Mister President be a Buddhist with Loving Kindness and Compassion in heart instead of Anger, Hatred and  thoughts of Vengeance.

May 2nd, 2016

By Charles.S.Perera

A President of a Country once elected becomes the President of every one.  He will  not only  be the President of the Party he represents, but also those opposition parties which may have voted against him.  Therefore he cannot be a  friend of some of the people and the enemy of some. Because once he is elected President he becomes the President of every Citizens in the country

Therefore we cannot understand Maithripala Sirisena treating  the former President and his supporters different from those who voted for him and promised their support.  Even if those who voted against Maithripala Sirisena speaks against him and his policies  Maithripala Sirisena has no moral right to take vengeance from them. To love your enemy as you love yourself is a great human quality, a way to get into the hearts of the people.

The President  should be able to accept   criticism, and  remain honourable and equanimous  without reacting to critics.  That would show  the greatness of a man who holds the highest office of the Nation.  This is equanimity(upekkha), which  distinguishes the goodness of the character of a person, from others.

But can we say this  about  Maithripala Sirisena ? No, unfortunately not.

He is acting like a cheap  village thug, trying his best to use all the power of his office to take  revenge from his enemies.  He even stops the Joint Opposition from holding a separate May day Rally and gets his Judiciary to issue court orders to  stop the use of the ground for their rally.

It is a shame for Maithripala Sirisena to come down  to that low level of a thug using his force to  stop his enemies  from using their rights.  His stopping the conduct of the Joint Opposition rally is anti democratic.  His fear is that the Galle Rally of his will have a lesser attendance, that should not be the reason for him to act like an authoritarian leader without consideration for other people.

He is becoming an adharmistaya ( අධර්මිෂ්ඨයෙක්). The President of Sri Lanka should be  a man of merit ( පින්වතෙක්). Therefore it is the Buddhist monks who should take him  in hand to make of him a  good  Buddhist leader. 

President Maithripala Siriseana is very boastful. He tell the people at meetings his generosity towards his enemies, like providing security to the former  President and providing him with a helicopter to take him to Medamulana after  the election.

He takes pride in the fact how well he is received by the West. He speaks of how the Queen Elizabeth took her gloves off to shake hands with him.  He tell how the Prime Minister of UK  David Cameron came up to the car that took him to 10 Downing Street, and opened its door for him to get down. He tells of him being invited to attend the G7 Summit meeting. But he little realises that these are the flatteries of Western Suddho to keep Sri Lanka within the Western fold. In reality  it is sure these Western Leaders have a good laugh at his expense dressing him as a man to please ( ගොණාට අන්දනවා). Otherwise what could Maithripala Sirisena contribute to the G7.  He is only the  leader of Sri Lanka, a country which is in the grip of financial bankruptcy.

Even the UNP leader, his Ministers, and  Chandrika flatter him without any great respect or affection. Maithripala Sirisena has served their purpose, and to that extent they speak respectfully of him. The President Sirisena  is weak of mind  not to understand that.

He does not realise that  he will receive  respect and affection of the people by changing his present position  of an angry, vicious, revengeful man taking every opportunity to condemn and assail the former President Mahinda Rajapakse  his family and those who are close to him.

Maithripala Sirisena should accept that Mahinda Rajapakse will remain a popular and a respected man amoung the people of this country. Mahinda Rajapakse’s service to the people cannot be equalled by another leader- past, present and perhaps  in the near future..

As long as the memory of  his elimination of the feared terrorism last,  even if it is not for any other contribution he has made to the country, people will still be grateful to him and show their respect and affection.  That cannot be removed by Maithripala Sirisena or even by any other National leader of Sri Lanka for years to come.

Maithripala Sirisena should stop his anger and vengeance against Mahinda Rajapakse. More he attacks the former President Mahinda Rajapakse, more will President Maithripala Sirisean be hated by the ordinary people of Sri Lanka. It is a fact that a large majority of the Sinhala Buddhists did not vote for him, and still refuse to accept him in preference to Mahinda Rajapakse.

Maithripala Sirisena has nothing to fear from  Mahinda Rajapakse or his supporters, as he  will be the President of Sri Lanka for the next four or five years.  Mahinda Rajapakse is now only a Member of the Parliament and will not be a rival to him in any way other than perhaps taking away the affection of the people from him.

President Maithripala Sirisena should cleanse his mind with thoughts of Buddhist kindness (metta) and compassion( karuna) towards his supposed enemies.  If he begins to understand his enemies and  show sympathy, it will reflect back on him, turning his enemies to be his friends.

Therefore, please be advised  Mr. President to stop your meetings to slam  the former President Mahinda Rajapakse , to speak ill of him and ask people not to attend his May Day rally to be held in Kirilepone. 

If Maithripala Sirisena could do that, even if he were to have a lesser number of people attending his May Day Rally in Galle, the people will reflect on Maithripala Sirisena’s goodness and begin to respect and show their affection to him  in return.

Politics of the May Day turnout

May 2nd, 2016

By C. A. Chandraprema Courtesy The Island

“Those who know how far Baseline Road is from the Lalith Athulathmudali grounds will have some difficulty in believing that all four lanes of Baseline Road were a sea of heads as far as the eye could see.”

May Day this year was different to any previous May Day that we can remember, because this became a test of strength among the contending political formations in the country. Perhaps this ‘test of strength’ element may have been present at previous May Days as well, but it was never so pronounced. On the one side was the government formed for the first time by both the main political parties – the UNP and the SLFP. On the other side was the Joint Opposition made up of several minor parties and about four dozen UPFA parliamentarians most of whom are still representatives of the bifurcated SLFP. It was a lopsided test of strength as the Joint Opposition still does not have a legal standing as a political party and draconian measures were taken by the SLFP in the run up to May Day to prevent their members from attending the Kirullapone rally. Two sitting parliamentarians Geetha Kumarasinghe and Salinda Dissanayake were removed from their SLFP electoral organiserships as a warning to those who wanted to go to Kirullapone.


The SLFP held its May Day in Galle with the publicly stated objective of preventing their members from going from the SLFP rally to the Kirullapone rally in a replay of what happened last year. Holding the rally as far away from Kirullapone was the SLFP’s method of preventing ‘leakage’. However on May Day, it became clear that political polarisation takes place as anti-government and pro-government and not by the names and symbols of political parties. If the two main political parties are serving in a government, it is taken as one government regardless of the rhetoric about being different. In politics there can be no hunting with the hounds and running with the hare at the same time. This writer went around to the UNP rally at Campbell Park, the JVP rally at BRC grounds and the Kirullapone rally of the Joint Opposition to observe the rallies at their peak between 4.30 and 5.30 pm on May Day.


The biggest rally by far was the one at Kirullapone. Not only was the Lalith Athulathmudali grounds in Kirullapone jam packed with people, the entire High Level Road (all four lanes) from near the Kirullapone public market up to and beyond the Y junction past the Lalith Athulathmudali grounds was one sea of heads and so tightly packed that this writer was not able to weave and push through the crowd to see how far beyond the Y junction the crowd extended. Because the High level Road was blocked, a vast crowd had accumulated on Baseline road as far as the eye could see. Those who know how far Baseline Road is from the Lalith Athulathmudali grounds will have some difficulty in believing that all four lanes of Baseline road were a sea of heads as far as the eye could see. People were so tightly packed together that it was not possible to move through Baseline Road to see how far the crowd extended. This writer turned back after trying to push through the crowds along High Level Road as well Baseline Road.

The Siyapatha website which had aerial footage of the Kirullapone rally had described it as the ‘Vishmitha’ (astounding) Kirullapone rally. Indeed that is what it was. This writer was with an older friend who was an avid follower of Colombo politics.He was told that this was the biggest crowd ever to assemble for a political rally in Kirullapone or indeed anywhere else in Colombo. The only comparison he could think was the UNP’s final rally in Maradana before the 1977 general elections. But he was not sure even of this. Having come to Kirullapone at around 5.30 pm after doing the rounds at Campbell Park and the BRC grounds, this writer can say with confidence that the Kirulapone rally was much bigger than the Cambell Park and BRC rallies put together. Nothing can be said about Galle as we did not personally witness it. You can’t really get a feel of a political meeting unless you are present physically at the venue. Drone footage may not show the crowds properly.

Campbell Park

The UNP had put in an incredible effort into this year’s May Day. Theirs too was an impressive turnout. When the UNP rally was well under progress in Campbell Park, Vadivel Suresh’s contingents were still in Panchikawatte. The impression that this writer got was that there were more buses brought by the UNP than last year. All the buses with a few exceptions belonged to the CTB. UNP buses were parked in the Armour Street area and all along Ward Place and mostly along Baseline Road with buses being parked in double rows on both sides of the Baseline flyover which was closed to traffic. The UNP rally this year was less orderly than last year’s rally. Dr Rajitha Senaratne’s political party sporting the yellow colour came down Ward Place with a crowd of about 1000 to 1500 people obviously moving toward Cambell Park from Hyde Park in a separate procession. Buses with Dr Senaratne’s posters were parked all along Darley Road.

A funny sight was that of UNP buses parked right in front of the Communist Party headquarters in Borella. Hirunika Premachandra had gone all green and was in the mainline UNP procession in an open vehicle. Both Hirunika and Dr Senaratne are really Sirisena loyalists but obviously did not dare go to the Galle rally for fear of ticking off the UNP voters who elected them to parliament. The UNP put their best foot forward but the Joint Opposition prevailed against all the odds. Whether Kirullapone was bigger than the UNP, JVP and the SLFP (Sirisena faction) rally all put together can be said only by someone who had personally witnessed all four rallies.

In any case, the turnout at the May Day rallies fundamentally changes the political equation. The government may have the upper hand because they wield political power but there is a new challenge they have to contend with. All those SLFP parliamentarians who lost their SLFP organiserships for siding with Mahinda Rajapaksa now need not lose any sleep over their losses. Not even the most starry eyed optimist would say that all those who attended the SLFP rally in Galle would vote with the Sirisena faction of the SLFP at an election. Most of those who attended the Galle rally were there due to open threats of disciplinary action and removal from their positions in the party and being denied nominations for election. Such threats may not be able to motivate SLFP members to play safe after Kirullapone. Indeed being identified with the Sirisena faction will now be as serious a debility as during the parliamentary election last August.

Game changer

It was clear from the May Day contest that the government weakened itself by splitting up to hold separate May Days. When the present government won power in January 2015, it was in an everyone against Rajapaksa contest. The message from Kirullapone is that all those opposed to Rajapaksa will have to gang up once again if they are to survive at an election. If they split up at the next election to maintain the fiction that the SLFP is ‘in the government but not of it’, they will run the risk of being routed. Even at the presidential election in January 2015, Maithripala Sirisena won only by a margin of less than 450,000 votes which is roughly equivalent to the vote of the JVP. If the JVP had fielded a separate candidate, Sirisena may have lost even the presidential election.

At any future election, it is very doubtful whether the JVP will throw their weight behind any other political party or candidate. Quite apart from joining the yahapalana coalition K.D.Lalkantha was heard predicting at the JVP rally that this government w ould not last till 2020. That does not sound like the words of a potential political partner. So the remaining partners of the yahapalana coalition will have to strategise carefully for the local government election. The most significant point is that this opposition upsurge has taken place before the people have really begun to feel the effects of the economic crisis in the country. When the tax increases and other economic issues come to a head in and after the month of May, the political climate will be even more favourable for the opposition.

President Sirisena may however not realise that Kirullapone has changed the political equation. After the Nugegoda rally last year, he was telling anybody who would listen that only 14,000 odd attended it. Likewise after the recent Hyde Park rally he was saying that only some 11,000 attended it. Likewise he was shown saying in Galle that according to police reports, the biggest may Day Rally of all was in Galle! This despite the fact that aerial footage clearly appears to indicate that the SLFP rally in Galle was much smaller than even the JVP rally at BRC grounds.

Some members of the government especially in the Sirisena faction have a tendency to say that though there were huge crowds for the ‘Mahinda sulanga’ meetings before the August parliamentary election, the UPFA still lost the parliamentary election. This was due to the fact that the UNP dominated government had given state sector employees a pay hike of Rs. 10,000 and reduced the prices of various commodities including fuel and it seemed as if the new government was one that fulfilled its promises. There was also the political issue of President Sirisena stating in writing that he would not appoint MR prime minister even if the UPFA won the election and to show the voting public that he meant what he said, he sacked the general secretaries of the SLFP and the UPFA 48 hours before the voting began.

Now however starting from Hyde Park and conformed through Kirullapone, the Joint Opposition has begun forging its own path forward and is no longer a captive political force. Furthermore the government has started slipping up badly in economic management which is now working to the advantage of the opposition. That too is another reason why Kirullapone is a game changer in local politics – we are seeing a new political formation that has now successfully occupied the opposition space in a situation where the government’s popularity is in palpable decline.

වැඩකරන ජනතා ඒකාබද්ධ මැයි දින රැලිය – ජානිපෙ නායක විමල් වීරවංශ මහතා සිදුකළ කථාව

May 2nd, 2016

lanka C news

යුද්ධය අවසන් කොට 7.5%ක ආර්ථික වර්ධන වේගයක් සහිතව ඉදිරියට ගිය රට, අද බම්මන්නන් දෙදෙනෙකු විසින් බදාගෙන කෝලම් මඩුවක් බවට පත්කර තිබෙන බව ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක, පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී විමල් වීරවංශ මහතා පෙන්වා දෙයි.

ඒ මහතා මෙසේ පෙන්වා දුන්නේ කිරුළපන ලලිත් ඇතුළත්මුදලි ක‍්‍රීඩංගණයේදී ලක්‍ෂ සංඛ්‍යාත ජනකායකගේ සහභාගීත්වයෙන් පැවැති වැඩකරනා ජනතා ඒකාබද්ධ මැයි රැලිය අමතමිනි.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ විමල් වීරවංශ මහතා මෙසේ ද පැවසීය.

‘‘ජාත්‍යන්තර කම්කරු දිනය වෙනුවෙන් අද තිබෙනවා මැයි රැලි කිහිපයක් කැම්බල් පිටියේ තිබෙන්නේ ‘කැප කරන්නන්ගේ මැයි රැුලිය.’ මම නම් මේක දකින්නේ කැත කරන්නන්ගේ මැයි රැලිය ලෙසයි. 2015 ජනවාරි 08 වැනිදා ඉදන් ලස්සනට තිබුණු රට ආපස්සට දාපු රැුල අද රාජ්‍ය බලය උපරිමයෙන් යොදාගෙන, සල්ලි බෙදලා කැම්බල් පිටියේ පවත්වන්නේ රට තවත් කැත කිරිමේ මැයි රැුලියක්. තවත් රැුලියක් තිබෙනවා ගාල්ල සමනල ක‍්‍රීඩාංගණයේ. මම දන්නා විදියට අතීතයේ මේ ක‍්‍රීඩාංගණය පාව්ච්චි කළේ හරක් ගාල් කරන්න. ඔන්න අවුරුදු ගණනකට පස්සේ, ආයෙත් එතැන අද ඒ වැඬේ පටන් අරගෙන තිබෙනවා. රතු අලි පැටව් ඉන්නවා මේ කිට්ටුව බී.ආර්.සී. පිට්ටනියේ. රතු අලි පැටවුන්ගේ නායකයා උතුරු අයර්ලන්තයේ මාසයක නිවාඩුවක් ගත කරලා ඊයේ සවස ඇවිත් තිබෙන්නේ. අද දෙනවා ඇති කට උල් කරන් ‘මහින්ද රාජපක්‍ෂ’ කියමින්. රතු අලි පැටව් හිතන්නේ තාම මේ රට පාලනය කරන්නේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ කියලයි.

‘ආණ්ඩුවට ඇත්ත අභියෝගය එල්ල කරන තැන’

අද මේ ආණ්ඩුවට ඇත්ත අභියෝගය එල්ල කරන තැන කොතැනද? සිරිසේනගේ ගාල්ලෙද? වික‍්‍රමසිංහගේ කැම්බල්ද? රතු අලි පැටියාගේ බී.ආර්.සී ද? නැහැ. මේ පරගැති ආණ්ඩුව, අධිරාජ්‍යගැති ආණ්ඩුව, ජනතා ද්‍රෝහී ආණ්ඩුව එලවන ජනතා බලය රොද බැඳ ගත්තු එකම තැන කිරුළපන. දහසක් බාධා මැඩගෙන මෙතැනට පැමිණි ලක්‍ෂ සංඛ්‍යාත ඔබ සැමට මා හිස නමා ආචාර කරනවා.

‘වහල්ලූ සහ හිවල්ලූ’

පළාත් පාලන මැතිවරණය කල් දමනවා කියන්නේ ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍ය බලය සම`ග සෙල්ලම් කිරීමක්. ජනතාවගේ පරමාධීපත්‍ය බලය කොල්ලකන ආණ්ඩුවකට ඉන්න දීලා බලන් ඉන්නවාද? පාරට බැහැලා එලවනවාද? ඔව්ෟ පාරට බැහැලා එලවිය යුතුයි. ගොවියාට ලැබුණු පොහොර සහනාධාරය කැපුවා, අලූතෙන් රාජ්‍ය සේවයට බැෙ`දන අයට විශ‍්‍රාම වැටුප් අයිතිය කැපුවා. සමෘද්ධි සහනාධාරය කපන්න දැන් පිඹුරුපත් සකස් කරලා ඉවරයි. ‘ශ‍්‍රී ලන්කන්’ ගුවන් සේවය ‘පාඩුයි’ කියමින් විකුණන්න හදනවා. මේ ගුවන් සේවයට අලූතින් ගුවන් යානා 03ක් එකතුවීමට නියමිතව තිබියදීයි මෙසේ විකුණා දමන්න හදන්නේ. තමන්ගේ ගුවන් සේවයට අලූතින් ගුවන් යානා තුනක් එකතු වෙන්න නියමිතව තිබියදී ඒක විකුණා දමන්නේ මොන ගොනාද? දැන් ගුවන් සේවය විකුණා දමලයි මේ ආණ්ඩුව විකුණා දැමීමේ ක‍්‍රියාදාමය ආරම්භ කරන්න හදන්නේ. 2001 දෙසැම්බර් සිට 2004 අපේ‍්‍රල් දක්වා කාලය තුළ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ පාලනය රාජ්‍ය සේවය කප්පාදු කළා. රාජ්‍ය සම්පත් විකුණා දැම්මා. දැන් නැවත ඒ ‘සෙල්ලම’ පටන් අරන් තිබෙනවා. සිරිසේන මහත්තයා කියනවානේ මෙතැන ඉන්නේ ‘වහල්ලූ’ කියලා. මෙතැන ඉන්නේ ‘වහල්ලූ’ නම් සිරිසේන මහත්තයා ගාව ඉන්නේ හිවල්ලූ. අන්න ඒ හිවල්ලූත් එක්ක තමයි මේ ආණ්ඩුව මේ පරගැති ගමන යන්නේ.

‘එට්කා එනවා’

ජුනි මාසයේදී එට්කා ගිවිසුම අත්සන් කරන්න මේ ආණ්ඩුව සූදානම් වෙනවා. මේ ගිවිසුමෙන් ඉන්දියානුවන්ට සේවා ක්‍ෂේත‍්‍රයේ ශ‍්‍රී ලාංකික ආයෝජකයකුට තිබෙන අයිතියම ලැබෙනවා. ඒ විතරක් නොවෙයි, සේවා ක්‍ෂේත‍්‍රයේ රැුකියා වෙළඳපොළ ඉන්දියානුවන්ට විවෘත වෙනවා. ඉන්දියාවේ විරැකියාව මිලියන 400කට වැඩියි. මෙයින් 2%-3%ක් ආවත් අපේ දරුවන්ගේ රැකියා ටික අහිමි වෙනවා. ඒ වගේම ශ‍්‍රමයේ මිල පහත වැටෙනවා. අද කුලී වැඩක් කරන අයකුත් රුපියල් 1500-2000ක් ඉල්ලනවා. අනාගතයේදී ඒ මිල බහිනවා. බත් පැකට්ටුවටත් වැඩ කරන ඉන්දියානුවන් මෙරටට පැමිණේවි.

‘දේශද්‍රෝහී ආණ්ඩුවක්’

ඊළ`ගට දෙමුහුන් යුද අපරාධ අධිකරණය එනවා. ‘අපේ රටේ හමුදාව යුද අපරාධ කළා. ඒ පිළිබඳව පරීක්‍ෂණයක් කළ යුතුයි’ කියලා එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට යෝජනාවක් ගෙනවිත් එක සම්මත කරපු ලෝකයේ එකම රට ශ‍්‍රී ලංකාව. ඒකට අත්සන් තැබුවේ මංගල පින්සිරි සමරවීර විදේශ ඇමතිවරයා. තමන්ගේ රටේ හමුදාවට එරෙහිව ජාත්‍යන්තර යුද අපරාධ අධිකරණයක් පිහිටුවීමට තම අත්සන යෙදූ ලෝකයේ එකම විදේශ ඇමතිවරයා තමයි මේ පින්සිරි. තමන්ගේ රටේ හමුදාවට එරෙහිව ජාත්‍යන්තර යුද අපරාධ අධිකරණයක් හදන්න අත ඔසවපු දේශද්‍රෝහී ආණ්ඩුවක් අද තිබෙන්නේ.

‘විජයග‍්‍රහණයට වෛර කරන ආණ්ඩුවක්’

අපි රටක් විදියට අවුරුදු 30ක් තිස්සේ බැට කාපු ම්ලේච්ඡු, ජාතිවාදී බෙදුම්වාදී ත‍්‍රස්තවාදය පරදවලා විජයග‍්‍රහණය ලැබුවේ 2009 මැයි 19 වැනිදා. එතැන් පටන් අපි රටක් විදිහට මැයි 19 වැනිදා ඒ විජයග‍්‍රහණය සැමරුවා. මේ පාර සිරිසේන – වික‍්‍රමසිංහ දේශදෝහී ආණ්ඩුව ඒ අභිමානවත් සමරුව නතර කරලා. එදාට මොකක්ද බජව්වක් දාන්න සූදානම් වෙනවාලූ.

‘වැරදිකාරයා හමුදාවලූ’

පසුගියදා විපක්‍ෂනායක සම්බන්දන් මහත්තයා හමුදා කඳවුරකට කඩා පැන්නා. දැන් සම්බන්දන් මහත්තයා වෙනුවෙන් අගමැති වික‍්‍රමසිංහ කියනවා ‘සම්බන්දන් හමුදා කඳවුරකට ගිහිල්ලා තිබෙන්නේ ඒ ගොල්ලන්ගේ ඉඩම් බලන්න’ කියලා. එතකොට දැන් හමුදාව තමයි වැරැද්ද කරලා තිබෙන්නේ අනුන්ගේ ඉඩම් අල්ලන් ඉදලා. මේක තමයි අද සිද්ධ වෙන්නේ. හමුදාවට එරෙහිව මේ අය චෝදනා පත‍්‍රයක් සකස් කරමින් ඉන්නවා. උතුරෙන් සම්පූර්ණයෙන් හමුදාව ඉවත් කරලා, දෙමළ ජාතිවාදී, බෙදුම්වාදයට ඕනෑ විදියට නටන්න දෙන්නයි හදන්නේ.

‘සහජීවනය කියන්නේ කුමක්ද?’

මෙහේ මුස්ලිම් පල්ලියක්, හින්දු කෝවිලක් ජේසුස් වහන්සේගේ ප‍්‍රතිමාවක් හදනකොට කවුද විරුද්ධ වෙන්නේ? නමුත් අද මේ දෙමළ ජාතිවාදී බෙදුම්වාදී කල්ලි යාපනයේ නාගදීපයේ බුදු පිළිමයක් හදන්න දෙන්නේ නැහැ. සහජීවනය කියන්නේ එක ජාතිවාදයකට උඩ පිනුම්, බඩ පිනුම් ගහන්න දීලා අනෙක් මිනිස්සු ඔක්කෝම අතපය හකුළන් බලන් ඉන්න එකටද? නැහැ. සහජීවනය කියන්නේ සියලූ දෙනා ජාතික සමගිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින එක, සෑම ආගමකටම තිබෙන අයිතිය සහ නිදහස වෙනුවෙන් පෙනී සිටින එක. උතුරේ, නැගෙනහිර, දකුණේ හෝ බස්නාහිර යන කොතැනක වුණත් සියලූ ජනතාවගේ ගෞරවයට සහ නිදහසට තිබෙන අයිතිය ආරක්‍ෂා කරන එක. අද උතුරේ සිංහල මිනිස්සුන්ව ගම්වලින් එලවනවා. ඒ අහිංසක මිනිස්සුන්ට කන්න දෙයක් නැති කරලා අවතැන්වූවන්ගේ තැනට අද මේ ආණ්ඩුව විසින් ඇද දමලා තිබෙනවා. මේ ගැන කථා කරපුවාම අපට කියනවා ‘ජාතිවාදීන්‘ කියලා. උතුරේ ජාතිවාදීන්ට ඒ අහිංසකයන්ව එලවන්න පුළුවන්. එහෙම එලවනවා කියන මිනිහා විතරයි ‘ජාතිවාදී’ වෙන්නේ. මේක පුදුම සහජීවනයක්. ගාල්ලෙන් යන බස් එකට යාපනයේදී විදුරු කුඩු වෙන්න ගල් ගහනවා. ගල්වලින් ගහලා බස් එකේ විදුරු කුඩුපට්ටම් කරන එක සහජීවනයට බාධාවක් නොවෙයිලූ. ඒ ගැන රටට කියන එක සහජීවනයට බාධාවක්ලූ.

‘බම්මන්නෝ දෙදෙනා සහ කෝලම් මඩුව’

අද මේ රට හැම පැත්තකින්ම සතුරු වටලෑමකට ගොදුරු වී තිබෙනවා. ආර්ථිකය දවසින් දවස කම්බස් වෙනවා. හෙට ඉදන් බදු පෝරියල් එක පටන් ගන්නවා. ජනාධිපතිවරයා කියනවා, ‘වැට් එක මේ විදියට වැඩි වෙනවා කියලා මම දැනන් හිටියේ නැහැ. මම ඒක දැනගත්තේ පත්තරෙන්’ කියලා. කැබිනට් මණ්ඩලයේදී වැට් ගැන කථා කරන කොට එතුමා හිතන්න ඇති ‘මේ කථා කරන්නේ වැට් 69 ගැන’ කියලා. පස්සේ පත්තරේ යන කොට තමයි දැන ගෙන තිබෙන්නේ ‘එදා කැබිනට් එකේ කථා කරලා තිබෙන්නේ වැට් බද්ද ගැනනේ’ කියලා. අනේ අපේ වාසානාවට පහළ වුණු ජනාධිපතිතුමෙක්. මාධ්‍යවේදී සහෘදයිනි පත්තර වෙලාවට ගහලා මුල් පිටපත එතුමාට යවන්න. නැත්තම් එතුමා මේ රටේ සිදු වෙන කිසිම දෙයක් දන්නේ නැහැ. (ජනතාවගේ සිනා) යුද්ධය අවසන් කරලා, මේ රට 7.5%ක ආර්ථික වර්ධන වේගයක් සහිතව වේගයෙන් ඉදිරියට ගියා. නමුත් අද මේ බම්මන්නෝ දෙන්නෙක් ඒක බදාගෙන විහිළු සපයන කෝලම් මඩුවක් බවට පත් කරලා ඉවරයි. මේ විදියට අද විනාශ කරන්නේ තමුන්නාන්සේලාගේ දරුවන්ට අනාගතයේදී දියුුණු කිරීමට තිබෙන රට.

‘ජන සටනට පණ පොවමු’

ඒ නිසා අපි ජන සටන අරඹන්න ඕනේ. වැඩකරන ජනතාව සම`ග එකතු වෙලා එට්කා ගිවිසුමට එරෙහිව ලක්‍ෂ ගණනින් පාරට බැහැලා මේ ආණ්ඩුව යටත් කරන්න ඕනේ. රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහත්තයා හිතාගෙන ඇති මාධ්‍යට තර්ජනය කරලා එහෙට. මෙහෙට බඩ හොලවලා මොනවාහරි කියපුවාම මිනිස්සු බය වෙයි කියලා. අපි ජනතාවට කියනවා ‘බටලන්දට බය කරන්න බැරි වුණු මේ රටේ ජනතාව, වික‍්‍රමසිංහ මහත්තයාගේ පාට්වලට බය කරන්න අපි කිසිසේත්ම ඉඩ තියන්නේ නැහැ’ කියලා. ඒ හින්දා මේ අභියෝගය, අපි, ඔබ සැම භාර ගනිමු. එට්කා නතර කරන සටන පටන් ගනිමු. අපේ අයිතිවාසිකම්, සුබසාධන කප්පාදුවට එරෙහි සටන, රාජ්‍ය සම්පත් විකුණා දැමීමට එරෙහි සටන, රණවිරු දඩයමට එරෙහි සටන, දේශපාලන දඩයමට එරෙහි සටන පටන් ගනිමු. ඒ ජන සටන වෙනුවෙන් ලක්‍ෂ සංඛ්‍යාත ජනතාව පාරට බැසිය යුතුයි. ඒ වෙනුවෙන් රොද බැඳ ගනිමු.

‘මහින්ද සටන අතහරින්නේ නැහැ’

ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය මහින්ද රාජපක්‍ෂ මැතිතුමාගේ නායකත්වයෙන් තිබෙනවා. එතුමා සටන අත හරින්නේ නැහැ. ඒ නිසා මේ දවස්වල ආණ්ඩුව ජප කරන මන්තරය තමයි ‘ ඕං රීං තාජුඩීන් වර වර…’ කියන එක. එක කාලයක් යෝෂිත රාජපක්‍ෂව ඉලක්ක කරගෙන ‘තාජුඩීන් වර වර’ කිව්වා. පස්සේ බලපුවාම තාජුඩීන් මැරුණු දවස්වල යෝෂිත ඉඳලා තිබෙන්නේ පිටරට. ඊට පස්සේ මැයි දිනය ඉලක්කකර ගෙන මහින්ද රාජපක්‍ෂ මැතිතුමාගේ ආරක්‍ෂාව ඉවත් කරන්න බැලූවා. ඒකත් හරි ගියේ නැහැ. ඔන්න දැන් නාමල් රාජපක්‍ෂ ඉලක්කකරගෙන ‘තාජුඩීන් වර වර’ කියනවා. ආණ්ඩුව හදපු මුල්ම කතාව තමයි, ‘යෝෂිතගේ පෙම්වතිය සම`ග තාජුඩීන්ගේ සම්බන්ධයක් තිබුණා. ඒ නිසා තාජුඩීන් මරා දැම්මා’ කියන එක. දැන් කතාව තමයි ‘නාමල් රාජපක්‍ෂ සහ තාජුඩීන් අතර එක්තරා ක‍්‍රීඩා සමාජයක් සම්බන්ධයෙන් තිබුණු තරගය නිසා තාජුඩීන් මරා දැම්මා’ කියන එක. එක මිනියයි කතා දෙකයි. ඉන්දියාවේ මසාලා චිත‍්‍රපටයකවත් නැහැ මේ වගේ ජෝක්. අපි දන්නවා නාරාහේන්පිට පොලීසියේ අපරාධ විමර්ශන අංශයේ ඕ.අයි.සී මහත්තයාගෙන් ටයිප් කරගෙන ආපු ලියවිල්ලකට අත්සන් ලබා ගත්තු බව. එයාගේ සාක්‍ෂියට නොවෙයි, නාමල්ගේ සහ ගෝඨාභයගේ නම දාපු ටයිප්කරගෙන ආපු ලියවිල්ලකටයි අත්සන් ගත්තේ. අපි කියනවා ‘මේ රටේ අධිකරණය ස්වාධින නම්, මේ තක්කඩිකම, දේශපාලන දඩයම නතර කරන්න පියවර ගන්න ඕනෙ’ කියලා, අපි සූදානම් වෙන්න ඕනෙ මේ පාපතර දඩයම නතර කරන්න.

මාතෘභූමිය ආරක්‍ෂා කරන සටන, දඩයම පරදන සටන ඔබේ සටනයි. ඒ සටන වෙනුවෙන් රොඳ බැඳ ගනිමු. පාරට බහිමු. සිරිසේන – වික‍්‍රමසිංහ ආණ්ඩුව ගෙදර යවන සටන අපි මෙතැන සිට අරඔමු. ඒ සඳහා ඔබ සැමට ධෛර්ය, ශක්තිය ලැබේවා! යෝධ බල, යෝධ විර්යය ලැබේවා! මාතෘභූමියට ජයෙන් ජයම වේවා! කියා ප‍්‍රාර්ථනා කරනවා’’

අනුරුද්ධ බණ්ඩාර රණවාරණ
මාධ්‍ය ලේකම්,
ජාතික නිදහස් පෙරමුණ


මැයි දෙවනදා  නැවත හැරී බලනතෙක්………………..

May 2nd, 2016

තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි


මේ වන විට දිවයිනේ විවිධ ස්ථානවල, මැයි දින සැමරුම පිනිස ජනතාව පෙල ගැසෙති. වැරදීමක් ! පෙල ගස්වති. එමෙන්ම මැයි දිනයට අයිතිවාසිකම් කියන්නට දඟලන ඇත්තෝ බොහෝය. සමහරු මෙය තවත් දේශපාලන රැලියක් ලෙස පවත්වන අතර තවත් සමහරු විවිධ උදාහරණ ගෙන දක්වමින් තමන්ට මිස අනිත් අයට මැයි දිනය සමරන්නට අයිතියක් නැති බව පවසති. රජය පාර්ශ්වයෙන් එන අය නම් කතා කරන්නේ තනිකරම විකාරය. මන්ද ඔවුන්ට ඇති ප්රධානතම ඉලක්කය නම් තම මැයි රැලිය සාර්ථක කරගැනීම නොව කිරුළපන මැයි රැලිය අසාර්ථක කිරීමය.


මෙම විකාර රූපී නාටකයේ අලුත්ම ජවනිකාවන් කිහිපයකි. ප්රධානතම එක නම්ඒකාබද්ධ විපක්ෂයයන වචනය භාවිතා නොකරන ලෙස ජනමාධ් ආයතනවලට දැනුම් දුන් ජනමාධ් අමාත්යාංශ ලේකම්ගේ ලිපියයි. මාධ් නිදහස රැකගැනීමටලු ! නීතීඥවරයෙකු වන මෙම තැනැත්තාගේ අදහස, මේ වන විට එක්සත් ජාතික පක්ෂය හා ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය එක්ව රජයක් පිහිටුවා ඇති නිසාත්, වෙනම විපක්ෂයක් ඇති නිසාත්, ඒකාබද්ධ විපක්ෂය නමින්, ශ්රීලනිප යේ කොටසකට පවතින්නට බැරි බවය. ඉතින් ඔහු මාධ් වලට පවසන්නේ මේ නම භාවිතා කරමින් මෙවන් වැරදි ක්රියා මාර්ග වලට අනුබල නොදෙන ලෙසයි. එනම් මොහුගේ අදහස ඉතිරි සන්ධානයේ මන්ත්රීවරු ටිකත් බලහත්කාරයෙන් හෝ රජයට ඇදගත යුුතු බවද?

මෙතැන ඇති යටි අදහස නම් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ මාධ් හමු ආවරණය නොකරන ලෙසට ජන මාධ් ලවා සහතික වීමයි. මොහු දන්නා මාධ් නිදහස මෙයද? ජනමාධ් ඇමති, මෙම ලිපිය නිකුත් කිරීම  පිලිබඳ තමා නොදන්නා බවත්, කෙසේ වෙතත් එය නියෝගයක් නොව ඉල්ලීමක් පමණක් බවත් පවසා   ලිස්සා ගියේය. කෙසේ වුවද මෙවැනිඉල්ලීම්තුලින් මාධ් නිදහස පමනක් නොව අදහස් දැරීමේ අයිතිය උල්ලංඝනය වී යයි. ජනමාධ් ඇමතිවරයා පවසන පරිිදි මෙය අමාත්යංශ ලේකම්ගේ වුවමනාවට වූ දෙයක් නම්, ලේකම්වරයා ඉටු කරන්නේ අර පැරණි රජ කතාවක එන රජුගේ ඇඟේ වැසූ මැස්සාට කඩුවෙන් පහර දුන් වඳුරාගේ භූමිකාවමය.


2015 ජනවාරියේ දී සිදුවුනා යැයි කියන්නේවිප්ලවයක්නම් එය සැබෑම විප්ලවයකි. ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙ සභාපති සහ මහ ලේකම් යන දෙදෙනාම එකා වන්ව එක්සත් ජාතික පක්ෂය දිනවන්නට ක්රියාකලේ මේ යුගයේය. ශ්රීලනිප ලේබලය යටතේ හිඳිමින්, තනතුරු කෙරෙහි ඇති කෑදර කමින් එජාප රජයේ ඇමතිකම් ලබාගෙන, හිස පාත් කරගෙන නිවට වී සිටින කණ්ඩායම මිතුරන් ලෙසත්, ඊට එක් නොවී තම ප්රතිපත්ති (කුමන ඒවා හෝ වේවා ) මත ක්රියාකල පිරිස පක්ෂයේ සතුරන් ලෙසත් හංවඩු ගැසුනේ මේ යුගයේය. මනාප ලැයිස්තුවේ ඉහලම සිටින පුද්ගලයින් ඉවත්කර, අවම මනාප ලබා ගත් පිරිසකට එම ආසන සංවිධායක කම් ලබාදී, මනාප ප්රකාශ කරන ජනතාවගේ සිතුම් පැතුම් තුල මහා පෙරලියක් අපේක්ෂා කරනුයේ මේ යුගයේය. යුද්ධය අවසන් කර, උතුරු නැගෙනහිර නිදහස්ව, අලුතින් ඉදිකල දුම්රියවල නැගී සංහිඳින්නට යන ගමන් එම කාර්යභාරය ඉටු කල පුද්ගලයාගේ පතුරු අරින්නේ මේ යුගයේය. අතුරුගිරිය මිලේනියම් සිටි පාවාදීම, ඊනියා අවබෝධතා ගිවිසුම් තුලින් ත්රස්තවාදීන්ට දරදිය ඇදි අගමැතිවරයා යුද්ධය ජයගත් පුද්ගලයාට සෝපාහාසයෙන්දුටු ගැමුණුයයි පවසමින් විනෝද වන්නේ මේ යුගයේය. කියනවා නම් මෙම ලැයිස්තුවට එක්විය යුතු දේ බොහෝය.


මේ නාඩගමේ අලුත්ම අංගය නම් ඇමතිවරයාගේ අනුදැනුමෙන් තොරව අමාත්යංශ ලේකම්ගේ හිතු මනාපයට තහනම් නිවේදන නිකුත් කිරීමයි. මේ නම් සැබෑම විප්ලවයකි !


ශ්රීලනිපයේ මහ ලේකම් දුමින්ද දිසානායක, ආසන සංවිධායකයන් කිහිප දෙනෙකුගේ තනතුරු අහිමිකර, වෙනුවට අලුත් සංවිධායකයින් පිරිසක් පත් කලේය. ඊට හේතුව ලෙස ඔහු පැවසුවේ තම පක්ෂයේ ප්රතිපත්ති වලට අනුකූලව ක්රියා නොකරයි නම් එවන් අයට තම පක්ෂයේ තනතුරු දැරිය නොහැකි බවයි. නමුත් මෙහි සැබෑ අරමුණ කිරුළපන මැයි රැලියට සහභාගි වීමට අපේක්ෂා කරන සියලු ශ්රී ලංකා නිදහස් පාක්ෂිකයන්හට කරන අනතුරු ඇඟවීමකි. හරියට එදා 1980 දී ජුලි වර්ජකයින්ට රැකියා අහිමිකල ජේ ආර් පැවසූඅලියා ගේ හොඬවැල සෙලවීමේකතාව මෙනි.


මේ පක්ෂ ප්රතිපත්තිය කුමක්ද? ඔහු 2015 ජනවාරියේ දී සිදු වූ බව කියන ඊනියා විප්ලවයේ ප්රධාන කොටස් කරුවෙකි. එදා මෙෙත්රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති බවට පත් වූ පසු, එකට ආසන 42 ක් පමණක් හිමිව සිටි එජාප නායකයාට අගමැති තනතුරත්, ඉන් අති බහුතරයකට ඇමති තනතුරුත් ලබා දී, ඔවුන්ගේ රාජ් බලය ස්ථාපිත කර, ඔවුන්ට අගෝස්තුවේ පැවැත්වූ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ ජයග්රහණය බන්දේසියේ තබා පිලි ගැන්වීමට විශාල භූමිකාවක් ඉටුකල අයෙකි. ඊලඟට තම පක්ෂයේ සිටි දුර්වල කොඳු නාරටි ඇති පිරිස හඳුනාගෙන ඔවුන්ට රටේ ලෝකේ නැති ඇමතිකම් මවා දී එකම පක්ෂයේ කොටසක් නිවට නියාලුවන් බවට පත්කර, ඉතිරි කොටස සමග හතුරුකම් නිර්මාණය කර භේද භින්න කලේ මොහුය. අද වන විට සමහර එජාප ඇමතිවරු, සන්ධාන ඇමතිවරුන්ට ප්රසිද්ධියේ කතා කරනඅපතයාවැනි වචන ඇසූ  විට මෙය මනාව පිලිබිඹු වේ. ඉතින් මේ පුද්ගලයා පවසන ශ්රීලනිප ප්රතිපත්ති මේවාද? ඔවුන් බලයට පැමිනියේ පසුගි රජයේ දූෂණ වංචා ගැන මහා හඬක් නගමිනි. දැන් මොවුන් කරන්නේ එයම නොවේද? අවුරුද්දට නෑගම් යන්නට හෙලිකොප්ටර්, ඤාති සංග්රහ, දූ දරුවන්ගේ දේශපාලන බලය අවභාවිතාවන් ! සේවකයන් 300 ක් පමණ සිටින කෘෂිකර්ම අමාත්යංශයට විධිමත් ටෙන්ඩර් පටිපාටියකින් තොරව මාසික කුලිය රු. කෝටි දෙකහමාරකට වඩා ගෙවමින් අති සුඛෝපභෝගී ගොඩනැගිල්ලක් කුලියට ගෙන තිබෙන්නේ මොහුය. අතරම ගොවීන්ගේ පොහොර සහනාධාරයත් කප්පාදු කරමිනි. ඔහු පවසන පක්ෂ ප්රතිපත්ති මේවා විය යුතුය.


මේ අතර එජාප පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී නලින් බණ්ඩාර අපූරු කතාවක් කලේය. සුපුරුදු පරිදි ඔහුද කතා කලේ කිරුළපන මැයි රැලිය ගැනයි. පෙර යුගයේ සිටි දූෂිතයින්ව ලං කරගන්නට තම රජය කටයුතු නොකරන බවයි. ලං කරගෙන සිටින හරිය ඉහටත් උඩින් බව ඔහුගේ බලයෙන් (හෝ කිරුළපන භීතිකාවෙන්) අන්ධ වූ ඇසට නොපෙනේ. ඔහුතම රජයකියා හඳුන්වන්නේ එජාපය ගැන පමනක් සිතාද, නැතිනම් දුමින්ද දිසානායකලා කියන සම්මුතිවාදී රජය ගැනද? කෙසේ වුවද වත්මන් මහබැංකු අධිපතියාගේ පැටිකිරිය ජනතාවට රහසක් නොවේ. ඊලඟට ඔහු සඳහන් කරන ගාල්ලේ මැයි රැලියේ සංවිධායක කවුද? මේ නමගිය දූෂිතයෙකු හා චණ්ඩියෙකු වන සජින් වාස් ගුණවර්ධනයි. වත්මන් සරළ ජනාධිපතිට, මේ පුද්ගලයා බ්රිතාන්යයේ මහ කොමසාරිස්ගේ කණට ගැසුවත්, අලි පැටව් ලඟ තබා ගත්තත්, හෙලිකොප්ටර් යානා අයිති කරගන්නට තරම් මුදල් ඉපයූවත් ප්රශ්ණයක් නැත. ඕවා ගැන ප්රශ්ණ තිබුනේ බලයට පැනගන්නා තෙක් පමනි. පසුගිය ජනපතිවරණයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ පරාජය වූ විට සිංගප්පූරුවේ රෝහලකට ඇතුලත් වූ ඔහු යලි මෙරටට රිංගාගත්තේ කෙසේද, කිසිදු කරදරයකින් තොරව ජනාධිපති සහ අගමැති ඇතුලු රජයේ අනුග්රහය ලබමින් වැජඹනේනේ කෙසේද? මේවා අසන්නට කෙනෙක් නැත. ඇසුවාට වැඩකුත් නැත


ඒකාබද්ධ විපක්ෂයද සටන අතහරින පාටක් නොපෙනේ. 77-94 කාලයේ තිබූ එක්සත් ජාතික පක්ෂ රජයේ කල්ක්රියාව අනුව මෙවර මැයි දිනයේදී මොනවායින් මොනවා වෙයිද කියා කිව නොහැකිය.


මේ මෑතකදී එජාප ඇමති කබීර් හෂීම් බ්රිගේඩියර් ජානක පෙරේරාගේ ඝාතනය පිලිබඳව අපක්ෂපාතී පරීක්ෂණයක් ඉල්ලීය. එල්ටීටීඊ බෝම්බකරුට එන්නට ඉඩ සැලසෙන පරිදි ආරක්ෂාව ලිහිල් කර තිබූ බව පවසමිනි. මෙය කාලෝචිත ඉල්ලීමකි. මන්ද දැන් ඔවුනුත් හිටපු ජනාධිපතිවරයාගේ ආරක්ෂාව ලිහිල් කරන බවට ඉඟි පල කරන බැවින්ය


නමුත් මේ සමගම ලලිත් ඇතුලත්මුදලි මහතාගේ ඝාතනය පිලිබඳව මතකයට නැගෙයි. ගැනද යලි සෙවිය යුතුය. 1993 අප්රේල් 23 දා එම ඝාතනය සිදුකලා යැයි කියන, සයනයිඩ් ගිල මියගිය  පුද්ගලයාගේ සිරුර අසල මුගලන් මාවතේදී පසුදින හමුවිය.  පුදුමය කියන්නේ ඔහු මිනීමරන්නට පැමින තිබුනේ තම ජාතික හැඳුනුම් පතත් රැගෙනය. එය තිබුනේත් ඔහුගේ සාක්කුවේ නොව ඔහු අසල බිම වැටීලු. සමහර විට සියදිවි හානි කරගන්නට පෙර අවසන් වතාවට තම මුහුණ බලන්නට කැඩපතක් නොතිබූ නිසා හැඳුනුම්පතේ සේයාරුව දෙස බැලුවා විය යුතුය. එකල රජය විසින් ජනතාවට පැවසූ මේ මුග්ධ අඳබාල කතාවන් මේ වේදනාකාරී සිදුවීම් මැද වුව කදිම විහිලු සැපයීය. එමෙන්ම ගාමිණී දිසානායක ඇතුලු පිරිසගේ ඝාතනය. මේවා සිදුවූයේ කවුරුන් විසින් ආරක්ෂාව ලිහිල් කල නිසාද? ආර්. ප්රේමදාස ඝාතනය ! එය සිදුවූයේ මැයි 1 දිනකමය. මේ සියල්ල ගැනම අපක්ෂපාතී පරීක්ෂණ අවශ්යය. මේ ඝාතන සිදුවුනේ එජාප පාලන සමයේය.


1994 දී පමන නිකුත් වූ රාවය පුවත්පත් බලන්නට ජාතික ලේඛණාගාරයේ ඉඩ ප්රස්ථාවක් ඇත්නම්, එහි එකල රාවය ප්රධාන කතෘ වික්ටර් අයිවන් විසින් කොටස් දෙකකට ලියා පල කරන ලද ලිපියක් සොයාගත හැකිවනු ඇත. එහි ලියා ඇත්තේ එකල ආර්. ප්රේමදාසගේ මූලස්ථානය වූ සුචරිතයේ සිට ඔහු සමග දුරකථනයෙන් නිතර කතාබහ කල නාඳුනන පුද්ගලයෙකු පිලිබඳවය. සැම විටම මැදියම් රැයේ කථා කරන්නට පුරුදුවී සිටි මේ තැනැත්තා ඔස්සේ සුචරිතයේ සිට දියත් වූ බොහෝ රහසිගත සැලසුම් ගැන වික්ටර් අයිවන්ට දැනගත හැකිවූ බව එහි කියවේ. 1993 අප්රේල් 30 දා රාත්රී කතාකල තැනැත්තා, පසුදින මහා ව්යසනයක් සිදු වීමට කටයුතු සැලසෙමින් තිබෙන බව පවසා ඇත. වික්ටර් අයිවන් තම ලිපිය අවසන් කර තිබුනේ එදායින් පසු කිසි දිනෙක යලි එම කටහඬ නොඇසුන බව සඳහන් කරමිනි.


ඉතින් මේ කරුණම ඉතා සැක සහිත නොවේද? එජාප රජයක් තිබියදීම එජාප ජනාධිපතිවරයා ඝාතනය වීම !


මේ සියලු කරුණු සැලකූ විට, මෙවර මැයි රැලියේ දී කුමකින් කුමක් වේද කියා නෙත් අයාගෙන බලා සිටින්නේ හරියට සන්ත්රාසය කැටිවූ චිත්රපටයක් බලා සිටිනවාක් මෙනි. මන්ද දැන් බලයේ සිටින්නේ ඉතා විශිෂ්ඨ ගනයේ භීෂණ ඉතිහාසයකට උරුමකම් කියන පිරිසක් බැවිනි.

ව්ලැදිමීර් විසෝස්කි ගේ Koni Priveredlivye”

May 2nd, 2016

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

අසුපිට නැගී මා හැල්මේ යමි  
මාර්ගය දුශ්කරය  තරණය අපහසුය  
මා මිය යනු නියතය   

මගේ කස පහරද නොතකා අසු දිව යයි නොනැවතී 
මට අවසානය තෙක්  සිටිය නොහැක​ 
මට මගේ ගීතය අවසන් කල නොහැක​  

අසු සමග මා අද්දර සිටිමි 
කිසිදු ඉඩක් නොමැත මාහ​ට 
මා සිරවී තනිවී සිටින සේය   
අසුනි සෙමෙන් යව​ මා මිය යනු නිසැකය  
මට මගේ ගීතය​ නිම කල නොහැක​   

ආයාචනය කරමි 
නවතනු මැන තුරඟා
ආයාචනය කරමි 
නවතනු මැන හැල්මේ යන තුරඟා 
(ව්ලැදිමීර් විසෝස්කි ගේ ගීතයක් ඇසුරෙනි )    

ලෝකයට ණය වී ජනතාවට සහන දීමෙන් රට ගොඩනැඟිය හැකිද?

May 2nd, 2016

එප්පාවල – රත්න බී. ඒකනායක උපුටා ගැන්ම දිවයින

අපේ රටේ මුල්තැන දෙන්නේ වැඩ කිරීමට නොව නිවාඩු ගැනීමටය. විවිධ ආගමික හා ජාතික උත්සව නිමිතිකොට වසරේ දින 21 ක්‌ නිවාඩු ලැබෙන අතර පෝය නිවාඩුවට වසරට දින 12 ක්‌ වෙන් වේ. සති අන්ත නිවාඩු දින 54 කි. පෞද්ගලිකව ලබාගත හැකි නිවාඩු දින ගණන 45 කි. මේ දින ගණන් එකතු කළ විට දින 182 ක්‌ එනම් අවුරුද්දේ දිනවලින් බාගයක්‌ම රාජ්‍ය නිලධාරීහු නිවාඩු පිට සිටිති. රටක්‌ හදන්නට, රටට වැඩ කරන්නට ජනතාවගෙන් වැටුප් හා වරදාන ලබා ගන්නා මේ පිරිස අවුරුද්දේ බාගයක්‌ම නිවාඩු පිට වැඩ නොකර සිටිති.

දෙවැනි ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පොළවට සමතලා වී ගිය ජපානයේ හිරෝෂිමාව යළි ආර්ථිකයේ මුදුන් හිනිපෙත්තටම පය තැබූයේ නොනැවතී එක හුස්‌මට වැඩ කිරීමෙනි.

“පුතේ… දුවේ උඹට බඩගිනි දැනෙනවාද? එහෙම නම් ආහාරපාන අවශ්‍යය. ආහාරපාන ගැනීමට මුදල් වුවමනාය. මුදල් අතට ගැනීමට නම් අතපය වෙහෙසා වැඩකළ යුතුය. යන්තම් හය හතර තේරී පොළවට පය තැබූ හැම ජපන් දරුවෙකුටම මෙය මන්ත්‍රයක්‌ සේ කටපාඩම් කරවීය. බාල කාලේ හිතට කාවැදුණ මේ සංකල්පය තුළින් නැගී සිටියේ නොනැවතී වැඩකරන ජපන් මිනිසෙකි. නිර්මාණ වැඩවල යෙදී සිටින ජපන් සමාගම් අපේ රටේ වැඩ කරද්දීත් මේ ජාතික ලක්‍ෂණය ඔවුන් කෙරෙන් ගලායයි. ඉංජිනේරු, අධ්‍යක්‍ෂ, කළමනාකාර එබඳු තනතුරු භේදයක්‌ නැත. හැමදෙනාම වැඩබිමේ කඩියන් සේ වැඩ කරති. මේ වැඩ කිරීමේ සංකල්පය නිසාම බිමට වැටී සිටි ජපානය කෙටි කලකින් නැගිට්‌ටේය. අපට නිදහස ලැබී දැන් වසර 68 ක්‌ ගෙවී ඇත. අපි අදත් ලෝකයට අතපාමින් සිටිමු. වරද කාගෙද? කොතැනද?

අප සමඟ එකදා නිදහස ලබාගත් ඉන්දියාව අද අහසට රොකට්‌ විදිති. අපේ රට ඔවුන්ගේ යාන වාහනවලින් පුරවා ඇත. නිදහස ලැබූ ගමන් ඉන්දීය නායක මහත්මා ගාන්ධි දණහිසට රෙදිකඩක්‌ ඇඳගෙන බක්‌කි කරත්තයෙන් වැඩබිමට ගොස්‌ වැඩකරුවන් දිරි ගන්වමින් තමන්ද ඔවුන් සමඟ වැඩ කළේය. ආහාර හා භාණ්‌ඩ නිෂ්පාදනයෙන් ඔවුහු පොහොසත් වූහ. ඔවුන් නිපදවන ආහාර භෝග අදටත් අපි ණයට කමු. රටක්‌ හා ජනතාවක්‌ හැටියට අපට ලඡ්ජා බය තිබේද?

සුද්දා අපේ මව්බිම අපට බාරදෙන විට ලෝකයට රුපියලක්‌ වත් ණයවී තිබුණේ නැත. 1948 සිට අපේ රට බාරගත් ස්‌වදේශීය පාලකයන් ගෙන් බහුතරය කළේ මොනවාද? ණයට කෑමය. තමන්ගේ බලය හා පක්‍ෂය ශක්‌තිමත් කර ගැනීම සඳහා ලෝකයෙන් ණයට ගෙන ජනතාවට නිකං බෙදීම ඔවුන්ගේ දීන පිළිවෙත වී තිබුණි. අද වන විට අපේ රටේ සෑම පුරවැසියෙක්‌ම රුපියල් ලක්‍ෂ හතරක්‌ පමණ ලෝකයට ණය වී සිටිති. රට සංවර්ධනය කළ හැටි කදිමයි නේද?

ඉන්දීය යාන වාහන අද වන විට අපේ රටේ මහාමාර්ග බදුගෙන තිබේ. බැලු බැලු තැන ඉන්දීය වාහනය. අපේ රටට තවමත් පාගන බයිසිකලවත් හරියට හදා ගැනීමට හැකිවී තිබේද? විවිධ මෝස්‌තරවල වාහන ලක්‌ෂ ගණනින් නිපදවන ඉන්දීය නායකයෝ අදත් ගමනට බිමනට යොදා ගන්නේ ඒ රටේ නිපදවන “ඇම්බෙසඩර්” වැනි කුඩාම මෝටර් රථය. නමුත් හරියට බයිසිකලවත් හදා ගැනීමට බැරි අපේ රටේ නායකයන්ට රුපියල් කෝටි දෙක තුන වටිනා සැප වාහන නැතිව ගමන් බිමන් යා නොහැකිය. මේ අප යන්නේ සංවර්ධනයටද?

අපේ රටේ මිනිසුන් බහුතරය වැඩ කරන්නේ නැත. වැඩ කිරීමට දිරි ගැන්වීමක්‌ද නැත. ජනතාවගෙන් වැටුප් ලබමින් රට හා ජනතාව ගොඩගැනීමට බැඳී සිටින රාජ්‍ය නිලධාරීන්ගෙන් රජයේ කාර්යාල පිරී ඇත. රාජ්‍ය කළමනාකරුවන්ට අවශ්‍ය යාන වාහන හා සැප පහසුකම් ජනතාව විසින් සපයා ඇත. පසුගිය වසරවල උපාධිධාරීන් ලක්‌ෂ ගණනින් රජයේ සේවයට බඳවාගෙන කාර්යාල පිරවූහ. නමුත් රටේ සංවර්ධනයක්‌ හෝ ජනතාවගේ සුව පහසුවක්‌ පෙනෙන්නට තිබේද? අදටත් අපි ආහාරපාන සඳහා ලෝකයට දිව දික්‌ කරමින් සිටින්නෙමු.

ජපානයේදී වාහනයක්‌ පදවාගෙන යන මිනිසා දිවා ආහාරය ළංවූ විට පාර හරහා දුම්රියක්‌ පැමිණේ නම් වාහනය නවත්වා ඒ සුළු මොහොතට ආහාර කටවල් කීපයක්‌ ගිල දමා වතුර උගුරු දෙක තුනක්‌ බී පාර නිදහස්‌ වූ විට වාහනය පණ ගන්වා ගමන් කරයි. ඒ සුළු මෙහොත පවා ඔහු අපතේ යවන්නේ නැත. පාර හරහා වැටී තිබූ ජල නළයක්‌ පුපුරා යැමෙන් දෙපසේ වාහන නැවතී තිබියදී ඒ ළඟම පදිංචිව සිටි පුරවැසියා වහාම අවශ්‍ය කරන උපකරණ ගෙනැවිත් ජල නලය සකස්‌ කොට වාහන ගමනා ගමනයට මඟපාදයි. ඒ ජපනාගේ දේශීය උරුමයයි. ජපනා හපනා වූයේ මේ අන්දමට වැඩ කිරීමෙනි.

අපේ රටේ මුල්තැන දෙන්නේ වැඩ කිරීමට නොව නිවාඩු ගැනීමටය. විවිධ ආගමික හා ජාතික උත්සව නිමිතිකොට වසරේ දින 21 ක්‌ නිවාඩු ලැබෙන අතර පෝය නිවාඩුවට වසරට දින 12 ක්‌ වෙන් වේ. සති අන්ත නිවාඩු දින 54 කි. පෞද්ගලිකව ලබාගත හැකි නිවාඩු දින ගණන 45 කි. මේ දින ගණන් එකතු කළ විට දින 182 ක්‌ එනම් අවුරුද්දේ දිනවලින් බාගයක්‌ම රාජ්‍ය නිලධාරීහු නිවාඩු පිට සිටිති. රටක්‌ හදන්නට, රටට වැඩ කරන්නට ජනතාවගෙන් වැටුප් හා වරදාන ලබා ගන්නා මේ පිරිස අවුරුද්දේ බාගයක්‌ම නිවාඩු පිට වැඩ නොකර සිටිති. වැඩි පඩි, වැඩි වරදාන ඉල්ලා පෙරළි කිරීමට රාජ්‍ය වෘත්තීය සමිති නිතර උනන්දු වන නමුත් වැඩියෙන් වැඩකොට රට ගොඩගැනීමට කතා කරන හෝ උනන්දුවන වෘත්තීය සමිතියක්‌ පෙනෙන තෙක්‌ මානයක නැත.

දවසේ පැය 24 න් අප රටට වැඩ කිරීමට බැඳී සිටින්නේ පැය අටකි. අවුරුද්දට පැය 8760 ක්‌ පවතී. නමුත් යටකී වැඩ කිරීමට නියමිත දින 182 තුළ රාජ්‍ය නිලධාරීන් වැඩ කරන්නේ පැය 1456 ක්‌ පමණි. ඒ අනුව පැය 7304 ක්‌ම රාජ්‍ය සේවකයෝ නිවාඩු පිට කල්ගත කරති. අපේ මේ රට දවසින් දවසම අගාධයට යැම පුදුමයක්‌ද?

රටට හා ජනතාවට සේවය කරන්නට ජනතා සේවයට බැඳෙන වෛද්‍යවරු හා ගුරුවරු වැනි තනතුරු දරන අයගෙන් සමහර අය ජනතාවගෙන් වැටුප් ගන්නා කාලය කොල්ල කාගෙන දොස්‌තර කඩ, උපකාරක පංති ආදී වශයෙන් බාහිරව මුදල් ඉපැයීමේ මාර්ගවලට පිවිසී සිටිති.

බලයට කෑදරකමින් දඟලන මේ රටේ දේශපාලන පක්‍ෂ රටේ දේශපාලන බලය ලබා ගැනීම සඳහා රාජ්‍ය මුදලින් ජනතාවට තෑගි බෝග දෙමින් ජනතාව මුළාකොට ජනතාවගේ මනාපය ලබා ගනිති. ජනසවිය නමින් පටන්ගෙන පසුව සමෘද්ධිය ලෙස පවත්වාගෙන එන රටේ මුදල් නිකං බෙදන දේශපාලන ව්‍යාපාරයට රටේ පවුල්වලින් 51% ක්‌ පමණ සම්බන්ධ කරගෙන සිටිති. මේ රටේ ජනාධිපති පදවියට පත්වීම සඳහා ද ලබාගත යුතුව ඇත්තේ ජන මනාපයෙන් 51% කි. ලෝකයේ කොයි රටක වත් වැඩකරන අයට මිස නිකං සිටින අයට රජයේ මුදල් බෙදාදීමක්‌ නැත. දුප්පත්කම තුරන් කරන්නට යෑයි වෙස්‌ මුහුණු බැඳගෙන කරගෙන යන මෙම නිකං සල්ලි බෙදන ව්‍යාපාරය ආරම්භ කොට දැනට වසර 25 කට වැඩිය. මේ වන විට කී දෙනකු දුප්පත්කමින් ගැලවී ගොස්‌ සිටීද? මෙය තනිකරම බලයේ රැඳී සිටීම සඳහා යොදාගත් දේශපාලන උප්පරවැට්‌ටියකි. රටේ සල්ලි නිකං බෙදාදී රට ගොඩනැඟිය හැකිද?

මේ වන විට පාසල් දරුවන්ට පොත්පත්, ඇඳුම් ආදිය අවුරුදු පතා නොමිලේ බෙදා දෙති. මව්වරුන්ට පෝෂණ මලු නිකං බෙදාදෙති. සමෘද්ධිය, උදළු තල, සිල් රෙදි, පොහොර මලු, වැඩිහිටියන්ට මුදල් ආදිය බෙදති. මේ කොතැනක වත් රට සංවර්ධනය කිරීමේ අරමුණක්‌ නැත. හැම තැනම තැවරී ඇත්තේ රටේ බලය ලබාගන්නා දේශපාලන මායම්ය. මෙවැනි නිකං බෙදීමේ ව්‍යාපාර නිසා රට දවසින් දවසම ප්‍රපාතයට ඇද වැටේ. මුලදීද සඳහන් කළ පරිදි සුද්දා අපේ රට අපට බාර දෙද්දී ලෝකයට රුපියලක්‌ වත් ණයවී තිබුණේ නැත. නමුත් අපේ දේශපාලන නායකයන් රට බාර ගැනීමෙන් පසු වසර 68 ක්‌ තිස්‌සේ දේශපාලන අරමුණු දිනා ගැනීමට ජනතාවට නිකං බෙදීම පිණිස ලෝකයට ණයවීමේ හේතුවෙන් මේ වන විට මේ රටේ සෑම පුරවැසියෙක්‌ම ලෝකයට රුපියල් ලක්‌ෂ ගණන් ණයවී සිටිති. අපේ දේශපාලකයන් රට කරගෙන ආ අපූරුව මෙයින් පැහැදිලි වේ.

අපේ රටේ කිසිම කරුණකට ස්‌ථාවර ජාතික ප්‍රතිපත්තියක්‌ නැත. ඉන්දියාව ඇතුළු බොහෝ රටවල කවර පක්‍ෂයක්‌ බලයට පත්වුවත් නොසෙල්විය හැකි ස්‌ථාවර ජාතික ප්‍රතිපත්ති පවතී. අපේ රටට නිදහස ලැබී වසර 68 ක්‌ ගෙවීගියත් අදටත් ජාතික ප්‍රතිපත්තියක්‌ නැත. විශේෂයෙන් අධ්‍යාපනයට, සෞඛ්‍යයට, ප්‍රවාහනයට ඇමැතිවරුන් පත් කිරීමට කිසිදු ප්‍රතිපත්තියක්‌ නැත.

ජනාධිපතිතුමාගේ අභිමතය අනුව රට බංකොළොත් කිරීමට එක්‌ හේතුවක්‌ වන ඇමැතිවරුන් පත් කිරීම ඕනෑ තරමක්‌ කළ හැකිය. ලංකාව මෙන් හැට ගුණයක්‌ විශාල ඉන්දියාවේ ඇමැති මණ්‌ඩලය 31 කි. ඉන්දියාවට වඩා හැට ගුණයකින් කුඩා ලංකාවේ අද ඇමැති මණ්‌ඩලය 94 කි. බලයට පත්වන දේශපාලන පක්‍ෂවලට ඇමැතිවරුන්ට, ජාතික ප්‍රතිපත්තියක්‌ නැතිව තමන්ගේ කැමැත්තට වැඩ කළ හැකිය.

මේ රට හදන්නට ජීවිතය කැපකළ අනගාරික ධර්මපාලතුමාගේ අවසාන ප්‍රාර්ථනය වූයේ තමන් යළිත් ලංකාවේ නූපදීවා යන්නයි. පුරා වසර 68 ක්‌ තිස්‌සේ අපේ මව්බිම දේශපාලකයන් විසින් කෑල්ලෙන් කෑල්ලම අනුභව කිරීම නිසා අද ජීවත් වන රටේ සාමාන්‍ය පුරවැසියන්ටත් ප්‍රාර්ථනය කිරීමට සිදුව ඇත්තේ දේශපාලන පුබ්බෝරුවන් ගිලගෙන ඇති මේ රටේ යළිත් නූපදීවා යන්නයි.

Mahinda’s life in danger – Secretary

May 2nd, 2016


Withdrawal of 50 well-trained army personnel from the security detail of the former President has placed his life in danger, Media Secretary to former President Mahinda Rajapaksa says.

Issuing a statement today (02), Roahan Welivita said “50 army personnel assigned for the security detail of former President Mahinda Rajapaksa have been withdrawn, today.

Instead, Police personnel were assigned but they are not trained on VVIP security. Mahinda Rajapaksa is under a life threat who defeated the world most powerful LTTE terrorist organization and this is the view of security experts too.

This has been understood even by the general public. Mr. Mahinda Rajapaksa is the only living Leader in the world who defeated a powerful terrorist organization. Therefore it is the public opinion that Mahinda Rajapaksa should be given proper military protection. Withdrawal of 50 well-trained army personnel has placed the life of former President in danger.”

He also pointed out it is the duty of the Government to provide sufficient military protection to safeguard the life of Mahinda Rajapaksa.

– See more at:



May 2nd, 2016

By Noor Nizam – SLFP stalwart since 1969. May 1st., 2016.


Kirulapone rally…

H.E. Maithripala Sirisena,

SLFP Party Leader.

Excellency Sir,

This is the “HEART” of the TRUE SLFP voters/supporters. It is time up that President Maithripala Sirisena should realize and recognize this peoples political power. HE. Maithripala Sirisena, please do not be misguided by the group of so-called SLFPers who are hanging around you and misguiding you ONLY for the benefits of portfolios and PERKS they can receive from you. Some of the biggest and corrupted SLFP politicians who have the worst track record of being involved in corruption and amazing large amounts of wealth, hoodwinking MR during the last regime have found their way to become your close associates and your political saviours. They will pretend to be with you as long as it helps then cover-up their corruption and misdeeds of amazing vast amounts of wealth as always highlighted by many “Anti-Corruption Movements, reported to the FCID and subjected to be probed by institutions of the State that are empowered to do so. Some of them may be around MR too. For them, the ENMITY between Maithri and Mahinda is the best political climate to thrive and mislead the poor SLFP voters to gain entry into elected political positions in the Democratic institutions of Parliament, Provincial Councils, Pradesiya Sabahs etc., and to find positions for their kith and kin and “henchaiyaas” in government statutory boards, ministries and the diplomatic services.

The SLFP needs YOU H.E and MR to make the SLFP the STRONGEST POLITICAL entity in Sri Lanka. I am a Muslim and we believe “FORGIVENESS IS GODLY”. In Buddhism “VYRAYA” is denounced. Other religions also preach similarities. So why NOT move towards forgiving each other, forget “VENGENCE” and join hands and make both these forces to become the SLFP that was the “POOR MAN’S” political platform and power initiated by the late SWRD Bandaranaike and nourished by the late Sirimavo R.D. Bandaranaike, which has served the poor man and the middle-class immensely, while being in power, supported by left movements in alliances. Nothing is permanent in this world. Do not forget that the late Madam Sirimavo R.D. Bandaranaike was de-franchised by the UNP and was expelled from parliament and banned from public office for seven years and made a political outcast to be rejected by the people who had once worshipped her during the 1977 – 1980 era. Madam Sirimavo R.D. Bandaranaike carrying the SLFP fighting against her own children’s opposition found her way back to power. During those dark years of the 1980, having NOT deserted the leader of the SLFP then, when almost all so-called stalwarts dumped her in the political dustbin, I was one among the very few SLFP Stalwarts since 1969 who visited her constantly at Rosmead Place and stood by her. Later I was appointed as the SLFP district organizer for Trincomalee District. My other Muslim colleague was Dr. Maharoof, the then SLFP district organizer for Harispattuwa and Vice President of the SLFP who encouraged Madam Sirimavo Bandaranaike to continue her political engagements. In 1994 the SLFP along with its allies came back to power and she, though had to be the Prime Minister, gave the opportunity to Madam Chandrika.It was again a conspiracy by JR Jayawardene who wanted the SLFP to get into turmoil, when in reality, it was the leader of the Party that won the elections who should have been invited and appointed the PM then. It was again “FORGIVENESS” and “UNITY” that gave us victory. SLFP Stalwarts like us, may NOT be seen hanging around our leaders, but we are the “BRICKS” that have built the “FOUNDATION OF THE PARTY” through thick and thin. The UNP would be naturing you to split the SLFP, but please do not fall prey to this trap.

H.E. Maithripala Sirisena, Sir, please in the name of keeping the SLFP united and strong, please both you and H.E. Mahinda Rajapaksa should join hands to form a strong SLFP government.

Noor Nizam – Peace and Political Activist, Political Communication Researcher, SLFP Stalwart since 1969 and Convener “The Muslim Voice”.


‘Foundation stone laid for the Malayanadu in Sri Lanka part 11

May 2nd, 2016

Dr Sudath Gunasekara President Udarata Sinhala Urumaya Surekiime Sanvidhanaya saha Mahanuwara Jesta Puravesiyange Sinhala Bauddha Sanvidhanaya 26.4.2016.

First, I urge all patriotic Sinhalese, more particularly fast disappearing Kandyans, to carefully read the following alarming news item issued by the  High Commission of India ,Colombo Sri Lanka, immediately.

I would name it as ‘The Foundation laid for the Malayanadu in Sri Lanka,’ more appropriately. Remember this is done by India concurrently with the NPC resolution and TNA asking for a Federal State for the North and East (1/3 the area of the Island, 2/3 the coastal belt and more than ½ the area of the marine territory, internationally allocated to this country, for which the LTTE was trying to get EELAM by bullet until Mahinda Rajapaksa defeated it in 2009.

This Indian Housing Project covers the entire area earmarked to be developed to rehabilitate the 1951 Peasants by the Kandyan Peasantry Commission Report of 1951.  Kandyan Sinhalese were the original settlers on these land before the Island was conquered, exploited, deforested, destroyed and its inhabitants massacred by the British in 1817-1818 and 1849.

The present day Indian estate labourers are the descendents of the indentured south Indian coolies brought by the British to work on their Coffee and Tea plantations at the instigation of Governor Torrington in 1847 and thereafter to create a south Indian Tamil colony right at the center of the Island  to destabilize and destroy the Sinhala nation and left behind as an army of stateless South Indians when British left the country in 1948.  They are the people now going to be made the owners of this traditional motherland of the Sinhala people that covers nearly 1/3 the total area of the Island by this Sirisena –Ranil Government.

Also do not forget the fact that this massive treacherous conspiracy is being implemented with the blessings of this Government to benefit a group of Indians who are struggling to make the heart of this country a part of India, while none of the Governments you have voted in, since Independence up to date, has taken any meaningful step to rehabilitate the sons of the soil who have lost their 2500 year ols homeland and everything they had under the sun.

Home › Press Releases › Foundation stone laid for the Indian Housing Project in Central and Uva Provinces

Foundation stone laid for the Indian Housing Project in Central and Uva Provinces

Foundation stone laid for the Indian Housing Project in Central and Uva Provinces

High Commissioner of India, Mr. Y. K. Sinha, and Hon’ble P. Thigambaram, Minister of Hill Country New Villages, Infrastructure & Community Development jointly laid the foundation stone for the third phase of the Indian Housing Project at Dunsinane estateon 24 April 2016 in the presence of Hon’ble Mano Ganesan, Minister of National Co-existence, Dialogue and Official Languages and Hon’ble V.S. Radhakrishnan, State Minister of Education. Mr, Thilagaraj, MP, Central Provincial Council members, Mrs. Ranjini Nadarajapillai, Secretary, Ministry of Hill Country New Villages, Infrastructure & Community Development, Mr. V. Puththirasigamoney, Chairman, Plantation Human Development Trust, Mr. Bathiyabulumulla, CEO, Elpitiya plantations, and Ms. Radha Venkataraman, Assistant High Commissioner of India in Kandy were also present during the ceremony. (Your attention is drawn to the list of participants representing the  ghost of Indian invasion. It appears as if the entire Indian empire is present. The only missing link is the Sirisena-Rannil-Kiriella Trio the architects of this conspiracy and the national betrayal. Compare with the famous aerial parippu invasion over Jaffna and Manar in 1987. Also note the arrogance and the sense of pride andachievement of Malayanadu mentality displayed on their faces.

As part of Government of India’s commitment to construct 50,000 houses in Sri Lanka, 4000 houses will be constructed in the Central and Uva Provinces as the third and final phase of the project.

The houses in the estates will be constructed through the Estate Workers Housing Cooperative Societies (EWHCS), who in consultation with the beneficiaries will facilitate construction. The services of four Implementing Agencies (UN-Habitat, International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies, Habitat for Humanity and National Housing Development Authority) who have been providing necessary technical assistance and support under the second phase involving construction of 45,000 houses in the Northern and Eastern Provinces, will be utilised for the Project.

High Commission of India would release payment of a total of SLR 950,000 per house in four tranches, linked to the physical progress, directly to the special bank account operated by the EWHCS. The beneficiaries will be selected through a transparent and norm-based process on the basis of clearly defined and objective criteria.

Government of Sri Lanka has earmarked an area of 7 perches per family for 1134 houses and hence only 1134 houses will be taken up for construction initially. Government of India will commence construction of the remaining 2866 houses as soon as land is made available.

The project will be implemented in close consultation with the Ministry of Hill Country New Villages, Infrastructure & Community Development and Plantation Human Development Trust.

24 April 2016






Thereafter, I request readers to refer to my articles appeared over the past few years in the Lankaweb ( See Lankaweb archives under Dr.Sudath Gunasekara) and other papers on the plight of the Kandyan Peasants and also the interesting letter by J.B. Muller on this subject. They speak volumes on the plight of the Sinhala community who were living here.

Your attention is drawn to

Especially the following articles in the Lakaweb

1.වතුකරයේ දෙමළ වතු කම්කරුවන් සඳහා පමණක් වෙන් වු නව දෙමළ ගම්මාන පිහිටුවීමේ වැඩ පිළිවෙල වහාම අත් හිටුවීම letter Add to the Presdent of sri Lanka
Posted on February 18th, 2016

Dr Sudath Gunasekara

2015-10-30          Lankaweb
ශීලංකා        ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී       සමාජවාදී    ජනරජයේ 
ජනාධිපති    මෛතී්‍රපාල         සිරිසේන      මැතිතුමා,
ජනාධිපති    කාර්යාලය,
කොළඹ 01.

2 Letter sent to the President (Sinhala) 20.12.2015

First, handed over to the Speaker in Kandy at the Ven Aluthgama Dhammanada Felicitation Ceremony on 20th DEC 2015 with copy to be handed over to the President. Another copy addressed personally to the President’s Sec P B Abeykoon by regd post on 22nd Dec and a third copy was emailed on 1st March 2016 as the President of two Organizations namely a) Mahanuwara Sinhala Bauddha Jestapuraviyange Sanvidhanaya and the Udarata Urumaya Rekageniime Sanvidhanaya. (Lankaweb posted on 29th April. 2016)

3 Six Million Kandyans not worth a wild animal in this country Sept. 9. 2015 Lankaweb

4 Kandyan Peasants betrayed and forgotten Lankaweb

5 Rajaya Denatamath Udarata diila iwarai Divaina 29.9 1999

6 An Open letter to all Kandyan Chiefs  Lankaweb

7 Kandyan Peasants. A people on the verge of extinction from the   map of Sri Lanka due to the fault of those who governed Sri Lanka since Independence Nov 18 2014 LAnkaweb

8  4 million Kandyan Peasants betrayed by the closure of the Department of KPR Dec 24.2014 (L/Web)

9 You selfish politicians at least now stop Tamil vote hunting and stop discrimination  against the Kandyan  Sinhalese May 9th 2015 (L/web)

10 Proposed Action Plan to develop Kandyan areas July 22 2015  Lankaweb

11 Government should immediately stop discrimination against the native Kandyans and preferential treatment for the estate Tamils who call themselves People of Indian Origin June 13t 2015 (L/Web)

12 Rajaya Denatamath Udarata Pavadi Avasanaya 29.9.1999 Divaina Wednesday Supplement

  1. The ‘Whys’ and the ‘Wherefores’ of Sri Lanka – One ‘Son of the Soil’s’ reading of the Past and the Present
    Posted on April 2nd, 2016 (L/Web)

By J.B. Müller

As you would note from above writings I have written enough on this subject and I am really disgusted and sick of it by now as no response from any Sinahala politician either in the Kandyan areas (numbering over 75)   or anywhere in the Island. I name all these people as traitors of the Sinhala nation. Therefore I do not want to write any more on this dying tribe of unfortunate and hapless people who have none to speak on behalf of them, elected or social leaders like Buddhist monks including the Mahanayaka Theras who are supposed to be the Guardian Gods of the Sinhala nation.

Having read and seen the above arrogant and assertive press release by the Indian High Commission on the 26th I couldn’t sleep the whole night. The time now I am writing this note to the Lankaweb is 2.30 AM 27 Wednesday 2016.  I have been struggling for the past many months to collect one leading Buddhist monk and ten leading people from the CP, Uva and Sab Provinces to spearhead a national movement and with no results. But I have not given up my struggle. Hope to convene another meeting in few days time to work out a strategy to counter this movement. Personally I am ready even to start a fast unto death in front of the Sri Dalada Maligawa on this treacherous selling of the Heartland of this Island nation to Indian Tamils. Had I been an MP of this Parliament I would have done it in the well of the Parliament in front of the Speaker. Of course that will only deprive my wife of a husband and my children of a father, I know. But even then I would do it for the sake of my country, nation and the Sasana and posterity of this illustrious nation.

Post script

It is unfortunate that I have not got even an acknowledgement from the President’s office to the letter I have referred to in item 2 above. It is almost over four and half months since I sent this letter to him through three channels requesting him to immediately stop giving permanent deeds to these Indian indentured labour violating all accepted land and citizenship laws just to get their vote and thereby betray the motherland and the Kandyan Sinhalese who have fought for nearly 500 years against three foreign invaders Portuguese, Dutch and English,  scarifying their lives in millions and everything they cherished including their motherland to protect it for posterity.

This is a classic example of the present Government’s policy and the attitude towards the plight of the Kandyan peasants.

Although I tried several times to speak to the Secretary over the phone all my attempts to speak to him also failed. As it is usual with all so-called present day public servants the answer I got from the personal Secretary was either he was not in his seat, busy, at a meeting or on leave. A request for his mobile phone from the personal secretary was also regretted. My regret is greater as he also happen to be a man from the Kandyan area whose ancestors have died in thousands at the hand of the enemy and whose posterity will be directly affected by this treacherous land policy of the present Government.

Coming on to the letter handed over to the Speaker also I do not know what really happened up to date. Thanks to his private secretary, who happen to be my batch mate in the 1965 CAS batch I got an acknowledgement for my letter to the Speaker. When I inquired from him whether the Speaker had handed over the original to the President  he wanted me to send him another copy as he could not trace the letter under reference. Immediately I send him one. But even he did not inform me what happened thereafter up to date.

This is the stark tragedy with the political culture and the present day public service in this country. Today public servants have become mere servants of their political masters paid by the public. What a tragedy for a nation.

If this is how a retired senior SLAS officer of my calibre who had devoted his entire life for the service of the people with a unique record and had been Secretary to a number of Ministries at national level including a distinguish personality like Mrs Sirimavo Bandaranaike is treated on such an important national issue by the President’s Office, and the Speakers Office you can just imagine how they will treat an ordinary hapless citizen.

I was not asking for a personal favour. It was only a request made on behalf of hundreds of thousand hapless Sinhala peasants in the Kandyan areas who are nearing extinction due to invasion of their ancestral Home Land by South Indian Tamils. They should have at least responded my request as the person who saved the Sri Lanka Administrative Service from it’s virtual demise in 1992 as its President, when President Premadasa’s Government tried to destroy the SLAS by amalgamating the Pradesiya Sabhas with the Divisional Secretariats, appointing Divisional Secretaries as the Secretaries of the Pradesiya Sabha Chairmen and also appointing outsiders as Divisional Secretaries. I would also like to remind that if I had not arrested that move by Premadasa at that time most of these people like the Secretary to the President would not have been there today and the entire ALAS scheduled carder would have been swamped by people like Bopage.  They respond and are available only to the politicians and never to the public to whom they are expected to serve and who have educated them and who pay their salaries, enormous privileges and fat perks including their pensions until they die and even their spouses after their death.

I must say that public servants even during the time if para suddha were much better public servants than the present day people who have no concern for the public at all. My bitter experience is, the more you go up the worse it has become. I don’t think you can get even one in hundred who knows what his or her role as a public servant is or who has genuine feeling for the public. As I remember those days there was a thing called the three day rule. That is a public officer is expected to reply a letter within three days or at least send an interim reply acknowledging the receipt of such letter pending a final reply. Today usually you never get a reply. if you get a reply I can assure you that would be guineas record. Had this type of ill-treatment been done to a Tamil or a Muslim even in Jaffna both the President and the Prime Minister would have rushed in to the site by chopper and settled his problem immediately? Other than that I do not want say anything more on our self centered parasitic present day politicians.

The letter under reference appeared in Lankaweb on 30 April and is also attached herewith for the benefit of the general public.


Speech to Parliament by President Chandrika Kumaratunga on 7 Aug 2000 when she presented the new draft constitution

May 2nd, 2016

President Chandrika Kumaratunga Speech on new Constitution Bill in Sri Lanka Parliament -7 August 2000

Today is indeed a historic day. It is also a special day in the history of a great people, with a history of over thousands of years. Mr Speaker this Constitution is designed to end the ethnic war which totally destroyed the lives of the people of this country. A war which has been the curse impeding the forward march of this country.

Mr Speaker I ask whether the UNP which deepened the ethnic crisis and caused this war has no responsibility to cooperate with us to solve this question, at least now, on behalf of this country.

Can they not act in such a manner when our Government has taken on the responsibility at the risk of our lives to establish permanent peace, putting an end to this war which was started under the patronage of the UNP Government by killing, burning and looting the Tamil people and their property on five occasions between 1977 and 1983.

If the UNP members howl here today like a pack of jackals, it is a big question to me, Mr Speaker, as to how they can form a responsible Government in this country.

I say that this is a historic moment not only because our Government has presented a new Constitution for our country, but also because we hope to take the first and permanent step to end this war in the North and East that was started during the UNP rule, that destroyed thousands of lives for 18 years from the Black July of 1983, and which has been a curse to the forward march of this country.

Mr Speaker, friends, the people of this country gave a mandate to our Government six years ago on a number of clear issues. We put forward our very clear vision to the people of this country during nine rounds of elections from the Provincial Council elections of 1993 onwards.

A main facet of this vision was to put an end to the terror, destruction of life, destruction of democracy and violation of human rights and to consolidate democracy humane values and human rights.

Our Government took a number of steps to end the terror that prevailed in the South at that time no sooner we were elected in 1994 itself and we introduced new legislation to achieve that task. We took action to punish the offenders and we are taking such action even now according to law. Because of this, democracy and human rights have been restored and consolidated in all areas of the country except the North and East.

We have held free and fair elections in this country for the first time today after 17 years and will continue to do so. At that time the youth of this country were burnt in their thousands on tyre pyres. Today we have consolidated democracy, human rights and humaneness in all areas except the North and East.

Although we have been able to put an end to the terror unleashed by the State and different terrorist groups, in the South, we have not been able to put an end to the clashes between the Government Forces and the LTTE Terrorists in the North and East.

We have been witnessing this confrontation with an LTTE terrorist group of about 5000 for a number of years even before we came to power. The LTTE are carrying on their terrorist campaign causing destruction not only in the North and East but also in the entire country for nearly 18 years, saying that they are doing so to liberate the Tamil people who have been living with us for thousands of years in this country. The lives of young people and civilians have been lost in their thousands in this country owing to LTTE terrorism.

While the lives of thousands of young soldiers have been destroyed on the one side, the Sinhala, Tamil and Muslim villagers are being cut and chopped to death on the other. The lives of civilians are being destroyed by exploding bombs in Colombo and the other main cities.

Friends, this war was started during the UNP regime.

It was the UNP who carried on this war for 11 years. It was at a time when the whole of the North of this country had been given over to Prabhakaran by the UNP Government that we took control of this country. We liberated 85 per cent of the North . This was something the UNP could never do. It is not only the lives of soldiers, policemen, the Sinhala people that have been destroyed, by Prabhakaran’s LTTE but also the lives of Tamil people and dozens of their leaders. Hundreds of lives. The lives of very valuable Tamil leaders have been destroyed.

Even today the LTTE are keeping Tamil civilians as hostages in areas of the North and East under their control, destroying their lives.

Friends, however much you shout, it is my people and your people who are destroyed by this war. I appeal to you with a sense of responsibility to give your cooperation to this Constitution that is presented today to save the lives of my people and your people alike.

Mr Speaker, I remind this House once again that our government is fighting against LTTE terrorism with determination and strength.

We don’t give weapons to the LTTE. We don’t give money to the LTTE. We don’t bring the LTTE here on the sly, keep them in hotels and hold discussions with them. We have also never entered into clandestine pacts with the LTTE at election times and tried to kill our political opponents.

Within 10 days of our coming to power I openly extended an invitation in writing to the LTTE leader to end this destruction and to have talks and to do something like this. We had talks for 8 months and we stopped the war for eight months.

But the LTTE have shown during the past six years that they are not prepared for peace. Even after the war started again, from time to time, we invited them for peace talks, to discuss the new constitutional proposals to provide solutions to the problems of the Tamil people and other minorities. I never talked to the LTTE personally, but through a third party. I have also revealed to the country who these third parties were.

Throughout these six years the LTTE has said that they are not prepared to discuss with us.

When there is every opportunity to obtain the rights of the Tamil people through peaceful means, the LTTE continues to kill the very Tamil people and the valuable leaders of Tamil society for whom it claims to seek liberation.

If the LTTE is not prepared for talks, we should present these political proposals in order to take this country forward ensuring the protection of the rights of the Sinhala people of this country and to safeguard the rights of the Tamil and Muslim minorities.

The LTTE are having an Army only 5000 strong while there are 12 lakhs of Tamils in the North. These 12 lakhs of Tamils are not asking for war. They are only asking for their just rights. Their just rights were denied to them for 52 years and the Government of 1977 using the five sixth majority it had did not take steps to grant them their rights.

The Tamil people who asked for their rights were assaulted, killed and burnt on four occasions up to 1983. In 1983 petrol was poured on them and they were burnt alive, their properties were looted, destroyed and burnt.

Over 7 lakhs of Tamils have left this country owing to the North East war that resulted. The Tamils are asking for their just rights. We should create confidence in them by clearly granting their rights legally because of the questions that arose earlier.

Today we are in power, tomorrow some other party may be in power. Whatever party is in power the rights of the minorities including Tamils and Muslims should be ensured legally. The supreme law that would fulfil this is the Constitution.

That is why we are presenting this new Constitution. Once these rights are ensured we will be able to stop the Tamil people believing that the LTTE are their sole liberators. What most Tamils who have fled to other countries seek is the political and legal guarantee of their safety and their rights. Once they are assured of this fact, they will stop supporting the LTTE. There are several lakhs of Tamils living abroad. It is they who fund the LTTE terrorist and military activities. These funds are obtained through various means, including illegal activities. Many Tamils abroad have met us and explained their plight, their fears and their needs.

It is because of the vast funds the LTTE is getting from the Tamils who fled this country that they have been able to wage this destructive war against the Government and the Sri Lankan people. Once this Constitution is passed the Sinhala, Tamil and Muslim communities and other minorities will live in mutual trust without terrorism, saying that they do not want war. It is when that happens that Prabhakaran will be chased away. Mr Speaker, that’s why we as a Government present this Constitution to the people of this country without any external pressure or influence, at a time when our people and leaders are being killed, and we ourselves have become the target of LTTE bombs.

Up to this time the Tamil people although opposed to terrorism supported Prabhakaran. Sometimes that support was due to coercion. Small children were dragged into the war by force. Money was extracted in foreign countries, but some gave willingly. This happened because the minorities had no trust. They had no trust that their rights will be granted by any Sinhala majority Government during the last 52 years.

Today my Government has come forward making a lot of sacrifices to ensure that trust but when the Opposition that is waiting to take on the next Government insults this exercise in this manner the people will curse not only them but all their followers.We have arrived at this juncture amidst the rivers of blood of our people, our relatives, our political allies and all of us, to bring this document up to this state.

My beloved father Prime Minister S.W.R.D. Bandaranaike proposed the Bandaranaike-Chelvanayakam pact and signed it to fulfil this need. Our Tamil brothers know this. It had to be torn because of demonstrations against it. Thereafter he was assassinated. It is said that it was done for that reason. But we know that there were other reasons also. There were other people behind it.

It was said that my husband Vijaya Kumaratunga was killed by the JVP because Vijaya myself and our party supported the Indo Lanka Accord that was brought by the UNP to solve this problem. He was assassinated in front of me and my two children. Mr Speaker thereafter I was an ordinary person. If I were one who considered private gain or the number of votes that my party would get I would have given up this struggle long ago.

We shall never give up the struggle started by us according to the philosophy bequeathed to our party and to me personally by the leaders of our Party, Prime Ministers SWRD Bandaranaike and Sirimavo Bandaranaike.

On 18th December 1999 the LTTE attempted to snatch my life just as the lives of my father, my husband, our political friends and other leaders were snatched by political conspiracies, the JVP terror, State terrorism and the LTTE on various occasions.They have robbed me of an eye, but we do politics in order to make this country a fit and proper place for good people to live in.

I am a Sinhala Buddhist, a robust dark Sinhalese as the saying goes, and a very good Buddhist.

However, I will never carry a tray of flowers and sit under every “Bo” tree I see. I have lived my life according to the principles of Buddhist philosophy. From the age of five I have learnt Buddhism by going to the temple every Saturday for two hours. We are not prepared to bequeath to our children the sorrowful fate that was inherited by our generation during the beastly era after 1977.


In order to rescue this country that has been heir to one of the greatest civilizations of the entire world, based on Buddhist philosophy from the days of our ancient kings, we have come forward at the risk of our lives.

We have not seen anywhere in the world the majority community not acknowledging the rights of the minorities. We should acknowledge minority rights and ensure them legally in this Constitution, as an honest Government and not give rights by the Constitution as during the past and nullify them in action.

I should like to state very clearly that if this is done properly we could march forward to prosperity in a country where humaneness will reign supreme. The proposals on which this constitution is based were presented to this country on a day like this on 3rd August 1995, five years ago.

It was to the leader of the UNP as the main opposition party that I first extended an invitation to meet me before I did so. They met me on August 2nd. We discussed it before presenting it to the country. Now they are howling like jackals.I am ashamed at this behaviour. I wonder whether they are an Opposition.

The UNP leader ran away asking the others to howl like jackals. We invited the UNP after presenting it to the Cabinet. We discussed and asked for their support. We said we are prepared to discuss anything and that it was only a draft. We were prepared to discuss any amendments. But we did not get any support from the UNP for the last five years. Then we discussed with all other parties and presented it to the country on 3rd August 1995. That was the initial draft.

I then asked the LTTE whether to send the draft to them and discuss it. But they were not prepared to do so. It was thereafter that we presented it to the Parliamentary Select Committee. Discussions were held there under the Chairmanship of Professor G. L. Peiris. We presented the document incorporating certain amendments to Parliament in October 1997. Then once again I invited the UNP, but their support was not forthcoming to ensure the two thirds majority. Thereafter, I invited 13 parties now in Parliament after the 1999 Presidential election to discuss it again and incorporate any necessary amendments.

The nine constituent parties of the Peoples Alliance discussed it for two weeks in depth and brought certain amendments and invited the Tamil parties next.It was discussed with them also for two weeks and we then invited the UNP. We must record our appreciation that the UNP acceded that request and came for talks.

Before the discussion the UNP leader wrote to me and proposed various things. He wrote to me asking me to give various things to the LTTE. We have his signed letter.He suggested a time frame for the discussions.We welcomed that and both the UNP and the Government Group decided to wind up in four weeks. However, the UNP dragged this discussion on for 18 weeks taking on even minor and irrelevant matters for discussion. We suspected this from the very beginning.

We were working on the premise that we should discuss this document which had been approved by 12 of the 14 parties in Parliament, whatever the impediments. After 18 weeks of discussion I and a number of my Ministers agreed to all the clauses of the new Constitution except one.We accepted several amendments proposed by the UNP.

Here Member of Parliament Choksy participated very fruitfully as those on our side. Others of the UNP team cooperated with us. I am very thankful to them for that. At the end of 16 months of discussion and deliberation on June 30th, we had reached agreement on all the clauses except that on the Executive Presidency. We had included the subject of the Executive Presidency three times in the agenda, on June 30th and twice earlier. Everytime the UNP did not give us their decision. Finally this had to be completed on June 30th. They asked for one more day to give their decision.

We gave them one more day on July 7. On that day too they said they cannot make a decision. Thereafter I told them to kindly inform us about their decision and say whether they are for or against. Then I told them that if my presence at the meeting was a problem for them, I will walk out allowing them to discuss it. Then the UNP group including their leader told me to stay on saying it was not a problem at all. Then I told them to inform us of their decision but they didn’t do it either. They said they will inform their decision after discussing it in the Sub Committee. The date for the Sub Committee meeting was scheduled for July 19 which was after a lapse of 14 days. On that day too a UNP MP, who is present here today, came as the sole UNP representative and said he had not been empowered to take a decision on this and asked for a fresh date for a discussion. This then was the fifth discussion held on a single item. We did not discuss anything else.

They said we should all hold another discussion on July 21. I had planned to go abroad that night on a strictly personal and important matter, but I cancelled the trip and all other work and agreed to that date. On that day too they came and said they had no decision and that they would discuss it in their Working Committee and inform us. Then I told them we can’t wait any longer and that this was the fifth time we were discussing this problem. You are not telling us your views kindly tell us whether you are for or against this or if you wish to propose an amendment tell us so. Again they said they will it discuss at the Working Committee and inform us. When I asked for the date on which they will inform us they said they will discuss it in the Working Committee on the 27th and 28th and inform us soon.

We came to know through the newspapers that they had held the Working Committee meeting on the 27th. Then on the 28th or 29th their party chairman Mr. Jayasuriya had telephoned our, the Minister of Constitutional Affairs of our Government and vaguely said they don’t like the idea very much and that they wanted another discussion with the President. At that moment, we had given the Constitution for printing. I said that even if we have to remove a page, if we can reach a consensus on this matter, we would do it. This message of the UNP chairman given on the 29th reached me only on the 30th.

I had a very busy schedule on the 31st. So I cancelled my first appointment on the 1st and offered them the opportunity they sought. They said their leader won’t be able to come on the 1st. When I asked whether they could come on the 2nd they said that on that day too their leader won’t be able to turn up. These people only ask for dates and then say their leader is unable to come. Then I spoke directly to the UNP Chairman.

Due to our great desire and dedication to end the ugly confrontational political culture which had existed in the country all these years and create a new political culture which would go forward on the basis of consensus, the discussion the UNP promised to conclude in four weeks was dragged on for 18 weeks. We were prepared to spend time. But if this is the kind of response we get, Mr. Speaker, I would like to ask whether this is a party? Are these representatives of the people? Do they love their country? I ask you, is this the way they act if they are people’s representatives who have a concern for the interests of the people? I have told you the history.

This is how we drafted this Bill. Although the UNP is now obstructing it, a large number of proposals made by the UNP are included in it. However, Mr. Speaker, I wish to state briefly what we are trying to do through this Constitution. On the one hand we believe that the people of this country elected us to power in 1994 in a massive wave of support to restore democracy and human freedom in this country. As I said before, we have stabilised human values, freedoms and democracy in all parts of the country except the North and East.

As part of democracy we are now in the process of ending the confrontational and politics of revenge and create a new political culture, a system of consensual government at least with the major political parties.

Mr. Speaker this Constitution will establish such a form of government. Through this we have also introduced the executive committee system which exists in certain countries which decides and promotes government activities with the participation of all parties. We are introducing this system to the Provincial Councils.

Similarly the new Constitution has many provisions than in the present one to stabilise democratic freedoms and human rights we have been safeguarding since ’94. It is our desire to further strengthen and expand this. In addition, for the first time the Rights of Children’s have been enshrined in a Constitution. This will stabilise the program we have already started to wean away youth from liquor and drugs and protect children from abuse.

For the first time this Constitution has provisions to protect the environment and prevent environmental damage and pollution. Generally these are our proposals to stabilise democracy, human rights and human values in this country. Similarly this new Constitution has strong provisions to protect Buddhism, the religion and philosophy of the Sinhala majority of this country, which is the foundation of Sri Lankan culture. I wish to state here clearly that some people are spreading false rumours everywhere, after having discussed with me for five months, that we have surreptitiously removed the original clause for the protection of Buddhism which was included in the Constitution. This is a total fabrication.

Mr. Speaker, we have not even dreamt of such a thing, we will never contemplate it either. While protecting the rights of the majority Sinhala Buddhists in this country we will safeguard the fundamental human rights and freedoms of all sections of people living in this country.

There is another section Mr. Speaker which has solutions for the most dangerous problem of this era, the ethnic problem specially of the Tamil people which had been aggravated over the last several decades, by devolving power to the minorities. Some of the major problems the minorities and minority religions have are the inability to find schools for their children and non-availability of employment opportunities. These are problems common to under-developed countries. We should find solutions to these, while finding solutions to the other problems of our people.

This situation has dragged on making this problem very complex and spread as a cancer in our body politic. The time has run out when we could have very easily granted the rights of the minorities. The trust and confidence which existed among the Sinhalese, Tamils and Muslims has broken. It is this loss of confidence that led some of them to demand a separate state.

How can we give them that confidence after the manner they were killed and burnt in 1983 ? How can we tell them that it will not happen again under a government of the Sinhala majority? This is the only way in which we can give that confidence without dividing the country.

I personally and my government is totally against a division of this little Sri Lanka. I wish to remind you that it will never happen so long as our government remains in power. If we are to prevent a division and carry this country forward as a united, strong and sovereign state we should share power to a certain extent with the Tamils and Muslims who have lost confidence in us. It is those proposals for sharing power, Mr. Speaker and dear Members of Parliament that we are presenting with this constitution. I have studied this problem at length a few decades ago before I became President, by myself, with my political friends and when I was abroad. After returning to Sri Lanka I have delivered many long lectures on this issue. We have analysed and studied every word in this new Constitution for seven and a half months from 20th January this year.

I can very sincerely state that we can remedy the injustice caused to the minorities through these devolution proposals. I sincerely feel that this will provide a lasting solution to this problem while safeguarding the rights of the majority Sinhalese in this country. I believe we can find lasting solutions to these problems. We can extend this confidence to the Sri Lankan Tamils who have fled this country and are now living abroad.

We have already started talking to them. The day we build that confidence those Tamils will not need Prabhakaran’s terrorism. We have even told the UNP that we have decided to send this Constitution to the LTTE through legitimate channels once it is approved by this House, to seek their ideas and views. If they are prepared to discuss this we are willing to talk. But the killings must stop for a friendly dialogue. As we have repeatedly said, the only condition is to stop killing, freeze the war and hold discussions.

Mr. Speaker some people are spreading false rumours to the effect that through this Constitution we will be bringing an end to the unitary state. This Constitution will never disrupt the united nature of the country but rather enhance it. There will be no impediment whatever by this Constitution to this country being united. In fact its unity will be strengthened.

What will be happening is something different. The central government will perform all major duties as a united and sovereign government and all legislation having a major impact on the country will be formulated by this august assembly. Provinces will be the same as those existing today. The existing Provincial Councils will be given powers to formulate laws and regulations to a certain extent and the right to conduct the provincial administration.

Mr. Speaker this is not something new. What was the system of administration in ancient Sri Lanka during the time of Sinhala Kings? What was the system in the great historic kingdoms which existed in your native area the North Central Province?. The King did not grab all powers to the central government. The King identified himself as the clear leader of a united Sri Lanka.

But the King’s powers were devolved to leaders of villages known as gramanayakes, who administered them as autonomous units. That was the system which existed during that time. Large villages which managed their economic activities including agriculture and small industries were administered by rural leaders. The King formulated common laws and regulations and informed the people about them through rock inscriptions etc.

But other laws and regulations concerning the village such as water supply, land use and paddy cultivation were drawn up by the village leader called “Gramini.” There were several other terms by which this village leader was referred to. This system of devolution of power is not a strange thing to us Mr. Speaker. Power was devolved even during that time. Land ownership was devolved in that manner. There was a very strong and successful administration in this country during that time.

But wars occurred in this country due to various foreign invasions, specially from South India. Even history and social scientists say that our kings were able to withstand those invasions due to the strong socio-economic system which existed at the time. The basis of this system was that the King remained as the head of state without any partisanship while his powers were devolved to the villages. That system has now been modernised to suit the modern world. Today after more than 2000 years activities in all countries not only ours, have increased by leaps and bounds. Populations have increased a hundred fold. To manage these huge and extensive activities of people and society, there must be a more systematic, better organised, and wider system in place.

Mr. Speaker it is the system of devolution which was created in Sri Lanka by Buddhist governments that we have modernised and tabled in this House today, through the Provincial Council system. It is not we but the previous government which introduced the Provincial Council system for the first time in this country.

When the Indian Government exerted pressure they introduced the Indo-Sri Lanka Accord by amending the Constitution for the 13th time.

Without vetoing that system as in the past, we have tabled this document to enhance the rights of all communities living in this country. I will not try to explain them in detail now. I hope our Constitutional Affairs Minister and other Ministers will discuss all those provisions in detail when the debate on the second reading is taken up on the 7th and 8th with your approval.

Mr. Speaker we have seen in world history in countries like ours where there are people belonging to different communities and cultures and speaking different languages various problems have cropped up among those communities specially during the 20th century. As far as I know each and every such country that has solved this problem successfully, has done so not by getting the central government or the majority community to grab all powers in the land.

They have solved this problem satisfactorily by the powers vested in the Central Government and the majority community being shared with others in a fair manner. It is only when power is shared in a just manner that this problem can be solved. Mr. Speaker. We can cite the USA, Canada, India, Pakistan, Switzerland and Australia as examples. Then there are a lot of other countries in Asia and the Americas.

It is through a federal system that Germany and countries in old Europe have solved their problems and marched forward preventing a break up or division of their countries. They have solved their problems by releasing or devolving to a certain extent the powers centralised in the Government. Therefore Mr. Speaker as one who loves my country, and one who fights for this country having put my life at stake, as well as the lives of other members of my government, I say that as a government we are ready to take the necessary risks, face all threats and dangers to do justice by all communities who share this land.

Very recently one of our closest political colleagues and friends was murdered on the road by the LTTE at Ratmalana. They are trying to get at more people. But we are performing this duty we have undertaken with great dedication and sacrifice, because we have the necessary confidence. Unless we give the guarantee to the Tamil people including the 7 lakhs supporting the LTTE that we would not at least kill or burn them through this Constitution, it will be our people who will be killed on the streets of Colombo by Prabhakaran. It is our people who are being hacked to death by the LTTE by storming villages. The UNP should not forget that it is not only the SLFP or PA people. Those killed are also UNP people. Not only my people but Mr. Ranil Wickremesinghe’s people are also being exterminated. Therefore, I request you to behave with a sense of responsibility.

Mr. Speaker, I wish to repeat over and over again that a small section of our people including certain members of the Maha Sangha are having a wrong impression about this system of devolution of power.

There is a handful of Sinhalese who think that all Tamils and Muslims should be killed and only the Sinhala Buddhists should live in this country.

Mr. Speaker, we do not dream empty dreams that are impractical. As practical politicians we know that such things cannot be implemented.

We are living in a world of globalization. When something takes place here, on the other side is India. There is the United Nations Organization. Mr Speaker, as some people propose to us we cannot cut and chop all the minorities in this country and throw them into the sea.

This country cannot be only for the Sinhala Buddhists. I don’t believe that there are such fools in this country, like the handful of people who seem to think so. If we are to safeguard the rights, of the Sinhala Buddhists and achieve peace, we can talk about our rights forever but what is the solution to these bombs that are hurled at us.

How can we stop the destruction caused to this country by LTTE terrorism? Although we talk about Sinhala Buddhist rights aloud how can we achieve such rights? Let us first give the rights of the people in the North the absence of which is the basis of terrorism. I tell this House on this occasion that we can definitely and successfully win the war in the North by granting their rights.

In addition to the several lakhs of Tamil people in the North, Tamils living abroad collect millions of rupees and during the previous regime the LTTE has bought six ships, and they are still being operated. When they attempted to buy some more ships, our Government stopped it. Weapons are bought with that money and smuggled into the country in these ships. When we took over, the Navy was in a very weak condition. The necessary ships and equipment were not there.

Now we are spending thousands of millions of rupees and improving the Navy like the other armed forces. Now we have bought new equipment. It takes some time. It takes three years to take delivery of a ship after placing the order, however much we try to hurry. Taking delivery of a plane ordered takes a little less time, but it takes at least one year. You can’t just go and buy these things like you buy a saree from a shop. We will somehow find the money for it. We can find the money because we have strengthened the economy of this country.

If we are to make a success of this war, we still hope that the LTTE will see at least an iota of truth and agree to this political programme. However if this doesn’t happen and if they are inviting us to war, we shall continue to fight.

We can finish it soon, but before that we should strengthen the rights of the people including Tamils and the Muslims who are against LTTE terrorism in the back of their minds and only asking for their rights and for peace. Therefore, Mr. Speaker, we are presenting this Constitution today.

When our people were being killed after we presented this draft Constitution on the 3rd of August 1995, our Ministers and MPs having started movements like the Sudu Nelum Movement,and intellectuals, university students, lecturers, teachers, some journalists, a large number from non governmental organizations, a large number of Maha Sangha and dignitaries of other religions went from village to village taking this message into the four corners of this country during the last five years. We staged street dramas and gave this message to the entire country through all the media.

After all this if anyone says that we are rushing through the Constitution it is a brazen lie. Such people are not fit to be engaged in politics in this country, Mr Speaker. This morning on my way here I saw in the ‘Divaina’ and the ‘Lankadeepa’ newspapers banner headlines asking why we are rushing through this Constitution. I don’t know what they mean by rushing through. This rushing through took five years, Mr. Speaker. We submitted the main provisions of this Constitution to all including the leader of the UNP and to the whole country. There has been no rush or hurry at all. The only thing is that it took five years to present this and to pass it into law, that is all. We admit that shortcoming. We can’t help it.

Even when we had won 80 per cent of the electorates in the Parliamentary elections, we have only a single vote majority in Parliament because of the UNP Government’s Constitution that is now in force. Because of this peculiar Constitution and the crazy system of elections. Mr. Speaker, it is only because we didn’t have the two-thirds majority that we were unable to pass this. We were very keen to do it. That is why we clearly asked the people during nine rounds of elections from the Western Provincial Council election in 1993, the Southern Provincial Council election in 1994, the General election and the Presidential election in 1994, the local government elections in 1997, the three rounds of Provincial Council elections in 1999 and again the Presidential election in 1999, to do what we are doing today.

The people very clearly gave us a mandate during these nine rounds of elections to do this today. Though anybody may hoot or howl like jackals, we shall go through with this. Mr. Speaker I believe that all those who are in this House, whether on this side or that side are representatives of the people. It is that word that is used to describe them. Mr. Speaker if all of them including myself and you represent the people, I say that a two thirds majority is not necessary, and that the simple majority alone that the people of this country gave us on so many occasions is sufficient.

A Constitution is a legal document that reflects the needs of the greater number of the people in a democratic country. It is through the vote of the people that all the people’s needs and aspirations are expressed. This is the basic element of democracy. Mr. Speaker, if the people of this country gave us a clear mandate through nine rounds of elections during a period of six and a half years from May 1993 to December 1999, to bring this Constitution before Parliament, we should bring it before Parliament. It is my bounden duty to do so as the Head of State of this country.

It is that mandate that I clearly asked from the people seven months ago on 21st December 1999.Mr Speaker, it is to resolve the ethnic issue that has been a curse on our peoples’ lives and the progress of this country and to end the war that I as President and my Government asked the people to give us the power. That’s why we are bringing this legal document before Parliament and trying to get it passed into law.

Mr. Speaker the people gave me a clear mandate even when I had been injured in the bomb explosion and some were saying that my thinking had been affected. I am responsible only to the people of this country and I have no reason to ask anyone else. The people of this country have asked us nine times to bring this document before Parliament, but Mr. Speaker the people of this country never told me to ask the UNP before presenting this with Parliament. They never asked me even to discuss with the UNP.What I asked for was a mandate to bring this before Parliament. However we as a Government that respects human values and democracy, consulted the UNP. We want to put an end to this divisive political culture that has existed in this country and was made worse after 1977. That’s why we invited all parties in Parliament, mainly the UNP to enter into discussion with the approval and fullest co-operation of my Government.

But the people of this country didn’t tell us or lay down conditions, they only asked us to bring this Constitution. Please keep that in mind very clearly. We have come forward at the risk of our lives to some day end this despicable and divisive political culture that has existed in this country for fifty years; this terrible inhuman beastly war; the destruction caused by it and the terror of tyre pyres and such base episodes and not to bequeath this unfortunate fate to our children’s generation.

I am certain that all Members of Parliament and Ministers of my Government and all the nine parties that constitute the Peoples Alliance will give their fullest co-operation in this matter. Mr. Speaker it is the majority of the people of this country, especially the Sinhala Buddhists who voted for me in December 1999 even when the catchers of Prabhakaran went from village to village and said “don’t give your vote to Chandrika, vote for the other person”.


I will not mention the name here. Definite investigations were carried out and I have the report. Even when they said so it was the Sinhala Buddhists of this country who voted for me. Mr. Speaker, when I wanted to bring this Constitution the Tamil people were enthusiastically waiting to vote for me but Prabhakaran didn’t allow them with his terrorism. However, in areas where Prabhakaran could not wield his influence like in Jaffna, I received more votes. I should like to remind that it was the Muslims in this country who contributed most to make up my 51 per cent plus votes. The Sinhala people are not opposed to this.

I very earnestly and with extreme humility call upon the Maha Sangha on this occasion as the Head of State of this country and as one who respects Buddhism, having moulded my life according to Buddhist philosophy, as a practising Buddhist, to give your full blessings to my Government and to me to implement the mandate given to me by the majority of the Sinhala Buddhists of this country.

All leaders of other religions have a special responsibility. I request their co-operation. I know that that co-operation is forthcoming. The mandate of the people of this country and their co-operation was expressed on December 21st last, also. Before that it was expressed eight times. Now I request you the leader of the Opposition and the leader of the UNP to give us that co-operation honestly and truly without vacillating, in the name of the people of this country and in the name of the mandate they gave nine times for this.

On this occasion we hope to present this Constitution today and debate it on the 7th, 8th and 9th next week and adopt it as a solution to this great national calamity that has been with us for the last 18 years. But we will not end this matter with the Constitution alone. I request each and everyone of you to participate in this task taking decisions personally, true to your conscience to carry forward the political procedures necessary to implement this Constitution.

Finally I would like to mention that in the various journals and newspapers published internationally and even in the United Nations reports, the crisis in Sri Lanka has been named by journalists, experts, intellectuals and academics as one of the most terrible and destructive wars of the twentieth century in any country in the world, because we have not solved the ethnic crisis in this country. I will not be satisfied by merely saying that this crisis is due to our misfortune. This crisis is man made. It was created by the generation of our parents and some of our generation, too.

Our generation can also end this.Its solution is in our hands. I entreat everybody not to oppose this move without proposing an alternative, by merely saying irrelevant things. Mr. Speaker, we are doing this regardless of the number of votes we will get. Unfortunately hitherto no Government that ruled this country has come forward to solve this question because they were only mindful of the number of votes they expected to get. I will not speak about the times of our ancient kings.

Today is a historic day because we have for the first time in the history of this country, as a Government, without being influenced by anybody and regardless of foreign influence, taken this step. As a government we have kept to our pledge given before the election that we shall introduce a new constitution. We have now done so amidst all the impediments and obstruction by the opposition, who should give us their support. We have presented this in the face of LTTE threats and opposition. We know that this is the best way the Tamil people can obtain liberation and not the LTTE path of terror.

We have presented this despite LTTE attempts to kill me and my Ministers. We have taken this step boldly, because we know it is the only way to extricate our country from the abyss into which it has fallen; to save our country from the cruel path that has befallen it.

I should like to tell this august assembly that it is this foundation that will enable our country to make available to all communities living in this country equal rights, self respect, and to create a society where people can live an upright life. It will also enable the creation of a prosperous nation with a sound economy on the foundation our Government has laid.

Mr. Speaker I express my gratitude to you for having given me this opportunity as the Head of State to present this supreme piece of legislation to this House.I also thank the Hon. Leader of the House Ratnasiri Wickramanayake, for making arrangements to perform this task here today. I also thank Professor G. L. Peiris, Minister of Constitutional Affairs who devoted his energies, sweat and toil to compile this Constitution during a period of six years from June 1994 when we made preparations to contest the 1994 election.

I must also express my thanks to the members of the UNP who participated in negotiations with us on this matter, and suggested several amendments. I must particularly thanks Mr. Choksy for the personal contribution he made as a member of the UNP delegation. I also express my thank personally and on behalf of the Government to all the Ministers, Parliamentarians and all public servants who worked indefatigably to perform this task.

Thank you.

‘ඔබ රජෙක් මහින්ද ජනාධිපතිතුමනි.. ඔබතුමා අපට රජෙක්..’ – මෛත‍්‍රී එදා කියු වීඩියෝව කිරුළුපන රැළියේ පෙන්වයි..

May 2nd, 2016

ඒකාබද්ද විපක්‍ෂය විසින් ඊයේ කිරුළුපනදී පවත්වන ලද මැයි දින රැළියේදී හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාපජක්‍ෂ මහතා ගේ කතාවෙන් පසු එවකට ඇමති මෛත‍්‍රිපාල සිරිසේන මහතා විසින් ‘ඔබ රජයේ ජනාධිපතිතුමනි.. ඔබතුමා අපට රජෙක්’ යයි කියූ වීඩියෝව පුළුල් තිර ඔස්සේ ප‍්‍රචාරය කෙරුණේ මෙසේය.


2016 මැයි 01 වෙනිදා – කිරුළපන මැයි රැලිය Copy of Live Broadcasting

May 2nd, 2016

2016 මැයි 01 වෙනිදා – කිරුළපන මැයි රැලිය Live Broadcasting

Second time UNP govt has disrupted sacred May Day – Dullas

May 2nd, 2016

වැඩේ වැරදුනාම කියනවා පුද්ගලික අදහසක් කියලා

Govt claiming personal opinion after it went wrongවැඩේ වැරදුනාම කියනවා පුද්ගලික අදහසක් කියලා – Nalaka Thero

May 2nd, 2016

වැඩේ වැරදුනාම කියනවා පුද්ගලික අදහසක් කියලා

Dance maestro Goswami to attend GPC program

May 2nd, 2016

By NJ Thakuria

Guwahati: Eminent Sattriya dance exponent of Assam, Padmashri Jatin Goswami will attend the ‘Guest of the Month’ program of Guwahati Press Club (GPC) on 3 May. The interactive program will start at 11 am and conclude by 1 pm.

Born at Adhar Sattra of Dergaon in eastern Assam on 2 August 1933, Nrityacharya Goswami  received his basic cultural education at home under the guidance of his father. Later he learned Sattriya dance from Maniram Dutta Muktiar and Roseswar Saikia Bayan.  Moreover he got the opportunity to learn Assamese folk songs & dances under the guidance of Kalaguru Bishnu Prasad Rabha.


The Sangeet Natak Akademi awardee performed Sattriya cultural items in various sessions of Asom Sahitya Sabha, Asom Sangeet Natak Akademi, Asom Sangeet Sanmilan etc.  Presently Goswami is engaged in conducting training & workshops of Sattriya dance & dramas in different parts of the country.


Aamer Rahman – OSAMA BIN LADEN

May 2nd, 2016

Recorded at Fear of a Brown Planet’s final show in Melbourne, October 2013.

Aamer Rahman (Fear of a Brown Planet) – Reverse Racism


නලින් ද සිල්වා සහ ජාතික ව්‍යාපාරය

May 2nd, 2016

ජානක වංශපුර

මේ ලිපිය ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා පසුගිය වසර තිහ පමණ කාලය පුරා ජාතික ව්‍යාපාරය වෙනුවෙන් ඉටුකල සේවය පිළිබඳව පූර්ණ විග්‍රහයක්වත් ඒ වෙනුවෙන් ඒ මහතාට දැක්වෙන උපහාරයක්වත් නොවේ. මේ ලිපියෙන් උත්සාහ කෙරෙන්නේ ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා ජාතික ව්‍යාපාරය වෙනුවෙන් ලබාදුන් බුද්ධිමය දායකත්වයේ යම් වැදගත් ලක්‍ෂණයක් ඉස්මතු කිරීමටය.

එතෙක් කොටි ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිව ශ්‍රී ලංකා රජයන් විසින් ගත් ක්‍රියාමාර්ග නව මගක් ගත්තේ අනූවේ දශකයේ ඊනියා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන හරහා බටහිර රාජ්‍යයන්ට මෙරට දේශපාලනයට අත පෙවීම සඳහා ඉඩ කඩ ලබාදීමෙන් පසුවය. චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග දෙමළ ප්‍රශ්ණය දුටුවේ ඇගේ මිය ගිය ස්වාමියාගේ මහජන පක්‍ෂයේ රෝස පාට වාමවාදී ඇසිනි. චන්ද්‍රිකාගේ දැක්ම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ සිංහල බෞද්ධ පදනමට විරුද්ධවූවා පමණක් නොව ඊට වෛරද කලේය. රජයේ මේ ආකල්ප බටහිරුන්ට ශ්‍රී ලංකාවට අත පෙවීමට ආරාධනාවක් විය. එහි අවසන් ප්‍රතිඵලය වූයේ බටහිරුන් නෝර්වේ රජය හරහා දෙමළ ජාතිවාදයට සෘජුවම ආධාර උපකාර කිරීමත්, සාම ගිවිසුම් ගැසීමට රජයට බල කෙරීමත්, ඒ හරහා කොටි තවත් ශක්තිමත්වී හමුදාවන්ට දරුණු ප්‍රහාර එල්ල කිරීමත්ය. 1994 සිට 2005 දක්වාවූ දුර්දාන්ත කාලය තුල චන්ද්‍රිකාගේ අසමත් බටහිර ගැති නායකත්වය හේතුවෙන් දෙමළ ප්‍රශ්ණය උග්‍රවූවා පමණක් නොව රටේ ආර්ථිකයද කඩා හැලුනු බව දැන් අප දනිමු.

1994දී චන්ද්‍රිකාට ශ්‍රිලනිපයේ ජනාධිපති අපේක්‍ෂකත්වය නොදිය යුතුව තිබිනි. ඊට වඩා සුදුසු මෙරට දේශපාලන සංස්කෘතියට ගැලපෙන ශක්තිමත් ප්‍රබල නායිකාවක් ශ්‍රිලනිපයට සිටියේය. ඒ සිරිමාවෝය. අවාසනාවකට ශ්‍රීලනිපේ නායකයින් සහ ඔවුන්ට උපදෙස්දුන් උගතුන් බහුතරය සිරිමාවෝගේ සුදුසුකම සහ ශක්තිය අවතක්සේරු කලහ. ඒ අවස්ථාවේදී ජාතික ව්‍යාපාරය තුල සිරිමාවෝ මැතිණිය ජනාධිපති අපේක්‍ෂක කල යුතුයැයි හඬක් නැගුවේ ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතාය. සිරිමාවෝ මැතිණිය එදා රාජ්‍ය බලය සියතට ගත්තේ නම් කොටි ත්‍රස්තවාදය ඒ ධූර කාලය තුලම නිම කරන්නට බොහෝ දුරට ඇයට හැකිවන්නට ඉඩ තිබිනි. එසේ වූවා නම් ත්‍රස්තවාදය නිසාවූ ජීවිත හානිය අවම කරගන්නට ඉඩ තිබිනි. බටහිරුන්ගේ අත පෙවීම නතරවී ඉංදියාවත් බටහිරත් මෙන්ම චීනයත් සමඟත් සාම්‍යයන්සේ සම්බන්ධතා ඇතිකරගන්නට ඉඩ තිබිනි. එසේවූයේ නම් අද වෙනවිට අපට මෙරට ශක්තිමත් ආර්ථිකයක් සහ රාජ්‍යයක් ගොඩනඟා ගන්නට තිබිනැයි අනුමාණ කල හැකිය. 1994දී ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයා තෝරා ගැනීමේදී මෙරට දැවෙන ජාතික ප්‍රශ්ණයවූ දෙමළ ප්‍රශ්ණයේදී ඒ ඒ අපේක්‍ෂකයා කෙසේ ක්‍රියා කරනු ඇත්ද යන්න අනුමාණ කල යුතුව තිබිනි. ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා සිරිමාවෝ බණ්ඩාරණායක මැතිනියගේ අපේක්‍ෂකත්වය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ ඒ මහතාට සිරිමාවෝගේත් චන්ද්‍රිකාගේත් අතීතය සහ වර්තමානය පිළිබඳ අවබෝධයකින් යුතුව ඔවුන්ගේ අනාගත නායකත්වය පිළිබඳව පුරෝකථනය කල හැකිව තිබුනු නිසා විය යුතුය. අවාසනාවකට ආචාර්ය නලින් ද සිල්වාට තිබුනු දුර දැක්ම ජාතික ව්‍යාපාරයේ සිටි බොහෝ උගතුන්ට එකල නොතිබිනි.

අද ජාතික ව්‍යාපාරයේ උගතුන් දෙමළ ජාතිවාදයක් ගැන කථා කලද අනූව දශකය වෙනවිට මෙරට මුල් තැනක් ලැබුනේ දෙමළ ජාතියට සිංහලුන්ගෙන්වූ අසාධාරනය පිළිබඳ කථා බහය. මෙරට උගතුන් දෙමළ ප්‍රශ්ණයට පිළිතුරු සෙවුවේ ඒ පදනම මතය. 1995 දෙසැම්බර් මස ප්‍රභාකරන් ඔහුගේ සීයලා බාප්පලා සහ මස්සිනාලා යන කෘතිය ඉදිරිපත් කරමින් ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා දෙමළ ප්‍රශ්ණයට විකල්ප දේශපාලන කථාවක් නිර්මාණය කලේය. එනම් සිංහලුන් දෙමළ ජනයාට කල කරන අසාධාරනයක් නැත, ඇත්තේ දෙමළ ජාතිවාදයකි එහි පදනම ඉංග්‍රීසීන් විසින් වෙල්ළාල ප්‍රභුන් යොදා ගනිමින් සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියට මෙරට ඓතිහාසිකව හිමි තැන අහිමි කිරීමය යන කථාවය. ක්‍රමයෙන් සාමාන්‍ය සිංහලුන් මේ කථාව පිළිගත්තේ පොදුවේ සිංහලුන් ජාතිවාදී වන නිසා නොව ඒ කථාව ඔවුන්හේ සිතුම් පැතුම් හා සමපාතවූ නිසාය. දෙමළ ජාතියට සිංහලුන්ගෙන් අසාධාරනයක් වී නම් කොටි ත්‍රස්තවාදීන් විසින් උතුරේ ගෙනගිය වාර්ගික ශුද්ධකරණයත් ඊළම දෙමළ ජනතාවගේ නිජබීම යන්නත් මෙරට දේශපාලනය තුල සාධනීය වන්නට ඉඩ තිබිනි. එසේවී නම් මහින්ද රාජපක්‍ෂ රජයටවත් කොටි ත්‍රස්තවාදය පරාජය කිරීමට නොහැකි වනු ඇත. අවසානයේ රාජපක්‍ෂ රජයට කොටින් පරාජය කිරීමට හැකිවූයේ තමන් දෙමළ ජනයාට අසාධාරනයක් කර නොමැත යැයි පොදුවේ විශ්වාස කල සිංහලුන් තම ජාතිය වෙනුවෙන් සිය දරුවන් සහ සැමියන් හමුදාවට බැන්ඳවූ නිසාය.

මෙරට දේශප්‍රේමී උගත්තු පොදුවේ කොටි ත්‍රස්තවාදයට විරුද්ධ වුනද එය දෙමළ ජාතිවාදයේ අංගයක් ලෙසත් එහි ඓතිහාසික ගලා ඒමත් එහි බටහිර රාජ්‍යයන්ගේ වැඩ කොටසත් සංගතව දුටුවේ ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතාය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ රජය කොටින්ට එරෙහිව කල මෙහෙයුමේ නොනිල දේශපාලන පදනම ඒ දැක්ම විය. නමුත් සිංහල සමාජය ඒ ස්ථාවරයට ගෙන ඒම සඳහා ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා දශක දෙකකට වැඩි කාලයක් වෙහෙස විය. රනිල් වික්‍රමසිංහත් (2002, CFA) චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගත් (2004, PTOMS) එකිනෙකා පරයමින් කොටි ත්‍රස්තවාදීන් සමඟ ගිවිසුම් ගැසූ අවධිය වෙනවිටත් ජාතික ව්‍යාපාරයේ සමහර උගත්තු පවා කොටින්ට කුමක් හෝ දිය යුතුය යන මතය දැරූහ. නමුත් මේ සැම ගිවිසුමක්ම කුණු කුඩයට දැමිය යුතුයැයි ඉතා නිරවුල්ව සහ නිර්භයව එක දිගටම ප්‍රකාශ කලේ ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතාය. ඒ ගිවිසුම් පිළිබඳව ඔහුගේ ස්ථාවරය හුදෙක් අවස්ථාවට අනුව ගොතන ලද්දක් නොව දෙමළ ජාතිවාදය පිළිබඳව සංගත දැනුම් පද්ධතියක් මත පදනම්වූවක් වීම ඔහුගේත් සෙසු දේශප්‍රේමී උගතුන්ගේත් වෙනස විය.

2005 ජනාධිපතිවරණයේදී ජාතිකත්ව පදනමකින් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා දිනවීම ජාතික ව්‍යාපාරයේ අවශ්‍යතාව විය. නමුත් සුළු ජාතීන්ගේ ඡන්දය නොමැතිව ජනාධිපතිවරණයක් දිනිය නොහැකිය යන මතය එකල ස්ථාපිතවී තිබිනි. ඒ සඳහා සුළු ජාතික පක්‍ෂ සමඟ සංධානවලට යෑම සාමාන්‍ය දේශපාලන සිරිතවී තිබිනි. නමුත් ඒ මතය බිඳලමින් ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා පැවසූයේ සිංහල ඡන්දයෙන් 65% ක් ලබා ගත හැකිනම් ඡන්දය දිනිය හැකි බවය. එය ශ්‍රීලනිප ඡන්ද ව්‍යාපාරයේ ආකල්පීය වෙනසකට තුඩු දිනි. සිංහලුන්ගේ ප්‍රශ්ණය ඇමතු මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා 2005 දීත් සහ 2010 දීත් ජනාධිපතිවරණ ජයග්‍රහණය කලේය.

කොටි පරාජය කල නොහැකිය යන මතය මෙරට ස්ථාපිත කරන ලද්දේ එන්ජීඕ හරහා ක්‍රියාත්මකවූ බටහිර රාජ්‍යයන්ගේ අවශ්‍යතා සඳහා පෙනී සිටි මෙරට හා විදෙස් උගතුන්ය. එය මිත්‍යාවක් බව ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා අවධාරනය කලේය. කලක් ගතවුනද සිංහලයෝ ක්‍රමයෙන් ඒ බව අවබෝධ කරගත්හ.

2009 මැයි මාසයේ කොටි දෙමළ ජනතාව නන්දිකඩාල් වෙරලට සිර කරද්දී සිවිල් වැසියන්ගේ ආරක්‍ෂාව සඳහා හමුදා මෙහෙයුම් නතර කල යුතුය යන මතය පැන නැගුනි. නමුත් යුධකාමියෙක් යැයි තමාට එල්ලවූ චෝදනා නොතකමින් හමුදා මෙහෙයුම් කිසිම හේතුවක් නිසාවත් නතර කල යුතු නැතැයි පැවසූවේ ජාතික ව්‍යාපාරයේ වෙන කිසිවෙක්වත් නොව ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතාය. යම් හෙයකින් හමුදා මෙහෙයුම නතරවූයේ නම් ප්‍රභාකරන්ගේ දිවි ගලවා ගෙන යාමට බටහිර රාජ්‍යයන් සූදානම්ව සිටි බව දැන් අපි දනිමු. එසේ වූවා නම් යහපාලනය රජයේ ආශිර්වාද මැද ප්‍රභාකරන් නැවත මෙරටට පැමිණෙනු දැක බලාගන්නට තරම් අප අවාසනාවන්ත වීමට ඉඩ තිබිනි.

කොටි පරාජයෙන් පසුවද බටහිරුන්ගේ බලපෑම නතර නොවෙන බවත් ඔවුන් රාජපක්‍ෂ වරුන්ට සහ රණවිරුවන්ට දඬුවම් පමණුවන බවත් ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා පුරෝකතනය කලේ 2009 දීමය. අද බටහිරුන් යහපාලන ආණ්ඩුව ඒ සඳහා යොදවා ගන්නා අයුරු අපි අත් දකිමින් සිටින්නෙමු. නමුත් ඒ මහතා මේ බව පවසන වනවිටත් බටහිරුන්ගේ බලපෑම පිළිබඳව මෙරට සමහර දේශප්‍රේමීන් සිතුවේ හුදෙක් අසාධාරන කමක් නැත්නම් කරුණු හරි හැටි අවබෝධ නොකර ගන්නා වැරදි තීරණයක් නැත්නම් දෙමළ ඩයස්පෝරාවගේ ඡන්දය ලබා ගැනීම සඳහා කෙරෙන්නක් ආදී වශයෙනි. නමුත් වසර සියයකට වඩා දිවෙන දෙමළ ජාතිවාදයත් ඊටත් වඩා කාලයකට එහා දිවෙන බටහිර අධිරාජ්‍යවාදයත් එසේ තේරුම් ගත නොහැකිය. එය තේරුම් ගැනීම සඳහා සමස්ථ දෙමළ-සිංහල-ඉංග්‍රීසි සංස්කෘතික-දේශපාලන ක්‍රියාවලියම අළලා ප්‍රවාදයක් තිබිය යුතුවිනි. ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා විසින් එය නිර්මාණය කර තිබිනි.

මහින්ද රාජපක්‍ෂ රජය පෙරලීම සඳහා විවිධ වසන්ත ගෙන එනු ලැබිනි. මේවා බටහිරුන් විසින් ගෙන ආ අරාබි වසන්තවල අනුකරණ විය. ඒ දුටු වහාම ඒවාගේ යටි අරමුණු හෙලි කලේ ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතාය. උදාහරණයක් වශයෙන් ඉසෙඩ් අගය ගණනය කිරීමේ යම් දෝශයක් නිසා උසස් පෙළ සිසුන්ටවූ අසාධාරනයක් පදනම් කරගෙන උසස් අධ්‍යාපන ඇමතිටත් ඒ හරහා මහින්ද රාජපක්‍ෂ රජයටත් විශාල බලපෑමක් කිරීමට සූදානමක් තිබිනි. ඒ වසන්තය සඳහා මූලිකත්වය ගත්තේ ජවිපෙයය. නමුත් එය උසස් අධ්‍යාපන ඇමතිගේ වරදක් නොව රජයට උපදෙස් දුන් විශේෂඥයින්ගේ වරදක් බවත් අගවිණිසුරු තුමියගේ නියෝගයක් නිසා ඒ වරද තවත් අවුල් සහගතවූ බවත් පහදාදුන් ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා ඒ වරද නිවැරදි කරන ආකාරයක්ද යෝජනා කරන ලද්දේ එවකට සිටි උසස් අධ්‍යාපන ඇමති වරයා පුද්ගලිකව තමන්ට සුහදශීලී නොවුනු වාතාවරණයකය. ඒ මහතා ෆූටා රතුපස්වල ආදී සිදූවීම් වලදීද එහි යටි අරමුණ හෙලිදරම් කරමින් රජය ආරක්‍ෂා කිරීමට කටයුතු කලේ මහින්දට කඩේ යනවා යන පුද්ගලික අවමානයද නොසලකා හරිමින් බව අප මතක් කල යුතුය.

මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ පරාජයෙන් පසුවද ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ නායකත්වය ඒ මහතා අත තබා ගත යුතුයැයි නිර්දේශ කලේ ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතාය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ නායකත්වය අතහැරි විට මහින්ද කල ලොකුම මෝඩකම ලෙස ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා එය හැඳින්වීය. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ ක්‍රියාකාරිත්වය තුල මාස කිහිපයකින් ඒ බව තේරුම් ගැනීමට අපට හැකිවිනි. පසුගිය මහ මැතිවරණයට මහින්දවාදීන් වෙනම පක්‍ෂයකින් තරඟ කල යුතු බව ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා පෙන්වා දුන්නේය. එය නොපිලිපැදීමේ ආනිසංස 2016 මැයි රැලිය සංවිධානය කරන මහින්දවාදීන් විසින් මේ ලිපිය ලියන මොහොතේද අත්විඳිමින් සිටියි.


තිස් වසරක කාලයක් තිස්සේ ජාතික ව්‍යාපාරය තුල ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා සිදුකල බුද්ධිමය මැදිහත්වීම් වල සුවිශේෂ බවක් ඇති බව පැහැදිලිය. අන් උගතුන් යමක් සිදුවූවායින් පසුව එය වෙන් කරගෙන විහ්‍රහ කරන අතරේ ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා කලේ අතීතයත් වර්තමානයත් අළලා සමස්ථ සමාජ-දේශපාලන ක්‍රියාවලිය හැකිතාක් දුරට සංගතව තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කිරීමය. එය පදනම් කරගනිමින් ඔහු අනාගතය පිළිබඳව පුරෝකථනය කලේය, ප්‍රශ්ණ වලට විසඳුම් ඉදිරිපත් කලේය. දේශපාලන විචාරයේත් බුද්ධිමය නායකත්වයේත් වෙනස අනාගතයට මඟ පෙන්වීමට හැකිවීමය. ජාතික ව්‍යාපාරය තුල ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා මග පෙන්වන්නෙක් විය.

අනාගතයට මඟ පෙන්වමින් ප්‍රශ්ණ විසඳීමට නම් සමස්ථය දැකීමට හැකි විය යුතුය. හතර මං හංදියක රථ වාහන තද බදයක් ඇතිවී වාහන සිරවී ඇති අවස්ථාවක් සලකන්න. එක් එක් වාහනයක රියදුරාට දැකිය හැක්කේ තමන්ගේ හතරවටේ සිටින අනිකුත් රථවාහන පමණය. ඔහුට කල හැක්කේ ඒ දැකීම උඩ තමන්ගේ රථය පැදවීමටය. නමුත් තනි රියදුරන්ගේ දැක්මට අනුව ක්‍රියාකර සමස්ථ තද බදය ලිහිල් කිරීමට නොහැකිය. ප්‍රශ්ණය විසඳිය හැක්කේ හතර මං හංදියේ ඇති සියලු වාහන වල පිහිටීම සහ ගමන දකින පොලිස් නිළධාරියාටය. ජාතික ව්‍යාපාරයට අවශ්‍ය තද බදය අස්සේ තමන්ගේ රථය මුදවා ගැනීමට වලිකන රියදුරන් නොව සමස්ථය දකින පොලිස් නිළධාරීන්ය.

ජානක වංශපුර

Lessons to learn from Norway,USA ,China,Russia and Burma …………

May 2nd, 2016

Dr Sarath Obeysekera

All countries listed above much more have except  Burma   a program  of undergoing  compulsory military service under a sustem   where all youngsters reaching 18 years are required to serve in the Army

If you do not attend or try to skip .authorities take you by force .Most of these countries are labeled as democratic, and yet when the system is enforced no one complains

In Burma ,youngsters  who have not become a monk for at least a  year  at the young age they frowned upon and some families do not like their daughters getting married to a person who has not been a monk

Our population with a high percentage of youngsters should be enforced to either of the above .This system will surely improve the mind set of youngsters and the discipline

Youngsters can be given free meal ,and lodging and be deployed in some national development  projects

Even the young monks can do work in farms for a few hours other than the meditation work

We cannot force non Buddhists to become monks ,then Christians and other can join National Forces .If Buddhist youngsters prefer to be monk against joining a National Service they can do so

Can the new government initiate such programs, and I do not think that anybody can protest

This is only way we can take the development of the country forward in implementing construction program by deploying the youths thru Army or use Navy to protect our seas from poaching and Airmen to improve transportation

 With due respect we should admit that last government used military to get involved in development projects after the war and it worked

Monks can surely train and lead the badly behaving politicians in the right track so that they think and act sensibly


Three benefits from IMF deal for SL’s external financing profile – Moody’s

May 2nd, 2016

Courtesy The Island

Sri Lanka’s 1.5 billion US dollars deal announced with the IMF will have three benefits for Sri Lanka’s external financing profile, Moody’s Investors Service said in a statement.

Marie Diron, Senior Vice President, Sovereign Risk Group, Moody’s Investors Service, and the lead sovereign analyst for Sri Lanka highlighted the three points below.

Firstly, program disbursements together with forthcoming multilateral and bilateral loans will provide external liquidity to ease immediate financing pressures.

Secondly, the financing will likely be at more favorable terms than Sri Lanka can avail of through the market, which alleviates debt servicing cost pressures.

Thirdly, if the agreement restores investor confidence in Sri Lanka’s policy framework, it could ultimately support more stable private external inflows, such as foreign direct investment.

The agreement comes as Sri Lanka’s sovereign credit profile is increasingly under pressure from its large fiscal deficits, high debt levels and poor debt affordability.

“If the program supports Sri Lankan authorities’ efforts to boost tax revenues and better manage state owned enterprises, it would address constraints on economic growth and reduce fiscal imbalances, thus improving the sovereign’s credit profile,” Diron said.

“However, we expect bumps in the fiscal consolidation path due to difficulties in implementing revenue raising measures and the possible crystallization of some contingent liabilities.”

Sri Lanka reached a three year staff level agreement Friday to borrow 1.5 billion US dollars from the International Monetary Fund subject to Executive Board ratification in June.

The new, old gatekeepers

May 2nd, 2016

by Sanjana Hattotuwa Courtesy The Island

Two stories cropped up in the last week that merited disquiet, albeit in different ways. One local, the other international and both to do with the way we frame and consume news. The local story was a news report on a press briefing called by President Maithripala Sirisena for the heads and owners of leading mainstream media, print and electronic. The nature of the news report, in a leading daily English newspaper, basically reported on what the President had told the participants. There was no context. There was no framing. Based on the news report, not a single question was posed to the President to contest or backup, with credible evidence, the claims made openly. What he said, which in this case appeared to be a tirade against the former President Mahinda Rajapaksa, was basically reported unchallenged and almost verbatim.


On some social media fora on the web, I juxtaposed reportage of this engagement with the media with another from 2013, under the auspices of the then President. From the accompanying official photo to the tone of the reportage, the similarities are positively disturbing. Here too, the same newspaper reported completely unchallenged what the President and key ministers present at the briefing told the heads of mainstream media, around the time CHOGM was being planned in Sri Lanka. The hesitation to question openly, which at the time could have been put down to outright fear, is no excuse today, and yet, the same free pass is given to those in authority to deliver their version of reality without being challenged. A culture of supine genuflection in the face of power continues to largely define how media engages with those in authority.

Reciprocally, those in authority continue to treat the mainstream media as vehicles of partisan propaganda, giving free press to subjective opinion, claims without any evidence, conspiracies without any basis in fact, plans without blueprints, accusations without substantiation and a parochial, party political agenda passing off as the national interest. Operating together, consumers are robbed of any opportunity to hold those in power accountable and over time, expect the media to just report on what happened, instead of asking why. A public that doesn’t expect answers to hard questions, and a media that isn’t interested in and doesn’t know how to ask them is an autocrat’s dream, whether they don a purple satakaya or not.

The other story was around Facebook, and it’s earnings in the first quarter of 2016 alone. From the last quarter of 2015 to the first quarter of this year, Facebook added about the size of Sri Lanka’s population to its daily user base in the Asia-Pacific region alone. Globally, the platform’s monthly user base is now 1.65 billion, which for comparison is around 300 million more than China’s population. In 2013, Sri Lanka’s GDP was around 67 billion US dollars. In the first quarter of this year alone, Facebook’s revenue exceed 5 billion US dollars. The numbers are mind-boggling, but what’s more pertinent here is what the users do on Facebook. In addition to its main social media platform, Facebook as a company owns WhatsApp, Facebook Messenger and Instagram.

Independent of each other, all of these almostubiquitous apps and platforms have a user base at least in the hundreds of millions. All are growing apace. Facebook revealed that people around the world spend on average more than 50 minutes a day using Facebook, Instagram and Messenger alone. That’s indubitably far longer than any mainstream media consumer would spend engaging with content over terrestrial broadcast and print, perhaps combined. Current academic research suggests a decline in original content users are producing to share on Facebook, and an increase in sharing content (especially links and video) produced by others – big name media companies as well as entirely new purveyors of entertainment, specialising in niche productions and issues.

Coupled with the almost totally opaque underlying algorithms that Facebook uses to channel content on to our newsfeeds, Facebook today is not just any other social media platform. It is the world’s (arguably) monopoly for news and information for hundreds of millions of people. It decides what is and what isn’t important to be consumed. This is why news media is clamouring to use the increasing range of tools Facebook provides to publish content – from live video streaming to articles that load instantaneously on smartphones. No longer is a blog, website, newspaper, TV or radio channel enough to reach the masses – if you’re not accessible on Facebook, or create content that is easily discoverable on or shared by it, you’re not reaching crucial audiences, irrespective of the newsworthiness of the content.

This matters a lot. If we are often frustrated by what our own media owners and Editors hide from us, we should in theory be far more concerned about the unprecedented power of a single company, which isn’t even remotely bound to uphold media ethics and standards, that across so many continents today directly shapes how we see, read about and engage with local and global affairs.

Social media’s great promise was that in the aggregate, diverse opinions and viewpoints from consumers would contest the news agenda set by a select few. Coupled with the incredible proliferation of smartphones, it offered perspectives from places, people and processes mainstream media erased or ignored. So much in the mainstream media is engineered to appeal to as many as possible. Social media’s overt power is around how it can focus on an issue or process, no matter to how few it appealed to. Much of this promise and potential is founded on a usually uncontested assumption – that the average media consumer is really interested in learning more about the world they live in, and the majority of media producers in turn are interested in bearing witness to inconvenient truths. That may well be untrue.

In Sri Lanka what we see is a mainstream media that is by default deeply hesitant and unwilling to contest those in power. This is an ingrained culture, independent of the kind of political authority that governs the country. Globally, the concert of platforms and apps a single company controls determines, more than any other time in history, how billions perceive the world, their leaders, countries, communities and neighbours. The world is at the same time smaller, and more distant. We are a click away from empathy, yet a world away from questioning and insightful critique. We are at the same time sceptical of everything, yet believe much of what comes through our newsfeeds. Technology, ironically, has made political authority and media work more harmoniously to keep the news that matters the most away from us. We see more. We know less. We like more. But care less.

It’s an autocrat’s dream. And we are all co-architects of it.

Role of franchise in a democracy

May 2nd, 2016

By Neville Ladduwahetty Courtesy The Island

Franchise is the bedrock of Democracy. The right of franchise is granted to those who qualify to participate in processes that involve the two forms of Democracy, namely, Direct and Indirect Democracy. The right of Franchise is the right to vote “directly” on issues related to the sovereignty of the People at Referenda, or “indirectly”, in order to elect representatives to whom the People temporarily delegate their sovereignty. This enables the elected representatives to act on the People’s behalf, while protecting the Peoples’ sovereignty.

Beginning with the granting of Franchise to a few select citizens, the right of Franchise has over the years expanded its scope to what is now recognized as a Right, stated in the Universal Declaration of Human Rights.


Article 21 of the Universal Declaration of Human Rights states:

(1) “Everyone has the right to take part in the government of his country, directly or through freely chosen representatives”.

(2) “Everyone has the right of equal access to public service in his country”.

(3) “The will of the people shall be the basis of the authority of government; this will shall be expressed in periodic and genuine elections which shall be by universal and equal suffrage and shall be held by secret vote or by equivalent free voting procedures”.

Universal adult Franchise was introduced in the U.K. in 1928 and in Sri Lanka in 1931. Exercising the Right of Franchise does not stop at casting the vote. The voter is expected to stay engaged and in fact participate in the processes of governance and make sure that his/her sovereignty is not usurped, but is in fact is protected.


Provision for the citizens of Sri Lanka to exercise their Franchise directly and indirectly is provided for in Article 4(e) of the 1978 Constitution.

Article 4 (e) states:

“the franchise shall be exercised at the election of the President of the Republic and the Members of Parliament, and at every referendum by every citizen who has attained the age of eighteen years, and who, being qualified to be an elector as hereinafter provided, has his name entered in the register of electors”.

When the citizen exercises his/her Franchise at a Referendum he/she is engaging directly in issues relating to sovereignty specified in the Constitution or as determined by the Judiciary. On the other hand, when the citizen exercises his/her Franchise to elect a President and Members of Parliament he/she delegates part of his/her sovereignty for a specific period to individuals whom the voter expects would act to further his/her interests and wellbeing while protecting the voter’s sovereignty.

The justification for this expectation derives from Article 3 of Sri Lanka’s Constitution” …the sovereignty is in the People and is inalienable. Sovereignty includes the powers of government, fundamental rights and the franchise”. Therefore, when the citizen exercises his/her Franchise to elect a President, the citizen elects the Head of the Executive who would be exercising the Executive powers of the People as per Article 4 (b). Likewise, when the citizen exercises his/her Franchise to elect Members of Parliament, the citizen elects Members who would be exercising the Legislative powers of the People as per Article 4 (a). And since it is Parliament that would be responsible for exercising the Judicial powers of the People, the exercise of the Franchise by the citizen results in setting in place the “powers of government” referred to in Article 3 cited above.

The genesis of People’s sovereignty is the Franchise. Without it there cannot be “powers of government”. It is thus that the Franchise is included with Fundamental Rights and powers of government as the minimum attributes of the sovereignty of the People. Consequently, any action that impacts on the sovereignty of the People and the basic structure of the State requires 2/3 approval of Parliament to whom the sovereignty of the People have been temporarily delegated including the direct approval by the People at a Referendum.



The fundamental premise of Franchise is the equality of persons exercising the right of Franchise, because all People are equally sovereign. That equality should extend to all the Members in Parliament in respect of fulfilling the responsibilities of those who elected them. The question that arises is whether the current formation in Parliament recognizes equality of the elected representatives. If equality does not exist, not only is the equality of the People who elected their representatives violated, but so is their sovereign right of equality.

In the Sri Lankan context a citizen exercising his/her right of Franchise selects a political party and an individual who mirrors the political opinions and views of the voter. Such a selection amounts to a free expression of his/her political views. Consequently, the act of exercising his/her right of Franchise places a responsibility on the elected representative, because the voter is temporarily delegating part of his/her sovereignty. Thus, the representative is expected to honor the trust placed on him/her by the voter.

Therefore, the choices open to an elected representative are limited. He could be either with the Government in power or be in the Opposition. A third alternative would be for the party of his/her choice to be part of a Coalition, provided there is consensus within the party for such a formation. However, under no circumstances should some representatives of the party he/she voted for be with the Government while the rest decide to be in the Opposition. To do so would be to violate the undivided sovereignty temporarily delegated to the whole party of his/her choice.

The last situation is what prevails in Sri Lanka’s current Parliament. With the UNP coalition securing 106 seats and the UPFA coalition securing 95 seats at the August 17th General election, neither coalition had the 113 majority needed to form a Government. Therefore, the formation of a coalition Government was inevitable. Had all members of the two coalitions decided to form a Government it would not have violated the voter’s Franchise, because his sovereignty would have remained intact. This was the case with the previous coalition Government in U.K., when the Conservatives and the Liberal Democrats joined forces to form a Government because the Conservatives did not have the needed majority to form a Government.

This is not what happened in Sri Lanka. In Sri Lanka the UNP coalition and the SLFP faction of the UPFA coalition reached an understanding that they would commit to be with the ruling Government. This understanding was not acceptable to the entirety of the SLFP. This caused some members of the SLFP to be with the Government while the rest of the SLFP and those in the UPFA deciding to form the Joint Opposition. Consequently, the UPFA is divided into a faction that supports the Government with the rest forming the Joint Opposition. This division has resulted in the sovereignty of those who voted for the UPFA to be divided. A voter is therefore not aware as to which faction of the UPFA represents his sovereignty and interests. This has been compounded by the fact that the “understanding” has left a section in the Joint Opposition mute because they are presumed to be part of the government, and therefore not recognized as part of a legitimate Opposition in a Democracy.

This lack of recognition defies all norms of Representative Democracy and dishonours the sovereignty and the trust of the People who voted for the UPFA. Furthermore, the lack of recognition has prevented them from participating as a legitimate Opposition should in a Democracy. It also denies the SLFP faction in the Opposition from expressing the political interest and concerns of those who voted for them. Consequently, the voices of the Members of Parliament who represent them have been silenced. It should be recognized that members of the UPFA who are in the Opposition have neither dishonoured the voter, nor violated the voter’s trust and sovereignty.

The compulsion to go to such extreme lengths was to create the impression that the “arrangement” between the UNP and the SLFP represented a National Government as per Article 46 (5) of the 19th Amendment. The fact that the entirety of the SLFP is not represented in the formation of the National Government means that the “arrangement” is only with a faction of the SLFP. Therefore, the formation of the present Government with only factions of a political party does not qualify to be recognized as a National Government per the Constitution.

The need to engage in this unconstitutional “arrangement” was in order to increase the size of the Cabinet with the approval of Parliament. This has enabled the Government to expand its numbers to the point of ensuring a 2/3 majority in Parliament. The current state of affairs where the sovereignty of those who voted for the UPFA is divided could entirely be attributed to distorting the concept of what constitutes a National Government.

CONCLUSION The origin of the word franchise goes back to Anglo-French, meaning freedom, liberty, The origin of the word franchise goes back to Anglo-French, meaning freedom, liberty,

Exercising the right of Franchise by a citizen does not cease at voting. Its meaning is far more significant. When a citizen exercises his/her Franchise to elect a President he/she is electing the person responsible for exercising the Executive powers of the People. Likewise, when a citizen exercises the Franchise to elect Members of Parliament he/she is electing persons responsible for exercising the Legislative powers of the People. Since Parliament is responsible for exercising the Judicial powers of the People the act of exercising a citizen’s Franchise in the election of the President and Members of Parliament means participating in institutionalizing the “powers of government” which together with Fundamental Rights form the bedrock of the sovereignty of the People.

The meaning of Franchise is to temporarily delegate the citizen’s sovereignty to the President and the Members of Parliament and for them to exercise the “powers of government” referred to in Article 3 of the Constitution. And since all citizens are equally sovereign, all Members of Parliament should also be equal.

The compulsion to create a National Government has resulted in denying equality to some Members of Parliament by not recognizing them as the legitimate Opposition due to a “political arrangement” involving two political parties – the UNP and the SLFP (latter did not contest the August 17th General Election),. This inequality has resulted in some members of the UPFA being with the Government while the rest have remained with the Joint Opposition. The consequence of this was to divide the sovereignty of the voters who voted for the UPFA, and make the faction with the National Government more equal than the faction with the Joint Opposition.

The division within the UPFA is a violation of Article 46 (5) of the 19th Amendment because a National Government is required to be formed with the entirety of recognized political parties and NOT with factions of political parties. The current set up, therefore, is not only a violation of the concept of a National Government as intended in the 19th Amendment, but also is in violation of what Franchise stands for, which is for a voter to temporarily delegate his/her sovereignty to the whole of a political party or a coalition such as the UPFA.

It is apparent from the foregoing that the formation of the National Government as it currently exists has resulted in the following:

1. It has divided the sovereignty of the voters who voted for the UPFA by making one faction less equal than the other.

2. It has violated the concept of a National Government intended in Article 46 (5) of the 19th Amendment because one constituent party in the National Government is not represented in its entirety but as a faction of a political party.

3. The current formation of the Government does not meet the threshold of a National Government because such a Government is required to be formed by the party with the largest majority “together with the other recognized political parties” as per Article 46 (5) of the 19th Amendment.

Taken together, the measures adopted in the formation of a National Government have resulted in the violation of the Constitution.

මෙන්න පට්ට හොරු…අහෝ මුන්ට රැවටුන ජනතාව…!!!

May 2nd, 2016

Courtesy Lankanews.org

කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශය සඳහා වසර පහක කාලයකට රුපියල් කෝටි අනූහයක කුලී පදනම මත ලබාගැනීමට තිබූ පෞද්ගලික ගොඩනැඟිල්ල සඳහා කැබිනට්‌ අනුමැතිය “හිමිව” තිබෙන බව (28 දා) ‘දිවයින’ පුවත්පත වාර්තා කර තිබිණි.
මුලින්ම දිව්‍ රුම් දුන් දා ඊට වැය කළේ රුපියල් 3000 පමණක් යැයි ,ජනතාව රැවටූ මේ යහපාලන මුග්ධයන් 

දැන් මේ මාස 16 ක් පිරී යාමට මත්තෙන් කුලි සඳහා පමණක් කෝටි ගණන් වැය කරති.
වියදම් හා නාස්‌තිය අඩුකරනවා යෑයි කියා මේ යහපාලන ආණ්‌ඩුව අමාත්‍යාංශයක්‌ කුලියට ගත් ගොඩනැගිල්ලක පවත්වාගෙන යැමට දරා ඇති වැඩිම මුදල මෙය වන්නේය. එළැඹෙන මැයි පළමුවැනිදා කම්කරුවන්ගේ දිනයයි. ඊට පසුදින එනම් 02 වැනිදා සිට රටේ ජනතාව තව තවත් බෙල්ල ළඟටම හිර කරනු පිණිස වැට්‌ බද්ද වැඩි කිරීමට නියමිතව ඇත. වැට්‌ වැඩි කරන්නේ රටේ ආර්ථික අර්බුදයක්‌ ඇති නිසා බව කියන්නේ ආණ්‌ඩුවේම උදවියයි. රට ඒ කියන තරම් ආර්ථික අර්බුදයක සිටින බව කියන ඇමැතිවරු රටේ ජනතාවට ගල්පැළෙන බොරු කියමින් නාස්‌තියට දූෂණයට පාරවල් කපන්නෝය. අප තේරුම්ගත යුත්තේ මෙන්න මේ ඇත්ත කතාවය.
පසුගිය අප්‍රේල් 20 දින පැවැති කැබිනට්‌ මණ්‌ඩල තීරණ දැනුම් දීමේ මාධ්‍ය සාකච්ඡාවේදී ප්‍රකාශ වූයේ එම ගොඩනැඟිල්ලට අනුමැතිය ලබාදීම කැබිනට්‌ මණ්‌ඩලය ප්‍රතික්‌ෂේප කළ බවය. (එම ගනුදෙනුව කැබිනට්‌ මණ්‌ඩලය විසින් නවතා දමා තිබූ බව) මේ දෙවතාවේම එම ප්‍රකාශයන් සිදු කළේ කැබිනට්‌ මාධ්‍ය ප්‍රකාශකවරයාය. ඒ මොහොතේ මුදල් රාජ්‍ය ඇමැතිවරයාද එම ප්‍රකාශය අනුමත කළේය. දැන් රටේ ජනතාවට ඇත්ත කුමක්‌ද, බොරුව කුමක්‌ද යන්න ගැන පැටලිලි ස්‌වභාවයක්‌ හටගනී. ඇත්තම කතාව නම් කැබිනට්‌ මාධ්‍ය ප්‍රකාශකවරයා බොරු කී බවය. අප්‍රේල් 20 වැනි දින එම ගනුදෙනුව නැවත දමා ඇතැයි කියන විටත්, එනම් අප්‍රේල් 08 වැනිදා එම ගනුදෙනුවට අදාළ ගිවිසුමට කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශය අත්සන් තබා ඇත.එදිනම රුපියල් මිලියන 590 ක්‌ වූ පළමු ගෙවීම ගොඩනැඟිල්ල හිමි පෞද්ගලික ව්‍යාපාරිකයාට ගෙවා තිබේ. කුමක්‌ හෝ තක්‌කඩිකමක්‌ සිදුව ඇති බවට ඊටත් වඩා සාක්‌ෂි අවශ්‍ය නැත. ජනතාවට කොළේ වසා ගැහීමට යහපාලනයේ කවුරු කවුරුත් පෝලිම් ගැසී සිටින බවද ඔප්පු වී හමාරය.

හොර රාජිතයාගේ මාධ්‍ය හෙළුව….!!!
කැබිනට්‌ මාධ්‍ය හමුවේදී ප්‍රකාශ වී ඇති ආකාරයට අඩුමිලට ගොඩනැඟිලි ලබාගැනීමේ හැකියාවක්‌ නැති බවත් පෞද්ගලික අංශයේ තක්‌සේරුව රජයේ තක්‌සේරුවට වඩා වැඩි බවත් සඳහන්ය. මේ සියල්ල කිතුලට නැග්ග මිනිහාගේ කතාය. ජනතාවට මේ කතා කීම කිසිසේත් වලංගු නැත. නාස්‌තිය, දූෂණය අඩුකරනවා යෑයි කියමින් බලයට පැමිණි ආණ්‌ඩුවක උදවියට අඩු මිලට ගොඩනැඟිල්ලක්‌ සොයාගන්න බැරිවීම පුදුමයට කාරණයකි

පසුගිය ආණ්‌ඩුව කරන ලද එවැනි ගොඩනැඟිලි මිලදී ගැනීම්, බද්දට ගැනීම්, තොග පිටින් ජනතාවට ඉදිරිපත් කළ මේ ආණ්‌ඩුවේ කිසිවෙකුට හෝ මෙවැන්නක්‌ කිරීමට සදාචාරාත්මක අයිතියක්‌ නැති බව අපි විශ්වාස කරමු. මේ ගනුදෙනුව ගැන කතා කළ මුල සිටම මෙය සිදුවන්නේ සාමාන්‍යයෙන් කෙරෙන ප්‍රසම්පාදන පටිපාටියේ නීති රීති වලට පටහැනිව බව සඳහන් විය. ඒ අනුව මේ සඳහා මිල ගණන් කැඳවීමක්‌ කර නැත. ටෙන්ඩර් පටිපාටිය අනුව කටයුතු කර නැත. මේ ගොඩනැඟිල්ල මිලදී ගැනීමේදී විචක්‌ෂණයකින් තොරව කටයුතු කර ඇතැයි කියන්නේ අප නොව විගණකාධිපතිවරයාය. කැබිනට්‌ ප්‍රකාශක මහත්වරු කියන පරිදි අඩු මිලට ගන්නට ගොඩනැඟිලි නෑ කියන කතාවට හොඳම උත්තරයක්‌ විගණකාධිපතිවරයාම දී ඇති බව අපි මතක්‌ කර දෙමු. විගණකාධිපතිවරයා කියන්නේ බත්තරමුල්ල ප්‍රදේශයේ හෙක්‌ටයාර එකක පමණ භූමි භාගයක්‌ කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශය සතුව තිබියදී එහි ගොඩනැඟිල්ලක්‌ ඉදිකිරීමට කටයුතු නොකර ගොඩනැඟිලි කුලී වශයෙන් පමණක්‌ රුපියල් කෝටි එකහමාර බැගින් වසර 5 ක්‌ සඳහා දල වශයෙන් රුපියල් මිලියන 958 ක්‌ කුලී ගෙවීමට එකඟවීම හා තරගකාරී මිල ගණන් පදනම් කර ගැනීමකින් තොරව ගන්නා ලද මෙම තීරණය විචක්‌ෂණභාවයකින් තොර බවය

වියදම් හා නාස්‌තිය අඩුකරනවා යෑයි කියා මේ යහපාලන ආණ්‌ඩුව අමාත්‍යාංශයක්‌ කුලියට ගත් ගොඩනැගිල්ලක පවත්වාගෙන යැමට දරා ඇති වැඩිම මුදල මෙය වන්නේය. එළැඹෙන මැයි පළමුවැනිදා කම්කරුවන්ගේ දිනයයි. ඊට පසුදින එනම් 02 වැනිදා සිට රටේ ජනතාව තව තවත් බෙල්ල ළඟටම හිර කරනු පිණිස වැට්‌ බද්ද වැඩි කිරීමට නියමිතව ඇත. වැට්‌ වැඩි කරන්නේ රටේ ආර්ථික අර්බුදයක්‌ ඇති නිසා බව කියන්නේ ආණ්‌ඩුවේම උදවියයි. රට ඒ කියන තරම් ආර්ථික අර්බුදයක සිටින බව කියන ඇමැතිවරු රටේ ජනතාවට ගල්පැළෙන බොරු කියමින් නාස්‌තියට දූෂණයට පාරවල් කපන්නෝය. අප තේරුම්ගත යුත්තේ මෙන්න මේ ඇත්ත කතාවය.


ප්‍රේමදාසගේ නෙළුම් මල් දෙලක්‍ෂයේ පූජාව

May 2nd, 2016

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

මල්   පරිසරයේ සමතුලිතතාව සමනය කිරීමට . මීමැස්සන් , සමනලයන් වැනි සතුන් ගේ පැවැත්මට උපකාර වේ. පරිසර සමතුලිතතාව පිළිබඳ නොදත් අඳ බාලයන් අසූහාරදාහේ ලක්‍ෂයේ මල් පූජා කියා මීමැස්සන් , සමනලයන් ගේ පැවැත්ම වඳ කර අන්ධ භක්තිය පෙන්වති. මේ හිටපු ජනාධිපති ප්‍රේමදාසගේ වික්‍රමයකි. එය කියන්නේ හිටපු ජනාධිපති ලේකම් අමල් වික්‍රමතුංගය​. 

amalwickrematungaහිටපු ජනාධිපති ලේකම් අමල් වික්‍රමතුංග 

” 1988 මහ මැතිවරණයට පෙර ප්‍රේමදාස මහත්තයා අනුරාධපුරේ ජයශ්‍රී මහා බෝධියට බාරයක්‌ වෙලා තිබුණා. ජනාධිපතිවරණයේදී ලබාගන්න සෑම වැඩි ඡන්දයකටම නෙළුම් මලක්‌ පූජා කරනවා කියලා. ඒ මැතිවරණය වැඩි ඡන්ද දෙලක්‍ෂ ගාණකින් දින්නා. නෙළුම් මල් දෙලක්‍ෂ ගාණක්‌ හොයන්න මට සිද්ධ වුණා. නෙළුම් පිපෙන හැම තැනකින්ම වගේ නෙළුම් මල් ගන්න වුණා. අන්තිමේ නියම විදිහට බාරේ ඔප්පු කළා. වැඩේ අපූරුයි…. ” 

පාළකයා නූගතෙකු වූ විට ඔහු බලයෙන් අන්ධය . ඔහුට මිනිසුන් පමණක් නොව පරිසරයද විනාශ වූවාට කම් නැත​. 

‘East is also ready for Malabar settlements as was done in Jaffna’ – British Viscount Torrington writes in 1848 (Ceylon/Sri Lanka)

April 30th, 2016

Shenali D Waduge

This quote is taken from a letter to the Colonial Office in the UK. The lines are important for several reasons. Firstly, it proves beyond a shadow of a doubt that the British were bringing in Malabars (Tamils) from the Indian coastal areas to Sri Lanka and settling these Malabars with the explicit intent to change the demography of Sri Lanka. This constitutes the Malabar colonization of Sri Lanka. Secondly, it also showcases that Indians were initially imported from India to Jaffna and having succeeded with the plan the colonial’s next move was to colonize the East. “Settlement’s” indicate not just one or two Indians but virtually entire villages were created artificially by importing Indians to Sri Lanka. Thus the colonials colonized the North, the East and Sri Lanka’s Central Province with Malabar Indians. It is the descendants of these Malabars that are now demanding homelands in Sri Lanka. By virtue of the colonial record itself the claim for self-determination should be nullified and the bogus claims need to immediately stop while the International Community in particular Britain should own up to its crimes without helping to fan further chaos. British leader David Cameron & Opposition Leader Jeremy Corbyn please take note.

Exactly which period is the TNA using to claim ‘Tamil homeland’ /self-determination/self-rule/autonomy etc if Sinhalese were living in the North before them?

Mudaliyar C. Rasanayagam (Tamil)  in his book Ancient Jaffna in 1926 says ” Jaffna was occupied by the Sinhalese earlier than by the Tamils is seen not only in the place names of Jaffna but also in some habits and customs of the people” (p.384). A few pages earlier he admits that the population of Jaffna from the earliest times was one of Sinhala speaking people. It became a Tamil one only after the Sinhala people living there had been wiped out in the middle of the 16th century.

This tallies with Dr. Karthiegesu Indrapala in his doctoral thesis who writes that Tamil settlements existed only after the 13th century. While Prof. K.M. de Silva in his book “Myth of the Tamil Homelands” writes that even between 10-15th century AD Sinhalese settlements were strong in the North “In the early days when Buddhism flourished in North Ceylon, the outlying islands off the coast of Jaffna contained important monasteries and viharas”.

The Portuguese arrived in 1505 and Portuguese historian Fr. F. Queyroz writes “On the arrival of’ the Portuguese that Jaffna was one of the fifteen sub-kingdoms under the King of Kotte who was therefore, known as the Emperor of Ceylon” (Queyroz: The Conquest of Ceylon, p.32).

Let us not forget that Mudaliyar Atapattu was sent to Jaffna to quell the Portuguese attack by the Sinhala King because Jaffna was part of his empire. Queyroz states about the Jaffnapatana “It remained under the Portugezen sway for upwards of 40 years, wrested from the Emperor by Philippo d’Olivero when he defeated the Cingalezen forces near Achiavelli (Achuvely) by the great pagoda”. This clearly dispels the notion of a separate independent Tamil kingdom existing.

The report to UNESCO in July 1983 by UNP MP Cyril Mathew giving a list of Buddhist temples, monasteries and other ancient remains that date to 2nd century BC.


It was only following the Chola invasions from India after 13th century to lead to Aryacakravartis rule that the Sinhalese were forced to move southwards for safety and this is a key reason to oppose the Indian push for a rail/road and ETCA agreement for it would lead to the full Indian colonization of Sri Lanka where currently a Malabar colonization is taking place.

The works of many other foreign and local historians suffice to nullify homeland claims when it is very clear that the Sinhalese were living in the North and remnants of Sinhalese Buddhist existence prevail whereas there is nothing to showcase in terms of architecture of indigenous Tamil sites apart from the Malabars that were brought in or migrated from India over periods of time. We can see the man-made reservoirs, the structural sites, artefacts of Sinhala rule throughout Sri Lanka, if such Tamil civilization existed there should be remains at least. Even after Indian, colonial invasions and the manner these invaders destroyed Buddhist sites a significant number of Sinhala Buddhist artefacts and statues still remain from which we can deduce the colossal number that would have existed before invaders landed.

Malabar Colonization of Sri Lanka:

Viscount Torrington arrived in Colombo in May 1847 and immediately increased taxes that resulted in mass protests. To quell this he brought in Malabar troops from Madras and martial law was introduced for 6 weeks. His tyranny was such that he was known as the British hyena which subjected him to an ignominious recall from Ceylon which almost led to the Whigs losing office in 1850. Did these Malabars’s return to India? Maybe not!

Let us also not forget the Butcher of Uva-Wellassa – Robert Brownrigg. The British are fine gentlemen they say but Brownrigg was to declare to Maj. Gen. Hay MacDowell in 1818 “ Slaughter every man, woman, and child (including babes suckling at the breast)”. This led to Uva-Wellassa the granary of the Kingdom of Kandy in a state of famine and starvation. Herbert White, a British Government Agent in the (Compendium of Uva) Journal reads as follows “there is no record of the population of Uva after the rebellion. No record is left about Uva before the rebellion. If thousands died in the battle field they were all brave fighters. If 4/5 of the remaining population after the rebellion is considered as children and the old, the damage done is unlimited’. Just 3 years after the signing of the Kandyan Convention the British went on a murderous rampage using Malabar Tamils brought in from India – did these Malabars return. Maybe not!.

How did the colonials settle the Malabars that they brought?

They did so by the enactment of waste land laws making Kandyan peasants landless so that colonials could grow coffee and tea.

In 1840 the Crown Lands Ordinance Act (Waste Lands Ordinance) was passed taking all forest, waste, unoccupied or uncultivated land under the Crown. Kandyan resistances was crushed using methods that would constitute genocide and crimes against humanity. Road & rail facilities were created not to benefit the locals but for easy transport for the British. Land grants were given only to loyal native chiefs (in other words anyone who would betray their own people). Indian Tamil Malabars were brought in from India because they afforded cheap labor. ECTA is aspiring to do the same.

In 1856 the Temple Lands Ordinance Act was brought surveying Temple lands. Temples had to omit claims to land tracts to avoid paying heavy survey charges. These unclaimed Temple lands were taken to the Crown. In 1897 Waste Lands Ordinance again declared vast tracts of land to the Crown. Grain Tax Ordinance was introduced in 1878 imposing tax on paddy land owners. The British have done much to destroy the flora and fauna of Sri Lanka. Between 1829 and 1855 alone, more than 6,000 elephants were captured and shot for sport! http://www.lankaweb.com/news/items/2016/04/18/british-crimes-in-the-enactment-and-implementation-of-waste-lands-laws-during-colonial-rule-in-sri-lanka-1796-1948/comment-page-1/

The presently existing Thesavalamai law was one that was applicable to Malabar. The preamble of the Thesawalamai law says it is applicable to “Malabar inhabitants of Jaffna.” The Dutch codified the law to benefit the agricultural community (vellalas). Thesavalamai law is not applicable to Tamils in Trinco, Batticoloa or Estate Tamils or all Jaffna Tamils. This law is foreign and should be scrappe completely. http://www.lankaweb.com/news/items/2012/01/01/scrap-the-thesawalamei-law-that-is-discriminative-racist-and-outdated/

http://www.lankaweb.com/news/items/2016/04/20/tamils-in-sri-lanka-are-recent-arrivals-from-malabar-coast-and-coromandel-coast-of-south-india-thesawalamai-law/  (Dilrook Kannangara)

By 1948 at the time of Sri Lanka’s independence thanks to British Malabar colonization there were close to 1million Indian non-citizens in Sri Lanka. These were not Ceylon Tamils after the term was coined in 1911. These were Indians who were residing in Ceylon on Temporary Resident Permits (TRPs). When some Tamils try to fool the world that citizenship was denied what they are not admitting is that there was no requirement to grant people who were not Sri Lankan citizens of Sri Lanka. However, the Ceylon Citizenship Act of 1948 did allow Indians who were born in Ceylon prior to November 1949 to a father born in Ceylon the right to citizenship. 145,000 Indian Tamils also gained citizenship from the Indian & Pakistani (Residents) Citizenship Act of 1949 to which G G Ponnambalam leader of All Ceylon Tamil Congress supported. In 1964 and 1974 following negotiations with India further citizenship was given. However, we became saddled with Malabars that the British brought for their own profit.

Vaddukodai Resolution of the TULF in 1976 speaks of ‘Tamils in possession of northern and eastern districts from the dawn of history’ which itself is a lie since there was no separate Tamil kingdom while the East was never part of any Tamil kingdom.

East was part of the Kandyan Kingdom. This is proved when on 14 May 1638 Rajasinghe II, King of Kandy proceeded to Batticoloa to sign a treaty with Adam Westerwold of the Dutch Navy sealing an alliance between the Dutch and the Sinhalese against the Portuguese. This was known as the Kandyan Treaty of 1638. It was signed 18 years after Sankili was deposed by the Portuguese and showcases that the King of Kandy was in control of the East. Let us also not forget that when Robert Knox, the Englishmen landed in Trincomalee (East Sri Lanka) in 1659 he was apprehended by the Tambalagama Disawa and produced before the Sinhalese King of Kandy. That Treaties were signed by the Dutch in 1638 and 1776 clearly shows that East was under the Sinhala Kandyan Kingdom.

Let us also remind everyone that in was in 1833 through the Colebrooke and Cameron reforms that the British divided then Ceylon into 5 provinces – Northern, Southern, Eastern, Western and Central. Nuwara Kalaviya (present North Central province) was annexed to Northern province while Thamankaduwa (Polonnaruwa) was annexed to Eastern province. In 1899 British increased the provinces to 9. The important fact is that the British demarcations were based on their administrative needs and for revenue making and not based on ethnicity or religious basis and completely ignored the historical realities. No one can use the British demarcations to claim rights based on ethno-religious division that British created.

What is interesting is that the Tamil separatists are using the minute by Hugh Cleghorn, British colonial secretary in 1779 as the basis for Tamil Homeland. However, Cleghorn’s famous minute refers to ‘MALABARS’ (there is no mention of Tamils) and given that the British were bringing Malabars from India and settling them in both North and East and Malabars are from India the homeland notion has to get thrown out the window!

That the colonials began bringing in boat loads of Malabars to Ceylon and settling them here provides weightage to Captain Robert Percival who writes in his book ‘An Account of the Island of Ceylon’ (1805) “the inhabitants of Jaffna consists of a collection of various races…these different tribes of foreign settlers greatly exceeded the number of the native Ceylonese in the district of Jaffna” (page 71-72) Proving that colonial tactic to change the demography by bringing foreigners worked. Dr Chandre Dharmawardana’s interactive map will give the original correct names use which have now been replaced with Tamilize versions. http://dh-web.org/place.names/maps/jaff1Bu.html / http://dh-web.org/place.names/maps/vanni1bu.html / http://dh-web.org/place.names/map_trinco1.jpg

The cries for self-determination & homelands has provided an excellent opportunity to correct the lies that have been floated over the years by separatist elements.

Finally the Sinhalese themselves are beginning to now realize that no part of Sri Lanka can be divided using the homeland tagline as is being done by those drafting the new constitution who are toying with the plan to re-introduce CBK’s 2000 draft constitution with some frills added.

This is an excellent time for people to finally acknowledge beyond doubt that Tamils were always known as Malabars coming or brought by colonials from India’s South to Sri Lanka. Colonials settled them in both North and East as evident from colonial records. Artefacts found in every area dug in the North and East are Sinhala Buddhist and nothing else to showcase any other civilizational existence. The destruction of these and construction of kovils, churches and mosques on top of them highlights attempt to hide the true history but requires these sites to be returned to the rightful owners.

Viscount Torrington’s letter to the British Colonial Office in 1848 the same year as the famous rebellion highlights how the colonials brought in Malabar foreigners and attempted to change the demography of the country to their advantage. When the British Opposition Leader Jeremy Corbyn calls for self-determination for the very people his ancestors brought from India to Sri Lanka, it exposes the British mischief once again.

There can be no new constitution placing a federal set up for self-rule/autonomy for Malabar Tamils based on the lies that have been floated all these years. It will only serve as a hand over of Sri Lanka’s sovereignty to India who have been colonizing Sri Lanka over the years. The language and ethnic element are all part of this gameplan using the 13th amendment /Indo-Lanka Accord/ Indian trade pacts & ETCA. Goebbels has forgotten to tell all those that repeat a lie that even lies can’t counter the truth.

Shenali D Waduge

May Day – its global origin and misuse of its dignity in Sri Lanka

April 30th, 2016

A.A.M.Nizam – MATARA

(A former Vice President of the SLFP Central Committee of Matara electorate)

In the 1880s in the United States and in Germany working conditions often were dismal and dangerous, and wages were low and the workers had to work for long hours. On May 4th 1886, a protest rally demanding 8 hours work near Chicago’s Haymarket Square turned into a riot due to Police obstructions and at nine people died and several others were injured as a result of Police shooting turning the Haymarket Square into a pool of blood.

The first international May Day held in 1890 was a spectacular success, and in about two dozen European cities demonstrations and rallies were held in Cuba, Peru and Chile. Commemoration of May Day became an annual event in many countries from the following year.

In Sri Lanka when the Left parties and Trade Unions demanded the 1952 UNP government to declare May Day (May 1st) as a National Holiday the then Minister of Finance J.R.Jayawardene vehemently rejected this demand and said that it is an alien concept and we do not need to celebrate alien Holidays.  Declaring May Day as a Holiday was one of the first acts carried out by the populist government of the late Prime Minister Mr. S.W.R.D.Bandaranaike in 1956. Since then the working population of Sri Lanka, the Trade Unions and Political parties have been holding May Day processions and May Day rallies and it had been held in some years under much repression.

This year too 3 major May Day rallies have been organized in the country in addition to some other rallies being organized by fringe political parties. The main opposition (the joint opposition), trade unions and other opposition groups opposed to the government will be held at the Lalith Athulathmudali grounds at Kirillopane, the United National Party at Campbell Park in Colombo and the Sri Lanka Freedom Party’s pro-government groups (the Darley Road SLFP) at the Butterfly Gardens in Galle.  The three groups are making extensive arrangements to draw much crowd to their rallies.

UNP May Day Rally

In the first place the United National Party having condemned May Day as an alien concept has no moral to celebrate May Day.  During the 1977 – 1994 UNP government period the UNP held May Day as musical shows by bringing down Singers, Musicians and other performance artistes from India and there was no workers’ issues raised or solutions to problems of working masses provided at these mega shows. In 1987 J.R.Jayawardene government banned the May Day and imposed curfew following a bomb blast initiated by the JVP near the Pettah Bo-Tree.  However about 2,000 participants defied the ban and held a May Day procession. About 300 Police personnel were called in to tear gas and shoot at the demonstrators which killed 2 persons and MEP leader Mr. Dinesh Gunawardene and Ven. Muruttettuwe Ananda Thera had narrow escapes.

This year it is reported that the UNP will have more than 500 musical and dance troupes in their May Day procession.  This has been stated by none other than the General Secretary of their party Minister Kabir Hashim.  This is going to be a completely State sponsored event and at a meeting held by westernophile Prime Minister with several Heads of Government Institutions under the Finance Ministry and the Ministry of Housing it has been agreed rather ordered for these Heads of Institutions to provide meals and refreshments to the participants of the UNP May Day rally at Campbell Park.

Many employees of government institutions have been compelled to attend the Campbell Park May Day rally and in certain institutions various incentives such as distributions of motor cycles, making casual employees permanent are reported to be taking place.  Youth selected for Korean employments have been instructed to attend the Campbell Park.rally if they are to go for the Korean employments.  Meanwhile, the SLTB under the government lapdog Nimal Siripala de Silva has made arrangements to provide three thousands and five hundred SLTB buses from various parts of the country to arrive at Campbell Park, and Galle.  The notorious demolisher of public properties Minister John Amaratunge has revealed that President Eunuch Sirisena is extensively involved in providing all facilities and helping to organize the Campbell Park rally.

It is also reported that CEYPETCO filling stations have been instructed to provide diesel free of charge for buses that transport people for the government rallies and the Southern expressway has been declared toll free for buses tomorrow. It has been found that a government institution under the Ministry of Education was making busts of former President Mahinda Rajapaksa and several prominent politicians of the Joint Opposition to use them in the Campbell Park procession and rally to ridicule them.

Government patronized Galle Rally

Shocked by the massive and historical turnout for the March 17th Hyde Park rally and being extensively worried about the growing popularity of the former President Mahinda Rajapaksa the Eunuch President Sirisena and SLFP lapdogs consisting those who joined the government to gain personal benefits defying the mandate of the people and those who entered parliament illegally through the National List, under the blessings and full support of the United Nationalist Party have organized a May Day rally to be held at the Butterfly Garden in Galle presuming that it could dent the growing popularity of Mr. Mahinda Rajapaksa..  Their biggest dilemma seems to be preventing hooting and jeering by the crowd at prominent participants in the rally since it has become a new trend in the SLFP gatherings. Therefore, the persons who organize bringing of crowds to this meeting have been strongly advised to ensure that they will not bring any potential trouble makers along with them.

Meanwhile, many incentives have been given to those who organize participants for this rally.  These incentive packages for organizers include Rs. 200,000 cash bonanza, a free bus ride to have a Holiday in Kataragama on the previous day with free meals, beverages and lodgings.  It is reported that UNPers in the Galle District have been urged to attend the Galle rally and the UNP Minister from Galle Vajira Abeywardene has also made this request to Galle UNPers. Arrangements have also been made to operate a special free train service from Polonnaruwa to Galle and back.

The Eunuch Sirisena gang has also threatened many SLFPers against attending the Kirilopane rally and the State Media (Rupavahini, ITN and TNL gave much publicity daily to the Galle meeting highlighting with speeches by SLFP lapdogs and other boot-lickers supporting the government.  The general secretary of the Darley Road SLFP Mr. Duminda Dissanayake has taken a tough approach threatening disciplinary action against members of the SLFP including Mr. Mahinda Rajapaksa if they do not attend the Galle rally.  Already Hiriyala SLFP organizer the former Minister Salinda Dissanayake and the Bentata-Elpitiya SLFP Organizer and Parliamentarian Mrs. Geetha Kumarasinghe have been removed from their electoral posts and eleven new organizers who got very low preferential votes have been appointed. Mrs. Geetha Kumarasinghe commenting on her dismissal has said that this government has a people phobia (A jana beethikawa). Another 30 electoral  organizers are to be removed after 3rd May.

There are also reports that some TNA stalwarts from the North and East will attend the Galle rally to show their gratitude for and solidarity with Eunuch Sirisena for his leniency and soft attitude towards Tamil issues.

It is also being threatened that the present Provincial Council Chief Ministers and PC Ministers will be replaced on May 5th if they do not make significant contribution for the Gall Meetibg.

Joint Opposition Rally at Kirilopane
This rally is going to be the May Day rally to be held with the true spirit of the May Day under the theme of “May Day Rally that would fuel life to the people’s struggle. (Jana satanata pana powana May Dina ralliya).

The government is making all obstacles and restrictions to sabotage the Kirulapone rally.  A court order has been issued banning the use of Shalika grounds to start the procession although it was booked by making necessary payments several weeks ago.  More than 90% of the Provincial Council members other than NCP, Chairmen and members of Municipal Councils, Urban Councils, Town Councils and Pradeshiya Sabhas have made arrangements to attend this people’s gathering along with their supporters and they have pledged that they would go to Kirillopane using whatever transport they can find such as trucks, lorries, 3 wheelers, and motor cycles since Private bus owners have been threatened with cancellation of their route permits if they provide buses to the Joint Opposition Rally.  In addition to this they are also to be rewarded with bus fare increases from June onwards.

The very phrase of Joint Opposition has become a headache to the government and the Secretary to the Ministry of Mass Media Niumal Bopage has issued a directive and warning to Heads of Mass Media Institutions and Journalists ordering not to use the phrase Joint Opposition since there is a legal opposition under the leadership of Sambandan, despite the term Joint Opposition has been accepted by the Inter Parliamentary Union and the Speaker of Parliament.  Nimal Bopage’s this directive has been strongly condemned by the Leaders of Joint Opposition political parties, political organizations trade unions and religious leader saying that this man must be having  a mental disorder and he should immediately be removed from his post and sent to a sanitarium to check the soundness of his mental status.

Despite enormous obstruction by the United National Party and by Eunuch Sirisena and the lapdogs of the Sirisena supporters of the Darley Road SLFP the historical Kirillopane rally is going to be held in the full spirit of May Day with demands among other things for the removal VAT and NBT from essential goods and food items, VAT and NBT on telecommunication, hospital and educational services, reinstate fertilizer subsidy for paddy, vegetable, tea and rubber cultivators, pay an adequate price for paddy and streamline paddy purchases, immediately recommence the stalled mega projects which have made several thousand people to become unemployed, refrain from implementing drastic economic conditions imposed by the IMF including floating of the Rupee against the Dollar, stop all moves to privatize State Institutions including the national carrier, Mattala Airport and the Hambantota Harbour, cease harassment of the former President, his family members and the true SLFP supporters and progressive politicians, take legal action against Ministers and Parliamentarians who have indulged in crimes, malpractices and frauds, stop arresting intelligence unit personnel on the behest of the terrorist elements, stop release of hardcore terrorists under custody,  take strong and urgent measures against the revival of terrorism, cease signing the ETCA agreement which would open the door for Indians to enter our job market and deny job opportunities for our professionals and technicians, reduce  the cost of living competitive with the drastically falling prices of global commodity prices as given below:

  • Price of a barrel of crude oil which was US$ 96 in 2014 and it is only US$ 40 at present.
  • Price of a ton of wheat which was US$ 230 in 2014 is only US$ 165 at present.
  • Price of a ton of milk powder which was more than US$ 5000 in 2014 is only US$ 2000 at present.
  • Price of a ton of sugar which was US$ 414 in 2014 and it is only US$ 334 at present.
  • Price of a ton of urea fertilizer which was US$ 325 in 2014 is only US$ 200 at present.
  • Price of a ton of steel which was US$ 300 in 2014 is only US$ 90 at present.

The government is enjoying the benefits of above price reductions without passing the benefits to the suffering people of this country.

නන්දි ගව රූපය මගින් හෙළිවන උතුරේ පාලනය

April 30th, 2016

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

සියම් මහ නිකායේ අස්ගිරි පාර්ශවයේ විසිවන මහානායක ධූරය හෙබවූ අපවත්වී වදාල  අතිපූජ්‍ය උඩුගම ශ්‍රී බුද්ධරක්ඛිත නා හිමියන් ඉදිරියේ මීට කලකට ඉහතදී දෙමළ පූජකවරුන් පිරිසක් නන්දි ගව රූපය ඇතුලත් කොඩියක් පෙන්වා සිටියහ.යාපන අර්ධද්වීපයේ දෙමළ උරුමය එහිදී  පෙන්වා දෙනු ලැබූ ප්‍රධාන කාරණයයි.ඔවුන් කළ ප්‍රකාශය මහ නායක හිමියන් විශ්වාස කලාදැයි  නොදනිමි. කෙසේ වෙතත් මෙම නන්දි රූපය  දකුණු ඉන්දියාවේ මෙන්ම ලංකාවේ උතුරේද බෙහෙවින් ජනප්‍රිය සංකේතයකි. එයට හේතුව නන්දිකේශ්වර දෙවියන්ගේ වාහනය වූ ගවයා අනාදිමත් කාලයක සිට ඉන්දියාවේ මෙන්ම ලංකාවේ රජවරුන් අතරද වන්දනාමානයට ලක්ව තිබීමයි.විශේෂයෙන්ම ශිව දේවාලයන්හි වන්දනාමාන කරන ප්‍රධාන සංකේතයක් ලෙසට මෙම නන්දි රූපය නොහොත් වෘෂභ රූපය සැලකේ. ඉන්දියාවේ මයිසූර් වල විශාලතම වෘෂභ රූපයක් හින්දු භක්තිකයන් අතර වන්දනා මානයට පත් වී ඇත.

අතීතයේ දී ශිව දෙවියා විසින් උත්පාදනය කරනු ලැබූ නන්දිකේශ්වර නම් රිසිවරයා මෙම නන්දි රූපයට හා ඇදහිල්ලට මුල් වේ. පුත්‍රයන් නොමැතිව සිටි සලන්කායන් නම් රිසි වරයාට දුන් වරයක් අනුව මෙම නන්දිකේශවර උපත ලබා තිබෙන බව ශිව මහ පුරාණය දක්වා ඇත.සාල ග්‍රාමයේ සල් ගසක් යට ඔහු උපත ලබා ඇත.මේ ඔහු ගේ 49 වන උපතයි.නන්දිකේශ්වර නාමය දී ඇත්තේ විෂ්ණු දෙවියන් විසිනි.නන්දිකේශ්වර නොහොත් අධිකාරි නන්දි ගේ උපත පිළිබඳව කතා ප්‍රවෘත්ති තුනක් ප්‍රචලිතව පවතින බව පුරාණකතාවල දැක්වෙයි. කෙසේ වෙතත් අර්ධ මිනිස් අර්ධ සත්ව දෙවියෙකු ලෙසට නන්දි හැඳින්වෙන අතර ඇතැම් විට නන්දිකේශ්වර ගේ වාහනය වන වෘෂභ රූපය පසු කාලයේදී  වන්දනාමානයට ලක්ව ඉදිරියට පැමිණෙන්ට ඇතැයිද සිතිය හැකිය.ඉන්දියාවේ තන්ජෝර් දිස්ත්‍රික්කය පංච නන්දි කුලම් ග්‍රාමය ආදී තැන් වලින් නන්දිකේශ්වර ප්‍රතිමා හමු වී තිබේ.

වර්තමානයේ භාවිතා වන නන්දි රූපයේ ප්‍රභේද තුනක් ඇත. ඉන් ප්‍රධාන  වශයෙන් ඉදිරි පස පාද දෙක තම ශරීරය වෙත නවා ගෙන සිටින රූපය වඩාත් ප්‍රචලිතව ඇත. අනෙක් රූප දෙකෙන් එකක ඉදිරි දකුණ පාදය පෙරට එල්ල කර ගෙන සිටින අතර අනෙක් රූපයේ ඉදිරි වම්පස පාදය පෙරට එල්ල කර ගෙන තිබේ.මෙයින් දකුණු පසට නෙරාගෙන තිබෙන පාදය සහිත රූපය ආර්ය රජවරුන් ගේ වන්දනාමානයට පත්ව තිබුණකි. වම්ඇළයට පාදය නෙරා තිබෙන රූපය ද්‍රවිඩයන්ගේ වන්දනාමානයට ලක්ව තිබුණකි.සේතු මුද්‍රාවන්හිද කාසිවලද මෙම ගව රූපය දක්නට ලැබේ. සේතුව යනු පාළමයි. රාම රාවණ යුද්ධය පැවති අවස්ථාවේදී ධනුස්කොඩියත් මන්නාරමත් අතර ඇති කෙටි නොගැඹුරු මුහුදු තීරය ට ලී කොටන් ආදිය දමා එල්ලෙන පාළමක් නොහොත් සංගිලි පාළමක් නීර්මාණය කරන ලද බව පුරාණ කතාවල පැවසේ. යුද්ධය අවසානයේදී රාවනා ගේ මරණයෙන් පසුව රාම විසින් ලංකාව පාලනය විභීෂණට  භාරදී තිබේ. අනතුරුව රාමේශ්වරම සිට මෙම සංගිලි පාළම නොහොත් සේතුව පාලනය කිරීමට රාම විසින් පාලකයන් පත් කොට තිබේ.ආරිය බ්‍රාහ්මණ කුලයට අයත් පරම්පරා පන්සිය දොළහක් මේ ස්ථානයේ පදිංචි කළ බව ඉතිහාසයේ සඳහන්ය.මේ පරම්පරා අතර ප්‍රධාන කුලයක නායකයෙකු වූ අට්ටි කුලකේතු රජු එහි ප්‍රථම සේතුපතිවරයා විය.ඒ අතර විභීෂණ කුමරා මන්නාරම අසළ මුහුදු තීරය පාලනය කලේය. නමුත් රාම ගේ පාලනය යටතේ උතුර පැවැති හෙයින් දසරථ රජුගේ මස්සිනා වන වික්‍රභ කුලකේතිවන් හට එම පාලනය පැවරීමට අදහස් කොට  ඔහුගේ සොහොයුරිය  ගේ පුත්‍ර සේතුව පාලනය කළ අට්ටි කුලකේතු රජුට යාලප්පති නමින් තනතුරක් දී යාල්පාලම ඇතුළු පෙදෙස්ද පවරා දීම කරන ලද බව සඳහන්ය. එම යාලප්පති පාලනයට යටත්ව විභීෂණ විසින් රටේ පාලනය ගෙනයන ලදී. යාපනයේ මලලගම අසල ආනකෝට්ටෙ ගමෙන් හමු වූ බ්‍රාහ්මී සහ යක්ෂ ගෝත්‍රික අක්ෂර මිශ්‍ර මුද්‍රාව මගින් කියැවෙන්නේ මේ යුගයේ පැවති අශ්ව වෙළෙදාමයි.

රාම යුගයෙන් පසු මෙම සංගිලි පාළම විවිධ ආර්ය රජවරු විසින් පාලනය කළහ. සත්වන සියවසේ දී අනුරාධපුරයේ අගරජු වූ  මානවම්ම පරපුර විසින් බලවත් වෙළෙඳ නාවික බලයක් නිර්මාණය කොට සේතු පාලනයෙන් එපිට ජාත්‍යන්තර වෙළෙදාමක් ස්ථාපිත කරන ලදී.ඉන්දුනීසියාව දක්වා වූ පෙරදිග තොටමුණු කරාද මැදපෙරදිග දක්වාද මෙම වෙළෙඳ බලය ව්‍යාප්ත වී තිබුණි. මාන නොහොත් මානවම්ම කුමරු අනුරාධපුරයේ අගරජ වූ පසු පල්ලව රටේ සිටි ඔහුගේ දරුවන් කීප දෙනෙකු මෙම වෙළෙඳ බලය තව දුරටත් ව්‍යාප්ත කොට තිබේ. එහෙයින් ඔවුහු අලකඊශ්වර නොහොත් අලකේශ්වර(ධන කුවේරයා ) නාමයෙන් හඳුන්වන ලදහ. ටිකායි අන්නුරුවාර් ( ටිකායි අයිරාවර් ඇන්නුරුවල් ) නමින් පොළොන්නරු ශිව දේවාලයේ ඇති ලිපියෙන් ගම්‍ය වනුයේ මේ වෙළෙඳ සමාගම් වල මුල් ප්‍රභවයේ  නාමයයි. පසු කාලයේද සිය ආධිපත්‍ය සඳහා ගිරිවංශික තෙවනි අලකේශ්වර රජුගේ තෙවැනි පුත් ටික්කම උග්‍රසිංහ නම් කුමාරයෙකු යාපනයට පැමිණ ඇත.( ක්‍රි.ව.825 -862 ) උතුරේ වඩමරච්චියේ සිංහ නගරය  බිහිකරන ලද්දේ මොහු විසිනි.ඔහුගෙන් පසු සොහොයුරිය ගේ පුත් පාණ්ඩව දෙවන වරගුණ උතුරේ පාලකයා විය.නමුත් උතුර ස්වාධීන රාජ්‍යයක් නොවීය. එය ලක්දිව අගරජු ගේ අණසට යටත් විය.

සත් වන සියවසෙන් ඇරඹි අනුරාධපුර ස්වර්ණමය යුගය අවසන් වූ යේ චෝල ආක්‍රමණ නිසාවෙනි.ඒ වන විට අපරාජිතවර්මන්  රජුගේ පල්ලව පාලනයද අවසන් ව තිබුණි. ගිරිවංශික අලකේශ්වර පරපුරද නැවත ලක්දිවට පැමිණි සිටියහ.චෝල පාලනය නිසා ලංකාවේ දේශපාලන ආධිපත්‍ය ද්‍රවිඩයන් අතට පත් විය. නමුත් චෝල පාලනය බිඳි වැටීමෙන් පසු නැවතත් පාණඩව බලය ඉස්මතු විය. නල්ලූර් නගරය ඇතුළු මන්නාරම පාලනය කරන ලද්දේ පෙර සඳහන් කළ පරිදි පාණ්ඩව කුමාරයෙකු විසිනි.සේතු කාවිලන් රාජසේකර කාසි නිකුත් කරන ලද්දේ මේ යුගයේදීය.පාණ්ඩව සේතු කාසි වලද  විවිධ ස්වරුපයේ නන්දි රූප ඇතුලත් කර තිබේ.නමුත් පාණ්ඩව මූලික සංකේතය වන මත්ස්‍ය ලකුණද කාසියේ පිට පැත්තේ හමු වේ. බ්‍රිතාන්‍ය පාලන සමයේදී පවා මෙම සේතුව පාලනය කිරීම සඳහා සේතුපති කුමාරවරුන් සිටියහ. 1903 වර්ෂයෙ දක්වා මරවර් කුලයට අයත් කුමාරවරු සේතුපති තනතුරු දැරූ බව සඳහන්ය. කෙසේ වෙතත් දහවන සියවස තුළ ආරම්භ කරන ලද සේතු කාසි නිකුත් කිරීම දහතුන් වන සියවසේ දී ආර්ය චක්‍රවර්තී පාලකයන් විසින් විධිමත් කරන ලදී. ( 1284 -1410 ) පසුව අවසාන වශයෙන් (1462-1597 ) යන කාලවකවානුව දක්වා මෙම සේතු කාසි නිකුත් කර තිබේ. මෙම සේතු කාසියේ මූහුණත තුළ දකුණු පාදය ඉදිරියට නෙරා පවතින නන්දි ගව රූපය බහුලව දක්නට හැකිය. එනම් සේතුව පාලනය කළ එමෙන්ම එකළ වෙළෙඳ කණ්ඩායම් මෙහෙයවූ ආර්ය චක්‍රවර්තී පාලනයයි.

පොලොන්නරුවේ ලංකාතිලක පිළිම ගෙය අංක දෙක ශිව දේවාලය පදවියේ වැව අසලින් හමු වූ මුද්‍රාව එසේම හෙරොව් පතානේ වැව අසල ඇති ශිව කොවිල ආදී තැන්වල අපට හමු වන්නේ ප්‍රධාන වශයෙන් සඳහන් කළ පාද දෙකම ඇතුලට නවා ගෙන සිටින නන්දි රූපයයි.පදවිය වැව අසලින් හමුවුණු මුද්‍රාව තුළද පැහැදිලිව පාද දෙකම ඇතුලට නවා ගත් නන්දි ගව රූපය දක්නට ඇත. නානාදේශී නම් වෙළෙඳ කණ්ඩායම විසින් මෙම මුද්‍රාව නිකුත් කරන්නට ඇතැයි සැලකේ.ඔවුහු වලදුකයි නොහොත් වලන්දියාර් නමින් හඳුන්වන නාවික සහ වෙළෙඳ කණ්ඩායමක් වූහ.හින්දු දේවාලයන්හි පමණක් නොව ලංකාතිලකය වැනි බෞද්ධ පිළිම ගෙවල්හි මුරගලට ආසන්නයේ මෙම රූපය හමු වන්නට ප්‍රධාන හේතුවක් තබේ. එනම් ලංකාව සහ ඉන්දියාව අතර මෙන්ම ඉන්දුනීසියාව අතරත් මැදපෙරදිග ප්‍රදේශ දක්වාත් පැතිර තිබූ මෙම වෙළෙඳ කණ්ඩායම් වල බලපෑමයි.. මේ වෙළෙන්දන් සිය ධන බලය මත ලංකාවේ ආගමික ස්ථානයන්ට ආධාර උපකාර කළහ. සිය මුදල් ආයෝජනයෙන් ලංකා දේශපාලනයේ ආර්ථික සම්බන්ධතා තුලනය කරන අතර වාරයේ ආගමික ස්ථාන දියුණු කිරිමට උපකාර කිරීම තේරුම් ගත හැක්කකි.

නවවන සියවසෙන් පසු ඉන්දියාවේ චෝල බලයේ පැතිර යෑමත් සමගම ටිකායි නාමය රැගත් අලකේශ්වර පරපුර විසින් වැඩි දියුණු කළ මේ වෙළෙඳ සමාගම් ක්‍රමයෙන් ද්‍රවිඩයන් අතට පත් විය. ඉන් එක් කොටසක් ද්‍රවිඩීකරණයට ලක් වූ අසුරයන් සහ නාගයන් විසින් පාලනය කොට ඇත..ඉලදකයි යනුවෙන් හැඳුන්වූ ඔවුහු වම් පාදය පෙරට තබා ගත් ගව රූපය භාවිතා කළහ.මෙවුන් ගේ නාවික හා වෙළෙඳ කණ්ඩායම් නගරත්තාර් යනුවෙන් සිය සන්නමය යොදා ගෙන තිබුණි. දකුණු පස පාදය පෙරට දමා ගත් නන්දි ගව රූපය භාවිතා කළ පිරිස පිළිබඳව පොළොන්නරුවේ පළමුවන විජයබාහු රජුගේ වේලෙයිකාර පුවරු ලිපියේ ද විස්තර සඳහන් කොට තිබේ. බොහෝ විට රාමේශ්වරමත් මන්නාරමත් අතර සේතුව පානලය කල මොවුන් ගේ බලය පසුව ආර්ය චක්‍රවර්තී වරු අතට පත්වූහ.මොවුහු ඇතැම් විට   වෘෂභ රූපය සහිතව  සේතු කොඩිය ද යොදා ගත්හ.නානාදේශීන් නම් වෙළෙඳ සමාගමේ බොහෝ ජාතීන් සිටි බැවින් ශිව දෙවියා ඇදහීමේදී ප්‍රධාන නන්දි රූපය ඉතාමත් පැරණි ආකාරයට සකස් කර ගෙන තිබෙන්නට අතැයි සිතිය හැකිය.

ආයාත සහ නිර්යාත සහිත විදේශ වෙළෙදාම  එයින් රැස්කර ගත් ධන බලය විශාල වශයෙන් ආගමික ස්ථාන වල දියුණුවට යොදා ගත් අතර චෝලයන්ද එම මග අනුගමනය කළහ. පෙළොන්නරු අංක දෙක ශිව දේවාලයේ මාණවන් මාදේවී ඊශ්වරන් නමින් චෝල දේවියකගේ ලිපියක් හමුවන්නේ එහෙයිනි.  මෙම වෙළෙඳ බලයේ මුල් උරුමක්කරුවන් වූයේ ඉන්දියාවේ ආර්ය රජවරුන්ය.එයට අමතරව ලංකාවේ නාග ගෝත්‍රිකයන් සතුවද විශාල නාවික බලයක් තිබූ බව පැහැදිලිය. නමුත් චෝල ආක්‍රමණ සහ දේශපාලන ආධිපත්‍ය නිසා දකුණු ඉන්දියාවේ බොහෝ ස්වදේශිකයන් ද්‍රවිඩීකරණයට ලක් වූ බව පෙනේ. ඒ ප්‍රධාන කොටම භාෂා භාවිතයෙනි.නමුත් දාහත්වන සියවස වන තෙක්ම උතුරේ නොහොත් යාපනයේ ප්‍රධාන ජනගහනය සිංහලයන් වූ බව ක්වේරොස් ගේ සටහන් වලින් පැහැදිලි වේ. නාගයන් යක්ෂයන් මෙන්ම ආර්ය සෙබළුන් ද මීට අයත් වූහ.නමුත් ලන්දේසීන් විසින් කේරළයෙන් මලබාර් ද්‍රවිඩයන් ගෙන්වා යාපනයේ දුම්කළ වගාවන්ට යෙදවීම නිසා මේ ප්‍රදේශය ඉතා සීඝ්‍රයෙන් ද්‍රවීඩීකරණය විය. මෙලෙස පැමිණි ද්‍රවිඩයන් විසින් භාවිතා කළ නන්දිගවරූපය සහිත කොඩිය ( වම් පාදය ඉදිරියට නෙරා ඇති වෘෂභ රූපය ) පැහැදිලිවම අසුරයන්ට සහ නාගයන්ට අයිතිය. එම සංකේතය ද්‍රවිඩ උරුමයක් නොවේ. යාපනයට ද්‍රවිඩ උරුමයක් ඇතැයි ප්‍රකාශ කරන්නට ඔවුන් පෙළඹී සිටින්නේ ද්‍රවිඩ වෙල්ලාල්ස් ඉතිහාසඥයන් විසින් ගොඩනැගූ ව්‍යාජ ඉතිහාසය තුළිනි. එය කරුණු නොදත් සමස්ත සිංහල ජනතාව මෙන්ම දේශපාලකයන්ද මුළා වී සිටිති. නැතහොත් මුදලට ව්‍යජා ඉතිහාසය පිළිගනිති.


මතුගම සෙනෙවිරුවන්

Getting Rid Of ‘Kalu Kumara Distiya

April 30th, 2016

By Dr. Tilak S. Fernando

Angela was in her fifties, happily married and settled down comfortably in a middle class family in Moratuwa. Hailing from a pedigree of a well-known entrepreneurial family, she had three sons. The eldest graduated and became a high-ranking government official, second worked as an architect and the youngest known as the ‘full stop’ of the family was studying for O/ Levels.

Angela’s youngest sister Silvia had been very pious and led completely a different lifestyle being pregnant with celestial fire. She was a vegan and occupied herself always by reading Buddhist scriptures. It was no surprise to anyone in the family when she suddenly decided to leave the sensuous life and become a Bikkuni.

For a long time she maintained her holy life until evil forces came upon her. All humans are born with subtle tendencies brought from previous lives and they also acquire new penchants in their present life while evil thoughts and acts become a wedge in one’s spiritual progress. When she mentioned her mind was ‘restless’, she did not refer to ordinary restlessness and unhappiness but her inner obstacles were standing in her way obstructing any further advances in her chosen path.


Finally she gave up the robes, got married and transformed completely into a different person by becoming carnivorous too which, the family thought due to retribution, her health deteriorated and finally faced an ‘untimely’ death!

Angela always thought Sylvia’s ‘premature’ death was due to a bad karma or curse for having changed her venerated life and becoming victimized to temptation. Three months after Sylvia’s death Angela began to get disturbed by horrific nightmares.

With the passage of time such dreams became a routine where Angela began to scream in an  ear-piercing echo, which was audible for the whole neighbourhood. Immediately afterwards, her jaws, teeth and the mouth got firmly locked. Then someone had to use a tablespoon handle to open her mouth! After regaining consciousness she always talked about a ‘huge black dog chasing after’ her. This was interpreted by Kattadiyas as Kalu Kumara distiya!


After a while such nightmares became part and parcel of her life but everyone treated it as normal. With the passage of time her elder son’s wedding took place in a grand scale and Angela was busy ensuring that everything went according to plan. After the wedding the new couple went on their honeymoon and three days later ‘home coming’ reception was held at home where hundreds of guests were invited. However, immediately after the wedding Angela complained of a headache and was confined to bed being unable to raise her head. She had to remain three days in that manner even when the home coming party was in progress.


When all the visitors dispersed, Angela’s immediate family members gathered round her bed including the new bride. She listened to everyone with enthusiasm smiling, although she still could not raise her head above the pillow.

Suddenly her second son burst out in anger.” Me Amma novei, Aryane! Peenne neadda balannako muna diha. Me magula hariyanne neha meyawa allala muhude danna oné” (This is not mother, look at her face, this is that one. This has become beyond a joke; we must get hold of her and dump her in the deep sea.) At that very moment Angela, who could not raise her head, rose up and stood up on the bed rapidly and cried: ” Ane puthe ekanam Karanna epa.” (Please do not do that son)!


Angela’s son took control of the situation and spoke firmly. “Thamuseta monawada karanna oné ammawa athaharinna?”(What do you want us to do, for you to release our mother ?)

Mata pin denna puthe, akkata adre hindai mama inne.”(Help me son, I love my sister.)

The son did not take any of those as an excuse but arranged a powerful exorcist from Matara to get rid of his aunt’s spirit out of his mother. On the day of exorcism Kattadiya prepared everything in advance – A cockerel, bits and pieces of food into folded jack leaves, stand (Thattuwa) made out of coconut leaves (Gok Kola).

He blocked his area of activity with a white sheet; Angela sat outside the screen while the Kattadiya chanted and did all the devil dancing to a rhythmic drumbeat played by a drummer. He whistled and invited all the spirits (Boothayas) to the Thattuwa, held a fire torch (Pandama) and flashed incensed power (Katta Kumanjal) at the fire, on and off, to create a fireball.


At midnight he went into an absolute trance, seemed to be in the company of ‘devils and spirits.’ During the dance in a mesmerized mood he pierced the cockerel’s red wattle and placed drops of blood in each ‘leaf container’ on the Thattuwa.

At the climax he grabbed the cockerel with both hands, held it up in the air, twisted its neck, sucked the blood out of the wattle and questioned the spirit in Angela’s body in a commanding way:

Denkiyapan keeyatada umba yanne methanin?” (Tell me now when are you going to leave this place?) Angela replied in a feeble voice ‘at 5.30 a.m.’

Deepan mata ingiyak.” (Give me a sign).

Mama kos atta kadagana yanawa.” (I will break a branch of the jack tree.)


Sharp at 5.30 a.m. while the exorcist kept on performing his rituals non-stop, a branch of the jack tree in the garden fell to the ground with a thundering noise.

The exorcist returned to his normal self-looking quite tired and said, “Nona, den okkoma ivaryi”(Madam, everything is OK now.)

Angela never had to suffer from any possessions or nightmares or ‘Kalu Kumara distiya’ again, yet she offered merit to her dead sister by performing charity in her sister’s name so that Sylvia’s spirit could uplift to a better destination.



APCU award conferred on writer-journalist Anuradha Sarma Pujari

April 30th, 2016

Nava Thakuria

Guwahati: Assam Press Correspondents’ Union (APCU) observed its foundation day at its newly opened office on Saturday and honored popular Assamese writer-journalist Anuradha Sarma Pujari for her contribution to the local media. Earlier the new office of APCU at Bhetapara locality of the city was inaugurated by distinguished journalist Ajit Kumar Bhuyan in presence of APCU members & well wishers. The city based Dispur Hospitals also supported the organization with Hepatitis-B vaccination program for its members on the occasion.


Speaking on the occasion, Author Anuradha appreciated the initiative taken by the APCU to empower the rural reporters of the State for more than two decades. The editor of Sadin & Saatsori also expressed happiness that the Ritamala Dutta memorial award conferred on her would inspire the women journalists of the region to dedicate more time, energy and space for the growth of the media.

Addressing the meeting, presided over by APCU president Manoj Singh, the chief editor of Parg News Bhuyan highlighted various challenges in front of the media fraternity and also encouraged them to pursue critical journalism with a missionary zeal.

Inaugurating the Hepatitis-B vaccination camp, in presence of Dispur Hospitals’ official Ujjal Saikia, journalist Nava Thakuria emphasized on creating more health awareness among the media persons. He also opined that the overall health of journalism and also the physical health of working journalists were the matter of equal concern.

Social worker Akan Saikia, who donated the office to the APCU,  a number of APCU  office-bearers including secretary general Hemanta Saikia, working president Mousam Jyoti Baishya, adviser Sobhit Chetri with few others also addressed the meeting.

May Day……..May Day…………..Industry is in a peril  …….

April 30th, 2016

Dr Sarath Obeysekera

Recent news item carried  in the national papers ,Chamber of Construction Industry has been lamenting about the future of the Industry .The Industry I am personally involved is also facing severe drawback due to lack of skilled and unskilled labour in Sri Lanka

Do you know that the largest ship builder in Sri Lanka has imported to reasonably priced work force of about 300 welders and fitters from India.

Construction of towers like Altair and Shangrila are supported by cheap Indian Labour in Sri Lanka

These workers coming under some Scarc country-loophole, work in these projects  for few months living a simple un-extravagant life  ( They consume a simple meal and work hard during the short period and I personally prefer to employ them to achieve targets )

Up country youths coming to Colombo looking for greener pastures are also swarming Colombo and the quantities not enough and they do not like work in construction Industry but prefer to work in less tenuous Grocery Shops and Bakeries

Other youngsters are looking for jobs in driving three wheelers ,peddling vice and drugs in the city are not contributing to the construction Industry

One social worker claimed that Three wheeler drives have also become a problem to peaceful family life of many families due to their nefarious activities , Sad to say that these drivers have disturbed family life in many instances

Government is unable to do anything to make them productive due to fear of losing about 1.5 million votes

Unless we do something whole construction industry and ship building Industry which will be booming under the new policies of the government and the development of Magapolis in Western area will suffer in time to come

We all know that ETCA with free movement of labour from India and if possible from Bangladesh can definitely benefit the country by taking the development forward .

What we have to do is maintain a strict  program  in monitoring their stay in Sri Lanka and hold the industrialists responsible for their repatriation like in Middle East

We have to seriously think about the problem and take urgent action to solve the labour problem

Otherwise our Development-Ship will sink in rough seas ahead ……


කවුද බොලේ මේ බෝපගේ?

April 30th, 2016

ධර්මන් වික්රමරත්න

කොවුලාට මිහිරි කටහඩක් ඇත. නමුත් උගේ පෙනුම සුන්දර නැත. මොණරාගේ පෙනුම සුන්දර වුවද උගේ කටහඩ මිහිරි නැත. උඩක පිපෙන්නට පින්කර තිබුණද නාමලට පැහැයක් නැත. පැහැය තිබුණාට පෙති ගොඩක් තිබුණද නෙළුමකට උඩට පිපෙන්නට බැරිය. මේ අනුව පෙනී යන්නේ කෙනෙකුගේ කුමන දක්ෂතා තිබුණද ඔහු එයට අනුගතව ක්‍රියානොකරන කල්හි එය මැකෙන්නට කුමන හෝ අඩුවක් ඇති බවය.

මේ සියළු අටුවාටීකා කිවේ පාර්ලිමේන්තු ප්‍රතිසංස්කරණ සහ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ නිමල් බෝපගේ විසින් ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සම්බන්ධයෙන් එම අමාත්‍යාංශයේ ලිපි ශීර්ෂයක ලේකම් ලෙස ඔහුගේ අත්සනම යොදමින් නිකුත් කරන ලද ප්‍රවෘත්ති නිවේදනයක් හේතු කොටගෙන ඇතිවූ අර්බුදකාරි තත්ත්වයක් හේතුවෙනි. එයට තෙදිනකට පෙර එම තනතුරට ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන විසින් පත්කල ලේකම්වරයාවූ බෝපගේ, පැය 72ක් තුළ ජනමාධ්‍ය තුළින් ලැබූ ප්‍රචාරය 1948 නිදහසින් පසු කිසිම අමාත්‍යාංශයක ලේකම්වරයෙක් නොලැබූ ප්‍රතිචාරයකි. ඒ හොදට නොව නරක වෙනුවෙනි.

Dharman300416R02නිමල් වීර බෝපගේ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් වශයෙන් අප්‍රේල් 25වැනිදා වැඩ භාරගත් අවස්ථාව. ඔහුගේ බිරිඳ සහ දරුවන් දෙදෙනාද මෙහි වේ.

ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ නව ලේකම් වශයෙන්  බෝපගේ නිකුත් කල නිල ප්‍රවෘත්ති නිවේදනයේ සදහන් වූයේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය නමින් දේශපාලන පක්ෂයක් නැති බැවින් එය ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා දායකවීමෙන් මාධ්‍යවේදීන් නීතිය ඉදිරියේ ප්‍රතිබන්ධනය වීමට ඉඩ ඇති බවය. එම නිවේදනය මාධ්‍ය නිදහස අගයන්නන් සහ මාධ්‍යවේදීන් අතර තදබල විවේචනයකට සහ තිගැස්මකට ලක්වූ අතර රටපුරා එක් රැයක් ඇතුලත ආන්දෝලාත්මක මාතෘකාවක් බවටද පත්විය. අදාල අමාත්‍යාංශයේ අමාත්‍යවරයාවූ ගයන්ත කරුණාතිලක වහ වහා අවධාරණය කළේ අදාල නිවේදනය අමාතාංශ ලේකම් බෝපගේ ගේ පෞද්ගලික මතයක් මිස රජයේ මතය නොවන බවය. ජනමාධ්‍ය ඇමති ගයන්ත කරුණාතිලක අප්‍රේල් 28වැනිදා අස්ගිරි පාර්ශවයේ වරකාගොඩ ඤාණරත්න මහානාහිමියන් හමුවූ විට උන්වහන්සේ කියාසිටියේ මාධ්‍යයට නිදහස  නොදුන්නහොත් සත්‍ය තොරතුරු හෙළිනොවන බවය.

උද්ගතවූ තත්වය අනුව එය තමන්ගේ පෞද්ගලික මතය ප්‍රකාශ කිරීමක් බවද නියෝගයක් නොව ආයාචනයක් බව පසුව අප්‍රේල් 29 සිකුරාදා මාධ්‍ය හමුවකදී  පිළිගැනීමට බෝපගේට අවසානයේදී සිදුවිය. ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ එක් පොරොන්දුවක් වූයේ සිවිල් සංවිධානවලට නිදහසේ කටයුතු කිරීමට ඇති ප්‍රජාතන්ත්‍රීය අයිතිය පිළිගැනීමය. කිසිවෙකුට හෝ අගතියක් සිදුවේනම් ඒ සඳහා පවතින නෛතික රාමුවේ හෝ ඉන් බාහිරව පුවත්පත් කොමිසම හමුවේ පිළිසරණක් පැතිය හැකිය. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් 53 ක් පමණ නියෝජනය කරන බහුතර පාර්ශවයකට ඒකාබද්ධ විපක්ෂය කියා පාවිච්චි කිරීමේ හිමිකම අහිමි කිරීමට කිසිවෙකුට සදාචාරාත්මක අයිතියක් නැත. එසේම බෝඩ්ලෑලි සංවිධාන බඳු පුරවැසි බලය, අලුත් පරපුර, වීදියේ විරෝධය, සාධාරණ සමාජයක් සදහාවූ ව්‍යාපාරය වැනි සිවිල් සංවිධානවලටද එම නමින් පෙනී සිටීමේ ඇති අයිතියටද කිසිවෙකුට එරෙහි විය නොහැක.

Dharman300416R03ජනමාධ්‍ය ඇමති ගයන්ත කරුණාතිලක, ජනමාධ්‍ය නියෝජ්‍ය ඇමති කරුණාරත්න පරණවිතාන සහ ජනමාධ්‍ය අමාතාංශයේ හිටපු ලේකම් වජිර නාරම්පනාව.

ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයක ලේකම් තනතුර යනු දැලි පිහියෙන් කිරි කන වැඩකි. මෙයට පෙර එහි ලේකම්වරුන් වශයෙන් ලයනල් ප්‍රනාන්දු, කුමාර් අබේසිංහ, ඩබ්ලිව්.පී එස් ජයවර්ධන, තිලක් රණවිරාජා, ඒ. දිසානායක, ඩබ්ලිව්. පී ගනේගල, වජිර නාරම්පනාව වැනි කීර්තිමත් සිවිල් පරිපාලන නිලධාරින්ද ජනදාස පීරිස්, චරිත හේරත්, කරුණාරත්න පරණවිතාන වැනි පරිපාලන සේවයෙන් බාහිර අයද වසර ගණනාවක් අදාල තනතුරේ කටයුතු කලද කිසිදා මෙවැනි හිතුවක්කාරි නිවේදන නිකුත්කර නැත. කලින් සිටි ලේක්ම්වරුන් සියළුදෙනාම වාගේ පොදු මාධ්‍යවේදීන් සමඟ පමණක් නොව ඇත්තේ බී.ඒ. සිරිවර්ධන, ජනදින සරත් නාවාන, රාවය ප්‍රවෘත්ති කර්තෘ නිව්ටන් සෙනෙවිරත්න වැනි අය සමඟ පවා 70 දශකයේ සිට සිටියේ යහළුවන් මෙනි. රජයේ ක්‍රියාපිලිවෙත කෙසේ වෙතද බලපෑම්වලින් තොරව මාධ්‍ය නිදහස තහවුරු කරන පරිසරයක් උදාකරදීමට ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ මෙතෙක් සිටි හැම ලේකම්වරයෙකු හැකි සෑම පරිශ්‍රයක්ම දැරූ බව 1984 ජනවාරි සිට ඔවුන් සමඟ වෘත්තීය ලෙස කටයුතු කල ලියුම්කරු දනී.

ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් තනතුරට පත්වූ නිමල් බෝපගේ නීතිඥයෙකි. ගණකාධිකාරිවරයෙකි. කවුද බොලේ මේ බෝපගේ? එය සැමට කුතුහලයකි.  නිමල් බෝපගේ ඉපදුනේ මාතර කඹුරුපිටියේදීය. වර්තමානයේ දෙදරු පියෙකි. අවාහ වූයේ ගාල්ල දිසාපතිව සිටි දැන් අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරයෙකුවූ රවීන්ද්‍ර හේවාවිතාරණගේ සොහොයුරියක් සමඟය. කොළඹ සරසවියේ නීති පීඨයේ උපාධි අපේක්ෂකයෙකු ලෙස ඔහු එක්වූයේ 1981/82 කණ්ඩායමටය. නීති උපාධියෙන් 1994 වන විට සමත් විය.

කොළඹ සරසවියේදී  1980 පෙබරවාරි 2වැනිදා ආරම්භවූ  ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමයේ ක්‍රියාකාරිකයෙක් බවට බෝපගේ පත්විය. එහි තෙවන සභාපතිවරයා වශයෙන් 1984/85 කාලයේ පත්වූ විද්‍යා පීඨයේ දයා පතිරණගේ නායකත්වය යටතේ ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමය රැඩිකල්වාදී වාමාංශික නැඹුරුවක් ගත් අතර සරසවිය පාලනය කළේ තග් බලයෙනි. කොළඹ සරසවිය තුළ ජවිපෙ කටයුුතු තහනම්කර ජවිපෙ ගිහි පැවිදි සරසවි සිසුන්ට 1986 ඔක්තෝබර් 2වැනිදා අමානුෂික ලෙස පහරදී පලවා හැරීය. එම ගැටුම්වල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ජවිපෙ දෙවැනි කැරැල්ලේදි 1986 දෙසැම්බර් 15වැනිදා දයා පතිරණ ජවිපෙ අතින් ඝාතනයට පත්විය. පතිරණගේ ඝාතනයෙන් පසු ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමයේ සභාපතිධූරයට 1986 දෙසැම්බර් 17වැනිදා පත්වූයේ එහි ලේකම්වරයා වශයෙන් කටයුතු කල කේ.එල්. ධර්මසිරිය. එහිදී ප්‍රධාන ලේකම් බවට පත්වූයේ නිමල් බෝපගේය.

අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලයේ බලය ලබා ගැනීම සදහා ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමය නාමික අන්තරයක්ද 1987 ජනවාරි 2 ගොඩනැගීමට කටයුතු කරන ලදී. එම රැස්වීම කැඳවුයේද ලේකම් නිමල් බෝපගේය. මොරටු සරසවියේ ඇඩම්ස් අන්තරේ කැඳවුම්කරු වූවද එය සිසු පදනමක් නොමැති නිසා ලත් තැනම සතියකින් ලොප් විය. අවසානයේ ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමයේ මැර බලයට එරෙහිව කොළඹ සරසවියේ පොදු සිසුන් එක්වී 1987 මාර්තු 24වැනිදා ප්‍රහාරයක් එල්ලකර ස්වාධීන සිසුන් පරාජය කර බලය ලබා ගත්හ. අවසානයේ ලේකම් බෝපගේ ඇතුළු පිරිසක් ඉවත්වූ අතර ධර්මසිරිගේ නායකත්වයෙන් ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමය පාලනයකින් තොරව ක්‍රියාත්මක වෙමින් ප්‍රා සංවිධානය සමඟ එක්වී සරසවි සිසුන් 200කට ආසන්න පිරිසක් ඝාතනය කළේය. අනතුරුව ජවිපෙ මගින් ධර්මසිරිද මරා දැමූ අතර ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමය 1989 දෙසැම්බර් 15 වැනිදා විසුරුවා හැරි බව එම සංගමය ප්‍රකාශයට පත්කළේය.

කොළඹ සරසවියේ නීති උපාධිධාරියෙකුවූ බෝපගේ පසුව පරිපාලන සේවයට ඇතුළත්වූ අතර ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරයෙකු වශයෙන් කෙටි කලක් කටයුතු කළේය. රාජ්‍ය පරිපාලන අමාත්‍යාංශයේ සංචිතයට මාරු කිරීමෙන් පසු අර්බුදයක් හේතුවෙන් රාජ්‍ය සේවයට ආයුබෝවන් කීවේය. පසුව 1994දී පත්වූ චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපතිනියගේ පොදුජන එක්සත් පෙරමුණ ආණ්ඩුව යටතේ අමාත්‍ය ජී.එල්. පීරිස්ගේ ජාතික ඒකාබද්ධතා අමාත්‍යාංශයේ සහකාර ලේකම්වරයෙකු වශයෙන් සුදු නෙළුම ව්‍යාපෘතියේ සම්බන්ධීකාරකවරයෙකු ලෙස ඇමති මංගල සමරවීර සමඟ සමිපතවම කටයුතු කළේය. පසුව එම තනතුරින් වසර එකහමාරකට පසු ඉවත්වන බෝපගේ එජාපය සමඟ සමීප සබදතා ගොඩනගා ගත්තේය. කලක් දේශපාලනයෙන් නිහඬවී වෘත්තීය වශයෙන් නීතිය සහ ගණකාධිකාරි දේශකයෙකු වශයෙන්ද වෘත්තිකයෙකු වශයෙන්ද කටයුතු කළේය. වසර 2000 මහා මැතිවරණයේදී ගම්පහ දිස්ත්‍රික් එජාප අපේක්ෂක රවින්ද්‍ර රන්දෙණියගේ ජයග්‍රහණය සඳහා වෙහෙසුන්ය.

යළි දේශපාලනයෙන් බැහැරවූ බෝපගේ 2005 මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව බලයට පත්වීමෙන් පසු විදේශ රැකියා නියුක්ති කාර්යාංශයේ කටයුතු කළේය. එවකට එහි සභාපතිවරයා වූයේ පසුකළෙක රාජ්‍ය උකස් සහ ආයෝජන බැංකුවේ සභාපතිවරයාවූ ජගත් වැල්ලවත්තය. දෙදෙනාම සරසවි සමකාලීන්ය. වරෙක බෝපගේ ව්‍යාපාරකයෙකු වශයෙන්ද කටයුතු කළේය. රජයේ ජාතික මිනිස් පවුර සංවිධානයේ සභාපතිවරයා වශයෙන් 2008දී පත්විය.

ඇමති ඩලස් අලහප්පෙරුම යටතේ සේවයට එක්වන බෝපගේ ප්‍රවාහන අමාත්‍යවරයාගේ සම්බන්ධීකාරකවරයෙක් වශයෙන් කලක් කටයුතු කළේය. නිපුණතා සංවර්ධන සහ වෘත්තීය පුහුණු ඇමතිවරයා ලෙස ඩලස් අලහප්පෙරුම පත්වීමෙන් පසුව ඔහු ඇමතිවරයාගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම් විය. ජාතික ආධුනිකත්ව හ කාර්මික පුහුණු අධිකාරියේ උප සභාපතිවරයෙක් වශයෙන් 2009 අගෝස්තු 18වැනිදා පත්වූ ඔහු වසරකට ආසන්න කාලයක් එහි කටයුතු කළේය.  එහිදී ඇතිවූ ගැටුම් සමථය කිරීම සඳහා එම තනතුර වෙනුවට බෝපගේට මානව සම්පත් සංවර්ධන සභාවේ සභාපතිවරයා ලෙස 2010 අගොස්තු 19 සිට මාස 22ක් කටයුතු කළේය. රජයේ තරුණ ප්‍රවර්ධන ව්‍යාපෘතියක්වූ 9එෆ් බලකාය භාරවද කටයතු කළේය. එහිදි අමාත්‍යාංශයේ අතිරේක ලේකම්වරයෙකු සමඟ ඇතිවූ හබයකින් පසු ඉන්ද ඔහු ඉවත් විය.

එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයෙන් 2009දී බස්නාහිර පළාත් සභාවට ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයෙන් තරඟකර පරාජයට පත්විය. එසේවීමට එක් හේතුවක් වූයේ නියේජ්‍ය ඇමති ලසන්ත අලගියවන්න සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම සමඟ ඇතිකරගත් මතභේදකාරි හේතූන්ය. ජනමාධ්‍ය ලේකම් චරිත හේරත්ගේ සහාය මත ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී සංස්ථාවේ ක්‍රියාකාරි අධ්‍යක්ෂකවරයෙක් වශයෙන් 2014 ජනවාරි මස පත්වූ බෝපගේට එම සේවය කල හැකිවූයේ මසකට ආසන්න කාලයක් පමණි. රූපවාහිනියේ ගාමිණී රාසපුත්‍ර සහ රාසපුත්‍රගේ හිතවත් සේවකයින් සමඟ ඇතිවූ ආරවුලක් එයට මුල්විය.

ඇමති ඩලස් අලහප්පෙරුමගේ මැතිවරණ කමිටුවට ක්‍රියාකාරීව එක්වන බෝපගේ මලික් ජයතිලක සහ ශිරාල් ලක්තිලක සමඟ ඔහුන්ගේ දේශපාලනයේ සමීපතමයෙකු වේ. ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ 2015 ජනවාරි ජනාධිපතිවරණය වෙනුවෙන් අරඹන ලද එක් මාධ්‍ය මෙහෙයුම් කාර්යාලයක කලමණාකරු වන්නේ නිමල් බෝපගේය. ඒ වෙනුවෙන් ඔහුට වාහනයක් සමඟ සියළු දීමනා හිමිවිය. එම කාර්යාලය 2014 ඔක්තෝබර් 11වැනිදා සිට 2015 ජනවාරි 10 දක්වා පවත්වාගෙන ගියේ කොළඹ 7 හෝර්ටන් උද්‍යානයේ නිවසකදීය.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරණයෙන් ජයගත් පසු ඔහුගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම්වරයා වූයේ ශිලාල් ලක්තිලකය. ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් වූයේ කරුණාරත්න පරණවිතානය.  පසුව ශ්‍රී ලංකා වෘත්තීය පුහුණු අධිකාරියේ සභාපතිවරයා බවට 2015 මාර්තු මස පත්වූ ඔහු සේවය කළේ සති කිහිපයකි. පාර්ලිමේන්තු මහ මැතිවරණය 2015 අගෝස්තු පවත්වන විට එක්සත් ජාතික පෙරමුණ වෙනුවෙන් හෙළ උරුමය නියෝජනය කරමින් රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයට තරඟ කල කරුණාරත්න පරණවිතානගේ මැතිවරණ ව්‍යාපාරයේ ක්‍රියාකාරිකයෙක් බවට ඔහු පත්විය. ඉනික්බිති 2016 පෙබරවාරි සිට රාජ්‍ය වැවිලි සංස්ථාවේ සභාපතිවරයා බවට පත්වූ අතර අප්‍රේල් දක්වා කටයුතු කළේය. ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා වශයෙන් පත්වූයේ 2016 අප්‍රේල් 25වැනිදාය. එදින බෝපගේ අමාත්‍යාංශයේ සේවකයින්ට තම දැක්ම ඇතුලත් මුද්‍රිත පත්‍රිකාවක්ද බෙදාහැර තිබිණි. අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරයෙකුගේ දැක්ම වියයුත්තේ අදාල ඇමතිවරයාගේ මඟ පෙන්වීම යටතේ ආණ්ඩුවේ දැක්මය.

නිමල් බෝපගේ කැපවීමෙන් වැඩ කරන්නෙකි. සංවිධායකවරයෙකි. එහෙත් කණ්ඩායම් හැගීමෙන් වැඩකිරීමට දුර්වලය. ඔහුගේ බොහෝ සේවා ඉවත්වීම් හෝ ඉවත්කිරීම් සිදුවන්නේ ප්‍රශ්ණගත ආකාරයෙනි. ගෞරවාන්විතව නොවේ. ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ වෘත්තීය ගරුත්වය සම්බන්ධයෙන් උපදේශන න්‍යාමයන් සකස්කිරීමට ගොස් ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් නිමල් බෝපගේ රටට පෙන්නුම් කළේ තමන්ගේ නොහැකියාවද? එසේත් නොමැතිනම් ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ වත්මන් මාධ්‍ය ප්‍රතිපත්තියේ සැබෑ ස්වරූපයද? කෙසේ වෙතත් පාර්ලිමේන්තු ප්‍රතිසංස්කරණ සහ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් වශයෙන් ඔහු නිකුත්කල ආන්දෝලාත්මක ප්‍රවෘත්ති නිවේදනය  ඉල්ලාගෙන කෑමකි. ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයෙකුගේ වගකීම පමාවී හෝ දැන්වත් ඔහු අවබෝධ කරගත යුතුමය.(The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)


ධර්මන් වික්‍රමරත්න



ඡායාරූප සටහන්

  1. ධර්මන් වික්‍රමරත්න විසිනි.
  2. නිමල් වීර බෝපගේ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් වශයෙන් අප්‍රේල් 25වැනිදා වැඩ භාරගත් අවස්ථාව. ඔහුගේ බිරිඳ සහ දරුවන් දෙදෙනාද මෙහි වේ.

Copyright © 2016 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress