The Shame of it all about Kusal Perera

May 16th, 2016

Top Spin By Suni

May 16th 2016
While it may not necessarily be a conspiracy as spme theorists seem to think! although there are suspicious undertones towards, this considering the calibre of the player involved and the implications it had on the overall picture of Sri Lanka cricket in the  face of important forthcoming competitions  albeit with no tangible proof,  the Kusal Perera  incident stinks of incompetency on the part of the ICC who should hang its head in shame

The ICC is now trying to shrug off responsibilities and liability to compensate for the grievous harm to this young and upcoming, talented Sri Lanka cricketer who has suffered both psychologically and career wise as a result of what seems to be bungling at ICC level.
That he needs to be fully compensated and more for his ordeal seems to be an understatement as he has borne it all with dignity and hopefully his rewards for the class he has shown will be great as he resumes and continues his cricketing career where all Sri Lankan followers of the gentleman’s game should wish him well!

Many including former greats like Mahela Jayawardene, Sanath Jayasuriya and others have questioned the  validity of the decision which banned Kusal from the game for ( mercifully ) six moths which included the draconian attitude of guilty until proven innocent – a rank disregard for the democratic values the game is supposed to carry in the world of today- yet disregarded by the ICC as he was even banned from  net practise as the saga rolled on  with the outcome that was to prove the inefficiency of the ICC.

It must also be mentioned that the President of Sri Lanka cricket Thilanga Sumathipala and the likes of Arjuna Ranatunga and other former cricketing greats of yester year have worked tirelessly towards the restoration of Kusals dignity for which thanks are in due order.

The ICC it needs to be remembered has many bourgeoisie Indians at the helm who make obnoxious decisions who seem to lean in India’s favour at the best and worst of times and dance to the tunes of the Indian cricket administration – a prime example being the manner in which India is exempt from the DRS system when all others comply as India needs to be taken down a peg or two and reminded that there should be no double standards when it comes to rules and regulations and the DRS rule made mandatory  for all.

The ICC seems hard handed also when it comes to players of Asian and lesser known countries playing cricket as they hand out their sentences laced in double standards remembering how Australian cricketer Shane Warne during his playing days despite being proven guilty of using a banned substance, got away virtually scot free by comparison with Kusal Perera and there are other cases that seem to prove this case in point while raising eyebrows about the justification of certain decision!

Perhaps it is high time the ICC revamped its policies towards international cricket to incorporate  fairness and equality towards all in a measure to make cricket indeed a gentleman’s game not shrouded in perverse skullduggery, mismanagement  and corruption as it appears and similar to the governing body of soccer FIFA which has truly fallen from grace as the world looks on!

SLC’s executive committee has not made a firm decision yet on further legal action in the Kusal Perera case © AFP The ICC has denied that Sri Lanka Cricket had asked that the costs involved in the Kusal Perera doping case be reimbursed, and it said it had not agreed to compensate the board. Hours before the ICC’s denial, a SLC official claimed the ICC had said verbally that it would compensate the board.
“The ICC can confirm that it has not received any request for compensation from SLC or Mr Perera and it has not agreed (verbally or otherwise) to any such reimbursement,” the ICC said. “Whilst the circumstances of this case are unfortunate, the ICC does not accept that it is responsible for the finding of the WADA-accredited Qatar Laboratory or the consequences that flowed from such a finding, and the ICC will be considering its own position in respect of who should bear the costs incurred by the ICC in its additional efforts and investigation that ultimately resulted in the Laboratory agreeing to withdraw the original finding.”
The statement contradicted SLC secretary Mohan de Silva, who had said: “The ICC has agreed to compensate us, but there is nothing in writing. In any case we will be making an appeal for that. I’m quite confident that they will oblige us.”
SLC had said it spent over 13 million Sri Lankan rupees (USD $92,000 approx) on clearing Perera’s name, though they did not quite need the 15 million they had set aside to fight the case.
In addition to fees paid to Perera’s UK-based lawyers Morgan Sports Law, SLC also helped fund a polygraph test and separate urine test conducted in London, as well as a hair analysis conducted in a Paris lab. Each of these measures is said to have helped give Perera leverage with the ICC.
Perera himself suggested he was not dwelling on the suspension’s personal cost to him, but board president Thilanga Sumathipala said the “indirect cost” to Perera had been “colossal”. In addition to missing a full tour of New Zealand, a bilateral series against India, and two major tournaments in the Asia Cup and World T20, Perera was also ineligible for the IPL auction. He had been fixture in all three formats for Sri Lanka prior to the suspension.
SLC’s executive committee had not made a firm decision on further legal action, but de Silva confirmed discussions were ongoing in the board about “how to compensate Kusal”.
The Qatar-based lab, whose findings were deemed “unsustainable” for “scientific and technical reasons” by the independent expert hired by the ICC, may come under scrutiny. However, that expert had also stated the lab had “correctly identified 19-Norandrostenedione in the samples” taken from Perera.
Perera has resumed his training with SLC coaches at Khettarama, after five months of being barred from doing so. He may be in the fray for the limited-overs leg of Sri Lanka’s tour of the UK and Ireland.

We need Gota-like officials: Gammanpila

May 16th, 2016

Lahiru Pothmulla Courtesy The Daily Mirror

The service of officials like former defence secretary Gotabaya Rajapaksa is felt all the more at this time when the city has been hit by flash floods causing many hindrance to the people, Pivthuru Hela Urumaya (JHU) General Secretary MP Udaya Gammanpila today said.

Addressing a news conference, he said the Gotabaya Rajapaksa era was the golden era of urban development without argument. “This is a fact everyone accepts in unison,” he said.

He said Mr. Rajapaksa put an end to the practices of sticking posters on walls, putting banners on lamp posts and dumping garbage on roadsides and to canals. “He also removed hawkers from pavements and stopped reclamation of lowlands.

But today, garbage dumps are everywhere. Canals are blocked by garbage resulting in flash floods. No proper garbage disposal management is available today,” Mr. Gammanpila said.

He said there are skilful officials in the Urban Development Authority (UDA) who are capable of keeping the city alive, but they have been isolated after labelling as ‘Gota’s people’.

“For the first time in six years, the road to Parliament had been flooded. We request Megapolis and Western Development Minister to look into these issues and to give back ‘Beautiful Colombo’ to the people instead of going for bigger plans,” he said.

– See more at:

Two Days of LTTE Terror at Sri Lanka Festival in Toronto

May 16th, 2016

By Bandula Jayasekara Courtesy The Island

I hear from my friends connected to the government in Ottawa that Gary (name taken) Anandasangaree , Member of Parliament in Canada, has prevented a motion in parliament to declare January as Tamil Heritage month and next Monday (today) there will be a roundtable in the Canadian parliament to discuss what is described as Tamil genocide. I have no issues with naming a heritage month for any community, Tamil, Sinhala, Muslim or Egyptian. However, there is a problem when pro-LTTE parliamentarians try to create problems in other countries. There is a new government in Canada as well as in Sri Lanka. I fervently hope sanity prevails. But, now let me tell you how the LTTE terrorised Toronto for two days during my Assignment in Toronto.


When the Sri Lanka Day committee headed by myself as the Consul General of Sri Lanka in Toronto and a group of dedicated Sri Lankans who have been living in Toronto for nearly 30 years and the Harbourfront Centre announced the Sri Lankan festival, the Harbourfront Office received nearly 89 emails and calls from the Tamil Tiger supporters discrediting Sri Lanka. They were up to their usual tricks and appeared as innocent people. Their idea was to disrupt the cultural event which was planned to showcase Sri Lanka to Canada.

Harbour Front officials were worried. Undeterred the organisers went ahead with the event without giving in to LTTE pressure. Then the Tamil Tigers in Toronto followed a terror tactic which they had used for nearly 25 years in Toronto. On the day of the opening 20 September, the Tiger supporters called the Harbourfront saying that there were nearly 40 bombs placed at the Center. Having instilled fear among the organisers and the Harbourfront staff, LTTE terrorists immediately announced through the Tamil Tiger radios in Toronto that the event was cancelled. That was their objective. I received many calls from law abiding Sri Lankan Tamils living in Toronto who were keen to attend the event to find out if the event was cancelled.

Thanks to the effort of some Police officers in Toronto with the help of the Harbourfront Security checks were done and an announcement was made that there were no bomb threats and it was another hoax. There were families with children who had come to dance and Canadians from all walks of life. Only if they knew why the Police were checking the place. The organisers didn’t let that happen. Toronto Police at the time carried out their task in a very efficient manner without creating any panic among the public.

Having failed in their endeavour the LTTE terrorist backers as their next step, brought women, children and misguided youth and even elderly people in bus loads to protest in front of the Harbourfront. It was evident that they were well organized and well funded by the Tamil Tiger terror machinery in Canada. I who was at the event made several complaints to authorities regarding the protests and rallies against a friendly country which was promoting itself to Canadians like any other country would do. However, I received the usual response saying that it was a right to protest peacefully. LTTE protests were never of a peaceful nature.

There was more terror when the protestors walked in to the festival wanting to provoke innocent people who were at the festival. They wore T. Shirts which propagated terror, they threatened innocent Sri Lankan ladies who were managing stalls and other event desks . The terrorists told them that their throats would be slit. They attempted to push people who were walking peacefully, they distributed leaflets of terror. Organisers were in fear and I as the Consul General and the Head of the Organising Committee called 911 on behalf of one lady who was threatened that her throat will be slit. The Canadian lady who responded at 911, asked her to stay out of the place. That was all. We had no help on its way.

The Tamil Tiger protesters also threatened and forcibly took away the Sri Lankan Tamil astrologer and his wife who had a festival stall and forced them to carry a placard against Sri Lanka in front of the Harbourfront. The Sri Lankan Tamil Canadian vendor who was supplying food was threatened. He hid in the car and sent word to the Festival Organisers to get the food from the car. It was frightening what was taking place in the centre of Toronto at the Sri Lankan festival. I never could understand how a Terrorist group banned in Canada could do such things at a public festival in Toronto.

Then the protesters walked in with placards in intimidating style and stayed on. Nothing happened when I as the Consul General of Sri Lanka with a deep concern for my people called a Royal Canadian Mounted Police (RCMP) officer who said that it was the Toronto Police which was in charge of the place. Later a Police Officer came to the scene and made notes. He didn’t do anything else much to the anger of the Sri Lankan Canadians at the festival. To add insult to injury , we later heard that some LTTE terrorists supporters had posed for photographs wearing Tamil Tiger T. Shirts with the Canadian Mounted Police.

Several of us witnessed a small plane carrying an anti Sri Lanka and Pro LTTE banner circling over Harbour Front. Canadian authorities didn’t do anything about it and the Police didn’t take any notice when fear was instilled among the organisers and other attendees at the Sri Lankan festival in Toronto.

Even Canadians questioned as to how the law enforcement authorities in Toronto could allow such acts and the plane flying very low to instil fear. Sri Lanka Festival was an event organised to showcase Sri Lanka to Canada and many Sri Lankan Canadians came to me for help; they asked me to contact the authorities. It was more than a disappointment that day , when the law in Toronto looked the other side.

I feared for the lives of all Sri Lankan Canadians and their families and our guests who were at the festival. The law in Toronto was definitely not on the side of the innocent people even when the government of Sri Lanka and the organisers of the Sri Lanka Festival had as its Government partners, The City Council of Toronto, Canadian Heritage, Ontario Arts Council and the Toronto Arts Council .

It was two days of LTTE terror in the heart of Toronto I will never forget .

Govt. expects to raise Rs. 100 billion through VAT increases ‘Indirect taxes necessary, direct taxes not realistic’

May 16th, 2016

State Finance Minister Lakshman Yapa Abeywardena yesterday told The Island that the government intended to raise Rs 100 bn through the increase in Value Added Tax (VAT).

Minister Abeywardena said that the government required additional funding to meet its requirements. Asked whether it would be possible to raise enough funds for that purpose through the imposition of VAT, Minister Abeywardena asserted that perhaps about 70 per cent of that amount could be obtained.VAT increase came into operation on May 2.

The National List MP admitted that the government had no option but to increase VAT on a range of items to meet the shortfall. The Finance Ministry increased VAT on both services and goods to 15 per cent.


Responding to a query, Minister Abeywardena said the national economy was in dire straits due to rapidly falling state revenue and sharp depreciation of the rupee over the years.

According to him, the state revenue had dropped to a 10 per cent from 19 per cent of GDP during 1994.

Responding to former Minister and Chairman of the Committee on Public Enterprises (COPE) D. E. W. Gunasekera’s constant plea to increase direct taxes, Minister Abeywardena asserted that Gunasekera was articulating his socialist views. The General Secretary of the Communist Party of Sri Lanka had been campaigning for sharp increase in direct taxes and corresponding decrease in indirect taxes. Minister Abeywardena insisted that Gunasekera’s proposal wasn’t realistic therefore the government would continue to largely depend on indirect taxes.

Minister Abeywardena asserted that further imposition of direct taxes could have a detrimental impact on the export sector. The UNPer turned SLFPer cited the difficulties experienced by the garment sector to justify the decision not to target them with additional taxes at the moment. The garment sector was struggling due to sharp increase in production costs in the wake of tough competition from Vietnam and Bangladesh, Minister Abeywardena said.

The ten-year-old girl who is smarter than Einstein: Nishi becomes one of the youngest children in Britain to achieve top mark of 162 on Mensa IQ test

May 16th, 2016

By DAILY MAIL REPORTER Courtesy Mail on line (UK)

  • Nishi Uggalle, ten, scored the highest possible mark of 162 in the IQ test
  • She scored 142 in second element, putting her in top one per cent of nation
  • Nishi’s score and subsequent IQ of 162 is two points higher than Einstein
  • Parents say she is a normal 10-year-old but always knew she was gifte
  • A child prodigy with an IQ higher than Albert Einstein is celebrating becoming a unique member of Mensa.

    Nishi Uggalle, ten, is one of the youngest people in the country to score the highest possible mark of 162 in the IQ society’s supervised testing.

    The Mensa Supervised IQ Test can only be taken by children aged over ten-and-a-half and consists of two separate industry-standard assessments.

    Nishi Uggalle, ten, is one of the youngest people in the country to score the highest possible mark of 162 in the IQ society's supervised testing

    Nishi Uggalle, ten, is one of the youngest people in the country to score the highest possible mark of 162 in the IQ society’s supervised testing

    One measures mainly verbal reasoning skills and the other, which includes diagrams and images, assesses visual and spatial logic.

    And Nishi, from Audenshaw in Tameside, scored the highest possible mark of 162 in the first test – known as the Cattell III B score.

    She scored 142 in the second element, the Culture Fare Scale, with the results putting her in the top one per cent of the nation in terms of IQ.

    Anyone scoring a percentile of two in any Mensa test is admitted to the society.

    The controlled test takes two-and-a-half hours and, according to theories, Nishi’s score and subsequent IQ of 162 would be two points higher than famous physicist Einstein.

    The former pupil at Audenshaw’s Poplar Street Primary is studying at Withington Girls’ School and starts at Altrincham Grammar School for Girls in September.

    Nishi lives with her parents, Neelanga and Shiromi, who moved to Manchester from Sri Lanka in 2001. Dad Neelanga, 44, praised Nishi's first teachers at Poplar Street Primary

    Nishi lives with her parents, Neelanga and Shiromi, who moved to Manchester from Sri Lanka in 2001. Dad Neelanga, 44, praised Nishi’s first teachers at Poplar Street Primary

    Nishi scored 142 in the second element, the Culture Fare Scale, with the results putting her in the top one per cent of the nation in terms of IQ 

    Nishi scored 142 in the second element, the Culture Fare Scale, with the results putting her in the top one per cent of the nation in terms of IQ

    She lives with her parents, Neelanga and Shiromi, who moved to Manchester from Sri Lanka in 2001. Dad Neelanga, 44, praised Nishi’s first teachers at Poplar Street Primary.

    He said: ‘We knew very early on that she was gifted. She started reading and writing very early and was became very good at mathematics. We gave her challenging, interesting things to do. As a parent, you do not want their talents to be wasted, but there has to be a balance with their childhood.

    ‘She is just a normal 10-year-old, just like any other 10-year-old really. She loves reading, cycling and walking, and we’re all very proud of her.’

    Nishi, an only child who sat the test last month in Manchester, said she completed the first element of 150 questions with time to spare, but didn’t quite finish the second paper.

    She said: ‘It wasn’t easy, but it wasn’t hard at the same time. In the first test I had enough time to check over things.

    According to theories, Nishi's score and subsequent IQ of 162 would be two points higher than famous physicist Einstein 

    According to theories, Nishi’s score and subsequent IQ of 162 would be two points higher than famous physicist Einstein

    ‘I didn’t manage to finish one or two questions in the second one. I have been telling my mates about Mensa and they are all very proud of me. I want to be a scientist, as the subject of time has always interested me.’

    John Stevenage, chief executive of British Mensa, said he was delighted for Nishi.

    He said: ‘I hope she will make full use of her membership to meet new, like-minded people and challenge herself. Joining Mensa opens the door to an international network of more than 100,000 people and many members make friends for life.


Shouldn’t all agreements with foreign countries get prior approval by Parliament before they are signed?

May 15th, 2016

Sudath Gunasekara 15.5.2016

Since I have never worked in the Ministry of Foreign Affairs I have no idea whether all aspects such as at least economic, political, international relations, defense and national security etc are gone in to in detail while keeping our national interest as the most important issue.

The way it appears to a layman from outside it appears as if none of these agreements today confirm to such requirements. The way it operates, it is obvious our leaders sing the agreements to suite their whims and fancies and political agendas without any serious consideration to their side effects on the overall impact of such agreements on the country or its people. In the process they get trapped in the nooses set by cunning politicians and bureaucrats of those countries and agencies to the detriment of the motherland. Our politicians only look for cheap political mileage gained. Some of the more recent agreements signed by our leaders between India (ETCA) and the West (GSP+) and donor agencies like the World Bank have already revealed such serious implications. There is no point in closing the gate after the horse is gone and the damage is done. It is just like Cabinet decisions and decisions of the Committees on appointments to higher posts like diplomatic assignment, Secretaries to Ministries and Chairmen of Corporations In these cases everybody knows that such appointments are done long before the relevant Committees sit. It is only an eye wash to hood wink the public.  They are all politically manipulated to accommodate their favourites. Therefore it is a big fast. It is just like your passing someone before he or she sits an exam and conducting it thereafter and giving him pass marks to suit the required grade.

Therefore in view of the seriousness involved in this national sue I urge that all such agreements should be thoroughly studied by experts in each subject and debated at length and approved by Parliament as a prerequisite before we sing them with the relevant countries.

පෙරදිගට ගමනක් – 14 -රාවණා ගේ ඒ භවයෙන් පසු …

May 15th, 2016

වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

තමන් කුඩා කාලයේ – ඒ කියන්නේ වයස අවුරුදු 12 ක් 13 ක් විතර කාලයේ, නිකවැරටිය පැත්තේ තිබුණු දේවාලයකට කිහිප වතාවක් ම යන්න මේ ලේඛකයාට අවස්ථාව ලැබුණා. ඒ, ඒ තරම් අඩු වයසක දී දෙවියන්ට කියලා විසඳගන්න මොකුත් ප්‍රශ්නයක් තිබුණු හින්දා නෙවෙයි. අපි කාටත් ඒ වගේ වයස්වල දී දෙමව්පියන්, නෑදෑයන් පස්සෙන් යන්න අවස්ථා, අනුග්‍රහයන් ලැබෙනවානේ. සෙනසුරාදා ඒ දේවාලය තුබුණු “රන්දෙනිගම රකුස්සාවට” ගිහිල්ලා, එ දා රෑ එළියේ එළාගත්ත පැදුරුවල නිදාගෙන, පහුවදා – ඒ කියන්නේ ඉරිදා උදේ, තියෙන බෝධි පූජාවටත් සම්බන්ධවෙලා, දෙවියන් ආරූඪ වෙච්ච කපුමහත්තයා පැයක් විතර කරන දේශනාවකුත් අහලා, දවල් වෙන්න කලින් එහෙන් පිටත්වෙන එක තමයි ඒ ගමනට අදාළ ව මේ ලේඛකයාට දැන් මතක් කරගන්න පුළුවන් සිද්ධි මාලාව. දෙයියන්ට කියලා විසඳගන්න ප්‍රශ්නයක් තිබුණේ නැති වුනාට මේ ගමන යන්න ලොකු කැමැත්තක් මේ ලේඛකයා තුළ තිබුණා. ඒ, අර කලින් කියපු විදිහට ඉරිදා උදේට කපුමහත්තයා කරන දේශනාව අහන්න ලැබෙන හින්දා. ඒක හරි ම අර්ථාන්විත, ඒ වගේ ම රසවත් දේශනා මාලාවක් කියලා තමයි මේ ලේඛකයාට අදත් හිතෙන්නේ. එහෙම අහපු දෙයක් ගැන කියන්න කලින් මේ රකුස්සාව ගැන යමක් කියන්නම්.

රන්දෙනිගම කියන්නේ නිකවැරටිය පැත්තේ තියෙන කුඩා ගම්මානයක්. මේ කතාවට අදාළ කාලයේ රත්නකම්බිලි දේවාලයක් ඒ ගමේ තිබුණා. දේවාලේ කපු මහත්තයා විදිහට හිටියේ හෙට්ටිපොල මහජන බැංකුවේ නිලධාරියෙක් කියලා තමයි කිව්වේ. මේ කපු වැඩේ හින්දා ඒ මහත්තයාට සිකුරාදාට නිවාඩුවකුත් ලැබිලා තිබුණා. බැංකුවේ මහත්තයා දේවකාරි කළේ සිකුරාදා හවස් වරුවේ ඉඳලා ඉරිදා දවල් වෙනකල්. රත්නකම්බිලි, කළුකම්බිලි, කළු දේවතාවා, හූනියම් දේවතාවා වගේ හුඟක් යක්කු, ඒ වගේ ම දෙවිවරු මේ කපු මහත්තයාට ආවේස වෙනවා. වැඩියෙන් ම එන්නේ රත්නකම්බිලි තමයි.

සර්ව බලධාරි දෙවි කෙනෙක් ගැන විශ්වාසයක් නැති වුනාට අපිටත් දෙවිවරු ඉන්නවානේ. අපි ඒ දෙවිවරුන් ව වර්ග කරලාත් දක්වනවා. අල්පේශාක්‍ය, මහේශාක්‍ය කියලා. එහෙම නැතිනම් බූමාටු, ආකාසට්ඨ කියලා. ඔය ආකාසට්ඨ, මහේශාක්‍ය දෙවිවරුත් එක්ක අපේ වැඩි භජනයක් නෑ. ඒ අය ඉතින් ලොකු ලොකු කට්ටියනේ. අපි ඒ අය ගේ ආශීර්වාදය බලාපොරොත්තු වෙනවා. අපි ඒ අයට පිං අනුමෝදන් කරනවා. හැබැයි බූමාටු දෙවි දේවතාවුන් සම්බන්ධ අපේ පිළිවෙත එහෙම නෙවෙයි. අපි ඒ අයත් එක්ක ගොඩක් ගනුදෙනු කරනවා. අපි පාර කපන තැනටත්, පොළොව කොටන තැනටත් ඒ අය එනවා. ඒ අය ව ඒ තැන්වලට ගෙන්වගන්න එක ඒ තරම් අමාරු වැඩකුත් නෙවෙයි. මල් පැලක් හදලා, පානක් පත්තු කරලා කන්නලව්වක් කළා ම ඇති.

ඉතින් රත්නකම්බිලි කියන්නෙත් ඒ වගේ බූමාටු දෙවිකෙනෙක්. ඇත්තෙන් ම මුල් කාලයේ හඳුන්වලා තියෙන්නේ යක්‍ෂයෙක් විදිහට. ඒ ගැන වැඩි විස්තර මෙතැනට අදාළ නෑ. දැන් අපි කෙළින් ම අර ඉරිදා දවස්වල අහගත්ත කතාව කියමු. ඇත්තෙන් ම එක කතාවක් නෙවෙයි. කතා දෙකක් ම තියෙනවා. පළමුවැනි කතාව රත්නකම්බිලි ගේ උප්පත්තිය සම්බන්ධයෙන්. දෙවැනි කතාව ඔහු මේ බැංකු මහත්තයාට කැඹිරීම සම්බන්ධයෙන්. මුලින් ම දෙවැනි කතාව කියන්නම්. අනෙක් කතාව ඊට පස්සේ කියන්නම්.

පෙර ආත්ම භාවයක දී රත්නකම්බිලියි බැංකු මහත්තයායි ජීවත්වෙලා තියෙන්නේ තාත්තායි, පුතයි විදිහට. මේ තාත්තාට තව දරුවෝ ඉඳලා තියෙනවා. ඒත්, මේ පුතා (අපේ බැංකු මහත්තයා) තමයි තාත්තා ව බලාගෙන ඉඳලා තියෙන්නේ. අනෙක් අයට බලන්න වෙනත් දේවල් තියෙන්න ඇති. ඉතින් අවසාන කාලේ දී, තාත්තා බොහෝ ම අසනීපෙන්, එක්තැන්වෙලා ඉඳලා තියෙන්නේ. තමන්ට කරන්න පුළුවන් හැම ආවතේවයක් ම පුතා කරලා තියෙනවා. මේ සාත්තු සප්පායම් වෙනුවෙන් යමක් කෙළින් ම අපේක්‍ෂා නො කළත් “අනේ, තාත්තා මට ම කියලා කිසි ම දෙයක් දුන්නේ නෑනේ” කියලා පුතාට අන්තිම කාලේ හිතිලා. ඔහු අතින් ඒක ඇඟවෙන්නත් ඇති. ඉතින් තාත්තාට මේ කාරණේ තේරිලා. ඔහුට ඒ ගැන දුකකුත් කණගාටුවකුත් ඇති වෙලා. දුක්වෙලා තියෙන්නේ පුතාට යමක් කමක් දෙන්න බැරිවෙච්ච එක ගැන. කණගාටුවෙලා තියෙන්නේ පුතා එහෙම දෙයක් ගැන හිතන එක ගැන. ඉතින් මේ හිතුවිල්ල හිතේ තියාගෙන තමයි තාත්තා මිය ගිහිල්ලා තියෙන්නේ.

මේ තාත්තා රත්නකම්බිලි වුනේ ඒ මරණයට අදාළ චුති-උත්පාදයෙන් නෙවෙයි. ඔහු තව තවත් දිගින් දිගට ම තමන් ගේ සංසාර ගමනේ යෙදිලා තියෙනවා. අනෙක් කතාව ඒ පස්සේ කාලෙට සම්බන්ධයි. මෙහෙම භවයෙන් භවයට යන අතරේ ඔහු කාලෙක ජීවත්වෙලා තියෙන්නේ වෙළෙන්දෙක් විදිහට. ඔහු වෙළෙඳාම් කරලා තියෙන්නේ කම්බිලි. අද කාටත් තේරෙන භාෂාවෙන් කිව්වොත් රෙදි. එහෙම තේරුම්ගත්තම ඇති. දවසක් තමන් ගේ වෙළෙඳාම් ඉවර කරලා ආපහු ගම්බිම් බලා යද්දි ඔහුට පාලු ප්‍රදේශයක් හරහා ගමන්කරන්න සිද්ධවෙලා තියෙනවා. එහෙම යද්දී හොරු කණ්ඩායමක් ඔහුට පහරදීලා ඔහු ගේ සියලු ම වස්තුව කොල්ලකාලා. හොරුන් ගේ පහරකෑමෙන් වෙළෙන්දා මියගියා. ඔහු මැරුණේ මිනිස් වර්ගයා ගැන ම මහා වෛරයකින්. මහා කෝපයකින්. පලිගැනීමේ චේතනාවෙන්. ප්‍රතිඵලය තමයි රත්නකම්බිලි කියන යක්‍ෂයා ගේ බිහිවීම.

ඉතින් මිනිසුන් මරාගෙන කන, ලේ බොන මහ භයානක යකෙක් උපන්නා. පස්සේ කාලෙක කඩවර කියන යකාත් එක්ක හවුලේ මේ වැඩේ කරගෙන ගියා. දෙන්නා ම අපේ රටට ආවා. මේ රටේ දී පවා ඒ දෙන්නා මිනීමැරිල්ල නැවැත්තුවේ නෑ. ඒත් අපේ රට රැක බලාගන්න පැවරිලා ඉන්න දෙවිවරු මේ වැඩේට ඉඩදෙන්න සූදානම් වෙලා නෑ. ඒ මිනීමරුවෝ දෙන්නා ව මට්ටු කරන වැඩේ කතරගම දෙවියන්ට පැවරුනා. උන්නාන්සේ යක්කු දෙන්න මේච්චල් කරගත්තා. කඩවර සහ රත්නකම්බිලි දෙදෙනා කතරගම දෙවියන් ගේ සේවයට එකතුවුනා.

ඉතින් මිනිස්සුන් ගේ උවමනා එපාකම් ඉෂ්ටකරලා දෙන්නාත් මේ දෙන්නාට සිද්දවුනා. අපි දන්නවා මේ වගේ වැඩ කරලා දෙන විදිහ. තමන් විසින් ගෙවිය යුතු ණයක් ගෙවලා ඉවරකරන්න කඹුරන්න ඕන කාට ද කියලා මේ අය හොයලා බලනවා. ඉතින් මේ විදිහට හොයලා බලන කම්බිලි දෙවියන්ට (මිනී මරන්නා යකෙක්. මිනිසුන්ට යහපත සලසන්නා දෙවියෙක්. කම්බිලි යකා දෙවියකු බවට පත්වෙලා.) ඒ වැඩේට කෙනෙක් හම්බවුනා. ඒ තමයි අර කලින් ආත්ම භවයක දී තමන්ට සාත්තු සප්පායම් කරපු පුතා. ඒ කියන්නේ මේ භවයේ දී අපේ බැංකු මහත්තයා. තාත්තා භූමාටු දෙවියෙක් වෙලා පුතාට ණය ගෙවනවා. ඒ, තමන් ගේ පුතාට කඹුරලා. ඒ වැඩේට තාත්තා පුතාට ආවේස වෙනවා. මේක පුතාට වදයක්. ඒ කියන්නේ, තාත්තා එක විදිහකින් තමන් ගේ පුතාට වදදෙනවා. ඒ, පුතා ගේ හිතේ ඇතිවෙච්ච නොමනා සිතුවිල්ල ගැන තියෙන තරහට. පුතා තමන්ට සාත්තු සප්පායම් කරලා තියෙන්නේ යමක් කමක් බලාපොරොත්තුවෙන්. ඉතින්, ඒකට දඬුවමකුත් දෙන්න ඕන.

කම්බිලි දෙවියන් ගේ පිහිට පතාගෙන එන මිනිස්සු ඒ වෙනුවෙන් පඬුරු පාක්කුඩම් දෙනවා. දෙවියන්ට අයිති පංගුව අතහැරලා කපු මහත්තයාට පුළුවන් ඉතිරි හරිය තමන් ගේ ප්‍රයෝජනයට ගන්න. සාමාන්‍යයෙන් අය කළේ රුපියල් 10 යි සත 10 යි. සත 10 දෙවියන්ට. රුපියල් 10 කපු මහත්තයාට!

මේ කතාවේ – ඇත්තෙන් ම කතා දෙකේ, වැදගත්කම මොකක් ද? ඒක මුළුමනින් ම ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ බෞද්ධ සංදර්භයක් ඇතුළේ. කර්මය හා පුනර්භවය ගැන තියෙන අපේ විශ්වාසය ඇතුළේ. ඒත් දැන් කාලේ අපේ අය සමහර කතා කියන්නේ ඒ මූලික සංස්කෘතික කාරණා සළකලා නෙවෙයි. මේ වෙනස සම්බන්ධයෙන් පෙන්නලා දෙන්න පුළුවන් හොඳ ම උදාහරණය තමයි රාවණා ගැන තියෙන කතාව. රාමා – සීතා, රාවණා ගැන කතා අහන්න අපේ සමාජය පුරුදුවෙලා තියෙන්නේ ගම්පොළ යුගයෙන් පස්සේ, විශේෂයෙන් ම ජයවර්ධනපුර යුගයේ දී. ඊට කලින් ලියැවුණු කිසිම සාහිත්‍යය කෘතියක මේ ගැන සඳහනක් හොයාගන්න අමාරුයි.

සැළලිහිණි සංදේශයේ විභීෂණ දෙවියන් ගැන කරන වර්ණනාවේ අවසාන පද්‍යයෙන් තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හාමුදුරුවෝ කියනවා රාම – රාවණා – විභීෂණ සම්බන්ධය ගැන. උන්වහන්සේ ගේ ශිෂ්‍ය භික්‍ෂුන්වහන්සේ නමක විසින් රචනා කළා කියලා කියන ගිරා සංදේශයේ වැලිතොට අම්බලම වර්ණනා කරන තැනත් රාම-සීතා කතා ගැන යමක් කියනවා. ඒ, ඒ අම්බලමට වෙලා විඩා නිවන්නෝ අතර හිටිය මිසදිටු අදහස් දරපු අය තමන් ඉගෙන ගත්ත රාම-සීතා කතා තෙපළනවා කියලා. ඒත් එතැනට එන තවත් අය කතාකරලා තියෙන්නේ බුදු බණ ගැන. ඇත්තෙන් ම අපි ධර්මය ගැන නම් නිතර ම කතාකරනවා. සමහරු යමක් සප්පායම් වුනාට පස්සෙ පවා මේ වැඩේ පටන්ගන්නවා. ඒත් අපි අහපු කතන්දරයක් ගැන වෙනත් අයත් එක්ක කියන්නේ ඒක අලුත් කතාවක් නම් විතරයි. දැන් කාලේ නම් චිත්‍රපටයක්, ටෙලි නාට්‍යයක් බැලුවා ම අපි ඒ කතා යාළු මිත්‍රයොත් එක්ක බෙදාගන්නවා. එහෙම නැතිව අපි යාළුවොත් එක්ක සාලිය – අශෝකමාලා ගැන කතාකරන්නේ නෑ. ඉතින් අම්බලමට වෙලා රාම-සීතා ගැන කතා යාළුවොත් එක්ක කියන්න ඇත්තේ ඒ කතාව ඒ කාලේ හිටපු අයට දී අලුත් දෙයක් වෙච්ච හින්දා බවට සැකයක් නෑ.

ඊටත් කාලෙකට පස්සේ – ඇත්තෙන් ම ලන්දේසී පාලන කාලයේ දී, ලියැවුණා කියලා සැළකෙන රාජාවලියත් රාවණා ගැන කියනවා. ජයවර්ධනපුර යුගයේ දී අහන්න ලැබුණු රාම – සීතා කතාව සම්බන්ධ කරලා හදාගත්ත මල රටේ මල රජු ඇතුළු තුන් රජවරු ගැන කතාව කොහොඹා කංකාරියට ඇතුළත්වෙලා, ඊට පස්සේ ඒ අදහස රාජාවලියට ඇතුළත්වෙලා තියෙන බව පැහැදිළියි. රාජාවලිය කියන විදිහට රාවණා ගේ රාජධානිය තිබිලා තියෙන්නේ මන්නාරමත් තූත්තුකුඩියත් අතර මුහුදේ. “රාවණාගේ අධර්මයෙන් රාවණාගේ කෝට්ටයත් මාලිගා පස්විස්සත් වීදි සාරලක්ෂයත් මූදට ගිලී” ගියා කියලා ඒකෙන් කියනවා. එතැන ඉඳලා අපේ බුදුන් බුදු වෙනකල් අපේ රට යක්කුන්ට ඇරිලා අවුරුදු එක්දහස් අටසිය හතළිස් හතරක් ගතවුනාලු. ඒ කියන්නේ මේ වෙනකොට දැන් රාවණා ගේ යුද්ධය ඉවරවෙලා අවුරුදු 4450 ක් විතර ගෙවිලා ගිහිල්ලා.

මේ රාවණා කතාවට හෙළ හවුලේ ඇතැම් අය පණදුන්නා. අරිසෙන් අහුබුදු වගේ අය ඒ සම්බන්ධයෙන් සෑහෙන්න මහන්සිවුනා. මෑතක ඉඳලා මේ ඝෝෂාව ආයෙත් ඉස්මතුවෙලා. රාමා ගේ ඊතල පහර කාලා “සිහි නැතිවෙච්ච” රාවණා ඇහැරවන්නත් සමහරු මැදිහත්වෙලා. රාවණා ගැන හොයන සමහරු කියන විදිහට ඔහු මනුස්සයෙක්. තවත් සමහරු කියන විදිහට ඔහු රකුසෙක්. දැන් දැන් පන්සල් ඇතුළේ පවා රාවණා දේවාල හැදෙනවා. ඉස්සරහට රාවණා පන්සලුත් හැදේවි. මේ තමයි අපේ සංස්කෘතියේ ඇතිවෙමින් තියෙන අලුත් ම වෙනස.

ඉස්සර නම් අපි පිටින් යමක් කමක් ගන්න කොට ඒක අපේ විශ්වාසවලින් පෝෂණයකරනවා. අපි අගය කරන දේට ගැලපෙන්න ඒක හදාගන්නවා. ඒත් දැන් අපි කරලා තියෙන්නේ රාමායනයේ තියෙන රාවණා චරිතය වීරත්වයෙන් ඉහළට උස්සන එක විතරයි. ඒ එක්කම අපිට රාමාත්, සීතාත් පිළිගන්න සිද්ධවෙලා. රාමා – සීතා කතාවේ මියගිය රාවණා අපේ සංස්කෘතිය ඇතුළේ ඉපැදිළා. ඒ එක්ක ම අපේ සමාජය තවත් විදිහකටත් බෙදෙන්න පටන් ඇරන්. ඒ, මේ රාවණා කතාවට පක්‍ෂ හා විපක්‍ෂ විදිහට. ඉතින් මේ විදිහට එක එක මතවාදවලට බෙදිලා, අධිපති මතවාදයක් නැති සංස්කෘතියක් අපේ රටේ ඇතිවෙලා ඉවරයි.

මී ළඟ ලිපියෙන් ඒ ගැන යමක් කියන්නම්.

වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති෴

An Open Letter to the Director at N.I.E Sri Lanka

May 15th, 2016

Jay Deshabandu


Department of Mathematics

Faculty of Science and Technology

National Institute of Education


I became interested in giving a Mathematics contest in order to increase and motivate our students’ interest in learning Mathematics. In order to design a Mathematics test, I read your grade 11 Mathematics syllabus which is officially published by your institute.

In the Statistics part of the syllabus, the definition of a histogram is not what the rest of the world follows. In your syllabus it says that a digram of frequencies verses class widths as a histogram. And, it further clearly indicates that in the case of equal class widths, the area of a bar is equal to the frequency.  In a formal definition of many good books on Statistics, The y-axis is chosen as frequency density-not just frequency. Thus frequency density times the class width gives the area of the bars which is the frequency. Please note that If frequencies are chosen for y-axis, it is called a bar graph not a histogram.

The proper definition is a key to begin a study of probability distributions because in a discrete probability distribution, the y-axis is chosen for the probability density function, which is equal to a histogram where y-axis is chosen as relative frequency density. So the proper definition lends to the idea of probability density function for a discrete random variable.  The idea of a probability density function for a continuous function is an extension of the idea of probability distribution function for a discrete random variable.

Besides, if our students use the definition of a histogram according to your syllabus, they will give wrong answers to international examinations in Statistics such as A-level, Cambridge International Examinations and M.E. I and Edexcel.

I hope that you would pay your kind attention to the above for the sake of Students in Sri Lanka.

VIDEO: 2016.05.06 Wimal Weerawansa Exposes in Parliament the Financial Bungling of the Yamapala Government

May 15th, 2016

New found Myna issue in Australia!

May 15th, 2016

Vajiragnana Warnakulasuriya

With thousand plus apologies to those who burn the midnight oil to find solutions and suggest possibilities to ailing issues in Sri Lanka, I being inept in that area wish to write on a trivial issue for Sri Lanka knowing that Myna is a common bird found all over the country but ignorant to the fact it’s influence on other bird species!

Now that most of the burning issues of the day have been solved in Sri Lanka since Yahapalanaya was dawned, I would like to draw your attention to a very dangerous menace SL had for a very, very long time purely due to ignorance (popular definition of the inhabitants)!

Australia being a rich country, again some ignorant academics spends their leisure studying Environment and Nature and now they have stumbled across a disastrous change to come in local bird populations by Indian Myna. This extremely aggressive bird chases out native birds causing extinction of very attractive birds and marsupials according to extensive studies and the International Union for the Conservation of Nature (IUCN) declared the bird among ‘100 of the World’s Most Invasive species’.

This article deals with the subject and highlighting the gravity of the situation suggesting a culling of this Invasive species as a remedy! SL being a Buddhist country, birds however much destructive, this cannot be encouraged directly but if this issue is presented to the NGO group they may introduce a scheme similar to chicken farming which is now very popular in every home! Still a Buddhist country and Buddhist Monks live, mind you this is an insignificant issue to what people back there are subjected to feel daily or infrequently minus the White van era. Initially this was an utter failure when the Church had a go at it. This is akin to “There’s more than one way to skin a Myna”

This Myna menace is very easier than the Elephant menace, this is in true sense of the word is a MINOR task, This way I can only draw your attention to an existing disaster that may have caused the extinction of unknown amount of enchanting bird species, my appeal now is for any one of you to educate your Environment and Nature Ministry to do the needful!

විවිධ බුධ්ධාගම්   1

May 15th, 2016

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

      මහායාන හා හීනයාන නමින් බුධ්ධාගම් දෙකක් විය. හීනයානය  ථේරවාදය විය. ථෙරවාදයම මුල සිංහල.  සිංහල ඕල්කොට්  තම්බය්යා  ආදේවශයෙන් පසුව හැඳින් වුනි. එසේ කලේ එක එක අවස්ථාවල  එලියට ආ මතිමතාන්තර අනුව ඒවා යේ ඇති වෙනස් කම් ජනතාවට හඳුන් වා දීම පිණිසය. මෙසේ කිරීම ජාති කුඅ අනුව බුදු දහම වර්ග කිරීමක් නොවේ. තේරෙන  බසින් කතාකිරීමකි. සුදනන්ගේ ව්‍යායාමයකි . විවේචකයන් විසින් අල්ලාගත යුත්තේ  වචන නොව අපේක්ෂිත අන්තර් ගතයය් .
                                                             සිංහල බුධ්ධාගමක් ගැන කියන්නට  අවශ්‍ය වුනේ බුදු දහම මුල්  කරගත් පාදකොට ගත්  සින්හල බෞද්ධයන් විසින් සකසා ගත සංස්කෘතියක්  ක්‍රියා කරන හැටි කියන්නට ය . බෞද්ධයන්ට යුද්ධය  කැප නොවෙයය් තම්බය්යාලා ඇතුළු ය කියන විට   සිංහල බුධ්ධාගම් ”සංකල්පය ”විශේෂයෙන් අවශ්‍ය විය .. ආභිධාර්මිකයෝ තම්බය්යලාට  එරෙහිව සටන් නොවදුනහ. බවුන් වදන්නොද තමන්ගේ පාඩුවේ  වෙනදා මෙන් සිටියහ.  සටන් වැදුනේ   විශේෂයෙන්ම    නලින්ද සිල්වාය .  ඔහුගේ  අසිපත වුයේ ”සිංහල බුධ්ධගමය ”’ තවත් වර්ගවල් තෝමර පලිහ  ආදියත්  ඔහු භාවිතා කළේය .තම්බය්යලාට පහර පිට පහර දුන්නේ නලින්ය . එහෙත් අද   සියලල අමතක කරන  සමහරු  නලින් ”කුලියට කහින්නේකය්  කියන්නේ  දෙව්දත් අනුගමනය කරමිනි ..මෙසේ නලින්ට පහර දෙනවිට  නලින් නිසා බේරුනා බොහෝ ජාතිකවාදී බොහෝ බෞද්ධයෝ ද  හෙමින්ම අකුලාගෙන පැත්තකට වේ. වෙන්නේ නලින්ගේ අසිපත් වෙනුවට බටහිර  විද්‍යාවෙන් නිපයු බෝම්බ ගෙන සටනට එන්නන්ට බයෙන් විය හැක .
                                                       සාම බුධ්ධාගමකටම බුදු දහමක් අවශ්ශ්‍යය. එහෙත් බුදුදහමට බුධ්ධාගම් අවශ්‍ය නැත . බුදු හිමි දෙසු බුදු දහමහරියටම දන්නේ තවත් බුදුවරයෙකු පමණි.  රහතන් වහන්සේවත් එය බුදු හිමියන් තරම් දන්නේ නැත . නලින් මේ දේවල් ගැන විග්‍රහ කරමින් ලිපි දහස් ගණනක් ද පොත් විසි තිස් ගනනාක්ද  ලියා ඇත. දේශනාමාලා සියගණනක් පවත්වා ඇත. මේ සියල්ල ඔහුගේ මුහුණු පොතෙන්ද කාලය වෙබ් අඩවියෙන්ද කියවිය හැක.   බොහෝ ය මේ කිසිවක් නොකියවා  කිසියම් අවස්තාවකදී නලින් කෙටියන් කරන විස්තරයක්  අල්ලා ගෙන විවේචනය කරන අවස්ථා ඇත.  මගේ මිතුරෙක් එක රුපවාහිනී වැඩ සටහනක් අසා සිංහල බුද්ධාගම යන වචනයට විරුද්ධව  වහාම මා  ඇමතුවේය . මීට ඉහත මේගැන නලින් කර ඇති විස්තර කියෙව්වද කියා මම ඇසුවිට කිසිවක් කියබ්වා නැතිබවත් මේ අසු පලමුවතාව බවත්ය . විග්‍රහය නොදැන  ඔහු පරල වුනේය ඔහු බවුන් වදන දහමට ලදී අයෙකි
                                                            දෙමල ත්‍රස්තවාදය  පිටුපස ක්‍රිස්තියානි පල්ලිය  සිටින බව ප්‍රසිද්ධියේ කියූ වේ නලින්ය .ඒ වසර විසි තිස් ගණනක සිටය. එහෙම කියන්නේ පල්ලියෙන්ම මුදල් ලබාගෙනද.   මේවා හතර බීරි කතාය.  නැත සහගහන දුෂ්ට කතාය .   තම්බය්යා බුද්ධාගමට අනුව  බෞද්ධයන්ට රටවෙනුවෙන් යුද්ධ කිරීම අකැපය . ”බන කියන රටක් බන අහන රටක් යුද බිමක් වුයේ කෙලෙසා ””” යනුවෙන්  ගීලියන්නේ ත ම්බය්යලාගේ බෞධ්ධයන්ය . බන අහනෙත් කියන්නෙත් බෞධ්ධයන්ය ඕල්කොට් තුමා ගේ බුද්ධාගමේ  යතාර්තවාදය හේතුවාදය හා පරමවින්ඥා න වාදයද ඇත .. පරම වින්ඥා නය වය්දික අදහසකි මහයානයටද එකඟ විය හැක . එහි  කැරොල් වෙසක් කාඩ්   ඉටිපන්දම්  වෙසක් සැරසිලි ඇත.  ඕල්කොට් තුමාට දන්ත ධාතුව විස්වාස නැත . සිනහා බුද්ධාගමේ දන්තධාතුව ඇත. ඕල්කොට් ගෙන් ගත වෙසක් සරසිලිද කරෝල්වලින් ගත භාක්තිගීත්ද ඇත . බුදුහිමි අභිධර්මය දෙසුවේ  මාතෘ දිවය රාජයාටයය් ථෙරවාදයේ  කියය. එහෙත් මුල සිංහල හෙවත් යක්ෂ   බුද්ධාගමට අනුව අභිධර්මය දෙසුවේ  ලංකාවේ යක්ෂයන්ටය . පල මු සංගායනාවේදී අභිධර්මය ගැන කියවී නැති බවද  පැවසේ.  සෞත්රාන්තිකයන් ට අභිධර්ම පිටකය නැත . ඇත්තේ සුත්‍ර පිටකය පමණි  අභිධර්මය අතය් ගන්නන් ගේද  පිටක සමාන නොවේ.  තෙරවාදීන්ගේත්  හා  සර්වස්තවාදී නගේ   ත් පිටක වෙනස්ලු.   ථෙරවාදයේ පිටක 4 ය.  සර්වාස්තිවාදී පිටකයේ පිටක 5 කි  ථෙරවාදයේ ධර්ම  82 ය සර්වස්තවාදයේ  75කි 
                                                           විස්තර පසුවට  දිගලිපියක් කෙටි කර ලියන්නේ වෙලාව නැති නිසය් . පින්වතුනි දුර්දාන්ත හා අපහාසාත්ම ක විවේචන වලින්  සත්‍යය අසත්‍ය කිරීමෙන් වල කිමු. වචන අපි හද ගන්න ඒවාය. වචන වල නොව ධ්යාසයේත් අරමුනෙත් අන්තර් ගතයේත්   ඇතිදේ ගැන  සලකමු .

 මතු සම්බන්ධය  

Los Angeles Remembers May 19 At Vijaya Dharma Buddhist Vihara, Los Angeles, California

May 15th, 2016

Vijaya Dharma Buddhist Vihara  Los Angeles,

Bodhi puja and special sermons to honor the troops who gave their lives to fight evil on May 19, 2016 at 6 pm at the temple premises.

Anusasana by Ven. Dr. Walpola Piyananda, chief Sanganayaka, USA.

A special sermon by Ven. Dr. Medagoda Abayathissa, the Principal and Administrator of the Sunethra Devi Pirivena & Sr. Lecturer of Sri Jayawardenapura University, Sri Lanka.

All are welcome.

Vijaya Dharma Buddhist Vihara
1847 Crenshaw Blvd, Los Angeles, CA 90019
Phone: 323-737-5084




Two Assamese books released in the city

May 15th, 2016

By Our Correspondent

Guwahati: Two Assamese books were released in a glittering function held at a city hall on 15 May 2016, where audience from different walks of life graced the occasion.

The chief editor of Niyamia Barta, an Assamese daily, and also a celebrated writer Phanindra Kumar Debchoudhury,  a motivation worker Dr Minati Barthakur and journalist  Nava Thakuria officially released both the books.


Published by Maram Kumar on behalf of Maramland, the first book tiled Kalam is a collection of various articles. The author of the book is Dr Birendra Nath Patgiri, who is a dentist by profession and social worker turned writer by passion.

The second book is a translated piece titled Maadhukari Geetanjali, where nonagenarian Sunanda Patgiri  took the pain to go for translation. He was also present on the occasion to bless everyone there.

The greatness of the Victory Day and the government’s failure to end revival of terrorism

May 14th, 2016

By : A.A.M.Nizam – MATARA

  • Government ignores the significance of the Victory Day.
  • Terrorist elements hold one week’s commemoration of slain terrorist in the North.
  • British MPs held a Mullaivaikal commemoration event at their House of Commons.
  • Reginald Cooray refers to LTTE terrorists as LTTE war heroes

May 18th , the Victory Day, is a historic day for Sri Lanka as it was on this day the gallant patriotic forces of ours vanquished 30 years of terrorism and liberated and unified this country under the determined guidance and leadership of the Commander in Chief Mr. Mahinda Rajapaksa and eliminated the fear psychosis prevailed in the minds of Sri Lankans – the fear psychosis of uncertainty of a tomorrow, fear of travelling together with family members, uncertainty of the possible return of children from schools, uncertainty of the possible return of spouses from work places, fear of travelling for funerals or weddings of close relatives in distant places.

It must be stated that this day has only one parallel in the Sri Lankan history and it was the day that King Dutugemunu defeated the South Indian occupation forces of King Elara and liberated and unified this country.  Therefore, it is vital that our youth and children should be enlightened on the importance and the significance of this Victory day as it was possible to achieve this victory by defeating the forces of the ruthless terrorist organization in the world and was achieved by the sacrifice of the lives of over 29,000 security forces personnel, by several thousand security forces personnel becoming disabled and by several thousand people, religious leaders, innocent people (including children and women), several Ministers and politicians getting brutally killed, and properties worth several million rupees destroyed.

When the news of the killing of the megalomaniac terrorist leader Prabhakaran and ending of terrorism came to be known people of all walks of life and of all ages, overjoyed with the news deserted their homes and came out dancing and holding street demonstrations and distributed kiribath and sweets with much happiness.  Sri Lankans have not hitherto had a day of happiness similar to that.

It is sad to note that the Eunuch Sirisena government has not made any arrangement to commemorate the victory day this year and the Deputy Minister of Defense has gone on record saying that they do not want to waste millions of rupees to hold a Victory Day function and that money will be spent for the welfare of the war heroes. They consider holding a commemoration ceremony as a waste of funds when Rs. 600 million is to be spent for a vehicle for the Prime Minister and Minister Fonseka has said that Ministers should be provided with super luxury vehicles since otherwise the world will consider Sri Lanka as a beggers’ nation.

While the government is ignoring the significance of this day, pro terrorist elements in the North have made elaborate arrangements to commemorate the deaths of terrorists under a weekly programme which started on Friday and ends on May 18th at Mullaivaikal with a grand function to be held under the leadership of the Northern Chief Minister Mr. C .V.Wigneswaran.

The brother-in-law of the slain megalomaniac terrorist leader Prabhakaran and the Northern PC member Sivajilingam claims that several thousand Tamils have been killed by what he calls the genocide Sri Lankan governments since independence in 1948 and they have the right to commemorate anyone they desire to commemorate and the Mullaivaikal commemoration week has been organized to commemorate their leaders slain by the Sri Lankan government in the 30 years of war.

While accidental finding of weapons and ammunition from the North is on the increase the government has not taken any action to carry out an intensive search operation to unearth weapons and ammunition being hidden in the North for the terrorist LTTE’s revival and simply dismiss the fear being expressed by the people. The Eunuch Sirisena government genuflects before the Tamils in the name of reconciliation and what they call redeeming the injustices caused to the Tamils by the previous governments.  Due to this misinterpretation by the government the concocted concepts of slaying over 40,000 Tamils in the last stages of the war, injustices are being caused to Tamils in Sri Lanka, areas habited by the Tamils are under the siege of the Sri Lankan security forces, lands belonging to the Tamils in the North and East have been forcibly occupied by the security forces, it is vital to demilitarize Northern and Eastern areas, and Tamils should be given extensive devolution enabling them to have their own self rule prevails in the western nations and they provide their fullest support to the Tamil diaspora elements to achieve their objective of having a separate state for them under a federal or autonomous rule arrangement.

The illegal Mullaivaikal commemoration is not only being held in Sri Lanka but it was also held in the British parliament last week.  The event which was organized by the Tamil Co-ordinating Committee (TCC), saw a cross-party turn-out from British MPs.

Speaking at the Mullivaikal remembrance event held at the House of Commons last Tuesday, the vice chair of the All Party Parliamentary Group for Tamils (APPG-T), Member of Parliament for Enfield Joan Ryan has said that Tamils suffered genocide in Sri Lanka and what happened to Tamils in Sri Lanka was a Genocide.

The pro-terrorist website Tamil Guardian reported that MP for Kingston and Surbiton James Berry highlighted the need for the Prevention of Terrorism Act (PTA) to be repealed whilst stressing the need to pressurise Sri Lanka to demilitarize the North-East. The MP for Ilford North Wes Streeting, has reiterated his commitment to ensuring that the UNHRC resolution is fully implemented by the Sri Lankan government.

The Website also stated that Dr Navaratnarajah Uyatchi, who was heading the last hospital in Mullivaikkal until the early hours of May 17th reiterated that he witnessed the Sri Lankan airfore drop chemical weapons within the vicinity of the hospital, and the son of the slain LTTE political head Nadesan, has recounted finding out that his father and mother had been tortured and killed despite surrendering to Sri Lanka’s military through an internationally arranged white flag surrender process. The website further added that Dr Madurika Rasaratnam of Kent University reminded MPs that the armed conflict was symptomatic of Sri Lanka’s inability to structurally change to accommodate Tamil aspirations and address grievances.

It is shame that these anti-Sri Lankan sentiments were expressed in the British Parliament while Eunuch Sirisena was in London and he completely refrained from countering these statements and clarifying the true status of Sri Lanka. Meanwhile the pro-separatist Northern Province governor Reginald Cooray who advocates for full devolution for North-East commenting on the Mullaivaikal commemoration has said that anyone has the right to commemorate their dead relatives or friends and he has referred to the tiger terrorists as LTTE war heroes.  The government should immediately clarify whether it considers the slain LTTE terrorists and the living LTTE cadres as LTTE war heroes.

Despite government’s ignorance of the great significance of the Victory Day the patriotic people of this country and civil organizations should make elaborate arrangements to celebrate the Victory Day and commemorate our lost war heroes throughout the country by holding ceremonies on village level and feel the significance of the Victory Day by everyone in this country.  (

Gotabaya Rajapaksa and the ‘Piththala Handiya’ explosive attack

May 14th, 2016

By D.B.S.Jeyaraj Courtesy The Daily Mirror

Former Sri Lankan Army Commander  Sarath Fonseka came out with a bombshell statement some days ago in Parliament. The ex-army chief now a Cabinet minister in the Sirisena – Wickremesinghe Government accused his erstwhile comrade -at – arms and former Secretary of Defence  Gotabhaya Rajapaksa of having “stage managed” an assassination attempt on himself nearly ten years ago in order to win sympathy for his family; the Rajapaksas.

Fonseka who was serving as army commander at that time was referring to the incident on December 1st 2006 when a suicide bomber belonging to the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) tried to ram an explosive laden three-wheeler into the vehicle in which the defence secretary was travelling in.

A news report  about  Fonseka’s allegation appearing in the English newspaper”Daily News” stated as follows:

“Sri Lanka’s former army chief told Parliament Tuesday that a bomb blast apparently targeting former president Mahinda Rajapakse’s brother 10 years ago was an “inside job” to win sympathy for the then-ruling family.Sarath Fonseka, now a government legislator, said the December 2006 bomb attack blamed on the separatist Tamil Tiger rebels had been stage-managed by the president’s brother Gotabhaya Rajapaksa, then the defence secretary.“No terrorist will set off a suicide bomb 25 metres away from the intended target,” Fonseka told Parliament during a debate on scaling down military security granted to the former strongman.”

“The government has said it is removing troops in Rajapakse’s bodyguard contingent and replacing them with police commandos as part of a policy of relieving the military from civilian security duties.”
“Gotabhaya escaped the 2006 bombing in Colombo unhurt but it killed two members of his military convoy.Soon after the attack, the government asked peace broker Norway to halt all contacts with the Liberation Tigers of Tamil Eelam. Colombo withdrew from a truce and eventually crushed the rebels by May 2009.”

Sarath Fonseka’s  remarks  about the  allegedly bogus assassination attempt on Gotabhaya   Rajapaksa and the removal of military security for former President Mahinda Rajapaksa triggered off  a  storm of protests from the group of United Peoples Freedom Alliance(UPFA) MP’s known as the “Joint Opposition”in Parliament. A heated exchange of views between Govt and opposition ranks erupted into a brawl  causing one MP to be hospitalised. Two Parliamentarians who engaged in fisticuffs were  censured  in the form of a week’s suspension.

The attack bears all the hallmarks of an operation by the LTTE,” the US embassy in Colombo said in a statement.” Once again, we  call on the LTTE to renounce terrorism, to give up violence and join in negotiating a peaceful solution to Sri Lanka’s conflict.”

Some days after Sarath Fonseka’s allegation  against him, Gotabhaya Rajapaksa  presented  himself before the Presidential Commission of Inquiry to Investigate and Inquire into Serious Acts of Fraud and Corruption (PRECIFAC) to give a statement  in the  on – going inquiry about Rakna Arakshaka Lanka Ltd. When media personnel at the venue  questioned  Gotabhaya, he dismissed them lightly in a reply laced with tinges of  humour. The “Daily Mirror” had a front page news story about Gotabhaya’s response in which the newspaper quoted Gotabhaya as having said: ‘I should be thrashed for making him the army commander’.
It is against this backdrop that this column  focuses attention upon the assassination attempt on former Defence secretary Gotabhaya Rajapaksa by the (LTTE) on December 1st 2006.

The suicide killer or Black Tiger  attack  in which Gotabhaya Rajapaksa escaped miraculously sent shock  waves throughout the country at that time. The assassination attempt  in which two security personnel were killed was extensively reported by the national and international media. Now that Sri Lanka’s one and only field marshal has re-kindled interest in the incident this column   seeks to re-visit the  attack that occurred almost a decade ago.

Nandasena Gotabaya Rajapaksa
Mahinda  Rajapaksa was first  elected as President of Sri Lanka in November 2005. His younger brother Nandasena Gotabhaya  Rajapaksa came down from the USA where he was residing to work for his elder brother at the elections. Gotabhaya who was holding the rank of Lt. Colonel in the Army had quit his job after 20 years  of service and migrated to the US with his family in 1991. His  wife’s family members were already resident in that country. Gotabhaya belonged to the fourth intake of  officer cadets trained entirely in Sri Lanka.  Gotabhaya  born in 1949 joined the army in 1971 .He retired in 1991 after  commanding at one time the 1st  Gajaba Regiment.
After assuming office Mahinda appointed his younger brother  Gota as the Secretary of Defence, Public Safety and Law and Order. Gotabhaya in turn was instrumental in getting his old schoolmate and ex– army colleague Sarath Fonseka appointed  as army commander after easing out the serving army chief Shantha Kottegoda as ambassador to Brazil. Despite the Oslo facilitated ceasefire with the (LTTE)being in force the war began to escalate. Both sides were to be blamed for this. A triumvirate comprising President Mahinda Rajapaksa, Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa and Army Commander Sarath Fonseka  provided political, administrative and military leadership respectively in prosecuting the war against the LTTE.
Tiger Intelligence Chief, “Pottu Ammaan” began targeting Mahinda,Gota and Sarath for obvious reasons. The LTTE drew first blood when a woman suicide bomber infiltrated the military headquarters in Colombo and exploded herself  in a bid to kill Sarath Fonseka. Though seriously injured the tough army commander  survived the attack that took place in April 2006. Fonseka was however out of action for some months  while making  a  remarkable  physical recovery from injuries sustained in the attack. Despite Fonseka’s absence the defence secretary filled the void by rising to the occasion. The experience  he had had as a soldier in Sri Lanka as well as the influence he enjoyed as the President’s sibling helped Gotabhaya Rajapaksa carry out his duties efficiently. It was widely acknowledged then that the defence secretary was  planning, coordinating and overseeing the on-going war effort against the Tigers.This naturally energised the LTTE into expediting efforts to eliminate Gotabhaya. The overall responsibility of assassinating him was delegated by Pottu Ammaan to his senior deputy “Kapil Ammaan”. Several plots were hatched.

Finally one of the assassination plans was executed on  Friday December 1st 2006. The LTTE had done its reconnaissance and found a pattern in  the defence secretary’s movements. He used to take one of two routes alternately  when he set out to work from his  official residence in the mornings.Whenever he set out  from home, officers  in charge of Gotabhaya’s security would  station themselves  at key junctions  along the route.Traffic would be stopped in advance  for Gotabhaya’s motorcade to proceed smoothly along the road without hindrance or delay. These arrangements  by themselves  provided an early inkling to anyone observing traffic movements that a VVIP was soon going to motor down the road.  A far more serious flaw in this practice was  that  of traffic being allowed on the other side of the road. While  traffic was   stopped on one side of the road, vehicles were allowed to proceed in the opposite direction on the other side of the road.
The LTTE exploited this loophole and put its action plan into practice on Dec 1st.  A bomb weighing 25 kilos was fitted on to a trishaw.  Anticipating that the defence secretary was going to proceed along the route in question,  the  “Black Tiger” suicide  assassin of the LTTE positioned his explosive laden three-wheeler on the opposite side of the road that  Gotabhaya was to travel along.

Anagarika Dharmapala Mawatha
Gotabhaya Rajapakse was on his way to “Temple Trees” for the National Security Council meeting that morning.  His brother President Rajapaksa had returned from India the previous day. Gota’s  nine-vehicle motorcade proceeded along  Anagarika Dharmapala Mawatha (Turret Road) towards Galle Road.The convoy had to cross Sir James Peiris Mawatha at the Greenpath area junction known as “Pithala Handiya” where artisans sold handicrafts made of brass  on the pavement.The traffic was stopped by Special Forces personnel in charge of Rajapaksa’s security for the motorcade to pass when a red three-wheeler bearing the number WP – GH 0617 cut in  from the other side ram into the motorcade. However the three wheeler driver found it difficult to get close to the motorcade because of the heavy traffic on  his side.

Finally one of the assassination plans was executed on  Friday December 1st 2006. The LTTE had done its reconnaissance and found a pattern in  the defence secretary’s movements

The assassin then manouevred the three-wheeler and moved in. The escort Defender jeep in front of Rajapakse’s bullet-proof BMW vehicle collided with the three-wheeler and an explosion occurred at 10.39 am. It is not clear as to  whether the explosion was triggered off by the impact of the collision or whether the assassin detonated the bomb deliberately.The  attack  occurred on Dharmapala Mawatha near the Citibank building. The spot was within sight of a school and the roads were used frequently by VIP’s.

The explosion hit the Special Force outrider riding alongside Rajapaksa’s vehicle both the motor cyclist, Lance Corporal Wijeratne of Kurunegala and the Jeep driver Lance Corporal Piyasiri of Galle were killed along with the suicide bomber in the explosion.The Defender jeep and motor cycle bearing the brunt of the explosion was a Godsend to Gotabhaya’s BMW vehicle that minimised force of the blast.

The bonnet, headlights, tyres and windscreen of Gota  Rajapaksa’s vehicle were damaged in the attack. The driver too sustained minor injuries. But both Rajapaksa and his personal bodyguard seated in the front seat were unhurt.Rajapaksa seated in the left side backseat was thrown to the right side due to the explosion. He was apparently dazed and lay still on the back seat.Some glass splinters had grazed him slightly. His right eyebrow was cut-a few, drops of blood were seen on his shirtsleeves and collar.

The suicide killer or Black Tiger  attack  in which Gotabhaya Rajapaksa escaped miraculously sent shock  waves throughout the country at that time

Even as his vehicle screeched to a halt the dazed Gota asked “ What happened?” in Sinhala.The defence secretary’s personal security officer H.D. Kapuhena  replied; “We are under attack,” and jumped over the seat to the rear. Kapuhena put his body armour over Rajapaksa’s torso and a gas mask over his  head.The explosion had caused the vehicle doors to jam and Kapuhena began shouting out to other security men in the convoy to open the doors  of the BMW.

A crowbar was brought and the doors broken open. Kapuhena put  Gotabhaya Rajapaksa into another Defender jeep that sped off towards Galle Road and thereafter to “Temple Trees”. Kapuhena and other security personnel fired shots rapidly in the air as the vehicle proceeded to clear the way. It terrified ordinary people in Kollupitiya who thought a gun battle was on between the security forces and some Tigers in Colombo. Several parents rushed to schools and took their children home.

President Mahinda Rajapaksa

Meanwhile  President  Mahinda Rajapaksa had been at an official discussion at “Temple Trees”   when he heard reports of an explosion. He had immediately rushed out of the room saying “ This is the time Gota is expected to be here. See what has happened.” When reports of an attack on Gotabhaya’s convoy reached Mahinda, he became frantic and was seen and heard shouting agitatedly on the telephone.

When Mahinda Rajapaksa  was informed that Gotabhaya was safe he  urged the security personnel to bring his brother to “Temple Trees” immediately.Security personnel cleared the way en route by firing rapidly in the air.

Mahinda was reportedly overjoyed when  Gotabhaya  arrived safe and sound at “Temple Trees”. After all the defence secretary was not merely a Government official, but also the favourite younger brother of the President.The proverbial saying about blood being thicker than water was very much evident as Mahinda embraced “Gota Malli” tightly and hugged him speechlessly for more than a minute.Those who saw the scene were touched at the sight of Mahinda’s moist eyes .Gotabhaya was smiling with relief as his brother clasped and kissed him. Mahinda recovered later to exclaim “They can’t kill you! You can’t be killed!” in Sinhala.

Gotabhaya’s wife Anoma  Rajapaksa was at a Seva Vanitha meeting being held at  the Sri Lanka Air Force  headquarters when the incident took place. After been informed about the attack, Anoma  rushed to “Temple Trees” and was greatly relieved to see her husband safe and unhurt.“God saved me,” Gota told “The Island” newspaper. “My bodyguards broke open the door and helped me out,” he said, adding, “Commandos reacted swiftly as they observed the vehicle coming towards the convoy.”
Several VIP”s including former  Prime Minister Ratnasiri Wickremanayake and ex –  Western Province Governor Alavi Moulana rushed to congratulate Gotabhaya on his miraculous escape.The defence secretary then went to a hospital for a check up and went home and rest. . Several poojas were organised  throughout  the country to thank the Almighty for the miraculous escape of Gotabhaya Rajapakse.

Statement from “Temple Trees”
Before going home and taking rest, Gotabhaya issued a statement from “Temple Trees”itself. The text of his statement was as follows:

Several VIP”s including former  Prime Minister Ratnasiri Wickremanayake and ex –  Western Province Governor Alavi Moulana rushed to congratulate Gotabhaya on his miraculous escape

“You may already be aware that through the blessings of good fortune, the LTTE terrorists failed in their attempt to take my life today. However contemptible their effort may be, I treat them with compassion and I take this opportunity to inform you that I am not ready to abandon the responsibility we have towards the country in the face of such cowardly attacks by the LTTE, and to reaffirm our commitment to the national need to defeat LTTE terrorism.

I wish to appeal to all our people and the international community to avoid any action that will demoralise and weaken the determination of our brave troops who are ready even to sacrifice of their lives to make real the President’s dream of building a new Sri Lanka, where all Sinhala, Tamil and Muslim people can live happily in peace and harmony.

Whatever obstructions we may face, I wish to emphasise that we will not deviate from the people’s desire to bring about permanent peace to the country, because peace is the primary need of the nation. I wish to express my gratitude to the brave soldiers who sacrificed their lives in the face of this attack; I wish speedy recovery to the members of the Security Forces and civilians who were injured in this attack; and thank my security personnel who faced up to the challenge of the assassins.
Finally, I wish to reiterate the truth that it will never be possible to defeat this great country through the bloody savagery of cowardly LTTE terrorists. As citizens, I request you to wish  courage and strength to the Security Forces who are your own brothers and sisters, and appreciate their efforts to protect you. I ask you to raise your voice for the cause of peace; to realise your expectations of a peaceful and harmonious Sri Lanka.”

LTTE Operation

The incident brought about an international outcry.The United States condemned the assassination bid and urged the LTTE to enter talks. “The attack bears all the hallmarks of an operation by the LTTE,” the US embassy in Colombo said in a statement.” Once again, we  call on the LTTE to renounce terrorism, to give up violence and join in negotiating a peaceful solution to Sri Lanka’s conflict,” it added.

The then British Prime Minister Tony Blair  also got in touch with the High Commissioner in Colombo, expressing condemnation of the attack and his sympathies for those killed and injured. Peace facilitator Norway also vehemently condemned the suicide attack on the defence secretary. Royal Norwegian Embassy spokesman Erik Nurnberg stated that Norway strongly denounces the attempt on the life of the defence secretary.”We condemn this attack in the strongest terms. Incidents like this have kept on happening. We want to make it clear that such attacks are not going to make it easier to find a solution to Sri Lanka’s problem,” he said.The Sri Lanka Monitoring Mission (SLMM), which was monitoring the ceasefire agreement during that time, said it was deeply concerned over the attack.

Meanwhile security officers  had cordoned off  the area of explosion and stopped traffic till late into the night.Fire fighters were called in to douse the flames engulfing some vehicles after the explosion.Seventeen vehicles including two passenger buses were damaged. Eight of these were extensively damaged. The vehicles belonged to both security forces and civilians.

Four people including the suicide bomber were killed in the incident. Two security officers and a civilian pedestrian were also killed.The civilians name was  not revealed  in media reports published at the time.The security personnel killed were a motor cycle rider travelling alongside Gotabhaya’s BMW vehicle. The other was the driver of the Defender jeep in front of the Rajapaksa vehicle The motor cyclist riding alongside Gotabaya’s vehicle was Lance Corporal PHP Wijerathne of the Sri Lanka Army service Corps. He was Arawwala, Mawattegama from Kurunegala who left behind his wife and child.The driver of the escort Defender jeep travelling in front of Rajapaksa’s vehicle killed was Lance Corporal. NK Piyasiri of the Gajaba Regiment. He was a native of Warakkendeniya, Neluwa in the Galle District.

Eighteen persons were injured in the incident. Of these thirteen were admitted to hospital. Eight were security men while five were civilians. Three of the injured were admitted to the Nawaloka Hospital and the others to Colombo National Hospital.

Among injured civilians were  the then Foreign Ministry Secretary HMGS Palihakkara and former Treasury Secretary Charitha Ratwatte. The injuries sustained by both were  of a minor nature. Both Palihakkara and Ratwatte were travelling separately at that time  and were not part of Gotabhaya’s motorcade. Palihakkara served as Governor of the Northern Province under the  current Sirisena- Wickremesinghe Govt. Charitha Ratwatte is currently a senior adviser to Prime Minister Ranil Wickremesinghe.

“Heard a  Big Bang and Saw Flames”

The statements of more than 20 eyewitnesses have also been recorded.Twenty-seven year old bus driver I.S Weerasekera, who worked on the 112 Kotahena-Maharagama route, said his bus had been stopped at the traffic lights by the Special Forces to make way for the defence secretary’s convoy when he suddenly heard a big bang and saw flames.“Suddenly I heard a huge blast and soon after saw clouds of smoke followed by blazes rising from under the mango tree. Then a bike in flames came hurling towards the bus. I ducked to avoid being hit, and the windscreen was shattered,” he added.

The severed head of the suicide killer was found in the back of a double cab about 25 metres away from the explosion.  Police also said that the mobile phone of the suicide bomber was now in police custody.It was also reported  in the aftermath of the incident that  the police had  taken into custody around 15 Tamils in Colombo for questioning.Police also announced then that the  registered owner three – wheeler had been traced. The owner was Anthony Bernard Christopher of Kadawatte. When further inquiries were conducted it was discovered that the three-wheeler had been recently sold to a man known as  Mohammed Latheef Mohammed Fareed who was staying at Modera for 300,000 rupees . It was found that  3 months rent in advance and  “key money”  amounting to 200,000 rupees had been paid by Fareed  to the Landlord for the Modera residence.

As investigations  progressed   it was discovered that MLM Fareed   though bearing a Muslim name and identity card was actually a Tamil named Balasingham Vijayakumar . He was a “Karumpuli” or Black Tiger assigned the task of blowing up an explosive laden vehicle and killing Gotabhaya Rajapaksa. The three-wheeler driver who blew up his explosive –laden vehicle and died in the process was none other than Balasingham Vijayakumar alias Mohammed Latheef Mohamed Fareed.

Subsequent probes also uncovered that a 25 kilo bomb used in the attack had been  transported by the LTTE in a vehicle belonging to the reputed international humanitarian organization CARE (Cooperative for Assistance and Relief Everywhere). The driver of  the CARE double–cab was Thambirajah Yogarajah an LTTE  intelligence operative working as a driver for CARE. The bomb had been concealed in the fuel tank of the vehicle. It was removed from the CARE vehicle at Wellawatte and then brought to Modera where it was fitted on to the three-wheeler.

Even as investigations continued it became crystal clear that the LTTE had set up an intricate network in Colombo and other key areas of the South to conduct attacks and assassinations. It appeared that the LTTE had utilised the opportunity provided by the Oslo facilitated ceasefire of 2002 to  infiltrate the South and establish this network.Even as the Sri Lankan state intensified efforts to uncover and dismantle this LTTE terror apparatus the Tigers continued  attacks in the South such as the assassination of Cabinet Minister Jeyaraj Fernandopulle. The  security authorities however  managed to destroy the LTTE network in the South  gradually. This included the arrest of a serving army colonel  and a police ASP;  both were Sinhalese.

Despite these successes  in dismantling the Tiger network in Colombo the most sought after prize continued to prove elusive. This was the ‘Mastermind” directing LTTE operations in the South. Though Pottu Ammaan, Kapil Ammaan and other LTTE intelligence wing leaders planned operations there had to be  someone “in the field” in overall charge of Tiger activity such as bomb attacks and assassinations. After relentless search the breakthrough came  in August 2009 , three months after the LTTE was militarily defeated in May 2009.

Selvaraja Kirupakaran Alias “Morris”

The mastermind directing LTTE operations was Selvaraja Kirupakaran alias Morris.Just as the LTTE three-wheeler assassin targeting Gotabhaya Rajapaksa  pretended to be a Muslim in Colombo, Kirubakaran alias Morris too lived in Colombo pretending to be a Muslim named Mohammed Nisthar. He had two residences – one in Kuppiyawatte and the other in Dematagoda. After scrutinising the movements of Morris for a while the Police TID closed in on the Tiger operative  when he was travelling on his scooter from Dematagoda towards Maradana. “Morris” swallowed cyanide capsules when he fell after his scooter collided with a police jeep.

Police rushed Kirupakaran  alias Morris to the National Hospital where he was treated and pronounced out of danger after two days. Consequently Morris was interrogated intensively. He reportedly provided much information about  LTTE attacks in the South and admitted to being the mastermind bearing overall responsibility for executing them. These included the assassination attempts on both Sarath Fonseka and Gotabhaya Rajapaksa. Much of the info gleaned from Morris were of academic interest in the current context as the LTTE has been defeated conclusively in May 2009. Morris continues to be in custody. Recent moves by the Sirisena-Wickremesinghe Govt to release Morris as part of an exercise to release Tamil “political prisoners” ran into a storm of  widespread protest.

This then is the narration of the  attack on Gotabhaya Rajapaksa on December 1st 2006. It has been accepted both nationally and internationally for many years  that the LTTE had been responsible for the assassination attempt and that Gotabhaya Rajapaksa had had a miraculous escape. Even Sarath Fonseka  did not challenge this  belief during his 2010 Presidential election campaign. Now after almost a decade the ex –army chief in his current avatar as a UNP Cabinet minister has levelled charges in Parliament that the bomb attack on Gotabhaya Rajapaksa was engineered by the ex–defence secretary himself.

There is no doubt that Sarath Fonseka was treated badly by the Rajapaksa regime for daring to challenge Mahinda Rajapaksa at the Presidential poll of 2010. He was jailed unfairly and stripped of his rank and honours. The Sirisena-Wickremesinghe Govt rectified the great injustice done to a brave national hero and restored him to his former glory. He was also made a Field Marshall and later a national list MP and Cabinet minister. The nation at large rejoiced when this happened.

Field Marshall Fonseka

It is however up to Sarath Fonseka himself to retain the respect and regard the nation has for him through  his conduct. Making  unsubstantiated allegations  of this nature against Gotabhaya Rajapaksa  or any other person is certainly not  to the credit of the Ambalangoda lion.Unless and until Sarath Fonseka provides incontrovertible proof  of his charges , Sri Lanka’s one and only Field Marshall would run the risk of  being condemned in the court of public opinion as a “loose cannon” seeking  to mislead Parliament and by extension the people of this country.

D.B.S.Jeyaraj can be reached at

– See more at:

Foreign assistance to find a way out of the economic mess and catching thieves 

May 14th, 2016

Dr Sarath Obeysekera

Year 2014 was  a turning point for the United National Party ( with no luck for  JVP) as a well-orchestrated plan was launched with the help of powerful  uncontestable and believable media drive with the help of some disgruntled politicians, artists  and journalists   who have turned the wheel of the country’s development by terminating MR’s regime .

Many claim that foreign countries were involved and conspired against the government and even spend colossal amount of money to topple the government.

Whether it is true or not,there may have been support from the west and India   to carry out about task.

Then none of those countries kept their promises to help us to come out of the economic mess as claimed, and gave meagre amounts of cash to help to cover the balance of payments  .

During last 18 months ,people were expecting miracles ,but nothing seems happening .When we talk about development and corruption ( which goes hand in hand in every country)

First phrase with the question is “These people are not catching any thieves as yet ??!! “

Second phrase  is “Nothing tangible is happening to develop the country”

This means that the priority of the people is to catch the thieves which this government has miserably failed .

They expect to catch the thieves as per the theory in Sinhala “Puhul Hora Karen Danei” means The thief who steels a pumpkin will get caught as the stain of the pumkpin skin will be visible on his shoulder and he can be easily identified.

Does the government expect the so called thieves to carry the stolen pumpkin to carry on one’s shoulder so that he get caught ?

When Panama papers revealed that few prominent people in the country have stashed money to avoid taxes and they may  go scot free ,I recollect how the days of British Colonial days ,people were severely punished in public for the offence of non payment of taxes ,and now sadly we close our eyes?

All the above preamble is to come to the point to elaborate the fact that , during the first few months of coming to power our leaders had to travel extensively to the  West and India  and later to China with a begging bowl and they did not heed much in giving grants to help our recovery and continue the development

Now as I mentioned earlier leaders have found that the People in the country has a priority which is to  catch the thieves first and then concentrate on the development?

Leaders  now wonder whether they now want the assistance of a foreign forces to catch the thieves by attending “Anti corruption Conference and then go to India for further support to locate stolen cash??

When I was working in UK for a  British Branch of and American Company where Dick Cheney  ( who was the secretary of state ) was the Chairman,involved in a project to develop Liquefied Natural Gas ( LNG) in Port Harcourt in Nigeria paid hefty  bribes to the Nigerian Chief of the particulate state Port Harcourt  to get the project by a Dutch company- Shell ,and all of them got caught and the CEO of the UK branch went to prison

Quote from Bloom berg

“Albert “Jack” Stanley, the former KBR Inc. chief executive officer, was sentenced to 2 1/2 years in prison for bribing Nigerian officials to win $6 billion in natural gas contracts for the company and its partners.”


This shows that  corruption is rampant everywhere, with only difference is they get caught and get punished quite fast

Then In India former   Indian railways minister Laloo Prasad Yadav has been sentenced to five years in prison in a notorious case known as the “fodder scam”.

May be the trip to the west and India will give an insight to our leaders to catching  thieves is the priority against the development drive and obtain their help to locate the stash , to negate the statement by Joint Opposition “Catch me if you can “ like in the famous film where Leonardo DiCaprio acts

Dr Sarath Obeysekera

හරසර සහ පරස්පර

May 14th, 2016

තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි


දූෂණ විරෝධී සමුලුවට සහභාගී වීමට ජනාධිපති මෙෙත්රීපාල සිරිසේන එංගලන්තයට යාම සහ උගන්ඩාවේ නව ජනාධිපති දිවුරුම් දීමේ උත්සවය සඳහා හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ උගන්ඩාවට යාම මේ දිනවල සියල්ලන්ගේම අවධානය ඇදගත් පුවත්ය. සුපුරුදු පරිදි සමාජ වෙබ් අඩවි තුල යම් පිරිස් තම තමන්ගේ මතය අනුව විවිධ අදහස් පලකර තිබිනි.


විශේෂයෙන් අවධානයට ලක් වූ පෝස්ටර දෙකක් විය.

මෙෙත්රී එංගලන්තේමධ්යම ලන්ඩනයේ බිග්බෙන් සහ තේම්ස් නදිය ආදී සුවිශේෂ දසුන් සහිත ඡායා රූපයකි.

මහින්ද උගන්ඩාවේකලු අප්රිකානුවන්ගේ ගෝත්රික නැටුමක ඡායා රූපයකි.   එහි පහලින්සුදුස්සට සුදුසු තැන ලැබිල වගේයන්න සටහන් වී ඇත.

ඊලඟ පෝස්ටරය – ‘මහින්ද උගන්ඩාවට, මෙෙත්රී බ්රිතාන්යයටමෙන්න වෙනසලෝකේ පිලිගැනීමකාටද ආඩම්බර

ඡායාරූප වල මෙෙත්රී සුදු කාන්තාවකට අතට අත දෙයි. මහින්ද කලු කාන්තාවක් සමග සෝපාවක හිඳගෙන සිටියි.

මෙම පෝස්ටර් දෙකේම පැහැදිලි අරමුණ මහින්ද රාජපක්ෂට මඩ ගැසීමයි.


සිතන්න ! ලෝකේ පිලි ගැනීමමේ පෝස්ටර නිර්මාණකරුවන්ට අනුව උගන්ඩාව ලෝකයට අයත් රටක් නොවේ. නොඑසේ නම් උගන්ඩාව ගණන් ගත යුතු නැති රටකි. එම ගණන් ගැනීම මනින මිම්ම කුමක්ද?

සුදු කාන්තාවක් හෝ පිරිමියෙකු සමග අත අල්ලාගෙන සිටීම මහා උජාරු වැඩකි. කලු කාන්තාවක් හෝ පිරිමියෙකු ලඟ හිඳ ගැනීමත් ලැජ්ජාවකි. ඊට ලෝකේ පිලි ගැනීමක් නැත. එංගලන්තේ යාම මහා ඉහල දෙයක් වන අතර අප්රිකානු රටකට යාම ලැජ්ජා විය යුතු දෙයකි. වරක් ඇමති සජිත් ප්රේමදාස මෙවැනිම කතන්දරයක් පැවසුවේ මහත් උපහාසයෙනි. පසුගිය රජය සබඳතා පැවැත්වූයේ රුවන්ඩාව, බුරුන්ඩි වැනි රටවල් සමග වන අතර තම රජය ඇමරිකාව, එංගලන්තය ඇතුලු යුරෝපා රටවල් හා සබඳතා පවත්වන බව එදා ඔහු කීය.


පලමු කාරණය නම් ඇමරිකාව, එංගලන්තය හෝ අනිකුත් යුරෝපා රටවල් අද ශ්රී ලංකාවට මේ තරම් සලකන්නේ ඇයි? ඔවුන් ශ්රී ලංකාවේ යුද්ධය පැවති සමයේ සිදු වූ දේ ගැන මනින්නේ දෙමල ඩයස්පෝරාවේ අර්ථකතනයට අනුවයි. චැනල් ෆෝ හි කිලිං ෆීල්ඩ් වැනි චිත්රපට තැනුනේ නිසාය. දශක තුනක් තිස්සේ ඇදී මේ යුද්ධයේදී ඔවුන්ගේ අනුකම්පාව යොමු වුනේ ද්රවිඪ ජනතාව වෙත පමනි. රජයේ ප්රචාරන යාන්ත්රණයේ තිබූ අඩුපාඩු නිසා මේ යුද්ධයේදී හානි සිදු වූ අනිකුත් ජන කොටස් පිලිබඳව අදහසක් ලෝකයට නොවීය. අද පවා ශිවාජිලිංගම්ලා ජන සංහාර සතියක් සමරද්දී, දකුණේ සමරන්නේ රණවිරු සතියකි. මේ යුද්ධයට මැදිව සංහාරය වූ සාමාන් ජනතාව සමරන්නට කෙනෙකු දකුණේ නොමැත. එබැවින් අනාගතයේදීවත් වසර 30 යුද්ධයේදී සංහාරය වූ දකුණේ සිවිල් ජනතාව පිලිබඳ අදහසක් ලෝකයා වෙත ලැබේවිදැයි සැක සහිතය.


මේ බටහිර රටවල් මහින්ද රාජපක්ෂට අකමැති ඔහු යුද්ධය අවසන් කල නිසාය. එකල බටහිර රටවල් අපට ප්රශ්ණ ඇති කරද්දී රුසියාව, චීනය වැනි දැවැන්තයින් අප වෙනුවෙන් නැගී සිටි බව අප අමතක නොකල යුතුය. එසේ නම් බටහිර රටවල් රනිල්ට හෝ මෙෙත්රීට කැමති අනිවාර්යයෙන්ම පක්ෂය අනුව පමනක් නොව ප්රතිපත්ති අනුවත් ඔවුන් දෙදෙනා මහින්ද රාජපක්ෂට ප්රතිවිරුද්ධ දිශාවේ සිටින නිසාය. ඉතින් ඒකීය රටක් ගැන සිතූ මහින්ද ඔවුන්ට සතුරකු සේ පෙනෙන අතර, ෆෙඩරල් ක්රමයට අරඅඳින රනිල්මෙෙත්රී බාන ඔවුන්ගේ මිතුරන් සේ සලකති. ඔවුන් පානා ලීලයේ තේරුම එයයි. මහින්ද රාජපක්ෂ පාලන සමයට පෙර යුග වලදී ඔය ජාත්යන්තරය කියන පදයට නටන්නට සිදු වූ රාජ් නායක නායිකාවන්ට යුද්ධය අවසන් කිරීම සිහිනයක් විය. එල්ටීටීඊ සංවිධානයේ ප්රචාරක වීඩියෝ පට නරඹන විට ඔය බටහිර නියෝජිතයන් ප්රභාකරන්ට හරසර දැක්වූයේ ඔය හා සමානවම බව පැහැදිලිව දැකිය හැක. එකම වෙනස එදා ප්රභාකරන් බටහිර රටවල නියෝජිතයින් හමුවීමට නොගිය අතර, වෙනුවට මේ පිරිස් ජාත්යන්තර පොලිසියේ අවධානයට ලක් වූ , හිටපු ඉන්දීය අගමැති, ශ්රී ලංකා ජනාධිපති ඇතුලු විශාල මිනිස් ඝාතන රැසකට වගකිව යුත්තා වූ , ලොව බොහෝ රටවල් තුල (සමහර විට තම රටවල් තුල පවා ) තහනම් කරනු ලැබ තිබූ ත්රස්තවාදී සංවිධානයක නායකයා වූ මේ පුද්ගලයා හමුවීමට ඔහු සිටින තැනට පැමිනීමයි.


කෙසේ වුවද රනිල්මෙෙත්රී ප්රතිපත්ති සහ න්යායයන්ට අනුව විශේෂයෙන්ම ජාතිවාදය පිටු දැකිය යුතුය. එහි කිසිදු වරදක් නැත. අපි සියල්ලෝම ශ්රී ලාංකිකයෝ වෙමු. එබැවින් ශ්රී ලංකාව තුලඅපේ මිනිස්සුකියා කොටසක් මෙන්මඅපේ ප්රදේශකියා කොටසකුත් තිබිය යුතු නොවේ. මෙම ප්රතිපත්තිය අවංකව ක්රියාත්මක වේ නම් එය අගය කල යුතුය.


එසේ නම් මේ පෝස්ටර් නිර්මාණය කරන පිරිස නියම රනිල්මෙෙත්රීවාදීන් ලෙස ජාතිවාදය හෙලාදැකිය යුතු වේ. නමුත් අද ඔවුන් ජාතිවාදය වෙනුවට වර්ණභේදවාදය කරපින්නාගෙන සිටින බව පෙනේ. එංගලන්තයට දෝත් මුදුන් දී වඳින ඔවුන්, උගන්ඩාව වැනි අප්රිකානු රටවල් පහත් කොට සලකති. මෙය රනිල්මෙෙත්රී ප්රතිපත්තිවලට එකඟද? මේ නිර්මාණකරුවන් තුල දක්නට ඇති පරස්පර විරෝධී බව තුල තමන් කරන දේ පිලිබඳ වැටහීමක් ඔවුන් තුල වේද යන්න සැක සහිතය.


ඇත්ත වශයෙන්ම එය එසේමය. ප්රංශයට ත්රස්ත ප්රහාරය එල්ල වූ විට තම ෆේස්බුක් ගිණුම් ප්රංශ කොඩියේ පැහැයෙන් වර්ණ ගැන්වූ ලෝකයා අප්රිකානු රටවල ජනතාව එවන් ප්රහාර නිසා බුරුතු පිටින් මිය යද්දී නොදුටු ලෙසින් සිටින්නේ මිනිසුන්ගේ ජීවිතවල වටිනා කමක් ඔවුන් නොදකින නිසාය. අද බුරුන්ඩියේ සිදුවන්නේ එදා 80 දශකය අග භාගයේදී ශ්රී ලංකාවේ සිදු වූ පරිදිම වූ ජන සංහාරයකි. බලන විට අප කවුරුත් එක වල්ලේය.


එදා 80 දශකය අග භාගයේදී සා භීෂණයකින් අප රටේ දකුණ වෙලා ගනිද්දී, අද ද්රවිඪ ජනතාව ගැන කඳුලු සලන මානව හිමිකම් සංවිධාන හෝ ජාත්යන්තරය වෙනුවෙන් කට ඇරියාද? සිදුවීම් ජාත්යන්තරය සැලකුවේ අභ්යන්තර ප්රශ්ණයක් ලෙසය. 1994 දී රුවන්ඩාවේ හුටු සහ ටුට්සීන් අතර සිදු වූ සමූල ඝාතන සිදුවීම් වලදී ඔවුන් ක්රියාකර තිබුනේ මෙවැනිම ආකාරයකිනි. එසේ නම් අප රටේ ඇති වූ ජාතිවාදී ප්රශ්ණය දෙස ඔවුන් මේ කෝණයෙන් බැලුයේ කෙසේද? ඊට මැදිහත්වීම තම කාර්යභාරයේ කොටසක් ලෙස සැලකුවේ කෙසේද? පිලිතුර පැහැදිලිය. ඔවුන් දෙමළ ජනයාගේ ඊලම හෙවත් ස්වයං පාලන අයිතිය පිලිගන්නා නිසාය. දෙමළ ජනතාව, ශ්රී ලාංකික නොව වෙනම ජන කොටසක් සේ සලකන නිසාය. එසේ නම් නොඅනුමානවම ජාත්යන්තරයේ අරමුණ වනු ඇත්තේ එම ඉල්ලීම් දිනා ගැනීමට සහය වීමයි


80 දශකයේදී මෙසේ නැති වූ මිනිස් ජීවිත ගැන, භේදයකින් තොරව මිනිස් ජීවිත ලෙස සිතුවා නම්, ඔවුන් රනිල් ඇතුලු එජාපය හරසරින් පිලිගනීවිද? ජාත්යන්තරයද පක්ෂග්රාහීය. එදා ඔවුන් ශ්රී ලංකාව දෙස බලන්නට ඇත්තේ අද  බුරුන්ඩිය දෙස බලන අයුරින්මය. එනම් දණින් පහල! සාමාන් ජනතාව වටහා ගත යුත්තේ මෙයයි. මෙවන් හරසර ඔවුන් පුදන්නේ රනිල්ට හෝ මෙෙත්රීට නොව තමන්ට කීකරු කර ගත හැකි වේ යැයි සිතන රූකඩ වලටය. මෙය හරසර පිදීමක් නොව ඇන්දවීමකි.


මෙෙත්රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා, බ්රිතාන් අගමැති ඩේවිඩ් කැමරන් ඉදිරියේ තම රටේ දූෂණ වංචා නැති කරන බවට සහතික විය. අද සියල්ලන්ගේ කතා බහට ලක්ව ඇතිපැනමා පේපර්ස්වල කැමරන්ගේ පියා වන, ඉයන් කැමරන්ගේ නම සඳහන් වෙයි. එම සමාගමේ කොටස් තමාට පිය උරුමයෙන් ලැබුන බවත්, ඔවුන් එම කොටස් 2010 දී විකුණා දැමූ බවත් ඔහු පවසයි. ඔහුට මවගෙන් ලැබුනු පවුම් ලක්ෂ කිහිපයක ත්යාගයක් ගැනද සඳහන් වෙයි. කෙසේ වුවද මෙසේ ඉපැයූ මුදලින් තමා ලද ප්රතිලාභ පිලිබඳව ඔහු පිලි ගත්තේය. අද ඔහු ජනතාවගේ කෝපයට බඳුන්ව සිටී. අප ජනාධිපති දූෂණ නතර කර ප්රගතිය පෙන්වන්නට පොරොන්දු වන්නේ මෙවන් පුද්ගලයන් ඉදිරියේය.


එමෙන්ම පසුගිය මැයි 5 වනදා පැවති එක්සත් රාජධානියේ පලාත් පාලන මැතිවරණයේදී කැමරන්ගේ පක්ෂය පසුබෑමට ලක් වූ අතර ලන්ඩන් නගරාධිපති ධූරය කම්කරු පක්ෂ අපේක්ෂකයා වූ සාදික් ඛාන් නම් ආසියානු සම්භවයක් සහිත මුස්ලිම්වරයකු අතට ගියේය. ඔහුගේ ප්රධානතම ප්රතිවාදියා වූ කොන්සවෙටිව් පක්ෂ අපේක්ෂක සැක් ගෝල්ඩ්ස්මිත්ගේ ඡන්ද ව්යාපාරය තම පක්ෂය තුල පවා විවේචනයට බඳුන් වූයේ එහි දක්නට තිබූ ජාතිවාදී ස්වරූපය නිසායි. නමුත් මේ තත්වය කැමරන්ට කිසි ලෙසකත් ගැටලුවක් වූයේ නැත. අපේ නායකයින් දෙමළ ජනතාවට සාධාරණය ඉටු කරන්නට පොරොන්දු වනුයේ මෙවන් පුද්ගලයන්ඉදිරියේය.


ඉතින් මෙසේ පොරොන්දු ගන්නන් පිලිබඳව මේ පෝස්ටර් කරුවන් මෙතරම් උදම් අනන්නේ කුමකටද? පැහැදිලිවම සුද්දන් නිසාය. ඕනෑම රටක ඕනෑම සමුලුවකට එන රාජ් නායකයෙකු පිලි ගන්නේ හරසරිනි. එය සාමාන් සිරිතක් මිස අප ජනාධිපතිට පමණක් ලැබුනක් නොවේ. මෙවන් අවස්ථාවකට තම රට තුල ප්රචාරය ලබා දෙන්නේ අදාල දේශපාලකයාගේ මාධ් ඒකකයයි. ඔවුන්ගේ රාජකාරිය තම ස්වාමියාගේ ප්රතිරූපය හැකි තරම් පුම්බාලීමය. මෙතුලින් දේශපාලකයා මෙන්ම අසන නරඹන පිරිස් අන්දනු ලැබේ. මෙවන් පෝස්ටර එවන් ඇන්දවීම්වල ප්රතිඵලයයි


කෙසේ වුවද මහින්ද රාජපක්ෂට සහ ඔහුට සහය පල කරන පිරිස් ජාතිවාදීන් ලෙස හංවඩු ගැසූ මේ පිරිස ඉබේටම වර්ණභේදවාදීන් බවට පත්ව ඇත. එවිට දෙගොල්ලන්ම සිටින්නේ එක ගොන්නේය. මන්ද ජාතිවාදය මෙන්ම වර්ණභේදවාදයද, මනුෂ්යත්වය පරදා ඉස්මතු වන ම්ලේච්ඡත්වයේ ලක්ෂණ වන බැවිනි


සුද්දෙකු තම ජනාධිපතිගේ අත ඇල්ලීම ඔය තරම් ආඩම්බර වීමට කරුණක් නම් එය ලියූ තැනැත්තාගේ අත ඇල්ලුවා නම් කුමකින් කුමක් වනු ඇත්ද? මින් පිලිබිඹු වන්නේ ඔවුන්ගේ යටත්විජිතවාදී මානසිකත්වයයි. අප්රිකානු රටවල් වරින් වර යටත් කරගෙන සිටි සුදු යටත්විජිතවාදීන් පිලිබඳව මේ පිරිස් තුල අවබෝධයක් නැතිවා වන්නට පිලිවන. මිනිසුන් අතර භේද භින්නකම් වපුරා, ඔවුන් තම උපන් බිමේම වහලුන් බවට පත්කල, භූමිවල සම්පත් සූරාගෙන තම රටවල් සැප පහසුව ගොඩ නැගූ යටත් විජිත වාදීන් එම රටවල්වල සංස්කෘතික වටිනාකම් වලට කල හානිය ඉමහත්ය. එබැවින් මෙසේ බටහිර රටවලට ආවඩන්ට පෙර ලෝක ඉතිහාසය ගැන අවබෝධයක් ලබා ගැනීම වැදගත්ය.


අද මෙවන් හරසර පෑම තුලින් කරන්නේ, එදා සිදුකල ආක්රමණයන්ම වෙනත් මුහුණුවරකින් අප රට වැනි 

රටවලට රැගෙන ඒමයි. මේවාට කීකරු වී යටත් වීම තුලින් සිදුවන්නේ, මුලින් එක මේසයේ ඉඳගෙන කෑවායැයි උජාරු බස් දොඩා, පසුව කාපුවා දිරවාගන්න නොහැකිව ගොඩ වෙදුන් සොයා යාමටය. රනිල්ලා චීනය පසුපස ගියේ න්යාය ඔස්සේය


බටහිර රටවල්වල අරමුණු ගැන අවබෝධයෙන් සිටීම කාට කාටත් වැදගත්ය. , අපට අපේ රට තුල කරන්නට හෝ නොකරන්නට බල කරන බොහෝ දේ ඔවුන් කරන කියන දේ සම්බන්ධව අදාල නොවන බැවිනි. මෙතෙක් ඇසු දුටු කරුණු කාරණා අනුව බටහිරයන්ගේ න්යායහබකෙන් බැරි නම් කෙමනෙන්බව පැහැදිලිය.

Former President Mahinda Rajapaksa given grand welcome in Uganda in pictures.

May 14th, 2016


JFA condemns scribes’ murders in central India

May 14th, 2016

By Our Correspondent

Guwahati: Journalists’ Forum Assam (JFA) expressed shock over the murder of two scribes in separate incidents in central India and urged the authorities to punish the culprits under the law. The forum also appealed to the media fraternity of the country to get united in the process of delivering justice to the victim families with distinctive punishment to each & every single perpetrator.

According to the local media, a journalist of north Bihar (Rajdeo

Ranjan) was shot dead by unidentified gunmen on Friday. Engaged with Hindi newspaper Hindustan,  Ranjan, 45, died on the way to hospital after he was targeted by the miscreants near to Siwan railway station in Siwan district.

Earlier another journalist was gunned down by unidentified people on Thursday night at Dewaria locality in Chatra district of Jharkhand.

Akhilesh Pratap Singh, 35, who was working for a local news channel faced the bullets of goons in front of the village Panchayat office.

He also died on way to the hospital.

“We demand stringent actions against the culprits who dared to target media persons. Bihar chief minister Nitish Kumar and Jharkhand chief minister Raghubar Das must wake up to nab the killers at the earliest,” said a statement issued by JFA president Rupam Barua and secretary Nava Thakuria.

India as a whole lost three scribes to assailants till date this year as the first incident reported from Uttar Pradesh. Tarun Mishra, 32, who used to work for a Hindi daily (Jan Sandesh Times), was shot dead on 13 February  at Gosaiganj locality in Sultanpur district.

The robust media fraternity of the populous country lost five journalists namely Jagendra Singh (UP), Sandeep Kothari (Madhya Pradesh), Raghavendra Dube (Maharashtra), Hemant Yadav (UP) and Mithilesh Pandey (Bihar) to attackers last year.

The JFA reiterated its old demand for a special protection law for the working journalists across the country and called upon the Union government in New Delhi to formulate a national action plan as soon as possible to safeguard the brave-hearts who pursue critical journalism.

supernatural experiences -Hellish Experience

May 14th, 2016

By Dr. Tilak S. Fernando

A friend of mine submitted the following story of his own experience, as a feedback, after reading my articles on supernatural experiences of various kinds. My friend’s father Jim (imaginary) had died at the age of 66 years and 6 months to be precise, at an integer of 666! There are many beliefs surrounding the number 6 and particularly 666 referring to Satan!

In the Textus Receptus manuscripts of the New Testament, the Book of Revelation (13:17–18) cryptically asserts 666 to be “man’s number” or “the number of a man” associated with the beast. In modern popular philosophy, 666 are identified as one of the most widely recognised symbols for the Anti-Christ or, the devil. The number 666 has, therefore, been professedly used to invoke Satan!


At the time Jim’s death in Mt. Lavinia, Sri Lanka, his cousin Henry (made-up) lived in Sydney Australia. Jim’s whole family and ancestry had been Christians from time immemorial except Henry being converted to Buddhism and thereon dabbling very much in the mystical world of spirits and ghosts. So, it was not so unnatural for him to have known Jim’s death well in advance prior to any of the relatives came to know about it through a mystic medium.

When my friend visited his uncle Henry in Australia in 1985, he was surprised to learn that (Henry) had known about his father’s death well before anyone in the family !  He was spellbound and became extremely curious to find out how uncle Henry managed to get such information prior to anyone else especially when his father died in Mt. Lavinia and Henry lived in Sydney Australia at the time of his father’s death!

When queried Henry has simply said, “ I came to know  about your father’s death from my contactsbut did not specifically elaborate on the word “ contacts” or go into detail about the matter further!


Jim’s ancestry went back a long way to his uncles, aunts, and grand parents, both paternal and maternal who were Christians. They were a closely-knit family unit more like intimate friends than family members.

Further delving into his inquest my friend was determined to find out about the whole episode in detail and posed  the question as to how his uncle came to know about his father’s death and what part his  so- called  ‘contacts’ did play in the act!

Henry came out with an interesting story of explaining how he visited Sri Lanka with the help of his contacts in a spiritual expedition, which meant in his astral formation or in spirit. His spirit had teleported to Sri Lanka, with the help of some of the souls of the dead, who according to their Christian belief mark time in the atmosphere, unseen to the human eye which is called the purgatory.  In the company of such boothayas  Henry had travelled  and reached their family house in Mt. Lavinia.

Upon arrival at  the doorstep of his family house in  Mt. Lavinia and knocking on the door dead Henry had appeared by opening the main door with an exclamation, “ Hello Jim!  What are you doing here”? Jim had then   ushered Henry into the house and were happily in ‘conversation’!

After a cordial discussion and  the exchange of pleasantries Henry had  apparently told  Jim thus:

“Jim,  I was planning to come down and see you, but at that time can you remember you were surrounded by your grieving family as you were left inside a coffin being dead in this very house” .

Jim had responded by saying, “  Yes I do remember”!

At this point Henry had asked Jim: “ Then Jim, why are you still homebound”?   Jim’s answer to his cousin’s had been: “ Henry, I am worried about the family men”  ! Henry in turn had told Jim: “ You need not worry about them now Jim, they will be all right, so you must progress to the place that you are destined to go”!

At the same time Henry referring to Jim’s mother (my friend’s grandmother) had asked:         “ Jim can you see mummy up there waiting for you…..?  So,  you come with me and I will take you to mummy…….”.

At the end Henry after succeeding in convincing Jim’s spirit to leave the house, in which had he been occupying for so many years , had managed to help it progress into  different plane where, apparently Jim’s grandmother was waiting to receive his soul before   the grandmother herself advanced to the next ‘ level’ in the nonphysical world.

Shortly after my friend’s return to Sri Lanka from his holiday in Australia his other uncle, father’s younger brother who was living in Colombo, had dreamt of Jim being in a happy jolly mood had described to my friend as : “ I say, I saw Podi Aiya in my dreams  and he looked very well and  happy and was in a “glorious ” looking  outfit,  which I cannot describe”! 

Some believe in the existence of Ghosts, Boothayas or a World of Jinn. Christians believe once a person dies his/her soul marks time in the purgatory until the day of reckoning only then it will be released to Heaven or Hell! But no one specifically mentions whether this         ‘ day of reckoning’ is applicable to a soul individually and spiritually or to the world as a whole!

It is also said that when one understands the magnitude of Devil’s deception only one will be able to grasp the roots of so many of humanity’s problems. People have been experimenting for thousands of years with governments, philosophies and ways of living, so what is the cause eradicating or solving human problems? Man made governments with all their efforts have not succeeded so far because the human being has not mastered the right way to live. King Solomon of ancient Israel has  put it bluntly: “There is a way that seems right to a man, but its end is the way of death”  ( Proverbs 14:12; Proverbs 16:25


මෙන්න කර්මය!

May 14th, 2016

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

කාලය සහ කර්මය පුදුමාකාරය. කුරුල්ලෙකු ජීවත්ව සිටින විට ඌ කුහුඹුවන් අනුභව කරයි. කුරුල්ලෙකු මියගිය විට කුහුඹුවන් කුරුල්ලාව අනුභව කරයි. එක් ගසකින් ගිනිකූරු මිලියන ගණනක් සෑදිය හැක. නමුත් එක් ගිනිකූරකින් ගස් මිලියන ගණනක් විනාශකල හැකිය. යමෙකු අද ප්‍රබල විය හැකිය. එහෙත් කාලය ඔහුට වඩා ප්‍රබලය. එක් මොහොතකින් ජීවිතයේ සියල්ල වෙනස් වී යා හැකිය.

Dharman Wickremaratne
ධර්මන් වික්‍රමරත්න විසිනි.

ලබන සෙනසුරාදා එනම් මැයි 21දා වෙසක් පුන් පොහෝ දිනයයි. බුදුන් වහන්සේ ලෝක සත්වයාට බලපාන නියාම ධර්ම 5ක් දේශනා කර ඇත.  කර්ම නියාම මින් එකකි. මෙය සංකීර්ණ, අචින්තනය වූ ධර්මයකි. කර්මය කරන්නා වෙත එහි ප්‍රතිඵල ලැබෙන්නේ කරන ලද කර්මයට වඩා විශාල ප්‍රමාණයෙනි. ඇතැම් කර්ම දිට්ඨ ධම්මවේදනීය ලෙස මේ භවයේදීම පලදෙන බව දේශනාකර ඇති අතර ඊට නිදසුන්ද මේ සමාජයෙන්ම දක්නට හැකිය. තරුණ තරුණියන් ප්‍රධාන 60,000කට ආසන්න පිරිසක් චිරස්චින ලෙස ඝාතනය වූ 1986 සිට 1990 දක්වා පැවති ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලෙන්ද නිදසුන් එමටය. බොහෝ දෙනෙකු ඝාතනය කළේ වධබන්ධන වලට මුහුණදීමෙන් පසුවය. ගෞරවනීය මරණයක් වෙනුවට මහමඟ ටයර් සෑයවල් උරුම විය.  කර්මය පලදීමේදී සමාජ තරාතිරම් කිසිවක් වැදගත් නැත. රජකම් කලත් කලකම් පලදේ යනුවෙන් කියමනක් ඇත.

dharman140516A02ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ල මුළුමනින් පරාජය කිරීමට දේශපාලන නායකත්වය ලබාදුන් ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාස දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ මරාගෙන මැරෙන බෝම්බයකින් ආමර්වීදියේදී හංදියේදී 1993 මැයි 1දා ඝාතනයට ලක්වූ අවස්ථාවේ එම ස්ථානය දිස්වූයේ මෙසේය. එහිදී ජනාධිපතිගේ ආරක්ෂකයින් ඇතුළු 16 දෙනෙක්ද මරු වැළඳ ගත්හ.(ඉහළ) සහ ජනාධිපති ප්‍රේමදාස ඝාතනයෙන් පසු පවුලේ ඥාතීන් මතක වස්ත්‍ර පූජාව සිදුකල අයුරු(පහළ).

ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේදී දෙපිරිසටම කර්ම විපාක එකසේ බලපෑවේය. බොහෝ දෙනෙකුට ස්වභාවික මරණයක් හිමි නොවීය. එය ස්වභාදහමේ නියතය විය. ඇතැම් බෝම්බවලට හසුවී අකල් මරණයන්ට ලක්වූ අයගේ අළු පොදක් පවා සොයාගැනීම අසීරු විය. ජනප්‍රවාදයේ ප්‍රකට කියමනක් වන්නේ කරන කලට පව් මීරිය මීසේ – විඳින කලට දුක් දැඩිවෙයි ගිනි සේ යන්නය. වධදීම් සහ ඝාතන වලට සම්බන්ධවු බහුතරයකටම වාගේ සුවදායක ජිවිතයක් හෝ ගෞරවනීය මරණයක් හිමිවූයේ නැත.

dharman140516A03.60,000කට ආසන්න පිරිසක් ඝාතනයට ලක්කරමින් ජවිපෙ දෙවැනි කැරැල්ල පරාජය කිරීමට සංවිධානාත්මක නායකත්වය දුන් එජාප සභාපති සහ ජාතික ආරක්ෂක ඇමති රන්ජන් විජේරත්න දෙමළ බෙදුමාවාදී කොටි සංවිධානයේ කාර් බෝම්බයකින් හැව්ලොක් ටවුමේ පොලිස් ක්‍රීඩාංගනය ඉදිරිපිටදී 1991 මාර්තු 2වැනිදා ඔහුගේ වාහනය සමගින්ම දැවී අළුවී ගිය අයුරු(ඉහළ) ඇමති විජේරත්න ඇතුළු පුද්ගලයින් 17ක් ඝාතනයවූ එම ස්ථානයේ දර්ශනයක්(පහළ).

ජන ජීවිතයට එරෙහි ජාතික ආරක්ෂාව අනාරක්ෂිත කළ කැරැල්ලක් ලෙස ආණ්ඩුවක් විසින් ප්‍රථමයෙන් හැදින්වූයේ 1971 ජවිපෙ අප්‍රේල් කැරැල්ලය. එම 71 කැරැල්ල මැඩීමට එවකට රජය හදිසි නීති පනවා සන්නද්ධ හමුදාවන් මුදාහරින ලදී. සැකපිට හමුදා අත්අඩංගුවේ සිටි කතරගම ප්‍රේමවතී මනම්පේරි කතරගම හමුදා අනුඛණ්ඩයේදි දූෂණයකර නගර මධ්‍යයේ ප්‍රසිද්ධියේ වෙඩිතබා මරා දැමීය. එකී නඩුවේදී සාක්ෂි දුන් හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික් සම්බන්ධීකරණ නිලධාරි කර්නල් නුගවෙල කියා සිටියේ චුදිතයාවූ ලුතිනන් විජේසූරිය විශ්වාසය තැබිය හැකි උදාර නිළධාරියෙකු බවත් ඔහුගේ සටන් කෞෂල්‍යය සහ දක්ෂතාවය නිසා තිස්සමහාරාම සහ කතරගම සාමාන්‍ය තත්ත්වයට පත්වූ බවත්ය. එහෙත් පලවන චූදිතයාවූ ලුතිනන් විජේසූරියට මනම්පේරි ඝාතන චෝදනා කල අධිකරණය ඔහුට 16 වසරකට සිර දඬුවම් නියම කළේය. මනම්පේරි ඝාතනයෙන් වැරදිකරුවන්වී දඬුවම් විද නිදහස්වූ දෙදෙනෙක්ද ජවිපෙ දෙවැනි කැරැල්ලේදී පසුව කැරළිකරුවන් අතින් ඝාතනයට ලක්විය.

ප්‍රේමවතී මනම්පේරි නඩු තීන්දුවේ මෙසේද සඳහන්ය. ‘’….1971 අප්‍රේල් 17 දින ප්‍රදේශයේ තත්වය සටන්කාමි හෝ සාමකාමි වුවා විය හැකිය. එකී කුමන තත්වයක් යටතේ වුවද,  අත් අඩංගුවේ සිටි සිරකරුවෙකුට වෙඩි තැබිම යුක්ති සහගත නොවේ. යුද්ධ නිතියට යටත් සෙබලෙකු සිවිල් නිතියේ ආරක්‍ෂකයෙකු ලෙස, පොලිස් වගකිම් දැරිය යුතුවේ. මෙම වගකිම් ඉටුකිරීමේදී ඔහු සාමාන්‍ය පොලිස් නිලධාරියෙකු තරමටම සිවිල් නීතියට යටත්විය යුතුවේ. කිසිදු හමුදා නිලයකට නීති විරෝධි ක්‍රියාවත් කිරිමට අවසර නැත. ඉහළ නිලධාරියෙකු දෙන නීති විරෝධි නියෝගයකට අවනතවීමද වරදකි…”

dharman140516A04අත්අඩංගුවට ගෙන පැය 11කින් ඝාතනයට ලක්වී කොළඹ කනත්තේ දැවී අළුවී ගිය රෝහණ විජේවීර ඇතුළු ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩල සභිකයින් කිහිපදෙනෙක් උලපනේදී අත්අඩංගුවට ගත් කර්නල් ජානක පෙරේරා උතුරු මැද පළාත් සභාවේ එජාපය නියෝජනය කරමින් විපක්ෂ නායකවරයා වශයෙන් කටයුතු කරමින් සිටියදී 2008 ඔක්තෝබර් 6 වැනිදා අනුරාධපුරයේ එජාප කාර්යාලයක් විවෘත කරමින් සිටියදී ඔහුගේ බිරිඳ සමඟින්(ඉහල කොටුව තුළ), මේජර් ජනරාල් ජානක පෙරේරාගේ සහ ඔහුගේ බිරිඳගේ දේහයන් අවසාන ගෞරවය සඳහා සීල් තැබූ පෙට්ටියකින් නිවසේ තැම්පත් කර තිබූ ආකාරය(මැද ඡායාරූපය) සහ දෙමළ බෙදුම්වාදි කොටි සංවිධානයේ මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාරයකින් එදිනම ජානක පෙරේරා ඝාතනයට ලක්වී සිටි අයුරු(පහළ). එහිදී ඔහුගේ බිරිඳ වජිරා, වෛද්‍ය රාජා ජෝන්පුල්ලේ ඇතුළු 31 දෙනෙකුද මරු වැළඳ ගත්හ.

වධහිංසනය යනු ගොදුරුවන වින්දිතයාට පමණක් නොව අපරාධකරුටද අනර්ථයක් සිදුකරන දෙපැත්තම කැපෙන අසිපතක් බව ඒ පිළිබඳව පර්යේෂණ පැවැත්වූ වෛද්‍ය විශේෂාංගවරුන්ගේ මතයවී තිබේ. වධ හිංසනය පමුණුවන බහුතරය විවිධ මානසික අපගමනයන්ගෙන් යුක්ත වන අතර පරපීඩාකාමී තෘප්තියක් ලබන බව වෛද්‍ය රුවන් එම්. ජයතුංගේ පර්යේෂණ වලින්ද තහවුරුවී තිබේ. පමුණුවන්නාගේ චිත්තාවේගී අවශ්‍යතාවයන් වධහිංසනය මගින් එක්තරා දුරකට සන්තර්පනය වන්නේ සිය කැමැත්තෙනි. වධකයින් සහවේදිතාවයෙන් ඌණවන අතර වින්දිතයාගේ දුක්බර වේදනාත්මක ප්‍රතික්‍රියා, විලාප හා ආයාචනා ඔවුනට බලාධිකාර හැඟීමක් හා උච්චභාවයේ වින්දනයක් ලබාදේ.

දෙවන කැරැල්ලේදී රැඳවුම් කඳවුරු, වධකාගාරවල සැකකරුවන්ට වධහිංසා සිදුවීමේ ක්‍රම ගණනාවක් දියත් විය. දණහිස් මගින් එල්ලීම, නිර්වස්ත්‍රකර ශරීරයට උණුවතුර දැමීම, මොහොතින් මොහොත ශරීරයට පාපහරදීම, අතුල් පහරදීම, බැටන් පොලුවලින් හිසට පහරදීම, හිස මත පොතක් තබා ප්‍රහාර එල්ල කිරීම, ඇඟට විදුලි සැර ඇල්ලීම, මේසය මත මුණින් අතට වැතිරීමට අණකර පිටට දෙපාවලට සහ යටිපතුලට පොලුවලින් සහ පීවීසි බටවලින් පහරදීම, පිහියකින් කපා ඇගේ ලේ ගලා යෑමට සැලැස්සවීම, ඇණ සහ යතුරු ගිල්ලවීම්, විදුලි ස්ත්‍රිකයෙන් පිට මැදීම, ටියුබ් ලයිට් අනුභවයටදීමද ඒ අතර වේ.

dharman140516A05ඉන්දියාවේ රාජ්‍ය ත්‍රාන්තික බලහත්කාරයෙන් ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම ශ්‍රී ලංකාව සමඟ ඉන්දීය අගමැති රජිව් ගාන්ධි විසින් 1987 ජුලි 29 අත්සන් කිරීමෙන් පසු නික්ම යාමට පෙර 1987 ජුලි 30වැනිදා පැවති ආචාර පෙළපාලියේදී නාවික සෙබල විජිත රෝහණ විජේමුණි රයිෆල් බඳෙන් ඉන්දීය අගමැතිවරයාට පහරදුන් අවස්ථාව(ඉහළ) ඉන්දියාවේ මදුරාසියේ පෙරුම්බුදුර්හි 1991 මැයි 21වැනිදා පැවති ඡන්ද රැස්වීමකදී ඉන්දීය අගමැති රජිව් ගාන්ධි දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ කතක් ඇතුළු කිහිපදෙනෙක් පිළිගත් අවස්ථාව(පහළ වමේ) එම මොහොතේම පුපුරාගිය බෝම්බයෙන් අගමැති ගාන්ධි ඇතුළු 15 දෙනෙකු මරු වැළඳගෙන සිටියේ මෙසේය.(පහළ දකුණ)

එමෙන්ම සැකකරුවෙක් ගෝනියක බහා උදළු වලින් පහරදී අන් අයට පෙනන සේ මරා දැමීම, දෑත් සහ දෙපා ධර්මචක්‍ර සංකේතයක් ලෙස බැඳ සැකකරු කරකවමින් පොලු කැබලිවලින් යටිපතුල්වලට පහරදී ධර්මවක්‍ර වධය පැමිණිම, දැල්වෙන දුම්වැටිවලින් පිලිස්සීම, දරුණු වේදනා ඇතිවන අයුරින් ලිංගේන්ද්‍රය ලාච්චු තුලට දමා වැසීම, සැකකරුගේ දෑත් සහ දෙපා බැඳ ජලය පිරවු බාල්දියක් වෙතට ගෙන ගොස් ඔහුට හුස්ම ගැනීමට නොහැකි අයුරින් හිස අල්ලා විනාඩි කිහිපයක් බාල්දියේ එබීම සිහිසුන්වන තෙක් සිදුකිරීම, දෑත් පිටුපසට කර බැඳ සැකකරු දෙපාවලින් බාල්දියක එල්ලා පසුව භූමිතෙල් ස්වල්පයක් සමඟ ප්ලාස්ටික් මල්ලක් තුලට ඔහුගේ හිස ඔබා බඳිනු ලැබීම, සැකකරුගේ අධෝමුඛ මාර්ගයට පීවීසි බටයක් සෙන්ටිමීටර් 8 පමණ ඇතුල් කොට පසුව කටු කම්බියක් බටය ඔස්සේ ගුද මාර්ගයට ඇතුල් කිරීමෙන් අනතුරුව කටු කම්බිය තිබියදී බටය අධෝ මුඛයෙන් පිටතට ගෙන කම්බිය එහා මෙහා කරමින් ප්‍රශ්න කිරීම, කන තුළට ප්‍ලාස්ටික් පැනක් ඔබා එය පොතක් මගින් තදින් එබීම, මිරිස් ගෝනියක් තුළට ඔළුව බහාලීම යන වධක්‍රමද ක්‍රියාත්මක විය. වධහිංසා ලැබීමේ ප්‍රතිඵල වශයෙන් මරණයට පත්නොවූ අවස්ථාවන්හිදී දිගුකාලීනව අසහනය, ලිංගික බෙලහීනත්වය, ආත්ම ශක්තිය හීනවීම, නපුරු සිහින දැකීම, හිසරදයෙන් පෙලීම, පාලුව තනිකම දැනීම ඇතුළු සිද්ධීන් ගණනාවක් වින්දිතයින්ට පසු කාලයේදී ඇතිවිය.

dharman140516A06අගමැති ප්‍රේමදාස, ඇමති ලලිත් ඇතුළු පිරිසක් වර්ජනයකර තිබියදී ඇමති ගාමිණී දිසානායකගේ සෘජු මැදිහත්විම සහිතව ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම 1987 ජුලි 29වැනිදා අත්සන් කල අවස්ථාව(ඉහළ) එජාප නායක සහ විපක්ෂ නායක වශයෙන් සිටියදී 1994 ජනාධිපති අපේක්ෂකයා වශයෙන් තරඟ කරද්දී 1994 ඔක්තෝබර් 24වැනිදා තොටලඟ රැස්වීමේදී ගාමිණි දිසානායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් 3 ඇතුළු තවත් ප්‍රබල එජාප ක්‍රියාකාරිකයින් 16 දෙනෙකු සමඟ ඝාතනයට ලක්වූ අයුරු(පහළ)

වධකයින් ලෙස ආරක්ෂක කඳවුරුවල සේවයකල නිලධාරින් සහ සෙබළුන් ඇතැමෙකුටද පසු කාලයේ විවිධ මානසික රෝග ඇතිවූ බව විශේෂඥ මනෝ වෛද්‍යවරුන් වෙත වාර්තා වී තිබිණි. වධබන්ධන වලට තමන් අතින් ලක්වූ අයගේ කෑ ගසන හඬ ඇසීම, යකුන් භූතයින් අවි ආයුධ දරා තමා වටා සිටින බව පැවසීම, සිහිනෙන් බියවීම, අත්පා පණ නැතිව බිම වැටී වේදනා විදීම, ඇඳෙන් නැගිට රාත්‍රියේදී එක්වරම එළියට දිවීම, විවිධ මායා දර්ශන ඔවුනට දිස්වී අතර ඇතමෙකුගේ දරු පවුල්ද ඔවුහු අතහැර ගියහ. ඇතැම් වධකයින්ද සියදිවි නසාගත් අවස්ථා කිහිපයක්ද වාර්තාවී ඇත.

පොළොන්නරුව මැදිරිගිරිය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයේ මීගස්වැව ආශ්‍රිතව පැවති ඒකනායක වල ප්‍රදේශයේ දේශපාලඥයෙකුගේ මුලිකත්වයෙන් පවත්වාගෙන ගිය අතර එහි ඝාතනයට ලක්වූයේ පල්ලියගොඩැල්ල, මැදිරිගිරිය, වඩිගවැව, ගොඩපොත්ත, අඹගස්වැව ආශ්‍රිතව ක්‍රියාත්මක වුණ රැඳවුම් කඳවුරුවලට රැගෙන ආ සිය ගණනක් තරුණ තරුණියන්ය. අවසානයේ කඳවුර භාරව සිටි නිලධාරියෙකුවූ ඩයස්ටද හදිසි අනතුරකට ලක්ව දෙපා අහිමිවූ අතර පසුව ජීවිතයෙන් සමුගත්හ.

dharman140516A07කීර්තිධර මාධ්‍යවේදී රිචඩ් සොයිසා(වමේ) ඔහු සිය රාජගිරියේ නිවසේ සිටියදී 1990 පෙබරවාරි 18 අලුයම 3.30ට පැහැරගෙන ගොස් ඝාතනයකර සොයිසාගේ සිරුර මොරටුව මුහුදට දැමූ සැලසුම මෙහෙයවූ ජේෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි රොනී ගුණසිංහ(දකුණේ)ද 1993 මැයි 01 ජනපති ප්‍රේමදාස ඝාතන සිදුවීමේදී එම බෝම්බයටම හසුවී දැවී අළුවී ගියේය. රිචඩ්ගේ සිරුර 1990 පෙබරවාරි 19වැනිදා මොරටුව කොරළවැල්ල දුම්රිය ස්ථානය අසළට ගොඩගසා තිබිණි. රිචඩ් පැහැරගත් පුද්ගලයෙකුවූ පොලිස් පරික්ෂක ධර්මසිරි රංචාගොඩ රිචඩ්ගේ මව විසින් පසුව හඳුනා ගත්තාය.

මනුෂ්‍ය ඝාතන එකල හැදින්වූයේ 55 එෆ්.එෆ් මරණ යනුවෙනි. අදාළ වචනයන්ගේ සාමාන්‍ය තේරුම නැතිකර දමනවා හෝ මරා දමනවා යන්න බව බටලන්ද කොමිසම ඉදිරියේ පොලිසිය පිළිගත්තේය. එවකට සිටි පොලිස්පති අර්නස්ට් එඩ්වඩ් පෙරේරා ඉවත් කොට දැමීම යනු අධිකරණ ක්‍රමයෙන් බාහිරව කඩා කප්පල්කාරීන් ඝාතනය බව පිළිගත්තේය. සිරුර මත ටයර් දමා ගිනිතැබීම  හැදින්වූයේ ටයර් සෑයවල් නමින් බව ඔහුගේ තවත් පිළිගැනීමක් විය. බටලන්ද කොමිසම හමුවේ සාක්ෂි දීමට පොලිස් පරික්ෂක ශ්‍රී නිශ්ශංක කැඳවීමට ටික වේලාවකට පෙර තමාටම වෙඩිතබා‍නමින් බව ඔහුගේ පිළිගැනීම විය. බටලන්ද කොමිසම හමුවේ සාක්ෂි දීමට සියදිවි හානි කර ගත්තේය. නීතිඥ ලියනාරච්චි ඇතුළු කිහිපදෙනෙකුගේ වධ බන්ධන සහ ඝාතන සම්බන්ධයෙන් ඔහු චෝදනා ලැබීය. ඩග්ලස් පීරිස් ඇතුළු තවත් නිලධාරින් 5 දෙනෙකුට පුද්ගලයින් පැහැරගෙන යෑම සම්බන්ධව බරපතල වැඩ සහිතව 5 අවුරුදු සිර දඬුවම් නියම විය. ලියුම්කරු ඩග්ලස් පීරිස් සමඟද මෑතකදි කථාබහ කළේය. මානසික විවේකයක් ලද විටදී සාකච්ඡාවක් දෙන බවද ඔහු දැනුම් දුන්නේය. ඔහුගේ පුත්‍රයාද විදේශ රටක  වෛද්‍ය විද්‍යා උපාධිය හදාරමින් සිටියදී නේවාසිකාගාරයේ ඇතිවූ ගින්නකින් ඉන් බේරීම සඳහා උඩුමහලෙන් පනිනු ලැබූ අවස්ථාවකදී ඉන් ඇතිවූ බරපතල තුවාලවලින් පීඩා විදීනු ලබයි.


ජවිපෙ සාමාජිකයින් සහ හිතවතුන් 1,222ක් ඝාතනය කල ආණ්ඩුවේ අර්ධ මිල්ටරි කණ්ඩායමක් වූ ප්‍රා සංවිධානයේ සම නිර්මාතෘ ඔසී අබේගුණසේකර, මහජන පක්ෂයේ නායක විජය කුමාරතුංග සමඟින්  1987 ජනවාරි 05 යාපනයට ගිය අවස්ථාවේදී දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ රහීම් සහ ආරක්ෂක හමුදාවේ කපිතාන් ජයන්ත කොතලාවල සමඟ යාපනයේදී මෙහි වේ. ඔසී අබේගුණසේකර 1994 ඔක්තෝබර් 24 තොටලඟ මරාගෙන මැරෙන දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ බෝම්බයෙන්ද, ජවිපෙ කැරැල්ලේ අවසාන භාගයේදී ක්‍රියාකාරිව සිටි ලුතිනන් කර්නල් ජයන්ත කොතලාවල හමුදාවෙන් නෙරපීමෙන් පසු කෝට්ටේ බංගලා හංදියේදී මහමඟ සිටියදීද රිය අනතුරකින් මරමුවට පත්විය.(ඉහළ) සරසවි සිසුන් 200කට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් ප්‍රා සංවිධානය සමඟ එක්වී ඝාතනය කිරීමට මුල්වූ කොළඹ සරසවි ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමයේ නායක කේ.එල් ධර්මසිරි ජවිපෙ කැරළිකරුවන් විසින් 1989 ඔක්තෝබර් 20 ඝාතනයෙන් පසු ඔහුගේ සිරුර රජයේ ලිපිකරු සේවා සංගම් මූලස්ථානයේ අවසන් ගෞරවයට තබා තිබූ අයුරු(පහළ)

ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ල පරාජය කිරීම සඳහා ඒකාබද්ධ මෙහෙයුම් එක්කය(ඔප්ස් කම්බයින්) 1989 අගෝස්තු 4වැනිදා පිහිටවු අතර එහි ප්‍රධානියා වූයේ හමුදා කාර්ය මණ්ඩල ප්‍රධානි මේජර් ජනරාල් සිසිල් වෛද්‍යරත්නය. එහි දෙවැනියාවූ කර්නල් ලක්ෂ්මන් අල්ගම යටතේ තොරතුරු විමර්ශන ඒකකයක්ද  කර්නල් ජානක පෙරේරා යටතේ විශේෂ මෙහෙයුම් ඒකකයක්ද පූර්ණ බලතල සහිතව පිහිටුවනු ලැබීය. ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ල පරාජයට පත්වීමෙන් පසු ඔප්ස් කම්බයින් 1990 මාර්තු 8 වැනිදා විසිරවනු ලැබීය.  ලකී අල්ගම 1940 ජුනි 2වැනිදා උපන් අතර 1999 දෙසැම්බර් 18වැනිදා දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ මරාගෙන මැරෙන බෝම්බයකින් ජාඇලදී මරමුවට පත්වූයේ එක්සත් ජාතික පක්ෂ මැතිවරණ රැස්විමකට සහභාගිවීමෙන් සිටියදීය. කැරළි සමයේ ලකී අල්ගම දකුණු පළාතේ මෙහෙයුම් ගණනාවකටම නායකත්වය ලබාදුන් අතර අනුකම්පා විරහිත ලෙස කැරළිකරුවන් මර්ධනයකර තිබිණි. ඌව පළාත සඳහා ප්‍රධාන සම්බන්ධීකාරක නිලධාරියා වශයෙන් කැරළිකරුවන්ට එරෙහිව කටයුතු කල මේජර් ජනරාල් ලකී විජේරත්නද 1990 දෙසැම්බර් 18වැනිදා මොරවැවදී බිම්බෝම්බයකට ගොදුරු වීමෙන් ඝාතනයට ලක්විය. ගාල්ල මහින්ද විදුහලේ ආදි ශිෂ්‍යයෙකුවූ ඔහු උපන්නේ 1944 ඔක්තෝබර් 30වැනිදාය.

dharman140516A09මසකට රුපියල් 300කින් වැටුප් වැඩිකරන ලෙස ඉල්ලා 1980 ජුනි 5වැනිදා ලක්ෂයකට ආසන්න වැඩකරන සේවකයින් කෑම පැයේ පිකටින් ව්‍යාපාරය සිදුකරද්දී එයට එරෙහිව 31 ශ්‍රී 1111 දරණ ජිප් රථයෙන් පැමිණි අගලවත්ත එජාප මන්ත්‍රී මෙරිල් කාරියවසම් ඇතුළු මැර කණ්ඩායමක් පැමිණ ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීමෙන් මියගිය රජයේ සැපයුම් දෙපාර්තමේන්තුවේ දෙද්දුවගේ සෝමපාලගේ අවමඟුල් පෙරහැර බොරැල්ල කනත්ත දක්වා ගමන්ගත් අයුරු(වමේ) සහ එම මැර ප්‍රහාරය එල්ල කිරීමට චෝදනාවට ලක්වුවද කිසිදු පරික්ෂණයකට ලක්නොවූ එජාප මන්ත්‍රී මෙරිල් කාරියවසම් ජවිපෙ කැරළිකරුවන් අතින් 1989 සැප්තැම්බර් මස ඝාතනයට ලක්විය(දකුණේ).

භීෂණ සමයේදී වයඹ පළාතේ තත්ත්වය බොහෝ සෙයින් දරුණු විය. එහි ප්‍රදේශය භාර යුධ හමුදා ආඥාපතිවරයා වූයේ කර්නල් ජානක පෙරේරා වන අතර ප්‍රදේශය භාර ජේෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරිව සිටියේ එඩිසන් ගුණතිලකය. එම ප්‍රදේශයන්හි දිගට හරහට ඝාතන රැසක් සිදුවිය. තරුණ තරුණියන් පුළුස්සා දමා තිබිණි. ඉන් බොහෝ මරණ ස්වභාවික ලෙසට සිදුවූ මරණ නොවන බව නිකවැරටිය සහ මහව දිසා විනිසුරු ලෙනින් රත්නායක වරෙක කියා සිටියහ. ඒ නිකවැරටියත් වාරියපොලත් අතර පිහිටි පාදෙනිය හංදියේ මහා මාර්ගයේ විශාල ඝාතන වලක් ඇති බවට තොරතුරු ලැබීමෙන් පසුවය. ඒ අනුව මහව මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයේදී නඩු අංක 35545(විශේෂ) යටතේ නඩුවක්ද පසුකලෙක පැවරිණි. කර්නල් ජානක පෙරේරා විශ්‍රාම ගොස් උතුරු මැද පළාත් සභාවේ විපක්ෂ නායක වශයෙන් සිටියදී සිය බිරිඳ වජිරා ද සිල්වා ඇතුළු 31 දෙනෙකු සමඟ 2008 ඔක්තෝබර් 06වැනිදා අනුරාධපුරයේදී දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ මරාගෙන මැරෙන බෝම්බයක ගොදුරක් බවට පත්විය.

පොලිස් අධිකාරිවූ එඩිසන් ගුණතිලක හැදින්වූයේ ගඩාෆි ලෙසය. වසර 1971 අප්‍රේල් කැරැල්ලේදී අගමැතිනි සිරිමා බණ්ඩාරනායක පැහැර ගැනීමේ ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් එම කණ්ඩායමට අයත් එඩේරමුල්ලේ සරත් සහ රාජා, සෝමවංශ අමරසිංහ නිමල් ඇතුළු කිහිපදෙනෙක්ම 71 අප්‍රේල් 05 රාත්‍රී අත්අඩංගුවට ගැනුනේ එම ප්‍රහාරයට සම්බන්ධව සිට පසුව තොරතුරු හෙළිකල මෙම එඩිසන් ගුණතිලක විසිනි. එඩිසන්ගේ පියා ඒ පිළිබඳව එජාපයේ ජේ.ආර්.ජයවර්ධන මගින් අගමැතිනියට ඒ බව දැනුම්දුන්නේය. පසුව ඇගමැතිනි බණ්ඩාරනායකගේ විශේෂ ඉල්ලීමක් පරිදි එඩිසන් පොලිසියට බඳවා ගත් අතර පසුව ඔහු පොලිස් අධිකාරි දක්වා උසස් විය. ජවිපෙ දෙවැනි කැරළි සමයේ එඩිසන් ගුණතිලකගේ ගෝලයන් කුරුණෑගල දිසාවේ සෑම පොලිසියකටම අනුයුක්තව සිටියහ. වයඹ පළාතේ මිනිසුන් ඝාතනයට ලක්ව තිබුණේ සිය ගණනින් නොව දහස් ගණනකි. පාදෙනිය සහ මහව බ්මිබෝම්ප පිපිරීමෙන් පසු එම වලවල්වලට දමා රැඳවියන් ඝාතනය කර තිබිණි.  ගල්ගමුව පොලිසියේදී පොලිස් පරික්ෂක වූයේ පසුව නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිවූ නිමල් මතුරටය. එහෙත් ගල්ගමුව පොලිසියේ අත්අඩංගුවට ගත් මිනිසුනට අනේක වධදී පසුව මරා පුළුස්සා දැමූ බවට චෝදනා ඒල්ල වූයේ සාජන්ට් අබේකෝන්ටය. විශ්‍රාම දිවියෙන් පසු පිස්සු හැදී ඉබාගාතේ ඇවිදගෙන ගිය ඔහු නුවරදී මියගියේය. ගඩාෆිටද දැන් අංශභාගය සෑදී ඇත.

dharman140516A10ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේ  තරුණයින් දහස් ගණනක් කෘර ලෙස ඝාතනයට ලක්වු අනුරාධපුර, මාතර, සහ අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයන්හි ආරක්ෂක හමුදා සම්බන්ධීකරණ නිලධාරියා ලෙසද 1990 පුනුරුත්ථාපන කොමසාරිස් වශයෙන්ද කටයුතු කල තිදරු පියෙකුවූ බ්‍රිගේඩියර් ආනන්ද ගුණරත්න වීරසේකර(ඉහළ වම) සහ ගිහි ජීවිතය කලකිරී පසුව ඔහු බුද්දංගල ආරණ්‍යයේදී භික්ඛු ආනන්ද නමින් මහණ දිවියට ඇතුළත්වඉහළ දකුණ), ජවිපෙට එරෙහිව ඔවුන්ගේම මනුෂ්‍ය ඝාතන ක්‍රියාවලිය ක්‍රියාවට නඟනු ලැබූ පළමුවැන්නා බවට චෝදනා ලැබූ තංගල්ල ජේෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි උඩුගම්පොල තංගල්ල තානායමේදී 1988 මාර්තු 26වැනිදා ලියුම්කරු හමුවූ අවස්ථාවේ(මැද පෙළ වම) සහ පසුව ජනපති ප්‍රේමදාසගේ එදිරිවාදියෙකු බවට පත්ව අභ්‍යන්තර සිද්ධීන් හෙළිකිරීම නිසා බෝට්ටුවෙන් ඉන්දියාවට පලාගොස් සැඟවී සිට ජනපති ප්‍රේමදාසගේ ඝාතනයෙන් පසු යළි කටුනායක ගුවන්තොටුපොළේ දිවයිනට ලඟාවූ අවස්ථාවේදී(මැද පෙළ දකුණ), බටලන්ද වධකාගාරය පවත්වාගෙන ගිය ප්‍රධාන සැකකරුවෙකුවු කැළණිය කොට්ඨාශයේ සහකාරි පොලිස් අධිකාරි මෙහෙයුම් සහ වැඩබැලූ පොලිස් අධිකාරිවු ඩග්ලස් පීරිස්(පහළ වම සහ දකුණ) උඩුගම්පොල සහ ඩග්ලස් පීරිස්ට සහ ඔවුන්ගේ පවුල්වල සාමාජික විවිධ ප්‍රතිවිපාක වලට මුහුණදීමට සිදුවිය.

කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ වැහැර යුද හමුදා කඳවුරද ජානක පෙරේරා යටතේ තිබූ අතර එයට ගෙන එනු ලැබූ හලාවත, ගල්ගමුව, තඹුත්තේගම, ගිරිඋල්ල, මාවතගම, රිදීගම සහ පොල්ගහවෙල සහ අවට ගම්මානවලින් එන එන ලද තරුණ තරුණියන් සිය ගණනක් දෙපයින් එල්ලා බොලොක්ක ආකාරයෙන් ගිණි මැලවලට පහත් කරමින් වද හිංසාවලට ලක්කර ආකාරය පිළිබඳව ආසියානු මානව හිමිකම් කොමිසමේ 2001 ජුනි මාසයේ නිකුත් කල වාර්තාවක සඳහන්ය. සෙබළුන් 200කට ආසන්න පිරිසක් සිටි වැහැර කඳවුරේ නිලධාරි අණදෙන ගජබා රෙජිමේන්තුවේ ලුතිනන් අසේල දසනායක අවසානයේ මඩකලපුවේදී ප්‍රහාරයකින් එතැනම මිය ගියේය. වැහැර සිටි ලුතිනන් මංජුල මනතුංග ප්‍රහාරයකින් ආබාධිතය. වැහැර කඳවුරේ රැඳවියන් 400-500ත් අතර ප්‍රමාණයක් විවිධ අවස්ථාවන්හි ලොරිවල පටවා රාත්‍රී පිටට ගෙන ගියද යළි කිසිවෙකු නොදුටු අතර ඔවුහු මරාදමන ලද බව එම වාර්තාවේ වැඩිදුරටත් සඳහන්ය. වැහැර රැඳවියන් ඝාතනය කර පුළුස්සා තිබුණේ බඩගමුව රක්ෂිතය, කුරුණෑගල කනත්ත, හෙට්ට්පොල හන්දිය ඇතුළු ස්ථාන ගණනාවකදීය. එමෙන්ම තෝරදෙණියගේ නායකත්වයෙන් යුත් හමුදා ඛණ්ඩයද කොළඹ සිට කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ ක්‍රියාකාරි විය.

dharman140516A11ජවිපෙ සැකකරුවන්ට කෘර ලෙස සැලකූ බවට චෝදනා ලැබ පසුව දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ මිනිස් බෝම්බයකට ලක්වී ඝාතනයට 1999 දෙසැම්බර් 18 ජාඇලදී ගොදුරුවූ ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමයේ දකුණු පළාත් ආරක්ෂක හමුදා ප්‍රධාන සම්බන්ධිකරණ නිලධාරි විශ්‍රාමික මේජර් ජනරාල් ලක්ෂ්මන්(ලකී) අල්ගම, කැරැල්ලේදී ඌව පළාතේ ආරක්ෂක හමුදා ප්‍රධාන සම්බන්ධීරණ නිලධාරි ලෙස කටයුතු කල පසුව 1990 දෙසැම්බර් 18වැනිදා මොරවැවදී බිම් බෝම්බයකට ගොඳුරුවූ මේජර් ජනරාල් චූලාභය ලක්ෂ්මන්(ලකී) විජයරත්න, කැරළි සමයේ කොළඹ රැඳවුම් කඳවුරු ගණනාවක ‘ලොකු වැඩකොටසක්’ කල දෙමළ බෙදුම්වාදීන්ගේ වෙඩි පහරකින් ඝාතනයට ලක්වූ ලුතිනන් කර්නල් තුවාන් මුතාලිෆ්, කුරුණෑගල වැහැර රැඳවුම් කඳවුරේ නිලධාරි අණදෙන ලුතිනන් අසේල දසනායක( කපිතාන් අසේල පසුව මඩකලපුවේ ඝාතනය විය.) සමඟ සැකකරුවන් ‘ඉවත් කිරීම’ පිළිබඳව චෝදනා ලැබූ ලුතිනන් මංජුල මනතුංග(ප්‍රහාරයකින් ආබාධිතව සිටින බ්‍රිගේඩියර්වරයෙකු වන ඔහු වර්තමානයේ රණවිරු සෙවනට අනුයුක්තය), 83 කළු ජුලිය, 87 තහනම් මැයි දිනය සහ 1987 ජුලි 28 කොටුව බෝගහ අසළ සත්‍යග්‍රහය වැනි ස්ථානවලදී ආන්දෝලනාත්මක වෙඩි තැබීමේ සිද්ධීන් වලට නියෝග දුන් කොළඹ දකුණ ජේෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි අබ්දුල් කාදර් අබ්දුල් ගපූර්ද විශ්‍රාම ලබා 2004 දෙසැම්බර් 11 මියයන විට පවුල් දිවිය ඇතුළු ප්‍රශ්න ගණනාවකට ලක්වී දුක්ඛිත දිවියක් ගෙවීය.

දකුණු පළාතේ ඔප්ස් කම්බයින් සම්බන්ධීකාරක වූයේ ජේෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි රොනී  ගුණසිංහය. රිචඩ් ද සොයියා ඇතුළු ඝාතන රැසක ඇගිල්ල යොමුවූයේ ඔහුටය. එමෙන්ම කොළඹ කනත්ත අසල ගොල්ෆ් පිටියේ 6වන වල අසළ කනේරු ගස ලඟදී රෝහණ විජේවිරට 1989 නොවැම්බර් 13වැනිදා අළුයම 1.35ට වෙඩිතබා ඝාතනය කල බවට ඔහුට චෝදනාවකි. පේරාදෙණිය සරසවියේදී 1976 නොවැම්බර් 12වැනිදා රෝහණ වීරසූරිය සිසුවා වෙඩිතබා ඝාතනය කරන ලද්දේ මාතලේ මූලස්ථාන පොලිස් පරික්ෂක රොනී ගුණසිංහගේ නායකත්වයෙන් එහි පැමිණි පොලිස් කැරළි මර්ධන කණ්ඩායම්ය. කඩවත පොලිසියට 1971 අප්‍රේල් 5වැනිදා රාත්‍රී ජවිපෙ කැරළිකරුවන් එල්ලකල ප්‍රහාරයෙන් රොනීගේ අතකටද වෙඩි වැදී තිබිණි. එහිදී පොලිස් වෙඩි පහරින් ජවිපෙ සමාරම්භකයෙකුවු මාබෝලේ එච් මිල්ටන් ඝාතනයට ලක්විය. ජේෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි ගුණසිංහ 1993 මැයි 1වැනිදා කොළඹ ආමර්වීදියේදි මියගියේ සිරුර අළු බවට පත්කල බෝම්බයකිනි.

කළුතර නාගොඩ තෙල් පිරි පහදුව ඉදිරිපිට මුළුමනින් නිරුවත් කොට ඝාතනය කර තිබූ තරුණයන් 5 දෙනෙකුගේ හිස නැති කඳවල් පහක් දක්නට ලැබිණි. එයට සම්බන්ධ වූයේ කළුතර ප්‍රදේශයේ ආරක්ෂක බලවතෙකි. ඔහු ඇතුළු පවුලේ සියළුම අය සංචාරයක් යමින් සිටියදී 2004 දෙසැම්බර් 26 සුනාමියට ගොදුරු විය. එක් අයෙකුගේ පමණක් සිරුර හමුවිය. පානදුර වෑකඩ හමුදා තූර්ය වාදක කණ්ඩායමේ සාමාජිකයින් ඇතුළු 5 දෙනෙකු ජවිපෙ කැරළිකරුවන් විසින් ඝාතනය කරන ලද දිනයට පසුදින පානදුර හොරණ පාරේ තරුණ තරුණියන් 30ක්ද පානදුර නව ගාළුපාරේ අළුත් පාලම යට තවත් 17 දෙනෙකුද ඝාතනය කර තිබිණු අතර එයට නායකත්වය දුන්බවට චෝදනා ලත් අයෙකු  මීරිගම සිය මහගෙදර සිටියදී කපා කොටා මරා දමා තිබුණේ නිවස කොල්ලකෑමට ආ මංකොල්ලකරුවන් පිරිසක් විසිනි. එයට සම්බන්ධ තවත් අයෙකු නිවසේ ගැස් සිලිංඩරය පිපිරී ගොස් ඉන් පිළිස්සී මියගියේ ටයර් සෑයක් සේය. හබරාදූවේ උපන් කැලණි සරසවි සිසු නායකයෙකුවූ නිහාල් ජයවීර සිය පියාවූ වල්පිටගමගේ පියසේනගේ මැදිහත්වීමෙන් එජාප මන්ත්‍රීවරයෙකු හරහා විදේශ ගමන් බලපත්‍රය සාදාගැනීම සඳහා යාමේදී 1990 මාර්තු 07වැනිදා එම දේශපාලඥයාගේම ඔත්තුවක් මත නිහාල් ජයවීර අත්අඩංගුවට ගත් අතර පසුව ඔහු ඝාතනයකර කඩුවෙල පාලමෙන් කැලණි ගඟට දමා තිබිණි. ඒ පිළිබඳව චෝදනා ලැබූ පොලිස් පරික්ෂක කාලෙයි ඩයස් යාපනයේ සතොස වෙළෙඳසැලක් විවෘත කිරීමකදී දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානය මගින් තැබූ බෝම්බයකින් බ්‍රිගේඩියර් හමන්ගොඩ ඇතුළු කිහිප දෙනක් සමඟම ඝාතනයට ලක්විය.

ජවිපෙ කැරැල්ලේදී කැරළිකරුවන් සංවිධානාත්වකව ‘ඉවත්කිරීමට’ ප්‍රථමයෙන් නායකත්වය දුන් ප්‍රේමදාස උඩුගම්පොලටද විවිධ ප්‍රතිවිපාක විදීමට සිදුවිය. උඩුගම්පොල දකුණු පලාතේ මෙන්ම මධ්‍යම පලාතේද පොලිස් ප්‍රධානියා ලෙස කටයුතු කළේය. ඔහුගේ මව වන ඇලිස් චන්ද්‍රවතීද සොහොයුරෙකුවූ පාලිතද එම සොහොයුරාගේ බිරිඳ සහ කුඩා දරුවන් දෙදෙනාද 1988 ජුලි 28වැනිදා කැරළිකරුවන් විසින් ඝාතනය කර නිවසද ගිනිතබා තිබිණි. කැරළි සමයේ කොළඹ රේස්කෝස් රැඳවුම් කඳවුර සහ තවත් ස්ථාන කිහිපයක් භාරව සිටි ඔහුගේ සොහොයුරු පොලිස් පරික්ෂකයෙකුවූ කුලසිරි උඩුගම්පොළට වරෙක සේවය අහිමි විය. රාජ්‍ය රහස් පනත උල්ලංඝණය සම්බන්ධයෙන් නඩුද පැවරිණි. උඩුගම්පලගේ තවත් සහෝදරයකු වූයේ මේජර් පද්මසිරිය. අත්අඩංගුවට ගත් ජවිපෙ සැකකරුවන්ට වධබන්ධන ලක්කල බවට චෝදනා ලත් පොලිස් ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා මර්දන කොට්ඨාශයේ අධ්‍යක්ෂවරයා වශයෙන් සිටි ජේජ්ඨ පොලිස් අධිකාරි ටෙරන්ස් පෙරේරා 1987 දෙසැම්බර් 12 වැනිදාද, අපරාධ පර්යේෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ වශයෙන් සිටි බෙනට් පෙරේරා 1989 මැයි 1වැනිදාද, සහකාර පොලිස් අධිකාරි එම්. සාබ්දීන්ද කැරළිකරුවන් අතින් ඝාතනයට ලක්විය.

නිතිය ක්‍රියාත්මක කරන නිලධාරින් නීිතියට එකඟව කටයුතු කල යුතුය. උසස් වීම් සහ විවිධ වරදාන බලාපොරොත්තුවෙන් නීතියේ කඩතුරාවට. නිලඇඳුමට මුලාවී නීතියට පටහැනිව ක්‍රියාකාරීමට කිසිවෙකුටත් නොහැකිය. අද ජාතික වීරයෙකු හෙට ජාතිදෝහියෙකු විය හැකිය. ඒ නිසා නීතියට අනුව සාධාරණව ක්‍රියාකල යුතුය. ඇතැම් විට නීතියෙන් බේරුණද ස්වභාදහමෙන් හෝ කර්ම විපාකයෙන් බේරිය හැකි පුද්ගයෙකු මේ විශ්ව ලෝක ධාතුව තුළම නැත. ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලට අදාළ  ඉහත කථා පමණක් නොව මෙහි පළ නොවූ ලියුම්කරු සතුව ඇති බොහෝ දෑ මේ ජීවිතයේම කළකම්  පළදෙන හැටි පුවත් අනුසාරයෙන් කියාදෙන අත්පොතකි.

දෙවැනි කැරළි සමයේ ආරක්ෂක හමුදාවන්හි සිටි බහුතරයක්ම මේවාට සම්බන්ධ නොවේ. මෙවැනි වධදීම්වලට සම්බන්ධවූයේ සුළු පිරිසකි. ආරක්ෂක හමුදාවේ බහුතර පිරිසක් අත්අඩංගුවට ගත් කැරළිකරුවන්ට මිනිස් හැසිරීම් රටාව ගැන තිබූ අවබෝධයෙන් යුතුව කටයුතු කළේ රටේ සම්මත නීතියට ගරු කරමිනි. එවන් දහස් ගණන් තරුණයෝ අවසානයේ රැඳවුම් කඳවුරු වලින් පුනරුත්ථාපන කඳවුරු වලට යොමුවූයේ එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි. ජීවිතය නිවැරදි මඟට ගැනීමට නිවැරදි මඟ පෙන්වීමක් අවැසිය. බුදුදහම ඇතුළු බොහෝ ආගම්වල හරය වනුයේ එයයි.The writer is a senior journalist who could be reached at OR 011-5234384(ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමයවූ 1986 සිට 1990 දක්වා කාලය තුළ එයට සම්බන්ධවු අයට කළකම් පළදුන් හැටි පිළිබඳව මෙබඳු කථා දන්නේනම් එය පහත ලිපිනය යොමුකල හැකිය. ධර්මන් වික්‍රමරත්න, තැපෙ 26,  434/3 ශ්‍රීජයවර්ධනපුර. දුරකථනය:011-5234384 විද්‍යුත්තැපෑල:


ධර්මන් වික්‍රමරත්න


ජවිපෙ නායක අනුරගේ අයර්ලන්ත ගමනේ තවත් රහස් හෙලි වේ.. මෙන්න වීඩියෝ..

May 14th, 2016

lanka C news

ජවිපෙ නායක අනුරගේ අයර්ලන්ත ගමනේ තවත් රහස් හෙලි වේ.. මෙන්න වීඩියෝ..ජවිපෙ නායක අනුර කුමාර දිසානායක මහතා පසුගියදා අයර්ලන්තයේ සිදුකල සංචාරයේදී තවත් තොරතුරු එම අවස්ථාවන් සියැසින් දුටු ලාංකිකයෙක් විස්තර කරයි.

යුරෝපයේ වෙසෙන වජිර කමල් සමරක්කොඩි අයර්ලන්තයේ ඩබ්ලින් ගුවන්තොටුපලේදී ජවිපෙ නායකයා මුණ ගැසී ඇති අතර ඔහු එහිදී නැවතී සිටි හෝටල් ගැනද විස්තර කරයි.

වජිර කමල් විසින් අදාල චාර්කාව ගැන තවත් තොරතුරු හෙලි කරමින් අන්තර්ජාලය වෙත මුදා හැර ඇති වීඩියෝව මෙසේය.


ඒ සමගම ඔහු එක් කර ඇති සටහනක්ද මේ සමග වෙයි.

ඉරිදා දිවයිනේ පළවූ ‘අනියම් බිරියන් සහ කෝටි ගණන් මුදල් අතර පැටලුනු වාමාංශික දේශපාලනයේ අලුත්ම අභිරහස අයර්ලන්ත ගමනේ රස රහස්‌ මොකක්‌ද?’ යන ලිපියට අභියෝග කරමින් පවත්වන ලද ජවිපෙ පුවත් පත් සාකඡ්චාවේ දී ජ.වි.පෙ. ප්‍රචාරක ලේකම් විජිත හේරත් මහතා විසින් පහත සදහන් ප්‍රකාශය කර තිබිණ .

‘තමන් ලියපු දේ ඔප්පු කරන්න හැකියාවක්‌ ඔවුන්ට නැහැ. අපි නම් ගම් සහිතව ඉදිරිපත් කළ තොරතුරු අසත්‍ය යෑයි ඔප්පු කරන්න හැකිනම් අභියෝගය බාරගන්නා ලෙස අපි නැවතත් අවධාරණය කරනවා. ජනතා විමුක්‌ති පෙරමුණේ නායකත්වය කෙරෙහි විශ්වාසය බිඳ වට්‌ටන්න මේ කුණු අවලාදවලට හැකි වෙන්නේ නැහැ. ජනතාවත් එක්‌ක එකතුවී මේ බොරුව පරාද කරන බව අපි ස්‌ථිර වශයෙන්ම කියා සිටිනවා’.

ඔවු ඒ අභියෝගය වජිර කමල් සමරක්කොඩි නමැති මා බාරගන්න බවට මෙයින් ප්‍රකාශ කර සිටිමි.

අනුර කුමාර දිසානාකම් මහතාට පෙර ජවිපෙ ක්‍රියාකාරිකයකු වූ මා ජවිපෙ ඉතාලියේ ඉදිරිපෙළ කටයුතු කල අයුරු අනුර කුමාර දිසානාක මෙන්ම, ප්‍රේම කුමාර ගුණරත්නම් සෝමවංස අමරසිංහ පමණක් නොව ජිනදාස කිතුලේගොඩ වැනි ජවිපෙ කිලිටු නොවූ පැරණි නායකයන් පවා සහතික වනු ඇත.

ඩබ්ලින් ගුවන් තොටුපොලේදී අනුර කුමාර දිසානායකම් මහතා සම්බන්ද සියලු තොරතුරු පටිගත් කලේ මා බව මා නොබියව ප්‍රකාශ කර සිටිමි. දැනට එංගලන්තයේ ජිවත්වන මා අනුර කුමාර දිසානායක මහතා පමණක් නොව මුළු ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩලයටම විවුර්ත අබියෝගයක් කරමි. මා ලංකාවට පැමිණ ඔබ සියලු දෙනා සමග විවුර්ත විවාදයකට සුදානම් බව ප්‍රකාශ කරමි.

අනුර කුමාර දිසානයකම් මහතා ඩබ්ලිනයට ගොඩ බැස්සේ අප්‍රියෙල් 2වනදාය. ලංකාවේ සිට EK 651 ගුවන් යානයෙන් ඩුබායි දක්වා පැමිණි ඔහු EK 163 යානයෙන් ඩබ්ලින් බලා පැමිනියේය. ඔහු දබ්ලිනයට ගොඩබසී බවට තහවුරු කරගතිමු.
ඔහු යලි ලංකාවට පැමිණියේ EK 164 එමිරේට්ස් ගුවන්යානයෙන් ඩබ්ලින් වේලාවෙන් රාත්‍රී 10.25ට පිටත් ව, ඔහු අප්‍රියෙල් 30 දින උදේ 10.10ට ඩුබායි සිට EK 54 ගුවන් යානයෙන් ලංකාවට පැමිණීයේය. අවශ්‍ය වුවොත් ඔහුගේ ගුවන් ගමන් පිළිබද ලිකනය ඉදිරිපත් කිරීමට මට හැක.

අප්‍රියෙල් 2 වනදා සිට ඔහු කල කි සියලු දේ මා දැනගන්නේ අනුර කුමාරට වඩා අප ගැන විශ්වාස කරන ජවිපෙ පැරණි සගයන් ඩබ්ලින් නුවර සිටි නිසාය.

ඩබ්ලින් නුවර අපේ සගයාගේ පුර්ණ අනුග්‍රහය මත මා ඩබ්ලිනයට පැමිණීමට (තවත් සගයන් දෙදෙනෙකු සමග) ලන්ඩන් හිත්රෝ ගුවන් තොටුපොලෙන් පිටත් වුයේ අප්‍රියෙල් 29 සවස 3ට පමණය. මා භාවිතා කල ටිකට් පත මා ඉදිරිපත් කිරීමට සුදානම්ය.

රාත්‍රී 9.10 වනවිට අනුර කුමාර ගුවන්තොටුපොළට එන බව අපට අපේ ඩබ්ලින් නුවර සගයා වාර්තා කළේය. ඒ අනුව මමත් මගේ සහයක සහෝදරයන් දෙදෙනාත් එතැන් සිට සියලු දේ පටිගත් කළේය. චාය රුප ගත කළේය. හරියටම රාත්‍රී 9.10 ට ඔහු අවතිර්ණවිය. ඒ මොහොතේ අපි ගුවන් ගමන් විස්තර සිලල්ල දැක්වෙන TV ස්ක්රිනයේද චය ගත කළෙමු.

අනුර කුමාර සමග පැමිණි ප්‍රධාන සගයාගේ දුරකථන අංකය මෙසේය. 00353894076620 ඔහු මට මේ නොම්මරය ලබාදෙන අවස්ථාවද අප විඩියෝ ගත කර ඇත.

නික්ම යාමට පෙර ‘පොඩි කේස් එකක් පොඩි ගමනක් ආවා’ අනුර කුමාර මා වැළදගෙන පාපොඡ්චාරණය කළේය.

එයාට මෙයාට අභියෝග කරමින් ප්‍රශ්නයෙන් පළා නොයන ලෙසත් ඩබ්ලින් නුවරට අප්‍රියෙල් 2 පැමිණි අනුර කුමාර දිසානායකම් මහතා (මා එසේ සදහන් කරන්නේ ඔහුගේ itinerary එකේ ඔහුගේ නම තියෙන්නේ එසේය) 29 වනදා වනතුරු කලේ මොනවාද, හමුවුනේ කවුරුඳ, ගිය වෙනත් රටවල් මොනවද, නැවතුන හෝටල් මොනවාද. මා ඔහුට හිතා බැලීමට ඉඩක් දෙමි. තවදුරටත් පක්ෂයේ පහල සාමාජිකයන් නොමග යැවීමට ඉඩදීමට මා සුදානම් නැත.

මා අනුර කුමාර දිසානායක මහතා පමණක් නොව මුළු ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩලයටම විවුර්ත අබියෝගයක් කරමි. සියලුම විද්‍යුත් නාලිකා ඉදිරියේ වාදයකට එන ලෙස අභියෝග කරමි.

– වජිර කමල් සමරක්කොඩි

‘රතු ලකුණ’ ඉකි බිඳුණු ඇසුණේද?

May 14th, 2016

 ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ(ජවිපෙ) මීළඟ නායකයා ටිල්වින්ද, ලාල්කාන්තද මැයින් ජාතික පුවත්පතක ඉකුත් මැයි 8වැනිදා ප්‍රධාන ශිර්ෂය වශයෙන් පලවිය. අනුර කුමාර දිසානායකට එරෙහි කණ්ඩායම ඔහුට එරෙහිව චෝදනා කිහිපයක් එල්ල කර ඇති අතර අනුරගේ පක්ෂ නායකත්වය වෙනස් විය යුතු බව එම පිරිසේ මතය වී ඇති බව එම ප්‍රවෘත්තියේ සඳහන්ය. එමෙන්ම වාමාංශික දේශපාලනයේ අලුත්ම අභිරහස – අයර්ලන්ත ගමනේ ‘රස රහස’ මොකක්ද? මැයින් ඇතුළු පිටුවක විශේෂාංග ලිපියක් පළවිය. ඉරිදා සිංහල පුවත්පත් 1984 සිට සෙනසුරාදා නිකුත්වන හෙයින් මේ පුවත සෙනසුරාදා වන විට සමාජජාලා වෙබ් අඩවි හරහාද විකාශය විය. අතිරහත් තිත්ත වෙනවා කියනවාක් මෙන් එම පුවත්පත ජවිපෙ  කෝපයට ලක්විය.

Dharman Wickremaratneධර්මන් වික්‍රමරත්න විසිනි.

මේ පිළිබඳව ජවිපෙ විසින් මැයි 8 ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවක් පවත්වා සිය අදහස් ප්‍රකාශකල අතර නායකයින්වූ අනුර, ටිල්වින්, ලාල්කාන්ත සහ විජිතද එයට එක්වී සිටියහ. එදින රාත්‍රී රටපුරා දිස්ත්‍රික්ක ගණනාවක සිය විරෝධය දැක්වෙන පෝස්ටරයක්ද රටපුරා වෙනදා මෙන්ම අලවා තිබිණි. පුවත්පත් කොමිසම හමුවටද ජවිපෙ සිය පැමිණිල්ල රැගෙන මැයි 9වැනිදා ගියේය.

ලාංකීය සම්ප්‍රදායික දේශපාලන ගමන්මගේ වෙනස්කල තීරණාත්මක සන්ධිිස්ථානයක් ලෙස සැලකිය හැකි ජවිපෙ උපත සිදුවී 2016 මැයි මස 14වැනිදාට වසර 51කි. එම වසර 50 තුළම ජවිපෙ නිර්මාතෘ රෝහණ විජේවීරගේ නායකත්වයෙන් කැරළි 2ක් ජවිපෙ මෙහෙයවනු ලැබීය. ජවිපෙ පළමු කැරැල්ල 1971 අප්‍රේල් 5වැනිදා ආරම්භවූ අතර එහිදී සමගි පෙරමුණ රජය යටතේ ඝාතනයට ලක්වූ කැරළිකරුවන් සංඛ්‍යාව 5,000කට ආසන්නය. ජවිපෙ 2වැනි කැරල්ල 1986 ආරම්භවී 1990 අවසන්වූ අතර එහිදී ඝාතනයට ලක්වූ සහ අතුරුදහන්වූ පිරිස 41,813කි. නිල නොවන වාර්තා කියන්නේ එය 60,000කට ආසන්න බවය.

dharman14051602.ජවිපෙ මංගල පුවත්පත් සාකච්ඡාව 1970 සැප්තැම්බර් 20 බොරැල්ල මැගසින් පාරේ නාගරික ප‍්‍රජා මණ්ඩලයේ පැවති අවස්ථාවේදී ජවිපෙ සමාරම්භක නායක රෝහණ විජේවීර ආණ්ඩුවේ මර්ධනයට එරෙහිව අදහස් දක්වමින්(ඉහළ). ජවිපෙ 5වන සහ වත්මන් නායකයා වන අනුර කුමාර දිසානායක තමා සහ තම පක්ෂයට එරෙහි චෝදනාවලට 2016 මැයි 8වැනිදා බත්තරමුල්ල පැලවත්ත ජවිපෙ මූලස්ථානයේදී පැවති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවේදී ජාතික පුවත්පතකට එරෙහිව අදහස් දක්වමින්(පහළ

ජවිපෙට එරෙහිව පුවත්පත් චෝදනා කළේද තමන්ට චෝදනා කල අවස්ථාවන්හි එම පුවත්පත්වලට එරෙහිව ජවිපෙ ප්‍රති චෝදනා කළේද අද ඊයේ නොවේ. එය ජවිපෙ 52 වසරක ඉතිහාසය ආරම්භයේ සිටය. ජවිපෙ මංගල රැළිය 1970 අගෝස්තු 10වැනිදා හයිඩ් පිටියේ පැවති විට එහි නායක විජේවීර ඇත්ත පුවත්පතට දැවැන්ත වාග් ප්‍රහාරයක් එල්ල කළේය. ඒ ඇත්ත පත්‍රයේ 1969 නොවැම්බර් 9 වැනිදා ‘තරුණයින් බිලිගන්න සී.අයි.ඒ කෙමනක්’ යන හිසින් තණමල්විලදී 1969 අගෝස්තු මස තරුණයින් 125කට ආසන්න දින 5ක අධ්‍යාපන සහ අවි පුහුණු ජවිපෙ කඳවුර පිළිබඳව පළකල පුවතක් හේතුවෙනි. පසුව ජවිපෙ ප්‍රථම පුවත්පත් සාකච්ඡාව 1970 සැප්තැම්බර් 20වැනිදා බොරැල්ල මැගසින් පාරේ නාගරික ප්‍රජා මණ්ඩලයේ පවත්වමින් නායක විජේවීර මාධ්‍යයෙන් ඉල්ලා සිටියේ ජවිපෙට එරෙහිව ධනේෂ්වර පන්තියේ මර්ධනය නවත්වන ලෙසට ආණ්ඩුවට අවධාරණය කරන ලෙසය.

ජවිපෙ වර්තමානයේ ශ්‍රී ලංකා පුවත්පත් කොමිසම හමුවට ගියද ශ්‍රී ලංකා පුවත්පත් මණ්ඩල හමුවට ගියේ නැත. පුවත්පත් කොමිසම යනු ජනමාධ්‍ය ආචාරධර්ම පිළිබඳව ස්වයං නියාමක කොමිසමක් වන අතර ඉන් ‘පනින මුවන්ට උල් තියලා වැඩක් නැතිවාක්’ වැනි වැඩකි. එහෙත් හොද මාධ්‍ය සංදර්ශනයකි. පුවත්පත් මණ්ඩලය යනු අර්ධ අධිකරණ බලතල සහිත ‘නරියා කහඹිලියා පැලේ උඩ වාඩි වුනා වාගේ’ ක්‍රියාවකි. පුවත්පත් මණ්ඩලයට ගියහොත් එය පැමිණිල්ලකි. නෛතිකව විභාග කරයි. පැමිණිලි සහ විත්ති වාචකයන් පුවත්පත්වල පළකරනු ලැබේ. පැමිණිල්ල විසින් චෝදනාව නිෂේධ කල යුතුය. ඒ සඳහා හරස් ප්‍රශ්න ඇසීම සහ සාක්ෂිකරුවන් කැඳවීමේ බලයද පුවත්පත් මණ්ඩලය සතුය. පුවත්පත් කොමිසමට පැමිණිල්ලක් කිරීම යනු ළිදේ වැටුණු ඉදිකටුව සොයනවා වාගේ වැඩකි. පුවත්පත් මණ්ඩලයට පැමිණිලි කිරීම යනු ඇත්ත නැත්ත හෝ තිත්ත ඇත්ත හෙළිවීමකි.

dharman14051603Aජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේදී 1988/89 වසරවලදී ලේක්හවුස් ආයතනයේ පුවත්පත් මුද්‍රණය, බෙදාහැරීම, අළෙවිය සහ කියවීම ජවිපෙ මගින් තහනම් කල අතර එම නියෝග කඩකල ඒජන්තවරුන් 27දෙනෙකු ඇතුළු 50කට ආසන්න පිරිසක් මරාදැමු අතර අළෙවි ස්ථානවලට බෝම්බ ප්‍රහාර එල්ලකිරීම් ගණනාවක්ද විය. රටපුරා පුවත්පත් නියෝජිතයෝ ලේක්හවුස් පුවත්පත් විකිණීම නතරකල අතර ජවිපෙ නියෝග මත මෙසේ “ලේක්හවුස් පුවත්පත් විකුණනු නොලැබේ” කියා දැන්වීමක්ද ප්‍රදර්ශනය කර තිබිණි

ජවිපෙ නායක රෝහණ විජේවීර 1978 සැප්තැම්බර් 4 ඇත්ත පුවත්පතේ ප්‍රවෘත්තියක් සහ කතුවැකිය මගින් අසත්‍ය, විකෘති සහ අනිසි කරුණු අඩංගුවී ඇති බවට ශ්‍රි ලංකා පුවත්පත් මණ්ඩලය හමුවට පැමිණිලි කළේය. ඇත්ත පුවත්පතේ පළවූයේ අලුත් ව්‍යවස්ථාව විජේවීරට හොඳයිලු යන ප්‍රවෘත්තිය සහ විජේවීර කථා කරන්නේ ජවිපෙ ප්‍රතිපත්තිද යන සිරස්තලය යටතේ පළවූ කතුවැකියය. එයද විජේවීර 1978 සැප්තැම්බර් 1වැනිදා පැවැත්වූ ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවක් ඇසුරෙන් ලියූවකි. ප්‍රවෘත්ති පාඨය සහ කතුවැකිය සම්බන්ධයෙන් අවස්ථා දෙකකදී විභාග පැවැත්විය යුතු බව පුවත්පත් මණ්ඩලය තීරණය කළේය. විජේවීර සාක්කි දෙමින් පුවත සම්පූර්ණ අසත්‍යයැයි කීවේය. ප්‍රධාන සාක්ෂි විභාගයෙන් පසු හරස් ප්‍රශ්න ඇසීම දින 3ක් මුලුල්ලේම පැවති අතර සිව්වන දිනයේ සමථයකට එලැබීමට ඇති හැකියාව පිළිබඳව එම පාර්ශවයන් මගින් මණ්ඩලයට දන්වන ලදී. කල්දමනු ලැබූ විභාගය 1978 සැප්තැම්බර් 21දින දෙපක්ෂයම සමථයට එලැඹීමෙන් අනතුරුව පැමිණිලිකරුවු රෝහණ විජේවීර පැමිණිල්ල ඉල්ලා අස්කර ගත්තේය.

ජවිපෙ ඉතිහාසය අනුව ආරම්භයේ සිටම ඔවුන්ගේ පිළිතුරු, ‘ෆ්ලැට් න්‍යායේ’ උත්තර විය. ජවිපෙ 1983 මැයි රැළිය වෙනුවෙන් 1983 අප්‍රේල් 26වැනිදා නීතිඥ උභය වීරසිංහට අයත් ආමර්වීදියේ සිරිල් සී. පෙරේරා මාවතේ පිහිටි ලී මෝලේ උඩ තට්ටුවේ පිහිටා තිබූ ජවිපෙ කාර්යාලයේදී ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවක් පැවැත්විණි. එයට ද අයිලන්ඩ් පුවත්පත වෙනුවෙන් සහභාගි වූයේ සහකාර කර්තෘවරයෙකුවූ අජිත් සමරනායක සහ උප කර්තෘවරයෙකුවු ඇන්ටන් වීරසිංහය. විජේවීරගේ අදහස් දැක්වීමෙන් පසු දි අයිලන්ඩ් මාධ්‍යවේදී ඇන්ටන් වීරසිංහ ඇසුවේ ‘ඔබ ඇයි තරුවක් ගහපු කැප් එකක් පැළඳ සිටින්නේ ඇයිද’ යන්නය. විජේවීර ක්ෂණිකව පිළිතුරු දුන්නේ සිරිමා බණ්ඩාරනායක අත්බෑගයක් රැගෙන යෑම පිළිබඳව මාධ්‍යවේදීන් ඒ පිළිබඳව ප්‍රශ්න අසනවාද යන්නය. තවත් වරෙක විජේවීර වෙනත් අයෙකුට සිනහවූ විට ‘ඔබ මා සමඟ සිනහවන්නේ ඇයි දැයි’ හෙතෙම ඇසුවේය. විජේවීර එයට පිළිතුරු දුන්නේ ‘මම ඔබට සිනාසුනා මිස ඔබ සමඟ සිනාසුනේ නැති බවය’.

එකල එනම් 1980 පමණ සිට 1983 ජුලි ජවිපෙ තහනම දක්වා ජවිපෙ නායක රෝහණ විජේවිර විසින් ලේක්හවුස් පුවත්පත් ආයතය බේරේගෙදර ලෙසද, ලංකාදීප නිකුත්කල ටයිම්ස් ආයතනය සමයං ගෙදර ලෙසද, දවස පුවත්පත් ආයතනය මඟුල් ගෙදර ලෙසද හදුන්වා තිබු අතර ප්‍රසිද්ධ රැස්වීම් වලදී සහ ජවිපෙ පුවත්පත් මගින් එම පුවත්පත් ආයතනයන් නිර්දය විවේචනයටද ලක්කරන ලදී.

ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ල ආරම්භවීමත් සමඟම කැරළිකරුවන් 7කගේ කණ්ඩායමක් 1987 ඔක්තෝබර් 1වැනිදා පස්වරු 7ට පමණ බොරැල්ලේ ඇත්ත පුවත්පත් කාර්යාලයට කඩා පැන එහි මුද්‍රණාලයට ගිනි තබා අලාභහානි සිදුකර සේවකයින්ද බැදදමා පලා ගියහ. එකල ඇත්ත පුවත්පතේ කතුවරයා කෑගල්ලේ යූ.එම්. අ‍බේරත්නවූ අතර කර්තෘ මණ්ඩලයේ ප්‍රධාන මාණ්ඩලික වර්තාකරු බෙනට් රූපසිංහ ඇතුළු කිහිප දෙනෙක්ම විය. පසුව ජනජීවිතයට අතිශයින් හානිකර වූ අභ්‍යන්තර ප්‍රකාශ තහනම් කිරීමේ නියෝගය යටතේ ලේක්හවුස් පුවත්පත් සමඟ ඇත්ත පුවත්පතද ජවිපෙ මගින් 1988 මැයි 20වැනිදා සිට තහනම් කරන ලදී. ඒ යටතේ ලේක්හවුස් සහ ඇත්ත පුවත්පත්වලට ලිපි සැපයීම, මුද්‍රණය කිරීම, බෙදාහැරීම, අළෙවිකිරීම සහ ලඟ තබාගැනීම ඉදිරිපත් වන්නන්ට මරණ දඬුවම නියෝග කරන නිවේදනයක් පනවන ලදී. අනතුරුව 1988 ජුනි 1වැනිදා ඇත්ත පුවත්පත් කාර්යාලයට දෙවන වරටද බෝම්බ ප්‍රහාරයක් ජවිපෙ මගින් එල්ල කරන ලදී.

ජනජීවිතයට අතිශයින් හානිකරවූ අභ්‍යන්තර ප්‍රකාශන තහනම් කිරීමේ 1988 මැයි 20වැනිදා පැනවූ එම නියෝගය යටතේම ලේක්හවුස් ආයතනයෙන් පලකරන දිනමිණ, ඩේලිනිවුස් වැනි පුවත්පත් තහනම් කල අතර ඒවාට ලිපි සැපයීම, මුද්‍රණය කිරීම, තොග බෙදාහැරීම, ලඟ තබාගැනීම ඇතුළු එයට සම්බන්ධවන අයට මරණ දඬුවම නියෝගයක්ද පනවන ලදී. ඒ අනුව දිනමිණ ඇතුළු එම පුවත්පත් විකුණූ ඒජන්තවරුන් සහ බෙදාහැරි පුද්ගලයින් 27ක් ඝාතනයට ලක්විය. නාවල ඇතුළු ස්ථාන ගණනාවකදී ඒජන්තවරුන් වෙත බෝම්බ ගසන ලදී.

දෙවැනි කැරැල්ලෙන් පසු ජවිපෙ අළුගසා නැගිටින විට 1996 සැප්තැම්බර් 29වැනිදා රාවය පුවත්පත මගින් ජවිපෙ නායකයා ඝාතනය කරයි යන මැයින් ප්‍රධාන ප්‍රවෘත්තියක් පලකරන ලදී. එය ජවිපෙට සහ ජවිපෙ නායකයාවූ සෝමවංශ අමරසිංහ පිළිබඳව සාමාජික කලකිරීම ඉලක්ක කරගෙන පලකල අසත්‍ය ප්‍රවෘත්තියක් බව ලේකම් එම්. ටිල්වින් සිල්වා පුවත්පත් මණ්ඩලයට පැමිණිලි කළේය. තම මතය සනාථ කරනු වස් සෝමවංශ අමරසිංහගේ දිව්රුම් ප්‍රකාශයක් ඉදිරිපත් කලද විත්තියේ විරෝධය හේතුවෙන් සාක්ෂි ලේඛනයක් වශයෙන් පිළි නොගෙන ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට මණ්ඩලය තීරණය කළේය. එහිදී පුවත්පත් මණ්ඩල පනතේ 9වැනි වගන්තියේ විවිවිධාන උල්ලංඝනය කරමින් අසත්‍ය ප්‍රකාශයක් පළකර ඇති බව තීරණය කල මණ්ඩලය නියෝග කළේ පැමිණිලිකරුවූ ටිල්වින් සිල්වාට නඩු ගාස්තු සහ සමාව විත්තිකාර රාවය පුවත්පත විසින් දැරිය යුතු බවය. පුවත්පත් මණ්ඩලයේ සහ එහි සභාපති ජනාධිපති නිතිඥ විජේදාස රාජපක්ෂගේ තීරණයට එරෙහිව රාවය පුවත්පත 1999 නොවැම්බර් 2වැනිදා තීන්දුව සහ නියෝගය බල රහිත කරන ලෙස ඉල්ලමින් සර්ටියෝරාරි සහ ක්වෝරන්ටෝ ආඥාවක් නිකුත් කරන ලෙස අභියාචනාධිකරණයට අයදුම්පතක් ඉදිරිපත් කළේය. අභියාචනාධිකරණ විනිසුරු අශෝක ද සිල්වා පුවත්පත් මණ්ඩලයේ එම නියෝගය අත්හිටුවනු ලැබීය.

මෙවරද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ කියා සිටියේ ජවිපෙ තුළ කිසිදු බෙදීමක් නොමැති අතර ආන්දෝලනාත්මක  ප්‍රවෘත්තිය පිටුපස දේශපාලන අරමුණක් ඇති බවය. ජවිපෙ තුළ වාමාංශික දේශපාලන පක්ෂවලට අවේණික ඇමීබාකරණ ප්‍රතිඵලද ඉකුත් දශකය තුළ වැඩිවීමක් පෙන්නුම් කෙරිණි. ජාතිකවාදී වාම ප්‍රවණතාවය මහින්ද රාජපක්ෂට සමාන්තරව ජවිපෙ තුළ නියෝජනය කළේ විමල් වීරවංශය. ජවිපෙන් මන්ත්‍රීවරුන් 11 දෙනෙකු සමඟ වීරවංශ අප්‍රේල් 8වැනිදා පාර්ලිමේන්තුවේ විශේෂ ප්‍රකාශයක් කොට ජවිපෙන් ඉවත් විය. සභාග දේශපාලනයට එරෙහිව ප්‍රේමකුමාර් ගුණරත්නම්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් පිරිසක් 2012 අප්‍රේල් මස ජවිපෙන් ඉවත්වී පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය බිහි කළේය. අතිවාදී වාම ප්‍රවණතාවය ජවිපෙ තුළ නියෝජනය කළේ පෙරටුගාමී පක්ෂයට එක්වූ එම ක්‍රියාධරයන්ය. ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩල සභික සහ හිටපු නායක සෝමවංශ අමරසිංහද සමාජවාදය ගොඩනැගීමේ අවස්ථා ජවිපෙ මඟ හරිමින් සිටින බව කියමින් 2015 අප්‍රේල් 16වැනිදා ඉවත් විය. මේ සෑම අවස්ථාවකදීම ඔවුන්ගේ නික්මයෑමට පෙර සමාජ කතිකාවක් වශයෙන් මාධ්‍ය තුළ ප්‍රබලව ඉස්මතුවූ අතර සෑම අවස්ථාවකදීම ජවිපෙ එය ප්‍රතික්ෂේප කළේය. එහෙත් සිදුවූයේ එයට හාස්පසින් වෙනත් ක්‍රියාවලියකි. එම කණ්ඩායම් ජවිපෙන් නික්මයෑමෙන් පසු ජවිපෙ විසින් ඔවුනට එරෙහිව සැබෑ දේශපාලන හේතු වසන් කරමින් අවම සදාචාරය හෝ සැලකිල්ලක් නොදක්වා සාහසික මෙහෙයුමක් දියත්කල බවක් දිස්විය. නන්දන ගුණතිලක ඉවත්වීමෙන් පසු පානදුර සහ කළුතර තාප්පවල වැකි අනියම් සබදතාද හුවා දක්වමින්ද ලියා තිබිණි.

දේශපාලනය යනු වීරයන් නිර්මාණය කරනොගත යුතුම කලාපයකි. මන්ද ඔවුන් භෞතිකව ජිවත්ව සිටියදී පවා දේශපාලනිකව මිය යා හැකි බැවිනි. ජවිපෙ ඉකුත් දශකය පුරා දේශපාලනයේ වඩාත් ප්‍රබෝධජනක අපේක්ෂාවන් වැලඳ ගත්තද. ඒවාට නිසි අර්ථයක් ලැබුණේ නැත. ජවිපෙ බොහෝ තීරණ සරල සහ නිවැරදි කියවීමක් සේ ප්‍රකාශ වුවද ඒවා සම්බන්ධයෙන් එල්ලවන සාධාරණ හෝ අසාධාරණ වේවා, සත්‍ය හෝ අසත්‍ය වේවා ප්‍රතිවිරුද්ධ මතවාදයන් සම්බන්ධයෙන් ජවිපෙ තවමත් ක්‍රියාකරනුයේ ෆැසිස්ට්වාදයට සමීප අන්දමේ ප්‍රතිචාරයකි. ජවිපෙට රසිකයින් පමණක් ඉතිරිවී ඡන්දදායකයින් නොමැතිවීම එහි ප්‍රතිඵලය විය. වී.අයි. ලෙනින් පැවසුවාක් මෙන් ‘ජීවිතය උගන්වයි. එහෙත් ඔබ එයින් ඉගෙනීමට සූදානම් නම් පමණි’.((The writer is a senior journalist who could be reached at OR 011-5234384)


ධර්මන් වික්‍රමරත්න


May 14th, 2016

By Dr. Tilak S. Fernando 

A literary Festival is generally recognised as a gathering of both authors and readers, held annually to afford an opportunity to authors mainly to feature and demonstrate a variety of their work thus stimulating and inspiring. Such festivals bring both the books and the reader together without creating a street market atmosphere. In other words, it will become a market place of thought and oasis. A literary festival that usually lasts for several days gives culture, new ideas, poetry and enjoyment with the main intention of promoting authors’ prose and verse in cultivating and nurturing adoration towards writing and literature.

Literary Festivals are held around the world and designing of those may vary from country to country, depending on the philosophic and scholastic emphasis without getting the general public involved in certain countries as much as with the participation and contribution of the public by others. In Sri Lanka Galle Literary Festival has earned the reputation as the most popular one so far with wide ranging activities .

New Concept

The Annasi and Kadalagotu (AK) Literal Festival is the latest in Sri Lanka with an unusual title too, given to it by Capt. Elmo Jayawardena with Keith Wijesuriya and a number of other volunteers to conceptualise their idea in pursuit of making literature more accessible to the average Sri Lankan.

The AK Literary Festival focuses on local artists and theatre as the normal tendency has been to project literary festivals as catering only to a narrow elitist community. In such a backdrop it is an attempt at broadening the audiences that attend such festivals so that the general public will feel welcome and be interested in attending such festivals.

Second Year. 

This is the second successive year the AK Festival is a attempting to broaden the concept of the audience by making the public interested in literary festivals. AK Festival highlights events touching on different areas of writing and provides the opportunity for unknown local artists to feature their work. The festival, which runs for two days, aims to provide such artists with the opportunity to take their work to the next level in terms of recognition and value.

English will function as the common language throughout the Literary Festival, however organisers have catered to having trilingual events on both days. Their panelists and moderators devote their time, effort and energy voluntarily in contributing their skills for this event where some volunteers come all the way from Jaffna and Batticaloa to participate without a single payment.

Some of this year’s events would be a creative writing workshop, copywriting in advertising, script writing in cinema, writing, the digital space and 2 panels on unknown authors as well as award winning authors. In addition the AK Literary Festival would provide school children with the opportunity to express their poetic skill as well as their opinions.

They focus on children from grade 6 to 12 to enter the competition and winners will be given awards and cash prizes.  In this respect the organising committee of the AK Literary Festival has already published several articles in local newspapers and sent letters of invitation to school teachers and schools with a view to encourage the students indicating the dead line to enter the competition as 10th of April 2016. What is exceptional about this year’s festival would be a poetry competition of this nature for the first time for school children

The ‘Poem of the year’ event in particular will be focused and open only to school children under three specific themes of (1) Peace (2) Being Sri Lankan and (3) Kindness giving the choice for the children to select from what they would be best at. The poem of the year 2016 competition will be held on the 14th while the Literary Festival will be on the 14th and 15th of May featuring different events that discuss wide-ranging literary themes. A&K Literary Festival will be bringing in panelists from a variety of fields to broaden the discussions that would take place.

The organisers are quite contended having received 60 entries from school children from all over the Island. Panel of judges will be shortlisting 10 poems out of all the entries received and provide the contesting children with the opportunity to read their poems on stage followed by the final selection of three winners and distribution of prizes and the A& K Poem of the Year awards.

The event will be held at the Western Province Aesthetic Centre Colombo 7; from 10 am to 6 pm. Tickets are priced at 100 rupees a day. The organisers of the festival hope to use the funds out of this year’s collection to creating mobile libraries in rural areas

Prez Museveni’s inauguration By Bandu De Silva,,,,,

May 14th, 2016

Dr Sarath Obeysekera 

Right to reply ……….

When you read the opinion column in today’s Island ,I am tempted to comment and justify and substantiate the invitation sent by President elect of Uganda extended to our President ( sorry ex-president) of Sri Lanka .

After Mrs Banadaranyake became the first woman prime  minister  in the world ,and reined few extended years everyone thought that she will stay for life time .

I even heard that when J R came to power she was little reluctant to leave the temple trees

After many years of her leaving the prime minister’s office many people in foreign counties  ( who sometimes do not know where Sri Lanka is geographically located ) think that we still have the same woman prime minister and keeps asking us about her

That means Ugandan people may be thinking that MR is still the president and sent the invitation addressed to the President H E Mahinda Rajapakse and sent to his home address ,or may even be that it went to him my mistake.

MS  is very often addressed as H E  Mahinda Rajapakse in many meetings by  some ministers and secretaries in the incumbent government either by mistake or to irk the current president who is mild mannered and takes it in a lighter vein .

My contention is that even in US ex president Bush is addressed as President  Bush hence MR being called President is and honour ,just like SF is called Field Marshal without a battalion !

I feel that Ugandan President wants to remind the people in Uganda of horrific ethnic cleansing by Idi Amin ,and bringing our President ( I mean ex president ) to honour the man for his stopping the ethnic cleansing by LTTE

Dr Sarath Obeysekera

නියර් ඩෙත් එක්ස්පීරියන්ස් (Near Death Experience / NDE)

May 14th, 2016

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග

නියර් ඩෙත් එක්ස්පීරියන්ස් (Near Death Experience / NDE)  හෙවත් මරණය අද්දරට ගිය මිනිසුන් ගැන ලොව නන් දෙසින් වාර්තාවේ. වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස සේවය කල කාලයේ මෙවැනි පුදුමාකාර කතන්දර කීපයක් මගේ රෝගීන් ගෙන් මම ඇසුවෙමි. මින් එක් කතාවක් මට කීවේ මාගේ රෝගියකු වූ යුද හමුදා සෙබළ මුණවීරය​.

මනෝවිද්‍යාත්මක ප්‍රතිකාර සඳහා සෙබළ මුණවීර මා වෙත යොමු කලේ විශේෂඥ කායික වෛද්‍ය මොරීන් විජේවර්ධන මිය විසිනි. ඔහු ඊලාම් යුද්ධයේ දී තුවාල ලැබූ සොල්දාදුවෙකි. අර්ටිලරි ප්‍රහාරයකදී  හිස තුවාල වූ මුණවීර පශ්චාත් ව්‍යසන අපස්මාරයෙන් ( Post Traumatic Epilepsy) )  මෙන්ම යුද ආතතියේ ලක්‍ෂණද පෙන්වයි. 2003 සිට 2004 දක්වා මම ඔහුට ප්‍රතිකාර කලෙමි. සෙබල මුණවීර තුවාල ලැබූ අවස්ථාවේදී අද්භූත අත්දැකීමකට මුහුණ දුන්නේය​. එම අත්දැකීම ඔහුගේ වචනයන් කීවේ මෙසේය​.

” කොටි අපේ බංකර් වලට ආටි ගැහුවා. ඒ වෙලාවේ මම හිටියේ කලිසමයි කැමා ටී ෂර්ට් එකයි ඇඳගෙන. මම හිටියේ  බංකරයේ එලියේ. ඒ නිසා මට ඩවුන් යන්න වෙලාවක්වත් තිබුනේ නෑ. හෙණ ගහන ශබ්දයකුත් එක්ක විශාල ආලෝකයක් නිකුත් උනා. පස් සීසීකඩ විසි උනා. මට තේරුනා ආටියක් තමයි කියලා. එක පාරටම යකඩ කෑල්ලක් මගේ ඔලුවේ වැදුනා. ඒ පාරට මම විසිවෙලා ගිහිල්ලා වැටුනා. මගේ හිසෙන් තද වේදනාවක් ආවා. ඒ එක්කම මගේ ඔලුවෙන් ගලන ලේ  කැමා ටී ෂර්ට් එක තෙත් කලා “

” මම මිය යයිද කියා බයක් ආවා. මට බිරිඳ ළමයි මතක් උනා. ඒ සමග මට ඇහෙනවා කොටි තව ආටි ගහන හඞ, ඒ වගේම අපේ බංකර වල ඉන්න කොල්ලෝ කෑ ගහන සද්දේ . ඒ එක්කම ෆයර් දෙන සද්දේ. මම පොලවේ වැතිරිලා. ටිකෙන් ටික මගේ ශරීරයේ බර ගතිය අඩු වෙලා යන ගතියක් මට දැනුනා. මාව පාවෙනවා වගේ. මගේ හිසේ වේදනාව ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් අඩු වෙනවා. මාව ඉහලට ඇදිලා යනවා. දැන් මම අපේ බංකර් පෙලට උඩින් ඉන්නේ. මට අපේ බංකර් සියල්ලම වගේ ඉහලින් පේනවා. ඒ එක්කම දුමාරය මම දැක්කා. නමුත් කිසිම ශබ්දයක් මට ඇහෙන්නේ නෑ. උඩ ඉඳන් බලන කොට මට මගේ ශරීරය පේනවා. මගේ ඇස් වැහිලා. මම මැරිලා වගේ පොලවේ වැතිරිලා ඉන්නවා. මගේ හිස , ටී ෂර්ට් එක ලෙයින් තෙත් වෙලා. මට ජීවිතයේ කිසිම දවසක අත් නොවිඳපු ශාන්ත ගතියක් සැහැල්ලුවක් දැනුනා. මට අවශ්‍ය උනා එහෙම පාවි පාවී ශාන්තව ඉන්න​. ඒත් හුලං ඉවර වෙච්ච බැළුමක් වගේ මම පල්ලෙහාට ඇදී ආවා. මම ඇදී ගියා මගේ ශරීරය වෙත​. මම ශරීරයට බද්ධ උනා, ඒ සමගම මට හිසේ වේදනාව දැනෙන්න ගත්තා. අර ශාන්ත සමාදාන ගතිය නැතිවෙලා ශරීරයේ බර ගතිය දැනුනා. මට සද්ද ඇහෙන්න ගත්තා. කොල්ලෝ කෑ ගහනවා, නිලධාරීන් නියෝග දෙනවා, ඒ එක්කම වෙඩි හඞ, අර්ටිලරි හඞ, මම අසරණව වැතිරිලා ඉන්නවා. මට ශරීරය හොල්ලන්නවත් බැහැ. මෙහෙම ඉන්නකොට තුවාලකාරයෝ ගෙනියන සෙබලුන් පිරිසක් ඇවිත් මාව ප්‍රථමාධාර ඒකකයකට ගෙන ගියා. ඉන් පසු මාව පලාලි රෝහල වෙත එව්වා.

මෙම සෙබලා තම අත්දැකීම පැවසීමෙන් පසු මම විශේෂඥ ශල්‍ය වෛද්‍ය එස් එස් ජයරත්න , විශේෂඥ කායික වෛද්‍ය නිමල්කා ආරියරත්න යන මහත්ම මහත්මීන්ටද මගේ කාමරයට ආරාධනා කොට රෝගියාගේ මුවින්ම ඔහුගේ අත්දැකීම විස්තර කිරීමට සැලසුවෙමි. එහෙත් අපට මේ අත්දැකීම වෛද්‍ය විද්‍යාත්මකව පැහැදිලි කිරීමට නොහැකි විය​.

මෙම රෝගියා පැවසූයේ සත්‍යක් නම් ඔහු අත් දුටුවේ කුමක්ද ? තම ශරීරය ඔහු ඉහල සිට දුටුවේද ? එය ඇස්ට්‍රල් බොඩි නම් සංසිද්ධියද ? මෙම අද්දැකීම මොළයට ලේ ගමනාගමනය අඩු වීමෙන් හට ගත් ඔක්සිජන් අඩු තත්වය නොහොත් හයිපොක්සියාව විසින් ඇති කල මනෝ භ්‍රාන්තියක්ද ? මම නොදනිමි . තවමත් මෙයට පිළිතුරු සොයමි.

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග

Tamilian politics at cross-roads ‘Mind your own business’

May 14th, 2016

Courtesy The Daily Mirror

Digambaram warns NPC Chief Wigneswaran who used the same phrase to snub Tamil Nadu Palani Digambaram, the leader of the National Union of Workers (NUW) and the Up-country New Villages, Estate Infrastructure and Community Development Minister has rejected a proposal made by Northern Provincial Council (NPC) to institute a separate regional council for  Up-country Tamils.

The proposal had been incorporated in the resolution that was moved by Northern Province Chief Minister C.V.Wigneswaran and adopted by the council on April 22. The resolution meant for the introduction of a federal system of government in the country was handed over a week later to Speaker Karu Jayasuriya who is also the Chairman of the Constitutional Assembly to be incorporated in the proposed new Constitution that is to be drafted by the Constitutional Assembly.

It suggested two states with two parliaments and two ethnic regions within those states with two administrative councils for them, one of which was meant for the Up-country Tamils.  Digambaram rejected the proposal for the Up-country Tamil Council rightly claiming that the Up-country Tamils never demanded a separate unit under devolution of power. A

lthough the other political parties and trade unions representing the Up-country Tamil community did not reject the proposal, they did not accept it either.  Muslims in the Eastern Province for whom the other regional council was proposed by the NPC resolution too did not utter a single word of appreciation towards the offer. They did not show any enthusiasm towards the proposal and some of them even seemed wary of it.

The reason might be that Muslims in the East have totally given up the notion of a separate administrative unit after the Northern and the Eastern Provinces were legally de-merged by the Supreme Court in 2006, in spite of some politicians like M.T.Hassan Ali, the General Secretary of the Sri Lanka Muslim Congress occasionally making a statement demanding a Muslim Provincial council.

The regional council offer by the NPC to the Up-country Tamils and the Muslims of the East is very much akin to the agitation by the Tamil Nadu leaders to carve out a Tamil Eelam or a separate state for the Tamils of the North and the East in Sri Lanka. Ironically, in both cases, though, the benefactor wants to offer, the beneficiary who is not interested and wary of the offer rejects it out right.

Tamil organisations and political parties led by the northern Tamils had attempted to involve the Tamils of Indian origin living in the Up-country and the Eastern Muslims in their separatist struggle since the 1980s. The Tamil United Front (TUF), the precursor to the Tamil United Liberation Front (TULF) was formed in 1972 as a coalition of Ilankai Tamil Arasu Katch (ITAK), the All Ceylon Tamil Congress (ACTC) and the Ceylon Workers Congress (CWC) led by Suamiyamoorthy Thondaman who represented the Up-country Tamils.

Also one of the four demands included in the famous “Thimpu Principles” of 1985 was the recognition of the right to citizenship of all Tamils which in fact suggested the [inclusion of] Tamils of Indian origin. On the other hand, northern Tamil literature during the early stage of their separatist movement talked about the suppression of “Tamil-speaking people” which included the Tamil speaking Muslims as well, instead of “Tamil people.” However, their attempts  failed miserably as the Up-country Tamils and Muslims were disinclined to subscribe to their struggles once they openly stood for the separation of the country.

The proposals in the current resolution by the NPC to institute two regional councils for the Muslims and the Up-country Tamils also can be seen as a revival of that attempt and there seems to be no takers for it this time as well.  Interestingly, the same Wigneswaran of the NPC who is offering separate regions to other communities advised Tamil Nadu politicians to “mind their own business” during the Northern Provincial Council election campaign in September 2013 when the latter refreshed their agitation for Tamil Eelam.

The former Supreme Court judge told the Chennai-based Hindu that the Tamil Nadu politicians used the Sri Lankan Tamils’ issue for their own gains, much to the detriment of the Tamils in Sri Lanka.   “In Tamil Nadu, unfortunately, our problems have been taken as the ball to be played in the tennis court between two or three parties.

They [Tamil Nadu politicians] start hitting the ball from one side to the other and it is we who get hit,” he said and added, “We will fight, maybe we might come together. The next door neighbour must not come and say ‘you must divorce, you must divorce, you must divorce’; that is not his business.”  The same sentiments were expressed by National Co-existence, Dialogue and Official Languages Minister Mano Ganesan in his twitter account last month.

He too advised the Tamil Nadu leaders to take up the Sri Lankan Tamil issue after the Tamil Nadu State Assembly election.  Wigneswaran’s observation that the Tamil Nadu politicians used the Sri Lankan Tamils’ issue for their own gains was one-hundred per cent correct. Their support for Sri Lankan Tamils, the notion of Tamil Eelam and the LTTE has been changing repeatedly with the changes in political climate in India and Sri Lanka.

There had been times when they had competed with each other in supporting the Sri Lankan Tamils’ separatist cause, sometimes after which they had been accusing each other of supporting the LTTE. Then again they support the LTTE and again even call the outfit a terrorist organisation.  During the early years of the separatist struggle in Sri Lanka, the Sri Lankan born Tamil Nadu Chief Minister M.G.Ramachndran supported the LTTE and the Opposition Leader of the State M.Karunanidhi mollycoddled the TELO.

That was the time when the Indian government under Prime Minister Indira Gandhi provided the Sri Lankan Tamil armed groups with arms, money and weapons training. After the death of Ramachandran in 1989 Karunanidhi started to patronise the LTTE.  The situation took a diametrical change with the assassination of former Prime Minister Rajiv Gandhi by the LTTE at Sri Perumbuthur in Tamil Nadu in 1991. Both main political parties in Tamil Nadu, the DMK and the AIADMK started to accuse each other for supporting the LTTE.

This trend remained until the emotions of the State were heightened by the reports of civilian casualties and the fast shrinking of LTTE held territory in Wanni during the last phase of the war. The vociferous speeches made by the Tamil Nadu leaders resulted in self immolation of 11 people in the State in late 2008. Karunanidhi started a Weerawansa-style death fast for six hours.  However, in a miraculous manner both parties changed their stance on the LTTE soon after the highly fortified Kilinochchi fell to the hands of the security forces in early January, 2009.

On January 17 Jeyalalitha Jeyaram who had been accusing the Sri Lankan government for committing “genocide” of Tamils went to the extent of defending the Sri Lankan security forces claiming that the Sri Lankan army’s intention was not to kill the Tamils. Speaking to the media she said that the killing of the innocent Tamils could be avoided if the LTTE allowed them safe passage to the areas not under their control.

She dumbfounded even her own party by saying that “killing of innocents is inevitable in a war. No country is an exception.” Her arguments were so contagious that even Chief Minister Karunanidhi who was a well known LTTE supporter also astonished the world on February 3, 2009 by saying at his party`s Executive Committee meeting that LTTE had lost the sympathy of his party, DMK as far back as 1987 when the LTTE leader expressed his willingness to establish a dictatorial state in “Tamil Eelam” and that “he was sick of the LTTE.”

All in all, politicians in the North as well as in Tamil Nadu are lamenting on the plights of others just for their own gains.

– See more at:

Nagamuwa explains why IT sector first attacked -ශ්‍රමය තුට්ටු දෙකට වට්ටන ඉන්දු – ලංකා ගිවිසුම එපා

May 14th, 2016

FLSP Politburo Member Duminda Nagamuwa explains why IT sector first attacked

Eyeing separate War Heroes Commemoration – Bandula

May 14th, 2016


A separate National War Heroes Commemoration Ceremony 2016 will also be held under the patronage of former President Mahinda Rajapaksa  in Kurunegala, MP Bandula Gunawardena says.

The observation was made during a press conference held in Colombo this afternoon (13). According to him, the ceremony will be held at the Buddha Maha Pirivena in Kurunegala.

State minister of defence Ruwan Wijewardena earlier said the main National War Heroes Commemoration Ceremony 2016 will be held under the patronage of President Maithripala Sirisena at the War Memorial in Battaramulla on 18 May.

The event is to be followed by a cultural show at the Independent Square in Colombo. Speaking at the occasion, State Minister said that the government has already launched War Heroes Commemoration Month which is held to felicitate and commemorate the heroic War Heroes who made the ultimate sacrifice and became disable during the war to bring freedom to the country.

– See more at:

Vasudewa eyes SLFP, UNP coalition අන්තර් කාලීන ආණ්ඩුවක් හදනවා – වාසුදේව

May 14th, 2016


Copyright © 2016 All Rights Reserved. Powered by Wordpress