Govt. clears Rakna Arakshaka Lanka and Avant Garde Maritime Services of any wrongdoing

March 5th, 2015

by Saman Indrajith Courtesy Island

The government yesterday cleared the names of Rakna Arakshaka Lanka and Avant Garde Maritime Services. Parliament was told that the setting up of the companies concerned, recruitment of personnel and the payment of taxes and other dues had been done properly.

Leader of the House Lakshman Kiriella, reading out responses to a series of questions raised by JVP leader Anura Kumara Dissanayake on Rakna Arakshaka Lanka and Avant Garde Maritime Services the previous week, said that the Ministry of Defence had given permission to Rakna Arakshaka Lanka to deploy sea marshals. The organisation came under the purview of the Ministry of Defence. The organisation had recruited retired military officers. As the threat of sea pirates was increasing, the organisation had commenced deploying of sea marshals and it had done so in accordance with the provisions and standards stipulated by the International Maritime Organisation of the UN in the Circular MSC1/Circ/1443.

Rakna Arakshaka Lanka had been paying taxes due to the government regularly. It had paid more than Rs. 535 million to the government since 2011. In addition it had paid dividends to the Treasury. The amount of dividends paid by Rakna Arakshaka Lanka to the Treasury since 2011 exceeded Rs. 94 million, Minister Kiriella said.

 

Sinhalese are the real Minority  in Sri Lanka: 76million Tamils against 14.8million Sinhalese  

March 4th, 2015

Shenali D Waduge

The international community has made a tremendous blunder in ascertaining the aggrieved party. For too long the Tamils have succeeded to project themselves as the aggrieved minority when in reality there is need to take stock of the entire Tamil populace as against a very miniscule number of Sinhalese who have only Sri Lanka to claim as their own. It is time that the world relooked at who the aggrieved party is considering that the slogans self-determination, homeland invariably apply and become relevant to the Sinhalese while the same slogans are relevant to Tamils and their homeland in Tamil Nadu.

The genesis of the Tamil problem finds its origins to India where as far back as the 1920s attempts had been made to separate from a nation that colonial British cobbled together to christen India. The Dravidian movement diluted to turn itself into a Tamil movement attempting to break away from India on the premise that there was no India and Tamils did not wish to live under Hindi rule.

There is sufficient proof and evidence available to confirm that India imported the Tamil struggle to Sri Lanka going so far as to even arm, train and fund Sri Lankan Tamils in order to transfer India’s head ache to Sri Lanka. India was more than willing to allow Tamil Nadu politicos to demand Eelam in Sri Lanka so long as it did not make its way to India.

India’s investment lasted 30 years and caused tremendous damage to Sri Lanka in terms of deaths, destruction and economic disintegration of a country that had done no harm to India. Needless to say, what we need to realize is that the entire Eelam exercise has been choreographed to perfection over the years interchanging leadership roles. Today, Eelam is a quest between India and the West. Just as the West have found it easier to hire Islamic fundamentalists bred by their Islamic allies, are more than happy to outsource to India what the West intends to do because eventually the West will anyway balkanize India.

The Tamil militants that India handled have over time fallen under the control of the Christian West through NGOs/INGOs, the Church hierarchy and Evangelical groups as well as Western Governments who took over LTTE to manoeuvre according to their agendas using the Diaspora networks that were grazing on their shores. This should explain why despite a UN ban no action has been taken against the 16 organizations and 424 individuals declared as terrorist fronts by the Sri Lankan Government in April 2014.

sinhala

Negating myths that the Sinhalese descend from Prince Vijaya is the fact that there is sufficient proof of humans living in Sri Lanka 34,000 years ago. The world’s oldest anatomically modern man (Balangoda man) was found in Sri Lanka which means Sinhalese (unique to Sri Lanka) must have a strong genetic connection indigenously. The Sinhalese as a community is far distinct than the South Indians.

The Sinhalese identity is based on its distinct language, historical heritage and religion. Nowhere else other than in Sri Lanka, is the Sinhala language found. The Sinhalese are known as ‘Hela’ tracing their origins to the meaning ‘Lion People’. The nation was known as Sinhale and it was with the Sinhale Nation that the British signed the Udarata Givisuma (Kandyan Convention) in 1815 where the nation was ceded to the British.

The recorded history of the Sinhalese is chronicled in the Mahavamsa written in Pali around 4th century CE and the Culavamsa. The marvels of the Sinhala kings and their man-made irrigation systems, rivers etc have not been given due credit and international recognition. The man-made hydraulic technology is unique to the Sinhala people and has yet to receiving the international distinction due. The ancient tanks, systematic ponds with fountain moats and irrigational reservoirs like Kawdulla, Kandalama, Parakrama Samudra have not been matched by modern technology still. The traditional osariya and national dress are distinct to only the Sinhalese. The Sinhalese culture is unique dating over 2600 years held together through the State patronage given to Theravada Buddhism by over 180 Sinhala Kings that ruled the nation following the concepts of dasa raja dharma. Another marvel has been the ancient Sinhalese stone sculpture and inscriptions found throughout Sri Lanka from North to South, East to West. There are numerous traditional Sinhala instruments found nowhere other than in Sri Lanka as well. The architectural skills of the Sinhalese found throughout the remains of ancient Kingdoms is found nowhere else in the world.

Even in the realm of performing arts/dance Sinhalese have shown great distinction – Kandyan dance, Pahatharata dance, Sabaragamuwa dances are all exclusive to the Sinhalese. Even in the martial arts, the Sinhalese have made a distinction in the angampora combat techniques. We should also not forget the Sinhala medicine started during the great Hela king Ravana, medicines which are accompanied by Buddhist chantings (pirith). In fact the Mahavansa records of Ayurveda hospitals establish with documentary evidence that there had been institutions dedicated to take care of the sick in Sri Lanka before such were established in any other part of the world.

The language of the Sinhalese is Sinhala also known as ‘helabasa’ it varies in its written and spoken formats. Again what needs to be reiterated that despite Tamil remaining the same throughout all regions of the world where Tamils reside, the Sinhala language is found and spoken only in Sri Lanka.

In short what needs to be said is that the only unique ethnic group in Sri Lanka is the Sinhale people. Sinhala language is spoken only in Sri Lanka and the distinct cultural, traditional, historical, military and religious identity are all embedded into the Sinhale people. Genetically both Sinhalese and Tamils differ. Tamils of Sri Lanka are virtually identical with those in Tamil Nadu (which Tamil separatists do not wish to promote for it will dent their separatist moves). Yet when Sri Lankan and Tamil Nadu Tamils share the same genetic, linguistic, traditional religious and customary sameness invariably their Homeland is Tamil Nadu. What is even more intriguing and relevant to the argument that Tamils are NOT a distinct race in Sri Lanka is that they would have had different genetic structures if they did come a very long time ago (which they don’t).

There is no evidence of the Sinhalese and Tamils at odds against each other though various invasions from South India have taken place. South Indians chose not to return while throughout colonial rule South Indian laborers were transported as slave workers to Ceylon and other parts of the world. Despite the affinity and genetic links Sri Lanka’s Tamils find it difficult to mix with Tamil Nadu Tamils though for political gains the amities prevail.

Nevertheless, the Eelam project ironically is one which is neither meant for Tamil Hindus or Sri Lanka’s Tamils. It is high time this reality is accepted. In not doing so Tamil Hindus are creating a very vulnerable situation for the entire country.

It is now time for people to think inward. In realizing that Eelam is not meant for Tamil Hindus or Sri Lanka’s Tamils, Sri Lanka’s Tamil should realize they cannot bargain with a country and risk losing it. Much of that fault lies with the colonial rulers who realized that to reign over the indigenous natives they needed to adopt policies that would keep people divided. Thus, they made use of castes, created positions that divided people socially and economically, the Sinhalese who were once all Buddhists were converted to create Sinhala Christians/Catholics and now Evangelicals and other cults. They did the same to the Tamils and with these religious entities finding their head quarters outside of the nation it has become easier to influence them using their faith.

The Education system was designed in such a way to remove any patriotic sentiments among the natives. This was initially done by denying education unless natives converted and gave up their religion and their language. The colonials created through the education, social and economic systems plenty of brown sahibs who were shown through education that the real culture was not their native culture but that which was foreign to them. Post-independent governments have not realized the crucial need to incorporate among the early learners the patriotic sentiments for it is only the feeling of wanting to protect one’s nation that will find people defending the nation. The funds and research being drawn up to denationalize people are penetrating into the fabric of third world society and it is only a handful of people who realize what the gameplan is all about. Even the learned who have sought education abroad, who are employed in foreign establishments and working on orders of foreign establishments will never take the cudgels against their paymasters.

What needs to be reiterated is that this island nation is one nation and it is no one’s right to divide or separate it. If people find it difficult to live no one keeps anybody by force and there are enough of avenues to leave the nation and live elsewhere. Dividing and separating territories does not provide any solution to problems that are in the minds of people. Their ailment is in the mind and that is what needs to be changed. Carving territory is no solution.

For far too long the world too many distortions have been promoted through well-funded campaigns. The 14.8milion Sinhalese have ONLY Sri Lanka as their homeland. Tamils find roots to a homeland in Tamil Nadu where the first self-determination bid kickstarted in the early 1920s. The Sinhalese 14.8m are a miniscule number against 76million world Tamils of whom 72million Tamils live in Tamil Nadu alone.

The separatist chants presently resurrected as a result of a weak government has got India actively involved in realizing their dream of annexing Sri Lanka to its territory. If this happens through various initiatives already in place – false ‘refugee’ claims, inundating Indians through open visa schemes, trade agreements that are beneficial only to India, illegal immigrant influx, Indian intelligence operating throughout the island, bogus Indian businesses and Indians marrying and settling down and using film and other perks to mentally align the communities towards India, will all eventually result in an extinction of the Sinhala race/ethnic group altogether and possibly the extinction even of the Sinhala language. These factors need to be seriously addressed and if there are international entities geared to address threats to ethnic races/distinct languages, cultures etc it is the Sinhala race that needs to be given due attention, assistance and empathy which has been lacking all these years.

The Sinhala race/ethnic group are the real minority in Sri Lanka despite being the majority in term of population.

14.8m Sinhalese against 76million world Tamils and 16.9billion Muslims.

These statistics are what should wake up people.

Shenali D Waduge

 

sinhala1

 

First national flag of Sinhale Nation

 

King Dutugemunu’s flag

The loss of the draft National Medicine Regulatory Authority Bill was the biggest tragedy-SiriSena,යහපාලන ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්ති පනත බොරුවකි: වෛද්ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය

March 4th, 2015

This is a real Yak(h)apalanaya news

President Maithripala Sirisena told Parliament yesterday that a draft bill he had prepared when he was the Minister of Health but it had gone missing in 2011 at Legal Draftsman’s Department due to the intervention of some higher-ups of the then regime. Then he could not find his original copy

President Sirisena told that a powerful politician of the previous regime had taken a bribe of one billion rupees to shelve the national drug policy draft Bill. But he failed to accept the fact that as a responsible minister he should have kept either a hard copy or an electronic copy of the bill he had formulated by himself.

Then he went into say that an investigation should have been conducted to find the person responsible, but the entire nation knew under whose authority the Legal Draftsman Department functioned then taking a chance to blame former President for his sloppy work practice and said “It is no secret under whose purview that department was. The loss of the draft bill was the biggest tragedy in the country’s health sector.”

I began work on the Bill in 2010 and finished work in December 2012. Then I presented it to former President Mahinda Rajapaksa for necessary action.

The then head of the Legal Draftsman Department Theresa Perera accepted the Bill promising that draft would be returned complete in one week. But, thereafter she retired and the draft bill disappeared.

Then I asked the officials of the Legal Draftsman’s Department whether they have any information on the Bill. They said no. Then, I called the lady officer and asked whether she had any information about the Bill. She said it was in her computer and she will give it. But, I did not get any details. So, we had to reform it from the beginning. I must thank Dr. Beligaswatta, Specialist Dr. Palitha Abeykoon and all other Professors and Doctors at the Colombo University and officials of the Health Ministry and Legal Draftsman’s Department for their great service and contribution for formulation this Bill

යහපාලන ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්ති පනත බොරුවකි . අප ගුරුදේවයන් වන මහාචාර්ය සේනක බිබිලේගේ නම පාවිච්චි නොකරන්න: වෛද්ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය

සමස්ත ලංකා රජයේ වෛද්ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය (ACGMOA) සභාපති දොස්තර ගිෂාන්ත දසනායක මහතා යහපාලන ජාතික ඖෂධ ප්රතිපත්ති පනත මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ ඖෂධ ප්රතිපත්තියට එරෙහිව යන එකක් බව පවසයි.

මෙහි ඖෂධ මිල පාලනය ඇතුලත් වී නොමැති, පුස් නැතහොත් හිස් පනතක් බවත් පෙන්වා දේ. මෙම පනතින් ඖෂධ සමාගම් දැනට සිදුකරගෙන යන සුරකෑම් වලට නිතිමය වශයෙන් ආරක්ෂා කිරීමක් පමණක් සිදුවන බවත් මෙවැනි ජනතා ද්‍රෝහී පනතක් පාර්ලිමේන්තුවෙන් සම්මත වුහොත් මෙය නීතියක් බවට පත් වෙන බවට‍ අනතුරු හැඟවිය.

මොවුන් කරන්නේ බිබිලේ නම විකුණා බිබිලේට එරෙහි යන පනතක් ගෙන එමයි. අවසන් වශයෙන් මෙම සංගමය ඉල්ලා සිටින්නේ කරුණාකර මෙම පනතට අපේ ගුරුදේවයන් මහාචාර්ය සේනක බිබිලේගේ නම පාවිච්චි නොකරන ලෙසටය. යහපාලන රජය විශේෂයෙන් රාජිත ඇමති, සේනක බිබිලේගේ පනත දැක නොමැතිනම් වෛද්ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයට එම පණතහි පිටපතක් යහපාලනයට ලබා දිය හැකි බවද දසනායක මහතා දන්වනු ලැබිය.

තවද මෙම සංගමය මහාචාර්ය සේනක බිබිලේගේ පනතහි අඩංගු කරුණු 10 ගැන අධ්යයනය කරන මෙන්ද ඉල්ලා සිටියහ. එසේ කිරීමෙන් පසු මෙම රජය සම්මත කිරීමට යන්නේ මහාචාර්ය බිබිලේට එරහිව යන පනතක් බව පැහැදිලිවම තේරුම් ගත හැකි බවද මෙම සංගමය පැහැදිලිවම පෙන්වා දුන්හ.

තවද රජයේ වෛද්ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටියේ මෙම පනතට විරුද්ධ වන ලෙසටය. යම් ලෙසකින් මෙම පනත සම්මත උවහොත් දැනට ජනතාවගේ පෙලෙන ගැටලු වක් වන ඖෂධ හරහා කෙරෙන සුරාකෑමට කිසිදු ආකාරයෙන් පිලියමක් ලබා නොදෙන බවය.

Pa. Cha. Ranawake constructs highly inflammable and toxic petroleum product lines through living rooms of shanty town dwellers. ප. ච. රණවකගේ කොළඹ වරායේ සිට කොළොන්නාව දක්වා ඉන්ධන ප්රවාහනය කරනු ලබන භයානක භූගත නල පද්ධතිය

March 4th, 2015

Yak(h)apalanaya news

Surprisingly, the country which is about to cancel a 1.5billion dollar artificial island mega project on the basis of marine environmental concerns,  is now in the process of constructing  petroleum product pipelines piercing through the heart of heavily populated suburban dwellers settlement according to the news released by the responsible  Ministry of Power and Energy in Sri Lanka. (News Report is attached below)

petroleum03A

 

These photographs attached to the press report show that some of these pipe lines pass through the narrow front gardens and even through inhabitant’s living rooms. The minister Pa. Cha. Ranawake who is in charge of Ministry of Power and Energy is proclaimed to be an electrical engineer and one wonders whether his paper qualification even worth the paper it’s printed on, if he can blatantly and unashamedly ignore the risk associated with the highly inflammable and toxic petroleum product lines constructed through living rooms of inhabitants as shown in the ministry’s press release.

petroleum04A

 

According to the well-established international standards, the primary objectives of pipeline-related land use measures are to reduce the risk of damaging the pipelines by keeping human activity away from their immediate vicinity and to minimize the exposure of those living and working near a transmission pipeline in the event of an accident. Jurisdiction over land use matters traditionally rests with local governments, which results in wide variations in practices. However, most local governments do not address pipeline issues; when they do, they have few or no data on which to base land use regulations.However, It is up to the operator and the Ministry to provide necessary protection minimizing or mitigating hazards and risks to the public, pipeline workers, and the environment.

petroleum02A

Pipeline failures can occur for a variety of reasons, including corrosion, environmentally-assisted cracking, equipment failure, material defects, environmental incidents (such as landslides and washouts) and human interference (such as being hit by heavy machinery).

Nigeria is one of the few countries that hasn’t got sufficient safety standards in place like in Sri Lanka. The following fatal accidents were reported in Nigeria within the last 20 years

  • 1998: At Jesse in the Niger Deltain Nigeria, a petroleum pipeline exploded killing about 200 villagers, some of whom were scavenging gasoline. The worst of several similar incidents in this country.[15] (October 18, 1998)
  • 2000: Another pipeline explosion near the town of Jesse killed about 250 villagers.[15](July 10, 2000)
  • 2000: At least 100 villagers died when a ruptured pipeline exploded in Warri.[15](July 16, 2000)
  • 2000: A leaking pipeline caught fire near the fishing village of Ebutenear Lagos, killing at least 60 people.[15] (November 30, 2000)
  • 2003: A pipeline punctured by thieves exploded and killed 125 villagers near UmuahiaAbia State.[15](June 19, 2003)
  • 2004: A pipeline punctured by thieves exploded and killed dozens of people in Lagos State.[15](September 17, 2004)
  • 2006: An oil pipeline punctured by thieves exploded and killed 150 people at the Atlas Creek Islandin Lagos State.[16] (May 12, 2006)
  • 2006: A vandalised oil pipeline explodedin Lagos. Up to 500 people may have been killed.[17] (December 26, 2006)

Feasibility of developing risk-informed guidance that could be used in making land use related decisions as one means of minimizing or mitigating hazards and risks to the public, pipeline workers, and the environment due to future hazardous liquids and petroleum product transmission pipelines. In assessing the feasibility of such an approach, the ministry should consider such factors as existing or proposed land use and zoning practices; competing needs of compatible uses, reallocation of land for effected dwellers including multiple uses of rights-of-way; pipeline design, age, diameter, pressurization, and burial depth; and the commodity transported. The Ministry should  also consider the various hazards posed by transmission pipelines to life, property, and the environment in the vicinity of these pipelines, as well as the need to balance pipeline safety and environmental resource conservation issues (e.g., preservation of trees and habitat) in pipeline rights-of-way (recognizing operators’ regulatory obligations to patrol rights-of-way, including inspection by air and land).

petroleum01A

 

කොළඹ වරායේ සිට කොළොන්නාව දක්වා ඉන්ධන ප්‍රවාහනය කරනු ලබන භූගත නල පද්ධතියේ කඩිනම් අළුත්වැඩියා කටයුතු ඇරඹේ.

මාධ්‍ය අංශය
විදුලිබල හා බලශක්ති අමාත්‍යාංශය

කොළඹ වරායේ සිට කොලොන්නාව තෙල් ගබඩා සංකීර්ණය වෙත ඉන්ධන ප්‍රවාහනය කරනු ලබන, සී.පී.එස්.ටී.එල්. ආයතනය සතු, වසර 45 ක් පමණ පැරණි  භූගත නල පද්ධතිය මේ වනවිට දැඩි ලෙස අබලන් වී ඇති අතර ඒ තුළින් තෙල් කාන්දුවීම හේතුවෙන්  විවිධ අවස්ථා වලදී තෙල් සංස්ථාවට විවිධ ගැටළුවලට මුහුණ දීමට සිදුවී ඇත.

මෙම භූගත නල පද්ධතිය තුළින් තෙල් කාන්දුවිමෙන් සිදුවන අපතේයාම සහ නල පද්ධතියේ අළුත්වැඩියා කටයුතු සිදුකිරීම සම්බන්ධයෙන් විදුලිබල හා බලශක්ති අමාත්‍ය පාඨලී චම්පික රණවක මැතිතුමාගේ විශේෂ අවධානය යොමුවූ අතර එතුමාගේ උපදෙස් පරිදි, සී.පී.එස්.ටී.එල්. ආයතනය ආයතනයේ සභාපති රොෂාන් ගුණවර්ධන මහතාගේ උපදේශකත්වය මත, එම ආයතනයේ සේවකයින්ගේ සෘජු  දායකත්වයෙන් මෙම භූගත නල පද්ධතියේ අළුත්වැඩියා කටයුතු මෙසේ සිදුකිරීමට පියවර ගෙන තිබේ.

ඒ අනුව එහි පළමු අදියර වශයෙන් මෙම නල මාර්ගයේ බ්ලූමැන්ඩල් ප්‍රදේශයේ ඇති මීටර් 100 ක පමණ දිගින් යුත් කොටසක් කපා ඉවනත්කර ඒ සඳහා අළුත් නල පද්ධතියක් එළිමේ කටයුතු සිදුකර, එම නලය පවතින නලයට සම්බන්ධ කිරීම, අද (04) පෙරවරුවේ මහවත්ත ප්‍රදේශයේදී සිදු කරන ලදී.

Kafkaesque Politics in Sri Lanka

March 4th, 2015

R Chandrasoma

Let us begin with a story of Bees and Wasps. A flourishing colony of Bees is sometimes ‘captured’ by an invasive group from another colony. The events are roughly as follows – the Queen of the invaded colony is killed and replaced by a Virgin fancied by the aliens.

Next the ‘battle force’ of the invaded colony is made compliant by certain ‘ectohormones’ released by the invaders. The invaders take charge of the colony and henceforth direct its affairs in consonance with their aims and wishes.

This brief history history serves as a model for the unfolding Kafkaesqe politics in Sri Lanka.  Nobody was killed, of course, but the Triumphant Leader of a flourishing land found himself suddenly outcast and condemned.

The ‘invaders’ had a choice based not on political principles but on expediency and compliance – as to who replaced the former Boss, A ‘Hamlet’ was found and anointed leader amidst the hallelujahs of a partisan crowd.

The astonishing aspect of this strange ‘chapter’ in politics is the ease with which it was done – the overthrow of an esteemed leader and the cowing of his once-stalwart colleagues in Parliament.

The received story is that ‘corruption’ destroyed the man and his following.

There is a paradox here – the so-called corrupt leader was removed by maneuverings that reeked of intrigue and corruption. We must add the weight historical evidence – that honest political leaders rarely survive while abuse and corruption are  the  more secure foot-holds in climbing Mount Politics.

ආණ්ඩුවේ ප්‍රෝඩාවක්

March 4th, 2015

නලින් ද සිල්වා

පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේ දී මෛත්‍රිපාල සිරිසේනගේ වේදිකාවෙන් කියැවුණේ අවුරුදු හැට ඉක්මවූ පුරවැසියන්ට ස්ථිර තැන්පතු සඳහා 15%ක පොලියක් ගෙවීමට කටයුතු කරන බව ය. එහි දී කිසිම කොන්දේසියක් ගැන නොකියැවුණු අතර බොහෝ දෙනා සිතන්නට ඇත්තේ යම්කිසි දිනකට පසුව සියළු ස්ථාවර තැන්පත් ගිණුම් සඳහා 15% පොලිය ලැබෙන බව ය. එ වන විට පසුගිය ආණ්ඩුවෙන් ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන් සඳහා ක්‍රියාත්මක වුණු විශේෂ පොලී ක්‍රමයක් ද විය. ඒ අනුව ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියකුට ලක්‍ෂ විසිපහකට අඩු මුදලක් 12% පොලියකට රාජ්‍ය බැංකුවල ස්ථාවර තැන්පත් ගිණුම් ලෙස පවත්වාගෙන ගිය හැකි විය. 

මෛත්‍රිපාල සිරිසේනගේ ජනාධිපතිවරණ පොරොන්දුවලින් එකක් වූ 15% පොලී ක්‍රමය ද ඇතැමුනට ඔහුට ඡන්දය දෙන්නට හේතුවක් වන්නට ඇත. එය එසේ වූවත් නොවූවත් අද සිදු  වී ඇත්තේ කුමක් ද? ඒ පොරොන්දුව ද බොරු පොරොන්දුවක්, ප්‍රෝඩාවක් බව තම ජීවිතයේ සැඳෑ සමය ගෙවන්නන් අවබොධ කරගැනීම ය. බැංකුවලට ලැබී ඇති උපදෙස් අනුව 15% පොලිය ගෙවන්නේ ඉතා සීමිත පිරිසකට ය.
ආණ්ඩුව පළමුවෙන් ම කළේ පසුගිය ආණ්ඩුව ක්‍රියාත්මක කළ ක්‍රමය කප්පාදු කිරීම ය. එකල ලක්‍ෂ විසිපහක් දක්වා අලුත් ස්ථාවර තැන්පත් ගිණුම්වලට 12%ක පොලියක් ගෙවනු ලැබිණි. පොලිය අඩුකිරීමකින් තොරව පැරණි ගිණුම් පියවා අලුත් ගිණුම් විවෘත කිරීමේ හැකියාව ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ට ලබා දී තිබිණි. රනිල් සිරිසේන ආණ්ඩුව එය වෙනස් කර ලක්‍ෂ දහයක ප්‍රමාණයකට පමණක් 12% පොලිය සහිතව ස්ථාවර තැන්පත් ගිණුම් විවෘත කිරීමේ අවස්ථාව ලබාදුණි. අර්ථ සාධක අරමුදල් ඉතිරි කරගෙන එහි පොලියෙන් පමණක් ජීවත්වන්නන්ට එයින් යම් පහරක් එල්ල විය. 
15% පොලිය ගැන ආණ්ඩුව කියන්නේ ඒ ක්‍රමයට අලුතෙන් ස්ථාවර තැන්පත් ගිණුම් ආරම්භ කළ නොහැකි බව ය. 2015 ජනවාරි 31 වැනි දිනට සියලු බැංකුවල එකතුව ලක්‍ෂ දහයකට අඩු ප්‍රමාණයක ස්ථාවර තැන්පත් ගිණුම් හිමි වූ ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ට පමණක් මේ 15% පොලිය හිමිවෙයි. මෙයින් සෙතක් සැලසෙන්නේ ඉතා ටික දෙනකුට පමණ ය.  
බැංකුවල ස්ථාවර තැන්පත් ගිණුම් සඳහා විවිධ පොලී ප්‍රමාණ ගෙවනු ලැබෙයි.  දැනටමත් බොහෝ බැංකුවල ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ට අනෙක් ගිනුම් හිමියන්ට වඩා 1%ක පමණ වැඩි පොලියක් ස්ථාවර තැන්පත් ගිණුමිවලට ගෙවනු ලැබෙයි. ඒ අනුව ඇතැම් රාජ්‍ය නොවන බැංකුවක ද ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන් සඳහා 6% – 7%ක පොලියක් ගෙවනු ලැබෙයි. ආණ්ඩුව කර ඇත්තේ ජනවාරි 31 වැනි දිනට සියලු බැංකුවල එකතුව ලක්‍ෂ දහයක හෝ අඩු ප්‍රමාණයක හෝ ස්ථාවර තැන්පතු ගිණුම් හිමියන්ට පමණක් පෙබරවාරි 1 වැනි දා සිට ක්‍රියාත්මක වන පරිදි ඒ පොලිය 15% දක්වා වැඩි කිරීම ය. සෙස්සනට ඉන් කිසිම යහපතක් අත් නො වේ.  මෙය ප්‍රෝඩාවක් නොවේ නම් වෙන කුමක් ද?
නලින් ද සිල්වා
2015 මාර්තු 04

විග්නේස්වරන්ට අවශ්‍ය කුමක් ද?

March 4th, 2015

නලින් ද සිල්වා

උතුරු පළාතේ මහ ඇමති විග්නේස්වරන් දැන් දැන් දිගින් දිගට ම කියා සිටින්නේ ඊනියා ජාත්‍යන්තරය 1948 සිට මෙරට දෙමළ ජනයා සංහාරය කිරීම පිළිබඳ සොයා බැලිය යුතු බව ය. බටහිරින් ලංකාවට එන නියෝජිතයන්ට ඔහු ඒ බව කියයි.  උතුරු පළාත් සභාව යෝජනාවක් සම්මත කර ගනිමින් ද මේ ඉල්ලීම කර තිබුණේ ය. මේ ඉල්ලීම විසුරුණු දෙමළ ජනයාගෙන් ද ඉදිරිපත් වෙයි. පළාත් සභා මන්ත්‍රිනියක වූ ආනන්දී ද ඒ ඉල්ලයි. ඉතා පැහැදිලිව දෙමළ ජාතිවාදීහු මේ ඉල්ලීම වටා එකතු වී සිටිති. එය විග්නේස්වරන්ගේ ඉල්ලීමක් පමණක් නො වේ.
දෙමළ ජාතිවාදීන්ට අවශ්‍ය කුමක් ද?  මෙරට දෙමළ ජාතිවාදයක් ඇති බව කීමට බොහෝ දෙනා මැළිවෙති.  එයට මූලික හේතුව ඔවුන් ලබා ඇති අධ්‍යාපනය යි. ඒ අධ්‍යාපනය අපට ලැබුනේ ද ලැබෙන්නේ ද ඉංගිරිසින්ගෙනි. ඉංගිරිසිහු තමන් අඩුම තරමෙන් 1833 දී ව්‍යවස්ථාදායක සභාව පිහිටුවීමත් සමග දේශපාලන වශයෙන් මෙහි ඇතිකළ දෙමළ ජාතිවාදයක් ක්‍රියාත්මක වන බව පිළිගැනීමට අකමැති වෙති. ඔවුහු ඒ වෙනුවට සිංහල ජාතිවාදයක් ගැන ලෝ පුරා ප්‍රචාරය කරති. එය ඊනියා සිංහල බෞද්ධ මතවාදය, බහුතරයේ ආධිපත්‍යය, මහාවංස මානසිකත්වය ආදී වශයෙන් ද හැඳින්වෙයි. 
පසුගිය දා රනිල් වික්‍රමසිංහ පුවත්පත් දෙකකට තර්ජනය කළේ ද සිංහල ජාතිවාදයක් ඇත යන දැඩි උපකල්පනයෙනි. ඒ උපකල්පනය තිබෙන තාක් ඔහුට මැතිවරණයකින් දිනිය හැකි නො වේ. ඔහුට කළ හැක්කේ බලය පික්පොකට් ගැසීම පමණ ය. එහෙත් රනිල්ට ද පසුගිය දා දෙමළ ජාතිවාදයේ රඟ දැනෙන්නට ඇත. දෙමළ ජාතිවාදීන්ට අනුව මෙරට රහස් රඳවා ගැනීමේ කඳවුරු පවත්වා ගෙන යනු ලැබේ. රනිල්ට ඒ එසේ නොවන බවට ප්‍රකාශයක් කිරීමට සිදුවිය. 
එහෙත් රනිල් එතැනින් ඔබ්බට ගොස් දෙමළ ජාතිවාදයට විරුද්ධව කිසිවක් නො කියයි. ඒ ඔහු තමාට ඉංගිරිසින් උගන්වා ඇති ආකාරයට ඇත්තේ දෙමළ ජාතිවාදයක් නොව සිංහල ජාතිවාදයක් යැයි සිතන බැවිනි. ඉංගිරිසින් දෙමළ ජාතිවාදය දේශපාලන වශයෙන් ආරම්භ කළේ ම තමන්ට විරුද්ධව ක්‍රියාත්මක වූ සිංහල ජාතිකත්වයට එරෙහි ව ය. ඉංගිරිසින්ට විරුද්ධව 1817 සිට ම නිදහස වෙනුවෙන් සැබවින් ම සටන් කළෝ සිංහලයෝ ය. ඒ ජාතික කොංග්‍රසය යනුවෙන් හැඳින්වුණු සංවිධානයෙහි සිටි සිංහලයෝ නො වුහ. කොංග්‍රසයට අවශ්‍ය වූයේ නිදහසක් නොව ඉංගිරිසින් වෙනුවෙන් සාමාන්‍ය මිනිසුන් පාලනය කිරීමේ අවසරය ය. 
දෙමළ ජාතිවාදය හතළිස් ගණන්වල දෙමළ බෙදුම්වාදය බවට ද හැත්තෑගණන්වල දෙමළ ත්‍රස්තවාදය බවට ද පත්විය. හතළිස් ගණන්වල සිට දෙමළ නායකයෝ ඊළමක් පිහිටුවීමට කටයුතු කරති. ඒ සඳහා ඔවුන්ට එදා ඉංගිරිසින්ගේ ද අද බටහිරයන්ගේ ද සහාය ලැබෙයි. අද විග්නේස්වරන්ගේ වෑයම දෙමළ බෙදුම්වාදය පුනරුත්ථාපනය කිරීම ය. ඔහු 1948 සිට කෙරෙන්නේ යැයි කියන දෙමළ සංහාරය ගැන සෙවීමට ඊනියා ජාත්‍යන්තර කොමිසම් පත්කළ යුතු යැයි කියන්නේ දෙමළ ජාතිවාදයට නව ජීවයක් ලබා දීම ඔහුගේ අවශ්‍යතාව වන බැවිනි.  
මෙරට හමුදාව ක්‍රියා කර ඇත්තේ රට ආරක්‍ෂා කිරීමට ය. එහෙත් සිංහලයන් මැරූ පක්‍ෂ දෙකක් මෙරට වෙයි. එකක් අද එ ජා පක්‍ෂයේ ඊනියා තරුණ සංවිධානය වූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ය. අනෙක කොටි සංවිධානය ය. රනිල් හා මෛත්‍රීපාල දේශීය කොමිසම් පත්කළ යුත්තේ ඔවුන් ගැන සෙවීමට මිස හමුදාව ගැන සෙවීමට නො වේ.      
නලින් ද සිල්වා
2015 මාර්තු 04

parumaka ravana පරුමක රවන (සෙල්ලිපි ගීතය)

March 4th, 2015

පරුමක රවන පුත පරුමක ඉඣුද බොලේ

 

 

Sinhale still under White rule. Now governed by Black whites !

March 4th, 2015

Hoisting of Sinhale Flag and Commemoration of Variyapola Sri Sumangala Thero, 200th years Anniversary of Kandyan Kingdom surrender to British empire.

 The Police at the entrance acted very aggressively grabbing National flag from Monks and threw away and threatened the Monks a well as other lay participants who attended the same. Then when the Flag was raised the Police again intervened and created mayhem to which thousands of crowd and foreigners were eye witnessed the cruel behaviour of the Police.

PolicethreatJust before brutal assault on Buddhist monk.

The Police from lower to high ranks unaware of the history, culture, politics or ethics at all, created the ugly and provocative situation and immediately brought down the Flag upon hoisting while we were watching. However, upon conclusion of the event we were not allowed to return peacefully by Police again, who blocked our way and threatened every participant, abducting a monk for questioning by over 15 policemen, an threatening and forcing us to give statement.

Policethreat2

02nd March 2015, Magul Maduwa, Kandy Dalada Maaligawa
Swarna Hansa Foundation and Sinhale Jaathika Peramuna

Hoisting of Sinhale Flag and Commemoration of Variyapola Sri Sumangala Thero, 200th years Anniversary of Kandyan Kingdom surrender to British empire.

We refused any statement as we are not liable to answer the Police on Religious and Cultural matters which is none of their business. Then they assaulted monks and two monks are injured and now admitted to hospital under treatments. Police is totally responsible for the whole episode.

කොටියට ගිය රටේ බල්ලට ගිය සිංහල කොඩිය(විඩියෝව නරඹන්න)

රට බෙදන්නට අර අදින රායප්පු ජෝශප්ලා ප්‍රමුඛ ‍බෙදුම්වාදීන් උතුරේ කොටි කොඩිය ඔසවත්දී බල නොපාන නීතිය සිංහල දේශයේ සැබෑ උරුමකරුවන් වූ සිංහලයන් සිංහල ධජය එසවීමේදී පමණක් අකුරටම ක්‍රියාත්මක වීම තරයේ හෙළා දකිමු. කලු සුද්දන් හැදූ වැඩූ නීතියත් සිතින් ගතින් පරගැතියන් වූ ජාතිකත්වය සිද ගත් නීතිය කරවන නිළධරයනුත් යටතේ සුපුරුදු පරිදි එදා මෙන්ම අදත්, හෙටත් ක්‍රියාත්මක වන්නේ මේ රටේ සැබෑ උරුමකරුවන් වූ සිංහල බෞද්ධයා ඉලක්ක කරගෙන පමණය.(විඩියෝව පහතින් නරඹන්න)

  • සිංහලේ_කොඩිය_යළි_එසවෙයි (20)

  • සිංහලේ_කොඩිය_යළි_එසවෙයි (63)

  • සිංහලේ_කොඩිය_යළි_එසවෙයි (64)

 

 RUN MAHINDA RUN

March 3rd, 2015

By  GOMIN DAYASRI

Crowd at Nugegoda is a mini take of 58 lakhs of votes Mahinda Rajapakse obtained. Frailty and fragility in Sirisena’s armory stand exposed. SLFP singularly cannot hold a mammoth public meeting though President Sirisena heads the party and holds presidential power. Significantly the selected district for the meeting perennially favored the UNP – location beckons a crowd?

Forfeiting party leadership and surrendering to Sirisena was a blessing in disguise for Rajapakse to rid rubbish and transfer trash to Sirisena. Nevertheless is weighted with an over burdened dustbin at home carried through a regime where janitorial facilities were sparse.

Without Mahinda Rajapakse’s blessings UPFA vote cannot be marshaled into a one ballot box. Moppets seated on the platform at Nugegoda needed a pump from Mahinda Rajapakse (MR) to become electable? Came by way of a message – to show where his loyalties were. Those at the meeting will become his legitimate heirs – dream fulfilled for the negligible?

Ask the throng at Nugegoda whether they jeered at corruption and poor governance? Will feint ignorance. Culprits of the past don’t care a hoot for misdemeanor, instead called for a bumper hamper before Christmas. Realists of the present want hard rock evidence, not loose allegations thrown in the air. Silly sleuths acted stupid under the Immigration Ordinance chasing Weerawansa’s wife instead of searching for the known under the Bribery & Corruption Act; made them look small. Material emerging is too late, too slow, too little, and is far too weak. Substantial evidence, should reach masses that voted for MR, if a change of heart and mind is sought at general elections. Otherwise roll out a colored carpet for Rajapakse to tread: decorated as a national war hero – failed on governance and damned on corruption. Whither evidence? Are they looking or were they cooking?

Sound waves from Nugegoda set a tremor that shook SLFP headquarters: a stampede may result if members take flight in fright. They are running hither and thither, for sure. Nugegoda bruised Chandrika Kumaranatunga if she were to stake a claim for the SLFP (could she choreograph such attendance at Attanagala?) and makes President Sirisena’s future dependent on the UNP while a desperate SLFP officialdom presents a case for a national government to justify survival. True to blue Sirisena, wore a green shirt and won; SLFP dressed him in blue pants. Is he in disguise as a double in trouble trying to woo all those color blind?

Platform performers at the Nugegoda meeting, look ominously split on paper, displayed cordiality for public consumption presently and contradicted each other in public outpourings previously: not a concern, all are small- time captains minus men and machines.

The lineup holds elements pro- or anti- 13th amendment, elements that love or hate Sinhala Buddhists, elements loyal from RAW to BBS (excluding ISIS), elements that are Marxist bent and greedy for the Yankee dollar. Except for a few, most keep true to their views notwithstanding disharmony amongst the participants.

Who crossed and re-crossed within hours? Was it a mistake or on principle or a selfish objective? Are we in wander-land! What is the future for Sinhala Buddhists?

UPFA voters know of one SLFP of one Mahinda Rajapakse: broken into two; team that emerges in front is the fraction that carries a name that evokes pride to the faithful. Worse, official SLFP is the ‘B’ team of the government – could soon become a decrepit name- board with an abandoned post box. UNP does not want its list for parliament fouled with SLFP garbage.

UPFA MPs – lonely and unheeded, buried in newspapers for want of company and like vultures try to pick the most attractive option; intake is dependent on the choice of a one-man panel where preference is for sycophants and relatives.

Left alone MR may chose to remain an elder statesman than run for a lesser title in a contracting SLFP, locked in a box of queer assortment – desirous to end his days’ as the leader of the opposition? The Run Mahinda Run call is making him don his running shoes to cover a distance at a painful pace! Marathon Man prefers the event postponed as his challengers are falling by the wayside.

Ranil Wickremasinghe knows the UNP better than the UNP knows of itself, having long overstayed – corruption creeps early and popularity dips rapidly in a miscellaneous government. Allegations are made up front while no action is taken. Go it swiftly and alone to gain a working majority is Ranil’s doctrine; neutered by the partners-in-disguise, Sirisena’s team whose desire is to hang long in parliament, enjoying privileges, return being doubtful – they want all three in a tub. Rather place them on a common platform and watch the Famous Three gnarl to provide wholesome entertainment.

Sirisena has no options – won, thanks primarily to UNP and minority votes- wedged behind UNP and Rajapake on a popularity index, seeks an unavailed space and resides in no man’s land. In the south the contest is between Wickremasinghe’s UNP and a side in the making registered as Team Rajapakse.

Mahinda Rajapakse was ahead of President Sirisena at the count in the south at the presidential election; votes in the north/east are not aggregated at a general election to impact the final result. Will lead to re-thinking since the presidential system carries value to the minorities, as they are the uncrowned winner at the last election. Those paltry votes in the north can disarray the heavy voting pattern in the south. Those who want to demolish the presidential system may now pull back: those who did not want it dismantled might insist upon it. Both are on reverse gear after analyzing results at the presidential election. Watch out! Politics is on a roller coaster.

South enjoys a democratic multi party system while north is comfortable with an authoritative structure and retains a mono party framework, ethnic in character. They learnt it from the LTTE than from the TULF. A vote in the north is worth more at a presidential election, since the winning candidate has to reach the 50% mark where every vote counts for the final tally wherever resident. Winner at the 2015 election was not the choice of the South but the near unanimous selection of the North. It makes a decisive difference – by which the North can hold the southern leadership captive. It’s happening before our eyes. UNP should not fall prey – otherwise await another long spell in the opposition.

North overwhelmingly votes in one way for one party or one candidate. Where the contest is close in the south or marginally tilted in favor of a candidate in the south (as at the 2015 elections)- vote in the north becomes pivotal to reverse the result of the south and determine the winner at a presidential election. Candidate with northern support is at an advantage at a close presidential election in a divided south. Difference is pronounced because it is a battle between multi-parties vs. a single party.

100-day government may seek an extension of time to implement its objectives. Ranil Wickremasinghe understands the matrix that any loss of popularity on the 50th day can grow six fold after 300 days. Constitutional changes need 2/3 majorities, which require the support of a substantial number of UPFA MPs’. An exercise where Sirisena’s guidance will be handy and agreeable MPs’ slotted to the UNP’s parliamentary list for the support rendered. SLFP MPs will weigh options.

UPFA’s policy seeking the yellow peril without realizing that as an economic hit man ‘china-man is always a china-man’ – making a fast buck by picking any pocket. Instead we have fallen in to a side pocket of an exploiting India, which treats USA as its favorite Uncle Sam. We will be more exploited without letting the two Asian powers to tango.

Foreign policy determines the lifetime of a government while the Foreign Ministry is a focal point that can make or mar a government. Look at the team that called the shots in the last government at the Foreign Ministry- don’t only blame the travel weary Minister fortunate to be resting at home instead being airborne since grounded. Think more of the man carrying a license to trash ambassadors and remain unharmed.

Ranil Wickremasinghe is captive to please northern voters and TNA politicians for the favor done. Security concerns were overlooked with land released from the High Security Zone; pliable civil governor is in an office in the clouds; security forces have been reduced to the minimum; portfolio was offered to the TNA in the cabinet and the navy is being questioned on disappearances. It’s the season to placate the Tamil diaspora and woo international community as a new foreign policy unfolds.

Is there any reciprocity by the TNA for the friendly hand offered by the government?  An Oliver Twist mentality in asking for more and more while TNA makes allegations of genocide seeking international disapproval for a nation rid of terrorism.  Northern behavior can contribute to the downfall of UNP. Last time it was the CFA and Norway: this time it may be TNA and India? A hostile North can unwittingly unite the south against the UNP.

Economy, Security and Welfare peak the needs of a Sri Lankan family. Rajapakse government climaxed with the defeat of terrorism in 2009 and guaranteed personal security. Present government peaked with a mini budget that enhanced the personal economy of the individual but now working in the reverse. From that zenith it has been one long slide down the mast slide. More at the receiving end: than at the accusing end. No result to show on the day fifty? Be fair give time to buy time.

NFF files complaint against Rajitha at Bribery Commission -MEGA DEAL මෙන්න.. ඇමති රාජිතට බිලියන දෙකක, නැවු අටක දුෂණ චෝදනා.. පැමිණිල්ල මෙන්න…

March 3rd, 2015

March 4, 2015 at 12:01 am | lanka C news

MEGA DEAL මෙන්න.. ඇමති රාජිතට බිලියන දෙකක, නැවු අටක දුෂණ චෝදනා.. පැමිණිල්ල මෙන්න…‘යහපාලනය අරඹා ඇත’ කියන පණිවිඩය මේ මිනී මෝරාට එරෙහිව නීතිමය ක‍්‍රියාමාර්ග අරගෙන පෙන්වන්න    
- ජානිපෙන් යහපාලන ආණ්ඩුවට අභියෝගයක්මෙරට ධීවර ජනතාව සතු රුපියල් බිලියන 02ක් වටිනා මත්ස්‍ය සම්පත ධීවර අමාත්‍ය බලය අයුතු ලෙස යොදා ගෙන දූෂිත ලෙස තමන් සතු කර ගත්තේ යැයි අද(03) ජාතික නිදහස් පෙරමුණ විසින් අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිසමට, කැබිනට් ප‍්‍රකාශක, රාජිත සේනාරත්නට එරෙහිව පැමිණිල්ලක් ඉදිරිපත් කළේය.

එම පැමිණිල්ල ඉදිරිපත් කිරීමෙන් අනතුරුව මාධ්‍ය වෙත අදහස් දැක් වූ ජාතික නිදහස පෙරමුණේ ජාතික සංවිධායක, හිටපු පාර්ලගිමේන්තු මන්ත‍්‍රී ජයන්ත සමරවීර මහතා මෙසේ පැවසීය.

‘අද අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාවට ආවේ මේ ආණ්ඩුව බිහි කිරීමෙහිලා මූලික වැඩ කොටසක් කරපු වර්තමාන ආණ්ඩුවේ සෞඛ්‍ය අමාත්‍යවරයා වගේම, කැබිනට් ප‍්‍රකාශකවරයා ලෙසත් කටයුතු කරන හිටපු ධීවර අමාත්‍ය රාජිත සේනාරත්න මහතාට විරුද්ධව පැමිණිල්ලක් ඉදිරිපත් කිරීමට. ඔහු ධීවර අමාත්‍යවරයා ලෙස කටයුතු කරපු කාලේ සිය ධීවර අමාත්‍ය බලය අසාධාරණ හා අයුතු ලෙස පාවිච්චි කරමින් කරමින් මේ රටේ ධීවර ජනතාවට අයිති මත්ස්‍ය සම්පත මංකොල්ලකෑම පිළිබඳවයි එම පැමිණිල්ල ඉදිරිපත් කළේ.

මේ මහා දූෂණය සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය කොට අදාළ පුද්ගලයාට විරුද්ධව නීතිමය පියවර ගනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා. දූෂණ එවකට ධීවර අමාත්‍යවරයාව සිටි රාජිත සේනාරත්න මහතා ස්වකීය පෞද්ගලික කාර්ය මණ්ඩලයේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම්වරයකු ලෙස කටයුතු කළ අනුරාධ සෙනෙවිරත්න නැමැත්තා හරහා රුපියල් මිලියන 2000ක්(බිලියන 02) වටිනා මේ රටේ ධීවර ජනතාවට අයිති මත්ස්‍ය සම්පත තම අමාත්‍ය බලය අයුතු ලෙස යොදාගෙන තමන් සතු කරගෙන තිබෙනවා.

ඒ විතරක් නොවෙයි ඒ සඳහා නීතිවිරෝධී ආයතනයක් පිහිටුවලා තිබෙනවා. 2007 අංක 07 දරන සමාගම් පනතේ විධිවිධාන උල්ලංගනය කරමින් ‘බ්ලූ ඕෂන් ෆිෂරි පුද්ගලික සමාගම’ නමින් තමයි එම නීතිවිරෝධී ආයතනය පිහිටුවා තිබුණේ. එම ආයතනයට රුපියල් මිලියන 400ක් වටිනා ධීවර යාත‍්‍රා 08ක් රේගුවට බදු වංචා කරලා ගෙන්වලා තිබෙනවා. මේ ධීවර යාත‍්‍රා යොදාගෙන මේ රටේ ධීවර ජනතාවට වසර ගණනාවක් නෙළා ගැනීමට තිබූ රුපියල් බිලියන 02ක්, රුපියල් මිලියන 2000ක්, රුපියල් 20,000ක් වටිනා ධීවර සම්පත් රාජිත සේනාරත්න මහතා කොල්ල කාලා තිබෙනවා.

රාජිත සේනාරත්න මහතා මීට ඉහතදී පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරයකු ලෙස සිටියදී සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය සමග අයථා ගනුදෙනුවක් කරලා ඊට අධිකරණයෙන් වරදකරු වෙලා පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී ධුරය පවා අහිමි වූ අයෙක්. ඒ වගේම ධීවර අමාත්‍ය බලය අයුතු ලෙස යොදා ගත් රාජිත සේනාරත්න මහතාට එරෙහිව නීතිමය පියවර ගන්නා ලෙස අපි ඊනියා යහපාලන ආණ්ඩුවේ අගමැති රනිල් වින‍්‍රමසිංහ මහත්තයාගෙන් වගේම ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහත්තයාගෙන් ඉල්ලනවා.

ඒ විතරක් නොවෙයි ඊනියා යහපාලන ආණ්ඩුවේ උත්තරීතර ජාතික විධායක සභාවේ සාමාජික, ජවිපෙ නායක අනුර කුමාර දිසානායකට අපි කියනවා, ‘හාල්මැස්සෝ අල්ලමින් බොරුවට කෑමොර දෙන්න එපාෟ අපි අරගෙන ආවා මිනී මෝරෙක්ව අල්ලස් කොමිසමට. මහත්වරුනි, මෙතැනින් පටන් ගන්න තමුන්නාන්සේලාගේ යහපාලනය පෙන්වන එක. ඒක තමුන්නාන්සේලාගේ ‘ගෙදරින්ම’ පටන්ගන්න කියලා’’

අල්ලස් හො දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිසමට ඉදිරිපත් කරන ලද පැමිණිල්ලෙහි අඩංගු කරුණු සැකෙවින් මෙසේය.

5,327 Viewers

The unseen hand of Mahinda Rajapaksa

March 3rd, 2015

Lankaweb got this mail and thought of sharing with you

Over 6.4 million people gave a mandate for the President, the government and the Cabinet of Ministers. The people can be asked to give a fresh mandate, if somebody has any reservation over the mandate that the existing government has” – Prime Minister Ranil Wickremasinghe.

The current Sri Lankan constitution provides a requirement for two institutions to obtain a mandate from the people in order to govern the country. The Executive Presidency and the National Parliament requires separate mandates. In this regard the mandate President Sirisena obtained has no relationship or link to the National Parliament, and they have to seek a fresh mandate within the specified time frame in the constitution.

Prime Minister Ranil Wickremasinghe therefore cannot claim there is a mandate for the National Parliament to govern beyond its current term on account of the mandate for Mr Sirisena, and he cannot claim that mandate was for the government and the Cabinet of Ministers, as the two mandates are specific and distinct. In a strange twist of politics, Mr Wickremasinghe in fact governs as a Prime Minister when in fact as per the constitution and Parliamentary tradition, the Prime Minister should have been a representative from the party that has the largest number of seats in the Parliament which is in fact the UPFA.

In this context, the current government has no mandate, nor the constitutionality to be the government. It is strange that no one has sought to challenge the validity of this government in a court of law.

So, despite Mr Wickremasinghe’s coded message that a mandate could be obtained if needed, which translates to saying we won’t have an election unless absolutely pushed, Mr Sirisena has no choice but to dissolve Parliament and seek a fresh mandate from the people for the National Parliament.

The Prime Ministers statistics needs to be corrected. According to the Department of elections, Mr Maithripala Sirisena received 6,217,162 or 51.28% of the vote, and Mr Mahinda Rajapaksa received 5,768,000 or 47.58% of the vote. So, it is incorrect to say over 6.4 million people gave a mandate to the President. The difference in the vote was in fact 449, 162.

It is interesting to note that the vote in the Northern and Eastern provinces, predominantly Tamil in the Northern province and around 65% Tamil and Muslim in the Eastern province , and combined with the Nuwara Eliya district, predominantly Tamils, gave Mr Sirisena 1,240, 716 votes.

Even if some discounting is done to account for some Sinhala votes in these areas, it is not rocket science to say Mr Sirisena would not have won without the vote of the Tamils and Muslims in the geographic areas mentioned.

It also needs to be noted that except in these areas, and the Kandy, Colombo and Pollonnaruwa districts, and very narrowly in the Gampaha, Puttalam, and Badulla district (which Mr Sirisena won by just 281 votes), Mr Rajapaksa had won by vote percentages ranging from 52% to 63% (in Hambantota).

It is clear from these statistics that should a general election be held now, Mr Rajapaksa’s popularity would matter more than Mr Sirisena’s as the latter could not have won without the backing of the UNP, the JVP, the JHU, the democratic party and the minority vote.

If one were to deduct the vote Mr Sirisena received in the Northern and Eastern provinces, and the Nuwara Eliya district, his vote would have been 4,976,446 or 40.57% of the total valid votes cast. He would not have been the President today.

Judging by the votes that the JVP received in the Western, Southern and Uva provincial council elections in 2014, which ranges from 5.7% to 9.05% (in the Southern provincial council election), and the votes received by Mr Sarath Fonseka’s Democratic party in the Western and Southern provincial council elections (7.97% and 6.27% respectively), it would be safe to say these two parties would have contributed anything from 5 – 10% of the national vote Mr Sirisena received at the Presidential election.

If one takes a national average of the UNP vote based on what they received in these provinces in 2014, it would not exceed 27%. That is Mr Wickremasinghe’s legacy to the UNP.

This means that the SLFP vote Mr Sirisena received nationally would have been very small and perhaps not more than 2 -5% of the total vote.

This leaves a SLFP led by him without support from Mr Rajapaksa in a very vulnerable position, as the winners at a general election would be all other parties except the SLFP. On the contrary, should Mahinda Rajapksa lead the SLFP or actively support the SLFP at the next general election in April/May, he could lead it to victory as the largest single party in Parliament with a very strong possibility, based on the Presidential election voting pattern, of securing a simple majority, and being able to form a government on its own.

Without doubt, Mr Rajapaksa is the kingmaker at the next election, and Mr Wickremasinge knows this. Hence his increasingly vituperative rhetoric against Mr Rajapaksa and mention of not having a general election as promised. Mr Wickremasinghe knows that if an election is held now or in the near future, the winner or balance of power holder will be a party that has the support of Mr Rajapaksa. Mr Wickremasinghe’s stress level is also amply demonstrated by his recent uncalled for, unprecedented, undiplomatic and foolish attack on the Australian Prime Minister.

This is also the reason for his increased rhetoric on the Rajapaksa regime’s alleged corruption and misdeeds. No doubt there will be more of it and all attempts will be made by the current regime to paint Mr Rajapaksa as being steeped in corruption and not fit to be the next Prime Minister. It is unlikely that any actual legal proceedings will be lodged against Mr Rajapaksa before the election in April/May. If however, enough evidence could be obtained to take Mr Rajapaksa to courts, a delay in the election would help the current regime as that would provide the regime time to gather whatever evidence, if indeed such evidence exists.

Discrediting Mr Rajapaksa will therefore be the prime objective not only of Mr Wickremasinghe but also of President Sirisena and the real power behind all these persons, former President Chandrika Kumaratunga. However, they need to tread a fine line, as any attempts to discredit Mr Rajapaksa without justification and evidence will only make him even more popular, and a greater threat to them.

As it is clear to anyone who wishes to see clarity, these plotters of the ouster of Mahinda Rajapaksa are in an unprecedented soup. They cannot do without the man they do not want if they are to win the general election. If the SLFP proceeds to contest the general election without seeking support from Mr Rajapaksa, it is likely they will lose a significant amount of votes to any party or any political grouping that has Mr Rajapaksa’s support.

If this happens, no party will be able to form a government on their own, and there will have to be a coalition government. As to who will head that government is anybody’s guess at the moment. The political stability that the country witnessed during the last 10 years will not be there, and with it, a detrimental impact on the economy and the social milieu in the country.

The mixed signals emanating from the Tamil political leadership in the country is not helping the situation either, as the recent resolution passed by the Northern Provincial Council has added to the confusion regarding approaches to addressing the national question.

The passing of this resolution has further strengthened Mr Rajapaksa’s hand amongst not only the Sinhala Buddhist constituency, but also amongst moderate Tamils and Muslims who desperately want this issues addressed in an amicable way and not through rhetoric and substance that has the opposite effect towards reconciliation.

There is no doubt or ambiguity that anyone involved in large scale corruption should be tried before the law should there is evidence to do so. This must include anyone who was in the previous regime irrespective of which side of the fence they are in today. It therefore must include the former President as well as the present President and any of the ministers and politicians of the previous regime who are now part of the current regime or in the Opposition. The key requirement for anyone one of them would be evidence admissible in a court of law of such corrupt activities, not hearsay, innuendo or gossip. Till such evidnce is produced and someone is found guilty beyond reasonable doubt, they have to be considered innocent.

Mr Rajapaksa too should enjoy this basic tenant of justice as much as Mr Sirisena or any other member of the former regime who is now in the current regime or in the Opposition. However, if Mr Rajapaksa is to make a comeback, he should take steps to rid himself of those who brought a significant stench towards him and demonstrate strongly that he is against malpractices and corruption.

He must set high standards for anyone wishing to enter politics and not tolerate the likes of some discredited, dishonest thugs and drug dealers in Sheep’s clothing who he associated with and received support during his ten years as President. He also needs to get some new blood into the party, and individuals with credibility, morals and ethics.

He must restore the independence of the Judiciary, the Police and Bribery Commission. He must show zero tolerance towards anyone involved in the drug trade, and he must allow professionals to run the public sector including the Foreign Service and not allow political lackeys to dictate terms to public institutions.

He may get another chance at leading the country. However, if that happens, the country will need a Mahinda Rajapaksa with all his positives, which are considerable, and not his negatives.

 

Removal of a Chief Justice from office

March 3rd, 2015

By Neville Ladduwahetty Courtesy Island

The removal of former Chief Justice Shirani Bandaranayake from office has tarnished the image of Sri Lanka both internationally and nationally. Whether the measures initiated by the former government for the removal of CJ were driven by political motivations or whether opposition to it was also driven by political considerations is not of relevance. What is of relevance to the image of Sri Lanka is not the intent but whether the procedures as required by the Constitution and the Standing Orders of Parliament as they currently stand were complied with to the best extent possible.

article_image

During the entire episode associated with the removal of the former CJ the inadequacy of the current Constitutional and Standing Order provisions came under severe criticism. One, in particular, was that current provisions did not comply with Latimer House Principles. The other was that it should be mandatory for the inquiry to be legal and not be by Parliament, notwithstanding the fact that Article 4 of the Constitution states: “the judicial powers of the People shall be exercised by Parliament through courts, tribunals…”. Yet another was the lack of “good behaviour” on the part of those conducting the inquiry for which Constitutional provisions do not exist.

These opinions reflect what should have been and ignore what was constitutionally required. What was required were the current provisions in the Constitution and the Standing Orders. And they remain as they were, unchanged to this day, thereby reflecting the disingenuousness of the critics. Therefore, the only legitimate standard by which the State could be held accountable is whether it complied with existing Constitutional and Standing Order provisions to the best extent possible in the removal of the former CJ Shirani Bandaranayaka.

CURRENT CONSTITUTIONAL PROVISIONS

Articles 107 (2) and 107 (3) of the Constitution set out the procedure that should be adopted for the removal of a Chief Justice, President of the Court of Appeal and any other Judge of the Supreme Court and the Court of Appeal “on grounds of proved misbehaviour or incapacity”.

Article 107 (2) states: “Every such Judge shall hold office during good behaviour and shall not be removed except by an order of the President made after the address of Parliament supported by a majority of the total number of Members of Parliament (including those not present) has been presented to the President for such removal on the grounds of proved misbehavior or incapacity”.

“Provided that no resolution for the presentation of such an address shall be entertained by the Speaker or placed on the Order Paper of Parliament, unless notice of such resolution is signed by not less than one-third of the total number of Members of Parliament and sets out full particulars of the alleged misbehavior or incapacity”.

Article 107 (3) states: “Parliament shall by law or Standing Order provide for all matters relating to the presentation of such an address, including the procedure for the passing of such resolution, the investigation and proof of the alleged misbehavior or incapacity and the right of such judge to appear and to be heard in person or by representative”.

CURRENT STANDING ORDERS

78A (1) states: “…where notice of a resolution for the presentation of an address to the President for the removal of a judge from office is given to the Speaker in accordance with Article 107 of the Constitution, the Speaker shall entertain such resolution and place it on the Order Paper of Parliament but such resolution shall not be proceeded with until after the expiration of a period of one month from the date on which the Select Committee appointed under paragraph (2) of the Order has reported to Parliament”.

(2) “Where a resolution …is placed on the Order Paper of Parliament, the Speaker shall appoint a Select Committee of Parliament consisting of not less than seven members to investigate and report to Parliament on the allegations of misbehavior or incapacity set out in such resolution”.

(3) “A Select Committee …shall transmit to the Judge whose alleged misbehaviour or incapacity is the subject of its investigation, a copy of the allegations of misbehavior or incapacity …and shall require such Judge to make a written statement of defense within such period as may be required by it”.

(4) “The Select Committee appointed under paragraph (2) of this Order shall have the power to send for persons, papers and records…and not less than half …shall for the quorum”.

(5) “The Judge whose alleged misbehavior or incapacity is the subject of the investigation …shall have the right to appear before it (Select Committee) and be heard …in person or by representative and to adduce evidence oral or documentary, in disproof of the allegations made against him”.

(6) “At the conclusion of the investigation…of this Order shall within one month from the commencement …report its findings together with the minutes of evidence …to Parliament…”.

(7) “Where a resolution for the presentation of an address to the President for the removal of a Judge from office on the ground of proved misbehavior or incapacity is passed by Parliament, the Speaker shall present such address to the President on behalf of Parliament”.

PROOF of CONFORMANCE with CURRENT PROCEDURES as per CONSTITUTION & STANDING ORDERS. Ref. HANSARD February 2, 2015, p. 408.

Given below is a translation by a Court Certified Translator Mr. T Jayakumar, (Reg. No. 01/86) of the letter by the Speaker to the President conveying the address of Parliament.

11th January 2013

Hon. President Mr. Mahinda Rajapaksa, The President of the Sri Lanka Democratic Socialist Republic President’s Office, Colombo 1.

Honourable President,

In order to forward to the Hon. President a seconded proposal regarding the removal of the Chief Justice of the Supreme Court of the Sri Lanka Democratic Socialist Republic Dr. Ms. Hon. Upatissa Athapaththu Bandaranayaka Wasala Mudiyanse Ralahamilage Shirani Ansumala Bandaranayala according to the 107 (2) of the Constitution, the proposal signed by 117 MPs of the Parliament and handed over to me on 1st November 2012 and it was in accordance with the Standing Order of the Parliament was entered into the Agenda of the Parliament on 6th November 2012. A copy of that proposal is attached herewith marked annexure 1 for your easy reference.

As mentioned in the said seconded proposal and to investigate the corrupt charges under the provisions of Standing Order Section No. 78A (2), I appointed a 11-member Special Committee on 14th November 2012 comprising of Hon. M.P. Anura Priyadarshana Yapa (Chairman), Hon. Nimal Siripala de Silva, Hon. A.D. Susil Premajayantha, Hon. Rajitha Senarathna, Hon. Dilan Perera, Hon. Wimal Weerawansa, Hon. Neomal Perera, Hon. John Amarathuga, Hon. Lakshman Kiriella, Hon. Vijitha Herath and Hon. Rajawarodium Sampandan.

The said Committee investigated regarding the corruption charges in the said seconded proposal and forwarded the report by the Chairman of the Committee with their recommendations to the Parliament according to the Standing Order 78A (2) of the Parliament on 8th December 2012. A copy of the said Committee report is attached as annexure 2.

Afterwards the Report of the Committee was debated in the Parliament on the 10th and 11th January 2013 and wish to inform that it was passed appropriately with 155 votes in favour and 49 against on 11th January 2013 in accordance with Constitution 107 (2) of the Constitution.

Yours faithfully,

Chamal Rajapaksa Speaker.

CONCLUSION

The facts stated in the letter by the Speaker to the President are available for confirmation by reference to the Hansard. Until the above letter was tabled in Parliament on the 5th of February 2015 – two years after it was issued – the letter remained an internal document of Parliament and therefore not available to the public. The lack of public awareness of the facts stated in the letter by the Speaker to the President caused the members of the public that included prominent members of the legal fraternity and even members of Parliament to come to the conclusion that the process was “flawed”. The drama associated with the inquiry reinforced this perception; a perception that was exploited for political gain at serious cost to the image of the country.

What is of relevance is not what happened, but what happens now. If in fact the address of Parliament conveyed by the Speaker to the President for the removal of former CJ Shirani Bandaranayaka was in conformance with existing Constitutional and Standing Order provisions, what are the implications relating to the legitimacy of her reinstatement as well as the legitimacy of the appointments of the CJs that followed. Since it is the truth that shall set us free, it is imperative that this issue is not forgotten but is addressed forthrightly, if Sri Lanka’s politico/legal record is to be set straight, as well as for healing its bruised image.

 

චම්පිකගේ අශෝබන ඉතිහාසය ගැන මහාචාර්ය නලින් සිල්වා කල දේශනය.

March 3rd, 2015

ශ්‍රී ල නි ප මන්ත්‍රීවරුන්ට වාරණයක්

March 3rd, 2015

නලින් ද සිල්වා

ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ මධ්‍යම කාරක සභාව රැස්වී එම පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන්ට වෙනත් පක්‍ෂ සංවිධානය කරන රැස්වීම්වලට සහභාගි නොවන ලෙසටත් තම පෞද්ගලික මත ප්‍රචාරය සඳහා මාධ්‍ය සාකච්ඡා නොපවත්වන ලෙසටත් වාරණයක් පණචා ඇත. මෙයින් කියැවෙන්නේ ශ්‍රී ල නි ප මන්ත්‍රීවරයකුට වෙනත් පක්‍ෂයක් සංවිධානය කරන රැස්වීමක් නැරඹීමට, එහි පැවැත්වෙන කතා ඇසීමට යෑමට තහනම් බව යැයි සිතිය නො හැකි ය. එවැනි ක්‍රියාවක් තහනම් කිරීමට පක්‍ෂයේ මධ්‍යම කාරක සභාවට අයිතියක් නැත. එය මන්ත්‍රීවරයකුගේ පෞද්ගලික අයිතියකි. මධ්‍යම කාරක සභාවට කළ හැක්කේ මන්ත්‍රීවරයකු වෙනත් පක්‍ෂයක් සංවිධානය කරන රැස්වීමක වේදිකාවට නැගීම, එවැනි රැස්වීමක කතාකිරීම වැළැක්වීම පමණකි.
කෙසේ වෙතත් මේ වාරණය මෛත්‍රිපාල සිරිසේනගේ අවශ්‍යතාවට කළ එකක් බව පැහැදිලි ය. පසුගිය දහඅටවැනි දා පැවති නුගේගොඩ රැස්වීමට සහභාගි වූ මන්ත්‍රින්ට ඔහු දොස් කියූ බව ද ඔවුන් එසේ සහභාගි වීම වැළැක්වීමට කටයුතු නොකිරීම පිලිබඳ පක්‍ෂයේ ලේකම්ට හා ජාතික සංවිධායකට වරද පැටවූ බව ද වාර්තා විය. එහි සහභාගිවීම යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ කුමක් දැයි සඳහන් ව නො තිබිණි. එහෙත් ශ්‍රී ල නි ප මන්ත්‍රීවරු විශාල සංඛ්‍යාවක් නුගේගොඩ රැස්වීමේ වේදිකාවේ වූහ.
මේ වාරණ අවසානයේ දී ක්‍රියාත්මක වන්නේ ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයට විරුද්ධව ය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ ජනාධිපතිවරණයෙන් පරාජය වීමෙන් පසු ජනතාවගේ හදවත් තුළ ජයග්‍රහණය කර ඇත. අද මෙරට ජනප්‍රිය ම දේශපාලනඥයා මහින්ද රාජපක්‍ෂ ය. ඒ බව නොතේරෙන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ හා මෛත්‍රිපාල සිරිසේන වැන්නන්ට ය. තමන්ට නැවතත් දේශපාලනයට පැමිණිය හැකි යැයි සිතූ චන්ද්‍රිකා ආපසු එංගලන්තයට ගොස් ඇතැයි වාර්තා වෙයි. ඒ කෙසේ වෙතත් තමන්ට මහින්දට තරගයක් දිය නොහැකි බව ඇය තේරුම් ගන්නට ඇත. 
ඊනියා මහින්ද රෙජිමය පරාජය කිරීමෙන් සෑහීමකට පත් වී නොමැති දේශීය හා විදේශීය විජාතික බලවේග බටහිර හා ඉන්දීය ඔත්තු සේවා ද යොදා ගනිමින් මහින්ද මුළුමනින් ම දේශපාලනයෙන් ඉවත් කිරීමට උත්සාහ කරයි. එහි දී වඩාත් උනන්දුවෙන් ක්‍රියා කරන්නන් අතර මෛත්‍රිපාල, රාජිත හා චම්පික වෙති. මහින්ද දේශපාලනයෙන් ඉවත් කිරීම සඳහා ජනාධිපති බලතල කප්පාදු කර ඒ බලතල යම් ප්‍රමාණයක් අගමැතිට පවරා මෛත්‍රිපාල අගමැති අපේක්‍ෂක ලෙස ඉදිරිපත් කිරීමට පවා ඔවුන් සූදානම් බව පැහැදිලි ය. එක් පුද්ගලයකු කෙරෙහි මෙතරම් වෛරයකින් සුළු පිරිසක් මෙයට පෙර කටයුතු කර නැත. 
මේ වාරණවලින් ජනතා කැමැත්ත බැඳ තැබිය හැකි නො වේ. වාරණ පනවන්නේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ අගමැති කිරීම සඳහා එක්සත් ජනතා සංධානයේ ම පක්‍ෂ කිහිපයක් සංවිධානය කරන රැස්වීම් එල්ල කරගෙන බව පැහැදිලි ය. මේ අනෙක් පක්‍ෂ ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය සමග සංසන්දනය කිරීමේ දී කුඩා පක්‍ෂ බව සැබෑ ය. එහෙත් මහින්ද රාජපක්‍ෂ නොමැති ශ්‍රි ල නි පක්‍ෂය අද දවසේ එයටත් වඩා කුඩා පක්‍ෂයක් වනු ඇත. 
අද ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ නායකත්වය ගන්නා අදුරදර්ශී තීරණ හේතුකොට ගෙන යම් අයුරකින් මහින්ද රාජපක්‍ෂ ඒ කුඩා යැයි කියන පක්‍ෂ සමග එකතු වී මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වුවහොත් ශ්‍රි ල නි පක්‍ෂයේ නායකත්වයට මැතිවරණයේ දී අන්ත පරාජයක් හිමිවීම වැළැක්විය හැකි නො වේ. ශ්‍රි ල නි ප මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් බහුතරයක් ඒ කුඩා යැයි කියන පක්‍ෂවල සංධානයට එකතු වනු ඇත.
නලින් ද සිල්වා
2015 මාර්තු 03

අනාවැකි පළ කිරීම

March 3rd, 2015

නලින් ද සිල්වා

අනාවැකි පළකරන්නේ යම් දැනුමක් මත පදනම් වී ය. ඒ දැනුම වැරදි ද නිවැරදි ද යන්න පිළිබඳ ව විවිධ මතවාද, එනම් දැනුම් තිබිය හැකි ය. ඇතැමුනට අනුව දැනුම වන්නේ බටහිර විද්‍යාව පමණ ය. අනෙක් දැනුම් යැයි කියනු ලැබෙන දේ දැනුම් නො වේ යැයි ඔවුහු කියති. ඔවුන්ට අනුව ඒ ඊනියා දැනුම් මිථ්‍යා වෙයි. අනාවැකිය නමින් පළවන මේ තීරු ලිපිය කෙතෙක් කල් පළවන්නේ දැයි අනාවැකියක් පළකිරීමට හැකි ද? මා මිය යන තෙක් , මට ලිපි ලිවීමට හැකි තාක්, දින සියය පනින තෙක්, මීළඟ මැතිවරණයෙන් ආණ්ඩුවක් පත්වන තෙක් ආදී වශයෙන් ඒ අනාවැකි විවිධ විය හැකි ය. එහෙත් ඒ සෑම අනාවැකියක් ම වැරදීමට හෝ නිවැරදිවීමට හෝ සමිභාවිතාවක් ඇත. සියයට සියයක සම්භාවිතා සහිත නිවැරදි අනාවැකි තිබිය නොහැකි ය. සිදුහත් කුමරු නිසැකයෙන් ම බුදුවන බව අසිත තවුසා ප්‍රකාශ කළේ සමහර විට අංග ලක්‍ෂණ විද්‍යාව අනුව විය හැකි ය. එසේත් නැතහොත් වෙනත් දැනුම් පද්ධතියක් අනුව විය හැකි ය. එවිට එය ඉතා ඉහළ සම්භාවිතාවකින් කී දෙයක් බවට පත්වෙයි. එසේත් නැතහොත් එතුමා ඒ බව ආධ්‍යාත්මික ව දකින්නට ඇත.
මා අනාවැකි කියන්නේ මට හිමි මගේ ම වූ දැනුම් පද්ධතියක් මත පදනම් වෙමිණි.  දැනුම් පද්ධතියක් බුදුදහමට පටහැණි ය. බුදුදහම දැනුම් පද්ධතියක් නො වේ යැයි මම දැන් විශ්වාස කරමි. මා එසේ කියන්නේ ඇයි දැයි පසුව විස්තර කළ යුතු ය. බුදුදහම හැරෙන්නට අනෙක් සියල්ල දැනුම් ය. ඒ දැනුම් සමහරක් සෘජු ප්‍රත්‍යක්‍ෂ වෙයි. ඒ පංචෙන්ද්‍රියවලට ගෝචර වෙයි. මා දැන් දන්නා බුදුදහමට අනුව ඒ සියල්ල මුසා ය, බොරු ය. ඒ බොරු හැරෙන්නට වක්‍ර දැනුම් ද වෙයි. ඒ දැනුම් සෘජු පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර සංසිද්ධි තේරුම් ගැනීම සඳහා ගොතන කතන්දර හෙවත් ප්‍රවාද වෙයි. බටහිර විද්‍යාවේ කෙරෙන්නේ එලෙස කතන්දර ගෙතීම ය. ප්‍රත්‍යක්‍ෂ බොරු වන අතර ප්‍රත්‍යක්‍ෂ නොවන දැනුම් පට්ටපල් බොරු වෙයි. ඒ අරුතින් ඕනෑම අනාවැකියක් බොරුවකි. එහෙත් අප අනාවැකි බොරු වී යැයි කියන්නේ ඒ අර්ථයෙන් නො වේ. අනාවැකියකින් කී දෙයක් නොසිදුවුවහොත් ඒ බොරුවක් වෙයි. ඒ වැරදුනහොත් අනාවැකිය බොරුවක් වෙයි. සුමනදාස අබේවර්ධන මහතාගේ අනාවැකි බොරු වී ද? ඒ මහතාට වැරදිණි ද? 
මිනිසුන් අතින් විවිධාකාරයේ වැරදි සිදුවෙයි. බටහිර වෛද්‍යවරුන් අතින් සිදුවන වැරදි ගැන ජනමාධ්‍යවලින් දැනගන්නට ලැබෙයි. එහෙත් ඒ ගැන කතාකරන්නෝ විරළ වෙති. එසේ වුවත් සිංහල වෙදමහතකු අතින් වරදක් සිදුවුවහොත් ඒ ගැන කතාකිරීමට ඉදිරිපත්වන්නන් එමට ය. ඔවුහු ඊනියා විද්‍යාත්මක ක්‍රම අනුගමනය නොකිරීම ගැන බයිලා කියති. සතුන්ට වැරදි සිදුවන්නේ දැයි නො දනිමි. ඒ දැනගත හැක්කේ සතුන්ට වැරැද්ද යන සංකල්පය ඇත් දැයි දැනගැනීමෙනි. වැරැද්ද යන සංකල්පය නැති සංස්කෘතියක වැරදි සිදුවිය නො හැකි ය. එහෙත් තමා ගැන දැනුමක් ඇති සියළු සතුන් අතින් සසර දික්කරන ක්‍රියා සිදුවන්නේ යැයි සිතමි. අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාරා යන්නෙහි අවිජ්ජා යනු මූලික වශයෙන් තමන් ඇතැයි ගැනීම යැයි සිතිය හැකි ය. ඒ පිළිබඳ දිර්ඝ විස්තරයක් කිරීමට මේ අවස්ථාව නො වේ. 
වැරදි අතර අනාවැකි වැරදීම යන්න එක් සුවිශේෂ ගණයක් පමණකි. එය බටහිර වෛද්‍යවරයකු අතින් සිදුවන වැරදි වැන්නක් නො වේ. බටහිර වෛද්‍යවරයකු අතින් සිදුවන වැරද්දක ද අඩු වැඩි වශයෙන් අනාවැකි පිළිබඳ වැරදි අඩංගු විය හැකි ය. එහෙත් ඒ ජ්‍යොතිෂයෙහි කෙරෙන අනාවැකි ගණයට අයත් නො වේ. 
සුමනදාස අබේවර්ධන මහතාගේ අනාවැකියක් පසුගිය දා වැරදිණි. විවිධ පුද්ගලයෝ අද තරුණයන්ගේ බසින් කිවහොත් ඒ මහතා බයිට් එකට ගත්හ. ජ්‍යොතිෂයට ඔච්චම් කළහ. කාලෝ ෆොන්සේකා මහතා වැන්නෝ පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර නොවන සංසිද්ධි විශ්වාස කළ නොහැකි බව නැවතත් ප්‍රකාශ කළහ. එහෙත් මේ ඊනියා විද්‍යාඥයෝ පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර නොවන ගුරුත්වාකර්ෂණය ඇතැයි විශ්වාස කරති. ගුරුත්වාකර්ෂණය යනු පට්ටපල් බොරුවක් බව මේ විද්වත්හු නො දනිති. මොවුන් විද්‍යාඥයන් වන්නේ නමින් පමණකි. ඔවුන් බටහිර විද්‍යාවට එකතුකර ඇති සංකල්පයක් හෝ ප්‍රවාදයක් හෝ නැත. 
සුමනදාස අබේවර්ධන මහතා අනාවැකියක් පළකළේ දේශපාලනයෙහි ය. බොහෝ දෙනා තේරුම් නොගන්නා කරුණක් නම් දේශපාලනයෙහි අනාවැකි මෙන් ම අනාවැකි සම්බන්ධයෙන් ද දේශපාලනයක් ඇති බව ය. පසුගිය ජනාධිපතිවරණය පිළිබඳ ඊනියා විද්‍යාත්මක සමීක්‍ෂණ පැවැත්වීමෙන් පසු අනාවැකි පළ කෙරිණි. ඒ අනාවැකි පළකෙරුණේ විද්වතුන් අතිනි. මෙරට ඊනියා විද්වත් සමාජයෙහි සුමනදාස අබේවර්ධන මහතා විද්වතකු ලෙස පිළිගැනෙන්නේ දැයි නො දනිමි. එහෙත් අර සමීක්‍ෂණ කළ අය විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්ය මහාචාර්යවරු වූහ. ඊනියා පර්යේෂණ ආයතනවල සාමාජිකයෝ වූහ. 
මේ බොහෝමයක් ඊනියා විද්‍යාත්මක අනාවැකි ද වැරදිණි. හරිගිය අනාවැකිවලට ඊනියා විද්‍යාත්මක පදනමක් වී ද?  එහෙත් මෙරට සමාජයෙහි ඒ අනාවැකිකරවෝ බයිට් එකට නොගැනෙති. ඔවුන් තම ඊනියා සමීක්‍ෂණය වෙනුවෙන් දීමනාවක් ලබාගන්නට ද ඇත. කෙසේ වුවත් සමාජයට ඔවුන් අමතක ය. මේ අනාවැකි පිළිබඳ දේශපාලනය ය. දැනුම පිළිබඳ දේශපාලනය ය. සමාජයට පෙනෙන්නේ බටහිර වෛද්‍යවරයාගේ වරද නොව සිංහල වෙදමහතාගේ වරද ය. ඊනියා සම්’ක්‍ෂකයන්ගේ වරද අමතක කරන සමාජයට සුමනදාස අබේවර්ධන මහතා අමතක නො වේ. බටහිර අධ්‍යාපනය විසින් අප සකස්කෙරී ඇත්තේ ඒ අයුරෙනි.
සියයට සියයක නිවැරදිතාවකින් අනාවැකි පළකළ නො හැකි ය. බටහිරයන්ගේ ක්වොන්ටම් භෞතිකයෙහි ද නිරී’ක්‍ෂණ ගැන කිවහැක්කේ සම්භාවිතාවන් පමණ ය. එහි දී වස්තුවක (අංශුවක) අහවල් ගුණය මැන්නොත් අහවල් සම්භාවිතාව ඇතිව අහවල් අගය ලැබේවි යැයි කිව හැකි ය. සාමාන්‍ය ජීවිතයේ ද එසේම ය. අප මෙතෙක් දැක ඇති කපුටන් සියල්ල කළුපාට වුවත් හෙට සුදු කපුටකු දැකීමේ සම්භාවිතාවක් ඇත. ජ්‍යොතිෂයෙහි අනාවැකි ද සියයට සියයක් නිවැරදි නො වේ. නුගේගොඩ පැවැත්වෙන රැස්වීමට සහභාගි වන සංඛ්‍යාව ගැන අසාද් සාලි මහතා කී අනාවැකිය වැරදිණි. ඔහු කියන්නේ ඒ රැස්වීම ජාතිවාදී රැස්වීමක් වූ නිසා ඔහුගේ අනාවැකිය එයට අදාළ නොවන බව ය. ඔහුගේ අනාවැකිය කිනම් දැනුම් පද්ධතියක් මත පදනම් වී දැයි අපි නො දනිමු. 
අයිසැක් නිවුටන් ද හොඳ අනාවැකි කරුවකි. සියළු විද්‍යාඥයෝ අනාවැකිකරුවෝ වෙති. එහෙත් ලංකාවේ විද්‍යාඥයන් නොමැති බැවින් ඔවුන්ගේ අනාවැකි සාර්ථක වීම පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක් පැන නොනගී. නිවුටන්ගේ ගුරුත්වාකර්ෂණ ප්‍රවාදයට අනුව සියළු ග්‍රහවස්තු සූර්යයා වටා සූර්යයා එක් නාභියක සිටින පරිදි අචල ඉලිප්සවල ගමන් කළ යුතු ය. එය අනාවැකියකට වඩා විස්තර කිරීමකි. ඒ කුමක් වුවත් එය වැරදි ය. කිසිම ග්‍රහ වස්තුවක් එලෙස සූර්යයා වටා අචල ඉලිප්සයක ගමන් නො කරයි. එහෙත් මා දන්නා තරමින් නිවුටන්ට වැරදිණි යැයි කියන්නකු නැත. එහෙත් සුමනදාස අබේවර්ධන මහතා බයිට් එකට ගැනීමට කී දෙනෙක් ඉදිරිපත් වෙත් ද? නිවුටන්ට වැරදුනත් මෙරට පාසල්වල නිවුටන්ගේ පට්ටපල් බොරුවක් වූ ගුරුත්වාකර්ෂණ ප්‍රවාදය ඉගැන්වෙයි. එහෙත් ජ්‍යොතිෂය ලංකාවේ පාසල්වල නූගැන්වෙයි. එකල විදද්‍යොදය විශ්වවිද්‍යාලයෙහි ජ්‍යෙතිෂය ඉගැන්වුණු නමුත් විශ්වවිද්‍යාලය ප්‍රබුද්ධ වීමෙන් පසු ජ්‍යෙතිෂය අත්හැර දැමිණි. එහෙත් නිවුටන්ගේ ගුරුත්වාකර්ෂණය තවමත් ඉගැන්වෙයි. අද විශ්වවිද්‍යාලයක ජ්‍යෙතිෂය යම්කිසි පාඨමාලාවක ඉගැන්වෙන්නේ කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ පමණක් යැයි සිතමි. මට අනාවැකියක් පළකර හැකි ය. ඒ යටත්විජිතවාදය පිළිබඳ මා දරණ අදහස් මත පදනම් වෙමිනි. නිවුටන්ගේ ගුරුත්වාකර්ෂණය උගන්වන තුට්ටු දෙකේ මහාචාර්යවරුන් විශ්වවිිද්‍යාලවල සිටින නමුත් සුමනදාස අබේවර්ධන මහතාටවත් වෙනත් අයකුටවත්  ජ්‍යොතිෂය පිළිබඳ මහාචාර්ය පදවියක් නුදුරු අනාගතයේ දී නො පිරිනැමෙනු ඇත. 
නලින් ද සිල්වා 
2015 මාර්තු 01

රාජිතට අනුව මෛත්‍රිපාල අගමැති අපේක්‍ෂක 

March 3rd, 2015

නලින් ද සිල්වා

අද මෙරට දේශපාලනය ක්‍රියාත්මක වන්නේ එක කරුණක් මත ය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ දේශපාලනයෙන් ඉවත් කරන්නේ ද නැද්ද යන්න ඒ කරුණ වෙයි. 2009 නන්දිකඩාල් ජයග්‍රහණයෙන් පසුව මේ කරුණ කරළියට පැමිණියේ ය. ඊනියා රාජපක්‍ෂ රෙජිමය පැන්නීම බටහිරයන්ගේ ඉන්දියානුවන්ගේ හා ඔවුන්ගේ මෙරට ඉත්තන්ගේ හා ඒජන්තයන්ගේ ව්‍යාපෘතිය බවට පත්විය. මේ සියල්ලන්ට තිබුණේ ප්‍රශ්න දෙකකි. එකක් බටහිර ගැති විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය නොකර බටහිරයන්ගේ අණට අවනත නොවී මහින්ද රාජපක්‍ෂගේ දොශපාලන නායකත්වයෙන් දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පැරදවීම ය. දෙවැන්න වූයේ එලෙස ම බටහිර ගැති විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය නොකර චීනය සමග ආර්ථික සම්බන්ධතා ඇතිකර ගැනීම ය.
මෙරට සිටින බටහිර හා ඉන්දීය ඔත්තුසේවා ක්‍රියාත්මක විය. දූෂණය, භී’ෂණය, ඥාති සංග්‍රහ, ලැම්බොගිනි, මාධ්‍ය නිදහස ආදිය දේශපාලන මාතෘකා බවට පත්විය. එහෙත් එ ජා ප ආණ්ඩු, චන්ද්‍රිකා ආණ්ඩුව යටතේ වූ දූෂණ, භීෂණ, මාධ්‍ය නිදහස නැතිවීම, මිනී මැරුම්, අමතක කරනු ලැබිණි. ඊනියා යහපාලනය, සාධාරණ සමාජය, පිවිතුරු හෙටක් ආදිය කතාවට ගනු ලැබිණි. දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පරාජය කිරීම අමතක කෙරිණි. කොළඹ හා වෙනත් ප්‍රදේශවල බෝම්බ පිපිරීම්, අරන්තලාව, ශ්‍රි මහා බෝධින් වහන්සේ හා දළදා මාළිගාව අසළ කෙරුණු මිනීමැරුම් ආදිය දේශපාලන සාකච්ඡාවෙන් පිටත තැබීමට ජනමාධ්‍ය සමත් විය. අවාසනාවකට සංධානයේ ජනාධිපතිවරණ ව්‍යාපාරය මෙහෙයවූවෝ ද අවසන් සතිය වන තෙක් ම ඒ මාතෘකා අමතක කළහ. රටේ ඒකීය භාවය, ස්වෛරීභාවය, බෙදුම්වාදය , දෙමළ ජාතිවාදය දේශපාලන සාකච්ඡාවෙන් පිට වෙද්දී ඊනියා යහපාලනය ප්‍රධාන මාතෘකාව බවට පත්විය. ජනතාව, විශේෂයෙන් ම සයිබර් අවකාශයේ සැරිසරණ තරුණයෝ මුළා කරනු ලැබූහ. 
මහින්ද රාජපක්‍ෂට විරුද්ධව ඊනියා පොදු අපේක්‍ෂකයකු තෝරා ගැනීමට සිදු වූයේ යහපාලන කතා රනිල්ට මහින්ද පරාජය කිරීමට ප්‍රමාණවත් නොවීම හේතුකොට ගෙන ය. කරු ජයසූරිය, නිමල් සිරිපාල, මෛත්‍රිපාල සිරිසේන යන තිදෙනා අතරෙන් ඔත්තු සේවාවල ද මැදිහත් විමෙන් පසු මෛත්‍රිපාල ඊනියා පොදු අපේක්‍ෂකයා ලෙස තෝරා ගැනිණි. විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම ජනාධිපතිවරණ ව්‍යාපාරයේ ප්‍රධාන මාතෘකාවක් බවට පත්විය. එහෙත් ඒ ගැන විවිධ අය විවිධ කතා කීහ. ඇතැමුන් කීවේ විධායක ජනාධිපතිධුරයේ ඇතැම් බලතල කප්පාදු කළ යුතු බව ය. එහෙත් මේ කප්පාදු කළ යුත්තේ කුමන බලතල ද යන්න පැහැදිලි ව ප්‍රකාශ නො විණි. ඒ සියල්ල විවෘත ව තිබුණේ ජනාධිපතිවරණයෙන් පසු තමන්ට රුචි දෙයක් කිරීමට ය.  
මහින්ද පරාජය කෙරිණි. එහෙත් ඔහු තවමත් ජනතාව ආකර්ෂණය කරයි. අද සියළු විජාතික (දේශීය හා විදේශීය) බලවේගවලට අවශ්‍ය වී ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ දේශපාලන බිමෙන් එළවා දැමීමට ය. මහින්ද අගමැති අපේක්‍ෂක කළ යුතු යැයි ජනතාවගෙන් හඬක් නැගෙයි. ඒ හඬ දිනෙන් දින වැඩිවෙයි. ශ්‍රී ල න ි පක්‍ෂයේ මෛත්‍රිපාල, රාජිත වැනි කැබිනට් ඇමතිකම් දරන්නන්ට ද ආණ්ඩුවේ විපක්‍ෂ නායක ඇතුළු ශ්‍රී ල නි ප අනෙක් ඉහළ නායකයන්ට ද ඒ හඬ කන් බිහිරි කරන හඬක් බවට පත් වී ඇත. 
අද විජාතික බලවේගවලට එය ප්‍රශ්නයක් වී ඇත. මහින්ද අගමැති අපේක්‍ෂකයා නොකර සිටින්නේ කෙසේ ද? එයට පිළිතුරක් ඇත. එය විජාතිකයන්ගේ සැලැස්මෙහි මුළ සිට ම තිබෙන්නට ඇතැයි සිතෙයි. ඒ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කර හෝ එහි බලතල කප්පාදු කර ඒ අගමැතිට පැවරීමත්, ඉන්පසු මෛත්‍රිපාල ජනාධිපති ධුරයෙන් අස් වී අගමැති අපේක්‍ෂක ලෙස ඉදිරිපත් වීමත් ය. අගමැති අපේක්‍ෂකයකු යනුවෙන් අයකු නැතැයි අද කියන සුසිල් ප්‍රේම්ජයන්තලා එදින කියනු ඇත්තේ අගමැති අපේක්‍ෂක මෛත්‍රිපාල නිසා වෙනත් අයකුට අවස්ථාවක් නැති බව ය. ඔවුන් ඒ කීමට පෙර ශ්‍රී ල නි ප මධ්‍යම කාරක සභාව ලවා මෛත්‍රිපාල සිරිසේන අගමැති අපේක්‍ෂක ලෙස පත්කර ගනු ඇත. මෙරට ජාතික බලවේග රාජිත පසුගිය දා මෛත්‍රිපාල අගමැති අපේක්‍ෂක ලෙස පත්කර ගන්නා බවට කරන ලද ප්‍රකාශය සුළුවෙන් ගත යුතු නො වේ. ඔවුන්ට ද මේ පිලිබඳ සැලැස්මක් තිබිය යුතු ය. විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය මුළුමනින් ම අහොසි කිරීම හෝ වැදගත් බලතල කපා දැමීම හෝ දෙමළ ජාතිවාදයට උඩගෙඩි දීමක් බව ද අමතක නොකළ යුතු ය. 
නලින් ද සිල්වා
2015 මාර්තු 03

Assam Governor for welfare to ex-servicemen

March 3rd, 2015

By NJ Thakuria

Guwahati: Assam Governor PB Acharya, who was recently sworn in as the constitutional head of  the State,  argues for proper welfare to the veteran soldiers and their families. Expressing gratitude to the ‘men in uniform’ for their sacrifices to the nation, Governor Acharya appreciates any initiative to help the ex-servicemen with their needy families.

Addressing a grand ex-servicemen rally at Narangi military station in Guwahati on  25 February   2015, the Governor also stressed on the need to spread awareness of various welfare schemes to all ex-servicemen residing in remote areas of the region.

While appreciating the initiative of the Army officials in northeast India, Governor Acharya commented that  such rallies should be held every year as ‘the country was indebted to the sacrifices by the soldiers and that any amount of help for their welfare was always welcome’.

archaryaA

The ex-servicemen rally, which was organized by 51 Sub Area on behalf of Headquarters 101 Area and Headquarter Eastern Command, also included a medical camp for the participants.    over  750 ex-servicemen and their dependents got themselves treated in the health camp, said a statement issued by defence public relation officer in the city.

The attendants received consultations from the experienced ophthalmologist, ENT specialist, dermatologist and dental surgeons.

The camp included various on the spot diagnostic facilities like electro cardio graph and other laboratory investigations.

Lt Gen SP Nawathe, general officer commanding of 101 Area in his welcome address declared that the welfare of retired soldiers was adopted as a priority task by Indian Army. He apprised the participants about the efforts of the Army with respect to various welfare schemes for ex-servicemen, disabled soldiers and Veer Naris (war widows).

archarya2A

Earlier another ex-servicemen rally with a Pension Adalat was organized under aegis of Red Horns Division of Gajraj Corps by Agia Brigade of Army at north Salmara in Bongaigaon of lower Assam. The  21 February rally covered five districts namely Dhubri, Goalpara, Kokrajhar, Chirang and Bongaigaon where senior Army and civil administration officials were present.

Over 1200 ex-servicemen with  their dependants and 14 war widows joined in the rally as it turned out to be a platform for the armed forces veterans to ameliorate their grievances with respect to post retirement benefits and entitlements.

A grievance and information cell was established to address the complaints of the ex-servicemen & war widows and to provide latest information on different welfare schemes & benefits available for them with their dependents.

Addressing the gathering, local legislator Bhupen Ray appreciated the contribution of war veterans in maintaining peace and harmony across the country. Brigadier Sushil Kumar Sharma, deputy general officer commanding of Red Horns Division in his address reiterated the solemn responsibility of the Army to take care of the veterans with their families.

A cultural show with Bihu and other folk dances, performed   by the students of Manikpur School, Shankardev Niketan, Navoday School and Shilarai Academy, and  also a skit by the members of environmental organization ‘Nirapatta’ (safety) were played to create awareness about the nature.

Patali Champika Ranawaka

March 2nd, 2015

By  Charles.S.Perera 

I did not know his back ground other than that he was the General Secretary of the JHU.  He was outspoken and seemed to have a sincere and a definite political  direction  to  be with the President Mahinda Rajapakse to take Sri Lanka towards  progress and development, breaking away the shackles of  the  colonial past, the Western dependence, to assert Sinhala Buddhist values in an evolving national  political environment.  He seemed to be a political asset to the UPFA Government of the President Mahinda Rajapakse.

At a time when I wrote a serried of article on Sarath N Silva to the Sri Lanka Guardian, I had the opportunity through a good friend in UK to speak to Patali Champika Ranawaka  over the phone.   Speaking about Sarath N Silva,  he  told me that Sarath N..Silva was at the time  taking  rather reactionary  anti government judicial decisions, but he was to retire in six months and it was  best to tolerate him until then.

He was very understanding and spoke to me encouragingly about the government of the President Mahinda Rajapakse and that he is pleased to work with him as a President taking Sri Lanka on the correct path to development.  I liked him as a progressive political figure and watched his political contribution to the government with interest.

But his political affiliations during the latter part of 2014 took  a surprising uturn.   I refused to put him in a bracket with Athuraliye Ratana thera  whose politics was a mixed  confusion.  I thought differently of Patali Champika.  Champika was so close to the President Mahinda Rajapakse, therefore his sudden change of heart with a strange 19th Amendment with 10 demands put along with Ratana Thero to the President for immediate acceptance failing which threatening to change camp to support the Common candidate,  was a shocking revelation of the man’s unpredictability.

But it is now that we see clearly that, Champika had been right along playing a role besides Athuraliye Ratana.  His action in quitting President Mahinda Rajapakse to put his weight behing Maitripala Sirisena was second only to the action taken by Maitripala Sirisena   to eat hoppers with the President at night, and declare the following day that he has accepted to be the Common Candidate of the UNP and the Opposition.  But I had naively believed  that Patali Champika was made of better stuff.

What made him take that sudden decision ?

It could not have been a question of Corruption of the Mahinda Rajapakse and his government because if it were that  he could have quit the government long before, but why now to put   his weight besides an unknown,  untried, weak politician, without any strength of character; leaving a charismatic, strong , patriotic leader, capable of taking firm political decision knowing very well which way to take the country forward, veering away from  political obstacles  put on his path by strong  reactionary forces ?

Is he so strongly determined to highlight corruption of the former President and his government, because he has himself something to hide, therefore projecting a  pretended visage of  an  honest man fighting against dishonesty ?

If so what is the skeleton Champika is hiding in his proverbial cupboard ?

On 11th February;2015,  Daily Mirror Reported, …. Power and Energy Minister Patali Champika Ranawaka today vowed to publish a blacklist exposing all the VIPs and higher-ups who have allegedly amassed billions of rupees and dollars of ill-gotten lucre and other assets during the tenure of the Mahinda Rajapaksa regime. He had said  I have credible information about their bank accounts, the amount of filthy lucre and their sources. I expect to expose all of them with their names shortly,”  adding that, taking legal action against them would not be a difficult task because the list would contain the necessary hard evidence.”

Apparently it is not the first time Champika makes such allegations  earlier  on 1 September, 2014 he said he looks forward to expose the fuel mafia, and then he was to expose  corruption in the CEB.

He had said that he had in fact published a book in which he had included all cases of corruption in the CEB.   Then later, when  the  Minister Wanniaratchi exposed a fraudulent  substandard coal deal during the period the Ministry was in charge of Champika.

 He then said that he knew about it, though he did not include that in his book of corruption in the CEB.  He said that he had made a complaint to the CID, but he was ousted from the Ministry before he received the report.  However, the CID had said later  that no such complaint had been received.  That does not leave Champika entirely free of his responsibility for at least  the  fraudulent substandard coal deal.

 Does that and his removal from the Power and Energy Ministry have something to do with is u-turn to support Maitripala Sirisena ?

If not what is the reason for  his deep seated vengeance against the President Mahinda Rajapakse ?   Could it be that he nurtured a secret desire to take his place ?

The Daily Mirror further reported, Commenting on the corruption and mismanagement under the Rajapaksa regime at the Lanka Electricity Company Ltd. (LECO), the minister said when institutions of law and justice and law like the judiciary and the Attorney General’s Department work hand in glove with protect corrupt politicians and officials, the prevention of corruption was extremely difficult.”

Champika was the Minister in Charge of  Power and Energy , therefore can he wash his hands from his own responsibility as the Minister in  Charge of the Ministry  for corruption and mismanagement at the Lank  Electricity Company Ltd.(LECO) by putting it under Rajapakse Regime ?

 There is some thing fishy about it ?

Champika you do not seem to be that clean as you pretend to be.

It was on the 11 February, 2015, that Patali Champika Ranawaka vowed to publish the blacklist  exposing all the VIPs and higher-ups who have allegedly amassed billions of rupees and dollars of ill-gotten lucre and other assets during the tenure of the Mahinda Rajapaksa regim ?    It is overdue.  People are awaiting, stop the bluff and come out  clean.

It is recently  that I happened to come across the video where Professor Nalin de Silava, who had known Patali Champika Ranawaka from his student days exposed what Champika had been  and  the reason why he is with people we thought were completely outside his professed political principles as the Secretary of the JHU.

But from what we gather from what he had been,  as Professor Nalin de Silva  who knew him before 1987, that is  well before he became the Secretary of JHU, we can now understand that he is  after all with like minded people now and that his patriotism and his pontifications about corruption and filthy lucre and their sources are also bogus pretensions to cover his search for his personal political power, caring less for the well being of Sri Lanka .

Patali Champika  had been  jumping from, ‘ one political pillar to another political post’, in search of political power  to  some day assume the leadership of  a political party.

Nalin de Silva however exposes his political hypocrisy in   a video :

https://www.youtube.com/watch?v=8CgTlXCIhbM

In this he says that Ravaya has credited Champika  with the Jathika Chinthanaya, which he never was and Ravaya has no right to credit Champika as the initiator of Jathika Chinthanaya.  Champika had never been  a patriotic nationalist.

Though Champika has joined hands now with Ranil Wickramasinghe, it was Champika who had taken the students on to the road to manifest against Ranil’s white paper.

In Horana Champika was the JVP student organiser. He was a JVP activist when he joined the Moratuwa University. He was expecting right along to be the leader of the JVP.  He left when he knew JVP will never have him as its leader.

He refused to be a patriotic nationalist saying that Nationalism is a dead carcass which he does not want to carry.

When he left JVP he  joined Mangala Samaraweera  to form the Ratavesi Peramuna, and worked for Mangala Samaraweera in 1994.

Then along with Mangala Samaweera he joined Chandrika Kumaratunga  and supported her  infamous package to the terrorists.  Champika  who along with Ratana  thera claims to have worked to defeat the terrorists seems to be a another false boast.

Nalin de Silva says  Champika carried out a poster campaign against war-against terrorists .  He jumped from being a Marxist to become a Nationalist, and even supported Tamil racism.

Nalin de Silva says that Champika would ride on the shoulder of any one to realise his dream of taking over power,  and finally joined JHU having chased S.L.Gunasekara.

Then Champika  was for a time with the President  Mahinda Rajapakse. Now he has joined with Maithripala, Ranil and Chandrika to condemn Mahinda Rajapakse.  He does not  even give credit to the President Mahinda Rajapakse for the elimination of terrorism and the tremendous development he undertook completing 72 percent of the total projects under taken by the for mer President  Mahinda Rajapakse as shown in the  report Develoùment Performance 2014  (http://www.pmm.gov.lk/resources/Development_Performance_2014.pdf

Champika is a great fraud.  His past should also be investigated for  corruption.

Excellence in Patriotic Journalism at LankaWeb

March 2nd, 2015

Prof. Hudson McLean

Great to recognize the excellent content published today, as always,  in LankaWeb by HLD Mahindapala and Shenali Waduge.  I know for a fact that this content will be looked at with a “fine-toothcomb” by RAW and the West.

As responded by Franz Dias, (and agreed by most Sinhala) the most important is to highlight-;

(1) Remove the 13-A.

(2) Remove Tamil as a National/Official language.

This should be the Main Agenda of Mahinda Rajapaksa manifest.

Furthermore-;

Shenali you are right – Eelam is not for Lanka Tamils or Hindus !

I might add that – Eelam is Not For Sri Lanka, period.

Regarding Modi’s visit to Sri Lanka…… Give Modi enough Rope-to-Hang himself.  Let Modi visit Jaffna, after Colombo. Perhaps with the Prime Minister + Governor of Central Bank + CJ for a good measure!

Modi might decide to take the return flight from Palali Airport Jaffna to New Delhi.

Regime Change – So far the Sri Lanka Regime Change, as instigated by USA-UK-India, went by the Ballot not the Bullet, as it happened in Iraq-Libya.

The weekend slaying of Boris Nemtsov, according to insiders in Moscow & St. Petersburg, was NOT the doings of President Putin.  With a Public Approval rating of 86%, Vladimir Putin does not need any Russian political blood on his hands. He can win by the Ballot!

With the impending Parliamentary Elections in Sri Lanka, ex President Mahinda Rajapaksa’s Personal Security is of Paramount Importance. As stated by more than many in LankaWeb contributions, Ranil Wickramasinghe is panicking and running around circles to hang-on to his residence at Temple Trees.

Although Shenali Waduge made an impressive presentation on the Christian/Catholic Tamil clergy promoting Tamil Eelam in Sri Lanka is almost 100% true, not all Sinhala Catholics share this view.

Furthermore, I might add that, the West has no axe-to-grind against Buddhism. As a religion, Buddhism has a great deal of respect, in general,  from the West. Unfortunately, there is no Global Leader or Figurehead for Buddhism, except His Holiness Dalai Lama of Tibet, who excels in his own personality with Pious smile, sense of humour and Intelligence.

Back to Sri Lanka, and the reclaimed Port City of Colombo: As a counter-measure to balance the strategic influence of West & India, the Legal Agreements between Sri Lanka & China should be maintained.

 Express Your Opinion – Read What Others Say!

The Independent Interactive Voice of Sri Lanka on the Internet.

Please visit -:  http://www.lankaweb.com/

PRIME MINISTER MR RANIL WICKREMASINGHE IS NO MORE THAN FORMER PRIMER MINISTER MR D M JAYARATNE

March 2nd, 2015

By M D P DISSANAYAKE

The behaviour of self-appointed Prime Minister of Sri Lanka Mr Ranil Wickremasinghe is bizarre.   He has got a big head and a very big mouth.  He must be reminded that his current position is lower than that of the former Prime Minister Mr D M Jayaratne (DMJ).  DMJ’s appointment was consistent with the constitution, but RW’s appointment is inconsistent with the constitution.  DMJ  had the support of the majority of Parliamentary Group but  RW  has still not proved his credentials on the floor of the House.

Since the defeat of the former President, nothing has changed in the position of Prime Minister.   Its role is similar to that of a Peon, not a Pillar.  Yet, the way RW is conducting the affairs of the nation with a firm strong hand should be condemned.

RW’s current strategy is to  increase his powers through proposed constitutional amendments with the support of the SLFP, before facing the General Election.   He will have overriding authority to manipulate the affairs of the nation, without any consultation.   It will be too late for SLFP to undo the powers of RW.

RW knows well that if Electoral Reforms are enacted before the General Election, with the First Past the Post System, UNP will not be able to win government on its own.    RW also knows if Prime Ministerial powers are not increased now with two third majority, a future Parliament most unlikely to yield such outcome. 

The SLFP must keep RW in his proper place.  He has been dancing far too much to appease Tamils, Muslims, his Non-National friends, Westerners alike. 

Ven Maduluwawe Sobitha Thera is largely responsible for the creation of this mess in the country. The Reverend Bhikku is now gradually changing his stance and beginning to attack the government, just after 50 days.  He is worried that public anger will very soon flow into the vicinity of Kotte Naga Vihare and he may have to find a place to hide.  Taking a  U Turn on his previous stance may not find a place in heaven.    He has committed a cardinal Sin.

Sri Lanka had a strong and stable government for many years, now with the continuation of  political and financial instability  during past 50 days, Sri Lanka is entering into a danger zone.

A major split in SLFP is imminent.  The President and RW ‘s baptism if continued, those corrupt culprits in the UPFA government will seek shelter under an Alliance of the President and RW.   The rest of the die-hard SLFP’s are likely to form into a new Alliance under the leadership of former President Mr Mahinda Rajapakse.

Though the possibility of SLFP split is regrettable, its long term  outcome will favour the Nation.  The public will have a clear choice at the Ballet Box.

මහින්ද අගමැතිකමට ඉල්ලන්නේ රෙදි ඇඳගෙනද…? මේ මෛත‍්‍රීගේ හැටි තාම කවුරුත් දන්නෙ නෑ..

March 2nd, 2015

Yak(h)apalanaya news

“හිටපු ජනාධිපතිවරයා නැවත අගමැතිකම බලාගෙන මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වෙන්න සූදානම් වන්නේ රෙදි ඇඳගෙනද  කියලා ප්‍රශ්න කරන්න මට සිද්ධ වෙනවා. එයාවයි මාවයි එකම වේදිකාවක ජනතාව අමතන්න කපුකමේ යෙදෙන උදවියත් දැන් කරළියට ඇවිත් ඉන්නවා. ඒ අයට මම කියන්න කැමතියි මෛත්‍රීපාල කියන්නේ කවුද කියලා හරිහැටි හඳුනා නොගෙන ඒ අය කටයුතු කරන බව.”

“පැරදුණු ජනාධිපතිවරයා මැදමුලනට ගියේ හෙලිකොප්ටරයකින්. එදා මම පැරදුණා නම් මාව හිරේ විලංගුවේ දාලා මට දස වද දෙන්න තීන්දු තීරණ අරගෙන. ඒ සඳහා අවශ්‍ය ලිපි ලේඛන පවා සකස්‌ කර තිබූ බව රහස්‌ පොලිසියෙන් මට දැනගන්න ලැබුණා. එයා මැදමුලනට ගියාට පස්‌සෙයි මම දැනගත්තේ හෙලිකොප්ටරයෙන් ගිය බව. ඒකට මම අනුමැතිය දුන්නලු. මම එහෙම අනුමැතියක්‌ එයාට දුන්නේ නැහැ. ඒ බව දැනගෙන හිටිය නම් එයාට හෙලිකොප්ටරයෙන් යන්න මම ඉඩ දෙන්නේ නැහැ යෑයි ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පැවසීය. “

ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා මෙම අදහස්‌ පළ කර සිටියේ ඉකුත් 27 වැනිදා කලාකරුවන්, බුද්ධිමතුන් සහ මාධ්‍යවේදීන් පිරිසක්‌ සමඟ කොළඹ පදනම් ආයතනයේදී පැවැති හමුවකදීය……

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනපති කරන ලද මෙම ප්‍රකාශය  හේතුවෙන් ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ජ්‍යෙෂ්ඨයන් රැසක් කලකිරිමට ලක්ව සිටින බව වාර්තා වේ.LNW ඇමතු  ජ්‍යෙෂ්ඨයන් කිහිප දෙනෙකුම සදහන් කළේ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා තමන් නිළ ඡන්ද ප්‍රථිපල දැන ගත් වහාම නව ජනාධිපතිවරායට සියල්ල භාරදි ඔහුට සහය දිමට කටයුතු කරන ලෙසට තමන්ට උපදෙස් දුන් බවයි. ජනාධිපතිවරයාට හෙලිකොප්ටරයෙන් ගමන් කිරිමට කාගෙන්වත් අවසර ගත යුතු  නැති බවත් කිසිදු හැදියාවක් නැති මෛත්‍රීපාල වැනි නිවටයන් මේ රට කොටින්ට භාර දෙන දවස වැඩි ඇතක නැති බවද සදහන් කලා.

යහපාලනය ඇති කිරිම සදහා කටයුතු කරන බව පවසමින් බලයට ආවද ආ අවස්ථාවේ සිට කල එකම් වැඩේ පලිගැනිම සහ උතුරේ බෙදුම්වාදීන් ශක්තිමත් කිරිම පමණක් බවද ඔහුන් පෙන්වා දුන්නා.තවදුරටත් ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්ෂ ඉතිහාසයේ විශිෂ්ටතම නායකයා වන මහින්ද රාජපක්ෂ හට අපවාද එල්ල කරමින් කටයුතු කරන්නේ නම් මෛත්‍රීපාල සිරිසේනට එරෙහිව සටන වේගවත් කරන බවද ඔහුන් කියා සිටියා.

මේ අතර එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය නියෝජනයි කල ගම්පහ දිස්ත්‍රික් ප්‍රභල අමත්‍යවරයෙකු මේ සමබන්ධයෙන් අදහස් දක්වමින් කියා සිටියේ  “මෛත්‍රීපාල කියන්නේ කවුද කියලා හරිහැටි හඳුනා ගෙන නෑ” යනුවෙන්  කල ප්‍රකාශය ගැලරිය සතුටු කරන ප්‍රකාශ මිසක මෛත්‍රීපාල යනු එහෙම කොන්දක් පණ ඇති අයෙකු නොවන බවයි.

බුලත් කොලේ ඉඩ නැත්නම් මහින්ද කරත්ත රෝදෙන්.. අතෙනුත් පළුවක් ගැලවේ…

එළැඹෙන මහ මැතිවරණයෙදී එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ අගමැති අපේක්‍ෂක ධුරය හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට නොලැබෙන්නේ  ඒ මහතා මහජන එක්සත් පෙරමුණ යටතේ ‘කරත්ත රෝදය’ ලකුණින් අගමැති අපේක්ෂකයා ලෙස තරග’ වදිනු ඇතැයි ආරංචි මාර්ග පවසයි.

ඒ සදහා ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මන්ත‍්‍රීවරුන් සැලකිය යුතු පිරිසක්ද සහාය පල කිරීමට සූදානම්න් සිටිති.

MANGALA’S TRIDENT INSTRUMENTS OF INQUISITION INTO SRI LANKA

March 2nd, 2015

By DR. DAYAN JAYATILLEKA

Does President Sirisena know what Foreign Minister Mangala Samaraweera is up to or has he been kept in the dark, which isn’t a safe place to be, depending on the company? Does the Parliament or do Samaraweera’s Cabinet colleagues know what he is up to – and I don’t mean in his spare time?
Samaraweera has fashioned a trident, a three pronged policy on human rights, accountability and reconciliation which undermines Sri Lanka’s sovereignty, national security and national interest. What are the three prongs of the trident?
1. An agreement with the UN High Commissioner and his office for a six month interval in which the High Commissioner hopes to gain access to ‘new information’ which will lead to a ‘stronger’ report in August 2015.

2. A domestic mechanism to investigate allegations, which will be ‘developed’ by working together with the UN High Commissioner and his office, and worse still, will involve ‘technical assistance’ from “international rights watchdogs” i.e. international human rights NGOs – which by the way, are advocacy groups, not recognized or acknowledged sources of ‘technical assistance’.

3. Another process of a Truth Commission to be evolved in conjunction with South Africa, though the South African Government has made it explicit that the TRC of that nation is not for export and transplantation.

This is clear from a news item by Dharisha Bastians in the Daily FT, amounting to a scoop of sorts. It reads as follows:
“A special Task Force on Reconciliation and Transitional Justice has been established within the Foreign Ministry, Minister Mangala Samaraweera said. The Task Force will liaise with other ministries and line agencies working on reconciliation and transitional justice issues, Minister Samaraweera told the Daily FT. “We didn’t ask for a deferral of the UN investigation report as a delaying tactic. We will take a two-pronged approach with a Truth Commission to advance reconciliation and a domestic mechanism to investigate the allegations of rights abuses,” the Foreign Minister said. Minister Samaraweera, who heads to Geneva for the 28th Session of the UN Human Rights Council in Geneva next week, said the government was reaching out to the UN and even international rights watchdogs for ‘technical assistance’ with the domestic mechanism. “We are also going to be talking to the South Africans regarding the setting up a Truth Commission to help to build trust between communities and promote reconciliation,” he said.” (‘Task Force for Reconciliation and Transitional Justice at Foreign Ministry, Dharisha Bastians, Daily FT, Feb 27th 2015).

Thus the unelected minority administration of Prime Minister Wickremesinghe, through its Foreign Minister Samaraweera is planning on (a) a Geneva bureaucratic mechanism and inquisitorial process which even our neighbour India voted against, being granted more time and space to ferret out more information (b) a so-called domestic mechanism which will actually be a joint venture with two international partners, not just the one: the Office of the High Commissioner as well as international human rights NGOs which have consistently taken a hysterically prejudiced stance against Sri Lanka, its armed forces and its war of liberation from terrorism. (c) A Truth Commission which is inapplicable to contexts such as the Sri Lankan war.
Foreign Minister Samaraweera is using two concepts which make no sense in the Sri Lankan context. The first is that of – Transitional Justice.

• Transitional Justice (TJ) comes into play when there is a transition that is systemic in character, i.e. when there is seismic shift from a one – party totalitarian dictatorship (Communist ruled), a military dictatorship (Pinochet’s Chile) or a civilian-military junta ( El Salvador).

• Even then, Transitional Justice finds no place in some very important transitions such as the first wave of democratic revolutions which overthrew dictatorships in the 1970s: Spain, Portugal, and Greece. It was decided that it would be far too lacerating and would destabilize the democratic transition itself, to undertake such inquiries.

• In Asia, matters are clearer still. The Philippines and Indonesia which underwent the most dramatic transitions from dictatorship to democracy chose not to delve into the past, for reasons of social and institutional stability.

• Transitional Justice is also relevant only in the context of a negotiated or essentially non-violent, if sometimes extra-electoral, transition. TJ does not make an appearance when there has been outright victory in war, especially if the victor has been the armed forces of the legitimate State. TJ is a component of a consensual negotiated end-game, such as those in South Africa, El Salvador and Guatemala. Sri Lanka’s was an all-out war in which the Tigers forsook the numerous possibilities of a negotiated end to the conflict and thereby forfeited the right to transitional justice arrangements. On the other hand the Sri Lankan armed forces delivered a total military victory unlike those of many other countries over their enemies, and thereby the Sri Lankan armed forces should be logically regarded as having placed themselves beyond being subject to transitional justice processes.

• It must be noted that not every country in which there has been a negotiated end-game to the conflict have engaged in a Transitional Justice process, with Britain and the Good Friday agreement being case in point. If Transitional Justice was not deemed a prerequisite for Reconciliation in Northern Ireland, why should it be deemed imperative in Sri Lanka?

The other concept that Foreign Minister Samaraweera makes utterly inappropriate use of is the – Truth and Reconciliation mechanism of South Africa. In the first place the context is not merely different, but the exact opposite of that of Sri Lanka. In South Africa the struggle was for majority rule. In Sri Lanka, democratic majority rule existed and the LTTE fought against it, continuing in armed forms, a reactionary anti-democratic struggle begun decades before. Tamil nationalism was antidemocratic and reactionary from the inception, as Dame Barbara Ward confirmed in her 1957 lectures at the University of Ghana, published in 1959 as ‘Five Ideas That Change The World’ (with a Preface by Prime Minister Kwame N’Krumah, later ousted by a Western backed coup). She said: “since the achievement of Independence and the introduction of adult suffrage, the Tamils have feared to be outvoted” (p.15)

In the second place the ANC came to the negotiating table. It didn’t kill its negotiating partners or its own representatives as the LTTE did – but that is because the ANC was a genuine liberation movement and the LTTE wasn’t. The TRC was a by-product of the roundtable process that ushered in a new South Africa in which majority rule was instituted. Not incidentally, the ANC rejected calls for federalism and its most progressive intellect, Joe Slovo, white, Jewish leader of the South African Communist Party and close comrade of Nelson Mandela, strongly rejected the idea of a “pluri-national federal” South Africa, and was a strong advocate of a democratic, multicultural unitary State – a solution that the TNA rejects out of hand.

A TRC that issued from such a context has no relevance for Sri Lanka. Can one really imagine any ex-LTTE cadre or currently active one from overseas, coming before the TRC and confessing that he or she slaughtered elderly women worshipping at the sacred Bo tree in Anuradhapura in 1985 or burnt alive, young TELO activists in the streets of Jaffna in 1986 or hacked little Buddhist monk samaneras in Arantalawa in 1987? Can one imagine Sri Lankan Navy personnel owning up to the bayoneting of a baby on board the Kumudini boat in 1983? Even if they did so, how would that help, rather than harm, the atmosphere for Reconciliation?
What then is the answer? It is to stick explicitly to the letter and spirit of the LLRC recommendations, which entails nothing less and nothing more than the independent investigation of the residual issues identified and de-limited by the Report.

If anyone, including the UN High Commissioner attempts to push Sri Lanka beyond that, the new government should re-enlist the support of India, Brazil and South Africa, and move a blocking Resolution in self-defence of national and state sovereignty.

Meanwhile, Foreign Minister Samaraweera and his Prime Minister must stop telling untruths on the public record. Their claim, in Parliament and even to an audience of Buddhist monks (which makes the Hon. Prime Minister guilty of the most mendacious musaawaada), is that President Mahinda Rajapaksa agreed to an accountability mechanism – they sometimes say an international investigation – in his May 23, 2009 Joint Statement with Ban Ki-moon and later in the May 2009 Resolution in favour of Sri Lanka which obtained a near-two thirds majority in the UN Human Rights Council (on my watch, I might add). The relevant portion of the 23 May 2009 Joint Statement read as follows: “The Secretary General underlined the importance of an accountability process for addressing violations of international humanitarian and human rights law. The government will take measures to address those grievances.”

As for the Resolution of 27 May 2009, it simply stated in paragraph 10 that the Council “Further welcomes close Italics the visit to Sri Lanka of the Secretary-General at the invitation of the President of Sri Lanka, and endorses the joint communiqué issued at the conclusion of the visit and the understandings contained therein”.

The “understandings contained therein” were that the government would take unspecified measures to address grievances regarding an accountability process with regard to human rights and humanitarian law violations. The “government will take measures to address those grievances” is hardly a smoking gun; no evidence of any commitment to an accountability mechanism, domestic, international or hybrid. Indeed it is a model of diplomatic ambiguity. The LLRC and the Disappearances Commission, are the measures that the previous government took, as promised, to address those grievances. That government’s lapse was in failing to fully implement the LLRC report. That is all the new government has to do.

(Dr. Dayan Jayatilleka was a Vice President of the UN Human Rights Council, elected to represent the Asian Region in 2007-2008)

මංගලගේ ඉල්ලීම හා නැටීම

March 2nd, 2015

නලින් ද සිල්වා

මේ දිනවල ජෙනීවාහි පැවැත්වෙන එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව අයිතිවාසිකම් කොමිසමේ සමුළුවේ දී විදේශ කටයුතු පිළිබඳ ඇමති මංගල සමරවීර කොමිසමෙන් ඉල්ලා ඇත්තේ ආණ්ඩුව ගැන විශ්වාසය තබන ලෙස ය. ඒ අතර මෛත්‍රිපාල සිරිසේන වාරියපොළ සුමංගල හිමියන් සැමරීමේ රැස්වීමක දී කියා ඇත්තේ ආණ්ඩුව කිසිම විදේශීය රටක් සමග රටට අහිතකර ගිවිසුම් අත්සන් නොකරන බව ය. මේ කතා දෙක අතර ඇති සම්බන්ධය කුමක් ද?
 
එයට පිළිතුරක් ජෙනීවාහි සමුළුවේ දී  ඇමරිකානු රාජ්‍ය ලේකම් ජෝන් කෙරී කර ඇති ප්‍රකාශයෙන් ද ලැබෙයි. 1815 දී ඉංගිරිසින් ලංකාව ඔවුන්ගේ යටතට ගත්තේ ගිවිසුමක් මගිනි. එය ද එක්තරා අයුරකින් ගතහොත් ගැට කැපීමකි, පික් පොකට් ගැසීමකි. මෙරට දේශපාලනයෙහි ගැට කැපීම  ආරම්භ කර අදට (2015 මාර්තු 02) අවුරුදු දෙසියයක් පිරෙයි. ඒ මොහොතේ මෙරට ගැට කැපීමෙන් පත් වූ ආණ්ඩුවක් තිබීම ද ඓතිහාසික කරුණකි. ඉංගිරිසිහු සිංහල නායකයන් මුළා කර ඔවුන්ට රජකම දෙන බවටත් රට සිංහල නීතිය අනුව කරවන බවටත් සිංහල බුද්ධාගම (බුද්ධාගම හා දේවාගම) රකින බවටත්  ගිවිසුමෙන් පොරෙන්දු වී රට භාරයට ගෙන පසුව රට යටත් කර ගත්හ. රට පික්පොකට් ගැසූහ. 
 
අද බටහිරයන්ට අප වැනි රටවල් පාලනය කිරීමට, යටත් කිරීමට, දුර්වල කිරීමට, සූරා කෑමට ගිවිසුම් අවශ්‍ය නැත. ඒ සඳහා අවශ්‍ය කරන දැනුම ඔවුන් සතුව ඇත. ඒ දැනුමෙන් අප ඔවුන්ගේ පාලනය යටතෙහි තබා ගැනීමට අවශ්‍ය දැනුම අපට දී ඇත. කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගත්තත් පොළොන්නරුව රාජකීය විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගත්තත් ලැබෙන්නේ ඒ දැනුම ය. බටහිරයන් අපට චචන උගන්වා ඇත. යහපාලනය, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, මානව අයිතිවාසිකම්, සාධාරණ සමාජය, දුගී බව තුරන් කිරීම, සමානත්මතාව, අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය ආදිය එම වචන වෙයි. ඒ වචනවලට ඉහළින් ම ගරු කරන ලෙස සුද්දෝ අපට කියති. එහෙත් ඔවුහු ඒවාට සත පහකටවත් ගරු නො කරති.  
 
බටහිරයෝ පාසල් හා විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනයට අමතර ව ජනමාධ්‍යය ද අප පාලනය කිරීමට යොදා ගනිති. අද තවත් දුර ගොස් ඊනියා සමාජ මාධ්‍යද යොදා ගැනෙයි. අද ගිවිසුම් අවශ්‍ය නැත. සුද්දන්ට අවශ්‍ය කලු සුද්දෝ අධ්‍යාපනය මගින්, මාධ්‍ය මගින්, සමාජ මාධ්‍ය මගින් බිහි කෙරෙති. සුද්දෝ ගිවිසුම් මගින් නොව කලු සුද්දන් මගින් රටවල් පාලනය කරති. මංගල සුද්දන්ට කියා ඇත්තේ මේ ආණ්ඩුවේ පසුගිය ආණ්ඩුවට වඩා හොඳ කලු සුද්දන් සිටින බව ය. 
 
පසුගිය ආණ්ඩුව උගත් පාඩම් හා සංහිඳියා කොමිසමක් පිහිටුවීය. එය ආණ්ඩුවේ කොමිසමක් පමණක් බව අපට අමතක කරවීමට සුද්දෝ සමත් වූහ. ඒ සුද්දන්ගේ අධ්‍යාපනයේ ස්වභාවය ය. අපට කිසිවක් හරි හැටි කියා දෙනු නො ලැබෙයි. අප ඉගෙන ගන්නේ කියවන්නේ බාගයට ය. උගත් පාඩම් කොමිසමේ වාර්තාව ක්‍රියාත්මක කිරීමට ආණ්ඩුව බැඳී නැත. සුද්දන් කොමිසමක් පත් කරන්නේ ඒ කොමිසමේ වාර්තාව මුළුමනින් ම ක්‍රියාත්මක කිරීමට නො වේ. වාර්තාවේ අඩංගු කරුණුවලින් ආණ්ඩුවට ගැලපෙන කරුණු පමණක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට සුද්දෝ දනිති. එහෙත් අපට කියන්නේ වෙන කතාවකි.
 
මංගල ජෙනීවාහි දී කියා ඇත්තේ පසුගිය ආණ්ඩුව උගත් පාඩම් කොමිසම් වාර්තාව ක්‍රියාත්මක නොකළ නමුත් තමන් ඒ ක්‍රියාත්මක කරන බව ය. ඔහු ඒ වචනවලින් ම ඒ බව කියා නැත. එහෙත් තමන් ගැන විශ්වාස කරන්න යැයි ඔහු බටහිරයන්ට කියා ඇත. මංගල කියන්නේ කුමක් දැයි සුද්දෝ දනිති. 
 
පසුගිය ආණ්ඩුව පත්කළ පරණගම කොමිසම අතුරුදහන් වූවන් ගැන වාර්තා කිරීමට මිස වෙනත් දෙයකට නො වේ. එහෙත් මේ ආණ්ඩුව පත්කරන්නට යන්නේ ඊනියා මානව අයිතිවාසිකම් කඩවීම් ගැන  සෙවීමට පරීක්‍ෂණ මණ්ඩලයකි. ඒ දෙකේ වෙනස නොතේරෙන්නේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ සමග වෛරයෙන් පසුවන ජාතිය විකුණා ගෙන කන ව්‍යාජ දේශප්‍රේමීන්ට පමණකි. අභ්‍යන්තර මානව හිමිකම් කඩවීම් පිළිබඳ වාර්තාව අවසානයේ දී නවතින්නේ ජෙනීවා සමුළුවේ ය. 
 
ජෝන් කෙරී අද මියන්මාරයේ හා ශ්‍රී ලංකාවේ ඇති ආණ්ඩු ගැන සතුටට පත්වන බව කියා ඇත. අර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යන වචනය අද මියන්මාරයේ හා ලංකාවේ ඇති බව ඔහුගේ මතය වෙයි. එකල මියන්මාරයේ ද ලංකාවේ ද තිබී ඇත්තේ කෙරීට අනුව නම් ඒකාධිපති, ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී ආණ්ඩු ය. සුද්දන් අපට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ලෙස උගන්වන්නේ බටහිර ගැති බව ය, බටහිරයන් කියන අන්දමට නැටීම ය. මංගල සුද්දන්ට කියන්නේ මේ ආණ්ඩුව හොඳට නටන බැවින් ආණ්ඩුව ගැන විශ්වාසය තබන ලෙස ය. කෙරී කියන්නේ නැටුම ගැන තමා සතුටු වන බව ය. 
 
මියන්මාරයත් ලංකාවත් ථෙරවාදී බෞද්ධ රටවල් ය. අද බටහිරයන්ට අවශ්‍ය එක් කරුණක් වන්නේ ථෙරවාදී රටවල් තමන්ට අවශ්‍ය  ආකාරයට නැටවීමට ය. අපි කකුළුවා වතුර නටන තුරු නටන ආකාරයට නටමු. 
 
නලින් ද සිල්වා
 
2015 මාර්තු 02

දුෂ්ට මහේන්ද්‍ර හා මිස්ට ප්‍රභා -3

March 2nd, 2015

නලින් ද සිල්වා

යක්‍ෂ සංස්කෘතිය යටපත්කර බලයට පත් මෞර්ය සංස්කෘතිය ගැමුණු කුමරුට රජකම නො දුන්නේ ය.මහාවංශය ඒ බව යම්තාක් දුරකට සඟවයි. අප දන්නේ ගැමුණු තිස්ස සමග සටන්කළ බව පමණ ය. එහෙත් එසේ සටන් කළේ ඇයි දැයි අපට කිසිවකු කියන්නේ නැත. අපට තේරෙන පරිිදි නම් තිස්සට දුන් රජකම ආපසු ගැනීම සඳහා ගැමුණුට සටන් කිරීමට සිදුවිය. එහි දී විහාර මහා දේවිය පමණක් නොව දශමහා යෝධයන් ද හිත යටින් ගැමුණුගේ පැත්ත ගන්නට ඇත. සටනින් ගැමුණු ජයග්‍රහණය කළේ ය. තිස්සයා ඇඳ නැතැයි කී හාමුදුරුවෝ ඔහු තමන්වහන්සේගේ කරමත ඇති බව ගැමුණුට නිහඬ ව දැන්වූහ. විහාර මහා දේවිය භික්‍ෂූන් වහන්සේ කරමතින් මාළිගාවට පැමිණි තිස්සයා වැළඳගත්තේ උතුරා යන මව් සෙනෙහසිනි. වරදක් කළත් මවකට දරුවා දරුවකු මිස වරදකරුවකු නොවන බව ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි නළු නිළියන් හැසිරවීමෙන් ද නදීක ගුරුගේ සංගීතයෙන් ද  අපට කියා දෙයි. සිනමා කෘතියක් නැරඹීමේ දී හැඬිය නොයුතු යැයි පඬියෝ කියති. ඒ ඔවුන්ගේ ඊනියා වාස්තවිකත්වයට අනුව ය. එහෙත් සාමාන්‍ය මිනිස්සු චිත්‍රපටි නැරඹීමේ දී හඬති. හඬන්න බැරිනම් භාව ප්‍රකාශනයක් වූ සිනහව ද නරඹන්නට තහනම් විය යුතු ය. පඬියකු නොවූ ඉතාමත් සාමාන්‍ය මිනිසකු වූ මගේ නම් මුවගට සිනහවක් මෙන් ම නෙතගට කඳුලක් ද නැගෙයි.
 
චිත්‍රපටිය ඉක්මවා මෙහි දේශපාලනය සැකෙවින් සාකච්ඡා කරමු. ගැමුණු තිස්ස සටන යක්‍ෂ සංස්කෘතිය හා මෞර්ය සංස්කෘතිය අතර වූ සටනකි. ඒ සටනින් යක්‍ෂ සංස්කෘතිය මෞර්ය සංස්කෘතිය අභිබවා තාවකාලික ජයග්‍රහණයක්  අත්කර ගත්තේ ය. ගැමුණු සටනින් පසු රජකම සොරාගත් (පික් පොකට් ගැසූ -– අද මෙන් එදා ද බලය පික්පොකට් ගසන්නෝ, ගැටකපන්නෝ වූහ) සොහොයුරාට සමාව දුන්නේ ය. බෞද්ධයකු වූ කුවේණිය (වරිග පූර්ණිකාව කියවන්න) මුහදු කොල්ලකරුවකු වූ විජයට සමාව දුන්නේත් ඒ අයුරෙනි. ගැමුණු එළාරට ගෞරව කළේත් ඒ සංස්කෘතියෙහි පිහිටීමෙනි. ජයන්ත චිත්‍රපටියෙන් පිළිබිඹු කරන්නේ ඒ සංස්කෘතියයි. ඒ යක්‍ෂයන්ගේ හෙළ බෞද්ධ සංස්කෘතියෙහි ලක්‍ෂණයකි. පේරාදෙණියේ කසිකබල් විචාරකයන් නොදැන සිටියාට ඒ හෙළ බෞද්ධ සංස්කෘතිය යි. අද සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය බවට විකාශය වී ඇත්තේ ඒ හෙළ බෞද්ධ සංස්කෘතිය ය.
 
2009 දී නන්දිකඩාල් ජයග්‍රහණයෙන් පසු සතුරන් නොවූ දෙමළ ජනයාට සිය නෑසියන්ට මෙන් සැලකීමට රණවිරුවන් ක්‍රියා කළේ ගැමුණු අනුගමනය කිරීමෙනි. දෙමළ ජනයා නන්දිකඩාල් කලපුව තරණය කළේ ඊනියා රාජ්‍ය නොවන පඬියන්ගේ උපකාරයෙන් නොව පඬියන් විසින් හා බටහිර හා ඉන්දීය ගැති දේශපාලනඥයන් විසින් දුෂ්ට මහේන්ද්‍ර ලෙස හැඳින්වෙන මහින්ද රාජපක්‍ෂ සේනාධිනායකත්වය දැරූ හමුදාව විසිනි. ඊනියා දෙවැනි ලෝක යුද්ධයේ දී ජපනුන් පරාජයට පත්වීමෙන් පසු (පෙර නොව) අත්හදා බැලීම් සඳහා හිරොෂිමා නාගසාකි හි  පරමාණු බෝම්බ පිපිරවූ ඇමරිකානුවන් මෙන් අපි ක්‍රියා නො කළෙමු. පඬියන් එළාර දවස ජීවත් වී නම් ගැමුණුට විරුද්ධව ජාත්‍යන්තර (කෞටිල්‍ය) පරීක්‍ෂණයක් ඉල්ලනු ඒකාන්ත ය.  
 
ගැමුණුට යක්‍ෂ හා මෞර්ය සංස්කෘතීන් අතර ඇතිකළ හැකි වූයේ තාවකාලික සමනයක් පමණකි. ඔහුගේ මරණයත් සමග නැවත මෞර්ය සංස්කෘතිය බලය අත්පත් කරගත්තේ ය. රන්මැණිකාගේ පුත් සාලියට රජකම අහිමි විය. එහි දී වේළුසුමන කිසිවක් කරකියාගත නොහැකි තත්ත්වයක පසුවන්නට ඇතැයි සිතෙයි.  මේ සංස්කෘතික ගැටුම පෘතුගීසීන් මෙරට ආක්‍රමණය කරන තෙක් ම අඩුවැඩි වශයෙන් පැවතිණි. ලම්බකර්ණයෝ කවුරුහු ද? වසභ යනු කවු ද? සුභ හා යස ඒ ගැටුම කරළියට පැමිණි එක් අවස්ථාවකි. අද ඒ ගැටුම නැති වුවත් වෙනත් ගැටුමක් ඇත. අද ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය හා බටහිර යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතිය අතර ගැටුමකි. සුභ හා යස අද ද කොළඹ රඟ දැක්වෙයි. පඬියන් කරන්නේ යටත්විජිතවාදය වෙනුවෙන් මිස්ට එළාරට ස්තොත්‍ර ගයමින් සිිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියෙහි දුෂ්ට ගාමිණිට පරිභව කිරීම ය. එදා ගැමුණුට දුෂ්ට ගාමිණි නම පටබැඳි එළාරගේ පුරෝහිතයාගේ කාර්යභාරය අද පඬියෝ ඉටුකරති. චිත්‍රපටියෙහි පුරෝහිතයා දකින දකින වාරයක් වාරයක් පාසා මගේ සිහියට ආවේ විවිධ පඬියන් බව කීම වාස්තවික පඬියකු නොවූ මට ලජ්ජාවක් නො වේ.
 
සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය විසින් ජ වි පෙ තරුණයන් ද දෙමළ තරුණයන් ද පුනරුත්ථාපනය කෙරුණේ ගැමුණු අනඑගමනය කිරීමෙනි. ඒ කොටස් දෙකම බටහිර සංස්කෘතීන් විසින් මෙහෙයවනු ලැබිණි. අද ජ වි පෙ අරලියගහ මන්දිරයේ කාමරයක සිර ්වී බටහිර යටත්විජිතවාදී යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියේ මාක්ස්වාදී ප්‍රභේදය වෙනුවෙන්  පෙනී සිටියි. එහෙත් ඔවුන් අත අද අවි නැත. දෙමළ තරුණයන් කිනම් මතවාදයක් දැරුව ද එය මට ප්‍රශ්නයක් නො වේ. හෙළ බෞද්ධ සංස්කෘතිය උරුම කරගත් අපට මතවාද ප්‍රශ්න නො වේ. දැනුම් පද්ධතියක් නොවූ බුදුදහම සියළු දැනුම් පද්ධතින්ගෙන් වෙන් වෙයි. උපාලි ගෘහපතියාට නිඝන්ඨයන්ට කරන ගරු සැලකිලි දිගට ම කරගෙන යෑමට බුදුන් වහන්සේ උපදෙස් දුන්හ. මතවාද සමග අප ගැටෙන්නේ ඒ බොරු හෝ පට්ටපල් බොරු වූ එ සියළු මතවාද එක්කෝ අප නිවනෙන් ඈත්කරන බැවිනි. එසේත් නැත්නම් ලෞකික වශයෙන් අපේ ස්වෛරිභාවයට තර්ජනයක් වන බැවිනි. සෘජු දැනුම් වූ සියළු ප්‍රත්‍යක්‍ෂ බොරුවන අතර වක්‍ර දැනුම් වූ ප්‍රවාද, වියුක්ත සංකල්ප ආදිය පට්ටපල් බොරු හිතළු වෙයි. බටහිර විද්‍යාව ද හිතළු වූ වක්‍ර වියුක්ත දැනුම් පද්ධතියකි. 
 
අපට ප්‍රශ්නය වන්නේ බටහිරයන්ගේ හා ඉන්දියානුවන්ගේ මෙහෙයවීමෙන් දෙමළ ජාතිවාදය සිංහල ජාතිකත්වය, සිංහල බුද්ධාගම මැඩීමට ඉදිරිපත් වන විට ය. එළාර අපේ ස්වෛරිභාවය නැති කළේ ය. අවුරුදු හතළිස් හතරක් ඔහු අනුරාධපුරයේ රජකළේ ඊනියා ධර්මිෂ්ට කතාවෙන් මහාවිහාරය අවනත කර ගැනීමෙනි. ඇතැම් සිංහලයෝ එදත් අදත් විජාතික සංස්කෘතීන්හි ගැත්තෝ වෙති. එළාරගේ පුරෝහිතයා එදා ගැමුණුට විරුද්ධව පව ප්‍රචාරය කළ අන්දමට අද පඬියෝ විවිධ පච කර්මාන්තවල නියැළී සිටිති. ඉංගිරිසින් විසින් පිහිටුවනු ලැබූ පාසල්වල හා විශ්වවවිද්‍යාලවල ඔවුන්ගේ අධ්‍යාපනය ලැබුවෝ ඒ සංස්කෘතිය විසින් නිර්මාණය කෙරුණු අනුකාරක වෘත්තීන්හි නියැලෙමින් යටත්විජිතවාදයට සේවය කරති. ඇතැම් විට ඔවුහු වෙස් මුහුණු පැළඳ සිටිති. මොවුන්ට අවශ්‍ය අපේ ස ්වෛරිභාවය නැති කිරීමට ය. ඔවුහු එහි දී දෙමළ ජාතිවාදය ද යොදාගනිති. කාලෝ ෆොන්සේකාට හා ලියනගේ අමරකිර්තිට මා කළ ආරාධනය වෙනස් කරගැනීමට තරම් මම කුහකයෙක් නො වෙමි. 
 
ගැමුණු වචනයේ පරිසමාප්තාර්ථයෙන් ම  මහරජ ගැමුණු ම විය. ඔහු අශෝක, අක්බාර් රජවරුන් සමග සංසන්දනය කරන විට ද මහා රජෙකි. ඔහු තම සංස්කෘතිය අනෙක් අය මත පැටවීමට ක්‍රියා නො කළේ ය. අශෝකට හා අක්බාර්ට ඒ චෝදනාවෙන් ගැළවිය නො හැකි ය. ඒ දෙදෙනාම කිනම් අර්ථයකින් හෝ ආක්‍රමණිකයෝ වුහ. අශෝක මෞර්ය ආක්‍රමණික පරම්පරාවකට අයත්ව තම විජිතය විශාල කරගත්තේ ය. අක්බාර් මූගල් ආක්‍රමණික පරම්පරාවෙන් පැවත තම විජිතය විශාල කරගත්ත් ය. විජිත ආක්‍රමණයෙහි යෙදුණු ඇලෙක්සැන්ඩර්ලා ගැන කතාකිරීමට තරම්වත් දෙයක නැත. එහෙත් ගැමුණු යුද්ධ කළේ යටත්විජිත සඳහා නොව ස්වෛරිභාවය සඳහා ය. සිංහලයන්ගේ ජාතිකත්වය බටහිරයන්ගේ රෝම අධිරාජ්‍යයට හා පාප් වහන්සේගේ අධිරාජ්‍යයට එරෙහිව පැනනැගුණු බටහිර  යුරෝපීය  ජාතිකත්වයට වඩා අවුරුදු දහස් ගණනක් පැරණිය. අපි කිසිවිටෙකත් යටත්විජිත හඹා නො ගියෙමු. ඒ මහරජ ගැමුණු අපට ඉගැන්වූ දහම අනුව ය. එහෙත් අපේ ස්වෛරීභාවය අනතුරට ලක්වන විට අපි නවගුණ වැල පසෙකින් තැබුවෙමු. 
 
මහරජ ගැමුණු චිත්‍රපටිය විශිෂ්ට නිර්මාණයක් බව නොකියා සිටීම කුඩුකේඩු කමකි. ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි චිත්‍රපටි නිපදවන්නේ මෙරටට සාපේක්‍ෂව ඔහුගේ දෘෂ්ටි කෝණයකිනි. එය සම්‍යක් දෘෂ්ටියක් යැයි මා නොකියන්නේ සම්‍යක් යන්න නිවන් අවබෝධය  සමග පමණක් යොදවන බැවිනි. අනෙක් බොහෝ චිත්‍රපටි අධ්‍යක්‍ෂවරු බටහිරට අවශ්‍ය අන්දමට චිත්‍රපටි නිපදවති. චිත්‍රපටි නිෂ්පාදකවරයාට ද අපේ ගෞරවය හිමිවෙයි. මා දන්නා විශ්වවිද්‍යාල ඇදුරෝ බහුතරය තරුණයන්ගේ භාෂාවෙන් කියන්නේ නම් එක්කෝ කිසිම රහක් නැත්තෝ ය. නැත්නම් අනුකාරක නිවටයෝ ය.  එහෙත් මොහු එසේ නො වේ. 
 
මම සංගීතඥයෙක් නො වෙමි. එහෙත් නදීක ගුරුගේට භාව ප්‍රකාශනයට කදිම හුරුවක් ඇති බව සංගිත පුහුණුවක් නොලැබ ම වයසට ගිය මගේ කණට දැනෙයි. නළු නිළියෝ බොහොමයක් මගේ පරම්පරාවට අයත් නො වෙති.එහෙත් ගැමුණු, රන් මැණිකා, විහාර මහා දේවි,  නන්දිමිත්‍ර, කෝඳුරුවා (පොඩි රෝ ඒජන්තයා), එළාර  ආදීහු ඒ චරිතවලට සාධාරණයක් ඉටුකර ඇති බව සඳහන් කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වෙයි. මා දන්නා හඳුනන ජැක්සන් ඇන්තනිගේ විශිෂ්ට ම රංගනයක් මම චිත්‍රපටියෙන් දුටුවෙමි. මේ අවස්ථාවේ මට රෙබෙකා නිර්මලී මතක් වෙයි. කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ දී අපි ජයන්තගේ වෙදහාමිනේ නාට්‍යය අගය කළෙමු. මගේ මතකය අනුව ජැක්සන් එකල කොළඹ ශිෂ්‍යයෙක් විය.  ඇතැම් පඬියෝ ද ශිෂ්‍යයෝ වුහ. කාලය ගෙවී ගොස් ඇත. මා විශ්වවි්‍යාලයෙන් අස්කෙරි ද අවුරුදු විසිපහකට ආසන්න ය. ඒ කුමක් වුවත් ගැමුණු සිංහල ජාතිය තිබෙන තුරු අභාවයට නොයනු ඇත. 
 
සමස්තයක් ලෙස ගතහොත් මහරජ ගැමුණු මහ චිත්‍රපටියකි. 

මහරජ ගැමුණු

වීරත්වය මනුෂ්‍යත්වය පමණකින්ම ඔප කළ ඒ පොළොවේ උපන් ශ්‍රේෂඨතම මනුෂ්‍යයා පිලීබඳ ජීවන වෘතාන්තය-
 
නලින් ද සිල්වා
 
2015 මාර්තු 01

Kandyan Convention of 1815

March 2nd, 2015

Dr. K.D.G. Wimalaratne Retd Director, National Archives Courtesy :  Daily News

The Kandyan Convention was held on March 2, 1815 two hundred years ago. This convention or the Kandyan Treaty, was the instrument which ceded the Kingdom of Kandy to the British government thus ending the independence of that kingdom preserved for over a period of three hundred years, withstanding the onslaught of two colonial powers. The discovery of one of its original copies sheds new light in respect of the signatures appearing therein and the events leading to the signing of the Treaty.

When Governor Brownrigg declared war against the King of Kandy on January 10, 1815 the king disposed his personal and state treasures. His regalia, the royal jewels, throne and footstool were carried away from Kandy. Eye witness accounts of John D’Oyly, Capt. De Bussche, Henry Marshall, William Tolfrey and Major Willerman reveal that when the British armies entered Kandy, the city was in flames and there was no trace of a human being; all had fled for safety into the interior.

The royal flag or the standard was captured by the British troops and it was dispatched on February 25, 1815 through the Governor’s son Major Brownrigg to be placed at the feet Prince Regent in Britain what happened on March 2, 1815? According to the contemporary sources available, the Kandyan Convention was only read and explained to the Sinhalese Chiefs and people who assembled at the Audience Hall. When it was read in public and unanimously adopted by the chiefs, the British flag was hoisted for the first time in Kandy to mark the establishment of the British Dominiom in the Kandyan provinces.

British bulletin

When was the Kandy convention or the Treaty signed? Could the Sinhalese Chiefs sign it on March 2, 1815? It should be noted that the chiefs who signed the convention were formerly appointed to their respective posts by the Governor, only on March 3, 1815. If we examine the contemporary British sources carefully, it could be clearly and definitely seen that the Kandyan convention was not signed on the 2nd of March 1815.

The Bulletin issued by the British government on 10.3.1815 which appeared on 15.3.1815 states that the convention was signed on March 10, in duplicate by the Adigars and Dissawes present. If we are to rely on D’Oyly for the events of these crucial days, he also corroborates the date given in the bulletin. As there are no Sinhalese sources in order to gather any reliable information of the events leading to the signing of the convention, we are compelled to rely on the contemporary sources available on the British side. These British sources would amply justify that what took place on March 2, was only the reading out and explaining the 12 clauses of the convention.

Governor Brownrigg gave another audience on the 10th to the priests of the Malwatte and Asgiriya chapters. Here he assured that Buddhism and its properties and places of worship will be protected. On this day, the Governor, Molligoda, Pilimatalawe (second Adigar and Dissawe of Sabaragamuwa), Monarawila Keppetipola, Dulewe Ratwatte, Molligoda (Dissawe of three Korales) signed the convention on March 18, 1815. Ehelepola, Pilimatalawe, Galagoda and Galagama signed the convention. It is interesting to note that the signature of Ehelepola seen in the original copy of the convention discovered, differs from all the other signatures found in letters written by him until his death in 1829. How could one explain this difference? It is interesting to note that Ehelepola affirmed his signature to the convention not because he was officially found that he did not hold any post under the British government but was respected by the British as the most influential Sinhala Chief at that time. Is it possible that Ehelepola purposely signed the Convention in a different style to avoid himself being called a betrayer of the Sinhala nation? Did he sign because the Governor compelled him to sign? Or is possible that he never signed the Convention and someone else copped his signature erroneously? One could also come to a conclusion that the variation of his signature is due to writing on paper for the first time with a goose quill dipped in ink which would have been a difficult task for a person who habitually wrote on palm leaf with an iron styus for a long time. The signature of Molligoda Dullewe and Galagoda appearing in a petition of December 8, 1832 would also show that they also differ from what appear in the original copy of the convention.

Religious clauses

The Kandyan Chiefs and bhikkus agreed to the Kandyan Convention as it included clauses protecting their religion, customs and privileges. The fifth clause relating to Buddhism read that ‘The religion of Buddhoo, professed by the chiefs and inhabitants of these provinces is declared inviolable and its rites and ministers and places of worship are to be maintained and protected’. The Sinhala version of this clause is slightly different. It says not only the protection and maintenance of Buddhist temples but also Devagama (Hinduism) Devales or Hindu temples should be protected. However, it must be pointed out that the fifth clause of the Kandyan Convention extended protection to Hinduism also.

The Kandyan Convention was a great victory for the British and marked further expansion and consolidation of the British colonial empire in South Asia. For the Kandyan chiefs and Bhikkus, it appeared as an inviolable guarantee of their privileges and religion. The convention became a part of law of the Kandyan provinces only by a proclamation of the Governor. In accordance with the colonial constitutional law, it was regarded and accepted that the articles of peace which a colony is ceded are sacred and inviolable according to the true intent and meaning. Nevertheless, in practice, this was never honored by the British. In clause eight of the Kandyan Convention, the British Crown reserved the prerogative right to make amendments and laws not contrary to the clauses in the treaty of cession. The Kandyans erred in thinking that the clauses of the Kandyan Convention could never be abrogated and the provisions could never be broken.

The British thought otherwise. While the Kandyan chiefs and bhikkus were citing the clauses of the convention to protect their religion and privileges, the British thought that the concessionary clauses were included in the treaty to win over the Kandyans until their position was well established in the Kandyan kingdom. This was quite evident when on November 21, 1818 they unilaterally modified the clauses of the convention by dropping the word ‘inviolable’ in the clauses therein.

The history of the nineteenth century Sri Lanka is a sad story of the abrogation by the British of the clauses which preserved the religion, customs and rights of the people which culminated in the dissociation of government with Buddhism in 1853.

Accordingly, the Kandyan Convention not only marked the end of the independence of the Sinhalese but also displayed the treacherous intellects of the British rulers at that time.

Courtesy :  Daily News

http://www.dailynews.lk/?q=features/kandyan-convention-1815

A plea to Queen Elizabeth II

March 2nd, 2015

Priyanka Kurugala Courtesy:  Daily News

Submitting a letter to Queen Elizabeth II, Bauddharakshaka Padanama (Buddhist Defence Foundation) states that it would be nice if Great Britain takes the required measures to do justice to the Sinhala nation, which was at the receiving end of the colonial rulers atrocious activities.

The Foundation has forwarded the letter in view of the 200th anniversary of the Kandyan Convention. The Foundation is of the belief that both British and Ceylonese governments had conveniently forgotten their obligation to do justice to the victimized people.

The Foundation added that some of the broad areas that can be considered may include paying costs for the people that were killed by the British during the liberation struggles.

The long and short term economic, cultural, political and environmental impacts of industrial plantations, treasures like the ones still at the London Museum, impacts of establishing an elite social class without awareness or value for local culture that continues to rule every aspect of policy, polity, economy and vision.

In commemoration of two centuries since the signing of the Kandyan Convention, the Sinhala people are encouraged by good sense, circumspect nature and generous attitude, to request you to advise the relevant authorities to conduct an audit to take stock of direct and indirect impacts of your rule on the Sinhale Nation,” the letter reads.

It is clear that all Commonwealth states including the Sinhala people in the island nation known as Sri Lanka in the modem era, share similar sentiments of misery and have inherited evils of colonialism, neo-colonialism and neo-liberalism, a process which is alleged to have been devised by the very colonialists,” it further elaborates.

Courtesy:  Daily News

http://www.dailynews.lk/?q=local/plea-queen-elizabeth-ii

The foods that raise blood-sugar levels slowly and gently are suitable for diabetes.

March 2nd, 2015

Dr Hector Perera       London

Diabetes is a disorder of metabolism, the way the body uses digested food for energy. The digestive tract breaks down carbohydrates, sugars and starches found in many foods, into glucose, a form of sugar that enters the bloodstream. With the help of the hormone insulin, cells throughout the body absorb glucose and use it for energy. Diabetes develops when the body doesn’t make enough insulin or is not able to use insulin effectively, or both.

Insulin is made in the pancreas, an organ located behind the stomach.

Type 1 diabetes typically occurs in children and young adults, though it can appear at any age. In the past, type 1 diabetes was called juvenile diabetes or insulin-dependent diabetes mellitus.

Type 2 diabetes, the most common form of diabetes is caused by a combination of factors, including insulin resistance, a condition in which the body’s muscle, fat, and liver cells do not use insulin effectively. Type 2 diabetes develops when the body can no longer produce enough insulin to compensate for the impaired ability to use insulin. Symptoms of type 2 diabetes may develop gradually and can be subtle; some people with type 2 diabetes remain undiagnosed for years. The charity Diabetes UK estimates that around 850,000 people in England have diabetes but haven’t been diagnosed. I wonder how many are in Sri Lanka.

Many more people have blood sugar levels above the normal range, but not high enough to be diagnosed as having diabetes. This is sometimes known as pre-diabetes. If your blood sugar level is above the normal range, your risk of developing full-blown diabetes is increased.

Type 2 diabetes develops most often in middle-aged and older people who are also overweight or obese. The disease, once rare in youth, is becoming more common in overweight and obese children and adolescents. Scientists think genetic susceptibility and environmental factors are the most likely triggers of type 2 diabetes.

firstdaydiet

Beans
If you’re looking for foods that raise blood-sugar levels slowly and gently like rolling waves, choose high-quality carbohydrates instead of low-quality carbs like refined grains and sugary foods. Whenever possible, you’ll want to couple these carbs with protein and/or healthy fat. Beans (including black, white, navy, lima, pinto, garbanzo, soy, and kidney) are a winning combination of high-quality carbohydrates, lean protein, and soluble fibre that helps stabilize your body’s blood-sugar levels and keeps hunger in check. Beans are also inexpensive, versatile, and virtually fat-free.

Oatmeal
Studies have shown that eating a diet rich in whole grains and high-fibre foods may reduce the risk of diabetes by between 35 and 42 percent. An excellent source of both is heart-healthy oatmeal: It’s packed with soluble fibre, which slows the absorption of glucose from food in the stomach — keeping blood-sugar levels under control. Top oatmeal with 1 to 2 tablespoons of chopped pecans, almonds, or walnuts to add protein and healthy fat, which stabilize blood sugars further. Plus, the nuts add great crunch and flavour to your morning meal.

Fish
Another outstanding source of lean protein is fresh fish. Choose an environmentally friendly variety like catfish, cod, or tilapia; all are mild-flavoured, white-fleshed fish that can be healthfully prepared by baking, grilling, or roasting. Pair fish with the high-quality carbohydrates found in vegetables, lentils, or beans for another balanced meal combination that will keep your blood sugar from rising.

Yogurt
Low-fat yogurt naturally contains both high-quality carbohydrates and protein, making it an excellent food for slowing or preventing an unhealthy rise in blood sugar. Studies also show that a diet high in calcium from yogurt and other calcium-rich foods is associated with a reduced risk of type 2 diabetes. Be sure to stick to low-fat or non-fat brands; fat-free Greek yogurt is my top pick because it has twice as much protein as regular non-fat yogurt. Sometimes there is nothing like curd from down South of Sri Lanka and coconut or kitul palm trickle.

Almonds
Almonds provide a healthy, low-carb mix of monounsaturated fats plus magnesium, which is believed to be instrumental in carbohydrate metabolism. A large study out of Harvard University found that high daily magnesium intake reduced the risk of developing diabetes by 33 percent. Therefore, including more magnesium-rich foods like almonds, pumpkin seeds, spinach, and Swiss chard in your diet is a smart move.

Non-starchy Vegetables
Chock-full of vitamins, minerals, and fibre, non-starchy vegetables (such as broccoli, spinach, mushrooms, and peppers) are an ideal source of high-quality carbohydrates. Because these low-calorie, nutrient-dense veggies have a low-impact on blood sugar, they’re an integral component of your diabetes food plan. When you say peppers, how about Malu miris” stuffed with Maldives fish mixture?  For most people (including those looking to lose weight), this is one food group that’s okay to eat as much as you like!

Wild Salmon
Omega-3s from food help reduce your risk of heart disease, which is important for those with type 2 diabetes, whose risk of cardiovascular disease is already elevated. (Over time, high blood glucose levels can lead to increased deposits of fatty materials in blood vessels, which contributes to clogging of arteries.) Wild salmon, sardines, mackerel or even king fish [Thora malu] are not only rich in omega 3s but also contain a healthy-fat-and-protein combination that slows the body’s absorption of carbohydrates, keeping blood sugars on an even keel.

Egg Whites
Rich in high-quality lean protein and low in carbs, egg whites are another healthy choice for controlling or preventing type 2 diabetes. One large egg white contains about 16 calories and 4 g of high-quality, filling protein, making egg whites a perfect food for blood sugar control, not to mention weight-loss or maintenance.

Avocado
Avocado is high in monounsaturated fats, which are generally considered among the healthiest of fats. Researchers have found that a diet high in monounsaturated fats and low in low–quality carbs may improve insulin sensitivity. Monounsaturated fats also improve heart health — an especially important benefit for diabetics, who are at an increased risk for heart disease and stroke. Add a few thin slices of avocado to your sandwiches in place of mayonnaise, or mash a ripe avocado with cilantro, lime juice, and diced tomato for a delicious guacamole dip.

Broccoli

Broccoli is an anti-diabetes superhero. As with other cruciferous veggies, like kale and cauliflower, it contains a compound called sulforaphane, which triggers several anti-inflammatory processes that improve blood sugar control and protect blood vessels from the cardiovascular damage that’s often a consequence of diabetes. Heart disease is the leading cause of death for people with diabetes, so this protection could be a lifesaver. Sulforaphane also helps flip on the body’s natural detox mechanisms, coaxing enzymes to turn dangerous cancer-causing chemicals into more innocent forms that the body can easily release.

Now that you know which foods can help control blood sugars, find out which ones can lead to terrible diabetes complications. With all this list some people must be wondering, how about a takeaway, fish and chips or chicken and chips or hamburgers?  Your comments are welcomed perera6@hotmail.co.uk

 

නව ඖෂධ නියාමන අධිකාරී පනත් කෙටුම්පත බිබිලේ ප්රතිපත්තිය පෙන්වමින් එම ප්රතිපත්තිය මරා දැමීමට සකස් කළ එකක්.

March 2nd, 2015

පෙරටුගාමී සාමජවාදී පක්ෂයේ මාධ්‍ය සාකච්ඡාව

නව ඖෂධ නියාමන අධිකාරී පනත් කෙටුම්පත බිබිලේ ප‍්‍රතිපත්තිය පෙන්වමින් එම ප‍්‍රතිපත්තිය මරා දැමීමට සකස් කළ එකකැයි පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය පවසයි. අද (02) මරදාන සමාජ හා සාමයික කේන්ද්‍රයේදී පැවති මාධ්‍ය හමුවකදී පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ ප‍්‍රචාරක ලේකම් පුබුදු ජයගොඩ පැවසූයේ ආණ්ඩුව මෙය ජනතාවගෙන් සඟවා හොර රහසේ කඩිනමින් සම්මත කිරීමට යන්නේ එය ජනතා විරොධී පනතක් නිසා බවය. 

පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ මධ්‍යම කාරක සභික ජූඞ් සිල්වා පුල්ලේ සහ සෞඛ්‍ය සේවක මධ්‍යස්ථානයේ ලේකම් වෛද්‍ය ආර්. එම්. ඩබ්. රණසිංහ සහභාගී වූ මාධ්‍ය සාකච්ඡුාවේදී ඔහු වැඩිදුරටත් මෙසේ පැවසීය.

‘‘1970 දශකය මුලදී බිබිලේ-වික‍්‍රමසිංහ වාර්තාව හරහා රෝගීන්ව ඖෂධ සමාගම්වල සූරාකෑමෙන් මුදවාගන්න ප‍්‍රතිපත්තියක් ඉදිරිපත් කෙරුණා. එම ජාතික ඖෂධ ප‍්‍රතිපත්තිය නීතියක් බවට පත්කරන පනතක් ගේනවා කියලා වර්තමාන ආණ්ඩුව පොරොන්දු වුණා. වත්මන් ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහත්තයා ජනාධිපතිවරණයේදී ඒක මැතිවරණ පොරොන්දුවක් ලෙසත් ලබාදුන්නා. ජාතික ඖෂධ ප‍්‍රතිපත්ති පනත් කෙටුම්පත පෙබරවාරි 06 වෙනිදා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරලා මාර්තු 18 වෙනිදා පුළුල් සංවාදයකින් පසුව එය සම්මත කරන බව දින 100 වැඩපිළිවෙළෙත් ලියා තිබෙනවා. නමුත් අපි ලඟ තිබෙනවා පෙබරවාරි 02 වෙනිදා කැබිනට් මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කළ පනතක්. එය පොරොන්දු වූ ආකාරයට ඖෂධ ප‍්‍රතිපත්තිය නීතිගත කරන ජාතික ඖෂධ ප‍්‍රතිපත්ති පනත් කෙටුම්පත නෙමෙයි. මේක ඖෂධවල ගුණාත්මකභාවය පාලනය කරන්න අධිකාරියක් පිහිටුවන ජාතික ඖෂධ නියාමන අධිකාරී පනත් කෙටුම්පත. මේක ප‍්‍රතිපත්තිය නෙමෙයි, ප‍්‍රතිපත්තියෙන් කොටසක්. ආණ්ඩුව සිංහයෙක් දෙන්න පොරොන්දු වෙලා, දීලා තියෙන්නේ අඩුමගානේ මීයෙක්වත් නෙමෙයි, මී කුණක්. දැන් මේ මී කුණ මෙච්චර කල් හංගගෙන ඉඳලා 03 වෙනිදා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරලා 04 වෙනිදා හදිස්සියේ සම්මත කරගන්න යනවා. ජනතාව අතර නෙමෙයි පාර්ලිමේන්තුවේ වත් සංවාදයක් වෙන්නේ නෑ. 18 වෙනිදා සම්මත කරනවා කියපු පනත 04 වෙනිදාම සම්මත කරන්න තියෙන හදිස්සිය මොකක්ද? මේක ජනතාවගෙන් හංගන්නේ ඇයි? හේතුව සේනක බිබිලේ ප‍්‍රතිපත්තිය ගැන කිය කිය මේ පනත ක‍්‍රියාත්මක කරන්නේ ඒ ප‍්‍රතිපත්තියේ අනෙක් පැත්ත නිසා. 

සේනක බිබිලේ ප‍්‍රතිපත්තියේ ලංකාවට අත්‍යාවශ්‍ය ඖෂධ නාම ලේකනයක් හැදුවා. මේ පනතේ එහෙම එකක් නෑ. ඖෂධවල මිල පාලනය කරන්න ඖෂධ ආනයනයේ සහ නිෂ්පාදනයේ වගකීම රජය භාර ගන්න යෝජනා කළා. 1870 දශකයේදී රාජ්‍ය ඖෂධ නීතිගත සංස්ථාව නිර්මාණය කළේ ඒ අනුව. මේ පනතේ රජයේ ඖෂධ නිශ්පාදනය කරන එක ගැන වචනයක්වත් නෑ. මිල පාලනය ගැන තියෙන්නේ වගන්ති 04යි. මිල පාලනයට කමිටුවක් හදලා තියෙනවා ඒකෙ බලතල පනතේ දක්වලා නෑ. කමිටුව කියන මිලට වඩා වැඩිපුර වික්කොත් කරන්න පුළුවන් මොනවාද කියලා නීතියක් නෑ. කමිටුව උපරිම මිල තීරණය කරන්නේ ජාත්‍යන්තර වෙළඳපොළේ මිල අනුවලූ. ඒක සාධාරණ නෑ. ඇමෙරිකාවේ බෙහෙතක් විකුණන ඩොලර් ගාණට සමානුපාතික රුපියල් ගණනක් අයකිරීම අසාධාරණයි. 2005 දී අවකට පැවති ආණ්ඩුව ඖෂධවල උපරිම සිල්ලර මිල තීරණය කරන්න නිෂ්පාදන මිලට සමානුපාතිකව මිල සූත‍්‍රයක් නිර්මාණය කරනවා කිව්වා. මේ පනතේ එහෙම එකක්වත් නෑ. මේ පනතට අනුව ඖෂධ මිල පාලනයේ වැඩි වගකීමක් එන්නේ පරිප්පු මිල සීනි මිලවත් පාලනය කරගන්න බැරුව ඉන්න පාරිභෝගික ආරක්ෂණ අධිකාරියට. මේ පනතේ විධිවිධානවලින් නම් ඖෂධ මිල පොඞ්ඩක්වත් අඩුවෙන්නේ නෑ. දැනට එකම ඖෂධය විවිධ වෙළඳ නාමවලින් තියෙනවා. ඇමොක්සලීන් ඖෂධය රුපියල් 3.50 සිට රුපියල් 35.00 දක්වා විවිධ මිලගණන්වලට වර්ග 100කට වඩා තියෙනවා. එකම ඖෂධයේ විවිධ වෙළඳ නාම වර්ග සීමා කරන කිසිම වගන්තියක් මේ පනතේ නෑ. සේනක බිබිලේ ප‍්‍රතිපත්තියේ මූලික පදනම් නෑ විතරක් නෙමෙයි, සමහර පදනම් විනාශ කරලා. ඖෂධ නිර්දේශ කරන විට ඖෂධීය නාමය පමණක් ලිවිය යුතුයි කියන එක සේනක බිබිලේ ප‍්‍රතිපත්තියේ මූලික අංගයක්. මේ පනතේ 56 වගන්තියට අනුව වෛද්‍යවරයාට ඖෂධනාමයට අමතරව වෙළඳ නාමයත් ලිවිය හැකියි. සංයොග කළ ඖෂධවල වෙළඳ නාමය පමණක් ලිවිය හැකියි. වෛද්‍යවරයා ඖෂධ නාමයි ලිව්වම ඒකෙන් තිබෙන හැම වෙළඳ නාමයක්ම මිලත් සමඟ දැනුම්දීලා කැමති එක තෝරගන්න රෝගියාට ඉඩ දෙන්න කියලා මේ පනතේ තියෙනවා. මේක දැනටමත් කෙරෙන එක. පනත කරන්නේ දැනට නීතියට පටහැනිව කරන දේ, නීතිගත කිරීම. පාසල්වල මුදල් අයකිරීම ගැන නිකුත් කළ චක‍්‍රලේඛයෙන් කළෙත්  ඕකමයි. මේක සේනක බිබිලේ මරණ පනතක්. කෙටුම්පත ජනතාවගෙන් හංගන්නේ ඒකයි. 

මේ පනතේ අමතරව තියෙන දේවල්වල මූලිකම එක තමයි, ඖෂධ නියාමන අධිකාරිය. අධිකාරිය තුළ ඇමතිට තියෙන්නේ අසීමිත බලයක්. 04 වගන්තියට අනුව අධිකාරියේ සමාජිකයෝ 13 දෙනාගෙන් 10 දෙනෙක්ම පත්කරන්නේ ඇමති. ඔවුන් ඉවත් කරන්නත් ඇමතිට පුලූවන්. 05/01 වගන්තියට අනුව අධිකාරියේ සභාපති පත්කරන්නෙත් ඇමති. 10/02 වගන්තියට අනුව සභාපතිට ඡුන්ද දෙකක් තියෙනවා. ඒ සභාපති ඇමතිට  ඕන විදියට වැඩකරන්නේ නැත්නම් ඉවත් කරන්නත් ඇමතිට පුළුවන්. මේ විදියට අධිකාරිය ඇමතිගේ රූකඩයක් වෙනවා. අධිකාරියට ඉහළින් තියෙන අභියාචනා මණ්ඩලයේ සාමාජිකයෝ 03 දෙනයි. 123/01 වගන්තියට අනුව ඒ 03 දෙනාම පත්කරන්නේ ඇමති. 123/08 වගන්තියට අනුව අභියාචනා මණ්ඩලයටත් උඩින් ඉන්න අවසන් අභියාචන බලධාරියත් ඇමති. මේ ආණ්ඩුවේ අය විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමයට විරුද්ධ වුණේ තනි පුද්ගලයකුට අසීමිත බලතල ලැබෙනවා කියලා. මේ පනත හදලා තියෙන්නේ ලක්ෂ 200ක් ජනතාවගේ ජීවිත ගැන තීරණ ගන්න බලය ඇමතිට පවරලා. ඇමති ඖෂධ සමාගම්වලින් අල්ලස් ලබා නොගනියි කියලා තිබෙන සහතිකය මොකක්ද? ඒක වලක්වන්න තිබෙන ක‍්‍රමවේදය මොකක්ද? රාජිත සේනාරත්න ඇමතිතුමා නම් එහෙම කරන එකක් නෑ කියලා හිත හදාගන්නද කියන්නේ? අනාගතයේ එම ඇමතිවරු ගැනත් එහෙම හිත හදාගන්නද කියන්නේ? දූශන විරෝධී කියන ආණ්ඩුවේ ඇත්ත කාතාව මේක.

මේ පනත සම්මත කරන්න කලින් පුළුල් ජනතා සංවාදයකට විවෘත කරන්න කියලා අපි ආණ්ඩුවට බලකරනවා. පනත 04 වෙනිදා සම්මත කරන්න දෙන්න එපා. අඩුම ගානේ සෞක්‍ය සේවා වෘත්තීය සමිති, වෛද්‍ය සංගම්, වෘතිකයන්ගේ සංගම්, වෛද්‍ය ශිෂ්‍ය සංගම්, රොගීන්ගේ අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ සංගම්, දේශපාලන පක්ෂ ඇතුළු මේ ගැන උනන්දුවක් දක්වන සියලූ දෙනාගෙන් අදහස් ලබාගත යුතුයි. මේ ආණ්ඩුවේ ප‍්‍රතිපත්තිය නවලිබරල් ප‍්‍රතිපත්තිය. ඒ කියන්නේ සෞක්‍ය සේවය වෙළඳ භාණ්ඩයක් කරන ප‍්‍රතිපත්තිය, ඖෂධ ජාවාරම් කරුවන්ට රෝගීන් බිලිදෙන ප‍්‍රතිපත්තිය. ඒ ප‍්‍රතිපත්තිය පරදවන්න පෙරට එන්න කියලා අපි ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා.’’

Buddhism, measles and ticks

March 2nd, 2015

By Shelton A.  Gunaratne

Ross Nelson’s letter (Untethered reality and irony, too,” The Forum, Feb. 18, 2015) saw an irony in the placement of my defense of jack rabbits the previous Sunday just beneath Jack Zaleski’s furious attack” on religious nuts” who resisted vaccination for measles.

Zaleski might have designed the layout of his editorial page with a mischievous eye to create confusion in the reader’s mind about compassion toward jack rabbits vis-a-vis the case of those who would not vaccinate their kids against measles.

In my defense of jack rabbits, I put forth the Buddhist approach, which is based on the middle path (magga) of avoiding extremes. Buddhist laity is committed to abide by five precepts in their daily living: abstaining from killing, stealing, sexual misconduct, lying and taking intoxicants. All Abrahamic religions—Judaism, Christianity and Islam–also

observe these precepts because they are part of the Decalogue.

Buddhism does not oppose treatment of an existing illness by use of non-animal derived medicines, because treatment is an act of mercy. In an essay published in the journal Vaccine, Vol. 31 (2013), John D. Grabenstein points out that antibiotics kill microorganisms, yet Buddhism accepts antibiotics because they help people get closer to reaching Enlightenment.

Serious diseases separate the body from the mind. Preventing disease means preventing disharmony within the body. The first written account of variolation describes a Buddhist nun (bhikkhuni) practicing around 1022–1063 CE. She ground scabs taken from a person infected with smallpox (variola) into a powder, and then blew it into the nostrils of a non-immune person to induce immunity. Continuing this tradition, the 14th Dalai Lama participated in poliovirus immunization programs personally.

Contrary to Nelson’s prejudiced view of Buddhism as an impractical doctrine that defends all sentient beings including mosquitoes, ticks, rats, presumably the measles virus, and a host of other living creatures,” it is more a practical phenomenology that requires everyone to decide the truth of existence through personal experience, not because God or some putative authority said so.

In Buddhism, it’s the intention of the action that matters rather than the action itself. Thus, the karmic effect of getting rid of ticks, mosquitoes and similar pests when they impinge on the survival of other beings is not inconsistent with Buddhist phenomenology.


Copyright © 2015 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress