Sri Lankan shares edge down; budget proposals a concern for firms

December 4th, 2015

Dec 4 Sri Lankan shares edged down on Friday, hovering near an eight-month closing low, on worries that the new budget proposals would hit earnings of financial firms.

Investor sentiment was also dented following Prime Minister Ranil Wickremesinghe’s warning on Wednesday of lower economic growth in 2016 due to the global slowdown.

The main stock index ended 0.16 percent weaker at 6,869.56. On Wednesday, it closed at its lowest level since March 31 at 6,862.79.

The index was heading towards oversold territory with the 14-day Relative Strength Index at 30.523 versus Thursday’s 31.662, Reuters data showed. A level between 70-30 indicates the market is neutral.

“It was another dull day,” said Yohan Samarakkody, head of research at SC Securities (Pvt) Ltd., adding that foreign and retail participation was low.

“We expect this trend to continue till January,” he said.

Local institutions and retail investors remained on the sidelines, analysts said.

Foreign investors were net sellers for the first time in five sessions. They sold a net 13.2 million rupees worth of shares on Friday, extending the year-to-date net foreign outflow to 3.49 billion rupees worth of equities so far this year.

Turnover was 371.9 million rupees, the lowest since July 21 and well below this year’s daily average of 1.1 billion rupees.

Shares of Nestle Lanka Plc dropped 2.07 percent, while John Keells Holdings Plc fell 0.39 percent and Distillers Company of Sri Lanka Plc eased 1.71 percent.
Read more at Reutershttp://www.reuters.com/article/sri-lanka-stocks-idUSL3N13T3L120151204#DCtj3fm2Ek1DHAg6.99

Dr.Harsha de Silva on new foreign policy initiatives or ‘ Economic Diplomacy ’

December 4th, 2015

Courtesy The Daily Mirror

Sri Lanka’s foreign policy was misaligned with the economic policy in the recent past. the country lost the qualification to be a beneficiary of the ‘GSP Plus’      facility due to short sighted foreign policy. Export income which stood around 35% of GDP in 2004 declined to 14% last year.The  Prime Minister’s vision is to promote Sri Lanka as a trading country and it’s relations with the outside world as one of  economic diplomacy.‘Sri Lanka will pursue new policy initiatives and rebuild its relations’ he said The Prime Minister has also commented that in our international relations China is as important to us as any other country.

Addressing  the members of the United Professionals Group on Thursday, 26th November at Sri Kotha, Dr. Harsha de Silva said, “The narrow and petty minded foreign policy  pursued during the last decade saw an  unhealthy downward trend  that  led to a decline of  the country’s economy.  An oft repeated slogan was that the UNP was conspiring with the US and the West to get rid of the then president who won the war for the country and western interests  were trying to engulf the country.  Sri Lanka was perceived as the black sheep of the global community as a result of this short-sighted foreign policy. The current dynamic market based trading economy , first introduced by late President  J.R. Jayawardena and continued to be  followed ,  is dismally misaligned with the foreign policy that was pursued  in the recent past.  The foreign policy did not support economic policy and as a result, it led to an unsustainable  equilibrium in economic  and foreign policy ”.

He went on to say that, due to this  high-handed attitude and failure  to address the issues properly,  the country lost the qualification to be a beneficiary of the GSP Plus facility granted by the US and the EU. Local industries, particularly the garment industry which provided employment to thousands,  virtually collapsed. This affected mainly the small and medium level garment factories but large companies that had contracts for branded products were able to survive. The employment opportunities  and livelihood available to  the people  therefore suffered.

“ Sri Lanka was blind to what was happening in the world and because of the paranoia  that Sri Lanka should not engage with certain countries, our relations with many economically influential countries have soured deeply and as a result,  the bilateral trade agreements , especially with India did not see the light of day. We  were  precluded  from negotiating  and including terms  more favourable.  Export income which stood at around 35%  of GDP in 2004 declined to 14% last year.  Instead of exporting goods and services of Sri Lanka, it was compelled to export ‘ human beings ’or practise ‘ neo-slavery ’ to earn dearly required foreign exchange. The poor workers  so  employed  were called by catchy phrases like ‘ RATA VIRUWO ‘ but there were hardly any gains for them .” Dr. Harsha added that the new government,  with the  vision and wisdom of our leaders,  President Sirisena and Prime Minister Wickremasinghe,   had  to think differently   and  take a fresh look at everything. We had to formulate and pursue a foreign policy envisaging  friendship with all countries,  that would ultimately benefit Sri Lanka in the long run. That is to say we needed  to  provide services to  our customer, meaning the world,  and then reap the economic benefits.  Kudos to Foreign Minister Mangala Samaraweera who painstakingly  rebuilt  our relations with many countries that were offended by the previous regime. The government’s  new thinking is that, we would not send people out but we will export our goods and services ”. Sri Lanka will invite investments that will help to produce exportable goods of high quality. We will try and enter the US market, the largest in the world on a higher scale.

He also said that the  Prime Minister’s vision was that Sri Lanka should be a trading country and it’s relations with the outside world was one of  ‘economic diplomacy’, which was a new paradigm.  Sri Lanka cannot depend on the global trade envisaged by the World Trade Organization or outcomes of the  ‘Doha round ’ which was not successful  but  engage with the appropriate regional economic groups  such as Trans Pacific Partnership (TPP  accounts for nearly 40 % of world trade ) and other mutually beneficial  bilateral agreements.  Vietnam, a country which had its exports around US $ 2 billion in 1990 almost on par with Sri Lanka, had grown to US $ 120 billion in 2014 compared to Sri Lanka’s US $ 11 billion. Vietnam will soon join the TPP .  Due to the new trends in  foreign relations coupled with  internal developments in the fields of democracy, good governance and human rights, Sri Lanka  had earned so many accolades, the country was invited to participate at the Open Government Partnership Conference  in Mexico where 66 countries participated. He had the privilege to participate along with Wijedasa Rajapakshe, Minister of Justice  at this conference.  Ms. Samantha Powers, US cabinet member of President Obama’s government and US representative at the UN,  in her address spoke eloquently  about Sri Lanka’s new developments in such glowing terms that our country earned tributes from many representatives present.  “So,  considering all these aspects, the new policy initiative is economic diplomacy in foreign relations. Sri Lanka’s relations with other countries will be focused on it along with  other considerations like cultural ties  being  given due cognizance.  US will soon engage with Sri Lanka in further economic participation.”

In answering  a question from the audience,  Dr. Harsha explained that Sri Lanka maintained her good relations with China as before and would like to see more investments rather than loans from that country. The Prime Minister has himself commented that China was as important to us as any other country.”
Responding to another question, Dr. Harsha explained that the GSP Plus facility was not renewed due to our failure to enact  certain legislative requirements that were agreed upon.  However, these aspects are being pursued  with  vigour. An enormous amount of documentation is needed to be completed.

Germany  is keenly supporting our request to restore the GSP Plus facility which is expected  to be finalized next year.  USAID is also reconsidering the  extension of its facilities here.”   In conclusion, he reminded the participants of the famous quote from  President Clinton’s campaign: ‘It’s the economy that’s stupid  !’ drawing laughter from the audience.

Earlier, Mr. Kanishka  Jayasinghe, President UPG   whilst welcoming  Dr. Harsha de Silva stated:” This meeting was somewhat like the OPA’s  ‘ meet the people ‘ discussions  at which President Maithripala Sirisena himself  had participated then as a minister.  Today’s participants  include  members of  the National Association of Professionals in Engineering, Technology and Science (NAPETS ) and  the  Young Professionals Organization (  YPO) ”.   He said that since Dr. Harsha was a friend of all three organisations and because he himself declined a  formal introduction, he was  inviting Dr. De Silva to  address the gathering.  Dr. Mohan Abeyratne proposed the vote of thanks.
M.T.P. 

– See more at: http://www.dailymirror.lk/98235/dr-harsha-de-silva-on-new-foreign-policy-initiatives-or-economic-diplomacy?#sthash.MK0YkoRw.dpuf

IMF Weighs Sri Lanka Call for Loan as Rupee Falls to Record

December 4th, 2015

bloomberg.com

The International Monetary Fund is “considering options” for Sri Lanka after foreign-exchange reserves fell to the lowest in two years and the rupee’s drop to a record prompted the nation to seek a loan facility.

Sri Lankan Prime Minister Ranil Wickremesinghe this week said the government has informed the IMF of the need to have a standby agreement.  The rupee is poised for its steepest decline since 2012 after the central bank in September eased intervention in the currency to salvage dwindling reserves.

IMF’s response would depend on an assessment of macroeconomic vulnerabilities, the nature and size of balance of payments needs, and government policies “to address these vulnerabilities,” Eteri Kvintradze, the IMF’s representative in Colombo, said on Thursday in response to e-mailed questions. “However, we have not formally entered into program negotiations nor do we have any new missions to Colombo scheduled outside of technical assistance and regular surveillance.”

Sri Lanka, which last sought an IMF loan in 2009 following the end of three-decade old civil war, had $6.46 billion of reserves as of August. While that’s enough to cover four months of imports, the government is concerned falling exports amid slowing growth in China, and a weak economic recovery in Europe may worsen the island-nation’s finances, according to Kvintradze.

“Domestic macroeconomic policies are also an issue,” Kvintradze said. “IMF staff has some concerns with the proposed 2016 budget, which does not envisage significant consolidation relative to the expected out turn for 2015.”

Sri Lanka’s 2016 budget announced Nov. 20 forecast a fiscal deficit of 5.9 percent of gross domestic product, narrowing from 6 percent this year. It included measures to boost foreign investment in a bid to spur confidence and stem the decline in the currency and deteriorating balance of payments.

Sri Lanka is aiming to increase investment and revenues to help reach a 3.5 percent budget deficit in 2020, Wickremesinghe said Dec. 2.

Even if Sri Lanka meets its 2015 target, the government’s fiscal position will remain weaker than most similarly rated sovereigns, Moody’s Investors Service said last month. The company has a B1 rating for the nation, a so-called junk assessment that indicates high credit risk.

Sri Lanka’s economy has been growing too fast, financed by unsustainable debt, and needs to adjust by “plugging the funding gap more sustainably through bilateral funding,” according to Natixis SA.

“There are plenty of lenders out there who would be willing to invest in Sri Lanka, even as they will require more fiscal constraints,” Natixis analyst Trinh Nguyen wrote in an e-mailed report yesterday.

Policy Shift

Sri Lanka’s budget deficit began widening after President Maithripala Sirisena’s shift away from China-led investments, and was exacerbated by spending on concessions to win parliamentary elections in August. His administration has since softened its stance on China, while boosting ties with Western nations and India.

The South Asian country earlier turned to the IMF under the leadership of Mahinda Rajapaksa to bolster its international reserves. It received the final tranche of a $2.6 billion IMF loan in 2012.

Tamil Eelaventhan takes Jack MacLaren down the garden path

December 3rd, 2015

Asoka Weerasingthe Kings Grove Crescent . Gloucester . Ontario . K1J 6G1 Canada 

8 December 2015

Patrick Brown, MPP, Leader of the Conservative Party, and the Leader of the Opposition of the Provincial Government of Ontario, Queens Park, Toronto. Ontario.Jack MacLaren MPP
cc.Premier Kathleen Wynne,MPP
Yasir Naqvi MPP, Minister of Community Safety
Jason Kenney, Conservative MP
Pierre Poilievre, Conservative MP
Ralph Goodale, Liberal MP, Minister of National Safety

Dear Patrick Brown and Jack MacLaren:

Sweet Mother of Jesus!  I just happen to read Stewart Bell’s report of 2nd December 2015 in the ‘National Post’, with the head line ‘Ontario Conservatives ‘unaware’ their Queen’s Park guest was being deported for terrorism.’

So that is the result of you Conservatives not engaging the Sinhalese-Canadians  in your political palavers, as they would have told you so, as they do know more than what you credit them for. I know you Conservatives are a stubborn bunch, groveling at the feet of the Greater Toronto Area Tamils, and they know your weakness of begging for their votes and in turn they laugh at you  making you  parasitic-suckers.  Patrick you know what I am talking about and so does Jason and Pierre who had heard my voice clearly like the sound of the Big Ben for many, many moons on this file.

So the friends of Tamil Tigers did take you Conservatives down the garden path one more time. What a hoot!  And believe me Patrick and Jack, this won’t be the last.  There will be more jocular events in store for you, and don’t tell me that I didn’t tell you.

Stewart says, “Last Thursday, MPP Jack MacLaren stood in the Ontario legislature to welcome a group of friends and guests he said had come to hear him read a statement about those killed during the Sri Lanka civil war.”  That was a bunch of lentil masala wade hanging from a string in the Curry Hut in Scarborough’s Little Jaffna.   Jack, you must be gagging on them now, with Jaffna chilli powder burning your throat with embarrassment.   Ha! What a hoot!!

The man who got you Conservatives sucking up to was M.K. Eeleventhan.  Woo-Man, Eeleventhan is a smart guy.  He certainly made you all look like a bunch of dunce-capped fools, didn’t he?  And you Conservatives deserved every bit of that embarrassment.

I hope you Conservatives, especially you two, Patrick and Jack.

Jack, you heard from me  last week, on your faux pas, standing at attention in the legislative chamber and reciting your statement for the Tamils  like a reverence-hymn for them to see and hear hoping that it would translate into Tamil votes for you lot…….Oops! Patrick and Jack, I feel sick….L am going to puke!

I was, once upon a time a strong Conservative from Preston Manning’s Reform days, and my mentor was the good and decent  Conservative politician  Art Hanger from Alberta.  Not any more.

The time has arrived for you Conservatives to take a good look at yourselves in the mirror tomorrow morning, and see how pathetic you look after being taken for another ride along the garden path.   But this time it was a smelly path having to dodge a maze of horse droppings as a horse cart carrying your Tamil separatist-friends had just rolled its way down the path and how ridiculous you look.

Hope you have learnt to Skip through the Tulips.

It is time you Conservative free yourselves by cutting off the umbilical cord attached to the separatist-Tamils.    Change gears and start meeting  with the Sinhalese-Canadians.   They will give you good and honest advice on the Eelam issue, and trust me, you will get the value  for your money and block votes from the Sinhalese-Canadian camp, who have shunned you lot not wanting to touch you even with a barge pole.  My stomach needs a rest having done somersaults all day laughing at you Provincial Conservatives.

So there you are and ‘ Merry Christmas’ to both of you Patrick Brown and Jack MacLaren, and stop sleeping with the Tamil terrorists in the New Year.

Sincerely,

Asoka Weerasinghe

අමරතුංග මහතා වෙනුවෙන් පඹයන් ඉදිකිරීම

December 3rd, 2015

නලින් ද සිල්වා

ඩී එස් සී උපාධිධාරී සේවාර්ජිත (සම්මානිත) මහාචාර්ය අශෝක අමරතුංග මහතා ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍රිකය ගැන ජනප්‍රිය පොතපතට එහා යන පොතක් කියවා නොමැති බව පැහැදිලි ය. ඒ බව උදාහරණ කිහිපයක් පමණක් රැගෙන මම පසුගිය සතියේ ද එයට පෙර සතියේ ද විදූසරෙන් පෙන්වා දුන්නෙමි. දැන් ඒ මහතා නිවැරදි යැයි කීමට කණිටු පාසල් සිසුවකු තරමටවත් වාද කිරීමට තබා යමක් තේරුම් ගැනීමටවත් හැකියාවක් නැති කැනඩාවේ කාර්මික පසලක බටහිර විද්‍යාව උගන්වන බෝධි ධනපාල මහතා මාස කිහිපයකට පසුව නැවතත් කරළියට පැමිණ ඇත. 
ඔහු ක්වොන්ටම් භෞතික විද්‍යාව ගැන අසත්‍ය කරුණු කියන්නේ මහාචාර්ය අශෝක අමරතුංග මහතාගේ වැරදි වැසිමට ය. මෙය ධනපාල මහතාට දෙන පිළිතුරක් නොවේ. ධනපාල මහතා මා පඹයන්ට පහර දෙන්නේ යැයි කියමින් අමරතුංග මහතා නොකී කතාවලට පඹ කතා කියයි. කවදත් කොතැනත් තිබුණේ එකම විද්‍යාව යැයි අමරතුංග මහතා නොකී බව කීමට ධනපාල මහතා පඹයකුගේ මාර්ගයෙන් උත්සාහ කළ ද තමා ලිපි බොහොමයක ම ඒ බව කියා ඇති බවත් තම 2014 පෙබරවාරි 19 දින විදුසර ලිපියෙහි මාතෘකාව ම ඒ වූ බවත් අමරතුංග මහතා දන්නවා ඇත. 
අමරතුංග මහතාගේ දැනගැනීම පිණිස මා කිසිවිටෙකත් ෂ්රොඩිංගර් සමීකරණයෙන් අයිගන් අගය ව්‍යුත්පන්න (deduce) කළ හැකි යැයි ප්‍රකාශ කර නැති බව කිව යුතු ය. ආශ්‍රයෙන් ලබාගැනීම යනු ව්‍යුත්පන්න කිරීම නොවේ. “ෂ්රොඩින්ජර් සමීකරණය විසින් පූර්වකථනය කෙරෙන්නේ යම් පද්ධතියක ගුණ මැන්න විට ලැබෙන ප්රතිඵල ක්‌වොන්ටීකරණයට (Quantised) භාජන විය හැකි බව” යැයි කීවේ තමා මිස මා නොවන බව ධනපාල මහතා කෙසේ වෙතත් අමරතුංග මහතා දන්නවා ඇත. ක්වොන්ටම් භෞතිකය සම්භාව්‍ය භෞතිකයට සමාන යැයි තමා කියන විට තමා ශූන්‍ය ලක්‍ෂ්‍ය ශක්තියක් ගැන කතා  නොකළ බව ද පඹයන් තනන ධනපාල මහතා කෙසේ වෙතත් අමරතුංග මහතා දන්නවා ඇත. රේඛීය අනුවර්ති දෝලකය ගැන කියමින් ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍රිකයෙහි ශක්තියේ අවම අගය (නිශ්ශූන්‍ය) ගැන සඳහන් කෙළේ මා ය. ක්වොන්ටම් භෞතිකය තවමත් අවුලක ඇත. මේ අවුල තේරුම් ගැනීමට ජනප්‍රිය පොත පත සඟරා කියවන අමරතුංග මහතාට 2015 නොවැම්බර් 07 නිව් සයන්ටිස්ට් සඟරාවේ 31-33 පිටු කියවීම නිර්දේශ කරමි.   
අමරතුංග මහතාට ඒ මහතා වෙනුවෙන් කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමට නොහැකි බව ධනපාල මහතා තේරුම් ගෙන සිටීම වැදගත් ය. ඒ කෙසේ වෙතත් ධනපාල මහතා සමග විදුසර පුවත්පත මගින් වාද කිරීමට මා සූදානම් නැත. එයට හේතුවක් වේ. එය පසුව දක්වමි. එහෙත් එයට පෙර ඔහුට ක්වොන්ටම් භෞතිකය ඇතුළු ෙසෙද්ධාන්තික භෞතිකය තේරුම් ගැනීමට තබා සරල සිංහලෙන් ලියූ ප්‍රකාශයක්වත් කියවා තේරුම් ගැනීමට තරම්වත් හැකියාවක් නැති බව එක් උදාහරණයකින් දැක්වීමට කැමැත්තෙමි. (ඇතැම් විට ඔහු විවාදවල දී කරුණු විකෘති කරනවා විය හැකි ය. ප්‍රසිද්ධ වාචික විවාදයක දී නම් ඒ කරුණු එකින් එක ගෙන එවේලේ ම පැහැදිලි කර දිය හැකි ය)
ධනපාල මහතා 2015 නොවැම්බර් 25 වැනි දින විදුසර පුවත්පතෙහි මෙසේ සඳහන් කරයි. “අමරතුංග මහතා ක්‌වන්ටම්වාදයේ නිර්මාතෘවරයකු වන ෂ්රඩිංගර් (Schrödinger) ගේ නම සිංහලයෙන් වරදවා දැක්‌වීම ගැන තදින් දොස්‌ කියන නලින් ද සිල්වා ද බ්රෝයි (de Broglie) ගේ නම “ද බ්රූලි” යයි වරදවා ලියූ බව පමණක්‌ නො ව, එම වැරැද්ද පෙන්වා දුන් පසු ද එය පුන පුනා වැරැද්දූ බව ද මෙහි දී මතක්‌ කිරීම සුදුසු ය. අන්තිමේ දී සිල්වා මහතා කිව්වේ ඔහු එසේ ලිව්වේ එංගලන්තයේ ආචාර්යවරයකු (අවුරුදු 40කට පමණ ඉහත දී කිව් දෙයක්‌) අනුකරණය කරමින් බව ය. අවුරුදු 40ක්‌ ම ගිය මුත්, එපමණ කාලයක්‌ විද්යා  ආචාර්යවරයකු ලෙස කටයුතු කළ මුත්, ක්‌වන්ටම්වාදයේ නිර්මාතෘවරයකු වන ද බ්රෝයි ගේ නම උච්චාරණය කිරීමේ තම වරද ඔහු දැන හිටියේ නැත. මෙතැන දී විචාර බුද්ධිය වෙනුවට අවුරුදු සතළිසක්‌ අනුකරණය පාවිච්චි කරන සිල්වා මහතා විද්යා ව පට්‌ට පල් බොරුවක්‌ යෑයි නිතොර ම පවසන්නේ ද සිවලා මිදි පොකුර තිත්ත බව පැවසූ අන්දමින් (තමා ගේ දුර්වලකම් වසාගැනීමට) විය හැකි ය. අමරතුංග මහතා තමා දන්නා අන්දමට අකුරෙන් අකුර උච්චාරණය කරන්නට ගොස්‌ ෂ්රඩින්ගර් ගේ නම වරද්දාගෙන ඇති බව පැහැදිලි ය. ෂ්රඩින්ගර් ගේ නමෙහි ඇති ඹී අක්‌ෂරය ,ඔ, සහ ,අ, එකතුවෙන් යෙදෙන ස්‌වරයක්‌ වේ. මෙය පහසු අන්දමකින් සිංහලයට ගැනීම සුදුසු ය. එහෙත් අමරතුංග මහතා ගේ යෙදුම සුදුසු නැතැයි කිව යුතු ය.”  
මා අමරතුංග මහතාට තදින් තබා කෙසේවත් දොස් කීවේ දැයි පාඨකයාට ම විනිශ්චය කිරීම සඳහා අදාළ පාඨය 2015 නොවැම්බර් 18 වැනි දා විදුසර මගේ ලිපියෙන් උපුටා දක්වමි. “ඒ  මහතා (අමරතුංග මහතා) ෂ්රොඩිංගර් යන්න ලියන්නේ ස්ක්‍රොඩිංජර් ලෙස ය. ඒ රෝම අකාරදීය යොදා ගනිමින් ෂ්රොඩිංගර් (Schrodinger)  යන්න ලියන ආකාරය සිංහලෙන් ප්‍රකාශ කරමින් ලබාගන්නකි. එසේ සිංහලෙන් ලිවීම (උච්චාරණය) පිළිබඳ ව මම ඒ මහතාට දොස් නො කියමි. එහෙත් ඒ මහතා ෂ්රොඩිංගර් සමීකරණය පිළිබඳ ව ගුරුවරයකුගෙන් අසා දැන නොගත් බවත් තමන් වැනි ම අය හෑර වෙනත් කිසිවකු සමග ඒ පිළිබඳ සාකච්ඡා කර නොමැති බවත් එයින් පැහැදිලි වෙයි. මෙරට විශ්වවිද්‍යාලවල විද්‍යා පීඨවල කිසිවකු ෂ්රොඩිංගර් යන්න ස්ක්‍රොඩිංජර් ලෙස උච්චාරණය කරනු මා අසා නැත. ඔවුහු ඇතැම්විට ෂ්රූඩිංගර් ලෙස නම් එය උච්චාරණය කරති.” මට අවශ්‍ය වූයේ අමරතුංග මහතා ෂ්රොඩිංගර් යන්න ගුරුවරයකුගෙන් අසා නැති බව පෙන්වා දීමට ය. ඔහු ජනප්‍රිය පොතපත කියවා ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍රිකය ගැන ද “දැනගනියි”. 
මා ද බෘලි ගැන අසා දැනගත්තේ මගේ ගුරුවරුන්ගෙනි. මා ඒ බව දැනගත්තේ එංගලන්තයේ ගුරුවරුන්ගෙන් යැයි මා කොහේවත් කියා නැත. මට ලංකාවේ පාසලේ ද විශ්වවිද්‍යාලයේ ද එංගලන්තයේ සසෙක්ස් විශ්වවිද්‍යාලයේ ද භෞතික විද්‍යාව ඉගැන්වූ ගුරුවරු සිටියහ. ඒ පිළිබඳ මා කියා ඇති දේ ද පහත දැක්වෙයි. එබැවින් ඒ නැවතත් කීම අනවශ්‍ය ය. මා ධනපාල මහතා සමග විදුසර පුවත්පතේ පමණක් නොව කිසිම පුවත්පතක, වෙබ් අඩවියක, ඉ – ලිපි සංසදයක වාද නොකරන්නේ ඔහු මා සමග වාචික ප්‍රසිද්ධ වාදයකට එකඟ වී ඉන් පළා ගිය බැවිනි. දැනට මාස කිහිපයකට පෙර ධනපාල මහතා සමග විදුසර පුවත්පතෙහි හා වෙනත් සංසදවල මා පැවැත්වූ වාදයක දී ඒ මහතාට මේ සියල්ල සාකච්ඡා කිරීම සඳහා වාදයකට ලංකාවට පැමිණෙන ලෙසට මම ආරාධනය කෙළෙමි. ඒ සඳහා ගුවන් ගමන් බලපත්‍රයේ වටිනාකම ද මා දැරීමට සූදානම් බව පැවසීමි. ඔහු කියා සිටියේ ඒ මුදල ධර්මවිජය පදනමට බැරකරන ලෙස ය. මම එයට ද එකඟ වීමි. එහෙත් ඔහු බොරු කතා කියා විවාදයෙන් පැන ගියේ ය. ඔහු ලංකාවට පැමිණෙන්නේ නම් පමණක් මම ඔහු සමග ප්‍රසිද්ධ විවාදයකට එළඹීමට කැමැත්තෙමි. ඒ හැරෙන්නට ඔහු සමග වෙනත් වාද විවාද කතිකාවත්වලට මා සූදානම් නැත. පාඨකයාගේ දැනගැනීම සඳහා විිදුසර පුවත්පතේ මා පළකළ ලිපිවලින් අදාළ පාඨ උපුටා දක්වමි. 
2015 ජූනි 17 වැනි දා විදුසරෙහි මම මෙසේ සඳහන් කෙළෙමි. “ඔහුට අනුව මා අනුකාරකයෙකි.  ඒ සඳහා ඔහු උදාහරණයට (එක ම උදාහරණය!) ගන්නේ ම ජිම් බැගට්ගේ පොතෙන් දත්තයක් දෙකක් ලබාගැනීම ය. එක්කෝ ඔහු අනුකාරකයා යන්නෙහි තේරුම නො දනියි. නැත්නම් වුවමනාවෙන් කරුණු විකෘති කරයි. අනුකරණය යනු යමක් සංශෝධනය නොකර, තම සංස්කෘතියට අවශෝෂණය නොකර මුල් කෘතිය (වස්තුව, දැනුම, මතවාදය) ඒ ආකාරයෙන් ම ලබා ගැනීම ය. ග්‍රෙගරි යන්න සුද්දන් උච්චාරණය කරන අයුරින් ම උච්චාරණය කිරීම අනුකරණයකි. අනුකාරකයන් නොවූ ගැමියෝ ඒ ගිරිගෝරිස් කර ගත්හ. මෑතක් වන තුරුම කොළඹ ගිරිගොරිස් නමින් පාරක් විය. ද බෘලි යන්න ද එසේ ම ය. එය ප්‍රංශ කාරයන් කෙසේ උච්චාරණය කළත් අපට එය ද බෘලි වෙයි. 
මම බැගට්ගෙන් මතවාදයක්, ප්‍රවාදයක් ලබා නො ගත්තෙමි. මා කියා ඇත්තේ 1927 දී ඔහු මතවාදයක් ප්‍රසිද්ධියේ ඉදිරිපත් කළ බව ය. එය මට වැදගත් වූයේ ෂ්රොඩිංගර් (මේ නම ජර්මානුවන් උච්චාරණය කරන්නේ කෙසේ දැයි නො දනිමි. මට ඒ නම ඇසී ඇත්තේ ෂ්රොඩිංගර් හෝ ෂ්රූඩිංගර් හෝ ආකාරයට ය.)   ඒ සභාවේ සිටි නිසා ය. ඔහුගේ නමින් ඇති සම්කරණයට මුල් බීජය වූයේ ද බෘලි එදා කළ දේශනය ය. කෙසේ වෙතත් ඒ දත්තය, එනම් 1927 දී ඒ ප්‍රසිද්ධ දේශනය කළ බව මා දැනගත්තේ බැගට්ගේ පොතෙනි. එය අනුකරණයක් නොව දත්තයක් ලබාගැනීමක් පමණකි. අනුකරණය යනු කුමක් දැයි නොදන්නා බෝධි ධනපාල මහතාට අනුව නම් ඒ අනුකරණයකි.” 
ධනපාල මහතා සමග ගනු දෙනු කල ඉ-ලිපිවල (දින වකවානු සහිත ව) ද සඳහන් කරුණු ගැන ද කියමින් මම 2015 ජූලි 08 වැනි දා විදුසරෙන් මෙසේ ප්‍රතිචාර දැක්වීමි. “පසුගිය සතියේ මා සඳහන් කර සිටියේ ධනපාල මහතා මා සමග ප්‍රසිද්ධ වාදයකට එළඹීම සඳහා ලංකාවට පැමිණීමට කරන ලද ආරාධනය පිළිගෙන ඇති බව ය. මම ඔහුට ඒ පිළිබඳ ව ස්තුතිවන්ත වීමි. එහෙත් ඉන් දින කිහිපයකට පසුව ඔහු අමරතුංග මහතා මෙන් ම ප්‍රසිද්ධ විවාදයෙන් පළා ගියේ ය. මා ඔහුට යවන ලද විද්‍යුත් ලිපිය මෙහි දී ඉදිරිපත් කරන්නේ මේ විද්වතුන්ගේ තරම දැනගැනීම සඳහා ය. 
බෝධි ධනපාල මහතා 2015 ජූනි 29 වැනි දා එවූ විද්යුැත් ලිපිය මෙසේ ය. “I will come to Sri Lanka after the elections and if possible privately meet Dr. de Silva; there will be no debate as the terms of the debate were changed by Dr. Silva who added the word “abstract” before the word “gravitational”. Furthermore, if we cannot even agree on the date of the Schrodinger equation (well established date), and the Solvay conference (well established date), what is there to debate?”
 
දින පහක පමණ ප්රමාදයකින් පසුව වුව ද එයට ඉතා කෙටි ප්රඑතිචාරයක් (සාකච්ඡාවක් නො වේ) දැක්විය යුතු ය. එහි කරුණු තුනක් සඳහන් වෙයි. 
(1) ඔහු මැතිවරණයෙන් පසු ලංකාවට පැමිණෙන බවත් හැකි නම් මා පෞද්ගලික ව මුණ ගැසෙන බවත් කියයි.
මට ඔහු පෞද්ගලික ව මුණ ගැසීමේ අවශ්ය තාවක් නැති බව දන්වනු කැමැත්තෙමි. මේ විවාදය ලංකාවේ කෙරෙන ප්රදසිද්ධ විවාදයක් ලෙස පැවැත්වීම මගේ අවශ්ය්තාව විය. විද්යුසත් ලිපි මගින් පැවැත්වූ විවාදය ගැන කියමින් ඒ බව මා මෙසේ පවසා ඇත. 
“මේ විවාදය සතපහක් වටින විවාදයක් නොවන්නේ එයින් ලංකාවට කිසිම බලපෑමක් නොවන බව ය. එහෙත් ඒ ලංකාවේ දී කෙරෙන ප්රිසිද්ධ විවාදයක් බවට පත්වූ විට මට බටහිර විද්යාවව පට්ටපල් බොරු බව තවත් විශාල පිරිසකට තේරුම් කර දීමට හැකි වනු ඇත. (2015 ජූනි 24)
පෞද්ගලික මුණ ගැසීම් මගින් සතපහක බලපෑමක් ලංකාවට නො සිදු වෙයි.
(2) මා ගුරුත්වාකර්ෂණ යන වචනයට පෙර වියුක්ත යන වචනය එකතු කිරීමෙන් විවාදයේ කොන්දේසි බිඳ දමා ඇත. එබැවින් විවාදය නො පැවැත්වෙයි. 
මා විවාදය යෝජනා කෙළේ 2015 ජූනි 22 වැනි දා ය. ම ජූනි 24 වැනි දා ද වියුක්ත ගුරුත්වාකර්ෂණය යන්න සඳහන් කර ඇත. “මා නාථ දෙවියන් පෙන්වන්නේ ධනපාල මහතා හෝ වෙනත් කවරකු හෝ වියුක්ත ගුරුත්වාකර්ෂණ බලය (ක්ෂෙත්රය) මට පෙන්වන්නේ නම් පමණක් බව මා කියා ඇත. මම පොරොන්දු කඩ නො කරමි.” 
ධනපාල මහතා ජූනි 29 දින තෙක් එයට විරුද්ධ නො වී ය. මා ජූනි 22 වැනි දාට පසු එහි වෙනසක් කර නැත. මම කොන්දේසියක් කඩ නො කෙළෙමි. ධනපාල මහතාගේ දැනගැනීම පිණිස කිවයුත්තේ විවාදය යෝජනා කිරීමට පෙර දින ද ජූනි 21 වැනි දා මා වියුක්ත ගුරුත්වාකර්ෂණය යන්න යොදා ගෙන ඇති බව ය. 
“එහෙත් ගුරුත්වාකර්ෂණය පංචෙන්ද්රිකය ගෝචරව දැනගත් අයකු නැත. එය සූචක කියවීමකින් (පොයින්ටර් රීඩින් pointer reading) වෙනස් ය. සූචක කියවීමකට ගුරුත්වාකර්ෂණය හසු නො වේ. වියුක්ත (ඇබ්ස්ට්රැක්ට් abstract) ගුරුත්වාකර්ෂණය යොදා ගැනීමෙන් ලබාගන්නා වියුක්ත නිගමන තර්ක විරෝධී ව සංයුක්ත (කොන්ක්රීට් concrete) නිදර්ශන සමග සංසන්දනය කිරීම ගුරුත්වාකර්ෂණය සූචක කියවීමකට හසුකර ගැනීමක් නො වේ.” 
වියුක්ත යන්න එකතු කිරීම නිසා විවාදය නැතැයි කීම විශ්වාසනීය නොවූ හේතුවක් පමණකි. 
(3) දින ගැන එකඟත්වයකට පැමිණිය නොහැකි නම් විවාදයක් කිරීමට ඇත්තේ කුමකට ද?
විවාදයක් පැවතිය යුත්තේ ඒ දින සම්බන්ධයෙන් ද බව කිව යුතු ය. ජූනි 26 වැනි දින මම මෙසේ සඳහන් කෙළෙමි. “අපට මේ සියල්ල ලංකාවේ දී සාකච්ඡා කළ හැකි ය. ඔබේ බුද්ධිමය වංචනිකබව හෝ සුවිශේෂත්වය හෝ ලංකාවේ දී ප්රාදර්ශනය කළ හැකි ය. කරුණාකර ඔබ ලංකාවට පැමිණෙන දිනය පමණක් දන්වන්න. මේ කරුණු පිළිබඳ ව ඔබ සමග මින් ඉදිරියට සාකච්ඡා කෙරෙනුයේ ලංකවේ දී පමණක් බව මා දන්වා ඇත.”         
නලින් ද සිල්වා
2015 නොවැම්බර් 30

 

The de-proscription of Diaspora entities

December 3rd, 2015

By Neville Ladduwahetty Courtesy Island

The former Government of Sri Lanka proscribed 16 Diaspora entities and 424 individuals under United Nations Security Resolution (UNSCR) 1373. UNSCR 1373 is implemented under UN Act No. 45 of 1968. Under terms of the text of this Resolution, the Council “decided that all States should prevent and suppress the financing of terrorism, as well as criminalize the willful provision or collection of funds for such acts. The funds, financial assets and economic resources of those who commit or attempt to commit terrorist acts or participate in or facilitate the commission of terrorist acts and of persons and entities acting on behalf of terrorists should also be frozen without delay”.

A report in The Island of December 1, 2015 states that the present government, having consulted the tri-forces, intelligence services, the Central Bank and all other relevant agencies as to whether any of the proscribed entities and/or individuals “were involved in raising, granting or channeling funds for any terrorist activities during the last three years,” decided to de-proscribe 8 entities and 269 individuals from the original list. The report also states that the former government had released 140 LTTE suspects on the eve of 2010 presidential polls and in February 2012 another 360 LTTE suspects. These released persons totaling 500 were all LTTE suspects. They were not part of the 424 originally proscribed under the provisions of UNSCR 1373. Therefore, individuals released in 2010 and 2012 are clearly in a separate category from those that were de-proscribed.

The fact that needs to be appreciated is that the entities and individuals that were proscribed engaged in activities proscribed by UNSCR 1373 with a purpose. That purpose was the creation of a separate state of Tamil Eelam. Terrorism was one of the many strategies adopted in the pursuit of the goal of creating a separate state. While the strategy of LTTE terrorism may not appear to be a threat at this time, the goal of creating a separate state is very much alive at this time, since it is based on the right of self-determination first articulated and resolved at the First National Convention of the Tamil United Liberation Front in Vaddukoddai on May 14, 1976. The pursuit of a separate State has been very much alive since then.

Right of self-determination

The current issue therefore is not terrorism but the threat of separation by exercising the right of self-determination. In fact, it is so much alive that the right of self-determination was part of the 2013 Manifesto of the Tamil National Alliance (TNA). It also is the avowed goal of the overwhelming majority of the Diaspora entities and individuals. Notwithstanding this fact while those that were de-proscribed were presumably those who were not visibly engaged in terrorist related activities they have been advocating separatism. Therefore, any persons who advocate and promote as well as finance separatism, should be charged for violating the 6th Amendment of the Sri Lanka Constitution.

Article 157A of the 6th Amendment of the Constitution states:

(1) “No person shall, directly or indirectly, in or outside Sri Lanka, support, espouse, promote, finance, encourage or advocate the establishment of a separate State within the territory of Sri Lanka”.

(2) “No political party or other association or organization shall have as one of its aims or objects the establishment of a separate State within the territory of Sri Lanka”.

Consequently, there are two groups. One group, for instance the Transnational Government of Tamil Eelam (TGTE), openly advocates separation. Their goal as stated by its leader, V. Rudrakumaran is to “file a complaint with the Human Rights Committee of the UN that the 6th Amendment is a violation of freedom of speech, freedom of conscience and freedom of association” (Sunday Leader, November 29, 2015). The second group is only claiming a federal structure for the time being, based on the right of self-determination. Recognizing the right of self-determination in principle is an open ended proposition because the limits of what may be ultimately decided are boundless. It is dependent on what is determined at any given time. As is being proposed by the NA it could be federalism today, but con-federalism tomorrow with the prospect of eventual separation. Such incremental self-determinations cannot be overruled. Therefore, it appears that the first group is at least more forthright because they state their case without any duplicity; they are up- front and in your face. How the diaspora entities and individuals fit into this mixed bag is anyone’s guess. Therefore, it is only by initiating legal action against those that advocate separatism that Sri Lanka could hope to secure its territorial integrity.

Grounds for rejection of right of self-determination

The International instruments cited below demonstrate why the International Community does not recognize the right of self-determination for groups within a sovereign state.

INTERNATIONAL PERSPECTIVE ON SELF-DETERMINATION

1. Declaration of Principles of International Law Concerning Friendly Relations and Co-operation Among States in Accordance with the Charter of the United Nations; 1970 states:

“The establishment of a sovereign and independent State, the free association or integration with an independent State or the emergence into any other political status freely determined by a people constitute modes of implementing the right of self-determination by that people”.

Comment: Therefore, without first constituting a sovereign and independent State, the right of self-determination of a people within such a State cannot be exercised.

“Nothing in the foregoing paragraphs shall be construed as authorizing or encouraging any action which would dismember or impair, totally or in part, the territorial integrity or political unity of sovereign and independent States conducting themselves in compliance with the principle of equal rights and self-determination of peoples as described above and thus possessed of a government representing the whole people belonging to the territory without distinction as to race, creed or colour.”

Comment: Therefore, advocating separatism on grounds of self-determination despite possessing a system of Government where the President is elected by the whole nation, and a Parliament representing the “whole people” within the territory of Sri Lanka violates the provisions in the above Declaration.

The United States in its statement dated October 20, 1999 titled “Statement by the United States on Indigenous Self-determination” stated: “The United States has consistently stated its understanding that the “peoples” entitled to self-determination under International Law are the entire peoples of a state, or those that could constitute themselves as a sovereign independent state, and not particular groups within an existing state”.

Comment: Therefore, any entity that claims the right of self-determination could do so only if it constitutes itself into a separate state.

International Covenant on Civil and Political Rights: 1966.

Article 27 states: In those states in which ethnic, religious or linguistic minorities exist, persons belonging to such minorities shall not be denied the right, in communication with the other members of their group, to enjoy their own culture, to profess and practice their own religion, or to use their own language”.

Comment: All these rights have been enjoyed and continue to be enjoyed by ALL people within Sri Lanka whether they are minorities or not.

———————————————————

The current strategy to establish a separate State is by claiming the right to self-determination. The right to self-determination has two components; external and internal. External self-determination cannot be exercised without first creating a free and independent State. On the other hand, internal self-determination has its own imperatives particularly because such rights cannot to be exercised by some and not others. And whenever one group exercises its right to internal self-determination the possibility exists that it could impact on the internal self-determination of others. Such limitations exist with the exercise of individual freedoms as well because the limits of an individual’s freedom stop at the boundary of another individual’s freedom.

The notion of a shared sovereignty is also fraught with its own brand of imperatives because Article 3 of Sri Lanka’s Constitution states: “in Sri Lanka sovereignty is in the People” meaning in ALL the people. Therefore, it is not divisible. This is so with self-determination as well. Whatever is determined is a collective determination of the entire polity. Such collective determinations apply to referenda because the Article 4 (e) states: the franchise shall be exercisable …at every Referendum by every citizen…” Therefore, any attempt to make a determination based on the outcomes of a referendum conducted among ONLY a section of the citizenry is unconstitutional.

Conclusion

The compulsion for the Tamil community to be separate and distinct from the rest of the Sri Lankans goes way back beyond Vaddukoddai. However, it was only at Vaddukoddais in 1976 that they articulated it as a resolution to establish a separate state based on the right of self-determination. It was this resolution that called “upon the Tamil Nation in general and the Tamil youth in particular to come forward to throw themselves fully into the sacred fight for freedom and to flinch not till the goal of a sovereign state of TAMIL EELAM is reached”. Therefore, the Tamil leadership that initiated the call “to flinch not till the goal of a sovereign state…was reached”, should take full responsibility for the death and destruction they unleashed on the whole nation, and in particular on their own community.

The “sacred fight” deployed terrorism as a means to achieve their goal of the sovereign state of Tamil Eelam. This led the former Government to proscribe 16 entities and 424 individuals on grounds of violating UNSCR 1373. The threat of terrorism may have receded only for the present but the spectre of separatism on the basis of a right to self-determination is rearing its head in the wake of terrorism having failed to deliver the goal of Tamil Eelam. Therefore, what is needed at this point in time is to take legal action against those who advocate separatism in violation of the 6th Amendment.

Such a measure would be interpreted by some as being racist and a fetter to reconciliation. They are paradoxically the same individuals who advocate the rule of law. Therefore, if their professed belief is that resorting to legal action in order to secure the territorial integrity at the present juncture would be inappropriate, they should take steps to repeal the 6th Amendment so that the Tamil community would be free to give expression to their claims without having to resort to duplicitous tactics. At least it would be more professional than casting baseless insults. However, the cost for such liberalism is very dear as was learnt by France recently.

America, too, fought a Civil war to prevent the break-up of their Union. However, even after the passage of 150 years reconciliation in America is a chequered experience. These shortcomings in their own backyard have not deterred the US from making recommendations as to how Sri Lanka should address reconciliation. The lesson from America is not to set the bar of reconciliation too high.

True reconciliation requires that the Tamil community re-visit whether it wants to be separate and equal with the rest in Sri Lanka or be an integral part of Sri Lanka as in America. If it opts for the former the bar for reconciliation should be security and stability above all else. If on the other hand, if the Tamil community opts for the latter, by unequivocally declaring that they are for the right to self-determination of all the people of Sri Lanka, then and only then would Sri Lanka have the potential to regain a peace with security and stability with which it was once identified.

 

මුස්ලිම් බිළිඳෙකුට ජීවිතය දුනිමි.

December 3rd, 2015

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

මීගමුව රෝහලේ මා නාරි හා ප්‍රසව ජ්‍යෙෂ්ඨ වෛද්‍ය නිලධාරී ලෙස සේවය කල සමයේදී ගර්භිනී මුස්ලිම් මවක් පැමිනියේ කුස තුල සිටින දරුවා දැඟලීමක් නොකරන බව කියමිනි. ඇය පැවසූ අන්දමට පුරා දින තුනක් පමණ දැඟලීම සිදුවී නැත​. අප  දරුවාගේ හෘධ ස්පන්ධනයට සවන් දීමට පිනාඩය මවගේ කුසට තබා බැළුවෙමු. නමුත් ශබ්දයක් නැත​. දරුවාගේ හෘධ ස්පන්ධනය ඉලෙක්ට්‍රොනිකව සටහන් කරන සීටීජී යන්ත්‍රය මගින් කියවීමක් ලබා ගත්තෙමු. එය අනුවද දරුවාගේ හෘධ ස්පන්ධන නොමැත​. මේ අනුව කුස තුල සිටින දරුවා මිය ගොසිනි. කළ යුත්තේ ස්වභාවික ගබ්සාවක් වන තුරු කාන්තාව වාට්ටුවේ තබාගැනීම හෝ ශ්‍යල්‍යකර්මයක් මගින් මළ දරුවා ඉවත් කිරීමය​.

muslimboy

මුස්ලිම් කාන්තාව වාට්ටුවට ඇතුලත් කිරීමෙන් පසු ඇයට ඇඳක් දෙන ලදි. ඇය විවේක ගත්තාය​. කුස තුල සිටින දරුවා මිය ගොස් බව ඇය  තේරුම් ගත්තාය​.  නමුත් දුක හා පශ්චාත්තාපය ඇය එලි පිට නොපෙන්නුවාය​. නමුත් සන්තාපය ඇයගේ දෙනෙත් වලින්  දැකිය හැකි විය​.

කරන ලද මූලික පරීක්‍ෂන වලින් සහ සීටීජී පටියෙන් සෑහිමකට පත් නොවූ මා  භ්‍රෑණයාගේ හෘධ ස්පන්ධනයට සවන් දිය හැකි පිනාඩය  යළිත් වරක් ඇයගේ කුස මත තබා සවන් දුන්නෙමි. ගර්භණී කාන්තාවගේ කුසේ විවිධ පැති වලට පිනාඩය තැබුවද කිසිදු ශබ්දයක් නොමැත​. උත්සහය අතහැර දැමීමට පෙර අවසන් වතාවට මගේ දකුණු කන දකුණු අතේ දබර ඇඟිල්ලෙන් වසාගෙන වම් කන පිනාඩයට තබා කුසට සවන් දුන්නෙමි. ඉතා දුර්වළ සහ රිද්මයකින් තොර භ්‍රෑණ හෘධ හඞක් මට ඇසුනි.

වහාම කාන්තාව සීසර් ශල්‍යකර්මයකට සූදානම් කරන ලෙසට මම හෙද නිලධාරිනී ගුණපාල මියට පැවසුවෙමි. ඉන්පසු සීමාවාසික වෛද්‍ය නිලධාරී චන්දන චඳ්‍රසේකරට රෝගියා වෙනුවෙන් ලේ සූදානම් කොට ඉතා ඉක්මනින් ඇය ශල්‍යගාරයට ගෙන එන ලෙස පවසා පවනට බඳු වේගයෙන් ශල්‍යගාරයට දිව ගියෙමි.

ශල්‍යගාරයේ ශල්‍ය  ජ්‍යෙෂ්ඨ වෛද්‍ය නිලධාරී ලිලිත් ප්‍රසන්න ලියනගේ හර්නියා ශල්‍යකර්මයක් කරමින් සිටියේය​. මාගේ අවශ්‍යතාවය තේරුම්ගත් ලිලිත් හැකි ඉක්මනින් ශල්‍යකර්මය අවසන් කොට මට ශල්‍යාගාරය නිදහස් කොට දුන්නේය​. කාන්තාව ශල්‍යාගාරයට ගෙන ඒමෙන් පසු මම ඉක්මනට සීසර් ශල්‍යකර්ම ආරම්භ කලෙමි. මවට නිර්වින්දනය දෙනු ලැබුවේ වෛද්‍ය ගෝවින්ද රාජාය . සීමාවාසික වෛද්‍ය නිලධාරී චන්දන චඳ්‍රසේකර මගේ සහයකයා විය​.

සීසර් ශල්‍යකර්ම කරන අතරතුර ළමා වෛද්‍ය නිලධාරියාට ඉක්මනට ශල්‍යාගාරයට එන ලෙසට පණිවිඩයක් යවන ලෙසට ශල්‍යාගාර හෙදි ඩිනාලිට කීවෙමි. ඩිනාලිගේ දුරකථන පණිවිඩයට ළමා වෛද්‍යවරියද පැමිණියාය​

කාන්තාවගේ ගර්භාශය සැතෙන් කපා ළදරුවා මම එලියට ගත්තෙමි. ඔහු පිරිමි දරුවෙකි. මිකෝනියම් හෙවත් භ්‍රෑණ බහිස්‍රාවිය ද්‍රව්‍ය වලින් නැහැවී සිටි ළදරුවා අසීරුවෙන් හුස්ම ගත්තේය​. ඔහුගේ ස්වාසනාලයට මිකෝනියම් ඇතුළු වී තිබුනේය​.  ළමා වෛද්‍යවරිය ළදරුවාට ස්වසනය කිරීම පහසු කරනු වස් ළමා කූපිකාවක් ස්ථාපිත කළාය ඉන් පසු ළදරුවා ඉන්කුබේටරය වෙත ගෙන යන ලදි. මම සීසර්  ශල්‍යකර්මයේ අවසන් අදියරයට පැමිනෙමින් සිටියෙමි.

ශල්‍යකර්මය අවසන් කිරීමෙන් පසුව ඇයව වාට්ටුවට ගෙන යන ලදි.  නමුත් ළදරුවාව ළමා වාට්ටුවේ සතියක් පමණ තබාගෙන ප්‍රතිකාර  කරන ලදි. අවසානයේදී මවත් ළදරුවාත් නීරෝගීව රෝහලෙන් පිටව ගියෝය​.අපගේ ක්‍ෂනික ක්‍රියාමාර්ගය නිසා ළදරුවාගේ ජීවිතය බේරිණි.

දැන් මෙම සිද්ධිය වී වසර 18 පමණ ගතවී තිබේ.මා අද ලංකාවේ නැත​.  නිර්වින්දන වෛද්‍ය ගෝවින්ද රාජා ගම්පහ රෝහලේ සේවය කරයි. එදා මගේ සහයකයාව සිටි සීමාවාසික වෛද්‍ය නිලධාරී චන්දන චඳ්‍රසේකර අද ජීවත් වන්නේ ඕස්ටෙ‍්‍රලියාවේය​. මෙම මුස්ලිම් මාතාව සහ පුතා මීගමුව අවට ප්‍රදේශයක ජීවත් වනවා ඇත​. සිංහල වෛද්‍යවරයෙකුත් ද්‍රවිඩ නිර්වින්දන වෛද්‍යවරයෙකුත් ඔහුගේ දිවි ගලවා දුන් බව මෙම මුස්ලිම් තරුණයා බොහෝ විට නොදන්නවා විය හැකිය​.

එදා සහජීවනයෙන් සිටි සිංහල සහ මුස්ලිම් ජනයා ආගමික අන්තවාදය නිසා ඈත් වෙමින් සිටිති. සැකය වෛරය ලියලමින් පවතී. මුහුණු පොත් වල වීරයන් එකිනෙකාට තර්ජනය කර ගනිති. අපහාස කරති. අප සිටින්නේ තවත් ආගමික සහ වර්ගවාදී ගැටුමක් ආසන්නයෙනි. ආගමික අන්තවාදයන් නිසා එකිනෙකා මරා දැමීමට කඩු මුවහත් කරන ලෝකයක මෙම සත්‍ය කතාව වසර 18 පසු මම පවසමි.

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග 

‘ඔන්න බබෝ වෙනස පැනපි..’

December 3rd, 2015

– ධර්මන් වික‍්‍රමරත්න

ලාංකීය ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වරට රාජ්‍ය සේවයට හානිකර අයවැය යෝජනා වලට එරෙහිව රාජ්‍ය සේවයේ විධායක සේවා නිලධාරින්ගේ වෘත්තීය සමිති 19කින් සමන්විත දීප ව්‍යාප්ත සේවාවල විධායක නිළධාරින්ගේ ඒකාබද්ධ කමිටුවට අයත් සාමාජිකයින් 35,000ක් දෙනා දෙසැම්බර් 3 සංකේත වැඩ වර්ජනයක් සිදු කළෝය. තවත් වාර්තාවක් තබමින් ඉතිහාසයේ ප්‍රථමවරට ශ්‍රී ලංකා පරිපාලන සේවා සංගමයේ සාමාජිකයින් 2,323ක් අකුරට වැඩ ව්‍යාපාරයක්ද එදිනම පැවැත්විණි. දිවා විවේකයේදී පරිපාලන නිලධාරින්ගේ විරෝධතා ව්‍යාපාර අනුරාධපුර, රත්නපුර, බදුල්ල, ගාල්ල, මොණරාගල, ත්‍රිකුණාමලය ඇතුළු නගර රැසකම පැවැත්වූහ. අමාත්‍යාංශ රැසක් ඉදිරිපිටද පරිපාලන නිලධාරිහු උද්ඝෝෂණය කරනු දක්නට ලැබිණි. අනුරාධපුරයේ වීදි පෙලපාලියක්ද විය. රජය ඊයේ දහවල් ප්‍රකාශයට පත්කළේ වසර 10කට වතාවක් බැගින් තීරු බදු රහිත වාහන බලපත්‍ර දෙකක් උපරිම වශ‍යෙන් පමණක් රජයේ විධායක නිළධාරින්ට ලබාදෙන බවය.

මේ අනුව වසර 30දී යමෙකු රාජ්‍ය විධායක නිලධාරියෙක්ව සිට වසර 60දී විශ්‍රාම යන විට හිමිවන්නේ තිරු බදු රහිත වාහන බලපත්‍ර දෙකකි. කලින් එවැනි වසර 30ක සේවයේ යෙදී සිටි රාජ්‍ය නිලධාරියෙකුට තීරු බදු රහිත වාහන බලපත්‍ර 6ක් හිමිවිය. රාජ්‍ය නිලධාරින් ගේ මෙම වර්තමාන අරගලය තීරු බදු රහිත වාහන පර්මිට් එකකට යැයි ලඝුකර කිසිවෙකු අවලාද නැගිය යුතු නොවේ. රාජ්‍ය නිලධාරින්ගේ වර්තමාන අරගලය අයවැය යෝජනා හරහා රාජ්‍ය සේවය විනාශ කිරීමේ ආණ්ඩුවේ උපාය මාර්ගික සැලසුමට එරෙහිව රාජ්‍ය සේවය සුරැකිනු සඳහාය. ලක්ෂ 13ක් වන රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ අයිතීන් පමණක් නොව 2016 සිට රාජ්‍ය සේවයට ඇතුළු වන රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ අයිතීන් කප්පාදුවටද එරෙහිවය. එමෙන්ම එය රාජ්‍ය සේවය දියකර හැරීමේ නව ලිබරල්වාදී  වැඩපිළිවෙලට එරෙහි සටනකි.

මෙම විරෝධතාවය මෙහෙයවන දීපව්‍යාප්ත සේවාවල විධායක නිළධාරින්ගේ ඒකාබද්ධ කමිටුවට රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමය, රජ්‍ය සේවා ඉංජිනේරු සංගමය, රජයේ ආයුර්වේද වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමය, රජයේ පශු වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමය, රජයේ දන්ත වෛද්‍යවරුන්ගේ සංගමය, ශ්‍රී ලංකා ක්‍රම සම්පාදක සේවා සංගමය, ශ්‍රී ලංකා අධ්‍යාපන පරිපාලන සේවා සංගමය, ශ්‍රී ලංකා ගණකාධිකරණ සේවා සංගමය ඇතුළු සංගම් 19ක් අයත් වේ. හුදකලාවේ සටන් කිරීමෙන් වැඩක් ‍ නොවන නිසා ඔවුහු එක්ව සටන් කරති. සතුරා පැහැදිලිය. අරගලයද පැහැදිලිය.

dharman03121501
ශ්‍රී ලංකා පරිපාලන සේවා සංගමය, රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමය, දීපව්‍යාප්ත ‍සේවාවල විධායක නිළධාරින්ගේ ඒකාබද්ධ කමිටුවේ සභාපති වෛද්‍ය නිමල් කරුණාසිරි, යුතුකම සංවාද කේන්ද්‍රයේ සභාපති ගෙවිදු කුමාරතුංග සහ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ නායක දිනේෂ් ගුණවර්ධන 

වෛද්‍යවරුන්ද ඒ අනුව දෙසැම්බර් 3 සංකේත වැඩවර්ජනයයට එක්විය. නිදහස් අධ්‍යාපනයෙන් උපන් වෛද්‍යවරුන් රටේ මුදල් කාබාසිනියා කරන පිරිසක් ලෙසට සෞඛ්‍ය සේවය සුරකීමේ ජාතික ව්‍යාපාරය ලෙසින් අමුතුම මාදිලියේ සංවිධානයක් හඬ නගති. ශ්‍රී ලංකාවේ බදු ගෙවන පුරවැසියෙකු වෛද්‍ය ශිෂ්‍යයෙකුගේ අධ්‍යාපනයකට වසරකට ගෙවන බදු මුදල ශත 2කි. එක් වෛද්‍යවරයෙක් බිහිකිරීමට එක් පුරවැසියෙකු වසර 6කට ගෙවන මුළු බදු මුදල ශත 12කි. වෛද්‍යවරුන් එදා අරගල කළේ පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලයට එරෙහිව නිදහස් අධ්‍යාපනය සුරකීමටය. වෛද්‍යවරු මෙදා අරගල කරන්නේද කාර් පර්මිට් එකකට නොව රාජ්‍ය සේවය සුරකීමටය.

යෝජිත දායක විශ්‍රාම වැටුප 2001/2004 සමය පැවති රජය මගින් ඉදිරිපත් කලද බලවත් විරෝධය මත ඉන්පසු බලයට පත්වූ රජය මගින් අහෝසි කරන ලද්දකි. සහනදායි වාහන ආනයන බලපත්‍රය රජයේ විධායක නිලධාරින්ට සෑම වසර 5කට වරක් දෙනු ලබන්නකි. බුද්ධිගලනය නතර කිරීම සඳහා රාජ්‍ය සේවයට බුද්ධිමතුන් ආකර්ශනය කිරීම පිණිස සහන පොලියට වාහන සහ නිවාස ණය ලබාදීම ආදී වරප්‍රසාද රැසක් මෙයට කලින් ක්‍රමයෙන් අහිමි කරනු ලැබීය. උපාධිධාරින් වශයෙන් තරඟකාරි විභාගයට මුහුණ දෙමින් ඉන් සමත්ව රාජ්‍ය සේවයට ඇතුල්වන්නේ රුපියල් 25,000කට අඩු මූලික වැටුපකටය. පුරවැසියාගේ උපතේ සිට මරණය දක්වා සියළු සේවාවන් ඉටුකරනු ලබන්නේ ඔවුන් විසිනි. මෙවර අයවැය මගින් රාජ්‍ය සේවය උඩුකුරුඤ්ඤංය.

සත්‍ය වශයෙන්ම වාහන බලපත්‍ර අහෝසි කිරීමට තීරණය කරන්නේ රාජ්‍ය ආදායමේ ගැටළුවකට විසඳුමක් ලෙස නොවේ. මෙය ගෙවුම් ශේෂය හා බැදුනු ප්‍රශ්නයකි. එනම් මේ රට තුළින් පිටට ඇදීයන මුදල සහ පිටරටින් මෙරටට ඇදී එන මුදල අතර වෙනස වැඩිවීමේ ගැටලුවය. ප්‍රශ්නය වන්නේ පසුගිය රජයට මෙය ගැටළුවක් නොවූයේද යන්නයි. සැබවින්ම එවැනි අර්බුදයක් ඔවුනට නොතිබිණි. එකල රට තුළ විසල් ව්‍යාපෘති ක්‍රියාත්මක විය. එම ව්‍යාපෘති සඳහා ණය සහ ප්‍රාග්ධනය වශයෙන් විදෙස් මුදල් රට තුළට පැමිණියේය. එනිසා ගෙවුම් ශේෂය පාලනය කරගත හැකි මට්ටමක පැවතීය. වත්මන් රජය පත්වූ විගස හොරු අල්ලා ගැනීම සඳහා රාජ්‍ය ව්‍යාපෘති නතර කළේය. ආයෝජකයන් හා චීනය වැනි රාජ්‍යයන් අධෛර්යමත් කරමින් ඔවුන් මින් පිටමංවන තැනට කටයුතු කළේය. රටට විදේශ විනිමය ගෙනා ඇවන්ට්ගාඩ් වැනි ආයතන රණවිරුවන් හොරුන් කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය වෙනුවෙන් බිලි දුන්නේය. ආර්ථිකය මතක් වූයේ අය වැය එන විටය.

ප්‍රකට දේශපාලන ක්‍රියාධරයෙකු වූ යුතුකම සංවාද කවයේ සභාපති ගෙවිදු කුමාරතුංග ඉකුත් නොවැම්බර් 27වන සිකුරාදා නව නගර ශාලාවේදී ඩී.ඒ. රාජපක‍්ෂ 48වැනි ගුණානුස්මරණ උත්සවයේදී ප්‍රධාන දේශනය පවත්වමින් කාල බෝම්බයක් අත හැරියේය. එහිදී 21වැනි සියවසේ ස්වාධීන රාජ්‍යයන්‍‍ගේ පැවැත්ම සහ ශ්‍රී ලංකාව මුහුණ දෙන වර්තමාන අභියෝග මැ‍යින් පැවති දේශනයේදී ඔහු දුන් පණිවිඩය ඉතාම පැහැදිලිය. එදා හඬක් නොමැති ජනතාවට නායකත්වය දුන් අධිරාජ්‍යවාදී බටහිරට ගැති එජාපයට එරෙහිව ශ්‍රිලනිපය ගොඩනැගීමට සහායවූ ඩී.ඒ රාජපක්ෂයන්ට තිබූ එඩිතරභාවය ආදර්ශයට ගනිමින් රටේ හඬක් නැති ජනතාවට හඬක් වීමට ඔවුන් වෙනුවෙන් සටන් වැදීමට මවිබිමේ නාමයෙන් ශ්‍රිලනිපයේ සිටින එජාප විරෝධීන්ට ඔහු ආරාධනය කළේය.

ගෙවිදු කුමාරතුංග යනු මහින්ද රාජපක්ෂ ජනපතිවරණයෙන් පැරදුනු පසු හඬක් නැති මිනිසුන්ගේ හඬ සමාජගතකල පුරෝගාමියාය. දෙමළ බෙදුම්වාදීන්ගේ ග්‍රහණයෙන් කොළඹ සරසවිය 1987 මාර්තු 24 මුදාගත් සරසවි සිසු නායකයාය. ඩී.ඒ. රාජපක්ෂ ගුණ සමරු දේශනයේදී ඔහු ඉඟි කළේ එජාපයට සහ එජාප ගැති පිරිස් විසින් වර්තමානයේ ප්‍රාණඇපයට ගෙන සිටින ශ්‍රිලනිපයට විකල්පයක් ලෙස තෙවන බලවේගයක් ගොඩනැගෙනු ඇත යන්නය. ලබන වසරේ ජුලි මස පැවැත්වෙන පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී නව උපතකට විදුලන නැකත එලඹෙනු ඇතැයි සිතිය හැක.

කුමාරතුංග මුණිදාස සූරින් හීන් සැරය කථා පෙළ ප්‍රථමයෙන් ලීවේ 1935 ලක්මිණි පහන පුවත්පතටය. පසුව හීන් සැරය කථාව අතිශයින් ජනප්‍රියට පත්විය. ගෙවිදුගේ සීයාවූ කුමාරතුංගයෝ හීන් සැරය මගින් කියා සිටියේ කුඩා අය එක්වූ විට ශක්තිය විශාල බැවින් දැවැන්තයින් පැරදවීමේ ක්‍රම සහ විධිය. කැලේ විශාලතමයා අලියාය. ප්‍රබලයා කොටියාය. කපටියා නරියාය. අලියාගේ හොඬවැලේ රිංගා ගත් කටුස්සා අලි හෙම්බිරිස්සාවක් සාදමින් අලියා පැරදුවේය. කොටියා පසු බැස්සුවේය. නරියා ෂේප් න්‍යායේ තියරියට තල්ලු කළේය.

ගෙවිදු සිය දේශනයේදී වැඩිදුරටත් කියාසිටියේ ශ්‍රිලනිප වර්තමාන නායකත්වය  පළමුව ව්‍යවස්ථා විරෝධීවද දෙවනුව ශ්‍රිලනිප අගමැති අපේක්ෂකයා සදාචාර විරෝධීවද පරාජය කරමින් එජාප අගමැතිවරයෙක් පත්කරගත් බවය. ඔහු සදහන් කල පරිදි දෙමල සන්ධානය නියෝජනය කරන විපක්ෂ නායකද ඔවුන් වෙනුවෙන් දරදිය ඇද්දෙකි. ජවිපෙ නියෝජනය කරන විපක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයාද එම සියළු දේශපාලන උපාය උපක්‍රම වෙනුවෙන් පෙනී සිටි අයෙකි. මේ ව්‍යාජ ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී හවුලට එරෙහිව යළි 56ක් බිහිවිය යුතු බව ගෙවිදු එහිදී අවධාරණය කළේය.

වෙනස මාරය. අයවැය දෙවනවර ඡන්ද විමසීමද හමාරය. පක්ෂව 159කි. විපක්ෂව 52කි. වැඩි ඡන්ද 107කින් අයවැය සම්මතය. තාන්න මාන්න වරදාන අබියසදී එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ ඡන්ද දායකයින්ගේ ජනමතය හෑල්ලු නොකරමින් සභාග ආණ්ඩුවේ අයවැයට එරෙහිව ඡන්දය පාවිච්චි කල මන්ත්‍රීවරුන් 52න් 6 දෙනෙකු ජවිපෙය. ඉතිරි මන්ත්‍රීවරුන් 46දෙනා  ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේය. එම 46දෙනා  ශ්‍රිලනිප(එජාප විරෝධී කණ්ඩායම), විමල්ගේ ජාතික නිදහස් පෙරමුණ, දිනේෂ්ගේ මහජන එක්සත් පෙරමුණ, කොමියුනිස්ට් පක්ෂය, වාසුගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වාමාංශික පෙරමුණ, ගම්මන්පිල‍ගේ පිවිතුරු හෙළ උරුමය ඇතුළු සන්ධානයේ මන්ත්‍රීවරුන්ය.

විපක්ෂ නායක ධූරයද දරණ ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානයේ මන්ත්‍රීවරුන් ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වරට අයවැයට පක්ෂව එජාප ආණ්ඩුව සමඟ එක්විය. බිංකුන්ඩෝ බොල තෝත් නටාපිය මාත් නටන්නන් කියා, ආණ්ඩුව සමඟ එකගෙයි කන මෙවැනි විපක්ෂ වාහෙලා ලෝකයේ මොනම රටකවත් සිටිනවාදැයි සැකයකි. ‘පොඩි මල්ලියි – චූටි මල්ලියි’ ලවා  කථානායක පිළිගත් විපක්ෂයේ අයට වෙනස කොහොමද කියා මොවුන්ට ටියුෂන් පන්තියක්වත් දැමිය යුතුය.

මෙවර අයවැය කීමෙන් පාර්ලිමේන්තුවේ සැබෑ විපක්ෂය බව තහවුරු වුයේ සන්ධානයේ විපක්ෂ මන්ත්‍රීවරුන් 54ක් නියෝජනය කරන ඒකාබද්ධ විපක්ෂයයි. ඉන් 46 දෙනෙකු පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණ අයවැය කියවීමට එරෙහිව එළිපිටම ඡන්දය ප්‍රකාශ කලහ. කථානායක විසින් පිළිගත් විපක්ෂයට සිටිනුයේ ද්‍රවිඩ සන්ධානයේ මන්ත්‍රීවරුන් 16 දෙනෙකු සහ ජවිපෙ 6 දෙනෙක්ද ඇතුලත්ව මන්ත්‍රීවරුන් 22ක් පමණි. කථානායකගේ විපක්ෂය මන්ත්‍රීවරුන් 22කගේ සුළුතර කණ්ඩායමක් බවද ඒකාබද්ධ විපක්ෂය මන්ත්‍රීවරුන් 56ක් නියෝජනය කරන බව මේ අනුව සක්සුදක් සේ පැහැදිලි විය. යහපාලනය යනු මන්ත්‍රීවරුන් 22ක් සිටින සුළුතරය විපක්ෂයක් ලෙස පිළිගන්නා රටකි. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යනු මෙයද? සන්ධානයේ ඡන්දයෙන් පත්වූයේ මන්ත්‍රීවරුන් 83 දෙනෙකි. එයට බාහිරව ජාතික ලැයිස්තුවෙන් 12කි. සන්ධානයේ ඡන්දයෙන් පත්වූ මන්ත්‍රීවරුන් 83 දෙනාගෙන් 21ක් එජාප රජයේ ඇමතිවරුන්ය. ඉතිරිවන්නේ ඡන්දයෙන් පත්වූ සන්ධාන මන්ත්‍රීවරුන් 62කි. ඉන් සන්ධාන මන්ත්‍රීවරුන් 54ක් පෙනී සිටින්නේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය වෙනුවෙනි.

මාතර දිස්ත්‍රික්කයේ සන්ධානයට ඡන්දය දුන් ජනතාවගේ අභිමානය සුරකීමට මාතරින් පාර්ලිමේන්තුවට ගිය එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ මන්ත්‍රීවරුන් 5දෙනා වන  ඩලස්, මහින්ද යාපා, ගජධීර, නිරෝෂණ සහ කාංචන එජාප ආණ්ඩුවට මුක්කු නොගසා එක රෑනක් සේ කටයුතු කිරීම මාතරට අභිමානයකි. අක්මීමන වෛද්‍ය රමේෂ් පතිරණ සිය පියාවන උග්‍ර එජාප විරෝධියෙකුවු රිචඩ් පතිරණ පියමං ඔස්සේම යෑම පුදුමයක් නොවේ. ගාල්ලේ මනූෂ නානායක්කාරට පාර්ලිමේන්තුවට එන්නට එදා ‍‍නොහැකි වූයේ 1980 ජුලි වැඩවර්ජක නායකයින් පස්ස දොරෙන් යළි රැකියා ලබාගත් අන්දමට සර්පයෙකු කාලා දැයි සැකයකි.  බෙන්තර-ඇල්පිටිය ගීතා කුමාරසිංහ නෝනාටනම් ඡන්දය දීමට නොපැමිණීම පිළිබදව සමාවදිය යුත්තේ අයවැයට එරෙහිව ඇය කථාකල නිසා නොව ගෙදර ගියොත් ‘අරයා’ නසී, මඟ හිටියොත් ඇය නසී න්‍යාය නිසාය. ආචාර්ය සරත් අමුණුගම කතන්තේ සංස්කෘතිය කීවේ මේවාටදැයි සැකයකි. ප්‍රේමලාල් ජයසේකරනම් තවමත් බන්ධනාගාරයේය.

බුද්ධික පතිරණනම් නාවේ ඇමතිකමක් නොලැබුණ නිසා නොව පොඩි කෙනිත්තිල්ලක් කිරීමටය. අතුරලියේ රතන හිමියෝ අයවැය කියවීමට පක්ෂව ඡන්දය දුන්නේනම් මාධ්‍යවල ප්‍රචාරයක් නොලැබෙන බව නොදන්නවා නොවේ. සිරිපාල ගම්ලත්ට උනේ උණු නිසා බොන්නත් බෑ කිරි නිසා අහක දමන්නටත් බැරි වාගේ වැඩකි. කනක හේරත් සභාගැබේ සිටියානම් සබරගමු මහඇමති මහීපාල හේරත්ගේ ඇපත් නැතිවීමට ඉඩ තිබිණි. ජනක බණ්ඩාර තෙන්නකෝන් ආවානම් සිදුවන්නේ මහඋළුගෙදර තපින්නටය. රොහාන් රත්වත්තගේ නොපැමිණීම ‍සිදුවන්නට ඇත්තේ සිය මලයාවූ මහේන්ද්‍ර, මහනුවර ශ්‍රී විශ්ණු දේවාලයේ සහ අලුත්නුවර දැඩිමුණ්ඩ දේවාලයේ 19 වන බස්නායක නිළමේ ලෙස අභිනවයෙන් කලින් දවසේ තේරී පත්වීමේ සතුට වැඩිවීම නිසා විය හැකිය. නායකයෝ යනු උපාය උපක්‍රම අනුගමනය කරන්නෝය. මහින්දගේ නොපැමිණීම සලකා බැලිය යුත්තේ ඒ තියරිය අනුවය.

මහින්ද රාජපක්ෂගේ ආගමනයෙන් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයට ඡන්ද විශාල සංඛ්‍යාවක් හිමිවීමෙන් ජාතික ලැයිස්තුවෙන් මන්ත්‍රීධූර 12ක් හිමිවිය. එය ශ්‍රිලනිප නායකත්වය පක්ෂ ව්‍යවස්ථාව කඩතුරාවක් කරගනිමින් කොල්ලකා ගත් අතර ඉන් පත්කල 12 දෙනාගෙන් 6 දෙනෙකු වූයේ සන්ධානයේ ඡන්දදායකයින් ප්‍රතික්ෂේප කර පරාජිත අපේක්ෂකයින්වූ එස්.බී. දිසානායක, මහින්ද සමරසිංහ, විජිත් විජයමුණි, ලක්ෂ්මන් යාපා, එම්.එල්.ඒ.එම් හිස්බුල්ලා, තිලංග සුමතිපාලය. ජාතික ලැයිස්තුවේ අනෙක් මන්ත්‍රීවරුන් 6 දෙනා වූයේ සන්ධානයේ කිසිදු ඡන්ද පදනමකින් තොරව පත්වූ සරත් අමුණුගම, ඒ.එච්.එම්. ෆවුසි, ඩිලාන් පෙරේරා, ෆයිසර් මුස්තාෆා, මලිත් ජයතිලක සහ අංගජන් රාමනාදන්ය. සන්ධාන පාක්ෂිකයින්ගේ ඡන්දය නැතිවූවාට ඔවුන්ගෙන් සියයට 90ක්ම ඇමතිලාය. මෙම ජාති(ක) ලැයිස්තුවෙන් පත්වූ මෙම ‍12 දෙනා ශ්‍රිලනිප නායකයාගේ මතයට ගරු කරමින් එජාප ආණ්ඩුවේ අයවැයට පක්ෂ නොවූවහොත් දෙයියෝ සාක්කිය.

ශ්‍රී ලංකාව ඇතැම් වකවානුවල හැර අවුරුදු 67ක් එකම තැන පල්වූ රටකි. ඇල්පෙනිත්තද පිටරටින් ආනයනය කරන රටකි. ගැහැණු මැදපෙරදිග යවා වි‍දේශ විනිමය ඉහළින්ම හම්බකලද ඔවුන් වෙනුවෙන් පෙනී නොසිටින රටකි. මහදවල් සරසවි සිසුවියන්‍‍ගේ ඔළුවට ‍බැටන් පොල්ලෙන් හොදින් ‘සංග්‍රහකල’ පොලිසිය පසුව වැටුනු සිසුවිය උස්සන්නට එම ප්‍රයත්න දැරූ බවට පොලිස් මාධ්‍ය ප්‍රකාශකයා අර්ථ නිරූපනය කරන රටකි. කේන්ද්‍රකාරයෝ සහ ෆෙංසුයිකාරයෝ පොරවල් වන රටකි. වැස්සට තෙමෙන නිසා යතුරු පැදිය විකුණා කාරයක් ගැනීමට ගිය ටොයි නංගියා කාරයේ බදු වැඩිකල විටද අයවැය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි සිටින රටකි. අගනුවර පාර මැද්දේ අමුඩ යුද්දේ කරමින් ගොවියෝ වාර්ෂිකව පාරට බැස්සවූ විප්ලවවාදීහු පොහොර සහනාධාරයට කෙළවන විටද ඇවන්ගාඩ් ගැන වමාරමින් සිටින රටකි.  ශ්‍රී ලංකික ගෘහ සේවිකාවක් අරාබියේදී ගල්ගසා මැරීමට සිටියදී ඒ වෙනුවෙන් හඬක් නොනඟන හැටහුට හමාරක් ස්ත්‍රී එන්.ජී.ඕ. සංවිධාන තිබෙන රටකි. ජාතික සමගිය සහ සංහිඳියාව ගැන පම්පෝරි ගැසුවද පාසැල් නිල ඇදුමට  ජාතිවාදී පදනමක් මත වවුචර් දෙන රටකි.

තිබුණායැයි කියූ ලැම්බෝගිනි නැත. බකින්හැම් මාලිගයෙන් ගෙනාආ කියන රත්තරන් අශ්වයින්ද නැත. ‍නාරහේන්පිට මැනින් මාර්කට් එකේ තිබූ ප්‍රයිවට් පේන් එකද නැත. ස්විස් හෝ ඩුබායි එකවුන්ට්ද නැත. ඩුබායි මැරියට් හෝටලයේ අයිතියද නැත. තජුදීන්ගේ ‍ගොඩගත් මළසිරුරේ වාර්තාවට සිදුවූ දෙයක්ද නැත. කොටි නිදහස්වී ඇත. බුද්ධි අංශ හිරේ ඇත.  සංවර්ධනය අඩාලවී ඇත. පාරිභෝගික ද්‍රව්‍ය සහ එළවළු මිල වැඩිවී ඇත. ශ්‍රී ලංකාව දැන් කොමඩිලන්තයක් බවට පත්වෙමින් ඇත. එදා තිරගත වූ ‘කොළඹ සන්නිය – කමින්  ස්වීට්’ වෙනුවට  ‘මහින්ද කොටියාට සල්ලි දීපු හැටි’ කියා රූපවාහිනී මාධ්‍ය සංදර්ශනයක්ද ඉදිරියේදී තිරගත වූවහොත් එහි පුදුමයක්ද නැත. ‍’වෙනස’ ලැබී ඇත. ‘යහපාලනයේ’ අසිරිය කියා වැඩක් නැත.(The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)

– ධර්මන් වික‍්‍රමරත්න

Assam loses an eminent theatre personality

December 3rd, 2015

By NJ Thakuria

Guwahati: Assam in northeast India has lost a dedicated theatre director, actor and journalist  Dipak Mahanta in a tragic accident.

Mahanta was on his return journey from Tejpur after a shooting schedule, when the vehicle he was traveling in with few other colleagues met with an accident at Deoshal locality of Jagiroad in the midnight of Wednesday.

Seriously wounded Mahanta was taken to Guwahati Medical College Hospital, but the attending doctors declared him brought dead. The accompanying three television employees namely Ajmir Saikia, Pradesh Rabha and Atul Morang also sustained injuries but they are stated to be out of danger.

Journalists paying floral tribute on the mortal remains of Senior journalist and Dramatist, Deepak Mahanta at Guwahati Press Club on Thursday. Deepak Mahanta died in a road accident at Jagirod while coming from Tezpur on Wednesday Midnight.

Journalists paying floral tribute on the mortal remains of Senior journalist and Dramatist, Deepak Mahanta at Guwahati Press Club on Thursday. Deepak Mahanta died in a road accident at Jagirod while coming from Tezpur on Wednesday Midnight.

Born in 1961 at Tejpur, Mahanta was a creative theatre director, skilled performer, serious playwright and a script writer with humoristic touch. Some of his plays namely ‘Ulanga Roja’, ‘Malati Mem’, ‘Holi’, ‘Pinhole Camera’, ‘Gajapuria’ etc are well appreciated by the theatre appreciators across the region.

Lately Mahanta joined in the field of professional journalism and shifted to Guwahati from Tezpur, his original workplace. Started his television journalism career with News Time Assam, a newly launched satellite news channel, Mahanta lately joined another new channel Assam Talks, as a senior producer.

Mahanta left behind his wife, son with host of relatives and well-wishers. Media organizations across Assam have expressed shock at his untimely death and sent condolence message to the bereaved family.

Prior to his last journey to Tejpur for cremation, he was paid rich tributes at office of Pratidin Time (formerly News Time Assam), Guwahati Press Club and Assam Talks.

The Agenda of Separatism – Triple Assault on Sinhala Naionalism

December 2nd, 2015

R Chandrasoma

There are three political moves curremtly afoot that can spell doom to Sinhala Nationalism and the identity of Sri Lanka as a distinctive Nation with a proud history. The first of these moves is the abject recognition that we have done great wroing to the Tamils by using military force to crush Prabhakaran and his armed hordes. A necessary corpllary is that the Land of Lanka is shared with the Tamils and the right of cessation is inalienable. The RW-MS ruling coalition will not publicly admit this but it is clear that their ‘Foreign Masters’ have an assuarance that the Tamil claim to be separate and equal will be fully realized through a political re-structuring.

The second move is to tightly integrate the economy of Sri Lanka with that of India through submissive pacts such as the proposed Indo-Sri lanka Comprehensive Trade Aggreement which will see Indian Industrial Giants taking ove the commanding hights of our Economy. Hordes of educated Indians will find Sri Lanka a pleasant refuge from the rising Barbarities of their homeland. The claim that the Sinhala Indigenes will be reduced to the status of an aboriginl population is not overblown.

The third disastrous move is to sell prime land in the Sinhala Coastal Belt to Foreign Capitalist purpodly to infuse much needed capital and alien expertise to transform Sri Lanka into a modern state. The faemers of yore are to be replaced by trouser-wearing technicians with ‘digital age’ devices strapped to their ancient bodies.

Suppose these Machiavellian political moves have Parliamentary support and are successfully executed. Is  it necessary to spell out the consequences? There have been betrayers aplenty in the long and mixed history of Sri Lanka. The last – and memorable – betrayal was by the Sinhala Kandyan chiefs. Alas, a leadership has arisin in this late stage of our history that is prepared to barter our land and our historic rights for securing the ‘kudos’ of the foreign Overlord at a time of great peril to the Sinhala Nation.

මේ පාපතර මෙහෙයුමට එරෙහි සටනට දේශපාලන පෙරමුණ නව වසරේ එනවා… ලොව කොතැන සිටියත් සටන් වදින්න සැරසෙන්න…

December 2nd, 2015

lanka C news

මේ පාපතර මෙහෙයුමට එරෙහි සටනට දේශපාලන පෙරමුණ නව වසරේ එනවා… ලොව කොතැන සිටියත් සටන් වදින්න සැරසෙන්න…

ලොව කොතැනක වාසය කළත් ලක්මාතාවගේ පහස ලැබූ කාටත් අද පැහැර හැරිය නොහැකි බරපතළ වගකීමක් තිබෙනවා

ලොව කොතැනක වාසය කළත් ලක්මාතාවගේ පහස ලැබූ කාටත් අද පැහැර හැරිය නොහැකි බරපතළ වගකීමක් තිබෙන බවත් එම බරපතළ වගකීම වන්නේ මරබියෙන් ගලවාගත් රට පත්ව ඇති අවදානම නිවැරදිව දැකීම සහ එය වළක්වාලීම සඳහා නිවැරදි පියවර ගැනීමට දායකවීම බවත් ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක, පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී විමල් වීරවංශ මහතා පෙන්වා දෙයි.

පසුගියදා ලන්ඩනයේ ෆෙල්තම් කොමියුනිට් කොලේජ් ශාලාවේදී ‘සුදදන්ගේ උසාවිය සහ ජාතියේ අවනඩුව’ නම් වූ සිය දේශනය පවත්මින් විමල් වීරවංශ මහතා එසේ පෙන්වා දුන්නේය.

විද්වත් වෘත්තිකයන් ඇතුළු ලන්ඩනයේ වෙසෙන ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් රැසකගේ සහභාගීත්වයෙන් පැවැති මෙම දේශනය පවත්වමින් ජානිපෙ නායකවරයා මෙසේ ද දීර්ඝ ලෙස අදහස් දැක්වූයේය.

‘‘මීට ප‍්‍රථමයෙන් ඔබව මුණගැසී මේ දේශනය පැවැත්වීමට සුදානමින් සිටියත් ‘යහපාලන ආණ්ඩුවේ යහපාලන මහිමය’ හේතුවෙන් ලන්ඩන් එනවා වෙනුවට රහස් පොලීසියේ අත්අඩංගුවට පත්වීමට සිදු වුණා. අධිකරණයට මේ ප‍්‍රශ්නය ඉදිරිපත් කළාම ඊළග වසරේ මැයි මාසයට නඩුව කල් දැමුවා. රහස් පොලීසියට අපට එරෙහිව වරදක් ඔප්පු කිරීමට හැකියාවක් තිබුණා නම් ඔවුන් ඊට කලින් දිනයක් ඉල්ලනවා. අපට එරෙහිව කවර මෙහෙයුම් ක‍්‍රියාත්මක කළත් අපි තීරණය කළා. ‘ලක්මාතාවට අසීමිතව ආදරය කරන විදෙස් රටවල වෙසෙන ඔබව රට ඉදිරිපිට තිබෙන ඇත්ත අභියෝගය පිළිබඳව දැනුම්වත් කිරීම සඳහා මේ මැදිහත් වීම අනිවාර්යෙන්ම සිදු කළ යුතුයි’ කියලා.

අපට නැවත එකතුවෙන්න බල කෙරෙන වටපිටාවක් අද නිර්මාණය වී තිබෙනවා. ලක්මාතාවට එරෙහිව විදේශ ආක‍්‍රමණ දියත් වන හැම අවස්ථාවකම, ලක්මාතාවගේ හුස්ම පොද උදුරා ගන්න විවිධ මෙහෙයුම් ක‍්‍රියාත්මක වන හැම අවස්ථාවකම ඇයගේ සුජාත දූ පුතුන් ලෙස ඒ එන තර්ජනයට හා අභියෝගයට එරෙහිව සකල වාදභේද පසෙකලා එකමුතු වෙන්න අපට බල කෙරෙනවා. 1815දී යටත්විජිතවාදීන් උඩරට රාජධානිය ඇතුළු අපේ රට සම්පූර්ණයෙන්ම යටත්කර ගනු ලැබුවා. ඊට හරියටම වසර 200කට පසුව නැවත වෙනත් ආකාරයකින් මේ රට නූතන යටත් විජිතවාදීන්ගේ ගොදුරක් බවට පත්ව තිබෙනවා.

එදා සුදු අධිරාජ්‍යවාදීන් යුද්ධ කරලා උඩරට රාජ්‍යය යටත්කර ගන්න කිහිප වතාවක් උත්සාහ කළා. නමුත් අපේ ස්වදේශීය සේනා ගිරිදුර්ග අතර ඉඳගෙන එල්ල කරපු ප‍්‍රහාර නිසා ඒ යුද ජයග‍්‍රහණය අත්පත්කර ගන්න ඔවුන්ට බැරි වුණා. රජු සහ උඩරට රදල පැළැන්තිය අතර භේද හදලා, රජු පිළිබඳ දූෂමාන ආරංචි ජන සමාජය තුළ පතුරුවා හැරලා එදා ජෝන් ඩොයිලිලාට පුළුවන්කම ලැබුණා යුද්ධ කරලා බැරි වුණු ජයග‍්‍රහණය ලබාගන්න. එදා ශ‍්‍රී වික‍්‍රම රාජසිංහ රජතුමා අල්ලා ගත්තාට පසුව වැලකින් ගැට ගහලා ඇදගෙන යන්න එක්නැලිගොඩලා කටයුතු කළා. ඒක දැකපු සුද්දන් කීවා ‘මේ නුඹලාගේ හිටපු රජු එයාට එහෙම සලකන්න එපාෟ’ කියලා. උඩරට රාජධානිය ගිලගෙන වසර 200 පිරෙන විට අපේ රට එදා මුහුණ දුන් අන්තරායට සමාන අන්තරායකට මුහුණ පා තිබෙනවා. ඒ නිසා අද මේ ලෝක සිතියමේ කොතැනක වාසය කළත් ලක්මාතාවගේ පහස ලබපු අපි කාටත් පැහැර හැරිය නොහැකි වගකීමක් තිබෙනවා. ඒ වගකීම තමයි, පළමුකොටම මේ අවදානම සහ අන්තරාය නිවැරදිව දැකීම. දෙවනුව, එය වළක්වාලීම සහ පරාජය කිරීම සඳහා ගත හැකි නිවැරදි පියවර ගැනීම.

‘අවදානම සහ අන්තරාය නිවැරදිව දැකීම’

ජනවාරි 08 වැනිදා ශ‍්‍රී ලංකාවේ බල පෙරළියක් සිදු වුණා. එයට ‘විප්ලවවාදී සමාජවාදී’ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ, නව ලිබරල්වාදී එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය, දෙමළ ජාතිවාදී, බෙදුම්වාදී දෙමළ ජාතික සන්ධානය, සිංහල බෞද්ධවාදී හෙළ උරුමය දායක වුණා. ඒ වගේම මුස්ලිම් මූලධර්මවාදී බලවේග ලෙස ඔවුන් විසින් මීට ඉහතදී හඳුන්වන ලද පක්‍ෂත් ඊට අතිරේකව මේ බල පෙරළියට සහයෝගය දැක්වූවා. මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමා ඇතුළු ශ‍්‍රී ලනිපයෙන් කැඞී ආ පිරිසක් මෙන්ම හිටපු ජනාධිපතිනී චන්ද්‍රීකා කුමාරතුංග මැතිනියත් මේ බල පෙරළියට මුල් වුණා. මේ සියලූ දෙනා තමන්ගේ එක් පොදු අවශ්‍යතාවක් ඉටුකර ගැනීමටයි එකතු වුණේ.

පසුගිය පෙබරවාරියේ පැවැති ඉන්දීය ජනරජ දින උළෙලේ ප‍්‍රධාන ආරාධිතයා ලෙස සහභාගී වූ ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපද ජනාධිපති බරක් ඔබමා මහාතා එහිදී පැවසුවා, ‘ශ‍්‍රී ලංකාවේ සහ මියන්මාරයේ සිදු වුණු ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී බල වෙනස්කම් සඳහා ඉන්දියාව ලබා දුන් සහයෝගයට අපි ස්තුතිවන්ත වෙනවා’ කියලා. මේ බල පෙරළිය සිදුකළේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජනතාව නම්, අනුර දිසානායක මහත්තයා කියන විදිහට ශ‍්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන න්‍යාය පත‍්‍රය මෙහෙයවමින් මහින්ද රාජපක්‍ෂ ගෙදර යැව්වේ ඒ අය නම් බරක් ඔබාමා මේ කියන කතාවේ තේරුම කුමක්ද? මේ බල පෙරළියේදී අපි නොදන්නා උදව්වක් ඉන්දියාව කරලා තියෙනවා. කාටද? ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයට. ඔබාමා මේ විදිහට ඉන්දියාවට ස්තුති කරන්නේ, බලපෙරළියේ ප‍්‍රධානියා ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය නිසයි. ඒ වගේම ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපද රාජ්‍ය ලේකම් ජෝන් කෙරී ඔවුන්ගේ කොන්ග‍්‍රස් මණ්ඩලයට කියනවා ‘ලංකාවේ සිදු වුණු බල පෙරළිය අපේ වැඩක්’ කියලා. ඒ වගේම එරික් සෝල්හයිම් ඒ දිනවල විදේශ මාධ්‍යවලට පැවසුවා ‘බලාපොරාත්තු වූ දෙය ඉටු වුණා. ශ‍්‍රි ලංකාවේ ජනතාව ඒ විශ්මිත දේ කළා. එය පිටුපස සිටියේ අපයි’ කියලා. මේ බල පෙරළිය සිදු වී ගෙවී ගිය මාස 10 තුළ ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපද රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ අංක 01 සිට අංක 04 දක්වා ඉහළම නිලතල දරන අය ශ‍්‍රී ලංකාවට ආවා. රාජ්‍ය ලේකම් ජෝන් කෙරී, එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානයේ නිත්‍ය නියෝජිත සමන්තා පවර්, දකුණු ආසියාව භාර සහකාර ලේකම් නීෂා බිස්වාල් යන අය ඒ අතර වෙනවා.

ඒ වගේම ජනවාරි 08 වැනිදා බල පෙරළියට පෙර ඒ සඳහා වූ සූදානම ‘ඉන්ටර්නැෂනල් ක‍්‍රයිසිස් ගෲප්’නැමැති රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයේ ප‍්‍රධානී ඇලන් කීනන්ගේ පහත ප‍්‍රකාශයෙන් පැහැදිළි වෙනවා. ඔහු 2013දී දෙමළ ඩයස්පෝරා සාමාජිකයන් අමතමින් පවසනවා ‘ඔබගේ පරමාර්ථ මුදුන්පත්කර ගැනීමට නම් ඔබට රාජපක්‍ෂ පළවාහරින තෙක් ඉවසා සිටීමට සිදු වෙනවා’ කියලා. ඒ අනුව අපට පෙනෙනවා ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයට, ඉන්ටර්නැෂනල් ක‍්‍රයිසිස් ගෲප් වැනි රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලට, දෙමළ ඩයස්පෝරාවට වැනි සියල්ලන්ටම පොදු උවමනාවක් තිබුණු බව. ඒ තමයි ‘රාජපක්‍ෂ ජනාධිපතිවරයාගේ ග‍්‍රහණයෙන් ශ‍්‍රී ලංකාව ගලවා ගැනීම.’ ඒක කරන්න නිකම් බැහැ. ඒකට මහින්ද රාජපක්‍ෂගේ ප‍්‍රතිරූපය විනාශ කරන්න ඕනෙ. සිංහල සමාජය තුළ රාජපක්‍ෂට විරුද්ධව වෛරය නිර්මාණය කිරිමේ කොන්ත‍්‍රාත්තුව, කිහිප දෙනකුට පැවරුවා. අනුර දිසානායක, පාඨලී චම්පික රණවක, අතුරලියේ රතන හිමියන් වැනි අය වෙන වෙනම සිටිමින් ඔවුන්ගේ ඒ මෙහෙයුම ඒකාබද්ධව දියත් කළා. අවසානයේ ඔවුන්ට අවශ්‍ය දේ සිද්ධ වුණා. ප‍්‍රබල නායකත්වයක් ගෙදර යවලා, දුබල නායකත්වයකට රටේ සුක්කානම මාරු කළා.

බටහිර ගැති කුමන්ත‍්‍රණකාරී මෙහෙයුමකින් බටහිරට උවමනා වෙනස සිදුකර ගැනීමට තමයි ජනවාරි 08 වැනිදා මේ බල පෙරළිය සිදු වුණේ. දැන් බලන්න ජනවාරි 08 වැනිදායින් පසුව රට තුළ සිදු වෙමින් පවතින දෙය. ලංකාවේ ජනතාවට දුන් පොරොන්දු ඉටු කළාද? ඩොලරයට සාපේක්‍ෂව රුපියල 145 දක්වා බංකොලොත් වෙලා. රුපියල වැටෙන හැම තත්පරයක් ගානේම ආනයන භාණ්ඩවල මිල ඉහළ යනවා. ආර්ථික වශයෙන් දුන් පොරොන්දු කිසිවක් මේ ආණ්ඩුව ඉටුකර නැහැ. අද පවතින්නේ මෑත ඉතිහාසයේ ලොව පැවැති අඩුම ඉන්ධන මිල. ඒත් ජනතාවට ඒ සහනය ලබාදීමට මේ ආණ්ඩුව අසමත් වෙලා තිබෙනවා. මුදල් ඇමති රවී කරුණානායක කියනවා, ‘රාජ්‍ය සේවයට ඇතුළු වෙන්න එපා! ලබන වසරේ සිට රාජ්‍ය සේවයට ඇතුළු වන අයට අපි විශ‍්‍රාම වැටුප් දෙන්නේ නැහැ’ කියලා. රනිල් වික‍්‍රමසිංහ ආණ්ඩුවෙන් කාර් එකක් ගන්න සිහිනයක් ගැන, මහ මැතිවරණ දැන්වීම්වලින් කියපු දැරිවියට අද පාරේ බැහැලා යන්න බැහැ. ගමේ කොල්ලෝ හූ කියනවා. මේ ආණ්ඩුව අය-වැයෙන් වාහන මිලත් ඉහළ දමා තිබෙනවා.

‘වී වෙනුවට අල වවන්නලූ’

ඒ වගේම මුදල් ඇමතිවරයා කියනවා ‘හාල් කිලෝව ඉන්දියාවෙන් ගෙනත් රුපියල් 35ට දෙන්න පුළුවන්. ඒ නිසා කුඹුරුවල වී වෙනුවට අල වවන්න’ කියලා. එතුමා දන්නේ නැහැ බොහෝ ප‍්‍රදේශවල කුඹුරුවල වී වෙනුවට අල වගා කරන්න බැහැ කියලා. ඕනෑම රටක ප‍්‍රධාන ආහාරය ඒ රටේ පොළොව තුළ වැව්වොත් ආහාර සුරක්‍ෂිතතාව ඇති වෙනවා. ඒක රටක ස්වෛරීභාවය පිළිබඳ ප‍්‍රශ්නයේදී ඉතා වැදගත්. මෙතැනදී මේ රටේ පාලකයෝ කරන්න ඕනේ ‘වී වෙනුවට අල වවන්න’ කියන එක නොවෙයි. ‘ඉන්දියාවට හාල් කිලෝව රුපියල් 35ට දෙන්න පුළුවන් නම් අපට බැරි ඇයි?’ කියන ප‍්‍රශ්නයට පිළියම් සෙවීමයි. ඉන්දියාවේ ගොවියාට බොහෝ සහනාධාර දෙනවා. මේ ආණ්ඩුව පොහොර සහනාධාරයත් කප්පාදු කරලා, දැන් කියනවා ‘වී ගොවිතැන අත් හරින්න’ කියලා. මේ සියල්ල දෙස බලන විට පෙනී යන්නේ ආර්ථිකමය වශයෙන් ජනතාවට දීපු සිහින, මේ ආණ්ඩුව මහ දවල් කුඩු පට්ටම් කරලා ඉවර බවයි.

ජනතාවට දුන්නු පොරොන්දු ඉටු නොකරන මේ ආණ්ඩුව මේ මාස 10 තුළ ඉටු කරමින් සිටින්නේ කාට දුන්නු පොරොන්දුද? සමන්තා පවර් නෝනා ලංකාවට ඇවිත් කියනවා, ‘මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා ලෝකයට ආදර්ශයක්’ කියලා. ඇත්ත තමයි එතුමියගේ රටට, එතුමා හොඳ ආදර්ශයක්. ලෝකයේ වෙන කිසිම තැනකින් මෙහෙම ‘මොඩල්’ එකක් ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයට මෑත ඉතිහාසයේ හමු වෙලා නැතිව ඇති. දැන් මාසෙකට වතාවක් ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපද රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ ප‍්‍රධානියෙක් ශ‍්‍රී ලංකාවට එනවා. ආපු ගමන් උතුරේ නෑදෑයෝ බලන්න යනවා. ආපසු එන ගමන් කියනවා‘උතුරෙන් හමුදාව ඉවත් කරන්න’ කියලා. සමන්තා පවර් නෝනත් ලංකාවෙන් ගියේ ඒ ටික කියාගෙන. ඒ වගේම අද කොටි ත‍්‍රස්තවාදීන් ක‍්‍රම ක‍්‍රමයෙන් නිදහස් කරමින් සිටිනවා. ඒ විතරක් නොවෙයි අපේ රට බෙදා වෙන් කරන්න බිහිසුණු ත‍්‍රස්තවාදී ක‍්‍රියාවල නිරත වූ කොටි ත‍්‍රස්තවාදීන් සමරා පහන් පත්තු කිරීමට දෙමළ ජාතික සන්ධානය කටයුතු කරනවා. අපේ රටේ තවමත් තහනම් ත‍්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් වන කොටි සංවිධානයේ නිර්මාතෲ ප‍්‍රභාකරන් ඇතුළු මිනීමරු ත‍්‍රස්තවාදීන් පිරිස මහ විරුවන් සේ සමරන්න මේ අය කටයුතු කරනු ලැබුවා. මේ පිළිබඳ ආරක්‍ෂක ලේකම් කරුණාසේන හෙට්ටිආරච්චි මහත්තයාගෙන් විමසුවාම ඔහු කියනවා ‘ ඕනේ කෙනෙකුට, ඕනෙම මැරුණු කෙනෙක් සමරන්න පුළුවන්. ඒක අපට ප‍්‍රශ්නයක් නොවෙයි’ කියලා. ඔන්න අද ශ‍්‍රී ලංකාවේ වෙලා තිබෙන ‘වෙනස.’ ත‍්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත යටතේ අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූ කොටි ත‍්‍රස්තවාදීන් නිදහස් කරනවා. කොළඹ කොටි බෝම්බ පිපිරෙන එක වළක්වන්න මෙහෙයුම් කරපු බුද්ධි අංශ නිලධාරීන්, ප‍්‍රදීප් එක්නැලිගොඩ නැමති සිංහල කොටි ත‍්‍රස්තවාදියා මරා දැමීම කියන චෝදනාව එල්ල කරලා ත‍්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත යටතේ අත්අඩංගුවට ගන්නවා. ඒ විතරක් නොවෙයි එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ නිලධාරීන් රහස් පොලීසිය සමග ත‍්‍රිකුණාමලය නාවික හමුදා කඳවුර ඇතුළට ගිහිල්ලා එහි තිබෙන බි‍්‍රතාන්‍ය පාලන සමයේ ඉදි කරපු භූගත අවි ගබඩා පරික්‍ෂා කරනවා. කිසිම ස්වෛරී රටක් විදේශිකයන්ට තම රටේ හමුදා කඳවුරුවලට ඇතුළුවීමට අවසරය දෙන්නේ නැහැ. මෙහෙම දෙයක් සිදු වුණේ ලංකා ඉතිහාසයේ ප‍්‍රථම වතාවට. මේ පරික්‍ෂා කිරිම්වලින් පසුව නාවික හමුදා නිලධාරීන් පිරිසක් අතඅඩංගුවට ගෙන තිබෙනවා. තවත් 20 දෙනෙකු අත්අඩංගුවට ගැනීමට නියමිතව තිබෙනවා. මෙසේ පරික්‍ෂා කිරීමට හේතුව තමයි ‘දෙමළ ත‍්‍රස්තවාදී සැකකරුවන්ට වධහිංසා සිදු කළාද?’ යන්න සොයා බැලීම. මෙන්න සිදු වූ ‘වෙනස.’

‘හොරු ඇල්ලීමේ ව්‍යාජ සටන් පාඨය’

ශ‍්‍රී ලංකාව නම් වූ ඔබේත්, මගේත් මාතෘභූමිය දශක තුනක් තිස්සේ වඳ වින්දා. මළකඳන් දැක දැක නිදා ගත්තා. මරබිය සමාජගත වෙලා තිබුණා. ප‍්‍රවෘත්ති විකාශන, විවිධ ආකාරයට මියයන මිනිසුන්ගේ තොරතුරුවලින් වර්ණගැන්වී තිබුණා. ඒ පාපතර අඳුරු මතකයන් අතීතයට සීමා කරලා මාතෘභූමියට නිදහස්, නිවහල් ජීවිතයක් උරුම කරදීමට සටන් වැදුණු මිනිස්සු අත්අඩංගුවට ගෙන සිරගත කරන යුගයක් ජනවාරි 08 වැනිදායින් පසුව උදා වී තිබෙනවා. හිටපු හමුදා ප‍්‍රධානීන් රැුගෙන යනවා මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසයට(FCID). දැන් මේ මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසයට නොගෙනයන කෙනෙක් නැහැ. ‘චන්න-උපුලී’ වැනි කලාකරුවන් එතැනට රැගෙන ගියා. ‘භාතිය-සන්තුෂ්’ රැගෙන යන්න නියමිතයි. තවත් FCID වගේ ආයතනයක් පිහිටුවා තිබෙනවා, ‘බරපතළ දූෂණ වංචා පිළිබඳ ජනාධිපති කොමිසම’ කියලා. බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත‍්‍රණ ශාලාවේ පවත්වාගෙන යන ඒ කොමිසමට ප‍්‍රවීණ කලාකරු බන්දුල විජේවීර මහතා රැුගෙන ගියා. ඔහුගෙන් ප‍්‍රශ්න කරලා තිබුණේ ‘එයාර් ලංකා ආයතනයේ උත්සවයකට සහභාගී වුණාද? දිවා ආහාරය ගත්තද? දිවා ආහාරය සැපයුවේ කවර කේටරින් සර්විස් එකෙන්ද? ඇයි එතැනට ගියේ?’ වැනි ප‍්‍රශ්න. දැන් රාජ්‍ය උත්සවයකට කලාකරුවන් ගෙන්වන්නත් ටෙන්ඩර් කැඳවන්න වෙයි. අසනීප තත්වයෙන් සිටින නාමල් උඩුගම කලාකරුවාගෙන් මෙවැනි කරුණක් පිළිබඳව ප‍්‍රශ්න කරන්න මේ අය ඔහුගේ බිරිඳ රුවන්ති මංගලා කලාකාරිනිය කැඳවීමට සූදානම් වෙනවා.

මේ ආණ්ඩුව නීතිවිරෝධී ආකාරයට පොලීසියට අලූත් කොට්ඨාසයක් එකතු කළා, මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසය (FCID) කියලා. මේ නීති විරෝධී කොට්ඨාසයෙන් විමර්ශනය කරන්නේ, අගමැතිගෙන් ලැබෙන පැමිණිලි. අගමැති නොවෙයි ඒ පැමිණිලි හදන්නේ අනුර ‘සහෝදරයා.’ එයාට වැඬේ කරන්න අරලියගහ මන්දිරයෙන් වෙනම කාර්යාලයක් හදලා දීලා තියෙනවා, ‘දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කාර්යාලය’ කියලා. ඒකේ ප‍්‍රධානියා කවුද? අනුර දිසානායක කෘෂිකර්ම ඇමති ලෙස කටයුතු කරපු 2004-2005 කාලයේ එයාගේ පෞද්ගලික ලේකම් විදිහට කටයුතු කරපු කෙනා. ඒ අනුව ඉතා පැහැදිලියි, මේ කටයුත්ත නොනිල වශයෙන් මෙහෙයවන්නේ අනුර දිසානායක කියලා. ඒ නිසයි එයා ?, දවල් දෙකේම ‘හොරු අල්ලපියෝ’ කියලා කෑමොර දෙන්නේ. හිටපු හමුදා ප‍්‍රධානීන් මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසයට කැඳවීම ගැන ජනාධිපතිවරයාගෙන් විමසුවාම ඔහු කියනවා ‘මම ඒ ගැන දැනන් උන්නේ නැහැනේ හිටං’ කියලා.

එක පැත්තකින් ‘හොරු ඇල්ලීමේ සටන් පාඨය’ ඉදිරියට දාලා මේ යහපාලන හොර හවුල තමන්ට එරෙහි දේශපාලන බලවේග දරුණු ලෙස දඩයම් කරනවා. යහපාලන හොර හවුල විසින් මැතිවරණයට කලින් එතනෝල්කාරයෝ, කුඩුකාරයෝ, හොරු කියමින් චෝදනා කරපු අය, ඔවුන්ට යටත් වෙලා ඇමති කටු අරගෙන අද යහපාලනය තුළ යහමින් වැජඹෙනවා. කොටි ත‍්‍රස්තවාදීන්ගේ ග‍්‍රහණයෙන් මේ රට බේරාගැනීමට මූලික වූ හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මැතිතුමා, හිටපු ආරක්‍ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මැතිතුමා ඇතුළු එම ක‍්‍රියාදාමයට සජීවීව දායක වූ ඒ ජයග‍්‍රහණය රැක ගැනීමට අදටත් කැපවන දේශපාලන නායකයන්, සිවිල් සමාජ නායකයන් දඩයම් කිරීමටයි මේ යහපාලන හොර හවුල ‘හොරු අල්ලනවෝ’ සටන් පාඨය පාවිච්චි කරන්නේ.

‘බටහිර බලවේග කපන අලූත් පාර’

මරබියෙන් ජාතිය ගලවා ගෙන වසර 06ක් ගතවන විට මෙහෙම වෙන්නේ ඇයි? ලක්මාතාවගේ සුජාත දූ පුතුන් ලෙස මේ සිදු වෙමින් පවතින මතුපිට ජවනිකා ගැඹුරින් වටහා ගත යුතුයි. ශ‍්‍රී ලංකාව කොටි පරදා ලැබූ යුද ජයග‍්‍රහණය බටහිරට අවමානයක්. ඔවුන්ට අනුව එවැනි ජයග‍්‍රහණයක් ශ‍්‍රී ලංකා ආරක්‍ෂක හමුදාවන්ට ලැබෙන්න විදිහක් නැහැ. තමන් ‘කිරිපොවා ඇති දැඩි කළ’ කොටි ත‍්‍රස්තවාදය පරාජයට පත්කළ හැකි බලවේගයක් නැහැ කියන මතයේයි ඔවුන් සිටියේ. ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය ඇතුළු බටහිර අධිරාජ්‍යවාදය බලවත් වෙහෙසක් ගත්තා, අවසන් මොහොතේ හෝ කොටි නායකයන් බේරා ගැනීමට. අපි දිනුවේ වන්නි සටනයි. අපි වන්නි සටන දිනුවාම ඔවුන් අපි පරද්දන්න වෙනම පාරක් කපන්න පටන් ගත්තා. නැවත ශ‍්‍රී ලංකාව පැරදවීමේ නව පාර කපන්න බැහැ, මහින්ද රාජපක්‍ෂ ගෙදර යවන්නේ නැතිව. මේ අලූත් පාර කැපීමේ පූර්ව කොන්දේසිය ‘මහින්ද රාජපක්‍ෂ ගෙදර යැවීම.’ ඉන් පසුව තමන්ට නැටවිය හැකි රූකඩ පාලනයක් ශ‍්‍රී ලංකාව තුළ ඇටවීම. මේ අලූත් පාර කුමක්ද? 2009දී අපි යුද්ධය ජයග‍්‍රහණය කළා. 2011දී ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය විසින් අපි බරපතළ විදිහට යුද්ධය අවසන් කාලයේ මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය කළ බවට බැන අඩගහන්න පටන් ගත්තා. 2012දී ඔවුන් ශ‍්‍රී ලංකාවට හතුරු යෝජනාවක් මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් කළා. එක්සත් ජාතින්ගේ මහ ලේකම් බන්කි මූන් මහත්තයා තමන්ගේ දැනුවත්වීමට කියලා දරුස්මාන් වාර්තාවක් ගත්තා. ඒ වාර්තාවෙන් කිව්වා ‘ශ‍්‍රී ලංකා රජයේ හමුදා දහස් ගණන් දෙමළ වැසියන් ඝාතනය කරලා’ කියලා. එතැන් සිට මේ අය ශ‍්‍රී ලංකාවට එරෙහිව චෝදනා ගණනාවක් වර ගන්වා ඉදිරිපත් කිරීමට පටන් ගත්තා. අවසානයේදී ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය විසින් මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් කළ අපට එරෙහි යෝජනාවට මේ ආණ්ඩුව ස්වකැමැත්තෙන් එකග වුණා.

ජනවාරි 08 වැනිදා මේ ආණ්ඩුව බලයට ආවා. මාර්තුවේදී මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ 29 වැනි සැසිවාරයේදී විදේශ අමාත්‍ය මංගල සමරවීර මහතා ඉල්ලූවා, ‘ශ‍්‍රී ලංකාවට එරෙහි මානව හිමිකම් කොමසාරිස්ගේ වාර්තාව එළිදැක්වීම 30 වැනි සැසිවාරය දක්වා කල් දමන්න’ කියලා. එසේ ඉල්ලූවේ එම වාර්තාව මහ මැතිවරණයට කලින් එළිදැක්වූවා නම් මහින්ද රාජපක්‍ෂ නැවත බලයට පත්වීමට අවශ්‍ය ජනතා ආකර්ෂණය එයින් ලැබේවි’ කියලයි. කෙසේ නමුත් 2015 සැප්තැම්බරයේ පැවති 30 වැනි සැසිවාරයේදී පිටු 261කින් යුත්, ලෝකයේ හමුදාවකට එල්ල කරන්න පුළුවන් බරපතළම චෝදනා සහිත ශ‍්‍රී ලංකාවට එරෙහි මානව හිමිකම් කොමසාරිස්ගේ වාර්තාව එළි දැක්වූවා. ශ‍්‍රී ලංකා රාජ්‍ය පද්ධතිය අපරාධ කිරීම සඳහා සැකසූ රාජ්‍ය පද්ධතියක් බව එහි සඳහන් වෙනවා. ඒ වගේම එම වාර්තාවෙන් කියැවෙනවා, ‘යුද්ධය අවසන් සමයේ 40,000කට අධික දෙමළ සිවිල් වැසියන් ප‍්‍රමාණයක් මරා දමලා’ කියලා. නීතියට පිටින් රඳවා ගැනීම්, ලිංගික වද හිංසා සිදුකිරීම්, බලහත්කාරයෙන් පැහැර ගැනීම් සිදු කළා කියලා එහි සඳහන් වෙනවා. ඒ වගේම ශ‍්‍රී ලංකා හමුදා ජාත්‍යන්තර මානුෂවාදී නීතිය උල්ලංඝනය කර තිබෙනවා’ කියලත් එහි සඳහන් වෙනවා. ‘අපි මේ වාර්තාව ඉදිරිපත් කරන්නේ 20,000කගෙන් පමණ සාක්‍ෂි අරගෙන. ඔවුන්ගේ ආරක්‍ෂාව වෙනුවෙන් අපි ඒ සාක්‍ෂිකරුවන් අවුරුදු 20ක් යනතෙක් හෙළිදරව් කරන්නේ නැහැ’ යන්නත් එහි සඳහන්. ඒ විතරක් නොවෙයි එම වාර්තාවෙන් නිර්දේශ කරනවා ‘ශ‍්‍රී ලංකාවේ සිදු වූ යුද අපරාධ පිළිබඳව සෙවීමට විදේශීය විනිසුරුවරුන්, නීතිඥයන්. අභිචෝදකයන් හා පරික්‍ෂකයන් සහිත දෙමුහුන් යුද අපරාධ අධිකරණයක් පිහිටුවිය යුතුයි’ කියලා. ඒ වගේම ‘ශ‍්‍රී ලංකාවේ අපරාධ නීතිය, සාක්ෂි ආඥා පනත සංශෝධනය කරන්න, ත‍්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත, මහජන ආරක්‍ෂක ආඥා පනත අහෝසි කරන්න. මානව හිමිකම් කොමසාරිස්ගේ කාර්යාලයක්් කොළඹ විවෘත කරන්න, යන මේ සියල්ල එහි තිබෙනවා.

එම වාර්තාව ඉදිරිපත් වුණාට පස්සේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ 30 වැනි සැසි වාරයේදී ශ‍්‍රී ලංකාවේ විදේශ අමාත්‍ය මංගල පින්සිරි සමරවීර මහත්තයා කතාවක් කරමින් එම වාර්තාවේ අඩංගු නිර්දේශ තමන්ගේ ඒවා ලෙස ප‍්‍රකාශ කරමින් ඒවා ක‍්‍රියාත්මක කරන බව පවසනවා. ඉන් පසුව ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය ශ‍්‍රී ලංකාවට එරෙහි තම යෝජනාව ශ‍්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවේ එකගතාව සහිතව ඉදිරිපත් කරනවා. එහි පළමු ක‍්‍රියාකාරී යෝජනාව තමයි ‘ශ‍්‍රී ලංකාව දැනටමත් ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට එකග වී ඇති, මානව හිමිකම් කොමසාරිස්ගේ වාර්තාවෙහි අඩංගු කරුණු, නිර්දේශ සාදරයෙන් පිළිගනිමින් මෙම යෝජනාව ඉදිරිපත් කරනු ලැබේ’ යන්න. මීට වඩා යටත්වීමක්, අවනතවීමක් තියෙන්න පුළුවන්ද? මේ මහා පාවාදීම සිදු කරලා, නිව්යෝර්ක් ගිහිල්ලා එක්සත් ජාතින්ගේ මහා මණ්ඩලය අමතලා ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහත්තයා ශ‍්‍රී ලංකාවට එන කොට, යහපාලන හොර හවුල ගහන බැනරයේ තියෙනවා ‘බටහිර උගුලෙන් හමුදාව බේරාගත් මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාට ජයම වේවාෟ’ කියලා.

අවසන් සටනේදී මේ රට ත‍්‍රස්තවාදයෙන් බේරා ගන්න රණවිරුවන් 27,000ක් ජීවිත පූජා කළා. ඉදිරි ආරක්‍ෂක වලල්ලේ පස් කන්දක් ගොඩගහලා ඒකේ බිම් බෝම්බ දහස් ගණනක් වලලලා තියන්න තරම් අවසන් සටනේදී කොටි ත‍්‍රස්තවාදීන් කුරිරු වුණා. ඒ බිම් බෝම්බ විනාශ කරන්න ක‍්‍රමයක් තිබුණේ නැහැ. අන්තිමේදී අපේ තරුණ හමුදා සොහොයුරන් පිරිසක් ස්වේච්ඡාවෙන් ඉදිරිපත් වුණා ‘අපේ ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් මේ බෝම්බ ටික නිෂ්ක‍්‍රීය කරන්නම්. අනෙක් අය අපේ පිටුපසින් එන්න’ කියලා. ඊට පස්සේ ඒ ජීවිත පරිත්‍යාග කළ සොහොයුරන්ගේ මළ සිරුරු මතින් තමයි අනෙකුත් පාබල සේනාංක නන්දිකඩාල් කලපුව දෙසට ගමන් කළේ. එහෙම ජීවිත පරිත්‍යාග කළ 27,000 දැන සිටියා නම් යුද ජයග‍්‍රහණයෙන් වසර 06කට පස්සේ ඊට උර දුන්නු තමන්ට එරෙහිව යුද අපරාධ අධිකරණ පිහිටුවලා දඩුවම් කරයි කියලා, ඔවුන්ට මෙවැනි පරිත්‍යාගයක් කරන්න හිතෙයිද? ඒ වගේම අතපය අහිමිව ජීවිතය පමණක් ඉතිරි වූ තවත් 23,000ක් අද රණවිරු සෙවණ ඇතුළු ස්ථානවල සිටිනවා. ඔවුන් ඇදහිය නොහැකි මේ පරිත්‍යාග සිදුකළේ සියලූ පුරවැසියන්ට මරබියෙන් තොරව ලක් පොළොව මත ජීවත් වෙන්න. ඒ විදිහට කැප කිරිම් කරලා බේරා ගත්තු රටක් මේ විදිහට පාවා දෙනවා නම් මේක ඉවසිය හැක්කේ කාටද?

‘අපේ වගකීමට උරදෙමු!’

මේ නව දෙමළ ඊළාම් මෙහෙයුම සහ ඉන්දියාවේ 26 වැනි ප‍්‍රාන්තය බවට මේ රට පත් කිරිමේ මෙහෙයුම යන දෙආකාර මෙහෙයුම්වලින් අපගේ සුජාත මාතෘභූමිය ගලවා ගැනීමේ බරපතළ වගකීම අපගේ උරමත පැටවී තිබෙනවා. ‘ඔබ ලාංකිකයකු නම්, ඔබේ මාතෘභූමියෙන් හමන සුළගට ඔබ ආදරේ නම්, ඒ හමන සුළගේ සිසිල භූක්ති විඳින්නකු නම්, ඔබේ නෑසිය මිතුරන්ගේ කටහඩට ආදරේ නම්, ඒ අතීත මතකයන්ට ආදරේ නම්, ඒ මාතෘභූමියට ඉහත කී විපත සිදු වීමට ඉඩ හැර ඔබට බලා සිටිය හැකිද?’ ජීවිතයේ අවසන් කාලයේ හෝ අපි අපේ මාතෘභූමියේ හතර රියන සොයා ගෙන යා යුතුයි. ඒ හතර රියන තරම් සුව පහසු වෙනත් හතර රියනක් අපට තිබෙයි කියලා අපි හිතන්නේ නැහැ. අපේ නාඩි වැඩ කරන්නේ ඒ පොළොවේ. අපේ සිතුවිලි ඉපදුණේ ඒ පොළොවේ. අපේ චින්තනය, අපේ පරිකල්පනය වර්ධනය කළේ ඒ පොළොවේ. අපේ සංස්කෘතික ජීවන රටාව උපදවා දුන්නේ ඒ පොළොවේ. වසර 2500කට එහා අතීතයකට යන බෞද්ධ සංස්කෘතියේ සාරවත් පොහොර මත ඒ පොළොවේ ඥාතීත්වයෙන් අත් මිදෙන්න අපට බැහැ. ඒ නිසා අපට බල කෙරෙනවා මොන තරම් අභියෝගාත්මක වුණත් මේ පාපතර හවුලේ ලක්මාතාව ගිල ගැනීමේ මෙහෙයුම පරදවන්න.

‘මේ පාපතර මෙහෙයුමෙන් ලක්මාතාව බේරා ගනිමු!’

මේ පාපතර හවුලේ ඉහත මෙහෙයුම පරදවන්න පාර්ලිමේන්තුව තුළ මෙන්ම ඉන් පිටත සිටින මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේනගේ දඩු අඩුවට යටත් වුණේ නැති, ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂ මන්ත‍්‍රීවරු ප‍්‍රමුඛ දේශපාලන පක්‍ෂ 10කට වැඩි ප‍්‍රමාණයක් අද එක පෙරමුණකට පැමිණ තිබෙනවා, ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයක් ලෙස ගොනු වී සිටිනවා. ඒ ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය අනාගතයේදී ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂ පෙරමුණක් වෙනවා. ඒ පෙරමුණ තවත් ඉදිරියට ගිහිල්ලා දේශපාලන පෙරමුණක් බවට පත් වෙනවා. ‘ඒ ප‍්‍රබල දේශපාලන පෙරමුණේ නායකත්වයෙන් මේ මහා විපතෙන් ලක්මාතාව නිදහස් කර ගැනීමේ සටන මෙහෙයවනවා’ කියන සහතිකය අප විදෙස්ගත ශ‍්‍රී ලාංකික ඔබට මේ අවස්ථාවේදී ලබා දෙනවා. මහින්ද රාජපක්‍ෂ හිටපු ජනාධිපතිතුමන් ඇතුළු ලක්මාතාවගේ සූජාත නායකයන් ඒ මහා සටනේ අවිය සියතට ගන්නවා. ඒ නිසා බලාපොරොත්තු අත්හැර ගන්න එපාෟ පරාජිත මානසිකත්වයේ ගොදුරක් බවට පත් වෙන්න එපාෟ බලාපොරොත්තු දල්වන්න. ලක්මාතාව ඔබේ සේවය වැඩියෙන් ඉල්ලන මේ වෙලාවේ ඒ සේවය ලබාදෙන්න. අනෙකුත් සතුරු බලාවේගවලට රැවටුණු ලාංකික ප‍්‍රජාව දැනුවත් කොට ඔවුන් නිවැරදි මාවතට ගැනීමට කටයුතු කරන්න. වාදභේද දුරලන්න. මේ තියුණු අභියෝගය දකින්න. ඒ හමුවේ අනෙකුත් ප‍්‍රතිවිරෝධතා, මතභේද අත හරින්න. ලක්මාතාව වෙනුවෙන් අපට අතහරින්න බැරි ප‍්‍රතිවිරෝධතා, මතභේද නැහැ. කට්ටිවාදය, කල්ලිවාදය, එපා! එකතු විය හැකි පුළුල්ම කොඩිය යටතේ එකතු වෙමුෟ එය පමණයි මේ පාපතර හවුලෙන්, නව දෙමළ ඊළාම් මෙහෙයුමෙන්, ඉන්දියාවේ 26 වැනි ප‍්‍රාන්තය බවට පත් කිරිමේ මෙහෙයුමෙන් ලක්මාතාව බේරා ගැනීමේ එකම මග.

ලබන වසරේ මුල සිට ඇරඹෙන මීට එරෙහි සටනේ සජීවී කොටස්කරුවන් බවට පත් වෙමු. ඒ සටන පෝෂණය කරන්න. ඒ සටනට ජීවය, ගතිකත්වය දෙන්න. සිංහ කොඩියට යළි ප‍්‍රාණය ලබා දෙන ඒ මහා සටනට ලෝක සිතියමේ කොතැනක සිටියත් උර දෙමු! ඒ සඳහා ඔබ සැමට යෝධ බල, යෝධ වීර්ය ලැබේවා’’

මෙම අවස්ථාවට ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ ජාත්‍යන්තර කටයුතු පිළිබඳ ලේකම්, මහාචාර්ය අතුල සුමතිපාල, ලන්ඩන් ශාඛාවේ සංවිධායක වජිර කමල් සමරක්කොඩි, ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ ලන්ඩන් ශාඛාවේ සභාපති මෙත්සිරි විජේරත්න යන මහත්වරු ඇතුළු ලන්ඩනයේ වෙසෙන ශ‍්‍රී ලාංකිකයෝ රැසක් එක්ව සිටියහ.

අනුරුද්ධ බණ්ඩාර රණවාරණ
මාධ්‍ය ලේකම්
ජාතික නිදහස් පෙරමුණ

5,716 Viewers

පුච්චාගනු එපා තබලා අත මොහුට!

December 2nd, 2015

චන්ද්රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි.

( වර්ෂ 2010 ඔක්තෝම්බර් මස ලියා පලකල මේ ලිපිය අදටත් ආකාරයෙන්ම වලංගු බැවින් යලි පල කරමු)

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ

අධිරාජ්යවාදීන්ට එරෙහිව අඛණ්ඩව ගෙනගිය අරගලයේ එක් අදියරක්, කොටි ත්රස්තවාදයට එරෙහිව කල අරගලයක් සේ දිස්විය. ත්රස්තවාදය නිර්මාණය කිරීම, විවිධ රට වලට එය ගෙන ගොස් අතහැරීම, සුද්දාගේ එක් විනෝදාංශයක් විය. එය පලමුවරට ශ්රී ලංකාවේදී අමතක නොවන ආකාරයේ අර්බූදයකට ලක්වීම, ලෝක ඉතිහාසයේ සුදුදාගේ ත්රස්තවාදී බල ඇණිය ලැබූ අති දැවැන්ත පරාජයයි.

සුද්දා විසින්ම, අනභිබවනීය යයිද, පරාජය කල නොහැකි යයිද, ගෙනහැර පාමින් මානසිකව ශ්රී ලංකා රාජ් නායකත්වය පාරාජිකත්වයට පමුණවා, රට කැබලි වලට කඩමින් උද්දාමයෙන් කටයුතු කරමින් සිටි ආකාරය දෙන බලා සිටි දේශප්රේමීන් අතර සිටි අති උදාර පුද්ගලයෙකි ගෝඨාභය රාජපක්ෂයන්. මේ රට තුල නිසි අවස්ථාවලදී උදාර මිනිසුන් මේ රට වෙනුවෙන් මතු වුවද, මිනිසුන් යලි යට යන්නේ කිසිවෙකුටත් නොදැනීමය. ඔවුන් යට ගියද, රට භයානක අවස්ථාවලදී යලි මතු වන්නේද මේ පරපුරමය,

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා රාජ් ආරක්ෂක ලේකම් වශයෙන් සිට සිය සොහොයුරා වූ ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ පදවියේ උපරිමය තමන්ගෙන් රටට ඉටුවිය යුතු කාර්යයන් සාර්ථක ගැනීම සදහා යොදාගත් අභීත සෙන්පතියකි. ජාතික විරුවෙකි.

අප ඔහුගේ අගය කරන සුවිශේෂීවූ ගුණාංගයන් රාශියක් දැක ඇත්තෙමු. ඔහු සතු එම ගුණාංග අප සිත තුල පැලපදියම් කර ඇත්තේ, ගෝඨාභය රාජපක්ෂ රජ් ආරක්ෂක ලේකම්ව සිටින තාක් කල්, ශ්රී ලංකා මාතාවගේ ආරක්ෂාව සමග සෙල්ලම් කිරීමට කිසිවෙකුටත් ඉඩ නොතබන බවයි. එම නිසා ඇමරිකානු තානාපතිවරිය, නෙදර්ලන්ත තානාපතිවරිය, බ්රිතාන් මහා කොමසාරිස්, ජර්මන් තානාපති, නෝර්වේ තානාපති යන බටහිර කොටි දෙනුන් හා කොටි පප්පලා උතුරු නැගෙනහිරටම දුවමින් පිල්යොන්ව, මඩකලපුව නගරාධිපතිනියව හා කරුණා අම්මාන්ව, ඔවුනගේ න්යාය පත්රයට අනුව නටන රූකඩ බවට පරිවර්තනය කර ගන්නට දරණ උත්සහයන් දුටුවද, දෙස හාස්යයෙන් බලා සිටින තත්වයකට අප පත්ව සිටින් නේ මේ සුවිශේෂී පුද්ගලයා හේතුවෙනි.

මෙම සුවිශේෂී පුද්ගලයා මේ වනවිට ජාත්යන්තර ප්රතිගාමිත්වයට දං ගෙඩියට දැක්වීමට අව්ශ් කරන පුද්ගල ලැයිස්තුවේ අංක එකට සිටිනවාදෝයි යන සැකය අප සිත තුල මතු වන්නේ මේ දිනවල සුද්දාගේ බී. බී. සී. නාලිකාවේ හාඩ් ටෝක් වැඩසටහනට, කොටි හිතවාදීන්, හා සරත් ෆොන්සේකා මහතා පවා දුරකථනයෙන් සම්බන්ධ කර ගනිමින් යුධ අපරාධ චෝදනාවට අවශ් කරන කරුණු අහුලමින් සිටින කාලකන්නි ස්වභාවය දුටුවිටය.

හාඩ් ටෝක්හිදී, මෙරට රාජ් ආරක්ෂක ලේකම්තුමා අව්යාජව, කිසිදු සම්ප්රධායන් නොසලකා ඊශ්රායලයේ ආරක්ෂක අමාත්යවරු, ඇමරිකාවේ ජනාධිපතිවරු, බ්රිතාන්යයේ අගමැති හා බොහෝ විට අප දැක ඇති රුසියානු අගමැති ව්ලැඩිමීර් පූටින් තමන්ගේ රටේ රාජ් ආරක්ෂාව සම්බන්ධ ප්රශ්න වලදී කරුණු ගෙනහැර පාන ආකාරයටම සමාන්තරව කරුණු ඉදිරිපත් කිරීම සම්බන්ධව අප තුල ඇත්තේ ආත්මාභිමානයකි. අප සම්බන්ධව යලි යලිත් එතුමාට අපගේ ගෞරවය පුද කරමු. අප ඇනලීඩාවන් නොව කශේරුකාවක් ඇති ජාතියක් බව ලොවට හඩගා කිවූ ඔබව ලක් මාතාව ආදරයෙන් සුරකිනු ඇත.

ඔබට ජයවේවා!

ශ්රී ලංකා මාතාව දිනේවා!

චන්ද්රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි.

මිනිසාට අමතක වී ගිය පූජනීය වස්‌තුව- වෛද්‍ය සුනිල් සෙනෙවිරත්න ඈපා

December 2nd, 2015

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

වෛද්‍ය සුනිල් සෙනෙවිරත්න ඈපා මට මුල් වරට හමු වන්නේ 1999 දී පමණ කාලයේදීය​. අධ්‍යාත්මික වෛද්‍ය විද්‍යාව වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර සඳහා යොදා ගත යුතු බව එතුමා ඒ කාලයේ සිටම අවධාරනය කලේය​. මම වෛද්‍ය සුනිල් සෙනෙවිරත්න ඈපා මහතාගේ මතයට එකඟ වෙමි. 2004 වසරේ මා විසින් පළ කරන ලද Psychoanalysis with Clinical Evidence  කෘතිය පිළිගැන්වෙන්නේත් එතුමාටය​.
 
ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සංගමයේ ඊ. එම්. විඡේරාම සමරු දේශනය විශේෂඥ වෛද්‍ය සුනිල් සෙනෙවිරත්න ඈපා මහතා විසින් ඔක්‌තෝබර් මස 28 වැනිදා අනුරාධපුර මහ රෝහලේදී පවත්වන ලදී. මේ එම දේශනයයි. 

වරෙක ඇල්බට්‌ අයින්ස්‌ටයින් මෙසේ පවසා ඇත. “අපගේ යටි සිත අපට ලැබී ඇති පූජනීය වස්‌තුවකි. උඩු සිත යනු විශ්වාසවන්ත සේවකයෙකි. අප නිර්මාණය කර ඇත්තේ පූජනීය දෙය අමතක කර සේවකයාට සලකන සමාජයකි” මා ඔබට මේ ලිපියෙන් අවධාරණය කරන්නට බලාපොරොත්තු වන්නේ අයින්ස්‌ටයින් විසින් සඳහන් කරන ලද අපට අමතක වී ඇති පූජනීය වස්‌තුව හෙවත් යටි සිත (Intuitive Mind) පිළිබඳවත් එය නිසා අයුරින් අවබෝධ කර ගැනීම මගින් අපට ලබාගත හැකි ප්‍රයෝජන පිළිබඳවයි.

මා මෙම ලිපියෙන් විස්‌තර කිරීමට බලාපොරොත්තු වන භාවමය සහ ආධ්‍යාත්මික බුද්ධිය මෙම යටි සිතේ ක්‍රියාවන් නිසා ඇතිවන ප්‍රතිඵලයන් බැවින් ඒ පිළිබඳව තවදුරටත් සාකච්ඡා කිරීම ප්‍රයෝජනවත් වේ.

බුද්ධිය, (Intelligence) යනු කුමක්‌ද? මෙම වචනයේ තේරුම ග්‍රහණය කිරීම පිණිස බුද්ධිය යනු නිපුණතාවයන් ලෙස සැලකීම සුදුසු වේ. අවශ්‍ය නව සුදුසු නිපුණතාවයක්‌ අවශ්‍ය වේලාවට යෙදවීමට හැකිවීම බුද්ධිය ලෙස අර්ථ ගැන්විය හැක.

බුද්ධිය ගැන කතා කරන විට බුද්ධි වර්ග හතරක්‌ පිළිබඳව අපි කතා කරමු.

ඒවා පිරමීඩයක ස්‌ථර ලෙස තැබුවහොත් පහතම ස්‌ථරය වන්නේ භෞතිකය බුද්ධියයි. (Physica Intelligence) මෙය ඉතාම ප්‍රාථමික වර්ගයේ බුද්ධියකි. මනුෂ්‍යයාට පමණක්‌ නොව සතුනටද මෙම බුද්ධිය පොදුවේ. බඩගිනි වූ විට කෑම සොයා යැම නිදිමත වූ විට නිදාගැනීම ආදී මූලික අවශ්‍යතාවන් සපුරා ගැනීමට අවශ්‍ය අවශ්‍ය වන බුද්ධිය මෙය වේ. මීට ඉහළින් ඇත්තේ අප සියලු දෙනාම බුද්ධිය ලෙස සලකන බුද්ධිමය (තාර්කික) බුද්ධියයි. (Intelligence quotient) මෙය ඉංග්‍රීසියෙන් IQ ලෙසින් හැඳින්වේ. අප හට ඇති විශ්ලේෂණාත්මක හෝ ගණිතමය හැකියාවන් අයත් වන්නේ මෙම බුද්ධියටයි. මා මේ ලිපියෙන් සාකච්ඡා කිරීමට බලාපොරොත්තු වන භාවමය සහ ආධ්‍යාත්මික බුද්ධීන් පිහිටා ඇත්තේ මේ පිළිවෙළින් මීට ඉහළ ස්‌ථිර දෙකෙහිය.

මේ දක්‌වා පිළිගෙන ඇති සම්මතය වූයේ බුද්ධීන් අතුරෙන් වඩා වැදගත් වන්නේ තාර්කික බුද්ධිය හෙවත් IQ ලෙසටයි. ඊට හේතුව අපගේ ජීවිතයේ එදිනෙදා කටයුතු කිරීම පිණිස මෙම බුද්ධිය අත්‍යවශ්‍ය බැවිනි. එබැවින් මෙම බුද්ධිය සම්මත බුද්ධිය ලෙසද හැඳින්විය හැක. මේ නිසා අධ්‍යාපන ක්‍ෂේත්‍රයේ හෝ රැකියා ක්‍ෂේත්‍රයේත් මේ දක්‌වා වැඩිපුරම විමසා බැලුවේ යම් අයෙකුගේ මෙම සම්මත බුද්ධි මට්‌ටම හෙවත් IQ ප්‍රමාණයයි. ඒ සඳහා විභාග ප්‍රතිඵල ප්‍රධාන වශයෙන් උපයෝගී කරගනු ලැබිණි. මීට හේතුව වූයේ යම් අයෙකුගේ මෙම බුද්ධි මට්‌ටම අනාගත හැකියාවන්ගේ ප්‍රධාන නිර්ණායකය ලෙස සැළකීමයි. නමුත් පසුගිය දශක කිහිපය තුළ කරන ලද පර්යේෂණවල ප්‍රතිඵලවලින් අනාවරණය වූයේ යම් අයෙකුගේ අනාගත සාර්ථකත්වයට මෙම IQ ලෙස දක්‌වන බුද්ධි මට්‌ටම කෙළින්ම සමානුපාතික නොවන බවයි. එනම් උපරිම ලෙස IQ බුද්ධිය ඇති අයෙකු අනිවාර්යයෙන්ම ඊට වඩා අඩු බුද්ධි මට්‌ටමක්‌ ඇති අයෙකුට වඩා සෑම විටම ජීවිත සාර්ථකත්වය ලබා නොගැනීමයි. මෙයින් ගම්‍ය වූයේ යමෙකු යම්කිසි බුද්ධි මට්‌ටමකට පැමිණි පසු (එය උපරිම විය යුතු නැත) ජීවිත සාර්ථකත්වය සඳහා මෙයින් ඔබ්බට ගිය බුද්ධියක්‌ තිබිය යුතු බවයි. එසේ නම් එම බුද්ධිය කුමක්‌ විය යුතුද?

භාවමය බුද්ධිය නම්වූ සංකල්පය ඉදිරියට පැමිණියේ මෙම හිඩැස පිරවීම පිණිසයි. වසර 1995 දී ඩැනියෙල් ගෝල්මන් විසින් රචිත “භාවමය බුද්ධිය” පිළිබඳ කෘතිය මගින් මෙම සංකල්පය වඩාත් ප්‍රචලිත විය. භාවමය බුද්ධියෙන් අදහස්‌ කරන්නේ තමාගේ හෝ අන්‍යයන්ගේ භාවයන් තෝරා බේරා ගැනීමේ හැකියාව සහ ඒවා නිසි අයුරින් කළමනාකරණය කර ගැනීම මගින් හොඳ ප්‍රතිඵල ලබාගැනීමට හැකිවීමයි. ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් මෙයට ලබාදී ඇති අර්ථ කථනය මෙසේයි. “Ability to make healthy choices based on the ability to recognize, understand and manage, your own feelings and feelings of the others”

අපගේ භාවයන් (Emotions) අප පරිණාමයේදී පැවැත්ම සඳහා උපකාරී වූ දෙයකි. ඉතා ප්‍රාථමික අවධියේදී අපගේ මස්‌තිෂ්කයන් (Neo cortex) වර්ධනය වී නොතිබුණ අවධියේදී මෙම භාවයන් අපගේ පැවැත්ම සඳහා ඉවහල් විය. අපගේ හැසිරීම් ඒ අවධියේදී එම භාවයන් මත ර¹ පැවතිණි. පරිණාමයත් සමඟම මිනිස්‌ මොළයේ මස්‌තිෂ්කය වර්ධනය විය. අප සිතීමට හැකි වූයේ මෙමගිනි. එබැවින් එය අපි සිතීමේ මොළය හෙවත් Cognitive or thinking brain ලෙස හඳුන්වමු. මේ නිසා විය යුතුයි දැනටමත් මිනිස්‌ මොළයේ භාවමය මොළය (Emotional brain) පසුව වර්ධනය වූ මස්‌තිෂ්කයට පහළින් පිහිටා ඇත්තේ. අපට සිතීමේ හැකියාව ලැබීමත් සමඟම යම් දුරකට අපට අපගේ භාවයන් පාලනය කිරීමට හැකියාව ලැබිණි. ඊට හේතුව නම් මෙම භාවමය මොළය සහ සිතීමේ මොළය අතර ඉතා කිට්‌ටු සම්බන්ධතාවන් තිබීමයි. අපට භාවමය බුද්ධිය හට ගන්නේ අපගේ සිතීමේ මොළය මගින් භාවයන් හඳුනාගැනීමටත් ඒවා පාලනය කිරීමටත් අපට ලැබුණු හැකියාව නිසයි.

සාමාන්‍ය වහරේදී අප භාවයන් (Emotions) ගැන කතා කරන විට ඒවා සම්බන්ධ කරන්නේ අපගේ දියුණුවට බාධා කරන සාධක ලෙසටයි. උදාහරණයක්‌ ලෙස ප්‍රේක්‍ෂකයන් ඉදිරියේ රංගන ශිල්පියෙකුගේ ඉදිරිපත් කිරීම තමා තුළ ඇතිවන ආතතිය මගින් යම් දුරකට ගුණාත්මක බවින් අඩුවිය හැක. එසේම දරුවකු විභාගයකට මුහුණ දෙන විට ඇතිවන බිය නිසාද මෙවැනි බාධා ඇතිවිය හැක. නමුත් භාවමය බුද්ධිය යනුවෙන් අප දකින්නේ ඉතාමත් ධනාත්මක දෙයකි. ඊට හේතුව භාවයන් හඳුනා ගැනීමට ඇති හැකියාවත් ඒවා තමාට වාසි වන අයුරින් හසුරුවා ගැනීමට ඇති හැකියාවත් මෙම බුද්ධියට අයත් බැවිනි.

සිතේ ක්‍රියාකාරීත්වය දෙස බලන විට උඩු සිත මෙන් කිහිප ගුණයක්‌ යටි සිත විශාල යෑයි යන මතය දැනට පිළිගෙන තිබේ. උඩු සිතේ ක්‍රියාකාරීත්වය සම්මත බුද්ධිය (IQ) ලෙස අපට ප්‍රකට වේ. එය යම් ආකාරයකට මැනිය හැක. නමුත් භාවමය සහ ආධ්‍යාත්මික බුද්ධීන් පිළිබඳව අපට අවබෝධයක්‌ නොතිබුනේ ඒවා යටි සිතේ ක්‍රියාකාරිත්වයට සම්බන්ධව ඇතිවන බැවිනුත් ඒ සඳහා යම් මිනුම් දඬු ඉදිරිපත් නොවීමත් නිසාය. සිතේ ස්‌වභාවය අප සමාන කරන්නේ මුහුදේ පාවෙන අයිස්‌ කන්දකටයි. (Iceberg) එහි වතුර උඩින් පෙනෙන කුඩා කොටස සම්මත බුද්ධියටත් (IQ) ලෙසටත් වතුර යට ඇති නොපෙනෙන විශාල කොටස භාවමය සහ ආධ්‍යාත්මික බුද්ධියටත් සමාන කළ හැක. හොඳ බුද්ධිමතෙකුගේ ලක්‍ෂණය නම් අපට ප්‍රකට වන තාර්කික බුද්ධියත් නොපෙනෙන භාවමය සහ අධ්‍යාත්මික බුද්ධීන් අතර හොඳ තුලනයක්‌ ඇති අයෙකි. නමුත් අප මේ දක්‌වා බුද්ධිමතුන් වශයෙන් සැලකුවේ තාර්කික බුද්ධි ප්‍රමාණය ගැන පමණක්‌ සලකා එය උපරිම වශයෙන් ඇති අයයි. මෙය වැරදි බව දැන් අපට පෙනී ගොස්‌ ඇත්තේ ජීවිත සාර්ථකත්වය ගැන සැලකීමේදී වඩා වැදගත් වන්නේ මේ බුද්ධීන් අතර ඇති තුලනයයි. තාර්කික බුද්ධිය යම් ප්‍රමාණයකට පිහිටා ඇති අයට යම් ප්‍රමාණයකට භාවමය සහ ආධ්‍යාත්මික බුද්ධියක්‌ ඇත්නම් එවැනි අයෙකු ඉතා ඉහළ තාර්කික බුද්ධියක්‌ ඇති එහෙත් අනිත් බුද්ධි දෙකේ ඌනතාවයක්‌ ඇති අයෙකුට වඩා සාර්ථක වන බව දැන් පිළිගත් මතයයි.

භාවමය බුද්ධිය (Emotional intelligence)
ගෝල්මන් විසින් භාවමය බුද්ධිය නිපුණතාවයන් හතරකට බෙදා විස්‌තර කර ඇත. එනම් යම් අයෙකුගේ භාවමය බුද්ධිය යනු මේ නිපුණතාවයන් හතරේ සංකලනයක්‌ ලෙස ඔහු විස්‌තර කර ඇත. මෙම නිපුණතාවයන් හතරෙන් විවිධ පුද්ගලයන් හට ඇති හැකියාවන් විවිධ වේ. දැන් මේ නිපුණතාවන් හතර කුමක්‌දැයි බලමු. මේවායින් නිපුණතාවයන් දෙකක්‌ තමාගේ භාවයන් පිළිබඳ වන අතර අනිත් දෙක අන්‍යයන්ගේ භාවයන්ට සම්බන්ධ වේ.

දැන් අපි මුල් නිපුණතාවයන් දෙක සලකා බලමු. මෙයින් පළමුවැන්න නම් තමාගේ භාවයන් හඳුනාගැනීමේ හැකියාවයි. මෙය ඉංග්‍රීසියෙන් Recognition of own emotions ලෙස හඳුන්වයි. උදාහරණයක්‌ ලෙස තමාට තරහ ආ විට තමාට දැන් තරහ ගොස්‌ ඇති බව වැටහීමයි. එය භාවමය බුද්ධියේ කොටසකි. දෙවැනි කොටස වන්නේ තම භාවයන් පාලනය කර ගැනීමට ඇති හැකියාවයි. (Impulse control) මෙම නිපුණතාවය හෝ හැකියාව නොමැති නිසා අද සමාජයේ ඇතිවී ඇති ව්‍යසනය ගැන විස්‌තර ලිවීම අවශ්‍ය නොවේ. ක්‍ෂණික කේන්තිය පාලනය කරගත නොහැකිව සිදුවන මිනීමැරුම් ගැන දිනපතා පුවත්පත්වල ප්‍රවෘත්ති ඇත. මෙම දෙවැනි නිපුණතාවය වර්ධනය කර ගැනීමට නම් අනිවාර්යයෙන් පළවෙනි නිපුණතාවය වර්ධනය කරගත යුතුය. අපට තරහ පැමිණ ඇති බව දැකගතහොත් පමණි ඒ සඳහා අපට යමක්‌ කළ හැක්‌කේ.

දැන් අපි භාවමය බුද්ධියේ තුන්වැනි සහ හතරවැනි නිපුණතාවයන් දෙස යොමුවෙමු. අන්‍යයන්ගේ භාවයන් පිළිබඳව තමාට ඇති නිපුණතාවයන් මෙයින් විස්‌තර කෙරේ. තුන්වැන්න නම් අන්‍යයන්ගේ භාවයන් හඳුනාගැනීමට යම් අයෙකුට ඇති හැකියාවයි. මෙය ඉංග්‍රීසියෙන් Empathy යනුවෙන් හඳුන්වයි. මෙය භාවමය බුද්ධියේ ඉතා වැදගත් අංශයකි. විශේෂයෙන් අන්‍යයන් සමඟ කටයුතු කරන ව්‍යාපාරික හෝ වෙනත් ආයතනයක සේවයේ යෙදෙන අයට මෙය විශේෂයෙන් වැදගත් වේ. උදාහරණයක්‌ ලෙස ව්‍යාපාරයක්‌ සාර්ථකව කරගෙන යැමේදී තම සේවාලාභීන්ගේ භාවයන් හඳුනාගැනීම ඉතා වැදගත් වේ. තම සේවා ලාභියාට කේන්ති ගොස්‌ ඇති බව හඳුනාගත හැකි වුවහොත් පමණි. එම ව්‍යාපාරිකයාට ඒ සඳහා යමක්‌ කළ හැක්‌කේ. හතර වන නිපුණතාවය නම් අන්‍යයන්ගේ භාවයන් සමනය කිරීම සඳහා ඊට සුදුසු පියවර ගැනීමට ඇති හැකියාව හෝ කළමනාකරණයට කර ගැනීමට ඇති හැකියාවයි. සමාජ නිපුණතාවය හෙවත් Social Skills යනුවෙන්ද මෙම සිවුවන නිපුණතාවය හඳුන්වයි. මෙම හැකියාව ව්‍යාපාර සාර්ථකත්වයට බෙහෙවින් උපකාරී වේ. මෙම නිපුණතාවය ඇති අයට ඇති ලක්‍ෂණ කිහිපයක්‌ නම් ඔවුන් සන්නිවේදනයේ දක්‍ෂ වන අතර කණ්‌ඩායමක්‌ ලෙස කටයුතු කිරීමේදීද දක්‍ෂතාවයන් පෙන්නුම් කරයි. බොහෝවිට ප්‍රමුඛයන් ලෙස කටයුතු කිරීම සඳහා අවශ්‍ය වන්නේ මෙවැනි හැකියාවන්ය. එබැවින් ඒවා Leadership skills යනුවෙන්ද හඳුන්වයි.

මෙලෙස භාවමය බුද්ධිය සහ ව්‍යාපාර සාර්ථකත්වය අතර ඇති සම්බන්ධතාවය පෙනෙන්නට පටන්ගත් විට නිරායාසයෙන්ම භාවමය බුද්ධිය පිළිබඳව ව්‍යාපාර ලෝකයේ කථා කරන්නට පටන් ගැනින. විධායක නිලධාරි මට්‌ටමේදී අත්කර ගන්නා සාර්ථකත්වයෙන් 90% ක්‌ම භාවමය බුද්ධිය නිසා බවයි දැන් පිළිගැනීම. යම් අයෙකුගේ සාර්ථකත්වය සඳහා මෙම භාවමය බුද්ධිය, තාක්‍ෂණය පිළිබඳව ඇති නිපුණතාවයන්, තාර්කික බුද්ධියත් මෙන් දෙගුණයක්‌ වැදගත් බව දැන් පිළිගෙන ඇත. ඇමරිකාව වැනි දියුණු රටවල්වල ව්‍යාපාරයන් තම සේවකයන්ගේ තාක්‍ෂණික දැනුම දියුණු කරවීම පිණිස නිරන්තරයෙන් ඩොලර් මිලියන ගණන් වියදම් කරයි. මෙය සාම්ප්‍රදායික තත්ත්වයයි. නමුත් දැන් මෙම තත්ත්වය තරමක්‌ වෙනස්‌ වී තම සේවකයන්ගේ භාවමය බුද්ධි වර්ධනය සඳහාද විශාල මුදලක්‌ වැය කරයි. එබැවින් දැන් භාවමය බුද්ධි වර්ධනය සඳහා පාඨමාලා සහ වැඩමුළු සංවිධානය කිරීම විශාල කර්මාන්තයක්‌ බවට පත්ව ඇත. මේ සඳහා වංලගු භාවමය බුද්ධි පරීක්‍ෂාවන් සකස්‌ කර ඇති අතර එමගින් යම් අයෙකුගේ කුමන භාවමය බුද්ධි පැතිකඩක්‌ දුර්වලදැයි දැනගත හැක. එසේ කළ පසු එම බුද්ධි කොටස දියුණු කිරීම සඳහා විශේෂ මාර්ගෝපදේශයන් ලබාගත හැක. ඔබට භාවමය බුද්ධි මට්‌ටම පරීක්‍ෂා කර ගැනීමට අවශ්‍ය නම් අන්තර්ජාලයේ ඇති වෙබ් අඩවියකට පිවිසිය හැක. මෙමගින් ඔබගේ භාවමය බුද්ධිය පිළිබඳව දල අවබෝධයක්‌ ඔබටම ලබාගත හැක.

ව්‍යාපාර ලෝකයේ සාර්ථකත්වයට භාවමය බුද්ධිය මෙතරම් බලපාන්නේ නම් වෛද්‍ය වෘත්තිකයන් වන අපටද එය ප්‍රයෝජන වේ යෑයි සිතීමට අපහසු නැත. වෛද්‍යවරුන් වන අප නිරන්තරයෙන් ප්‍රතිකාර කරන්නේ විශේෂිත භාවමය අවශ්‍යතාවයක්‌ ඇති මනුෂ්‍ය කොට්‌ඨාසයක්‌ වන රෝගීන් වෙනුවෙන්ය. එබැවින් ඔවුන්ගේ භාවයන් හඳුනා ගැනීමත් ඒවාට නිසි ප්‍රතිචාර දැක්‌වීමට ඇති හැකියාවේ වැදගත්කම ගැන තවදුරටත් පැහැදිලි කිරීම අවශ්‍ය නොවේ. ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සංගමයද මේ පිළිබඳව විශේෂ අවධානයක්‌ යොමු කර ඇත.

ඉව හෙවත් Gut feeling (Intuition)
ඉව ගැන කතා කරන විට අපට බොහෝ විට මතක්‌ වන්නේ සතුන්ය. නමුත් මනුෂ්‍යයන් වන අපටද එවැන්නක්‌ ඇත. නමුත් අවාසනාව වන්නේ බොහෝ දෙනකු එවැන්නක්‌ ඇති බව හෝ නොදනී. ඊට හේතුව අපේ භාවමය බුද්ධියේ ඇති දුර්වලකමයි. වැදගත් තීරණයක්‌ ගැනීමේදී අප බොහෝ විට කරන්නේ සිතීමේ මොළය (ඉදිරිපස මස්‌තිෂ්කය) භාවිත කර කල්පනා කර විශ්ලේෂණය කර එවැනි තීරණයක්‌ ගැනීමයි. නමුත් සමහර විට එවැනි තීරණ වැරදි බවට අපට යටි සිත ඉඟිකරන අවස්‌ථා ඇත. ඉව ලෙස අප දක්‌වන්නේ මෙම යටි සිත කරන ඉඟියයි. බොහෝවිට එවැනි ඉඟියක්‌ අපගේ විශ්ලේෂණාත්මක තීරණයට වඩා නිවැරදි වන අවස්‌ථා ඇත. අවාසනාව වන්නේ අපේ භාවමය බුද්ධියේ ඇති දුර්වලකම නිසා අපට එවැනි ඉඟියක්‌ නොලැබීමයි. මෙය භාවමය ඌනතාවයක (Emotional deficiency) ලෙස හඳුන්වයි.

ලෝකයේ ඉතා සාර්ථක වූ ඇපල් කොම්පියුටර නිර්මාතෘ ස්‌විට්‌ ජොබ් නැමැත්තා ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ ඔහුගේ නව නිපැයුම් වල රහස නම් මේ ඉඟිය මගින් ලැබූ පන්නරය බවයි. හාවඩ් සරසවියේ පාඨමාලාව අතරමග හැර දමා ගිය ලෝකප්‍රකට මයික්‍රොසොµaට්‌ මෘදුකාංග ව්‍යාපාරයේ නිර්මාතෘ වන බිල් ගේට්‌ස්‌ගේ කථාවද එවැන්නකි. ඉතා අසාධ්‍ය තත්ත්වයේ සිටින රෝගියෙකු ශල්‍ය කර්මයකට භාජනය කළ යුතුද, නැද්ද යන්න ඉතාම තීරණාත්මක අවස්‌ථාවක ශල්‍ය වෛද්‍යවරයා තමාගේ භාවමය බුද්ධිය මගින් ලබාදෙන ඉගිය හෙවත් Gut feeling භාවිත කරන අවස්‌ථාවන් අප බොහෝ විට දැක. එසේ ගන්නා තීරණ සමහර විට අපට මතුපිටින් පෙනෙන සාධක අනුව ගත යුතු තීරණයට විරුද්ධ වේ. එහෙත් ඔවුන් එසේ ගන්නා තීරණ මගින් රෝගීන්ගේ ජීවිත බේරාගත් අවස්‌ථා මා අත්දැකීමෙන් දැක ඇත.

අපි දැන් භාවයන්ගේ විද්‍යාත්මක පැත්ත සලකා බලමු. භාවයන් ඇති කරන්නේ මොළයේ ඇතිවන රසායනික ක්‍රියාවලියක්‌ මගින් යන්න පිළිගැනීමයි. එහෙත් නව සොයාගැනීම් අනුව මෙය රසායනික ක්‍රියාවලියක්‌ මෙන්ම භෞතික ක්‍රියාවලියක්‌ ලෙසත් අර්ථකථනය කරයි. ඊට හේතුව සාම්ප්‍රදායික පිළිගැනීම නම් භාවයන් ඇති කරනු ලබන්නේ මොළයේ හටගන්නා භාවමය පෙප්ටයිඩ (Emotional peptides) නම්වූ ඇමයිනෝ අම්ල කිහිපයක්‌ එක්‌ව සෑදුනු කුඩා දම්වැල් කොටස්‌ වැනි රසායනයන් මගින් බවයි. උදාහරණයක්‌ ලෙස එක්‌ඩොµsන් නම්වූ රසායනය දැක්‌විය හැක. අපට සතුට දැනීමට මෙම පෙප්ටයිඩය ඉවහල් වන බව පෙන්වාදී ඇත. එබැවින් මෙතෙක්‌ පිළිගෙන තිබුණේ භාවයන් ඇති වන්නේ රසායනික ක්‍රියාවලියක ප්‍රතිඵලයක්‌ ලෙසටයි. නමුත් මෑතකදී කළ පරීක්‍ෂණ මගින් අනාවරණය වූ ආකාරයට අපට පෙනෙන්නේ මෙම රසායනික ක්‍රියාවලියට අමතරව සෛලවල යම් කම්පනයක්‌ (Vibration) ඇති කරන බයයි. එමගින් යම් කම්පන තරංග නිකුත්වන බව සොයා ගෙන ඇත. මෙය අපට අලුත් මාතෘකාවකට යොමු කරයි. එනම් සෛලවල කම්පනයයි. (Cell vibration) අප ශරීරයේ ඇති සෑම පරමාණුවක්‌ම අනුවක්‌ම ඇත්තේ නිරන්තර කම්පන තත්ත්වයකි. මෙය තේරුම් ගැනීමට අපහසු දෙයක්‌ නොවේ. විද්යුත් චුම්බක ඉංජිනේරු විද්‍යාඥ නිකොලා ටෙස්‌ලා වරක්‌ පැවසුවේ විශ්වයේ ඇති සියල්ල කම්පන තත්ත්වයේ පවතින ශක්‌තීන් බවයි. අප තුළ ඇතිවන විවිධ භාවමය තත්ත්වයන්වලදී සිදුවන මොළයේ සෛල වල කම්පන එකිනෙකට වෙනස්‌ වේ. උදාහරණ වශයෙන් සතුට සැනසුම වැනි ධනාත්මක භාවයන්වලදී කම්පන සංඛ්‍යානය ඉතා වැඩිබවත් දුක බිය වැනි සෘණාත්මක භාවයන් වලදී ඇති වන කම්පන සංඛ්‍යාතය අඩු බවත් පර්යේෂණ මගින් තහවුරු වී ඇත.

මෙම සංඛ්‍යාත පරාසය හර්ට්‌ස්‌ 20-700 අතර වේ. අප කතා කළ භාවමය බුද්ධියේ පැතිකඩක්‌ වන එම්පති Empathy නමින් හඳුන්වන අනුන්ගේ භාවයන් හඳුනාගැනීමට ඇති හැකියාව කම්පන සිද්ධාන්තය මගින් අපට විස්‌තර කළ හැකි දැයි මෙහිදී අනුමාන කළ හැක. එවැනි අයට අනුන් නිකුත් කරන කම්පන සංඛ්‍යාතය ග්‍රහණය කිරීමට හැකියාවන් ඇතැයි උපකල්පනය කළහොත් මෙවැනි හැකියාවන් විද්‍යාත්මකව විස්‌තර කළ හැක. අනුන්ගේ සිත් කියවීමේ හැකියාව ඇති අය අප අතර කලාතුරකින් සිටින බව ඔබ දන්නවා ඇත. එසේම අපගේ භාවයන් සමඟ බද්ධ වී ඇති අන්‍යයන්ට පින් පැමිණවීම වැනි ආධ්‍යාත්මික කටයුතුවලදී ද මෙවැනි කම්පන තරංග ක්‍රියාත්මක නොවෙනවා යෑයි කිසිවෙකුට කිව නොහැක. මෙය මෙතෙක්‌ අප නොදුටු අධ්‍යාත්මික සංසිද්ධීන් හා නවීන විද්‍යාවේ ගැළපීමකි.

ආධ්‍යාත්මික බුද්ධිය (Spiritual intelligence)

මෙය එක්‌තරා අයුරකින් අප දැනට කතා කළ භාවමය බුද්ධියේ දිගුවකි. අප කතාකළ බුද්ධි පිරමීඩයේ භාවමය බුද්ධියට ඉහළින් මෙය තබා ඇත. අප මෙය සලකන්නේ මනුෂ්‍යයාට ළඟාවිය හැකි උපරිම බුද්ධිය ලෙසයි. භාවමය බුද්ධිය මෙසේ අර්ථකථනය කර ඇත. කුමන තත්ත්වයන් යටතේ හෝ යමෙකුට තම අභ්‍යන්තරික සහ බාහිර ශාන්ත ස්‌වභාවය පවත්වා ගනිමින් කරුණා සහගතව සහ ප්‍රඥවන්තව හැසිරීමට හැකිවීම ආධ්‍යාත්මික බුද්ධිය ලෙස අර්ථ ගන්වා ඇත. ඔබට මෙම අර්ථ කථනය අනුව හැසිරීමට හැකිදැයි සිතා බලන්න. එසේ හැකිනම් ඔබටද ආධ්‍යාත්මික බුද්ධියක්‌ ඇත. අවාසනාවකට මෙන් අප සියලුදෙනාටම එසේ කළ නොහැක. අද ලෝකයේ ඇති අවුල් වියවුල් යුද්ධ ආදිය සලකන කල අපට එවැනි බුද්ධියක්‌ තිබේදැයි සැක සහිතයි. ඔබ දන්නා අය අතරින් මෙවැනි ආධ්‍යාත්මික බුද්ධියක්‌ ඇති පුද්ගලයකු ගැන සිතන්නය කිවහොත් ඔබේ සිතට එන්නේ කවරෙක්‌ද? එක්‌තරා අධ්‍යයනයකදී මෙම ප්‍රශ්නය අසන ලදී. එහිදී බොහෝදෙනා නම්කර තිබුණේ තම තමන්ගේ ආගමික ශාස්‌තෲවරුන්ගේ නම්ය. මෙම බුද්ධියට ආධ්‍යාත්මික යනුවෙන් පටබැඳුනේ මේ නිසාදැයි මට සැක පහළ වේ. ප්‍රඥවේ සහ කරුණාවේ මූර්තියක්‌ ලෙස එවැන්නක්‌ ගැන සිතීම පුදුමයක්‌ නොවේ. අභ්‍යන්තරික සහ බාහිර වශයෙන් ඔවුන් ශාන්ත වේ.

භාවමය සහ ආධ්‍යාත්මික බුද්ධිය වෙනස්‌ වන්නේ අභ්‍යන්තරික ශාන්ත බවෙනි. භාවමය බුද්ධිය මගින් යමෙකුට තම බාහිර ශාන්ත බව රඳවා ගැනීමට හැකිවේ. උදාහරණ වශයෙන් භාවමය බුද්ධිය පමණක්‌ ඇති වෙළෙඳ ආයතනයක සේවකයකුට සේවාලාභියකු බැණ වැදෙන අවස්‌ථාවක නම බාහිර ශාන්ත භාවය රඳවා ගනිමින් තම සේවාලාභියාට මුහුණ දීමට හැකිවේ. එහෙත් ඔහුගේ අභ්‍යන්තරික ශාන්තභාවයක්‌ බලාපොරොත්තු විය නොහැක. නමුත් ආධ්‍යාත්මික බුද්ධිය ඇති අයෙකුට තම බාහිර සහ අභ්‍යන්තරික ශාන්ත භාවයන් දෙකම රඳවා ගනිමින් මෙවැනි අවස්‌ථාවන්ට මුහුණ දිය හැක. එබැවින් යමෙකු භාවමය බුද්ධියේ සිට ආධ්‍යාත්මික බුද්ධිය දක්‌වා පැමිණෙන විට ඇතිවන ප්‍රධාන වෙනස නම් අභ්‍යන්තරික ශාන්ත බව ඇති කර ගැනීමයි. එවැනි අය හඳුනා ගැනීමට පහසු වේ. ඔවුන් බොහෝ විට කලබල නොවන නිවුන කරුණාවන්ත පුද්ගලයන් වේ. එවැනි අයගේ ශරීර සෞඛ්‍යය පවා හොඳ බව සොයාගෙන ඇත. ඔවුන් තම සේවා ස්‌ථානයන්ගේ කාර්යයන් අනන්‍යයන්ට වඩා හොඳින් ඉටුකරයි. අන්‍යයන් සමඟ ගැටුම් අඩුවේ. එසේම ගෙදරදීද ඔවුන්ගේ හැසිරීම මේ ආකාරයෙන්ම තිබේ. මෙන්න මේ කරුණ නිසා තමයි මෑතක සිට ව්‍යාපාර ලෝකයේද ආධ්‍යාත්මික බුද්ධිය ගැන කතා කරන්නේ. එවැනි බුද්ධියක්‌ ඇති සේවකයන් සිටින ව්‍යාපාර වඩා සාර්ථක වන බවත් දැන් පිළිගැනීමයි.

යමෙකුට තම ආධ්‍යාත්මික බුද්ධිය වර්ධනය කරගත හැකිද? පිළිතුර වන්නේ ඔව් යන්නයි. ආධ්‍යාත්මික බුද්ධිය ජානමය සහ වෙනත් සාධක මතද ර¹ පවතින නමුත් එය පුහුණුව මගින් වර්ධනය කළ හැකි බව දැනට ඇති පිළිගැනීමයි. ලෝක ප්‍රකට බ්‍රිතාන්‍ය වෛද්‍ය සඟරාව මෙසේ පළකර තිබුණි. ආධ්‍යාත්මික සාරධර්ම සහ නිපුණතාවයන් වෛද්‍යවරුන්ගේ සායනික කටයුතුවලදී ඉතා අවශ්‍ය අංගයක්‌ ලෙස පිළිගනිමින් පවතී. අධ්‍යාත්මික බුද්ධිය පියාපත් දෙකක්‌ ඇති කුරුල්ලෙකුට සමාන කළහොත් එම පියාපත් දෙකෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ කරුණාව (Compassion) සහ ප්‍රඥවයි (Wisdom). මේ දෙක එක්‌වූ විට ඇතිවන ප්‍රතිඵලය නම් මුළු විශ්වාසටම ඇති ආදරයකි. මෙම ගුණයන් දෙක අභිබවා යන වෙනත් මනුෂ්‍ය ගුණයන් ගැන ඔබට සිතිය හැකිද? ආධ්‍යාත්මික බුද්ධිය මනුෂ්‍යයාගේ ඉහළම බුද්ධිය ලෙස අප සලකන්නේ එබැවින්ය. කරුණාව වැඩිවීමට පුරුදු වීමට එක්‌ ක්‍රමයක්‌ නම් ඔබගේ ආගමික ශාස්‌තෲවරුන්ගේ ඉගැන්වීම් අනුගමනය කිරීමයි. ප්‍රඥව යනු තමා පිළිබඳව ඇති ඉතා උච්ච දැනුවත් ස්‌වභාවයකි. (Heightened inner awareness) මේ තත්ත්වයට ළඟාවීමට නම් තමා විසින්ම අභ්‍යාස කළ යුතුයි. ඒ කුමන අභ්‍යාසයන්ද? පිළිතුර වන්නේ භාවනාවයි. අප තුළ ඇති අභ්‍යන්තරික ශාන්තිය නැති වන්නේ නිරන්තරයෙන් අපේ සිතීමේ මොළය (Cognitive or
thinking brain) මගින් ඇතිවන සිතිවිලි මගිනි. අපට ශාන්තිය ළඟාකර ගැනීමට නම් මෙම සිතිවිලි යම් ආකාරයකට අවහිර කළ යුතුයි. භාවනාව පුහුණු කිරීම මගින් මෙය කළ හැක. ඒ බව දැන් එම්. ආර්. අයි. ස්‌කෑන් පරීක්‍ෂාව (f-MRI) මගින් පැහැදිලිව පෙන්වාදී ඇත. භාවනාවේ යෙදෙන විට මොළයේ ඉදිරිපස කොටස්‌ ඇති සිතීමේ මොළයේ ක්‍රියාකාරිත්වය අඩුවන බව මෙම නවතම ස්‌කෑන් පරීක්‍ෂාවන් මගින් පෙන්වාදී ඇත. සිතීමේ මොළයේ ක්‍රියාකාරීත්වය මගින් අපගේ අභ්‍යන්තරික ශාන්තිය නැතිවන ආකාරය උදාහරණයක්‌ ගෙන පැහැදිලි කරමු. ඔබට යමෙක්‌ බැන්නා යයි සිතන්න. එවිට සාමාන්‍යයෙන් අපට ඇති වන්නේ තරහකි. නමුත් ඔහු බැන්නේ ඔබට නොව වෙනත් අයෙකුට යෑයි සිතන්න. එවිට පෙර පරිදිම අපට තරහ නොයයි. ඊට හේතුව අප තුළ ඇති මමත්වයයි (Ego) මමත්වය අපේ යටි සිත සමඟ සම්බන්ධ ක්‍රියාවලියකි. එය පෙර සඳහන් කළ මොළයේ ලිම්බික පද්ධතිය (Limbic system) නම් වූ කොටසට අයත් කාර්යයකි. භාවනා කරන විට මෙම කොටසේ ක්‍රියාකාරිත්වයද අඩුවන බව එම්.ආර්.අයි. ස්‌කෑන් පරීක්‍ෂාව මගින් පෙන්වා දී ඇත. එනම් භාවනාවේදී මොළයේ සිදුවන ක්‍රියාවලිය දැන් අපට විද්‍යාත්මකව පැහැදිලි කළ හැක. භාවනාව පුහුණු කළ විට ක්‍රමානුකූලව අප තුළ ඇති මමත්වය තුනී වී යයි. එවිට පුද්ගලයාට ක්‍රමානුකූලව ප්‍රඥව පහළ වේ. ඒ සමඟ තමා ජීවත්වීමේ අරමුණ කුමක්‌දැයි සෙවීමේ වුවමනාව ඇතිවේ. ඔබටත් මෙවැනි අරමුණක්‌ අවම වශයෙන් යන්තම් හෝ පහල වූ අවස්‌ථාවන් ඇත්ද? එසේ නොවේ නම් අපගේ උත්සාහය විය යුත්තේ එම තත්ත්වයට ළඟාවීමයි. ඒ සඳහා භාවනාව පුහුණු කිරීම කළ යුතුයි.

මස්‌ලෝ නම් වූ විශිෂ්ට ඇමරිකානු මනෝ විද්‍යාඥයා විසින් මිනිසාගේ අවශ්‍යතාවයන් වර්ගීකරණය කොට පිරමීඩයක ස්‌ථිර ලෙස සකස්‌ කරන ලදී. පහතම ස්‌ථරය නම් අපගේ මූලික භෞතික අවශ්‍යතාවයන් වන ඇඳුම්, ආහාර, නිවාස ආදියයි. මෙයට උඩින් ඇති ස්‌ථරය නම් ආරක්‍ෂාවය. තුන්වැන්නට ඇත්තේ සාමාජීය අවශ්‍යතාවයයි. ඊට උඩින් ආත්මාභිමානය ලෙසත් (Self esteem) ඉහළම මුදුන ආත්ම පරිපූර්ණත්වය (Self actualization) ලෙසත් දක්‌වා ඇත. ඔහුගේ මතය අනුව අප සෑම විටම එක්‌ තලයකට ළඟාවූ විට ඊළඟ තලයට ළඟාවීමට උත්සාහ කරන බවයි. මා ඔබට කලින් සඳහන් කළ බුද්ධි වර්ගීකරණ පිරමීඩය මතකයට නගාගන්න. එයද එක්‌තරා ආකාරයකට මස්‌ලෝගේ අවශ්‍යතා පිරමීඩයට යම් සමාන කමක්‌ දක්‌වන බවත් ඔබට නොපෙනේද? එහි මූලික බුද්ධිය වන භෞතික බුද්ධිය අපට මෙන්ම සතුනටද පොදුවේ. එහි ඉහළම ඇත්තේ ආධ්‍යාත්මික බුද්ධියයි. අපගේ අවසාන අවශ්‍යතාවයන් මෙය නොවේද? මස්‌ලෝ තම අවශ්‍යතා පිරමීඩය විස්‌තර කරන අවධියේදී ආධ්‍යාත්මික බුද්ධි පිළිබඳ සංකල්පය ප්‍රචලිත වී නොතිබුන නමුත් එවැන්නක්‌ තිබෙන බවට අනුමාන කර එය අවශ්‍යතාවයක්‌ ලෙස ඇතැම් විට එම පිරමීඩයේ ඉහළම ස්‌ථරයේ තැබුවා විය හැකි නොවේද? මිනිසාගේ අවසාන ඉලක්‌කය විය යුත්තේ මරණයට පෙර මෙම උපරිම බුද්ධි තලය හෙවත් ආධ්‍යාත්මික බුද්ධියට ළඟාවීමයි. එය අපහසු කාර්යයක්‌ නොවේ.

අවසාන වශයෙන් අයින්ස්‌ටයින් විසින් කළ ප්‍රකාශය ඔබට නැවතත් සිහිගන්වමි. ඔහු වසර සියයකට වැඩිකලක්‌ උඩදී කියූ දේ අදටත් කොතරම් වලංගු දැයි බලන්න!

 
(මෙම දේශනය  දිවයින පුවත් පතේ පළවූවකි )

All What you should know about Yahapalana Budget for 2016 By Hon Dinesh Gunawardena -මේ අයවැයට මම විරුද්දයි-ගරු දිනේෂ් ගුණවර්ධන මැතිතුමා

December 2nd, 2015

“මේ අයවැයට මම විරුද්දයි” – ගරු දිනේෂ් ගුණවර්ධන මැතිතුමා
ම.එ.පෙ. නායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී
2016 අයවැය යෝජනා විවාදය
ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුවේදී

*අගමැතිට පයින් ගහන ගෝලයෝ රොත්තක්
*හොර සිටුවරු ලංකාවට පැමිනෙත්වා ජයවර්ධන ආර්ථික සැලැස්ම
*මුදල් අච්චු ගසලා මාස 10ක් ගෙනිච්චා
*මුදල් ඇමති බොරුකාරයෙක් වී වලට කෝ රු50? තේ වලට කෝ රු80? රබර් වලට කෝ රු350? මෙන්න දවස් 100යේ බොරු පොරොන්දු
*පිටරටින් පොල් ගෙන්න තරම් බංකලොත්
*මේක අගමැතිතුමාගේ ප්‍රතිපත්ති සිහිනයට පටහැනියි
*අපි බාර දෙනකොට ඩොලරය 130. අද 145. 2016දී 155 පසු කර බාල්දු වෙනවා
*ජිවන වියදම ඉහළයාම නැවතීමට උත්සහයක් නැහැ
*සම්මුතිවාදය කියන්නේ බලහත්කාරකම බුල්ඩෝසර්වාදය නෙමේ
*අපේ ඉඩම් විදේශිකයන්ට විකුන්න ගියොත් 1815 ඉඳන් 1948 වෙනකන් වෙච්ච දේමතමයි ආයෙත් වෙන්නේ
*චීනය ඉදිරියේ අද ඇමරිකාවත් දණ ගහනවා
*දහස් ගණන් රස්සා නැති වෙනවා රාජ්‍ය සේවය නැතිවෙනවා පොදු ජන සේවාව ඇනහිටිනවා
*වැඩ කරන ජනතාවට කිසිම සෙතක් සලසන්න බැරි අයවැයක්
*සාමාන්‍ය මිනිස්සු ගොවිජනතාවට ධිවරජනතාවට බදුබර පටවනවා
සිංහල දෙමල මුස්ලිම් සෑම අහිංසක ජනතාවකටම මේ බර දරන්න බැහැ
*1956 මඑපෙ රජයේ ටී බී ඉලංගරත්න මැතිතුමා සේවක ජනතාවගේ ආරක්ෂාවට ඉතිරිකරපු සල්ලිවලට මුදල් ඇමති තට්ටු කරන්න හදන්නේ
*නිදහස් වෙළඳ කලාප පිටරට විකුනන්න එපා
*රජයේ සේවකයන්ට තියෙන වරප්‍රසාදයට අතතියන්න එපා
*විරුද්ද පක්ෂෙට කතාකරන්න දෙන්නේ නැහැ. මොන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක්ද?
*මේ මුදල් ඇමති ජනාධිපති සිරිසේන පරිසර ඇමතිට විරුද්දයි ජාවාරම්කරයන්ට මාෆියාවකරයන්ට උදව්වෙනවා
*විදුලි කාර් හයිබ්‍රිඩ් කාර් වලට ගහපු බදු අකුල ගන්න
*ගොවීන්ට පොහොර සහනාධාරය දෙන්න
*අපේ අධ්‍යාපනය ලබන දරුවන් දෙමපියන් කඩෙන් කඩේට රස්තියාදු කරන්නේ නැතුව නිදහස් අධ්‍යාපනයට උදව් කරන්න
*ජනතා විරෝධී යෝජනා අකුල ගන්න
*බුලත් විටක් කන්න වී කිලෝවක් විකුනන්න වෙලා
*ඉඩම් සංවර්ධන පනතටත් තට්ටු කරන්න හදන්නේ
*වැඩිහිටි ජනතාවට තරුණයන්ට මුකුත් නැහැ අලුත් රස්සා ඇති කරන්නේ නැහැ
*තමන්ගේම ඉතිරිකරපු මුදල් ගන්න බදු ගෙවන අයවැයක්
*දිවිනගුම බැංකුවේ පොඩි මිනිස්සුන්ගේ සල්ලි වලටත් තට්ටු කරන්න හදන්න එපා!
*ජනතාවගේ අදායම් අඩු ආහාර ජිවන වියදම් වැඩි ප්‍රශ්න අයවැයක්
*කුඩා කර්මාන්ත වලට බදු වැඩි කරලා

Eat us, America, and give us peace

December 2nd, 2015

By Rohana R. Wasala Courtesy The Island

To be free of attachment and so also of anger, fear, and pain. Eat me, Professor Solanka silently prayed. Eat me, America, and give me peace.

  • Salman Rushdie in his novel ‘Fury’ (2001)

The Island editorial of November 24, 2015 entitled “Power Play” about Samantha Power’s Sri Lanka visit provided the cue for this article. Samantha Power (45), American Ambassador to the UN, and President Obama’s trusted advisor on American response to global genocide and human rights abuse issues, according to news reports, went back early that day local time after a brief visit to Sri Lanka. Her professional and political authority within the America-dominated UN establishment is beyond doubt. What is in question, however, as far as we Sri Lankans are concerned, is whether her visit is likely to help or hinder post-war normalization in our country. This is particularly so, given her controversial political and diplomatic track record. “A Problem from Hell: America and the Age of Genocide”, a book she authored in 2002, won several awards including the J. Anthony Lukas Book Prize and the Pulitzer Prize for General Non-fiction the following year. She wrote this book (which came to be widely acclaimed within the Western bloc) while she was serving as a professor in human rights practices at Harvard university. It is claimed that Power was a key figure behind the meddlesome American role in Libya. She has been criticized for recommending ‘solutions from hell’ to ‘problems from hell’! (i.e., for advocating interventionist and militaristic responses to alleged genocide and human rights violation problems). Seeing the disastrous consequences of uncalled for, essentially convoluted, American political and military involvement around the world including for instance Syria, Libya, Iraq, and Afghanistan, behind the smoke screen of ‘free’ Western media misinformation, how can we believe that Samantha Power meant to make an exception for an insignificant third world country like Sri Lanka? Should we let her sort out our internal problems, hoping that she’d have our national interest at heart? But we know that what is good for us is not usually consistent with America’s own geopolitical agenda for the region.

As suggested by the Island editor in his short but incisive analysis of the diplomatic episode, Samantha Power was engaged in effective power play. Her meetings with representatives of the central government and the provincial administration, and her playful mingling with ordinary citizens were designed to reassure people at all three levels of the US-led West’s alleged concern with the welfare of the people of the north, presumably, in terms of safeguarding their human rights, securing justice for supposed victims of disappearances, restoring ownership of lands acquired by the army for security related purposes during the war to their original owners, repairing roads, bridges, and public and private buildings such as houses, hospitals, and schools that suffered collateral damage during the civil conflict, and reconstructing new ones for an increased population due to natural growth and return of the war displaced, and so on. But the ordinary citizens of the country are politically savvy enough to know that such issues cannot be the real worry of these visiting foreign dignitaries who don’t know anything true about our history, indigenous cultures and religions, languages, worldviews, and our real problems and needs shaped by those factors. These meddling nosy parkers want to see Tamils and Sinhalese embattled with each other as mortal enemies for their own selfish strategic purposes including trade. But there is reason for optimism given the fact that the majority Sinhalese Buddhists and the largest minority Tamil Hindus have tolerant, accommodating, nonviolent, humane values ingrained in their cultural DNA, as it were, particularly when free from the divisive influence of the few egotistic politicians. Ordinary Sri Lankans don’t need opportunistic strangers to tell them how to settle their disputes. It won’t be long before the educated young of both communities appreciate this fact and begin to see through the stratagems of neocolonialists and their few local lackeys and render those selfish interventionists irrelevant to the resolution of national problems, which can be easily achieved through democratic dialogue.

The same editorial recalls how British prime minister David Cameron went up to the north when he came here to attend the CHOGM summit in 2013. His motives were, no doubt, the same as Power’s: motives which couldn’t have anything to do with the lives of ordinary Sri Lankan citizens, be they Tamil, Sinhalese, or Muslims. Actually, Cameron, as the leader of a pathetically diminished (that is, in importance) Britain that in the past boasted of possessing an empire on which the sun never set, was trying to achieve more lowly aims than Power was planning to realize on her recent visit. Hers was a truly imperial mission in that her efforts were connected with serving the geopolitical interests of the globalized economic empire led (nowadays, at China’s sufferance, though) by America, and she has implicit faith in the preeminence of that empire, whereas Cameron had the rather not so exalted motive of winning the Tamil bloc vote of his constituency back home. Of course, US president Obama was no less beholden to immigrant Tamils for their votes and their contributions to his 2008 campaign funding, which, however, it is likely, formed a less important part of American motives for interfering in our country’s internal problems.

The disparity between the two allies in terms of global economic power and political authority is not difficult to understand if we have some idea of how Britain’s past colonial dominance came to be submerged by America’s international ascendancy in the wake of the breakup of the British empire, a change accelerated by the internationalization of politics and economics since the end of the Second World War and the rapidly advancing communication technologies of worldwide accessibility. The epochal shift of the centre of global interconnectedness originally created by British colonialism to the present America-driven globalization juggernaut is memorably depicted in Salman Rushdie’s ‘Fury’ in a highly illustrative scene in New York between the newly arrived ex-British academic Professor Malik Solanka and an advertising copywriter: the latter consults Solanka about a corporate-image campaign for the  American Express bank, where the advertisements display ‘images of famous city skylines at sunset’ with the copy-line: THE SUN NEVER SETS ON AMERICAN EXPRESS INTERNATIONAL BANKING CORPORATION.  The foregrounded message is clear: at any time of the day, there is an American Express bank open for business somewhere in the world. Corporate America has replaced imperial Britain in the famous slogan. In the same novel Rushdie gives the (fictitious) British prime minister the name ‘Tony Ozymandias’, which reminds the reader of Shelley’s 1817 sonnet ‘Ozymandias’: the massive stone sculpture of Ozymandias, the once mighty, invincible ‘King of Kings’, now lies scattered in the sand in ruins.

But the collapse of British colonialism has not been so final as Rushdie suggests by this image in his fictional work. As the progenitor of Western colonial domination of the world through trade and war it still survives in the form of an acolyte of the mighty America, which has succeeded it. (Britain is also responsible for our present ‘ethnic’ problems.) It was America’s economic imperialism that brought in the era of globalization as we know it today, rather complex, though, this concept of globalization is. Amidst its multifarious manifestations, good and bad, globalization in this context is to be understood as an economic, political, and military phenomenon. In that globalized context, unwelcome superpower interventions in violation of the sovereignty, independence, and national interest of smaller nation states, of the sort that Samantha Power was attempting with us during her Sri Lanka visit (November 21 to 23), and the dehumanizing commercialism that Malik Solanka, the protagonist of  Rushdie’s first ‘American’ novel Fury, is raging against, must be taken for granted. Victims have no escape route. The present government appears to be pushing us towards that same decadent American economic bandwagon, if, among other things, the proposals of the budget that is being debated, are any indication of what to expect.

අරැන්ගෙට්රම් පුජාසනයෙන් නැඟූණු   ජාතික  සංහිඳියාවේ දෝංකාරය [Barathanatya Arangetram]

December 2nd, 2015

ආචාර්ය කොඩිසිංහ හේරත්.

ඕක්ලන්ඩ්වල ශීත ඉර්තුව නිමවී  ගිම්හානය උදාවී ඇත. මාස කීපයක්  නිද්රා ගතව  තිබුණු  ගස් වැල්  අතු පතර දැන් නැවුම් පත් හා මල් වලින් පිරී ඇත. ජීවයෙන් පිබිදී ඇති පරිසරයකින් වටවූ   ‘මේඩ්මන්ට් රඟහලේ ‘  පසුගිය දිනක සැන්දෑවක එළිදැක්වූ   භාරත නැටුම් – අරංගේත්රම් සංදර්ශනයක්  නැරඹීමට මමද  වාසනාවන්තයෙක් විමි.

භාරත නැටුම්  වනාහි කලාවක් මෙන්ම ඉතා පුළුල් හා ගැඹුරු විෂයක් ලෙස මා  අසා තිබුනද  ඒ පිළිබඳ  කිසිදූ  දැනුමක් මට නොතිබිනි. නැටුම් වනාහි  තවත් කලාවක් ලෙස පොදුවේ අගය කිරීමක් හැර මට ඒ පිළිබඳව වැඩි යමක් දැනගැනීමට අවශ්යතාවයක්ද  කිසිදාක නොතිබිණි.

හුදෙක්ම මෙදින මගේ සහභාගිත්වය සිදුවූයේ අන් කිසිවක් නිසා නොව ඉතා මෑතක මා  හඳුනාගත් මිතුරෙකුගේ ලාබාල දියණියක විසින් මෙම සංදර්ශණය ඉදිරිපත් කළ බැවින් ඒ මිතුරාගෙන් ලද ඇරයුම නිසාය.  නැටුම් රස විඳීම කෙසේ නමුත් මගේ පැමිණීමෙන් ශාලාවේ ඇති හිස් ගෙඩි ගණන වැඩිවීමට හෝ දායක වෙනු ඇතැයි මම සිතුවෙමි

මා සිතුවට වඩා කලින්ම ශාලාව නරඹන්නන්ගෙන් පිරී ගියේය. ලංකාවෙන්  මෙහි පැමිණ වේදිකා ගතකරණ සිංහළ නාට්යක් හෝ  සංගීත රාත්රියක් රස විඳීමට රොක්වෙන පිරිස මට හොඳට හුරු පුරුදුය. බොහෝවිට ඔවුන් එදිනෙදා මඟ -තොට හමුවී කතා බහ කරණ එසේත් නැතිනම් දන්නා හඳුනන අය නිසාදෝ මෙලෙස රැස්වෙන  මොහොතක එහි අමුත්තක් මට දැනී නැත. එහෙත් අද මේ ශාලාව තුල රැස්ව සිටින පිරිස අතර වෙනසක් මම දුටුවෙමි.

නළල මත තැබූ  ලොකු- රතු මොට්ටුව හා දැකුම් කළු වර්ණවලින් නිමවූ සාරි විලාසිතාවන්ගෙන් සැරසුණ කාන්තාවන්ද ඔවුන්ගේ පුරුෂයින් හා පවුල්වල උදවියද අද ශාලාවේ තැනින්  තැන අසුන්ගෙන ඇත. 

තිස් වසරකටත් වඩා වැඩි කාලයක් ශ්රී ලංකාවෙ පැවති කුරිරු යුද්ධය විසින්  ජනතාව පිඩාවට පත්කලා පමණක් නොව ඔවුන්  සිංහල හා දෙමළ කථාකරණ මිනිසුන්  වශයෙන් වෙන්කර  සදහටම  ඔවුනොවුන් ඈත්කර, තබන මානසිකත්වයක් හා පරිසරයක් නිර්මාණය කර ඇත

අපේ පාසැල් යුගයෙ  කෝවිලේ මංගල්යට සිංහල අපි ගියා වගේම ගමේ පන්සලේ  උත්සව හා සංදර්ශනවලට දෙමළ  උදවිය පැමිණිම එදා සාමාන්ය දෙයක් විය. නමුත් අද මේ තත්වය වෙනස් වී ඇත

ඒ මුසල යුද්ධය දැන් නිමවී ඇතත් සිංහල හා දෙමළ මිනිසුන්  ස්වේච්චාවෙන් එකට එක්වී එකම වේදිකාවේ එළිදැක්වෙන සංදර්ශනයක් රසවිඳින අවස්ථා ගැන තවමත් අපට සිතාගත නොහැකිය.

නමුත් එවැනි හමුවක් අද  තම මව්බිමෙන් බැහැරව සිදුවී ඇත. ශාලාව තුල රැස්ව සිටි අතලොස්සක් හැර අනෙක් සියලුම දෙනා සිංහළ හෝ දෙමළ කථාකරණ ශ්රී ලාංකිකයන්ය.

අපි සියළු දෙනා වේදිකාව දෙස නොඉවසිල්ලෙන් බලාසිටියෙමු. වේදිකාව ඉතාමත් සරලය. ඇස් නිලංකාර කරණ  වර්ණවත් විදුලි බුබුළු වෙනුවට එහි තිබුණේ  මඳ එළියක් පමණි.

චාම් ඇඳුමෙන් සැරසුණු දකුණූ ඉන්දීය සම්භවයකින් හෙබි කලා කරුවෝ තිදෙනෙක් හා ඊටම සරිලන  පැහැපත්  ඇඳුමෙන් සැරසී  ගත්  නැටුම් ගුරු තුමිය වේදිකාවේ පසෙක අසුන් ගෙන සිටියෝය. පසුව අසා දැනගත් පරිදි මෙම ගුරුතිමිය යාපනයේ උපන් දෙමළ කථා කරණ ශ්‍රී ලාංකීය මාතාවක්ය.

මොහොතකින් පණ ගැන්වුණු වයලීනයෙන්ද, ම්රින්දන්ගම් බෙර හඬින්ද  අපේ දෙසවන් රිද්මගත වෙද්දී  නිහඬව සිටි ගායකයා සිය කට හඬ අවදි කළේ අප ඔහුගේ කට හඬට වශීකෘත කරමින්ය. ඔහුගේ මඳුර මනෝහර  කට හඬ විටෙක ගැඹුරුය, විටෙක වේගවත්ය.   තවත් විටෙක ඒ හඬ සිහින්ය, සියුම්ය,  නොනැවතී අනන්තය දෙසට  අපත් කැටුවම ඇදී යන සුළුවිය.

අඩ අඳුරේ තිබූ වේදිකාවට පිවිසි ඒ කුඩා නාට්ය ශිල්පිනිය ආලෝකයේ තිර්වතාව වැඩිවෙත්ම කාගේත් නෙත් හා ගැටින. ඇය නැටුමට සරිලන විවිද වර්ණයන්ගෙන් නිමවුණු  වස්ත්රාබරණයෙන්  සැරසී සිටියාය. වේදිකාව සිසාරා දුවමින් ඇය අපේ නෙත් යුහුසුළු කළාය. අඩ අඳුරේ නිසලව අසුන්ගෙන සිටි අපගේ සවන් හා නුවන් වශයෙන් සතර ඉඳුරන් ප්‍රමෝදයේ උච්චස්ථාන ගතවීම චිත්තක්ෂණයකින් සිදුවිය.

වයලීනයේ තත් හඬ, ම්රින්දන්ගම් බෙරයේ ගිගුම් හඬ හා තාලම්පොටේ රිද්ම හඬ අතරට එක්වූ ද්රවිඩ භාෂාවේ  ගී හඬ අපේ දෙසවන් කුල්මත් කරද්දී එම ධ්වනි තරංග  එකින් එක වේදිකාවේ  රඟන දියණියගේ ගත හා වෙලෙමින්  ජීවයක් ලබන්නටත්,  ඒ ජීවයෙන් සපිරුණු  දර්ශණීය  ඉරියව් හා  රූ – රටා අපේ නෙත් අභියස මැවෙන්නටත් විය.

මෙහිදී සවනින් ඇසුණු  සබ්ද හා නෙතින් දුටු දසුන්  එකවර මනස තුල දෝලනය වෙමින් මුසපත්ව සිටි මා අත්දුටුවේ හුදෙක්ම නැටුම් සංදර්ශනයක අසිරියට වඩා ඉන් ඔබ්බට ගිය කිසියම් මනස්කාන්ත තලයක මා ස්ථානගතවවී සිටි මොහොතක් ලෙසය.

තවත් විදියකින් කිවහොත් අපි අපේ සාමාන්‍ය කයෙන් බැහැරව  මනෝමය කයකින් එහි රැඳී සිටියා යැයි  කිව හැකිය.  එසේ  වූවානම් එය අපේ ජීවිතවල කදිම අත්දැකීමකි. නැටුම වනාහි ශරීරය හා ආත්මය සම්බන්ද කරන්නක්ය යන කියමන මෙහිදී සනාථ වී ඇත

ප්රේක්ෂක අපට එවැනි  අත්දැකීමක් අත්කර දීම පිළිබඳව සෙත්මිණි රණසිංහ දියණියටත් ඇගේ ගුරු මාතාව වූ රේණුකා කෙතීසන් මත්මියටත් හා ඉන්දීය කලා  කරුවන්ටත් අපගේ ගවුරවය හිමිවිය යුතුය

උපන් පවුල් පරිසර හා වත – ගොත අනුව ගුරු තුමිය හා ශිෂ්යාව පිලිවෙලින් දෙමළ හා  සිංහළ වශයෙන් හඳුනා ගත්තාවුවද  ඔවුන් දෙදෙනාම ශ්රී ලාංකිකයන්ය . මේ ගුරු-ගෝල යුවල  මහත් පරිශ්‍රමයකින් එළි දැක්වූ අරංගේත්රම් වැඩ සටහණ අගනා නැටුම් දර්ශනයක් වුවද ඒ තුළින් පීටාර ගිය තවත් පණිවිඩයක් ඇත. ඒ  අනෙකක් නොව,  දෙමළ – සිංහළ සංහිඳියාව තුළින්  කොතෙක් නම්  අගය කළහැකි අධ්යාත්මික  ගුණවගාවන් ඔස්සේ අපේ බාල පරම්පරාව යොමු කළහැකිද යන්න ඔවුන් විසින් ඔප්පුකර පෙන්වා දීමය. මෙය ශ්‍රී ලංකාව තුළ ජාතික සංහිඳියාව ගැන පට්ටන්දර දෙසා බාන උදවියට පුර්වාදර්ශයක් වියයුතුය.

දේශපාලනමය උන්මත්තකයින් විසින් ඉතිහාසයේ කලින් කල ව්‍යසනයන් ඇතිකලද ඒ ගැටුම් අස්සේ වුවත් මිත්‍රශීලිව ජිවත් වූ  දෙමළ හා සිංහළ මින්සුන් කවදත් සිටියෝය. ඔවුන් තුල යටපත්ව ඇති අද්යාත්මික ගුණ සමුදායන් යලි මතු කළ යුතුය

මිනිසුන් අතර තිබිය යුතු  ආධ්‍යාත්මික ගුණවගාවන් තුට්ටුවකට නොතකා ඔවුනොවුන් මරා ගත්  පසුගිය අඳුරු යුගය තුල  ශ්‍රී ලාංකීය   දු-පුතුන් දස – දහස් ගණනින් ළමා සොල්දාදුවන්  හා මිනීමරුවන් බවට පත් කලෝය. ඒ රටේම තවත් පැත්තක මේ හා සමාන දරුවන් සිය  -දහස් ගණනින් පාසැල් යන අතර මඟ බෝම්බවලට හසු කොට අකාලයේ මරා දැමුවෝය

ශීත ඉර්තුව නිමවී ගිම්හානය උදාවන්නාක් සේ අශුභ යුගයන්  පිටු දැක ශුභවාදී කාලයක් උදාකල හැකි ජාතික සංහිඳියාව ගොඩනැගෙනු ඇතැයි ප්රාර්ථනය කරමු.

[Acknowledgement to Sai Natyalaya –Auckland, Smt.Renuka Ketheesan, Indian Artists- Shri Bhavani S Kishore Kumar (Vocal), Shri Kundail Kesavan Narayan (Mridangam) and Shri N Veeramani (Violin) and student artist Sethmi Ranasinghe] – Dr. HM Kodisinghe

US National Endowment for Democracy labeled ‘undesirable’ group under new law

December 2nd, 2015

Courtesy RT

Prosecutors have recognized NED’s activities in Russia as undesirable and undermining national security after the US NGO spent millions on attempts to question the legitimacy of Russian elections and tarnish the prestige of military service.

According to the release published on the Prosecutor General Office’s website deputy head of the agency Vladimir Malinovsky on Tuesday signed the decision to recognize as undesirable on the territory of the Russian Federation all activities of the foreign non-government organization the National Endowment for Democracy. On the same day this decision was forwarded to the Justice Ministry that must now include NED in the list of undesirable foreign organizations.

© Jason Reed

Prosecutors added in their report that the decision was based on the analysis of the endowment’s recent work. This analysis showed that it controlled some Russian commercial and non-commercial organizations and used them in campaigns aimed at recognizing the results of Russian polls illegitimate, influencing the authorities’ decisions through political actions and discrediting of the Russian military forces.

A police officer at the General Prosecutor's Office in Bolshaya Dmitrovka Street, Moscow. © Maksim Blinov

Foreign Ministry praises law banning undesirable foreign groups in Russia

The release reads that in 2013 and 2014 the National Endowment for Democracy rendered $5.2 million in financial aid to its Russian partners. According to RBC the endowment itself has earlier reported that in 2014 alone it satisfied 95 Russian applications for aid amounting to $8.4 million.

The National Endowment for Democracy, founded in 1983 on Ronald Reagan’s initiative, is sponsored by the US Congress and sees its main task as helping the democratic institutions all over the world. The Russian Justice Ministry has earlier recognized this organization as the most active provider of various grants in politics and politics-related spheres, such as sociology or political research.

The NED was also included in the very first draft of the ‘patriotic stop-list’ – the document approved by the Russian upper house that names the groups that the senators see as potential threat to security and want to be probed and, if these suspicions are confirmed, officially declared undesirable.

The bill on undesirable foreign organizations was signed into law by President Vladimir Putin in late May. The new law allows the Prosecutor General’s Office and the Foreign Ministry to create a proscribed list of ‘undesirable foreign organizations’, making the activities of such groups in Russia illegal. The main criterion for putting a foreign or international NGO on the list is a “threat to the constitutional order and defense capability, or to the security of the Russian state.”

Non-compliance with the ban can be punished by administrative penalties, and for repeated and aggravated offenses can carry prison sentences of up to six years. Russian citizens and organizations that continue to work with banned groups would face administrative fines only.

As the sponsors of the bill faced criticism from the domestic and international rights community, they replied that it was more of a preventive measure and it was not targeting any particular organizations.

READ MORE: Upper house approves first list of 12 ‘undesirable’ foreign groups

In early July the Federation Council released a list of foreign organizations it plans to declare ‘undesirable’. The 12 entries in the document include the National Endowment for Democracy, the Soros Foundation, Freedom House and other major US-sponsored groups as well as two Ukrainian organizations.

Who shoots whom in Parliament?

December 1st, 2015

Gomin Dayasri Courtesy The Daily Mirror

Forces bent on destabilising the country launches from within an attack on the legislature after eliminating the executive.

e are the guinea pig generation! Carried the insignia on the back of the executive through pride and shame. Power shifts to the legislature and an assassin take shots at it? Legislature must be saved –It is a national treasure, last bastion of democracy. Executive is beheaded:

Judiciary is being deprecated. Are we in for another hybrid as the tripod of governance is being dismantled?

Lived through war and peace; Cruel terrorism turned to maligned justice; worshipped heroes were depicted as despicable villains; Geneva from a vile appalling snake pit was cowardly converted to a revered sanctified shrine; Saw dynastic favouritism extend towards spread nepotism; Honoured Supreme Court judge voted as Chief Minister turns maverick – retired judges should be stopped from politics not to disgrace the judiciary with their stupid antics; Selected Cabinet Ministers travel a distance after being rejected by the electorate – was anointed with portfolios pock marked with Yahapalana tattoos.

Faulted and admired for eliminating dreaded terrorism; We lost and we won – is it to lose again?

Now it is another ball game, more deadly, more sinister: played under covers and according to the rules. Painless death caused while being unconscious.
Where a Westminster Parliamentary system operates and a government loses its majority, the reigning members of Parliament are incapable of forming a substitute government with a working majority – Parliament is dissolved.


It gives a chance for the people to elect a stable Parliament at a coming general elections; No more and not so-in Sri Lanka after the 19th Amendment – supposed ‘almanac of good governance’.These rights were discreetly wire-brushed. We are the founders of weak governments by constitutional manipulations. A hop step and jump to partition.
Is it created to service anarchy? Let’s learn a lesson from the French -their sleuths knew of the movements of terrorists, where caches of ammunition were stocked, temporary hideouts were identified; yet, in the name of Liberty, intelligence services were not allowed to take position.

Same will happen if we bow to Human Rights as the Wickremesinghe government often does. Beware of latent Tigers, ISIS off shoots and Bodu Bala activists?

Their brand of religion is quantified for political advancement. It doesn’t flow from the heart but breaks out of a chamber of a pistol to set the flame.

Electorates in the past could rectify instability. A prohibitive period was imposed under the 1978 Constitution of year’s non-dissolution phase. Made sense since Parliament of March 1960 lasted just days and a second general election was held in July. It denied opportunity for a period of possible re-alignment.

The 19th Amendment extended the prohibitive period to cover the virtual lifetime of an elected Parliament of five years, less six months.

Stuck with adhesive, once elected, Parliamentarians are immune from elections for four years and six months. Party whip would be broken to vote for an Amendment that guarantees a pension and assurance of a near full term in office.

Leadership of the Opposition was gifted to the TNA, which obtained a meagre 4.6 % of the popular vote coming exclusively from the North and East and earned 16 seats.

“There will be heavy traffic from both directions along the Parliamentary aisles, before the next elections, as the country slides downward. An unhappy wait for the governing UNP undermined by their feuding Cabinet Ministers. “

JVP going broad spectrum, gained 4.8% of the vote and registered six seats. That is the arithmetics of democracy.

Can either hold a right to such high office without popular support? In the opposition sits weak-kneed MPs with a higher representation – tamely gave up the coveted post without a murmur.

Whoever did it, scrambled the egg before frying it in oil. Is the author of the constitution – an inverted federalist or from the closeted left, taking the traditional turn to the ultra Right?

Not hailing from the old school of the UNP or SLFP or LSSP that thought far, as did Mark Fernando, Chandra Seneviratne or H.W. Jayewardane in tiding the 1978 Constitution or Colvin R de Silva and H.L. de Silva in cleansing 1972?

Leaves a mere six month grace period, which is required for the nomination process.

Artful Eyewash.

Place a yellow marker on year 2016 and turn the searchlight on Parliament. Don’t need a crystal ball to see the traditional rivals sitting merrily on one side of the Parliamentary aisle with a few stragglers on the other. On a friendship road the government is stable but the local government elections are not far off, is likely to be put off, on a pretext, if the government is to survive.

“If in six months there is much clash, grant four years on and watch the fun. The “better-half” of the SLFP in the UNP government, outward bound, on the call of an election will want to impress the SLFP voters-spitting venom at them for coalescing with the UNP on the back of their vote -would try to undermine the government from within and slink back to UNP or crawl to join Rajapaksa’s flock, whoever wins.”

Why doesn’t the UNP-SLFP Cabinet combine come clean and merge in being one of a kind? Differences are purely cosmetic – comes from the same mercenary womb. With the call of an election the government is divided – aspirants are too many for one party to hold on their limited slate.

It could bring the country to its knees, with an amputated government in office having to run its mandatory term of 54 months. What happens to budgets, financial provisions, no confidence motions, treaty sanctions, bills and statutes, if a majority cannot be mustered? Stay refrigerated! Melts to a division of the country! Legislature will be discredited as much as was the executive. Will the opinion makers on foreign prompting ask for its alteration like in the case of the Executive Presidency? Sure would, to destabilise the singular nation state concept.

The 19th Amendment has made it weaker and the Constitutional Council will offer the last rites with its appointments. Often the fault lies not with office but with the holders of titles. Often take the easier way by closing chapters than correcting scripts.

It is the attributes of Presidency that won the war that will be absent, to offer help, as the threads of the LTTE, ISIS and BBS draw its tentacles around.
Their religion is not tied to a philosophical thought process, but gather yarn to gain political control.

“The 19th Amendment extended the prohibitive period to cover the virtual lifetime of an elected Parliament of five years, less six months. Stuck with adhesive, once elected, Parliamentarians are immune from elections for four years and six months. “

It is the possible North/ East merger that needs watching as remnants of the LTTE can combine with the unreliable SLMC to achieve its intents.

Remember these two parties previously entered into a signed pact during the height of terrorism. Care for one nation, one state: Fear Islamic terrorism for the future of Sri Lanka than any Hindu/Christian/ Buddhist violence. Otherwise we can live in harmony.

It is the intelligence services that need beefing in times of peace. These outfits will be targeted for destruction because of their effectiveness. Who targets them will direct the points where investigation should commence.

The government still looks stupid after the Athurugiriya raids that showed the leads the LTTE took after the event. How many able intelligence officers were slayed, many were the ablest of the Muslims?

We need a Tamil/Muslim leadership that can attract votes from outside their tribes/fractions/religiosity like Mahinda Rajapaksa or Ranil Wickremesinghe.

TNA’s Sampanthan or Sumanthiran had value if the LTTE had not disoriented them for life to suffer side effects. No politician is respected in the South more than Lakshman Kadirgamar. He was neither a Sinhalese nor a Buddhist. A true patriot has his nationality written on the passport.

There will be heavy traffic from both directions along the Parliamentary aisles, before the next elections, as the country slides downward. An unhappy wait for the governing UNP undermined by their feuding Cabinet ministers.

If in six months there is much clash, grant four years on and watch the fun.

The “better-half” of the SLFP in the UNP government, outward bound, on the call of an election will want to impress the SLFP voters-spitting venom at them for coalescing with the UNP on the back of their vote -would try to undermine the government from within and slink back to UNP or crawl to join Rajapaksa’s flock, whoever wins.

“It is the intelligence services that need beefing in times of peace. These outfits will be targeted for destruction because of their effectiveness. Who targets them will direct the points where investigation should commence”

Both teams would find them acceptable due to lack of numbers in Parliament unless the voters do the needful as they did last time. Yahapalanaya shamed thy name by undoing a democratic verdict.

How did we overcome this phenomenon in the bad old days? Executive cracked the whip in hand in dissolving Parliament; kept all Parliamentarians in a straight line, in trepidation of a general elections that might send them packing home. The much touted 19th A looks no better than the discredited 18th.
Illustrious definitions of yahapalanaya hibernate as a near prohibited word – talked of before being unspoken.

Forces bent on destabilising the country launches from within an attack on the legislature after eliminating the executive. For survival a gallant legislature is needed. Is it another pipe dream?

– See more at: http://www.dailymirror.lk/97467/who-shoots-whom-in-parliament#sthash.xkcOAzE5.4dMpccKF.dpuf

Main line of command to be investigated by Special Court – CBK War crimes allegations:

December 1st, 2015

by Zacki Jabbar Courtesy Island

article_image

… Including actions of living Ex- LTTE leaders

Former President and Head of the Office for National Unity and Reconciliation Chandrika Kumaratunga said in Colombo yesterday that the Special Court to be established shortly to inquire into alleged war crimes would examine the actions of those in the main line of command and not soldiers who were only carrying out orders they had received.

Addressing a news conference at the BMICH to announce that discussions were underway among all stakeholders to introduce a National Policy on Reconciliation, she said that the Special Court to be established before the end of January would comprise only Sri Lankans drawn from among judges and respected members of the private bar.

Kumaratunga emphasised that foreign technological and forensic assistance that had been offered would be accepted purely to assist the Special Court in performing its functions better and deliver evidence-based justice.

Rejecting accusations from certain quarters that the government had decided to investigate alleged war crimes under western pressure, Kumaratunga noted that it did not matter who said what. “No country can claim to be democratic when it does not apply the rule of law. If something wrong has happened it has to be probed and justice meted out no matter which community the perpetrators belong to. It is because the Mahinda Rajapaksa regime did nothing to probe the allegations of wrongdoings against the country’s own citizens that international pressure kept cranking up pressure on Sri Lanka with sanctions looming. But, we were able to change that course of action by engaging the global community with an open mind constructively without adopting an arrogant and confrontational approach like the Rajapaksas.”

Kumaratunga said that over the last decade, the Sri Lankan public in general and she in particular had lost confidence in the judiciary.”The Lokka had to give just one call to obtain Court orders that he wanted. But, there were also the honest and respected judges. So, we can draw from them as well as members of the private bar who are committed to protecting the dignity of their profession to serve as members of the Special Court.”

Allegations of crimes levelled against senior living members of the LTTE would also be probed, she added.

Responding to questions Kumaratunga noted that fewer than 300 LTTE cadres remained in police custody and some of them had been indicted while another group was being investigated. There were also 52 persons against whom there was no evidence. They would e released in batches. “The thousands who are said to have disappeared during the last stages of the war are not in state custody or in secret camps. So, it must be presumed that the majority of them are no longer in the land of the living.”

ගීත, විනෝද ගමන් හා අයවැය 

December 1st, 2015

නලින් ද සිල්වා

 ව්‍යාජ සංඛ්‍යාලේඛන හා බොරු පුරසාරම් සහිත අයවැය කතාව ගැන සිතමින් මම පසුගිය 21 වැනි සෙනසුරාදා ඩ්‍රීම්ස්ටාර් වැඩ සටහන නැරඹීමි. ඉඩක් ලැබෙතොත් මා ඒ වැඩසටහන අවසන් අදියරේ දී නරඹන්නේ විනිසුරුවන්ගේ, විශේෂයෙන් ම දේශපාලන ඉවක් ඇති නදීක ගුරුගේ මහතාගේ, ප්‍රතිචාරවලට ද සවන් දී සංගීතය ගැන යමක් ඉගෙනීමට හැකි බැවිනි. ගුරුගේ මහතා මට එක දවසක්  මුණ ගැසී ඇති අතර අනෙක් දෙදෙනා කිසි දවසක මුණ ගැසී නැත. (විද්වත්හු මා ඇසුරු නො කරති) එහෙත් ඒ සෙනසුරාදා මගේ සිත වෙනතකට යොමු වූයේ මා කළු ද සුදු ද නොදන්නා වසන්ත දුක්ගන්නාරාළ මහතාගේ වදන් කිහිපයකිනි. එක්තරා ගීතයකට ප්‍රතිචාර දක්වමින් ඒ මහතා  වත්මන් පරම්පරාවේ ගීත  විනෝද ගමනක් යෑමේ දී ගායනය කළ නොහැකි බව සඳහන් කෙළේ ඒ ගීතවල දොසක් දැකීමට නො වේ. ඔහුට අනුව අප තවමත් චාරිකාවලදී ගයන්නේ සිරිපාදේ සමනළ කන්ද පෙනේ වැනි ගීත ය. ඒ මහතා එවැනි ගීතවලට ද අබමල් රේණුවක දොසක් නොකී බව සඳහන් කළ යුතු ය.
 
දැනට අවුරුදු තිහක පමණ කාලයක් තිස්සේ මම චින්තනයක් ගැන කියමි. බොහෝ දෙනාට අනුව කියවමි. ඒ අමරසේකර මහතා ඉදිරිපත් කළ ජාතික චින්තන අදහස නොවේ. චින්තනය යන්න පළමුවෙන් එළිදැක්කේ 1986 පළ වු මගේ ලෝකය කෘතියෙනි. (කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ සිසුන්ට ඒ කලින් දැනගත හැකි විය. එය කෙළවර වූයේ මා විශ්වවිද්‍යාලයෙන් විසිවීමෙනි) ඒ පොත කියවා ඇත්තේ සුළු පිරිසකි. අවුරුදු තිහේ ම චින්තනය ගැන කතා කෙළේ මා පමණ ය. එහි අතුරුපලයක් විවේචනය කළ අය සිටිය නමුත් ඔවුහු චින්තනය යන වචනය යොදා නොගත්හ. ඔවුන්ට ප්‍රශ්නය වූයේ මා දැනුම (සොයා නොගෙනී) ත්‍රිලක්‍ෂණය නොදැනීම (අවිද්‍යාව) නිසා සංස්කෘතියට, පංචෙන්ද්‍රියට හා මනසට සාපේක්‍ෂව නිර්මාණය කෙරෙන බව කීම ය.
 
දුක්ගන්නාරාළ මහතා නැගුයේ වැදගත් ප්‍රශ්නයකි. ඔහු කියා සිටියේ සාධාරණ වශයෙන් ගත්කල නව පරපුරේ ගායකයන් සමූහ ගීත ගායනා නොකරන බව ය. (මා සමුහ ගීයක් ලෙස හඳුන්වන්නේ කිහිප දෙනකුට එකතු වී ගැයිය හැකි ගීතයකි) හැටේ දශකයේ හා එයට පෙර සමූහ ගීත ගැයුණු අතර  හැත්තෑවේ දශකයෙන් පසුව (මේ සංඛ්‍යා ගැන වුවමනාවට වඩා සැලකිලිමත් නොවිය යුතු ය. මේ දළ සටහනක් පමණ ය.) එය අභාවයට යමින් ඇත. ජනගායනා, පමණක් නොව වන්දනාවේ යනවිට අප කී තුන්සරණය ද සමූහ ගායනා විය.  සුභාවිත ගීත නමින් හැඳින්වෙන ගීත අතරමැදි තත්ත්වයක් නිරූපණය කෙළේ යැයි සිතමි.
 
හැත්තෑහත මෙරට දේශපාලනයේ වැදගත් වසරකි. ඒ අවුරුද්දේ විවෘත ආර්ථිකය හඳුන්වාදෙනු ලැබිණි. ඒ සමග බොහෝ දෙනා නොසලකා හැරිය ද විවෘත සංස්කෘතිය ද ලැබිණි. විවිධ ගුවන් විදුලි හා රූපවාහිනී නාලිකා එහි ප්‍රතිඵලයකි. පෙර කල ගුවන් විිදුලිය (මාධ්‍යය) පාලනය වූයේ විශ්වවිද්‍යාලවල ඉගෙන ගත් පිරිසක් අතිනි. ඔවුන්ගේ අනුකාරක අධීක්‍ෂණය යටතේ දේශීය හා විදේශීය අර්ධ ශාස්ත්‍රීය හා විදග්ධ ගැමි කෘති ඉදිරිපත් විණි. හැත්තෑහතේ දරුවනට එය ප්‍රිය නො වී ය. ඔවුන්ට මාධ්‍යය, විශේෂයෙන් ම විද්‍යුත් මාධ්‍යය, ඊනියා ප්‍රජාතන්ත්‍රකරණයට ලක්කර ජාත්‍යන්තරයකට ගෙනයෑමට අවශ්‍ය විය.
 
අප බොහෝ දෙනාට ඇත්තේ යටත්විජිත මානසිකත්වයකි. ඒ අතින් ඊනියා උගත්තු, තරුණයෝ හා මධ්‍යම පංතිකයෝ පහළම තත්ත්වයක පසුවෙති. අපි අවුරුදු දෙදහසක් පමණ සෑම දෙයක් ම ඉන්දියාවෙන් හෝ බටහිරින් හෝ ගැනීමට පුරුදු වී සිටිමු. අපට ධනපති ක්‍රමය, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, සමාජවාදය, බටහිර දැනුම, නූතන මතිමතාන්තර, විලාසිතා බොහෝමයක් බටහිරින් ලැබෙයි. අශෝක සංස්කෘතිය, රාගධාරී සංගීතය, සාරි, ඇතැම් කාන්තා විලාසිතා ඉන්දියාවෙන් ලැබිණිි. දැන් දැන් පිරිමි විලාසිතා ද ලැබෙන බව මෝදී ඇඳුමෙන් පැහැදිලි වෙයි. එක් අතකින් ගත්කල මේ සියල්ල අප විසින් අනුකරණය කෙරෙන විලාසිතා වෙයි. ඩ්‍රීම් ස්ටාර (රියැලිටි ෂෝ) ද අපේ දේ රැකගෙන අළුත් දේ අරගෙන යෑමක් නොව අනුකරණයකි.
 
සාමූහික චින්තනයෙන් පුද්ගලයා ඉස්මතු කෙරෙන පෞද්ගලික චින්තනයට හැරීම බටහිර ඇරඹුනේ පහළොස්වැනි සියවසෙහි ඉතාලියෙහි පිරෙන්ට්සි (ඉංගිරිසින්ට අනුව ෆ්ලොරන්ස්) නගරයෙහි ය. දාවින්චිලා මිචලාංජිලෝලා (ඉංගිරිසින්ට අනුව මයිකල් ඇංජිලො) ඇතිවුනේ මේ චින්තන විප්ලවයත් සමගම ය. පිරෙන්ට්සි නගරයෙහි ඇති දාවිත් ප්‍රතිමාව මේ විප්ලවයේ සංකේතය ලෙස මම දකිමි. එහෙත් මේ චින්තන විප්ලවය දේශපාලන විප්ලවයක් බවට පත්කරනු ලැබුයේ මාටින් ලූතර් පූජක තුමා විසිනි. එය වතිකානුවට විරුද්ධ ව ආපසු පොතට (බයිබලය යනු පොත ය) යෑමක් විය. දෙවියන් වහන්සේ පෞද්ගලිකව දැකිය හැකි බව පූජක තුමාගේ මතය විය.  කතෝලික (කැතලික් යන්නෙහි තේරුම සාමූහිකත්වය යන්න ය. වතිකානු පාප් මාලිගයෙහි පරාවලයික තාප්පය සියල්ලන් එකතු කිරීම වැනි අදහසක් දෙන්නේ යැයි සිතේ.) චින්තනය වෙනුවට යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි චින්තනය ඉස්මතු විය. මේ විප්ලවයෙහි විද්‍යාව කොටස වර්ධනය වූයේ ගැලීලියෝ, නිව්ටන් ආදීන් අතිනි. ආගමින් කතෝලිකයකු වූ නමුත් චින්තනයෙන් ක්‍රිස්තියානි වූ ගැලීලියෝට එහි දී පාප්වහන්සේට විරුද්ධ වීමට සිිදුවිය. පළමු  යටත්විජිතවාදීන් වූ ස්පාඤ්ඤ හා පෘතුගීසි ජාතිකයෝ ද ආගමින් කතෝලිකයන් වූ නමුත් යටත්විජිත ගැන වූ චින්තනයෙන් ක්‍රිස්තියානි වූහ. මේ නව චින්තනය දකුණු යුරෝපයෙන් පටන්ගෙන ක්‍රමයෙන් ප්‍රංශය හරහා උතුරට ගොස් අටවැනි හෙන්රිගෙන් පසු එංගලන්තයේ ස්ථාපිත විය.
 
ධනපති ක්‍රමය, බටහිර විද්‍යාව ආදී සියල්ල නව චින්තනයෙහි ප්‍රතිඵල විය. එය සංගීතයට ද බලපෑවේ ය. සංද්ධවනි සංගීතය වෙනුවට පෞද්ගලික ගායනා මතුවිය. එහෙත් බටහිරයෝ කිසිවිටෙක ඉතිහාසය මුළුමනින් අමතක නො කළහ. එංගලන්තය පැරණි සංගීතය පමණක් නොව පැරණි රජපවුල ද යම් පමණකින් ආරක්‍ෂා කර ගත්තේ ය. අපි ද ඒ අනුකරණය කෙළෙමු. කුඩා පාසල් දරුවකු ලෙස දෙවැනි එලිසබෙත්්ගේ මෞලි මංගල්‍යය පිළිබඳ චිත්‍රපටිය අනෙක් සිසුන් සමග පාසල් කටයුත්තක් ලෙස රීගල් සිනමාහලේ නැරඹූ බව මට මතක ය. ඉන් අවුරුදු හැටකට පසුුවත් ඇයට අත්පළඳනා නැතිව අතට අත දීම අපි අගයමු.
 
එංගලන්තයේ ධනපති පංතිය මුල දී පෞද්ගලික ධනපතියන් වුවත් ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ඔවුන්ට සමාගම්වල අගය තේරුම් ගියේ ය.  පසුව කම්කරු පක්‍ෂය රජසතු ව්‍යාපාර මගින් සාමූහික ප්‍රාග්ධනයක් එකතු කර දුන්නේ ය. කල්යෑමේ දී බහු ජාතික සමාගම් ද අවශ්‍ය විය. අද බටහිර ඇත්තේ ආරම්භයේ දී තිබූ පෞද්ගලික චින්තනය නො වේ. අගුවේ විද්‍යා පරීක්‍ෂණ කල ෆැරඩේලා අද දක්නට නැත. අද පට්ටපල් බොරු වූ භෞතික විද්‍යාවේ පමණක් නොව ජෛවතාක්‍ෂණයේ ද පරීක්‍ෂණ කෙරෙන්නේ සාමූහිකව ය. එතරම් සාර්ථකත්වයක් නැතත් ඒ පට්ටපල් බොරු සඳහා ඩොලර් කෝටි ගණන් වැයවෙයි. පර්යෙෂණ පත්‍රිකාවල විසි තිස් ගණන් කතෘවරු වෙති. කලාවෙහි ද මේ වෙනස දැකිය හැකි ය. කලා කෘතියක් යනු ඒක පුද්ගල නිර්මාණයක් නො වේ. බටහිර චින්තනය යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි පෞද්ගලික චින්තනයක සිට නූතන සාමුහික චින්තනයකට මාරු වී ඇත. එය පැරණි කතෝලික සාමුහික චින්තනයෙන් වෙනස් ය. අපි නූතන බටහිර චින්තනය යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සාමූහික චින්තනය ලෙස නම් කරමු.
 
ලංකාවට සෑම දෙයක් ම මෙතෙක් බටහිරින් පැමිණියේ කාල පමාවක් සහිතව ය. අන්තර්ජාලයෙන් තොරතුරු කාලීනව ලබාගත හැකි වුව ද ඒ සමාජයට දිරවීමට තරමක කාලයක් ගතවෙයි. අපට සාමුහික ගීත වෙනුවට පෞද්ගලික ගීත පසුගිය දශක කිහිපයෙහි ලැබුණේ විවෘත සංස්කෘතියෙහි ප්‍රතිඵල ලෙස ය. නූතන බටහිර තාක්‍ෂණය හා සාමූහික චින්තනයෙන් කැඩුණු පෞද්ගලික නාලිකා එහි දී යම් කාර්යභාරයක් ඉටු කෙළේ ය. ටික කලෙකින් තරුණයන් යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සාමූහික චින්තනය අනුකරණය කරනු ඇත. ඔවුන් ඉන් මුදවා අපේ දැනුමක් ආර්ථිකයක් සහිත අපේ සාමුහික චින්තනයකට යොමු කිරීමට අවුරුදු තිහක් මා ගත් වෑයම අසාර්ථක වී ඇත. අද ජාතික ව්‍යාපාරය ද විද්‍යුත් මාධ්‍ය ද තරුණයෝ ද මා කොන්කරති.
 
මා ඩ්‍රීම් ස්ටාර් නැරඹුයේ අයවැය ගැන සිතමිනි. සාධාරණ වශයෙන් ගත්කල මෙරට ඇත්තේ සීමිත ප්‍රාග්ධනයක් ඇති හිඟන ධනපති පංතියකි. ඔවුන් ජීවත්වන්නේ දහනවවැනි සියවසේ ය. ඔවුන්ට බහු ජාතික සමාගම් යනු නොතේරෙන සංකල්පයකි. ඔවුන් තවමත් යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සාමූහික චින්තනයට පැමිණ නැත. ඔවුන් බොහෝ දෙනකු තවමත් කරන්නේ මිල දී ගෙන විකිණීම් (බයින් ඇන්ඩ් සෙලින්) ය. එ ජා පක්‍ෂය කෙතරම් බටහිර අනුකරණය කළ ද ඔවුන් තවමත් දහනවවැනි සියවසේ අගභාගයටවත් පැමිණ නැත. අයවැයෙන් පෞද්ගලික දේශීය හා විදේශීය ධනපතියන්ට සහන දී ඇත්තේ ඔවුන් ලවා ආර්ථිකය නංවාලීමට ය. එහෙත් දේශීය හිඟන ධනපතියන්ට විශාල ප්‍රාග්ධන නැත. විදේශිකයෝ කර්මාන්ත ඇතිකිරීමට මෙරටට නො පැමිණෙති. (ඔවුන් ද විසුරුණු දෙමළ ජනයා ද වැල්ල මිල දී ගැනීමට නම් පැමිණීමට ඉඩ ඇත.) හෙළ ගොවිකම නොසලකා හැර වස විස ආහාරවලට ඉඩ දී ඇත. ආර්ථිකය එක තැන පල්වෙයි. ශ්‍රී ල නි ප මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ ප්‍රාග්ධන ණයට ගෙන රජසතු ව්‍යාපෘති ඇතිකරයි. එහි දී ඔවුන්ට ජාතිකත්වය යම් පමණකට බලපායි. විජාතික එ ජා ප රජසතු ව්‍යාපෘති හිඟන ධනපති පංතියට බෙදා දෙයි. තමන් පිහිටුවූ මේ රජයට ණය දීමටවත් බටහිර රටවල් සූදානම් නැත. එහෙත් බටහිරට අප පාලනය කිරීමට අවශ්‍ය වෙයි. ඒ කළ හැක්කේ දෙමළ ජාතිවාදයට ආධාර කිරීමෙන් හා එ ජා ප ප්‍රමුඛ ආණ්ඩුවක් බලයේ රඳවා ගනිමිනි. අද සමන්තා පවර් එන්නේත්, දෙමළ ජාතිවාදී දේශපාලනඥයන් උතුරේ හමුදා කඳවුරු විසුරුවා හැරීමට කියන්නේත්, තමන්ට ප්‍රභාකරන් සැමරීමට අවශ්‍ය යැයි කියන්නේත්, නාවික හමුදාවේ බුද්ධි අංශ පාවා දෙමින් ත්‍රිකුණාමලයේ නාවික කඳවුරට එක්සත් ජාතින්ගේ නියෝජිතයන් රිංගන්නේත්, කොටි ත්‍රස්තවාදීන් නිදහස් කරන්නේත්, රාජපක්‍ෂවරුන්ට දඬුවම් කිරීමට උත්සාහ කරන්නේත්, දෙමළ බෙදුම්වාදී සංවිධානවල තහනම අයින් කරන්නේත්, හිඟන ධනපති පංතිය නියෝජනය කරන, වයිෆයි ගැන කතාකරමින් වයිබර් තාක්‍ෂණය ගැන දොඩවමින් තවමත් දහනවවැනි සියවසේ මුල ජීවත්වන එ ජා ප නායකයන් බටහිරට ගැතිකම් කරමින් ඔවුන් කියන අයුරින් ඔවුන් වෙනුවෙන් මෙරට පාලනය කරන බැවිනි. තම තනතුරු රැකගැනීම සඳහා දෙමළ ජාතිවාදයට කප්පන් දීමට හිඟන ධනපති පංතියට හා ඔවුන්ගේ පක්‍ෂය වූ එ ජා පක්‍ෂයට සිදු වී ඇත. ඩ්‍රීම් ස්ටාර් සිට අයවැයට විනෝද ගමනක් නැත. එහෙත් පෞද්ගලික ගීතවලටත් අයවැයටත්් කාල පමාවක් සහිත එකම අනුකාරක චින්තනයක් ඇත.
 
නලින් ද සිල්වා
 
20015 නොවැම්බර් 26

රනිල් දෙමළ ජාතිවාදියෙකි

December 1st, 2015

– ලසන්ත වික්‍රමසිංහ විසිණි. උපුටා ගැන්ම හෙළබිම සිංහල පුවත්

රනිල් වික්‍රමසිංහ සමාජවාදියකු නොවේ. ඇතැමුන්ට අනුව ඔහු ලිබරල්වාදියෙකි. තවෙකෙකුට අනුව ඔහු ධනවාදියෙකි. ඔහු මේ රටේ දෙවරක්ම ඉතා බලගතු ලෙස අගමැති ධූරයට පත් විය. ඒ 2001දී සහ 2015 දීය. ඔහු භාවිතාවෙන් පෙන්වූයේ ඔහු ධනවාදියකු බව හෝ ලිබරල්වාදියෙකු බවද?

2001 දී ඔහු භාවිතාවෙන් පෙන්වූයේ ඔහු ධනවාදියෙකු හෝ ලිබරල්වාදියකු හෝ නොවන බවය. ධනවාදියෙකු නම් උත්සාහ කළ යුත්තේ මෙරට තුළ ධනවතුන් බිහි කිරීමටය. ඔවුන් උපයන අතිරික්ත ප්‍රාග්ධනය භාවිතා කොට ලෝකයේ අනෙක් රටවල සම්පත් සහ ශ්‍රමය වෙත යොමු වීමටය. රීගේනින් ශ්‍රී ලංකා වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක කරන්නට උත්සාහ දැරීමෙන් ගම්‍ය වන්නේ ඔහු ධනවාදියෙකු හෝ ලිබරල්වාදියෙකු හෝ වන බව නොවේ. ඇමරිකාව ඇතුළු ධනවාදී රටවලට ලංකාව කොල්ල කන්න උදවු කරන්නට සූදානම් වූ ඔවුනගේ චක්ගෝලයකු බව පමණි ඒ මඟින් පෙනෙන්නේ.

2001දී ඔහු ගැන කීමට තිබූ එකම හොඳය සෘණ ආර්ථිකයක් ධන කළ බවය. නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම ලංකාව වැනි රටක සෘණ ආර්ථිකයක් ධන කිරීම, ධන ආර්ථිකයක් යළි ධන කරනවාට වඩා පහසුය. එය නිතැතින්ම වාගේ සිදුවන්නකි. මහා දුර්භීක්ෂයක් නොතිබීම ඒ සඳහා හොඳටම ප්‍රමාණවත් වේ. (සෘණ ආර්ථිකයක් ලෙස එදා දේශපාලකයන් විසින් හැඳින්වූයේ ආථික වර්ධන වේගය සෘණ අගයක් ගැනීමය.)

එකල ඔහු ජනතාවට කීවේ පටි තද කර ගන්න කියාය. මෙවරද එම වචනයෙන් නොකීවද සමස්ථ අයවැයේ මුඛ්‍ය අර්ථය පටි තද කර ගනු යන්නයි. මහින්ද සමයේ තත්වය මීට හාත්පසින්ම වෙනස් විය. මහින්දගේ පණිවුඩ වූයේ ඒක පුද්ගල ආදායම වැඩි කිරීම, දිළිඳු රටක සිට මැදි ආදායම් රටක් බවට පරිවර්තනය කිරීම, සාමයේ ප්‍රතිලාභ, සහ ආසියාවේ ආශ්චර්යය වැනි ඒවායි. අප මහින්ද හා එහිදී මතවාදීව එකඟ නොවන්නෙමු. ඒ පිළිබඳ වෙනම දීර්ඝ ලෙස කතා කළ යුතුය. නමුත් මහින්දට පැහැඳිලි දිශානතියක් විය. ඒ දිශානතියට රට ගමන් කළේය. එහි අඩුපාඩු කොතෙකුත් තිබුණද මහින්දට ගමනක් තිබුනි. නමුත් රනිල්ට කුමන හෝ දිශාවකට රට ගෙනයන ආර්ථික ගමනක් නැති බව පැහැඳිලිය. අතරමංවූ සිරිසේන මහතා පාර අසා ඇත්තේ මංමුලාවූ සමනලියකගෙනි. සිරිසේන මහතා ගැන නම් මට තේරුම් ගොස් ඇත්තේ කිසිදු තේරුමක් නැති අයකු ලෙසය. ඔහු උත්සාහ කරන්නේ “පරිසරයට” මුවා වී තම නොතේරුම් කම සඟවා තබා ගැනීමටය. නමුත් පරිසරයට ඔහුව සැඟවිය නොහැකි පරිසරයක් ළඟ එන ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණයත් සමඟ උදාවනු ඇත.

රනිල් වික්‍රමසිංහ ධනවාදියෙකිය යන හැඟීම යමෙකු තුළ ඇති විය හැකිය. එය සදොස් නිගමනයක් වුව එවැන්නකට කිසියම් නෑකමක් රනිල්ගේ මතවාදයේ ඇත. තේරුම් ගැනීමට අපහසු මේ මිනිසා තේරුම් ගැනීමට සිත යොමු කිරීම උචිත සහ කාලීන වැදගත්කමකින් යුතු ක්‍රියාවක් වන්නේ අපගේ මවුබිමේ ඉරණම ඒ හා ගැට ගසා තබන්නට සිදු වී ඇති බැවිනි.

සිංහල කොටි සිටියේය. ප්‍රගීත් එක්නැළිගොඩ එවැන්නෙක් බව පුවත්පත් වාර්තා කළේය. ඒ වගේම සිංහලයන් වන දෙමළ ජාතීවාදීහු ද සිටිත්. දේශපාලකයන් අතර මෙන්ම වෙනසට හඬ දුන් විකල්ප ගෝත්‍රයේ විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්යවරුන් අතර ද එවැන්නෝ වෙත්. නන්දිකඩාල් කලපුව දිගේ පාවී එන ප්‍රභාකරන්ගේ ශුක්‍රාණු සංසේචනය වී බිහිවන අළුත් පරපුරක් පතන ටියුෂන් ඇදුරෝද සිටිත්. මතවාදීව මුන්ගේ ශුක්‍රාණු හා ප්‍රභාකරන්ගේ ශුක්‍රාණු වෙනස් වන්නේ අවම සෛල ගණනකිනි. දෙගොල්ලන්ම බෝ කරන අලුත් පරපුර ඔවුන් මෙන්ම සිංහලයන්ට වෛර කරන්නෝ වෙත්.

2001දී මෙන්ම 2015දී රනිල්ගෙන් පැහැදිලි ලෙස ඉස්මතු වී පෙනෙන මතවාදය කුමක්ද?

ප්‍රභාකරන් සමග ජාතික සංවාද ඇමතිගේ සංවාදයක්..

ඔහුගේ මතවාදය හෙළි කරන එක තැනක් පමණක් ගෙනහැර දක්වන්නට අපට ඉඩ දෙන්න. ඔහු මනෝ ගනේෂන් මහතාට ලබා දෙන ඇමති කම කුමක්ද? ඒ අළුතෙන්ම තනා දුන් අපූරු ඇමතිකමේ නම “ජාතික සංවාද ඇමති” නම් වෙයි. මනෝ ගනේෂන් ප්‍රභාකරන් සමඟ එකට ප්‍රභාකරන්ට අයත් පිහිනුම් තටාකයේ දිය බුං ගැසූ බව පුවත් පත්වල එකල පළ විය. හෙතෙම එල් ටී ටී ඊ වේදිකාවල සිට එල් ටී ටී ඊ ය වෙනුවෙන් ජනතාව ආමන්ත්‍රණය කළේය. මනෝ ගනේෂන් දෙමළ ජාතිවාදියෙකි. දෙමළ ජාතිවාදියෙකුට ජාතික සංවාදය බාර දෙන්න සිත් දෙන්නේ දෙමළ ජාතිවාදියෙකුටම පමණක් නොවේද? රනිල් සිරිසේන ආණ්ඩුව පත්වූ දා සිට ත්‍රස්ත මර්ධන පනත යටතේ අත්අඩංගුවට ගන්නේ එල් ටී ටී ඊ සැක කරුවන් නොව, බුද්ධි අංශ නිලධාරීන් ඇතුළු රණවිරුවන්වය. අපට අභය දුන් රණ විරුවන් ත්‍රස්තවාදීන් ලෙස පෙනෙන්නේ අන්තවාදී දෙමළ ජාතිවාදීන්ට නොවේ නම් කා හටද?

රනිල් වික්‍රමසිංහ ඉතා පැහැඳිලිවම දෙමළ ජාතිවාදියෙකි. ඔහු දෙමළ ජාතිවාදයකු වන නිසා, ඔහු බෙදුම්වාදියකුද වෙයි. ඔහු ලංකාව දෙස බලන්නේ ඔහුගේ එම දෙමළ ජාතිවාදී චින්තනයෙන් යුතුවය. ඒ උපැස් යුවලෙන් බලන ඔහුට බෙදුම්වාදයට එරෙහි වූවන් පෙනෙන්නේ ජාතිවාදීන් ලෙසය. ඔහුට අනුව මහින්ද සුළඟ යනු ජාතිවාදී සුළඟකි. දමිළ දරුවන්ගේ බෙල්ලෙන් සයනයිඩ් කරල ඉවත් කර ඔවුනගේ අතට පොත් මිටිය ලබා දුන් මහින්ද ජාතිවාදියෙකු වන්නේ අන්තවාදී දෙමළ ජාතිවාදියෙකුගේ ඇසින් මිස අන් කවර ඇසකින්ද? ආර් සම්බන්ධන්ගේ සහ රනිල් වික්‍රමසිංහගේ මතවාදයන් අතර වෙනස කල්පනා කරන්නට උත්සාහ කළහොත් මේ බව වඩාත් පැහැඳිලි වනු ඇත. සම්බන්ධන් මෙන් රනිල් දෙමළ නිජබිමක් ඇතැයි මුවින් පවසා නැත. නමුත් ඔහු ක්‍රියා කරන්නේ දෙමළ නිජබිමක් ඇතැයි යන්න පිලිගත්තෙකු ලෙස නොවේද?

සිංහලයන් රටට ද්‍රෝහි වෙමින් කොටින් බවට පත් වූයේ මුදල් ලබා ගැනීමටය. රනිල් දෙමළ ජාතිවාදියෙකු වීම නිසා ඔහුට ලැබෙන්නේ කුමන කෙං ගෙඩියක්දැයි ඇතැමෙකු අසන්නට ඉඩ ඇත. අධිරාජ්‍යවාදීන් ලංකාව දුර්වල කර සිය අණසකට යටකර තබා ගන්නේ දෙමළ ජාතිවාදය උපයෝගී කරගෙනය. ඒ නිසාම දෙමළ ජාතිවාදියෙකු වන රනිල් වික්‍රමසිංහ ඔවුනගේ අංක එකේ තෝරා ගැනීමය. පක්ෂයේ මිනිසුන් රනිල්ට එරෙහිව සිරුරට ගිනි තබා ගෙන මිය යද්දී පවා රනිල්ට ඉන්ද්‍රඛීලයක් සේ නොසැලී පක්ෂ නායකත්වය අල්ලා සිටින්නට හයියක් ලැබගන්නේ දෙමළ ජාතිවාදියෙකු වීම තුළ තමාට විදෙස් රටවලින් ලැබෙන අනුග්‍රහය ගැන විශ්වාසය තබන නිසා විය නොහැකිද? කිනම් හෝ මොහොතක බටහිර බලවතුන් විසින් තමා බලයට ගෙන එන බව ඔහු විශ්වාස කළ නිසා නොවේද? මහින්ද පරදවන්නට තමා ඇමරිකාවට ගොස් ටියුෂන් ගත් බව ඔහු පැවසුවේ කිසිදු පැකිළීමකින් තොරවය.

ජනාධිපතිවරණයකින් පත් වූ ලෝකයේ එකම අගමැති ලෙස රනිල් අගමැති ධූරයේ ජනවාරි 9 දා ව්‍යවස්ථා විරෝධී ලෙස දිවුරුම් දීමට වාසනාව ලැබ ගන්නේ දෙමළ ජාතිවාදියෙකු වීම නිසාය. ඔහුට ඉදිරියටත් යමක් ලැබෙනවා නම් ලැබෙන්නේ දෙමළ ජාතිවාදී මතවාදයට අනුකූලව රට ගෙනයමින් සිංහලත්වය පරාජය කරමින් රට තුළ සංහිඳියාවේ නාමයෙන්ම අසමඟිය හා සැකය වපුරවමින් රට බෙදුම්වාදය කරා රැගෙන යාමට ඔහු කෙතරම් දක්ෂ සහ සූක්ෂම වන්නේද යන කාරණය මත පදනම්වය. බටහිරයන් විසින් රනිල්ගේ කාර්ය සාධන ඇගයීම සකසන්නේ දෙමළ ජාතිවාදී මතවාදය බලවත් ලෙස ඔසවා තබමින් සිංහලත්වය මරා දැමීමට ඔහුට ඇති දක්ෂතාවයට අනුවය. ඒ නිසා රනිල්ට පැවතිය හැක්කේ ඔහු දෙමළ ජාතිවාදියෙකු වන තුරු පමණි. ඔහුට නොපවතින්නට වුවමනාවක් ඇතැයි නොසිතමි.

-ලසන්ත වික්‍රමසිංහ

Appeasing separatists: The road to nowhere

December 1st, 2015

Janaka Perera

The recent suicide of a Tamil teenager, Senthuran Rajeswaran, demanding the release of LTTE detainees is a perfect example of how Sri Lanka has spoilt the military over the Tigers. Both the previous and present governments should share the blame for this unfortunate state of affairs.

Among the first things the Western Allies and the Soviets did after Nazi Germany’s unconditional surrender in World War II was to launch a programme of De-Nazification at all levels of German society. That is to eradicate Nazi racist ideas as far as possible from the minds of the German people.

In Sri Lanka however hardly any effective attempt was made to uproot Tamil racist separatist ideology from the minds of the young Tamils.  The so-called rehabilitation was mainly confined to advising them against resorting to violence and to finding for them legitimate employment.

The suicide victim Rajeswaran had been born in 1997 which means he must have been 12 years old at the time when the LTTE was militarily crushed in 2009.  If soon after the military victory the then Government had introduced at school level a strong anti-LTTE, anti-Prabhakaran programme exposing how the Tigers misled the Tamil people perhaps this tragedy could have been prevented.

Now some cockeyed ‘pundit’ might argue that World War II was a war between Nazi Germany and its opponents and therefore a De-Nazification type programme is not applicable to Sri Lanka.  Those who raise this argument forget that the LTTE and their sympathizers never accepted and still do not accept that the armed conflict was within one country but within two states.

It is for this reason they created a racist rogue state in the island’s North and East and hoped the UN would recognize it. If it was only an internal conflict why did Ranil Wickremesinghe sign a so-called MOU (‘ceasefire’) with Prabhakaran and almost paved the way for legitimizing ‘Tamil Eelam’? Did any Sri Lankan President or PM sign an MOU with JVP leader Rohana Wijeweera to usher in ‘peace’?

Now, the present regime has taken a step towards giving official recognition to LTTE aspirations, in the name of so-called reconciliation. It is the de-proscription of eight pro-separatist Tamil organisations.

The question is have any of these outfits publicly proclaimed that they have given up their separatist ideas and are willing to work for protection of Sri Lanka’s sovereignty and territorial integrity.  Have they severed links with Tamil Nadu racists like Vaiko and Seeman?

Among organisations which are no longer banned is the Global Tamil Forum, the President of which is Fr. S.J. Emmanuel, who re-Christened the LTTE cadres as ‘soldiers of Christ and LTTE suicide bombers as ‘martyrs’. Has Foreign Minister Mangala Samaraweera asked Emmanuel whether he is still believes in that garbage?  We wonder whether Samaraweera is aware that Emmanuel has been banned from entering India.

And what about the LTTE detainees which the Government is planning to release?  Can the ruling circles guarantee to the peace-loving, law-abiding citizens that these men would never resort to separatist terrorist violence again?

This government seems to be bending over backwards to appease the so-called international community and Tiger proxies in and outside Parliament by releasing LTTE detainees, de-proscribing pro separatist organisations and arresting security forces members who fought for the country’s defence, instead of taking into custody those in the North commemorating Prabhakaran’s birthday and ‘Maveer Day,’ even going to the extent of closing schools.  The government’s reaction to these events is obviously lukewarm so as not to displease in its opinion the Tamil community.  The rulers apparently think that the majority Sinhala opinion does not count on these issues.

We wonder which other country acted in this manner after crushing a separatist terrorist insurgency.

The time has come for patriots to voice their strong protests against these treacherous moves which are bound to drag the nation along the road to nowhere.

Making of a politician – Maiden speech but excellent

December 1st, 2015

කොලයක් බලාගෙන වත් කියවගන්න තේරුමක් නැති මුදල් ඇමති වරු ඉන්න රටක
පාර්ලිමේන්තුවට ආ පුංචි කොලුගැටයා නිරෝෂන්ගේ මංගල කතාව ……
විමල් වීරවංශගේ වාග් විලාශය නැවත මතක් වීමක් …….ආඩම්බරයි උඹ ගැන…..
විමල් යනමග පලයන් පුතේ …… පාර්ලිමේන්තුව හොලවපන් පුතේ …..

https://www.facebook.com/krishantha.kulatunga/videos/975474742510506/

 

Sri Lankan Farmers in Jeans – Ranil’s wish coming true

November 30th, 2015

MISSAKA A

In 2001 or thereabout Ranil W our Prime Minister made an announcement that he would like to see our farmers in JEANS. God knows why of all people, he would want to see farmers in jeans, but this was the vision of a man most UNPers feel is a blessing to the nation. There are of course many of us who believe a few more months of this cursed rule would end up the ruin of the nation. Here’s why

  1. Giving farmers land deeds is a cunning way to induce them to sell their farm land thus ruining agriculture/farming and giving the importers a lottery to import rice. This will bring whatever self-sustenance we have left to naught. We seem to have forgotten that this nation was once called the granary of the East.
  1. Invariably land will get sold to either foreigners or Tamil Diaspora eyeing to expand their eelam.
  1. Sinhala modayas in Parliament who only want to eat, drink, play around and make money do not realize or seem to care of the damage they are doing to a nation with a recorded 2600 history and a civilization extending over 30,000 years.
  1. Losing farmland that will be turned into cement will eventually affect all races – Sinhalese, Tamil and Muslims (the ordinary people) Ranil & Co appear to be eating only ham & bacon!
  1. DOES EVERYONE WANT TO SACRIFICE WHAT WE HAVE FREE AND END UP BUYING FROM OTHER NATIONS? IF SO, HOW STUPID ARE OUR PEOPLE.

Maithri blunders again: makes another unsuitable appointment -This time to Auditor General post

November 30th, 2015

Courtesy Lanka-e-News

(Lanka-e-News- 30.Nov.2015, 6.45PM) President Maithripala Sirisena has once again appointed a most unsuitable  individual to a most  high ranking post .The most perplexing and  reprehensible part of this deplorable appointment is , it has been approved by the constitutional council too.  This post of   Auditor General is responsible only to the parliament and a position most essential for good governance.

http://www.lankaenews.com/news/952/en

When this  post fell vacant it was the next most senior officer of the department  W.V. C. Wickremeratne who was acting for him. He was carrying on  duties as acting Auditor General for over a year , and he made his contribution  when   the new audit Act  was being formulated by the government of good governance.

Yet , Maithripala Sirisena proposed to the constitutional council (CC) , a favorite of his  -Gamini Wijesinghe , a villager from his native place who earlier held a high rank in the Inland revenue department . As the CC  did not wish to enter into a conflict with the president , it  gave the approval. Accordingly , Gamini Wijesinghe took up the appointment recently.

In any event , this  appointment entails serious and grave issues and is  full of portents  for , each time an Auditor General was appointed to the Auditor General’s department which has over a two hundred years old  history, it was the most senior officer of the department who was selected  . Never was an individual brought in from the backwoods or backyard of anyone to this post.. Neither was he brought down from the parachute , and groomed for that post.

It has come to light that Gamini Wijesinghe appointed by Maithripala Sirisena , has never worked in the Auditor General’s department . He has been having foreign business  deals , and is a shareholder in many large scale   business enterprises within the country . He is therefore not independent enough to hold that post.

The president who opposed the appointment of Arjun Mahendran to the post of governor of the  Central bank , must therefore , truly speaking oppose manifold more against this appointment – bringing in an individual who is totally alien to the environment  of the Audit department and whose appointment can lead to conflict of interests to the detriment of his official duties.

This action holds grave portents and militates against the creation of a country of good governance in the future. In the circumstances , all 110 civil and professional organizations that signed the pact to make this government emerge victorious must launch  a fierce campaign to halt this  move

ඔය පර්මිට් ප්‍රශ්නය දීපං ළමයෙකුට

November 30th, 2015

ලසන්ත වික්‍රමසිංහ උපුටා ගැන්ම යුතුකම සංවාද කවය  

  වාහන බලපත්‍රය නිසා වසරකට කෝටි 40 ක ආදායමක් රජයට අහිමි වන බව රවී කරුණානායක මහතා පාර්ලිමේන්තුවේදී පැවසීය. ඔහුගේ ගණන් හැදිලි නම් තඹ දොයිතුවකට විශ්වාස කළ නොහැකිය. අධ්‍යාපනයට දළ දේශීය නිෂ්පාදිත්යෙන් 5.4% ක් වෙන් කළ බව ඔහු පැවසීය. පසුව හෙළි වූයේ කාලයක් පුරා පැවති පාසල් ගොඩනැගිලි හා ඉඩම් වල වටිනාකමද (ඒවා පවතින වසර ගණනට බෙදා) එකතු කර මේ ඉලක්කම ඔහු සාදා ගත් බවයි. ඒ අනුව ඔහුගේ කිසිදු ඉලක්කමක් විශ්වාස නැතත්, මේ කෝටි හතළිහ හදා ගන්නට ඇත්තේ වසරකට නිකුත් කරන බලපත්‍ර ගණනට සමාන ප්‍රමාණයක් බලපත්‍ර රහිතව වාහන ගෙන්වූවා නම් දළ වශයෙන් කීයක් බදු වශයෙන් රජයට වැඩිපුර ලැබෙනවාදැයි බැලීමෙන් විය හැකිය. නමුත් සත්‍යය වශයෙන්ම බලපත්‍ර නොතිබුනා නම් එම වාහන ප්‍රමාණය හා ගෙන්වන වාහනවල වටිනාකමද අඩුවනවා ඇත. ඒ නිසා බලපත්‍ර දීමෙන් රජය මඟින් අඩු කරන බදු මුදලම බලපත්‍රය නොදීම මඟින් රජයට ලැබෙන්නේ නැත. එනිසා එම සම්පූර්ණ බඳු මුදල රජයේ පාඩුව ලෙස හැඳින්වීම දෝෂ සහගතය.
අපගේ අවධානය යොමු වන්නේ රවීගේ මේ ඉලක්කම් ගැන නොවේ. බලපත්‍ර අහෝසි කිරීම නිසා නැග ආ විරෝධයට රවීලා ඇතුළු ආර්ථික ඔස්තාර්ලා තොගයක් ඉන්නවා යැයි කියූ නළුවෙක් නොවේ මොළයක් අගමැති වී තිබෙන රජය මඟින් ලබා දෙන්නට යන මහදැන මුත්තා පන්නයේ තීන්දුවටය. පහත දැක්වෙන්නේ මේ පිලිබද හර්ෂ ද සිල්වා මහතා සිය මුහුණු පොතේ තබා තිබූ සටහනකි.


මේ පර්මිට් ප්‍රශ්නය ළමයෙකුට දී බලමු.

1). වාහන බලපත්‍ර ලබා දීම සදහා රජයට වැයවන මුදල කීයද? (කඩදාසි සහ මුද්‍රණ වියදම් ආදිය නොසළකා හරින්න)
ළමයා : බිංදුවයි.

2). අළුතෙන් යෝජනා වී ඇති පරිදි බලපත්‍රය වෙනුවට රජයේ නිලධාරීන්ට මුදල් ලබා දීමට රජයට මුදලක් වැය වේද?
ළමයා: නැතුව. මුදල් දෙන්න මුදල් වැය වෙනවා නේන්නම්. ගොන් ප්‍රශ්නයක්නේ.

3) වාහන බලපත්‍ර ලබා දීම සඳහා මහා භාණ්ඩාගාරයෙන් කීයක් වෙන් කළ යුතුද?
ළමයා: ඒ මොකටද? කීයක් වත් වෙන් කරන්න ඕනා නෑ. බලපත්‍රය අච්චු ගහලා දෙන එකනේ.

4) නව ක්‍රමයට මුදල් ලබා දීම සඳහා මහා භාණ්ඩාගාරයෙන් මුදල් වෙන් කළ යුතුද?
ළමයා: නැතුව. සල්ලි දෙන්නේ පොලීසියෙන්ද?

5) ඒ මුදල සොයා ගත යුත්තේ කෙසේද?
ළමයා: අපේ අම්මලා තාත්තලා කඩෙන් ගන්න බඩු ටිකට බදු ගහලා තමා ඉතින්. ලංකාවේ වක්‍ර බදුනේ වැඩි.

6) කොහොමද රවීල හර්ෂල මලික්ල රනිල්ල එකතු වෙලා රාජ්‍යය වියදම අඩු කරපු හැටි?
ළමයා: වෙනස සැපද?

මහදැන මුත්තා එලුවාගේ බෙල්ල කැපුවා මිස එළුවාගේ අයිතිකාරයාගේ (ගමරාළගේ) බෙල්ල කපා ගත්තේ නැත. නමුත් මේ ආර්ථික ඔස්තාර්ලා එළුවාගේ බෙල්ල කපා නවතින්නේ නැත. එළුවාට අහිමි කළ හිස සවි කරන්නට උත්සාහ කරන්නේ ගමරාළගේ බෙල්ල කපාගෙනවිත්ය.

සත්‍ය වශයෙන්ම වාහන බලපත්‍ර අහෝසි කිරීමට තීරණය කරන්නේ රවී කරුණානායක මහතා පැවසූ පරිදි රාජ්‍ය ආදායමේ ගැටළුවකට විසඳුමක් ලෙස නොවේ. මෙය ගෙවුම් ශේෂය හා බැදුනු ප්‍රශ්නයකි. එනම් මේ රට තුළින් පිටට ඇදී යන මුදල සහ පිට රටින් මෙරටට ඇදී එන මුදල අතර වෙනස වැඩි වීමේ ගැටලුවයි. ප්‍රශ්නය වන්නේ පසු ගිය රජයට මෙය ගැටළුවක් නොවූයේද යන්නයි. සැබවින්ම එවැනි අර්බුදයකට ඔවුනට නොතිබිනි. එකල රට තුළ විසල් ව්‍යාපෘති ක්‍රියාත්මක විය. එම ව්‍යාපෘති සඳහා ණය සහ ප්‍රාග්ධනය වශයෙන් විදෙස් මුදල් රට තුළට පැමිණියේය. එනිසා ගෙවුම් ශේෂය පාලනය කර ගත හැකි මට්ටමක පැවතීය. මේ රජය පත් වූ විගස හොරු අල්ලා ගැනීම සඳහා රාජ්‍ය ව්‍යාපෘති නතර කළේය. චීන ආයෝජකයන් හා චීන රජය අධෛර්යමත් කරමින් ඔවුන් මින් පිටමං වන තැනට කටයුතු කළේය. රටට විදේශ විනිමය ගෙනා ඇවන්ට්ගාඩ් වැනි ආයතන රණ විරුවන් හොරුන් කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය වෙනුවෙන් බිලි ගත්තේය. මොවුනට හොරු ඇල්ලීමේ නාටකය මිස ආර්ථිකය මතක් වූයේ නැත. ආර්ථිකය මතක් වූයේ අය වැය එන විටය.

එකල රංජන් රාමනායක නම් අයෙක් මැදපෙරදිග දුක් විදින කාන්තාවන් ගැන හැඬූ කදුළින් පසු වූවා ඔබට මතකද? දැන් අර කොමඩ් උස්සා රත්තරං ඇත්දැයි බලන්නේ ඒ රංජන්ම දැයි සැකය. මොකද මේ රංජන්ට මැදපෙරදිග යන කාන්තාවන් ගැන වගේ වගක් නැත. මේ ඒ රංජන්ම නම් ගෙවුම් ශේෂය පියවන්නට වැඩියෙන්ම දායක වන්නේ මේ කාන්තාවන් බැවින් රනිල් ඔහුට ඒ ප්‍රශ්නය අමතක කර දමන ලෙස අවවාද කළා විය හැකිය.

 
රට තුළට එන මුදල අඩු වන නිසා රටින් පිටවන මුදලද දැන් අඩු කළ යුතුය. වාහන බලපත්‍රය අහෝසි කරන්නේ මෙරටින් ජපානයට යන මුදල අඩු කරන්න මිස රාජ්‍ය වියදම අඩු කරන්න නොවේ. වාහනවල බදු වැඩි කරන්නේද ආනයනය අධෛර්යමත් කරමින් පිට යන මුදල අඩු කරන්න මිස මේ මුසාබස් කාරයන් පවසන පරිදි පාරේ වාහන තදබදය අඩු කිරීමට නොවේ. මේ සියල්ල ගෙවුම් ශේෂය පාලනය කර ගැනීමටය. විරෝධය හමුවේ වාහන බලපත්‍රය යළි නොදී මුදල් ලබා දීමෙන් හෝ වැඩේ ගොඩ දාගන්න උත්සාහ දරන්නේ ඒ නිසාය. ඒ මුදල් දැන් දෙන්න වෙන්නේ මහජනයාටය. වාහන බලපත්‍රය දෙන විට මහජනයා පිට ඒ බර නොපැටවිනි. මහජනයා මේ ගෙවන්නේ හොරු ඇල්ලීමේ වියදමය. අවසානයේ අල්ලපු හොරෙකුත් නැත.
 

ලසන්ත වික්‍රමසිංහ
යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com

විජේවීරගේ මස්‌සිනා දොස්‌තර සුභාෂ් චන්ද්‍ර ප්‍රනාන්දු පශ්චාත් ව්‍යසන ක්ලමථ අක්‍රමථාවයේ ගොදුරක් වූයේද ?

November 30th, 2015

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග 

මානසික වශයෙන් දැඩි පීඩනයකට ලක් විය හැකි සිදුවීමකින් පසුව නැගෙන මනෝවිද්‍යානුකූල රෝගී ලක්‍ෂණ, පෙන්නුම් කරන දූරාවලියක් ‛පශ්චාත් ව්‍යසන ක්ලමථ අක්‍රමතාවය (Post Traumatic Stress Disorder) යනුවෙන් හැඳින්වෙයි.(PSTD) යන කෙටි නාමයෙන් හැඳින්වෙන මෙම මානසික තත්ත්වය ව්‍යසනයකට මුහුණ දීමෙන් අනතුරුව ක්‍ෂණිකව හෝ කාලයක් ගතවීමෙන් පසුව හෝ ඇතිවිය හැකිය. කෙසේ වෙතත් එය භීතිය ගෙනෙන පීඩාකාරී හැඟීම් මුසු භයංකර අත්දැකීමකට පසුව ඇතිවන්නකි.

wijeweeramachan

යම් දරුණු ව්‍යසනකාරී අත්දැකීමකට මුහුණ දුන් පුද්ගලයකුට ඒ අවස්ථාව පිළිබඳ ඇත්තේ බියක්, සංත්‍රාසයක් හා අසරණ හැඟීමකි. ළමයකු නම් අවිචාරශීලී හා කලබලකාරී වීමට හැකියි. එකී ව්‍යසන අත්දැකීමේ ප්‍රතිඵලය අසීමිත පීඩනයක් අදාළ පුද්ගලයා මත පිහිටුවන අතර ඒ පිළිබඳ මතකාවර්ජනය යළි යළිත් ඒ සිදුවීමෙහි ඔහුව හෝ ඇයව පීඩාකාරී ලෙස ජීවත් කරවයි. මෙකී පීඩාකාරිත්වය තුළ ගොඩනැගෙන මානසික ව්‍යාකූලත්වය ඔවුන්ගේ සාමාන්‍ය ජීවිතයේ වගකීම් පසෙකට කරයි. මේ තත්ත්වය දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ පැවතීම චිකිත්සාමය කලමථය දක්වා නැත්නම් සමාජීය රැකියාමය හා වෙනත් අවශ්‍ය වගකීම් ඉටු නොකෙරෙන නැත්නම් ඒවායෙන් දුරස්ථ වන තත්ත්වය දක්වා වර්ධනය කෙරෙයි.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නිර්මාතෘ රෝහණ විජේවීර මහතාගේ මස්සිනා වූ  වෛද්‍ය සුභාෂ් චන්ද්‍රා ප්‍රනාන්දු 71 කැරැල්ලේදී හා ඉන් පසුව දීර්ඝ වදබන්ධන වලට ලක් වූ වින්දිතයෙකි. ඔහුගේ ක්ලමථකාරී හැසිරීම් රටාව මාධ්‍ය විසින් වාර්ථා කල තිබුණි. වරක් අධිකරණය ඉදිරිපිටදී කැත්තක් රැගෙන කළහකාරි ලෙස හැසිරුණු  වෛද්‍ය සුභාෂ් චන්ද්‍රා ප්‍රනාන්දු මහතා කෙසෙල්වත්ත පොලිසිය මගින් අත්අඩංගුවට ගැනුනි. ඉන්පසු   කොළඹ අළුත් කඩේ මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් අණතුරුව වෛද්‍ය සුභාෂ් පිළිබඳව මානසික තත්ව වාර්තාවක් ලබා දෙන ලෙස නියෝග කිරීමෙන් පසුව ඔහුව   අංගොඩ මානසික රෝහලට යොමු කරන ලදි.

කාලයෙන් කාලයට රට කළඹන  විජේවීරගේ දොස්තර මස්සිනාඅනුර සොලමන්ස්‌ 

කාලයෙන් කාලයට දොස්‌තර සුභාෂ් චන්ද්‍ර ප්‍රනාන්දු ගැන ආරංචි ලැබේ . එක්‌කෝ ඔහු කිසිවකුට පහර දුන්නේය. නැත්නම් කාගෙන් හෝ ගුටි කෑවේය. විටෙක කෙනකුට එරෙහිව උසාවි ගියේය. වසර 2012 මැයි 2 වැනිදා හෝ ආසන්න දවසක කොටුව පොලිසියට දිව ගිය ඔහු යෝර්ක්‌ වීධියේ බැංකුවක කළමනාකාරියක්‌ තමාට විරුද්ධව පරුෂ වචන පාවිච්චි කළ බවත් ඇගේ ආධාරයට පැමිණි බැංකු ආරක්‍ෂකයෙක්‌ තමන්ට පහර දුන් බවත් කියා සිටියේ ය. බැංකු කළමනාකාරිය අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදුව රුපියල් 50000 ක ඇපයක්‌ මත නිදහස්‌ විය.

එම අවුරුද්දේම ජුනි මාසයේ මුල් සතියේ දවසක හෝ ආසන්න දවසක ඔහු තම රියෑදුරාට එරෙහිව කොළඹ උසාවියකදී නඩු කීවේය. තමාට අයත් මෝටර් සයිකලයක්‌ සහ ඩිජිටල් කැමරාවක්‌ විත්තිකාර රියෑදුරා බලහත්කාරයෙන් ළඟ තබාගෙන සිටින බව ඔහුගේ පැමිණිල්ලේ සඳහන් විය.  ඉනුත් ඔබ්බෙහි පිහිටි ඉතිහාසයට ගමන් කරන විට දොස්‌තර සුභාෂ් චන්ද්‍ර ප්‍රනාන්දු පිළිබඳ ප්‍රචණ්‌ඩ සිද්ධි කිහිපයක්‌ තිබේ. වසර 2000 දෙසැම්බර් මාසයේදී “දිවයිනේ” සහෝදර ඉංග්‍රීසි ප්‍රකාශනය වන “දි අයිලන්ඩ්” පත්‍රයේ පළ වූ පුවතක්‌ සම්බන්ධයෙන් කෝපයට පත් වූ ඔහු ජීප් රියක නැගී පිස්‌තෝලයක්‌ ද සහිතව උපාලි පුවත්පත් සමාගමට කඩා වැදීමට තැත් කළේය. එවිට ආයතනයේ යකඩ ගේට්‌ටු වහාම වසා දමන ලදී. දොස්‌තර ප්‍රනාන්දු තම රිය යකඩ ගේට්‌ටුවෙහි වේගයෙන් හප්පන ලද්දේය. ගේට්‌ටුව කැඩී බිම පතිත විය. දොස්‌තර ප්‍රනාන්දු වහා රිය හරවා ගෙන පලා ගියේය.

2001 පෙබරවාරි 15 වැනිදා සිට දින තුනක්‌ තිස්‌සේ පිළියන්දල සමුපකාර ශාලාවේදී ඡායාරූප ප්‍රදර්ශනයක්‌ පැවැත්විණි. 88, 89, 90 කාලයේදී ජ.වි.පෙ. සිදු කළ මනුෂ්‍ය සංහාර පිළිබඳ ඡායාරූප එම ප්‍රදර්ශනයට අයත් විය. 16 වැනිදා සවස බස්‌ දෙකක පිරවූ දාමරිකයන් සමග දොස්‌තර ප්‍රනාන්දු එහි ළඟා විය. ජ.වි.පෙ. විසින් මරන ලද අය ගැන ප්‍රදර්ශන පැවැත්වීමට පෙර යූ. එන්. පී. ය විසින් මරන ලද ජ.වි.පෙ. සාමාජිකයන්ගේ පින්තූර ප්‍රදර්ශනය කරන ලෙස ඔහු ප්‍රදර්ශනයේ සංවිධායකයා වූ පිළියන්දල ශ්‍රී.ල.නි.ප. සංවිධායක සහ නියෝජ්‍ය ඇමැති චන්දන කත්‍රිආරච්චිට කීවේය. පසු දින ප්‍රදර්ශනය පැවැත්වීමට ඉඩ නොදෙන බවද සඳහන් කළේය. පොලිස්‌ කොස්‌තාපල්වරුන් දෙදෙනකුට පහර දුන්නේය. එහෙත් පසු දින චන්දන කත්‍රිආරච්චි හමු වී පෙර දින සිදුවූ වරදට සමාව ඉල්ලීය.

ඊට දින කිහිපයකට පෙර කොළඹ වරායේ 4 වැනි ගේට්‌ටුව ඉදිරියට ගිය ඔහු තමා පිටරටින් ගෙන්වූ රථයකට බදු ගැසීම ගැන විරෝධය පළ කළේය. එහිදී ඔහු මෙසේ ද කීවේය. “මම තමයි රන්ජන් විජේරත්නට වැඩේ දුන්නේ. මට ඒකට ලක්‍ෂ 80 ක්‌ ගෙව්වා…” එහෙත් පසු දින වරායේ හතර වැනි ගේට්‌ටුවට ගිය ඔහු පෙර දින හැසිරීම ගැන සමාව ඉල්ලා සිටියේය. වරායේ සිද්ධිය සහ පිළියන්දල සිද්ධිය අතර වාරයේදී කොළඹ වර්ල්ඩ් ටේ්‍රඩ් සෙන්ටර් ගොඩනැඟිල්ලට පැමිණ කළහ කළ ඔහුට තරුණයන් පිරිසක්‌ මිරිස්‌ කුඩු ගසා තිබිණි.(කාලයෙන් කාලයට රට කළඹන  විජේවීරගේ දොස්‌තර මස්‌සිනා -අනුර සොලමන්ස්‌)

වද බන්ධනයට ලක්වූ දොස්තර චන්ද් සුභාෂ් ප්රනාන්දු

දොස්‌තර චන්ද්‍ර සුභාෂ් ප්‍රනාන්දු මොරටුවේ විල්ලෝරවත්තේ පදිංචිකරුවෙකි. මොරටු මහ විදුහලේ උප විදුහල්පති වශයෙන් කලක් සේවය කල වික්ටර් ප්‍රනාන්දු ඔහුගේ පියා විය. ඔහුගේ එක් සොහොයුරෙකු වූයේ ලංකා ගරු සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම්වූ හේම නිහාල් ප්‍රනාන්දුය.  1969 ජවිපෙ සාමාජිකයෙකු වූ එච්. එන් 71 කැරැල්ලේදී අත්අඩංගුවට පත් විය​.

1965 දී චන්ද්‍ර සුභාෂ් ප්‍රනාන්දු කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයට තේරෙයි. විශ්වවිද්‍යාලයේදී සුභාෂ් චන්ද්‍රට  තරුණයෙක්‌ හමු වෙයි. ඔහු මහින්ද විජේසේකර ය. විෙද්‍යාදය විශ්වවිද්‍යාලයේ ශිෂ්‍ය සංගමයේ සභාපති වූ මහින්ද විජේසේකර  ඔහුගේ මිතුරකු බවට පත් වන්නේය. 1971 පෙබරවාරි මාසයේදී රත්නපුර පොලිසිය මගින්ද විජේසේකර අත්අඩංගුවට ගත් අතර සුභාෂ් චන්ද්‍ර ප්‍රනාන්දු ඔහුට ඇප දීමට පොලිසියට යයි. මෙහිදී සී. අයි. ඩී ය. ඔහුගේ පින්තූරයක්‌ ගනී.

1971 අප්‍රේල් මුල් සතියේදී පොලිස්‌පතිතුමාට සහ සී. අයි. ඩී. යට පෙත්සම් දෙකක්‌ ලැබෙයි. රත්නපුරේ ජ.වි.පෙ. නායකයා ලෙස දොස්‌තර සුභාෂ් චන්ද්‍ර කටයුතු කරන බව ඉන් කියෑවෙන්නේ ය. පොලිසිය වහාම ඔහු අත්අඩංගුවට ගනී. ජීප් රියට ඔහු පටවා ගන්නා පොලිසිය ඔහුට මඟ දිගේ දරුණු ලෙස පහර දෙන අතර රත්නපුරේ මුවගම පාලම අසලදී ජීප් රියෙන් එළියට ඇද දමා වෙඩි තැබීමට තීරණය කරයි. පාලමෙන් පල්ලට ඔහු පෙරළා දමන ලද නමුත් ඔහුට වෙඩි තැබීමට නියමිත වූ නිලධාරියා හදිසියේම අදහස වෙනස්‌ කර ගැනීම නිසා යළිත් ඔහු ජීප් රියට පටවා ගන්නා පොලිසිය ඔහු නිරුවත් කර කූඩුවට දමයි.

මෙකල චන්ද්‍ර ප්‍රනාන්දුගේ වයස අවුරුදු 25 කි. ඔහුට ලිංගික වධ දී මුත්‍රා පෙවීමට රත්නපුර පොලිසිය පියවර ගනී. ඔහුට දුන් වධවල සලකුණු අදටත් සිරුරෙහි ඇත. දිනපතා රාත්‍රි 10.00 සිට 2.00 දක්‌වා ඔහුට පහර දෙන රත්නපුර පොලිසියේ නිලධාරීහු රයිµලයෙන් ඔහුගේ කටට ඇන ඉදිරිපස දත් කඩා දමති. ඔහුගේ ඇඟිලි යකඩයකින් ද හිස්‌ කබල බැටන් පොල්ලකින් ද තලන ලදී, එහෙත් සවිමත් ප්‍රාණයක්‌ ඇති තරුණ දොස්‌තර මිය යන්නේ නැත.

දිනක්‌ රාත්‍රියේදී පණ පිටින් පුළුස්‌සා මැරීම සඳහා ඔහුගේ සිරුරට පෙට්‍රල් වත් කරනු ලැබේ. එහෙත් රත්නපුර රෝහලේ ටෙනිස්‌ පිටියේදී ඔහු සමග ටෙනිස්‌ ගැසූ පැරණි මිතුරකු වූ සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරි නීල් වීරසිංහ ඔහු හඳුනාගෙන ඔහුගේ සිරුරට ගිනි තැබීම වළක්‌වයි. ඊළඟ දවසේදී ඔහුට වෙඩි තැබීමට රත්නපුර පොලිසිය කුමන්ත්‍රණය කරන මුත් නීල් වීරසිංහ ඔහු බේරා ගනී. 1973 වර්ෂයේ  චනද්‍රා ප්‍රනාන්දු යාපනයේ හිර ගෙදර රඳවා තබයි  මේ සියලු දුක්‌ කරදර මත හටගත් මානසික ප්‍රතිරෝධය නිසා සුභාෂ් චන්ද්‍ර ප්‍රනාන්දු පූර්ණකාලීන විප්ලවවාදියකු බවට පත් වෙයි.

1985 අගෝස්‌තුවේ දී කොටි සංවිධානය අනුරාධපුරයට පහර දෙන අතර කොළඹ සිටින දොස්‌තර ප්‍රනාන්දු එවකට ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස්‌ අධිකාරි වූ ප්‍රේමදාස උඩුගම්පොල විසින් අත්අඩංගුවට ගනු ලබන්නේය. ඊට පෙර එනම් 1983 ජුලි කලබලයෙන් පසු ද එවකට සිටි සී. අයි. ඩී. ලොක්‌කා වූ ටිරල් ගුණතිලක විසින් ඔහු අත්අඩංගුවට ගෙන කිසිදු පොතක පැමිණිල්ලක්‌ නොලියා තබා හයමාසයක්‌ ගත් බැවින් 1985 අත්අඩංගුවට පත්වීම දොස්‌තර ප්‍රනාන්දුට එතරම් ගණන් ගත යුතු කාරණයක්‌ වන්නේ නැත. උඩුගම්පොල ඔහු දෙසතියකින් නිදහස්‌ කරන නමුත් පොලිසිය නිතර නිතර ඔහු අල්ලා ගන්නේය. සමහර විට දිනකට දෙවරක්‌ අත්අඩංගුවට පත්වන ඔහු නිදහස ලබයි. දිගුකාලීන සිර ජීවිතය නිසා ඔහු රෝගියකු බවට පත් වන්නේ ය.

රත්නපුර පොලිසිය පහර දීමෙන් ඔහුගේ උඩු තල්ලේ හටගන්නා වණ දෙකක්‌ වර්ධනය වීම නිසා 1988 දී සැත්කමක්‌ කර එය ඉවත් කරනු ලැබේ. එවිටත් ඔහු හිර ගෙදරය. 1989 දී ඔහු නිදහස ලබා ගම්පහ රෝහලේ වෛද්‍යවරයකුට පහර දීම නිසා යළි පොලිස්‌ කූඩුවට දමනු ලැබේ. ඊට දින කිහිපයකට පසු ගම්පහ පිහිටි “වයිට්‌ හවුස්‌” නමැති ඔහුගේ නිවස ජ.වි.පෙ. සාමාජිකයෝ ගිනි තබති. මේ වන විට ඔහු හත් වතාවක්‌ හිරේ ගොස්‌ ඇත. සිය වතාවකට වඩා පොලිස්‌ අත්අඩංගුවට පත්ව ඇත. (කාලයෙන් කාලයට රට කළඹන  විජේවීරගේ දොස්‌තර මස්‌සිනා -අනුර සොලමන්ස්‌)

රෝහණ විජේවීර, දොස්‌තර චන්ද්‍ර සුභාෂ් ප්‍රනාන්දු ගේ නැගෙනිය වූ චිත්‍රාංගනී විවහා කර ගැනීමට කැමති වූවද චිත්‍රාංගනී මුලදී එයට කැමති වී නැත​. ඉන් කුපිත වූ  චන්ද්‍ර සුභාෂ් තම නැගෙනියට හා තම මව​ට වෙඩි තබා මරා දමන බවට තර්ජනය කොට තිබේ. මෙම අසාමාන්‍ය හැසිරීම ගැන චිත්‍රාංගනී මෙසේ කියන්නීය​.

…….එයා අපේ ගෙදරින් ඇහැව්වට පස්‌සේ මට එක දවසක්‌ හම්බුවුණා. ඒ වෙනකොට මම අඬ අඞා තමයි හිටියේ… අම්මත් අඬනවා… අක්‌කා එනවා, එයත් අඩනවා… එච්.එන්. අයියාගේ බිරි`ද, සුසිලා අක්‌කා රෝහණට කැමැත්තක්‌ තිබුණේම නැහැ. මගේ ගැන යෝජනාව කරන්න කලින් ඉ`දලාම එයා එහෙමයි. රෝහණ අපේ මොරටුවේ ගෙදර එනවා කිව්වාම කෑමබීම එහෙම හදලා, “ඔය මිනිහා එනව නම් මම ඉන්නේ නැහැ” කියලා ගෙදරින් යන්න ගියා. එදා රෝහණ කෑම කාලා ආපු කට්‌ටියත් එක්‌කම ගියා… එදා ආවේ ගුරු සංගමේ කට්‌ටියක්‌.”  “මං දිගටම අඬනවා…. අම්මත් මේකට අකමැතියි… චන්ද්‍රා අයියා ඇවිල්ලා දිගටම මටයි, අම්මටයි, සැර දාලා යනවා. අන්තිමට චන්ද්‍රා අයියාට හොඳටම කේන්ති ගිහිල්ලා “මේ කසාදෙට කැමති වුණේ නැත්නම් උඹලා දෙන්නටම වෙඩි තියලා මරනවා…” කියලා අම්මටයි මටයි කෑ ගැහැව්වා. ඊට පස්‌සේ මම රෝහණව බ`දින්න කැමති වුණා. “සුදු අයියේ… මම කැමතියි…” කියලා චන්ද්‍රා අයියට මම කිව්වා.

හරියටම 1980 අවුරුද්දේ මාර්තු හත් වෙනිදා, චන්ද්‍රා අයියා අම්මවයි මාවයි එයාගේ කාර් එකේ දාගෙන ගම්පහ එයාගේ ඩිස්‌පෙන්සරියට එක්‌කගෙන ගියා. එතැනට රෝහණත් ආවා. මට අදත් මතකයි, රෝහණ මගෙන් අහපු පළවෙනි ප්‍රශ්නේ තමයි “මට ආරංචි වුණා ඔයා මට බයයි කියලා. ඇ`ඩුවා කියලා. ඒ මොකද .? ” කියලා. මං කිව්වා “ඔව් මං බය වුණා… ඇ`ඩුවා. දැන් බය නැහැ…” කියලා.  එයට ඇයගේ කැමැත්ත කියනවාද, ලැබීම කියනවාද, නැතිනම් බලහත්කාර ප්‍රයත්නයක කූටප්‍රාප්තිය කියනවාදැයි නොතේරේ. සිය සහෝදර දොස්‌තර චන්ද්‍රා ප්‍රනාන්දු විසින් ඇයගේ කැමැත්ත ලබා ගෙන තිබුණු ආකාරයෙන්ම එය ආදරය මරණ වරෙන්තුවක්‌ පෙන්වා උදුරා ගැනීමකට වැඩි යමක්‌ නොවීය. (චන්ද්‍ර අයියාට තියෙන බය නිසා විවාහයට කැමැතිවුනා-මනෝඡ් අබයදීර)

පසු සටහන ; වධ බන්ධනයට ලක් වීමත් හිසට සිදු කරන ලද පහර දීම් නිසාත් දොස්‌තර සුභාෂ් චන්ද්‍ර ප්‍රනාන්දු පශ්චාත් ව්‍යසන ක්ලමථ අක්‍රමථාවයෙන් මෙන්ම TBI (Traumatic Brain Injury) තත්වය නිසා හටගත් පෞරුෂ වෙනස් වීම් වලින් ද පෙලෙන බවට අනුමාන කිරීමේ සාධක තිබේ. වෛද්‍යවරයෙකු වී මිනිසුන් සුවපත් කිරීම පසෙක ලා  වරින් වර ක්ලමථ හැසිරීම් මගින් සමාජය කලඹන සුභාෂ් චන්ද්‍ර වද බන්ධනයේ වින්දිතයෙකු වූ අයුරු ශෝකනීය ය​.

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග 

පාලකයිණි රණ විරුවන් දඩයම කිරීම වහාම නවතන්න!

November 30th, 2015

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි

පාලකයිණි,

මෙරට ජනතාව අලුත්ම ආකාරයේ අත්දැකීම් රාශියක් ඔබලාගේ පාලනය යටතේ අත් දකිමින් සිටින්නෙමු.

ඔබලා සියල්ලම නවතා දඩයම් බල්ලාගේ කර්තව්ය කිරීම මෙරට ජනතාව තවදුරටත් ඉවසා බලා සිටීමේ සීමාවෙන් ඔබ්බට තල්ලු කිරීමේ ක්රියාවලිය නවතන්න. රට ඉදිරියට යෑම නවතා ඇති ඔබලා, රට ආපස්සට ඇදගෙන යෑමේ ක්රියාවලියක්ද සිදුකරමින් සිටී.

මේ රට රැකගත් මැනවින් ආරක්ෂාකල රණ විරුවන් දඩයම් කිරීම මෙරට ජනතාව තවදුරටත් ඉවසා සිටීමට සූදානම් නැති බව දැඩිව පවසයි

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මූලික කරගත් මහා රණ විරුවන් දඩයම් කිරීමේ කොටි යාන්ත්රණය නුඹලා අතින් සිදුවීමට මෙරට ජනතාව කිසිසේත්ම ඉඩ නොතබන බව පාලකයින් වන ඔබලාට දන්වමු. අපගේ හඩට සවන් දීමට සූදානම් නොවන ඔබට අප මෙසේ හඩගා කියමු.

” ගොවීන්ගේ, කම්කරුවන්ගේ, රණ විරුවන්ගේ හා බුද්ධිමතුන්ගේ විප්ලවය දිනේවා!”

ගෝටා අත්අඩංගුවට ගන්න සියල්ල සූදානම්.. තව එක අත්සනකින් අත්අඩංගුවේ..හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාභය  රාජපක්ෂ මහතා සහ තවත් පස් දෙනෙකු අත්අඩංගුවට ගැනීම සඳහා උපදෙස් ලබාදෙන්නැයි අතිරේක සොලිසිටර් ජනරාල්වරයා විසින් නීතිපතිවරයා වෙත වාර්තාවක් යොමුකරමින් ඉල්ලා සිටී.

මෙසේ අවසර ඉල්ලා ඇත්තේ ඇවන්ට්ගාඩ් සමාගම පාවෙන අවි ගබඩාවක් පවත්වාගෙන යාම සම්බන්ධයෙන් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව සිදු කරන ලද පරීක්‍ෂන පදනම්වයි.

ඒ අනුව අවසර ඉල් ඇත්තේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ, නිශ්ශංක සේනාධිපති, මංජුල කුමාර යාපා, ඩී.එම්.එස්. ජයරත්න, විශ්‍රාමික මේජර් ජෙනරාල් පාලිත ප්‍රනාන්දු අත්අඩංගුවට ගැනීමට

79,235 Viewer

Numerical deception and a hidden agenda in the budget – Joseph Stalin

November 30th, 2015

Joseph Stalin Courtesy Island

The Ceylon Teachers’ Union played a prominent role in bringing the present government into power. Some of the yahapalana pledges made during the last presidential election were specifically aimed at the trade unions that were allied with the cause. In this interview, Joseph Stalin the General Secretary of the CTU speaks to C.A.Chandraprema about the first fully fledged budget of the present government.

Q. What are your first impressions about this budget?

A. Even though it is said that more money has been allocated for education, that is just numerical deception. The burdens placed on parents of school going children have not been reduced an iota through this budget.

Q. The Ceylon Teacher’s Union played a major role in the yahapalana project. What really did you expect in extending your support for a change of government?

A. We were not in any political project to form a UNP government. We only wanted to put a stop to the destructive actions of the Rajapaksa regime. That was as far as our involvement went.

Q. There were many pledges made on the yahapalana platform which were aimed at public servants including teachers, such as the Rs. 10,000 allowance. There is no clarity in the budget about whether this allowance is going to be taken into account in calculating the pensions of retiring public servants. The term used is that the Rs. 10,000 allowance will be ‘considered’ in the calculation of the pensions of retiring public servants – which is rather vague.

A. The Rajapaksa government did not increase the basic salaries of public servants. They gave allowances. If the present government is also giving allowances instead of adding them to the basic salary, that will dash the hopes of public servants. What is even more dangerous is that a pension fund is being proposed for public servants. Just as it has been proposed to form a pension fund for the private sector by amalgamating the EPF and ETF, a similar contributory pension fund is to be set up for public servants who join from next year onwards. This is very similar to a proposal put forward by the UNP government back in 2002.

Q. In the universities system, pensions are paid through a contributory pension fund scheme. They had a provident fund scheme earlier and at one point this was converted to a contributory pension fund scheme. Some opted to remain in the old provident fund scheme and to get a lump sum when they retire. Those joining the university staff as new recruits were mandatorily required to join the contributory pension fund scheme. That system seems to be working quite satisfactorily. At least we have not heard any complaints about it. Since that is the case, you may have to show some very cogent reasons to the government as to why school teachers also should not have a contributory pension fund scheme like the university lecturers.

A. It is a well known fact that the main attraction of the government service is the pension. Converting this into a contributory pension scheme is a case of depriving public servants of a privilege they enjoyed.

Q. For arguments sake, if what is needed is a pension, does it really matter to the recipient whether this pension is paid from a pension fund or through the national budget? 

A. Yes it does. Someone who is not in government service may ask why his tax money has to be used to support retired public servants. This is a privilege given to public servants for serving the state. Public servants are prohibited from engaging in any other occupation or enterprise.

Q. One section of education professionals get pensions through allocations from the national budget. Another section has to make contributions to a fund if they are to get a lump sum or a pension when they retire. So things are not even.

A. We are not against university lecturers also being given a government pension. We see that the politicians have granted themselves and even members of their staff pensions after just five years.

Q. Trade unions in many countries usually take into account practical considerations when making demands. How practical was the demand for a Rs. 10,000 pay hike and the subsequent demand that this increase be added to the basic salary?

A. The Rs. 10,000 allowance is being paid even at present. All we are requesting is that this amount that is already being paid to us, be added to the basic salary.

Q. The Rs. 10,000 allowance is being paid, but obviously with much difficulty. If there are 1.3 million public servants, this Rs. 10,000 allowance alone will add an extra Rs. 156 billion to the annual salary bill. If you look at the weekly reports of the Central Bank you will see the Central Bank holdings of treasury bills going up overnight by massive jumps of Rs. 40, billion, 20, billion 15 billion and so on. The government is printing to money to pay the salaries! This is putting the entire economy in serious jeopardy. The trade unions should not be blind to this situation.

A. Due to the present cost of living, a public servant would need more than Rs. 40,000 to maintain a family. So we don’t see the demand for a salary hike to be unreasonable. It is the duty of the government to pay public servants a living wage. The government should see to it that they generate enough revenue to meet their expenditure.

Q. Your trade union played a prominent role in the yahapalana project. What is your priority now – the continuation of the yahapalana government or the consolidation of the Rs. 10,000 pay hike no matter what? 

A. All we wanted to do was to stop the harm that was being done by the Rajapaksa regime. We have no role to play in protecting governments. We can’t hold a brief for any government. But the government has a duty to pay public servants a living wage and they have to fulfil that duty.

Q. When university academic unions began that agitation in 2012 demanding that expenditure on education be raised to 6% of the GDP, your union also joined the agitation. But if we look at the World Bank figures, we see that that expenditure on education is only 4.9% of the GDP in Australia, 5.8% in Britain and 5.2% in the USA. These are all countries with huge education industries with massive private sector participation. In Australia, education is the third biggest foreign exchange earner. If expenditure on education is not 6% of the GDP even in such countries, how was expenditure going to be raised to 6% in countries like Sri Lanka where there are limitations on private sector participation in education?

A. In the recent past, expenditure on education was around 1.8% of the GDP. Enormous burdens have been placed on the parents of students by the system and the present government has continued the same way. After this new government came into power, circular 15/2015 was issued on 29 January this year. What this circular says in essence is that the cost of the day to day maintenance of the school such as the telephone, electricity and janitorial bills should be divided by the total number of students and the resulting amount charged from the parents of students. The monthly electricity bill of a school with about 2000 students could be about Rs. 60,000. Our request was to allocate more money for education and to reduce the burdens placed on parents. But that has not happened in the budget. Now we see that Rs. 2000 million has been allocated in this budget to provide electricity to schools that do not have electricity. But nothing has been said about who is going to pay the resulting electricity bills in those schools. Then Rs. 4000 million has been allocated to develop toilet facilities in schools. There is already a programme in place to distribute Rs. two million each to 1000 schools to develop toilets. Then how will Rs. 4000 million suffice for the whole country? Then they say that 1,360 schools that had never been developed have been allocated Rs. 30,000 million. The previous government also had allocated money for such schools. Was that work done by the previous government or not? They have mentioned a figure of Rs. 130 billion against another item called ‘capital cost of land and buildings’. What is this? The impression has been conveyed that a massive allocation has been made for education but this is plain deception.

Q. This budget also proposes to implement a radical privatisation programme involving the power, energy, petroleum and even water supply sectors – areas that no previous government dared to touch.

A. The whole philosophy of this government is based on privatisation. Even the proposed University in Malabe is to offer market oriented courses. There are two dangerous provisions in the budget in relation to education. One is proposal 317 which says that unutilised land in schools should be cultivated in conjunction with the private sector and the money used for educational activities. Now if huge amounts of money are being allocated for education why do they need to raise money in this manner? Furthermore, proposal number 320 instructs all schools to consider themselves a cost centre and to prepare a programme for cost accountability in conjunction with the Ministry of Education and the Treasury. There is a hidden agenda in all this. There is also the question of handing out vouchers instead of free cloth for school uniforms. The Minister says the voucher system has been adopted to save Rs. 900 million. If there was any issue concerning the tender or the quality of the material, they should seek to resolve those issues. The UNP government tried to give coupons to buy cloth for school uniforms in 2002 as well and it was a complete fiasco. So they had to revert back to giving cloth. Now we see that they are trying to hand out vouchers instead of coupons.

Making Sri Lanka a Knowledge and Services Hub

November 30th, 2015

By Dinesh Weerakkody Courtesy Island

Education attainment in Sri Lanka, which in the early 50s and 60s, maybe up to the mid 70s was better than that of countries like Malaysia, Singapore or South Korea, has fallen now behind, undermining the country’s growth prospects.

Human capital needs to be a strategic driver for inclusive economic growth to help Sri Lanka to become competitive. Sri Lanka certainly has the potential to become a knowledge hub in South Asia if we address our skills issues, before countries like Vietnam and Bangladesh get their act together. A knowledge hub is generally a location where you can source skills and capabilities for the creation of products, services, and knowledge and also for the creation of wealth. Some countries have targeted industries so that the country and the economy will be known for a particularly industry.

article_image

For example:

Ireland and – Manufacturing

China

Dubai – Tourism

India – Knowledge

processing

Singapore – Financial services

Switzerland – Pharmaceutical

Therefore, the above examples reveal that when a country targets an industry, investments may flow into the country to nurture and grow that industry.

Creating a Knowledge Hub

Becoming a knowledge hub would require the following building blocks:

A) A focus on that knowledge …

e.g., R&D in a particular industry sector.

B) A pool of experts and thought leaders. Especially, experts in a particular area

(e.g., management or leadership for a region)

For an example, Singapore’s vision is to become a human capital knowledge hub building a centre (Human Capital Institute) and also publishing books to create and sell knowledge. Singapore is striving to be recognized as the knowledge hub for South East Asia. The government and the private sector would however need to provide financial support; provide the cases and experiences, and academia (and/or consulting) provides ideas. This combination of players would enable new ideas to be generated and distributed.

Sri Lanka could work towards becoming the centre for transaction processing’ considering the large pool of world-class accountants the country has and is turning out annually.Other services can be structured around that industry creating new opportunities for Sri Lankan workers. Another potential opportunity could be high-end garment manufacturing.

Sri Lanka Strategy

However, to create a strong knowledge hub the country needs to build its strategy and investments around;

• Skills and capabilities that the markets/investors require. Therefore our higher education needs to be more effective and focused on targeted industries. Higher education success is often tied to investments in both physical facilities (campus, technology, infrastructure) and faculty resources. In many ways physical education investments are easier, requiring money and space. Acquiring faculty resources becomes more difficult, but better qualified faculty is key to better-qualified students. Increasing faculty quality may come from alliances with top universities in other countries and/or from sponsoring faculty to gain credibility and reputation through world-classresearch.

• Infrastructure (universities, the VTCs, facilities, networks, research labs, housing, social infrastructure etc.)

• Creating the right policy framework to attract knowledge hunters, creators, manufacturers and developers.

Generally, investment dollars flow to economies where there is growth so that the country will grow and the investment will have a return. This means that emerging economies would get foreign investment to put together the infrastructure. Moreover, most of the investment goes to infrastructure since these are the pathways for economic growth.?

Key Challenge

Finally, the biggest challenge would be to get all agencies and the private sector to work towards a common goal i.e. to create the skills and capabilities that the hubs demand.

Today many young people coming out of secondary education: only 25% attend higher education, where access is very low & inequitable. Of which too large a share of students are in humanities & arts relative to sciences/engineering (50% vs. 17%); great variation in quality and abysmal quality of External Degree Programs (40% of total enrollment) another 30% enroll in TVET with low quality and relevance to market needs the remaining 45% will have limited opportunity to acquire further job-specific skills (except on the job market) . On the other hand Employers see skills shortage as a major constraint; and question the quality and relevance of general education, TVET and higher education.

Therefore, the national education strategy needs to take into account that skill building is a continuous process starting from early childhood: “Skills beget skills” along the life-cycle. Focusing only on the end of the education cycle may be too late and not address the core issues. To address these issues we would need to have one powerful body/ person with a clear mind to take control of education from primary to higher education and then ensure the entire system works together. Singapore did this very well in the 80s and continues reinvent their policies to attract over 40000 skilled people in to their country annually. In summary, Sri Lanka does not have enough of the right skills, and not enough skilled people, we need to address this challenge without delay if are to realize our vision.

(The writer is a thought leader in HR)

 


Copyright © 2016 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress