ඉල්ලා අස්වූ මුස්ලිම් ඇමතිවරුන් ලබාදුන් බියකරු පණිවුඩ දෙක මෙන්න..

June 4th, 2019

අරවින්ද අතුකෝරල

වෛද්‍ය සාෆි සිහාබ්ඩීන්ට එරෙහිව ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සභාව පැමිණිල්ලක් ගොනු කිරීමට පැමිණි නීතිඥ උදය ගම්මන්පිල මහතා මාධ්‍ය වෙත මෙම අදහස් පල කලේය.

මුස්ලිම් අමාත්‍යවරුන් ලබාදුන් පණිවුඩ දෙක මෙන්න

ඊයෙ අපි දැක්කා ලස්සන නාට්‍යයක්. රජයේ සිටින මුස්ලිම් අමාත්‍යවරුන් සියලු දෙනාම සිය ඉල්ලා අස්වීම් ලබා දුන්නා. මේ හරහා ප්‍රබල පණිවුඩ දෙකක් මුස්ලිම් අමාත්‍යවරුන් මෙරටට ලබා දීලා තියෙනවා. පළවෙනි පණිවුඩය තමයි සිංහලයන් වෙත ලබා දුන් පාඩම. මුස්ලිම් අමාත්‍යවරුන්, මන්ත්‍රිවරුන් සිය පක්ෂ භේද පසෙකින් තබා පක්ෂ හතරක මන්ත්‍රිවරුන් එකට එකතුවෙලා සාමූහික තීන්දුවක් ගත්තා. ඔවුන් පෙන්වා දුන්නා ඔවුන්ට පක්ෂයට වඩා ජාතිය ආගම ලොකුයි කියන එක. විශේෂයෙන්ම හැමවෙලේම කුලල් කා ගනිමින් ජාතිය අමතක කර දමා බලය ගැන පමණක් සිතමින් කටයුතු කරන ඡන්ද කුට්ටි ගැන පමණක් සිතා දේශපාලනය කරන සිංහල දේශපාලකයන්ට මුස්ලිම් අමාත්‍යවරුන්ගෙන් ඉගෙනගනිල්ලා යයි අපි ඉල්ලීමක් කරනවා.

දෙවනුව ඔවුන් ලබාදුන් පණිවුඩය සිංහල සමාජයට හා මුස්ලිම් සමාජයටත් ඉතාම ව්‍යාකූල වූ පණිවුඩයක්. මේ ප්‍රශ්නයේදී අපි දිගින් දිගටම කියූ දේ තමයි මේ මුස්ලිම් අන්තවාදීන් සිටින්නේ අතලොස්සයි, බහුතර මුස්ලිම් ජනතාව අහිංසකයි කියන එක. පාර්ලිමේන්තුවේ මුස්ලිම් මන්ත්‍රිවරුන් විසි එක් දෙනෙක් හිටියාට, අමාත්‍යවරුන් නව දෙනෙක් හිටියාට, අප දින වකවානු නම් ගම් සහිත නිශ්චිත චෝදනා නගා විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ගෙනාවේ රිෂාඩ් බදුර්දීන් අමාත්‍යවරයාට පමණයි. අපි අන්තවාදියා ඉලක්ක කරලයි එහෙම කළේ. කබීර් හෂීම් අමාත්‍යවරයාට අප චෝදනා කළේ නැහැ. රවුෆ් හකීම් අමාත්‍යවරයාට අප චෝදනා එල්ල කළේ නැහැ. අන්තවාදියා සහ සාමාන්‍ය මුස්ලිම් ජනතාව අතර ඉරක් ඇඳලා වෙන් කරලා කටයුතු කරන්න අප උත්සාහ කළා. හැබැයි රිෂාඩ් බදුර්දීන් කියන තමන්ගේ සගයාට අන්තවාදය පිළිබඳ චෝදනා එල්ල වෙද්දී ඔබ ඇමති ධූරයෙන් ඉල්ලා අස්වී නම පිරිසිදු කර ගෙන එන්නැයි” උපදෙස් දෙනවා වෙනුවට අපේ එකෙක් මොනතරම් වැරදි කළත් ඔහුට අත තියන්නට අප දෙන්නේ නැහැ, ඔහු ඉවත් වෙනවා නම් අපද ඉවත් වෙනවා කියලා ඊයේ රටට දුන්න පණිවුඩය තමයි, මුස්ලිම් මන්ත්‍රිවරුන් අතර අන්තවාදීන් සහ සාමාන්‍ය මුස්ලීම් මන්ත්‍රිවරුන් වෙන් කර හඳුනා ගැනීමට හැකියාවක් නැහැ කියන එක.

මේ මුස්ලිම් මන්ත්‍රිවරු ඊයේ කළ ක්‍රියාව හරහා අන්තවාදීන් රැකගැනීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම හරහා ඔවුන් අසරණ කලේ මෙරට අහිංසක මුස්ලිම් ජනතාව යි. මෙතෙක් ත්‍රස්තවාදීන් අත්අඩංගුවට ගැනීමට සහාය දෙමින් ඉස්ලාම් අන්තවාදයට එරෙහිව අනෙකුත් ජනතාව හා එක්ව උද්ඝෝෂණය කරපු කටයුතු කරපු මුස්ලිම් ජනතාව අන්ත අසරණ තත්වයට මුස්ලිම් දේශපාලඥයන් විසින් ඊයේ ඇද දමා තියෙනවා. අපි ඔක්කොම එකයි කියන පණිවුඩය යි ඊයේ මුස්ලිම් අමාත්‍යවරුන් රටට දුන්නෙ. ඒ පණිවුඩය නිසා මේ රටේ ජාතිවාදී ආගම්වාදී කල කෝලාහල ඇතිවීමට ඉඩ තියෙනවා. එවැනි දෙයක් වුනොත්, මුස්ලිම් අන්තවාදයයි මුස්ලිම් ජනතාවයි අතර ඉරක් ගහල වෙන් කරන්න හදපු අපේ වෑයම වෙනස් කරලා සියලු දෙනාම එකයි කියන පණිවුඩය රටට දුන් මුස්ලිම් ඇමැතිවරුන් අනාගතයේ ඇතිවන කලබල පිළිබඳ වගකීම බාරගත යුතුයි.

All Muslim ministers set to resign in solidarity with colleague accused of Islamist ties

June 3rd, 2019

Sri Lanka News

Eight Muslim ministers in Sri Lanka resigned from their posts to stand on Monday in solidarity with Industry Minister Rishad Bathiudeen, who has been accused by the Opposition of supporting Islamist militants who killed 253 people in the Easter Sunday attacks in April, Reuters reported.

All Muslim Ministers – Cabinet, Non-Cabinet, State & Deputy – have decided to resign from their portfolios in the government.

Leader of the Sri Lanka Muslim Congress (SLMC) Minister Rauff Hakeem stated this at a press conference earlier today (03).

Accordingly, Minister of Industry & Commerce, Resettlement of Protracted Displaced Persons, Co-operative Development and Vocational Training & Skills Development Rishad Bathiudeen will also resign from his post.

Rishad Bathiudeen also resigned from the ministry on Monday, undercutting a planned no-confidence motion led by supporters of former President Mahinda Rajapaksa. Ten accusations were listed against the minister in the motion, including the allegation that he provided ammunition to a factory owned by one of the bombers, and pressured the Army to release suspects arrested in connection with the attacks. However, the accusers did not provide evidence against him. Bathiudeen has denied the charges.

Reportedly, the resigning Ministers will continue to serve as government parliamentarians. However, they would sit in the parliament as backbenchers. 

A meeting of all Muslim Ministers representing the government was held at the Temple Trees at 3.30 pm this afternoon.

ALL MUSLIM MINISTERS RESIGNED.

June 3rd, 2019

By Noor Nizam. Peace and Political Activist, Political Communication Researcher, SLFP Stalwart and Convener – The Muslim Voice – June 6th., 2019.

GOOD TIME FOR SRI LANKA MUSLIMS TO CREATE NEW POLITICAL LEADERSHIP WITHIN THE COMMUNITY IN PLACE OF DECEPTIVE POLITICIANS AND THOSE WHO RESIGNED.

The political happenings ( not the NTJ violence and the incidents followed as a result) at present with regards to the Sri Lanka Muslim Community has to be considered as God AllMighty Allah sent, Alhamdulillah, Insha Allah. The resignation of all the Muslim Ministers, Deputy Ministers, Ministers without portfolios (9 in all) and the 2 Muslim Governors has opened the way for “NEW POLITICAL LEADERSHIP” within the Muslim political hierarchy of Muslim political praties and the (so-called Yahapalana) coalition government.  This deceptive so-called SLMC Leader campaigns under the SLMC Party banner, but contests under the UNP Elephant symbol. Wiping up communal and religious themes. The ACMC does the same, but is accused of being busy making money. These politicians finally do all they can to become elected by the people hoodwinking the poor “PAMARAMAKKAL”, the Muslim voters. Let the Muslims (PAMARAMAKKAL) who OWN the Muslim VOTE BANK NOT get duped once again, Insha Allah. Muslims in Sri Lanka do NOT have a voice – a POLITICAL VOICE for that purpose. The Muslim politicians stooging the UNP are ONLY interested in their personal benefits. The ungrateful Muslim politicians who benefited the most from Mahinda Rajapaksa, Basil Rajapaksa and Gotabaya Rajapaksa are now stooging the Yahapalana government and enjoying their best with their kith and kin and henchaiyas, by selling the VOTE BANK of the Muslims who have been deceived lock-stock-and-barrel. The Muslim Civil Society and Muslim Media organizations (excluding www.jaffanamuslim.com) in Sri Lanka and their leaders will stage dramas by releasing “press statements” because all of them have been well taken care by the Yahapalana government and the foreign interests who are giving them large amounts of funding to keep their mouth shut. THEY HAVE RESIGNED NOT ON BEHALF OF THE WELFARE OF THE MUSLIM COMMUNITY, BUT TO SAVE THEIR SKIN AND TO HOODWINK THE MUSLIM VOTERS, so that they can appeal for their votes as “SAVIOURS OF THE COMMUNITY” in the situation we are placed. 

Brother M.F.M.Fazaath – Southeastern University, Oluvil has written a well explanatory article about the present plight of the Muslim Community in Sri Lanka – Alhamdulillah. Fazaath makes the call that – The slumber (sleeping) in which the Muslim Community has been should be over now. It is time up that we should awake now”. This is the reality, Insha Allah – முஸ்லிம்கள் சிந்திக்க … – Jaffna Muslim www.jaffnamuslim.com/2016/07/blog-post_222.html

It is true that we have allowed the affairs of our community to be taken control of unscrupulous, dishonest, deceptive, self-motivated, selfish, corrupt and manipulating Muslim politicians, Muslim political party leaders, traders, businessmen, Ulema, Media personnel and government officials, that has led our community to be considered as a 2nd., class community in Sri Lanka.   Look at a comment made by Brother  Haseef M says: 13 July 2016 at 15:41Replyhas stated. “Our education and employment index is very low compared to Tamil and Sinhalese .. Without employment people will do anything illegal to make money… That is happening to our community … Most unemployed are from our community,,. Most uneducated are from our commutiy.. So crime rate go up… Do not we believe in next life and do not believe in Hell and Pradise we do.. We have weekly Friday reminder and yet crime is going up among us .why ?? 

On the eve of January 8, 2015 presidential elections, the SLMC and the ACMC joined “Hansaya” camp as they found that the entire Muslim Community had decided to take revenge on Mahinda Rajapaksa. The vote that President Maithripala Sirisena (“Hansaya”) got was an Anti-Mahinda vote, “enblock”. It was not a pro Maitripala vote, neither was it a vote for Rishad Bathiudeen or Rauf Hakeem or Faizer Musthapa or Mujeebu Rahuman or Marikkar or for the UNP. Even the 20% of Muslim voters who voted Mahinda at the 2010 Presidential Elections and the general elections, voted against Mahinda at the 2015 presidentail and general elections. The ACJU willingly or unwillingly allows itself to be manipulated by the above Muslim politicians and used as a front for Muslim as well as non-Muslim politicians who seek to achieve their own ends through the ACJU. The incidents of Aluthgama and Beruwela, blamed as violence instigated by the then government via the BBS was to be probed by the “Yahapalana government” when it comes to power – then 20014/2015. A presidential commission was to be set in motion. THIS DID NOT HAPPEN UP TO NOW. The FRUSTATION and AGONY of the Muslims being betrayed by the “Yahapalana Government”, followed by more incidents against Muslims in Digana and other areas and attacks on a few Muslim mosques which were smoke screened by Muslim politicians for their personal gains, may have driven some of the the Muslim youth to gather around an EVIL force of destruction that we saw let loose on April Good Friday in our recently peacefull Island. Was there more to this, or was it the “THREACHERY” that the Muslim politicians and Political leaders and ULEMA – failed of politically serving the “ASPIRATIONS and INSPIRATIONS” of the Muslims, especially the “YOUTH”, that drove these youth to what they have now ended up with – that it was NOT wealth, position, elite way of living, be politically successfull or the goodies of well-to-do-lives or “RELIGIOUS DECEPTION” but NOT – politically serving the “ASPIRATIONS and INSPIRATIONS” of the Muslim Community since the Muslim political leaders started “TRADING” their vote banks with National Political Parties/Alliances for their selfish needs since the advent of the Sri Lanka Muslim Congress – SLMC in Kattankudy in 1981. 

It is time up that a NEW POLITICAL FORCE that will be honest and sincere that will produce “CLEAN” and diligent Muslim Politicians to stand up and defend the Muslim Community politically and as responsible citizens of our “MAATHRUBOOMIYA”, especially from among the YOUTH, has to emerge from within the Sri Lanka Muslim Community to face any new election in thecoming future, Insha Allah. 

Country belongs to people, not to its rulers: Cardinal

June 3rd, 2019

Nadeeka Daya Bandara Courtesy The Daily Mirror

Cardinal Malcolm Ranjith who visited MP Ven. Athuraliye Ratana Thera during his fast unto death said the problem would not have blown out of proportion today if President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe had acted against those who discreetly aided and abetted the terrorist attacks.

People have given a mandate to the President, the Prime Minister and the Cabinet to govern the country for five years. They had not been given a lifetime right to be in office. They have not been given the country on freehold basis. The country belongs to people, not to its rulers. The rulers should be mindful of it. The time has come to take a decision on the President and the Prime Minister,” he said.

He said if it were the President and the Prime Minister who could appoint Minister Rishad Bathiudeen, then it was they who had the authority to remove him.

The Cardinal also said that there were no proper investigations into the Eastern Sunday attacks so far.

No one is investigating to find out about those indirectly involved in this attack. Because of that, there should be immediate investigations to find out who were behind this attack. So we call on the President and the Prime Minister to launch a proper inquiry into the attack immediately,” the Cardinal told the media.

I urged the President and the government find out the persons who were creating hatred among the communities and take necessary action against them. I believe that Ven. Rathana Thera too conducting this fast because the government had failed to do what the people want in this context,” the Cardinal said.(

What is the difference between the Jihadist suicide Bomber Sara, and Ahimsa Wickramatunga ?

June 3rd, 2019

By Charles.S.Perera

Pulasthini Rajasinghe or Sara was one of the Jihadists who blew herself in a Sri Lanka Church on Easter Sunday.  There is no valid reason for her to have exploded that bomb and herself along with it.  One does not know whether she wanted to be a suicide bomber  It may be she  was  forced into doing it. 

Like Ahimsa who may not even know why she should destroy the political future  of a fellow Sri Lankan without even knowing whether he was actually responsible for the death of her father.

What did Sara the Jehadist gain from that terrible act ? She was not even there to see the aftermath  of the bloody buchery  she caused to innocent  men women and children doing nothing else but  celebrating the rising of Jesus from the dead ?

Ahimsa Wickramathunga  is  also to a certain extent  like Sara the Jihadist who exploded the suicide bomb. But it may be Ahimsa  too has been  forced to do so, as no one knows what Ahimsa with such a meaningful name wants .

What does Ahimso   stand to gain from  filing a civil case against Gotabhaya Rajapakse  in a US District Court in California, which in my opinion is a bomb to shatter the reputation of an innocent man loved by a greater majority of the people in Sri Lanka ?  

As Sara the Jehadist will go down history as a murderer of  innocent men and women, Ahimsa Wickramaratne  will go down history as a woman  who tries to murder” the hopes of lakhs of people of Sri Lanka  her motherland , or  if she denies it,  that of her father.

It could be called a suicide bomb even  though Ahimsa is not physically blowing  herself up, she  nevertheless will have to live as a person with a meaningless name thereafter (because Ahimsa means not harming any one) hated by a majority of the people in Sri Lanka, and her children too will continue here after to live with that  scar of a mother’s betrayal  of the Sinhala people or if she denies they are not her people , they were at east he people of her father.

Those interesed-  Ahimsa’s handlers and brain washers like those of the Towheed Jamat  are determined to vindicate the assassination of her father ten years ago when Ahimsa was only 16 years of age. They are certainly not doing it for any love for Ahimsa or her father Lasantha , but for the compensation money they have been promised by anti Sri Lanka group-the Tamil diaspora , or a political party in Sri Lanka to who are bent on  depriving  the hopes of the majority of the people of Sri Lanka to recover the peace and security and rapid development  of their country  before the 8th January,2015, under  President Mahinda  Rajapakse and the Defence Secretary Gotabhaya Rajapakse.

Of course in the latter case Ahimsa the  terrorist-( to my mind any one who without a valid reason attempts to kill the good name and  reputation of an innocent man is also a terrorist) may  not blow herself,  but yet she blows off her own feminity and what she may have learnt of altruism, as a child hailing from a respected and an educated family.

One may of course argue that Ahimsa even if what she is preparing to do is equivalent to an action of a terrorist suicide bomber, she may  not cause a carnage  as it had been at the Church where the Jehadist exploded herself. 

But then Gotabhaya Rajapaksa is a man loved by a large majority of the people in Sri Lanka who are lamenting the calamity that is being  done by the present government of Ranil Wickramasinhe.

Under the Premiership of Ranil Wickramasinghe;  Sri Lanka has lost its peace and security and is being gradually handed over to USA , the West and the terrorist sympathising Tamil Diaspora. It is worst than the  carnage  on the Easter Sunday, as it is an attempt to massacre  the hopes of the  suffering people of a politically mismanaged Sri Lanka.

The other Tamil man who has filed another action against Gotabhaya Rajapakse-the  former terrorist Manojkumar Samathanan who claims to have been tortured and claims compensation from Gotabhaya Rajapakse is doing so for the sake of money he may gain if he wins the case. 

But Ahimsa Wickramathunga may have enough money and her interest may not be the financial gains she has been promised, but she is nevertheless  just attempting to  blow up a suicide bomb to get  some relief for her suffering as a daughter whose father had been murdered by some unknown persons whom she thinks or her handlers think was  carrying out the orders of  Gotabhaya Rajapakse.

The poor girl Sara who had joined the Jehadists did not know she was dying in vain, as she was brain washed by Towheed Jamat. And she was obeying her handler to blow herself in a Church.  She had no alternative once the bomb was attached to her and  commandeered to enter the Church, she had to die in blowing up the bomb, or if she abandoned she would have been killed by her handler who was certainly prowling behind her.

Ahimsa Wikramatunga has also been brain washed and she obeys her handler to assassinate the popularity of Gotabhaya Rajapakse ten years after the assassination of her father.  She was only 16 years old at the time and her handlers write as if it is her confession that she was only 16 years of age at the time. 

Ahimsa may now be about 26 years, and  forgotten all about that sad episode  or trying to forget it, but it is her  brainwashers –the handlers who are using the fact of Ahimsa being the daughter of Lasantha Wickramatunga to realise their dirty  object of  destroying Gotabhaya Rajapaakse’s political future and thus assassinate the hope of a nation, and in adition hope to get financial compensation.

Ahimsa you have still time to think, whether you will be obedient to your handlers and set off the bomb or just refuse to detonate the bomb and thus be the  heroine of the countless number of people in Sri Lanka looking for redemption from calamitous situation Sri Lanka has been brought  into by Ranil Wickramasinghe and his government, and allow  Gotabhaya Rajapakse to be the President of Sri Lanka to bring it back  to what it had been  before Ranil Wickramasinghe was sworn in as the Prime Minister on the 9th January,2015.

Over 630 complaints received against Dr. Shafi

June 3rd, 2019

Courtesy Adaderana

The number of complaints lodged against Dr. Mohamed Shafi from Kurunegala Teaching Hospital has, reportedly, exceeded 630.

Sixty-six mothers who had undergone a Caesarian surgery under Dr. Shafi had filed their complaints at Kurunegala Hospital today (03).

Accordingly, the total number of complaints received by the Kurunegala Teaching Hospital itself is 544.

Additionally, another 21 mothers had filed their grievances at the Dambulla Hospital, today; which brings up the total number of complaints received by the particular hospital to 86.

Meanwhile, the interim report of the committee appointed by the Health Ministry to inquire into activities of Dr. Shafi was handed over to the Ministry Secretary today.

It contained 04 pointers including a recommendation to broaden the 6-member investigative committee by expanding the composition and the number of members in the committee.

Hizbullah seen meeting Saudis in Pasikudah, day after attacks?

June 3rd, 2019

Courtesy Adaderana

CCTV footage of the Easter Province Governor M. L. A. M. Hizbullah meeting several persons who could be identified as Saudi Arabian nationals at a hotel in Pasikudah has been uncovered.

The CCTV footage shows Governor Hizbullah arriving at the particular hotel on the 22nd April 2019, a day after the Easter Sunday bombings which killed nearly 350 persons.

Footage has also captured several persons coming out of the hotel building to meet the governor and him entering the hotel with them.

Subsequently, the governor comes out of the hotel with several persons who could be identified as Saudi Arabians.

Later, a van arrives at the hotel and a parcel which arrived on the van is taken towards the hotel.

Veera Rathana

June 3rd, 2019

Senaka Weeraratna

Ven. Athureliye Rathana Thera

Thank you for turning the country around.

At a time when leading Sinhalese politicians were not prepared to identify themselves as Sinhala Buddhists, when the Sinhalese were divided on party lines, when leaders were behaving like Ostriches with their heads buried in the sands, promoting multi – culturalism and reconciliation both of which have collapsed like a pack of cards, and when Sinhalese have realized that they have been taken for a ride and deceived by empty slogans and were waiting for a true leader with a back bone to call the shots in the country, you arrived at the right moment to give voice to the Sinhalese and the people all around the country rallied around you saying ‘ At last we have a leader with a moral back bone’.

The result was the resignation of two of the most despised men in the country.

This is a huge milestone in the life of the nation and in your personal life.

You have used non – violence as a weapon and like Mahatma Gandhi have shown its high potential to cleanse and purify society.

Go Forward O Monk.

Teach moral cowards to take pride in our ‘ Rata, Jathiya, Agama’

Senaka Weeraratna

Fast and furious

June 3rd, 2019

Editorial Courtesy The Island

Never a dull moment in Sri Lankan politics! Someone or something keeps it really exciting. The unfolding political situation is like an edge-of-your-seat thriller.

The yahapalana government is afflicted with a serious autoimmune disease, so to speak. It has become its own enemy. President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe are at daggers drawn. Others who helped cobble up the yahapalana coalition and bring it to power have turned against it. Its chief architect, Ven. Maduluwawe Sobitha Thera, was one of its bitterest critics at the time of his untimely demise. His successor Prof. Sarath Wijesuriya cursed himself, the other day, for having backed it.

Now, MP Rathana Thera, who led the yahapalana campaign against the Rajapaksa government, from the front, is on the warpath. He launched a fast last week, demanding the removal of Minister Rishad Bathiudeen and Governors Azath Salley and M. L. A. M. Hizbulla. The government had to give in. Salley and Hizbulla resigned, yesterday. Rathana Thera ended his fast after being given an assurance that Bathiudeen would follow suit.

If the government had refused to grant Rathana Thera’s demand, his fast would have continued and the deterioration of his health would have made the public furious. Above all, his hunger strike would have snowballed into a mass protest campaign against the government. Kandy traders closed their shops as a mark of solidarity with the fasting monk, and bus unions threatened a strike; in fact, buses stopped operating on some routes yesterday. A TNA MP also staged a fast in solidarity with Ven. Rathana, and the families with the victims of the Easter Sunday bombings travelled to Kandy in support of the Thera. Archbishop of Colombo Malcolm Cardinal Ranjith visited the rebel monk and held the latter’s hands. The message was loud and clear!

The government may have been able to prevent the people from taking to the streets, but the political storm has not blown over. It would not have been in the current predicament if it had faced the no-faith motion against Minister Rishad Bathiudeen instead of trying to open an escape route for him through a parliamentary probe into the very serious allegations against him. It may have thought that it could do anything in Parliament. Thanks to its arrogance, an issue which could have been confined to Parliament has got out of hand; even if the no-confidence motion had been taken up and the Opposition had secured its passage with some UNF MPs voting for it, Bathiudeen would have resigned himself to losing the vote. But, now, all Muslim ministers in the government have had to resign because of him.

It is reported that the Muslim MPs in the ruling coalition have decided to continue to support the government without holding ministerial and other portfolios. They have helped the government wriggle out of a difficult situation, albeit temporarily, but they are politicians thirsting for power like their counterparts in other communities. This is certainly not a situation they can come to terms with so easily. There was absolutely no need for them to resign en masse from the Cabinet because the allegations at issue were not against the Muslim ministers; they were against only Bathiudeen, and they were never under pressure to step down.

In fact, some of the Muslim ministers are known to have courageously stood up to the dangerous extremists in their community. Why they decided to get bracketed with their beleaguered ministerial colleague defies comprehension. Their resignation might prove to be counterproductive in that it can be misconstrued as an act of pledging solidarity with Bathiudeen, who stands accused of having had links to the National Thowheed Jamaath, which carried out the Easter Bombings.

We can only hope that an equal number of Sinhala ministers will also resign from the Cabinet so that a lot of public funds spent on their maintenance could be saved.

පාස්කු බෝම්බය අස්සේ ආර්ථික බෝම්බයත් පිපිරේ.. එක දවසට කෝටි 500ක් ණය වෙයි.. ආසියාවේ ආර්ථික වේගය 6% පනිද්දී ලංකාව 3%ට වැටේ..

June 3rd, 2019

වියත්මග මාධ්‍ය ඒකකය

පාස්කු බෝම්බය අස්සේ ආර්ථික බෝම්බයත් පිපිරේ.. එක දවසට කෝටි 500ක් ණය වෙයි.. ආසියාවේ ආර්ථික වේගය 6% පනිද්දී ලංකාව 3%ට වැටේ..

මතුගමදී පැවති ‘වියත්මග’ සම්මන්ත‍්‍රණය අමතමින් ආචාර්ය නාලක ගොඩහේවා මහතා මෙම අදහස් පල කලේය.

අද ගොඩක් දෙනෙක් කතා කරන්නේ ජාතික ආරක්‍ෂාව ගැනයි. ඒ වගේම බොහෝ දෙනෙක්ට අද  අමතක වෙලා රටේ ආර්ථිකය ගැන. ජාතික ආරක්‍ෂාව ගැන කතා කරන කවුරුත් ආපස්සට ගිය ආර්ථිකය ගැන කතා කරන්නේ නැහැ. අද මෙරට ඉතිහාසයේ නොවූ විරූ ආකාරයේ ආර්ථික අර්බුදයකට රට ගොදුරු වෙලා තිබෙනවා. මීට වසර  හතරකට පෙර රජය වෙනස් වුණා. මීට කලින් වසර නවයක් බලයේ හිටියේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා. එතුමාව  හැඳින්වූයේ යුද්ධය අවසන් කළ රාජ්‍ය නායකයා ලෙසින්.  ඒ වසර නවය තුළ රටේ ආර්ථිකය හතර ගුණයකින් වැඩි වුණා. විදේශ ආයෝජන, ඒක පුද්ගල ආදායම වැඩි වුණා. විරැුකියාව, දුගීභාවය අවම වුණා. ජනතාවගේ යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය කළා. මේ සියල්ලක්ම කළේ යුද්ධයක් තිබියදීයි. වරාය, ගුවන් තොටුපළ ඇති කළා.

එවැනි තත්ත්වයක් තිබූ රටක් අද කොතැනද තිබෙන්නේ? අපි යන්න හිටිය ස්ථාරත්වයට වඩා හිතාගන්න බැරි තරම් පහළට අද රට වැටී තිබෙනවා. පසුගිය වසර හතර තුළ රටේ ආර්ථික වර්ධන වේගය කඩාවැටුණා. එදා රට ආසියාවේ වේගයෙන්ම සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටක් බවට පත්ව තිබුණා. නමුත් සමස්ත ආසියාවම සියයට 6 කින් ආර්ථිකය වර්ධනය වන විට අද සියයට 3.1 ක් දක්වා ආර්ථිකය කඩාවැටිලා. 2015 යහපාලන රජය රට භාර ගන්න විට වසරින් වසර ආර්ථිකය කඩාවැටුණා. අපේ රටේ ආර්ථිකය ඇෆ්ගනිස්තානයේ ආර්ථිකයට හා සමානයි. යහපාලන රජය ආර්ථිකයට වගේම රටට කළ හානිය අතිවිශාලයි.

2005 මහින්ද රාජපක්‍ෂ රට භාර ගන්නා විට රටේ සමස්ත ණය බර තිබුණේ රුපියල් මිලියන 2200 යි. එතුමා ණය ගත්තා.  යුද්ධය අවසන් කළා වගේම අපට දැනෙන්න රට සංවර්ධනය කළා. නමුත් ණය අඩු කරන්න බලයට ආ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මේ ගත වූ වසර කිහිපය තුළ ණය ගත්තා. කෝටි 500 ක් දවසකට රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා ණයට අරන් තිබෙනවා. නමුත් කළ දෙයක් නැහැ. අඩුම තරමේ පාරක් කොන්ක‍්‍රීට් කළාද? රැුකියා ලක්‍ෂ දහයක් දෙනවා කිව්වා. නමුත් තිබූ රැුකියාවලින් ලක්‍ෂ 4 කට අධික සංඛ්‍යාවක් රටට අහිමි වුණා. රැුකියා දෙනවා කිව්වට වුණේ රැුකියා නැති කිරීමයි.

පාස්කු ඉරිදා ප‍්‍රහාරයෙන් පසුව රටේ සංචාරක කර්මාන්තය කඩාවැටුණා. යහපාලන රජය 2015 සිට බදු විශාල ප‍්‍රමාණයකින් වැඩි කළා. ආදායම් බදු පමණක් නෙමෙයි බදු කියන්නේ. අපි කඬේකින්  ඕනෑම දෙයක්, සේවාවක් ලබා ගන්නා විට සෑම කෙනෙක්ම බදු ගෙවනවා. මේ රජය වසර හතරක් තුළ සියයට සියයකින් බදු වැඩි කර තිබෙනවා. බඩු මිල දිනෙන් දින වැඩි වුණා. ජනතාව වේලක් නොකා වේලක් කන තත්ත්වයකට අද පත් වෙලා.

මේ රජය තරම් කළමනාකරණය අතින් අසමත් රජයක් කොහේවත් නැහැ. අපේ රජය කරගෙන ආ ව්‍යාපෘති නතර කළා. වරාය නගරය නතර කළා. යළිත් හොරෙන්ම වන්දි ගෙවලා යළිත් වරාය නගරය ආරම්භ කළා. රජයේ වැරදි ප‍්‍රතිපත්ති නිසා ජනතාවටයි වන්දි ගෙවන්න සිදුවෙලා තිබෙන්නේ. තාප බලාගාරය අහිමි කර ගත්තා. රජයේ වැරදි හේතුවෙන් ජනතාවගේ බදු මුදල් තමයි වන්දි ගෙවන්න යොදා ගන්නේ.

රනිල් වික‍්‍රමසිංහ, මංගල සමරවීරලාගේ වැරදි ප‍්‍රතිපත්ති නිසා ආයෝජන රටට එන්නේ නැහැ. විදේශ සංචිත පහළ වැටිලා. සෑම සංඛ්‍යා ලේඛනයක් බලන විට පෙන්නුම් කරන්නේ සෑම අංශයක්ම කඩාවැටී ආකාරයයි. කලින් හිටි සෑම නායකයෙක්ටම ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියක් තිබුණා. නමුත් මේ රජයට කිසිම ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියක් නැහැ. ගත වූ වසර හතර තුළ ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශන නවයක්ම ඉදිරිපත් කළා. මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාව කළා. දෙස් විදෙස් ආයෝජන නතර වෙලා. කෘෂිකර්මාන්තය කඩාවැටිලා. මෙහෙම ගියොත් පිටරටින් ගේනේනේ නැති වුණොත් අපට බඩගින්නේ ඉන්නයි වෙන්නේ. පාස්කු ප‍්‍රහාරය ගහෙන් වැටී සිටි මිනිහාට ගොනා ඇන්නා වගේ වුණා.

අද රට වැටී තිබෙන තත්ත්වයෙන් ගොඩගන්න මේ රජයට හැකියාවක් නැහැ. ආණ්ඩුවේ ඇමැතිවරු අලූත් අලූත් වචන දාලා යෝජනා නම් ඉදිරිපත් කරනවා. නමුත් මේ රජයට කිසිදු දැක්මක්, ප‍්‍රතිපත්තියක් නැහැ. පුද්ගල කේන්ද්‍රීය ආර්්ථිකයක් ඇති කිරීම අපේ අරමුණයි. දුක්විඳින ජනතාවගේ ආර්ථිකය ඉහළට ගැනීමයි අපේ ප‍්‍රතිපත්තිය. ඒ ප‍්‍රතිපත්තිය ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සාකච්ඡුා කරලා අවසන්. ගරාවැටුණු දේශය යළි ගොඩනැංවීම සියලූම දෙනාගේ යුතුකමක් වෙනවා.

– වියත්මග මාධ්‍ය ඒකකය

උගුරට හොරා ඇමරිකානු බෙහෙත් කැවීම

June 3rd, 2019

උපුටාගැණීම ලංකාදීප

ඇමරිකාව සමග ඇතිකරගෙන තිබූ පවරා ගැනීමේ සහ දෙපාර්ශවය අතර සේවා සපයාගැනීමේ ගිවිසුම අලුත් කිරීම සදහා එය රටේ ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා ලෙස කැබිනට් මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කළේ  ජනපති සිරිසේන මහතාය. අමාත්‍යවරුන්ගේ අවධානය සදහා 2017 ජූනි මස 30 වැනිදා ජනපතිවරයා විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද එම ගිවිසුමට 2017 අගෝස්තු මාසයේ දී කැබිනට් අනුමැතිය හිමිවිය. 

මෙම ගිවිසුම වසර 10 කට වරක් අලුත් කෙරෙන්නෙකි. 2007 මාර්තු මස 5 වැනිදා, එය එවකට ආරක්ෂක ලේකම්වරයා වූ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාගේ සහ ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ඇමරිකානු තානාපති රොබට් බ්ලේක්ගේ අත්සනින් ඉදිරි වසර 10ක කාලයකට අලුත් කෙරින. එදා මෙම ගිවිසුම සීමාවී තිබුණේ යන්තම් පිටු 8 කට පමණි. නමුත් ජනපති සිරිසේන මහතා විසින් කැබිනට් මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කරන ලද ගිවිසුම පිටු 80කට වඩා දිගු විය.

ශ්‍රී ලංකාවට පිවිසීම සදහා අවසරය හිමිවන ඇමරිකාවේ ආරක්ෂක සහ ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් වන යාන්ත්‍රණයන්ගේ ලැයිස්තුවක් එයට එක්කර තිබිණ. අනුමැතිය සදහා ඉදිරිපත් වන කැබිනට් පත්‍රිකාවකට, එය අධ්‍යනය කිරීමෙන් තොරව අනුමැතිය දීම කැබිනට් මණ්ඩලයේ දී සාමාන්‍යයෙන් සිදුවන අතර, එවන් කැබිනට් පත්‍රිකාවක අන්තර්ගතව තිබෙන දේවලින් ඇතිවිය හැකි අර්බුදකාරී තත්ත්වයන් පිළිබඳව අමාත්‍යවරුන් නොදන්නා අවස්ථාවන් ඒ නිසාම උද්ගත වේ. මෙය කොතෙක් ද යත්, ඇතැමුන් එවන් කැබිනට් පත්‍රිකාවකට තමන් අනුමැතිය දුන් බව පවා නොදන්නේය. 

චීනය දැන් කලබලයට පත්ව සිටින්නේ මෙම ගිවිසුම සහ එහි අනතර්ගතය අරබයාය. ජනපති සිරිසේන මහතා ලහිලහියේම බීජිං බලා ගියේ තත්ත්වය සමනය කිරීම සදහාය. රාජ්‍ය නායකයකු ලෙස ඔහු අනුගමනය කරන පිළිවෙතින් පිළිතුරුවලට වඩා මතුවන්නේ ගැටළුය.එ ය ශ්‍රී ලංකාව අතිශය භයංකර තත්ත්වයකට තල්ලු කරන්නකි. 

අලුත් කෙරුණු පවරාගැනීමේ සහ දෙපාර්ශවය අතර සේවා සපයාගැනීමේ ගිවිසුමට ඇමරිකානු ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුව වෙනුවෙන් අත්සන් තැබුවේ ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ඇමරිකානු තානාපති අතුල් කෙෂාප් මහතාය. ශ්‍රී ලංකාවේ මෙතෙක් සිටි ඇමරිකානු තානාපතිවරුන් අතර, මෙරටින් වැඩිම වාසි ප්‍රමාණයක් දිනා ගැනීමට සමර්ථකම් දැක්වූ ඔහු වැනි වෙනත් තානාපතිවරයෙක් තවත් නැත. මෙම ගිවිසුම හරහා ඇමරිකාවේ ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණයන්ට සහ ව්‍යුහයන්ට, අනපේක්ෂිත සහ කලබලකාරී අවස්ථාවල දී ශ්‍රී ලංකාවට උපකාර කිරීමට (හෝ ශ්‍රී ලංකාවේ උපකාරය ඇමරිකාවට ලබාදීමට) අවකාශය හිමිවිය. 

මෙම උපකාර සැපයෙන්නේ – ප්‍රවාහන, සැපයුම් සහ සේවා යන අංශයන්ගෙන්ය. ගෙවීම් අදාළ වුවහොත් ඒවා සිදුවිය යුතුව තිබෙන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබදව ද ගිවිසුමේ සදහන්ය. නමුත්, එක්සත් ජනපදයට ශ්‍රී ලංකාවේ මිලිටරි සහාය, සැපයුම් සහ සේවා අවශ්‍යවෙතැයි සිතීම විහිලුවකි. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වුවහොත් අවශ්‍ය වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ භූමිය, ජල සම්පත සහ මුලෝපායික පිහිටීම පමණි. ඇමරිකාවේ මිලිටරිමය අතපෙවීම් නිසා ලොව කොපමණ නම් රටවල් ප්‍රමාණයක් අස්ථාවරව ඇති ද? කාලය ගතවීමත් සමග ඔවුන් එවන් රටක වරායන්, ගුවන්තොටුපල සහ ගුවන් සීමාව වැඩි වැඩියෙන් භාවිතා කිරීමට ගත් අවස්ථා ඇත. රජයේ ප්‍රමඛ පෙලේ දේශපාලඥයන්ගේ ප්‍රබල දායකත්වයෙන් ලබන පන්නරයෙන් දිනෙන් දිනම වර්ධනය වෙමින් තිබෙන මෙම ප්‍රවණතාවයට ඇතැමුන්ගේ දැඩි විරෝධය දැනටමත් එල්ලව තිබේ. එපමණක් නොව මෙය මෙරට මෙන්ම  විදේශයන්හි විවිධ කවවල අවධානයට ලක්ව තිබෙන කාරණයකි.මේ සියල්ල සිදුවෙමින් තිබෙන්නේ රටේ ජනතාවට හොර රහසේය.

එක්සත් ජනපදය සහ එරට රජය නියෝජනය කරන්නන් පවසන්නේ පවරාගැනීමේ සහ සේවා සපයාගැනීමේ ගිවිසුම ඇමරිකාව ලොව රටවල් 85කට වැඩි සංඛ්‍යාවක් සමග ඇතිකරගෙන තිබෙන්නක් බවත්, ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් ගැටලුවක් ඇතිකර ගැනීමට තරම් දෙයක් එහි නොමැති බවත්ය. එසේ නම්, කිසිදු හානියක් සිදුනොවන බව කියැවෙන එවන් ගිවිසුමක් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් නොකළේ මන්ද? ශ්‍රී ලංකා පුරවැසියන්ගේ දැනගැනීම සදහා සාකච්ඡාවට ගැනෙන සියලුම කරුණු කාරණා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීම මහත් කරදරයක් ලෙස සළකන දේශපාලන නායකයින් ද රජයේ සිටින බව සදහන් කළ යුතුය. 

පාස්කු ඉරිදා සංහාරය සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය කිරීමට පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරකසභාවත් පත් කැරුණ ද, එයින් කිසිදු සහායක් නොලැබෙනු ඇතැයි සිතන්නෝ ද සිටිති. මහ බැංකු බෝම්බ ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය කිරීම සදහා පත් කැරුණු පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාව ඉදිරිපත් කළ වාර්තාවට, එම වාර්තාවේ ඇතැම් කාරණා සම්බන්ධයෙන් එකඟ නොවන බවට සදහන් කර එවක රජයේ ඇතැම් සාමාජිකයන් පාද සටහන් තොගයක් එක්කර තිබූ බව ඔවුන්ගෙන් අයෙක් සිහිපත් කළේ ය.

ඇමරිකාවේ සහාය ලැබූ සිරියානු ආරක්ෂක අංශ දියත් කළ මෙහෙයුමේ දී ඉරාකයේ බසූල් නුවර වූ අවසන් අයිඑස් බලකොටුව බිද වැටීමට පළිගැනීමක් ලෙස මෙම ප්‍රහාරය දියත් කළ බව අයිඑස් නායක අබු බක්කාර් අල් බග්ඩාඩි, සිය සංග්‍රාමික දිවියේ දෙවැනි වතාවට වීඩියෝවකින් ලෝකයා අමතමින් කියා සිටියේය. 

වර්තමානයේ ශ්‍රී ලංකාව, ඇමරිකාවේ පරම මිතුරෙකු බව නොරහසකි. එක්සත් ජනපදය හා ඇතිකරගැනීමට යන තවත් ගිවිසුමක් සම්බන්ධයෙන් තිරය පසුපස සාකච්ඡාවෙමින් තිබෙන අතර, එය නම් භට කණ්ඩායම් සම්බන්ධයෙන් වන තත්ත්වය (ස්ටේටස් ඔෆ් ෆෝර්සස් ඇග්‍රීමන්ට් – එස්එෆ්ඕඒ) ගිවිසුමයි. මෙය මෙරට ආරක්ෂක අංශයේ ඉහළම තලවල දැඩි අවධානය යොමුව තිබෙන සහ ඔවුන් කලබලයට පත්කිරීමට සමත්ව තිබෙන ගිවිසුමකි.

ඇෆ්ගනිස්ථානයේ සිවිල් වැසියන් ඉලක්ක කර ප්‍රහාරයක් එල්ල කළ යුද භටයකු අරබයා මෙම ගිවිසුම පිළිබදව අවධානය යොමු විය. ඇමරිකාව සහ ඇෆ්ගනිස්ථානය අතර මෙවැනි ගිවිසුමක් පවතින අතර, එහිදී නැගනු පැනය වූයේ එකී හමුදා භටයා මත ක්‍රියාත්මක විය යුත්තේ ඇමරිකානු නීතියද, නැතහොත් ඇෆ්ගනිස්ථානයේ නීතිය ද යන්නයි. 

එස්ඕඑෆ්ඒ ගිවිසුමට මේ යැයි පිළිගත් සැකිල්ලක් නොමැති අතර, එය සකස් වන්නේ එක් එක් රටවල් හා සමග එක්සත් ජනපදය ගොඩනගා ගැනීමට අපේක්ෂා කරන සංවාදය අනුවය. ලෝක බලවතුන්ගේ සෙල්ලම් පිට්ටනියක් බවට ශ්‍රී ලංකාව පත්කරනවන මෙම ගිවිසුමට අනුමැතිය ලබානොදෙන බවට ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශයක් නිකුත් කිරීම ශ්‍රී ලංකාවට මෙන්ම එහි ජනතාවගේ සුභසිද්ධියට මනාය. නමුත් එවැන්නක් සිදුවන බවක් පෙනෙන්නට නැත. රජයේ එක් පාර්ශවයක් එයට විරුද්ධ වන විට අනෙක් පාර්ශවය කටයුතු කරන්නේ ඒ හරහා උද්ගතව වන තත්ත්වය තම වාසියට හරවා ගැනීමටය. 

ශ්‍රී ලංකාව අගතියට හෙළන නිමක් නැති ශාපලත් චක්‍රයේ ස්වරූපය මෙවැනිය.

පසුගිය සතියේ මෙම තීරුවෙන් වාර්තා කළ ආකාරයට එක්සත් ජනපද ඉන්දු – ශාන්තිකර කලාපයේ අණදෙන නිලධාරී අද්මිරාල් පිල් ඬේවිඞ්සන්, ඇමරිකානු සෙනේට් මණ්ඩලයේ ආරක්ෂක සේවා කමිටුව ඉදිරියේ ශ්‍රී ලංකාවේ වර්ධනය වෙමින් පවතින චීන ආධිපත්‍ය පිළිබදව පැහැදිලි කිරීමක් සිදුකළේය. සංවර්ධනය සහ ණය බර මුවාවෙන් කලාපයේ මූලෝපායික වැදගත්කමක් ඇති ස්ථානයන් සිය ග්‍රහණයට ගැනීමට බීජිං නුවර පරිපාලනය කටයුතු කරමින් සිටින බව කියා සිටි ඔහු, ඒ සදහා උදාහරණක් ලෙස ගෙන හැර දැක්වූයේ 2017 වසරේ ශ්‍රී ලංකා රජය බදු පදනම යටතේ චීන රජය වෙත පවරාදුන් හම්බන්තොට වරායයි.

පටන් ගැන්මෙහි සිට ගතහොත්, ජනපති සිරිසේන මහතාගේ දෙවැනි ආරක්ෂක ලේකම්වරයා ශ්‍රී ලංකාවේ ඉහළ මිලිටරිමය පැවැත්මක් ගොඩනගා ගැනීමට ඇමරිකාවට උපකාර කරයි. පාර්ලිමේන්තුව අඳුරේම තබා ගැනෙයි. අධ්‍යනයකින් තොරවම අදාළ කැබිනට් පත්‍රිකාවට, ජනපති සිරිසේන මහතා සිය කැබිනට් මණ්ඩලයේ අනුමැතිය ලබා ගනියි. දැන්, එය මත පිහිටා එක්සත් ජනපදය උත්සාහ කරමින් සිටින්නේ එස්එෆ්ඕඒ ගිවිසුමට ද ශ්‍රී ලංකාවේ අනුමැතිය ලබාගැනීමටය. 

පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයෙන් පසුව ඇමරිකානු ආරක්ෂක අංශ සහ බුද්ධි අංශ නිලධාරීන් ශ්‍රී ලංකාවේ වැඩි වැඩියෙන් ගැවසීමට පටන්ගැනීමත් සමග චීනයට දැන් කලබලයට පත්ව සිටියි. එදා තැබූ පියවර මදකින් හෝ පසුපසට තැබීමට ජනපති සිරිසේන මහතාට එරටට පැමිණෙන ලෙස චීනය ආරාධනා කරයි.

වහාම චීනය බලා යන ජනපතිවරයා බීජිං නුවර සමග ආරක්ෂක ගිවිසුමක් ඇතිකර ගන්නේ මේ නිසාය. ඇමරිකානුවන් ශ්‍රී ලංකාවේ වැඩියෙන් ගැවසීම කෙරේ චීනයේ දැඩි අවධානය යොමුව තිබෙන නිසාය. මෙම තත්ත්වය රටේ වුවමනා එපාකම්වලට සහ දිගු කාලීනව සැළකුවහොත් එල්ල කරනු ඇති බලපෑම සම්බන්ධයෙන් අධ්‍යනය කිරීමක් මේ දක්වාම සිදුව නොමැත. මේ සියල්ල ඉතාම නොමනා සහ මුග්ධ ලෙස රටේ විදෙස් ප්‍රතිපත්තිය, විශේෂයෙන් ආරක්ෂාවට සහ ආරක්ෂාවට සම්බන්ධ කරුණුවලට අදාළව, නොසළකා හැරීම නිසා උද්ගතව තිබෙන බව අමුතුවෙන් සදහන් කළ යුතු නොවේ. මෙම කටයුතුවලින් රටේ අනාගත පරම්පරාවන්ට එල්ල වනු ඇති බලපෑම, මුල්පුටුවල වැජfඔන – මෙම කටයුතුවලට මුල්තැන ගත්, කිසිවෙකුගේවත් අවධානයට ලක්ව නොමැත.

චීනය ගත් පියවර එක්සත් ජාතික පෙරමුණ පිළිගන්නවා ද?

මෙතැන දී අපගේ අවධානය යොමුවන්නේ එක්සත් ජාතික පෙරමුණ ප්‍රමුඛ එක්සත් ජාතික පෙරමුණු රජයටය. එක්සත් ජාතික පෙරමුණු රජය යටතේ නීතිය හා සාමය භාරව අමාත්‍යවරුන් දෙදෙනෙක් පත්ව සිටියේය. සාගල රත්නායක සහ රංජිත් මද්දුමබණ්ඩාර ඔවුහුය. 

පසුගිය වසරේ ඔක්තෝබර් මාසය දක්වා නීතිය හා සාමය විෂය පැවතියේ රජය යටතේය. පොලිසිය ද පැවතියේ ඔවුන් අතය. අයිඑස් සංවිධානයේ සහාය ලබන මුස්ලිම් අන්තවාදීන් කණ්ඩායම් පිළිබදව වූ තොරතුරු නිසැකවම ඔවුන් වෙත ලැබී තිබෙන්නට ඇත. නමුත් ගැනුණු පියවරක් නැත. මේ හමුවේ ඇතැම් දේශපාලඥයෝ තම තමන්ගේ ඡන්ද බල ප්‍රදේශ නියෝජනය කරන්නේයැයි කියමින් පොලිසිය අත්අඩංගුවට ගත් ඇතැම් සැකකරුවන් නිදහස් කරගත්හ. 

එසේ වුවත් ඔවුන් දැන්, සිය නායක අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා හා එක්ව දොස් පවරමින් සිටින්නේ ජනපති සිරිසේනට මහතාටය. ඒ, පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් බුද්ධි තොරතුරු ලැබී තිබියදීත්, ඒ සම්බන්ධයෙන් කිසිදු පියවරක් නොගත් බව කියමිනි. පොලිසිය නැවත එක්සත් ජාතික පෙරමුණු රජය යටතට පත්කළ යුතු බව ද ඔවුහු පවසන්නෝය. මේ හමුවේ නැගෙන පැනයන් නම් බොහෝමයකි.

ජනපතිවරයා සමග චීනය බලා ගිය දූත පිරිසට එක්සත් ජාතික පෙරමුණේ සාමාජිකයෝ තිදෙනෙක් ද එක්ව සිටියෝය. ප්‍රාථමික කර්මාන්ත සහ සමාජ සුභසාධන අමාත්‍ය දයා ගමගේ, අධිකරණ ඇමතිනී තලතා අතුකෝරළ සහ ප්‍රවාහන සහ ගුවන්සේවා රාජ්‍ය අමාත්‍ය අශෝක අබේසිංහ ඔවුහුය. ජනපතිවරයාගේ දූත පිරිසට මෙම තිදෙන ඇතුළත් කිරීම නිසැකවම සිදුවන්නට ඇත්තේ එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායකත්වයේ අනුදැනුම සහ ආශිර්වාදය මතය. එසේ කලේ ඔවුන්ද, එනම් එක්සත් ජාතික පෙරමුණද, ජනපති සිරිසේන හා මෙම අවස්ථාවේ දී එකඟ වන බව ද?, එසේ නැතිනම් මෙය ඔවුන්ට නොමිලයේම චීන සංචාරයක යෙදීමට පමණක් සීමා වූ අවස්ථාවක් වූයේ ද? දූත පිරිස නියෝජනය කළ තවත් දෙදෙනෙක් වූයේ උතුරු පළාත් ආණ්ඩුකාර සුරේන් රාඝවන් සහ දකුණු පළාත් ආණ්ඩුකාර කීර්ති තෙන්නකෝන් යන මහත්වරුන්ය.

කොළඹට පැමිණි වහාම කැනඩාව බලා යාමට ජනපති සිරිසේන මහතා සැළසුම් කරගෙන සිටියේය. ඒ, එක්සත් ජනපදයේ අනුග්‍රහය යටතේ කැනඩාවේ ඔටාවා නගරයේ මෙම මස 29 වැනිදා සිට 31 වැනිදා දක්වා පැවැත්වීමට කටයුතු සංවිධානය කර තිබෙන විවෘත රාජ්‍ය සබඳතා සම්බන්ධයෙන් වන ගෝලීය සමුලුවට සහභාගීවීමටය. බීජිං නුවර බලා යෑමට ප්‍රථම, මෙම සංචාරය සම්බන්ධයෙන් අවශ්‍ය කටයුතු සූදානම් කර තබන ලෙස ඔහු අදාළ නිලධාරීන්ට උපදෙස් දුන්නේය. නමුත් කැනේඩියානු අගමැති ජස්ටින් ටෲඩෝ සමග හමුවක් යොදා ගැනීමට ඔවුන්ට හැකියාවක් ලැබී නොමැත. මෙය ඒ සම්බන්ධයෙන් අනුගමනය කරන්නට යෙදුනු රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික පිළිවෙතේ ගැටළුවක් ද යන්න පැහැදිලි නැත. 

ජනපති සිරිසේන මහතා පසුගිය වසරේ ඔක්තෝබර් මාසයේ රටේ ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝණය කරමින් කටයුතු කළේ යැයි බටහිර රටවල් බොහෝමයක් ඔහු කෙරේ නොමනාපයෙන් පසුවන බව රහසක් නොවේ. රාජ්‍යතාන්ත්‍රික ආරංචි මාර්ගවලට අනුව, පාස්කු ඉරිදා සංහාරයෙන් පසුව ඇමරිකානු ජනපති ඩොනල්ඞ් ට්‍රම්ප්, රාජ්‍ය ලේකම් මයික් පොම්පෙඕ, බි්‍රතාන්‍ය අගමැතිනී තෙරේසා මේ ඇතුලු බහුතරයක් බටහිර නායකයන් ජනපති සිරිසේන සමග නොව අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ සමග දුරකතනය ඔස්සේ සම්බන්ධව තිබෙන්නේ මේ හේතුව නිසාය.

ඇමරිකානු හමුදා හමුවේ දත කට පූට්ටුවීම

June 3rd, 2019

උපුටාගැණීම ලංකාදීප

එක්සත් ජාතික පක්ෂය ප‍්‍රමුඛ එක්සත් ජාතික පෙරමුණු රජයට ඇමරිකාව සමඟ ආරක්ෂාව හෝ ආරක්ෂක කටයුතු සම්බන්ධයෙන් වන කිසිදු ගිවිසීමකට එළැඹීම ජනපති මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේන මහතා පසුගිය සතියේ තහනම් කළේය. 

එවැනි ඕනෑම ගිවිසුමකට එළැඹීමට පෙර ඒ සදහා රටේ ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා වන තමාගේ අනුමැතිය  ලබාගත යුතුම වන බව ද ඔහු පවසා ඇත.

චීනයේ සංචාරයක නියැළී පසුගිය බ‍්‍රහස්පතින්දා යළි දිවයිනට පැමිණි වහාම ජනපතිවරයා දුන් මෙම උපදෙස් විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය තිලක් මාරපන මහතාට දැනුම්දෙනු ලැබිණ. මාරපන මහතා ඒ වන විටත් සිටියේ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ වොෂින්ටන් නුවර සිට ශී‍්‍ර ලංකාව සහ එරට අතර අත්සන් කිරීමට නියමිතව තිබෙන ආන්දෝලනාත්මක ගිවිසුමක් වන බලකායන්ගේ තත්ත්වය (ස්ටේටස් ඔෆ් ෆෝර්සස් – එස් ඕඑෆ්ඒ) ගිවිසුමෙහි වූ කාරණා කිහිපයක් සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡා පවත්වමිනි.

ජනපතිවරයාගේ උපදෙස් සම්බන්ධයෙන් ඔහු ඇමරිකා බලධරයන් දැනුම්වත් කළේය. මෙම ගිවිසුමෙහි කෙටුම්පත සම්බන්ධයෙන් මීට පෙරත් කොළඹ දී සාකච්ඡ පැවැත්වුණද ඒ කිසිවක් ජනතාව හමුවේ ප‍්‍රසිද්ධ නොකෙරුනු අතර මෙරට ඇමරිකා තානාපති කාර්යාල නිලධරයින් දැඩි උත්සාහයක් දැරූයේ කඩිනමින්ම ගිවිසුමට එළැඹීමටය. සංශෝධනය කිහිපයක් යටතේ දෙපාර්ශවය අතර මෙම ගිවිසුම ඇතිකරගැනීම සම්බන්ධයෙන් එක්සත් ජාතික පෙරමුණේ ද විරෝධතාවක් නොතිබිණ.

මෙම ගිවිසුම හරහා ඇමරිකානු යුදමය ව්‍යුහයට අසීමාන්තික ප‍්‍රවේශයක්,, පහසුකම් සහ සහන ලබාගැනීමට යත්න දැරින. මෙය, 2017 අගෝස්තු මස 4 වැනිදා දෙරට අතර අත්සන් තැබුණු පවරාගැනීමේ සහ දෙපාර්ශවය අතර සේවා සපයාගැනීමේ (ඇක්කිවිසිෂන් ඇන්ඞ් ක්‍රොස් සර්විසින්ග් අග‍්‍රීමන්ට් – ඒසීඑස්ඒ) ගිවිසුමට අමතරවය. මෙම ගිවිසුම හරහා මෙරටට පිවිසීමට නිල වශයෙන්ම අවසර ලැබී තිබෙන ඇමරිකා යුද හමුදා ව්‍යුහයන් පිළිබද සවිස්තර වාර්තාවක් පසුගිය සතියේ මෙම තීරුවේ පළවිය.

මැයි මස 15 වැනිදා සිට 17 වැනිදා දක්වා ඉහළ පෙලේ ඇමෙරිකානු නියෝජිතයන් හමුවීමේ සංචාරයක යෙදී සිටි විදේශ කටයුතු අමාත්‍යවරයා එහිදී ඇමරිකා රාජ්‍ය ලේකම් මයික් පොම්ප‍ෙඕ, ජාතික ආරක්ෂක උපදේශක ජෝන් බෝල්ටන් වැනි මුල් පෙලේ ඇමරිකා රාජ්‍ය නිලධරයින් හමුවිය. මෙම හමුවීම් වල ප‍්‍රධාන අරමුණ වූයේ එක්සත් ජනපදය සහ ශී‍්‍ර ලංකාව එකිනෙකා සමග අත්වැල් බැදගැනීම පිළිබඳ සංවාදයක නියැලීමය. 

මාරපන මහතා, මෙහි ශී‍්‍ර ලංකා දූත පිරිසට නායකත්වය දුන් අතර, එරට දේශපාලන කටයුතු සම්බන්ධයෙන් වන රාජ්‍ය ලේකම්වරයා යටතේ ඩේවිඩ් හේල් ඇමරිකානු දුත පිරිසට නායකත්වය දුන්නේය. දෙපාර්ශවය නිකුත් කළ ඒකාබද්ධ නිවේදනයක, එක්සත් ජනපදය සහ ශී‍්‍ර ලංකාව දෙරට අතර යුදමය සහයෝගීතාවය පුළුල් කිරීමට එකඟ වී  යැයි සදහන් විය.  නමුත් එක් එෆ් ඕ ඒ ගිවිසුම පිළිබදව කිසිදු සඳහනක් එහි නොතිබිණි.

බිම් බෝම්බ ඉවත් කිරීම සඳහා ඇමරිකාව ලබාදෙන සහාය, ඒකාබද්ධ යුද අභ්‍යාස, ශී‍්‍ර ලංකාවේ සාම සාධක මෙහෙයුම්, ශී‍්‍ර ලංකා නිලධරයින් වෙනුවෙන් පවත්වන මානව හිමිකම් සම්බන්ධයෙන් වන පුහුණු සැසි, එක්සත් ජනපද නෞකා සහ යුද නිලධරයන් ශී‍්‍ර ලංකාවට පැමිණීම, වැනි ආරක්ෂක ක්ෂේත‍්‍රයට අදාළව දැනටමත් ගොඩනැගී තිබෙන ද්විපාර්ශවික සහයෝගීතාව දෙරටේම ඇගයීමට ලක්විය. යැයි එම නිවේදනයේ වැඩිදුරටත් දැක්විණ.

සභානායක සහ අමාත්‍ය ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල මහතා එස් එෆ් ඕ ඒ ගිවිසුම පිළිබදව යම් පැහැදිලි කිරීමක් පසුගිය බ‍්‍රහස්පතින්දා පාර්ලිමේන්තුවේ දී කළේය. ඔහු එම අදහස් දැක්වූයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඉදිරිපත් කළ කල්තැබීමේ යෝජනාවක විවාදයට එක්වෙමිනි. මෙම ගිවිසුමේ ඡේද 15 ක් තිබෙන බව කියා සිටි සභානායකවරයා, විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය තිලක් මාරපන මහතා වොෂින්ටන් නුවර දී එම ඡේදවල වූ සදහන් දෙකක් වෙනස් කිරීමට සාකච්ඡා කළ බව පැවසුවේය. 

=====================================================================================

ශී‍්‍ර ලංකාවේ සිටින එක්සත් ජනපද හමුදාවන්ට රාජ්‍ය තාන්ති‍්‍රක ආවරණය සැපයීම සහ ඔවුන්ගේ සියලූ කි‍්‍රයා ශී‍්‍ර ලංකාවේ නීතියට නොව එක්සත් ජනපද නීතියට යටත් කිරීම එම සදහන් ද්විත්වය බව සභානායකවරයා කියා සිටියේය.මෙරටට පැමිණෙන එක්සත් ජනපද නෞකා පරීක්ෂා කිරීමක් සිදුනොවන බවද, ඔවුන්ට බදු සහන හිමිවන බවද, නිල ඇඳුම පිටින් – ඇමරිකාවෙන් හිමිව තිබෙන හැදුනුම්පත ද අතැතිව – ඇමරිකානු භටයින්ට ශී‍්‍ර ලංකාවේ එහාමෙහා යා හැකි බව ද, ගිනි අවි සහ සන්නිවේදන උපකරණ රැගෙන යාමට ඔවුනට අවසරය හිමි බවද, කිරිඇල්ල මහතා පැවසුවේ ය.

යථාර්ථයක් බවට පත්වුවහොත් නිදහස ලැබීමෙන් වසර 71 කට පසු විදේශීය හමුදාවකට, ඔවුන්ගේ නිල ඇඳුම පිටින්,  ගිනි අවි සහ සන්නිවේදන උපකරණ ද අතැතිව, නිදහසේ මෙරට ඔබමොබ සැරීමට අවසරය හිමිවන පළමු අවස්ථාව මෙය වනු ඇත. 

======================================================================================

ඒ හැරෙන්නට මෙවැනි අවසරයක් හිමිවූ අනෙක් එකම කණ්ඩායම වන්නේ ඉන්දියානු සාම සාධක හමුදාවය. නමුත් ඔවුන්ගේ කටයුතු තරයේම බෙදුම්වාදී ගැටුම් ඇවිල තිබූ උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වලට පමණක් සීමා විය. 2004 වසරේ සුනාමි ව්‍යසනයේ දී විපතට පත්වූවන්ට සහන සැළසීම සදහාද,  මෙවැනි අවසරයක් විදෙස් හමුදාවන්ට හිමිවිය. එසේවුවත් ගිනි අවි දරා සිටීම ඔවුනට තහනම් වූ අතර,  ඔවුන්ගේ කටයුතු සහන සේවා සැපයීම සදහා අනුයුක්ත කර තිබූ  ප‍්‍රදේශවලට පමණක් සීමා විය.

එස්එෆ් ඕ ඒ ගිවිසුම සම්බන්ධයෙන් ශී‍්‍ර ලංකාව සහ එක්සත් ජනපදය අතර ලිපි හුවමාරුවක් සිදුව තිබෙන බව අමාත්‍ය කිරිඇල්ල මහතා පිළිගත්තේය. නමුත් එය අත්සන් කිරීමක් මේ දක්වාම සිදුව නොමැති බව ඔහු අවධාරණය කළේය.

එවැනි ලිපියකට කැබිනට් මණ්ඩලයේ අනුමැතිය හිමිවූයේ ද පාර්ලිමේන්තුව දැනුම්වත් කළේ ද ඇමරිකාව, ඒසීඑස්ඒ (පවරා ගැනීමේ සහ දෙපාර්ශවය අතර සේවා සපයාගැනීමේ)  ගිවිසුම තවත් රටවල් 100 කට වඩා වැඩි ප‍්‍රමාණයක් සමග ඇතිකරගෙන සිටින බව කියා සිටි කිරිඇල්ල, එය හුදෙක් සේවා සැපයීමේ ගිවිසුමකට පමණක් සීමා වන්නක් මිස ආරක්ෂක කටයුතුවලට අදාළ වන්නක් නොවන බව කීවේය. 

කෙසේවුවත්, ඔහු ශී‍්‍ර ලංකාව සහ එක්සත් ජනපදය අතර ඇතිකරගෙන තිබෙන ඒසීඑස්ඒ ගිවිසුමේ පිටපතක් මහජනතාවගේ දැනගැනීම සදහා සභාගත නොකළේය. කිරිඇල්ල මහතා හැරෙන්නට එක්සත් ජාතික පෙරමුණේ අන් කිසිවෙක් මේ සම්බන්ධයෙන් කිසිදු අදහසක් නොදැක්වීමත්, විපක්ෂය ද එවැනිම පිළිවෙතක් අනුගමනය කිරීමත් පුදුම සහගත විය.

එක් අතකින් සැළකූ විට, මානව හිමිකම් සහ අන්තර්ජාතික මානවවාදී නීතිය කඩකර ඇතැයි සහ යුද අපරාධවල නියැලූනේයැයි චෝදනා න`ගා ශී‍්‍ර ලංකා හමුදාවට එරෙහිව ජගත් මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් කර තිබෙන යෝජනාවලියේ අනුග‍්‍රාහකයා වන්නේ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයයි. හිටපු විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය මංගල සමරවීර මහතාට පින්සිදුවන්නට ශී‍්‍ර ලංකාව එම යෝජනාවලියේ සම අනුග‍්‍රාහකයකු බවට පත්විය. 

ශී‍්‍ර ලංකාවේ ආරක්ෂක අංශ ජගත් මානව හිමිකම් කවුන්සිලය ඉදිරියට ගෙන ඒමට වෙර දරන,  මෙරට ආරක්ෂක අංශයේ නිලධරයින් බොහෝ දෙනකු අසාදු ලේඛනයට ඇතුළත් කිරීමට පියවර ගෙන ඇති ඇමරිකාවට දැන් වුවමනා වී තිබෙන්නේ ඒකාබද්ධ හමුදාමය සබදතා ගොඩනගා ගැනීමටය. 

එරට ආරක්ෂක අංශවලට ද මානව හිමිකම් කඩකිරීමේ චෝදනා නැගී තිබෙන බැවින්, ඔවුන්ගේ මෙරට කි‍්‍රයාකාරකම්වලට වගකියනු ඇත්තේ කවුරුන් ද? අරුමය නම් ශී‍්‍ර ලංකාවේ හමුදාවන්ට එරෙහිව කටයුතු කිරීමට අවැසි වූ එක්සත් ජනපදයේම හමුදාවන්ට දැන් ශී‍්‍ර ලංකාවේ නිදහසේ සැරීමට වුවමනා වී තිබීමය.

වෙනත් රටවල් සහ සංවිධාන සමග රටේ අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට අතපෙවීමක් සිදුකළ හැකි,  රටේ ස්වෛරීභාවයට සහ ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් විය හැකි ගිවිසුම්වලට එළැඹීම රජය සිදුනොකළ යුතුයි. අපේ‍්‍රල් මස 21 වැනිදාට පෙර සහ පසු එළැඹී එවන් ගිවිසුම්වල සියලූම තොරතුරු රජය පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ යුතුයි, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ පාර්ලිමෙන්තු මන්තී‍්‍ර විජිත හේරත් මහතා පැවසුවේය. 

=====================================================================================

ශී‍්‍ර ලංකාවේ වර්තමානයේ ඇතිව තිබෙන අනාරක්ෂිත තත්ත්වය ඇමරිකාව ඇතුලූ වෙනත් රටවල් මෙරට අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට අතපෙවීමේ අවස්ථාවක් ලෙස යොදාගනිමින් සිටින බව ඔහු වැඩිදුරටත් කීවේය. මේ සම්බන්ධයෙන් අදහස් දැක්වූයේ කථිකයන් තිදෙනෙක් පමණකි. වෙනත් ගැටලූ සම්බන්ධයෙන් අන් දිනයන්හි මහා හඩක් නගන්නෝ, එදා නිහඩවම සිටියෝය.

=======================================================================================

කාරණා දෙකක් නිසා ජනපති සිරිසේන මහතා,  විදේශ කටයුතු අමාත්‍යවරයාට ලබාදුන් උපදෙස් වැදගත්ය. පළමු වැන්න වන්නේ, පසුගිය සතියේ මෙම තීරුවෙන් අනාවරණය කළ ආකාරයට පිටු 83 ක් දක්වා පිම්බී තිබුණු ඒසීඑස්ඒ ගිවිසුමට ශී‍්‍ර ලංකාව එළැඹුනේ ජනපති මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේන මහතාගේම ගුරුහරුකම් යටතේ වීමය. පසුගිය සතියේ ලියුම්කරු වාර්තා කළේ මෙම ගිවිසුමට ශී‍්‍ර ලංකා පාර්ශවය නියෝජනය කරමින් අත්සන යෙදූයේ ජනපති සිරිසේන මහතා යටතේ පත්වූ දෙවැනි ආරක්ෂක ලේකම්වරයා වූ කරුණාසේන හෙට්ටිආරච්චි මහතා බවය. 

එවකට මෙරට ඇමරිකා තානාපතිවරයා ලෙස කටයුතු කළ අතුල් කෙෂාප් එක්සත් ජනපදය නියෝජනය කරමින් ගිවිසුමට අත්සන් කළේය. ඇත්තෙන්ම, 2017 ජූනි මස 30 වැනිදා දාතමින් යුතු මෙම ගිවිසුමේ කෙටුම්පතක් ජනපතිවරයා කැබිනට් මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කළ අවස්ථාවේ එහි සදහන්ව තිබුණේ ද කරුණාසේනගේ නමය. 

කෙසේවුවත්, ගිවිසුමට අත්සන් තැබීමට පෙර, ආරක්ෂක ලේකම් තනතුරින් ඉවත්වන ලෙසට ඔහුට උපදෙස් ලැබිණි. එහි ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස මෙම ගිවිසුමට ශී‍්‍ර ලංකාව පාර්ශවයෙන් සැබෑ ලෙසම අත්සන යෙදුයේ ඔහු වෙනුවට නව ආරක්ෂක ලේකම්වරයා ලෙස පත් කැරුණු කපිල විද්‍යාරතන මහතාය. ඒ, නව ආරක්ෂක ලේකම්වරයා ලෙස වැඩභාරගෙන යන්තම් මසක් ඉක්ම ගිය තැනය. 

විද්‍යාරතන මහතා නීතිපති දෙපාර්තමෙන්තුවේ ජ්‍යෙෂ්ඨ අතිරේක සොලිසිටර් ජනරාල්වරයකු ලෙස සේවය කළ අයෙකි. 2017 ජූලි මස 4 වැනිදා වැඩභාරගත් ඔහුට ද තනතුරින් ඉවත්වන ලෙස පසු අවස්ථාවක උපදෙස් ලැබිණ.

Rathana Thero ends protest fast

June 3rd, 2019

Courtesy Adaderana

Venerable Athuraliye Rathana Thero has concluded his protest fast upon learning that Governors Azath Salley and M.L.A.M. Hizbullah had resigned from their respective posts.

Athuraliye Rathana Thero launched a protest fast in front of Sri Dalada Maligawa in Kandy on 31st May demanding the removal of Minister Rishad Bathiudeen, Eastern Province Governor M.L.A.M Hizbullah and Western Province Governor Azath Salley from their respective posts.

Rathana Thero claimed that he was prepared to sacrifice his life if need be in order to achieve his demands.

Meanwhile, Governors Azath Salley and M.L.A.M. Hizbullah handed their letter of resignation to President Maithripala Sirisena earlier today (03).

Accordingly, Central Province Governor Maithri Gunaratne informed Rathana Thero of the resignations.

Accordingly, the Thero broke fast and was taken to the hospital for treatment.

Rathana Thero stated that the President cannot remove Minister Rishad Bathiudeen from his post and that he believes that Prime Minister Ranil Wickremesinghe would take an action regarding this.

Rathana Thero briefed on Hizbullah and Salley’s resignation

June 3rd, 2019

Courtesy Adaderana

Parliamentarian Ven. Athuraliye Rathana Thero, who commenced a protest fast on Friday, has been informed that Governors Azath Salley and M.L.A.M. Hizbullah have tendered their resignations.

The Central Province Governor Maithri Gunaratne arrived at Sri Dalada Maligawa in Kandy, where Rathana Thero had been leading the protest fast, to inform him in this regard.

Eastern Province Governor M.L.A.M. Hizbullah and Western Province Governor Azath Salley had submitted their resignations to President Maithripala Sirisena a short while ago, the President’s Media Division said in a tweet.

A discussion was held at the Presidential Secretariat this morning between President Sirisena, MPs of Sri Lanka Freedom Party (SLFP) and Governors Hizbullah and Salley regarding the titles of the governors.

MP Rathana Thero stated that the protest fast would proceed until he is informed of this in writing.

ජනාධිපති තුමනි,

June 3rd, 2019

Dr Sudath Gunasekara

තවත් ප්‍රමාදනොකර වහාම හිස්බුල්ලා. අසාද් සාලි සහ බදුර්දීන් තනතුරුවලින් අස්කරලා රතන හිමිගේ ජීවිතය බේරාගන්ට කිය්ලා මම මුලු ජාතියම වෙනුවෙන් ඔබගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා. එසේ නොකලොත් ඔබේ දේසපාලනයත් ඉන් අවසාන බව සහතික බව කියන්නම්.රට ජාතිය හා සාසනය කෙසේවෙතත් අඩුගානේ ඒ ගෑනවත් හිතලා මේ තීරනය වහාම ගන්ට කියලා මම කියනවා.ඔබට වඩා වටින්නේ ඔය තක්කඩි වහබ්වාදි මරක්කලයින් තුන්දෙනාද නෙත්නම් වසර 2500 පුරා අපේ මුතුන්මිත්තන් ජීවිත පරිත්යාගයෙන් රෑකගත් මේ රට, සින්හල ජාතිය සහ සම්බුධ සාසනයද?
රතන හාමුදුරුවෝඉ කියන්නේ තනි කෙනෙක් නෙවේ. මේ රටේ සමස්ත භික්සුන්ගේම නියෝජිතයා. ඒ වගේම මේ රටේ මුලු සින්හල බෞද සහ කතෝලික ජනතාවගේම නියොජිතයා.රටපුරා පෑනනෑගී ඈති මහා විරෝදතාවන්ගෙන් ඒ බව මනාව පෑහෑදිලිවෙනවා.මද්යස්ත දෙමල සහ මුස්ලිම් ජනයාගේත් නියෝජිතයා. ඒ නිසා උන්වහන්සේගේ ජීවිතය සුලුකොට සලකන්ට එපා.අනෙක මහින්ද රාජපක්ස ජනාදිපතිවරයා පරාජයකරන්ට ඔබට උදව්කල ප්‍රධාන කෙනෙක්
උන්වහන්සේගේ උපවාස කරන්නේ රට ජාතිය සහ සාසනය වෙනුවෙන් මිස රටට ජාතියට සහ සාසනයට හෙනගහලා ගියත් ඔබලාමෙන් බලය රෑකගෙනීමට නොවේ.
ඒ නිසා මුස්ලිම් දෙමල චන්දවලින් අනාගත ජනාදිපති සිහින පසෙක තබා ඉරහන්ද පෑයූදා සිට රෑකී තිබ්ණු මේ සින්හල දේසය, සින්හල ජාතිය සහ සම්බුධ සාසනයට ද්‍රෝහී නොවීමේ ත්‍රස්තවාදීන් තුන්දෙනා තවත් මොහොතක්වත් ප්‍රමාද නොකර වහාම පන්නාදමනමෙන් මම මෙ උතුම් රට්, ජාතිය හා සම්මාසස්ම්බුඩ්ද සාසනය වෙනුවෙන් මම නෑවතත් ඉල්ලා සිටිනවා.
 

Adventure – Amusing reflections

June 3rd, 2019

Laksiri Warnakula

Attempts to conquer heights, be it a mountain or any other carry their own perils and risks. Generally, glory and peril walk side by side in such endeavors, until the former or the latter wins, in the end”.

Already eleven or twelve climbers have perished on the slopes of the Mount Everest, in this year alone and that is only so far. This sad news made me ponder on ‘the diverse nature of adventure and that craving for a bit of it present in almost every human being and the question how much or less of it in each one of us is there, longing for those quests, some of which are unbelievably dangerous?’

Now at one end of the scale are the minimal risk takers with hardly any love for or sense of adventure at all, who cannot even be persuaded to climb anything higher than an anthill or dare venture out further than to a depth around knee level in any water body, be it a pool, a lake, a river or even the mighty ocean. They live lives governed by the principle that as long as you keep away from everything that has even the slightest chance of going wrong, you are safe. However, the question is can you find such absolute and guaranteed safety in this world of ours, where your safety depends as much on numerous external factors that are beyond your control?

Yet our minimal risk takers don’t get deterred or disturbed by such arguments. They would as best as they can try to avoid anything and everything that they think may put them in danger. And they are also firm believers in superstition so much so that they will truly think that the little house gecko, who is going after a mosquito on a wall suddenly abandons its stalking and decides to come up with its usual chattering call ‘chuck, chuck, chuck’, is actually telling them that it’s a foreboding. And one of them might even hurriedly start looking for that handbook of ‘Huunu Sasthare’, if it happens to be at his/her home. Or what about that innocuous looking black cat that happens to be crossing the same patch of the road that our superstitious friend is walking along? Would his casual thoughts as regards it be limited in extent to ‘oh a poor stray cat on the prowl’: I doubt it.

Now at the other end of the scale are sitting the exact opposite, who enjoy risk-taking and relish it, going for adventures of all sorts, mostly very dangerous and doing it for the sake of glory, sheer thrill, sense of achievement and so on and so forth.  

And apart from those extremely challenging and dangerous adventures such as mountain-climbing, there are other equally dangerous and at the same time immensely foolish ones too that some of our friends at the other extreme end of the scale tend to go for. To keep it short, I will site only a couple here. But then before going any further; ‘isn’t there a degree of foolishness attached to all extreme types of adventure and sport, anyway?’

Poking one’s head into the cavernous mouth lined with razor-sharp, sawtooth-like dental armour of a fifteen-foot alligator is one, for example. This present-day descendant of the dinosaurs that roamed the earth millions of years ago, is said to have only a tiny brain even after all those eons that have passed by, and it’s more like a chancy game of Russian roulette, when or whether the creature decides to shut its snout with a human neck inside it for chewing at leisure. 

And then we have some, who, adequately emboldened by alcohol and apparently empowered by those ‘Ali manthara’ dare challenge a wild elephant that is peacefully chomping away on a leafy branch in a patch of jungle. In spite of being called gentle giants and quite correctly so, they too like us the humans don’t take it lightly, when someone tries to invade their personal space. And unfortunately, those who dared to do so, didn’t live to tell the rest of the tale, as far as I know. 

Now, this particular form of adventure could be more or less limited and quite unique to, Sri Lanka only.  And then I am not sure whether this kind of sheer stupidity should be called an adventure at all, other than that it is plain suicide. However, according to the ‘Oxford English Dictionary’ an adventure is; ‘An unusual and exciting or daring experience, Excitement associated with danger or taking of risks, A reckless or potentially hazardous action or enterprise’ etc. So, it, nevertheless, is adventure too, of some kind.

Anyway, engaging in true adventure is no doubt challenging and once accomplished, can be very exhilarating too. To the person, who wins in the end beating all odds, I am sure it brings a great sense of achievement and fulfillment, a magical sensation of unburdening a weight that he/she had carried so long.

And before I leave, must I say for myself that I am somewhere in the middle of that scale or should I honestly admit that actually it is now far more to the left than to the right? Yes. Years have taken their toll and they did teach me a few lessons too!

Now this brief article wouldn’t be complete without a mention of a very special kind of an adventure, which is the political adventure. And particularly, in our land like no other, it is one adventure that still guarantees a victory in the end, if not glory. Isn’t a hefty pension after just five years of idling in Diyawanna environs along with ample real estate and other forms of wealth acquired and accumulated during that state-paid vacation, enough, whether one wins or loses, at the end of one’s adventurous tenure, so to speak? 

Laksiri Warnakula

ඡන්ද හිමි නාම ලේඛන හැකි ඉක්මනින් පුරවා භාර දෙන්නැයි කැෆේ සංවිධානය මහජනතාවගෙන් ඉල්ලයි .

June 3rd, 2019

ඡන්ද හිමි නාම ලේඛන ආකෘති පත්‍ර හැකි ඉක්මනින් පුරවා භාර දෙන්නැයි කැෆේ සංවිධානය ඉල්ලීමක් කරයි. එම සංවිධානයේ වැඩබලන විධායක  අධ්‍යක්ෂ  අහමඩ්  මනාස් මහතා පෙන්වා දෙන්නේ රටේ පවතින ආරක්ෂක වාතාවරණය  අනුව මේ වන විට ඡන්ද හිමි නාම ලේඛන ආකෘති පත්‍ර පුරවා භාරදීම පිලිබදව ජනතාව වැඩි අවධානයක් යොමු කර ඇති බවක් නොපෙනෙන බවයි. මේ වසර අවසානයේ දී හෝ ඊළඟ වසරේ දී පළාත් සභා මැතිවරණය පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය හා ජනාධිපතිවරණය පැවැත්වීමට නියමිත ව තිබේ. එම මැතිවරණ සඳහා ඡන්දය  ප්‍රකාශ කිරීමට සුදුසුකම් ලබා ගැනීමට මෙම ඡන්ද හිමි නාම ලේඛණ වලට  නම ඇතුළත් කර ගත යුතුය. එම නිසා ඡන්ද හිමි නාම ලේඛන ප්‍රතිශෝධන කටයුතු කඩිනමින් සිදු කර ගැනීම සඳහා හැකි ඉක්මනින් අදාළ ඡන්ද හිමි නාම ලේඛන අයදුම් පත්‍ර පුරවා භාර දීමට කටයුතු කළ යුතු බව කැෆේ විධායක  අධ්‍යක්ෂ වරයා පෙන්වා දෙයි.

මෙතෙක් ඡන්ද හිමි නාමලේඛන අයදුම් පත්‍ර නොලැබුණු කෙනෙක් වේ නම් එම අයදුම් පත්‍ර ප්‍රදේශයේ ග්‍රාම නිලධාරිවරයා වෙතින් ලබා ගත හැකිය.ඡන්ද හිමි නාමලේඛන ප්‍රතිශෝධන කටයුතු ප්‍රමාද වන තරමට මැතිවරණ කල්දැමීමේ වැඩි හැකියාවක් ඇති බැවින් මෙම ආකෘති පත්‍ර කඩිනමින් භාර දිය යුතු බව කැෆේ සංවිධානයේ අදහසයි.

ජනාධිපතිවරයා , අගමැති වරයා සහ අනෙකුත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් රැසක් 2019 වසර මැතිවරණ වසර බවට ප්‍රකාශ කර තිබුණ ද මේ වන තෙක් කිසිදු මැතිවරණයක් පවත්වා නො මැත.මාස තුනකට ඉහත දී ද ජනාධිපතිවරයා පවසා තිබුණේ මැයි මස 31 දිනට පෙර පළාත් සභා මැතිවරණය පවත්වන බවයි.

නමුත් එලෙස මැතිවරණය  පැවැත්වීමට කිසිදු  සූදානමක් තිබූ බවක් පෙනෙන්නට  තිබුනේ නැත.

කෙසේ වෙතත් මේ වසර අගදී හෝ ඊළඟ වසර මුල දී අනිවාර්යයෙන්ම අදාළ මැතිවරණ පැවැත්විය යුතු ව ඇති බැවින් එම මැතිවරණ කිසිදු හේතුවක් මත කල් දැමීමට අවකාශ නො තැබිය යුතු ය.එම නිසා ඡන්ද හිමි නාමලේඛන අයදුම් පත්‍ර හැකි ඉක්මනින් පුරවා භාරදීම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අගයන සැබෑ පුරවැසියෙකුගේ යුතුකම බව කැෆේ සංවිධානය  අවධාරණය කරයි.

රටේ ආරක්ෂාව දේශපාලන පන්දුවක් බවට කරගෙන. මේ රටේ තියෙන්නේ එක ආණ්ඩුවයි. ජනතාව කිව්වේ මේ දෙපාර්ශවයට එකතු වෙලා සාමුහික වගකීමෙන් රට පාලනය කරන්න මිසක් මේ විදියට කුළල් කා ගන්න කියලා නෙවෙයි. -මහාචාර්ය ජි. එල්. පීරිස්

June 3rd, 2019

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුනේ මාධ්‍ය සාකච්ඡාව

අද (03) දින මාධ්‍ය සාකච්ඡාවට සහභාගි වූ නියෝජිතයින්
■ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුනේ සභාපති මහාචාර්ය ජි. එල්. පීරිස් මහතා
■ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සුසිල් ප්‍රේමජයන්ත මහතා
■ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රෝහිත අබේගුණවර්ධන මහතා

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුනේ සභාපති මහාචාර්ය ජි. එල්. පීරිස් මහතා
කිසි දවසක නොදුටු විදියට රටේ හැම ක්ෂේත්‍රයක්ම මේ වෙද්දි කඩා වැටිලා තියෙන්නේ. ආණ්ඩුකාරවරු කියන්නේ ජනාධිපතිවරයාගේ නියෝජිතයින්. ජනාධිපතිවරයාට තියෙන බලතල අදාල පළාත් සම්බන්ධයෙන් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ බලය තියෙන්නේ ආණ්ඩුකාරවරයාට. වද සැත්කම් සම්බන්ධයෙන් ගත හැකි එකම ක්‍රියාමාර්ගය වෙන්නේ අදාල වෛද්‍යවරයා නියම විදියට බදු ගෙවලා නැත්නම් වෛද්‍යවරයාගෙන් බදු ලබා ගැනීමයි කියලා බස්නාහිර පළාත් ආණ්ඩුකාර අසාත් සාලි මහතා පවසනවා. අසාත් සාලි සාකච්ඡාවකට එනවා නම් මහජන නියෝජිතයින් එතැනින් පිට වෙලා යනවා. ප්‍රථම වතාවට ආණ්ඩුකාරවරයෙක් යන තැන්වලදී හූ හඩ ඇහෙනවා. ආන්ඩුකාරවරයාගේ නියෝග ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ නැහැ. හිස්බුල්ලා ආන්ඩුකාරවරයා සම්බන්ධයෙන් තත්ත්වයත් මේකයි. හිස්බුල්ලා ආන්ඩුකාරවරයා හා ත්‍රස්තවාදින් සම්බන්ධයෙන් මේ වෙද්දි සී. ස’. ටී.වි මගින් බරපතල සාක්ෂියක් ලැබිලා තියෙනවා. දමිල ගුරුවරුන් මාරුකිරීම ජනාධිපතිවරයා වහාම අවලංගු කර තියෙනවා. ඒ කියන්නේ මේ වෙද්දි ආණ්ඩුකාරවරයා සම්බන්ධයෙන් ජනාධීපතිවරයාටත් කිසිම විශ්වාසයක් නැහැ. එහෙමනම් ජනතාව කොහොමද ආන්ඩුකාරවරයාව විශ්වාස කරන්නේ. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යටතේ බලතල 36ක් පළාත් සභාවට භාරකරලා තියෙනවා. මේ වෙද්දි පලාත් සභ අටක් අකර්මණ්‍යයි. ඒ පළාත් සභා අටේ සියලුම බලතල ආන්ඩුකාරවරයා සතුයි. අද වෙද්දි ආන්ඩුකාරවරුයි ජනතාවයි අතර අරගලයක් දකින්න ලැබෙනවා. පළාත් සභා කාර්යබාරයන් කඩා වැටෙන තැනකට ඇවිත්.
මේ වෙද්දි අතුරලියේ රතන හිමියන් මාරාන්තික උපවාසයක් අරඹලා තියෙන්නේ. දමිල සංධානයේ වියලේන්ද්‍රන් මන්ත්‍රීවරයාත් ඊට සහාය පල කරලා. ආන්ඩුකාරවරුන් සම්බන්ධයෙන් තිරණයක් ගන්න ඕනේ ජනාධිපතිවරයායි. හිස්බුල්ලා ආණ්ඩුකාරවරයා කියන්නේ එතුමාගේ අනුගාමිකයින්ගෙන් අහලා තීරණයක් ගන්න බවයි. තව මොනවා වෙනකල්ද ඉන්නේ. මේ ගින්න දිගින් දිගටම පැතිරෙනකල්ද ඉන්නේ. මේ ක්ෂණිකව පියවර ගන්න ඕනේ අවස්ථාවක්. නිසි වේලාවට තිරණ අරන් ගින්න නිවන්න ආණ්ඩුවට අවශ්‍යතාවයක් නැහැ කියන්නේ ආණ්ඩුවක් නැති තත්ත්වයක්.
දයාසිරි ජයසේකර මහතා ප්‍රකාශයක් කරනවා තනතුරු බෙදා ගැනිම සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡාවක් කරන්න ඕනෙලු. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන වත්මන් ජනාධිපතිවරයා ජනාධිපති අපේක්ෂකයා විදියටත්, මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට අගමැතිධූරයත් හිමිවිය යුතුයිලු. රට ගිනි ගන්න අවස්ථාවක මෙයද ප්‍රමුඛතාවය දිය යුතුවෙන්නේ. රැවුල ගිනි ගන්න වෙලාවක සුරුට්ටු පත්තු කිරිම සුදුසු නැහැ. 19 වන සංශෝධනයෙන් පස්සේ ජනාධිපතිධූරයට කිසි කෙංගෙඩියක් කර ගන්න බැහැ කියලත් එතුමා කියනවා. එහෙමනම් එවැනි තනතුරක් ඉල්ලන්නේ ඇයි?

රිෂාඞ් බදියුදීන් ඇමැතිවරයාට ගෙනත් තියෙන විශ්වාසභංගය ජුනි 18 වැනිදාට කල් දැම්මා. ඒ අතරේ සමහර දේශපාලනපක්ෂ කියනවා මේ සම්බන්ධයෙන් තිරණයක් ගන්නේ අවසාන මොහොතෙලු. ඇයි මේ ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන්වැට උඩ ඉන්නේ. යුද හමුදාපතිවරයාට තුන්වතාවක් අමතලා තමන්ගේ හිතවතුන් ගැන විමසීම අනුමත කරනවාද? එය අනුමත නොකරනවා නම් ඒ විශ්වාසභංගයට සහාය දෙන්න බැරි ඇයි.
කතානායකගේ හැසිරිමත් ඒ වගේමයි. එදා අපේ ආන්ඩුවට එරෙහි විශ්වාසභංග යෝජනාවේ තියෙන්නේ මොනවාද කියලාවත් නොදැන ඒ මොහොතෙම විවාදයට ගන්නවා. එසේ කරපු කතානායකවරයා මෙම්වගේ ගින්නක් ඇවිලෙස අවස්ථාවක ඇයි මාසයක් මේ විශ්වාසභංග යෝජනාව කල් දානනේ.  ඒ වගේම පූජිත ජයසුන්දර පොලිස්පතිවරයා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට පිටු 20ක ලියවිල්ලක් ඉදිරිපත් කරලා තියෙනවා. රටේ ආරක්ෂක තත්ත්වය සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කරන්න සහායක් නොලැබුණු බව හා මේ අන්තවාදින් සම්බන්ධයෙන් කරපු බුද්ධි අංශයේ ඉහළ විමර්ශන සියල්ලක් අත් හිටුවන්න කියපු බවකුත් එහි සදහන් වෙනවා. එතුමා බොරුවක් කිව්වොත් හිරේ යන්න වෙනවා. බුද්ධි අංශ හා නිතිය ක්‍රියාත්මක කිරිමේ අංශ අතර කිසිදු සම්බන්ධතාවයක් නැතිබවත් සදහන් කරනවා. පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සබාවට දුන් සාක්ෂි මගින් ඛේදවාචකයට දින 12ට පෙර මේ සම්බබ්ධයෙන් තොරතුරු රජයට ලැබී ඇති බව අනාවරණය වුනා. ආරක්ෂක මණ්ඩලය මාස දෙකක් තුළ රැස්වුනේ නැහැ. මේ අපේ රටේ ආරක්ෂාව දේශපාලන පන්දුවක් බවට පත් කර ගැනීමක් වෙන්නේ. මේ රටේ තියෙන්නේ එක ආණ්ඩුවයි. ජනතාව කිව්වේ මේ දෙපාර්ශවයට එකතු වෙලා සාමුහික වගකීමෙන් රට පාලනය කරන්නයි. නැතිව මේ විදියට කුළල් කා ගන්න කිව්වේ නැහැ. එක පාර්ශ්වයකට සුදු හුණූ ගාලා අනෙක් පාර්ශිවයට දෙහි කපන්න අවශ්‍ය නැහැ. මේ දෙපාර්ශ්වයම රටේ තත්වයට වග කියන්න වෙනවා. සරත් විජේසුරීය වැනි අය ජනතාව ඉදිරියේ පාපොච්ඡාරණය කරලා සමාව ඉල්ලන්නේ ඒ නිසයි.
ජනාධිපතිවරණය ගැන ජනාධීපතිවරයා ඉන්දියාවේදි ප්‍රකාශයක් කලා. ජනාධිපතිවරණය පවත්වන කාල සිමාවන් ව්‍යවස්ථාවෙන්ම දක්වා තිබෙනවා. ඒ බලය පැවරෙන්නේ මැතිවරණ කොමිෂමට. මැතිවරණය කල් දැමීමට සති දෙක තුනකට පෙර උත්සාහයක් දැරුවාත් අපි එය මේ වෙද්දි ව්‍යාර්ථ කරලා තියෙනවා.

රටේ ආරක්ෂාව මේ විදියට අඩපන වෙන්න මුලික හේතුව බුද්ධි අංශ කඩා වැටිමත් හේතු වුනා. විපක්ෂයෙන් පලි ගැනීමට පමණයි ආරක්ෂක අංශ භාවිතා කලේ. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාටත් බැසිල් රාජපක්ෂ මහතාටත් එරෙහිව නඩු පැවරීම් වුනා. ගෝඨා භිතීයක් ඇති කරමින් තිබෙනවා. මේ ව්‍යසනයේ මොකලරු වු සහරාන් ට විවෘත වරෙන්තුවක් නිකුත් කරලා තිබුණා. දවසක් දෙකක් හිරකරගෙන ප්‍රශ්න අහලා විමර්ශනයක් කළා නම් මේ කිසිම දෙයක් සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ. විදේශවලින් මද්‍රසා වලට එන අයට විසා 130ක් දිලා. නේවාසික විසා 305ක් දිගු කරලා.1680ක් ලියාපදිංචි මද්‍රසා තියෙනවා. බෝම්බකරුවන් අතර දුරකතන පණිවිඩ 1800ක් අරන් තියෙනවා. පුහුණු කිරීමේ කඳවුරු 7ක් හා නිවාස 14ක් පවත්වා ගෙන ගියා. පහුගිය වසර 4 තුල යහපාලනයෙන් නෙලා ගත්ත අස්වැන්න තමයි මේ.

රටේ මේ තරම් ප්‍රශ්න තියෙද්දි ශ්‍රීලනීප මහ ලේකම් තනතුරු බෙදා ගන්න කතා කරනවා.
සජිත් ප්‍රේමදාස රට නැගිටවන්න කලින් කැබිනෙට්ටුවෙන් නැගිටලා ඉන්න ඕනේ.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රෝහිත අබේගුණවර්ධන මහතා
රතන හිමියන්ගේ මාරාන්තික උපවාසයට දින තුනයි. ඒ සමගම තවත් ස්ථාන කිහිපයක එවැනි අපවාස ආරම්භ කර තිබෙනවා. ආන්ඩුකාරවරු සහ ඇමැතිවරයා වහාම ඉවත් කරන්න කියලා රජයට බල කිරීමයි මෙයින් කෙරෙන්නේ. පෞද්ගලික බස්රථ ධාවනයෙන්ඉවත් වෙන බවත් මේ වෙද්දි සදහන් කර තිබෙනවා. මේ සියලු සිදුවිම් වෙද්දි රජයක වගකිම මොකක්ද කියලා ජනතාව බලන් බන්නවා. ආණ්ඩුකාරවරු පත්කිරීමේ වගකීම තියෙන්නේ ජනාධිපතිවරයාටයි. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධීපතිවරයායි අසාත් සාලි හා හිස්බුල්ලා ආණ්ඩුකාරවරයාව ඒ තනතුරුවලට පත්කළේ. ජනාධිපති මේ අයව තනතුරුවලින් ඉවත් කරන තෙක් රට බලන් ඉන්නවා. එක පැත්තක්නි හිමිනමක් ජිවිත අවදානමක. රටම ඇවිස්සිලා. ජනාධිපතිතුමාට එක අත්සන් පහරින් මේ අයව අත්සන් කරන්න පුලුවන්කම තියෙද්දි ක්‍රියාත්මක නොවෙන්නේ ඇයි? රිෂාඞ් බදියුදින් ඉන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැතිවරයා යටතේ අගමැති මණ්ඩලයේ. එතුමාට ඉවත් වෙන්න කියන වගකිම තියෙන්නේ අගමැතිට. නැත්නම් කතානායකට පුලුවන් හෙට පාර්ලිමේන්තුවට විශ්වාසභංග යෝජනාව ගේන්න පුලුවන්. මේවා රටේ නායකයින්ගේ වගකීම්. රටම අවුලන්නේ නැතිව ගිනි තියන්නේ නැතිව මිනිස්සුන්ව පාරට බස්සන්නේ නැතිව කරුණාකරලා තීන්දු තීරණ ගන්න කියලා අපි ඉල්ලා සිටිනවා.

මේ වෙද්දි ඌව පළාත් සභාව අරෙන්න සියලුම පළාත් සභා විසුරුවලා. බස්නාහිර පළාත් සභාව ගත්තාම මන්ත්‍රීවරු 144ක් හිටියා. මේ අයගේ බලතල ලැබෙන්නේ ආණ්ඩුකාරවරයාට. නැගෙනහිර පළාත් සබාවේ මන්ත්‍රීවරු 37ක්. මේක හිස්බුල්ලාට විරුද්ධව කරන අරගලයක් නෙවෙයි. ආන්ඩුකාරවරයාගේ බලය රටක ජනාධීපතිවරයාගේ බලයට සමානයි. පහුගිය දවස්වෙද්දි බස්නාහිර පළාතේ දිස්ත්‍රික් සම්බන්ධීකරණ කමිටුවේ සභාපති විදියට ආණ්ඩුකාරවරයා පත්කලාම හූ හඩ මැද්දේ සභාවෙන් එළීයට ආවා. හිස්බුල්ලා ආන්ඩුකාරවරයාවත් ඒ විදියට පත්කරනවා. බැරි වෙලාවත් 13 වැනි සංශෝධනයෙන් ඉඩම් හා පොලිස් බලතල දිලා තිබුණා නම් මොනද වෙන්නේ.මේ ආන්ඩුකාරවරු දෙන්න කොහොමට හැසිරෙයිද? බොහොම භයානක විදියට බලය අයුතු ලෙස පාවිච්චි කිරිමක් වෙන නිසා රට තවත් විනාශ නොකර මේ අයව තනතුරුවලන් ඉවත් කරන්න. නැත්නම් මේ ආන්ඩුවේ අයව ඇස්, කන් සම්බන්ධ වෛද්‍යවරුන්ට පෙන්වන්න වෙනවා.
කයිවාරු ගහලා අයි. එස්. අයි. එස් ත්‍රස්තයින් අයින් කරන්න බැහැ. ඒක ඔලුවෙන් කරන්න ඕනේ කියලා අගමැති කියලා තියෙනවා.එතුමා ඔලුවෙන් කරපු සේ මදිද? 29 වතාවක් පැරදිලා කුමන්ත්‍රණයකින් බලයට ආවා. මහ දවාගේ ටයිකොට් දාගෙන මහ බැංකුව කොල්ල කෑවා. ලංකාවට නොතිබුණ අයි.එස්. ත්‍රස්තවාදය අවිත මරණ බියෙන් සිටින රටක් වෙලා තියෙනවා. මේ දවස්වල උඩ බලාගෙන කතා නොකර ඉන්නවා. ඒකත් ඔලුවෙන් කරන්නේ. රට මේතරම් ප්‍රශ්නවල තියෙද්දි එතුමා නිහඩව ඉන්නේ ඔලුවෙන් කරන වැඩක් නිසයි. මුලු රටම හාන්සි කරවන්න ඒ ඔලුවෙන් කරපු වැඩ ටික ඇති. ඒ නිසා ඔලුව තමන්ගේ නෝනා බලා ගැනීමට විතරක් යෙදවලා රට වෙනුවෙන් මැතිවරණයකට යන්න. අපේ පක්ෂයේ සභාපති මහාචාර්ය ජි. එල් පිරිස් මහතා ඇතලු පිරිසක් ශ්‍රී ලංකා නිදහස්පක්ෂයත් එක්ක සාකච්ඡාවක් පැවැත්වෙනවා. ආන්ඩු විරෝදි බලවේගයකටයි මේසාකච්ඡා පැවැත්වෙන්නේ. අපියි ආසන්නතම මැතිවරණයක් ජය ගත්ත පක්ෂය. ඒ පක්ෂය එක්ක නිල විදියට සාකච්ඡාවක් කරන කොට සාකච්ඡා මේසයේ කල යුතු කාරනා වෙන වෙන තැන්වල කතා කරන්නේ ඇයි.දැන් තනතුරු බෙදා ගැනීමකට ගිහින්. තනතුරු බෙදා ගැනීමේදි එතුමා දක්ෂ බව අපිට අත් දැකීම් තියෙනවා. තනතුරක් වෙනුවෙන් ඕනම තැනකට යන්න හැකියාව එතුමාට තියෙනවා. රට අස්ථාවර වෙලා තියෙන වෙලාවක මෙවැනි දේවල් සුදුසු නැති බවයි අපි හිතන්නේ. අපි රට ස්ථාවර කිරීමට ආන්ඩු විරෝධී පුලුල් පෙරමුණක් සකස් කිරීමට ඕනම පාර්ශ්වයක් එක්ක සාකච්ඡා කරන්න සූදානම්. ඒ සාකච්ඡා වෙනත් වෙනත් අරමුණූ වලට යොදා ගැනීම නම් සුදුසු නැහැ.

ශ්‍රී ලනීප ජාතික සංවිධායක අතුරලියේ රතන හිමියන් අපවාස කරන තැනට ගියා. ජනතාවගේ හූ හඩ මැද්දේ තමයි එතුමාටත් යන්න සිද්ධ වුනේ. ජනතාවට අප්‍රිය වුනු දේශපාලන නායකයෝ බවට ඔවුන් පත්වෙලා තියෙන්නේ. මේඅවස්ථාවේදී සජිත් ප්‍රේමදාස ඇමැතිවරයා කියලා තියෙනවා විදේශ හමුදාවන්ට රට පාවා දෙන ගිවිසුම් වලට එරෙහිව රටම නැගිටින්න ඕනෙලු.  මේ කියන්නේ හිටපු ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාස මහතාගේ පුතා. අපි යෝජනා කරනවා එතුමාට මුලු රටම නැගිටින්න කලින් කැබිනට් එකේ පුටුවෙන් නැගිටින්න කියලා. ඔය කැබිනට් එකේදි නේ ගහන ගිවිසුමක් ගහන්නේ.එකපාරටම හීනෙන් නැගිටලා වගේ කතා කරන්න එපා. හීනෙන් නැගිටිනවා ආයෙත් නිදිය ගන්නවා. පළමුවෙන් නැගිටලා ඔය පක්ෂයෙන් එළීයට ඇවිත් ඉන්න. බලාපොරොත්තු තියාගෙන දේශපාලන වාසියට කතා කරන්න එපා.එජාපයට කතිරය ගහපු අයට නැගිටින්න කාලය ඇවිත්. ඒ අය පැරට බැහැලා ආණ්ඩුවට ඉවත් වෙන්න කියන පණීවිඩය දෙන්න.

21 ප්‍රහාරයෙන් පස්සේ ආණ්ඩුව ගත්ත ක්‍රියාමාර්ග ගැන ජනතාව ඉන්නේ අසතුටෙන්. ආන්ඩුවේ අවසාන අදියරයි ඇවිත් තියෙන්නේ.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සුසිල් ප්‍රේමජයන්ත මහතා
රතන හිමියන් අඛණ්ඩ උපවාසයක් ගෙනයන තත්ත්වයකට රට පත්වුනේ ඇයි? අප්‍රියෙල් 21 ප්‍රහාරයෙන් පස්සේ ආන්ඩව ගත්ත ක්‍රියාමාර්ග ගැන ජනතාව ඉන්නේ අසතුටෙන්. සිද්ධියෙන් විපතට පත්වුවන් සම්බන්ධයෙන් රජයේ අවධානය යොමු වුනේ නැහැ. හදිසි නිතිය දීර්ඝ කරන විවාදයේදී ඊට පෙර මාසයේ අත්අඩංගුවට ගැනීම් නිදහස් කිරීම් රදවා ගැනීම් සම්බන්ධයෙන් සංශිප්ත වාර්තාවක් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළයුතුව තිබුණා. මේ සැරේ එවැන්නක් ඉදිරිපත් කලේ නැහැ. එජාපයේ දේශපාලනඥයෝ තමයි පාර්ලිමේන්තුවේ 225ම මේකට වගකිව යුතු බව කියමින් ඔවුන්ට එල්ල වෙන චෝදනාව අනික් අයටත් බෙදා හරින්න උත්සාහ කරන්නේ. ත්‍රස්තවාදහ වැලැක්වීමේ පනත යටතේ සැකරුවන් උසාවියට ඉදිරිපත් නොකර සාමාන්‍ය නිතිය යටතේ අධිකරණයට දාලා ඇප දිම සම්බන්ධයෙන් විනිසුරුට දොස් කියලා හරි යන්නේ නැහැ. මේ ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් වගකිම ගන්න වෙන්නේ විධායකයි. ආණ්ඩු පක්ෂයට එන විරෝධතාවය අනෙක් අයට බෙදා හරින්න දරන බොලද උත්සාහයක්.

මේ ආන්ඩුව ජාතික ආරක්ෂාව සැලසීමේ වගකීම අත් හැරලා. මේ ආන්ඩුකාරවරු අනියම් ආකාරයෙන් ත්‍රස්තවාදීන් සමග සම්බන්ධතා පැවැත්වු බවයි චෝදනා එල්ල වෙලා තියෙන්නේ. අනෙක් පැත්තෙන් ආන්ඩුව සිය වගකිම් පැහැර හැරිමක් කරලා තියෙන්නේ. මේ සිද්ධියෙන් පස්සේ රටේ ආර්ථික ප්‍රශ්න. පාසල් දරුවන්ට ඇති වෙලා තියෙන ප්‍රශ්නය. සභානායකවරයා කියනවා තේරිම් කාරක සභාව සජිවීව දීම පාර්ලිමේන්තු වරප්‍රසාද කඩවීමක්ලු. කවුද තේරිම් කාරක සභාවක් ඒ විදියට සජීවීව දුන්නේ. බුද්ධි අංශ තොරතුරු ඔලියට ඒමේ වාසිය යන්නේ අන්තවාදින්ට. සභානායකවරයා ආන්ඩුවේ දැනුවත් කිරිමකින් තොරව මෙවැනිනක් කියයි කියලා අපි හිතන්නේ නැහැ. සජිත් ප්‍රෙමදාස එජාප නියෝජ්‍ය නායකතුමනුත් හිටපු ගමන් නින්දෙන් ඇහැරිලා වගේ විදේශ හමුදාවන්ට රට පාවාදෙන්නේ නැහැ කියනවා. ඕක විපක්ෂය කියලා ගොඩක් කල්. ප්‍රතිත්‍රස්ත පනතත් ඒ වගේමයි. අපි කිව්වට පස්සේ කියනවා අකුල ගන්න කියලා. එතුමන්ලාගේ ආන්ඩුව. කැබිනෙට්ටුව. සභානායකට කිව්වා නම් හරි ඕක අස් කර ගන්න කියලා. රට නැගිට්ටවන්න කලින් එජාපයේ අය කණ්ඩායම් නායක රැස්වීමේදි හරි කැබිනට් එකේදි හරි නැගිට්ටා නම් හරිනේ. මෙම්අත්සාහ කරන්නේ ජනප්‍රිය මාතෘකාවකට අනුගත විමයි. ආන්ඩු පක්ෂයේ දේශපාලනඥයින්ට ජනතාව දක්වන විරෝධතාවය අනුව පාරේ බැහැලා යන්න බැරි තත්ත්වයකුයි තියෙන්නේ. ආන්ඩුවේ අවසාන අදියරයි ඇවිත් තියෙන්නේ. රට තවත් ව්‍යසනයන්ට ගොදුරු නොකර මේ පානය වෙනස් කරන්න. ඊට අවශ්‍ය ඉඩ හැදීම ආණ්ඩුවේ යුතුකමයි. මැතිවරණය පවත්වන්න යෝජනාවක් ගෙනාවොත් අපි ලැහැස්තියි ඕන වෙලාවක අපේ ඡන්දය දෙන්න.


Mega land-grab imminent? Beware of rushed laws and agreements:

June 3rd, 2019

By Lasanda Kurukulasuriya Courtesy The Island

article_image

After Narendra Modi took oaths on Thursday for a second time as India’s Prime Minister, having steered the BJP-led coalition to a landslide election victory, there was a string of announcements relating to diplomatic engagements involving Sri Lanka, India, China and the United States. Modi will visit Sri Lanka on 9th June, President Maithripala Sirisena told a press conference in Delhi, where he attended the Indian leader’s inauguration ceremony. Before that Modi will visit the Maldives, his first overseas trip as prime minister. The Indian media anticipates that the Indian PM will have bilateral meetings with the US and Chinese leaders in September and October, respectively.

Discussions on what the US calls its ‘Indo Pacific Strategy’ are to figure at meetings of senior US officials in Singapore for the Shangri La Dialogue, and in India – a ‘major US defence partner.’ US Assistant Secretary for Political Affairs Clarke Cooper is on a tour of Singapore, India and Sri Lanka from 29th to 6th June.

Against this backdrop, an unusual statement appeared on Friday titled “Indo-Lanka relations under the second term of Modi – In the backdrop of Chinese foothold in SL and US proposed SOFA,” on the President’s Media Division (PMD) website. It is in the nature of a commentary on Sri Lanka’s relationship with India which, it asserts, is ‘at a high now.’ The gist of it was to reassure Delhi regarding Colombo’s foreign policy moves.

Worrying about India’s possible reactions to controversial defence pacts with the US, it said “… Sri Lanka will have to be very careful not to antagonize India while shifting foreign policy decisions or entering into a new pact to replace Acquisition and Cross Services Agreement (ACSA) with the United States. … Now, the US proposes to replace ACSA with a Status of Forces Agreement (SOFA).”

Repeating the US’s misleading assurances in relation to the SOFA – that there is no need to fear the establishment of a US military base, that Sri Lanka ‘will retain all its sovereign rights’, etc. – the article asserts that “Currently, there is an acknowledgement in Washington with regard to India’s regional supremacy and its role in regional security and stability” and that “there is an understanding of the need for cooperation between India and the US to check rapidly expanding Chinese influence in this region.” Inexplicably, it adds: “Hence, it is essential to keep India informed about Sri Lanka’s intended military cooperation with any outside country, especially with a superpower such as the US.”

External pressure

Could the uncharacteristic comment posted on the PMD website be interpreted as an indirect admission that Sri Lanka has in fact agreed to sign up on the SOFA (which, till now, officials have been at pains to say, is still only ‘under discussion’)? Or is this an indirect (if somewhat clumsy) attempt to reassure India – timed to coincide with the president’s visit to Delhi for the Indian president’s oath-taking ceremony? Whatever the purpose, the sub-text of the essay suggests that political leaders are more interested in appeasing external forces and bowing to pressure from diverse quarters, than guiding policy in a manner that serves the national interest. There appears to be much external pressure being exerted to finalise this pact that gives carte blanche to US defence personnel entering the country, and threatens Sri Lanka’s sovereignty.

The SOFA is not the only agreement that the US has been pushing to conclude in Sri Lanka. The country’s pro-US-prime minister led government is working hard to conclude or implement a number of other pieces of legislation and policy at the behest of its Western patrons, against all odds. If there is a sense of urgency in these efforts, it is because time is running out. With a presidential election only six months away, and the government showing a dismal report card on its performance in most areas, its Western backers know that its days are numbered. Hence the pressure is turned up, to fast-track the desired laws and agreements. It is the US-friendly UNP leadership that will be instrumental in this process. The public will need to be on alert because once these laws are passed there is no possibility of judicial review, under the constitution.

One example is the proposed Counter Terrorism Act (CTA). From the moment the Easter Sunday attacks took place Prime Minister Ranil Wickremesinghe has been vigorously arguing that a new law is needed to curb terrorism. This is despite multiple arguments that have been made showing that there is ample provision in the country’s existing legislation, to deal with terrorism. It has been pointed out that amendments to the existing Prevention of Terrorism Act (PTA) would suffice. It is an open secret that the eagerness to have the CTA passed, stems from pressure to comply with the demands of the US-led UNHRC resolution against Sri Lanka, which calls for repeal of the PTA.

Land reform and MCC

Parallel to the defence-related agreements and arrangements sought by Western powers, such as the SOFA, a number of laws have been drafted and/or passed relating to the economy as well. Reforms that would bring the economy in line with the Western neo-liberal model, represent the ‘other side of the coin,’ of the defence agreements that advance US hegemony on the military front. Among them are the Millennium Challenge Compact (MCC), new laws that will radically transform patterns of land use and ownership such as the proposed Land Bank Act and already-gazetted State Land (Special Provisions) Bill and, according to some, the revised National Physical Plan 2050 (NPP).

The Millennium Challenge Compact (MCC) is said to be a US grant for development purposes. The MCC was developed in secrecy by a team located in the Sri Lanka prime minister’s office. A government minister in parliament even denied its existence. There has been no public discussion on it. The MCC’s approval of the $480 grant for Sri Lanka was announced by government just days after the Easter Sunday attacks – when one would imagine that Sri Lanka’s investment credentials were at an all-time low. The secrecy, the odd timing of the announcement and other aspects would suggest that the MCC is being imposed by the US for its own purposes, rather than for the benefit of Sri Lankans.

From the little that is known, the MCC relates to two projects, on Transport and Land. The goal of the Land project is said to be to ‘increase land market activity’ and the ‘tradability of land’ through ‘policy and legal reforms.’ Eighty percent of Sri Lanka’s land is owned by the state. Making such land a ‘tradable commodity’ or creating a ‘land market’ as the MCC aims to do, has long been advocated by the World Bank to bring about what it calls ‘market based land consolidation’ for the benefit of private (including foreign) investors.

Dispossession of farmers

Environmental groups and land rights activists who are aware of details of the MCC, are strongly opposed to the project. Smallholder farmers cultivate land on the basis of state grants or other forms of tenure short of outright ownership. Since farmers are chronically indebted, the reforms underway will in all likelihood lead them to sell their plots, activists have pointed out. The end result will be mass dispossession of farmers and other rural populations engaged in animal husbandry, fishing etc. These groups whose livelihoods will be destroyed, are the source of food sovereignty, says Sajeewa Chamikara from MONLAR, a grassroots land-rights organization.

The government’s moves to remove the bar on foreigners owning land, the removal of the 50-acres limit on individual ownership, the proposed ‘Land Bank’ (that will bring publicly owned land under a single hub and make it available for private investors), are inter-related.

“You need to look at all the factors to see the final outcome” explained Chamikara. One needs to ask, if the government is genuinely interested in addressing the land-related and other multiple problems faced by farmers, why doesn’t it address these issues directly, in consultation with the farmer organisations – rather than bowing to pressure from foreign ‘advisors’ who may have their own agendas?

The State Land (Special Provisions) Bill was gazetted on 27.03.19, and the National Physical Plan 2050 was recently reported to have got presidential approval. Both were strongly opposed by the president, during the November-December 2018 constitutional crisis. The land laws which he, at the time, described as ‘anti-national,’ were among reasons he cited for his move to sack the prime minister. What pressure was brought to bear on the president to make him give his assent to them later? Why did he give in? It would seem that the instability caused by in-fighting between president and prime minister has made the country particularly vulnerable at this time.

The State Land (Special Provisions) Bill, gazetted by the UNP’s Minister of Lands (and not the president), will need to be passed in parliament. Its purpose is “to grant absolute title to state lands held by citizens who are holders of grants or instruments of disposition.” Its validity is for seven years. So it would appear the government seeks to dispose of large tracts of land in a short time, to make them quickly available for investors. This again will accelerate the dispossession of smallholders.

Drastic changes

The revised National Physical Plan 2050, prepared by the National Physical Planning Department of the Megapolis and Western Development ministry, is yet to be made public, although it is said to be ‘completed.’ The NPP seeks to concentrate economic activity in four ‘Economic Corridors’ of which the Colombo–Trincomalee corridor will be its showpiece. Attracting private investment is a key objective. According to a draft summary seen by this writer, the NPP’s medium term goals include the ‘transformation of the economy from conventional industries to high tech and innovation based Industries,’ increased international trade and increased ‘attraction for investment and trade.’ The NPP expects to transform land use patterns and bring about movements of population, to achieve a ‘reversal of the rural-urban population ratio’ in 30 years. This gives a clue to the drastic nature of envisaged changes. The NPP however will not be required to be passed in parliament. According to NPP Director General Dr Jagath Munasinghe “it is a policy document, not a Bill” and so it only needs to be gazetted.

It has been observed that the districts covered in the NPP more or less overlap with those coming under the MCC. From the little available information it would appear the goals of the two projects broadly dovetail. It is unlikely that this is coincidental, they both come within the economic thrust of the UNP government that seeks to put the country’s land and other resources at the service of foreign capital. Whatever the merits of these projects, it is unconscionable that plans to bring about such far-reaching social and economic change, are not made available for public debate. The secrecy surrounding them shows that the government knows they will be unpopular. The overarching question is. whether the present government is more interested in pleasing its Western backers, than the constituencies in Sri Lanka, millions of voters, to whom it is answerable.

Chief of National Intelligence (CNI) post powerless under present govt. PSC probe into Easter Sunday carnage:

June 3rd, 2019

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

article_image

The wartime Rajapaksa administration, having created the post of Chief of National Intelligence (CNI) to run an efficient network involving all three services, the police and the State Intelligence Service (SIS), placed Maj. Gen. Kapila Hendavithana, in charge of the powerful Office in January, 2007.

The CNI tasks included managing local and foreign intelligence and briefing the National Security Council (NSC) chaired by the President.

Then, President Mahinda Rajapaksa, in his capacity as the Minister of Defence, Public Security and Law and Order, established the Office of CNI by way of a Cabinet Memorandum to accommodate Hendavitharana, who functioned at the Defence Ministry, as the Intelligence Advisor, following his retirement in Oct 2006.

President Rajapaksa secured cabinet approval for the appointment though an attempt was made initially to accommodate Hendavitharana on Pay and Pension scheme.

The post of the CNI was meant to be held by a senior military intelligence officer though the incumbent government replaced Hendavitharana with Sisira Mendis, retired DIG, who was in charge of the Police Narcotics Bureau (PNB) at the time of his retirement.

A Parliamentary Select Committee (PSC) probing the alleged lapses on the part of those in authority leading to the single biggest security breach in Sri Lanka’s history on April 21, last week questioned Mendis. During the proceedings opened to the media, it transpired that Mendis lacked the authority to function the way his predecessor Hendavitharana had done.

Hendavitharana was based in Thailand as ‘regional intelligence coordinator’ for several months in the wake of accusations the Military Intelligence, which he served, was undermining the Oslo-led peace process. Hendavitharana was away for about six months and returned in January 2006.

PSC member, Field Marshal Fonseka pointed out to Mendis how Hendavitharana had functioned. Mendis said Hendavitharana had the authority to act.

In addition to Mendis, Defence Secretary Maj. Gen. Shantha Kottegoda, the retired army commander, too, appeared before the PSC.

The PSC first met on May 29 under the leadership of MP Dr. Jayampathy Wickremaratne, PC, in the absence of its Chairman Ananda Kumarasiri, currently overseas on an official visit. Moneragala District MP was expected to return in the coming weekend, his family said yesterday.

MP Wickremaratne yesterday told The Island that he would chair the PSC when it meets tomorrow (4). UNP representative Dr. Rajitha Senaratne and M. A. Sumanthiran of the TNA would participate in the proceedings though they weren’t present at the inaugural session.

he PSC comprises Ananda Kumarasiri (Chairman/UNP), Field Marshal Sarath Fonseka (UNP National List), Dr. Jayampathy Wickremaratne (UNP National List), Rauff Hakeem (SLMC), Ravi Karunanayake (UNP), Prof. Arsu Marasinghe (UNP National List), Dr. Nalinda Jayatissa (JVP), M.A. Sumanthiran (TNA) and Dr. Rajitha Senaratne (UNP).

Joint Opposition (JO) lawmaker Wimal Weerawansa yesterday told The Island that their group boycotted the PSC as at the time Speaker Karu Jayasuriya named members for it, there was likelihood of the government not giving dates for debate on two-day the JO’s no-faith motion against Industry and Commerce Minister Rishad Bathiudeen.

Weerawansa said they were also concerned about the government using PSC to clear Bathiudeen, leader of the All Ceylon Makkal Congress (SCMC) accused of having clandestine links to those responsible for the Easter Sunday carnage.

Speaker Jayasuriya subsequently set June 18 and 19 for NCM.

MP Weerawansa said that the government lacked interest in maintaining intelligence services. National security was certainly not a priority for the yahapalana politicians, Weerawansa said, pointing out that the National Security Council (NSC) had last met, on Feb 19, 2019, prior to the Easter bombings. The government owed an explanation as to why it had not met for over a month, Weerawansa said. Answering another query, the MP said that it would be the responsibility of the PSC to identify the person responsible for summoning the PSC in case of an emergency.

The Millennium Challenge Corporation Compact with Sri Lanka

June 3rd, 2019

By Neville Ladduwahetty Courtesy The Island

article_image

There is uncertainty as to the current status of the Compact between the U.S. Millennium Challenge Corporation (MCC) and Sri Lanka as to whether it has been signed by the President, as the Chairman of the National Physical Planning Council, and whether it has been Gazetted or not. On August 13, 2018, the MCC is reported to have delivered to the U.S. Congress a congressional notification (CN) of its intent to negotiate a Millennium Challenge Corporation Compact with the Government of Sri Lanka. On April 25, 2019, the MCC approved a five-year Compact with Sri Lanka. However, there is uncertainty as to how the U.S. Congress would respond to the request for such a Compact.

SCOPE of the PROJECT

“What the Board of Directors of the Millennium Challenge Corporation has approved is a five-year, $480 million Compact with the Government of Sri Lanka aimed at reducing poverty, through economic growth. The Compact seeks to assist the Sri Lanka Government in addressing two of the country’s binding constraints to economic growth: (1) inadequate transport logistics infrastructure and planning; and (2) lack of access to land for agriculture, the services sector, and industrial investors”.

“The Compact will be composed of two projects: a Transport Project and a Land Project. The Transport Project ($350 M) aims to increase the relative efficiency and capacity of the road network and bus system in the Colombo Metropolitan Region and to reduce the cost of transporting passengers and goods between the central region of the country and ports and markets in the rest of the country. The goal of the Land Project is to increase the availability of information on private land and underutilized state lands or all land in Sri Lanka to which the Government is lawfully entitled or which may be disposed of by the Government (“State Lands”) in order to increase land market activity. The Land Project would increase tenure security and tradability of land for smallholders, women, and firms through policy and legal reforms” (https://www.mcc.gov/where-we-work/program/sri-lanka-compact).

“This is a grant that Sri Lanka has been applying for many years. Even during the previous government, former PM, D. M. Jayaratne’s Secretary, Sirisena Amarasekara, to discuss this among other matters, in Washington. They were unsuccessful,” an official told the Sunday Observer.

“After considering fresh applications made in December 2015, the MCC board of directors selected Sri Lanka for the threshold programme which is the lower programme of the two that is made available by MCC”.

“However, after reviewing the scorecard and observing continued improvements in performance, as measured by the MCC scorecard, the country has been selected for the Compact programme.

“Since early 2017, we have been working with the MCC collaboratively and closely, to develop a dual-sector compact programme in grant funding. This project would have ideally kicked off in December last year, however due to the constitutional instability that took place, it resulted in a major setback in the implementation of the project,” he said.

THE NATIONAL PHYSICAL PLAN

The Compact is based on a National Physical Plan prepared under the Town and Country Planning (Amendment) Act (No. 49 of 2000). The current Physical Plan (2018 – 2050) is a revision of an earlier Physical Plan (2011 – 2030) prepared in 2011. The earlier Physical Plan had followed all the procedures required by the Act. The question is whether the revised Physical Plan has followed the due process as required by the Act.

Such procedures should include preparing a Draft Physical Plan and conducting hearings with experts, professionals and general public and obtaining provisional approval of the Minister concerned after which it is Gazetted with maps and plans, etc., for inspection and scrutiny by the public for them to propose revisions to be incorporated in the Draft Plan, to mention a few. It is after following such procedures that the final version of the National Physical Plan is submitted to the National Physical Planning Council for approval. The question is: If the final Physical Plan had not followed the required procedures prior to the approval of the National Physical Planning Council, how legitimate would be the final version of the Plan, even if it was approved by the President and the Council, and consequently, the status of the Compact negotiated with MCC?

While the earlier Physical Plan addressed development over the entire territory of Sri Lanka, the revised Physical Plane has deviated from this holistic approach and focused development along “growth corridors”. This approach has resulted in carving out an economic corridor from Colombo to Trincomalee, which is reported to cover 1.2 Million acres in a manner that physically divides the territory of Sri Lanka into two distinct parts.

ADDRESSING POVERTY

Since the stated aim of the MCC is to “reduce poverty through economic growth” it is necessary to explore whether the Compact aims to benefit areas that are in fact currently classified as those that qualify for assistance on the basis of the National Poverty headcount index of 4.1, as determined by the Census and Statistics Dept. of Sri Lanka, for overcoming the poverty trap.

“Under the land administration project, preparation of parcel fabric map and inventory of state land, improvements of deeds registry, improvements in the land valuation system, land grants registration and deed conversion activities and land policy and legal governance improvement activities will be implemented in Kegalle, Kandy, Matale, Kurunegala, Anuradhapura, Polonnaruwa and Trincomalee, along the identified Colombo-Trincomalee economic corridor. Parties are currently negotiating to include the Gampaha district under the said category as well” (The Sunday Observer, May 12, 2019).

Of the eight Districts listed above, the poverty headcount index of five of them, namely, Matale (3.5), Kurunegala (2.9), Anuradhapura (3.8), Polonnaruwa (2.2) and Gampaha (2.0) are below the national headcount index of 4.1. Therefore, only three Districts, Kandy (5.5), Kegalle (7.1) and Trincomalee (10.0) qualify, since their poverty indices are high and well above the national average of 4.1.

The strategy of “growth corridors” have left out several Districts where the poverty headcount index is considerably higher than the national average, and therefore requiring of attention. For instance, Districts such as Ratnapura (6.5), Monaragala (5.8), Badulla (6.8), Batticoloa (11.3), Kilinochchi (18.2), Mullativu (12.7), Jaffna (7.7), Nuwara-Eliya (6.3) are well above the national poverty index. These Districts with higher levels of poverty than the national average are located on either side of the Colombo-Trincomalee economic corridor. Under the circumstances, it would be inevitable for existing disparities to exacerbate as a consequence of the economic growth within the corridor, thus setting in place social imbalances that could become a cause for social unrest on ethnic lines.

CONCLUSION

Commenting on the impact of the Compact within the economic corridor, Emeritus Professor Nimal Gunatilleke of the Peradeniya University states: “Some of the districts in which the MCC and the National Plan Corridor project earmarked for development are located in areas where the Mahaweli Development Project influence has been in existence for over several decades….Some sections of the proposed economic corridor seem to cross the paths of the ecological corridors established for facilitating elephant migration during the USAID funded environmental component of the Mahaweli Project” ( The Island, May 4, 2019). It is evident that the Planners of the economic corridor have shamefully ignored the ground breaking legacies left behind by their predecessors.

A National Physical Plan has to undergo certain procedures for it to be accepted as an official document. The public is uncertain as to the current status of the National Physical Plan in this process, and in particular, whether the President as the Head of the National Physical Planning Council has approved the Plan. Even if the Physical Plan had received all the required approvals, the burning question is whether the 2018 – 2050 Physical Plan could be justified on the claimed basis of reducing poverty when in fact the majority of the Districts within the economic corridor do not qualify on grounds of poverty because they are below the national poverty headcount index of 4.1 and furthermore, that a larger number of Districts with considerably higher levels of poverty are outside the proposed corridor.

This stark reality brings into serious question the real motivations for revising the National Physical Plan of 2011 – 2030 in order to create the current Plan that bifurcates Sri Lanka into two distinct parts. Since the current Plan does not address poverty in deserving Districts per se, speculation is rife that the so called economic corridor is to serve the interests of the U.S. that has upgraded the status of Sri Lanka to that of a Military Logistics Hub, to justify the grant of $ 480 Million for implementation of the Millennium Challenge Corporation Compact.

The story attributed to Rev. Desmond Tutu might be appropriate in this context:

‘When the missionaries came to Africa they had the Bible and we had the land. They said ‘Let us pray.’ We closed our eyes. When we opened them we had the Bible and they had the land’.

Civilised society must not draw a veil over the niqab

June 3rd, 2019

By The Telegraph (UK)

We should not tolerate the niqab in our public institutions, since it demeans both women and men

You don't have to be a militant feminist to understand the inherent unfairness of the niqab. No man covers himself up in this way

You don’t have to be a militant feminist to understand the inherent unfairness of the niqab. No man covers himself up in this way Photo: ALAMY

THERE IS always a conflict over the limits of freedom, even in matters of dress. We take such limits seriously. A man who ran out stark naked in the street would be sure to be apprehended more quickly than if he were breaking into a car. But the opposite extreme, covering up the body so that practically no part of it can be seen, strikes the vast majority of us as sinister and demeaning. When freedom becomes licence (and covering the entire body in public is as licentious in its way as complete nakedness), it cannot long survive.

A college in Birmingham had long forbidden students to wear the niqab (a cloth covering the face apart from the eyes) on its campus but, accused by a student of discrimination” and under pressure from an electronic petition with 9,000 signatories and the threat of a demonstration with every potential for violence of a very nasty kind, the college has paid its Danegeld and given in to the demand to reverse its ban. At more or less the same time, a court in London has allowed an accused to appear in the dock in this tent-like form of attire.

Was the college’s ban justified in the first place? Is its reversal a triumph for individual liberty and the protection of our fundamental human rights, as the organiser of the electronic petition, the constant activist Aaron Kiely, alleged? Or is it, on the contrary, the triumph of a regressive view of human existence whose adherents use the rights and protections of a liberal society to destroy those very rights and protections, with the ultimate aim of imposing an intolerant vision on the world? Is the reversal a triumph for grassroots democracy, or for intimidation and religious thuggery? Is Aaron Kiely a defender of a downtrodden religious minority or, on the contrary, the useful idiot of an aspiring totalitarianism?

Let us put aside the theological question of whether the niqab is religiously required, and suppose for the sake of argument that it is. Would this in itself mean that the college was wrong to ban the niqab in the first place and right to reverse its ban, and that the court also was right in allowing a woman to appear fully covered in the dock?

Religious freedom is not and cannot be absolute in a modern civilised society. The Aztecs believed themselves religiously required – genuinely and sincerely, as far as we know – to sacrifice immense numbers of humans to their god. No one would now justify or permit such a practice on the grounds that everyone must be allowed to practise his religion.

Related Articles

The question of the proper extent of religious liberty is thus not entirely abstract, and cannot be decided on a simple principle such as the right to religious freedom without reference to the social meaning of the religious practices that are to be allowed or disallowed. If the niqab were the garb of a tiny and bizarre religious sect with no universalist pretensions and absolutely no history of aggression towards others, we might be inclined to overlook it as a mere contribution to life’s rich tapestry of eccentricities: but such is not the case here.

The niqab is no doubt sometimes worn by women as a matter of choice, but they wear it often because they have little choice and are coerced. Not long ago there was a case in a medical school that illustrated the point. Four female Muslim students suddenly started to wear it and the authorities were alarmed. Luckily they found a regulation dating from a century and a half ago that was therefore free of all suspicion of religious discrimination, and that required doctors to show their faces to their patients while examining them. The students were told that they must either remove the niqab or leave the medical school, and not surprisingly they chose the former.

A little later they told the authorities that they had never wanted to wear the niqab in the first place but were intimidated and blackmailed into doing so by some male Muslim students. This was easy for them: all they had to do was inform the parents of the students that they, the students, were behaving in a loose” fashion, and the parents would withdraw them from the medical school. If in this case the principle of absolute religious freedom had prevailed the students would have been obliged to wear the niqab, perhaps forever.

It is not necessary to be a militant feminist to understand that the niqab is deeply demeaning of women. No man covers himself up in this way; and not infrequently a young woman covered in this form of dress is to be seen accompanied by a young man in full international slum costume, which is not exactly a sign of a commitment to a puritanical way of life. Indeed, such young Muslim men are often to be seen fully participating in the Sodom and Gomorrah that is Saturday night in the centre of Birmingham, with not a Muslim woman in sight.

The niqab is also deeply demeaning of men, in so far as it implies than no man is capable of controlling himself in the presence of a marginally uncovered female. Perhaps it was for this reason that Birmingham Central Library took its craven precautionary decision to put out tables for women only.

Craven also was the decision of the judge to allow a woman in the dock in the niqab. If ever there were a thin edge of the wedge this was it. The comportment and expression of the accused and witnesses in a trial has always been a vital part of the assessment of a case by the jury, with very few allowable exceptions. This woman’s religious sensibility, even if genuine, was not one of them.

Among other things, the niqab is symbolic of a strong desire not to integrate in Western society, and not only on the part of the woman wearing it. What is being demanded, as the original complaint of the student against the college’s ban illustrates, is the right not to integrate, to be able to demonstrate not only difference from the society in which one lives but implicit hostility towards it, such as the niqab undoubtedly symbolises, and to be absolved of any undesired consequences of that demonstration, such as not being allowed to attend college. This, in fact, is a typical dishonesty of our time: for example, people simultaneously demand the freedom to pierce their faces with any amount of ironmongery and that employers should take no notice of it. How long before wearers of the niqab similarly demand that employers must not discriminate against them, that they, the employers, must take a quota of women dressed in the niqab? In other words, such women want it all and believe that they can have it. In this way they mix medievalism with modernity.

There is no reason for us to tolerate the niqab in our public institutions. Among other things, how are authorities to know that the person within the covering is the person it is supposed to be? It is an invitation to the most flagrant abuses, including disguising a person’s identity in order to commit crime. This, of course, is one of its attractions for some of the men who support the right to wear it.

Schools in Sri Lanka with religious alienation

June 3rd, 2019

Dr Sarath Obeysekera

In Colombo we have catholic/Christian schools such as St Bridget’s, Mehodist .Ladies .Bishops etc. which are almost private schools

Then we have all male schools such as St Josephs .St Peters .St Thomas .St Benedicts, Carey etc.

.Most of the Buddhist schools except Museus are state schools like Ananda Nalanda .Thurstan,Isipapathana ,Mahanama etc .and all girls schools like Devi Balika .Visaka ,Gothami ,etc .

In Jaffna you find sought after school like Hartley College ,St Patrick.Jaffna Central .St Johsn .St Xavior ect with Tamil being being taught in parallel with English the tamils earmark sending the children abroad .

Mostly Buddhist parents tend to send children to state Buddhist schools expecting them to enter university to be doctors or engineers .

Catholic parents prefer children studying in a religious environment in schools where English knowledge is vastly improved Private sector hires them due to their posh upbringing and English fluency as Executives.

Lately  we have Muslim schools called Madarasa where the children learn Arabic and hardly any Sinhala but fluent in Tami.

In England there are private schools for girls and boys and also grammar schools where children can enter after an entrance exam irrespective of their color and religion.   Few schools like Eton, and Harrows Paul’s may take only children of well to do families who aim to enter universities like Oxford and Cambridge.

Questions is why in Sri Lanka we have such a segregation of schools? Like in India we should have schools common where every nationality has the right to gain entry .There shouldn’t be discrimination.

The motto government is promoting now is Best schools is the closest school”

High time that the vociferous young minister of education take this matter seriously and change the course of Sri Lankan Education System.

Country can monitor education System Island wide with a view to monitor the behavior pattern of the children to prevent ideologies of extremist elements creeping into their heads

Dr Sarath Obeysekera

Police chief blames president for failing to prevent SL attacks

June 2nd, 2019

Courtesy The Daily Mirror

In the petition submitted to court last week and seen by AFP Sunday, Jayasundara said the country’s premier spy agency, the State Intelligence Service (SIS), ordered him last year to stop ongoing police investigations into Islamic militants. The head of the SIS, Nilantha Jayawardena, did not take seriously the intelligence shared by neighbouring India which warned of an impending attack by the NTJ.

Sri Lanka’s suspended police chief has petitioned the Supreme Court, accusing President Maithripala Sirisena of failing to prevent the Easter bombings that killed 258 people, the AFP reported today.

In a 20-page complaint, Inspector-General Pujith Jayasundara disclosed serious communication gaps between intelligence agencies and security arms of the government, all which fall under Sirisena.

In the petition submitted to court last week and seen by AFP Sunday, Jayasundara said the country’s premier spy agency, the State Intelligence Service (SIS), ordered him last year to stop ongoing police investigations into Islamic militants.

The SIS, which reports directly to President Sirisena, wanted the police Terrorist Investigation Department to stop all inquiries into extremist Muslim factions, including the National Thowheeth Jama’ath (NTJ), which was blamed for the Easter Sunday bombings.

Jayasundara said the head of the SIS, Nilantha Jayawardena, did not take seriously the intelligence shared by neighbouring India which warned of an impending attack by the NTJ.

Jayasundara said despite the SIS not sharing information warnings with the police department, he had initiated action to alert his senior men, but he had no input from the main spy agency.

President Sirisena suspended Jayasundara after he refused to accept responsibility for the deadly attacks. The Attorney General has asked for a full bench of the apex court to decide the case.

Jayasundara said he was offered a diplomatic post if he took the fall and stepped down, but he refused as he said he was not responsible for the catastrophic intelligence failure.

He said he had been sidelined by the president since a political rift between the President and Prime Minister Ranil Wickremesinghe emerged in October.

Jayasundara’s petition came days after Sirisena publicly rebuked another intelligence official, Sisira Mendis, after he told a parliamentary panel that the Easter suicide bombings could have been avoided.

Mendis’s testimony appeared to put Sirisena in a poor light by implying he had not held National Security Council meetings to review threats such as the attacks carried out by Islamic State.

In a statement, President Sirisena denied claims by Mendis that the country’s highest security body had not met as often as it should have around the time of the attacks, which were blamed on Islamic State-backed militants.

President Sirisena, who is also defence minister, said in a statement he held NSC meetings twice a week, contradicting Mendis who told parliament the last meeting was on February 19, more than two months before the April 21 bombings targeting three churches and three luxury hotels.

President Sirisena said he met with the national police chief and his top brass 13 days before the Easter Sunday attacks and no officer raised warnings which had been relayed by India.

Sri Lanka has been under a state of emergency since the attacks, but President Sirisena announced last week that it will end in a month.(AFP)

Police chief blames president for failing to prevent Sri Lanka attacks

June 2nd, 2019

Courtesy Mail Online

Suspended Sri Lanka police chief Pujith Jayasundara has blamed President Maithripala Sirisena for failing to prevent the Easter bombings that killed 258 people

Suspended Sri Lanka police chief Pujith Jayasundara has blamed President Maithripala Sirisena for failing to prevent the Easter bombings that killed 258 people

Sri Lanka’s suspended police chief has petitioned the Supreme Court, accusing President Maithripala Sirisena of failing to prevent the Easter bombings that killed 258 people.

In a 20-page complaint, Inspector-General Pujith Jayasundara disclosed serious communication gaps between intelligence agencies and security arms of the government, all which fall under Sirisena.

In the petition submitted to court last week and seen by AFP Sunday, Jayasundara said the country’s premier spy agency, the State Intelligence Service (SIS), ordered him last year to stop ongoing police investigations into Islamic militants.

The SIS, which reports directly to Sirisena, wanted the police Terrorist Investigation Department to stop all inquiries into extremist Muslim factions, including the National Thowheeth Jama’ath (NTJ), which was blamed for the Easter Sunday bombings.

Jayasundara said the head of the SIS, Nilantha Jayawardena, did not take seriously the intelligence shared by neighbouring India which warned of an impending attack by the NTJ.

Jayasundara said despite the SIS not sharing information warnings with the police department, he had initiated action to alert his senior men, but he had no input from the main spy agency.

Sirisena suspended Jayasundara after he refused to accept responsibility for the deadly attacks. The Attorney General has asked for a full bench of the apex court to decide the case.

Jayasundara said he was offered a diplomatic post if he took the fall and stepped down, but he refused as he said he was not responsible for the catastrophic intelligence failure.

He said he had been sidelined by the president since a political rift between the President and Prime Minister Ranil Wickremesinghe emerged in October.

Jayasundara’s petition came days after Sirisena publicly rebuked another intelligence official, Sisira Mendis, after he told a parliamentary panel that the Easter suicide bombings could have been avoided.

Mendis’s testimony appeared to put Sirisena in a poor light by implying he had not held National Security Council meetings to review threats such as the attacks carried out by Islamic State.

In a statement, Sirisena denied claims by Mendis that the country’s highest security body had not met as often as it should have around the time of the attacks, which were blamed on Islamic State-backed militants.

Sirisena, who is also defence minister, said in a statement he held NSC meetings twice a week, contradicting Mendis who told parliament the last meeting was on February 19, more than two months before the April 21 bombings targeting three churches and three luxury hotels.

Sirisena said he met with the national police chief and his top brass 13 days before the Easter Sunday attacks and no officer raised warnings which had been relayed by India.

Sri Lanka has been under a state of emergency since the attacks, but Sirisena announced last week that it will end in a month.

විජේදාස රාජපක්ෂ මහතා මහ මලුවේ ජනතාව අමතමින්

June 2nd, 2019

FB

විජේදාස රාජපක්ෂ මහතා මහ මලුවේ ජනතාව අමතමින්

Posted by Ven. Athuraliye Rathana Thera on Laugardagur, 1. júní 2019

Canadian-Genocide of Canada’s Indigenous Women

June 2nd, 2019

Asoka Weerasinghe Kings Grove Crescent . Gloucester . Ontario . K1J 6G1 Canada

1 June 2019

Mayor Patrick Brown, MPP
Office of the Mayor
City of Brampton
2  Wellington  Street West
Brampton
Ontario L6Y 4R2

Your Worship Mayor Patrick Brown:

Oops! Did someone  shatter your and your City Councillors Moral Code of We are Holier than Thou” when you all voted unanimously to Proclaim 18 May 2019, as the ‘Tamil Genocide Remembrance Day’, vilifying the Sri Lanka Government who won decisively,  militarily, the 30 year long Tamil Tiger Terrorist War on 19 May 2009.  And you all  at Brampton’s City Council with bleeding hearts shed tears for the Tamils, and patted the heads of the Tamil Tigers  with affection, holding on to their tails.

The whole Sinhalese World objected to the City of Brampton’s proclamation of Tamil Genocide as it did not happen. It was a lie.  And you know it, Mayor, and you knew it.

And you Mayor Patrick Brown who proposed the  motion and Councillor Pat Fortini who seconded it, have  to take the complete responsibility for waking up the Sinhalese Lions and Lionesses  who were at peace with themselves for a decade after the end of the Eelam Terrorist war, who  were working  feverishly towards a reconciliation, who roared with anger at all of you at Brampton’s City Council with anger on 21st May, for churning the Pot of Lies of a Witches Brew of  Separatist Tamil Hate for annihilating the Tamil Tiger terrorists before they achieved their mythical Separate Tamil State, Eelam.

You, Mayor Patrick Brown and your galaxy of Councillors stand guilty of this unnecessary evil which brought that massive tectonic shift  in the hearts of the Sinhalese Lions and Lionesses hearts from Peace to  visceral Anger, when you had no business to get involved in Internal politics of Sri Lanka 15,000 kilometers away from Brampton.  The Brampton Council’s action was hogwash, was buckets full of dead capelin washed on the summer shores of Chance Cove in Newfoundland,  strings of baloney hanging from a stall in the summer heat in Ottawa’s Byward market.  And you Mayor Patrick Brown, tested the patience for far too long, over a decade since you entered parliament as the MP for Barrie.  You were sitting on a powder keg.

And Mayor Brown, you were wrong when you thought that you could go on beating the separatist Tamil  War drums for the creation of a Mono-ethnic , racist separatist Tamil State, Eelam, for your Tamil constituents, not knowing that you were a thorn in the Sinhalese Lion’s passion for their Motherland, Sri Lanka.  And on May 21, you and your galaxy of your Councillors, heard over 600 thunderous roaring voices of the brave Sinhalese-Canadian Lions and Lionesses.  They had enough of your piffle you had been marketing,Tamil Genocide, in Ottawa’s Parliament,  Toronto’s Queens Park, and Brampton’s  City Hall.  I am sure you and your galaxy of Councillors  would have had nightmares that night.  You called for it, and you got it Mayor, in buckets full. ‘You all got it wrong and you lied to the Bramptonians.

 Now what is all this then Mayor Patrick Brown. Today’s (1 November, 2019) news item headlined ‘Deaths of indigenous women ‘a Canadian genocide’, leaked report says.   Really! Did I have to believe this tosh really, when  the Ontario, Brampton’s Goody Two Shoes, Mayor Patrick Brown and His Councillors, said to the Sinhalese Sri Lankans 15,000 kilometers away, We are Holier than Thou.”

This bit of news no doubt shattered your  Brampton City Council’s Moral Code into smithereens.  No box of Band-aids are going to hold your shattered Moral Code together anymore.  It has been flushed down the drain for good.

This is what the news item said, in case you and your Brampton City Councillors missed it:

A national public inquiry into possibly thousands of missing and murdered indigenous women in Canada has called the deaths a Canadian genocide”.

The report was leaked to Canada’s national broadcaster CBC which published details on Friday….”

Once this bit of news sinks into you, Your Worship Patrick Brown, the Mayor of Brampton, Ontario, with a population of 595,000, I suggest to be fair on your constituents who voted you in with trust, to give back the honesty and dignity which they lost due to your arrogant foolishness, you ought to come down from your high-horse, and charge yourself with a bit of humility, and offer the Sinhalese-Sri Lankan Communities around the globe a Peace Offering, by saying I am sorry, I made a mistake in my political judgement when I proclaimed 18 May of 2019, a Tamil Genocide Remembrance Day, and I have decided  to rescind it. I am sorry if I did bring  some hurt on all of you.  I thank you for your understanding. I can assure you that it will not happen again.”

If you decide on such a Peace Offering to my Sinhalese-Sri Lankan communities around the globe, I will Thank You for your honesty and withdraw my  invitation for a Public Debate on the issue of the  Brampton’s Tamil Genocide Remembrance Day on 18 May, 2019.  Failing, I still invite you for a public  debate on the issue and my three incentives for you to accept my challenge will still stand.

However, Your Worship, Mayor Patrick Brown, tell me how are going to deal with the Canadian-Genocide of our Indigenous Women.  Are you going to Proclaim a day in Brampton City’s Calendar as the Canadian-Genocide of Indigenous Women Remembrance Day? If you did it for the Tamil’s 15,000 kilometers away on a lie, well, are you going to do it for our own First Nation peoples who have their reserves just around the corner from Brampton and Barrie.  Are You?

Sincerely,

Asoka Weerasinghe(Mr.)

Cc. Councillor Rowena Santos

Councillor Paul Vincente

Councillor Doug Whillans

Councillor Michael Palleschi

Councillor Jeff Bowman

Councillor Martin Medeiros

Councilor Charmaine Williams

Councillor Pat Fortini

Councillor Harkirat Singh

Councillor Gurpreet Dhillon

RAMAYANA AND SRI LANKA Part 1

June 2nd, 2019

The Ramayana is one of the two great epics of India, the other being the Mahabharata. Ramayana is a part of the Hindu mythology of India and is an important part of the Hindu canon.  It is believed that the Hindu sage Valmiki wrote the Ramayana. Analysts say that Valmiki’s Ramayana is a literary epic and has no historical value. It is a poem and not a historical document.

According to the Ramayana, Rama was the son and heir of King Dasaratha   of Kosala. He married Sita and together with his brother Lakshmana went to live in the Dandaka forests. At Dandaka he killed several demons that were harassing the villagers. This angered the demon king, Ravana, who, in retaliation, captured Sita and took her to his kingdom in Lanka, in his aerial car. The monkey king Hanuman discovered her there.

Having received Hanuman’s report on Sita, Rama and Lakshmana proceed with their allies towards the shore of the southern sea. There they are joined by Ravana’s brother Vibhishana. The monkeys named “Naal” and “Neel” construct a floating bridge (known as Rama Setu) across the ocean, and the princes and their army cross over to Lanka. A lengthy battle ensues and Rama kills Ravana and installs Vibhishana on the throne of Lanka.

According to Hindu tradition, Rama is an incarnation of the god Vishnu. The main purpose of this incarnation is to demonstrate the righteous path (dharma) for all living creatures on earth. Ravana, a rakshasa, is the king of Lanka. After performing severe penance for ten thousand years he received a boon from the creator-god Brahma that he could not be killed by gods, demons or spirits. He is portrayed as a powerful demon king, Vishnu incarnates as the human Rama to defeat him, thus circumventing the boon given by Brahma.

A. L. Basham thinks that Rama may have been a minor chief who lived in the 8th or the 7th century BC.  Rama’s deification occurred in the course of the evolution of the Bhagavata cult. T. Paramasiva Iyer said that Ravana was a Gond chief. The ordinary or Dhur-Gonds are known as Ravana-Vamshis in central India. The Archaeological Survey of India has stated that there is to date no evidence to conclusively prove that Rama actually existed. Others thought it possible that Ramayana  was   based on a Jataka story, with embellishments added on later.

Romila Thapar says the original version of Ramayana could be dated to about 8th century BC. H.D. Sankalia thought it could be dated to 4th century BC. There  may have been earlier Ramayanas before the one written by Valmiki.  The text   was revised many times  after Valmiki and today there are many versions of the Ramayana, including a Jain version.   Father Camille Bulcke, (1909-1982) a Belgian Jesuit missionary living in India, author of Ramakatha, has identified over 300 variants of Ramayana.

 The Ramayana in North India differs from Ramayana in South India and South-East Asia. The Hindu religion and the Ramayana were exported to South East Asia. Hinduism did not take root, but the Ramayana did. There is an extensive tradition of oral storytelling based on the Ramayana in Indonesia, Cambodia, Thailand, Malaysia, Laos, Vietnam and Maldives.

There are several versions of the Ramayana in Indonesia.  There is the Kakawin Ramayana, an old Javanese version. Bhattikavya or the Ravanavadham of Bhatti is the most influential. Yogesvara Ramayana is attributed to the scribe Yogesvara (9 CE), who was employed in the court of the Medang in Central Java. It has 2774 stanzas in manipravala style, a mixture of Sanskrit and ancient Javanese.   The Javanese Ramayana differs markedly from the Hindu version, said Wikipedia.

The Cambodian version of Ramayana, the Reamker adapts the Hindu concepts to Buddhist ones. The Reamker has several differences from the original Ramayana, including scenes not included in the original and emphasis on Hanuman. This has influenced the Thai and Lao versions. Reamker in Cambodia is not confined to the realm of literature but extends to all Cambodian art forms, such as sculpture, Khmer classical dance theatre known as Lakhorn Luang (the foundation of the royal ballet), poetry and the mural and bas reliefs seen at the Silver Pagoda and Angkor Wat.

Thailand’s popular national epic Ramakien  is derived from the Hindu Ramayana. While the main story is identical to that of the Ramayana, many other aspects are given a Thai slant, such as the clothes, weapons, topography, and elements of nature. It has an expanded role for Hanuman and he is portrayed as a lascivious character. Ramakien can be seen in an elaborate illustration at the Wat Phra Kaew temple in Bangkok.

Phra Lak Phra Lam is the Lao language version.  The title comes from Lakshmana and Rama. The story of Lakshmana and Rama is told as the previous life of the Buddha. In Hikayat Seri Rama of Malaysia, Dasharatha is the great-grandson of the Prophet Adam. Ravana receives boons from Allah instead of Brahma. In many Malay language versions, Lakshmana is given greater importance than Rama, whose character is considered somewhat weak.

Other Southeast Asian adaptations include Ramakavaca of Bali (Indonesia), Maharadya Lawana and Darangen of Mindanao (Philippines), and the Yama Zatdaw of Myanmar. Aspects of the Chinese novel Journey to the West were also inspired by the Ramayana, particularly the character Sun Wukong, who is believed to have been based on Hanuman.

The location of Valmiki’s ‘Lanka’ had been keenly discussed by Indian scholars. Indian academics cannot agree on the location of the ‘Lanka’ in the Ramayana. Romila Thapar says the matter has been disputed by Indian scholars for centuries and Lanka remains unidentified. The term Lanka is some Indian languages means island and sagara means a lake not an ocean.

Hiralal Shukla’s book ‘Lanka ki khoj’ (1977) provides information on the places identified. Lanka had been located in various places in India, in Assam,   / in Rekanpalli, (between the Godavari and Krishna rivers),/ near Maheshwar on the Narmada river,/ near Jabalpur, / in Chota Nagpur in the Mahanadi delta ,/ in the Vindhya mountains at Amarakantaka ,/ near Pendra, ( Bilaspur district, Madhya Pradesh) and in the  Godavari delta    Outside India, Lanka has been located in Lakshadweep, Maldives, Sri Lanka, Sumatra,  Australia (via the Sunda Islands) and the Lingga Islands on the equator.

Writers have pointed out that the Lanka mentioned in the Ramayana is not Sri Lanka. To start with, Sri Lanka was not known as Lanka in ancient times. It was known as Simhala. Mishra points out that all the Indian chronicles, such as the Puranas, the writings of Varamihira and the Greek and Buddhist writings all stated that the Simhala island differed from the island of   Lanka.’ Mahabaratha refers to two distinct islands called Lanka and Simhala. The Virhatsamhita of Varamihira recorded Lanka and Sinhala as two different places. Rajasekera in his play Balaramayana also showed that Simhala was not Lanka. In this play, Ravana addresses a king who comes from Simhala”. Ravana would not have addressed another king in this manner if he, Ravana, had been the king of Simhala.

  They also say that Adams Bridge cannot be Ram setu since Rama’s bridge is either eleven and a half miles or 450 miles, runs north- south and ends at a hill. The present Adam’s Bridge is over 30 miles long runs east-west and does not end in a hill.

Sankalia (1971) says Lanka is in Chotanagpur in Jharkhand. R.L. Gupta says it is in Narmada Lake, Madhya Pradesh. Mishra favors the Trikuta islands at the mouth of the river Godavari in Andhra Pradesh. .  But they are all agreed that the Lanka of the Ramayana is definitely not the Republic of Sri Lanka .They point out that Sri Lanka was known as Sinhaladvipa in inscriptions and literature.

T. Paramasiva Iyer, in his 1940 book Ramayana and Lanka, observed that In the Ramayana, Lanka was surrounded by sea, Rama built a bridge which was 100 yojanas long and ran due north and south from the foot of Mahendragiri in the north to Suvelagiri (a hill adjoining Trikuta) on whose slopes Rama marshalled his vanara hosts.

According to Iyer’s calculations, 100 yojanas would either mean eleven and a half miles or 450 miles. The existing bridge is neither. Moreover, there is no hill in Rameshwaram or anywhere near Mandapam. There is no hill in Mannar Island and none in the northern half of Sri Lanka. Therefore, it is obvious that Sri Lanka has nothing to do with Ravana’s Lanka. Further, If Ravana was dragging Sita, Lanka could not have been as far away as Sri Lanka. It has to nearby.

T. Paramasiva Iyer said that Ravana’s Lanka, if there ever was one, was located in Madhya Pradesh near Jabalpur. It is very likely that Ravana’s Lanka, under the name of Trikuta, was the capital of today’s  Kalachari Haihayas known as Trikutakas till 900 AD.  Indrana Hill surrounded by the great Hiran River on three sides was the Trikuta. It rises 650 feet above the haveli or high-level plain comprising the broad valleys of the Hiran and Narmada. According to the Jubalpore Gazetteer quoted by Iyer, ‘During the monsoon months, the haveli presents the appearance of a vast lake…’ It is quite probable that in the olden days, the Hiran, which hugs the Indrana Hill on three sides, spread out as a shallow lake all round the hill.

Archaeologist H.D. Sankalia  said in  the 1970s that Chotanagpur (Jharkhand State, India) was the Lanka of Ramayana .    He said that the present day Sri Lanka” cannot be the Ramayana Lanka. Sri Lanka was  known to Indians of the olden days as Simhala or Tamraparni, and not as Lanka. According to Sankalia  Lanka is a Mundari word which means an ‘island’ and people of Sonpur on the Madhya Pradesh-Andhra-Orissa border traditionally regard Sonpur as ‘Pashchim Lanka’ (western Lanka). The name Lanka came into use only a thousand years ago. Adams Bridge and Rameshwaram  are not the Setu and Shiva temple of Rama’s era.

R.L. Gupta (? 1982) says Lanka was an island in Narmada lake, now Bagra hill.  The Ramayana   says that Lanka was located on Trikuti Parvata, close to
Dhawlagiri surrounded by the hundred yojana sea and in an area where Sal
trees grew. Bagra hill, a little west of Pachmarhi Hill, district Hoshangabad, Madhya
Pradesh was known as Dhawlagiri earlier. 

for India’s geography to match the Ramayana, particularly the ‘hundred yojana sea’, the Ramayana era must have been in the period when there was such a lake near the Vindhya mountains. fossil finds indicate that there was a big lake or sea in the Narmada valley. Gupta says   the phrase “hundred yojana sea”   only meant ‘large size’. Setu was also in Narmada lake.  The lake has black basalt. Mahendra parvata was north of the Bagra hill and almost at the edge of the Narmada lake. Gupta   had also looked at the time Lord Rama took to travel between the places he visited,

D.P. Mishra  (1985) says that the evidence points to the triangular delta of the mouth of the river Godavari in Andhra Pradesh. The Godavari has a stretch of alluvial islands, called the Trikuta islands. These are known as the Lankas even today. However, the first meridian of Hindu astronomers is taken to have passed through Ujjain and Lanka. Ujjain is in Madhya Pradesh close to the west coast of India.  ( continued)

RAMAYANA AND SRI LANKA Part 2

June 2nd, 2019

The Indian Law courts are careful where the Ramayana gods are concerned. Indian Supreme Court summons the two Hindu gods, Ram and Hanuman to appear in court in order to settle a land dispute in eastern state of Jharkhand. The temple priest said the land belonged to him, given to his ancestors by the king, the locals said it belonged to the two deities.  Dispute had been going on for 20 years.  It was settled in favor of the locals but the priest is contesting this.

The emotional strength of the Ramayana   became known, once again, when the Indian government decided to cut through the Adams Bridge which exists between Tamilnadu and Sri Lanka to create an 83-km-long deepwater channel that will link Mannar with Palk Strait.

This Sethusamundran  project” called for extensive dredging and removal of the limestone shoals that constitute the Ram Sethu. Ram Sethu, also known as Adam’s Bridge, is a continuous stretch of limestone shoals that runs from Pamban Island near Rameshwaram in South India to Mannar Island off the northern coast of Sri Lanka.  Geological evidence suggests that in the Ice Age, the stretch used to be a land connection between India and Sri Lanka.

The idea was  soundly opposed by environmental groups  and religious groups. In 2007  The Bharatiya Janata Party (BJP) filed a petition in court. The petition said Hindus objected to the Sethusamudran  project on the grounds that it will damage the Ram Sethu Bridge which is mentioned in the Ramayana. This bridge is sacred and should not be destroyed. It was built by Rama and his army of monkeys.

The media announced, The Sethusamudran canal has brought the Ramayana to the attention of the Supreme Court of India.”Court took note of the objection and called for a response from the Government. The Government of India stated that there is no scientific evidence to indicate that the events described in the Ramayana ever took place or that its characters were real.

 The Archaeological Survey of India had stated that there is to date no evidence to conclusively prove that Rama actually existed. Further, the Setu was not mentioned in some versions of the Ramayana. If at all,  the  Ram Setu of the Ramayana was more likely located in a small stretch of water in Central India and not in the Palk Strait.

Government of India also  stated that the bridge was not a man made one. .NASA satellite pictures  indicated that the bridge was formed through the sedimentation of clay and lime stone.  NASA said the bridge was about 1.75 million  years old. The Space Applications Centre, Ahamedabad, looked through satellite and said that the ‘bridge’ is not manmade. They thought the formation was associated with a previous shore line. There are similar reefs in other parts of India, such as Lakshadweep.

Geological Survey of India did a three year study of the area between Rameshwaram in India and Mannar in Sri Lanka. The Survey said that the bridge was not a man made (or monkey made) construction. The sequence of clay, limestone and sandstone which emerged could not have been manmade. Geologists suggest that the formation was due to circular wind driven ocean currents. Sediment may have converged in the sea to create this formation. This line of islets may also be due to tidal movements which pushed the sand into place and retreated.  This sand over time formed sandstones.

The Survey also pointed out that studies of sea level showed that the area between Rameshwaram and Sri Lanka was exposed, not submerged under the sea, in the period between 18,000 years and 7000 years ago. About 6000 years ago, the sea level was a mere 17 meters below its present level and the sea bed was partially exposed. There was also the technical issue of building a bridge across a wide stretch of water, in  ancient times.

Adams Bridge is also rejected on literary grounds . Rama built a bridge which was 100 yojanas  long and ran due north and south ending in a hill. According to Iyer’s calculations, 100 yojanas would either mean eleven and a half miles or 450 miles. The existing bridge is neither. The Adam’s Bridge or Rama Setu is over 30 miles long and runs west-north-west to east-south-east. There is no hill in Mannar Island and none in the northern half of Sri Lanka.

The Hindus declared, ‘The controversy whether the formation is nature-made or man-made is not relevant. The important thing is that millions of Hindus believe that it is the bridge built by Rama.’

In the face of strong BJP opposition, the government backed off. In 2008, Instead of providing ‘yet another affidavit’ against Valmiki’s Ramayana,  the Indian Government  withdrew the affidavit, and stated that they would try to find an alternative route. They also suspended two Archaeological Survey of India   officials, holding them responsible for the fiasco.  Some years later, Janata Party chief Subramaniam Swamy filed a petition in Supreme Court  in 2012 asking  Court to order the government to declare Ram Sethu a national monument, as a matter of faith.

  In 2017 USA’sDiscovery Communications-owned ‘Science Channel’ aired a  video providing scientific evidence that Ram Setu was a man-made bridge, using satellite imagery from NASA and other evidence. The rocks connecting India and Sri Lanka are sitting on a sandbar, also known as a shoal and the investigators believe that the sandbar is natural, but the stones sitting on top of that sandbar, are not. Stones that have been brought from afar and set on top of sand bar island chain” said a geologist. (Continued)

FASTING UNTO DEATH BY ATHURELIYA RATHANA THERO AGAINST MUSLIM POWER HOUSE

June 2nd, 2019

By M D P DISSANAYAKE

The motives of the fasting unto death started by Rathana Thero are confusing. Has he got the backing of Catholic Church?  He is a Buddhist Monk.  Muslim terrorists attacked Catholic Churches.  Cardinal Malcolm Cooray appropriately provided an effective leadership at that critical moment preventing escalation of  revenge attacks.  Malwatte and Asgiriya were in hibernation as usual.

In this situation, one would expect Catholic Priests to commence a fasting unto death demanding removal of Muslim Extremists Ministers, who have secretly converted Sri Lankan Buddhist society to a Muslim Power House.  Sri Lankan Muslims with mere 9.7%  population has more rights and privileges than Indonesian Muslims with 87%.  As a person who lived in Indonesia for over 15 years and a frequent visitor, the writer can testify  that the nonsensical Muslim habits in Sri Lanka cannot be found in Indonesia.   Muslim women  are quite happy to show their beautiful faces in public. Indonesian  Muslims frequently mix with other religious partners. Indonesian Muslims enjoy a balanced social life.  They enjoy their best Beer, Bir Bintang. They even enjoy Satay Chicken and Satay Pork. Pork is available in all parts of Indonesia in Super Markets as well as at Traditional markets called PASAR, mostly serving low middle and low income groups. In Sri Lanka, down south, after you pass Wadduwa, you cannot find Pork.  To take the fight upto Muslim Political Leaders, Sinhala traders must start selling Pork in all parts of Sri Lanka. When I made enquiries with Weligama Pradeeshiya Saba Chairman, he said that there are no laws preventing issue of licences for Pork Stalls, but fear Muslim Business  protests.  90% of Weligama, Galbokka and nearby areas businesses are Muslim owned.   Opening Pork Stalls by Sinhala  is a small TRICK, but will be a sound business proposition providing best desired results and  an additional income base plus a solution for unemployed youths especially in down south where foreigners frequestly visit.

Indonesian Muslims  are religious, but the Indonesian society is not a MUSLIM MAD HOUSE.  Indonesia had 68% Buddhists, Borobudur Temple is a living testimony.  Today Buddhists are 2.5% in Indonesia.   Muslim political leaders in Sri Lanka had virtually destroyed Sri Lankan Buddhist society.

The Muslim Ministers, apart from accumulating wealth, infrastructure framework has been done over the years for a Muslim State.

It was Gnanasara Thero who exploded loud and clear of the dangers.  His aggressive vocabulary and some of the past personal behaviours eroded his reputation, resulting less attention paid to his claim.   But the facts and figures provided by Gnanasara Thero had now been substantiated after a massive loss of human lives.

It has always been Buddhist Monks, taking leadership in national interest.  I question myself why Catholic Priests are not joining the protest of the Rathana Thero?  Prime Minister Ranil Wickremasinghe will not care for Buddhist Monks, he is happy  if they die or  put them behind bars, but if Catholic Priests also join the protest, then Ranil as a born Catholic will feel the pressure to initiate action.

During 30 year Tamil Terrorists War against Sri Lankan Sinhala Buddhists, Sri Lanka lost thousands of Sinhala Buddhists, including Buddhist Priests, Army, Navy, Police personnel.

Now they are fighting against the attack on Catholic Churches by Muslims.  Are Catholic Priests also hibernating like our Malwatte-Asgiriya Prelates?


Copyright © 2019 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress