Wicky Is Running Siri To The Ground: Intellectuals & Scholars Join Mahinda

June 20th, 2015

By H. L. D. Mahindapala –

The unfolding events, one more telling than the other, defines the emerging political trends which, in the foreseeable future, seem to be irreversible. The polarization of the contending forces into Left and Right camps has also fallen into two clear cut political domains. On the Right is the Siri-Wicky regime with Chandrika Bandaranaike as the Third Party in the troika, leaning heavily towards the West. On the Left is Mahinda Rajapaksa, with stalwarts like Dinesh Gunawardena, forging forward with the inherited spirit of the rejuvenated Boralugoda Lion, with Wimal Weerawansa firing his deadly verbal artillery on Siri-Wicky targets, and with no-nonsense Vasudeva Nanayakkara ripping into the Wickremesinghe-led Right.

All of them are marching hand-in-hand to regain the interrupted regnum of the people. Collectively their alliance has given the New Left a reinvigorated meaning to rise against the Right-wing forces, both internationally and nationally. Collectively they have gathered an unexpected political momentum from a wide range of grass root forces. Simultaneously, the Right is witnessing (though they will not admit it) the fizz of the Siri-Wicky regime which bubbled on January 8, 2015 evaporating under their delusional eyes. The last bubbles fizzled out even before the abracadabra of their “100 days” ended. The disillusionment creeping up has come to stay. Theirs is an uphill task to recapture the rapture that took them to their peak on January 8. From day one the Siri-Wicky regime has been going downhill. What the Right is losing is gained daily by the New Left.

It began as an over-sized trickle at Nugegoda. Political commentators agree that it has now turned into an unstoppable wave sweeping across the landmass in the south. And this is happening at various people-to-people levels. The Siri-Wicky Right has no effective answer to combat the New Left. What is noteworthy now is the momentum created by the Nugegoda Man has gone through the ceiling and penetrated the upper levels Initially it was confined to daring and perceptive intellectuals like Dr. Dayan Jayatilleka, Dr. Gunadasa Amerasekera and Dr. Nalin de Silva who exposed the hollow shell of the Yahapalanaya with their x-ray analyses. They were with the first wave that rose with the Nugegoda Man – the new political man. They were joined by public intellectuals like the former Chief Justice, Sarath N. Silva, who came out swinging with both hands to pummel the illegally constituted regime. Before long (i.e., within the 100 days) the sangha, trade unionists, artists, and some journalists who have the capacity to assess the new realities critically, joined the Nugegoda Man.

In the meantime, former President Mahinda Rajapaksa was meeting various delegations at the Abeyrama Temple in Narahenpita for “discussions” (ceremonial Dækum, says Professor Emeritus. Gerald Peiris) almost on a daily basis. The rush to meet him, whether in Hambantota or in Nugegoda, is an unprecedented political phenomenon which reflects the underlying nature of the political crisis threatening the future of the nation. The rush to meet Mahinda Rajapaksa is not to hero-worship him but to save the nation form the perils hanging over its head like the Damocles Sword. They have nowhere to go except to him. They accept him as the only leader available in the political landscape who could lead the nation in this time of crisis to save the nation, once again, and reinforce the power of all that was gained at Nandikadal.

At the same time, the fire lit by the Nugegoda Man sparked off even larger fires in the other provincial cities. The “Bring Back Mahinda” campaign was creating a political sensation never experienced in the post-independent era. The closest that I can think of is the spontaneous mourning crowds that queued up to pay homage to Dudley Senanayake when his body was lying in state in the old Parliament. But that was a tribute paid to a dead leader. The people flocking to meet Mahinda Rajapaksa is a tribute to a living icon. Never had a leader – a defeated one at that – received a spontaneous response from the people as in the case of Mahinda Rajapakse. In both cases people have flocked to pay back their debt of gratitude for services rendered to the nation.

The message was coming loud and clear. The failure of the Siri-Wicky regime to live up to its promises was obvious even to the backbenchers who are putting up a brave front for public consumption. Oddly enough, just at the time when the forces around the Siri-Wicky regime began to fall apart they were hit by their close friends and political allies. The first big blow came from the NGOs. Radhika Coomaraswamy, Jehan Perera, “Paki” Saravanamuttu, J. C. Weliamuna et al, realized that Wickremesinghe, who was running the show, had cut the ground under the feet of Sirisena. As stated by the NGOs the Siri-Wicky regime was meandering “aimlessly”.

Even Rathana Thero of the JHU is now calling for another regime change. Champika Ranawaka, who was crowing that he launched the war in Mavil Aru, that he saved the nation, and that he was the prime mover behind all the victories, including the regime change and “the revolution” of January 8th, 2015, has suddenly ceased to claim fatherhood for the Siri-Wicky regime. JVP too is now insisting that the Yahapalana-yakos should pack up and go home. Even the lumpen Marxist School of the Peradeniya Campus blasted the Siri-Wicky regime.

At the end of 100 days the ground swell of “Bring back Mahinda” movement has grown too big to ignore, or write off as a passing road show. The latest political move coming from the re-awakened Peradeniya University confirms beyond any doubt that there is a distinct trend developing against the Yahapalana-yakos even at the highest levels. Almost overnight the leading lights of the Campus formed the Association of Intellectuals, Scholars and Professionals in Kandy to back President Mahinda Rajapaksa in the coming elections. The opening lines of the communiqué, written and issued by Prof. Gerald H. Peiris, one of the brilliant scholars of our time, says it all : “In the context of the intensifying crisis of governance in Sri Lanka witnessed over the past three or four months we have inaugurated an organisation consisting of certain members of the academic staff of the University of Peradeniya (past and present) and other leading professionals in the city of Kandy and its suburbs for the purpose of promoting the prospects of the political group led by the former president Mahinda Rajapaksa at the forthcoming parliamentary elections. Our membership is united and unanimous in its conviction that Sri Lanka’s interests and aspirations – in particular, safeguarding sovereignty, ensuring political stability, and pursuing rapid and sustained socio-economic progress – would be best served if the post-election regime would be one in which the former president could perform the key leadership role. Accordingly, our association expects to engage in a “pro-MR” campaign targeted mainly at the educated middle-class in our area of operation which we believe is critically significant to the overall outcome of the forthcoming parliamentary polls, and explain to those in that layer of society through a series of seminars and discussions the reasons upon which our convictions and objectives are based.”

This critical and perceptive response coming from our concerned intellectual and scholars indicate the depths of feelings and the sense of crisis threatening and overwhelming the nation. This reveals that the disillusionment with the Yahapalana-yakos is complete, from top to bottom in the south. The “Bring Back Mahinda” has gathered a momentum which cannot be reversed. There is, of course, the question of how all this will translate into votes in the coming election. But the prospects are that it will grow from strength to strength because of the failures of the Siri – Wicky regime. There are no signs of the Yahapalana-yakos recognizing the new realities that are dragging them into a grave dug by their pseudo-intellectual, Wickremesinghe.

He is at his best in kuth-thu-fying behind-the scenes and wrecking his own party and the nation. The Siri-Wicky-CBK troika was good at plotting with 50 other groups – i.e., 47 minor local political groupings, plus CIA, RAW and NGOs – to overthrow the Mahinda Rajapakse regime. But they have failed to replace it with the political nirvana they promised on January 8, 2015. Let alone the “ideal society” they promised in their manifesto, they have failed even to deliver the promised “difference” (when-a-suck), which was their prime slogan in the last presidential campaign. They were, of course, euphoric when they dismantled the old regime but they were pathetic in their failure to create a substitute. Greatness is in creating something valuable and viable, just not in breaking what had been there. Breaking is easy. Rebuilding a new world is difficult as seen in the “Arab Spring.”. It becomes impossible when the task of creating the new order is handed over to abject failures. President Sirisena’s biggest mistake was in handing over the powers of running the country to the two biggest failures in modern history : Ranil Wickremesinghe and Chandrika Bandaranaike. Their track record is abysmal.

Neither of them are figures that can inspire confidence in the future because their past history has been the worst ever on record since Don Juan Dharmapala, the turn coat, sold the nation to the Portuguese. Following in his footsteps Wickremesinghe even invited the Portuguese Prime Minister to celebrate 500th anniversary of the invasion of the first Western imperialists who destroyed every brick of Buddhist and Hindu sacred sites they could. Sadly, it is this pseudo-intellectual that is hailed as the hero by the half-literates in the UNP backbenches.

The response of the scholars, professionals and intellectuals to the new barbarism of the Siri-Wicky regime comes as a redeeming beacon of light to the nation floundering in the dark, choppy seas. A formidable band of intellectuals and scholars is leading this new front.

The Committee of Advisors consists of :
· Ven. Dr. Medagama Dhammananda (Secretary of the Asgiriya Chapter of Siyam Nikaya)
· Dr. Asoka Amaratunga, Professor Emeritus, and former Dean of the Faculty of Dental Sciences, University of Peradeniya
· Mr. M. D. Sirisoma, retired public servant (former Secretary of the Central Provincial Council)
· G. H. Peiris, Professor Emeritus, University of Peradeniya

The following office-bearers too are drawn from various disciplines: President: Dr. Ariyaratne Herath, Senior Lecturer in Economics at Peradeniya, Secretary: Mr. Nimal Premawansa (school teacher and former member of Parliament from Nuwara Eliya District), Convener of Meetings and Treasurer: Mr. Sumedha Weerawardena, Senior Lecturer, Department of Philosophy, University of Peradeniya. There are, in addition, 6 Committee members, five of whom are persons from outside the university.

This Association of Intellectuals, Scholars, and Professional has come at the right time to fill a great void. They constitute the needle of the compass which points to the new directions.

Highlighting the first meeting Prof. Peiris wrote : “A seminar of the Vidvath Vrutheeyavēdīngē Sansadaya (Association of Scholars and Professionals) on the ‘Post-January 8th Political Milieu’ was held at the Pushpadhāna Hall in Kandy with the participation of about 200 invitees (seating capacity of the venue was 220). It reached a level of success which I myself did not expect – 2 O’clock on a sweltering afternoon at a place about 1km from the car park of the excessively crowded city would have been a formidable disincentive to the motorised invitees sympathetic to our cause.

“Of the three main speakers Mr. Mohan Samaranayake (a reputed journalist at the peak of his career who had served at various times as Director of the UN Information Centre, Chairman of the Rupavahini Corporation and the Media Spokesman of the President’s Office) was extraordinarily brilliant. On the basis of what I observed from the Chair I felt that he really held the audience spellbound, not so much with his obvious oratorical skills, but with the content of his presentation. Professor Shantha Hennayake, the present Deputy Vice-Chancellor at Peradeniya and an ardent Mahinda Rajapaksa supporter, was also very impressive, especially in the submissions he made in order to show that the Muslims and Tamils have no reason whatever to be prejudiced against the former president. Dr. Wasantha Bandara, the Secretary of the ‘Patriotic National Movement’ headed by Dr. Gunadasa Amarasekara (doyen of the community of the Sinhala creative writers) was, as usual, persuasive in his demonstration of how ominously our nation is being imperilled by those who hold the reins of political power at present.

“My impression on the seminar participants,” added Prof. Peiris, “is that the majority were from the educated ‘middle-class’ (but not of its highest stratum) – a segment of the electorate from which Mahinda Rajapaksa did not have substantial support at the presidential polls, especially in urbanised electoral districts of mixed ethnicity. Our seminar, targeted specifically as it was at that layer of society, was also intended to contribute to ‘post-war’ inter-group harmony. We did not invite elected political leaders – national or local. The success of the seminar was made evident further by the requests we have had for conducting similar meetings in several other towns by persons who pledged to undertake some of the related organisational functions.”

The Peradeniya campus has been dormant for decades. Once the home of the best and the brightest of the nation it went into hibernation for reasons that have yet to be explained. It is heartening to note that it has once again re-emerged to give leadership to the nation that has lost its way under the misguided leadership of pseudo-intellectuals who have no sense history (our past) or direction (our future)..

SLFP committee decides on MR for PM post

June 20th, 2015

The Daily Mirror

The six-member committee appointed by the Sri Lanka Freedom Party (SLFP) has unanimously decided to nominate former president Mahinda Rajapaksa as the party’s prime ministerial candidate no matter what President Maitripala Sirinsena’s views are on this matter, informed sources said.

SLFP Vice Chairman and Minister Rajitha Senaratne told the weekly Cabinet meeting that the president had categorically stated that Mr. Rajapaksa would not be nominated for the general elections. However, the committee comprising Chief Opposition Whip John Seneviratne, MPs Kumara Welgama, T.B. Ekanayake, Susil Premajayantha, Dilan Perera and Anura Priyadarshana Yapa has decided otherwise and was expected to convey its position to the President yesterday.

Meanwhile, the other political parties promoting Mr. Rajapaksa’s candidacy for prime minister are said to be awaiting the stance of the President before deciding on the next step. The committee is expected to notify the President’s views on this matter. (Kelum Bandara)

– See more at: http://www.dailymirror.lk/76935/slfp-committee-decides-on-mr-for-pm-post#sthash.w1AOuPOK.dpuf

Constitutional Council in limbo

June 20th, 2015

By Sandun Jayawardana Courtesy The  Nation

The Constitutional Council (CC), the body empowered under the 19th Amendment to the Constitution to set up the independent commissions, is currently in limbo amid bitter divisions in the government and opposition ranks.

Justice Minister Wijeyadasa Rajapakshe told The Nation that the government was trying its best to persuade sections of the opposition to agree to a proposal which suggests the names of three civil people to the council.

However, Cabinet Spokesman and Minister of Health and Indigenous Medicine, Rajitha Senaratne had earlier stated that the government had decided that the CC would function with the present seven members, all parliamentarians, until a consensus is reached regarding the civil persons.

Rajapakshe stated there was no legal impediment to the functioning of the CC with its seven members. However, the government was trying its best to convince party leaders to agree to the three civil nominees and have them appointed to the CC in the coming days.
The names of the three civil people proposed are, Dr. Radhika Coomaraswarmy, Sarvodaya Leader Dr. A.T. Ariyaratne and Former Appeals Court Judge A.W.A. Salam.

Rajapakshe said it was ‘very unreasonable’ on the part of ‘Mahinda Rajapaksa led elements’ of the opposition to now hold up the smooth functioning of the CC after initially giving the impression that there was agreement on these names. “Justice Salam’s name was agreed upon by all Muslim MPs, Dr. Radhika Coomaraswarmy’s name was proposed by all the female MPs and Dr. A.T. Ariyaratne’s name was proposed by the Opposition Leader,” he revealed.

Dr Coomaraswamy’s nomination has prompted objections on account of allegedly holding down a damning report on human rights violations.  Her activities in the International Centre for Ethnic Studies have also been criticized.  Dr Ariyaratne’s suitability has also been questioned on the basis of favoring family members in Sarvodaya.

ජන්දය දීමට නිර්ණායකයක්!

June 20th, 2015

ආචාර්ය චන්දන ජයලත්

පක්ෂ පාට භේදයෙන් තොරව නිදහස් හා ස්වාධීන මතධාරියෙකු ලෙස මනා සංයමයකින් යුතුව ඉදිරි මැතිවරණ වලදී ජන්දදායකයා ක‍්‍රියා කලයුතු අාකාරය පිලිබදව යම් සටහනක් තැබීම කාලෝචිත යැයි කල්පනා කළෙමි. තම මතයක් දැරීමට ඕනෑම අයෙකුට ඇති අවකාශය පිළිගත් සම්මුතියකි. උගත් ජන සමාජයක ගති ලක්ෂණයකි. මුලික මිනිස් අයිතිවාසිකමකි. ඒ බැව් මා මුලින්ම අවධාරණය කල යුතු වන්නේ එය අයිතියක් බව වටහා නොගත් ජන්දදායකයින්ද සිටිය හැකි බැවිනි. දැනට අන්තර්ජාලය හරහා කෙරෙන මඩ ගැසීම් හරහා ජනමනස අවුල් කිරීම තුල එකී අයිතිය උල්ලංගණය වන බව කිවමනාය. යමෙක හරි වැරැද්ද තේරුම් ගැනීමට නොහැකි වන පරිද්දෙන් හරි හරියට කරගෙන යන විකวතිකරණයෙන් සිදුවන්නේ දේශපාලන විඥානය මොටකිරීමකි. පෞද්ගලික ආරවුලක් මත සිදුවූ ස්ත‍්‍රී දුෂණයක් රටම හොල්ලන කතිකාවක් බවට පත්වීම තුල සැබෑ දේශපාලන විඥානය කෙබඳුද යන්න පැහැදිලිය. බහුතරයක් දෙනා ගොනාට අන්දවමින් ඉතා සුළු පිරිසක් වූ සටකපටි දේශපාලඥයින් කල දුටු කල වල ඉහ ගැනීමට මාන බැලීම මින් පැහැදිලිය. ඒ බැව් තේරුම් ගත යුත්තේ අන් කවරෙකුවත් නොව ජන්දදායකයාය.
බුද්ධිමත් ඡුන්ද දායකයා නමින් ඇමතීමම එම සටකපටි බවේ ආරම්භයයි. එක අතකට ඡුන්දදායකයා බුද්ධිමත් නම් පාතාල නායකයින්, වෙසගනන් හා කුඩු මුදලාලිලා මැති සභයට පත්කර යවන්නේ මන්දැයි සිතීම උගහටය. පවතින රාමුව තුළ ඡුන්ද දායකයාටද ඉඩක් ඇත්තේ දේශපාලන බල අධිකාරිය විසින් තෝරා දෙනු ලැබූ පිරිසගෙන් කිහිප දෙනෙකු තෝරා ගැනීමට වුවද ඡුන්දය දීමේදී හුදු පුද්ගලික කාරණාවක් පදනම් කරගැනීම බොහෝවිට දක්නට ඇත. විදේශ ප‍්‍රතිපත්තිය, මූල්‍ය ප‍්‍රතිපත්තිය හෝ නීතියේ ස්වාධිපත්‍යයට යන කලදසාව ඔවුන්ට කම් නැත. යුක්තිය පසිඳලන ආයතනවල ස්වාධීනත්වයෙනුත් කම් නැත. එ්වා හුදකලා සිදුවීම් හැටියට ලගු කරමින් ජීවත් වන්නන්ගෙන් බලාපොරොත්තු වන තේරීම බුද්ධිමත් විය නොහැක. සම්ප‍්‍රදායි නිල් පාට හෝ කොළ පාට කණ්ණාඩි පැළැදගෙන හරි දේ දකින්නට නොහැකිවන්නා සේම මැතිවරණයක් ආසන්නයේදී මොකක් හෝ බිබික්කමක් දුන් පලියට හෙට දවස අමතක කරන වුන් දෙදෙනෙක් සිටින තැන එසේ නොවන්නෙක් සිටීමෙන් පලක් නොවනු ඇත.

නවසිය හැට පහේදී පාන් ගෙඩියේ මිල ඉහළ යාමේ හේතුවෙන්ම පමණක් ආණ්ඩුවක් පෙරළුනි. නවසිය හැත්ත හතේදී ඇට රාත්තල් අටකට රැුවටුණා පමණක් නොව රුපියල් 500ක් වැනි මුදලකට තම වර්ගයා බෝ කිරීමේ හැකියාවද නැති කර ගත්තේය. ධර්මිෂ්ට සමාජයක් කෙසේ වෙතත් කුඩුවලින් ගහණ දූෂණ හා වංචාවලින් පෝෂිත රටක් ඉතිරි වූයේය. ජේ.ආර්. නතර වූයේ ‘අතිගරු උතුමාණෝ යනුවෙන් අන්තට්ටුවක්ද පැළැද ගනිමින්ය. එදා ඉතිහාසය අද වර්ථමානය වන්නේය. එහෙත් එය අමුතූම තාලයක එකක් බැව් ගරු විමල් වීරවංශ ඇමතිතූමා ද පිළිගත්තේ මෑතකදී ඔහු විසින් කළ ප‍්‍රකාශයක් සමගය. ඊට අනුව ඔහු බයියෙකි. විපක්‍ෂයේ සිටින්නේ ටොයියලාය.

අද රූපවාහිනී නාලිකාවල කෙරෙන ඇතැම් දේශපාලන ගුටිකෙලිවලින් පෙනී යන්නේ මොවුන්ගේ තුන්වෙනි පාන්තික බව නොවේද? ගැලරි ගතිය නොවේද? තානාපතිවරුන්ට පහර දෙන අධීක්‍ෂණ මන්තී‍්‍රවරු, මීනීමරන හෝ මිනිමැරුම් සම්බන්ධයෙන් වක‍්‍රව හෝ සාක්‍ෂිකරුවන් බවට පත්වුන මන්ත‍්‍රීවරු, ස්තී‍්‍ර දූෂකයින් හා වංචනිකයින්, සිසු අරගල වලට ගොස් අට්ටාල වලට ගිනිතබන මන්තී‍්‍රවරු, විදුහල්පතිවරුනට තම දේශපාලන හිතවතුන්ගේ දරුවන් ඇතුළත් කරගන්නා ලෙස බලපෑම් කරන මන්තී‍්‍රවරු, පාරේ මහ දවල් පොලිසියත් ඉස්සර කරගනිමින් සියලූම මාර්ග නීති උල්ලංඝනය කරමින් අති ධාවනයක යෙදෙන මන්තී‍්‍රවරු, සමෘද්ධි නිලධාරීන් ගස් බඳින මන්තී‍්‍රවරු, රජයේ නිලධාරීන්ට පරුෂ වචනයෙන් බැන වදින මන්ත‍්‍රීවරු යනාදී මෙකී නොකී මන්තී‍්‍රවරු 225 ක් පාර්ලිමේන්තුවේ සිටිති. 437ක් පළාත් සභාවල සිටිති. 3524 ක් ප‍්‍රාදේශීය සභාවල සිටිති. අනුපාතයක් ලෙස ගත් කළ ජනතාවගෙන් සෑම 4900 කටම එක් මන්තී‍්‍රවරයෙක් සිිටිති. මෙම සුදු අලි පරම්පරාව නඩත්තු කිරීම සඳහා වසරකට වැය කෙරෙන රුපියල් කෝටි ගණනකි. මොවුන් භුක්ති විඳින විදේශ චාරිකා බදු රහිත වාහන සහ අනිකුුත් වරප‍්‍රසාද ගත් කළ එම ගණන දෙගුන තෙගුණ වේ. උත්තරිතරයයි ඒ අය විසින්ම කියා ගන්නා පාර්ලිමේන්තුව තුල මේ වන විට පාසල් දරුවකුටවත් එහි ගැලරියට ඇතුල් වීමට නොහැකි තත්ත්වයක් උදාවී ඇත. සැබවින්ම එය තුන්වැනි පාන්තික ගැලරියකි. එය පළමු පන්තියේ ගැලරියක් බවට පත් කල හැක්කේ ජන්දදායකයින් තම ජන්ද අයිතිය ඉතා ප‍්‍රවේශමෙන් භාවිත කළහොත් පමණි.
මහා දවල් කුණුහරුප වලින් බැණවදින අමන දේශපාලනඥයින්ගෙන් පිරි පාර්ලිමේන්තුවක් බිහිකරලුයේද ජන්දදායකයාමය. ඒ කළ ගොන්කමේ විපාක අපි අද අත්විදිමු. පාර්ලිමේන්තුවෙන් බාගෙට බාගයක් අපොස සාමාන්‍ය පෙළ අසමතුන්ය. පාර්ලිමේන්තුව තුලද කුණුහරුප කියාගන්නා වලත්තයින්ගෙන් පිරි පාර්ලිමේන්තුවක් අපට මොකටද? රටේ අවනීතිය රජ කරද්දී බහුතරයකට සිදුවී ඇත්තේ දෙන දෙයක් කා වෙන දෙයක් බලා සිටීමටය. නැතහොත් පවතින ක‍්‍රමයට අනුගත වී තමන්ද එහි පාපතර කොටස්කරුවකු බවට පත්වීමය. රුපියල් පන්සියකින් පඩියක් වැඩි වූ විට පිල මාරු කරන්නේ එවිටය. මීට මුලිකම හේතුව වී ඇත්තේ දුර නොබලා ලඟ විතරක් බැලීමය. ඉතා කෙටි ක‍්‍රම හරහා වැඩි ඵලයක් ඉක්මනින් ලබා ගැනීමට දක්වන කැමැත්තය. කොටින්ම කියතොත් අාත්මාර්ථකාමිත්වයය. එහෙත් මේ අය නොදන්නා එකම දේ වන්නේත් තමන්ට තනිවම ගමනක් නැති බවත් තමා සිටුවා තබන රාමුව කඩා වැටෙද්දී තමාද ඊට හසු වී විනාශ වී යන බවත්ය. මෙය දේශපාලන අන්ධානුකරණය වශයෙන් අපි හඳුන්වමු.

නිල් කොළ හා රතු වශයෙන් දමාගත් කන්නාඩි හරහා අවට සමාජය දැකීමට උත්සාහ කිරීම තුල ජන්දදායකයා ඉමහත් රැවටීමකට භාජනය වූ බව මාගේ අදහසයි. මෙකී ªපත් මානසිකත්වයෙන් එලියට විත් අවට පරිසරය කෙරෙහි නිරීක්‍ෂාකාරිව සිට අනාගතය දෙස බැලීම ඉතා වැදගත්ය. එය මා ඉහතින් සදහන් කළ දේශපාලන විඥානයේ පදනමයි. ජන්දදායකෙයකු සතුව තිබිය යුතු ස්වාධීනත්වයේ ආරම්භයයි. එහෙත් කණගාටුවට කරුණ නම් අවට සාධක බොහොමයක් තම ඇසට වැලි ගසමින් ක‍්‍රියාත්මක වනු දැකීමයි. ඉන් මුල්තැන ගන්නේ කට කතා, කැලෑ පත්තර හා මඩ පත්තරයි. එය නොමිලේ ලැබෙන අන්තර්ජාල පහසුකම් හරහා මහා පරිමාණ ව්‍යාපෘතියක් ලෙස ක‍්‍රියාත්මක වනු පෙනේ. මේ සියල්ල උපේක්ෂාවෙන් බැහැර හැරීමට නොහැකි වන්නේ ජන්දදායකයා ජීවත්වන විවිධ උප පද්ධතීන් හරහා කාන්දු වන තොරතුරු වල සාවද්‍යභාවය පිලිබදව පවතින අවිශ්වසනීයත්වයිි. එකම සිද්ධියක් සම්බන්ධයෙන් එකිනෙකට පරස්පර විරෝධී අදහස් දැක්වීම තුල පාඨකයාගේ මනස අවුල් ජාලාවකට පත්වීම නොවැලැක්විය හැකිය. එය මැඩ පවත්වා ගත හැක්කේ යම් සාධනීය ප‍්‍රවේශයකින් පමණි. කොටින්ම කියතොත් ජන්දෙයකට ඉදිරිපත් වන අපේක්‍ෂකයාට ලකුණු දීමේ ක‍්‍රමවේදයක් අනුගමනය කිරීමෙන්ය. එසේ නම් එය සදහා පදනම් කර ගත යුතු සාධක කවරේද? මා එකින් එක ගෙනහැර දක්වමි.
අධ්‍යාපනය තුල කියවීම, ලිවිම, ඇහුන්කම්දීම, විශ්ලේෂණය යනාදිය හමුවෙයි. යම් විෂයයක් සම්බන්ධයෙන් පුළුල් න්‍යයාත්මක පදනමක් ලැබී නොමැත්තේ නම් ඔහුට හෝ ඇයට එම විෂය තුල හට ගන්නා ප‍්‍රශ්න සම්බන්ධයෙන් කිසිදු විශ්ෙල්ෂණාත්මක ප‍්‍රවේශයකට එළඹිය නොහැකිය. යම් ප‍්‍රශ්නයක ස්වභාවය තේරුම් ගත හැක්කේ එහි අන්තර්ගත සාධක හදුනා ගැනීමෙන් පමණි. අප දන්නා ගණිතයෙහි අාරම්භයත් එතැනමය. වඩාත්ම තරඟකාරී විභාගයක් වූ අපොස උසස් පෙළ සමත්වුවා යැයි කීමෙන් අදහස් වන්නේ ඔහු හෝ ඇය තම පාසල් කාලය සම්පුර්ණ කරගත් බවයි. උසස් අධ්‍යාපනයකට අවශ්‍ය අඩිතාලම දමා ගත් බවයි. අධ්‍යාපනයට වැඩි අගයක් තැබිය යුත්තේ එබැවිනි.

දෙවනුව ක‍්‍රීඩාව ගිනිය හැක්කේ ඉන් හික්මීම, විනය, පිළිවෙල ප‍්‍රගුණ වන නිසයි. ක‍්‍රීඩා නොකරන්නෝ මන්දගමියෝය. දිනුම පැරදුම සම සමව විඳිය නොහැක්කෝය. අනුන්ගේ ජයග‍්‍රහණයට අකුල් හෙලන්නෝය. අධ්‍යාපනය හා ක‍්‍රීඩාව තුලින් වඩාත් සම්මිශ‍්‍ර නායකයින් බිහි වන්නේය. කොටින්ම හැදියාව, විනය හා නායකත්වය ඇති වන්නේය. මීළඟ වැදගත්ම කාරණය වන්නේ පවුල් පසුබිමයි. තමා ජිවත් වන පරිසරය, ආශ‍්‍රය කළ හා කරන මිතුරන්, උගැන්වූ ගුරුවරු, දෙමව්පියන් ඇතුළු බොහොමයක් දෙනා කෙනෙකුගේ ජීවන දර්ශනයක පදනම බවට පත් වෙයි. නොහැදිච්චි එකා සමාජයට බොහොමයක් අහිතකර දේ ගෙන එන්නේ ඒ අනුවයි. හිරේ විලංගුවේ වැටුණ අය දේශපාලනයට නුසුදුස්සෝ වෙත්. අපරාධ චෝදනා මත දඩුවම් ලැබූ සියල්ලන්ම පක්ෂ භේදයෙන් තොරව ජනතාව විසින් ප‍්‍රතිෙක්‍ෂ්ප කළ යුතුය. ස්ත‍්‍රී දුෂකයින්, මූල්‍ය වංචනිකයින්, කුඩුකාරයින්, එතනෝල් සැපයුම්කරුවන් මෙන්ම මස් වෙළදාමේ යෙදෙන්නන්, ගැට කපන්නන් වශයෙන් සමාජයේ කුප‍්‍රකට පුද්ගලයින් සොරුන්, මංකොල්ලකරුවන්ට කිසිදා දේශපාලන ෙක්‍ෂ්ත‍්‍රයට ඒමට ඉඩ නොතැබිය යුතුය. තවද ස්වභාවික සම්පත් මත ව්‍යාපාරවල යෙදෙන අයවලුන් ද මෙම ප‍්‍රතිෙක්‍ෂ්පිත ලැයිස්තුවට අන්තර්ගත විය යුතුය. වැලි මුදලාලි ලී මුදලාලි කළුගල් මුදලාලි වශයෙන් ප‍්‍රකට අයවලුන් දේශපාලනයෙහි නිරතවීමෙන් සිදුවන්නේ පරිසර දුෂණය පිටුදැකීමේ ව්‍යාපාරයට තර්ජනයක් වීමයි. එහිදී පොලිසියට බලපෑම් කිරීම, නීතිය අතට ගැනීම මෙන්ම විවිධ සමාජ විරෝධී ක‍්‍රියාවලින්ට අනුබල දීම සිදුවෙයි.

අධ්‍යාපනය, විනය, යහපත් පවුල් පසුබිම මත පදනම් වූ නායකත්ව ගුණාංග මත යහපත් ජන්ද අපේක්‍ෂකෙයකුට මීලගට තිබිය යුතු වඩාත් වැදගත්ම සාධකය වන්නේ ඔහු හෝ ඇය සතු දේශපාලන දැක්මයි. දැක්මක් සහිත පුද්ගලයාට ඉලක්කයක් ඇත. ඒ සදහා වැඩ පිළිවෙලක් ඇත. එය විද්‍යාමාන වන්නේ එකී ජන්ද අපේක්‍ෂකයාට යම් ජාතික ගැටළුවක් හෝ ප‍්‍රතිපත්තියක් හමුවේ තම අදහස් ඉදිරිපත් කිරීමට අවස්ථාවක් ලැබූ විටය. ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව, එහි සංශෝධන සහ අනුශාංගික කරුණු, පාර්ලිමේන්තු සම්ප‍්‍රදාය, රටේ පොදු නීතිය, අධ්‍යාපන විෙද්ශ නිවාස සෞඛ්‍ය ජාතික ආරක්‍ෂක හා ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තීන් යනාදිය පිළිබඳව එම අපේක්‍ෂකයා සතු මූලික අවබෝධය වැදගත්ය. එහෙත් ඒ බව ප‍්‍රකට කෙරුණ දේශපාලඥයින් අපට හමුවන්නේ ඉතා කලාතුරකිනි. එය ඉතාමත්ම කණගාටුදායක තත්ත්වයක් බව අකැමැත්තෙන් වුවද කිව යුතුය. කෙරෙන දේශපාලන කතිකාවන් තුල දක්නට ලැබෙන්නේ එකිනෙකාට එල්ල කරගන්නා පදනම් විරහිත චෝදනා සමුච්චයකි. මඩ තලියකි. කිසිදු සාධනීය තොරතුරක අාධාරයක් නැතිව ජනතාව ඉදිරියේ මඩ නා ගන්නා මේ අය වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම දේශපාලඥයෝ නොවෙති.
රටේ බලය පවුල් හතක් අතර කේන්ද්‍ර වී තිබීම බොහෝදෙනා නොදන්නවා විය හැක. තාත්තාගෙන් පුතාට අයියගෙන් නංගිට මහත්තයාගෙන් නෝනටත් කාලයාගේ ඇවෑමෙන් ලේ නෑයින් බැණාවරුන් මෙන්ම කනවැන්දුම් බිරින්දෑවරුන්ද දේශපාලන ක්‍ෂේත‍්‍රයට ඕපපාතිකව ආනයනය කිරීම තුල දේශීය දේශපාලනය අපිරිසිදු වී ඇත. පවුල්වාදය නම්වූ පිලිකාවට වගකිව යුත්තේ ද ජන්දදායකයාමය. තාත්තා ඇමති වෙද්දී පුතා මන්ත‍්‍රීවරයාය. නැතිනම් තාත්තාගේ බලය අතට ගෙන රාත‍්‍රී සමාජ ශාලා තුල රස්තියාදු ගහන නිශාචරයන්ය. පොලිසිවල පුටු පෙරළන මොවුන් අනතුරුව පළාත් සභාවට සුදුසුකම් ලබන්නේය. පොලිසියට අවනත නැති සල්ලාලයන් අතට බලය පැවරීමෙන් සිදුවන නස්පත්තියේ තරම කොපමණදැයි කිරාමැන බැලිය හැක්කේ කර ඇති ස්ත‍්‍රී ¥ෂණ ගණනින්ය. මහමග කර ඇති චන්ඩිකම් වලින්ය. උප්පැන්න සහතිකයේ නමට අමතරව යමෙකුට නමක් පට බැදෙන්නේ නම් එය සිතා බැලිය යුතු තත්ත්වයකි. බොහෝවිට සමාජ විරෝධී ක‍්‍රියාවල නිරත් වුවන්ට කරන ලද ‘වික‍්‍රමාන්විතයන්’ සදහා සමාජය විසින් ගෞරව නාම ලබා දෙයි. රත්තරන් මල්ලි, චොකා මල්ලි, කුඩු ලන්සා, කුඩු දුමින්ද, සාරුවා සුනිල් යන වුන් ද ඒ අතර සිටියි. මේ අනුව ඡුන්ද අපේක්‍ෂකෙයකු තුල තිබිය යුතු නීති ගරුක බව ඉතාමත් වැදගත් කරුණකි.

තවත් ඉතාමත් වැදගත් සාධකයක් වන්නේ මහා පොළොවේ පය ගසා සිටීමේ මනුෂ්‍ය ගතියයි. ඉන් පිරිපුන් සුළු පිරිසක් අප අතර සිටියේය. මීගමුවේ නයිට් බසාරයට තම බිරිඳ සමඟ පන් මල්ලකුත් රැගෙන ආ එවකට මීගමුවේ මහජන මන්ත‍්‍රීව සිටි ඩෙන්සිල් ප‍්‍රනාන්දු මැතිතුමා මට මතකය. ඉඳ හිට බුලත් හපයක් වින්දනය කරමින් කැහැපොට ගසා ගත් සරමක් හැඳ උඩු කය ද නිරාවරිතව තම ගෙදර ඉස්තෝප්පුවේ සිට පැමිණෙන අමුත්තන් හට නිරහංකාර ලෙස කතා කළ දිවුලපිටියේ ලක්ෂ්මන් ජයකොඩි නම් චරිතය මට මතකය. ඇම්. ඩී බණ්ඩා, ගාමිණී ජයසුරිය වන් දේශපාලඥයින් මොන තරම් අව්‍යාජද? සුදු පිරුවට ලා ගත් පමණින් සියලු කුණු වසා ගත හැකි යැයි සිතා ඉතා සුළු පිරිසක් විසින් සිදුකරන ලද ප‍්‍රසිද්ධ ඔලමොට්ටලකම් නිසාවෙන් ජනතාව විසින් පත් කරන ලද ආණ්ඩු ඉතා කෙටි කාලයක් තුලදී ජනතාවගේ අප‍්‍රසාදයට පත් වුන සැටි අපි දනිමු. මර්වින් සිල්වා නම් කොහෙන්දෝ ආචාර්ය පට්ටමකුත් කරපින්නා ගත් ඒ වලත්තයාගේ නරුම හැසිරීමම මහින්ද රාජපක්ෂගේ පරාජයට රුකුලක් වූ බව අපි දනිමු. යු ටියුබ් ෆේස්බූක් හා අනෙකුත් සමාජ වෙබ්අඩවි හරහාත් රුපවාහිනී නාලිකා හරහාත් ප‍්‍රදර්ශනය වන්නේ මොහු අමු අමුවේ කුණුහරුප කියන විලි ලජ්ජා නැති සල්ලාලයකු බව ඔප්පු කරමින්ය. පොළොවේ පය ගසා ගෙන සිටීම නමැති කාරණාව නැවතත් පැහැදිලි කර ගත යුතුය. මින් අදහස් කරන්නේ දකින දකින හැම මල ගෙදරකටම ගොඩවීම නම් නොවන වග සිහි තබා ගත යුතුය. මිනිසුන් අතරේ ගැවසෙමින් මිනිසුන්ට ආදරය කරනවා යැයි හුවා දක්වන බොරුකාරයින් දැන්වත් හදුනා ගත යුතුය. මන්ත‍්‍රීවරුන්ට ඊට වඩා වැඩ තිබිය යුතුය. තම ප‍්‍රදේශයේ මිනිසුන්ගේ ඕනෑ එපාකම් හඳුනා ගැනීම, ඒවා ප‍්‍රමුඛතාවයකට අනුව පෙළගැස්වීම, පරිපාලනය සමග සහජීවනයෙන් වැඩ කිරීම, අවශ්‍ය භෞතික, මූල්‍ය හා මානව සම්පත් එ්ක රාශි කරගැනීම යනාදී භාරªර වගකීමක් මන්ත‍්‍රීවරයෙකුට පැවරෙන අතර තම සිමාවන් හදුනා ගෙන රටේ ප‍්‍රතිපත්ති රෙගුලාසි හා පොදු නීතියට අවනතව වැඩ කටයුතු කරන්නා මන්ත‍්‍රීවරයාය. තම තුන්ඩු කොළ කෑලි හෝ දුරකතන මගින් රජයේ නිලධාරීන්ට බලපෑම් කරමින් අත්තනෝමතික ලෙස නීතිය අතට ගන්නා කවරෙකු හෝ දේශපාලනයට සුදුසු නැත.

වෙනත් ෙක්‍ෂ්ත‍්‍රයන් හරහා වඩාත් ආකර්ශනීය චරිතයන් කරලියට ගෙන ඒමේ ප‍්‍රවණතාවයක් ප‍්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ දෙකේම පෙනෙන්නට තිබිණි. ඒ තත්ත්වය ද තවමත් අවසන්ව නැතැයි මම සිතමි. කොහේ හෝ ටෙලිනාටක දෙක තුනක රගපෑ පමණින් නළු නිලියන් යැයි කියාගන්නා මේ අය රූපවාහිනි සම්මුඛ සාකච්ඡුාවලදී කරන කිසි වැදගැම්මකට නැති හරසුන් ප‍්‍රකාශ දිහා අපට බලා ගෙන ඉන්නට සිදුවීම මොන තරම් පාපයක්ද? දහතුන්වන ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව ගැන අසද්දී තමාට පිළිතුරු දීමට නොහැකිව ලජ්ජාවෙන් අැඹරුණ උපේක්ෂා ස්වර්ණමාලි නම් වූ තොත්ත පබාද පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරියක් බවට පත් කලේ අප රටේ ඉහලම අධ්‍යාපන මට්ටමක් තිබෙන ගම්පහ දිස්තික්කයේ ජනතාව විසිනි.

ලිබරල්, ජාතික, ජාත්‍යන්තර, සමාජවාදී, මාක්ස්වාදී හෝ කොමියුනිස්ට්වාදී හෝ වෙනත් මොනයම් හෝ මතයක් මත පිහිටා තීන්දු ගත්තද ඒ අනුව තෝරාපත් කර ගන්නා ‘නියෝජිතයා’ නම් වූ පුද්ගල සාධකයට මුල් තැන දිය යුතුය. උදාහරණයකට ලිබරල්වාදී ස්ත‍්‍රී දුෂකයකුගෙන් පලක් නැත. සමාජවාදී හොරෙකුගෙන් ද පලක් නැත. ඒ සදහා මා කලින් සඳහන් කළ පරිදි පුද්ගලයා නම් වූ සාධකය තෝරා බේරා ගැනීමේදී පදනම් කර ගත යුතු මෙවලම් රාශියක් ඇත. අධ්‍යාපනය, ක‍්‍රීඩාව, විනය පෞර්ෂය හා දැක්ම අමතක නොකළ යුතුය. කළ කී දෑ සියල්ල නැවත නැවතත් මෙනෙහි කරමින් යමෙකුට ඔහුගේ හෝ ඇයගේ සුදුසුකම පිළිබඳව තිරණයක් ගත හැකිය.

කරුණු එසේ හෙයින්, සමස්ත දේශපාලන තන්ත‍්‍රය පිරිපහදුවකට ලක්කළ යුතුව ඇත. ඒ සඳහා කල් යල් බලමින් සිටීමේ ඵලක් නැත. කළ යුතුව ඇත්තේ ඉදිරි මැතිවරණයේදීවත් බුද්ධිමත් ලෙස තම වටිනා ජන්දය පාවිච්චි කිරීමයි. දශක ගණනාවක් පුරා කළ මෝඩකම් ඇතුන් ලවාවත් අද්දවා ගැනීමට බැරි නමුදු ඒවායින් මිදීමට බැරිකමක් තිබිය නොහැකිය. සමාජ විඥාණය යනුවෙන් හදුන්වන්නේ එයයි.

Some people think it is an insult and a disgrace to know home cooking

June 20th, 2015

Dr Hector Perera      London

Many years ago in Sri Lanka nearly every single household had servants. They are like the part of the family and live at the place they work even cooking was a full time job. Sometimes they had more than one servant, a woman and a youngster to whom they just call as boy than his name. In some houses they even employed a driver as well just to drive the car, may be driving was also a servant’s job.

The servant woman or the girl’s job starts as early as 5.00 am or earlier in the kitchen to prepare the morning breakfast for the family. She had to prepare the breakfast for the family as quickly as possible because the lady and the gentleman of the house go out for work early morning and the children had to get ready for the school. Most of them had to catch the early bus because only a few had a chuffer driven car. Today the buses are virtually empty when compared to few years ago. I can remember a private bus company called, Sri Madura had a great respect to both of my parents. Sometimes the bus stops and waits for few minutes in front of the house until my mum gets ready. She was a school headmistress and the bus driver or the conductor always gives the front seat emptied with great respect. I am sure that was because the bus companies were owned by private wealthy people unlike the present day situation.

Sri Lankans eat rice and curries

The staple dish of Sri Lankans is rice and curry, at its finest a miniature banquet whose contrasting flavours coconut milk, chillies, curry leaves, cinnamon, garlic and “Maldive fish”  bear witness to Sri Lanka’s status as one of the original spice islands. They cook anything from vegetable curries to chicken, fish and other kinds of meats including dry fish. Sometimes sprats are cooked and sometimes they are fried along with dry whole chilies. One must fry sprats, sardines or prawns to see the difficulty. You don’t believe the smell that deposits on you after cooking, unbelievable. No wonder some ladies never admit they know cooking.

 Other kinds of food as well prepared

There are plenty of other unique specialities to explore in Sri Lankan foods such as hoppers, string hoppers, kottu rottylamprais and pittu as well as plentiful seafood. Sri Lankan cuisine can be incredibly fiery with liberal use of chilli powder.

The servant woman spends time in grinding red whole chilli, onions, salt and maldive fish on “Mirisgala” then again grind for a short time with freshly grated coconuts to make the “Polsambol”. If just “Lunimiris” is required to eat pittu and appa then no coconut was mixed. Today just put the ingredients to the grinder and in a matter of few minutes, all done. That is not the end, she has to make string hoppers or appa as well. Then needs to attend to the firewood stove to keep going. It’s not easy to keep the firewood stove to keep going because sometimes the firewood may be slightly damp then it keeps on smoking than light up immediately. This is an important tedious part of cooking that is to make fire or the energy needed for cooking. Sometimes the servants get yelled by lady of the house, if the breakfast was getting late. Today just open the fridge to find a variety of things, so no problem of breakfast in time on the table.

Many different kinds of dishes are prepared by servants and the list cannot be mentioned quickly. Apart from breakfast she also prepares the lunch and the supper. Rice and curries preparation is a very tedious task. One must see actually how difficult to prepare them from scratch. Today some people just open a can or packet then job done. For all these and for many more reasons, today the people stick to easy way out than cooking traditionally.

Some Sri Lankan ladies pretend, not knowing to cook

So far the things what a servant had to undergo are too much and the people think, if they knew cooking they would be regarded as a servant woman. If we ask anyone, do they know cooking, they think it is an insult to know cooking because back home this cooking was done by servants.  If we asked from a Sri Lankan lady, if she knows cooking, she might think we have treated in the same level as a servant woman. Just a couple of years ago, I mentioned about my type of scientific cooking to a bank manager lady at Nugegoda. Then I asked if she knows cooking. She quickly responded, “No I got a servant woman, I don’t cook”. Then I realised that she thought it was an insult to know any kind of home cooking.

Visiting servants ruin your belongings

Even today there are visiting servants to cook the food for some families. Some families who live in apartment blocks in Colombo or even in local areas employ visiting servants. They come and cook the meals enough for the supper as well. We visited a few friends who lived in Colombo and the cooking aroma smell was everywhere in the house. Most probably they were not aware of the smell is due to lots of volatile chemicals escaped from the ingredients. These chemicals deposit anywhere and everywhere and ruin them by depositing on them. This is because the servants cook carelessly in high fire because they are in a hurry to go somewhere else to work for more money. They not only cook but sometimes ruin the things in the house with these volatile chemicals. Those cooking aroma deposit on the TV, telephone, the curtains, on the walls then creep into the bedrooms as well. Most probably one has to inhale while sleeping.

The places are fairly small unlike country homes. One day I tried to answer the phone in one of the houses and I was surprised to see it was sticky due to escaped oil molecules from cooking. I have practiced my scientific energy saving cooking and found out that smell can be controlled to some extent but cannot be avoided. One thing the cooking aroma depositing on the person who cooks can be definitely controlled. I have done several times and I am quite confident on that technique. That is based on science, nothing else.

Have you seen some British TV chefs cooking?

I think these British TV chefs love to have chemical showers while cooking, they virtually inhale these chemicals and who would say it’s healthy? There are research evidence to show that inhaling those cooking aroma can give respiratory and cardiovascular problems in time to come. In one of the papers I read some chefs in China suffer from these kinds of health problems because when cooks like in Chinese woks by tossing the food up and down and in that time plenty of cooking aroma gives out, invariably that method gives out plenty of chemicals. In the cooking aroma there are chemicals from food ingredients such as oils, cinnamon, cardamom, nutmeg, cloves, mustard, garlic, ginger, onions, curry leaves, chillies, curry powder, turmeric and many more things in the cooking pan. Each and every ingredient has more than 15 to 20 different chemicals. So how many chemicals would be in a cooking aroma? Who would say to inhale that cooking aroma is healthy? Do they add those things to have a chemical shower or to flavour the food? They have very low boiling points and escape with the increase of fire.

My method is unique and officially accepted

May be one day, yes only if they wanted to know my scientific energy saving and smell saving cooking then I will reveal the technique but until such time let the British TV chefs shower with cooking aroma and enjoy their cooking. I feel sorry for the TV presenter ladies or gentlemen who have to shower with those chemicals by standing near the fuming cooking pans. Honestly that kind of cooking is not quite scientifically correct but if they do not want to know then I will leave it to them, have fun.

Our Kussi amma cooking better

In that case our “Kussi amma” knows better cooking than these so called British TV chefs. Again I can say that kind of cooking is not scientific and no wonder the people think that knowing to cook is an insult and a disgrace. The things would be certainly changed when one day if they see my kind of cooking. I have demonstrated and talked about in Sri Lanka but one has to be fortunate to understand both Sinhalese and English to understand what I explained in my TV cooking demonstrations about scientific cooking. Sirasa TV cooking demonstration and SLIC cooking demonstration are available in Google Alert. One of my questions is if my work is accepted in Sri Lanka why not it is accepted in England? As I said before as well, if anyone proved that my work does not save energy then I would give away £50,000 yes fifty thousand sterling. Your comments are welcomed perera6@hotmail.co.uk

Mahinda Rajapaksa has not asked for a helicopter – Media Coordinator

June 20th, 2015


Reports that the government has provided a helicopter for the use of former President Mahinda Rajapaksa are completely untrue, according to latter’s Media Coordinator, Rohan Weliwita.

He says that apart from the helicopter journey from Colombo to Tangalle on January 09, which was officially used as the former President, up to date Rajapaksa has not obtained the government’s helicopter facility and neither has he requested for such a facility at any point.

In a statement issued today, Mr Weliwita further says that 105 police officers including 4 ASPs have been provided for Mahinda Rajapaksa’s security and that they have been issued only 3 vehicles from the police department.

Apart from these 3 vehicles, the police department has not provided any other vehicle or motorcycle for the 105 police officers, he said, adding, that 17 vehicles and mobile phone which were provided erlier have been reclaimed by the police department.

These officers are currently using vehicles which were received personally and vehicles rented, for the ex-President’s protection, he claimed.

On military security, Mr Weliwita says that 108 army personnel including two high-ranking officers have been assigned to Rajapaksa’s security detail.

However, he says that the two high-ranking officers are yet to receive official vehicles or office facilities from the Sri Lanka Army for their rank.

No vehicles or motorcycles have been provided for use by these 108 army personnel while they have also not been given office facilities, he said.

Mr Weliwita further said that Mahinda Rajapaksa as the former President of Sri Lanka has only received 3 VIP vehicles and 3 security vehicles from the Presidential Secretariat.

He has not been provided with helicopter facilities for travel as claimed by Minister John Amaratunga and neither has he made such a request, Rajapaksa’s Media Coordinator said.

LTTE cadres are not PRISONERS OF WAR – file charges against them for war crimes in Sri Lanka

June 20th, 2015

Shenali D Waduge

The conflict in Sri Lanka has been described as a non-international armed conflict by the Ban Ki Moon appointed 3 member panel (which is not sanctioned by either the UN Security Council or the UN General Assembly). LTTE is designated globally as a terrorist organization. However there is no legal definition for terrorists in the UN. Therefore, it is best that we view provisions of IHL applicability to LTTE and file action against LTTE for breaking those provisions.

The conflict in Sri Lanka is described as a non-international armed conflict because the two parties are the Government armed forces and an organized armed group within Sri Lanka.

Term enemy combatant is used only in an international armed conflict therefore LTTE is not entitled to be referred to as an ENEMY COMBATANT.

In a non-international armed conflict such as Sri Lanka’s, COMBATANT and PRISONER OF WAR STATUS DOES NOT APPLY. (John Kerry must retract reference to LTTE fighters as prisoners of war because they are not POWs under NIAC – non international armed conflict)

Therefore, the present efforts to refer to LTTE cadres as Prisoners of War must be legally refuted and publicly condemned and these hardcore unrehabiliated men should not be allowed to be released from prison. Instead the Attorney General’s Department is bound to press charges against them using domestic laws or specially created provisions and file action against them for war crimes.

Given that Sri Lanka’s conflict is described as an armed conflict of a non-international character the laws applicable are

  • Common Article 3 to the Geneva Convention (appears in all 4 of the Geneva Conventions)
  • Article 1 of 1977 Additional Protocol II to the 1949 Geneva Conventions

The above two covers those detained to be protected against murder, torture, humiliation/degrading treatment and those detained who had been participating in hostilities are not immune from criminal prosecution under domestic laws. (Thus these unrehabilitated LTTE cadres given that they refused to be rehabilitated and reintegrated into society like the other LTTE cadres should not be referred to as Prisoners of War and should not be released but criminal charges should be filed against them in a Sri Lanka’s domestic courts) for violations of IHL as the Government deems adequate.

The drafters of IHL treaty law purposefully permitted a state’s domestic law to determine the appropriate detention and internment powers in NIAC.

For 30 long years the People of Sri Lanka have been waiting for justice.

For civilians, we want justice for LTTE crimes committed upon us as planned, premeditated murder devising ways of creating terror and targeting civilian lives and civilian infrastructure coming into our lives to disturb us. An armed group must engage in hostilities with the State military and not upon unarmed civilians going to school, travelling to work and going about their lives nor does these armed groups have any entitlement to chase/evict Sinhalese & Muslims from their habitats and confiscating their lands and property as well.

For members of the armed forces and police some of whom have lodged over 5000 cases of missing, need to have answers for where these servicemen are as it is now over 6 years after the military defeat of the LTTE ground force but these soldiers remain MIA. The complaints by their families are lodged with the Presidential Commission on Missing Persons.

Therefore as Sri Lanka’s conflict is described as a NIAC the LTTE fighters are not entitled to POW status but should be charged for their crimes in a domestic court of law without further delays. They should not be released or compensated by the State (taxpayers) – if anyone wants to personally look after them with their personal funds they are more than welcome to do so but not with State funds.

Legal luminaries are welcome to add

Shenali D Waduge


Seneviratne’s Forays in Ancient History as an Issue Bearing on His Recall

June 20th, 2015

Bandu de Silva

Apropos the letter published by my former colleague, K.Godage, the short title used by him might convey the impression that he was on the way to discussing a general issue: “the arbitrary recall of diplomats” — including his own recall by the former government which appointed him High Commissioner to Malaysia. However, it is clear that his objective is to take up the issue of recall of Sudarshan Seneviratne and make an appeal to the present Minister of External affairs to rescind the recall order. One would think that he thought he would take up his own recall by the former government — the accusation being that he did not project Sri Lankan government’s interests in Malaysia sufficiently enough. Being the gentleman he is, he did not refer to his own recall.


Recalling Heads of Mission who are non-professionals but appointed by a former government because of political connections or because such persons funded the former government’s election campaign, , is a universal phenomenon and especially pronounced in USA. This is very much so when the country concerned is bilaterally important to the sending country.

victory square Delhi -- 1- Victory Square in Delhi

There is no need to elaborate how important India is for Sri Lanka diplomatically. The diplomat sent there has to bear highest credentials if not by way of professionalism, but also in his/her acceptability to the new government.Whoever holds that post must have a demonstrated ability to deal with the multifarious issues which confront Sri Lanka in India.

Nanda Godage believes that Sudarshan Seneviratne was a suitable person for the post of Sri Lankan High Commissioner in New Delhi. He wrote a very complimentary article about Seneviratne’s suitability to hold the high post when his name was under consideration for appointment to New Delhi. The problem with my friend Godage is that often he gets carried away emotionally which leads to his pronouncing judgments in ways that fail to examine issues deeply. I differ strongly. The second theme in this memorandum will clarify WHY; but let me refer to the issue of “recall” first.

Recall of Ambassadors: This is a universal practice. It is an understandable policy because these persons should reflect the political ideals of the government which appointed them. As for recalling Ambassadors by new governments in Sri Lanka, this is not the first time it has happened. Practically all successive governments since Mr. SWRD Bandaranaike came to power, have resorted to it. I recall in Australia, Mrs Bandaranaike recalled the incumbent High Commissioner, Neville Jansz, by telegram as soon as her party won the1970 elections.

Neville Jansz was the third High Commissioner I worked with in Canberra. He wrote to me in Tokyo soon after losing his post to say what good friends I had cultivated in Australia. He said one of them, the Director of Aboriginal Affairs, who was one of my frequent guests, offered him a job in his Department the next day.

Neville had a strong background. A science graduate by discipline, he was a former Civil Servant with a record as a very efficient administrator and a leading negotiator. He was the one who drafted the first Overseas Service Minute based on British and Australian models which is still in use with some modifications. He was the one who organized the training of our Foreign Service batch 1956 which was headed by me. He had been a key negotiator under the Sino-Ceylon Trade Agreement of 1952 and subsequent rice agreements. When I was appointed as Third Secretary of the new Embassy in Beijing, he imparted to me all his experience in negotiations and also handed over to me a Memo for discussions with the Chinese.

Earlier, in the Ministry, we had our first experience of facing the first diplomatic crisis under Bandaranaike government, i.e, the Suez Crisis. In Australia, within months, he made big savings to Sri Lanka on wheat negotiations by proving within minutes the Australian Wheat Board’s calculations were erroneous. He used his logarithm table which he carried in his coat pocket to achieve this. The members of the Wheat Board were amazed at his skill, the like of which they had never seen before. The sum total of this summary tale is that when a government decides to change its diplomatic representation, the strong background and proven skills of an individual are not taken into consideration.

How is that Dr. G. P. Malalasekera who had ably served in diplomatic posts in Moscow, London and Ottawa (covering UN) became virtual persona non-grata under the Dudley Senanayake government? Thrown out from high posts, he visited Australia where I was ‘Charge’, at the request of close friends, the academicians Dr. Laksiri Jayasuriya and Dr. Chandra Jayawardane,  I arranged for Dr Malalasekera to appear on ABC television. I could have even been taken to task on this, but I was ready for criticism.

Sudarshan Seneviratne’s Credentials as Scholar: Sudarshan Seneviratne is no academic of the calibre of Dr. Malalasekera. One witnessed his naivety to diplomacy recently when he was summoned to the Indian Foreign Office over an issue under Rajapaksa government. He was unable to respond even by way of a diplomatic crack, as any professional skilled diplomat of the calibre of Shirley Amerasinghe, Bernard Tilakaratne and even Stanley Kalpage would have engaged in at such challenging moments. This shows that diplomacy and claimed academic prowess do not necessarily go together.

We had another case in Paris, i.e., that of Senaka Bandaranayake about whom I wrote several times who thought his academic achievements would carry him through international diplomacy, and dared to contest the high post of Director General of UNESCO even before, as I repeatedly said then, he had learnt to walk the corridors of the UNESCO building. The result: Two votes for him.

Senaka Bandaranayake did not have the diplomatic sense to smell the disaster and withdraw before the vote was reduced to a single one! He should have chosen to play ping-pong with his female personal secretary for three years as another academician sent to Paris did. Within weeks he was sent as Sri Lanka‘s High Commissioner in New Delhi. There is no record of any particular contribution on his part in this post.

UNESCO elected a professional diplomat to the post: namely, Japan’s Ambassador to UNESCO. What that organisation needed was a strong administrator and not an academic versed in book learning. Our man accused Japan of using money, but forgot that his kinsman, President Chandrika Kumaratunga, had lavishly spent taxpayer’s money to an extent never seen before or after, even to defend Sri Lanka’s national prestige at Geneva. Ministerial delegations were sent to the five continents not once, but twice, while new Mercedes Benz vehicles were purchased for the Paris mission.

All this effort and vast expenditure only secured a single vote for Senaka Bandaranayake. With this dismal diplomatic disaster the President felt that she could not keep her kinsman in Paris any longer and had him transferred to New Delhi as High Commissioner.

Here, now, in 2015 our bilateral relations with India continue to be along the same strained paths that have hung over the situation in the past decades: India continues to exert pressure on Sri Lanka and is explicitly wary of the series of trading and other exchanges with China.

Why I objected to the appointment of Sudarshan Seneviratne:Sudarshan Seneviratne’s wrote an article in The Island on 8th and 15th Augustentitled “Towards an Alternate dialogue: Re-reading Heritage for Conflict Resolution” (an abridged version of his Vesak Commemoration Lecture delivered in Katmandu, on 28th May 2007). I wrote an article in The Island in June 2007, repeated in Lankaweb, entitled “An Insider’s look at history: “Brown Sahibs and Cultural Definitions” in response.

I inquired whether it was possible to subvert — in the guise of “demystifying all forms of parochialism in a scientific manner, and placing alternative histories before the next generation,” as the writer claimed, the tenets which guided the disciplines of archaeology and history, two disciplines which try to interpret ‘heritage.’ Seneviratne was seeking a different paradigm away from what he called ‘Orientalist –Antiquarianism’ to introduce “alternate concept of shared cultures representing the actual but somewhat less known Heritage sites situated in multi-cultural societies.”

It seemed to me then that the very idea of interpreting these disciplines to meet certain objectives like conflict resolution, an idea placing itself on a pedestal as a “totally novel concept, and state-of-the –art techniques [in the presentation of heritage sites],” highly problematic. It was problematic because it was external to the methods of scientific investigation relating to these disciplines.

Therefore, the proposition opened up with a contradiction. Apart from the use of a ‘scrap’ of evidence to give an equal footing to some [ethnic] groups, which had contributed to the “heritage pot” in comparatively lesser proportions, thereby placing the greater contributions of other groups in a lesser light, as the learned scholar’s thesis seems to suggest.

I argued that such deviation could also let loose forces which were quite opposed to the very objective which one seeks to achieve, namely, heritage as a tool for conflict resolution. My fear that the established basic tenets of historiography and archaeological interpretations were being discredited was vindicated, when I found, on a careful reading of the article, that the very purpose of it was what they call in ‘postmodernist’ language, the ‘deconstruction ’ of the existing order.This conceptual jargon, I note, has received various nomenclatures, among them the idea of “exclusionist nationalism” (adopting a concept from Romila Thapar).

In my challenge then in the Island debate I asked: “Should one dismiss Prof. Sudarshan Seneviratne’s above quoted part of writing superficially in the light of the discourse on ‘Brown Sahibism’? “No. It is not fair” I said and tried to understand what he was trying to project.

Before articulating his final argument, which in essence was to re-position the idea of cultural heritage to achieve the purpose of conflict resolution, he entered into a didactic discourse to prepare the foundation for his argument. It was wrapped up in the mystifying terminology that has invaded the cultural spaces of the world today, especially through UNESCO. He borrowed this language without hesitation. He seemed to think also that he was non-pareil in the field of interpretation (with an assumption that others were incapable of achieving the heights he proposed for himself). That was when he spoke of demystifying all forms of parochialisms in a scientific manner and placing alternative histories before the next generation for a better rational understanding of the past” and promoting “the study of heritage in the most scientific manner devoid of biases and prejudices.”

This emphasis implied that such a task was beyond the reach of all others. Such a frame of mind – the belief in the superiority of one’s own mind — I believe to be a negative quality for a person aspiring to a diplomatic post. Hence my concerns when Professor Seneviratne was appointed to the post of High Commissioner Delhi.

But let us move on to other related contentions in Seneviratne’s article in 2007. In the final thesis he presents the idea of a “shared culture” — another drop-off from the jargon of UNESCO and others. In re-constructing the concept of “multi-culturalism” and “cultural pluralism” Seneviratne expands his argument in order to ‘deconstruct’ history and cultural relationships so to arrive at what certain intellectual forces like Edith Wyschogroid (“An Ethic of Remembrance: History, and the Nameless Others”) advocated, namely, parity of status to all contributors to the ‘heritage pot’, however big or small that contribution was.

So, it was not surprising that in Prof. Sudharshan Seneviratne’s ‘deconstruction’ studies and ‘demystifying’ work in the study of heritage, he has focused on the evidence served up by the following ‘scraps:’ (A) the miniature Nestorian Cross (it has been known for many decades in our studies); (B) the [miniature] Buddha statue with Tamil inscriptions offered by a mercantile community (a more recent discovery) and (C) the large quantities of imported ceramics and beads found near Jetavana stupa during excavations as proof of multiple contributions (not excluding equal contribution) to the “shared culture” in which, thereby, all ethnic groups become “equal share-holders.”

This conclusion majestically by-passes and overlooks the overwhelming evidence provided by the main centre of attraction: viz., the Jetevana stupa itself which stands on several acres of ground, complete with adjuncts, as the tallest stupa built in the world, as claimed by Roland Silva, second in height only to the great pyramid in Egypt, thereby standing out as an architectural wonder in concept, design and execution.

Jetavanaramaya-Stupa-www.travelblog.orgb Jetavanaraamaya in modern times —www.travelblog.org

Surely this is the greater contribution. The scientific skills displayed by its builders in the construction of this magnificent monument, including their mastery of the brick industry, receive no special priority in Seneviratne’s scheme of presentation. That is the price of interpreting cultural heritage in a manner that secures the objective of achieving the objective of conflict resolution.

The introduction of this type of imbalance in evaluating and appreciating the reality of a more weighty cultural contribution by one group to its disadvantage and to the advantage of others, in other words, supporting the overall thesis of a parity of contributions irrespective of the quality and volume of respective contributions with the further objective of subscribing to the idea of conflict resolution, is a deliberate input in the `deconstructionist approach to historical investigation.

The main issue then is this: the acceptability or not of the rhetoric that gives equal weight to both large and small contributions so as to almost erase the historical reality of the predominant presence of one in its relationship with the others. This obliteration of the weightier – and thereby more consequential — contribution of one body of people is an organising principle, that is, an axiom, embedded in the thrusts of certain intellectual contributions proposed in the name of conflict resolution.

The spillover effect of such a position has the potential to move across to other fields including the political field to include claims of parity of status and even territorial claims. This is not merely a hypothesis now. The situation has become a reality in Sri Lanka …. and for Sri Lanka.

Thus, I turn around and pose the question again: if Prof. Sudharshan Seneviratne’s thesis should or should not be considered a good example of the attitudes of mind referred to way back in the past as “Brown Sahibism”? Has he not been playing around now with a lot of new jargon originating from sources like UNESCO and the postmodernist school, but in effect re-inventing the thrust of British policy in India, viz. seeking to produce brown Englishmen. That is, to modify Thomas Babington Macaulay in analogy: a “Sahib who is Sri Lankan in origin but Indian in thought.”

mACAULEY Macaulay

In my view, diplomacy, which has at its core the securing of a country’s self- interest, has necessarily to centre upon the portrayal of the personality and individualism of Sri Lanka. A man who seeks to negate that personality by diluting the archaeological and historical evidence is not a fit and proper person to represent the country diplomatically.

Appointment as High Commissioner: On the eve of Sudarshan Seneviratne’s appointment to New Delhi, I wrote again tracing the history of the role of academicians appointed to head of mission posts. I wrote: “These are a few lessons the government could look back upon when deciding on academics to represent the country as diplomats. That is not to say that successive governments since 1977 have made better choices of other personnel. As many commentators have remarked, some of them are a shame for the country. If the most recent news of a high diplomatic appointment to the High Commission in Canberra is a case in point, one cannot complain about any appointment. Even the UNP government, later sent an active former JVP cadre as Ambassador to Cuba because his brother himself who was an active JVPer had become a minister in the UNP government (he later joined the Rajapaksa government). The question is not the political allegiance (or shifting ones), but the qualifications.

“Conflict Resolution” man as new envoy in Delhi: What has one to say then if the news is correct that Sudarshan Seneviratne is to be appointed as the next head of mission in New Delhi?, I asked. Did that mean that the Foreign Ministry or the government had then exhausted all talent in the country to project its point of view and wanted to try a person who claims to be a “Conflict Resolution” man in New Delhi, in the hope that his untenable cultural thesis in conflict resolution based on misinterpretation of history and archaeology, and his old connection as a post graduate from New Delhi, could bring about a positive change in Indo-Sri Lanka relations which had reached a low ebb? That may look a better proposition than sending someone out on a diplomatic post in order to get rid of him, I said.

On the positive side, one may say that Sudarshan Seneviratne was highly rated by the late Foreign Minister, Lakshman Kadiragamar, who appointed him a Consultant on Foreign Affairs to the Foreign Ministry based on his claimed knowledge on “Conflict Resolution.” Though I considered Lakshman, my former University colleague, as a very judicious man, he seemed to have been carried away by this academic bluff. The sort of bogus claims that Sudarshan Senevitatne was making were challenged in my earlier article published in The Island.

South India Sri Lanka Cultural Region (SISL) Concept: This was the figment in the imagination of Sudarshan Seneviratne, a postgraduate student from the Jawaharlal Nehru University of New Delhi. The conjecture was that people moved freely during the prehistoric Megalithic and Mesolithic period between the seas of the Palk Strait, which has not been proven. It has no support from other scientists but has been grist for the mill for an academic like K. Indrapala, who has quoted him extensively to support his ideas of Tamils and Sinhalese as “two siblings growing up together” and as “joint achievers” in building up the nation before the 12th century CE[AD], partaking even in hydro technology.

Further more, Indrapala has taken Sudarshan Seneviratne’s “demystification” of the knowledge of the past to the other extreme. He ignores the accepted evidence-based conclusion that in the ancient Anuradhpura period one saw the rise of a polity formation in the island with a strong cultural foundation made evident in thousands of Brahmi -Prakrit inscriptions during a short period of three to four centuries before and around the Christian era. In other words, both have attempted to dilute (demystify) the idea of rise of a strong Sri Lankan identity formation by submerging it in Seneviratne’s conjectural SISL project. Seneviratne is no pre-historic archaeologist of standing like Dr Siran Deraniyagala, a scientist with international accreditation and acceptance as Sri Lanka’s first trained archaeologist in pre-history.

The contradiction in Seneviratne’s thesis exposes itself when he picks up what I called “scraps” of evidence found on the precincts of Jetavanaramaya — thereby ignoring the significance of the far more imposing evidence staring at his face in the form of the massive Jetavanarama Dagoba itself whose technological features alone, including brick manufacture, calls for far greater attention. Such is the imbalance in his interpretation of archaeological data.

This is the type of false evaluation on which our scholar has imprinted within his SISL project. Seneviratne’s argument is that South India is not foreign, but part and parcel of one cultural region. Consequently, Tamil historians have built up the idea that early usurpers were no foreigners as the chronicles say, but local chieftains. That is how our “conflict resolution” man paved the way, as he says, to “demystify” history. Such a thesis provides grist to the mill postulating the separate nation of Tamils theory that is advanced by Tamil separatists.

Can one then ask if, as foreign policy advisor, he was applying the SISL formula and advising the government, he could be seen to be advising (read demystifying) the government that there need not be an issue over Kachchativu or any fishing dispute. Tamil Nadu and Sri Lankan Tamil fishermen today thereby become siblings sharing common resources. His response could be expected to read: “Let both sides enjoy the common resource, as nature’s gift to both, bilateral agreements notwithstanding.” That would be the logic Sudarshan would be expected to project through his ‘conflict resolution’ theory. What else?

Similarly, he might even revive the old latent idea of Sri Lanka federating with India under the Indian Union, if not being annexed to Tamil Nadu as part of his pet SISL concept. No wonder K. Indrapala found his arguments serving as grist for the mill for his new book, “Evolution of an Ethnic Identity: The Tamils of Sri Lanka c.300 BCE to c.1200 CE.”

The Big Question: With such a perspective in interpreting archaeological evidence, in ways that virtually deny a Sri Lankan identity/personality, what else could one expect of Sudarshan Seneviratne except to be hailed as a good High Commissioner who could represent India anywhere rather than a Sri Lankan diplomatic representative who could project Sri Lanka’s own identity which is the country’s by right? Even modern countries like the US, Canada and Australia, with nothing old to boast about beyond the colonizing period, try to project their own personality [suppressing] what there was earlier.

The question then is this: if it is the type of person who is not prepared to present even Sri Lanka’s own identity, (self) for whatever it is worth, as it should be, but would not hesitate to “almost erase the historical reality of the predominant presence of one against others “ as I have stated, the one we need as diplomatic representative of this country in New Delhi or anywhere else?

If the government thinks that the academic community would be pleased by appointing another academic to a key and sensitive diplomatic post, it is mistaken. With the type of background I have discussed above, there could be much objection even from the academic community. There could be supporters nonetheless. Ask, for example, K. Indrapala: look at his new book where he quotes Seneviratne extensively in order to build up his thesis of Tamils as “joint achievers” with the Sinhalese in the island’s ancient civilisation, side-tracking, in the same manner as Seneviratne, the weightier contribution of the Sinhalese to the island society’s cultural and political form.

Godage’s arguments: I think I have dealt sufficiently with Godage’s evaluation of the academic qualities of Seneviratne and his suitability for the specific post of High Commissioner, Delhi.. As for his assertion that Seneviratne speaks Hindi and is capable of communicating with a wide section in India, how does it work in diplomacy? Indian diplomacy is not conducted in Hindi but in English. That is what really matters. Hindi might give him an audience and cheering crowds captivated by his Indo-centricism. That does not help achieve Sri Lankan diplomatic objectives.

As for having many friends in India, what matters are those facets of one’s work that have a bearing on diplomatic tasks. This is a telling indictment on past Sri Lankan heads of mission and other diplomats sent to India including Godage himself who had a stint there. For that matter how many or was any Indian High Commissioner in Colombo ever known to be a speaker of the major local language? Why think of capacities as a one-way road? As I wrote again on the 20th February 2015, “Why Question Lanka’s India Policy? Why Not the Other Way around”? For these reasons I hold that these other arguments by Godage in support of Seneviratne’s retention are puerile.

***   ***


**   “ Brown Sahibs and Cultural Definitions:Part I,”  <www.island.lk/2007/10/10/midweek4.html.> The Island, Oct 10,2007; 
Part II: http:www.island.lk/2007/10/11/features 5 html (This is not accessible). Please look under www.lankaweb.com/news/items/2013/08/24/an-insiders- challenge-to-history- ,<www.lankaweb.com/…/a-look-at-an-insiders-challenge -to-history-brown-sahibs-and-cultural-definitions > August 24,2013. (Courtesy The Island).
 ** “A Brown Sahib as our new envoy to New Delhi”<ww.Lankaweb.com/news/items/category-bandu-de-silva ; CeylonToday.lk April18,20014.
** “A Response to ‘Is  Dr.Sudarshan Seneviratne a suitable envoy to India under Modi’? <www.lankaweb.com/…/a-look-at-an-insiders-challenge -to-history-brown-sahibs-and-cultural-definitions > August 24,2013. (Courtesy The Island). .

** “Why question Lanka’s India policy?: Why not the other way around?” …www.ceylontoday.lk,91-56491-news-detail-why-question> February 20, 2014.

The Buddhist view of the external world, the  Chulla-Haththi-Padopama sutta and  Quantum Reality.

June 20th, 2015

By Bodhi Dhanapala, Quebec, Canada.

One or two of the 40 topics covered by  Dr. Nalin de Silva in just 180 lines-II
We have heard of a Jules Verne tale about  “Round the world in 80 days”. But treating 40  arcane topics  in 180 lines was a fete achieved by Dr. Nalin de Silva (NS) in a Vidusara article on 4-June-2015.  He claims that Bodhi Dhanapala’s problem is that he cannot digest – i.e., understand – what he reads …  බෝධි ධනපාල මහතාගේ ප්‍රශ්නය ඔහුට තමා කියවා ඇති දේ දිරවා ගැනීමට නොහැකි වීම  …), without realizing  that an incoherent melange   (මැල්ලුමක්) of 40 leaves, roots and barks produces an indigestible salad  which reflects the cook’s  inabilities.

We look at Dr. Silva’s theories where he claims that the external world does not exist unless it is being perceived by a mind (a solipsist view). Dr. Silva’s solipsist view is also  the view of John Wheeler. Prof. Wheeler  introduced the idea of “delayed choice” where the past can be retroactively changed by actions of the present (which are merely mental actions for a solipsist). However, Dr Silva says that he does not accept that the past can be modified by actions of the present  ධනපාල මහතා … කියන්නේ මට අනුව වර්තමානය විසින් අතීතය නිර්ණය කෙරෙන බව ය.  … මා කොහේවත් එවැන්නක් කියා නැත.  But Dr. Silva has mis-understood what he has picked up, and erroneously claims that Wheeler did not accept his own  theory  of delayed choice  ප්‍රමාද තේරීමට අනුව වර්තමානය විසින් අතීතය තීරණය කෙරෙන්නේ යැයි කියැවෙන බව ය. …. වීලර් ඒ අර්ථකථනයට විරුද්ධ විය. ධනපාල මහතා ඒ බව නොදැන…. We should hope  that Dr. Silva would read up  before he rushes to print in the Vidusara.  Giving a false date to the Schrodinger Equation, or  mis-pronouncing  the name of “de Broglie”, or  mis-representing how  two photon beams scatter from each other,  and many other physics errors could have been avoided by  Dr. Silva by least looking up the Wikipedia or checking  with a colleague.

The Buddha was a realist and not a solipsist.
The idea  that there is no real world, and that what  seems to exist is a creation of  the mind
is sometimes  presented  as the Buddhist view (“මට මනසින් තොර ලෝකයක් නැත්තේ මගේ ලෝකය මගේ මනසෙහි නිර්මාණයක් වන බැවිනි”,  Vidusara, 29-04-2015).  It  is  really a Judo-Christian idealistic view; the world exists in God’s mind, and we are merely his thoughts. God’s act of creation was to just think about  the world. The Judaic nd  Hellenic worlds, as well as proto-Indian and Chinese civilizations all had such Creators with different names ( Yeheva, Brahma, Shangdi, Tian, etc). By about the 5-6th century before CE, many thinkers challenged this. The  Buddha was a foremost agnostic thinker in India and opposed  the Brahminic-Judo-Christian Idealist  approach presented by Dr. NS and others. Indeed, Dr. NS,  and Basil Mendis, the flat-earth Catholic philosopher, are kindred solipsists. Having rejected evidence-based truth, they can only resort to revealed truth, from God, or from Gods like Natha or Vishnu. In saying අපි පේන අසමු, කේන්දර බලමු, පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර නොවන ජීවීන් හා වස්තු ගැන විශ්වාස කරමු, Dr. Silva pushes out   the Brahmajala sutta to  the back burner.  While Dr. Basil Mendis was true to his Catholicism, Dr. Silva’s  implicit  Judo-Christian thinking   re-interprets  Buddhist Suttas to fit  his solipsist approach.

In contrast to Nalin de Silva’s solipsism, the Buddha in the Chulla-Haththi-padopama sutta  exhorts the people to go to the elephant to observe the creature; an evidence-based approach. Buddha doesn’t ask them, “to visualize it in your mind”, as Dr. Silva says,  regarding a straight line (සරල රේඛාවක් අඳිනු තබා සිතෙන් මවාගැනීමටවත් නොහැකි බව ය. 29-04-2015) or the gravitational force.  ANYONE  can observe the Elephant, a fact of the external world.  However, Dr. NS says that “there are a few people who have seen this God (Natha) and other spirits  මේ දෙවියන් භූතයන් ආදීන් දැකගත් කිහිප දෙනෙක් නමුත් ලෝකයේ සිටිති”. So he has not gone and seen them by himself, as demanded by the Buddha. Indeed, the Loch Ness monster,  the Abominable Snowman, God Natha  and aliens in flying saucers have also been seen by a few select people!!!!!

We dare not  remind Dr. Silva of the Kalama sutta but Carlo Fonseka and Tchirbatsky do. The Buddha’s strongly empirical approach is  discussed in detail by Tchirbatsky in his book on Buddhist logic (esp., Vol. I), where many examples from Buddhist texts are given. These make sense only in an objective world which exists external to our minds. Tchirbatsky  refers to a Sutta where the Buddha brings up the analogy of the goldsmith who tests various metals to determine if they are base or “noble metals”. This testing is done using the touch stone and other methods known to the goldsmith –  i.e., empirical methods rejected by Dr. de Silva. In the same empirical methodology, the Buddha exhorts you to test out the Four Noble truths via your own experience.

When we observe the elephant, we only observe the consequences of an elephant being within our ambit. It occupies space and is heavy to push. He can be seen, and the light reflected onto a camera or a retina,  digitized and recorded show that we are not drunk or merely raving when we “saw “ an elephant and not God Natha. We can record te animal’s skeleton using  X-rays, though not seen by the five senses. Its DNA  confirms it as an elephant and not  a mammoth. All these methods were not available in Buddha’s days, and he did not speak of them. The existence of the elephant is recorded on various instruments as a set of pointer readings accessible to anybody.

Dr Silva asks “but a gravitational attraction exists although it cannot be observed by the five senses?  එහෙත් පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර නොවන ගුරුත්වාකර්ෂණය ඇත”?  Gravity IS accessible to the five senses and Dr. Silva gets his physics wrong, as usual.  Just as the existence of the elephant is observed  as a set of digital data or pointer readings visible to anyone,  the  existence of the gravitational field can observed  by anyone as a set of pointer readings.  Since Dr. Silva says “මට ගුරුත්වාකර්ෂණය පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර බව පෙන්විය හැකි බටහිර විද්‍යාඥයකු ඇත්නම් මම ඔහුට නාථ දෙවියන් පෙන්වමි, can he show the pointer readings corresponding to God Natha that can be seen by anyone?

In reporting the pointer readings, you can state that there is a gravitational force, or that there is an observable  curvature in spacetime, or that there is a flux of gravitons which are massless bosons carrying a spin of two. One can show that these different reports are all equivalent, up to the accuracy of the experiment. That is, these theories yield the same pointer readings.

Unfortunately, Dr. Silva  knows little about the history or the socio-biology  of God Natha.  So  he says  “(you deny)  god Natha because he is ours, while accept gravity because the white people say so ඒ නාථ දෙවියන් නමින් හැඳින්වෙන ප්‍රාණියා අපේ නිසා ද? ගුරුත්වාකර්ෂණය ගැන කියන්නේ සුද්දන් නිසා ද? “ The God Natha  was the God of the Nagas. He  is really an apotheosis of snake worship. The tradition may appear  Indo-Asian . However, the great zoologist and socio-biologist E. O. Wilson and others  present evidence  that  “Respect for Snakes” is ingrained even in our DNA. So Natha is universally deified or feared  in human and even in Simian  cultures.

Dr. Silva implies that whites have told us about gravity. However, any physics student, brown or not, can determine the gravitational constant G occurring in Newton’s equation.  They will get the same value for G, whether having a Portuguese name or not,  although Dr. Silva thinks that  all this is cultural, and not applicable to brown-skinned people  (“ධනපාල මහතා නිර්මාණාත්මක සාපේක්‍ෂතාවාදය ගැන කිසිවක් නොදන්නා බව පැහැදිලි ය. එක් සංස්කෘතියක වලංගු එහෙත් වෙනත් සංස්කෘතියක වලංගු නොවන විද්‍යාත්මක සත්‍යයක් තිබේ දැයි …, Vidusara 17-06-2015)..  His excuse is that these are useful and consistent  lies. So,  the science behind computers and moon landings is a useful lie independent of all cultures.  Clearly, we have to replace the word “Lie” in Dr. Silva’s  dictionary with “Truth”,  and vice versa, and nothing will change!

Dr. Silva studied mathematics up to the B.Sc and one and a half years of post-graduate mathematics.    The principle of impermanence tells you that nothing is permanent, since each event changes to another. But  there is a definite function of time f(t) of events, produced by the process of  the patticcha Samuthpada.   An event is a nama-rupa entity. These change  but there is a sequence of  such nama-rupa, viz.,   f(t), tb.<t<td  with well-defined boundary condition for birth b and death d, that we identify as Dr. NS or Dutugamunu etc. In fact, Buddhists identify the Buddha even in his past lives, where as Dr NS rejects even the notion of DutuGemunu.?

Wheeler’s “Delayed Choice” concept and quantum reality.

But Dr. Silva’s solipsism is unbounded. He has recently pulled out a maverick view expressed by Dr. John Archibold Wheeler (a student of Einstein)  known as the “delayed choice principle” where it is claimed that a person can change the past retroactively by an act ion carried out at the present moment. However, for a solipsist, an action is really an act of the mind. The “delayed choice”  is claimed as a quantum property of the world.

Dr. Silva has tried to change the history of the quantum theory in several Vidusara articles, stating  that Schrodinger heard of de Broglie’s theory of the wave-particle duality in 1927 at the Solvay conference. Dr. NS claims that no one had even a hint of it till then, and that Solvay inspired him to discover  the famous Schrodinger equation. However, de Broglie’s theory was publicized in 1924.  Apparently Dr. Silva  copied  these errors  from Jim Baggot’s book. Dr. Silva does not seem to know that Schrodinger’s equation was presented  in1925 and published in 1926, before Solvay.  As Dr. Silva says, imitator intellectuals (අනුකාරක උගත්තු) copy  mindlessly, without correction ” අනුකරණය යනු යමක් සංශෝධනය නොකර,  ඒ ආකාරයෙන් ම ලබා ගැනීම ය. However, both Baggot and Dr. Silva might be correct if  the effect (Schrodinger’s equation) came before the cause, as in “delayed choice”?

Dr. Silva is a great  imitator intellectual and mindlessly copies stuff not only from Baggot, but from others like  Archibold Wheeler.  Being taught by the  British, Dr. Silva pronounces the name correctly, without making it Achibola Veelaara  ආචිබෝල වීලාර or some such thing,  as happened with de Broolie.  When I mentioned the name Gregory and the form Girigoris a month ago, he did not affirm it, but now, in June he says that he is indeed using a “Sinhaliazed form” for de Broglie, instead of the correct “de Broy”.

Another imitator action is where Dr. Silva copied an exercise from Wheeler and Taylor to inappropriately apply  to the collision of two photons. As one of his students (Dr. Wansapura) pointed out,  since  photons are quantum particles,  copying from Wheeler and applying it to photons is wrong physics. Wrong physics is Dr. Silva’s forté. He claims that very high energy photons will show their mass and interact. However, instead of showing mass, they will annihilate  into electron-positron pairs, with the excess momentum going to a near by nucleus, and NOT to another photon as the photon-photon interaction occurs only in higher order than the photon-matter interaction. Since photons travel at the maximum speed, there is always some matter “nearby” to preserve momentum conservation. But not understanding this,  Dr. NS say “when I said that two high energy photons will interact instead of passing through each other, Dhanapala says that those photons will annihilate  – isn’t  that an interaction? ඉතා අධික ශක්තිය ඇති ෆෝටෝන දෙකක් එකිනෙක පසාරු කර නොගොස් අන්තර්ක්‍රියාවක යෙදෙන බව මා කී විට … ධනපාල  … ඒ ෆෝටෝන උච්ඡෙදනය කරන බව ය! එය අන්තර්ක්‍රියාවක් නො වේ ද? (I have deleted Dr. Silva’s habitual insults to those who attempt to help him out from his muddle).

There is more imitator intellectualism  to come.  Dr. Silva claims that  Dr. Archibold Wheeler did NOT accept that there is a possibility of “delayed choice”, i.e., a possibility of retroactively changing the past by an action in the present, and Dr. Silva claims that he too does not believe that an action in the present can change the past. Dr. Silva has not given the reasons WHY he rejects Wheeler’s delayed choice. Is he just imitating Wheeler in his mistaken belief that Wheeler did not support his own theory of Delayed choice?

If Dr. Silva had read Wheeler’s publications with understanding, an encyclopedia or any books discussing Wheeler’s “delayed choice” he would have seen Wheeler’s oft quoted sayings like “no phenomenon is a phenomenon until it is an observed phenomenon”, which is a very radical position. Wheeler famously said that the “past has no existence except as recorded in the present”, and that the Universe does not “exist, out there independent of all acts of observation”. Unlike Wheeler, Einstein believed in an external reality, and  invented paradoxes to find loop holes in the Copenhagen version of the quantum theory.  All these paradoxes are discussed in detail in Prof. Dharmawardana’s book “A Physicist’s view of Matter and Mind”(2013). Wheeler’s radical views can be read in his 1978 writings or from  his discussion in The  Quantum Theory and Measurement, edited by J.A. Wheeler and W.H. Zurek (1983).

What is wrong with Wheeler’s delayed choice? I asked Prof. Dharmawardana via an e-mail for a simple explanation. He says that most of these paradoxical statements (as  in the “Delayed choice”, or the two-slit experiment) arise  from the assumption that a “quantum particle passes through both slits and not just one slit” when both choices are available,  where as what  is observed depends on the experimental set up right-now. In Bohm’s Quantum Mechanics  there is a well-posed real world;  the electrons or photons pass through one or the other of the slits just like classical particles, and if you take a sufficiently large number of them, and only then, that an interference pattern arises. The past exists, but if the experimental set up is changed part-way through  the motion of the electron (after having gone through one or the other slit)  at some moment Tx, then the electron simply takes a new path consistent with the new set up. The cause always precedes the effect.  This is also clear from the very detailed discussion given by Hiley and Callagan ( http://www.bbk.ac.uk/tpru/BasilHiley/DelayedChoice.pdf ) using Bohm’s Method as well as the more traditional quantum mechanics (where the past, prior to any observation is unknown due to the “collapse of the wavefunction”.

It is interesting to note that Dr. Silva has given a discussion of the two-slit experiment (deposited in a pre-print archive, and not published in a peer-reviewed international journal).  He also makes the assumption that any given photon or electron passes through both slits. Thus it seems that although Dr. Silva says that he rejects the “Delayed Choice concept”, his two-slit theory will land him directly into the solipsist position taken by Wheeler.

Next General Election

June 20th, 2015

Orpheus Perera

Rajitha Senaratne, as a spokesperson for government (or UNP?), made the following statement at the press conference:

“The six-member committee has also discussed this matter with the President last evening. President Maithripala Sirisena will never field Rajapaksa as the prime ministerial candidate. There will be no chance for him to enter parliament through the National List as well.”

He also said in Sinhala: “President Sirisena  innay ai Stawaraye.” It sounds like President Sirisena is no longer the humble guy. But many times in the past he has said Mahinda Rajapakse was like a dictator –   never listening to others at the party meetings and making his own decisions. Whom is Sirisena listening to now? He is telling the party members that there is no way for Mahinda to come to the parliament through the party. It is obvious that the decision he has taken (as explained by Rajitha) is the instructions given to him by Ranil Wickramasinge.

It is obvious from the amount of people gathering around Mahinda that there is massive support for him, and a big demand from SLFP supporters and voters that Mahinda continue to represent them.

Ranil Wikramasinhe and his allies have done their homework, and Mahinda Rajapakse and UPFA members have not done theirs. If you do not do your homework and assignments, you are bound to fail the exam.

Before the Presidential election, Ranil, together with his western allies, did their homework and acted upon their findings. They knew that with the new freedom of vote for Jaffna and the North Easterners, that they would not favor Mahinda Rajapakse or SLFP. Although Maithripala Sirisena was an SLFP, he was fully backed by UNP. In any case, many new voters in the new areas show SLFP as their enemy. Muslim minority MP’s who formed UPAF were a weak link, and they also did their homework. In any case, the majority of them were UNP supporters. Although there were huge gatherings at Mahinda’s election meetings, they knew Mahinda had less chance of winning, especially because it was his third attempt. TNA felt that they could get something that LTTE could not get from JRJ, CBK or MR. At the same time Astrologer encouraged Mahinda to go for an election two years early, before building up the bridge with the Tamil population in the North (some believe that Ranil has manipulated the Astrologer). In the South, Sirisena got all the hardcore UNP votes. The West and India wanted to stop China from using Colombo for their trading with Africa, and thereby becoming the power of the Indian Ocean. They also saw Mahinda as their enemy.

That was history. Now for the next Parliamentary election. There are only two options to  keeping Ranil out. The first way being President Sirisena’s respect of the opinion of the majority party members, and allowing Mahinda to come back to the parliament by winning his seat under SLFP flag or by appointment. The second possibility is for Mahinda  contest as an independent candidate from Hambanthota area, but support  all other  UPFA candidates, attending  their meetings(except people like Rajitha). There is no other way other than the above two possibilities. Alternately, (if there is any possibility) remove Sirisena  from SLFP leadership, with enough time left for the election.

What we can see from the current random opinions of voters is that many SLFP voters will not vote anybody other than Mahinda. If Mahinda forms a new party and contest, he will be splitting the SLFP votes. Sirisena will not give a damn about it. In fact, he will be happy, without any question he can keep his promise to Ranil and keep him as the Prime minister. Even if Ranil is removed by a no-confidence vote, that will only be temporary because they all have to go for an election soon.

Article on Colombo Telegraph, by Hameed Abdul Karim Challenges the Israeli Ambassador To Sri Lanka? I just did not want this to go by without answering Hameed.

June 20th, 2015


Let’s first look at which Palestinians is he refereeing to; Original Palestinians were nomadic tribes that roamed around Jorden. King Hussein’s father gave them certain parts of Jorden to build houses and get work in Jorden and in Israeli settlements where they needed unskilled labor. At that time Saudis were against Israel and did not want Israel to be established. (To day the situation is different. Saudis does not want a separate state for Abbas Palestinians in the Gaza Strip. They want the Palestinians to manage their own affairs and be Israeli citizens.) Hamid Abdul is attempting to tell Saudis are anti-Israel, but average Sri Lankan Muslims will not any way believe it, because all the Saudi newspapers are available in Sri Lanka, and are translated in to TAMIL AND SINHALA. I feel this is an effort to discredit the Honorable Israeli Ambassador to Sri Lanka by a set of clowns that woke up after RANIL PUNK became the KING OF SRI LANKA, appointed by OBAMA Presidential team under the advice of the TAMILS FOR OBAMA International organization. So I am challenging this comedy actor because what he has written in the article he published in the Colombo Telegraph on Monday June 1st has nothing to do with what the honorable Ambassador Daniel Carmon, said.


Last week a sophisticated missile was fired at a Saudi military base from Yemen. Saudis successfully destroyed it in the air. Saudis have a sophisticated air defense system developed by them which is second to none. This network covers all the oil fields and every corner of Saudi-Arabia. Also they are well advanced in nuclear technology. Solar technology is also utilized heavily. 20% of the electrical grid is supplied by solar energy. So called Palestinians who Hameed Abdul Karim referred lives outside of the Gaza Strip; to be exact, 87% of them, mostly in Ireland. If Hamas has control of certain parts of Gaza Strip, then Hamas can start a war by just firing a rocket at an Israeli housing complex. This why, Jorden have severe restrictions on them. Late King Hussein allowed them to settle in Jorden but controlled them, and did not allow them to be Jordanian citizens. There was an uprising and King Hussein crushed it. King Hussein has a half-brother who would be the King if King Hussein died. Once he suggested that ruling of the Jordanian Kingdom should be given to the so called Palestinians. Present King Abdulla has just graduated from Sanderhurst Military Academy in UK. King Hussein immediately removed him and gave the Kingdom to his son, King Abdulla. When Rathna Siri Wickramanayake was the Prime minister, he went to Israel and gave a joint statement to the Israeli parliament with the Israeli foreign minister stating that Sri Lanka identifies HAMAS as a terrorist organization, and it is banned in Sri Lankan.


In his article Hameed Abdul Karim states that he lives in Sri Lanka and he interviewed a Palestinian girl who is in Sri Lanka. My question; how did she get into Sri Lanka? She was un-doughty smuggled by the Muslim organization that Hameed represents. It is naïve to write an article without visiting Saudi Arabia, Jordan and Israel unless the sole purpose was to discredit the honorable ambassador Daniel Carmon to Sri Lanka.  None of the countries around Gaza strip will grant you a visa because of what you have written in this article I am referring to. You should at least attempt to go to Quetta and talk to journalists who regularly travel to these countries to get firsthand information. Gaza Strip is a complicated area. The conflicts are at the border with Israel and Egypt where there are tunnels. All goods that come through these tunnels are taxed by the Hamas. Money is used provide water and electricity to the large contingent of poor woman and children. Once you get to the rural areas JEWS AND ARABS live in peace side by side as they lived since time began. They are Israeli citizens and vote in the elections. Some are elected members of the parliament. The word APATHEID took my attention next is your sentence. “Archbishop Desmond TUTU described Sri Lanka, as raciest as apartheid South Africa”. Just whom are you kidding Hameed?  Have you forgotten what happened eight or nine years ago?  Foreign mime workers were attacked and killed by South African mine workers affiliated with TUTU Bishop. Foreign workers ran in to the church thinking that it was a safe place! Then TUTU Bishop came out with a gun and shot 23 African workers dead. Police later arrested him and charged him but the president of South Africa told police not to charge him because he is a Nobel Prize winner. TUTU Bishop is an assassin and a blood thirsty cannibal. He ate some of the men and woman he killed that day. Hameed, you call Israel a PARIAH STATE? Do you know how much Israel has invested in Sri Lankan agriculture? Ask your sponsor RANIL PUNK how much. OBAMA tried to do a similar act recently and failed miserably.  OBAMA paid the Israeli security minister big some of money to issue a directive (Similar to Sri Lankan gazette). For the last 10 or 15 years Arabs (So called Palestinians) living near the Gaza Strip and Israel; cross in to Israel in the morning riding busses get work multitude of un skilled and skilled work. At the end of the day they go back on same busses. The directive issued stated that JEWS AND ARABS must go back on separate busses. Spontaneously everyone in Israel and the outside world protested. Benjamin Netanyahu, Israeli Prime minister immediately issued an order to cancel the order issued by the security minister. OBAMA lost his own game and could not account for the money he gave the Israeli security minister. I will use Hameed’s own statement and prove that OBAMA tried to sate to the world that there is separate education and election system for Arabs and Jews. “ Hameed stated that Israeli ambassador’s falsehoods and myths Israel clinch’s for his life so called Palestinians do not recognize Israel (Let it be known to Hameed that any Arab or Jew couldn’t care two hoots whether they recognize Israel or not) . He goes on further and states which Israel do they want to recognize the one that was created by UN in 1947 or the boarders that 1967 war boarders or current Israel without boarders? Israeli ambassador hasn’t got to answer to an idiot like you. You state that all Israel wants is “Peace negotiations to buy time and obviate two state solutions once and for all by creating ground realities.


If I can remember right, there was a rubber mill in Mathle, called Hameed Mils, and a Rubber estate, and large Tea plantation owned by a family named Hameed. When late Philip Gunawardana brought the 50 acres per family bill to the parliament, this family migrated to Sweden. They were against any thing that prospers Sri Lanka. I think this MARAKLAYA is from this family. They funded RANIL PUNK for a long time. Two days ago SAUDIS declared a long holiday for RAMADAN. Next this Hameed Marakalaya will propose similar holiday with only food shops are allowed to open. Another Mrakalaya, Hafeel is saying that Israeli airport was built on a Palestinian village.

සිංහල රට කොහෙද කියා ඔන්න බලාපන් ඇමතියෝ ඔන්න බලාපන් 4

June 20th, 2015

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

  දොළොස් වන සියවසේ  ලීලාවතී රැජිනගේ සිංහලද්වීපයත්රි සිංහලේයය ව්යවාහරවිය . කල්යානවතී රැජින හා 6 පරාක්රමබාහු කාලයේත්  .ති සිංහලේ යය ව්යවාහාර විය . දැන් මහා වංශය පෙරලා බලමු
1.. ) 7
පරිච්චේදයේ –                42 ගාථාව ”  සින්හබාහු නරේන්ද්රයා සිංහයා ගත්තේය . එහෙයින් සිංහල නම්වී , ඔහු හා සම්බන්ධ  ඇති   සියල්ලෝද සිංහලයෝය .
2     —33
පරි ’45  ගා“:; මහා කළු සිංහලයා පලායය් ( ක්රි පුරවා 103 පමණ  වාලගම්බා සාමය )
3-    50
:   37 38  ගාථා – ”ඉන්පසු වැඩි රජතෙම  සිංහල රජහු සමග සමග මිතුරු බව කැමැත්තෙන්  ඇමතියන් එහි යැ වී , සින්හලාධිපති තෙම  ඔවුන් දැක  ඔවුන්ගේ එන අසා   ……””” (ක්රිව  831 සෙන හෙවත් ශිලාමෙඝ රජු කල )
4 — 54
පරි—12 ගා –”’හේ රජතෙමේ  මෙසේ සිංහල වංශයද තැබී .
පරි –1 ගා–””එකල සියලු සිංහලයෝ  රජකුමරණට  විකුම්බා  යන නම් කොට  සාදරයෙන් උහු අණ  වැටුනහ .(ක්රිව 1029 වික් වික්රමබාහු රජ සමය .)
6   72
පරි –135-138 “මට සිංහල කඩුවක් දේව “” මේ කඩුව සිංහල පටුත්වය ත්තක් නොවේ  වහාම සිංහල පටුත්වය ත්තක් ගෙනෙ .

                                     (සිංහල පටුත්වය ඇති ඇමතියෙක් අදටත් අවශ්ශ්යය . විජේදාසට එය නැත )

මා ආයුධ ගන්වන්ටත් සමර්තයෙක්  සිංහලද්වීපයේ නැත “‘( පැරකුම් සමය )
පරි —28 ගා —‘ ඉක්බිති හේ තෙමේ  එක කලෙක  සිංහල දුතයන් කැඳවා  කියනුයේ  මෙතැන් පටන් අපගේ රට    සිංහලයන්ගේ  දේශයෙන් නැව්  නොඑවෙවිය යුත්තාහ .(12සියවසේ රාමඥ්ය  රටේ අරිවර්ධන රජුගේ ප්රකාශයක් )
අරිවර්ධන වෙන රටක සිටත් එදත් සිංහලයන්ගේ රට දනසිටියත්  විජේදාස නම් මේ  සිංහල පටුත්වය නැති  ඇමතියා එය දන්නේ නැත  )
8 —-76
පරි -66 ගා — ” පසුව භීම වික්රම ඇති  සිංහලයෝ  ක්රම උල්ලංඝනය කල නුවරට වැද …………”
9  — 76
පරි —104  ගා —” එරට ප්රතිපාදන කොට  සොලී දේශයෙන්ද  පඬි රටින්ද  ගන්නා ලද්දාවූ  බොහෝ අසුන් හා  මිනිසුන්  ඇතුන්ද  වහා සිංහල දද්වීපයට  එවීය .
විජේදාස   ”සොලීරාජපක්ෂයෙක් නිසා    එදා අලි බලන්න සොලී දේශයෙන් ඇත්  ගොව්වෙක් ලෙස අයෙක් විය හැක0
10— 76
පරි –126 ගා —‘  මෙසේ දවසින් දවස  සිංහලයන්  බල වැඩෙන  කළ  කුලශේකර රජ ……..—පැරකුම් සමය —–
11 —-76
පරි —150 ගා —- මහසෙන් පිරිවරා යුදටවන්  කුලසේකර  පරාක්රමපුරය වෙත අවුත්  සිංහලයන්ගේ හිස් සිදුම්  කොට ………
අද සිංහලයන් ගේ හිස් සිදුම් කරන්නට ඉන්දියාව  කුලශේකර පරපුරේ  දාසයෙක්  ඒවා ඇත . විජේදාසය .
12 76
පරි 166 ගා —”’කුලශේකර රජතෙමේ  සිංහලයන්ගේ  මහා කන්ඝ  ප්රහාරයට  අවසර දෙන්ට සෙයි න් ””’

13   – 76 පරි —235 ගා — ”සිංහ වික්රම ඇති සිංහලයෝ ……………දෙමල සෙන් බින්දාහ ”””’

මේ  ලිපි ඔබ දන්නා හැමදෙනාටම foward  කරන්න. ගුගල් ආදාන මෙවලමෙන්  ලියන නිසා හරි අකුරම ලිවීම අමාරුය් සමාවන්න  තේරුම් ගන්න  හැකිනම් ඇතිනේ .සමහරවිට ලියාගෙන යනවිට සියල්ල මැකී යනවා ලියන ටික මේ මෙවලමේ save  කරන විදිහක්  දන්නා කෙනෙක් ඉන්නවා නම් කියන්න

LTTE financial network operated throughout 2014: US report

June 20th, 2015


Despite its military defeat at the hands of the Sri Lankan government in 2009, the LTTE’s international network of sympathizers and financial support persists, the United States says.

Although the LTTE has been largely inactive since its military defeat in Sri Lanka in 2009, in the past the LTTE was responsible for an integrated battlefield insurgent strategy that targeted key installations and senior Sri Lankan political and military leaders.

“There have been no known attacks in Sri Lanka that could verifiably be attributed to the LTTE since the end of the war, but a total of 13 LTTE supporters, several of which had allegedly planned attacks against U.S. and Israeli diplomatic facilities in India, were arrested in Malaysia in 2014.”

“LTTE’s financial network of support continued to operate throughout 2014,” the US State Department said in a report released on Friday.

According to the 2014 Country Reports on Terrorism, the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) used its international contacts and the large Tamil diaspora in North America, Europe, and Asia to procure weapons, communications, funding, and other needed supplies.

The group employed charities as fronts to collect and divert funds for its activities, it said.

Under the country overview, the report stated that the 2009 military defeat of the LTTE marked the beginning of what many hoped was a new era for the country.

The Sri Lankan government maintained a strong military presence in post-conflict areas and continued to voice concern about the possible reemergence of pro-LTTE sympathizers. Although the Sri Lankan government maintains a comprehensive counterterrorism stance, counterterrorism cooperation and training with the United States in 2014 was limited, it said.

“Sri Lankan police apprehended a small number of Maldivian nationals attempting to transit through Sri Lanka to Syria allegedly to become foreign terrorist fighters,” the report said.

The US Embassy in Colombo had significant concerns regarding use of the PTA by the previous government of President Mahinda Rajapaksa to harass and detain public actors under the guise of seeking to revive the LTTE.

“The new government has pledged to end the broad application of the PTA, and has also taken steps to reduce the military’s role in civil society and its control of land in security zones in the north.”

In March 2014, the government announced it had designated 16 organizations and 422 individuals as terrorist entities and/or facilitating terrorist financing designed to help revive the LTTE.

“The Sri Lankan government did not provide information regarding criteria for designation or any supporting evidence.”

“A team from the UN Counter-Terrorism Committee Executive Director’s office, which visited Sri Lanka in October 2014, expressed concerns the designation process may not have met UN standards,” the report highlighted.

It further said that while Sri Lanka is neither an important regional financial center nor a preferred center for money laundering, several factors make the country vulnerable to money laundering and terrorist finance.

“These include a lack of transparent tender mechanisms in government projects, past experience with terrorism, tax evasion, and a large informal economy.”

It also said that Sri Lanka continued to operate a rehabilitation program for former alleged LTTE combatants, although limited access by independent bodies to known rehabilitation camps precluded reliable evaluations of the government’s efforts.

The US Department of State released the annual Congressionally mandated Country Reports on Terrorism 2014 on Friday (June 19).

First Silk Road rail cargo enters Iran

June 20th, 2015


The first cargo carried on the Silk Road railway has entered Iran from the Central Asian nation of Kazakhstan, local officials said. 

The cargo, including 45 freight wagons, crossed the Incha-Burun border with Turkmenistan into Iran, local officials in the Golestan province said.

It followed the signing of a document for cooperation between Iranian and Kazakh railway officials, head of the Northeast Railway 2 Mohammad Reza Qorbani said.

In their joint session, the mode of cooperation between Iran, Turkmenistan and Kazakhstan and other countries for transit and rail transportation was discussed.

“At the session, existing infrastructures and potentials of the Islamic Republic of Iran Railways and neighboring countries, Iran’s development plans and active transit corridors passing through Iran were discussed,” Qorbani said.

The first cargo carried on the Silk Road railway has entered Iran from Kazakhstan.

The first cargo carried on the Silk Road railway has entered Iran from Kazakhstan.

They also decided to work on developing the Incha-Burun-Bandar Abbas line as the new Silk Road route, he said.

The railway linking Iran to Turkmenistan and Kazakhstan at a length of 926 kilometers was inaugurated last year.

Kazakh President Nursultan Nazarbayev (L) and his Turkmen counterpart Gurbanguly Berdimuhamedow tighten the final bolts to complete the Turkmenistan-Kazakhstan rail link.

Iran and Central Asian nations have stepped up work on establishing an integrated freight railway network to link Asia to the Persian Gulf, Europe and Africa.

It is part of an ambitious Chinese plan to revive the Silk Road which would require building of a network of roads, railways, ports and airports.

Central Asian countries plan to carry their bulk and container cargoes from the Incha-Burun border crossing in Iran’s northern Golestan province to southern Iranian port city of Bandar Abbas.

Earlier this month, head of Kazakhstan’s national railway company Askar Mamin visited Iran’s Shahid Rajaee and Bandar Abbas ports.

Head of the Islamic Republic of Iran Railways (IRIR) Abbas Nazari said the Kazakhs were interested in investing in Bandar Shahid Rajaee for construction of silos in order to store its wheat crop in the port and facilitate shipments.

Nazari said Iran, Kazakhstan and Turkmenistan, which are linked by sea in the Caspian Sea, were working on a unified transit tariff.

Russia, Greece sign €2bn deal on Turkish Stream gas pipeline

June 20th, 2015


Russia and Greece have signed a deal to create a joint enterprise for construction of the Turkish Stream pipeline across Greek territory, Russian Energy Minister Aleksandr Novak said. The pipeline will have a capacity of 47 billion cubic meters a year.

The construction costs are about €2 billion and the parties will sign a roadmap Friday, Novak told RIA at the St. Petersburg Economic Forum.

The Greek extension of the Turkish Stream project is called the South European pipeline in the memorandum signed on Friday, Novak said, adding that the construction will start in 2016 and be completed by 2019.

The two countries will have equal shares in the company, Novak said.Construction of the pipeline in Greece will be financed by Russia, and Athens will return the money afterward.

The Russian shareholder in the joint enterprise will be state-owned Vnesheconombank (VEB), Novak said.

Greek Energy Minister Panagiotis Lafazanis said the Friday meeting was“historical”.

“The pipeline will connect not only Greece and Russia, but also the peoples of Europe,” Lafazanis was quoted as saying by Sputnik news agency. “Our message is a message of stability and friendship… The pipeline we are beginning today is not against anyone in Europe or anyone else, it is a pipeline for peace, stability in the whole region.”


CHARGESHEET AGAINST LTTE : We demand accountability of 30 years of LTTE War Crimes

June 19th, 2015

 Shenali D Waduge

 No domestic inquiry should take place before the People of Sri Lanka are told by the UN & the International Community of what actions they will take against the LTTE for the following list of war crimes and Geneva Convention violations given that the organizations/individuals linked to LTTE are now banned under UNSC Resolution 1373.

War Crimes upon Sinhalese & Muslims

  • Pre-meditated murder – planning and executing
  • Ethnic cleansing – Chasing Sinhalese & Muslims out of the North though they had been living in North Sri Lanka even before independence and have valid deeds to lands as proof
  • Ethnic cleansing – Sinhalese & Muslims given 24 hours to vacate the North
  • Theft of lands & property – The Sinhalese & Muslims who were chased out of the North had their lands & property stolen by LTTE and these are occupied by LTTE families. LTTE destroying traces of evidence that proves claim to these lands/property belonging to Sinhalese/Muslims.
  • Mental agony to families who have had to flee areas they had been living in, having to search for new homes, no financial help from the state and the loss of property that remains unreturned.
  • The many Sinhalese & Muslims left injured some with grievous wounds that deny them employability and thus a financial burden on their already poor families having to pay for medical treatment since 1980s.
  • Armed LTTE storming villages and cutting people and children to pieces to instil fear in them to leave their villages so LTTE could expand their territory.
  • Targeting civilian installations and carrying out pre-meditated murder upon civilians getting about their daily lives.
  • Instilling fear among civilians who feared leaving their homes not knowing when or if they would return.
  • Loss of revenue for the country as a result of 30 decades of terror in terms of lack of investment / development / tourism etc.

Upon (selected) Tamils

  • LTTE denies Tamil children their fundamental right to education/ violating Article 26 of the UN Declaration of Human Rights ((1) Everyone has the right to education. Education shall be free, at least in the elementary and fundamental stages. Elementary education shall be compulsory) – Abducting children (as young as 10) who were going/returning from school and taking them to be trained in LTTE camps. LTTE visited schools and addressed students as young as 14 to indoctrinate them. Principals or teachers opposing LTTE were simply gunned down  
  • Forcing every family to ‘donate’ a child for the LTTE cause (note: children of low caste & poor families had to donate – no Tamil children from high caste/class in Colombo, elsewhere or in foreign countries donated their children to the ‘cause’ and neither did LTTE demand it.
  • Mental agony for Tamils whose children were forcibly taken and died and the financial losses they are suffering
  • Forcible recruitment of Tamil adults as ‘volunteers’  
  • Forced unpaid labor – LTTE getting Tamils to dig bunkers & work as slaves for them (LTTE referred to this as Donor Labor) Those unwilling had to pay Rs.5000. Forced labour is a violation of Geneva Convention
  • LTTE violating Article 4 and 5 of the UN Declaration of Human Rights – that no one is to be held in slavery/servitude as slavery and slave trade is prohibited. No one shall be subjected to torture or cruel, inhuman degrading treatment or punishment. LTTE prisons for both Tamils and Sri Lankan soldiers denied all these rights.
  • Denying freedom of movement (Restriction of movement is against international laws as well as violation of Sri Lanka’s Constitution) Tamils given passes issued by LTTE’s Transport Monitoring Division (TMD). No Tamil could leave LTTE checkpoints without permission. Tamils wanting to leave North had to leave a family member as ‘guarantor’ even land deeds had to be placed as guarantees of returning! Note Chief Minister Wigneswaran’s declaration that North is only for Tamils is also a violation of international laws & violates Sri Lankas Constitution
  • LTTE denies Article 3 of the Universal Declaration of Human Rights by denying Tamils right to life, liberty and security of person  
  • LTTE denies Tamils freedom of thought and expression and democratic rights – any Tamil opposing LTTE were shot & killed (journalist DBS Jeyaraj was also attacked)
  • LTTE confiscation of Tamil lands/property (we are yet to know how many LTTE families have taken over lands/property of Tamils by either killing them or making them flee to other parts of Sri Lanka)
  • Psychologically terrorizing Tamils (in Sri Lanka & Abroad) physically abusing Tamils if they did not contribute monthly to the LTTE kitty
  • Forced starvation for compliance – LTTE stealing the essential goods (rice, sugar, dhal, flour etc) sent by the GOSL for the Tamil civilians. LTTE gave these goods to LTTE families only.
  • Tamil farmers having to having to give a bag of paddy each to the LTTE
  • LTTE Taxed Tamils (in Sri Lanka & Overseas) – Business operators had to make a payment to the LTTE for each shipment passing its checkpoint. Households had to pay according to income (even India had to pay a monthly stipend because LTTE complained of lack of revenue in signing Indo-Lanka Accord)
  • Public executions for any Tamil who provided information to the Sri Lankan Military/Police
  • Ordering Tamils to commit suicide : Human Rights Watch declares suicide bombing a crime against humanity. HRW also declares that ‘political elites, commanders, and those that organize, facilitate, and encourage these suicide attacks are likewise guilty of conduct that offends against prevailing norms of international criminal law’. Kenneth Roth, the Executive Director of Human Rights Watch says, “[t]he people who carry out suicide bombings are not martyrs, they’re war criminals, and so are the people who help to plan such attacks.” * [Rome Statute of the International Criminal Court, Article 28(b), U.N.Doc. no. A/CONF. 183/9 (17 July, 1998), 37 I.L.M. 999].  
  • If suicide terrorism is a crime – LTTE and in particular Adele Balasingham cannot escape from its role in mass murder, recruitment leading up to death, destruction of life and intentional killing of others. ‘Accountability’ must start with charging Adele Balasingham for turning men, women and children into killers, kidnapping them from parents, giving them training in arms, placing suicide vests on them, drugging and brainwashing them into killing others and taking their own lives. Proof of Adele Balasingham being a LTTE key member is given in the Norwegian Government website (SL) where she is listed a member of the LTTE delegation during the 2002 round the world peace talk sessions held in Thailand (three sessions), Oslo, Germany and Japan. http://www.norway.lk/Embassy/Peace-Process/peace/  
  • Suicide terrorism has no legitimacy under international or local laws. There is no ‘just cause’ in homicide. Suicide missions are all crimes against humanity. No suicide bomber or suicide commander/trainer can be more important than the life or lives they are intentionally planning to eliminate. Suicide attacks fall into the category of murder with a mens rea – willingness to kill and willingness to die
  • Assassination of Tamil leaders and killing of any Tamil going against LTTE wishes – over 200 Tamil politicians, parliamentarians, academics, intellectuals, public officials, religious leaders, civil society members, journalists, media personalities, rival militant groups and their leaders and Tamil civilians including children have been killed by LTTE since 1970s.
  • Tamils from whom LTTE plucked children to turn into cadres were all low caste & poor and they are too scared to demand justice from LTTE for killing their children. However some have filed cases against missing children kidnapped by LTTE & in particular Elilan LTTE leader and husband of TNA member Ananthy.
  • LTTE illicit international networked scams that range from narcotics, human smuggling, money laundering, credit card, boat smuggling, propaganda to turn economic migrants as asylum seekers.  

 LTTE crimes during the conflict

  • Forcibly abducting Tamil children despite appeals by parents
  • Shooting parents who tried to stop their children been abducted to be sent into battle
  • Shooting fleeing civilians (appeals made by UNSG and foreign envoys to allow civilians to cross over gives evidence that LTTE was stopping civilians from fleeing to Government controlled areas)
  • Sending innocent children and untrained men and women to battle and thus compromising their lives giving them guns and ordering to shoot when they had no training whatsoever and with the conflict described as armed conflict the rules of war applies entailing even civilian combatants who are engaged in combat activities & hostilities to be shot at by a military (soldiers cannot be faulted if civilians are put on the line of combat by LTTE).
  • Severely torturing forcibly abducted children who tried to escape and were caught
  • Parents of children who refused to allow children to be taken assaulted and some fathers put into LTTE prisons
  • Confiscating essential commodities including food, medicines and even fuel sent by the Government to the people of the North and East (this was done decades before & during conflict) Such stolen provisions were found inside LTTE bunkers after conflict ended and include UN/NGO food packs as well. Stolen essential goods sent by GOSL were sold in LTTE shops
  • pregnant females abducted by force were given medicines to abort the baby
  • Falsely using photos of LTTE murders and claiming them to be done by Security
  • Destroyed cultivation areas denying means of livelihood for villages
  • UN Secretary General Ban-Ki Moon has accused the LTTE of forcibly cutting hair of girls trying to flee the conflict to mislead the military into thinking there were LTTE. Those who have any doubts may like to read the report that confirms this –http://www.hrw.org/sites/default/files/reports/ltte1208webwcover_1.pdf
  • LTTE using Tamils as human shields and not allowing them to escape to safer areas & away from combat is a violation of Third & Fourth Geneva Conventions & Additional Protocol 1 and International Criminal Court declares ‘utilizing the presence of a civilian or other protected person to render points, areas or military forces immune from military operations’ is a war crime (UNSG & foreign envoys have been public appeals to LTTE to release civilians & Ban Ki Panel report confirms Tamils were kept as human shields) – LTTE’s excuse is that civilians were Volunteer Human Shields (this is out of scope in IHL)
    • Article 5 of IHL says “Civilian population and individual civilians shall enjoy general protection against dangers arising from military operations. To give effect to this protection, the following rules, which are additional to other applicable rules of international law, shall be observed in all circumstances” (Protection of civilian population).
    • Article 23 (Third Geneva Convention) specifically states that a prisoner of war is not to be used “to render certain points or areas immune from military operation”. (Geneva Convention III).
    • Article 28 declares illegal the practice of employing human shields under IHL Fourth Geneva Convention “the presence of a protected person may not be used to render certain points or areas immune from military operation”.
    • Additional Protocol 1 to the Geneva Convention – Article 51(7) says “the presence or movements of the civilian population or individual civilians shall not be used to render certain points or areas immune from military operations, in particular in attempts to shield military objectives from attacks or to shield, favour or impede military operations”. This clearly applies to passive and active human shields whether they are voluntary human shields or not.
  • LTTE violation of No Fire Zone / Civilian Safety Zone – LTTE forcibly took civilians with them as they retreated. LTTE entered the safe zone meant only for civilians. LTTE violated “The presence or movements of the civilian population or individual civilians shall not be used to render certain points or areas immune from military operations, in particular in attempts to shield military objectives from attacks or to shield, favour or impede military operations. The Parties to the conflict shall not direct the movement of the civilian population or individual civilians in order to attempt to shield military objectives from attacks or to shield military operations.” What is the action of the IC on LTTE violations of the laws of human shields, shooting at civilians attempting to escape?
  • GOSL declared No Fire Zones – on 21 January 2009 & on 12 February 2009. Loudspeakers, leaflets were dropped directing Tamils where to escape to. Inspite of this LTTE took its heavy machinery and moved with civilians firing from among them. Having used civilians and shot from among them LTTE now claims civilians were shot by GOSL troops when civilians should not have been kept in a firing range. Returning fire is a perfectly legitimate action. LTTE was also not in uniform and were often in civilian attire.   
  • LTTE shooting at fleeing civilians – http://www.youtube.com/watch?v=9C3uYsnHIkw Anna Niesat of Human Rights Watch
  • LTTE using civilians to bargain and buy time.
  • LTTE violated Geneva Convention by hiding amongst civilians, keeping their weapons amongst civilians and firing at the Sri Lankan Army from these positions
  • LTTE killing of injured LTTE cadres – plenty of witness accounts

 LTTE fronts continuing LTTE activities abroad

  • Despite bans on 16 organizations as LTTE fronts and banning 494 individuals these entities are continuing programs to collect funds – Tamils living overseas are forced to send their children to these ‘Eelam Madrasas’ and fees charged go into the LTTE kitty
  • Tamil civilians living overseas are coerced into peddling lies over electronic media and children are forced to take part in demonstrations carrying Eelam flags which are illegal  
  • LTTE has misused the freedom of religion to control the kittys of the foreign kovils and many of these kovils are now under foreign surveillance. Churches should similarly be monitored as well given that some priests have been openly supportive of LTTE terror as Father Emmanuel of GTF is also named as involved in terror.
  • LTTE instils fear among Tamils – Tamil people are scared to say that they suffered because of the LTTE and fearful to condemn LTTE lest their families back home may suffer
  • Tamils are forced to feel that if any Tamil relations are living overseas (in better pastures) it is due to the LTTE and so Tamils must be eternally indebted to the LTTE. This forced psychological gratitude factor continues to prevail because remnants of the LTTE prevail still.  
  • LTTE fronts manipulating the social service systems of foreign nations – LTTE fronts have incorporated themselves as charities and humanitarian organizations channeling money accumulated by telling lies across the world; money raised tax-free from which they have even purchased arms and other sophisticated machinery for their terror campaigns while enjoying a luxurious life overseas.  


Other illegalities to be investigated

  • Immediately following 9/11 & War on Terror establishing the Tamil National Alliance to transfer LTTE ideology onto a political platform in the event drastic actions were to be taken against the LTTE internationally! Thus LTTE links to TNA – its creation, those linked need to be investigated.
  • Bias of UN/ICRC/NGOs officials towards LTTE that Tamils stopped lodging complaints with them
  • Complicity of NGOs/INGOs even UN and links to LTTE terrorists : In 2002 TIME magazine was taken to one of these female LTTE Tiger bases. Some of the foreign NGOs operating in the North held seminars at these training sites some of which went under the cover of LTTE run ‘orphanages’. None of these foreign representatives of agencies claiming to work on behalf of children and women ever wrote to their principals reporting LTTE violations.  
  • Investigating NGOs for gifting heavy machinery & other equipment which LTTE made use of for digging bunkers & making bunds!

 Some questions yet to be answered by the International Community:

  • LTTE violated Additional Protocols to the Geneva Conventions that prohibits acts aimed at spreading terror among the civilian population. What was done against LTTE’s ‘acts of terror’? These acts had no military advantage except to create mayhem. Why are the 32 nations that continue to ban LTTE not taking action especially since LTTE fronts are now declared banned under UNSC Resolution 1373?
  • What are LTTE’s obligations under IHL given that the conflict is described as non-international armed conflict and what are the actions to be taken against LTTE for these war crimes as the offenders (initiators of terror) shouldn’t LTTE crimes be investigated first, GOSL was only defending its People a legitimate right that a sovereign government has?

a) Did the LTTE respect and ensure respect for IHL by all those acting on its instructions, or under its direction or control.

b) Did LTTE allow and facilitated rapid unimpeded passage of humanitarian relief.

c) Did LTTE keep hostages – a violation of Geneva Conventions.

d) Did LTTE keep human shields – a violation of Geneva Conventions.

e) Did LTTE blur distinction between combatant and civilian.

  • If LTTE does not have any legal status under IHL but LTTE is legally obliged to as an armed group to ensure that its members respect IHL what is the international community doing about LTTE violations? (simply saying Prabakaran is dead won’t do and is not acceptable)
  • The crimes of LTTE over 30 years and during the conflict is given above, what are the criminal charges LTTE will face including the LTTE fronts banned for links with LTTE
  • LTTE cadres (captured enemy fighters) are not prisoners of war. In non-international armed conflicts LTTE can be prosecuted for taking up arms. Prisoner of War is a special status given under Third Geneva Convention to captured enemy soldiers or ‘combatants’ in an international armed conflict only. LTTE is not entitled to these provisions.
  • It is unfair to only demand IHL amnesties for the final conflict when throughout 30 years the unarmed civilian victims have been given no sympathy or empathy from the International Community.
  • If the Sri Lankan military had been indiscriminately firing at the No-Fire Zones since 21 January 2009, how did 11,000 LTTE combatants live to surrender themselves to the military and why would the elimination of the LTTE have taken till 19 May 2009 to complete?
  • Why would 5,000 or more soldiers sacrifice their lives, when going by the genocide and mass-killing argument, the Sri Lankan military could have blown the entire area to smithereens? If the LTTE was firing from within the civilian safe zone and the army retaliated with fire, who was primarily at fault?
  • In short ignoring the suffering of unarmed civilians who either died, were injured and continue to suffer mental trauma outside of a war terrain throughout of 3 decades of LTTE terror and the pro-active efforts by UN & international entities to demand accountability for only the last phase of the conflict is a violation of the rights of all Sri Lankans who have been ignored. Where is the justice for them. The IC must remember that it was LTTE who took to arms and began killing and it is against the initiator of violence that the justice system must function against.
  • 9/11 was just one incident but US/NATO ended up invading and occupying a country that did not have any role in 9/11. Sri Lanka’s military option was taken after 30 years of suffering and only after local and internationally mediated ceasefires, peacetalks, negotiations all failed to deliver any outcome or stop LTTE’s killing.

These factors cannot be overlooked with such vengeance by the IC /UN & its associated entities because it is showing a clear bias and lack of empathy for the real victims who did no wrong to the LTTE to be targeted and killed by them.

Therefore, we are against any new domestic investigation until and unless the UN/IC commence war crimes trials against LTTE using the already incorporated provisions of the UNSC Resolution 1373 and take action against all individuals and organizations that had been linked to LTTE over the years.

 Shenali D Waduge

Additional reading

රටට නායකයෙකු අවශ්‍ය ව තිබේ.

June 19th, 2015

-මහින්ද පතිරණ යුතුකම සංවාද කවය  ww.yuthukama.com

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන නායකයෙකු නොවේ. ඔහු ජනාධිපතිවරයෙකු බවනම් ඇත්තකි. කෙනෙකුට නායකයෙකු නොවී ජනාධිපතිවරයෙකු බවට පත් විය හැකි බවට මෛත්‍රී කදිම නිදසුනකි. රටකට නායකයෙකු බිහිවන්නේ දැවැන්ත ජන අරගලයක අවසාන ඵලයක් ලෙස ය. මහින්ද බිහිවන්නේ එසේ ය. 2005 දී මහින්ද බිහි වන්නේ රනිල් එපා නිසා නොව මහින්ද ඕනෑ වූ හෙයිනි. 2005 වන විට කොටි ත්‍රස්තවාදය, අරාජිකවාදය හා ඉච්ඡාභජංගත්වය වැනි කරුණු නිසා බිහිවෙමින් පැවති ජාතිකවාදයට මහින්ද නායකත්වය දුන්නේ ය. තෝරා ගැනීම නිවැරදි බව ද ඔහු තහවුරු කළේ කෙටි කලකින් ම ජාතියේ පිළිකාව වූ ත්‍රස්තවාදය මුලිනුපුටා දැමීමෙනි. මහින්දගේ නායකත්වය තහවුරු වන්නේ ඒ හරහා ය.
කෙසේ වෙතත්, මෛත්‍රී ජනපතිවරයෙකු බවට පත් වන්නේ ඒ මොහොතේ මහින්ද එපා වි සිටි හෙයින් විනා මෛත්‍රී ඕනෑ වූ නිසා නොවේ. එසේ නම් මෛත්‍රී වෙනුවට රනිල් වුව ඉදිරිපත් වූයේ නම් ජයග්‍රහණය කරනු ඇති බවට කෙනෙකු තර්ක කරනු ඇත. නැත. රනිල් ඒ වන විටත් 29 වතාවක් නොයෙක් අයුරින් පැරදී කුජීත වී සිටි හෙයින් ඔහුට ජයගත නොහැකි වනු ඇත. එහෙත් සාපේක්‍ෂ ව මෛත්‍රී අහිංසකයෙකු ලෙස මාර්කට් කිරීමේ හැකියාව තිබුණි.

සැබෑ නායකයෙකු නොවන අයෙකු කෘතීම ව නායකත්ව තනතරුකට පත්වීමේ අවාසි රැසක් ඇත. එවැන්නෙකුට තමා යටතේ සිටින සැම එක මිටින් ගත නොහැකි ය. එනිසා, එක් කොටසක් එක් පැත්තකට අදින විට තවත් එකක් තව පැත්තකට අදී. තෙවැනි කොටසක් තෙවැනි අතකට ය. මෙය හඳුන්වන්නේ අරාජිකත්වය යන නමිනි.

අද මෛත්‍රීට තමා බලයට ගෙනා එජාපයට තබා තමා සභාපතිධුරය දරන ශ්‍රිලනිපයට ද නායකත්වය දිය නොහැකි ය. ඔහු ජනාධිපතිවරයා වූව ද ඔහුගේ නායකත්වය පිළිබඳ කිසිවෙකුට තැකීමක් නැත. නායකත්වය යනු තමාගෙන් පාලනය වන්නන් කෙරෙහි අධිකාරිත්වය හා ප්‍රචණ්ඩත්වය මුදා හැරීම බව කෙනෙකු සිතනු ඇත. එහෙත් එය වැරදි ය. එසේ කිරීමෙන් නායකයෙකු විය නොහැකි ය. නායකත්වය යනු අනෙකක් නොව අන් අය විසින් පිළිගැනීමට ලක්කිරීමකි. බලය නැති මහින්දට අද ද සුවිසල් ජනාකර්ෂණයක් හිමි වන්නේ මේ පදනමින් ය. බලය ඇති මෛත්‍රීට නැත්තේ ද මේ ය.

වත්මනෙහි මේ රට පාලනය කරන්නේ නායකයින් විසින් නොවන බව කණගාටුවෙන් හෝ කිව යුතු ය. රනිල් ද නායකයෙකු නොවේ. ඔහු නිකං ම නිකං අගමැති කෙනෙක් පමණි. අප වැනි රටවලට තාමත් අවශ්‍ය වන්නේ නායකයින් ය. ‘ඔටො ෆයිලට්’ දමා යෑමේ හැකියාවක් තාමත් අප වැනි රටකට නැත. ප්‍රශ්න එමට ය. ලොව ඕනෑ ම රටකට ‘ඔටෝ ෆයිලට්’ යෑමේ තත්වයට පත්වන තුරු නායකයෙකු සිටියේ ය. ඒ අනුව, ශ්‍රී ලංකාව මේ මොහොතේ කළ යුතු ප්‍රමුඛතම කාර්ය විය යුත්තේ ජනපතිවරුන් අගමැතිවරුන් පත්කර ගැනීම නොව නායකයෙකු පත්කර ගැනීම ය. ඒ සඳහා එක ම සුදුස්සා මහින්ද රජපක්‍ෂ හැර අන් කවරෙක් ද?.

-මහින්ද පතිරණ
යුතුකම සංවාද කවය

තරු පහේ හෝටලයකදී මෛත්‍රි-මහින්ද හමුවක් එජාපයේ 5ක් මෛත්‍රි හමුවෙන්න රජ ගෙදරට ගිහින් “මහින්ද – මෛත්‍රි එකතු වෙයිද?”

June 19th, 2015

Courtesy මව්බිම

“මෛත්‍රි යූඑන්පීය අතහැරල ආයෙමත් සන්ධාන ආණ්ඩුවක් පිහිටුවයිද?”
“ඒ කියන්නෙ මේ පාරත් එන්නෙ මෛත්‍රි – මහින්ද එකතුවෙන් එන සන්ධාන ආණ්ඩුවක්මද?”
මේ, පසුගිය සතිය ආරම්භයේදීම රටේ දේශපාලනය කෙරෙහි උනන්දුවෙන් පසුවන සියලු දෙනාගේම හිතට මතුවුණු සාධාරණ ප්‍රශ්නයය. මේ ප්‍රශ්න ජනතාවගේ හිතට ආවේ වෙන කිසිවක් නිසා නොව, මෛත්‍රි දඹදෙණියට ගොස් නියෝජ්‍ය ඇමැති ශාන්ත බණ්ඩාරගේ නිවෙසේ සිට සිය පාක්‍ෂිකයන් අමතා කළ ආන්දෝලනාත්මක කතා කිහිපයක් නිසාය. එහිදී මෛත්‍රි කියා සිටියේ තමන්ට එජාපය සමඟ කිසිදු ගිවිසුමක් නොමැති බවත්, ඊළඟ මහ මැතිවරණයෙන් පසුත් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාව අගමැතිවරයා බවට පත් කරන බවට පොරොන්දුවක් තමා දී නොමැති බවත්, ශ්‍රී ලනිපය බෙදී වෙන්වුවහොත් නියත වශයෙන්ම එජාප ආණ්ඩුවක් බිහිවන බවත්, එවිට ශ්‍රී ලනිප සාමාජිකයන්ට අත්වන ඉරණම සියල්ලන්ම දැනගත යුතු බවත්ය.

මෛත්‍රිගේ මෙම ප්‍රකාශය එක්තරා ආකාරයකට දෙබරයකට ගැසූ ගලක් පරිද්දෙන් වූයේ මෛත්‍රි මේ කරන්නට යන්නේ මොකක්ද කියා කාටවත් සිතාගත නොහැකි වූ නිසාය. මේ නිසා ශ්‍රී ලනිප පාක්‍ෂිකයන් සිතුවේ මෛත්‍රි නිවැරැදි පාරට ඇවිත් පක්‍ෂය සමඟි කර යළිත් සන්ධාන ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට තීරණය කර ඇතැයි කියාය. එජාප පාක්‍ෂිකයන් සිතුවේ මෛත්‍රිට ඉහළට නඟින්නට අත දුන් එජාප ඉණිමගට පයින් ගැසීමට සූදානමින් සිටිනවා යැයි කියාය. ඒ නිසා සතිය ආරම්භ වූ සඳුදා දිනය වන විටම රටේ දේශපාලන කරළිය පැවැතියේ තරමක් උණුසුම් සහගතවය. ඒ උණුසුම කෙසේද කියනවා නම් සතිය අවසන් වන තෙක්ම එම උණුසුම්කාරී වාතාවරණය ඒ අයුරින්ම පැවැතීම හේතුවෙන් එය මනාව පැහැදිලි විය.
එම උණුසුම්කාරී වාතාවරණය තවදුරටත් ඉහළ නැංවීමට බලපෑ ඊළඟ හේතුව වූයේ මෛත්‍රිගේ මෙම ස්ථාවරය සම්බන්ධයෙන් එජාපය මෛත්‍රි මුණගැසී සාකච්ඡා කිරීමට තීන්දු කිරීමය. රනිල් විශේෂ කමිටුවක් පත්කළ අතර, ඊට මලික්, කිරිඇල්ල, කබීර්, රවි හා කරු ඇතුළත් වූහ. ඒ අනුව මෙම පස් දෙනා සඳුදා (15දා) රාත්‍රියේම මෛත්‍රි මුණගැසීමට පියවර ගත්හ. ඒ විජේරාමයේ පිහිටි මෛත්‍රිගේ නිවෙසේදීය.
සාකච්ඡාව ආරම්භ කරමින් එජාප නියෝජිතයන් මුලින්ම මෛත්‍රිගෙන් විමසා සිටියේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින දිනය පිළිබඳවත්, දැනට පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් වී ඇති විපක්‍ෂයේ විශ්වාසභංගය පිළිබඳවත්ය. ඔවුන් තවදුරටත් පෙන්වාදුන්නේ මේ වන විට පාර්ලිමේන්තුවේ යම්කිසි අසමතුලිතතාවක් මතුව ඇති බැවින් ආර්ථිකමය හා සමාජමය වශයෙන් ගැටලු ගණනාවක්ද ඉස්මතුව ඇති බවකි. එහිදී මෛත්‍රි ඔවුන්ට කියා සිටියේ එජාපය අපහසුතාවට පත්වන ආකාරයට තමන් කටයුතු නොකරන බවත්, නිසි වේලාවට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට තමන් කටයුතු කරන බවත්ය. එවිට එජාප නියෝජිතයන් විමසා සිටියේ “කවද්ද විසුරුවන්නෙ?” කියාය.
“මම පාර්ලිමේන්තුව හරි වෙලාවෙදි විසුරුවනවා. හැබැයි මගෙන් කවද්ද කියලා දිනය විතරක් නම් අහන්න එපා” යන්න ඊට මෛත්‍රි දුන් පිළිතුර විය.
අනතුරුව එජාප නියෝජිතයන් විමසූ විශ්වාසභංග කතාවට ඍජු පිළිතුරක් දෙමින් මෛත්‍රි කියා සිටියේ තමන් ඔය කියන ආකාරයේ විශ්වාසභංග ගෙන ඒමට කිසිදු ඉඩක් තබන්නේ නැතැයි කියාය. මෛත්‍රිගේ එම පිළිතුරෙන් පසුව එජාප නියෝජිතයන් මෛත්‍රිගෙන් ඉල්ලීමක් කරමින් කියා සිටියේ මැතිවරණ සමයේදී පොරොන්දු වූ පරිදි නිර්පාක්ෂික ජනපතිවරයකු ලෙස කටයුතු කිරීමට පියවර ගන්නා ලෙසය. නමුත් ඊට නම් මෛත්‍රිගෙන් ලැබුණේ තරමක වෙනස් ආකාරයේ පිළිතුරකි.
“මම කොහොමද නිර්පාක්ෂික වෙන්නේ? මම මේ පක්ෂයේ අවුරුදු 50ක් තිස්සේ ඉන්නවා. අනෙක මම ශ්‍රී ලනිපයේ හිටපු ලේකම්. දැන් සභාපති. එහෙම තියෙද්දි මට මගේ පක්ෂය ගැන නොබලා ඉන්න බැහැ” යන්න එහිදී මෛත්‍රි දුන් පිළිතුර විය.

පදනම් ආයතනයේ රැස්වීම උණුසුම් වෙයි

මේ ආකාරයට සඳුදා (15දා) දින පැවැති මෙම එජාප – මෛත්‍රි තීරණාත්මක හමුවෙන් පසු ඊට පසු දින කොළඹ පදනම් ආයතනයේදී තවත් රැස්වීමක් පැවැත්විණි. ඒ, මෛත්‍රිගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවැති ශ්‍රී ලනිප මන්ත්‍රිවරුන්ගේ සහ ආසන සංවිධායකවරුන්ගේ හමුවය. මෙම හමුව ඉතා උණුසුම්කාරී එකක් වනු ඇති බවට බොහෝ දෙනා මත පළ කර තිබූ ආකාරයෙන්ම එදින රැස්වීම බොහෝ උණුසුම්කාරී එකක් විය.
රැස්වීම ආරම්භයට පෙර පදනම් ආයතනයේ විශේෂ අමුත්තන්ගේ මැදිරියට ගිය ජනාධිපතිවරයා පක්ෂයේ ජේ‍යෂ්ඨයන් වූ අනුර යාපා, සුසිල්, ජනක බණ්ඩාර ඇතුළු තවත් කිහිපදෙනකුට එම ස්ථානයට පැමිණෙන ලෙස දැනුම්දීමට කටයුතු කළේය. සියල්ලන්ම එහි පැමිණීමෙන් පසු මෛත්‍රි පක්‍ෂයේ ඉදිරි කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් සමඟ කෙටි අදහස් හුවමාරුවක් කිරීමටද කටයුතු කළේය. එහිදී ජනක ඇතුළු සියලු දෙනාම කියා සිටියේ සැවෙම එකට එකතු කරගෙන මේ ගමන යෑමට කටයුතු කළ යුතු යැයි කියාය. එහිදී මෛත්‍රි ඊට පෙර දින එජාප නියෝජිත පිරිස පැමිණ තමන් සමඟ කතාබහ කළ සියලු කරුණු පිරිසට දැනුම් දීමට කටයුතු කළේය. මෛත්‍රි රැස්වීමට සහභාගි වූයේ ශ්‍රී ලනිප ජේ‍යෂ්ඨයන් සමඟ පැවැති මෙම සාකච්ඡාවෙන් අනතුරුවය.
පක්ෂ මහ ලේකම් අනුර යාපා පිළිගැනීමේ කතාව කිරීමෙන් අනතුරුව මෛත්‍රි රැස්වීමේ අරමුණ පැහැදිලි කරමින් සිය කතාව ඉදිරිපත් කළේය.
“මම මේ රැස්වීම තියන්න තීන්දු කළේ එක්තරා සුළු පක්ෂයක නායකයෙක් සති අන්ත ඉංගී්‍රසි පත්තරයකට කියලා තිබුණ ශ්‍රී ලනිපය කඩලා අලුත් පක්ෂයක් හදනව කියලා. මේ කතාවම අපේ පක්ෂයේ අයත් ගම්වලට ගිහින් කියනවා. මොන පක්ෂයෙන් හරි මොන ලකුණෙන් හරි මහින්ද ගේනවා කියලත් කියනවා. ඕගොල්ලන් ලියලා තියාගන්න අපේ පක්ෂය කැඩුණොත් යූඇන්පී එක බලයට එන එක වළක්වන්න බෑ. අපේ පක්ෂය තරම් කැඩුණු පක්ෂයක් නෑ. හැබැයි ඒ කැඩුණු හැම පාරම යූඇන්පී එක ආණ්ඩු පිහිටෙව්වා. එදා මම පක්ෂයෙන් එළියට ගියාට මම වෙන පක්ෂවලට ගියේ නෑ. මට ඕන නම් 09 වැනිදාට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවන්න තිබුණා. එහෙම කළා නම් අපි අන්ත පරාදයි. මටත් මේ කිසිම ප්‍රශ්නයක් එන්නේ නෑ. මමත් කියන්නේ අපේ ආණ්ඩුවක් හදන්න ඕන. හැබැයි වෙන සුළු පක්ෂවලට යටත් වෙන්න එපා. දැන් ඔබතුමාලට කියන්න තියෙන හැමදෙයක්ම කියන්න. දැන් මම පක්ෂයට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය දීලයි තියෙන්නේ. හැබැයි පක්ෂය කඩලා ඊළඟ ඡන්දෙ පැරදුණාම වෙන්න පුළුවන් දේවල් ඔළුවේ තියාගෙන කතා කරන්න. මෙතන මම ඉන්න හින්දයි මෙහෙම හරි බේරිලා ඉන්නේ” යනුවෙන් කියමින් මෛත්‍රි ශ්‍රී ලනිප නියෝජිතයන්ට අදහස් දැක්වීමට අවස්ථාව සලසා දුන්නේය.

වෙල්ගම නැඟිටියි: බන්දුල-ලක්ෂ්මන් වචන හුවමාරුවක

ඒ අවසරයෙන් මුලින්ම කතා කිරීමට පටන් ගත්තේ කුමාර වෙල්ගමය.
“ජනාධිපතිතුමනි, අපට හංගන්න දෙයක් නෑ. අපේ හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහත්තයා පන්සල් ගාණෙ යන්නෙ ඡන්දෙ ඉල්ලන්න තමයි. එතුමා පසුබහින්නෙත් නෑ. ඔබතුමා පසුබහින්නෙත් නෑ. ජනතාව එතුමටත් ඉන්නවා, ඔබතුමාටත් ඉන්නවා. දැන් විශ්වාසභංග 3ක් ගෙනාවා. තාම එකක්වත් ගත්තෙ නෑ. ඒවට නම් වගකියන්න ඕන විපක්‍ෂනායකතුමා. මම කියන්නෙ මහින්ද මහත්තයවත් එකතු කරගෙන ඉදිරියට යන වැඩපිළිවෙළක් හදමු කියලයි.”
වෙල්ගමගේ මෙම කතාවෙන් අනතුරුව ධනසිරි අමරතුංගත්, ලක්‍ෂ්මන් සෙනෙවිරත්නත් අදහස් දැක්වූ අතර, ලක්ෂ්මන් කතා කරද්දී කී කතාවකින් ලක්‍ෂ්මන් හා බන්ධුල අතර වචන හුවමාරුවක්ද සිදුවිය. ඒ මහින්දට වඩා ජනතාව 20 ඉල්ලන බවට ලක්‍ෂ්මන් කළ ප්‍රකාශයක් නිසාය. ඊට බන්දුල සිනාසෙමින් දුන් උත්තරය නිසා ලක්‍ෂ්මන් කීවේ “ඔබතුමා මට හිනා වුණාට රටම ඔබතුමාට හිනා වෙනවා” යැයි කියාය. එවිට බන්ධුල ඇසුවේ “මගේ මොන කතාවටද රටම හිනාවෙන්නෙ” යැයි කියාය.
“ඇයි ඔබතුමා කිව්වේ 2,500කින් පවුලකට මාසයක් කන්න පුළුවන් කියලා” යැයි ලක්‍ෂ්මන් කියද්දී තව අයකු කීවේ ඔබතුමා අධ්‍යාපන ඇමැතිවෙලා ඉන්න කාලෙ කුරුණෑගල රස්සා 4,000ක් තිබ්බා, එකක්වත් දුන්නෙ නෑ. අන්න දැන් ඒ ඔක්කොම පුරවලා” යැයි කියාය. විජිතමුණි සොයිසා, “එතුමා හරියට තාල වර්ගයේ ගහක් වගේ. මුලක් නෑ, අතුත් නෑ, ගෙඩිත් නෑ, නිකන් කෙළින්ම ගිහිල්ල උඩ විතරක් පොඩ්ඩක් තියෙනවා” යැයි කීවේ අවට සිටි සියල්ලන්ම හිනහගස්වමිනි. ඒ අස්සේ කෙහෙළියත් විවාදය මැද්දට සම්බන්ධ වෙද්දී මෛත්‍රි “19යි, 20යි, විශ්වාසභංගයි ගැන මෙතැන කතා කරන්න එන්න එපා. ඒවා පාර්ලිමේන්තුවෙදි කතා කරන්න” යැයි කියමින් පිරිස නිහඬ කරද්දී විපක්‍ෂ නායක නිමල් එම විශ්වාසභංග ඉදිරියේදී ගන්නවා යැයි කියමින් ඊට උත්තරයක් දුන්නේය.
ඉන් අනතුරුව කතා කළේ ඩිලාන්ය.
“අපේ පක්‍ෂය කඩන්න ශ්‍රී ලනිපයෙ නොවන කිහිප දෙනෙක්ට ලොකු උණක් තියෙනවා. ප්‍රශ්නවලට විසඳුම රට කඩන එක නෙවෙයි. අපි ඡන්දෙකට යනව නම් අපිට මාර්කට් කරන්න පුළුවන් බඩුවක් ඕන. අපි 94 මාර්කට් කළේ චන්ද්‍රිකා. අපි කැමැති වුණත් අකැමැති වුණත් මේ පාර අපට මාර්කට් කරන්න තියෙන්නෙ මහින්ද විතරයි. මේනිසා මම කියන්නෙ අපි මහින්දවත් එකතු කරගෙන මේ ගමන යමු කියලයි” යැයි ඩිලාන් කියද්දී සුසිල්ද පක්‍ෂයේ සමඟිය ඉලක්ක කරගෙන අදහස් දැක්වීමක් කළේය. ඒ අනුව අවසානයේ තීන්දු වූයේ මෛත්‍රිත් – මහින්දත් එකතු කිරීමේ කටයුතු ඇරැඹීමට කමිටුවක් පත්කරන්නටය. නමුත් ඒ කමිටු කතාවට එස්.බී. ගේ නම් වැඩි ප්‍රසාදයක් නොවීය.
‘කමිටු දාල මොනව කතා කරන්නද? මෛත්‍රි – මහින්ද මුහුණට මුහුණ හම්බවෙලා මේ ගැන කතාකරගත්ත නම් ප්‍රශ්නෙ ඉවරයි. වැඩිය කට්ටිය දාගත්තම ඕක වෙන්නෙ නෑ” යැයි එස්.බී. කියද්දී මහින්දට පක්‍ෂව කතා කිරීමට උපාලි කොඩිකාර නැඟිට්ටද සභාවෙන් එල්ල වූ දැඩි විරෝධය හමුවේ උපාලිට සිය අදහස් දැක්වීම නිසි ආකාරයෙන් අවසන් කිරීමට ඉඩක් ලැබුණේ නැත. පසුව කමිටුව පත් කෙරුණු අතර ඊට සුසිල්, අනුර, ජෝන්, ඩිලාන්, ටී. බී. හා වෙල්ගම ඇතුළත් වූහ. ජෝන් කීවේ එදිනම රාත්‍රියේදී තමන්ගේ නාවල නිවෙසේ මෙම කමිටුවේ පළමු රැස්වීම සූදානම් කිරීමට කටයුතු කළ හැකි යැයි කියාය.

මම තීන්දුවක් ගන්නවා: රාජිත අනතුරු අඟවයි

කෙසේ වෙතත් මේ ආකාරයට ශ්‍රී ල. නි. ප. රැස්වීමේදී මහින්ද – මෛත්‍රි යළි එකතු කිරීමට කිසියම් පිරිසක් දරන උත්සාහය ගැන දැඩි නිහඬතාවයෙන් යුතුව බලා සිටි එක්තරා පුද්ගලයෙක්ද සිටියේය. ඒ වෙන කවුරුවත් නොව අමාත්‍ය රාජිත සේනාරත්නය. ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්දව පරාජය කිරීමට තිරය පිටුපස දැවැන්ත මෙහෙයුමක් කොට මෛත්‍රි සමඟ මුලින්ම ආණ්ඩුවෙන් එළියට බට කණ්ඩායමේ රාජිතද සිටි නිසා මෛත්‍රි – මහින්ද යළි එකතු කිරීමට සිදුකෙරෙන මේ උත්සාහය පිළිබඳව ඒ වන විටත් රාජිත සිටියේ දැඩි කෝපයෙන් යුක්තවය. රාජිතගේ ඒ කෝපය ඒ අවස්ථාවේදී එළියට නොආවද රැස්වීම නිමවා එළියට පැමිණෙන විට මාධ්‍යවේදීන් හමුවේත්, ඉන් අනතුරුව මහින්ද – මෛත්‍රි හාද කරන්නට කැස කවන පුද්ගලයන් හමුවේත් රාජිත සිය කෝපය මුදාහරින්නට කටයුතු කළේය.
ඒ අනුව මාධ්‍යවේදීන් මේ සම්බන්ධයෙන් රාජිතගෙන් ප්‍රකාශයක් ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළද ඊට කිසිදු අනුබලයක් නොදැක්වූ රාජිත එම අවස්ථාවේදී එතැනින් පිටත් වූයේ, “අයිසෙ, කාටවත් බලෙන් ප්‍රකාශ ගන්න බෑ. මම දෙන්නෙත් නෑ.” යැයි කියමින්ය. ඉන් අනතුරුව පසුදා උදෑසනම රාජිත කළේ මෛත්‍රි – මහින්ද එකතු කරන මෙහෙයුම පිටුපස ඉන්නා පුද්ගලයන්ට කතා කිරීමය.
“අපි මෙතැනට ආවෙ රාජපක්ෂලගෙ හොරකම්වලට විරුද්ධව කතා කරලයි. ඡන්දෙ කාලෙ අපි මෛත්‍රිත් එක්ක ස්ටේජ් නැඟල කිව්වෙ රාජපක්ෂලව පන්නනවා කියලයි. එහෙම කියල දැන් අපිට මෛත්‍රිවයි – මහින්දවයි එකතු කරන තැන්වල රෙද්දක් ඇඳගෙන ඉන්න පුළුවන්ද? රාජපක්ෂලව අගමැති කරන්න ඕන කියල අපිට රෙද්දක් ඇඳන් කියන්න පුළුවන්ද. එහෙම කරන්න ආවොත් මම දේශපාලනයෙන් විශ්‍රාම යනවා.” යනුවෙන් කියමින් එහිදී රාජිත මේ සියලුදෙනාටම දැඩි ලෙස ‍ෙදාස් කීමට කටයුතු කළේය.
රාජිත මේ ආකාරයට මෛත්‍රි – මහින්ද හාද කරන්නට යන පිරිසට දැඩි ලෙස ‍ෙදාස් තබා ඇති බව හා එසේ වුවහොත් රාජිත දේශපාලනයෙන් ඉවත් වන බව මොහොතක් යන්නට මත්තෙන් ජනාධිපතිවරයාගේ කනටද වැටිණි. ඒ අනුව කලබලයට පත්වූ මෛත්‍රි හැරෙන තැපෑලෙන් වහාම රාජිතට දුරකතන ඇමැතුමක් දීමට කටයුතු කළේය. මුලින්ම ඊට පෙර දින පදනම් ආයතනයේදී මාධ්‍යවේදීන් හමුවේ සිදුවූ සිද්ධිය පිළිබඳව රාජිතගෙන් විමසා සිටි මෛත්‍රි ඉන් අනතුරුව මහින්ද සම්බන්ධයෙන් වන ඔහුගේ අදහස් විමසා සිටීමට කටයුතු කළේය.
මෙහිදී රාජිත තම ස්ථාවරය ඍජුවම සහ ඉතා සංවේදී ආකාරයට මෛත්‍රිට දැනුම් දීමට කටයුතු කළේය. යම් හෙයකින් එය එසේ සිදුවුවහොත් තමන් ගැනීමට තීන්දු කොට තිබෙන දේශපාලන තීරණ පිළිබඳව රාජිත එහිදී මෛත්‍රිට පැහැදිලි කිරීමටද කටයුතු කර සිටියේය.
නමුත් මෙහිදී මෛත්‍රිද රාජිතට පැහැදිලිවම තම ස්ථාවරය දැනුම් දී සිටීමට කටයුතු කළේය.
“නෑ… මමත් කීයටවත් ඒකට ඉඩ දෙන්නෙ නෑ. මට වුවමනා මේ පක්ෂයේ එකමුතුකම හදන්නයි. මේ පක්ෂය ඇතුළෙ දක්ෂතා තියෙන අය විශාල පිරිසක් ඉන්නවා. මට ඕන ඒ සියලු දෙනාම පක්ෂයේ උඩට අරගෙන බලතල දෙන්නයි” යනුවෙන් මෛත්‍රි එහිදී රාජිතට දැනුම් දී සිටියේය. රාජිතත් සමඟ එම දුරකතන ඇමැතුම නිමා කළ මෛත්‍රි ඒ වහාම ඇමැතුමක් ගත්තේ එස්. බී.ට ය.

තාත්තට නොදෙන බව මෛත්‍රි නාමල්ගේ මුහුණටම කියයි

පවතින තත්ත්වය පිළිබඳ එස්.බී. සමඟද කෙටි වේලාවක් අදහස් හුවමාරු කරගත් මෛත්‍රි ඉන් අනතුරුව තවත් විශේෂ පුද්ගලයකුටද ඇමතුමක් ගැනීමට කටයුතු කළේය. ඒ වෙන කවුරුවත් නොව, හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂගේ පුත්‍රයා වන පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි නාමල් රාජපක්‍ෂටය. එසේ කතා කළ මෛත්‍රි නාමල්ට දැනුම්දී සිටියේ එදිනම රාත්‍රියේ පැමිණ සිය නිවෙසේදී තමන්ව මුණගැසෙන ලෙසටය.
ඒ අනුව නාමල්ද එදිනම රාත්‍රියේ මෛත්‍රිව මුණගැසීමට විජේරාම මාවතේ පිහිටි මෛත්‍රිගේ නිවෙසට ගියේ ඒ වන විට මතුව තිබූ තත්ත්වය මත යහපත් පණිවුඩයක් මෛත්‍රිගෙන් ලැබෙනු ඇති බවට වූ බලාපොරොත්තුවෙන් යුතුවය. නමුත් එම හමුවේදී මෛත්‍රිගෙන් ලැබුණේ නාමල් බලාපොරොත්තු වූ ආකාරයේ ප්‍රතිචාරයක් නොව ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් වූ ප්‍රතිචාරයකි. මහින්ද – මෛත්‍රි එකතු කිරීම සඳහා පක්‍ෂය ඇතුළේ මොන කමිටු පත්කර තිබුණත්, ඊළඟ මහ මැතිවරණයේදී මහින්දට අගමැති අපේක්‍ෂකත්වය දිය යුතු බවට කවුරු මොන කතා කියා තිබුණත් මෛත්‍රි ඒ සම්බන්ධයෙන් වන සිය ස්ථාවරය පැහැදිලිව නාමල්ට දැනුම් දී සිටීමට එහිදී කටයුතු කළේය.
“මට හිටපු ජනාධිපතිතුමාට අගමැති අපේක්‍ෂකත්වය දෙන්න බෑ. ඒ විතරක් නෙවෙයි, මම තීන්දු කළා එතුමට නාමයෝජනා නොදෙන්නත්. ඒක ඔබතුමා ගිහින් තාත්තට කියන්න. මම තීන්දු කරල තියෙනවා මේ ගැන හිටපු ජනාධිපතිතුමා එක්ක මුහුණට මුහුණ හම්බවෙලා කතා කරන්න. එතැනදී මම මේ ස්ථාවරය එතුමට දැනුම් දෙන්න සූදානමින් ඉන්නවා” යනුවෙන් මෛත්‍රි කියද්දී නාමල් ඊට වැඩි යමක් කියන්නට ගියේ නැත.
කෙසේ වෙතත් මෛත්‍රි නාමල් ගෙන්වාගෙන මෙවැනි ස්ථාවරයක් දැනුම් දී ඇති බව මහින්ද – මෛත්‍රි එකතුකරන කමිටුවේ සාමාජිකයන්ටද දැනගන්නට ලැබිණි. ඒ වන විටත් ඔවුන් සිටියේ ජෝන්ගේ ගෙදර මුණගැසී මහින්ද අගමැති කළ යුතු බවට වූ යෝජනාව තවදුරටත් සාකච්ඡා කොට සම්මත කර මෛත්‍රිට ඉදිරිපත් කිරීමේ අරමුණෙන් යුතුවය. ඉදිරි මහ මැතිවරණයේදී මහින්දට ශ්‍රී ලනිපයෙන් නාමයෝජනා ලබාගැනීමටත්, අගමැති තනතුර විවෘතව තැබීමටත්, අගමැති තේරීමේ කටයුත්ත නව පාර්ලිමේන්තුවේදී තීන්දු කිරීමටත් ජෝන්ගේ නිවෙසේදී රැස්වූ මෙම කමිටුව තීන්දු කොට තිබිණි. සිකුරාදා (19දා) දිනයේදී මෙම කමිටුව හමුවීමට මෛත්‍රි කාලවේලාව දී තිබුණත් බ්‍රහස්පතින්දා (18දා) දින පැවැති කැබිනට් තීන්දු දැනුම්දීමේ ර��

Group claims conspiracy to ‘assassinate’ Mahinda Rajapaksa

June 19th, 2015


There is a suspicion that a conspiracy has been launched to assassinate former President Mahinda Rajapaksa, says the People’s Media Organisation.

The group’s National Organiser, Nimal Weeratunga, stated that on June 09 they complained to the Inspector General of Police (IGP) regarding the matter and that they were notified the complaint has been forwarded to the Special Investigations Unit (SIU).

Speaking at a press conference in Colombo today, Mr Weeratunga said that he too provided a statement over the complaint.

He stated that presently false accusation are being indirectly hurled at Mahinda Rajapaksa to portray him as a murderer and that certain websites had quoted MP Ranjan Ramanayake making such allegations.

Weeratunga stated that they intend to compile a special report regarding the threat to Mahinda Rajapaksa’s life and that it will made available to the President, Defence Secretary, IGP and the public.

Attorney-At-Law Sisira Jayakody, who also spoke at the press event, said that it had been reported recently that 300 former LTTE cadres are expected to be released and reintegrated into society.

He stated that this too poses a threat to the life of the former President as well as to the general public.

Glyphosate Ban – The Unintended Consequences

June 19th, 2015

by Dr. Kingsley A. de Alwis Courtesy Island

The recently imposed ban on the import, storage, distribution and use of Glyphosate has been characterised by the President and hailed bysections of the media as a great triumph for the poor farmers in the NorthCentral Province (NCP) and adjacent areas. It was claimed that, at long last,the cause of Chronic Kidney Disease of Uncertain Aetiology (CKDu) that is ravaging this region had been identified and dealt with by banning the alleged causative agent, Glyphosate. Thus, farmers of the region who had been at risk for nearly two decades could now rest easy and be free of this deadly scourge.That wicked devil, Monsanto, it was said, has been dealt a severe body blowfrom which it will find it hard to recover!

I hope, however, that the President is aware of the following facts relating to his decision and the unintendedconsequences flowing from it.

The Facts

There is no scientific evidence,either in Sri Lanka or in the rest of the world, that Glyphosate is the cause of CKDu. An expert group of local scientists, the Centre for Education Research and Training on Kidney Diseases, led by Prof. Tilak Abeysekera and consisting of leading Nephrologists, Pathologists, Geologists, Chemists, Agronomists and Sociologists are currently investigating the causes of CKDu in the NCP. They have concluded that, “There is NO evidence to prove that Glyphosate causes CKDu and banning Glyphosate will not have any effect in reducing/lowering the number of CKDu patients”. Prof. Tilak Abeysekara is currently, DIRECTOR OF GLOBALHEALTH for the University of California, Davis, USA.

Glyphosate has been recently re-classified by the International Agency for Research on Cancer into Group 2A of carcinogenic substances. The relevant press release said, as a reason for there classification, that “there was limited evidence of carcinogenicity in humans for non-Hodgkin lymphoma”. But the type of exposure to or ingestion of Glyphosate that could bring about this condition was not specified. However, as mentioned in the Press-Release issued by the National Academy of Sciences of Sri Lanka, “it is important to note that CKDu patients do not show any signs of cancer”.

The President has at his beck and call many established scientific bodies comprising leading scientists of all disciplines that could provide him with advice on any science related matter on which he needs to take policy decisions. These bodies include the National Academy of Sciences of Sri Lanka (NASSL), Sri Lanka Association for the Advancement of Science (SLAAS), National Science Foundation (NSF), National Science andTechnology Commission (NASTEC), Industrial Technology Institute, the plantation research institutes, the Science, Engineering and Medical Faculties of the National Universities, the Research Divisions of the Agriculture Department, etc. It is a pity, therefore,that in this case he appears have been misled into taking the decision to ban Glyphosate by the same coterie of “advisers” who gave the same advice to the previous government based on limited and dubious research data.

Unintended Consequences

Besides being based on misinformation, thePresident should also consider the unintended consequences of his hastydecision. The more serious of these are discussed below.

1.      Research on CKDu slowed down or stopped.    Since it is now believed by the Governmentthat the root cause of CKDu has been identified and dealt with, institutionalsupport and funding for further research on the aetiology of Chronic KidneyDisease will be considered as being no longer necessary and will therefore notbe forthcoming. Research to determine the real causes of CKDu will slow down or cease altogether. The disease (like the Kahawatte serial killer) willcontinue unhindered on its silent killing spree.

2.      Farmers’ yields and income reduced.    Yields of rice and other crops on which Glyphosate is used will now have to shift to manual weeding or other less effective herbicides of unknown toxicity and environmental effects. These will also increase the cost of weeding (which is why they were replaced by Glyphosate in the first place). Paddy farmers will be the group that would suffer most as a result of the ban on Glyphosate.

3.      Irrigation water wasted and production cost of paddy increased. In the absence of cost-effective herbicides, paddy farmers will use standing irrigation water as their weed killer. Although the use of irrigation water in this way may save the farmer some money, irrigation water is already in short supply and the economic return per unit of water will be much reduced, rendering many irrigation projects uneconomical.  Since irrigation water is supplied free of charge to farmers, the financial cost does not enter into the picture.

4.      Farm incomes reduced. The ban on Glyphosate would adversely affect the incomes of farmers cultivating up landcrops as well, since they would have to revert to traditional manual weeding instead of the minimum tillage systems they had adopted. The biggest losers would be farmers in the Dry Zone and in the very areas that are now affected by CKDu. We may also have to say goodbye to Sri Lanka’s dreams of becoming self-sufficient in rice and other crops. It may be only a matter of time before farmers start protesting against the Glyphosate ban.

5.      The production costs of tea increased and rate of soil erosion accelerated. The effects of the Glyphosate ban would be particularly evident on tea estates, which will now have to rely on manual weeding. We will see the results not only in higher costs of production (our cost of producing a kilogram of tea in Sri Lanka is already higher than those of our competitors, India and Kenya) but also in accelerated soil erosion caused by manual weeding. The shortage of labour on estates would compound the problem for the tea industry.

6.      There would be other environmental costs.The environmental consequences do not stop at soil erosion. They include theloss of soil fertility, siltation of reservoirs, increased runoff, lowering of dry-weather flow in streams and lowering of water tables.  Since the President is so keen on preserving the environment, he should seriously think about suspending the ban on Glyphosate until he has consulted scientists in the established science organisations such as the National Academy of Sciences of Sri Lanka on thesubject and taken into account all the consequences that flow from this ban.

The Author is a retired Senior Advisor (Agriculture) of the United Nations Food And Agriculture Organization (FAO), Rome.

Chinese funds crucial for development of Sri Lanka – Chamal

June 19th, 2015

Source: Xinhua 

 Loans and investment from China are crucial not only for the development of Sri Lanka but also in strengthening China-Sri Lanka bilateral ties, Speaker of Parliament Chamal Rajapaksa said.

In a recent exclusive interview with Xinhua and the Asia Pacific Daily, he said that while China and Sri Lanka have enjoyed generations of friendship and cordial relationship, it was only at the end of the civil war in 2009 that China started to play an important role in the country’s reconstruction efforts.

“The famous Sino-Lanka Rubber-Rice Pact signed in 1952 played an important role in the development of Sri Lanka. The pact witnessed the great friendship between China and Sri Lanka. However, the development of Sri Lanka stagnated because of the 30-year-civil- war,” Rajapaksa said.

Rajapaksa said that after peace was achieved in 2009, China provided loans and investment to support the post-war reconstruction in Sri Lanka. “With China’s financial support, the Sri Lankan economy was able to take off and the country is now being noticed by the world.”

The speaker cited as an example of the China-funded project, the Puttalam Coal Plant, which has provided 50 percent of the country’s power requirement and cut by 25 percent the electricity cost since its operation.

Another China-funded project is the south container wharf at the Colombo Port, a joint venture between the Sri Lanka Ports Authority and China Merchant Holdings Ltd. “Through China’s expertise and funding, the Colombo South Port has become the World’s Fastest Development Port in 2014.”

“China has vigorously supported and participated in the construction process of Sri Lanka which has benefited the Sri Lankan people. The friendship between China and Sri Lanka is difficult to break and would remain vibrant in the years to come,” the Speaker was quoted as saying by Xinhua.

Since Chinese President Xi Jinping’s official visit to the island nation in September last year, the friendship between the two countries has risen to a higher level with deeper mutually beneficial cooperation in various sectors, Rajapaksa said, adding because of this, there has been a noticeable increase in the inflow of investment from local and foreign sources into the country.

Source: Xinhua 

Sri Lanka to dilute dependence on China – Mangala

June 19th, 2015


Sri Lanka’s foreign minister says the country will review its China-dependent foreign policy and boost ties with other nations.

Mangala Samaraweera held an interview with NHK on Thursday. He is visiting Japan for the first time since the current government was launched under the new president, Maithripala Sirisena.

Sirisena won a presidential election in January by defeating the incumbent, Mahinda Rajapaksa. Rajapaksa promoted a foreign policy that relies on China.

Foreign Minister Samaraweera referred to Sri Lanka’s relations with China. China overtook Japan as Sri Lanka’s biggest source of assistance in 2009.

He indicated that Chinese aid led to rampant corruption under the previous government. He said the Sri Lankan government has suspended a project to improve port facilities in the nation’s largest city, Colombo, and is now reviewing it. He added the project may not have followed appropriate procedures.

Samaraweera stressed that Sri Lanka plans to advance a balanced diplomacy that strengthens relations with all countries, including China.

The minister said Japan rose from the ashes of World War Two and became one of the most powerful nations. He said Japan provides a good lesson for Sri Lanka, which went through a civil war.

Calling Japan a consistent friend of Sri Lanka, Samaraweera called on Japan to provide more aid and private investment, NHK reports.

සිංහල රට කොහෙද කියා ඔන්න බලාගන් ඇමතියෝ ඔන්න බලාගන් 3 කොටස

June 18th, 2015

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

උත්තිය රජුගේ  කාලයේ ලියවුන භාෂාවෙන් ම  තවත් සියවස් ගණනාවක්ම  ලිපි ලියා ඇත . මේ භාෂාවෙන්  හා මේ අක්ෂර වලින් ලියු ලිපි දිවයිනේ සතර දිග භාගයේම ඇත . මෙයින් පෙනී යන්නේ සෑ ම  අස්සක් මුල්ලක් නාරම  එකම භාෂාවක්  භාවිතා වූ බවය්  එය සිංහලය .  මේ දක්වා හමුවී ඇති ලේඛන ගත කල ලිපි 3000 ඉක්මවය්  විනාශවූ ඒවා කොපමණද නොදනිමු  1911 බෙල් මහතා විසින්  දැක්වූ  ලිපි සිය ගණනක් දැන් අස්ථාන ගතය . ක්‍රි පුරවා යුගයට අයත් ශිලා ලිපි  1276 ක් පරණ විතාන  ගේ සෙල් ලිපි සංග්‍රහයේ  ඇත . තල්  පත් කෙතරම් තිබෙන්නට ඇත්ද .
                                                                   අය්යෝ ශය්යෝ විජේදාස .
  මෙසේ එකල භාවිතාවූ  භාෂාව ””සීහල භාසා ” ලෙස පැරණි ග්‍රන්ථ වල දැක්වේ ” එත්ථ  සීහල  භාසං  භිත්වා ” ය්  වන්සත්තපකාසිනියේ එය්  මනෝරත පුරනියේ ” සීහල භාසා ” ලෙස දැක්වේ .” සීහල භාස නමස්කාර වන්නනා ” නම් පොතේ නමින්ම  භාෂාව කුමක් දය වැටහේ .  දිවයින පුරාම පැතිරුණ මේ බස  ” දීප භාසා ” නම්විය  ධම්ම පදට්ට කතාවේ ” දීප භාසාය ඝන්ටිතා ” ලෙසද මහාවංශයේ  ” ධම්මං   භාසිත්වා  දීප භාසාය එවං ” ලෙස ඇත . සමන්ත පාසාදිකාවේ ” සීහල දීපක  වාක්‍ය ” ලෙසත්  අත්තසාලිනියේ  ” දීපවාසීනං  භාසාය ” ලෙසත් දැක්වේ .

                                 10 වන සියවසේ  5වන කාශ්‍යප රජු ලියු  දම්පියා අටුවා ගැටපදයේ  දීප භාෂා යන්නෙහි  එකම අදහස  සිංහල බස  බවත්  මේ දීප වාසීන්  සිංහල බවත් විස්තර කොට කියය් ( අහෝ ඉතින් මේ අම්බරුවා  තවත් උම්බෑ  කීයය් . අහෝ ඛේදයකි )
        මහාවංශ තුපවංශ දාඨ   වංශ කේසධාතු වංශ  බෝධි වංශ  ආදී සියල්ල  මෙන්ම දීප වංශයද මුලින්ම ලිව්වේ සින්හලෙන්ය . ක්‍රිව 336  බුද්ධදාස රජුගේ   කාලයේ  මහා ධම්ම කින් නම් තෙරණුවෝ  සුත්‍ර පිටකයෙහි  කොටස් සිංහලට නැගු බව සඳහන්ය .  ක්‍රි වර්ෂ 5 සියවසේ සීගිරි ගී ඇරඹිණි . ක්‍රිව 6 සියවසේ මුගලන් රජු සිංහල කවියෙන්  බුදුදහම ලිව්වේය  ඒ කාලයේම අග්බෝ රජු දවස දොළොස්මහ සිංහල කවීන් ගැන කියවේ ‘ ක්‍රිව  4 සියවස පමණ දක්වා  සිංහල ප්රාක්ක්රුතය  භාවිතාවී  ඉන්පසුව වෙනස් ස්වරුපයක් ගත ”ආදී සිංහලය ”ක්‍රිව 8 සියවස  පමණ වන තෙක් භාවිතා විය ක්‍රමයෙන් ප්රාක්රුතයෙන් මිදී  විකා ශනනයට  පත් විය  ක්‍රිව 4 සියවසේ රචිත අපේ මුල්ම වංශ කතාව වන    දීපවංශයේ ”’ ලන්කාදීපෝ  අයං  ආහු සීහෙන  සින්හලා ඉති  ”’ – —– ලංකා දිවයින  සිංහයා නිසා  සිංහල නමින්  හැඳින්විණි —– යය කියය් ( අම්බරුව ඔලුව උස්සා බලව )
                                ඉතිහාසය කන්නදය් අසන ජාතියේ මෙන්ම කවදාවත් කාලෙන ධම්ම සාකච්චා නොකරන   බය්ලා කාරයන්ට මේ ලිපිය වහ කදුරු විය හැක  ඔවුන් මට පලු පැලෙන්නට බනිනු ඇත .  එහෙත් මේ අම්බරුවන් කමතේ දඟලමින් පහරමින්  යන විට රන්වන් බත පෑගී පෑගී  මැ ඩු වන් ඉස්මතුවෙන නිසා ඇතිවෙන  වේදනාව තුනී කර ගැනීමට ලියමි තව තවත් ලියමි
     සිංහල දේශයේ ඉපිද ඒ දේශයේම හැදී වැඩී සිහලුන්ගේ කරපිටින්ම ගොස් බලය ලබාගෙන  උන්ගේ ඔලුවලම පහරන  පාහරයින් හඳුනාගැනීමට උත්සාහ කරවූ සිහලුනි 
 4 කොටස පසුව   සිංහල රට කොහෙද කියා ඔන්න බලාගන් ඇමතියෝ ඔන්න බලාගන්   3 කොටස
ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න
         උත්තිය රජුගේ  කාලයේ ලියවුන භාෂාවෙන් ම  තවත් සියවස් ගණනාවක්ම  ලිපි ලියා ඇත . මේ භාෂාවෙන්  හා මේ අක්ෂර වලින් ලියු ලිපි දිවයිනේ සතර දිග භාගයේම ඇත . මෙයින් පෙනී යන්නේ සෑ ම  අස්සක් මුල්ලක් නාරම  එකම භාෂාවක්  භාවිතා වූ බවය්  එය සිංහලය .  මේ දක්වා හමුවී ඇති ලේඛන ගත කල ලිපි 3000 ඉක්මවය්  විනාශවූ ඒවා කොපමණද නොදනිමු  1911 බෙල් මහතා විසින්  දැක්වූ  ලිපි සිය ගණනක් දැන් අස්ථාන ගතය . ක්‍රි පුරවා යුගයට අයත් ශිලා ලිපි  1276 ක් පරණ විතාන  ගේ සෙල් ලිපි සංග්‍රහයේ  ඇත . තල්  පත් කෙතරම් තිබෙන්නට ඇත්ද .
                                                                   අය්යෝ ශය්යෝ විජේදාස .
  මෙසේ එකල භාවිතාවූ  භාෂාව ””සීහල භාසා ” ලෙස පැරණි ග්‍රන්ථ වල දැක්වේ ” එත්ථ  සීහල  භාසං  භිත්වා ” ය්  වන්සත්තපකාසිනියේ එය්  මනෝරත පුරනියේ ” සීහල භාසා ” ලෙස දැක්වේ .” සීහල භාස නමස්කාර වන්නනා ” නම් පොතේ නමින්ම  භාෂාව කුමක් දය වැටහේ .  දිවයින පුරාම පැතිරුණ මේ බස  ” දීප භාසා ” නම්විය  ධම්ම පදට්ට කතාවේ ” දීප භාසාය ඝන්ටිතා ” ලෙසද මහාවංශයේ  ” ධම්මං   භාසිත්වා  දීප භාසාය එවං ” ලෙස ඇත . සමන්ත පාසාදිකාවේ ” සීහල දීපක  වාක්‍ය ” ලෙසත්  අත්තසාලිනියේ  ” දීපවාසීනං  භාසාය ” ලෙසත් දැක්වේ .

                                 10 වන සියවසේ  5වන කාශ්‍යප රජු ලියු  දම්පියා අටුවා ගැටපදයේ  දීප භාෂා යන්නෙහි  එකම අදහස  සිංහල බස  බවත්  මේ දීප වාසීන්  සිංහල බවත් විස්තර කොට කියය් ( අහෝ ඉතින් මේ අම්බරුවා  තවත් උම්බෑ  කීයය් . අහෝ ඛේදයකි )
        මහාවංශ තුපවංශ දාඨ   වංශ කේසධාතු වංශ  බෝධි වංශ  ආදී සියල්ල  මෙන්ම දීප වංශයද මුලින්ම ලිව්වේ සින්හලෙන්ය . ක්‍රිව 336  බුද්ධදාස රජුගේ   කාලයේ  මහා ධම්ම කින් නම් තෙරණුවෝ  සුත්‍ර පිටකයෙහි  කොටස් සිංහලට නැගු බව සඳහන්ය .  ක්‍රි වර්ෂ 5 සියවසේ සීගිරි ගී ඇරඹිණි . ක්‍රිව 6 සියවසේ මුගලන් රජු සිංහල කවියෙන්  බුදුදහම ලිව්වේය  ඒ කාලයේම අග්බෝ රජු දවස දොළොස්මහ සිංහල කවීන් ගැන කියවේ ‘ ක්‍රිව  4 සියවස පමණ දක්වා  සිංහල ප්රාක්ක්රුතය  භාවිතාවී  ඉන්පසුව වෙනස් ස්වරුපයක් ගත ”ආදී සිංහලය ”ක්‍රිව 8 සියවස  පමණ වන තෙක් භාවිතා විය ක්‍රමයෙන් ප්රාක්රුතයෙන් මිදී  විකා ශනනයට  පත් විය  ක්‍රිව 4 සියවසේ රචිත අපේ මුල්ම වංශ කතාව වන    දීපවංශයේ ”’ ලන්කාදීපෝ  අයං  ආහු සීහෙන  සින්හලා ඉති  ”’ – —– ලංකා දිවයින  සිංහයා නිසා  සිංහල නමින්  හැඳින්විණි —– යය කියය් ( අම්බරුව ඔලුව උස්සා බලව )
                                ඉතිහාසය කන්නදය් අසන ජාතියේ මෙන්ම කවදාවත් කාලෙන ධම්ම සාකච්චා නොකරන   බය්ලා කාරයන්ට මේ ලිපිය වහ කදුරු විය හැක  ඔවුන් මට පලු පැලෙන්නට බනිනු ඇත .  එහෙත් මේ අම්බරුවන් කමතේ දඟලමින් පහරමින්  යන විට රන්වන් බත පෑගී පෑගී  මැ ඩු වන් ඉස්මතුවෙන නිසා ඇතිවෙන  වේදනාව තුනී කර ගැනීමට ලියමි තව තවත් ලියමි
     සිංහල දේශයේ ඉපිද ඒ දේශයේම හැදී වැඩී සිහලුන්ගේ කරපිටින්ම ගොස් බලය ලබාගෙන  උන්ගේ ඔලුවලම පහරන  පාහරයින් හඳුනාගැනීමට උත්සාහ කරවූ සිහලුනි 
 4 කොටස පසුව   සිංහල රට කොහෙද කියා ඔන්න බලාගන් ඇමතියෝ ඔන්න බලාගන්   3 කොටස
ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න
         උත්තිය රජුගේ  කාලයේ ලියවුන භාෂාවෙන් ම  තවත් සියවස් ගණනාවක්ම  ලිපි ලියා ඇත . මේ භාෂාවෙන්  හා මේ අක්ෂර වලින් ලියු ලිපි දිවයිනේ සතර දිග භාගයේම ඇත . මෙයින් පෙනී යන්නේ සෑ ම  අස්සක් මුල්ලක් නාරම  එකම භාෂාවක්  භාවිතා වූ බවය්  එය සිංහලය .  මේ දක්වා හමුවී ඇති ලේඛන ගත කල ලිපි 3000 ඉක්මවය්  විනාශවූ ඒවා කොපමණද නොදනිමු  1911 බෙල් මහතා විසින්  දැක්වූ  ලිපි සිය ගණනක් දැන් අස්ථාන ගතය . ක්‍රි පුරවා යුගයට අයත් ශිලා ලිපි  1276 ක් පරණ විතාන  ගේ සෙල් ලිපි සංග්‍රහයේ  ඇත . තල්  පත් කෙතරම් තිබෙන්නට ඇත්ද .
                                                                   අය්යෝ ශය්යෝ විජේදාස .
  මෙසේ එකල භාවිතාවූ  භාෂාව ””සීහල භාසා ” ලෙස පැරණි ග්‍රන්ථ වල දැක්වේ ” එත්ථ  සීහල  භාසං  භිත්වා ” ය්  වන්සත්තපකාසිනියේ එය්  මනෝරත පුරනියේ ” සීහල භාසා ” ලෙස දැක්වේ .” සීහල භාස නමස්කාර වන්නනා ” නම් පොතේ නමින්ම  භාෂාව කුමක් දය වැටහේ .  දිවයින පුරාම පැතිරුණ මේ බස  ” දීප භාසා ” නම්විය  ධම්ම පදට්ට කතාවේ ” දීප භාසාය ඝන්ටිතා ” ලෙසද මහාවංශයේ  ” ධම්මං   භාසිත්වා  දීප භාසාය එවං ” ලෙස ඇත . සමන්ත පාසාදිකාවේ ” සීහල දීපක  වාක්‍ය ” ලෙසත්  අත්තසාලිනියේ  ” දීපවාසීනං  භාසාය ” ලෙසත් දැක්වේ .

                                 10 වන සියවසේ  5වන කාශ්‍යප රජු ලියු  දම්පියා අටුවා ගැටපදයේ  දීප භාෂා යන්නෙහි  එකම අදහස  සිංහල බස  බවත්  මේ දීප වාසීන්  සිංහල බවත් විස්තර කොට කියය් ( අහෝ ඉතින් මේ අම්බරුවා  තවත් උම්බෑ  කීයය් . අහෝ ඛේදයකි )
        මහාවංශ තුපවංශ දාඨ   වංශ කේසධාතු වංශ  බෝධි වංශ  ආදී සියල්ල  මෙන්ම දීප වංශයද මුලින්ම ලිව්වේ සින්හලෙන්ය . ක්‍රිව 336  බුද්ධදාස රජුගේ   කාලයේ  මහා ධම්ම කින් නම් තෙරණුවෝ  සුත්‍ර පිටකයෙහි  කොටස් සිංහලට නැගු බව සඳහන්ය .  ක්‍රි වර්ෂ 5 සියවසේ සීගිරි ගී ඇරඹිණි . ක්‍රිව 6 සියවසේ මුගලන් රජු සිංහල කවියෙන්  බුදුදහම ලිව්වේය  ඒ කාලයේම අග්බෝ රජු දවස දොළොස්මහ සිංහල කවීන් ගැන කියවේ ‘ ක්‍රිව  4 සියවස පමණ දක්වා  සිංහල ප්රාක්ක්රුතය  භාවිතාවී  ඉන්පසුව වෙනස් ස්වරුපයක් ගත ”ආදී සිංහලය ”ක්‍රිව 8 සියවස  පමණ වන තෙක් භාවිතා විය ක්‍රමයෙන් ප්රාක්රුතයෙන් මිදී  විකා ශනනයට  පත් විය  ක්‍රිව 4 සියවසේ රචිත අපේ මුල්ම වංශ කතාව වන    දීපවංශයේ ”’ ලන්කාදීපෝ  අයං  ආහු සීහෙන  සින්හලා ඉති  ”’ – —– ලංකා දිවයින  සිංහයා නිසා  සිංහල නමින්  හැඳින්විණි —– යය කියය් ( අම්බරුව ඔලුව උස්සා බලව )
                                ඉතිහාසය කන්නදය් අසන ජාතියේ මෙන්ම කවදාවත් කාලෙන ධම්ම සාකච්චා නොකරන   බය්ලා කාරයන්ට මේ ලිපිය වහ කදුරු විය හැක  ඔවුන් මට පලු පැලෙන්නට බනිනු ඇත .  එහෙත් මේ අම්බරුවන් කමතේ දඟලමින් පහරමින්  යන විට රන්වන් බත පෑගී පෑගී  මැ ඩු වන් ඉස්මතුවෙන නිසා ඇතිවෙන  වේදනාව තුනී කර ගැනීමට ලියමි තව තවත් ලියමි
     සිංහල දේශයේ ඉපිද ඒ දේශයේම හැදී වැඩී සිහලුන්ගේ කරපිටින්ම ගොස් බලය ලබාගෙන  උන්ගේ ඔලුවලම පහරන  පාහරයින් හඳුනාගැනීමට උත්සාහ කරවූ සිහලුනි 
 4 කොටස පසුව  


June 18th, 2015


It is yet not clear whether it is the result of the Operation Zarb-e-Azb or terrorists’ reaction to Manohar Parrikar’s statement regarding the use of terrorists instead of the soldiers or guilty consciousness of the terrorists which compelled various so-called separatist groups in Baluchistan to surrender before the FC. But the news of the day is that so many more groups, labeled as the separatist groups, are ready to surrender very soon in favour of Pakistan and more encouraging is the fact that they all intend to render their services for the betterment and security of their motherland Pakistan. Manohar Parrikar, the Defence Minister of India had said talking to the media-men last month, ‘Many terrorists are drawn into terrorism because of financial allurements… they are paid money for it. If such people are there, why not use them? What is the harm is using terrorists against terrorists?’ It seems that the terrorists took this statement of Manohar Parrikar as a personal insult and disgrace and decided to go other way. Moreover it is also a fact that the Operation Zarb-e-Azb has closed all escape doors for the terrorists in all parts of the country. They are looking for shelters to save their lives but are finding none. The intelligence agencies of Pakistan are providing all possible assistance to the Armed forces of Pakistan in this war against terrorists and it is being hoped that soon the words like ‘terrorism’ and ‘terrorists’ would be wiped off from the dictionary of Pakistan. To tell you the truth, it is the actual beginning of the War against Terror and Pakistan is going to win this war very soon and by the time this Pakistani War against Terrorism comes to an eternally successful ending, our friends and benefactors in US would realize that they had been wasting their time in a useless war against terrorism since after the tragic 9/11; their war did nothing but added to the velocity of the Terrorism Hurricane, we are now going to chain it down.

The terrorists are also very well aware of their fate, they know that sooner or later they are going to lose their cruel command over their innocent followers, that is why they are using various psychological tools just to keep their followers engaged and vibrant. According to different media reports such terrorists are trying to instigate religious minded-people against the Government of Pakistan and the Pakistan Army by leveling baseless allegations that Madresas and the religious scholars of these madrasas are facing serious threats at the hands of the law-enforcement agencies. The fact of the matter is that thousands of madrasas are operating throughout Pakistan without any restriction. Madrasas belonging to different religious schools of thought are enjoying absolute freedom and liberty. In so many cases, the government of Pakistan furnishes their students with financial support and job opportunities also. Moreover in case any madrasa feels any security threat, the government of Pakistan provides it security cover also. To create an air of disbelief and an atmosphere of conflict and confrontation among different Muslim sects, the foreign supported terrorists sometime murder the Ulamas belonging to one sect and sometime belonging to some other sect. And after every such activity the god-fathers of these terrorists start raising hue and cry through their own ‘patronized’ media-groups that Pakistan is burning in the flames of sectarianism. Hopefully all these things are going to be settled down soon but without the co-operation of the public, the Ulamas and scholars of the religious madrasas and without the support of the unbiased and patriotic sections of print and electronic media, things would not be easier to deal with.

Here I would like to repeat one thing which I have always been referring to in my write-ups; terrorism and religious extremism are two different things. Religious extremism is not a crime or a sin; it is just a point of view for looking at the matters. Religious-minded people have nothing to do with terrorism. Islam is the greatest preacher of peace and harmony. It propagates love and kindness for all human beings and even for animals, bird and plants. It never gives the message of injustice, cruelty and harshness. Those who try to spread the impression that religious extremists are involved in terrorist activities, in fact try to spread disinformation. They want to deform the sacred message of Islam on the desire of their god-fathers. The whole of Muslim Ummah must be alert and vigilant of such conspiracies. Our media also needs to play an important role in the present scenario. The terrorists who are surrendering in favour of Pakistan must be treated kindly and gently. We will have to honour their action of giving up terrorist activities. Our positive response to their action would simply encourage other misguided ones to come-back to the lap of their motherland.

Canada please tell Canadian Tamil MPs not to promote Eelam in Sri Lanka: Canadian politicians must serve Canadian interests

June 18th, 2015

Shenali D Waduge

“Stop shopping for votes from terrorist-linked groups, and immediately apologize to veterans and all Canadians” – Minister Steven Blaney’s message must be repeated to all Tamil Canadians aspiring to use Tamil voters to enter Canadian Parliament and use that as a platform to work for other agendas. Canadians themselves must now wonder whether their MPs should tie up with entities in particular charities that have had links to LTTE terrorism and are now declared internationally banned including a host of individuals. By virtue of the ban incorporating the UNSC Resolution 1373 Canada is bound to take action against entities/individuals declared banned as well as Canadian MPs whether they are of Tamil heritage or even Canadian and investigate them as well. Canadian politicians are expected to serve the interests of the Canadian public in Canada and not anywhere else.

 Renowned author Steward Bell in November 2014 wrote to Canada’s National Post on the topic of NDP MP Rathika Sitsabaiesan issuing a statement commemorating Tamil Heroes Day on November 2014. Other than Canada’s public safety Minister Steven Blaney who was ‘shocked & appalled’ and urged the Tamil MP to apologize ‘to veterans and all Canadians’ for likening LTTE cadres to the Canadian Remembrance Day, not many joined him to admonish the Tamil rookie MP. Parliamentary Secretary of Foreign Affairs & International Human Rights Deepak Obhrai however said ‘you cant compare Remembrance Day to Tamil Heroes Day’ ‘you cant compare a terrorist organization to people who have fought for core Canadian values”… However, D Obhrai who represented Canada at the Commonwealth was made a fool by the Tamils getting him to place a wreath for the fallen heroes – the LTTE!  Yet if it’s a ‘disservice to veterans’ to make a parallel, the world must also be shocked at attempts to equate war widows to wives of LTTE cadres many of whom were cadres themselves.

 With Canada banning LTTE since 2006, the entire Canadian Parliament should have objected to Rathika using the Canadian Parliament to glorify LTTE terrorists. Blaney’s statement ‘I am shocked and appalled that an NDP member of Parliament would not only endorse the celebration of terrorists, but would also equate it to the solemn occasion of Remembrance Day where we honor our fallen Canadian heroes”, is likened to the manner wives of LTTE cadres are now being referred to as ‘war widows’ and given compensation from the State of Sri Lanka. The Fallen Heroes are the Sri Lankan Armed Forces and these soldiers paid the supreme sacrifice in defending the nation. The state is bound to look after the spouses and children of these dead. The LTTE cadres were fighting for a separate nation and carrying pre-meditated murder upon unarmed citizens and often killing for contracts as well. Why should their wives be called war widows and be looked after by the tax payer!

 Rathika’s feeble response was that she was only mourning all those who died in wars at home & abroad. But she would be left speechless if this photo produced during her election campaign (with LTTE flag) and in her facebook was shown to her! 

Even Stewart Bell has pointed the photos of the Heroes Day in Markham and posted on facebook of the Tamil Youth Organization showing the LTTE flag and visitors walking past LTTE in rebel uniform!

DBS Jeyaraj a victim of LTTE and living in Canada writes that Heroes Day ‘is not and has never been a national day of Tamil mourning’ and was instead an event ‘By the Tigers for the Tigers’ and if so when Rathika says in the House of Commons “Mr. Speaker as Canadians of Tamil heritage in November we commemorate two important events. Remembrance Day and the Tamil Heroes, Day. This month symbolizes the beauty of life because we remember all those who sacrificed their lives for the rest of us to live in peace and freedom”. LTTE killed innocent unarmed people carrying out over 300 suicide attacks over 3 decades and thousands of people were blown up to pieces so for whom has LTTE given ‘peace’?

This is not the first time Rathika is been in the storm of things. She said she was under arrest then denies making her party leader a joke but succeeded in getting cheap publicity. http://www.torontosun.com/2013/12/31/ndp-mp-rathika-sitsabaiesan-under-house-arrest-in-sri-lanka. She is a member of the NDP  yet what does that party have to do with Eelam or affairs in Sri Lanka? Canadian voters don’t vote for her to be going round the world promoting non-Canadian affairs!

The below banner has as guest of honor Rathika Sitsabeiesan and Gary Anandasangaree. The latter is a counsel to the Canadian Tamil Congress and has received nomination from the Liberal Party to contest the Scarborough Rouge Park Riding in Toronto. He was one of the leaders of the banned World Tamil Movement that desecrated and burnt the Indian national flag in front of its consulate on 29 July 1989. His facebook confession of July 2014 https://www.facebook.com/gary.anandasangaree Gary Anandasangaree speaks of going to Geneva regularly (30 meetings) with Navi Pillay and admits that they are using the word ‘genocide’ as a strategic ploy!

Rathika2All does not seem right in the foreign tiger camps and eventually it boils down to who controls the kitty. The US transnational ‘Prime Minister’ does not appear to be too happy with the UK fronts having secret discussions without their presence. Obviously we are in for some cyber diaspora war and baffling to most is why the GOSL should choose to engage with LTTE fronts and not the Tamils living overseas who have themselves been victims of these banned LTTE fronts whilst also totally ignoring the Sinhalese living overseas who number far more than the entire Tamil Diaspora.

Nonetheles, politics in Canada is and should be about the interests of Canadian citizens and New Democratic Party in which Rathika is a member and the Liberal Party which has given nomination to Gary A, must seriously take Tamil heritage MPs aside and warn them that their politics must be about the welfare and interests of Canadians and Canadian Tamils and not citizens of other countries. If there are concerns it is best taken to the Canadian Government in power and that government will deal with issues diplomatically through the diplomatic channels of engagement.

Given that Canada has banned the LTTE and numerous other charities for association with LTTE as well as arresting Canadian Tamils linked to LTTE for providing material support, it is now time for the authorities to take Steven Blaney’s advice and ensure that Canadian Tamil MPs do not go shopping for votes and use their new positions to promote agendas outside of their Party’s Constitution. We believe that nowhere in the NDP or the Liberal Party is there clauses that say to vote for their nominees so they can dedicate their time and Canadian funds towards internal affairs happening in Sri Lanka since they have left Sri Lanka to take up citizenship in Canada and it is to Canada that their service should be rendered.

 Shenali D Waduge

http://www.lankaweb.com/news/items/2014/10/08/gosl-names-and-bans-ltte-fronts-canadian-tamil-congress/ GOSL names & bans LTTE fronts – Canadian Tamil Congress

http://www.lankaweb.com/news/items/2014/12/01/will-canada-tell-rathika-sitsabaiesan-that-canada-remembrance-day-and-ltte-terrorists-day-is-not-the-same/  Will Canada tell Rathika Sitsabaiesan that Canada Remembrance Day and LTTE terrorist day is not the same.

සිංහල රට කොහෙද කියා ඔන්න බලාගන් ඇමතියො ඔන්න බලාගන් -2 කොටස

June 18th, 2015

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

1999 දී මා විසින් ලියා පල කල” ජාතිය පාවාදීම ” නම්වූ පොතේ මේ ලිපි මාලාවේ සඳහන් කරුණු සවිස්තරාත්මකව ඇත . ඒ පොතට හැඳින්වීමක් සැප යුවේ ඇති පූජ්‍ය ගංගොඩවිල සෝම හිමියන්ය  විජේදාස රාජපක්ෂ ඇමති වරයා  ප්‍රසිධියේ සිංහල  නතය් ප්‍රසිධියේ කියා සුලුවාර්ගික චන්ද වලට කෙල හලන්විට  මට එක වරටම මතක්වුයේ ”ජාතිය පාවා දීම යනවචනයය් .ඒ සමගම සෝම හිමියන්වය් .සෝම හිමියනි ඔබවහන්සේ නැති රටේ දැන් පජාතිකයෝ  පාවාදෙන්නෝ වැහි වහැලාය  මන්ත්‍රී සර ත් වීරසේකර සමග සසඳනවිට මේ විජේදාස රාජ පක්ෂ  සමස්ත සිංහල ජාතිය විනාශ කිරීම සඳහා පහල වූ පවුකාර ද්‍රෝහියෙකි . රනිල්   ගෙන් මේ ප්‍රකාශය පිටවුනානම්  පුදුමයක් නොවේ නමුත් ගමෙන් ආ  දාසයා දැන් ගමට හාම්පුතාවෙන්නට යන්නේ පරයින් පිනවා ලැබෙන බලයෙනි ඒ කය්  කන ගා ටුව
                     කොහොම වුනත් කාරී  නෑ  අන්ද බාලයින්ගේ ඇස ඇරවීම අපේ යුතුකමක් නිසා  ඉතා අමාරුවෙන් හෝ මේ කරුණු ඉදිරිපත් කරමි ගැමුණු විජයබා පැරකුම්  විහාරමහාදේවී පරපුරේ සිංහල බෞධ්ධයිනි  ලොව කොහේ හිටියත් මේ කරුණු ඉගෙන ගෙන ඔබේ රට රැකගැනීම සඳහා ක්‍රියාත්මක වන්න  මේ කරුණු සොයා ගැනීම සඳහා  විශාල   මහන්සියක් දැරීමට සිදුවිය. හිත හොඳ වුවත්  බොහෝ මෝඩ ශ්‍රී ලනිපයෝ  ඉතිහාසය නොදත් කමින්  රට ද්‍රෝහිවී ඇත්තේ නුගත් කම නිසා ය . වෙනස  සැ පදුන්නේද  යනුවෙන් නැවත සිතා බලන්නට මේ කරුණු ප්‍රයෝජනවත්වෙවා
                  සීහලට්ඨ  කතා  යය්  සමන්ත පාසාදිකාවේ දැක්වෙන්නේ  සිංහල භාෂාවෙන් ලියවුන අටුවා ගැනය .  සිංහල භාෂාව ව්‍යවාහාරවුනේ සිංහල රටේ ය . සිංහල භාෂාව ,, හෙළ බස  හා එළු බස  නමින්ද  හැදින්වේ  දම්පියා     අටුවා ගැටපදයේ  සිංහල ජනතාව  ”හෙලු ” යනුවෙන් සඳහන්ය ”’මගධ බසින් වැටෙ  මින්  ආ  බුදුකුලි අටුවා හෙළ දිවැ  ඇ ජූරෝ   හෙලු බසින්  තැබුහ ” ය්  10 සියවසේ    ලියු   දම්පියා  අටුවාවේ  එය් . බුදුගොස්  හිමි 5 සිය වසේදීපාලියට  නැගුවේ   ක්‍රි  පුර්ව  3 සියවසේ  සිංහල  රටේ දී  සිංහලයන්  විසින්  සිංහලෙන්  ලියැවී   තිබු   1  මහා ,,2 පච්චරී  3 කුරුන්දට්ඨ   යන

 අටුවාවන්ය මේ  අටුවා 12 වන  සියවස  තෙක්ම පැවති බව    පොළොන්නරු   යුගයේ  සාරීපුත්ත ටීකාචාරීන්ගේ ග්‍ර  න්තවලින්   පෙ.නේ . ගැඹුරු  බුදු   දහම  මිහිඳු  හිමියන් විසින් දේශනාකර  තේරුම්      කලේ    මිනිසුන්ට   නොතේරෙන බසකින්  නොව සිංහල    යන්ගේ  සින්හල බසිනි . මේ දහම”’සීහල අටුවා ‘ වුයේ රටේ හිටියේ  සිංහල මිස වෙනත් උන්   නොවන  නිසාය    
               දෙවන පෑතිස් සො  යුරු  උත්තිය   රජුගේ සෙල්ලිපියක ”””””’ ගමනි  උති  දෙවන  පිය මහරජ හ ……ශුමන දෙවිය ලෙනෙ …………””’ වැනි  වචන අද සිංහලට ද   සමානය
  3 කොටස පසුව  

‘Sri Lanka – The New Country’ – Author Padma Rao has dared to tell the truth -a book review

June 18th, 2015

D P Satish IBNLive.com

Senior Journalist Padma Rao Sundarji’s book on post war Sri Lanka ‘Sri Lanka – The New Country’ is a remarkable one. It is an objective analysis of the Tamil Tigers war with the Sri Lankan government. The author Padma Rao is neutral. She just wants to state the facts. She takes no side. But, for the right reasons she attacks the LTTE, calls it a murderous organisation which had thrived on the Tamil issue. It is a known fact that the LTTE caused more harm to Tamils across Sri Lanka than helping them. Megalomaniac, semi-literate leader of the LTTE Velupillai Prabhakaran (most of the megalomaniac tyrants starting from Stalin, Hitler, Polpot to Saddam and Kim Jong Un are semi-literate. I don’t know why) led the bloody war for over three decades in the name of Tamils. Actually it was his personal battle. He was using the innocent, poor Tamils to fulfil his personal dreams.

Padma Rao makes a scathing attack on the so-called Tamil Diaspora, which backed the LTTE for ‘other’ reasons. They still talk about Tamil Eelam from the comforts of Europe, Australia or America. She also exposes the NGOs, ‘NGO type’ or ‘NGO embedded’ or ‘NGO co-opted’ journalists and some fly by night journalists who wrote or write eloquently about the so-called Tamil cause from their air-conditioned hotel rooms in Colombo or from an NGO run guesthouse at Negombo.

Padma Rao Sundarji has done a great favour to us to by writing this book. It can surely help India and Sri Lanka to strengthen our millennium old relationship.

She does not spare the well funded NGOs which are busy tarnishing the image of Sri Lanka all over the World.

Padma Rao’s entire book is self sponsored. She has funded it from her own resources. It is not funded or sponsored by some foreign university or some fellowship. Because of the same reason, her book enjoys more credibility than the rest.

She is a brilliant writer and a wonderful storyteller. Her language is simple, tone is measured and style is lucid. Her descriptive power is amazing. There is no melodrama and she won’t go overboard. Her sympathy is for the common Tamils, who have suffered the most during the so-called ‘Eelam war’. She is sad that many of them are still suffering. As Padma Rao says they are now at least much safer and slightly wealthier when compared to their life under the LTTE.

One more important thing about the book is her careful and deliberate avoidance of Colombo elites, Colombo based so-called think tanks, pro-Tamil and anti-Tamil politicians etc. She directly talks to the people on the ground. She talks to common Tamils, Sinhalese and the Sri Lankan Army.

“Sri Lanka – The New Country” should be translated into Tamil and distributed across Tamil Nadu. It may end the systematic brainwashing of innocent Tamil youth who may still have some sympathy for the now decimated LTTE and the so-called Tamil cause.

Most post Independence (As we know India got freedom from Britain in August 1947 and Sri Lanka in February 1948) writings by Indians on Sri Lanka and Tamil cause have actually aggravated the situation instead of helping them to bridge the gap or douse the fire. If Sri Lankans view Indians with great suspicion, it is because of these reasons. Sri Lanka is a small nation. But, it is a sovereign nation. It has a history of thousands of years. It can’t be bullied by big brother India or should not be told what Sri Lanka can do or can’t do.

Padma Rao Sundarji has done a great favour to us to by writing this book. It can surely help India and Sri Lanka to strengthen our millennium old relationship. In my opinion it is the most objective book by a foreigner which dares to tell the truth about the LTTE. I have read almost every book on Sri Lanka’s Tamil issue. I must admit that it is the only objective, hard hitting book, which exposes the LTTE.

In Bhagavad Gita, the Lord Krishna says

“Satyam Bruyat Priyam Bruyat Na Bruyat Satyam Apriyam
Satyam bruyat priyam bruyat na bruyat satyam apriyam
Sriyam ca nanrutam bruyat esha dharmah sanatanah”

He says speak truth in such a way that it should be pleasing to others. Never speak truth, which is unpleasant to others. Never speak untruth, which might be pleasant. This is the path of eternal morality, Sanatana Dharma.

To speak truth is an eternal value irrespective of time and place. But the expression of truth should be accompanied by two conditions. Firstly, it should be presented in a loving manner and secondly it should be spoken for the betterment of others. How you speak is as important as what is said. Priyam means speech that does not hurt others. Hitam is something that is said for the good or betterment of others. One should be careful of speaking truth but not hurting others. We should be careful in speaking the truth. The purpose should be good and the words used and the manners in which they are spoken are important. So the value of truthfulness is relative to a situation. According to the Indian scriptures while living in the world of relativity truth can be interpreted in many ways.

Padma Rao has spoken bitter truth. It may not be pleasing to ‘others’. But, it will be good for both India and Sri Lanka in the long run.

Title: Sri Lanka – The New Country
Author: Padma Rao Sundarji
Paperback: 320 pages
Price: Rs 499
Publisher: Harper Collins India (17 March 2015)
Language: English

71 කැරැල්ල​ පිළිබඳව රෝහණ විජේවීරගේ කට උත්තරය

June 18th, 2015

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

71 කැරැල්ලේ 13 වන විත්තිකරු රෝහණ විජේවීර 1989 නොවැම්බර් 13 දින ඝාතනයට ලක් විය. ඔහුව අත්අඩංගුවට ගැනීමට ජානක පෙරේරා මහතා සමග උලපනේ නිවසට ගිය හමුදා නිලධාරියා අද විශ්‍රාමික ජෙනරාල්වරයෙකි. ඔහුගෙන් සම්මුඛ සාකඡාවක් ලබා ගැනීමට මම උත්සාහ කළ නමුදු, එය අසාර්ථක විය. තමා කිසිවෙකුට සම්මුඛ සාකච්ඡා ලබා නොදෙන බව කියා අපගේ ඉල්ලීම ඔහු කාරුණිකව ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදි.
71 කැරැල්ලේ පුර්ව සමයේ රෝහණ විජේවීර අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් පසුව ඔහුගේ කට උත්තරය පටිගත කරනු ලැබීය. පසුව මෙය ලේඛන ගත කරන ලද අතර පසුව එම විශාල කට උත්තරය අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් සාරාංශගත කරන ලදි. අප්‍රේල් මහ නඩුවේදී යොදා ගන්නා ලද නෛතික ලිපි ලේඛන අතර මෙම කට උත්තරය වැදගත් තැනක් ගනියි. එම ලේඛනය ආරම්භ වන්නේ මේ අයුරිනි.
රෝහණ විජේවීර විසින් රජයේ අධිනීතීඥ අයි. එෆ්. බී. වික්‍රමනායක මහතා වෙත කරන ලදුව 1971 ජූලි මස 17 වෙනිදා සිට 24 වන දින දක්වා වාර්තා ගත කර ගන්නා ලද ප්‍රකාශයේ සාරාංශයයි.
1. ජ්‍යෙෂAඨ පාඨශාලා සහතික පත්‍ර පංතිය දක්වා ධර්මාශෝක විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගතිමි. ඊට පසුව ශිෂ්‍යත්වයක් ලැබ රුසියාවට ගියෙමි. (ලියමන ටයිප් කොට පිළියෙළ කරන ලද්දේ ඊලියන් නානායක්කාර විසිනි)
2. 1960 සැප්තැම්බරයේදී රුසියාවට ගොස් 1964 මාර්තු දක්වා එහි සිටියෙමි. රුසියන් භාෂාව මාස 7ක කාලයක් ඉගෙන ගතිමි.
3. වෛද්‍ය අංශයේ ඉගෙන ගතිමි. ප්‍රථම විභාග 3 සමත් වීමි. ස්පාඤ්ඤ භාෂාව මඳක් ඉගෙන ගතිමි. අසනීප වීම නිසා 1964 දී ලංකාවට ආපසු පැමිණියෙමි. දේශපාලන අර්ථ ශාස්ත්‍රය උගතිමි. ලංකාවෙන් ගිය හැම දෙනෙක්ම මේ දේශනවලට සහභාගි වූහ.
4. ලෙනින්වාදය සහ මාක්ස්වාදය පිළිබඳ පොත් මම කියවීමි. ලෙනින්ගේ zz…………..ZZ නම් කෘති කියවීමි. එය කාණ්ඩ 30කින් යුක්තය. මම ඒවායින් සමහර කොටස් කියවීමි. මම විවේක නිවාඩු පිට ලංකාවට ආපසු පැමිණියෙමි.
5. කටුනායකට ගොඩ බැසීමෙන් පසුව මම නාවල පාරේ ප්‍රේමලාල් කුමාරසිරි මහතාගේ නිවසේ රාත්‍රිය ගත කළෙමි.
6. චීන-රුසියන් අරගලයේදී මගේ අදහස වූයේ චීන මතය හරි බවය. මොස්කව්වලදී වුව මගේ අදහස වූයේ එයයි. රුසියාව ධනවාදය කරා ආපසු යන බවක් දක්නට තිබිණ. සෝවියට් රුසියාවට යාම සඳහා මට වීසා බලපත්‍රයක් නිකුත් නොකරන ලද්දේ මේ හේතුව නිසා යයි මම අවසානයේදී සිතුවෙමි. රුසියානු තානාපති කාර්යාලය වීසා බලපත්‍රය
ප්‍රතික්ෂේප කොට මගේ පාස්පෝට් බලපත්‍රය ආපසු එවීය.
8. තම පක්ෂයට බැෙඳන ලෙස ෂන්මුගදාසන් මට කීය. 1965 දී මම එම පක්ෂයට (පීකිං පිල) බැඳුණෙමි. ඊට බැඳී ටික දිනකට පසු පක්ෂයේ පූර්ණකාල වැඩ කටයුතු සඳහා මා යොදවා ගන්නා ලදි. පළමු කොට මම පක්ෂ මූලස්ථානයේ පූර්ණකාල ලෙස වැඩ කළෙමි. එකල මට රු. 150/} ක පූර්ණකාල දීමනාවක් ගෙවන ලදි.
9. අප පක්ෂයේ වගකිවයුතු තනතුරු උසුලන බොහෝ දෙනෙක් චීන පිළෙන් ඉවත් වී පැමිණි අයයි. ඔවුන් නම් සනත්, කරුණාරත්න, අතුල, පියරත්න, මිල්ටන්, විිමලගුණේ, මදනායක, ඩී. ඒ. ගුණසේකර, ධනපාල සහ සයිමන් අබේගුණවර්ධන යන අයයි. ෂන්මුගදාසන් යටතේ වූ ඊනියා
චීන පිලේ ප්‍රතිපත්තියෙහි ඇතැම් වැරදි මූලධර්ම ඇති බව අපට පෙනී ගියේය. ඔහුගේ පක්ෂයෙහි වංචාවත්, දූෂණයත් රජ කළා. වෘත්තීය සංගම් අංශයේ කුලවීරසිංහම් වැනි අය මුදල් සියල්ලම වංචා කළා. පක්ෂ සාමාජිකයන් බොහෝ දෙනා කලකිරීමට පත් වුණා.
10. ෂන් මැද කොළඹ ආසනය දෙමළ ඡන්ද මගින් දිනා ගැනීමට උත්සාහ කළා. ඔහුත් බාලා තම්පෝත් මැතිවරණ ව්‍යාපාරය ගෙන ගියේ දෙමළ ජනයා අතරයි. මේ නිසා අපි ඔහු ගැන කලකිරීමට පත් වුණා. ෂන් ගැන කලකිරීමටපත් වූ කොටස් ඔහු හැඳින්වූයේ බොරුකාරයෙක් සහ අභ්‍යන්තර ෆැසිස්ට්වාදියෙක් හැටියටයි.
12. එස්. ඩී. බණ්ඩාරනායක පීකිං පිලට බැඳුණේ 1965 අගදීය. ඔහු හයිඩ්පාක් පිට්ටනියේ රැස්වීමකදී කතාවක් පැවැත්වීමට පැමිණි විට මට මුණ ගැසුණා. ඉන්දියානු ජාතිකයන්ගේ තත්වය පිළිබඳව පැවැත්වූ දේශනයකදීද ඔහු මට මුණ ගැසුණා. මේ කාලයේදී ධර්මසේකර සිටියේ රුසියන් පිලේ. ඔහු වැඩ කළේ විද්‍යාලංකාරයේ ශිෂ්‍ය අංශයේ. 1966 අප්‍රේල් මාසයේදී මා පීකිං පිලෙන් නෙරපනු ලැබුවා.
13. කරුණාරත්න, සනත්, පියරත්න, ලොකු අතුල සහ ගුණසේකර යන මේ සියලූදෙනාම පීකිං පිලෙන් නෙරපනු ලැබුවා.
14. මා 8 වෙනි පන්තිය දක්වා ලංකා ඉතිහාසය ඉගෙන ගත්තා. ඊට පසු මා විද්‍යා අධ්‍යාපනය පටන් ගත්තා. මා අනුරාධපුර හා පොලොන්නරුව යුග පිළිබඳ ඉතිහාස පොතුත් වාමාංශික ව්‍යාපාරය පිළිබඳ පොතුත් බොහෝ ගණනක් කියෙව්වා. ඒ දිනවල මේවා බොහෝ ගණනක් මට දෙන ලද්දේ ගුණසේකර විසිනි.
15. ඩී. ඒ. ගුණසේකර මා සමඟ නුගේගොඩ ශාඛාවේ හිටියා. ප්‍රේමලාලූත් නෙරපනු ලැබුවා. අප ගොවීන් අතර වැඩ කළයුතු බවට අදහසක් අප අතර තිබුණා. මෙය මාඕ සේතුංගේ න්‍යායන්ගෙන් එකකි.
ගොවියන් විප්ලවවාදීන් කිරීමේ න්‍යාය ලෙනින් විසින් පිළිගෙන තිබේ. මේ රටේ කොමියුනිස්ට් සහ සමසමාජ අදහස් ගම්වලට කාවැදී නොතිබුණේය. ඒ නිසා මේ බැරෑරුම් ප්‍රශ්නයට මුහුණ දීමට අපට සිදුවුණා. මේ ප්‍රශ්නයට විසඳුමක් සෙවීමේ මාර්ග ගැන අපි සිත යොමු කරමින් සිටියා.
16. විප්ලවයේ පෙරමුණ ගත යුත්තේ ඉන්දියානු වතු කම්කරුවන් බව ෂන් කිව්වා. 1966 ආරම්භයේදී මට හොඳමුනි හමුවුණා. 17. ඔහු මුණගැසීමට මා කැඳවාගෙන ගියේ නාවික හමුදාවේ තිලකරත්න විසින්. නාවික හමුදාවේ 5 දෙනෙක් හෝ 6 දෙනෙක් සඳහා මම පන්තියක් පැවැත්තුවා.
19/20. 1965 මම චීන පිලේ සිටියදී පන්තියක් පැවැත්වීම සඳහා ත්‍රිකුණාමලේ නැව් තටාක අංගනයට ගියා. මට උපාලි කුරේ සහ දෙල්ගොඩ රාජා හමුවුණා. මහින්ද පලිහවඩනත් මා සමඟ නැව් තටාක අංගනයට ගියා. එහි 6 දෙනෙක් හෝ 7 දෙනෙක් සිටියා.
23/24. තමන් විප්ලවීය අරගලයක් ගැන අදහස් කරන විට පාර්ලිමේන්තුවක් ගැන අදහස් නොකරන බවත් එසේ අදහස් නොකරන්නේ නම් එවැනි ආයතන තමන්ට නැති නිසා බවත් මාඕසේතුං තමාගේ පොතෙහි කියා ඇත.
26. මම මහින්ද විෙජ්සේකර හා තවත් අය සමඟ පේරාදෙණි ගියා. විමලගුණේත් ආවා. මහනුවර පක්ෂ කාර්යාලයේදී අපි සාකච්ඡා පැවැත්තුවා.
27. චීන පිලෙන් මා නෙරපනු ලැබූ පසු 1967 අග භාගයේදී අළුත් ව්‍යාපාරයක් පටන් ගැනීමට අපි සිතුවා. අපි කිරින්දේ ගොවිපලක් ඇරඹුවා. පියතිලකත් බැඳුණා.
28. අතුල, සනත් සහ වෙනත් අය සති අන්තවලදී එහි වැඩ කළා. මිල්ටන් ලිඳක් හෑරුවා. මේ ගොවිපොල මුහුදට කිට්ටුව පිහිටුවීමට මට විශෙAෂ හේතුවක් තිබුණේ නෑ.
30. පක්ෂය වෙනුවෙන් වැඩ කිරීම සඳහා දහ පහලොස් දෙනෙක් අනුරාධපුරයට ගිය බව දෙවුන්දර අතුරු මැතිවරණයෙන් පසු සනත් මට ලියා දැන්නුවා. සනත් කලත්තෑවේ පිහිටි ඔහුගේ නිවසට පැමිණෙන ලෙස අපට ආරාධනා කළා. මමත් ගියා. පියතිලක සහ අතුලද එකතු වුණා. මා හිතන්නේ විමලගුණේත් ගියා.
31. අපි කලින් කල සනත්ගේ නිවසේදී මුණ ගැසුණා. පන්ති 5 ට පදනම් වූ මූලධර්ම පිළිබඳ එකඟත්වයකට අප පැමිනුණේ මේ සාකච්ඡා ලදීය.
33. 1967 අවසාන භාගය වන විට පක්ෂයක් පිහිටුවා ගත යුතු බව අපට ඒත්තු ගියා ධනවාදය, ප්‍රතිසංස්කරණවාදය හා ප්‍රතිෂ්ඨාපිත මාක්ස්වාදය යන මේ න්‍යායන්ට එරෙහිව දේශපාලන දර්ශනයක් පිළිබඳ වූ අරගලයක් පටන් ගැනීමට අපට සිදු විය. zzපන්ති සටනZZ යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ එයයි.
34. ඇල්බේනියාවේ සිට පෙරළා පැමිණි ගූණසේකර තමා දැරූ මත අපට පළ කළා. සනත් ගේත් මගේත් මතය වූයේ අප ගොවියන් හා සබඳකම් පැවැත්විය යුතු බවත් ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්න සොයා දැන ගතයුතු බවත් ඔවුන් හා එකට ජීවත් විය යුතු බවත් යනාදියයි. මා 1967 දී යයි කීවද ඇත්ත වශයෙන්ම ඒ 1968යි. මේ කාලය වනවිට ධනපාල රුසියානු පිලේ සිට චීන පිලට ආවා. මම එවිට ඔහු දැන සිටියා. මම ඔහු මුණ ගැසීමට ඉඩම් සංවර්ධන කාර්යාලයට ගියා. එකල ඔහු කාසල් වීදියේ සංගමයේ භාණ්ඩාගාරික විය. ඔහු රුසියානු පිලේම රැඳී සිටිය යුතු බවත් අප දේශපාලන දර්ශනය පිළිබඳ අරගලයක් අරඹමින් සිටින බවත් මම ඔහුට කීවා. zzආර්ථීක අර්බුදයZZ යන මැයින් අප දේශනය පැවත්වූයේ මෙසේයි. ධනපාලත් මමත් නොයෙකුත් කාර්ය ස්ථානවල පන්ති පැවැත්වීම සඳහා මහියංගනය සහ අනුරාධපුරය වැනි තැන්වලට ගියා.
36. කාසල් වීදියේ පන්ති 5 ම පැවැත්තුවා. 37. ඊලඟට තිබුණේ zzලංකාවේ විප්ලවය ගතයුතු මඟZZ යන පාඩමයි. (5 වෙනි පාඩම)
38. මාක්ස්වාදය පැවති අවුරුදු 150 ක කාලය තුළ කිසිම විටෙක පාලක පංතියක් සිය කැමැත්තෙන්ම පාලන බලය අන් අයට පවරා දී නෑ. 39. ඔවුන් කිසිම විටෙක තම පන්තියේ අයිතිවාසිකම් අත් හරින්නේ නෑ. කිසිම විටෙක තම සුඛොපභෝගී ජීවිත අත් හරින්නේ නෑ. කොමියුනිස්ට් කණ්ඩායමට අයත් රටවල් 82 ක් තිඛෙනවා. සමාජවාදය කරා යා යුත්තේ එක්කෝ සාමයෙන් එසේත් නැත්නම් බලය පාවිච්චි කිරීමෙන් යන මතය හැම දෙනා විසින්ම පිළිගෙන තිඛෙන්නයි. එහෙත් මේ දෙකන් ගත යුත්තේ කවර මඟද යන්න තීරණය කෙරෙන්නේ රටේ පවතින තත්වය අනුවයි. කොමියුනිස්ට් මාක්ස්වාදියා මේ දෙකෙන් කවර මඟක් වුව ගැනීමට සූදානමින් සිටිය යුතුයි.
43. අද එන්.එම් පෙරේරා ආදී අය විප්ලවයට විරුද්ධයි. එහෙත් ටික කලකට ඉහත දී ඔහු ඊට පක්ෂව හිටියා. අපි එන්. එම්. පෙරෝරාගේ එක් දහස් නවසිය හතලිස් ගණන්වල අනුගාමිකයෝ. නිසි ගෞරවය ඇතිව ඇත්තම කියනවා නම් එන්. එම්. පෙරේරා ආදී අය අපත් සමඟම, අපටත් අඩියක් ඉස්සරහින් මිනීවල කරා යා යුතුයි. මා එසේ කියන්නේ ඒ කාලයේ මේ න්‍යායන් ඇති කළේ ඒ අය නිසයි. මේවා අප අසා ගත්තේ එහෙම නැත්නම් ඉගෙන ගත්තේ ඒ අයගෙනුයි. පසුව ඔවුන් අපව අත්හැර, තමන් දේශනා කළ දේ ක්‍රියාවට නැඟීමෙන් අපව වැලැක්කුවා. කලින් ඔවුන් කියා සිටියේ zzකම්කරු පංන්තිය පුබුදුවා රුසියානු විප්ලවයක් අපිත් ඇති කරමු.ZZ යනුයි. දෙවැනි ලෝක සංග්‍රාමය කාලයේදී ඔවුන් මේ ප්‍රතිපත්තිය අනුගමනය  කළා.. මුලදී ඔවුන් තම පක්ෂය හැඳින්වූයේ විප්ලවකාරී පක්ෂයක් ලෙසයි.
44. අතුල ආදීන් පොලිස් ස්ථානවලට පහර දීම සම්බන්ධයෙන් වැරදි අදහස් ප්‍රකාශ කර තිඛෙනවා.
45. පන්ති පහ 1968 හෝ 1969 අග හරියේදී අවසන් කළා. 46. මා මුදා හරිනු ලැබීමෙන් පුසව දේශපාලන තත්වය සම්බන්ධයෙන් ලක්ෂAමන් මාදුවගේ ගෙදරදී අපි සාකච්ඡා කළා.
47. මේ කාලය වනවිට මාඕ, මාක්ස්, ලෙනින්, චේගුවේරා, පිඩෙල් කස්ත්‍රෝ, කිම් ඉල් සුං ආදීන්ගේ සියලූම කෘති අප විසින් කියවා තිබුණා. යුදහමුදා ආණ්ඩුවකට හෝ යටත් කර ගැනීම සඳහා දැරෙන ප්‍රයත්නයකට හෝ එරෙහිව රට පුරා සෑම පෙරමුණකින්ම සතුරාට පහර දීමට අපි තීරණය කළා. මුලදී මෙය තිබුණේ සිද්ධාන්තමය ක්‍රමයක් වශයෙන් පමණයි. නමුත් පසුව මෙය ආයුධ පිලිබඳ ප්‍රශ්නයක් වුණා.
48. තත්වය උග්‍ර අතට හැරීගන යද්දී පමණයි මේ මිනිසුන් පුළුවන් හැම ආයුධයක්ම එකතු කිරීමට උත්සාහ කළේ. (ආයුධ එකතු කරන ලෙසවත් පොලිස් ස්ථානවලට පහර දෙන ලෙස වත් පක්ෂය ඉල්ලා නොසිටි බව  විෙජ්වීර කියයි.)
50. සතුරා වූයේ ධනපති පංතියත් එම පන්තිය ආරක්ෂා කළ සන්නද්ධ හමුදාවත්ය.  බෝම්බ අත්හදා බැලීමේදී සිදුවූ පිපිරීමකින් පොඩි අතුලට තුවාල සිදු විය. 1970 දෙසැම්බර් 15 වෙනිදා ඔහුගේ අත කපා වෙන්කරන ලදි. වර්තමාන රජය බලයට පත් වීමෙන් පසුවත් ඔවුන් ආයුධ රැස් කිරීමට පටන් ගත්තා.
51. අතුල ආදී අය අත්හදා බැලීම් කරගෙන යන බව මට දැන ගන්නට ලැබුණේ හුඟ කලකට පසුවය. එවැනි අදහසකට අපි විරුද්ධ වුණා. ඉන්දුනීසියාවේ අයිඩිෂ්වරුන් මෙන් විනාශවී යනු වෙනුවට ඊට මුහුණ දිය යුතුය යන්න අප දැරූ අදහසයි. අප ඊට මුහුණ දීමට නම් අපට ආයුධ එකතු කිරීමට සිදුවනු ඇත. අවිආයුධ එකතු කිරීමට උත්සාහයක් තිබුණු බව මම පිළි ගන්නවා. එහෙත් ඒ කාලයේදී නොවේ. ඒ මෑතකදීය.
52. ජනවාරි මාසයේදී ලක්ෂ්මන් මහදුවගේ නිවසේදී අපි එකතු වුණා.
53. මා මුදා හැරීමෙන් පසු ඔස්මන්ගේ ලිපිනය මා විසින් පුවත්පත්වලට 
දුන් විට අපට බොහෝ නිර්නාමික ලියුම් ලැබුණා.
55. අපේ පන්තිවල පිටපතක් පීටර් කේනමන් මහතාට ලැබී එය කියවූ විට ඔහුට දාඩිය දමන්නට පටන් ගත්තා. (පොලිස්පති ඔහුගේ පොලිස් අධිකාරීන් සමඟ පැවැත්වූ විශෙAෂ සාකච්ඡාවක සටහනක් ගැන විෙජ්වීර ඊලඟට සඳහන් කළේය. ඒ සාකච්ඡා සටහනේ පිටපතක් රහසිගතව ව්‍යාපාරයට එවා ඇත) සමහර ප්‍රදේශවල නායකයන් ගැනත් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ අවසරය නැතිව ඔවුන් ප්‍රාදේශීය පොලිස් සථානවල රඳවා නොගත යුතු බවත් එහි සඳහන් වී ඇත.
56. හිරභාරයට ගනු ලැබූ හැම දෙනෙකුගේම ඡායාරූපත් ඇඟිලි සටහනුත් ගතයුතු බව සඳහන් වී තිබුණා. දිස්ත්‍රික්කවල සිදුවන සුළු සුළු සොරකම් වලට දේශපාලන සම්බන්ධකම් තිබේද යන බවත් කැලෑවල, විශේෂයෙන්ම ගොරිල්ලා කලාප පිහිටුවීමට නියම කරගෙන තිබුණු මහනුවර කඳුකර ප්‍රදේශයේ සහ සිංහරාජ අඩවියේ අවි ආයුධ සහ පතරොම් ගැන සොයා බැලිය යුතු බවත් සඳහන් වී තිබුණා. මට ලියුම් 15ක් 20ක් පමණ ලැබුණා. මෙය මට එවන ලද විශෙAෂ ලිපියකි. වැඩි කල් යන්නට පෙර ධර්මසේකර ආදී අය පොලිස් ස්ථානවලට පහර දී ඊට අප අසු කර පලා යන බව එහි සඳහන් විය. මේ සියල්ල ගැන අපට කල් තබා අනතුරු ඇඟවීමක් කර තිබුණා. මේ ලියුම් එවන ලද්දේ
ඔස්මන්ගේ ලිපිනයටයි.
57. ජවිපෙ පුවත්පතේ නායකයා වන සිසිල්චන්ද්‍ර ඔස්මන්ගේ ලිපිනය දුන්නා. 1968 වන විට පන්ති පහ අවසන් කළා. මුල් පාඩම වූයේ zzආර්ථීක අර්බුදයයිZZ දෙවැන්න zzනිදහසZZ පිළිබඳවයි. තුන්වැන්න zzඉන්දීය ව්‍යාප්තවාදයයිZZ  හතර වැන්න zzවාමාංශික ව්‍යාපාරයZZ යි. පස්වැන්න zzලංකාවේ   විප්ලවය කළ යුතු මඟZZ යි.
59. ඊට පසු සන්නද්ධ අරගලයක් පිළිබඳ ප්‍රශ්නය ගැන සලකා බලන විට අපට පෙනී ගියේ රුසියාවේ එය නගරයේ සිට ගම දක්වා කරගෙන ගිය බවය.
60. රටේ පැවති තත්වය අනුව මාඕ සේතුං විප්ලවය ගමේ සිට නගරය දක්වා කරගෙන ගොස් අවසානයේ ජය ලබා ගත්තා. චීන විප්ලවය අනුකරණය කිරීමට ඉන්දුනීසියාව ගත් උත්සාහය නිෂ්ඵල වුණා. ෂන්ගේ න්‍යාය වූයේ චීනයේ සිදු කලාක් මෙන් අප විසින් මධ්‍යම කඳවුරු, මූලස්ථාන ප්‍රදේශ ආදිය ඇති කොට ගම්වල සිට නගර දක්වා ප්‍රහාරය
සංවිධානය කළ යුතු බවය. වෙනත් වචනවලින් කියතොත් මාඕගේ න්‍යායයි. කියුබාවේ මෙය කරන ලද්දේ වෙනත් ක්‍රමයකටය. චේගුවේරා එය බොලිවියාවෙහි අනුකරණය කිරීමට ගත් උත්සාහය නිශ්ඵල වුණා. මේ නිසා එක් රටක් අනුගමනය කළ ක්‍රියා මාර්ගය තත් රටකට සුදුසු නොවන බව අපි පෙන්වා දුන්නා. මේ සියල්ලක්ම ර\ පවතින්නේ එ ඒ රටේ පවතින තත්වය උඩය. කම්කරු පන්තියත් ගොවියනුත් දීපව්‍යාප්ත පදනමක් යටතේ සාමූහික ප්‍රහාරයක් එල්ල කළ යුතු බව අපි කියා සිටියා.
61. වෘත්තීය සංගම් හා ගොවියන් එකට එකතු විය යුතුය.
69. 1968 දී මම ඉඩම් සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුවට ගොස් ධනපාල, සනත්, අතුල සහ පියතිලක සමඟ පන්ති පැවැත්තුවා. හතර පස් දෙනෙක් පමණ පන්ති පැවැත්තුවා. මුලදී ඔවුන් සඳහා කඳවුරු පැවැත්තුවේ මා විසින් පමණයි. මුලින්ම මේ පන්ති පැවත්වීමට අප පටන් ගත්තේ අක්මීමන කරුගේ නිවසේදීයි.
70. අක්මීමන දී 2 වැනි කඳවුර පවත්වන ලද්දේ පන්ති පැවැත්වීමට නියමව සිටි ගුරුවරුන් සඳහායි. පියතිලක වැනි කිහිප දෙනෙක් කඳවුරු දෙකකට පමණ පැමැණියා. මාතර සුසිල් (වික්‍රම) ද මේවා එකකට හෝ දෙකකට පැමිණ පසුව කඳවුරු පැවැත්තුවා. අක්මීමන කඳවුරට 20 දෙනෙක් පමණ දවස් 5 ක් පැමිණියා. මේ අවුරුද්දේ ජනවාරියෙන් පසු
වෙනත් ස්ථානවල විශෙAෂ පුහුණුවීමේ කඳවුරු තිබී ඇත.
71. (නාවික හමුදාවේ) තිලකරත්න කඳවුරුවල ශාරීරික අභ්‍යාස පන්ති පැවැත්තුවා. දේශන පැවැත්වූයේ මා පමණයි. වැඩිපුර කතා කිරීම නිසා මගේ කටේ දියබුබුළු නැගුණේය.
72. අක්මීමන කඳවුරෙන් පසු වෙනත් අය මාරුවෙන් මාරුවට පන්ති පැවැත්තුවා  2 වැනි කඳවුර පවත්වන ලද්දේත් අක්මීමන කරුගේ නිවසේදීයි. සනත්, මිල්ටන්, අතුල සහ සුසිල් වික්‍රමද 2 වැනි කඳවුරට ආවා.
73. උපාලි කුරේ සහ (නාවික හමුදාවේ) තිලකරත්න තනමල්විල කඳවුරට ආවා. බටපොල අතුලත් පැමැණියා. ඔවුන් රැගෙන ආවේ කොළඹ කට්ටියයි. එනම් ඔස්මන්ඩ්, ධනපාල සහ අනික් අයයි.
74. මීට ටික කලකට පසු මිල්ටන් කුරුණෑගල කඳවුර පැවැත්තුවා.
75. ඩී. ඒ. ගුණසේකර පන්ති පැවැත්තුවා. වාමාංශික ව්‍යාපාරය පිළිබඳ විශෙAෂඥයා වූයේ ඔහුයි. කොළඹ ප්‍රදේශයේ පන්ති පැැවත්වීම සඳහා බොහෝ දෙනෙක් ඔහු යොදා ගත්තා. මිල්ටන් සහ විමලගුණේ තැපැල් දෙපාර්තමේන්තුවේ මදනායක සමඟ සම්බන්ධකම් ඇති කර ගත්තා. දෙපාර්තමේන්තුවල සේවය කළ සමහර දෙනෙකු කාසල් වීිදයේ ඉඩම් සංවර්ධන සංගම් කාර්යාලයේ පන්තිවලට ගෙන එනු ලැබුවා. මදනායක සතොස, වෝකර්ස් ආදී තැන්වලින් මිනිසුන් ගෙනාවා. ජයකොඩි කොළඹ පන්ති පැවැත්වීමට ආවා. 77. 1969 දී අපි ධර්මසේකර සමඟ වැඩ පටන් ගත්තා. කොමියුනිස්ට් පක්ෂය අත හැර අපට එකතු වීමට ඔවුන් එකඟ වුණා.
78. රුසියානු පිල සමඟ වැඩ කිරීමට අප පටන් ගත්තේ ධර්මසේකර සහ ජයකොඩි මගිනුයි. තරුණයන් දිනා ගැනීම සඳහා අපි පන්ති විශාල ගණනක් පැවැත්තුවා. අප ගිය මුල්ම විශ්වවිද්‍යාලය විද්‍යාලංකාරයයි. ඊට පසුව පේරාදෙණියේ සරත් විෙජ්සිංහ සමඟ සම්බන්ධකම් ඇති කර ගැනීමට අපට පුලූවන්වුණා. මාවනැල්ලේ වීරරත්න නම් යහළුවෙක් අතුලට හිටියා. ඔහුගේ මගින් අපට කෑගල්ලේ සරත් හඳුනාගන්නට ලැබුණා. ඊට පසු සරත් විෙජ්සිංහ, සිරිවර්ධන සහ පොඩි දිසා පන්ති පැවැත්වීමට පටන් ගත්තා.
79. සනත් අනුරාධපුරයේ පන්ති පැවැත්තුවා. ඊට පසු ඔහු ගාල්ලට මාරු කරනු ලැබුවා. අතුල කොළඹ, වේයන්ගොඩ ආදී තැන්වල පන්ති පැවැත්තුවා. සරත් කෑගල්ලේත්, පේරාදෙණියේත් පන්ති පැවැත්තුවා.
80. ධර්මසේකර කළුතරත් ජයකොඩි කුරුණෑගලත්, චන්ද්‍රසිරි පුත්තලමේත් පන්ති පැවැත්තුවා.මම කුරුණෑගල අටලූගම රාජපක්ෂගේ නිවසට ගොස් පන්ති පැවැත්තුවා. මේ අන්දමට අපි බොහෝ ප්‍රදේශවල නිතර ගොස් වැඩ කිරීමට පටන් ගත්තා. මට මහින්ද විෙජ්සේකර හඳුනා ගැනීමට ලැබුණේ ධර්මසේකර මගින්. ඉරවුර්හි පන්තියක් පැවැත්වීමට මහින්ද මා සමඟ ගියා.
81. ගුණසේකරත්, ධර්මසේකරත් විද්‍යෝදයේ පන්ති පැවැත්තුවා. ජයකොඩි විද්‍යාලංකාරයේ වැඩ කරමින් කඳවුරු පැවැත්තුවා. මුල් කාලයේදී පියතිලක පන්ති පැවැත්වීමට ජයකොඩි සමඟ ගියා. ඔහු ජයකොඩිගේ අඹ යාළුවෙක්. 1970 මැද හරියේදී අපි පක්ෂයක් පිහිටුවීමට
සාකච්ඡා කළා.
82. 1970 දී අපි පන්ති පැවැත්වීම සඳහා පක්ෂය දිස්ත්‍රික්ක මට්ටමකින් සංවිධානය කළා.
83. නොයෙකුත් පුද්ගලයන්ට දිස්ත්‍රික්ක භාර දෙනු ලැබුවා. ධර්මසේකරට භාර දෙන ලද්දේ කලූතරයි. ජයසේකරට හා පරාක්‍රමට රත්නපුරය බාර දුන්නා. සමරතුංගට සහ ප්‍රනාන්දු ට කුලියාපිටිය හා කුරුණෑගල බාර දුන්නා. කෑගල්ල හා පේරාදෙණිය බාරව සිටියේ සරත්. විද්‍යෝදය බාරව සිටියේ ගුණසේකර. සුසිල් වික්‍රමට මාතරත්, අතුලට මහනුවරත් බාර වී තිබුණා
84. නන්දන මාරසිංහ සහ ලක්ෂAමන් මුණසිංහට බාරව තිබුණේ අනුරාධපුරයයි. චන්ද්‍රසිරි හේරත්ට බාරව තිබුණේ හලාවත සහ පුත්තලමයි. සිරිවර්ධනට නුවරඑළිය බාරව තිබුණා. ඔහු හිර බාරයට ගැනීම නිසා නුවරඑළියේ වැඩ කටයුතු කඩාකප්පල් වුණා.
85. ශිෂ්‍යාධාර මුදල් වලින් අපට බොහෝ මුදල් ලැබුණා. අපට හොර රහසේ නොෙමිලේ කෑම බීම ලැබුණා. විජයවර්ධන ශාලාවේදී අපට හොඳ හැටි කන්ට බොන්ට ලැබුණා.
86. 1970 දී මාර්තු හෝ අප්‍රේල් අවසානය හරියේදී ධර්මසේකර අයින් වුණා.
87. ධර්මසේකරට නායකයා වීමට වුවමනා වුණා. ජාත්‍යන්තර ව්‍යාපාරයේ ට්‍රොට්ස්කිවරුන් සැලකෙන්නේ zzනායකත්වයෙන් තොරZZ අය හැටියටයි.
97. අපි ඛෙන්තර, මහරගම, කුරුණෑගල සහ මිද්දෙනිය යන තැන්වලත් 1968 දී කතරගම සිරිපාල අබේගුණවර්ධන ගේ ගෙදරත් කඳවුරු පැවැත්තුවා.   පැලවත්ත ඇල්පිටිය යන ස්ථානවලත් කඳවුරු සංවිධානය කළා.
101. අපි ගෙවල්වලත් පංති පැවැත්තුවා. ඩී. ඒ.  ගුණසේකරගේ ගෙදර . ධර්මසේකර ඉවත්ව ගිය පසු ජාත්‍යන්තර කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ පොදු වැඩ සටහනට අනුව දිස්ත්‍රික්ක සංවිධානය කිරීමට තීරණය කරගත් අපි රහස් කණ්ඩායම්  ඇති කිරීමට පටන් ගත්තා. මේ එක් කණ්ඩායමකට 6
දෙනෙක් ඇතුළත් වුණා. කන්ඩායමකට ඇතුළත් වූ වැඩම ගණන 10 යි.
ගම් කමිටු සෑදුණේ මේ කණ්ඩායම් කිහිපයකින්. ගම් කමිටුවලට ඉහළින් ප්‍රාදේශ කමිටුත් ඒ දෙකටම ඉහළින් දිස්ති්‍රක්ක කමිටුත් විය.
102. දිස්ත්‍රික්ක ලේකම් කෙනෙක් හිටියා. අපි කොළඹ දිස්ත්‍රික්කය 5කට ඛෙදුවා. මැද කොළඹට පත් කරන ලද්දේ පොඩි විෙජ්යි. සුජී ප්‍රේමලාල් උතුරු කොළඹට. පළමුව උයන්ගොඩත් පසුව ප්‍රේමසිරිත් නුවරපාර භාරව සිටියා. නිමල් මහරගේ කැළණිය භාරව සිටියා. වසන්ත කනකරත්න මොරටුව දක්වා දකුණු කොළඹ බාරව සිටියා. ඒවා පොදු දිස්ත්‍රික්කයි. මේ සියල්ලම භාරව සිටියේ මමයි. මා පොලිසිය මඟ හැරීමට පටන් ගන්නා තෙක් සාමාන්‍යයෙන් සංවිධාන කටයුතු කළේ මායි.
103. මා හිර භාරයට ගනු ලැබීමෙන් පසු ඒ වැඩ කටයුතු කළේ සමන්, අතුල සහ කරු යන අයයි. නිමල් සමරතුංගත් ජයකොඩිත් කුරුණෑගලට පත් කරනු ලැබුවා. කුලරත්න  පෙරේරා සහ නන්දසිංහ රත්නපුරේ වැඩ පටන් ගත්තා. (ධර්මසේකර ඉවත් වීමෙන් පසු) නයනානන්ද කලූතරට
පත් කරනු ලැබුවා.
104. පළමුකොට අපි සංවිධානය වුණේ දිස්ත්‍රික්ක කමිටු මට්ටමෙනුයි. සාමූහික ගිවිසුමට අනුව සංවිධානය කිරීමේ කාර්ය පැවරී තිබුණේ සනත්ට සහ අතුලටය. මාත් එහි සිටියා නම් මා විසින් වුවත් වැඩ කරන්නට තිබුණා.
105. zzඅධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ විනාශය පොදු ජනතා විමුක්තියයිZZ යන සටන් පාඨය නිර්මාණය කරන ලද්දේ මා විසිනුයි. මා රිමාන්ඩ් බාරයේ සිටියදී මගේ නඩුව සඳහා වැඩ කිරීමට, එනම් මා නිදහස් කර ගැනීමට සියලූම දිස්ත්‍රික්ක ලේකම්වරු අතුලගේ නිවසට රැස්ව තිඛෙනවා.
106. මා රිමාන්ඩ් බාරයේ සිට ආපසු පැමිණි විට දිස්ත්‍රික්ක කමිටු ලේකම්වරුන් රැස්කොට සාකච්ඡා පවත්වා පන්ති පැැත්තුවා. කාර්යක්ෂම සාමාජිකයෝ වැඩ පටන් ගත්තා. ඉන් පසු අපි පක්ෂ සම්මේලනයක් පැවැත්තුවා. දිස්ත්‍රික්ක ලේකම්වරුන් එක්කම ඊට ඉහළින් අපට නායකයන්ගේ කමිටු තිබුණා. දිස්ත්‍රික්ක කමිටු මට්ටමෙන් ඉහළ තීරණයක් ගත යුතුව ඇති විට, අපට සම්මේලන පැවැත්වීමට සිදුවුණා.
ප්‍රධාන ලේකම් ලේකම් වූයේ මමයි.
107. එය මා විසින්ම කර ගන්නා ලද පත්කිරීමක්. ප්‍රචාරක, අධ්‍යාපනික හා සංවිධානය යන වශයෙන් අංශ 3ක් තිබුණා. ප්‍රචාරක අංශයේ වැඩ කළේ මා පමණයි. අතුලට සහ සනත්ට ප්‍රධාන කොටම භාරව තිබුණේ සංවිධාන කටයුතුයි. පියතිලක සිටියේ අධ්‍යාපන අශයේයි. ඔහු ටික කලක් ශිෂ්‍ය අංශය භාරව සිටියා. සියලූම තීරණ ගන්නා ලද්දේ පියතිලක, කරු, සනත් සහ අතුල යන අය විසිනුයි. මා රිමාන්ඩ් භාරයට පත් වන විට, නාවික හමුදාව සමඟ සම්බන්ධකම් තිබුණා. කරු නාවික හමුදාවේ තිලකරත්න හඳුනාගෙන තිබුණා.
108. පසුව නාවික හමුදාව සමඟ සම්බන්ධකම් කරුගෙන් zzඌZZ මහතා (උයන්ගොඩ) බාර ගත්තා. රැස්වීම්, දේශන, දැන්වීම්, පොත්පත්, ලිපි මේ ආදී ප්‍රචාරය හා සම්බන්ධ සෑම දෙයක්ම පැවතියේ මගේ පාලනය යටතේයි. පත්‍රිකා පළකොට ඛෙදා හැරීම පවා සිදු වූයේ මගේ පාලනය යටතේයි.
109. සෑම ගහක්, ගලක් පාසාම අපි දැන්වීම් ඇලෙව්වා. එවිට විරාජ් කියා සිටියේ රැස්වීම්වලින් වත් දැන්වීම්වලින් වත් පළක් නොවන බවය.
110. මම වැඩ කටයුතු අතුල යටතේ මහනුවර, මාතලේ, කෑගල්ල සහ කුරුණැගල යනුවෙන් ඛෙදා හැරියා. සනත්ට භාරව තිබුණේ උඩරට ප්‍රදේශයයි. එස්. ඩී. බණ්ඩාරනායක අපේ පක්ෂයේ සිටි බව මම පිළි ගන්නවා. මාරසිංහ වැඩ කළේ අනුරාධපුරයේ. ගරුසිංහ ත්‍රිකුණාමලයේත් නිශAශංක විෙජ්වර්ධන අම්පාරේත් වැඩ කළා. ඔහුට පසුව සිටියේ ඩැනිස්ටර් ගුණසේකරයි.
111. zzවිමුක්ති සඟරාවZZ නමින් ජවිපෙ සඟරාවක් පළ කිරීමට අපි තීරණය කළා. පංති 5ද සිංහලෙන්, දෙමළෙන් සහ ඉංග්‍රීසියෙන් පළ කිරීමට අපි තීරණය කළා.
113. zzහිංසාකාරී පොලිස් මර්දනය ධනවාදයේ මරලතෝනියයිZZ යන දැන්වීම් අපි ඇලෙව්වා.
114. අපේ හිතවතුන් ඔබට ඇති තරම් බොරු කිව්වා. කිසියම් ක්‍රියාවක් එළි වූ විට ඔවුන් සෑම විටම වරද පැටෙව්වේ කලින් චෝදනා ලැබ සිටි තැනැත්තකු පිටයි. මා විසින් එදා බොරු නම  වගයක් දුන්නේ ඒ නිසයි.
 සනත් විසින් දී ඇති සංඛ්‍යා ලේඛන අනුව අපට සාමජිකයන් අට දහසක් පමණ සිටියා. විරාජ් ධනපතියන් හැඳින්වූයේ zzබාල්දි කාරයෝZZ යනුවෙනි.
116. දැන්වීම් ඇලවීමේ සියලූම කටයුතු කළේ මා විසිනුයි. මේ වැඩවලින් වැඩි හරියක් මා කළේ ටී. ඩී. ගේ ස්ථානයේ දී දැන්වීම් මුද්‍රණය කිරීමට මම ඔවුන්ට කිහිප වතාවක්ම භාර දුන්නා.
117. දිග යටි රැවුළකින් යුත්, වැරහැලි හැඳගත් තරුණයෙකුත් ඔහු පස්සේ එළවමින් සපා කෑමට තැත් කරන ලොකු බල්ලෙකුත් ඒ බල්ලා අල්ලාගෙන සිටි වළළු පැළඳි ගැහැණු අතකුත් දැක්වෙන දැන්වීමක් අපි ඇන්දා. ගැහැණු අතින් පෙන්නුම් කළේ ආණ්ඩුවය………….. මැතිනිගේ ආණ්ඩුව ලංකාදීප විකට චිත්‍රවලින් දැක්වෙන ආකාරයටයි. වැරහැලි ඇඳගත් මිනිසාගෙන් දැක්වූයේ රක්ෂා නැති උපාධිධාරිනුයි. zzලොකු බල්ලාZZ ගෙන් දැක්වූයේ ඔහුව මැ~ පැවැත්වීමට තැත් කරන ආණ්ඩුව යොදාගත් හමුදාවයි. මේ දැන්වීම් තබා තිබුණේ ඔස්මන්ඩ්ගේ නිවසේයි. එහෙත් ටී. ඩී. සිය කැමැත්තෙන්ම සනත්ගෙන් නායකත්වය බාර ගෙන තිබුණා. අප අතර මතභේද ඇතිවීමට කලින් මා දැන්වීම් දෙන්නේ ටී.ඩී. ටයි. නොයෙකුත් දිස්ත්‍රික්කවලට ඒවා තැපැල් කළේ ඔහුයි. දිවයින පුරාම එකම දවසේදී ඒාව ඇලවීමට හැකි වන පරිදි ඒවාට ඉදිරි දාතම් යොදන ලදි.
127. සීදූවේදී හිර භාරයට ගනු ලැබූ අය සංවිධායකයන්ගේ නම් හෙළි කිරීමට අකමැති වූයේ පක්ෂ කටයුතු කඩාකප්පල් වී යන නිසාය. වුවමනාවෙන්ම බොරු කියා මිනිස්සු රිමාන්ඩ් බාරයට ගියා. මා එය හොඳහැටි දන්නවා. මෙය සෑම දෙනා විසින්ම සිය කැමැත්තෙන්ම ඇති කර ගත් ගිවිසුමක්.
129. අපි බොරු කියා අනෙක් අය ආරක්ෂා කර ගත්තේ ඒ නිසයි. එහෙම නැත්නම් අපට ඔවුන්ගේ නම් හෙළි කරන්නට තිබුණා. හොඳයි අපි සිතමු මම අහු වුණා කියා. එවිට මා හිතන්නට පුලූවන් ඇයි අතුල ගැනත් හෙළි නොකළ යුත්තේ කියා. නමුත් අපේ අරමුණ වූයේ හැකිතාක් දුරට ඔවුන් වසන් කර ගැනීමටයි. – මුලින්ම මැයි 12 වැනිදා මා හිර බාරයට ගත් විට මා සනත් බොරළුකැටිය හඳුනනවාදැයි මගෙන් ප්‍රශ්න කළා. මම නොහඳුනන බව කීවා. එවිට ඔය මහත්වරු කියා සිටියා
ඔහුට උඩු රැවුලක් තිඛෙන බවත් ඔහු හික්කඩුවේ කෙනෙකු බවත්. එවිට මට ඇත්තටම පෙනී ගියා ඔහු තවදුරටත් වසන් කිරීමට උත්සාහ කිරීමෙන් ප්‍රයෝජනයක් නොවන බව. අප්‍රේල් 5 වෙනිදා ගැන මට කියන්නට තිඛෙන්නේ ඔවුන් ගත් තීරණ මොනවාදැයි මම නොදන්නා බවයි. ඒ ගැන දන්නේ පියතිලක, අතුල සහ අනෙක් පිරිස පමණයි. මා
කලින්ම දැනගෙන සිටියා පක්ෂයට මර්දනකාරී වැඩ පිළිවෙළකට මුහුණ දීමට පුළුවන්කමක් නැති බව. ඒ නිසයි මා සුසිල් ආදීන්ට කීවේ එවැන්නක් සිදු වුණොත් පසුබසින්නට කියා.
132. සන්නද්ධ හමුදා 3ත් රජයේ දෙපාර්තමේන්තුත් සම්පූර්ණයෙන්ම බාර වී තිබුණේ ඌ (උයන්ගොඩ) මහතාටයි. නාවික හමුදාවේ කටයුතු කළේ මායි. ඊට පසුව ඒ කටයුතු කරූට පැවරුවා. පසුව ඔහු එම කටයුතු ඌ මහතාට (උයන්ගොඩ) පැවරුවා.
133. විශෙAෂ ශාඛාවට අයත් මෝටර් රථවල නොම්මර ලියා ගනිද්දී නන්දසිරිව හිර බාරයට ගත්තා.
134. පොලිසිය මා හිර භාරයට ගන්නා විට මා ලඟ .22 කේ රිවෝල්වරයකුත් පතරොම් වගයකුත් තිබුණා. සිරිපාල අබේගුණවර්ධන එය මට දුන්නේ ඊට ටික දිනකට කලිනුයි. තමා එය සිරිපාලට දුන් බව පොඩි අතුල මා සමඟ කිව්වා.
135. ඊට කලින් මා කතරගම සිටියදී සුසිල් මට නොම්මර 10යේ පතරොම් තුවක්කුවක් දුන්නා. සුසිල් විසින් දෙන ලද පතරොම් 4ක් හෝ 5ක් තිබුණා.
136. ලොකු අතුල තනමල්විල කඳවුරට තුවක්කුවක් ගෙන ගියා. ඔවුන් මස් සඳහා වඳුරන් මැරුවා. මැයි 12 වැනිදා මා හිර බාරයට ගන්නා විට රිවෝල්වරය මා වාඩි ව සිටි කුටියේ මා ලඟ තිබුණා. පතරොම් තිබුණේ මගේ කලිසම් සාක්කුවේ කවරයකයි. එස්. ඩී. බණ්ඩාරනායක ඉන්දුනීසියාවේ සිට පෙරළා පැමිණි පසු මට දෙතුන් වතාවක් මුණ ගැසුණා.
137. මට ඔහු මුල් වතාවට මුණ ගැසුණේ රතු කුරුස ශාලාවේදීයි. ඒ කාලයේ මම තරුණ සංගමයේ වැඩ කටයුතු කරමින් සිටියා. 2 වැනි වතාවට මුණ ගැසුණේ හයිඩ්පාක් හි පැවැත්වුණු ෂන්ගේ රැස්වීමකදීය. ඔහු කීවා මා ගොවියන් අතර හුඟක් වැඩ කළ යුතු බව. 3 වෙනි වතාවට ඔහු මුණ ගැසුණේ බදුල්ලේ රිමාන්ඩ් භාරයෙන් මා මුදා හැරීමෙන් පසුව චීන පිලේදීයි.
138. ලක්ෂ්මන් මහදුවගේත්, ටී. ඩී.ත්, මදනායකත් මමත් කලින් වේලාවක් නියම කරගෙන එස්. ඩී. සහ ලස්සන කාන්තාවක් මුණ ගැසුණා. අපි චීන පිල අත්හැරියේ ඇයි දැයි එස්. ඩී. අපෙන් ඇසුවා. අපි ෂන්මුගදාසන් ගේ ක්‍රියා කලාපය සාකච්ඡා කළා.
140. සමාජ සංවිධානය ආදිය පිළිබඳ මාඕ ගේ න්‍යායවල සෑම අංශ= මාත්‍රයක්ම තමා පිළිගන්නා බව එස්. ඩී. කීවා.
141. අපි විරාජ් සමඟ සාකච්ඡා කළා. ඔහු සමඟ සාකච්ඡා කිරීම සඳහා අපි ප්‍රේමලාල් යැව්වා.
142. සනත්, අතුල, කමල්, ටී. ඩී. යන මේ හැම දෙනා 1970 අගෝස්තු 10 වෙනි දින පැවැත්වුණු හයිඩ්පාක් රැස්වීමට සහභාගි වුණා.
143. එස්. ඩී. බණ්ඩාරනායක අපේ කඳවුරුවලටත් රැස්වීම්වලටත් සහභාගි වුණා. ගම්පහ ප්‍රදේශයේ කටයුතු කිරීමට තමාට පුළුවන් බව ඔහු කීවා. ඔහුට වැඩිම සම්බන්ධකම් තිබුණු ප්‍රදේශය ඔහුට පැවරීම අපේ අදහස වුණා.
144. පූර්ණකාල පක්ෂ සමාජිකයකු වශයෙන් වැඩ කිරීමට එස්. ඩී. එකඟ වුණා. පොඩි අතුල වෘත්තීය සංගම් අංශයේ කටයුතු කළා. මේ සම්බන්ධයෙන් ඔහු එස්. ඩී. සමඟ සම්බන්ධකම් පැවැත්තුවා. මම වෘත්තීය සංගම් අංශය පොඩි අතුලට පවරා තිබුණා. මදනායක සහ ටී. ඩී. යන අයත්, එනම් වාත්තීය සංගම් අංශයේ කටයුතු කළ කොටසත්, එස්. ඩී. සමඟ සම්බන්ධකම් පැවැත්තුවා.
150 මැතිවරණවලින් පසුව, අවි ආයුධ සහ වෙඩි ද්‍රව්‍ය කිසිවක් එකතු නොකරන ලෙස අපි ඔවුන්ට උපදෙස් දුන්නා. එසේ වුවත් අප ලඟ ඒ වන විටත් තිබුණු ඒවා විනාශ කරන ලෙස අපි ඔවුන්ට කීවේ නෑ.
151. අපි කොමියුනිස්ට්වාදියෝ. පක්ෂයක් වශයෙන් බලන විට අපේ පක්ෂය සමසමාජ පක්ෂයට වඩා ඛෙහෙවින් ිවශාලයි. මෙයින් මා අදහස් කරන්නේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයත් එක්සත් ජාතික පක්ෂයත් හැරුණු විට දේශපාලන පක්ෂයක් වශයෙන් අපට 3 වෙනි තැන ලැබී තිුබණ බවයි.
154. මා ආණ්ඩුවට තරමක් දැඩි ලෙස පහර දුන්නේ එක් වරක් පමණයි. ආණ්ඩුව අපව මැඩලීමට අදහස් කරන බව අපට සැළවුණා. මේ ආරංචිය එවූයේ ඔස්මන්ඩ් ගේ නිවසේ අපේ පක්ෂ මූලස්ථානයටයි.
160. ධනපාලත් වෘත්තීය සංගම් අංශයේ සිටි අනෙක් සෑම දෙනාත් zzරතු ලංකාZZ පළ කිරීමට තීරණය කළා  නමුත් අතුල මෙහි වෙන යමක් දුටුවා. සිසිල්චන්ද්‍ර අතුලගේ යහළුවෙක්. මෙය පටන් ගන්නා ලද්දේ කම්කරු පන්තියේ ප්‍රශ්න පෙන්වා දීමේ අරමුණ ඇතිවයි. අප ශිෂ්‍යයින් අතර බලය තහවුරු කරගෙන සිටියත් වැඩ කරන පන්ති අතර එසේ කරගෙන නැති බව අවසාන රැස්වීමේදි මහින්ද විෙජ්සේකර කිව්වා. 
161. මා ඉගෙන ගෙන ඇති හැටියට ගොරිල්ලා සටන් ක්‍රම අනුගමනය කළ යුත්තේ දුබල ප්‍රතිවාදියෙකු ප්‍රබල සතුරාට විරුද්ධව එම සතුරා දුර්වල තත්වයක සිටින විට හෝ ඔහු පසු බසිමින් සිටින විටය. zzඌZZ (උයන්ගොඩ) මහතා සන්නද්ධ හමුදා වල යම්කිසි වැඩ වගයක් කර තිඛෙන බවත් නමුත් එයින් නිශ්චිත ප්‍රතිඵල කිසිවක් ලබා නැති බවත් මම හොඳින් දැන සිටියෙමි.
162. එස්. ඒ. දිසානායක (ජාතික ආරක්ෂක) ස්ථීර ලේකම් වශයෙන් පත් කරන ලද බව මට දැන ගන්නට ලැබුණු විට මා දැන ගත්තා පක්ෂය ඉවර බව. මේ කාලය වන විට ඔවුන් ලිපි එකතු කරන්නට පටන් ගෙන තිබුණා. ඔවුන් විශාල වශයෙන් අවි ආයුධ එකතු කළේ පෙබරවාරියේදීයි. මුලදී මම එකඟ වුණේ නැහැ. එහෙත් අවසාන හරියේදී මම එකඟ වුණා. ඔක්කම්පිටියේ (බැංකුවෙන්) (සොරකම් කළ) මුදල්වලට සිදුවුණේ කුමක්දැයි මම මේ දක්වාත් දන්නේ නැහැ. අතුල රුපියල් දහ පහලොස් දහසක් එකතු කරගෙන තිබුණ බව මම කිසිසේත් දැන සිටියේ නැහැ.
163. ඔවුන් කොටුවේ බැංකුවෙන් මුදල් ගත් බව එසේ කර ටික දවසකට පසු පියතිලක මා සමඟ කීවා. zzඒ කාලයේ අපට මුදල් අවශ්‍යව තිබුණා.ZZ අවි ආයුධ හා වෙඩි ද්‍රව්‍ය එකතු කිරීම දැඩි උනන්දුවකින් කටයුතු කළේ පෙබරවාරියේදීයි. පක්ෂය තුළ අප අතර ලොකු මතභේද තිබුණා. එය තුනකට හො හතරකට ඛෙදී තිබුණා. අතුලත් සනතුත් එකමුතුව සිටියේ නැහැ. ටී. ඩී. ත් කුමානායකත් එකමුතුව සිටියා. සනත් හිටියේ අතුලටත් මටත් අතර සනත් ආදින් අතර න්‍යාය මතභේද තිුබණා.
164. මගේ පෞද්ගලික ආරකෂාව ගැන ලොකු උනන්දුවක් දැක්වූයේ සිසිල් සහ සරත් යන අයයි. ඔවුන් එය (රිවොල්වරය) ගෙනැවිත් මගේ ආත්මාරක්ෂාවට යයි කියා මට දුන්නා. ඔවුන් දුන් දේ මම තියා ගත්තා. එය ක්‍රියා කරවිය හැකි තත්වයේ තිබුණා. හුඟක්ම හොඳ එකක් නොවෙයි. එය මේ රටේ සාදන ලද්දක්. සිරිපාලත් මට එකක් දුන්නා. යුද හමුදා ආණ්ඩුවකට මුහුණ දීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් අප ජීවත් වූ නිසා පොඩි අතුල ලඟ ආයුධ තිබුණා.
165. 1970 දෙසැම්බර් 15 වැනිදා බෝම්බ පිපිරීමකින් පොඩි අතුල ගේ අත තුවාල වුණා. මම පොඩි අතුලගෙන් ඇසුවා. තමා කිසියම් දෙයක් අත්හදා බලමින් සිටින විට තම අත කැඩී ගිය බව ඔහු කීවා. මා රිමාන්ඩ් බාරයේ සිටින විට එය පටන් ගෙන තිබුණේ සනත් සහ අතුලයි. ඒ ගැන මම කිසිම දෙයක් දැන ගෙන සිටියේ නැහැ. මේ සියල්ල ගැන මට සම්පූර්ණයෙන් දැන ගන්නට ලැබුණේ පෙබරවාරියේදී කියා මා හිතනවා. පාප් වහන්සේගේ පැමිණීමට ටික දිනකට කලින් 1970 දෙසැම්බරයේදී උපසේන ආදීන් කහටගස්දිගිලියේ බැංකුව මංකොල්ල කෑමට අනුරාධපුරයට ගියා. පසුව ලොකු අතුල ඇවිත් කීවේ තමා ජීවිතය බේරා ගැනීමට පලා ගොස් බේරුණු බවත් අනෙක් හැම දෙනාම අසු වූ බවත්ය.
166. ලොකු අතුල සමහර වෙලාවට වැඩ කළේ මෝඩයකු වගේ. ඔහු වැඩ කරන්නේ අමුතු ක්‍රමයකට. එහෙත් සනත් වැනි අය මොන දෙයක් කළත් ඉතා සියුම් අන්දමින් කරනවා. උදාහරණයක් වශයෙන් කියතොත් ඔක්කම්පිටියේ වැඩේ ඉතාමත් බුද්ධිමත් අන්දමින් ඉටු කර තිබුණා. පසුව මට පෙනී ගියා බොහෝ දෙනෙකුම ඉතා දක්ෂ අන්දමින් අල්ලා ගෙන තිඛෙන බව. මේ මෝඩ දේවල් නොකරන ලෙස මම අතුලට උපදෙස් දුන්නා. මේ වාගේ කටයුතුවලට බෝම්බ සහ පිස්තෝල පාවිච්චි කළ බව මම හොඳින් දැන සිටියා. මුල් කාලයේ ඒ දිනවල පොලිස් නිලධාරීන් පිළිබඳ ලැයිස්තු අපි ලොකු උනන්දුවකින් සූදානම් කළා. සෑම දෙනෙකු සෑම තැනකම එය කළා. ඊට පසු පෙබරවාරි වන විට ඔවුන් බෝම්බ සාදන්නට පටන් ගත්තා. පක්ෂයේ සෑම දෙනෙක්ම බෝම්බ සෑදීම සඳහා අවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය එකතු කිරීමට පටන් ගත්තා. පෙබරවාරි නොවේ මා හිතන්නේ දෙසැම්බර් හරියේදි කියා. වැලිමඩ මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේ අපොස විභාගය පැවැත්වෙමින් තිබියදී බෝම්බ සාදමින් සිටි ශිෂ්‍යයන් දෙදෙනකු බෝම්බ පිපිරී  තුවාලව තිබුණා. මේ බව පුවත්පත්වල පළවුණා. මර්දනකාරී කටයුතුවලට විරුද්ධව තමා වැඩ කරන බව බදුලලේ දී එළිපිටම ප්‍රකාශ කොට තිුබණා. මා අතුලගේ කණ්ඩායමට නුරුස්සන බව මට පෙනී ගියා. පළමු කොටම මම වැලිමඩ  ගියා. ඒවා (බෝම්බ ද්‍රව්‍ය) එකතු කොට තිබුණේ අමුතු පිළිවෙළකට බව අපට පෙනී ගියා.
168. අප මුණ ගැසීමට බොහෝ කලකට පෙර ලයනල්, සිරිවර්ධන සහ අතුල ආකාශ ගුණ්ඩු හැදුවා. ඉතින් ඔවුන් කලින් කළාක් මෙන් පසුවත් මේවා දිගටම සෑදුවා. ඔවුන් සෑදූ දේවල් මට පෙනුණේ සෙල්ලම් බඩු වාගෙයි. නිමල් මහරගේයි මමයි එහි ගිය විට ඒවා පේරාදෙණියේදී දැක්කා. ඔවුන් බෝම්බ රොකට්වල හැඩයට ඛෙලෙක් තහඩු කැබැල්ලකින් ආවරණය කොට තිබුණා.
169. 1969 සිට සියලූම නායකයෝ පොලිස් ස්ථානවල ඇති අවි ආයුධ පිළිබඳ ලැයිස්තුවක් සමඟ පොලිස් ස්ථානවල සිතියම් එකතු කරමින් සිටියා. මේ වාගේ බොහෝ දේවල් පොඩි අතුලගේ කණ්ඩායම එකතු කරමින් සිටියා.
170. මගේ දැනීම ඇතිව ඒවා කෙරුණේ 1971 පෙබරවාරි සහ මාර්තුවලදී.
1971 දී පක්ෂයේ සෑම සාමාජිකයෙක්ම අවි ආයුධ සහ වෙඩි ද්‍රව්‍ය ඇති තැන් සොයා ගැනීම සඳහා කි්‍රයාකාරී වුණා.
173. ගොරිල්ලා සටන් ක්‍රම ගැන හැම දෙයක්ම ඔවුන් කියවා තිබුණා. ඔවුන් හුඟක් පොතපත කියවා තිබුණා. අපට වැඩි හරියක් තැන්වල මිනින්දෝරු දෙපාර්තමේන්තුවේ සිතියම් සම්භ වුණා. නායකයන් බොහෝ දෙනෙක් භූගෝල විද්‍යාව හදාරා තිබුණා. ඒවායේ උපකාරය ඇතිව පොලිස් ස්ථානවලට පහර දෙන ලෙස ඔවුන්ට නියම කළා. හමුදාවේ ඇතැම් අයත් සිය කැමැත්තෙන්ම අපේ පන්තිවලට සහභාගි වුණා.
174. 1971 දී ඔවුන් බූට් සපත්තු එකතු කරමින් සිටි බව මම දැන සිටියා. ගොරිල්ලා භටයෙකු තුවක්කුවක් නොතිබුණත් බූට් සපත්තු කට්ටලයක් නැතිවම බැරි යයි චේගුවෙරා කියා ඇති බව කවුදෝ මට කීවා. 1971 පෙබරවාරි හරියේදී ප්‍රථමාධාර ද්‍රව්‍ය, ඖෂධ ආදිය එකතු කළා. පිටගැස්ම නිවාරණ ඛෙහෙත් විඳ ගැනීමටත් ඔවුන් පටන් ගත්තා.
175. දෙවෙනි ඛෙහෙත් රවුම විදීමට පෙර මම අසු වුණා මට ඛෙහෙත් විද්දේ අම්බලන්ගොඩ දොස්තර රාජපක්ෂ මහතායි. මා ඔහු ලඟට ගෙන ගියේ සුභසීල කොඩිකාරයි. ජනවාරි හෝ පෙබරවාරි අග හරිය වන විට පක්ෂයේ හැම දෙනෙක්ම සාමූහිකව මේවා (අවි ආයුධ) ලබා ගත්තා. අප පක්ෂ තීරණයක් අරගෙන පක්ෂයේ සියලූම සාමාජිකයන්ට දැනුම් දුන්නා. ඔවුන් සමඟ මමත් ඒ තීරණය ගත්තා.
176. මගේ දැනුම ඇතිවත් මම සහභාගි වෙමිනුත් මුළු පක්ෂයම එකතු කළා.
177. සනත්, ටී. ඩී. ව කොළඹට පත් කර තිබුණා. ඉන් පසු මම ටී. ඩී. ව ලේකම් පදවියෙන් ඉවත් කළ. අපි තාවකාලිකව ඔස්මන්ඩ් යොදා ගත්තා. වසන්ත කනකරත්න දිගටම දකුණු කොළඹ වැඩ කළා.
178. 1971 දී මම දිස්ත්‍රික්ක නායකයන්ට අවි ආයුධ සහ වෙඩි ද්‍රව්‍ය එකතු කරන ලෙස උපදෙස් දුන්නා. zzයා යුතු මඟZZ නම් වූ පන්තිවල දී, එම තත්වයන් යටතේ විපල්වයක් කළ යුතු බව මම විස්තර කර දුන් බව මම පිලිගන්නවා.
179. මාක්ස්වාදී මූලධර්ම අනුව මගේ විප්ලවය කළ හැකිව තිබුණා. 
180. ප්‍රජාත්නත්‍රවාදී ක්‍රම මගින් බලය ලබා ගත නොහැකි නම් ඊලඟට ඇති අනෙක් ක්‍රියා මාර්ගය වන්නේ විප්ලවයයි. විප්ලවය යනු සන්නද්ධ අරගලයකි. මෙහි තීරණාත්මක සාධකය වන්නේ පාලක පන්තිය විසින් ගෙන ඇති ක්‍රියා මාර්ගයයි.
183. අපි ඇමක් දමා තම්පෝගේ මිනිසුන් අල්ලා ගැනීමට උත්සාහ කළා. එහෙත් ඔහු අපව බලවේගයක් වශයෙන් යොදා ගෙන අප අතරට කා වැදීමට උත්සාහ කළා. මර්දනකාරී වැඩ පිළිවෙළක් ඇති වුවහොත් ඔහුගේ ලංවෙසං කෙරෙහි අපට විශ්වාසය තබා සිටීමට නොහැකි බව එවිට අපට අවබෝධ වුණා. එහෙත් හැකි නම් අප විසින් මහා වැඩ වර්ජනයක් ඇති කරවිය යුතු බව මගේ අදහස වුණා. එසේ වුවහොත් රජය අමාරු තත්වයකට පත් වෙනවා. මම මහා වැඩ වර්ජනයක් ඇති කරවීමට සූදානම් වෙමින් සිටි බව අවංකවම කියා සිටිනවා. ඉඩම් දෙපාර්තමේන්තුවේ ධනපාල, ගුණසේකර ආදීන්ගේ ඒකාන්ත පිළිගැනීම වූයේ මර්දනකාරී වැඩ පිළිවෙළට මුහුණ දීමේ හොඳම ක්‍රමය වැඩ කරන පන්ති නැඟී සිටීමට පොළඹවාලීම බවය. මහා වැඩ වර්ජනයක් සිදුවී නම් ආනයන හා අපනයන කටයුතු අඩපණ විය හැකිව තිුබණා. එවිට
මර්දනකාරී වැඩ පිළිවෙළට එරෙහිව ජනතාවද නැගී සිටිනවා ඇත. වෘත්තී සංගම් දේශපාලනය හසුරුවනු ලබන්නේ බලය, දූෂණය, වංචාව ආදියෙන් බව අපට ඒත්තු ගියා. බදුල්ලේ කට්ටිය, ගාල්ලේ ජනක සහ තවත් සමහර අය කියා සිටියේ මර්දනාරී වැඩ පිළිවෙළට මුහුණ දීමට හැකි එකම ක්‍රමය නම් කැලෑ වැදී අරගලය ආරම්භ කිරීම බවයි. සනත් ආදීන්ගේ අදහස වූය් අපේ කටයුතු ඉක්මන් කළ යුතු බවයි. මගේ අදහස වූයේත් එයයි. එහෙත් ජනවාරියෙන් පසු අපේ ඒකමතික අදහස වූයේ මර්දනකාරී වැඩ පිලිවෙළට මුහුණ දීම සඳහා අප සන්නද්ධ විය යුතු බවයි. අපි පක්ෂය ශක්තිමත් කොට සන්නද්ධ වී සිටිය යුතුයි.
184. තුවක්කු හා අවි ආයුධ සූදානම් කොට ගතයුතුයි. එය දීප ව්‍යාප්ත පදනමක් යටතේ සංවිධානය කළ යුතුය. නොයෙකුත් පෙරමුණු වලින් පහර දිය යුතුය. ලංකාවේ ගොරිල්ලා සටන් ක්‍රම පමණක් ප්‍රමාණවත් නොවන බව මගේ අදහස විය. පුළුල් විප්ලවයක් යන්නෙන් මා අදහස් කළේ දිස්ත්‍රික්ක 22කේම ආධාරයත් සහභාගිත්වයත් ඊට ලැබිය යුතුය යන්නය. එක විටම ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට අපට සිදුවී තිබුණා. සටන හැම තැනකම කරගෙන යා යුතුව තිබුණා.
185. (1971 මාර්තු) 13 වෙනිදා මා හිර භාරයට ගනු ලැබුවා. 
188. (පොලිස් ස්ථානවලට පහර දීම තමා විසින් සැලසුම් නොකළ බව විෙජ්වීර කියයි.)
189. අපි විප්ලවය පටන් ගනිමින් සිටියා නම් සන්නද්ධ අරගලයක් කිරීමට අප විසින් තීරණය කරන්නට තිබුණා. මර්දනකාරී වැඩ පිළිවෙළ නිසා හෝ වේවා යුද හමුදා ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීම නිසා හෝ වේවා සන්නද්ධ අරගලය පටන් ගත යුතු වූවා නම් අපේ පක්ෂය පොලිසියටත්
සන්නද්ධ හමුදා 3 ටත් මුළු රාජ්‍ය යන්ත්‍රයටත් පහර දීමට සූදානමින් සිටියා.
190. අපේ පක්ෂය විප්ලවකාරී පක්ෂයක් නිසා මා පමණක් නොව අප හැම දෙනාම නාගරික ගොරිල්ලා සටන් ක්‍රම පිළිබඳ අත්පොත් පිංච කියවා තියෙනවා. එය පරිවර්තනය කොට තිඛෙනවා. මේවා කියවූ අපේ හිතවතුන් කිසියම් අවස්ථාවකදී ගතයුතු නියම ක්‍රියාමාර්ගය කුමක්දැයි දැන සිටියා.
191. ප්‍රායෝගික අංශයෙන් බලා, විප්ලවය සාර්ථක කර ගැනීමට පිටුබලයක් වශයෙන් මහා වැඩ වර්ජන ආදිය ඇති කිරීමට මම යෝජනා කළා.
193. කවුරු හරි විසින් ධර්මසේකරත් රොසෙන්ටලූත් මරා දැමිය යුතුව තිබුණා.
200. (ලංකාවේ ආර්ථීක අර්බුදය පිළිබඳ තම න්‍යායන් විෙජ්වීර විස්තර කරයි.)
234. ටී. ඩී. ගේ නිවසේ සිට තමා වෙත දේශපාලන කොකු නොව පුද්ගලික කොකු ගසන බව කුමානායක මා සමඟ කීවා. මා මෙයින් අදහස් කරන්නේ මේ ගෑණු ළමයි හොඳ චරිත  ඇති අය නොවන බවයි. ඊට පසු ටී. ඩී. ගේ භාර්යාව පන්ති පැවැත්වීම ගැන මට සැකයක් ඇති වුණා. ඒ මන්ද කියනවා නම් ඈට අපේ දේශපාලන පක්ෂය පිළිබඳ මොනම අදහසක්වත් අරමුණක්වත් නොතිබුණු හින්දයි.
235. ඉතින් නිසැකයෙන්ම මෙවැනි ගැහැණුන්ට පුද්ගලික හේතු තිඛෙන්නට පුළුවන්. මෙවැනි ධනවාදී සමාජයක දුවක් දෑවැද්දක් නැතිව මිනිහෙකුගේ ඇෙඟ් ගසන්නට පුළුවන් වීම විශාල දෙයක් බව ඔබ හිතන්නේ නැද්ද? ඈත් සිතන්නට ඇත්තේ ඒ අන්දමටයි. කුමානායක කීවේ සම්පූර්ණ ඇත්ත බව මට ඒත්තු ගියා. එදා සිට මා ගියේ ඔස්මන්ඩ්ගේ ගෙදරටයි. ඔස්මන්ඩ්ගේ ගෙදර නිදා ගැනීමට තැනක් නෑ. එතන ගැහැණු ළමයි හුඟ දෙනෙක් සිටියා. ඉතින් බොහෝ දිනවල මගේ කොළඹ වැඩ කටයුතු ඉවර වූ පසු මම රුහුණු කුමාරි කෝච්චියෙන්
අම්බලන්ගොඩ ගියා. මේ කාලය වන විට ටී. ඩී. ගේ වැඩිමල් දුව අතුල සමඟ සම්බන්ධකම් ඇති කරගෙන සිටියා. මට ඒ බව දැන ගන්නට ලැබුණේ zzඌZZ මහතාත් පියතිලකත් මගිනුයි. කුමානායක අල්ලා ගන්නට බැරිවූ විට ඔවුන් අතුල අල්ලා ගෙන ඇති බව මම එවිට දැන ගත්තා. මේ සම්බන්ධකම් නවත්වන ලෙස අපි  අතුල ට කීවා. ධනපති පවුල්වලට අයත් තවත් හත් අට දෙනෙකු සමඟ ඔහුගේ සම්බන්ධකම් තිබුණා. එය කුපාඩි කමම මිස වෙන දෙයක් නොවේ.
238. zzඌZZ මහතාත් ටී. ඩී. ගේ නිවසට යන්නට පටන් ගත්තා. ඔවුන් නිදහසට කියා සිටියේ ටී. ඩී. ඔවුන් එහි ගෙන්නා ගන්නා බවය. zzඌZZ එහි නැවතී සිටීම නිසා සැකයක් ඇති වුණා. ටී. ඩී. හැම දේකටම ඇඟිලි ගැහුවා. ඔහු ක්‍රමයෙන් සනත්ගේ වැඩ සියල්ලම තම අතට අරගෙන සිටියා.
238. මේ කාලයේදී මේ කුස්සියේ කාමර දෙක ඉදි කළ බව අපට පෙනී ගියා. එය ඉදිරියට ගෙන්වා ගෙන තිබුණේ ගාමිණී බාස්වයි. එම අදහසට මුල් වී ඇත්තේ කුස්සියක් සෑදීම නොව සියලූම රැස්වීම් හා සාකච්ඡා පැවැත්වීමට රහස් කාමරයක් සෑදීම බව අතුල අපට කීවා. එය ගොඩනැගීමේ අදහස අත් හරින්නට යයි අපි නියම කළත්, කුස්සි කාමරයක් ගොඩනැගුවා. එවිට සනතුත් මමත් කිසිම සැකයක් නැතිව පිලිගත්තා අතුල සියලූම නීති රීති නොසලකා මුදල් පිලිබඳ තරමක දූෂණයක යෙදී ඇති බව. ටී. ඩී. ට සෑම මාසයකම රු. 500/} ක් දෙන ලද බව අතුල කිහිප දෙනෙකුටම කියා තිබුණා. මෙය කළේ අපේ දැනුම
ඇතිව නොවෙයි. අපි එයත් තහනම් කොට තවදුරටත් සාකච්ඡා සඳහා එහි නොයන ලෙස ඔහුට කීවා. එහෙත් ඊට පසුවත් ඔහු දිගටම එහි ගියා.
මේ සියලූම කරුණු වලදී ටී. ඩී. සෑම විටම ගත්තේ ඔහුගේ බිරිඳගේ පැත්තයි. ඔහු බිරිඳට වාල්වී ජීවත් වූ කෙනෙක්. ටී. ඩී. තම්පෝගේ අතකොලූවක් වී සිටීම නිසා පොඩි විෙජ්ත්, වසන්ත කනකරත්නත් ටී. ඩී. ට විරුද්ධ වුණා………… ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය පිලිබඳ ලංවෙසේසං මහා සභා රැස්වීමක් ඇමතීමට මා යොදා ගැනීමට තම්පෝ උත්සාහ කළා. ටී. ඩී. තනතුරෙන් ඉවත් කිරීමට මට සිදු විය.
239. මා රිමාන්ඩ් බාරයේ සිට ආපසු පැමිණි පසු මගේ  අංගාරක්ෂකයා වශයෙන් ලක්ෂ්මන් මහදුවගේ පත් කරනු ලැබුවා. මිනිහා දක්ෂයා. එහෙත් මගේ අංගාරක්ෂකයා වශයෙන් ඔහු කළේ මා ලඟට වී නිදා වැටීමයි. ඒ දිනවල ඔහු හරිම කම්මැලියකු වී සිටියා.
241. මම රිමාන්ඩ් බාරයට පත් වන තෙක්ම කිසිම කෙල්ලක සමඟ සම්බන්ධකම් ඇති කර ගත්තේ නෑ. මම මගේ තාත්තාට ලොකු බයකිනුයි හිටියේ. දේශපාලනයට බැසීමට මා පෙළඹවූයේත් ඒ හේතුවයි. 
243. අපේ හිතවතුන් අපේ පක්ෂයට බැෙඳන්නටත් කලින්ම ප්‍රේම සම්බන්ධකම් ඇති කරගෙන තිබුණ ඇතැම් අවස්ථාවලදී අප ඊට අනුමතය ප්‍රකාශ කළේ ප්‍රේම සම්බන්ධකම් විප්ලවය හා ප්‍රතිවිප්ලවය පදනම අනුව වර්ග කරමිනුයි. මීට හේතුව නම් ප්‍රගතිශීලී ධනපති පන්තියට අයත් ගැහැණු ළමයි – නිදර්ශනයක් වශයෙන් බටහිර පන්නයට හැඩ ගැසුණු සංකර යූ. ඇන්. පී. කෙල්ලන් – දේශපාලනය ගැන කිසිම උනන්දුවක් දක්වන්නේ නෑ. අප ඔවුන් හඳුන්වන්නේ නටන බෝනික්කන් කියායි. අපේ හිතවතුන් එවැනි අය සමඟ සම්බන්ධකම් ඇති කර ගත්තොත් අපි විනාශයි.
කෙල්ලන් සමඟ සම්බන්ධකම් පැවැත්වීමට මගේ කිසිම කැමැත්තක් තිබුණේ නැහැ. මුල් කාලයේ සිටම මම ඔවුන්ගෙන් ඈත්ව සිටියා. මම වරක් චන්ද්‍රා අක්කා ආදීන් සඳහා පන්තියක් පැවැත්වීඹට විද්‍යෝදයට ගිය විට මම ඔවුනට දේශනය පැවැත්වූයේ මෙසේ බිම බලාගෙන. කොච්චරටද කිව්වොත් සමහර සොහොයුරියෝ මාව නැවත නොඑවන ලෙස ඔවුන්ට කියා තිඛෙනවා.
245. යසෝමාගේ හැසිරීම ගැන මම විමසිල්ලෙන් සිටි බවත් ඈ ගැන මා හුඟක්ම පැහැදී සිටින බවත් මා කරුට කීවා. යසෝමා ගේ සහෝදර සිසිල්චන්ද්‍ර විරෝධය දැක්වූවා. මේ ආරංචිය මා විසින් පක්ෂයට පළ කරන බව මම කීවා. මගේ අම්මා මට දැක්වූයේ මහත් පිලිකුලක්. ඊට පසු ටී. ඩී. ආදීන් මගේ කාරණය ඔවුන්ට වැදුන පහරක් ලෙස සැලකුවා. මා පක්ෂයේ වැඩ කිසිවක් නොකොට තැන තැන නටා ගහන බවට චෝදනා කිරීමට ඔවුන් පටන් ගත්තා.
252. මගේ ප්‍රචාරක කටයුතුවලදී මහින්ද විෙජ්සේකර මට උදව් වුණා. 
254. අතුලට කීවේ කැමිලෝ කියායි. කැමිලෝ කියුබාවේ චේගුවේරාගේ යහළුවෙක්ව සිටියා.
257. (මාර්තු) 7 වෙනිදා අමෙරිකානු තානාපති කාර්යාලයට පහර දීමට සූදානමක් තිඛෙන බව දකුණු කොළඹ තම යහළුවෙකුගෙන් කෙනෙක් කී බව වසන්ත කනකරත්න දැන්වූවා.
258. මේ පහර දීම මෙහෙයවන්නේ වාසුදේව නානායක්කාර හා ධර්මසේකර බව කියා තිබුණා. මාර්තු 6 වෙනිදා දිස්ත්‍රික්ක ලේකම්වරුන් ඔස්මන්ඩ් ගේ නිවසට කැඳවනු ලැබුවා. ඔවුන් කැඳවා තිබුණේ අතුලයි.
ඊට පසු අතුල පොලිසියට ඔත්තුව දෙමින් හැම කෙනෙකුම කැඳවා තිබුණා.
259. පොලිසිය මේ නිවසට කඩා පැන්නා. ඔස්මන්ඩ් හා වසන්ත හැරෙන්නට සියලූ දෙනාම බේරී පලා ගියා.
262. (මාර්තු) 13 වැනි දා මා හිර බාරයට ගනු ලැබුවා. 
263. මහින්ද විෙජ්සේකර හිර බාරයට ගෙන ඇති බව මිණිපේ සෝභිත දැන්නුවා. ඊට පසු මම මාතලේටත් ගියා. ඊට කලින් මාතලේ ලංකාතිලක ගේ නිවස අසල ආයුධ එකතු කොට තිබුණා. ඔවුන් එක තුවක්කුවක් අතුලට දී තිබුණා. මා එහි යන විට ඔවුන් ලඟ තුවක්කු 3 ක් තිබුණා. රාක්කයක් සාදා ඒවා (ආයුධ) එහි තබා තිබුණා. එකක් කානු දෙකේ තුවක්කුවක්. අනික් 2 තනි කානුවේ ඒවා. මා හිතන්නේ එකක් රයිෆලයක්. තමා එය යුරෝපීය ජාතිකයෙකුගෙන් සොරකම් කර ගත් බව ඔවුන් කීවා. පියතිලකත් මමත් මාතලේ ගියා.
265. කෑගල්ලේ බෝම්බ පිපිරීමක් සිදු වී ඇති බව (මාර්තු) 10 වෙනි දා හරියේදී කරූ දැන්නුවා. සමහර දෙනෙක් මැරී තිබුණා. සමහරෙක් තුවාල වී ස්පිරිතාලයට ඇතුල් කර තිබුණා. අවමංගල්‍ය කටයුතු ගැන විස්තර දැන ගන්නට යයි මම ඔහුට කීවා. පොලොන්නරුවට සහ අම්පාරට යාම අපේ වැඩ සටහනට ඇතුළත්ව තිබුණා. අප එහි ගියා.
266. කෙලී සේනානායකත් පියතිලකත් මමත් පොලොන්නරු ගියා. නිශAශංක විෙජ්වර්ධනත් ගියා. පියතිලක අඳුනන අය පොලොන්නරුවේ සිටියා.
267. ඊට පසු බක්මීවැව හමුවීමට අපි උහනට ගියා. එහිදී පොලිසිය අපව හිර බාරයට ගත්තා. 
268. කෙලී සේනානායක, නිශAශංක, ප්‍රේමරත්න හා මම හිර බාරයට ගනු ලැබුවා.
281. (තමා නීත්‍යානුකූල මාර්ගයෙන් නිදහස් කර ගැනීමට බැරි නම් අනෙක් සමාජිකයන් සමඟ සාකච්ඡා කොට සටන පටන් ගන්නා ලෙසත් දීප ව්‍යාප්ත සටනක් සඳහා දිනයක් නියම කර ගන්නා ලෙසත් තමා නිදහස් කර ගැනීමට ජවිපෙ සාමාජිකයන් 500 ක් පමණ යාපනයට එවන ලෙසත් තමා පියතිලකට නොකී බව විෙජ්වීර කියයි.)
282. (ඉහත කී ඉල්ලීම අතුලට ප්‍රේමරත්නට හා පියතිලකට කරන ලෙස තමා සිරිල්ට නොකී බව විෙජ්වීර කියයි.)
283. මා විරාජ් ප්‍රනාන්දු හඳුනනවා. මට ඔහු මුණ ගැසුණේ ලක්ෂ්මන් මුණසිංහ මගින්. මට ඔහු මුණ ගැසුණේ දෙවතාවක් පමණයි. ඒ බදුල්ලේ රිමාන්ඩ් බාරයෙන් මා පැමිණ ටික දවසකට පසුයි. අපි මුණ ගැසුණේ විමලගුණේගේ නිවසේදීයි.
284. 2 වෙනි වතාවට මට ඔහු මුණ ගැසුණේ ටී. ඩී. ගේ නිවසේදීය. එවිට ඔහු ලන්ඩනයට යාමට සූදානමින් සිටියා. කලින් ඔහු මට හඳුන්වා දී තිබුණේ ලන්ඩනයේ ශිෂ්‍යයෙක් හැටියටයි. අප වෙුනවෙන් ලන්ඩනයේ කණ්ඩායමක් සංවිධානය කිරීමටත් අපේ දැන්වීම් එහි ඇලවීමටත් මාට පුළුවන් බව ඔහු කීවා. 4 වෙනි ජාත්‍යන්තරයෙන් පසු කැඩී වෙන්වුණු ට්‍රොට්ස්කිඅයිට්වරුන් වන ප්‍රංශය, ඉතාලිය, කියුබාව වැනි අනිකුත් රටවල් සමඟ අපට සම්බන්ධකම් ඇති කර ගැනීමට කටයුතු යෙදීම ආදිය තමාට පුළුවන් බව ඔහු කීවා. එහි ගොස් ඔවුන් සමඟ සාකච්ඡා පැවැත්වීමට ඔහු පොරොන්දු වුණා. ඔහු අපේ පක්ෂයට හිතවත් බවක්
පෙන්නුවා. මගේ එකම අරමුණ වූයේ විරාජ් මගින් ලන්ඩනයේ පදනමක් පිහිටුවා ගැනීමය. (තමා අවි ආයුධ හා වෙඩි ද්‍රව්‍ය ලබා දෙන ලෙස විරාජ්ට නොකී බව විෙජ්වීර කියයි.)
286. විරාජ් 1969 දී ගියා. 1971 දී ඔහු එන විට ලියුම් ගෙනාවා. ලන්ඩනයේ කණ්ඩායමක් ඇති කිරීමට හිතරක තත්වයක් ඇති බව ඔහු කීවා. ඔහු ප්‍රංශයේදී ට්‍රොට්ස්කිඅයිට් වරුන් මුණ ගැසී ඇති බව පෙනෙන්නට තිබුණා. ඔවුන් තම්පෝට දන්වා තිබුණා. එබඳු මිනිසෙක් ඔවුන් මුණ ගැසීමට ආ බව……………. ඉන් පසු තම සහයෝගය අපට දෙන බවට දකුණු යේමනයේ ජාතික විමුක්ති පෙරමුණෙන් ඔහු (විරාජ්)
අපට ලිපියක් ගෙනාවා. ඒ ලිපිය කරූ ලඟ ඇති. මා කලින් අම්බලන්ගොඩදී තම්පෝ මගින් වර්ගියට් මුණ ගැසී ඇති බව ඔහු (විරාජ්) දැන සිටියා. ටී. ඩී., කරු සහ තම්පෝ සිසිල්චන්ද්‍රගේ නිවසට ආවා. රැස්වීම අමතන විට ඔවුන් මගේ ඡායාරූප දෙකක් ගෙන තිබුණා. කෙසේ හෝ අපව 4 වෙනි ජාත්‍යන්තරයට ඇද ගැනීමට ඔවුන්ට වුවමනා වුණා.
287. කලින් මම තම්පෝගේ නිවසේදී දේශපාලන කරුණු සාකච්ඡා කළා.
288. කතරගමදී මා හිර බාරයට ගැනීමට ටික දිනකට කලින් මට සුසිල් සිරිවර්ධන මුණ ගැසුණා. ටී. ඩී. විසින් මේ සුසිල්ව සිරිපාල අබේගුණවර්ධනගේ ගෙදරට කැඳවාගෙන ගොස් තිබුණා. ඔහු මා සමඟ කතා කළ මොහොතේම මට ඔහු ගැන සැක ඇති වුණා. ඔහු ශිෂ්‍යත්වයක් පිට ඇමරිකාවට ගොස් තිඛෙන බව ටී. ඩී. මා සමඟ කී නිසා ඔහු සීඅයිඒ නියෝජිතයෙක්දැයි මට සැකයක් ඇති වුණා. මේකත් හාවඩ් විශ්වවිද්‍යාලයට දෙන සීඅයිඒ ශිෂ්‍යත්වවලින් එකක් යයි මම නිකම්ම සිතා ගත්තා. ඔහු ඒ කාලයේ කෙනල් සමාජයේ සභාපතිව සිට තිඛෙනවාලූ.
289. (ඔහුට ජයන්ත යයි කීවේ සුසිල් සීඅයිඒ නියෝජිතයෙකැයි තමා සැක කළ නිසා බව විෙජ්වීර සුසිල්ට කීය.) ඉතින් මම, ඔහු කරන්නේ බාල්දි එහා මෙහා ගෙන යන එක පමණකැයි කියමින්, ඔහු කැඳවා ගෙන ඒම ගැන ටී. ඩී. චෝදනා කළා. අපි විරාජ් සමඟ පන්ති ගැන සාකච්ඡා කළ දවසේ මට ඔහු මුණ ගැසුණා. එදා ලක්ෂ්මන් මුණසිංහ, විරාජ්, සුසිල් සිරිවර්ධන සහ තවත් අයෙක් විමලගුණේගේ නිවසේ සිටියා. (විරාජ් වනාතමුල්ලට ගොස් නියම බෝම්බයක් සෑදීමට පාවිච්චි කළ යුත්තේ මොන ද්‍රව්‍යදැයි පෙන්වා දී තිබුණා.
290. ලොකු අතුල මට බෝම්බත්, තුවක්කුත් ස්වයංක්‍රිය තුවක්කුත්, ග්‍රවුන්ඩ් රිපීටරයකුත් දුන්නා. මට අම්බලන්ගොඩදී එය දීම සඳහා අතුල එය සිසිල්චන්ද්‍ර ගේ ගෙදරට බාරදී තිබුණා.යම් විදියකින් මා හිර බාරයට නොගත්තොත් සටනට එකතු වීමට මටත් අදහස ඇතිවුණා. එසේ වී නම් නිසැකවම මට එය අවශ්‍ය වෙන්නට තිබුණා.
291. පෙබරවාරි වන විට අපේ පක්ෂය අවි ආයුධ එකතු කිරීමට පටන් ගෙන තිබුණු බව මම පිළිගෙන තිඛෙනවා. රැස්වීම්වලදී එකතු වූ මුදල රු. 2600/} මම ලොකු අතුලට දුන්නා. 
292. පක්ෂයේ මිල මුදල් පිළිබඳ කටයුතු මම කළේ නෑ. මුදල් එකතු කළ යුතුව ඇති බව නම් මම කීවා………… කුමානායකට   මුදල් වංචා කිරීම ගැන කතා බහක් තිබුණා.
293. ඔක්කම්පිටියෙන් මුදල් මංකොල්ල කෑවේ උපසේනයි. කහටගස්දිගිලියේ බැංකු සොරකම ගැන ලොකු අතුල මා සමඟ කීවා. හැම දෙනාම අසු වූ බවත් තමා පමණක් බේරුණු බවත් ඔහු කීවා. මම ඔහුට බැන වැදුණා. ඊට පසු කොටුවේ බැංකුවෙන් මුදල් ලබා ගත්තා. මෙය මා සමඟ කීවේ පියතිලකයි. (එදාම සංඝාරාමයේදී පියතිලක මුණ ගැසී එම මුදල් ඛෙදා ගන්නා සැටි ඔහු සමඟ සාකච්ඡා නොකළ බව විෙජ්වීර කියයි.)
අවි ආයුධ එකතු කිරීමේ කටයුතු කළේ අතුල. ඔහු පිට පළාත්වල මේවා ඛෙදා දුන්නා. මුලදී ඒවා කළේ ඔහුට වුවමනා විදියටයි. මාතර හිතවතුන්ට මුදල් අමාරුකම් තිබුණ නිසා මම සුසිල්ට (වික්‍රමට) රු. 5000/}ක් දුන්නා.
294. (බැංකුවෙන් සොරකම් කළ මුදල්වලින්) කිසියම් මුදලක් තමා පොඩි අතුලට දුන් බව (පියතිලක) කීවා. රු. 5000/} ක් ගෙන සුසිල්ට දුන්නා. එය මා පිලිගන්නවා. (කොටුවේ බැංකුවෙන්) රු. 57,000/} ක් සොරකම් කිරීමෙන් පසු එම මුදල් චන්ද්‍ර අක්කාගේ ගෙදරට ගෙන ගොස් (විද්‍යෝදයේ) සංඝාරාමයට ගෙන ගිය බව පියතිලක කීවා. කපිලට රු. 10,000/} කුත් අනුරට රු. 2000/} කුත් දෙන ලෙස තමා ඔවුන්ට කී බව දැන් විෙජ්වීර පිළිගනී.
295. (තමාගේ සහෝදරයකු වන පර්සිට රු. 5000/} ක් දෙන ලෙස පියතිලකට තමා නොකී බව විෙජ්වීර කියයි.) මම එය මාතර සුසිල්ට දෙන ලෙස ඔහුට (පියතිලකට) කීවා. ඒ මුදල් සියල්ලම පක්ෂය විසින් පාවිච්චි කළේ පුවත්පත්, පත්‍රිකා ආදිය පළ කිරීමටත් අවි ආයුධ සහ වෙඩි ද්‍රව්‍ය මිලයට ගැනීමටත් ය. ලොකු අතුල තමන්ට පක්ෂපාත අය අතර පොත් හා අවි ආයුධ ඛෙදා දෙන බව මම මාර්තු මාසය වන විට දැන සිටියා. අවි ආයුධ හා වෙඩි ද්‍රව්‍ය එකතු කිරීම හා සෑදීම ඉක්මන් කිරීමෙන් හා පුළුල් කිරීමෙන් නොපමාව පක්ෂය ශක්තිමත් කරන්නටයි මම ඔහුට (පොඩි අතුලට) කියා තිඛෙන්නට පුළුවනි.
296. ඔහු (පොඩි අතුල) (බෝම්බ) සෑදීමේ නියුක්තව සිටි බව මම දැන සිටියා. ඒවා සාදන්ට යයි මම ඔහුට කීවා……………………..ඒ දිනවල ඔහු ඒවා සාදමින් සිටි බව මම දැන සිටියා. ඔහුත් ඒ බව මා සමඟ කීවා. (බෝම්බ සාදන්නකු වූ විෙජ්පාල තමා නොහඳුනන බව විෙජ්වීර කියයි.)
297. මම කවදාවත් බෝම්බයක් දැක නෑ. (1970 දී රොසෙන්ටල්  වාත්තු මඩුවකදී සෑදූ පාත්‍රයක් බඳු (ඊයම් බෝල) සැම්පල් බෝම්බයක් ජයකොඩි තමාට පෙන්නූ බව විෙජ්වීර ඊට පසු පිළිගනියි.
298. මම අතුල සමඟ නෙළුන්දෙණි ගොස් තිඛෙනවා. (විප්ලවය අසාර්ථක වුවහොත් නොයෙකුත් තැන්වලට තමන්ට පසු   බැසීමට සිදුවන බවත් තමා නොකී බව විෙජ්වීර කියයි.)
300. (මාර්තු 6 දා) ලොකු අතුල රහසිගතව දිස්ත්‍රික්ක ලේකම්වරුන් කැෙඳව්වා. ඔහු මා පමණක් නොව මාතර සුසිලූත් මේ රැස්වීමට නොකැඳවා අත් හැරියා.
301. මා උසාවියට යන විට මා වෙුනවෙන් පෙනී සිටීමට නීතීඥයෙකු යොදා ගැනීමට මා අදහස් කරන්නේ නෑ. මගේ පක්ෂයේ සාමාජිකයන් ලොකු ලොකු සොරකම් කරගෙන යමින් සිටි බව මම දැන සිටියා.
305.   සම්පතී ඇගේ දෙමව්පියන් විසින් මගේ දෙමව්පියන්ගේ ගෙදරින් ආපසු කැඳවා ගෙන ආවා. කමනී ද මහින්ද විෙජ්සේකර ගේ ගෙදරට කැඳවාගෙන ගියා. ඇගේ දෙමව්පියන්ට ඊට විරුද්ධ වීම නිසා ඈ ආපසු
ගෙදර කැඳවාගෙන ආවා.
306. ඔවුන්ගේ දෙමව්පියන් ඔවුන් වැඩ කරනවාටත් විරුද්ධ බව මම දැන සිටියා. 
310. මම සුනන්දුට රු. 500/} ක් දුන්නා. තුවක්කු මිලදී ගන්ට විය හැකියි. හොඳයි, තුවක්කු මිලදී ගන්නට බව මා කියනවා. දේශපාලන මණ්ඩලයක් (පොලිට් බියුරෝවක්) වශයෙන් පැවති සාකච්ඡා වැඩි හරියකට පැමිණි අයගේ නම් මේවාය: සනත්, ලොකු අතුල, කරූ, ධනපාල, ටී. ඩී., ගුණසේකර. මේ අය සාකච්ඡාවලට ආවා. උයන්ගොඩ සහ කුමානායක අන්තිම හරියේදී ආවා.
311. සිසිල්චන්ද්‍ර වාගේම සුනන්දත් ආවා. ඔවුන් කැඳවන ලද්දේ බදුල්ලේ ප්‍රශ්නය ගැනයි මගේ අංගාරක්ෂකයා වශයෙන් ලක්ෂ්මන් මා සමඟ ගියා. අනුර එහි සිටියා. 313. (විෙජ්වීර ගම් කමිටු ගැනත් දිස්ත්‍රික් කමිටු ගැනත් සඳහන් කරයි.)
314. කොළඹ කොටස් 5 කට ඛෙදා තිබුණා. මැද කොළඹ දිස්ත්‍රික් ලේකම් වූයේ විෙජ්රත්නයි. (පොඩි විෙජ්). උතුරු කොළඹ දිස්ති්‍රක් ලේකම් වූයේ චුක්කියි (ප්‍රේමරත්න). ටී. ඩී. (සිල්වා) මැද කොළඹ දිස්ත්‍රික් ලේකම්. ලොකු අතුල වැඩ කළේ නුවරපාරේ. ඔහු මුළු උඩරටම වැඩ කිරීමට පටන් ගත් පසු ඔහු නුවර පාර zzඌZZ මහත්තයාට භාර දුන්නා. ඊට පසුව ප්‍රේමසිරි කියා කෙනෙක් සිටියා. නිමල් මහරගේ ට භාරව තිබුණේ කෝට්ටේයි.
315. වසන්ත කනකරත්න සිටියේ දකුණු කොළඹ. පොඩි විෙජ්ට කලින් එහි ඔස්මන්ඩ් සිටියා. මේ අය නිතර නිතර මාරු වුණා. ඒකාබද්ධ වූ මේ 5ම බාරව සිටියේ ටි. ඩී. යි. පසුව ටී. ඩී. ගේ තැන ඔස්මන්ඩ්ට දුන්නා. ධනපාල කටයුතු කළේ වෘත්තීය සංගම් අංශයේ. මදනායක හා පොඩි අතුල ඔහුට මෙන්ම ටී. ඩී. ටත් ඩී. ඒ. ගුණසේකරටත් උදව් වුණා. පියතිලක වැඩ කළේ ශිෂ්‍ය අංශයේ. නිමල් වසන්තට පවරා තිබුණේ විද්‍යාලංකාරයයි.
316. විද්‍යෝදය විශ්වවිද්‍යාලය භාරව සිටියේ මහින්ද විෙජ්සේකරත් පූජ්‍ය දේවසිරිත් අනෙක් අයත්ය. කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලය භාරව සිටියේ සුනිල් රත්නසිරිය. මුළු ප්‍රචාරක අංශයම මෙහෙයවූයේ මමයි. ඉන්පසු මහින්ද විෙජ්සේකර හොඳ කථීකයෙක් නිසා මම ඔහු ගත්තා. මම ඩී. ඒ. ගුණසේකරත්, කොටවිල දේවසිරිත් ගත්තා. පත්‍රයේ කටයුතුවලට පොඩි ලකී උදව් වුණා. මම විෙජ්වර්ධනත් ගත්තා.
317. zzඌZZ (උයන්ගොඩ) මහතා ලිපි සම්පාදනය කළා. මෙරිල් ජයසිරි වෘත්තීය සංගම් අංශයේ කටයුතු කළා. මුලදී සනත් ගාල්ලේ වැඩ කළා. සුසිල් මාතර සිටි බව මම දැන සිටියා.
318. පැන්ටිස් අයියා සිටියේ හම්බන්තොට. ගරුසිංහ සිටියේ ත්‍රිකුණාමලයේ. සුසිල් ලියනගේ සිටියේ පොලොන්නරුවේ. වීරකෝන් බණ්ඩා සිටියේ නුවරඑළියේ.
319. නන්දන මාරසිංහ පන්තිත් කඳවුරුත් පැවැත්තුවා. ඔහු ප්‍රචාරක අංශයේ සිටියා. ෙජ්මිස් සමරතුංග මෙන්ම ජයකොඩිත් සිටියේ කුරුණෑගල. සරත් විෙජ්සිංහ සිටියේ කෑගල්ලේ. කමල්ද සිල්වා සිටියේ පුත්තලමේ. කුලරත්න පෙරේරා සිටියේ රත්නපුරයේ.
320. මුලදී නුවරපාර භාරව තිබුණේ උයන්ගොඩටයි. පන්ති පැවැත්වීමට ඔහු ඉතා දක්ෂයි. ඔහුට නාවික හමුදාවේ කටයුතු බාරදුන්නා. ඊට පසු මේ වැඩ කටයුතු කළේ කරුයි. සන්නද්ධ හමුදා 3 සඳහා පන්ති පැවැත්තුවේ ප්‍රේමපාලයි. කඳවුරු පැවැත්වීමෙහි ලා මහත් කාර්යක්ෂමතාවක් ඔහු පෙන්නුම් කළා.
332. කොරියානු තානාපති කාර්යාලය කිම් ඉල් සුං පිළිබඳ පොත් බහුලව ඛෙදා හැරියා. අපේ හිතවතුන් සමහරෙකු ලඟ මේ පොත් බහුල ලෙස තිබුණා. ධනපාල ලඟ මේවා විශාල ගණනක් තිබුණා.
333. මා චීන පිලේ සිටියදී ගොරිල්ලා සටන් ක්‍රම පිළිබඳ චිත්‍රපට ගණනාවක් මම දැක්කා.
338. ෂන්මුගදාසන් මේ රටේ විප්ලවකාරී පක්ෂයට ලොකුම හානිය සිදු කර ඇතිතැනැත්තෙකි.
341. තරුණයන් හරියට උදේ 9.00 ට හෝ 10.00 ට දක්නට ඇති හිරු එළිය වාගේ යයි මාඕ සේතුං කියා ඇත.
(71 කැරැල්ල ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්වා පුර්ණ සමාලෝචනයක් කෘතිය​ ඇසුරෙනි – වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග)

Rape allegations against Sri Lanka’s Military: No Accountability for Allies rape of 1million Germans after war

June 18th, 2015

 Shenali D Waduge

 Human Rights Watch came out with a 140 page report titled ‘We will teach you a lesson’: Sexual violence against Tamils by Sri Lankan Security Forces” in 2013. HRW’s “untold number of rapes of Tamil men and women in custody” and described as ‘widespread’ and ‘systematic’ were 75 cases committed between 2006-2012 (6 years). Over 295,000 Tamils were rescued by the military in 2009 none of them have accused the military of rape. However, the Allied troops had raped nearly 1million German women before and continue for 4 YEARS AFTER World War 2. Sri Lankan Army records can prove that throughout North and East of Sri Lanka 4 years before the war and 4 years after (2005 to 2013) there have been only 15 cases of rape against the Sri Lankan Armed Forces and the military has taken action against them. 15 cases of rape in 8 years cannot be described as widespread!

 Where is the accountability for 1million raped German women by US, UK & France during the War and 4 years after the war ended?

 Professor Miriam Gebhardt’s book When the Soldiers Came covers interviews with victims, children raped and research of birth records in Allied-occupied West Germany & West Berlin.

  • 190,000 of the rapes are by American soldiers.
  • Americans are tight-lipped using the excuse that ‘it will make the war crimes committed by the Germans less bad’.
  • In Sri Lanka’s case not a fig seems to want to put LTTE on trial for 30 years of war crimes!
  • Widespread rape is
  • 250,000 or more women raped in 3 months in Rwanda in 1994
  • 60,000 women raped in Sierra Leone between 1991-2002
  • More than 40,000 raped in Liberia 1989-2003
  • More than 60,000 women raped in former Yugoslavia (1992-1995)
  • 200,000 raped in the Congo
  • Worlds worst mass rape in history was by Allied troops during World War 2 when Germans between age of 8 to 80 were raped.
  • More recent is the US Department of Defense report of 19000 sexual assaults annually in the US military. There are 237,878 rape victims annually across US.
  • The film “The Invisible War’ estimates that at least 500,000 US women military personnel have been sexually assaulted since women joined the military in the 1940s.

    Questioning the veracity of the HRW cases

    The witnesses HRW cites and their cases need to be verified. First step is to establish that the 1st case of the 31 year old Tamil woman was actually picked up from her home by CID officers. Therefore, CID log books need to be referred. ICRC records also need to be referred as ICRC is given access to anyone CID questions! Hope HRW also realizes that if her arrest is related to terrorism it is the TID (Terrorist Investigation Dept) that arrests her and not CID (Criminal Investigation Dept).

    The case of the 23year old male in August 2012 taken to a room where 4 men had stripped, beaten, burnt him with cigarettes, suffocated with petrol-infused polythene and raped him thrice. But since he has not been blindfolded HRW should have produced a pencil sketch of the men who raped him!

    The next is of a man who surrendered to the security forces in May 2009 and had metal rods inserted  – if so he has to be one of the 11770 LTTE cadres who surrendered. Why did this case not make headlines in the UNHRC reports or why was it not showcased by Channel 4?

    The HRW report of 2013 has to be taken together with the recent report by the Toronto Sun on Namibians being coached on the stories to make up to get through Canadian immigration. Over in the UK there are supposed to be trauma coaching centres making a lucrative business of charging sterling pounds 5000-6000 to physically injure people with cigarette butts and then getting a British qualified doctor to endorse the injuries as ‘recent’ (naturally since the injury was paid for and done in the UK) and automatic blame to be put on the Sri Lankan military. These are all linked to LTTE’s other income generator human smuggling and the issue of economic refugees who would pay to be smuggled to Western shores and claim asylum on the grounds of torture & discrimination.

    That conflicts and trouble remain a business for entities earning a living by working to end conflicts means that conflicts must remain for their jobs to be kept! Sadly what it entails is that truth always gets hidden, distorted or denied in a very pathetic scenario where UN/NGOs and other salaried agencies thrive on covering conflicts and keeping the wounds alive just for their sustenance. This is why no conflict is solved and solved conflicts enable bigger opportunities for other salaries.

  • Between 2008 & April 2014 of the 112 rapes, 110 were after May 2009 and included a rape of a 13year old in Delft in 2012 / a 4 year old in Manditivu by 2 persons and all 112 rapes were committed by Tamils upon Tamils.
  • 28 of these civil rapes have been by grandfathers & fathers and even teachers
  • The Army records of rape by their soldiers between 2005 to 2013 (8 years) in North Sri Lanka records 12 cases of rape and action has been taken in 2 ways – holding an army court of inquiry and filing charges against them in a court of law and following guilt declared in both courts 6 soldiers have been discharged, some have been suspended on half pay and 1 has been found not guilty.
  • In the East of Sri Lanka there had been only 3 cases of rape by army personnel during the same period of review and 2 have been discharged from the army showing that once found guilty the army had taken action.

This shows that throughout 8 years (4 years before the war and 4 years after the war – 2005 to 2013) there has been only 15 cases of rape by Sri Lankan military.

Given the statistics at hand it is no doubt amusing what HRW’s Brad Adam’s has to say “Sri Lankan Security Forces have committed untold numbers of rapes of Tamil men and women in custody,” It is also interesting that all those claimed to have been raped are either applying for refugee status or in the queue to do so.

Is it not curious that these salaried international organizations funded by foreign governments only concentrating on the areas of strategic interest. Why are they only covering rape in the North and only trying to pin point blame on the security forces which ties well with a chorus that is demanding the removal of the military from the North. While over 100 cases of rape are by Tamils on Tamils and only 12 cases of rape is by soldiers throughout 8 years it is rather baffling why such a powerful campaign is on to get the army out of the North!

The present Justice Minister is on record for saying that a domestic inquiry will be conducted that is ‘acceptable’ to the international community. Who is the international community and what is acceptable to them? In other words is the present government committing itself to conducting an inquiry that will endorse what the international community wants? This is a blow to democracy and the sovereignty of Sri Lanka whereby we are likely to be committing another mistake by accusing our armed forces and the leaders that took a bold decision to end terrorism simply because elements of the international community worked hand in glove with the LTTE terrorist lobby overseas and if these facts are not taken to consideration we are walking into a bigger problem.

Some points that must always be remembered by GOSL in formulating its arguments

  • No amount of international pressures, coordinated campaigns using former UN, paid journalists and any others collaborating for gains can change the need to provide evidence to allegations made. The claims of 40,000 to even 125,000 cannot even be substantiated with names of even 100 dead!
  • GOSL must also note that the submissions by Tamils to the UNHRC investigators were of children forcibly taken by LTTE over the years and who are still missing – therefore it is imperative that Sri Lanka refuses to accept the missing as being killed in action during the final stages of the conflict.
  • Propaganda, international slander campaigns and dramatics via sponsored films/documentaries cannot put people behind bars or be guilty of war crimes or any other charges. Come out with hard evidence and not witness accounts whose names are kept secret for 20 years (such a system can easily be biased and manipulated and should not be accepted without conditions)
  • GOSL must stand by our armed forces against all forms of methods to denigrate the nation’s military like other countries defend their Armed Forces. It is crucial that the GOSL remember at all times that Sri Lanka fought an outfit declared internationally as a terrorist organizations and banned by 32 nations! We do not need to apologize for defeating terrorists if there is a War on Terrorism!
  • Former Government Agent Mrs. Sukumar will confirm that most of the sexual violence cases are by fathers/uncles.

    No Government can forget that for 30 years WE suffered. The LTTE came into OUR lives and destroyed our peace. Our freedoms were denied by LTTE and we were not living in any combat terrain. It was LTTE that took civilians into the terrain of combat and under laws of armed conflict the rules apply and statistics of the GOSL collaborated with others prove that less than 10,000 civilians died during the last stages of the conflict and when close to 300,000 has been saved these collateral deaths cannot be faulted and the armed forces found guilty of. The drone deaths in Afghanistan and other countries have not had a single resolution against US & NATO nor have the use of banned chemicals (DU, white phosphorous or agent orange). It is rather silly of the present government to want to work according to instructions of foreign parties who are angry that a lucrative business of terror ended in May 2009 and the present government wants to use the domestic mechanism to politically nullify their opposition. Such petty tactics will not do any good for the country.

    Shenali D Waduge

සිංහල රට කොහෙද කියා ඔන්න බලාගන් ඇමතියෝ ඔන්න බලාගන්

June 18th, 2015

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න 

ආදියේ සිට  මේ දිවයින  සීහල ,  සීහලක   , සිංහල හා එහා නම් වලින් උපතලද  සින්හලාන් ,  සේය්ලාන්  සිලෝන් , සිහෝල් , ආදී නම් වලින් හැඳින්විණි  සංස්කෘත පොත්වල  සිංහල නාමය බහුලව යෙදී ඇත . සමන්තපාසාදිකා අටුවාවේ එය  ”සීහල ” ලෙස සිටී  දෙමල පොත්වල ” සින්ගලම් ‘ ලෙසද තැනෙක”ඊලම් ‘ ලෙසද ඇත . සීහලම්  , ඊළාම් ලෙස බින්දී ඇත .  චීන්නු යෙදුවේ” සෙන් – කියා -ල  ” යනුවෙනි  අරාබින්   ‘සරන්දිබ් ”  ලෙස ලිව්වේ  සීහල දීප ” යන්නය .  ටොලමි” සලිකේ ” නමින් ලිව්වෙ  සීහලක නම විය හැක  තවත් අරාබි වචනයක් නම් සිංහල ද්වීප   යන්නට සමාන  ”සිං ගල් දිබ් ” යන්නය   තිකුනාමලයේ  නිත්තුප්පානේ සෙල්ලිපියක ”’ සිං ඝලේන්ද්‍ර ශිලාමෙඝ ”යනුවෙන් ඇත
                                          වයඹ දිග ඉන්දියාවේ පළමුවන සිය වසට අයත් ඛරෝෂ්ටි   ශිලා ලේඛන දෙකකම    ‘සිංහල නමින්  පුද්ගල නාම දැක්වේ  තැනෙක  ”සිංහ’ ” නමින්ද තවතනෙක ”’සිහිලකගේ  යහළු සිංහ මිත්‍ර ‘ යනුවෙන් ඇත .  ලංකාවේ  බ්‍රාහ් මී  ශිලා ලිපියක”’සිධ  සිහස බමනහ ‘ය්  දැක්වේ  සිහස යනු ” සිංහගේ ‘  යනුය්.  . ඉන්දියාවේ සමුද්‍ර ගුප්ත රජුගේ — ක්‍රි ව 4 සියවස –” ලිපියක  අපරට වැසියන් ”’සයින්හලක ”’ එනම් සිංහලේ නිවැසියන් ලෙස හඳුන්වා ඇත . නාගාර්ජුන කොණ්ඩයේ  සෙල්ලිපියක  ” සීහල සංඝ ” නම් භික්ෂුන් පිරිසක්  විසින් එහි ආරාමයක් කරවූ බව සඳහන්ය .  ඒ 4 වන සියවසේදීය .  සීහල දේශයෙන් ගිය සංඝයා සීහල සංඝ වුයේ  අන්ග්ලොවරුන්ගේ රට  ඉංග්ලන්ඩ්  වූ ලෙසිනි  මහා භාරතයේ එක කොටසක ”සින්හලාන් ලෙසද තැනෙක ”සින්හලාහ් ” ලෙසද ඇත . විභීෂණ සීතාට සිංහලයන්ගේ රට පෙන්වූ හැටි    ‘බාල රාමායනයේ ” දැක්වේ  රාජසුය යාගය සඳහා  සිංහල රජුන් පැමිණි බව  මහා භාරතයේ  රාජසුය  පර්වයේ දැක්වේ අලහබාද් ප්‍රශස්තියක ” සයින්හලික ” නම් වචනයක් ඇත . බුධ්ධගයාවේ  සෙල්ලිපියක  ”සිංහලද්වීප ජන්මනා …..” ලෙසද කෞටිල්‍ය අර්ථ ශාස්ත්‍රයේ ”’සිංහල ද්වීපේ මයුර ග්රාමේ  කුලා නාම නදී ”’ යනුවෙන් දෙතනකම ඇත . ඉන්දීය ඉතිහාසයට ආලෝකය සැපයු ”මන්ජුශ්‍රී මුල කල්පයේ ”” සිංහල ද්වීප වාසීනඃ ”’යය දැක්වේ .
                            සිංහලය    මුතු  උපදිනා ආකාර අටෙන් එකකි ——රත්න පරීක්ෂා —
                              සිංහලය මුතු උපදින පළමුවෙනි තැනය —  අගස්ති මතය   මේ තැන්වල කෙලින්ම රට සිංහල නමින් හඳුන්වා ඇත
” සිංහලයෙහි ”’පලිඟු ගැන  ”යුක්ති කල්ප තරුවෙහි   ”භෝ ජ  රාජ’ විසින්   දක්වා ඇත  සිංහලය ”මුතුකෙත ” බව  නවරත්න පරීක්ශාවෙහි දැක වේ
 පාලියෙන් සීහල වශයෙන්ද සකුවෙන් සින්හලාහ්  සහ සින්හලාන් ලෙසද දෙමලෙන් ”ඊලවාර් ” සිංහල ජනයා හඳුන්වා ඇත . පාලියෙන්” සීහල දීප ” සකුවෙන් සිංහල ද්වීප ” ලෙසද දෙමලෙන් ”ඊළාම් ”  යනුවෙන්ද මේ දේශය හැඳින්වුනේය .රාජරාජ චෝල රජුගේ  ගේ ලිපිවල මේ රට ”ඊල මණ්ඩලම් ” නමින් දැක්වේ ”’සින්ගලම්  එන්රදු ඊල නාට්ටේ  අන්දෝ  එන්රැදු  සින්ගලම් චෝල් ” යනුවෙන්  පවනන්දී පිරිවජිගේ   නන්නුල් වියරණයෙහි  කියන්නේ ” සිංහල නම් ඊල දේශය  ”  යනුවෙනි  ”සින්ගලර්  ” නමින්ද  දෙමලෙන් සිංහලයන් හඳුන්වා ඇත  ”කලින්ගත්තුප්පරනී දෙමල කාව්‍යයේ  ”සින්ගලර් වන්කලර් ”හා රාජරාජ චෝලගේ ”මුරට්ටෝලීල් සින්ගලර්  ඊල මණ්ඩල ‘මුම් ‘ යන පාඨ  .බලන්න   . වීර සෝලියම් ව්‍යාකරණයේ ”සින්න්ගලවන්  පෙසුවදු  සින්ගලම්  යනුවෙන් පවසා ඇත්තේ ”සිංහලයා දොඩ  න   බස සිං හල  නම් වේ ” යනුවෙන්ය .
            2 කොටස පසුව

Copyright © 2016 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress