඉඩ නොදෙන වගයි. මේ සාකච්චා කරන්නේ මෙවන් මනසක් ඇතිවුන සමගය. මෙය සතුරන් හා සංවාසයේ යෙදීමට දරන්නාවූ වෑයමකි. මේ වනවිට මොවුන් යෝජනා කරන්නේ, ජනපුජිත සලකුනාවූ “පොහොට්ටුව” අත හැර එන්නේ නම් ඔවුන් සහය දෙන බවයි. ඔවුන්ගේ සතුරා අන් කවරක්වත් නොව නෙලුම් පොහොට්ටුව බව මේ කියමන ප්‍රකාශ කරයි. දයාසිරි ජයසේකරගේ මේ ඉල්ලීමට එකඟ වුවහොත්, මෙවර පොහොට්ටුව පමණක් නොව මුළු බිජුවම අහිමිවීමේ ප්‍රවනතාවයක් ඇතිබව වටහා ගෙන කටයුතු කිරීම ශුභදායකය.

TNA yet not satisfied with Sajith’s candidacy

September 15th, 2019

By Saman Indrajith Courtesy The Island

The selection of the UNP’s presidential candidate would take some more time as the TNA, yesterday, has said it is not ready to accept Sajith Premadasa as the candidate of the coalition to be formed.

The TNA has pointed out that Premadasa will not get the votes in the North and the East as his position on the national question is not clear.

Ministers Dr Rajitha Senaratne, Mangala Samaraweera and Malik Samarawickrama met with TNA members R. Sampanthan and MA Sumanthiran at the Minister Samaraweera’s residence, yesterday, to discuss matters pertaining to the formation of the UNF and naming its presidential candidate. The meeting commenced around 11 am and lasted for nearly one and a half hours.

Minister Samaraweera pointed out that Premadasa commanded the support of the majority of the UNP’s rank and file and that majority had already endorsed his candidacy. The UNP would soon nominate Premadasa as their nominee to the UNF and the minority and minor parties should ensure his victory.

The TNA members, however, responded that Premadasa did not have proper understanding of the national problem and not proposed a solution.

Minister Samaraweera then said that Sumanthiran was against Premadasa and had been able to get other TNA members to oppose Premadasa’s candidacy.

MP Sumanthiran, however, rejected Minister Samaraweera’s accusation and said that his party was not swayed by an opinion of a single individual. The talks between the TNA and Premadasa so far have not been successful. Premadasa could not respond clearly to the TNA’s question as to what the Tamil electors in the North and East would get by voting for him.

Asked to explain what the Tamil electors would expect, the TNA members responded that they would not expect anything more than what had been promised as solutions by former Presidents Chandrika Kumaratunga, in 2000, and Mahinda Rajapaksa later at an All-Party Conference.

The TNA said it was ready to support Prime Minister Ranil Wickremesinghe came forward as the presidential candidate, for he had a clear understanding of the national problem and had been consistent in his opinion for years on the matter of solving the national problem, Sampanthan said at the meeting.

The TNA agreed to meet Premadasa again.
Addressing a meeting of leaders of civil society and trade union representatives at Temple Trees yesterday, the Prime Minister pointed out the UNP’s vote base would not be enough for anyone to win the next presidential election.

The Prime Minister had said that the party’s Working Committee would pick the Presidential candidate of the UNP and that nomination would finally have to be approved by the UNF’s leadership council.

President cannot sack me – MP S.B Dissanayake

September 15th, 2019

By Norman Palihawadana Courtesy The Island

President Maithripala Sirisena, who is the Chairman of the SLFP, could not unilaterally decide to sack him, MP S.B Dissanayake said, yesterday, commenting on the announcement that his party membership had been suspended.

Dissanayake said: “Only the Central Committee of the SLFP can take away my membership. A number of people who took part in the CC meeting told me that they had not talked about suspending MPs. Thus, the Chairman can’t take a unilateral decision.”

A. H. M. Fowzi, who has also been suspended, said that he had been an SLFP member for 40 years and he had been sacked without any warning. “This is not fair. None of us have received this in writing yet. We will decide what to do when we get the letter,” he said.

On Saturday, the SLFP suspended the membership of five of its national list MPs, for joining other political parties.

They are Lakshman Yapa Abeywardena, S. B. Dissanayake, Dilan Perera, Vijith Wijayamuni Zoyza, and A. H. M. Fowzi, according to political sources.

The party will write to them, informing them of its decision to suspend them.

SLFP General Secretary Dayasiri Jayasekera said: “These MPs will receive their charge sheets soon. Disciplinary inquiries will be conducted against them for supporting other political parties while holding SLFP membership. They have already been removed from the positions they held in the party,.”

MPs S. B. Dissanayake and Dilan Perera obtained SLPP membership on August 29. MP Lakshman Yapa Abeywardena joined the SLPP earlier. SLFP MPs A. H. M. Fowzie and Vijith Wijayamuni Zoysa crossed over to the government, last year.

Mathinta ( Api UNP ) – Irajඑජාපය සමනල ලෝකයෙනුත් එපිටට විසි කරයි.. ඉරාජ්ගේ ‘මැතින්ටා’ නිකුත් කරයි.. යූටියුබ් වාර්තා කඩමින් පෙරට.. [Video]

September 15th, 2019

එක්සත් ජාතික පක්ෂය සහ මැති ඇමතිවරුන්ද දැඩිව විවේචනය කරමින් සංගීත ශිල්පී ඉරාජ් වීරරත්න විසින් නවතම ගීත වීඩියෝවක් නිකුත් කර තිබේ.

‘මැතිනටා’ ලෙසින් නම් කර ඇති එම වීඩියෝව යූ ටියුබය එක් කර කෙටි කාලයක් ඇතුළත අති විශාල නරඹන්නන් පිරිසක් විසින් එය නරඹා ඇත.

Presidential race: the Anura Kumara Dissanayake factor

September 14th, 2019

By C. A. Chandraprema Courtesy The Island

September 14, 2019, 8:28 pm 

article_image

Anura Kumara

Major split in the yahapalana vote All ‘also rans’ floundering Second and third preference hopes unrealistic

With the JVP fielding its own candidate, the yahapalana vote bank breaks up in a very significant way. At the presidential elections held in 2010 and 2015, the JVP vote was a part of the anti-Rajapaksa common candidate’s vote bank. This time however, it will not be possible for the JVP to avoid fielding a candidate of its own if the UNP fields a party member as a candidate. Some think that Karu Jayasuriya may be able to get the JVP to stand down and obtain their vote. But if the JVP allows their members to vote for the member of another party that will set in motion a process whereby the JVP ultimately gets swallowed up by the other party that their voters vote for.

All the small parties that have had semi-permanent links with a bigger party have haemorrhaged leaders, members and voters to the bigger entity. It happened to the LSSP and CP after the 1950s when they began collaborating with the centre-left SLFP. Today the LSSP and CP have become permanent allies in an unavoidable marriage with the larger social democratic entity they linked up with – the SLFP and its successor the SLPP. The Sri Lanka Mahajana Party which linked up with the SLFP in 1994, has virtually disappeared from sight. There are plenty of examples like that. The monk Dambara Amila was once a member of the JVP.

Today, he has no association with the JVP but is a prominent member of the NGO cabal supporting yahapalanaya. Up to now the JVP has been a cadre based political party. That never changed even when they contested the presidential election of 1982. At the Parliamentary elections of 1994, 2000 and 2001, they relied only on their party vote. At the Parliamentary election of 2004 they for the first time, began joining coalitions with the SLFP to fight elections. One parliamentary election and one presidential election later, by 2008, the end result of this was that they had lost a good number of leaders, cadres and voters to the UPFA with Wimal Weerawansa breaking away to join the Rajapaksa camp.

Bitter experiences of the past

At the presidential election in 2010 and 2015 the JVP supported a common candidate, with the second attempt being successful. Then the JVP fell a victim to its own success because they had to share the blame for the misdeeds and failings of the government they had helped bring into power. They have now run out of options and strategies. Since they have now fallen down a well, the only way out is through the mouth of the same well. In promoting a common candidate in 2010 and 2015, the JVP set aside its own identity as a Marxist Leninist party and joined a loose coalition led by the UNP which had as its main aim the dislodging of the Rajapaksas from power.

With the JVP’s move to field Anura Kumara Dissanayake as its presidential candidate, they have now taken that approach to its logical conclusion and for all practical purposes shed the red colour and their Marxist Leninist ideology and positioned itself as a liberal alternative to the UNP and the SLPP. They tried out this approach in a limited way at the local government elections in 2018, and they found that it would work up to a point by attracting the voters disgruntled with the UNP to their side. If they are to harvest the floating vote that may be leaving the UNP, they have to field their own candidate and to maintain a sufficiently people-friendly image.

This is why Anura Kumara Dissanayake had shed the red shirt of radicalism for pastel coloured alternatives and why the red banner of the party has been replaced by a shade of purple. This is the JVP in sheep’s clothing – a new approach taken with the hope of swelling their ranks by harvesting disgruntled voters from the yahapalana project. There have been many twists and turns in the JVP’s history. They moved from armed insurrection to popular politics after getting out of jail in 1977. They reverted to armed insurrection again in the mid 1980s, to be followed by another phase of engaging in democratic politics after 1994.

They started collaborating with the SLFP in mid 2001 when the so called ‘pariwasa government’ was set up with the JVP helping to prop up the failing PA. This was taken to a new level when the JVP entered into a coalition with the SLFP to contest the 2004 Parliamentary election. The JVP soon left this coalition and opted to remain independent in Parliament until the presidential election of 2005 when they once again helped the UPFA to win the Presidential election of that year. Their justification for supporting Mahinda Rajapaksa in 2005 was on the argument that it was necessary to keep Ranil out. By 2010 the JVP had come to the conclusion that Mahinda Rajapaksa should be kept out and Ranil Wickremesinghe brought into power as the Prime Minister. At the 2010 presidential elections, they promoted the idea of fielding a common candidate to defeat the Rajapaksa government. This succeeded in 2015.

The JVP has tried everything they possibly can in the past quarter of a century and now they are trying the only remaining option  – to give up the red and radicalism and to try and become at least the third force in politics like the Liberal-Democratic Party in Britain. The JVP has been making the moves necessary for this transition – no red, no radicalism and a stated willingness to accept the rights of gays and lesbians.

It’s unlikely that the JVP would be inclined to help another party to capture power in the future because they would have to share the blame for bringing that other party into power. That would have already happened to the JVP with the yahapalana fiasco except for the fact that they have got this opportunity to harvest some of the floating vote by posing as the cleaner option within the yahapalana camp. In normal circumstances, the constant fielding of outsiders as their candidates leads to a dissolution of the party. The JVP is fortunate that the yahapalana government was such a failure. If they had been even moderately successful, the above mentioned process would have taken place in reverse and the main partners in the government the UNP and the SLFP would have eaten into the JVP base.

But because the main yahapalana partners were so unsuccessful, the JVP has now got an opportunity to eat into the vote banks of the SLFP and the UNP. The JVP’s experience with forming partnerships with larger entities for a common cause has not been good. In 2010 when the JVP supported Sarath Fonseka’s bid for the presidency along with the UNP and the TNA, a large segment of the JVP’s activist cadre with Premakumar Gunaratnam at their head broke away to form the Frontline Socialist Party. Simultaneously, the JVP lost control over the Inter University Students Federation which they have never regained.

So there is a need for the JVP to reassert their own identity. Upstarts like like Nagananda Kodituwakku were stepping into the void left by the JVP which was collaborating with parties like the UNP, the TNA and the Muslim political parties. The announcement of Anura Kumara Dissanayake as the JVP candidate and the rally at Galle Face to announce that candidacy was clearly an attempt to claw back lost ground.

‘Also rans’ in trouble with JVP’s entry

In fact the proliferation of presidential hopefuls at the 2019 presidential elections was because the JVP was not in the scene. The moment the JVP announced their candidacy we saw that it acted as as dampener on the enthusiasm of some of the potential ‘also ran’ candidates. The JVP is appealing to the same constituency as Nagananda Kodituwaku, Rohan Pallewatte and other would be Presidents. Uvindu Kurukulasuriya the editor of the Colombo Telegraph website once announced (we fervently believe, only tongue in cheek) that he will be voting for Madhu Roxz a youthful Youtube crack pot celebrity wearing what looks like a leg warmer on one arm who had early on announced that he will be running for president. Madhu Roxz is now nowhere to be seen.

Many such candidates will opt out now that the JVP is in the ring. Nagananda Kodituwakku who is the longest standing ‘also ran’ in the race due to his involvement in public interest litigation. Disturbing questions are now being asked about Nagananda’s candidacy as well. Last week youtuber Darshana Handungoda charged that Nagananda had not yet relinquished his British citizenship and had not yet made public the Constitution that he promised the people. Handungoda ominously stated that Nagananda had been engaged in fund raising activities even though he has not up to now relinquished his British citizenship and he expressed the fervent hope that this would not turn out to be a scam.

This is a moment when the potential also rans are facing a reality check. Even though it is speculated in some quarters that the JVP may at the last moment do what they did in 1994 and stand down in favour of a candidate who pledges to abolish the executive presidency, it is unlikely that they would do that this time. They need to reassert their separate identity while at the same time reinventing themselves to appeal to a wider vote base. Now that Anura Kumara Dissanayake has come forward as the candidate the JVP will have no option but to put their best foot forward and to gather as much votes as possible – all of it coming out of the yahapalana vote bank.

If the JVP had not supported the common candidate in 2015 albeit indirectly, Maithripala would have lost to Mahinda Rajapaksa. It can clearly be seen that the UNP (both factions) are still wooing only the minorities with increased appearances in the north. The Tamil and Muslim votes are crucial no doubt, but so are the JVP votes. Even if the UNP gets all the Tamil and Muslim votes in the country, they will not be able to win unless they are able to get the JVP votes as well. In 1982, when Hector Kobbekaduwa was made the SLFP presidential candidate, he made an attempt to get Dr Colvin R. De Silva to stand down but failed. Given how important the JVP vote is, its surprising that the UNP has not yet approached the JVP and requested them to stand down.

At the moment perhaps the UNP is preoccupied with their internal battles. But once they decide on a candidate, that candidate will have to go to the JVP’s Pelawatte headquarters with the same enthusiasm that they go to the north today. The JVP’s entry into the contest skews things for the yahapalana camp to such an extent that one has to pose the question as to why the UNP is fighting one another for the presidential candidacy at all. They will be better off talking to the JVP and asking them who their preferred candidate is and then making their choice accordingly. That’s how important the JVP vote is for the yahapalana camp.

For the first time in the history of presidential elections in this country, a discussion has ensued about the second and third preferences that voters can cast. This discussion is being fuelled mainly by the yahapalana side which hopes that though the yahapalana vote may not remain together at this election the way it stuck together at the 2010 and 2015 presidential election, still the yahapalana partners would have enough in common with one another particularly the need to keep the Rajapaksas out of power at all costs, to come to an arrangement whereby all pro-yahapalana types cast the second and third preferences for one another.

For example, if the JVP is contesting separately this time, the yahapalana types hope that the JVP voters’ second preference would be cast for the UNP candidate so as to ensure that even if the JVP candidate does not win, that it would help keep Gotabaya Rajapaksa out. One problem in this anticipated second preference is that the JVP cannot ask its voters to cast their second preference to the UNP candidate or indeed any other candidate. They can’t even make a general statement like telling the voting public to vote for any candidate other than Gotabaya Rajapaksa.

The moment they do that, they will be acknowledging that there are other alternatives to which the people can vote other than the JVP. Asking your voters to cast a second or third preference for some other political entity is a sure fire way of losing votes to that named entity.  

The second and third preferences

The more radical offshoot of the JVP the Frontline Socialist Party is also fielding a candidate at the Presidential elections. The JVP can’t afford to ask their voters to cast their second preferences even to the FSP who were their comrades until a few years ago because that would immediately result in a gravitation of JVP voters towards the FSP. In such circumstances, how can one expect the UNP candidate to be able to harvest the JVP’s second and third preferences? It can be argued that since the JVP has worked together with the UNP at two presidential elections in 2010 and 2015, that the JVP voters will of their own accord without any need to be told to do so, cast their second and third preferences to their erstwhile UNP partners.

That is not an improbable scenario. After all Anura Kumara Dissanayake was in the National Executive Council, the Anti-Corruption Committee set up by the UNP Cabinet in the immediate aftermath of the January 2015 change of government. AKD was also the head of the Rapid Response Sub-Committee of this Anti Corruption Committee. By appearing on the same stage as the UNP, the leaders of the JVP have given their rank and file the impression that the UNP is a friendly force. So there is a distinct possibility that some of the JVP constituency will of their own accord cast their second preference to the UNP candidate. This in the medium to long term will be a sure fire way for the JVP to lose its base to the UNP. In fact, if the JVP is to maintain its identity and keep its vote base together, they will have to actively discourage the casting of second and third preferences.

The actual fact is that no political party or individual contesting a presidential election can afford to ask their voters to cast their second or third preferences to any other party or individual because that would be a case of committing suicide in stages. In 1982, at the first presidential election, we don’t recall ever hearing Dr Colvin R. De Silva telling his voters to cast their second or third preferences for Vasudeva Nanayakkara or for Hector Kobbekaduwa because they were colleagues who had served in the same government together and were potential allies in the future as well.

A presidential election is a headlong battle to win votes for oneself. Recommending or endorsing anyone else as a candidate suitable to receive second or third preferences will result in a flight of original votes to that endorsed candidate. If someone is deemed suitable to receive a second preference as a potential alternative, it will be only a matter of time until that organization starts hemorrhaging supporters to alternative entities. Presidential elections are not the only elections around. There are parliamentary, provincial council and local government elections. If a voter sees a good candidate at the parliamentary, PC or LG level in a party to whom he cast his second preference at a presidential election, that voter will switch his allegiances to that good candidate.

Encouraging or indeed even tolerating a second or third preference vote at a presidential election will be a sure fire way of turning the party vote into a semi-floating vote in the medium to long term. This is not a situation that will be relished by any political party – least of all the JVP. If some members of the JVP have now come to the conclusion that the UNP candidate is worthy of their second or third preference, then it will be only a matter of time until they become UNP like Nandana Gunatillke, the JVP’s presidential candidate of 1999 who is now a UNP local government representative!

So the JVP, UNP and SLPP and indeed all political parties and even individual candidates will all have to actively discourage the casting of second and third preferences at the presidential elections if they value their identity.

Premadasa Ranil

September 14th, 2019

Dr Sarath Obeysekera  

It was  first of May 1993 when  tigers exploded a bomb to kill President Premadasa

I was a chairman of a corporation hand-picked by Premadasa though I have  never done any politics before that

We were obliged to attend 1st of May parade with the  UNP union on 1st in May

I was in the front of the section of union members of and walking along the road towards Galwala junction

We were stopping on and off to keep the pace and Thondaman’s union has joined the parade in front of us near Dimo 

Same time we saw Premadasa passing the parade in the same Land Rover  imported by Montague Jayawickrama which was bulletproofed by the company where I was working, who was waving to the participants with Mohideen who was sitting in military fatigue in the front 

One hundred yards before Galwala we heard the bang which sounded like firecrackers 

Some people in front of us who have joined the parade may have perished and saved our life!

Most of the People ran away, but without knowing that he was dead, I told our people to continue walking towards Galle Face where final parade to

be held where Premadasa was to make a speech

We still did not know that he was dead and waited in the Galle Face 

Everyone knew that there  was an explosion but none were aware that Premadasa was one of the victims 

I told some of my colleagues that he may be watching from Presidential Secretariat to see that we have not left the parade 

Then we see Ranil and Sirisena Cooray  arriving at the stage and sitting and having a discussion and no announcement was made by the duo  

I walked back home and got a call from my wife who received  a message from an Australian friend that Worldwide news already  announced that Premadasa  was dead

Whatever said and done, we saw how DB was peacefully coronated with the leadership of this duo

O who was on that stage that day to continue to run the country and hold the most peaceful election for Chandrika to come to power.

In an African country, there could have been a   coup to take power but it was prevented.

Same people who may have got houses from the Gamudawa program lighted crackers despite the fact that they should have been mourning. 

My contention is that son of same Premadasa and  nephew of Cunning fox JR should get together and work out a plan to save the country and  democracy unless GR has other plans to develop the country by marrying democratic rules with enhanced Discipline of this unruly nation

17th September which is the birthday of JR ( and also mine!!) maybe the day these two can get together !!!!

Dr Sarath Obeysekera  

සාමණේර හිමිවරුන්ට තැලූ හොරොව්පතානේ පාපතරයා

September 14th, 2019

දඹුල්ල- කේ. කේ. ආරියදාස උපුටා ගැන්ම මව්බිම දැන්

බුදුරජාණන් වහන්සේ ජීවමානව වැඩ සිටින සමයෙහි විශාඛා මහා උපාසිකාව හා අනේපිඬු මහා සිටාණන් විහාරස්ථානයට පැමිණෙන විට විහාරස්ථානයේ වැඩසිටින කුඩා සාමණේර හිමිවරුන්ට රසකැවිලි, පලතුරු ආදිය රැගෙන පැමිණි බව ඉතිහාස බණ පොත්වල සඳහන්ව තිබේ. එම නිසාම විශාඛා උපාසිකාව පැමිණෙන විට කුඩා සාමණේර හිමිවරුන් සිය අම්මා පැමිණි හා සමානව ඉදිරියට ගොස් ඉතා සමීපව සිටින බවද එහි කියැවේ. ඇතැම් විට ඒ දරු සෙනෙහස උතුරා යන නිසාවෙන් සාමණේර හිමිවරුන්ගේ සිත් පුබුදු කරවීමේ අදහසින් ඇය එසේ කරන්නට වූවා විය හැකිය.

එහෙත් කුඩා සාමණේර හිමි දෙනමක් යම්කිසි කුඩා ආහාරයක් නොකියා ලබා ගත්තේ යැයි චෝදනා නඟමින් පුද්ගලයකු සම්බුද්ධ ශාසනය ආරක්ෂා කරන කුඩා බුද්ධ පුත්‍රයාණන් වහන්සේ දෙනමකට ඉතා අමානුෂික ලෙස පහරදී දඬුවම් කිරීම මොන තරම් වූ පාප ක්‍රියාවක්දැයි ජනතාව වටහාගෙන හමාරය.

මෙම කතාව මතක් වූයේ රටම කම්පා වූ හොරොව්පතාන ප්‍රදේශයේ දී කුඩා සාමණේර දෙනමකට පුද්ගලයකු ඉතා අමානුෂික අන්දමට පහරදීමේ සිද්ධියත් සමඟය.

මෙවැනි වාර්තා නොවන සිද්ධි  කොපමණ ඇද්ද යන්න අපි නොදනිති. මවුපියන් දරුවකු සසුනට භාර කරන්නේ නිවන් දකින්නටය. ඇතැම් මවුපියන් පන්සලට භාර දෙන්නේ ජීවත් කරවීමටය. ඉගැන්වීමටය. කුමන අරමුණකින් ලබාදුන්නද පුංචි හාමුදුරුවෝ බුද්ධ පුත්‍රයෝය. 

පසුගිය සතියේ මේ පාපතර කතාව ජනගත විය. ඒ අනුව හොරොව්පතාන පොලිසිය සිදුකළ විමර්ශනයකින් පසුව පහරදීමේ චෝදනාවට අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත්තේ හොරොව්පතාන  ගම්මැද්ද ප්‍රදේශයේ පදිංචි 37 හැවිරිදි එක්දරු පියකු වන චමින්ද ගලගොඩ නොහොත් උටියා නමින් හඳුන්වන පුද්ගලයකුය.

මෙලෙස පහරකෑමට ලක්ව ඇත්තේ තවමත් පිරිවෙන් අධ්‍යාපනය ලබන අවුරුදු 11 සහ 14 වයස් සීමාවන්වල පසුවන සාමණේර හිමිවරුන් දෙනමකි. 

ඉකුත් 07 වැනිදා දහවල් පන්සල අසල වෙළෙඳසලකට පැමිණි මෙම හිමිවරුන් දෙනම එහි අලෙවි කිරීමට තිබූ චොකලට් එකක් සහ පැණි බීම අඩංගු අසුරනයක් සොරකම් කළ බව පවසා එම පහරදීම සිදුකර ඇත. 

කෙසේ වෙතත් සැකකරු අදාළ හිමිවරුන්ට අමානුෂික ලෙස පහර දෙන ආකාරය වෙනත් අයකු විසින් වීඩියෝගත කරනු ලැබ සමාජ ජාලා වෙබ් අඩවිවලට මුදා හැර ඇති අතර ඒ සම්බන්ධයෙන් රට පුරා විශාල විරෝධතාවක්ද මතුව තිබේ. 

හොරොව්පතාන ප්‍රදේශයේ සාමණේර හිමිවරුන් දෙනමකට අමානුෂික අන්දමින් පහරදෙන උටියා” කවුද? ඔහු කුමක් කරන්නේද?  උටියාගෙ පැටිකිරිය කුමක්ද? මෙවැනි පාපතර ක්‍රියාවලියක් කරන්නට තරම් පහත් මානසික මට්ටමක් ඇතිවූයේ ඇයිද යන්න අපි මෙහිදී සොයා බැලුවෙමු.

හොරොව්පතාන ගම්මැද්ද ප්‍රදේශයේ පදිංචිව සිටින චමින්ද ගලගොඩ නමැති මෙම පුද්ගලයා ප්‍රදේශවාසීහු උටියා” නමින් හඳුන්වනු ලබති. 

එතරම් අධ්‍යාපනය නොලැබූ ඔහු කුඩා කාලයේ සිටම මතට, සුරාවට සූදුවට ඇබ්බැහි වී සිටි අයකු බව ප්‍රදේශවාසීහු පවසති. විවාහ වී එක් දරුවකු සිටින මොහුගේ බිරිය මේ වන විට බරපතළ පිළිකා රෝගයකින් පෙළෙන්නීය.

නිතර නිතර අඬදබර සහ ගුටිකෙළි ඇතිවීම, මත්ද්‍රව්‍ය පාවිච්චි කිරීම, ජාවාරම් කිරීම ආදී කරුණු රැසක් පිළිබඳව මොහුට විරුද්ධව හොරොව්පතාන පොලිසියේ පැමිණිලිද පවතී. 

එමෙන්ම ජීවත් වීමට මඟක් නොමැතිව ආර්ථික අපහසුතා මධ්‍යයේ ජීවත් වෙද්දී හොරොව්පතාන සමෘද්ධි අධිකාරියෙන් ලබා ගත් සහන ණය මුදලක් යටතේ කුඩා වෙළෙඳසැලක් මෙම පුද්ගලයා විසින්  පවත්වාගෙන යනු ලබයි. ඇතැම් දිනවලදී හොරොව්පතාන ස්වර්ණ තිලකාරාමය පිරිවෙනේ ගස්වල වැටෙන පොල් ගෙඩි සොරාගෙන අලෙවි කර බඩ වියත රැක ගැනීම සහ සුරාවට සූදුවට යොදා ගැනීමද ඔහු අතින් සිදුවේ. 

රුපියල් 100ක මුදලක් අතැතිව කුඩා සාමණේර හිමිවරුන් දෙදෙනා විහාරය ආසන්නයේ ඇති මෙම වෙළෙඳසලට ගොස් පැකට් කළ බීම ඉල්ලා තිබේ.  එම අවස්ථාවේ වෙළෙඳසලේ සිටි මෙම පුද්ගලයා කුඩා සාමණේර හිමිවරුන්ගෙන් මීට පෙර දිනක තම වෙළෙඳසලෙන් අයිස් පැකට් හොරකම් කළේද යන්න විමසා තිබේ. එහෙත් සාමණේර හිමියන් ඒ පිළිබඳව නිර්දෝෂීභාවය ඔප්පු කරද්දී ඔහුගේ වෙළෙඳසල පිටුපස ඇති නිවෙසට රැගෙන ගොස් මෙසේ ප්‍රශ්න කරමින් පහර දෙන්නට වී ඇත.

ඒ වන විටත් හොරොව්පතාන ප්‍රදේශයේ වෙහෙර විහාරස්ථානවල විශාල පිරිසක් නැවතී සිටියේ ආන්දෝලනයකට තුඩු දී තිබුණු ශාන්තිකර්ම සිදුකර ගැනීම සඳහා පැමිණි ජනතාවගෙනි. මෙම ජනතාව බලා සිටියදී නිවෙස ඉදිරිපිටට රැගෙන ගිය කුඩා සාමණේර හිමි දෙනමට පහර දෙන්නට විය.

මෙම අමානුෂික ක්‍රියාවලිය අතේ තිබුණු ජංගම දුරකථනයකින් පුද්ගලයකු වීඩියෝ කරගෙන එහි පිටපතක් හොරොව්පතාන පොලිසියටත් අදාළ විහාරස්ථානයටත් භාරදී මෙය මහා අපරාධයක් බව පෙන්වා දෙමින් ඊට කඩිනමින් නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන්නැයි ඉල්ලා තිබුණු බව ආරංචි මාර්ගවලින් පැවසේ. 

ඒත් සමඟම හොරොව්පතාන පොලිසියේ ස්ථානාධිපති පී.ඩී.එස්.ආර්. සංජීව මහතා වහාම මෙම පුද්ගලයා අත්අඩංගුවට ගෙන තිබේ. 

වයස අවුරුදු දහයක් සහ දාහතරක් වූ සාමණේර හිමිවරුන් දෙදෙනාට පහරදුන් පුද්ගලයා වන චමින්ද ගලගොඩ හෙවත් උටියා නමැති අය රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරන ලෙස කැබිතිගොල්ලෑව මහෙස්ත්‍රාත් මාලින්ද හර්ෂණ ද අල්විස් මහතා නියෝග කර තිබිණි.

මෙම සිද්ධිය ගැන තවදුරටත් විමර්ශන මෙහෙයවා එහි ප්‍රගතිය දැක්වෙන වාර්තාවක් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ලෙසට මහෙස්ත්‍රාත්වරයා පොලිසියට නියෝග කළේය. 

පහරකෑමට ලක්ව සිටින සාමණේර වහන්සේ දෙනම අනුරාධපුර ශික්ෂණ රෝහලේ අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරියා හමුවට ඉදිරිපත් කොට ඊට අදාළ අධිකරණ වාර්තාවක්ද ඉදිරිපත් කරන ලෙස කැබිතිගොල්ලෑව මූලස්ථාන පොලිස් පරීක්ෂක කීර්ති ජයන්ත මහතා වෙත පදවිය සංචාරක මහෙස්ත්‍රාත් අධිකරණය නියෝග කර ඇත. 

හොරොව්පතාන පොලිසියේ ප්‍රකාශකයකු කියා සිටියේ, රුපියල් දහයක් පමණ වටිනා චොකලට් දෙකක් මුදල් ගෙවීමකින් තොරව මෙම සාමණේර හිමිවරුන් දෙනම ලබා ගත්තේ යැයි පවසමින් මෙම පුද්ගලයා පහර දී තිබෙන බවයි. පොලිස් පරීක්ෂණවලදී හෙළිවී ඇත්තේ සාමණේර දෙනම මුදල් නොගෙවා සැකකරුට අයත් වෙළෙඳසලෙන් හොරෙන් චොකලට් ලබාගෙන නැති බවය. 

මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් හොරොව්පතාන ශ්‍රී  ස්වර්ණතිලකාරාම මහා පිරිවෙනේ සහ විහාරස්ථානයේ විහාරාධිපති ගලිගමුව පොතානේ පියරතන නාහිමියන්ගෙන් විමසීමේදී මෙසේ සඳහන් කර සිටියහ.

මෙම පුද්ගලයා ප්‍රදේශයේ බොහෝ දෙනකුගේ පිළිකුලට ලක් වෙච්ච කෙනෙක්. ඒ වගේම මත්ද්‍රව්‍යවලට ඇබ්බැහි වෙලා හිටපු කෙනෙක්. අපි හිතුවේ නැහැ පොඩි හාමුදුරුවන්ට මේ වාගේ පහර  දීමක් සිද්ධ කරයි කියලා. එයා කරගත්තේ විශාල අකුසලකර්මයක්. කතාවක් තියෙනවා සර්පයත් එක්කයි ගින්දරත් එක්කයි රජුන් එක්කයි පුංචි සාමණේර හිමිවරු එක්කයි කවටකම් සෙල්ලම් කරන්න එපා කියලා. ඒක මේ අය දැනගෙන හිටියෙ නැහැ. ඒ නිසා තමයි අද දිට්ඨධම්මවේදය හැටියට පඩිසන් දීලා තියෙන්නෙ.”

මේ මනුස්සයට ගමේ අය බ්‍රහ්මදණ්ඩනය පනවන්න තීරණය කරලා කියලා ආරංචියි. මම හිතන්නේ පුංචි හාමුදුරුවන්ට මේ සිදුකළ අපරාධයට මේ වන විටත් මෙම පුද්ගලයා මානසික වශයෙන් දඬුවම් විඳිනවා කියලා”

අපේ පුංචි හාමුදුරුවරුන්ටත් මම අවවාද කරලා ඒ අය ඉදිරියට කොහොමද ජීවත් වෙන්නේ කියලා දැනුම්වත් කළා. පහරදීම් යම්කිසි කෙනකු වීඩියෝ කරලා මටත් පෙන්නුවා. පොලිසියටත් පෙන්නලා තිබුණා. ඒ අනුව තමයි වහාම නීතිය ක්‍රියාත්මක වුණේ”

මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් සියම් මහා නිකායේ රංගිරි දඹුලු විහාර පාර්ශ්වයේ අනුනායක ආචාර්ය දානියගම ආනන්ද  ස්වාමීන් වහන්සේගෙන් අප කරුණු විමසීමේදී මෙසේ පැවැසූහ. 

සාමණේර හිමිවරුන් දසසිල් සමාදන් වී ඉන්න එක ඇත්ත. එහෙත් මේ උතුම් අරහත් ධජය පොරවාගෙන සිටියත් එම අය තවමත් පුංචි දරුවෝ. හැබැයි මෙම කළා යැයි කියන හොරකම් සිදු කරන්නේ එම සාමණේර හිමිවරුන් නෙවෙයි. ඒ අයගේ පුංචි සිතුවිලියි. මෙවැනි දෙයක් වුණහම ගිහියන් වන ඔබ එවැනි සිද්ධියක් දුටුවහොත්  සිදු කළ යුත්තේ වහාම එම සාමණේර භික්ෂුන් වහන්සේලා භාරව සිටින නායක ස්වාමීන් වහන්සේ හමුවී මේ බව දැනුම් දීමයි. පසුව ඔහුට සිදුවූ අලාභයක් ඇත්නම් එය ලබා ගැනීමයි. එමෙන්ම එම කුඩා සාමණේර හිමිවරුන් ඉදිරියේදී දැනුම්වත් කිරීමයි. එහි ආනිශංස පිළිබඳව නායක ස්වාමීන් වහන්සේ හරහා අවවාද අනුශාසනා කරවීමයි. එසේ නොකොට භික්ෂුන් වහන්සේලාට මේ ආකාරයෙන් පහරදීම ඉතා අකුසල කර්මයක්. මෙම පුද්ගලයා කරගෙන තියෙන මේ අකුසලය පඩිසන් දීම පවා සිදුවෙනවා. මේ වන විටත් ඔය පහර දුන් පුද්ගලයා මානසිකව ශාරීරිකව වධ විඳිනවා වෙන්න පුළුවන්.”

කුඩා සාමණේර හිමිවරුන් පමණක් නොව ඕනෑම දරුවකුට වුවද තවත් අයකුට මේ ආකාරයෙන් දඬුවම් කිරීමට හැකියාවක් නැහැ. ඒ සඳහා ක්‍රමවේදයක් පවතිනවා රටක නීතියක්ද පවතිනවා. මානුෂීය පදනමක්ද පවතිනවා. අපට බෞද්ධයන් හැටියට ආගමික ඉගැන්වීමක්ද පවතිනවා. ඒ නිසා බුද්ධිමත් ජනතාව මෙවැනි පාප වැඩවලට ගොදුරු නොවිය යුතුයි.”

Wijeyadasa to quit politics if political situation not agreeable

September 14th, 2019

Ajith Siriwardana Courtesy The Daily Mirror

MP Wijeyadasa Rajapakshe said he would not contest the upcoming parliamentary election if there was no congenial political atmosphere in the country.

I, as a civilian, will do some social service and will continue my profession,” he said.

Mr. Rajapakshe said he would only support a presidential candidate after considering his past records, political maturity, education and added that he should be able to uphold democracy and work for the betterment of his own country.

The prospective candidate should have a programme to bring down the two million women employed in the Middle East as housemaids to Sri Lanka and support them develop their economy. And also he should have a programme to use the labour of two million youths employed as three-wheeler riders productively. He should guarantee to carry forward the policy of C.W.W. Kannangara,” he said.

When asked about the UNP presidential candidate, he said it was a waste of time to talk about it and said people had already rejected the UNP as a party which sells the country and divides it.

He told a news conference on Thursday that he was ready to face any disciplinary action taken by the UNP and that he was waiting for such a move by the party.

The UNP has a right to take disciplinary action and we also have a right to go to court. They have to do that with the party constitution prepared by me and Thilak Marapana.,” he said. 

Split within UNP inevitable?

September 14th, 2019

Editorial Courtesy Ceylon Today

Last week saw United National Party (UNP) members aligning themselves into two camps – one supporting its long-time leader, Prime Minister Ranil Wickremesinghe, the other backing Party’s Deputy Leader Sajith Premadasa.


Premadasa had been far from being subtle when it comes to his desire to contest the upcoming Presidential Election on the UNP ticket.

 He started his campaign fairly early on, with the backing of a number of Party strongmen. 

Yet, his plans were somewhat scuttled when Party Leader Wickremesinghe also expressed the desire to contest the Presidential Election, during a meeting with a few of his loyalists.


However, the last week was abuzz with the expectation of the two leaders meeting and the much-touted talks were finally held on Tuesday (10) night at Temple Trees, but unfortunately for the Party, the talks ended without a concrete agreement on the issues at hand. The discussion that began at 9:50 p.m. had ended a mere one hour later.


Premadasa, however, told the media later that further discussions will be held and a candidate, who can lead the Party to victory at the next Presidential Election as well as next year’s General Election, will be earmarked soon.


He added that he is optimistic about the outcome of the discussions.


However, unsurprisingly to many, on the following day, Prime Minister Wickremesinghe had reportedly held a secret meeting with a number of UNP Working Committee and Parliamentary Group members loyal to him.

 Several Party leaders had participated in this meeting on the invitation of the Premier and UNP General Secretary, Minister Akila Viraj Kariyawasam.


The meeting took place from 8 p.m. to midnight where they had reportedly evaluated the loyalties of all Parliamentarians and Working Committee Members of the Party.


According to internal political sources, it had been discussed at length that there is still a chance for the Premier to win the majority of the Parliamentary Group and the Working Committee and the steps that should be taken towards this end.


Furthermore, they had spoken about three MPs that are allegedly on the side of UNP Deputy Leader, Minister Sajith Premadasa. The Premier had allegedly said that those three MPs had gone beyond their limits and that they will be dealt with accordingly in time.  


The sources said that Leader of the House, Minister Lakshman Kiriella, Ministers Daya Gamage, Navin Dissanayake, and Ravi Karunanayake had participated in the meeting.


Meanwhile, Prime Minister Ranil Wickremesinghe had repeatedly emphasized that the leader who protected the Party during trying times, should be the one to contest the upcoming Presidential Election.


Wickremesinghe is apparently quite confident in his victory if he decides to come to the fray and highlighted his long political career during which he had held numerous positions.

 However, he had also stressed that at the age of 70, he is not hesitant to hang up his hat and quit politics after long years of service to the Party.


While meeting a group of UNP members from the Biyagama and Kelaniya electorates Wickremesinghe had launched into a description of his long years of political career and reminisced on how he took over the Party leadership at a time when its leaders passed away one after another and how he resurrected the Party during difficult times. He had also stressed that it was his duty to ensure victory for the alliance to be set up under his leadership.


In another surprising move, last week Premadasa met President Maithripala Sirisena’s brother, business tycoon Dudley Sirisena, in secret. 

The focus of the meeting was apparently to gain the Sri Lanka Freedom Party’s support to Premadasa, in the event he does not receive candidacy from the UNP or in the event leaders of the UNF or DNF which is to be formed under UNP leadership, refrain from supporting his candidacy.


Whatever happens in the next few weeks, and whoever wins the bid to contest the upcoming Presidential Election, cracks have already appeared within the once formidable United National Party. 

If the leaders are not able to get their act together and unite for the sake of their Party and its future, it is inevitable that the Party that produced the first Prime Minister of Independent Ceylon, will be splintered into at least two groups.

UNP disciplinary committee recommends removing Ajith P.Perera and Sujeewa

September 14th, 2019

Courtesy Hiru News

According to political sources, the meeting between UNP Deputy Leader Sajith Premadasa and leaders of the UNF will be held at Minister Mangala Samaraweera’s residence tonight.

Political sources also revealed that the scheduled meeting tomorrow between Minister Sajith Premadasa and the TNA is likely to be postponed.

Meanwhile, the UNP disciplinary committee has recommended suspending the party membership of non-cabinet Ministers Ajith P Perera and Sujeewa Senasingha.

UNP Political sources stated that the decision of the disciplinary committee was handed over to Prime Minister Ranil Wickramasingha and General Secretary Akila Viraj Kariyawasam.

Non Cabinet Ministers Ajith P Perera and Sujeewa Senasingha are accused of violating party rules and regulations and discipline.<

ජාත්‍යන්තර බලවේග ශ්‍රී ලංකාවේ ගෙල සිරකරලා – ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමි

September 14th, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

ජාත්‍යන්තර බලවේග මේ වනවිට දැඩි ලෙස ශ්‍රී ලංකාවේ ගෙල සිරකර ඇති බව පූජ්‍ය ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමියන් පවසනවා.

අද ශ්‍රීමත් අනගාරික ධර්මපාලතුමන්ගේ 155 වන ඡන්ම දින සැමරුම් උත්සවයට එක්වෙමින් උන්වහන්සේ මේ අදහස් පළ කළා.

ශ්‍රිමත් අනගාරික ධර්මපාලතුමන්ගේ 155 වන ඡන්ම දින සැමරුම නිමිත්තෙන් සිරි ධම්පල් අභිනන්දන පුන්‍ය මහෝත්සවය අද පස්වරුවේ පැවැත්වුණේ කොළඹ සුගතදාස ගෘහස්ත ක්‍රීඩාංගණයේදී.

Clarity eludes Lankan Presidential election prospects

September 13th, 2019

By P.K.Balachandran/Daily Express

Colombo, September 12: The Chairman of the Sri Lankan Election Commission, Mahinda Deshapriya, has reportedly decided to hold the Presidential election before December 7 and to call for nominations before September 30.

What is noteworthy this time round is that there is no clarity as to which of the candidates (tentatively in the field), is the front runner. There is no discernable wave” for or against any candidate, including Gotabaya Rajapaksa, who is being touted by his Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) as a star contestant with a magic wand to set right everything that has gone wrong in Sri Lanka.

Most surprisingly, the ruling United National Party (UNP) is yet to decide on who it should field, even though one of the claimants to the party mantle, Deputy Leader Sajith Premadasa, has been publicly campaigning as if he has been officially nominated.

The moods of the various politico-ethnic or politico-religious constituencies are still shrouded in mystery. For example, it is not certain if the Sinhala-Buddhist constituency, which is about 70% of the voter population, is predominantly behind the SLPP candidate Gotabaya Rajapaksa who is being trumpeted as the Sinhala-Buddhist-nationalist icon. It is not clear if Gotabaya is under challenge from Sajith Premadasa, whose claims to be a Sinhala-Buddhist nationalist cannot be brushed aside.

The minority Tamils and Muslims are currently sitting on the fence having been let down by both the national mainstream Sinhala-Buddhist dominated parties, namely the Sri Lanka Freedom Party (SLFP), Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP), the Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) and the ruling United National Party (UNP).

The minority parties have their wish-lists which they are discussing with the mainstream parties. But it is not certain which of the mainstream political parties would be able to accept them, and that too, publicly.

SLPP

The SLPP had a jumpy start with uncertainty over Gotabaya’s release from US citizenship but it has crossed the hurdle. However, he still has four problems dogging him: First, he has a case in court relating to alleged misappropriation of public funds for the construction of a memorial for his father D.A.Rajapaksa in his hometown. Apparently under directions from President Maithripala Sirisena, the Attorney General is pursuing these cases to weaken Gotabaya politically ahead of the Presidential election.

Secondly, Gotabaya is facing dissonance with the minorities. The Tamils blame him for the ruthless way in which he fought the last phase of Eelam War IV and allegedly sanctioned White Van” abductions of terror suspects during the 2006-2009 war. The Tamils are put off by the way Gotabaya brazenly surrounds himself with ex-Generals who led the war. The Tamils fear that he would behave like a military man as Lankan President. The Tamils also dislike his dismissive attitude towards their demand for devolution of power.

As for the Muslims, they see Gotabaya as the root cause of the intimidation and riots they were subjected to after the victory in the war against the Tamil Tigers in 2009. They fear repression if he became President. However it appears that the Catholics and other Christians have veered to Gotabaya’s side after the incumbent UNP-SLFP government failed to protect them against Muslim extremist terror.

The minorities are important in a Lankan Presidential election because together they are 30% of the population and to win, a candidate has to get 50 percent plus. Gotabaya undoubtedly has a strong Sinhala-Buddhist base, but he has to get at least 25% of the minority votes, especially if Sajith Premadasa, another Sinhala-Buddhist nationalist, is pitted against him by a united UNP.

The third problem that Gotabaya faces is his reluctance to campaign in the open. So far, he has spoken only to the business elite and intellectuals in closed door meetings. Even his popular older brother and former Lankan President Mahinda Rajapaksa has not started campaigning.

The fourth problem Gotabaya is facing is the uncertainty about SLPP’s alliance with the SLFP led by President Sirisena. The SLFP, the mother party of the SLPP, has been reduced to a rump in parliament, but still it has loyal voters, albeit small in number. As Keheliya Rambukwella, spokesman of the SLPP, said, in a Presidential election every vote is valuable. However, the SLPP finds it difficult to accept the SLFP’s grandiose demand that the election be fought under the SLFP symbol and not the lotus bud of the SLPP. The SLPP believes that the lotus bud is now well recognized as the symbol its iconic leader Mahinda Rajapaksa who showed his mettle in the local bodies elections in 2018 in which he bagged 45% of the votes in the Sinhala areas. However, it is expected that, eventually, the SLFP will settle for less in order survive politically.

UNP

The UNP is badly divided between Leader and Prime Minister Ranil Wickremsinghe and the Deputy Leader and Housing Minister Sajith Premadasa. Uncharacteristically, Sajith declared his intention to contest without taking Leader Wickremesinghe into confidence and without going through the set procedure for nomination.

A majority of UNP MPs and even close confidantes of Wickremesighe jumped on to the Sajith bandwagon because, in their view, Sajith is the only top UNP leader with the common touch” in contrast to Wickremesinghe who is seen as being too uppity and aloof to swing votes of the hoi polloi. Wickremesinghe also has a proven track record of losing Presidential elections where personal charisma counts.

But Sajith and his backers found that Wickremesinghe is a hard nut to crack. Wickremesinghe is the acknowledged leader of the UNP with a fund of experience and with a firm hold on the party machinery. He used this to good effect by stubbornly refusing to endorse Sajith’s candidature. Finally, Sajith had to come down from the high horse and declare publicly that he wishes to become President with the blessings of seniors like Wickremesinghe and parliament Speaker Karu Jayasuriya.

Eventually, both Sajith and Wickremesinghe realized that a united the UNP might win the election, but a divided UNP will be defeated because in the coming election no constituency can be taken for granted. Every vote has to be fought for.

But Wickremesighe, who is still not convinced that Sajith is the best UNP candidate, put a few demands as a condition for his support. First, he asked him to agree to the abolition of the Executive Presidency and replacing it with the Westminster-style parliamentary system. Second, he wanted to be appointed Prime Minister. And third get the support of the minorities.

Sajith may have difficulty in rejecting the demand for abolishing the Executive Presidency outright as it is an unfulfilled election promise made in the last Presidential election and has a wide measure of support from the minority parties and also progressive opinion.

However, Sajith will have difficulty in meeting some of the other demands of the minority parties especially the Tamils’ demand for devolution of power beyond the 13 th.Amendment and on the lines of the recommendations of the committees formed to formulate a new constitution. The Tamil National Alliance would insist on the establishment of accountability mechanisms to address issues of human rights and alleged war crimes. The Muslim parties would demand stern action to curb Islamophobia among the Sinhalese majority. Firm commitments in these matters may adversely affect his prospects among the Sinhala-Buddhist majority. The minority parties prefer Wickremesinghe to Sajith, but would accept Sajith if he turns a new leaf.

Sajith and Wickremesinghe are expected to meet again. It is not clear if this will happen soon. The suspense thus continues.

The JVP is in the also ran” category. But it can take away some Sinhala-nationalist voters who are alienated from the non-performing mainstream parties. One Muslim leader even said a section of Muslims might vote for JVP’ s Anura Kumara Dissanayaka as a mark of protest against the SLFP, SLPP and UNP.

නීතීඥ සංවිධාන ජාතික එකමුතුවට සැකයක්”

September 13th, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

පසුගිය 10 වැනිදායින් පසු ජනාධිපතිවරණය ප්‍රකාශ කිරීමේ බලය තිබියදී මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව එම කාර්යය මෙතෙක් ඉටු නොකිරීම කුමන්ත්‍රණයක්දැයි සැක සහිත බවට නීතීඥ සංවිධාන ජාතික එකමුතුව චෝදනා කරනවා.

එහි නියෝජිතයින් මේ බව සඳහන් කළේ අද ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවක් කැඳවමින්.

මැතිවරණ කොමිසමට එල්ලවන එම චෝදනා සම්බන්ධයෙන් එහි සභාපති මහින්ද දේශප්‍රිය මහතා ද අදහස් පළ කළා

Cost increased by including photos of Prez, PM, Akila and Vijayakala – PCoI

September 13th, 2019

Yoshitha Perera Courtesy The Daily Mirror

The cost of printing school uniform vouchers could have been reduced by about 25% if photos of the President, Prime Minister, Education Minister and State Minister of Education at the back of the vouchers were removed, it was revealed at the Presidential Commission on last Thursday.

General Manager of Printcare Secure Ltd., Ranga Sooriyaarachchi informed the Commission that their company printed over 05 million school uniform vouchers for 2019 and quoted Rs. 2.09 to print each voucher.

The size and weight of the voucher is given in the tender document and vouchers were oriented in a special paper including security features,” he said.

The cost of that paper covers to at least 80% of the printing of each voucher and he added that they calculate the amount of paper by inches and then convert it into kilograms. “Paper Mills sell by the weight,” he said.

Chairman of the PCoI, retired Supreme Court judge, Upali Abeyrathne asked the witness whether the size of the voucher could have been reduced if the photos were not included. Witness said that they could have reduced size.

Therefore the weight can also be reduced?” the chairman asked.

“Yes,” the witness said.

“Therefore could the cost too be reduced if the size was smaller?” Abeyrathne asked. The witness affirmed that statement and said that the price could be reduced by about 25%.

It was earlier revealed that the Education Minister Akila Viraj Kariayawasam had instructed the former Secretary to the Ministry of Education, W.M. Bandusena to place photos of the President, Prime Minister, himself and the State Minister at the back of school uniform vouchers in August 2016.

This is the first time that a photo of a politician was inserted into the school uniform distribution process.

This is not the first time that Kariyawasam got his photo printed on items distributed among schoolchildren. The PCoI had earlier investigated an allegation that Kariyawasam’s decision to insert his photo and his signature into school textbooks from 2018 had involved an extra cost. 

UK introduces post-study work visa scheme for Sri Lankan students

September 13th, 2019

Courtesy Adaderana

In a major boost for Sri Lankan students, the UK has this week launched a new ‘Graduate Immigration Route’ for international students choosing the UK for their higher education.

This new scheme allows students pursuing their higher education in UK to stay and work, or to look for work, for two years following the completion of their education. It will provide greater opportunities for talented international students to remain in the UK for two years to work once they have successfully completed their studies.

The route will be available to all students who have successfully completed a course of study at undergraduate level or above at a recognised Higher Education Provider. The new scheme will be introduced from the 2020 – 2021 academic year.

The Graduate route demonstrates that UK is focused and committed to attracting the best students from around the world, and demonstrates the value we place on the contribution of international students to the UK and its economy.

Sarah Hulton OBE, British High Commissioner said:
This is excellent news for Sri Lankan students who want to study overseas. It will give them the flexibility to build on a first-class UK education with the opportunity to work and get life experience. It’s a win-win for the UK and for Sri Lanka”.

British Home Secretary Priti Patel said:
The new Graduate Route will mean talented international students can study in the UK and then gain valuable work experience as they go on to build successful careers. It demonstrates our global outlook and will ensure that we continue to attract the best and brightest”.


Often referred to as a ‘Post-Study Work visa’, the new Graduate Route will launch for the 2020/21 intake of students to UK universities. After the two years, they will be able to switch onto the skilled work visa if they find a job which meets the skill requirement of the visa. Further details will be announced in due course.

The visa will offer opportunities to work or look for work after graduating. This new visa will also include safeguards to ensure only genuine, credible students are eligible.

PRIVATIZATION OF GOVERNMENT BANKS AND THE REQUIREMENT OF REFORMING THE MANAGEMENT OF BANKS

September 12th, 2019

BY EDWARD THEOPHILUS

Privatization of government owned banks has been an issue in Sri Lanka since early 1990s and many have no idea why the issue was emerged at that time, and it seems that now the issue has involved in politics rather than considering the facts  related to the requirement of privatization or popularly called expanding the ownership of government banks.  Why this issue emerged in an inappropriate time in the country, where is preparing for elections, is difficult to understand and the government had plenty of time since 2015 to openly talk about the issue and educate people on the issue. The management of banks in Sri Lanka had been associated with many problems since beginning of the organized banking system in the country in 1800s and the appointing a banking commission in 1930s was the best example to such problems. However, the recommendations of the commission did not solve the issues and the problems in relation to the banking and banks management in the country expanded to the future. The major recommendation of the Pokkanavala Commission or popularly called the Banking commission supported to establish Bank of Ceylon with a private and public partnership, the ownership structure was changed when Mr. T.B.Illangaratne was holding the portfolio of Finance and new trading bank called People’s Bank under the fully ownership of the government was established during the tenure of Mr. Illangaratne. Banking has considerable problems in many countries worldwide and it doesn’t want to involve in petty politics and the problems relation to the management of banks need to consider independently.

Late 1980s I participated in an exercise of risk assets review in (Corporate and Medium Market) Bank of Ceylon with consultants of the World Bank and found large scale misuse of bank loanable funds by bank executives granting credit facilities to customers who had no credit quality.  Based on findings I drafted a credit policy manual for the bank and don’t know whether the manual is operative at this time. I also advised to develop risk assets acceptance criteria for corporate and medium market and gave the structure of criteria, I don’t know whether successfully done the job. We also developed a case study named Contrite Contractors” to train credit officers. When the COPE discussion was going on about the audit report of People’s Bank, it revealed that the banks in Sri Lanka is still providing credit facilities for contrite contractors restructuring facilities have not settled within the framework of extension.  The bad debt level of the bank had been in a higher level compared to the level of trading banks in other countries and the accounting practice of the bank was not consistent with international practices.  If the identified bad credits were written off at that time, the net worth of the bank would have negative and as the owners of the bank, the government had not abilities to allocate funds from the annual budget to recapitalize the bank. The corporate and executive management had not understood what should do to reform the management of bank and most of them were dices of political chess board.

When I was watching the program of government committee (COPE) about People’s Bank, I was surprised about the management style of government banks and it was reflected the stupidity of bank management using loanable fund and observed that politics and political influences are destroying the public financial institutions. The chairman of People’s Bank mentioned capitalization issue which is the major issue of the banking system in Sri Lanka, but he did not elaborate the issue people to understand the problem, which was unable to convince people the nature and the size of the problem.   Chairmen and the board of directors of government banks have no idea what is the role of them as top managers and they are working like cheeky monkeys or children playing with the capital of the government and customer deposits.  Chairman of the COPE committee was talking about customer deposits   and he never talked about government capital, which is owned by public in Sri Lanka. The COPE chairman should have explained the problem with a broader study of the issue to public as people of the country was observing what was going on.

The major issue of banks in Sri Lanka is difficulty to maintain required capital level (combine of Ordinary Shares, Preference Shares, Convertible Notes, Retained Earnings, General Reserves, Minority interests in Subsidiaries, Provisions, Subordinated Debt, Perpetual Floating Rate Notes etc) for individual operations.  In early 1980s Bank for International Settlements insisted to maintain capital adequacy based on risk adjusted assets (Capital / Risk adjusted assets) and this international regulation pressed the banking system in Sri Lanka to maintain capital requirements with a view to demonstrate the international standards.  The depreciating the domestic and foreign value of Sri Lanka’s monetary unit with the introduction of market economic system in 1978 clearly created a monumental demand for credits in the economic system.  To satisfy credit customers, banks had problems without sufficient capital and liquidity, and increasing non-performing credits in banks due to various reasons (Especially credit frauds, granting credits on  political influence, Fat game at Citi style frauds in Hong Kong Citi Bank, unmitigated corruptions in government banks and ignorance of bank management) created the capital crisis.

Capital crisis had many banks in the world after ending cold war in early 1990s, some banks were closed and many banks were rescued by using various techniques and managerial strategies. For example, many banks in Australia in early 1990s had tremendous problems, using a variety of techniques (Making right issues, offering shares for capital, privatizing government banks, merging banks etc) the banking system was rescued and now banks have prudent management policies. Capital crisis of bank must be solved educating people because bank employees and ordinary people of Sri Lanka have no idea about this issue and when I tried to settle the problem, I was threatened in late 1980s.

The most important point is that there are plenty of strategies to resolve the problem.  However, in early 1990s the government attempted solve the problem using stupid method and it would have the style of Arjuna Mahendran or Paskaralingam or any non-Sinhala solution but they were stupid and banks need finding a permanent and acceptable solution to the people.  There are active strategies for capital problems.

  • Obtaining loan from international financial institutions offering shares of banks to the value of loan amount and the condition of the loan should be share buy back by each bank using annual profits and gradually taking the ownership of banks to the government.  The use of this method would help to learn management strategies under the guidance of international financial institutions.  This also supports for disciplines in bank management.
  • Offering bank shares to insurance and superannuation organizations in the country and implementation of share buyback.
  • Offering shares to small domestic companies and rural people to expand to share ownership to rural poor.
  • Offering shares to deposit holders of the bank and reducing the cost of interest expenses.  This strategy will increase the profitability of banks and increase the ability to share buyback. And ensure the rights of minority shareholders of banks.

Privatization of public bans creates high risk to the government of Sri Lanka because it could use to control the government policies as well as to money laundering purposes.  Therefore, lateral thinking about the privatization program is vital.

Sri Lanka desperate for capital and because of this condition the country should not get caught to robbing banks programs.

(Next I would like to write on liquidity issue and issuing relating to credit management)

What makes it different?

September 12th, 2019

S. AKURUGODA

As reported in the media, Prime Minister Ranil Wickramasinghe is to hold crucial talks with his deputy Sajith  Premadasa amid a deepening crisis over their party’s presidential candidacy.

Although there were disputes among the hierarchy of the UNP back in 1988 on similar matters the issues were not taken out onto the streets like today. Whatever the outcome of the meeting, the obvious question is what makes it different to the country whether the presidential candidate is Ranil or Sajith. The easiest way to get some idea is to compare the ruling periods of Ranil’s uncle J.R.Jayawardane (JR J) and Ranil with those of Sajith’s father R.Premadasa.  

Ranil’s political ideologies are heavily in line with the west similar to JRJ. On the other hand, Sajith is promising to follow his father’s footsteps if elected president.

 UNP, under JRJ, which came to power promising a Dharmista Samajayak” cultivated a ‘bicycle chain’ culture to beat opponents, mass rigging of elections, thuggery, an underworld, etc. and was said to have practiced same with the full patronage of its highest level.  We remember how civil rights of the late Prime Minister and the leader of the SLFP Mrs. Bandaranaike were expunged using the mammoth parliamentary powers and how she was kept out of the main political stream throughout the UNP regime led by JRJ as President and R.Premadasa as PM).

One could ask the question, remembering how personalities like Prof. Ediriweera Sarachchandra were beaten up when participating in a protest rally, whether anyone had the freedom to protest when the ‘bicycle chain’ culture was at its peak. One could also ask how the Supreme Court judges were humiliated for exercising their judicial freedom by delivering a right judgment in favour of Mrs. Vivienne Goonawardane and the reaction of the JRJ regime at that time. The repercussions of the ‘kalu juliya’ were quite evident and continued for several decades.

Due to the short-sighted policies of the UNP led by JRJ and then followed by R. Premadasa, thousands of lives of Sinhala youths, who were forced to take-up arms against suppression (among many other things), were lost during the infamous ‘bheesana samaya’.  People of this country remembered atrocities committed under ‘bheesana samaya’ and since then the  UNP (once considered as a ‘one party’ political giant) was rejected several times by the people of this until 2015, except its narrow win in 2002 with the support of LTTE and other parties formed on racial groupings.

 During the short period in power, 2002-2005, Ranil signed an unconstitutional and hence illegal agreement with a murderer, Prabhakaran, who was wanted by the Interpol and was sentenced to 200 years imprisonment by the high court of the country. An enormous support was given to the terrorist outfit during his tenure of office under this treacherous agreement. Fortunately, the people of this country was clever enough to sense the danger posted on the national security and the sovereignty of the country and to defeat the UNP and its short-sighted leader twice, once in 1994 and then in 2005.

The entire country is now aware of what the UNP regime (which came to power in 2015 promising a Yahapalanayak” ) has done, commencing from its notorious Bond Scam, hunting political opponents, selling national assets,  disrespecting rights of the people by not holding elections,  completely disregarding country’s national security and the economy.  

Both the presidential aspirants of the UNP, Ranil and Sajith, who are confused and apparently depressed due to their own failures, could not yet feel the heartbeat of the people and the dangers facing the country today. Instead they are still singing the old songs of maximum devolution” to please the extremist racial elements aiming their votes to stay in power.

S. AKURUGODA

මේ ගෙවී යන්නේ රනිල්ගේ මෙන්ම එක්සත් ජාතික පක්ශයේ අවසාන දේශපාලන සති කීපයද?

September 12th, 2019

සුදත් ගුණසේකර

12.9. 2019.

මරණ තුනක් දැක මිනිසෙක් පැණි කෑය” කියා පැරැණි කියමණක් ඇත. මට ඒ කතාව මතක් උනේ මේ දිනවල රනිල් ඉදිරියේ ඇති දේශපාලන මරණ තුනක් තිබියදීත් ඔහු ඒ කිසිවක් ගණන් නොගෙන අසන්වේදීව සිටින සැටි දුටු විටය.

එනම්  පළමුව ඔහු ජනාධිපති තරඟයට ඉදිරිපත්වීම, දෙවණුව සජිත්ට ජනාධිපති අපේක්ෂ්කත්වය දීම  හෝ තෙවණුව පක්ශය තුලින් හෝ ඊට පිටින් වෙනත් කෙනෙක් ඒ සඳහා නම් කිරීම. මෙයින් වැඩිම සම්භාවිතාව ඇත්තේ පළමුවැන්න සිදුවීමය. මන්ද ඒ රනිල්ගේ ප්රජාතන්ත්රවාදයේ විශේෂ ලන්ක්ශනයක් වන බැවිනි.

එහෙත් මේ තුනෙන් කුමණ තීරණයක් ඔහු ගත්තත් රනිල්ගේ දේශපාලනය මෙන්ම එක්සත් ජාතික පක්ශයේ අවසානයද ඒ සමඟින්ම සිදුවීම නම් අනිවාර්යෙන්ම සිදුවන බව සක්සුදක්සේ දැන් පැහැදිළිය. එමනිසා මෙහිදි පැරණි කියමනට දැන් තවත් එකක් එක්වී එය මරණ හතර දකවා වැඩිවී මරණ හතරක් දැකත් පැනිකෑ රනිල් වගේ’ කියා අලුත්ම කියමණක් අපේ උපහැරණමාලාවට එකතුවනු ඇත.

මන්ද රනිල් ඉදිරිපත් වුවත් ඔහු නිසැකයෙන්ම පරදින නිසාය. ඒ තරමටම මේ රටේ මිනිසුන්ට ඔහු දැන් එපාවී ඇත. එක්සත් ජාතික පක්ශය තුල දැනට පවතින අර්බුධය අනුව ජනාධිපතිවරණයෙන් පසු නිරනණුමානයෙන්ම රනිල්ට පක්ශ  නායකත්වය අහිමි වනු ඇත. දෙවනුව සජිත් ආවත් ඔහුත් පරදිනු ඇත. එහෙත් චන්දයෙන් පසු ඔහු පසුපස සිටින මන්ත්රීවරුන් ඔහු පක්ශ නායකයා වශයෙන් පත්කරගනු ඇත.  එසේ වූ විටද රනිල්ට් නායකකම අහිමි වනු ඇත. සජිත්ට එ ජා ප අපේක්ශකත්වය නොදීම  නිසා ඔහු  වෙනත් පක්ශයකින් හෝ ස්වාධීනව  ආවොත් ගම් මට්ටමේ වැඩි පිරිසක් ඔහුට චන්දය දීමට ඉඩ ඇති නිසා ජනාධිපති තරඟයේදී දෙමළ හා මුස්ලිම් චන්ද සෑහෙන ප්රමානයක් ලබාගැනීමට හැකි වුවද, ගෝටාභයට ගව් ගානක් පසුපසින් සිටින සජිත්ට 2 වන තැන හිමිවනු ඇත. මා දකින අන්දමට මේ දෙදෙනා අතර පරතරය අහසට පොලව වැනි වේ යයි මට සිතේ.  එසේ වුවහොත් රනිල්ට හිමිවනු ඇත්තේ 3 වන තැනය. ඒ නිසාද රනිල්ට නායකත්වය අහිමිවනු ඇත.තුන්වණුව මේ වතාවේ එක්සත් ජාතික පක්ශ කඳවුරෙන් කවුරු ආවත් ඉස්ථිර වශයෙන්ම ඔහු පරදින නිසාද රනිල්ට පක්ශ නායකත්වය අනිවආර්යෙන්ම අහිම්වනු ඇත. රනිල් ආණ්ඩුවේ බටහිර ගැතිකම, රට ජාතිය පාවාදීම, සසුනට හා භිෂූන්ට කෙරෙණ හිරිහැර, දෙමළ මුස්ලිම් දීන භාවයේ ගැතිකම මෙන්ම හොරකම. ධූෂනය, වන්චාව හා බොරුව නිසා ඇන් මේ රටේ බහුතරයට මේ රජය තිත්තෙන්ම තිත්ත වී හමාරය

කිසිදිනක අවසන් නොවෙන රනිල් සජිත් සාකච්චා හරියෙට නොකෙරෙන වෙදකමට කෝඳුරුතෙල් හත් පට්ටයකුත් තවත් ටිකක් ඉල්ලූ කථාව මා සිහියට නන්වයි.

මා දකින ආකාරයට නාමයෝජනා භාරදෙන අව්සාන දිනය දක්වාම රනිල් සජිත්ට පක්ශයේ නාම යෝජනා නොදෙනු ඇත. ඒ මේ කෙසේ වුවත් මේ කල් මැරීම නිසා එ, ජා. පාක්ෂිකයින් අතර කළකිරිම හා බෙදිම වැඩිවන බැවින් පසුගිය ප්රාදේශීය චන්දයේදී ලැබුණු චන්ද ලක්ශ 32 ක මේ චන්දයේදී 20 ක් පමණ දක්වා හෝ ඊටත් වඩා  අඩුවීමටද ඉඩ ඇත. ඒ චන්ද  ටිකද රනිල් සහ සජිත් අතර බෙදුණුවිට සිදුවන්නේ කුමක්දැයි දැන් ඔබට සිතාගත හැක.          එ ජා ප යේ මෙම අර්බුධය නිසා කළකිරෙන අයද පක්ශය අත් හැර මේ අවස්ථාවේදී පොදු ජන පෙරමුණට එක්වීමටද බොහෝ ඉඩ ඇත.මේ අනුව ඊලඟ මහමැතිවරණයේදී සිදුවන දේ ගැන දැන් ඔබට සිතාගැනීමට අපහසු නොවනු ඇත. ඇතැම්විට එය මහා දේසපාලන සුනාමියක් වීමටද ඇත

මේ සෑම සිදුවීමකම අවසාන ප්රතිඵලය වනුයේ රනිල්ට එ ජා ප නායකත්වය මෙන්ම ජනාධිපති කමද අහිමිවී වසර 25 ක අසාර්තකවූ හා සුන්වූ බලාපොරුත්තු පොදි බැඳඟෙන දේශපාලනයෙන් සදහටම සමුගැනීම සහ එ.ජා.පක්ශයට 1956 න් පසු ලැබෙන, එසේම ඇතැම්විට  ඊටත් වඩා අන්ත පරාජයක් ලැබෙන බවනම් පැහැදිළිවම කිව හැක.  

“අරලිය ගහ රනිල්ට මෙන්ම එ. ජා. ප. ටද  දේශපාලන වශයෙන් එල්ලුම්ගහක්” වියහැකි බව මා පවසනුයේ මේ නිසාය.

තවදුරටත් එය සිදුවනුයේ මේ අන්දමටය.ජනාධිපති වරණයෙන් පරාජය වීමත් සමඟම පක්ශ නායකත්වයද ඔහුට අහිමිවණු ඇත. ඒ සමඟම දසක ගනනාවක් තිස්සේ අතිශයින්ම ප්රජාතන්තර විරොධීව පවත්වාගෙන ගිය ඔහුගේ කෘතියාධිකාරි  මණ්ඩලයද අවසන් වනු ඇත.ඊට පසු පක්ශයේ නායකත්වයට පාක්ෂික මන්ත්රී වරුන් විසින් සජිත් පත්කරගන්නා නිසා විවස්ථාව අනුව සජිත්ගේ කෘතියාධිකාරි මඬළයක් එනු ඇත. ඉන් පසුව ඔහුට පක්ශය සාර්ථක භාවය කරා මෙහෙයවිය හැකිවේද යන්න වෙනම ප්රස්නයකි. වෙනත් ප්රබල එසේම ජනප්රිය සින්හල බෞද්ධ නායකයකු පක්ශය තුලින් ඉස්මතු නොවූවහොත් සමහරවිට ශ්රී ලන්කා නිදහස් පක්සය මෙන්ම  එ ජා ප ද අතීතයට එක්වීම සිදුවීමට බොහෝ දුරට  ඉඩ ඇත. වර්තමානයේ  එ. ජා. ප. සිටින දෙවන පෙළ පුද්ගලයින් අනුව එවැනි හැකියාවක් ඇති අයකු සිටින බවක්ද නොපෙනේ.ඒ අනුව ඊට පසු ප්රබල නායකයකු පක්ශය තුලින් ඉස්මතු වීමේ ඉඩකඩද අවම මට්ටමක පවතින බැවින් සමහරවිට ශ්රී ලන්කා නිදහස් පක්සය මෙන්ම  එ ජා ප ද ලන්කා දේශපාලන ලෝකයේ අවලඟු කාසියක් බවට පත්වී අතීතයට එක්වීමට බොහෝ දුරට ඉඩ ඇත.

වර්තමානයේ එ. ජා. ප. සිටින දෙවන පෙළ පුද්ගලයින් දෙස බලන විට එවැනි හකියාවක් ඇති අයකු සිටින බවක්ද නොපෙනේ. එම නිසා චන්ද්රිකා සහ සිරිසේන යන දෙපළ විසින් 2014 දී ශ්රී ලන්කා නිදහස් පක්ශය මිහිදන් කළ  නිසා ඒ හිඩැස පිරවීම සඳහා ශ්රී ලන්කා පොදුජන පෙරමුණ බිහිවූවා මෙන් මේ හිඩැස පිරවීම සඳහාද නවතම පක්ශයක් ඉස්මතු  වීමටද ඉඩ ඇත. මේ අනුව රටට ,දැයට හා සසුනට හිතැති ශ්‍රි ළන්කා නිදහස් පක්ශය විනාශකිරීමේ සාපය චන්ද්‍රිකා සහ සිරිසේන යුගලට හිමිවන අතර එක්සත් ජාතික පක්ශය විනාශකිරීමෙ ගෞරවය රනිල්ට හිමිවෙයි.ඒ මන්ද සුද්දා විසින් සින්හල ජාතියත්, සම්බුද්ධ  සාශනයත් ඒ වගේම මේ රටත් විනාශකිරීම සඳහා 1948 දී අටවා ගිය මේ රටේ ජාතීන් කීපයක් තිබෙන බවට  පැලකර ගිය මිත්යාව වැරදිමකින් හෝ අවසන් කිරීමට ඔහු කොටස්කාරයකු විම නිසාය.

කෙසේ වුවද විශේෂයෙන්ම පසුගිය අවුරුදු 4 1/2 ක ඊනියා යහපාලන කාලය තුල ඔහුගේ රජය අසීමිතව සිදුකොට ඇති බටහිර රටවලට ගැතිවීම සහ මේ රටට සිදුකොට ඇති වෙනත් අප්රමාන පාවාදීම් සහ බුදුසසුණට හා සින්හල ජාතියට සිදුකොට ඇති අකටයුතුකම් වෙණුවෙන් අනිවාර්යෙන්ම ඔහුට දිට්ඨදම්මවේදනිය කර්මය පළදිය යුතුම නිසා රනිල්ට මෙසේ වීම ගැන කිසිවෙකු කණගාටු නොවණු ඇත.

අරලිය ගහ මන්දිරය රනිල්ට දේශපාලන වශයෙන් එල්ලුම්ගහ මන්දිරයක් ව්ම මෙන්ම එකසත්ජාතික පක්සයේ මෙන්ම සිරිකොත මන්දිරයේ අවසානය වෙණුවෙන්ද දස දහසක් නමකගේ පන්ශකූලයක් දීමට මේ රටේ දේසප්‍රේමී ජනතාව මෙය මහඟු අවස්ථාවක් කරගනු ඇතැයි මම විස්වාශ කරමි.

National Security key for a Gotabaya victory

September 12th, 2019

By Amila Wijesinghe Courtesy Ceylon Today

With the UNP (at the time of writing) yet to decide on their choice of candidate for the upcoming Presidential Election, former Secretary to the Ministry of Defence Gotabaya Rajapaksa, representing  the SLPP seems to be leading the race for the presidency.

The will of the people should never be taken for granted, and this election may well swing either way – but it is worth considering the potential impact it could have on national security and best course of action for the country if the frontrunner, Gota, manages to win. The tragic events of 21 April have once again brought the subject of national security to the fore as the most pressing issue in this country.

Now Sri Lanka faces threats from groups few expected to manifest on this small island of ours. ACLED, the conflict monitoring body, has reported that ISIS has initiated an unprecedented emphasis on its global presence and operations in 2019, following their loss of territory in Iraq and Syria in 2018. Nearly 60% of Islamic State’s activity in 2019 has taken place outside of West Asia – mainly across South Asia and Africa. 

Clearly, national security will be an utmost concern to those casting their votes in the upcoming election. 

National Security policies

The current surge in popularity of Gota’s candidacy can to some degree be attributed to the people’s disgust at the apathy and sheer negligence by some in the current administration towards national security. The political dismantling of the security apparatus, coupled with a failure to address the warnings provided resulted in one of the most horrific acts of terrorist violence witnessed by this country in recent history. When the citizens of this country head to the polls, many will cast their votes to the candidate that can win their confidence in remedying the egregious failures and lapses of judgement that led to the horrors of the Easter bombings. Gotabaya’s head start in this regard and his (and former President Mahinda Rajapaksa’s) record of eradicating LTTE terrorism will place him in a strong position at this election. 

Gotabaya has repeatedly emphasised that national security will be his top priority if he is elected. 

National security is of course a continuing obligation, and what is more important than election-time platitudes, is the action taken once the next government is in office. The mistakes that led to the Easter attacks must be addressed. This will have to involve difficult, forthright and introspective analysis within the Government agencies. The rush to dismantle the security apparatus by the present regime was criticised by many, but few expected the consequences to present themselves so soon. 

The overhaul of Sri Lanka’s national security strategy will be a difficult but vital process and must include; 

Provision for the National Security Council to be established as a legal institution with a clear mandate and agenda – Its functions must be officially set out with consistent meetings to assess and strategise in relation to security. The NSC should have specialised national security advisors and a permanent secretariat to ensure that the functions of the agency are carried out systematically and efficiently. 

Co-ordination of agencies

Different sectors of security such as the intelligence, police and civilian sectors often operate according to competing interests and rivalries. Such disunity is clearly inimical to the interests of security. Strong leadership is needed to harmonise the workings of these different sectors. 

Move beyond reactionary policy-making

 We often see an intransigent and short-sighted approach to making policy, which should never be the case for security. Concerns should not only be viewed individually, but as a whole with a long-term strategy. Policy development should be clear in its strategy and must have contributions from a wide range of expertise. It will not be enough to react, ad hoc, to each threat – but to analyse the root causes behind radical ideology. The focus should be on identifying risk factors and operating on preventative steps to pre-empt extremist activity. 

Tackle corruption and inefficient at bureaucracy at all levels

 This is a pervasive issue in Sri Lanka and one of the largest barriers to the nation’s progress and the citizen’s confidence in its security. 

Ensure adequate expertise

Security is often viewed as the exclusive domain of the military, but it is in fact a multi-faceted issue that benefits from a wide range of input. Academics and professionals can provide invaluable contributions of expertise in areas such as international relations, law, economics, public relations, defence analysis, technology. Effective security policy requires a cumulative effort of combining all these different fields of research.  

Business confidence

The steep drop in business confidence in Sri Lanka has been drastic. May 2019 saw the lowest level of business confidence in over a decade. There is an intrinsic relationship between a country’s economy and its national security. A stable country promotes investment, attracts foreign expertise, encourages domestic talent to remain, brings in tourists and boosts business confidence. On the other hand, a strong economy allows a country to invest in its people, to raise people out of poverty and to eliminate the harsh living conditions that allow violent extremism to fester. 

Countries such as Singapore (which Sri Lanka often aspires towards) would never have experienced a fraction of their success without the stability they could offer potential investors. In half a decade, with negligible national resources, Singapore was able to transform their economy far beyond expectations. Whichever, side comes into power after the upcoming elections in Sri Lanka, they must ensure consistent economic policies and be able to win the confidence of investors through stability. 

International relations 

The failure of the present government to react to warnings provided by Indian intelligence clearly demonstrates a breakdown in communication. It also shows the importance of collaboration with international partners to counter extremism. 

Undoubtably, many Western countries will not be thrilled at the prospect of a Gota presidency. This is the result of a mismanagement of international relations that must not be repeated. Countries such as the US have by far the most experience indealing with terror groups such as ISIS, much more than Sri Lanka. However, this does not mean that we have to capitulate to any infringement of national sovereignty. The first Prime Minister of Singapore Lee Kwan Yew was famous for his integrity – once refusing to yield to the CIA who were discovered conducting illegal operations without governmental consent, who then tried to bribe him with millions of dollars to keep quiet. Instead they were forced to retract and apologise. 

China has increasingly become one of Sri Lanka’s most important strategic partners. The UNP Government’s ill-advised decision to halt Chinese development projects backfired spectacularly in a clear demonstration of the perils of being too reactionarily political with international business. Both GR and MR are well-known to have better relations with China, and we may see increased investment if GR wins the Presidency. However, many people (both domestically and internationally) are concerned about increased Chinese presence in Sri Lanka. Whether or not these fears have merit, it is less than ideal to rely entirely on one country for development. Our partnerships with many other countries still hold much potential. 

India will be closely watching this election, and their fears of Chinese influence in Sri Lanka must be assuaged. If they are diplomatically balanced, India can provide a much-needed boost to Sri Lanka’s economy with investment and trade. Furthermore, as our closest neighbour they will be highly concerned about the advent of fundamentalist extremism in Sri Lanka, and keen to collaborate to ensure security in both countries. Whilst Rajapaksas’ relations with India had decidedly cooled after the last Presidential elections, it seems that they have taken steps to remedy this – as seen in the concerted diplomatic push seen during MR’s visit to India. 

It is clear that national security is given high priority on Gota’s agenda, and the current climate places him in a strong position for the Presidential Election. However, there is a long road to establishing security in this country – and we must prioritise a holistic approach to security. We should prioritise addressing past mistakes, eradicating inneficient bureaucracy/corruption and incentivise young educated Sri Lankans with international exposure to return and contribute their skills to the country.

The writer is a Lawyer with LLB (Hons), LLM (Public International Law), Barrister-at-Law (England and Wales), Partner at the West End Law Centre and Postgraduate (PhD) Researcher at the University of Durham.

 CT Web 02:00 AM Sep 12 2019

නුතන තාක්ෂණික විප්ලවයට නායකත්වය දිය හැකි, රාජ්‍ය නායකයකු බලයට පත් කරමු.

September 12th, 2019

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි 

මවුකුස පිළිසිඳ ගැනීම යනු, විශ්වය හරහා පැයකට කිලෝ මීටර් 928,000ක් වේගයෙන් ගමන් කරමින් තිබෙන සෞරග්‍රහ මණ්ඩලය නම්වූ විශ්වීය පියාසර යාන්ත්‍රණයට ගොඩ වැදීමයි. මේ යාන්ත්‍රණයට ගොඩ වදින මිනිසා, උපරිම වශයෙන් වසර 100ක කාලයක් ජීවත්වීම සඳහා වරම් ලබන අතර, එය ස්වභාවය විසින් උරුම කරයි. ජීවත්වීමට අවැසි ධනය  කාලය වන අතර, සියලුම මිනිසුන්ට එක සමානව එම ධනය උරුම කරදීම ස්වභාවයේ රිද්මයයි. මේ උරුම කරන කාලය හරහා ගමනේ යෙදෙන මිනිසා සිය ජිවිත කාලය තුලදී, උපරිම වශයෙන් කිලෝ මීටර 928,000 x 24 x 365 x 100ක ගමනක් විශ්වය හරහා ගමන් කිරීමෙන් පසු සිය දිවිය නිම කරයි. වර්තමාන මිනිසා, අතීත පරපුරත්, අනාගතයේදී, මේ යාන්ත්‍රණයට ඇතුළුවීමට සිටින පරපුරත් අතර මැදි පුරුකේ සාමාජිකයින්ය. වර්තමාන මිනිස් පරපුරට උරුම කාර්යය වන්නේ, අතීතයෙන් උරුමවූ හොද දෑ වඩ වඩා පෝෂණය කිරීමත්,  නුගුණ දෑ ඉවත් කර හොද සමාජයක් අනාගත පරපුර උදෙසා ගොඩනැංවීමයි. මේ කාර්යය ඉටු කිරීමට නම් මුළු මිනිස් සමාජයටම අතීතය සම්බන්ධවත්, වර්තමානය සම්බන්ධවත්, නිර්මාණය විය යුතු අනාගතය සම්බන්ධවත් නිසි අවබෝධයක් තිබිය යුතුය.

මහා දිගු ගමනක් යාමට මේ පියාසර යානයට ගොඩවූ මිනිසුන්ගේ පැවැත්ම රදාපවතින්නේ තමන් උපත ලද, පෘතුවිය නම් වූ ග්‍රහයා මත නොව, තමන් විශ්වය හරහා මහා ගමනක නිරතවෙන මේ සෞර්යග්‍රහ මණ්ඩලය මත බව අවබෝධ කරගත යුතුය. ඒ අනුව, මේ යානයේ බලවත් උපාංග වූ හිරු, බුධ සිකුරු, පෘතුවිය, සදු, අඟහරු, බ්‍රහස්පති, නෙප්චුන්, ප්ලුටෝ යන තරු, ග්‍රහයන් හා උපග්‍රහයන්ගේ ක්‍රියාවන්ගේ බලපෑමට යටත්ව සිය ගමන යාමට සිදුව තිබේ. අනිවාර්යෙන්ම මේ සියලුම ග්‍රහයන්ගේ බලපෑම මෙහි උපදින සියලුම ජිවින්ට හා අජිවින්ටද එකසේ බලපායි.

වර්තමාන මිනිසාගේ ඇති අතිවිශේෂත්වය වන්නේ කතා කිරීමට ලිවීමට හා සිය අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමට ඇති හැකියාවයි. මෙය සත්වයකුගේ ඉතාම දියුණු අවධියක් වුවද මේ නිසාම මුළු මිනිස් සමාජයම මහා ව්‍යසනයකට ගොදුරුව ඇත. හැමටම උරුමව ඇති මේ වචන එහාට මෙහාට දමා ගැසීම හා පාකර හැරීමේ බලය නිසා, ගෙවල් වල අඩදබර වීම වලින් ආරම්බව, ගම මට්ටමින් කල කෝලහාල හා ලෝක මට්ටමින් ලෝක යුද්ධයන් පවා නිර්මාණයව තිබේ. අතීත මිනිසා කතා කල නොහැකි අනිකුත් සත්වයින් මෙන්ම ජීවත්වූ සතෙකි. කතා නොකලද නිරන්තරයෙන්ම සිතමින් කාලය ගත කල මේ මිනිසා අපුරු දේවල් මනසින් අවබෝධ කරගත් අතර, ඒ අවබෝධ කරගත් හා ග්‍රහණය කරගත් දැනුම් කන්දරාව තම සිත තුල රදවාගෙන සිටීමේ උපරිමය ඉක්මවූ පසු ඒවා අන්‍යන් හා හුවමාරු කර ගැනීමට මහා පරිශ්‍රමනයක් දැරීමේ පලයක් වශයෙන්, කතා කිරීම සදහා භාෂාවන් නිර්මාණය විණි. භාෂාවේ උපත මහා විප්ලවයක් විය. කතා කරන මිනිහා සිතන මිනිහාගෙන් වෙන්වූ අතර, මිනිසුන් අතර කැපී පෙනෙන්නා බවටද පත්විය. සමාජය පරිනාමය වෙමින් ඉදිරියටම ගමන් කල අතර, ඊට පසු විවිධ ආකාරයේ සමාජයන් හා සමාජ ක්‍රමයන් පසුකර ආ මිනිසා වර්ෂ 1750 අවදියේදී නව මාවතකට පිවිසිණි. එය අප විසින් කාර්මික විප්ලවය නමින් හදුන්වනු ලැබේ.මේ කාර්මික විප්ලවය මුළු ලොවම උඩු යටි කරමින්, ධනවාදය නම්වූ දේශපාලන දහරාව සමස්ත පෘතුවි තලය තුලම ස්ථාපිත කරනු ලැබූහ. එම විප්ලවීය ක්‍රියාදාමයේ, හොද හා නරක මුළු මහත් ලෝකයම වෙලාගෙන ඇති තත්වයක් ඉන් වසර 200කත පසු, එනම් වර්ෂ 1950 ගණන් වලදී නවයුගයක ආරම්භය ක්‍රම ක්‍රමයෙන් මෝදු වන්නට විය. මෙසේ ආරම්භවූ අභිනව යුගය, මේ වන විට එම යුගයේ ළමා අවධියට අවතීර්ණව සිටි. ළමා අවධියේදීම මහා විශ්කම් දක්වමින් සිටින ආකාරයත්, සෑම තප්පරයක් පාසාම ධනවාදය විසින් ස්ථාපිත කර ඇති යදම් බිද දමමින්, ඉදිරියටම ගමන් කරන ආකාරය දකිමින් නරඹමින් සිටින්නෙමු. මේ ආශ්වාදනීය යුගය, නුතන තාක්ෂණික යුගය යයි හැඳින්වේ.

ශ්‍රී ලාංකීය ජනතාව මානස තලය පෝෂණය කර ගැනීම සඳහා අවැසි සෑම සියලු දෙයින්ම පරිපුර්ණ ජාතියකි. ඒ සඳහා අවැසි දාර්ශනික මෙවලම් ඇති තරම් අප භුමිය සතුව ඇත. බුද්ධ දර්ශනය, හින්දු දර්ශනය,  කිතුනු දහම හා දේශපාලනය හා තදින්ම බැදුන මාක්ස්වාදී දර්ශනයද මේ භූමියේ වසන ජනතාව හා නිතරම ස්පර්ශ වෙමින් පවතී. කාර්මික විප්ලවය විසින් ස්ථාපිත කල යුගය නිම වෙමින්, නව තාකෂණික යුගයට පිවිසීමේ අවස්තාව උදාව ඇත. එය විසින් ජනතාවට සෘජුවම අතිමහත් ධනපල රාශියක් උදාකරදීමට නියමිත වුවද, පිරිහුණ ධනවාදය මේ බිම අතහැරදා යාමට ඇති අකමැත්ත හේතුවෙන් නුතන තාක්ෂණයේ පල මෙරට ජනතාවට ලබා ගැනීමේ දුෂ්කරතාවයන් රාශියක් ඉස්මතුව පවතී.  නමුත් මෙරට ජනතාවගෙන් අති බහුතරයක් කාර්මික විප්ලවයවත්, උදා වෙමින් පවතින තාක්ෂණික යුගය සම්බන්ධවත් කිසිදු අවබෝධයක් නැත්තෝ බව මෙරට ජනතාව, වත්මන් පාර්ලිමේන්තුවත්, විධායකය හා අධිකරණය යන මධ්‍යස්තානයන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය තුලින් මනාව දකී. කුඩා අවධියේදී අපයෝජනයට ලක්වෙන් දියණියකගේ නඩු තීන්දුව ඇය විවාහවී මවක තත්වයේ සිටින විට නිකුත්කරන  බඩගාමි අධිකරණ සංස්කෘතියක් උරුම ජාතියකට නුතන තාක්ෂයේ අධිබල ප්‍රවේගකාරිත්වය ඉතාම අත්‍යවශ්‍ය වන්නේ, මේ බඩගාමි දුෂිත රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයට තදුරටත් මෙරට ජනතාවගේ ප්‍රශ්න විසදීමට කිසිදු මාවතක් විවරව නැති බැවිනි. වර්තමානයේදී පවතින රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයම නුතන තාක්ෂණයට එරෙහි බලවේගයක් සේ නැගී සිටින්නේ මහලු දුෂිත ධනවාදය චප්ප කරන ගල් රෝල නුතන තාක්ෂනය බව අවබෝධකරගෙන සිටින බැවිනි.

පිඩාවට පත්ව  සිටින ජනතාව තමන්ගේ ගැටළු විසදීමට නුතන තාක්ෂණයට කල හැකි කාර්යයන් මොනවාදැයි දැනගත යුතුය. නුතන තාක්ෂණයට කල හැකි කාර්යයන් ගණන පොත් ගණනාවකින් ලියා නිමකළ නොහැකි බැවින්, ජනතාවට මේ වනවිට බලපාන කරුණු කීපයක් පමණක් සදහන් කරාමු.

1. ලංකාවේ සිටින දක්ෂම ගුරුවරයාට එකවරම මුළු රටේ දරුවන්ට ඉගැන්වීම මේ තාක්ෂණයට කල හැක. මේ තින් විශාල පරිවර්තනයක් අධ්‍යාපන ක්ෂේස්ත්‍රය තුල සිදු කල හැක.

2. ඒ උගන්වපු විෂය තමන්ට අවැසි වෙලාවට, අවැසි වාරගණනක් නරඹා අවබෝධකර ගැනීමේ හැකියාව තාක්ෂණයට මේ වනවිටත් උරුම කරදි ඇති අතර අපට කිරීමට ඇත්තේ එය මේ රටට හදුන්වාදීමයි.

3. විශ්ව විද්‍යාල සිසුවාට ගෙදර සිට තමාට දේශනා වලට සහභාගිවීමේ වරම් පුදකරමින් විශ්ව විද්‍යාල වරම් ලබන සියල්ලටම විශ්ව විද්‍යාල වරම් ලබාදිය හැක. අවැසි වෙලාවට තාක්ෂණය හරහාම තම කථිකාචාර්ය වරුන් හා සම්බන්ධවීම තාක්ෂනය හරහාම කල හැක.

4. විදුලිබල උත්පාදනය හා පරිභෝජනය ඒ ඒ නිවැසියන්ට ලබාදී තම විදුලි බිල ඉතා පහල මට්ටමකට ඇද දැමීමට මේ තාක්ෂණයට හැක.

5. මුදල් නෝට්ටු භාවිතාව අවම කර හැමදෙනාවම ඉලෙක්ට්‍රොනික් මුදල් භාවිතාවට හුරු කිරීමෙන් කිසිවෙකුගේ මුදල් කිසිවෙකුට හොරකම් කිරීමේ හැකියාව නැති කල හැකිය. මේ තුලින් පගාදීමේ සමාජය අහෝසි කල හැකිය. මෙය අනාගත ලෝකය තුල ස්ථාපිත වෙන මුදල් සංසරණ ක්‍රියාවලියයි.

මේ ස්වල්ප කරුණු තුල ඇති දෑ කිරීමෙන් වුවද මහා සමාජ පරිවර්තනයක් සිදුකල හැකි අතර ඒ සදහා ඊට උචිත නායකත්වයක් මේ රට තුල ස්ථාපනය කල යුතුව තිබේ. මෙවන් කාර්යයක් කිරීමට තරම් ඉහල මානසිකත්වයක් ඇති අයෙක් කිසිදාක බලය ලබා ගැනීම උදෙසා අනිකුත් අයට ගරහමින් කාලය කා දමන්නේද නැත. එවැනි අපේක්ෂකයෙක්  මේ රටේ රාජ්‍ය නායකත්වය සදහා බලයට පත් කරගත යුතුය. මේ අවස්ථාවේදී රාජ්‍ය බාධක මධ්‍යයේ, අන්තර්ජාලය තුල තම මත පළකරමින් අන්තර්ජාලීය පාර්ලිමේන්තුවක් නිර්මානයව ඇත. දැන් ජනතාව සෘජුවම රාජ්‍යනායක්ත්වය සමග හොදින් වචන හුවමාරු කර ගනිමින් සිටි.එය නුතන තාක්ෂය ජනතාවට පුදන ලද අගනාම් තාග්‍ය මෙයයි.  මෙය තව තවත් සංවිධානාත්මකව පෝෂණය කිරීම සඳහා නොමිලේ අන්තර්ජාල පහසුකම් සපයා මුළු රටම එකිනෙකා හදුනන ජාලයක් නිර්මාණය කල යුතුව ඇත. ඒ සදහා සුදුසුම නායකයා තම හැකියාවන් පෙන්වා ඇති නායකයාද වන්නේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂයන්ය. එබැවින් අපි සියලු දෙනාම එකාවන්ව එතුමාගේ ජග්‍රහණය වෙනුවෙන් පෙළ ගැසී සටන්වදිමු. ඒ අපට පැවරී ඇති යුගයේ කාර්යභාරයයි.

විශ්ව ශක්තිය මගින් ලෙඩ සුව කිරීම සහ දීගොඩ කුමාර

September 12th, 2019

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

දීගොඩ කුමාර ගේ චිත්‍ර මෙන්ම ළමා කතා මා කියවා තිබේ. පාසල් කාලයේදී දීගොඩ කුමාර විසින් ලියන ලද මිහිර පත්තරේ පළවූ චිත්‍ර කවියක් මට තවම මතකය.

පාසල වෙත මම යන විට
කකුල කැඩුනි කළු ගලකට
යන්ට බැරුව සිටින කලට
ලැබුනා ඉබ්බෙකුගෙ පිහිට

එදා කවි කතන්දර චිත්‍ර ඇන් ද දීගොඩ කුමාර  විශ්ව ශක්තිය මගින් ලෙඩ සුව කිරීම ආරම්භ කොට තිබේ. 

ඉතා පහසුවෙන් මුලා කල හැකි ශ්‍රී ලාංකික ජනතාව මෙම විශ්ව ශක්ති මගින් , එලොවින්  ආ ජීවකයන් මගින් ලෙඩ සුව කිරීම විශ්වාස කරති. මේ නිසා කපටි ජාවාරම්කරුවෝ  ඕනෑම ලෙඩක් සුව කරන ජීවකයෝ බවට පත් වෙති. ඔවුන්ට ප්‍රචාරය ලබා දීමට සහ සෙනඟ ඇද්දවීමට සඳහා තවත් කොටසක් සිටිති. මොවුන් අනියම් ලෙස අදාල වෙදාගෙන් යැපෙන්නෝය.

තවත් සමහරක් භින්නෝන්මාද (schizophrenia)  ලක්‍ෂණ නිසාද තමන්ට විශ්ව ශක්තියක් තිබෙන බව කියා ලෙඩුන් සුව කිරීමට යති. මනෝ ප්‍රතිකාර අවශ්‍ය කෙරෙන මෙම හඳුනා නොගත් රෝගීන්ට මෝඩ ජනතාව විසින් අනේක ගරු බුහුමන් කරමින් ඔවුන් ගේ විකාර ප්‍රතිකාර ලබා ගනිති. මේ සඳහා දිය හැකි හොඳම උදාහරණය නම් ඩිලියුෂන් හෙවත් මෝහ තත්වයෙන් පෙලෙන කාන්තාවක් විසින් රාජකීය විද්‍යාලයේ සිසුන්ට දේව කැඳ වසර ගනනාවක් පුරා පෙවීමය. එය හිටපු විදුහල්පතිවරයාටද එම කාන්තාවටද වටේ සිටි හෙන් චයියන්ටද රන් ඉල්ලමක් විය. 

මීට වසර ගනනාවකට ඉහතදී එලොවින් ආ ජීවකයෙකු නන්දසේන සූරිය ආරච්චි නම් මාධ්‍යවේදියෙකුට ගෙවීම් කරමින් විශාල සුව මෙහෙයක් පැවැත්වීය. මම ඔහුට ලක්බිම පුවත්පත හරහා 2007  වසරේ අභියෝග කිරීමෙන් පසු ඔහු තාවකාලිකව මේ වියාපාරය නවතා දැම්මේය. 

විශ්ව ශක්ති යනාදී සුව මෙහෙයුම් මගින් රෝගීන් සුව කල හැකිද ? මගේ අදහස නම් මෙහි තිබෙන ඇණවුම් චිකිත්සාව නිසා විඝටන (Dissociative) තත්ව වලින් පෙලෙන රෝගීන් සුවය ලබති. නමුත් බරපතල මාරාන්තික රෝග වලින් පෙලෙන පුද්ගලයන්ට වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර නවත්වා සුව මෙහෙයුම් කිරීම මගින් මරණය ලඟා කර ගත හැකිය. 

විඝටන (Dissociative) තත්ව වලින් පෙලෙන රෝගීන්ට   මනෝ ප්‍රතිකාර ලබා දීමේන් විඝටන තත්වය නිසි පරිදි  සුව කල හැකිය. මෙවැනි යාඥා , විශ්ව ශක්ති ප්‍රතිකාර මගින් රෝග ලක්‍ෂණ යටපත් වනවා මිස විඝටන ආබාධය සහමුලින් සුව වන්නේ නැත

මිනිසුන් බොහෝ දෙනෙකු මෙම විශ්ව ශක්ති සුව මෙහෙයුම් කරා ඇදෙන්නේ ඇයි? මාගේ අදහස නම් ලංකාවේ වෛද්‍යවරුන් බොහෝ දෙනෙකු තුල තිබෙන සන්නිවේදන ඌනතාව නිසා රෝගීන් වෛද්‍ය  ප්‍රතිකාර කෙරෙහි  එතරම් විශ්වාසයක් නොතබති. තවද මාධ්‍ය මගින් නොකඩවා මිත්‍යාව සමාජ ගත කරන නිසා ලංකා සමාජය තුල තාර්කික බුද්ධිය යටපත් වී තිබේ. මේ හැර විද්‍යාව ඉගෙන ගත් නමුදු එය කටපාඩමින් මිස තාර්කිකව ඉගෙන නොගත් නිසා විද්‍යා උපාධිධාරීන් පවා මේ වියාජ්‍යයන්ට රැවටෙති. මේ පුද්ගලයන් ගේ මොලය විසි වන සියවසේ නමුදු හදවත තවමත් තිබෙන්නේ ගල් යුගයේය. 

දීගොඩ කුමාර  තමන් ගේ  විශ්ව ශක්ති ප්‍රතිකාර අරඹන්නේ එලොවින් ආ ජීවකයා මෙන් මාධ්‍යවේදීන් අල්ලාගෙන නොව වෛද්‍යවරු කිහිප දෙනක් අල්ලාගෙනය. මින් එක් වෛද්‍යවරයෙකු වූ සංජීව හෙයියන් තුඩුව මා සමග 1985 උසස් පෙළ පන්තියේ කොලඹ නාලන්දා මහා විද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලැබූ අයෙකි. වෛද්‍යවරු පවා මෙම විශ්ව ශක්ති ප්‍රතිකාර මුලාසියට  අනුග්‍රහ දක්වන්නේ මුල්‍යම හෝ වෙන යම් වාසියක් තකාද හෝ නැතහොත් තම විද්‍යාත්මක ප්‍රතිකාර ක්‍රමය තර්කානුකූලව වටහා ගැනීමට තිබෙන නොහැකියාව නිසාද කියා මම නොදනිමි. 

බොහෝ විශ්ව ශක්තිකරුවන් තම  ව්‍යාපාරය ආරම්භ කරන්නේ මම සල්ලි ගන්නේ නෑ කියමිනි. නමුත් එය පසුපස බොහෝ යටි අරමුණු තිබේ.සමහරක් අරමුණු දේශපාලන බලය ගැනීම සඳහා කෙරෙන වෑයම් ය 

 දේශපාලකයන් ද මෙවැනි ව්‍යාජ සඳහා අනුග්‍රහය දෙති . මයිකල් මුවර් කියූ පරිදි නීරෝගී තාර්කික ශක්තියෙන් හෙබි ජනතාවක් පාළනය කිරීම අපහසුය. එම නිසා ඔවුන්ව මිත්‍යාවේ සහ මුළාවේ නිබඳවම ගැල්විය යුතුය. 

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග 

( ලියුම්කරු වෘත්තියෙන් වෛද්‍යවරයෙකු වන අතර කැනඩාවේ යෝක් විශ්ව විද්‍යාලයේ මනෝ විද්‍යා උපාධිධාරියෙකි. එසේම වර්තමානයේ ඔස්ට්‍රියානු විශ්ව විද්‍යාලයක  මනෝ චිකිත්සනය පිළිබඳව ආචාර්‍ය උපාධිය හදාරන්නෙකි. තවද අන්තර්ජාතික  Posttraumatic Embitterment Disorder (PTED)  සම්මේලනයේ වෛඥානික කමිටු – International Scientific Committee සාමාජිකයෙකි )

THE BOHRA COMMUNITY VISITORS TO SRI LANKA SHOULD LEAVE SRI LANKA ALONE.

September 12th, 2019

By Noor Nizam – Convener “The Muslim Voice”, September 12th., 2019.

The behaviour of the Bohara family/visitors shown in the video is “NOT” acceptable and should not be tolerated.

The Bohra community visitors to Sri Lanka should leave Sri Lanka alone. They should “NOT” create unwanted problems to the Muslim community among the majority Sri Lanka people. The behaviour of the Bohara family/visitors shown in the video is “NOT” acceptable and should not be tolerated. It is very clear that one can understand that these women and men seen in the video have had a hidden agenda to “disgrace” Sri Lanka in the face of the international internet viewers. The police should trace these characters through their pictures/video stills and arrest them at the airport when they are leaving Sri Lanka and probe further their unscrupulous intentions and nip it at the bud. 

We cannot allow one or two foreigner Bohars to create communal problems to the Muslims in Sri Lanka, Insha Allah.

Link to video:

http://www.jaffnamuslim.com/2019/09/blog-post_268.html

Will contest Presidential poll if I can win: PM

September 12th, 2019

Anjula Mahika Weeraratna and Yohan Perera Courtesy The Daily Mirror

Prime Minister Ranil Wickremesinghe said today, as the UNP leader who had protected the party during trying times, he would contest the upcoming presidential elections if he could win and if otherwise, he would opt out.

He said he held a myriad positions during his political career and and now at the age of 70 years it would not be difficult for him to opt out of politics.

The Prime Minister said this at Temple Trees when he met a group of veteran UNPers from the Biyagama and Kelaniya electorates before leaving to Mannar for the inauguration of school buildings under ‘the best school is the closet school’ project.

The Prime Minister recalled how he took over the party leadership at a time when its leaders passed away one after another and how resurrected the party during difficult times and added that it was his duty to ensure victory for the alliance to be set up his leadership .

Some of the seniors were seen with watery eyes when listening to him recall his political journey. 

Appeals Court orders to acquit Gotabaya and others from Avant-Garde case

September 12th, 2019

Courtesy Adaderana

The Court of Appeal today directed the Colombo Magistrate’ Court to acquit all accused including former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa from the Avant-Garde case filed by the Bribery Commission. 

The decision was announced by the judge bench comprising Justices Achala Wengappuli and Arjuna Obeysekara, after considering the appeal filed on behalf of the petitioner, Gotabaya Rajapaksa. 

Earlier today the Court of Appeal had also allowed the revision application filed by former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa in Avant-Garde floating armoury case, setting aside the order of the Colombo Magistrate’s Court.

The order was delivered by Appeals Court Judges Achala Wengappuli and Arjuna Obeysekara today (12).

The Bribery Commission had filed the case against Rajapaksa alleging that he had incurred a loss of Rs 11.4 billion to the government by approving the maintenance of the floating armoury owned by Avant-Garde Maritime Services (Pvt) Limited.

The Colombo Magistrate’s Court had rejected the preliminary objections raised by the former Defence Secretary challenging the allegations levelled against him by the Bribery Commission.

He then lodged a revision application stating that the rejection of his preliminary objections is unlawful, which was allowed by the Appeals Court to proceed today.

The court stated that it is of the that prosecution by” the commission, as per Section 78(1) of the Bribery Act, has now become an obsolete or redundant function with no corresponding power being conferred upon the commission in this regard under the provision of the Commission to Investigate Allegations of Bribery and Corruption Act No. 19of 1994.

The prosecution by” the commission is therefore clearly legislative residue from Section 78(1) from the statutory provisions that existed before the amendments brought in by Act Nos. 19 and 20of 1994, with no corresponding power conferred on the Commission to institute proceedings, it said. 

In the circumstances, the orders of the Magistrate’s Court and the Provincial High Court are tainted with illegality and thereby subjected to be interfered with by the Court of Appeal in exercising its powers of revision, according to the Appeal Court decision. 

Therefore the Court of Appeal set aside both the impugned orders and quashed the pending criminal proceedings before the Magistrate’s Court for want of jurisdiction. 

The Appeals Court directed the Colombo Magistrate’s Court to discharge the petitioner and 2nd to 8th accused-respondents from the proceedings of the case forthwith. 

අගමැති, ඇමති බදියුදීන්ට ස්තූති කරයි

September 12th, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

මන්නාරම දිස්ත්‍රික්කයේ සිදුකර ඇති සංවර්ධනය සම්බන්ධයෙන් අමාත්‍ය රිෂාඩ් බදියුදීන් මහතාට ස්තුතිවන්ත විය යුතු බව අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා පවසනවා.

අග්‍රාමාත්‍යවරයා මේ අදහස් පළ කළේ අද මන්නාරම ප්‍රදේශයේ පැවති උත්සවයකට එක්වෙමින්.

මන්නාරම ඉරුක්කලම්පිඩි මුස්ලිම් මහා විද්‍යාලයේ ඉදි කෙරුණු නව තාක්ෂණ ගොනැගිල්ල සහ ක්‍රීඩා ප්‍රේක්ෂකාගාරය අද විවෘත කෙරුණේ අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන්.

රාජ්‍ය සේවක වැටුප් ගෙවීමට මුදල් නොමැති බව මන්ත්‍රී විජේදාස කියයි

September 12th, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ වැටුප් ගෙවීමට මුදල් නොමැතිවීම හේතුවෙන් ආණ්ඩුව මහා භාණ්ඩාගාරය හරහා විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමෙන් රුපියල් බිලියන 10 ක ණයක් ඉල්ලා ඇති බව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විජේදාස රාජපක්ෂ පවසනවා.

මන්ත්‍රීවරයා මෙම අදහස් පළ කළේ කොළඹ අද පැවති මාධ්‍ය හමුවකදීයි.

At UNHRC, Lanka staunchly defends appointment of Gen.Silva as army chief

September 12th, 2019

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, September 12 (newsin.asia): At the 42 nd. session of the UN Human Rights Council (UNHRC) in Geneva on Wednesday,  Sri Lanka staunchly defended its decision to appoint  Lt.Gen.Shavendra Silva as Army Commander in the face of criticism from Western countries and the human rights lobby that he has been accused of war crimes.

At UNHRC, Lanka staunchly defends appointment of Gen.Silva as army chief

Sri Lanka’s Permanent Representative A.L.A. Azeez said: With reference to the recent appointment of the Army Commander it must be noted that this is a sovereign decision taken by the Head of State. External attempts to influence decisions and internal administrative processes of public service promotions in Sri Lanka are unwarranted and unacceptable. Articulating a position of concern on this appointment by certain bilateral partners and international entities, based on allegations, is regrettable and contrary to the principles of natural justice.

On the rights situation in Sri Lanka as a whole, Azeez said: Subsequent to the most abominable terrorist attacks over 4 months ago on Easter Sunday Sri Lanka was put to test. However, we witnessed the continued resilience of Sri Lanka’s security forces to protect the country and its people, while ensuring fundamental rights, consistent with the pledges it has made before this Council. These range from the speedy restoration of security which has minimized the impact on the country’s socio-economic fabric and upheld its international reputation, the lifting of the State of Emergency within four months, providing the ICRC full access to individuals detained, engaging in an informed debate on seeking to upgrade the new counter terrorism legislation, and in deference to the sensitivities of the Muslim community, adjustment of the regulation banning full facial cover attire.”

The Government remains committed to combating hate speech and all forms of crimes directed against ethnic and religious communities and is taking steps to counter religious radicalization and violent extremism,”Azeez added.

Abolition of Executive Presidency a condition for Ranil’s support to Sajith

September 12th, 2019

By P.K.Balachandran/Daily Express

Colombo, September 12: It appears that United National Party (UNP) leader Ranil Wickremesinghe is ready to support the candidature of Deputy Leader Sajith Premadasa for the Sri Lankan Presidency, if the latter agrees to abolish the Executive Presidency and makes him the Prime Minister in a parliamentary form of government, in which real power would lie with a Prime Minister enjoying majority support in parliament .

Abolition of Executive Presidency a condition for Ranil’s support to Sajith

From the body language of Sajith and the brief statement he made after he emerged from talks with Wickremesinghe late on Tuesday, it appeared that the talks had been on the right track and that the consultations will continue. In other words, the indication was that the two sides were moving towards a meeting point.

Consultations will continue because a number of issues have to be settled. It was also reported that the minority parties and others in the Democratic National Front (DNF) would also be consulted.

Sources say that Wickremesinghe’s side had apparently out forward three conditions for support: 1. The Executive Presidency must be abolished by the next parliament to be elected in mid-2020. 2.Wickremesinghe should be retained as Prime Minister after the Presidential election at the end of this year with powers to function as per the 19 th.,Amendment of 2015. 3. The leadership of the UNP should continue to be vested with Wickremesinghe.

Since there is a widespread feeling within the UNP and its allies that Wickremesinghe cannot win a Presidential election, he ought to be happy if he is allowed to be Prime Minister and that with adequate powers. He is used to being Prime Minister, having been one for several terms. Though not a public figure who enjoys meeting people, he is an active parliamentarian and a knowledgeable leader well qualified to run a government in the modern world.

Therefore, being Prime Minister under Sajith’s Presidency may not be a bad bargain for him, besides being a practical solution to the current conflict in the party stemming from the need to win a Presidential election.

As for Sajith, a parliamentary system will enable him to become Prime Minister with executive powers any number of times. This is in contrast to the Executive Presidency which has a two-term limit. Sajith is only a little above 50 years of age, and therefore has many years to go before retirement from politics.

That Sajith’s followers are open to this arrangement was clear when one his top supporters said that many changes can be brought  about,  but the first task is to win the Presidential election, which can be done only with Sajith as the candidate.

Though Sajith had brazenly nominated himself as the candidate bypassing the official party process, in his heart of hearts, he knew that he needed the party’s stamp of authority. Only recently he said that he wants to be President with the blessings of Wickremesinghe.

In the past, several times, a ginger group of Young Turks in the UNP had pressed him to revolt against Wickremesinghe and take over the party. But he would always back out, sometimes at the last moment. He had always wanted to be in the good books of Wickremesinghe, the senior-most and the most experienced leader of the UNP. Quintessentially, Sajith is not a rebel, his recent utterances notwithstanding.

Minority Parties

In the coming Presidential election, the minority parties will be playing a critical role as Sajith, Gotabaya Rajapaksa and the JVP candidate Anura Kumara Dissanayaka will have divided the votes of the majority community, the Sinhala-Buddhists.

Sources in the minority parties say that their first choice for President is Wickremesinghe, but knowing that he will not be a winning candidate, they are ready to support Sajith though Sajith has not shown any interest in their problems and has on occasion, even portrayed himself as a dyed-in-the-wool, Sinhala Buddhist nationalist.

But for the minorities, he is UNP, and UNP has been their traditional ally among the mainstream Sinhala-Buddhist dominated parties. As one observer said, the minorities’ main aim in the coming election will be to defeat Gotabaya Rajapaksa, who is seen as being quintessentially anti-Tamil and anti-Muslim.

Gotabaya has been talking about economic development as the panacea for Sri Lanka’s ethnic and religious conflicts. But the minorities say that the problem is not economic deprivation but a growing attitudinal hostility of the majority towards the minorities. This is why Gotabaya’s economic model of reconciliation does not appeal to the minorities.

But an essential condition for the minorities to vote against Gotabaya and for the UNP, is the unity of the UNP. Unity is seen as an essential condition for winning the election.  A divided UNP may lead to many Muslims voting for the JVP or not voting at all, one Muslim leader said. The Tamils too will be less motivated to vote if the UNP does not close ranks backs one candidate.

In their talks with the UNP factions, the minority parties will of course bargain hard as each one of them has a list of demands, those of the Tamils being the longest. The Tamils’ wish list  includes devolution of power beyond the 13 th.Amendment; investigations into and accountability for war crimes; release of occupied lands and political prisoners; and the tracing of the disappeared.

The Muslims want hate speech, physical attacks and harassment by the law enforcing agencies to be stopped. The Catholics want an independent inquiry into the April 21 blasts and adequate compensation for the life and limb they had lost. The Indian Origin Tamils want electoral constituencies to be re-drawn to give them greater number of seats in representative bodies. They also seek better working conditions and opportunities for education and advancement.

Minorities For Abolition of Executive Presidency  

All minority parties want the Presidential system to be replaced by a parliamentary system. As Tamil National Alliance (TNA) spokesman  M.A.Sumanthiran once said: In a parliamentary system, the minority parties can influence the government every now and then as decision making will be in the hands of  a cabinet responsible to parliament and not in an Executive President. While a Presidential candidate needs the support of the minorities in an all-Island election, he or she can very well ignore them after getting elected.

In case the UNP leaders agree to abolish the Executive Presidency as part of their deal for party unity, the minority parties will welcome it and lend support to the UNP Presidential candidate.

They would do this also because Gotabaya Rajapaksa is firmly wedded to the continuation of the Executive Presidency as he thinks absolute power is necessary for the execution of new policies and radical economic development and for ensuring national security from ethnic and religious terrorism.

Largehearted Bangladesh pays a heavy price for hosting Rohingyas

September 12th, 2019

Courtesy NewsIn.Asia

Dhaka, September 12 (The Daily Star): Bangladesh today hosts the biggest refugee camp in the world. It became so, suddenly and brutally. The flow of refugees was not a trickle but a monsoon flood.

But unlike many countries of the world, we (Bangladeshis) rose to the occasion. It was with the warmest of hearts and deepest empathy for human suffering that we welcomed nearly a million Rohingya refugees.

That warmth of heart is on the wane though our empathy remains just as deep.

This change came gradually as we saw no end to the problem in sight. The latest instance of the mockery of an exercise at repatriation came as a rude shock. Anybody with the slightest of knowledge of the ground reality appears to have known that it would not work and yet all went through the ritual as if it was a game.

Largehearted Bangladesh pays heavy price for hosting Rohingyas

Why is the world silent about the genocide of the Rohingya people? Why the wholesale removal of nearly a million Rohingyas from their homes and throwing them out of their country not a matter of greater international attention? Why the recommendations of Kofi Annan Commission are not reflected more on the UN’s agenda?

  • At least 31 people have been killed allegedly by fellow Rohingyas in the camps
  • At least 55 Rohingyas were arrested in connection with murders
  • Many others abducted for ransom
  • Clashes among Rohingyas take place often over establishing supremacy in the camps
  • At least 10 Rohingyas, including alleged Yaba (drug) peddlers and robbers, were killed in separate incidents of gunfight” with law enforcers
  • Criminal activities including drug and Yaba dealing, murders, abductions are on the rise in the areas where refugee camps are located
  • At least 328 cases have been filed against over 700 Rohingyas over various crimes since August 2017
  • Bangladesh authorities have deployed over 2,000 policemen in the camps
Rohingya traficking

Yaba

  • Yaba smuggling and drug dealing are on the rise since the exodus began in August 2017
  • Over 20 Rohingyas, including women, have so far been held with Yaba, hemp
  • Law enforcers have made numerous Yaba hauls during separate drives in Cox’s Bazar region
  • Local drug lords are involved in syndicates that exploit Rohingyas for smuggling Yaba
  • Gangs under transnational human trafficking syndicates operate from Teknaf to send the Rohingyas to different destinations via sea routes
  • Over 130 Rohingyas were rescued by law enforcers from being trafficked from the refugee camps in Cox’s Bazar in separate drives recently
  • Rohingya trafficking in YabaTraffickers exploit Rohingya men, women, and children from refugee camps for both sex and labor trafficking, including domestic servitude, says a US report
  • Traffickers defraud and coerce Rohingya women and girls from refugee camps into sex trafficking through fraudulent job or marriage proposals, and abduction
  • Trafficking destinations include Malaysia, Thailand, Indonesia and the Middle East
  • Rohingya girls are also being exploited in child sex tourism in Cox’s Bazar and elsewhere

2019 prez poll: Gotabaya unveils his vision

September 12th, 2019

Speech by Gotabaya Rajapaksa, Viyathmaga Chairman At Viyathmaga Annual Convention 2019,

September 12, 2019, 9:07 pm 

article_image

Foreign Direct Investments across Asia is creating hundreds of thousands of jobs annually in electronics, information technology, automation, real estate and business services, adding value across the economy. This has attracted the global private equity industry to Asia, which has already surpassed Europe as the world’s second highest private equity destination after the United States.

However, what is important here are the policies we need to follow when accruing foreign investments. While strategically encouraging Foreign Direct Investment we must also safeguard our sovereignty, local entrepreneurs and businesses. We need an FDI policy that will attract investments which can transfer technologies and knowledge, and increase our productivity. We need to encourage investments into high tech industries such as Artificial Intelligence, Robotics, Internet Of Things and Big Data, for  otherwise it would take a long time if we were to develop our own expertise in these areas. By selectively bringing in foreign investments in such spheres, we will be able to leapfrog old technologies and adapt to new technological trends much faster. This will provide us what has been called by some economists, the “second mover advantage”.

Education 

The greatest resource we have with us is our future generation. The development of this human resource is the primary responsibility of a government. To make our future generation productive citizens, we must pay special attention to nourish them with the required knowledge and cultivate their skills and talents. Instead of stranding them in the education field, we must broaden their opportunities to receive a higher education or a technical training. 

In 2018 alone, about 280,000 students had failed their Ordinary Level and 99,000 had failed their Advanced Level exams. Universities had not been able to accommodate 170,000 even though they were qualified to receive a tertiary education. We cannot be happy with this situation. For a year, only 35,000 students can be accommodated into the 15 State universities and the five degree awarding non-State institutes. Even then, a majority are not following technical subjects. 

If we are to face the 21 century that is centered on technology information, then we must make large investments in both our education system and its facilities. At the tertiary level, countries across South and South East Asia are trying to significantly increase university admissions – at times doubling, tripling or even quadrupling it. Sri Lanka should not fall behind this trend. We must establish the required infrastructural facilities for this purpose in a very short space of time. By utilizing the capacities of the State universities and other State higher education institutions efficiently the number of students admitted to tertiary education can be increased. We must also use modern technology to broaden the educational facilities. Distance learning must be promoted by establishing open universities where degree courses can be followed. In this manner students can easily accrue the knowledge and skills needed to engage in jobs such as information technology, management, service sector administration that are essential to the economy. Our closest neighbor, India is implementing this program very successfully. 

India’s private education powerhouse NIIT has scaled onsite and online industry linked skills programmes to reach 500,000 students per year. Training is provided to them on demand, with tailored courses being offered to meet the needs of local and global companies. These companies range from oil rigs to tech parks, with curricular offerings expanding to service, insurance, supply chain management, programming and other sectors. Once students complete one assignment, they can return for others. This reflects NIIT’s motto: “the spirit of lifelong learning, without beginning, without end”. This industry linked education model is one that we should follow.

Furthermore, we need to raise the current diploma awarding institutes to degree courses. To do so, new curriculums need to be introduced with proper training given to the lecturers. In line with this thinking we are planning to advance the curriculums in teacher training and nursing schools to degree awarding levels. The inadequacy of degree qualified, well trained teachers is a lacunae that is already keenly felt in this field. 

Today there is a great demand in the world for nurses. In Germany alone, there is a vacancy for about 200,000 nurses. A well trained and experienced nurse can easily earn more than Rs. 500,000 from most European countries. By advancing the current three-year diploma training our nurses receive to a four-year degree course and by providing them a proficiency in English, new opportunities can be created for them to work in foreign countries according to international standards. From a country’s perspective, providing skilled workers instead of unskilled labor for foreign employment is far better and more dignified, while also providing the country with an avenue to increase its foreign exchange. 

To create employment opportunities for students who have completed their education to only either Ordinary or Advanced Level, we must establish technical and industrial colleges. This will uplift the moral of our young adults whilst providing a much needed skilled workforce to the economy. 

We should also bear in mind that Education can also be a foreign exchange earner. Instead of sending Sri Lankan students abroad, we should find ways to attract foreign students to Sri Lanka. There are countries that have pursued such a strategy very successfully. For example, nearly 100,000 Chinese students are enrolled in schools across Australia, making education Australia’s third largest export. Malaysia has started following this model in recent years, and has more than 150,000 international students studying in its higher educational institutes. If we can make the necessary educational reforms, we too can attract foreign students. 

We have already adopted a similar model at the Kotelawala Defence University. However, it is very important that we rapidly improve the standards of our other Universities to attract more students. All our State universities should strive to enhance their world rankings. Similarly, we should also encourage the private sector educational institutes in our country to gradually enhance their standards. They should introduce job specific educational programs.

It is important here is to understand the demand that exists for job specific qualifications in local and foreign market. Zoho University in India is following a very successful model.

This program provides “coding boot camps” for students who had not completed their secondary education so that they can be eligible for programming jobs. This is a model that can be adopted in Sri Lanka too to provide job specific training.

Developing Industries 

We must also understand that our opportunities are only confined to the technology field. One of the industries that we can easily develop is our tourism industry. This sector, that earned about USD 4.4 billion in 2018 has the space to grow to generate an income of at least USD 10 billion. To achieve this target, we need to attract seven million tourists. We need to thus double the hotel accommodation capacity as well as build hotels meeting with the highest standards. We would also have to increase the skilled and unskilled workforce to meet the sectors needed to service the tourism industry such as new shopping complexes, domestic flights and other transport facilities. We would also have to identify new services to provide an innovative experience to our tourists.  

The construction industry is another key growth sector that has huge potential. The domestic construction industry has already proved engineering capabilities that are on par with international standards.

When planning for our future, an industry that is of vital importance is our agriculture. One third of our people live on agricultural based sectors. We have to uplift the standard of living of this sector. Right now, we earn USD 2.6 billion from our agricultural exports, out of which USD one billion is earned by our tea. When we have a vast array of spices, fruits, vegetables, pulses, fish and many more delectables we should be able to earn much more from our food industry. Even our tea sector, according to the experts in the tea industry, can be developed further to earn an export income of over USD five billion. 

If we want to develop our agriculture industry, we need to do more research, and use modern technology. We need to bring in technological solutions such as drip irrigation, vertical agriculture, and organic food production, all of which can generate higher incomes. Instead of using high levels of fertilizer and pesticides, we have to encourage and train our farmers to engage in organic farming for better revenue. It is time for the government and the private sector to work hand in hand to transform our agriculture industry.

The first step should be to reach self sufficiency in product categories where we can minimize or avoid imports of food products. The next step is to turn our farmers into agricultural entrepreneurs, and encourage them to enter global markets and find niche markets where they can thrive. ASEAN exports of meat, fruit, tea and other agricultural goods to the Gulf States has doubled in less than a decade, contributing to their 130 billion dollars in annual trade. This is an opportunity for us to explore.

It is not only in agriculture but we need to focus on value addition in all economic spheres. Instead of exporting raw materials, we need to now promote branded products and goods. We already have success stories like Dilmah Tea in this regard. As the Government, we will need to support by giving direction, appropriate and facilitating marketing.

Environment 

Environment is the national heritage that we would be passing to the future generations. As such, we are duty bound to protect our environment. We must be conscious to invest in sustainable development that would benefit the generations to come. Therefore, we must be very sensitive to the effects of the decisions we take today. I believe we must explore further into renewable energy that can be used in both the power sector and the transport industry. Even countries that produce the most amount of oil and gas have understood their responsibility to the environment. 

Saudi Arabia has planned to initiate seven renewable energy projects in 2019 to attract total investment of USD 1.5 billion US. Saudi Arabia’s ambitious renewable energy plans seek to achieve over 25 gigawatts of wind and solar power generation in the next five years, and close to 60 gigawatts over the next decade. Kazakhstan, another country that produces Oil and Gas is investing about USD 1.2 billion over the next 5 years to generate renewable energy using solar, hydro, wind and biomass.

We must constantly create public awareness on the importance of the management of forest conservation, coast preservation, waste management, sound and energy management while also making these responsibilities part of the national policies. I am of the view that the Government should be the enabler for society to prosper and meet its aspirations. In this context, the regulatory environment should be streamlined, and government administration should be made efficient. The Government should regain its credibility by placing an internationally reputed national procurement system and procedures, a contract management system, and a transparent and accountable public expenditure management system. Undertaking such systemic reforms and institutional strengthening initiatives will enable the private sector, public sector, international lending agencies and investors to make credible and sustainable decisions on economic issues.

Democracy 

Sri Lanka is a democratic country. We were the first country in the Asian continent to obtain universal suffrage. It is through universal suffrage we gain our sovereignty. To protect the sovereignty of the citizens, rule of law becomes vital. Therefore, we have before us the responsibilities such as reviewing the constitution, revamping laws that have got obsolete with time and changing the election laws to meet the needs of today. There can only be one law in a country and that law must be equal to all.

Strengthening Democracy 

We need the support of domestic and foreign investors to accelerate the nation’s economic development. For this, we need to demonstrate that we have an independent judiciary and an efficient legal system. We should also have properly functioning dispute resolution mechanisms such as arbitration. The role of professionals, civil servants and technocrats in managing foreign relations, national security, law and order, state enterprises and government services will be explicitly recognized and strengthened.

To achieve this goal, attracting professionals to the public sector, and rebuilding confidence and trust in public servants and institutions, must be given priority. Government officials who discharge their duties in good faith and with utmost integrity should be given necessary protection through an improved legal framework. It is paramount to ensure that such a legal framework would prevent officials from being subject to politically motivated witch hunting.

Even in developed countries, clever administrators do not emerge at the same rate as lawmakers. They too spend much time arguing about law, instead of implementing policies. It is thus the responsibility of the politician to understand the need of the people and to include it in to national policies. Those policies must be enacted by the technocrats, who are actually officers with a comprehensive knowledge on the subject and are tasked with the responsibility of administrating that that sector. 

We need to marry the virtues of democratic inclusiveness with the effectiveness of technocratic management. Democratic feedback is crucial for governments to ensure that they are on the right track. To strengthen democracy, politicians must be supported by technocrats. 

In a country with a well functioning democracy, people are provided with the opportunity to express their opinion of their government through timely elections. After assuming power, the politicians must be mindful in administrative matters. They must get the support of clever administrators who are well versed in their subject area. Failure occurs every time partnership is neglected. 

I am convinced that investment and development can be fast tracked if a credible and firm decision making machinery is established within a transparent governance framework. The country has already seen the benefits of such a frame work in many flagship investments in tourism, ports and transportation, urban housing development, waste management, and city beautification during the 2010 -2014 period. We can repeat that speed and effectiveness by picking the right team to deliver the promises of a new Government. I am positive that the private sector will also be determined to contribute its best to help achieving our common objectives.

I love my country, I am proud of my country and I have a vision for my country. I seek your support to achieve that vision. Let us work together to create a prosperous country for our future generations.

Thank you.

May the Noble Triple Gem Bless you all!

NATIONAL SECURITY AND THE ECONOMY OF SRI LANKA

September 10th, 2019

BY EDWARD THEOPHILUS

The biggest mistake done by the yahapalana regime was neglecting the economy and national security and these two vital areas have clearly understood by Mr. Gotabaya Rajapaksa.  The current unofficial presidential campaign shows that except Mr. Gotabaya Rajapaksa, all other buoyant presidential candidates are reluctant to talk about the national security and voters especially Sinhala voters doubt about these presidential hopefuls, why they are reluctant to talk about the national security and why they are behaving like stupids without ensuring the national security.  If these presidential hopefuls are reluctant to talk about the national security people/voters of the country doubt whether they love to the country. Are there powerful people behind them against the national security of Sri Lanka is an unresolved question to voters when compared to Mr. Gotabaya Rajapaksa and many have a strong question whether these presidential hopefuls talking for money than working for the country. Therefore, people have strong confidence in Mr. Rajapaksa’s policies as he practically demonstrated his abilities and the strength of policy implementation process during the Rajapaksa regime. 

Yahapalana advocates persistent with a utopian state model, which was/is believed to achieve many irrelevant things in the country, but ordinary people of the country are not interested in such targets as they would not deliver caress benefits to them.  The best example for this is the behaviour of Lakehouse publications, which are publishing many irrelevant matters and people who are intending to vote for candidates opposite Mr. Gotabaya will change the mind not to vote for candidates against Mr. Gotabaya Rajapaksa as Lakehouse publications make too many lies to the country like Arjuna behaved in 1970s. The other real trend in Sri Lanka is that Sinhala people of the country is uniting with Mr. Rajapaksa as the yahapalana advocates attempted to divide the nation for political purposes and minor communities such as Tamil and Muslim in the country supported to this division of Sinhala people as it bolsters them to gain unreasonable advantages from politics and mess-ups the country.  Yahapalana advocates love messing the country focusing on unnecessary issues than achieving what people needs from firmed policies on the economy and the national security would be a hindrance to them making money and other benefits from foreign NGOs.  The real experience in the country during the past century indicated that political parties openly talked about unimportant issues but people who did not listen to such useless points of armchair criticism. People want active solutions for the issues, which are the economy and national security.

The economy and national security is the priority of all countries in the world including the USA, China, Russia, India, Europe, Japan and South Korea and others.  If any candidate ignores the two vital areas voters in Sri Lanka will regard, she/he is not suitable to be president and voting for such a candidate would be wasting votes.  Thinking in this line Mr. Gotabaya Rajapaksa is in front.

The right-wing politicians publicly expressed that they will convert Sri Lanka to a Singapore without understanding the realities.  The main difference between Sri Lanka and Singapore is the size of the population in each country.  Sri Lanka has 22 million population, which is double compared to Singapore, where has a strong market surrounding countries with a small population.  If Sri Lanka’s population is less than 10 million like in Singapore, the per capita income of Sri Lanka would have the US $ 12000 per year and such a situation is theoretically developed status with potential to a higher level of growth.  The other best example is the size of Sri Lanka’s economy is equivalent to New Zealand but people of Sri Lanka do not economically enjoy people like in NZ because of the higher population of Sri Lanka naturally prevent the economic benefits of people.  Late 1950s Sri Lanka identified issues about the size population, the rate of population growth and skills related issues, but the proposed plans to gradually resolve the issues were not successfully implemented due to misguided policies of so-called left politicians’ attitudes or beliefs. Karl Marx would have told a person born with one mouth and two hands it is not practical in modern technologically advanced states.  Although the idea of Marx was relevant to his era it is completely irrelevant to the modern era. Now Sri Lanka is facing a serious issue of an aging population and without the ability to deal with related issues.

The liberal economic policies introduced in 1978 identified the prime issue of opening the economy, despite the requirement of essential disciplines for liberal policies and the economic advocates failed to develop a regulatory framework for the stability of the country. The national security should have given priority since the early 1980s and the benefits of market economic policy expanded only to regional Sri Lanka with a higher rate of inflation created by government spending, which helped to give a reasonable price to products and services of rural people.  The regime of Mr. Mahinda Rajapaksa honestly attempted to tackle issues facing with terrorism.  During the regime of Mr. Mahinda Rajapaksa did many things but unable to control population, governance-related issues and rapid modernization consistent with technology.  The Rajapaksa regime honestly attempted to expand the economic development to the rural area, however, it was failed to convince people that the government policy was to refocus economy to attract rural people after defeating the terrorism.  When the Rajapaksa regime was defeated in 2015, the yahapalana people did not know what to do and how to do.  The advocates of yahapalana behaved like ladies who were crying for money consuming local alcohol in funeral houses without understanding the economic and security related issues. What should do to get out of the issues?  In this background, policy-makers in Sri Lanka need lateral thinking to find solutions and I would like to mention Mr. Gotabaya Rajapaksa to use his team to develop policies and procedures for the following areas.

Sri Lanka needs developing own economic system, which is not aligning to any country and the market of all countries USA, China, India, Russia, Europe and all other countries of the world are vital to make a strong export economy.  There is an intensive competition to capture the market and the competition between the USA and China gain leadership of the world influences forces Sri Lanka to stay non-align stand as the country shouldn’t play politics with these countries.  Managed capitalism should be the prime strategy, which helps everyone to be rich if they work hard and internationally competitive.  There is no doubt that Mr. Gotabaya Rajapaksa has good economic and security policies, however, I like to point out vital areas that should be worthwhile considering.

Modernization must be the slogan, catchphrase or motto of the new government.  Modernization should expand to all activities including security, economic, social and cultural activities concentrating on changing the attitudes of people, focusing on creating a responsible community for all activities of the country. People of Sri Lanka are highly irresponsible and they are used to pass the bug but the country needs a disciplined society.  The best example for this is Japan where had been implemented modernization since Meiji restoration and modernization entirely changed the attitudes of Japanese people.  The world economic forecast doesn’t look bright as IMF forecasted that the annual growth rate would be 3% and many western countries may go to a global recession and Mr. Gotabaya Rajapaksa might not able to do all what people are expecting, he must show he is capable of doing not like Mr. Sajith Premadasa playing double game and talking bullshit in front of an educated society.                                             

  • Enhancement of productivity.  The productivity of employees in the Public and Private sectors are lower and while increasing pay, productivity enhancement must be used as a part of life. Employees of Sri Lanka are highly satisfied with the increase in monetary wages than real wages and it needs policy development for productivity enhancement and increases in real wages based on the productivity of employees
  • Enhancement of Product Quality.  This is the biggest challenge.  No body like to give hard earned money for low quality products and services as what happened during the SLFP regime from 1956.  Encourage people to produce quality products and services using technology.
  •  Development of product and service quality.   Product development and product quality development are essential factors in export development.  This is not only for the industrial area, but it should be in all areas including social, cultural and religious areas, where quite behind and Sri Lanka has a difficult to attract tourists and the market because of current weaknesses.
  • Enhancement of competitiveness. Why Sri Lanka has a difficulty to attract export market because products of Sri Lanka are not competitive.  For this purpose, Sri Lanka needs learning many advises from China and working with China to enhance the competitiveness of products and services.  We can see that employees wearing clean suites, but they no competitiveness like the dress.  This is a problem with attitudes.
  • Expansion of share ownership of the country creating regional stock markets in all districts and combine value of regional markets should list in CSE.  This will boost employment opportunities and improve the stock ownership of rural people in a process of converting rural poor to be wealthier. The policy will create social democracy in the country.  No capital should be involved in public companies, but the government must observe the operations and provide advice in various ways.  This type of program supports to promote products and services development and marketing related activities.  It would give ownership of the rural economy to rural people without government spending.  This program would create more than one million new jobs to the country and stop sending women to the middle east.
  • Expanding of the ownership of public enterprises offering shares of public corporations to rural people through above mentioned public companies. A Considerable percentage of shares of public companies should give to foreigners such as people in China, India, Malaysia, Korea, Japan, Russia, and other countries.  This will ensure gaining company management skills by regional people, who will become owners of the wealth of Sri Lanka.  The action improves the foreign exchange earnings by US $10 billion and radically increase in foreign assets improving Sri Lanka’s Rupee value to US 0.50 cents. And reduce government spending and create an excess budget. (I will write further on how to change the economy)

MUSLIM-SIKH COOPERATION IN KASHMIR

September 10th, 2019

ALI SUKHANVER

According to an analysis, there are more than 1.8 Billion Muslims and more than 50 Muslim majority countries but among this huge crowd, it is something very unfortunate that there is only and only Pakistan to hold the hands of the helpless Kashmiris in their miseries and distress. This selfish rather cowardly attitude of the so-called Muslim Ummah (community) is simply a blob of shame on the serene face of the whole Muslim community. Far better in courage and determination is the Sikh community which is standing shoulder by shoulder with the Kashmiris everywhere from the valleys of Sri Nagar to the streets of London, raising slogans against Indian atrocities in the burning paradise of Kashmir. Recently when the Modi government imposed restrictions on phone and internet services in Jammu and Kashmir, just to counter the protest processions of the local people, a group of 32 Muslim girl students from Sri Nagar was on a visit to Pune. Because of the restrictions imposed on all communication tools, the girls lost all contact with their family. They were facing shortage of money too as their tour could not be completed within the planned period. So these girls approached the Sikh Gurudwara Committee in Pune for help. The members of Gurudwara committees in Pune and Delhi joined hands to arrange for their safe return to their homes. The Pune committee arranged for their air-tickets to Delhi and from there the members of another Gurudwara committee arranged for their transportation to Srinagar. The way the Sikh community provided shelter, care and support to the Kashmiri girls in trouble is no doubt marvelous.

Rajeev Khanna penned down an article in ‘The Citizen’ in the second week of this August 2019 with the title ‘Punjab Comes Out in Strong Support of Kashmiris’. The article says, ‘One state that is vociferously raising its voice in support of the people of Jammu and Kashmir after the abrogation of Article 370 and 35 A by the central government is neighbouring Punjab. Right from the government to various political organizations and civil society activists and organizations both in India and abroad, there has been opposition to the step taken by the Centre, particularly the manner in which it was done by silencing the voice of the Kashmiris’. Same level of support and care for the Kashmiris from the Sikh community is being observed all over the world. Analysts are of the view that this support is reciprocal; it is an outcome of a mutual understanding between the Kashmiris and the Sikhs. This year in the month of March a protest was arranged by a host of Sikh organizations in central London. The protesters were seeking release of Sikh prisoners in Indian jails. They also demanded end of atrocities against Sikhs and Kashmiris by the Indian government. The protest procession was joined by a large number of Kashmiri groups also who had flags of Kashmir and Khalistan in their hands. Media reports said that the protest was very much calm and peaceful but later on it turned violent as a pro-Modi group arrived at the scene and started shouting abuses at the peaceful protesters. The Scotland Yard had to intervene to normalize the situation.

There is a big problem; it’s not a small thing that (special status) has been revoked. We are extremely disappointed,” said Harbinder Singh talking to the Reuters last week. Harbinder is a businessman from Srinagar belonging to the Sikh community and his services for bringing Sikh-Muslim communities closer are well known and widely acknowledged. President of the All Parties Sikh Coordination Committee, Jagmohan Singh Raina also expressed his concerns over the present situation in Kashmir in a recent statement. He said, They (Indian Government) have committed a big blunder; they could have changed laws, but at least they should have consulted us.” He further said expressing his grave fears for the future of the Kashmiris We Kashmiris didn’t have much, we just had this special status, and now this is also taken from us. This will mean that our people will find it hard to get jobs here.”

The Sikhs are just 2% of the total population in the Indian-Held Kashmir but are spread across the state, says a recent report. From farming and government services to running bakeries and provision stores, they are engaged in all types of social and economic activities. They have a very cordial relationship with the Muslims and interestingly the illegally deputed Indian forces treat them with the same brutality and cruelty with which they treat the Muslims. In short their common sorrows and joys and their common enemy has merged them into a single identity. This Muslim-Sikh unity is not limited only to the Indian Held Kashmir; all over the world the Sikh community is providing all possible support to the Kashmiri Muslims and same passion for the Sikh community is expressed by the Muslims. This unity demonstrated by the Sikhs and the Kashmiri Muslims has become a pain in the neck of Modi governmentwhichis very much misguided by its own created notion that by depriving Kashmir of its special status, it would succeed in crushing the demand for an Independent Sikh state Khalistan and that for an Independent state of Kashmir.

The Modi government must keep in mind the fact that no independence movement could be crushed with the help of such silly actions. Neither the Muslims nor the Sikhs in Kashmir are like a ready-to-eat soft cake placed in show-case of some bakery. If it was so easy to swallow them, the Modi government would not have imposed such a long curfew in the valley. In spite of a very strict curfew, the ongoing protest in the Indian Held Kashmir in itself is a proof that the voices of the Kashmiris and the Sikhs could never be silenced; it is their determination which is going to be the last nail in the coffin of Indian hegemonic desires in near future. 

SLFP gets open invitation to join SLPP

September 9th, 2019

Lahiru Pothmulla Courtesy The Daily Mirror

SLPP Chairman Professor G.L. Peiris today extended an open invitation to the SLFP to join his party saying the most desired symbol to contest the presidential election was the lotus bud.

Addressing a news briefing held today at the party office in Battaramulla, Prof. Peiris said the SLPP was akin to the ancestral home of the SLFP and asked what practical obstacle the SLFP had to join it.

During the several rounds of discussions held, the two parties agreed upon more than 20 points based on principle. We have always been sensitive, accommodative and flexible in these talks. If decided to join, we welcome the SLFP with open arms,” he said.

He said the SLFP had stated it was a kingmaker but was incapable of living up to it.

“The bulk of votes the SLFP has is limited. Although it is not many, the SLFP is of the opinion that its voter-base is crucial. The issue is whether they will use it to strengthen the country. At the SLFP convention, MP Nimal Siripala de Silva said the SLFP should think to which party it was closer. We don’t think there will be a doubt about the final answer. Both parties have the same set of principles and share the same vision,” he said.

Furthermore, he said it was unlikely that the SLFP joined with the UNP which had governed the country for over four years in an irresponsible and ineffective manner.

Can the SLFP join a party accused of being irresponsible during the Easter terror? Is this what the SLFPers want? Its other option is to field one of its own as the presidential candidate, but it is clear that it doesn’t expect to win the election by doing so. Does that mean it is trying to back the UNP candidate? It seems such a decision will strengthen the UNP. The SLFP should think in-depth about this,” he said.

Responding to questions on the SLFP’s concern over the lotus bud symbol of the SLPP, Prof. Peiris said it was the most desired symbol among political parties. “This was evident at the previous local government elections,” he said.

Waiting for Mahendran

September 9th, 2019

Courtesy The Island

President Maithripala Sirisena is in a mighty hurry to bring ex-Central Bank Governor Arjuna Mahendran to justice, over the bond scams. One may recall that he went out of his way to help cover up the bond scams and take Mahendran off the hook, in 2015. He made a mockery of his commitment to good governance by dissolving Parliament before the first COPE (Committee on Public Enterprises) report on the bond scam was presented, and, thereby, prevented it from having an adverse impact on the UNP’s electoral performance. Today, in a dramatic turn of events, with only a couple of months to go for the end of his term, he is all out to have Mahendran brought back. If only he had gone hell for leather to make Mahendran stand trial for the bond scam in 2015 itself!

President, the other day, made a propaganda show of signing what was made out to be a document seeking the extradition of Mahendran. That was something he could have done in private. He seems to be twisting the poniard he has sunk into Prime Minister Ranil Wickremesinghe’s back, up to the quillion, so to speak. Ranil has not recovered from the findings of the presidential bond probe commission, which has also ruined the UNP’s chances of winning elections.

Mahendran has become a huge embarrassment to PM Wickremesinghe, who brought him in as the Central Bank Governor. The President is aware that if Mahendran can be brought back to stand trial, the latter is likely to rat on the real masterminds of the bond scams in retaliation for having been thrown to the wolves by the UNP-led government. Mahendran would not have dared commit that offence, without political backing. Having Mahendran here is something the PM, troubled by an intraparty dispute, wants like a hole in the head. Has President Sirisena sought to give a leg-up to Deputy UNP leader Sajith Premadasa,who is on a campaign to secure presidential candidacy? The former, who is well disposed towards the latter, is apparently, trying to queer the pitch for Ranil, who is also desirous of running for President.

It has been reported that documents running into thousands of pages on Mahendran have been sent to Singapore. Hefty as the dossiers presented in support of Sri Lanka’s call for Mahendran’s extradition may be, it is not likely to carry much weight with Singapore, as some legal experts have opined. They maintain that Singapore is not likely to extradite one of its citizens simply because Sri Lanka makes a request to that effect.

Singapore will blot its copybook indelibly if it refuses to extradite Mahendran. The message it will send to the rest of the world, in such an eventuality, will be that its professionals can commit any fraud overseas, return home and enjoy legal immunity; the countries that choose to employ them will be left high and dry. The Sri Lanka-Singapore Free Trade Agreement provides for employing Singaporean professionals here. They, too, will be able to do anything wrong here and flee and live like Mahendran.

‘Waiting for Godot’ is the name of an absurd play by Samuel Beckett; two persons therein wait for the title character, who never comes. What shall we call the absurd drama directed by President Sirisena? Shall we call it ‘Waiting for Mahendran’, for the protagonist will never come and all of us will be tired of waiting?

About four and a half years have elapsed since the first bond scam was committed. The President ought to explain why he waited until the tail end of his term to initiate the process of bringing Mahendran to justice.

President Sirisena has to atone for the sin he committed by helping cover up the bond scams initially and keeping the public in the dark in the run-up to the 2015 general election. Let him be urged to fish or cut bait.

යෝජිත සේවා නියුක්ති පනත ඉල්ලා අස් කර ගන්නා ලෙස කරනු ලබන ඉල්ලීම

September 9th, 2019

වෘත්තීය සමිති 23 ක්

2019 සැප්තැම්බර් මස 02 වන දින කෙටුම්පතකි

අතිගරු ජනාධිපති
මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමා,
ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය
කොළඹ.

අතිගරු ජනාධිපති තුමනි,

යෝජිත සේවා නියුක්ති පනත ඉල්ලා අස් කර ගන්නා ලෙස කරනු ලබන ඉල්ලීම

ඉහත සඳහන් කර ඇති යෝජිත සේවා නියුක්ති පනත ඉල්ලා අස් කර ගන්නා ලෙස ඔබට, අග‍්‍රමාත්‍යවරයාට සහ අන්තර් ජාතික කම්කරු සංවිධානයේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ නේවාසික අධ්‍යක්‍ෂවරියට ද පිටපතක් සහිතව කම්කරු සහ වෘත්තීය සමිති සබඳතා අමාත්‍යතුමාට පුද්ගලික අංශයේ සහ රාජ්‍ය අංශයේ වෘත්තීය සමිති 23 කගේ අත්සනින් ඉදිරිපත් කරන ලද 2019 අගෝස්තු මස 15 වන දින දරණ ලිපිය හා බැඳේ. එම ලිපියේ ඡුායාගත පිටපතක් ඔබගේ පහසුව සඳහා මේ සමග එවන්නෙමු.

එම ලිපිය මගින් යෝජිත සේවා නියුක්ති පනත සකස් කර ඇති ආකාරය මෙවැනි නීති සම්පාදනය කිරීමේ දී අනුගමනය කළ යුතු පිළිවෙත්වලට පටහැනි බවත්, යූඑස්ඒඞ් (ඹී්ෂෘ* නමැති ඇමෙරිකානු ආයතනයේ වුවමණාව සහ ආධාර මත එම පනත් කෙටුම් පත සකස් කර ඇති බවත් අප පෙන්වා දී ඇත. තව ද මෙම පනත් කෙටුම් පත නිසා පුද්ගලික අංශයේ ලක්‍ෂ 80 ක් පමණ වන සේවකයින්ට දැන් පවතින කම්කරු නීතිය යටතේ භුක්ති විඳින පැය 8 වැඩ දිනය ඇතු`ඵ අයිතිවාසිකම් බොහොමයක් අහිමිවන බව ද විස්තරාත්මකව පෙන්වා දී ඇත.

මෙම පනත් කෙටුම්පත සම්මත කිරීම සඳහා කම්කරු සහ වෘත්තීය සමිති සබඳතා අමාත්‍යවරයා වෙනුවෙන් ඔබතුමා අමාත්‍ය මණ්ඩලයට 2018 ජුනි මස 05 වන දින ඉදිරිපත්කර ඇති අමාත්‍ය මණ්ඩල යෝජනාවේ නව නීති කෙටුම්පත මගින් සේවකයින්ට දැනට පවතින කම්කරු නීතිය යටතේ භුක්ති විඳින අයිතිවාසිකම්වලට අගතියක් නොවිය යුතු බව පැහැදිළිව සඳහන් කර ඇත. එසේ අමාත්‍ය මණ්ඩල තීරණයට පටහැනිව මෙම කෙටුම්පත සකස් කර ඇති බව ගෞරවයෙන් ඔබට පෙන්වා දීමට කැමැත්තෙමු.

එබැවින් මෙම යෝජිත සේවා නියුක්ති පනත ඉල්ලා අස් කර ගන්නා ලෙසට වෘත්තීය සමිති 23 ක් විසින් කරන ලද ඉල්ලීම පිළිබඳව ඔබතුමාට පැහැදිළි කිරීම සඳහා අප වෘත්තීය සමිති නියෝජිතයින් කිහිප දෙනෙකුට ඔබතුමා හමුවී සාකච්ඡුා කිරීමට හැකි දිනයක් සහ වේලාවක් ලබා දෙන මෙන් ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

ස්තුතියි.
මෙයට විශ්වාසී,

WHAT IS THE ECONOMIC POLICY OF JANATHA VIMUKTHI PERAMUNA?

September 8th, 2019

By Edward Theophilus

It is widely published in overseas that JVP will nominate a candidate for the presidential election with the support of a TV channel which has been giving wide publicity for the candidate since 2016 in its two major programs in Sinhala and English.  The candidate associated with audit activities and good for talking about audit work, but the public has a question whether the audit work is the only expected policy work from the president and why these people were silent on many malpractices, which were wilfully activating during the tenure of Mr. Sirisena. However, now it has published that JVP leader Mr. Anura Kumara Dissanayake will be contested in presidential election.  It is good and reflects the wide democracy in the country although JVP originally under the leadership of Mr. Rohana Wijeweera did not recognize the democratic politics and in 1971 JVP supporters in universities publicly stated that when they come to power by an armed struggle, they will kill all traitors and hang them in power posts.  I hope that current JVP has given up the concept of Armed Struggle intending to achieve liberation for proletarians.

JVP has already submitted the 20th amendment to the Constitution to the parliament in which the focus is to abolish the Executive presidency and allow more than two times to a person who was in the position of president in the country.  Is that the open policy of JVP, why they want to keep a hidden policy to play a role to cabal the votes of a popular presidential candidate or indirectly help to UNP as they did in 2015 betraying Mr. Wijeweera’s policy and in support of the broader hate of JVPers who sacrificed the lives during 1988/89.  Is JVP a subsidiary of UNP and the regime of corrupt after 2015.  JVP cannot deny that a member of the list nominated for appointing after 2015 general election was an actively participated in terrorist activities with a suicide bomber of Easter Sunday.  At his residence, several police officers sacrificed lives as the daughter in law of revolutionary nominated for appoint the parliament as a representative of JVP exploded a bomb killing herself and others.  Is current JVP a respected political party or a party used by UNP for political prostitution?  UNP had been had political and economic policies since its inception and JVP hasn’t had a clear economic policy since its inception and talks of JVP members in 1971 and after Marth implied that the party has an economic policy, which would not be relevant to modern states of the world. One of the stupid statements or bullshit of JVP leader in 1971 was to uproot tea plantation, which was the prime source of foreign exchange and heart of the economy and to plant Cassava as an industrial plantation, which was a highly controversial policy to people in Sri Lanka at that time.  

In this background, people want to know what is the economic policy of JVP?  Traditionally JVP committed to Marxist socialism and they were against the private capital. When I was in Grade 12, I read a book, Labour and Capital authored by V.I. Lenin and the argument about the ownership of capital in the book were highly questionable to me as the owners of capital was interpreted as labor, but not the entrepreneurship was argued in the book. At the university I questioned from a JVP student leader, who was killed during 1988-89 about this argument as he was a student studying Philosophy, he could not answer for my question and he told me that JVP policy to follow economic policies of South Korea and South Yemen.  I strongly told him that those two countries cannot help Sri Lanka to come up and JVP economic policies neither relevant to Sri Lanka nor can help in providing jobs for unemployed.  I clearly told him managed capitalist policies are the most relevant economic policies to the country, which had been depended on such capitalist policies since the beginning of Sinhala state, later my friend reasonably accepted the argument, but in 1971, he was blindly stuck to JVP and I could not redeem him from the blindness of JVP policies.

If JVP presidential candidate wins in the next presidential election will they take over profits of all private companies and distribute among poor people who are the class of no wealth?  The world has been radically modernized in technology and ideas since 1971, in fact people cannot depart from capitalist thinking today, however, Mr. Gotabaya Rajapaksa and his team thinking would be helpful to upgrade Sri Lanka’s economy like a modern welfare state. During the tenure of Mr. Mahinda Rajapaksa, the advice of Mr. Ajith Nivard Cabral and Dr. Jayasundadara supported to manage the economy at a reasonable level. The government debt management is the most important area to the country where needs at least US $ 100 billion investment from outside during next 10 years and for this purpose the country be creditworthy to obtain credit supports from USA, China, Japan, and India.  For this purpose, Sri Lanka needs removing government debt from books and be a creditworthy country to obtain billions of credits and double the economy within five years increasing the annual rate of growth to at least 8% or over. (if the rate of growth at 1% it would take 70 years to double the economy and if the rate of growth 8%, the economy will be double most probably within 7 years as the multiplier process would be strong in current dynamism). Does JVP understand this jargon, no is my feeling and voting to JVP is wasting votes?

There is no doubt Sri Lanka’s economy can be lifted to a higher level and people of the country must be united with no too much politics be in the country.  The politics of the country is good for bullshiting than doing a right job to the country. m

YAHAPALANA AND THE UNITED STATES OF AMERICA Part 9A (SECTION 2)

September 7th, 2019

KAMALIKA PIERIS

The MCC grant represents the largest grant Sri Lanka has ever received from a single source, said Advocata. The grant is a huge one, USD 480 million. The failure to utilize the MCC grant would be an economic loss to the country. It is about improving the country’s transport system and land registration system, explained Jehan Perera.

USA embassy has provided some basic information on the MCC Compact at  Htps://lk.usembassy.gov/wp- content/uploads/sites/149/MCC-Land-Project-with-GOSL.pdf.

The stated aim of the MCC  is to    reduce poverty and stimulate economic growth, said MCC.  In Sri Lanka we have identified transport infrastructure and weak land administration   practices as the binding constraint on economic growth in Sri Lanka.This is   nonsense. Sri Lanka’s ‘constraints to economic growth’ cannot be   removed by tackling traffic jams and listing  land parcels. Sri Lanka’S economic problems lie elsewhere.

The transport project will improve connectivity between the economically backward central region  with ports and markets in the western provinces, continued MCC. Getting transport right is the key to mark Colombo as a regional hub for finance, trade and investment.

That is doubtful. The Compact does not address the primary transport  need in Sri Lanka today, the need for mass transit, by bus and train, for both persons and goods. The Compact  remedy  instead,   is to introduce ICT controls  for  private transport.  The  MCC Transport project  was described in  detail by an official of the Road Development Authority, at a seminar I attended. The audience gave a hearty laugh at the end of the talk.

Here is the transport project . It is in three parts. Part one is an Advanced Traffic Management System (ATMS) for the Colombo Metropolitan Region, covering approximately 205 kilometers of existing road networks , concentrating on the  eight heavily traveled corridors that link central Colombo with its suburbs   and  including  improvement of  132 junctions in Greater Colombo.

The ATMS will be controlled by a huge Traffic Managment Center with real time analysis of traffic flow data,  interconnected traffic signal system and vehicle detection using modern technology. The project will also create more pedestrian crossings, improve sidewalks and introduce ‘road safety measures’.

The Advanced Traffic Management System had been discussed with other donors. The discussions had stalled because the other donors  had refused to pay certain extra costs relating mainly to land. But  MCC readily  agreed to pay   that too, said RDA gratefully.

Part two is bus service modernization in greater Colombo. This will consist of automated fare collection with smart cards, centralized control of bus schedules and GPS bus tracking to see whether buses are operating according to schedule. These measures would also improve the safety of women, senior citizens and disabled persons. Funds will be also provided for the purchase of new state-of- art buses.

Part three  is the  upgrade of  approximately 131 kilometers of roads in Sabaragamuwa, Uva and Cenral Province which are in between the more developed roads. This would include the road from Ratnapura to Beragala and Dambulla to Naulla. The Compact is offering a  super asphalt mix which will provide a better  road surface.

The   land part of the  Compact seems to have  undergone drastic  change. There is no mention now  of giving deeds to  those occupying state lands so that they can sell the land and become  destitute. The focus now is on creating a cadastral map of land parcels and creating a complete digital inventory of state land.

Surveyors are not impressed.  This is exactly what the American firm, Trimble was going to do, at the start of Yahapalana rule, surveyors said. They also said that this mapping  which the Compact is talking about  could be done by the Land use Planning Department. The Land use Planning Department has already mapped out all sorts of land, they said.   They have mapped out protected areas, unutilized lands,    underutilized lands, abandoned paddy lands, river basins, water sheds. The data will   be fed into ICTA’s National Spatial Data Infrastructure.

The Compact is now focusing on under-utilized state land”   held by government Departments, such as the Government Railway. The Compact is eyeing these lands, which it says can generate better revenue in the hands ofindustrial investors.  Sri Lanka will have a place in these industrial ventures. The MCC compact will provide opportunities for Sri Lankan companies to compete and win multi- million dollar projects,” the US embassy said. We want private sector expertise and we pay really well.”

The MCC Compact has come in for considerable discussion in the last few months. Several organizations have held seminars on the subject and the US embassy has attended and contributed information.

The project negotiations for the Compact commenced in 2004 during the Kumaratunga-Wickremesinghe tenure and continued during the Rajapaksa government until the project was terminated by MCC in 2008, said Pathfinder Foundation.

 During this period, the local Compact team and MCC specialists had extensive discussions with the departments responsible for transport and land administration. They also had discussions with the private sector,   think tanks, and civil society organizations. The present Compact is based on a full-fledged proposal submitted by the government in November 2017, said Pathfinder Foundation.

Sri Lanka completed negotiations with MCC in October 2018. The government team was led by the Secretary to the Ministry of Finance. The team included senior officials from the External Resources Department, Attorney General’s Department, Policy Development Office in the Prime Minister’s Office, Ministry of Highways and Road Development, Ministry of Lands and Parliamentary Affairs, Ministry of Megapolis and Western Province Development, Ministry of Transport and Civil Aviation, and Sri Lanka Survey Department.

The agreement was to be signed in December 2018 but was delayed due to the political events of the time. However, MCC’s Board of Directors approved the Compact again at its Board meeting in April 2019. The Compact now awaits approval by the Cabinet and signing of the agreement by the government, said Pathfinder. But there is hesitation on the part of the government and a reluctance to sign.

Sri Lanka is now at risk of losing the grant, if it does not receive Cabinet approval and fails to sign the agreement prior to the September 18th MCC Board meeting, said Advocata institute, because Sri Lanka has now  graduated to upper-middle-income status and MCC  only helps low and lower-middle-income countries.

MCC’s Board of Directors is due to meet in mid-September 2019. And may decide to disqualify Sri Lanka, if the country doesn’t appear to want or need the $480 million grant, said Pathfinder Foundation.

But the US embassy said that   instead of disqualifying Sri Lanka, MCC directors may decide to extend the US$ 480 million grant term if Cabinet approval is further delayed. Because the US is very keen that this Compact is signed and is keeping it fingers crossed.

 The United States has expressed hope that Sri Lanka will eventually approve the $ 480 million Millennium Challenge Corporation (MCC) grant, said the embassy. Measures will be taken to create awareness on the MCC programme among the people,  the embassy said.

It is most unusual to have a donor running behind a recipient like this. It is usually the other way round. While the donor (USA) is keen on the compact, the recipient, (Sri Lanka) however, is suspicious and reluctant. Sri Lanka is wondering why USA is so anxious to push this through. Is this simply a grant to   avoid traffic jams and prepare   maps or is it something more. What is behind it all, they ask.

 The MCC is not the independent, altruistic  US foreign assistance agency it claims to be.  The Millennium Challenge Corporation Board is chaired by the Secretary of State. The  Board members are a) Secretary of the Treasury, b) USAID administration ,c) US trade representative, and d) four private sector representatives. This Board  therefore represents  the  political interests and trade interests of the USA. Advocata  Institute   however, says, although heads of the U.S. State Department and U.S. Treasury sits on its board, the MCC operates independently as a separate entity.

The Compact program was proposed by Sri Lankans, developed by Sri Lankans and will be managed and supervised by Sri Lankans, said the US embassy. Not quite. The project proposal was neither proposed nor developed by Sri Lanka. It is unlikely that Sri Lankan economists will produce such a  lopsided proposal.

 The  Compact issues  were first examined  by Harvard University’s Centre for International Development in a year long study in 2016. This was followed  by studies from World Bank, Asia Foundation,  Trimble and Center for Policy Alternatives, Colombo. These are  organizations which have a strong link with USA.

The MCC has no intension to impose any condition forcibly in implementing MCC compact, said the US embassy, adding that they are flexible to accommodate any suggestions of the government before signing it. We will accommodate your needs,  we  can modify the Compact as government wishes, said  USA embassy . At least two years  is needed after signing the Compact to work out the details.

Certain changes have already been made. Attorney General’s Department raised objections to the clause in the original draft which brought the Compact under International law. MCC was asked to remove any sentence which excluded domestic law and the MCC agreed, reported the media.

This is your project. We are not forcing it on Sri Lanka, said MCC. Implementation will be supervised by a local body staffed by Sri Lankans. This body will be accountable to a Sri Lankan Board of Directors comprised of eight government officials and three representatives from the private sector and civil society.

Money will be reflected in the national accounts and national budget and spent by line ministries and supervised by COPE, COPA and Parliament. Grant funds are usually not channeled through the Treasury, but contractors and vendors are directly paid by the donor. Budgetary provisions will be made in the national budget to account for this expenditure. Therefore, it is clearly not outside Government,” said the embassy.

Unfortunately, this Millennium Challenge Corporation grant has been seen as part of a threefold US package of MCC, ACSA and SOFA.  ACSA and SOFA are military agreements; MCC grant is about economic interests,  said MCC supporters.  But they look like a package, replied said critics. All three were to be signed in  2018, one after the other.

Pathfinder Foundation concluded its statement on the Compact, saying that a sovereign nation has every right [and] obligation to turn down foreign assistance, if there is reasonable suspicion that this support is not in the interest of the country. ( Continued)

Toms, Dicks and Harrys

September 7th, 2019

Laksiri Warnakula

The other day, I was aimlessly browsing through the ‘YouTube’ going from one movie trailer to another and suddenly, there he was; Rowan Atkinson aka Mr Bean. I am a big fan of him and I thought at the time that I had seen all of his presentations that had come so far both on TV and also on silver screen. I was wrong.

And I struck gold. Mr Bean was delivering a eulogy to honour Tom, Dick and Harry, all of whom had perished together in an accident. Amidst my roaring laughter, which I found hard to stop, a little something was taking shape in my mind as I kept watching it.


Now, Tom was blind and he was also deaf. Tom had a great voice yet being both blind and deaf he didn’t know what hymn he was singing and people never knew what he was singing either. And then Tom actually didn’t know any hymns.


Leading Tom through darkness of life was Dick, who had a perfect eyesight and would lead Tom wherever he wanted to go. Unfortunately since Dick was also deaf he couldn’t hear where Tom wanted to go. However Dick never complained of his afflictions. Well he couldn’t because he was dumb too.

Then the duo had a permanent companionship with Harry, who could literally hear a pin drop. Yet being blind and dumb, he could not see to pick it up nor could he warn anyone else not to stand on it.  


And when they had returned from work in the evening, they all sat on the couch with Dick watching the television, Harry listening to the television and Tom insisting that it was time to buy a television.


There is a bit more to the above but this is enough to cover what I want to say about our own Toms Dicks and Harrys amongst those two hundred and twenty five from ‘Diyawannawa’.


Now our Toms, Dicks and Harrys constitute a no small number among those, who are inhabiting the palace in ‘Diyawannawa. Wouldn’t what they are good at fit in beautifully with the capabilities of late Tom, Dick and Harry of Mr Bean, in many ways, speaking metaphorically?


I am sure that it would be a very amusing and entertaining exercise to figure out as to who amongst them could fit into the shoes of each one of our late Tom, Dick and Harry?

Some of them say things without the faintest of idea about what they are saying, which they don’t know anything about, anyway.

Then there are some, who would attempt to lead, yet do not hear where others want to go. Then to make matters worse, they act as if they know where they are going, which they really don’t know. And they don’t tell the rest anything. So they all end up somewhere none of them want to be including the leaders themselves.

Now we have among them some, who could hear, but couldn’t see and then refuse to speak, so they wouldn’t say to others what and when to do something and what and when not to do another thing.

And lastly, referring to the scene, where the TDH trio were watching the television and poor blind and deaf Toms’ insistence that it was time to buy a TV, do you see any parallels with our own Toms from Diyawannawa? I am leaving it with you to find one, if not few. Though one thing should be kept in mind that our Toms including Dicks and Harrys, for that matter, are not as innocent and naïve as those of Mr Bean’s.


Now imagine a breathtaking and mind boggling spectacle; a tussle of a multitude of these Toms, Dicks and Harrys vying and wrestling for a seat in the grand buffet, engaging in all sorts of manoeuvres to outdo and outshine the others, something that puts them strictly apart from our late trio of T, D and H. After all these three were together till the end and tried their best to help one another, in spite of their afflictions, which they were not aware of.


The seventy-year long road is littered with the debris of our former Toms, Dicks and Harrys have created so far and then left. And their successors continue to follow the tradition, making the pile grow, high and higher.

Don’t we need a few, who could see, listen and have the voice to say courageously to all concerned as to what is wrong and what is right and act accordingly?

Some, who can and would clear the mammoth-size debris (no pun intended), the mega-size debts, once and for all, and begin to build the path to prosperity.

Laksiri Warnakula

මෙහෙමයි වුනේ – (හයවැනි කොටස)

September 7th, 2019

චාර්ය වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

ජේ. ආර්. මහත්තයා සිරි ලංකාව බාරගන්න වෙලාව වෙද්දි මට වයස අවුරුදු අටක්වත් වෙලා නෑ. ඒ සිද්දිය ගැන වැඩි අවබෝධයක් අපිට තිබුණෙත් නෑ. 1977 ඡන්දෙට කලින් නිල්දණ‍්ඩාහින්නේ තිබුණු රැස්වීමට ගිය විත්තියයි, ඡන්දේ දවසේ හා හා පුරාවට තුවක්කුවක් දැකපු සිද්දියයි, ඡන්දෙන් පස්සේ හරස්බැද්ද පන්සලට පල්ලෙහා මාන කැලේ හැංගිලා හිටපු සිද්දියයි විතරයි මට මතක. ඒ කාරණා ගැන මීට කලින් කිව්වා. ඒ කාලේ අපේ ගෙදර රේඩියෝවක් තිබ්බ බවක්වත් මට මතක නෑ.

ඡන්දෙන් පස්සේ හරස්බැද්දේ ගුරු නිවාසේ අත ඇරලා අපි දර්පනාහෙළපතනේ පදිංචියට ගියා. තාත්තාව පඬුවස්නුවර මගුලාගමට මාරු කරලා තිබුණා. මාස කීපයකට පස්සේ අපිත් මගුලාගමට ආවා. ලොරියක පිටිපස්සේ දාපු මේට්ටයක වාඩිවෙලා ඒ ආපු ගමන ගැන නම් යන්තමින් මතක් කරගන්න මට පුළුවන්. ඒ ලොරිය මගුලාගම තාත්තා නැවතිලා හිටිය මුදලාලිලාගේ ගෙදර එකක්. බඩු පටවාගෙන යන දවසේ ඒක නැවැත්තුවේ දර්පනාහෙළපතනට පහළ මහ පාරේ. තාත්තායි, බාප්පයි, පියදාස මාමායි, තව දන්න කියන අයයි එකතුවෙලා බඩු මුට්ටු කරෙන් පහළට ගෙනාවා. පොඩි පොඩි දේවල් අපිත් පහළට ගෙනාවා. අයියායි, මමයි, නංගිව වඩාගත්ත අම්මායි වාඩි වුනේ බඩු අහුරලා ඉතිරිවෙච්ච ඉඩේ බිම දාපු මෙට්ටයක් උඩ. පිටත්වෙලා පැයක හමාරක ගමනකින් පස්සේ දෙණිකෙට ඇවිල්ලා ලොකු අම්මලා ගෙදරින් දවල්ට කෑවා. ඊට පස්සේ තමයි මගුලාගමට එන මහා දිග ගමන පටන් ගත්තේ.

ඒ ගමන ගැන නම් කිසිම මතකයක් මට නෑ. අපි මහන්සියට ම නිදාගන්න ඇති. ඒක කොහොමත් පැය ගානක ගමනක්නේ. ඉතින් මහ රෑ වෙද්දි මගුලාගමට ආපු විදිහවත් බඩු මුට්ටු බාගත්ත විදිහවත් කියන්න විදිහක් මට නෑ. මේ ගමන එද්දි අපේ ගෙදර තිබුණු සෝපා වගේ දේවල් විකුණලා ආපු බව නම් මම දන්නවා. මගුලාගම පැත්තේ මිනිස්සු ඒ වගේ බඩු මුට්ටු ගැන තකන්නේ නැති බවක් තමයි තාත්තා කියලා තිබුණේ. කොහොම හරි අපි මගුලාගමට එද්දි අපිට තිබුණේ ඇඳන් දෙක තුනකුයි, අල්මාරියකුයි, තාත්තාගේ පොත් දාපු කැබිනට් එකයි, පිඟන් බඩු දාපු ෂෝ කේෂ් එකයි, පුටු හතරක් තිබුණු කෑම මේසයකුයි විතරයි. තව තව ආම්පන්න මහ ගොඩකුයි, වළං මුට්ටි, කොරස්, කළගෙඩි, වංගෙඩිය, කුරහන් ගල, මෝල් ගස් වගේ ඒවායි නම් කොහොමටත් තිබුණා.

කොහොම කොහොම හරි ඒ විදිහට අපේ ජීවිතවලට අලුත් කාල පරිච්ඡේදයක් උදාවුනා. ඒ සම්බන්ධයෙන් ජේ. ආර්. මහත්තයාටයි, රේණුකා හේරත් නෝනාටයි අපි පින් දෙන්න ඕන. කුරුණෑගල කියලා කියන්නේ කිසි අඩුවක් පාඩුවක් නැති පළාතක්. ඕන ගෙදරකට වාහනයකින් යන්න පුළුවන් තරමට පොළොව හොඳයි. ලංකාවේ වැඩි පුර ම ඉස්කෝල තියෙන්නෙත් කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ. ඉතින් වලපනේ වගේ දුෂ්කර පළාතක ඉඳලා කුරුණෑගල වගේ පහසුකම් තියෙන සැප පහසු පළාතකට එන්න ලැබුණේ අපේ පෙර පිනකට කියලා කියන්න පුළුවන්.

මේ වෙද්දි අපිට රේඩියෝ එකක් තිබුණා. ඒක උපාලි සමාගම ලංකාවේ හදපු යුනික් රේඩියෝ එකක්. ඒකට අහුවෙන්නේ කෙටි තරංගයි මධ්‍යම තරංගයි විතරයි. ඒක ඉතින් ඒ කාලේ හැම රේඩියෝවකට අදාළ කතාවක්. මේ එෆ් එම් සෙල්ලම පටන් ගත්තේ 1993 – 94 දී විතරනේ. ඒ රේඩියෝ එක වැඩ කළේ බැටරි කෑලි තුනක බලයෙන්. ඒ බැටරි නිතර නිතර (මගේ කල්පනාවේ හැටියට මාසයකට දෙකකට වතාවක්) මාරු කරන්න සිද්දවුනා. හුඟක් වෙලාවට ඒකට දැම්මේ ලක්‍ෂපාන බැටරි. කලාතුරකින් එවරෙඩි බැටරි දාපු අවස්ථාත් තිබුණා.

ඒ වෙද්දි අපේ ගෙදරට මිහිර” පත්තරේ ගන්නවා. අපි පත්තරේ ගන්න ගියේ ගෙවල් කිට්ටුව තිබුණු බස්තියන් මුදලාලිගේ කඩේට. සඳුදා උදේ ම බස්තියන් මුදලාලිගේ කඩේට යන මම මිහිර” පත්තරේ ඉල්ලනවා. ඒ වෙලාවට පත්තරේ අතට ගන්න මුදලාලි ඒකේ පිටු එකින් එක හෙමින් හෙමින් පෙරලලා තමයි ඒක මට දෙන්නේ. මමත් ගෙදර එන්නේ කඩේ ඉඳලා ම එක දිගට ඒක දිග ඇර ඇර බල බලා. ඉතින් මේ සෙල්ල්ම් ඔක්කොම ඉවර වෙලා ආපහු ගෙදරට ගොඩ වෙද්දි විනාඩි දහයක් විතර වැඩියෙන් ගතවෙලා. ගෙට ගොඩ වෙද්දි මෙච්චර වෙලා මොකද කළේ?” කියලා අම්මා අහනවා. බස් තියන් පයින් යනවානේ” කියලා මම උත්තර දෙනවා. වැඩිහිටියන්ට ගරු නම්බු දීලා කතාකරන්න පුරුදු වෙයන්” කියලා අම්මා බනිනවා.

ඕවා ඉතින් ඔහොම තමයි.

මිහිර” පත්තරෙන් අපි සෑහෙන දැනුමක් ලබාගත්තා. ඒ ඔක්කොටමත් වඩා අපි කැමැත්තෙන් හිටියේ ඇස්. ඒ. දිසානායක මහත්තයාගේ චිත්‍රකතා රස විඳින්න. බූ බබා, පුංචිත්තා, බටකොළ ආච්චි, තුල්සි, යෝධයා සහ පඬිතුමා වගේ චරිත ගැන අපිට අද වුනත් කතා කරන්න පුළුවන්. යෝධයා සහ පඬිතුමා කතාව තරමක් වෙනස් එකක්. ඒක රූප කොටු තුනකට සීමා වෙච්ච පොඩි එකක්. එක සතියකට එක කතාවයි. ඒ කතාවේ මතු සම්බන්ධයක් නෑ. ඒකාංගිකයි. පුංචියි- ලස්සනයි. එක කතාවක පඬිතුමා යෝධයාට කියනවා කඩේ ලෑලි ටික අරින්න කියලා. ඒක පොහොර කඩයක්. පොහොර වෙළෙඳසල” කියලා පැත්තේ බිත්තියේ ලියලා තියෙනවා. යෝධයා ලෑලි ටික තියන්නේ පො” අකුර වැහෙන විදිහට!

මහ පත්තර වුනත් ඒ දවස්වල අද වගේ ඕසෙට තිබුණේ නෑ. ලේක්හවුස් එකෙන් පළ කරපු සිළුමිණ”, දිනමිණ” පත්තරවලට අමතරව ස්වාධීන පුවත්පත් සමාගම පළ කරපු දවස”, රිවිරැස” පත්තර විතරයි තිබුණේ. ඇත්ත” වගේ දේශපාලන පත්තරත් තිබුණා. පස්සේ කාලෙක ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයෙන් දිනකර” පත්තරේ පළ කරන්න පටන්ගත්තා. අපේ ගෙදරට ගෙනාවේ රිවිරැස” පත්තරේ. ඉරිදාට පළ කරපු ඒ පත්තරේ තිබ්බ ගොඩක් කරුණු කාරණා ගැන මට නම් එච්චර නිනව්වක් නෑ. හැබැයි ගුරු – ගෝල වෙනස හොයන තරගය ගැන නම් මට හොඳට මතකයි.

ස්වාධීන පුවත්පත් සමාගමෙන් ශ්‍රී සඟරාව” කියලා එකක් පළ කළා. ඒක පිටු සෑහෙන ප්‍රමාණයක් තිබුණු දිගැටි හතරැස් එකක්. අම්මා තමයි ඒක ගත්තේ. එක එක මැහුම් මෝස්තර ගැන, කෑම හදන ක්‍රම ගැන ඒ සඟරාවේ තිබුණු බව මට මතකයි.

ඒ කාලේ අද වගේ පත්තර කෙළ කෝටියක් තිබ්බ නැති හින්දා අපි ඔය මොන පත්තරේ වුනත් කියවනවා. ඒවායේ තියෙන හැම අකුරක් ම කියෙව්වා කීවොත් ඒක බොරුවක් නෙවෙයි. ඕවා කියවන්න අපිට ඕන තරම් වෙලාවත් තිබුණා. ටියුෂන් යනවා කියලා සෙල්ලමක් තිබුණෙත් නෑනේ.

පත්තරේ ඇරුණා ම අපිට තොරතුරු දැනගන්න විනෝද වෙන්න තිබුණු මාධ්‍ය තමයි ආණ්ඩුවේ රේඩියෝ එක. අපි පොඩි කාලේ තිබුණේ කොළඹ ඉඳලා විකාශය කළ මහ සේවා දෙක විතරයි. ඒවාට ඒ දවස්වල කිව්වේ පළමුවැනි සේවය” සහ දෙවැනි සේවය” කියලා. පළමුවැනි සේවයේ කවදාවත් වෙළෙඳ දැන්වීම් ප්‍රචාරය කරන්නේ නෑ. වෙළෙඳ දැන්වීම් ප්‍රචාරය කළේ දෙවැනි සේවයේ විතරයි. දැන් ඒ දෙකට කියන්නේ ස්වදේශීය සේවය” සහ වෙළෙඳ සේවය” කියලානේ.

අද වගේ තොරතුරු ඉස්මුරුත්තාවක් නොතිබුණු හින්දා ඒ දවස්වල රේඩියෝ එකෙන් අහපු වැඩසටහන් අදටත් අමතක කරන්න අමාරුයි. ජේ. ආර්. මහත්තයා ලංකාව භාරගත්තාට පස්සේ රේඩියෝ එකේ ප්‍රවෘත්ති යන්න කලින් ප්‍රචාරය කරන වාදනය වෙනස් කරලා තිබුණේ ඇට දෙන්න බැරි හින්දා – පිටි දුන්නා රොටි කන්න” කියන තාලයට. ධාන්‍ය රාත්තල් අටක් සතියකට වතාවක් දෙන්න ජේ. ආර්. මහත්තයා 77 මැතිවරණයේ දී පොරොන්දු වෙලා තිබුණා. මේක ප්‍රසිද්ධ වෙලා තිබුණේ ඇට අටේ පොරොන්දුව” කියලා. ඒත් ඡන්දේ දිනපු ගමන් ඒ මහත්තයා කරලා තිබුණේ ඇට දෙන එක නෙවෙයි. පාන් පිටි දෙන එක. ඉතින් ප්‍රවෘත්ති විකාශයට කලින් වාදනය කරපු තේමාවට මිනිස්සු වචන එකතු කළේ ඒ වැඩේ ප්‍රකාශ වෙන විදිහට.

රේඩියෝ එකේ වැඩසටහන්වලින් ලංකාවේ හිටිය හැමෝම වගේ අහපු නාට්‍යයක් තමයි මුවන්පැලැස්ස. මොන වැඩේ තිබුණත් (ඇත්තෙන් ම අපිට එහෙමකට කියලා වැඩ තිබුණේ නෑ) සඳුදා රෑ අට හමාරට අපි මුවන්පැලැස්ස අහනවා. කදිරා, පිනා, ගුරුන්නාන්සේ මාමා, කෝරළේ මහත්තයා, මැණිකේ කියන නම් විතරක් නෙවෙයි ඒ චරිතවලට පණ දීපු වික්ටර් මිගෙල්, ගැමුණු විජේසූරිය, විජේරත්න වරකාගොඩ, රත්නාවලී කැකැණවෙල කියන නම් පවා අපි කාටත් ගෙදර අයගේ නම් තරමට ම හුරුයි.

මුවන්පැලැස්සට අට හමාරට පටන්ගත්තත් ඊට විනාඩි පහළොවකට කලින් අපි රේඩියෝ එක දානවා. ජා-ඇල බෙහෙත් ශාලාවේ ජිනපාල ද සිල්වා වෙද මහත්තයා කියන දේවල් අහන්න තමයි අපි ඒ වෙලාවට රේඩියෝ එක දාන්නේ. එක එක අසන්නෝ තමන්ගේ ලෙඩ රෝග ගැන කියලා වෙද මහත්තයාට එවන ලියුම්වලින් උපදෙස් ඉල්ලනවා. නිවේදිකාව එක ලියුමක් කියෙව්වාම වෙද මහත්තයා උත්තර දෙනවා. ඔබට වැළැඳී ඇත්තේ වාතයත් පිතත් කෝප වීමෙන් ඉස්මතු වූ රෝගී තත්ත්වයකි. රාත්‍රියට නෑම, පිනිබෑම අගුණයි. උෂ්ණාධික ආහාර ගන්න එපා. මනා රෝග පරීක්‍ෂාවකින් පසුව ප්‍රතිකාර කර මෙම රෝගී තත්ත්වය නිට්ටාවට ම සුවපත් කළ හැකියි”. මෙන්න මේ වගේ උත්තර තමයි වෙද මහත්තයා දෙන්නේ. ඒක අපිට විනෝදය සපයපු වැඩසටහනක් මිසක් සෞඛ්‍ය වැඩසටහනක් නෙවෙයි.

තුසිත මලලසේකර මහත්තයා මෙහෙයවපු සෞඛ්‍ය වැඩසටහනකුත් තිබුණා. ඒක ප්‍රචාරය වුනේ රෑ හත හමාරට විතර. හැබැයි අපේ අම්මා අපිට ඒක අහන්න දෙන්නේ නෑ. ඔය ලෙඩ ගැන බහුභූත ඔළුවේ පුරවා ගන්න එපා” කියලා අම්මා කියනවා. ඉතින් මම අදටවත් පත්තරවල යන කිසිම සෞඛ්‍ය පිටුවක් කියවන්නේ නෑ. සෙනසුරාදා රෑ හත හමාරට ප්‍රචාරය වුනු චන්ද්‍ර මඬුළු යට” වැඩසටහන අපි බොහොම කැමැත්තෙන් අහපු එකක්. ඒක ඉදිරිපත් කළේ සමන් අතාවුදහෙට්ටි. අපිට ඉගෙන ගන්න හුඟාක් දේවල් ඒ වැඩසටහනේ තිබුණා. සමන් අයියාගේ කට හඬත් හරි ම විශේෂ එකක්නේ!

ඉරිදා රෑ අට හමාරට ප්‍රචාරය කරපු මොණරතැන්න” නාට්‍යයත් අපි වරද්දන්නේ නැතුව ඇහුවා. ඒත් ඒ නාට්‍යයේ විස්තර මොකුත් මට මතක නෑ. ඉරිදා රෑ නවය හමාරට වජිරා” කියලා නාට්‍යයකුත් ප්‍රචාරය වුනා. ඒත් මම ඒක අහලා නෑ. අදටත් රෑ නවය හමාර වෙද්දි මම නිදාගන්නේ ඒ කාලේ ඉඳලා කරගෙන ආපු පුරුද්දට. දැන් කාලේ මිනිස්සු මහ රෑ වෙන කල් ඇහැරගෙන මොන මඟුලක් කරනවා ද කියලා මට අදටවත් හිතාගන්න බෑ. මිනිස්සු වුනා ම කලින් නිදාගෙන කලින් අවදි වෙන්න ඕන කියලා තමයි අපිට පුරුදු කරලා තියෙන්නේ.

රෑ හතයි හතළිස් පහට ප්‍රචාරය කරන විනෝද සමය” වැඩසටහනත් අපි හැම කෙනෙක් ම වගේ අහනවා. සැමුවෙල් රුද්‍රිගු, ඇනස්ලි ඩයස්, බර්ටි ගුණසේකර කියන නම් තුන දන්නේ නැති කෙනෙක් ඒ කාලේ මේ සිරි ලංකාවේ හිටියේ නෑ. ඒ තුන් දෙනාට තිබුණු ලොකු ම හපන්කම තමයි කුණුහරුප කියන්නේ නැතුව මිනිස්සු හිනස්සන්න පුළුවන් වීම. දැන් කාලේ ඉන්න හුඟක් අය දන්නේ දෙපැත්ත කැපෙන කුණුහරුප කියලා මිනිස්සු හිනස්සවන්න විතරයි.

බදාදා රෑ අටටයි, ඉරිදා උදේ අටටයි බණ ප්‍රචාරය කරනවා. අවුරුදු දහයේ දොළහේ පොඩි එවුන් වුනාට අපිත් හොඳට ඒ බණ අහනවා. මම වැඩියෙන් ම කැමැති වෙලා හිටියේ කොටුගොඩ ධම්මාවාස හාමුදුරුවෝ දේශනා කරන බණ අහන්න. ඒ දේශනාවල පුදුමාකාර පණක් ඇතුළත් වෙච්ච අපූරු ලාලිත්‍යයක් තිබුණා කියන එක තමයි මගේ අදහස. ඉතින් මහ පිපාසයකින් ඉන්න කෙනෙක් වතුර බොනවා වගේ සම්පූර්ණ අවධානය ම යොමු කරලා උන්වහන්සේගේ බණ අහන පුරුද්දක් මට තිබුණා.

මගේ මතකයේ හැටියට සෙනසුරාදා දවල් දොළහමාරට ප්‍රචාරය වුනේ බයිලා. ඉරිදා දවල් දොළහමාරට ප්‍රචාරය වුනේ පැරැණි රසාංග. සතියේ දවස්වල දවල්ට ඉස්කෝලේ යන හින්දා රේඩියෝ අහන්න පුළුවන්කමක් අපිට තිබුණේ නෑ. නිතර නිතර අසන්නන්ගේ ඉල්ලීම්” කියලා වැඩසටහනකුත් ප්‍රචාරය වුනා. ඒ දවස්වල හැම දා ම වගේ අහන්න ලැබුණේ මගුලාගම මල්ලිකා දිසානායක” ගාමා ගාමිණි සුබසිංහ” වගේ අය ගීත ඉල්ලන බවක් තමයි. මේ මගුලාගම කියන්නේ අපි පදිංචි වෙලා හිටිය පඬුවස්නුවර මගුලාගම නෙවෙයි. ඒ රසිකාවිය හිටියේ පාදෙණිය පැත්තේ තියෙන මගුලාගම.

කොහොම කොහොම හරි මේ හැම දෙයක් ම අපේ ඔළුවල රැඳිලා තියෙන්නේ ගලේ කෙටුවා වගේ තමයි. තොරතුරු ඉස්මුරුත්තාවක් තියෙන මේ කාලේ ඒ වැඩේ කරන්න බෑ. පොඩ්ඩකට කලින් අහපු, කියවපු දේ දැන් මතක නෑ. හැම එකෙන් ම ටික ටික උඩින් පල්ලෙන් කියවන, අහන හින්දා දැන් කාලේ අපි හෝන්දු මාන්දු වෙලා ඉන්නේ. තොරතුරු වැඩි වුනා ම මිනිස්සුන්ගේ තීරණ ගැනීමේ හැකියාවත් මොට්ට වෙනවා. ඉතින් දැන් කාලේ මිනිස්සු ඉවරයක් නැතුව ඔලමොට්ටල වැඩ කරන එකට දොස් කියන එකත් හරි වැඩක් නෙවෙයි. මේක අපි හැම දෙනාට ම වැළඳිලා තියෙන බරපතල රෝගයක්.

හොඳ ශ්‍රී ලංකාකාරයෙක් වෙච්ච තාත්තා නිතර නිතර ගෙනාපු විකල්ප පත්තර ගොන්නට අයිති වුනේ ඇත්ත”, දිනකර” වගේ ඒවා. ජේ. ආර්. මහත්තයා නිතර නිතර පත්තර වාරණය කරන වැඩෙත් කළා. ඉතින් පත්තරවල මහ පදාස විදිහට හිස් තැන් තිබුණා. ඒවා හරහාට නිසි බලධාරයා විසින් කපා හරින ලදී” කියන වචන ටික මුද්‍රණය කරලා තිබුණා. ඇත්ත” පත්තරේ නම් ඒකත් නිර්මාණාත්මක විදිහට ටිකක් සැර පරුෂ විදිහට ප්‍රකාශ කළා.

1982 අවුරුද්දේ දිවයින” පත්තරේ පටන් ගත්තා. ඒක වෙනස් ම ආකාරයක පත්තරයක්. මුදුණය කරලා තිබුණෙත් අමුතු විදිහට. ලිතෝ ක්‍රමයට මුද්‍රණය කරපු හින්දා එහෙම වුන බවක් තමයි කිව්වේ. යංශය වගේ ඒවා අමුතු විදිහට තමයි අකුරුවලට එල්ලලා තිබුණේ. දයාසේන ගුණසිංහ මහත්තයා පරිවර්තනය කරපු චිනුවා අචිබිගේ කතා අපි කියෙව්වේ මහ පෙරේතකමකින්. විජේසෝම මහත්තයා ඇඳපු කාටුන් වුනත් හරි ම අපූරු ඒවා. එතුමා ඇඳපු පුංචිසිඤ්ඤෝ දවසින් දවස දුප්පත් වුනා. මැතිනියව ඇන්දේ මහ යකඩ බෝලයක් දම්වැලකින් කකුලට ගැට ගහලා.

1982 දෙසැම්බර් 22 වැනි දා පවත්වපු ජනමත විචාරණයට ලකුණු විදිහට තෝරගෙන තිබුණේ ලාම්පුව සහ කළගෙඩිය. ඒකට ලාම්පු කළගෙඩි සෙල්ලම” කියන නම පට බැඳුනෙත් ඒ හින්දා. ආණ්ඩු පක්‍ෂයේ අයට ලැබිලා තිබුණේ ලාම්පුව. ඉතින් ඉරිදා දිවයින පත්තරේ මුල් පිටුවට හීන් සැරය” කියලා පුංචි කාටුන් එකක් ඇඳපු විජේසෝම මහත්තයා මේ කාරණේ ගැන පුංචි සරදමක් කරලා තිබ්බ හැටි මට අදටත් මතකයි. ඒ කාටුන් එක ඇතුළේ එතුමා ආණ්ඩුවේ දේශපාලනඥයෙක්ව ඇඳලා තිබුණේ කළගෙඩියක් වගේ. ඔබතුමාලනේ කළ ගෙඩිය තෝරගන්න ඕන” කියන වචන ටික ඒ යටින් ලියලා තිබුණා!

උකුස්සා” කියන නමින් තීරු ලිපියකුත් දිවයින” පත්තරේ පළ වුනා. එක එක ආයතනවල සිද්ද වෙන අක්‍රමිකතා ගැන තමයි ඒ තීරු ලිපියෙන් හෙළි කළේ. දැන් ඉන්න ජනමාධ්‍යවේදියෝ ඒ විදිහට විස්තර හොය හොයා යන්නේ නෑ. වොයිස් කට් ටිකක් ගත්තාම ඔක්කොම හරි!

මේ ඔක්කොම මැද්දේ අපේ ජීවිතවලට හුඟක් බලපෑම් කරපු ගුවන්විදුලි සේවයක් පටන් ඇරගෙන තිබුණා. ඒ තමයි අනුරාධපුරේ ඉඳලා විකාශය කරපු ගුවන්විදුලි සංස්ථාවේ රජරට සේවය”. ඒකේ වැඩ කරපු ස්වර්ණ ශ්‍රී බණ්ඩාර මහත්තයා කියන්නේ අපේ පළාත්වල මිනිස්සුන්ට ගෙදර කෙනෙක් වගේ තමයි. එතුමා මුල් වෙලා නිෂ්පාදනය කරපු පිලේ පැදුර”, සංහිඳ”, සම්භාෂා” වගේ වැඩසටහන් අපි වරද්දන්නේ නැතුවම ඇහුවා. පල්ලේගම හේමරතන හාමුදුරුවෝ, නෙලුවාකන්දේ ඥානානන්ද හාමුදුරුවෝ, මහින්ද දිසානායක මහත්තයා, මහින්ද චන්ද්‍රසේකර මහත්තයා, රංජිත් රූපසිංහ මහත්තයා, රෝහණ දන්දෙණිය මහත්තයා වගේ සෑහෙන පිරිසක් ස්වර්ණ ශ්‍රී බණ්ඩාර මහත්තයාගේ මූලිකත්වයෙන් අපේ සමාජයට ආවා. 1986 අවුරුද්දේ අන්තිම හරියේ දවසක ස්වර්ණ ශ්‍රී බණ්ඩාර මහත්තයා මිය ගිහිල්ලා කියලා දැන ගත්තා ම අපි හැමෝම කම්පා වුනා. ඒ ගැන හිතද්දි දැනුත් ඇස්වලට කඳුළු පිරෙනවා.

ඔය කාලේ ම ලංකාදීප” පත්තරේ පළකරන්න පටන් ගත්තා. ඒත් ඒක අපේ ගෙදරට ගෙනාවේ නෑ. හැබැයි ඒ කොම්පැණියෙන් ගහපු විජය” පත්තරේ අපේ ගෙදරට ගත්තා. විජය” පත්තරේ හරහාත් අපිට සෑහෙන දැනුමක් ලැබුණා. ඊට අමතරව ඒ පත්තරේට පියල් උදය සමරවීර මහත්තයා ඇඳපු මල් මාමා”, මකාගේ යලක්” වගේ චිත්‍රකතා අපි කියෙව්වා.

සිත්තර”, සත්සිරි” වගේ චිත්‍රකතා පත්තරත් ඒ කලේ පළවුනා. ඒත් ඒවා බලන්න හොඳ නෑ කියන එක තමයි අපේ ගෙවල්වල තිබුණු අදහස. ඉතින් කවදාවත් ඒ වගේ පත්තර අපේ ගෙදරට ගෙනාවේ නෑ. ඒත් මාසෙකට වතාවක් කොණ්ඩේ කපා ගන්න සැලුන් එකට ගියාම අපි ඒවා කියෙව්වා. ටාසන්ලා වගේ වැල්වල යන කැලෑ වීරයන්ගේ කතා ඒ පත්තරවල තිබුණා. ඉතිං ඊට පස්සේ” කියලා සරත් මධු කියලා මහත්තයෙක් ඇඳපු චිත්‍රකතාවකුත් ඒ කාලේ බොහොම ජනප්‍රිය වෙලා තිබුණා. ගිය අවුරුද්දේ (2018 අවුරුද්දේ) ඒ මහත්තයා මිය ගිය බවක් මහරගම නාවින්න පැත්තේ ලයිට් කණුවල අලවලා තිබ්බ මරණ දැන්වීම්වලින් මම දැනගත්තා. ඒත් ඒක ප්‍රවෘත්තියක් වුනේ නෑ. දැන් කාලේ ප්‍රවෘත්ති වටිනාකමක් ලබාගන්න ඕන නම් දේශපාලනඥයෙක්ගේ බල්ලෙක්වත් වෙලාවත් උපදින්න ඕන! අපේ මාධ්‍ය කලාව දැන් ඒ තරමට ම දියුණුයි!

කොණ්ඩේ කපන සැලුන් එකේ දී චිත්‍රකතා පත්තරයක පිටුවක් දෙකක් එහෙන් මෙහෙන් බලන්න ලැබුණත් අපේ ජීවිතවලට ළංවෙන්න ඒවාට බැරිවුනා. ඒත් ප්‍රධාන පත්තරවල පළවෙච්ච චිත්‍රකතා අපි දිගට ම බැලුවා. බන්දුල හරිශ්චන්ද්‍ර මහත්තයාගේ නිර්මාණ ඒ අතරින් විශේෂයි. දිවයින පත්තරේට ඇඳපු ජනක රත්නායක මහත්තයාගේ කතාවල කල් පවතින ගුණයක් තිබුණේ නෑ කියලා මට හිතෙනවා. මේ වෙද්දි ඒවා එකක්වත් මතක් කරගන්න අමාරු ඒ හින්දා කියලයි මට හිතෙන්නේ.

කොළඹටයි, ප්‍රධාන නගරවලටයි 1982 අවුරුද්දේ රූපවාහිනිය ලැබුණාට අපේ ගම්වලට ඒක ආවේ 1983 අවුරුද්දේ අග හරියේ. කසුන්ගම කියලා හදපු උදාගමේ ගෙයක් ලැබිලා පදිංචි වෙලා හිටිය රණතුංග මහත්තයාලාගේ ගෙදරට ටී. වී. එකක් ගෙනැල්ලා කියලා ආරංචි වුනා. මගේ මතකයේ හැටියට රණතුංග මහත්තයා තමයි දඹදෙණිය සමුපකාරයේ සභාපති. නෝනා වැඩ කළේ ග්‍රාමීය බැංකුවේ. ඊට පස්සේ අපි ටී. වී. බලන්න රණතුංග මහත්තයාලාගේ ගෙදර යන්න පටන් ගත්තා. සතියකට දෙකකට දවසක් තමයි අපි එහෙ ගියේ.

හැම මාසෙ ම ඉරිදා රෑට නන්දන වින්දන” කියලා වැඩසටහනක් විකාශය කළා. අපි ඒක බලන්න ගියා. රණතුංග මහත්තයාලාගේ ගෙදර තිබුණේ අඟල් දොළහක විතර කළු සුදු රූපවාහිනියක්. ඒක කැබිනට් එකක් උඩ තියලා තිබුණේ. ඒක බලන්න එන අහළ පහළ මිනිස්සු විස්සක් තිහක් විතර පුටුවලයි, පැදුරුවලයි වාඩි වෙලා හරි ආසාවෙන් ඒ දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. පොඩි එවුන් වෙච්ච අපි හැමදාම වගේ වාඩිවුනේ බිම එළලා දීපු පැදුරුවල. සතියකට දෙකකට වතාවක් විතර රෑට පෙන්නන මාතලන්”, කැලෑ හඳ” වගේ චිත්‍රපටි බලන්නත් අපි ගිහිල්ලා තියෙනවා. ඒත් ටික දවසක් යද්දි මේ විදිහට වතුවලින් පැනගෙන ගිහිල්ලා රූපවාහිනී බලන අමාරුව සනීප වුනා. ඊට පස්සේ ඒ වැඩේ අත ඇරිලා ගියා.

මෙහෙම කාලය ගතවෙද්දි විදුසර” පත්තරේ ආවා. ඒකත් අපේ ගෙදරට ගත්තා. ඒ වෙද්දි ඉරිදා දිවයින පත්තරේට අමතරව බදාදා දිවයින පත්තරේත් අපේ ගෙදරට ගන්නවා. දිවයින බදාදා අතිරේකයට ඇබ්බැහි වෙච්ච මම ඒ පත්තර ගෙඩිය පිටින් ම එකතු කරන්නත් පටන්ගත්තා. ටික දවසක් යද්දි කවුරු හරි (මම හිතන විදිහට අපේ අයියා) ඒ පත්තරවල බදාදා අතිරේකය තියෙන පිටු හතර වෙන් කරලා තියලා ඉතුරු ටික ඔක්කොම විකුණලා තිබුණා. තවත් කාලයක් යද්දි ඒ විදිහට ඉතුරු වෙච්ච ටික වේයෝ කෑවා.

ඔය වෙද්දි කල්පනා” සඟරාවත් අපේ ගෙදරට ගන්නවා. තවත් ටික කාලයක් ගත වෙද්දි රාවය” කියලා සඟරාවකුත් අපේ ගෙදරට ගන්න පටන් ගත්තා. තව ටික කාලයක් යද්දි කාලය” සඟරාවත් ගත්තා. ඒත් 1987 – 89 කාලයේ ඇතිවෙච්ච මහ කලබලත් එක්ක අපේ මාධ්‍ය ලෝකයේ එක යුගයක් අවසන් වුනා කියලා කියන්න පුළුවන්. 1990 අවුරුද්දෙන් පස්සේ මේ ඔක්කොම පුදුමාකාර විදිහට වෙනස් වෙන්න පටන් ගත්තා. ටැබ්ලොයිඩ් පත්තර, මඩ පත්තර ඉවරයක් නැතුව එන්න පටන් ගත්තා. 1993, 1994 වෙද්දි එෆ්. එම්. රේඩියෝ ආවා. පුද්ගලික රූපවාහිනී චැනලුත් පටන් ගත්තා. තවත් ටික කාලයක් යද්දි පටන් ගත්තේ අන්තර්ජාල යුගය. ඊට පස්සේ සිද්ද වෙලා තියෙන දේවල් ගැන අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නෑනේ.

(මේ කතාවේ ඉතිරි හරිය පස්සේ කියන්නම්)

ආචාර්ය වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

මාතෘභූමිය හා ජාතික හොරකම

September 7th, 2019

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතාගේ විසිනි

හොරකම හා බැදුන දුෂණය, පෝෂණය කිරීම මෙරට රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියයි. මෙය ව්‍යසනයකි. මේ ව්‍යසණය පෝෂණය කිරීම නවතාලන තෙක්, මෙම දිවයිනට හා එහි වාසය කරන ජනතාවට අපේක්ෂිත සංවර්ධනයක් හෝ විමුක්තියක් ලඟා වෙන්නේම නැත. දුෂණය පුද්ගලයා, පවුල, හෝ සාමුහිකව  ගම යන මට්ටමෙන් ආරම්භව, අනතුරුව නාගරික හා ජාතික මට්ටමේ තත්වයදක්වා ගොඩනැංවිය හැක. මේ වනවිට මෙය ජාතික මට්ටමටත් එහා ගිය ජාත්‍යන්තරය හා අත්වැල් බැදගත් යාන්ත්‍රණයක් බවට පත්ව මෙරට තුල ස්තාපිතව ඇත. මෙය විනාශ කර දැමිය යුතු, විනාශකර දැමිය හැකි පලයකි. 

දුෂණය මේ වනවිට ප්‍රධානම ජාතික සතුරා බවට පත්ව ඇත. බලය ඉල්ලන දේශපාලකයින් දූෂණයට එරෙහිව කතාකරන්නේ, අනාදිමත් කාලයක සිටය. එසේ කතා කිරීම තවත් දේශපාලන මෝස්තරයක් බවට පත්ව තිබේ. දුෂිතයා, දුෂණයට එරෙහිව කරන මුවාවෙන්, සමාජ සංවර්ධනයට හා ජාතික පෝෂණයට එරෙහිව කතාකරන ආකාරය පසුගිය මහින්ද රාජපක්ෂ යුගයේදී මුළු රටම දුටු කාර්යභාරයකි. මේ අනුව සැබෑ දුෂිතයාට සමාජයේ දේපොළ මංකොල්ල කෑමේ දක්ෂතාවයන්ට අමතරව, ජනමනස බොරුවෙන් මුලා කිරීමේ අපුරු දක්ෂතාවයන්ද ඇත. බොරුවෙන් පෝෂණය වූ ජනමනස මහා සුනාමියක් බවට පත්ව මුළු රටම නටඹුන් ගොඩක් බවට පත්කර ඇති බව, අපි අද ජිවමානවම දකිමින් සිටින්නෙමු. දුෂණය පිටු දකිනවා යයි කතාවන් දෙසුවන්ට එම කතා ඇසු ජනතාව, දුන් අත්පොලසන් නාදයන්ගෙන් මන කුල්මත්කරගත් ඒ දේශක පරපුරේ දේශපාලන නායකයින් බලය ලද විගසම සිදුකලේ, අනුන් පරයා යන මහා පරිමානයේ සොරකම් කිරිම්මය. මේ වනවිට දුෂිතයන්ට එරෙහිව මෙරට ජනතාව සංවිධානාත්මකව පෙළ ගැසී සිටි. ඒ ඉතිහාසයේ පෙර නොවූ අයුරිනි. ජනතාව තමන්ට අවස්තාව ලද සෑම විටකම සිදු කරන්නේ, ඔවුන්ට එරෙහිව කටයුතු කිරීමයි. නමුත් ඉහල තලයේ, දේශපාලකයින් සිදුකරන්නේ, ජනතාව පලවා හරින ඒ දුෂිතයින් සුවද පැනින් නාවා තමන් ලගට ගෙන ජාතික ලයිස්තුවේ ආනුභාවයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට යවා මන්ත්‍රීකම පමණක් නොව ඇමතිකම්ද පුදකර තව තවත් දුෂණය පෝෂණය කිරීමයි. ඉතිහාසයේ කිසිදු දිනක නොවූ විරු අයුරින් මෙරට ජනතාව පාර්ලිමේන්තුව, අධිකරණය හා ජනාධිපති යන ආයතන තුනම දුෂිතයි නම් කොට ඉතිහාසයේ කුණු බක්කියට දමා හමාරය. දැන් ජනතාවට අවශ්‍යව ඇත්තේ, උසාවිවල හැසිරෙන කලුකබා හොරුන්ගෙන් හා පාර්ලිමේන්තුවේ හා ජනපති මැදුරේ වැජඹෙන සුදුරෙදි හොරුන්ගෙන් මේ දිවයින ගලවා ගැනීමේ අරගලය දියත් කිරීමයි. ජනතාවට රට ගලවා ගැනීමේ දැඩි උවමනාවක් තිබේ. ඒ සඳහා ජනතාවගේ එකම ඉල්ලීම වුයේ මෙතෙක් දේශපාලන දහරාවේ නොසිටි පුද්ගලයෙක් විය. ඒ පුද්ගලයා මේ වනවිට ජනතාව ඉදිරියේ, ඉදිරියෙන්ම සිටි. ඉදිරියෙන්ම සිටින මේ මිනිසා දුෂිතයින්ට හා පල් හොරුන්ට මහා තර්ජනයක්ව ඇත. මෙතෙක් කල් මානව හිමිකම්, කතා කිරීමේ නිදහස, කාන්තා දේශපාලන නියෝජනය වැඩි කිරීම, තොරතුරු දැනගැනීමේ නිදහස වැනි දහසකුත් දේ මනරම්ව සිතා ගොතා කතා කළවුන්, කරකියා ගත නොහැකිව, මේ නව දිදුලන දේශපාලනයට අවතිර්නාවූ පුද්ගලයාගේ මානව අයිතිවාසිකම් අමු අමුවේ උල්ලංඝනය කිරීමට දැරූ වෙහෙස හා දරමින් සිටින වෙහෙස ඉතා හිරිකිත දන්වනු සුළුය. දුශිතයින්ට එවන් කාර්යයන් සිදුකිරීමට ඕනෑම තත්වයක් යටතේ හැකියාවක් ඇත. ඒ ඔවුන්ගේ සංස්කෘතියයි.

ශ්‍රී ලංකා මහා බැංකුව ඉලක්ක කරගෙන බලය ලබාගෙන, ඒ ඉලක්කය මාසයක් ඇතුලතදී සාර්ථකව නිම කල පාලක හොර නාඩයක්, ඒ සිදුවීම සිදුකර, තවමත් බලයේ රැදී සිටින සමාජයක් තුල අප හොරකම. වංචාව හා දූෂණයට එරෙහිව කථා කිරීම සැබෑ ලෙසම මහා අභියෝගයකි. වසර දෙසීයකට වඩා පැරණි, සාධාරණ යුක්තිය පසිදුලන අධිකරණ පද්ධතිය, වසර 71ක් පැරණි දේශපාලනයේ යෙදෙන වර්තමාන පරපුර කරන හොර මැරකම් දෙස බැලීමට හෝ ඒ වෙනුවෙන් කටයුතු කිරීමට හෝ කිසිදු හැකියාවක් නැති බව අපි දකිමු. අධිකරණ පද්ධතිය කොතරම් හොඳ වුවද, දුෂිතයාට එරෙහිව සමාජය තුල ඇති අවනඩුව විභාග කිරීමට ස්වයංව තීරණය කිරීමට එයට බලයක් නැති බව දකිමු. මේ හිඩැස අපුරුවට පාවිච්චිකරන දුෂිතයා  තම ක්‍රියාවන් අඛණ්ඩව සිදුකරමින් සිටි. නමුත් මෙරට ජනතාවද තවමත් දුෂණයට එරෙහිව ප්‍රබල හඬක් නගමින් අඛණ්ඩවම තම යුතුකම ඉටුකරමින් සිටි.

මෙරට වත්මන් පාලකයින් ජාත්‍යන්තර හොර කණ්ඩායමක් හා බද්ධව මෙරට සම්පත් කොල්ල කෑමේ මහා ජාවාරමක නිරත වෙන බව මහා බැංකු මංකොල්ලය හඬගා කියයි. ඒ රජය බලයට පත්වී මසක් තුලදී ශ්‍රී ලංකා මහා බැංකුව කොල්ල කෑම, සැලසුම කල ආකාරයට නිම කිරීම, අපට පෙන්වා දෙන රුපයයි. ඉන් නොනැවතී මෙරට සියලුම සංවර්ධන ක්‍රියාවලින් වසර දෙකක කාලයක් පුරා නවතා දමා ඒ සඳහා වෙන්කරන ලද සියලුම මුදල් ජාත්‍යන්තර මංකොල්ල කරුවන් පිනවීම සදහා ඔවුනට ලබාදුන් බව මෙරට ජනතාවගේ පිලි ගැනීමයි. ඉන් නොනැවතී, මෙරට ජාතික සම්පත් විකිණීම තුලින් ලද මුදල් සම්භාරයෙන් එකද මුදලක් මෙරට මහා බැංකුවට බැර නොකර හොර පාරෙන්ම විදේශීය හොරුන්ගේ මනදොල පිනවීම සඳහා ලබාදුන් බව ජනතාව තදින්ම විශ්වාස කරයි. එපමණක්ද නොව යහපාලන රජය තුලදී ලබාගත් මහා ණය කන්දරාවෙන් එකද මුදලක් මෙරට මහා බැංකුවට බැර නොකර හොරපාරෙන්ම විදේශීය බැංකු තුල තැන්පත් කර ඇති බව මෙරට ජනතාව තදින්ම විශ්වාස කරන්නේ, මේ රජය කිසිදු පලදායි ව්‍යාපෘතියක් මෙරටට ලබා නොදුන් බැවිනි.

වසර හතර හමාරක පල් හොරුන්ගේ පාලන කාලය තුලදී වසර දෙකක්ම සියලු සංවර්ධන ක්‍රියාවලින් නවතාලු බැවින් මොවුන්ට රටට වැඩ කිරීමට ඉතිරිව තිබුනේ, වසර දෙකහමාරක කාලයකි. තවද මේ පාලන කාලය තුලදී මෙරට ඉතිහාසයේ අධිකම බදු බරින් පෙළීමට මෙරට වාසීන්ට සිදුවිය. ඒ අනුව මේ යහපාලන රජය, මහා මුදල් කන්දරාවක් රැස්කරගෙන ඇත්තේ,
1. මහා බැංකුව මංකොල්ල කෑමෙන්. 2.අනිකුත් සියලුම රාජ්‍ය බැංකු වල ඇති මුදල්ද කොල්ල කෑමෙන්. (මේ දිනවල් කෝප් කමිටුව ඉදිරියේ මේවා දිග හැරෙමින් පවතී) 3. මෙරට වැඩකරන ජනතාවගේ අර්ද්තසාධක අරමුදල් කොල්ල කෑමෙන්. 4. දුප්පත් දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනය උදෙසා පිහිටවූ මහා පොළ අරමුදල කොල්ල කෑමෙන්, 5. බලය ලබාගත්දා සිට වසර දෙකක් අඛණ්ඩව සියලුම සංවර්ධන ක්‍රියාවන් නවතා ඒ සදහා වෙන්කර තිබු ඇති විශාල මුදල් කන්දරාව මංකොල්ල කෑමෙන්. 6. මෙරට ජනතාව ගොඩනැංවූ සම්පත් විදේශිකයින්ට විකිණීමෙන් ලද මුදල් මංකොල්ල කෑමෙන්. 7. ඉතිහාසයේ කිසිම රජයක් මෙතරම් කෙටි කාලයක් තුල නොගත් තරමේ මහා ණය කන්දරාවක් ගෙන කිසිදු සංවර්ධන කාර්යක් නොකර ඒ මුදල් මංකොල්ල කෑමෙන්. 8. ඉතිහාසයේ කිසිදු රජයක් සිදු නොකළ ආකාරයට අධික බදුබර ජනතාව මත පටවා, ජනතාව සතු මහා මුදල් කන්දරාවක් ලබාගෙන ඒ මුදල්ද මංකොල්ල කෑමෙන් මේ රටට මහා විනාශයක් සිදුකර ඇත. මෙය විහිළුවක් නොවේ. බරපතල දඩුවම් ලැබිය යුතු දේශද්‍රෝහී ක්‍රියාවලියකි. මෙවන් ක්‍රියා අනාගතයේදී බලයට පත්වෙන කිසිදු රජයකට කල නොහැකි ආකාරයේ මහා විප්ලවීය වෙනසක් සිදු කිරීමට කාලය එළඹ තිබේ. ඒ සදහාම එකාවන්ව ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා වටා පෙළ ගැසෙනවා පමණක් නොව මේ දුෂණයන්ට එරෙහිව දැඩි ක්‍රියා මාර්ගයන් ගැනීමට එතුමාගේ දෑත ශක්තිමත් කිරීම යුගයේ කාර්යභාරය බවට පත්ව ඇත. මෙය වටහා ගැනීමට මෙරට ජනතාවට බුද්ධිය පහල වේවා! ගෝඨාභය රාජපක්ෂයන්ට මේ රට ගොඩ නැංවීමට වරම් ලැබේවා! රටටත් ජාතියටත් ජනතාවටත් ජයෙන් ජයම ලැබේවා!

DNA analysis of skeletal remains in India debunks Aryan invasion theory

September 7th, 2019

BY S VENKAT NARAYAN, Courtesy The Island

NEW DELHI, September 7: A newly published archaeological study based on DNA analysis of skeletal remains at the Rakhigarhi site in Haryana in north India has claimed that inhabitants of the Indus Valley Civilisation (IVC) were a distinct indigenous people, and challenges the theory of an “Aryan invasion” ending Harrapan culture.

The study says IVC people were a south Asian group of indigenous people, whose continuity of existence is traced back to before 7000 BC.

The study, which is based on the genome sample obtained from one individual whose skeleton was extracted, suggests no noticeable migration of people and claims to have dismantled the Aryan invasion theory.

“This breakthrough research completely sets aside the Aryan migration-invasion theory. The skeleton remains found in the upper part of the Citadel area of Mohenjo Daro (now in Pakistan’s Sindh province) belonged to those who died due to floods and were not massacred by Aryans as hypothesised by British Archaeologist Sir Mortimer Wheeler.

“The Aryan invasion theory is based on very flimsy grounds,” said Vasant Shinde, former vice-chancellor of Deccan College of Pune (Maharashtra), and one of the authors of the study.

The team of 28 researchers was led by Vasant Shinde of Deccan College, and included Vageesh Narasimhan and David Reich of Harvard Medical School, and Niraj Rai of the Birbal Sahni Institute of Palaeosciences, among others.

The findings also lay bare the noteworthy progress the Indian culture had already made at the time, putting it on a par with the 2000 BC Mesopotamian civilisation. Among its key findings, the study suggests that farming was indigenous to India, contradicting an earlier belief that it was brought to the region through migrations from Iran, and, most significantly, that Harappan genes are present in varying quantities in all south Asians.

The study argues that the DNA analysis shows that the people at Rakhigarhi, and the individual whose skeleton was examined, are from a population that is the largest source of ancestry for south Asians.

“The Iranian-related ancestry in IVC derives from a lineage leading to early Iranian farmers, herders, and hunter gatherers before their ancestors separated, contradicting the hypothesis that the shared ancestry between early Iranians and south Asians reflects a large-scale spread of western Iranian farmers east,” the study says. This contradicts significant migrations during the IVC period.

The study explains the spread of Indo-European languages to likely later migrations. “…a natural route for Indo-European languages to have spread into south Asia is from eastern Europe via central Asia in the first half of the 2nd millennium BCE, a chain of transmission that did occur as has been documented in detail with ancient DNA. The fact that Steppe pastoralist ancestry in south Asia matches that in Bronze Age eastern Europe provides additional evidence for this theory, as it elegantly explains the shared distinctive features of Balto-Slavic and Indo-Iranian languages.”

The mature IVC was spread over northwest India between 2600-1900 BCE.

Dr. Niraj Rai of the Birbal Sahni Institute of Paleosciences, who conducted the genetic research on the Rakhigarhi skeletons, defended the extrapolation of data on the basis of one genome sample.

He told The Times of India: “One sample means a billion people. That is the power of genetics. We have conclusive data and evidence to prove that there was no Aryan invasion. Also, there is conclusive evidence that shows farming was indigenous to India.”  

Rai also said that excavations found evidence that indigenous people migrated from the north to south India between 1800 BC and 1600 BC, likely following the collapse of the Indus Valley Civilisation by factors like drying up of the Saraswati basin. This was nearly 100 years before Arabians and central Asian Steppe population arrived in India.

“Since the first batch of migration to the south took place before the arrival of the Steppe population, the population in north India had a greater affinity to the Steppe people than the ones who migrated to the south,” he said.

The 28-member team of experts who collaborated on the study also said hunter-gatherers in south Asia had an independent origin and were authors of the settled way of life in this part of the world.

Cannot please foreign countries just to do away with their influence – Gotabaya

September 7th, 2019

Courtesy The Island

The administration of former President Mahinda Rajapaksa never yielded up the economically important locations of Sri Lanka to foreign countries, says the presidential hopeful of Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) Gotabaya Rajapaksa.

Addressing the convention of Mahajana Eksath Peramuna held at Awissawella today (07), the former defence secretary said such places of economical importance are now in the hands of foreign influence.

The presidential hopeful stressed that Sri Lanka at present has been subjected to the pressurization from various forces, however, the island nation cannot please these entities just to do away with their influence.

Under the administration that the SLPP expect to establish in the future, these economically important locations will be retrieved, Rajapaksa vowed.

He also made a promise to restore national security and to develop a people-centred economy in the future.

මහනුවර දළදා මාලිගාවේ වාර්ෂික ඇසළ පෙරහැර පිළිබඳ සියළුම සින්හල බෞද්ධ නායකයින් වෙත විවුර්ත සන්දේශයක්

September 7th, 2019

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර. මහනුවර සින්හල බෞද්ධ ජේෂ්ඨ පුරවැසියන්ගේ සන්විධානයේ සභාපති

2019.9.2.

ඊනියා නිදහස ලැබී වසර 71 ක් ගතවී ඇතත් තවමත් යටත්විජිතවාදී මානසිකත්ව ග්‍රහණයෙන්  මුදාගෙන නැති මහනුවර ශ්‍රී දළදා පෙරහැර

සිව්වන සියවසේ (ක්‍රි ව. 313) කීර්ති ශ්‍රී මේඝවර්ණ රජතුමා දවස ශ්‍රී දළදා වහන්සේ මෙරටට වැඩමවූදා සිටම අරම්භවූ ශ්‍රී දළදා ප්‍රදර්ශනය හා දළදා පෙරහැර ඉතිහාසය පුරාම ඉතා  උත්කර්ෂවත් අන්දමින් පවත්වා ඇතිබැව් වන්ශකතාවලින් පැහැදිළිවෙයි. එදා සිටම 1815 දක්වාම  සින්හල බෞද්ධ රාජ්යක් වූ මේ රටේ දළදාවහන්සේගේ භාරකාරයා මෙන්ම ආරක්ශකයාද වුයේ රටේ රජතුමාය. ඒ නිසාම දළදාවහන්සේ වැඩසිටි දළදාමන්දිරය පිහිටියේද රජ මාළිගා  චතුරශ්‍රයේමය.  දිනපතා උන්වහන්සේට සිදුකෙරෙන පුද පූජා වලට අමතරව වසරකට වරක් දළදා වහන්සේ අභයගිරි පරිශ්‍රයට වැඩමවා එහි ප්‍රදර්ශනයකොට ජනතාවට වැඳපුදා ගැනීමට අවස්ථාව සලස්වයි. අනතුරුව නැවතත් දළදාවහන්සේ පෙරහැරින් රජමාලිගා පරිශ්‍රයට වැඩමවා දළදා මන්දිරයේ තැන්පත් කිරීම සිරිත විය.

මේ තුලින් දළදාවහ්න්සේගේ භාරකාරයා වශයෙන් රජතුමා එය ආරක්ශාකොට තබාගෙන ඇති බවත්, දයිනිකව වතාවත් සිදුකොට ඇති බවත්, වාර්ෂිකව ජනතාවට උන්වහන්සේ දැක බලාගැනිමට සහ වැඳපුදා ගැනීමට අවස්ථාව සලසාදී ඇති බවත් ඒ තුලින් රාජ්යත්වය ආරක්ශාකොටගත් බවත් පෙනේ. සින්හල බෞද්ධ රටක් වශයෙන් මේ රටේ ඉතිහාසය පුරාම මෙම  සම්ප්‍රදාය මහනුවර යුගයේ අවසානය දක්වාම පැවති බව වර්තමාන දළදා මන්දිරයද රජ  මාලිගා චතුරශ්‍රයේම පිහිටා තිබීමෙන් මනාව පැහැදිළිවෙයි

1815 දී මේ රට ඉන්ග්‍රීසීන් කුමන්ත්‍රණයෙන් අල්ලාගත් පසු මෙම තත්වය වෙනස් විය. උඩරට ගිවිසුමේ 5 වන වගන්තියෙන් මේ රටේ බෞද්ධ උරුමය ආරක්ශාකරණ බවට ව්‍යාජ පොරොන්දුවක් දුන්නද බ්‍රවුන් රිග් ආණ්ඩුකාරයා මාර්තු 2 උඩරට ගිවිසුමේ තීන්ත වේලීමටත් පෙර එය උල්ලන්ඝනය කළේය. එපමණක් නොව බෞද්ධ භික්ෂූන් සිරගතකිරීමට සහ මරාදැමීමටද ඔහු ක්‍රියාකළ අතර දළදා පෙරහැරද කිසිදිනක නොපැවත්විය.

1828 දි රටපුරා ඇතිවූ නියගයක් නිසා ඉන්ග්‍රීසි ආණ්ඩුවේ ආධාර ඇතිව දළදා පෙරහැරක් පැවත්වූ බව වාර්තා වී ඇත. ඒ සඳහා මහමලුවේ විශාල ශාලා දෙකක් සාදා අලන්කාර ලෙස සරසා ආණ්ඩුකාරයා ඇතුලු රජයේ නිලධාරින් විශාල පිරිසකගේ  සහභාගීත්වයෙන් මුරකාවල් යොදා තිබුණු බවද වාර්තාවේ.  අනතුරුව අණ්ඩුකාරයා පෙරහැරකින් මාලිගාව තුලට කැඳවා ගෙන ගොස් ධාතුකරණ්ඩුව දෙහිගම දියවඩන නිලමේ විසින් දෙන ලදුව ආණ්ඩුකාරයා විසින් ඇතුමත තැන්පත් කොට මහමලුවට පැමිණ අසුන් ගැනීමෙන් පසු පෙරහැර ආරම්භ කරණ ලදී. පෙරහැර අවසන්වීමෙන් පසු දියවඩන නිළමේ ඇතුලු පිරිස ආණ්ඩුකාරයා බැහැදැක පෙරහැර  අවසන්කළ බව වාර්තාකල බවද සන්දහන්වෙයි. රජ මැදුරේදී ආණ්ඩුකාරයා බැහැදැක පෙරහැර සාර්ථකව පවත්වා නිමාකළ බව ඔප්පුකිරීමේ සම්ප්‍රදාය ආම්භවූයේ මේ ආකාරයෙන්ය.

ඉන්ග්‍රීසි ආණ්ඩුව මින් බලාපොරොත්තුවූ කරුණු කීපකි. ඉන්ග්රීසි ආන්ඩුවේ අධිකාරිය මේ රට තුල තහවුරු කරගැනීම, යටත් විජිතයේ රාජපාක්සික භාවය ඉස්ථිරකරගැනීම  සහ යටත්විජිතවාදී අධිකාරී බලයේ යසෝරාවය ප්‍රදර්ශනය කිරිමද ඒ අතර වේ.

1948 දී මේ රටට නිදහස ලැබීයයි  කයිවාරු ගැසුවද අදද දියවඩන නිලමේවරයා බස්නාක නිලමේ වරුන් පිරිවරාගෙන අලිඇතුන් සහිත පෙරහරකින් මහනුවර ජනාධිපති නිල නිවසට ගොස් ගෞරව බහුමානයෙන් යුතුව ජනාධිපතිවරයා, ඔහුගේ ආර්යාව, පලාතේ ආණ්ඩුකාරයා, (මෙම කෝලම් නාඩගමට  කිසිදු සම්බන්ධයක් නැති උතුරුපලාතේ ආණ්ඩුකාරයා ද මහජන වියදමෙන් අනුරාධපුරයේ සිට නුවරට පැමිණ මේ වසරේ ඊට සහභාගී කරගත් බව දක්නට ලැබින) මහනුවර දිසාපතිවරයා ඇතුලු යටත්විජිතවාදී නෂ්ටාවශේෂ නළුවන් පිරිසක් බැහදැක සිදුකරණුයේද මේ දෙයමය.

ඊටත් වඩා මෙම කෝලම් රන්ගනයතුල මා දකින විහිළුව නම් එදා අධිරාජ්යවාදී සුද්දන් තම යටත් වැසියන් දෙස බැලු ආකාරයෙන්ම මේ රටේ සින්හල බෞද්ධ ගිහි ජනයාගේ නායකයා වසයෙන් සැලකෙන ශ්‍රී දළදා මාලිගාවේ දියවඩන නිළමේ වරයා සහ මහනුවර ප්‍රදේශයේ සම්භාවනීය ප්‍රභූන් වන සතරදේවාලවල බස්නායක නිළමේ වරුන් දෙස ජනතා චන්දයෙන් පස්අවුරුදු කාලයකට පත්ව සිටින ජනතා නියෝජිතයෙක් සහ ඔහුගේ ආවතේව කාරයින් පිරිසක් රජමැදුරේ ප්‍රවේශ  පඩිපෙළ මත උජාරුවෙන් සිටගෙන තම නිළබල බලපරාක්‍රමය ප්‍රදර්ශනය කිරීමයි. පඩිපෙළ අරාසිටින දේශපාලනඥ්යින්ට මෙන්ම මිදුලේ පහලින් සිටගෙන ඉහලින් සිටින අධිරාජාය් ප්‍රතිරූපයන්ට යටහත් පහත් භාවයෙන්  ආචාර සමාචාර කරන නිළමේලාටද මේ කෝලම් නාඩගම ගැන කිසිදු අවභෝධයක් ඇති බවක් මටනම් නොපෙනේ. 

මේ වු කලී අපගේ රජවරුන් තම යුතුකම් ජනතාව සහ භිෂූන් වෙනුවෙන් වාර්ෂිකව ඔවුන්වෙත ගොස් පෙන්වීමේ පෙරදිග විසිෂ්ඨ සන්කෘතියක් මුලුමනින්ම කණපිට හැරවීමකි. ඒ නිසා අන්ධානුකරනයෙන් හා ලජ්ජානැතිව  මොවුන් අද මේ අනුගමනය කරන්නේද  යල්පැනගිය එම යටත්විතිත සම්ප්‍රදායම නොවේද? ඊනියා නිදහස ලබා වසර 71 ට පසුව හෝ යටත්විජිත භාවයේ නෂ්ටාවශේෂයන්ට දැන්වත් තිත තබන්නේ නැත්තේ ඇයි? මේ රට නිදහස් නිවහල් රටක් බවවත් මොවුන් තවම නොදන්නා නිසාද?   එසේ නොවන්නේනම්  ඔවුන් තවමත් අධිරාජය්වාදීන්ගේ සුවච කීකරු ඇම්බැට්ටයින් නිසා නොවේද? 1948සිට සිට එකම රාජ්ය නායකයෙකුට හෝ මෙබඳු සිතිවිල්ලක් පවා පහල නොවීම ගැන ඔවුන් ලජ්ජා විය යුතුය රට ගැන හා අපේකම ගැන ඔවුන්ගේ ඇති අවභෝධය හා ඇපකැපවීම මෙයින්ම පැහැදිළිවේ. සින්හල බෞද්ධ අප තුලනම් ඔවුන් පිලිබඳ ඇත්තේ බලවත් කළකිරීමක් සහ  පිළිකුලකි.

ඇත්තවශයෙන්ම මේ අධිරාජ්යවාදි දීන බව ප්‍රදර්ශනය කිරීමේ සම්ප්‍රදායට තිත තැබීමට පලමු

පියවර ගතයුත්තේ නිදහස්යයි කියන මේ රටේ රාජ්ය නායකයින් නොවේද? රට, ජාතිය හෝ රටේ සන්ස්කෘතිය ගැන නොදන්නා ඒ ගැන මෙලෝ අවභෝධයක් නැති බලය හා ධන තන්හාව පමණක් එකම අරමුණ කොට ගෙන සුද්දා විසින් දායදකොටදී ගිය පක්ෂ  දේශපාලනය නැමති සතර කොණින් ඕජස්ගලන කුනුමස්කද කරතබාගෙන සුලු ජන චන්ද නැමති එලු අණ්ඩකෝශය පසු පසම හඹා යන කිසිදු දේසප්‍රේමයක් හෝ ජාතිකාභිමානයක් නැති කලුසුද්දන් රැළකගෙන් එවැනි ස්වාධීනත්වයක් හෝ නිදහස් චින්තනයක් බලාපොරොත්තු විය හැකිද? අනෙක බලලෝභයෙන් හා වස්තු තන්හාවෙන් දෑස් අන්ධවු උත්කෲෂ්ඨ රාජ්ය පාලනය පිලිබඳ කිසිදු වැටහීමක් නැති දේශපාලන සිහින ලෝකයක ජීවත්වෙන  අපේ දේශපාලකයින්ගෙන් මෙවැනි දේසහිතයිෂී  ජාතිමාමක තීරණ බලාපොරුත්තුවීම ඉබ්බන්ගෙන් පිහාටු ලබාගැනීමට වෙහෙසෙන්නක් බඳුයයි මට සිතේ. වැටත් නියරත් යන දෙකම ගොයම කා නම් කාට පවසමුද  මේ අවණඩුව? 

එමනිසා පළමුවෙන්ම තවදුරටත්  ලෝකයේම් විෂිස්ඨ සන්ස්කෘතියකට හිමිකම් කියන මේ නිදහස් රටේ අපි ඉන්ග්‍රීසි ගැත්තන් නොවී ඔවුන්ගේ දීන ගැත්තන් වන  දේසීය පාලකයින්ගේද ඇම්බැට්ටයන් නොවන බව පෙන්විමේ වගකීම සමස්ත ලාන්කේය සින්හල බෞධ ජන්තාවගේම ගිහි නායකයා සහ දළදාවන්සේගේ ගිහි භාරකරුවන  දියවඩන නිලමේ ඇතුලු සතරමහා දෙවාලවල බස්නායක නිලමේ වරුන් පියවර ගතයුතුයයි මම යෝජනා කරමි.

දේශපාලන හා වෙනත් හේතුන් නිසා ඔවුන්ටද එසේ කිරීමට පිටකොන්දක් නැතිනම් ඉතිහාසය පුරාම මේ රටේ හා ජාතියේ  මුරදේවතාවුන්  වහන්සේලා වූද, එසේම රටත්, ජාතියත් එසේම සාශනයත් රැකගෙන රාජ්යපාලකයින්ට අවවාද අනුශාසනා කරමින්  නිසි මන්ග යැවූ මහාවිහාර වන්ශික සන්ඝ පරම්පරාවෙන් පැවත එන අස්ගිරි මල්වතු මහා නාහිමිවරුන් ඇතුලු ප්‍රධාන භික්ෂූන්   වහන්සේලා හෝ මේ අධිරාජ්යවාදී ගැතිකමේ නස්ඨාවශේෂ සම්ප්‍රදායන්ට වහාම තිත තැබීමටත්,  ඒ සන්දහා සින්හල බෞද්ධ රාජ්යක සම්ප්‍රදායන්ට ගැලපෙන ක්‍රම වේදයක් නැවතත් ඇති කිරීමටත් සුදුසු කාලය දැන් එළම්බ ඇතැයි මම සිතමි. එමනිසා දැන්වත් ඒ අනුව කටයුතු කරනමෙන් මේ පරගැති අනුකාරක රාජ්ය පාලකයින්ට නොපමාව උපදෙස් දෙන මෙන් උන්වහන්සේලාගෙන් මම ගෞරවයෙන්  ඉල්ලා සිටිමි

උන්වහන්සේලාද මේ සදහා එවැනි පියවරක් ගැනීමට මැලිවන්නේනම් මේ රටට හා සින්හල බෞද්ධ සන්ස්කෘතියට ආදරේ ඇති සින්හල බෞද්ධ උරුමය  පිලිබඳ උගතුන් හා බුද්ධිමතුන් එක්ව හෝ මේ යටත් විජිත නශ්ඨාවශේසයන් දැන්වත් ඉවත්කොට නිදහස් රටක් හා ජාතියක් වශයෙන් රැකගතයුතු අතරම ශ්‍රී දළදා වහන්සේගේ මෙන්ම සින්හල ජාතියේ හා සම්බුද්ධ ශාසනයේ  ගෞරවය නැවතත් ප්‍රතිශ්ඨාපනය වන පරිදි සුදුසු වැඩ පිලිවෙලක් යෝජනා කළයුතුයැයි මම යෝජනා කරමි.

මේ පිලිබන්ද තීරණයක් ගැනිමේ ශක්තියක් හෝ බලයක් මට ඇත්නම් මා යෝජනා  කරණුයේ රටේ රාජ්ය නායකයා සහ දියවඩන නිලමේ වරයා ඇතුළු බස්නායක නිළමේ වරුන් විසින් විසින් පෙරහැර පවත්වා අවසානයේදී සින්හල ජාතියේ වර්තමාන සම්ප්‍රදායික නායකයින් හා සාශනභාර මුර දේවතාවුන් වහන්සේලා වන අස්ගිරි මල්වතු මහා නායක හිමිවරුන් ඇතුලු ත්‍රයිනිකායික මහානායක හිමිවරුන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් මහනුවර මඟුල් ම්ණ්ඩුවේදී පැවෙත්වෙන ත්‍රයි පාර්ශික කාරක සන්ඝ සභාවකට පෙරහර සාර්ථකව අවසන්කළ බව සැළකර සිටීමයි. එසේම ඊලග වසරේදී පෙරහැර පැවත්වීම පිල්බද  උන්වහන්සේලාගේ අනුශාසනා ලබාගැනීමද සිදුකළයුතු බවය.

රජදවස රජතුමාද ඇතෙකුපිට නැගී පෙරහැරේ ගමන්කළ බව සන්දහන් වේ. අද අපට රජෙක් නැත. ඒ වෙනුවට වර්තමානයේ සිටින්නේ ජනාධිපති වරයෙකි. නමුත් ඔහු අද රටේ ජනතාව විසින් පත්කරගත් රටේ හා ජාතියේ  නායකයාය. ඔටුණු නොපලන් රජතුමාය. ඒ නිසා පුරාණ රජතුමාගේ කාර්යභාරය ඉටුකිරීමට ඔහුටද සෑම අයිතියක්ම තිබේ. මෙහිදී ජනාධිපති වරයාද ඊට සුදුසු මුල් ඇන්දුමකින් ((නිළ රජ ඇඳුමකින්) සැරසී දියවඩන නිළමේ සහ සතර මහා දේවාල බස්නායකවරුන් සහිත  පෙරහැරකින් පැමිණ මහාසන්ඝ රත්නයට මෙම සැළකර සිටීම කළ මැනවයිද මම යෝජනා කරමි.

එසේ කිරීමෙන් දළදා වහන්සේට කිසිදු සම්බන්ධයක් නැති යටත්විජිත නෂ්ඨාවශේෂයක් වූ ආණ්ඩුකාර නිළ නිවසට ගොස් යටත්විජිත ප්‍රතිරූපකයන්ගේ හා සම්ප්‍රදායන්ගේ අමිහිරි මතකයන් යළි යළිත් සිහිගන්වන ජනාධිපතිවරයා සහ දිසාපතිවරයා අතුලු නිලධාරීන් බැහැදැකීමේ නිවට සම්ප්‍රදාය අවසන්කොට නිදහස් නිවහල් සින්හල බෞද්ධ රාජ්යකට උචිත නව ආගමික, සාමාජික හා සoස්කෘතික සම්ප්‍රදායක ආරම්භයක් පිලිබද අයිතිහාසික   සටහනක්ද සනිටුහන් වනූ ඇතැයි මම විස්වාශ කරමි. එසේම මේ රටේ තවමත් සින්හල බෞද්ධ රාජ්යක ලක්ෂණ නොනැසී පවතින බව මුලු ලොවටම පෙනීයනුද ඇත. එසේ නොකොට මහජන චන්දයෙන් තෝරාපත්කරගත් ජනාධිපති වරයා සිය පවුල සමඟ රැජිනහෝටලයේ සිව්මැදුරු කවුලුවක වාඩිවි පෙරහැර නැරබීමෙන් හා යටත් විජිත සමයේ දී සිදුකළ ක්‍රියාදමයක් අන්ධානුකරණයෙන් හා නිර්ළජ්ජිතව ප්‍රත්නිර්මාණය කිරීමෙන් ඔහුට සින්හල බෞද්ධ රාජ්යත්වයේ  ආගමික හා සාමාජික යුතුකම් ඉටුකළ නොහැකි බව දැන්වත් තේරුම් ගත යුතුයයි මම සිතමි.

මෙම ක්‍රියාදාමය මතුවටද අවිච්චින්නව නිසිපරිදි  ක්‍රියාත්මක කිරීම සන්දහා පහත සන්දහන් කරුණුද  ඉදිරියේදී සකස්කෙරෙන ආණ්ඩුක්‍රම විවස්ථාවට අතුලත් කළයුතුයයි මම යෝජනා කරමි.

දැනට පවතින ආණ්ඩුක්‍රම විවස්ථාවේ 9 වන වගන්තිය පහත පරිදි සන්ශෝධනය කිරීම

1 බුද්ධාගම මේ රටේ රාජ්ය ආගම වශයෙන් නැවතත් නීතිගත කිරීම සහ

විවස්ථාවේ 2.14 වන වගන්තියේ (ඊ) පරිච්චින්න කිරීම l

මෙසේ කළයුත්තේ දැනට මේ රටේ පවතින බහු ආගමික සන්කල්පය නැතිකිරීම සන්දහාය.

තවද,

1බුද්ධසාශන අමාත්යාන්ශය සහ පුරාවිද්යා දෙපාර්තමේතුව රාජ්ය නායකයා යටතට විවස්ථාවෙන්ම පත්කළ යුතුය

කෙසේවුවද දළදාවහන්සේගේ භාරකාරත්වය දැනට පවතින පරිදි මහානයාක හිමිවරුන් සහ දියවඩන නිළමේ සතුවම තවදුරටත් තිබිය යුතුය.

තවද දළදාවහන්සේගේ ආරක්ෂාව මෙන්ම වාර්ෂිකව පූර්ණ රාජය අනුග්‍රහය ඇතිව දළදා පෙරහැර පැවෙත්වීමේ වගකීම  මෙන්ම ඉන් අන්තුරුව ඉහත සන්දහන්කළ පරිදි මහා නායක හිමිවරුන් වහන්සේලා ප්‍රමුඛ උත්තරීතර සන්ඝ සභාවට පෙරහැර සාර්තකව පැවැත්වූ බව වාර්තාකිරීම රාජ්ය නායාක්යා විසින්ම කළ යුතුය.

මෙම නියමයන් සියල්ල ශ්‍රීලන්කා ආණ්දුක්‍රම විවස්ථාවේ ඇතුළත්   කළ යුතුයයි ද මම යෝජනා කරමි.

1853 දී ඉන්ග්‍රීසි ආණ්ඩුව විසින් දළදා වහන්සේගේ භාරකාරත්වය අස්ගිරි හා මල්වතු මහා නායක  හිම්වරුන්ට සහ දියවඩන නිලමේට භාරදීමෙන් සිදුකොට ඇත්තේ අමිල සේවයකි. මන්ද එසේ නොකොට තිබී යම් ලෙසකින් ඊනියා නිදහසින් පසු රට භාරගත් අපේ දේසපාලකයින් අතට එයත් ලැබුණේනම් මේ උතුම් රටට  1948 සිට ඔවුන් විසින්  සිදුකොට ඇති විනාශය දෙස බලනවිට මේ වනවිටත් දළදා වහන්සේද ලෝකබැන්කුවට හෝ වෙනත් රටකට විකුනාගෙන කා අවසන්වීමට සෑම ඉඩක්ම තිබුණ නිසාය.

Easter attacks: Pujith, Hemasiri to face murder charges DSG: 300 warnings ignored since 2016

September 6th, 2019

By A. J Abeynayake Courtesy The Island

Deputy Solicitor General Dileepa Peiris yesterday told Colombo Chief Magistrate Vikum A. Kaluwarachchi that the prosecution was suspicious whether then IGP Pujith Jayasundera and Defence Secretary Hemasiri Fernando had conspired with Easter Sunday suicide bomber Zahran Hashim.

DSG Peiris told court that since 2016 to April 21, 2019, there had been 347 warnings regarding Zahran Hashim and Muslim extremists planning attacks. According to DSG Peiris, out of those warnings, 131 specific reports had been brought to the attention of Jayasundera and 94 to Fernando.

Alleging that they had been holidaying in April, DSG Peiris said that if they had acted on intelligence received on April 20 and 21 the attacks could have been averted.

Nearly 274 victims perished in six separate attacks carried out by seven persons. According to DSG Peiris, 477 others received injuries.

Faulting Jayasundera and Fernando for not taking immediate remedial measures, the DSG pointed out that they couldn’t shirk their responsibility by simply directing those warnings to junior personnel.

The top AG Department official accused them of negligence.

The court was told that they hadn’t even taken cognizance of the intelligence gathered by operatives under extremely difficult conditions. The DSG revealed how Hemasiri Fernando had responded two to three hours later to warning received from State

Intelligence Services (SIS) Chief DIG Nilantha Jayawardena the day before the suicide attacks.

Asserting that their actions had proved a case of negligence on their part, the AG had directed that they be investigated for murder, the DSG said.

DSG Peiris pointed out that while they were being questioned both of them had got sick simultaneously like twins and been hospitalized.

President’s Counsel Anuja Premaratne, Counsel for Jayasundera told the court that his client had not received such a number of reports, and denied all allegations levelled by DSG Peiris.

DSG Peiris told the Court that once the investigations were over Jayasundera and Fernando would be charged for murder and conspiracy to murder.

AG Dept. to probe if IGP & ex-Defence Secretary were on Zahran’s payroll

September 6th, 2019

Courtesy Ada Derana

The Attorney General today (06) told the Colombo High Court that the State Intelligence Service had submitted 347 reports on Zahran Hashim and National Thowheed Jama’ath (NTJ) to IGP Pujith Jayasundara and former Defence Secretary Hemasiri from 2016 to April 21st, 2019.

Deputy Solicitor General Dileepa Peiris, representing the Attorney General, stated this when the revision petition filed by the Attorney General requesting the court to suspend the order that granted bail to the police chief and former Defence Secretary was taken up before the Colombo High Court Judge Vikum Kaluarachchi yesterday (06).

The Deputy Solicitor General told the court that 131 of the reports on Zahran Hashim and the NTJ were directed to the IGP while 97 of them were submitted to the former Defence Secretary.

It appears that despite receiving this many intelligence reports on the ringleader of Easter Sunday terror attacks and his group, Jayasundara and Fernando have not bothered to read them, the Deputy Solicitor General said.

The SIS first received intelligence information on the Easter Sunday terror attacks on the 4th of April, the Deputy Solicitor General said, adding that SIS chief Nilantha Jayewardene had immediately directed them to the attention of the IGP and former Defence Secretary.

During the Intelligence Review Meeting held on the 9th of April, the duo had not discussed the matter and the steps that should have been taken to prevent the carnage, although they had received forewarnings on the possible terror attacks, the Deputy Solicitor General alleged.

The IGP did not take measures to inform the public on the possible attacks, the Deputy Solicitor General said further, pointing out that casualties could have been prevented had the IGP acted on the information received.

He said it is surprising that the IGP approved the leave application for the DIG of Colombo division, DIG of Special Task Force (SFT), DIG of Negombo division even after receiving such sensitive information.

Deputy Solicitor General alleged that IGP and former Defence Secretary were a part of the Zahran Hashim’s conspiracy to cause massive carnage on Easter Sunday while stressing on conducting an investigation to find out if the duo were on Zahran Hashim’s payroll.

Presenting submission further, the Deputy Solicitor General criticized Colombo Chief Magistrate Lanka Jayaratne’s decision to grant bail to Jayasundara and Fernando and pointed out that she has completely disregarded the detailed B report submitted to the court by the police on the evidence that led to the arrest of the duo and the charges laid against them.

He said Jayasundara and Fernando were granted bail based on the oral submissions presented by the defendants while stressing that the chief magistrate does not have the jurisdiction to release a suspect who is charged with murder under Article 296 of the Penal Code.

Hence, the Deputy Solicitor General sought the court to void the chief magistrate’s order that granted bail to the two defendants.

Speaking on behalf of Hemasiri Fernando, President’s Counsel Anuja Premaratne alleged that the SIS chief Nilantha Jayewardene had not spoken up about the intelligence information received regarding the attacks during the Intelligence Review Meeting.

PC Premaratne further claimed the SIS chief had not provided his client intelligence information on the attacks other than the forewarning received from India on April 4th.

He also dismissed the Deputy Solicitor General’s claims that 97 intelligence reports were directed to his client.

PC Premaratne pointed out that his client is merely a secretary to the ministry vested with powers just like any other ministerial secretary. He said the defence secretary is not vested with any special authority to work independently.

The Colombo High Court subsequently moved further hearing of the revision application to September 19th and 20th.

HAVING A LONG TONGUE

September 6th, 2019

RANJITH SOYSA

US Ambassador spoke  with her tongue in her cheek at an interview recently on the subject of her earlier statement expressing her concerns about the appointment of Lt Gen Shavendra de Silva .She said; “My obligation is to share the policies and decisions of the U.S. That is what we have done in this statement. We have expressed our concern for Sri Lanka’s reputation, the government’s commitment to its people regarding justice and accountability. We are not asking the government to appoint this person or that person. We are only articulating our position on this matter. There is a fundamental difference in telling a country what to do and expressing our position on a country’s actions.
You are right that people may misinterpret it in a way that we are telling the Sri Lankan government what to do. We are not telling Sri Lanka what to do. People here and the government can decide what they are going to do about it. I certainly hope that they take our concerns and those of other nations into consideration.  When she was questioned on the fact that he was facing “allegations” she added “Yes, I think that is one of the challenges right now. One of the commitments made by the government is to truth, reconciliation and accountability. So, there needs to be a process to address them fully. There are credible allegations in the case of Gen. Silva. There will be a good outcome.
They can go before court. Then, court can make a decision accordingly.
But, that has not happened. At this moment, we have all the allegations.
Whether they are serious, credible or not are different issues. But, there is a lot of documentation in this case. That has been put together by the UN and other organizations. During the 30-year war, terrible things happened – perpetrated by both sides to the conflict. There is a need to get to the bottom of them.”
Her responses remind one of the now forgotten story of the Cherokees, a native Indian tribe and their negotiations with the states governments in the USA under infamous Andrew Jackson.
“The state governments did little to discourage them, ignoring federal treaties and even abetting the taking of Indian land through bribery, fraud and coercion. When the tribes turned to Washington for redress, federal officials proved ineffectual or hostile, depending on the administration. One by one the other major Southern tribes—the Chickasaws, the Choctaws, the Creeks and the Seminoles—signed treaties that required them to uproot to the far side of the Mississippi River.
But the Cherokees held out.
They finally succumbed in 1838, when they were marched 800 miles into an extremely bitter winter. The survivors of the journey to what is now Oklahoma would call it the Trail of Tears. The exodus was a communal tragedy, as it had been for the other tribes” (Smithsonian Magazine)” While Andrew Jackson was negotiating with a forked tongue he unleashed a barbaric attack on the native Indians . The Indian Removal Act displaced thousands of Native Indian. Andrew Jackson became the father of Native American genocide.It was during such appalling, one sided negotiations that the native Indians coined the term speaking with a forked tongue.

This piece of history prompts us to look the Ambassador in the face who was expressing her concerns about Lt Gen Shavendra De Silva’s record while mentioning that ” they could go to court”!. She was speaking indeed with a forked tongue. She was hypocritical to express their conclusions while requesting the issues be settled in a court of law.
Why should Sri Lanka proceed to the courts if the government the has solid evidence that the war was conducted with the intention of minimizing the numbers killed ? What actually happened was nearly 300,000 Tamils were saved from the LTTE ‘s grip and many thousands of Tamil fighters were rehabilitated.

Or, the Ambassador’s remarks have to be taken with a pinch of salt as she was referring to the papers put together by the UN which has been the butt end of bitter criticism of the USA .

RANJITH SOYSA

මීළඟ ජනාධිපති

September 6th, 2019

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර

මීලඟජනාධිපතිවරණයට/මහාමැතිවරණයටතරඟකිරීමටඅපේක්ශාකරනසියලුමසිංහලදේශපාලනපක්ශසහඅපේක්ශකයින්වෙතඉදිරිපත්කෙරෙනකොන්දේසි 50 ක් සහිත විවුර්ත සන්දේශයක්

මේ වු කලී මින් පසු පැවැත්වෙන ඕනෑම මැතිවරණයක් සඳහා මේ රටේ භූමිපුත්‍රයින් වන සින්හලයින් විසින් සියලුම දේශපාලනඥ්යින්වෙත ඉදිරිපත් කරණු ලබණ මැතිවරණ ප්‍රකාශණයක  යෝජිත අනුරුවකි.

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර

අග්‍රාමාත්ය සිරිමවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනියගේ හිටපු ඉස්තිර ලේකම් සහ මහනුවර සින්හල බෞද්ධ ජේත්ෂ්ඨ පුරවැසියන්ගේ සන්විධානයේ සභාපති

2019.8.27.

 හැඳින්වීම

අද මේ රටේ මධ්යම රජයේ ජනාධිපතිවරයෙක්, අගමැතිවරයෙක්, පාර්ලිමේතුවේ අමාත්යවරුන් 112 ක් පමණ සහ මහජන මන්ත්‍රීවරුන් 225 ක්ද, වර්ග සැතපුම් 25,000 වන මෙ පුන්චි රටේ   පලාත් සභා 9 ක ආණ්ඩු කාරයින්  9 ක් (ලන්කාව මෙන් 6 ගුණයකටත් වඩා විශාල, වර්ග සැතපුම් 163,696 කැලිෆොර්නියාවේ ඉන්නෙත් එක්  ආණ්ඩුකාරයෙක් පමණී),  මහ ඇමතිවරුන් 9ක් සහ ඊට අමතරව තවත් ඇමතිවරුන් 36 සමඟ ඇමැතිවරුන් 157 ක් පමණද, පලාත්සභා මන්ත්රිවරුන් 700  ක් පමණද, ප්රාදේශීය  සභා 336 ක මන්ත්රීවරුන් 8825 ක්ද  සිටී. එසේම සෑම මිනිසුන් 2150 දෙනෙකුටම 1 ක් දේශපාලකයකුද, සෑම මිනිසුන් 16 කටම එක් රාජ්ය නිලධාරියකුද සිටී. 

මේ අනුව මුලු ලෝකයේම ඔනෑම රටක ජනගහනය අනුව වැඩිම දේශපාලනඥයින් සහ රාජ්ය නිලධාරින් සිටින රට   වශයෙන් වාර්තාවක් තබා තිබෙන්නේ මේ ශ්‍රී ලන්කාව වුව ද අද මේ රටේ කිසිදු ආණ්ඩුවක් හෝ පාලනයක් නැති බවනම් ඉන්දුරාම කිව යුතුය.  උපන් ඇඳුමෙන් මිදුලේ දුව පැන ඇවිදින කුඩා ළදරුවෙකුට වුවද එය තේරෙණු නොඅනුමානය. මේ අතර තවත් විශේෂයක් නම් රටක අගමැතිවරයාගේම මෙහයවීමෙන් සැළසුම්කොට ජාතියේ මහ බැන්කුව දෙවරක්  මන්කොල්ල කා සොරුන් සඟවා කිසිදු දන්ඩුවමක්ද නැතිව තවමත් ඔහුද අගමැතිකමේ සුවසේ  රැඳී සිටින ලෝකයේ එකම රටද මේ ශ්‍රී ලන්කාව පමණි.

මේ අනුව අද මේ රටේ පවතින්නේ මුලු ලෝකයේම දූෂිත හා වන්චනික දේශපාලන හොරමුලක් සහ ඔවුන්ගේ සහචරයින් විසින් කිසිදු දඬුවමකට යටත් නොවී ජාතියක් මහදවල් මන්කොල්ල කමින් රටත් ජාතියත් විනාශයකරා ඇදගෙන යන ජනතා පීඩිත පූර්ණ අරාජික යුගයක් බව නම් ඉඳුරාම නොකියාම බැරිය. තවද අද මේ රටේ අධිකරණය මෙන්ම රාජ්ය සේවයද පාලකයින්ගේ අතකොලු බවට පත්ව, ජනතා හිතවාදී නොවී ජනතාව පෙලන පීඩිත යාන්ත්රණයන් බවට පත්ව් හමාරය.

මේ අනුව මේ රටේ දේශපාලකයින් මෙන්ම රාජ්ය සේවකයින්ද අන්ත දූශිත බවින්, අකාර්යක්ශම බවින් හා නිවට නියාලු බවින් පිරුණු තම අයබදුවලින් ඔවුන් නඩත්තුකරන ජනතාවට කිසිදු සේවයක් නොකරන ජනතතාව පීඩාවෙන් පීඩාවට පත්කොට ඇති පරපෝෂිත හොර නඩයකි. රාජ්ය ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කිරීමේ යාන්ත්රණය මෙන්ම මහ දෙවොලද වියයුතු රාජ්ය සේවයද ඉහල සිට පහලටම  අද බලයේ සිටින  රජයේ ගෘහසේවයක තත්වයට ඇද වැටී ඇත.

මේ තරම් පිරිහුණු හා දූෂිත තත්වයකට රට හා ජාතිය වැටී තිබියදීත් රජය මෙන්ම රාජ්ය කරවන්නන්ද  සුර සැප විඳිමින් ජනතාව දිනෙන් දිනම තව තවත් පීඩාවට පත්කරමින් ඒ සියලු ජනතා  පීඩාවන් නොදුටුවන්, නොඇසුනන් හා අන්ධයින්, ගොළුවන් හා බිහිරන් මෙන් ජනතාවට සුරන්ගනා කථා කියමින් රෝමය ගිනිදනිද්දී වීනා වාදණය කළ නීරෝ මෙන් තරු හතේ සුපිරි හෝටල් වල රෑ දවල් විනෝද වෙමින් බයිලා කියමින්, මහජන් මුදලින් ලෝකය පුරා විනෝද චාරිකා කරමින් රට හා ජාතිය පිට රටවලට විකුණමින්, රටත් ජාතියත්  තම තමන්ගේ දේශපාලන වාසිය සඳහා පාවා දෙමින්   විනෝද වෙමින් සිටිති.

අද අපේ රටතුළ සිදුවන හා පවතින තත්වය දෙස බලන විට මගේ සිහියට එන්නේ 19 වන සිය වසේ අග භාගයේදී ප්‍රන්ශ විප්ලවයට පෙර ප්‍රන්ශ අදිරාජ්ය තුළ පැවති ශෝචනීය තත්වයයි.

මෙම අභාග්යසම්පන්න තත්වය, 2015 දී මේ රජය පත්වූදා සිටම පැවතුනද ඇත්තවශයෙන්ම එහි ආරම්භය ඇතිවූයේ, 1987 ජේ.ආර් රජය පිහිටවූදා සිටමය. එසේම ඊනියා විවුර්ත ආර්ථිකය ක්‍රියාත්මක වූ දා සිටය. එමනිසා රට කිසිදාක නැවත ගොඩගැනීමට නොහැකි තත්වයකට ඇදවැටීමට පෙර එය ගොඩැගැනීමේ වැඩපිලිවෙලක් ගැන ගැඹුරින් සිතීමට සෑම දේශප්‍රේමියෙකුටම කාලය දැන් පැමිණ ඇත.

සෑම දේසපාලන පක්ශයක්ම ජාතිය ගොඩ නැගීමේ හරවත් දැක්මක් හෝ සැලැසුමක් නොමැතිව බලයේ රැඳි සිටීම සඳහා චන්ද දඩයමේ පමණක් යෙදී සිටින නිසා දිනපතාම  මෙම තත්වය උග්‍රවෙමින් පවතී. එමනිසා රට යලි ගොඩගත නොහැකි තත්වයට වැටීමට පෙර මෙම භයානක ජාතික  ගැටලුව  විසඳා ගැනීමට පියවර ගැනීමේ අවස්යතාව අද පැනනැගී ඇත.

මෙම අභාග්ය සම්පන්න තත්වයෙන් රට මුදවාගෙන එය නැවතත් ඉන්දීය සාගරයේ මුතුඇටය බවට පත්කිරීම සඳහා ජාතියේ අභිලාශයන් තේරුම්ගෙන ඒ අනුව කටයුතු කළහැකි දේශප්රේමී ප්රබල නායකත්වයක් යටතේ රජයක් පිහිටුවා ගතයුතුය. මෙම අරමුණ මුල්කරගෙන මීලඟ ජනාධිපතිවරණයට/මහාමැතිවරණයට තරඟ කිරීමට අපේක්ශාකරන සියලුම දේශපාලන පක්ශ සහ අපේක්ශකයින්ගේ දැඩි අවධානය සඳහා 1956 ජාතික පුනරුදයේ අත්දැකීම් පදනම් කරගෙන  සකස්කරණලද පහත සඳන් යෝජනාවලිය අපි ඉදිරිපත් කරමු

මේ රටේ දේශපාලන ඉතිහාසයේ අයිතිහාසික හැරවුම් ඉලක්කයක් වශයෙන් සැලකිය හැකි මෙම අරමුණ ඉටුකර ගැනීමේ උපාය මාර්ගයක් වශයෙන්, වහාම ක්රියාත්මක කළයුතු පියවර 50 ක් මෙහි පහතින් දක්වමු. (වැඩි විස්තර සඳහා කරුණාකර මෙම ලිපියේ අගට අමුනා ඇති උපලේඛණ  1 සහ 11ද බලන්න).

පහත දැක්වෙන යෝජනාවලිය පදනම් වී ඇත්තේ 1948 දී ඊනියා නිදහස උදාවූ දා සිටම වසර 71 ක් තිස්සේ සියලු දේශපාලන පක්ෂ විසින් නොසලකා හරිනලද මේ රටේ භූමිපුත්‍රයන් වන   ස්වදේශික සිංහල බහුතරයේ අභිලාෂයන් මතය. එය මෙතෙක් ඉදිරිපත් කරන ලද දේශපාලන පක්ෂවල සාම්ප්රදායික ප්රතිපත්ති ප්රකාශනයන්ගෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් ආකාරයක යෝජනාවළියකි. මෙතෙක් ඉදිරිපත්වූ දේශපාලකයින්ගේ සියළුම මැතිවරණ ප්‍රකාශන පදනම්වූයේ දේශපාලන බලය ලබාගැනීම සඳහා මිනිසුන්ගේ ඡන්ද උදුරා ගැනීම සහ තමන්ගේ දුෂ්ට හා ආත්මාර්ථකාමී අරමුණු ඉටු කර ගැනීම සඳහා පමණි. මෙය ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් වූ ජනතා අපේක්ශාවන් මත පදනම්කරගෙන සකස්වූ, මැතිවරණ ප්‍රකාශනයක් වන අතර එය  රටපුරා පුළුල් හරස්කඩක් සමඟ සාකච්ඡා කිරීමෙන් අනතුරුව සකස් කර ඇත.

මෙම යෝජනාවලිය, මගින් 1948 සිට මේ දක්වා දේශපාලකයින් විසින් ඔවුන්ගේ අරමුණු ඉටුකරගැනීමට තම  ප්‍රතිපත්ති ජනතාවගේ හිස මත පැටවීම වෙනුවට රටේ මැතිවරණ ඉතිහාසයේ ප්‍රතම වතාවට දේශපාලකයින්ට සහ දේශපාලන පක්ෂවලට තම ඡන්දය අවශ්ය නම්, තමන්ගේ ඉල්ලීම් පිළිගැනීමට හා ඒවා ක්රියාත්මක කරන බවට ප්රසිද්ධියේ එකඟ වන ලෙසට ජනතාව බලකර සිටිති. මෙතෙක් ඉදිරිපත්කොට ඇති දේශපාලකයින්ගේ මැතිවරණ ප්‍රත්පත්ති ප්‍රකාශන සහ මෙම මැතිවරන ප්‍රකාශනය අතර ඇති මූලික වෙනස එයයි. මෙම නව ප්රවේශය මේ රටේ ප්‍රජාතන්තවා (මහා සම්මත වාදයට) අවශ්ය ස්ථිර හා ශක්තිමත් අඩිතාලමක් දැමීම සහ සියළුම  අනාගත මැතිවරණ සඳහා පූර්වාදර්ශයක් සපයනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.

මීළඟජනාධිපති / මහමැතිවරණයසඳහාමහජනමැතිවරණප්රකාශනයේ අඩිතාලම

අරමුණු

(මෙම අරමුණු සකස් කර ඇත්තේ ජාතිය ගොඩනැගීමේදී මේ රටේ හා ජාතියේ ආරක්ෂාව, ශපාලනය, ආර්ථිකය හා සමාජ සංස්කෘතික වැනි සියලු ක්ෂේත්‍ර ආවරණය වන පරිදි ය)

1 දේශපාලන දූශිතයින්, ඔවුන්ගේ පවුල් සහ ඔවුන්ගේ සහචරයන් සඳහා නිර්මාණයකොට ඇති පවතින දූෂිත, විනාශකාරී, දේශද්‍රෝහී රජය පන්නා දමා ඒ වෙනුවට, ජනතාව විසින් ඉදිරිපත් කරණු ලබන ඔවුන්ගේ අභිලාශයන් ඉටුකරණ එසේම ජනතාවගේ හිත සුව පිනිස ක්‍රියා කරණ  ජනතා හිතවාදී  සැබෑ යහපාලන” රජයක් ආදේශ කිරීම.

මෙහිදී අප අපේක්ශා කරනුයේ මාටින් ජැක් විසින් චීනය ලෝකය පාලනය කරන විට” (2009)  නමැති චිර ප්‍රසිද්ධ කෘතියෙහි යෝජනා කළ පරිදි, අපගේ ස්වදේශික ශිෂ්ඨාචරය පාදකකොටගත් පාලන ක්‍රමයක්‍මත පදනම්වු රටට, එහි ජනතාවට සහ ඔවුන්ගේ සංස්කෘතියට ආදරය කරන, රටේ හා ජාතියේ ආරක්ශාව තහවුරු කරන නීතිගරුක හා සාධාරන සමාජයක් තුලින් රටේ සාමය, සව්භාග්ය හා ස්ථාවරත්වය ගොඩනැගිය හැකි ගෞරවනීය රාජ්‍ය නායකයකු විසින් මෙහෙයවනු ලබන ශක්තිමත් දේශප්‍රේමී  සිංහල බෞද්ධ  රාජ්යක් සහ සැබෑ රාජ්ය සේවක්යින්ගෙන්”  සමන්විත ශිෂ්ටාචාර රාජ්යයක්” (Civilization State) පිහිටුවීමය.

2 1948 සිටම මේ රටතුල ක්‍රියාත්මකවූ දෙමළ හා මුස්ලිම් සුළුජන දේශපාලන ත්‍රස්ථවාදයෙන් රට බේරාගෙන මේ රටේ භූමිපුත්‍රයින් වන 75% වූ සින්හලයින්ගේ අතට රටේ පාලනබලය අත්පත්කරගැනීම සහ ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් තහවුරු කර ගැනීම

1948 සිට මේ රට විනාශ කර ඇති මේ රටේ සුළුතරයේ දේශපාලන කුරිරුකම් අවසන් කිරීම සහ සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යයක රාමුව තුළ මේ රටේ ඔවුන්ටද හිමි ස්ථානය ලබාදීම

3 රටේ නම සිංහලේ ලෙසත්, සිංහල භාෂාව රාජ්‍ය භාෂාව ලෙසත්, බුද්ධාගම රාජ්‍ය ආගම ලෙසත්, 1815 දී පැවති ජාතික ධජය, මව්බිමේ භූමිපුත්‍රයින්ට හිමිව තිබුණු මුල් අයිතිය යථා තත්වයට පත් කිරීම සහ 1815  මාර්තු 2 වන දින  උඩරට ගිවිසුමෙන් ඉන්ග්‍රීසීන්ට භාරදෙන විට පැවැති මව්බිමේ ස්වෛරීභාවය, භෞමික අඛණ්ඩතාව, ස්වාධීනත්වය, නිදහස්  රටක් සහ ජාතියක් ලෙස පැවැති සංස්කෘතික උරුමය, අයිතිය  හා අභිමානය යථාතත්වයට පත්කිරීම.

 (මේවා 1948 දී කළ යුතුව තිබූ නමුත් මේ වනතුරුම ඉටු කිරීමට වසර 71 ක් පුරා පැවැති සෑම රජයක්ම අපොහොසත්වී ඇත.)

4 මේ රටේ දේශපාලනයේ පවතින සුලු ජන ත්‍රස්ථවාදය පිටුදැක රාජ්ය ඒකාබද්ධතාව තහවුරු කිරීම සඳහා ෆෙඩරල්, ටී.එන්.ඒ, ටෙලෝ, එස්. එල්. එම්.එස්, ටී.සී සහ ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් වැනි ජනවාර්ගික හෝ මුස්ලිම් ආදී ආගමික වශයෙන් නම් කර ඇති සියලුම දේශපාලන පක්ෂ තහනම් කිරීම සහ පහතින් දැක්වෙන  ඇමුණුම 1 සඳහන් වන  ශ්රී ලංකා රාජ්යයේ සාකච්ඡා කළ නොහැකි කොන්දේසිවලට පටහැනි වෙනත් ඕනෑම පක්ෂයක්ද තහනම් කිරීම. මේ රටේ දෙමළ හා මුස්ලිම් සුලුජන කොටස් 71 වසරක් පුරා සිදුකළ වර්ගවාදි හා බෙදුම්වාදී කුළල් කාගැනීමේ දාදු කෙළියෙන් දැන්වත් මිදී රටේ නියම උරුමකරුවන් වන සින්හලයින් සමඟ සහයෝගයෙන් වැඩ කළහැකි වාතාවරණයක් මේ තුලින් උදාවණු නොඅනුමානය.

5 නව ව්යවස්ථාවක්

ජාතියේ ඉතිහාසය, රාස්ඨ්‍ර පාලනය, සම්ප්‍රදායන්, නීති පද්ධති, සංස්කෘතික උරුමය සහ වසර 2500 ක් පැරණි ශිෂ්ඨාචාරය පදනම් වී ඇති මූලයන් පදනම් කරගෙන නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීම.

6 සම්ප්රදායකක්රමයෙන්බැහැරවූනවආරයකමැතිවරණප්රතිපත්තිප්රකාෂනයක්

රට හැදීමක් ගැන නොසිතා ඡන්දය ලබා ගැනීම සඳහා පමණක් දේශපාලකයින් සිය මැතිවරණ ප්රතිපත්ති ප්රකාශන ඉදිරිපත් කිරීමේ මෙතෙක් පැවති සම්ප්‍රදාය වෙනුවට 1956 දී මෙන් ජනතාව විසින් සකස් කරන ලද මැතිවරණ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයක් ක්‍රියාවට නැංවීම මගින් දූෂිත දේශපාලකයින් අතට සෑම දෙයක්ම භාරදී බලා සිටීමේ සම්ප්‍රදායික පුරුද්දද අවසන් කිරීම.

7 කැපුවත්, මැරුවත්අපියූ.එන්.පී / ශ්රී. ලන්කා / ජේ.වී.පීවැනිඅන්ධපක්ෂදේශපාලනයතුරන්කොටසින්හලජාතියසින්හධජයයටතේයළිත්එකමුතුකිරීම

සිංහල ජනතාව බෙදී සුළු ජනකොටස් රජවරුන් තනන්නන් බවට පත්කොට තිබීම පරාජයකොට සියළුම දේශපාලන පක්ෂභේධ අතැර මේ සින්හල බෞද්ධ ජාතිය පරාජයකළ නොහැකි ‘බලවේගයක්’ ලෙස සින්හ කොඩිය සෙවන යටතේ එක්සත් කිරීමෙන් සින්හලයාගේ අයිතීන් කොල්ලකෑමේ සුළුතර බලය අවසන් කොට පක්ෂය, ආගම හා කුලය වැනි අනෙකුත් විෂමතා සියල්ල ඉවතදා යටත් විජිත බ්රිතාන්යයන් විසින් මේ රට විනාශ කිරීම සඳහා පිහිටුවා ඇති පක්ෂ දේශපාලනයේ බෙදීම්වලින් අන්ධවී ඒ තුල සිරවී සිටීමෙන් මිදී යළිත් ප්‍රබල ජාතියක් වසයෙන් නැගී සිටීම.

8 1948 ඊනියානිදහසලබාවසර 71 ක්ගතවඇතත්තවමතහවුරුවීනැතිසින්හලජාතියේඋරුමයන්සහඔවුන්ගේනිදහසහාඅනන්යතාවයන්යථාතත්වයටපත්කිරීම

1948 ඊනියා නිදහස ලබා වසර 71 ක් ගතව ඇතත් සිංහල ජාතියේ උරුමයන් සහ ඔවුන්ගේ නිදහස හා අනන්‍යතාවයෙන් යථාතත්වයට පත්කිරීමට සියළුම දේශපාලන පක්ශ     අවාසනාවන්ත ලෙස අසමත් වී ඇති නිසා නියම සත්ය සහ ප්‍රප්‍රබන්ධය අතර ඇති සැබෑ වෙනස හඳුනා ගැනීම සඳහා අනිවාර්ය විෂයයක් ලෙස මේ රටේ සත්‍ය ඉතිහාසය නැවත ඉගැන්වීම වහාම සියලුම පාසල්වල  2 වන පන්තියේ සිටම ආරම්භ කළ යුතුය.

9 සින්හලයාගේ අයිතිහාසික මාතෲ භුමියේ අයිතිය හා බලය නැවතත් තහවුරු කරගැනීම.

වසර 2600 කට වැඩි කාලයක් පුරා අඛන්ණ්ඩව සින්හලයාගේ අයිතිහාසික මාතෲ භුමිය වශයෙන් පැවැති අපගේ මාතෲ භුමියේ 1) උතුරු හා නැගෙනහිර සාම්ප්රදායික දෙමළ නිජබිම වශයෙන් පාවා දීම  2) මේ රටේ දෙමළ භාෂාව ද රාජ්ය භාෂාවක් වශයෙන් ප්‍රකාශ කිරීම 3) වතුකරයේ දකුණු ඉන්දියානුවන් ලක්ෂ ගණනකට  රුපියලේ මුද්දරයක දිවුරුම් ප්රකාශයකින් පුරවැසිභාවය ලබා දීම, 4)1987 ලන්කාණ්ඩු ක්‍රම විවස්ථාවද මුළුමනින්ම අක්‍රිය කළ එසේම 5) මේ රටේ වරක් ඉතාමත් කාර්යක්ශම හා අඩු වියදමක් සහිතව ඉතාමත් කාර්යක්ෂම පැවැති  දිස්ත්‍රික් පරිපාලනය මුළුමනින්ම අවුල්කර අප හිස මත බලහත්කාරයෙන් පටවනලද මන්ත්‍රීවරුන් ගලධාරී මෙරීඩියන් හෝටලයේ සිරකොට තබා හදිසිනීතිය පනවා  ඒ යටතේ 6)1987 දි අත්සන්කරන ලද රජිව්/ජේ ආර් ගිවිසුමද ඒ යටතේ නීති විරෝධීව පවනලද 7)13 වන ව්යවස්ථා සංශෝධනය යටතේ පිහිටුවනලද  පළාත් සභා සුදු අලියාද වහාම අහෝසිකළ යුතුය

මේ යටතේ මේ කුඩා රටට, ආණ්ඩුකාරවරුන් 9 ක්,  මහ ඇමැතිවරුන් 9 ක් සහ පලාත් ඇමැතිවරුන් 45 ක් සහිත පලාත් සභා සහ ප්‍රාදේශිය සභා ආදි වශයෙන් පරපෝෂිත දේශපාලකයින් දහස් ගණනින් අලුතෙන් පත්කොට ගෙන රාජ්‍ය සේවකයින් දෙගුන තෙගුනකොට, රට අර්ධ ෆෙඩරල් ඒකක 9 කට බෙදා, රට බෙදීමට හා පරිපාලනය අවුල් කිරීමට මග සලසමින්, රටට රටට දේශපාලන, පරිපාලනා සහ ආර්තික වශයෙන් මේ රට අවුලෙන් අවුලට පත්කොට විනාශකළ රාජ් අරමුදල් බිලියන ගණනක් නාස්ති කිරීම මේ මඟින් සිදුවී ඇත.  පලාත්සභා නොතිබුණේ නම් මේ මුදල් කන්දරාව නිසැකවම රටේ සංවර්ධනය සඳහා ලාභදායී ලෙස යොදාගැනීමට අවස්ථාව තිබිණ.. පලාත් සභා වසදමා දැනට වසර 2 ½ පමණ ගතව ඇතත් ඉන් රටට යහපතක් මිස කිසිදු අයහපතක් සිදුවී නැති බව මනාව පැහැදිලිව ඔප්පුවී ඇතිම් බැවින්  කිසිසේත්ම මේ හූනියම තවදුරටත් පවත්වා ගෙන යා යුතු නැත

10 ශ්රි ලන්කා මහ බැන්කු මංකොල්ලයට සම්බන්ධ සියළුම දෙනාට දැඩි දඬුවම්

ශ්‍රි ලන්කා මහ බැන්කු මංකොල්ලයට සම්බන්ධ ප්‍රධාන කුමන්ත්‍රණයේ පලමු වරදකරුවන රනිල් විච්ක්‍රමසින්හ ඇතුලු සියලුම වරදකරුවන්ට දඬුවම් කිරීම සහ ඉන් රටට සිදුවූ මුළු පාඩුව ඔවුන්ගෙන් අයකර ගැනීම අවසන් කර, ප්‍රධාන වරදකරුවන්ට මරණ දඬුවම් කිරීම හෝ ජීවිතාන්තය දක්වා සිර දදඬුවම් නියම කිරීම සහ ඔවුන්ගේ සියළු දේපළ රාජසන්තක කිරීම

11 ජාතික සම්පත් විකිණීමහෝබදුදීමසඳහාවිදේශරටවල්සමඟමෙමරජයවිසින්අත්සන්කරඇතිසියලුවිනාශකාරීගිවිසුම්අවලංගුකිරීමසහඅනාගතයේදීජාත්යන්තරගිවිසුමක්අත්සන්කිරීමටපෙරඒසඳහාපාර්ලිමේන්තුඅනුමැතියඅනිවාර්යකිරීම.

12 මුළු දිවයිනේම සමස්ථ ජීවී පද්ධතිය සහ ශිෂ්ඨාචාරයේම  පදනම වන රටේ සියලුම ගංගාවලට ආරම්භය සපයන රටේ භූගෝලීය හදවත වන මුහුදු මට්ටමේ සිට අඩි 5000 ඉහළින් පිහිටි සියලුම ඉඩම් පැරැණි රජවරුන් දවස මෙන් යළිත් දැඩි රක්ෂිත වනාන්තර ලෙස ප්රකාශයට පත් කිරීම සහ එම ප්රදේශයේ සියළුම ආකාරයේ තැනීම් තහනම් කිරීම. එමඟින් රටේ ප්රධාන ජලපෝෂක ප්රදේශ ආරක්ෂා වී මේ රටේ කෘෂිකර්මාන්තය, ජල විදුලිය, කර්මාන්ත සහ ගෘහස්ත භාවිතය සඳහා අවශ්ය ජලය වසරපුරා අඛණ්ඩව සැපයීම මෙන්ම භූගත ජල සම්පත්ද වැඩිකර ගැනීමට හැකිවනු ඇත

13 මධයමකඳුකරයේභෞතිකස්ථාවරත්වයආරක්ෂාකිරීමසඳහාසියලුමජනාවාසඅඩි 3500 ටපහලප්රදේශවලටසීමාකිරීම.

එමඟින් දිවයිනේ දැඩි බෑවුම් සහිත ප්‍රදේශවල සම්ප්‍රදායික උඩරට බහුභෝග ගෙවතු ව්යාප්ත වී, පසසෝදා යාමද  පාලනය වී පහල ගන්ගා  නිම්න වල ජලගැල්මද පාලනය වනු ඇත.

14. ස්වදේශික උඩරට සිංහලයන්ගේ 1505 සිට 1948 දක්වා අහිමිවූ ඉඩම් ඇතුලු ඔවුන්ගේ  සියලු අයිතිවාසිකම් වහාම ඔවුන්ට නැවත ලබා දීම

පෘතුගීසි, ලන්දේසි සහ ඉන්ග්‍රීසින් යන සතුරු ආක්‍රමණිකයන් සියල්ලට එරෙහිව වසර 443 ක් තිස්සේ ජීවිත පරිත්යාගයෙන් සටන්කොට මහපොලව ඇතුලු තම සියලු උරුමයන් අහිමිකොට ගත් ස්වදේශික උඩරට සිංහලයන්ගේ ඉඩම් ඇතුලු සියලු අයිතිවාසිකම් වහාම ඔවුන්ට නැවත ලබා දීම. ඒ සඳහා 1951 උඩරට ගැමි කොමිෂන් සභාව විසින් නිර්දේශ කරන ලද උඩරට සිංහල ගැමියන් පුනරුථාපනය සඳහා වෙනම අමාත්‍යාංශය සහ අධිකාරිය වහාම පිහිටුවීම සහ ඔවුන්ට සිදු වූ සියලු අයිතිහාසික  වරද නිවැරදි කිරීම

15 මේ රජය විසින් උඩරට පාරම්පරික සින්හලයින්ගේ ඉඩම් අලුතින් පිහිටුවන ලද කඳුරට දෙමළ ගම්මාන සහ යටිතල පහසුකම් සංවර්ධන අමාත්යාංශය සහ යටතේ ක්රියාත්මක වන ආසියානු සන්වර්ධන බන්කුවේ අනුග්රහයෙන් ක්රියාත්මක වන වැඩසටහන යටතේ වතු දෙමළ ජනයාට ලබාදී මේ රට මධ්යයේ ස්ථිර ඉන්දියානු ජනාවාස ගොඩනැගීම වහාම නතර කිරීම.

වතුකරයේ ද්රවිඩයින් 1840 න් පසු බ්රිතාන්යයන් විසින් බ්රිතාන්ය භාණ්ඩාගාරය පොහොසත් කිරීම සඳහා වහලුන් ලෙස දකුනු ඉන්දියාවෙන් ගෙන එන ලදී. ඔවුන්ගේ බ්රිතාන්ය ස්වාමිවරුන් වෙනුවෙන් වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කරමින් සිටියදී 1948 දක්වා ඔවුන් සිය ජීවනෝපාය උපයා ගත් අතර ඉතිරිකරගත් සෑම සතයක්ම වාර්ෂිකව ඔවුන්ගේ මව් රට වූ ඉන්දියාවට ගෙනගොස් එහි තැන්පත්කර ආහ.ඔවුන් කිසිදිනක මේ රට ඔවුන්ගේ මව් රට වශයෙන් නොසළකනලදී. අදද නොසලකයි.

මේ නිසා 1505 සිට 1948 දක්වා වසර 443 ක් තිස්සේ පෘතුගීසි, ලන්දේසි සහ බ්රිතාන්ය යටත් විජිත සතුරු ආක්රමණිකයන්ට එරෙහිව මව්බිමේ මහපොලව සහ මේ ජාතිය අප වෙනුවෙන් ආරක්ශා කරගැනීමට සටන් වැදුණු ස්වදේශික සිංහලයන්ගේ සියලු අහිමි වූ අයිතිවාසිකම් යථා තත්වයට පත් කිරීම සහ බ්රිතාන්යයන් සහ ඔවුන්ගේ කළු-සුදු අනුප්‍රාප්තිකයින් විසින් ඔවුන්ට කරන ලද අයිතිහාසික  අසාධාරණයන් වහාම නිවැරදි කිරීම සහ බ්‍රතාන්යන් විසින්  මේ රටේ සම්පත්වලට හා 1818 සහ 1848 නිදහස් සටන් වලදී දසදහස් ගනනින් මරමින් සිදුකළ සාපරාධී ක්‍රියාවන් සඳහා ඔවුන්ගෙන් වන්දි ලබා ගැනීමට පියවර ගැනීම.

මේ රටේ සියළුම සින්හල දේශපාලන පක්ශ න්දය ලබාගැනීම සඳහා මේ රටට කිසිම ආදරයක් නැති රටේ ආක්‍රමනිකයින් හා ආගන්තුකයින් වන දෙමළ හා මුස්ලිම් සුළු ජනයාගේ අයිතිවාසිකම් ගැන කථා කිරීමට පෙර රටේ ජන්ම උරුමකරුවන් වන සින්හලයින්ගේ අහිමිවු උරුමයන් හා හා අයිතිවාසිකම් පලමුව ලබාදීමට දැන්වත් කටයුතු කළයුතු බව සියළුම දේශපාලනඥයින්ට පෙන්වා දිය යුතුව ඇත. එසේ නොකළහොත් සින්හල අපට මේ රට අහිමිවන දවස වැඩි ඈතක නොවන බව අවධානරණයෙන් පෙන්වාදිය යුතුව  ඇත.

16 පාර්ලිමේන්තුවේසහඅමාත්යාංශවලසිටගම්මට්ටමදක්වාරටේආර්තථිකයටදැරියහැකි   පරිදිසෑමතරාතිරමකමසිටිනදේශපාලකයින්, ආයතන හා අනවශ්ය නිලධාරිසංඛ්යාව වහාමඅඩුකිරීම.

17.()1954 නේරුකොටලවලගිවිසුමටඅනුවපමණක්ඉන්දියානුද්රවිඩවැසියන්ටපුරවැසිභාවයලබාදීසීමාකිරීම

1954 නේරු-කොටලවල ගිවිසුමට අනුව පමණක් ඉන්දියානු ද්‍රවිඩ වැසියන්ට පුරවැසිභාවය ලබා දී සීමා කිරීම සහ 1954 සිට හුදු දේශපාලන වාසිය සන්දහා ලබා දී ඇති සියලුම පුරවැසිභාවයන් අවලංගු කිරීම; ඉන්දියාව සමඟ ශාරීරිකව හා මානසිකව ඇති සියලු සම්බන්ධතා අතහැර දමා මේ රට සිංහල ජාතියේ දේශය ලෙස පිළිගෙන ඉතිහාසයේ සෑම විටම සිදුවූවාක් මෙන් ස්වදේශික සිංහල ජනතාව සමඟ ඒකාබද්ධ වීමට එකඟ වන අයට පමණක් පුරවැසිභාවය ලබා දීම.

(ඇමුණුම 1 වෙනස්කළ නොහැකි කොන්දේසි 15 ට අනුකූල වීමට ද ඔවුන් එකඟ විය යුතුය. මේ යටතේ සුදුසුකම් නොලබන අය 1948 පෙබරවාරි 4 වන දින බ්රිතාන්ය පුරවැසියන් වූ බැවින් ඔවුන් ඉන්දියාවට හෝ බ්රිතාන්යයට පිටත්කොට් යැවිය යුතුය.

1954 ගිවිසුමෙහි දක්වා ඇති කොන්දේසි සපුරාලීමට අමතරව ඔවුන් පුරවැසිභාවය ලැබීමට සුදුසුකම් ලැබීමට පෙර සිංහල හා ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසය පිලිබන්ද විභාගයකින් සමත්වීම ද අනිවාර්ය කළ යුතුය. තවද වෙනම රාජ්යන් නොඉල්ලා සියළුම ඉන්දීය සිහින ඉවත් කොට මේ රටේ භූමිපුත්‍රයින් වන සින්හලයින් සමඟ අන්තර්ග්‍රහනයවී සිටිමටද එකඟ විය යුතුය.

ආ) අනෙකුත් සියලුම කාණ්ඩවලට පුරවැසිභාවය ලබා දීම සීමා කිරීම සහ විදේශිකයන්ට පුරවැසිභාවය ලබා දීම සම්බන්ධයෙන් දැඩි නීති පැනවීම; පුරවැසිභාවය ලබා දිය යුත්තේ  ඇමුණුම 1 යටතේ ලැයිස්තුගත කර ඇති කොන්දේසි 15 පිළිගන්නා සහ මේ රට සිංහල ජාතියේ භූමිය ලෙස පිළිගෙන ගරු කරන සහ අනාගතයේ දී පවා කිසිදු දිනයක මෙම තත්වයට අභියෝග නොකිරීමට එකඟ වන පුද්ගලයින්ට පමණි. (කරුණාකර ඇමුණුම 1 බලන්න). පුරවැසිභාවය ලබා ලබා දීමට ඔවුන් සිංහල භාෂාව සහ මෙම භූමියේ ඉතිහාසය පිළිබඳ විභාගයක්ද සමත් විය යුතුය.

18 රටපුරාසිංහලබෞද්ධශිෂ්ාචාරයහාසංස්කෘතියආරක්ෂාකිරීමසඳහාදෙමළහාමුස්ලිම්වරුන්විසින්විනාශකරනලදපුරාණපුරාවිද්යාත්මකහාඅයිතිහාසිකස්මාරකයථාතත්වයටපත්කිරීමහාආරක්ෂාකිරීමසඳහාක්ෂණිකපියවරගැනීම

රට පුරා සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ාචාරය හා සංස්කෘතිය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා දෙමළ හා මුස්ලිම්වරුන් විසින් විනාශ කරන ලද පුරාණ පුරාවිද්යාත්මක හා අයිතිහාසික ස්මාරක යථා තත්වයට පත් කිරීම හා ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ක්ෂණික පියවර ගැනීම සහ මුළු රට පුරාම මෙම ආයතන සඳහා  පුරාණ රජවරුන් විසින් පරිත්යාග කරන ලද මුලු භුමි ප්රමාණයන් නැවත ලබාදිය යුතු අතර මේ රටේ සින්හල බෞද්ධ ශිෂ්ඨාචාරය විනාශකිරීමට පැරණි දෙමළ ශිෂ්ඨාචාරයක් තිබුණ බව තහවුරු කිරීම සඳහා පෘතුගීසි, ලන්දේසි, බ්රිතාන්ය පාලන සමයේ දී ලබා දී ඇති සියලුම ස්ථාන නාම සහ ගංගා ආදියේ මුල් නම් නැවත ලබාදී 1505 ට පෙර පැවති තත්ත්වයට පත්කොට ඒ අනුව භූමි සිතියම්ද වහාම සකස් කළයුතුය.

19 රජයයටතේසියලුමරැකියාජනවාර්ගිකඅනුපාතයන්ටඅනුකූලවවෙන්කිරීමසහපෞද්ගලිකඅංශයේපවාඒසඳහාදැඩිනීතිරීතිතිබීමමන්ගින්සිංහලයන්ගේඅයිතිවාසිකම්ආරක්ෂාකිරීම.

20රටපුරාසිංහලබෞද්ධශිෂ්ාචාරයහාසංස්කෘතියආරක්ෂාකිරීමසඳහාදෙමළහාමුස්ලිම්වරුන්විසින්විනාශකරනලදපුරාණපුරාවිද්යාත්මකහාඅයිතිහාසිකස්මාරක  වහාමප්රතිසන්ස්කරණයකොටපුරාණරජවරුන්විසින්එමස්ථානවලටපූජාකොටතිබුණුමුළුබිම්ප්රමානයන්මආපසුලබාදියයුතුය

21 කෘෂිකර්මාන්තය, පශුසම්පත්, මසුන්ඇල්ලීම, අපනයනප්රවර්ධනය, නාවික සේවා, ගුවන්සේවා, අපනයනය සඳහා විද්යුත් භාන්ඩ නිපයුම, තාක්ශනික, වයිද්ය, ඉන්ජිනේරු සහ කළමනාකරණ වැනි මානව නිපුනතා දියුණු යනඅංශ වලටආර්ථිකයේප්රධාන  අංශලෙසජාතිකආර්ථිකයේඅභිමානවත්ස්ථානයක්ලබාදෙමින්ශ්රීලංකාවයළිත්ඉන්දියානුසාගරයේහාආසියාවේආශ්චර්යයබවටපත්කිරීමසහජාතියේආර්ථිකයගතික, විචිත්රවත්හාශක්තිමත්තත්වයකට පත්කිරීම

22 දේශපාලන වාසි ලබාගැනිම සඳහා සෑමපක්ශයක් වින්ම කරණ සියලුම නාස්තිකාර වියදන් වහාම් නතර කළයුතුය.

හුදෙක් ශපාලන වාසි ලබාගැනිමට රාජ්‍ය වියදමින් අත්තිවාරම් දැමීම හා නාස්තිකාර ව්‍යාපෘති  ආරම්භ කිරීම සහ මිල අධික මල් සැරසිලි සහ මණ්ඩප සහිත දේශපාලකයින් විසින් සංවිධානය කරන සියළුම නාස්තිකාර රැස්වීම් නැවැත්වීම, ඔවුන්ගේ අහන්කාරභාවය ප්‍රදර්ශනය කිරීමට, මහජන මුදල් මිලියන ගණනක් වියදම් කිරීම සහ නිලධාරින් අනවස්ය රැස්වීම් සඳහා නිතර කැඳවීමෙන් රටේ සන්වර්ධනයට යොදාගත හැකි වටිනා මිනිස් පැය කෝටි ගණනින් නාස්ති කිරීම වහාම නතරකිරීම, සහ  වියදම  අවම කිරීමට  ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමට දේශපාලකයින්ට බල කිරීම සහ පසුගිය වසර 71 ක කාලය තුළ ඔවුන් කළ කයිවාරු නතර කිරීම සහ පත්වීම් භාරදීම සඳහා සංවිධානය කරන සියලුම රැස්වීම් වහාම නතර කර තැපැල් මගින් එවැනි ලිපි යැවීම. ජාතික ධනය බිලියන ගණනක් වැයකොට රට පුරා ප්‍රදර්ශන පුවරුවල සහ රජයේ කාර්යාලවල දේශපාලකයින්ගේ ඡායාරූප ප්‍රදර්ශනය කිරීම ද තහනම් කළ යුතුය.

23 සියලුමවිශ්රාමිකරාජ්යසේවකයින්සඳහාවිශ්රාමගොස්ඇතිදිනයකුමක්වුවත් වර්තමානයේ අදාල තනතුරට හිමි විස්රාම වැටුපම ලැබෙන පරිදි සන්සෝධනය කළයුතුය.

මේ සන්දහා 1985 ඉන්දීය උපරිමාධිකරණ තීන්දුව අනුව කටයුතු කිරීමෙන් සියළුදෙනාටම සාධාරණය ඉටුවණු ඇත.  

24 මැදපෙරදිගඇතුළුවෙනත්රටවලටවහල්ශ්රමිකයන්යැවීම වහාම තහනම්කළයුතුය.

මැදපෙරදිග ඇතුළු වෙනත් රටවලට වහල් ශ්රමිකයන් යැවීම වහාම තහනම් කිරීම සහ අපගේ සංස්කෘතිය විනාශ වීම නැවැත්වීම සහ දේශීය වශයෙන් ඔවුන්ට රැකියා අවස්ථා ලබා දීමේ මාර්ග සකස් කිරීම ඒ වෙනුවට වෛද්‍යවරුන්, ඉංජිනේරුවන්, කළමනාකරුවන්,කාර්මික ශිල්පීන් වැනි වෘත්තිකයන් පමණක් යැවීමේ වැඩසටහනක් ආරම්භ කිරීම. මේ මන්ගින් අපගේ විශ්ව විද්‍යාල සහ කාර්මික විද්‍යාලවලින් පිටවන තරුණ තරුණියන්ට රැකියා ලබාගැනීම මෙන්ම රටට විදේශ විනිමය ලබාගනීමේ නව මාර්ගද සැළසෙනු ඇත.     

25 මද්රාසා වැනිඅන්තවාදිජාත්යන්තරලේබල්සහඅන්තවාදීමතවාද යටතේ රට පුරා පිහිටුවා ඇතී සියලුම නීතිවිරෝධී මුස්ලිම් ආගමිකපාසල්තහනම්කිරීම.

මේ තුළින් අනාගතයේ දී ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කරන ජාතික පාසල් පමණක් අපට ලැබෙනු ඇත. නව ලෝක සන්දර්භය තුළ රටට නිසි ජාතියක් ගොඩනැගීම සඳහා මේ මගින් නැගී එන ලෝකයේ අභියෝගයන්ට මුහුණ දිය හැකි ශක්තිමත් පදනමක් තැබිය හැකිය. සියලුම ශ්‍රී ලාංකික පුරවැසියන්ට සිංහල අධ්‍යාපනය අනිවාර්ය කරන්න.

26 බොහෝරටවලපිළිගන්නාපරිදිරජයේවාර්ෂිකනිවාඩුදින ගණන 12 නොඉක්මවනසංඛ්යාවකටඅඩුකිරීම.

දැනට මේ රටේ වාර්ෂික නිවාඩු දින ගණන 125 -135 පරාසයේ පවතී. ඉතින් රටක් දියුණු කරන්නේ කෙසේද යන්න කිසිම රජයකට මෙතෙක් තේරුණ බවක් නොපෙනේ.

27 පිටරැටියන්විසින්අපගේසාගරකලාපයතුලමත්ස්යසම්පතඇතුලුසියලුමසාගරසම්පත්කොල්ලකෑමනැවැත්වීම

ඉන්දියාව ඇතුළු ඕනෑම විදේශීය රටක් විසින් අපගේ සාගර කලාපයතුල මත්ස්ය සම්පත ඇතුලු සියලුම සාගර සම්පත් කොල්ලකෑම නැවැත්වීම සහ ලෝකයේ විසාලතම සාගර කලාපයක් හිමි රට වශයෙන් ඉන් උපරිම ප්‍රයෝජනය ගැනීමේ වැඩ පිළිවෙලක් දියත් කිරීම. රටේ ගෝලීය පිහිටීම, සාගර කලාපයේ විශාලත්වය සහ අපේ මිනිසුන්ගේ දක්ශතා අනුව නිසි පරිදි ක්ටයුතු කළහොත් වසර 10 ක් තුල මේ රට ලෝකයේම නාවික බලවතෙක් කළ හක

28 මත්ද්රව්ය හා සම්බන්ධ සියලුම අපරාධ සහ සියලුමබරපතලහාසමාජවිරෝධීඅපරාධසම්බන්ධයෙන්වැරදිකරුවන්වූසියල්ලන්ටමරණීයදණ්ඩනයනියමකිරීම

 29 දේශපාලකයින්සඳහාවිශේෂසුදුසුකම්නියමකිරීම.

දෝෂාරෝපණය කළ නොහැකි චරිතයක්, උසස් අධ්‍යාපන සුදුසුකම්, සාධාරණ වත්කම්, දේශප්‍රේමය සහ චරිතය යනාදියට අමතරව ඔහු හෝ ඇය නාමයෝජනා අපේක්ෂා කරන චන්ද කොට්ඨාශයේ වසර 5 ක ස්තිර පදින්චිය අනිවාරිය කිරීම සහ අවුරුදු 70 ක ඉහළ වයස් සීමාවක් පැනවීම සහ තණතුරට නුසුදුසු බව පෙනීගිය විට නැවත කැඳවීමේ  බලය චන්ද දායකයින්ට දීමේ විධිවිධාන සහිතව අවසානයේ ජාතික රාජ්ය සභාවට උගතුන් සහ බුද්ධිමතුන් යවා   ජාතික මන්තරණ සභාව රටේ  උත්තරීතර සභාවක බවට පත්කිරීම.

30 සුවිශේෂී අවස්ථාවලදී හැර රාජ්ය නිලධාරින් සහ දේශපාලකයින්ට තමන්ගේ බල ප්රදේශයෙන් බැහැර යෑම තහනම් කිරීම

අමාත්‍යවරුන් හැර සෙසු සියලුම දේශපාලකයින්ට, රාජ්‍ය සේවකයින්ට ඔවුන්ගේ බල ප්‍රදේශවලින් පිටත රාජ්‍ය කටයුතුවලට සහභාගී වීම ආසන්නම ප්‍රධානියාගේ පුර්ව අවසරයක් නොමැතිව තහනම් කිරීම ඇතුළුව පැහැදිලි හා දැඩි කාර්යසාධන ඉලක්ක සහිත දේශපාලකයින් සහ රාජ්‍ය සේවකයින් සඳහා දැඩි ආචාර ධර්ම පද්ධතියක් හා විනය මාලාවක් ඇති කිරීම.

31 නවක්රමයයටතේරටයථාතත්වයටපත්වනතුරුවසරක්නොමිලේවැඩකිරීමටසියලුදේශපාලකයින්එකඟවියයුතුයැයිඉල්ලාසිටීම

32 1987 සිටසියලුමදේශපාලනකයින්ගේසහඋසස්නිලධාරීන්ගේඅකටයුතුකම්පිළිබඳවසොයාබැලීමටස්ථිරකොමිෂන්සභාවක්පත්කිරීමසහවරදකරුවන්ටනීතිවිරෝධීලෙසඅත්පත්කරගත්දේපළරාජසන්තකකිරීම, සිවිල්අයිතිවාසිකම්ඉවත්කිරීමසහවෙනත් අධිකරණයකට සුසුදුයයි හැගෙනඕනෑම දණ්ඩුවමක්නියම කිරීම.

33 අමාත්යාංශ 15 දක්වාඅඩුකොටවර්තමානරාජ්යයාන්ත්රණයප්රතිව්යුහගතකිරීම. ඒඅනුවඅඩුකෙරෙනඅවමදෙපාර්තමේන්තුසහව්යවස්ථාපිතමණ්ඩලසහආයතනසන්ක්යාවකින්රජයේප්රතිපත්තිහාවැඩසටහන්ක්රියාත්මකකරනආයතනලෙ දිගටම කටයුතු කිරීම.

34 තරඟකාරීවිභාගමතපදනම්වකුසලතාමත පමණක් සියලුම රාජය සේවාවන්ට බඳවාගැනීම්, ස්ථානගතකිරීම්සහඋසස්වීම්සිදුකෙරෙනස්වාධීනවෘත්තීයඅධිකරණයක්සහරාජ්යසේවාවක්පිහිටුවීමදේශපාලනයඇතුළුමේසෑමක්ෂේත්රයකමමූලිකපදණම  වියයුත්තේකුසලතාවය.

35 නවආණ්ඩුක්රමව්යවස්ථාවක්

 මේ යටතේ නව රජයේ ප්‍රධාන ලක්ෂණ

 මධ්යමරජය.

1 උත්තරීතරපුරෝහිත / උපදේශකසභාවක්

සාමාජිකයන් 17 දෙනෙකුගෙන් යුත් උත්තරීතර පුරෝහිත සභාවක් පිහිටුවීම (සිය පනතේ සඳහන් පරිදි විස්තර සඳහා 2019 සඳහා මහනුවර ප්‍රඥප්තියේ 05 වන වගන්තිය බලන්න.

2 ජාතික සැලැසුම් මණ්ඩලයක්  

රාජ්ය පරිපාලනය, ආර්ථික විද්‍යාව, නීතිය, මුදල්, කෘෂිකර්මාන්තය, පරිසරය, කර්මාන්ත, අධ්‍යාපනය, වෙළඳ හා වාණිජ, ඉතිහාසය සහ සංස්කෘතිය වැනි ක්ෂේත්‍රවල ප්‍රවීණයන් 10 ක් හෝ 15 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විය යුතුය. සමස්ත ජාතික සැලැස්ම මෙම මණ්ඩලය විසින් සකස් කළ යුතුය. මෙම වැඩසටහන නිරන්තරයෙන් ඇගයීමට ලක් කිරීම, අධීක්ෂණය කිරීම සහ නිවැරදි කිරීමේ ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම රජය විසින් අඩුපාඩු නොමැතිව අවසානය දක්වා ක්‍රියාත්මක කිරීමට කටයුතු කළ යුතුය.

3 ජනාධිපති

මුලු රටේම ඡන්ද දායකයින් විසින් වසර 6 කට වරක් චන්දයෙන් පත්කර ගනු ලබණ පුර්ණ බලැති විධායක ජනාධි පති වරයෙක්

 19 වන ව්යවස්ථා සංශෝධනයෙන් ඉවත් කරන ලද ඔහුගේ බලතල යථා තත්වයට පත් කර රාජ්ය නායකයා, රජයේ ප්රධානියා සහ ත්රිවිධ හමුදාවේ ප්රධාන අණ දෙන නිලධාරියා වන ඔහු රටේ සියලු ජනතාව විසින් තෝරා පත්කර ගන්නා විධායක ජනාධිපතිවරයෙකි. මේ රට  වාඅ 2600 කට ආසන්න කාලයක් පාලනය කළේ රජවරූන් විසින් බැවින් එම සම්ප්‍රදාය හා මාන්සිකත්වය සින්හලේ මිනිසුන්ගේ ශරීර ගතව ඇති බවද මෙහිදී අප අමතක නොකළ යුතුය. එබැවින් රටෙ මහසම්මතයෙන් තෝරාපත් කරගන්නා  එසේම මහා සම්මත්යෙන්ම ඉවත්කළ හැකි රජෙකු පත්කර ගත්තද එහි වරදක් නැතැයි මම සිතමි. 

 4 අගමැති

පහත දැක්වෙන 6 හි සඳහන් පරිදි 15 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විධායක කමිටුවේ සභාපති අගමැති වියයුතුය.

5 ජාතිකරාජ්යසභාව

මැතිවරණ කොට්ාශ 150 කට නොවැඩි ගණනක් නියෝජනය කරන චන්දයෙන් තේරී පත් වූ මන්ත්‍රීවරුන් 150 කින් ජාතික රාජ්‍ය සභාව. සමන්විත වියයුතුය (පාර්ලිමේන්තුව ජා. රා. ස. ලෙස නම් කළ යුතුය (නව විවස්ථාවෙන් ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්රී, දිස්ත්රික් මන්ත්රී, සමානුපාතික හා මනාප ක්රමය අහෝසි කෙරේ) සියලු අපේක්ෂකයින් සඳහා අදාළ ඡන්ද කොට්ාශයේ වසර පහක ස්ථිර පදිංචිය අනිවාර්ය කළ යුතුය .

(නව විවස්ථාවෙන් ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්රී, දිස්ත්රික් මන්ත්රී, සමානුපාතික හා මනාප ක්රමය අහෝසි කෙරේ) සියලු අපේක්ෂකයින් සඳහා අදාළ ඡන්ද කොට්ාශයේ වසර පහක ස්ථිර පදිංචිය අනිවාර්ය කළ යුතුය .

6) අමාත්යමන්ඩලය

ජා. රා. ස හි විධායක කමිටු 15 කින් යුක්ත වන අතර එහි සභාපතිවරුන් 15 අමාත්ය මන්ඩලය වනු ඇත. අමාත්යවරයකු නොලැබුණු දිස්ත්රික්ක 15 නියෝජනය කිරීම සන්දහා නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරුන් 15 දෙනෙකු පත් කෙරේ.. සභාපතිවරුන් 15 දෙනාගෙන් එක් අයෙකු අමාත්ය මන්ඩලයේ සභාපතිවරයා ලෙස තේරී පත් වන අතර ඔහු අග්‍රාමාත්‍යවරයා ලෙස ජනාධිපතිවරයා විසින් පත් කරනු ලැබේ. (වැඩි විස්තර සඳහා 2019 දේශපාලන පක්ෂ නොමැති රජයක්” බලන්න)

7 රාජ්යයාන්ත්රණය

පවතින ආයතන සහිත රටට දැරිය හැකි මට්ටමකට අඩු කිරීමෙන් පසු) අමාත්‍යාංශ හා දෙපාර්තමේන්තු  සහිත ර්තමාන රාජ්‍ය යාන්ත්රණය අඛණ්ඩව පවතිනු ඇත.

8 නවව්යවස්ථාව

2019 මහනුවර ප්‍රඥප්තියේ වඩාත් විස්තරාත්මකව විස්තර කර ඇති පරිදි අපේම ශිෂ් ාචාරය මත පදනමවූ නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කළ යුතුය. ඕනෑම රටක් සඳහා ව්‍යවස්ථාව සකස් කළ යුත්තේ එම භූමියේ ආරම්භක ශිෂ්ටාචාරය ඇති කළ සහ එහි ඉතිහාසය ආරම්භයේ සිටම එහි ජීවත් වූ භූමිපුත්‍රයන් විසිනි. මේ රට සඳහා එවැනි ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීම යනු සාකච්ඡා කළ නොහැකි පරමාධිපත්‍ය සිංහල බෞද්ධයන්ගේ පරම හා ජන්ම අයිතියයි.

(ඇමුණුම 1/11 සහ 2019 මහනුවර ප්‍රඥප්තියේ දක්වා ඇති කොන්දේසි වලට එකඟ වීමට සූදානම් නැති කිසිම පුරුෂයෙක් හෝ ස්ත්‍රියක්, ඔහු / ඇය සිංහල බෞද්ධයෙකු වුවද ඇමතිවරයෙකු හෝ රාජ්ය නිලධාරියෙකු ලෙස පත් නොකළ යුතුය).

9 පළාත්පාලනය 

  1. ග්‍රාම සභා,
  2. ගම් සඳහා කෝරලේ මට්ටමින් ගම් සභා සහ,

නගර සඳහා නාගරික සභා සහ මහ නගර සභා. (මෙමක්රමයයටතේප්රාදේශීය  සභාඅහෝසි  කළ  යුතුය).

දිස්ත්‍රික් හා ප්‍රාදේශීය කෘෂිකාර්මික හා සම්බන්ධීකරණ කමිටු යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම

දිස්ත්‍රික් හා ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරුන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් (දිසාපති සහ උපදිසාපති)

36 ග්රාම සේවා කොට්ඨාශය මේ රටේ රාජ්ය පාලනයේ පදනම වන පරිදි වර්තමාන ග්රාම සේවා ක්රමය සම්පූර්ණයෙන්මප්රතිසංවිධානයකිරීමහාවැඩිදියුණුකිරීම

වර්තමාන සංචාරක ග්රාම සේවා නිලධාරි ක්රමය වෙනුවට නැවතත් ගම්වසම තුල පැය 24 ම පදින්චි ගම්පති ක්රමය නැවත ඇතිකළ යුතුය. ක්රි.පූ. 307 සිට ඉතිහාසය ආරම්භයේ සිටම ගම මේ රටේ පරිපාලනයේ අයෝමය පදනම විය

37 දිවයින යළිත් රුහුණු, පිහිටි හා මායා යන තුන් රට ලෙස බෙදා වෙන් කිරීම.

එක් රටකට දිසා 10 ක් බැගින් මුලු රටට දිසා 30 ක් වේ. රුහුණු රට සඳහා නව දිසා 3ක්, මහියංගනය, වැල්ලවාය සහ සේරුවාවිල; මායා රට සඳහා යාපහුව සහ   පිහිට්රට සඳහා විල්පත්තුව.රට සභා සඳහා රට සඳහා නොපිටවේ.  රට දිසා 30 මඟින් පාලනය කෙරේ.

38 සියලුමආගම්වලපූජ්යපක්ෂයජාතිකරාජ්යසභාවටහෝවෙනත්දේශපාලනආයතනයකමැතිවරණයටඉදිරිපත්වීමතහනම්කිරීම

39 රජයේසහඅර්ධරාජ්යආයතනවලටහෝදේශීයහාවිදේශීයසේවාවලටබඳවාගැනීමේසියලුක්රියාපටිපාටිඋල්ලංඝනයකරමින්පරාජිතදේශපාලකයින්, දේශපාලනපවුල්වලසාමාජිකයින්සහහිතවතුන්ඇතුළුබාහිරපුද්ගලයන්පත්කිරීමතහනම්කිරීම.

40. දේශපාලකයින්ටසහරාජ්යසේවකයින්ටදැනටලබාදෙනතීරුබදුරහිතවාහනසහනිලවාහනවැනිවිශේෂවරප්රසාදසියල්ලවහාමනැවැත්වීම සහ සියපනතේ අන්ක 88 හි දක්වා ඇති පරිදි 1987 සිට මෙම පහසුකම අනිසිලෙස භාවිතා කොට ඇති  සියලුම දෙනාට  දණ්ඩුවම් කිරීම ස

41දේශපාලකයින්ටදැනටලබාදෙනවිශ්රාමවැටුප්අයිතිවාසිකම්අහෝසිකොට දේශපාලනය යලිත් අතීතයේ දී මෙන් නැවත වරක් ගෞරවනීය රාජ්ය සේවාවක් බවට පරිවර්තනය කිරීම සහ  වංචාවක් හා මහා ව්යාපාරයක් ලෙස දේශපාලනයේ යෙදීම අවසන්  කිරීම.

42 දේශපාලනයේහෝරාජ්යසේවයේකිසියම්තනතුරක්දැරීමසඳහාරජයටහෝරටටඑරෙහිකිසියම්ද්රෝහීක්රියාවක්සම්බන්ධයෙන්වැරදිකරුවන්වූසියලුමපුද්ගලයින්නුසුදුස්සන්කිරීම.

 දැනට කිසියම් රාජ්ය තනතුරක් දරන අයද මේ යටතට වැටෙන  අතර එවැනි අයට වහාම සේවයෙන් ඉවත් කළ යුතුය.මෙවැනි වරද කරුවන්ට බලධාරීන් සුදුසු යැයි සලකන වෙනත්  දණ්ඩුවම්  වලට අමතරව සිවිල් අයිතිවාසිකම් ඉවත් කිරීම, ජීවිතාන්තය දක්වා සිරදණ්ඩුවම් ලබාදීම සහ නීති විරෝධී ලෙස අත්පත් කරගත් දේපළ රාජසන්තක කිරීමද කළ යුතුය.

43 මේ රටේ අභ්යන්තර කටයුතුවලට විදේශ රටවල් හෝ ඕනෑම විදේශීය සංවිධානයක් මැදිහත්වීම නැවැත්වීම

සහ මේ රටේ භූමිපුත්රයන්ගේ අභිමතයන් හා අභිලාෂයන් අනුව පමණක් පාලනය කිරීම, නවී පිල්ලේ, සමන්ත පවර්, බ්රිතාන්ය අග්රාමාත්යවරයා, ජිනීවා සහ ඇම්නෙස්ටි ඉන්ටර්නැෂනල් සහ යූඑන්එච්ආර් වැනි අනෙකුත් සියලුම සංවිධානවල අනවස්ය මැදිහත්විම් වහාම අවසන් කළ යුතුය. එසේම මේ රටතුල ස්ටින සියලුම විදේශ තානාපතීන්ට රජය සමඟ හැර වෙන කිසිම් අපුද්ගලයකු හෝ ආයතනයක් සමන්හ කිසිම සම්බන්ධකමක් පැවත්වීම තහනම් කළයුතුය

එසේම ඇමුණුම් 1 සහ 11 හි දැක්වෙන ජාතික ප්රතිපත්ති නොපිළිගන්නා සහ ශ්රී ලංකා රජයේ ප්‍රතිපත්ති වලට පටහැණිව ක්රියා කරණ සහ දේශීය හා විදේශීය එල්ටීටීඊ ශේෂවලට සහය දක්වන සහ පිට රට සිට ක්රියාත්මක වන ඊනියා දෙමළ ඩයස්පෝරාව සමඟ සම්බන්ධකම් පවත්වන සියලුම රාජ්යයන් සමඟ රාජ්ය තාන්ත්රික සබඳතා අවසන් කඅළ යුතුය.

44 නැවතත්භාණ්ඩාගාරයේසහමුදල්අමාත්යාංශයේලේකම්වරයාරාජ්යසේවයේප්රධානියා වශයෙන් පත්කිරිම.

දැනට පවතින පරිදි ජනාධිපති ලේකම් වරයා රාජය සේවයේ ප්‍රධානියා වීම අහෝසිකොට නැවතත් භාණ්ඩාගාරයේ සහ මුදල් අමාත්යාංශයේ ලේකම්වරයා රාජ්ය සේවයේ ප්රධානියා කළ යුතුය. අමාත්යාංශවල ලේකම්වරුන් පත්කළ යුත්තේ ලේකම්වරුන්ගේ සේවයෙන් පමණි (වැඩි විස්තර සඳහා සිය පනත අංක 3 බලන්න).මෙමඟින් රාජ්ය සේවය දේශපාලන අවුල් ජාලයෙන් ආරක්ෂා වන අතර රාජ්ය සේවයේ ස්වාධීනත්වය, විනය හා ගුණාත්මකභාවය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම සහ රාජ්ය රැකියා සඳහා බඳවා ගැනීම් දේශපාලන මැදිහත්වීමකින් තොරව සිදු කිරීම තහවුරුවණු ඇත. එසේම සියලුම රජයේ ආයතනවලට ස්ථාවර සේවක සංඛ්යාවක් සිටිය යුතු අතර භාන්ඩාගාරයේ අනුමැතියෙන් තොරව රාජ්ය සේවයට කිසිවෙකු අලුතෙන් බඳවා නොගත යුතුය.

45 එල්ටීටීඊහිංසාවන්නිසාහෝයුද්ධයේදීඅවතැන්වූසියලුදෙනාමාසහයක්ඇතුළතඔවුන්ගේමුල්ස්ථානවලනැවතපදිංචිකිරීම.

46 දිවයිනේසෑමපලාතකමසියලුවර්ගවාදීජනපදපිහිටුවීම්වහාමතහනම්කිරීම සහ කිසිදු භේදයකින් තොරව මුළු දිවයිනම සියලු ජන කොටස් සඳහා විවෘත කිරීම

සහ මෙම මූලධර්මයට එරෙහිව විවෘතව දේශනා කරන හා ක්රියා කරන විග්නේශ්වරන් වැනි අයට දැඩි දන්ඩුවම් ලබා දිය යුතුය

47 සියලුම විශ්ව විද්යාල රජයේ ජාතික අධ්යාපන ප්රතිපත්තිය ක්රියාත්මක කිරීමට යටත්ව පූර්ණ ස්වාධීන ආයතන බවට පත්කිරීම.

 ඒ සමඟම සමස්ථ තරුණ පරපුරම විකුර්ති මන්සින් යුත් ජේ. වී. පී. ග්‍රහණයෙන් මුදාගෙන නවලෝකයේ ඉදිරි අභියෝගවලට මුහුණදිය හැකි ඉලෙක්ට්රොනික භාවිතයන්ගෙන් ඔබ්බට යන අද්යාපන මාවතකට පෙළ ඇස්විය යුතුය

48 දේශපාලකයින්ට සහ රාජ්ය නිලධාරීන්ට විදේශ සංචාර අවම කිරීම.

විදේශ අධ්යයන චාරිකා හෝ පුහුණුවීම්වලට යන දේශපාලකයන් සහ රාජ්ය නිලධාරීන් ආපසු පැමිණ මාසයක් ඇතුළත ඔවුන්ගේ ප්‍රගති වාර්තා ඉදිරිපත් කළ යුතු අතර, ඔවුන් ඉගෙන ගත් පාඩම් මොනවාද, ඒවා රටේ දියුණුවට යොදාගන්නේ කෙසේද යන කරුණු ඇතුලත් වාර්තාවක් දේශපාලකයින් සහ නිලධාරීන් විසින් අදාළ අමාත්යාංශයට / දෙපාර්තමේන්තු ප්රධානීන් ට ඉදිරිපත් කළ යුතුය

එවැනි වාර්තා නොදෙන එසේම ගමන සඳහා වැයවූ මුදලට සරිලන ප්‍රතිලාභයක් පෙන්වීමට අපොහොසත්වන පුද්ගලයන් වෙනුවෙන් වැයවු මුදල ආපසු අයකර ගැනීම සහ ඉන් පසු එවැනි අයට රජයේ වියදමින් කිසිම විදේශ සන්චාරයකට අවසර නොදීමටද කටයුරු කළ යුතුය.

49 අල්ලස්ලබාගැනීමසඳහානිර්මාණයකරනලදආසනහෝවිමධ්යගතඅයවැයමගින්දේශපාලකයින්ටමහජනමුදල්වෙන්කිරීමේවර්තමානක්රමයවහාමනවත්වාඅතීතයේදීසිදුවූවාක්මෙන්රාජ්යනිලධාරීන්හරහාපමණක්සියලුරාජ්යඅරමුදල්බෙදාහැරීමසහමූල්යකළමනාකරණයනැවතත්කිරීමආරම්ඹකිරීම..

 50 මෙමකොන්දේසිවලටඑකඟවීමටසූදානම්නැතිකිසිමපුරුෂයෙක්හෝස්ත්රියක්මේරටේපුරවැසියෙකුවීමටහෝජාතිකදේශපාලනයටපිවිසීමටහෝරාජ්යසේවයටපත්කිරීමටසුදුසුනොවනබැවින්, එවැනිකිසිදුපුද්ගලයෙකුරාජයයටතේකිසිමතණතුරකටතෝරාපත්කරනොගතයුතුය.

(මේ එක් එක් කාරණය පිළිබඳ විස්තර සඳහා කරුණාකර මහනුවර ප්රඥප්තිය 2019 අදාළ කොටස් බලන්න).

අපගේඒකායනප්රාර්ථනාව!

අවසානවශයෙන්මේරටයළිත්, වසරදහයක් (10) තුලආරක්ෂිත, නීතිගරුක, සාමකාමි, සමුර්ධිමත්හාබෞද්ධමූලධර්මයන්මතපදනම්වූධාර්මිකදේශයක්බවටපත්කොටආසියාවේආශ්චර්යබවටපත්කිරීමකෙළවරකොටඇතිඒඋත්තු0ගගමනාන්තයටළඟාවනතුරුමෙම මහාජාතිකඉදිරිපිම්මේකිසිවිටෙකත්අම්බලම්නොතිබියයුතුයයනුඅපගේඒකායනප්රාර්ථනාවයි!

ඇමුණුම 1

මේ සිංහලේ රාජධානියේ/ ජනරජයේ කිසිදිනක කිසිවෙකුට අහිමිකළ නොහැකි එසේම සාකච්ඡා කළ නොහැකි කොන්දේසි 17ක්.

කුමන රජයක් බලයට පත්වුවද මෙම කරුණු 17 සිංහලේ රාජධානියේ අනුල්ලන්ඝනීය හා වෙනස්කළ නොහැකි රාජ්ය ප්රත්පත්ති වශයෙන් සදාකාළිකවම පැවැතිය යුතුය.

1 මේරටයලිත්සිංහලේරාජධානියවශයෙන්නම්කළයුතුය

ක්රිස්තු පූර්ව 543 සිට ක්රි. ව. 1972 දක්වා වසර 2515 තිස්සේ අඛණ්ඩව පැවති පරිදි යළිත් මේ රට සිංහලේ   රාජධානිය වශයෙන් නම් කළයුතු. එසේම මේ රට සිංහල ජාතියේ අයිතිහාසික මාතෲභූමිය ලෙසද ප්රකාශයට පත් කළ යුතු අතර මේ රටේ සිටින සියලුම සුළුජන කොටස් හෝ වෙන කිසිවෙකුට එය විවාදයට භාජනය නොකළ යුතු හා සාකච්ඡා කළ නොහැකි කරුණක් වශයෙන්ද ප්රකාශ කොට විවස්ථා ගතකළ යුතුය.

(සියලුම අයිතිහාසික හා සාහිත්ය මූලාශ්රයන් මේ රට හඳුන්වා ඇත්තේ සිංහලේ, සිංහලද්වීප, සීහල දීප, ත්රි සිංහලේ,  ලක්දිව හෝ ලංකාව ලෙසය. දකුණු ඉන්දියාවේ පුරාණ මලයාලම් ජනයා පමණක් එය ඊලම් ලෙස හඳුන්වා ඇත. ඉන් ඔවුන් අදහස්කළේ සින්හලයින්ගේ රට යන්නමය. 1815 මාර්තු 2 වන දින උඩරට ගිවිසුම මගින් ඉන්ග්රීසීන්ට භාරදුන්නේද සිංහලේය.ඔවුන් Ceylon ලෙස එය පරිවර්තනය කරන ලදි, එහි අර්ථයද සිංහල ජනයාගේ භූමිය යන්නමය. එබැවින් රටේ මුල් නම නොපමාව යථා තත්වයට පත් කළ යුතුය. සින්හළේ හා ලංකාව යන දෙකම ඉතා අතීතයේ සිටම මේ රට හැඳින්වීමට භාවිතා කර ඇත. 1972 ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව ශ්රී ලංකාව ජනරජයක් ලෙස නම් කරන ලද අතර අද එය ජාත්යන්තරව ශ්රී ලංකාව ලෙස හැඳින්වෙයි. මහජන එකඟතාවයකින් පසුව අවශ්ය නම් එය සිංහලේ හෝ ශ්රී ලංකාව ලෙස හැඳින්විය හැකිය. (කෙසේ වුවද එසේ කරන්නේනම් සින්හලේ යන නාමය වරහන් තුල යෙදිය යුතුය. මන්ද එය මේ රටේ ජාතිය හා බැදුණු අනන්ය නාමය බැවිණි . ලන්කා යන්න මද්යයේ පිහිටි, ලස්සණ රට  යන තෙරුම් ඇති විශේෂණ පදයක් පමණක් වන බැවිණී එවිට මේ රට සියලුම භාෂාවලින් සිංහලේ හෝ ශ්රී ලංකාව ලෙස හැඳින්විය යුතුය. ඊලාම්, ඉලන්කෙයි හෝ කලිස්තාන් වැනි වෙනත් අපබ්රන්ශ නම්වලින් එය හැඳින්වීම රාජද්රෝහී ක්රියාවක් ලෙස ප්රකාශයට පත් කළ යුතුය).

2 ජාතියේනම සිංහලවියයුතුය

ක්රිස්තු පූර්ව 543 සිට 1972 දක්වාම මෙම රටේ ජාතියේ නම සිංහල විය. 1815 වනතුරුම මේ රටේ ජාතිය හදින්වූයේද සින්හල වශයෙනි. ද්රවිඩයන් හා මුස්ලිම්වරුන් මේ රටේ එවකටත් සිටියද කිසිදිනක ඔවුන් ජාතීන් වශයෙන් කිසිම තැනක හන්දුන්වා නැත. එමනිසා මින් පසුවද ඔවුන් සුළු ජන කොටස් ලෙස මිස කිසිවෙකු විසින් ජාතීන් වසයෙන් නොහැඳිවිය යුතුය. ඔවුන් සුළු ජන කොටස් මිස ජාතීන් නොවේ. ඔවුන් සුළුජාතීන් වශයෙන් පරිවර්තනය කොට  තිබීම මෙම අර්බුධයට හේතුවන්නට ඇත. තවද දෙමළ මිනිසුන්ට දකුණු ඉන්දියාවේ අවශ්යනම් ජාතියක් වසයෙන් හඳුවාගත හැකි අතර මුස්ලිම් කියා ජාතියක් ලෝකයේ කිසිම රටක නැති බවද මෙහිදී පෙන්වා දිය යුතුව ඇත. එසේ තිබියදී මේ රටේ පමණක් මුස්ලිම් ජාතියක් සිටින්නේ කෙසේද? තව දුරටත් ලෝකයේ ඔනෑම රටක සිටින්නේ එක් ජාතියක් පමණක් බවද මෙහිදී පෙන්වාදිය යුතුව ඇත.එමනිසා මේ රටේ පමණක් කිසේත්ම ජාතීන් කීපයක් සිටිය නොහැක.

මේ නිසා මින් පසු මේ රටේ සියළුම ජාතියකටම, සෑම ජාතියකටම සියළුම හා සෑම ජාතින්ට වැනි වචන දේශපාලකයින් ඇතුළු සියළුදෙනාම ප්‍රකාශ කිරිම සහ භාවිතය වහාම නතර කළයුතුය. මන්ද එසේ කිරීමෙන් මේ  රටේ ජාතින් කීපයක් සිටින බව ගම්යවන  නිසාය.

3 මේරටේරටවැසියන් (පුරවැසියන්) සිංහලවිය යුතුය. සිංහලේ වැසියන් යන අරුතිනි.

ඉතිහාසය පුරාම මේ රටේ රටවැසියන් (පුරවැසියන්) හඳුන්වා ඇත්තේ සිංහල ලෙසය. සිංහලේ පුරවැසියන් වීමට කැමති අය සිංහල භාෂාව ඉගෙන ගත යුතුය, සිංහල නම් ගත යුතුය, ඔවුන්ගේ මුල් රටට ඇති පක්ෂපාතිත්වය අතහැර දමා 1947 දී බුරුමය කළාක් මෙන් ස්වදේශික සිංහල නම් ගත යුතුය. සිංහල සමාජය සමඟ සම්පුර්ණයෙන්ම අන්තග්රහණය විය යුතුය. මෙම අවශ්යතාවයන්ට අනුකූල නොවන අයට සිංහලේ පුරවැසිභාවය ලබා නොදීය යුතුය.

 රටවැසියන්දෙයාකාරවියයුතුය 

 අ) පරම්පරාවෙන් රටැවැසියෝ (භූමිපුත්රයෝ) 1815 ට පෙර සිංහලේ පදින්චිව සිටි අයගෙන් පැවත එන්නන්

ආ) ලියාපදිංචි වීමෙන් රටවැසියෝ.රටවැසිභාවය සම්බන්ධව මහනුවර ප්රඥප්තියේ (2019) අන්ක 7 හි දක්වා ඇති කොන්දේසි වලට යටත්ව, මෙහි ඇතුළත් කර ඇති ඇමුණුම 1 සහ 11 හි සඳහන් කොන්දේසි පිළිගෙන ලියාපදිංචි වූ  අයද මේ ගණයට ඇතුළත් ය.

4 බුද්ධාගමමේරටේරාජ්යආගමලෙසනැවතත්ප්රකාශකළයුතුය

ක්‍රිස් පූර්ව 307 සිට 1815 දක්වාම මේ රටේ රාජ්ය ආගම වූයේ බුද්ධාගමය. එමනිසා බුද්ධාගම රාජ්ය ආගම ලෙස ප්රකාශයට පත්කළ යුතුය. අනෙකුත් සියළු ආගම් ඇදහිමෙ පූර්ණ නිදහස තහවුරු කෙරේ. එසේ උවද ඒවා ප්රසිද්ධියේ ප්රකාශයට පත් කිරීමට, ඉගැන්වීමට හෝ ප්රචාරය කිරීමට කිසිදු අයිතියක් නොමැත. මේ රටේ ඉතිහාසයේ ආරම්භයේ සිට 1815 දක්වා පැවතියේ එම තතවයය. අතීතයේ දී මෙන්ම  සමකාලීන කාලවලදී පවා ‘අනෙක් සියලුම ආගම්  කුඩා ශාඛා පමණක් බවද බුද්ධාගම  ප්රධාන ගස ලෙස පිළිගෙන ඇති බව අගරදගුරු මැල්කම් ප්රනාන්දු රදගුරුමන් ද ප්රකාසකළේය.,මේ අනුව බුද්ධාගම මේ රටේ රාජ්ය ආගම ලෙස නීතිගත කිරීමත කිසිදු භාදාවක් නැත. 1987 ආණ්ඩුක්‍රම විවස්ථාවේ 9. සහ 14 (E) මේ අනුව පරිච්චින්න කළයුතුය.   

එසේම මේ රටේ අයිති හාසික සන්ස්කෘතික අනන්යතාව ආරක්ශා කිරීම සඳහා රටපුරා සෑමතැනකම තිබෙන පවුරානික සින්හල බෞද්ධ පුරාවස්තු සන්රක්ශනයකොට ආරක්ශා කළයුතු අතර ඒවාට හානි පමුණුවන පුද්ගලයින්ට විරුද්ධව දැඩි දඳුවම් ලබාදිය යුතුය.

5. 1815 දක්වාතිබුණුපරිදිමුළුරටේමසියලුමරටවැසියන්ටඑක්නීතියක්තිබියයුතුය.

සම්ප්රදායික දේශීය නීති මත පදනම්ව, භූමිපුත්රයින්  විසින් රටට අව්ශ්ය නිති සම්පාදනාය කළයුතුය. ඊට සමගාමීව රට ජාතිය බෙදීම සඳහා ලන්දේසීන් සහ බ්රිතාන්යයන් විසින් මේ රටට හඳුන්වා දුන් තේසවළමෙයි (මලබාර් වැසියන් සඳහා නීතිය) සහ  මුස්ලිම් නීතිය (මුස්ලිම්වරුන් සඳහා) වැනි ජනවාර්ගික නීති අහෝසි කොට තහනම් කළයුතුය. දැනට පවතින ක්‍රමයේ විහිළුව වඩාත් කැපී පෙනෙණුයේ දේශයේ භූමිපුත්‍රයින්වූ සින්හළයින්ගේ ගේ වසර දහස් ගානක් පැවෙති ස්වදේශීය නීතිය ඉවත්කොට ඒ වෙනුවට ඔවුන් පමණක් රෝම ළන්දේශි හා ඉන්ග්‍රීසි නීතියට යටත් කිරීමයි. නීතිය කාටත් සමාන වියයුතු අතර නීතියේ ආධිපත්ය ඉදිරියේ සියළුදෙනාම සමාන විය යුතුය.

 6 මේරටේරාජ්යභාෂාවසින්හලවියයුතුය.

ක්රිස්තු පුර්ව 543 සිට 1815 දක්වා මේ රටේ පැවති රාජ්ය භාෂාව සිංහලය. අදටත් රටේ මුළු ජනගහනයෙන් 75% පිරිසක් සින්හල නිසාද, 100%  පිරිසක් සින්හල කථා කරන නිසාද මේනිසා කිසිවෙකුට අසාධාරනයක් සිදු නොවේ. අනෙක මේ සින්හල රටේ රාජ්ය භාෂාව සින්හල නොකරන්නේ නම් එය අපි කරන්නේ හඳේදැයි විමසිය යුතුය. ස්වදේශිකයන්ගේ භාෂාව එනම් සිංහල නොදන්නා කිසිවෙකුට මේ රටේ සම්පූර්ණ රටවැසිභාවය ලබා  නොදිය යුතුය.

7 එක්රටක්, එක්ජාතියක්, එක්ජාතිකධජයක්සහඑක්ජාතිකගීයක්

මෙකී නියමයන් ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ ඇතුළත් කළ යුතුය. ජාතික ගීය ගායනා කළ යුත්තේ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ දක්වා ඇති පරිදි සිංහල භාෂාවෙන් පමණි. (මෙය එක් ජාතියක් ලෙස එක්සත්කම හා දේශප්රේමය වැඩි දියුණු කර ශක්තිමත් කරනු ඇත)

8 මේරටේජනාධිපති, අගමැති, ත්රිවිධහමුදාපතිවරුන්සහපොලිස්පතිසෑමවිටමසම්මුතියෙන්හානීතියෙන්සිංහලහාබෞද්ධයන්පමණක්වියයුතුය              

9 දිවයිනතුළඇතිභූමිය, ජලයහෝවෙනත්කිසිදුජාතිකසම්පතක්කිසිදුවිදේශීයරටකටහෝවිදේශීයආයතනයකටනොවිකිණියයුතුය.

(මෙම සියළු තත්වයන් ම 1815 දී උඩරට ගිසුමේ සම්මුතියෙන් මේ රට ඉන්ග්රීසීන්ට භාර දෙන අවස්ථාවේ දී පැවති බැවින් මේ කොන්දේසි පැනවීමෙන් මෙම රටේ භූමිපුත්රයන්ගේ නීත්යානුකූල අයිතිවාසිකම් යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම හැර අන් කිසිවක් මින් සිදු නොවේ. 1818 නොවැ. 21 දිනැති බ්රවුන් රිග් ආණ්ඩුකාරයා විසින් ගේ ඒකපාර්ශවිකව පණවන ලද රාජකීය ප්රකාශණයෙන් නීතිවිරෝධී ලෙස බ්රිතාන්යයන් විසින් උල්ලන්ගණය  කරනණු ලැබුවද, උඩරට ගිවිසුම අනුව අදද රටවල් දෙකක් අතර  ඇතිකරගත් ගිවිසුමක් වශයෙන් වළන්ගුය. මේ රටේ නිදහස අර්ථවත් කිරීම සඳහා මෙම කොන්දේසි 1948 දී යථා තත්වයට පත් කළ යුතුව තිබුණ නමුත්  එසේ නොකළද 1815 ට පෙර මේ රටේ සියලුදෙනාම එම පද්ධතිය තුළම ජීවත් වූ බැවින් මෙම කොන්දේසි අද පැනවීම අභියෝගයට ලක් කිරීමට දෙමිළ හෝ මුස්ලිම්වරුන්ට නොහැකිය. අද ඔවුන් භුක්ති විඳින සියලු අයිතිවාසිකම් ඔවුන්ට ලබාදී ඇත්තේ රටේ භූමිපුත්රයින්වූ සින්හලයින්ට එරෙහිව ඉන්ග්රීසීන් ක්රියාවට නන්ග්වනලද දැඩි මර්දනය යටතේය)

10 සිංහලජනයාටදතමන්කැමතිඕනෑමප්රදේශයකජීවත්වීමේඅයිතියතිබියයුතුය

 දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනයා දැනට භුක්ති විඳින ආකාරයට සිංහලයින්ටද මේ රටේ ඕනෑම  තැනක ඉඩම් මිළදී ගැනීමට,පදින්චි වීමට, පන්සල් හා සිද්ධස්ථාන වැනි ආගමික ආයතන ගොඩනගා ගැනීමට අයිතිය තිබිය යුතුය. යමෙක් මෙම කොන්දේසිය ප්රතික්ෂේප කරන්නේනම් ඔවුන් ඉන්දියාවේ හෝ අරාබියේ තම මව්බිම් බලා පිටත්ව යා යුතුය. මන්ද මේ රට ඔවුන්ගේ මාතෲ භූමිය නොවන නිසාය. මේ රටේ  භුමිපුත්‍රයින් වන සින්හලයින්ට හැර වෙනත් කිසිම සුලු ජනකොටසකට අයිතිහාසික මාතෲ භූමි මෙහි නැත.

11 රටේසම්පත්සීමිතබැවින්දැඩිජනහනප්රතිපත්තියඇතිකිරීමසහබහුවිවාහතනම්කිරීම

12 ජනවාර්ගිකත්වය, ආගම, කලාපයහෝමේරටටකිසිසේත්මනොගැළපෙනෆෙඩරල්, ටීඑන්ඒ, ටෙලෝ, .එල්.එම්.එස්, ටී.සීසහඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ්වැනිබෙදුම්වාදී, ආගම්වාදී. හාදේශපාලනමතවාදීවශයෙන්මේරටටනොගැළපෙනසියලුමදේශපාලනපක්ෂතහනම්කළයුතුය.  ජේ.වී.පී. වැනි මාක්ස්වාදී පක්ෂවල පවා දේශපාලන මතවාද මේ රටට කිසිසේත්ම නොගැලපෙන පමණක් නොව අතිශයින්ම විනාශකාරී බැවින් තහනම් කළයුතුය, ශ්රී.ල.නි.ප, එ.ජා.ප.,කො.ප., හා ල.ස.ස. වැනි පක්ෂ මේ වන විටත් මිහිදන් වී හමාර බැවින් ඒ ගැන කථා කිරිමෙන් පළක් නැත.

13 රාජ්යසේවයටබඳවාගැනීමජනවාර්ගිකඅනුපාතයන්ටඅනුකූලවසිදුකළයුතුය (කරුණාකරවිස්තරසඳහාමහනුවරාප්ර ter ප්තිය 2019 සහසියපනාතාබලන්න)

14 රටේඔනෑමප්රදේශයකදෙමළමුස්ලිම්තනිජනවාර්ගිකජනපදකරණයතහනම්කිරීමසහරජයවිසින්පිහිටවණුලබණසියළුමනවජනපදවලමිශ්රවපුරවැසියන්පදින්චිකිරීම

15 දේශපාලානඥ්යින්ට මෙන්ම සියළුම රාජ්ය නිලධාරීන්ට විශේෂ සුදුසුකම් හා ආචාර ධර්ම මාලාවක් නියම කිරීම හා රාජද්රෝහී, දේශද්රෝහී වරද කරන්නවුන්ට දැඩි දන්ඩුවම් ලබාදීම සහ සාමාන්ය පුර වැශියෙකුට නැති කිසිම විශේෂ වරප්රසාදයක් ඔවුන්ට නොදීම

16 සින්හල බෞද්ධ සන්ස්කෘතියේ මහා විනාශයට හේතුවී ඇති මැද පෙරදිග වහල් සේවය සඳහා කාන්තාවන් යැවීම තහනම් කිරීම සහ ඔවුන්ට වෙණුවට මේ රටතුල රැකියා අවස්ථා ලබාදීම

17 මේ රටේ අයිතිහාසික අනන්යතාව ආරක්ෂා කිරීම සඳහා උතුරු නැගෙනහිර අතුලු සෑම ප්රදේසශයකම තිබෙන පවුරානික බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන  නැවත සන් රක්ෂනයකොට එවාට පුරාවිද්යාත්මක සාක්ෂි අනුව රජදවස තිබුනු සම්පූර්න භූමි ප්රමාණයන් නැවත ලබා දී සන් රක්ෂනය කළයුතුය.

නවශ්රීලංකාආණ්ඩුක්රමව්යවස්ථාවක්

නවශ්රීලංකාආණ්ඩුක්රමව්යවස්ථාවසකස්වියයුත්තේපහතසඳහන්අයිතිහාසිකපදනමමතය.

1 අයිතිහාසික වශයෙන් මේ රට අවම වශයෙන් ක්රි.පූ 543 සිට මේ දක්වා අඛණ්ඩව සිංහල ජාතියේ සාම්ප්රදායික නිජබිම ලෙස සහ ක්රි.පූ 307 සිට සිංහල බෞද්ධ රාජ්යක් වසයෙන් මේ දක්වා පැවතීම.

2 සිංහල බෞද්ධයන් යනු මෙම දූපතේ අද්විතීය සිංහල බෞද්ධ ශිස්ඨාචාරය ආරම්භකළ,  ගොඩනැගූ හා පෝෂණය කළ අයයි.

3.පළමුව, ක්රි.පූ 543 ක්රි.ව.12 වන සියවසේදී ම්ලේච්ඡ මාඝ ආක්රමණිකයින් විසින් අනුරාධපුර, පොලොන්නරු ශිෂ්ටාචාර විනාශ කරන තුරු එය පුරාණ හා   මධ්යකාලීන ලෝකයේ හොඳම ශිස්ඨාචාර අතර ශ්රේණිගතව තිබිණ. අණතුරුව පැමිණි සෑම විදේශ ආක්‍රම්ණයකින්ම මේ රට බේරාගත්තේද සින්හළයින්මය.

දෙවනුව, පෘතුගීසි, ලන්දේසි සහ බ්රිතාන්ය ආක්රමණිකයින් විසින් 1505 සිට 1948 දක්වා වසර 443 ක්තිස්සේ සිදුකරණ ලද සියලුම ආක්රමණ වලට ජීවිත පරිත්යාගයෙන් මුහුණ දී රට හා ජාතිය බේරාගත්තේද සින්හළයින්ය.  

4.විශේෂයෙන් 1818 ඌව සහ 1848 මාතලේ නිදහස් සටන්වලදී බ්රිතාන්යයන්ට එරෙහිව නැගිටීම්.

අනාගත  පරම්පරාව සඳහා මව්බිම ආරක්ෂා කිරීම සඳහා සතුරන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමේ දී ඔවුන්ගේ සියලු ඉඩම් කඩම් අහිමි  වූයේය. මේ සෑම යුද්ධයකදීම ආක්රමණිකයාට මුහුණ දී සිය මව්බිම ආරක්ෂා කිරීම සඳහා දසදහස් ගණනින් යුද්ධයෙන් මිය ගියේද සිංහල බෞද්ධයින්මය. මෙම ආක්රමණිකයන් විසින් සිදුකරන ලද කුරිරු හා ම්ලේච්ඡ හිංසාවන්ගේ දීර්ග ලැයිස්තුව අතර, අත්අඩංගුවට ගත නොහැකිවූ සියලු දෙනාට මරණ බියෙන් දුවන සතුන්ට මෙන් වෙඩි තබා මරා  දැමීම, එසේ මැරූවන් පවා නැවත ප්රසිද්ධ ස්ථානවල එල්ලා තැබීම, ඔවුන්ගේ සියළුම කෙත්වතු, ගෙවල්දොරවල්, අටුකොටු  සහ ගම්දනව් පිටින් ගිනිතබා විනාශකිරීම, ස්වදේශිකයන්ගේ සියලු සතුන් මරා ආහාරයට ගැනීම සහ ජනතාවගේ සහ විහාර දේවාල ඉඩකඩම් සියල්ල බලහත්කාරයෙන් අත්පත්කරගැනීමෙන් සින්හලයින් නැගෙනහිර සහ උතුරුමැද වනාන්තරවලට පන්නා දැමීම මෙම ආක්රමණිකයන් විසින් සිදුකරන ලද කුරිරු අපරාධ පිළිබඳ උදාහරණ කිහිපයක් පමණි. 

මේ සෑම යුද්ධයකදීම දෙමළ සහ විශේසයෙන්ම මුස්ලිම් වරුන් ගත්තේ ආක්රමණිකයාගේ පැත්තය. සින්හල නායකයින්ට විරුද්ධව ඔත්තු සැපයීම, වරායවල සිට රට තුලට ගොනුන් පිටින් සුද්දන්ගේ අවි ආයුධ සහ බඩුමුට්ටු ප්රවාහනය කිරීම විශේසයෙන්ම කරන ලද්දේ සින්හලයින්ගේ අනුග්රහයෙන්ම ඉඩකඩම් ලබාගෙන රටතුල විවිධ ප්රදේශවල පදිචිව සිටි සින්හල අපගෙන්ම යැපුණු  එසේම අපේම ගැහැණුන් පවා විවාහකරගෙන සිටි රටේ අභ්යන්තරය පිළිබඳ ඉතා හොඳින් තොරතුරු දැනගෙන සිටි මුස්ලිම් වරුන්ය.

5 1815 මාර්තු 2 වනදිනඋඩරටගිවිසුමේදක්වාඇතිපරිදි 1815 දීබ්රිතාන්යටපවරාදුන්රටේනමසිංහලේය.

ටැප්රොබේන් සහ සෙරෙන්ඩිබ් හැර සෙසු 23 කට වැඩි සෙලාන් වැනි නම් සියල්ලෙන්ම අදහස් කළේ සිංහල ජනයාගේ දේශය යන්නමය. ඊලාම් යන දෙමළ වචනයේ තේරුමද සිංහලයන්ගේ දේශයමය. මෙයින් පැහැදිළිවම පෙනී යන්නේ, ඉතිහාසය පුරාම මෙම භූමිය හඳුන්වා ඇත්තේ සින්හලයින්ගේ රට වශයෙන් බවය. ළන්කාව යන අපරනාමය පැරැණි භාරතීයයන් විසින්, ලස්සණ රට, භූ මද්ධ්යයේ පිහිටි රට හා දිවයින යන අරුතෙන් තබන ලද්දකි.

6 ක්රි. පූ. 2 වනසියවසේසිටක්රි. . 1948 දක්වාපළමුවදකුණුඉන්දියානු ආක්රමණිකයින්  සහඉන්පසුවපෘතුගීසීන්, ඕලන්දකාරයිසහඉන්ග්රීසීන්ටඑරෙහිව  වසරදහස්ගානක්තිස්සේනොනවත්වාසටන්කළසිංහලබෞද්ධයන්මේරටේශිෂ්ථාචාරයේ  නිර්මාතෘවරුන්වූඅතර 1505 සිට 1948 දක්වාබ්රිතාන්යආක්රමණිකයන්ගෙන්තමමව්බිමආරක්ෂාකරගැනීමසඳහාදසදහස්ගණනක්සටනේදීමියගගියේද ඔවුහුමය.

විශේෂයෙන්ම 1818 ඌව සහ 1848 මාතලේ නිදහස් සටන් වලදී බ්රිතාන්යයන්ට එරෙහි අභීතව සටන්කොට මතු පරම්පරාව සඳහා මව්බිම ආරක්ෂා කිරීම සඳහා  සටන් කිරීමේ දී ඔවුන්ගේ ජීවිත මෙන්ම සියලු ඉඩම්කදම්ද ඔවුන් අහිමිවිය.

 7 මෙමෙමයුද්ධවලදීදදෙමළහෝමුස්ලිම්කිසිවෙකුස්වදේශිකසිංහලයන්ටසහායනොදැක් වීය.

ඒ වෙනුවට ඔවුන් (වශේෂයෙන් මුස්ලිම්වරුන්) ගත්තේ සතුරාගේපැත්තය.

ප්රවාහනය කිරීමෙන් සහ ස්වදේශික සිංහලයන්ට විරුද්ධව ඔත්තු සැපයූ මුස්ලිම් වරුන් ඔවුන්ගේ පූර්ණ සහාය ලබාදුන්නේ සුද්දන්ටය. 1665 දී පෘතුගීසීන් විසින් බටහිර වෙරළ බඩදී මුස්ලිම්වරුන් අමානුෂික ලෙස සමූළඝාතනාය කළ අවස්ථාවෙදී දිවි ගලවා ගත් අය මහනුවර රජු වෙත පලාවිත් ඔවුන්ව බේරාගන්නා මෙන් සින්හලේ රජුගෙන් ඉල්ලා සිටි අවස්ථාවෙ නැගෙනහිර පානම්පතුවේ ඔවුන් පදින්චි කොට ආරක්ෂා කරණ ලද්දේ සිංහලේ රජු විසිනි. අද අග්නිදිග ලන්කාවේ වෙනම අරාබි රාජ්යයක් ඉල්ලා සින්හලයින්ට විරුද්ධව යුධ වැදී සිටින්නේ උන්ගෙන් පැවත එන මේ අකුර්තඥ මිනිසුන්ය.

 8 මුල්දේශපාලනඋද්ඝෝෂනයුගයේදීදෙමළවිද්වතුන්පවාමේරටේඅනන්යසිංහලබෞද්ධශිෂ්ථාචාරයගැනලියාඇතිඅතරමෙයඉතිහාසයේආරම්භයේසිටමසිංහලයන්ගේදේශයබවඑකහෙලාමපිළිගෙනඇත.එසේමසින්හලයින්මේදූපත්රාජ්යයේසුවිශේෂීශිෂ්ටාචාරයේනිර්මාතෘවරුන්බවපිළිගත්තේය.

පොන්නම්බලන් අරුණාචලම් සිය “Sketches of Ceylon History” නමැති ග්රථයේද (1906) ආනන්ද කුමාරස්වාමිගේ සම්භාව්ය මධ්යකාලීන සිංහල කලා (1905)  නමැති කෘතියේද  මේ රටේ ශිෂ්ඨාචාරය ගැන ඔවුන් විසින් දක්වා ඇති ප්රශස්ත අදහස් බලන්න. මෙවැනි ශ්රේස්ඨ දෙමළ ශ්රි ශ්රී ලාංකිකයන් පැවසූ දේ වර්තමානයේ සිටින දෙමළ ජාතිවාදයෙන් අන්ධ්වූ දෑස් ඇති සම්බන්දන්, විග්නේශ්වරන් සහ සුමන්තිරම් වැනි දෙමළ අන්තවාදී ජාතිවාදීන්ට මෙම පොත් කියවා ඔවුන් මේ රටේ සිටිය යුත්තේ කොතැනදැයි සොයා බැලීමට මම ආරාධනා කරමි. ඒ වෙනුවට අද ඔවුන් සියල්ලෝම අනුගමනය කරන්නේ මැලේසියානු ජාතික දෙමළ කතෝලික  චෙල්වනායගම් නමැති උන්මත්තක සින්හල විරෝදියාය. ඔහු මේ රටට සංක්රමණය වී ඇත්තේ (1903 දී පමණ) 4 හැවිරිදි පිරිමි ළමයෙකු ලෙසය.  පසු කලෙක ඉලන්කයි තමිල් අර්සුකච්චි අදහසෙහි පියා වූ (1947) ඔහු මේ රටේ නූතන දෙමළ ජාත්වාදයේ මෙන්ම අන්තවාදයේද සීයාය.

9 ඉතිහාසයපිළිබඳමහාචාර්යකේ.ඉන්ද්රපාලමහතාසියආචාර්යඋපාධිනිබන්ධනයවූශ්රිලන්කාවේද්රවිඩජනාවාස (1965) කෘතියෙන්නිගමනයකළේ 13 වනසියවසවනතෙක්මේරටේඅභ්යන්තරයේදෙමළජනාවාසකිසිවක්නොතිබුණුබවසහඒවාපටුවෙරළතීරයකටපමණක්සීමාවූබවය.

මා මෙහි කතා කරන්නේ 1965 දී සිය ආචාර්ය උපාධි නිබන්ධනය ලියූ ඉන්ද්රපාල ගැන මිස එල්ටීටීඊ තුවක්කු ඉදිරියේ දී ලිවූ ඔහුගේ ශ්රී ලංකාවේ ද් රවිඩයන් (300 බී.සී.-1200 ඒ.ඩී.) කෘතියේ මෑතකදී පැවසූ දේ නොවේ: –

10 මේරටේසිටිනසියළුමදෙමළහාමුස්ලිම්සුළුජනකොටස්ඉතිහාසයේපසුකාලවලදීවරින්වරඉන්දියාවෙන්හෝඅරාබිකරයෙන්මේරටටපැමිණිසංක්රමණිකයන්ගෙන්හෝසුද්දන්විසින් 1505 ටපසුමෙහිගෙනඑනලදඔවුන්ගේවහලුන්ගෙන්පැවතඑන්නන්වේ..

 ඔවුන්  එක්කෝ වෙළඳුන්, ආක්රමණිකයන්, යටත් විජිත බලවතුන්ගේ වහලුන් හෝ නීතිවිරෝධී සංක්රමණිකයන් ය. කෙසේ වුවද මුල් ආක්රමණිකයන්ගෙන් පැවත එන අය ඉතා අල්පය. පෘතුගීසි, ලන්දේසි සහ බ්රිතාන්යයන් විසින් 1505 න් පසු උතුරු හා නැගෙනහිරට  විශාල වශයෙන් දකුණු ඉන්දියානු  ද්රවිඩයන් වහලුන් ලෙස ගෙන එන ලදී. වසාන කාණ්ඩය වන්නේ 1840 න් පසු බ්රිතාන්යයන් විසින් ඔවුන්ගේ කෝපි සහ තේ වතු වල වැඩ කිරීම සඳහා  ගෙන එන ලද වතු ද්රවිඩයන් ය. එබැවින් ඔවුන් 1948 දී පිටත්ව යන විට බ්රිතාන්යයන් විසින් අතහැර දමා ගිය බ්රිතාන්ය පුරවැසියන් ය. 1954 නේරු කොතලාවල ගිවිසුම අනුව දේශයේ භාෂාව සහ ඉතිහාසය ඉගෙන ගෙන ස්වදේශික සිංහලයන් සමඟ අන්තග්රහනය වීමෙන් පසු ඔවුන් මේ රටේ පූර්ණ පුරවැසියන් බවට පත්වන තුරු මේ රට ඔවුන්ගේ මව්බිම ලෙස හැඳින්වීමට නීත්යානුකූල අයිතියක් ඔවුන්ට නැත.

අභාග්ය වන්නේ මේ කිසිවෙකු මේ රට සිංහලයන්ගේ දේශය ලෙස නොපිළිගැනීමයි. ඒ වෙනුවට දෙම්ලුන්ට අවශ්ය වන්නේ මෙම භූමියෙන් උතුරු නැගෙනහිර පලාත් දෙක වෙන්කොට  ස්වාධීන හා ස්වයං පාලන තනි දෙමළ කලාපයක් පිහිටුවා ගැනීමයි.අනෙක් අතින් මුස්ලිම්වරුන්ගේ දොළදුක මුළු රටම  මුස්ලිම් රාජ්යක් කර ගැනීමයි. එල්ටීටීය සහ ඔවුන්ගේ හිතවතුන් වැනි සමහරු වසර 30 ක් තිස්සේ සිංහලයන්ට එරෙහිව යුද්ධ කළේ උතුරු නැගෙනහිර පලාත් දෙක පමණක් අල්ලා ගැනීමටය. මේ අවාසනාවන්ත තත්වය ගැන 1948 ටේ සිට මේ රට පාලනය කළායයි කියන දේශපාලකයින් සියළුදෙනාම රිජුවම වගකිව යුතුය.

මේඅනුව  මෙමයෝජනාවළියෙහි  අඩන්ගුකිසිදුකරුණකටවිරුද්ධවීමේනීත්යානුකූළඅයිතියක්මේරටේජීවත්වන්කිසිදුසුළුජනවැසියෙකුටනොමැතිබවසක්සුදකසේපැහැදිළිබවපෙන්වාදියයුතුය.

 පසුවදන

මේ රටේ වාසය කරණ දෙමළ, මුස්ලිම් සහ සෙසු සියලුම අන්තවාදීන් නූතන යුගයේ ශ්රී ලංකාවේ ශ්රේෂ්ඨ තම පුත්රයෙකු වන අති උතුම් කාදිනල් මැල්කම් රංජිත් තුමන්ගේ ප්රඥාවන්ත ප්රකාසයෙන් පාඩමක්   ඉගෙන ගත යුතුයයි මම සිතමි.. එතුමෝ පැවසුවේ මේරටේබුද්ධාගමවිශාලගසවනඅතරඅනෙකුත්සියලුමආගම්යනුඑහිකුඩාශාඛාපමණි කියාය. මගේ මතය අනුව මෙය මෙතෙක් ශ්රී ලාංකික සමාජයේ ඕනෑම සම්භාවනීය ආගමික නායකයෙකු  විසින් ශ්රී  ලන්කාවේ සමාජය පිලිබඳ  කරන ලද විශිස්ඨතම ප්රකාශයයි. මේ රටේ ජනවාර්ගිකත්වය සම්බන්ධයෙන් ද එයම පැවසිය හැකිය. ඒ අනුව මම එය මෙසේ සටහන් කරමි.”මේරටේ සිංහලජාතියවිශාලතරගසවනඅතරඅනෙක්ප්රජාවන්සියල්ල  එමයෝධ  ගසේකුඩාඅතුපමණි”. මේ රටේ දෙමළ මුස්ලිම් මිනිසුන්ද මේ බව පැහැදිළිව වටහාගත යුතුය. එ එසේම මේ භූමියේ ඒ යෝධ සින්හල ගසේ අත්තක පිළිලක් වී මුල්ගස් මරාගෙන අලුත් ගසක් වීමට උත්සාහ නොකළ යුතුය.

මේ සින්හල රටේ සදකාලික සන්හිඳියාව සහ සාමය ඇතිවන්නේ මෙන්න මේ යථාර්තය දෙමළ සහ මුස්ලිම් ජනයා තේරුම්ගත්දාට හෝ ඔවුන්ගේම අයිතිහාසික මාතෲභූමි වලට ආපසු ගියදාට පමණි. එසේ නොකොට මේ විකල්ප දෙකම බහැරකොට සටනින්ම ජය ගැනීමට තවමත් අදහස් කරන්නේනම් ඒ වූ කලී ඉර හඳ පවතිනාතුරු කිසිදාක සිදු නොවන දවල් සිහිනයක් පමණක් බව ඉස්තිරවම්  ඔවුන් තේරුම් ගත යුතු බව් මම ඉඳුරාම කියමි.

සින්හලත් නොවන,බෞද්ධත් නොවන සින්හල දේශපාලනඥයින්, අන්තවාදී හා ජාතිවාදි මෙන්ම ආගමික උන්මත්තකයින් වන දෙමළ හා මුස්ලිම් දේශපාලනඥයින්, දේශද්රෝහී රාජ්ය නොවන සංවිධානවල, කොලොම්බියානු සිංහල දේශපාලනඥයින් සහ ඊනියා ජාත්යන්තර ප්රජාව යන සිංහල විරෝධී කණ්ඩායම් පහට ද මෙම සර්වකාලීන යථාර්ථය තේරුම් ගත නොහැකි බව අපි දනිමු.

දෙමළ මුස්ලිම් ජනයා සිංහල ජනතාව සමඟ රණ්ඩු නොවී මේ රටේ සින්හලයාගේ පරම ජන්ම අයිතිය පිළිගෙන එකට ජීවත් වීමට ඉගෙන ගත යුත්තේ ඇයි? මේ දේශයේ සැබෑ භූමිපුත්රවරුන් කවුරුද?  ඒ’යෝධ සිංහල ගසේ “පරපෝෂිත ශාක පමණක් වන ‘දෙමළ හා මුස්ලිම් යන කුඩා පරපොෂිත සාක ප්රධාන සින්හල ගස සමඟ සැසඳිය හැකිද. ඒ යෝද සිංහල ගස මරා දැමීමට අරගල කරන පරපෝෂිත අතු මහගස වීමට උත්සාහ කිරීම සාධාරණ්ද යන ප්රස්න විවුර්තව  ඇසිය යුතුය.

මේ සංක්රමණිකයින්ට මෙම යථා තත්වය පිළිගැනීමටත්, ස්වදේශික සිංහලයන් සමඟ සුහදව ජීවත් වීමට හෝ එසේ කිරීමටත් නොහැකිනම් ඔවුන්ගේ මව්බිම් කරා පිටත්ව යාමටත් දැන් කාලය පැමිණ ඇත. මෙම අභීත පණිවිය මේ කළහකාරි සුළු ජනකොටස් වෙත රිජුව හා නොබියව ප්රකාශකළ හැකි සින්හල බෞද්ධ නායකු අප සොයාගත යුතුය.

අද මේ රටට අත්යාවස්යව ඇත්තේ සුළුජන චන්ද භීතිකාවෙන් නොපෙළෙන, සුළුජන චන්ද නොමැතිව ඔනෑම චන්දයක් ජයගත  හැකි බව තේරුම්ගත්, තම තමන්ගේ නියම තත්වය නොදැන ඒ ගැන අධි මානසිකත්වයෙන් හා අධ් තක්සේරු උන්මාදයෙන් පෙළෙන උග්ර ජාතිවාදි හා ආගම් වාදී දෙමළ හා මුස්ලිම් දේශපාලනඥයින්ට මෙම පණිවිඩය නොබියව, රිජුව ප්‍රකාශකොට, එසේත් නැතිනම් දෙමළ මුස්ලිම් දේසපාලනඥ්යින්ගේ නියම පාට දෙමල හා මුස්ලිම් සාමාන්ය ජනතාවට පැහැදිළිකොට දී ඔවුන් දිනාගත හැකි එසේම සියලුම සුළුජන  කොටස් වලට මේ රටේ හිමි නියම භූමිකාව ප්‍රකාශකළහැකි  කොන්ද පණඇති දේශප්‍රේමී සින්හල බෞද්ධ ජන නායකයෙකි.

මා ඉහතින් දැක්වූ සින්හල බෞද්ධ විරෝදී පන්චවිධ කණ්ඩායම් වලට මැල්කම් රන්ජිත් කාඩිනල් තුමන්ගේ ලොවක් වටිණා ඒ ප්‍රශස්ථ ප්‍රකාශය තේරුම් ගැනිමට හැකිවූදාට මේ රටේ වාර්ගික හා ආගමික ගැටුම් නියත වශයෙන්ම අවසානය දකිනු ඇත. අනතුරුව යලිත් මේ  සින්හලේ රාජධානියට සාමය සතුට හා සව්භාග්ය උදාවී සියළු දෙනාම සතුටින් ජීවත් වෙන ආසියාවේ ස්චර්ගය බවට මේ දිවයින       විරුදාවළි          ලබණු   ඇත.

මෙම සන්දේශයෙහි ඇතුලත් කරුනු පිළිගෙන ඒවා පිලිපැදීමටත් මේ රටතුල වෙනම රාජ්යන් ඉල්ලා මෙ භූමියේ භූමි පුත්‍රයින් වන සින්හලයින්ට හා ඔවුන්ගේ පරමාධිපත්තියට අභියෝගයක් නොවී සාම්කාමීව සහයෝගයෙන් හා රටේ නීතියට අවනතව සිටින ඔනෑම කෙනෙකුට කිසිම සින්හලයෙක් විරුද්ධ වෙතැයි මම කිසිසේත්ම් නොසිතමි.

ආචාර්ය සුදත් ගුනසේකර,

අන්ක. 21 ගැමුණු මාවත,

හන්තාන පෙදෙස,

මහනුවර.

2019 අගෝස්තු 27. Email:[email protected]

TP: 071 8075326-081 2232744

Presidential Poll: Now, Ranil wants to contest

September 6th, 2019

By Akitha Perera Courtesy The Island

article_image

UNP leader Ranil Wickremesinghe, yesterday, told a group of senior lawmakers that he would definitely contest the forthcoming 2019 presidential election. Wickremesinghe told the gathering at the Temple Trees that those who didn’t accept that could take a political decision.

Party sources said that among those who had been present were UNP Chairman Kabir Hashim, Leader of the House Lakshman Kiriella, General Secretary of the party Akila Viraj Kariyawasam, Gamini Jayawickrema Perera, John Amaratinga, Field Marshal Sarath Fonseka, Ravi Karunanayake and Daya Gamage.

Sources said that Sajith Premadasa faction had been represented by Kabir Hashim, Ranjith Madduma Bandara and Malik Samarawickrema. At the onset of the meeting, the PM said that he would like to contest the presidential poll as he had the backing of all segments of the party, including the grassroot-level people.

Wickremesinghe said that the proposal in respect of his candidature would be soon made to the Working Committee. The meeting concluded after they agreed on one-on-one between Wickremesinghe and Premadasa on Sunday (8)

Clandestine US operations Zuhair backs Wimal’s call for credible investigation

September 6th, 2019

Courtesy The Island

September 6, 2019, 10:07 pm 

article_image

One-time PA National List MP and Ambassador to Teheran M. M. Zuhair, yesterday, urged the government to inquire into National Freedom Front (NFF) leader Wimal Weerawansa’s allegations pertaining to clandestine US operations here. If the former JVPer was trying to take political advantage, the government should deal with him accordingly.

President’s Counsel Zuhair issued the following statement in response to queries posed by The Island: “The alleged refusal by six US nationals to subject five of their ‘mystery’ boxes to scanning and security clearance at the Bandaranaike International Airport and also later at Hilton Colombo Residences on 30 July 2019 comes as a shock at a time of heightened security threats in the country and warrants a credible investigation to ascertain the contents of the boxes and whether the US personnel were entitled to any privileges of non-disclosure.

“Sri Lanka’s state agencies are yet to complete their investigations, as to how the terrorists came by the improvised explosives believed to have been used in the terrible 21/04 suicide attacks. The US, Britain and India are among countries that have, over several decades, supported terrorist movements, the first two the world over. In Syria, the US had air dropped arms and ammunition to rebel forces fighting to forcibly topple the Assad regime. Some weapons had reportedly ended up with the ISIS.

“Sri Lankan authorities have a huge obligation to satisfy themselves that the baggage did not contain for instance ‘urea nitrate’ allegedly used in Israeli conflicts. We need to be alert to the possibilities of dangerous weapons and explosives reaching violent extremists in the country. Most weapons and explosives come from foreign sources and strict checks at entry points are absolutely essential to prevent a recurrence of 21/04.

“On 20th December 2015 a 40 year old Israeli national was arrested at the Bandaranaike International Airport having travelled from Bombay to Sri Lanka on a fake Iranian passport. He was deported without a full investigation and without taking action under the Immigrants and Emigrants Act. Knowing well the state of relations between the two countries, the Sri Lankan intelligence agencies should have found why the Israeli was masquerading into Sri Lanka as an Iranian, possibly to use this country for the Israeli operations against Iran!

“Addressing the International Conference of Asian Political Parties (ICAPP) held in Colombo in September 2014, former leader of the JVP Somawansa Amarasinghe said the “ugly alliance of imperialism and Zionism has caused unprecedented destruction in the Middle East and elsewhere. It encourages separatism and division of countries. It created Al Qaeda, ISIS and many other terrorist organisations and spreads terrorism throughout the world”.

“Nothing prevented the six US military personnel from subjecting their baggage to scanning even if they were accredited diplomats. Diplomatic bags containing diplomatic communications and correspondence are protected from being opened. Personal baggage of accredited diplomats cannot be used for smuggling prohibited or restricted goods.

The leader of the National Freedom Front (NFF) Wimal Weerawansa has brought this serious violation of Sri Lanka’s national security to public attention. He must complain to the IG Police and seek an immediate investigation.”

‘නයාම කාපිය’

September 6th, 2019

උපුටාගැනීම දිවයින

ශ‍්‍රී ලංකාවේ ධනය වංචා කරන දේශපාලනඥයන්ට සහ ඊට අනුබල දෙන නිලධාරීන්ට තවත් එවැනි වංචා කිරීමට බලාපොරොත්තු (Hope) ඇතිකරන කාරක සභාවක් පාර්ලිමේන්තුවේ තිබේ. මෙම සභාව අප හඳුන්වන්නේ පාර්ලිමේන්තු පොදු ව්‍යාපාර පිළිබඳ කාරක සභාව නොහොත් ‘කෝප්’ (The Committe on Public Enterprises) කමිටුව නමිනි. 1979 වසරේ ජුනි 21 වැනිදා ස්ථාපනය කරන ලද මෙම ‘කෝප්’ කමිටුවට පසුගිය වසර 40 තුළ රාජ්‍ය ධනය වංචා කළ කිසිදු දේශපාලනඥයකු පැමිණ නැත. පැමිණියේ නම් ඒ, එම වංචා, ¥ෂණ චක‍්‍රලේඛ අනුව සාධාරණීකරණය කරන රාජ්‍ය නිලධාරීන් පමණි. කමිටුව විසින් දේශපාලනඥයන්ට කැඳවීම් කළ ද එම දේශපාලනඥයන්ට දෂ්ට කරන අද්භූත නයි විශේෂයක් රටේ සිටින බැවින් කෝප් කමිටුව අසරණ වූ අවස්ථා බොහෝය. ඇතැම් දේශපාලනඥයන්ට සහ අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරුන්ට පිටරට සිටින තමන්ගේ දරු මුණුබුරන් සිහිවන්නේ ‘කෝප්’ කමිටුවට පැමිණෙන ලෙස දැන්වීමෙන් පසුවය. එලෙස කැඳවූ, විදුලි බල හා පුනර්ජනනීය බලශක්ති අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් ආචාර්ය සුරේන් බටගොඩ හදිසියේ විදෙස්ගත වී ඇත්තේ තම දරුවාගේ අධ්‍යාපන කටයුතු පිළිබඳව සොයා බැලීමටය. කෙතරම් කාර්යබහුල වුව ද ආචාර්ය බටගොඩ පියකුගේ වගකීම් පැහැර හැර නැත. මෙවැනි පියවරු හිමිවන්නේ දරුවන්ගේ වාසනාවටය.
 
 ශ‍්‍රී ලංකා ක‍්‍රිකට් ආයතනයේ වර්තමාන සභාපතිවරයා වන ශම්මි ද සිල්වා මහතාට ද කෝප් කමිටුව හමුවේ පෙනී සිටීමට නොහැකි වූයේ හදිසියේ මැලේසියාවට යෑමට සිදුවීම නිසාය. ඇතැම් විට මෙම සංචාරයේ අරමුණ ශ‍්‍රී ලංකා පිල මේ දිනවල ලබන අන්ත පරාජයන් ගැන මැලේසියාවෙන් කරුණු විමසීමට විය හැක. ඔහු නොපැමිණිය ද ඉතා චතුර ලෙස ඉංග‍්‍රීසි භාෂාව කතා කළ හැකි, වයසක වුව ද කඩවසම් නිලධාරීන් රොත්තක් ‘කෝප්’ කමිටුවට සහභාගි වී සිටියහ. ඔවුන්ගේ කියුම්, කෙරුම් අනුව හෙළි වූ කරුණු කිහිපයක් රටේ ජනතාවගේ සංවේගය පිණිස මෙසේ පෙළගස්වන්නෙමු.
 
 ⋆ ශ‍්‍රී ලංකා ක‍්‍රිකට් ආයතනය විසින් පුණ්‍ය කටයුතු සිදුකිරීම සඳහා 2016 වසරේ ‘ක‍්‍රිකට් ඒඞ්’ නමින් සමාගමක් ස්ථාපිත කර තිබේ.
 
 ⋆ එම සමාගමේ කළමනාකරු ලෙස කටයුතු කළ පුද්ගලයාගේ මාසික වැටුප රුපියල් ලක්‍ෂ 39 කි. අවුරුදු දෙකක් පුරා ඔහුට ක‍්‍රිකට් ආයතනය වැටුප් ගෙවා ඇති අතර එම වසර දෙක පුරා 
 
 ‘ක‍්‍රිකට් ඒඞ්’ පුණ්‍ය කටයුතු සඳහා වැයකර ඇත්තේ ලක්‍ෂ 24 ක් පමණි.
 
 ⋆ මෙම ‘ක‍්‍රිකට් ඒඞ්’ ආයතනය සමාගම් මැඳුරේ ලියාපදිංචි කිරීමේදී සකස් කළ ව්‍යවස්ථාවට අනුව ‘ක‍්‍රිකට් ඒඞ්’ ගැන විගණනය කිරීමට රජයේ විගණකාධිපතිවරයාට බලයක් නැත. මේ වැරැුද්ද නිවැරදි කරන ලෙස 2016 වසරේ පැවති කෝප් කමිටුවේදී ක‍්‍රිකට් ආයතනයට උපදෙස් දුන්න ද මේ වනතෙක් එය නිවැරදි කර නැත.
 
 ⋆ සූරියවැව ක‍්‍රිකට් ක‍්‍රීඩාංගණය ඉදිකිරීමේදී රජයේ තක්සේරුව ලෙස මිලියන 900 ක් සඳහන් වන අතර ශ‍්‍රී ලංකා ක‍්‍රිකට් ආයතනය විසින් ඉදිරිපත් කර තිබෙන වියදම් වාර්තාවේ සඳහන් වන්නේ රුපියල් බිලියන 2.2 ක් වශයෙනි. චයිනා හාබර් සමාගම සහ වරාය අධිකාරිය බිලියන 5කට ආසන්න මුදලක් ක‍්‍රීඩාංගණය ඉදිකිරීමට වැය කළ බව ක‍්‍රිකට් ආයතනය පවසයි. මෙපමණ වියදමකින් ඉදිකළ මෙම ක‍්‍රීඩාංගණයේ අද ක‍්‍රීඩා කරන්නේ වන අලින් පමණි.
 
 ⋆ මහනුවර, කටුගස්තොට ප‍්‍රදේශයේ මිලියන 1200 ක වියදමින් ක‍්‍රිකට් විශ්වවිද්‍යාලයක් ඉදිකිරීම ඇරඹීම. මේ සඳහා මේ වනවිට මිලියන 250 ක් අනුමත කර ඇති අතර එම මුදලින් මිලදීගෙන ඇත්තේ ඉඩම පමණි.
 
 ⋆ එම ඉඩම මල්වතු විහාරයට අයත් බවත් ඉඩම ලබාගැනීම සඳහා මල්වතු විහාරයට රුපියල් මිලියන 25 ක් ලබාදුන් බවත් ක‍්‍රිකට් ආයතනය පවසයි. ඊට අමතරව ඉඩම සඳහා බදු මුදල් වශයෙන් වසරකට රුපියල් දෙලක්‍ෂ පනස්දහස බැගින් වසර තුනක් මල්වතු විහාරයට මුදල් ලබා ගෙවා තිබෙන බවද ක‍්‍රිකට් ආයතනයේ සාමාන්‍යාධිකාරීවරයා පවසයි.
 
 මේ කෝප් කමිටුවේදී හෙළි වූ කරුණුවලින් ඉතා ස්වල්පයක් පමණි. ඉතිරි කෙළි සියල්ල කෝප් කමිටු වාර්තාව සහ විගණකාධිපතිවරයාගේ අවසන් වාර්තාව නිකුත් කිරීමෙන් පසු දැනගත හැකිය.
 
 ශ‍්‍රී ලංකා ක‍්‍රිකට් ආයතනයේ ඇත්තේ රටේ ක‍්‍රිකට් නඟා සිටුවීම සඳහා ජාත්‍යන්තර ක‍්‍රිකට් කවුන්සිලයෙන් ලබාදෙන මුදල්ය. මේ මුදල් උපයනු ලබන්නේ රටේ ජනතාවගේ අහිංසක දරුවන්ය. ශ‍්‍රී ලංකා ක‍්‍රිකට් ආයතනය කළ යුත්තේ මේ මුදල් නිවැරදි ලෙස කළමනාකරණය කර රටේ ක‍්‍රිකට් ක‍්‍රීඩාව දිනෙන් දින ඉදිරියට ගෙන යෑමය. නමුත් සිදුවන්නේ එයද? ¥ෂිත දේශපාලනඥයන්ගේ අනුග‍්‍රහය ලබන නිලධාරීන් පිරිසක් විසින් ක‍්‍රිකට් ධනය කොල්ලකෑමය. මේ චෞරයන් නිසා රටේ ක‍්‍රිකට් ක‍්‍රීඩාව වේගයෙන් පරිහානියට ගමන් කර තිබේ. මේ ¥ෂිතයන් ‘කෝප්’ කමිටුවේදී නිරුවත් වූවාට ඔවුන්ට දඬුවම් ලබාදීමේ යාන්ත‍්‍රණයක් කමිටුවට නැත. එම යාන්ත‍්‍රණය බලගන්වා වංචනිකයන්ට දඬුවම් දීමට ආණ්ඩුවට ද අදහසක් නැත. එබැවින් මෙම ‘හෝප්’ නැති ‘කෝප්’ කමිටුව දෙස බලා ජනතාවට කළ හැක්කේ එක් ප‍්‍රාර්ථනාවක් පමණි. ඒ මේ සියලූ ¥ෂිතයන් ”නයාම කාපිය” කියා පමණි.

SLFP to nominate own presidential candidate

September 5th, 2019

Courtesy The Island

he Sri Lanka Freedom Party (SLFP) will be fielding a candidate for the upcoming presidential elections, stated MP Weerakumara Dissanayake.

According to the parliamentarian, the General Secretary of the party, MP Dayasiri Jayasekara has informed the Elections Commission on the decision.

19A: Half a President and half a PM Four decades of constitutional folly and failure – 5

September 5th, 2019

By C. A. Chandraprema Courtesy The Island

(The previous article in this series of self-contained pieces on the Constitution was published on Friday the 30th of August.)

The 19th Amendment to the Constitution brought by the yahapalana government was much wider in scope than the 17th and 18th Amendments. The 19th Amendment reinstated the Constitutional Council which had been abolished by the 18th A, but with the difference that instead of three Parliamentarians and seven outsiders as under the 17th Amendment, agitation by the opposition had managed to change the composition of the Constitutional Council to seven Parliamentarians and three outsiders. The three outsiders would be appointed by the President, on the nomination of both the Prime Minister and the Leader of the Opposition.

Other than this change in the composition of the CC, its functioning was supposed to be on the same lines as the 17th Amendment. Apart from reinstating the Constitutional Council, the 19th Amendment tried to achieve many other things as well. The most radical reform in the original 19th Amendment Bill was the provision to abolish the executive presidency. However, the way they went about it, doomed the exercise to failure from the start. The 19th Amendment Bill on the one hand provided to have a President directly elected by the people and styled Head of State, the Head of the Executive, Head of the Government and Commander in Chief of the Armed Forces and on the other hand tried to make provision for a Prime Minister who would be the head of the Cabinet of Ministers in a situation where the Cabinet was charged, with the direction and control of the Government. The Prime Minister was to determine the number of Ministers and the assignment of subjects and functions to such Ministers.

Thus the attempt was to make the PM the effective head of government while there was a President directly elected by the people who was charged with the exercise of the executive power of the people. Needless to say, the Supreme Court held that a referendum will be needed to make such a radical change to the Constitution. Since President Maithripala Sirisena resolutely opposed the holding of a referendum, the attempt to abolish the executive presidency failed. What the 19th Amendment managed to do was to clip the wings of the Presidency. By reintroducing the Constitutional Council, the powers of the President in making appointments to important state positions was restricted after the fashion of the 17th Amendment. Then the provision prohibiting a person from being elected President on more than two occasions was reintroduced.

Furthermore, it was made possible to challenge an executive action taken by the President by way of a fundamental rights application. This provision was put to the test last October when the President dissolved Parliament and the resulting judgment has taken even more power out of the hands of the President. Another great truncation of the President’s power took place when Article 70 of the Constitution was amended so as to make it impossible for Parliament to be dissolved before the lapse of four and a half years unless Parliament resolves to dissolve itself with a two thirds majority of the whole number in Parliament.

Most importantly, the provision in the Constitution whereby the President could assign to himself any subject or function and was to remain in charge of any subject or function not assigned to any Minister, has been repealed. What this means is that a future President will not be able to assign any subjects to himself or even remain in charge of the subjects not assigned to any other Minister because the provision that made it possible for the President to hold some subjects by default now no longer exists in the Constitution.

The repeal of the provision that enabled the President to assign any subjects to himself or to hold the subjects not assigned to anybody, has reduced the power of the President drastically. The incumbent President Maithripala Sirisena holds several ministries including that of defence only because of a transitional provision in the 19th Amendment which states that the person holding office as President at the time the 19th Amendment is passed, and so long as he holds office, may assign to himself the subjects and functions of Defence, Mahaweli Development and Environment and determine the Ministries to be in his charge for that purpose. The next president will not have any power to assign Ministries and subjects to himself – not even the Defence ministry.

On the other hand, the Prime Minister’s role has not been properly defined. He is the PM and sits in the Cabinet, but he is not the head of the Cabinet. He is not the head of the government either – both those titles still belong to the President. According to Article 43 of the Constitution as amended by the Constitution, it is the President who will determine the number of ministries and the subjects and institutions that are to be assigned to those ministries. He may only if he deems it necessary, consult the Prime Minister in doing so. However when appointing individual MPs to hold these ministries, the President is mandatorily required to consult the Prime Minister. After the Cabinet is formed in this manner, the President may at any time change the assignment of subjects and functions and the composition of the Cabinet.

Dysfunctional dyarchy

Article 43 is silent on the question whether the President is required to consult the PM when he changes the assignment of subjects and functions and the composition of a Cabinet that has already been formed. However the wording of Article 43(2) seems to suggest that in appointing MPs to be Ministers, the President cannot avoid consulting the Prime Minister whether it be before the Cabinet is appointed or afterwards. So the PM has a tenuous hold on power through Article 43(2) which makes him the effective appointing authority of Ministers. Yet the PM is not the head of the Cabinet or the head of the government.

So what we have now after the 19th Amendment is half a proper President, half a proper Prime Minister, and a Parliament that cannot be dissolved for four and a half years under any circumstances, unless Parliament resolves to dissolve itself with a two thirds majority. Preventing the President from dissolving Parliament at will is one thing – we have to admit that President Chandrika Kumaratunga dissolved Parliament unfairly in 2004 – but there should be provision at least for the Prime minister and the Cabinet to be able to recommend dissolution of Parliament. At the bare minimum, it should be possible for Parliament to dissolve itself by a resolution passed by a simple majority. But the 19th Amendment has saddled us with a Parliament that cannot be dissolved even if multiple no-confidence motions are passed against the government and the government repeatedly loses the vote on the budget.

This in itself shows how ill thought out the 19th Amendment is. The idea was to prevent the President from arbitrarily dissolving Parliament, but they have ended up making it virtually impossible for the Parliamentary government or even Parliament to recommend dissolution of itself. We are sitting on a ticking Constitutional time bomb. So long as there is a Parliamentary government which has sufficient cohesion and a proper majority to rule, things will be all right. But if the Parliamentary government is faced with defections that deprives it of its Parliamentary majority , then the President will have to form a new government and to get budgets passed by that government. In 2001, when Chandrika Kumaratunga realized that she no longer had a majority in Parliament due to defections, she dissolved Parliament and called a Parliamentary election without waiting to be defeated at the budget vote.

A future President will not be able to do that. Whatever happens in Parliament, it is the President who will be charged with the duty of somehow carrying on a government till it’s possible to dissolve Parliament and hold fresh elections. How is any President to do that? In 2001, CBK had four years of her tenure left, Parliament had five years left, yet MPs were abandoning her by the droves and nothing would motivate them to stay because they were thinking of the future, not the present. This kind of situation can arise particularly during a President’s second term. There are no provisions in the Constitution for the President to be able to compulsorily ‘draft’ MPs to serve as Ministers even against their will.

After the experience of the SLFP members who served in President Sirisena’s Cabinet, it is unlikely that any MP would want to jeopardise his entire future in politics for a few years in office unless he is willing to bow out of politics at the end of it. At present the signs are that the voting public will make examples of the SLFP ministers who served in President Sirisena’s Cabinet. So how is the President to run a government if the MPs in Parliament are not willing to serve under him for love or money as we saw happening very early on during CBK’s second term in office? The 19th Amendment may not have abolished the executive presidency, but they have heaped an impossible task on the shoulders of whoever holds that position. Perhaps the idea was to inflict such stress and torture on the holder of that office that nobody would want to be President and the position would stand abolished by default!

All told, the 19th Amendment is the mother of all Constitutional debacles which has saddled this country with a dysfunctional dyarchy made up of half a President and half a Prime Minister with the duo expected to somehow hobble along together in running the country.

Wimal: What did those mystery boxes contain? Dispute over US refusal to allow scanning of ‘cargo’ at the Hilton Colombo

September 5th, 2019

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

article_image

Lawmaker Weerawansa holding a picture of US personnel at the Hilton Colombo

Alleging that the US was stepping up clandestine operations in Colombo, National Freedom Front (NFF) leader Wimal Weerawansa, MP, on Wednesday (4) warned of dire consequences unless remedial measures were taken.

Weerawansa alleged that the US had exploited the Easter Sunday attacks to enhance its presence in Colombo.

The Colombo District MP, at a media briefing at the National Freedom Front office at Pitakotte, demanded an explanation from the government as regards US operations here. He urged the government to take up this matter with the US without further delay.

The former JVPer alleged that operations undertaken by external powers posed a grave threat to Sri Lanka’s sovereignty.

Weerawansa said that security staff at the Hilton Colombo had thwarted an attempt by five US government officials to check in along with six boxes on the night of July 30, 2019. The American delegation had declined to allow the security staff to scan the boxes, the former Housing and Construction Minister said. Subsequently, the US delegation had handed over one of the six boxes for scanning and loaded the rest to a US embassy vehicle bearing the No KL-6586 and moved them somewhere else, lawmaker Weerawansa said.

Following Easter Sunday attacks, in accordance with overall security plan, luxury hotels introduced security checks.

Weerawansa released visa photographs of the entire US team to the media, alleging the group had arrived in a private aircraft.

The NFF leader said that it was the second such detection. Soon after the April 21, 2019 Easter Sunday carnage, two US government employees were detected at the Hilton Colombo Residencies with explosives detectors, Weerawansa said. The MP recalled how sniffer dogs had traced the equipment in an apartment.

The National Thowheed Jamaat (NTJ) carried out four suicide blasts in three Colombo hotels. The NTJ also attacked three churches in Colombo, Negombo and Batticaloa.

MP Weerawansa urged the government to find out how the US team had brought in cargo to Colombo which couldn’t be subjected to scrutiny at Hilton Colombo.

The NFF leader said that both Defence and Foreign Ministries should be concerned about clandestine US visits to Colombo. Alleging that the five-member team had left two days later sans the controversial cargo, lawmaker Weerawansa said the Sri Lanka should be wary of foreign powers using Colombo as a base for their clandestine operations.

The MP said that Sri Lanka couldn’t ignore the fact that Taleban and the Islamic State had been created by the US.

The NFF leader is the second lawmaker to have warned the government recently of US operations here. One-time Justice Minister Wijeyadasa Rajapakse, PC, alleged Western powers would destabilise Sri Lanka over the current dispensation handing over strategic Hambantota port on a 99-year-lease to China. Addressing the media at the Sri Lanka Foundation, Rajapakse said that the country was rapidly heading for unprecedented security-political crisis over the Chinese presence at the Hambantota port.

Weerawansa alleged that the government seemed to be blind to what was taking place. Having secured agreement on ACSA (Acquisition and Cross Servicing Agreement) in early August 2017, the US was now pushing Sri Lanka to accept SOFA (Status of Forces Agreement) as well as finalization of MCC (Millennium Challenge Corporation) pact, he added.

Commenting on the third Convention of the NFF scheduled to take place at the Sugathadasa Indoor Stadium, on Sunday (Sept.08), MP Weerawansa underscored the importance of ensuring SLPP candidate Gotabaya Rajapaksa’s victory at the 2019 presidential election to save the country from those pursuing agendas inimical to it.

The MP said that the party would hand over a set of proposals to be implemented following Gotabaya Rajapaksa’s victory at the Dec 2019 poll.

Weerawansa said that a decade after the conclusion of the conflict, the country was in crisis due to massive security lapses that led to the Easter Sunday carnage.

Weerawansa urged security services to initiate a probe into recent happenings involving US personnel.

Responding to a query, MP Weerawansa said SOFA would transform Sri Lanka into a US base overnight. He also referred to a recent statement issued by former PA National List MP and one-time Sri Lankan Ambassador to Teheran, M.M. Zuhair, PC, regarding the US project here.

Weerawansa asked whether the boxes that were sent away in a US embassy vehicle by those who stayed at the Hilton Colombo were still in the country or spirited out when the team left for the Maldives. What those boxes contained remained a mystery, the MP said.

THE CATHOLIC CHURCH AND INTER-RELIGIOUS RECONCILIATION IN SRI LANKA BETWEEN RELIGIONS

September 3rd, 2019

BY EDWARD THEOPHILUS

The most impressive picture that people of Sri Lanka and overseas seen in media recently was the paying homage to the tooth relic of the Buddha at the Dalada Maligava in Kandy by Archbishop Malcolm Rajith. At that time Mahanayake Thera Most Venerable Tibbotuwave Medankara Thero and Chairman of the Association of Bishops, Cardinal Guatotero Bassitti also joined with him. Inter-religious reconciliation or acceptance and harmony with other religions began in the Catholic Church with effect from the Second Vatican Council and the recommendations of the council were well received by the catholic church in Sri Lanka and how to implement the recommendations in the country were discussed by a national seminar in 1968.  Sri Lanka had a slow process on this matter, but it was broadly accepted at the grassroots level in the country as Buddhist and Catholic people have been living together at regional and urban levels in Sri Lanka since before the Second Vatican Council. Archbishop Malcolm Ranjith has been actively participating in the process of the acceptance of other religions and several catholic priests actively associated with the inter-religious reconciliation, especially, Rev. Fr. Earnest Porutota and Rev.Fr. Siri Oscar Abeyratne must be mentioned at this moment, appreciating their contribution to the process. Highest Leader of the Catholic Church, Pope Paul VI visiting Sri Lanka in 1970 further strengthened this process meeting with Buddhist Theros in the country.

The Catholic Church in Sri Lanka had a distance with the government due to nationalization of catholic schools by Mrs. Sirimavo Bandaranaike government in 1963 and the Minister of Education at the nationalization process was Mr. Baudeen Mohamod, who expressed that the nationalization was to establish a national education policy to the country, but it was not clearly or successfully implemented as expected by people.  The catholic church’s stand on the nationalization of religious schools, which were supported by the government had been criticized by different people in the country based on misguided point of views.  However, since the era of St Augustine and St. Thomas Aquinas, the provision of education to the community as a role of the church had been identified by the catholic church.  The vicious effects of neglecting to establish a national education policy and practically not implementing the inter-religious reconciliation have reflected by the Bomb attacks of Easter Sunday in this year. If there is a national education policy, most probably educating comparative religion to kids in all schools without religious difference, the bomb disaster would have avoided and so-called Madrasa schools for a religion might not establish in the country and the religious education would not direct to train suicide bombers in schools.  This is a debatable opinion but it is my personal view.

Archbishop Malcolm Ranjith has given the highest respect to Buddhism as a Catholic leader and is actively leading catholic people in the country to expand inter-religious reconciliation or harmony.  The reconciliation has become a controversial process in Sri Lanka based on the politicization of inter-racial reconciliation by the yahapalana regime as the practical policies of the yahapalana regime reflected unacceptable behaviour to common people.  There misconception in the country that the catholic church and catholic people have no respect for the nationality, country and its traditional culture, however, Cardinal Malcolm Ranjith successfully changed this attitude and two catholic ministers sacrificed their lives in the war and many ordinary Sinhala Catholics as soldiers sacrifices lives at the war

The history of the beginning of religions to planet earth indicates that phenomena of religions were to help human to live together and despite mythical views of some religions, religions have played a supreme role in human civilization and many critics have not clearly understood this truth.  It also seems that the role of religions has gone to extremism intending to destroy the human. In this discussion it is also important to accept the views expressed by the Archbishop of Canterbury, Most Reverend Justin Welby met with the Mahanayaka Theoros of the Asgiriya and Malwatte Chapters of Siyam Nikaya that “extremist elements could be seen in every religion and every country and religious leaders have a duty to act against them.” He also stated that religion is not the source of violent emotions.  The Anglican Church also made tremendous contribution to Sri Lanka’s post-independence politics, especially Mr. S.W.R.D Bandaranaike bought wealthy Anglicans to politics in Sri Lanka. Mr. Mahinda Rajapaksa’s family also strongly associated with the Anglican Church.

People have no firm idea whether the philosophical messages of religions are true or false because as the true experience of religious philosophies to individual would be experienced by after the death of an individual and the death destroys the material body of individual and the visibility of individual also will be destroyed at this stage and as Plato stated only humanness would remain for each person.  As Cardinal Malcolm Ranjith demonstrated people need to respect all religions. As living human being people don’t exactly know which philosophical views of different religions are authentic and accepting and respecting to each other are the most significant behavior.  As the social philosophy of all religions is similar, it is not difficult to working together when implementing the social philosophy of all religions.

Extremism about religious ideas and racism have led to terrorism in the world and both ideas have no truth if it deeply analyses the points given in the concepts or ideas.  As the Canterbury Archbishop stated religion is not the source of violent emotions to kill each other. the Catholic church may have realized the fact about the emptiness of the concepts of extreme views on religious concepts as Jesus Christ disclosed to the world.  Jesus Christ as the son of God disclosed two significant roles that were to believe God with devoting and love the neighbor, but in the modern world believers have gone too far beyond the commandments of Jesus Christ and many mythical practices included opening ways for extremism.

Practically, extremism is the way for destruction and when a religion or a race attempts to go for extremism it would lead to rejecting the religion by own followers as well as ending the religion killing each other to destroy followers and end the religion.  It can be seen in Middle East countries.  There a considerable trend in Middle East counties to reject Islamic ideas.  

The catholic church stands on its feet as Jesus Christ expressed its beginning and ordinary believers accept that if they follow what Jesus advised nobody can destroy the church and Cardinal Malcolm Ranjith clearly stated that Buddhism in Sri Lanka is the main part of a log and other regions like branches have connected to the tree and if the Buddhism safeguards in the country all other religions would be supported to exist, otherwise all other religions would be destroyed.

The concept of Taweed is accepted by many religions including Christianity, Islam, Judaism, Hinduism and many others except Buddhism, which teaches a world of gods, in which gods will be punished if they do wrong and gods will lose the status of god as a result of wrongdoing. These are concepts of human and scientifically they were not proven.  The other important point is that to learn a religion it is not necessary to use a language used by the originator. It is not true that to learn Buddhism Pali language or Christianity Semitic language or Islam Arabic are needed.  To learn a religion, stating learning requirement of specific language is a fabricated story and books of religions have translated to English and they are enough to understand the religion. In Sri Lanka major issue is many people are blind on the religion that they are devoting without understanding the messages of other religions. Prof. Santa Ratnayake (Ex Buddhist Monk Medagampola Sumana Santa) publicly stated that the role of religion to taking people to convincing grace from the fallen stage (in Sinhala helping to achieve Visuddhiya) and all religions are supposed to play this role. Therefore, teaching comparative religion to kids in schools without religious difference would support inter-religious reconciliation or harmony

Professor Carlo Fonseka – A Tribute

September 3rd, 2019

By Rohana R. Wasala Courtesy The Island

Those who pursue the higher life of wisdom, who seek to live by spiritual principles, must be prepared to be laughed at and condemned.”

  • Epictetus, Greek Stoic philosopher (55-135 CE)

(Following is an updated version of an article published in two parts in The Island in the last week of May 2016.)

I admired Professor Carlo Fonseka as a socially committed intellectual who enhanced, with his rare intellect, the quality of his contribution to the good of the society in a multiplicity of roles he was called upon to play. Among hundreds of quotes about intellectuals I looked at in the internet, I found not a single one that says something good or positive about them. That may be because it is usually intellectuals who are quoted, and are they likely to utter something quotable about themselves. But Noam Chomsky looks askance at a certain type of intellectuals: The respected intellectuals are those who conform and serve power interests”. Carlo was not among them. To say this is a compliment that he richly deserves, for he did not follow social or political or intellectual norms unquestioningly or adapt his behavior in order to please those who exercise power. Hence the Epictetus quote above.

Professor Carlo Fonseka’s book of essays titled  ESSAYS OF A LIFETIME (S. Godage & Brothers Pvt Ltd, Colombo, 2016), which was his swan song, encapsulates his key ideas about a variety of subjects he had been creatively engaged in during a long lifetime. Of course, he probably had found different fresh insights and changed his original ideas by then, but that does not detract from their value in relation to the actual contexts of the time in which he conceived and expressed those ideas. Also, there are a few overlaps and repetitions between the essays as the author himself admits in his preface to the book. Naturally, such minor lapses are inevitable in a collection of writings by the same writer over as long a period of time as 43 years. The subjects of the essays relate to such diverse fields as science, religion, philosophy, politics, economics, arts and even travel and biography. The volume comprises selected specimens of his writings between 1971 and 2014.

I was an avid reader of his newspaper articles, texts of his speeches (whenever available,) and, on occasion, his scholarly academic papers which struck me as of general interest (to which last, though, my access was extremely limited). As a lifelong learner I drew inspiration from him, though I am from a different profession. Professor Carlo came within my student radar even before his controversial scientific investigation of the ritual of fire-walking in our country early in the 70’s decade. I still have a thin volume of 102 pages entitled Fire Walking – The Burning Facts” (December 1972) written and published by one Dr K. Indra Kumar, presumably a former student of Professor Carlo, attacking his fire-walking experiments including the famous one at Attidiya Dewale on February 8, 1971, and a copy of the 1971 issue of The Ceylon Rationalist Ambassador”, the annual journal of the Ceylon Rationalist Association, of which Carlo was a prominent member along with the likes of Abraham T.  Kovoor. For reasons I have no time or space here to squander explaining, I didn’t take Indra Kumar’s criticisms (bordering on the libelous in their vituperative trenchancy) as valid arguments against Carlo’s courageous attempt to strike a scientific blow at superstition, the bane of our society even today. But, in my silent judgement, Carlo was guilty of too much idealism in believing that most ordinary people were that rational minded. Let us consign that to the past. Reading Carlo was always an educative experience for me and I was looking forward to the day he would publish a collection of his writings like ESSAYS OF A LIFETIME. Most probably there were many other Sri Lankans who shared my sentiments in this connection.

However, universal acclamation is an unlikely reward for a socially engaged, fearlessly argumentative public figure like Carlo, despite the fact that he was selflessly dedicated to the values of humanity, fairness and truth in public affairs as well as in his professional life as a medical professor and scientific researcher. The reason for this is that, just as there were those who genuinely admired him or just tolerated him, there were  his detractors who were cynically sceptical about his good intentions, and those who felt uncomfortable about certain ideological and political positions he tried to defend in the arena of public debate as an intellectual and social activist. The thirty-four pieces of writing contained in ESSAYS OF A LIFETIME” are obviously meant to be representative of the intellectual offerings he made to the general public during well over four decades in the recent past and they may be taken to reflect some of the reasons for this mixed reception that, I think, was accorded to him by the Sri Lankan society in the sunset years of his life. Nevertheless, the well deserved celebrity status and public esteem that Carlo was actually honoured with by the vast majority of our people were least diminished by that faint suggestion of societal ambivalence towards him.

Right  from the beginning, as far as I am concerned (that is, since immediately before 1971, and extending back to my secondary school days) I was attracted by  certain admirable qualities in Carlo as a human being and as a public intellectual (I am using the latter term in the complex, highly nuanced sense most people understand it) and a man of science: these are his intellectual probity, his freedom from pedantic posing, sharpness of mind, personal humility, generosity towards others, lightheartedness and his irrepressible sense of humour, all of which enrich the essays in this selection. One of his major preoccupations in life, I think, was social development through education by banishing baleful superstition and by promoting rational scientific thinking and ethical conduct. Buddha and his teachings are frequently invoked throughout the book, which reveals an important source of his ethical principles. Carlo is deeply ethical without being ‘religious’ in the traditional sense and that is compatible with the rational Buddhist beliefs that he seems to have acquired. Apparently, he identifies these with the ethical essence of the Christian religion to which he was born.  The essay under the title The Humanity of Jesus” (pp. 216-219), which is the text of a convocation address he delivered at a school in 2006, is a case of a rational thinker demystifying Jesus of supernatural mumbo-jumbo with a view to highlighting his message of universal love that embraces the whole human family; he preached this as an extraordinarily moral human being who was subject to birth, suffering, and death like other ordinary human beings. Carlo may not have officially abandoned his birth religion (clearly, a meaningless formality he’d hardly think it necessary to perform). But he was an exemplary follower of the Buddhist teaching. 

Needless to say, Carlo regarded  ethical values as of prime importance not only in his own medical profession, but in other spheres as well, (something that is clearly evident in all the thirty-four essays that constitute the book). Incidentally, the essays are grouped into ten sections of which the first is, appropriately, Medicine (‘appropriately’ because that is his professional field with which he is most familiar). It contains six essays. The first three are almost entirely concerned with the ethical aspect of medicine, while in the other three, the ethical aspect is strongly implicit, though his main focus there is on other themes. In the grimly ironic opening essay To Err Was Fatal” (pp. 13-21), Carlo describes five errors he committed through certain lapses on his part that led to the death of his patients during  thirty-six years of clinical practice; he implies that he could have avoided those fatal errors if he had followed the Buddha’s advice to the Kalamas. Towards the end of the piece, he refers to the Buddha for the possible sources of intellectual error”, and adduces the Buddha’s famous words of wisdom to the Kalamas. Referring to himself in his characteristically humorous, self-effacing manner, he writes: ‘Although Alexander Pope did indeed famously preach that, To err is human, to forgive divine,” it will be murmured that only a fool will err fatally five times in 36 years. So the prospect must be squarely faced: this paper may embody nothing more or less than the confessions of a fool. If, however, by confessing to the world a fool could help to promote ever so slightly the ideal of error-free patient care, I believe that the fool has a scientific and ethical duty to confess.’

Carlo draws a moral (for doctors) from his analysis of his five fatal errors in the form of the following ‘Key Messages’ as he calls them:

  • All doctors are fallible.
  • The natural reaction of doctors to errors is to hide them or to rationalize them away.
  • It is unscientific and unethical to refuse to face our errors.
  • There is no cathartic ritual in our profession to expiate the sense of guilt generated by our errors.
  • Since knowledge grows mainly by error recognition, facing our errors squarely is the path to medical wisdom.

(p. 20)

In another essay in the same section entitled Development of Health in Sri Lanka” (pp. 36-60), which is extracted from a 2003 issue of the Sabaragamuwa University Journal, Carlo takes a glance at our unique history of medicine inspired (as he reminds the reader) by Buddhism, according to whose teaching ‘care of the sick is a meritorious act of the highest order’. Even kings such as King Buddhadasa (362-400 CE) learned and practiced medicine. The very concept of hospitals has been found to have originated in Buddhism. At the end of the essay under the title Towards a Concept of the Ideal Doctor for Sri Lanka” (pp. 26-35), which was originally the Deshamanya Nandadasa Kodagoda Fifth Memorial Oration, 2002, Carlo articulates his thesis succinctly in these words: I conclude that the ideal doctor for Sri Lanka should be an embodiment of western medical science and Buddhist values represented by contentment over acquisitiveness; cooperation over competition; compassion over perfunctory sympathy; and altruistic service over selfish indulgence ….”. The last two essays in the Medicine section (found on pp. 61-74) are about tobacco and alcohol control. He was the founder chairman of the National Authority on Tobacco and Alcohol to which post he was appointed in 2007, a rare instance of the right person being put in the right place in our country.

The second group of writings is subsumed under Science and occupies more or less the same space (pp. 76-154) as that devoted to Medicine. The first item there is Fire-Walking: A Scientific Investigation”, which is a reproduction of a paper published in the Ceylon Medical Journal of June 1971. It relates to the fire-walking tests and contests I referred to above. As described in the paper, Carlo applied the usual steps of the scientific method in his attempt to prove a hypothesis he had arrived at as a scientist about the secret of certain individuals being able to walk on live embers without sustaining burns.  I think Carlo’s hypothesis is similar to or identical with the scientific explanation of the phenomenon that physicists accept today. Other essays in this section, for example, The Intrinsic Wisdom of Scientific Materialism”, Of Religious Scientists”, and Eulogy for Richard Dawkins” also embody the theme of promoting ethical values while fighting superstition.

I will not touch on all the ten sections of the book like this for fear that this article would be too long for accommodation in a newspaper column. But before concluding this piece, I must very briefly suggest something  about why I consider Carlo to be one of the few iconic national figures we should be proud to have had among us as Sri Lankans. In any country at any time the advent is usually rare of individuals born with the highest intellectual abilities, coupled with compassion for fellow humans, and a desire to serve them. Of course, there are no morally perfect human beings even among such. That is part of human nature. Carlo was arguably one of those rare individuals, impaired with his own personal limitations, no doubt, like all of us. But since the imperfectability of human nature is a common denominator, I’d like to  dwell here only on what distinguishes Carlo from the average majority of us.

Carlo told us that he was himself an early beneficiary of free education introduced a few years before independence, although he was learning in the English medium. Initially free education benefited the English medium students more than it did the poor children learning in the swabhasha (Sinhala and Tamil) mediums. This was because the English medium schools which used to charge fees before, did not have to do so after education was made free for all. We have to remember that English medium education catered only to the tiny privileged minority of the population.  The poor swabhasha students already had a sort of free education. The replacement of English with swabhasha as the medium of instruction expanded educational opportunity to embrace children from all social backgrounds. Considering the disdain in which the Sinhala medium school children were held and the insulting attitude adopted towards them by the Westernized English speaking elite at that time (about which Carlo must have known well, though absolutely no reference is made to the subject in these essays). I learnt about such discrimination many years later from our teachers, and books. His identifying of himself as a beneficiary of that epoch-making change (i.e., the introduction of free education) is unique. Most local intellectuals of his time and before his time had usually developed a pro-Western, anti-national cultural bias. Carlo was free from that, and took a serious interest in educationally modernizing our country for the benefit of all its children.

In the first entry under Education titled Reforming Education: Finishing the Unfinished Task” (originally, the script of Dr C.W.W. Kannangara Memorial Lecture – 2009) pp. 282-297, Carlo mentions his theme: I propose to suggest ways of finishing the unfinished task of reforming free education, to make it relevant for the globalized world of the 21st century”. A major component of the recommended ‘reforming’, I think, involves the best management of the language factor in education (My caution to the reader: this has nothing to do with politics): Education must be bilingual – Sinhala or Tamil, with English. Apropos of university education in the same speech, Carlo quotes (Sinhala professor) Dr Sucharitha Gamlath from another source as having said: one who knows only Sinhala doesn’t know even Sinhala”.  In the same context Carlo refers to Dr Gamlath quoting with approval a remark that Dr N.M. Perera had made in parliament: Teaching in Sinhala is alright, but government must ensure that students acquire a sound knowledge of English”. May our country have the right people in the right positions to bring about this and other reforms recommended in Carlo’s essay just mentioned.

While being engaged in the medical field, Carlo rendered a great service as a bilingual scholar of genius. It was actually his English that first attracted me to his writings in my student days. He was an exemplary master of the English language, who was deeply read in its literature. As far as I am concerned, I look up to him, even today, for he used to model good writing in his journalistic contributions as much as in his academic writing. 

Professor Carlo’s book has essays that deal with the heroic qualities, great ideas, and admirable doings of some genuine Sri Lankan intellectuals of the past, such as left politician Dr N.M. Perera, Sinhala writer Martin Wickremasinghe, rationalist superstition-buster Dr Abraham T. Kovoor,  surgeon Dr P.R. Anthonis, and Buddhist reformer Dr A.P. de Zoysa. There is no doubt that Carlo owed his special qualities to their influence on his character.

In our (predominantly Buddhist) culture, the medical profession is the most highly honoured among mundane occupations. Buddha himself is described as a spiritual healer or physician who relieves samsaric suffering. Then there is the saying: rajakama naethnam vedakama”, which roughly means If you can’t become a king, become a physician instead”. Among ordinary people, it is taken for granted that doctors are or ought to be particularly humane, compassionate and ethically beyond  reproach. Carlo’s concept of the ideal doctor for Sri Lanka well accords with that public expectation. Carlo was not just a physician. He was a teacher of physicians.

However, when he heard some people making disparaging remarks about him, especially regarding his politics (he was a Card-Carrying Member of the Lanka Sama Samaja Party), he must have found solace in the words of Greek Stoic philosopher Epictetus (55-135 CE): Those who pursue the higher life of wisdom, who seek to live by spiritual principles, must be prepared to be laughed at and condemned.”

නාගානන්දගේ ආන්දෝලනාත්මක ජනරජ ව්‍යවස්ථා සම්මතය

September 3rd, 2019

වාගිස ප්‍රනාන්දු විසිනි

මෙතෙක් කල් ලංකාවේ පැවැති මහ මැතිවරණ සහ ජනාධිපතිනරණ සදහා ඒ ඒ දේශපාලන පක්ෂ විසින් සහ ඒ  ඒ අපේක්ෂකයා විසින් රටේ ඡංදදායකයින්ට ඉදිරිපත්කලේ අදාළ මැතිවරණය ඉලක්ක කරගත් ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශයක් පමණි. මැතිවරණ ජයග්‍රහනවලින් පසුව එකී ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශයන් නැවතුනේ කුණු බක්කි තුලය. ඒ, ඒවා පිලිබද දේශපාලකයින්ට මෙන්ම රටේ ජනතාවටද නිනව්වක් නැති බැවිනි.

දැන් තත්වය බොහෝ දුරට වෙනස් වෙමින් පවතී. 2015දී රටේ ජනතාව බහුතරයක් ඡංදය ප්‍රකාශ කලේ එවකට පැවැති පාලනය වෙනස් කිරීමටය.වෙනස සිදුවිය නමුත් පාලකයෝ වෙනස් වූවාට ක්‍රමයේ කිසිදු වෙනසක් ඇති නොවිනි. හොරු අල්ලනවා යැයි කියමින් පැමිණි පාලකයින් අවසානයේදී හොරුන්ගේ ග්‍රහණයට නතුවූයේ ජනතා සිතුම් පැතුම් බිද දමමිනි.

ඒ නිසා දැන් පාලකයෝ වෙනුවට පාලන ක්‍රමය වෙනස් කිරීමට ඇතැමුන් පෙළගැසී සිටිති. නාගහනන්ද කොඩිතුවක්කු එහි පෙරමුණේ සිටියි. ඹහු සම්ප්‍රදායික ක්‍රමවලින් බැහැරව නව ආරකට තමන්ගේ ඡංද ව්‍යාපාරය කරගෙන යන බවද පෙනේ. ප්‍රතිිප්ති ප්‍රකාශණයක් වෙනුවට ජනරජ ව්‍යවස්ථාවක්, මෙතෙක් විවිධ ආකාරයෙන් කොල්ලකාගත් මුදල් තමන්ගේ ඡංද ව්‍යාපාරයට යෙදවීම වෙනුවට තම ඡංදදායකයින්ටත් හැකි පරිදි තමන්ගේ ඡංද ව්‍යාපාරයට මුදලින් දායකත්වය සැපයීම සදහා බැංකු ගිණුම් අංකයක් ඉදිරිපත් කිරීමත් මේ අතර සුවිශේෂී වේ. මේ සුවිශේෂි වෙනස්කම් නිසා  නාගානන්ද කොළඹ සහ තදාසන්න පෙදෙස්වල මධ්‍යම පාන්තික ජනතාවගේ  සැළකිය යුතු පිරිසකගේ ආකර්ශණය දැනටමත් දිනාගැනීමට සමත්ව ඇත.

තවද, මෙතෙක් තම ඡංද ව්‍යාපාරය තනිවම කල නාගානන්ද දැන් තවත් එවැනිම නිර්පාක්ෂික තරගකරුවෙකු වන රොහාන් පල්ලෙවත්ත හා තවත් එවැනිම වෘත්තිකයින් කීපදෙනෙක් සමග සංධානගතව ඔවුන් අතරින් වඩාත් සුදුසු පුද්ගලයෙකු තරගකිරීම සදහා එකගතාවයකටද පත්ව ඇත. මේ නයින් බලන විට මොවුන්ගේ සැබෑ වුවමනාව හුදෙක් තමන්ට බලය අත්පත් කරගැනීම නොව වසර 70කටත් වඩා පැරණි ජරාජීර්ණ පාලන ක්‍රමය වෙනස් කිරීම බව පැහැදිලිය.

මේ අතර, නාගානන්දට දේශපාලන පක්ෂයක් නැතත් රොහාන් පල්ලෙවත්තට ලියාපදිංචි දේශපාලන පක්ෂයක් ඇති බැවින් එකි සංධානයෙන් තරගකිරීමට සුදුසු යැයි තීරණය කරන පුද්ගලයාට එම දේශපාලන පක්ෂය හරහා තරග කිරීමටද හැකියාව ඇත. පල්ලෙවත්ත හෝ එම සංධානයේ සිටින වෙනත් අයකු මේ දක්වා නාගානන්දගේ මෙන් ව්‍යවස්ථාවක් හෝ අවම තරමින් ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශණයක් එළිදක්වා නැති බැවින් සහ නාගානන්ද තරම්වත් ජනතාව අතරේ ප්‍රසිද්ධියක් නැති බැවින් නාගානන්දට එම සංධානයෙන් තරග කිරීමට අවස්ථාවක් ලැබීමේ වැඩි ප්‍රවණතාවයක්ද ඇත.

එමනිසා මෙතැන් සිට නාගානන්දගේ පාලන ක්‍රමය වෙනස් කිරීමේ මතවාදයට පමණක් මේ ළිපිය ලඝු කිරීමට සිදුවනු ඇත. එහිදී ඹහුගේ ව්‍යවස්ථාවේ අන්තර්ගතය ගැනත් එය සම්මත කරන ආකාරය ගැනත් සාකාච්චා කල යුතුය. ඹහු දැනට මුද්‍රණය කර බෙදා හැර ඇති ශාරාංශගත ජනරජ ව්‍යවස්ථාවේ ප්‍රමුඛත්වය දී ඇත්තේ රටේ ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍ය බලයට, නීතියේ ආධිපත්‍යයට සහ අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වයට වේ.

ලංකාවේ වත්මන් ව්‍යවස්ථාවේද මේ සියල්ල නාමමාත්‍රිකව ඇතත්, බලගැන්වීමේදී විවිධ අඩු පාඩු කම් ඇති බව සක්සුදක්සේ පැහැදිළිය. ලංකාව ඒකීය රටක් බවට මින් පිළිගෙන ඇතත්, බුදුදහමට වත්මන් ව්‍යවස්ථාවෙන් ලබා දී ඇති ප්‍රමුඛස්ථානය මේ ජනරජ ව්‍යවස්ථාවේ එළෙසින්ම සදහන් නොවීම ඇතැමුන්ට බරපතල ප්‍රශ්ණයක්ව ඇත. ඒ සම්බන්ධයෙන් වරක් ඔහුගෙන් විමසූවිට කීවේ 47 ව්‍යවස්ථාවේද එවැනි සදහනක් නොමැති බවයි. කෙසේවෙතත්, 78 ව්‍යවස්ථාවෙන් බුදු දහමට ප්‍රමුඛස්ථානයක් ලබාදී තිබියදීත් අද රටේ සිදුවෙන බෞද්ධ විරෝධී ඇතැම් දේ නිසා කලකිරීමට පත්වී සිටින ඇතැම් බෞද්ධයින් පවසන්නේ බුදුදහමට ව්‍යවස්ථාපිත ආරක්ෂාවක් ඇතත් නැතත් වැඩි වෙනසක් නැති බවකි.

ඒවාගේම රටේ ජාතික දිනය ලංකාව සැබෑ ලෙසටම දේශපාලණ හා ආර්ථික වශයෙන් නිදහස ලැබූ මැයි 22 වනදා ලෙස නම් කර ඇත. නාගානන්දගේ ව්‍යවස්ථාව සම්මත වූ දිනයේ සිටම රටේ මෙතෙක් පැවති විධායක ජනාධිපතිධුරය සහ පවත්නා පාර්ලිමෙන්තුවේ නිල කාලය අහෝසිවන අතර ජනාධිපතිවරණයෙන් පත්වූ ජනාධිපතිවරයා ඊළගට පත්වෙන රජයේ විධායක අගමැතිවරයා වන අතර එම පාර්ලිමෙන්තුවේ මංත්‍රී සංඛ්‍යාව 80කට සීමාවේ. මැතිවරනය කොට්ඨාශ මට්ටමින් සිදුවන අතර සෑම මංත්‍රීවරයෙකුටම පිළිගත් විශ්ව විද්‍යාලයක උපාධියක් හෝ ඒ හා සමාන අධ්‍යාපනික සුදුසුකමක් අනිවාර්ය වේ. ඇමතිමංඩලය 13කට සීමාවන අතර, නාමමාත්‍රික ජනාධිපතිවරයෙක් පාර්ලිමෙන්තුවේ අනුමැතියෙන් පත් කරනු ඇත.

මේ සියල්ල වසර 71ක් තට්ටුමාරු ක්‍රමයට ලංකාවේ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ දෙකෙන් බැට කා තවමත් විදවන අතිමහත් බහුතරය වූ සාමාන්‍ය ජනතාවකට ඉතාමත් ආකර්ශණීය වනු ඇත. එමනිසා දැනටමත් සැළකිය යුතු පිරිසක් නාගානනද් වටා එක් රොක් වෙමින් පවතී. තවමත් ඉන් බහුතරය කොළඹ සහ තදාසන්න පෙදෙස්වලට සීමාවුවද, ඔහුගේ මැතිවරණ ව්‍යාපාරය ආරම්භ කිරීමත් සමගම රටේ අනෙක් පලාත්වලින්ද ජනතාව මෙකී ආකර්ශණීය ව්‍යවස්ථාව ප්‍රථම වරට ඉදිරිපත්කරනු ලබන නාගානන්ද වටා එක්වීමට ඉඩ කඩ ඇත.

දැන් අපි නාගානන්දගේ ජනරජ ව්‍යවස්ථාව සම්මතවන ආකාරය ගැන බලමු.

ඔහු ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කර ඇති අන්දමට එම ව්‍යවස්ථාව සම්මත වන්නේ රටේ ජනතාවගේ කැමැත්තෙන් මිස මෙතෙක් කල් රටේ අනෙකුත් ව්‍යවස්තාවන් සම්මත වූ ආකාරයට නොවේ. එමනිසා මීළග ජනාධිපතිවරණයේදී තමන් ඡංදය ඉල්ලා සිටින්නේ ඔහුගේ ජනරජ ව්‍යවස්ථාව සම්මත කිරීමට වන හෙයින් එහිදී ඔහු ජයගතහොත්, ඔහුට පක්ෂව ලැබෙන ඡංදය මෙකී නව ව්‍යවස්ථාව සම්මත කිරීමට දෙනු ලබන ඡංදයක් සේ සළකා සම්මත කිරීම ඔහුගේ ක්‍රමයයි.

මේ ආකාරයනේ නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කල හැකි වුවහොත්, මින් ඉදිරියට පත්වෙන ඕනෑම ජනාධිපතිවරයෙකුට වසර පහෙන් පහට නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කිරීමේ හැකියාවද ලැබෙනු ඇති බව ඇතැමුන් දැනටමත් තර්ක කරති. නමුත් රටේ දැනට පවත්නා ව්‍යවස්ථාවට අනුව නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරන්නේ නම් එය පාර්ලිමෙන්තුවේ 2/3 කින් සහ ජනමතවිචාරණයකින්ද සම්මත විට යුතුය.ඒ කෙසේ වුවද, ව්‍යවස්ථාපිත නීතියට පරිභාහිරව නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කල නොහැකියි යන මතය දරණ නීති විශාරදයින් මෙන්ම, නාගානන්දගේ ක්‍රමයට අනුව නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කල හැකි බව කියන නීති විශාරදයින් අද දක්නට ඇත.

නාගානන්දගෙන් ඇතැම් මාධ්‍ය සාකාච්චාවලදී මේ ගැන විමසුවද ඔහුගේ පිලිතුර වන්නේ ඒ සදහා පවත්නා රාමුවෙන් පිටත සිට (out of box) සිතියයුතු බව පමණි. මෙම ක්‍රමයට එරෙහිවන්නන්ගේ ප්‍රධානතම තර්කය වන්නේ නීතියේ රාමුවෙන් පිටත සිට සීතිමේ විපාක අත්වීදීමට සිදුවන්නේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේදී බවයි. ඔවුන් ඒ සදහා දෙනු ලබන උදාහරණය වන්නේ  ජනාධිපතිවරයා විසින් පසුගිය ඹක්තෝම්බරයේ සිදුකල පාර්ලිමෙන්තුව විසුරවා හැරීමට එරෙහිව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් ලබාදුන් නඩු තීන්දුවයි.

මෙය තවමත් කතා බහකට පමණක් සීමාවී ඇති නිසා මේ සම්බන්ධයෙන් කොළඹ කේන්ද්‍ර කරගත් ඇතැම් පුද්ගලයින් අතර  සීමිත සංවාදයක් ගොඩනැගී ඇතත්, ඉන් එහා ගිය අධිකරනමය කටයුතුතකට කිසිවෙකු හෝ මුළ පුරා නැත. එමනිසා නාගානන්දගේ ක්‍රමය ව්‍යවස්ථානුකූළද නැද්ද යන්න දැන ගැනීම සදහා ඔහු ජනාධිපතිවරණයෙන් ජයගෙන නව ව්‍යස්ථාව සම්මත කරන තුරු සිටිය යුතු වේ.

නමුත් ඔහුගේ නව ව්‍යවස්ථාව සම්මත වීමත් සමගම වත්මන් පාර්ලිමෙන්තුව ඉබේම අහෝසිවීමට අමතරව, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සහ අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරන්ගේ ධූරයන්ද හුදෙක් කුසළතාවය මත පමණක් නැවත පත්කිරීමේ සුදුසුකමට යටත්ව අහෝසිවන බවද එකී ව්‍යවස්ථාවේ සදහන් කර ඇත.

එය මෙතෙක් ලංකාවේ සිදුනොවූ දෙයකි. මෙතෙක් ලංකාවේ බිහිවූ ඒකාධිපතියෙකු ලෙස ඇතැමුන් සැළකූ ජේ.ආර්. ජයවර්ධන පවා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සහ අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරන්ගේ ධූරයන් මෙළෙස අහෝසි කල බවක් දැනගන්නට නැත. එමනිසා, මේ සියල්ල මෙසේ සිදුවෙද්දී අපට අසන්නට ප්‍රශ්ණයක් ඇත.

එනම්, 1978දී සම්මත කරන ලද ජේ.ආර්. ගේ ව්‍යවස්ථාවද සම්මත කරන ලද්දේ එවකට පැවති 1972 ව්‍යවස්ථාවේ විධිවිධානයන්ට යටත්ව වුවද, නාගානන්දගේ නව ජනරජ ව්‍යවස්ථාව සම්මත කිරීමේදී වත්මන් වයවස්ථාවේ විධිවිධානයන් නොසළකා හැරීම ගැන තවමත් ප්‍රමාණවත් විද්වත් කතිකාවක් රට තුල නිර්මාණය වී නොමැත්තේ, පවත්නා දේශපාලන ක්‍රමය තුල නාගානන්ද වැනි දේශපාලනයට කෝඩුකාරයෙකුට ජනාධිපතිවරණයකින් ජය ගැනීම කිසිළෙසකින් හෝ පහසු නොවන බව එකී විද්වතුන් මැනවින් අවබෝධ කරගෙන ඇති නිසාද? යනුවෙනි.

ඉස්ලාමීය බෝරාවරුන්ගේ ආහාර පිණිස එකවර සිදුකරන මහා ගව සංහාර පිළිබඳවයි

September 3rd, 2019

ආචාර්ය ටිකිරි බණ්ඩාර ඇටිපොළ සම ලේකම් – සත්ව අවිහිංසා ජාතික එකමුතුව

මේ දිනවල කොළඹ ප්‍රදේශය මූලික කරගෙන පවත්වනු ලබන ඉස්ලාමීය බෝරා නිකායේ දැවැන්ත සමුළුවට සහභාගිවීම පිණිස ලෝකයේ විවිධ රටවල්වලින් මුස්ලිම්වරුන් විසි එක් දහසක් (21,000)  පමණට ලංකාවට පැමිණ සිටින බව ජාතික ජන මාධ්‍ය පසුගිය කාලය පුරා වාර්තා කරනු ලැබීය‍‍. කොළඹ නගරයේ විශේෂයෙන්ම කොල්ලුපිටිය සිට ගල්කිස්ස දක්වා වූ ප්‍රදේශය පුරා පවතින සංචාරක හෝටල්වල සහ විවිධ ලැගුම්හල්වල ඔවුන් නවාතැන් ගෙන සිටින බවද ජනමාධ්‍ය වාර්තා කර තිබිණි.

දින දහයක් පමණ පුරා පැවැත්වෙන මෙම සමුළුව සඳහා සහභාගිවන මුස්ලිම් ජාතික දැවැන්ත ජන සමූහයාගේ ආහාර පහසුකම් සපුරාලීම උදෙසා මුස්ලිම්වරුන්ගේ ප්‍රධානතම ආහාරයක් වන ගව මාංශ සපයාදීම වෙනුවෙන් අති විශාල ගවයින් ප්‍රමාණයක් දිනපතා එකවර ඝාතනය කිරීම සිදුකරමින් සිටින බව අපට ඉතා විශ්වාසකටයුතු ආරංචිවලින් දැනගන්නට ලැබී තිබේ. නීත්‍යානුකූල නොවන අකාරයෙන්, ගෝඝාතක පණත පවා අමු අමුවේම උල්ලංඝණය කරමින් සිදුකරන මේ මහා ගව සංහාරය පිටුපස මෙම රජයේ ප්‍රබල මුස්ලිම් ඇමතිවරු මෙන්ම කිතුණු ආගමික හා බෞද්ධාගමික සිංහල ඇමතිවරුද සිටින බව දැනගන්නට ලැබේ.

කොළඹ සහ තදාසන්න ප්‍රදේශවල නිදැල්ලේ හැසිරෙන වසු පැටවුන්, එළදෙණුන්, ගැබ්බර එළදෙණුන්, රෝගාතුර වී සිටින ගවයින් කිසිදු නීත්‍යානුකූල තත්වයකින් තොරව පොලු මුගුරු, පිහි හා දිගු අඬු වැනි ආයුධ භාවිතා කරමින් අති අමානුෂික අයුරින් දැඩි හිංසනයකට ලක්කර වෑන් හා කුඩා ලොරි රථවලට පටවාගෙන ස්ථිර ඝාතකාගාර හා තාවකාලික ඝාතකාගාර වෙත හොර රහසේම රාත්‍රී කාලයේ ප්‍රවාහනය සිදුකරන බවද පසුගිය දින කිහිපය පුරාම දැනගන්නට ලැබිණි.

ගෝ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් දැනට පවතින නීතිරීති නොතකමින්, සොබාදහම පවා කම්පාවන තරමේ අමානුෂික වධ හිංසාවන්ට ලක්කර සංහාරයට ලක්කරන අහිංසක ගවයින්, ගහලයන් අතින් මැරුම්කන මොහොතේ සොබාදම් වා තලයට මුසුකරන ඒ වේදනාත්මක ලතෝනිය සාපයක් වී, මෙවන් මරණීය සමුළු සඳහා අවසර ලබාදුන් පාලකයන්, ඒවාට අනුග්‍රහය ලබාදුන් හා බොර දියේ මාළු බා ගන්නා ඇතැම් ව්‍යාපාරිකයන් මෙන්ම මෙම පාපකර්ම සඳහා දායක වූ සැමට විඳවීමට සිදුවන බව සොබාදම් නියමය බව සිහිපත් කර සිටිමු.


ආර්ථිකය ගොඩගත හැකි ක්‍රමය ගෝඨාභය කියයි

September 3rd, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

කැපවීමෙන් ක්‍රියා කළහොත් බිඳවැටී ඇති ආර්ථිකය ගොඩගත හැකි බව ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ ප්‍රමුඛ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ජනාධිපති අපේක්ෂක ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ප්‍රකාශ කළා.

ඒ, සමෘද්ධි වෘත්තිය සමිති නියෝජිත හමුවට කොළඹදී අද එක්වෙමින්.  

ඊට එක්වෙමින් අදහස් දැක්වූ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ නායක විපක්ෂ නායක මහින්ද රාජපක්ෂ කියා සිටියේ සමෘද්ධි සංවර්ධන නිලධාරීන්ගේ නොවිසඳුණු ගැටළු කිහිපයකට ඉදිරියේදී විසඳුම් ලබාදීමට කටයුතු කරන බවයි.

විමල්ගේ විශේෂ හෙළිදරව්ව

September 3rd, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

මෙරටට  පැමිණ සිටින ඇමරිකානු ආරක්ෂක අංශ නිලධාරීන් පිරිසක් සම්බන්ධයෙන් ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක විමල් වීරවංශ මහතා ඊයේ විශේෂ හෙළිදරව්වක් කළා.

ඒ, හිරු ටී.වී. ඔස්සේ විකාශය වූ සලකුණ දේශපාලන වැඩසටහනට එක්වෙමින්.

පූජ්‍ය අතුරලියේ රතන හිමියන්ගෙන් පැමිණිල්ලක්

September 3rd, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

වෛද්‍ය සාෆි ෂිහාබ්දීන් විසින් ගැබිණි මවකට සිදුකළ බව කියන අසාධාරණයක් සම්බන්ධයෙන් පූජ්‍ය අතුරලියේ රතන හිමියන් ජාතික පොලිස් කොමිසමට අද පැමිණිලි කළා.

උන්වහන්සේ එහිදී සඳහන් කළේ ස්වාධීන කොමිෂන් සභාවක් මඟින් මෙම වෛද්‍යවරයා පිළිබඳ වහාම පරීක්ෂණයක් සිදු කළ යුතු බවයි.

2018 වර්ෂයේදී මංගලිකා ගුණසේකර නැමැති 36 හැවිරිදි ගැබිණි මවකගේ දරු ප්‍රසූතිය කුරුණෑගල ශික්ෂණ රෝහලේ වෛද්‍ය සාෆි ෂිහාබ්දීන් විසින් නිසි ආකාරයෙන් සිදු නොකිරීම හේතුවෙන් දරුවා මියගිය බව සහ එම වෛද්‍යවරයාට එල්ල වී ඇති තවත් චෝදනා සම්බන්ධයෙන් නැවතත් නිසි පරීක්ෂණයක් සිදු කරන ලෙස ඉල්ලා පූජ්‍ය අතුරලියේ රතන හිමියන් මෙම පැමිණිල්ල සිදුකළා.

මුහුදු මහා විහාර භූමිය අනවසර ඉඩම් අත්පත් කර ගන්නන්ගේ ගොදුරකට

September 3rd, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

මුහුදු මහා විහාරය ආශ්‍රිතව සිදුවන සීග්‍ර ඉඩම් ආක්‍රමණය පිළිබදව හා එම විහාරවාසී හිමියන්ට අන්‍යාගමිකයන්ගෙන් සිදුවන හිරිහැර හිරු සී.අයි.ඒ. ඔස්සේ අප අවස්ථා කිහිපයකදීම අනාවරණය කළා.

පසුගිය පළමු වැනිදා ද මුහුදු මහා විහාරවාසී  හිමිනමකට යළිත්වරක් අන්‍ය ආගමිකයෙකු බැණ තර්ජනය කර තිබෙනවා.

නැගෙනහිර පළාතේ පොතුවිල්හි පිහිටා ඇති මුහුදු මහා විහාර භූමිය අනවසර ඉඩම් අත්පත් කර ගන්නන්ගේ ගොදුරක් බවට පත්ව ඇති බව හිරු සී.අයි.ඒ. ඔස්සේ අප වරින් වර හෙළි කළා.

එවන් පසුබිමක් තුල පසුගිය පළමුවැනිදා මුහුදු මහා විහාරවාසී පුජ්‍ය උඩලමත්තේ රතනප්‍රිය හිමියන් විහාර භූමිය සතු වාහන නැවතුම්පල රූගත කර තිබෙනවා.

එහිදී මුහුදු මහා විහාර භූමිය ඉදිරිපිට කරවල අලෙවිසැලක් පවත්වාගෙන යන අන්‍ය ජාතිකයෙකු  ඊට විරෝධය පළ කළේ රතනප්‍රිය හිමියන්ට පහර දෙන බවට ද තර්ජනය කරමින්

HRCSL’s ill-conceived instructions to the police

September 3rd, 2019

By C. A. Chandraprema Courtesy The Island

article_image

The Human Rights Commission of Sri Lanka has written to the Acting Inspector General of Police Chandana Wickramaratne outlining a set of guidelines to prevent arbitrary and illegal arrests. The HRCSL has requested the Acting IGP to bring these guidelines to the attention of police personnel with strict Instructions requiring compliance. The guidelines recommended by the HRCSL are as follows:

1. Whenever an arrest is to be made there should be solid evidence to form a reasonable suspicion pursuant to proper investigations. Arrests should not be made merely on hearsay.

2. Where cultural issues are involved, such as the identification of religious symbols or identifying contents written in an alien language, proper expert opinion should be obtained.

3. Where identification of chemical substances or contents of computer files or video footage or the like are involved expert opinion should be obtained.

4. It is vital that the arrests are made not before, but after receiving credible information based on expert analysis and opinion, and on reasonable suspicion.

These guidelines have been issued in the context where Sri Lanka is once again faced with a major terrorist threat. The Easter Sunday bombings was the biggest single terrorist attack on civilian targets carried out in South Asia and indeed anywhere in Asia. On two occasions, since April this year, neighbouring India went into panic mode due to reports that terrorists from Sri Lanka were trying to infiltrate India by sea. Not a day goes by in this country without reports of the arrest of terrorist suspects and the discovery of weapons and explosive devices including claymore mines, yet the Human Rights Commission of Sri Lanka has seen fit to issue instructions to the police saying that they should be in possession of solid evidence, vetted by experts, before an arrest can be made.

This should be enough to send not only the people of Sri Lanka but even our neighbouring countries into a blind panic. When there is a terrorist problem, you can’t carry out arrests in the manner recommended by the HRCSL. When Kuttamani was arrested in 1981, the Navy did not know who they had arrested. He and two other terrorists were arrested only because they had tried to flee on seeing the Navy. It was only later that the police had identified one of the arrested men as Kuttamani. In 2008, the terrorist responsible for the Piliyandala bus bombing which killed 24 and injured 40 was captured only because the police had rounded up 29 suspicious individuals and brought them to the Piliyandala police station to be questioned. So the guidelines issued by the HRCSL are plain insanity. To be able to deal with terrorism effectively, the police and armed forces should be able to carry out arrests on suspicion or even on a hunch without having to look for solid evidence or expert opinion before carrying out the arrest.

Our internal security laws have very practical provisions in this regard. Article 15(7) of the Constitution states very clearly that provisions of the fundamental rights chapter will be subject to restrictions in the interests of national security, public order and for the purpose of securing due recognition and respect for the rights and freedoms of others. The Prevention of Terrorism Act states that a police officer not below the rank of Sub-Inspector duly authorized by his superiors may arrest any person without a warrant and enter and search any premises and stop and search any individual, vehicle, vessel, train or aircraft; and seize any document or thing. The emergency regulations promulgated under Section 5 of the Public Security Ordinance confers similar powers on the law enforcement authorities.

These are more like the powers that should be vested in the law enforcement authorities of a country beset by terrorism. The Emergency Regulations in fact even give the defence authorities the power to order the pre-emptive detention of a suspect with a view to preventing such person from acting in a manner prejudicial to national security or to the maintenance of public order. Under the Emergency Regulations, the defence authorities also have the power to restrict the movements of suspects, keep them under house arrest, demand the surrender of their passports, and even restrict a suspect’s communication with others and the propagation of his views.

Such measures are necessary in order to be able to combat terrorism successfully. There are safeguards to protect the rights of the suspects arrested as well. There are internal reporting requirements where superior offices have to be kept informed about the arrests made. Then the arresting officer has to issue a document to the next of kin of the suspect, acknowledging the fact of arrest. In cases where wrongful arrest has occurred, the aggrieved person can present his case to the HRCSL itself or avail himself of other legal remedies such as a fundamental rights case. But to make it virtually impossible to arrest a terrorist suspect by imposing unrealistic conditions on the law enforcement authorities will be a case of inviting disaster.

The HRCSL in its letter to the Acting IGP, has expressed dissatisfaction that in most instances, the police investigations are conducted after the arrest and stated that investigations including the obtaining of expert opinion should be carried out before the arrest is made. Is this a practical proposition? The terrorist suspect would have disappeared by the time the police comes to arrest him after making all the inquiries and obtaining expert opinion! The HRCSL had sent this letter to the Acting IGP on 2 July 2019 when the declaration of emergency was fully operational. This shows how out of step with the ground realities the HRCSL is. The State of Emergency was lifted only on 24 August 2019. The HRCSL recommendations to the police will vitiate the very purpose of declaring a state of emergency.

As an example of an arbitrary arrest, the HRCSL has drawn attention to the case where a British tourist, named Michelle Coleman was arrested by the police for having a tattoo of the Buddha on her arm. Ms. Coleman, and was later awarded compensation by the Supreme Court. The HRCSL is unable to see the difference between a peacetime fiasco like the arrest of a tourist over a tattoo, and the arrest of suspects who may be plotting to kill hundreds or even thousands of people in one go. In this writer’s view, there should be one retired police officer and one retired army officer sitting among the five members of the HRCSL to ensure that this body is kept aware of ground realities and to prevent them from issuing instructions that would have the ultimate effect of placing the lives of the general public at risk.

One larger than Mahendran will stand in witness box: President

September 3rd, 2019

Courtesy The Daily Mirror

President Maithripala Sirisena said a person larger than Arjuna Mahendran will stand in the bond scam witness box in the coming days with the legal documents to bring back the prime suspect of the Central Bank bomb scam had been completed.

He said a certain politician said in Kuliyapitiya that the UNP made a blunder in 2015 by choosing a wrong man as the common presidential candidate but this time it would not do that mistake again and if the UNP did that blunder again the people would make them walk on the street naked.

I like to tell that man that if I did not save the country from foreign influence, the selling of national assets to foreigners and destroying the country’s dignity by sacking the Prime Minister and replacing him with Mahinda Rajapaksa, this particular man would have not had even his loin cloth,” the President said.

Addressing the SLFP’s 68th annual convention at the Sugathadasa indoor stadium, the President said Prime Minister Ranil Wickremesinghe must take the full responsibility for repeatedly postponing provincial council elections.

According to what the Supreme Court has told me it is the delay in submitting the report by the three-member review committee led by the Prime Minister is the main obstacle to conducting the PC polls. Right now, no one knows when the PC polls could be held,” he said.

The President said the elite class-led governance had destroyed the country economically, spiritually and financially.

He said neo-liberal policies had a cancerous effect on each and every sector of the country and asked the people to be vigilant and put an end to these policies and politicians if the country was to rise up and progress.

Parliamentarians are corrupt, provincial councillors are corrupt, pradeshiya sabha members are corrupt. It is extremely difficult to get the approval for a building plan without paying millions of rupees as gratification to officials and politicians. The few in the elite political class has done much harm to the country. The need of the hour is to elect humane, patriotic, educated gentlemen to political office in place of corrupt, selfish and arrogant politicians,” the President said. (Sandun Jayasekera)

President blames PM for preventing PC polls

September 3rd, 2019

Courtesy Adaderana

President Maithripala Sirisena says that Prime Minister Ranil Wickremesinghe is the first respondent for preventing Provincial Council elections from being held.

The President stated this addressing the convention held to celebrate the 68th anniversary of the Sri Lanka Freedom Party (SLFP), at the Sugathadasa Indoor Stadium in Colombo today (3).

Speaking at the event, President stated that the respondents of the Bond Scam must immediately resign from politics in Sri Lanka and that more information on the matter will be revealed in the coming days.

According to President Sirisena, all paperwork needed to extradite former Central bank Governor Arjun Mahendran is now complete.

He said, The files needed to bring bigger shots than Arjun Mahendran to courts as respondents of the Bond Scam have already been prepared”.

President Sirisena also commented on the inability to hold the Provincial Councils.

There won’t be a provincial council election in this country anymore. Thousands of officials receive wages. Assets and property of Provincial Councils amount to billions and trillions.

The Supreme Court informed me that the provincial Council elections cannot be held because the Prime Minister hadn’t compiled and submitted the relevant report.

Provincial Council elections are over. Cannot say when that would come again. Therefore, the first respondent is the Prime Minister,” he charged.

The President pointed out that, both the Government party and the Opposition are holding secret talks with the leaders in the North to gain votes at the next election.

Speaking further, the President said, No matter who wins the next presidential election, he will be a President who cannot do anything according to the 19th Amendment to the constitution. He won’t even have the Defense Ministry. All powers would go to the Prime Minister.

Do not forget that, according to the constitution, in 2020, the country will be handed over to the Prime Minister, not the President. Therefore, the SLFP should focus on appointing the next Prime Minister rather than the next President.”

Sirisena said that a new path for development should be selected and the people should try and understand which political structure possesses such a vision. 

He said that the Sri Lanka Freedom Party (SLFP) should form a political movement free of corruption, malpractices and unethical political practices.

He called upon the people to strengthen the party structure enabling to form a SLFP Government in 2020.

President Sirisena said that we should achieve a balanced development and the development process must sustainable and an efficient.  He also said that the country must move towards a green economy and the success of countries with emerging economies based on the smart technology.

Even though whatever allegations were levelled against for the past five years of my tenure, I was committed to building a corrupt free country as well as attempted to ensure democracy,” the President said, adding the neo-liberalism concept is not suitable for the country. 

During my tenure, I was able to ensure maximum freedom and democracy in the country. As I said earlier not a single civilian was targeted by the guns of State apparatus. I am proud to state that no media institute or a house was burnt down, no journalists were threatened,” he said.

Lanka’s festival sweet Konda Kavum and how it is made

September 3rd, 2019

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, September 3: Kevum or Konda Kavu is mentioned in ancient Sri Lankan texts including the Ummagga Jatakaya,Saddharma RatnawaliyaandPujawaliya as a delectable sweet. It is a festival sweet especially associated with the Sinhala New Year where it is part of an array of sweetmeats and savouries.

TheDhathuwansaya, an ancient Sinhala text, mentions 18 kinds of kevum including Sedhi Kevum, Mun Kevum, Ulundu Kevum, Uthupu (shaped using a coconut shell) and Ginipu (fire kevum)

Mixing of ingredients. Photo: Tang Lu/Xinhua
  • Konda kevum hair kevumis the most common variant. It has a dark reddish colour. The dough of rice flour and kithul treacle is flavoured with salt and cardamon Konda the Sinhala word for a lock of hair, a shape the konda kevum resembles. It is shaped by hand and without a special mould.
  • Naran kevum) –mandarin kevumis the size and shape of a mandarin, colored yellow with saffrom, green gram flour and scraped coconut are added to the basic kevum mix of rice flour and treacle.
  • Thala kevum –sesame kevumhave sesame in the kevum dough.
  • Undu kevum – dal kevumis kevum flavored with urad dal.
  • Mun kevum –gram kevumadds green gram flour and saffron to the kevum mix of rice flour and treacle. The kevum are diamond shaped and yellow.

How To Make It

Konda Kavum being fried. Photo: Tang Lu/Xinhua

Lu Ingredients

  • 1 kg of Rice flour
  • 500 ml of Coconut Syrup (Pol paeni) or Kithul paeni
  • Salt
  • Oil for Frying
  • Wooden stick
  • some caraway seeds (maduru)
Basket full of warm Kavum. Photo: Tang Lu/Xinhua

Method

.The floor must be very finely sieved.

  • Put it into a ball add syrup and mix well together adding a little salt and little hot water, if the batter is too thick. If not sure of the consistency it is best to fry a Kavum and see whether it is right before adding the water.
  • Keep ready a deep found-bottom pan of boiling coconut or vegetable oil.
  • Pour spoonful of the batter and as it begins to fry and the centre rises pour in a little more batter into the centre and insert an ekel in the middle of the fritter, not allowing it to go through.
  • Keep twisting the ekel round and round and at the same time splashing the boiling oil on the fritter using an oil spoon for the purpose.
  • This is to produce the Konde (hair) Press round the base of the Konde with the spoon to get it in to the proper shape.
  • The Kavum must have a nice brown colour when fried. Drain well.

(The pictures were taken by Tang Lu of the Xinhua News Agency at a leading hotel in Colombo. Editor Wu Qin)

Next Lankan President will be powerless, all powers will be with Prime Minister, says Sirisena

September 3rd, 2019

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, September 3 (newsin.asia): Sri Lankan President Maithripala Sirisena has asked members and supporters of his party, the Sri Lanka Freedom Party (SLFP), to form an SLFP government in 2020 when parliamentary elections are held, and added that in the next government the President will be stripped off his powers and all power will be handed over to the Prime Minister as in a parliamentary form of government.

Next Lankan President will be powerless, all powers will be with Prime Minister, says Sirisena

Addressing the SLFP Convention held to mark the 68 th., anniversary of the Party at the Sugathadasa Indoor Stadium in Colombo on Tuesday, Sirisena said that in accordance with the 19 th., constitutional amendment, the next President will be powerless. Defence Ministry too will be with the Prime Minister, he added.

Therefore, more than thinking of the next Presidential Election, the SLFP should pay attention to electing the next Prime Minister,” he urged.

Sirisena pointed out that the entire political system has become corrupt, dishonest and immoral.

Our responsibility is to build a political force which is pure, incorrupt, people-oriented and ethical to oust the current governance of the corrupt, elitist and anti-people groups,” the Lankan President said lambasting the government headed by Prime Minister Ranil Wickremesinghe.

Patriotism is the last refuge of the scoundrel as evident from the actions of some politicians, Sirisena said, and urged the people to properly study to understand who is the political leader suitable to lead the country.

President Sirisena spoke about the problems he had to face within the government.

I fought within the government to prevent corruption, robberies and malpractices and to safeguard the interests of the people. Bank robbers and the corrupt should leave politics. All the documents are ready for the extradition of (former Central Bank Governor) Arjuna Mahendran. Documents are also ready to punish political leaders responsible for the bank scam,” he said.

The President said it is unfortunate that the Provincial Councils have become ineffective.

Prime Minister Ranil Wickremesinghe is mainly responsible for preventing Provincial Council polls from being held,” the President said and pointed out that the Prime Minister failed to present the Review Committee Report for reactivation of the Provincial Councils after the Bill was defeated in Parliament.

The President said that the government and opposition leaders hold discussions with the Northern leader (former Chief Minister C.V.Wigneswaran) purely to get Tamil votes.

But nobody has a genuine plan. They are only thinking about the number of votes in the North of the country. It’s a tragedy.”

President Sirisena said that we should achieve a balanced development and the development process must be sustainable and an efficient. He also said that the country must move towards a green economy and use smart technology.

‘Even though whatever allegations were levelled against me for the past five years of my tenure, I was committed to building a corruption-free country as well as ensuring democracy’ the President.

He said the neo-liberal concept is not suitable for Sri Lanka.

During my tenure, I was able to ensure maximum freedom and democracy in the country. As I said earlier, not a single civilian was targeted by the guns of the State apparatus. I am proud to state that no media institute or a house was burnt down, no journalists were threatened,” he said.

We should create a country where every community can live in peace and harmony without any fear of intimidation. It is the duty of the citizen to build a strong force against corruption. Democracy in this country prevailed due to people’s resistance,” said the President and added, We must gather ourselves to build a broad national movement based on our indigenous values.”

SLFP Senior Vice President Nimal Siripala de Silva, Prof Rohana Lakshman Piyadasa, UPFA General Secretary Mahinda Amaraweera and SLFP General Secretary Dayasiri Jayasekera also addressed the gathering.

Former President Chandrika Bandaranaike Kumaratunga, former Prime Minister D M Jayaratne, Ministers, Parliamentarians, leaders of political parties, ambassadors and SLFP members and supporters were present on this occasion.

EASTER SUNDAY BOMB BLAST IN SRI LANKA Part 11

September 2nd, 2019

KAMALIKA PIERIS

Indian Intelligence Agency sent an alert on April 8, 2019, warning of a terror attack. Sunday Times of 21 July 2019 published the text of this alert.  The text said:

 Sri Lanka based Zahran Hashmi (sic) of National Towheed Jamaat and his associates are planning to carry out a suicide terror attack in Sri Lanka shortly. They are planning to target some important churches. It is further learned that they have conducted reconnaissance of the Indian High Commission Sri Lanka and it is one of the targets for the planned attack. The following are the likely team members of the planned terror attack,   Zahran HashIm, Jal Al Quitha,    Rilwan,    Sajid, Shahid,   Milhan and others.

It has now emerged that five of the six names listed in the Indian alert were known to the Police months before the Indian alert came. The names had emerged when the police investigated the vandalizing of Buddha statues in Mawanella in December 2018. 

On the 23rd Of December, the day before Christmas, 4 Buddha statues were disfigured in the night. When this was attempted a second time on December 26th the public caught one offender and handed him over to the police.  He was questioned and seven more were arrested on 27th and 28th December.  From these eight, the police were able to find out who was behind this. Two persons named Mohammad Sadik Abdul-haq and Mohammad ShaheedAbdul-haq,  known as Sajid and Saheed had carried out the Mawanella operation. Their leader was Saharan. They were planning to engage in further extremist actions. This was said by Retd Deputy IGP, Palitha SIriwardene in an interview with Chatura Alwis on the Talk with Chatura” programme   August 2019.

Kegalle police then informed IGP by letter dated 14.1.19 that this was now a matter for the CID. The CID arrived, investigated and subsequently reported to Mawanella Magistrate on March 27. 2019 that ‘the following were the leaders in the Buddha statue attack’. The names were Mohammadu Cassim Mohammadu Rilvan (NIC No: 90343264 V), Mohamed Ramiz Mohamed Sajid(NIC No: 922901414 V) and Gayathu Mohammadu Ahamed Milhan ((NIC No: 892003629 V). There were 20 other names in the report.  It is, therefore, clear that five of the six names given in the Indian alert were known to the CID weeks before the attacks.

State Intelligence Service (SIS)   had also received these names. On April 9, acting on the Indian warning, Director of the State Intelligence Service DIG Nilantha Jayawardena had sent the IGP a report. This report, a copy of which had been seen by the Sunday Times said, that the SIS had identified four persons from the six names listed by Indian intelligence. They were Zahran Hashim, Rilwan, Sajid and Milhan. The report said that these names had emerged after the Mawanella incident, where a group of Muslim extremists caused damage to Buddha statues there. (This Sunday Times essay cannot be accessed now on Google. It has been blocked)

Leading on from this, Retd Deputy IGP, Palitha SIriwardene, speaking on ‘Talk with Chatura” in August 2019 stated emphatically that there were not one but TWO instances when the Easter bomb explosion could have been averted. The first instance was in December 2018, when at Mawanella Buddha statues were damaged and defaced. SIriwardene has been in charge of Mawanella at the time.

Arrests had been made and investigations carried out, but the two key offenders, Sadik and Shahid had left Mawanella, avoiding arrest. Police could not find them. But IGP Pujitha Jayasundera had phoned Kegalle Police and told them that Azath Sally knew where the two offenders were and would hand them over to the police the next day. The police waited all day but Sally did not send the two offenders.  A phone call to Sally was not productive.

Sadik and Shahid were the masterminds in the statue attacks. If these two had been handed over, we would have interrogated them, found out who the rest were and taken them all in, said SIriwardene. Definitely we could have prevented the bomb blasts because we would have taken in all the persons who were going to carry out the blasts,” said SIriwardene. This then was the first missed opportunity to prevent the Easter bomb explosions.

A second opportunity of preventing the Easter bomb blasts presented itself soon after.  When the CID was investigating in Mawanella, a confession from the suspects sent them, on January 16, 2019, to Vanatha villu area of the Puttalam District. There, they found a terrorist operational base in a coconut estate Lactowatte, situated on the 8th Milepost, Karandipuval of Vanatha villu.

At this estate in Vanatha villu, the CID found a terrorist training camp with chemicals for making explosives and manuals on how to make the explosives. This was a huge training camp, said SIriwardene. They were making bombs e and training people there. The leaders were the same three,Saharan, Sadik and Shaheed.

On the Talk with Chatura show, SIriwardene read out from a list of items found. There were 210 kilos of nitric acid, 50 kilos of urea, and 99 detonators. There was enough to make 25 or more bombs. There were also empty cans of nitric acid, showing that they had already been used. This meant that bombs had already been prepared.  There was also a list of armaments that resembled those found in an army encampment. It was later established that the CID raid had thwarted many major plans devised by this group, 

CID had sought a court order on January 30, 2019, to prevent Saharan from leaving the country. CID has told the court in a written submission that extremists were making bombs and training people at Vanatha villu. They had given names and addresses.

The CID had sent only a small team to Vanatha villu, said SIriwardene. But this team had clearly seen the gravity of the Vanatha villu camp. CID had informed the Army intelligence division, Navy intelligence division and the State Intelligence Service, (SIS) and officers from these three agencies had also come and inspected the place. Therefore neither Army, Navy nor SIS can say that they were not warned., said SIriwardene in his interview on ‘Talk with Chatura” If the police and security forces had taken action at that point, then the Easter bomb explosions would not have taken place said SIriwardene. That was the second missed opportunity.

M.R Latiff, Senior DIG and Commandant of the Special Task Force of the Police stated before the Parliament committee investigating the bomb explosions, If the police knew that attacks were planned, we could have ‘done a lot of work’. STF is capable of tracing individuals based on the information available. That is offensive action. We would have gone for them and they would have aborted their plans. I am in doubt as to why I was not informed,” he said.

We think that there was the political influence which stopped the CID from proceeding further, said SIriwardene.  No one apart from the four Vanatha villu lot was arrested before the bomb blast. If you look at the file on the Mawanella detection yon can see how much has not been done, he concluded.

There was a third opportunity. Supreme Court Justice Vijith Malalgoda , Chairman  of the special committee appointed by President Maitripala Sirisena to investigate the lapses leading to the Easter  bomb explosion,, told the Parliamentary Select Committee probing the Easter attacks that State  Intelligence had received definite information on 20th April that there was going to be a hit the next day at 10.am.  (Derana 20.8.19 at 17.13)

Malalgoda announced that state intelligence had got the whole picture by the 18th of April.  He said, There was the bomb explosion in Kattankudy on the 16th,    the police complaint was made on 17th and by 6 pm on the 18th Intelligence had linked it all up. They had drawn up a list of names and all the names of the bombers were listed there he said. Malalgoda Commission had seen the list.

We now move to the next set of observations. These deal with the way investigations into Muslim extremism were successfully held back. Firstly, Kegalle police found when investigating the Buddha statue matter that there was international involvement. Mawanella seemed to be connected to a huge international destabilization movement” (vinasakaree).

Therefore, Superintendent of Police (Kegalle Division) wrote on December 28, 2018, to Director of the CID Shani Abeysekera, listing the incidents in Kegalle Division, and naming the seven suspects in custody.  This letter contained the names, addresses and all details of the persons arrested.

The statement said, According to investigations carried out it appears that an international organization is trying to create disharmony among different communities. Therefore, [we should] take the necessary steps to clarify from the International Police (Interpol) about the accuracy of the information.”

Abeysekera, replied one month later We are not in a position to obtain the support of the International Police (Interpol) as your message does not refer to a specific country, specific person and the name of the international conspiracy.” SIriwardene observed that it is precisely because they did not have the name and address of the organization, that they were asking Interpol. If they had known the name of the organization and its address, then they did not need to ask Interpol

Secondly, key offenders at Mawanella were helped to escape and were kept away from the police on two occasions. The first was at Mawanella itself. The name mentioned was Azath Sally. At Vanatha villu, too,  the  CID arrested four persons found on the estate, Abu Haniffa Mohamed Mufiz, 3rd Lane, Mannar Road, Puttalam; Amir Hamza Mohamed Hamaz, 1st Lane, Spill Road, Puttalam; Mohamed Nafiz Mohamed Nafid, 11th Cross Street, Mannar Road, Puttalam and Mohamed Nafiz Mohamed Naveeth, 11th Cross Street, Puttalam.

Two of these four were also were released. Due to political interference, it was thought, said Sunday Times.  Azath Sally had stated openly on a television programme that he got these two persons released because they were innocent. We had only started the inquiry when these two were released. How anyone could decide they were innocent, asked SIriwardene. They were released in the middle of the inquiry, where there was the opportunity to get more information and arrest more people.

 Head of CID, Shani Abeysekera also said, later, we released them because we had no evidence against them. However, he stated that the two were asked to report to the CID every last Saturday of the month.    That does not indicate innocence.

Thirdly DIG Nalaka Silva had established a Research and Analysis Unit at the Terrorism Investigation Department in February 2017. It was to monitor Buddhist and Muslim extremist groups and LTTE revival attempts. Silva had appointed an officer specifically to keep track of Zahran. In 2018, due to the efforts of DIG Silva, TID received a vehicle fitted with hi-tech surveillance equipment from the Japanese Government. We even trained some officers to use it, said, officers.

 However, DIG Silva was arrested within a few months of receiving the vehicle.  He was arrested on October   25. 2018 over an alleged assassination plot on several VIPs. CID then advised the TID not to use the surveillance vehicle. ‘We have not made use of the vehicle since then’. The arrest of DIG Silva also led to a ‘psychological setback’. Staff was called to give statements.

Fourthly, Terrorist Investigation Division (TID) had in June 2017 sought the AG’s approval to contain the threat of Muslim extremism.  TID said ‘We received a complaint from Abdul Jawad Ali Waliullah Trust on March 24, 2017, against Zahran and his group. We investigated the complaint and then referred it to the Attorney General’s Department. We wrote two letters to the Attorney General’s Department in 2017 and 2018, but we did not receive any response. The AGs Department responded on March 12, 2019. We were informed that our file should be prepared again within two months. While we were preparing the file, the Easter Attack took place.

At the Attorney Generals Department, the file on Muslim extremism had been with Deputy Solicitor General Azath Navavi. Navavi had just one junior officer, Senior State Counsel Malik Azeez? State Counsel Malik Aziz admitted that he had received a file on Zahran Hashim, in June 2017 and that he only took further action and reported back on May 21, 2019, a month after the Easter Sunday attacks.

Senior State Counsel Malik Aziz had sat on the file for nearly two years while Zahran made meticulous preparations for the operation, said, critics. He delayed the file so that the police could not ban the National Towhead Jamaath of Zahran Hashim. The Buddhist clergy lodged complaints with police headquarters. ‘Sinhale National Movement’ requested the Attorney General’s Department to conduct an inquiry against State Counsel Malik Aziz.  Ven. Magalkande Sudatta of the Sinhala Ravaya organization called for the immediate arrest of Senior State Counsel Aziz.

Lastly, there has been complicity at police stations. Justice Malalgoda said his Committee had noticed some glaring lapses. The intelligence warning of the attack at Kochchikade Church had been conveyed to the area police station, Foreshore Police Station, only after the attack. At Katana police station, the warning had been received on April 13 but the OIC pasted the message on his book only on April 20. In many police station entries had been changed and alterations made. The Malalgoda Commission had seen the alterations in the police records ‘with our own eyes’,  At Katana, according to their books 21 policemen had been detailed at Katana. But we found this was false and entered only after the attacks. 

The intelligentsia is very angry about the Easter bomb explosion, which they rightly feel could have been avoided. Twelve fundamental rights petitions in relation to the Easter Sunday terror attacks were made to the Supreme Court. These were to be heard by a bench of seven judges. This was in response to the motions filed by the Attorney General, the Bar Association and several other parties seeking a fuller bench since the petitions were of public importance.  These petitioners are pleading for an order to prosecute those directly or indirectly responsible for the Easter attacks.

A lawyer who sustained injuries from the suicide bomb on Easter Sunday at the Shangri-La Hotel, Colombo, yesterday filed a Fundamental Rights petition in the Supreme Court citing former Defence Ministry Secretary Hemasiri Fernando, IGP Pujith Jayasundara, State Intelligence Service head Nilantha Jayawardena and 40 others as respondents.

 The petitioner stated that one or all 34 respondents could be prosecuted for the commission of or, abetting to the commission of, offenses under Sections 298, 299, 112, 113 of the Penal Code. The petitioner seeks to challenge the arbitrary, illegal, unlawful, discriminatory, unreasonable and mala fide actions or inactions of one or all of the respondents, President or State which have infringed the Fundamental Rights of the petitioner guaranteed under Article 11, 12(1), 14(1)(a), and 14 (1) of the Constitution. (Continued)

EASTER SUNDAY BOMB BLAST IN SRI LANKA Part 12

September 2nd, 2019

KAMALIKA PIERIS

Those who planned the Easter bomb explosions used two methods of attack, suicide, and truck. The suicide attacks are well known, but not the truck attack. The truck attack was planned for Kochchikade. The van was parked in the vicinity of the St. Anthony’s Gate 04 harbour entrance. The owner of the van was identified as Mohamed Azam Mohammed Mubarak, alias ‘Abdullah’, who detonated the bomb at the Kingsbury Hotel.

The bomb in the van was a remote-controlled one laden with high amounts of explosives. The bomb was meant to go off one hour after the church blast. If the timer failed they had arranged that the bomb would explode when someone tried to open the car door. Investigators later found that the bombers had been experimenting with a timer when they exploded the bike at   Kattankudy. Fortunately, the timer failed and no one tried to open the door, said analysts. The bomb was defused by a controlled explosion.

Shamindra Ferdinando has added something new to the discussion as to why churches and hotels had been targeted.  He pointed out that there was deliberate targeting of Tamil Christians. The biggest church in Batticaloa had been selected, St Mary’s and also the Tamil service at St. Anthony’s Church, Kochchikade.  Over 60 Tamils perished in the Batticaloa and Kochchikade bombings. Over 100 received injuries.  If St. Mary’s Cathedral had been bombed many more Tamils would have perished. Shamindra also noted that the Tamil National Alliance had not shown any concern about this. TNA has not said anything about it.

In May 2019,   Parliament appointed a Special Select Committee to probe the bomb explosions that took place on April 21st. The Committee, chaired by Deputy Speaker Ananda Kumarasiri, consisted of Rauff Hakeem, Sarath Fonseka, Ravi Karunanayake, Kavinda Jayawardana, Ashu Marasinghe, Jayampathy Wickramaratne, M.A. Sumanthiran, Nalinda Jayatissa, and Rajitha Senaratne.

This was a political committee, not a   fact-finding one. This was evident in the questions asked. This committee was set up to whitewash the explosions, not examine them, said, disgusted critics.

There was a stark contrast between the Committee and the witnesses who appeared before it. The witnesses coming before this absurd Committee were experienced professionals appearing in their official capacity. Many of them were themselves experts in investigation and interrogation. And all of them were well experienced in answering questions.  They were far more competent than the investigating committee and they knew it.

The witnesses dealt effortlessly with the clumsy questions asked by the Committee, to the delight of the watching audience. While taking care to defend their own actions the witnesses also made sure that they threw up valuable observations. They knew the public was watching. So was the media.  Newspapers and television picked up these observations and publicized them.

Archbishop of Colombo   Cardinal Malcolm Ranjith, who heads the Catholic Church in Sri Lanka, is today the severest critic of Yahapalana’s role in the bomb explosions. It is his flock who was affected and he is both angry and sad. He is pounding the issue. He is talking about it every day and everywhere.

The Cardinal called for a truly independent commission with full powers to probe the terror strikes. He said: “We don’t want compensation. We seek justice. Tell us the truth as to what happened and who caused the tragedy.  The probes so far launched lacked impartiality and transparency.

Cardinal Malcolm Ranjith has repeatedly asked for an independent commission to probe the Easter bomb explosions. He wants a commission that can take legal action against persons.  ‘I wrote to the President about this but there was no favourable response,’ he said.

The Catholic Bishop Conference in Sri Lanka (CBCSL) also spoke on the matter.  Bishops of Badulla, Jaffna, Kandy, Kurunegala and the Auxiliary Bishop of Colombo,   together with Cardinal Malcolm Ranjth, issued a statement where they made an earnest appeal to the government that an impartial inquiry be held and the perpetrators brought before the law. 

 A just, fair and impartial investigation has not yet taken place, the bishops said. We observe that several committees have been established and their main focus appears to be to find out those responsible for the serious lapses in security. Even though this effort is useful, we insist that as a matter of justice, the final aim of the inquiries should be to ascertain who the perpetrators are and who aided and abetted in any way in this dastardly acts. Unfortunately, we do not see any positive signs in this direction. An independent and impartial inquiry as a matter of utmost urgency. Everyone is still in fear and there is uncertainty in the minds of the people, concluded the statement. 

Cardinal Malcolm Ranjith let go at the reconsecration of Katuwapitiya Church in July 2019.  At its first mass after the bomb blast, Cardinal said many things, which were reported on television news. He said that the bomb blasts could have been avoided.  Yes definitely”. The Indian High Commission had told him that they had sent three sets of information to the government. But the government, selfish, power-hungry ignored it.

The government was passing the buck without taking the responsibility for the loss of lives and those injured and maimed,  he continued. They wish to brush all this under the carpet. They plan to set up committees and commissions and get the reports written the way they want it. 

The government is bowing to foreign powers. That is why these matters are hidden. The report of the committee appointed by the President is not accessible to the public. I was told that the Attorney General will decide what to do about the report.

This government has dismantled the intelligence agencies that were once very strong. This was done to fulfill the needs of international organizations and NGOs. When the security forces detected a training camp used by extremists at Wanatha willuwa, the extremists who were arrested were freed.

Though the government repeatedly assured that those who had been involved with the Easter Sunday attacks were either dead or apprehended, the Catholic Church wasn’t convinced. .Leaders of the country were assisting in the objectives of the foreign powers. They were acting according to the whims and fancies of external forces this is not how they should behave.

The government should immediately resign and allow those who were capable of governing the county to take over. They must hand over the government to those who can carry it out, concluded the Cardinal. We cannot trust these people.  This irresponsible, heedless set of leaders should now go home.

Pathfinder Foundation’s Milinda Moragoda has proposed that the President, the Prime Minister and the Opposition Leader jointly nominate a Presidential Commission of Inquiry to investigate into bomb explosions.

Moragoda said: “It is very apparent that our society as a whole is seeking to understand exactly what happened and heal and reach closure with these seemingly incomprehensible events. There are much resentment and frustration in society that this national tragedy has been relegated to political theatre. It is therefore of national importance that a truly bipartisan and credible investigation be carried out immediately to get to the root causes and to bring closure for the victims.

Many religious and national leaders have joined in a call led by Cardinal Malcolm Ranjith for an independent and credible inquiry into the horrific terrorist attacks that took place in Sri Lanka on the 21st of April 2019. Although there have been two separate investigations initiated thus far by the President and the Parliament, these have been perceived by the public to be mere exercises in buck-passing and finger-pointing and thus lack the confidence of the country, concluded Moragoda.

Yahapalana politicians assured the public that the bomb threat is over, all have been arrested. But  Army Commander Lt. Gen. Mahesh Senanayake,    said in August 2019 that Islamic terrorists were still operating at various places in the country and the threats they posed were far from over. Some Islamic terror suspects were still at large and there were confirmed reports that they were still carrying out clandestine operations.

Derana News 19.8.19 reported that two Saharan trainees were arrested. One was 21 years, from Geli Oya. The other was a civil engineer 24 yrs from Galle. They were trained at   Saharan’s training facility at Nuwara Eliya. Another 15 members of JMI have also been arrested at Ampara.

It has now dawned on the public that the reason the army and police moved so fast, to arrest persons after the bomb explosion in April was not that they were trying to catch the culprits, as we thought, but because they alone, knew that other bomb explosions were on the way.

Field Marshall Sarath Fonseka said that although it is claimed in some quarters that terrorism has been eliminated, the problem is not over. There is a police list of 130 of which only 60 have been arrested. Saharan and Co have trained about 1000 at 17 training camps.

Yahapalana leaders do not seem to understand the gravity of this, like a crab swimming in a pot over a stove, said Fonseka.  It will take about eight years to eradicate this particular terrorism. But the government is not carrying out any specially directed program for this, he said.   He cannot see any dedicated program to eradicate the Muslim threat. (CONCLUDED)

END OF ROAD FOR 13A WITH NATURAL DEATH FOR PROVINCIAL COUNCILS AND SAJITH’S COMMITMENT FOR MAXIMUM DEVOLUTION

September 2nd, 2019

By M D P DISSANAYAKE

A window of opportunity is open for the next generation of Nationalist Leaders to abrogate the Provincial Councils altogether in a New Constitution.   The political tussle which existed with conflicting groups of legislators virtually made the functioning of Provincial Councils defunct.

Sumanthiran’s TNA and Hakeem’s Muslim Parties have been twisting arms of the Executive President, the Executive Prime Minister with the blessings of the Speaker, which culminated over 3 years, in a political tug O war.

TNA and SLMC will now be demanding from Leading contenders for Presidency to commit for the provision of PCs, with Police and Land Powers.

Nationalist  Sinhalese, Maha Sanga, Catholic and Muslim clergy need to educate the Voters to clearly identify the profile of suitability of candidates.

Provincial Councils were an unnecessary decoration and a Superfluous Institution for Sri Lanka. Originally it was thought that PCs will solve most of the minority grievances, but the PC as a solution itself became a major problem, paving way for possible national disintegration and creating disunity amongst minorities. 

At a time UNP unofficial candidate Sajith Premadasa is committing maximum devolution of power for minorities, Nationalist Groups must now unite to scrap PCs altogether, through the mechanism of a New Constitution.  It will provide upgrading the powers of the Executive President, thus providing constitutional delegation of powers for safeguarding the Unitary Status of Sri Lanka.  Draft Constitution must be placed before the Public, in the form of seeking Referendum.

Sajith Premadasa will be a Puppet worse than Ranil. Except for his ability to built match-boxes, Sajith has no vision and will ruin the country acting in a short-sighted idiotic manner within a very short period of time. Sajith and JVP Anura Kumara are now on the same frequency, with TNA and SLMC. 

We salute the decision of the Supreme Court.

සංවර්ධන නිලධාරීන් සැප්. 04 ගම්පෙරළිය, ග‍්‍රාම ශක්ති වැඩසටහන්වලින් ඉවත්වී සංකේත වැඩ වර්ජනයක

September 2nd, 2019

ජනමාධ්‍ය නිවේදනයයි.සංවර්ධන නිලධාරී සේවා සංගමය

සංවර්ධන නිලධාරී සේවයට අයත් ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය යටතේ සේවයේ යෙදෙන සංවර්ධන නිලධාරීන් 16000 කට ආසන්න පිරිසක් සැප්. 04 දින සංවර්ධන නිලධාරී සේවා සංගමයේ වගකීම යටතේ එක්දින වැඩ වර්ජනයකට අවතීර්ණය වීමට තීරණය කර ඇත. අදාල ඉල්ලීම් එදින ලබාදීමට ආණ්ඩුව අපොහොසත් වන්නේ නම් ගම්පෙරළිය වැඩසටහනෙන් හා ග‍්‍රාම ශක්ති වැඩසටහනෙන් මෙන්ම වැඩබැලීමේ රාජකාරීවලින් ඉවත්වීමේ වෘත්තීය ක‍්‍රියාමාර්ගයක් දක්වා අවතීර්ණය වීමටද කටයුතු කරන බවද දන්වා සිටිමු.

සංවර්ධන නිලධාරී සේවය යටතේ ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට අයත් දිස්ත‍්‍රික් ලේකම් කාර්යාල 25 හා ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාල 336 ක ඉහත අමාත්‍යාංශය යටතේ 16000 කට ආසන්න සංවර්ධන නිලධාරීන් පිරිසක් රාජකාරියේ යෙදෙති.

වසර 6 ක පමණ කාලයක පුරා නිර්මාණය වුනු මෙම වෘත්තීය ගැටලූවලට අමාත්‍යාංශ බලධාරීන් ඇතුලූ ආණ්ඩුවේ දේශපාලන අධිකාරියෙන් විසඳුම් ඉල්ලා සාකච්ඡා වට ගණනාවක් පැවැත්වුවද අදාල ගැටලූවලට විසඳුමක් නොලැබීම නිසා මෙම වෘත්තීය ක‍්‍රියාමාර්ගයට අවතීර්ණය වීමට සිදුව ඇත.

01. 2018 සිට ක‍්‍රියාත්මක ආණ්ඩුවේ ගම්පෙරළිය ව්‍යාපෘතිය ක‍්‍රියාත්මක කිරීමේදී එම ව්‍යාපෘති සම්බන්ධයෙන් පූර්ණකාලීන රාජකාරී වගකීම දරණ සංවර්ධන නිලධාරීන්ට අදාල ව්‍යාපෘතියෙන් වෙන්වන පරිපාලන වියදම්වලින් දීමනාවක් ලබා නොදීම.

02. 2018 සිට ක‍්‍රියාත්මක ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය මගින් මෙහෙයවන ග‍්‍රාම ශක්ති වැඩසටහන වැඩසටහනට අදාල රාජකාරියේ යෙදෙන සංවර්ධන නිලධාරීන්ට ලබාදීමට පොරොන්දු වූ රු. 3000/- ක දීමනාව විධිමත්ව මේ දක්වා ලබානොදීම.

03. 2013 සිට මේ දක්වා පුරප්පාඩු සේවා ස්ථානවල රාජකාරි සිදුකිරීම වෙනුවෙන් සංවර්ධන නිලධාරීන්ට රාජ්‍ය සේවය අනුව හිමිවිය යුතු වැඩබැලීමේ දීමනා මේ දක්වා ලබා නොදීම.

04. 2013 සිට මේ දක්වා මාසික ගමන් වියදම් දීමනාවක් ලබා නොදීම.

05. පිළිගත හැකි සුදුසු ස්ථාන මාරු පටිපාටියක් මෙතෙක් ක‍්‍රියාත්මක නොකිරීම.

06. සංවර්ධන නිලධාරීන්ට ව්‍යවස්ථාව අනුව සංවර්ධන විෂය ඇතුලූ සුදුසු රාජකාරී සහිත රාජකාරී ලැයිස්තුවක් 2013 සිට මෙතෙක් ලබා නොදීම.

ඇතුලූ ඉල්ලීම් කිහිපයකට විසඳුම් ඉල්ලමින් සැප්. 04 එක්දින වැඩවර්ජනය හා උද්ඝෝෂණය පැවැත්වීමට තීරණය කර ඇත.

ඉහත සඳහන් අදාල ඉල්ලීම් ස්වදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශ විෂයභාර ගරු අමාත්‍යවරයා හා අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරයා විසින් විසඳුම් ලබා දිය යුතුව ඇත.

කෙසේ වෙතත් සැප්. 04 දින අදාල ඉල්ලීම්වලට විසඳුම් නොලැබුනහොත් ගම්පෙරළිය, ග‍්‍රාම ශක්ති වැඩසටහන්වලින් හා වැඩබැලීමේ රාජකාරි ඇතුලූ රාජකාරිවලින් ඉවත්වීම දක්වා වෘත්තීය ක‍්‍රියාමාර්ග දැඩි කරන බවද අවධාරණය කරමු.

ස්තුතියි.

මෙයට,
චන්දන සූරියආරච්චි
ලේකම්

සම්බන්ධීකරණය – 0718 178268
Coordinating – 0718 178268


A short tale of long deals

September 2nd, 2019

Laksiri Warnakula

I make it a point to read the ‘The Island’ (on-line edition) every day. The times I get to do that depends on my daily work-schedule that involves shift work too. But suffice it to say that I never miss the ritual, which it has been for so many years now. I start with the ‘Editorial’ and then work my way through the ‘Features and Opinion’ columns and then to politics etc. 

Now there is one topic that is often discussed and written about by the Editor himself and other concerned citizens, which pains me so much so that there was many an occasion, when I had to stop somewhere in the middle of my reading and then pause and ponder on, with a lump in my throat; the amount of scams (not forgetting the ‘Bond’ scams), crafty deals, small deals, big deals (not forgetting the ‘Mig’ deals), double deals, cheating and robbing the nation of what it had many years before and what little it has come to have now after all this abhorrent, abominable, incessant, unimaginable pillage of her resources.

The heartless robbers in the guise of administrators, managers, and politicians have been busy to such an extent that one of the ministers was heard saying recently that ‘Sri Lanka will go bankrupt if the Government fails to pay international debt repayments due in September’. I wonder why it took him so long to say that, though!


Leaving the bigger ‘billion-rupee’ deals aside since we know more or less about them, there have been lesser ‘million-rupee’ deals that could still amount to billions, if added together. And by the looks of it, there are still hundreds if not thousands belonging to that despicable creed ‘the bad and the ugly’, who are still busy doing their dirty work of stealing, in many a diverse form,  somewhere, and not some times, but all the time.

The printers have been apparently busy cooking and eating but not printing, with their canteen staff being paid more than a staggering 100 million as overtime. A band of adventurous provincial councilors accompanied by their secretaries goes on foreign trips just before the expiration of the tenure of their council, costing the nation some forty-odd millions. And a controversial transaction of more than one billion rupees involving an advance payment to purchase milch cows from Australia has been questioned by the Central Bank. Then the investigations by the COPE (Committee on Public Enterprise) on questionable power deals that have cost colossal amounts to the nation’s coffers, are underway.

The above are only a small number of examples, which is just the tip of the iceberg, I am sure, of diverse nature that speaks of the level and the magnitude of misappropriation/stealing of nation’s resources. It is downright thievery that has been rampant in the country for many years now. And no government has been able to kill the epidemic, effectively. And then come to think of it, ‘will a doctor or can a doctor treat and cure a disease, when he himself is the cause of it’.

The saddest part of this dirty spectacle is that there are also people involved, who are seemingly highly educated too.

I am now and so are many no doubt, left with feelings of despair and longing, a yearning for the return of the honest and the righteous Sri Lanka, which it was once. 


If this curse can be wiped out somehow, once and for all, starting with the public sector and the governance, the rest will fall into place soon and the much-talked-about prosperity won’t be a dream anymore.

Laksiri Warnakula

Himachal’s Anti-Conversion Law Is A Big Blow To Both Mullahs And Missionaries, But…

September 2nd, 2019

by Arihant Pawariya Courtesy Swarajya

 Women against love jihad hold placards to protest against the practice and conversion in Bhopal. (Mujeeb Faruqui/Hindustan Times via Getty Images) 

Women against love jihad hold placards to protest against the practice and conversion in Bhopal. (Mujeeb Faruqui/Hindustan Times via Getty Images) 

Snapshot
  • The Himachal government has brought in a new Freedom of Religion Act that attempts to put the brakes on large-scale conversion activities.However, a lot more can actually be done to the legislation to make it foolproof.

The Bharatiya Janata Party (BJP) government in Himachal Pradesh passed the Freedom Of Religion Act, 2019 in the state assembly on Friday (30 August) with a thumping majority. Based on the ‘live and let live’ principle, the law is aimed at providing true religious freedom by prohibiting conversions via use of force, misrepresentation, undue influence, coercion, inducement or by any other fraudulent means including, and this is important, for the sole purpose of marriage.

For the aforementioned reasons, it is also being referred to as the anti-conversion act in popular media. Himachal Pradesh is one of the seven states in the country which have enacted such a legislation. Others who have tread this path are Odisha, Madhya Pradesh, Gujarat, Uttarakhand, Chhattisgarh and Jharkhand.

Chief Minister Jai Ram Thakur tabled the Bill in the Assembly. In the statement of objects and reasons, he justified replacing the ‘Freedom of Religion Act, 2006’ with the new one stating that

a) it was imperative to keep up with the times as the society has undergone many transitional changes since 2006;

b) the punishments prescribed earlier weren’t sufficient to act as a deterrent;

c) marriages solemnised for the sole purpose of conversion weren’t proscribed; and

d) the organisations involved in forced conversions weren’t held responsible.

These lacunae have been corrected in the new Act.

Those found guilty can be awarded maximum jail time up to seven years. Marriages for the purpose of conversion can be declared null and void if either party complains.

Any organisation or institution found guilty of violating the Act’s provisions will be barred from receiving funding from within and outside of the country. This could prove to be the most effective tool in countering mass conversions backed by foreign money and should give sleepless nights to organisations which indulge in coerced conversion under the garb of charity or social work.

Those who want to convert willingly (and the ones who are converting them) will have to give one month’s advance notice to the District Magistrate (DM), who in turn shall order an inquiry in the meantime to make sure that the conversion is indeed voluntary.

It goes without saying that the Act will be challenged in the courts. Especially the bit about one month advance notice to the DM runs the risk of being struck down by the judiciary.

In a 2012 judgment, the Himachal Pradesh high court had declared a similar provision of the 2006 Act as ultra vires the Constitution. The court had held that a person not only has a right of conscience, the right to change his belief, but also has the right to keep his belief secret.”

Be that as it may, CM Thakur and his government deserve two cheers for enacting this legislation.

First cheer for prescribing the highest jail term (up to seven years) for forced conversions of minors and women especially through the marriage route. We have witnessed many cases where minor girls who would otherwise not be eligible for marriage under the Hindu Marriage Act or the Special Marriage Act are converted first and then married according to Sharia law (Muslim Personal Law).

This route has been made difficult now and is bound to give serious heartburn to mullahs as well as those involved in the so-called despicable ‘love Jihad’ activities.

Second cheer for looking out for non-Muslim women and ensuring for them justice in case they end up getting defrauded and converted in the name of marriage. On their complaint, such marriages can be declared null and void.

I am withholding the third cheer because the Act doesn’t go far enough and leaves a lot to be desired.

First, it should’ve declared all conversions of minors illegal and any attempts to convert them (especially via marriage) punishable by law. If you can’t vote or get married until you are 18 years of age, why should you be allowed to make as big a decision as converting to another religion — and that too without permission of a parent or guardian?

Second, merely declaring marriages conducted solely for conversion as void doesn’t do much for the women victims. Breaking up a marriage is not as easy as to stop buying from a shopkeeper who fleeces you. Separation imposes very high costs on all involved.

In inter-faith marriages, women are most likely to have already been ostracised by their family and community and so need more help.

The Act should’ve prescribed stiff punishments for those who defraud women via conversion and marriage. It failed to make any such provisions.

Moreover, the real issue is not that marriages are done for the sole purpose of conversion but that conversion is done for the sole purpose of marriage.

Outlawing the latter would mean that no non-Muslim woman would ever have to change her religion to marry a Muslim man i.e. take the Sharia route thus losing considerable number of her rights regarding inheritance, property, custody of children, alimony, etc.

Perhaps, the Himachal Pradesh government can consider complementing its ‘Freedom of Religion’ Act with a ‘Protection of Women’s Rights’ Act where all marriages between a Muslim male and non-Muslim female are declared valid only if they are solemnised using the Special Marriage Act.

Third, while the Act puts a premium on forced conversion, it rightly exempts re-conversions (converting to one’s parent religion) from its purview. But is this enough? What if someone whose forefathers were converted some generations back (either by force or inducement) and (s)he wants to go back to the religion of his/her ancestors? The government can think of exempting such re-conversions too.

To sum up, Himachal Pradesh government and CM Thakur deserve two cheers for moving in the right direction in ensuring true freedom of religion free of coercion and deceit, but there is a lot of room for improvement.

The grapevine has it that the central government is also mulling a national law outlawing forced and fraudulent religious conversions and it can come as soon as by end of this year. Even if it doesn’t, the BJP governments in other states should certainly be thinking of bringing such laws.

One hopes that they would improve on the existing legislation in seven states and fix the loopholes that have plagued them, resulting in their poor implementation.

Arihant is Senior Editor, Swarajya

පහල සේවකයෙක් මං එක දුරකතන ඇමතුමකින් ඉංජිනේරුවකු ලෙස පත් කලා..- සජිත්

September 2nd, 2019

lanka C news

පහල නිලයක සිටි සුදුසුකම් සහික දක්‍ෂ සේවකයෙක් තමන් එක් දුරකතන ඇමතුමකින් ඉංජිනේරුවකු ලෙස පත් කල බව ඇමති සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා සදහන් කලේය.

උත්සව සභාවකදී ඇමතිවරයා මේ බව සදහන් කලේය.

මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදලේ මුදල් ගත්තේ රුපියල බාල්දු වෙන නිසා..- සජිත්

September 2nd, 2019

lanka C news

තමන් මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදලින් මුදල් ගසා කෑ බවට චෝදනා එල්ල වන බව එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නියෝජ්‍ය නායක ඇමැති සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා පවසයි.

තමන් එම අරමුදල් ලබාගෙන රටපුරා වෙහෙර විහාරස්ථාන ගොඩනැගීමට කටයුතු කරන ලද බව ඔහු සඳහන් කළේ ය.

එසේ නොකළේ නම් එම මුදල ස්ථිර තැන්පතුවේ තිබියදී රුපියල බාල්දු වීම සමග බාල්දු වී යන බවද ඔහු සදහන් කලේය.

නැති වූ බව කියන සෑම මුදලක්ම මෙරට පන්සල් පද්ධතිය තුල ඇතැයිද ඇමතිවරයා එහිදී පැවසීය.

ඔහු මෙම අදහස් පල කරන ලද්දේ අම්පාර ප්‍රදේශයේ දී පැවති උත්සව සභාවක් අමතමිනි.

ඇමතිවරයා යටතේ ඇති මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල යටතේ තිබූ රුපියල් කෝටි 120 ක මුදලක් අතුරුදහන් වී ඇතැයි මෑතකදී චෝදනා එල්ල විය.

https://www.facebook.com/watch/?v=679430355906533

‘යුද අපරාධ කලාද.. ජනාධිපති වුණාම හමුදා පාලනයක්ද..’ වියත් සභා අත්පොලසන් මැද ජනාධිපති අපේක්‍ෂක ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා විසින් සිදු කල දේශණය

September 2nd, 2019

GR midea

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ නීතීඥ සංගමයේ සම්මේලනය අමතමින් ජනාධිපති අපේක්‍ෂක ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා විසින් සිදු කල දේශණය මෙහි දැක්වෙයි.

පසුගිය අගොස්තු මස 11 දා පැවති පක්ෂයේ මහා සම්මේලනයේදී  ශ්‍රී ලංකාවේ පස්වන විධායක ජනාධිපති  මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා විසින්  ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ ප්‍රමුඛ දේශපාලන පක්ෂ ගනනාවක මෙන්ම  ස්වාධීන සංවිධාන හා කන්ඩායම් රැසක  පොදු අරමුණ නියෝජනය කරන ජනාධිපති අපේක්ෂකයා වශ‍යෙන් මාව නම්කරනු ලැබීමෙන් පසු මා ප්‍රථමවරටයි නීතීඥයින් මෙතරම් විශාල සංඛ්‍යාවක් එකවර හමුවන්නේ.

අද දින ඔබ අමතා අදහස් කිහිප‍යක් ප්‍රකාශ කිරීමට මේ ලද අවස්ථාව ගැන මා ඉතාමත් සතුටු වෙනවා.

The legal profession is one of the most respected professions in the country. It is one with a very long and rich history.

Tracing its origins to ancient Greece, the legal profession developed further in ancient Rome and later proliferated throughout Europe and the rest of the world. Law, as a formally structured profession with its own training traditions and rigorous professional standards, was established in Sri Lanka in the 1830s.

It is the primary responsibility of legal professionals to study the law, practice the law, nurture the law and safeguard the law.

නීතිය යන සංකල්පය ශිෂ්ඨාචාරවත් සමාජයක අත්තිවාරම යැයි කියතොත් එය නිවැරදියි. නීතිය යන සංකල්පය ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා අනිවාර්යයෙන්ම අපට නීති පද්ධතියක්ද තිබිය යුතුමය.

එවැනි නීති පද්ධතියක් සමාජය තුල ගොඩනැගීම සඳහා නීතියේ ආධිපත්‍ය යන සංකල්පය නිර්මාණය කර ඇති වග අප කවුරුත් දන්නා කරුණකි. නීතියේ ආධිපත්‍ය සුරැකිය හැක්කේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආණ්ඩු ක්‍රමයන් තුල සහ රාජ්‍ය බලය සීමා කරන LIMITED GOVERNMENT රාමුවක් තුල බව  කවුරුත් පිළිගන්නා කරුනක්.

එනිසා නීතියේ ආධිපත්ය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යන ඉතාමත් ස්වර්ණමය සංකල්පයන්  ජනතාවගේ සුභසිද්ධිය සහ දියුණුව සඳහා අනිවාර්යයෙන්ම ආරක්ෂා කල යුතු බව අප කවුරුත් දන්නා කරුණකි.

ලංකාව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටක්.  ආසියානු මහාද්වීපයේ රටවල් අතුරින් ප්‍රථමයෙන්ම සර්වජන ඡන්ද බලය හිමි වූයේ ශ්‍රී ලාංකාවටයි.

The granting of universal franchise in Sri Lanka in 1931 under the recommendations of the Donoughmore commission took place at a time before democracy was firmly established in many of today’s developed nations.

Universal franchise has been the foundational force behind the transition from monarchical rule to democratic governance in republics throughout the world.

සර්වජන ඡන්ද බලය මගින් සිදුවන්නේ, පරමාධිපත්‍ය බලය  ජනතාව සතු වීමයි.

ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍යය ආරක්ෂාකිරීමේදී නීතියේ ආධිපත්‍යය රටකට ඉතා වැදගත් වෙනවා.

මනුෂ්‍ය සංහතිය ඔවුන්ගේ ස්වාභාවික අයිතිවාසිකම් සියල්ලක්ම අතහැර සිවිල් අයිතිවාසිකම් සමූහයක් සමග සම්බන්ධ වී ස්වෛරී රාජ්‍යක ජනතාවක් වශයෙන් ජීවත්වීමට ගිවිසාගෙන ඇත්තේ යම්කිසි වගකීම්, අයිතිවාසිකම් හා බලාපොරොත්තු ඉටු කර ගැනීම සඳහායි.

මෙම සාමාජීය ගිවිසුම් නිසි ක්‍රමවේදයක් ඔස්සේ සාධාරණ ආකාරයකට ක්‍රියාත්මක කිරීමේ උතරීතර වගකීම  ඉහල මට්ටමින්ම ඉෂ්ඨ කර ගැනීමට නම් අප ජීවත් වන සමාජයත් එම සමාජයේ පාලකයන් ද අනිවාර්යයෙන්ම නීතියේ ආධිපත්‍යයට ගරු කළ යුතුය.

ඔබ කවුරුත් දන්නා නීතිය පිළිබඳ  මූලික සංකල්ප කිහිපයක් මම ඔබට මතක් කරන්න කැමතියි.  පලමුව නීතිය පැහැදිලි විය යුතුය. දෙවනුව එය පහසුවෙන්ම හැදෑරීමට සහ තේරුම් ගැනීමට හැකි විය යුතුය. තුන්වනුව නීතිය ක්‍රියාත්මක වීමේදී එහි ප්‍රතිඵලය කිමෙක්ද යන්න සම්බන්ධයෙන් අනාවැකියක් ප්‍රකාශ කළ හැකි විය යුතුය.   සිව්වනුව ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාව තුල විධායක, ව්‍යවස්ථාදායකය සහ අධිකරණය යන අංශ තුන තුල බලතල බෙදා හැරීමේ න්‍යායට ගරු කල යුතුයි. පස්වනුව මහජනතාව සහ රජය ආණ්ඩුක්රම ව්‍යවස්ථාවේ ප්‍රථිපාදන වලට ගරු කල යුතුය. හයවනුව නඩුකර හැකි ඉක්මනින් අවසන් කිරීමට සෑම ප්‍රයත්නයක්ම ගත යුතුයි. නඩුකරයන් අවම වියදමින් අවසන් කරගත හැකි පරිසරයක් ගොඩ නැගිය යුතුය. නීති පද්ධතිය දූෂනයෙන් තොර  විය යුතුය.

Although we still repose our trust in the independence of the judiciary, when looking at recent trends, we must admit to having questions about the independence of some of the other institutions and officials entrusted with upholding the rule of law.

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය  ආරක්ෂා කිරීම සඳහායැයි  පිහිටුවා ඇති ආයතනික ව්‍යුහය ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍ය ආරක්ෂා කිරීම වෙනුවට  දේශපාලන අවශ්‍යතා සඳහා භාවිත කිරීමට අප තවදුරටත් ඉඩ නොදිය යුතුයි. ඒ වෙනුවට ඒ ආයතන වලට සැබෑ ස්වාධීනත්වයක් ලබා දී ඒවා තව දුරටත් ශක්තිමත් කිරීම තුලින් ජනතාව සවිබල නැංවීමට ඔබේ උපදෙස් හා සහාය අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා.

JUSTICE DELAYED IS JUSTICE DENIED  කියා ප්‍රසිද්ධ කියමනක් තිබෙනවා

අධිකරණ පද්ධතිය තුල ඇති ප්‍රමාදය අද සාමාන්‍ය ජන ජීවිතයට බලපාන විශාල ප්‍රශ්නයක්. …………..

මෙම ප්‍රමාදයන් වලක්වා ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය යටිතල පහසුකම් ගොඩ නංවන ගමන්ම යල් පැන ගිය නීති ක්‍රියාපටිපාටි හා අනපනත් සංශෝධනය කොට අනාගතයට ගැලපෙන නීති පද්දති සකස් කර ගැනීමට ඔබ සැමගේ සහාය අනාගතයේදී අපට අවශ්‍ය වෙනවා.

Many of our courtrooms are in dilapidated condition today. Unless action is taken swiftly, it is likely that these buildings will be unusable in the near future. It is in this context that we hope to re-implement the programme to develop the infrastructure of the courts system which was planned by the previous Government in 2014.

The reintroduction of this infrastructure development programme will ensure that you will be able to practice your profession in all the main cities and other towns of the country with due dignity and ease.

නීතිය කඩිනමින් පසිඳලන්නට දැනට ඇති අධිකරණ හා විනිසුරුවන් ප්‍රමාණවත්ද යන්න අපට විමසා බලන්නට සිදු වෙනවා.

නීතියේ ප්‍රමාදයන් වැලක්වීමට කෙටිකාලීන මෙන්ම දීර්ඝ කාලීන විසඳුම් සොයන්නට අපට සිදු වෙනවා. ඒ අතර යටිතල පහසුකම් වැඩි දියුණු කිරීම, දේශීය හා විදේශීය පුහුණුව මෙන්ම නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට සහය වන ආයතන ප්‍රතිව්‍යුහ ගත කිරීමද ඇතුලත් වෙනවා.

අපේ රටේ සංවර්ධනයේ ඉදිරි පිම්මක් සඳහා තාක්ෂනය බහුලව භාවිතා කිරීමට අප අදහස් කරනා නිසා සිංගප්පුරුව වැනි රටවල ක්‍රියාත්මක වන ඩිජිටල් තාක්ෂණය සහිත අධිකරණත් අපට ක්‍රම ක්‍රමයෙන් හඳුන්වාදෙන්න පුළුවන්.

I know that being appointed President’s Counsel is one of the highest honours any lawyer can aspire to. Although our nations’ leaders have historically striven to safeguard the dignity of this honour, concerns have arisen regarding certain appointments made to this position in the recent past.

In the future, I look forward to seeking the advice of the Chief Justice, Attorney General, legal experts and the Bar Association in order to establish a transparent, rigid procedure to govern appointments to the position of Presidents’ Counsel.

ජනතාව අපේක්ෂා කරණ සෞභාග්‍යමත් දේශය ගොඩ නැගීමේදී  අපට ජාතික ආරක්ෂාව හා ආර්ථික සංවර්ධනය ඉතා වැදගත් වෙනවා.

ජාතික ආරක්ෂාව ගැන කතා කරනා විටත් නීතියේ ආධිපත්‍යය ඉතා වැදගත් වෙනවා. එක රටක් තුල ක්‍රියාත්මක විය හැක්කේ එක නීතියක් පමනයි. නීතිය හැමට සමානව ක්‍රියාත්මක විය යුතුයි.

පුරවැසියා හැමවිටම නීතිගරුක විය යුතුයි, නමුත් පුරවැසියා නීතිය ක්‍රියාත්මක කරණ ආයතන වලට හා පුද්ගලයන්ට බය නම් එහි ගැටලුවක් තිබෙනවා. නීතියේ ආධිපත්‍ය ගැන කතා කරණා විට අපි මතක තබා ගත යුතුයි නීතිය ක්‍රියාත්මක කරණ ආයතන හා පුද්ගලයනුත් නීතියට යටයි කියනා බව. ඔවුන් සම්බන්න්දයෙනුත් නීතිය සාධාරණව ක්‍රියත්මක විය යුතුයි.

නීතිය සැමට සමානය යන උත්තරීතර සංකල්පය අභියෝගයට ලක් කරමින් රජයේ ඉහල නිලධාරීන් නීතිය නමන හැටි කියනවා පසුගිය කාලයේ ජනතාව මාධ්‍ය වලින් දුටුවා

පසුගිය පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරය ගැන විශේෂ කමිටුවක් මගින් විමර්ශනයක් කරනා ලෙස අපි ඉල්ලා සිටියේ ඒ නිසායි.  එසේ නොකලහොත් යම් දේශපාලන බලවතුන් නීතියේ රැහැනින් පිට පැනිය හැකි බව අපට පෙනෙනවා.

We need the support of domestic and foreign investors to accelerate the nation’s economic development.

When investors select countries to invest in, the efficient operation of the law within the country is one of the first things they look at. They pay particular attention to the independence of the judiciary and the efficiency of the legal system. They also examine whether the laws of the nation are in consonance with international law.

Legal scholars should therefore look at improving the mechanisms available for the swift settlement of legal disputes in Sri Lanka, including such speedy and efficient measures as arbitration. Just as Singapore today has established a global reputation as a centre for arbitration, Sri Lanka too should aspire to establishing a reputation for different specialisms in the legal sphere in future.

නීතිය යනු ජීවමාන සංකල්පයක්.  මනුෂ්‍ය සමාජයේ සිදුවන වෙනස්කම් අනුව නීතියේත් වෙනස්කම් සිදු වෙනවා. ඒ නිසා  අද නූතන ලෝකයේ සංවර්ධනය වූ රටවල් නීති වෘත්තියේ තත්වය ඉහල මට්ටමකින් පවත්වාගෙන යාමට අනුගමනය කරනු ලබන එක් යාන්ත්‍රනයක් නම්  CONTINOUS LEGAL EDUCATION  යන සංකල්පයයි.  මේ සම්බන්ධයෙනුත් පහසුකම් වැඩිකරනා ආකාරය අප සාකච්චා කල යුතුයි.

ගෝලීය ආර්ථික තුල  තුල ආසියානු කලාපය බලවත් වෙමින් සිටිනා  මේ මොහොතේ අපත් ඒ ප්‍රවණතාවයෙන් උපරිම ප්‍රයෝජන ගත යුතුයි. අපනයන ආර්ථිකය ශක්තිමත් කල යුතුයි. ලෝකය සමඟ සම්බන්දීකරණයේදී අපේ සුවිශේෂී  භූගෝලීය පිහිටීමෙන් ප්‍රයෝජන ගත යුතුයි. මේ කරුණු වලදී අපට ජාත්‍යන්තර නීති රීති ගැන මනා දැනුමක් තිබිය යුතුයි.  මේ අවශ්‍යතාවය තේරුම් ගෙන අදාල ක්ෂේත්‍ර සම්බන්ධයෙන් අපේ දැනුම වර්ධනය කර ගැනීම සඳහා පියවර ගන්නා ලෙස මම ඔබෙන් ඉල්ලා සිටිනවා

කාලීන ජාතික  අවශ්‍යතාවන්ට ගැලපෙන පරිදි  ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය, යල්පැනගිය නීති රීති  යාවත්කාලීන කිරීම, මැතිවරණ නීතිවල වෙනස්කම් වැනි නීති ප්‍රජාවේ සහාය අවශ්‍ය කරන වැඩකටයුතු රාශියක් අප ඉදිරියේ තිබෙනවා. ඒ සඳහා ඉදිරියේදී නීති විශාරදයන්ගෙන් මෙන්ම  ඒ ඒ ක්ෂේත්‍රයන්ට අදාල විද්වතුන්ගේ සහාය ලබාගන්නට  අපි කටයුතු කරණවා.

මම ඔබට මතක් කරන්නට කැමතියි අපි නව තාක්ෂණය් භාවිතය අතින්  හැකි පමන ඉදිරියට යන්නට බලාපොරොත්තු වන බව. මෙය ඔබටත් වදගත් වෙනවා. ඊශ්රායලයේ හිටපු අග්‍ර විනිශ්චයකාර තුමෙක් වන අහරොන් බරක් මැතිතුමා පෙන්වා දී තිබෙනවා සමාජය තුල තම වෘත්තීමය වටිනාකම පවත්වාගන්නට නම් වේගයෙන් වෙනස් වන ලෝකය තුල නූතන තාක්ෂණ ප්‍රවණතාවන් හඳුනාගෙන ඒවා භාවිත කිරීමට සෑම ප්‍රයත්නයක්ම ගත යුතු බවයි.

I propose to lead a future Government that will always revere and uphold democracy, and always safeguard the rights of the public.

There is a popular false narrative about human rights violations which supposedly took place in the last stages of the war against terrorism. However, this false narrative blithely ignores the many delays in the pursuit of victory that arose from our strong commitment to protect and uphold human rights. Although it would have been possible for us to pursue a faster resolution to the war by using heavy artillery, we did not. Instead, we chose to pursue victory using only light arms, even though this resulted in thousands of war heroes sacrificing their lives.

This strategy was pursued because of the nearly 300,000 innocent Tamil civilians entrapped by the LTTE for use as a human shield during the last stages of the war. Rescuing them from danger was our primary aim. This is glibly forgotten by those who seek to attack us on the topic of human rights. So too is the fact that more than 11,000 LTTE cadres were rehabilitated and reintegrated into society in the aftermath of the war.

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටක පුරවැසියෙකුගේ මූලිකම අයිතිය තමයි චන්දය දීමේ අයිතිය. අපි මේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතිය යලි ස්ථාපිත කරනවා. සර්ව බල චන්දයට ගරු කරන , මහජන මතයට හිස නමන , නීතියේ ආධිපත්‍යය වචනයට සීමා නොවේ සැබැවින්ම ක්‍රියාත්මක වන පාලන තන්ත්‍රයක් අපි ඇති කරනවා

අපේ ව්‍යවස්තාව තුල ජනතාවගේ මූලික අයිතීන් හොඳින් ස්ථාපිත කොට තිබෙන්වා. ඒ වාගේම ජනතාවගේ වගකීමුත් පැහැදිලි කර තිබෙනවා.

සතුටින් ජිවත් වන්නට ඔබට ඇති අයිතිය අයට හිරිහැරයක් නොවනා ආකාරයට ජීවත් වන්නට සෑම පුරවැසියෙකුටම වගකීමක් තිබෙනවා.

ගුණ ගරුක , විනය ගරුක,  නීති ගරුක සමාජයක්  ගොඩ නැංවීම අද ඔබ සියලු දෙනාගේම අපේක්ෂාව වී තිබෙනවා.

ඒ සඳහා අවශ්‍යකරණ  නායකත්වය දීමට මම සූදානම්. අපේ පොදු අරමුණ ඉටුකරගැනීම සඳහා ඔබ සියලු දෙනාගේමත් සහාය  මම බලාපොරොත්තු වෙනවා

Lucky Pigs

September 2nd, 2019

Editorial Courtesy The Island 

A government move to accelerate the Gamperaliya programme by granting more funds to the UNF MPs has irked the Joint Opposition (JO) beyond measure. That the UNF is desperate to boost its plummeting approval ratings with only a few more months to go for the presidential election is blindingly obvious.

The JO says the UNF MPs are to be given as much as Rs. 100 mn each, and their Opposition counterparts will get nothing, at all. Claiming that the government has discriminated against the Opposition MPs, the JO has threatened legal action against the Finance Minister Mangala Samaraweera, who is reported to have obtained Cabinet approval for the controversial fund allocation. Whether the government will take the JO’s threat seriously and act with restraint remains to be seen.

Funds that governments have at their disposal belong to the people, and there is no provision for the disbursement thereof for political purposes. Large scale fund allocations have to be approved by Parliament. But politicians in power always find ways and means of circumventing legal barriers and utilising public funds for electioneering, etc., on the pretext of carrying out development and social welfare programmes. This has been the practice adopted by successive governments during the last several decades.

The ongoing Gamperaliya programme is part of the UNF’s unofficial election campaign, which was launched following the government’s shellacking at last year’s local government polls. Colossal amounts of funds are being used to grant loans, etc., very liberally, to the people, who are being bribed with their own money. Publicity for development projects and ceremonies to mark the launching thereof cost Citizen Perera an arm and a leg. This is the name of the game in Sri Lankan politics.

The Opposition is right in saying that the act of making funds available only for the government MPs for development activities is tantamount to discrimination against other lawmakers.

All animals are equal, but some animals are more equal than others, as the declaration by the crafty Pigs, in Orwell’s Animal Farms, goes. In 2015, the present bunch of rulers promised us a utopia, but we are still living in the same old dystopia, where the tradition continues, and the ruling pigs consider themselves more equal than all others and have all the luck.

No amount of money can save a sinking government. The Rajapaksa administration spent billions of rupees to bribe the electorate, in 2014, but lost the presidential election, in Jan. 2015. The incumbent dispensation is making a similar effort to retain power at the expense of the taxpayer. But whether it will succeed in its endeavour is in doubt. What it is experiencing at present can be described as the political version of the dengue shock.

Before making the public shell out any more funds for the Gamperaliya project, the government ought to review its progress and inform the taxpayers what they have got in return for their money and whether the money so far allocated for that programme has been properly utilised. Development projects are characterised by corruption, and the people have a right to know how their money is being spent.

Accountability is sadly lacking on the part of the government, which has failed to be different from its predecessors in spite of its rhetoric, if the serious financial irregularities in some of its programmes are anything to go by. The scheme of importing high-yielding milch cows from Australia is a case in point. Many of the cows already brought down are sick and pose a danger to other bovines. Worse, the government has paid the Australian company concerned billions of rupees for more cows, none of which have arrived! Where has the money gone? Has part of it found its way back into the deep pockets of some yahapalana politicians?

The government has also, in response to a query in Parliament, asked for six months to count the number of vehicles its ministers are using. One may ask whether the public can expect a government which is not capable of counting a few hundred vehicles to account for their funds.

SLPP, SLFP agree to abide by key provision in 19 A as talks enter crucial stage GL: Who wants to align with those responsible for treasury bond scam or jeopardized national security?

September 2nd, 2019

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

article_image

The SLPP and the SLFP have reached a consensus on three crucial issues including the limit on the number of Cabinet ministers in keeping with the 19th Amendment to the Constitution.

The 19th Amendment, enacted in early 2015, has restricted the Cabinet to 30 unless Parliament ratifies the formation of a national government.

SLPP Chairman Prof. G.L. Peiris, in a brief interview with The Island, said that a consensus had been reached on the need for a new electoral system in respect of Local Government, Provincial Councils and parliamentary elections, the restriction of the Cabinet to 30 regardless of whatever form of administration and the allocation of ministries in a sensible and meaningful manner.

Referring to the allocation of ministries, the former External Affairs Minister said that the next government wouldn’t under any circumstances align highways portfolio with higher education or seek to bring Lotteries Board under the Ministry of Foreign Affairs.

On the eve of the SLFP Convention, Prof. Peiris emphasised the pivotal importance of the two parties finalising an agreement as soon as possible. Responding to another query, Prof. Peiris, who led the SLPP delegation, in his capacity as its Chairman, appreciated the contribution made by members of both delegations. SLPP strategist and former SLFP National Organiser Basil Rajapaksa participated in the most recent discussion.

Asked whether he was hopeful of the SLFP pledging its support to SLPP presidential nominee wartime Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa though the party appeared to be divided over the issue with two UPFA National List members, S. B. Dissanayake and Dilan Perera switching allegiance to the SLPP recently, Prof. Peiris explained the gradual progress made by the two parties in spite of some difficulties. “Discussions are taking place at three levels between SLPP and SLFP delegations, SLPP Leader Mahinda Rajapaksa and President Maithripala Sirisena and the SLFP and Gotabaya Rajapaksa. Former President Rajapaksa and SLFP leader Sirisena’s one-on-one at the latter’s Paget road residence and SLFP delegation meeting Gotabaya Rajapaksa at his Pangiriwatte Mawatha, Mirihana residence was quite fruitful.”

Prof. Peiris said that their primary objective was to bring all those opposed to the UNP under one banner. Asked whether he was confident the SLFP support could be secured, Prof. Peiris said that there couldn’t be any other option not only for the SLFP but any other party opposed to the UNP. The outcome of the last Local Government polls in Feb 2018 proved beyond doubt the SLPP was the dominant political party though it came to being only in mid-2015, Prof Peiris pointed out. The 2019 presidential election would demonstrate how the SLFP transformed the political landscape, Prof. Peiris said. Having comfortably won the Local Government polls over a year back, the SLFP was now poised to win both presidential and parliamentary polls.

Referring to the last round of talks between the SLPP and the SLFP, Prof. Peiris quoted Basil Rajapaksa as having raised what the objective of a particular party, in this case, the SLFP would be in respect of the forthcoming presidential election. Would it be to help someone or defeat another? Prof. Peiris quoted the former Economic Affairs Minister as having said.

There had been five rounds of talks with the SLFP so far leading to consensus on altogether about nearly two dozen matters, Prof. Peiris said, asserting that as far as he was aware there couldn’t be absolutely any difficulty in reaching a final agreement on cooperation.

Acknowledging that it would be the prerogative of the SLFP to decide on a future course of action, the former minister, who held vital portfolios in successive PA, UNP and UPFA governments, asserted that the majority of SLFP/UPFA lawmakers and the vast majority of those who exercised their franchise in support of the SLFP/UPFA at the last Local Government were now firmly back the SLPP. In the wake of war winning President Mahinda Rajapaksa taking SLPP membership, the electorate clearly understood which way the wind was blowing. Whatever the agendas various political parties pursued, no one would want to team up with those accused of robbing the Central Bank twice since the last presidential election, Prof. Peiris asserted. How could anyone possibly have those accused of complicity in Easter Sunday attacks on Sinhala and Tamil communities on their stage? Prof. Peiris asked.

The electorate would be certainly wary of those combining forces with people under a cloud over the Easter Sunday attacks, the former law professor said, ruling out an understanding whatsoever with Easter Sunday suspects.

The SLPP Chairman said that the party sought a long term working relationship with the SLFP to ensure continuity in the Rajapaksa administration. The yahapalana arrangement collapsed not only because a section of the UNP robbed the Central Bank, but the coalition lacked a proper working arrangement, he said.

Commenting on President Sirisena and SLPP leader Rajapaksa meeting, Prof. Peiris said that in a discussion of that nature confidentially was of pivotal importance. Prof. Peiris described the meeting cordial and constructive.

The former top academic appreciated SLFP delegation involved in talks with the SLPP also meeting presidential candidate Gotabaya Rajapaksa.

Dismissing UNP assertions that Gotabaya Rajapaksa lacked political experience therefore was not suitable for presidency; Prof. Peiris said the UNP owed an explanation as to why they fielded General Sarath Fonseka at the 2010 presidential.

Gotabaya Rajapaksa, in his capacity as the Defence Secretary and Secretary, Urban Development proved beyond doubt what he was capable of, Prof. Peiris said. On the other hand, the UNP couldn’t even agree on its presidential candidate and was struggling to cope up with growing differences among members of the parliamentary group, Prof. Peiris said.

Responding to recent criticism directed at the SLPP and the threat to take disciplinary action against lawmakers, S.B. Dissanayake and Dilan Perera over them switching allegiance to the SLPP, Prof. Peiris said that it couldn’t be an issue against the backdrop of over two-thirds of UPFA parliamentarians working with the Joint Opposition/SLPP. Prof. Peiris alleged that a section of the SLFP widely believed to be aligned with the UNP was pursuing a hostile line, the SLPP Chairman alleged. Prof. Peiris recalled how they refrained from voting against a No Confidence Motion (NCM) moved against PM Wickremesinghe in April 2018.

The SLPP Chairman said that those fearful of the presidential election would try to put off much delayed Elpitiya Pradeshiya Sabha election till the presidential poll was held. The PS poll would give all political parties in the presidential fray a chance to test their strength, Prof. Peiris said.

Sri Lanka to ask Singapore to extradite ex-central bank chief Arjuna Mahendran

September 2nd, 2019

Courtesy The Straits Times

COLOMBO (AFP) – Sri Lanka will request the extradition of an ex-central bank chief in relation to a US$74 million (S$103 million) insider trading scam, the attorney-general said Monday (Sept 2), months after Colombo accused Singapore of sheltering him.

Arjuna Mahendran, a Singapore national of Sri Lankan origin, was accused in 2015 of passing sensitive information to his bond-dealer son-in-law to make millions in undue profits.

“Documents amounting to 21,000 pages were submitted to the Ministry of Foreign Affairs and the Ministry of Defence today to be lodged with Singapore,” the attorney-general’s spokeswoman Nishara Jayaratne said.

She said Mahendran had been indicted in June for causing losses of more than US$11 million to the state.

Mahendran and his son-in-law are accused of manipulating bond auctions in 2015 and 2016.

He was named a key suspect in the scam in February last year and fled abroad, failing to appear in court to respond to charges.

A damning presidential report into the scandal also accused Mahendran of insider trading and recommended the state recover its losses from the pair.

Keep up with the latest in the region with the ST Asian Insider newsletter, delivered to your inbox every weekday

The country’s central bank has launched a forensic audit to determine whether there was further insider trading during Mahendran’s tenure between January 2015 and June 2016.

Mahendran is believed to be in Singapore and in March, Sri Lankan President Maithripala Sirisena accused the island state’s Prime Minister Lee Hsien Loong of sheltering him.

Former Sri Lankan central bank chief Arjuna Mahendran is wanted for his alleged role in an insider trading scam.

But Singapore insisted that Colombo’s request to send back Mahendran was incomplete.

Sri Lanka’s chief prosecutor said authorities had by Monday completed the legal requirements to formally lodge an extradition request with Singapore.

The allegations deepened acrimony between Sirisena and his coalition partner Prime Minister Ranil Wickremesinghe, who handpicked Mahendran to head the central bank.

PM to penalize Premadasa backers

September 2nd, 2019

W.K. Prasad Manju Courtesy Ceylon Today

Prime Minister Ranil Wickremesinghe has decided to strip certain Ministers of their portfolios, for openly backing the prospective candidature of UNP Deputy Leader and Minster Sajith Premadasa, while amending the portfolios of a few other Ministers, informed political sources said.

The sources said Wickremesinghe had informed the President in writing yesterday (30), that the Ministry of Petroleum Resources Development, hitherto under Minister Kabir Hashim, be handed over to Minister Lakshman Kiriella.

Furthermore, Wickremesinghe has reportedly informed the President that the subjects and institutions coming under the purview of a few other Ministers, who are both openly and covertly supporting Premadasa, be changed immediately and handed over to others.

Sources added that relevant requests will also be submitted to the President by the Premier shortly and noted that the President is yet to respond positively to the said requests.

PC polls cannot be held under previous election system, SC informs President

September 2nd, 2019

Courtesy Adaderana

The Supreme Court has informed the President that the Provincial Council elections cannot be held under the previous election system or the Provincial Councils (Amendment) Act.

Issuing a statement, Secretary to the President Udaya Seneviratne said the five-judge bench of the Supreme Court had unanimously agreed on the verdict.

The Supreme Court has informed the President that the election cannot be held under the Provincial Council (Amendment) Act since the President does not have the authority to declare the boundaries set out in the report handed over to the Minister by the Delimitation Committee.

President Maithripala Sirisena submitting a reference application, seeking the opinion of the Supreme Court on holding the Provincial Council election without the Report on Delimitation of Electorates.

The reference application was taken up before a five-judge bench of the Supreme Court consisting of Chief Justice Jayantha Jayasuriya and Justices Buwaneka Aluwihare, Sisira de Abrew, Prasanna Jayewardene and Vijith Malalgoda on August 23.

කිසිදු අන්තවාදයකට ඉඩක් නැහැ – ජනපති ධුර අපේක්ෂක ගෝඨාභය රාජපක්ෂ

September 2nd, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

කිසිදු අන්තවාදයකට හිස එසවීමට ඉඩ නොදී ජාතික ආරක්ෂාව තහවුරු කරන බව ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ජනාධිපති ධුර අපේක්ෂක, හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පවසනවා.

කොළඹ ප්‍රදර්ශන හා සම්මේලන මධ්‍යස්ථානයේ අද පෙරවරුවේ පැවති ප්‍රගතිශීලි වෘත්තීය සමිති ජාතික මහා සම්මේලනය අමතමින් ඔහු මේ බව ප්‍රකාශ කළා.  එම අවස්ථාවට විපක්ෂ නායක මහින්ද රාජපක්ෂ ඇතුළු පිරිසක් ද එක්ව සිටියා.

මේ අතර, ජා-ඇල – මාඑළිය ජෝන් පාවුළු මධ්‍යස්ථානයේ පැවති ආචාර්ය කුරුකුලසූරිය පියතුමාගේ පූජකවරයේ 57 වැනි සැමරුමට ද විපක්ෂ නායක මහින්ද රාජපක්ෂ ඊයේ පස්වරුවේ එක් වුණා

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණෙන් දයාසිරිට චෝදනාවක්

September 2nd, 2019

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

පක්ෂ 2ක අතර පැවති සාකච්ඡාවලින් පසු ශ්‍රී නිදහස් පක්ෂ මහ ලේකම් දයාසිරි ජයසේකර මහතා පිටතට පැමිණ ප්‍රකාශ කරන්නේ වෙනත් කාරණා බවට ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ චෝදනා කරනවා.

අද පැවති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකදී පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රෝහිත අබේගුණවර්ධන මහතා මේ බව සඳහන් කළා.

ඊට මහාචාර්ය ජී.එල්.පීරිස් මහතා ද සහභාගී වුණා.

Old wine in old bottles-coordinator for Tamil affairs

September 1st, 2019

C. Wijeyawickrema

A news item that Tissa Vithrana (TV) has been appointed by SLPP as coordinator for Tamil affairs, took my mind back to the days of the majority and minority reports of the infamous APRC chaired by LSSP’s TV. His majority report was signed by members including a husband and wife team! TV even suggested to have a Tamil policeman in Sinhala villages to protect Tamil families. Following NM, his maternal uncle, who went to the Dalada Maligava with jasmine flowers in 1964, TV also carried a tray of flowers to DM, as if he had become a converted or tempered old Marxist. This was the time that TV agreed not to have administrative divisions based on language or religion.

There are so many past federalist supporters within the SLPP such as G.L. Peiris, Dilan Perera, Dullus A. I hope they no longer support 13-A which is federal as the Supreme Court has concluded.

I wrote two essays about the APRC then but could not locate them on the Internet. From what I could remember APRC majority report of TV was as bad or even worse than the Jayampathy- Sumanthiran-Lal Wijenayaka draft constitution of 2018.

Fortunately, I was able to dig another essay that I wrote in 2007 as an e-mail, and I think it will be useful to SLPP leaders and TV to remind them their past before their present reincarnation,

Subject: A Critique of the Vitharana Proposal

A Critique of the Vitharana Proposal

In the essay given below C. Wijeyawickrema, also known as Chand Wije (CW), gives a critique of the views of Minister Tissa Vitharana , Chairman of the APRC (q.v. = see glossary. While his basic criticism of Vitharana’s views is correct he combines this analysis with several of his pet ideas which are questiionable. The problem is to separate the two. I note that CW’s essay has not received much comment from the ‘Patriots’ even though it has been repeated.  But then there is very little sensible comment coming from the Patriots.

CW shows that Vitarana’s policy gives a one-way trip to Federalism even if he does not actually use the F-word. There are two amendments to be made to this. Firstly it will not stop at Federalism and sooner than later it will lead to full separation which is the ultimate goal not only of the LTTE but also of the non-LTTE Tamils. Secondly the views advanced by Vitharana are not his own but those contained in the Mahinda Chintanaya (q.v.). This so-called ‘Chintanaya’ gave the monstrous formula of “maximum devolution within a unitary state”. The plain fact is the devolution (q.v.) is incompatible with a unitary state, so we are dealing with a basic contradiction in terms. CW is correct in pointing out that the Indian system will work in India but not in SL. His Himalaya-Pidurutalagala analogy is quite appropriate.

The APRC or APC was simply set up to find a formula that will satisfy (a) the international community and (b) the Tamils who are a minority, and (c) those cowardly Sinhelas who think that they can get out of the current mess by giving the Tamils a bit of the cake but not the whole. These are not considerations that should determine the search for a optimal system of Government for any country. The APRC has not been able to find a solution that satisfies the Mahinda Chintanaya  as no such solution exists. So far we have had the Majority Report, which is presumably supported by Vitharana, and the Minority Report supported by some nationalists. They differ only in one particular, viz. whether the North and the East should be amalgamated in one Provincial Council or not. But both are wrong (see ACSLU Blogs ID 6.1 and 6.2). No wonder GOSL is afraid to adopt any of these versions, or an alternative to them,  and keeps on advancing the date they are supposed to announce their decision. CW calls Vitharana “an anti-Mahinda Chinthanaya agent”. He is in fact a trusted agent of MahindaR. How could be have become the chairman of the APRC is he is not approved by the largest party in the Parliament. I regard him as a stalking horse for MahindaR.

CW seems to think that the APRC should produce a grand plan for the development of the country. This is the responsibility of the ruling Party and GOSL, but we know that they are not doing this. What they do is to build grand projects (with money begged or burrowed) such as the airport at Weerawila, the cricket stadiums in Hambantota, Mihinair airline, etc. all meant to perpetuate the Mahinda dynasty rather than the develop the country in the most efficient way. What the APRC is entrusted to do is the produce a plan for devolution of power while maintaining the facade of a unitary state, and this is the impossible thing they are trying to do. This too should be the responsibility of GOSL if they do what is expected of them rather than shift the responsibility to others.

Having given credit to CW where credit is due some comments are necessary on some of his other ideas and how his pet theories square up with the Vitharana phenomenon.

  • The Kalusuddas. Tissa Vitharana is the very opposite of the typical Kalusudda much vilified by CW. He is usually clad in the spotless white attire called the National Dress (or “kapati suit”), carries trays of flowers to the Asgiriya and Malwatta Temples, wears the regulation pirit nool around his wrist, speaks in spotless Hela-bhasa, hails from the rural areas and has set foot in a kamatha, etc. So he is the opposite of what you would expect a Kalusudda to be. Also Kalusuddas are strongly attached to the unitary state that the British left as their dowry to the newly reborn nation, but Vitharana has moved away from them. So in the light of Vitharana CW may have to amend this theory of the Colombo-based 200 Kalusudda families. The real danger to the nation now comes from the ultra-nationalist Vitharana-types.
  • Parity of Status. CW debunks the ‘parity of status’ doctrine relating to use of language blithely forgetting that the much proclaimed ‘Sinhala Only’ has been abandoned in favour of the current ‘Tri-Lingual Policy’. From public documents to name boards all three languages are used, and this is just what the old parity of status position was. Today only the Tar Brush Brigade (q.v.) is trying to rub out Tamilicized names in the North and East, but it is getting the cold shoulder from the MahindaR GOSL. CW is better adviced to find out why Sinhala Only failed after it did so much damage to the nation.  At the same time CW speaks of the country being “language blind” but what he means by this I do not know.
  • Marxism. CW seems to think that Vitharana and the JVP are true Marxists. There is a great difference between what Marx was writing about and what V. & JVP are doing. These ‘Maxists’ are closer to Pol Pot than to enlightened views of Marx and Engels.
  • The “U” Formula. CW cites the shelter given to Catholics who were persecuted by the Dutch in the Kandyan Kingdom, and the cohabitation of various ethnic groups that allowed in the Kandyan Kingdom. This is the counterpart of the modern notion of Multiculturalism in the classical Sinhala tradition. However with the neo-Sinhalas this tradition too was to some extent corrupted. It was Konappu Bandara (q.v.) who introduced Christian culture to the Udarata and the shelter given to Catholic priests stems from this and not from the ancient classical tradition of the Sinhalese.
  • The ‘Upatissa Damanaya’. This is a rather confusing section. You cannot use Buddhist methods on Prabhakaran or TNA. There are situation where Buddhist methods work and situations where they do not work. Even though the Buddha told the Maghadha King that the Vajjians will not be defeated if they stick to their republican constitution in the event they were actually defeated by Ajatasatru. What we need today is Ajatasatru’s methods in tackling Prabhakaran and the TNA. The Mahinda Chintanaya has nothing to do with Classical Sinhala values. It is a typical deception that arises directly out of neo-Sinhala attitudes. It will fail as other neo-Sinhala strategies which have brought woe to the Sinhalas.
  • Agrarian Socialism. CW with his faulty river basins theory has always advocated an agrarian solution for Sri Lanka. The fact is that agriculture alone, with an emphasis on tank irrigation cannot sustain SL’s burgeoning population. Some people are hoping for the discovery of oil. This is the “manna from heaven” mentality. Others are tryting to sent more SL workers to clean Muslim toilets in the Middle East (and those of emerging countries in the SE Asia). These are the only avenues available if you try to rely mainly on the kamatha as CW has advocated. The alternative of creating a highly educated workforce (as India is trying to do) has been hindered by the ‘Sinhala Only’ education system introduced by the Hela revolution.
  • Move the Capital to the Vanni. This is CW’s crazy solution which I have criticised earlier. What he does not realize is that if GOSL proceeds the way it has been going the LTTE may win and SL will really be ruled from the Vanni.

There are many other points in CW’s long post that I can comment on, but I think I have said enough to sample the positive as well as the negative points in it. I do appreciate his putting out his ideas at a reasonable length. This compares with the attitude of many in this forum who are good at hurling abuse but cannot deal with new and unfamiliar ideas.


Vitharana Proposal and the Separatist Paradigm (1918-2007)

by C. Wijeyawickrema

(I heard that a letter to the Island editor on April 25th 1997 ended the then “Package deals” of law professor G. L. Peiris. I write this letter praying for an end to the APRC proposal of minister Vitharana.)

Marxism and Malwatta

After two atapirikara-carrying trips to Malwatta and Asgiriya temples, minister Vitharana, Chairman, APRC, has given an outline of his “power sharing mechanism” to a Daily News reporter (Daily News, 3/30/2007). He had also spoken before the OPA on 3/27/2007, especially on the devolution of water resources. The general secretary of LSSP visiting Malwatta and Asgiriya is different from Anandasangaree or Karuna going there. As part of their overall plan of peace and good governance, British governors used the two Kandy Mahanayakes as cultural relicts. It was a strategy similar to them accepting and promoting the caste system despite their Christian religious beliefs. In the case of monarchy in London it has functioned as a symbol of unity.

With no disrespect to the Venerable Mahanayake Theros, it must be said that the revival and protection of the Buddhist way of life under an all-out assault on it after 1815 and 1818 was carried out by coastal monks such as Walane Sidhdhartha, Waskaduwe Subhuthi, Migettuwatte Gunananda and Hikkaduwe Sumangala. Like in India or more recently in South Korea Buddhism would have wiped out from Ceylon if not for the Sanga society in which Vidyalankara monks played a key role. The JHU and for example, Ven. Ellawala Medhananda is the latest link of this chain via the late Ven. Soma. Thus, if APRC chairman had an urge to obtain Buddhist views on his plan he has one in Colombo free of travel time. A trip to Kandy should not look like the trip JRJ and RP made to the first wedding of Prince Charles.

In any case minister V’s words do not give the impression that he had listened to the advice given to him by the Malwatte Mahanayake Thero. This advice was reported in detail in the Island newspaper on March 9, 2007. It also appears that minister V ignores public comments such as “Federalism and marriage” (12/12/2005, 1/11/2006), “you cannot legislate against geography” (Island, 2/22/2006), “Federal Marriages and water wars” (www.defence.lk, 8/31/2006), “Language-blind regional development units” (Island, 10/25/2006), “Anandasangaree and God Vishnu” (Island, 1/3/2007) and “A letter to a Tamil friend after 40 years!” (1/25/2007). This is no surprise as APRC has even ignored 800 or so proposals it obtained by invitation from “Janayas.”

Parity of status- history repeats

During the period 1935-1964 Marxists preached two things: bangawewa (destroy) and sama thana. JVP copied this later in 1971 and 1988. Sama thana did more psychological damage as villagers could not comprehend that the golden brains could possibly go wrong. Facing generations of discrimination under the colonial rule, and never treating Tamils or Muslims as second-class people, they could not think of any justification that in their locality or region where 99.9% spoke Sinhala why Tamil should be equally used (recognized). LSSP and CP never understood that providing equality of opportunity is different from parity of status. JRJ’s Imbulgoda march was against a Tamil Federal scheme. But villagers were confused as to why Marxists became an appendage to the Tamil state party of Chelvanayagam. With stories such as Marxists shouted at Sir D.B. calling him an abittaya (because he grew up in a temple atmosphere as child) and they called King Dutugemunu a gadol modaya (fool of bricks) Marxists became an engine on logs (kota uda).

With only an appointed, not voter elected position, minister V is repeating history. He has taken upon his soldiers the baggage abandoned by G. L. Peiris. In Buddhism no two persons are equal, and therefore, providing equality of opportunity to its people by a government which came as a western democratic principle had no conflict within Buddhist society. Aspirations of individual Tamil, Sinhala and Muslim, not the aspirations of IC, Tony Blair, the American ambassador or Prabakaran that minister V should talk about. For that he does not have to resurrect the Neelan-GL package.

Ven. Kalukondayawe Pannasekera Thero and suriya mal viyaparaya

Ven. K started a village development and crime eradication movement in the 1940s with Justice Akbar, ASP Osmond de Silva and Tamils. Ven. K faced all kinds of obstructions from the colonial government and the CCS crowd. At that time LSSP was also engaged in Malaria control work and suriya mal selling. If Marxists were not blinded by the dogmas of Trotsky and Stalin they could have become little Ho Chi Mings in Ceylon where nationalism and socialism (not Marxism) worked hand in hand. Instead uncles of minister V became alienated from the villagers like water and oil. What V is doing today will make him an anti-Mahinda Chinthanaya agent within the government.

F=U formula

If the Chairman of APRC thinks that “the words federal and unitary have lost their meanings over the passage of time,” then we need God Vishnu’s help to help him. This is a lesson at grade 9 level Civics. The self-appointed jack-of-all-trades Carlo Fonseka has recently pointed out at a book launching why devolution (F not U) is needed for social order on the basis of his analysis of Buddhism’s three “kilesas” (lobha-dosa-moha)” (Island, 3/25/2007). Carlo is a fellow Marxist for a quick lesson only a phone call away. There is also a book by the law professor Lakshman Marasinghe (the evolution of constitutional governance in Sri Lanka, 2006).

Did minister V explain his F=U formula to the Mahanayakes? “F” is a political marriage contract in modern politics. “U” on the other hand is Buddhist politics such as the King allowing persecuted coastal Catholics or Muslims to live in his kingdom or temple priests in remote areas giving food and lodging to Christian priests from Colombo or Galle who went on head hunting trips. Could V think of any example from anywhere in the world where Sinhala, Tamil, Buddhist, Hindu, Christian and Muslim people cohabitate and live in harmony despite an active separatist agitation since 1923? It was the Colombo ruling families who ruined this harmony after 1931.

An “F” marriage cannot work when one of the partners has a paramour. The IC solution to Sri Lanka is unique in that two parties living in one house is asked to go to two houses for the happiness of both. Unfortunately, a marriage cannot be saved that way. This is why even Lakshman Kadiragamar was wrong in proposing an “F” solution. An “F” solution based on language differences (as in India since 1956) is a slippery path with no end in sight. Indian “F” model is the best example. Indian army is fighting against separatism all over India.

An “F” creates two or more units which have some powers that cannot be taken back from them permanently forever. The egg is scrambled. As the asymmetrical package dealer G. L. Peiris once confessed, the F is a risky path, once taken the egg cannot be unscrambled. F is like a roach motel, you see the roach entering but no return back. Unlike the notorious CFA 2002 or the merger, F is a one-way path.

Upatissa damanaya

Why did APRC ignore 800 or so people’s proposals? What is the reason for a hurried solution? Where is the home-grown solution? Does minister V believe in Buddhist economics discussed in Schumacher’s Small Is Beautiful (1973) or in Buddhist politics? One example was Buddha’s advice to Ajathashatru, the king of Magadha, when the latter had a war plan to capture the Lichchavi kingdom of Koshala. It was Buddhist democracy in 500 B.C. After all the reasonableness doctrine, compromise in modern democracy is the Middle Path in Buddhism. Why cannot V use either the Nalagiri or Angulimala damanaya in dealing with Tony Blair, TNA or Prabakaran?

The Mahinda Chintanaya is nothing but an application of our 2500-year old traditions of living in harmony with other human beings (be they Helanic or Roman or Muslim traders, Tamil invaders or plantation coolies, Malay soldiers or Portuguese who came with Bible and sword, Burghers and NGO evangelists) which got twisted in the hands of Colombo black whites (since 1833) and Marxist preachers (since 1935). APRC or its expert committees do not have people who read the Ummagga Jathakaya as high school students.

White man’s burden (1905-2007)

Why is minister V in a hurry? Is it because more and more time means less and less time for the Prabakaran episode? The IC does not want a total removal of the cancer of terrorism. They want a second Vadamarachchi in 2007. They want him in a three-piece suit flanked by his western-educated children. Why? Is there any connection to the theory of the White man’s burden of 1905? Is there any influence from White evangelism of Blair or Bush as outlined by the Polish Pope John Paul II when he visited India in 1999 (evangelization of Asia)? Pope’s propaganda cabinet minister with a giant budget was located in Ratnapura. Or was it the “clash of civilization” thesis of the Harvard professor Huntington (1993)? Balkanization of Sri Lanka is a short cut to India. The world federation of Tamils wants a separate state, and Tamil Nad opposes Hindia’s intrusions. In the Trincomalee harbor even the nuclear submarines could hide in deep under sea troughs as revealed by the former CCS officer Neville Jayaweera who is now running a Christian communications network from England. So, there is great temptation all around that probably escapes from minister V’s radar screen.

“India is a myth” – Indian National Congress (1885)

What does V know about the separatist paradigm in Tamil Nad and Sri Lanka? It began in Tamil Nad in 1917 and one year later in 1918 it came to Ceylon. In India the colonial master openly promoted separatism stating, “India is a myth.” They promoted a Pakistan. In Tamil Nad separatism grew to the extent that even the Ramayanaya story was changed stating Ravana was a Tamil king who fought against the evil doers of Rama and Seetha (Adam and Eve?)! Prabakaran is thus a Ravana prince more than a new Chola king with a cyanide pill. In the past it was Sivaji Ganeshan or MG Ramachandran (born in Kandy) who acted as Ravana in popular Tamil Nad movies. A former SP of NP recently noted how Jaffna Tamil boys went in the morning by boats to Tamil Nad to see the opening shows and return home in the night!

Minority-majority complex

Despite the total silence of Colombo NGO peace mudalalis with western Ph.D.s and the Marga Institute, not to produce “papers” on the impact of the Tamil Nad separatist agenda on Sri Lanka, from 1917 to 2007, there had been a continuous flowing of two parallel streams of separatism poisoning each other. Thus in 1949 SJV Chelvanayagam benefited from Tamil Nad’s “Dravidasthan movement.” In the late 1950s it was the “anti-Hindi movement.” When separatism was proscribed by the 1963 constitutional amendment, it came to the Kandyan areas in lock stock and barrel as DMK threat and a Kallathoni problem (Tennakoon Vimalananda, Dravida Munethra Kasagam Movement and the future of the Sinhalayas, Anula Press, Colombo, 1970). In the 1980s separatism went back to India, officially, with MGR and Indira Gandhi sponsoring it with surface to air missiles. After the murder of Rajiv Gandhi in 1991 there was a setback, but in an era of coalition governments in Delhi, Tamil Nad voting block has become more powerful than the power of Delhi to use or abuse the presidential rule in order to discipline unruly regional politicians (Article 356).

Tamil Nadu time bomb

Tamil Nad is in such volatile state that Delhi is now surviving by capitalizing the rival demands of its present or former chief ministers to arrest the other or to impose the presidential rule. At least two major caste groups are demanding two separate states within Tamil Nad. It is only a matter of time a future Prabakaran takes control of Tamil Nad politics which is driven by sex scandals and family affairs. The common criminal Veerappan incident (Saradeal or Robinson Crusoe) demonstrated how easily and quickly separatist sentiments could be utilized to overthrow the corrupt and inefficient political establishment in Tamil Nad. The Janatha Party leader Subramaniumswamy’s recent book (Sri Lanka in crisis: India’s options, 2006; (Island, 3/21/2007) should be an eye-opener to minister V.

Himalaya and Pidurutlagala

Does V provide an adequate mechanism to prevent secessionist attempts under the geopolitical conditions mentioned above? He says there are two safeguards: (1) the president can deploy the army and (2) he can dissolve the province and take over the administration. Minister V must be kidding. Even under the 13th amendment which is not and F but U condition according to V or Carlo Fonseka or another law professor Lakshman Marasinghe (Daily Mirror, 3/9/2007), the chief minister Vartharaja declared UDI and fled to India. Where would be the IC if it happens again? Once minister V allowed the province to do everything it needed to be on the separatist path, the province will appeal to IC for help or justice. It will say the president is not allocating sufficient amount of water from the Mahaveli River and the IC and UNO will intervene. As Marx said people also suffer from the dead.

In the case of India each state is a small fraction of the goliath. This is why comparing Indian F and its article 356 with a Sri Lanka F is like comparing the Himalayas with Pidurutalagala because both are mountains. Minister V has to be more careful than Anandasangaree.

Traditional Tamil homeland – cart before the horse (1976-2007)

Does V reject the proposition that there is a traditional Tamil homeland in the Eastern Province? Is he willing to make that rejection the foundation stone of his proposal? V should not first get his scheme approved and say that the issue of re-merger will be discussed later. Re-merger means acceptance of a homeland. Homeland theory is a colonial western idea. This was what the Neelan-GL package wanted. Neelan went even further and refused to accept the Pondicherry sub-model of the Indian “F” model because the homeland would then look like a moth-eaten patch of land with Muslim and Sinhala “Pondicherry units”. V will be putting the cart before the horse if he does not clearly understand this issue. If V’s constitution is silent on homelands now and if later it comes up making a giant N-E unit, then the Trincomalee state will be as big as the Colombo state. With Malayanadu in between Colombo army will be no match to Trinco power. This is not a daydream of a Sinhala Buddhist Chauvinist. V does not have to believe what the retired geography professor G. H. Peiris wrote in his book (2006). He could read what the Scotsman Paul Harris has written on the subjects of Malayandu youth unrest and Oluvil Muslim radicals. If V accepts FP, TULF, TNA and Anandasangaree versions of a homeland then V cannot stop homelands for Muslims, Indian Tamils or Christians in Negombo. He will get an “F” grade from the IC crowd.

Discrimination against the majority (1505-1931)

V says there are about 27 other countries which have veered away from U status towards F states to prevent separation. Without a list of these countries one cannot comment on this point. In the Fiji Islands or in Malaysia there were attempts of separation. In the Fiji case the army arrested the Indian-backed prime minister for anti-national work against the native Fijians. In Sri Lanka Tamils and Muslims enjoy more rights than anywhere else in the world. In Colombo the richest are the Tamils and Muslims. Thus, when Karuna says in 2007 or when the JVP said in 1971 or 1988 “give us what Colombo gets” (kolambata kiri apita kakiri -Youth Commission Report, March, 1990, p. xvii)) there is/was no ethnic discrimination. Instead, the truth is that the Colombo class has been controlling 95% of people, which became worse under the globalization game and the 1978 Dharmista samajaya gimmick.

Section 29(4) of the Soulbury Constitution did not allow the removal of five centuries of discrimination against the majority community which is allowed and implemented in other countries that faced similar situations of the majority was the victim. The Shia majority in Iraq complain that the Sunni minority mistreated and killed them. South Africa had the same problem. In Russia the party members were the minority who exploited the majority citizens.

Macaulay’s grandchildren (1840s)

V says “if the minorities don’t get the power they need, the only solution is separation.” Can V say that the majority got the power? Who got power after 1931 or after 1833? A group of white-kissing Colombo families who used Buddhist masks after 1931 got power. A group of Colombo Tamils who used the language card to prevent the poor Tamil learn Sinhala but gave Sinhala private tuition to their children got power. The question is, will this Colombo control change under V’s proposal? Rather than re-inventing the Neelan-GL package, V should ask a set of new questions. He has become a prisoner in trying to provide new answers to his old questions. Does he know that by sheer mismanagement the Colombo black whites ruined the country?

(a) they destroyed the structural democracy of the island since the early 1960s, after the 1962 Coup (the separation of powers doctrine started in 1802 when North was the governor and the rule of law);
(b) JRJ killed territorial democracy after 1978 with a “bahubootha Vyavastava,” an electoral system that robbed people of their representative democracy, and by demolishing the VC-TC local government system;
(c) In the 1980s village level civil administration was politicalized by increasing the number of GSN units from 4,000 to a mind-boggling 14,006 (each GSN unit has a GSN, Samurdhi Niladharee and a mid-wife);
(d) A corruption trinity of AGA-local MP-NGO agent (Colombo peace mudalalis or evangelists) now runs the show. Each AGA unit (there are 319 of them) has between 100-150 officers excluding teachers;
(e) the gap between Colombo and villages increased under globalization and free trade;
(f) the divide between Colombo rich and village poor widened after 1978;
(g) Vakarai IDP welfare money stolen by corrupt officers!

Do we need a hurried devolution package, based on the same Neelan-GL formula? Or should we take a holistic approach to handle our antho-jata-bahi-jatas meta-problems? The V proposal in its present form will deliver an “F” to a group of Tamil politicians but will not solve the mismanagement problems of the average person, Sinhala or Tamil. This is the aspiration issue that V should think of. Not the aspirations of IC or Tony Blair.

In India under the language-based state reorganization, a new tier of local/regional politician class developed who began to challenge the Delhi political class. That brought an end to the Congress Party control and created a sick Delhi center dependent on over 20 coalition partners. Indian poverty is still a major problem and politicians at all levels are thriving. Is this not what is happening in Sri Lanka after 1978? Macaulay’s grandchildren from all former colonies flooded UN jobs just as white mayors in USA left the major cities leaving them for black or Hispanic minorities. For an outsider, minorities are mayors in all major US cities! Who are the children going to the future world leaders’ summit in USA (Daily News, 7/23/2006)? How many Sri Lankan village boys got scholarships to Harvard or Oxford? Just see how Sri Lanka’s Sixth Great Force (janitors and housemaids in Arab countries) is treated by its Colombo ruling families? This is what minister V should consider as top priority not a Prabakaran solution within 60 days.

Colebrook (1832) and Dixit (1987)

V says Province is the devolution unit. Does he not accept that PC is a white elephant, and unwanted burden on people and the economy? Is there any scientific, ecological, social or economic justification for this unit other than Rajiv Gandhi and Dixit forcing it on JRJ, Sri Lanka’s kaputu bo tree? V is taking the path of least resistance to achieve his goal of paving the way for a Tamil homeland. Why did Colebrook divide the island into five?

Ayub Khan’s plan of October 26, 1959

V has proposed a 100-family Jana Sabha (JS) unit (ward) below Gam Sabha (GS). From GS comes Pradeshiya Sabha (PS). A GS will according to V cover about 2/3 of one GSN unit. This is similar to what Ayub Khan proposed for Pakistan which was similar to the Soviet people’s councils (Pakistan: old country/new nation, Ian Stephens, Pelican, 1964, p. 314). The Ayub plan became too good to be true and never implemented. He was talking of “basic democracies” with units of 800-1000 people. Instead of his own plan, if V decides to read the valuable document of the Local Government Reforms Commission (Sessional Paper No. 1 of 1999, the Abhayewardhana report) he would become an expert in grass-roots politics. A.T. Ariayaratne’s 1988 book, “The Power Pyramid and the Dharmic Cycle” also gives a plan of action. Another source is Arjuna Hulugalla of the CIMOGG who writes regularly with a unit plan leading to a District administration.

Trinity of gama-vawa -dagaba

V has a golden opportunity to link the Gama Naguma project just inaugurated under the Mahinda Chinthanaya with his mission as Chairman of APRC, if he comes out of his parity of status prison. Tamils have a homeland in Tamil Nad. Muslims have Mecca and a billion muslims. Christians have Pope. Sinhala people and Sinhala Buddhist have this tiny island, 15 million and the ocean. Trostsky or Vishaka Kumari Jayawardena did not know this. The 2500-year old civilization of Sri Lanka should really be a UNECO heritage site. Just think of the biso kotuwa or the Dambulla hydraulic lamp? Rather than running with ghosts of SJV Chelvanayagam or GG Ponnambalam, minister V should think of using his Marxist energy to empower the Tamils, Sinhala and Muslim comrades at the trinity level. Because, the dagaba was kovil, mosque or church at the grass roots level. Let aspirations grow at the family and village level. Do not promote language-based separation. Instead create language-blind developmental units. If in a given village the majority happens to be Tamil let them work on their aspirations from house-hold level upward to VC level. Several VCs can go to District level. Imposing a Provincial level unit on them by a Colombo group is not suitable in Sri Lankan case as there is the fear and danger of separation.

Make a trip to New Zealand

Because our trinity is tank-centered it fits very well with the modern concept of river basin-based administrative units. New Zealand, a tiny country like ours is using this concept. The geographer Maddumabandara has produced a river basin-based administrative system for Sri Lanka that V should get his APRC and the expert lawyers to study. Because, one cannot legislate against geography law in books cannot become law in action if APRC chairman acts like a Colebrook in 2007.

Move the capital city to Raja Rata

While developing the Southern Province the APRC should think about moving the administrative capital to a location within the triangle of Anuradhapura-Vavuniya-Trincomalee on a 20-year plan. Let Tamil farmers in Jaffna meet with Sinhala farmers in Hambantota by linking that capital with Hambantota along the Mahaveli River with a railway line and a highway. By moving the science and integration ministries to Raja Rata ASAP the Marxists ministers could win the hearts and minds of the janayas. This is what an APRC should really be engaged in rather than re-dusting the old documents in Colombo houses.


සහරාන්ගේ ගමේ තනාපති හොරෙන් අබුඩාබි උසාවියට..

September 1st, 2019

එමීරයේ ජයන්ත

එක්සත් එමීර් රාජ්‍යයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති පසුගිය සදුදා උදේ පාන්දරම නිල නිවසේ සිට අබුඩාබි උසාවියට පැමිණියේ තම ලොක්කන්ගේ උපදෙස් මතය. විදේශයක සිටින ශ්‍රී ලංකා රාජතාන්ත්‍රික දූත මණ්‌ඩලයක්‌ විසින් එකී දූත මණ්‌ඩල කාර්යාලයෙහි දූත මණ්‌ඩල ප්‍රධානියාගේ නිවසෙහි සහ දූත මණ්‌ඩලයේ ප්‍රධානියාගේ නිල රථයේ ඉදිරියෙහි ජාතික ධජය ප්‍රදර්ශනය කරනු ලබන්නේ දූත මෙහෙය කරන රටෙහි පවත්නා කොන්දේසිවලට අනුවය. සාමාන්‍යයෙන් තානාපති යනෙන විට තම රටේ ධජය එම වාහනයේ සවිකොටගෙන යා යුතුය. එසේම විදේශ රාජ්‍ය දූත සේවය හඟවන DPL ලකුණ තම නිල රථයේ පසුපස අලවාගෙන මාවතට අවතීර්ණ වීම සිරිතකි. එම ලකුණු දෙක හඳුනා ගත්තෝද ආරක්ෂක අංශද එබඳු විදේශ දූත සේවා නිලධාරින්ට යම් ප්‍රමුඛතාවක් ලබා දෙයි.

පසුගිය දින ශ්‍රී ලංකා ධජය සවිකොට තිබුණු වැඩබලන තානාපතිගේ බෙන්ස් රථය අබුඩාබි කලීෆා නගර උසාවි සංකිර්ණයට ඇතුල් වුයේ තවත් DPL ලකුණ වාහනයක් ද පිරිවරාගෙන දෙවැනි වරටය.

සාමාන්‍යයෙන් විදේශීය රාජ්‍ය තානාපතිවරයකු යම් කිසි රටක අධිකරණවලට වලට සහභාගී වීමක් සිදුනොවන අතර තානාපති තනතුරට නඩු පැවරීමක් සිදු නොවන්නේය. එබැවින් උසාවිය විසින් තමන්ව හෝ තම රාජ්‍යය වෙත කිසිදු කැදවීමක් නොකරන අවස්ථාවක, එරටේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ හෝ අධිකරණ කටයුතු අමත්‍යාංශයේ ලිඛිත අවසරයක් හෝ නොමැතිව තානාපති ලෙබ්බේ තම සේවකයින් පිරිවරාගෙන උසාවි පැමිණියේ මන්දැයි අධිකරණයේ නිලධාරීන් විමතිය පළකර සිටියේය. පාස්කු ඉරිදා ත්‍රස්ත ප්‍රහාරයේ මහමොලකරු වන සහරාන් හෂීම්ගේ උපන්ගම වූ කල්මුණේ ප්‍රදේශයේම උපන්ගම වූ මෙම තානාපතිවරයාට අදාල නඩු ශාලාවට ඇතුල්වීමට අවසර නොදීමෙන් කුපිත වී තම පරිවර්තකයාට දොස් කියමින් පැය 5 කට වැඩි කාලයක්‌ උසාවි කොරිඩෝවේ වතුර බෝතලයක් අතේ තබාගෙන ඇවිද ඇවිද සිටිනවා දකින ලදී.

එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යයේ ශ්‍රී ලාංකිකයින් දෙලක්ෂ තිස්දහසක් ආසන්න පිරිසක් සේවය කරන අතර එහි බහුතරය ගෘහසේවිකාවන් වන්නේය. එසේ නමුත් එහි ලාංකිකයන්ගේ ප්‍රශ්නවලට උදව්වක් හෝ නිසියාකාරව පිළිතුරක් හෝ මෙම තානාපතිවරයාගෙන් නොලැබෙන බව රහසක් නොවන්නේය. එක්සත් එ