Lankan President told cabinet Indian intelligence agency RAW was trying to kill him, says report

October 16th, 2018

By Meera Srinivasan/The Hindu

Colombo, October 16: In a move that might seriously impair Indo-Lanka relations, Sri Lankan President Maithripala Sirisena on Tuesday accused India’s Research and Analysis Wing (RAW) of plotting his assassination.

Mr. Sirisena, who was speaking at the weekly Cabinet meeting, told Ministers that the Indian intelligence agency was trying to kill” him, but that Prime Minister Narendra Modi may not be aware of the plan,” The Hindu has learnt from sources present at the discussion.

Lankan President told cabinet Indian intelligence agency RAW was trying to kill him, says report

We were just shocked when he said it,” a source said, requesting anonymity.

When contacted for verification, a senior officer at the President’s media unit said: We will verify this and revert.” However, there has been no response till the time of going to print.

Ahead of Ranil’s Visit

President Sirisena’s claim comes days before Prime Minister Ranil Wickremesinghe’s scheduled visit to New Delhi, where he will meet Mr. Modi to discuss bilateral matters, including key, India-assisted projects on the island.

However, this is not the first time a Sri Lankan leader has accused the Indian agency of interference. Following his poll defeat in 2015, former President Mahinda Rajapaksa held RAW among those responsible for the change in regime. Mr. Sirisena’s allegation, sources at the meeting said, came when he raised concerns over the government’s indifference” to an assassination plot targeting him. Reports of the said plot emerged last month when an individual named Namal Kumara, part of an anti-corruption outfit, claimed he was aware of a plan to assassinate Mr. Sirisena and former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa.

The CID interrogated Mr. Kumara. The police subsequently also arrested an Indian national late in September. Local media reported that the Indian, identified as M. Thomas hailing from Kerala, claimed he knew of the plot.

However, the Sri Lankan government issued an elaborate denial to the report and clarifications came from the highest level. Media Minister, Mangala Samaraweera slammed it as a disinformation campaign”, urging reporters to be responsible.

At Tuesday’s meeting, Mr. Sirisena reportedly said the Indian national must be a RAW agent trying to kill me. The Indian PM may not be aware. That is often the case. Trump may not be aware of CIA’s similar moves.”

The Hindu, on Tuesday evening, spoke to multiple sources in government — across political parties — who attended the meeting, and they confirmed this.

Tuesday’s meeting also saw a heated argument between President Sirisena and Mr. Wickremesinghe, when a cabinet paper on developing the Colombo Port came up for discussion. Sources said Mr. Sirisena vehemently objected to any Indian involvement in upgrading its east container terminal – a project that New Delhi has been keen to take up.

(The featured image at the top shows President Maithripala Sirisena)

Prez, PM in heated argument over East Terminal

October 16th, 2018

Courtesy The Island

President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe had a heated argument, at yesterday’s Cabinet meeting, over the East Terminal of the Colombo port to India, according to well informed sources.

Responding to a query, sources said that the PM had brought to the notice of the President that India was interested in the terminals, but the latter had said the East Terminal would be given to the Sri Lanka Ports Authority (SLPA).

The Cabinet meeting preceded that of the National Economic Council at the Presidential Secretariat. PM Wickremesinghe did not attend the NEC, chaired by President Sirisena.


Tempers flared after Ports and shipping Minister Mahinda Samarasinghe tabled a Cabinet paper that dealt with port development.

PM Wickremesinghe revealed India’s interest in the East Terminal. That prompted Sirisena to express serious concern over foreign involvement in everything.

President Sirisena, then revealed that he had already informed India that the East Terminal wouldn’t be given to it and if it wanted a terminal it could look at the West Terminal and make the required investment.

During the meeting President Sirisena mentioned the arrest of an Indian national allegedly involved in assassination plot targeting the President and wartime Defence Secretary, sources said.

Sources pointed out that there had been no consensus between the UNP and the SLFP over the development of the Palaly airport with the latter declaring Sri Lanka would handle the project with the SLAF tasked to lay new runway

Pakistan to co-opt Lanka in developing its Gandharan and Buddhist Studies Center

October 16th, 2018

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, October 17 ( The government of Pakistan has sought Sri Lanka’s cooperation in developing its Gandharan and Buddhist Studies Center located in Taxila (the ancient Taksasila) near Islamabad.

The proposal was mooted at a meeting between the Pakistani High Commissioner in Sri Lanka, Dr.Shahid Ahmad Hashmat, and the Sri Lankan Minister for Foreign Affairs,Tilak Marapana, here on October 9.

Pakistan to co-opt Lanka in developing its Gandharan and Buddhist Studies Center

For the last decade of so, Islamic Pakistan has been trying to impress upon Sri Lanka its eagerness to own, preserve, discover and propagate its Buddhist past pertaining to the 2 nd.Century BC Gandhara era.

Pakistan has been keen on using its Buddhist past to build bridges with Sri Lanka, where Buddhists are in an overwhelming majority.

In 2006, the Pakistan High Commission launched Sri Lankan Professor J.B. Dissanayake’s Sinhala translation of Pakistani academic Ahmed Hassan Dani’s 1992 work,  Gandhara Art in Pakistan.

Map showing the Gandhara region

The following year, the High Commission had M.S. Hussain translate into Sinhala, Ihsan H. Nadiem’s Buddhist Gandhara—History, Art and Architecture.

In 2010, at the request of the then Sri Lankan President Mahinda Rajapaksa, Pakistani President Asif Zardari sent the Buddhist relics of Gandhara for exhibition in Sri Lanka.

In June 2011, to mark the 2600th anniversary of the Buddha’s enlightenment, the government of Pakistan handed over two Buddhist relics from museums in Pakistan to officials from Sri Lanka.

On its part, the Sri Lankan government organized a month-long exhibition of these relics before presenting them to the monks of Bodhigyana Kapuwa temple in Kaduwela near Colombo.

In January 2016, Pakistani Prime Minister Nawaz Sharif visited the holiest Buddhist shrine in Sri Lanka, the Temple of the Sacred Tooth Relic at Kandy.

In May of the same year, by invitation of the Pakistani government, a 43-member delegation of Sri Lankan ministers, monks, scholars, and journalists visited Pakistan to attend the first-ever Pakistani Vesak Festival at Taxila.

Recently, the Pakistan High Commission revamped its website which besides being comprehensive in its coverage, also stressed Pakistan’s links with Buddhism and Sikhism.

The idea behind all this has been to show that despite its problems with Islamic fundamentalism, Pakistan has plenty of tolerant and open-minded people, a fact which is often overlooked by the international media.

Gandharan art

Buddhist Studies

The Center for Gandharan and Buddhist Studies was established in Taxila in 2017 in view of the considerable archeological work that had already been done in the Gandhara region in North Western Pakistan.

But much more needed to be done to get a clearer picture of the role the region in the spread of Hinduism and Buddhism.  The Buddha is said to have visited Gandhara during his wanderings as a teacher. Buddhism is said to survived in the Swat valley till about the 8 th.or the 9 th. Centuries until the advent of Islam.

Kautilya, who authored the Arthashastra, a treatise on politics and economics of the Mauryan era, is believed to have taught at the Buddhist University of Taksasila (Taxila) in the Gandhara region.  

For many centuries, this area had been a meeting place of  cultures and religions, including Hindu, Buddhist and Greco-Indian. But the full extent of the region’s role in the development of these cultures and religions is yet to be fully discovered.

The Gandharan region is full of artifacts of immense value. Many of them are easily available, with even farmers stumbling upon them in their fields.

With easy availability, the region has become a happy hunting ground for artifact hunters and smugglers. Valuable artifacts can be bought for Pakistani Rs. 20,000 and sold abroad for Pakistani Rs. 8 million, according to one estimate.

It is estimated that at least 20,000 ancient Gandharan artifacts have so far been smuggled abroad.

Pakistani High Commissioner, Dr.Shahid Ahmad Hashmat with Sri Lankan Foreign Minister Tilak Marapona

To prevent further looting, the government of Khyber Pakhtunkhwa province has set up eleven museums.

The Center for Gandharan and Buddhist Studies is part of Pakistan’s national effort to preserve and protect its heritage, even if it is not Islamic.

The Center is pushing for grants to do research on the history of  Gandhara. The idea is to revive the spirit of the ancient University of Taxila.

And to facilitate research on Buddhist remains and understand their significance, Pali and Sanskrit will be taught. It is here that the Center would need Sri Lanka’s help as Sri Lanka has Buddhist research institutions and Pali is taught in the universities.

The Gandharan Buddhist Center’s excavations at Badalkot in Taxila had led to the discovery of a monastery. In Barikot in Swat, a large Greco-Indian city was discovered with pottery and coins from Greece and the Mediterranean dating  back to the 2 nd.Century BC.

Rupee will hit 200 if S’pore FTA is on: JO

October 16th, 2018

Lahiru Pothmulla Courtesy The Daily Mirror

The joint opposition (JO) said today the Sri Lanka rupee would hit 200 against the US Dollar by the end of this year if the Singapore FTA, which had enabled thousands of items to be imported without taxes, was still operative.

JO MP Bandula Gunawardana told a news conference that a gazette recently issued in relation to the Singapore FTA had allowed the import of close to 4,000 items without Customs duty.

The President appointed an experts committee to look into the Singapore FTA but the committee is still to release its report. However, it is unknown whether this controversial gazette has been withdrawn,” he said.

The MP said the government’s efforts at limiting imports to strengthen the rupee was futile as long as the New Trade Policy, which formulates FTAs including the Singapore FTA was still operative and pointed out that the New Trade Policy encouraged imports instead of reducing them.

When this is the policy in writing, there is no point in limiting imports. Policy-based decisions should be taken to prevent excessive imports,” he said.

Meanwhile, he rejected government remarks that the local fuel prices had increased due to the increase of crude oil prices in the world market.

This is not true. During the Rajapaksa government, crude oil prices were high and fuel prices were low. Today, the fuel prices are high though the crude oil prices are low. This is a result of depreciation of rupee and high taxes imposed on fuel,” he said.

Fmr. TID DIG Nalaka failed to appear before CID

October 16th, 2018

Tharindu Jayawardane Courtesy The Daily Mirror

Former Terrorist Investigation Division (TID) DIG Kaushal Nalaka de Silva today failed to appear before the Criminal Investigation Department (CID) over the inquiry into the alleged assassination plot on President Maithripala Sirisena and former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa, CID sources said.

Therefore, the CID officials had sent summons via Cinnamon Gardens Police to Mr. Silva to re-appear on October 18.

According to sources, Mr. Nalaka de Silva had informed that he was unable to appear due to sudden illness of his child.

Mr. Silva was summoned before the CID yesterday at 9.00am to obtain a statement over an alleged assassination plot.

He is currently on compulsory leave following a directive made by Law and Order Minister Ranjith Madduma Bandara to prevent any obstruction to the ongoing investigations.

Only 8% of budget promises are on track, says think tank

October 16th, 2018

Courtesy Adaderana

A private sector think-tank says that only 8% of the government’s budget promises are progressing in line with their targets and that the pace of progress is slow, at the end of the first six months of 2018.

Further, progress on 33% of proposals are categorised as either broken, neglected or undisclosed.”

This means that the government is either not doing what it is saying or not saying what it is doing for promises amounting to LKR 60,200 million,” Verité Research said in its report ‘Budget Promises: Beyond Parliament’.

The Colombo-based interdisciplinary think-tank says that the bulk of new expenditure proposals in the 2018 budget (59%) are categorised as lagging in terms of their implementation.

The report also said that while the government’s progress in implementing its budget promises remains stagnant, its willingness to disclose this information has declined.

In the first half of 2018, information on progress for 74% of the tracked promises was either not available or obtained with difficulty.”

In nearly 60% of the promises being tracked, government institutions failed to provide the action plan or progress report in response to a request filed under the RTI Act. Further, only 33% of progress reports could be compared against the action plans received, it said.

‘Budget Promises: Beyond Parliament’ is budget monitoring platform in Sri Lanka which tracks the government’s performance and openness on key promises made in its annual budget.

The platform is motivated by two basic questions: (1) Is the government doing what it is saying? and (2) Is it saying what it is doing?

In 2018, the platform is tracking 38 budget promises amounting to LKR 149,350 million, which accounts for 82% of all new expenditure proposals in the 2018 Budget Speech.

තෙබුවන සැරයන්ට මුහුණු පොතෙන් ලක්ෂ 3ක්

October 16th, 2018

ආරියරත්න ගනේගොඩ උපුටාගැණීම  මව්බිම

පසුගිය දිනවල දැඩිව කතාබහට ලක්වූ තෙබුවන පොලිස් සැරයන් සනත් ගුණවර්ධනට ෆේස්බුක් වෙබ් අඩවි පිරිසක් වැටුප් ගෙවීමට එක්වී සිටිති.

තමන් විසින් අත්අඩංගුවට ගත් වැලි ලොරියක් මුදා හැරීමට විරුද්ධව සටනක් දියත් කළ සැරයන් සනත් ගුණවර්ධන රාජකාරි ගිනි අවියද රැගෙන නගරයට පැමිණ ඉහළ පොලිස් නිලධාරීන්ට විරෝධය දැක්වීම නිසා ඔහු අත්අඩංගුවට පත්විය. පසුව වැඩ තහනමට ලක්විය. එම සිදුවීමෙන් අනතුරුව අසරණ වූ තත්ත්වයට පත්වූ සැරයන් සනත් ගුණවර්ධන මහතාට වැටුප් ගෙවීමට ‘ෆේස්බුක්’ වෙබ් අඩවියේ පිරිසක් එක්ව සිටිති. එම පිරිස විසින් සැරයන් ගුණවර්ධනට ලබාදීමට මුදල් එකතු කිරීමට බැංකු ගිණුමක්ද ආරම්භ කර ඇත.

ඉන් පසුව එම ගිණුමට එක්වූ රුපියල් තුන් ලක්ෂ විසිපන් දහසක මුදලක් සැරයන්වරයාගේ නිවෙසටම ගොස් පරිත්‍යාග කිරීමට එම පිරිස කටයුතු කර ඇති බවද පැවැසේ. ෆේස්බුක් සමාජශාලා ක්‍රියාකාරික නිමල් එදිරිසිංහ මහතා ඇතුළු පිරිසක් මෙම සද්ක්‍රියාවට දායක වූහ.

President grants Rs 1 million to Sergeant interdicted over Thebuwana incident

October 16th, 2018

Courtesy Adaderana

President Maithripala Sirisena has granted Rs 1 million to the Police Sergeant who was interdicted following the incident in Thebuwana.

The President provided the grant following a meeting held with the police officer today (16), the President’s Media Division said.

The Police Sergeant was interdicted after he had displayed ‘unruly behavior’ at the Thebuwana Junction while armed with an assault rifle on October 3.

A lorry transporting sand had been taken into custody by the Sergeant on September 29, however the Officer-in-Charge (OIC) of the Thebuwana Police Station had released the lorry the following day, stating that the vehicle did have a valid permit to transport sand.

In protest of this decision, the Sergeant who is attached to the Thebuwana Police Station had arrived at the Thebuwana Junction along with the T56 assault rifle and refused to budge from spot.

Senior police officers and even the relatives of the Sergeant had attempted to talk him out of his actions, but it was to no avail as he even threatened to shoot himself should anyone get close to him.

However, after more than 2 hours the STF personnel managed to apprehend the Police Sergeant while the firearm in his hand fired several times during this operation to subdue him, although no one was harmed.

The police officer in question was taken into custody on charges that he had behaved in an unruly manner while armed with his service weapon, police said.

He was granted bail by the Mathugama Magistrate on October 9.

The police officer had reportedly spent some 6 months in the custody of the LTTE during the time of the war.

ඉඩම් වලින් නිදහස් කළ හැකි සියළුම ඉඩම් දෙසැම්බර් මස 31 වෙනිදාට පෙර නිදහස් කොට ඒවායෙහි අයිතිකරුවන්ට බාර දීමට කටයුතු කරයි

October 16th, 2018

දිනසේන රතුගමගේ

ආරක්ෂක අංශ විසින් යාපනය දිස්ත්‍රික්කය තුළ තවමත් භාවිතයට ගෙන ඇති ඉඩම් වලින් නිදහස් කළ හැකි සියළුම ඉඩම් දෙසැම්බර් මස 31 වෙනිදාට පෙර නිදහස් කොට ඒවායෙහි අයිතිකරුවන්ට බාර දීමට යාපනයේ ආරක්ෂක අංශ කැමැත්ත පලකොට තිබේ.

ආරක්ෂක අංශ හා රජයේ වෙනත් පිරිස් විසින් තවමත් ප්‍රයෝජනයට ගනිමින් සිටින යාපනයේ ඉඩම් වලින් නිදහස් කළ හැකි ඉඩම් පිළිබදව කරුණු සාකච්ඡා කිරීමට යාපනය දිසාපති නාගලිංගම් වේදනායගම් මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් යාපනය දිසාපති කාර්යාලයේදී 16 දා සවස පැවති විශේෂ රැස්වීමේදී මේ තීරණය ගෙන තිබේ.

උතුරේ ජනතාවට අයත් ඉඩම් වලින් ලබා දිය හැකි සියළුම ඉඩම් ලබන දෙසැම්බර් මස 31 වෙනිදාට පෙර සොයා ඒවා බාරදීමට කටයුතු කරණ ලෙස ජනාධිපතිවරයා සිදු කොට ඇති නියෝගයකට අනුව ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය සියලුම වගකිවයුතු නිලධාරීන් වෙත ලිපියක් යවමින් මේ කටයුත්ත පිළිබදව  ප්‍රමුඛත්වය ලබා දෙන මෙන් දැණුම් දී තිබේ.

ඒ අනුව  කරුණු සාකච්ඡා කිරීමය යාපනය දිසාපති කාර්යාලයේ පැවති මෙම විශේෂ සාකච්ඡාවට යාපනයේ සියළුම දේශපාලනඥයින්ද,යුද,ගුවන්,නාවික හමුදා ප්‍රධානීන්ද යාපනයේ ආයතන ප්‍රධානීන්ද සහභාගී වී සිටියහ.

දේශපාලන බලධාරීන්ටඅවනත නොවීම නිසා හදිසියේම මාරුකරලා

October 16th, 2018

දිනසේන රතුගමගේ

මන්නාරමේ මුසලි ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරයා හදිසියේම මාරු කිරීමෙන් යළි පදිංචි කරවීමේ කටයුතු මුළුමනින්ම ඇණ හිටින බව පවසමින් ගම්වැසියෝ විශාල පිරිසක් මන්නාරම දිසාපති කාර්යාලය ඉදිරිපිටදී 16 දා විරෝධතාවයක නිරත වූහ.

මුසලි ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරයා වශයෙන් කටයුතු කරණ  කේ.එස්.වසන්ත කුමාර මහතා යුද්ධයෙන්  අවතැන් වී ආපසු මුසලි පළාතට පැමිණි පිරිස යළි පදිංචි කරවීම සදහා විධිමත් සැලැස්මක් දියත් කොට එය ක්‍රියාවට නැංවීමත් සමගම පළාතේ දේශපාලන බලධාරීන්ට ඔහු අවනත නොවීම නිසා ඔහුව හදිසියේම මාරු කොට ඇති බව මුසලි පළාතේ වැසියෝ කියා සිටිති.

පළාතේ දේශපාලානඥයින් විසින් ඉදිරිපත් කළ නුසුදුසු පුදගලයින්ට රජයෙන් ලබා දෙන සහන හා ස්ථිර නිවාස ලබා නොදීම ඔහුගේ ස්ථාන මාරුවට හේතුව නිසා ඔහුගේ ස්ථාන මාරුව වහාම නතර කරණ ලෙස විරෝධතාවයේ නිරත වූ පිරිස දිසාපතිවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටියහ.

ජනාධිපතිවරයා ඇතුළු රජයේ වගකිවයුතු නිලධාරීන් වෙත  යැවීම සදහා  විරෝධතාකරුවන් විසින් ඉදිරිපත්  කරණ ලද ලිපියක් දිසාපතිවරයා විසින් බාරගෙන තිබේ.

දෙමළ ජාතික සන්ධානයට දෙමළ ජනතාවගේ අභිලාෂයන් සපුරාලීමට කිසිදු හැකියාවක් නැහැ

October 16th, 2018

දිනසේන රතුගමගේ

උතුරු පළාතේ අහිංසක ජනතාව වෙණුවෙන් සැබෑ ලෙස කටයුතු කිරීමට විශාල ශක්තියක් ඇති විකල්ප දේශපාලන කණ්ඩයමක් වහාම ස්ථාපිත නොකළහොත් දෙමළ ජනතාවගේ අපේක්ෂා මෙන්ම අයිතිවාසිකම් සියල්ල මුලුමනින්ම විනාශ වී යන බව  දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ වන්නි දිස්ත්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ශිවසක්ති ආනන්දන් මහතා පැවසීය.

මන්ත්‍රීවරයා එසේ පැවසුවේ වවුනියාවේ මනිපුරම් ප්‍රදේශයේ පැවති රැස්වීමකට සහභාගී වෙමිනි.

තවදුරටත් කතා කළ ශිවශක්ති ආනන්දන් මන්ත්‍රීවරයා කියා සිටියේ දෙමළ ජාතික සන්ධානයට දෙමළ ජනතාවගේ අභිලාෂයන් සපුරාලීමට කිසිදු හැකියාවක් නොමැති බව දැන් ඔප්පු වෙමින් පවතින බවයි.

සම්බන්ධන් මන්ත්‍රීවරයා දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ නායකයා වුවත් ඔහු කොතරම්  ප්‍රබල දේශපාලනඥයෙකු වුවත් ඒ පක්ෂය වටා සිටින සෙසු පිරිසට අවශ්‍යව ඇත්තේ දෙමළ ජනතාවගේ වුවමනා එපාකම් ඉටු කිරීම නොව රජයේ අවශ්‍යතා ඉටු කිරීම පමණක් බවද ශිවශක්ති ආනන්දන් මන්ත්‍රීවරයා මෙහිදී කියා සිටියේය.

පසුගිය පළාත් සභා මැතිවරණයේදී දෙමළ ජාතික සන්ධානයට පැහැදිලි ජයක් ලබා ගැනීමට අවස්ථාව උදාවුවත් මේ වන විට උතුරු පළාත් සභාවේ පිරිස දේශපාලනමය වශයෙන් බෙදී වෙන් වී එකිනෙකා විවේචනය කරගනිමින් සිටිනවා මිස ඔවුන් ජනතාවට සේවයක් නොකරණ බවටද මන්ත්‍රීවරයා මෙහිදී චෝදනා කොට සිටියේය.

මේ හේතූන් මත දෙමළ ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් සුරක්ෂිත කොට ඔවුන් වෙණුවන් අනාගතයක් සකස් කිරීමටනම් ඉතා ශක්තිමත් මෙන්ම බලසම්පන්න විකල්ප දේශපාලන කණ්ඩායමක් සැකසීම අනිවාර්යෙන්ම සිදුකළ යුතු කාරණයක් වන බවද  මන්ත්‍රීවරයා පැවසීය.

දෙමළ ජාතික සන්ධානය දෙමළ ජනතාවට පොරොන්දු වූයේ රජය ලවා ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කොට ඒ ඔස්සේ උතුරු නැගෙනහිර පළාත් දෙක එකට එකතුකොට ඒකීය රාජ්‍යයක් ඔස්සේ දෙමළ ජනතාවට බලය ලැබෙන ක්‍රමයක් සකස් කොට දෙන  බවට යැයි සිහිපත් කළ සිවශක්ති ආනන්දන් මන්ත්‍රීවරයා මේ වන විට දෙමළ වැසියන්ගේ එම බලාපොරොත්තු පමණක් නොව දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ කයිවාරුවටද කෙළ වී ඇතැයි මන්ත්‍රීවරයා කියා සිටියේය.

එවැනි පසුබිමක් මත රජයේ අරමුණු සපුරාලීම සදහා පෙනී සිටින දෙමළ ජාතික සන්ධානය සමග දෙමළ ජනතාව තවදුරටත් රැදී සිටීමෙන් පලක් නොවන බව කී මන්ත්‍රීවරයා ඉතා ඉක්මනින්ම ශක්තිමත් විකල්ප දේශපාලන කණ්ඩායමක් උතුරු පළාත තුළ බිහි කිරීම කෙරෙහි අවධානය යොමු වී ඇතැයිද කියා සිටියේය.

වවුනියාව පාවක්කුලමේ පදිංචිව සිට යුද සමයේදී පළාත අතහැර ගිය මුස්ලිම් ජනතාව යළි පදිංචි කරවයි

October 16th, 2018

දිනසේන රතුගමගේ

වවුනියාව පාවක්කුලමේ පදිංචිව සිට යුද සමයේදී පළාත අතහැර ගිය මුස්ලිම් ජනතාව යළි පදිංචි කරවීම සදහා පාවක්කුලමේ අක්කර අටසීයක පමණ කැළයක් සුද්ධ පවිත්‍ර කිරීමේ කටයුතු ආරම්භ කොට තිබේ.

පළාතේ දේශපාලානඥයින් කියා සිටින්නේ එම ඉඩම් මුස්ලිම් වැසියන්ට අයත්ව තිබූ ඉඩම් බවයි.

යුදබිය නිසා ඔවුන් පළාත අතහැර ගොස්  ආපසු පැමිණ ඇති නිසා ඔවුන්ව යළි පදිංචි කරවීම සදහා ඉඩම් සුද්ධ කෙරෙන බව පළාතේ රාජ්‍ය බලධාරීහුද කියා සිටිති.


October 15th, 2018


Yahapalana has repeatedly drawn attention to Sri Lanka’s geographical position in the Indian Ocean. The fact that Sri Lanka is in the middle of the Indian Ocean has been known for ages, but no one bothered about it, except the geographers and the diplomats. Now for the first time considerable publicity is given to Sri Lanka’s geographical positioning and how important it is.  This is preparation for World War III and Sri Lanka’s role in it.

We are told that Sri Lanka sits in the middle of one of the busiest sea lanes in the world. All sea routes, from East Africa, Middle East, Pakistan, West India, East India, Bangladesh, Burma, Thailand, and Indonesia converge on Sri Lanka.  Island ran a map which showed the sea routes, from east Africa, Middle East, Pakistan, west India, East India, Bangladesh, Burma, Thailand, and Indonesia all converging on Sri Lanka.

These sea lanes are also some of the most strategically important in the world.  The most important Sea Lines of Communication (SLOC) run past Sri Lanka making it a strategic location for the control and safety of the sea lanes and communication lines, said analysts.

The sea lanes that go past Sri Lanka are vital sea lanes feeding some of Asia largest and rapidly growing economics. All of China’s and Japan’s energy resources from the Persian Gulf transits Sri Lanka and the island has the potential to control or impede the free flow of these resources to China or Japan.  Half of the world’s container traffic passes through Sri Lanka and the island has the potential to control or impede this as well, continued analysts. Sri Lanka of course cannot stop anyone from going past, it is not powerful enough. We all know that. This is preparation for the arrival of a foreign power.

Sri Lanka, under Yahapalana is blossoming into a centre for Indian Ocean Region studies”. The Pathfinder Foundation has done many studies and held many symposia on the Indian Ocean Region”. The Indian Ocean is becoming the key ocean together with the Pacific Ocean, observed Colombage. There is now a shift from the Atlantic and Pacific Oceans to Indo–Pacific. The Bay of Bengal, which contains Sri Lanka, also becomes important as the major corridor that connects the Indian Ocean and the Pacific Ocean.

There was a conference Indian Ocean: Defining our Future” in Colombo in October 2018. It was initiated by the Prime Minister Ranil Wickremesinghe and was held at Temple Trees. This conference, attended by India, China, USA, UN and others, aimed to create a platform for Indian Ocean littoral states and major maritime users to discuss issues of mutual interest and concern.  It was given the diplomatic status of a Track 1.5 exercise, something the public have never heard of. Track 1.5 diplomacy involves discussion among government officials and non government persons such as business leaders.

The conference notice said this conference is held at a time when the Indian Ocean has emerged as one of the world’s busiest and most critical trade corridors, carrying two thirds of global oil shipments and a third of bulk cargo and hosting the most critical Sea Lanes of Communication directly impacting global trade and economy.

The speakers and participants will focus their discussions on four thematic areas, namely:  The Indian Ocean Economy: The New Global Growth Pole;  Life below Water: Reframing the Oceans as Development Spaces; An End to Uncertainty: Safety and Security at Sea; and Reinforcing International Law in the Indian Ocean:  United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS) and Emerging Issues.

Representatives of 40 countries attended the conference. At the conference Prime Minister Ranil Wickremasinghe said that Indian Ocean has the potential to become a growth pole in the world economy. He highlighted the need to maintain Freedom of Navigation and Freedom of Digital connectivity in the Indian Ocean for the region to grow and prosper.

Yahapalana’s  ‘Indian Ocean Region’  song is  continuing. The annual international Air symposium conducted by Sri Lanka Air Force in October 2018 is on the topic, ‘Air strategy in substantiating the geo strategic importance of Sri Lanka . It will consider geo strategic deployment of air power for meeting national, regional and global challenges. The conference will also explore the condition and necessities of maritime security in the Indian Ocean with respect to the  geopolitical perspective of Sri Lanka and discuss the role of collaboration..

In order to hide the emergence of the Bay of Bengal as a theatre of war, other aspects of the Indian Ocean are emphasized. The Indian Ocean, we are told,  supports trade and business in East Asia, Southeast Asia, South Asia, the Middle East and Africa, said Japan.   It is a  Sea of Commerce, said Japan.  , Prime Minister Ranil Wickremasinghe  said that today the Indian Ocean has become one of the key development points in the world and Sri Lanka is right in the middle of it.   The Silk Route and the Japan-Africa-India Corridor is also opening up with Sri Lanka being strategically located and Sri Lanka must grab this opportunity.”Sri Lanka must use its geographical location to tap into the growth that is happening around it.

Sri Lanka is  told,  to its surprise, by the Prime Minister  that it has many responsibilities towards the IOR. Small Sri Lanka must take the  lead in keeping sea lanes of communication open by ensuring freedom of navigation in the Indian Ocean. Sri Lanka must also take the initiative to lessen tension in the Indian Ocean region. Sri Lanka has the opportunity of leveraging its strategic location and friendly relations with the key maritime nations to take the initiative to lessen tension in the Indian Ocean region, concluded  Wickremasinghe.

What is important about Sri Lanka , is not the nonsensical suggestions listed above. What is important about Sri Lanka is  that it has Trincomalee .Sri Lanka’s location, coupled with Trincomalee  port, is  vitally important for military activity. Trincomalee  harbour is ideal for warships. A whole fleet can  get into it and stay there  Trincomalee  is  also Ideal for nuclear submarines Given the depth of the harbour, nuclear submarines are able to dive low and stay put, out of  reach of radar and sonar detection,”  A fleet, so protected, was in a position to dominate the Bay of Bengal.

Robert Kaplan in his book Monsoon: Indian Ocean and the future of American power” (2011) says the  Indian Ocean is the ocean of the 21 century.’  It is here that American foreign policy must concentrate if the United States is to remain relevant in  the future.

“Sri Lanka holds an important location in the Indian Ocean and it is vital that we maintain a strong relationship with them” said U.S. Air Force Maj. Gen. James O. Eifert, Air National Guard assistant to the commander of Pacific Air Forces (PACAF), in his speech in July 2018. Sri Lanka’s strategic location in the Indian Ocean makes it an ideal staging area for U.S. forces to provide assistance in the region.

The Yahapalana government is openly on the side of USA. In the process Sri Lanka has lost its dignity and the  neutrality that it enjoyed when it was non-aligned, observed Ladduwahetty. A string of US dignitaries have visited Sri Lanka. The latest arrival is Principal Deputy Assistant Secretary for the Bureau of South and Central Asian Affairs Alice Wells  who came in October 2018. She  would stress the importance US-Sri Lanka relationship,  for the Indo Pacific region,  specially the growing bilateral defence relationship seen as an area of particular promise,  said brief issued by the embassy.

Tissa Vitarana said that US is working towards  establishing a base at Trincomalee   for its Seventh fleet. US is  also trying to divide the country and get the army to vacate the strategically important locations, he added.

Under the Yahapalana” government, military co-operation with the US has increased. In 2018 the US announced  it would grant Sri Lanka $39 million to boost maritime security. There are frequent US military visits  and joint exercises on training Sri Lankan troops

US takes its  military working session with  other countries very seriously said TIME. USA ‘s joint operational military exercises in which ships,    planes, ground forces and special ops practice  are actually  executing defined war plans. War games should not be toyed with. They are necessary for successful war .

However military co-operation exists  with many other countries, too. India continues to offer top slots at its National Defence Academy and other military establishments for senior and mid-career officers. China, which has been a staunch backer of Sri Lanka by providing most of the military hardware for the separatist war against the Tiger guerrillas, also offers training slots in its academies for Sri Lankan security forces personnel  .

Australia is also  providing training.  SLNS ‘Sindurala’ took part in the Exercise KAKADU 18, of the Royal Australian Navy,  held  in Darwin, Australia in September 2018.This is the first time that Sri Lanka had participated in this exercise. KAKADU is the Royal Australian Navy’s premier regional maritime engagement. It includes a harbour phase and a sea phase, and provides an opportunity for  nations to strengthen security and humanitarian partnerships across the Indo-Pacific region.

Yahapalana  announced in August  2018  that Russia will  become the latest partner to train Sri Lankan troops and extend defence co-operation. This is under a Joint Russia-Sri Lanka Working Group on Military Technical Co-operation. Russian troops will train their Sri Lankan counterparts in the Army, Navy and the Air Force, at training academies in Russia and on special visits for joint training exercises in Sri Lanka.

Sri Lanka has had cordial relations with Japan for several decades and there has been much useful aid from Japan, such as the Dental Faculty, Peradeniya. In addition to this, in October 2015 Japan and Sri Lanka finalized a ‘Comprehensive Partnership’ dealing with trade, national development, reconciliation and peace building ,maritime cooperation  and  Human resource development. The partnership should be examined against the backdrop of joint US-Japan-India response to the growing Chinese challenge, said Shamindra Ferdinando. Japan has called for joint-action with other like-minded countries” to counter China’s growing influence in Sri Lanka .

Yahapalana government has  now established close military links with Japan. This is something new. Japan Defense Minister Itsunori Onodera visited Sri Lanka in August 2018  for a three day official visit to discuss military cooperation, in an apparent effort to counter China’s growing influence in the Indian Ocean, added the media. This is the first time a Japanese Defense Minister is visiting Sri Lanka. This visit has signaled that Tokyo is wading deeper into the Indian Ocean, where India and China are increasingly vying for control and influence, said local analysts.

Onodera visited the Colombo, Hambantota and Trincomalee ports. Japan wants Hambantota port to be free of military activities said Onedera. A delegation of Japanese diplomats and defense officials   toured Hambantota port In  August, 2018 and Akebono”, a Maritime Self-Defense Force ship, became the first naval vessel to drop anchor at Hambantota in April  2018.

The third Sri Lanka -Japan Dialogue on Maritime Security, Safety and Oceanic Issues was held in July 2018. The discussion centered ,inter alia, on the  situation in the Indo-Pacific and Indian Ocean region, cooperation on ports and shipping, cooperation in the areas of maritime safety and security  . Sri Lanka and Japan agreed to enhance defense collaboration between the Japan Maritime Self Defense Forces and the Sri Lanka Navy, Sri Lanka Air Force and Sri Lanka Coast Guard in order to ensure maritime security in the Indian Ocean region .

A group of Tri-forces was given training by the Japan Maritime Self-Defense Force (JMSDF) at the Mattala International Airport in August 2018. The group was trained in warfare submarines and combat air craft. The Japanese National JMSDF is known for its anti-submarine warfare and mine sweeping capabilities. For the training they brought a Lockheed P-3 Orion, a four-engine turboprop anti-submarine and maritime surveillance aircraft,

Two Japanese warships ships – ‘Kaga’ and ‘Inazuma’ belonging to JMSDF arrived at the Port of Colombo on goodwill visit in September 2018. ‘Kaga’ is a 248m-long vessel with a displacement of 19,950 tons. Its crew is consisted of 400 naval personnel. ‘Inazuma’ is 151m in length with a displacement of 4,550 tons. It is manned by a crew of 170. The crew members of the two vessels took part in  sports and other programmes arranged for them by the Sri Lanka Navy. Government will construct  massive scale ships with the assistance of Japan, announced  Yahapalana, getting carried away.

Japan has donated Coast Guard ships valued at Rs. 1.8 billion to Sri Lanka. The Sri Lanka Coast Guard (SLCG) commissioned two Japanese-built Fast Patrol Vessels (FPVs). The FPVs were custom-made for SLCG at Sumidagawa Shipyard in Japan and are equipped to perform maritime law enforcement, search and rescue, and marine pollution and oil spill control. They are 30 metres in length, have an endurance of 750 nautical miles and a displacement of 123 tons each. Japan has also provided training to  the Sri Lanka Coast Guard.

Japan is part of the Quadrilateral Security Dialogue consisting of USA, India, Australia and Japan. This Quad is an anti-China combine. Since USA and India are not popular with the Sri Lanka public, the Quad, especially USA would have decided to push Japan forward. Japan has been a consistent source of development funds and political support for Sri Lanka. “Japan is a better bet for the U.S. to counter China in Sri Lanka than India, because Japan is trusted by most Sri Lankans and the Indians are not.

Japan needs the sea routes just as much as China does, and they are now moving in to tap the goodwill they have cultivated independently in Sri Lanka, which no other country can match,” one Western diplomatic source said. However, Sri Lanka will not know at any time whether the four powers  are acting individually or in collusion, observed Ladduwahetty. ( CONTINUED)

Prof. Channa Jayasumana’s shocking revelation: Darusman panel’s 40,000 figure was plucked from what Ranil Wickremasinghe said in 2008!

October 15th, 2018

Prof. Channa Jayasumana has made a startling revelation & one that will add to the already increasing embarrassments the UNHRC is facing. We have all been wondering from where this 40,000 figure that was battered across mainstream media came from & first officially quoted by the Ban Ki Moon personal panel. Initially, it was thought the figure was copied from the media drama associated with Srebrenica ‘genocide’. Same figures – same war crimes /genocide allegation drama. But Prof. Channa Jayasuma using wikileaks cable from the Colombo US office as evidence shows that the figure of 40,000 was FIRST quoted by then Opposition Leader Ranil Wickremasinghe in 2008 & the Ban Ki Moon personal panel simply copied the figure and Wickremasinghe’s ‘as many as 40,000’ deaths became ‘may have’ died. The most hilarious part of this quote comes that it was made by the Opposition Leader on 11 January 2008 to the Co-Chairs & other ambassadors.

Prof. Channa Jayasumana’s revelation was made to a packed audience at a meeting organized by Eliya in which he had asked the Tamil Diaspora in Geneva the source of the 40,000 dead & when pressed they had quoted the Prime Minister. It was as a result of this claim that Prof. Jayasumana sought the wikileaks cable to discover that the figure of 40,000 did in fact originate from none other than Ranil Wickremasinghe.

Prof. Channa Jayasumana refers to the wikileaks cable 08COLOMBO62_a titled OPPOSITION LEADER PROVIDES GLOOMY ASSESSMENT TO CO-CHAIRS” following a meeting he had with Co-Chairs & foreign envoys on 11 January 2008 (1 ½ years BEFOR the conflict ended in May 2009)

The US embassy issues the communique on 16th January 2008 – 5 days after Ranil Wickremasinghe’s meeting and on the very same day that the 2002 ceasefire was abrogated by the GOSL.

The US Communique is issued to: Defense Intelligence Agency France / India – Chennai & Delhi / Japan Tokyo National Security Council / National Security Council Norway / Secretary of State Slovenia / US Mission to European Union in Brussels / United Nations in Geneva / United Nations New York / United States Pacific Command

This means that the UN system, UN office in New York & India were well aware that Sri Lanka’s Opposition Leader was predicting a figure of 40,000 deaths as far back as in January 2008.


At the said meeting on 11 January 2008 then Opposition Leader Ranil Wickremasinghe had also discussed the following with the Co-Chairs & Ambassadors

  • Criticizing Rajapakse government for abrogating the 2002 Cease Fire Agreement
  • Criticized Rajapakse government for not coming up with a devolution package
  • Human rights abuses
  • RanilW predicted a military solution with thousands of casualties & IDPs
  • RanilW claimed to have consensus candidate for constitutional council which would remove president’s appointment & enable commissions to function independently
  • RanilW berated the delay in APRC proposals by Rajapakse government which would go beyond the 13a.

For then Opposition Leader Ranil Wickremasinghe to quote a figure of 40,000 there has to be a valid basis.

The Liberation of the East began in July 2006 & ended in July 2007. The liberation of the East would not have commenced had the LTTE not closed the Mavil Aru sluice gates denying water to thousands of Sinhala & Muslim villages. In what can be said as asking for trouble the armed forces were ordered to open the sluice gats on 28 July 2006. Asking for further trouble, the LTTE began attacking the armed forces from multiple fronts & this led to the security forces deciding to liberate Sampoor on 24 August 2006 which ended on 4 September 2006. With the liberation of Vakari, Batticoloa Bowl, Thoppigala & Trincomalee North the entire Eastern Province was liberated from the LTTE by 10th July 2007. Elections were held for the Northern Provincial Council on 10 May 2008. Throughout the liberation of the East, except for highlighting plight of the displaced there was no claims of excessive civilian casualties that prevented the armed forces proceeding with their quest to liberate the north.

The operation to liberate the North commenced on 5 March 2007.

Poignant to note is the report of the Norwegian Refugee Council covering period April 2006 to April 2007 by Kavita Shukla who claims deaths of 4000 (four thousand) throughout this period. She also highlights 60,000 Muslim IDPs living in Sri Lanka’s western Puttalam district who had been displaced for 17 years! What is interesting about the report is that while it highlights with figures on the displaced it does in no way claim figures of deaths.

When the Opposition Leader met up with Co-Chairs & envoys in January 2008, he had to have a valid basis to claim 40,000 likely deaths and from this report it is baffling how he could even come up with a figure for Kavita Shukla does not cite thousands of deaths in th liberation of the East which was complete by July 2007. What it means is that the 40,000 figure by Ranil W would have been just a figure quoted without any basis & hijacked by the Darusman panel since the figure was floating through the UN system & among foreign envoys!

While none of us take the personally appointed 3 member panel report infamously known as the Ban Ki Moon Panel – Darusman Report seriously, we now have further reason to discard it in the light of it hijacking the 40,000 figure from the present Prime Minister who made the claim in January 2008, one and a half years before the conflict ended in May 2009. Now we know why former envoy Robert Blake too quoted 40,000 figure to the US Congressional Hearing Committee.

The lies & hypocrisies surrounding Sri Lanka’s conflict are many all out of jealousy & revenge for eliminating a terrorist movement that helped a handful of people thrive.

Plucking out a figure – 40,000 and battering it without basis is a shameful act & everyone that has used this figure without any evidence should feel ashamed.

Shenali D Waduge (listen to Dr. Channa Jayasumana in Sinhala)

40,000 පචයේ උපත; රනිල්ගේ අනාවැකිය2008 ජනවාරි 11 දින නැගෙනහිර කොටි පරාජය කර තිබියදී උතුරේ සටන ඇරඹීමට පෙර ඇමරිකානු, යුරෝපීය සංගම්, ජපාන සහ නොර්වේ තානාපතිවරු හමුවේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා, උතුරේ සටන නිසා සිවිල්වැසියන් 40,000 මිය යා හැකි බවට අනාවැකියක් පළ කර ඇත. ඒ බව ඇමරිකානු තානාපති කාර්යාලය 2008 ජනවාරි 14 දින උදෑසන 11.30 ට වොෂින්ටනයට යැවූ 08COLOMBO62_a දරන කේබල් පණිවිඩයේ සටහන්ව ඇත. විකිලීක්ස් වෙබ් අඩවිය මේ කේබල් පණිවිඩය ප්‍රසිද්ධ කර ඇත. පසුව දරුස්මාන් වාර්තාවේ සහ තවත් තැන්වල 40,000 අගය සදහන් කර ඇත්තේ මේ ප්‍රකාශය පදනම් කරගෙනය. ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ජිනීවාහි නැගෙන ප්‍රධාන චෝදනාව ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය මැදිහත්ව (state mediated) ක්‍රමානුකුල ලෙස (systematically) දෙමළ වැසියන් 40,000 මරා දැමීය යන්නයි.ආචාර්ය චන්න ජයසුමන මහතා(එළිය වැඩසටහන: හෝමාගම 13.10.2018)

Posted by අදීශ නිකේෂල ඉසුරුනාථ on Sunnudagur, 14. október 2018

Book Review- Indigenous Technology and Sustainability of Peasant Agriculture in Sri Lanka (A Case Study of the Uma Oya Basin)  -S. Godage and Bros. ISBN 978 955 30 7267-2, 339pp. :  By Sudath Gunasekera

October 15th, 2018

C.M. Madduma Bandara,  Emeritus Professor, University of Peradeniya, Angampitiya Road, Kandy

The latest publication by Sudath Gunasekara – A well-known writer and administrator on the above title, comes at a critical juncture in our commemorative history. This year – 1818, marks the 200th anniversary of the 1818 Freedom Struggle that was focused on the Uva region, which forms part of  this study. The writer himself drew some attention to this unforgettable historic event that devastated much of the land as well as the people and the fabric of rural society of this now backward region. The Uma Oya Basin which the writer has chosen as his primary area of study, straddles much of the devastated region Uva by the scorched earth policy of British Colonial rulers of that time. The author attempts to delve into the past, present and future prospects of this selected Upper Uva watershed not only from an academic perspective, but also with a certain element of  nationalistic fervour as well a deep-seated commitment  towards the sustainability of the Kandyan peasantry.

The book consists of three parts with 10 Chapters, beginning with indigenous technology knowledge systems, and sustainable agriculture. In the three introductory chapters in part one, author provides a current state of the art from a more theoretical perspective. While probing into a brief comparison of modern and traditional technologies, he outlines the main schools of thought on this subject. He exalts the value of ‘appropriate technology’ as enunciated by eminent thinkers such as Schumacher as a promising path towards sustainable development. The author also highlights the recent writings of Richard Smith who explains it vividly: Agriculture is in crisis…..There is a need to go back ‘to our roots’ for a more sustainable way of agriculture, which will support life of the planet –soil, plant, animal and man- in perpetuity. This line of reasoning followed  the more philosophical thoughts of writers from the East such as Masanobu Fukuoka as enunciated in his famous work on ‘One Straw Revolution’ much earlier in this debate.

It is somewhat disturbing to observe that, modern schools of agriculture seem to carry on regardless of these trends and truisms, often under  some form of blissful ignorance. Hardly any agricultural scientists seem to have dared to venture into the more philosophical aspects agriculture. It is gratifying to note that, the Author seem to have benefitted from the Land Commission (1989) in which I had the privilege to serve some time ago. At that time too,  we had the audacity to report that, a few years ago a visiting scientist from UK (Adam Pain) observed that, ‘our agricultural scientists are some of the best in the world, who could work from the first principles of science; But he also found that they knew little about agriculture’!.

Part two of the book is more descriptive, dealing with the physical setting of the areas of study, evolution of human settlements, and the pre-colonial irrigation works. Some of these descriptions contain rare information not readily available to average readers. Some examples are Welihinda ancient tank and the Bhoo Ela irrigation works. The latter conveyed water through an underground tunneling system, diverting water from  Upper Kotmala Oya watershed to Uma Oya in the eastern slopes. This may sound somewhat strange to average readers; but then the author fortifies his arguments with not only historical sources but also from folklore and folk poetry. In some of my own journeys into the hydrography of the highlands, once I came across a strange discharge record at Dambagastalawa Oya that forms part of the upper Kothmale watershed. It  indicated a water yield higher than the rainfall on the watershed!. At that time, I guessed that it could be either due to an underground source or simply due to an operational error by the gauge readers.

On another occasion, I was trying to determine the upper limit of paddy cultivation on the eastern slopes of Uma Oya as a practical exercise given to Peradeniya students. We found a general correspondence with the 2500 feet contour that demarcated the boundary reasonably well. Similarly, I was often wondering why the British used the 5000 feet limit to declare the highest elevation area as a ‘climatic reserve’ in 1873. Was there are a scientific basis for this decision or was it just arbitrary?

The third part of the book, which is comparatively short, dealt with the impact of plantation agriculture. Among other things the writer demonstrates the dire effects of deforestation and its negative consequences. As the forester Vincent noted, ‘in the drier Uva Country there were no forests left with the exception of small Namunukula reserve of some 600 acres’. With regard to deforestation for plantations some historians were inclined to believe that the forest areas cleared had relatively less human settlements and therefore the negative impacts were over exaggerated. On the contrary, as noted by the Land Commission (1989), many estate properties had their original names with prefixes or suffixes depicting their early  use for chena cultivation that, provided a vital source of food for villagers. In the writings of some benevolent British administrators such as Le Mersieur, starvation of people due to the dispossession of their chena lands in upper Uva had been reported.

Before concluding the book, the author attempt to develop what he refers to as the ‘Uma Oya Model’ showing the potential for wider applicability of lessons learnt from the agricultural vicissitudes of upper Uma Oya. This demonstrate his desire to link the past with the present and the future.  This chapter contains many valuable recommendations for the future obviously based on writers experience and some theoretical reasoning. However, their coherence and practicability need to be verified only through a professional modelling effort that could be used to test its working efficiency at the grass root level.

Finally, it may be observed that, the book is not only of academic value that stimulates thinking among scholars of agrarian studies, but also a guide to practical farming in hilly and sloping terrains.

C.M. Madduma Bandara,
Emeritus Professor, University of Peradeniya,
Angampitiya Road, Kandy

24th September 2018



October 15th, 2018


The whole game revolves around the intention in most of the cases; sometimes even very beneficial things become harmful if the brains using them are not positive in their approach. The philosophy behind giving the concept of NGOs is no doubt very positive and constructive but unfortunately NGOs prove a fatal threat to the existence and solidarity of a society if given a free-hand and unchecked liberty.

The term Non-Governmental Organization was first coined in 1945 at the time of creation of the UN. Experts say that the UN itself is also an intergovernmental organization. According to the UN, any kind of private organization that is independent from government control can be termed an NGO, provided it is not-for-profit.

All over the world, most of the NGOs play a very positive role in serving humanity but at the same time there are some NGOs which play a role otherwise. According to different survey reports, there are so many NGOs which are working for their own monetary benefits and so many are there which are involved in maneuvering of political situations and in brain-washing of the innocent people. Most of the NGOs involved in negative activities in different countries are usually of some international background.

Approximately 1.5 million NGOs operate in the United States according to a report published in 2017.  In US, NGOs undertake a wide array of activities, including political advocacy on issues such as foreign policy, elections, the environment, healthcare, women’s rights, economic development, and many other issues.

The US administration never creates any hurdle for any NGO if it follows the rules and regulations framed by the US government. However before getting registered in US every NGO has to pass through a strict process of security clearance; same is the case in other countries. Various surveillance departments keep an eye on the working of NGOs specifically when they are of some foreign origin.

A few years back, the Russian government put a ban on a Washington-based international nongovernmental organization, named The National Endowment for Democracy. It was the ever first International NGO which was banned in Russia under a law against undesirable”. In short NGOs could play a very positive role in the betterment of ailing humanity anywhere in any country but they become dangerously disastrous when they start interfering into the affairs directly linked with the security and existence of a country. Intelligent and wise are the countries which have introduced a set-pattern of rules and regulations for the working of NGOs particularly for the International NGOs.

In countries like US and UK, any INGO found trying to exceed the provided limits is simply banned for a limited time period or on permanent basis. Just to channelize the working of international NGOs in Pakistan, a policy framework was introduced by the Government of Pakistan in 2015. Before that there was no strict policy for the working of international NGOs in the country. So many agents of hostile countries succeeded in intruding here in the garb of international NGO workers particularly after 2008 earthquake and they really created serious problems for the country. To save the country from further complications, the government of Pakistan asked all INGOs present in Pakistan or desirous of operating in Pakistan to register them with the Ministry of Interior.

More than 140 INGOs sent their online applications for their registration in Pakistan and after a very strict screening, 66 of them were approved and allowed to work that time. Among the already working INGOs more than 60 were found working against Pakistan’s security and solidarity. The Government of Pakistan sent notices to 49 of them, first in November 2017 and then in August 2018 and asked them to stop their operation in the country.

Eighteen out of these forty-nine INGOs had their reservations regarding notices served to them, so they filed their appeals against the decision of the government of Pakistan. A special committee was constituted for the purpose of looking into the matter. After a very detailed and independent consideration on the matter, the appeals of all those 18 INGOs were regretted by the special-committee. Now the Interior Ministry has issued these INGOs final notices for winding up their operations in Pakistan within two months.

Instead of acting upon the directions of the government of Pakistan, some ‘well-wishers’ rather patrons of these INGOs have started an anti-Pakistan propaganda move at international level. The world around is being misguided with the disinformation that the government of Pakistan is creating hurdles for INGOs. The fact of the matter is that Pakistan is creating no hurdles for anyone but it is the basic right of Pakistan to put a check on all those who are involved in any type of anti-Pakistan activity.

A report on putting a check on the activities of INGOs says, In the absence of a clear policy prior to 2015, some of the INGOs were successful in penetrating various sectors of society and accomplished agenda of their donors. These INGOs were observed endeavoring to influence our security, religious matters besides breaching social norms and customs. After formulation of policy frame work it was decided to bring all INGOs under scrutiny resulting in formulation of INGOs Policy – 2015.” But that doesn’t mean that Pakistan is discouraging the INGOs and stopping them from working in Pakistan.

At present there are about 81 INGOs which are contributing positively in various welfare and development projects inside Pakistan and they are doing all this after getting permission from the government of Pakistan. These INGOs include 11 from Germany, 14 from UK and 20 from USA and so many from other countries. Certainly no country can allow any foreign organization spying of its strategic sites, collection of sensitive data illegally and running of fake immunization campaigns within its boundaries. If Pakistan is trying to bring things in a proper order, its efforts must be appreciated rather followed.

Far from the madding crowd

October 15th, 2018

Laksiri Warnakula

Finally I put the book back, where it had been lying for so many years, before I decided to break its decades-long hibernation, few days ago.

While at it, I gave a good dedusting to the rest of the books too that were covered in a thin film of dust, of starry origin, I mused on as my damp rag ran delicately over the tops and the bottoms of those little paper treasures, guarding what lie between them, the delightfully varying forms of human thought wonderfully captured and kept in firm form, letting the others get to know the original thinker better and even peep into the depths of his/her soul.

Now as my hands slowly but inexorably went over the interior of the cupboard, the motions carried my mind away and into a solemn mood, which was almost meditative and I began to think about dust, once again.

Yes. ‘From dust we came and to dust to we shall return’.

However, at the time, I was giving more thought to its physicality and its sheer perseverance and persistence that the darn thing somehow always manages to get in.

Finally Thomas Hardy or rather a collection of his creative ruminations, now in readable and tangible format, nicely settled back in where it was before and once again cosily snuggled amongst the rest of its family and friends, I closed the door of the cupboard, stepped back and sat down, and began to dwell on this particular book of TH.

I read Hardy’s ‘Far from the madding crowd’ for the first time, many moons ago meaning that I was quite young then and romance, irrespective of the size of the dose and the type was always welcome with warmth and embraced with emotion.

At the time I thought it was good, though once again it was somewhat typical of Hardy’s portraiture of dark side of life, I even felt elated that Bathsheba finally got married and lived happily ever after (hoped so!), in spite of a calamitous span of life that preceded her marriage to Gabriel.

Now in between, I must have re-read it a couples of times, and each time, I found it less and less enlivening and more and more boring. Perhaps it’s no wonder. Since, I have seen many full moons.

And I wonder whether my sense and taste to appreciate literature have become blander and blunter. Or could this be an inherent quality associated with the passage of time? Father Time is a mysterious creature.

And despite the fact that the Mother Nature always follows the laws of decay to the letter, I dare to declare that this particular instance concerning myself here certainly cannot be one of her seemingly perverted travesties of justice, which is how they are generally perceived by many of us, even though they are not by any means.

On the other hand, the trials and the tribulations, the travails and the troubles of life can be spectacularly multi-coloured and multi-faceted, whilst taking you through calm waters of green and blue, farewell sunsets of doom and gloom dressed in yellows, angry fiery lances and swords of flaming red trying to strike you down (not necessarily in that order though) and to eventual inky black.

And life can bombard you from all directions too. The shrapnel can shape, sharpen or in a worst case scenario shred your wits. I am sure I have had the occasion to taste all that and raise a toast too, while doing it, in recognition of the inevitability and the acceptance of the circumstances, with enlightened resignation.

Now, I am at my wit’s end, for sure.

Perhaps, I suppose then that I need not fear and that there is no case or cause for concern, for it’s the flow of life, taking you far and (away) from the madding crowd!

Freedom, Democracy, Human Rights and the US – EDITORIAL

October 15th, 2018

Editorial Courtesy The Daily Mirror

Liberal-minded Sri Lankans have for long looked on the US as a bastion of democracy, a defender of freedom, democratic values and a promoter of human rights the world over.

The various statements made by the different arms of the US government condemning perceived human rights violations -as during Sri Lanka’s three-decade long ethnic war; election malpractice -as in Russia’s presidential election; authoritarian behaviour of governments cracking down on peaceful protests – as at China’s Tianamen Square- has given credence to this belief, particularly among Colombo’s English-speaking middle and upper class.

Additionally, the US, through a plethora of ‘privately funded organisations’ and its official development arm (USAID) generously contributes, financially and materially to civil society activist groups whose activites range from compiling lists of human rights abuses, to election monitors and Non-Government Organizations (NGOs) involved in poverty alleviation programmes.

The help extends from payment of administrative costs including salaries and travel to social activists, to even helping ‘poor folk’ participate in various activities organised by local civil society groups, via emoluments to participants who would otherwise have to forego a day’s wage to participate  in programmes. It also includes payment for venues, speakers/lecturers, food and beverage, travel grants to the venue and back, in addition to costs of printed material etc.

In-house training as well as international training programmes (for the English-speaking leadership of activist groups) are held outside the country to help activists understand the needs of the funding partner. Seminars, conferences, skills-based training programmes and many other programmes are organised by international backers to help activists to identify the most important problems which affect them, their people and country. It also  provides training to vocalize and publicize these issues.

By mischance perhaps, aid is granted only to programmes which fall within parameters drawn up by USAID to groups conversant in English. Not surprisingly therefore the US is recognised by recipients of its largesse as the upholder of democratic values and THE guarantor of human rights worldwide. The plethora of training programmes, conferences etc., has blinded them to the extent that they cannot see the trees for the wood.
In the early 1970s, in the aftermath of the first JVP uprising we saw the birth of the first activist group in the form of the ‘Civil Rights Movement’ demanding justice, protesting torture and indiscriminate killing of young people suspected to be involved in that uprising. The group was born of the conviction of its small membership and maintained without any external funds. Its voice rattled the powers that be of the day, was heard internationally, forced accountability of the state and brought to an end the extra judicial killings of that era.

Following on, it created awareness on the bloody birth of Bangladesh, the dangers of the Prevention of Terrorism Act of the 1980s and the role of US imperialism in supporting apartheid in South Africa and overthrowing governments from Iran to Latin America to help US multinational companies exploiting those countries. All without foreign funds, no large staff, but having maximum impact.
Today our local human rights groups do not raise their voices against human rights violations under Israeli occupation of Palestine, or the US vetoing any discussion of ongoing atrocities against Palestinians at the United Nations (UN).

While the US brought a motion of censure against Sri Lanka at the UN for actions which occurred during the closing stages of the near three decade-long civil war, this self-same US turns a blind eye to ongoing atrocities committed in Yemen where a coalition led by Saudi Arabia is continuing to bomb Yemeni civillians using weapons provided by the US. Saudi Arabia has also imposed a land sea and air blockade of that country. The UN has described Saudi’s action in Yemen as having created a humanitarian disaster.

Today Saudi Arabia also stands accused of brutally interrogating, torturing, killing and dismembering US resident and Washington Post journalist Jamal Khashoggi for being critical of Saudi’s de facto ruler Prince Mohamed bin Salman.
Yet the US refuses to condemn the war crimes and crimes against humanity committed by Saudi Arabia against Yemenis or the brutal murder of one of its own residents by the Saudi regime.
According to US President Trump, he cannot endanger the billion dollar arms deal with the Saudis.

Will take care of debt issues of Belt and Road projects: China

October 15th, 2018

Courtesy The Daily Mirror

China’s Vice Finance Minister Zou Jiayi has acknowledged debt issues with some of its ‘Belt and Road’ projects, saying the government will strengthen macro-supervision on the debt sustainability aspect of its overseas investments, the Reuters reported on Saturday.

The debt sustainability issue of Belt and Road (projects) is a complicated issue, but we will take care of it,” Zou told a panel on the sidelines of annual International Monetary Fund and World Bank meetings in Indonesia.

She said China could optimize and diversify its Belt and Road debt financing with more foreign direct investment, public-private partnerships, and equity investment, as opposed to commercial loans that could be more expensive.

However, the Reuters reported that the initiative has been met with growing scepticism as some countries, such as Sri Lanka, became saddled with debt that they had difficulty in repaying.

One of the top recipients of China’s largesse, Malaysia, has recently stopped work on a $20 billion rail link between its east and west coasts, a rare setback for the Belt and Road initiative.

Zou said the Chinese government fully respects Malaysia’s decision-making and judgment, stressing the projects were inked on a commercial basis, and countries are free to vet and evaluate the terms of the projects.

Malaysia adequately communicated with the China side on the issue. We respect Malaysia’s decision based on their debt sustainability analysis,” she said.

Rajapaksas all the way!

October 15th, 2018

By N. Sathiya Moorthy The writer is Director, Chennai Chapter of the Observer Research Foundation, the multi-disciplinary Indian public-policy think-tank, headquartered in New Delhi.

There used to be times in the history of a Nation and a people that historians describe a given condition of theirs as being in the ‘crossroads.’ It is often related to cultural and civilisation-related aspects on the one hand, and economic policy and reforms on the other. Occasionally, situations appear where a Nation changes from the ‘old’ to the ‘new’ from a past to the present, on the way to a brighter future, on the political and/or politico-constitutional fronts.

There is a lot of churning, debates and discourses, including dissent bordering on dissidence, during such periods.

The seventies was that time for the Nation, when Sri Lanka went through a series of constitutional changes, leading up to political and electoral reforms, as the authors of the day wanted the Nation to believe. At least, they in their short-sightedness thought they formed a reforms package in its own way. For this, they were hailed as leaders with ‘far-sightedness’ even in their own times. The followers did not wait for the future to dictate the verdict, as they were keener on having the ears of the leaders.

The credit should go to Junius Richard Jayewardene, or is it the blame, for introducing wholesale reforms on all fronts. JR gave the Nation the present Executive Presidency and Constitution. Forget the present, even in his own time, critics said it was person-centric, not institution or principles-centric. So, did he introduce the present-day market-centric economic reforms, which again came with its baggage?

JR was as divisive a politician as any other leader that this country had produced before him, and after him. But, he did it with elan and elegance, making the victim to believe that he was taking a vitamin tablet, not a painkiller, least of all, a killer drug. Yet, so complete was the ‘social reform’ that he introduced into the Nation’s politics, but unintended, that he did not even know that under his own feet there was a new plant growing (Ranasinghe Premadasa), whom the upper crust would not and could not have.

Planning or plotting

To date, no one can say for sure that the multiple reforms introduced by the JR era were the right prescription for the Nation, then as it is now. The fact, however, is that like JR himself, his successors cutting across party lines and the so-called socio-political ideology and electoral identity have continued with the same.

The ‘Executive Presidency’ is a prime example. Including incumbent Maithripala Sirisena, whom the voters elected only to dismantle the Executive Presidency and along with that all that was bad with and to Sri Lanka, seems to be planning/plotting for a second term, which he avowedly did not want in the short run-up to his election.  The elections are more than a year away, but for more than a year now, everyone is focussed, on the presidential poll and not the day-to-day affairs of the Government and of governance.

For now, former minister and veteran parliamentarian belonging to the ‘G-16’ ‘rebel’ MPs of the Sirisena-led SLFP, has declared that he did not facilitate any meeting between the latter and his combat-ready predecessor Mahinda Rajapaksa, over dinner in his house. That does not mean that the two leaders did not meet, or otherwise are in touch with each other, through interlocutors of different grades, nor does it prove that they are in touch, either.

All-round flux

There is an all-round flux on matters related to politics, economy, and political administration as a whole. No one knows which direction the Nation is going, and no one knows where he is placed in this mumbo jumbo. This starts with President Sirisena and his UNP Prime Minister Ranil Wickremesinghe, and their competing rival in Mahinda Rajapaksa and his SLPP-JO.

Thus, we have President Sirisena telling the world in so many words that Sri Lanka would not honour the UNHRC commitments on accountability issues and war-crimes probe. It is, too, serious as affront on the world body and its multiple members with their own set geo-strategic agenda.

Premier Wickremesinghe and his party were mostly quiet over the Sirisena bombshell for days together, before he himself attested the same as much in equally distant Oxford, UK. They are sure that the SLPP-JO has little option in the matter, Mahinda Rajapaksa as President having resisted the UNHRC-centric global prescription in the matter, all through the post-war period, when he was in power.

This does not mean that the UNHRC resolution was right and Sri Lanka is wrong. Where Sri Lanka has erred since is in the incumbent government leaders readily yielding to ‘international pressure’ to co-sponsor a resolution that they possibly did not even intend honouring. The international community (West) would be wondering now as to whom between Mahinda Rajapaksa and his successors was more sincere and honourable about giving a word, and also keeping it. Not that it matters any more.

All the way up

Hopefully, the Government duo have worked out the worst-case scenario in the matter before taking the plunge all over again, but in the reverse in three years. Either the West keeps quiet and looks the other way to avoid global embarrassment, or look at the alternative possibility of Sri Lanka going back to Mahinda’s way of fighting it out to the end, and all the way up to the UN Security Council.

If they let that happen, then the West would see Sri Lanka falling even more heavily on China and Russia, who are as much veto members of the Security Council as three of them are. Anyway, the duo’s Sri Lanka has proved that they too need China more on the economic front than the West, and that they too continue to woo China as much as Mahinda before them, but placing the blame all the time on the latter, hoodwinking the West all over again!

Like JR, and unlike Mahinda, they have acted with elan and elegance, in the game. Going back to the way he surprised the Nation with his candidacy, Sirisena has it in him. Ranil, as is known and/or believed, belongs to the UNP, where it is all institutionalised into a fine art, which their political rivals otherwise have lacked all along. Does it mean Sirisena all along belonged there, and not where he had got caught for forty years, by sheer circumstances than belief?

Political accountability

Sirisena, in his UNGA address, said his Government had done much on the reconciliation front than the predecessor. He was a part of that predecessor’s team, politically and electorally. Maybe, at some point in time and to his own Nation, he should come out with the truth on what went wrong on this score during the Mahinda days. A national political discourse, if nothing else, will at least help fix the political accountability on this score.

Sad but true, the present Government cannot but escape political responsibility for the delays on Constitution-making, which they themselves had piloted, and the Tamil-exclusive TNA had co-sponsored, in a way. It has not made any serious headway, nor is anyone talking about it anymore, not until after the twin polls of 2020, for the presidency and Parliament, not to miss out on the long-due Provincial Council Elections, too.

Pricing formula

The economy is in a mess, but no one is concerned. No one is concerned, about anything, it would seem. On the crucially-alive issue of rising petrol prices and dollar rates, the Government seems to have given up hope, to bring them back to manageable levels, or at least try and stabilise at a higher level than before the current spurt.

Instead, Premier Ranil and his Finance Minister Mangala Samaraweera are exposing their own cluelessness to the petrol pricing formula and the like. The Foreign Minister says he too has not understood how the formula works, but the Premier declares that it’s not linked to the price rise, or some such thing.

Where does it lead the Nation? Of course, the presidential and parliamentary polls on time, but not necessarily the provincial council elections, for which the Nation has to blame Mahinda for holding them at will, rather than when alone they became due. Whatever that be, most of the past three-plus years have been spent on the Rajapaksa discourse than any other issue, serious or not-so-serious. Barring for a time the ‘Central Bank Scam,’ everyday news has been dominated by one Rajapaksa or more, on one issue or more. Worse still, the Government has not only been unable to sideline the Rajapaksas as they had vowed, not only from the Nation’s politics, not even from newspaper headlines.

About the author:

The writer is Director, Chennai Chapter of the Observer Research Foundation, the multi-disciplinary Indian public-policy think-tank, headquartered in New Delhi.
[email protected]

Assassination plots should be taken seriously

October 15th, 2018

By Sugeswara Senadhira Courtesy Ceylon Today

Any allegation of coup attempts or assassination plots cannot be taken lightly, as there were instances in post-independent Sri Lankan history that changed the destiny of the Nation and some important national leaders. Although there were palace coups after the sudden death of the first Prime Minister, D.S. Senanayake, in 1951, the first successful assassination coup was the one that took the life of the much-loved Prime Minister, S.W.R.D. Bandaranaike in 1959.

It was followed by the 1962 futile coup to overthrow the Government of Sirimavo Bandaranaike, in which many senior officers of the armed forces and Police were detained, and some were found guilty by the Courts, though they were discharged later by the Privy Council in UK, as Sri Lanka, then known as Ceylon, was a dominion of the Queen.

In light of these incidents, one cannot take the recently disclosed assassination plot, though with vague accusation, lightly. When the alleged plot to assassinate President Maithripala Sirisena and former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa was revealed by a Police informant, Namal Kumara at a press conference, many people were shocked, though some dismissed it as the work of a prankster. He charged that Deputy Inspector General (DIG) Nalaka de Silva was behind the assassination plot.

Surprisingly, Inspector General of Police (IGP) Pujith Jayasundara did not take this seriously and there were no moves initially to investigate the alleged plot. No wonder President Sirisena said the IGP should not act like a comedian. However, once the matter was brought before the Fort Magistrate Court, a travel ban was imposed on Namal Kumara and DIG Nalaka de Silva because of the ongoing investigation into the alleged assassination plot.

In a rare show of unity, Government and Joint Opposition MPs demanded in Parliament that DIG de Silva be arrested and investigated over his alleged involvement in the plot.

Government’s response

Leader of the Joint Opposition Dinesh Gunawardena, raising a matter under Standing Order 43/2 in Parliament demanded to know what action the Government would take against DIG de Silva. There is a serious allegation against a DIG regarding a conspiracy to assassinate the President and the former Defence Secretary, with the help of the underworld. There are audiotapes of the plot circulating in the media. The State Intelligence officers are dragging the investigations. The international community too was shocked to hear that law enforcement officers are working hand in glove with the underworld to plot political assassinations. This issue could lead to anarchy in the country. The President told the media that there would be an investigation. We want to know whether the Government will take action against the senior Police Officers in question,” Gunawardena said.

Law and Order Minister Ranjith Madduma Bandara said the CID had obtained the mobile phones of Namal Kumara and that DIG de Silva had been transferred to the Police Information Technology Division (ITD).

Namal Kumara, while addressing a press conference, alleged he had audiotapes of DIG de Silva conspiring to kill the President. The matter was reported to the Fort Magistrate. Court orders have been obtained to secure the video and audio records from media organisations, in the event Namal Kumara made those allegations. The CID has obtained the mobile phone Namal Kumara had used to record the alleged conversations. DIG Nalaka de Silva has been transferred from the TID to the ITD of the Police to facilitate investigations,” Madduma Bandara said.

This alleged plot became further intriguing, as it was also connected to last year’s communal clashes in the Kandy District. Vociferous opposition MP Wimal Weerawansa said, this issue raises many questions. This Namal Kumara has stated that there was a link between the Police and underworld in propagating crimes during the Sinhala-Muslim riots in Digana and Kandy. There are many other serious accusations. The DIG should be arrested. We cannot believe that these investigations will be impartial.”

Surprisingly, the day de Silva was transferred from the TID, he held a religious ceremony at Kelaniya Temple to seek blessings, and IGP Jayasundara attended the ceremony. This has created reasonable doubt, whether an impartial investigation could be expected. Jayasundara is a peculiar officer, known for eccentricities, dancing at Temple peraheras, and making fun of the Mahasangha. Soon after he became IGP, there was an incident where he was caught on camera taking instructions from a ‘sir’ not to arrest a Nilame.

MP Vasudeva Nanayakkara asserted in Parliament that, we cannot ensure an impartial investigation under the IGP. The IGP has taken DIG de Silva to the Kelaniya Temple for a bodhi pooja on behalf of the latter. It has been reported on media websites.”

The fact that at least two weapons of the Police TID have gone missing and they were authorized by DIG de Silva also has given credence to the assassination theory.

Rifts in Police

The incident brought to light some startling revelations about internal rifts in the Police. In his press conference in Kandy, anti-graft social activist Namal Kumara, Director of Operations of a social movement called Anti-Corruption Force, has disclosed the ongoing internal rift within the Police.

According to the audio records of the telephone conversations played during the press briefing, the activist was ordered by DIG de Silva to tarnish the reputation of certain highly-reputed Police officers.

IGP Jayasundara said an impartial and transparent investigation into the matter would be carried out. However, many observers feel that his close friendship with de Silva could be detrimental to an independent investigation.

There was also a complaint about DIG de Silva’s suitability for the post. Written complaints have been filed by DIGs Ranmal Kodithuwakku and Priyantha Weerasuriya and ASPs Nihal Thalduwa and Prasanna Alwis to the Police Commission, that there were questions with regard to the TID Director’s educational qualifications.

The whole incident must be thoroughly investigated, as it is a black mark on the Police and its impartiality.

Furthermore, the incident came to light at a time when the Police Chief has become a laughing stock due to his behaviour in public.

A wild goose chase

October 15th, 2018

Editorial Courtesy The Island

Sri Lanka must be the country with the highest number of anti-corruption campaigners in the world. If one kicks a wayside bush, at least a dozen anti-corruption activists will be thrown out, as they say. These knights in shining armour sitting astride swift, white steeds, embark on much-publicised crusades against corruption. In 2015, we thought the country would be free from the scourge, at long last, given the sheer scale of the anti-corruption drive we witnessed in the run-up to the last presidential election.

Alas and alack, a little over three years on, the brave knights have returned loaded down with stolen public funds besides Treasury bonds. President Maithripala Sirisena has, over the weekend, asked how many politicians could truthfully call themselves clean. This query itself is proof that the country is back to square one anent bribery and corruption. Who guards the yahapalana guards?

Ironically, former President Mahinda Rajapaksa, on Sunday, called for action against the corrupt elements in the present government. He said information of their corrupt deals had been received by the yahapalana leaders and it should be disclosed to the public posthaste. If he had done, while in power, what he is now asking the current rulers to do, he would have been able to make short work of the Opposition common candidate Sirisena in the last presidential race. Towards the end of his second term, Rajapaksa claimed that he had slews of files on some UPFA dissidents’ corrupt deals, but did not reveal them to the public. Shielding the corrupt led to his defenestration.

Why the yahapalana government has failed to rid the country of bribery and corruption is not difficult to understand. How can the corrupt eliminate corruption, upon which their very survival is dependent?

The UNP comprises politicians, rejected by the people for years owing to corruption, abuse of power etc. The SLFP consists of those who are accused of having amassed a great deal of ill-gotten wealth while they were members of the previous government. Some of these unsavoury elements are currently in power and the others in the Joint Opposition (JO), campaigning against corruption!

At elections, the people are left with a choice between two groups of crooks. They have apparently decided to vote for the more efficient of the two, for want of a better alternative, if the outcome of the last local government election is anything to go by. The people vote a political party into office not because it is good but because the one in power is much worse.

President Sirisena has boasted of possessing a magical sword which, he says, he is ready to use for the sake of the people. He has not taken out that blade in spite of his rhetoric. The time has come for him to unsheathe his Excalibur and charge at the corrupt with might and main in keeping with the solemn pledge he made to the people before the last presidential election.

Looking for clean politicians is a wild goose chase. President Sirisena ought to expose the corrupt ones in his government and ensure that they are brought to justice forthwith.

A minister has allegedly deprived the country of a billion-dollar project by demanding a bribe from a foreign investor. This, he has done while the Treasury is thirsting for forex and the rupee is tumbling. Will the President order a high-level probe into this allegation and disclose its findings to the public before taking action against the culprit? Such rogues make the economy scream and they must be brought before the special High Court.

මිල සූත්‍රය ගැන නොදන්න බව කීමට ආණ්ඩුවක් අවශ්‍ය නෑ

October 15th, 2018

ඉෂාරා සිල්වා උපුටාගැණීම  මව්බිම

නව ඉන්ධන මිල පිළිබඳ තීරණය කිරීමට රාජ්‍ය ඇමැති ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා අගමැතිවරයා සාකච්ඡා කළ බව පුවත්පත්වල සඳහන් වන බවත් එම මිල තීරණය සම්බන්ධයෙන් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල කුමක් කියන්නේද, නව තීරණයෙන් රුපියල මස්තබාල්දු වන එක නතර වෙනවාද, බදු අඩු කිරීමට තීරණය කරනවාද යන්න රටට හෙළි කළ යුතු බවත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි ආචාර්ය බන්දුල ගුණවර්ධන පැවැසීය.

තෙල් මිල සූත්‍රය සම්බන්ධයෙන් කිසිවක් නොදන්නා බව පැවැසීමට ආණ්ඩුවක් අවශ්‍ය නොවන බවත් මන්ත්‍රිවරයා වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේය.

ඊයේ (14දා) පුංචි බොරැල්ල වජිරාශ්‍රමයේ පැවැති ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ ආර්ථික පර්යේෂණ ඒකකයේ මාධ්‍ය හමුවට එක්වෙමින් ඒ මහතා වැඩිදුරටත් මෙසේ ද කීය.

ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාව විසින් මුදල් ගෙවලා 2002 වර්ෂයේදී ඩේලි නිවුස් පුවත්පත හරහා දැන්වීමක් පළ කර තිබෙනවා, ඛනිජ තෙල් මිල සූත්‍රය සකස් කරන ආකාරය පිළිබඳව. ආණ්ඩුව ඛනිජ තෙල් මිල හංගන්නේ වෙන කිසිම කරුණක් නිසා නොවෙයි. ඛනිජ තෙල් මිල නැංවීමට ප්‍රධාන හේතුව බවට පත් වෙලා තිබෙන්නේ විශාල බද්දක් ඛනිජ තෙල්වලින් රජය අය කරන නිසයි. පත්වන හැම රජයක් යටතේම මේ බද්ද අය කරනවා. නමුත් බද්දක් අය කරනවා කියලා එ.ජා.පයට විළිලැජ්ජාවක් නැතුව කියන්න පුළුවන්කමක් නැහැ. මොකද ලෝක ඛනිජ තෙල් අර්බුද නැති අවස්ථාවේදීවත් රවි කරුණානායක මහතා බදු ඉවත් කළේ නැහැ.

මේ දවස්වල දකුණේ ගෙවල්වලට යනවා විදේශ රැකියාවල නියුතු අයගේ ඩොලර් ටික එකතු කරගන්න කළුකඩකාරයන්. මේ අර්බුදය නිසා තෙල් මිලේ ප්‍රශ්නයට විසඳුමක් දෙන්න ආණ්ඩුවට බැහැ. ලෝක තෙල් මිල වැඩිවෙනවාට වැඩිය වැඩි වේගයකින් ඛනිජ තෙල් සඳහා ගෙවිය යුතු රුපියල් ප්‍රමාණය වැඩි වෙනවා.

මේ මිල සූත්‍රය ගැන ආණ්ඩුව නොදන්නවා නොවෙයි. ආණ්ඩුවට දැන් මේ මිල සූත්‍රයෙන් ගැලවෙන්න බැහැ. මොකද මේ ආණ්ඩුව කරන්නේ ආණ්ඩුව නොවෙයි. ඊට අදාළ කොන්දේසිය පනවලා තිබෙන්නේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල. මේ ආණ්ඩුව රටට ඇත්ත කියන්න ඕන දැන්. නිලධාරීන්ට ‍ෙදාස් කියලා වැඩක් නැහැ. ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල සමඟ ගිවිසුමේදී ආණ්ඩුව එම කොන්දේසියට යටත් වෙලා තිබනවා. තමුන් හිර වුණ මූල්‍ය අරමුදලේ කොන්දේසි නිසා ජනතාවට පටවන පීඩනය දිගින් දිගටම ඇතිවෙනවා මිසක් ඉන් සහනයක් ඇති වෙන්නේ නැහැ. කමිටු රැස් කරනවා. නිලධාරීන් දන්නේ අපි මුකුත් දන්නේ නැහැ කියලා නම් ආණ්ඩු අවශ්‍ය නැහැ.

රුපියල කඩා වැටෙන විට කොහොමත් තෙල් මිල ඉහළ යනවා. ඒ සඳහා කරන්න තිබෙන එකම විකල්පය තෙල් සඳහා පනවා තිබෙන බද්ද අඩු කිරීම පමණයි. නමුත් එය අඩු කරන්න පුළුවන්ද යන්න ආණ්ඩුවේ තීරණයක්. පාඩු විඳගෙන බදු අඩු කළාම රජයේ ආදායම අඩුවෙනවා. බිලියන 1000කින් බදු බර වැඩි කරලා තිබෙනවා මේ ආණ්ඩුව. මේක තමයි ආර්ථිකේ කතන්දරේ.

ලබන 05 වැනිදා අයවැය ඉදිරිපත් කරන විට මුදල් ඇමැතිවරයා මේ තත්ත්වය පැහැදිලි කරලා සහන ලබා දෙන බව තමයි ආණ්ඩුවේ පාර්ශ්වය නම් කියන්නේ. නමුත් මම නම් හිතන්නේ එහෙම සහන දෙන්න කිසිම හැකියාවක් නැහැ කියලයි. මූල්‍ය සමාගම් 21ක් අර්බුදයට ලක් වී තිබෙන බවයි ආරංචි වී තිබෙන්නේ. ඉන්ධන මිල ගැන අලුත් තීරණයක් සම්බන්ධයෙන් රාජ්‍ය ඇමැති ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා මහතා සහ අගමැතිවරයා සාකච්ඡා කළ බව පුවත්පත්වල සඳහන් වෙනවා. මේ මිල තීරණය සම්බන්ධයෙන් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල කුමක්ද කියන්නේ. අලුත් තීරණයෙන් රුපියල මස්තබාල්දු වන එක නතර වෙනවාද? බදු අඩු කරන්න තීරණය කරනවාද. එය රටට හෙළි කළ යුතුයි.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි සිසිර ජයකොඩි
ආණ්ඩුව අලුත් පදයක් හැදුවා රෙදි දෙන්න හොඳ නැහැ, වවුචර් දෙන්න දෙන්න ඕන කියලා. එහෙම තමයි මේ වවුචර් ක්‍රමය ඉදිරිපත් වුණේ. කලින් ගෙන්වූ එම රෙදි තොග දැන් තිබෙන්නේ රවි කරුණානායක මහතාට අයත් ඒකල පිහිටි ග්ලෝබල් ට්‍රාන්ස්පොටේෂන් ලොජිස්ටික් ප්‍රයිවට් ලිමිටඩ් කියන ආයතනයේ.

මේ ආයතනයේ ගබඩා කර තිබෙන වසර තුනක් පැරණි රෙදි පිළි රජය ඒකාබද්ධ ප්‍රකාශයක් මඟින් අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයත්, කර්මාන්ත හා වාණිජ අමාත්‍යාංශයත් 2018.09.19 වැනි දින කැබිනට් පත්‍රිකාවක් මඟින් පාසල් ශිෂ්‍යයන්ට සැපයීම සඳහා අනුමැතිය ඉල්ලනවා.


ආණ්ඩුවේ පනතක් පරාජය කිරීමට ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට තිබුණු අවස්ථාවක් ගිලිහී ගියහැටි..

October 15th, 2018

උපුටාගැණීම  මව්බිම

මේ දිනවල වැඩිපුරම දේශපාලන ක්‍ෂේත්‍රය තුළ කතාබහ වෙන්නේ ආණ්ඩු පෙරළීම්, සභාග ආණ්ඩු, විකල්ප ආණ්ඩු පිළිබඳ කතාබහයි. ආණ්ඩු විරෝධී පාර්ශ්ව එසේ කතාබස් කරන විට එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ඇතැම් පිරිස් කියා සිටින්නේ තමන් තනි ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කරන බවයි.

කවුරුන් මෙසේ මොන කතා කිව්වත් තවමත් ජාතික ආණ්ඩුව ගැටලුවක් නොමැතිව ඉදිරියට ගමන් කරන බවක් පෙනේ.

නමුත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂය ප්‍රකාශ කරන්නේ ලැබෙන පළමු අවස්ථාවේදීම ආණ්ඩුව පෙරළන බවයි. විශේෂයෙන්ම මහින්ද රාජපක්ෂ හිටපු ජනාධිපතිවරයාද අවධාරණය කරන්නේ තමන්ට ලැබෙන පළමු අවස්ථාවේදීම වර්තමාන ආණ්ඩුව පෙරළන බවයි.

ආණ්ඩුව පෙරළීම කෙසේ වෙතත් ආණ්ඩුවට අත්‍යවශ්‍ය වී තිබූ පනතක් පරාජය කිරීම සඳහා ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට තිබුණු අනගි අවස්ථාවක් පසුගිය සතියේ පාර්ලිමේන්තුවේදී ඔවුන්ගෙන් ගිලිහී ගියේය.

පසුගිය බදාදා හානිපූරණය සඳහා වන කාර්යාල පනත් කෙටුම්පත සංශෝධන සහිතව පාර්ලිමේන්තුවේදී සම්මත වූ අතර පනතට පක්ෂව ඡන්ද 59ක් හිමි වූ අතර ඊට විරුද්ධව ඡන්ද 43ක් හිමිවිය.

මේ වන විට ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට පාර්ලිමේන්තුවේ තිබෙන මන්ත්‍රිධුර සංඛ්‍යාව 69කි. තීරණාත්මක අවස්ථාවලදී දයාසිරි ජයසේකර මන්ත්‍රිවරයාද ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට සහාය ලබාදෙන බව ප්‍රකාශ කරන නිසා එවැනි අවස්ථාවලදී ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සතු මන්ත්‍රිධුර සංඛ්‍යාව 70කි.

හානිපූරණය සඳහා වන කාර්යාල පිහිටුවීමෙන් මියගිය කොටි සාමාජිකයන් වෙනුවෙන්ද වන්දි ලබාදෙන බවත් එම කොටි සාමාජිකයන්ට රණවිරුවන් හා සමාන පිළිගැනීමක් මෙමඟින් ලැබෙන බවත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂය දැඩිව අවධාරණය කළේය.

එම කරුණු අනුව අවශ්‍ය නම් මීට සහාය ලබා නොදෙන ලෙසට ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට ජාතික ආණ්ඩුව නියෝජනය කරන ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මැති ඇමැතිවරුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටීමටද හැකිව තිබිණි.
කෙසේ නමුත් එසේ සහාය ලබාගැනීමට නොහැකි වුවද බදාදා පාර්ලිමේන්තුවේ පැවැති තත්ත්වය හමුවේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සියලුම දෙනා පාර්ලිමේන්තුවේ සිටියේ නම් හානිපූරණය සඳහා වන කාර්යාලය පනත් කෙටුම්පත වැඩි ඡන්ද 10කින් හෝ 11කින් පරාජය කිරීමට හැකියාව තිබිණි.

වත්මන් ජාතික ආණ්ඩුවට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිධුර 130ක් තිබුණද මෙම ඡන්ද විමසීම සඳහා පැමිණ තිබුණේ 59 දෙනකු පමණි. ආණ්ඩු පක්ෂයේ 71 දෙනකුම ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා පැමිණ නොසිටීම විශේෂත්වයකි.
එදින පාර්ලිමේන්තුවේ වැඩකටයුතු අවසන් වී පිටතට යෑම සඳහා ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ නියෝජ්‍ය ප්‍රධාන සංවිධායක, රත්නපුර දිස්ත්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි රංජිත් ද සොයිසා මන්ත්‍රි පිවිසුම් ප්‍රධාන ‍ෙදාරටුව වෙත පැමිණියේය.

ඒ සමඟම එම ස්ථානයට පාර්ලිමේන්තුවේ සභානායක, රාජ්‍ය ව්‍යවසාය සංවර්ධන හා මහනුවර නගර සංවර්ධන අමාත්‍ය ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ලද පැමිණියේය.

‘මොකද ඡන්දෙදි වුණේ. අපිව පරාද කරන්න තිබුණු චාන්ස් එකක් නැතිවුණා නේද?’ ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල සිනහ සෙමින් විමසුවේය.

‘ඒක තමයි ඇමැතිතුමා ෆුල් ට්‍රයි එකක් දුන්නා. ඒත් හරිගියේ නැහැ. දිනේෂ් මන්ත්‍රිතුමා, මං, කංචන මන්ත්‍රිතුමා ඇතුළු හුඟ දෙනෙක් දවස් දෙකක්ම කෝල් කරලා. මැසේජ් යවලා කිව්වා. ඡන්දෙට අනිවාර්යයෙන්ම එන්න කියලා. සේරම ආව නම් අද ආණ්ඩුවේ යෝජනාව පරාජය කරනවා’ යනුවෙන් රංජිත් ද සොයිසා ප්‍රකාශ කෙළේය.

‘අපෙත් එහෙම තමයි. අපේ කට්ටියටත් දිගටම කෝල් කරලා කිව්වා. ගයන්ත ඇමැතිතුමාත් හුඟක් මහන්සි වුණා. ඒත් ආවේ 59 දෙනයි. ඒක හොඳටම මදි. එදා උදේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි කණ්ඩායම් රැස්වීමේදී අගමැතිතුමා ඉතා පැහැදිලිවම කිව්වා ඡන්ද විමසන විට සියලුම දෙනා පාර්ලිමේන්තුවේ අනිවාර්යයෙන්ම ඉන්න කියලා. ඒත් 130ක් ඉන්න ඕන කට්ටියගෙන් හිටියේ 59 දෙනයි’ යනුවෙන් ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල ප්‍රකාශ කළේය.

‘අපේ කට්ටිය තියාගන්න නම් ක්‍රමයක් තියෙනවා. පාර්ලිමේන්තුවේ කාමරයට කොටුකරලා යතුර දාලා තියලා ඡන්දෙ වෙලාවට එළියට ගන්න ඕන’ යනුවෙන් රංජිත්ද සොයිසා කියපු කතාවට ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල මහ හයියෙන් සිනහසුණේය.

‘අපේ කට්ටියත් ඡන්දවලට එන්නේ මෙහෙම නම් අය – වැය කාරක සභා අවස්ථාවල වැය ශීර්ෂයත් සම්මත කරගන්න බැරිවේවි. මං මේක අගමැතිතුමාටත් කිව්වා’ යනුවෙන් ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල ප්‍රකාශ කෙළේය.
ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා මෙහෙයුම් කමිටුව රනිල් වික්‍රමසිංහ අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පසුගිය සතියේදී පාර්ලිමේන්තු සංකීර්ණයේදී රැස්විය.

මෙහිදී දේශපලන නියෝජිතයන් දෙදෙනකුගේ මත ගැටුම ප්‍රබලව මතු වී දීර්ඝ වේලාවක් පැවැතීම නිසා එහි දැඩි උණුසුම්කාරී තත්ත්වයක් ඇති විය.

නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සකස් කිරීමට අදාළව විශේෂඥ කමිටුවේ අතුරු වාර්තාවේ වචනයක් මුල් කරගෙන මෙම උණුසුම්කාරී තත්ත්වය ඇති විය.

‘මේ විශේෂඥ කමිටුවේ අතුරු වාර්තාවේ ‘ඔරුමිත්තනාඩු’ කියන දෙමළ වචනයේ සහ සිංහල පරිවර්තනයේ ප්‍රබල වෙනසක් තියෙනවා. මේකෙන් කරන්නේ සිංහල ජනතාවත්, දෙමළ ජනතාවත් දෙගොල්ලන්ම රැවටීමක්, ඔරුමිත්තනාඩු කියන දෙමළ වචනයේ සිංහල තේරුම එක්සත් කියන එකයි. නමුත් මෙහි සිංහල පරිවර්තනයේ තියෙන්නේ ඒකීය කියලා.

දෙමළ ජනතාවට ඔරුමිත්තනාඩු වචනය යොදලා ඔවුන්ව රවට්ටනවා. මෙහි සිංහල පරිවර්තනයට ඒකීය කියන වචනය යොදලා සිංහල ජනතාව රවට්ටනවා. මේ විදියට රටේ වැදගත්ම ලියවිල්ල මඟින් රටේ සිංහල හා දෙමළ ජනතාව රවට්ටන්න එපා. යනුවෙන් දැඩිව ඩග්ලස් දේවානන්දා ප්‍රකාශ කෙළේය.

ඊට වහාම ප්‍රතිචාර දැක්වූ දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ යාපනය දිස්ත්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි එම්.ඒ. සුමන්තිරන් ප්‍රකාශ කළේ එසේ රැවටීමක් සිදුනොවන බවයි.
‘ඒ කතාව වැරැදියි. එහෙම වචන දාලා කිසිම රැවටීමක් සිදුකරලා නැහැ’ සුමන්තිරන් දැඩිව කියා සිටියේය.

ඉන් අනතුරුව දෙදෙනා අතර උණුසුම් වචන හුවමාරුවක් සිදු වූ අතර විපක්ෂ නායක ආර්. සම්පන්දන් මැදිහත් වී ඩග්ලස් දේවානන්දාට එරෙහිව අදහස් ප්‍රකාශ කළේය.
ඩග්ලස් දේවානන්දා, සුමන්තිරන්, සම්පන්දන් යන තිදෙනාගේම මෙම ඝෝෂාව නතර කිරීමට මැදිහත් වූයේ රනිල් වික්‍රමසිංහ අග්‍රාමාත්‍යවරයාය.

‘ඔරුමිත්තනාඩු වචනය සම්බන්ධයෙන් යම් ගැටලුක් පවතිනවා නම් දෙමළ භාෂාවේ ප්‍රවීණයන්ගෙන් ඒ සඳහා විසඳුමක් ලබාගන අපි මේ ගැටලු විස¼දා ගනිමු’ යනුවෙන් රනිල් වික්‍රමසිංහ අග්‍රාමාත්‍යවරයා කළ යෝජනාවට සියලුම දෙනා එකඟ වූහ.

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා පසුගිය සිකුරාදා සවස පාර්ලිමේන්තු සංකීර්ණයට පැමිණියේය. මහත්මා ගාන්ධි ජන්ම දින සමරුම පිළිබඳව පාර්ලිමේන්තුවේ පැවැති විවාදයට සහභාගි වීම සඳහා ජනාධිපතිවරයා මෙසේ පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණියේය. මේ අතර පාර්ලිමේන්තු සංකීර්ණයේ 2 වැනි මහලේ පිහිටි ජනාධිපති කාර්යාලයට ජනාධිපතිවරයා පැමිණෙනවාත් සමඟම එම කාර්යාලයට දේශපාලන නියෝජිතයෝ දෙදෙනෙක් පැමිණියහ.

එසේ පැමිණියේ විපක්ෂ නායක, දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ නායක ආර්. සම්පන්දන් සහ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි එම්.ඒ. සුමන්තිරන්ය.

විනාඩි 20ක පමණ කාලයක් මෙම සාකච්ඡාව සිදු වූ අතර වර්තමාන දේශපාලන තත්ත්වය, උතුරේ සංවර්ධන කටයුතු, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා මෙහෙයුම් කමිටුවේ වර්තමාන තත්ත්වය ඇතුළු කරුණු කිහිපයක් මෙහිදී සාකච්ඡා කළ බව වාර්තා වේ.

මේ අතර එම ජනතා නියෝජිතයන් දෙදෙනා පිටත් වී යන විට තවත් ජනතා නියෝජිතයෝ දෙදෙනෙක් ජනාධිපතිවරයා හමුවීමට පැමිණියහ.

එසේ පැමිණියේ පසුගියදා ආණ්ඩුවේ තනතුරුවලින් ඉවත් වී ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට එක් වූ එස්.බී. දිසානායක සහ තිලංග සුමතිපාලය.

සභාග ආණ්ඩු, විකල්ප ආණ්ඩු සම්බන්ධයෙන් මතු වී තිබෙන කතාබහ සහ වර්තමාන දේශපාලන තත්ත්වය පිළිබඳව පැය භාගයකට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ මෙහිදී සාකච්ඡා කෙරුණු බව වාර්තා වේ.

පසුගිය සිකුරාදා පාර්ලිමේන්තුවේදී ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ රත්නපුර දිස්ත්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි වාසුදේව නානායක්කාර රෝහල්වල සැත්කම් සම්බන්ධයෙන් අසන ලද ප්‍රශ්නයකට සෞඛ්‍ය හා දේශීය වෛද්‍ය අමාත්‍ය ‍ෙදාස්තර රාජිත සේනාරත්න විසින් දීර්ඝ පිළිතුරක් ලබාදෙන ලදී.

එම පිළිතුරෙන් සෑහීමකට පත් වූ වාසුදේව නානායක්කාර, රාජිත සේනාරත්න අමාත්‍යවරයාගේ සේවය ප්‍රශංසනීය බව ප්‍රකාශ කිරීමට අමතක නොකිරීමද විශේෂත්වයකි.

පරීක්ෂණ කොමිෂන් සභා (සංශෝධන) පනත් කෙටුම්පත පසුගිය සිකුරාදා පාර්ලිමේන්තුවේ විවාදයට පත් අවස්ථාවේදී උසස් අධ්‍යාපන හා සංස්කෘතික කටයුතු අමාත්‍ය ආචාර්ය විජයදාස රාජපක්ෂ සහ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරුන් අතර උණුසුම් මෙන්ම රසවත් අදහස් හුවමාරුවක් ඇති වූහ.

‘ආණ්ඩුවට එරෙහිව යම් යම් ප්‍රකාශ සිදුකළ විජයදාස රාජපක්ෂ ඇමැතිතුමා දැන් තාවකාලිකව එය ඉවත් කරගෙන තියෙන බව පේනවා’ යනුවෙන් මහින්ද යාපා අබේවර්ධන ප්‍රකාශ කළේය. ඊට යමක් එක්කළ මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ කියා සිටියේ ලැජ්ජා නහරය කපා දමා ඇති බවයි.

අපි රට බාර දෙනවිට ආර්ථිකය තිබුණේ ඉහළම තැනක

October 15th, 2018

පනාගොඩ – චම්පා ජීවන්ති උපුටාගැණීම  මව්බිම

අද හැමෝම අහන ප්‍රශ්නයක් තමා කවුද විපක්‍ෂයෙන් ඉදිරි ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් කරන අපේක්‍ෂකයා කියලා. මේ ගැන එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට විශාල ප්‍රශ්නයක් පැනනැඟිලා තියෙනවා. ඒගොල්ලෝ එක එක දේවල් කියනවා ඒ ගැන. එහෙත් දෙවරක්ම ජනාධිපතිවරණයට තමන්ගේ පක්‍ෂයේ නායකයාව ඉදිරිපත් කරන්නට බැරි වෙච්ච එක ගැන එයාලා කල්පනා කරන්නේ නැහැ.

ඒ කොහොම වුණත් ඒ පිළිබඳව මනා අවබෝධයක් තිබෙන දේශපාලන වශයෙන් පරිණතභාවයෙන් වැඩිම ජනතාවගේ විශ්වාසය දිනූ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා අවශ්‍ය වේලාවට නියම තීන්දුව ගනී’ යැයි හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ හෝමාගම ගොඩගමදී පැවැසීය.

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ වෙනුවෙන් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි බන්දුල ගුණවර්ධන ප්‍රමුඛ හෝමාගම ප්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපති සම්පත් ජයසිංහ ඇතුළු පොදුජන පෙරමුණේ නියෝජිතයන් විසින් හෝමාගම ගොඩගම ප්‍රදේශයේ උත්සව ශාලාවක සංවිධානය කරන ලද ‘එළිය’ සම්මන්ත්‍රණයට සහභාගි වෙමින් හිටපු ආරක්ෂක ලේකම්වරයා වැඩිදුරටත් මෙසේද පැවැසීය.

‘මම හිතන්නේ මේ අවස්ථාවේදී අපි කළ යුත්තේ අපි වටා ඇති ජනතා බලය ඒකරාශී කර ගැනීමයි. ඒ විදියට අපි සැලසුම් සහගතව වැඩ කළොත් මොන නායකයෙක් ආවත් අපිට ජයග්‍රහණය කළ හැකියි. අපේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට සුවිශාල ජන බලයක් තියෙනවා. ඒ වගේම අපිට ඡන්දයකට යන්න පක්‍ෂයක් නැති වෙලාවේ බැසිල් රාජපක්‍ෂ මහත්තයාගේ මූලිකත්වයෙන් පක්‍ෂයක් ගොඩනඟා ගන්න හැකියාව ලැබුණා. ඒ වගේම අද වන විට අපේ රටේ වෘත්තිකයන්ගේ, ව්‍යාපාරිකයන්ගේ මතයක් තියෙනවා ඒ අය රාජ්‍ය තන්ත්‍රයේ ක්‍රියාදාමයෙන් ඉවත් වෙලා කියලා. ඒ නිසා ඒ අයවත් රාජ්‍ය තන්ත්‍රයට ඉදිරියේදී සම්බන්ධ කර ගැනීමට වියත් මඟ සහ එළිය වැඩසටහන් උපයෝගි කරගෙන දැනුම බෙදා ගන්නත් දැනුවත් කරන්නත් කටයුතු කරමින් සිටිනවා.

අද වන විට ජාතියේ අවශ්‍යතාව වන ස්වෛරී ඒකීය රටක් වෙනුවෙන් සහ රටක ආරක්‍ෂාව, නීතිය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තේරුම් ගත් ජනතාවගේ බලවේගයක් ඒකාරාශී කිරීම අපි සෑම දෙනාගේම වගකීමක් කියලා මම හිතනවා. ඒ නිසා ආණ්ඩුව විසින් ගෙන එන්නට හදන නව ව්‍යවස්ථාව හෝ ව්‍යවස්ථා සංශෝධනවලින් සිදුවන හානි පිළිබඳවත් රට වෙනුවෙන් සටන් කරපු රණවිරුවන්ට ඇති වෙලා තිබෙන වර්තමාන තත්ත්වය පිළිබඳවත් රටේ ආර්ථික තත්ත්වය පිළිබඳවත් ලෝක දේශපාලනයේ අපේ රට පිළිබඳව සිදුවන සිදුවීම් පිළිබඳවත් අපේ ජනතාව දැනුවත් කිරීමට අපි කටයුතු කරමින් සිටිනවා.

අපි මේ ආණ්ඩුවට රට භාර දෙන කොට රටේ ආර්ථිකය ඉහළම මට්ටමක තිබුණා. රටේ ආරක්‍ෂාව ඉහළම ස්ථානයක තිබුණා.

පාතාලය සහ හෙරොයින් වැනි මත්ද්‍රව්‍ය නැති කරපු රටක් තමා අපි භාර දුන්නේ. නමුත් අවුරුදු 04ක් වැනි කාලයකදී සම්පූර්ණයෙන්ම රට වෙනස් කරලා තියෙනවා. එහෙම සිද්ධ වූයේ හුදෙක් බලය ලබා ගැනීම සඳහාම කිසිදු සැලැස්මක් නැතිව ජනතාව මුළා කිරීම, සුළු ජාතීන්ට බොරු ප්‍රචාර ගෙනහින් ඔවුන්ව මුළා කිරීම, බලය ලබා ගැනීම සඳහාම විදෙස් බලවේග සමඟ එක්ව කටයුතු කිරීම යන කරුණු නිසායි. ඒ වගේම රටේ ආරක්ෂාව පිළිබඳව, ස්වෛරීභාවය පිළිබඳව, ආර්ථිකය පිළිබඳව, කිසිදු හැඟීමක් ඔවුන්ට තිබුණේ නැහැ. එමෙන්ම ඒ සම්බන්ධව වැඩ කළ හැකි පිරිසක් ඔවුන්ට හිටියෙත් නැහැ. අද අපි කොළඹ අවට විශාල ප්‍රදර්ශන පුවරු දැක්කත් ඒවායේ තියෙන දේවල් භූමියේ දකින්නට නැහැ. සමහර පුවරුවල අපි පටන් ගත්ත වැඩවල ආරම්භක දිනය වෙනස් කරලා ප්‍රදර්ශනය කළත් ඒ කටයුතු අවසන් කරන්න හැකියාවක් ලැබිලා නැහැ.

අපේ එක් ව්‍යාපෘතියක් තියෙනවා අකුරේගොඩ ආරක්ෂක සංකීර්ණය කියලා. ඒකෙන් පාඩු ලබන්න විදියක් නෑ. ඇත්තටම අකුරේගොඩ ඉඩම යුද හමුදා මූලස්ථානයකට වඩා හොඳ වෙන්නේ ව්‍යාපාරික කටයුත්තකටයි. අපි එදා ලබා දීපු ඉඩම් වෙනුවෙන් ලබා ගත් මුදල්වලින් කොටසක් රුපියල් බිලියන 19ක් ඉතිරිව තිබුණා. ඒ මුදල්වලට මේ ආණ්ඩුව ආවට පස්සේ මොනව වුණාද කියලා අපි දන්නේ නැහැ. අකුරේගොඩ අපි හැදුවේ යුද හමුදා මූලස්ථානයම නෙවෙයි. එතැනට යුද, ගුවන්, නාවික මූලස්ථාන තුනම ගෙන එන්නටයි අපි සැලසුම් කරලා තිබුණේ. ඒ විදියට ඒ යුද, ගුවන්, නාවික මූලස්ථාන එකම ස්ථානයකට රැගෙන ආවා නම් දැනට එම මූලස්ථාන තිබෙන අති විශාල වටිනාකමක් ඇති ඉඩම් ව්‍යාපාරික කටයුතු සඳහා නිදහස් කරගෙන ආණ්ඩුව විශාල ආදායමක් ලබා ගැනීමට හැකියාව තිබුණා. නමුත් ආණ්ඩුව ජනතාවට බොරු කියලා ඒ වැඩ කටයුතු සියල්ල නතර කරලා තියෙනවා.

මේ ආණ්ඩුව ආවට පස්සේ රාජ්‍ය සේවකයන්ගෙන් පළිගත්තා. ව්‍යාපාරිකයන්ගෙන් පළිගත්තා. සිදු කරගෙන ආපු වැඩ කටයුතු වසර දෙකහමාරක් තිස්සේ නවත්තලා දැම්මා. මේ වැඩ හින්දා තමා රටේ ආර්ථිකය කඩාවැටුණේ. ඒ වගේම ඔබ දන්නවා අපේ රටේ රාජ්‍ය සේවකයන් ඉතා වැදගත් සේවාවක් ඉටු කරනා පිරිසක්.

රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ ඉදිරිපත් වීමේ හැකියාව නොමැතිව ඔවුන්ගේ සහයෝගය නොමැතිව රාජ්‍ය සේවකයන්ට නිදහසේ අවංක තීරණ ගැනීමට හැකියාව නොමැතිව පළාත් සංවර්ධනය කිරීමේ හැකියාවක් නෑ. ඔබ දන්නවා ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශයේ සියලුම නිලධාරීන්, අතිරේක ලේකම්වරු සහකාර ලේකම්වරුද ඇතුළුව සියලුදෙනාම ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශයෙන් මාරු කරලා යවා තිබෙනවා. ඒ වගේමයි අනෙක් අමාත්‍යාංශවලත් තත්ත්වය. ඒ වගේම ඔබ දන්නවා මේ රජය මඟින් ඇති කරපු මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසයට ගෙනිහින් රාජ්‍ය සේවකයන්ට කොතරම් කරදර ඇති කළාද කියලා. ඒ නිසා රාජ්‍ය සේවකයකුට රට වෙනුවෙන් නිදහස් තීරණයක් ගැනීමට අද හැකියාවක් නොමැති වෙලා තියෙනවා.

ඔබ දන්නවා මේ රජය බලයට පත් වුණේ කිසිම සැලැස්මක් නැතිවයි. මේ ආණ්ඩුව බලයට පත් වෙලා ආර්ථිකයේ උත්තේජනයක් ඇති කරලන්නට ඉදිකිරීම් ක්‍ෂේත්‍රය බොහෝම වැදගත් වෙනවා. විශේෂයෙන්ම යටිතල පහසුකම් දියුණු කිරීම ඉතා වැදගත් වෙනවා. ඒ නිසා තමයි මහාමාර්ග, ගුවන්තොටුපළ, වරාය ඇති කිරීමට කටයුතු කළේ. ඒ නිසා අපි මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ මූලිකත්වයෙන් යුතු ආණ්ඩුවක් බිහි කිරීමට එක් වෙමු.’

විදුලි දුම්රිය අනුමත කරන්න 10%ක් ඉල්ලුවැයි සුජීවට චෝදනා

October 15th, 2018

උපතිස්ස පෙරේරා උපුටාගැණීම  මව්බිම

විදුලි දුම්රිය නිෂ්පාදන ව්‍යාපෘතියක් ශ්‍රී ලංකාවේ ආරම්භ කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා ආයෝජන මණ්ඩලය වෙත ඉදිරිපත් කළ යෝජනාවක් අනුමත කිරීම පිණිස රාජ්‍ය ඇමැති සුජීව සේනසිංහ මහතා එම සමාගමේ ප්‍රාග්ධනයෙන් සියයට 10ක කොටසක් කෙළින්ම ඉල්ලා සිටි බව හයිස්පීඩ් රේල්වේස් සමාගම ප්‍රකාශ කරයි.

සුජීව සේනසිංහ නියෝජ්‍ය ඇමැතිවරයා ආරියසිංහ නමැති අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්වරයා සම්බන්ධ කරගෙන ඉතාලියේ වාණිජ මණ්ඩලයේදී 2017-10-17 වැනි දින හමු වී මෙම ව්‍යාපෘතියේ ආයෝජකයන් වෙනම කාමරයකට කැඳවා ගෙන ගොස්…මේ පිළිබඳව කතා බහ කර තිබෙන බවත් මේ කතා බහ සිදුව තිබෙන්නේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික හමුවක් ලෙසට බවත් මෙහිදී ව්‍යාපාරික කාඩ්පත් හුවමාරු කරගෙන තිබෙන බවත් හයිස්පීඩ් රේල්වේ සමාගම කියයි.

මේ හමුවේදී රාජ්‍ය ඇමැතිවරයා ඔහු පෞද්ගලික නියෝජිතයකු සම්බන්ධ කර ඔහුට කතා කරන්නැයි දැනුම් දෙන අතර සේනසිංහ මහතා මුල් අවස්ථාවේදී තම සමාගමේ ඉන්දික අනුරුද්ධ සහ ඇන්ටන් දේශප්‍රිය දෙදෙනා වෙනමම සම්බන්ධ කර ගෙන සියයට 10ක කොටස් කෙළින්ම ඉල්ලා තිබෙන බවත් සමාගම දැඩි ලෙසට සඳහන් කරයි.

සමාගමේ සභාපතිනි අනුෂ්කා රේණු මහත්මිය පෙරේදා (13දා) කොළඹදී මාධ්‍ය හමුවක් පවත්වමින් මේ තොරතුරු අනාවරණය කළාය.

ශ්‍රී ලංකා ආයෝජන මණ්ඩලය විසින් ඉකුත් 5 වැනි දින පැවැත්වූ මාධ්‍ය සාකච්ඡාවේදී ශ්‍රී ලංකාවේදී සිලෝන් හයිස්පීඩ් රේල්වේස් සමාගම මඟින් ආරම්භ කිරීමට යෝජිත විදුලි දුම්රිය ව්‍යාපෘතිය අනුමත කිරීම ප්‍රමාද කිරීමට දක්වා ඇති හේතූන් හා කාරණා තම ආයතනය දැඩි ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කරන බවත් ඔවුන් විසින් හිතාමතාම ශ්‍රී ලාංකේය ජනතාව මාධ්‍ය මඟින් නොමඟ යැවීම දැඩි ලෙස හෙළා දකින බවත් එම සමාගම අවධාරණය කරයි.

මෙරට එක්තරා රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයකු මෙම ව්‍යාපෘතිය අනුමත කිරීම සඳහා යෝජිත ආයෝජනයෙන් සියයට 10ක කොටස් ප්‍රමාණයක් ඉල්ලා සිටීම සම්බන්ධයෙන් ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා විසින් ඒ පිළිබඳ පරීක්ෂණයක් පැවැත්වීම සඳහා අල්ලස් හා දූෂණ විමර්ශන කොමිෂන් සභාවට යොමු කර ඇති බැවින් ඒ පිළිබඳව තොරතුරු මාධ්‍යට අනාවරණය කිරීමට ඇති අපහසුතාව පිළිබඳව එම සමාගමේ සභාපතිනිය මාධ්‍යයේ අවධානයට යොමු කළාය.

තම සමාගම මෙම ව්‍යාපෘතිය යොමු කළේ නියමිත කාර්ය පටිපාටියක් අනුව ශ්‍රී ලංකා ආයෝජන මණ්ඩලයට වුවද ඊට දේශපාලන අධිකාරියේ මැදිත්වීමක් මත කිසියම් ප්‍රසාද දීමනාවක් වක්‍රාකාරයෙන් ඉල්ලා සිටියද මෙම ව්‍යාපෘතියට ආයෝජනය කරන යුරෝපා සමාගම ඊට කිසි ලෙසකින් හෝ මැදිහත් වීමක් සිදුකිරීමට සූදානමක් නොමැති බවද සභාපතිනිය අවධාරණය කළාය.

ඊට හේතු වශයෙන් ඇය සඳහන් කළේ මෙම ව්‍යාපෘතියට අදාළව කිසිදු දේශපාලනඥයකුට හෝ නිලධාරියකුට පෞද්ගලික මට්ටමින් ආධාර උපකාර කිරීමට යුරෝපා සමාගම ඇස්තමේන්තු සකස් කර නොමැති වුවද රටක් ලෙස ශ්‍රී ලංකා රජයට එහි ප්‍රතිලාභ මෙම ව්‍යාපෘතිය ආරම්භයේදීම ලබාදීමට කර ඇති සැලසුම් මෙම ව්‍යාපෘති යෝජනාවේ මුලින්ම සඳහන් කර ඇති බවයි.

මෙහිදී ඉතාලියේ සිට ශ්‍රී ලංකා මාධ්‍යට ස්කයිප් මඟින් අදහස් දැක්වූ එම ව්‍යාපෘතියේ යුරෝපා අධ්‍යක්ෂ ඇන්ටන් දේශප්‍රිය මහතා සඳහන් කළේ ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික සංවර්ධනය සඳහා ඍජුවම බලපාන යෝජනා ගණනාවක් මෙම ව්‍යාපෘතියේ ආයෝජන සැලැස්ම හරහා තම සමාගම මඟින් මුලින්ම ඉදිරිපත් කර ඇති බවයි.

යුරෝපා සමාගමේ අධ්‍යක්‍ෂ ඇන්ටන් දේශප්‍රිය මහතා දැක්වූ එම කරුණු පිළිබඳව වැඩිදුරටත් විග්‍රහයක් කළ එම සමාගමේ ශ්‍රී ලංකා මෙහෙයුම් අධ්‍යක්‍ෂ නික්ලස් ශ්‍රී මාල් මහතා,
චීනයේ දුම්රිය නිෂ්පාදන සමාගම් දෙකක් වන ඛ්ව්අ සහ ඛ්අඛ් යන සමාගම් දෙක එකතුවී ඛ්අඅඛ් නමින් සියලුම දුම්රිය හා දුම්රිය ක්‍ෂේත්‍රයේ සියලුම අමතර කොටස් නිෂ්පාදනය කරන සමාගමක් බිහිකර එමඟින් ලෝකයේ සමස්ත දුම්රිය වෙළෙඳපොළට ඉතා දැවැන්ත තරගකරුවෙක් අප බිහිකර තිබෙනවා.

මෙම දැවැන්ත තරගකාරිත්වය හේතුවෙන් දුම්රිය වෙළෙඳපොළේ දැනට පවතින දුම්රිය නිෂ්පාදකයන් හා කොටස් නිෂ්පාදනය කරන්නන්ගේ ඉදිරි අනාගතය පිළිබඳ දැවැන්ත අවිනිශ්චිතභාවයක් ඇතිවෙනවා. යුරෝපය දුම්රිය හා අමතර කොටස් නිපදවන්නන්ගේ නිෂ්පාදන වියදම විශාල වශයෙන් ඉහළ යෑම නිසා ඔවුන්ට එම වෙළෙඳපොළේ තවදුරටත් රැඳී සිටීමේ අපහසුතාවක් නිර්මාණය වී තිබෙනවා.

ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාර මේ හේතුවෙන් කඩා වැටීගෙන යන තත්ත්වයක් නිර්මාණය වී තිබෙනවා. මෙම පසුබිම මත ශ්‍රී ලංකාව වැනි අඩු වියදම් සහිත රටක නව නිෂ්පාදන ආරම්භ කිරීම වඩාත් උචිත බව අපේ යුරෝපා ආයෝජකයන් තීරණයකට එළැඹ තිබෙනවා. ඒ අනුව අඩු වියදමකින් ශ්‍රී ලංකාවේ කෙරෙන නිෂ්පාදන යුරෝපා වෙළෙඳපොළට මුදා හැරීමයි. අපේ ඉලක්කය. මෙතැනදී අප අවධාරණය කරන්නේ ඊට අදාළ ඩොලර් බිලියන ගණනක ඇණවුම් අපට මේ වන විටත් ලැබී තිබෙන බවයි. ඒ පිළිබඳ අදාළ ලියකියැවිලි මේ වන විටත් අප ශ්‍රී ලංකා ආයෝජන මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කර තිබෙනවා.

මෙහිදී විශේෂ කරුණක් අප මාධ්‍යට පෙන්වාදිය යුතුයි. නව ආයෝජනයක් සඳහා අපේ වගකීම වන්නේ අප ව්‍යාපෘති යෝජනාවට අදාළ ආයෝජන සැලැස්ම ඉදිරිපත් කරනවා විනා එහි ව්‍යාපාර සැලැස්ම ඉදිරිපත් කිරීමට අප බැ½දී නොමැති බවයි.

ආයෝජන මණ්ඩලය දිගින් දිගටම මෙම ආයෝජනයේ තාක්‍ෂණය, උපයන ලාභ, ආයෝජනයෙන් සියයට 25ක් ශ්‍රී ලංකාවේ තැන්පත් කිරීම ඇතුළු රහසිගත කරුණු දේශපාලන මැදිහත්වීමකින් ඉල්ලා අපට දිගින් දිගටම බලපෑම් කළා.

අප බලාපොරොත්තු වූයේ යුරෝපා සමාගමේ මෙම දැවැන්ත ව්‍යාපෘතිය ශ්‍රී ලංකාවේ බැහැරව වෙනත් රටකට යෑමෙන් වළක්වා එහි ප්‍රතිලාභ ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික සංවර්ධනය උදෙසා යොදවා කෙටි කාලයක් තුළ අපේ රටේ ආර්ථිකයේ කැපී පෙනෙන වෙනසක් සිදු කිරීමටයි.

දැනට සිදුව ඇත්තේ දේශපාලන අධිකාරියේ බලපෑම් මත ඊට බාධා එල්ලවී තිබීමයි. එසේ වුවත් මෙම ව්‍යාපෘතිය කෙසේ හෝ මෙරට රඳවා ගැනීමයි අපේ උත්සාහය.

අප මෙම ව්‍යාපෘතිය ශ්‍රී ලංකාවේ රඳවා ගැනීමට දේශපාලන අධිකාරියෙන් සිදුවන බාධා පිළිබඳ ජනාධිපතිතුමා සහ අගමැතිතුමා දැනුවත් කිරීමට තරම් තත්ත්වයකට පත් කළේ ආයෝජන මණ්ඩලයයි.
මෙම තත්ත්වය අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසමට යොමු කළේ ජනාධිපතිතුමා මිස අප සමාගම නොවෙයි.

අවසන් වශයෙන් අප කිවයුත්තේ මෙම ව්‍යාපෘතියේ අපේක්‍ෂිත සම්පූර්ණ විදේශ ආයෝජනය ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 537ක් වන අතර අපේක්‍ෂිත ඍජු රැකියා 22,460ක්ද වක්‍ර රැකියා 75,000ක්ද ඉක්මවන බවයි.

එමෙන්ම අපේක්‍ෂිත ඍජු විදේශ ආදායම ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 5කි. මේ සියල්ල ශ්‍රී ලංකාවට ලැබෙන විදේශ මුදල්. එමෙන්ම අපගේ නව වාණිජ බැංකු මඟින් අපගේ පාරිභෝගිකයන් සඳහා විදුලි දුම්රියක් වෙනුවෙන් ණය පහසුකම් හා කල්බදු පහසුකම් මෙන්ම කුලී පදනම මත ලබාදීමත් සිදු කෙරෙනවා.

එපමණක් නොවෙයි අපගේ සමස්ත සේවකයන්ට විදෙස් වැටුප් තලවලට සාපේක්‍ෂව විදෙස් මුදලින් වැටුප් ලබා දෙනවා.

ශ්‍රී ලංකාවට අයෝජකයන් ගෙන්වා ගැනීමේ යුද්ධයක පැටලී සිටින රජය සුපුරුදු පරිදි කොමිස් කුට්ටි වෙනුවෙන් මෙම ආයෝජන ව්‍යාපෘතිය වෙනත් රටකට බිලිදීමට සූදානම් වන්නේ නම් අනාගත පරපුරේ ශාපය එහි වගකිව යුත්තන්ට විඳවීමට සිදුවීම අපට කිසිසේත් වැළැක්විය නොහැකියි.

ඊයේ දහවල් සිටම සුජීව සේනසිංහ රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයාගෙන් මෙම චෝදනා පිළිබඳව ඔහුගේ ප්‍රතිචාර විමසීම ස½දහා දුරකථනය මඟින් සම්බන්ධ කර ගැනීමට දැරූ උත්සාහය ව්‍යර්ථ විය.
ඉන්පසු ඉර්ඉ පණිවුඩයක් මඟින් අදාළ කරුණ පිළිබඳව රාජ්‍ය ඇමැතිවරයා ඇමතුවද ඊටද ප්‍රතිචාර නොලැබිණි.


October 14th, 2018


These days the major news item in Sri Lanka is the changing the current yahapalana government.  Are the strategic attempts of the joint opposition to change the government logical effort valuable effort or waste of time gaining unpopularity of voters needed to considered by joint opposition?  The change of government has relegated the government members to a risky situation as they might lose financial privileges and thy are in an unsettle mind on the repercussions of changing the government and attempt to make various statements on the overthrowing as a weak effort of joint opposition without clear vision.  Mr Mahinda Rajapaksa clearly stated his views on this matter in a discussion published in Sinhala Newspaper in the weekend.  As an experienced politician, Mr Rajapaksa’s view seems quite correct, as Ivor Jennings stated in the book, Cabinet Government, the role of opposition is to oppose the actions of the government using various strategies to overthrow the government and the opposition of the parliament shall be the alternative government.

As the authorized opposition of the Speaker, Mr Sambandan and his group are silent on the issues in relation to voters and the citizen of the country. The joint opposition is playing the real role of authorized opposition in terms of the rule book of democratic traditions. According to democratic tradition, the official opposition should accept the responsibility to play the portrayal of opposition, despite the individual agenda of the political party. TULF accepted the leader of opposition position with a hidden motive to pass the proposed constitution which is not endorsed by more than 80% of population of the country.  The visible seen of the parliament is that the official opposition is crying for milk that they cannot get and has become a yes man for everything what is going to do by the government. In this situation, the changing or overthrowing the government may be a role of the official opposition whatever a technique is using. However, Mr Sambandan is like beggar with a wound begging for the constitution which is not of the interest of majority of population.

At this moment, the government considers that new constitution is not an urgent matter, but economic predicaments are the determinants for re-electing to the office and they clearly know that they were elected to the office in the 2015 without an effective program but based on lies. The local government election in 2018 gave a clear signal that the yahapalana government will be easily defeated at the general election, which is due in a less than two years and in between there will be further presidential and provincial government elections, which shall further strengthen the joint opposition. In this environment, Mr. Rajapaksa clearly knows that there are no cards to play for the government as the world economic situation would not change until 2012 and sometimes the recovery of the global economy and the domestic economy might go further. Mr Wickramasinghe has no alternative strategies to play with a view to attracting votes in the next election.  The only option is to sell public assets to china, but the strategy is provoked by his God the Western countries and Japan.

The joint opposition must not take the responsibility of the government extending their hands, but should allow the crabs to enjoy during next two years which is very shorter period. The forming of a coalition government with Yahapalanaya might be a secret agenda of Western bloc to share the sins of the yahapalanaya from 2015 with Mr Rajapaksa and Joint opposition, most probably Mr Rajapaksa and SLPP know about it. The unpopularity of the current government will give an opportunity to win the next election with a two-third majority like how JR achieved in 1977.  All power blocs in the world know this truth and there are no options to the government. The current authorized opposition and the group of Sambandan will be hated by the majority vote of Sinhala people which consists of more than 80% of Total votes and Sambandan will be a very small minority.

As traditional political strategists stated the joint opposition must be patience until the enemy is more weaken and when opportunity comes they should hit to the enemy.

මේ නිහඩතාවය සිදුකරමින් සිටින්නේ කුමක්ද?

October 14th, 2018

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි

“ගිනි ගොඩක් තුල මහා සිසිලසක් දැනේ. සිසිලස තුල ප්‍රීති ප්‍රමෝධයෙන් දිවි ගෙවන ජනතාව, තමන් මේ කෙලි ලෝලීන් සතුටු වන්නේ සුනාමියකට පෙර ජලය ඉවත්ව ගිය මහා මුහුදට අයත් භුමි භාගයක බව වටහා ගත යුතුය. නමුත් ජනතාව, මුහුද භුමිය තමන්ට හිමිකරදී පලාගිය බව සිතමින් සතුටු වෙන බවක් මිස මහා සුනාමියක් විත් මේ ජනතාව විනාශ කර දමන බව පිලි ගැනීමට හෝ වටහා ගැනීමට සුදානම් නැත.”

වර්තමාන ශ්‍රී ලංකා දේශපාලන භුමියේ යතාර්ථය එයයි. ඉතිහාසයේ මෙවැනි තත්වයන් රාශියක් අප දැක ඇත්තෙමු. 1818 මහා කැරැල්ල තුල පැවතියේ මහා ජයග්‍රාහි ස්වරූපයකි. ඒ ජයග්‍රාහි ස්වරුපය නිර්මාණය කරන්නේ සතුරා නිවටව පලායන යලි නොඑන දුබලයෙකු නොවන බවයි. නමුත් සත්‍ය වන්නේ, බලවත්කම ඉදිරියේ, පලායාම යනු යලි ශක්තිමත්ව පහරදීමේ පළමු ක්‍රියාදාමය බවයි.

ලෝක ඉතිහාසයේ එංගලන්ත අධිරාජ්‍යට එල්ල කල දැවැන්තම ප්‍රහාරය එල්ල කල 1818 උඩරට කැරැල්ල අවාසනාවන්ත ලෙස පරාජයට බලපෑ ප්‍රධාන කරුණ වුයේද, සටනේ ජයග්‍රහණය විසින් නිර්මාණය කරන ලද මන්දගාමිත්වයයි. මේ මන්දගාමීත්වය කොතරම් හානියක් සිදුකළේද යත්, සතුරාට ඉන්දියාවෙන් හමුදාව රැගෙන විත්, ඌව වෙල්ලස්ස එකම ගිනි ජාලාවක් තුල දවා සියලුම සටන් සගයන් විනාශ කරන තත්වයක් නිර්මාණය කරදීමට තරම් බලවත් විය.

මීලගට අපි මෙවැනි තත්වයක් ප්‍රභලව දකින්නේ, 1988/89 යුගයන්හිදී, රෝහණ විජේවීරයන් ප්‍රමුඛ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සිදුකල අරගලයයි. දහවල් ජේ. ආර්. ජයවර්ධන පාලනය කල රට රාත්‍රී කාලයේදී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ පාලනය කරන තත්වයට පත්ව, පසුව මුළු රටේම දහවල් කාලයටත් ඇදිරි නිතිය බලපවත්වන තත්වයට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ බලවත් විය. ඉන් නොනැවතී ඉන්දීය ආක්‍රමණයට එරෙහිව රට පුරාම ඉන්දීය භාණ්ඩ ආනයනය කිරීමේ තහනම්ක්ද, එම භාණ්ඩ අලෙවි කිරීමේ තහනමක්ද පනවා මෙරට පරිපාලනයේ කටයුතුද සිදුකරන තත්වයට බලවත් විය. මේ සිදුවීම සමග ඉස්මතුවූ රාජ්‍යයේ දුබලත්වය ඉදිරියේ, ජයග්‍රාහී මානසිකත්ව සතුරා දුබලව පලායන්නෙකු සේ සිතමින් නිර්මාණය කල මන්දගාමීත්වය විසින්. සතුරාට බලවත්ව, 1818 ඌව වෙල්ලස්සේ සිදුකල දෙයට සමානම් ආකාරයට මෙරට සියලුම සටන්කාමි තරුණයන් ටයර් සෑ මත දවා හළු කරලන්නට තරම් බලවත් විය.

ඉතා මෑත භාගයේදී සිදුවූ ඉතා අවාසනාවන්තම සිදුවීම් මාලාව වුයේ 2009 මයි මස 19 වෙනිදායින් පසුවය. යුද්ධය ජයගත්හ. ප්‍රභාකරන්ද මරා දැමුහ. ලැබුවා වූ ජයග්‍රහණය විසින් සතුරා දුබලය, ඌට යලි කිසිදා නැගිටිය නොහැක යන මානසිකත්වය නිර්මාණය කොට සතුරාට එරෙහිව සටන නවතාලීම විසින් “යහාපාලනය” නිර්මාණය කොට යුධ ජයග්‍රාහණය කලවුන්ට හා රටට එරෙහි ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කරන ලදී. අද බැට කන්නේ, යුද්ධය ජයග්‍රහණය උදෙසා සටන මෙහෙයවුවන්ය. මොවුන් සියල්ලක්ම මරා විනාශ කර දමන තුරු සතුරා සටන අත් නොහරින බව අප සැම වටහා ගත යුතුව ඇත. ලෝකයේ සෑම තැනකම සතුරා විසින් කල දේ අපට නොකරනු ඇතැයි යන මිත්‍යාවේ නොගිලි සිටීමට අප වග බලාගත යුතුය.

වර්තමාන සටන පවතින්නේ මුළු රටම පාලනය කරන කොටි සංවිධානය හා මෙරට දේශප්‍රේමී කදවුර අතර සටනයි. වෙනසකට ඇත්තේ එදා ප්‍රභාකරන් කැලෑව තුල සිට කල කි දෑ දේ අද මෛත්‍රිපාල හා රනිල් සුසංයෝගය මනාව රජගෙදර හා අරලියගහ මැදුරේ සිට සිදු කිරීමයි. මේ සටනෙද තීරණාත්මක අවධියකට අප අවතීර්ණව සිටිමු. තව දුරටත් මේ සුසංයෝගයට ඉදිරියට යා නොහැකි අර්බුදයකට රට පත්ව ඇත. අප මේ දෙස අප ජයග්‍රාහි මානසිකත්වයෙන් බලා සතුටින් සිනා සිසි සිටීමට තරම් මන්ද මානසිකත්වයකැට පත් නොවී මේ ගෙවී යන කාලය ඉතාම භයංකර කාල වකවානුව ලෙස සලකා, සතුරාට යලි නොනැගිටින ලෙස නිල බලා පහරදී විනාශ කල යුතුය. මේ කාර්යය කිරීම සදහා දිව්‍ය වරමින් නිර්මාණය කර ඇති පුද්ගලයෙක් අප අතර සිටි. ඒ මහන්ද රාජපක්ෂයන්ය.

ඔහුට හඩගා කීමට දිව්‍ය මන්තරයක්ද ඇත. ඒ,


මේ තීරණාත්මක අවස්ථාවේදී, අප එකා වන්ව මේ පුණ්‍ය භුමිය නිදහස් කර ගැනීමට දායක විය යුතුය. එබැවින් මේ එළඹෙන නොවැම්බර් මාසය, මේ දුර්දාන්ත රජය පලවා හරින මාසය ලෙස අදිටන් කරගන්න.

ඔබ සැම එකාවන්ව මේ මාසය තුලදී ඔබ තුල ඇති ශක්තිය ලොවටම විදහා දක්වන්න සුදානම්වන්න.

  1. පිටරටවල් සිටින කිසිවෙක් කිසිදු මුදලක් මේ මාසය තුලදී මේ රටට එවන්න එපා.

2.කිසිම මනුෂයෙක් මේ මාසය තුලදී කිසිදු ලොතරැයි පතක් මිලදී ගන්න එපා.

3.කිසිම මනුෂයෙක් මේ මාස තුලදී කිසිම ගනු දෙනුවක් මේ පවතින රජය හෝ රජයට අනුබද්ධ ආයතනයක් සමග කරනු එපා.

4.කිසිම බැංකු තැන්පතුවක් සිදු කරනු එපා.

  1. ඔබ සතු මුදල් මේ මාසයට පමණක් බලපාන ආකාරයට බැංකුවලින් ඉවත් කරගන්න.

ඔබ සැමට තිසරණ සරණයි.”

මේ මන්ත්‍රය මහා බලගතුය. එතුමා නොමතුරුවොත් 1818දි මෙරට දේශප්‍රේමී ජනතාවට සිදුවූ දෙයම ඊට අවුරුදු 200කත පසුවද ඒ ආකාරයෙන්ම සිදුවිමට ඉඩ තිබේ.


චන්දෙට දුන්නු කප්පම් වල පඩික්කම් -මන්නාරමෙන් හෙළිවූ රජ කොලොප්පම්

October 14th, 2018

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

යුද්ධය නිසා අවතැන්ව සිටි පුත්තලමේ ජනතාව මන්නාරමේ මුසලි ප්‍රදේශයේ නැවත පදිංචි කරන ලද බව අමාත්‍ය රිෂාඩ් බද්යුදීන් දැන් පිළිගෙන ඇත.පරිසරවේදීන් කුමක් පැවසුවද ඔහු ගේ අණින් විල්පත්තු රක්ෂිතය කපා විනාශ කර නැත.නමුත් ඔහු ගේ අණින් මුසලි ප්‍රදේශය තුළ පිහිටි කලින් හෙළි පෙහෙළිව නොතිබූ මහ කැළයේ ඉඩම් නිදහස් කර එහි ජාසිම් සිටි නමැති නව ජනාවාසය ඉඳි කර තිබේ.මේ බැව් 2018 වර්ෂයේ විගණකාධිපති වාර්තාවෙන්ද හෙළිදරව් වී ඇත. පසුගිය සතියේ මන්නාරමේ  දී පැවැත්වුණු පරිසර සමුළුවකදී ජනධිපත්වරාය විසින්  රිෂාඩ් බද්යුදීන් අමාත්‍යවරයා ඉදිරියේම පවසා ඇත්තේ අතීතයේ කළ වැරදි නැවත නොකල යුතු බවත් සිටුවන ගස් ලක්ෂය ඔහු විසින් රැක බලා ගත යුතු බවත්ය. වැරදි පිළිගැනීම  සමාව දීම සිංහල බෞද්ධයන් ගේ සිරිතකි.එහෙත් සමාව දෙන්නට ප්‍රථම කළ වැරදි යම් කිසි තාක් දුරට නිවැරදි කර ගත යුතුය.යහපාලන රජය හෝ අමාත්‍යවරයා එයට සූදානම් දැයි විමසිය යුතුය.

          මන්නාරම අතීතයේදී හැඳින්වූයේ මන්නාරමය කරඹවලානය හා නෙල්ලිවලානය යනුවෙනි.එය පැරණි පිහිටි රටට අයත් වැදගත් ඓතිහාසික ප්‍රදේශයකි. මෙම පෙදෙස පිහිටිරටින් වෙන්කොට මන්නාරම් නමින් වූ දිස්ත්‍රික්කයට එක් කරන ලද්දේ ඉංග්‍රීසීන් විසිනි. එයට හේතුව ලන්දේසීන් විසින් 1766 ගිවිසුම මගින් මෙම ප්‍රදේශය උඩරට රාජධානියෛන් ලබා ගෙන සිටීමයි. උඩරට රජු විසින් අත් හරින ලද කොටසේ මායිම අදටත් නුවර කලාවියත් මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කයත් වෙන් කරන සීමාව වෙයි.එය කොටි ත්‍රස්තවාදීන් විසින් ඊළාම් සීමාව ලෙසටද ගෙන ඇත. මන්නාරම් තොට අතීතයේදී සිංහල රජවරුන්ට වැදගත් වූවා සේම ඉංග්‍රීසීන්ටද මහත් වැදගත්කමක් ඉසිලීය. එයට හේතු වූයේ මන්නාරමේ සිට කල්පිටිය දක්වා මුහුදු තීරයේ හමුවන මුතු බෙල්ලන්ය. මේ මුතු බෙල්ලන් කිමිදීම දුරාතීතයේ පටන් රජයේ ආදායම් මාර්ගයක් විය. වරින් වර අක්‍රමණිකයන් විසින්ද මේ මුතු කිමිදීම සිය පාලනයට ගෙන ආධිපත්‍ය පතුරුවා ගෙන සිටියහ. වරක් උඩුගම්පල විසූ සකලකලාවල්ලභ රජු මලවරායන් නමැති අක්‍රමණිකයෙකු පළවා හැර ඔහු ගේ නැව් ද පොඩිපට්ටම් කළ බවට ඉතිහාසයේ ලියැවී තිබේ.ඉංග්‍රීසීහු මේ මුතු කිමිදීම කාර්යක්ෂමව විධිමත්ව කරලීමට වාර්තාවක් සකස් කළහ. ඒ අනුව 1887 වර්ෂයේදී ඉන්දියාවෙන් සහ අරාබියෙන් මුතු කිමිදින්නන් ගෙන්වා මුසලි ප්‍රදේශයේ  නවත්වා ගෙන මුතු කිමිදීම ආරම්භ කළ බවට සාක්ෂි හමු වෙයි.ව්‍යවස්ථදායක මන්ත්‍රණ සභා වාර්තාවකට අනුව මුසලි හි මරිච්චකට්ටුව සහ මුල්ලිකුලම් අසල ඉංග්‍රීසීහු මේ මුතු කිමිදින්නන් ගේ කඳවුරු කීපයක් ඇති කළහ.

      දෙමළ පිරිසට එක් කඳවුරක්ද මරක්කල අයට තවත් කඳවුරක් ද වශයෙන් ඇති කොට සනීපාරක්ෂක පහසුකම් ඇතුළු සියළු දේ ලබා දී මුතු කිමිදීම ධෛර්යමත් කළ බව දැක්විය හැකිය. මේ ආකාරයට 1887 සිට 1891 දක්වා කාලය තුළ ඉන්දීය දෙමළ පුද්ගලයන් සහ මරක්කලයන්  මේ කඳවුරු වලට ගාල් කරන ලදහ.මෙම කඳවුරු පිළිබඳ අදින ලද සිතියමක්ද පෙරකී වාර්තාවට අමුණා ඇත. මෙම වාර්තාවට අනුව දකුණු ඉන්දියාවේ කීලකාරි වලින් ගෙන්වන ලද දෙමළ සහ මරක්කල පිරිසට වෙන වෙනම කඳවුරු දෙකක් සාමය ඇති කිරීමට පොලිසියක්  උසාවියක් පානීය ජල පහසුකම් සඳහා අඩම්පන් කුලම් නමැති වැව ද දිය නෑමට පලන්ඩිකුලම් නම් වැව ද වශයෙන් වෙන් කර තිබූ බවට හෙළි වෙයි. 1891 වර්ෂය වන විට ඉන්දියාවේ කීලකාරි කායලපට්ටනම ටියුටිකොරින් බොම්බාය  ඇතුළු ගම් දොළසකින් ගෙනෙන ලද  මුතු කිමිදින්නන් සහ වෙළෙන්දන් නිසා කඳවුරේ දෙමළ මරක්කල අරාබි ජනගහනය 24000 ක් ප්‍රමාණයකට ඉහළ ගොස් තිබූ බව එහි රෝහල් සුපරින්ටෙන්ඩට් වරයා වූ නවරත්නසිංහම් වාර්තා කර ඇත. අරාබී මුතු කිමිදන්නන් නිතරම ඉන්දියාවේ සිට පැමිණෙන දෙමළ මරක්කල පිරිසට හිරිහැර කළ බවද ඔවුන් ගේ වාඩි ගිනි තැබූ බවද එහි වාර්තා වේ. මේ ප්‍රදේශයේ හින්දු කොවිල් දෙකක් පිහිටා තිබූ අතර 1897 වන විට එකදු මුස්ලිම් පල්ලියක්  හෝ පිහිටා තිබී නොමැත.

          මේ වාර්තාව අනුව දැන් අපට ඉතිහාසය පැහැදිලිය. දීර්ඝ සතුරු අක්‍රමණ වලින් පසුව විශේෂයෙන්ම ලන්ද්සින් මේ ප්‍රදේශ ස්ථීරව අතපත් කර ගැනීමෙන් පසුව ඉන්දීය සක්‍රමණිකයන්ට මෙහි වාසභූමි ඇති වූ බවයි. ඉංග්‍රීසීහු එම පිළිවෙත ඉදිරියට ගෙන යමින් මුතු කිමිදින්නන්  ගේ කඳවුරු ඇති කොට ඔවුන් ගේ මුතු බෙලි ජාවාරම ඉදිරියට ගෙන ගොස් තිබේ.අවසානයේ මේ කඳවුරු වසා දැමූ පසු බොහෝ දෙනෙක් ඉන්දියාවට නැවත සංක්‍රමණය වූ අතර යම් පිරිසක් මෙහි ඉතිරිවූහ දෙමළ අය මේ දුෂ්කර පරිසරයේ වැව් ආශ්‍රිතව පැලපදියම් වූ අතර මරක්කලයන්ද යම් පිරිසක් මෙහි වෙළ හෙළදාමක නිරත වූහ.          1981 ජන සංගණන වාර්තාව අනුව මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කයේ මුවර් ජනයා(මරක්කල) 27717 ක් පමණ විය. එයිනුත් මුසලි ප්‍රාදේශීය උප දිසාපති කොට්ඨාශයෙහි 8665 ක ප්‍රමාණයක්  විය.යුද්ධයෙන් පසුව 2012 වර්ෂය වන විට  සමස්ත මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කය තුළම සිටි මුස්ලිම් ජනගහනයෙන් අවතැන් වූ ගණන 11281 ක් පමණය.එම නිසා ලක්ෂයක් අවතැන් වී යැයි අමාත්‍යවරයා පවසන දේ මුසාවකි. 1981 වර්ෂය වන විට මුසලි බල පෙදෙසේ සිංහල ජනගහනය දක්වතොත්  එක්දහස් අට සිට අසූ දෙකකි.මුසලිහි  බෞද්ධ ජනගහනය 842 කි. යුද්ධ කාලයේදී මෙම මුසලි පළාතේ සිටි බොහෝ දෙනෙක් අවතැන් වූහ. මුස්ලිම් පිරිස පුත්තලම් පැත්තට සංක්‍රමණය වූ අතර සිංහලයන් අනුරාධපුරයටත් වෙනත් පළාත් වලටත් සංක්‍රමණය වූහ. 2009 යුද්ධය අවසාන වීමෙන් පසුව මුස්ලිම් ජනතාව නැවත පදිංචියට පැමිණ සිටි අතර ඔවුන් ගේ පැරණි ජනාවාස වන මුල්ලිකුලම් කරඩිකුලි පල්ලෙකුළි ආදී තැන් වල පදිංචි වූහ.1960 දශකයේ දී මෙහි ග්‍රාම වසම් හතක් විය. 1980 දශකය වන විට මෙම මුසලි පළාතේ ග්‍රාම වසම් 08 දක්වා වර්ධනය විය. ඒවා නම් මෙතැන්වැලි අරිප්පු සිලාවතුර අකාතිමුරුප්පු මරිච්චකට්ටි කොක්කුපඩයාන් මුල්ලිකුලම් වෙප්පල් සහ කරඩිකුලි වශයෙන් විය. මරිච්චකටුට්වෙන් ඔබ්බට ජනාවාසකරණය ආරම්භ කරන ලද්දේ 2010 වසරේදී පමණය. ඒ සඳහා ඉඩම් ඉල්ලා වන සංරක්ෂණ අධ්‍යක්ෂ වරයා වෙත යැවූ ලියුම් වලට අනුව ඉඩම් නිදහස් කළ බව පැවසේ. නමුත් ඔවුහු මෙලෙස ඉඩම් ඉල්ලා සිටින ලද්දේ මරිචිකට්ටුවෙන් හෝ කරඩිකුලි ගම්මානයෙන් නොව ඉන් ඔබ්බට යන මන්නාරම් මාර්ගයේ කල්ලාරු වනාන්තරයෙන්ය. රිෂාඩ් බද්යුදීන් අමාත්‍යවරයාගේ අනුදැනුමෙන් ජනතාව පදිංචි කරන ලද්දේ මේ වනාන්තරය හෙළි පෙහෙළි කරමින්ය.

         යුද්ධයෙන් අවතැන්වූ පුද්ගලයෙකු වශයෙන් සැලකෙන මෙම අමාත්‍යවරයා අද මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කයේ පමණක් නොව වවුනියා දිස්ත්‍රික්කයේ ද මහ බලවතා වෙයි. ඔහු විසින් ප්‍රදේශයේ ජනතාවට විහාරස්ථානයන්ට විසි කරන මුදල් අසීමිතය.මේවා කෙසේ උපයා ගන්නේ දැයි කිසිවෙකුත් නොදනී. එහෙත් මුස්ලිම් මූල්ධර්මවාදය පතුරුවන කටාර් රාජ්‍යය මගින් මෙලෙස මුදල් පොම්ප කරන බව දැන ගන්නට ඇත. එසේම නීති විරෝධී මත්ද්‍රව්‍ය ව්‍යාපාරයන් මගින්ද මෙවැනි මුදල් එක්රැස් කරගන්නා දේශපාලකයන් එමට ඇත. කෙසේ වුවත් උතුරේ සිංහල අනාථයන්ට තම මුල් ගම්බිම් වලට යන්නට අත නොදුන් ආණ්ඩු දෙකක පැටි කිරිය අපි දනිමු.ඔවුහු නැවත පදිංචි කිරීම් අමාත්‍යංශය හරහා මරක්කලයන් සහ දෙමළ ජනයා පදිංචි කරලීමට වැඩි වෙහෙසක් ගනු ලබන්නේ චන්ද බලාපොරෙත්තුවෙනි. වත්මන් යහපාලන රජයද එලෙසම ඉදිරි චන්ද වලදී උතුරේ දෙමළ සහ මුස්ලිම් ජනයාගේ  චන්ද බලාපොරොත්තු වෙන් සිටිති. ඒ වෙනුවෙන් ඕනෑම කප්පමක් දීමට ලෑස්ති වීම වර්තමාන ස්වභාවයයි. නීති විරෝධී ලෙස කැලෑ එළි කළ උසාවියට ගල් ගැසූ බද්යුදීන් අමත්‍යාවරයා තවමත් නිදහසේය..මෙම අමාත්‍යවරයා මුස්ලිම් ව්‍යප්තවාදය වෙනුවෙන් කටයුතු කරන්නේ මේ අනුහසිනි. ඔහුට ඉතා ඉක්මනින් සමාව දිය හැකිද යන්න ප්‍රශ්නයකි .යහමින් මුදල් විසිකරන නිසා ඔහු වෙනුවෙන් හඬ නගන ස්වාමීන් වහන්සේලා පිරිසක්ද වවුනියා දිස්ත්‍රික්කයේ සිටිති. එවැනි අවස්ථාවක ජනපති වරයා මන්නාරමට ගොස් ගස් හිටුවීමට පෙළඹවීම රජ කොලෙප්පමක් බව නොකියා බැරිය. පිදුරංගලදී පස්ස හරවා පෙන්නූ සිසුන් මෙන් මේ යහපාලනයද සිංහල ජනයාට පස්ස හරවා පෙන්වා කොලොප්පම් කරන බව අවසාන වශයෙන් කිව යුතුය.


October 14th, 2018

By Udaya P Gammanpila Courtesy Ceylon Today

The JO urges the Government to resign and hand over the Government to them. However, both supporters and opponents of the JO question Mahinda Rajapaksa’s capacity to solve economical, political and social crisis faced by Sri Lanka. Hence, let us examine Mahinda’s true capacity to govern this nation and to restore its fading glory.

Usually people judge politicians by listening to them. A classic example is President Maithripala Sirisena. Being a classic orator, he was deceived the nation with his oratory.

Being mesmerized with his speeches, the public believed that he would bring in good governance. Unfortunately, he did not practice what he preached. As a time-tested politician, Mahinda can be judged by his performance as head of State. He led this nation out of darkness in its worst phase of history.

During his presidency, the world was engulfed in several crises. In 2008, crude oil prices reached an unprecedented peak by recording $161 for a barrel. It is extremely high compared to the average price of $43 per barrel in 2016. The same year, the US financial system collapsed declaring several banks and other financial institutions bankrupt.

Consequently, financial systems in most parts of the world collapsed. The situation turned worse because of food scarcity triggered by droughts and floods. These factors collectively triggered a global economic crisis.

Negative growth

In this backdrop, the global economy recorded a negative growth in 2009 for the first time in post-world war history. Giant economies such as the US, UK, France, Germany and Japan had negative growth.

Asian model economies such as Singapore, Hong Kong, Taiwan and South Korea failed to avoid the global trend. A few nations recorded positive economic growths. Sri Lanka was among these few.

Difficult year

2009 was a difficult year for Sri Lanka. In addition to the economic crises, there was a huge domestic crisis in Sri Lanka. The war against the LTTE was at its peak after capturing its pseudo capital, Kilinochchi by government forces. When the forces defeated the LTTE in May concluding a 37-year-old war, it had to cope with hundreds of thousands of refugees flooding from the war zone.

In addition there were 12,000 terrorists under government care who either surrendered or were captured. Despite these challenges, Sri Lanka recorded a remarkable growth of 3.5% in 2009.

Although the US recorded negative growth in 2009, in contrast, Apple Company recorded massive profits. When its CEO, Steve Jobs was questioned about the company’s astonishing achievement, he aptly said, Leaders must go against the tide”.

Former President Rajapaksa is a leader of Steve Jobs’ calibre.

Per capita income

Despite these challenges, he increased per capita income three fold in nine years setting a new Sri Lankan record. The debt burden was brought down to 71% to from 102%. Poverty was reduced to 6.2% from 16.6%.

Inflation, interest rate and unemployment were brought down and maintained at single digit level. The Sri Lankan share market became the best emerging market in the world.

All international indices showed a positive outlook of Sri Lanka. Fund managers and corporate giants were bullish about Sri Lanka. Brain drain was halted, and its reverse began to take place. That was Sri Lanka when it was handed over to the present government to implement much-talked good governance.

Rajapaksa’s rule marked the most stable period in history and he becoming Prime Minister would boost the confidence of investors and they would stop withdrawing their investments in Sri Lanka. Those who have withdrawn will be back with confidence.

This Government brought Sino-Lanka relations to the bottom. In March 2015, the Sirisena-Ranil Government unilaterally stopped the Port City Project for which the foundation stone was laid by the Chinese President and caused irreparable damage to the Chinese global image as the largest investor in the world.

Secondly, it levelled serious allegations against China claiming it had tactfully placed Sri Lanka in a debt trap with ulterior motives. Thirdly, it accused China of granting loans with excessively high interest rates.

It further alleged that China has generously bribed Sri Lankan politicians and bureaucrats. Chinese Ambassadors and Foreign Ministry Spokespersons had to frequently respond to these allegations.

When Mahinda is in power, China will recommence investing in Sri Lanka restoring its millennia-long friendship.

Copyright © 2018 All Rights Reserved. Powered by Wordpress