The planet belongs to all living creatures, not just to us – EDITORIAL

February 29th, 2016

Daily Mirror EDITORIAL 

Amid the growing incidence of cruelty to animals including the latest multi-million rupee rackets on the capture of a baby elephant, the cabinet has approved the  long-delayed Animal Welfare Bill and sent it to the Legal Draftsman’s Department to include the provisions proposed by animal welfare movements also.

As for the existing laws against cruelty to animals, the last amendments were made in 1955. The prevention of cruelty to animals Ordinance — under which the welfare of animals is taken into consideration — is more than a hundred years old.The Animal Welfare Coalition of Sri Lanka (AWCSL) and other civil society movements working on animal welfare have highlighted the need for major reforms to this law.

Earlier, a Bill for this purpose was presented to Parliament in October 2010 by the Ven. Athuruliye Rathana Thera. This legislation underlined the duty for persons in charge of animals to treat them (the animals) humanely, to prevent cruelty to animals, to secure the protection and welfare of animals, to establish a National Animal Welfare Authority which would implement regulations and codes of practice to raise awareness on animal welfare.

The AWASL has welcomed the new Bill as a positive move towards creating a better environment where animals are not subjected to cruelty. The Coalition says it will closely monitor the implementation of the new laws.In this context, we also need to reflect on some issues brought up by the movement the Dharma Voices for Animal (DVA). It says that as human being we all should join in opposing cruelty to animals, because this planet belongs to all living creatures not only to us.
The DVA, after years of research and scientific investigations, explain why meat and meat products are unhealthy. It says there is no doubt that eating meat is bad for our health. Diseases more common among meat eaters include anaemia, appendicitis, arthritis, breast cancer, cancer of the colon, cancer of the prostate, constipation, diabetes, gall stones, gout, high blood pressure, indigestion, obesity, piles, strokes and varicose veins. It is a shame and a sign of ignorance that most people still don’t know about these dangers.

A leading author T. Colin Campbell PhD. says excessive animal protein could cause the growth of cancer. In multiple, peer-reviewed animal studies, researchers discovered that they could actually turn the growth of cancer cells on and off by raising and lowering doses of animal protein. The huge population studies called “The China Study” showed correlations between amount of animal products eaten and the number of cases of cancers, heart disease and other serious health conditions.

A lessons from ‘The China Study’ is that breast cancer is associated with consumption of animal fat, but not plant fat.  Heart disease is associated with eating animal protein. When we stop eating it — most heart diseases are gradually healed, type 2 diabetes is associated with increased fat intake. Colon cancer is associated with meat consumption.

Kidney stones are also associated with animal protein intake. Macular degeneration and cataracts occur through lack of eating highly coloured fruits or vegetables, the author says.Cognitive impairment, memory loss, Alzheimer’s disease are also associated with an animal-based diet.The message is simple: Eat plants for health. “People who ate the most animal-based foods got the most chronic diseases. People who ate the most plant-based foods were the healthiest.” Heart disease can be reversed through nutrition says Caldwell B. Esselstyn M.D., a physician and researcher at the best cardiac centre in the United States.

With a whole foods, plant-based diet, not only did it stop the progression of the disease, but 70 percent of patients saw an opening of their clogged arteries. It’s not just cancer and heart disease that respond to a whole foods, plant-based diet. It may also help protect us from diabetes, obesity, autoimmune diseases, bone, kidney, eye, and brain diseases, the specialist says. Gradually the people of Sri Lanka need to reconsider not only whether it is good but also whether it is right for us to carry out mass-scale slaughter of cattle, goats, pigs, chickens and other creatures.

– See more at:

Capitulating to India on fishing issue

February 28th, 2016

Editorial Courtesy The Sunday Times

Last week, our INSIGHT team went to the International Maritime Boundary Line (IMBL) that separates Sri Lanka from India to follow up on an earlier investigation into the continuing rape of the country’s sea resources — the fish and the environment — by illegal Indian fishing expeditions.

This was hardly three weeks after the Indian External Affairs Minister came to Sri Lanka for what was the Joint Commission meeting and where, as this newspaper reported, the Indian delegation cajoled their counterparts in Colombo to not even minute Sri Lanka’s opposition to what the Indian fishermen were doing in Sri Lanka’s territorial waters other than to say “the Joint Commission noted the intricacies of the fishermen issue on both sides and the need to put forward innovative solutions”. Intricacies. Innovative solutions. How about that. This was a capitulation by the Sri Lankans as never before.

Even in the case of the 1987 Indo-Lanka Accord there was some resistance offered in the face of unprecedented Indian pressure which included the flexing of its military muscle. Sri Lanka managed to put in some provisions like calling for a referendum following the merger of the North and East provinces, but in this instance, the Sri Lanka Foreign Minister going to shower praise on his counterpart at every turn just buckled down to please her on this issue which even she concedes is an “irritant’ in bi-lateral relations.

What quid pro quo, if any, was there to this surrender, one does not know. Those familiar with the work of the Joint Commission say there was no fair exchange and it was a total let-down by the Sri Lankan side.

In fact, the INSIGHT team reported last week that the intensity of the rape of our seas has increased, not waned. The marauding Indian fishermen have now begun ‘pair trawling’ i.e. dragging a huge wider net, sweeping the sea from top to bottom. The team says that when the Sri Lanka Navy boat, on which they were, approached the intruders, the intruders swung their steel hull boats aggressively towards the naval craft with the intention of damaging it. Such is the audacity with which they operate – because they know that the Sri Lanka Navy has been ordered to cover their guns with canvas sheets and that if and when arrested, the Indian missions in Colombo and Jaffna aid and abet in the whole exercise by telephoning the Sri Lankan political leadership to facilitate their release after just a brief stint in remand prison. The treatment meted out to the Sri Lankan fishermen who stray into Indian waters is quite the opposite.

The Sri Lanka Navy and the Northern fishermen of Sri Lanka are crying out for deterrent action. The Navy says that it should at least be allowed to fire warning salvos to ward off the Indian boats. Cutting their ropes is another option but that is fraught with some danger as the rope can get entangled in the naval craft. The political will in Colombo is sub-zero to this “irritant” even though the Prime Minister once told a Chennai-based TV channel that poachers can be shot.

When the President, the Prime Minister and the Foreign Minister go to the North, they must take a boat ride to the IMBL on a Monday, Wednesday or Friday to see for themselves the carnage that is taking place inside the waters they are expected to protect. They have taken an oath to protect the sovereignty and the territorial integrity of Sri Lanka and to protect the environment. The Finance Minister who says he is running after every dollar will know from the statistics the Fisheries Ministry has presented to Parliament more than US Dollars 50 million is lost annually to his otherwise barren coffers as a result of this. To the people of Sri Lanka they have to pay in higher prices for fish because these seas provide some 45% of the local fish produce in this country.

At least, as an initial step, bottom trawling by steel hull trawlers (which is banned in India as well) must be stopped with immediate effect. The European Union must stop importing Indian fish products garnered from such illegal fishing practices. Asking Sri Lanka to take India to a World Court is going to embarrass the Sri Lankan leaders more than the Indians given their servility towards India’s impunity on this score.

It is in this backdrop that one has genuine concerns over Sri Lanka’s eagerness to enter into an Economic and Technical Cooperation Agreement (ETCA) with India. If this Government does not have what it takes to challenge India on a blatant infringement of this country’s sovereignty, how on earth does one expect it to challenge India if an economic pact turns out to be one-sided in its implementation?

Govt. intolerance on the rise
The sudden transfer of the Commander of an important Division of the Sri Lanka Army stationed in the North after he engaged the visiting Foreign Minister in a verbal challenge while on a consultation process, is worrying.

The front-line officer has a creditable track record on the battlefield. Political correctness might not be quite his forte and he may not have the diplomatic finesse, but his loyalty to his country is unquestionable. Moreover, he was invited to discuss the fall-out of the UNHRC Resolution so that the visiting Minister could feel the pulse of the Armed Forces.

Sometime not all that long ago, this Foreign Minister’s immediate predecessor recalled a seasoned diplomat from Kuala Lumpur because he dared ask an awkward question from the Minister during a workshop at Diyatalawa. Unaccustomed as he was to be questioned, and only used to giving lectures, the then Minister could not stomach this “insubordination”. One however, expected the incumbent Foreign Minister to fare better, the liberal he is.

There is a creeping sense that the still fairly new Government (of only 14 months) is fast losing its patience with dissenting voices. We are witnessing the Prime Minister firing from all cylinders, or hitting round the wicket to use cricketing parlance during this T20 World Cup time.

This Government likes to look to the US and the West. Look then, at how the US Presidential debate is unfolding. Look at Britain and the fact that while the British Prime Minister is supporting his country remaining in the European Union at a referendum in four months’ time, five of his Cabinet Ministers and the Mayor of London, also from his party are opposing it. Heated are the debates but no one is being called a “traitor” for taking an opposite view, a word much maligned during the last regime in Sri Lanka and used often against the very politicians now in Government who were critical of certain aspects of that Administration.

In contrast, in Sri Lanka, there are threats that the debate on the pact with India, ETCA is to be taken to the streets. Not many still have a clue on the exact details of this agreement which is still at a “framework’ stage (please see Minister Malik Samarawickrama’s interview on Page 15); not least Government politicians, but the Government says it can double the number of people the anti- ETCA lobby can bring on to the streets and can pass the ETCA come what may. That is surely not in the spirit of ‘Yahapalanaya’. We hope the new Constitution that is in the offing will eventually not have to be decided on the streets as well, at a future date.

American presidential election and Sri Lanka’s international investigation

February 28th, 2016

Dr. S. I. Keethaponcalan is Chair of the Conflict Resolution Department, Salisbury University, Maryland

The traffic from Washington, D.C to Colombo has increased dramatically in 2015. Secretary of State John Kerry visited Sri Lanka in May. The U.S. Ambassador to the United Nations, Samantha Power was in the country in November. Ambassador Thomas Shannon, Counselor of the Department of State and Assistant Secretary of State for South and Central Asian Affairs Nisha Biswal were in Colombo in December. For Biswal this was her second visit to Sri Lanka within five months. These constant visits of high ranking officials from the United States to Sri Lanka have raised many eyebrows. Why are so many high ranking American officials visiting Sri Lanka suddenly? This is a legitimate question.

The nationalist fringe of the Sri Lankan polity is obviously threatened by these persistent visits, and some suggested that these visits are a part of the American call for an international investigation into human rights violations, which allegedly took place during the last phase of the war in 2009. Some of these groups might view and/or depict these heightened interactions between Colombo and Washington as an indication of the present government succumbing to the pressure from America on the issue of an international investigation. It is possible that these visits have less to do with the violence of the last phase of the war and the proposed investigative mechanism. The reason, perhaps, is some of the recent foreign policy changes introduced in the U.S. by the Obama administration.

Pivot to Asia
President Barack Obama, in the early days of his first term in office wanted to make a fundamental change to the American foreign policy. The idea is to “pivot” to Asia. The desire to pivoting to Asia had two integrated elements: (1) moving away to a certain extent from the traditional policy focus, which emphasized Europe and the Middle East, and (2) providing top priority to Asia. Asia always figured prominently in the American foreign policy orientation, but it never received the highest priority. The decision to provide top most prominence to Asia was the significance of the pivot to Asia policy. Accordingly, the region would receive top priority in defense policy planning, diplomacy and investment. The end of the war in Afghanistan and Iraq enabled the Obama administration to focus more on Asia.

The American foreign policy shift was influenced by enormous growth, potential and some of the problems that stem from the states of Asia. Currently, some of the major rising powers are in Asia. For example, China and India are emerging as major international actors. These are also nuclear powers. China could potentially challenge the U.S. in terms of economic power and military strength. Also, for example, some of the major greenhouse gas emitters are in Asia. As Hillary Clinton stated “the Asia-Pacific has become a key driver of global politics.” This reality obviously influenced the Obama administration’s decision to pivot to Asia. Containing and engaging China are the two cornerstones of the pivot to Asia policy.

Pivoting to Asia however, was not easy. There was internal resistance from the more traditional and conservative section of the American foreign policy apparatus and analysts. This forced Obama administration to repackage the pivot to Asia policy as “rebalancing.” Also, the intensified violence, especially terrorism of the ISIS, forced the administration to return to the Middle-East centered foreign policy. However, the significance of Asia to the present American administration remains very high.

Pacific and South Asia are two major sub-regions of Asia. The American position in the Pacific region has been more than satisfactory because the U.S. has military and nonmilitary facilities in several countries in this region including Japan, South Korea, Philippines, Singapore and Australia. South Asia however was problematic because in the early days of the Obama administration’s policy shift, India and Sri Lanka remained out of the American sphere of influence. The Manmohan Singh Government in India hesitated to forge full partnership with the U.S. However, Narendra Modi’s ascendency to the office of the Prime Minister has brought India and the U.S. much closer as partnership in several areas has strengthened.

In Sri Lanka the Rajapaksa government was leaning drastically toward China, which in turn weakened the American power and influence in the country. The American sponsored United Nations Human Rights Council (UNHRC) resolution on Sri Lanka, to a certain extent, allowed the Americans to have a say in the affairs of Sri Lanka under Rajapaksa administration. The U.S. in Sri Lanka could have been completely isolated without the involvement in the Sri Lankan human rights issue.

However, one may argue that America’s Sri Lanka problem was resolved with the regime change in Sri Lanka in 2015. The new government not only demonstrated willingness to work with the West in general and the U.S. in particular, but also co-sponsored the UNHRC resolution. When there is a friendly government in Colombo that could be of assistance to achieve its regional and global strategic objectives, the U.S. does not have to be imposing in their approach and damage the remerging cordiality between the two states. The constant visits of American officials to Sri Lanka are part of the effort to strengthen the U.S-Sri Lanka relations. An important element of the current American schemes in Sri Lanka (and India) would be containing China in South Asia.

As a result, one may assume that: (1) the American demand for an international investigation into the human rights violations would fade way, and (2) the ongoing engagement and visits would intensify. This however, is a short-term prospect because there will be a new administration in Washington, D.C, next year.

Presidential Election
The results of the American presidential election would certainly have implications for Sri Lanka. Therefore, ideally, Sri Lanka should be closely watching the on-going primaries taking place to elect the nominees for the general election, which will take place in November 2016. Who is the best option for Sri Lanka?

The field has been really crowded. The Democratic Party contest has already been narrowed to two person race. Hillary Clinton and Bernie Sanders are the two candidates competing for the Democratic Party nomination. Sanders is a self-proclaimed socialist promising free public education and healthcare in addition to a “revolution,” which has been attracting a large number of young voters. Hillary Clinton, a former first lady, served as the Secretary of State in the Obama administration. She was one of the architects of the American policy of pivot to Asia and played a major role in the UNHRC resolution on Sri Lanka. Therefore, if Hillary is elected president, one may assume, that the current American interest in and engagement with Sri Lanka would continue; they may even intensify.

Sanders is a novice in international affairs and so far, has demonstrated ignorance about developments taking place outside of the Middle-Eastern region. He is too much into internal revolution, hence, he may pay less attention to Asia and Sri Lanka. At this point in time, however, it seems, even if he wins the democratic nomination, he would find it extremely difficult to win the general election with his socialist mantra.

The Republican Party started with seventeen candidates and has been reduced to five, currently. All of the leading candidates are foreign policy hardliners, who would “carpet bomb” the ISIS and other Islamic radical groups. Some, for example, Ben Carson, a retired neurosurgeon, wants no rules in war. According to him, winning the war should be the only rule, which should be applied to warring parties. Donald Trump, the real-estate businessman, who probably would win the republican nomination, has similar views about foreign policy and war. Therefore, all Republican Party candidates would be sympathetic toward states that have to deal with terrorist threat and would probably understand human rights violations of state parties. Also, all Republican Party candidates, in terms of foreign policy, are excessively Middle-East oriented. Therefore, a Republican president in the Oval Office in January, would pay very little attention to Sri Lanka, which would work well for the government in power in Colombo.

Of Traitors and Dictators

February 28th, 2016

Mahadenamutta Courtesy The Nation

These days Prime Minister RanilWickremesinghe is an angry man. He is particularly piqued at those who criticise the proposed Economic and Technical Cooperation Agreement (ETCA) with India. He takes every opportunity to take a swipe at them, even calling them ‘traitors’. A trade union representing doctors and some media outlets have been in the line of fire.

Anyone feels a sense of déjà vu?
Take your mind back a few years. Mahinda Rajapaksa was President. WimalWeerawansa and the like were running a well-oiled propaganda machine. Practically anyone and everyone who dared to oppose the Rajapaksa regime were labelled traitors and even worse, ‘terrorists’, or, to use the more popular vernacular, ‘koti’.

Prime Minister Wickremesinghe knows this only too well. He entered into a ceasefire agreement with the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) in good faith, hoping the Tigers would reciprocate. They initially did and Wickremesinghe was hailed as the man who brought peace to the country.

Then the Tigers reneged on their word after a couple of years. That is when Rajapaksa’s propagandists took over. Overnight, Wickremesinghe was a traitor and a ‘kotiya’ who tried to hand over Eelam to the LTTE on a platter.

That label stuck and it took Wickremesinghe more than a decade to recover from that and return to power. Even then, it was not on his own steam but by using Maithripala Sirisena as a proxy for the presidential election because there was a belief that had Wickremesinghe contested, the ‘koti’ issue would be raised again.

We can understand the Prime Minister’s anger with the media and the trade unions. He has got the reins of office after a long wait in the opposition. He wants to do a sincere job of work and he believes he is taking the country forward. Then, he has to deal with forces who are standing in his way who, he believes are crying wolf at the mere mention of India. So, he lets off steam, labelling them as traitors.

There are a couple of issues that the PM can deal with, before does that. First, the details about ETCA are not very clear and we keep getting mixed messages. Some ministers are claiming that the agreement is only a ‘framework’ for co-operation between the two countries and nothing is set in stone just yet. Other ministers are trying to explain the small print and assuring us that even if it is implemented, there is nothing to fear. And with so many ministers to go around, everyone is naturally confused!

Second, is it not possible to have a mature debate about ETCA, without all the name calling? Those who oppose anything the government does will of course oppose it. The Weerawansas and the Vasudevas can have their say. That is politics in this country and that is their right too.

But some of the opposition comes from professionals who have genuine concerns that they will be swamped by hordes of Indians offering cheap labour. It is all about having concerns about your future prospects, not just about being ‘traitors’.

When Rajapaksa and his cohorts called everyone else traitors, he could afford to do so. He had been re-elected with a massive mandate and enjoyed a two-thirds majority in Parliament. Having just won the war, he was the uncrowned King of the country and MR stood for ‘Maha Rajaaneni’.

Prime Minister Wickremesinghe has none of these advantages. He is not the President and in fact, the President is from a rival party. He barely has a working majority in Parliament and if it comes to a contest, will need the support of other parties to stay in power. So, he needs friends more than he needs enemies. Right now though, he is making more enemies than friends. Just a few months into your term of office, that is not a sensible thing to do.

So, it is in the Prime Minister’s own interest to have a decent dialogue about this instead of getting hot under the collar and seeing a red under every bed. Because the PM is lashing out at so-called ‘traitors’ now, all that is happening is that he is being accused of threatening the media and being a dictator. The sooner he realises this, the better it is, for his own sake!

President, Premier, Finance Minister to hold crisis talks tomorrow over fertilizer issue

February 28th, 2016

By Kasun Warakapiriya Courtesy The Sunday Times

Government leaders, including President Maithripala Sirisena, Prime Minister Ranil Wickremesinghe and Finance Minister Ravi Karunanayake, will hold a crisis meeting tomorrow to find an urgent solution to the fertilizer issue, Agriculture Minister Duminda Dissanayake said.

He said his ministry arranged the meeting as farmers from several parts of the country were complaining about a fertilizer shortage. The minister said the shortage was artificially created by traders who had hoarded stocks, expecting a price increase.
“These traders make farmers pay more for subsidised fertilizer,” he said.

The minister urged farmers to inform the ministry and Consumer Affairs Authority if any trader was hoarding fertilizer stocks and warned that tough action would be taken against the offenders.Meanwhile paddy and vegetable farmers said they were badly affected by the shortage of fertilizer and the Government’s policy decision to stop subsidising fertilizer.

Vegetable farmer W. Rupasinghe said many famers had to share or borrow fertilizer to cultivate their crops. He accused the Government of resorting to various ruses to force the farmers to give up cultivation and sell their land to companies.


February 28th, 2016

Dr Sarath Obeysekera

S W R D Bandaranayake rode on all above four horses and won the election and came to power despite the fact that his life was commuted prematurely by a member of Sangha .

Today there may not be danger that Sangha will commit such heinous crime ,though

Sinha- Le might plan something bad in time to come .

Government has antagonized Weda ( doctors), and in a war path against Govi ( Farmers) on fertiliser subsidy and  against  Sangha ( Buddhist Priests) on Thervasa Kathikawa ( Buddhist code of discipline ) .

What is left in Guru ( teachers ) and Mt Starlin may resort some action which may bring Guru to have a dispute with the government .

Aren’t we on a war path against all under Yahaplanaya ,though state  is not repressive unlike previous regime ?

Let us practice Maithree ( compassion ) without resorting to violence get together round the table and avoid a mayhem

We need to be united and Maithreepala can surely take action before it is too late


We must have some scientific ideas about the food we eat such as chicken, pork and beef

February 28th, 2016

Dr Hector Perera       London

The bacteria campylobacter contaminated 70 per cent of fresh shop-bought chickens stocked by major retailers. The Food Standards Agency (FSA) said the cumulative results from the first two quarters of its year-long survey of fresh chickens found 70 per cent tested positive for the presence of campylobacter, up from 59 per cent in August. According to the study, 69% of pork chops and ground pork samples tested positive for Yersinia enterocolitica, a bug known to cause infections in about 100,000 Americans a year, especially kids. Other bacteria found in pork samples included enterococcusstaph, salmonella, and listeria. The pig is a mass of worms. Each mouthful you eat is not a nutritious food but a mass of small worms the naked eye cannot detect. Worms thrive in the hog. When these worms are digested into your system, they cause a high birth rate to hundreds of new worms called larvae which travels the blood stream of your system and lodge in your muscles. These worms even enter your brain, lungs or your spinal fluid. They cause muscular aches, fever and many other symptoms of sickness. The worm has an amazing ability to go undetected in your system for many years. The scientific name for the ill-causing worm found in all pork is Trichinella spiralis which causes trichinosis.

In cooking one must have some idea about the ingredients then about the food they are going to cook. I have seen most British TV chefs cook sausages, pork, beef, lamb and chicken without knowing some most important things that might affect the health. Like any other food they need to be handled properly, cooked properly to avoid any serious health issues. For the time being just a few things are mentioned as follows such as sausages, hot dogs, pork and chicken.


sausage is a food usually made from ground meat, often pork, beef or veal, along with salt, spices and breadcrumbs, with a skin around it. Typically, a sausage is formed in a casing traditionally made from intestine, but sometimes synthetic. Sausages that are sold uncooked are cooked in many ways, including pan-frying, broiling and barbecuing. Some sausages are cooked during processing and the casing may then be removed.

Sausage making is a traditional food preservation technique. Sausages may be preserved by curing, drying (often in association with fermentation or culturing, which can contribute to preservation), smoking or freezing.

There is a huge range of national and regional varieties of sausages, which differ by their flavouring or spicing ingredients, the meat(s) used in them and their manner of preparation.

Traditionally, sausage casings were made of the cleaned intestines, or stomachs in the case of haggis and other traditional puddings. Today, however, natural casings are often replaced by collagencellulose, or even plastic casings, especially in the case of industrially manufactured sausages. Some forms of sausage, such as sliced sausage, are prepared without a casing. Additionally, luncheon meat and sausage meat are now available without casings in tin cans and jars.

Want to lose your appetite for hot dogs?

 Then visit a frankfurter factory. It’s an unpleasant business.

In vast metal vats, tons of pork trimmings are mixed with the pink slurry formed when chicken carcasses are squeezed through metal grates and blasted with water.

The mush is mixed with powdered preservatives, flavourings, red colouring and drenched in water before being squeezed into plastic tubes to be cooked and packaged.

It is a disgusting process, for the hot dog is arguably the ultimate in processed, industrial food. In response to the pink, flabby tubes of paste we serve our children, foodies have launched a movement for real frankfurters or ‘haute dogs’.

What about Pork?

Did you know that pigs carry a variety of parasites in their bodies and meat? Some of these parasites are difficult to kill even when cooking. This is the reason there are so many warnings out there about eating undercooked pork. Some times in the TV some British TV chefs, just keep on tossing a piece of pork on a cooking pan for few minutes do not cook it properly. Some people have no idea about the health issues about the undercooked pork. When cut to eat, the inside is still red that means it is undercooked. Germs, bacteria and the rest still thrive inside the food which they called ready to eat. Do you think it is right?

Pigs carry many viruses and parasites with them. Whether by coming in direct contact with them through farms or by eating their meat we put ourselves at higher risk of getting one of these painful, often debilitating diseases (not to mention put our bodies on toxic overload.)

Pigs are primary carriers of: Taenia solium tapeworm, Hepatitis E virus (HEV), PRRS (Porcine Reproductive and Respiratory Syndrome) Nipah virus, Menangle virus. Each of these parasites and viruses can lead to serious health problems that can last for years to come.

Taenia solium is the pork tapeworm belonging to cyclophyllid cestodes in the family Taeniidae. One of the biggest concerns with eating pork meat is trichinellosis or trichinosis. This is an infection that humans get from eating undercooked or uncooked pork that contains the larvae of the trichinella worm.

This worm parasite is very commonly found in pork. When the worm, most often living in cysts in the stomach, opens through stomach acids, its larvae are released into the body of the pig. These new worms make their homes in the muscles of the pig. The unknowing human body who consumes this infected meat flesh.

And while no one particularly wants to consume worms, trichinellosis is a serious illness that you should do virtually anything to avoid.

Common Symptoms of Trichinellosis:

Nausea, Vomiting, Diarrhea, Headache, Fever, Chills, Cough, swollen eyes, Muscle pain, Aching joints, Coordination problems, Heart issues, Breathing problems.These symptoms of trichinellosis can really put you out of the game for quite a while. According to the Center for Disease Control and Prevention (CDC) these symptoms can last for weeks and in more serious cases months on end.

Honestly to my surprise those “kussi ammas” or kitchen servant women didn’t know any science the way they should know but they cooked very tasty food due to years of hard work. The spices and ingredients get absorbed into food to give a better taste and additionally they destroy the germs and bacteria in the food.

Chicken is a good protein source, with a 3 oz. serving providing 50 percent of the Daily Value for protein. Chicken is also a good source of niacin, vitamin B-6, phosphorus, zinc and riboflavin. It also contains some dietary cholesterol and saturated fat. However, steps can be taken to minimize the fat content of your chicken and blunt its effect on your cholesterol levels.

Chicken and Cholesterol

The American Heart Association recommends you limit your cholesterol intake to 300 mg per day. If you have high cholesterol already, limit your cholesterol intake to 200 mg per day. A 3 oz. serving of skinless roasted chicken contains between 70 mg and 80 mg of dietary cholesterol, depending on whether it is dark meat or light meat. This is about 25 percent of your recommended cholesterol for the day.

Chicken and Saturated Fat

Saturated fat affects cholesterol levels more than dietary cholesterol. The American Heart Association recommends limiting your saturated fat intake to less than 7 percent of your calories for the day. A 3 oz. serving of skinless roasted white-meat chicken contains only 1 g of saturated fat, and the same size serving of skinless roasted dark-meat chicken contains only 2 g of saturated fat.

Cooking for Lower Cholesterol

Choose chicken breasts with no skin or low-fat ground chicken. Cut off any visible fat from your chicken and cook it using methods that don’t require added fat. Baking, broiling, grilling, roasting and sauteing are healthy cooking methods but energy cannot be saved in that kinds of cooking. Drain any fat that comes off your meat while it is cooking. Finally, make meat a smaller part of your meals while increasing your intake of fruits and vegetables.

Why Are Chicken, Fish and Beans Better Than Red Meat?
In general, red meats (beef, pork and lamb) have more cholesterol and saturated (bad) fat than chicken, fish and vegetable proteins such as beans. Cholesterol and saturated fat can raise your blood cholesterol and make heart disease worse. Chicken and fish have less saturated fat than most red meat.  The unsaturated fats in fish, such as salmon, actually have health benefits. Omega-3 fatty acids, found in fish and some plant sources, may reduce the risk of cardiovascular disease.
Beans don’t contain cholesterol, only animal products do. There are many types of beans – pinto, kidney, garbanzo, soybeans, etc. – and they’re all good for you. Put lentils, split peas and black-eyed peas on the list, too! None of them have cholesterol unless they’re prepared with meat (such as pork and beans) or with lard. It’s OK to eat red meat as long as you limit the amount. The American Heart Association recommends that people limit lean meat, skinless chicken and fish to less than six ounces per day, total.  Fish (3.5 oz./serving) should be eaten at least twice per week, preferably fish high in omega-3 fatty acids, such as salmon, trout and herring. Use the tips below to lower the amount of saturated fat and cholesterol you get when you eat meat. One portion of meat is about the size of a deck of cards or three ounces. Choose lean cuts of meat. Lean cuts usually contain the words “round,” “loin” or “sirloin” on the package. Trim off as much fat as you can before cooking, and pour off the melted fat after cooking. Use healthier cooking methods: bake, broil, stew and grill. Your comments are welcomed

Remembering Bodhi (Dr. Buddhadasa Bodhinayake)

February 28th, 2016


By Dr. Tilak S. Fernando Courtesy The Island

One year has passed since your demise on the 4th of March 2015, yet it is just like yesterday! Your friends and old contemporaries in the medical faculty still remember how you campaigned against sadistic ragging practices by senior students at the University. Subsequently you formed The Sinhala Students Union (Three Sinhala Siswa Sanvidhanaya) to fight against university ragging, under the guidance of Ven. Baddegama Wimalawansa thero at Ode Temple Maradana.

During your internship you fell ill; President of the Ceylon Medical Council extended your internship on medical grounds, but a blooper on the part of a staff member nearly endangered your chances of practicing as a doctor! You became defiant when asked to repeat your internship and referred to your superiors, Dr. P.R. Anthonis, and Prof. M.H. Hamza, to vouch for your performances, yet the President (CMC) took a conclusive stance.

Your reaction at that moment may have stunned the President when you firmly  intimated to him that, ‘even if you had to beg on Colombo streets you wouldn’t repeat the internship’ again! The issue blew up out of proportion; hit the newspapers while the judiciary spoke in your favour. Dr. R.B. Lenora offered to meet all the legal expenses for you should the matter ended up in High Court! Queen’s Council S. Nadesan agreed to give free legal advice.

This incident drove you towards backroom politics and to form a youth organisation called ‘Sinhala Tharuna Sanvidhanaya. Dr. Sivali Ratwatte, Ven. Elle Gunawansa and a few other eminent personalities supported you to bring the SLFP to power during 1970 elections.

Dr. Sivali Ratwatte arranged your first meeting with Mrs. Sirimavo Bandaranaike. Mrs. B. asked you a single question – whether you could ‘galvanize the youth into action in such a short period of time? You unhesitatingly gave an affirmative answer and immediately sought support from the youth, liaised with the national newspapers, contacted some of the Buddhist clergy and other Sinhala Organisations and launched an effective campaign through the Sinhala Taruna Sanvidhanaya (STS). Your prime aim was to make Mrs. Sirimavo Bandaranaike the Prime Minister after SLFP winning the 1970 elections.

When your efforts bore fruit Mrs. Bandaranaike gave you an open choice to work for her Government. Bodhi, You could have ended up as the Minister of Youth Affairs in her Cabinet, but your humility had no bounds; you made a modest request to her to regularise your internship and to get your name registered in the Ceylon Medical Register. Mrs. B willingly acceded to your request through the Minister of Health, Mr. W.P.G.Ariyadasa.

You soon became a popular paediatrician and very much interested in Anorexia Nervosa. With your research you published the first book on psychology in Ceylon called ‘Daruwage Heti Therum Ganna (Get to know about your child), which was akin to the Western doctor Dr. Benjamin Spock’s book on Baby and Child Care.

Dr. Arthur C. Clarke was your friend in Sri Lanka. Both you and Sir Arthur jointly authored the first book on space in Sinhala titled ‘OBA Vannek Handata Yai in 1961. Subsequently Sir Arthur persuaded you to go to the UK to further your medical knowledge and even offered you and Karuni his house at Nightingale Rod in London to reside where you and Karuni finally became the proud owners of Arthur C Clark’s historic residence in the UK.

Your training on Anorexia Nervosa at the Royal Free University Hospital in London, under Professor Gerald Russell, managed to upgrade yourself within one year to the position of a Registrar. Subsequently you became a Senior Registrar at St. Bartholomew’s North Middlesex Rotation under the NHS.

Bodhi, you proved your mettle in no time, diversified your field into psychiatry and rose up to the position of Consultant Psychiatrist and Clinical Tutor at Barking & Brentwood to train postgraduate psychiatrists. You managed to train over 120 graduates during a period of 12 years and conducted over nine annual symposia in psychiatry before earning the Fellowship of the Royal College of Psychiatrists in 1990.

You were a man of immense talent. Apart from your medical knowledge and experience tentacles of your literal talents started to stretch both in Sinhala and English writing. Your very first article at the age of 7, published in the ‘Sinhala Jathiya’ newspaper under the caption Paropakaraya (helping fellow human beings) acted as a self-portrait of your character during whole of your life’s sojourn.

Karunarathne Abeysekera molded you into a junior broadcaster from his children’s programme Lama Mandapaya. That experience led you to handle more than one thousand broadcasts at the Radio Ceylon over a period of 25 long years, and also to become the first ever radio announcer to give ball-by-ball cricket commentary in Sinhala, from the Oval Cricket Grounds, while Mr. Ronnie De Mel was the Director of Broadcasting.

Despite all your meritorious deeds of saving thousands of human lives and being a humble and sympathetic doctor, it may have been a long outstanding debt from your previous birth that you had to repay in the form of Karma, according to the Buddhist beliefs, that affected your health and made you retire compulsorily due to ill health long before it was due, immediately after being conferred on you the Emeritus Status by the North East London Mental Heath Trust. You were the only Sri Lankan on medical records in the UK to have served on the Editorial Board of the internationally famed health journal, ‘Hospital Medicine’ (British Journal of Hospital Medicine).

Looking back at your life and the rapid progress you made, especially in the medical field, it was rather inexplicable to understand why the eminent Professors at the Temple of Neurology were unable to diagnose your ailment properly with sophisticated scans and numerous tests but decided to treat you continuously for ‘atypical-parkinsonism’.

Bodhi, my good friend, you could have lived much longer for the wellbeing of many a patient and for the society as a whole, but there comes a time that we all have to leave everything and bid adios to everything. However, you have left your medical legacy behind with your son Nuwan and youngest daughter Janani Bodhinayake, who continue to carry forward your name attached to the National Health Service in the UK as medical doctors, while Anuski Bodhinayake has turned into a business mogul as a Real Estate Agent in Canada.

We all miss and remember you on your first death anniversary in Sri Lanka. Most of your colleagues and old friends will be attending an all night Pirith Sangayana on the 4th night followed by a Sangika Dana on 5th of March in Colombo, organised by Karuni Bodhinayake


Response to Tisaranee Gunasekera Contra “Sinha Le, Anyone?”

February 28th, 2016

by Vinod Moonesinghe Courtesy The Island

Back in the day when President Premadasa by-passed obvious contenders for the post of Research Director of the People’s Bank and awarded the sinecure to TisaraneeGunasekera, many people believed that she was of scholarly substance. It is unfortunate indeed that she writes articles of the nature of “Sinha-Le, Anyone” (The Island, 13 February 2016), because this tends to expose a lack of erudition behind her otherwise extremely good writing.

She starts off by saying that the Mahavamsa’s “story of a princess who runs away from her home and mates with a lion” beats hollow anything in “the Grimm’s Tales and the Arabian Nights”. Of course it is a myth. The Mahavamsa was simply embellishing an already existing storyin the “Island Language”; which had been reported already in the Dipavamsa (the writing of which, some scholars aver, began in the 3rd century BC). It was an attempt to explain the name “Sinhala”, and the Dipavamsa asserts that “he was named the Lion” – which may either be a direct copy of the original or an attempt to render the story more believable. The author of the Mahavamsa may have embellished the story, or may have been true to the original.


We know from the work of archaeologists, including SiranDeraniyagala and Robin Conningham, that writing was known in Sri Lanka at least as early as the 5th century BC. So there must have been a considerable body of written literature, of which only a few documents, including the Mahavamsa, Dipavamsa and the Tripitaka, have survived – the copies of the Mahwamsa which survived could be counted on the fingers of one hand – none of them in the vernacular. So we do not know what the original stories of the Sinhalese were. In their absence, we have no evidence that, as Tisaranee asserts, the Mahavamsa “takes considerable pains to make the point” that the Lion was an actual Lion and not a man, and that it was not part of the original story.

What we do know is that the Mahayanist tradition has similar origin-tales for the Sinhalese. The Chinese traveller-monk Fa Xian mentions the country of Sinhala, originally,”was occupied only by spirits and nagas”, while the Karandavyuha Sutra mentions a “Prince Sinhala” who led 500 followers, repeating essentially the Vijaya-Kuveni legend. So it is more than likely that the Mahawamsa was drawing from the existing corpus of legends rather than creating a new one.

There were several clans with totemistic names among the ancient Sinhalese, such as Lambakanna (hare), Moriya (peacock), Tarachcha (hyena), Balibhojaka (crow) and Kulinga (fork-tailed shrike).Sihala (lion) was probably one such clan, which gained ascendancy over the others. It may well have been a hegemonic or oligarchic clan, from Sihapura (modern Sihor) in the Kathiawar peninsula of Gujarat, the only remaining domain of the Asiatic Lion (Pantheraleopersica), and indicated by its proximity to Broach (Bharukkachcha), mentioned in both the Dipavamsa and Mahavamsa. The story of the princess and the lion might have been a clan origin legend.

However, it is when Tisaranee states that “Sinhala-Buddhism was born out of the Mahavamsa’s project of providing Lankan rulers with a religious justification for their violent power-projects” that she herself steps into the realm of fantasy. The Mahavamsa must be read in the context of its times. It was an ecclesiastical history of the Mahavihara. It extolled those rulers who contributed to its prosperity and condemned those who caused it ruin. At the time of Mahanama, the Royal Family were solidly behind the Mahayanist Abhayagiri and Jetavanaviharas. Archaeological evidence indicates that Sigiriya, to which Dhatusena’s son Kasyapa retreated, was a Mahayanist monastery complex.

Much of the Mahavamsa’s invective is against what is considered the heresy of Mahayana. It reminds us that the roots of the Abhayagiri in the Jainist school – Jainism gave Sinhala its term for “heresy”, “thith” or “theertha”. Significantly, it praises the justice of the rule of the Tamil King Elara– thus making him the prototype “good Soli king” of later folk lore – and says he ‘freed himself from the guilt of walking in the path ofevil…” However, it says, “he had not put aside false beliefs” (meaning he was probably a Jain), which was its justification for its promotion of his rivalDutthaGamaniAbhaya. Similarly, it does not speak badly of the “Seven Damilas” who overthrew VattagamaniAbhaya; it merely mentions that, on being asked whether Buddhism would prosper under the former or the latter, the Sangha took the King’s side. This clearly indicates that the justification for the support of a monarch was not whether he was a Sinhalese fighting Tamils, but whether or not he supported what the Mahavihara considered the “true faith”. On the other hand, it is clearly antagonistic towards the “lawless” Samghamitta, “a bhikkhu from the Cola peoplewho was versed in the teachings concerning the exorcism of spirits, and so forth”, who ingratiated himself with king Mahasena, who persecuted the Mahavihara. Hence, Tisaranee’s arguments about the Mahavamsa’s alleged nationalist project are without merit.

Her line of reasoning has an equally fantastical aim – to brand MahindaRajapaksa’s supporters as rabid racists. She claims (without any evidence, it should be noted) that these supporters have been trying to foist on the nation a “Sinha-Le” flag. Presumably, she means the Lion Flag which was originally designated as the National Flag by the UNP-led Government of DS Senanayake in 1948, without the two horizontal yellow and green stripes (which were added subsequently). This flag was designed on the basis of the Royal Standard of the Tamil king of Sinhalay, Sri WickramaRajasinghe, captured by the British at the Battle of Hanwella. This flag has been used for years: it is not a sudden innovation, and there is no law against its use. However, people were arrested for “desecrating the National Flag”, apparently by waving this flag. On the other hand, public displays (notably last May and last November) of the Tiger flag of the Liberation Tigers of TamilEelam – a proscribed terrorist organisation which assassinated political leaders, including Tisaranee’s former boss President Premadasa – have been left severely alone.

It is this dichotomy which has fuelled unease among the Sinhalese, who feel increasingly marginalised in their own country. The “Sinha-Le” meme which Tisaranee rails about is indeed an ethnic identifier, and not a little chauvinist,extolling the alleged Lion-like qualities of the Sinhalese, while at the same time commemorating the blood of Sinhalese spilt during the Eelam conflict. However, it was just a meme until the Colombo 7 brigade took up cudgels against it. It then became immensely popular, out of all proportion to its original impact, precisely because the entire pro-regime intelligentsia were attacking the Princess-Lion story and the Mahavamsa.

If Tisaranee and the “Toiya” brigade had any real social sense, they should have realised that “Sinhalese-ness” is a cultural identity, not a racial one. There are entire castes of Sinhalese, who have different origin myths from the Mahawamsa story. For example, the Salagamas believe they are descended from Namboodiri Brahmins, whilst the Karavas claim Rajput Kshatriayas as their ancestors. Several castes, notably the Demalagattaras, actually claim descent from the alleged “racial enemy”, the Tamils – their origin legends make them the progeny of the prisoners brought back from the Chola country by King Gajabahu. Salagamas and Karavas were at the forefront of the Sinhalese revival in the 19th century, and there are plenty of Salagamas, Karavas and Demalagattaras sporting the “Sinha-Le” meme. Does this mean they have abandoned their caste origin-legends and accepted the Lion story instead? Hardly. She also misses the point that Sinhala Nationalist ideology explicitly rejects the Lion legend, claiming that the Sinhalese are descended from the “SiuHela”, the four tribes of Yaksha, Naga, Raksha and Deva, who inhabited this island originally.

What makes it all the more absurd is that hardly anybody believes that the Sinhalese are descended from a Lion. It is simply a convenient myth. When the British praise their own Leonine or Bulldog-like qualities, nobody thinks they consider themselves related to those animals. The Japanese don’t believe they are descended from the Goddess Ametarasu: it is a convenient myth. Christians don’t actually think (spoiler alert) that Father Christmas comes down chimneys with gifts, although he is a more popular Christmas motif than Jesus Christ. Santa Claus is really just a meme. The risk inherent in Tisaranee’s approach is that the devout Muslim painting “Power of Allah” on his trishaw stands equally in danger of being condemned for propagating ISIS “hate speech”.

Tisaranee’s father, SenaGunasekera, was sacked from Lake House by Ranil’s father, EsmondWickremasinghe, for forming a journalists’ branch of the Ceylon Mercantile Union. A stalwart of the Lanka SamaSamaja Party, he stood by the party line of Parity of Status for Sinhala and Tamil Languages. The difference between father and daughter becomes clear on observing their different approaches to the ethnic problem. The LSSP opposed “Sinhala Only” from the standpoint of a united nation of Sinhala and Tamil speakers. It only agreed to “Sinhala Only Tamil Also” long after the Tamil people of the North and East overwhelmingly supported the Federal Party, which had abandoned Parity of Status for “The reasonable use of Tamil”. However, nobody on the Left wanted to enthrone English, spoken at the time by only 5% of the population, nor did they pour scorn on the Mahavamsa or the sensibilities of the majority community.

Even if we accepted Tisaranee’s premise that the Rajapaksas are some kind of “Axis of Evil”, would attacking the Mahavamsa be the way to go about opposing them? Did the anti-Nazis in Germany go about attacking the Siegfried Legend or condemning the ancient Indians for using the Swastika? Do people opposing the Christian Conservatives in America attack the Bible? Do anti-Zionists lay into the Torah? Is the way to combat Modi’s extremist Hindutva to slur the Ramayana or Mahabharata?The very fact that Tisaranee and company feel the need to attack the Mahavamsa and to offend the sensibilities of the Sinhalese speaks volumes about their true ideology and intentions. What is really sad is that Tisaraneenow stands shoulder to shoulder with the son and successor to her father’s ideological enemy, disavowing her own political past in favour of collaborating with neo-colonialism.

ඕල්වේස් බ්‍රේක්ඩවුන්

February 28th, 2016

ධර්මන් වික‍්‍රමරත්න

‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවට අදට දින 414කි. පාරක් තොටක් අළුතින් හදන්නට හිතලවත් නැත. ලැම්බෝගිනි සහ රත්තරං අශ්වයින් වෙනුවට හමුවුනේ ලිමෝසින් වර්ගයේ පූසන්ය. තොරතුරු පනත ආගිය අතක් නැත. එහෙත් ඉන්දීය සරණ යන ඉට්කා ගිවිසුමක් ඇත. උතුරායන මෛත්‍රියෙන් සපිරිගෙට ගිය දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි නිදහස්ය. හමුදා බුද්ධි අංශ නිලධාරින් සහ සෙබළුන් ඇතුළේය. දෙස බස රැස අනතුරකය. අනං මනං වානාය. හුසේන් කුමරුට දෙමුහුං තමා ඕනෑය. රැකියා දෙන්නට කුලියාපිටියේ ඇරඹූ බව කියන ෆොක්ස්වැගන් කම්හල අතුරුදහන්ය. දළඳා මාළිගයේ ආරක්ෂාව සුනු විසුණු කරන්නට එන්.ජී.ඕ. පිකට්ය. විදේශගත ශ්‍රමිකයින් එවන මුදලට විවිධ බාධකය. නීතිය ඇතමුනට රළුය. හිරුට සිනිඳුය. ඔපෙරාවට ගීත ගයා සමච්චල් කරන්නේද බුදුගුණ ගීත වලටය. ටොම් පචයා චිත්‍රපටියේ නවතම නිෂ්පාදනයේ ප්‍රධාන නළුවා රංජන් රාමනායකය. මේ සියළු අල්ල පැනිලි මැද අලි මදිමට කොටි කීවා සේ ඊයේ රටපුරාම පැය 4කට වඩා ‘ලයිට්’ නැත. සියල්ල ඕල්වේස් බ්‍රේක්ඩවුන්ය.

අහෝ! ඒ සියල්ලටම වඩා දරුණුතම ඛේදවාචකයක් වන්නේ ලාංකීය ගොවි ජනතාව අද මුහුණපා ඇති ඛේදවාචකයයි. බත කන රටේ වී ගොවිතැනට උදාවී ඇති අඳුරු අනාගතයයි. දෙමුහුන් ආණ්ඩුවේ සුසංයෝගය අවුල්ය. පෙරටුගාමි පක්ෂය කියන පරිදි උන්ට මඟුල්ය. අපට උගුල්ය. කෘෂිකර්ම කේෂේත්‍රයේ දරුණුතම කඩා වැටීම සිදුවෙමින් පවතී. මේවා සිදුවන්නේ අපි වවමු-රට නගමු වැඩසටහන දියත් කල ඇමති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනපති බවට පත්වීමෙන් පසුවවීම කණගාටුදායකය. රජරට ගොවි පුතෙක් රටේ රජා වීමෙන් පසු ගොවීහු අන්ත අසරණභාවයට පත්වීම පිළිබඳව කවුඩුලුවැව ගොවීහු පෙරේදාද උද්ඝෝෂණය කලහ.


ගොවීන්ට පොහොර මුදල ලබාගැනීම සදහා රුපියල් 500ක් හෝ 1500ක අවමයක් යොදා ආණ්ඩුවේ බැංකුවක ගිණුමක් ආරම්භ කල යුතුය. පෝරමය පුරවා හැදුනුම්පත් ඡායාරූප දෙකක් සමඟ එය දිය යුතුය. එදා රුපියල් 40ට ගත් වී මිල අද රුපියල් 18 දක්වා පහත වැටී ඇත. එදා රුපියල් 80ක් වූ අමු තේ දළු කිලෝ එකක මිල අද රුපියල් 38කි. රුපියල් 300 රබර් කිරි කිලෝව දැන් රුපියල් 150කි. මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව වී ගොවියා පමණක් නොව අතුරු බෝග ගොවීන් සඳහා 2005 සිට වසර 9ක් වගා කන්න 18ක් සඳහා අඛණ්ඩව පොහොර සහනාධාරය සැපයීය. වෙළෙඳ පොලේ රුපියල් 3,415ක්වූ පොහොර මිටිය සන්ධාන ආණ්ඩුව දුන්නේ රුපියල් 350කටය. එය වී ගොවියාට සියයට 90ක සහනාධාරයකි. අනෙක් බෝග සඳහා පොහොර සහනාධාරය සියයට 70කි. සන්ධාන ආණ්ඩුව වාර්ෂිකව ඒ සඳහා රුපියල් මිලියන 40,000ක් වැය කළේය. පොහොර මිල වෙනස් වූවද ‍සහනාධාරය වෙනස් වූයේ නැත.

මේ සියල්ල නිසා වසර 2005දී සියයට 15.2ක තිබූ ද්‍රරිද්‍රතා අනුපාතය වසර 2012දී සියයට 6.5ක් විය. වසර 2005දී සියයට 7.2ක්වූ විරැකියා අනුපාතය වසර 2012දී සියයට 4 දක්වා අඩුවිය. වතුකරයේ ද්‍රරිද්‍රතාවය වසර 2005දී සියයට 32ක්වූ අතර 2012 සියයට 6.2ක් දක්වා අඩුවිය. මේවා සිදුවූයේ පොහොර සහනාධාරය දීමෙන් අතමිට සරුවූ කෘෂි ගොවි පවුල්වල ආර්ථික තත්ත්වය උසස් වීමෙනි. ඒක පුද්ගල සහල් පරිභෝජනය වසර 2005දී වාර්ෂිකව කිලෝ 104ක්වූ අතර 2014දී එය කිලෝ 117ක් විය. වසර 2005දී ඒක පුද්ගල පාන් පිටි පරිභෝජනය කිලෝ 42ක්වූ අතර වසර 2014දී එය කිලෝ 24ක් දක්වා අඩුවිය. වෙනස එයයි. ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදීන්ට තරහා යන්නේ ඒවාටය. කුඩා ගොවීන් සඳහා සන්ධාන ආණ්ඩුව බිත්තර වී නොමිලේ දුන්නේය. පොහොර සහනාධාරය නිසා වී වගා කරන ලද බිම් ප්‍රමාණය වසර 2004දී හෙක්ටයාර් 779,000ක් වූ අතර වසර 2014දී හෙක්ටයාර් 1,227,000 දක්වා ඉහළ ගියේය.


දියර කිරි නිෂ්පාදනය වසර 2005දී ලීටර් මිලියන 193ක් වූ අතර වසර 2014දී එය ලීටර් මිලියන 320ක් දක්වා නැග්ගේය. වසර 2005දී බිත්තර ලක්ෂ 14ක්වූ බිත්තර නිෂ්පාදනය වසර 2014දී ලක්ෂ 21ක් දක්වා නැග්ගේය. එදා රුපියල් 9ක්වූ බිත්තරයක් අද රුපියල් 16කි. මේවා මෙසේ සිදුවන විට ලංකාවට පිටිකිරි ප්‍රධාන ආනයනකරුවා වන නවසීලන්තයට ඇ‍ඩෙන්නේ නැත්නම් පුදුමය. 2005දී බඩ ඉරිගු නිෂ්පාදනය මෙට්‍රික් ටොන් 41,000ක්වූ අතර එය 2013 මෙට්‍රික් ටොන් 204,000ක් දක්වා වැඩිවිය. උදු, සෝයා බොංචි වැනි අතිරේක බෝග සංවර්ධනය 2004දී මෙට්‍රික් ටොන් 7,936ක් වූ අතර 2013දී මෙට්‍රික් ටොන් 27,486ක් විය. සන්ධාන ආණ්ඩුව කාළේ අස්වැන්නට නොවෙනස් සහතික මිලක් යටතේ අර්තාපල් කිලෝව  රුපියල් 80ටද, ලොකු ළුැණු කිලෝව රුපියල් 60ටද, වියලි මිරිස් කිලෝව රුපියල් 350ටද ආණ්ඩුව විසින් මිලදී ගත්තහ. ඉන්දියාවට රිදෙන්නේ මෙවැනි වැඩවලටය.

පොහොර සහනාධාරය වෙනත් ක්‍රමයක් යෝජනා කිරීමෙන් අද වී සහ අතිරේක භෝග ගොවියා අන්ත අසරණය. පොල් හිමියාට පොල් ගෙඩියකට හිමිවන්නේ 26ක් වුවද එය වෙළෙඳපොළේ රුපියල් 55කි. වී ගොවියා වි කිලෝව වෙළෙන්දාට රුපියල් 18කට විකුණනු ලැබූවද වෙළෙඳපොළේ අඩුව නාඩු හාල් කිලෝවක මිල රුපියල් 80කි. යහපාලන ආණ්ඩුවේ සහතික මිලයන් උපරිම මිල නොවේ. සමඟ පෙරමුණේ ඇමති කොබ්බෑකඩුවගේ කාලයේ 1970 පටන් රජය වී මිලදී ගත්තේ සියයට 10ක් පමණ ප්‍රමාණයකි. එය 2014 දක්වා නිසි ආකාරයෙන් සිදුවිය. ගොවිතැන අඩාල කිරීම සැලසුම විය හැක. මින් සිදුවන්නේ ගමේ ආර්ථිකය බිඳ වැටී මිනිසුන් යළි නිදහස් වහල් වෙළෙඳ කලාපවල තුට්ටු දෙකේ අඩු වැටුපකට සේවයට යෑමට සිදුවිමය. අවසාන ප්‍රතිඵලය වනුයේ දුප්පත්කම ඉහළ ගොස් විරැකියාව වැඩිවීමය. මහින්ද සුළගෙන් පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණි ඇමතිකම්, රාජ්‍ය ඇමතිකම්, නියෝජ්‍ය ඇමතිකම් ගත් ශ්‍රිලනිප මන්ත්‍රීවරුන් 40ක් පමණ ඇත.  ගොවියාට සහ ගොවිතැනට දෙන මේ මෙගා පොලිස් ගේම ඉදිරියේ ඇස් කන් වසා සිටීම දෛවයේ සරදමකි.


ඉන්දියාවේ සමාගමක් වසරක කාලයකට නොමිලේ සපයන ගිලන් රථ සේවයට යොදා ගන්නේ ඔවුන්ගේම වෘත්තීයවේදීන් සහ සේවකයින්ය. එය ඉට්කා ගිවිසුමේ මූලික අරමුණුවලට පාර කැපීමකි. තොරතුරු තාක්ෂණ විෂයට අබසරණය. මසකට එක් පාසලකට රුපියල් 7,000ක ඉන්ටනෙට් බිලක් ගෙවාගැනීමට අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය අපොහොසත්වීම නිසා පාසැල් 2,700ක අන්තර්ජාල පහසුකම් ඇණහිට ඇත. මැතිවරණ පොරොන්දුව රටෙන් භාගයකටම වයිෆයි කලාප දීමය. කථාව දෝලාවෙන් ගමන පයින් කියන්නේ මේවාටය.

රටේ ඉහළම තැන වන දියවන්නාවේ ඇති උත්තරීතර ආයතනයේදී මාධ්‍යවේදීන් හඳුන්වන්නේ ගෙම්බා සහ ඊරියකා යනුවෙනි. මාධ්‍ය නිදහස දෝරේ ගලාගෙන යයි. ‘ඊරියකා සම්මානයෙන්’ පුදලද දෙරණේ චතුර අල්විස් දඩයම් කිරීමටගත් කුරුමානම වැරදී ගියේය. බුදුගුණ ගීතයක් ඔපෙරාවක් කර ජාතික උත්සවයකදී ගැයීම මතභේදාකාරිය. නෝ බෝලයකට පහරදීමකට ගිය දෙරණේ සංඛ අමරජිත් හිට් විකට්ය. එදා දිවයින නියෝජ්‍ය කර්තෘ දයාසේන ගුණසිංහලාටද ජේ.ආර්. වැට බැන්දේය. මේ එහි දෙවන වටයය. මේ නාටකය යහපාලනය තම අතින්ම තම ගෙල සිඳගත් තවත් අවස්ථාවකි. යතුරු පැදියේ පැමිණ වැස්සට තෙමී යහපාලනයෙන් කාර් එකක් ගැනීමට සිහින මවා පැදුරටම වැටුණු ටොයි නංගී මෙන් ඔපෙරා අක්කාටද ඇඩ්රස් නැත. අද හෙටම ගුවන් ගැබ සිසාරා යන එෆ්.එම් තරංග මාලා ඔස්සේ කොටි හඬින් මේ සියල්ලම කාලයේ වැලිතලාවට වැසී යනු ඇත.Dharman2602164ආසියානු ක්‍රිකට් කුසලානය දැන් ඇරඹී ඇත. එදා ක්‍රිකට් මැච් බැලුවේ සී.එස්.එන් එකෙන්ය. අද ඔක්කොම මැච් ටික බලන්න වෙන්නේ ටී.එන්.එල් එකෙන්ය. වෙනස මාරය. රටවටා ක්‍රිකට් ප්‍රේක්ෂකයෝ හමාරය. ජාතික රූපවාහිනි අයි නාලිකාවෙන් නැරඹිය හැක්කේ ලංකාවේ පැවැත්වෙන තරඟවල විකාශනය පමණක්ය. මේවාට තණකොල කපන්න කියලා කිතුලට නැග්ග මිනිසාගේ කථා වාගේ ඒවා කියා වැඩක් නැත.

එදා 1977 මැතිවරණයේදී ආසන 168න් 140ක් හිමිවී හයෙන් පහක බලයෙන් මත්වී ජනාධිපති ජේ.ආර්. ජයවර්ධන 1980 ජුලි 21වැනිදා මරදාන ටවර් රඟහල ඉදිරිපිටදී කියා සිටියේ “රටේ දැන් පවත්නා නීතියෙන් ගැහැණියෙකු මිනිසෙකු කිරීම හැර වෙන ‍ඕනෑම දෙයක් කිරීමට විධායක ජනාධිපතිවරයා වශයෙන් තමාට බලය ඇතැයි” කියාය. මෙදා එජාපයේ දෙමුහුන් ආණ්ඩුව යන්නට සැරසෙන්නේද උරළෑවා ගිය ඒ පාරේය. ඉකුත් 2015 මහ මැතිවරණයෙන් එජාපය දින්නේද ආසන 224න් ආසන 107ක් පමණි. යහපාලන ආණ්ඩුවේ දෝරේ ගලනවායැයි කියන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යටතේ කියන විදියට වැඩ නොකලොත් රූපවාහිනී මාධ්‍ය ආයතනවල විකාශන තරංගයන් සඳහා ලබාදෙන බලපත්‍ර අහෝසි කරන බවට තර්ජනයන්ය.

මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව රැකියා විරහිත උපාධිධාරින් 50,000ක ආසන්න පිරිසකට රැකියා දුන්නේය. අළුත් පාලනයෙන් රැකියා විරහිත උපාධිධාරින්ට වසරක් තුළ රුකියා ලබා දුන්නේ සිය ගණනකි.  නුඹ නාඩන් නුඹ නාඩන් නුඹට ඕවා හොඳ පාඩම්ය.  ලෝක බැංකුවේ උපදෙස් මත රජයේ අමාතාංශ වසර 3ක ක්‍රොන්තාත් ගත වැඩපිලිවෙලකට අනුගත කරමින් සිටී. වෙළෙන්දන් පිරිසක් විසින් වීර කැප්පෙටිපොල පාවාදුන්නේ රන්කාසි ලබා ගැනීමේ තණ්හාවෙනි. අනගාරික ධර්මපාලතුමාට පවා පොට්ටනිකාරයා යැයි අපහාස කරමින් රටින් යෑමට මඟ සලස්වන ලදී. තිස් වසරක කුරිරු දෙමළ බෙදුම්වාදී යුද්ධය නිමකල මහින්ද රාජපක්ෂට විවිධ හංවඩු ගසා අවසානයේ අන්තවාදීන්ට සහ අධිරාජ්‍යවාදීන්ට පවා දෙන ලදී. රට වෙනුවෙන් හඬ නැගූ දේශප්‍රේමී නායකයින්ගේ ඉරණම එසේ විය.

වෛද්‍ය සංගමය පාරට බැස්සොත් ආණ්ඩුවත් පාරට බහින්න ලෑස්තියි යනුවෙන් අගමැති විශේෂ ප්‍රකාශයක් කර එහි උණුසුම යන්නටත් පෙර ඇමති හරීන්ගේ ‘ගූගල් බැලුම’ බදුල්ල රෝහල ඉදිරිපිටදී වෛද්‍යවරුන්ගේ විරෝධතා හමුවේ පුපුරා ගියහ. බදුල්ලේ වෛද්‍ය පිකටින් ව්‍යාපාරය කඩාකප්පල් කිරීමට ආ හරීන් ප්‍රනාන්දුගේ පාක්ෂිකයෝ සමකල හැක්කේ එදා 1980 ජුලි වැඩවර්ජනයට පෙර 1980 ජුනි 5වැනිදා ලක්ෂ 4ක ආසන්න රජයේ සහ පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයෝ සිය ආයතන ඉදිරිපිට පිකට් කිරීමේදී රජයේ සැපයුම් දෙපාර්තමේන්තුවේ ඉදිරිපිටට පැමිණ ආණ්ඩු පාක්ෂික පිකට් එකක් කිරීමට පැමිණි අගලවත්ත එජාප මන්ත්‍රී සහ ජාතික වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයේ සභාපති මෙරිල් කාරියවසම් සමඟ පැමිණ පිරිස සමඟිනි. ආණ්ඩුවේ 31ශ්‍රී 1111 දරණ ජිප් රථයෙන් පැමිණි මන්ත්‍රී මෙරිල් පිකට් කල සේවකයින් සමඟ ගෝරියක් දමාගෙන පොදු සේවක වෘත්තීය සමිති ශාඛාවේ සෝමපාල ඝාතනය කළේය. ඇස් ඉදිරිපිටම දිට්ඨ ධම්ම වේදනීය කර්මය පලදී මෙරිල් කාරියවසම් 1989 සැප්තැම්බර් මස ඝාතනය විය. බදුල්ලේ දොස්තරලාට එරෙහිව මැරයින් හඬ නඟද්දී අපට දුක ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ සිටින ශ්‍රිලනිප ඇමතිවරුන්වූ නිමල් සිරිපාලගේ සහ ඩිලාන් පෙරේරාගේ නිහඬතාවයය. මෙවැනි පව්වලට කරගැසීමට ශ්‍රිලනිපයට සිදුවීම සියවසේ හොඳම ඉල්ලාගෙන කෑමය.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නායකයා කියන පරිදි ආණ්ඩු හදන්නේද ආණ්ඩු කඩන්නේද  පක්ෂ හදන්නේ සහ කඩන්නේද ඉන්දියාවය. හුටාය. අපට කියන්නට ඇත්තේද ඒ ටිකය. ‘වෙනස’ වෙනුවෙන් තප්පුලෑවද ඉට්කා ගිවිසුමට එරෙහිව ජවිපෙ ඉදිරිපත්වීම මරුය. රෝහණ විජේවීර විසින්ම පොළොව කොටා, පස පෙරළා, බිජු වපුරා අරඹනු ලැබූ ජවිපෙ ගමන්කළේ වීජේවීරගේ දෘෂ්ටිය සහ දේශපාලනය තුළය. ඒකිය රටක් තුළ ජාතික සමානාත්මය, ජාතික සමගිය සහ ජාතික විශ්වාසය ගොඩනැගිය යුතු බවද එජාපය සහ ශ්‍රිලනිපය එකම කාසියේ දෙපැත්ත බවද විජේවිර එදා පෙන්වා දුන්නේය. වර්තමානයේ ජාති(ක) ආණ්ඩුවක් පිහිටුවිමේ අනතුර කලින්ම දුටුවේද ඔහුය.රෝහණ විජේවීරගේ ප්‍රතිපත්ති වලින් තොරව ජවිපෙට අනාගතයක් නොමැති බව ඉතිහාසය දැන් සාක්කි දරමින්  සිටී.

බෞද්ධයින්ගේ මුදුන් මල්කඩවූ දළඳා මාළිගය ඉදිරිපිට මාර්ගය විවෘත කරන ලෙස ඇමරිකන් එන්.ජී.ඕවක ව්‍යාපෘතියක්වූ විරෝධයක්ද පෙබරවාරි 19වැනිදා නුවරදී පැවැත්විණි. ජාතික හෙළ උරුමයේ ආධාරකරුවෝ ඔවුනට ප්‍රතිවිරෝධය දැක්වූහ. මරදාන සහිරා ඉදිරිපිට හෝ ටවුන්හෝල්හි දවටගහ පල්ලිය ඉදිරිපිට සිකුරාදා දහවල් ඇතිවන මාර්ග තදබදයට එරෙහිව මේ ඇත්තෝ විරෝධයක් දැක්වූයේනම් ඔවුන්ට ලැබෙනුයේ එදා මාතරදී මංගල සමරවීරගේ කුරුදු පොලු හමුදාව විසින් ශිරාල් සහ මෛත්‍රී කණ්ඩායමේ ආධාරකරුන්ට එල්ලකල මාරාන්තික ප්‍රහාරය වැනි ගේමකි. නුවර උද්ඝෝෂණයේ පෙරමුණේම සිටියේ සාධාරණ සමාජයක් සදහා වූ ව්‍යාපාරයේ සභාපතිවරයාය. එහි සමාරම්භක සභාපතිවරයාවූ මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියෝ අද ජීවත්ව සිටියානම් දළදා මාළිගයට එරෙහිව තමා ආරම්භකල සංවිධානය කරන ඩොලර් ව්‍යාපෘතිය දැක හොරෙන් පොත් අච්චු ගහන උන්දැලාට හොදවැයින් දෙකක් කියනු ඇත. විල්පත්තුවේ වන විනාශය හෝ කොලොන්නාව කුණු කන්දෙන් ජනතාවට වන විපත් පිළිබදව ඔවුන්ගේ කටේ පිට්ටුය. ඇමරිකන් යූඑස්ඒඩ් ආයතනයද දැන් ‘යහපාලනය’ වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලට අත දිගහැර සලකනු පෙනේ. දී කිරට බළලුත් සාක්කිය.

යාපනය සරසවියේ සිංහල සිසුන් 1100ක් ඉගෙනුම ලැබුවද බෞද්ධ සිසුන්ට බුදු මැදුරක් ඉදිකරදීමට පහසුකම් ලබාදී නැත. යාපනය සරසවියේ සිංහල සංගමය ලියාපදිංචි කිරීමටද ඉඩ ලබාදී නැත. එම සරසවියේ මුස්ලීම් සිසුන් 300ක් ඉගෙනුම ලබන අතර ඔවුනට යාඥා කිරීම සඳහා වෙනම කාමරයක් ලබාදි ඇත. මේවා ඇඩෙන කථාය. එහෙත් සංහිදියාව වෙනුවෙන් හොල් සේල් පෙනී සිටින ඇත්තන් මේවා ගැන නෝ කථාය.

අපි සඳට ඇඟිල්ල දිගු කරමු. ඔවුහු අපේ ඇඟිල්ල දෙස බලති. අවලාද නගති. මහින්ද රාජපක්ෂට අහිමි වුණේ ජනපතිකම පමණය. එහෙත් රටේ සිටින දේශප්‍රේමි සහ ප්‍රගතිශීලි ජනයාට දැන් බොහෝ දේ අහිමිවී තිබේ. අහිමි වෙමින් පවතී. සකලවිධ දේශප්‍රේමි සහ ප්‍රගතිශීලි කොටස් දැන් සිදුවන්නේ කුමක්දැයි අවබෝධ කරගෙන සිටී. ඒකරාශී වෙමින් පවතී. සංඝභේදය ඇතිකරන පනතට වැට බැන්දේය. ජාති ආගම් භේද ඇවිස්සීමේ මුවාවෙන් සමාජ ජාලා වෙබ් අඩවිවලට එරෙහිව ගෙනආ පනත් කෙටුම්පත හකුලා ගත්තේය. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් 51දෙනෙකු වෙනුවෙන් ඒකාබද්ධ විපක්ෂය කල අඛණ්ඩ සටනින්ද අවසානයේ ජය ලැබීය. ඉට්කා ගිවිසුමට එරෙහිව එජාපය සහ ආණ්ඩුවේ ඇමතිකම් ගෙන සිටින ශ්‍රිලනිප පළුව හැර ජනයා විරුද්ධය. එළ එළ ඔහොම යමු.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

මෛත්‍රීගෙන් නාමල්ට පණිවිඩයක් -නාමල් බෑ කියයි…

February 28th, 2016


 තාත්තා ඇතුලු පවුලේ අනිකුත් සමාජිකයන් අත් අඩංගුවට ගැනිම වලක්වා ගැනිමට කැමත්තක්  ඇත්නම් වහාම තමන් සමග එක්විමට කටයුතු කරන ලෙස බෙදුම්වාදී,ලැජ්ජාවක් නැති සිංගප්පූරුවේ ඇවිද ඇවිද ආතල් ගන්නා ජනපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී නාමල් රාජපක්ෂ මහතාට දුමින්ද දිසානායක අතේ පණිවිඩයක් යවා ඇති බව අනාවරණය වි තිබේ.

අදාළ පණිවිඩයට අනුව ඉද හිට විසිකරන දෙයක් කා ජිවත් වෙන කෘෂිකර්ම අමාත්‍යවරයාගේ “බලුහඬ” පුවත් පතේද අද අතේ රොලක් ගසා තිබුනු අතර එහි දක්වා තිබුනේ.

“ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය දෙකඩ වීම වැළැක්වීම සඳහා නාමල් රාජපක්ෂ මහතාට හා බැසිල් රාජපක්ෂ මහතාට ශ‍්‍රීලනිපයේ ප‍්‍රබල තනතුරු දෙකක් ලබා දීම සඳහා මේ දිනවල සාකච්ඡා පැවැත්වෙමින් තිබෙන බව ශ‍්‍රීලනිපයේ ආරංචි මාර්ග පවසයි.” යනුවෙනි.

කෙසේවෙතත් අදාළ පණිවිඩය නාමල් රාජපක්ෂ විසින් අවඥාවෙන් යුතුව බැහැර කර ඇති අතර එයට පිලිතුරු ලබාදිමට දුමින්ද සමග කතාවට ගොස් නැති බවද අප විශේෂ වාර්තාකරු අනාවරණය කලා.පසුව යලිත් දුමින්ද පවසා ඇත්තේ නාමල් වැඩෙට කැමතිනම් සිංගප්පූරුවේදි මේ ගැන ජනාධිපතිතුමා සමග සාකච්ඡා කිරිමට හැකියාව ඇති බවද පවසා තිබේ. ඒ සමගම මල් පවසා ඇත්තේ තමන්ට කිසිවෙකුත් සමග සාකච්ඡා කිරිමට අවශ්‍යතාවක් නැති බවයි.

තාජුඩීන් ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් සිදු කෙරෙන විමර්ෂණ උපකල්පන මත  සිදු නොකරන්නැයි පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී නාමල් රාජපක්ෂ මහතා රජයෙන් ඉල්ලීමක් කර ඇති අතර ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ අදාළ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් වන විමර්ශන අවසන් වීමට පෙර තමන් ඊට සම්බන්ධ බවට ඇතැම් පාර්ශව චෝදනා කරන බවයි. එහෙත් අදාළ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් වන විමර්ෂණ පිළිබඳව තමන් අවධානයෙන් සිටින බවද සදහන් කර සිටි.

විපක්ෂයේ කාර්යභාර්යය ඉටුකරන පුද්ගලයින් මර්ධනය කිරීමට ආණ්ඩුව උත්සාහ දැරුවද ඉන් කිසිවිටෙකත් බිය නොවන බවයි නාමල් රාජපක්ෂ මහතා වැඩිදුරටත් ප‍්‍රකාශ කළේ.

මේ අතර දිරියේදී ආණ්ඩුව විසින් තමාවද අත්අඩංගුවට ගනු ඇති බව හිටපු ජනාධිපති,පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී මහින්ද රාජපක්ෂ පවසයි.

ඔහු කියා සිටියේ නාමල් රාජපක්ෂ,ගෝඨාභය රාජපක්ෂ,බැසිල් රාජපක්ෂ,විමල් වීරවංශ,රෝහිත අබේගුණවර්ධන,කුමාර වෙල්ගම ආදීන් අත්අඩංගුවට ගෙන අවසානයේ තමාවද අත්අඩංගුවට ගනු ඇති බවයි.

මහින්ද රාජපක්ෂ මේ බව පැවසුවේ අද මහනුවර ශ්‍රි දන්ත ධාතුන් වහන්සේ වැඳපුදා ගැනීමෙන් අනතුරුව මාධ්‍යයට අදහස් දක්වමින්.

මේ සියල්ල සිදුකෙරෙන්නේ දේශපාලන හේතු නිසා බව ද ඔහු සඳහන් කළේය.

මෙහිදී මාධ්‍යවේදීන් විසින් නව පක්ෂයක් බිහිකිරීම සම්බන්ධයෙන් පවත්නා ආරංචි මාර්ග පිළිබඳ විමසීමේදී හිටපු ජනාධිපතිවරයා කියා සිටියේ තමා ශ්‍රීලනිපයෙන් අස් නොවන බවයි.

එසේම තමා අස්කරලීමට කිසිවෙකු කටයුතු කරන්නේනම් එයද අසීරු බව ඔහු මෙහිදී අවධාරණය කළේය.

පසුගියදා තම ආරක්ෂකයෙකුට අයත් ඉඩමක් බැකෝ යන්ත්‍ර දමා හෑරීම සම්බන්ධයෙන් අදහස් දක්වමින් රාජපක්ෂ කියා සිටියේ එහි පොල්,මඤ්ඤොක්කා ආදිය සිටුවීමට තීරණය කර තිබූ බැවින් පස් බුරුල් කරදීම ඉතා හොඳ කටයුත්තක් බවයි.

කාට හරි පොළොව හාරා ගැනීමට අවශ්‍ය නම් තමාට ඒ ප්‍රදේශයේ ඇවිත් යන්නට හැකියාවක් ඇති බවත්,එසේ කරනු ලැබුවහොත් රජයේ වියදමින් පොළොව හාරාදෙනු ඇති බවත් ඔහු සදහන් කළේය.

චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක මැතිනිය විසින් කරනු ලැබ ඇති ප්‍රකාශ සම්බන්ධයෙන් රාජපක්ෂ ගේ අදහස කුමක්දැයි මෙහිදී විමසන ලදුව එයාට පිළිතුරු දීමට තමන් නොයන බවත්, ඒ සම්බන්ධයෙන් ඩලස් අලහප්පෙරුම මන්ත්‍රීවරයාගෙන් අසා දැනගන්නා ලෙසත් මහින්ද රාජපක්ෂ ඉල්ලා සිටියේය.

ආර්ථිකය කඩාවැටෙද්දී,කිසිදු වැඩක් හරිහැටි කරගැනීමට හැකියාවක් නැති වෙද්දී ජනතා අවධානය වෙනතක යොමුකිරීමට විරුද්ධ මතධාරීන් අත්අඩංගුවට ගැනීම් හා බොරු චෝදනා එල්ල කිරීම් දිගින් දිගටම සිදුවන බව ඔහු කියා සිටියේය.

කෝපායි සිට කොළඹට මාරු කළ 51 වැනි බළසේනාවේ සෙන්පතියා

February 28th, 2016

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය උපුටා ගැන්ම දිවයින

2015 සැප්තැම්බර් 15 දා ජිනීවා මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ සෙයිද් රාද් හුසේන් ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහි පිටුq 251 ක ඒකපාක්‍ෂික පරීක්‍ෂණ වාර්තාව ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලැබීය. මේ වාර්තාවේ 26 වැනි පිටුවේ 54 වැනි සේනාංකය භාරව සිටි එවකට බ්‍රිගේඩියර්-වරයකු වූ චාගි ගාල්ලගේ ඇතුළු වන්නි හමුදා නායකයන්ගේ නම් කූට ලෙස සඳහන් කර තිබුණි. ඊට පෙර 2010 දෙසැම්බර් 1 දා ලන්ඩන් නුවර ඊළාම් ජාලය මධ්‍යම ලන්ඩනයේ හෝස්‌පෙරි මහෙස්‌ත්‍රාත් අධිකරණය වෙත පෙත්සමක්‌ ගොනු කරමින් ඔහු යුද අපරාධ සිදු කර ඇති බවට සාවද්‍ය චෝදනා ඉදිරිපත් කරනු ලැබීය. මෙම පෙත්සමින් චාගි ගාල්ලගේ අත්අඩංගුවට ගන්නා ලෙසත් ඉල්ලීමක්‌ කෙරුණි. මෙම පෙත්සම ගොනු කළ සමයේ එවකට ජනාධිපති වූ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ලන්ඩන් නුවර සංචාරයක යෙදුණු අතර ඔහුගේ ආරක්‍ෂාව බාරව සිටියේ චාගි ගාල්ලගේයි. චාගි ගාල්ලගේ අත්අඩංගුවට ගැනීම සඳහා මහෙස්‌ත්‍රාත් අධිකරණයට පෙත්සම ගොනු කිරීමේ පසුබිමේ සිටියේ ලන්ඩන් නුවර ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදයේ නායක එමානුවෙල් දේවගැතියා සහ එහි ප්‍රකාශක සුqරෙන් සුqරෙන්ද්‍රන්ය. විශ්ව අධිකරණ ප්‍රඥප්තිය යටතේ මෙම හමුදා නායකයාට එරෙහිව අධිකරණය හමුවේ නඩුවක්‌ ගොනු කර ඇති බව වාර්තා වූ විට 2010 දෙසැම්බර් 2 දා ඔහු ලන්ඩනයේ සිට ශ්‍රී ලංකාව බලා පැමිණියේය. ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදය චාගි ගාල්ලගේට එරෙහිව එල්ල කළ ප්‍රධානතම චෝදනාව වූයේ 53 සහ 59 වැනි සේනාංක මෙහෙයවමින් පුදුකුඩිඉරිප්පු රෝහලට ප්‍රහාර එල්ල කළ බවයි.

gallegeමේජර් ජෙනරාල් චාගි ගාල්ලගේ

ලන්ඩන් අධිකරණය විසින් වරෙන්තුවක්‌ ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට පෙර චාගි ගාල්ලගේ මෙරටට පැමිණියේය. ඒ වනවිට යුරෝපයේ කොටි ක්‍රියාකාරිනියක්‌ වූ ජානි ජනනායගම් නමැත්තිය ස්‌කොට්‌ලන්ඩ්යාඩ් පොලිසිය අමතමින් ශ්‍රී ලංකා හමුදා නිලධාරියා අත්අඩංගුවට ගත්තා දැයි විමසනු ලැබීය. ඇගේ ප්‍රශ්නයට ප්‍රතිචාර දැක්‌වූ ස්‌කොට්‌ලන්ඩ්යාඩ් පොලිසිය පැවසුවේ චාගි ගාල්ලගේ බ්‍රහස්‌පතින්දා රාත්‍රියේ ලන්ඩන් නුවරින් පිටව ගිය බවයි. මේ නිසා කෝපයට පත් ඇය හමුදා නිලධාරියාට නඩු පැවරූ බව කල්තියාම ලන්ඩන් නුවර ශ්‍රී ලංකා මහකොමසාරිස්‌ කාර්යාලයේ බුද්ධි නිලධාරියාට තොරතුරු ලබාදී ඇති බවට චෝදනා කළාය. මේ නිසා ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදයේ දීන ක්‍රියාමාර්ගය අසාර්ථක විය. එහෙත් ඒ සංසදය ප්‍රමුඛ කොටි ඊළම් ජාලය සාවද්‍ය ප්‍රකාශ මගින් චාගි ගාල්ලගේ ඇතුළු වන්නි හමුදා නායකයන්ගේ නම් ජිනීවා පරීක්‍ෂණ වාර්තාවට ඇතුළත් කිරීමට ක්‍රියා කළේය.


එය සිදු කරන ලද්දේ වන්නි මෙහෙයුමේ හමුදා විධානයට සම්බන්ධ ප්‍රධානීන් යෑයි හඳුන්වමිනි. මෙය මුළුමනින්ම වංචනික ක්‍රියාවකි. මේ අතර වන්නි මෙහෙයුමේ ක්‍රියාකාරියකු වූ මේජර් ජනරාල් චාගි ගාල්ලගේ යළිත් කරළියට පැමිණියේ පසුගිය 12 දා විදේශ ඇමැති මංගල සමරවීර මහතා යාපනයට පැමිණි අවස්‌ථාවේයි. යෝජිත නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව සඳහා උතුරේ ජනතාවගේ අදහස්‌ ලබා ගැනීම සඳහා වෙබ් අඩවියක්‌ එළිදැක්‌වූ සමරවීර මහතා යාපනයේ විශේෂ කාර්ය බලකා මූලස්‌ථානයේදී ආරක්‍ෂක හමුදා ප්‍රධානීන් හමු විය. මේ අවස්‌ථාවට කෝපායිහි 51 වැනි බලසේනාවේ අණදෙන නිලධාරියා වූ චාගි ගාල්ලගේ ද සහභාගි විය. මෙහිදී කරුණු දැක්‌වූ චාගි ගාල්ලගේ ජිනීවා යෝජනාවලිය සම්බන්ධව කටයුතු කිරීම සඳහා පත්කර ඇති කාර්ය සාධක බලකායට ආරක්‍ෂක අංශ නියෝජිතයකු ද ඇතුළත් කිරීම සුදුසු යෑයි කියා සිටියේය. එම ඉල්ලීමට ප්‍රතිචාර දක්‌වා ඇති විදේශ ඇමැති සමරවීර ඒ සඳහා ක්‍රියා කළ නොහැකි බව පවසමින් එකී ඉල්ලීම ප්‍රතික්‍ෂේප කරනු ලැබීය.

එහෙත් දින කීපයකට පසු එම සිද්ධිය චාගි ගාල්ලගේ නමැති හමුදා නිලධාරියාට පාරාවළල්ලක්‌ විය. හමුදාපතිගේ නියෝග මත චාගි ගාල්ලගේ කෝපායි 51 වැනි බලසේනාවෙන් ඉවත් කර කොළඹ හමුදා මූලස්‌ථානයේ පාබල හමුදා අංශ අධ්‍යක්‍ෂක ලෙස පත් කෙරුණි. කෝපායි බල සේනාවේ නව ප්‍රධානියා ලෙස ඉංජිනේරු සේවා බලකායේ බ්‍රිගේඩියර් මර්වින් පෙරේරා පත් කිරීමට හමුදාපතිවරයා ක්‍රියා කළේය.

කෝපායි යනු උපාය මාර්ගික කේන්ද්‍රස්‌ථානයකි. රිවිරැස මෙහෙයුමේදී ඒ බව තහවුරු විය. එසේනම් ඉංජිනේරු සේවා බලකායේ ප්‍රධානියකු කෝපායි බල සේනාවට පත් කිරීම ද මවිතයට කරුණක්‌ වේ.

මේ අතර ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා ද ප්‍රකාශයක්‌ කරමින් මේජර් ජෙනරාල් චාගි ගාල්ලගේ කොළඹට කැඳවා රාජකාරි කටයුත්තක්‌ පැවරීමට තීරණය කර තිබූ බවත් උතුරේ ඇති වූ සිද්ධිය සිදුවී අත්තේ එම කාලයේදී යෑයි පවසා ඇත.

මේ පසුබිම යටතේ ජිනීවා යෝජනාව ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා පත් කළ 11 කගෙන් යුත් කාර්ය සාධක බලකායේ ඇතැම් ක්‍රියාකාරීන්ගේ අතීතය අනාවරණය විය.

මේ ක්‍රියාකාරීන්ගෙන් දෙදෙනෙක්‌ නෝර්වෙහි නෝරාඩ් සංවිධානයෙන් අරමුදල් ලබන රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක ප්‍රධානීන් දෙදෙනෙකි. වන්නි මෙහෙයුම නතර කිරීමට මෙම රාජ්‍ය නොවන සංවිධානය දැඩි උත්සාහයක්‌ ගත්තේය. ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලය වෙත වාර්තා පවා සපයනු ලැබුවේ එකී සංවිධානය යෑයි අනාවරණය විය. මේ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයට නෝරාඩ් සංවිධානය ක්‍රෝන මිලියන ගණනක්‌ සපයා තිබුණි. මෙකී කාර්ය සාධක බලකායේ කාන්තාවක්‌ අත්අඩංගුවේ සිටින කොටි ත්‍රස්‌තයන් නිදහස්‌ කළ යුතු යෑයි කියමින් ප්‍රකාශ පවා නිකුත් කරනු ලැබීය.

මේ අතර එකී කාර්ය සාධක බලකාය කොළඹ සහ යාපනයේ සිටින සේනාධිපතිවරුන් හමුවී සාකච්ඡා පවත්වා ඇතැයි වාර්තා වේ.

2008 සිට වන්නි මෙහෙයුම නතර කිරීමට උත්සාහ කළ එන්. ජී. ඕ. ක්‍රියාකාරීන් කොළඹ හා යාපනයේ හමුදා අණදෙන නිලධාරීන් හමුවී සාකච්ඡා කිරීම හමුදාවට එල්ලවූ සරදමක්‌ නොවේද? මෙවන් තොරතුරු හෙළිවන අවස්‌ථාවේ ජර්මනියේ බර්ලින් නුවර සිටින ශ්‍රී ලාංකික දේශප්‍රේමීන් කීපදෙනකුට ලත් තොරතුරකින් වාර්තා වූයේ බර්ලින් නුවර මැරියට්‌ නමැති සුපිරි හෝටලයේ ආලින්දයේ ද්‍රවිඩයන් දෙදෙනකු සිටින බවයි.

ඒ වෙනින් කවුරුත් නොව ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට සාවද්‍ය යුද අපරාධ සාක්‍ෂි ඉදිරිපත් කළ ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදයේ එමානුවේල් දේවගැති හා ප්‍රකාශක සුරේන් සුරේන්ද්‍රන්ය. ජර්මානු බුද්ධි අංශයේ ද මොවුන් ගැන තැකීමක්‌ කර නොතිබිණි.

මොවුන් දෙදෙනා පැමිණියේ ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා හමුවීමට නොව විදේශ ඇමැති මංගල සමරවීර මහතා හමුවී සාකච්ඡා කිරීමටය.

ශ්‍රී ලංකාවට එල්ලවු චෝදනා ගැන පරීක්‍ෂණ පැවැත්වීම සඳහා ජාත්‍යන්තර විනිසුරුවන් සහභාගි කරගන්නේ නැතැයි ජනාධිපතිවරයා බී. බී. සී. සේවාව අමතමින් කළ ප්‍රකාශයට එරෙහිව නිවේදනයක්‌ නිකුත් කළේද ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදයයි.

2009 මැයි 19 දා කොටි සංවිධානය පරාජය වීමෙන් පසු එමානුවෙල් දේවගැති හා සුරේන් සුරේන්ද්‍රන් විදේශ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීන් එක්‌ව ගෙන ගිය මෙහෙයුම් අපි සියෑසින් දුටුවෙමු. මානවහිමිකම් සැසිවාර පැවැත්වෙන අවස්‌ථාවේ එමානුවේල් දේවගැති හා චැනල් ෙµda අධ්‍යක්‍ෂක කැලම් මැක්‌රේ සමඟ රහස්‌ සාකච්ඡා පැවැත්වූ අයුරු අපි ජිනීවා සිට හෙළි කළෙමු. 1990 දී ජර්මනියට පැනගිය එමානුවෙල් දේවගැති දේශපාලන රැකවරණ ලැබීය. දෛවය එක්‌ දොරක්‌ නොවසා තවත් දොරක්‌ අරින්නේ නැතැයි පැවසුවේ වික්‌ටර් හියුගෝ නමැති ගත්කරුය.

2010 දෙසැම්බර් මස 1 දා ලන්ඩන් නුවරදී මේජර් ජනරාල් චාගි ගාල්ලගේ අත්අඩංගුවට ගැනීම සඳහා නඩුවක්‌ ගොනු කල ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදයට මෙරට දොර වැසී තිබුණි. එහෙත් පසුගිය වසරේදී එමදොර විවෘත විය. රජය ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදයේ තහනම ඉවත් කරනු ලැබීය.

1995 දී ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාව රිවිරැස මෙහෙයුමින් යාපනය අර්ධද්වීපය කොටින්ගෙන් නිදහස්‌ කර ගත් පසු එමානුවෙල් ජර්මනියට ගොස්‌ තමා දෙවියන්ගේ මිනිසා යනුවෙන් පෙනී සිටියේය. 2009 දී ප්‍රභාකරන් පරාජය වීමත් සමගම ඔහු ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදය පිහිටුවා ශ්‍රී ලංකා හමුදාව යුද අපරාධ සිදු කළ බව කියමින් සාවද්‍ය ප්‍රචාර දියත් කළේය.

ශ්‍රී ලංකාවේ පැවැති චෝගම් සමුළුවට පෙර බ්‍රිතාන්‍ය අගමැති ඩේවිඩ් කැමරන්ව හය වතාවක්‌ හමුවූ ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදය ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව දැඩි පියවරක්‌ ගන්නැයි ඉල්ලීමක්‌ කළේය.

එමානුවෙල් පියතුමා ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ අවන්හල පිහිටි ප්‍රදේශයේ කොනකට වී චැනල් ෙµda අධ්‍යක්‍ෂ කැලම් මැක්‌රේ සමග රහස්‌ සාකච්ඡාවක නිරත වන අයුරු පිළිබිඹු වන ඡායාරූපයක්‌ ආරක්‍ෂක විශේෂාංගයේ පළ විය. මේ නිසා අප වෙත පැවැති එමානුවෙල් පියනම ඔබ නරක වැඩක්‌ කර තිබෙනවා. ඇයි මම කැලම් මැක්‌රේ සමග සිටින ඡායාරූපය පළකළේ යෑයි ප්‍රශ්න කළේය. ඔබ මේ විදේශිකයා සමග එක්‌වී සාවද්‍ය යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කරනවා. ඔබට දෙවියන්ගෙන් සමාව ලැබෙන්නේ නැහැ යෑයි මම ප්‍රතිචාර දැක්‌වූයෙමි.

මේ අතර සංහිදියාව ගැන පත්කල කාර්ය සාධක බලකායේ අරමුණු කුමක්‌ද?

මේ කාර්ය සාධක බලකායේ ප්‍රධානියකු ආරක්‍ෂක සේනාධිපතිවරුන් හමුවී උතුරේ විපතට පත්වූ කණ්‌ඩායම් ගැන මෙන්ම සංහිඳියාවට සම්බන්ධ පිරිස ගැන නිරීක්‍ෂණය කිරීමෙන් වලකින ලෙස ඉල්ලා ඇත. එහෙත් එවන් උපදෙස්‌ ආරක්‍ෂක හමුදාවට දිය යුත්තේ ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශයයි. මේ පසුබිම මැද චාගි ගාල්ලගේ කෝපායි බලසේනාවෙන් ඉවත් කිරීම ගැන ඊළම් ජාලය අතිශයින් ප්‍රීතියට පත් විය. එහෙත් චාගි ගාල්ලගේ කළ සේවය අමතක කළ හැකිද?

තොප්පිගල මෙහෙයුම සමයේ ඔහු කර්නල්වරයෙකි. තොප්පිගල අල්ලා ගැනීම සඳහා කමාන්ඩෝ බළකාය හා පාබල හමුදා මෙහෙය වූයේ ඔහුයි. පසුව විශේෂ කාර්ය සාධක බළකාය මෙහෙය වූ චාගි ගාල්ලගේ හදිසියේ රෝගාතුර වී හමුදා කටයුතුවලින් විවේක ගෙන සිටියත් පසුව වන්නි මෙහෙයුමට යළිත් එක්‌ විය. ඔහු මුලතිව්හි ඒකරශි වී සිටි කොටි ත්‍රස්‌තයන්ව කොටු කිරීමට ක්‍රියා කළේය. ගාල්ලගේ මෙහෙය වූ කමාන්ඩෝ බලකාය කොටි ත්‍රස්‌තයන්ව කොටු නොකළේ නම් ප්‍රභාකරන් ඇතුළු කොටි හමුදා නායකයන්ට පැන යැමට හැකියාව තිබිණි. 2013 පෙබරවාරි මස ලන්ඩනයේ සිට ක්‍රියාත්මක වන මඩ වෙබ් අඩවි මෙහෙයවන්නකු අවමන් සහගත ප්‍රචාර දියත් කරමින් ඉන්දීය මාධ්‍යවේදිනියකට තොරතුරු සපයන්නේ ගාල්ලගේ බවට චෝදනා කරනු ලැබීය.

එම වසරේම ඇමරිකාවේ සිට ක්‍රියාත්මක වන රටින් පිටත ඊළම් ආණ්‌ඩුව නමැති කොටි හිතවාදී සංවිධානය ඔහුව යුද අපරාධකරුවකු ලෙසට නම් කරමින් සාවද්‍ය ප්‍රචාරයක්‌ දියත් කර එම තොරතුරු මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට යවා ඇත.

මෙලෙස මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් වූ සාවද්‍ය තොරතුරු නිසා මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ සෙයිද් රාද් හුසේන්ගේ වාර්තාවේ සඳහන් වූයේ අණ ලබා දුන් අයට මෙන්ම අණ ක්‍රියාත්මක කළ පිරිස සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය කළ යුතු බවයි. එසේම ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ අභ්‍යන්තර ආරංචි මාර්ග පැවසූවේ වන්නි මෙහෙයුමට සම්බන්ධ හමුදා නිලධාරීන් සිවුදෙනකුට චෝදනා එල්ලවී ඇති බවයි.

මේ අතර ප්‍රභාකරන් උතුරේ කොටි කඳවුරු ස්‌ථාපිත කරන අවස්‌ථාවේ නිහඬව සිටි පිරිස්‌ මයිලඩ්ඩි සහ කන්කසන්තුරේ වරායන් ද ජනතාවට ලබාදිය යුතු බවට ඉල්ලීමක්‌ කර ඇත. පලාලි ගුවන් තොටුපළ ද කිලිනොච්චියට ගෙන යා යුතු බවට ඔවුන් පවසා තිබේ.

ආරක්‍ෂක ක්‍රමෝපායන් අතින් වැදගත් පලාලි ගුවන් තොටුපලේ ධාවන පථයට මීටර් 100 ක්‌ ඈතින් පිහිටි ප්‍රදේශය ද විවෘත කළ යුතු බව මේ පාර්ශ්ව සඳහන් කර ඇත.

මෙයට පෙරද වන්නි මෙහෙයුමට උරදුන් සෙන්පතිවරු කීපදෙනෙකුගෙන් හමුදාපතිගේ අවසර නොලබා ජනාධිපති හමුවී සාකච්ඡා කිරිමේ ප්‍රශ්නයක්‌ මතු විය.

මෙලෙස චාගි ගාල්ලගේ කෝපායි සිට කොළඹට මාරුවීම් ලබද්දී වන්නි මෙහෙයුමට කිසිසේත් දායක නොවූ එහෙත් යුද හමුදාවට සාවද්‍ය යුද අපරාධ චෝදනා ඉදිරිපත් කළ හිටපු මේජර් ජනරාල්වරයකුට තානාපති සේවයේ උසස්‌ ම ධුරයක්‌ හිමි විය.

කොටි හමුදා නායකයන් මරණ ලෙස ඉහළින් නියෝග කළ බවට තමන්ට වාර්තා වූ බව මේ හිටපු මේජර් ජනරාල්වරයා ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව වෙත පවසා තිබුණි.

ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවේ 65 වැනි සංවත්සරය ද ලබන මාර්තු 2 දාට යෙදී තිබේ. එහෙත් 1998 රිවිරැස මෙහෙයුමේ සිට 2009 වන්නි මෙහෙයුම දක්‌වා අපට සේවාවක්‌ කළ එම් අයි 24 හෙවත් කොකර්ඩයිල් ප්‍රහාරක හෙලිකොප්ටර් සහ මිග් 27 ප්‍රහාරක යානා පියාසර කිරීමට නොහැකි තත්ත්වයට පත්ව ඇත. ඊට හේතුවූයේ එම යානා විදේශගත කර අලුත්වැඩියා නොකිරීමයි. ඒ ගැන වගකිවයුත්තෙක්‌ නැත. මේ පසුබිම මැද කµSර් යානාවක්‌ ගුවන් ගත විය. මේ යානාවල ක්‍රියාකාරීත්වය නිරීක්‍ෂණය කිරීමට එම යානා ගුවන්ගත කළ යුතුය. එහෙත් එක්‌ කµSර් යානාවක්‌ යාපන අර්ධද්වීපය අහසේ පියාසර කිරීමද උතුරේ පිරිස විසින් වැරැද්දක්‌ ලෙස පෙන්නුම් කර ඇත.

Behavior of our PM in the parliament

February 27th, 2016

Chandrasena Pandithage

Behavior of our PM in the parliament may lead to questioning of rationality of his decision-making. However, I believe in democracy and sympathies with him. Majority of the people trusted him with the economy and he cannot deliver and he is under extreme pressure. He is trapped in a quagmire that he cannot get himself out from. His friends have all gone poor and are problem ridden; would not do anything to support him.

Sri Lankan economy, under unofficial sanctions from People’s Republic of China (largest economy on the planet) is crumbling. Rupee is devaluing at a rate; almost all development projects initiated by previous government has come to a grinding halt. Sri Lankan economy, which grew at 7.2% in 2014, saw the growth rate plunged to 4.8% in 2015 and this is likely to go below 3% in 2016.

The neo-liberal world order is failing and Eurasian powers are taking over; Russia (military) and China (economy) are becoming prominent global forces. Anglo-Saxon power is fading. The world that Stalin and Mao were thinking of forging together is coming to shape whether we like it or not. We cannot grow with Chinese choke-hold!

For the president, PM and the rest in this government, there is no way out. They cannot develop the country and they cannot lead the economy for long-term growth; make no mistake. They are helpless home and abroad. Simple political economic analysis of the global and local scenario indicates the magnitude of the quagmire they are trapped in. These conditions are adequate to make any rational man behave irrationally. I think PM has all the right to behave as he is behaving now.


Adverse Impact of the Proposed Economic and Technical Agreement (ETCA) with India – Our Request to the Government to Stop Approving this Agreement

February 27th, 2016

Global Sri Lankan Forum 

24th February 2016

His Excellency Maithripala Sirisena,

The President of Sri Lanka


Global Sri Lankan Forum

 Adverse Impact of the Proposed Economic and Technical Agreement (ETCA) with India – Our Request to the Government to Stop Approving this Agreement

We, the representatives of Sri Lankans living overseas are of the view that the proposed agreement will spell disaster to the vulnerable Sri Lankan economy and especially the professionals and skilled personnel serving the country.

The decision of the Government of Sri Lanka should be based on experience gathered so far in terms of effects on the economy of the commodity trading agreement completed with India in 1998. The net result of the said agreement was that the benefits were reaped by India, while many Sri Lankan small industries were destroyed due to cheap Indian imports. Sri Lanka was not able to gain a foothold within India’s commodity market, mainly due to unfair business tactics as practiced by the manipulative Indian trade administration.

Only two industries were established by the Indians in Sri Lanka, of which products were re-exported to India with marginal value additions. The total value of exports from Sri Lanka to India in 2012 was Rs 72,411 million or 5.8% of the exports volume while value of imports from India stood at Rs 464,413 million or 19% of imports. The heavy imbalance in the trading relationship between the two countries has to investigated and rectified immediately before proceeding to offer more concessions to the Indian goods and services.

The proposed ETCA will include service industries and manpower facilitation between the two countries. When one examines unemployment data of the two countries, it paints a picture of the comparative disadvantages that will confront Sri Lankan employees and professionals. While the unemployed figure in Sri Lanka is a mere 2.18 million, the Indian figure is a giant 37.2 million! The upheavals resulting from such a stark reality and the economic relationship between a giant of a country and a very small country alone furnish the rationale for rejecting the ETCA.

The unemployment and under employment statistics as revealed in 2011 indicate the unenviable situation faced by India which would by 2016 have become almost unmanageable.

“As per results of the latest survey conducted by NSSO during 2009-10, the number of unemployed or under-employed persons on usual status basis in the country was 95 lakhs and about six crore respectively,” Labour and Employment Minister Mallikarjun Kharge said in Rajya Sabha during Question Hour.

We are thankful to the GMOA for being brave enough to come forward to voice their vehement protest against the ETCA , Similar sentiment is shared with all other professional bodies that are agitating to protect Sri Lankan living standards and the economy from becoming heavily dependent on India’s dictates.

We REGISTER our protest against the ETCA and call upon the President, the Parliamentarians, Provincial Council Members, the Pradeshiya Sabha, Urban and Municipal Councillors, the Trade Unions, the Farmers, the Industrialists, the Professionals and Civic Organisations to join the the protests and SAVE SRI LANKA from the unmerciful grip of India and the manoeuvres of crafty officials who are ready to sell short the country.

Yours Sincerely,

Ranjith Soysa


For Global Sri Lankan Forum 

Global Organizations who endorsed this request:

  1. Society for Peace, Unity and Human Rights in SL-VIC
  2. Sri Lankan Solidarity Movement, UK

3 Society for Peace, Unity and Human Rights for Sri Lanka.NSW

  1. Sri Lanka Europe Friendship Association-Switzerland
  2. Sinhala Welfare Association, UK
  3. Sri Lankika Ekamuthuwa-Ipswich
  4. Videshagatha Sri Lankikayo Mawbima Wenuwen
  5. Society for Peace, Unity and Human Rights for Sri Lanka
  6. Viru Daru Diriya Fund, Vic
  7. Western Australian Society for Peace, Unity and Rehabilitation in Sri Lanka
  8. Sri Lanka Europe Friendship Association- Switzerland
  9. Lanka Friendship Forum- Middle East.


February 27th, 2016

By Dr. Tilak S. Fernando

The latest malady in Sri Lanka appears to be a viral spreading thick and fast among the elites of this society that can be said even worse than the ‘Zika’ virus in Latin America and South America, which threatens the wellbeing of the whole world! In Sri Lanka it is a syndrome developed suddenly by politicians at the very moment they become exposed with their degrading acts and/or get court orders to be remanded in a prison cell.

Hilarious indeed is to watch these so-called peoples’ representatives, who have been elected to office by the voters after promising the public the sun, moon and the earth, begin to feel shivers down their spine with a custodial sentence. Even for a couple days they seem to manage, by hook or by crook, to smuggle out either by obtaining bail order concessions or get confined to the Merchant Ward or a private hospital room claiming a medical condition whereby they are able to invite the whole family and friends and have a complete social intercourse rather than undergoing  a detention order.

Privileged and Undeterred

Oh No!  They are such a privileged lot that they can’t possibly afford to get bitten by mosquitoes, bed bugs or scream hell and jump up in fright, after spotting a cockroach or a running mouse in a confined cell or dare even share a cell with other inmates! So what do they do? These VIPs who face TV cameras when they approach the courtyard initially and walk bravely with beaming smiles and looking healthy and fit as a fiddle instantaneously become weaklings at the very moment they hear prison sentences; so their next move becomes getting admitted to a hospital on medical grounds! In the eyes of the ordinary voter in the street/village such activity is certainly not a punishment to a culprit as what the rulers preached and continue to preach as, “no one is above the Law”!

To this category of privileged belong not only politicians ranging from provincial councilors, members of parliament and some of the senior ministers too who once have held responsible portfolios in the affairs of running the country, but does include some of the cream of the elite of the society who have enjoyed life in the lap of luxury.

Admittance of Sicille Kotelawala, a few days ago, to Durdens Hospital after the Fort’s Magistrate’ order to be remanded against pending court cases on B499/2009 and B107/09 is the latest of the criteria adopted by the rich and the affluent after committing the verse type of crimes according to the Law of this country.

Some of the other cases in the recent past had been the former Minister Basil Rajapaksa, remanded by Kaduwela Magistrate in April 2015 on alleged charges of defrauding Divi Neguma funds, Minister Johnston Fernando in May 2015 and Vas Gunawardena, a former powerful minister in the previous government and once the CEO of Mihin Air, for misappropriation of airline funds.  All of these privileged had been admitted to a hospital by their ‘ sudden ill-health’ conditions within few hours of condemning them to a prison cell! What is bizarre in such a scenario is the fact that only in Sri Lanka our politicians and their families and the rich alike, always end up in a luxury hospital room by taking the piss out the country’s law, let alone the authorities appearing as main culprits in playing deaf and dumb games!

Public Displeasure

What is more infuriating to the public eye is even during Yahapalanaya era many alleged politicians and high ranking officials have paraded in front of the FCID offices and Magistrate Courts with cheerful grins while entering the Black Maria, appeared quite unconcerned of the punishment they just received. Displaying their cuffed hands bravely to TV cameras, through the iron grills of the prison vehicle ( Black Maria)  in which they are taken out of courts, they do not seem to display any change of countenance as opposed to an ordinary lawbreaker sentenced to a prison sentence. Such behaviour certainly gives the impression that they are ‘least bothered’ about their sentence! To the ordinary citizen it becomes a conundrum to comprehend whether these ‘‘alleged’ wrong doers have already made arrangements, prior to visiting the courts, by using their supremacy and influence to engage strategic manipulations not to go through such prison sentences or to avoid spending even one night on dirty hard floors like any other  ordinary convict.

Fair & Square dilemma

 By the same token, to be fair and square in an objective criticism, Field Marshal Sarath Fonseka’s case needs highlighting in this scenario as a rare VIP. He was the former Army Commander who became a target for a LTTE suicide bomb in Colombo where he escaped death narrowly in a miraculous manner. After the war victory he was hailed as a gallant officer and a hero, but was subjected to a prison sentence immediately after the LTTE was crushed to smithereens, which the critics claim was due to ‘ political skullduggery’! Due to heavy internal injuries following the bomb blast he was not one hundred percent healthy, yet during his prison sentence he was a treated not as a VIP but  ‘worse than a criminal,’ critics claim, by confining him to a dirty cell and a hard floor to sleep on.

The public criticism is rife on this unashamed practice of `prison hospital narrative’. The general consensus appears to be that it is high time the practice of offenders of any crime entering hospitals should be abolished unless proved and approved by a panel of specially appointed medical experts to eliminate cowards from the genuinely ill.

දී කිරට බළල්ලුත් සාක්කි !

February 27th, 2016

– තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි-

මේවන විට පලාත් පාලන ආයතන පිලිබඳ මැතිවරණය දින නියමයක් නොමැතිව කල් යමින් පවතී. මේ සම්බන්ධව බලයේ සිටින පාර්ශවයත් , මහින්ද පාර්ශවයත් විවිධ අදහස් ප්‍රකාශ කරති. ඒ අතර නිල විපක්ෂයවූ ද්‍රවිඪ ජාතික සංධානය තමන්ගේම න්‍යාය පත්‍රයක් වෙනුවෙන් කටයුතු කරමින් සිටී. ඔවුන්ට මෙම මැතිවරණය තිබුනත් නැතත් එහි විශේෂයක් ඇති බවක් නොපෙනේ.  මහින්ද පාර්ශවය විසින් මැතිවරණය නියමිත පරිදි පවත්වනමෙන් බලපෑම් කරන අතර , රජය පාර්ශවයෙන් මෙම මැතිවරණය කල් දැමීමට හේතුව වශයෙන් දක්වන්නේ මැතිවරන කොට්ඨාශ සීමා නිර්ණය කර නොමැති බවයි. මේ සඳහා තව කොපමන කලක් ගනීවිද යන්න පිළිබඳව දන්නේ ඔවුන් පමනි.

නමුත් මේ කරුණට යටින් ඇති තවත් හේතු රාශියක් ඇත. මේවන විට දෙකට බෙදී සිටින ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය සම්බන්ධ කරුණ මෙයින් ප්‍රධානය.

පසුගිය ජනවාරියේදී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ හිටපු මහ ලේකම්වරයා එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සහ වෙනත් පක්ෂ කීපයක ආශිර්වාදය ඇතිව ජනාධිපති තනතුරට පත්විය. ඉන්පසු පක්ෂ සභාපති තනතුරද අත්කර ගති. පසුගිය රජයේ ප්‍රබල ඇමතිවරු කිහිප දෙනෙක් මෙහි පෙරමුණ ගත්හ. ඒ වෙලාවේ අඩුම වශයෙන් රජයේ අවසාන භාගයේදීවත්  තමන් දැරූ තනතුරු වලින් ඉවත් වීමට තරම් කොන්දක් තිබුනේ චම්පික රනවක , රාජිත සේනාරත්න සහ දුමින්ද දිසානායක ඇතුලු සීමිත සංඛ්‍යාවකට පමණි. අනිත් සියලු දෙනාම පාහේ එදා මහින්ද රාජපක්ෂ සිය රාජ්‍යබලය යොදාගෙන දියත් කල මහා මැතිවරණ ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරය  තුල ප්‍රබල භූමිකාවක් ඉටුකරමින් හිටපු ජනාධිපතිට සහය පල කලහ. ජනවාරි 9 වනදා වන විට මෙෙත්‍රීපාල සිරිසේන ගේ ජයග්‍රහනයත් සමගම , ඔහු සමග එක් වීමට ඒ අය අතරින් පිරිසක් ඉදිරිපත් වූහ.

2015 අගෝස්තුවේදී පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පවත්වන තුරු එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු කණ්ඩායමේ සිටියේ 42ක් පමණි.ආසන 225 ක් සහිත පාර්ලිමේන්තුව ස්ථාවරව තබා ගැනීම සඳහා අගමැති රනිල්ට තව පිරිසක් අවශ්‍ය විය. එබැවින් ඇමති මණ්ඩලය 25ට සීමා කරන්නෙමැයි මොරදුන් ඡන්ද පොරොන්දුව ජනතාවගේ දෑස් ඉදිරිපිට සිඳබිඳ ලමින් දිනක් ගෙවී ඊලඟ දිනට හිරු උදාවන විට තව දෙතුන් දෙනෙක් ඇමති මණ්ඩලයට එකතු වුනාය යන ප්‍රවෘත්තිය ජනතා සවනට හුරු පුරුදු දෙයක් බවට වූ අතර අමාත්‍ය මණ්ඩලය, ඡන්ද සටනේදී විවේචනයට බඳුන්වූ පසුගිය රජයේ අමාත්‍ය මන්ඩලයට නොදෙවෙනිව උතුරා වාන් දමන්නට විය. මේ මිනිසුන් ඇමති කම් ගන්නට නිකම් ආවා නොවේ. ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල මෑතකදී කියූ පරිදි දවල්ට කෑමට කැන්ටිමට ගියවිට ‘අනේ මමත් ආණ්ඩුවට එකතු වන්නදැයි’  යන ප්‍රශ්නය ඇසුවා වෙන්නට  බැරිය. දේශපාලන කසුකුසු ඕපාදූප තුලින් ‘ ඔන්න අහවලා අද හෙට ආණ්ඩුවට එකතුවෙන්න හදන්නේ’ යන පුවත ඇසූවිට ඊලඟ දිනයේ එය එය සැබෑවක් වෙයි. ඒ අනුව ඔවුන්ට දෙන්නට එකඟ වී යැයි කියන වරදාන කතාද බොරු විය නොහැක. නමුත් ඔවුන් තම හේතුව ලෙස ගත්තේ ව්‍යවස්ථා වෙනසකදී රජයට සහය පලකිරීමට අවශ්‍යය යන්නයි.

වත්මන් ජනපති, ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වූයේ 2010 ජනාධිපතිවරයේදී මහින්ද රාජපක්ෂගේ ප්‍රතිවාදියා වූ සරත් ෆොන්සේකා තරඟ කල හංසයා ලකුණෙනි. ඔහු වෙනුවෙන් කැපවූ චම්පික හා රාජිත යනු සන්ධානයේ සුලු පක්ෂ නියෝජනය කල අයයි. ඔහුට සහය දීම පිනිස එජාප ඇතුලු පක්ෂ රැසක් පෙල ගැසුනි. සැබැවින්ම එජාපය නම් පෙල ගැසුනා කීමට නොහැකිය. ඔවුන් මෙෙත්‍රීපාල සිරිසේන යන පුද්ගලයා ‘පාවිච්චි’ කලේ බලයට පැන ගැනීමටය. අද මෙෙත්‍රීපාල සිරිසේන, මහින්ද රාජපක්ෂට ශ්‍රීලනිපය කඩාගෙන යන බවට නගන චෝදනාවේදී, ඊට ඔහුව පොලඹවනවා යැයි විමල් වීරවංශට හා උදය ගම්මන්පිලට චෝදනා කරයි. නමුත් 2015 ජනපතිවරණයේදී තමා පිළිබඳ කථා පුවතද එයම බවත්, මේ මුද්‍රණය වනුයේ එහිම පිටපතක් බවත් ඔහුට අමතක වීද? නැතිනම් වටහා ගන්නට තරම් බුද්ධියක් ඔහුට නොමැතිද? එසේම කලෙක මහින්ද රාජපක්ෂ සමයේ අරලියගහ මන්දිරයට ජනතාව අතර ‘පින්නවල ‘ යන විහිලු නම පටබැඳී තිබුනේ, ඇමති කමක් ගෙන රජයට එක්වීම සඳහා එජාප මන්ත්‍රී වරු නිතර දෙවේලේ එහි ගිය නිසාය. එදා මහින්දගේ ද චන්ද පොරොන්දුවක් වූ අමාත්‍ය මණ්ඩල සංඛ්‍යාවේ සීමාව පිළිබඳ ඉවුරු කැඩී බිඳී ඉතිරී ගියේද අද සිදුවන අයුරන්මය.

2015 අගෝස්තු මහමැතිවරණයේදී එජාපය , ශ්‍රීලනිපය ඇතුලු සියලුම පක්ෂ ජාතික ලැයිස්තු ඉදිරිපත් කර තිබිනි. කෙසේ හෝ මහමැතිවරණයෙන් පසුව ජනතාව විසින් ප්‍රතික්ශේපවූ එස්. බී. දිසානායක , මහින්ද සමරසිංහ , තිලංග සුමතිපාල වැනි පිරිස් ඒ හරහා යලි පාර්ලිමේන්තුවට ආවා පමණක් නොව නිලතලද ලබා ගත්හ.නමුත් මෙහිදී  මහින්ද රාජපක්ෂටද උතුර නැගනෙහිර අතහැර බැලූවිට ලක්ෂ 56 ක්වූ විශාල ජනවරමක් ලැබුනි. කලා යයි කියන වංචා දූෂණ වංචා කෙසේ වෙතත් , කොයිවේලේ කොතැන පිපිරෙන බෝම්බයකින් තම ජීවිතය කෙලවරවේදැයි නොදැන මරබියෙන් සිටි ජනතාවට නිදහසේ හුස්ම ටිකක් ගන්නට ඉඩ සැලසුන හේතුව නිසා වන්නට පුලුවන.

වර්තමාන රජය කෙතරම් මස්කටු දිගු කලත් හීලෑ කරගන්නට බැරිම පිරිසකුත් පාර්ලිමේන්තුව තුල ඉතිරිවූහ. මේ එක එක පුද්ගලයාට වෙන් වෙන්ව ලැබුනු මනාප සංඛ්‍යාව ඔස්සේ ගිය විට මේ පිරිස වටාද සැලකිය යුතු ජන බලයක් ගොඩ නැගීම නොවැලැක්විය හැක්කකි.

ඉතින් මේ ජන බලය හා වත්මන් රජයේ චන්ද පොරොන්දු ජනතා ඇස් ඉදිරියේ කැඩී බිඳී යන වාතාවරණය තුල ශ්‍රීලනිපය ද බෙදුන හොත් අර එජාප ගැත්තන් බවට පත්වූවනට යන එන මං නැති වේය යන බියක් ද ඇති බවට සැක නැත. මන්ද එජාපය කිසි විටක චන්ද සටනකදී තම පාක්ෂිකයින් වෙනුවෙන් විනා අර පුද්ගලයින් වෙනුවෙන් කථා නොකරන බව සක් සුදක් සේ පැහැදිලිය.

ඊලඟට පවතින රජය ඉඟුරු දී , ලබාගත් මිරිස් වැනි තත්වයට පත්වුයේද අගමැති ඇතුලු මන්ද බුද්ධික බව විදහාපාන මැති ඇමතිවරුන්ගේ ක්‍රියා කලාපයන් නිසාය. ජීවන වියදම තවමත් අඩු නැත.සෑම ක්ෂේත්‍රයකම ගැටලුය. අප ජාත්‍යයන්තරය ජය ගත්තායයි උදම් ඇනුවත්, ඔය කියන ඊනියා ජාත්‍යයන්තරය වත්මන් ශ්‍රීලංකා රජයට මෙතරම් ලීලය පෙන්වන්නේ ඇයිද යන්න ජනතාවට රහසක් නොවේ. ඔවුන් මානව හිමිකම් ලෙස දකින්නේ ද්‍රවිඩ ජනයාගේ මානව හිමිකම් පමනි. අප විද්වතුන් අද ‘සිංහල’ යන වචනය කියන්නටත් බියවෙති. ඒ ජාතිවාදී ලේබලය ඇලවේයයි බියෙනි.

පෘතුගීසීන් ශ්‍රීලංකාව යටත් කරගෙන වසර 500 ක් සපිරුනදා ඔවුන් සමග එක්ව කේක් කපා ශ්‍රීලාංකික අභිමානයේ කොඳු නාරටිය බිඳ දැමුම සැමරූ අගමැතිවරයකු වෙතින් , ජාත්‍යයන්තරයේ නූලට නැටවෙන රූකඩයකට  වැඩි යමක් අපේක්ෂා කල හැකිද?

ශ්‍රීලාංකික ජනතාව අලුත් ජනපතිවරයකු පත්කර ගත්තේ, අලුත් රජයක්  පත්කර ගත්තේ නව අපේක්ෂාවන් ඇතිවය. නමුත් අද අගමැතිගේ පාර්ලිමේන්තු කතා වරෙක හරියට රජ වාසල කවටයා මෙනි. අපහාසයෙන්, උපහාසයෙන් ප්‍රශ්න වලට මොනවා හරි පිලිතුරක් දී අන් අයගේ ඝෝෂා මැද ලිස්සා යයි. තවත් වරෙක හරියට තුම්මුල්ලේ පද්මේ වගේය. මාධ්‍යවලට, වෘත්තීය සමිතිවලට තර්ජනය කරයි. තවත් වරෙක වෙස්සන්තර මෙනි. රාජපක්ෂ රජයට ඤාති සංග්‍රහ ගැන වගපල කීවත් අද තම ඇමති මණ්ඩලය ඒ ප්‍රතිපත්තියම ඇදගෙන යද්දී නෑසු කන්ව , නොදුටු නෙත්ව සිටී.

ඊලඟට මැති ඇමතිවරුන්ගේ වාචාල කටවල්ය. විශේෂයෙන් සන්ධානයෙන් රජයට එක්වූ ඇමතිවරු පිරිස ගැන කතා කල යුතුමය. අද ජනාධිපතිගේ සිට නියෝජ්‍ය ඇමති දක්වා පසුගිය රජය පතුරු ගසයි. හිටපු ජනපති විදුලි පුටුවෙන් බේරුවා යයි කයිවාරු ගසන ජනපතිට , ඔය කියන මානව හිමිකම් කඩවූ දිනවල ආරක්ෂක ඇමතිකමේ වැඩ බැලුවේ තමා බවත්,  ඒ අනුව තමන්ද විදුලි පුටු පෝලිමේ සිටියේය යන බවත් අමතකව ඇත. එතැන් සිට මහින්ද සමරසිංහ, එස්. බී. දිසානායක , ලක්ෂ්මන් යාපා අබේවර්ධන , සරත් අමුනුගම , ෆයිසර් මුස්තාපා ඒ රජයේ වැරදි කියන විට ඔවුන්ට තමුනුත් ඒ කැබිනට්ටුවේ ප්‍රධාන භූමිකාවක් ඉටුකල බව අමතකව ගොස් ඇති බව පෙනේ.

මේ සියලු දෙනා දැන් සමාවට කාරණය ලෙස ගන්නේ ඒ කාලයේ තම අතපයබැඳ ඇතිසේ සිටි බව කියමිනි. එය එසේ නම් ආත්ම ගරුත්වයක් ඇති මහජන නියෝජිතයින් ලෙස  ඔවුන්ට එදා ඒ තනතුරු වලින් ඉවත් වීමට හැකිව තිබුනි. එසේ නොවුනේ ඇයි? වරප්‍රසාදවලට ඇති කෑදරකම නිසා බව පැහැදිලිය. ඔවුන් මේ රජයට එකතුවුනේ ඇයි? ඊට පිලිතුරත් පෙර කී දෙයමය. තම විෂය පිළිබඳව නියම හැදෑරීමක් සහිතව එහි වගකීම ඉටුකරන ඇමතිවරු අද නැත.

එදා තිබුනු රෙජීමයට බයේ කටවල් පියාගෙන සිටියා යැයි කියන ඔවුන් , හිටපු ජනපතිට ප්‍රශස්ති ගී ගැයූ ඔවුන් අද පවතින රජය යන මාර්ගය පෙනි පෙනීත් නොදුටු සේ සිටින්නේ , රජයේ කුනුසෝදමින් , පසුගිය රජයට මඩ ගසමින් සිටින්නේ නිකම් වෙන්නට පුලුවන්ද? අනිවාර්යෙන්ම අද පවතින රනිල්-මතෛ්‍රී රෙජීමයට බයේ බව ඉතාම පැහැදිලිය.

ශ්‍රී ලංකාවේ වත්මන් දේශපාලනය යනු එයයි. එහි ආගම බඩගෝස්තර වාදයයි.

Thousands join protest march against anti-nationals

February 27th, 2016

By Our Correspondent

Guwahati, 27 February: Over thousand patriotic citizens of the city joined today in a protest march against the anti-national elements emerged from different parts of the country. The participants assembled at Dighalipukhuri point exactly at 11 am and marched towards Chandmari raising national flags and sloganeering against the anti-India forces.

The protest march targeted the anti-nationals of Jawaharlal Nehru University (JNU), who showed the audacity to break India into thousand parts till its destruction is completed. Those students also termed Afzal Guru, who was executed for his involvement in 2001 Indian Parliament attack, as a martyr. They also organized another meeting at Press Club of India in New Delhi, where too anti-India slogans were raised.

Later few students organized a similar meeting at Jadavpur University in West Bengal and raised anti-India slogans.


Braving the heat of morning sun on the city streets, the participants chanted slogans like Vande Mataram, Joi Asom, Anti-Nationals Go Back, Down Down Anti-Nationals, Punish JNU Anti-Nationals, Condemn Jadavpur Anti-Nationals, ‘RADICAL’ Get Out, China’s Bootlickers Get Out etc. The protest march, organized by Patriotic People’s Front Assam (PPFA) culminated by 12 noon at Ambari locality. Senior journalist Rupam Barua, on behalf of PPFA, thanked all the participants and expressed gratitude.

The long march was led by a number of senior citizens including eminent journalist Dhirendra Nath Chakravarty, noted publisher Giripad Devchoudhury, retired bureaucrat Rohini Barua, award winning film maker Manju Bora, ex-army officer Ranjan Dutta, film-critic  Utpal Datta, popular singer Babita Sarma, academician Jagadindra Raychoudhury, publisher Dhiraj Goswami, Doctor Alekhya Barua, environmentalist Soumyadeep Dutta, entrepreneur Ujjal Saikia, writer Namrata Dutta, photography director Jiban Dowka, councilor Sunita Bhiluwaria, social activists Kailash Sarma, Pankaj Jalan, Kishor Saini,  lawyers  Chinmoy Choudhury, Chinmoy Sarma Barua,Tapas Mishra, Bankim Sarma, Kumud Konwar  with senior journalists Biman Chandra Hazarika, Nava Thakuria, Pramod Kalita, Pradip Pareekh, DN Singh, Bipul Sarma, Azlina Khanam, Sewali Kalita etc.

රට බේරාගැනීමට තිබු මහඟු අවස්ථා පැ හර හැ රි චරිත දෙකක්

February 27th, 2016

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

 සුද්දා විසින්  බද්දට ගත්  රට   සින්නක්කර කර ගැනීමේ අභිලාශය සුද්දාට තිබුනත්  තම සතුරන් විසින් තමන්ට කරන අරියාදු  නිසා ඇතිවූ බියෙන් සිංහලේ නම් බදු ඉඩම   තමන් වෙනුවෙන් බාර දීමට  සුදුසුම  ගෝල බාලයන්  ට බාරදී කරන කිඅන හැටිත් කියාදී ගියේය  මේ අනුව  ගෝලයෝ තම ඉඩමේ”පැටිකිරිය ” නොසලකා පරණ ”ලුහුඬු සටහන් ”අකාමකා දමා ”ඉංග්‍රීසින් කියූ පරිදි ඉඩමේ පිහිටීම පස  වැනි සකල විධ මුලික දේ  අමතක කර තව තවත් ඉංග්‍රීසි බීජ රෝපණය කරමින් ඉඩම වගා කලයුතු විය .මේ ගොවියෝ පැරණි ගොවියන් මෙන්”’ අමුඩ ”’ නොගසා   ටොප් හැට්  ටේල්  කෝට්   ඇඳ    වගා කටයුතුවල නියැලුනේ ඉංග්‍රීසි ස්වාමීන් ගේ අ න පරිදි ඉතාම සතුටෙනි . මොවුන්ට පැරණි සිංහල ගොවීන්ගේ පැල්  කවි  නෙලුම් කවි  කමත් භාෂා අරුචි විය .
                                                                                 වසර දහස් ගණනක් තිස්සේ  රටේ බූ දහමට තිබු තැන ත් සංස්කෘතියට තිබු තැනත් නැවත ලබාගත යුතුව තිබුනේ 1948  දීමය . බදු කරුවා විසින් සුරා කණු ලැබූ ඉඩමේ වැට කඩු ළු නැවත බැඳඅයිතිකරුගේ අයිතිය සුරක්ෂිත කිරීම ඉඩමේ උරුමක්කාරයන්ගේ වග කීම විය  එහෙත් සිංහල භාෂාවට  මොවුන් තැනක් දුන්නේ නැත  උඩරට ඉඩම් අහිමි වූ වන්ට ඒ ඉඩම් ආපසු දුන්නේ නැත  නියම  සිංහ කොඩිය    යලි එසවූයේ නැත සුද්දන් විසින් ගෙන ආ වෙල්ලාලයන් හහා උඩරට වතු කම් කරුවන්  නැවත උන් සමගම ආපසු යැවීමට කටයුතු කලේ නැත. කොටින්ම සුද්දා සතුටු වන දේ මිස  සිංහලයන්ගේ   ආරක්ෂාවට හේතුවන මුලික කරුණු එකක්වත් ඉටු කලේ නැත  උඩරැටියන් ජනපද වලට ගාල් කිරීම   පලස්තරයකි රට පුරාම සිංහලයන්   ජන අනුපාතය අනුව පදිංචි කර උතුරේ  දෙමල නිජ භුමි සංකල්පය  අහෝසිවෙන සේ කටයුතු කල යුතු වුයේ   DS  ගේ කාලයේය  එසන්දහ අවශ්‍ය  බලය ඔහුට තිබුනේය . දෙමල බලය සිංහලයන්  අභිබවා යමින් තිබු විට  එය කඩා බිඳ දමීමා සඳහා සිංහලයන්ට ඉගෙනීමේ ඉඩකඩ  ලබාදීමටත් ds  විරුද්ධ විය භික්ෂුන්ගේ අවවාද නොසලකා හැරියේය  . කල යුතුදේ අවශ්‍ය කාලයේ නොකිරීමේ විපාක  අපි දැන් භුක්ති විඳිමු
                                                                                 මහින්ද කොටි සමුල ඝාත්හනය කර රටට විශාල් සහනයක් ගෙන දුන්නේය  .ප්‍රීතිඝෝෂා   මැ ද මිනිස්සු කිරිබත් කමින් සහයපලකරමින් සතුටෙන් ඉපිලෙමින් සිටින විටඑජාපය හා ඉන්දියාවද බටහිරද අන්දමන්දව සිටින අතර   13 A   අහෝසි කර රට  බෙ දුම් වාදයෙන්   බේරා ගැනීමට  මහින්ද කටයුතු කලේ නැත  මේ අවස්ථාවේ   සියලුම ශ්‍රීලනිප  සහායකයෝ 13අ අහෝසි කිරීමට එක හඩි න් කැමතිවී  චන්දය දෙනා අවස්ථාවකි .එහෙත් ජාතියේ වාසනාවට මහින්ද ඒ අවස්තාව පැ හර හැරියේයවැඩි වැඩට ගියෝහැ බලය නැතිවෙයය් බියෙ න්ද නැත්නම්  ””කෙඳිරි පරගානි  …අතර බැහ මේ මහලු බැමිණි ගෑනී ””” යය සිතා යට බැඳී ආලයෙන්ද  නොදනිමි   වැඩ නොකෙරුනේය. 
                                           දැන් තත් වය භයානකයා නැවත සුද්දා හිස ඔසවා ඇත  පරන්ගියාගේ  ලේ නෑ යෙක් වන රනිල් වික්‍රම සිංහ නැවතත් පරංගින්ට රටට   අරාධනාකරය් .ds  මේ බව දැන් සිටියා නම්  ඔහු වෙනස් වන්නට ඉඩ තිබුනේය රනිල් තරම් ds   ද්‍රෝහියෙක් වත්  පරගතියෙක් වත් නොවේ  ds  අනු කාරකයෙක් පමණකි   රනිල් දෙවාදත්තයෙකි බුදුන්ටද ගල් පෙරලන්නෙකි 
                                                    දැන්වත් මහින්ද  සම්පුරණයෙන් වෙනස් විය යුතුය ජනතාව අපේක්ෂා අරන්නේ පරණ මෝඩකම් අත්හල  මහින්ද කෙනෙකි . එයත් දැනට වෙනත් කෙනෙක් නැති නිසාය     මම නම් පුද්ගලිකව කැමති   හැමදාම ජාතික වාදයේ සිටි   දිනේෂ්ටය . ඔහු  කිසිදිනෙක රට පාවා නොදෙන්නෙකි   . එහෙත් සිංහල යෝ එළඹී සිහියෙන්    කිසිවක් නොබලති        

Release of Political Prisoners, and immediate release of those under fast

February 27th, 2016

V.Anandasangaree  Secretary General -TULF

His Excellency Maithiripala  Srisena
President of  Sri Lanka

Your Excellency,

Release of  Political Prisoners, and immediate release of those under fast

I happened to visit the Anudhapura prison last evening and collected some very genuine information sufficient enough to release the two under fast, without any delay. The two of them Mr.Mathiarasan  Sulaxan and Mr.Ganeshan  Dharshan  appeared to be very feeble and needed to be admitted for medical treatment. Unfortunately they have turned down the request for medical attention. Their case seems to be very pathetic and those responsible for this situation had actually blundered terribly. They were arrested in 2009 not for the commission of any offence but merely on suspicion under the PTA and remanded.

Initially they were charged at the Vavuniya High Court on 15-07-2013, that is after three years of their arrest. Surprisingly after three months the charges against them were withdrawn but from that day they had been brought to courts and produced before the judge more than 32 times during the last seven years but up to now no action was taken to hear their case.

If the truths of these cruel incidents had been brought to your notice or to any person of authority they would have release them long ago. Now I plead with Your Excellency to have these facts verified and release them immediately.  The feelings displayed by a father recently about his son’s arrest cannot be less than neither yours nor mine under similar circumstances.

To mention about a youth whom I met in the prison named Mr. A.Nagularaja when questioned told me that he was in the university and while in the final year was arrested in Colombo and detained up to now. May I plead with you Your Excellency to assign to some legal officer to go through these cases in detention and recommend the release immediately of those who are found innocent or else to recommend them release on bail or send them for short term rehabilitation.

Thanking You

Yours Sincerely

Secretary General -TULF

71 ‘විශ්‍රාමික කැරළිකරුවන්ට’ දෝහීන් ලෙස සලකා ප්‍රහාරයක්

February 27th, 2016

ධර්මන් වික්‍රමරත්න     

ලෙයින්, යකඩින් සහ ගින්දරින් මර්දනය කළ 1986-90 භීෂණ යුගයේ සත්‍ය කථා – 87 කොටස

මෙතෙක් කථාව : ලාංකීය දේශපාලන ඉතිහාසයේ සම්ප්‍රදායික ගමන්මග වෙනස්කල සන්ධිස්ථානයක් ලෙස අසූව දශකය අවසානයේදී ඇතිවූ ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ල හැදින්විය හැකිය. එය 1986දී ඇරඹුණු අතර 1990 සැප්තැම්බර් මස නිමාවට පත්විය.  එම කාලය තුළ ඝාතනයට ලක්වූ සහ අතුරුදහන් වූ සංඛ්‍යාව 41,813 වේ. නිල නොවන වාර්තා කියන්නේ එය 60,000කට ආසන්න බවය. ජවිපෙ දෙවන කැරළි සමයට පාදකවූ මෙම ලිපි මාලාව ඉදිරිපත් කරන ධර්මන් වික්‍රමරත්න එම බොහෝ සිද්ධීන් සියසින් දුටු  අදාළ කථා නායකයින් සමීපව ඇසුරුකල සහ වාර්තාකල කර්තෘ මාණ්ඩලික පුවත්පත් කලාවේදියෙකි. මෙම ලිපි මාලාව ඉදිරිපත් කරනුයේ ඉතිහාසය කිසිවෙකුට වැලලිය නොහැකි බවට පසක් කරමින් පමණක් නොව දත්ත සහ  ඓතිහාසික කරුණු රැසකින්ද එය පොහොසත් බැවිනි. එමෙන්ම වර්තමානයේ වයස 40 අඩු සියළු පුරවැසියන්ට කිසිදා නොදුටු එහෙත් අසන්නට ලැබුණු අසම්පුර්ණ ඒ අතීත සිදුවීම් මාලාව පිළිබදව පැහැදිලි චිත්‍රයක් මවාගැනීම සඳහාය.

ලාංකීය වමේ දේශපාලන පක්ෂ, කණ්ඩායම් හෝ කල්ලි වලින් බහුතරයක්ම වාගේ අවට ලෝකය දෙස බලන්නේ අමුතුම කණ්නාඩියකිනි. ඒ අනුව යමෙකු පක්ෂය හැරගොස් වෙනත් පක්ෂයකට එක්වූයේනම් ඔහු විනාශකල යුතු දෝහියෙකි. පාවාදෙන්නෙක් සහ ප්‍රතිගාමීයෙකි. අතීතයේ කල කැපවීම් වලංගු නැත. ඇතැම් පක්ෂවල සම්ප්‍රධාය සහ සංස්කෘතියේ අංගයක් බවටද එය පත්ව තිබේ. පළමු කැරැල්ලෙන් වසර 16 පසුව රෝහණ විජේවීරගේ ප්‍රධානත්වයෙන් වඩා නිර්භීත සහ සහාසික ආකාරයකින් දියත්කළ ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේදී ඔවුන්ගේ දෝහීන් බවට පත්වූ පිරිස අතර 1971 අප්‍රේල් කැරැල්ලේ සිට 1983 ජුලි පක්ෂ තහනම දක්වා අතර කාල වකවානුවේදී ජවිපෙ සමඟ එක්ව කටයුතුකර පසුව  ජවිපෙන් ඉවත්ව වෙනත් දේශපාලන පක්ෂ, කණ්ඩායම් හෝ කල්ලි සාදාගත් හිටපු ජවිපෙ සාමාජිකයින්ද විය. ජවිපෙ කණ්ඩායම් කල්ලි මතුවීම සහ කැඩීයාම ජවිපෙට එරෙහි බොහෝ දෙනාට  ආස්වාදයක් ගෙනදුන් අතර සතුරාගේ සතුරා මිතුරා යන න්‍යායෙන් ඔවුහු වැලඳ ගත්හ.

dharman27021602ජවිපෙන් ඉවත්වීමෙන් පසු ඝාතනයට ලක්වූ ජනතා කලා කේන්ද්‍රයේ සභාපති නන්දන මාරසිංහ, ඝාතන සැලසුම සම්බන්ධයෙන් සැකපිට පොලිස් අත්අඩංගුවට ගෙන පසුව නිදහස්වූ ගම්පහ පහළගම ෂෙල්ටන් රාජපක්ෂ නොහොත් සමන් පොලිස් අත්අඩංගුවේ සිටියදී සහ අත්අඩංගුවට පත්වීමට පෙර(වමේ සිට).

ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේදී 1986 සිට 1990 දක්වා ඊට ක්‍රියාකාරී ලෙස එරෙහිවූවන් බවට පත්වූයේද 71 කැරැල්ලේ හිටපු සාමාජිකයෝය. ජවිපෙ ඔවුන් හැදින්වූයේ ’71 විශ්‍රාමික කැරළිකරුවන්’ ලෙසය. ජවිපෙන් ඉවත්ව දේශපාලනයෙන් නිහඬවූ අයට කැරළිකරුවන්ගෙන් ගැටළුවක් නොවීය. සමාජය විප්ලවීය පරිවර්තනයක් සඳහා ‍ඔසවා තැබීමට ජවිපෙ වෙනුවෙන් පුරෝගාමී වැඩ කොටසක් කල 71 අප්‍රේල් අරගලකරුවන් සිය ගණනක්ද ජවිපෙ දෙවැනි කැරැල්ලේදී මියගිය දසදහසක් දෙනා අතර විය. ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේ දේශපාලන මණ්ඩල සභිකයින් 13 දෙනාගෙන් 8 දෙනෙකු 1971 අප්‍රේල් කැරළිකරුවන්ය. එමෙන්ම ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමයේ සිටි මධ්‍යම කාරක සභිකයින් 30 දෙනා අතර 1971 අප්‍රේල් කැරැල්ලට සහභාගි වූ 17 දෙනෙකුද ඇතුළත් විය. ජවි‍පෙ විසින් දියත් කරන ලද ප්‍රථම කැරැල්ල වන 1971දී ග්‍රාමීය තරුණයෝද, 2වැනි කැරැල්ල වන 1986 සිට 90 දක්වා ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයද වැඩි බරක් අදිනු ලැබීය.

dharman27021603.ජවිපෙන් ඉවත්වීමෙන් පසු ඝාතනයට ලක්වූ ජනතා කලා කේන්ද්‍රයේ සභාපති නන්දන මාරසිංහ, ඝාතන සැලසුම සම්බන්ධයෙන් සැකපිට පොලිස් අත්අඩංගුවට ගෙන පසුව නිදහස්වූ ගම්පහ පහළගම ෂෙල්ටන් රාජපක්ෂ නොහොත් සමන් පොලිස් අත්අඩංගුවේ සිටියදී සහ අත්අඩංගුවට පත්වීමට පෙර(වමේ සිට).

ජවිපෙන් ඉවත්වී වෙනත් පක්ෂ හෝ කණ්ඩායම් වලට සෘජුව හෝ වක්‍රව උදව්කල අයද ජවිපෙ විසින් දෝහීන් ලෙස හදුන්වනු ලැබූ සිය ගණනක් අතරින් කිහිප දෙනෙකු ඝාතනය කරන ලදී. ඇතමෙකු ආණ්ඩුවේ මිල්ටරි සහ අර්ධ මිල්ටරි කණ්ඩායම් සමඟ එක්ව ජවිපෙ සාමාජිකයින් සහ හිතවතුන් හඹාගොස් ඔවුන් ඝාතනයට ලක්කලහ. තවත් පිරිසක් ජවිපෙ තර්ජන වලින් ආරක්ෂාවීම සඳහා පදිංචි ස්ථානයන් තාවකාලිකව වෙනස්කල අතර ඇතමෙක් විදේශයන්හි රැකියාවන්ට සංක්‍රමණය විය. තර්ජනයට ලක්වූ අය සාමූහිකව ආරක්ෂිත ස්ථානයන්හි පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරුන්ගේ ආරක්ෂකයින්ගේ රැකවරණය යටතේ සිටි අවස්ථාද විය. ජවිපෙ මගින් ඝාතනයට ලක්වූ ඇතමුන්ගේ අවසන් කටයුතු සිදුකරනු ලැබුවේද ජවිපෙ තර්ජන හේතුවෙන් කැරළිකරුවන්ගේ නියෝග වලට අනුකූලවය. දේහයන් ඇතැම් අවස්ථාවලදී ගෙනයන ලද්දේද කැරළිකරුවන්ගේ නියෝගය පරිදි දණහිසෙන් පහළට ඔසවා ගෙනය.

පාර්ලිමේන්තු කාලය දීර්ඝ කර ගැනීම සඳහා එජාප ආණ්ඩුව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට පිටුපාමීන් ජනමත විචාරණයක් පැවැත්වූ අතර එහිදී රජය වැඩි ඡන්ද 532,240කින් ජයගනු ලැබීය. ජනමත විචාරණයේදී රජයට පක්ෂව ලැබුණු ඡන්ද සංඛ්‍යාව 3,141,223වූ අතර මැතිවරණ ආසන 168න් 48ක් එජාප ආණ්ඩුව පරාජයට පත්වූ අතර ඉන් 19ක් තිබුණේ උතුරු සහ නැගෙනහිරය. ඉතිරිවූ ආසන 29න් 18ක අතුරු මැතිවරණ 1983 මැයි 18වැනිදා පැවැත්වීමට රජය තීරණය කළේය. එම ආසන 18න් ආසන 5කට ජවිපෙ තරඟ කල අතර හබරාදූවේදී ස්වාධීන අපේක්ෂක ප්‍රින්ස් ගුණසේකරට සහාය ලබාදෙන ලදී. ඒ අනුව ජවිපෙ තංගල්ලට විජිත රණවීරද, බෙලිඅත්තට ආරියසේන ඊෂ්වරගේද, ‍දෙව්නුවරට කේ.එච්. ජයන්තද, කඹුරුපිටියට ප්‍රේමචන්ද්‍ර මුණසිංහද, රත්ගමට වෛද්‍ය කේ.එස්.නන්දසේන ප්‍රනාන්දුද ඉදිරිපත් කරන ලදී. අතුරු මැතිවරණ පැවති ආසන 18න් එජාපය 14ක් ජයග්‍රහණය කල අතර ශ්‍රිලනිප 4ක් ජය ගත්හ. ජවිපෙ තරඟ කල ආසන 5ම තෙවන ස්ථානය හිමිවිය. ජනමත විචාරණය ප්‍රෝඩාවක් බව කියමින් ජවිපෙ එයට එරෙහිව  නෛතික ක්‍රියාමාර්ග වලට යොමුවූ අතර උද්ඝෝෂණයක්ද ගෙන යන ලදී.

dharman27021604ජවිපෙන් 1982 ඉවත්ව සන්නද්ධ වාම කණ්ඩායමක් පිහිටුවීමට ප්‍රයත්න දැරූ දෙවරක් ජවිපෙ ඝාතන වලින් බේරී බරපතල තුවාල ලැබූ ජවිපෙ හිටපු දේශපාලන මණ්ඩල සභික වාස් තිලකරත්න, වාස්ගේ නායකත්වයෙන් ජවිපෙ සාමාජිකයන් ඝාතනය කිරීමට ආණ්ඩුවේ හමුදා සමඟද එක්වී කටයුතු කිරීමට මූලිකවූ කෑගල්ලේ රංජිත් පීරිස්, වාස් ඇතුළු කල්ලිය විසින් ඝාතනය කල ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩල සභික පී.බි. විමලරත්න නොහොත් ටින්කෝ විමල් සහ වාස් ඝාතනය කිරීමේ සැලසුම භාරව සිටි හිටපු ගුවන් හමුදා කාර්මික නිලධාරි කඩුවෙල පිට්ටුගල කේ.ජී. සිරිපාල(වමේ සිට).

රත්ගම ආසනයට ජවිපෙන් එම අතුරු මැතිවරණයට තරඟකල වෛද්‍ය නන්දසේන ප්‍රනාන්දු 1983 පක්ෂ තහනමට පෙර ජවිපෙන් ඉවත්ව නව සමසමාජ පක්ෂයට බැදුණේය. ගාල්ල අක්මීමන උපන් ඔහු ජවිපෙ සාමාජිකයින් සහ හිතවතුන් සමඟ සබදතා වෛද්‍යවරයෙකු වශයෙන් දිගටම පවත්වාගෙන ගියේය. එජාප රජය මගින් දේශපාලන දඬුවමක් වශයෙන් ඔහු වව්නියාවට මාරුකල අතර වව්නියාවේදී පුරවැසි කමිටුවක් ගොඩනගමින් සිවිල් අයිතීන් රැකගැනීමට පෙරමුණ ගත්හ. එම කටයුතුවලට මැදිහත්වීම නිසා වරෙක රජය මගින් ඔහුගේ සේවයද අත්හිටුවන ලදී. ගාල්ල හපුගල්ල නිවස ඉදිරිපිට පුතු සමඟ සිටියදි 1988 මැයි 12වැනිදා ජවිපෙ මගින් වෛද්‍ය ප්‍රනාන්දු ඝාතනය කරන ලදී. එහිදී වෙඩි තැබීමෙන් බරපතල තුවාල ලැබූ වෛද්‍ය නන්දසේනගේ 17හැවිරිදි පුතු නිමල්ද 1988 අගෝස්තු 30වැනිදා මරුමුවට පත්විය.

කියුබාවේ හවානා නුවර 1978දී ලොව පුරා නියෝජිතයෝ 13,000කගේ සහභාගිත්වයෙන් පැවති ලෝක තරුණ සහ ශිෂ්‍ය උළෙලට ලංකාවෙන් සහභාගිවූ නියෝජිතයින් 100කට ආසන්න පිරිස අතර ජවිපෙ නියෝජනය කරමින් රෝහණ විජේවීර, කෙලී සේනානායක, වාස් තිලකරත්න, සෝමවංශ අමරසිංහ සහ සුනිලා අබේසේකරද විය. දේශපාලන මණ්ඩල සභික කෙලී සේනානායකට විනය හේතූන් මත ජවිපෙන් 1979දී ඉවත්වීමට සිදුවූ අතර ඒ සමඟම සුනිලා අබේ‍සේකරද පක්ෂය අතහැර ගියාය. බලපිටියේ උපන් කෙලී සේනානායක ධර්මාශෝක විද්‍යාලයේ ජේෂ්ඨය 1965දී සමත්වීමෙන් පසු රංජිත් කුලකුලසූරිය මගින් ජවිපෙට 1968දී බැදිණි. විජේවීර සමඟ 1971 මාර්තු 13 වැනිදා අම්පාරේදී අත්අඩංගුවට පත්වූ කෙලී 1977 නිදහස් වීමෙන් පසු ජවිපෙ යළි නඟාසිටුවීම සඳහා පුරෝගාමි මෙහෙයක් කල අයෙකි. ජවිපෙන් ඉවත්වීමෙන් පසු ජවිපෙ විරෝධීන් අතර පෙරමුණේම සිටි කෙලී, ජවිපෙ ප්‍රධාන ඝාතන ඉලක්කයක් බවටද පත්විය.

dharman27021605.ජවිපෙ විසින් දෝහීන් ලෙස හදුන්වමින් ඝාතනය කිරීමට තැත්කිරීමේදී 2වරක් බේරුණු ගිණි පුපුර කණ්ඩායමේ සහ නව ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ නායකයෙකුවූ ප්‍රකට මානව හිමිකම් නීතිඥ හබරාදූවේ කල්යානන්ද තිරාණගම, එසේම දෙවරක් බේරුණු වාස් තිලකරත්න, කැරළිකරුවන් තිදෙනෙකුට ප්‍රතිප්‍රහාර එල්ල කරමින් මාරාන්තික සටනකින් ජීවිතය බේරාගත් මාතෘභූමි ආරක්ෂක සංගමයේ නායක බේරුවල ඩී.අයි.ජී ධර්මසේකර, ජවිපෙන් ඝාතනයට ලක්වූ 71 කැරැල්ලටද සහභාගිවූවන් අතර සිටි ජවිපෙ කොළඹ සංවර්ධන සභා හිටපු මන්ත්‍රී මහින්ද පතිරණ, 1983 අතුරු මැතිවරණයේදී ජවිපෙ වෙනුවෙන් රත්ගමට තරඟ කල වෛද්‍ය නන්දසේන ප්‍රනාන්දු, එක්සත් සමාජවාදී පෙරමුණේ පළාත් සභා මන්ත්‍රී හිරියාල දොවේරුවේ ටී.බී. විජේසූරිය, ජනතා සංගමයේ දිවුලපිටිය මඩම්පැල්ලේ සිරිපාල වීරසිංහ හෙවත් ෂෙල්ටන්, විකොස කම්කරු මාවත ඝාතනයට ලක්වූ සාමාජිකයින් තිදෙනාගෙන් අයෙකුවූ පේරාදෙණිය සරසවියේ ඉංජිනේරු පීඨයේ සේවක පී.එම් ගුණපාල(ඉහළ වමේ සිට).

ලිබරල් ප්‍රතිපත්තිවලට බර දේශපාලන මණ්ඩල සභික උපාලි රන්දෙනිය 1982 පක්ෂය හැරගිය අතර වසර 1982 අවසානය වන විට ජනාධිපතිවරණය සහ ජනමත විචාරණයේ ප්‍රතිඵල තුළින් ඇතිවූ ජවිපෙ පසුබෑම තුළ පක්ෂය තුළ අභ්‍යන්තර ගැටුම් දළුලා වැඩිණි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මුදල්, විනය පිරිහීම්, මහජන නියෝජිතයන් ලෙස ‍වගකීම් පැහැරහැරීම් ඇතුළු හේතු මත ජවිපෙන් කිහිප දෙනෙකු ඉවත්කල අතර එහි ප්‍රධාන දෙදෙනෙකු වූයේ ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩල සභික වාස් තිලකරත්න සහ මධ්‍යම කාරක සභික මහින්ද පතිරණය. දෙදෙනාම පසුව ජවිපෙට එරෙහිව සතුරු කණ්ඩායම් ලෙස ක්‍රියා කරන එජාපය සහ වාම ක්‍රියාකාරි කණ්ඩායම්, දෙමළ බෙදුම්වාදී කණ්ඩායම් ‍වලට යොමුවිය. ඒ. ඩී. පී රත්නායක නොහොත්  පොඩි රත්නේ උතුරේ දෙමළ බෙදුම්වාදය පිළිගනිමින් දේශපාලන මණ්ඩලයෙන් 1983 ජුලි 21 ඉවත් විය. ප්‍රධාන ලේකම් ලයනල් බෝපගේද එම මතයට අනුගත වුවද ජවිපෙ බහුතර තීරණය පිළිගත් අතර පක්ෂ තහනමින් පසු 1983 දෙසැම්බර් මස සිට ‍නිල‍ නොවන මට්ටමින් ඉවත්වීමෙන් පසු ජවිපෙ විරෝධීන්ගේ මිතුදමේ දිගුවක් ලෙස ජවිපෙට එරෙහිව 1984 සිට ක්‍රියා කරන තත්ත්වයකට තල්ලුවී තිබිණි.

dharman27021606.2වැනි කැරැල්ලේදී ජවිපෙ මගින් උපක්‍රමශීලීව මිත්‍රයින් බවට පත්කරගත් 71 කැරළිකරුවන්වූ රාවය මාසික සඟරාවේ කර්තෘ වික්ටර් අයිවන් නොහොත් පොඩි අතුල, පෙරදිග සුළඟ කණ්ඩායමේ නායකව සිටි සමස්ත ලංකා ගොවි සම්මේලනයේ  මධ්‍යම පළාත් නායක විමල් රණසිංහ නොහොත් ගාමීණී යාපාද, පක්ෂය පාවාදුන් දෝහීන් සේ සලකා ජවිපෙ මගින් ඝාතනය කිරීමට තීරණය කලද ජීවිත බේරාගැනීමට සමත්වූ පිරිසෙන් කිහිපදෙනෙකුවූ අතුල නිමලසිරි ජයසිංහ නොහොත් ලොකු අතුල, ජවිපෙ 1983 ජුලි 29 තහනම් කරන විට ප්‍රධාන ලේකම්ව සිටි ලයනල් බෝපගේ, 1979දී ජවිපෙන් ඉවත්කල දේශපාලන මණ්ඩල සභික කෙලී සේනානායක සහ ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩලයෙන් 1983 ජුලි 21වැනිදා ඉවත්ව කැරළි සමයේදී මැදපෙරදිග රැකියාවකට ගොස් ජීවිත රැකවරණය සලසා ගත් ඒ.ඩී.පී රත්නායක නොහොත් පොඩි රත්නේ(ඉහළ වමේ සිට).

සුළු ව්‍යාපාරිකයෙකුවූ වැලිගම වල්ලිවල ජෙරමියෙස්ගේ සහ රොස්ලින්ගේ දරුවන් 5 දෙනෙකුගෙන් අයෙකුවූ 1944දී උපන් ලයනල් බෝපගේ මාතර රාහුල සහ ගාල්ල රිච්මන්ඩ් විදුහලෙන් අධ්‍යාපනය ලැබීය. පේරාදෙණිය සරසවියේ ඉංජිනේරු පීඨ සිසුවෙකු වශයෙන් සිටියදී 1968දී සරත් විජේසිංහ මගින් විජේවීර හදුනාගත් ලයනල් බෝපගේ 1971 අප්‍රේල් කැරැල්ල සම්බන්ධයෙන් මහනඩුවේ දෙවැනි විත්තිකරු විය. පානදුර සරික්කාමුල්ල පන්සලේ සැඟව සිටියදී 1971 අප්‍රේල් 10වැනිදා පානදුර පොලිසිය මගින් අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී. සිරගෙදර සිටින සමයේදී ඉංජිනේරු උපාධියට ලියා සමත් විය. වසර 12ක දිගුකාලීන සිරදඬුවම්වලට යටත් කලද පසුව 1977දී නිදහස් විමෙන් පසු ජවිපෙ ගොඩනැගීම සඳහා දායක විය.  ගාල්ල දිසා සංවර්ධන මැතිවරණයට 1981දී ඉදිරිපත්වී එහි සභිකයෙක් ද විය. විමුක්ති ගී ගායිකාවක් වශයෙන් කටයුතු කල කතෝලික සභාවේ තිඹිරිගස්යාය පල්ලියේ කන්‍යා සොහොයුරියක්වූ චිත්‍රා මුදලිගේ සමඟ අවාහවු බෝපගේ 1980 සිට 1983 ජුලි 29වැනිදා ජවිපෙ තහනම් වන විට ප්‍රධාන ‍ලේකම් වශයෙන් සිටි අතර පසුව අක්‍රීයවී කෙටි කලකින් ඉල්ලා අස්විය. ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේ ජීවිත තර්ජන හමුවේ විදේශගතවූ බෝපගේ සිය දරු පවුල සමඟ වර්තමානයේ ඔස්ට්‍රේලියාවේ ජීවත් වේ.

නන්දන මාරසිංහ 71 කැරළිකරුවන් අතර සිටි සුවිශේෂි චරිතයක් වන අතර විමුක්ති ගී සාර්ථක කරගැනීම සඳහා කැපවී ක්‍රියාකල අයෙකි. ඔහුගේ පියා විදුහල්පතිවරයෙකි. දක්ෂ තබ්ලා වාදකයෙකුවු නන්දන අනුරාධපුර මධ්‍ය මහ විද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලබන විට ගුරුවරයෙකුවූ මුණසිංහ මගින් 1968දී ඔක්තෝබර් මස ජවිපෙට සම්බන්ධවී පූර්ණකාලිනකයෙකු විය. ඔහු ප්‍රථමවරට  අධ්‍යාපන කඳවුරට සම්බන්ධවූයේ 1968 දෙසැම්බර් මිද්දෙණියේදී වන අතර පොලිස් අත්අඩංගුවට ප්‍රථමවරට පත්වූයේ 1970 මින්නේරියේදීය. අප්‍රේල් කැරැල්ලේදී විජේවීර නිදහස්කර ගැනීම සඳහා කරාටේ සැම්සන්, අම්බලන්ගොඩ තිලකසිරි, කොටවල දේවසිරි හිමි යන අයගේ නායකත්වයෙන් විද්දෝදය සරසවියේ සිට යාපනයට බස් රථයකින් ගිය 60 දෙනාගේ කණ්ඩායමට අනුරාධපුරයෙන් එක්වූවෙකි. ප්‍රහාරය අසාර්ථක වීමෙන් පසුව පළාගිය නන්දන පසුව අනුරාධපුර හිරගෙදර 1972 ඔක්තෝබර් 7 වැනිදා ප්‍රහාරයක් එල්ලකර ජවිපෙ සාමාජිකයින් 31 දෙනෙකු නිදහස්කර ගත්තේය. ඒ සමඟම සිරගෙදර සිටි මරුසිරා, හිතුමතේ ජීවිතේ ඇතුළු සාමාන්‍ය සිරකරුවන් 108 දෙනකු ප්‍රහාරයට මුවාවී පලායෑමට සමත්විය. පසුව 1973 මරදාන ටෙක්නිකල් හංදියේදී ගාමිණී බාස්ගේ පාවාදීමක් මත පොලිස් අත්අඩංගුවට පත්විය. යාපනය හිරගෙදරින් 18දෙනෙකු සමඟ පැනගිය මාරසිංහ නැවත අත්අඩංගුවට ගත් අතර නඩුවට ගෙනයන අතරතුරදී කලාවැව දුම්රිය ස්ථානයේදී නැවත පැනගොස් පොල්ගස්ඕවිටදී නැවත අත්අඩංගුවට පත්විය.

dharman27021607.ජවිපෙ කැරළිකරුවන් දෙදෙනෙකු 1988 හුංගම ලුණුගම්වෙහෙර මහමඟ මරාදමා සිටියදී.

මාරසිංහ 1978 නිදහස් වීමෙන් පසු කලාව මගින් සමාජය වෙනස්කර ගැනිම ජවිපෙ විමුක්ති ගී ප්‍රසංගයට වැඩි බරක් යොදමින් සමාජවාදී කලා සංගමය හරහා ප්‍රබල දායකත්වයක් ලබා දුන්නේය. පසුව 1981 ජවිපෙන් මතවාදීව ඉවත්වී රජරට කේන්ද්‍ර කරගනිමින් ජනතා කලා කේන්ද්‍රය නමින් රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක් පිහිටුවා ගනිමින් කලාව හා සාහිත්‍යයට බරතබා ක්‍රියා කළේය.  ජනතා කලා කේන්ද්‍රය පසුව නුවර සහ කුරුණෑගලටද ව්‍යාප්ත කරන ලදී. විමුක්ති ගී බවට විකල්පයක් ලෙස කාලයේ රාවය ප්‍රසංගය බිහිවූයේ ඒ අනුවය. සුනිලා අබේසේකරද එහි ගී ගැයුවාය. අගනුවර කේන්ද්‍ර කරගත් ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට පක්ෂපාතී එන්.ජී.ඕ සංවිධානවල අනුරාධපුර සම්බන්ධීකාරකවරයා වූයේද ඔහුය. ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමත් සමඟ 1987 අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික් පුරවැසි කමිටුව පිහිටුවා එහි කැඳවුම්කරු විය. ජවිපෙ මගින් අනුරාධපුර පොළ භූමියේදී 1987 නොවැම්බර් 27 ඔහු වෙඩි තබා ඝාතනය කරන ලදී.

dharman27021608.උතුරේ කොටි ත්‍රස්තවාදීන් සමඟ ජවිපෙ සම්බන්ධ බවට චෝදනා කරමින් රජය මගින් 1984 අවසානයේදී රටපුරා අලවන ලද ජවිපෙට එරෙහි මඩ පෝස්ටරය. ඇමති ගාමිණී දිසානායකගේ මස්සිනාවූ ආචාර්ය වික්‍රම වීරසූරියගේ සැලසුමක් අනුව වාස් තිලකරත්නගේ රතු භටයෝ කණ්ඩායමේ නායකයෙකුවූ උඩුවගේ හෙන්රි පෙරේරාගේ ප්‍රකාශයක් මත මෙම පෝස්ටරය සකස්විණි.

නන්දන මාරසිංහගේ ඝාතනය සැලසුම් කිරීම සම්බන්ධයෙන් සැකපිට අත්අඩංගුවට ගත් රාජපක්ෂ ආරච්චිලාගේ ෂෙල්ටන් රාජපක්ෂ නොහොත් සමන් වීරසිංහ ගම්පහ පහළගම පදිංචිකරුවෙකු වූ අතර මුල්පෙළේ සන්නද්ධ නායකයෙකි. ගම්පහ බණ්ඩාරනායක විදුහලෙන් 1982 අපොස උසස් පෙළ විද්‍යා විෂයෙන් සමත්වූ ඔහු බළල් ඇස්වැනි විශේෂ ලක්ෂණයකින් හෙබි ඔහු ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින දුර්ලභ පුද්ගලයෙකු ලෙස 1989 අනුරාධපුර විලච්චියේදී අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් පසු ඔහු හඳුනාගත් ජාතික බුද්ධ කාර්යාංශයේ පොලිස් නිළධාරි පෙරේරා විසින් වාර්තාකර තිබිණි. ෂෙල්ටන් කොස්ඕවිට, ගම්පහ, අනුරාධපුර පොලිසි සහ බන්ධනාගාරවලද සිටි අතර මැගසින් බන්ධනාගාරයෙන් පලායෑමටද වරෙක සමත් විය. දෙබරවැව සරත්ද ඒ සම්බන්ධයෙන් අත්අඩංගුවට ගත් අතර පසුව දෙදෙනාම නිදොස් කොට නිදහස් විය. දෙබරවැව සරත් පසුව අවාහ වූයේ ජවිපෙ මධ්‍යම කාරක සභිකයෙකුවූ 1990 මුල් භාගයේදී ආරක්ෂක හමුදා අතින් ඝාතනයට ලක්වූ සිසිර රන්දෙනියගේ වැන්දඹු බිරිඳ සමඟය. ජවිපෙන් අනුරාධපුර දිසා සංවර්ධන සභිකයෙකු ලෙස 1981දී පත්වූ සිසිර, පක්ෂ නායක විජේවීර 1983 ජුලී යටිබිම් ගතවූ විට  ඔහු සමඟ සමීපව කටයුතු කල 71 කැරළිකරුවෙකි.

ජවිපෙන් 1982 ඉවත්කල පසු රතු භටයෝ සහ ජවිපෙ නව ප්‍රවණතාවය යන මැයින් සන්නද්ධ වාම කණ්ඩායමක් පිහිටුවීමට ප්‍රයත්න දැරූ හිටපු දේශපාලන මණ්ඩල සභික ඊ.එෆ් ද වාස් තිලකරත්න තෙවරක් ජවිපෙ ඝාතන වලින් බේරී බරපතල තුවාල ලැබූ අයෙකි. ජවිපෙන් ඉවත්වූ පසු නිකවැරටිය බැංකු මංකොල්ලයේ සැලසුම්කරුවෙකු ලෙස කටයුතු කල බවට චෝදනා ලැබීය. පෞද්ගලික බස් රථයකින් ගමන් ගනිමින් සිටියදී වෙඩිතැබූ අතර පසුව තුවාල ලබා බදුල්ල මහ රෝහළට ඇතුල් විය. පසු දින රාත්‍රී මහ රෝහළට පැමිණ වෙඩි තැබුවද ඇදේ සිටියේ වෙනත් රෝගියෙකි. රාත්‍රී කාලයේ ආරක්ෂිත පියවරයක් ලෙස ‍ඔහු වෙනත් රෝගියෙකු සමඟ ඇදන් මාරුකරගෙන තිබිණි. යළිත් කොළඹදී වෙඩි තැබුවද ජීවිතය බේරාගැනිමට ඔහු සමත් විය. හැටේ දශකයේ අවසාන භාගයේදී පේරාදෙණිය සරසවියේ උපාධිය හදාරමින් සිටියදී පූර්ණකාලීනව ජවිපෙට එක්වි 71 අප්‍රේල් සිදුවිම සම්බන්ධයෙන් අත්අඩංගුවට ගෙන දිගුකාලීනව සිර දඬුවම් වින්දේය.සමාජවාදී තරුණ සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම් වශයෙන් කටයුතු කල  ඔහු 1981දී ගම්පහ සංවර්ධන සභාවට තරඟකර ජවිපෙ කණ්ඩායම මෙහෙයවා එහි සභිකයෙකු වශයෙන්ද කටයුතු කරන ලදී. විමුක්ති ගී ප්‍රසංගය සඳහාද අනගි සහායක් ලබාදුන් වාස් සමඟ එක්වූ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ ගම්පහ පූර්ණකාලීනයින් අතර මීරිගම සමන්, අස්ගිරියේ පියල්, බන්දු, ගනේමුල්ලේ කපිල, කිංස්ලි, සියනෑ පාරේ ජයතිලක, වේයන්ගොඩ සිරිමෙවන්, උදය පොත්හලේ සමන්, අකරවිට සමන්, කොල්වින් ඇතුළු කිහිපදෙනෙක්ද විය.

dharman27021609.අත්අඩංගුවට ගත් ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේ කැරළිකරුවන් පිරිසක් 1989 ආරක්ෂක හමුදා රැඳවුම් කඳවුරකදී. මෙම රැදවියන්ගේ අත් සහ පා බිත්තියකට සවිකර ඇති දම්වැලකින් ගැටගසා ඇති අයුරු දැක්වේ.

ජවිපෙන් ඉවත්වූ වාස් තිලකරත්න ජවිපෙ මුළුනුපුටා දැමීමේ ක්‍රියාමාර්ගයකට කෑගල්ලේ විල්ෆඩ් රංජිත් පීරිස්ගේද සහාය ඇතිව ආරක්ෂක හමුදා සමඟ පසු කලෙක එක්විය. ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩල සභික පී.බි. විමලරත්න නොහොත් ටින්කෝ විමල් ඇතුළු ජවිපෙ සාමාජිකයින් විශාල පිරිසක් ඒ යට‍තේ ඝාතනය විය. පසුකාලයේ රංජිත් පීරිස් විසින් පණ ඇති දෙවිවරු නමින් ස්වයං චරිතාපදානයක් බඳුවූ භීෂණ යුගයට අදාළව අත්පිටපතක්ද ලියා තිබිණි. වාස් තිලකරත්න ඝාතනය කිරීමට තැත් කිරීම පිළිබඳව චෝදනා ලැබුවේ පොතුහැර උපාලි සහ සපුගස්කන්දේ තිලක්ය. රාගම සෝමේගේ උපදෙස් අනුව ජවිපෙන් කැඩී  ගොස් ජවිපෙට එරෙහිවූ අය ඝාතනය කිරීමේ සැලසුම් භාරව සිටි බව කියනුයේ  ගුවන් හමුදා කාර්මික නිලධාරියෙකු වූ කොටුගොඩ පදිංචි 35 හැවිරිදි කෙහෙල්වත්ත ගමරාලලාගේ සිරිපාලය. කඩුවෙල පිට්ටුගල කහන්තොට උපන් සිරිපාල, පන්නිපිටිය ධර්මපාල විදුහලේ අධ්‍යාපනය ලැබූ අතර අපොස උසස්පෙළ සමත්වීමෙන් පසු ගුවන් හමුදාවට බැදෙනවිටද ජවිපෙ සාමාජිකයෙකි. පසුව වාස් අවසානයේ මියගියේ හෘදයාබාධයකිනි.

ජවිපෙ මධ්‍යම කාරක සභිකයෙකු සහ කොළඹ දිස්ත්‍රික් ජවිපෙ සංවර්ධන සභා සභිකයෙකුවූ ජයසිංහගේ මහින්ද පතිරණ ජවිපෙන් 1982 ඉවත් කිරීමෙන් පසු එක්සත් ජාතික පක්ෂයට එක්වී ඒ වෙනුවෙන් ක්‍රියාකාරීව වැඩ කළේය. කොළඹ දිසා ඇමති සහ කොලොන්නාව මන්ත්‍රී විරසිංහ මල්ලිමාරච්චිගේ ඉතා සමීපතම දේශපාලන සගයෙකු බවට පත්විය. මහින්ද ජවිපෙ හැටේ දශකයේ අවසාන භාගයේදී සම්බන්ධවූ අතර 1971 අප්‍රේල් කැරැල්ල සම්බන්ධයෙන් දිගු කාලීන සිර දඬුවම්වලට ලක්වුවෙකි. සිරෙන් නිදහස්වූ දා පටන් ජවිපෙ ගොඩනැගීමට ඇප කැප වී කටයුතු කල ඔහු සමාජවාදී කම්කරු සංගමයේ නියෝජ්‍ය ලේකම්වරයාද විය. ජවිපෙ විසින් 1987දී වැල්ලම්පිටිය වෙන්නවත්තේ සිය නිවසේදී මහින්ද පතිරණ වෙඩිතබා ඝාතනය කරන ලදී. ඔහු‍ගේ ඝාතනය පිළිබඳව කම්පාවට පත් ඇමති වීරසිංහ මල්ලිමාරච්චි අවමංගල කටයුතු සඳහා පූර්ණ අනුග්‍රහයද දක්වන ලදි.ජවිපෙ 1983 තහනමට පෙර රෝහණ විජේවීරට අමතරව ජවිපෙ ප්‍රධාන පෙළේ ජනප්‍රිය කථිකයින් වූයේ  උපතිස්ස ගමනායක, වාස් තිලකරත්න, මහින්ද පතිරණ, ශාන්ත බංඩාර, එම්.ටී.එම් ඊබ්‍රා ලෙබ්බේ, ගනේෂපිල්ලේ, යූ.එන්.නන්දසීලී, ඒ. එම්. එස්. අයුබ්, අබ්දුල් මුබාරක් ඇතුළු කිහිප දෙනෙකි.

ජවිපෙ ඝාතන තර්ජනවලට මැදිවී ජීවිත බේරා ගැනීමට සමත්වූ 71 අරගලය වෙනුවෙන් සිරබත්කෑ විප්ලවීය අරමුණු වෙනුවෙන් කටයුතු කල කිහිපදෙනා අතර බේරුවල උපන් ඩී.අයි.ජී ධර්මසේකර සහ හබරාදූව උපන් නීතිඥ කල්යානන්ද තිරාණගමද වේ. මෘතෘභූමි ආරක්ෂක සංමයේ නායකයාවූ ධර්මසේකර ජවිපෙට සම්බන්ධ වූයේ 1967 රැකියා විරහිත සමස්ථ ලංකා උපාධිධාරි සංගමයේ සභාපති ලෙසය. මතභේද හේතුකොට ගෙන ජවිපෙන් 1970 මාර්තු මස ඉවතට යන ධර්මසේකර ජවිපෙ විරෝධී මතයක සිට තම මත‍වාදය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියෙකි. ඔහුගේ ක්‍රියාකලාපය නිසා ජවිපෙ විසින් ඔහු 1970 සිටම ජවිපෙ විරෝධියෙකු ලෙස හඳුන්වනු ලැබුවෙකි. බේරුවල සිය නිවස අසළ මාර්ගයේ ධර්මසේකර ගමන් කරමින් සිටියදී 1989 ජුලි 6වැනිදා බයිසිකල් දෙකකින් පැමිණි ජවිපෙ කැරළිකරුවන් තිදෙනෙකු මන්නා පිහියක් සහ රිවෝරලයක් අතැතිව ඔහු ඝාතනය කිරීමට පැමිණියද ප්‍රතිප්‍රහාර එල්ල කරමින් මාරාන්තික සටනකින් ජීවිතය බේරාගැනීමට ධර්මසේකරට හැකිවිය. ධර්මසේකර වර්තමානයේ පාරමීදම් පුරමින් උතුරු කළුතර අනගාරික ආශ්‍රමයේ සිටින අනගාරික ධර්මසේකරතුමාය. 

ගිණි පුපුර කණ්ඩායමේ ආරම්භකයාවූ නව ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ නායකයෙකුවූ හබරාදූව හප්පේ පදිංචි නීතිඥ කල්යානන්ද තිරාණගම ඝාතනය කිරීමට කැරළිකරුවන් 1988දී දෙවරක් ප්‍රයත්න දැරූවද එය අසාර්ථක විය. එහෙත් ඔහුගේ ඥාතියෙකුවන වාම ක්‍රියාකාරි නන්දසේන තිරාණගම 1988 නොවැම්බර් 25වැනිදා ඝාතනයට ලක්විය. මානව හිමිකම් සහ නීතිවේදී සංවිධානයේ අධ්‍යක්ෂකවරයාද වන කල්යානන්ද තිරාණගම ඒ වන විට අත්අඩංගුවට ගත් තරුණයින් වෙනුවෙන් හබයා කෝපූස් නඩු අධිකරණයට ඉදිරිපත් කල ප්‍රකට නීතිඥයෙකි. ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමයේදී අත්අඩංගුවට ගත් 1,123ක් වෙනුවෙන් ඔහු විසින් 1986 සිට 1990 දක්වා හබයා ‍කෝපූස් නඩු ඉදිරිපත්කර තිබිණි.

ජවිපෙ 71 කැරැල්‍ලට එක්වී සැමදෙනාගේම ගෞරවයට පත්වූ නොමළ මිනිසුන් ලෙස හැදින්විය හැකි රංජිත් දිසානායක හෙවත් කළු රංජිවැනි අයටද ආරක්ෂිත උපක්‍රම භාවිතා කිරීමට සිදුවිය. රංජිත් දිසානායකගේ ව්‍යාපාරික ස්ථානය රත්මලානේ පිහිටා තිබූ අතර ජවිපෙ මගින් එය සම්බන්ධීකරණ තිප්පොලක් ලෙස භාවිතයට ගෙන තිබිණි. එහිදී ජවිපෙ ජතික කම්කරු සටන් මධ්‍යස්ථානයේ දකුණු සහ බස්නාහිර පළාත් නායකයාවූ අකුරැස්ස ඇල්ගිරියේ උපන් ප්‍රේමචන්ද්‍ර මුණසිංහ හෙවත් ජයතිලක සහ තවත් ජවිපෙ ක්‍රියාකාරිකයෙක් ප්‍රා සංවිධානය මගින් වෙඩිතබා ඝාතනය කරන ලදී. හැත්තෑ එකේ අප්‍රේල් කැරැල්ලට ක්‍රියාකාරිව එක්වු මුණසිංහ, වීරවිල එළිමහන් කඳවුරේ සිටියදී 1972 මැයි 8දා පළාගිය අතර යළි නොවැම්බර් 14වැනිදා අත්අඩංගුවට ගනු ලැබීය. කුසුමා බුද්ධිකෝරාලගේ සැමියාවු මුණසිංහ 1982 කඹුරුපිටිය අතුරු මැතිවරණයටද ජවි‍පෙ වෙනුවෙන් තරඟකල අයෙකි. මෙම ඝාතනයන් රංජිත් දිසානායකගේ දැනුවත් කමින් සිදුවූවක් බවට කැරළිකරුවන් සැකකල අතර ඔහු සහ ඔහුගේ දරුපවුලට ජීවිත රැකගැනීම සඳහා ඉතාලියට සංක්‍රමණය වීමට සිදුවිය.

ජවිපෙ මගින් උපක්‍රමික ක්‍රියාමාර්ගයන් වශයෙන් 71 අප්‍රේල් කැරළිකරුවන් කිහිප දෙනෙකු සමඟ අවබෝධතා එකඟත්වයක් ඇති කරගත් අතර වික්ටර් අයිවන් සහ ගාමිණී යාපා ඇතුළු කිහිප දෙනෙක්ම ඒ අතර විය. රාවය මාසික සඟරාවේ කතුවරයාවූ වික්ටර් අයිවන් ගාල්‍ලේ අක්මීමන උපන් අතර 1967 ජවිපෙට බැදී ආයුධ අංශය භාරව ක්‍රියාකල නායකයෙකි. පෙරදිග සුළඟ ව්‍යාපාරයේ නායකයෙකුවූ 1942 උපන් ගාමිණී යාපා ගුරු යුවලකගේ 5 දෙනෙක්ගෙන් යුත් පවුලක වැඩිමලාය. කොළඹ සරසවියේ විද්‍යා උපාධිධාරියෙකුවූ ඔහු 1961දී ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයට බැදී දේශපාලනයට එක්විය. මහජන චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ පූර්වාදර්ශ සහිත විප්ලව ක්‍රියාමාර්ගික මතය ඇතිව කටයුතු කල යාපා 1974දී අත්අඩංගුවට පත්විය. සමස්ථ ලංකා ගොවි සම්මේලනය මධ්‍යම පළාත් සංවිධායකවරයෙකු ලෙස 1980 අනුරාධපුරයේදී පත්වූ ඔහු ඒ හරහා මධ්‍යම පළාතේද ගැමි කාන්තා සමිති සම්මේලනය හරහා දකුණු පළාතේද විශාල සම්බන්ධකම් ප්‍රමාණයක් 1986වන විට ගොඩ නඟාගෙන තිබිණි.

ජවිපෙන් ඉවත් කල සහ ඉවත්වු පුද්ගලයින් සහ කණ්ඩායම් ජවිපෙ පක්ෂ තහනමින් පසු බිහිවූ දෙමළ බෙදුම්වාදයට පක්ෂපාතී වාම සන්නද්ධ ව්‍යාපාර ලෙස පෙනී සිටි සමාජවාදී ජනතා ව්‍යාපාරයට සහ විකල්ප කණ්ඩායමට සෘජුවම සහාය දුන්හ. සමාජවාදී ජනතා ව්‍යාපාරයේ කණ්ඩායමට කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ තරුණ නායකයින්ව සිටි ඉන්දික ගුණවර්ධන,  ජයතිලකද සිල්වා, ගුරු සමිති නායක පෝලියර් ගුණවර්ධන, වාස් තිලකරත්න ඇතුළු 44දෙනෙකු අයත් විය. මොවුන්ට එරෙහිවද රජය මගින් 1987 ජුලි 15වැනිදා කොළඹ මහාධිකරණය මගින් නඩු පවරණ ලදී. විකල්ප කණ්ඩායමට ජෝ සෙනෙවිරත්න, සී.ජේ. සෙනෙවිරත්න, ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් නායක පද්මනාභ, ඩී. ජයතිලක, දයාපාල තිරානගම ඇතුළු 23 දෙනෙක් අයත් විය. මෙම 23 කණ්ඩායමටද එරෙහිව රජය පෙරළීමට තැත්කිරීම සම්බන්ධයෙන් 1987 මාර්තු මස නඩු පවරණ ලදී. මෙම කණ්ඩායම් සියල්ල ජවිපෙ සමඟ එක පෙළට දිවීමට තැත් කිරීම නිසා අවසාන ප්‍රතිඵලය වුයේ අන්ත සාවද්‍ය උපක්‍රම මත පිහිටමින් විප්ලවිය දේශපාලනයේ විකාරයක් බවට පත් විමය. ජවිපෙ අභිබවා යාමට තරුණයින්ට ආයුධ පෙන්විම පමණක් ප්‍රමාණවත් නොවන බව එම කණ්ඩායම් තේරුම් නොගත්හ.  

උඩුවරගේ හෙන්රි පෙරේරාගේ රතු භටයෝ කණ්ඩායමට වසර 1984 අප්‍රේල් 1වැනිදා සිට සැප්තැම්බර් 3 දක්වා මාස 6ක කාලය තුළ ජවිපෙන් ඉවත්වූ කිහිපදෙනෙකුගේ සහාය හිමිවිය. ඔහු අත්අඩංගුවට ගත් අවස්ථාවේදී උප පොලිස් අධිකාරි චන්ද්‍රා ජයවර්ධනට දීර්ඝ කටඋත්තරයක්දි තිබිණි. උඩුවරගේ හෙන්රි පෙරේරාට ‍එරෙහිව ත්‍රස්තවාදය වැලැක්වීමේ පනත යටතේ කොළඹ මහාධිකරණ විනිසුරු එච්. ඩබ්ලිව් සේනානායක ඉදිරියේ 1986 අවසානයේදී නඩු පවරන ලදී. ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම ක්‍රියාත්මක කිරීමත් සමඟම එහි කොන්දේසියක් වශයෙන් සමාජවාදී ජනතා ව්‍යාපාරය, විකල්ප කණ්ඩායම, රතු භටයෝ ඇතුළු දකුණේ ජවිපෙ නොවන වාම සන්නද්ධ සංවිධානවල නඩු පැවරූ සහ අත්අඩංගුවට ගෙන තිබූ සියළු චූදිතයින් රජය මගින් 1988 අප්‍රේල් 22වැනිදා නිදොස් කොට නිදහස් කරන ලදී.

දික්වැල්ලේ ජවිපෙ හිටපු ක්‍රියාකාරිකයෙකුවු ඊ.ජී.ජේ. පතිරත්න 1988 පෙබරවාරි 18වැනිදා ඝාතනය කරන ලදී. මිය යන විට පතිරත්න ශ්‍රිලනිප සාමාජිකයෙකු විය. ගුණසේන මහානාමගේ එක්සත් සමාජවාදීයෝ කණ්ඩායමේ එච්.ඩී.ඒ. චන්ද්‍රසිරි කොස්ගස් හන්දියේ 1988 නොවැම්බර් 17වැනිදා පැවති මහජන පක්ෂයේ ජනාධිපතිවරණ ප්‍රචාරක රැළියට ජවිපෙ කල බෝම්බ ප්‍රහාරයෙන් මියගිය තිදෙනා අතර විය. රජයේ ලිපිකරු සේවා සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම්වරයාවූ එක්සත් සමාජවාදීයෝ ආරම්භකයෙකුවූ එම්.කේ. මෙත්තානන්ද 1989 මැයි 31වැනිදා දෙයියන්දර සිය නිවසේදී ඝාතනය ලදී. තංගල්ල උප දිසාපති කාර්යාලයේ ලිපිකරුවෙකුවූ 45 හැවිරිදි මෙත්තානන්ද ඝාතනය කරන විට කුඩා දරුවාගේ වයස මාස 5කි. කෘෂිකාර්මික උපදේශකවරයෙකුවූ ප්‍රබුද්ධ සමාජය සංවිධානයේ සභාපති වීරකෝන් බණ්ඩාර 1989 පෙබරවාරි 9වැනිදාද ග්‍රාමීය ජනතාවගේ අරගලයන්හිදී යුක්තිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි වාම ක්‍රියාකාරිකයෙකුවූ ජනප්‍රිය විද්‍යා ගුරු බී.එම්. විජේසිංහ 1989 පෙබරවාරි 9වැනිදාද ඝාතනයට ලක්විය.

ජවිපෙ මගින් විවිධ වාමාංශික පක්ෂ වලට පමණක් නොව කණ්ඩායම් සහ කල්ලි වලට එරෙහිව සිය ප්‍රහාරය දියත් කිරීම යටතේ විප්ලවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ කම්කරු මාවත සාමාජිකයන්(වර්තමානයේ සමාජවාදී සමානතා පක්ෂයේ) ති‍දෙනෙක් ඒ අනුව ඝාතනයට ලක්කරන ලදී. ඌව පරණගම පාසැල් ගුරුවරයෙකුවූ ආර්. ඒ. පිටවෙල 1988 නොවැම්බර් 12 වැනිදා වැලිමඩ හඟුන්නාවේද, පේරාදෙණිය සරසවියේ ඉංජිනේරු පීඨයේ සේවක පී.එම්. ගුණපාල 1988 දෙසැම්බර් 23 වැනිදා පේරාදෙණිය රජවත්තේද, හලාවත ගීකියනගේ ග්‍රේෂන් ලියෝ ඇන්තනි 1989 ජුනි 24වැනිදාද වෙඩිතබා ඝාතනය කරන ලදී. පිටවෙල ඝාතනය කර ලයිට් කනුවක එල්ලා තිබූ අතර, ගුණපාල ඝාතනය කර තිබුණේ නේවාසිකාගාරයට පැමිණෙමින් සිටියදී මහමඟය. පිටවෙල රජයේ හේවුඩ් සෞන්දර්ය විශ්ව විද්‍යාලයේදී නැටුම් කලාව පිළිබද ඉගෙන 1975දී රජයේ නැටුම් ගුරුවරයෙකු ලෙස පත්විය. අසූවේ ජුලි වැඩවර්ජනයෙන් පසු ඔහුගේ රැකියාව වසර 7කට අහිමි විය. 

විවේචන අත්‍යාවශ්‍යය. එය ඕනෑම සමාජ සංවිධානයක දියුණුවට අත්‍යාවශ්‍ය වූවකි. එහෙත් එකී පුද්ගලයාට හෝ සංවිධානයට එකී විවේචනය අවශෝෂණය කරගත හැකි පරිදි එකී විවේචනයේ විවෘතභාවය රැදී තිබිය යුතුය. ද්වේෂ සහගත විවේචනයකින් අනෙකා යටපත් වනවා මිසෙක ගොඩනැගීමක් වන්නේ නැත. වමේ ‍දේශපාලනය යනු වීරයන් නිර්මාණය කර නොගත යුතුම කලාපයකි. මක් නිසාද යත් ඔවුහු භෞතිකව ජීවත්ව සිටියදී පවා දේශපාලනිකව මිය යා හැකි නිසා බැවිනි. ජවිපෙන් කැඩී ගොස් ජවිපෙම දෝහීන් බවට පත්වූ කලක් එහි ආරක්ෂකයින්වූ 71 කැරළිකරුවන් දෙමළ බෙදුම්වාදි සන්නද්ධ සංවිධානවලද සහාය ඇතිව ජවිපෙ විරෝධී විකල්ප වාමාංශික කණ්ඩායම් ගොඩනඟන විට ඇතමුන්ට එය ප්‍රබෝධජනක අපේක්ෂාවක් විය. ‍එහෙත් එම අපේක්ෂාවන්ට කිසිදු අර්ථයක් ලැබුණේ නැත. අවසානයේ එම කණ්ඩායම්ද කැඩී බිදී වෙන්ව පඹගාලක් බවට පත්වී සියතින්ම ‘සියදිවි’ නසා ගත්හ.

1986/90 සමයේ ඝාතනයට ලක්වූ ජවිපෙන් ඉවත්කල සහ ඉවත්වූ පුද්ගලයින් පිළිබදව ඔබ දන්නා ඡායාරූප සහ තොරතුරු පහත ආකාරයට යොමුකල හැකිය. ධර්මන් වික්‍රමරත්න, තැපෙ 26, ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර.දුරකථනය: 011-5234384 විද්‍යුත් තැපෑල:

තව කොටසක් ලබන සතියේ…                

ප්‍රභාකරන් ඔහු ගේ සීයලා, බාප්පලා හා මස්සිනාලා-ප්‍රථම මුද්‍රණයේ පෙරවදන

February 27th, 2016

නලින් ද සිල්වා

දෙමළ ජාතිවාදය ඇතිවූයේ 1956 න් පසු ව ය යන්න අද සමාජයේ තහවුරු කර ඇති මතයකි. එය අද දැනුමක් බවට පත් වී ඇත. දැනුම බලය වේ ය යන්න බේකන් ගේ කාලයේ සිට ම සවිඥානික ව බටහිර බලපවත්නා මතයකි. එය ද දැනුමකි. දහසය වැනි සියවසේ සිට ලෝකය යටත් කර ගැනීමේ දී බටහිරට මේ දැනුම ද බලයක් විය. 
බටහිර සමාජ විද්‍යාවන් යනු බටහිර භෞතික විද්‍යාව පසුපස දුවන්නට තැත් කරන අංග විකල අවජාතක අගුටුමිට්ටකු වුව ද ඒ බව බටහිරින් කිසිවිටෙක ප‍්‍රකාශ නොවෙයි. පශ්චාත් නූතනවාදය යනුවෙන් අද එළි දකින්නේ ද මේ අංගවිකල භාවය ම යත මේ අගුටුමිටි භාවය ම ය. මේ අඟුටුමිටි භාවය – අංගවිකල භාවය මාක්ස්වාදයට ද උරුම වී තිබුණු බව ද මාක්ස්වාදයෙන් ද එය ම ප‍්‍රකාශ වන බව ද, මාක්ස්වාදය පිළිබඳ බටහිරින් ඉදිරිපත් කෙරෙන නිර්දය ම විවේචනයක වත් නොකියැවෙන්නේ මුළු මහත් බටහිර සමාජයීය විද්‍යාව ම ඒ බෙලහීනත්වයෙන් පෙළෙන බැවිනි. බෙලහීනත්වය වසන් කෙරීම තුළ ද බලයක් උපදින බව මොවුන් නොදන්නවා විය නොහැකි ය. 
මෙරට රාජ්‍ය නොවන ආයතනවල මෙන් ම විශ්වවිද්‍යාල හා වෙනත් ආයතනවල ද සේවය කරන ඊනියා සමාජ විද්‍යාඥයෝ (කිසි ම දිනෙක තමන් ගේ මතයක් ඉදිරිපත් කර නොමැති මොවුන් විද්‍යාඥයන්, බුද්ධිමතුන් වන්නේ කෙසේ ද යන්න ප‍්‍රශ්නයකි.* පාරිභාෂික වචන දමා ගැසීම මගින් බටහිර සමාජ විද්‍යාවේ බලය මත පදනම් වෙමින් අප සමාජයේ ආධිපත්‍යය පතුරුවති. මොවුන් ගේ ”දැනුම” බලයක් නොවන බව ද අප දැන ගත යුතු ය. බරව කකුලේ ශක්තියක් ඇතැයි අප සිතන්නේ එය බරව කකුලක් බව නොදන්නා බැවිනි. බටහිර සමාජ විද්‍යාවන් යනු බරව කකුලකට වඩා දෙයක් නොවේ. 
බටහිර සමාජ විද්‍යාඥයෝ සමස්තයක් ලෙස ගත් කල පාරිභාෂික වචනවලට මුවා වී බලයක් අත්පත් කරගන්නෝ වෙති. මොවුන් ගෙන් ඇතැමකුට පෙරදිග දර්ශන හරහා යම් යම් සාපේක්ෂතාවාදී අදහස් ලැබී ඇති බව සැබෑ ය. එහෙත් පෙරදිග දර්ශන පිළිබඳ, විශේෂයෙන් ම බෞද්ධ දර්ශනය පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධයක් ලබාගැනීමට ඔවුන් අසමත් වී ඇති බව පැහැදිලි ය. එබැවින් ම ඔවුන් ගේ සාපේක්ෂතාවාදී ප‍්‍රවාද විකෘත, අවවර්ධිත තත්ත්වයක පවතී. 
දෙමළ ජාතිවාදය යුග දෙකක් පසු කර අද තුන්වැනි යුගයක අවසානය දකිමින් සිටියි. මෙම තුන් වැනි යුගය වසන් වනු ඇත්තේ එක්කො පෙඩරල් රාජ්‍යයක් ඇති වී (පෙඩරල් රාජ්‍යයක් යනු පෙඩරල් ව්‍යවස්ථාවක් ඇති රාජ්‍යයක් බව අමුතුවෙන් කීමට අවශ්‍ය නොවන මුත් මෙරට සිටින ඊනියා දේශපාලන විද්‍යාඥයන්ට බටහිර තම ස්වාමිවරුන් ගේ මග පෙන්වීමක් නොමැති ව, එනම් ඔවුන් ගේ නිර්වචනයක් නොමැති ව, එවැන්නක් වත් තේරුම් ගැනීමට නොහැකි වී ඇත.* දෙමළ ජාතිවාදය හතර වැනි යුගයට එනම් කඳුකරය ද ඇතුළත් වූ තමිල් ඊළමක් දිනාගැනීමේ මාර්ගයට ඇද වැටී නොනවතින දේශ සීමා අරගලයක් ඇරැුඹීමෙනි. නැතහොත් අප සියල්ලට ම ඒකීය රාජ්‍යයක් තුළ, සිංහලයන් බහුතරය බව පිළිගැනෙන, රටේ ඉතිහාසයට පිටු නොපාන, සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය ප‍්‍රධාන සංරචකය වූ පොදු සංස්කෘතියක් ඇති ඔදවත් තෙදවත් ජාතියක කොටස්කරුවන් වීමට මග පාදමිනි. පළමු ක‍්‍රියා මාර්ගය අවසන් වනු ඇත්තේ අවසානයේ දී සිංහල අනන්‍යතාව මෙන් ම දෙමළ අනන්‍යතාව ද නැති කර ගැනීමෙනි. දෙවන ක‍්‍රියාමාර්ගය අනුගමනය කළහොත් පොදු සංස්කෘතිය තුළ දෙමළ අනන්‍යතාව ද රැුකෙනු ඇත; පළමු ක‍්‍රියාමාර්ගයට ඒ ඒ රටවල ජාතික අනන්‍යතාවන් නැති කෙරීමට කටයුතු කරන ජගත් අධිරාජ්‍යවාදයෙන් පූර්ණ අනුග‍්‍රහය ලැබෙයි. 
ජාතික අනන්‍යතාව ගැන ප‍්‍රශ්න කරන එවැන්නක් නැතැයි කියන මෙරට අනුකාරක උගත්තු තම පුද්ගලික අනන්‍යතාව රැුකගෙන පුද්ගලික ප‍්‍රතිරූප ගොඩනගා ගැනීමට මහත් උත්සාහයක් දරති. බටහිර ප‍්‍රචලිත වී ඇති මත තම ආචාර්ය උපාධිය සමග, මතය නිර්මාණය වී අවුරුදු විසිපහකට පසු ව ලංකාවට ගෙනවිත් ප‍්‍රතිරූප ගොඩනගා ගැනීමට උත්සාහ කරන මොවුන් අඩු ම තරමින් ප‍්‍රතිපත්තියක් ලෙස සියලූ අනන්‍යතාවන්ට විරුද්ධ නොවන්නේ මන්ද යන්න ප‍්‍රශ්න කළ යුතු ව ඇත. ඔවුන් ගේ කුහකත්වය හා ඔවුන් සේවය කරන්නේ කාට ද යන්න පමණක් ඔවුන් ගේ ක‍්‍රියාමාර්ගයෙන් හෙළිදරවු වෙයි. 
දෙමළ ජනයාට දෙමළ වීම නිසා ම සිදුවී ඇති අසාධාරණයන් කවරේ දැයි ඇසීම තරම් පැවසීම පහසු නොවන බව මෑතකදී මොවුන් ගෙන් එක් අයකු ප‍්‍රකාශ කර තිබුණි. එම අසාධාරණයන් කවරේ දැයි යන්න පැවසීම පහසු නොවනවා නොවේ. එය කළ නොහැකි දෙයක්, එයට හේතුව එවැනි අසාධාරණ නොමැති වීමයි. දෙමළ ජාතිවාදය ඇතිවූයේ දෙමළ ජනයාට වූ අසාධාරණයක් නිසා නොවන බව මෙම පොත් පිංචෙන් තවත් පැහැදිලි වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරමි. 
අසාධාරණයක් වී ඇත්තේ සිංහලයන්ට ය. සිංහලයන් සිංහලයන් වීම නිසා ඔවුන්ට පැරණි රුහුණු රටෙන් හා පිහිටි රටෙන් කොටසක්, එනම් වත්මන් උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් අහිමි වී ඇත. කිසි ම ඓතිහාසික සාධකයක් නොමැති නිජභූමි සංකල්පයත් සමග ජේ. ආර්. – රජිව් ගිවිසුම ප‍්‍රතික්ෂේප කෙරීම සඳහා ඊනියා ප‍්‍රබුද්ධයන් හැරෙන්නට අනෙක් සියලූ සිංහලයන් එකතු විය යුතු කාලය පැමිණ ඇත. ඊනියා ප‍්‍රබුද්ධයෝ තම තමන් විසින් ම සමාජය තුළ ”ප‍්‍රබුද්ධත්වයට” පත් කරගෙන ”කීර්තියට” පත් වීමෙන් හා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන හරහා දෙමළ ජාතිවාදයට සේවය කරමින් රටට ද්‍රෝහී වෙති.  
මෙම අනුකාරක උගතුන් නගන එක් තර්කයක් වී ඇත්තේ දෙමළ ජනයාට ඇති අසාධාරණයන් කවරේ දැයි කිව හැක්කේ දෙමළ නොවන්නන්ට නොව දෙමළ ජනතාවට බව ය. දෙමළ ජනයා තමන්ට සාපේක්ෂ ව අසාධාරණයක් ඇතැයි පවසන්නේ නම් ඒ බව අප පිළිගත යුතු යැයි මොවුහු ඊනියා සාපේක්ෂතාවාදයක නාමයෙන් පවසති. මොවුන් ගේ සාපේක්ෂතාවාදය බටහිර අවර්ධිත විකෘති සාපේක්ෂතාවාදය ම වේ. 
දෙමළ ජනතාව තමන්ට අසාධාරණයක් වී ඇතැයි පවසන විට සාපේක්ෂක දැනුමක් නිසා අප එය පිළිගත යුතු යැයි අනුකාරක උගත්තු කියති. එමෙන් ම සිංහලයන්ට ප‍්‍රශ්නය පෙනෙන ආකාරය යථාර්ථයක් ලෙස දෙමළ ජනතාව මත බලෙන් පැටවීම සාපේක්ෂතාවාදී ඥාන විභාගයකට ගැළපෙන්නෙ කෙසේ දැයි ඔවුහු ප‍්‍රශ්න කරති. 
මොවුන්ට බොහෝ දෑ මෙන් ම නිර්මාණාත්මක සාපේක්ෂතාවාදී ඥාන විභාගය ද අවබෝධ කර ගත නොහැකි ය. නිර්මාණාත්මක සාපේක්ෂතාවාදය අඳුරට සාපේක්ෂ ව එළිය ඇතැයි කියන වර්ගයේ සාපේක්ෂතාවාදයකට වඩා වැඩි දෙයකි. එහි පදනමේ ඇත්තේ දැනුම ඉන්ද්‍රිය පද්ධතියට මනසට හා සංස්කෘතියට සාපේක්ෂ ව නිර්මාණය කෙරෙන්නක් බවත්, අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාර, එනම් දැනුම යනු අවිද්‍යාව හෙවත් නොදැනීම නිසා සංස්කරණය කෙරෙන්නක්, නිර්මාණය කෙරෙන්නක් බවත්, වාස්තවික යථාර්ථයක් නොමැති බවත් ය. එහෙත් මෙයින් කියැවෙන්නේ  ඕනෑ ම අයකුට  ඕනෑ ම දෙයක්, එය තමන්ට සාපේක්ෂක යැයි කියමින් ඉදිරිපත් කළ හැකි බව නොවේ. යම් මතයක්, ප‍්‍රවාදයක් ඉදිරිපත් කරන විට එය සාධක සමග සංගත ව ඉදිරිපත් කළ යුතු ය. සාධක ද අවසාන විග‍්‍රහයේ දී ප‍්‍රවාදය මත රැුඳෙන්නේ යැයි කියා සාධක ද ප‍්‍රවාදයට සාපේක්ෂක යැයි කෙනෙකුට කිව හැකි ය. එහෙත් සාධක හා ප‍්‍රවාද අතර ඇත්තේ එකක් අනෙක මත රඳා පවතින අන්‍යෝන්‍ය සම්බන්ධයකි. සාධක ප‍්‍රවාදයෙන් බැහැර කිරීමට නොහැකි බව සැබෑ ය. එමෙන්ම ප‍්‍රවාද ද සාධකවලින් බැහැර කළ නොහැකි ය. මෙහි දී වැදගත් වන්නේ ප‍්‍රවාද සාධක ඇතුළු සමස්ත පද්ධතියේ ම යම් සංගත බවක් තිබිය යුතු ය යන්න ය. 
දෙමළ ජාතිවාදයට සාපේක්ෂක යයි කියමින් ඈත අතීතයේ සිට ම මෙරට පැවතියේ දෙමළ රාජ්‍යයක් බවත් සිංහලයන් දොළොස් වැනි සියවසෙන් පසු ව මෙරට පැමිණි පිරිසක් බවත් කීමට නොහැකි ය. ඇතැම් ඉතිහාස මහාචාර්යවරුන් එවැනි මතයක් නිර්මාණය කරමින් සිටින්නේ ද යන්න ද විභාග කරලිය යුත්තකි. සංස්කෘතික ත‍්‍රිකෝණයේ වැඩ කටයුතුවල මූලික අරමුණ ඉතිහාසය සිංහල – විශේෂයෙන් ම සිංහල බෞද්ධ – නොවන ආකාරයකින් ප‍්‍රතිනිර්මාණය කිරීම ද යන්න ද එලෙසින් ම සොයා බැලිය යුතු ය. 
ඉතිහාසඥයන් විසින් ඉතිහාසය නිර්මාණය කෙරීමෙහි දී සම්පූර්ණයෙන් ම වර්තමානයෙන් නොගැළවෙන බව වාස්තවික යථාර්ථයක් ගැන කතා නොකරන නිර්මාණාත්මක සාපේක්ෂතාවාදීහු පිළිගනිති. එහෙත් නිර්මාණාත්මක සාපේක්ෂතාවාදය යනු  ඕනෑ ම අයකුට  ඕනෑ ම දෙයක් කීමට දී ඇති බලපත‍්‍රයක් නොවේ. කලින් සඳහන් කර ඇති පරිදි ඉදිරිපත් කෙරෙන ඉතිහාසය අදාළ දැනුම් පද්ධතිය සමග සංගත විය යුතු ය. 
යම් ප‍්‍රශ්නයක් පිළිබඳ ව සංගත හෝ අසංගත මත කිහිපයක් ඉදිරිපත් වූ විට ඒ ප‍්‍රශ්නය නිරාකරණය කර ගත හැකි එක් මගක් නම් සාකච්ඡුා පැවැත්වීමයි. එහෙත් සාකච්ඡුාවට පදනම් විය යුත්තේ, එනම් සාකච්ඡුාවට සහභාගී වන සියලූ දෙනා ගේ ම ආරම්භක එකඟත්වය ඇති විය යුත්තේ, කුමක් සම්බන්ධ ව ද යන ප‍්‍රශ්නය ද ඒ සමග පැන නගී. දෙමළ ජාතිවාදීන් විසින් අද ඉදිරිපත් කෙරෙන මතය කරුණු තුනක් මත පදනම් වේ. දෙමළ ජනයා වෙන ම ජාතියක් බව, දෙමළ ජාතියට ස්වයං නිර්ණ අයිතිය ඇති බව, උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් දෙමළ ජාතියේ නිජභූමි බව එම කරුණු තුනයි. එම කරුණු සාකච්ඡුාවට යටත් නොවන බව ද දෙමළ ජාතිවාදීහු පවසති. මෙයින් කියැවෙන්නේ ඒ කරුණු සාකච්ඡුාවට ගත නොහැකි බවත්, ඒවා සියලූ දෙනා විසින් පිළිගත යුතු බවත්, සාකච්ඡුා ඇරඹිය යුත්තේ ඒවා පදනම් කරගෙන බවත් ය. 
සාපේක්ෂක දැනුම් පද්ධති දෙකක් ඇති විටක එක් කණ්ඩායමකට අනෙක් කණ්ඩායමේ පද්ධතියේ ඇති විසංවාද පෙන්වා දීමට අවස්ථාවක් ලබා දීම සාකච්ඡුාවේ එක් අරමුණකි. ඇතැම් විටෙක එසේ විසංවාද පෙන්වනු ලැබූ විට, තම ප‍්‍රවාද සාධක පද්ධතිය සංගත නොවන බව පෙන්වනු ලැබූ විට, යම් කණ්ඩායමක් තම අදහස් වෙනස් කර ගැනීමට සූදානම් ව සිටිනවා විය හැකි ය. එවැනි අවස්ථාවල සාකච්ඡුා ඵලදායී විය හැකි ය. 
එසේ නොවන අවස්ථාවල කළ හැක්කේ කුමක් ද ? තමන් ගේ පද්ධතියේ විසංවාද පෙන්වූ විටෙක එම විසංවාදවලින් තොර ව පද්ධතියක් ගොඩනගා ගැනීමට බැරි වූ විටෙක (දෙමළ ජනතාවට දෙමළ වීම නිසා ම අසාධාරණයක් වී ඇති බව පෙන්වා දීමට නොහැකි වූ විට* යම් කණ්ඩායමක් තම පද්ධතියෙහි එල්ලී සිටින්නේ නම් සාකච්ඡුාව එතැනින් ම නිම වේ. එමෙන් ම අනෙක් පක්ෂයට සාකච්ඡුා කෙරීමට අවශ්‍ය ම වූ කරුණු සාකච්ඡුාවට භාජන කළ නොහැකි යැයි කණ්ඩායමක් කියන්නේ නම් එවැනි අවස්ථාවක දී සාකච්ඡුාවක් ආරම්භ කෙරීමක් වත් නොසිදු වේ. එවන් අවස්ථාවල සාකච්ඡුා නොවන ක‍්‍රියාමාර්ගවලට යෑමට සිදු වේ. 
කොටි සංවිධානය සහ අනෙක් දෙමළ ජාතිවාදී පක්ෂ ඉතා ම වැදගත් කරුණු තුනක් සාකච්ඡුාවට භාජන කළ නොහැකි යයි කියයි. ඒ අතර කොටි සංවිධානය වෙන ම රාජ්‍යයක් දිනාගැනීම සඳහා සටන් වැදී සිටියි. මෙවැනි අවස්ථාවක අප යුද්ධයට කෙතරම් අකැමැති වුවත් යුද්ධ නොකර බැරි ය. මිනිසුන් මිය යෑම යුද්ධ නොකිරීමට හේතුවක් ලෙස දක්වන්නන් එසේ කරන්නේ දෙමළ ජාතිවාදයට සිංහලයන් යට කෙරීමට ය. 
සාකච්ඡුා නොවන ක‍්‍රියාමාර්ග මෙම අනුකාරක උගත්තු ද වෙනත් අවස්ථාවල දී අනුගමනය කරති. වෘත්තීය සමිති ක‍්‍රියාමාර්ග ගැනීම යන්නෙන් කියැවෙන්නේ සාකච්ඡුා මගින් ප‍්‍රශ්න නිරාකරණය කර ගැනීමට නොහැකි බව ය. ප‍්‍රශ්නය සාපේක්ෂක යයි කීමෙන් අනෙක් පාර්ශ්වයේ අදහස් පිළිගැනීමට එවැනි අවස්ථාවල දී ඔවුහු අකැමැති වෙති. විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරු ද වෘත්තීය සමිති ක‍්‍රියාමාර්ග අනුගමනය කළ හ. ඔවුන් දැන් එසේ නොකරන්නේ නම්, එයට හේතුව ඊනියා සාපේක්ෂතා දර්ශනයක් අවබෝධ කරගැනීම නොවන බව නම් ඉඳුරා ම කිව යුතු ය. 
යමකු විසින් නිර්මාණය කරන දැනුම සමාජයට ඒත්තු ගැන්වීමේ දී දැනුම සමාජයේ ප‍්‍රචලිත කිරීමේ දී යොදා ගැනෙන්නේ තර්කය ම පමණක් නොවන බව බටහිර විද්‍යාවේ පියා ලෙස සැලකෙන ගැලීලියෝගේ ක‍්‍රියා කලාපයෙන් ම පැහැදිලි වෙයි. නිර්මාණාත්මක සාපේක්ෂතාවාදයෙහි මූලික ව තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කෙරෙන්නේ දැනුම නිර්මාණය කෙරෙන ආකාරය ය. දැනුම සමාජයේ ප‍්‍රචලිත කෙරීම, තහවුරු කෙරීම ආදිය සිදු වන්නේ කෙසේ ද යන්න ද එයට අදාළ කරුණු ය. මතවාද ප‍්‍රචලිත කෙරීමේ දී බලපාන එක ම සාධකය අදාළ දැනුම් පද්ධතියේ සංගත වීම නොවන බව ද නිර්මානාත්මක සාපේක්ෂතාවාදීහු දනිති. එහෙත් ඔවුහු සාකච්ඡුාවේ නාමයෙන් දැනුම් පද්ධතියක සංගත බව අවධාරණය කරති. ඔවුන් යම්කිසි ප‍්‍රශ්නයක දී යුද්ධ වැනි සාකච්ඡුා නොවන ක‍්‍රියාමාර්ග අනුමත කරන්නේ වෙනත් මගක් නොමැති විටක දී ය. 
ඕනෑ ම අයකුට  ඕනෑ ම දෙයක් ඉදිරිපත් කෙරීමට නිදහස ඇතැයි යන ආකාරයෙන් සාපේක්ෂතාවාදී ඥාන විභාගය වරදවා තේරුම් ගෙන හෝ වරදවා තේරුම් කර දෙන අය අවසාන වශයෙන් යුද්ධය වෙනුවෙන් ම පෙනී සිටිති. යුද්ධයට විරුද්ධ යැයි කියමින් සාකච්ඡුා කළ යුතු බව පැවසුව ද ඔවුන් සාකච්ඡුා කළ යුතු යැයි කියන්නේ දෙමළ ජාතිවාදයේ මතය පිළිගනිමින් බැවින් ඔවුන් අවසාන වශයෙන් කියා සිටින්නේ දෙමළ ජාතිවාදයේ මතය අනෙක් සියලූ දෙනා ම පිළිගත යුතු බව ය. 
අද සිදුවන්නේ සිංහලයන් තම මතය දෙමළ ජනතාව මත බලෙන් පැටවීම උත්සාහ කෙරීමක් නොව දෙමළ ජාතිවාදීන් ඉතා ම විසංවාදී, ඉතිහාස විරෝධී අදහස් සිංහල ජනතාව මත බලෙන් පැටවීමකි. දෙමළ ජාතිවාදයේ පළමු යුග දෙකෙහි දී ඔවුහු තම මතය එසේ බලෙන් පැටවීම ගිනි අවි නොමැති ව එහෙත් මැතිවරණ වර්ජන, ඊනියා සත්‍යාග‍්‍රහ ආදී ආයුධ මගින් කෙරීමට උත්සාහ කළ හ. අද ඔවුහු එහි දී ගිනි අවි ද යොදා ගනිති. යුද්ධයට ප‍්‍රධාන හේතුව එය වෙයි. 
දෙමළ ජාතිවාදයේ පුරෝහිතයන් අපට කියන්නේ එවැනි අවස්ථාවක දී දෙමළ ජාතිවාදයේ මතය පිළිගෙන නිහඩ විය යුතු ය යන්න ය. ඔවුන් ගේ ඊනියා යුධ විරෝධය යනු සිංහලයන් දෙමළ ජාතිවාදය ඉදිරියේ දණ ගැස්සීම සඳහා යොදාගත් උපක‍්‍රමයක් පමණකි. 
රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන මගින් මෙහෙයවෙන විශ්වවිද්‍යාල හා විශ්වවිද්‍යාල නොවන ඊනියා උගතුන් ගේ බරව කකුලට හෝ ඔවුන් ගේ ස්වාමිවරුන් ගේ අඟුටුමිටු සමාජ විද්‍යාවට මෙන් ම මුදල්වලට ද අපි යට නොවිය යුත්තෙමු. දෙමළ ජාතිවාදය හා එය පසුපස ඇති සියලූ බලවේග තේරුම් ගැනීමෙන් පමණක් අපට ජාතික අනන්‍යතාව රැුක ගත හැකි වනු ඇත. 
අද ප‍්‍රශ්නයෙහි ආරම්භයෙහි ඇත්තේ බිරිතානින් ගෙන් ජන අනුපාතයට නොසරිලන ආකාරයකින් තමන් ලත් වරප‍්‍රසාද හා බලය රැුක ගැනීමට උත්සාහ කළ උගත් දෙමළ ජනයා ය. ඔවුහු තම වරප‍්‍රසාද හා බලය රැුක ගැනීම සඳහා ම රටේ බහුතරය සිංහලයන් බව හදවතින් ම පිළිගැනීමට අකමැති වූ හ. වැඩි කලක් නොගොස් ම රටේ ඉතිහාසය යනු සිංහල ඉතිහාසය බව පිළිගැනීමට ද ඔවුහු අකැමැති වූ හ. එදා සිට අද දක්වා දෙමළ ජාතිවාදය විකාශය සිදු වී ඇති අයුරු මේ පොත් පිංචෙහි කෙටියෙන් විස්තර වෙයි. අද වන විට බහුතරය සිංහලයන් බව නොපිළිගැනීම ඊනියා බහුජාතික සංකල්පය දක්වා වර්ධනය කෙරී ඇති අතර ඇතැම් ඉතිහාස මහාචාර්යවරු හා සංස්කෘතික ත‍්‍රිකෝණ අධ්‍යක්ෂකවරු සිංහල ඉතිහාසය මකා දැමීමට කටයුතු කරති. 
දෙමළ ජාතිවාදය පරාජය කළ යුත්තේ හමුදා ක‍්‍රියාමාර්ගයකින් පමණක් නොවේ. එය දේශපාලන හා න්‍යායාත්මක තලවල ද පරාජය කළ යුතු ය. න්‍යායාත්මක තලයෙහි දැනට මත් පසු බා ඇති දෙමළ ජාතිවාදය මුළුමනින් ම පරාජය කෙරීමෙහි ලා මේ පොත් පිංච සුළු වශයෙන් හෝ දායක වනු ඇතැයි යන්න මගේ පැතුම වෙයි. 

පොත් පිංච මුද්‍රණය කළ විසිදුනු මුද්‍රණාලයෙහි කාර්ය මණ්ඩලයටත්, පිටකවරය නිර්මාණය කළ චන්දන ජයවර්ධන මහතාටත් මගේ ස්තූතිය හිමි වෙයි. 

නලින් ද සිල්වා

2539 ඉල්/1995 නොවැම්බර් මස 15 වන දින
මහරගම දී ය.   


February 27th, 2016


The Sri Lanka Muslim Congress (SLMC) will include their long standing demand for a separate province when submitting their proposals for constitutional reforms, SLMC Secretary General and former MP Hasan Ali told the Daily News.

The Party stance has been to lobby for a separate province for Muslims from its inception. Out of the nine provinces in the country, one is recognised as a Tamil Province while all the other provinces are Sinhalese Provinces, Ali said.

“We should be given a separate province to recognise our status in the country,” he said.

The MP said the government should explore different models available to establish a separate province, taking into consideration demographic and geographic elements.

Highlighting the example of Pondicherry, Ali said that the same mechanism could be established to accommodate their request for a geographic area much smaller in size compared to the Indian union territory.

“There are enough models in the world for the government to consider in finding a mechanism to accommodate their proposal,” he said.


“In Sri Lanka, there is prejudice between the Tawheed and Tablighi sects. The Tablighi Jamaat is concerned about the hereafter, not this world, but how can this be so – religion is for the living, not the dead!” he exclaimed. In a geo-political sense, according to Dr Ali, this intolerance is dangerous.

“It is a totalitarian political ideology that religious bodies such as the Jamaat and Ulaama spread when there is no room for dissent,” he noted, “While the Jamaat must be given credit for filling our mosques and ridding them of the social evils such as drunk Muslims walking in like in the 70s, they should not be allowed to give political guidance.


The Ulaama is an unelected body that is trying to dictate to everybody, and, in turn, they are being used by politicians. We are a minority and yet we are asking the majority to tolerate the intolerant”.
Towards the end of our conversation, we tried to look at how Muslim culture is represented within Sri Lanka’s national culture, and found very little to point to. “Why don’t Muslims take part in the Peraheras?” he asked “Do we have no cultural contributions?”

“Why can’t we hoist the national flag at every mosque?” he asked, and recalled that it was the Muslim politician A. Sinnalebbe who proposed that the flag be hoisted at Parliament in 1948. Dr Ali urged that mosques cease to call azan in urban settlements, citing this as the cause for Bana to be amplified.


“The Muslims of Sri Lanka must take the example of the Jews in Europe and America,”he said, “They participate in society, invest carefully and contribute intellectually. What have we contributed?”

“Conservatism and rigidity cannot bring peace to the world. They are trying to create a New World Order,” he claimed, “What is the position of Christians and Jews in this Islamic worldview? They are protected minorities. What is the position of Hindus and Buddhists? They are kafirs against whom we must wage war”.


History, in the eyes of the Muslim, has been frozen after the fourth caliph, and, thus, Dr Ali urged that we go back to the humanist movement in Islam. “We cannot continue to fear God. We must love God. That is the message of the Sufis that the Wahabis so hate,” he added, “There is a story of Rabiah of Basri, the first female mystic, carrying a fiery torch in one hand and a bowl of water in the other. When asked why, she said that she wanted to burn heaven and put out the fire in hell”.


Dr Ali states that the Islamist is unwilling to tolerate differing views, but who is to judge which way is right? Today, Muslims are living in a parallel society and that is creating tension all over the world. “The fault exists in the way we educate our children,” he claimed, “They are being indoctrinated, not educated”.

While the Quran states that it is the book for those who think, the conservative Islamists state that questioning is the devil’s work. And, so, those who come up with new ideas are persecuted as apostates. “This is what has happened to Bassam Tibi and Amina Rasul. Laila Bakhtiar, who wrote The Sublime Quran, questioned whether a husband can beat his wife and she has been condemned,” he added.

The uprisings in the Middle East have been hijacked by religious bigots. The revolution started by the youth was hijacked by the Muslim Brotherhood and has led to a totalitarian state in Egypt. This is the vested interest of the US, to protect the centre of their world.


The Prophet sought an egalitarian society that provided justice for all. He saw a majority suppressed by the rich. Today, some of the worst poverty in the world is in Islamic states. Just look at Bangladesh, Pakistan and Yemen. We have given too much importance to the rituals and forgotten about the spirit of jihad.


During the course of our conversation, it became increasingly pertinent to address the issue of ethnicity and the authenticity of the ethnic marker of Sri Lankan Moor. According to Dr Ali, the Sri Lankan Moor is a superficial identity, superimposed by the Portuguese. “It is an epithet bestowed by the Portuguese – not with love, but to denigrate a community which they hated,” Amir Ali said.”

“The Portuguese were zealots. They were against Islam. With the fall of Spain, they looked down upon Muslims,” he added, “For the sake of convenience they called any Muslim they met in the Indian subcontinent as Moors”.

This matter of the ethnic marker was not taken up seriously until the 1880s when legislative councillor Ponnambalam Ramanathan wrote an article about the Sri Lankan Moors that claimed that they were of Tamil origin. “He had a political agenda to say that,” Dr Ali noted.

“It was a time at which the colonial government was considering giving representation for Muslims in the legislature. In order to sabotage this, he argued that the Moors were Tamils. The Muslims of the Colombo elite, at the time, realized that if they did not abolish this idea, they would lose representation. So, they took on the identity of Moors as opposed to Tamils. This is how the Muslims of Sri Lanka came to embrace this identity.”


“The SLMC came out with a religious cry,” he said, “This was evidenced by their first leader M.H.M. Ashroff shouting ‘Allahu Akbar’ at the opening of political rallies. It is a political abuse of religion when the name of God becomes a rallying point”.

According to Dr Ali, the Tamil National Alliance, the Bodu Bala Sena and the SLMC are one and the same. “They are all playing petty politics with ethnicity,” he claimed.

Former advisor on Muslim issues to the Howard government in Australia, Dr Ameer Ali is a graduate of the University of Ceylon who went on to read for a Master of Philosophy from the London School of Economics and obtained his PhD from the University of Western Australia with a thesis on the religious precepts and economic practices of the Muslim community in Sri Lanka.

Dr Ali is of the opinion that Muslims have played pragmatic politics in the past by joining national parties and have achieved political gains for their community. However, he regards the advent of the Sri Lanka Muslim Council (SLMC) as unnecessary and counterproductive. Speaking to The Sunday Leader, Dr Ali claimed with conviction, “Ethnic politics is the bane of this country”.


My visit to Singapore and lessons learnt

February 27th, 2016

Dr Sarath Obeysekera

At my somewhat old age ,passing middles age of course ,I felt an irregular heart  beat and decided to check it up with a local cardiologist after paying about 2500 Rs

Luckily we knew the doctor in a private hospital ,and without queuing up managed to sneak in amidst the protests of long waiting patients got the heart checked who gave a clean report

And yet I decided to travel to Singapore and went to mount Elizabeth Hospital ( where we all ( not all !) go for further check-up like our health minister .

Called the doctor and went there as soon as arrived  after paying around 15000 Rs

He checked my reports and told me that as a senior experienced doctor he does not want to rip us off and did not suggest any other tests .despite the fact that he could have earned more by doing more tests

To our surprise he was very critical of Private Medical trade in Singapore ,an indicated that almost all doctors in Singapore are commercialised

He has a partner who started his own clinic in the same hospital ,now a millionaire  by running a cancer clinic and ripping off Bangladeshi’s .Indonesians , Indians and Sri Lankans

Near Little- India in Singapore ,they have opened up a new hospital with hotel facility    to attract more and more Asians .

My conclusion is almost all the doctors are becoming commercial minded with slightest disregard to medical ethics

Dr Sarath Obeysekera

Neo-Apartheid at Grand Hotel, Nuwara Eliya

February 27th, 2016

Dr Sarath Obeysekera

Response …

 I placed an opinion in the Lankaweb about the apartheid attitude of Sri Lankan hotel owners in Sri Lanka sent to me by a Sri Lankan family residing in Canada .

Incident quoted in the opinion was about Grand Hotel in Nuwara ELiya where they were not treated well by local staff in the hotel

We read news items every day how hotel owners in Mirissa who have placed notices rejecting the patronizing Sri Lankans

I may have some justification about the action by hotel owners in Mirissa ,due to the fact the some local politicians  ran amok and killed a British visitor and beaten up a Russian Girlfriend .

Now under Yahapalanaya such actions are not much heard of and I assume that police is under less influence of local politicians .

Similar experience I encountered about apartheid in Sri Lanka was in Nuwara Eliya Tea Factory

Myself ,my wife  and my son who was around 15 years came from England  and visited the hotel ,with grandiose plans to enjoy Nuwara Eliya breath-taking beauty and obviously Sri Lankan Hospitality

We had a good day and wanted to go for dinner .We all wore usual simple dresses and my son obviously wanted to wear his only short trouser

(of course up to knee length) as he did not carry any long trousers on holiday travel in hot Sri Lanka

To our dismay, restaurant staff in Tea Factory did not permit my son to enter due to him wearing a short trouser!

I initially begged and later became irritated for the ridiculous action and complained to the Manager .

He was adamant and ,showing his obnoxious disregard to  our plight was not allowing my son to go into the restaurant

He had the audacity to ask us to get the son to wear a sarong which he wanted give to us from a waiter,s  closet !! claiming that he should cover his legs !!!!!!!!!!!

I was so disappointed and with no other alternative sent my son back to the room and sent him room service and two of us decided to have the dinner in the restaurant.

When we sat to eat I saw some European youngsters entering the restaurant, with torn  Dirty Jeans ,where you can see their thighs and half of the buttocks ,and yet allowed to enter and join  the dinner

I complained to the belligerent staff and the manager and they turned blind eye and walked away

This happen during the war time in Sri Lanka ,when Sri Lanka hardly had tourists ,and the hotel owners were desperate to retain whoever comes to Sri Lanka  ??????

Now when I read the opinion about the incident in Grand Hotel .I keep wondering why this stupid nation cannot be more sensible to understand that locals should be treated better than outsiders as this our country .

God save Sri Lankans …

Dr Sarath Obeysekera


February 27th, 2016

Dr Sarath Obeysekera

Clarification ………..

I opened the pandora’s box by being critical of Sri Lankan workers against Indian workers

Lorenzo ,Alloy and others using various pseudonyms were quite critical of my statement

Someone even mentioned that Singapore has automation in Shipbuilding  !

I wonder how you can build ships with robots ?

I can tell you what is happening in dockyard now .All our workers are playing supervisory role ( though they are categorised as fitters /welders)  and earn over 120,000 rs per month and do not perform to the extent required

If we can why do Japanese bring Indians ?

We are a lazy nation .If any of you has worked in the industry abroad ,Sri Lankan working in Middle East .Maldives ,Oman,Bahrain,Dubai ,of course they work harder

Because of their fear of getting repatriated back

If one complains that we are hard workers, I have my doubts.

I  do not intend to import Indians any more

If I have to deliver a product and our workers do not perform I have no other option

I apologize for my bluntness but this is the gospel truth


Dr Sarath Obeysekera

Don’t bring Fiji problems here

February 26th, 2016

Wimal S

Apropos the letter by Dr Sarath Obeysekera in The Island of Feb. 24 calling for Indians to fill our workforce is pretty dangerous and shortsighted.

He did not have to look further than at the Upcountry tea estates where the country was flooded with cheap Indian labour by the British with similar objectives.

The repercussion of such steps by the Colonial Powers does not need further elaboration.

Unwittingly, Dr Obeysekera himself, let the cat out of the bag in saying ”Altair Tower built by Indians is full of Indians and managed by Indians and they are doing well’.

Is that what he wants our entire country to be is a moot question.

If the ETCA proposed by the PM is implemented, it will damage the future of the country severely.

No doubt this is being imposed on him by the Indians taking their pound of flesh for the services rendered to get him to his high post.The problems faced by countries like Fiji are not to be repeated by our leaders.


February 26th, 2016

Dr Sarath Obeysekera 

 ETCA is making news  today and many professional organizations including GMOA is worried about the influx of Indian Labour to take over jobs of our  “cow boys “

Does anyone know that one of the biggest foreign exchange earner Colombo Dockyard is employing over 400 ship building workers to generate much needed foreign income ??

When our Sri Lankan welder needs to helpers to carry his gear to the workplace these skinny Indians do it own their own

When I was CEO of Dockyard ,we imported 200 high quality welders and built the iconic Shell Gas Sphere in Muthurajawela They were paid only 200 $ per month

We could not find diligent Sri Lankan Welders to do the job !!

When our own workers do not want to work hard and demanding high salaries ,these workers  eat chappati and dhal and work for just 300 $ per month

Altair Tower built by Indians is full of Indians and managed by Indians and they are doing well

There are many Industries such as steel melting mills where Indians work in Sri Lanka

GMOA is worried about Indian doctors coming to Sri Lanka fear of what ? If they work well and pass their higher qualification exams Indian can do lower medical jobs and our doctors can  manage

Yesterday I was watching a program where they were discussing about ECTA and the GMOA representative could not even express their  opinion properly in English!

His arguments were absolutely baseless

We need competition to develop

Let Indians come to Sri Lanka and work hard so that our professionals learn how to work efficiently and diligently to show that we are better

As an Industrialist with much exposure abroad ,I am quite adamant that we should open up and let Indians come so that our lazy nation learn how to work

Oversight Committees

February 26th, 2016

Courtesy The Island

Speaker Karu Jayasuriya announced in Parliament on Thursday the names of the MPs appointed to four out of 16 Sectoral Oversight Committees besides the Committee on Public Finance. Among them are a considerable number of Opposition parliamentarians.

The UNP-led coalition, while trolling for votes prior to the last general election, pledged to turn the entire Parliament into a government as it were. We objected to that political project which would have sounded the death knell for a key organ of democracy––the Opposition. Our position has been that there should be a robust Opposition as a vital counterbalance to the party/coalition in power. A government sans a formidable countervailing force is like a runaway fuel train. But, blindly opposing everything that the ruling party does ought not to be the Opposition’s raison d’etre; it should oppose and support government moves rationally.

The government should be commended for its far-sighted decision to give each and every MP the opportunity to shoulder parliamentary responsibilities through the oversight committees. In handling vociferous Opposition MPs given to mischief, the government seems to have learnt from schoolteachers who get troublemakers in their classes to act responsibly by appointing them monitors!

Regrettably, about 140 out of 225 members in the last Parliament had failed the GCE A/L examination and another 90 of them the GCE O/L. Most of those members have been re-elected and, therefore, it can be presumed that the present situation is more or less the same. So, one should not be faulted for doubting the ability of such legislators to carry out their fiduciary duties and legislative responsibilities properly.

The much-maligned framers of the present Constitution apparently realized the need for having, in Parliament, experts in various fields. Most people abhor electoral contests characterised by colossal expenditure, mudslinging, violence and numerous unethical practices. The JRJ government introduced the National List (NL) which, if properly used, can enable eminent persons to become MPs without hassle and make available their services to the country. Unfortunately, this mechanism continues to be blatantly abused to catapult defeated candidates to Parliament against the people’s will.

The JVP’s decision to appoint former Auditor General S. C. Mayadunne to Parliament via the NL warmed the cockles of many a heart. We thought it had set an example to other political parties and Parliament would gain from his appointment. Alas, no sooner had he been sworn in than he resigned to enable a defeated JVP heavyweight to enter Parliament. Many benefits would have accrued to the legislature from Mayadunne’s expertise and experience if he had remained an MP. Moreover, his presence would have helped Parliament shore up its crumbling image and restore its dignity to some extent.

If the political parties stop abusing the NL, appoint only eminent persons as MPs through it and allow them to act according to their conscience both Parliament and the country will gain tremendously. Imagine what an asset Mayadunne would have been to the country as a member of the Public Accounts Committee, Committee on the Public Enterprises and the Committee on Public Finance. There are a handful of experts who have entered Parliament via the NL, but the need is for all appointed MPs to be eminent persons.

The newly set up Sectoral Oversight Committees are said to have the authority to examine all bills, resolutions, treaties, reports etc before they are considered by Parliament. It is hoped that they will have the independence to handle the matters presented to them without being railroaded into rubber-stamping decisions by the powers that be. Proof of the pudding, as they say, is in the eating.

Mahinda responds to Ranjan’s accusations over luxury plane

February 26th, 2016

 Courtesy Adaderana

Former President Mahinda Rajapaksa today issued a statement in response to the allegations leveled against him by the Deputy Minister of Social Empowerment and Welfare, Ranjan Ramanayake, regarding a luxury cubicle worth four million US Dollars to be fixed inside an aircraft.

The following release was issued with the signature of Sheron Samaranayake, on behalf of Rohan Welivita, the Media Secretary to the former President.

Full Release:

Parliamentarian Ranjan Ramanayake said at a press conference yesterday that former president Mahinda Rajapaksa had ordered a luxury cubicle worth four million US Dollars to be fixed onto aircraft used by him and that because of the agreement that has been signed, President Sirisena is unable to reverse the order. Mr. Ramanayake further stated that it was because of such abuse of power that former president Rajapaksa has had to face various commissions of inquiry today.

During the last presidential election campaign, President Rajapaksa was falsely accused of having ordered a private plane for himself. Now they say fairly truthfully, that this was only a kit to convert a part of an ordinary airliner into a luxury cubicle. These are VIP conversion kits which can be installed after removing several seats in commercial airliners and are supplied free as a complimentary accessory when new commercial passenger planes are ordered. Airbus Industries mentions a value for this conversion kit only to give the customer an idea of the value of the complimentary kit. The customer can’t ask for the money instead of the complimentary accessory.

Though Mr. Ramanayake said in his press conference that the President of the USA and the Sultan of Brunei also used similar units on their planes, that is not true. The American President travels in an official plane and the Sultan of Brunei has many private planes. They don’t travel on commercial airlines fitted with conversion kits.

It is not correct to say that the government cannot reverse the order for this VIP kit. Any customer can turn down the offer of a complimentary accessory if he does not need it. It seems to be that the present leaders now wish to avail themselves of the comfort of this VIP kit for their foreign travels and are trying to make excuses for accepting it by saying that the agreement prevented them from turning it down. All those who value yahapalanaya principles should ensure that the government flatly refuses to accept this complimentary VIP conversion kit and even if it is sent to Sri Lanka with the new planes, it should be returned to Airbus Industries forthwith.

මහින්ද සැඟවූ මහා වස්තුව හමුවෙයි..

February 26th, 2016

lanka C news

හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ ආරක්‍ෂක නිලධාරියෙකු වන මේජර් නෙවිල් වන්නිආරච්චි මහතාගේ ඥාතියෙකුට අයත් ඉඩමක් ඊයේ දිනයේදී අධිකරණ නියෝගයක් මත බැකෝ යන්ත‍්‍ර යොදවා බිම හාරා පරීක්‍ෂා කරනු ලැබීය.

හිටපු ජනාධිපතිවරයා විසින් රත‍්‍රන්, මුදල් ආදිය සඟවා ඇති බවට ලද පැමිණිල්ලක් මත පොලීසිය විසින් ලබා ගත් අධිකරණ නියෝගයක් මත මෙය සිදු කරන ලදී.මහින්ද සැඟවූ මහා වස්තුව හමුවෙයි..

කෙසේ වෙතත් ඊයේ දිනය පුරා එම වත්ත පුරා හාරා බැලූවද කිසිත් හමු නොවූ තැන හාරන ලද වලවල් වසා දමනු ලැබීය.

සිදුවීමට ප‍්‍රදේශවාසීන්ගේ දැඩි විරෝධය එල්ල විය. මැදමුලනේ පිටිසර ගැමියන් බලය නැති වුවද තම නායකයා වෙනුවෙන් පෙනී සිට සන්නද්ධ ආරක්‍ෂක වලල්ලක් මැද සිට ප‍්‍රසිද්ධියේ මේ සිදුවීමට විරුද්දව අදහස් පල කිරීම විශේෂය. එම හිටපු ජනපතිගේ සැඟවූ ධනයම නොවේද..

5,061 Viewers

Copyright © 2016 All Rights Reserved. Powered by Wordpress