Science Nay-Sayers in the West and their Cultural Counterparts in Sri Lanka.

March 31st, 2015

By Chandre Dharmawardana, Ottawa, Canada

Galileo nearly got burnt at the stake for heresy when he claimed that the Earth orbited around the sun instead of being the fixed center of the God-created Universe. At that time most people were science Nay-Sayers. A century before Galileo, when Christopher Columbus defiantly sailed  West seeking Eastern India, most people  believed that the Earth was flat, as was evident to the eye. This view was common to almost all cultures, be it Hindu, Buddhist, Chinese or Hebrew. Today many of us happily believe that people are well informed in this age of the internet and Google.

Amazingly, the very opposite  is also true. Rich counties like the USA  or the Oil Kingdoms are not educated societies. Fundamentalist religions remains powerful and science Nay-Sayers are well funded and articulate. While the Western nations spend billions in  scientific research, the average citizen prefers to use the fruits of science (i.e., technology) while  refusing to come to terms with  what he/she finds incomprehensible, counter-intuitive and often going against traditional beliefs and practices. Instead of expecting to build an improved world using science, Science Nay-Sayers take a very distopian view of   modern knowledge.  They, like their counterparts during Galileo’s times,  seek  to find solace in returning to “traditional ways”, even though Humpty-Dumpty cannot be be put back, with some 22  million new people ( population of Sri Lanka!) added to the global population every two month!

Flat-earthists and science as “Patta-Pal-Boru”.

The rejection of  information which is supported by over-whelming  evidence has  been greatly facilitated with the growth of the  internet  with its wired “free-thinker” cults who want to rid themselves of the “shackles of science”  with its demand for evidence  regard as `”infantile”, “unreasonable”, or even “authoritarian”. Even the shape of the earth is contested. The “concave-earth”  is hollow and  we live inside it, facing the sun, moon and  planets at the center;  the stars are an illusion.

Dr. Mendis, a Peradeniya philosopher of the 1960s argued that  directly perceived understanding has credence over abstract constructions “fantasized” by the mind. His seminars were dead serious about  the earth being flat. The nearly spherical-earth belief is rejected as  a  strongly held “urban myth” or a Rudyard Kipling story.  Mendis, a Catholic philosopher,  held that all truth comes from God. So Mendis quit  his University  and became a Trappist monk.  Philosophers who hold extremely  idealist solipsist positions have been known from ancient times.   Modern science skeptics like Bruno Latour or Nelson Goodman even regard science as a dangerous conspiracy hatched against society. I have discussed some of these in chapter 2 of my  book entitled  “A physicist’s view of matter and mind”.

Dr. Nalin de Silva come two decades after Mendis, with a baggage of  physics, Buddhism and Sinhla “Jaathikathvaya” (roughly, “nationalism”). Dr. Silva’s command of Physics has been increasingly shaky, with his recent claims of a mass for the photon, based on his misunderstanding of Einstein’ s famous equation (see the Lankaweb article. )

Dr. Nalin de Silva  is known in Sri Lanka for his claim that science is  a   “Patta-Pal-Boru” (fully-fermented lie). Dr. Mendis referred to abstract mental constructs as “fantasies” or “urban myths”. Dr. Silva  also rejects abstract knowledge.  “Knowledge” possessed by all  ordinary people (the ‘pruthagjana’), i.e., those who have not become  Arhanths,  is really false knowledge or “Musa ” ( lies). He  forgets that  one of the precepts in Buddhism is to not to utter ‘Musaa-vaada’. This is impossible to practice  if the prutagjanas know only Musa!.  Dr. Nalin de Silva (who is a pruthagjana), claims that only  the Arhanths have true knowledge! This is simply the paradox of the Cretan who said that all Cretans are liars!

Dr. Silva’s  pruthagjana uses the sense data coming from his five senses and from the mind to make abstract constructions, or “kathandara” (stories) which in the end become formulated into “Patta-pal-boru” (fully-fermented lies).  This rejection of scientific knowledge is also  condemned  as  “Western science” linked to the culture of the “Judo-Christian religions”.   That modern science was a struggle against the myths of Creator-based religions is well known to historians of science. In fact, the Buddha was one of the earliest thinkers to emphasize the importance of the experimental method in the “Gnana Sutra”, where it is asserted that truth must be tested, just as a noble metal (e.g., Gold) has to be distinguished from a base metal by testing it on the touchstone (for a discussion of this, see Tchirbatsky’s book on “Buddhist Logic”, Vol. 1).

Although “eastern science” is also based on “Musa”, that Musa  is preferred by Dr. Nalin de Silva. After rejecting science as abstract and falsely “based on induction”, Dr. Silva embraces the occult sciences and claims to be currently studying ”extra-sensory perception”. His notoriety here is in his trust of the words of a lady, a Pruthagjana,  who hears “the voice of God Natha”, the God of the Naga tribes, absorbed into Buddhism as a Bodhisatva (as evident from a stone Inscription found at Mihintale).

Pesticides,  Wi-fi radiation and  Cancer claims.

Allegedly, God Natha  revealed  the presence of Arsenic in the Rajarata environment, as the cause of Kidney diseases among its residents. Dr. Silva chastises Dr. Jayasumana for proposing  “Glyphosate” as a cause without the sanction of the God (“deviyanta horaaa”). There is no experimental  evidence  for the presence of significant amounts (e..g, even 10 parts per billion)  of Arsenic or Glyphosate in the water table of the Rajarata. But Dr Silva  regards that his type of knowledge is not subject  to such authoritarian constraints as “needing evidence”.

Even in capitalist countries like the USA where social welfare and subsidies for the poor are treated as creeping communism,  there is a strong distrust of big business  and even public health or environmental policies (e.g., on global warming). A strong divide exists between scientists and the public with respect to fertilizers,  pesticides, as well as with cell-pone radiation (wi-fi). Many members of the public oppose them in the  belief that they “cause cancer” (while perhaps happily puffing a cigarette !).

Even the WHO has  yielded to NGO activism and  declared  the need for further rounds of investigation into the safety (or not) of  wi-fi radiation. The  8 billion cell-phones, laptops, tablets, etc., that used wi-fi during the last 10 years, and the lack of any authenticated cases of  cancer from wi-fi, imply that the probability of  cancer from wi-fi in the next 10 years is less than one in eight-billion! Einstein’s 1905 theory of the photo-effect which won him the Nobel prize tells us that wi-fi photons cannot cause the chemical changes needed for cancer. But such arguments do not move the Science Nay-Sayers propelled by public fear.

Leftist groups opposed to “big business”  use the public fears of fertilizers and pesticides against “Agri-Giants” like Monsanto by inventing “evidence”  for what they perceive to be the “public good”. Dedicated anti-GMO activism of well established “environmental” organizations like Greenpeace, caused  some  Directors to resign in protest against deliberate “mis-information”.

These Nay-Sayers of science  have no hesitation of “using science”  to support their beliefs. When a  recent WHO report on Glyphosate (“Roundup”) was released, the anti-GMO lobby ignored the most important parts of the report and zoomed in on the non-committal claims based on statistical interpretations of the data that could be construed to mean that Glyphosate is “probably carcinogenic” on long exposure to it. The activists ignored the definitive  finding that microorganisms treated with large doses of Glyphosate suffered no toxicity. Micro-organisms have no immune systems or well-developed waste elimination organs like the kidneys.  If toxicity exists, it is most visible at that level. Instead, this was downplayed, and an incident created by demanding Dr. Moore, a supporter of GMO foods and Glyphosate to drink a glass of Glyphosate if he actually believes it to be non-toxic! Glyphosate is not a food. But even with a food like sugar, NO one should gulp down a glass of maple syrup or Palm treacle claiming that sugar is non-toxic. Many people would pass out on ingestion of such large amounts of sugar. Sugar is the favourite food of cancer cells; it causes  type-II diabetes, obesity etc., and should be banned since our food  provides enough of it.

The news media high-lighted the carcinogenic claims in lead articles, in synch with the 63% Nay-Sayers among the lay public. “”, an advocacy news organ,  claimed in early 2013 that Glyphosate causes chronic Kidney disease in Sri Lanka and Nicaragua. The WHO findings of the lack of significant amounts of Glyphosate in the affected areas in Sri Lanka was not revealed. A  “hypothesis” published in a  private electronic “journal” with no scientific standing was enough for TruthOut. One of the authors of the “paper” had previously claimed that the aetiology of the disease had been revealed to her by  divine intervention. From there, TruthOut  was quoted by other “internet Gurus” like Dr. Mercola ( ) .

A survey by the American Association for the Advancement of Science (AAAA)  in January 2015 revealed that  85% of scientists supported GMO foods,  while more than 60% of the public OPPOSED them. Thus, although a large scientific consensus exists, the Nay-Sayers make out that scientists are “at loggerheads” about such matters.

The Golder Rice controversy.

Ms.  Shiva Vandana, (SV) is an Indian anti-GMO activist who flaunts her  “scientific credentials”, thought she abandoned science immediately after her Ph.D in an arcane area of physics, and not in agriculture, biology or chemistry. Dr. Patrick Moore, an ex-Director of Greenpeace who resigned from the NGO accuses  Ms. Shiva Vandana for indirectly causing  the death of millions of poor Indians by her campaigns preventing the  use of “golden rice” (a GMO rice that is fortified with carotene genes) in India (  ).

SV  is against farmers  using even non-GMO high-yield hybrid seeds that mature quickly and need less water and manure. Her position is ideological, lauding “traditional methods and traditional seeds”. I have argued elsewhere that traditional rice varieties must be promoted for specialized “niche markets”, and as a source of bio-diversity, while the new varieties are essential to feed the population ( ). Followers of Shiva Vanadana in  Sri Lanka  turn out to be,  strangely enough, Marxist activists like  the late  Sarath Fernando of ‘Movement for National Land and Agricultural Reform’ . They  have recognized that the cries of “traditional agriculture and rice” could be used for the purpose of organizing farmers for their objective, viz., the class struggle. These Nay-Sayers  reject the “green Revolution” of Borlug, and  the tremendous achievements of the rice scientists of Sri Lanka at Bathalagoda and Kundasale.

Anti-pasteurization and anti-vaccination lobbies.

Some science Nay-Sayers deny the origin of many diseases  via microbes and other pathogens. Evil forces, Karma, divine wrath, dis-equilibrium among the  “tri-dosha,”, i.e.,  va-pith-sem (air, bile and phlegm) are blamed. Scientific medicine is rejected and alternative medicine is held to be the correct approach.  Public antipathy  is found, especially in the wealthy, organic-food eating upper classes,  demanding a “free-choice” for themselves in regard to pasteurization of milk, the use of fluoridation of water to prevent dental disease, or the use of  vaccines against measles and other illnesses.  In Canada 28% of the public  distrust  vaccines, making the work of public health officials a nightmare. Un-vaccinated children contract the disease and create the potential for new mutants.

Medical questions cannot be entirely dealt with using hard science since the human body is as yet too complex for present day knowledge. Mental processes  have an immense impact on health but neuroscience is an extremely young science.  Hence traditional knowledge integrated with science is the way forward, at least for now. What science recommended regarding cardio-vascular diseases and nutrition has changed every few decades, and the public is bewildered. The Nay-Sayers of Science use this to advantage.

Bottle necks and information controls.

Another reason for the rise of skepticism of science is the muffling of  science by governments. Government scientists  in Health or Agriculture have to state things that “fit government policy”. Even if fish stocks are dangerously low, this cannot be revealed. In the UK, scientists were not allowed to reveal the actual situation with regard to Mad-Cow disease. Close collusion between government regulators and drug companies leads to the approval of inadequately tested drugs, or lack of penalties for hiding  relevant data. Nuclear industry became unsafe  as  the regulatory agencies began to be funded by the industry itself, as happened in Japan!

Evolution has of course been a favorite issue with Science Nay-Sayers. A recent survey showed that 99% of scientists believed that humans have evolved from “simpler” animals, while  nearly 40% of the US public rejected it, with this latter number increasing much more in southern USA. It would be interesting to obtain data for a country like Sri Lanka, a high-literacy Asian country with a Buddhist culture.  There is respect for science and knowledge in Traditional societies like China, Japan and India. The small but influential westernized urbanites  and Post-modernist journalists  are the intellectual vanguard of the Science Nay-Sayers in Asian capitals of countries like Sri Lanka or India.

Unfortunately, politicians ask researchers to “fund their research from industry”, and do “industrially relevant research”, while cutting  independent funding available for research. The old idea of “ivory tower” universities, independent of industry or even governments, and funding their  research using their own wealth is feasible only for a few world renowned  universities. It is the governments and the profit motive that have politicized science and “killed the hen that laid the golden eggs”.

ලිහිණි හෙළෙන් පහළට බැස සිරිපා හිමේ අතරමංවූ කාන්තාව පිළිබඳ මනෝ වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක අදහසක්

March 31st, 2015

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

සමනල අඩවියේ  අතරමං  වූ රංජනී නැමැති කාන්තාව විසින් කරන ලද ප්‍රකාශය අනුව ඇය හැටන් පාරෙන් තනියම සිරීපාදයට ගොස් තිබේ. සිරිපා වැඳීමෙන් පසු ඇය රත්නපුර පාරෙන් බැස තිබේ. එම මාර්ගයේදී රංජනී කුරේ කැලේ අතරමං වූවාය​. ඇය එම අද්දැකීම ගැන මෙසේ පවසන්නීය​. 
 මම විවාහ වෙලා ඉන්නේ. ටික කාලයකට පෙර පුරුෂයා මාව අත්හැර ගියා. මට පුතෙක් හිටියා. ඒ ළමයා අවුරුදු කිහිපයකට උඩදි මැරුණා. 
‘‘පහුගිය දෙවෙනිදා මම හැටන් පාරෙන් තනියම සිරිපා ව`දින්න ආවා. තුන්වෙනිදා සිරිපා වැන්දා. රත්නපුර පාරෙන් බැස්සා. මට හිතුනා සිරිපාදේ අනික් පැත්ත බලන්න. ඉඳිකටු පානෙදි මම හිතලම කැළේට ඇතුල් වුණා. ආපහු එන්න පාර හොයාගන්න බැරිවුණා. මගේ අතේ තිබුණ බෑග් එක බර වැඩි හින්දා විසිකළා. මම දවස් ගාණක් කැළේ ඇවිද්දේ පාර හොයාගන්න. කන්දෙන් එහා පැත්තේ කවුරුහරි මට කතා කරනවා වගේ ඇහුනා. මම උත්තර දුන්නා. මට ඒ අය ඔහොමම ඉන්න කිව්වා.’’ 
‘මා ශ්‍රී පාදස්ථානයට යන්නට පිවිසි දින සවස් වරුවේදී ශ්‍රීපාද මාර්ගයේ එක්තාරා ස්ථානයකට පැමිණි බව මට මතකයි. මා පැමිණියේ තනියමයි. මා එසේ පැමිණ නතර වූ ස්ථානයදී මා නියමිත යා යුතු තැනට නොපැමිණ ඇති බව මට දැනුණා. පැමිණ සිටි ස්ථානයේ අඳුරු ස්වභාවයක් දැනුණා. කුඩා ගල් ගුහාවල් කීපයක්ම එතැන තිබුණා. ඉන්පසුව සිදු වූ දේ ගැන නිශ්චිත මතකයක් මට නැහැ. මා මෙම රොහලට ගෙන ආ නිලධාරින් එන විට මා ප‍්‍රපාතයට බසින්නට සූදානම්ව සිටි බව මට පසුව දැනගන්නට ලැබුණා.
යම්කිසි හේතුවක් නිසා මගේ පෙර ආත්මයන් පිළිබඳ මතකයක් මට සිහිපත් වන අවස්ථාවන් තිබෙනවා. නමුත් එම අවස්ථාවේ මා කුමක් කරන්නේද කියා මා දන්නේ නෑ. එවැනි අවස්ථාවල කායික වශයෙන් මට විශාල ශක්තියක් ඇතිවනවා. එයින් ප‍්‍රයෝජන ගෙන සමහරුන් මා නපුරු සතුන් සමඟ සටන්වලට පවා යොදවාගෙන මුදල් හම්බකිරීම පවා කර තිබෙනවා. ඒ පිරිස කවුරුන්ද කියා මට කියන්න බෑ. ඒ පිරිස අතර සමහර ඇමැති පුතුන් පවා සිටිනවා.
දේශපාලනඥයන් පවා මගේ උපකාර ලබා තිබෙනවා. නමුත් කිසියම් බලවේගයක් විසින් මා මෙහෙයවන බව මට වැටහෙන්නේ මෙවැනි දේ සිදු වූ පසුවයි. බොහෝ විට මා නින්දෙන් ඇවිදිනවා යයි මගේ පවුලේ අය මට පවසා තිබෙනවා යනුවෙන් තම අතීතය සම්බන්ධව රංජනී පැවසුවාය. මට මගේ හැසිරීම වෙනස්වන බව දැනගන්නට ලැබෙන්නේ එවැනි අවස්ථාවකින් පසුව මට යම් තුවාල සිදු වී මා සිටින ස්ථාන වෙනස පිළිබඳව දැනගත් විටදීය. ඒ අවස්ථාවලදී මට ඇතිවන වෙනසින් ප‍්‍රයෝජන ගන්නා පිරිසක් සිටින බව මට වැටහෙනවා. නමුත් ඒ වනවිට බොහෝ දේ සිදු වී අවසන් යයි පැවසූ ඇය දිග සුසුමක් හෙළා සිනාසුනාය. (ලිහිණි හෙළෙන් පහළට බැස සිරිපා හිමේ අතරමංවූ කාන්තාව – ලංකාදීප  2015 මාර්තු මස 24  )
  රංජනී   විසින් කියන ලද ප්‍රකාශයන්ට අනුව මෙම කාන්තාව  Dissociative disorder හෙවත් විඝටන ආබාධයකින් පෙලෙන බවට බොහෝ දුරට උපකල්පනය කළ හැක. මෙම රෝගී තත්වය නිසා ඇය තුල මතකය අඩු වී ඇම්නීසියා හෙවත් විස්මෘති තත්වයක් පැන නගියි. මෙකී විස්මෘතිය විනාඩි ගනනක් සිට පැය ගනනක් ද ඇතැම් විට දින ගනනාවක් ද පැවතිය හැකිය​. විඝටන ආබාධයෙන් පෙලෙන්නන් අතර විශාදය,  කාංසාව බහුලය​. උක්ත කාන්තාව පුරුෂයා හැර යාම සහ දරුවාගේ මරණය නිසා යම් කිසි විශාද තත්වයකින් ද පෙලෙනවා විය හැකිය​. 
 තවද a sense of being detached from  self  හෙවත් තමන් තම මනස සහ තම අනන්‍යතාව තුලින් වියුක්ත වීමද සිදුවේ. මේ හැර a perception of the people and things around you as distorted and unreal  (උදාහර​ණ -සමහරුන් මා නපුරු සතුන් සමඟ සටන්වලට පවා යොදවාගෙන මුදල් හම්බකිරීම පවා කර තිබෙනවා. ඒ පිරිස කවුරුන්ද කියා මට කියන්න බෑ. ඒ පිරිස අතර සමහර ඇමැති පුතුන් පවා සිටිනවා) වැනි අසාමාන්‍ය සිදුවීම් සත්‍ය ලෙසින්ම සිදුවූ බවට ඔවුන් ප්‍රකාශ කරති , විශ්වාස කරති.ඇය ව්‍යාධිවේදික විඝටනයේ (Pathological Dissociation) ලක්‍ෂණ ද පෙන්වන බව කිව හැකිය. 
මෙම කාන්තාව බොහෝ දුරට  විඝටන ආබාධයකින් පෙලෙන්නීය​. මේ නිසා ආගමික හෝ සංස්කෘතික මති මතාන්තර තව දුරටත් ඇයට කවා ඇයව තව දුරටත් ව්‍යාකූල කිරීම , මුල්‍යා වාසි සඳහා ඇයට දේව වරම් තිබෙන බව කියා සාස්තර කීමට යොමු කිරීම  වැනි අනිසි සූරාකෑම් නොකොට  ඇයට තිබෙන රෝගී තත්වය ගැන සත්‍ය පවසා ඇයගේ මනස සුවපත් කිරීමට අවශ්‍ය කෙරේ.  නැතහොත් මේ රෝගී තත්වය තව දුරටත් උත්සන්නව ඇය මනෝව්‍යාධික තත්වයකට පත් විය හැක​. එම නිසා මෙවැනි ප්‍රවෘත්ති වාර්තාකරණයේදී පුවත්පත් වාර්තාකරුවන් ඥානවත් ආකාරයට පුද්ගලයාට මෙන්ම සමාජයට හාණි නොවන  අන්දමට වාර්තා කළ යුතුය​. 
වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

Is headless SLFP facing dissolution?

March 31st, 2015

By Gunadasa Amarasekera Courtesy Island


The conspiratorial powers-the CIA, the RAW, the MI 6 and their agents, some NGOs and separatists had a four fold agenda to be achieved.

– firstly to oust Mahinda Rajapaksa

– secondly to install a leader of their choice

– thirdly to destroy the SLFP

– fourthly to grant the desired Elam

The first three objectives have been achieved. The third objective of destroying the SLFP is being worked out at the moment.

By now a sizeable section of nearly forty SLFP MPs have joined the cabinet led by Ranil Wickremesinghe. President Maithripala does not head that Cabinet. It is wrong to designate them as SLFP members any longer. They have to act in accordance with the wishes of the all powerful Prime Minister.

The section of the SLFP under Nimal Siripala de Silva is an impotent appendage of the UNP. They dare not take up any issues that would contravene the Ranil Wickremesinghe agenda. They no longer perform the nationalist agenda for which the SLFPhas stood for over the years. When Modi had the gumption to tell this government that it should go beyond the 13th Amendment Nimal Siripala was not only silent but sang in praise of Modi reciting panegyrics in Hindi.

When Wigneswaran forwarded the genocide charge to the UN there was not a whimper on the part of theSLFP leader. When Sirisena, CBK and RW distributed the land around the High Security zone ,Nimal Siripala could not point out that nearly 90% of that land had been handed over by the previous government. When the issue of the national anthem came he could not point out that it was a violation of the Constitution. (This was the third time Sirisena violated the Constitution.)

Can the Nimal Siripala faction be considered as the opposition? This Cabinet consists of ministers who sit in RW’s Cabinet in the morning maintaining collective responsibility and then in the evening sit with the Leader of the Opposition deliberating on how to oppose what they endorsed in the morning! Can anything be more farcical? They are worse than the proverbial two robbers who fought at least during the day, while they robbed together at night. President Sirisena appoints a UNP government and vows to look after the SLFP!

So we have a section of the SLFP which is virtually a part of the UNP, and another faction which aids and abets the UNP covertly. The provincial and the Pradeshiya Sabha members belonging to the lower ranks of the SLFP which is virtually a part of the SLFP are revolting against these despicable deals, and are now flocking around Mahinda Rajapaksa.

Obviously the SLFP at grassroot level is entirely with Mahinda Rajapaksa. The vast crowds at the rallies make this evident.

Thus the SLFP has been broken into three fractions and is no longer the monolithic party it used to be over the years.

A pertinent question that needs to be asked is what is being desired by those conspiratorial powers who have brought about this situation?

They have obviously realized that ousting Mahinda Rajapaksa is inadequate to realize their aim.

The SLFP stands for the vast majority of Sinhala Buddhists; it is the anti imperialist party. It has a heritage going beyond 1956. It has the potential to throw up a Mahinda Rajapaksa sooner or later if it is allowed to remain intact.

At the moment with the SLFP having become an appendage of the UNP it could also serve another purpose. When Elam is handed over the SLFP will have to participate at that ceremony. The SLFPers will have to place their hands when the offering is made and the sacrificial lamb is placed at the feet of Modi! There is a fundamental question that needs to be asked by anyone who opts to restore the SLFP from its present predicament and prevent its final dissolution.

How is it that a party like the SLFP which has its origins in the soil of this country, representing the identity of the nation long standing anti-imperialist with tradition has come to this pass? How can one explain this present plight?

About 25 years ago when I delivered the Annual Bandaranaike Memorial oration, I made the following observation; “I see the present as a headless body (kawandaya). The leaders of that Party have not been able to provide the head needed by that vast body. Instead of creating the required head, what has been attempted so far is to graft Marxist horse heads, or liberal donkey heads. If this servile mentality is not given up soon it will not take long for this headless body to disintegrate.”

Isn’t this what has happened today?

Bandaranaike who founded the SLFP had a clear idea of its origins. He knew that it was the seeds sewn by Anagaraika Dharmapalathat prepared the ground for a party like the SLFP to take root. It was this realization that went into the formation of the Sinhala Maha Sabha by him. He knew that if his nationalist movement is to succeed he should firstly bring the Sinhalese together and that it is around that unity that the other ethnic groups could be brought together. His assumption is absolutely right.

But what Bandaranaike failed to realize is how that unity could be forged, how the Sinhalese as well as the other ethnic groups could be brought together. (It had to go beyond rhetoric, slogans, and brandishing worthless symbols) That bond had to be a firm soul binding bond, such a soul bonding hasto be garnered from the civilizational foundations shared by all ethnic groups. The major component of that civilizational foundation would invariably be the Sinhala Buddhist as it is the Sinhala Buddhists who have contributed the major share to this civilization over the centuries.

I recently came across a remarkably insightful observation by a Thai intellect. (I can’t recall his name.) He was a prominent member of the group headed by Buddhadasa Mahatheraand Sivaraksha who were engaged in creating a Buddhist socialist ideology in Thailand.)

According to that Thai intellectual there were three countries (that had overcome foreign domination) in South Asia which had the potential to go back to their heritage and civilizational foundations to evolve a new State in keeping with modern times. They were Burma,Cambodia and Sri Lanka.U Nu of Burma was partially successful and headed such a State for a decade or so till he was deposed by an army coup. Prince Sihanouk had no opportunity. Sinhala Buddhists of Sri Lanka put Bandaranaike into power to accomplish this task. But Bandaranaike whose head was full of liberalism imbibed from the West failed to see this.

I think this observation is valid to a great extent. But what is regrettable is Bandaranaike’s failure to realize that cultural foundation on which he could build had already been unearthed by Angarika Dharmapala.

I think there is a misconception that needs to be cleared at least at this late stage. Bandaranaike too may have been under that misconception. Even today Anagaraika’s movement is looked upon as only a Buddhist revival movement devoid of any political aims. It was a powerful National liberation movement that lasted nearly two decades till 1915 when Anagarika had to leave thiscountry andbe under house arrest in India for seven years .Anagarika drove fear into the hearts of the White rulers, so much so that a daily newspaper warned that one morning Angarika would come with his army and surround Colombo. Once Anagarika had left for India the IGP noted that he has not left for religious purposes but to meet the Bolshevik leader M.N.Roy. (I have dealt with this aspect in my book- AnagarikaDharmapalaMarxwadeeda?. )

The liberation struggle initiated byAnagarikaDharmapala was anathema to the pro Western group dominating the Ceylon National Congress. Not only did they do everything possible to keep Dharmapala from the political arena but went on to replace his image as a political leader with that of a Buddhisatva destined to become the next Buddha!

It is time that our present day revolutionists realize the place Anagarika occupies when they go into the archaeology of national literature movements in this country.

Those leaders who came after Bandaranaike’s death did not have an iota of the insight or intuition that Bandaranaike had. All they wanted was to portray Bandaranaike as the sole creator of the ’56 revolution and obtain theproprietary rights for their own survival. It was no different from the claim made by Bandaranaike’s opponents who claimed that he came to power by promising to make Sinhala the official language in 24 hours and thereby had hood winked the nation.(Both of these belong to the category of ahistorical evaluations )Going further some leaders who led the party were keen to disown that civilizational foundation treating it as racism and chauvinism. Prominent among them was Chandrika Bandaranaike Kumaranatunga .She was supposed to ‘modernize’ the SLFP. In this she was aided by Western forces and the NGO bandwagon who were out to destroy the SLFP. Chandrika Kumaratunga has to bear much of the responsibility for the resent predicament of the SLFP.

Though all the leaders failed to provide the head required by the SLFP, there were two leaders who were capable of keeping the headless body intact without letting it disintegrate. They were Sirima Bandaranaike and MahindaRajapaksa, both powerful personalities well rooted in the culture of the country, and well aware of the anti imperialist nationalist basis of the SLFP. Their failure was the inability to articulate a political ideology in keeping with what they intuitively felt. The advisers they sought after were deracinated cosmopolitan liberals coming from the generation bequeathed by Macaulay.

The end result of this aimless, bewildered journey was to reduce the SLFP to one other party that was out to get power at any cost. Power seeking was the name of the game. If the Sinhala Buddhist label was of any use in that game, they were all out to use it. If that label was disadvantageous, it was dropped. The latest example of this is the statement madeby PresidentSirisena- ‘the SLFP cannot come to power by resenting itself as a Sinhala only party’.

It is by no means an easy task to evoke a political ideology, encompassing an economic and social policy based on the civilizational foundations of anation. It can’t be achieved by grafting some concepts borrowed from Marxism or Liberalism. Nor is it an exercise like formulating a constitution to be left to self –proclaimed legal luminaries and international experts. It should come out of an intellectual dialogue initiated by the national intelligentsia of the country. The SLFP in its long existence has never entertained such an idea. Their mentors have been those self –proclaimed legal luminaries and international experts. The bane ofthis country has been that this class has been allowed to arrogate to itself the role of advisors and purohitas for any regime that comes into power.

I wish to present some information which is relevant to this discussion. At the moment intellectual and political scientists are deliberating as to the political ideology that would suit nations with a long history and a virile civilizational foundation. Samuel Huntington’s Clash of Civilizations ,is an attempt to draw our attention to the civilizational forces in today’s politics. The author of When China rules the World has come out with a new concept, in dealing with the Chinese state. According to him, China is neither a Marxist state nor a liberal state. It is a civilizational state.

Dayan Jayatilleke has drawn our attention to the sub title – the national character- in Henry Kissinger’s latest book; New World Order.These should open our eyes that have been so far been glued to Marxism and liberalism as the only ideologies capable of bringing about our emancipation.

Can the SLFP avert this tragic end? Can the headless cadaver be prevented from facing dissolution? We shall know the answer in the near future.


Ukrainian MiG 27 deal beneficial to SLAF says ex-commander ‘Final payments in $ 14 mn deal were made at the conclusion of the war’

March 31st, 2015

By Shamindra Ferdinando  Courtesy Island


Air Chief Marshal Roshan Goonetileke yesterday said that an agreement with Ukraine as regards overhauling of four MiG 27s and acquisition of four overhauled MiGs had been finalized to Sri Lanka’s advantage.

The agreement had been reached in the run-up to the eelam war IV in August 2006, ACM Goonetileke said, adding that the final payments were made after having used MiGs with devastating success. MiGs carried out 854 sorties using explosives weighing 1,071 tonnes.

The celebrated No 12 squadron based at Katunayake air base consisted of MiGs. The No 12 squadron was meant to supplement the No 10 squadron comprising Israeli Kfirs, also based at Katunayake. Sri Lanka acquired Kfirs during 1996.

“Final payments for MiGs were made at the conclusion of the offensive,” ACM Goonetileke said in an exclusive with The Island. Nearly six years after the eradication of terrorism, people had conveniently forgotten that a MiG 27 had teamed up with a Kfir to carry out target killing of LTTE front liner S. P. Thamilchelvam on the morning of Nov. 2, 2007 in Kilinochchi.

The combined security forces brought the war to a successful conclusion on May 19, 2009.

The Financial Crimes Investigation Division (FCID) on March 27 questioned ACM Goonetileke regarding controversial MiG transaction finalised during Mahinda Rajapaksa’s tenure as the President. Son of one-time SLAF Commander ACM Harry Goonetileke, Roshan lost his brother, Shirantha in an LTTE missile attack on an Avro as it approached Palaly air base on the morning of April 29, 1995.

Asked whether he had benefited financially for choosing MiG 27s, ACM Goonetileke said that enhancing of SLAF’s power had been a national priority. ACM Goonetileke said: “In the wake of an abortive bid to assassinate the then Army Chief Lt. Gen. Sarath Fonseka in April 2005 and assassination of Foreign Minister Lakshman Kadirgamar prompted the military to reassess the situation. We realized an all-out war was inevitable. Therefore, preparations were made.”
ACM Donald Perera had sought Defence Ministry approval in Feb 2006 for overhauling of four MiGs and acquisition of four additional MiGs, ACM Goonetileke said. According to him, the total cost of the transaction had cost the taxpayer $ 14 mn. In accordance with the agreement, Ukraine had overhauled four MiGs in SLAF inventory in addition to supplying four overhauled MiGs. Unfortunately a section of the media at the behest of interested parties had accused the previous government of paying $ 14 mn for four new additions to the MiG fleet.

Responding to another query, ACM Goonetileke said that in line with the agreement Sri Lanka had paid 25 per cent of the total value of the overhaul when the SLAF team flew in to Ukraine to accept the four new additions to its MiG fleet. Once the SLAF took delivery of the aircraft at Katunayake, another 25 per cent of the payment had been made though the remaining 50 per cent was paid in 2009. The two giant aircraft which carried the four new additions ferried the four MiGs that needed overhauling to Ukraine free of freight charges. ACM Goonetileke said that he welcomed the investigation as it would give him an opportunity to clear the SLAF of any wrongdoing.

ACM Goonetileke said that the supplier allowed the SLAF to deploy four overhauled additional MiGs against the LTTE after paying 50 per cent of their value. The remaining amount had been paid in two instalments at the conclusion of the war, he explained.

Sri Lanka acquired MiGs in 2000 during Chandrika Bandaranaike Kumaratunga’s presidency. According to ACM Goonetileke, the SLAF had obtained seven MiGs, including one MiG 23 trainer during 2000. The acquisition had been carried out in two phases, with the SLAF procuring four aircraft in spite of them due to undergo first airframe overhaul. The situation on the northern theatre of operations had been so bad, the SLAF needed to enhance its fire power as soon as possible, the former air chief said. “We pressed for the acquisition. Following special checks at the Ukrainian factory, the SLAF took delivery of four aircraft. We were authorized to use them for two years. Subsequently one-year extension was given,” Goonetileke said.

The retired Chief of Defence Staff said that of the seven MiGs acquired in 2000, the SLAF lost three and for want of overhauling the remaining aircraft had been grounded as the combined forces prepared to face the LTTE threat.

Soft spoken Goonetileke recalled the circumstances under which a tender called by the SLAF to overhaul the four remaining aircraft of those acquired during 2000 had been cancelled. “This cancellation was done during Norway arranged Ceasefire Agreement. Perhaps, the then government felt there was no requirement to overhaul aircraft due to CFA.”

However, the SLAF had to enhance its firepower to overwhelm the LTTE. ACM Goonetileke said that the No 10 Kfir and No 5 F7 GS squadrons carried out about 1,400 and 400 sorties, respectively during the eelam war IV. Altogether the jet squadrons carried out about 2,700 sorties. The No 10 Kfir squadron comprised ten machines. The SLAF acquired four Chinese F7 GS, the most sophisticated jet in Sri Lanka’s arsenal, in January 2008.

At the conclusion, ACM Goonetileke alleged that those finding fault with acquisition of armaments didn’t realize the difficulties experienced by Sri Lanka during the war. Acquisition of armaments had been nothing but a constant struggle, he noted, adding that the role played by jet squadron comprising MiGs, Kfirs and F7 GS would never be forgotten by those who fought on the frontlines, unlike arm chair experts and those seeking to discredit the air force.

Another observer said the critics who tried to make a big issue over the entire cost of the deal of US $14 million conveniently forget that many air forces around the world pay many times more for even a single fighter aircraft and for the price tag that the Sri Lanka paid for those aircraft it was quite cheap even going by the tasks they achieved.

Has the voter been taken for a ride?

March 31st, 2015

Courtesy Ceylontoday,

The New Democratic Front (NDF) Government of SLFP leader and President Maithripala Sirisena and UNP leader and Premier Ranil Wickremesinghe were ushered in by the people of this country at the 8 January, 2015 Presidential Poll to bring about good governance, regain the robbed assets of the country allegedly plundered by the previous regime and to prosecute its offenders, assist in reconciliation and establish law and order.

In regard to the new government’s commitment to ‘regain the robbed assets of the country allegedly plundered by the previous regime and to prosecute its offenders,’ it even went to the extent of bringing down a World Bank team specialized in investigating financial fraud and money laundering to Colombo, to assist it in this operation, which was given wide publicity in the local media.
They had also said that they would get the help of the Indians to assist them in this search. One wonders what expertise the Indians have in tracing robbed assets generally deposited in offshore bank accounts?
The Government media spokesman, Health Minister Rajitha Senaratne has even gone on record to say that a few powerful personalities of the previous regime were maintaining accounts in a Dubai bank with hundreds of millions of US dollars lying to their credit.

He had further said that he could not name those persons as investigations were underway.
In any case, Sri Lankans, unless they are dual citizens, cannot maintain overseas bank accounts. However, locals who are in the export business or are professionals, selling their services to overseas clients, may open foreign exchange accounts, but that too only in Sri Lankan banks or in foreign banks which have branches here, but not in the form of offshore bank accounts.
Nevertheless, a State controlled print media in its Saturday (28 March) edition went one step better by showing pictures of nearly a score of persons, powerful personalities during the previous regime, allegedly involved in acts of bribery and corruption.

The current regime is in to its third month of government. But yet, no plaint has been filed before court to take action against those who had allegedly plundered taxpayers’ money. It appears to have gone through the motion of ‘naming and shaming’, but has not, or has not yet taken that key step of filing plaint in court to take action against such persons.
Representatives of the present government, to defend such seeming acts of pussyfooting, have said that they don’t want to act like a kangaroo court, unlike the previous regime, implying that they adhere to the time honoured system of justice imparted by the ancient Romans that a man is innocent until he’s proven guilty.

There was a time, when local newspapers, never published pictures, leave alone names of “allegedly accused” or accused persons, unless their guilt had been proven in a court of law or there was a prima facie case against such persons.
But politics have appeared to have got the better, vis-à-vis the maintenance of such standards.
Opposition leader Nimal Siripala de Silva addressing parliament the other day implied that other than Sirisena and Wickremesinghe, others in government weren’t allegedly clean.

If that is so, the voter has been fooled by voting in the present government which hasn’t lived up to its election promise of prosecuting offenders of the previous regime who had allegedly plundered state assets.
Sirisena has previously been quoted in the media of having had said that he would institute a Presidential Commission to investigate allegations of bribery and corruption, but this commission is yet to see the light of day.
Plundering state assets is a criminal offence. Generally, unlike civil offences, criminal offences are handled quicker in courts of law and verdicts delivered sooner than later. But the delay here is not at the courts’ end, but, apparently at the authorities’ end, such as by the Bribery Commission and the Attorney General, by seemingly taking up longer time than usual to file the required plaints in court.

ශ්‍රී ල නි ප ගුරු ගෝල කතාව (ඉරිදා දිවයින ලිපියකි)

March 31st, 2015

නලින් ද සිල්වා

 මේ ලිපිය ලියන්නේ රත්නපුර රැස්වීමට පෙර ය. රැස්වීමට සහභාගි වන මන්ත්‍රීවරුනට දඬුවම් කරන බව ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ නිලධාරීහු කියති. මෙවැනි ම වූ තර්ජනයක් මහනුවර පැවති රැස්වීමට පෙර ද කෙරිණි. එහෙත් තර්ජනය නොතකා මහජන නියෝජිතයෝ රැස්වීමට සහභාගි වූහ. එසේ සහභාගි වූවනට කළ දඬුවමක් ගැන අසන්නට නැත. යම් මණ්ඩලයකට නීති පැනවීමේ අයිතිය, දඬුවම් පැමිණවීමේ බලය ආදිය ලැබෙන්නේ එම මණ්ඩලයේ තීරණ මණ්ඩලයට යම් ආකාරයකට යටත්වන සාමාජිකයන් පිළිගන්නේ නම් පමණකි. අද ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ නායකත්වය පක්‍ෂ සාමාජිකත්වය ය විසින් නො පිළිගැනෙයි. 

පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ නාමයෝජනා නම් දණ්ඩ පෙන්වා ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ නිවට නායකත්වයට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන් යම් ප්‍රමාණයක් බිය වද්දා ගත හැකි ය. එහෙත් පළාත්සභා, ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රීන් සඳහා ඒ දණ්ඩ කැඩී ඇති බව නායකයෝ නො දනිති.  අද ශ්‍රී ල න ි පක්‍ෂයේ නිවට නායකත්වය සමග ඇත්තේ දණ්ඩට බිය වූ මන්ත්‍රීන් කිහිප දෙනකු හා චන්ද්‍රිකාගේ පැකේජ් මන්ත්‍රීන් කිහිප දෙනකු පමණ ය. 

ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය කැඩුණේ අද ඊයේ නො වේ. එය කැඩුණේ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ඊනියා පොදු අපේක්‍ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත් වූ දිනයෙහි ය.  එහෙත් පක්‍ෂය කැඩුවේ ඒ මහතා යැයි කීමට අප ඉක්මන් විය යුතු නො වේ. ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය කඩනු ලැබුවේ ඉන්දීය රෝ ඔත්තු සේවය මගිනි. එහි සිංහල නියෝජිතයෝ පදනම් ආයතනයෙහි, ඇතැම් ජාතික යැයි කියාගන්නා දේශපාලන පක්‍ෂවල මෙන් ම ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයෙහි ද වෙති. අඩුම තරමෙන් ශ්‍රී ල නි ප උපසභාපතිවරයකු ඒ අතර දැකිය හැකි ය. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාට ඉන්දිය ඔත්තු සේවයේ නියෝජිතයකුවත් විය නො හැකි ය. ඔහු ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය කැඩීමේ දී යොදාගනු ලැබූ ඉත්තකු පමණ ය. 

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයෙහි ලේකම් ව සිටිය දී පැදුරටත් නොකියා පක්‍ෂය හැරදා ගියේ ය. එහි එතරම් වරදක් දැකිය හැකි නො වේ. ඒ මහතාට කැමති නම් පැදුරට කියා ගිය හැකි ය. නැත්නම් පැදුරටත් නොකියා ගිය හැකි ය. එය හුදෙක් ඒ මහතා හා පැදුර අතර තිබෙන සම්බන්ධය මත තීරණය වෙයි. ඉන්පසු ඒ මහතා කුමක්දෝ පක්‍ෂයකින් ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් විය. ඔහුගේ සලකුණ හංසයා මිස බුලත් කොළය හෝ අත හෝ නො විණ. එහි ද වරදක් නො වී ය. ඒ ඔහුගේ කැමැත්ත ය. කැමැත්ත ගත්තේ මිලකට ද නැද්ද යන්න ද අපේ ප්‍රශ්නයක් නො වේ. එහෙත් අපි ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ ද ජාතික හෙළ උරුමයේ ද මන්ත්‍රීවරුන් සිංගප්පූරු ගිය බව දනිමු. එහෙත් එය ද කැමැත්ත ය. ඔත්තු සේවාවල, සයිබර් අවකාශයේ පිහිටෙන් සිංහලත්වය අමතක කර ඊනියා යහපාලනය ඉදිරියට ගෙන ඒමෙන් විජාතික බලවේග ජයග්‍රහණය කළේ ය. එහි දී සිංහලත්වයට එරෙහි දෙමළ ජාතිවාදය හා මුස්ලිම් අන්තවාදය ද යොදා ගැනිණි. 

ජනාධිපතිවරනයෙන් පසු මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සභාපති විය. ඔහු සභාපති පදවියට පත්කර ගත්තේ කවු ද? ඔහු ජනාධිපතිවරණයේ දී තමා පක්‍ෂයට විරුද්ධව කටයුතු කිරීම ගැන පක්‍ෂයෙන් සමාව ගත්තේ ද? ශ්‍රී ල නි  පක්‍ෂ ව්‍යවස්ථාව අනුව පක්‍ෂයෙන් හෝ පක්‍ෂය ප්‍රධාන කොටගත් සංධානයකින් තරග කර ජනාධිපතිවරණයෙන් ජයගත් තැනැත්තකු පක්‍ෂ සභාපති පදවියට පත්කර ගැනෙයි. පක්‍ෂයට විරුද්ධව තරග කර ජනාධිපතිවරයකු වූ අයකුට පක්‍ෂ සභාපති පදවිය පිරිනැමෙන්නේ පක්‍ෂයේ කිනම් ව්‍යවස්ථාවකට අනුව ද?  

පක්‍ෂයට විරුද්ධව තරග කිරීමට මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාට අයිතියක් තිබිණි. එහෙත් ඔහුට පක්‍ෂ සභාපතිත්වයට පත්වීමට නෛතික හෝ සදාචාරාත්මක හෝ අයිතියක් නො තිබිණි. ඔහු පක්‍ෂ විනය කඩකර ඇත. විනය කඩකිරීමට ලජ්ජාවක් බියක් තිබිය යුතු නැති බව ඔහු ක්‍රියාවෙන් ම පෙන්වා දී ඇත. ගුරුවරයා හිටගෙන කරන විට ගෝලයෝ දුව දුව කරති යනුවෙන් කියමනක් වෙයි. එහෙත් මෙහි දී සිදුවන්නේ ගුරුවරයා දුව දුව කරන විට ගෝලයන් හිටගෙන කිරීමකි. ගෝලයන්ගේ විනය පැහැදිලි ව ම ගුරුවරයාගේ විනයට වඩා උසස් ය. 

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා මුල් ගුරුවරයා නම් ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ උපසභාපති ආදී තනතුරු දරන්නෝ උපගුරුවරු වෙති. උපගුරුවරුන්ගේ විනය ඇත්තේ දුවන මට්ටමේ ද නැත්නම් හිටගෙන මට්ටමේ ද? ශ්‍රී ල  නි පක්‍ෂයේ සමස්ත ලංකා කාරක සභාව ඊනියා ජාතික ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට තීරණය කර ඇත. අද ඊනියා ජාතික ආණ්ඩුවක් නැත. සමස්ත ලංකා කාරක සභාව මේ තීරණය ගැනීමේ දී ජාතික ආණ්ඩුවක් යනු කුමක් දැයි ඊනියා දේශපාලන විද්‍යාව පිළිබඳ පශ්චාත් උපාධිධාරීන්ගේ අදහස් විමසූ බවක් දැනගන්නට නැත. විමසුවත් කාරක සභාවට ලැබෙනු ඇත්තේ බටහිර බුද්ධිමතුන්ගේ අදහස් කිහිපයක් පමණකි. කෙසේ වෙතත් සමස්ත ලංකා කාරක සභාව තීරණය කර ඇත්තේ එ ජා ප හා තවත් පක්‍ෂ කිහිපයක් සමග සභාග ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට ය. 

එහි ද වරදක් නැතැයි කීමට අපට නො හැකි ය. ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයට එ ජා පක්‍ෂය සමග හවුල් ආණ්ඩුවක් තැනිය නො හැකි ය. ඒ පක්‍ෂ දෙක අතර  කෑ හැකි දීගයක් නැත. යා දෙක නොරත රත සමග පෑහීමක් නැත. එ ජා පක්‍ෂය යනු මෙරට බටහිර ග්‍රීක යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි චින්තනයෙහි හා යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි පක්‍ෂය වෙයි. එය යටත්විජිතවාදී බටහිරයන්ට ගැති පක්‍ෂයකි. ඒ පක්‍ෂයෙහි නායකයෝ එදත් අදත් බටහිර ගැත්තෝ වෙති. ඔවුන්ට එලිසබෙත් වින්ඩ්සර් සමග අතට අත දීම ජීවිතයේ ලබාගත හැකි ඉහළම ඵලය ය. 

එහෙත් ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය මෙරට ජාතිකත්වයේ පක්‍ෂය වෙයි. එය ජාතිකත්වයේ පක්‍ෂය වන්නේ එහි නායකයන් නිසා නො වේ. එහි සාමාජිකයන් හා අනුගාමිකයන් නිසා ය. ඔවුහු මූලික වශයෙන් යටත්විජිත විරෝධීහු වෙති. ඇතැම් ඊනියා මාක්ස්වාදීන්ට නොතේරෙන කරුණක් නම් එ ජා පක්‍ෂයේ හා ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ වෙනස ය. එයට හේතුව ඔවුන් පට්ටපල් බොරුවක් වූ ඊනියා විද්‍යාත්මක මාක්ස්වාදී පංති දෘෂ්ටි කෝණයකින් වෙනස විග්‍රහ කිරීම ය.  දේශ ීය ධනපති පංතිය, සුළු ධනේෂ්වරය ආදී සංකල්ප ව්‍යාජ පඬියන්ට කතා කිරීමට හොඳ මාතෘකා මිස සතපහකට වැඩක් ඇති සංකල්ප නො වේ. බොහෝ මාක්ස්වාදීන් යටත්විජිතවාදීන් වන්නේ පොත්වල ඇති සංකල්ප හා ප්‍රවාද ඇසුරෙන් මිස හදවතින් නො වේ. අවුරුදු දහස් ගණනක් මෙරට ස්වෛරිභාවය වෙනුවෙන් සටන් කර ඇති සිංහලයෝ සමස්තයක් ලෙස ගත්කල හදවතින් යටත්විජිත විරෝධීහු වෙති. 

ඔවුන්ගේ පක්‍ෂය එ ජා පක්‍ෂය සමග ගැට ගැසීම සමාව දිය නොහැකි වරදකි. ශ්‍රී ල නි ප සමස්ත ලංකා කාරක සභාව එ ජා පක්‍ෂය ද සමග සභාග ආණ්ඩුවක් පිහිටුවිය යුතු ය යන යෝජනාව සම්මත කර ගැනීමට මෙහෙයවූවෝ ජාතිකත්වය පාවාදුන්හ. අද දඬුවම් කළ යුත්තේ මුල් ගුරුවරයාට හා උපගුරුවරුන්ට මිස ගෝලයන්ට නො වේ. ගෝලයෝ භ්‍රි ල නි  පක්‍ෂය එ ජා ප සමග ඇතිකරගෙන ඇති අමන සම්බන්ධය කැඩීමට උත්සාහ කරති. එහි ඇති වරද කුමක් ද? අර පැරණි කියමන දැන් නැවතත් සංශෝධනය කළ යුතුව ඇත. මුල් ගුරුවරයා දුව දුව කරන දෙය උපගුරුවරු හිටගෙන කරති. ගෝලයෝ රෙදි ඇඳගෙන සිටිති.       

නලින් ද සිල්වා

2015 මාර්තු 29

De-proscription of pro-LTTE Groups and Key Supporters

March 31st, 2015

Mahinda Gunasekera Tambrook Drive  Agincourt, Ontario Canada  M1W 3L9

By E-mail

March 30, 2015

Hon. Mangala Samaraweera, MP
Minister of Foreign Affairs
Colombo 1, Sri Lanka

Dear Minister,

Your statements relating to de-proscription of banned LTTE organizations and key supporters

It is with deep apprehension that I read statements made by you in the Sri Lankan media about moves by the present regime to lift the proscription imposed on 16 LTTE organizations and 424 key supporters in terms of the UN Security Council Resolution 1373 of September 2001and UN Regulation No. 1 of 2012 with effect from March 21, 2014.  It is apparent that you have failed to assess the background data and the threat to national security by the named groups and individuals who engaged in a hate based unending propaganda campaign to demonize Sri Lanka and at the same time funded the armed terrorist warfare over three decades from their safe havens overseas.

Even after the military defeat of their proxy forces comprised of the internationally designated terrorist group known as the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), aka the Tamil Tigers, they continued to target Sri Lanka using the vast funds raised through extortion and other illicit means to buy media personnel, INGO and vote hungry politicians in their respective jurisdictions to denounce Sri Lanka on heaped up bogus claims and charges.  They have no genuine grievances other than their egoistic dream of establishing a separate mono-ethnic Tamil racist state to be carved out of the sovereign territory of Sri Lanka by whatever means.

These pro-LTTE organizations and key supporters who earlier operated under the guise of cultural or charitable bodies whose main goal was the break up of Sri Lanka and creation of a separate Tamil state have all metamorphosed into defenders of Human Rights (of Tamils only), whilst pursuing the same goal of breaking up Sri Lanka. Despite the freedom to operate overseas, they are without doubt on the ‘watch list’ of the respective intelligence services.  Today, they harp on their wrongly perceived right of self-determination to influence the major western powers to seek a referendum in the predominantly Tamil areas of the north and east only to achieve their separatist objective, following in the footsteps of the creation of South Sudan, Kosovo, and East Timor. The Northern Provincial Council’s recent resolution alleging genocide of the Tamil community by the Sri Lankan state is also an outcome of the funding of TNA politicians, plus the influence and pressure brought to bear on the Sri Lankan Tamils by the separatist elements within the so called Tamil diaspora.

It is foolish to play politics in matters of national security in the hope of merely winning the next election with the support of Tamil votes overlooking the lurking dangers to the territorial integrity, and the enormous risks that the nation would confront with the establishment of hostile borders and a complete breakdown in the hard won peace. Whilst reconciliation within the island with members of the Tamil and other minority communities willing to co-exist in peace as members of one nation to which we too have contributed in large measure should proceed unhindered, while the threat factor from other quarters must not be overlooked or ignored.

Although, you may want to take rash decisions in pursuit of political objectives or to please powerful western governments that permitted the pro-LTTE groups to function and fund the terrorist violence in Sri Lanka violating their own laws, the people of Sri Lanka cannot be fooled on the subject of threats to their lives and livelihoods having experienced over 33 years of terror which was ended at great cost in May 2009. You should closely study the matter before you rush into decisions which will harm both the state and the people of Sri Lanka.  I am taking the liberty to copy this letter to the Sri Lankan media and others.


Yours sincerely,

Mahinda Gunasekera

Copy to:  H.E. Maithripala Sirisena, President of Sri Lanka

“      “    Hon. Ranil Wickremasinghe, Prime Minister of Sri Lanka

“      “    Sri Lankan Media


March 30th, 2015


The present efforts directed at amending the Constitution by clipping off the wings of the Executive Presidency are entirely without merit; for constitution-making is not all about law since it has its links with political science as well.

It is completely absurd to think that the Executive Presidency has given rise to the constitutional excesses eroding democratic values. It is fundamentally wrong to portray the effect as a cause and vice versa. We need remedies to cure the cause but not the effect. As we understand things lack of direct democratic CHECKS & BALANCES in the constitution is the cause for corruptions and bribery in our Parliamentary politics. The remedies suggested under the 19th amendment are superficially good but it cannot be reconciled with the democratic theory of Peoples Sovereignty recognized in the Constitution. These amendments can be summed up thus.

This include the reducing of the duration of the office of the Executive President and Parliament from the present 6 years to 5 years with Cabinet being limited to 30 members; a new procedure for dissolution of Parliament curtailing President’s discretion; limiting the President’s office term not to exceed two terms ; and appointment of some Commissions to ensure a clean Public administration, Police Commission, Public Service Commission etc.

As we understand things the precise objective of these amendments is nothing, but to consolidate the theory and practice of Parliamentary democracy ascribing the citizen the passive role of outside observer. This is an attempt to attach divinity to Parliament. Constitution is considered a document untouchable to the people. Elected representatives are deemed to be divine beings free of any corruption.

Although these NGO’s are highly lamenting over the fact that the Executive wields more power, they have no such lamentation for the special powers and privileges enjoyed by the country’s elected representatives in the legislature

As an example we can cite the parliamentary immunity: he cannot be prosecuted for his speeches or votes; again he cannot be arrested or brought to court without the permission of the speaker.

What about their privileges! Duty free vehicle permits, subsidised meals, enhanced pay packets & pensions and the like things, which they enjoy at the expense of the poor taxpayer. Then where does the defect lie? Is it in the Executive Presidency or Legislature?

It lies in the powers assigned to the elected representatives to act arbitrarily in disregard of the will of the people. It is here that a remedy like RECALL & REFEREUNDUM is needed to put an end to these constitutional ills .Constitutional devices like these must be embodied into the constitution enabling the citizen to expel them from their posts.

The present amendments proposed are not the remedies for the present corruptions prevailing in our politics. Proposal for the abolishing of Executive Presidency is somewhat similar to wearing a loin cloth as a cure for diarrhoea.

We don’t expect people to participate just once every five years at election. We want to see a role for civil society in this country.We are committed to a transformation for a participatory democracy

The men who are vociferous about wiping out the right and privileges of politicians under this executive system of government are silent about the Section 68 of the constitution which permits elected representatives themselves to get their salaries increased according to their own whims & fancies without consulting their electorate.

Section 68

  • Ministers, Deputy Ministers and Members, including the Speaker, the Deputy Speaker and the Deputy Chairman of Committees, shall be paid such remuneration or allowance as may be provided by Parliament, by law or by resolution, and the receipt thereof shall not disqualify the recipient from sitting or voting in Parliament.

Under the present constitution the powers of the executive presidency depends always on the numerical strengths of his parliamentary majority. In the absence of the 2/3 majority in the parliament the executive presidency is powerless.


The system is collapsing: Australia, UK Must Join BRICS in New Economic Order

March 30th, 2015

Courtesy The New Citizen November/December 2014  

15 November 2014—The world now stands at a branching point, unprecedented in the known history of the human race. This issue of The New Citizen presents you, citizens of Australia or the United Kingdom, in particular, the essentials you need to know, to choose one road or the other.

The first road, now being travelled under the policies of the British Crown and its appendages in the City of London, Wall Street, the European Union, the IMF and World Bank, and related institutions, will assuredly lead, in the months ahead, to the greatest financial crash in history, and a likely thermonuclear war against Russia and China, with the extinction of the human race. Over the last year, Russian and Chinese leaders, in particular, have repeatedly, clearly warned that the West intends to unleash such a deadly war. Its opening salvoes are the Anglo-American “Asia Pivot” against China, and the relentless march of a war-mongering NATO to the borders of Russia (Fig. 1, p. 2), including by the installation of a neo-Nazi- infested regime in Ukraine.1

The second pathway is being blazed by the BRICS group (Brazil, Russia, India, China, South Africa, and their allies). It opens up a radically different vista: a new, just world economic order of sovereign nation states, collaborating to ensure the Common Good of all of their citizens. Such cooperation will replace the London/Wall Street “free trade” imperial looting system, ending governments’ “bailin/ bail-out” sponsorship of its “Too Big to Fail” banks (p. 13); halt its sponsorship of al-Qaeda and ISIS to spread chaos worldwide (p. 4) and justify the fascist- style police states at home; and stop its drive for world war.

Schiller Institute founder Helga Zepp-LaRouche provides an overview of the two contending pathways (p. 6). For four decades, she and her husband, American economist Lyndon LaRouche, have been leaders in the struggle for precisely such a new, just world order as now being pioneered by the BRICS. The triumph of this alternative will ensure the greatest economic and cultural renaissance in world history, allowing, among other things, mankind to soon take up its rightful destiny among the stars.

The policies and intentions of China, the leading protagonist of the BRICS alliance, have been the subject of an avalanche of lies in the Western media. As you review the evidence of that ancient nation’s stunning progress over recent decades (p. 8), ask yourself: Would I prefer the China-led BRICS vision of the future, or the continued plunge into Hell and probable thermonuclear war, led by the Anglo-American imperialists and their pathetic toadies, such as Abbott, Cameron and Obama?

This is no academic matter. Upon reviewing the characteristics of these two contending systems as we present them here—essentials which you almost certainly have read nowhere else—then you, personally, must act to ensure that your nation, and mankind as a whole, will have a future worthy of man in the image of his Creator. Either that, or accept the bestial Hell into which the British Crown and its City and Wall Street accomplices are plunging you—if you even live to experience it.

Sri Lanka’s My3 palanaya Bilingual Policy – A Warning

March 30th, 2015

Asoka Weerasinghe Kings Grove Crescent . Ottawa . Ontario  . Canada

28 March 2015

Your Excellency  Maithripala Sirisena
President of Sri Lanka
Presidential Secretariat
Galle Face
Colombo 1, Sri Lanka

Copy to
Prime Minister of Sri Lanka
Minister of Foreign Affairs of Sri Lanka

Your Excellency:

Sri Lanka’s  My3 palanaya Bilingual Policy – A Warning

I feel honoured to take this opportunity to write you as a concerned Sri Lankan Sinhalese-Canadian, now domiciled in the capital city of Canada, Ottawa, to express a warning on your government’s bilingual policy.

It is unequivocally apparent that according to your government’s good governance ‘Reconciliation’ policy, that it has made you bend your back to satisfy the Tamil community, especially those in the North and East.  This is a community who for over 131 years lived as the ‘privileged’ Minority overriding the ‘wronged’ Sinhalese Majority in every sphere of life, enjoying the privileges that came with divide-and-rule policy of the British colonial masters.  And not once saying, “This is not right, we shouldn’t be doing this to our Sinhalese brothers and sisters”.

With your good governance ‘reconciliation’ policy, I have the gut feeling that the majority Sinhalese community is getting the short end of the stick, even though the Sinhalese too have their own aspirations and not too different from the Tamils.

Trying to right what you think has been wronged and now working towards ‘reconciliation’ with the Tamil community; I hope your knife will cut both ways as does mine.   It is time that your government recognize that ‘reconciliation’ with the minority Tamil community is a two way street, and that it is impossible to clap with one hand, and that it takes two to Tango.

Adopting a bilingual policy –  Sinhalese spoken by the majority community, and Tamil spoken by the minority community, and having granted the Tamil community to sing the National Anthem in Tamil which was originally sung in Sinhalese, let you be warned that such a policy has created problems in Canada who quite proudly, yet disingenuously  will tell you, “follow our Canadian bilingual policy of our two solitudes, Anglophones and Francophones as ours is a success story.”   And I tell you and the Canadian government, “Oh No, not so!”  And that’s a lie which is not worth two prairie straws waving in the chilling wind or two masala wade’s sizzling in a pan of hot cooking oil.

Your Excellency,, watch out for this possibility happening in the North, as I have heard Chief Minister Wigneswaran loud and clearly, and I do not trust this man who breathes the words even in his dreams –“it is all about us…us…us… Tamils,  and not  about you…you… you… Sinhalese”.

Here is a Canadian Fact that the Canadian Mission in Colombo may not admit nor relate to you and so be warned!

Your Excellency, can you believe that there is segregation in Canada, a creation by their bilingual policy?  “What…this must be a joke!”, you might say.   And I tell you, “No actually, it isn’t!”

This is happening in the Province of New Brunswick in the east of Canada, the only officially bilingual province.  This province has sanctioned the policy of segregation in the name of bilingualism, English and French.

Here is their philosophy and logic.  The French speaking children are so “fragile” in their struggle to retain their French language and culture that any contact with English speaking children is considered bad.   If by chance they might get assimilated, that’s considered “unconstitutional and against their charter rights”, according to the Provincial government under Brian Gallant.  So there you are and be warned,  Your Excellency, of such an eventuality happening in Sri Lanka, and you as the Head of your island nation will live with guilt for the rest of your life and cursed by your peoples and  by the next generation and the next.

The  Canadian Charter of Rights and Freedoms (part of the very flawed 1982 Constitution), is invoked as the reason why French-speaking children must not travel in the same school buses as English-speaking children.   Never mind that it will cost more to have half-empty school buses going the same direction.  It does seem that segregation is more important and entrenched in their bilingual policy.  It does seem that to preserve the French language and their culture is more important and should over ride economics of New Brunswick.   This bilingual bus spat comes just as the Province of New Brunswick is planning drastic cuts to education to patch a $500-million hole in its budget, which could mean laying off teachers.

There was a time when “segregation” was a bad word.  It kept races apart by denying one group access to public services.  And now it is apparently to be promoted because the “all powerful” English language might contaminate the vey fragile French language!!   Ha! This is happening in a cultured Canada. Can you believe it!

Your Excellency, so be WARNED!

If you ask me, “What makes you think that we in Sri Lanka will take that route?”  My response is:

You cannot ignore the fact that you are dealing with a Tamil community who are maestros of ethnic cleansing.  That they kicked out 27,000 Sinhalese terrorizing them from the North between 1971 and 1981 where they lived for generations;

You cannot ignore the fact that this is the community that stoned and chased 400 Sinhalese undergraduates and lecturers from the Jaffna campus in 1977, who were brought south in buses escorted by the army and police;

You cannot ignore the fact that this is the community that gave 100,000 Muslims 24 hours to get out of the North in 1990,  making Uganda’s Idi Amin look like an angel.  He at least gave the Ugandan-Indians three months to get out.

You cannot ignore the fact that you are dealing with a Chief Minister Wigneswaran, a member of the elitist ‘privileged’ Tamil minority, who was educated at Royal College, the University of Ceylon and Ceylon Law College,  and ended up as a Supreme Court Judge, who told the world  a few weeks ago that his Tamil community was subjected to “genocide” since independence, and you were soft on this guy with a dangerous looking red-third-eye between his two eye-brows, and did not rap his knuckles’. Why?

So, tread softly on your bilingual policy, and watch out for what is happening in Canada.  It doesn’t look good.   Sri Lanka is too precious to go that route, and the 21 million Sinhalese community is a  pristine treasure in the world, while the Tamils have their 70 million brothers and sisters waiting  to embrace them just 24 salt water miles away.

Let’s hope that you will not have to deal with the likes of the  1965 incident at Montgomery, Alabama’s,  a Rosa Parks like defiance incident  down the road, of a Podi Appuhamy and  a Sudhu Manike refusing to go to the back of the bus plying North along A9, because Sellamuttu, the Tamil bus conductor and Thangavelu, the bus driver, wanted them to do so, in a Tamil crowded bus.  And all hell will grumble then with anger spewing fire.

And remember Your Excellency, that  Asoka Weerasinghe of Ottawa, Canada, warned you of what might happen and  that he was almost a soothsayer as has been in the past on this Tamil Eelam file.

Yours sincerely,

Asoka Weerasinghe (Mr.)


බොල් පිළිම

March 30th, 2015

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග

 ඔවුන් සුවිසල් පිළිම ලෙස අප අතර සැරිසරති 

ඔවුන්ව වන්දනා කිරීමටද අපව පොලඹවති 

 මහා පුරුෂයන් ලෙස පෙනී සිටියත් 

ඔවුන් දේශපාලන අන්තේවාසිකයින් වෙති 


නිවාස, ඉඩකඩම්, රථවාහණ, තානාන්තර  හමුවේදී 

ඔවුන් කුක්කන් ලෙස නගුට වනති 

අන්ධ මීයන් ලෙස රැලේ යති 

දේශපාලකයන් හමුවේ දණ නමති 

ඔවුන්ව පැදකුණු කරති 

තම ආත්මය ඔවුන්ට පාවා දෙති 


කලාව හා සංස්කෘතිය පෝෂණය කිරීම 

ජනතා කලාවක් ගොඩනැගීම පසෙක ලා 

අනවතරයෙන්ම වන්දිභට්ටයින් බවට පත් වෙති 


මොවුන් අතර වික්ටර් හාරාලා නැත 

බොබ් ඩිලන්ලා  විසෝස්කිලා නැත​

ඇත්තේ අත්තෙන් අත්තට පනින

ඇක්‍ෂන් ජැක්සන්ලා හා දීන කලා මනප්පුලා පම​ණි 


දීනත්වයෙන් තොර 

ස්වාධීන කලාකරුවන් ගේ කාන්තාරයක් වූ මේ දේශයේ 

 කලාකරුවන් ලෙස හඳුන්වන මේ බොල් පිළිම​

ජීවත්වන කාලයේ රජයෙන් නොමිලේ ගෙවල්ද අයදිති 

එපමණක්ද නොවේ සබඳ 

මියගිය පසු ඔවුන් දෙපැයක්ද​ කලාභවනේ වැතිර සිටිති 


වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග

පුරෝහිත වස්තුව හා `තද` පාක්‍ෂිකයෝ

March 30th, 2015

තිස්ස ගුණතිලක, සිඞ්නි නුවර සිට

 අර්ථයෙන් ධර්මයෙන් පාලනයක් තිබූ දේශයක  යහපාලනයක් ඇතිකිරීමටයයි සිතා නොදන්නා පාලනයක් බාරගත්තේ තමන්හට අනුශාසනාව සඳහා පුරෝහිත තුන්කට්ටුවක්ද පත්කරගත්තේය. තමන්කල අනුවන ක්‍රියාවේ ප්‍රතිඵල ලෙස පක්‍ෂය විපක්‍ෂවූද විපක්‍ෂය පක්‍ෂවූද ඇමතිමඩුල්ලක් හිමිවිය. කුමක්කරම්දෝයි සිතමින් කාලය ගතකරන්නේ දිනක් තමා දුටු භයානක සිහිනයක් තේරැම් ගැනීමට පඬියන් විමසන්නේ ඔවුන්ගෙන් මෙවන් ඔවදන් ලදහ. `මහරජානණි, මෙය ඉතාමත් ශුභ පෙරනිමත්තකි. එයින් පෙන්වාදෙන්නේ අප පුරෝහිත මඞුල්ලට හතරවන පුරෝහිතයෙකුද පත්වීමට නියමිත බවයි` යනුවෙන්  පවසා තුමුන්ගේ නොහැකියාව එලිදකි යනබියෙන් තම අසුන් හැරපියා වහවහා ඉවත්වුහ.

මෙයින් මහත්වු චංචල සිත්ඇත්තේ කුමක්කරම්දෝයි තැවිතැවි සිටිනාවිට  නැගීසිටි පත්කල ඇමැතියෙක් තමාද පුරෝහිත තනතුරට ඉතාමත් සුදුසු බවත්, කලින්සිටි නායකතැන ත්‍රස්තවාදින්ගෙන් රට බේරා දුන්නේ `තද ශ්‍රී ලංකා කාරයින්ට` පමනක් බවත් ඒ නිසා ඔහුට ආදරය කරන්නේ `තද ශ්‍රී ලංකා කාරයින්` පමනක් බවත් ඊලඟ මැතිවරණයෙන් ජයග්‍රහනය කිරීමටනම් හිටපු නායකතුමා චන්දයට නොආයුතු බවටත් මහා පඬි දේශනාවක් කර ඇත. 

ඒ අවස්ථාවේ `එහෙනම් `තද ශ්‍රී ලංකා කාරයිට` හැර අනිත් අයට තාමත් බෝම්බ පුපුරනවදැයි` ඇසීමට නොහැකිවීම ගැන පුවත්පත් වාර්තාකරැ කනගාටු වනවා නොඅනුමාන නමුත් අපට ඇතිවන ප්‍රශ්ණය නම් “අපේ නායකතුමා නැතිව අපි තොපි පත්කර මොන මඟුලක් කන්නද?` යන්නයි. කට නිසා සිපිරිගෙදර ලැග සිටිද්දී එයින්ද අපව ගලවා ගත්තේ අපේ හිටපු නායක උත්තමයයි. ඒ කල වරදට ඔහු නැතිවෙන්නම යමක් කලයුතුය. මීටත්වඩා බුද්ධියෙනේ අනූන පුරෝහිතයන් අපට ලැබේද? 

මුඵ රටම අපේ නායකයා වටා සිටියදී සයිබර් අවකාශයේත් මුඵ වායුගෝලයේත් බොරැ බේගල් පතුරැවාහැර රටම අදුරේ හුවාලූ ලෙස නැවතවරක් මොවුන් එම පාපකර්මයටම සැරසෙන්නේ ලඟ එන මහමැතිවණයටයි. ඉතාමත් සිහිබුද්ධියෙන් කටයුතුකල යුතු කාලය එළැබෙන්නේ දැන්ය. 

මේවනවිටත් දකුණුලක හද්දපිටිදර මැදමූලනටවු ගම්දනව්වක පින්වත් කුමරැවකුගේ පුනරැප්පත්තිය සිදුවූබව මේ පඬිවරැ නොදනී, එම පිංවත්කුමරා අත කහවර්ණයෙනේ බැබලෙන ග්‍රන්ථරත්ණයක් වැඩතිබූ බවත් එය මේ රජ්‍යයේ නව ව්‍යවස්ථාව බවත් එහි දහතුන්වන වගන්තියක් නොතිබූ බවත් එ සමඟම තිබූ තවත් සහචර ග්‍රන්ථයක රාජ්‍යපාලන තන්ත්‍රයේ සෙසුනායක කාරකාදීන්ගේ නම්ගම් සඳහන්ව තිබූ බවත් ඒ අතර කිසිම ‍යහපාලන ඇමතියෙකුගේ නමක් නොතිබූන බවත් මෙම ආශ්චර්ය්‍ය දෙනෙතින් දුටුවන් ශපඑකර ඇතිබව මේ පුරෝහිත පඬිවරැන් සතරදෙනා දැන සිටියේ නැත.

මියුලු නුවර වේදේහ නම් රජකෙනෙකුන් රාජ්‍යකරන සමයේ උනට අර්ථයෙන් ධර්මයෙන් අනුශාසනා කල සේනක, පුක්කුස, කාවින්ද හා දේවින්ද යන පඬිවරැ සතරදෙනාම තම ඥණයෙන් පරජයකොට රටින් පිටිවහල් කලේත් බ්‍රහ්මදත්ත රජුගේ පුරෝහිත කේවට්ට බමුනාගේ මුහුන අල්ලා හමයනතුරැ පොලෙවේ ඉලුවේත්, දනන් සුවපත් කල සදුන් ගැටයක් අතින් ගෙන ඉපිද මෙහෟෂධ ලෙසින් බෝසත් දම්පිරෑ අප මහ තතාගතයන් වහන්සේමැයි. නුතන පඬියනටද එම ඉරණම අත්වන දිනය වැඞි ඇතක නොවේ.


ඔබට සුභ පැතුම්

තිස්ස ගුණතිලක, සිඞ්නි නුවර සිට

2015  මාර්තු මස 30 දා

The Crisis in Yemen and its Solution

March 30th, 2015

By Afshain Afzal

Since long Abdul Malik Al Houthi and his tribe along with allies were waging media war against the legitimate government of Yemen. The media campaign against President Abd Rabu Mansour Hadi as well as Saudi Royal family and Qatar was aimed at taking over power in Yemen, Qatar and finally grabbing of custodianship of the holy cities of Mecca and Media. The things turned from bad to worse, when President Hadi ordered the closure of all Houthi-controlled propaganda media including Yemen TV and Saba TV. This led to Houthi’s raiding of TV channels and the prominent newspaper, which voiced in favour of President Hadi.

Last week Houthis stormed the Yemeni Army and Air force depots and looted medium and heavy weapons. It is being doubted that some of the Armed Forces personnel were party of Houthis takeover. In addition to these weapons, the Houthi rebels were supplied arms and ammunition by the western countries, especially US to fight against the Al Qaeda and ISIS. However, the armed rebellion of Houthi and allies proved short lived to achieve the target and likely to be crushed soon. The well planned western sponsored revolt aimed at objectives including; international coverage of the issue, realization to Tehran that Washington will be on Iranian side in case of conflict with Saudi Arabia, isolate Saudi Arabia and Yemeni government as aggressor, divide Islamic world into poles.

Interestingly, the major trouble spot remained the locations where US Special Forces are stationed and conducting operations against Al Qaeda and Daish. In an official statement from State Department on 25 March 2015, US Secretary of State John Kerry commended the military action and demanded negotiations to resolve the crisis. The rebellion could not gain momentum as most countries including Pakistan, Turkey, Qatar, Morocco, Sudan, United Arab Emirates, Kuwait, Bahrain, Jordan and other countries played in the forefront to respond the call of Egypt and Saudi Arabia for the restoration of government of President Abd Rabu Mansour Hadi.

Although, Yemeni government offered chance for talks to Houthis but they instead preferred to wage a military campaign. In reaction to Houthi moves, Muslim countries, acting on Charter of the Arab League and the treaty of joint Arab defense formed a coalition consisting of 10 countries, including the Gulf Cooperation Council, and begun airstrikes to prevent the Houthi rebel’s movement from taking over the country. Ideally, Muslim countries should have waited for the outcome of the Arab League summit before an all-out attack on the positions of rebels. Nevertheless, the Muslim countries showed unity and disciple, which indicates coming up strong alliance of Arab and non-Arab Muslim allies. Pakistan, as a strategic partner of Saudi Arabia, immediately decided to send its special delegation to Saudi Arabia and assured military support in line with already concluded strategic defence agreement and Arab League resolution.

Foreign ministers gathered in Sharm El Sheikh ahead of the summit and agreed on a broad plan for the force. Later, a resolution was passed at the Arab League summit   despite Iran dubbing Saudi military strikes on Yemen as “Saudi invasion of Yemen”, which allowed use of military force against Houthi rebels. The Yemeni President in exile while supporting airstrikes asked his supporters to rise up in peaceful protest against the Houthi’s takeover. He said that the airstrikes must not stop till the time the rebels surrender and return medium and heavy weapons they looted from Army depots across much of the country. Interestingly, as pro-western puppets have been installed in Iraq and Syria through heavy western findings and arming, they are likely to show undeclared opposition. The strategy aims to exclude Iraq and Syria from the newly formed collation against Houthi rebels to propagate Iraq and Syria as pro-Iran countries. But it is not going to work as Muslims are well aware why West’s geo-strategic moves resolves around Iraq, Syria and Iran only.

The Western conspiracy to divide Islamic world into two poles; led by Iran and rest of the Muslims, dates back 13th century. The on-going differences between Muslims are mere Western propaganda as Muslims have with them a common holy book, “Al Qurran” to decide their disputes and grievances. Houthis are neither terrorist nor Iran is against Sunnis or Saudi Arabia but West is funding and arming them to widen the gap. Similarly Saudi Arabia and other Sunnis are neither anti-Iran nor against the followers of Shia sect but they too are projected as allies of the West to widen this gap. Against the principles of Islamic democracy, Houthis are being faltered by western nations that since they are proprietors of oil wells in Yemen and other places, so they have the right to rule. In order to avoid bloodshed, it is important that Houthis must unconditionally surrender the looted weapons as well as those acquired from western countries, after which both the ruling parties led by President Hadi and the Houthis need to start a dialogue to amicably resolve the crisis.

Dr. Ifthikar Ahmad Ayaz address at Geneva

March 30th, 2015

By A. Abdul Aziz, Press Secretary, Ahmadiyya Muslim Jama’at, Sri Lanka.

Honorable Chairperson,


Distinguished Guests and Esteemed Panelists:

On behalf of the International Human Rights Committee, I extend my heartfelt appreciation to Dr. Heiner Bielefeldt, the distinguished UN Special Rapporteur of Freedom of Religion and Belief, Mr. Baseer Naveed of the Asian Human Rights Commission and Mr. Sardar Shaukat Kashmiri.  I also wish to thank the Asian Human Rights Commission for sponsoring this event and working tirelessly to bring attention to the suffering of Ahmadi Muslims in Pakistan.

Today, we are gathered to mark the release of a very important human rights fact-finding report: “On the Rising Persecution of Ahmadi Muslims: A Beleaguered Community.”

I am honored to Chair the International Human Rights Committee, one of the co-authors of this report.  Along with my colleagues at the Asian Human Rights Commission, the report’s other co-author, I am privileged to provide this august body with a broad overview of the persecution of Ahmadi Muslims in Pakistan.

As the title of the report makes evident, the focus of the fact-finding body was to objectively evaluate the treatment of Ahmadi Muslims in Pakistan.

It is critical to understand that the persecution of Ahmadi Muslims is symptomatic of a much broader trend of rising extremism in Pakistan and ensuing human rights violations against a number of religious minorities.

In the next few minutes, I will describe some of the broader patterns set out in the report. I will explain why the International Community should be particularly concerned about the persecution of Ahmadi Muslims and why it is so relevant to religious freedom more broadly.

First, let me describe who the Ahmadi Muslims are and some of their essential history.

Founded in 1889, the Ahmadiyya Muslim Community is a peaceful, revivalist movement within Islam.  Ahmadi Muslims believe in the Kalima  (the principal creed of a Muslim) and self-identify and profess to be Muslims.

The fundamental ideological difference between the mainstream Sunni Muslim majority and the Ahmadiyya Muslim Community concerns the identity of the mahdi (reformer) and masih (messiah) in Islam – Ahmadi Muslims believe their founder, Mirza Ghulam Ahmad, occupied both roles.

Ahmadi Muslims are among the most persecuted Muslim communities in the world. Many foreign governments and international human rights non-governmental organizations have documented with grave concern the widespread systematic persecution endured by Ahmadi Muslims at the hands of religious extremists.

The State and quasi State institutions in numerous countries around the world, including Pakistan, Bangladesh, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Indonesia, Saudi Arabia, UAE, Egypt, Libya and Syria are to varying degrees complicit in such persecution.

While precise counts are difficult to establish, some researchers estimate that several million Ahmadi Muslims currently live in Pakistan.  Ahmadi Muslims self-identify and profess to be Muslims, but their belief is irrelevant under Pakistani law.

That is because Pakistan is the only Islamic state in the world to define who is or is not a Muslim in Article 260 of its Constitution. The Second Amendment to Pakistan’s Constitution, passed exactly 40 years ago in 1974, amends Article 260 to say:

“A person who does not believe in the absolute and unqualified finality of the Prophethood of Muhammad, the last of the Prophets or claims to be a Prophet, in any sense of the word or of any description whatsoever, after Muhammad, or recognizes such a claimant as a Prophet or religious reformer, is not a Muslim for the purposes of the Constitution or law.”

This amendment explicitly deprives Ahmadi Muslims of their right to self-identify as Muslims.

As has been well-chronicled by the International Community, since 1984, Pakistan has used its Criminal Code to prohibit and punish blasphemy. Blasphemy in Pakistan broadly refers to any spoken or written representation that “directly or indirectly” outrages the religious sentiments of Muslims.  Five of Pakistan’s current penal code provisions punish blasphemy.

Over the course of 30 years, thousands of cases have been registered under these laws. These individuals were Muslims (Sunnis, Shias and Ahmadis), Christians and Hindus.

37% of all cases were registered against Ahmadis.

The alleged crimes are wide ranging: wearing an Islamic slogan on a t-shirt; planning to build a Mosque to distributing Islamic literature in a public square; offering prayers in a Mosque; printing a wedding invitation card with Quranic verses; sending a text message perceived as critical of Islam; committing a spelling error on an exam which might be deemed blasphemous.

Criminal punishments ranged from fines to imprisonment to capital punishment.

Although no one to date in Pakistan has been executed for blasphemy, several dozen individuals have been killed by mobs after having been arrested for blasphemy.

The most notorious of Pakistan’s anti-blasphemy laws is a 50-word Penal Code Ordinance (called Section 295-C):

“Whoever by words, either spoken or written, or by visible representation, or by any imputation, innuendo, or insinuation, directly or indirectly, defiles the sacred name of the Holy Prophet Muhammad (peace and blessings of Allah be upon him) shall be punished with death, or imprisonment for life, and shall also be liable to fine.”

Based on this remarkably broad language, virtually anyone can register a blasphemy case against anyone else in Pakistan, and the accused can face capital punishment.

For Ahmadi Muslims, Pakistan’s anti-blasphemy laws have essentially criminalized their very existence.  Two of the five anti-blasphemy laws explicitly target by name the activities of Ahmadi Muslims.  These two laws are part of what is known as Martial Law Ordinance XX, which amended Pakistan’s Penal Code and Press Publication Ordinance Sections 298-B and 298-C.

For fear of being charged with “indirectly or directly posing as a Muslim,” Ahmadi Muslims cannot profess their faith, either verbally or in writing. Pakistani police have destroyed Ahmadi translations of the Qur’an and banned Ahmadi publications, the use of any Islamic terminology on Ahmadi Muslim wedding invitations, the offering of Ahmadi Muslim funeral prayers, and the displaying of the Kalima (the principal creed of a Muslim) on Ahmadi Muslim gravestones.

In addition, Ordinance XX prohibits Ahmadi Muslims from declaring their faith publicly, propagating their faith, building mosques or making the call for Muslim prayers.  In short, virtually any public act of worship, devotion or propagation by an Ahmadi Muslim can be treated as a criminal offense punishable by fine, imprisonment or death.

Not surprisingly, having suffered under the anti-blasphemy laws for years, religious minorities in Pakistan have challenged the constitutionality of the anti-blasphemy laws under the Fundamental Religious Freedom clause 20 of Pakistan’s Constitution.

Unfortunately, however, the anti-blasphemy laws have withstood legal scrutiny.

Both the Federal Shariat Court and the Supreme Court of Pakistan have upheld the laws as Islamic and constitutional.  Pakistan’s anti-blasphemy laws therefore remain a legitimate state-approved instrument for persecution of religious minorities, especially Ahmadi Muslims.

As a consequence of the current legal apparatus criminalizing Ahmadi activities, Ahmadi Muslims have faced grave human rights violations.

Allow me to share some eye-opening statistics:

  • Many hundreds of Ahmadi Muslims have been murdered in Pakistan since it was founded.  The past four years have been especially brutal with targeted killings of women and multiple members of the same families. Eliticide; the targeted killing of Ahmadi Muslim doctors, lawyers, religious leaders, businessmen and teachers is commonplace.

This includes several Foreign Nationals.  In 2010 alone, 99 Ahmadi Muslims were murdered in Pakistan – the deadliest year ever for the Community.  This includes the murder of 86 Ahmadi Muslims (and hundreds more injured) on May 28, 2010 in a single attack in Lahore – one of Pakistan’s worst terrorist attacks ever.


  • Since 1974, in contravention of their own beliefs, every single Ahmadi Muslim man, woman and child in Pakistan is declared to be “non-Muslim” by constitutional amendment.
  • Since 1985, millions of Ahmadi Muslims cannot, by operation of law, fully and freely vote in national and provincial elections, and as of 2002, Ahmadi Muslims are the only religious group excluded from the nation’s joint electorate.  Ahmadi Muslims can only vote in Pakistan if they (1) declare themselves to be a non-Muslim; (2) declare the founder of the Ahmadiyya Muslim Community to be an imposter; and (3) add their names to a separate supplementary list.
  • To date, 3,943 Ahmadi Muslims have faced arrest or prosecution under Pakistan’s anti-blasphemy and anti-Ahmadi laws, and 494 Ahmadi Muslims faced court cases and criminal punishments for blasphemy.  Ahmadi Muslims now account for 37% of all arrests under Pakistan’s anti-blasphemy laws.
  • To date, Pakistani authorities have demolished, set on fire, forcibly occupied, sealed or barred the construction of over 90 Ahmadi Muslim mosques.  They have also denied the cemetery burial of at least 41 Ahmadi Muslims and have exhumed after burial the bodies of at least 28 Ahmadi Muslims.
  • The persecution of religious communities in Pakistan has also led to a global humanitarian displacement crisis with tens of thousands of Ahmadi Muslims, Shia’s, Christians and Hindus fleeing persecution and placing huge pressures on the UNHCR and host countries.

In addition to the fact-finding report’s findings, advocates have noted the following patterns of persecution:

  • Police at the provincial and local levels routinely fail to provide adequate protection and safeguards for vulnerable Ahmadi Muslims, despite receiving adequate notifications and warning of imminent threats.  In some extreme cases, police are complicit in the persecution, torture and ultimate murder of Ahmadi Muslims.
  • Ahmadi Muslim professionals, including physicians, lawyers and teachers, are particularly targeted by extreme terrorist groups.
  • The perpetrators of deadly attacks on Ahmadi Muslims are rarely arrested and charged for their criminal acts, and in some cases, are permitted to act with impunity and even given legal sanctuary and safe havens.
  • Frivolous blasphemy cases are routinely registered against Ahmadi Muslims as a means to settle personal scores and business rivalries.

Finally, let me turn to the broader patterns gleaned from the report and why the International Community should be alarmed by the persecution of Ahmadi Muslims.


Last December, we all witnessed in horror as the Pakistani Taliban massacred 132  children at a military school in Peshawar.  Some have referred to the brazen attack as “Pakistan’s 9/11.”

The Pakistan Taliban had previously massacred 96 Christians in Peshawar and 86 Ahmadi Muslims in Lahore.  Groups like the Pakistani Taliban commit such crimes against humanity with impunity.

In a recent article for Foreign Affairs, Professor Amjad Mahmood Khan at UCLA Law School in America argues that terrorism and blasphemy are intimately linked, and that the blasphemy laws in Pakistan are the oxygen for groups like the Pakistani Taliban.

The laws enable terrorist to commit acts under legal cover without robust apprehension and prosecution.

Many leading scholars have noted that blasphemy laws engender terrorism.  Therefore, Ahmadi Muslims are the canaries in the coal mine for the larger problem of rising extremism under cover of law.

This trend should concern all of us here today.  The International Community should care about what’s happening to Ahmadi Muslims in Pakistan – not simply for the sake of protecting universal human rights, but also for preventing terrorist groups like the Pakistani Taliban from legitimizing their nefarious acts.

The greatest victims of militant manifestations of Islam are minority communities like Ahmadi Muslims.


I hope this new report sheds a bright spotlight on the atrocities leveled against Ahmadi Muslims and gives the International Community new ammunition to fight the scourge of extremism that threatens fundamental international freedom for all communities.

Ladies and gentlemen in this very brief statement I have tried to draw your attention to some of the critical issues confronting all those for whom human rights are truly an inalienable part of human existence.

The immunity given by some to those who persecute must not be allowed to remain the benchmark upon which Ahmadis or others are forced to defend their right to exist.

Here and now, we are charged with defending the innocent; standing tall and firm against hatred and oppression for history will judge us both on what we do and what we do not do. That, indeed is a weighty burden.  But it is a burden that history tells us we must not seek to shirk. Rather, our shoulders joined together we can undoubtedly carry the weight of the downtrodden as well as the oppressed,  the deprived and the persecuted.

Let us mount the courage to act with resolution and determination to imancipate humanity from the grips of evil forces and make religious oppression,  hatred and persecution history.  God bless us and enable to do so.

All praise belongs to Allah, the Lord of the Worlds

Dr. Ifthikar Ahmad Ayaz

  • OBE (Officer of the Excellent Order of the British Empire)
  • Alfred Einstein Nobel Medal for Peace
  • Man of the Year in Human Rights 2010
  • International Peace Prize
  • University of Cambridge Ambassador of Knowledge
  • Honoured as a Cambridge Blue
  • Included amongst the Great Minds of the 21st Century and 500 Greatest Geniuses of the 21st Century.
  • Dr Ayaz is the Consul General for the Pacific islands of Tuvalu in the U.K. He is Senator of the World Nations Congress.
  • Vice Chancellor World Academy of Letters
  • Deputy Governor of the American Biographical Institute
  • Deputy Chair of the Pacific Peace Forum and a member of several organisations related to Human Rights, Conflict Resolution and Peace.
  • Dr Ayaz is an eminent member of the Ahmadiyya Muslim Jama’at in Islam.
  • He visited Sri Lanka on various occasion since 2009.

(Given below are the remarks by Dr. Iftikhar Ahmad Ayaz, OBE Chairman, International Human Rights Committee, United Kingdom on “Freedom of Belief in Pakistan”  – Side Event – Geneva  12 March 2015)


මං සලකුණු 1 – සීගිරිය

March 30th, 2015

සීගිරි ඉතිහාසයේ නොලියැවුනු කතාව කියවන්නට​…


විග්නේස්වරන් හා සම්බන්දන්

March 30th, 2015

නලින් ද සිල්වා

රනිල් සිරිසේන නීති විරොධී ආණ්ඩුව සිංහලයන්ට හැර මුළු ලෝකයට ම බය ය. බටහිරට ගැතිකම් කරන පාලකයෝ ඉන්දියාවට ඕනෑ එකක් කරගැනීමට  ඉඩ දී බලා සිටිති. කරගියා ගැනීමට දෙයක් නොමැතිව සිටි රනිල් හදිසියේ චණ්ඩියකු වීමට සිතා උතුරේ දෙමළ ජනතාවට ඇසෙන්නට ලංකා මුහුදු තීරයට පැමිණෙන ඉන්දීය ධීවරයන්ට වෙඩි තබන බවට ප්‍රකාශ කළේ ය.

එහෙත් ඉන්දියාවෙන් කරන ලද තරවටු හමුවේ රනිල් සියල්ල හකුළා ගත්තේ ය. අද ඔහු සිටින්නේ ඉන්දීය ධීවරයන්ට අවශ්‍ය ආකාරයට අපේ මුහුදේ මසුන් ඇල්ලීමට ඉඩ දෙන බයාදු පාලකයකු ලෙස ය.

රනිල් හා ඔහුගේ පක්‍ෂයේ සෙස්සෝ ජනාධිපතිවරණයකින් පසු නීති විරෝධීව බලය පික්පොකට් ගැසීමට පෙර චීනයට විරුද්ධ වූහ. ගමේ හන්දියේ කෑගසන චණ්ඩි මෙන් ඔවුහු චීනයට කරන දේ ගැන කියවූහ. බලය පික්පොකට් ගැසූ විගස වරාය නගරයෙහි හෙවත් පෝට් සිටියෙහි වැඩ නැවැත්වීමට තීරණය කළහ. අප ද සිතුවේ රනිල් සිරිසේන චීන විරෝධී විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරන බව ය. එහෙත් වරාය නගරයේ වැඩ යම් දිනයක ආරම්භ කරන බව අපි දැන සිටියෙමු. 

එහෙත් නීති විරෝධී පාලකයන්ට චීන විරෝධයක්වත් නැති බව අපි දැන් දනිමු. ඔවුන්ට ඇත්තේ චීන භීතිකාවකි. පාලකයෝ චීනයට බිය වෙති. නියෝජ්‍ය විදේශ ඇමති අජිත් පෙරේරා තවමත් සිතා සිටින්නේ තම නායකයන් ගැම්මක් ඇති මහා පුරුෂයන් බව ය. ඔහු සිතන්නේ වරාය නගර වැඩ අවසන් බව ය. එහෙත් රනිල් සිරිසේනට වරාය නගරයේ වැඩ නැවත ඇරඹීම හැරෙන්නට වෙනත් විකල්පයක් නැත. බොරු පරිසර වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කර ඒ අනුව වැඩ ඇරඹිය හැකි යැයි මෛත්‍රිපාල කියනු ඇත. අත්දැකීම් නොමැති අජිත් පෙරේරා තවමත් යෙදී සිටින්නේ විශ්වවිද්‍යාලයීය දේශපාලනයක ය.

රනිල් හා මෛත්‍රිපාල සියළු විදේශ රටවලට බය වන අතර ලංකාවේ ද දෙමළ ජාතික සංධානයට බය වෙති. අද විග්නේස්වරන් ආණ්ඩුවට තර්ජනය කරයි. පලාලේ හා සාම්පුර් අවට අධිආරක්‍ෂිත කලාප බෙදාදුන් රනිල් හා සිරිසේනට අද විග්නේස්වරන් කියා සිටින්නේ වහාම ඉතිරි ආරක්‍ෂිත කලාප ඉඩම් ද බෙදා දෙන ලෙස ය. දෙමළ ජාතික සංධානය දෙමළෙන් ජාතික ගීය ගයයි. අද උතුරේ සිදුවන්නේ කුමක් දැයි අපි නො දනිමු. ජනතාවට තොරතුරු දැනගැනීමට ඇති අයිතියක් ගැන කතාකරන නීති විරෝධී පාලකයෝ  සිංහලයන්ට උතුරේ තොරතුරු වසන් කරති. ඊනියා රාජ්‍ය නොවන ආයතනවල පඬියෝ නොඇසූ කන් ඇතිව සිටිති. 

විග්නේස්වරන් ඒකීය රාජ්‍යයට විරුද්ධ ය. දෙමළ ජාතික සංධානය ප්‍රතිපත්තියක් ලෙස ඒකීය රාජ්‍යයට විරුද්ධ ය. ඔවුහු හයවැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට අනුව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව රැකීමට බැඳී සිටිති. එහෙත් විග්නේස්වරන් තම දෙමළ ජාතිවාදය ප්‍රසිද්ධියේ පළකරමින් ව්‍යවස්ථාවට විරුද්ධ වෙයි. එසේ වුවත්් මෛත්‍රිපාල උතුරු පළාතේ මහා ඇමතිට බය ය. විග්නේස්වරන්ට ඕනෑ එකක් කරගැනීමට ඉඩ දී බලා සිටීම මෛත්‍රිපාලගේ බයාදු ප්‍රතිපත්තිය වී ඇත.

මේ කරුණු ටික අප මතක් කරන්නේ සම්බන්දන් විපක්‍ෂ නායකයා ලෙස පත්කිරීමට ජාතිකත්වයට විරුද්ධ පිරිසක් කටයුතු කරන පසුබිමක ය. මෙරට විපක්‍ෂ නායකයා අඩුම තරමෙන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට ගරු කරන එය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින අයකු විය යුතු ය. එහෙත් සම්බන්ධන් හා දෙමළ ජාතික සංධානය පැහැදිලි ව ම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට විරුද්ධ ය, ඔවුහු බුදුදහම රැකීම සම්බන්ධයෙන් ඇති ව්‍යවස්ථාව වැනි ව්‍යවස්ථාවලට විරුද්ධ වන්නේ වෛරයෙනි. මෙරට සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියට හිමි තැන ලබදීමට ඔවුහු විරුද්ධ වෙති. සම්බන්දන් විපක්‍ෂ නායකයා වී තමා සහභාගි වන උත්සවවල දී ජාතික ගීය ව්‍යවස්ථා විරෝධීව දෙමළෙන් ගායනා කරන ලෙස බලකරනු ඇත. එවිට බයාදු ආණ්ඩුව කරන්නේ කුමක් ද යන්න පැහැදිලි ය.

අප සම්බන්දන් විපක්‍ෂ නායකයා ලෙස පත්කිරීමට විරුද්ධ වන්නේ ඔහු දෙමළ වීම නිසා නොව ඔහු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට ගරු නොකරන ජාතිකත්වයට විරුද්ධ දෙමළ ජාතිවාදියකු නිසා ය. සුද්දෝ ද 1815 දී අඩුම තරමෙන් ගිවිසුමක් අත්සන් කර මෙරට සිංහල නීති රීති අනුව  පාලනය කිරීමට පොරොන්දු වූහ. එහෙත් දෙමළ ජාතිවාදීහු ජාතිකත්වයට විරුද්ධව දෙමළ ජනයා සංවිධානය කරති. සම්බන්දන් ද දෙමළ ජාතිවාදයෙකි. රනිල් සිරිසේන දෙමළ ජාතිවාදයට බිය වී සම්බන්දන් විපක්‍ෂ නායකයා කර ගැනීමට උත්සාහ කරනු ඇත. එහෙත් සෙස්සන් එසේ කළ යුතු ද? 

නලින් ද සිල්වා

2015 මාර්තු 30 

විපක්‍ෂ නායකයාට එරෙහිව විනයානුකූල පරීක්‍ෂණයක් 

March 30th, 2015

නලින් ද සිල්වා  (ඉරිදා රිවිර ලිපියකි

අප රටේ උගතුන්ගේ ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය වී ඇත්තේ ප්‍රශ්නයක මුලට යෑමට නොහැකි වීම ය. නිරවුල් ව සිතීමට නොහැකි වීම එහි දී බලපාන වැදගත් සාධකයක් වෙයි. උගතුන්ට ඒ ඒ ක්‍ෂෙත්‍රවල යම් දැනුමක් ඇත. එහෙත් කිසිම ප්‍රශ්නයක හරය තේරුම් ගැනීමට ඔවුන්ට නො හැකි ය. උදේ සවස බුදුදහම මෙනෙහි කරන රටක එසේ වී ඇත්තේ ඇයි ද යන්න ද ප්‍රශ්නයකි. බුදුන්වහන්සේ කිසි දිනෙක බටහිර අර්ථයකින් ඊනියා ප්‍රවාද ගොඩ නො නැගූහ. එනම් උන්වහන්සේ තියරි කාරයෙක් නො වූහ. බටහිර විද්‍යාවෙහි මෙන් නොව වියුක්ත ප්‍රවාද බුදුන්වහන්සේගේ දේශනාවල අඩංගු නො වී ය. 

බුදුන්වහන්සේ දේශනා කර ඇතැයි අප අතර පවත්නා සූත්‍ර හා අනෙක් දැනුම් රාශියකි. එයින් බුදුන්වහන්සේගේ දේශනා, ඉගැන්වීම් ලෙස අප පිළිගන්නේ කවරක් ද යන්න පිළිබඳ ව උගත්තු සාකච්ඡා කරති. එහි දී උගතකු නොවන මා යොදාගන්නා නිර්ණායකයක් වෙයි. යම් සූත්‍රයක හෝ පිටකයක හෝ වියුක්ත ප්‍රවාදයක් හෝ වෙනත් වියුක්ත දැනුමක් හෝ ඇත්නම් එය බුදුන්වහන්සේ දේශනා එකක් නොවීමට ඇති ඉඩකඩ ඉතා අධික ය. එහෙත් එයින් කියන්නේ බුදුන්වහන්සේ යම් ප්‍රශ්නයක දී හේතු නොසෙයූ බව නො වේ. දුක දුකට හේතුව යනුවෙන් අපි චතුරාර්ය සත්‍යය පටන් ගනිමු. එහෙත් මෙහි දුක යනු කුමක් ද යන්න පිළිබඳ ව නොයෙක් අදහස් වෙයි. බටහිරයන් අනුකරණය කරන අපි තර්ක බුද්ධිය පමණක් යොදා ගෙන දුක කුමක් දැයි දැනගැනීමට උත්සාහ කරමු. 

මට තේරෙන අයුරින් නම් දුක මෙන් ම දුකට හේතුවත් බුදුන් වහන්සේ දුටු දේ ය, පසක් කරගත් දේ ය. එය පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර දැනුමක් නොවිය යුතු ය. එය පෘථග්ජන මනසෙන් අත්කරගත් දැනුමක් නොවිය යුතු ය. කෙටියෙන් කිවහොත් එය සළායතන සම්බන්ධ දැනුමක් නොවිය යුතු ය.  එහෙත් පෘථග්ජනයන් සම්බන්ධයෙන් පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර යන්න බුදුන්වහන්සේ විසින් බැහැර නොකෙරුණා පමණක් නො වේ. උන්වහන්සේ පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර දැනුම ඊනියා ප්‍රවාදවලට වඩා විශ්වාස කටයුතු යැයි අපට කියා දුන්හ. චුල්ලහත්ථිපදොපම සූත්‍රයෙන් කියැවෙන්නේ එයයි. එසේ වුවත් පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර දැනුම ඊනියා සත්‍ය යැයි නො සිතිය යුතු ය. එය ද බොරු බව ද්වයතානුපස්සනා සූත්‍රයෙන් කියැවෙයි. එවිට වියුක්ත ප්‍රවාද ගැන කුමක් කිව යුතු ද? ඒ පට්ටපල් බොරු යැයි මම කියමි. මා බටහිර විද්‍යාව පට්ටපල් බොරු යැයි කියන්නේ එබැවිනි. 

නිවන් අවබෝධ නොකළ අපි විපක්‍ෂ නායක ධුරය සම්බන්ධයෙන් ඇති වී තිබෙන ප්‍රශ්නය අපට තේරෙන අන්දමට ප්‍රශ්නයේ මුලට ගොස් සාකච්ඡා කරමු. ජාතික ව්‍යාපාරයේ අවලංගු කාසියක් බවට පත් කෙරී ඇති මා කියන කරුණු ජාතික ව්‍යාපාරයේ නිර්මාතෘන් හා එය සමාජගත කළවුන් ලෙස තම තමන් හඳුනාගන්නවුන් විසින් පිළිගැනේ වි යැයි මම නො සිතමි. එක් ඇමතිවරයකු පවසා ඇත්තේ මා ලිවීම හැර වෙනත් දෙයක් කර නොමැති බව ය. ජාතික ව්‍යාපාරයේ වත්මන් නායක පඬියෝ යෝ ඒ බවවත් නො පිළිගනිති.    

දැනට පිළිගැනෙන ආකාරයට නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මහතා ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ නිලධාරියෙකි. ඔහු මෙරට පාර්ලිමේන්තුවේ විරුද්ධ පක්‍ෂයේ නායකයා ද වෙයි. ඒ අතර ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ ඇතැම් නිලධාරීහු කැබිනට්, රාජ්‍ය, නියෝජ්‍ය ඇමතිවරු වෙති. ශ්‍රී ල නි ප සභාපති රටේ ජනාධිපති වෙයි. මේ පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර දැනුම ය. එහි වියුක්ත බවක් නැත. ඉතිහාසය දන්නා අයකුට මෙවැනි තත්ත්වයක් තිබූ වෙනත් රටක් ගැන කිව හැකි ද? බටහිර පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට අනුව එසේ විය හැකි දැයි අපි නො දනිමු. බටහිරයෝ අඩුම තරමෙන් නිල වශයෙන් වෙන් කිරීමේ අති දක්‍ෂයෝ ය. බටහිර සම්ප්‍රදාය අනුගමනය කරන මෙරට පාර්ලිමේන්තුවේ ආණ්ඩු පක්‍ෂය හා විපක්‍ෂය යනුවෙන් වෙන් කිරීමක් සිදුවන්නේ නැද්ද?

පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්‍ෂය යනු කුමක් ද? ලංකාණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙහි විපක්‍ෂ නායකකම ගැන නොව විපක්‍ෂයක් ගැනවත් නො කියැවෙයි. කැබිනට් මණ්ඩලය කැබිනට් නොවන ඇමතිවරුන් අගමැති ආදීන් ගැන මෙන් ම ඔවුන් පත්කෙරෙන්නේ කෙසේ ද යන්න ගැන ද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙහි සඳහන් වුව ද විපක්‍ෂය ගැනවත් විපක්‍ෂ නායකකම ගැනවත් විපක්‍ෂ නායක පත්කෙරෙන්නේ කෙසේද යන්න ගැනවත් ව්‍යවස්ථාවෙහි සඳහන් නොවීම පාඩුවකි. 20 වැනි හෝ 21 වැනි හෝ ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ දී ඒ ගැන සැලකිල්ල යොමු වේවා යැයි අපි පතමු. 

එතෙක් කළ හැක්කේ සම්ප්‍රදාය අනුගමනය කිරීම ය. එක්කෝ 1948න් පසු මෙරට පාර්ලිමේන්තු සම්ප්‍රදාය අනුගමනය කළ යුතු ය. එසේත් නැත්නම් එංගලන්තයේ හෝ පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලයේ රටක හෝ වෙනත් රටක හෝ පාර්ලිමේන්තු සම්ප්‍රදාය මෙහි දී විපක්‍ෂ නායකවරයා තෝරාගැනීම සඳහා අනුගමනය කළ හැකි ය. ඒ සම්බන්ධයෙන් කරුණු දන්නා අයට තමන් දන්නා දෙය මන්ත්‍රීවරුන්ගේ ප්‍රයෝජනය සඳහා ප්‍රකාශ කළ හැකි ය. මේ අනුකාරකයන්ගේ යුගය ය.

එසේත් නැත්නම් කළ හැක්කේ කතානායකවරයාට විපක්‍ෂ නායකයා තෝරා ගැනීමේ වගකීම  පැවරීම ය. අද කෙරෙන්නේ එය යැයි සිතමි. ඒ එසේ නම් කතානායකවරයාට පැවරෙන්නේ භාරදුර කාර්යයකි. ඒ කුමක් වුවත් පළමුව ඇත්තේ විපක්‍ෂය කුමක් ද ආණ්ඩු පක්‍ෂය කුමක් දැයි තෝරා ගැනීම ය. ආණ්ඩු පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරයකු විපක්‍ෂ නායක ධුරයට පත්කර ගැනීමට නො හැකි ය. එහෙත් ආණ්ඩු පක්‍ෂය හා විපක්‍ෂය හඳුනා ගැනීමකින් තොරව අහවල් මන්ත්‍රීවරයා ආණ්ඩු පක්‍ෂයේ ද නැත්නම් විපක්‍ෂයේ ද යැයි තීරණය කළ නො හැකි ය. රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා පාර්ලිමේන්තුවේ දී තමා අගමැති මෙන් ම විපක්‍ෂ නායක වීමක් ගැන සඳහන් කළේ ය. එය විහිළුවක් වුවත් නැතත් ජනාධිපතිගේ පක්‍ෂයේ නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මහතාට විපක්‍ෂ නායක විය හැකි නම් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට අගමැති හා විපක්‍ෂ නායක ධුර දෙක ම දැරීමට බාධාවක් තිබිය යුතු නැත.    

යම් මන්ත්‍රීවරයකු ආණ්ඩු පක්‍ෂයට මෙන් ම, විපක්‍ෂයට ද අයත් විය හැකි ද? එය එසේ විය නො හැකි ය. එවිට ආණ්ඩු පක්‍ෂය හා විපක්‍ෂය අතර පැහැදිලි වෙන්කිරීමක් සිදු නො වේ. කෙටියෙන් කිවහොත් අංසභාග ආණ්ඩුවක් තිබිය නො හැකි ය. යම් පක්‍ෂයකින් කොටසක් ආණ්ඩු පක්‍ෂයේත් තවත් කොටසක් විපක්‍ෂයේත් වේ නම් එතැන ඇත්තේ ජාතික ආණ්ඩුවක් හෝ සභාග ආණ්ඩුවක් හෝ නොව අංසභාග ආණ්ඩුවකි. වෙනත් වචනවලින් කිවහොත් අං සහිත සභාග ආණ්ඩුවකි. 

අද ඇත්තේ අංසභාග ආණ්ඩුවක් යැයි කිව හැකි නමුත් එය ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සමස්ත ලංකා කාරක සභාව විසින් ගන්නා ලද තීරණයකට පටහැණි වෙයි. පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර දැනුමක් වූ අදාළ තීරණයට අනුව ශ්‍රී ල නි ප ඊනියා ජාතික ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට එකඟ වී ඇත. ජාතික ආණ්ඩුව යනු කුමක් දැයි දැනගෙන එවැනි තීරණයක් ගත් බවට සාක්‍ෂි නැතත් ඒ යෝජනාවෙන් අවම වශයෙන් කියැවෙන්නේ ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය එ ජා ප හා වෙනත් පක්‍ෂ සමග සභාග ආණ්ඩුවක් පිහිටුවිය යුතු බව ය. ඒ යෝජනාව කිසිසේත් ම අංසභාග ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීම සඳහා වූවක් ලෙස අර්ථකථනය කළ හැකි නො වේ. 

ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සමස්ත ලංකා කාරක සභාවේ තීරණය අනුව ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය අද ඇත්තේ ආණ්ඩු පක්‍ෂයේ ය. පක්‍ෂයෙහි මන්ත්‍රීවරුන් සියළු දෙනාට ම ඇමති ධුර ලැබේ යැයි බලාපොරොත්තු විය නො හැකි ය. එහෙත් ඇමති ධුර නොලැබූ අය විපක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් ලෙස සැලකිය නො හැකි ය. ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරු සියල්ලෝ ම ඇමතිකම් ගත්තත් නැතත් පක්‍ෂයේ සමස්ත ලංකා කාරක සභාවේ තීරණය අනුව ආණ්ඩු පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරු වෙති. එසේ නම් ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ කිසිම මන්ත්‍රීවරයකුට විපක්‍ෂ නායක විය හැකි ය. 

එයින් කියැවෙන්නේ නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මහතාට විපක්‍ෂ නායක ධුරය දැරිය නො හැකි බව ය. අද ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය කළ යුත්තේ සමස්ත ලංකා කාරක සභාවේ තීරණයට පිටින් ගොස් ක්‍රියා කිරීම පිළිබඳ ව විපක්‍ෂ නායක ලෙස කටයුතු කරන නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මහතාටත් ඔහු ඒ තනතුරට පත්කළ අයකු හෝ අය හෝ ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ ඇත්නම් ඒ සියල්ලන්ට විරුද්ධව විනයානුකූල පියවර ගැනීම ය. ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය එවැනි පියවරක් ගැනීමට ඇති ඉඩකඩ ඉතා අඩු යැයි යමකු කීමට ඉඩ ඇත. එවැන්නකු ලිපියෙහි අග්ගිස්ස පමණක් කියවා ඇත. එහෙත් හරය තේරුම් ගෙන නැත. 

නලින් ද සිල්වා

2015 මාර්තු 29

එලියට දාල පෙන්නනකම් මදැය්  අපිත් බලා හිටියා

March 29th, 2015

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

රනිල් සිරිසේන හා චන්ද්‍රිකා  හොඳ හොඳ  දේවල් එලියට දාල පෙන්නනවා කිව නිසා  හුඟ දේනේ කටවල් අරගෙන බලා හිටියා  එයාල ළඟ   එලියට දාන්න දෙයක් ඉතුරුවෙලා  නතුවදෝ මන්දා  කෝ තවමත් නැහැ .ලම්බෝගිනිත් නැහැ රත්තරන් අශ්වයෝ ත් නැහැ .ඇමරිකාවේ තියෙනවය් කීව බකින්ග්හම් මාලිගාවේ පින්තුරයක්වත් පෙන්නුවේ නැහැනේ .

මුහුදු අවිගබඩා වක් ගැන කියල අපිව හොන්දුමාන්දු කළා ෆුල් සීරියල් එකේ අපිත් බලාගනහිටියා   ගැහි ගැහී,කෝ එත් කිසි ත්‍රිලක් නැහැනේ 

චීන්නු . මුහුද ගොඩ කරන  වැඩේ ගැනත් අපිව බයකෙරු  වේ හරියට සුනාමියක් එනවා වගේ එත් දැන් ලොක්කා චීන මහා ප්රාකා රේ උඩ  චූන් එකේ.

විපක්ෂ රැස්වීමේ රජයේ ඇමැතිවරුත් ඉන්නවා තමන් කරන දේවල් තමන්ම විවේචනය කරනවා වෙන්න ඇති එස් බී  නම් කියන්නේ රංග පානවා කියල මේකට  සුසන්තිකාට ත් එයා ඇක්ටිං  දාල කිච වුනානේ.

රනිල්–ගේ– සගයා වන ඩිලාන්  අවජාතික ආණ්ඩුවට හරියට උදවු දෙනවලු . රතන උන්නාන්සේ පිරිත් වෙනුවට උන්ට අවමංගල සුත්තරේ කියන වලු   විකුර්ති  ආශා   චම්පකරනිල් අවමංගල  හා චන්ද්‍රිකා වැනි විකුර්ති කාරයන්ට මාර සපෝට්.

මහා බැංකුවේ සිං ගප්   බූරුවා පිටරට ඉඳලම රිමෝට් එකෙන් බැංකුව පාලනය කරන වලු

  බුදු අම්මෝ යහ පාලනේත්  හැටි.

වැඩ කිඩ දාහය් චන්ද්‍රිකා වය්රී රජිනය් චම්පක වය්රී රජය් දෙන්නම ගොට භයවත්  මරාගන කන්න ජයට වැඩ .

වෙසක් වලින් පස්සේ  මොකක්දෝ ජන්ජාලයකට මුන් දැන් සිටම ලාස්තිවෙනවලු එක එළිකරන්නේ  වෙසක් එකටලු ලොක්කා සිල් අරගෙන දෙය වාගේ වැඩක්

උතුර අපෙන් වෙන්වෙලා අපේ සියලු උරුමයන්  විනාශ කරන හැටි  නම් අගේට අපිට බලා ගන්න පුළුවන්  තව ටික දිනකින්.

සිංහලයිනි මුන් සේරම ඉන්නේ ඉන්දියන් මොදිගේ රෙද්ද අස්සේ

ඉන්දියාව  හදන්නේ මේ රට උන්ගේ ප්‍රාන්තයක් කර ගන්න බුදුද  හ ත්  ඒ රටින් අතුගාල දැම්මේ හින්දුන් .උන් එදා සිටම බුදුදහමට විරුධ්ධය්.චන්ද්‍රිකා උන් එක්ක එකතුවුනේ  සැමියා  ගේ ප්රාතනා ඉටු කරලා  බුදුසසුන  නැතිකරන්න හින්දු පිහිට ගන්නය්.

මේ වය්රක්කාරිය රනිල ට   හරි ප්‍රයෝජනය්  

අවදියෙන් සිටි  වූ සිහලුනි    

United We Stand…….. සැම සහජාතක සිංහලයෙක්ම බෙල්ලන්විලට රැස් වූ වගයි

March 29th, 2015

Mahinda News

Without allowing history to repeat itself, we must draw lessons from history and bear in mind that like in the past vested interests will never give up their efforts to destabilize our nation through intrigue. For them creating dissent is by far the most successful way to achieve their goal. Therefore the political leaders of the government and the opposition together with the military leaders of this country must realize that united we will be able to defeat such disruptive forces powered by vested interests and that divided we will fall prey to their designs.

සම්බන්දන් විපක්‍ෂ නායක පදවියට

March 29th, 2015

නලින් ද සිල්වා

දැනට තිබෙන තත්ත්වය  අනුව අප්‍රේල් 7 වැනි දා වන විට කතානායකවරයා විපක්‍ෂ නායක ලෙස කෙනකු පත් කෙරෙනු ඇත. ඒ සම්බන්ධයෙන් ප්‍රධාන වශයෙන් නම් තුනක් කියැවෙයි. ඒ දිනේෂ් ගුණවර්ධන, නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා හා ආර් සම්බන්දන් ය. පළපුරුද්ද හා සුදුසුකම් අතින් නම් අනෙක් දෙදෙනාට දිනේෂ් ගුණවර්ධනට තරගයක් දිය නො හැකි ය.

එහෙත් පාර්ලිමේන්තුවේ තනතුරුවලට පත්කිරීමේ දී දේශපාලනය බල නොපාන්නේ නම් දේශපාලනය බල නොපන්නේ කොහේ ද? 

දේශපාලනය යනු බලය පිළිබඳ ක්‍රියාවලිය ය. ඒ දේශය පාලනය කිරීම පමණක් නො වේ. එය ඕනෑම ආයතනයක දැකිය හැකි ය. නිවසෙහි ද පාර තොටෙහි ද දේශපාලනය වෙයි. එහෙත් අද දේශපාලනය යනුවෙන් සාමාන්‍යයෙන් ව්‍යවහාර කෙරෙන්නේ පක්‍ෂ දේශපාලනයට ය. ප්‍රාදේශීය සභාවේ සිට පාර්ලිමේන්තුව හා ජනාධිපතිධුරය දක්වා එය ක්‍රියාත්මක වෙයි. අද වන විට අනෙක් දේශපාලන කටයුතු පක්‍ෂ දේශපාලනයට යට වී අවසන් ය. 

විපක්‍ෂ නායක ධුරය ඉංගිරිසින්ගේ පාර්ලිමේන්තු සම්ප්‍රදායෙහි වැදගත් තනතුරකි. විපක්‍ෂ නායකට හිමි වූ බලතල හා වරප්‍රසාද රාශියකි. ඒ බලතල හා වරප්‍රසාද යොදා ගනිමින් බෙදුම්වාදය වෙනුවෙන් නිල වශයෙන් ක්‍රියාත්මක විය හැකි ය. පාර්ලිමේන්තු සම්ප්‍රදාය අගය කරන රටවල විපක්‍ෂ නායකගේ ප්‍රකාශවලට වැදගත් තැනක් හිමි වෙයි. කලක් විපක්‍ෂ නායක ව සිටි අමිර්තලිංගම් දෙමළ ජාතිවාදය හා බෙදුම්වාදය වෙනුවෙන් ඒ පදවිය යොදාගත් ආකාරය අපි දනිමු.

යම් ආකාරයකින් සම්බන්දන් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ද ආධාරයෙන් විපක්‍ෂ නායක වුවහොත් සිදුවන්නේ කුමක් ද යන්න පිළිබඳ ව අටුවා ටීකා අවශ්‍ය  නො වේ. එංගලන්තය, ඉන්දියාව හා ඇමරිකාව වැනි රටවල විපක්‍ෂ නායකයා නිතර සංචාරය කරනු ඇත. ඒ සිංහල ජනයාගේ ද මුදලෙන් ය. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මෛත්‍රිපාල රනිල් නීත්‍යානුකූල නොවන පලනයට සහාය දෙන පක්‍ෂයකි.  ජ වි පෙරමුණ මදිවාට නීත්‍යානුකූල නොවන පාලනයට සෘජුව මැදිහත් වන හකීම්ගේ මුස්ලිම් කොංග්‍රසය ද  සම්බන්දන්ට සහාය දෙයි. මේ පක්‍ෂ විපක්‍ෂයේ පක්‍ෂ නොවන බව පැහැදිලි විය යුතු ය. 

කතානායකවරයාට ප්‍රශ්නය වන්නේ විපක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් කවුරුන් දැයි තීරණය කිරීමේ දී ය. ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සමස්ත ලංකා කාරක සභා තීරණය අනුව නම් ඒ පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරු විරුද්ධ පක්‍ෂයට අයත් නො වෙති. එවිට කතානායක තේරීමේ ක්‍රියාවලියට ශ්‍රී ල නි ප මන්ත්‍රීන් සහභාගි නොවිය යුතු ය. ඒ තර්කය අනුව දෙමළ ජාතික සංධානය ද රනිල් සිරිසේනට සහාය දෙන  බැවින් ඔවුන් ද විපක්‍ෂය ලෙස සැලකිය හැකි නො වේ.

අද විපක්‍ෂය ලෙස කටයුතු කරන්නේ එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයේ පක්‍ෂ කිහිපයකි.  ඒ පක්‍ෂ සංධානයේ පක්‍ෂ වුවත් කතානායකට දන්වා වෙන ම පක්‍ෂ ලෙස ක්‍රියාකරයි. එබැවින් ඒ පක්‍ෂ විපක්‍ෂයේ පක්‍ෂ ලෙස සැලකීමට කතානායකවරයාට බාධාවක් නැත. කතානායකවරයා විපක්‍ෂ නායක ලෙස කෙනකු තෝරාගත යුත්තේ මේ පක්‍ෂවලින් ය.

කෙසේ වෙතත් ජ වි පෙරමුණ සම්බන්දන්ට විපක්‍ෂ නායක ලෙස පත්වීමට ආධාර කළහොත් ඔවුන් දෙමළ බෙදුම්වාදයේ නියෝජිතයන් ලෙස ඉතිහාස ගතවනු ඇත. ඔවන්ට මීළඟ   පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ දී අත්වන ඉරණම ගැන දැනගැනීමට ජ්‍යෙතිෂවේදියකු විය යුතු නො වේ. 

නලින් ද සිල්වා

2015 මාර්තු 29

දයාබර නාදන්  

March 29th, 2015

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග

 සුදු පැහැයට හිම පියලි වැටෙන අයුරු මා ජනේලයට මුහුණ තබා නැරඹුවෙමි. මාගේ ජීවිතය අඩකින් ගරා වැටී තිබේ. ඒ මන්ද කියා එක එල්ලයේ කිව නොහැකි නමුත් වස්තු භංගත්වයකට ,වියෝග කාංසාවකට මුහුණ දුන් කෙනෙකු මෙන් මගේ සිත නලංගුවකින් පිරී තිබේ. මා සතුටින් සිටි කාලයක්වත් මට මතක් නොවේ. 

මා සතුටින් සිටි කාලය කියා හැඳින්විය හැක්කේ පාසල් ගිය කාලයයි. යාපනයේ උණුසුම් හිරු රැස් පහස විඳිමින්  දූවිලිඅවුස්සමින් පාසල අවසන් වී ගෙවල් බලා එන අයුරු මට සිහිපත් වේ.  ශාන්තිනී , ලාක්‍ෂා , රාධා, මනෝහරී  සහ මම අනෙකුත් කෙල්ලන් සමග විහිළු කරමින් උස් හඞින් කතා කරමින් ගියෙමු. කොහොඹ ගස් පේළිය අසලදී නාදන් අප පසු කරගෙන ගියේ බිම බලාගෙනය.   

“බිම බලාගෙන යන්නේ පොළවේ මැණික් තියනව කියල හිතාගෙනද ? අප අතරින් කටකාරිය වූ රාධා ඇසුවාය​. 

සිප්පි මල්ල සිමෙන්ති පොළව මත අත​ඇරියාක් මෙන් කෙල්ලෝ රොත්ත   සිනාසුනෝය. නාදන් කිසිවක් නොකියා අඩිය ඉක්මන් කලේය​. මම සිනහසුනේ යන්තමටය​. නාදන් ගේ උසැති කය , කළු කොණ්ඩය , දෙඋරිස් රිද්මයට පද්දවමින් යන තාලය දෙස මම ඇල්මකින් යුතුව බලා සිටියෙමි . ඔහුගේ අහිංසක දෙනෙත් සහ මඳ සිනහව මට මැවී පෙනුණි. 

ලාක්‍ෂා  අප පසුකර යන නාදන් දෙස බලා ” අම්බට්ටන් ” (කරණවෑමියා) කියා මඳක් උස් හඞින් කීවාය​. අපගේ කන්ඩායමේ ධනවත්ම කුලවත්ම සහ නපුරුම තැනැත්තිය වූයේ ලාක්‍ෂාය. එය අැසුනු නාදන් මඳක් පසුපස බලා තව දුරටත් අඩිය ඉක්මන් කලේය​. මම කෝපයෙන් යුතුව ලාක්‍ෂාට රැව්වෙමි. ඉන්පසු නිවෙස් වලට යන තෙක් අප නිහඞව ගමන් කලෙමු. ලාක්‍ෂාගේ කුරිරු වචනය අපගේ සතුට වියළා දමන ලදි.  

පසුදින පාසල් පැමිණි නාදන් අපගේ කෙල්ලන් කන්ඩායමට බොහෝ ඈත් වී  හිඳගත්තේය​. නාදන් ඉගෙනීමේ දක්‍ෂයෙකු වූ නමුත් ගුරුවරු වැඩි අවධානය යොමු කලේ අවිශිෂ්ටතාව උත්පත්තියේ සිට හිස දරා සිටි ලාක්‍ෂා වෙතටය​. 

 මා දෙනෙත් නාදන් වෙත යොමු කලෙමි. පාසලේදී මගේ දෙනෙත් නාදන් වෙත යොමු වූ සෑම අවස්ථාවකම ඔහු  මනෝඥ ලෙස මදෙස මොහොතක් බලා බිම බලා ගත්තේය​. එවිට විශ්වය මොහොතකට නැවතී අප දෙදෙනා ගොළුවී යන බවක් මට දැනෙයි. 

 අප්පාට අවශ්‍ය කලේ මාව යාපනයෙන් ගලවාගෙන කොළඹ කාන්තා විද්‍යාලයට හෝ බිෂොප් විද්‍යාලයට  ඇතුලත් කරවන්නටය​. එහෙත් අම්මා සිංහලයන් අතර වාසය අප්‍රිය කළාය​. ” සිංහලයෝ මෘගයෝ “මේ ඇය නිතර කී වදනකි. එහෙත් අප්පාගේ ව්‍යාපාර තිබුනේ කොළඹය​. අම්මා සිංහලයන් මෘගව්‍යාධයන් කීවත් අප්පා එය සිනහවකින් බැහැර කරන්නට පුරුදුව සිටියේය​. පීරිස් අංකල් , අල්විස් අංකල් අප්පාට සොහොයුරන් බඳුය​. ඔවුනුත් මෘගයන් ද ? ගිජුලිහිණියන් මෙන් අප්පාගේ ලේ ඥාතීන් ඔහුගේ මුදල් සූරාගෙන ඔහුව පිටමං කරද්දී අප්පාගේ පිහිටට ආවේ පීරිස් අංකල්  සහ අල්විස් අංකල්  වෙති.  

අම්මා නිතර කී වැකිය ඇයට සනාත වූයේ 1983 දීය.  අප්පාගේ ව්‍යාපාර සමතළා කරමින් ඔහුගේ ගොඩනැගිල්ල සහ වාහන අග්නි දෙවියාට  පූජා කරමින් අවිගත් මෘගයන් ඔහු පසුපස එළවාගෙන ආහ​. මන්නා පහරක් නලලට වැදී ඔහු බිම වැටුණු වහාම මෘගයන් ඔහුගේ ශරීරය මතට භූමිතෙල් වත් කළහ​. මොහොතකින් ජීවමාන ගිනි පන්දමක් වීමට ඉරණම් ලැබූ අප්පාව ගලවා ගන්නා ලද්දේ අප්පාගේ ගොඩනැගිල්ල තිබූ පාරේ විසූ කිසිවෙකු ඇයි හොඳයියක්වත් නොපැවැත්වූ දාමරිකයෙකි. ඔහු කඩුවක් ගෙන පිරිස මැදට පැන ඔවුන් පළවා හැර අප්පාව ඔහුගේ ටකරන් ගෘහයට ගෙන යන ලදි. පසුව අල්විස් අංකල් ඔහුගේ බෑනා කෙනකු වූ කැප්ටන් සිගේරාගේ හමුදා ජීප් රථයෙන් පැමින සුරකෂිතව අප්පා කදිරේෂන් කෝවිලේ අනාථ කඳවුරට භාර දෙන ලදි. නමුත්  අල්විස් අංකල් සහ පීරිස් අංකල්  දිනපතා කෑමබීම රැගෙන ඔහුව බලන්නට පැමිණි බව අප්පා පසුව කීවේය​. 

ඒ දිනවල අප සිටියේ ඇඞූ කඳුලෙනි. අප්පා ඉන් සති කීපයකට පසුව යාපනයට පැමිනියේය​. ඔහු කෘශවී අසාමන්‍ය ලෙස බියගත් විලාසයක් පෙන්වීය​. වෙනදා සිනහසෙන විහිළු තහළු කරන පියෙකු වෙනුවට මා දුටුවේ මිය ගිය ආත්මයකි. 

දස වසරකදී සිදුවිය හැකි සිදුවීම් ඉන්පසු මාස කිහිපයක් තුලදී සිදු විය​. අම්මාගේ පෙරැත්තය නිසා අප මුළු පවුලම සරණාගතයන් ලෙස එංගලන්තයට ගියෙමු. නාදන් සහ අප පන්තියේ සිටි තවත් පිරිමි ළමුන් පස් දෙනෙකු එල්ටීටීඊ සංවිධානයට බැඳී පුහුණුවීම් සඳහා  ඉන්දියාවට ගිය බව මට පසුව ආරංචි විය​. කොල්ලන් විසින් විමුක්ති අරගලයක් අරඹා තිබෙන බවට තොරතුරු ලැබිණි.

 යාපනයේදී ඉහළ මධ්‍යම පංතිකයන් වූ අප එංගලන්තයේදී කම්කරු පන්තියට ඇද වැටුණි. අප්පා කිසිදු උද්‍යෝගයක් නැති ජීවත් වෙන මළ මිනියක් බවට පත් වී මුළු කාලයම ඇඳේ ගත කලේය​.  යාපනයේදී කෝවිල්ට යාමට හැර නිවසින් පිට අඩියක්වත් නොතැබූ මුළු දහවල් කාලයේදී වටිනා ඉන්දියානු සාරි අැඳ  සිටුවරියක  විලසින් සිටි අම්මා  පවුලේ බර කරට ගෙන කම්කරු කාන්තාවක් මෙන් හිසේ මෆ්ලරයක් ඔතාගෙන බෙක්ස්ලිහි  ප්ලාස්ටික් කර්මාන්තශාලාවක වැඩට ගියාය.  මම කිංස්ෆෝර්ඩ් ප්‍රජා පාසලට ඇතුළත්ව අධ්‍යාපනය ලැබුවෙමි. ගිණුම්කරණය හදාරා ඉක්මනින් රැකියාවක් ගෙන පවුලේ බර අඩකින් හෝ දැරීම මගේ අපේක්ශාව විය 

මෙලෙස කාන්සිය මුසු වසර කීපයක් ගෙවී ගියේය​. ධනවත් යුදෙව් ව්‍යාපාරිකයෙකුගේ කාර්‍යාලයක රැකියාවක් ලබා ගැනීමට මට හැකි වීම භාග්‍යකි. ඒ නිසා අම්මා වැඩ කලේ සති අන්තයේ පමණි. සති අන්තයේ ඇතැම් දිනවල මම මහලුව කෘෂව ගිය අප්පා සමග නිවස අසල පිහිටි උද්‍යානයකට යාමට පුරුදුව සිටියෙමි. ඒ ඇවිදින විට මට නිතර නාදන්ව මතක් විය​.  

මේ රටේ ඉංග්‍රීසීන් ,ජර්මානුන් , ඉතාලි ජාතිකයන්, ඩෙනිෂ් ජාතිකයන්, යුදෙව්වන් , අරාබීන් , අප්‍රිකානු ජාතිකයින් යනාදී ජාතීන් බොහොමයක් වසති. ඔවුන් එකට කති බොති රැකියාවන් කරති. යම් යම් ප්‍රශ්න ඇතිමුත් දමිළයන් සහ සිංහලයන් මෙන් එකිනෙකා සමග සතුරුව කා කොටා නොගනිති.

උතුරේ අප ජීවත් වූයේ තල් කොළ පොල් අතු වලින් වැටවල් ගසා සිංහලයන් ගේ සුළඟින් ද ඈත්වය​. කොළඹ ජීවත් වූවද මේ ජාතීන් දෙක එකිනෙකාට ආගන්තුකයන් වෙති. ඒ මන්ද ? මගේ කාර්‍යාලයේ සේවය කරන පිරිස ජාතීන් දහයකට පමණ අයත් වෙති. අප ජාතියෙන් , සංස්කෘතියෙන් , හමේ පැහැයෙන් වෙනස් වූවත් එකට සහයෝගයෙන් වැඩ කරමු. එහෙත් ලංකාවේදී මේ තත්වය නැත්තේ මන්දැයි මට සමහරක් විට කල්පනා වේ. සිංහලයන් මෙන්ම දෙමළුන් වන අපද නවීන ලෝකයට ආගන්තුක වූ ගෝත්‍රිකයෝ නොවේද ?

ඉන්දියාවේ සරණාගත කඳවුරක වාසය කරන රාධා ගෙන් මට ලිපියක් ලැබුනාය​. අපගේ පන්තියේ ළමුන් සුලඟට අසුවූ කඩදාසි කැබලි මෙන් සීසීකඩ විසිරී ගොසිනි. නාදන් විමුක්ති භට නායකයෙකි. ඔහු අපට වෙනම රටක් ලබා දීම සඳහා ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් සිංහල හමුදාව සමග සටන් කරන බව රාධා ලියා තිබුනාය​. කොල්ලන් ගේ නිල අැඳුමින් සැරසුනු අවියක් අත දරා සිටින නාදන්ව මට මැවී පෙනුනි. අවිය ගොරහැඩි නමුත් ඔහුගේ දයබර දෙනෙත් මට පෙනේ.  

රාධා ලියා තිබුණ පරිදි ලාක්‍ෂා ගේ පියා හමුදාවට ඔත්තු දීම නිසා කොල්ලන් විසින් වෙඩි තබා මළකඳ පහන් කණුවක එල්ලා තිබේ. ඔවුන් ගේ දේපල සංවිධානය විසින් පවරාගෙන ඇත​. දැනට කොල්ලන් ගේ එක් ප්‍රාදේශිය මූලස්ථානයක් වන්නේ ලාක්‍ෂා ගේ පවුල විසූ සුවිසල් ගෘහයයි. නාදන් එහි තම කාර්‍යාලය පිහිටුවාගෙන තිබේ. ලාක්‍ෂා ඇතුළු ඇයගේ පවුලේ ඉතිරිවූ සාමාජිකයන් බටහිර ජර්මනියේ ජීවත් වෙති. 

අප අතර සිටි නිහඞම චරිතය වූ ශාන්තිනී නිදහසේ කිරිල්ලියකි. ඇය එල්ටීටීඊ සංවිධානයේ කාන්තා අංශයට බැඳී තිබේ. අපගේ කෙල්ලන් මේ නිදහසේ කිරිල්ලියට බොහොසේ ඉරිසියා කරන බවත් ඔවුන් ද නිදහසේ කිරිල්ලියන් වීමට උත්සහ කරන බවටත් රාධා වැඩිදුරටත් ලියා තිබුණාය​.

 ඇත්තෙන්ම මමද ශාන්තිනීට ඉරිසියා කරමි. මේ කාන්සි ජනක ජීවිතයෙන් මිදී නිදහසේ කිරිල්ලියක් වී අවියක් ගෙන අපගේ ජනතව වෙනුවෙන් සටන් කිරීමට මම කැමැත්තෙමි. නැතහොත්  අපගේ පාසලේ උසස් පන්තියක සිටි ගෝපාලන් මෙන් බෝම්බයක් බැඳ සිංහල හමුදා කඳවුරකට පැන හෝ අප්පා ගේ ගොඩනැගිල්ල තිබූ කොළඹ ප්‍රදේශයේ ජනයා ගැවසෙන අවස්ථාවක බෝම්බය පුපුරුවාගෙන මිය යන්නට මම කැමැත්තෙමි.   එවිට මගේ පින්තූරයට මල් මාලා පළඳවා මගේ  නාමය දමිල විරුවරියක ලෙස හුවා දක්වනු ඇත​.  

අපගේ කොල්ලන් කෙල්ලන් අවි අතට ගෙන අපගේ නායක ප්‍රභාකරන් ගේ සෙවනැල්ල යට වෙනම රටක් සඳහා සටන් වදින විට මා ලන්ඩනයට වී කෝපි බොමින් හැම්බර්ගර් කමින් අලසව කාර්‍යාලයේ කොළ පුරවමින් සිටින්නෙමි. මටද සටන් පෙරමුණට යාමට අවශ්‍යතාව තිබේ.  

මම මාගේ මේ ආශාව මුලින්ම කියුවේ සෑම මසකම සංවිධානයට මුදල් එකතු කරන කෝකිලන්ටය​. ඔහු මඳක් තරබාරු ශක්තිමත් තරුණයෙකි. මාසිකව ගෙවන මුදල් ප්‍රමාණයට වඩා තව වැඩිපුර පවුම් පණහක් ඔහුට මම දුන්නෙමි.  

 ” සහෝදරිය අපිත් එක්ක මෙහෙ වැඩවලට සහභාගි වෙන්න ඔයාගේ ඉංග්‍රීසිත් හොඳයි , නිකම් මොකද යාපනේට ගිහිල්ලා නාස්ති වෙන්නේ ” කෝකිලන් මට ඔහුගේ කාඩ්පත දුන්නේය​. 

නිදහසේ කිරිල්ලියක් බවට පත් වීමේ මගේ අශාව තේරුම් ගත් අම්මා මට ඉක්මනින් කසාදයක් ලෑස්ති කළාය​. මට නාදන් මතක් වී ගියෙන් මම දෑස් වසා ගත්තෙමි. අපගේ සටන ජයගත් පසු මම නාදන් ගේ මනාලිය වෙමි. සතුරාගෙන් මුදාගත් අපේ භූමියේදී ප්‍රභාකරන් ගේ ආශිර්වාදය මැද අප කසාද බඳිමු. අපට ලැබෙන පළමු දරුවා ප්‍රභා ලෙස නම් කරමු.  

මා මේ දකින්නේ සිහිනයක් ද​. අම්බට්ටන් කුලයේ නාදන් සමග සරණ යාමට අම්මා කිසිදින මට අවසර නොදෙනු ඇත​. ඒ දිනවල අප්පා පීරිස් අංකල් ගේ පුතා ගැන කියමින් මට විහිළු කිරීමට පුරුදුව සිටියේය​. පීරිස් අංකල් ගේ පුතා රජිත මගේ වයසේය​. ඔහු දැන් එයා ලංකා ගුවන් සේවයේ ගුවන් නියමුවෙකි. ඔහු නිතර ලන්ඩනයේ වෙසෙන තම සොහොයුරිය  හමු වීමට යන බව පීරිස් අංකල් ලියා තිබේ. 

 පීරිස් අංකල් නිතරම අප්පාට ලියුම් එවූ නමුත් ඔහු ඒ ලියුම් කියවූයේ උදාසීන ගතියකිනි. කිසිදින කිසිවෙකුට ඔහු ලිපියක්වත් නොලිව්වේය​. 

 මට රජිත මතක් වේ. අප කුඩා කාලයේ එකට සෙල්ලම් කලෙමු. ඒ කාලයේ පීරිස් අංකල්ලා යාපනේ ආහ​. අප නිවාඩුවට ඔවුන් ජීවත් වූ කොලඹ නිවසට ගියෙමු. නමුත් අම්මා සවස් වන විට වැල්ලවත්තේ වෙසෙන පංචනායගම් ඇන්ටීලාගේ ගෙදර රාත්‍රීය ගත කිරීමට යා යුතු  බව අප්පාට මතක් කිරීමට අමතක නොකරන්නීය​. පංචනායගම් ඇන්ටී ඇයගේ පාසල් මිතුරියකි. 

අම්මා රජිත සිංහල නිසා එයටද විරුද්ධ වනු නියතය​. නමුත් ඇය මට කුලවත් දමිළ මනාලයන් සෙව්වාය​.  අම්මාගේ මැදිහත් වීමෙන් වෙල්ලාල කුලයේ අළුත් බෙන්ස් රථයක් හිමි මධ්‍යම ලන්ඩනයේ ගණකාධිකාරීවරයෙකු ලෙස සේවය කරන ශ්‍රී ධරන් හෙවත් ශ්‍රී මගේ මනාලයා ලෙස යෝජනා වූ අතර දෙපාර්ශවයේම එකඟතාවයෙන් අපගේ මගුල සිදු විය​. 

අපගේ හින්දු මගුල් ගෙදරදී  ශ්‍රී ගේ ඥාතීන් මෙන්ම අපගේ ඥාතිහුද​ මම ශ්‍රී ගේ බිරිඳ වීම මගේ පෙර වාසනවක් බව කීහ​. කුලවත් ධනවත්  බටහිර ජීවත් වන දමිළ මනාලයෙකුගේ වටිනාකම මිල නොකළැකි දෙයකි. එහෙත් ඒ අනර්ඝ කුලවත් ධනවත්  බටහිර ජීවත් වන දමිළ මනාලයා මධු ලෝලියෙකු බවත් බිරියට අමානුශික ලෙස පහර දෙන නරුමයෙකු බවත් වටහා ගන්නා විට මා පරක්කු වී හමාරය​. 

මම ශ්‍රී සමග තෙවසරක් පමණ ජීවත් වූ නමුත් ඒ කාලය තුලදී ලද ගැහැට අප්‍රමානය​. බීමතින් ඔහු මා දූෂණය කලේය​. බඳ පටියෙන් මට නිර්දය ලෙස පහර දුන්නේය​. පොලිසියට එක දුරකතන අැමතුමක් දී  මට ඔහුව කුරුස ගසේ ගැසීමට හැකියාව තිබුනද දෙමාපියන් ගේ ගරුත්වය , පවුලේ ගරුත්වය සලකා ඒ විසඳුම් මම බැහැර කලෙමි. ඒ අතරවාරයේ ඔහු සුදු පෙම්වතියක් ද සොයා ගත්තේය​. ඒ අවසරයෙන් මම ශ්‍රී ගේ ලෝකයෙන් මිදී දෙමාපියන් සමග වාසයට පැමිණියෙමි. 

 ශ්‍රී ගේ ලෝකයෙන් මිදී මම ඇතුල් වූයේ අපගේ දමිළ අරගල ලෝකයටය​. මම විරෝධතා රැළි වලට සහභාගී වූයෙමි. හැකි තරම් මුදල් උපයා උතුරේ කොල්ලන් වෙත යැවූවෙමි. ගතින් මට යුදට එක් වීමට නොහැකි වූවද මම සිතින් අපගේ නිදහසේ කිරිල්ලියන් සමග එක්වී සටන් කලෙමි. 

අපගේ සටන වසර ගනනක් පුරාවට දික් ගැස්සී යාම අපගේ බලාපොරොත්තු බොඳ කරන්නක් විය​.  සෑම වසරකම මේ අන්තිම සටනට කියා කෝකිලන් මුදල් එකතු කළද අපගේ අරගලයේ අවසානයක් මට නොපෙනේ. ඒ අතර උතුරේ  පාසලේ පහ හය වසර වල ඉගෙනුම ලබන සිසුන් ද බලහත්කාරයෙන්  යුද්දයට බඳවා ගන්නා බව අපගේ පවුලේ හිතවතෙකු වූ නීතීඥ රාජසිංහම් කීවේය​. නොදරුවන් යුද්දයට යැවීම මගේ සිත සසළ කළාය​. 

අරගලය ගැන අම්මාගේ හේතු දැක්වීම් සරළ මෙන්ම  කොරොස් වූවාය​. සිංහලයන් මෘගයින් බවත් අප ඔවුන් ගෙන් මිදිය යුතු බවත් කීවාය​. එහෙත් කොල්ලන් ගේ සටන ඇය දුටුවේ අඩු කුලයේ කරයර් , නලවර් , පරයර් , මල්ලර් , තුරුම්බාර් එවුන් විසින් වෙල්ලාලයන් පාගා කරන අරගලයක් ලෙසටය​.  කරයර් , නලවර් , පරයර් , මල්ලර් , තුරුම්බාර් එවුන් සටන් කර මුදා ගන්නා අපගේ දේශයේ පාළනය භාර ගත යුත්තේ වෙල්ලාලයන් බව ඇය පුන පුනා කීවාය  

දිනක් හදිසියේ කෝකිලන් මා හමු වීමට නිවසට පැමිණියේය​. සිංහල හමුදාව විසින් විශාල මෙහෙයුමක් දියත් කර ඇති බවත් කොල්ලන්ට ආයුධ හිඟයක් ඇත්වී තිබෙන බවත් කෝකිලන් කීවේය​. එදින සවස හදිසි රැස්වීමක් සඳහා ඔහු ධනවත් දමිළ ව්‍යාපාරිකයන් මෙන්ම බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමෙන්තු මන්ත්‍රීන් කිහිප දෙනෙකුට  ආරාධනා කොට තිබුණි. එම රැස්වීම පවත්වන ලද්දේ තරු පහේ හෝටලයකය​. කෝකිලන් දමිළ බසින් කරන ලද කතාව බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමෙන්තු මන්ත්‍රීන් තිදෙනා සඳහා මම ඉංග්‍රිසියට පරිවර්තනය කලෙමි.  

 කෝකිලන් උපන් කථිකයෙකි. ඔහු ඉතා හැඟීම්බර දේශනයක් කළ අතර ඔහුගේ කතාව පරිවර්තනය කළ මගේ දෙනෙත් වලද කඳුළු ඉනුවේය​. අවසානයේදී අපගේ අරගලයේ ලන්ඩනයේ නියෝජිත කෝකිලන්ව සියළුම දෙනා විසින් වැළඳගත් අතර ධනවත් දමිළ ව්‍යාපාරිකයන් චෙක් පත් එවෙලේම ලියා ඔහුට දුන්නෝය​. බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමෙන්තු මන්ත්‍රීන් කිසිදු මුල්‍යමය ආධාරයක් නොකළ අතර එක් මන්ත්‍රීවරයෙකු ඔහුගේ ලබන චන්ද වියාපාරයට කොතරම් මුදලක් ලබා  දිය හැකිදැයි විචාලේය​.  

රැස්වීම අවසානයේදී කෝකිලන් මා කැටුව ඔහුගේ කාර්‍යාලයට ගියේ ලැබුණු මුදල් ආධාර ප්‍රමාණය ගනන් කිරීමටය​. එදින කාර්‍යාලයේ කිසිවෙකු නොසිටියේය​. කාර්‍යාලයට ගිය වහාම ඔහු මා විසින් කළ උපකාරය පැසසුවේය​.  

“සහෝදරියගේ වාසනාව තමයි අපේ වියාපාරයට අද ලැබුනේ. වෙනදා සල්ලි නොදෙන ලෝබ කන්දයියා හිටන් සල්ලි දුන්නා. මම සහෝදරිය ගැන  තලවර්ට කියලයි තියෙන්නේ.  සහෝදරිය අපේ අරගලයේ සුවඳ හමන පුෂ්පයක්”

 මෙසේ කියන ගමන් කෝකිලන් මගේ මුව අසලට ඔහුගේ දෙතොල් ලං කොට මාව සිප ගැනීමට තැත් කලේය​. විදුලි සැරයක් වැදුනාක් මෙන් මම ඔහුව පසෙකට තල්ලු  කලෙමි.  ඔහු තල්ලු වී ගියද යළි මා තදින් බදාගත්තේය​. 

සහෝදරිය කළබල වෙන්න එපා ඔහු කීවේය​. 

“මම සහෝදරියක් ද මාව අත ඇරපන් වනචරයා “මම ඔහුව සූරා දමමින් ඔහුගේ ග්‍රහනයෙන් මිදීමට තැත් කලෙමි. නමුත් මගේ උත්සහය අසර්ථක විය. කෝකිලන් කාර්‍යාලයේ කාපට් එක මත මාව පෙරලා ගත්තේය​. ඔහුගේ අත් මගේ පියයුරු වෙත යයි. මම උපරිම ශක්තිය යොදා ඔහුව තල්ලු කලෙමි. එහෙත් මේ මස් පර්වතය මා තදින් බදාගත් අතර මට හුස්ම ගැනීමට පවා අපහසු විය​.

ඔහුගේ දාඩිය වැකුණු මුහුණ මගේ කම්මුල් වල ඇතිල්ලේ. එම අවස්ථාවේදී මම ඔහුගේ වම් කම්මුල තදින් සැපුයෙමි. මගේ කටට ලුණු රසැති ලේ දැනුණි. කෝකිලන් ගේ වම් කම්මුලෙන් කෑල්ලක් මගේ මුවේ විය​. ඒ වේදනාව නිසා ඔහු ග්‍රහණය බුරුල් කලේය​. ඒ අවසරයෙන් මා ඔහුගෙන් මිදී නැගිට අමාරුවෙන් කාර්‍යාලයේ දොර ඇර දිව ගියෙමි. මහ පාරට දුවගත් මම ටැක්සියකට කතා කලෙමි. 

මට කිසිවක් කල්පනා වන්නේ නැත​. කෝකිලන් මාව දූෂණය කිරීමට තැත් කලේය​. මට ගෙදර යාමටද සිහියක් නැත​. ටැක්සිය බ්‍රේන්ට්වුඩ් ප්‍රදේශය පසු කරමින් සිටි අතර ඒ ආසන්නයේ ඇති පබ් එකකට මා ගෙනයන ලෙස  ටැක්සි රියදුරාට කීවෙමි. 

 පබ් එකට ගොඩ වැදුනු මා බ්‍රැන්ඩි වීදුරුවක් බීවෙමි. මෙහි සිටින්නේ සුද්දන් පමණි. දමිළයන් හෝ සිංහලයන් නැත​. මට සුරක්‍ෂිත භාවයක් දැනේ.  

 මීලඟට කළ යුත්තේ කුමක් ද කියා මම කල්පනා කලෙමි. මට කෝකිලන්ට එදිරිව පොලිසියට යා නොහැක​. එසේ කලහොත් ඔහු සංවිධානයේ මම සිංහල ආණ්ඩුව විසින් ඔත්තු බැලීම සඳහා සංවිධානය තුලට රිංගවන ලද ඔත්තුකාරියක් කියා අපගේ ප්‍රජාව අතර පතුරවනු ඇත​ඉන්පසු කොල්ලන් දම්මවා මා ඇතුළු මගේ මුළු පවුලම ඝාතනය කරනු ඇත​ . 

මට අසරණ බවක් දැනේ. ජීවිතයේ ප්‍රථම වතාවට මට අප විසින් පෝෂණය කරන ලද කොටි සංවිධානයේ ගොරතර බව දැනේ. සිංහල හමුදාව මෙන්ම කොටින් ද කුරිරුය​. මේ කුරිරු ගති නොමැති මේ බීමහලේ සිටින සුද්දන් සිටින්නේ කොපමණ ප්‍රීතියෙන්ද සැහැල්ලුවෙන්ද​,ජීවිතයේ අරමුණ වියාපාරයක්, අරගලයක් වෙනුවෙන් මිනී මැරීමද ? නැතහොත් මිය යාමද ?   අපට මේ සුද්දන් මෙන් ජීවිතය වින්දනය කළ නොහැක්කේ මන්ද​?  

මම මගේ දිනපොත පෙරළුවෙමි එහි රජිතගේ සොහොයුරියගේ ලන්ඩනයේ නිවසේ දුරකථන අංකය තිබෙ. මෙම අංකය පීරිස් අංකල් අපට එවා බෝහෝ කල්‍ ය​. නමුත් අප කිසිවෙකු එම අංකයට කතා කොට නැත​. 

මම පබ් එකේ ඇති පොදු දුරකතනය වෙත ගියෙමි. මම වෙව්ලන ඇඟිලිතුඩු වලින් එම අංක කැරකුවෙමි. රජිතගේ සොහොයුරිය ,  පීරිස් අංකල්ගේ දුව අන්ජලී  මට මුණ ගැසෙන්නේ එදිනය​.  කෘර මිනිසුන් ගෙන් වසන් වී සිටීමට අන්ජලී මට උපකාර වූවාය​. 

 මාස දෙකකට පමණ පසු මට කෝකිලන් ගේ පැරණි සගයෙකු වූ කරුණාකරන්  සෙවන් සිස්ටර්ස් උමං හලේදී හදිසියේ හමු විය​. ඔහු කෝකිලන්ට නොසෑහෙන සේ දොස් කීවේය. සංවිධානයට අධාර ලෙස ලැබුණු මුදල් කෝකිලන් මහා පරිමානයෙන් ගසා කා තිබේ. මම එයට දැන් පුදුම නොවෙමි. මා විසින් ඔහුගේ කම්මුලේ කෑල්ලක් කඩා ගැනීම ඔහු විස්තර කොට ඇත්තේ සිංහල තරුණයන් පිරිසක් පහර දීම නිසා ඇතිවූ තුවාලයක් ලෙසටය​. 

කාලය ගෙවී ගියේය​. මම දැන් ගෙවන්නේ නිහඞ ජීවිතයකි. අප්පා පසුගිය ශීත කාලයේ මිය ගියේය​. අප ඔහුගේ අවමගුල සුළුවෙන් කෙලෙමු. අපගේ ඥාති මිත්‍රාදීන් ස්වල්පයකුත් අන්ජලීත්  සොහොන් පිට්ටනියට පැමිණ සිටියහ​. මූසල අඳුරු සවසක අප අප්පාගෙන් සමු ගත්තෙමු. 

 උතුරේ යුද තත්වය උග්‍රවී ඇති බවට ආරංචි ලැබේ. එහෙත් මගේ සිත උකටලී වී තිබේ. අපගේ ඊලාම් දේශයේ කිලිනොච්චියද බිඳ වැටී ඇති බව කියමින් නීතීඥ රාජසිංහම්  මට විද්‍යුත් තැපැල් පණිවිඩයක් එවා තිබේ.  ප්‍රභාකරන් කොටුවී ඇත​. එහෙත්  ප්‍රභාකරන් බේරා ගැනීමට කේ. පී කටයුතු යොදා තිබේ.  

මැයි මාසයේ එක් දිනෙක ප්‍රභාකරන් මියගිය බව කියමින් නීතීඥ රාජසිංහම් දුරකථනයෙන් කතා කොට කීවේය​. මම සංවිධානයේ සාමාජිකාවක වූ ටර්නර්ස් හිල්හි වාසය කරන නීතා ඇමතුවෙමි. තලවර් මිය ගොස් නැති බවත් කේ පී විසින් ඔහුව ගලවාගෙන එරිත්‍රියාවට ගෙන ගොස් තිබෙන බව නීතා කීවාය​.  ප්‍රභාකරන් එරිත්‍රියාවට ගොස් ඇත්තේ සටන්කාමීන් 14, 000 සමගිනි. ඔවුන් යලිත් විමුක්ති සටන පටන් ගනු ඇත​.  

 අහෝ ඒ කාලය තුල අප බොරුව මායාව ස්වයං රවටා ගැනීම් තුල ජීවත් වූයෙමු. අවසානයේ දෙනෙත් අරින විට අප ඉදිරියේ යතාර්ථය දෘශ්‍යමාන විය​. ප්‍රභාකරන්ව අමුඩ ගස්වා මඩ වගුරක බහා තිබේ. අවි ගත් කොල්ලන් මළවුන් අතරය​. කේ .පී   ඩයස්පෝරාව අසීරුවෙන් එකතු කොට අරගලයට දුන් මුදල් ඔහුගේ නව තලවර්ලාට දී තිබේ. 

බටහිර ලෝකයේ ජීවත් වන අප සියළු සැප විඳිමින් වන්නියේ දරුවන් යුද්දය නම් රකුසාගේ කටට විසි කලෙමු. ඔවුන් විනාශය නමුත් අප සුරක්‍ෂිතය​.  

මට නාදන් සිහි වේ ඔහු යුද්දයෙන් මිය ගියාද ? ආබධිත වූයේද ? මම කිසිවක් නොදනිමි. 

ප්‍රභාකරන් ගේ මරණින් පසු කොටි සංවිධානයේ මුදල් එකතු කළ ඒජන්තයන් සංවිධානයේ වෙළඳ ව්‍යාපාර තමන් සන්තකයට ගෙන එක රැයින් සුපිරි ධනවතුන් වූහ​. කෝකිලන් වෙළඳ ව්‍යාපාර හත අටක් ඔහුගේ නමට හරවාගෙන තිබේ. මොවුන් විමුක්ති අරගලය ඉතා හොඳින් විකුණාගෙන කෑහ​. ඔවුන් අරගලයට කියා තවමත් අපගේ ප්‍රජාවගෙන් මුදල් ඉල්ලති.  

අම්මා ඇයගේ මරණයට පෙර යාපනය බලා ගත යුතු බව කීවාය​. මහා යුද්දයෙන් වසර ගනනකට පසු අප ලංකාවට ගියෙමු. අපගේ ජීවිත මෙන් ලංකාවද වෙනස් වී තිබේ. රජිත සහ ඔහුගේ බිරිඳ අපව සාදරයෙන් පිළිගත්හ​. පීරිස් අංකල් හොඳටම මහළුව ගොසිනි. අල්විස් අංකල් පසුගිය වසරේ මිය ගිය බව ඔහු කීවේය​. අල්විස් අංකල් ගේ දුව දෙහිවල කෝච්චි බෝම්බයෙන් මිය ගිය පසු අල්විස් අංකල්ද අප්පා මෙන් ආත්මය මිය ගිය අයෙකු මෙන් ජීවත්වී තිබේ.  යුද්දය අප සෑම දෙනාම භක්‍ෂණය කොට තිබෙන බව මට දැන් පෙනී යයි. අප සියළු දෙනාම යුද්දයේ වින්දිතයයෝය.  

 නීතීඥ රාජසිංහම්ගේ සහෝදරයාගේ වෑන් රථයෙන් අප යාපනයට ගියෙමු. යාපනයද වෙනස් වී තිබේ. මේ අප ජීවත් වූ යාපනය නොවේ. ආගන්තුක භූමියකි. ජාතීන් දෙකක් විසින් එකිනෙකා මරාගත් භූමියකි. ලේ ගලා ගිය වධයට පමුණුවන ලද භූමියකි  

මට නිවාඩු ලැබුනේ දෙසතියකටය​. එම නිසා අපට නෑ ගමන් යාමට කාලයක් නොතිබිණි. අපගේ මහ ගෙදර සහ ඉඩම් අධි ආරක්‍ෂිත කළාපය විසින් අත්පත් කරගෙන තිබේ. රටෙන් භාගයක් අත්පත් කර ගැනීමට කළ  අරගලය නිමවී ඇත්තේ උතුරේ දුප්පතුන්ට තිබූ ඉඩම් කෑලිත් අහිමි වීමෙනි. අප අම්මාගේ අක්කාගේ නිවෙසේ තාවකාලිකව ලැගුම් ගත්තෙමු. 

මට පැරණි මිතුරියන් ගෙන් හමු වූයේ  රාධාගේ සොහොයුරිය වූ මින්නා පමණි. රාධා  දැන් ජීවත් වන්නේ තමිල්නාඩුවේය​. නිදහසේ කිරිල්ලියක වී පියාඹන්නට ගිය ශාන්තිනී යුද කම්පනය නිසා දෙවරක් ගෙල වැළදා ගැනීමට ගොස් තිබේ. ශාන්තිනී තෙලිප්පලායි රෝහලේ තවම ප්‍රතිකාර ගන්නීය​.  ඇයගේ සිහි කල්පනාව හොඳ නැත. 

මනෝහරී ගේ අක්කා ඉන්දීය සාම හමුදාවේ සෙබළුන් දූෂණය කිරීම නිසා ගිනි තබාගෙන දිවි නසාගත් බව මට අසන්නට ලැබුණි.ලැබෙන තොරතුරු බිහිසුණු ඒවාය​. යුද්දයකින් පසු හොඳ ආ රංචි බලාපොරොත්තු විය හැකිද​?  

ලාක්‍ෂා දැන් ජීවත් වන්නේ කොලඹය​. ඇයගේ ලඟ ඥාතියෙකු උතුරේ මහ ඇමති වන ලකුණු තිබේ. මට අම්මාගේ කොරොස් කතාව මතකයට එයි. 

මම   මින්නාගෙන් නාදන් ගැන ඇසුවෙමි. මින්නාද ඔහු ගැන වැඩි යමක් දැන සිටියේ නැත​. ඔහු හිටපු ප්‍රාදේශීය නායකයෙකි. යුද්දයෙන් පසු ඔහු ගැන ආරංචියක් නොමැත​. ඔහු මිය යන්නට ඇතැයි සිතා මගේ සිත සොවින් බරවී යයි. එදින සවස අප යාපනයෙන් පිටත් වූයෙමු. 

 වෑන් රථයේ රියැදුරා කන්කසන්තුරේ වැසියෙකි. යුද්ද කාලයේ සිදුවූ දේවල් ඇසින් දැක්කාක් මෙන් හෙතෙම  පුරාජේරු සහිතව විස්තර කරන්නට විය​.  ඔහු  නොනවත්වා කියන විස්තර කථනය  අපට ඇතැම් විට කරච්චලයක්ද විය​.  ඒ කිසිවක් ගනනකටවත් නොගෙන ඔහු විස්තර ප්‍රචාරය කලේය​. අම්මා නිදිකිරා වැටුණාය​. මම යළි කාලයකින් දැක ගැනීමට ඉඩ නොලැබෙන පරිසරය නරඹමින් සිටියෙමි. 

නාවක්කුලි දුම්‍ රිය මාර්ගයට ආසන්න වනවාත් සමගම ඔහු හදිසියේ වැන් රථයේ බ්‍රේක් ගසා පාර හරහා ගිය අයෙකුට දිගට හරහට බනින්නට විය​. 

 ” අරූ  අර යන කාලකණ්නියා තමයි මෙහෙ ඉස්කෝල වලට පැනලා ළමයි යුද්දයට අරගෙන ගියේ. ළමයි එකෙක්වත් පණ පිටින් ආවේ නැහැ. ඌ නම් පුනරුථාපනය වෙලා ආවා “

 මම පාර හරහා  නොන්ඩි ගසමින්  යන  මිනිසා දෙස බැළුවෙමි.  මුරුගා දෙවියන්ට ඔප්පු වෙන්න ඒ නාදන් ය​. ඔහු බොහෝ සෙයින් මහළුව ගොසිනි. කොන්ඩය ඉදිලාය​. යුදයෙන් ලත් තුවාලයක් නිසාදෝ ඔහු නොන්ඩි ගසයි. 

මම එක හෙයින්ම ව්‍යාකූලත්වයට පත් වූයෙමි. මට කෑගසීමට අවශ්‍ය විය. ​වෑන් රථයෙන් බැස නාදන් කරා දිව යන්නට අවශ්‍ය විය​. මේ මිනිසාට බනින්න එපා යැයි කීමට අවශ්‍ය විය​. එහෙත් මම කම්පනය නිසා දෝ මුවින් කිසිවක් නොදොඩා නාදන් දෙස ඇසි පිය නොහෙලා බලා සිටියෙමි. 

වෑන් රථයේ රියැදුරා  නාදන්ට නායි (බල්ලා) කියා පරිභව කලේය.​එවිට නාදන් රියැදුරා දෙස බැලීය​. මම ඒ අවස්ථාවේ නාදන් ගේ දෙනෙත් දුටුවෙමි.  ඔහුගේ දෙනෙත් වල තිබූ අවිහිංසක බව දැන් නැත​. 1983 ප්‍රහාරයෙන් පසුව අප්පාගේ දෙනෙත් වල තිබූ හිස් බව නාදන් ගේ දෙනෙත් වලින් මා දුටුවෙමි.  එය දුටු මගේ දෙනෙත් වලට කඳුළු උණා නාදන් ගේ රූපය බොඳ කලේය​. විශ්වය මොහොතක් නැවතිණි. 

රියැදුරා නාදන් දෙස​ට කෙළ පහරක් ගසා යළිත් වාහනය ඉදිරියට ධාවනය කරන කලේය​. මම කඳුළු අතරින් සෙමෙන් සෙමෙන් කුඩාවී යන නාදන් ගේ රූප කාය දෙස බලා සිටියෙමි.  

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග 

China re-discovers priceless value of Buddhism

March 29th, 2015

By Senaka Weeraratna

In as much as two global religions Christianity and Islam are given leadership today by powerful countries based in the West and Middle East respectively, the time has come for the oldest of the three global religions namely Buddhism to be backed by a powerhouse to dispel the widely circulated myth that it is a weak religion sustained by relatively weaker countries in Asia despite Buddhism’s unmatched contributions to the sustaining of world peace, unqualified respect for the natural environment including reverence for the lives of all living beings and promotion of Ahimsa and non-violence as the basis of resolution of conflict.

No other country today fits the description of a powerhouse with a close association with Buddhism lasting for more than two millennia than China.  It has re-discovered the priceless value of Buddhism and the role it must play in the dissemination of Buddhism worldwide.

The 27th General Conference of the World Fellowship of Buddhists (WFB) that was held in Baoji, Shaanxi Province, China from October  16 to 18, 2014, being the first occasion a WFB Conference was held in mainland China, was a clear indication of the new role that China has embarked upon. It was meant to send a strong message to the rest of the world that the China of the future will not only be a supplier of goods and services but also a source of enlightened thinking based on Buddhism.

Though there have been major upheavals from time to time in Chinese history for example the Great Proletarian Cultural Revolution (1966-1969), there is no gain saying that Buddhism is deeply rooted in China and is very much a part of the Chinese culture and civilization. Chinese Buddhism together with Confucius values will be a major export in the very near future. Using the country’s spectacular advancements in science and technology, Chinese Buddhism can be expected to blend with modern technology and re-focus on social engagement within China leading to its emergence as a major force in China with the support of both Provincial Governments and local governments, i.e. Municipal authorities.

China’s new leadership is no longer doctrinaire Communist.   China’s President Xi Jinping has been quoted in the world press as saying that he believed China was losing its moral compass and he wanted the ruling Communist Party to be more tolerant of traditional faiths in the hope these will help fill a vacuum created by the country’s breakneck growth and rush to get rich. Xi, who was raised in Chairman Mao Tse Tung’s puritan China, is dismayed by what he sees as the country’s moral decline and growing obsession with money. Xi has expressed the hope that China’s “traditional cultures” or faiths – Confucianism, Buddhism and Taoism – will help fill a spiritual void that has allowed corruption to flourish.

The WFB Conference held this month in Baoji, Shaanxi Province and for the first time in mainland China, may well be considered as a  new starting point for both Provincial Governments and the Central Government of China to foster Buddhism and it will not be a surprise if the world were to see Buddhist missionaries from China emerging very soon to spread the teachings of the Buddha all over the world in a manner similar but more ethical than Christian evangelists from USA and other western countries engaged in spreading Christianity in former colonies.

China must claim the leadership of the Buddhist world to better project its image and Chinese culture, which is rooted in Buddhism, and in addition to effectively counter aggressive foreign religious evangelism in many parts of the world. Furthermore, if there is any cultural and spiritual base that can unite Asia; that is Buddhism primarily because the other two great Asian nations namely India (birthplace of Buddhism) and Japan are heirs of a great Buddhist civilization that spread to the far corners of Asia long before the entry of foreign political and religious influences from the West.

Source: Daily Mirror

Bhaag Milkha Bhaag – Hindi Movie about a patriotic runner

March 29th, 2015

Tissa Gunatilaka, Sydney

This weekend I happened to watch another extraordinary Hindi movie called “Bhaag Milkha Bhaag” (Run Milkha Run). A biopic directed by Rakeysh Omprakash Mehra, is based on a real life story of a former track and field sprinter Milkha Singh who was born in Imperial India before the partition, won several Gold medals for his motherland. A real spectacle about the hard work, dedication and determination in achieving a set life target. This film grossed at 6th highest place in 2013 in India.

The story is about a teenager who selected army as his carrier and the track as is his arena of achievements. Failures at Melbourne (1956) and Rome (1960) Olympics gave a birth to a new hero. The story also provides some sinister incidents of the protagonist’s childhood life during the partition of India and Pakistan in 1947. A must watch movie but very patiently.

The main actor Farhan Akhtar appears credited with lot of acting and directing in his early career but he does not stand par with other commercially successful Indian actors. He provides a highly respectable and powerful performance throughout the whole movie. Appearance of Sonam Kapoor lights up already electric screen.

This film makes me think of our film industry in Sri Lanka. When most of our film directors chase up finances through NGO organisations, they were made to stick with terms & conditions of such organisations where destroying of our cultural values and way of life are general norms hidden in the small print. In the same token India is so gutsy in keeping its tradition and culture still intact in every aspect of their entertainment and day to day life.

Subha Pathum

Tissa Gunatilaka, Sydney

“New Sri Lanka Freedom Party (NSLFP)  under  the leadership of ex-President Mahinda Rajapakse – Great News!

March 28th, 2015

Prof. Hudson McLean

Thank you M D P DISSANAYAKE for Great News on the resurgence of Mahinda Rajapaksa.

The new government under Maithreepala Sirisena, actually driven by Ranil Wickramasingha & Chandrika Bandaranaike Kumaratunge has become a universal comedy series.

It became pretty obvious that the power-boost for the My3-RW-CBK was generated by India-UK-USA, as demonstrated by the warm welcome given to President Maithrepala Sirisena by the Indians, and especially by the British Her Majesty the Queen Elizabeth.  In fact, as mentioned by several contributors in Lanka Web, the Queen shook hands with the Sri Lanka President, without her traditional gloves. A very special gesture!

With a “fatherly” arm-touching by David Cameron Prime Minister of Great Britain, to a man whom he has never met before, is rather un-British.

The next debacle of My3 visit was his subservience to the Tamil demands to hold the official reception in a Hotel than at the Sri Lankan High Commission. What next?

So the President of Sri Lanka is dancing to the Tamil – Tunes!

Next might he even mark his forehead with a spot of Pink?

The public response by the Gay Mangala Samaraweera, the Foreign Secretary, on his official trips to to USA & India, was unceremonious, to say the least.

The Stop-Start of the Port of Colombo development project by the Chinese has cost the Sri Lankan tax-payer a massive Billion Rupees, as published in media.

The unsubstantiated allegations by several Ministers of My3 including RW, on the Bribery & Corruption by the Rajapaksa Administration, of several billion dollars and still counting, have only demonstrated the political “Witch-Hunt” by My3-RW.

Hopefully LankaWeb readers & contributors have not forgotten the alleged corrupt illegal doings of Singaporean Arjuna Mahendran, the Chief of the Central Bank and his son-in-law. Also the jail-bird Raj Rajaratnam and his association with two members of the current cabinet.

More important are the acts of opening Sri Lanka doors wide to the potential Tamil Terrorists, supported by ISIS, due to reduction of HSZ defenses. Immediate action is needed to prevent any resurgence of terror.

This will also increase the appetite of Field Marshall Sarath Fonseka, who is now virtually barred from entering the political arena, but received the Baton to launch a military Coup d’état, if & when disturbance occur.

Rumour has it that Basil Rajapaksa intends to return to Sri Lanka from USA after completing his medical treatment, to face allegations against him.  This is vital to clear the Rajapaksa image and maintain credibility.

It is tragic and utterly disgraceful that My3 Government is possibly making allegations without substance, against the Rajapaksa family, simply due to political fear.

Is it possible for Sri Lanka Customs & Excise to produce any evidence of importation of ultra-luxury motor vehicles, such as Lamborghini, and the cost of the vehicle, taxes paid, and the name of the importer?

Hopefully, the Treasure Hunters & the Rumour Mongers of the My3-RW-CBK will get their act together and present all evidence before the 100-day honeymoon ends.


 Express Your Opinion – Read What Others Say!

The Independent Interactive Voice of Sri Lanka on the Internet.

Please visit -:

Joint Letter on LTTE Front

March 28th, 2015


27.March 2015

The recent statements by senior Sri Lankan Government sources that the proscription on LTTE front organisations will be lifted present a serious threat to the national security and unitary status of Sri Lanka.

The purpose of introducing the ban based on the UN Security Council Resolution 1373 was to prohibit the LTTE connected organisations from resorting to overt and covert actions in financing the separatist terrorist movement in Sri Lanka and supplying arms for the violence perpetrated by the LTTE in Sri Lanka.

As a small nation, Sri Lanka is not equipped with highly sophisticated intelligence organisations like RAW, CIA, KGB, MI6 etc. but relies on the intelligence units within the military and the police.  One should not forget the fact Sri Lanka’s war against the LTTE lasted for 35 years mainly due the funds and arms supplied to the LTTE by foreign based organizations which at times worked with international spy agencies over which Sri Lanka had no control.

Furthermore, some members of LTTE front-organisations have entered Sri Lanka and taken part in bunker & boat construction, technology transfer and weapons training.  It is for these reasons that several Tiger Diaspora leaders were personally honoured with the title of ‘Maamanithar’ (the highest national honour of Tamil Eelam) by the former LTTE leader.  To this day, the LTTE lobby continues to carry out false and vicious propaganda against the government & people, the armed forces, the businesses and even the Cricket team of Sri Lanka.

In addition, at present a few of the Western nations are interfering with the internal politics of Sri Lanka due mainly to the electoral pressures exerted by extremist Tamil lobbies in their respective countries.

Thus, Sri Lanka is placed in an unenviable position to depend on its own resources and strength to protect its vital interests against subversion engineered from foreign sources.  In addition to the UN Resolution 1373 which direct the members Nations to 1) enforce international obligations and laws that require to adhere to the rule pf law, 2) defeat terrorist organizations by enforcing UN resolution endorsed by the

member Nations, Sri Lanka’s own Constitution as per the Article 157A requires that all steps are taken to prohibit against the violation of the territorial integrity of the country.

Sri Lanka took a legitimate, intelligent and democratic step of protecting its national security and territorial integrity, by placing a ban on the following organisations as practiced by other Nations.

  1. T.T.E
  2. Tamil Coordinating Committee
  3. Tamil Rehabilitation Organization
  4. British Tamil Forum
  5. World Tamil Movement
  6. Canadian Tamil Congress
  7. Australian Tamil Congress
  8. Global Tamil Forum
  9. National Council of Canadian Tamils
  10. Tamil National Council
  11. Tamil Youth Organization
  12. World Tamil co-ordinating Council
  13. Trans National Government of Tamil Eelam
  14. Tamil Eelam People’s assembly
  15. World Tamil Relief Fund16 Head Quarter’s Group.

Under the provisions of the UN Resolution 1373, the member countries are obliged to 1)criminalize the wilful provision of collection, directly or indirectly , funds terrorism 2)freeze resources of persons, who commit, or attempt to commit terrorist acts either by their nationals or those in their territory 3)supress the financing of terrorism , and 4) prohibit their nationals or any person and entities within their territories from making any funds, financial assets or economic resources available to terrorists.

If some of the nations in the world turn a blind eye to the spectre of Tamil armed violence and terrorism, is it not fair for Sri Lanka to take action in keeping with the spirit of the said UN resolution and the Sri Lanka Constitution.?

We appeal to His Excellency the President of Sri Lanka and all patriotic Members of Parliament NOT TO LIFET BAN ON THE LTTE FRONTS AND INDIVIDUALS as it will pave way for the disintegration of the country and create chaos and instability similar to the days we had in 70s .80s and 90s when thousands of civilians were targeted by the terrorists.

We also kindly appeal to the Members of the Maha Sanga, the Members of the Clergy of other religions and Civil Society organisations to voice their opinion on the extreme danger in lifting the ban on these proscribed LTTE fronts and individual in order to protect the people and the Nation.

Ranjith Soysa



Society for Peace, Unity and Human Rights for Sri Lanka (Victoria)

Society for Peace, Unity and Human Rights for Sri Lanka (NSW)

Western Australia Society for Peace, Unity and Rehabilitation in Sri Lanka (WA)

Veera Parakramabahu Foundation Inc. (NSW)

Sinhala Cultural Association of Australia Inc. (ACT)

Sinhala Cultural and Community Services Foundation (VIC)

Jatika Ekamuthwa- Victoria

After Effects of Yaha Paalanaya – Only few months passed !!

March 28th, 2015


TNA පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සුමනතිරන් ,GTF ප්‍රදානී සුරේන් සුරේන්තිරන් සමග ඕස්ට්‍රේලියාවේ දී පහුගිය සතියේ හමුවී ඇත.එම හමුවෙන් පසුව ලංකාවට පැමිනි සුමනතිරන් මෛත්‍රිපාල සමග යාපනයේ යෙදුනු සන්චාරයට එක්වීමෙන් අපට පෙනී යන්නෙ මොවුන සැමගේ සිත් තුල ඇති එකම ප්‍රාර්ථනාව හිටපු ජනපති යුද අදිකරනයට රැගෙන යාමට සැමදෙනාම එක් වී මහාපරිමාණයේ උගුලක් අටවමින් පවතින බවයි.


අපේ ඌරු රැලට පාරතොට ලස්සනට තියනව පේන්න බෑනේ. මෙහෙම තමා උන්ගේ ආතල් එක. ජරාවලේම තමයි උන්ට සැපදැනෙන්නෙ. දැන් මේ තියෙන්නෙ නියමෙට. මුන්ව ගිහින් දාන්න ඕනෙ තමිල්නාඩුවට. උදේට වතුර බාස්කට් එක අරන් කෝච්චි පාර අයිනෙ ඒ වැඩෙත් කරන්න තිබ්බ නන් මුන්ට තවත් ආතල්. See attached photos of City of Colombo now !!




බැඳුම්කර නිකුතුවේ කොලේ වහන්න ඩබල් ගේමක්‌

March 28th, 2015

ශ්‍යාම් නුවන් ගනේවත්ත Courtesy Divaina

අක්‍රමිකතා සිදුවූ බවට චෝදනා එල්ල වී ඇති තිස්‌ අවුරුදු භාණ්‌ඩාගාර බැඳුම්කර නිකුතුවේ ගෙවීම් පියවීම සඳහා වත්මන් මහ බැංකු අධිපතිවරයාගේ බෑණා විසින් ඉහළම තනතුරක්‌ හොබවන සමාගමකට මහ බැංකුවෙන්ම අඩු පොළියට ණය සපයා ඇතැයි මූල්‍ය වෙළෙඳ පොළ ආරංචි මාර්ගවලින් කියයි.

මේ අනුව රුපියල් කෝටි ගණනක මුදලක්‌ සියයට අටක්‌ වැනි අඩු පොළියට දැනටමත් එම සමාගමට ලබාදී ඇතැයි දැන ගන්නට ඇත.

එම සමාගමට අදාළ බැදුම්කර සඳහා සියයට 12 කට අධික පොළී ආදායමක්‌ ලැබෙන අතර, එම බැඳුම්කරවලට ගෙවීම සඳහා මහ බැංකුවෙන්ම සියයට අටක්‌ වැනි අඩු පොළියට ණය සැපයීම තුළින් අදාළ සමාගමට නිකරුණේ අයුතු ලාභයක්‌ ලබා ගැනීමට ඉඩකඩ සැලසී ඇතැයි ද එම ආරංචි මාර්ගවලින් වාර්තා වේ.

මෙහි අදහස වන්නේ එම සමාගමට අතේ නොමැති මුදල්වලටත් ලාභ ලැබීමට ඉඩකඩ ලැබීම බවද එම මූල්‍ය වෙළෙඳ පොළ ආරංචි මාර්ගවලින් දැන ගන්නට ඇත.

මෙම අසාධාරණ තත්ත්වය හමුවේ මූල්‍ය වෙළෙඳ පොළ නියෝජිතයෝ කැළඹීමට පත්ව සිටින බවද මහ බැංකුව පිළිබඳව පවතින විශ්වාසය බරපතල ලෙස පළුඳු වෙමින් තිබෙන බවද තවදුරටත් සඳහන් වෙයි.

Several bank heads resign, some likely to challenge Finance Ministry order

March 28th, 2015

Courtesy Adaderana

Following the resignations of Dr. Rani Jayamaha as Chairperson of Hatton National Bank and Sunil Wijesinha as National Development Bank PLC Chairman and the likelihood of more such resignations, very reliable sources indicated that the Finance Ministry has notified several private commercial bank heads who had been appointed to represent government owned shares to step down.

The government owns nearly 28 per cent of shares in the Hatton National Bank and 33 per cent in the National Development Bank.

විග්නේස්වරන් එන්නේ මොකාට ද?

March 28th, 2015

නලින් ද සිල්වා

කොළඹ ඉගෙනගත් වෙල්ලායන් තරම් සිංහලත්වයට එරෙහිව දෙමළ ජාතිවාදය පෝ’ෂනය කරන පිරිසක් තවත් නැත. 1833 දී  මෙරට දෙමළ ජාතිවාදය නිල වශයෙන් බෞතීස්ම කිරීම සඳහා ඉංගිරිසිහු ඉංගිරිසි උගත් දෙමළ වෙල්ලාල ප්‍රභූන් යොදාගත්හ. ඔවුන් අතර ද ප්‍රධාන වූවෝ කොළඹ උසස් යැයි සම්මත පසල්වල ඉගෙන ගත් අය ය. ඉංගිරිසින් බර්ගර්වරුන්ට පසුව රටේ නායකත්වයට පත්කිරීමට බලාපොරොත්තු වූයේ ඉංගිරිසි අධ්‍යාපනයක් ලත් දෙමළ වෙල්ලාලයන් ය. එකී වෙල්ලාලයෝ ද සිංහල නායකයන් පරදවා රටේ ම නායකත්වයට පත්වීමට කටයුතු කළහ.

පොන්නම්බලම් රාමනාදන්, පොන්නම්බලම් අරුණාශලම්, ඔවුන්ගේ මාමා වූ කුමාරස්වාමි වෘත්තීය හා දේශපාලන නායකත්වයට ද ඔවුන්ගේ ඥාති සහෝදර ආනන්ද කුමාර්ස්වාමි ශාස්ත්‍රීය නායකත්වයට ද පත්වූයේ ඒ ක්‍රියාදාමයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ය. ඉංගිරිසි කියවන ලෝකයෙහි ශාස්ත්‍රීය නායකයෝ සිංහල ශාස්ත්‍රිය ලෝකයේ නායකත්වයට පත්කෙරී ඇති මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ, එදිරිවීර සරච්චන්ද්‍ර ආදීහු නො වෙති. ඉංගිරිසි කතාකර්න්නන්ගේ ලෝකයෙහි පාණ්ඩිත්‍යයෙන් හෙබි භික්‍ෂූන් වහන්සේට ඇති පිළිගැනීම කුමක් ද?        

ඉංගිරිසින් ්1931 දී සර්වජන ඡන්දය වෑරදීමෙන් දුන් පසු වෙල්ලාලයන්ට දේශපාලන තලයෙහි තිබූ වැදගත්කම නැතිවන්නට පටන්ගත්තේ ය. සර්වජන  ඡන්දය නොවන්නට සිංහලයන්ට මෙරට කිසිම තැනක් නැතිවන්නට තිබිණි. දේශපාලන තලයෙහි වෙල්ලාලයන් රටෙහිම නායකත්වයට පත්වීමට නො හැකිව ඉංගිරිසින්ගේ අනුග්‍රහයෙන් දෙමළ බෙදුම්වාදයට යොමු වූහ. විග්නේස්වරන් ඇතුළු යාපනයේ දෙමළ වෙල්ලාලයෝ එමග තවදුරටත් ගමන් කරති. 

විග්නේස්වරන් කියා තිබුණේ ලංකාව ඒකීය රාජ්‍යයක් වීම නිසා දෙමළ ජනයා සුළුතරයක් බවට පත් වූ බව ය. මොහු මේ කියන්නේ සංඛ්‍යාත්මක සු්‍රළුතරයක් ගැන නො වේ. ඒකිය වුවත් සන්ධිය වුවත්  සංඛ්‍යාත්මක ව දෙමළ ජනයා සුළුතරය වෙයි. විග්නේස්වරන් කියන්නේ ඒකීය රාජ්‍යයක දෙමළ වෙල්ලාලයන්ට රටේ ම පාලන බලය ලබාගත නොහැකි බව ය. සුළුතරයක කතාවක් ඔහු කියන්නේ එබැවිනි. දෙමළ වෙල්ලාලයන්ට රටේ ම පාලන බලය ගැනීමට නොහැකි බැවින් විග්නේස්වරන්ලා රට බෙදා එක් කොටසක පාලන බලය ලබාගැනීමට කටයුතු කරති. 

අප අවුරුදු විසිපහක පමණ කාලයක් තිස්සේ දෙමළ ජාතිවාදය විකාශ වී ඇති ආකාරය කියන නමුත් සිංහල ජාතිකවාදීන් ඒ කිසිවක් තුට්ටුවකටවත් මායිම් නො කරති. සමහර විට මා දක්වන ඉතිහාසය වැරදි විය හැකි ය. එහෙත් ඔවුහු ඒ බවක් ද නො කියති. දෙමළ බෙදුම්වාදය පරාජය කිරීමට නම් දෙමළ ජාතිවාදය යනු කුමක් ද එහි විකාශය කෙසේ සිදුවීද යන්න තේරුම් ගත යුතු ය. ඒ සඳහා අපට ප්‍රවාදයක්, කතන්දරයක් තිබිය යුතු ය.

විග්නේස්වරන්ලා ට පැහැදිලි කතාවක් ඇත. ඔවුහු එහි දී ව්‍යාජ ඉතිහාසයක් ද ගොතා ප්‍රචාරය කරති. අපි මේ ඉතිහාස කතාවේ බොරුව ද හෙළිදරවු කළෙමු. අපට මේ සියළු කතා වඩා හොඳ සංගත කතාවකින් පරාජය කළ හැකි ය. අපට එවැනි සංගත කතාවක් ඇත. එහෙත් අවාසනාවකට ජාතික ව්‍යාපාරයේ නායකයෝ එයට සවන් නො දෙති. ඒ කතාව මදි නම් ඔවුන් කළ යුත්තේ වෙනත් වඩා සංගත කතාවක් ගෙතීම ය. 

විග්නේස්වරන්ලාට අවශ්‍ය මුල දී සන්ධීය රාජ්‍යයක් පිහිටුවා පසුව වෙන ම රාජ්‍යයක් බිහි කිරීම ය. ඔවුහු ඒ සඳහා ඔවුන්ගේ කතාව කියති. සිංහලයෝ ඒ කතාව සාවධාන ව අසා සිටිති. 

නලින් ද සිල්වා

2015 මාර්තු 28


Who could behind attacks in Churches in Pakistan?

March 28th, 2015

By Afshain Afzal

Few days before the tragic twin blasts near the Christian Churches in Pakistani city of Lahore, there was a massive hunt for Pakistani illegal Christian around the world. In Thailand alone, in a campaign against Pakistani Christian asylum seekers, Police arrested hundreds of Pakistani Christian from Churches and grocery stores in different cities under immigration rules. Ever since the signing of Readmission Agreement between Pakistan and European Union, the expulsion of illegal Pakistanis, predominantly Christian has put a big business of illegally settlements abroad to a halt. Same goes fit for the other countries. These illegal citizens were not only involved in criminal activities but were also often found taking law of that country into their hands.

Investigations revealed that Christians from India and other neighbouring countries used to crossover illegally to Pakistan, where they were provided Computerized Pakistani National Identity Cards, passports and other travel documents by criminal networks to enter different countries as transit routes to migrate to other countries. They also got themselves registered with United Nations Human Rights Commission on Refugees (UNHRC) and other human rights organizations to legally strengthen their cases of immigration. This was followed by illegal immigration to foreign countries of their choice, where they use to official take up requests for asylum.

Interestingly, in the same context, Dr. Nazir S. Bhatti, Chief of Pakistan Christian Congress, based in US, wrote a letter to Prime Minister of Thailand, General Prayut Chan-o-cha on 7 March 2015, to stop arrests of Pakistani Christian asylum seekers by Bangkok Police in Thailand as Pakistani Christian asylum seekers have fled from Pakistan after genocide and took refuge in Western countries for safety and security of their lives. It is a matter of concern that without the knowledge of Government of Pakistan or any other authority, thousands of Christian from Pakistan entered illegally to Thailand, at their own, and got themselves registered with United Nations Human Rights Commission on Refugees (UNHRC) to seek asylum there. More than 12,000 Christian from Pakistan are illegally living in Thailand also as asylum.

A day after this letter, which was also advertised through media, the twin attacks near the Christian Churches in Yohanabad in Lahore took place, killing at least 16 innocent people. As a reaction Christian took to the street and started damaging the public and private properties. The Christian mob also burnt two Muslims alive in Lahore and created a state of horror for complete two days. Fortunately, there was no reaction from the other side, which defused the tension. Many analysts view that the motive behind the terrorist attacks was to convince the foreign governments that genocide of Christian in Pakistan is taking place.

Soon after the incident, Media reports claimed that Tehrik-e-Taliban Pakistan (TTP) has accepted responsibility for the blasts and threatened more attacks. However, when same media was questioned about the authenticity of the claim of TTP, they declined to respond. In another development, commenting on attacks near the Churches in Yohanabad, Haji Abdus Samad, TTP representatives in in Khyber PK province denied their role in the cowardly attacks and clarified that Islam teaches us equal treatment with non-Muslim and protection of minority’s holy place. He further elaborated that had members of TTP against the Christians or their holy place, by now not even one such building would have be spared in his province but Islam forbid them to do that.

Ironically, without any confirmation, the UN Secretary-General while condemning the terrorist attacks in Lahore expressed grave concern that the Pakistani Taliban has claimed responsibility for the attacks and threatened to carry out more such acts in the future. He called on Government of Pakistan to bring the perpetrators to justice and to do its utmost to prevent attacks against places of worship and protect religious minorities. Reacting over the incident, Pope Francis said that Christians are being persecuted only because they are Christians. One wonders, is media so authentic that office of UN Security General and personalities like holy pope can issue sweeping statements, confirming who were behind the terrorist attacks. No doubt, the majority of Pakistani Christians are loyal citizens of Pakistan but Islamabad need to do something about illegal citizens from India and other countries, who are engaged in criminal activities.

If we compare with the neighbouring India, India-based Catholic Secular Forum (CSF) released a report, covering period of year 2014, which documented 120 attacks on Christians, their Churches and other institutions, across India.  The report further highlighted over 7000 cases of Indian Christian facing threats, violence and displacement between December 2013 and end of 2014, including 1600 women, 500 children and 300 members of the clergy and community leadership. There is a need to clarify that these figures are execrated, which can be judged from a recent incidents in which attack on Church was carried out by the members of the Christian community themselves.

In a statement, US State Department’s spokesperson Jen Psaki while condemning the attacks near the Christian Churches in Lahore, supported the right of every person to practice any religion without fear of intimidation, death, coercion or any form of reprisal, which was a basic human right in both Pakistan and throughout the world. It is so strange that in countries like US where people belonging to other faiths are living as third grade citizens and Americans have started claiming that the US Constitution is based on Judeo-Christian principles but Western government consider their right to poke their nose in the internal affairs of other nations. Islam is being insulted and Muslims humiliated everywhere in the Western countries but it does not fall in “Hate Speech crime”. Recently, at the floor of US’ Senate, Americans have pronounced that US is a Christian nation and Hinduism as a false faith with false gods but it is OK as West is above the law.

The minorities including Christians and Hindus must also understand that although the law and order situation in Pakistan is under control but it is not as good as should have been. There are foreign agents everywhere. It would not be an over exaggeration that illegal immigrants from India and other neighbouring states accounts to over 3.9 Crore. Ironically, till early 1970ies, the population of East Pakistan (now Bangladesh) was 56 percent while the West Pakistan was 46 percent. Today, thanks to illegal immigrants from India that where the population of Bangladesh is 16 Crore, the pollution in Pakistan has increased to 19 Crore. Interestingly, the population of illegal minorities also increased in the same pattern. It is high time that we must identify our enemies and fifth columnists in our files and follow the lessons of peace and tolerance. We are one nation and should be conscious of black propaganda by Indian and US Cyber Commands which is using media and mobile SMS to create misunderstanding between the loyal citizens of Pakistan.

Copyright © 2015 All Rights Reserved. Powered by Wordpress