නිසි ක‍්‍රමවේද නොසලකා අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයේ පිරිවෙන් ඒකකයට නිලධාරීන් බඳවා ගැනීම නතර කරන ලෙස කරන ඉල්ලීම

December 7th, 2016

ලංකා පිරිවෙන් ගුරුසේවා සංගමය

ගරු ජනාධිපති මෛති‍්‍රපාල සිරිසේන මැතිතුමා
ජනාධිපති මන්‍දිරය
කොළඹ.

ගරු ජනාධිපතිතුමනි,

නිසි රමවේද නොසලකා අධ්යාපන අමාත්යංශයේ පිරිවෙන් ඒකකයට නිලධාරීන් බඳවා ගැනීම නතර කරන ලෙස කරන ඉල්ලීම
ගරු ජනාධිපති තුමනි, ඔබතුමන් පසුගියදා ඉතා අගේ කළයුතු ප‍්‍රකාශයක් රට හම ුවේ තබන ලදි. එනම් ”රටේ ප‍්‍රශ්නවලදී ඇමතිවරු, නිලධාරීන් නිසි මැදිහත්වීමක් නොකරන්නේ නම් ඔබතුමාට දැනුම්දෙන ලෙස ̃කළ ප‍්‍රකාශයයි. එය නිසිලෙස ඔබතුමන් කි‍්‍රයාවට නගන්නේ නම් මැති අමැතිවරුන්ගෙන් හා නිලධාරීන්ගෙන් සිදුවන අකටය ුතුකම් නිසා පීඩාවට පත්වන ජනයාට සුවිශාල අස්වැසිල්ලක් වනු ඇතැයි අපි විශ්වාස කරන්නෙමු.

ගරු ජනාධිපතිතුමනි,

අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයේ පිරිවෙන් ඒකකයේ දිගින් දිගටම සිදුවන අකටයුතුකම් රාශියක් දැන් එහි ක‍්‍රමවේදය බවට පත්ව ඇත. එහි ආසන්නතම අවස්ථාව වන ්නේ නිසි ක‍්‍රමවේද නොසලකා සහකාර අධ්‍යාපන අධ්‍යක්‍ෂ (වැ.බ.) තනතුරු සඳහා නිලධාරීන් පිරිසක් බඳවා ගැනීමට ගන්නා උත්සාහයයි. කාලයක් තිස්සේ මෙවැනි අවිධිමත් ක‍්‍රම අනුගමනය කිරීම පිරිවෙන් ඒකකයේ  ක‍්‍රමවේදය බවට පත්ව ඇති නිසා ලංකාවේ පිරිවෙන් අධ්‍යාපනය ඉතා අවදානම්සහගත ඛේදවාචාකයට ඇදදමා ඇතිබව ඔබතුමාට දැනුම් දෙන්නේ ඉතා කණගාටුවෙනි. මෙම අවිධිමත් බඳවාගැනීම සම්බන ්ධයෙන ් අධ්‍යාපන ලෙක ්ම්වරයාට දැන මේ දුන්නත් ඒ සම්බන්ධව කිසිදු මැදිහත්වීමක් සිදුකර ඇතිබවක් නොපෙනේ. අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරයාගේ ප‍්‍රතිපදාවට ඊට කිසිදු වෙනසක් නැත. (ලේකම්වරයාට යැවූ ලිපිය මේ සමග අමුණා ඇත.) එහි දිගුවක් ලෙස අවිධිමත්ලෙස බඳවාගැන ීමට නාමනය කර ඇති නිලධාරීන් දෙසැම්බර් 8 දින හෝ ඊට ආසන්න දිනක සම්මුඛ පරීක්‍ෂණ සඳහා කැඳවා ඇතිබව විශ්වාසකටය යුතු ලෙස අපව දැනුවත්වී ඇත. පිරිවෙන් ඒකකයට නිලධාරීන්ගේ හිඟයක් වේ නම් ඒ සඳහා බඳවා ගැනීමට නිත්‍යානුකූල ක‍්‍රමවේදයක් පවතී. එය කාහටත් අසාධාරණයක්, අයුක්තියක් නොවන ක‍්‍රමවේදයකි. ඒවා නොසලකා මේ නිලධාරින් අත්තනෝමතික ලෙස කටයුතු කරන්නේ මන්ද? එය පෙන්වාදීමෙන් පසුවත් වැරද ්දම  කි‍්‍රයාවට නගන්නේ ඇයි.

ගරු ජනාධිපතිතුමනි,

ඇමතිවරුන්ගේ හා නිලධාරීන්ගේ මේ අත්තනෝමතික කි‍්‍රයා පිළබඳව ගරු ජනාධිපතිතුමාගේ ඉහත දැක්වූ ප‍්‍රකාශය කි‍්‍රයාවට නගමින් ඉක්මන් ක‍්‍රියාමාර්ගයක් ගන්නා ලෙස ඉතා නෑකමෙන් ඉල්ලා සිටිමු. එසේම සුදුසුකම් සහිත අය නිවැරදි සුදුසු ක‍්‍රමවේදයන් මගින් බඳවා ගැනීමට කටයුතු සලස්වන ලෙසත ඉතා  ඕනෑකමෙන් ඉල්ලා සිටිමු. තවද පිරිවෙන් ක්‍ෂේත‍්‍රය ඇදවැටී ඇති ඛේදවාචක තත්වය පිළිබඳව හා ඒ තත්වයෙන් පිරිවෙන් අධ්‍යාපනය නගාසිටුවීම සඳහා වන අපගේ යෝජනා නොපමාව ඔබතුමාවෙත ඉදිරිපත් කිරීමට පිරිවෙන් ක්‍ෂේත‍්‍රයේ එකම වෘත්තීය සමිතිය ලෙස අප සංගමයට අවස්ථාවක් සලසා දෙන ලෙසත් ඉතා නෑකමෙන් යුතුව ඉල්ලා සිටිමු. මේ සියළු කාරනා සම්බන්ධව ඔබතුමාගේ ඉක්මන් ප‍්‍රතිචාරය ද අපේක්‍ෂා කරන්නෙමු.

මෙයට,
වකමුල්ලේ උදිත හිමි
සභාපති
ලංකා පිරිවෙන් ගුරුසේවා සංගමය

පිටපත් :-

01. අධ්‍යාපන ඇමති අකිල විරාජ් කාරියවසම් මහතා – – දැ.ගැ.ස. හා අ.ක.ස

02. අධ්‍යාපන ලේකම් – අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය – දැ.ගැ.ස. හා අ.ක.ස

03. පූජ්‍ය නාබිරිත්තන්කඩවර ඤාණරතන හිමි -අධ්‍යාපන අධ්‍යක්‍ෂ පිරිවෙන් – දැ.ගැ.ස. හා අ.ක.ස

04. සියළු ජනමාධ්‍ය – මධ්‍යවල පළකිරීම සඳහා

සම්බන්ධිකරණය –  071 8082647

The Rules of the (Trump) Game

December 7th, 2016

By Pepe EscobarCourtesy Information Clearing House

December 05, 2016 “Information Clearing House” – “Sputnik” – Gen. James “Mad Dog” Mattis, chosen by President-elect Donald Trump to be the new head of the Pentagon, is a model functionary of the Empire of Chaos.

His call sign is – what else – “chaos”. The Marine Corps Special Operations Command (MARSOC) even shared his regular accolade; “Saint Mattis of Quantico, Patron Saint of Chaos”. The Saint in his pop incarnation comes fully equipped with a grenade and a knife.

Mad Dog may indeed be seen by the real world as, well, a mad dog; he was on the front line of the 2001 assault on Afghanistan; led the Marine assault on Baghdad during Shock and Awe in 2003; and masterminded the horrendous American destruction of Fallujah in late 2004. Widely hailed as a fine strategist, he retired as chief of CENTCOM in 2013.

The Saint may have been a purveyor of chaos across the Cheney regime-coined “Greater Middle East” – something that came with inevitable collateral damage; his creeping Iranophobia. Yet the key to his appointment is that it will focus on rebuilding the US military.

William Hartung, at the Center for International Policy, A Pentagon Rising: Is a Trump Presidency Good News for the Military-Industrial Complex? notes how “Pentagon spending is one of the worst possible ways of creating jobs. Much of the money goes to service contractors, arms industry executives, and defense consultants (also known as ‘Beltway bandits’).” Moreover, “such spending is the definition of an economic dead end.”

Criticizing Trumponomics as “Reaganomics on steroids” – and that includes vast military spending – Hartung stresses that if Donald Trump really wants to create jobs, “he should obviously pursue infrastructure investment rather than dumping vast sums into weapons the country doesn’t actually need at prices it can’t afford.”

To rebuild the appalling US infrastructure is one of the top Trump campaign promises.

What is to be done?

My aim with this column was to launch a debate on the possible Leninist role of White House strategist Steve Bannon. Trump, like all US presidents, is obviously no Leninist. But his chief strategist does cultivate the Leninist notion of a proletariat vanguard; call it the Angry Older White American Blue Collar Male contingent; call it haters of identity liberalism, which elevated selected minorities to the status of sacred victims; or call it simply “deplorables”.

It’s this proletariat vanguard that Bannon aims to cultivate, so they lead / influence / shape policy for the foreseeable US political future, winning election after election for Republicans. They must imperatively benefit from Trump’s spun-to-death fight against neoliberal “free” trade, although it’s not clear exactly how he will privilege “in-sourcing” and not outsourcing – which is official US corporate policy. They certainly won’t benefit from a massive rebuilding of the Pentagon.

German political analyst Peter Spengler introduces a further spanner in the works, noting how Bannon, “like all scholars (or students for that matter) of Russia/Bolshevism has ignored what Kurt Riezler could have and (would want to) unearth to them in his time in exile in New York: first-hand experience and knowledge about the continuum of subterraneous and subversive ‘diplomacy’ between Germany and Russia” in the run-up towards the October Revolution.

Bets are still off on what “subversive” diplomacy the Trump era will entail – apart from a 21st century remix of the Kissinger-orchestrated “Nixon in China” moment. That would take the form of a “Trump in Russia-China” moment – as in Washington starting to normalize the treatment of those nations the Pentagon ranks as its top two “existential threats”, global projection and spheres of influence included.

That contentious phone call to Trump “initiated” by Taiwan President Tsai Ing-wen certainly didn’t contribute to any normalization. And no one should expect that the Brzezinski-conceptualized US global primacy, especially over Eurasia – as in “prevent the emergence of peer competitors” — will simply fade away.

Pentagon reborn

William Engdahl argues that the Brave New (Trump) World is all an elaborate deception. A quick look at the lucky few chosen for Trump’s plutocrat cabinet does not exactly match the Better Angels of our Nature.

A New York business source, familiar with the Masters of the Universe, who actively supported the Trump program and called his election at least two weeks before the fact, offers a blunt assessment:

“Donald is an insider. Most of the advisors Engdahl refers to are wallpaper. There are three important things to consider. 1) The Supreme Court will have conservative judges. 2) There will be a rapprochement with Russia. The tilt may not be as warm to China, but we will work on that. 3) None of the Masters care about Lenin, or Thomas Cromwell, or ideologies. They care about power and money.”

As for a possible Leninist White House, “if we want to quote Lenin, it is that truth is whatever advances the class struggle. Truth to the Masters is whatever advances their agenda. If they want the Federal Reserve to expand credit, then they look for a liberal if that works, or a conservative, or monetarist, or Keynesian, etc. One of them will support expansion of credit and those that don’t will be shunted aside. They don’t care about Milton Friedman, Keynes, Marx or Lenin. It is what works for them that counts. Hillary did not work so she is out. And Bannon will do what he is told like the rest of them. And if he gets in the way, he will be fired.”

So no matter what California screams and shouts, this is the stark way the Masters will be running Trumpland.

Which brings us, once again, to the rebuilding of the US military. Another business/investment source, who also actively supported the Trump economic plan during the campaign, stresses how “the present power of the Russian military industrial complex is greater than the US in many senses. And all of it is in Russia whereas most of that of the US is farmed out to Asia.”

Thus, “it is fortunate that Trump has come in as President to wind down this mad house that they call Washington. There is a consensus above the President that action must be done to rebuild the United States military on an emergency basis.” And that will be the Mad Dog’s top brief.

The source adds: “One easy way of repatriating all this industry at once is to set all defense contracts up with the stipulation that the entire plane, missile or tank must be made in the United States, thus requiring the massive repatriation of jobs and factories. That should be the first order of business at the White House under Trump as it does not require a tariff, or ending currency rigging.”

Hold on, Yalta, we’re coming

Meanwhile, there’s got to be some careful management of what the disgruntled neocon/neoliberalcon galaxy called the Trump-Putin “bromance”.

Trump will most certainly re-normalize Russia and work alongside Russia to smash the Salafi-jihadi dementia in Syria; the problem is to what degree Russia and China will be able to influence Trumpland not to turn Iran into high collateral damage. Russia-China-Iran is the key alliance invested in Eurasia integration.

“Grand Chessboard” Brzezinski cannot help himself from expounding the usual narcissistic absurdities, as in suggesting the US helps Russia to “transit effectively” and become a “constructive, significant member of the global community” (it’s rather Moscow that may end up doing exactly that to Trump’s America).

At the same time, it’s no wonder even Brzezinski himself is now spinning, “America is needed to pull together some larger coalition that can deal with global problems. And in that larger coalition America, China and changing Russia could be preeminent.”

“Changing” Russia in this case is code for a Russia that can be seduced, tamed and driven away from China. The key context; the Russia-China strategic partnership essentially points towards Eurasia as a vast, integrated emporium – the blending of China’s One Belt, One Road (OBOR) with Russia’s Eurasia Economic Union (EEU).

Brzezinski, reflecting and/or influencing neoliberalcon “values”, would rather reenact Divide and Rule and try to split Russia from China – while at the same time suggesting that Trump can’t afford to be left out of the massive (Eurasia) action; there’s gotta be some sort of deal. Stay tuned for the terms of a possible upgrade; from Yalta in 1945 to… a Yalta remix in 2017?

The views expressed in this article are the author’s own and do not necessarily reflect Information Clearing House editorial policy

Trump’s Promised ‘New Foreign Policy’ Must Abandon Regime Change

December 7th, 2016

By Ron Paul Courtesy Information Clearing House

December 05, 2016 “Information Clearing House” – “New American” –  President-elect Donald Trump told a Cincinnati audience last week that he intends to make some big changes in US foreign policy. During his thank you” tour in the midwest, Trump had this to say:

We will pursue a new foreign policy that finally learns from the mistakes of the past. We will stop looking to topple regimes and overthrow governments…. In our dealings with other countries we will seek shared interests wherever possible….

If this is really to be President Trump’s foreign policy, it would be a welcome change from the destructive path pursued by the two previous administrations. Such a foreign policy would go a long way toward making us safer and more prosperous, as we would greatly reduce the possibility of a blowback” attack from abroad, and we would save untold billions with a foreign policy of restraint.

However as we know with politicians, there is often a huge gap between pronouncements before entering office and actions once in office. Who can forget President George W. Bush’s foreign policy promises as a candidate 16 years ago? As a candidate he said:

I am not so sure the role of the United States is to go around the world saying ‘this is the way it’s got to be.’… If we’re an arrogant nation they will resent us, if we’re a humble nation but strong they’ll welcome us.

Unfortunately as soon as he took office, George W. Bush pursued a completely different foreign policy, attacking countries like Iraq at the urging of the neocons he placed in positions of power in his White House and State Department.

Some people say that personnel is policy,” and that much can be predicted about Trump’s foreign policy by the people he has appointed to serve his Administration. That is where we might have reason to be worried. Take Iran, for example. While Trump says he wants the US to stop overthrowing governments, on the issue of Iran both the candidate and his recent appointees have taken a very different view.

Trump’s pick for National Security Advisor, Michael Flynn, has said the following about Iran: “I believe that Iran represents a clear and present danger to the region, and eventually to the world…” and, … regime change in Tehran is the best way to stop the Iranian nuclear weapons program.”

Trump’s CIA choice, Mike Pompeo, has said of President Obama’s Iran deal, The Iranian regime is intent on the destruction of our country. Why the President does not understand is unfathomable.”

And Trump’s selection for Defense Secretary, General James Mattis, was even more aggressive, saying, The Iranian regime in my mind is the single most enduring threat to stability and peace in the Middle East…. Iran is not an enemy of ISIS. They have a lot to gain from the turmoil in the region that ISIS creates.”

Donald Trump’s words in Cincinnati don’t seem to match up with the views of the people that he’s assigning to high places. At least when it comes to Iran.

While I hope we can take President Trump at his word when it comes to foreign policy, I also we think we should hold him to his word — especially his encouraging words last week. Will the incoming president have the ability to rein in his more bellicose cabinet members and their underlings? We can be sure about one thing: if Trump allows the neocons to capture the State Department, keeping his foreign policy promises is going to be a lot more difficult.

Ron Paul is a former U.S. congressman from Texas.

The views expressed in this article are the author’s own and do not necessarily reflect Information Clearing House editorial policy.

Mangala tells yet another lie – Gammanpila මංගලගේ මෙගා බොරු වලට එකතුවන තවත් බොරුවක් ගම්මන්පිල හෙළි කරයි.

December 7th, 2016

හිරුණිකාගේ ප‍්‍රශ්නයෙන් ටිකක් විසදේ.. ජවිපෙ පුවත්පත රාජිතගේ පුත් ‘ට‍්‍රැමඩෝල් පැංචෙක්’ කරයි.. පටි රෝල්…

December 7th, 2016

lanka C news | ලංකා සී නිවුස් – උපුටාගැනීම ‘ලංකා’ ඉරිදා සංග්‍රහය

හිරුණිකාගේ ප‍්‍රශ්නයෙන් ටිකක් විසදේ.. ජවිපෙ පුවත්පත රාජිතගේ පුත් ‘ට‍්‍රැමඩෝල් පැංචෙක්’ කරයි.. පටි රෝල්…

ජනාධිපතිවරණ සමයේ කරළියට පැමිණ දේශපාලන මල්වෙඩි සංදර්ශන පැවැත්වීමට පටන් ගත් පැරිෂුට්කාරයෙකු ඇතැම් වෛද්‍යවරුන් සම්බන්ධ අසභ්‍ය වීඩියෝ පට, පින්තූර තමන් සතු බවත්, නමුත් ඒවා හෙළි නොකරන බවත්, ජනතාව ඉදිරියේ වෛද්‍යවරුන් දණගස්වා පෙන්නන බවත් පවසමින් සිය දේශපාලන බලය භාවිත කරමින් මාධ්‍ය හරහා ප‍්‍රකාශයන් නිකුත් කළේ ඇතැම් විට ඔහුගේ පියාගේ ක‍්‍රියාකලාපයන්ද එවැනිම නිසා විය හැකිය.

මෙවැන්නන්ගේ ක්‍රියාකලාපයන් සිදු කෙරෙන්නේ විවිධ හේතු නිසා විය හැකිය. අන්තර්ජාලයේ විකිපීඩියා තොරතුරු අඩවියේ ඒ ගැන විවිධ කරුණු සඳහන් වේ. එම තොරතුරුවල සත්‍ය අසත්‍යතාවය අපට මෙහි දී එතරම් වැදගත් නොවේ. මන්ද, විවෘත සමාජය හමුවේ භාවිතයෙන් ඔප්පු කරන බොහෝ දේ තිබෙන බැවිනි. තමන්ගේ විවිධ බෙලහීනතාවයන් වසා ගැනීම දේශපාලන බලයට භාර දෙන පුද්ගලයන් සහ මුදල් බලයට භාර දෙන පුද්ගලයන් සිටින බව පැහැදිලිය. මේ කතානායකයාගේ බොහෝ සමීප තොරතුරු දන්නා අයට අනුව මොහු යම් රෝගාබාධයකින් පසු වේ. එමෙන්ම හීනමානයෙන් සහ දුබලතා රැසකින් යුතු වේ. ලොවට මෙම තොරතුරු හෙළි වේ යැයි ඔහු අනියත බියකින් පෙළේ.

මේ වනවිට හෙළි වී ඇති තොරතුරු අනුව ලෝකයට පෙන්වීම සඳහා සිටින නාමික බිරිඳ තමන්ගේ පාසල් මිතුරකුගේ නැගණියකි. මෙම නාමික බිරිඳ යෝජනාවට සරූපා සහ ඇගේ මව එකඟ වන්නේ ඇයට සියලු පහසුකම් සහිතව විදේශ රටක ජීවත් වීමට සහසුකම් සැලසීමත් මාලඹේ වෛද්‍ය විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලබා දීමට ලක්ෂ 100ක් වෙන් කිරිමත් යන පොරොන්දු මතය.

තවත් අටුවා ටීකා ටිප්පනි අවශ්‍ය නැත. මේ කියන කථා නායකයා රාජිත සේනාරත්නගේ වැඩිමහල් පුත් චතුර සේනාරත්න බව පැහැදිලි ය. එහෙත්, දැන් කියන්නට යන්නේ ඔහුගේ බෙලහීනතා හෝ ඔහුගේ පවුල් ප‍්‍රශ්න පිළිබඳ නොවේ. පාර්ලිමේන්තුවේත් ඉන් පිටතත් පදනමක් නැති වාචාල කථා කියමින් ඔහු විසින් ගෙන යනු ලබන දෙබිඩි ජීවිතයේ ඇත්ත හෙළි කිරීම මේ සටහනේ ප‍්‍රමුඛ අරමුණයි.

චතුර සේනාරත්න අනුරාධපුර දිස්ත‍්‍රික්කයෙන් සාමාන්‍යපෙළ කළ බවට ලියාපදිංචි කරවා අඩු ලකුණු ගණනකින් වෛද්‍ය විද්‍යාලයට යෑමට හොර පාරක් සකස් කර ගත් බව මේ වනවිට සියල්ලන්ටම රහසක් නොවේ. වෛද්‍ය පීඨයට එලෙස හොර පාරෙන් ඇතුළත් වූවද පළමුවන වසරවත් සමත් වීමට චතුරට නොහැකිව වෛද්‍ය පීඨය හැර යන්නේ අවුරුදු 6ක් එකම වසරක කාලය ගත කරමිනි.

එහෙත් සිය පියාගේ බලපුළුවන්කාරකම් ප‍්‍රයෝජනයට ගනිමින් තම පැවැත්ම සඳහා දේශපාලනයම තම ගමන් මාර්ගය කර ගන්නා චතුර සිය පියා ධීවර ඇමතිව සිටියදීම ඔවුන්ගේ දේශපාලනයේ මූලික අරමුණ වන වංචාවට සහ දූෂණයට අත ගසයි. සිය පියා වූ එවකට ධීවර ඇමති රාජිත සේනාරත්න හා චතුර සේනාරත්න එක්ව ධීවර ජනතාවගේ මුදල් මිලියන ගණනින් ගිල දැමු ජාවාරමක් පිළිබඳව සාක්ෂි සහිතව මේ වනවිට තොරතුරු අනාවරණය වී තිබේ.

රට පුරා කුඩා ප‍්‍රමාණයේ ධීවර වරායන් ඉදි කිරිම සඳහා ගත් තීන්දුවකට කැබිනට් මණ්ඩලයේ ද අනුමැතිය ලැබී ඇති අතර, ඒ සඳහා  නියමිත ශක්‍යතා අධ්‍යයන වාර්තාවන් සකස් කිරිමට ධීවර අමාත්‍යාංශයටම අනුබද්ධිත ආයතනයකට පවරා ඇත. සාමාන්‍යයෙන් මෙම ආකාරයේ ශක්‍යතා අධ්‍යයන වාර්තාවක් සකස් කිරීම සඳහා යන වියදම රුපියල් මිලියන 5ත් 6ත් අතර අගයක් වේ. නමුත් ඉතා සූක්ෂ්ම අයුරින් එම මුදල ගෙවා ශක්‍යතා අධ්‍යයන වාර්තාවන් සකස් කර ගත් රාජිත සහ ඔහුගේ පුත‍්‍ර චතුර  One Asia නමින් චතුරගේ හොඳම මිතුරාගේ පියා ලවා අලුත් සමාගමක් සකස් කර ධීවර වරායන් ඉදි කිරීම සදහා සකස් කරන ලද ශක්‍යතා අධ්‍යයන වාර්තාවන් One Asia නමැති ආයතනය හරහා සකස් කරන ලද බව පෙන්වමින් එම වාර්තාවන් සකස් කිරිම සදහා රුපියල් මිලියන 177ක මුදලක් රජයෙන් අය කරගෙන තිබේ. මේ ආකාරයට රට පුරා කුඩා ප‍්‍රමාණයේ ධීවර වරායන් ඉදි කිරීම සදහා ශක්‍යතා අධ්‍යයන වාර්තාවන් සකස් කරන මුවාවෙන් ගජරාමෙට මුදල් ගරා තිබේ.

ඊට අමතරව රාජිත සේනාරත්න ධීවර ඇමතිව සිටියදී මෝදර ධීවර වරාය බි‍්‍රතාන්‍ය සමාගමකට මාසිකව රුපියල්  එක්ලක්ෂ විසිපන්දහසක (රු. 1,25,000) කුලියට වසර 25ක් සඳහා බදු දීම තුළින් සිදු කළ මහා පරිමාණ වංචාවක් පිළිබඳවද තොරතුරු අනාවරණය වී තිබේ. එම වරාය පරිශ‍්‍රයේ මාසික බදු මුදල රජයේ තක්සේරුකරුට අනුව රුපියල් ලක්ෂ 17කි. මසකට රුපියල් ලක්ෂ 15කට අධික මුදලක් රජයට පාඩු කරමින් එම ගනුදෙනුව සිදු කර ඇති බව වාර්තා වන අතර, මෙම ගනුදෙනුවෙන් රජයට සිදුවූ මුළු මූල්‍ය අලාභය රුපියල් මිලියන 440කට අධිකය. මේ පිළිබඳ පැමිණිල්ල මේ වනවිටත් විශේෂ මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසය වෙත යොමු කර ඇත. පසුගිය මැතිවරණයේ දී අත දිග හැර වියදම් කර ඇත්තේ මෙසේ වංචා කළ මහජන මුදල්ය.

ලංකා ස්වයං රැකියා නියුක්තිකයන්ගේ සංගමයේ සභාපති සුනිල් ජයවර්ධන ප‍්‍රකාශ කරන අන්දමට චතුර සේනාරත්න විසින් කොළඹ නගරයේ පළමු හරස් වීදිය දෙවන හරස් වීදිය තුන් වන හරස් වීදිය හතරවන හරස් වීදිය යන හරස් වීදිවල පදිකවේදිකාවේ කඩ දැමීමට අවසර ලබා දී තිබේ. මෙසේ අවසර ලබා දී ඒ පුද්ගලයන් තම සංගමයට බඳවාගෙන ඇත. මොවුන් සමිතියට බඳවා ගැනීමේ දී සාමාජික මුදල් වශයෙන් රුපියල් 200.00කුත්, සමිතියට බැඳීම සඳහා ඉල්ලුම් පත‍්‍රයක් ලබා ගැනීමේ දී රුපියල් 1,000 සිට ඉහළට මුදල් අය කරන බවටද සුනිල් ජයවර්ධන චෝදනා කරයි.

මෙහිදී මතු වන ප‍්‍රශ්නය වන්නේ චතුර සේනාරත්නට කොළඹ නගරයේ පදිකවේදිකාව වෙළෙඳුන්ට ලබා දීමට ඇති බලය කුමක්ද යන්නය. ගම්පහ දිස්ත‍්‍රික්කය නියෝජනය කරන නවක මන්ත‍්‍රීවරයෙකුට කොළඹ නගරයේ පදික වේදිකාව වෙළෙඳුන්ට ලබා දීමට කිසිදු ආකාරයක නෛතික බලයක් නැත. සුනිල් ජයවර්ධන පවසන අන්දමට චතුර සේනාරත්නගේ සංවිධානය විසින් කොළඹ නගරයේ පදික වෙළෙඳුන්ගෙන් මුදල් අය කිරීමක් සිදු කළේ නම් එය කප්පම් ගැනීමකි.

පදික වෙළෙඳුන්ගේ පැවැත්ම තීරණය කරන්නේ දේශපාලන බලවතුන් විසිනි. විශේෂයෙන් කොළඹ නගරයේදී එය පාතාලයේ සහ දේශපාලන බල අධිකාරියේ වුවමනාව විසින් තීරණය වීම අනිවාර්ය වේ. දේශපාලන බලය වෙනස් වූ විට පදික වෙළෙඳුන්ද වෙනස් වේ. කොළඹ නගරයේ පදික වෙළෙඳාමට දේශපාලන බලය යෙදවූයේ මර්වින් සිල්වාය. එය වෙනස් කර දුමින්ද සිල්වා එතැනට ආදේශ වන්නේ ඉන් පසුව ය. චතුර සේනාරත්න උත්සාහ දරමින් සිටින්නේ එම දේශපාලන අවකාශය අත්පත් කර ගනිමින් වර්තමාන දේශපාලන චණ්ඩියා වීමට විය හැකිය.

එහෙත් චතුර සේනාරත්න චණ්ඩියෙකු වීමට පෙර කොන්ද කෙළින් තබා ගැනීම ගැන සිතිය යුතුය. චතුර කොන්ද පණ නැති වීමේ රෝගයකින් පෙළෙන නිසා 2003 වර්ෂයේදී ජර්මනියේදී කශේරුකාවට ශල්‍යකර්මයක් සිදු කෙරිණි. එය පසුගිය එක්සත් ජාතික පක්ෂ ආණ්ඩු කාලයේ ඇමති තාත්තා මහජන මුදලින් ගෙවා සිදු කර ගන්නා ලද ශල්‍යකර්මයකි. එපමණක් නොව 2005 වර්ෂයේ සිට ට‍්‍රැමඩෝල්” යන මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතා කරන්නෙක් බවද වාර්තා වෙයි. දහවල් 12 වෙනතෙක් නැඟිටීමට නොහැකිව නිදාගෙන සිටිනුයේ මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය නිසා යැයි පැවසේ. ඔහුගේ දවසේ කටයුතු ඇරඹෙන්නේ දහවල් 12.00න් පසුවය.

චතුර සේනාරත්නගේ වංචාකාරී ක‍්‍රියාවන් මතු වන්නේ අද ඊයේ සිට නොවේ. සිය පියාගේ දේශපාලන බලයේ පිහිටෙන් එක්සත් රාජධානිය, ප‍්‍රංශය, ජර්මනිය, ස්විට්සර්ලන්තය, චීනය, ජපානය, ජර්මනිය, තායිලන්තය, මලයාසියාව, ජර්මනිය, ඉන්දියා සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය වැනි රටවල් රැසක සංචාරය කළ ඔහු බටහිර රටවල් ගණනාවක් සමග රහස් සබඳතා පැවැත්වූ පුද්ගලයෙකු බවට තොරතුරු වෙබ් අඩවි මඟින් අනාවරණය කර ඇත.

ඇමරිකානු රහස් ඔත්තු සේවය විසින් විවිධ රටවල ගැටලූ ඇති කිරීම සඳහා යොදවා ගත් සිවිල් සමාජ කි‍්‍රයාකාරිකයන් අතර චතුර සේනාරත්න ද සිටින බවත්, 2004 වසරේ තමන් වෛද්‍ය ශිෂ්‍යයෙකුව සිටියදී ‘ශිෂ්‍ය නායකයින් සහ සමාජ වගකීම්’ යන මැයෙන් එම වසරේ සැප්තැම්බර් 27 සහ ඔක්තෝබර් 15 අතර දිනවල ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ හෙළි නොකළ ස්ථානයක පැවැත් වූ වැඩමුළුවට චතුර සේනාරත්න නිර්දේශ කළ බවත්, එම නිර්දේශය ඇමරිකානු ඒජන්තයන් ගෙන් සැදුම්ලත් මණ්ඩලයේ පූර්ණ අනුමැතිය ලැබුණු බවත් දැක්වෙන කේබල් පණිවිඩය, සුප‍්‍රසිද්ධ විකිලීක්ස්” වෙබ් අඩවිය මඟින් අනාවරණය කර තිබිණි.

එම කේබල් පණිවිඩය (Link) යන අන්තර්ජාල දිගුව මගින් ඕනෑම කෙනෙකුට බලා ගත හැකිය. එකී හෙළිදරව්වත් සමග චතුර සේනාරත්න අරාබි වසන්තය” මාදිලියේ කුප‍්‍රසිද්ධ දේශපාලන කුමන්ත‍්‍රණ හරහා තුන්වන ලෝකයේ රටවල්වල දේශපාලන ස්ථාවරත්වය බිඳදැමීම සඳහා තරුණ වියේදී ම පුරුදු පුහුණු කරන ලද ඒජන්තයෙකු බවට අන්තර්ජාල වෙබ් අඩවි සැක පහළ කරමින් වාර්තා පළ කර ඇත.

එහෙත්, ඒවා කිසිවක් සිදු කළ නොහැකිව ඇත්තේ චතුර සේනාරත්නට ඇති පෞද්ගලික නොහැකියාව නිසාය. අවම වශයෙන් බොරුවක් හෝ තර්කානුකූලව කියා ගැනීමට ඔහුට හැකියාවක් නැත. තමන් වෙනුවට වෙනත් පුද්ගලයෙකු යොදවා අනුරාධපුරයෙන් උසස් පෙළ ලියා වෛද්‍ය පීඨයට පැමිණ එතැනින් පසු සිය අධ්‍යාපන කටයුතු කරගෙන යා නොහැකිව ඉවත් වීමට සිදු වීම වසන් කිරීමට කියන බොරුව හෝ තර්කානුකූලව ගලපා ගැනීමට ඔහුට නොහැකිය. ඔහු පවසන්නේ තමන් විභාග අසමත් වීම නිසා වෛද්‍ය පීඨයෙන් ඉවත් කළ බව නොවේ. අතුරලියේ රතන හිමියන් මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනයට එරෙහිව පුළුල් ජනතා ව්‍යාපාරයක් ගොඩනැඟීම සඳහා 2014 වසරේ තමන්ට කළ ආරාධනාව නිසා වෛද්‍ය උපාධිය අතහැර දැමූ බවයි. චතුර උසස් පෙළ විභාගය සඳහා පෙනී සිටිය යුතු වර්ෂය වන්නේ 2001 වසරයි. වෛද්‍ය උපාධිය අතහැර දමා ඇත්තේ 2014 වසරේදී ය. ඔහුම පවසන පරිදි ඒ වනවිටද තවත් වසර එකහමාරක් උපාධිය අවසන් කිරීමට ඉතිරිව තිබී ඇත. එසේනම් ඔහුගේ වෛද්‍ය උපාධිය සඳහා ඒ වන විටත් වසර 12ක් පමණ ගත වී තිබේ. ඉතිරි වසර එකහමාරද එකතු කළ විට වෛද්‍ය උපාධිය සඳහා ගත වන මුළු කාලය වසර දහතුනකටත් වඩා වැඩිය. මෙය මහා හතරබීරි කතාවකි.

මේ නිසා චතුර සේනාරත්නගේ සමස්ත ජීවිතයම ගොඩනැඟී ඇත්තේ බොරුව සහ වංචාව මතිනි. මත්ද්‍රව්‍යවල පිහිටෙන් වාචාල කතා කියමින් ජනතාව ඉදිරියේ වීරයෙකු වන්නට උත්සාහ දරන්නේ එවැන්නෙකි.

මෙහි ඇති කනගාටුවට කරුණ නම් පසුගිය මැතිවරණයේ දී උපේක්ෂා ස්වර්ණමාලි වැන්නියන් පාර්ලිමේන්තුවට පත් කර එවා පාඩමක් ඉගෙන ගත යුතුව තිබූ ජනතාව නැවතත් චතුර සේනාරත්න වැනි අඳබාලයෙකු පාර්ලිමේන්තුවට පත් කිරීමට සිය ඡන්දය භාවිත කිරීමට කටයුතු කිරීමයි.

– ‘ලංකා’ ඉරිදා සංග්‍රහය

Constitutional reform programme launched amidst chaos in the country – Former President Mahinda Rajapaksa

December 5th, 2016

Adaderana

December 4, 2016  03:32 pm

 Former President Mahinda Rajapaksa has highlighted some of the ‘most harmful’ recommendations that have been submitted to the constitutional reform programme.

Issuing a statement on Sunday, he stated I request all members of the SLFP serving in this government not to allow their enslavement to the UNP to go so far as to betraying every principle that the SLFP has stood for in the past six decades.”

Full statement:
The reports submitted by six subcommittees on constitutional reform appointed by the Constitutional Assembly were tabled in parliament while everybody’s attention was focused on the budget. With that government ministers moved fast to meet the Ven. Mahanayake Theras with a view to obtaining their support for these proposals by saying that no recommendations have been made to alter the unitary character of the constitution, the special status accorded to Buddhism or for the merger of the northern and eastern provinces. Furthermore, leaving aside all the strikes and demonstrations over the budget, the president himself spoke in parliament about the need to devolve power. In the meantime government parliamentarians and ministers are being showered with all kinds of privileges such as new cars and generous special allowances.
All these are signs that portend great danger to the nation. During the last presidential election campaign, the two main constitutional reforms promised to the people by this government were; the abolition of the executive presidency and reform of the electoral system. Neither of these two key issues have been dealt with by the subcommittees appointed by the Constitutional Assembly. Instead, six reports have been released on matters that were never even mentioned during the presidential elections.It is only in reading the subcommittee reports that the connection between the above mentioned events become clear. The subcommittee on ‘Centre Periphery Relations’ has openly stated that the ‘unitary character’ of our constitution is an ‘impediment’ to the functioning of the provincial councils and some of the reports have made recommendations that are designed to end the unitary character of Sri Lanka without however deleting that word from the constitution. I would like to highlight some of the most harmful recommendations as follows:

1.      The Subcommittee on Centre-Periphery Relations has made recommendations to strip the provincial Governors of all their powers. The Governor’s discretionary power to sign into law statutes passed by the PC is to be abolished and that authority given to the Chairman of the provincial council. His discretionary power to refer statutes back to the PC suggesting amendments or to refer a statute to the president to be sent to the supreme court for review is to be abolished. The Governor’s authority over the provincial public service is to be transferred to the chief minister and the provincial board of ministers. Furthermore, the  Governor  is to be appointed only with the concurrence of the chief minister and will have to perform his duties on the advice of the chief minister and the provincial board of ministers. Our system of devolution is modelled on that of India and the Governors of the Indian states have exactly the same powers as the provincial Governors in Sri Lanka. It is through the role of the governor that the provinces and the states are bound to the centre. If the powers of the Governors are taken away, both India and Sri Lanka will cease to be unified nations.

2.      The list of concurrent powers which are wielded by both the central government and the provincial councils is to be done sway with and those powers transferred to the provincial councils so that the PCs and the central government become ‘distinct spheres of authority’. To further this objective, it has been recommended that the District Secretaries and the Divisional Secretaries who now function under the central government be placed under the authority of the provincial councils. Furthermore, the provincial public services commissions are to be allowed to decide on their cadre need including that of the local authorities, without Treasury oversight.

3.      The Subcommittee on Centre Periphery Relations has also suggested that powers over state land be transferred to the provincial councils. The central government will be able to utilise state land in the provinces only with the concurrence of the provincial authorities. In India, the central government can use any state land with or without the concurrence of the state concerned.

4.      The Subcommittee on police and law and order has recommended that the police force be divided into a national police force and nine separate provincial police forces. The national police will exercise jurisdiction over offences against the state and state property, the armed forces, parliamentarians, judicial and public officers, offences relating to elections, currency and government stamps, and international crimes. Everything else including crime investigations, fraud, narcotics, traffic, etcetera, will be under the provincial police forces. An investigation can be referred to the national police only if the provincial police commissioner consents to it. The provincial police forces will conduct their own training and have the final say in the type of weapons their policemen would use. The IGP will not have any oversight regarding the work of the provincial police. Provincial police personnel are to be recruited on linguistic and residential criteria which together with the fact that there will be no inter-provincial transfers, will mean that the provincial police forces in the north and east will be completely separate and will have virtually no interaction with the rest of the police force.

5.       If a state of emergency is to be in force continuously for a period in excess of 3 months or for a period of more than 90 days within a period of 180 days, the extension of the state of emergency will require a ‘special majority’ in parliament. The courts will be given the power to review and even invalidate the declaration of emergency and the emergency regulations. The judiciary is not equipped to determine whether a situation warrants a declaration of emergency or not and such matters should be the exclusive preserve of the executive. These provisions are obviously meant to ensure that the state will not be able to respond adequately to an emergency. Everyone knows that there are some elements who want to weaken the Sri Lankan State.

6.       The Subcommittee on the Judiciary has recommended that when judges of the Supreme Court and the court of appeal are to be appointed, the nomination of suitable candidates would be done by a panel of former supreme court judges. This panel is to be appointed by the incumbent chief justice after consulting the Attorney General and the President of the Bar Association. The Bar Association is a highly politicised body and once had a UNP parliamentarian serving as President. His successor openly worked against my government and accepted a top political appointment from this government. The manner in which the Bar Association accepts funding from foreign powers has been commented on in the media. Such a body should never be given a role in nominating judges to the highest courts. There is also a serious conflict of interest issue in giving the private bar a say in appointing the judges who will be hearing their cases. This will lead to collusion and corruption and erode public confidence in the entire legal system.

7.      It has also been recommended by the Subcommittee on the Judiciary that a seven member constitutional court made up of judges and ‘specialists in the field’ be set up outside the regular court structure to exercise  exclusive jurisdiction in relation to interpreting the constitution, reviewing Bills, the post enactment review of legislation and to adjudicate in disputes between the centre and the provinces.  If a constitutional matter comes up in any case in any court in the country, it will have to be referred to this constitutional court. Under the present constitution, the interpretation of the constitution and review of Bills is the exclusive preserve of the Supreme Court and this should not be changed.  We also have concerns about who the ‘constitutional experts’ sitting on the bench of this court will be.  Furthermore, the principle applied hitherto in this country is that the courts will not have the power of post enactment review of legislation.

8.      The Subcommittee on Fundamental Rights has recommended that the standard provision found in most constitutions to the effect that the laws in force at the time the new Constitution comes into force would be valid only to the extent that they don’t clash with the new constitution; be dispensed with in relation to the ‘personal laws’ of certain communities. If any personal law is allowed to stand above the constitution, that would be a case of according to certain communities privileges not available to other communities and will give rise to ethnic and religious tensions.

9.       According to Sri Lanka’s legal system, foreign treaties entered into by the government are not automatically incorporated into domestic law and parliament has to legislate the provisions of that treaty into law. The Subcommittee on Fundamental Rights has recommended that treaties to which Sri Lanka is a party at the time the new constitution comes into effect, should automatically get incorporated into domestic law after a lapse of two years. This is a naked attempt to bring into force through the back door, Optional Protocol I of the International Covenant on Civil and Political Rights which was ill-advisedly signed in 1998 but due to subsequent enlightenment, never incorporated in our law by parliament because it makes our Supreme Court subordinate to the Human Rights Committee in Geneva. The automatic, unplanned incorporation of foreign treaties in our laws in the manner proposed will lead to confusion within the legal system.

10.  One of the principal recommendations of the Sub Committee on Fundamental Rights is that both Sinhala and Tamil be recognised as the official languages of Sri Lanka. In 1957 S.J.V.Chelvanayagam proposed to make Tamil the language of administration in the North and the East with ‘reasonable provision’ for the use of Sinhala for the Sinhala minority living in those areas. This was same the policy that S.W.R.D.Bandaranaike applied to the whole country with Sinhala as the official language and reasonable provision for the use of Tamil especially in the north and east. In India too, Hindi – the language of the largest linguistic group – is the official language while reasonable provision has been made for the use of other languages like Tamil, Malayalam etc. These are arrangements that should not be disturbed with ill-advised experiments.

I call upon the government to act more responsibly in this all important matter of constitutional reform and to take up the two main electoral reform pledges they gave the people first, before dealing with matters that are of interest only to separatists and certain interested foreign parties. None of the recommendations mentioned above should be in the final draft of the constitution. The fact that the government sent an SLFP delegation to mislead the Ven. MahanayakeTheras about the constitutional reform proposals shows that they are trying to use the nationalistic credentials of the SLFP to deceive the MahaSangha and the people to push through a constitution which will divide the country without using the word ‘division’.  I request all members of the SLFP serving in this government not to allow their enslavement to the UNP to go so far as to betraying every principle that the SLFP has stood for in the past six decades.

– See more at: http://www.adaderana.lk/news/38105/constitutional-reform-programme-launched-amidst-chaos-in-the-country-mr#sthash.Ml95f4Rj.dpuf

බුද්ධ ශාසනයට ප්‍රමුඛස්ථානය හිමි නොවන්නේ මෙහෙමයි

December 5th, 2016

මතුගම සෙනෙවිරුවන්   

              ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව තුළ ආගම විග්‍රහ කරන අවස්ථාවේදී බුද්ධ ශාසනයට තිබෙන ප්‍රතිපාදන කුමක්දැයි සඳහන් කර ඇත.එම තත්ත්වයෙහි මූලාරම්භය 1815 සිංහලේ බ්‍රිතාන්‍ය ගිවිසුමයි.  ලංකාවේ කිරුළ වෙනත් රාජ්‍යයක අන්‍යාගමික නරපතියකු යටතට පත් කරන ලද අවස්ථාවක එවැනි වගන්තියක් ඇතුලත් කිරීම අත්‍යවශ්‍ය විය. වසර දෙදහස් තුන්සීයක් පමණ සිට භික්ෂු භික්ෂුණී උපාසක උපාසිකා යන සිවු වැදෑරුම් පිරිස ඇතුලත් බුද්ධ ශාසනය ආරක්ෂා කිරීමත් බුදු දහමේ උගන්වන මූල ධර්මයන් අනුව රට පාලනය කල යුතු බවටත් පැවති සම්ප්‍රදාය විසින් මෙයට අවශ්‍ය  පදනම සකස්ව තිබුණි. නිදහසින් පසුව ස්වදේශික පාලනයක් රට තුළ ස්ථාපිත වුවද 1948 න් පසු එය එලෙස සිදු නොවීය.එහිදී භික්ෂූන් වහන්සේලා සහ අනගාරික ධර්මපාල තුමා ගේ මග පෙන්වීම මත පණ පෙවුණු ජාතික නායකයන් එක්ව අඛණ්ඩ අවිච්ඡින්න  මෙම සම්ප්‍රදාය පවත්වාගෙන යායුතු යැයි රජයට බල කර සිටියහ. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ 1972 ව්‍යවස්ථාවට බුද්ධ ශාසනය පිළිබඳ නව වන වගන්තිය ඇතුලත් වීමයි.
        සිංහල යන් ගේ මෙම බෞද්ධ රාජ්‍ය සම්ප්‍රදාය ව්‍යවස්ථා කරන ලද සෙල් ලිපි කීපයක්ද අපට දක්නට ඇත. වේවැල් කැටිය ලිපිය මිහින්තලා ලිපිය බදුලු ටැම් ලිපිය වෙස්සගිරි ලිපිය ජේතවන විහාරය අසල තිබෙන සෙල් ලිපිය කසුප් රජුගේ පුවරු ලිපිය මෙහිදී මූලික වෙයි. නොබෝසත්හු නොරජ් වම්හ. යනු වෙන් ශිලාලිපියක කරන  සඳහන මෙහිදී සිහිපත් කළ යුතුය .දශ රාජ ධර්මයට අනුව රට පාලනයට නර පතියන් කටයුතු කළ යුතු බවත් රජු බෝධිසත්ව වරයෙකු ලෙසට රාජ්‍ය විචාල යුතු බවටත් එහි දැක්වේ.පැරණි බෝධි සත්ව රූපයන් තුළ මකුටයේ බුදු රුවක් දක්නට ඇත. එසේම රාජ අභිෂේකයේදී  රජු නාථ දේවාලයේ බෝධිසත්ව රූපය ඉදිරියේ සිය දිවුරුම ප්‍රකාශයට පත් කල යුතුය. රජුගේ අභිධානය පළඳවන්නේද එහිදීය. මෙවැනි සම්ප්‍රදායක් අනුරාධපුර යුගයේදී  උච්ච අවස්ථාවට පැමිණ ඇත්තේ දිගින් දිගටම පැමිණි සතුරු කරදර හා ආක්‍රමණ හමු වේ බුදු සසුන රැක ගැනීම ප්‍රමුඛ වගකීම වී තිබූ හෙයින්ය. ඒ අර්ථයෙන් ගත් කල්හි 1815 දී ගිවිසුමේ පස්වන වගන්තියත් 1978 ව්‍යවස් ථාවේ නව වන වගන්තියත් බුද්ධ ශාසනය වෙනුවෙන් වෙන් වී තිබීම සාධාරණ වෙයි.
                මේ තත්ත්වය මෙසේ වුවද 1817 ජාතික විමුක්ති අරගලයෙන් පසුව උඩරට ගිවිසුම සංශෝධනය කරන ලද බව අප සිහිපත් කළ යුතුය. අන්‍ය ආගම් වලටද යම් ස්ථානයක් හිමි විය යුතු බවට එහි දක්වන ලදී. ලංකාවට නිදහස ලැබෙන්නට ආසන්න අවස්ථාවේ තිබූ ව්‍යවස්ථාව අනුවද එලෙසම විසි නව වන වගන්තිය යටතේ අන්‍ය ආගම් වලට හිමි ස්ථානය දක්වා ඇත.  1948 න් පසු 1978 දක්වා  ඇති වූ ව්‍යවස්ථා විකාශනයේ දී ව්‍යවස්ථාවට ඇතුලත් කරන ලද මූලීක අයිතිවාසිකම් මානව හිමිකම් ආදී ලෝක සම්මතයන් උඩ  මේ තත්ත්වය තව දුරටත් සංකීර්ණ වී ඇත. එම නිසා විහාරස්ථාන ප්‍රතිසංස්කරණය බෞද්ධ අධ්‍යාපනය  දළදා මාළිගයේ කටයුතු සහ මහානායක හිමි වරුන් ගේ සාම්ප්‍රදායික කටයුතු ඇරණු කොට බුද්ධ ශාසනයේ සිවු වැදෑරුම් පිරිස කෙරෙහි ශ්‍රද්ධා භක්තියෙන් මෙන්ම බුදු දහමේ හර පද්ධතිය ගැඹුරින් වටහා ගෙන වත්මන් රාජ්‍ය සම්ප්‍රදාය සකස් කිරීම තව දුරටත් පමා වෙමින් පවතී.
           දැන් නව රජය යටතේ නව ව්‍යවස්ථාවක අවශ්‍යතාවය ඉස්මතු කරමින් ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලයක් පත් කර ඇත. එහිදී විධායක ජනාධිපතික්‍රමය ඉවත් කිරීම මැතිවරණ ක්‍රමය වෙනස් කිරීම  ප්‍රමුඛව සංශෝධන රාශියක් කිරීමට යෝජිතය. ව්‍යවස්ථාව සඳහා මහජන අදහස් විමසීම සම්බන්ධ වාර්තාව එහි සම්පාදක මණ්ඩලයේ ඒක පාක්ෂික අදහස් මත සැකසුණු අතර  උතුර සහ නැගෙනහිර දේශපලනඥයන්ගේ බෙදුම් වාදී අදහස් වලට එහි ප්‍රමුඛ තැනක් හිමිවූ බව  පැහැදිලි විය. ඔවුන් ගෙන් මතුවූ අදහස් අනුව රට අනාගමික රාජ්‍යයක් බවට පත් කිරීම ජාතික කොඩිය වෙනස් කිරීම ජාතික ගීය වෙනස් කිරීම ආදී කරුණු ගැඹුරින් සාකච්ඡා වී ඇත. දැනටමත් උතුරු පළාතේ ජාතික ගීය දෙමළෙන් ගායනා කරන අතර උතුරේ දේශපාලනඥයන් සිය උත්සව අවස්ථාව වලදී ජාතික කොඩිය එසැවීම ප්‍රතික්ෂේප කර තිබේ.දහතුන් වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් ලබා දුන් පළාත් සභා ඉක්මවා  උතුර සහ නැගෙනහිරට බලතල ලබා දීය යුතු බවටද නිර්දේශ ඉදිරි පත්ව ඇත. එම නිසා රජයේ දේශපාලඥයන් කුමක් කීවද සකස් වන ව්‍යවස්ථාව තුළ පළමුව බෙදුම්වාදයද දෙවනුව රටේ ඓතිහාසික සම්ප්‍රාදායද  ව්‍යවස්ථානුකූල වෙනස් කිරීමට භාජනය  වී මේ ඉඩකඩ විවෘතව ඇත. 1978 ව්‍යස්ථාව තුළ දෙමළ භාෂාව රාජ්‍ය භාෂාවක් ලෙසට පිළිගැනීම  සහ  ආගමික කටයුතු පිළිබඳ රාජ්‍ය අමාත්‍යංශ පිහිටුවීමත් සමගම රටේ විහාරස්ථාන ඉඳි කිරීමට රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලැබෙනවා සේම අන්‍ය ආගමික ස්ථාන වලටද රාජ්‍ය අනුග්‍රහය හිමිකරවීමේ ඉඩකඩ විවර  විය.එහි උච්චතම අවස්ථාව පසුගිය දි.මු. ජයරත්න ඇමැති වරයාගේ පාලන සමයයි. රටේ සියළු ජනතාව බදු මුදල් ගෙවීම් කරති.  එම බදු මුදල් සංවර්ධන කටයුතු වලදී පරිහරණය කිරීමේදී කිසිම අසමානතාවයක් නොමැතිව ලබා දිය යුතු යැයි  වත්මන් රජය මෙන්ම ඇතැම් සිවිල් සංවිධාන සිතන බව පෙනේ.  ලංකාවේ ජන අනුපාතය අනුව සිංහල බෞද්ධයන් වැඩි පිරිසක් නම් එම බදු මුදලින් වැඩි කොටසක් ගෙවනු ලබන්නේ ඔවුන් බව සියළු දෙනට අමතක වී ඇති බව පෙනේ. එහිදී පුර වැසියන් ලෙසට සමානව කටයුතු කළ යුතු වුවද ආගමික ප්‍රදානයන් කිරීමේදී සමානව කටයුතු කිරීම කෙතරම් යුක්ති යුක්ත දැයි කල්පනා කල යුතුය.
             වත්මන් රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තීන් හැසිරවෙන්නේ ලෝක බලවතුන්ගේ සම්මතයන් අනුව බව නොරහසකි. එවිට රටේ පාලකයා බුදුදහමට අනුව සිය ප්‍රතිපත්ති ගලපා ගනු ඇතැයි අපට බලාපොරොත්තුවක් තැබිය නොහැකිය. මත්ද්‍රව්‍ය පැතිරවීමට රාජ්‍ය අනුග්‍රය ලබා දීම ගව ඝාතනයට අවශ්‍ය බලපත්‍ර ලබා දීම මානව අයිතිවාසිකමක් සේ සලකා බැලීම මේ ප්‍රතිපත්ති අතර වෙයි.කැසිනෝ වැනි  සූදු ප්‍රවර්ධනයට රටේ වෙනම ස්ථාන වෙන් කිරීම එයට බදු සහන ලබා දීම නව වෙළෙඳ පළ ආර්ථීකය අනුව රජයේ ප්‍රතිපත්තියකි. නමුත් මේවා බුදුදහමේ හර පද්ධතියට පටහැනි වේ.වේවැල්කැටිය වැනි සෙල් ලිපි වල සත්ව ඝාතනය තහනම් කර ව්‍යවස්ථා පණවා තිබෙන්නේ එහෙයිනි. පසුගිය කාලයේදී ලංකාවේ පෙරහැර සම්ප්‍රදායට පණ දෙන අලි ඇතුන් රාශියක් අත්අඩංගුවට පත් විය. චෝදනාව නම් බලපත්‍ර නොමැතිකමයි. 2009 වසරේ සිට අලි ඇතුන් පොදු දේපළක් ලෙසට සැලකේ. නමුත් එයට පෙර අලි ඇතුන් අපගේ ශාසනික සම්ප්‍රදායට අයත් පොදු වස්තූන්ය.වාරිමාර්ග දෙපාර්තමේන්තුව  සිය මුල් අවදියේදී ප්‍රතිසංස්කරණ කටයුතු වලදී අලි ඇතුන් යොදා ගනු ලැබූවේ අලි අයිති කරුවන් සතුව පුහුණු සතුන් පිරිසක් සිටි බැවිනි. එයද බුද්ධ ශාසනයේ පොදු වස්තූන් ගෙන් ලබා ගත්තකි.  අලි ඇතුන් ගේ හැසිරීම් රටාව පවා ශාසනික සම්ප්‍රදායට අනුකූලව හැඩ ගස්වා ගෙන තිබුණි. එවිට අලි ඇතුන් අත්අඩංගුවට පත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් කිව යුත්තේ රජය බුද්ධ ශාසනයට හිමි ප්‍රමුඛත්වය එහිදී අහෝසි කර ඇති බවයි. අලි ඇතුන් වෙළෙදාමේදී  යම් අක්‍රමිකතාවයන් සිදු විය හැකිය. එලෙස සිදුව ඇත්තේද 1980 දශකයෙන් පසු විවෘත වූ බුදුදහමට විරුද්ධ ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති යටතේ ඇති වූ පාදඩකරණය නිසයි.රජය මෙහිදී සැබවින්ම කළ යුතුව තිබුණේ සියළු අලි ඇතුන්  නැවත  බුද්ධ ශාසනය වෙනුවෙන්  පූජා කොට යම් විධිමත් බල පත්‍ර ක්‍රමයක් සකස් කර දීමයි.මේ සාධාරණ තර්ක අධිකරණ යේදී පවා ඉදිරිපත් කරන්නට නොහැකිව පවතින්නේ වත්මන් ව්‍යවස්ථාවේ නව වන වගන්තිය හරිහැටි අර්ථ විග්‍රහ කොට නොමැති බැවිනි.
         ලංකාව වටා තිබෙන පුරාවිද්‍යා ස්තාන ගැන සලකා බැලුවහොත් බුදු පිළිමයක් ස්ථූපයක් නොමැති තැනක් නැති තරම්ය. බෝධීන් වහන්සේ රෝපණය කළ ස්ථාන විශාල සංඛ්‍යාවක් තිබේ.මේ සියල්ල බුද්ධ ශාසනයට අයත් වස්තූන්ය. ඒවා අද පුරා විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවට අයත් වුවද වැදුම් පිදුම් කිරීමට සහ ඒ අසලින් විහාරස්ථාන තැනවීමට ඇති අයිතිය කඩ කළ නොහැකිය. නමුත් උතුරු පළාත භාර මහ ඇමැතිවරයා සහ එහි ඇතැම් දේශපාලන සංවිධාන බුදු පිළිම තැබීම විහාරස්ථාන ඉඳිකිරීමට විරෝධය පළ කරයි. එසේම පුරාවිද්‍යාව විසින් මෑතකදී ගවේශණයෙන් හඳුනා ගත් බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන රක්ෂිත හෝ ස්මාරක වශයෙන් ගැසට් කිරීමට  උතුරු පළාතේ නිළධාරීන් බාධා පමුණුවයි. දහතුන් වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට එහා ගිය ෆෙඩරල් ආණ්ඩුක්‍රමක් නව ව්‍යවස්ථාව තුළින් එළියට පැමිණ සම්මත වුවහොත් මේ සියළු බුදු පිළිම ඉවත් කිරීමටද සිදු විය හැකිය. එවිට එම ප්‍ර දේශ වලින් බුද්ධ ශාසනයට තිබෙන ප්‍රමුඛස්ථානය ඉබේම අහෝසි වෙයි.රජය මේ අවස්ථාවේදී කතිකාවත් පණත් විහාර දේවාලගම් පණත් ආදී  බෞද්ධ සංස්කෘතියට අවශ්‍ය දේ පිළිබඳ නීති රීති සකස් කිරීමට වැඩි උනන්දුවක් දක්වන්නේ සැබෑවටම රටේ සිදුවන බෞද්ධ සංහාරය වසන් කිරීමටයි.බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලා අත් අඩංගුවට ගැනීම උද්ඝෝෂණ වලට තහනම් නියෝග ගැනීම වැනි දේ මීට උදාහරණ වෙති.දැනට හඳුනාගත් විහාරගම් හයසිය නමයකි. දේවාලගම් පන්සිය හතලිස්තුනකි. ඒවායේ ඉඩම් වලින් සෑහෙන කොටසක් අන්‍ය ආගමිකයන් සතුය. මහනුවර නගරය උදාහරණයට ගත හැකිය. එම ඉඩම් තුළ අන්‍යාගමික යාඥා ස්ථාන පවත්වාගෙන යමින් සතුන් ගේ බිලිපූජාද පවත්වන බව නොරහසකි. රජය සැබවින්ම කළ යුත්තේ මෙම ස්ථාන වල සිදු කරනු ලබන බිලි පූජා පළමුව තහනම් කිරීමයි. දෙවනුව බෞද්ධ සංස්කෘතියට අනුගත විය හැකි වන පරිදි අන්‍යාගමිකයන්ට නීති පැනවීමයි. එවිට තම ආගම් අදහමින්ම බුද්ධ ශාසනයට ගෞරව කිරීමට පෙළඹීමක් ඇති වේ. අනුරාධපුරයේ තිබෙන පස්වන කසුප් රජුගේ පුවරු ලිපියෙහි  නවවන වගන්තියෙහි මීට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන දක්වා ඇත. ( ආයුධ භීතිය පහකර නානා ජාතිකයන් නොයෙක් සේ බුදුන්ට සම්බන්ධ කර ) අවංකව බුද්ධ ශාසනයේ චිරස්ථිතියට අවශ්‍ය කටයුතු සම්පාදනය කරන්නේ නම් මේ ගමන යායුතුය.
 
 මතුගම සෙනෙවිරුවන්                           

උතුරු පළාතේ බෞද්ධ උරුමය පෙන්වන පුරාවස්තු සහ සිද්ධස්ථාන

December 5th, 2016

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

වවුනියා දිස්ත්‍රික්කය මන්නාරම්දිස්ත්‍රික්කය මුලතිව් දිස්ත්‍රික්කය කිලිනොච්චි දිස්ත්‍රික්කය සහ යාපන දිස්ත්‍රික්කය වශයෙන් වර්තමාන උතුරු පළාත පරිපාලනමය පහසුව සඳහා වෙන්කර ඇත.ඉතා පැරණි කාලයේදී රජරට නොහොත් උත්තර පස්සය හෝ පිහිටි රට වශයෙන්මෙය හැඳින්විණ. කනුකිනියා රට මාරච්චි රට ඡාවගච්චේරි රට මඩුවල්ලියා රට බලතඩිරට කුරුදුගමු රට සහ මානාවතු රට යනුවෙන් මේ පළාත බෙදී තිබුණු බව ශ්‍රී ලංකා කඩයිම් පොත දක්වයි. පසුව එය කෝරල වලටත් දිස්ත්‍රිකයන්ටත් බෙදා වෙන් කරන ලද්දේ පරංගි  ලන්දේසි සහ ඉංග්‍රීසින් විසිනි.

mathugam01

        රජරට ශිෂ්ඨාචාරය සිංහල බෞද්ධ පසුබිමක්මත හැදී වැඩුණි. එම නිසාම එම පෙදෙස් වල බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන බහුල විය. කාලිංග මාඝ ආක්‍රමණ චෝල ආක්‍රමණ නිසා මේ ස්ථාන හින්දු දේවස්ථාන බවට පරිවර්තනය විය. එසේම පරංගි ආක්‍රමණ නිසා ඇතිවූ නව ආගමික නැඹුරුව හේතු කොට ගෙන බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන මත පල්ලි ඉඳි විය. ලන්දේසි යුගයේදී මේ රෙපරමාදු පල්ලි අසල තිබූ නටබුන් වූ ස්ථූපයන් දැක්වෙන චිත්‍ර බල්දෙයස් නම් පූජකවරයාගේ ග්‍රන්ථයට ඇතුලත් කර ඇත. මේ නිසා යාපන අර්ධද්වීපයේ තිබූ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන වල නටබුන් පවා අද සොයා ගන්නට නැත. කලක් පුරාවිද්‍යා කොමසාරිස් ව සිටි එම්.එච්.සිරිසෝම මහතා රචනා කළ උතුරු නැනෙහිරි පෙදෙස්හි හෙල උරුමය ග්‍රන්ථය මෙන්ම  පී .වීරසිංහ මහාත් රචනා කළ සිංහල සිංහයා සහ මන්නාරමේ පුරාවස්තු ග්‍රන්ථයේද අතනා කරුණු රැසක් අන්තර්ගතව තිබේ.එයට අමතරව පූජ්‍ය එල්ලාවල මේධානන්ද හිමියන් රචනා කළ පාචීන පස්ස උත්තර පස්ස නැගෙනහිර පළාත හා උතුරු පළාතේ සිංහල බෞද්ධ උරුමය ග්‍රන්ථයද මෙම වාර්තාව සැකසීමට මූලාශ්‍ර වී ඇත. මීට කලකට ඉහත සිරිල් මැතිව් මහතා කර්මාන්ත හා විද්‍යා කටයුතු ඇමතිව සිටි අවදියේදී ශ්‍රී ලංකාවේ සංස්කෘතික උරුමය පිළිබඳව යුනෙස්කෝවට ඉදිරිපත් කරන ලද අංග සම්පූර්ණ වාර්තාව උතුරු පළාතේ නටබුන් ගැන පුරාවිදු නිළධාරීන් සහ දිසාපතිවරුන් තැබූ සටහන් වලින් සමන්විත ව ඇත. එම නිසා මෙම වාර්තාවට එම අගනා ග්‍රන්ථයද මූලාශ්‍රයක් විය.පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් උතුරු පළාත ආවරණය වන පරිදි මෑතකදී කරන ලද ගවේශණයෙන් හදූනා ගන්නා ලද ස්ථානයන් පිළිබද තොරතුරු ද මෙහි ඇතුලත් කර ඇත.

mathugam02

වවුනියා දිස්ත්‍රික්කය –

ගම                                    පුරාවස්තු                           ගම                                පුරා වස්තු

1/නෙදුන්කර්නි ගල්කණු පාදම් 30/වාඩිවෙල 2 නටබුන්
2/මාරාඉලුප්ප නටබුන් ගොඩනැගිල්ල 31/ ආනුවිලුන්දාව ස්ථූපය
3/ වෙඩිකිනාරිමලේ ගල් ලෙන් 32/සෝනකහලම්බ කුලම් ගොඩනැගිලි නටබුන් පොකුණ
4/නිකවැව නටබුන් ස්ථුපය 33/ සලමඩකුලම් ගොඩනැගිලි නටබුන්
5/වැඩිවඩ්ඩුකල්ලු නටබුන් 34/කොකුමොට කුලම් ස්ථූපය
6/ කච්චිලමොටෙයි ස්ථූපය 35/ කප්පච්චි වැව ගොඩනැගිලි නටබුන්
7/ වෙඩිවට්ටුකල්ලු 2 ස්ථුපය 36/කප්පච්චි වාන ගල්කණු නටබුන්
8/ වෙඩිවට්ටුකල්ලු 3 ගල්කණු හා පාදම් 37/කොනගරායන් කුලම් ස්ථූපය සහ ලෙන්
9/ සපුමල්ගස්කඩ පබ්බතාරාම නටබුන් 38/සෝනනොච්චිකුලම් ස්ථූපය
10/ භූඔය රක්ෂිතය ගල් බැමි සහිත් නටබුන් 39/ වච්චාලන් හේන ගොඩනැගිලි නටබුන්
11/ මගල මොටෙයි ගල්කණු හා පාදම් 40/ බෝගස් වැව බුදු පිළිම ගල් කණු
12/මන්නර්කුලම් ටැම්ලිපි හා නටබුන් 41/රුවන්මඩුව සංඝාරාමයකි
13/ අල්ලවිලාන්කුලම් නටබුන් ගොඩනැගිලි 42/ සැළලිහිණිගම ගොඩනැගිලි නටබුන්
14/ නාගතලි නටබුන් ගොඩනැගිලි 43/ රුවන්මඩු වැව ස්ථූපය
15/ කනගරායන්කුලම් නටබුන් ගොඩනැගිලි 44/කයිලබේ සංඝාරාමයකි
16 /පම්පෙමඩු බුදු පිළිම 45/ බෝගස් වැව 2 ස්ථූපය
17/පෙරිය කට්ටු ස්ථුපය 46/ වෙහෙර ගල ස්ථූපය
18/කොම්පා විත්තිකුලම් පිළිම ගෙයක් 47/ නාමල්ගම වැව ගොඩනැගිලි නටබුන්
19/ පාලමොට්ටෙයි ස්ථූපය 48/මොට්ටමලේ කන්ද ගොඩනැගිලි නටබුන්
20/  කිලෙවකුලම් ගල්කණු හා නටබුන් 49/ උල්පත් ඇල නාමල්ගම කටාරම් ලෙන
21 /පරනාට්ටතල් ගල්කණු හා නටබුන් 50/ මහකච්චකොඩි ස්ථූප ගල් ලෙන්
22/ පාලමොටෙයි සිරිපතුල්ගල් 51/ කිඹුලාගල ගල්ලෙන් නටබුන්
23/නච්චිකැලේ ගොඩනැගිලි නටබුන් 52/ මඩුකන්ද දළදා මන්දිරය
24/ ඌරාකුලම් ගොඩනැගිලි නටබුන් 53/ ඇටඹගස්කඩ පැරණි විහාරය
25/කොන්දන්කරම්කුලම් ගොඩනැගිලි නටබුන් 54/ තෝනිගල සෙල්ලිපිය
27/ පෙරිය මඩු සිරිපතුල් ගල් 55/නෙලුම් කුලම ස්ථූපය
28/කූරි සුඩ්ඩකුලම් ගල්කණු හා නටබුන් 56/ සමලන්කුලම ස්ථූපය
29/වාඩිවෙල ස්ථූපය 57/ වෙහෙර බැදි වැව  ගොඩනැගිලි නටබුන්

මුලතිව් දිස්ත්‍රික්කය –

ගම පුරාවස්තු ගම පුරාවස්තු
1/ආලන්කුලම් ස්ථුපය 35/කිරි ඉබ්බන් වැව 3 ගල් කණු
2/ ආලන්කුලම් 2 ස්ථූපය සිරිපතුල් 36/වල ඔය කටාරම් ලෙන
3/ කල්විලාන් කුඹුර කොරවක්ගල් 37/කන්නති කුලම් ගල්කණු
4/ කල්විලාන් 2 ස්ථූපය 38/පුංචි කිරිඉබ්බන් වැව කටාරම් ලෙන් ස්ථූප
5/කල්විලාන් 3 ගල්කණු හා පාදම්ගල් 39/කිරිඉබ්බන් වැව රක්ෂිතය ගල් කණු
6/උදිය කුරුප්පු කුලම් හිටිබුදුපිළිමය ස්ථූපය 40/වවුනි කුලම් ටැම් ලිපිය ගල් කණු
7/මුතියන්කට්ටුකුලම් කොරවක්ගල් 41/ නෙලුම් වැව ගල් කණු
8/ කොකාවිල් කුළුණ මුරගල් නටබුන් 42/ මුතියංකට්ටු පුහුණු පාසල ස්ථූපය පිළිම ගෙය
9/ කච්චිරමඩු සිරිපතුල් ගල් ආසනඝරය 43/ පනන්කාමම් සිරිපතුල් ගල්
10/කොච්චියන් මලේ ස්ථූපය හා ලෙන් 44/ පානන්කාමම් ශිව කෝවිල ගල් කණු
11/ කන්නියාර්කෝවිල කොරවක්ගල් මුරගල් 45/නාගතම්බ්‍රන් කෝවිල ස්ථූපය ගල් පාදම්
12/තන්නිමුරුප්පුකුලම් ස්ථූපය 46/සෙල්ව පුරම් ගල් කණු සහ පාදම්
13/ පණ්ඩාරවන්නි ගල්කණු සහ පාදම් 47/ මුණ්ඩු මුරුප්පු ස්ථූපය
14/තාන්තෝණ්ඩිඊශවරන් කෝවිල ගල්කණු සහිත් නටබුන් 48/ පරංගි ආරු ස්ථූපය ගල් පාදම්
15/කනගරායන්පුරම් ගල්කණු නටබුන් 49

/ වෙට්ලුනිරාවි

ස්ථූපය
16/කුමාරපුරම් ගල්කණු කැටයම් පුවරු 50/ කෙරිඩුමඩු බුදුපිළිම සහ බෝසත් පිළිම
17/ උදය කට්ටු බෝධි ශාඛාවක් 51/නයාරු ස්ථූපය
18/මණ්ඩකන්නාර් පාදම් ගල් නටබුන් 52/කොම්බු අච්චුකුලම් ගොඩනැගිලි නටබුන්
19/ තොලිච්චි මොටෙයි ගොඩනැගිලි නටබුන් 53/පලෛප්පාන් ගලු කණු පාදම්
20/ඔටිය මලෙයි ගල ලෙන් ගල් පාදම් 54/ පෙරියතෙලෙයිලම් කුලම් ගල්කණු
21/ජනක පුර පන්සල් කන්ද ස්ථූපය 55/ පෙරිය කුලම් කණු පාදම් ගඩොල්
22/ජනක පුර ගම ස්ථූපය ගල් පාදම් 56/පුවරසම්කුලම් අත්තාණි කණුව
23/ජනක පුර නිධන් භූමිය ස්ථූපය ගල් කණු 57/කරුන් පුලියන් කුලම් ගල් පාදම්
24/ කෝකිලායි මහ පිටිය ස්ථූපය ගල් කණු 58/ කරුන්පුලියන් කුලම් කෝවිල විහාර සංකීර්ණය
25/කොටමුණේ කෝවිල ගල්පාදම් ගඩොල් 59/ පාණ්ඩියන් කුලම් ගල් පාදම්
26/තන්නිමුරුප්පු කුලම් නයිපෙණ ගල පාදම් 60/විනායාග පුරම් ස්ථූපය
27/ කුම්භු කර්ණ මලේ ස්ථූපය ගල් ලෙන් 61/ විනයාග පුරම් කුඹුර ගල් පාදම් නටුබුන්
28/ආනන්ද කුලම් ස්ථූපය ගල් කණු 62/කිඩා පොඩිත්ත කුලම් බුදු පිළිමය
29/නෙත්තික්තායි කුලම් ස්ථූප ගල් කණු පාදම් 63/ මල්ලාවිමුරුන්ගන් කෝවිල ටැම් ලිපිය
30/තට්ටන් කොටුව කණු පාදම් ගල් කණු 64/තෙරන්කණ්ඩාල් ටැම් ලිපිය
31/ තට්ටන් කොටුව 2 ස්ථූපය 65/ තෙරන් කණ්ඩාල් වැව ස්ථූපය
32/ කිරි ඉබ්බන් වැව සිරිපතුල් ගල 66/මල්ලාවි ගල් පාදම්
33/හැළඹ වැව කොරවක් ගල් 67/ මනන්කණ්ඩාල් පිළිම ගෙය
34/කිරිඉබ්බන් වැව 2 බුදු පිළිම කොරවක්    

mathugam03

යාපනය දිස්ත්‍රික්කය –

ගම පුරාවස්තු ගම පුරාවස්තු
1/ කන්දරෝඩය ස්ථූප සහ බුදු පිළිම 16/ තෙලිප්පලෙයි ගොඩනැගිලි නටබුන්
2/ නාගද්වීපය විහාරය 17/ අච්චුවේලි ගොඩනැගිලි නටබුන්
3/ ඩෙල්ෆට් ස්ථූප 18/ වඩුක්කෝඩෙයි නටබුන්
4/ චුන්නාකම් හිටි පිළිමය 19/පුත්තූර් බුදුපිළිමය
5/වල්ලිපුරම් හිටිපිළිමය  හා නටබුන් 20/මනිපායි පිළිම ගෙය
6/පුංකුඩුතිව් ගොඩනැගිලි නටබුන් 21/මාවඩ්ඩි පුරම් ගොඩනැගිලි නටබුන්
7/ නීලවරෙයි හිටිපිළිමය බෝධිය 22/අනෙයි කෝට්ටෙයි පැරණි ජනාවාසය
8/ වැවුනිකුලම් බුදුපිළිමය පිළිම ගෙය 23/තෙනවේලි ගොඩනැගිලි නටබුන්
9/ කොඩ්ඩිය වත්ත නටබුන් ගොඩනැගිලි 24/බුද්ධ තෝට්ටම බුදු පිළිමය
10/ මල්ලාකම් බුදු පිළිම 25/තිරු අඩිනිලෙයි සිරපතුල්
11/ මහයියා පිටි නටබුන් ගොඩනැගිලි 26/අනලතිව් ගොඩනැගිලි නටබුන්
12/ උඩුවිල් නටබුන් ගොඩනැගිලි 27/ චාන්ගනේ ස්ථූපය
13/ පුරලාලි නටබුන් ගොඩනැගිලි 28/කාටවෙල්ලි ස්ථූපය
14/ ගෝතමළුව වත්ත විහාර නටබුන් 29/ උරේපුට්ටි ස්ථූපය හා බෝධිය
15/සම්බිලිතුරෙයි විහාර නටබුන් 30/මෝගම්මලේ ස්ථූපය

 

කිලිනොච්චි දිස්ත්‍රික්කය –

ගම පුරාවස්තු ගම පුරාවස්තු
1/ උට්ටුපුලම් ස්ථූපය    
2/අක්කරායන්කුලම් ස්ථූපය සිරිපතුල්    
3/උරුතිපුරම් ස්ථූපය    
4/පුනරීන් කොටුව සිරිපතුල් ගල්    
5/ කිලිනොච්චිය ගොඩනැගිලි නටබුන්    
       
       
       
       
       

 

මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කය –

ගම පුරාවස්තු ගම පුරා වස්තු
1/ මන්නාරම හිටිපිළිමය 9/ඔලිවෙඩ්ඩිකුලම් ස්ථූපය හා බුදු පිළිමය
2/තිරුකේතීශ්වරම් බුදුපිළිමය 10/මාන්නාන්කුලම් නටබුන් ගොඩනැගිලි
3/වවුනිකුලම් හිටිබුදු පිළිමය 11/ තලෙයිමන්නාරම ගොඩනැගිලි නටබුන්
4/රජකුලම ගොඩනැගිලි නටබුන් 12/කොම්පොතුක්කි නටබුන් විහාර
5/මාලිකෙයි කුලම් ස්ථූපය 13/කිඩප්පිඩිට්ට කුලම් බුදු පිළීමය
6/ පානියම් කුලම් සෙල් ලිපිය 14/කුංචිකුලම් සමාධි පිළිමය
7/රාජමඩුව ගොඩනැගිලි නටබුන් 15/ නරිකාඩු හිටි පිළිමය
8/මුල්ලික් කුලම් නටබුන් පාදම් 16/මුක්කරායන් කුලම් බුදු පිළිමය

 

වාර්තාව සකස් කිරීම –

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

 

‘The Taming of the Shrew’

December 4th, 2016

The Island Editorial

The Sirisena-Wickremesinghe coalition made its anti-China programme a main plank of its 2015 presidential election campaign. This, it did obviously to curry favour with India and the US-led western powers; it also raised a bogey at home to make the voting public believe that unless the Rajapaksa administration was dislodged Sri Lanka would end up as a Chinese colony. It undertook to drum China out as a development partner immediately after capturing power; it also made a solemn pledge to stop the showpiece Chinese project, the Colombo Port City, posthaste. And, it did as promised.

But, it did not take long for the sobering politico-economic reality to have a mellowing effect on the Sirisena-Wickremesinghe government’s China policy. A few weeks into office, it started paying obeisance to China because its western allies were not willing to loosen their purse strings to help it financially. Even the then British Prime Minister David Cameron was seen tugging at his forelock before Chinese President Xi Jinping, who was visiting the UK, which was in need of funds.

Now, we are told that Colombo has offered to buy Chinese aircraft obviously in a bid to propitiate a resentful Beijing. Prime Minister Ranil Wickremesinghe has been quoted as saying in an interview with The South China Morning Post that his government will purchase military transport aircraft from China and seek Chinese assistance to build the Hambantota Port as a hub like Shenzhen.

PM Wickremesinghe has gone so far as to declare, in the press interview: “I have travelled around in some of the Chinese transport planes we have. They are good workhorses.” China would never have expected such fawning admiration for its products from the prime minister of a government, whose head went to the extent of donning the Modi jacket during the last presidential election to ingratiate himself with India.

China has obviously let the Sirisena-Wickremesinghe regime stew in its own juice. The IMF bailout package which Sri Lanka had to opt for because aid was not forthcoming from other sources has cost the incumbent administration dear politically. Constricting aid conditions have entailed massive tax hikes and fund cuts in vital sectors so much so that the government is scared of facing an election; it keeps postponing local government polls.

How China has made the Sirisena-Wickremesinghe government compliant and obedient reminds us of the Bard’s play, The Taming of the Shrew. The methods Petruchio employs to tame the shrew are mostly psychological whereas those used by China are economic. It is toe-curling to watch the present-day Sri Lankan leaders, driven by their yen for yuan, perform the ‘Dragon Dance’ as it were.

The jewel in the crown of Sri Lanka’s Megapolis project is the Chinese funded Port City, which has become an economic fulcrum of sorts. The government is banking on it to boost its development programme which has not yet got off the ground. China does not seem so keen to kickstart the project for obvious reasons. Hence, the government’s attempt to bribe China by ordering some military transport aircraft! China with trillions of dollars to lend always has the last laugh.

The Sirisena-Wickremesinghe administration is likely to experience some more turns of the Chinese screw in time to come. Perhaps, pressure may continue to mount until it overcomes resistance from India and purchases fighter jets (JF-17s) co-developed by Pakistan and China.

The Sirisena-Wickremesinghe government wouldn’t have had to grovel before China in this shameful manner if it had acted wisely without going out of its way to snub that country in a bid to please its western masters, from whom its leaders won’t get anything more than an occasional ‘gloveless’ handshake, some blandishments and an invitation to an international forum.

Meanwhile, the present administration condemned the Hambantota Port and questioned its predecessor’s wisdom of locating it in that part of the country, which it called godforsaken. Now, Prime Minister Wickremesinghe has argued, in the aforesaid press interview, in a bid to prove a point that Hambantota is much more developed than Shenzhen in 1979, when he visited that part of China.

As for promoting the Mattala Airport and the Hambantota Port, the present government is in the same predicament as a salesman who is compelled to market some products, having condemned them as worthless in public. This is why politicians must desist from denouncing the country’s economic assets to gain undue political mileage.

President Mahinda Rajapaksa: Govt,China should stick to original plan Hambantota development project

December 4th, 2016

By Shamindra Ferdinando Island

article_image

President Mahinda Rajapaksa has suggested to China that it stick to the original Hambantota development project to avert possible protests by the local community.

The former President pointed out that it would be better for the Chinese to initially utilise 750 acres as originally planned.

The former leader was responding to recent declarations that the Hambantota project had been expanded following talks between the incumbent government and the Chinese.

Development Strategies and International Trade Minister Malik Samarawickrema recently declared that the Chinese wanted 15,000 acres in the Hambantota District for large scale projects. State Finance Minister Lakshman Yapa Abeywardena, too, discussed the proposed establishment of Special Chinese Economic Zone.

The issue has been addressed during recent talks between top Chinese representatives and former

President Rajapaksa in Beijing, Former External Affairs Minister Prof. G.L. Peiris, too, participated in the discussions.

Prof. Peiris told The Island that the take over of agricultural land as well as displacement of villagers could trigger protests. Therefore, it would be necessary to review projects. The proposed Hambantota project was a key segment in the country’s overall development plan.

During a week long visit, the former President and the post-war External Affairs Minister had engagements in Beijing, Guanzhon and Shen Zen, two cities in the Southern China.

The delegation assured the Chinese that China-Sri Lanka projects wouldn’t be criticised on narrow political grounds. “Unlike the current rulers we’ll not undermine projects meant to assist Sri Lanka in post-war recovery process.”

Chinese officials appreciated the previous government for reiterating its support to the continuation of projects initiated during the Rajapaksa administration. They have also appreciated the former President’s role in enhancing the relationship between the two countries. There had been a reference to upgrading of China-Sri Lanka relationship to the level of a strategic partnership during Chinese President Xi Jinping’s visit to Colombo in Sept 2014 to launch the Colombo Port City project.

“We said it was a great pity that the incumbent government for entirely political reasons suspended the Colombo Port City project for one and half years”, according to the former External Affairs Minister.

Had the project been allowed to continue regardless of change of government in January 2015, substantial progress would have been made by now, Prof. Peiris said. Having severely criticized the Chinese in the run-up to presidential polls, those in power today foolishly suspended the flagship Chinese project soon after the presidential polls.

Now that the government had belatedly realised its folly, the project was put back on track, Prof Peiris said, while stressing the pivotal importance of securing the fullest support of the Sri Lankans to the ongoing projects.

The former President and the then External Affairs Minister profusely thanked China for backing its war against the LTTE and solidly standing by the government of Sri Lanka at various international fora, including the Geneva-based United Nations Human Rights Council (UNHRC).

China remained a key wespons supplier throught the war.

Chinese officials told the Sri Lankan delegation that it was strongly opposed to external interference in domestic affairs Sri Lanka and the continuing efforts to use human rights as a political tool.

Prof. Peiris said that during discussions, he had an opportunity to explain the circumstances under which a new political outfit was set up. The UNP-SLFP coalition had turned the latter to an appendage of the former, Prof. Peiris said. Therefore, the genuine Opposition felt the need to set up a new political outfit to fill what Prof. Peiris described as a huge gap in the political landscape in Sri Lanka.

Prof. Peiris, who heads the new political party said that he established the first overseas branch of the party in Shen Zen, situated close to Hong Kong.

Asked whether they had been trying to interfere in the incumbent government – China relationship, Prof. Peiris emphasized that nothing could be further from the truth. Prof. Peiris said that the former President hadn’t utter a word to undermine Sri Lanka’s interests since the change of government unlike those yahapalana rulers. Those who had been vociferously anti-Chinese in the run-up to presidential and parliamentary polls in 2015 had to eat humble pie, Prof. Peiris said. Current efforts to woo Chinese had proved that the previous government’s policy vis a vis Beijing was right. “The bottom line is that Sri Lanka cannot do without Chinse investments,” Prof. Peiris said, urging the government to maintain equal relations with all countries.

රටේ සියලු කලබල අස්‌සේ සිදුකෙරෙන ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය නිසා බරපතළ ජාතික උවදුරක පෙර නිමිති පහලවෙලා

December 4th, 2016

හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ නිවේදනයක්‌ නිකුත් කරමින් කියයි

රටේ සියලු කලබල අස්‌සේ සිදුකෙරෙන ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන වැඩපිළිවෙළ බරපතළ ජාතික උවදුරක පෙර නිමිති පහල වී ඇති බවත් ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදන මණ්‌ඩලයේ ඇතැම් අනුකමිටු විසින් රටේ ඒකීයභාවය අවසන් කිරීම සඳහා යෝජනා ගණනාවක්‌ ඉදිරිපත් කර ඇතැයි හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා නිවේදනයක්‌ නිකුත් කරමින් කියා සිටී.

එම නිවේදනය සම්පූර්ණයෙන් මෙසේය.

මෙවර අයවැය කෙරෙහි කාගේත් අවධානය යොමුවී තිබෙන අතරතුර ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලයේ අනුකමිටු හයක යෝජනා සහිත වාර්තා පාර්ලිමේන්තුවේ සභාගත කරනු ලැබුවේය. එයත් සමඟම ආණ්‌ඩුවේ ඇමැතිවරුන් මේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන යෝජනාවල රටේ ඒකීයභාවය හෝ බුදු දහමට ඇති විශේෂ තත්ත්වය අහෝසි කිරීමට හෝ උතුරු නැගෙනහිර පළාත් ඒකාබද්ධ කිරීමට යෝජනා ඇතුළත් නැතිබව කියමින් ඒවාට මහනායක හිමිවරුන්ගේ සහයෝගය ලබා ගැනීමට කටයුතු කරන ආකාරය අපි දුටුවෙමු. එපමණක්‌ද නොව අයවැය සම්බන්ධයෙන් ඇති වූ උද්ඝෝෂණ, වැඩවර්ජන ආදී සියල්ල පසෙක තිබියදී ජනාධිපතිවරයාත්, පාර්ලිමේන්තුවේදී බලය බෙදීමේ වැදගත්ගම ගැන කතා කළේය.

මේ අතරතුර, ආණ්‌ඩුවේ මැති ඇමැතිවරුන්ට දිගට හරහට රථ වාහන, විශේෂ දීමනා යනාදී වරදාන බෙදන හැටි අපි දුටුවෙමු. මේ සියල්ල ළඟ එන බරපතළ ජාතික උවදුරක පෙර නිමිතිය.

පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී අද මේ ආණ්‌ඩුවේ සිටින නායකයන් ජනතාවට ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන සම්බන්ධයෙන් දුන් ප්‍රධානම පොරොන්දු දෙක වූයේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම හා මැතිවරණ ක්‍රමය සංශෝධනය කිරීමයි. නමුත් ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලය විසින් පත්කොට තිබෙන අනුකමිටු එකක්‌වත් මේ ප්‍රධාන කාරණා දෙක ගැන අවධානය යොමුකොට නැත. ඒ වෙනුවට අපට ලැබී ඇත්තේ පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී අඩු වශයෙන් සඳහනක්‌වත් නොකෙරුණු කාරණා ගැන අනුකමිටු වාර්තා හයකි.

අයෑවැයේ ගැටලු හරියට විසඳන්නෙත් නැතුව ව්‍යවස්‌ථාව සංශෝධන ගැන කතා කිරීමේ අවස්‌ථා සම්බන්ධය, පැහැදිලි වන්නේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන පිළිබඳ අනුකමිටු වාර්තා කියවා බැලූ විටය.

අපේ ව්‍යවස්‌ථාවේ “ඒකීය ස්‌වභාවය” නිසා පළාත් සභාවල කටයුතු වලට “බාධා” පැමිණෙන බව මධ්‍ය හා පර්යන්තය පිළිබඳ අනුකමිටු වාර්තාවේ එළිපිට සඳහන් කොට ඇත. ඒ අනුව ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලයේ ඇතැම් අනුකමිටු විසින් “ඒකීය” යන වචනය ව්‍යවස්‌ථාවෙන් ඉවත් නොකොට රටේ ඒකීයභාවය අවසන් කිරීම සඳහා යෝජනා ගණනාවක්‌ම ඉදිරිපත් කර ඇත. මේවා අතරින් කීපයක්‌ පමණක්‌ ගෙනහැර දැක්‌වීමට මම කැමැත්තෙමි.

1. පළාත් ආණ්‌ඩුකාරවරුන්ගේ සියලු බලතල අහෝසි කිරීමට මධ්‍ය හා පර්යන්තය පිළිබඳ අනුකමිටුව විසින් යෝජනා කර ඇත. පළාත් සභාවල සම්මත කරන අණපනත් වලට අනුමැතිය දීමේ බලය ආණ්‌ඩුකාරවරයගෙන් ඉවත් කොට පළාත් සභාවේ සභාපතිවරයාට පැවරීමටත්, තමාගේ අනුමැතිය සඳහා එවන අණපනත් වලට සංශෝධන යෝජනා කරමින් ආපසු පළාත් සභාවට යෑවීමට ආණ්‌ඩුකාරවරයාට ඇති බලයත්, පළාත් සභා අණපනත් සම්බන්ධයෙන් ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණයේ මතය විමසීම සඳහා ජනාධිපතිවරයාට යොමු කිරීමට ආණ්‌ඩුකාරවරයාට ඇති බලයත් අහෝසි කිරීමට යෝජනා වී ඇත. එපමණක්‌ද නොව ආණ්‌ඩුකාරවරයා පත් කිරීම මහ ඇමැතිවරයාගේ අනුමැතියට යටත්ව සිදු කිරීමටත්, ඔහු සැමවිටම මහ ඇමැතිවරයාගේ හා පළාත් ඇමැති මණ්‌ඩලයේ උපදෙස්‌ මත ක්‍රියාකළ යුතු බවටත් යෝජනා වී ඇත. අපේ බලය බෙදීමේ ක්‍රමය පදනම් වී ඇත්තේ ඉන්දියානු ආකෘතිය මතය. ලංකාවේ පළාත් ආණ්‌ඩුකාරවරුන්ගේ බලතල ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්ත ආණ්‌ඩුකාරවරුන්ගේ බලතල සමඟ සම්පූර්ණයෙන්ම සමගාමී වේ. ඉන්දියාවේ මෙන්ම ලංකාවේත් පළාත් සභා හා ප්‍රාන්ත මධ්‍යම ආණ්‌ඩුව සමඟ සම්බන්ධවන්නේ ආණ්‌ඩුකාර ධුරය හරහාය. ආණ්‌ඩුකාරවරයාගේ බලතල අහෝසි කළහොත් ඉන්දියාවට මෙන්ම ලංකාවටත් ඒකීය රාජ්‍යන් හැටියට පැවතිය නොහැක.

2. මධ්‍යම ආණ්‌ඩුව මෙන්ම පළාත් සභා වලටත් හෙබවිය හැකි සමගාමී බලතල ලැයිස්‌තුව අහෝසි කිරීමටත් එම බලතල පළාත් සභා වලට දී පළාත් සභා “වෙනම බලප්‍රදේශ” බවට පත් කිරීමට යෝජනා වී ඇත. මේ පරමාර්ථය මුදුන්පත් කිරීම සඳහා මධ්‍යම ආණ්‌ඩුව යටතේ කටයුතු කරන දිස්‌ත්‍රික්‌ ලේකම්වරුන් හා ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරුන් පළාත් සභා යටතට පත්කළ යුතු බවටත්, පළාත් රාජ්‍ය සේවා කොමිසම් වලට තම පළාතට අවශ්‍ය රජයේ සේවකයන්ගේ ගණන මහා භාණ්‌ඩාගාරයේ අනුමැතියට යටත් නොවී ස්‌වාධීනව තීන්දු කිරීමට බලතල පැවරීමටත් යෝජනා වී ඇත.

3. මධ්‍ය හා පර්යන්තය පිළිබඳ අනුකමිටුවේ තවත් යෝජනාවක්‌ වන්නේ රජයේ ඉඩම් සම්බන්ධ සියලු බලතල පළාත්සභා වලට පැවරිය යුතු බවයි. ඒ අනුව පළාතක තිබෙන රජයේ ඉඩමක්‌ භාවිත කිරීම සඳහා මධ්‍යම ආණ්‌ඩුවට පළාත් සභාවේ අනුමැතිය ලබාගැනීමට සිදුවෙනු ඇත. ඉන්දියාවේ නම් මධ්‍යම ආණ්‌ඩුවට යම් ප්‍රාන්තයක ඇති ඉඩමක්‌ අවශ්‍ය වුවහොත් ප්‍රාන්ත ආණ්‌ඩුවේ කැමැත්ත හෝ අකමැත්ත නොතකා එම ඉඩම භාවිතා කිරීමට මධ්‍යම ආණ්‌ඩුවට සියලු බලතල ඇත.

4. පොලීසිය නීතිය හා සාමය අනුකමිටුව විසින් පොලිස්‌ බලතල පළාත් සභාවලට ලබාදිය යුතු බවට යෝජනා කර ඇත. ඒ අනුව පොලිස්‌ සේවය ජාතික පොලීසියත්, පළාත් පොලිස්‌ සේවාවන් නවයකටත් බෙදෙනු ඇත. රජයට එරෙහි අපරාධ, රාජ්‍ය දේපල සම්බන්ධ අපරාධ, ත්‍රිවිධ හමුදා සාමාජිකයන්ට, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට, අධිකරණ හා රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට එරෙහි අපරාධ, මැතිවරණ හා මුදල් නෝට්‌ටු සම්බන්ධ කාරණා සහ ජාත්‍යන්තර අපරාධ ජාතික පොලීසියේ කාර්යභාර්ය වන අතර අනෙක්‌ සියලුම වැඩ කටයුතු එනම් අපරාධ, වංචා, මත්ද්‍රව්‍ය, රථවාහන ඇතුළු සියලුම එදිනෙදා පොලිස්‌ කාර්යභාර්යයන් පළාත් පොලිස්‌ සේවාවන් වලට පැවරෙනු ඇත. යම්කිසි විමර්ශනයක්‌ ජාතික පොලීසිය යටතේ පවතින ඒකකයකට මාරුකළ හැක්‌කේ අදාළ පළාතේ පොලිස්‌ කොමසාරිස්‌වරයාගේ එකඟතාවය මත පමණි. පළාත් පොලිස්‌ සේවයන් තම තමන්ගේ පුහුණු කටයුතු කරගනු ඇති අතර ඒ ඒ පළාත්වල පොලිස්‌ නිලධාරීන් භාවිතා කරන ගිනි අවි වර්ග හා ගණන තීන්දු කරනු ලබන්නේ පළාත් පොලිස්‌ බලධාරීන්ගේ අනුමැතිය පරිදිය. පළාත් පොලිස්‌ වල වැඩකටයුතු සම්බන්ධයෙන් පොලිස්‌පතිවරයාට කිසිදු අධීක්‍ෂණ බලයක්‌ හිමිනොවනු ඇත. පළාත් පොලිස්‌ සේවාවන්වලට සාමාජිකයන් බඳවා ගැනීම සඳහා භාෂාව හා පදිංචිය පිළිබඳ නිර්නායකයන් යෙදීම හේතුවෙන් උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වල පොලිස්‌ සේවාවන් ජාතිය හා භාෂාව අනුව ජාතික පොලීසියෙන් මෙන්ම සෙසු පළාත්වල පොලිස්‌ සේවාවන් වලින්ද වෙන්වනු ඇත. පළාත් පොලිස්‌ සේවාවන් අතර ස්‌ථානමාරු සිදු නොවන නිසා උතුරු නැගෙනහිර පොලිස්‌ සේවාවන් හා රටේ සෙසු ප්‍රදේශවල පොලිස්‌ සේවාවන් අතර සම්බන්ධතා නිරායාසයෙන්ම නැති වී යනු ඇත.

5. පොලීසිය නීතිය හා සාමය පිළිබද අනු කමිටුවේ තවත් යෝජනාවක්‌ වන්නේ මාස තුනකට කට වඩා වැඩි කාලයක්‌ එක දිගටම හදිසි නීතීය බලපැවැත්වීමට, එසේ නැතිනම් දින 180 ක්‌ තුළ දින 90 කට වඩා වැඩි කාලයක්‌ හදිසි නීතිය ක්‍රියාත්මක වීමට නම් එවැනි දිගු කිරීමක්‌ පාර්ලිමේන්තුවේ “විශේෂ බහුතරයකින්” සම්මත විය යුතු බවය. එපමණක්‌ද නොව හදිසි නීති ප්‍රකාශනය මෙන්ම හදිසි නීති රෙගුලාසිත් විමර්ශනය කොට ඒවා අහෝසි කිරීමට වුවද අධිකරණයට බලය ලබාදීමට යෝජනා වී ඇත. යම්කිසි තත්ත්වයක්‌ හදිසි නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට සුදුසුද නැද්ද යන කාරණය ගැන තීන්දුවක්‌ ගැනීමට අධිකරණයට හැකියාවක්‌ නැත. මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම විධායකයේ බලයක්‌ විය යුතුය. අධිකරණ, ව්‍යවස්‌ථාදායක, විධායක වශයෙන් බලතල වෙන්කෙරෙන්නේද එක්‌ එක්‌ ක්‌ෂේත්‍රවල කාර්යභාර්යයන් වෙනස්‌ නිසාය. හදිසි නීතිය පිළිබඳ මෙවන් යෝජනාවන් ඉදිරිපත් කර තිබෙන්නේ හදිසි තත්ත්වයකට රජයට සුදුසු පරිදි ප්‍රතිචාර දැක්‌වීමට නොහැකි වන ආකාරයට කටයුතු යෙදීමට බව ඉතා පැහැදිලිය. ශ්‍රී ලංකා රජය ඒ ආකාරයට බෙලහීන කිරීම ඇතැම් පාර්ශ්ව වල උවමනාව බව ජනතාව දනී.

6. ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණයට හා අභියාචනාධිකරණයට විනිශ්චයකාරවරුන් පත් කිරීමේදී එම තනතුරුවලට සුදුස්‌සන් ව්‍යවස්‌ථාදායක මණ්‌ඩලයට යෝජනා කළ යුත්තේ විශ්‍රාමික ශේෂ්ඨාධිකරණ විනිශ්චයකාරවරුන්ගෙන් සෑදුණු මණ්‌ඩලයක්‌ විසින් යෑයි අධිකරණය පිළිබද අනුකමිටුව යෝජනා කර ඇත. මේ මණ්‌ඩලය අග්‍රවිනිශ්චයකාරවරයා විසින් පත්කළ යුතු වන අතර එසේ කිරීමේදී නීතිපතිවරයාගෙන් හා නීතීඥ සංගමයේ සභාපතිවරයාගෙන් අදහස්‌ විමසා සිටිය යුතු වෙයි. නීතිඥ සංගමය යනු අතිශයින්ම දේශපාලනීකරණය වූ ආයතනයකි. වරක්‌ මෙහි සභාපතිවරයා හැටියට සිටියේ එජාප පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකි. ඊට පසු එම තනතුර දැරූ පුද්ගලයා මගේ ආණ්‌ඩුව පෙරලීමට නීතිඥ සංගමයත් භාවිත කොට යහපාලන ආණ්‌ඩුවේ ඉහළ දේශපාලන පත්වීමක්‌ ලබා ගත්තේය. නීතිඥ සංගමය ලංකාවේ දේශපාලනයට Rජුවම මැදිහත් වී සිටින විදේශීය බලවතුන්ගෙන් මුදල් හා විශේෂ ගමන් යනාදිය ලබා ගන්නා ආකාරය මාධ්‍යයේ පළ වී ඇත. මෙවැනි ආයතනයකට මොනම හේතුවක්‌ යටතේවත් ඉහළම අධිකරණවල විනිශ්චයකාරවරුන් පත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් බලයක්‌ පැවරිය යුතු නැත. එමෙන්ම තමන්ගේ නඩු අහන විනිශ්චයකාරවරුන්ගේ පත්වීම් සම්බන්ධයෙන් බලයක්‌ පුද්ගලික නීතිඥයන්ට ලබාදීමෙන් යුක්‌තිය පසිඳලීමේ මුළු යාන්ත්‍රණයම දූෂණයට ලක්‌වී ඒ පිළිබඳව මහ ජනතාවගේ විශ්වාසයද බිඳ වැටීමට ඉඩ ඇත.

7. අධිකරණය පිළිබඳ අනුකමිටුව විසින් කර ඇති තව චෝදනාවක්‌ වන්නේ රටේ සාමාන්‍ය උසාවි පද්ධතියට පිටින් විනිශ්චයකාරවරුන් හා ව්‍යවස්‌ථා පිළිබඳ විශේෂඥයන් හත් දෙනෙකුගෙන් සමන්විත ව්‍යවස්‌ථාමය උසාවියක්‌ පිහිටුවිය යුතු බවයි. ව්‍යවස්‌ථාව නිර්වචනය කිරීම, පනත් කෙටුම්පත් වල ව්‍යවස්‌ථානුකූලභාවය තීන්දු කිරීම, සම්මත කරන ලද පනත්වල ව්‍යවස්‌ථානුකූලභාවය තීන්දු කිරීම, මධ්‍යම රජය හා පළාත් සභා අතර ඇතිවන ආරවුල් විභාග කිරීම මේ ව්‍යවස්‌ථාමය අධිකරණයේ කාර්යභාර්යය වනු ඇත. ව්‍යවස්‌ථාවට අදාළ ප්‍රශ්නයක්‌ වෙනත් උසාවියක විභාගවන නඩුවකදී පැණ නැගුණහොත් ඒ නඩුව මේ ව්‍යවස්‌ථාමය උසාවියට යොමු වනු ඇත. වත්මන් ව්‍යවස්‌ථාව යටතේ ව්‍යවස්‌ථාව නිර්වචනය කිරීමටත් පනත් කෙටුම්පත්වල ව්‍යවස්‌ථානුකූලභාවය විභාග කිරීමටත් බලය ඇත්තේ ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණයට පමණි. එහි මොනම වෙනසක්‌වත් නොවිය යුතු බව මගේ මතයයි. එපමණක්‌ද නොව මේ ව්‍යවස්‌ථාමය උසාවියට පත්කෙරෙන විනිශ්චයකාරවරුන් නොවන “ව්‍යවස්‌ථා පිළිබඳ විශේෂඥයන්” කවුරුන් විය හැකිද යන්න ගැන බරපතල සැකයන් පැන නගී. තවද පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කරන ලද පනතක ව්‍යවස්‌ථානුකූලභාවය විභාග කිරීමට කිසිවෙකුටත් බලය නැතිය යන්න අපේ රටේ මෙතෙක්‌ ක්‍රියාත්මක වූ මූලධර්මයයි.

8. අලුත් ව්‍යවස්‌ථාව බලාත්මක වන අවස්‌ථාවේදී රටේ බලපැවැත්වෙන නීති තවදුරටත් වලංගු වන්නේ ව්‍යවස්‌ථාවේ වගන්තිවලට එම නීති අනුකූල වන්නේ නම් පමණක්‌ය යන සාමාන්‍ය සිද්ධාන්තය මේ රටේ ඇතැම් ජනකොටස්‌වලට අදාළ පුද්ගලික නීති වලට බලනොපෑ යුතු යෑයි මූලික අයිතීන් පිළිබඳ අනුකමිටුව යෝජනා කර තිබේ. ඒ අනුව ඇතැම් ජනකොටස්‌වල පුද්ගලික නීති ව්‍යවස්‌ථාට පටහැනි වුවත් බලාත්මක වේ. කිසියම්ම හෝ ජනකොටසකගේ පුද්ගලික නීතියකට ව්‍යවස්‌ථාව හා මූලික අයිතීන් පිළිබඳ පරිච්ඡේදයටත් ඉහළින් සිටීමට ඉඩදුනහොත් එය අනෙක්‌ ජනකොටස්‌වලට හිමි නැති වරප්‍රසාදයක්‌ තවත් ජන කොටසකට ලබාදීමක්‌ වනු ඇත. මෙයින් අනවශ්‍ය ජාතික හා ආගමික නොසන්සුන්තාවයක්‌ ඇතිවිය හැකිය.

9. ලංකාවේ නීති ක්‍රමයට අනුව, ආණ්‌ඩුව අත්සන් කරන විදේශීය ගිවිසුම්වල විධිවිධාන එක්‌වරම දේශීය නීති පද්ධතියට ඇතුලත් වන්නේ නැත. පාර්ලිමේන්තුව විසින් එම ගිවිසුමේ වගන්ති අපේ නීතියට ඇතුලත් කරමින් නව නීති සම්මත කරගත යුතු වේ. අලුත් ව්‍යවස්‌ථාව බලාත්මක වන අවස්‌ථාවේදී ආණ්‌ඩුව විසින් අත්සන් කොට තිබෙන නමුත් තවම පාර්ලිමේන්තුව විසින් අපේ නීති පද්ධතියට ඇතුළත් කරගෙන නැති සියලුම ගිවිසුම් අලුත් ව්‍යවස්‌ථාව සම්මත වී අවුරුදු දෙකක්‌ ඉකුත් වූ පසු මෙරටේ නීති පද්ධතිය තුළට ස්‌වයංක්‍රීයව ඇතුළත් විය යුතු බවට මූලික අයිතීන් පිළිබඳ කමිටුව නිර්දේශ කර ඇත. මෙය 1998 දී නිසි සොයාබැලීමකින් තොරව අත්සන් කළ නමුත්, මෙම ලියවිල්ල නිසා ලංකාවේ ශේෂ්ඨාධිකරණය ජිනීවාහි මානව හිමිකම් කමිටුවට යටත් වන බවට පසුව ඇති වූ අවබෝධය නිසා පාර්ලිමේන්තුව විසින් අපේ නීතියට ඇතුලත් නොකර සිටි සිවිල් හා දේශපාලන අයිතීන් පිළිබඳ ප්‍රඥප්තියේ “අතුරු ලියවිල්ල” පස්‌සදොරෙන් අපේ නීතියට ඇතුළත් කිරීමට ගන්නා නිරුවත් උත්සාහයකි. ඒ ලියවිල්ල ලංකාවේ බලාත්මක වුවහොත් අපේ ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණය විදේශීය අධිකරණයකට යටත් වනවා පමණක්‌ නොව මේ ආකාරයට අවිධිමත් ලෙස විදේශීය ගිවිසුම් ස්‌වයංක්‍රීයව අපේ නීතියට ඇතුල්වුවහොත් නීති පද්ධතිය තුළ විශාල වියවුලක්‌ ඇති වීමද වැළැක්‌විය නොහැක.

10. මූලික අයිතීන් පිළිබඳ අනුකමිටුවේ ප්‍රධානම නිර්දේශයක්‌ වන්නේ සිංහල හා දෙමළ භාෂා දෙකම ලංකාවේ රාජ්‍ය භාෂාවන් විය යුතු බවයි. 1957 දී එස්‌. ෙ-. වී. චෙල්වනායගම් කලාප සභා ක්‍රමය ඇති කිරීමට යෝජනා කළ අවස්‌ථාවේදී උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වල බහුතරයක්‌ දෙමළ බස කථාකරන ජනතාව වාසය කරන නිසා එම කලාප සභා දෙකේ පරිපාලනයේ භාෂාව දෙමළ විය යුතු බවත්, එම ප්‍රදේශවල ජීවත් වෙන සිංහල සුළුතරය වෙනුවෙන් සිංහල භාෂාව පාවිච්චි කිරීම සඳහා සාධාරණ විධිවිධාන යෙදීමට යෝජනා කළේය. එස්‌. ඩබ්. ආර්. ඩී. බණ්‌ඩාරනායක මහතා විසින් මුළු රටටම ආදේශ කළේද එවැනි ක්‍රමයකි. එනම් සිංහල රාජ්‍ය භාෂාව වන අතර දෙමළ භාෂාව පාවිච්චි කිරීම සඳහා සාධාරණ විධිවිධාන යෙදීමයි. ඉන්දියාවේ රාජ්‍ය භාෂාව හින්දි වන අතර දෙමළ, මළයාලම්, බංගලි වැනි භාෂාවන් භාවිතා කිරීම සඳහා සාධාරණ විධිවිධාන යොදවා ඇත. දෙරටේම ක්‍රියාත්මක වන මේ සාධාරණ ප්‍රතිපත්තිය අනවශ්‍ය අත්හදාබැලීම් තුළින් විනාශ නොකළ යුතු යෑයි ආණ්‌ඩුවට අවවාද කර සිටීමට මම කැමැත්තෙමි.

ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන සම්බන්ධයෙන් මීට වඩා වගකීමකින් යුතුව කටයුතු කරන ලෙසත් බෙදුම්වාදීන්ට හා විදේශීය බලවතුන්ට අවශ්‍ය කාරණා සාකච්ඡා කිරීමට පෙර මේ රටේ ජනතාවට පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී දුන් ප්‍රධාන ව්‍යවස්‌ථාමය පොරොන්දු මුලින්ම ඉටුකළ යුතු යෑයි මම යෝජනා කර සිටිමි. එමෙන්ම ඉහත සඳහන් වූ අතිශයින්ම හානිකර යෝජනා කිසිවක්‌ අවසන් ව්‍යවස්‌ථා කෙටුම්පතට ඇතුළත් නොවනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරමි. මේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන යෝජනා සම්බන්ධයෙන් මහනාහිමියන් නොමග යෑවීමට ශ්‍රීලනිප කණ්‌ඩායමක්‌ යවා තිබීමෙන් පෙනෙන්නේ “බෙදීම” යන වචනය පාවිච්චි නොකර රට බෙදන මේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන හානිකර නොවන දෙයක්‌ හැටියට මහා සංඝරත්නයටත්, මහජනතාවටත් හුවා දැක්‌වීමට ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‌ෂයේ ජාතිකවාදී ප්‍රතිරූපය පාවිච්චි කිරීමට දුෂ්ඨ වැඩපිළිවෙලක්‌ දියත්වී ඇති බවයි.

තමන් මේ අවස්‌ථාවේදී එජාපයට වහල් වී සිටීම හේතුවෙන් ශ්‍රීලනිපය පසුගිය දශක හය මුළුල්ලේ දැරූ ප්‍රතිපත්ති පාවා නොදෙන මෙන් ආණ්‌ඩුවේ සිටින සියලුම ශ්‍රීලනිප මැති ඇමැතිවරුන්ගෙන් මම ඉල්ලා සිටිමි.

දඩ ප්‍රශ්නය (පසුගිය සතියෙන් ඉවරද?)

December 4th, 2016

Divaina

මනරංජන වැඩවර්ජන රැල්ලකින් පසුගිය සතිය අවසන් විය. පෞද්ගලික බස්‌ වැඩ වර්ජකයන් අමතමින් ජනාධිපතිවරයා පැවසුවේ, “මේ ගැන සොයා බලන්නට මම විෂය භාර ඇමැතිවරයාටත් අදාළ නිලධාරීන්ටත් උපදෙස්‌ දෙනවා… එතැනින් හරි විසඳුමක්‌ නොලැබුණොත් මම ඒ සඳහා කමිටුවක්‌ පත් කරනවා. එතැනිනුත් හරි විසඳුමක්‌ නොලැබුණොත් මේ ප්‍රශ්නයට මම මැදිහත් වෙනවා….” යනුවෙනි.

කෙසේ හෝ “අන්තිම විසඳුම” මුලට ගනිමින් පෞද්ගලික බස්‌ වර්ජනය අවසන් කෙරිණි. කෙසේද යත්, “පරණ පුරුදු” ආකාරයටය. මේ රටේ ජනාධිපතිවරයෙක්‌ගේ මැදිහත් වීමකින් තොරව (උදැසනින් ජනාධිපති මන්දිරයට ගොස්‌ තේ එකක්‌ බී විහිළු තහලු කර) කිසිදු බිම් මට්‌ටමේ ප්‍රශ්නයක්‌ වුව විසඳන්නට බැරි බව උදාහරණ සහිතව පෙන්වා දෙමිනි.

අපට හොඳින්ම පෙනෙන පරිදි පෞද්ගලික බස්‌ වැඩවර්ජනය අවසන් වුවද ප්‍රශ්නය තවමත් ඉතිරිව තිබේ. රුපියල් 25,000 දඩය ගැන තීරණය තවමත් සාකච්ඡා මට්‌ටමෙනි. රුපියල් 25,000 බැගින් දඩ නියම කෙරෙන මාර්ග නීති රීති උල්ලංඝනය කිරීමේ වැරදි හතකි. ඒ මෙසේය.

* රක්‍ෂණ ආවරණයක්‌ නොමැති වීම.

* රියෑදුරු බලපත්‍රය නොමැති වීම.

* බීමත්ව රිය පැදවීම.

* වමෙන් ඉස්‌සර කිරීම.

* සම්මත වේගය ඉක්‌මවා යැම.

* දුම්රිය හරස්‌ මාර්ගවලදී නොසැලකිලිමත් ලෙස රිය ධාවනය.

* රියෑදුරු බලපත්‍රයක්‌ නොමැති අයකුට රථ වාහන ලබාදීම.

පෞද්ගලික බස්‌ රථ සංගම්ද, ත්‍රිරෝද රථ සංගම්ද, යතුරුපැදිකරුවන්ගේ සංගම්ද ඇතුළුව එකී මෙකී නොකී සියලුම සංගම් දුම්රිය පාරවල් හරස්‌ කරමින්, ලංගම බස්‌ රථ කුඩුපට්‌ටම් කරමින් කියන්නේ මේ දඩ අසාධාරණ බවය. ඊට හේතු ලෙස මේ උදවිය දක්‌වන අදහස්‌ මෙබඳුය. “රුපියල් 25,000 ක දඩයක්‌ ගැහුවොත් දරු පවුල අනාථයි.”, “මේ තියෙන පාරවල්වල වමෙන් ඉස්‌සර නොකර යන්න බෑ”, “මුලින්ම පාරවල් හදලා දඩ ගහන්න…”, “මේ ආණ්‌ඩුව දුප්පත් අපේ දඩ මුදල්වලින් ආදායම් හොයන්න යනවා…”

එහෙත් මේ කිසිවෙකුත් දඩ වදින්නේ “වරද” කළොත් පමණක්‌ යන්න අමතක කර තිබේ. මහ මගදී වැඩි වශයෙන් දඩ මුදල් අය කෙරෙන වැරදි කිහිපයක්‌ තිබේ. ඉරි කපා ධාවනය කිරීම, ආරක්‍ෂක හෙල්මට්‌, ආරක්‍ෂක පටි පැළඳ ධාවනය නොකිරීම, කහ ඉරි (සුදු ඉරි) මතදී ඉස්‌සර කිරීම ඒ අතර වේ. රුපියල් 25,000 ක දඩය නියම කර ඇති වැරදි හතම සිහිකල්පනාවෙන්, පෙර සූදානමකින්, විනයවත්ව වළක්‌වා ගත හැකි වැරදිය.

වමෙන් ඉස්‌සර කිරීම පිළිබඳ සාධාරණ යෑයි කිව හැකි එකම කාරණය වන්නේ එය මෝටර් රථ ආඥපනතට ඇතුළත්ව නොමැති වීමය. එහෙත් මහමගදී බොහෝ දෙනෙක්‌ අනතුරට පත්ව ඇත්තේ මේ “වමෙන් ඉස්‌සර කිරීමේ” වරද නිසා බව සිහිපත් කළ යුතුය.

2016 වර්ෂය වන විට රටේ ලියාපදිංචි වාහන සංඛ්‍යාව 66 ලක්‍ෂය ඉක්‌මවයි. ත්‍රිරෝද රථ සංඛ්‍යාව ලක්‍ෂ දහය ඉක්‌මවයි. මාර්ග රිය අනතුරු නිසා දිනකට පුද්ගලයන් 6 – 7ක්‌ අතර ප්‍රමාණයකට ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවීමට සිදුවේ. 2015 වර්ෂයේ මෙරට සිදුවූ සමස්‌ත රිය අනතුරු සංඛ්‍යාව 38107කි. එයින් පුද්ගලයෝ 2820 දෙනකු මරු දුටහ. පසුගිය (2016) ඔක්‌තෝබරය අවසන් වන විට මේ වසරේ පමණක්‌ සිදුවූ මාරක රිය අනතුරුවලින් මරණ 2340ක්‌ සිදුව තිබේ. වඩාත්ම සැළකිල්ලට ගත යුතු කාරණය වන්නේ ඉන් වැඩිම මාරක අනතුරු සංඛ්‍යාව වාර්තා වී ඇත්තේ යතුරුපැදි නිසා බවය. සංඛ්‍යාත්මකව ගත්තොත් මරණ සංඛ්‍යාව 920 ඉක්‌මවයි. ත්‍රිරෝද රථ මාරක අනතුරු සංඛ්‍යාව 289කි. ඉතිරියෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක්‌ වාර්තා වී ඇත්තේ බස්‌ රථවලිනි.

නීති පැනවීමෙන් පමණක්‌ වැරදි හදන්නට බැරි යෑයි කියන ජනප්‍රිය මතයට සියයට සියයක්‌ම මෙවැනි කාරණාවලදී එකඟතාවක්‌ දැක්‌විය නොහැක. ඊට හේතුව වරදක්‌ දුටු තැන “මුංට රජකාලේ දඬුවම් දෙන්න ඕන… මේ රටේ හරි හැටි නීති රීති නෑ” කියන උදවියම බස්‌ රථ කුඩුපට්‌ටම් කරමින් වර්ජනය කළ අය අතර සිටි බව විශ්වාස කරන නිසාය.

අමතක කරන්න එපා, පසුගිය කාලයේ රිය අනතුරක්‌ වූ සැනින් රටේ ජනතාවම වාහනය ගිනි තබා නීතිය අතට ගත් බව. එවිට “ජනතාව නීතිය අතට ගන්නවා” යෑයි කියන උදවියට කියන්නට තිබෙන්නේ ඉදිරියේදී අනතුරක්‌ සිදුවූ සැණින් රියෑදුරු අල්ලා හතර හන්දි කඩා රුපියල් 25,000 දඩය ගැන සිහිපත් කර දෙන තත්ත්වයක්‌ වුව නිර්මාණය විය හැකි බවය. ඒ නිසා කොයි කවුරුත් කළ යුත්තේ නීතියට ගරු කිරීමය, අවනත වීමය.

 

නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ අවශ්‍යද?

December 4th, 2016

කැප්පිටියාගොඩ සිරිවිමල මහා ස්‌ථවිර Divaina

ජනාධිපතිතුමනි, සංහිඳියාව යන්නද අද රටට ජාතියට බරපතළ උවදුරකි. උතුරු නැඟෙනහිර සිංහලයන් පළවාහරින්න යම් යම් බලවේග ක්‍රියාකරන නමුත් සංහිඳියාව යන මායාවෙන් ඒවා වැසී තිබෙනවා. මේ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලට සංහිඳියා වැඩපිළිවෙළ නොපවරන්න. එය මේ රටේ මහා සංඝයාට පවරන්න. මේ රටේ මුස්‌ලිම්වරු අතීතයේ සිට ඇසුරු කළේ භික්‌ෂුන් වහන්සේය. රජමහා විහාරවල ඉඩකඩම්වල පදිංචි වීමට ඔවුන්ට ඉඩ හැරියා. පල්ලි හදන්න මාලිගාවේ ඉඩම් පවා ලබා දී තිබෙනවා. එසේ නම් සංහිඳියාවට සැබෑ සුදුස්‌සන් වන්නේ මහා සංඝයා නොවේද?

මේ රටට නවතම ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක කිසිම අවශ්‍යතාවයක්‌ නොමැතිව තිබිය දී රජයේ ඇතැම් අය නව ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ නිර්මාණය කිරීමට දැඩි උත්සාහයක යෙදී සිටින්නේ ඇයි? මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා බලයට පත්වන විට බොහෝ අය චෝදනා කළේ එතුමන් දෙමළ ඩයස්‌පෝරාවේ ඕනෑ එපා කම් ඉටු කිරීමට ඔවුන් සමඟ ගිවිසුම් ඇති කර ගෙන බලය ඉල්ලන බවටයි. තිස්‌ස අත්තනායක මහතා සිය ලේකම් ධුරයද අතහැර එක්‌සත් ජාතික පක්‌ෂයෙන් එළියට බැස්‌සේ බෙදුම්වාදීන් සමඟ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ගිවිසුමක්‌ අත්සන් කර ඇති බවට චෝදනා කරමින්ය. එදා මැතිවරණ වේදිකාව අමතමින් වික්‍රමසිංහ මැතිතුමාත් මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මැතිතුමාත් පවසා සිටියේ තමන් කිසිවෙකු සමඟ ගිවිසුම්ගතව නැති බවයි. ඒත් තිස්‌ස අත්තනායක මහතා අදත් උසාවි ගෙනියන්නේ නැති ගිවිසුමක්‌ ගැන වැරදි ප්‍රකාශයක්‌ කළ නිසා බව නොරහසකි. එහෙත් දැන් සිදුවේගෙන යන්නේ කුමක්‌ද? තවමත් කෙටුම්පතක්‌ පමණයි කියමින් ලහි ලහියේ සූදානම් වන්නේ රට කැබලිවලට බෙදන ෆෙඩරල් ක්‍රමයක්‌ යෝජනා කිරීමට නොවේද? ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන ජනාධිපති යුගය පිළිබඳ අපට ඇති අත්දැකීම් අනුව අග්‍රාමාත්‍යතුමා ද දන්නා පරිදි ‘කළගෙඩි ලාම්පු’ සෙල්ලමට සරිලන දෙයක්‌ මගින් ජනමත විචාරණයකින් ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව සම්මත කර ගැනීමට යත්න දැරීමක්‌ තිබේ දැයි සැක සංකා පහළ වී තිබේ.

බෙදුම්වාදයට උඩගෙඩි දෙන ඇතැම් අධිනීතිඥවරු, ආචාර්යවරු, මහාචාර්යවරු උත්සාහ දරන්නේ ෆෙඩරල් ක්‍රමයක්‌ කරා රට ගෙන යැමට නොවේද? මේ අය රට ගැන කැක්‌කුමක්‌ ඇති අය නොවෙයි. මේ අය මේ රටේ පොදු ජනතාව ආදරය කරන අය ද නොවේ ප්‍රායෝගික නොවන එවන් ආතක්‌ පාතක්‌ නැති න්‍යායාචාර්යවරුන්ගෙන් රටට පැහැදිලි විසඳුමක්‌ ලබා ගත නොහැකිය. ඒ අය කලක්‌ තිස්‌සේ මේ රටේ ඓතිහාසික උරුමකරුවන්ට එරෙහි බලවේග විසින් තාන්න මාන්න අපේක්‌ෂාවෙන් රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන පිහිටුවා ගෙන පටු ආකල්ප මත ක්‍රියා කරන අයයි. රජය ද උපදෙස්‌ ගන්නේ මෙවන් රට ජාතිය ආගම ගැන කැක්‌කුමක්‌ නැති නරුම උපදේශකයින්ගෙන් වීම කනගාටුවට කරුණකි.

මේ රටේ මහා සංඝයා ඇතුළු දේශප්‍රේමීන් මේ තීරණාත්මක අවස්‌ථාවේ කළ යුත්තේ අලුතෙන් නිර්මාණය කෙරෙමින් පවතින ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව පිටුදැකීමයි. ඉඩම් බලතල, පොලිස්‌ බලතල, අධිකරණමය බලතල පළාත් සභාවලට පැවරීමෙන් බරපතළ අනතුරත් සිදු වීම නොවැලැක්‌විය හැකි කාරණයකි. ටී.එන්.ඒ. නායකයා ෆෙඩරල් ගැන බිය නොවන ලෙසත් එයින් රට කැඩීමක්‌ සිදු නොවන බවටත් සිංහල ජනතාවට දන්වා සිටියි. නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ සකස්‌ කළොත් අනිවාර්යයෙන්ම ෆෙඩරල් පාලනයක්‌ ඉල්ලන බවට උතුරේ මහ ඇමැති විග්නේශ්වරම් මැතිතුමා පවසා සිටියි. ඔවුන්ට අනුව ෆෙඩරල් ක්‍රමය රටේ එAකීයත්වයට බාධාවක්‌ නැති ක්‍රමයක්‌ නම් ෆෙඩරල් ඉල්ලා හඬන්නේ ඇයි දැයි ප්‍රශ්න කළ යුතුය. මේ නැති ප්‍රශ්න ඇති කරන්නේ කවරෙක්‌ද? ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ අවශ්‍යයයි කියන භඨධ කාරයෝ නොවේද? නව රජය තුළ ෆෙඩරල්වාදීන් බහුලව ඇති බව පෙනී යයි. අනවශ්‍ය ෆෙඩරල් කැක්‌කුමක්‌ ඇත්තේ ඔවුන්ට ය.

ජනාධිපති තුමනි, 2014 ජනවාරි 8 වැනි දින අපි ඡන්දය දුන්නේ ෆෙඩරල් කාක්‌කන්ට නොවේ, මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාටයි. අපි හැමෝම එතුමා විශ්වාස කළෙමු. ගරු ජනාධිපතිතුමනි, එබැවින් ඔබතුමා මේ රටට වගකිව යුතුයි. ජනාධිපති තනතුර ලැබීම ගැන අප සතුටු වුවත් දැන් දැන් ඔබතුමන් යන ගමන ගැන අපට ඇත්තේ බරපතළ සැකයකි. අපගේ ඉල්ලීම වන්නේ ඔබතුමා මේ නරුම කේවට්‌ටයන්ගේ උපදෙස්‌ මත ක්‍රියා නොකළ යුතු බවය. රට දැය සමයට හිතැති මහා සංඝයා හමුවී උපදෙස්‌ ගන්න. හැමදාම මේ රට රැක ගත්තේ ජාතියේ මුර දේවතාවුන් වන මහා සංඝරත්නයයි. මේ රටේ ඉතිහාසය පුරාම වරින් වර රට පාවා දෙන්නන් බිහිවී තිබෙනවා. අනුරාධපුර පොළොන්නරු යුග වලදීත්, සීතාවක, මහනුවර යුග වලදීත් රජුට ළංවි රටට ෙද්‍රdaහිකම් කළ අය නිසා රටට සිදු වූයේ බරපතළ විපත් බව පෙන්වා දිය යුතුයි.

රට එක්‌සේසත් කළ දුටුගැමුණුට එරෙහිව එළාර සමඟ දේශීය ෙද්‍රdaහීන් එකතු වී සිටියා. ලාභ, ලෝභ තාන්න මාන්න අපේක්‌ෂාවෙන් පෘතුගී්‍රසි, ලන්දේසි, ඉංග්‍රිසි පාලන යුග වලදී ද ඇතැම් ෙද්‍රdaහී සිංහලයෝ රටට ජාතියට ෙද්‍රdaහීව කටයුතු කළා. පසු කාලයේ ඇතැමුන් පෘතුගීසීන් රට හැර ගොස්‌ අවුරුදු 500 ගිය තැන ඔවුන්ගේ පාලන සමය සමරන්නත් උත්සාහ කළ අන්දම ද සිහිපත් කළ යුතුයි.

ජනාධිපතිතුමනි, ඔබතුමා මාධ්‍ය මගින් කරන ප්‍රකාශන දෙස අපි විමසිල්ලෙන් බලා සිටිමු. ඒවා බලන විට මේ රටේ සක්‍රීය රාජ්‍ය නායකයා කවරෙක්‌ ද යන්න පවා තේරුම් ගැනීමට අපහසුය. රට කරන්නේ ඔබතුමා නොවේද? ඔබතුමා වරින් වර මාධ්‍ය මගින් පළකරන සෘජු අදහස්‌ ගැන ජනතාව තුළ විශ්වාසය පළුදු වී තිබේ. වැට්‌ බද්ද, පරිසර විනාසය, රණවිරුවන් අධිකරණයට දක්‌කා ගෙන යාම, ආබාධිත රණවිරුවන්ට පහර දීම වැනි සිදුවීම් සම්බන්ධයෙන් අභීත ප්‍රකාශ සිදු කිරීම ගැන කවුරුත් සතුටු වුණා. ඒ හැම මොහොතකම රජයක්‌ විදියට තීන්දු තීරණ ගන්නා බව කියමින් ජනතාව නොමඟ යවන බව බොහෝ අයගේ මතය වී තිබේ.

එමෙන්ම ඔබතුමා සත්‍ය දකින්නේ පුවත්පත්වලින් බවට ජනතාව කරන චෝදනා නායකයෙකුට නුසුදුසුය. සියලු තීන්දු තීරණ ගැනීමට පෙර රටේ ජන නායකයා දැන සිටිය යුතු බව අපේ විශ්වාසයයි. ඇතැමුන් පවසන්නේ මහජන උද්ඝෝෂණයන් පැන නගින විට එය යටපත් කිරීමේ උපක්‍රමයක්‌ ලෙස ඔබතුමා මැදිහත්වන බවයි.

මේ දිනවල ඔබතුමා පුවත්පත්වලට දොස්‌ නගමින් ආණ්‌ඩු පෙරළීම විවේචනය කිරීම, රටට අහිතකර පුවත් වාර්තා කරන පත්තර මුල් පිටු පිළිබඳව අදහස්‌ පළ කරනවා. ඇත්තම කාරණය නම් ඔබතුමා කළේත් ඒ දෙයමයි. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා නිර්මාණය කළේ ද පත්තරකාරයෝ හා විද්යුත් මාධ්‍යයන්ය. ආණ්‌ඩු පෙරලුවෝද ඔවුහුමය. මා දකින විදියට මේ වකවානුවේ පතAතරකාරයෝ රටේ පවතින අසාධාරණකම් හා අයුක්‌ති සහගත දේ පිළිබඳව ඉතා සියුම්ව විමර්ශනාත්මකව පෙන්වා දේ. මාධ්‍යකාරයෝ හැටියට ඔවුන් විසින් එය හැර කුමක්‌ කළ යුතුද? සියල්ලටම එහෙයි කියන පාර්ලිමේන්තු නියෝජිතයෝ මෙන් මාධ්‍යකාරයෝත් සිටියා නම් රටට, දෙයියන්ගේම පිහිටය. එබැවින් මාධ්‍ය මර්දනය පිළිබඳව රජයේ ඇතැමුන් තුළ පවතින අදහස, තොරතුරු දැන ගැනීමේ අයිතියට බාධාවක්‌ බව පෙන්වා දිය යුතුය.

ජනපතිතුමනි, අගමැතිතුමනි මේ රට අවුල් සහගත තත්ත්වයකට පත් වෙමින් පවතී. පෙර නොවූ විරූ අන්දමින් ජනතාව අද දැඩි අසහනයකින් පසුවෙති. ආණ්‌ඩුව කරන බෙහෝ දේ රටට හිතකර නැති බව පෙනෙයි. මහජනතාව වරින් වර පාරට බහින්නේ, උද්ඝෝෂණ කරන්නේ ඒ නිසාය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ක්‍රියාත්මක වන නිසා නිදහස අයුතු ලෙස භාවිත කරන බව ඇතැමුන් පැවසුවත් එය එසේ වන්නේ අසහනය නිසාය. මහජනතාව අතෘප්තිකරයි. සුළු පිරිසක්‌ සතුටු කරන්න රජය දැවැත්න උත්සාහයක යෙදෙන බව පෙනේ. අද උතුරේත් නැඟෙනහිරත් තත්ත්වය භයානකය. වෙහෙර විහාර කඩා බිඳ දමමින් සිංහල ජනතාවත් මහා සංඝයාත් උතුරු නැඟෙනහිරින් පළවා හැරීමේ උත්සාහයක්‌ තිබේ. පුරාවස්‌තු භූමි ඩෝසර් කරති. මේවා පෙන්වා දෙන විට ඔවුන්ගේ ක්‍රියා පුංචි දරුවන් කරන වැරදි විදියට දැක නායකයෝ ඉවත බලා ගනිති. ලොව ඕනෑම රටක එහි උරුමකරුවන්ට ප්‍රධානත්වයක්‌ හිමි වේ. එහෙත් මේ රටේ උරුමකරුවෝ අන්ත අසරණ දුගී තත්ත්වයට පත්වී පීඩා විඳිති. මේ රටේ සුළු ජනතාව උපරිම වරප්‍රසාද භුක්‌ති විඳිති. ලොව මොන රටේ ද මෙවැන්නක්‌ සිදුවන්නේ? මෙම අඩුපාඩු පෙන්වා දෙන අය ජාතිවාදීන් ලෙස හංවඩු ගැසීම බරපතළ ගැටලුවකි.

රජය ඇතැම් විට සත්‍ය යටපත් කිරීමේ උත්සාහයක යෙදී සිටින්නේ ඇයි? එළඹෙන ප්‍රශ්න ජාති, ආගම්, කුලමල නොතකා ප්‍රසිද්ධියේ විවෘතව සාකච්ඡා කොට තීරණ ගත යුතු නොවේද? මාධ්‍යයට තර්ජනය කිරීමෙන් තොරතුරු වසන් කිරීම හරිද? ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යHස්‌ථාවක්‌ යනු රටේ වැදගත්ම ලියවිල්ලයි. රටේ ඉරණම රඳා පවතින්නේ එය මතයි. ඉදිරියේ දී එය විවේචනය කරන අය නිහඬ කිරීමට අත්අඩංගුවට ගැනීමට නීති සකසමින් සිටින බවක්‌ පෙනෙයි. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාගෙන් මේ රටේ ජනතාව මෙවන් තත්ත්වයක්‌ අපේක්‌ෂා කළේ නැත.

ජනාධිපතිතුමනි, සංහිඳියාව යන්නද අද රටට ජාතියට බරපතළ උවදුරකි. උතුරු නැඟෙනහිර සිංහලයන් පළවාහරින්න යම් යම් බලවේග ක්‍රියාකරන නමුත් සංහිඳියාව යන මායාවෙන් ඒවා වැසී තිබේ. මේ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලට සංහිඳියා වැඩපිළිවෙළ නොපවරන්න. එය මේ රටේ මහා සංඝයාට පවරන්න. මේ රටේ මුස්‌ලිම්වරු අතීතයේ සිට ඇසුරු කළේ භික්‌ෂුන් වහන්සේය. රජමහා විහාරවල ඉඩකඩම්වල පදිංචි වීමට ඔවුන්ට ඉඩ හැරියා. පල්ලි හදන්න මාලිගාවේ ඉඩම් පවා ලබා දී තිබෙනවා. එසේ නම් සංහිඳියාවට සැබෑ සුදුස්‌සන් වන්නේ මහා සංඝයා නොවේද? සංහිඳියාවට එරෙහි වන්නෝ කවුරුන්ද? රජය මේ දේ වටහා ගත යුතුයි. අධිකරණ අමාත්‍ය විඡේදාස රාජපක්‌ෂ මැතිතුමා පාර්ලිමේන්තුවේ දී මේ රටේ ඉදිරි අනාගතයේ දී මුහුණ දීමට සිදුවිය හැකි භයානක ෂීෂී ත්‍රස්‌ත අනතුර ගැන සඳහන් කළා. එසේනම් සිදුවිය හැක්‌කේ කුමක්‌ද? නයිජීරියාවේ බොකෝහරාම්වරු එම රටේ වෙනත් ආගමිකයන් දහස්‌ ගණන් ඝාතනය කළා. සමහරු බලෙන් ආගමට හරවා ගත්තා. එබැවින් මේ රටේ හෙට දිනය සංහිඳියාවෙන් ගත කළ හැකි වෙයිද? ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව සැකසීමේ දී මෙවන් භයානක උවදුරුවලට පවා වටා පිටාව සැකසෙනු නියතය. කැඩුණු ‘බිඳුනු’ වෙන්වන පාලන තන්ත්‍රයක්‌ තුළ ආරක්‌ෂක හමුදාවකට එවන් අනතුරකට මුහුණ දීමට නොහැකි වනු නියතය.

මේ අවස්‌ථාවේ නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ නිර්මාණය කිරීම නොකළ යුතුය. මේ රටේ ෙත්‍රෙනිකායික මහා සංඝයා නිහඬව නොසිට පෙරමුණ ගෙන නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ අවශ්‍ය නැති බවට රජයට බලපෑම් කළ යුතුය. පවත්නා ව්‍යවස්‌ථාව තුළ සංශෝධන ඇතුළත් කර ගැනීම ප්‍රමාණවත් බව පෙන්වා දිය යුතුය. ජනාධිපතිතුමා ද මේ මොහොතේ කළ යුත්තේ දෙස්‌ විදෙස්‌ කුමන්ත්‍රණකරුවන්ගේ යටි උගුල් සක්‍රියව ඇති බැවින් ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදනය පසෙකට දමා රටේ ආර්ථිකය ගොඩනැඟීමට කැපවී ක්‍රියා කිරීමයි. එමෙන්ම ඔබතුමා නිවැරැදි තීරණ තින්දු නොගත්තොත් රටට මහා විපතක්‌ සිදුවීම ද වැලැක්‌විය නොහැකිය. අගමැතිතුමා ද පොදු මහජනතාවගේ අදහස්‌වලට එකඟව රටට හිතැති තීරණ නොගන්නා අයෙක්‌ බව මහ බැංකුවේ බැඳුම්කර සිද්ධියෙන් පැහැදිලි වේ. මහ බැංකුවේ අධිපති ධුරය විදේශිකයකුට පැවරීම නිසා අද වන විට කෝටි ගණනක්‌ රටට අහිමි වී තිබේ. එබැවින් මේ මොහොතේ ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ සැකසීමට සුදුසු වාතාවරණයක්‌ පාර්ලිමේන්තුව තුළ ද නැති බව පෙනී යයි. එබැවින් ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ නිර්මාණය කිරීමෙන් සිදුවිය හැකි විපතේ වගකීම ඔබතුමා පිට පවරා අන් අය සුදනන් වීමට යත්න දැරීමට ඉඩ තිබේ. එබැවින් නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ සැකසීමේ උත්සාහය ඉවත දමන ලෙස ඉතා ඕනෑකමින් සිහිපත් කිරීමට කැමැත්තෙමි.

 

‘නිල්වලා’ මෙගා ඞීල් ගැන ඇමති නිමල් සිරිපාලගෙන් FCID ප‍්‍රශ්න කරයි..

December 4th, 2016

lanka C news | ලංකා සී නිවුස්

‘නිල්වලා’ මෙගා ඞීල් ගැන ඇමති නිමල් සිරිපාලගෙන් FCID ප‍්‍රශ්න කරයි..

නිල්වලා යෝජනා ක‍්‍රමය සදහා වෙන් කරන ලද බිලියනට 04ක පමණ මුදලක අක‍්‍රමිකතා සම්බන්ධයෙන් ඇමති නිමල් සිරිපාලද සිල්වාගෙන් පොලිස් මුල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාශය විසින් ප‍්‍රකාශයක් සටහන් කරගෙන තිබේ.

මෙම ප‍්‍රකාශය සටහන් කරගෙන ඇත්තේ ඇමතිවරයා පොලිස් මුල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාශයට කැදවා නොව එම නිලධාරීන් ඇමතිවරයාගේ නිවසට ගොස්ය.

මීට කලින්ද ඇමතිවරගෙන් මේ සම්බන්ධයෙන් ප‍්‍රශ්න කිරීමට පොලිස් මුල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාශය සූදානම් වුවද ඉහල දේශපාලන මැදිහත්වීමක් හේතුවෙන් එය නවතා දමා තිබින.

නමුත් පසුගියදා ජනාධිපතිවරයා විසින්ම මේ සම්බන්ධයෙන් පරීක්‍ෂණයක් කල යුතු යයි ප‍්‍රසිද්ධියේ පැවසීමත් සමග පොලිස් මුල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාශය අදාල චෝදනාව සම්බන්ධයෙන් වූ මුල්ම සාක්‍ෂි සටහන් කර ගැනීම සිදු කර ඇත.

EXCLUSIVE : ‘නිල්වලා’ මෙගාඞීල් සියල්ල හෙලිවේ.. සම්පුර්ණ කැබිනට් පත‍්‍රිකාව මෙන්න..

December 4th, 2016

 lanka C news | ලංකා සී නිවුස්

EXCLUSIVE : ‘නිල්වලා’ මෙගාඞීල් සියල්ල හෙලිවේ.. සම්පුර්ණ කැබිනට් පත‍්‍රිකාව මෙන්න..නිල්වලා ගග ව්‍යාප්තිය සම්බන්ධයෙන් පසුගිය දා ජනාධිපතිවරයා විසින් ගාල්ලේ දි කල ප්‍රකාශය සම්බන්ධයෙන් රුපියල් කෝටි 420 ක් පමණ වූ මුදල් අතුරුදහන් වී ඇති බවක් හැඟව්මට හේතුවෙන් FCID ය මේ වනවිටත විමර්ශන ආරම්භ කොට ඇත.

2016/07/07 දින වාරිමාර්ග හා ජල සම්පත් කළමනාකරණ අමාත්‍ය ගාමිණී විජිත් විජයමුණි සොයිසා විසින් අමාත්‍ය මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කල කැබිනට් පත්‍රිකාවෙන් මේ ගනුදෙනු සම්බන්ධයෙන් ඉතා ලෙහෙසියෙන්ම කාගේ නොසැලකිල්ල නිසා මේසා විශාල මුදලක් වැඩකට නොගෙන මෙතෙක් අතහැර දමා තිබේද ? ඒ කුමන කරුණ නිසාද පැහැදිලි කර ගත හැකිය.

ඉහත මුදල් නිකුත් කිරීමට ප්‍රථම එනම් 2014/04/31 දින කොන්ත්‍රාත්තුව සම්බන්ධ ගිවිසුම නීති පති වෙත යොමු කොට ඒ සඳහා එකඟතාවය ලබා ගත් බව කැබිනට් පත්‍රිකාවේ 2 වෙනි පිටුවේ 3 වන ඡේදයේ පැහැදිලිව සඳහන් වේ.

එමෙන්ම 2 පිටේ 4 වන ඡේදයේ සඳහන් වන්නේ එම සමාගමට අත්තිකාරම් මුදලේ මූලික 5% සඳහා ඇ ඩොලර් 29,989,000 ක් එනම් රුපියල් මිලියන 450 ක් පමණ 2015 ජනවාරි 7 වෙනිදා අමතර ගෙවිමට අනුමැතියය.

එම ඡේදයේ තවදුරත් සඳහන් කොට ඇත්තේ අත්තිකාරම් මුදලේ මූලික 5% ගෙවීම් කොන්ත්‍රාත්කරු හට සම්පූර්ණයෙන් ගෙවා නොතිබු හේතුවෙන් සහ එවකට සිදු වූ දේශපාලන වෙනස්කම්ද හේතු පාදක කරගනිමින් ව්‍යාප්තියේ කාර්යයන් ඉදිරියට කරගෙන යාම සඳහා සේවායෝජකයා විසින් අදාළ කොන්ත්‍රාත් සමාගම වෙත උපදෙස් ලබා දි නැත.” යන්නයි.

ඒ අනුව සේවායෝජකයා යනු වාරිමාර්ග හා ජල සම්පත් කළමනාකරණ අමාත්‍යාංශයයි. එනම් 2015 ජනවාරි 8 නව රජයේ වාරිමාර්ග අමාත්‍යවරයා දුමින්ද දිසානායකය, වර්තමානයේ වාරිමාර්ග හා ජල සම්පත් කළමනාකරණ අමාත්‍ය ගාමිණී විජිත් විජයමුණි සොයිසාය, කෝටි 420 ක් මුදල් ලබා ගන්නා අවස්ථාවේ අමාත්‍යවරයා නිමල් සිරිපාල ද සිල්වාය.

001 002 003004

34,434 Viewers

Statement of the National Joint Committee on the Report Submitted by the Centre-Periphery Sub-Committee on Constitutional Reforms

December 4th, 2016

PRESS RELEASE Chairman, Sri Lankan Solidarity Movement

The Government on the 19th of November presented to Parliament several reports of subcommittees appointed by them on constitutional reform, which includes reports on centre-periphery relations and police powers.

 
The subcommittee on centre-periphery relations was chaired by Mr Dharmalingam Siddharthan Member of Parliament. The report in its introduction states that the unitary character of the constitution is an impediment to the effective functioning of provincial councils. Mr. Dharmalingam Siddharthan has reiterated this position in an interview he had given to the Daily Mirror on 22nd of November. Therefore it appears that the approach of this subcommittee is to propose a structure which is federal in character. We are in total disagreement with this damaging approach and hence reject such an approach.
 
The National Joint Committee wish to place on record that we are against any attempt to change the unitary character of Sri Lanka. It needs to be said that the unitary character should not be limited to a mere label to deceive the public, but the contents of the constitution should be unitary in character.
 
In this regard it is necessary to point out that the structure introduced by the 13th Amendment has considerably eroded the supremacy and sovereignty of Parliament and thereby the unitary character of the State. Article 154 G(3) requires a majority of 2/3 of the members of Parliament to repeal or amend any statute passed by a Provincial Council, whereas it only needs a simple majority to repeal or amend its own laws. The Parliament would need a 2/3 majority to only amend the constitution and not amend ordinary laws, thus in effect we have elevated the laws made by Provincial Councils to that of constitutional provisions. Therefore Article 154 G (2) and (3) should be repealed forthwith.
 
The 13th Amendment gives to the Provincial Councils legislative and executive powers with regard to 73 subjects included in the provincial and concurrent lists, including police and land powers. It is necessary that Parliament should be able to repeal any legislation passed by a Provincial Council with a simple majority in the same way Parliament can repeal its own laws if it so desires in the National Interest. We therefore wish to state categorically that the impediments placed on the sovereignty of the people by the 13th Amendment should be removed forthwith and restore the unitary character of the State as it existed prior to the 13th Amendment. It is clear from the recommendation of this subcommittee that they are in a process of further deteriorating the unitary character of the State.
 
The subcommittee on centre-periphery relations has identified several provisions in the existing constitution which they are not agreeable to, in addition to their objection to the unitary character of the State, namely –
 
1) The concurrent list,
2) National Policy included in the reserve list,
3) Powers of the Governor
 
And
 
4) Fiscal control by the Centre.
 
We wish to point out that many countries that have devolved political power including India and South Africa, have included a concurrent list in their respective constitutions to enable the Centre to intervene against wrongful action of Provincial/regional Governments.
 
This is considered as a step in the right direction if we are to continue with a structure which devolves power. The concurrent list will provide an opportunity for the centre to intervene if the acts of Provincial Governments affect the rights of regional minorities.
 
We also wish to point out that we strongly object to any attempt to abolish the office of the Governor or to remove the executive powers vested in him, to enable the Provincial Board of Ministers to exercise executive power as they wish. Article 154 B (2) introduced by the13th Amendment provides for Presidential intervention through the office of Governor against any improper or illegal exercise of executive power by a Provincial Government. It is our view and strongly pursue that a Cabinet Minister be empowered to override any unlawful or improper action taken by a Provincial Minister.
 
There appears to be a move to do away with the powers of the Centre to decide on matters of National Policy in respect of all subjects. We note with regret that the attempt to take away powers of the Government to decide on matters of National Policy is also done with view to destroy the unitary character of the State and the sovereignty of the people. If this subcommittee had even a semblance of concern to stand up as one Nation, they would never have made such a proposal.
 
We wish to reiterate that the powers regarding fiscal policy should continue to remain with the Government of Sri Lanka. Any proposal made by this subcommittee to incorporate in the constitution a compulsory allocation from the national income to a Provincial Council is yet another attempt to destroy the unitary character of the State.
 
We also strongly object to Police and Land powers being granted to Provincial Councils as it will render law and order management and land management chaotic in the whole country and incorporating provisions into the constitution to amalgamate the Northern and Eastern provinces. The National Joint Committee strongly objects to the establishment of a constitutional court providing for ethnic representation. We do not consider that it is a prudent move to select judges and other holders of office based on their ethnicity.
 
Therefore we urge the Government of Sri Lanka to refrain from implementing these disastrous proposals made by this subcommittee in the preparation of a new constitution for Sri Lanka. We would after careful study, make a fuller statement on all the other proposals made by other subcommittees in the near future.
 
Yours sincerely,
 
National Joint Committee
 
Signed – Dr Anula Wijesundara – Joint President
Col. (rtd) Anil Amarasekera – Joint President
Dimuth Gunawardena – Hony. Secretary
Mr Pani Wewala – Administrative Secretary
Dr Ranjini Rathnapala – Hony. Treasurer
Mr Manohara de Silva (PC) Exco Member
Dr. Lalithsiri Gunuruwan – Exco Member
Mr Gamini Gunawardena – Exco Member
Mr Gevindu Cumaratunga – Exco Member
Mr Neville Laduwahetty – Exco Member
Mr Kulathunga Rajapakse – Exco Member
Rear Admiral Sarath Weerasekara – Exco Member
Dr P. G Punchihewa – Exco Member
Mr S. P. Weerasekara – Exco Member
Mr Tilak Godamanne – Exco Member
82, Market Road, Panadura, Sri Lanka. Tel: 0770381944, 0382236228 Fax: 0382236228
nationaljointcommitteesl@gmail.com

යහපාලනයේ දෙවර්ෂ පුර්ණය දැන්මම සමරමු.

December 4th, 2016

Chandrasena Pandithage

වර්ෂ 2017 ජනවාරි මස 9 වෙනිදට මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාගේ යහපාලනයට දෙවර්ෂයක් සපිරේ. මේ දෙවර්ෂය තුල යහපාලනය කලේ මොනවාද? නොකළේ මොනවාද යන්න සාකච්චා කිරීම මේ ලිපියේ අරමුණ නොවේ. පොරොන්දුවුන දේවල් ඒවායින් ඉටු කලකල දේවල් හා නොකළ දේවල් මොනවාදැයි අතිගරු ජනාධිපතිතුමා ඉතා හොදින් දන්නා අතරම ඉටුකිරීමට නියමිතව තිබුණු දේවල් සම්බන්ධවද එතුමා ඉතා මැනවින් දනී. අප කතා කරන්නට,වෙරදරන්නේ, මේ වසර දෙක පිරීමට අසන්න අදියර වනවිට යහපාලනයට සිදුව ඇති දේ කුමක්දැයි විමසා බැලීමටය.

මේ රට විනාශ කිරීමේ අරමුණින් ලෝකයේ පාපී දේශපාලන බල කදවුර විසින් බල ගැන්වූ මහින්ද රාජපක්ෂ රාජ්‍ය විරෝධය, විසින් නිර්මාණය කොට පිහිටුවාලු රජය මේ යහපලනයයි. ආරම්භයේදීම එයට එරෙහිව පෙරමුණට ආවේ මෙරට පොදු ජනතාවය. ඒ ජනබලය විසින් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාව යලි දේශපාලන පිටියට කැදවාගෙන ආවා මිස, මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා, තමාගේ අවශ්‍යතාවය මත දේශපාලන පොරපිටියට යලි ගොඩ වැදුනා නොවේ. ජන බලය කොතරම් ප්‍රබලද යන්න මනාව පෙන්නුම් කරන ලද තවත් අවස්ථාවකි මේ. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මන්දගාමී ලෙස යලි දේශපාලනයට පිවිසියද, එතුමාට  ඒ කටයුත්ත සිදු කිරීමට මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාගේ යහපාලන රාජ්‍ය යාන්ත්‍රනය ඉඩ ලබාදුන්නේ නැත. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන උජාරුවෙන් කතාකරන යහපාලන රාජ්‍ය විසින් මනාව හා සංවිධානාත්මකව, එතුමාට  එරෙහිව කලයුතු හා කළහැකි  සෑම සියලුම බාදක නිර්ලජ්ජිත ආකාරයට සිදුකරන ලදී. මින් පෙර ලංකා ඉතිහාසයේ කිසිදු ජනාධිපතිවරයෙකුට උරුම නොවූ මහා අභාග්‍ය සම්පන්න තත්වයකට මුහුණදීමට එතුමාට සිදුවිය. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ පවුලේ අවුරුදු 80ක් පමණ වයසිති කාන්තාවක් පවා කට උත්තර ගැනීමටයි පොලිස් ඒකකයන් වෙත කැදවමින්  අපහසුතාවයන්ට පත්කරමින්, ඉතා නින්දිත ආකාරයේ යහපාලන රැගුමක්ද  රග දක්වන ලදී. “ඩේසි ආච්චි” නමින් ප්‍රකට දේශපාලන නාටකයේ ප්‍රධානය නිෂ්පාදකයා බවට මේ රටේ ජනාධිපතිවරයා කටයුතු කරනවිට මෙරට ජනතාවට පොරොන්දුවූ කිසිදු කාරණාවක් ඉටුකිරීමට යහපාලනයට කිසිදු උවමනාවක් තිබුණු බවක් පලකලේම නැත.

සිදුවුයේ කුමක්දැයි මනාව අවබෝධ කරගත් ජනතාව, මේ කාර්යයේ, නිර්මාතෘවරුන් ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය ප්‍රමුක බටහිර අධිරාජ්‍යවාදය බව අවබෝධ  කරගත්හ. මේ,ව්‍යාපෘතිය සදහා ඇමරිකාව, මහා බ්‍රිතාන්‍ය, ප්‍රංශය, ජර්මනිය, ස්වීඩනය, හා ඉන්දියාව වැනි රාජ්‍යයන් හා එකසත් ජාතීන්ගේ මහ සංවිධානය ඉන්දීය රෝ ඔත්තු සේවාවන්ද බද්ධව සිටි බ වටහා ගත්හ.තවද මෙරට මැතිවරණ කොමිසමද ප්‍රභල බුමිකාවක් ඉටුකළ බව අවබෝධ කරගත් ජනතාව, පළමුව, මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා වටා මහා ජන පවුරක්සේ නොසෙල්වී සිට ගත්හ. මේ අවනඩුව පැවසීමට ලොවේ කිසිවෙක් මෙරට ජනතාවට දක්නට නොසිටි බැවින්ද, තමන්ට ඉතිරිව ඇත්තේ දෙවියන් පමණක් බවද  වටහා ගත් ජනතාව. තම සිත තුල ඇති වේදනාව ප්‍රකාශ කර පිහිටක් ලබාගැනීම අරමුණු කරගත්හ.ඒ අනුව පිරිසිදුව, බැති සිතින් පොල් ගෙඩියක් ගෙන මුල් වරට සීනිගම දේවාලයට ගොස් දේව කන්නලව්වක් කර යහපාලනයට එරෙහිවපලමු පොල් ගැසීම ආරම්භ කළහ.පසුව මෙය ව්‍යාප්තව මුළු රටපුරාම දියත්කරන ලදී.

රජයට විරුද්ධව දෙවියන්ට පැමිණිලි කිරීම ලෝකයේ, බොහොමයක් රටවල සිදුවෙන කටයුත්තක් වෙන අතර, ඒ පැමිණිලි සලක බලා, ඊට විසදුමක් සැලසුම් කිරීමද දේව සභාවන් මගින් සිදු කරන බව ඉතිහාසය මගින් අපව දැනුවත් කර ඇත. මිලින්ද රජතුමාව යහපත් දිසාවකට ගෙන එම සදහා දෙවියන් විසින් සිදුකරන ලද දේව සැලසුම ඉතා සංකීර්ණ ස්වභාවයක් උසුලයි. නමුත් එය ජයග්‍රාහිව නිමවෙයි.

1815දී අප රට යටත් කරගත් ඉංග්‍රීසින්ට එරෙහිව රහසිගතව කතරගම සුරිදුන්ට දේව කන්නලව්වක් කිරීමත් බලවත් වරදක් ලෙස ප්‍රකාශ කරන්නට තරම් ඉංග්‍රීසි පාලකයින් එදා කටයුතු සිදු කළහ. එය දඩුවම් දිය හැකි වරදක් වූ අතර ඒ හේතුවෙන්ම වරදකරුවන් කරන ලද ජන කොටසක්ද මෙරට සිටියහ. මිනිසුන්ද බලවත්ය එමෙන්ම දෙවියන්ද බලවත් බව මෙරට ජනතාවගේ විශ්වාසයයි. එමෙන්ම එය ලෝක ප්‍රජාවගේද විශ්වාසයයි. මෙවන් බලවත් දේව ප්‍රජාවකට අපගේ ගැටළු ඉදිරිපත් කර විසදගත් අවස්ථාවන් මෙරට තුලින්ද ඕන තරම් සොයා ගත හැක.

දේව කන්නලව්වේ ප්‍රතිපල,ඉතා ප්‍රභල ලෙස මුළු රටට දැනෙන්නට විය. ආරම්භයේදී මෙරට යහපාලන පුරෝගාමින් කිපදෙනෙක්ගේ වියෝවිමෙන් ආරම්භවූ අතර, යහපාලනයේ සැබෑ  නිර්මාණකරුවන් හදුනාගත් දේවසභාවන්, යහපාලනය මැඩලීමේ ක්‍රියාවලිය, ජාත්‍යන්තර තලය පුරාම විහිදුවා ඇති අතර, සැබෑ යහපාලනයේ හාම්පුතුන් රොතු පිටින් බලයෙන් පහකරමින්, කිසිවෙකුවත්  අපේක්ෂා නොකළ ජාත්‍යන්තර දේශපාලන පෙරලි ගණනාවක් සිදු කරමින් ඉදිරියට ගලායමින් පවතී. අප රටට එරෙහිව 2015 සැප්තැම්බර් මස 30 වෙනිදා ඇමරිකාවේ පුරෝගාමිත්වයෙන් මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේදී යෝජනාවක් සම්මත කර ගැනීමට නියමිතව තිබුණි. නමුත් අපේ රටේ රාජ්‍ය නායකත්වය විසින් සැලසුමකට අනුව ඒ යෝජනා වලියට පක්ෂ වීම නිසා එම යෝජනා ඉදිරිපත් නොකරම අප රටට දඩුවම් දීමේ ක්‍රියාවලියට මාර්ගය ඇමරිකව පාදා ගත්තද, ඒ දිනදීම එනම් 2015 සැප්තැම්බර් මස 30 දින, රුසියාවේ, පාර්ලිමේන්තුවේදී, සිරියාවේ සිටින ISIS ත්‍රස්තවාදීන්ට පහරදීමට රුසියානු හමුදාව යෙදවීම සදහා පනතක්ද සම්මත විය. මෙය රුසියාව විසින්  ඇමරිකාවට එරෙහිව යුධ ප්‍රකාශ කිරීමක් හා සමාන කටයුත්තකි. ඒ සමගම  යහපාලනයේ ජාත්‍යන්තරයේ හාම්පුතාලාට හා දුවලාගේ බලයන් බිදවැටීම ආරම්භ විය. මේ වනවිට එම රාජ්‍යයන් විනාශ කිරීම දක්වා ව්‍යාප්තව ඇත.

අද වනවිට මේ රටට යහපාලන කරුමය උරුම කල  බ්‍රිතාන්‍ය නායකයාගේ පාලනය බිදවැටි ඔහු ආගිය තැනක් නැත. ඇමරිකානු ජනාධිපතිවරනය ලබාදුන පරතිපලය දේව හාස්කමකින් සිදුවූවක් මිස අන් කිසිදු දෙයක් නොවේ යයි පවසනුයේ අම්රිකනුවන්මය. සබැ ලෙසම මේ සිදුවෙමින් ගමන් කරන්නේ ලෝකයේ නවතම දිසවකටය. මේ වනවිට ඉතා පහත ආකාරයට සිය බලය නිසා උදම්ව අපව පිඩනයට ලක්කළ සියලුම ජාතින්, එදා අප ත්‍රස්තවාදයෙන් බැට කෑ තත්වයේ ආරම්භක ස්ථානයට සපැමිණ ඇත. කොටින්ම කිව්වොත්,මෙරටට යහපාලනය ගෙන ආ ප්‍රධාන ඔළුගෙඩි සමුහය ගැලවී හමාරය. එය කෙසේද යත් ගෝඨයිම්භරගේ ,පා පහරින් හිස ගලවාගත් මහසොනාසේ යහපාලනය අප ඉදිරියේ සිටගෙන සිටි. යහපාලනයට යන්තම් හෝ ශක්තියක්ව ඇත්තේ ඉන්දියාවයි. මේ රට හා සෙල්ලම් කරන්නට ගොස් සල්ලම් වුන රජීව් ගාන්ධිව සිහි වෙනවිට, මොදිට උරුම වෙනදේ අපට වැටහේ.

මිනිසුන් දෙවියන් ඉදිරියට ගොස් තම දුක් ගැනවිලි ඉදිරිපත් කිරීමත් දේව කන්නලව් කිරීමත් අඛණ්ඩව සිදු කල යුතුය. පින් කිරීමත් ඒ පින් දෙවියන්ට අනුමෝදන් කිරීමත් සිදු කලයුතුය.එවිට දෙවියන් විසින ඔවුනට උරුම කාර්යයන් ජනතා හිතවාදී ලෙස ඉක්මන් කරනු ඇත. එවිට මේ වසර දෙක පුරාම යහපාලනය රගදක්ව්මින් මේ රට තුල, සිදුකල  මහා  දේශපාලන බිජ වැපිරීමේ අස්වැන්න සිරිසෙන් පාලනයට ඉක්මනින් නෙලා ගැනීමට මග පෑදෙනු ඇත.

Apply science in energy saving and avoidance of smell depositing while cooking.

December 4th, 2016

Dr Hector Perera       London

Cooking or cookery is the art, technology and craft of preparing food for consumption with the use of heat. Food contains nothing but complicated organic chemicals so I think cooking is a huge chemical reaction and interaction with heat. Asians add spice ingredients in cooking dishes such as chicken, beef, lamb and even some vegetable dishes. Again these spices have far too many complicated chemical structures to mention right here but if you need some examples cinnamon have about 20 chemicals and chilies have 15 chemicals. I can go on to give the number of chemicals even in cardamom, cloves and nutmeg but I am sure this is enough for the time being. It dependents how much of each ingredient is added for a certain weight of chicken, lamb or beef. Some people like them hot some like them mild so one has to be careful in adding ingredients qualitatively and quantitatively. Once you add the required ingredients including curry leaves, lemon grass and ginger then they must leave that to a side for some ingredients to get adsorbed then then get absorbed. This process is called marinate. I have seen some so called experienced chefs in British TV shows, just add ingredients while they are allowed to boil and steaming. That is the time those chefs get showered with ingredients so they walk up and down like tandoori chicken. Who would agree that is a correct step in cooking.

Again one must understand that any food is a bad conductor of heat that means it takes time for them to feel the heat in the cooking pan then slowly goes through the ingredients then through the food in the cooking pan. Once the heat get absorbed by the cooking pan they normally pass them to anything in the cooking pan. If the cooking pan material is a good conductor of heat, then it get heated quickly. Only if the material can retain some heat due to thermal capacity. Materials such as clay pot have low thermal capacity while stainless steel have good thermal capacity. Due to conduction of heat it create convection currents in the liquid that carry the heat slowly upwards. All food may be at room temperature but once the heat get transferred through convection currents the food gradually keep on absorbing some heat, in the meantime some heat go pass some food particles to the others. These convection currents carry the food ingredients in the liquid form under certain pressure if the lid of the pan was closed. Once the pan lid was opened the vapour pressure drops then it slows down the speed of the convection currents. I have my doubts if any so called chefs are aware of these scientific facts.

Cooking programmes in British TV

I have seen some so called cooking programmes by experienced chefs in British TV. One must see those programmes to believe my words. The so called chefs just add this and that so quickly to the cooking pan and keep on stirring while the cooking pan gives out streams of cooking aroma. I wonder if their ideas are to shower with cooking aroma then walk up and down or even to run all over the kitchen area like tandoori chickens, I am not sure.

I have found out from research papers that the cooking aroma are not quite healthy to inhale for a long time because they contain vapours of fats, oils and other ingredients in the vapour form. In some countries such as in China some chefs who cook the food by the method tossing the food up and down have respiratory and pulmonary problems due to inhaling of those cooking aroma for a long time. While these British TV chefs cook the food and mix the food, sometimes the vapours even catch fire to the escaping cooking aroma. I admit the fact that it is really nice to watch when the cooking pan catches fire but would that help the food to cook properly? Back home some fire eating devil dancers do that kind of actions but that is a different issue that was not cooking but a kind of devil dancing for the entertainment of the people.

Judges in cooking programmes

Then there are so called judges who watch those cooking by a few chefs. Their tasks were not to help but to watch how they cook then keep on telling in loud voice how much time left to finish their tasks. I must say they were given more than an hour to cook then to serve. I think that is more than enough to cook something properly but once the cooked beef or lamb were sliced to serve, you will still notice the rose or red coloured meat that means they are not properly cooked. Who would prefer to eat uncooked or under cooked meat? Any under cooked meat still have germs and bacteria in them that means once they are eaten the germs and bacteria go into their digestive systems. Who would agree to eat that kind of uncooked or under cooked meat?

My scientific energy saving cooking

I am making use of some scientific laws that are more than two centuries old in my kind of scientific energy and smell avoiding cooking technique. I have revealed these techniques to the public in a few different TV channels in Sri Lanka since 2006. In May 2014 I showed my scientific energy saving cooking technique to The Sustainable Energy Authority in Sri Lanka. There were four officials to witness this cooking. They accepted the fact that I have cooked by saving more than 60% energy even though I promised to save 60% energy. There was no chicken cologne for them to shower because I have adjusted the vapour to recycle while cooking. They were so impressed by my explanations and work then promised to issue an approved certificate. I was so delighted to hear the good news.

Sirasa TV cooking demonstration

I had contacted two TV stations once I came from England for a short holiday in Sri Lanka. In one of the TV studios, they didn’t have any cooking facilities. Then the same day I demonstrated my energy and smell saving cooking to The Sustainable Energy Authority, Sirasa TV invited me for a live cooking demonstration to their studio on the next day morning. If anyone would like to see the work, please type Dr Hector Perera Sirasa cooking to Google search to see Sirasa TV cooking demonstration. You also might see my work with The Invention Commission in their official web site then the work is also found in you tube as well.

I am clear about my good intention

My intention is to help the nation save some energy wasted in careless cooking. Since I got my BSc MSc PhD in chemistry, I am applying some science in cooking, energy saving then also showing how to stop any cooking aroma getting on them while cooking. My method is quite scientific not kussi amma” style of cooking whereas most British TV chefs are no better than kussi amma” who used to cook in firewood stoves. I wonder if the TV viewers as well try and follow that kind of cooking. The TV viewers would certainly change their mind once they see my kind of cooking. Hopefully one day I will have the chance to demonstrate my kind of scientific energy saving cooking to be demonstrated for the benefit of British public. Your comments are welcomed perera6@hotmail.co.uk

 

වෙල්ලස්‌ස අරගලය නිසා වැද්දන් බවට පත්වූ උඩරට රදළ පවුල්

December 4th, 2016

ආචාර්ය සූරිය ගුණසේකර

1818 වෙල්ලස්‌ස නිදහස්‌ අරගලය ඉංග්‍රීසීන් විසින් මැඬපැවැත්වූ ආකාරය ඉතා නින්දනීය වේ. අද ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, මානව හිsමිකම්, සුළු ජන අයිතිවාසිකම්, ප්‍රජා අයිතිවාසිකම් ආදී මෙකී නොකී සියල්ල කතා කරන මොවුහු එදා තිරිසනුන් ආකාරයෙන් කටයුතු කළහ. මළ මිනී දෙක තුනක්‌ වැවකට හෝ ගඟකට දමා ඒවා කුණු වී වසංගත රෝග බෝවූ විට බොහෝ දෙනා මියයද්දී ඉතිරි අය ගම දමා ගොස්‌ පණ බේරා ගත්හ. මේ අතර මරණ බය නිසා කැලෑ වැදුණු අය වැද්දන් බවට පත්වූහ. මහියංගන වැද්දන්ගෙන් (ඌවේ) බොහෝ දෙනෙක්‌ එබඳු අය වූහ.

wellassa1

මෑතකදී මියගිය රතුගල වැදි පරපුරේ ප්‍රධානී රන්දුනු වන්නියා නමැති වැදි නායකයා දැන සිටි සුවිශේෂී පුවතක්‌ විය. දැන් එම වරිගයේ නායක සුදු බණ්‌ඩා වන්නියා ද ඒ බව දනී.

ඌවේ දුනු ඊතල හමුදාව (දුනුවායන්) මහනුවර රාජධානිය සමයේදී සුවිශේෂී යුද කාර්යයක්‌ ඉටුකරන ලදී. මේ සම්බන්ධයෙන් සෙසු ප්‍රදේශවලට වඩා ඌව විශේෂත්වයත් දැක්‌වීය. දානිගල වලව්වේ බණ්‌ඩාර ඌව ප්‍රදේශයේද මහා ශූර දුනුවායා විය. ඔහු හා ඔහුගේ කණ්‌ඩායමෙන් සෙංකඩගල නුවර රජුට තම යුද කටයුතු සඳහා ලැබුණේ නොමඳ සහායකි. අද මෙන් වැටුප් හා පහසුකම් ලබමින් නොව හුදෙක්‌ රට වෙනුවෙන් යුද කළ එම රණවිරුවන් සටන් කළේ ආත්ම පරිත්‍යාගයෙනි. තමා උපන් හා තමන් පෝෂණය ලද මහ පොළව තම දරු මුණුබුරු පරම්පරාවන්ටද එසේම උරුමකර තැබීමට ඔවුහු රණබිමට ගියහ. “මිනිසාගේ පරම යුතුකම මිනිසාට සේවය කිරීමයි” වැනි චාටු වදන් කියමින් ජාතිය පාවා දුන් දේශපාලනඥයන් සමග මොවුන්ගේ සැබෑ ජාතිප්‍රේමය සස¹ බැලීම වටී.

වෙල්ලස්‌ස අරගලය මැඬපවත්වා ගැනීම අපහසු වන විට ඉංග්‍රීසීහු දරුණු ම්ලේච්ඡයන් ලෙස කටයුතු කළහ. බ්‍රවුන්රිග් ආණ්‌ඩුකාර තැන විසින් මේජර් ජනරාල් මැක්‌ඩොනල්ඩ් ලවා ඌවේ ක්‍රියාත්මක කරන ලද පංචවිධ මර්දන ක්‍රියාවලියක්‌ විය.

1. පල දරන ගස්‌ සියල්ල කපා දැමීම.

2. වයස 18 ට වැඩි පිරිමින් මරා දැමීම.

3. කෙත්වතුවල ඇති අස්‌වනු සියල්ල හා ගෙවල් ගිනිලා පිළිස්‌සීම.

4. වැව් සහ වාරිමාර්ග සියල්ල කඩාබිඳ පුපුරුවා විනාශ කිරීම.

5. හරකුන් මරා අවශ්‍ය ප්‍රමාණය ආහාරයට ගැනීම.

ගස්‌ කැපීම අවශ්‍ය වුණේ කැලෑ වැදුණු මිනිසුන් කැලෑවේ ඇති ගස්‌වල ගඩාගෙඩි කමින් සටන් කිරීම නිසාය. මහනුවර අවට කැලෑවැදුණු මිනිසුන්ට වැසි කාලය එළඹී නැවත යුද්යට එනතුරු ගඩා ගෙඩි කමින් ජීවත් වීමට පළතුරු කැලෑවන් ඇරඹුවේ සෙනරත් රජු විසිනි. ඌවේ ද මෙබඳු කැලෑ ඇති කරන ලදී. පෘතුගීසින් හා ලන්දේසීන් මුහුදුබඩ ප්‍රදේශවල සිට උඩරට ආක්‍රමණය කළ විටදී සිදුවූයේ වැසි සමය එළඹෙනතුරු පසුබසිමින් සිට වැසි සමය එළඹුන විට මුහුණට මුහුණ සටන් කර පලා යැමය. (ගරිල්ලා ක්‍රම) ඇතැම්විට හැංගී සිට පහරදී පලා ගියහ.

ආයුධයක්‌ අතින් ගත් සෑම පිරිමියෙක්‌ම මරා දැමිය යුතු බව බ්‍රවුන්රිග් නියෝගය විය. මින් වසර 50 – 60 ඉහත දීද කැලෑබද ගම්වල වැසියන් ගමනක්‌ යනවිට කැත්තක්‌ අත ඇතිව ගමන් කළහ. කුඹුරට හෝ හේනට යන ගොවියා උදැල්ල, කැත්ත ඇතිව ගියහ. මේවා පහරදිය හැකි ආයුධ ලෙස සැලකිය යුතු බව බ්‍රවුන්රිග් දැන්වීය. ඒ අනුව කැත්ත, උදැල්ල ඇතිව ගමන් කළ ගැමියන් මරා දැමීම යනු සෑම වැඩිහිටි පිරිමියෙක්‌ම මරා දැමීම බවට පත්වුණි.

මිනිසුන් සටන් කරන්නේ උදරය පිරී ඇති විටදීය. යුද හමුදාවක්‌ ගමන් කරන්නේ උදරයෙන් බව ප්‍රකාශ කළ ගැමුණු කුමරු විසින් තිස්‌ස කුමරුන්ට කීවේ දීඝවාපී ප්‍රදේශයට ගොස්‌ කුඹුරු කරවන ලෙසටය. ඒ ඉදිරියේදී යුද හමුදාවට අවශ්‍ය ආහාර සපයා ගැනීමටය. නමුත් පාසලේදී අපට ඉගැන්වූයේ නැපෝලියන් බොනපාට්‌ විසින් මේ බව (හමුදාව උදරයෙන් ගමන් කරන බව) ප්‍රකාශ කළ බවකි. ඒ සමගම පිදුරු හෝ අතු සෙවිලි කළ මැටි ගෙවල්වලටද ගිනි තැබීමට උපදෙස්‌ දුන්නේ නිවැසියන් ගෙවල්වලින් පිට වී පලා යැමට සැලැස්‌වීමටය.

වැව් හා වාරි මාර්ග ක්‍රම කඩා බිඳ පුපුරුවා හැරීම අවශ්‍ය වුණේ වී වපුරා ගත නොහැකිව ජනතාව බඩගින්නේ තබා යටත් කර ගැනීමටය. ඌවේ සහ නැගෙනහිර පළාතේ විශාල ප්‍රමාණයක්‌ වැව් තිබුණි. කුඹුක්‌කන් ඔයෙහි කුඹුක්‌කන් කුමරු විසින් (රාවණගේ සොයුරු) ඉදිකර තිබූ කුඹුක්‌කන් ගල් අමුණ බ්‍රවුන්රිග් උපදෙස්‌ පරිදි මැක්‌ඩොනල්ඩ් විසින් වෙඩි දමා පුපුරුවා හරින ලදී. අක්‌කර 21,000 ක්‌ අයත් මහා වෙල් යායට (අද යාල අභයභූමියේ) ජල සම්පාදනය කළේ එම අමුණෙන් සෑදු ඇළවල් වලිනි. මොනරාගල පොලිස්‌ නිලධාරීන්, ප්‍රදේශයේ දඩයක්‌කරුවන් හා යාල ආරක්‍ෂක නිලධාරීන් දැන සිටින මෙම විනාශ වූ අමුණ සොයා ගැනීමට පුරාවිද්‍යාව ඉමහත් මැලිකමක්‌ දක්‌වයි. ඒ රාවණ යුගයක ඉතිහාසය ඉන් මතුවන නිසාය.

ගවයා ගොවිතැනට සහාය වූ සහ පෝර සපයා දුන් සත්වයෙකිs. ගවයා නැතිවද ගොවිතැන් කළ නොහැක. ගවයන් දුටුතැන මරා දැමීමට නියෝග කළේ එබැවිනි. උන්ගෙන් අවශ්‍යතාවයට ප්‍රමාණවත් මස්‌ද ලබාගත හැක. යුද හමුදාවල ආහාරය ගවමස්‌ය. කෝල්බෲක්‌ කොමිසම විසින් රටේ ආහාර තොග ගණන් ගැනීමේදී හරකුන් සංඛ්‍යාව දැක්‌වූයේ මස්‌ තොගය ලෙසටය.

රාජාධි රාජසිංහ රජු විසින් දානිගෙල වලව්වේ බණ්‌ඩාර නමැති අසහාය දක්‍ෂ දුනුවායාට රනින් කළ දුන්නක්‌ ප්‍රදානය කළේ ගෞරවය උදෙසාය. එමෙන්ම දානිගල වලව්වේ රන්දුනු මහ බණ්‌ඩාර ලෙස ගෞරව නාමයක්‌ ලබාදී ගම්වරයක්‌ද පරිත්‍යාග කරන ලදී. 1818 දී වැඩිමහලු වයසේ සිටි රන්දුනු මහ බණ්‌ඩාරද දේශප්‍රේමී සටන්කරුවන්ට එකතු වී ඉංග්‍රීසින්ට විරුද්ධව තම දුන්න ක්‍රියාත්මක කළේය. මුලදී සාර්ථක වුවද තෑගි මුදල් ලැබූ ඔත්තුකරුවන් විසින් රන්දුනු මහ බණ්‌ඩාර ගැන ඔත්තු ලබාදුන් නිසා ඔහු මරා දමන ලදී. අනතුරුව ඔහුගේ නිවස ගිනි තැබූ කල බිරිඳ හා ළමුන් පලා ගියහ. ඔහුගේ ඉඩකඩම්ද රාජසන්තක කරන ලද අතර කිට්‌ටු ඥතීන්ටද තර්ජනය කර පලා යන්නට සැලැස්‌වීය. ඒ සැමට මහවනය රැකවරණ සැලසීය.

වනාන්තරයට යට වූ මෙම ෙදවාචකය මානව විද්‍යාත්මක හා ඓතිහාසික සිද්ධියක්‌ කිරීමට දොස්‌තර ආර්. එල්. ස්‌පිට්‌ල් හා මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන උත්සාහ ගත්හ. කැලෑ වැදුණු රණවිරුවන් මහියංගණ හා බින්තැන්න වැද්දන් ලෙස ස්‌පිට්‌ල් විසින් හඳුනාගෙන ඔවුන්ගේ රසවත් තොරතුරු ඇතුළත් වණ සරණ (Savage Sanctuary) ලිවීය. කට බොරු කීවත් දිව බොරු නොකියන්නා සේ රණවිරුවන්ට පිහිට වූ “වණයේ සරණ” තම කෘතියෙන් එළිදැක්‌වීය. “සැවේඡ් සැංචුවරි” යනු වනචාරී මිනිසුන්ගේ අභය භූමිය යන්නය. මහ වෙල්යාය (අක්‌. 21,000) ඇතුළත් කොටස සතුන්ගේ අභය භූමිය බවට පත්කළ මානව හිතවාදී සුද්දොa බින්තැන්නේ සීතල වන්නිය වනචාරීන්ගේ අභය භූමිය ලෙස දුටුවේය. ඉංග්‍රීසිකාරයකු වුවද එංගලන්තය සහ ක්‍රිස්‌තියානි භක්‌තිකයකු වූද, ඉංග්‍රීසින් කෙරේ බලවත් භක්‌තියක්‌ ඇති පුරාවිද්‍යාඥයකු හා ඉතිහාසඥයකු වූද, මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන හේතු සාධක රහිත පක්‍ෂග්‍රාහී නිගමනයකට එළඹියේය. එනම් කුවේනිගේ දරුවන් දෙදෙනාගෙන් පුලින්දයින් ඇතිවූ බව මහා වංශය කී විට එම පුලින්දයන් යනු වැද්දන් බවට අර්ථ නිරූපණය කිරීමය. මෙසේ අර්ථකථනය කිරීමට ප්‍රමාණවත් කිසිම මූලාශ්‍රයක්‌ හෝ සාක්‍ෂියක්‌ මහාචාර්ය පරණවිතාන විසින් ඉදිරිපත් කර නැත. නමුත් පාසලේ ඉතිහාස පාඩම සමඟ සෑම දරුවකුටම (මා සහිත) උගන්වා ඇත්තේ වැද්දන් යනු කුවේනිගේ දරුවන්ගෙන් පැවතෙන පරම්පරාවන් බවය. වැද්දන් යනු යකුන්ගෙන් පැවතෙන නමුත් ගොවිතැන් පුරුදු වී ගමේ වාසයට නොආ පිරිස බව දැන් ඉතිහාසඥ මතයයි. විජයට පෙර මෙරට ගෝත්‍රික තත්ත්වයෙන් විසූ හෙළයන්ගේ ඉතිහාසය මේ මගින් අප ඇසින් ඉවත් කරන ලදී. “කදිමට නෙළුE බුදුරුවක්‌ නොවැ…. මාවත අනතුරු බාදා කිසිත් නෑ…” ආදී පිරිසිදු හෙළ බස කතා කළ දුනු ඊතල අතින් ගත් තන්තිරිමලේ වැද්දන් මෙම ලියුම්කරුට දක්‌නට ලැබුණේ 1952 දී ඔහුගේ ළමා වියේදීය. මහියංගනේ සිටින පොඡ්ජ, පොඡ්ජ” අඛණ්‌ඩව උසුරුවන අය එබැවින් වැද්දන් විය නොහැක. හෙළ බස වහරණ වැද්දන් තන්තිරිමලයේත් පොඡ්ජ පොඡ්ජ වහරන වැද්දන් බින්තැන්නේ හා මහියංගණයේත් වසන්නේ කෙසේද? තන්තිරිමලයේ ඔරිජිනල් වැද්දන්” හා මහියංගණය අලුත් (1818) වැද්දන් පමණක්‌ ඉතිරි වී ඇත.

ක්‌වේරෝස්‌ පියතුමාගේ (පෘතුගීසි) ග්‍රන්ථයට හෝ ආර්. එල්. ස්‌පිට්‌ල්ගේ හෝ ලයනල් ස්‌ටේ්‍රන්ජර්වේස්‌ගේ ලේඛනවලට හසු නොවූ දෙමළ කතා කරන වෙරළබඩ වැද්දන් කොටසක්‌ 1976 න් පසු (වඩුක්‌කොඩේ සම්මේලනයෙන් පසු) සොයාගෙන ඇත. මේ සොයා ගැනීම කර ඇත්තේ එක්‌තරා ක්‍රිස්‌තියානි සභාවකට අයත් උගතුන්, මානව විද්‍යාඥයන් හා එන්. ජී. ඕ. කාරයන් විසිනි. මේ අය Coastal Veddha) වෙරළබඩ වැද්දා) යනුවෙන් හැඳින්වේ. දෙමළ කතා කරන කිසිවෙක්‌ නැගෙනහිර වෙරළබඩ නොවූ බව 1801 දී ඡේම්ස්‌ කෝඩිනර් ප්‍රකාශ කළේ තංගල්ලේ සිට ත්‍රිකුණාමලයට පයින් ගිය පසුවය. දැන් නැගෙනහිර පළාතේද මලබාරයන් (දෙමළ) පදිංචි කරවීම සුදුසු බව ටොරින්ටන් ආණ්‌ඩුකාර තැන විසින් යටත් විජිත මහ ලේකම්ට (ගේ්‍ර සාමි) දක්‌වන්නේ 1848.08.11 දිනදීය. මහවැව් යටතේ ඉඩම් කට්‌ටි කැඩූ ආකාරය 1856 න් පසු මැනුම්පතිගේ වාර්ෂික වාර්තාවල සඳහන්ය. කන්තලේ වැව යටත පමණක්‌ ඉඩම් කට්‌ටි 6000 ක්‌ කඩා තිබුණි. නමුත් වෙරළබඩින් ගෙන ආ මෙම මලබාර් දෙමළ අය ගොවිතැන් නොදත් අය වෙති. එබැවින් සමහරු දඩයමටද, තවත් සමහරු මාළු ඇල්ලීමටද, තවත් සමහරු ලී කැපීමටද, වෙළෙ¹ම්වලටද ආදී කටයුතුවලට ගියහ. වෙරළබඩ දෙමළ කතා කරන වැද්දා (Coastal Veddha who Speaks Tamil) බිහිවුණේ මෙසේය. නමුත් ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් Ph.d (ආචාර්ය) උපාධි ලද ඉතිහාස මහාචාර්යවරුන් සිංහලයාට වඩා පැරැණි දෙමළ කතා කරන වැද්දන් ලෙස මොවුන් හඳුන්වති. කුවේනිගේ දරුවන්ගෙන් වැද්දන් (පුලින්ද) බිහිවූ මහාචාර්ය පරණවිතාන මතයට වඩා මෙය පැරැණි බව ඊළාම්වාදීහු කියති. වසර 3000 ත් පැරැණි දෙමළ නිජබිම “ඔප්පු කිරීමේ” මහා අ (සත්‍ය) සාධකය මෙයයි. කිසිම මානව විද්‍යාඥයෙකුට හෝ ඉතිහාසඥයෙකුට 1818 දී කැලෑ වැදුණු රණවිරුවන්ගෙන් පැවත ආ බින්තැන්න මහියංගන වැද්දන් හමුවී නැත.
µdනීසාර් සෙµර්තීර් නමැති තමා මහාචාර්යවරියක්‌ බව කියාගත් ස්‌වීඩන් ජාතික කාන්තාව දඹානේ අවුරුදු 8 ක්‌ වැද්දන් සමග ජීවත් විය. වන්නිය ලැත්තන් සමාජයට හඳුන්වා දී ඔවුන් ආදිවාසීන් කළාය. ඇය ආපසු ගියේ දරුවකු ද ලබාගෙනය. කැලෑවට වැදුණු වෙල්ලස්‌ස වාසීන් මෙසේ අපගේ ඇසින් ඉවත් කිරීමට බටහිර විශ්වවිද්‍යාල සමත් විය.

දානිගල වලව්වේ රන්දුනු මහ බණ්‌ඩාරගෙන් පැවතෙන්නන් ඇති බව 2008 පමණ කාලයේදී එළිදරව් වූයේ රතුගල වැදි නායක රන්දුනු වන්නියා මියයැමට ආසන්න අවධියේදීය. ඉන්පසු නායකත්වයට පත්වූයේ රන්දුණු සුදු බණ්‌ඩා වන්නියාය. ඔහු තවමත් එම රැහේ නායකයාය. මෙම ලිපියට නිමිත්ත වූයේ ඔහුගේ නැඟණිය චන්ද්‍රලතා නොවැ. 27 ඉරිදා මිය යැමයි.

මින් වසර 15 කට ඉහත කාලයකදී පමණ අම්පාර සිටි උසස්‌ පොලිස්‌ නිලධාරියකු (ස.පො. අධිකාරි විය හැක) සුදු බණ්‌ඩාගේ නැඟණිය ඇයගේ දෙමවුපියන්ගෙන් (රන්දුණු වන්නියා) ලබාගත්තේ දරුකටම හදා ගැනීමට බව කියමිනි. ඔහු මොරටුවේ වැසියකු වන අතර බර්ගර් ජාතිකයකු විය හැක. වයස අවු. 14, 15 පමණ වියේ වූ ඇයට සිංහල කතාව පුරුදු කර පාසල් නොයවා ගෙදර වැඩටපලට යොදාගත්තේ මෙහෙකාරියක ලෙසටය. නමුත් පොලිස්‌ නිලධාරියා ඇයට හොඳින් සලකා ඇත. ඉඩම් කැබැල්ලක්‌ හා ගෙයක්‌ ඇගේ නමට ලියූ බවත් දැනගන්නට ඇත. විශ්‍රාම යැමෙන් පසු රෝගී තත්ත්වයේ පසුවූ පොලිස්‌ නිලධාරියාට උවටැන් කරන ලද්දේ ඇය විසිනි. මේ නිසා මානුෂික සම්බන්ධතා දියුණු වීමක්‌ ද විය.

පොලිස්‌ නිලධාරියාගේ දරුවන් දෙදෙනා විවාහ වී විදේශගතව සිටි අතර පියාගේ මළගමට ලංකාවට ආහ. සුදු බණ්‌ඩා වන්නියාගේ සොහොයුරියට චන්ද්‍රලතා නමින් උප්පැන්නයක්‌ද සාදා ජාතික හැඳුනුම් පතක්‌ද සකස්‌ කරදී තිබුණි. දැන් චන්ද්‍රලතාව පලවා හැරීමට පොලිස්‌ නිලධාරියාගේ දරුවන් දෙදෙනා උත්සාහ දැරූහ. මේ බව ඇය තම සොහොයුරාට දැනුම් දුන් විට පැමිණ පොලිසියේ පැමිණිල්ලක්‌ද සටහන් කර චන්ද්‍රලතාව මොරටුවෙන් ඉවත් කරගෙන ගියහ. නමුත් ගෙයි මුල්ලේ සිටි මින් සමාජගත නොවී සිටීම නිසා දැන් ඇයට සිංහල සමාජයට මිශ්‍රවිය නොහැක. එමෙන්ම රතුගල වැදි ජීවිතය නුපුරුදු නිසා වැදි ජීවිතයටද පුරුදු විය නොහැක. එවිට කුරුණෑගල පදිංචිව සිටි නිකවැරටිය තෙන්නකෝන් පරම්පරාවට අයත් සරත් තෙන්නකෝන් නමැති (විශ්‍රාමික රාජ්‍ය නිලධාරියෙකි) මහතෙක්‌ ඇයව සමාජගත කිරීම සඳහා භාර ගත්තේ හුදු පරෝපකාරී ෙච්තනාවෙනි. මෙම ලියුම්කරුට චන්ද්‍රලතා හමුවන්නේ එම තෙන්නකෝන් මහතාගේ නිවසේදීය. ඒ 2005 තරම කාලයේදීය.

ඇය ඉතා නිශ්චල නිශ්ශබ්ද එමෙන්ම සෙමෙන් ක්‍රියාත්මක වන තැනැත්තියකි. අප කියන සියලු දේ ඇයට වැටහුනද ඇගේ කතාව ඉතා සීමිතය.

මේ ඇගේ කුලෑටි බව නිසා බව කවුරුත් සිතූහ. මාස 4 ක්‌ පමණ කාලයකදී ඇය සිංහල හෝඩිය ඉගෙනගෙන අකුරු ලිවීමට හා වචන කියවීමට ද පුරුදු විය. මුළුගැන්වුණ කුලෑටි ගතිය නිසා ඇය අමුතු ස්‌වභාවයක්‌ ගෙන ඇතැයි අප සිතුවද මෑතකදී හෙළිදරව් වූයේ පෙනහැල්ලේ ආබාධයක්‌ (ඇදුම ගතිය) හා හෘදය වස්‌තුවේද ආබාධයක්‌ තිබූ බවය. ඉක්‌මණින්ම මහන්සි වීම මිස ඒ ඇයගේ කුලෑටි හා මුළුගැන්වුණ ස්‌වභාවය නොවේ. මේ බව අවබෝධ වූයේ ඇගේ මරණ පරීක්‍ෂණයේදීය. එතෙක්‌ මේ සියල්ල ඇගේ ගති ස්‌වභාවය ලෙසම සැලකිණ.

සරත් තෙන්නකෝන් මහතාගේ මූලිකත්වයෙන් රතු ගලගමින් ඉඩමක්‌ මිලදී ගෙන කුඩා ගෙයක්‌ද සාදා තලතුනා ඥති කාන්තාවක්‌ සමඟ ඇය එහි පදිංචිකර වූයේ රතුගල ජීවිතයට ඇබ්බැහිව විවාහ වී ජීවිත ස්‌ථාවර කර ගැනීමටය. නමුත් එයද ඉටු නොවීය. මොරටුවේ සිටියදී එම පොලිස්‌ නිලධාරියාගේ ගෙදර වැඩවලට උදව්වට නිතර ආ තරුණයෙකු ඇයව තම දැලට පටලවාගෙන පෙම් සබඳතාවක්‌ තිබූ බව චන්ද්‍රලතා කී බවක්‌ තෙන්නකෝන් මහතා මා සමග පවත්වා ඇත. ඇගේ අමුතු ස්‌වභාවයට එම වෙන්වීමෙන් ලත් කම්පනය හේතුවී ඇත්දැයි ඔහු පරීක්‍ෂාකාරීව ගවේෂණය කළද එය එතරම් තදින් බලපා නැති බව ඒත්තු ගතහැකි විය. මේ සියලු ෙදවාදකයන්ට මුහුණ දෙමින් වසර 37 කට ආසන්න ජීවිතයක්‌ ගෙවා චන්ද්‍රලතා මෙම නොවැම්බර් 27 ඉරිදා මියගියාය.

මේ 1818 වෙල්ලස්‌ස නිදහස්‌ අරගලයේදී ඉංග්‍රීසින්ගේ ම්ලේච්ඡත්වයට මුහුණදුන් ඒත් ප්‍රභූ පවුලක කතාවයි. දානිගල වලව්වේ රන් දුනු මහ බණ්‌ඩාරට පමණක්‌ නොව ඔහුගේ හත්වැනි පරම්පරාවටද ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී සමූහාණ්‌ඩුවේ පාලනය යටත පවා එම අසාධාරණයන් එලෙසම බලපායි. අවුරුදු 198 ට පසුවත් දරුණු වධ හිංසාවට පත්වීම සඳහා මෙම රණවිරුවන් කළ වරද කුමක්‌ද? මේ මෙරට ජනතාව විසින් ඇස්‌ ඇර බැලිය යුතු කරුණකි.

ලංකාණ්‌ඩුව මෙරට සුළු ජන කොටස්‌වලට සිදුවේ යෑයි කියන අසාධාරණයන් ගැන මහ හඬින් කතා කරයි. ජාතිවාදීන් යෑයි සිංහලයන්ට ගොරවයි. ඔරවයි. මෙරට සිදුවූ හා සිදුවන සැබෑ අසාධාරණකම් හා මානව හිමිකම් කඩවීම්වලට ඔවුහු අඳ ගොළු බිහිරි වෘත්තය රකිති. ත්‍රස්‌තවාදී කැරැල්ලක්‌ මර්දනය කිරීමේදී සිදුවූයේ යෑයි කියන යුද අපරාධ (ත්‍රස්‌තවාදය මර්දනය යුද්ධයක්‌ නොවේ) ගැන හමුදා නිලධාරීන්ට දඬුවම් දිමට රජය කැස කවයි. මේ එක්‌සත් ජාතීන්ගේ හා ඇමරිකාවේ යටත් සේවකයන් වී “ගුඩ් බෝයි” කියවා ගැනීමටය.

1815 දී මහනුවර ගිවිසුම සඳහා දෙපාර්ශ්වය වූයේ එංගලන්තයේ තුන්වැනි ජෝර්ඡ් රජු හා සිංහලේ රට වැසියන්ය. ලංකාව නමැති රටක නොව “සිංහලේ” නමැති රටක පාලනය එම රට වැසියන් විසින් එංගලන්ත රජුට පවරන ලදී. සියලු රජ සිරිත් නොකඩවා පිලිපදින්ඩ ඕනෑය…” යනුවෙන් සිංහල රාජ නීති අනුව රාජසිංහ රජවරුන් මෙන් රට පාලනය කිරීමට කොන්ත්‍රාත්තුවක්‌ භාරදුන්නා මිස සිංහලයින් විසින් රට පාවාදුන්නා නොවේ.

වසර තුනකට පසු 1918 නොවැ. 21 දින බ්‍රවුන්රිග් ආණ්‌ඩුකාර තැන විසින් Declaration (ප්‍රකාශය) නමැති ලියවිල්ලක්‌ මගින් ප්‍රකාශ කළේ ඉංග්‍රීසින් විසින් ඒක පාක්‍ෂිකව ගිවිසුම කඩකල බවය. එනම් ගිවිසුම අවසන් බව ඉදිරියට ඉංග්‍රීසින් මෙරට පරම බලය බවත් සිංහලේ රටවැසියන් හුදු යටත් විජිත වැසියන් පමණක්‌ බවත් ඉන් කියෑවිණි. ඒ අනුව දිසාවේ, මොහොට්‌ටාල, රටේ රාළ, විදානේ වැනි ඉංග්‍රීසින් සමග 1815 දී පත්වීම් ලැබූ දේශීය ප්‍රභූ පැළැන්තිය (රදළ) තනතුරුවලින් පහකර කොමසාරිස්‌ මණ්‌ඩලයක්‌ යටතේ පාලනය වන ආණ්‌ඩුවේ ඒජන්ත (කලෙක්‌ටර්) මගින් ඒ ඒ ප්‍රදේශ පාලනය කිරීම ඇරඹුණි.

මෙසේ 1818 සිට 1948 දක්‌වා 130 අවුරුද්දක්‌ නීති විරෝධී හිතුවක්‌කාර පාලනයක්‌ ඉංග්‍රීසිහු මෙරට ගෙන ගියහ. මෙය උතුරේ පිරිබාහරන්ගේ පාලනයට සමානය. එම පාලනය ත්‍රස්‌තවාදී නම් ඉංග්‍රීසි පාලනයද එම ගොඩටස වැටේ. නමුත් දේශීය උගත් මධ්‍යම පන්තියට ඉංග්‍රීසි මොළයක්‌ සවිකිරීම නිසා ප්‍රභාකරන්ට මෙන් ලේ සෙලවීමට අවශ්‍ය නොවීය. අන්තිමට ඉංග්‍රීසීන්ගේ එම නීත්‍යනුකූල නොවන වෙස්‌ට්‌මිනිස්‌ටර් පාලනය මගින් 1948 දී ලංකා පාර්ලිමේන්තු ශාඛාවක්‌ කොළඹ ඇතිකර ලංකා පාර්ලිමේන්තු පාලනය තම අන්තරාගාමීන් (Successors) බවට පත්හ. ඔවුනට වෙස්‌මිනිස්‌ටරයට විරුද්ධ ප්‍රතිපත්තිවලට යැමට නොහැක. ප්‍රශ්නයකට හේතු සොයා එම හේතුව නැතිකළ විටදී පමණක්‌ ප්‍රශ්නය විසඳෙන බව බුදුහු වදාළහ.

ආචාර්ය සූරිය ගුණසේකර

 2016 දෙසැම්බර් 04 දින ඉරිදා දිවයින

අපේ පොලිස්‌පති

December 4th, 2016

(වාක්‍ය රචනයකි) Divaina
ඉතා ලස්‌සන උඩරට කොල්ලකු වන, පොලිසියට බඳවාගනු පිණිස පත්වීම් ලිපිය/ සම්මුඛ පරීක්‍ෂණ ලිපිය එද්දී කුඹුරු කොටමින් සිටි, මඩ සෝදාගත් විට පමණක්‌ පොලිස්‌පතිකමට සුදුසු පූජිත් ජයසුන්දර මැතිතුමා පොලිස්‌ සැමරුම් දිනය නිමිත්තෙන් රත්නපුරේ පැවැති උත්සවයක කතා කරමින් සිටියදී දුරකථන ඇමතුමකට උත්තර දෙන්නට ගොස්‌ නපුරු මිනිසුන්ගේ අභූත චෝදනාවලටත් නොමනා මනුෂයන්ගේ සිනහවටත් ලක්‌ව සිටින්නේය. එදා ඔහුට දුරකථනයෙන් කතා කළේ ‘සර්’ කෙනෙකි. ඒ බව අප දන්නේ දැනට අන්තර්ජාලයේ තිබෙන විනාඩියක්‌ පමණ වන එම දුරකථන සංවාදය තුළ ඔහු අට වතාවක්‌ සර් කියන නිසාය. මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් වාක්‍ය රචනයක්‌ ලිවීමේදී පොලිස්‌පති ජයසුන්දර සර් කියනු ඇත්තේ කාට කාටද යන්න විපරම් කර බැලීම වැදගත්ය. ඒ අනුව අපගේ උපකල්පනයන් නිවැරදි නම් ඔහු වැනි රජයේ නිලධාරියකුට සර් කීමට සිදුවනු ඇත්තේ පහත සඳහන් අයවලුන්ටය. එනම්,

1. ජනාධිපතිට

2. අගමැතිට

3. ආරක්‍ෂක ඇමැතිට

4. සෙසු ඇමැතිවරුන්ට

5. නියෝජ්‍ය ඇමැතිවරුන්ට

6. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට

7. ආරක්‍ෂක ලේකම්ට

8. බලයේ සිටින දේශපාලන පක්‍ෂයට අයත් ඉහත සඳහන් කැටගරි එකකටවත් අයිති නැති බලගතු දේශපාලන හාල්පාරුවන්ට

9. තමන්ට ඉගැන්වූ සර්ලාට

ප්‍රසිද්ධ සභාවක්‌ ඉදිරිපිට කතාවක්‌ පවත්වන විට එය අතරමඟ නවතා ජංගම දුරකථනවලට උත්තර දීමේ සිරිතක්‌ නැත. එහෙත් අපේ පොලිස්‌පති එවැනි මෝඩ සම්ප්‍රදායයන්ට පයින් ගසන්නෙකි. දහසක්‌ ඉදිරිපිට වුවද ‘සර්’ කතා කරන විට සර්ට උත්තර දීමේ උතුම් ගුණාංගය ඔහුට තිබේ. කිසියම් නිලමේ කෙනෙකු ගැන සඳහන් කරන ඔහු මම නිලමේ අත්අඩංගුවට නො ගන්නා බවත්, කාටත් සාධාරණය විය යුතු බවත් දිගින් දිගටම කියයි. එමතු ද නොව එම අත්අඩංගුවට ගැනීම සිදු නො කරන බව ඔහු සහතික කරයි. ඔහු දිවුරා පොරොන්දුවක්‌ නොදෙන නමුත් සර් තෘප්තිමත් කරන්නට දිය හැකි හැම වචනයක්‌ම දෙයි. ඔහුට කතා කරන සර් ඉමහත් පීඩනයක්‌ යොදන බව පෙනෙයි. මොකාද මේ සර්. සක්‌විති සර් නම් දැන් හිරේ ය. මේ වෙන බලගතු සර් කෙනෙකි.

අපගේ ඊළඟ ප්‍රශ්නය වන්නේ නිලමේ කවුද යන්න ය. ඔහුගේ නම නිලමේද? එය හීන් නිලමේ, පුංචි නිලමේ, පොඩි නිලමේ වැනි නමක්‌ද? එහෙමත් නැත්නම් ඔහු දේවාලයක නිලමේ කෙනෙක්‌ද? එසේ නම් ඒ කවර දේවාලයක නිලමේද? දුරකථන සංවාදයේ හැටියට මේ නිලමේ සිටින්නේ අත්අඩංගුවට පත්වීමේ අවදානම උඩය. කෙසේ වුවද ජනාධිපතිතුමා මේ ගැන පරීක්‍ෂණයක්‌ ඉල්ලා ඇත. එතුමා කියන්නේ පොලිස්‌පතිගේ ක්‍රියාව වැරදි බවය.

රටත් කා, ගමත් කා, දේවාලත් කා තමන් සම්බන්ධ වූ ආයතනත් කා දැමූ නිලමේලා පහුගිය ආණ්‌ඩුවේ සිටියහ. ඒත් මේ ආණ්‌ඩුවේ එහෙම නැත. ඒ කියන්නේ නිලමෙලා නැත. එහෙත් හොරු ඇත. ඒ හොරු දේශපාලනඥයන් සමඟ එක්‌ව රජයේ නිලධාරියාට දස වද දෙති. බලපෑම් කරති. පසුගිය 30 වැනිදා පොලිස්‌පති පූජිත් ජයසුන්දරට ආ දුරකථනයේ එහා කෙළවරේ සිටියේ එවැනි දේශපාලන සර් කෙනෙක්‌ නොවිය හැකිද?

 

මේ පාවා දෙන්නේ ජාතියේ අභිමානයයි

December 4th, 2016

රියද් අද්මිරාල් (ආචාර්ය) සරත් වීරසේකර  සභාපති – ජාතික රණවිරු එකමුතුව
දික්‌ වූ සැනෙන් සතුරන්ගේ සිරස සිඳ
වක්‌නු පොරන සිංහල අත් යුවල අද
ඔක්‌කෝටම වදින හැටි බල බලා හිඳ
ලක්‌මව හඬයි එය ඔබටත් පෙනෙන වද..?

* විග්නේෂ්වරන්ට කෝටි 42ක වාහනයක්‌
* සිංහලයන්ට ඒකීය ලේබලය ජාතිවාදයට පෙඩරල්

ටිබෙට්‌ ජාතික එස්‌. මහින්ද හිමි ඉහත කව ලීවේ අප නිදහස ලබා ගැනීමට පෙරය. “අසිපත ගෙන දික්‌ වූ අත නැවතත් වක්‌වූයේ පරසතුරාගේ ගෙල සිඳ මිස නිකම් නොවේ. එහෙව් වූ නිර්භීත අභිමානවත් ජාතියකට හිමිකම් කියන සිංහලයන් අද පරසුද්දා ඉදිරියේ නිවටව දණින් වැටී සිටී. එය දැක ලක්‌මාතාව කඳුළු හෙලන අන්දම ඔබට පෙනෙනවද? යනු එහි අදහසයි. මහින්ද හිමිගේ එම කවිය එදාටත් වඩා අදට කෙතරම් ගැලපේ දැයි මට සිතේ.

වසර 30 කට අධික කාලයක්‌ රට පෙළු ත්‍රස්‌තවාදය නිම කළේ අපේ රණවිරුවන්ය. දෙමළ කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් අහිංසක වැසියන් බුරුතු පිටින් ඝාතනය කළේ උතුරට වෙනම පාලන බලයක්‌ ලබා ගැනීමටය. ත්‍රස්‌තයන්ගේ දේශපාලන හස්‌තය වූයේ සම්බන්ධන්, සුමන්දිරන් ඇතුළු ද්‍රවිඩ සන්ධානයයි. ත්‍රස්‌ත්‍රවාදයට එරෙහිව කළ යුද්ධය අප ජයග්‍රහණය කරන විට රණවිරුවන් 29000 ක්‌ මියගොස්‌ 14000 ක්‌ පූර්ණ ආබාධිත තත්ත්වයට පත්ව තිබුණි. රණවිරුවන් සමස්‌ත ජාතියටම බියෙන් සැකෙන් තොරව ජීවත් වීමේ නිදහස ලබා දුන්නේ එවන් වූ උදාර කැපවීමක්‌ කරමිනි.

නමුත් අද උදා වී ඇති තත්ත්වය කුමක්‌ද? අප විසින් පරාජය කළ ත්‍රස්‌තයන්ගේ දේශපාලන මැරයන් ඉදිරියේ වර්තමාන පාලකයන් නිවටව වැඳ වැටී උන් ඉල්ලන සියලුම දේ ලබා දෙමින් සිටීමයි. ජනතාව රජයක්‌ පිහිටුවීමට පාලකයන්ට ඡන්දය දෙන්නේ රටේ අභිමානය රකිමින් රට පාලනය කිරීමට මිස රටේ අභිමානය කෙලසමින් බලයේ සිටීමට නොවේ. පාලකයන් එසේ කරන්නේ නම් ඔවුන්ව වහාම බලයෙන් නෙරපා හැරීමට එසේ ඡන්දය දුන් ජනතාවම පෙළ ගැසිය යුතුය.

මෙවරත් රජය දෙමළ සන්ධානයට මිය ගිය ත්‍රස්‌තනායකයා ඇතුළු කොටි ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට අවසර ලබා දුනි. මිනීමරු කොටි නායකයාගේ ඡායාරූපය රැගත් යතුරුපැදි පෙරහැරක්‌ ඇතුළුව සැමරුම් උත්සවය පැවැත් වූයේ 51 වන හමුදා සේනාංකය අසලය. යාපනය විශ්වවිද්‍යාලය තුළද කොටි සැමරුම් උත්සවයක්‌ පවත්වා තිබුණි. මෙයද අද පාලකයන් බලාපොරොත්තු වන සංහිදියාව? දිවි පරදුවට තබා සටන් කරමින්, ත්‍රස්‌තයන් හා යුද වැදුණු රණවිරුවන් සිරගෙට දමමින්, ත්‍රස්‌තවාදීන්ව සිරෙන් නිදහස්‌ කරමින්, මිය ගිය ත්‍රස්‌තයන් මහත් වූ හරසරින් සමරන්නට ඉඩ දේ නම් ඔවුන් රටට ආදරය කරන පාලකයන්ද එසේත් නැත්නම් කොටින්ට ලෙන්ගතු උන්ගේ බසට අවශ්‍ය වූ නිවටයන් පිරිසක්‌ද යන්න පිළිබඳව දැන් ජනතාව හොඳින් තේරුම් ගෙන තිබේ.

යුදෙව්වන් අමු අමුවේ ඝාතනය කළ ජර්මන් ජාතික හිට්‌ලර්ව අද ජර්මනිය පවා සමරන්නේ නැත. අමෙරිකාවේ ද්විත්ව කුලුනට ප්‍රහාර එල්ල කොට අමෙරිකානුවන් තුන් දහසකට ආසන්න පිරිසක්‌ මරා දැමූ අල්කයිඩා ත්‍රස්‌තකල්ලියේ නායක ඔසාමා බින් ලාඩන් ඇතුළු මියගිය අල්කයිඩා ත්‍රස්‌තයන්ව අමෙරිකාවේදී සැමරීමට එහි පාලකයන් ඉඩ දෙයිද? එසේ ඉඩ දුනහොත් ඇමරිකන් ජනතාව කෙසේ හැසිරෙනු ඇත්ද? අපේ රටේ එසේ සිදුවෙමින් පවතී. දහස්‌ ගණනක්‌ අහිංසක රටේ ජනතාව අමු අමුවේ කපා කොටා ඝාතනය කළ ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට ත්‍රස්‌තයන්ගේ දේශපාලඥයන්ට අවසර දී තිබේ. නමුත් රටේ ජනතාව තවමත් ඒ සම්බන්ධයෙන් නිහඬය. ප්‍රංශයට ත්‍රස්‌තප්‍රහාරය එල්ල වූ විගස ප්‍රංශ ගුවන් නියමුවන් සිරියාවට බෝම්බ දමා අහිංසක කාන්තාවන් දරුවන් සියගණනක්‌ මරා දැමූ අන්දම අප දුටු වෙමු. එම මෙහෙයුම දියත් කළ ප්‍රංශ ගුවන් නියමුවන් ඊළඟ රජය යටතේ යුද අපරාධ චෝදනා මත සිරභාරයට ගනියිද? එවිට ප්‍රංශ ජනතාව කෙසේ හැසිරෙනු ඇත්ද? නමුත් අපේ රණවිරුවන් විශාල සංඛ්‍යාවක්‌ මිය ගියේ ආබාධිත තත්ත්වයට පත් වූයේ අහිංසක දෙමළ ජනතාව තෝරා බේරා ගෙන සටන් කිරීමට ගිය නිසාය. එවන් වූ අපේ රණවිරුවන් යුද අපරාධ චෝදනා මත අත්අඩංගුවට ගැනීමට වර්තමාන රජය පිඹුරු පත් සකසන විට රටේ ජනතාව නිහඬය. ඒ නිහඬ බව වර්තමාන රජය වරදවා තේරුම් නොගත යුතුය. නිහඬ බව ඉවසීමේ ලක්‍ෂණයකි. ඉවසීමට සීමාවක්‌ තිබේ. එම සීමාව ඉක්‌මවා ගියහොත් දේශයට ෙද්‍රdaහී වූ සියලුම පාලකයන්ට ජනතාව දඬුවම් දෙනු ඇත.

වර්තමාන රජය බලයට පත් වූ දා සිට කළේ රණවිරුවාට හිරිහැර කිරීමය. ඔවුන් යුද්ධයේ ජයග්‍රහණයට සෘජුව දායක වූ බුද්ධි නිලධාරීන් සාවද්‍ය චෝදනා මත වසරකට වඩා සිරකොට තැබීය. ඔවුනට තවමත් වේතනය ගෙවන්නේ නැත. යුද්ධයට නායකත්වය දුන් ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා සහ නාවික හමුදාපතිවරුන් තුන් දෙනෙක්‌ කුඩුකාරයන් තබන කූඩුවක ඇපය ලැබෙන තුරු සිටීමට සැලැස්‌වීය. අපේ හමුදාවන් යුද අපරාධ, ස්‌ත්‍රී දූෂණ කළා යෑයි සඳහන් වන මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ සෙයිද් හුසේන්ගේ වාර්තාව අගය කරමින් පිළිගත්aතේය. මෙවැනි දේ කළ හැක්‌කේ රණවිරුවාට ද්වේශ කරන්නන්ට පමණි. වර්තමාන පාලකයෝ යුද්ධයේ ජයග්‍රහණයට අංශූ මාත්‍රයකින්වත් දායක වූ අය නොවෙති. ඔවුහු යුද මෙහෙයුම් සමච්චලයට ලක්‌ කළ, රණවිරුවා හෑල්ලුවට ලක්‌ කළ පිරිස්‌ වෙති. එවන් වූ පාලකයන් රණවිරුවන්ට මෙසේ සැලකීම, මියගිය ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට ඉඩදීම, කරුණක්‌ නොවේ. පුදුමයට පුදුමයට කරුණ නම් එවන් වූ දේශෙද්‍රdaහී මානසිකත්වයකින් හෙබි පාලකයන්ව බලයට ගෙන ඒමට ඡන්දය ලබාදුන් ජනතාවක්‌ රට තුළ සිටීමය.

මහාචාර්ය නලින්ද සිල්වා පසුගිය දිනක උත්සවයකදී ඉතා වැදගත් ප්‍රකාශයක්‌ කළේය. එනම් යුද්ධය ජයග්‍රහණය කළ පසු ප්‍රශ්නය විසඳී හමාරයි යන්නයි. බලය ලබා ගැනීමට යුද්ධ කළ සතුරාව පරාජය කළ පසු සතුරාට බලය ලබා දීමට සැරසීම කෙතරම් නම් මුග්ධ ක්‍රියාවක්‌ද? එසේ දිය යුතු නම් ලබාදිය යුත්තේ ජයගත් කණ්‌ඩායමේ කොන්දේසි අනුව මිස සතුරාගේ කොන්දේසි මත නොවේ. අද රටේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය ගෙන එන්නේ දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි දේශපාලනඥයන්ගේ අවශ්‍යතාව මතය. එහි පිටුපස සිටින්නේ එදා සිටම කොටි ත්‍රස්‌තයන්ට වෙනම රාජ්‍යයක්‌ ලබා දීමට “පැකේජ” නිර්මාණය කළ දේශෙද්‍රdaහී සිංහලයන් සහ කොටින්ගේ දේශපාලන හස්‌තය වන ද්‍රවිඩ සන්ධානයේ සුමන්දිරන් ඇතුළු පිරිසයි. අද වන විට ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන අනුකමිටු 6 ක නිර්දේශයන් ප්‍රකාශයට පත් කොට ඇත. ඒවා ක්‍රියාත්මක කළහොත් අපේ රට පෙඩරල්වලටත් එහාගිය රටක්‌ බවට පත්වේ. මේවා කරන්නේ රටේ සමස්‌ත ජනතාවගේම යහපත නිසා නොව දෙමළ බෙදුම්වාදීන්ගේ අවශ්‍යතාව මතම පමණක්‌ නම් අප ඊට ඉඩ දිය යුතුද?

වසර 2500 ක ලිත ඉතිහාසය පුරා අපි අපගේ රටේ “ඒකීය” භාවය රැකගෙන සිටියෙමු. එය රැක ගැනීම සඳහා අපේ මුතුන් මිත්තෝ ලක්‍ෂ ගණනක්‌ සතුරු ආක්‍රමණිකයන් හා සටන් වැද දිවි පුද ඇත. මෑත කාලීන, ත්‍රස්‌තවාදයට විරුද්ධ යුද්ධයද කළේ එම “ඒකීය” භාවය සුරක්‍ෂිත කිරීමටය. මෙතෙක්‌ කල් රටේ එම තත්ත්වය රැකගෙන සිටීම අපේ අභිමානයයි. මහා ඇලෙක්‌සැන්ඩර්ට හෝ අශෝක මහා අධිරාජ්‍යයාට පවා අපේ රට යටත් කර ගැනීමට නොලැබුණි. ඉංග්‍රීසීන්ට වුවද යුද්ධ කොට රට යටත් කර ගැනීමට නොහැකි විය. එසේ නම් මොනම පාලකයෙක්‌ටවත් පාර්ලිමේන්තුවේ අනු බලයෙන් හෝ ජනමත විචාරණකින් හෝ මොනයම් ආකාරයකින් හෝ එම ඒකීය භාවයට අත තැබීමට අප ඉඩ දිය යුතු නැත. නමුත් වර්තමාන රජය අද කිරීමට යන්නේ එයයි.

ද්‍රවිඩ සන්ධානයේ සුමන්දිරන් සිංගප්පූරුවේදී කියා ඇති දේ අපට මතකය. ” සිංහලයන්ට සහ බෞද්ධ භික්‍ෂුවට අවශ්‍ය වන්නේ ලේබල පමණයි. අපි ” ඒකීය” ලේබලය ඒ අයට තියා ගන්න දීලා අපට අවශ්‍ය දේ කරගමු” යන්නයි. නමුත් අප එම ලේබලය සේම එම ලේබලයෙන් තහවුරු වන කිසිම දෙයකට හානි වන කිසිම දෙයක්‌ ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඉඩ නොදෙන බව සුමන්දිරන් දැන ගත යුතුය. පසුගිය රජය කාලේ සුමන්දිරන්වත්, විග්නේශ්වරන්වත්, සිවාජිලිංගම්වත් මෙසේ කටමැත දෙඩෙව්වේ නැත. එසේ නම් මොවුන් මෙසේ

 

Iraq: How journalist lies helped destroy nations & people

December 3rd, 2016

Shenali D Waduge

 Mainstream media has lost all credibility. Most alarming has been the loss of viewers and readers. In a frantic damage control effort it is naming fake news sites majority of which exposed the mainstream media lies and they are all out to ensure people do not turn to alternative media, thus the calls to censor alternative & social media claiming they are protecting ‘misinformation’. Just like some people’s terrorists are other people’s freedom fighters, information & news will be liked by some, hated by others, accepted by some& rejected by others. There is no one news that is or can be accepted by all. However, no media or journalists can get away by creating false news and distorting truth. We take a look at some of these falsehoods fed us through the years. Everyone is guilty of telling a fib (innocent lie) but news that cause death, destruction and ruin to entire nations cannot be allowed.

According to Timothy Alexander Guzman writing for Global Research the US foreign policy was part of the Project for the New American Century (PNAC) a neoconservative think tank founded in 1997 (ceased operation in 2006) by William Kristol, a political analyst, media commentator for Fox News, ABC News and founder and editor of The Weekly Standard together with Robert Kagan, author, columnist and foreign-policy commentator who was a member of the Council of Foreign Relations (CFR) and fellow at Brookings Institute. Kagan was the husband of Victoria Nuland, Assistant Secretary of State for European and Eurasian Affairs who orchestrated the coup in Ukraine. https://www.youtube.com/watch?v=2QxZ8t3V_bk (leaked phone call – Nuland says f…ck the EU)

George Bush only carried out what was part of the plan starting off with Iraq invasion and toppling of Saddam in 2003 for which 9/11 paved the way complimented with the propaganda lie about WMDs. Kristol doesn’t think he needs to offer any apology for WMD lies –  On 7 February 2002 he says American and alliance forces will be welcomed in Baghdad as liberators.”

https://www.youtube.com/watch?v=OQywPUQb75w

Those in media who contributed to the lies that destroyed sovereign nation & their citizens. These are the personalities who remain columnists without offering any apology for how they fooled the American people and the world promoting lies to facilitate illegal invasions. It has not been just Iraq, ever seen numerous countries have been illegally invaded and in all cases there are journalists and media to promote these are ‘humanitarian intervention’ they write giving hyped up ‘evidence’ of ‘human rights abuses’ they ‘introduce’ ‘witnesses’ to substantiate their lies and as a result countries fall prey and the civilians of these countries become victims and collateral damage for other people’s agendas.

Iraq war (invasion and occupation based on lies) has

§  killed more than 1.4million Iraqis (Just Foreign Policy)

§  killed more than 4488 US troops

§  tens of thousands are permanently injured (Iraqis and Western troops).

§  5m Iraqi’s are displaced still.

§  American tax payers are paying trillions for illegal wars.

§  Iraq land is devastated by chemical weapons and munitions

§  Ancient buildings, artefacts and civilian structures were destroyed by US/NATO bombing

§  The newly armed ISIS and other militant groups are continuing to destroy whatever is left of Iraq.

Who are the journalists who promoted and fed lies to the American people and the world through their columns?

Judith Miller

Adjunct fellow at Manhattan Institute & contributor to New York Times – wrote articles on Iraq’s WMDs justifying toppling of Saddam. Her 21 April 2003 article after effects: prohibited weapons; illicit arms kept till eve of war, an Iraqi scientist is said to assert’ claims an Iraqi scientist led Americans to the material. She appeared on PBS News Hour the next day and spoke about her evidence. http://www.pbs.org/newshour/bb/middle_east-jan-june03-search_04-22/ Miller is also a Pulitzer prize winner.

Miller’s news was based on an Iraqi exile (Ahmed Chalabi) while refusing to name the other sources. Miller even wrote that a shipment of aluminium tubes had been intercepted claiming Saddam was using uranium gas to develop nuclear material. Condoleezza Rice, Colin Powell, VP Dick Cheney even congratulated New York Times for their journalism! NYT eventually was left embarrassed because there were no WMD as Judith Miller claimed. On 26 May 2004 editors of NYT admitted their error. It was too late. Iraq was destroyed by lies. Fake news had assisted in regime change and ruined an entire nation. But lessons have not been learnt – the same mainstream media continues lies on Syria, Russia, China, Iran and even Sri Lanka.

Bill Keller

Played a key role as NYT Executive Editor in building the case for US Govt to attack and invade Iraq. The NYT never once brought up the UN Charter or International Laws that prohibited US attack on another nation that had not threatened the US. He too is a Pulitzer prize winner.

Charles Krauthammer

Hailed the Iraq war as ‘Three Week War’. His columns in the Washington Post before the invasions was full of ‘attack Iraq – bring democracy to Iraq’. He too believed in the WMD stories. Excerpts from 4/19/02:”Saddam survived, rearmed, defeated the inspections regime and is now back in the business of building weapons of mass destruction.” http://www.brendan-nyhan.com/blog/2006/11/krauthammers_re.html

“Time Is Running Short. Saddam Has Weapons Of Mass Destruction.” (WP – April 2002)

Fred Barnes

He said winning the war was ‘going to be easy’ (18 Jan 2003 – FOX News). In April he writes [I]t gets easier now. … When you see those statues topple…you know that’s victory.”  Take a look at FOX News propaganda before Iraq invasion to be shocked at how media promoted the invasion of a country that had not threatened the US –

·         “[W]inning The War In Iraq” Is “Going To Be Easy.” (FOX News – Jan 2003)

·         Military Will Find WMD”

·         The Goal Here Is To Remove Saddam Hussein And Get Rid Of Those Weapons Of Mass Destruction.” (FOX News, Mar 2003)

https://www.youtube.com/playlist?list=PLE75EAE594A73155E

http://www.j-bradford-delong.net/movable_type/2003_archives/002516.html Fred Barnes makes things up.

He is executive director of The Weekly Standard and continues to contribute to FOX News.

Karl Rove

In 2002 the White House Iraq Group was set up to frame Iraq conflict. Rove was part of this strategy team tasked to promote WMD. In his article on 5 April 2003 to New York Times he presented the notion that Iraq would be disarmed and dictator Saddam’s rule would end. He is also a FOX News contributor and writes to Wall Street Journal and Newsweek as well.

Washington Post openly advocated the WMD and Al Qaeda claims and pushed for the invasion of Iraq.

Fred Hiatt 

Washington Post Editorial Page was another war cheerleader. He used his editorial position to justify going to war. He smeared the war critics who were exposing Bush’s lies ot the American people. A study by Columbia University journalism professor Todd Gitlin noted, The [Post] editorials during December [2002] and January [2003] numbered nine, and all were hawkish.” [American Prospect, April 1, 2003]

Joe Scarborough

MSNBC analyst and host.

“Congressman [Jack] Kingston [R-GA], Give Me A Quick Response. How Could There Be Anyone Left On The Planet Today That Doesn’t Believe That Saddam Hussein Has Weapons Of Mass Destruction?” (MSNBC – 2003)

Toppling Saddam “Will Mean The End Of His Weapons Of Mass Destruction.” (Mar 2003)

Paul Gigot

Wall Street Journal Editorial Page and Vice President Wall Street Journal. He was constantly using column to make alarmist claims on Iraq nuclear capabilities. He wrote in Jan 2003 that Iraqi National Congress had brought out scores of defectors and tons of information on Saddam’s weapons programs’. None of which was of course true. In February he wrote coalition will find nasty weapons and the cheering Iraqis … when it liberates the country”.

Richard Cohen

Washington Post columnist during Iraq invasion.

Colin Powell Proved That Iraq “Still Retains [WMD]. Only A Fool-Or, Possibly, A Frenchman-Could Conclude Otherwise.”(Powell wrote after Powell fooled the UN with lies)

Sean Hannity

Co-host of Fox News’ Hannity & Colmes.

“We’re Going To Find All Of The Weapons Of Mass Destruction.” (Feb 2003)

We’re Invading Iraq “So The Weapons Of Mass Destruction That We Will Be Finding Don’t End Up In American Cities.” (Mar 2003)

Iraq War Critics “Made Fools Of Them Themselves.” (Apr 2003)

Stephen Hayes

Writer for The Weekly Standard.

His job was to promote falsehoods that Al Qaeda and Iraq were linked even in his book The Connection: How al Qaedas Collaboration with Saddam Hussein has endangered America’. On 9 December 2005 he defended Dick Cheney’s 2001 claim that 9/11 hijacker M. Atta met with Iraqi intelligence in Prague in an interview on MSNBC. Spencer Ackerman says Hayes has made a career out of pretending Saddam & Al Qaeda were in league to attack the United States” – we know of so many other journalists who have made fortunes writing books of political lies!

CNN hired him in 2008 calling him “a well-respected and knowledgeable journalist.” He left and joined FOX news.

Thomas Friedman

Was New York Times columnist during Iraq invasion claiming Iraq Invasion was “Worth Doing” because we needed to tell the Middle East to “Suck On This.” (PBS Interview 2003) https://www.youtube.com/watch?v=ZwFaSpca_3Q 

Space restricts to cover the many journalists, media and even how Blair lied too. At least the UK Guardian owned up a country we helped ruin’ https://www.theguardian.com/commentisfree/2016/jul/04/the-guardian-view-on-war-in-iraq-a-country-that-we-helped-to-ruin

Closer to home in Sri Lanka we will recall how very few media and journalists had the pluck to even call LTTE as terrorists – all LTTE attacks were reported as ‘allegedly’ being done by LTTE. Apart from the Island newspaper coverage during the war to spur the armed forces was lacking, many in media preferred to highlight the wrongs of the armed forces rather than their efforts to free the nation from the scrooge of terror. It is these locals whose lack of national commitment who are often been given jobs and are quoted by the external sources whose agenda we should now know.

However, we know what damage terrorists can do but we cannot realize the extent of damage that media is doing or has done until after the damage when we look back to analyse what happened. The case of Iraq goes to show the multitude of players that lied to devastate a country and its people – most of these same people and agencies did the same damage to Afghanistan, Yugoslavia, Serbia, Libya, Somalia, Sudan, Haiti and now they are doing the same in Syria.

Its time people stop buying newspapers or advertising in print/electronic media if people find that they are twisting the truth, distorting the truth or simply creating distortions. It is as a result of their own making that people are openly accusing them of being ‘presstitutes’.

Shenali D Waduge

 Sources:

http://rightweb.irc-online.org/profile/project_for_the_new_american_century/

http://mediamatters.org/research/2013/03/19/where-are-the-medias-iraq-war-boosters-10-years/193117#hiatt

SAMBANDAN DEMANDS AGREEMENT HAS TO BE REACHED WITH MUSLIMS FOR AMALGAMATION OF NORTH AND EASTERN PROVINCIAL COUNCILS

December 3rd, 2016

By Noor Nizam. Peace and Political Activist, Political Communication Researcher, SLFP Stalwart and former SLFP District Organizer – Trincomalee District and Convener – The Muslim Voice”, December 3rd., 2016.

வடக்கு – கிழக்கை இணைக்க பேச்சு, முஸ்லிம்களுடன் இணக்­கப்­பாட்டை ஏற்­ப­டுத்த வேண்டும் – சம்பந்தன். Friday 2nd., December 2016.

வடக்கு – கிழக்கை இணைக்க பேச்சு, முஸ்லிம்களுடன் இணக்­கப்­பாட்டை ஏற்­ப­டுத்த …

வடக்குக் கிழக்கு மாகா­ணங்­களை இணைத்து நிரந்­த­ர­மான அர­சியல் தீர்வைக் கொண்­டு­வ­ரு­வது தொடர்பில் பேச்­சு­வார்த்­…

My rebuttal, Insha Allah.

Muslims should NOT at any stage consider the political CROCODILE TEARS” of R. Sambandan and the TNA, Insha Allah. With the political mentoring I have received from the late M.E.H.Mohamed Ali, MP for Mutur (Trincomalee district), being his eldest son-in-law, Eastern Province Muslims cannot and should not consider the “CROCODILE TEARS” of R. Sambandan, the ITAK or the present day TNA. Being an elected MP, mostly under the ITAK or Federal Party from 1952 to 1965. His brother took over reigns from 1977 and was a UNP MP, District Minister and Minister of State for Ports and Shipping in 1990. On the 20th.,. of July 1997, M.E.H. Maharoof was gunned by an armed gang at the peak of the LTTE violence in the village of Irrakkanady, in Kuchcheveli, in Trincomalee. The late M.E.H. Maharoof son Imran Maharoof is the present UNP MP for Mutur, in the 2015 government. Belonging to a distinguished Muslim family in the Trincomalee District and been active in national politics since 1969, and having mixed and interacted with personalities like MP. Sanbandan of the TNA/TULF, it is my belief that the Muslims in the East/Trincomalee district  should not consider the “CROCODILE TEARS” of R. Sambandan, the ITAK or the present day TNA.

 

Muslims should never go in for an amalgamation of the North and East as one district/Province. The Muslims in the North-East have suffered very much and lost a lot under the administrative power of Tamil Government Servants/government officials and the dominating Tamil political parties since independence. The Muslims in the North and East were treated as second class citizens. With the advent of the LTTE, it became much worst, till May 2009. The Colombo Muslims or Muslims who live outside the North and East did not feel the oppression, because they were administered by the Sinhalese administrators/government officials who were communal too, but considerate.

On 2 and 8 September 1988 President Jayewardene issued proclamations enabling the Northern and Eastern provinces to be one administrative unit administered by one elected Council. The North Eastern Province was born.

The proclamations were only meant to be a temporary measure until a referendum was held in the Eastern Province on a permanent merger between the two provinces. However, the referendum was never held and successive Sri Lankan presidents have issued proclamations annually extending the life of the “temporary” entity.

The merger was bitterly opposed by Sri Lankan nationalists. The combined North Eastern Province occupied one fourth of Sri Lanka. On 14 July 2006, the JVP filed three separate petitions with the Supreme Court of Sri Lanka requesting a separate Provincial Council for the East. On 16 October 2006 the Supreme Court ruled that the proclamations issued by President Jayewardene were null and void and had no legal effect. The Eastern Province was formally born on 1 January 2007. SINCE THEN, the Muslims in the Eastern Province have some form of FREEDOM and enjoy FUNDAMENTAL and POLITICAL RIGHTS. Muslims of the Eastern Province should OPPOSE a merger of the North and Eastern Provinces at any cost, Insha Allah. Muslims should NOT at any stage consider the political CROCODILE TEARS” of R. Sambandan and the TNA, Insha Allah. This comment column is not enough to list the administrative and political atrocities the Tamil politicians and the TNA/ITAK had done to the Muslims in the Eastern Province since Independence. The above content is NOT communal or racists but the TRUTH and nothing but the TRUTH, Insha Allah.

Please also browse the following internet sites given below for further information, Insha Allah:

https://beta.groups.yahoo.com/neo/groups/srilankamuslims/conversations/messages/2904

https://beta.groups.yahoo.com/neo/groups/srilankamuslims/conversations/messages/2921

http://lankaherald.com/2015/04/29/rajiva-wants-inquiry-into-ranil/

https://beta.groups.yahoo.com/neo/groups/srilankamuslims/conversations/messages/5221

https://beta.groups.yahoo.com/neo/groups/srilankamuslims/conversations/messages/3275

Noor Nizam. Peace and Political Activist, Political Communication Researcher, SLFP Stalwart and former SLFP District Organizer – Trincomalee District and Convener – “The Muslim Voice”.

හමුදා හා දේශපාලන කුමන්ත්‍රණ

December 3rd, 2016

එස්. අකුරුගොඩ

විවිද කුමන්ත්‍රණ මගින් රජයන් පෙරළීම සහ දෙමල බෙදුම් වාදයට එරෙහිව තම රාජකාරිය නොපිරි හෙලා ඉටුකල රණ විරුවන් සිරගතකොට දෙමල බෙදුම් වාදීන්ගේ මනදොල  පිරවීම  පිලිබඳව එජාපයේ නායකයින්ට මනා ඉතිහාසයක් ඇත.

1961දී  පාසැල් රජයට පවරා ගැනීමත් සමඟ හමුදාවන්හි සහ පොලිසියේ ඉහල තනතුරු හෙබවූ ක්‍රිස්තියානි ප්‍රභූන්  සමූහයක් (12 – සිoහල, 6 – ද්‍රවිඩ 6 – බර්ගර්) රාඡ්‍ය විරෝධී කුමන්ත්‍රණයක් සැලසුම් කර 1962 ජනවාරි 27   දින රාත්‍රියේදී ක්‍රියාත්මක කිරීමට නියමිතව තිබින. කොළඹ නගරය,  ගුවන් විදුලි සහ දුරකථන සේවාවන් වටලා ඇඳිරි නීති පනවා අගමැතිනිය හා ඇගේ දරුවන්,, ඇමතිවරු, වාමාoශික නායකයින්, ත්‍රිවිධ හමුදාපතිවරු, පොලිස්පති හා අනෙකුත් අදාල නිළධාරීන්   අත්අඩoගුවට ගෙන පාලනය අත්පත් කරගැනීමේ සැලසුම අවසන් මොහොතේ හෙලිවීමත් සමගම කුමන්ත්‍රණ කරුවන් අත්අඩoගුවට ගැනීමට රජයට හැකිවිය.  විශේෂ අධිකරණයක් මගින් චූදිතයින් වරදකරුවන් කොට දස අවුරුදු සිරදඩුවමක් හා දේපල රාජසන්තක කලද, එoගලන්තයේ ප්‍රිවි කවුන්සලය නීති ප්‍රස්නයක් මත ඔවුන් නිදහස් කරනලදි.

අසාර්ථකවූ මෙම රාඡ්‍ය විරෝධී කුමන්ත්‍රණය එජාපයේ නායක ඩඩ්ලි සේනානායක සහ ඊට පෙර සිටි නායකයෙකුවන සර් ජෝන් කොතලාවල ගේද අනුදැනුම පිට සිදුවූවක් බවට පසු කළෙක වාර්තාවිය. (http://www.sundaytimes.lk/120129/Plus/plus_05.html).

අදාල කුමන්ත්‍රණ නඩුවේ පළමුවෙනි විත්තිකරුවූයේ එකල  ඉඩම් සoවර්ධන නියෝඡ්‍ය අධ්‍යක්ෂක දුරය දැරූ ඩග්ලස් ලියනගේ නමැත්තෙකි. පසු කලෙක එජාප රජයක් යටතේ ඔහු රාඡ්‍ය අමාත්‍යාoශයේ ලේකම් තනතුරටද පත්විය.

1964 අගදී, එවකට බලයේ සිටි සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක රජය දේශපාලන කුමන්ත්‍රණ යක් මගින් පෙරලා දමන ලදි. කුමන්ත්‍රණය මෙහෙයවූයේ රනිල්ගේ පියාවූ එවකට ලේක්හවුස් අධිපති ව සිටි එස්මන්ඩ් වික්‍රමසිoහ හා රනිල්ගේ මාමණ්ඩිය වූ ජේ.ආර්. ජයවර්ධනය.

එකල (1972 ජනරජයක් වීමට පෙර) සෑම වසරකම පාර්ලිමේන්තු සැසිවාරයක් ආරම්භයේදී   ‘රාජාසන කථාව’  නම් වූ රජයේ  අරමුණු හා ප්‍රතිපත්ති ඇතුලත් ප්‍රකාශයක් අග්‍රාණ්ඩුකාරවරයා ලවා කියවා විවාදකොට අනුමතකර ගැනීමේ පිලිවෙතක් විය.  ‘රාජාසන කථාව’ පරාජයට පත්වීම රජයට විරුද්ධ විස්වාස භoගයක් සම්මතවීමක් වැනිය. විවිද පුද්ගලික හේතූන් මත නායකත්වය සමග විරසකව සිටි මැති ඇමතිවරුන් 13 දෙනෙකු උපයෝගී කරගෙන   ‘රාජාසන කථාව’  පරාජය  කරනලදි. 

මෙහිදී ශ්‍රී ලoකා නිදහස් පක්ෂයේ උප නායක සහ ආණ්ඩුවේ සභා නායක දුරයද දැරූ පොලොන්නරුවේ මින්නේරිය ආසනය නියෝජනය කළ සී. පී. ද සිල්වා ගේ ‘පිටු පස්සෙන් සිට පිහියෙන් ඇනීමේ’ භූමිකාව,  එයින් වසර 50කට පසුව රනිල් වික්‍රමසිoහ ගේද මූලිකත්වයෙන් පසුගිය 2014 දී  කරවනලද කුමන්ත්‍රණයේ දී ශ්‍රී ලoකා නිදහස්පක්ෂයේ මහලේකම් පදවිය සහ ඇමති පදවියක් දැරූ පොලොන්නරු දිස්ත්‍රික්කය නියෝජනය කළ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ගේ භූමිකාවට බොහෝසෙයින් සමවේ.

කථානායකගේද ඡනදය ගෙන වැඩිඡන්ද එකකින් ‘රාජාසන කථාව’  පරාජය කිරීමෙන් පසු පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවාහැර පවත්වනු ලැබූ මැතිවරණයෙන් 1965 දී බලයට පත්වූ ඩඩ්ලි සේනානායකගේ නායකත්වයෙන් යුත් එජාපය අද මෙන් පක්ෂ කිහිපයක් සමග එක්ව ඊනියා ජාතික රජයක් අටවා ගත්තේය. දෙමල ජාතිවාදය වෙනුවෙන් පෙනීසිටි පෙඩරල් පක්ෂයද එහිවිය.

බලයට පත්වී ඉතා කෙටිකාලයක් තුලදී, 1960-65 යාපනයේ අණදෙන නිළධාරීව සිට උතුරේ ආරාක්ෂාව වෙනුවෙන් අගනා සේවයක් කොට පසුව හමුදාපති වූ මේජර් ජෙනරල්  රිචඩ් උඩුගම මහතා රාඡ්‍ය විරෝධී කුමණ්ත්‍රණයක් කලේයයි චෝදනාකොට අත්අඩoගුවට ගෙන බෙදුම්වාදය වෙනුවෙන්  පෙනීසිටි පෙඩරල් පක්ෂ යේ මනදොල පිරවීමට,   අද මෙන්ම එදාද එජාපයේ නායකයින් කටයුතු කළේය. රිචඩ් උඩුගම මහතා සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිණියගේ ඥාතියෙකු විය. බණ්ඩාරනායක මැතිණියගේ රජයේ ආරක්ෂක ලේකම්ව සිටි එන්.කිව්.ඩයස්, එකල ප්‍රසිද්ධ භික්ෂුනමක්ව සිටි හේනේපිටගෙදර ඥාණසීහ හිමි , ඉහල ශ්‍රේණිවල නොවූ හමුදා භටයින් සහ සාමාන්‍ය වැසියන් කිහිපදෙනෙකු ද අත්අඩoගුවට ගෙන තිබින. මෙයින් කෝප්රල් තිලකවර්ධන සහ දොඩම්පේ මුදලාලි රහස් පොලිසිය භාරයේ සිටිය දීම මියගිය බැව් වාර්තා විය. රිචඩ් උඩුගම මහතා පළමුවන සිoහල බෞද්ධ හමුදාපතිවරයාද විය. ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව ඇතුලු සිoහල බෞද්ධ හමුදා නිළධාරීන් කිහිප දෙනෙකු අනිවාර්ය නිවාඩු ගන්වන ලදි. කිසිදු පිළිගත හැකි සාක්ෂියක් නොවුයෙන් අවුරුදු කිහිපයකට පසු සියළු සැකකරුවන් නිදහස් කිරීමට සිදුවිය.

බෙදුම්වාදීන්ගේ පූර්ණ සහයෝගයෙන් බලයට පත්වී ඇති වත්මන් ඊනියා ජාතික රජයද, 1965-70 යුගය සිහි පත් කරවමින් බෙදුම්වාදීන්ට එරෙහිව සටන්වැද රටත් ජාතියත් ආරක්ෂාකල ආරක්ෂක අමාත්‍යාන්ශයේ හිටපු ලේකම්,  ත්‍රිවිධ හමුදාපති වරුන් හමුදා නිළධාරීන්  විවිධ අභූත චෝදනා යටතේ  සිරගත කිරීමට අපමන උත්සහයක් දරමින් සිටී. රට වෙනුවෙන් තම රාජකාරිය නොපිරිහෙලා ඉටු කොට විශ්‍රාම ගොස් සිටි විශේෂ කාර්ය්‍ය බලකායේ හිටපු අණදෙන නිලධාරී මහතාද පසුගිය දිනෙක අත්අඩoගුවට පත්කොට ඇත. බුද්ධි අoශ නිළදාරීන් රාශියක් ත්‍රස්තවාදය වැලැක්වීමේ පනත යටතේ ඇප ලබාගැනීමට නොහැකිවන පරිදි අත්අඩoගුවේ තබා ඇත.  මේ අතර දරුණු මිනිස් ඝාතන සහ දේපල හානි සිදුකල ත්‍රස්තයින්ට සමාව  දීමේ සීමාවක් නැත. අලුත්ම ලාභියා කටුනායක ගුවන් තොටුපලට ගහපු කොටි ත්‍රස්තවාදියා බැව් වාර්තාවේ. නඩුත් නැත. බඩුත් නැත. වෙනස මාරයි. රට හමාරයි.

 

එජාප ය සහ ජවිපෙ මතුරන ‘අඳුර’ තුල අප දකින විවිධ ප්‍රභේද

December 3rd, 2016

තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි

1970 – 77 යුුගයේ ගතව ගිය සමගි පෙරමුණු රජයේ පාලන සමය හා බැඳුනු අප ළමා වියේ අත්දැකීම් පිලිබඳව වත්මන් තරුණ පරපුරට අවබෝධයක් ලැබීමට ඉඩ ඇතැයි සිතිය නොහැකිය. දෙමව්පියන් හෝ ඊට වැඩිමහලු පරම්පරාව තම මතය අනුව පවසන යමක් හැර ඉන් එපිට යමක් තේරුම් ගැනීමටවත් අවශ්‍යතාවයක් නැති කමද සාධාරණය. නව යුගයේ ගෝලීයකරණය, තාක්ෂණ දියුණුව සමග සසඳා බලත්දී එදා එම සත් වසර තුල ළමා වියෙන් මෙපිටට පා තබා යෞවන යෞවනියන් ලෙස අප එදා ගතකල යුගය කෙතරම් සරළ වීද? අද මට සෑම විටම මේ යුගය මතකයට නැගෙන්නේ රූපවාහිනී නාලිකාවල දේශපාලන වාද විවාද තුල සාකච්ඡා වන දේ ඇසීමෙනි. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට අනුව නිදහසින් පසු ගෙවී ගිය මුලු කාල වකවානුවම පාලනය වූයේ මහා අපරාධකාරයන් අතින්ය. නමුත් මේ යුගය තුල රටේ ආර්ථිකයට බලපෑ නැගීම් බැසීම් ගැන මොවුන්ට අමතකය. 70-75 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ මුදල් ඇමති වශයෙන් කටයුතු කල කීර්තිමත් ආර්ථික විශේෂඥයෙකු වූ අාචාර්ය  එන්. එම්. පෙරේරා ගෙන ගිය ආර්ථිික ප්‍රතිපත්තිය විශ්ලේෂණය කරන්නට තරම් විශේෂඥ දැනුුමක් මා සතුව නොමැත. නමුත් ඒ යුගය පිලිිබඳ ළමයකු, යොවුන් වියේ පසු වූවකු ලෙස එදා මට දැනුන ආකාරය ගැන මතකය මගේ සිතින් මැකී ගොස් නැත. විශේෂයෙන්ම වත්මන් දේශපාලන පිටියේ සිදුවන කතා බහ ඇසෙන විට දේශපාලකයන්ද, විද්වතුන් බව කියන බහුතරයකගේද මතකය පිලිබඳ ප්‍රශ්නාර්ථයක් අප සිත තුල ඉතිරි වේ. තරුණ පරපුර ගැන නම් ප්‍රශ්නයක් නොමැත. ඔවුන් දන්නේ මෙවන් වාද විවාද තුලින් තමන්ගේ දැනුම් වපසරියට හසුවන කරුණු කාරණා පමනි. ඔවුන් නිගමනවලට එලඹෙනුයේ ඒ කරුණු තුල අන්තර්ගතවන දේ තම අත්දැකීම් හා අවශ්‍යතාවනට අනුගත කරමින් කිරා මැන බැලීමෙනි.

අපේ වැඩිහිටියන්ගෙන් 70-77 යුගය ගැන විමසුවහොත් බොහෝවිට ඔවුන් අදද සමගි පෙරමුණු රජයට බැණ වදිනු ඇත. පරිප්පු, උම්බලකඩ, සීනි, කිරිපිටි ආදී දේ ප්‍රමානවත්ව නොතිබුන බව, අඳින්නට හොඳ රට රෙදි නොතිබුුන බව, පෝලිම් තිබුන  බව  පවසනු  ඇත. එදා සිටි මුදල් ඇමතිවරයා මේ ආර්ථික ක්‍රමය ක්‍රියාවේ යෙදවීමට පෙර ජනතාව පටි තද කර ගත යුතු යැයිද, කැප කිරීම් කල යුතු යැයිද කීවේය. එදා ඒ ගෙවී ගියේ ශ්‍රී ලාංකීය ආර්ථිකයේ අඳුරුතම යුගය බව සමහරු පවසති. නමුත් එදා ඒ පටි තද කර ගැනීම තුල ශ්‍රී ලාංකික ආර්ථිකය ණය බරින් නිදහස් වෙමින්  පැවති අන්දම, දේශීය සම්පත් කර්මාන්ත දියුණු වෙමින් පැවති අන්දම ධනාත්මකව දකිනුුයේ කීයෙන් කී දෙනාද? 77 මැතිවරණයේදී එන් එම් වැනි උගතුන් ගෙදර යවා හැබිචෝල් කාරයින් පවා අලියා ලේබලය යටතේ රජ ගෙදරට යවන්නට තරම් එකල සිටි ජනතාව උම්බලකඩ කෑල්ලට, පරිප්පු මිටට වහල් වූහ. 77 ආණ්ඩු පෙරලියෙන් පසු පටි බුරුල් කරගත් ජනතාවට බඩ කට පුරා කන්නට ලැබුනේ මොනවාද කියා ඊලඟ වසර කිහිපය තුල පැහැදිලි විය. සමගි පෙරමුණු රජය සමයේ සීමා කර තිබූ භාණ්ඩ, නව රජය විවෘත කල ආර්ථිකය ඔස්සේ රට තුලට ගලා ආවද ඒවා මිලදී ගැන්මේ හැකියාව සමස්ත ජනතාව අතරින් කොපමන ප්‍රතිශතයකට තිබුනාද යන්න ප්‍රශ්නයකි. වැඩිවන ජීවන වියදමට පිලියමක් ලෙස රු. 300 ක  වැටුප් වර්ධකයක් ඉල්ලමින් වැඩ වර්ජනයක නියැලුනු රජයේ හා පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයන් 40,000ක ට අධික සංඛ්‍යාවක් රැකියා අහිමිකර මහ මගට අැද දැමුනේ පටි බුරුල් කරගෙන මහ කාලයකට පසුව නොවේ. 1980 ජුුලි මාසයේදීය.

එදා එන් එම් ගේ පටි තද කර ගැනීමේ ඉල්ලීමට පාදක වූයේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල හා ලෝක බැංකුව විසින් ශ්‍රී ලංකාව වැනි කුඩා රටවලට ණය ලබා දෙමින් තම කොන්දේසිවලට නතු කර ගැනීමේ ප්‍රතිපත්තියට මුදල් ඇමතිවරයා ලෙස ඔහු තුල තිබූ විරෝධයයි. 70 වසරට පෙර පැවති එජාප රජය විසින් ජා. මූ. අරමුදලෙන් ලබාගෙන තිබූ කෙටි කාලීන ණය නොසලකා හැරීමේ හැකියාවක් පත්වූ රජයට නොවිනි. මෙම ජාත්‍යන්තර හයි කාරයන් මුලුමනින්ම පිටු දැකීම ප්‍ර්‍රායෝගික නොවූ නිසා නව රජයේ අරමුණ වූයේ විදේශ ණය හැකිතාක් දුරට සීමාකර, දේශීය සම්පත් වැඩි දියුණු කරමින්, ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ මූලික අවශ්‍යතා රට තුලම සපුරා ගැන්මය. දේශීය සම්පත් සංවර්ධනය මගින් උපරිම විදේශ විනිමය ඉපයීමය. අත්‍යවශ්‍ය නොවන අානයනය සීමා කිරීමය. අද පවතින රජය තමන් ජාත්‍යන්තරය ජයගත් බවද, තමන්ට ලොකු ලොක්කන්ගේ උදව් ලැබෙන බවද පවසත්දී අප වටහා ගත යුත්තේ ඔවුන් කෙතරම් දුරට මේ කොන්දේසිවලට යටත්ව සිටීද යන්නයි.

 ඒ සමගම රටවල් 77 ක සහභාගිත්වය ඇතිව නොබැඳි රාජ්‍ය එකමුතුව ගොඩ නැගීමටද එන් එම් කැපවී ක්‍රියා කලේය. එම එකමුතුව තුල එම රටවල් එකිනෙකාට උපකාරී වෙමින් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය සංවිධානවල බූවලු හස්තයෙන් තම ආර්ථිකයන් මුදවා ගැනීමට එමගින් ඉඩ සැලසින. අප රටට, ශ්‍රී ලංකාවට සැබැවින්ම දියුණුවීමට තම දෙපයින් නැගිටීමට අවශ්‍ය වේ නම් ඊට අවශ්‍ය කරන සම්පත් කොපමන රට තුල තිබිනිද?

පාසල් සිසුන් ලෙස ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රධාන ආදායම් මාර්ග වශයෙන් අප එකල ඉගෙන ගත්තේ තේ, පොල්, රබර්, මැණික් හා සුලු අපනයන භෝග පිලිබඳවය. 1971 දී රාජ්‍ය මැණික් සංස්ථාව පිහිටුවීම නිසා ඒ වන විට පුද්ගලික මට්ටමින් සිදු කෙරුනු මැණික් අපනයනය රජය අතට ගෙන, එමගින් අති විශාල ලාභයක් ඉපයීමට මග පෑදීය. 1971 වන විට රු. මිලියන 3.4 ක් පමනක් වූ මැණික් අපනයන ලාභය 1973 වන විට රු.මිලිියන 152.8 ක් ද 1974 වන විට රු. මිලියන 234 ක් ද දක්වා ඉහල ගිය අතර රජයේ තෙවන විශාලතම ආදායම් මාර්ගය බවට පත්විය.  එමෙන්ම මැණික් ව්‍යාපාරිකයන් සංස්ථාව හා ලියාපදිංචි වීම මත එතෙක් රජයට අහිමිව තිිබූ විශාල ආදායම් බදු ප්‍රමානයක් ද රටේ ආරථිකයට එකතු විනි. එන් එම් පිලිබඳව බොහෝ කලකට පසු ජනතාවට මතක් වූයේ ඉන්දියාවේ භාවිත වූ රුපියල් 5000 හා 1000 මුදල් නෝට්ටු අවලංගුවත් සමගය. ශ්‍රී ලාංකේය මූල්‍ය ඉතිහාසයේ එවන් මුදල්  නෝට්ටු අවලංගු කිරීමක් සිදු කලේද ඇන්. ඇම්. පෙරේරා මහතා මුදල් ඇමතිව සිටි කාලයේය. 1972 වසරේ ඉදිරිපත් කල අය වැයෙන් එතෙක් භාවිත වූ රුපියල් 50 සහ 100 මුදල් නෝට්ටු අවලංගු කල ඔහු එ් වෙනුවට අලුත් නෝට්ටු නිකුත් කිරීමට කටයුතුකර, ජනතාවට එම හුවමාරුව වෙනුවෙන් සති  2 ක කාලයක් ලබා දුන්නේය. එදා ඒ ක්‍රියාවලිය තුලද නීති විරෝධීව යටිමඩි ගසාගෙන සිටි මුුදල් ගොඩ පිටින් එලියට ආ අතර දේශීය ආදායම් දෙපාර්තමේන්තුවට තම බදු ක්‍රමය වඩා විධිමත් කර නව ආදායම් උපයා ගත හැකි විය. මේ බොහෝ ක්‍රියාවන් තුලින් වාසි අත් වූයේ සුලු පරිමාන ව්‍යාපාරිකයන්ටය. එවකට කෘෂිකර්ම සහ ඉඩම් ඇමති වූ හෙක්ටර් කොබ්බෑකඩුුව මහතා ඉදිරිපත්කල ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරන පනත යටතේ පුද්ගලයෙකු සතු කරගත හැකි උපරිම ඉඩම් ප්‍රමානය අක්කර 50 ට සීමා වූ අතර එම සීමාවෙන් පිටත වූ ඉඩම් රජයට පවරාගනු ලැබිනි. ඒ තුල අගමැතිනි සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක පවා තම ඉඩම් රජයට භාර දුන්නාය. උපාලි විජේවර්ධන මහතාට අයත්ව තිබූ ඉඩම් අක්කර 33,000 ක් රජයට භාර දීමට සිදු වූ බව වරක් ඔහු පිලිබඳ ලියැවුනු  ලිපියක මම කියැවීමි. 90 දශකයේ මුල් භාගයේ අවිධිමත් ඉඩම් ගණුදෙනු පිලිබඳව රාවය පුවත්පතේ පලවූ ලිපි මාලාවක් තුල එවක සිටි එජාප රජයේ ඇමතිවරුන් විසින් අක්කරය රු. 1.54 ට, රු. 1.72 ට මිලට ගත්තාය කියූ පොල් ඉඩම් මේවා විය හැක. ලොකු ලොක්කන් තම පුතාලාට බෑණලාට 99  අවුරුදු බදු ක්‍රමය යටතේ පවරා දුන් ඉඩම් මේවා විය යුතුය.

වී අලෙවි මණ්ඩලය, මිල පාලන දෙපාර්තමේන්තුව, සමුපකාර දෙපාර්තමේන්තුව එකල ඉතා ක්‍රියාකාරීව තිබූ ආයතනයි. ගොවීන්ගේ වී අස්වනු ගබඩා කිරීම සඳහා ප්‍රමාණවත් ගබඩා පහසුකම් තිබිනි. එම වී මිලදී ගැනීමට හා බෙදා හැරීමට ඒ ඒ ආයතන හරහා ඉටුකල කාර්යභාරය ඔස්සේ ගොවි ජනතාවට අප්‍රසාදයට පත් වන්නට එකල හේතුවක් තිබුනේ නැත. ඉතා මෑතකදී ප්‍රවෘත්ති විකාශය අතරතුර දුටු එක් ප්‍රවෘත්තියක් වූයේ රජරට වී ගබඩා සැලකිය යුතු සංඛ්‍යාවකට අත්ව ඇති ඉරණමයි. එතරම් හොඳ තත්වයේ නැති නමුත් පහසුවෙන් අලුත්වැඩියා කර භාවිතයට ගත හැකි ගබඩා ද, හොඳ තත්වයේ ඇති නමුත් ප්‍රවේශ මාර්ග අබලන්ව ඇති කමින් අතහැර දැමුනු ගබඩා ද ඒ අතර විය. තමන්ගේ මීලඟ අස්වැන්න සඳහා අත්විය හැකි ඉරණම ගැන ගොවීන් කතා කලේ සිත් වේදනාවෙනි. එම ගබඩා යථාවත් කරන්නට අවශ්‍ය වනුයේ ඉතා සුලු කාර්ය භාරයකි. නමුත් ඒ වෙනුවට අද කෘෂිකර්ම අමාත්‍යංශය තුල සිදු වන්නේ කුමක්ද? ඇමතිවරයා විසින් සිනමා නිළියක සතුවූ, සාප්පු සංකීර්ණයක් පිහිටුවීම සඳහා ඉදි කෙරුනු අති නවීන ගොඩනැගිල්ලක් තම අමාත්‍යංශ කාර්යාල පරිශ්‍රය වෙනුවෙන් අධික මිලකට කුලියට ගෙන ඇත. ඒ රජයේ තක්සේරුගත උපරිම මුදලටත් වඩා අධික මිලකටය. දැන් එහි කාර්යාලීය පරිසරයක් ඇති කරනු වස් සිදුකල යුතු වෙනස්කම් සහ ගෘහ භාණ්ඩ සඳහා තවත් කෝටි ගණනාවක් වෙන් කරගෙන ඇත. ඒ ද මාස 7 ක් 8 ක් නිකම්ම කුලී ගෙවීමෙන් අනතුරුවය.  නමුත් අර ගොවීන් ඉල්ලා සිටින ගබඩා පහසුකම් පිලිසකර කරන්නට බලධාරීන්ට අවශ්‍යතාවක් හෝ මුදල් නොමැත. ඔවුන් පසු ගිය කන්නයක මහා ඝෝෂාවක් නගා මත්තල ගුවන් තොටුපලේ වී ගබඩා කලෝය. මේ සියලු කරුණු එකට ගෙන කිරා මැන බලත් නම් වත්මන් දේශපාලකයින්ගේ කුහක සහ ආත්මාර්ථකාමී අරමුණු පැහැදිලිව දිස්වේ. එබැවින් අපේ අතීත මතක හා සම්පිණ්ඩය කල විට අප රටට වඩා අඳුරු කාලයක් ගෙවී ගියේ එදා නොවන බව නම් පැහැදිලිය. එකල අප ප්‍රධාන අපනයන ආදායම් මාර්ග ලෙස දැන සිටි තේ, පොල්, රබර්, මැණික් වලට කුමක් වීද? අත් යන්ත්‍ර, බලවේග පෙහෙකම් රෙදිිපිලි කර්මාන්තවලට හා එම කර්මාන්ත කරුවන්ට අත් වූ ඉරණම කුමක්ද? අද සුලු ව්‍යාපාරිකයෙකුගෙන්, නව නිපැයුමක් කරන අයෙකුගෙන් ඒ ගැන ඇසුවහොත් ඉදිරියට එන්නේ අපේක්ෂා භංගත්වයම පමනි.

අප අද එදා නොතිබුන තරම් පරිප්පු කෑවත්, ඒ පරිප්පු එදා නොතිබුනා කියා අපේ ළමා වියේ සතුටට අඩුවක් වූ බවක් නම් අපට මතක නැත. ප්‍රශ්න තිබුනේ අපට නොව මව්පියන්ට යයි සමහර විට ඔබට සිතේවි. නමුත් මැදහත් සිතින් සිටියා නම් එය එසේ නොවිනි. අපට කූපන් පොත් තිබිනි. සතියකට වරක් සමුපකාරයට යන වැඩිහිටියෝ අපේද උදව් ඇතිව සලාකයට ලැබෙන දේ ගෙදර ගෙන එයි. ඒ සලාකයට කිරිපිටි ද අයත් විය. අප දන්නා හඳුනන ගම්බද උදවියට කිරි හරක් සිටි නිසා ඔවුන් තම කිරිපිටි සලාකය නාගරිකයන්ට විකුණන්නට පෙලඹී සිටියහ. බලපත්‍රයක් ලබාගෙන තම ඉඩමේ තිබෙන කිතුල් ගසක්, පොල් ගසක් මැදගෙන සාදන පැනි හකුරු සුලභව තිබූ නිසා සමහරු අතිශයෝක්තියෙන් කියන තරම් හුුඹස් මැටි හකුරු සමග තේ බොන්නට සිදු වූවැයි මම නොසිතමි. පාසල් වාරයකට එක සාරියක් බැගින් නිකුත් කල අතර පිටතින් මිලට ගත හැකි සීමිත සාරි කිහිපයද හැරුන විට ගුරුවරියන් අතර සාරි තරගයක් නොවීය. පාසල් බස් රථ සේවා තිබුන නිසා ස්කූල් වෑන් ප්‍රශ්න නැත. මාස 3 ක ට වරක් සමුපකාරයෙන් එක් අයෙකුට යාර 2 බැගින් නිකුත් කල එකම හෝ සීමිත මුද්‍රිත රටාවන් රැගත් රෙදි වලින් මැසූ ගවුම් අපි ඇන්දෙමු. ඒවා ඇඳ පාරට බැස්ස විට ඇස ගැටෙන තවත් එවැනිම ඇඳුමින් සැරසුන දැරියන් හමුවේ කිසිවෙකුට තම ඇඳුම ගැන මදි පුංචි කමක් දැනුනේ නැත. අද කාලයේ ස්මාට් ෆෝන් අතේ තියන, සිම් පතේ මිල හා අන්තර්ජාල සේවා ගාස්තු ගැන වදවෙන දරුවන්ට අපේ ළමා කාලය ගැන අසන විට හිනා යනු ඇත. ඒත් අප එදා ගතකල ඒ සරළ ළමාවියට මම අදත් ඇලුම් කරමි. අද පවතින දේශපාලන මඩ ගොහොරුව තුල ජන ජීවිතයට ඇතිවන බලපෑම දකින විට ඒ ඇල්ම තවත් වැඩිවේ.

නොවැම්බර් 28 වන දා අනුර කුමාර දිසානායක මන්ත්‍රීවරයා ‘අඳුරු දශකය’ ක් ගැන කතා කලේය. පුදුමය නම් ඔහුට ඇඳිරිව තිබී ඇත්තේ ඒ දශකය පමනක් වීමයි. නිදහසින් පසු ශ්‍රී ලංකාව තුල අැතිවූ ආර්ථික පරිහානිය ගැන බලයේ සිටි සෑම රජයකටම දොස් නගන ජවිපෙ ට ඊට දායකත්වය සැපයූ අනෙකුත් සාධක නොපෙනී යාම ප්‍රෙහෙලිකාවකි. 83 කලු ජුලියෙන් පසු නිළ වශයෙන් ඇරඹී දශක 3 ක් පුරා ඇදී ගිය වර්ගවාදී යුද්ධය මගින් රටට කෙතරම් ආර්ථික පරිහානියක් සිදු කලේද? එපමනක් නොව ශ්‍රී ලාංකික කීර්තිනාමයද ඒ තුල සෙලවීමට ලක්විය. මෙවන් පසුබිමක් තුල  ජනතාවගේ සිතුම් පැතුම් හා අවශ්‍යතාවනට සිදුවූ බලපෑමද අතිමහත්ය. 1977 දී අතිශය මුග්ධ ලෙස සිදුවූ බල පෙරලිය තුල ජන සමාජය උඩු යටිකුරු වී ගියේය. එදා ශ්‍රීලනිපය සෝදාගෙන ගියා යැයි පැවසුනද එදා මැතිවරණ ක්‍රමය තුල තිබුනේ කොට්ඨාශ පදනම් වූ ඡන්ද විමසීම බැවින් ශ්‍රීලනිපය ජනතාව වෙතින් මුලුමනින්ම ප්‍රතික්ශේප වූ බව අපට පැවසිය නොහැක. අද මෙන් සමානුපාත ක්‍රමයක් තිබිනි නම් එදා ශ්‍රීලනිපය එසේ ආසන 8 ට බැස නායිකාවගේ ප්‍රජා අයිතිය පවා නැතිවන තැනට තල්ලු වී නොයනු ඇත. 1982 දෙසැම්බරයේ සිදු වූ කළගෙඩි ලාම්පු සෙල්ලමද එතුල සිදුකල  ඡන්ද මංකොල්ලයද ජවිපෙට අමතක නැතැයි සිතමි. ඉන්පසු 80 දශකයේ අග භාගයේදී ජවිපෙ දෙවන කැරැල්ල සමය තුල ඔවුන් ගෙනගිය හිතුවක්කාරී භීෂණ ක්‍රියාවලිය තුල රටේ ආර්ථිකයට සෑහෙන පහරක් වැදුනි. කඩා බිඳ දැමූ ට්‍රාන්ස්ෆෝමර, ගිනි තැබූ පොදු ගොඩනැගිලි,පොදු බස් රථ, අඩාල කර දැමූ රාජ්‍ය සේවා පද්ධතිය, නැති කල ජන ජීවිත ! අද ඔවුන් මාධ්‍යවේදීන් ඝාතන රාජපක්ෂ රජය පිට පමනක් පටවන්නට කතා කලත් එදා ඔවුන් කලේ කුමක්ද? එදා අපි විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් ලෙස විභාගවලට ලියා අවසන් කරන්නට නොහැකිව එක තැන හිර වුනෙමු. අඩු තරමින් අපට රැකියාවක් සෙවීම පිනිස ඇබෑර්තු විමසන්නට පුවත්පතක් බලන්නටවත් හැකියාවක් තිබුනේ නැත. මන්ද ජවිපෙ කැලෑ නීතිය තුල ලේක් හවුස් පුවත්පත් මිලට ගැනීම මරණයෙන් වන්දි ගෙවිය යුතු වරදක් විය. ඉතින් ඒ අයුරින් අපතේ ගිය අපේ තරුණ විය පිලිබඳ බලපෑම අපට අද පවා දැනෙන කල්හි එය රටේ  ආර්ථිකයට බලපෑවේ  නැතැයි ජවිපෙ ට කිව නොහැකිය. එය මාධ්‍යයට කල  බාධාවක් නොවිනිද? එකල කවුරු කවුුරුත් සම්මාදම්ව මරා දැමූ  රිචඩ් ද සොයිසා, ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්, සාගරිකා ගෝමස්, තේවිස් ගුරුගේ වැනි වටිනා මාධ්‍යවේදී ජීවිත පිලිබඳව සේම එජාපය විසින් අමු අමුවේ මරා දැමුනු තම නායක රෝහන විජේවීර ගැන පවා අද ඔවුන්ට අමතකය. අද ඔවුන් පවසන මේ ‘අඳුරු දශකය’ තුල තවත් අඳුරු දශක 3 ක් පුරා දිව යමින් රටට වින කල යුද්ධය අවසන් විය. යුද්ධය පැවති කාලයේ බිඳ වැටී තිබූ යටිතල පහසුකම්  පද්ධතීන් සෑහෙන දුරට යථාවත් වූයේද  මේ වකවානුව තුලය. උතුරේ ජනතාවට තම මනාපය පරිදි චන්දය පාවිච්චි කර තමන් කැමති අය බලයට පත් කර ගත හැකි වූයේද මේ අඳුරු දශකයේදී ය. ඒ සමගම 1981 දී යාපනය සංවර්ධන සභා චන්දයේදී උතුරේ ජනතාවට අහිමිව ගිය චන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේඅයිතිය 1988 පලාත් සභා මැතිවරණයේදී සහ 1989 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී දකුණේ ජනතාවටද  අහිමිව ගිය  කාලයද අඳුරින් වැසී තිබුුන බව නැවතත් සිහි කරමි.

 දැන් ඒ ‘අඳුරු දශකය’ද අවසන්ය. ‘මල් වැස්සකුත්’ වැස ඇත. නමුත් අසන දකින දේ  අනුව ජනතාව තවම අඳුරේය. අදත්  ජනතාවට  සිදුව ඇත්තේ පටි තද කර ගැන්මටයි. කැප කරන්නටයි. නමුත්  ඒ 70 – 77 කාලයේ මෙන් නොවේ.තමන් පිට දිනෙන් දින පැටවෙන බදු බරින්, ජීවන වියදමේ බරින් ජනතාව උසුලනු බැරි තරමට මිරිකී යත්දී මැති ඇමති දීමනා, යාන වාහන ප්‍රදානයන් වැඩි කර ගන්නේ එලිපිටමය. කිසිදු ලැජ්ජාවකින් තොරව සාධාරණීකරනය කරමින්ය. හරියට කුඹුරේ අඩිපාරවල් හිටීම වලකා ලන්නට මැස්සක නැගී ගෝලයින්ගේ කරපිටින් ගොස් වී වැපිරූ මහදැනමුත්තාගේ කතා පුවත මෙනි. අද ජනතාව පටි තද කරන විට රට කරවන ඇත්තන්  තමන්ගේ ඉදිරියට නෙරන බඩගෙඩිවලට ඉඩ දෙමින් පටි ලිිහා දමනු ඇත. අඳුරෙහි තවත් ප්‍ර්‍රබේධයක් තුල  අප දකින්නේ  මේ යතාර්ථයයි.

God calls IGP?

December 3rd, 2016

Editorial The Island

There has been a real hullabaloo over a video footage of IGP Pujith Jayasundara telling someone over his mobile phone recently in Ratnapura that he had ordered the Financial Crimes Investigations Division (FCID) not to arrest a certain Nilame or the lay custodian of a holy shrine. President Maithripala Sirisena, in answer to a curve ball from an Opposition MP in Parliament the other day on the issue, promised to look into the matter.
The police chief can rest assured that no action will be taken against him. For, he has obviously followed an order from a government leader.

President Sirisena drew a great deal of flak from the UNP and the so-called civil society outfits loyal thereto for making a public statement a few months ago that the FCID worked according to a political agenda. His statement warmed the cockles of many a heart in the Opposition circles. He, however, made no revelation; the entire country is aware that the FCID is the yahapalana version of Gestapo.

President Sirisena stands vindicated. No less a person than the IGP has been caught on camera giving an assurance to a superior that he had ordered that the FCID steer clear of someone. What will those who tore into the President for criticising the FCID say now?

The National Police Commission (NPC) is in a slumber. It wakes up from time to time to make statements. It will be interesting to see what the NPC has got to say about the IGP’s telephone conversation which is irrefutable evidence that he has interfered in a police investigation at the behest of a politician.

The country was in a state of euphoria when the 19th Amendment to the Constitution was adopted following last year’s regime change. Many thought the appointment of the so-called independent commissions would put an end to political interference, which is the bane of all state institutions. We pointed out in this space that ‘proof of the pudding is in the eating’ and it was too early for celebrations.

The local government elections have been postponed indefinitely for political reasons and the National Election Commission is helpless. The Commission to Investigate Allegations of Bribery or Corruption pursues Opposition activists, but takes no action against ministers who contemptuously refuse to answer its summons. Some courts remain open till midnight and on Poya Days to remand Opposition politicians and bail out government members and their backers.

The police hush up investigations and keep making arrests to please their political masters. The FCID has not investigated the biggest ever financial fraud in the country—the Central Bank bond scam. Thanks to the IGP’s telephone conversation now we know the FCID has also become putty in the hands of the powers that be.

Politicians still call the shots and the ‘independent commissions’ have become mere appendages of the government. The Constitutional Council has failed to live up to public expectations. It is controlled by a group of politicians bound by a common political agenda. A fish rots from the head down.

One may argue that the President does not have to call for explanation or conduct a probe to find out who spoke to the IGP over the phone about the ‘Nilame’ in the soup. For, the government knows how to obtain call details. It is even au fait with what judges discuss in telephone conversations and via email thanks to the police who specialise in wiretapping and accessing others’ email accounts on the sly.

But, one need not be surprised if all call details as regards the IGP’s telephone conversation at issue have got mysteriously deleted and the Cabinet Spokesmen claim that since it was a matter concerning a Nilame of a devale the IGP received a call from the god concerned!

විටෙන් විට මතුවන අධිවේගී අවතාරය හා නීතියේ අවභාවිතාව

December 3rd, 2016

දුෂාන් ලියනගම

ඇත්්ත කොහොමත් තිත්තය. එහෙත් නොලියාම බැරිය. මධ්‍යම අධිවේගයේ සැලසුම හතර වතාවක්ම වෙනස් වුණි. ඒ තාක්‍ෂණික කරුණු මත නොව දේශපාලකයින්ගේ ඉඩකඩම් හා දේපල බේරාගන්නට ගිය පුද්ගලික කරුණු මතය. සිදුවුන අලූත් කසාද මත මනමාලියගේ පාර්ශවය මනාලයාගෙන් කළ ඉල්ලීම පරිදි කොළඹ සිට නුවර යන මාර්ගය වෙනස් වුණ.ි බුලුගහගොඩ පැත්තේ පෙට‍්‍රල් ස්ටේෂමක් බේරා ගනිද්දී පල්ලේවෙල පෙට‍්‍රල් ස්ටේෂමක් යට වෙයිිි. වෙල් හරහා යන්නට තිබියදි ගොඩ ඉඩම් හරහා යන අධිවේගය එසේ යන්නේ කාගේ උවමනාවකටද යන්න දැනගත යුතුය. ගම් බිම් හරහා පස් කැපෙති. කදු පාත්වෙති. පොල් ගස් බිම හෙලති. අයිතිකරුවන් සමග ගණුදෙනුවකට යා හැකි නම් පොකැට්ටුවට හොදය. නොහොද වන්නේ ජනතාවටය. පරිසරයටය. සතා සිව්පාවාටය.
අධිවේගයට පරිසර බලපෑම් වාර්ථාවක් නැත. ශක්‍යතා වාර්ථාවක් නැත. වැය ඉංජිනේරු වාර්ථාවක් නැත. ටෙන්ඩර් කැඳවීමක් නැත. ජනමතයක් ද නැත. ඇත්තේ  ඕනෑම ගොනෙකුට වුවද යුද්ධ කළ හැකි ඇමතිවරයාත්, ආණ්ඩුවේ වැටුපෙන් හා බෙන්ස් රථයෙන් වැඩට එන හා එසේ එද්දී සිකුරිටි ලව්ව වාහනයේ දොර ඇරගන්නාවූත් අමාත්‍යාංශ පරිශ‍්‍රයේ දැක්ක දුටු තැන හුනස්නෙන් නැගී සිට ආචාර කළ යුතුවූත් තම දෝණියත්, ඔව් සර්, යර්ස් සර් යැයි හූ මිටි තබන නිළධාරින් අතලොස්සකුත් පමණි. මොවුන් කිසිදු ජනතා අදහසකට ඇහුන්කන් දීමට සූදානම් නැතියx කිරිඇල්ල ඇමතිවරයා වටේට 54 දෙනෙකුගෙන් යුත් ජම්බෝ උපදේශන ගැංසිය බලා හදා ගැනීමට යා යුතු එකම තැන කොළඹ පැලවත්ත ම`ගනැගුම ගොඩනැගිල්ලේ කැන්ටිම වෙතය. ඒ දහවල් 12ට පමණය. ඇතිතරම් ලෑුමට දක්ෂ මේ අය ගැන මට නම් ඇත්තේ අනුකම්පාවකි. එහෙත් ඔවු සර් හා සර් කියනා ඉංජිනේරු මහත්වරුන් සම්බන්ධයෙන් නම් මට ඇත්තේ හිරිකිතයකි. මෙලෝ රහක් නැති මොන මල ඉලවුවක්වත් නොදන්නා කිරිඇල්ල දෝණි මැඩම්ට බක්කිය අල්ලන ඉංජිනේරු සභාපතිවරයා ද යූ එන් පී හෙන්චයියෙකි. මෙවන් සීනි කිරන්නන් මොනවට විශ්වවිද්‍යාලවල ගොස් උපාධි ගත්තේ දැයි මම අසමි. මොවුන්ගේ පෞර්ෂය තිබිය යුත්තේ වැසිකිලි වලේ මිස සභාපති පුටුවේ නම් නොවුනු ඇත. ජනතාවගේ පැත්තෙන් සාධාරණව කල්පනා කිරිමට තරම්වත් දයාවක් නැති මෙවන් දේශපාලන සුමනදාසලා රාජ්‍ය අංශයට මහා අපලයකි. වින්නැහියකි. පිලිකාවකි. දැනට කෙරෙමින් පවතින මධ්‍යම අධිවේගය මේ බැව් මොනවට පැහැදිලි වෙත්ද?
මුල සිටම කළේ වැරදි දේවල්ය. කිසිදු දැනුම් දීමකින් තොරව මායිම් වැටවල් උඩින් ගෙවතු හරහා මැනීම් කටයුතු කළ බව අපි දනිමු. ඇතැම් විට ගස්කොලන්වල අතු කපා පාහින ලදි. මේවා සිදු කරන ලද්දේ ගෙහිමියන් තම නිවෙස් වල නොසිටි අවේලාවකයි. මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම නීති විරෝධි වූවකි. ඊළගට මොකක් හෝ කොළ කෑල්ලක් අතට දී මෙයට අත්සනක් යොදන ලෙසට කියති. ඒ එහි අන්තර්ගතය ගැන කිසිදු සදහනක් නොකරමින්ය. බහුතරයකගේ දේපල පවරා ගත්තේ එලෙසිනි.
නිළධාරින්ට පවරා ඇත්තේ රාජකාරියකි. තම අතට දුන් පොරෝම කොල මිටිය අත්සන් ලබා නැවත ආපසු කාර්යාලයට භාරදුන් විට රාජකාරිය හමාරය. ඊලගට ඇත්තේ තමන්ට හිමි සන්තෝෂ දිරි දීමනාව ලබා ගැනීමය. ජනතාවට ඇති තරම් බොරු කියා සිහින මාලිගා පෙන්වූ ප‍්‍රාදේශිය ලේකම්වරු දේශපාලකයින් ඉදිරියේ  සුවච කීකරු ගෝලබාලයින්ගේ භූමිකාව රඟති. මුලූ රටටම සුදු අලි පරම්පරාවක් බවට පත්වී ඇති පරිපාලන විජ්ජාකාරයන් දේශපාලකයන්ට බොරු කියති. ඉහල නිලධාරින්ට බොරු කියති. පහලින් ජනතාවට ද බොරු කියති. මෙහි ලොකුම බොරුව වන්නේ ඉදිරියෙන් අවුරුදු 20කටවත් බලා ඉඩම් ගණනය කරන බවට කියූ බේගලයයි. එය කෙමින් කෙමින් අවුරුදු 10 බවට පත්විය. පසුව 5 විය. දැන් බිංදුවයි. කිසිදු ඉදිරි වටිනාකමකට දේපල ගණනය නොවනු ඇත. ඒ බැව් නිකුත් කළ ‘කරුණාසහගත’ වන්දි ක‍්‍රමය තුල ඉතා පැහැදිලිය. එහි කිසිදු කරුණාවක් නැත. තම දේපල ඉඩ කඩම් හා උරුමය බලහත්කාරයෙන් ගන්නට සැරසෙන යහපාලන ආණ්ඩුවේ කෙරුවාව තව දුරටත් පැහැදිලි කිරිම අවශ්‍යය.
රටක සංවර්ධනය යනු කුුමක්ද? එය හුදෙක්ම රජය විසින් ම දියත් කල ව්‍යාපෘති පමණක්මද? පුද්ගල මට්ටමින් කළ හා කෙරෙන දායකත්වය රටේ සංවර්ධනය නොවේද? එය විදේශ රටකින් එවන ලද මුදල් විය හැකිය. එය දේශීයව ඉතිරිකර ගත් මුදලක් විය හැකිය. බැංකු ණයක් විය හැකිය. මේ මොන ක‍්‍රමයෙන් හෝ ඉදිකරන ලද මං මාවත් ප‍්‍රජා ශාලා ගොඩනැගිලි රටේ සංවර්ධනය නොවේද? එහෙත් සිදුවන්නේ හුදු නීති රීති තුල පමණක් පිහිටමින් ඒකමතික හා අන්තනෝමතික තීන්දු ගැනීමයි. පුද්ගල සංවර්ධනය පසෙක තබා එක් කාරණාවක්ම ඔලූවෙ තබා ගෙන තනි තනි වශයෙන් ඒ ඒ විෂය භාර ඇමතිවරු ක‍්‍රියා කිරිමයි. ඊට කදිම උදාහරණය අධිවේගයයි. මනා ලෙස ඉදිකරන ලද ගෙවල් දොරවල් මෙන්ම වසර 100කටත් වඩා පැරණි අපේ දේශීය වාස්තුවිද්‍යාව පිලිඹිබු වන ඵෙතිහාසික වටිනාකමින් යුත් නිවාස පවා සමතලාවන අධිවේගවලින් ඇති ඵලය කිම? අවසානයේ ඉතිරි වන්නේ වේගය පමණි. කාලය ඉතිරි කරගත් රොබෝ රැුලක් පමණි. මේ කිසිවත් අධිවේගි සැලසුම් තුල සලකා නොබැලිම මොන තරම් පාපයක්ද? මෙය සිදුවන්නේ සමස්ත සැලසුම් ක‍්‍රියාවලිය ගූගල් තාක්‍ෂණයට බාරදීමෙන්ය.  මහ පොලොව මත ඉරි අදින්නේ කොළඹ සීතල කාමරයක කොම්පියුටරයක ආධාරයෙන් එකම එක සැලසුම් ඉංජිනේරුවරයකු අතින්ය. එය මහ පොලොව මත දිග හැරෙද්දී සිදුවන පාරිසරික හා සාමාජීය අකටයුතුකම් නොගැලපීම් යනාදිය ගූගල් තාක්‍ෂණයට ගෝචර නොවනු ඇත. දේශපාලන හයිය මත පමණක් සැලසුම වෙනස් වෙයි. එය ජන හ`ඩ මත වෙනස් නොවෙයි. එය යහපාලනයක් වන්නේ කෙසේද?
ඇමතිවරයා විසින් මෙය විශේෂ ව්‍යාපෘතියක් ලෙස නම් කිරීම සද්භාවයෙන් කරන ලද්දක් නොව වන්දි ගෙවීම අඩු මට්ටමින් පවත්වාගෙන යාමත් හා ප‍්‍රමාද කිරිමත් අරමුණු කරගෙන කරන ලද්දක් බව පැහැදිලිය. විශේෂ ව්‍යාපෘතියක් වන්නේ හදිසි ජාතික අවශ්‍යතාවක් ස`දහා ජනතාව ඉතාමත් කෙටි කලකින් පදිංචි ස්ථානවලින් ඉවත් කරගැනීමට හැකිවන පරිදි අවශ්‍ය නීති රාමුව තුල සිට කෙරෙන ව්‍යාපෘතීන්වලට පමණි. උදාහරණයකට නාය යෑමකදී අවතැන් වූවන් ස`දහා ඉඩම් ලබා දීමේදී පවතින ඉඩම් අත්පත් කර ගත්තේ එම විශේෂ ව්‍යාපෘති යටතේය. ඒ අනුව වන්දි ගැන කතා කරන්නේ අත්පත් කර ගැනීමෙන් පසුවය. එවිට දේපල අහිමිවන්නන්ට සිදු වන්නේ දෙන දෙයක් කා වෙන දෙයක් දිහා බලාගෙන සිටීමටය. ඒ අනුව නඩුත් බඩුත් දෙකම ආණ්ඩුව අතේය. එහෙත් අධිවේගය එසේ වන්නේ කෙසේද? අධිවේගය සැලසුම් කරන ලද ව්‍යාපෘතියකි. හතර පස් වතාවක් සංශෝධිත සැලසුමකි. ඒ තාක්ෂණික වුවමනාවක් මත නොව දේශපාලන වුවමනාවක් මතය. තත්වය එසේ නම් විෂය භාර ඇමතිවරයා මෙහිදී කර ඇත්තේ පවතින නීතිය අමු අමුවේ සුදුසු නැති වෙලාවක යොදා ගැනීමකි. කොටින්ම අවභාවිතාවකි. දැන් නිලධාරින් අනුගමනය කරන්නේ එම අවභාවිත රාමුව තුල පිහිටා සිටය.
කොට්ටාවෙදී මුදල් වෙනුවට වටිනා ඉඩම් ලියා ගත් අයෙකු මට හමු විය. ගාල්ලට කිට්ටුවෙන්ම රු.5000ක් පමණ වටිනා ඉඩමකට රු. 35000ක් පමණ වන්දියක් ලබා ගත් බව කියු වෙන අයෙකුද මට හමු විය.මේ අතරේ කොට්ටාවට ආසන්නයේම තවත් 8 දෙනෙකුම තමන්ට ලැබුනේ ඉතාමත් අඩු තක්සේරුවක්යැයි කියමින් උසාවියේ තවමත් රස්තියාදු වන බවද දැනගන්නට ලැබුණි. මෙසේ අසාධාරණ කතා පෙලකින් හමාර වුණ දක්ෂිණ අධිවේගයෙන් ලත් අත්දැකීම් කියාපාන පාඩම කුමක්ද? පු`ඵ පු`ඵවන් එකා නිළධාරින් ලවා තම ගතමනාව සරි කර ගන්නා බවත් බැරි එකාට අවසානයේ ඉතිරි වන්නේ රස්තියාදු උසාවිය පමණක්ම බවත්ය. මේ අතර දක්ෂිණ අධිවේගයේ හිටපු උසස් නිලධාරියෙකු මේ වන විට තේ ප‍්‍රැක්ටරි අයිතිකරුවෙකු බවද ආරංචි විය. ජනතාවට දැන් ඉතිරිව ඇත්තේ කුමක්ද? තම උරුමය තුට්ටු දෙකට පාවා නොදී තව දුරටත් නිලධාරින්ගේ බොරු බේගල්වලට නොරැුවටී තම දේපල ඉඩකඩම්වලට දැනට පවතින වෙළදපල මිල හා නැවත තමාට අද සිටිනා ආර්ථික හා සමාජීය පසුබිම ළගාකර ගැනීමට අවැසි මුදල එක විට එක වර අතට ලැබෙන තුරු තම උරුමය පවරා නොදී සිටීමයි. විතැන්වීමට අනුබල නොදීමයි. සියල්ල ලිඛිතව සෑහිමකට පත්වන ආකාරයට සිදුවන තුරු ඉන්නා තැන් වලින් එක අඩියක් හෝ නොහෙල්ලීමයි. කිසිදු ආකාරයේ බලපෑම් නියෝගවලට යටත් නොවීමයි. ගස් හෙලීමට හෝ පස් කැපීමට හෝ පිරවීමට ඉඩ නොදීමයි. කිසිදු නිලධාරියෙකුට ප‍්‍රතිචාර නොදැක්වීමයි. එවිට බොහෝ දේවල් නිවැරදි වනු ඇත. නීතියේ ආධිපත්‍යය රදා පවතින්නේ රටේ ජනතාව එය පිලිගන්නා තාක් කල් පමණි. බීරි අලි මෙන් හිදිනා දේශපාලකයින්ව අවධි කළ හැක්කේ එවිටය.

The anti-Buddhist crusade of Sri Lanka’s media

December 3rd, 2016

Senaka Weeraratna

The Lake House Newspaper group was established by a well-known Buddhist, D.R. Wijewardena. But recently under government control, it has been hijacked by anti Buddhist forces. The state owned flagship press Lake House acting as the spokesperson for the Government engages in a well-orchestrated campaign against the dominant religio-cultural base of the society. Buddhists are a clear minority on the editorial staff of both the ‘Daily News’ and ‘Sunday Observer’.

The Editor in Chief of the ‘Daily News’ – Lalith Alahakone ( Christian)

The Editor in Chief of the ‘ Sunday Observer’ – Lakshman Gunasekera ( Christian ).

Lakshman Gunasekera was the Editor of the ‘Sunday Observer’ when it published an article by Asif Husain in the Jan. 6/2002 Edition alleging that the Sacred Tooth Relic was a fake made of ivory and implying that a fraud was being committed on the public by the Dalada Maligawa.

Following the publication of this highly offensive article to the Buddhists a large delegation of Bhikkhus and lay persons representing Buddhist organisations lodged a strong and vehement protest in January 2002 with the then Acting Chairman of Lake House, Kumar Abeysinghe, General Manager B. A. Jinadasa and Editors of the newspapers of the Associated Newspapers of Ceylon, at the anti-Buddhistic and anti-national crusade of the English newspapers of Lake House and their unbridled Christianisation.

The delegation expressed anguish and sadness at the deliberate denigration of Buddhism and its most revered and sacred relic venerated here and worldwide.

Though it was stated by the Lake House management that the offending copies were withdrawn from circulation, some copies were found distributed in Ratnapura and Moneragala. In fact, the Ven. Maduluwawe Sobhita Maha Thera who was on the delegation said that he got a copy of this Newspaper from Moneragala.

The delegation further pointed out to the mystery of the article getting into the Internet.

Among the 12 bhikkhus present were: Ven. Dr. Bellanwila Wimalaratane Nayake Thero, and Theros Ven. Maduluwawe Sobhitha, Ven. Muruttettuwe Ananda, Ven. Kotapola Amarakirthi Nayake Thero, Ven. Bengamuwe Nalaka Nayake Thero, Ven. Weligamuwe Dhammissara and Hiniyawala Palitha Thero.

Among the lay persons were Noel Wijenaike (President, YMBA), M. M. P. Senaratne (Secretary, Mahabodhi Society), Mrs. Indrani Devendra and Mrs. Clodagh Fernando (ACWBC), Arjuna Amerasekera (Lanka Bauddha Sanrakshana Sabhawa) and Senaka Weeraratna (Secretary, German Dharmaduta Society).

The delegation demanded that the Editor of the Sunday Observer, Lakshman Gunasekera, and all those responsible for the publication of the article including Asif Husain, the writer of the article, be removed from their posts.

The then Chairman of Lake House, Kumar Abeysinghe assured the delegation that an unqualified apology would be published in the following week-end’s Sunday Observer.

He said that the writer of the article Asif Husain had been interdicted and stern action would be taken against all those responsible after the Committee of Inquiry completed its work. Its findings will be made public in a day or two, the acting Chairman said in responding to a query made by Ven. Palitha.

The Ven. Bellanwila Wimalaratane and the Ven. Maduluwawe Sobhitha emphasised that this article does not appear to be the work of one person, but it was part of a larger conspiracy to denigrate and devalue Buddhism and bring it to public ridicule.

It is unacceptable that Lake House built by a Buddhist pioneer, should be transformed into an anti-Buddhist institution, they said.

A collection of articles denigrating Buddhism was handed over to the acting Chairman.

Senaka Weeraratna  said that this was not an isolated incident. It showed a concerted and consistent  pattern of conduct of the English language newspapers in recent years which pointed to an highly organised campaign to ridicule, mock, bring to disrepute Buddhism, diminish its value and side-track Buddhism related themes in the content of its publications. He drew attention to the Press Commission Report of Mr. K.D.. de Silva ( 1964) which has stated as follows:

” The Press is an instrument which is primarily meant to serve the real interests of a country. It can also be misused. If we were not satisfied that the newspapers of the Lake House and the Times groups were guilty of anti -national and anti – Buddhist conduct on a large scale, we would not have recommended a drastic change in the ownership of the newspapers belonging to these groups. From the evidence placed before us we are satisfied that the existing newspapers did not hesitate to fabricate, suppress, slant or distort news and views whenever it suited them. They have been further guilty of anti — national and anti – Buddhist activities, which are more serious than the earlier mentioned lapses on their part. Indeed, the most vehement critics of the present activities of the Press were the Buddhists and some of their organisations, and we are satisfied that their grievances are genuine and should be removed.

Buddhist leaders have been falsely accused of being intolerant. Their hopes and ambitions receive scant consideration, and the rightful place due to their religion has being denied to it by the newspapers. This has been deliberately done in order to help the minorities, in particular, the Christian minorities, to perpetuate the unjust privileges acquired by them during the last four centuries at the expense of the Buddhist Majority. ”

Paragraph 212, Page 90 Final Report of the Press Commission (1964)

http://www.lankaweb.com/news/items/2014/05/04/the-press-commission-report-1964-some-extracts-and-a-brief-commentary/

The Sunday Observer of Oct. 21, 2001 ( Editor – Lakshman Gunasekera) had carried a letter by B. F. Perera of the M. R. I. which questioned the authenticity of the Tooth relic and had requested a public debate on the subject, he said. Mr. Perera had said that only fanatical Buddhists worship the Tooth Relic.

Indrani Devendra and Clodagh Fernando said that in the past they found it very difficult to get a Buddhist article published in the Lake House English newspapers. The ACWBC had even gone before the Press Complaints Commission and complained. They said that an article on Marie Museaus Higgins was cut up into five pieces and published in the ‘Daily News’, thereby destroying its impact on the readers.

Arjuna Amerasekera said that the tolerance of the Sinhala Buddhists has been tested to the maximum by Lake House. Before this, the ‘Sunday Observer’ carried a letter which said that the Tooth Relic was that of an animal and not of human origin. He too pointed to a sustained conspiracy against Buddhism.

  1. A. Jinadasa, the General Manager of the Lake House, pointed out that the constitution of the BBC stipulates that the BBC should not challenge or say anything offensive against the British Crown or against Christianity.

In Sri Lanka, in contrast, ‘Buddhism Bashing’ is a favourite pastime of the Christian controlled press.  A content analysis would bring this out very clearly.

Members of the delegation demanded that similar standards imposed on the BBC should be established and observed in Sri Lanka.

Kumar Abeysinghe said that he would immediately meet all Lake House editors and impress on them the seriousness of refraining from defaming or ridiculing any religion.

http://www.island.lk/2002/01/20/

Through a content analysis study by informed researchers following this incident, several ways through which the anti – Buddhist campaign by the media was conducted were identified in the study as follows:

1) ‘Daily News’ and the ‘Sunday Observer’ do not give any prominence on its main pages on anything highlighting the Buddhist revival movement or Sinhalese nationalism.

2) Features on Christianity are given full prominence and even trifling events such as school shows, birth/death anniversaries of saints, and wonder-workers are lavishly displayed with color pictures for emphasis; in contrast, Buddhist articles on Poya Days – are relegated to supplements. Astonishingly, some of these articles are written by nonBuddhists and are full of innuendo that ‘true Buddhism’ is non existent in Sri Lanka e.g. writings of one K.K.S. Perera who consistently ridicule Buddhism and Buddhist festivals e.g. Vesak, and Tradition and Rituals such as the Kathina Pinkama, are regularly published in the Lake House Newspapers, Sunday Times, Daily Mirror etc.

Indeed the last mentioned theme is monotonously interwoven into the regular political columns published in the center – pages of the Daily News  and Sunday Observer. Revered leaders of the Buddhist revival movement in contemporary Sri Lanka are insulted and reviled as ‘extremists ‘ who are a disgrace to ‘true Buddhism’; A strict censorship is in force that makes any patriotic statement by a Sinhala Buddhist or Buddhist organisation unacceptable for publication.

3) On the contrary, any inflammatory message promoting the exaggerated and largely unfounded claims and rights of non-Buddhist minorities is given wide prominence; and the views of Christian and Muslim leaders – representing a mere 7 % and 10% of the population respectively – regularly make the headlines. This unique situation is contrasted with the mainstream press in predominantly Islamic countries where the Government gains power through Muslim votes, would not consistently denigrate Islamic culture, and in the liberal Christian West with a largely wide ranging free press there is no reported instance of the dominant Christian culture being treated with ridicule, scorn and contempt by newspapers.

There is a huge need for the establishment of another Press Commission along the lines of the K.D. de Silva Commission which was set up more than 50 years ( in 1963) by Mrs. Sirima Bandaranaike’s Government to inquire and report on Buddhist grievances, among other things, concerning the manipulation of the media to carry out an anti – Buddhist agenda.

See also

Anti – Buddhist Media and Myanmar

http://buddhistchannel.tv/index.php?id=51,13031,0,0,1,0#.WEGCvbnluUk

Senaka Weeraratna

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මාක්ස් වාදයටත් නින්දාකරන හොරු අල්ලන විප්පලවකාරයෝ වෙලා.

December 3rd, 2016

චාර්ල්ස් එස් පෙරේරා විසින්

මොකක්ද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට තියෙන දේශපාලන ආකල්පය ?

හොරු අල්ලන්ට රනිල්ගේ පොලිසියට ඔත්තු සපයන එකයි අල්ලස් හා දුෂණ කොමිසමට මහලොකුවට ෆයිල් මිටි උස්සගනගිහිල්ල රාජපක්සාලාට විරුද්ධව  පැමිනිලිකරන එකයි හැරුනුකොට ධනවාදය නැතිකරලා මාක්ස්වාදයට හුරැ ආණ්ඩුක්‍රමයක් හදන්ට මේගොල්ල කරන උත්සාහය මොකක්ද  ? කොපේ කොමිටි වාර්තාවවත් හරියට ඉදිරිපත්කරගන්න බැරි උනා. ඒ වාර්තාවත් යුඇන්පී කාරයින්ගේ පාද සටහන් දමන්නදීලා වැදගත්කමක් නැති  වාර්තාවක් බවට පත් උනා.

ජනතා  විමුක්ති පෙරමුනේ   නායකයෝ  හිතාගෙන ඉන්නේ ඒ අය  තමයි ලංකාවට මාක්ස්වාදය ගෙනාවේ කියල. නමුත් උන් ඉපදෙන්ටත්  ඉස්සෙල්ලා  ලංකාවට මාර්ක්ස්වාදය හඳුනාදුන්නේ සුරිය මල් ව්‍යාපාරය  මැලේරිය වසංගතය මුල්කරගෙන හමා ආ ඉංග්‍රීසීන්ට  විරුද්ධ බලවේග හරහා.   1930වල ඩොරීන් වික්රමසින්හ, දොස්තර ඇස්  ඒ වික්‍රමසිංහ, පිටර් කෙනමන්  ආදීන්ගෙන් පටන් ගත් කොමුනිස්ට් පක්ෂයත් ලංකා සමසමාජ පක්ශයත් ලංකාවේ දේශපාලන පරිසරය වෙනස්කළා. ඒ දේශපාලන වෙනස්වීම බොහෝදුරට බලපෑවෙ කම්කරු ජනතාව ආශ්‍රීතවබැවින් පලල් ජනතාව මාක්ස් වාදී පක්ෂවලට පක්ෂපාතිත්වයක් පෙන්නුවෙ නැහැ.

සාමාන්‍යයෙන් මාක්ස් වාදය රටක ආණ්ඩු  බලය ධනය ඇතිවුන්ගෙන් අරගෙන ධනය හම්බකරන වැඩකරජනතාවන්ට  පැවරීම විප්ලවයක්තුලින් වියයුතුයයි විශ්වාෂකළේය. රුසියාව, චිනය  හා කිව්බාව  මේ විප්ලවයේ  සාර්ථක ප්‍රතිපලයන්ය. නමුත් හැම රටකම ආණ්ඩුක්‍රමය ධනවාදී පන්තියෙන්  ධනය උපදවන වැඩකරන ජනතාවට පවරා ගැනීම විප්ලවයකින් කලනොහැකිබව තෙරුම්ගත්  එවකට තිබු මාක්ස්වාදී පක්ෂ මේ පරාවර්තනය පර්ලිමෙන්තුවතුලින් කරගත හැකියයි සිතුවේය.

ඇරත් එක් මාක්ස්වාදී න්‍යාමයක් අනුව විප්ලවයක් සඳහා සුදුසු වාතාවරණයක් නොමැතිනම් ජනප්‍රිය සමාජවාදයට බර දේශපාලන පක්ෂයක් සමග එක්වී මිනිසුන් අතරට මාක්ස්වාදී අදහස් හඳුන්වාදී ඔවුන්ගේ හිත් මාක්ස් වාදයට හරවාගැනීමට උත්සහගැනීම ඥානාන්විතයයි  සඳහන්කරයි.  එවක සිටි ලංකා සමසමාජ පක්ෂයේ හා කොමියු නිස්ට් පක්ෂයේ නායකයින්,  ජනතා  විමුක්ති පෙරමුනේ  සාමාජිකයින් මෙන් තරුණමදයෙන්  මුලානොවි සිටිය නිසා, ලංකාව විප්ලවයකට සුදුසු නැති සමාජයක් බව හඳුනාගෙන පාර්ලිමේන්තු ආසන සඳහා තරඟකර සමාජවාදය පාර්ලිමෙන්තුව තුලින් හා වෘත්ත්‍යසමිති තුලින් ජනතාවට  හඳුන්වා දුන්නෝය.

නමුත් තරුනමදයෙන් අන්දවී සිටිය විජයවීරගේ නායකත්වයෙන් ආරම්භකළ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ රටේ භායානක විනාශකාරී තත්වයක් ඇතිකර දහස් ගනන්  සිංහල බෞද්ධ තරුණයන් පමණක් නොවේ රටේ  යහපත් වැඩිහිටියන් පවා  මරා දැම්මේය. ජේවීපී කාරයින් ඒ කලවිනාශය ත්‍රස්තවාදීන් කලවිනාශයටත් වඩා දරුණු රටේ ආරක්ෂාව සඳහා සටන් වදින්ට තරම් වීර  බෞද්ධසිංහල කොල්ලන්  ජේවීපීකාරයන් විසින් අමු අමුවෙ  නිකරුනේ මරා දැමීමයි.

දෙමළ ලේඛකයෙක් ලඟදි ලියනවා ත්‍රස්ත වාදය නිසා දරුවෙක් නැතිඋන පව්ලක් උතුරේ නැ කියල. එවගේමයි දකුණේත් ජනතා  විමුක්ති පෙරමුනේ මිනීමරු විප්ලවයනිසා දරුවෙක් හෝ ඥාතියෙක්  නැතිනොවුණු  සිංහල  පව්ලක්  සොයාගන්නට බෑ. මේ විනාසය සිංහල ජාතිය කවරදාකවත් අමතකකරන්නේ නෑ.

මෙතරම් විනාශකාරී  ජාතික  ව්‍යාසනයක් කල ජනතා  විමුක්ති පෙරමුනේ උන්  දැන්, රට ත්‍රස්තවාදයෙන් බේරාගෙන ජනතාවගේ ජීවන තත්වය උසස්කර  රට දියුණුකර ජනතාවට මරණ බියක් නැතිව සාමයෙන් ජීවත්වන්නට ඉඩසලසා  දුන්  මහින්ද  රාජපක්ස හිටපු ජනාධිපතිතුමන් දුෂිතයෙක්ලෙස හඳුන්වන අධමයෝයි.

ජනතා  විමුක්ති පෙරමුනේ අද හොරුඅල්ලන, හා රටට ඉමහත් සේවකයක් කල සිංහල බෞද්ධ නායකයින්ට දූශිතයන්යයි කියමින් නිග්‍රහ කර ජනතාවගේ ගෞරවාදරය ඒ අයගෙන් ඉවත්කිරිමට ගන්න අලුත්  විප්ලවය,  අපට සිහිකරවන්නේ  ඔවුන් සිංහල බෞද්ධ තරුණයින් හා වැඩිහිටියන් අමුඅමුවේ මරමරාකල විනාශකාරී යුගයයි.

ජනතා  විමුක්ති පෙරමුණට පුළුවන් රටහදන වැඩක් කිරීම  නොවේ නමුත් විනාශකාරී බලවේගයන් හා එක්වී රට අගාදියට ඇදදමන එකයි. අද ජනතා  විමුක්ති පෙරමුණ කරන්නේ මයිත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාටත් රනිල් වික්‍රමසිංහගේ  එක්සත් ජාතිකපක්ශයටත් උවමනා හිටපු මහින්ද  රාජපක්ස ජනාධිපතිතුමා හා එතුමාට සම්බන්ධ සියලුදෙනාම දේශපාලන භූමියෙන් ඉවත්කිරීමේ මෙහෙවරයි. එයින්  ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ  බලපොරුත්තුවන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා හා එතුමාට පක්ෂපාත අයගේ බල හීනකර ඔවුන් ජනතාවගේ විශ්වශයෙන් ඈත්කළහොත් ඒ නැතිවන ජනතා විශ්වාසය  ජනතා  විමුක්ති පෙරමුණට ලැබේය යන විශ්වාශයයි.

අද  මහින්ද රාජපක්ස මැතිතුමා වෙත ඇති  ජනතා විශ්වාසය ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ලැබීම  කවරදාවත් සිදුවනදෙයක් නොවෙයි.  ජනතා  විමුක්ති පෙරමුනේ මේ දේශ ද්‍රෝහී ක්‍රියාවෙන් සිදු වන්නේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ  මහා ජනතාවට තව තවත් එපාවෙන එකයි.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ  එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ අතකොලුවක්.  ඒක හොඳට පෙනෙනවා කොපේ වාර්තාවෙන්. කොපේ වාර්තාවට එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සාමාජිකයින්ට පාදසටහන් දමන්නට උදව් කර තිබෙන්නේ කොපේ සභාපති ජනතා වවිමුක්ති පෙරමුනේ සුනිල් හන්දුනෙත්ති .   හන්දුනෙත්ති  කියනවා  ඔහු  යුඇන්පී මන්ත්‍රී හර්ෂද සිල්වා   එක්ක මුළු රාත්‍රීයෙ පාර්ලිමේන්තුවේ ඉඳගෙන යුඇන්පී සාමාජිකයෝ  ගෙනා පාදසටහන් කෝපේ රපොර්තුවට එකතුකරන්න වෙහෙස ගත්තා කියලා. ඔන්න උන දේ.

ඔය කෝප් වාර්තාවෙන් මොනවද සිදුවෙලාතියෙන්නේ. ඒකත් දැම්මම හමස්පෙට්ටියට වැටිලා. රනිල් අග්‍රාමාත්‍ය වරයා දේශපාලන චන්ඩියෙක් -ආඥාදායකක්. ඔහුකරන්නේ ඔහුට හොඳයි  කියලා හිතෙන දේ. පේනහැටියට ඔහු ජනාදිපති තුමා තුට්ටුවකටවත් ගණන් ගන්නේ නැ.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ  හිතාගෙන ඉන්නේ මොනවාහරිකරලා රාජපක්සලා දේශපාලනයෙන් ඉවත් කරගත හොත්  යුඇන්පී එකත් එක්ක  චන්දයකට ගියොත් තනියම ආණ්ඩුවක් හදන්න චන්ද ප්‍රමාණයක්  ගන්න පුලුවංවෙයි  කියලා. නමුත් රටේ පේන හැටියට හොරුඅල්ලන විප්ප්ලවය නිසාම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ  ජනතාවට එපාවෙලා. ලබන චන්දයකින් දැන් තියෙන ආසන හයවත් ගන්න පුලුවන උනොත් ඒක මහා පුදුමයක්.

නමුත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ටිකක්වත් හිස උස්සන්න පුළුවන්කමක් තියෙන්නේ  සිරිසෙන -රනිල් යුඇන්පී කුට්ටමෙන් අයින්වෙලා මහින්ද රාජපක්ස මැතිතුමා සමග ඉන්න එක්සත් විපක්ෂයත්  එක්ක හවුල්  උනොත් පමණයි.

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මැතිතුමා ශ්‍රී ලංකා නිදහස්පක්ෂයට කොහෙත්ම පක්ෂපාතිත්වයක් නැ. සිරිසෙන මැතිතුමාත් උදව්කරන්නේ යුඇන්පී එක බලයට ගෙන්නාගන්න. ඒක සිරිසේන ජනාධිපතිතුමත් එක්ක  ඉන්න ශ්‍රී  ලංකා නිදහස් පාක්ෂකයින්ට තේරෙන්නේ නෑ.

යුඇන්පී ය වැනි  ධනවාදී පක්ෂයකට  බලයේ ඉන්න උදව්කරන්න මාක්ස් වාදී නම ගාවගත්තු මොනම දේශපාලන පක්ෂයකට කොහොමටවත් බැ. එහෙම කරන පක්ෂ දේශපාලන මුලධර්මවලට පයින් ගහන්නෝ. ලංකාව අද වැටිලා තියෙන අගාදියෙන් ගලවාගන්න නම් ජනතා විමුක්ති පක්ෂයට හිතන්න පුළුවන් ශක්තියක් තියෙනවානම්  හොරුඅල්ලන විප්ලවය අත්හැරදාළ හැම වාමක්ෂික පක්ෂත් සමගේ එකතුවෙලා යුඇන්පී නොහොත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය දේශපාලන ශිතිජයෙන් අහක්කරන්න දැන්වත් උත්සාහ කරන්න කාලය පැමිණ තිබෙනවා.

මක්ස්වාදියෝයි කියාගන්න මේ ජනතා විමුක්තිපෙරමුනට පුලුවන්ද අපට පෙන්නා  දෙන්න මාර්කස් වාදී න්‍යාය යන්ගේ කොහෙද ලියලතියෙන්නේ වාමාංශික දේශපාලන පක්ෂයක කාලය  හොරුඅල්ලන කටයුත්තට  යොදාගත්ත යුතුයයි කියල. වාමාංශික දේශපාලන පක්ෂයක් කල යුත්තේ ධනවාදය ජනතාව රවට්ටාගෙන,  ගෙන යන රටට අහිතකර ක්‍රියාදාමයන්ට විරුද්ධව සටන් කරලා  සමාජවාදී ආණ්ඩුක්‍රමයක් ගෙන එම සඳහා වාමාංශික පක්ෂයන් සමග එකතුවී බලය තමන්ගේ අතට ගැනීමේ  තණ්හාව අත්හැරලා ජනතා හිතයිශි කටයුත්තක් කිරීමයි.

ජනතා වීමුක්ති පෙරමුණ කැමැත්තක් නැ  විමල් වීරවංස ඉන්න වාමාංශික කඳවූරට බැඳෙන්න, නමුත් ඇත්තවශයෙන්ම සමාජවාදය ගරුකරන ධනවාධයට විරුද්ධ වාමාන්ෂික සටන ඉදිරියට ගෙනියන්න නම් පුද්ගලික තරහ කොන්ද්‍ර අහක දමලා එක්ව එක්සත්ව සටනක් කලයුතුයි. එසේනැත්නම් ධනවාදය විසින්  මාක්ස්වාදය හා ඊට සම්බන්ධ සියලු සමාජවාදී පක්ෂ ලංකාවෙන් සහමුලින්ම අතුගාලා දානවට සැකයක් නැ.  ජනතා විමුක්ති පෙරමුන බලාපොරොත්තුවන ඛෙදජනක අවසානය ඒකද ?

වෛද්‍ය ආර් එල් ස්පිට්ල් ගේ හෙදිය

December 3rd, 2016

 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

සීලදාස මහත්මිය මහ රෝහලේ මේට්‍රන්වරියක ලෙස සේවය කළාය. ඇය අපගේ පවුලේ හිතවතියක වූ අතර මම ඇයව දන්නා කාලයේ ඇය සිටියේ විශ්‍රාමිකවය. සීලදාස මහත්මිය සේවය කලේ වෛද්‍ය ආර් එල් ස්පිට්ල් යුගයේය. ඇය වෛද්‍ය ආර් එල් ස්පිට්ල් ගේ හෙදියකද වී සිටියාය. එම නිසා මම සීලදාස මහත්මිය ගෙන් වෛද්‍ය ආර් එල් ස්පිට්ල් ගැන ඇසුවෙමි. 
 
ඒ කාලයේ මම සිටියේ අට වසරේදීය. ආර් එල් ස්පිට්ල් ගේ සුදු ගෝනා, සුදු වැද්දා යන පොත් කියවා සිටි මම සීලදාස මහත්මිය ඔහු ගැන කියන කතා වලට ආශාවෙන් සවන් දුන්නෙමි. 
spittle
 
සීලදාස මහත්මිය කියූ ආකාරයට වෛද්‍ය ආර් එල් ස්පිට්ල් දක්‍ෂ ශල්‍ය වෛද්‍යවරයෙකි. එහෙත් තද නීති කාරයෙකි. වරක් කම්කරුවෙක් ශල්‍යාගාර පොළව නිසි අයුරින් මැද නොතිබීම නිසා ඔහු එම කම්කරුවාගේ කන හරහා පහරක් දී තිබේ. මේ පහර නිසා කම්කරුවාගේ කන් අඩිය පැලුනි. තරහ ගිය මුත් ඒ හා සැනින් කෝපය නිවී යන වෛද්‍ය ස්පිට්ල් කම්කරුවාගේ කන පරික්‍ෂා කොට බෙහෙත් කලේය. පසුව වෛද්‍ය ස්පිට්ල් ගේ මරණය තෙක් මෙම කන් අඩිය පැළුනු කම්කරුවාට හානිපූරණ දීමනාවක් ඔහු ගෙව්වේය. මෙම ගෙවීම කලේ කිසිදු නෛතික නියෝගයක් අනුව නොව හුදු වරදකාරිත්වය මතය. 
 
වෛද්‍ය ආර් එල් ස්පිට්ල් ගේ අතේ ඇනුනු එන්නත් කටුවක් නිසා අත ආසාදනය වී ඔහුගේ එක් අතක් හරි හැටි වැඩ කලේ නැත. එහෙත් මේ ආබාධිත තත්වය සමග වූවද   ඔහු හොඳින් ශල්‍යකර්ම කලේය. 
 
ස්වභාව ධර්මයට ඇළුම් කල වෛද්‍ය  ස්පිට්ල් වැද්දන් හමු වීම සඳහා නිවාඩු දමා යාමට පුරුදුව සිටි බවද සීලදාස මහත්මිය පැවසුවාය. එහෙත් වෛද්‍ය  ස්පිට්ල් ගේ සැවේජ් සැන්ච්චුවරි කෘතිය කියවා තිබේදැයි සීලදාස මහත්මිය ගෙන් ඇසීමට මට අමතක විය. වෛද්‍ය  ස්පිට්ල් ගේ සැවේජ් සැන්ච්චුවරි හෙවත් මැකී ගිය දඩමං සහ වන සරණ මම ආශාවෙන් කියවන ලද පොත් වේ. එම පොත් කියවන විට අපට මෙම අපූරු මිනිසාගේ ආධ්‍යාත්මය ස්පර්ශ  කල හැකිය. 
 
වෛද්‍ය ආර් එල් ස්පිට්ල් ගේ හෙදියක වී සිටි සීලදාස මහත්මිය අසූව දශකයේ අග භාගයේ මිය ගියාය. මිය යන විට වයස අවුරුදු අසූ පහද ඇය පසු කොට තිබුනාය. වරක් කොලඹ කනත්තේදී අහඹු ලෙස සීලදාස මහත්මියගේ සොහොන් කොත මගේ නෙත ගැටුනි. සීලදාස මහත්මියගේ  සොහොන අසල ඇයගේ  පුතා වූ මංගල කුමාර සීලදාස ගේ සොහොනද විය. 
 
සීලදාස මහත්මිය යනු විශේෂිත යුගයකට අයත් වූ හෙදියකි. ඇය පුහුණුව ලබන්නේ බ්‍රිතාන්‍ය හෙදියන් යටතේය. ඔවුන් වැඩ කලේ ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙනි. වෘත්තීය අභිමානය මෙන්ම වෘත්තීය ගරුත්වය තිබූ ඇය තමා වෛද්‍ය ආර් එල් ස්පිට්ල් ගේ හෙදියකද වී සිටි බව කීවේ ආඩම්බරයෙනි.   
 

Copyright © 2018 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress