World Health Day observed at press club

April 7th, 2016

By NJ Thakuria

Guwahati, 7 April: The city based Dispur Hospitals today organized a free diabetes screening and a Hepatitis-B vaccination camp to observe the World Health Day at Guwahati Press Club. Nearly hundred media persons participated in the program where over 50 scribes took the first dose of Hepatitis-B vaccine (in addition to 15 second dose recipients).

It may be mentioned that the diabetes has been growing at an alarming rate in India primarily because of unhealthy eating habit, stress and lack of physical activities. Of course, the diabetes is treatable and it can be kept under control to prevent more complications.


“As the main goal of this year’s World Health Day campaign is to increase awareness about the rise in diabetes and its staggering burden & consequences on low & middle income countries, we have organized the program to support the mission to prevent diabetes in our country,” said Ujjal Saikia of Dispur Hospitals Private Limited.

Today’s health camp at press club, where over 65 media persons took different doses of Hepatitis-B vaccine, was conducted by staff nurses Anjali Bhuyan, Ghunusa Deuri and Jamina Lahong. Another camp to administer the second dose of Hepatitis-B vaccine (for over 50 first dose recipients) will be organized on 7 May 2016 to complete the process.

March 29 CBSL Treasury Bond auction A repeat of last year’s controversy?

April 7th, 2016

CBSL issue bonds worth Rs 80 billion after calling bids for Rs 40 billion-Media Unit – ACF

The Anti-Corruption Front (ACF) has written to the Governor of the Central Bank of Sri Lanka (CBSL) requesting an explanation regarding the issue of treasury bonds worth Rs 80 billion on March 29, 2016.

It was the ACF that first exposed controversial Treasury Bond issue last year, although at that point neither the ACF nor its partners were fully aware of the gravity of the issue. However by now it is obvious that last year’s Treasury Bond issue was one of the biggest financial controversies in recent years. It is not clear that there were any malpractice/manipulation has taken place during March 29 auction, however there are indications that the process (on March 29) has run on parallel lines of last year’s controversial auction. That is the reason why the ACF has written to the Governor of CBSL, President and Finance Minister seeking an explanation of the process, so that there will no longer be room for doubt.

Highly suspicious

Chairman of the ACF, Ven Ulopone Sumangala Thera and Advisor of ACF, Rajith Keerthi Tennakoon quoting data from the CBSL said that the details surrounding the sale are highly suspicious.

“Central Bank of Sri Lanka has issued treasury bonds worth Rs 80 000 million on March 29, although it initially announced that it will issue treasury bonds worth Rs 40 000 million ( It is said that the figure was revised due to the high demand. It is suspicious that the CBSL issued twice as much treasury bonds as planned. In addition most of the bonds are those that will mature in 14 years and one month, which places the biggest burden on the CBSL,” said Chairman of the ACF, Ven Ulopone Sumangala Thera.

ACF stated that the bonds were issued via a primary dealer/s, but the identity of the dealers has not been revealed. Given below are the official data issued by the CBSL on the sale of Treasury Bonds.


ACF observations

Writing to the Governor of the Central Bank, President and the Finance Minister, ACF stated that the CBSL should answer the following concerns to ensure transparency of the process and to rebuild people’s faith in the Central Bank.

  1. The CBSL announced that it will issue treasury bonds worth Rs 40 000 million
  2. However on the auction held on March 29, 2016, the bid was oversubscribed and the CBSL ultimately issued treasury bonds worth Rs 80 000.
  3. CBSL issued a press release indicating that it issued bonds worth Rs 28 975 million in the segment of Rs 14 years and one month at a price of Rs 80.52 (at an interest rate of 14.23%). This gives rise to the following questions

3.1   Why did the CBSL which initially wanted to issue bonds worth RS 40 000 million ultimately issue Rs 80 000 million?

3.2   Why did the CBSL issue treasury bonds worth over Rs 28 000 million on the most expensive variety of treasury bonds

3.3   Who were the primary dealers present at the auction on March 29 who bid for the 14 years and one month variety of bonds? The volume of bonds obtained and at what interest?

Meanwhile ACF advisor Rajith Keerthi Tennakoon said that while the at this moment ACF does not directly state that there was a ‘scam’ akin to the one that transpired last year, the circumstances surrounding the March 29, 2016 treasury bond auction raises serious concerns on the transparency of issuing treasury bonds.

“There must be a lot more transparency in the CBSL. The public must be made aware of how and why things happen, especially because of what happened last year. Transparency is the only way to dispel public doubts,” he said.

Attached herewith is the letter ACF sent to Governor of the Central Bank, President and the Finance Minister.

Media Unit – ACF

April 07, 2016.

මාර්තු 29 –  ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවේ  බැඳුම්කර නිකුතුව පසුගිය වසරේ ආන්දෝලනාත්මක තත්වය යළිත් මතුවන ලකුණු?

April 7th, 2016

–         රුපියල් බිලියන 40 බැඳුම්කර අලෙවි කරන බව පවසා බිලියන 80 බැඳුම්කර අලෙවි කරලා – මාධ්‍ය ඒකකය දුෂණ විරෝධී පෙරමුණ

2016 මාර්තු 29 වන දින රුපියල් බිලියන 80 බැඳුම්කර අලෙවිකිරීමේ සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් කරුනු පැහැදිලි කරන්නැයි ඉල්ලා දුෂණ විරෝධි පෙරමුණ මහබැංකු අධිපතිවරයාට ලිපියක් යොමු කළේය.

පසුගිය වසරේ භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර අලෙවි කිරීමේ සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් මුල් වරට දුෂණ විරෝධී පෙරමුණ විසින් අණාවරණය කළ අතර එම අවස්ථාව වන විට එහි බරපතලකම පිළිබඳව දුෂණ විරෝධි පෙරමුණ ප්‍රමාණාත්මක දැනුවත් භාවයකින් නොසිටි අතර මේ වන විට එම බැඳුම්කර අලෙවි කිරීමේ ප්‍රතිවිපාක මෙරට ආර්ථිකයට බලපෑම් එල්ල කෙරෙමින් පවතින බව කවුරුත් දන්නා සත්‍යයකි. මේ අතර පසුගිය මාර්තු 29 වනදා භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර අලෙවි කිරීමේ  ක්‍රමවේදය ද පසුගිය වසරේ අනුගමනය කර ඇති ක්‍රමවේදයට බෙහෙවින්ම සමාන බැවින් මෙහිදී කිසියම්  අක්‍රමිකතාවක් සිදුව ඇත්දැයි සැකයක් මතුව තිබේ. මේ නිසා මෙම සිදුවීම පිළිබඳව වහා පැහැදිලි කිරීමක් කරන ලෙස ඉල්ලා  දුෂණ විරෝධී පෙරමුණ විසින් මහබැංකු අධිපතිවරයාට සහ මුදල් අමාත්‍යවරයා  වෙත ලිඛිතව දන්වනු ලැබීය.

 සැකසහිත තත්වයක්

දුෂණ විරෝධී පෙරමුණේ සභාපති  පුජ්‍ය උලපනේ සුමංගල ස්වාමීන් වහන්සේ සහ එහි උපදේශක රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා මහ බැංකු දත්ත ඇසුරින් මෙහි සැක සහිත තත්වයක් පවතින බව පැහැදිලි කරයි.

මේ සම්බන්ධයෙන් අදහස් දැක්වු පුජ්‍ය උලපනේ සුමංගල ස්වාමීන් වහන්සේ,

“රුපියල්  මිලියන 40000 ක භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර අලෙවි කරන බව පපවසමින්  ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව පසුගිය මාර්තු 29 වනදා රුපියල් මිලියන 80000 ක  භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර අලෙවි කර  තිබෙනවා.(

භාණ්ඩාගාර බැදුම්කර සඳහා පැවති අධික ඉල්ලුම නිසා මෙලෙස   නියමිතව තිබු සංඛ්‍යාව ඉහළදැමීමට සිදුවු බව තමයි එහි සඳහන් වෙන්නේ. මේ ආකාරයට සැලසුම් කළ ප්‍රමාණය මෙන් දෙගුණයක් අපෙවි කිරීම අතිශයින්ම සැකසහිත කාරණයක්. මෙලෙස අලෙවි කර ඇති බැඳුම්කර අතුරින් බොහොමයක් වසර 14ක් මාසයක් තුළ කල් ඉකුත් වන ඒවා.මෙමඟින් මහබැංකුවට  ගෙවීමට සිදුවන පොලිය ඉහළයි.“

මෙම භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර ප්‍රාථමික අලෙවිකරුවන් මඟින් අලෙවි කර ඇති බව දුෂණ විරෝධි පෙරමුණ කියයි.මෙම අලෙවිකරුවන් පිළිබඳව තොරුතුරු මෙතෙක් හෙළිදරව් වී නැත.මෙම බැඳුම්කර අලෙවිය පිළිබඳව ශ්‍රීලංකා මහබැංකුව ප්‍රකාශයට පත්කර ඇති දත්ත මෙසේය.


දුෂණ විරෝධී පෙරමුණේ නීරීක්ෂණ

ජනාධිපතිවරයා, මුදල් අමාත්‍යවරයා සහ මහබැංකු අධිපතිවරයා වෙත ලිපියක් යොමු කරමින් දුෂණ විරෝධී පෙරමුණ කරුණු කිහිපයක් දක්වා තිබේ. එම කරුණු සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව වහා පිළිතුරු දෙමින් මෙම ගණුදෙනුවේ පාරදෘෂ්‍ය භාවය පිළිබඳව තහවුරු කර මහබැංකුව පිළිබඳ ජනතා විශ්වාසය ආරක්ෂා කරගත යුතු බව දුෂණ විරෝධි පෙරමුණ අවධාරණය කරයි.

1.ශ්‍රි ලංකා මහබැංකුව රුපියල් මිලියන 40000 ක භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර අලෙවි කරන බව නිවේදනය කිරීම.

  1. නමුත් 2016 මාර්තු 29 වන දින පැවති වෙන්දේසියේදී රුපියල් මිලියන 80000 ක භාණ්ඩාගාර බැදුම්කර අලෙවි කිරීම.

3.ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව මේ සම්බන්ධයෙන් නිකුත් කර ඇති මාධ්‍ය නිවේදනයට අනුව රුපියල් මිලියන 28975 ක බැඳුම්කර  රුපියල් 80.52 බැගින් වසර 14 සහ මාසයක් තුළ කල් ඉකුත්වන ආකාරයට අලෙවි කිරීම.(පොලී අනුපාතිකය 14.23%)

3.1 මුලික වශයෙන් රුපියල් මිලියන 40000 ක භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර අලෙවි කරන බව පවසා රුපියල් මිලියන 80000 ක භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර අලෙවි කළේ ඇයි?

3.2මහ බැංකුව වැඩි පොලියක් ගෙවිය යුතු ආකාරයට රුපියල් මිලියන 28000 ක භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර  නිකුත් කළේ ඇයි?

3.3 මාර්තු 29 වන දින  වසර 14ක් සහ මාසයකින් කල් ඉකුත් වන  භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර අලෙවි කළ ප්‍රාථමික අලෙවිකරුවන් කවුද? කොපමණ බැඳුම්කර ඔවුන් අලෙවි කළේද? කුමන පොළියක් යටතේ ද?

මේ අතර දුෂණ විරෝධි පෙරමුණේ උපදේශක රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා අවධාරණය කළේ පසුගිය වසරේදී මෙන්  මෙහිදී සෘජුව වංචාවක් සිදුව ඇතැයි සඳහන් නොකරන බවයි. නමුත් මෙම ගණුදෙනුව විනිවිද භාවයකින් නොවීම පිළිබඳව ගැටළුවක් පවතින බවද ඒ මහතා අවධාරණය කරයි.

“ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව වඩා විනිවිද භාවයක් සහිත ආයතනයක් විය යුතුයි.එහි කටයුතු සිදුවන අකාරය පිළිබඳව මීට වඩා විනිවිද භාවයකින් කටයුතු කළ යුතුවෙනවා. පසුගිය වසරේ වසරේ සිදුවු සිදුවීම් නිසා ජනතා විශ්වාසය යළි තහවුරු කරගැනීම සඳහා එම විනිවිද භාවය අත්‍යවශ්‍ය වී තිබෙනවා“


මාධ්‍ය ඒකකය

දුෂණ විරෝධී පෙරමුණ


April 7th, 2016

Book Published by THE  BAUDDHA JATIKA BALAGEVAYA 1963 Chapter 10


The very term “Catholic Action” was not known even among the non-Catholic English educated intelligentsia of Ceylon until the publication of the report of the Buddhist Committee of Inquiry, or more popularly known as the Buddhist Commission Report, in February 1956. There had of course been a general feeling among the Buddhists public servants that some of the Roman Catholic officers occupying key positions in various Government Departments were pursuing a policy of discrimination against Buddhists and in favour of Roman Catholics in administrative matters such as appointments, promotions and scholarships. They, however, attributed this to the clannishness of a minority community rather than to the deliberate scheming of an organized body.

The same allegation was in fact levelled against Tamil officers in key positions. It was the Buddhist Commission Report which revealed that these discriminatory acts were the result of the machinations called ’Catholic Action.’ Discussing the non-religious activities of religious bodies, the Buddhist Commission Report said: “The most prominent among them (non-religious activities) is the movement designated “Catholic Action”. “Catholic Action is a movement started by the Pope (Incl: Ignatius Loyola/ local Jesuits who have access to local laymen.) all over the world among Catholic laymen, embracing all activities from the intellectual to the manual, to the social to the political. It emphasizes the promotion of Catholic aims by the lay apostolate. Father S.G. Perera, SJ, explains the political aim of Catholic Action in a lecture published under the title: “Catholics and Civil Responsibilities” as the “devising of means to bring about harmonious agreement between Church and State in politics.” Catholic Action groups are found in every Government department and mercantile firm, directed and guided by the Catholic Hierarchy furthering Catholic interests and promoting the interests of Catholics through the use of official positions. In thisway the Hierarchy is kept informed of Government activities and the public servants given directives as regards their official acts. This is how harmonious agreement between Church and State is brought about.” (The Betrayal of Buddhism. An abridged version of the report of the Buddhist Committee of Inquiry, p21)    The revelation that there was an organized movement called Catholic Action and that the members of this movement, most of whom were high officials holding key positions in public service, were being given instructions by an outside body with regard to such matters as appointments, promotions and scholarships, gave an entirely different complexion to the situation, and soon Buddhist public servants began to be vigilant about the activities of Catholic officers in their departments.

On 20th January, 1957, the Venerable Narada Maha Thero of Vajiraramaya, Bambalapitiya, addressed an open letter to the late Prime Minister, Hon. SWRD. Bandaranaike, pointing out to him the extent to which Catholic Action had infiltrated into key positions in the Armed Services, the police and various other Governmental departments and warning him of the danger of the movement. This letter which contained matters of vital importance to the people of the country, and written by a monk well-known for his piety, learning and disinterestedness in politics, was entirely blacked out by the daily Press. As a matter of fact, by this time the daily Press had been successfully “permeated with the Christian Spirit” by Catholic Action, and hence would not publish anything which put the Catholic Church or the Catholic Action Movement in an unfavourable light.

The Catholic Action Movement in fact, appears to have become very active in Ceylon from the time it realized that Ceylon would become politically independent and that as a result there might be a revival of Buddhism and Hinduism, the two indigenous religions which had been suppressed for centuries. Under British rule, every Christian Church had been incorporated by law and this legal act had given them very wide powers.

The Roman Catholic Church had been incorporated under Roman Catholic Bishop Ordinance No. 19 of 1906 and under this enactment, the Archbishop had become a Corporate soul, having perpetual succession and vested with full powers “to acquire, purchase, take hold and enjoy movable and immovable property of
every description, and to sell or otherwise dispose of same.” In terms of this Ordinance, the Roman Catholic Archbishop also had the right to invest money in business or industrial undertakings and in fact he possessed every power the law was capable of granting. And on the other hand, he as a Corporate soul with perpetual succession, was not liable to death duty. He was not obliged to render accounts either to the members of the Church or to the Government. In addition, he was also exempted from all taxes including Income Tax. The nett result of all this was that when this country gained Independence, the Roman Catholic Church was the wealthiest and the most powerful organization outside the Government.

Thus when the Roman Catholic Church realized that political independence was soon becoming a reality, it sought to perpetuate its powers under the changed conditions, by having them safeguarded by the new constitution which granted independence to the country.

Sir Ivor Jennings, who drafted the Order-in-Council (Independence of Ceylon) has revealed that proviso to Section 29 (2) (d): “was SLIGHTLY amended in final drafting to meet the views of the Roman Catholics.” The amendment is as follows:

“Provided that in any case where a religious body is incorporated by law, no such alteration shall be made except at the request of the governing authority of that body”.

Discussing the effects of this proviso the Buddhist Commission Report says:

“Parliament in Ceylon may reduce the powers of the Queen, but it cannot reduce the powers of the Christian Religious bodies. Over Ceylon, Christianity sits enthroned, and Ceylon bound hand and foot has been delivered at the foot of the CROSS.” (Betrayal of Buddhism – p31)

United National Party.

Just one year before the grant of Independence, the United National Party was formed by the amalgamation, or to be more precise, by the coalition of
several political parties. Such diverse elements as the Ceylon National Congress, the Sinhala Maha Sabha, the Tamil Congress and the Muslim league went to form the United National Party. There was no Catholic party as such, but the most united group within the United National Party, and having a strong sense of purpose and determination, was the Catholic group in the Party.

We are in a position to reveal that there was an ‘Inner Cabinet’ to advise the first Prime Minister of Independent Ceylon, Mr. D.S. Senanayake, on State policy as well as on the day-to-day administration, and that this Cabinet comprised entirely of Catholics. Three Catholic knights and a Catholic historian used to meet Mr. D.S. Senanayake at lunch once a week at the Senate building and State affairs were discussed at this meeting. We are sure that the late Mr. D.S. Senanayake did not for a moment suspect that these gentlemen were Catholic Actionists who were acting under the direction of the Catholic Hierarchy and were seeking to influence his policies so as to make them favourable to the Church. But in retrospect, we see how all his actions were influenced by the advice tendered by this Catholic ‘Inner Cabinet.’

This ‘Inner Cabinet’ saw to it that the newly formed Armed Forces: the Army, the Navy and the Air Force were subjected to “Christian penetration”. More than 75% of the staff posts in the Army, 95% in the Navy and more than 60% in the Air Force were manned by Roman Catholics and practically every key post was filled by one of them. Care was taken to see that even the post of the Civilian Administrator, a post filled by an officer belonging to the Accountants’ Service was always held by a Catholic or a Christian in each of the Armed Forces.

Once the key positions were captured by Catholics, they saw to it that the Catholic power within the Armed Forces was maintained unimpaired. They did this by discriminating against Buddhists and other non-Catholics in the matter of recruitment, training and promotions.  And this goes on in the Armed Forces even today.

In fairness to the late Mr. D.S. Senanayake it must be said he was quite ignorant of the fact that there was a world-wide organization called the Catholic Action Movement controlled and directed by that part of the Hierarchy who had taken the Jesuit Oath, namely the Order of Jesuit Priests. They had as their ultimate objective the Catholicization of every country and resorted to infiltration tactics to achieve that objective. Mr. Senanayake had a genuine fear of Communism, and the Catholics in the United National Party, and especially the members of the ‘Inner Cabinet’ who were in close contact with the Roman Catholic Hierarchy worked on that fear and led Mr. Senanayake into the belief that while a Buddhist or a Hindu may be a Communist in secret, a Roman Catholic will always be an anti-Communist. It was thus that the Armed forces of a country with a 75% Buddhist population came to be dominated by Roman Catholics who comprise only 7% of the total population.

This all Catholic Inner Cabinet was in no small measure responsible for the rift between Mr. D.S. Senanayake and Mr. SWRD. Bandaranaike which ultimately led to the latter’s resignation from the post of Minister of Local Administration and his breakaway from the United National Party. Mr. Bandaranaike, as Leader of the House and most senior member of the Cabinet was the virtual successor to Mr. D.S Senanayake as Prime Minister. But his policies were far too socialist and nationalist for the liking of the Catholic Church. Worst of all, Mr. Bandaranaike was insisting that due place must be accorded to the Buddhist religion and the Sinhala language.

There is also no doubt that this Inner Cabinet was responsible for getting down Dr. H.W. Howes, a leading Catholic Activist of England who was functioning at the time as the Director of Education in the tiny British Catholic colony of Gibraltar and installing him as the Director of Education of Ceylon. We shall refer to his activities later.

Another act of Mr. D.S. Senanayake which worked against the interests of the Buddhists was the manning of the Public Services Commission entirely by non-Buddhists. The Soulbury Commission intended the Public Services Commission to be an independent body immune from pressure from outside, political or otherwise. The P.S.C. however, soon became the champion of minority religious and minority racial groups and sought to maintain the Colonial structure of the Public Service which favoured the Christians and the Tamils. This was generally done by “packing” the selection boards with Catholics Christians and Tamils. Catholic Action naturally lost no opportunity in making full use of this attitude of the P.S.C. and to grab as many posts as possible for Catholics in the Public
Service. As a matter of fact, within six years, i.e., 1948 to 1954, the Apostolate of Public Institutions of the Catholic Action Movement was able to infiltrate into the Treasury, the Customs, the Education Department, theGovernment Stores, the Department of Social Services, the Department of National Housing, the Income Tax Department, the Fisheries Department, the State Mortgage bank, and various other Government Departments and to “Christianize” them systematically in accordance with the instructions from the Vatican.

Buddhists who expected that discrimination against them would cease once and for all now that the country was politically independent, soon realized that discrimination of a far more subtle, far more pernicious nature was being exercised against them in the new set-up. It was at this stage that a Buddhist Congress deputation led by Dr. G.P. Malalasekera met Mr. D.S. Senanayake and asked him to appoint a Commission to look into the grievances of the Buddhists. Mr. Senanayake was most sympathetic to this demand and asked the deputation to meet him again and submit a list of names of persons who should be appointed to the proposed Commission. However, when they met the Prime Minister the next time, his attitude had undergone a radical change. He was brusque in his attitude to the deputation which comprised a number of Venerable Theras in addition to prominent Buddhist leaders. He asked the delegation whether “the Buddhists wanted a Fourth Refuge in Government in addition to the Three Refuges: Buddha, Dhamma and Sangha?” Could it be that the Inner Cabinet was responsible for this change of attitude on the part of Mr. D.S. Senanayake??

It was after this re-buff that the All Ceylon Buddhist Congress took steps to appoint the Buddhist Committee of Inquiry at its Annual Sessions at Kegalle held on 27th December, 1953.

Mr. D.S. Senanayake died in March 1952 and his son Mr. Dudley Senanayake became the Prime Minister. Mr. Dudley Senanayake resigned inSeptember 1953 and Sir John Kotelawala succeeded him as the Prime Minister.

In March, 1955, the Government appointed a Commission to go into the question of taxation and this Commission recommended inter alia that the income earned by religious bodies from lands, rents, investments and other profit earning activities should be brought under the provisions of the Income Tax Ordinance and be taxed like any other commercial undertaking. The Government prepared a draft amendment in terms of this recommendation. This was, however, vehemently opposed by the Catholic Church.  When the draft came before the cabinet for discussion, the Rev. Father Peter A. Pillai, leader of the Catholic Action Movement in Ceylon, was invited to the Cabinet meeting to present the Catholic Church’s point of view. After this meeting the proposal to tax the profit /earnings of non-religious activities of religious bodies was quietly dropped by the Government and the Catholic Church continued to be exempted from taxation.

The invitation of an outsider to be present at a Cabinet meeting was quite an unprecedented thing in the history of Parliamentary Government.

It was only in 1959, after a great deal of agitation on the part of the Buddhists, that legislation was introduced to bring religious bodies within the scope of the Income Tax Ordinance.

During the years 1954 and 1955 the official language question came into the forefront and there was a general demand that Sinhalese should be declared the official language of the Country. The Catholic Hierarchy realized that it would soon lose its dominant position if Sinhalese was made the official language of the country and accordingly advised the Prime Minister Sir John Kotelawala to hold a snap election in 1956. It will be remembered that 1956 was the year when the 2,500th anniversary of the  Parinibbana of the Buddha was due to be celebrated and the entire Buddhist population of the country was looking forward to this event. The decision to dissolve the Parliament and to have a General Election during the Buddha Jayanthi Year came as a surprise and a shock to them.

“Janatha” the Lake House Sinhalese evening daily reported in its issue of 10th. September, 1955 under the banner headlines: General election
is at hand:

“It is learned that a leading member of the Christian Hierarchy in the Island, has advised the Prime Minister that the time is most opportune to have a general election as the demand to make Sinhala the official language was again spreading like a wildfire. This was bound to create divisions in the country and if that happens, it would be a serious blow to the Government Party  . . .  This has become a very serious problem to the Catholic Hierarchy.”

Sir John Kotelawala, a Buddhist Prime Minister took the advice given him by the Catholic Hierarchy and dissolved the Parliament prematurely ignoring the vehement opposition of the Buddhist clergy and the laity and held the elections during the Buddha Jayanthi Year with disastrous results to himself and to his party!  Such was the influence wielded by the Catholic Hierarchy and the Catholic Action Movement over the leaders of the United National Party.

Mahajana Eksath Peramuna. The report of the Buddhist Committee of Enquiry was published in February 1956 and Mr. Bandaranaike and all other
candidates fighting on the Mahajana Eksath Peramuna ticket gave an undertaking in writing that if their party came into power they would implement its proposals. The most important proposal made by the Committee was with regard to education. The Committee proposed that all assisted schools should be taken over by the State and a unified system of education be established.

Mr. Bandaranaike’s party had a landslide victory at the 1956 elections and the pledge to the Buddhists was in no small way responsible for this victory. Mr. Bandaranaike became the Prime Minister.

However, notwithstanding the promise that Mr. Bandaranaike as leader of the M.E.P. had given to the people, the Catholic members of the new Government, Messrs. Stanley de Zoyza, Jim Munasinghe, Hugh Fernando and Aloysius Weerakoon began to assert from public platforms that it was not a
the interests of the country to take over the assisted schools, that the demand was made by a few Buddhists extremists, and that the Government had never given an undertaking to take over the schools or to establish a unified system of education.  So, the Catholic Church was somehow able to win over Mr. W. Dahanayake, Minister of Education to its own point of view.  Earlier, Mr. Dahanayake had been an ardent advocate of a unified state school system and had demanded that “Denominationalism must be rooted out neck and crop.”

In August 1959, exactly a month before he met with his tragic death, Mr. Bandaranaike gave a firm undertaking to a deputation from the All Ceylon Buddhist Congress that he would soon take steps to take over all assisted schools and reform the entire system of education.

The proposed Commission to inquire into the political aspects of the Bandaranaike assassination may reveal how for this decision of Mr. Bandaranaike contributed to his tragic death.

It is, however, significant that Mr. Bandaranaike met his death at the hand of a Buddhist monk who was a drug addict and that the prime mover of this crime was another Buddhist monk who moved closely in Catholic circles.

We now come to more recent events:

In the manifesto issued by the Sri Lanka Freedom Party under the leadership of Mrs. Sirimavo Bandaranaike at the General Elections July, 1960, the party gave a definite undertaking that if it was returned to power, it would take over all assisted schools and establish a unified and national system of education. Despite this pledge, the party candidate for Trincomalee, Mr. ERSR. Coomaraswamy,  a Catholic, assured his voters at election meetings that the assisted school system will never be disturbed bya Freedom Party Government – thus showing that a Catholic’s loyalty to his Church was above his loyalty to his country, to his people and to his party.  Mr. Coomaraswamy’s statement naturally caused a great deal of embarrassment, to the other Freedom Party candidates.

When the schools take-over bill came before the Parliament, Catholic Action tried its utmost to prevent it from becoming law. It organized mass protest meetings of Catholics and attempted to get the support of Buddhist monks who were managers of schools, to oppose the Government move. It organized parents’ rallies, mothers’ rallies and students’ rallies. It started a character assassination campaign against the Permanent Secretary to the Minister of Education and also the Prime Minister. The Bill became law despite the massive Catholic opposition. Once the Bill became law, however, Catholic Action hired men and women to occupy the Catholic Schools, and thus attempted to prevent the implementation of the Law. The Government, however, stood firm and the Hierarchy was compelled to get down Cardinal Gracias from India to find a way out of the tangle they had created for themselves.

          Federal Party

To what extent the Catholic Church and Catholic Action has been responsible bedeviling the relations between the Sinhalese Buddhists and the Tamil Hindus it is difficult to say. The Catholic Church however, appears to have wielded great influence over Tamil politicians who adopted an anti Sinhala
policy or a separatist policy.  Messrs. GG. Ponnambalam and C. Suntheralingham recently declared publicly that they took up ministerial posts in the Senanayake government on the advice of the Roman Catholic Bishop of Jaffna.

The policy of the Roman Catholic Church since Independence, has been to exploit the political and linguistic differences between the Sinhalese Buddhists and the Tamil Hindus, and thus prevent these two communities from being united. A Hindu –Buddhist Unity would naturally militate against the expansionist activities of the Catholic Church both in the North and in the South and the Church appear to be determined to prevent this.

In a pamphlet written by Rev. Charles Wickramanayake and circulated among the members of the Diocesan Council of the Church of Ceylon in October, 1958, he says: ”Long before the politicians raised the cry, a Bishop of God in Jaffna is said to have raised the cry, ”Tamil is in peril” and the Christian Church of God in Jaffna is accused of having persisted in this policy, even though a Mrs. Menon from India had said that this cry was absurd.”

A Catholic priest may not write to the press without the express permission of his Bishop. Canon Law is very clear on the point. It declares that “any priest who writes articles in daily newspapers or periodicals without the permission of his Bishop contravenes Canon 1286 of the Code of the Canon Law.” Tamil Catholic priests like Rev. Fr. Xavier S. Thaninayagam and A. Mathuranayagam, however, not only wrote to the Press against the language policy of the Government and demanded parity of status for Tamil and Sinhala as an official language, but also took an active part in protest meetings and demonstrations organized by the Federal Party over this issue. Rev. Fr. Thaninayagam went so far as to bring grave accusations against the Government before foreign audiences. (CDN. 15.8. 1956)

There is no doubt that these Tamil Catholic priests had the blessings of their Hierarchy. We are also aware that Sinhala Catholic priests like Reverend Father Joe Quintus Perera who supported the Government’s language policy were silenced by the same Hierarchy by threatening him with action under the Canon Law.

Next to the United National party, the Federal party has been subjected to the process of “Christian penetration” by Catholic Action. The Federal party is predominantly a Tamil Party – with only a small handful of Muslims. It must be pointed out in this connection that while only 7% of the Sinhalese population is Catholic by religion, the percentage of Catholicsamong the Ceylon Tamils is as high as 21%. The pressure of the “Pope’s block vote” must, therefore, naturally be greater on the Tamil politicians than on the Sinhala politicians. This explains why the members of Parliament belonging to the Federal Party have become champions of the Catholic Church and the Catholic Action Movement, inside and outside parliament.  The Federal Party has also toed the Catholic Church’s line on all important issues that came up before parliament, although their stand has been against the interests of the greater majority of the Tamil Hindus.  Some such issues were the Paddy Lands Bill, the taxation of Religious Bodies Bill, and the  Schools Takeover Bill. The Federal Party is also for the continuance of the
Catholic domination in the Armed Forces although the Tamil Hindus, just as much as the Sinhalese Buddhists, have been discriminated against by the Catholic High Command in these Forces.

          The Press.

In its task of “permeating the temporal order with Christian principles” Catholic Action in every country pays special attention to the press.
Speaking of the influence of Catholic Action on the American press Emmet McLoughlin says in his book: ”American Culture and Catholic Schools” “The
most important channel for Catholic censorship and propaganda is still the Press. The Hierarchy does its best to keep unfavourable news out of the daily papers and our national magazines. This would include such un-American activities  of the clergy in other parts of the world, negotiations by the Vatican with totalitarian powers, questionable actions of the American clergy such as the arrest of a priest for drunk and reckless driving (especially with a parishioners wife in the same car). This censorship is usually achieved through Catholic members of the newspapers’ local staff and the ever present Damocles’ Sword of the threat of a subscription boycott by the large Catholic public or an advertising boycott of the Catholicmerchants (p140)

The daily press in Ceylon is no less subservient to the Catholic Church than its counterpart in North America. Catholic Action has been very successful in infiltrating both the important newspaper groups in Ceylon. The Times Group of newspapers is in fact managed and edited by militant Catholic Actionists, although some of the important shareholders of the group are prominent Buddhists like Messrs. Henry Amarasuriya, and Donald Ranaweera. This group of papers is well and truly run as a propaganda machine of the Catholic Church supporting what the Church supports and opposing what the Church opposes. The policy of the Times Group of papers is said to be formulated by no less a person the Archbishop of Colombo himself.(Circa 1963)

In the course of an address delivered at the presentation of the Buddhist Commission Report to the Maha Sangha and the Buddhist public at Ananda College on the 4th. February 1956, Mr. L.H. Mettananda referred to the Lake House newspapers and said:

“The Roman Catholic Church with its vast resources is openly and blatantly exploiting the poverty, the ignorance and the helplessness of the Buddhist masses. The Buddhists have no way of ventilating their grievances and getting them redressed in this democratic land of ours.  The Lake House newspapers which support the Government and the Roman Catholic Church pay no heed to the grievances of the Buddhists. On the other hand these papers publish glowing tributes to the Catholic clergy and nuns and give prominence to Roman Catholic Parades and processions. They also suppress any form of local news critical of, or detrimental to the Roman Catholic Church. At the same time they advise the Buddhists to be tolerant. The Dinamina, the  Silumina and the Janata fool the fool the Bhikkhus and the Sinhalese reading public, while the Daily News and the Observer ridicule the Bhikkhus, the Sinhalese teachers and the Ayurvedic physicians and the Sinhalese reading public in general. The Government rejoices at all these, so does the Roman Catholic Church.”

Mr Mettananda went on to say:

“We are asking that the youth of the country be freed from missionary control. Today it is not only the education of the young that is endangered. The adults receive their education largely through the Press. We have no grievance against the Times which is a Catholic controlled newspaper. But we have every right to expect the Lake House newspapers: The Daily News, the Observer, the Dinamina, the Janata and the Silumina to be run as national newspapers. They were started by a great patriot of this country, the late D.R Wijewardena, at the request of another patriot the late Sir D.B. Jayatilake. It was the late Mr. Wijewardena, who left by will two lakhs of rupees for the construction of the University Sangharama. The Lake House newspapers are run by his son-in-law, Mr. Esmond Wickremasinghe, who happens to be a member of a Christian family. He has filled the editorial staff and other key posts of the Lake House with Christians,
especially Roman Catholics. His general policy is to decry the Sinhala Language and Buddhism, and to the extole the virtues of Christianity and English. He runs his newspapers as official organs of vested interests and foreign interests. There is scarcely anything national in his English newspapers. But as his income comes chiefly from the Sinhalese reading public, he gives his Sinhala newspapers a local look which, however, rapidly undergoes a change when it suits him. His inconsistency can be seen from the fact that his English newspapers support English as the State language and ridicule the Sinhala medium child as a monkey-faced idiot, and Dutugemunu as a pot-bellied drunkard, while his Sinhala newspapers appear to support Sinhalese as the State language and appear to ridicule the denationalizedsection of our society.”

Former Prime Minister Tony Abbott’s comments on National Security and Support for Sri Lanka

April 7th, 2016

Ranjith Soysa Society for Peace, Unity and Human Rights for Sri Lanka (Victoria)

As a collective of organisations representing Australians of Sri Lankan origin, we welcome the comments on Sri Lanka made by the former Australian Prime Minister Mr. Tony Abbot in a recent article to the Quadrant Magazine entitled ‘I Was Right on National Security’.

In particular, Mr Abbots statement that ‘Australia didn’t join the human rights lobby against the tough but probably unavoidable actions taken to end one of the world’s most vicious civil wars’ resonates well with all Sri Lankans who endured the three-decade long campaign of terror waged by the LTTE to carve-out a separate mono-ethnic state of Tamil Eelam from the North and the East of Sri Lanka.  During this period, thousands of Sri Lankans from all ethnic backgrounds were killed by the LTTE using various violent means including the bombing of public buses, trains, buildings and roads.  Untold damage was also caused to the infrastructure of the country and places of religious worship including World Heritage protected sites.

Mr. Abbot’s comment that ‘the balance between civil liberties and national security does have to shift while there are people in our midst pledged to do us harm’ is applicable to many nations currently facing complex situations as it was to Sri Lanka.

As he says, ‘The problem is not just terrorism but those who would justify or excuse terrorism without actually advocating it’.  This is a strong reminder to the Tamil Tiger diaspora and the LTTE apologists masquerading as Refugee and Human Rights Advocates as well as to other anti Sri Lankan activists, including a number of misguided Australian politicians and journalists, that they too are accountable for the destruction heaped on the people of Sri Lanka.  Not surprisingly, they are the very groups that have been quick to criticise Mr. Abbot for his support of Sri Lanka’s political and territorial integrity.

We also endorse the former Prime Minister view that ‘A country that can’t control its borders sooner or later loses control of its future’.  The gift of two Australian Bay Class Patrol Boats to Sri Lanka and the joint operations between the two nations have already enhanced maritime security and reduced people smuggling in the region.

As recent events in Europe show, countries with little or no border control are increasingly being exploited by economic migrants and those with links to international terrorism.  Those who advocate the building of a land bridge and/or tunnel between Sri Lanka and the overtly hostile Indian State of Tamil Nadu should take serious note of this warning.

In conclusion, we gratefully acknowledge the economic and moral support extended by successive Australian Governments to the fellow Commonwealth nation of Sri Lanka and hope that this continues into the future.

Ranjith Soysa


Society for Peace, Unity and Human Rights for Sri Lanka (Victoria) / Society for Peace, Unity and Human Rights for Sri Lanka (NSW) / Society for Peace, Unity and Rehab: in Sri Lanka (WA)/ Society for Peace, Unity and Human Rights in Sri Lanka (QLD) / Viru Daru Diriya Fund (Victoria)/ Sinhala Cultural Association (ACT)

නලින් ද සිල්වා   උසාවි තුනකින් වැරදි කරු  වුවායය්  කියන ධනපාලගේ ”පට්ට පල්  බොරුව ”’

April 7th, 2016

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

බෝධි ධනපාලගේ  අසමජ්ජාති ලිපිවලට උත්තර දීම  ත්  වැඩකට නැති දෙයකය් පාඨකයන්  කීප දෙනෙක් කියා ඇතත්  මේ අවස්ථාවේ  නිහඬව සිටීම ට මට නොහැක .නලින් ද සිල්වා වැනි විශිෂ්ට දේශප්‍රේමියෙකුට මද ගසමින් ඔහුගේ චරිතය ඝාතනය කිරීමට  ධන පාල මහතා අර අ දින්නේ .නලින්ගේ අභියෝගයට මුහුණදෙන්නට බැරිව ඇතිවූ ලැජ්ජාව වසා ගැනීමටය . ගජයෙක් මෙන් මුලින් පැනගෙන  ආවත්  මුහුණට මුහුණලා විවාදයකට ගියොත්  ප්‍රශ්නෙන් ප්‍රශ්නෙට පැහැදිලි පිළිතුරු දෙන්නට සිදුවෙන බවත්  එවිට එකමදේ හමආම කියමින්  බේරුනා මෙන් බේරෙන්නට නොහැකි බවත්  තේරුණා පසුව ඔහු විවාදයෙන් ලිස්සාගියේ කේවට්ටයා මෙන් අනන් මනම් දොඩවමිනි .’  
                                          දැන්  ඔහු නලින් උසාවි තුනකින් වරද කරු වී අතය් කියය් . මේ ගැන මම දන්නා කරුණු කිවයුත්යය් මගේ සිත මට හඬගා කියය් .    මෙය ලියන මම නම් කිසිදා නලින්ගේ පන්තිකාමර සිසුවෙක් නොවේ .මම ඔහුව මුලින් හඳුනා ගත්තේ ලිපිලේඛන මගින් මිස පුද්ගලිකව නොවේ පුගලිකව  හමුවුනේ මෑත කාලයේය එහීත් හතර පස් වතාවකට වඩා  පුද්ගලිකව මුණ ගසීත් නැත .  මම   අද යම් ජාතිකත්වයක  සිටින්නේ නම් එයට සියයට 90කම හේතුවුයේ  නලින්ගේ පොතපත හා ලිපිලේඛන හැදෑරීම නිසාය . ජීවන සරසවියෙදීනම් මම ඔහුගේ සිසුවෙක්මි .
                                           එනිසා නලින් කොළඹ සරසවියෙන්  නෙරපූ බව  අසු පසු මම මේගැන  සොයාබැලීමට උනන්දු වුයෙමි. . එවක සරසවියේඋප  කුලපති ජී එල් පීරිස්ය . ඔහු කවදත් විජාතිකයෙකි  ජාතිකත්වයට එරෙහි ඔහු නලින්ගේ  ජාතික චින්තනයට එරෙහිවිය  ඔහුමෙන්ම බොහෝ සරසවි අදුරෝද බටහිර ගැති  ආචාර්ය මහාචාර්ය  පට්ටම් වලින් හිස උදුම්මා ගත්තෝ වෙති .ඔවුහු කිසි විටෙකත් තමන් උගත් දේ වරදියය් පිළිගන්නා ය නොවේ එහෙත් නලින්  තමන් උගත් දේවල් පවා වරදියය් තේරුම් ගත විටඒ  වා විවේචනය කරමින් ඒවා ඉගැන්වූ අයගේ අධ්යා සයන් පවාසැකකරමින් විවේචනය කළේය .එවිට අනෙක් ඇදුරෝ  පරල වුනේ තමන්ගේ පට්ටම් ගැලවී යාදොය් බියවූ නිසාය .
                                  නලින් වැරදිකරු  වුනේ වංචා වලට නොවේ . සාකච්චාවලදී තදින් කතා කරමින් බහින්බස් වීම  හා අධ්‍යාපන ඇමති හමීඩ්  සරසවිය ගැන බොරු කීවායය්  පුවත් පත් වලට  ප්‍රකාශ කිරීම යන දෙකටය . උසාවිය කිව්වේ හමීඩ් ගැන එසේ කීමට නලින්ට දේශ පාලන අයිතියක් නැති බවය්  . එහෙත් මතක තබා ගන්න    නලින් එසේ කිව්වේ  ආචාර්ය සමිති සම්මේලනයේ සභාපති ලෙස   වුර්තීය සමිති නිලධාරියෙකුගේ  ක්‍රියා කලාපය අනුගමනය කිරීමෙනි .  හමීඩ් ලගේ කාලයේ වුර්තීය සමිතිවලට  සැලකුවේ නැතිබවා අපි හැම දනිමු .මේ වැරදි  කලේ යය කියා සරසවිය ගෘහස්ත පරීක්ෂණය තියා නලින් අස්කළේය   . කම්කරු උසාවියෙන් නලින් දිනුවේය ලක්ෂ දහයක පමණ  වන්දියක්ද ඔහුට ඒ මගින් අනුමතවූ  බව මට මතකය සරසවිය අභියාචනා කර එමුදල අඩුකරවා ගත්තේය  නලින් වැරදිකරුවෙකු වුනානම්  අවම ලක්ෂ පහක පමණ වන්දියක් ලැබුනේ කෙසේදය්   ධනය   පාලනය කරන්නෝ  අපට කියා දිය යුතුය .
                                            මේ අරගලයේ මුල මෙසේය .සරසවි කලබල නිසා වසාතබීමෙන් පසු විවුර්ත කල වහාම සිදුවූ පාඩු පිරිමහන්නට කෙටිකාලීන පාඨමාලා ආරම්භ කරන ලදී  මේ අතරවාරයේදී  විභාග ප්‍රතිඵල සඳහා නව නිර්ණායක හඳුන්වාදී  තිබුනේය කෙටිකාලීන පාඨමාලාවකින් පසුව නව නිර්ණායක අනුව ප්‍රතිඵලා නිකුත් කිරීමෙන් තමන්ට අසාධාරණයක් වෙන නිසා  පැරණි නිර්ණායක අනුව ප්‍රතිඵල නිකුත් කරන ලෙස සිසුහු ඉල්ලා සිටියහ .නලින්  හා තව කීපාදෙනෙක්
ඒ සිසුන්ගේ ඉල්ලීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේයයසමරනායකලා ආපාසින්හලා ඒ සිසුන්ට විරුධ්ධාවිය .ඇදුරන්ගේ ලොකුකම් මහන්තත කම්  රැකීමට  වඩා සිසුන්   කෙරෙහි අනුකම්පාවක්  දැක්විය යුතුබව නලින්ගේ මතය විය .වාදාභිමුකවීමෙදී නලින්  සුපුරුදු පරිදි  උධ්ධච්චයන්ගේ  පතුරු ගැලෙව්වේය . උන් නලින් සේවයෙන් නෙරපාදැ ම් මේ එනිසායජී එල් ගේ ආශීර්වාදය එයට   නිතැතින් ලැබුනේය
                                 ජී  එල් එකල දැඩි ෆෙඩරල් වාදියෙක ඉතින් නලින්ගේ චින්තනය ඔහුට වහ කදුරු විය . ජී එල් පක්ෂ මාරු කරමින් කලෙත් දැන් කරන්නෙත් හැකි තරමින් හැම පක්ෂයකම ජාතිකත්වය ඉවත් කිරෙමට  දැනමුතුකම් දීමය් ..

නලින්ට  මේ සටනේදී කිසියම් උදව්වක් දුන්නේ දිනේෂ් ගුණවර්ධන හා  නැසීගිය  එස් එල් ගුණසේකර  පම්මනක් යය මම සිතමි   SL  අධිකරණයේදී නලින් වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය
                                        වන්දි අඩුවුනත් නලින් දිනුවේය .ඉන්පසු කැලණියේ රැකියාවද කළේය
              පාඨකයන් මේ විස්තර දන ගැනීමට සතුටු බව  සටහන් වලින් පෙනී ගිය නිසා ලියන්නට අදහස් කලෙමි මුහුණට මුහුණලා විවාදයකට එන තුරු  ධනපාලගේ කිසිම ලිලිප්යකට පිලිතුරුනොදෙන බව නලින් සහසුද්දෙන්ම කියා ඇතිනිසා  පිළිකනු  වල  කහි න්නේ නැතිවධනපාල මහතා විවාදයට සුදානම් විය යුතය .    .       


Muslim Early Marriage.

April 7th, 2016

Vajiragnana Warnakulasuriya

To the Attention of
Hon.Chandrani Bandara MP
Minister of Women and Child Affairs

This is an insignificant issue that would hurt the Muslim community. It looks like most of the burning questions of the day have been solved by the government and you have no work, my advice is just look after Sinhala children only on this issue and leave the sleeping dogs alone. You are arousing the wrath of your PM with this unnecessary issue.

For a moment let’s go back in history, take for instance Prince Siddhartha time. Even during that time there were no marriages on paper it all happened when both parties become sexually active opposite poles attracted together a natural phenomenon. That was the culture in that period. This was the case then & now with all beings. A biological need for the body & mind.

The Muslim religious leader encouraged early union (very very young) opposite sex simply because the woman’s fertility is very high when young so that the off spring will be healthy and the male will enjoy immense pleasure. So, if the Muslim parents are happy no one should bother.

This has been the joy with Christians & Catholic or any GOD based faiths! Priesthood that we hear daily accused of abuse these days enjoyed early childhood pleasure by the church, today it’s wrongly interpreted as childhood abuse, it’s a GOD given gift for their services! It’s obvious God created the flock for the enjoyment of his messengers.

The marriage on paper is a Christian feature, you know before the arrival of the colonials all Asian countries enjoyed the union of women casually just like having an early meal or a (coconut) (polkatta) cup of water. Of course this was the scene all over the Globe.

Even now your parliamentarians enjoy this pleasure at this very moment. I am sure Hirunika knows this even though you may not.

However the Muslim leader married a girl within 6 ~ 9years, so just like Sinhalese try to follow Buddhas advice, they too have

emulate the leader. Besides this is also a ploy to convert a country non-violently into Islam by becoming the Major community of the country. Let’s hope & wish Sri Lanka be the first Nation to achieve this milestone without bloodshed! Your PM at every opportunity talks of the Lichchavi governance during Buddhas time better than the rouge Mahanayakas of the Asgiriya and…..

So, my advice to you is not to poke your finger into a hornet’s hive and get stung all over the body nor should you create unnecessary headache to your PM!

Have a good day!

Vajiragnana Warnakulasuriya

Ranil Arrives China with his begging Bowl රනිල් චීනෙට වැඳගෙන යන හැටි

April 7th, 2016

Premiere Ranil Wickramasinghe has arrived in China for a three-day official visit last night. He was warmly welcomed by Young Chinese officials at Beijing Airport.


Premiere Wickramasinghe was accompanied by his wife Prof. Maithree Wickramasinghe and several other state ministers.


The foreign debt crisis of the ‘yahapalana’ government

April 6th, 2016

(Text of a speech delivered by former President MahindaRajapaksa on the “Foreign debt crisis of the yahapalana government” at the Battaramulla office on Monday 14 March 2016.)

Venerable members of the MahaSangha, clergymen of other faiths, Members of Parliament, and distinguished guests,

In announcing increases in the VAT and income taxes, and the reintroduction of the capital gains tax the Prime Minister said in his special statement to parliament last week that the government has been compelled to increase taxes in this manner because my government had got the country into a debt trap. The country is now facing an unprecedented economic crisis and we should examine how and why things came to such a pass.

After coming into power, the present government obtained 400 million USD under a currency swap arrangement with India in March 2015. They obtained another 650 million USD through a sovereign bond issue in May 2015. Another 1,100 million USD was obtained from India in July under a currency swap agreement. A further 1,500 million USD was obtained through a sovereign bond issue in October. Between March 2015 and March 2016, the government issued short and medium term Sri Lanka development bonds on 12 different occasions borrowing over 2,711 million USD. Thus in the 15 months they have been in power, the present government has obtained 6,361 million USD in foreign loans.

To put matters into perspective, this is enough to meet the entire foreign loan components of the Mattala airport (190 million USD) the Hambantota Port (426 million USD) Norochcholai Coal Power plant (1,340 million USD), The Colombo-Matara Highway (630 million USD), The Colombo-Katunayake Highway (248 million USD) all put together, and there would still be enough money to build not one, but two Port Cities (1,400 million USD each) one 500 megawatt Sampur Coal power plant (500 million USD) and yet another Mattala airport with the final leftovers.

This government enjoyed foreign exchange savings of around USD 2,500 million in 2015 due to the precipitous drop in oil prices after they came into power. But they could not build up foreign exchange reserves or even make the Petrolem Corporation and the Electricity Board profitable. All these colossal borrowings including the massive savings from petroleum imports have been spent on consumption. It is because of the almost comic fiscal irresponsibility shown by the government that Sri Lanka’s credit rating was downgraded by Fitch and Standard and Poor’s recently.

Explaining their reasons for downgrading Sri Lanka Fitch ratings pointed out that the government had loan repayments amounting to 4,000 million USD this year which would place an immense strain on foreign reserves. Of this four billion, more than 2,497 million USD or over 62% of the total were loans that the present government had taken in just the past year. The 1.1 billion USD currency swap arrangement with India entered into in July 2015 for six months and taken in September fell due this year. Furthermore, of the Sri Lanka Development Bonds issued since March 2015, over 1,397 billion USD were short term bonds coming due this year. The share of the repayments due in 2016 attributed to all previous governments put together was thus just over 1,500 million USD. Fitch would not have downgraded us if the debt repayments had remained at a more manageable level as was the case when the economy was managed by my government.

This downgrade has led to a situation where it has become very difficult for Sri Lanka to borrow in the financial markets and they have been forced to rely on multilateral lenders like the IMF who impose conditions such as increasing government revenue to demonstrate that the borrower will be able to pay back the money lent. This is why taxes are to be increased. Last Friday the government had to repay the 1,100 million USD borrowed from India. This month, the government was so desperate for money that they issued Sri Lanka Development Bonds with three and five month maturity periods to raise money. Development Bonds are supposed to be long term instruments. But this government has been using them to raise short term funds. Usually any country would phase out the loans they take so that there is no ‘bunching’ of loan repayments. This government has been ignoring even those basics. Such things do not go unnoticed in international credit markets.

The last time MrRanilWickremesinghe was Prime Minister between 2001 – 2004, the government debt to GDP ratio was consistently above 102%. It is my government that brought this ratio down year after year until it reached 75.5% by the end of 2014. This was the lowest debt to GDP ratio achieved since 1979. During the war years from 2006 to 2009, government expenditure remained at around 23% of GDP but after the war, we controlled expenditure until it reached 18.3% in 2014 – the lowest govt. expenditure to GDP ratio since independence.
It is because of this demonstrated fiscal dicipline that the IMF gave my government a stand-by facility of 2.6 billion USD during the global economic crisis of 2009 without any of the strict conditions that they have imposed on the present government. My government did borrow money to build infrastructure projects, but these were long term concessional loans at 2% or less in interest. Furthermore such borrowings were spread out over many years. We never borrowed for consumption like the present government which is why there were no fiscal fiascos like sweeping revisions of budget proposals and constant revision of tax rates when my government was in power.

The prime Minister’s allegation that there are undisclosed loans and liabilities of my government which are only now coming to light, is also a complete falsehood. State owned enterprises engage in commercial activities and they have their own dealings with banks. Borrowings by state entities are governed by their respective acts of parliament and have to be approved by cabinet. Such borrowings are paid back from their own revenues. Some loans may be guaranteed by the Treasury and in such event are reported to Parliament.

The Prime Minister said during his special statement to parliament last week that he increased the salaries and pensions of public servants, and reduced the prices of fuel, gas, sugar, canned fish etc. He was claiming to have fulfilled all the irresponsible promises made during the Presidential election to win votes. The present precarious situation shows that there are serious consequences to contend with when you try to win votes by pledging the taxpayer as live collateral.

Even before the present debt crisis, the economy was in an uncontrolled freefall. The All Share Price Index has lost around 1500 points after 8 January 2015 and over Rs 600 billion has been wiped off the market capitalisation in the stock market. Foreign holdings of Sri Lanka rupee bonds have gone down by more than half during the same period. Foreign investors who kept renewing their investments when I was in power started exiting the Sri Lankan bond market after January 2015 because they have no faith in the economic management of the present government. During the first nine months of 2015, the unemployment rate increased by nearly 1%. The Rupee has depreciated more than 10%. Foreign reserves which at an all time high of 8,200 million USD at the end of 2014 have gone down to less than 5,000 million. In the coming months, all that can be reasonably expected are more tax increases, more cuts in welfare measures and increases in water, electricity, telecommunications and transport costs not to mention even more unemployment due to the continuing economic mismanagement of this government. The present government will have to be held accountable for the hardships the people will have to face.
MahindaRajapaksa (MP)
Former President of Sri Lanka


Is there a threat to the life of former President Mahinda Rajapakse?

April 6th, 2016

Shenali D Waduge

If there is any person whose life is under threat it is that of the former President, not Chandrika Bandaranaike but Mahinda Rajapakse. If there is another person under similar threat it is Gotabaya Rajapakse. The public have every right to be concerned. LTTE ruled throughout presidencies of 4 Presidents and it was only the 5th who went against the odds and international threats to militarily defeat the world’s most notorious terrorist organization taking a decision as President of the Nation and as Senadhinayaka, commanding the armed forces. When caches of arms, ammunition, suicide kits together with the release of un-rehabilitated LTTE cadres and the recent announcement of the former

threatPresident’s security being suddenly trimmed down and removed all these added, the citizens smell serious trouble looming. The citizens of the country are grateful to the former President who together with the Armed Forces, Police and Civil Defense Force and the Defense Secretary ended 30 years of brutal terrorist rule. No one can deny that we today enjoy peace because of them. We can empathize with other nations now suffering from that same terror we once went through though they chose not to help us defeat terror. All those that played a pivotal role must be protected by the State.  Most are now worried and concerned about the former President’s and the former defense secretary’s safety. The world must take note of these concerns.  For ending terrorism neither of the Rajapakse’s need to have scores settled by the enemy and no one should facilitate this either for personal or political gain.


Let’s review the situation.

Calls for demilitarization have resulted in the closure of key military installations, confining of soldiers to barracks, allocating lands in high security zones to supposed IDPs who never owned a plot of land or ever had title deeds to lands, the increase in illegal fishing by Tamil Nadu comes with the realization that these same fishermen were part of LTTE’s fleet to smuggle arms, ammunition, narcotics and other logistics requirements. India’s involvement in creating LTTE and 35 other militant groups in the 1970s needs to also be mentioned. That LTTE was also under Indian intelligence tutelage combined with India’s aggressive inroads into Sri Lanka’s internal affairs leave little to the imagination. Add all this up and even a kindergarten goer can make sense of the situation.

It is remarkable how organizations that were listed using UNSC Resolution 1373 as LTTE fronts are now determining policy in Sri Lanka and have even been listed without no one so much as asking on what grounds they have been deproscribed without even investigating them. It is also unbelievable that the ministry that handles foreign affairs is virtually being run by the enemy neighbour!


It is in this context that we find ourselves being choked into signing another by-force agreement named ETCA no different to what took place exactly 30years ago when India forced Sri Lanka to sign the Indo-Lanka Agreement in 1987 and even change our constitution. Are we not seeing an encore!

In terms of life threats, Chandrika Bandaranaike Kumaratunga lost an eye from an LTTE attack but she did not mind calling her assailant ‘Mr. Prabarakan’, the present President was also injured by LTTE, Gotabaya Rajapakse as defense secretary escaped an assassination bid. Scores of UNP prospective leaders were conveniently bumped off by the LTTE. Ranil Wickremasinghe our Prime Minister surprisingly has never had a LTTE threat to his life or an attempt on his life.


CBK and Ranil have made numerous offerings to the LTTE. CBK offered Prabakaran to govern the North for 10 years as well as PTOMs while Ranil offered the Cease Fire Agreement ceding territory to terrorists. Together both offered an ISGA mechanism which is being repackaged under numerous other names and is being now pushed by those linked to drafting a new constitution.

We fought terrorists not Tamils.

We suffered terrorism not an ethnic conflict.

Unless this is cleared we are bringing solutions to the wrong problems and are likely to create further problems or new problems.

That LTTE lasted despite a global war on terror since 2001 showcases that LTTE has been used as a political toy for geopolitics and it had nothing to do with any concern for Tamils or their grievances. If post-LTTE defeat the same players are now out to remove those that eliminated their ‘toy’ it is good that we identify clearly who those global players are in order to take counter measures.

The joint opposition should be mindful that as citizens themselves their concern should be to highlight the dangers instead of feeling jubilant at the faux pas being made by the present government for it affords them a better opportunity to return to power. Will they have a nation to ever govern is what they should seriously now wondering.

Be that as it may there is no reason to prune President Rajapakse’s security suddenly and replace trained military security with that of ordinary policemen who would be clueless to act in the event of a terror attack thus compromising the life of the former President.

It only resonates what the public is now beginning to feel that the present government has been only taking political vengeance and revenge since coming to power in January 2015. This is not a healthy way to govern a country by those that came into power promising better uncorrupt transparent good governance. This is certainly what we the public were looking forward to and were expecting. At every turn people are now beginning to question the u-turns being made into the promises pledged.

The most recent assassination was that of Muammar Gaddafi of Libya in 2011 eliminated in the most brutal and heinous way with full consent of the West who were responsible for training and arming the men that were sent to dislodge Gaddafi as leader of Libya. Libyans today find themselves not liberated but dying because of the liberators!

Sri Lanka’s regime change was to oust Rajapakse as leader. With that objective achieved we can but wonder what the next objective is given that his popularity keeps climbing even without any effort on his part. The gun has become the easiest and the most cowardly way to eliminate opposition. Sense must prevail and the law of karma is such that what goes round always returns.

Shenali D Waduge

What Maithripala Sirisena said before about Mahinda Rajapaksa

April 6th, 2016

What Maithripala Sirisena said before about Mahinda Rajapaksa

මද කිපුනු යහපාලක ඇමති ගෝලයෙක් දිවයින මාධ්‍යවේදියාට ගුටි අනී.. මෙන්න පින්තූර..

April 6th, 2016

lanka C news

මද කිපුනු යහපාලක ඇමති ගෝලයෙක් දිවයින මාධ්‍යවේදියාට ගුටි අනී.. මෙන්න පින්තූර..අඩෝ උඹ දන්නවද ඩෝ මම කවුද කියලා.. දැනගනින් පරයා..” යෑයි ගුගුරමින් සුඛෝපභෝගී ජීප් රථයක පැමිණි පුද්ගලයකු ඊයේ (5 වැනිදා) දහවල් “දිවයින” මාධ්‍යවේදියකුට බැණවැදී ඔහු ගමන් කරමින් සිටි කාර්යාල රථයේ රියෑදුරාට කොළඹ බෞද්ධාලෝක මාවතේ විඡේරාම හන්දිය අසලදී පහර දෙනු ලැබීය.

ඒ කුරුඳුවත්ත පොලිසියේ පොලිස්‌ නිලධාරියකුගේ අවවාදද තුට්‌ටුවකට මායිම් නොකරමිනි. සිද්ධිය වන අවස්‌ථාවේ “දිවයින” මාධ්‍යවේදියා සිටියේ කිරුළපන පැවැති බොදුබල සේනා සංවිධානයේ මාධ්‍ය හමුවක්‌ ආවරණයට කාර්යාලීය රථයකින් ගමන් කරමිනි. “දිවයින” රථය බොරැල්ල කනත්ත හන්දියේ බෞද්ධාලෝක මාවත ඔස්‌සේ ටොරින්ටන් දෙසට යැම සඳහා ගමන් කරමින් තිබිණ.

මේ අතරේ ඉදිරියෙන් පැමීණි සුඛෝපභෝගී ජීප් රථයක්‌ මාධ්‍යවේදියා ගමන් කළ රථය පිළිබඳ කිසිදු තැකීමක්‌ නොකර එක්‌වරම විඡේරාම හන්දියෙන් හැරවීමට සුදානම් විය.

නමුත් ඒ මොහොතේ “දිවයින” රියෑදුරුට ඊට ඉඩදීම සඳහා මාර්ගයේ ඉඩ නොතිබීමෙන් හේ රථය ඉදිරියට ධාවනය කළේය. ඒ සමගම ඉන් ප්‍රකෝපයට පත් සුඛෝපභෝගි රථයේ පැමිණි අය ඉහත සඳහන් පදිරි පාදඩයකු සේ දිවයින රියෑදුරුට සහ මාධ්‍යවේදියාට බැණ වදිමින් සිය ජීප් රථයද පාර මැද නතර කර එයින් බැස පැමිණ පහර දීමට සූදානම් වී ඇත.

මේ අවස්‌ථාවේ කුරුඳුවත්ත පොලිසියේ රථවාහන පොලිස්‌ නිලධාරියකු පැමිණ ජීප් රථයේ පැමිණි අයට අවවාද කර පිටයත් වන ලෙස පවසා යළි ආපසු හැරීයත්ම සුඛෝපභෝගී රථයේ පැමිණි චණ්‌ඩියා “දිවයින” රියෑදුරුට වැරෙන් පහර කිහිපයක්‌ එල්ල කර යළි දිවයමින් ජීප් රථයේ නැගී පලා ගොස්‌ ඇත.

එම ජීප් රථයේ අංකය කේ. ඡේ. 6245 ලෙස අංක තහඩුවේ සටහන්ව තිබිණ. පසුව අප කළ සොයා බැලීමේදී එම රථය කලින් පැවති ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍යංශය යටතේ ලියාපදිංචි කෙරුණක්‌ බවද දැනගැනීමට හැකි විය.

ඒ අනුව පැහැදිලි කරුණු වන්නේ දැන් මෙය යහපාලන රජයේ වාහනයක්‌ බවය. එසේ නම් රජයේ බලධරයනි. මේ චණ්‌ඩියා කවරෙක්‌ද? ඔහුව හඳුනා ගැනීමට පහසුව පිණිස අපි ඒ පාදඩ මැරයාගේ ඡායාරූපයක්‌ද මෙහි පළ කරන්නෙමු. මේ මැරයා ඊයේ යහපාලනය බෞද්ධාලෝක මාවත දිගේ දෝරේ ගලා යෑව්වේය.

මේ පුද්ගලයා කවුද? කවුරුන් හෝ දේශපාලනඥයකුගේ බත් බැලයෙක්‌ද? එසේ නැතිනම් ඇඟපුරා මොලේ ඇති නහර වැඩි වූ දේශපාලන පුත්‍රයෙක්‌ද? සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් දිවයින මාධ්‍යවේදියා සහ රියෑදුරු ඊයේ කුරුඳුවත්ත පොලිසියට ගොස්‌ මේ පිළිබඳ පැමිණිල්ලක්‌ද සිදු කරනු ලැබූහ. ඉතින් අපි බලා සිටිමු.

සමන් ගමගේ
– දිවයින

32,561 Viewers

රනිල් රෙදිත් ඇදගෙනද චීනෙට යන්නේ?

April 6th, 2016

-ශ්‍රී රෝහණ–යුතුකම සංවාද කවය

අසව්!අසව් 25 පෙබරවාරී 2016 ඉරිදා ටයිම්ස් පුවත්පතට ප්‍රකාශයක් කරන කුප්‍රකට රුපියල් කෝටි 700 භාංඩාගාර බිල්පත් වංචාවට චෝදනා ලැබූ පළමු විජාතික මහබැංකු අධිපති අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් කියා සිටියේ ශ්‍රී ලංකා අගමැති රනිල් ක්‍රමසිංහ ලබන අප්‍රේල් මාසයේ චීනයේ නිළ සංචාරයක් කරන බවයි. තවද මලික් සමරක්‍රම හා සාගල දැනටම චීනයේ සිටින අතර කොළඹ වරාය නඟරය හා තවත් දෑ පිළිඹඳ සාකච්චා පවත්වන බවයි.

“ඉදිරියේදී සිදු කිරීමට නියමිත අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ චීන සංචාරයට පෙරාතුව චීනය මිත්‍ර කර ගැනීම සඳහා හොංකොංහි පිහිටි සමාගමකට ඩොලර් 55,000ක් පමණ ගෙවීමට සූදානමින් ඇති බව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී නාමල් රාජපක්ෂම මහතා පවසයි”. ලෝකය දිනූවායි කියන දකුණු ආසියාවේ ඔස්තාද් ක්‍රමසිංහ මේ සක්වළ පළමු අගමැතියි විදේශ සංචාරයකට පෙර සමාගම් වලට අල්ලස් දී චාරිකා සංවිධාන කරගන්නා. මොහු කොපමණ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකව පිරිහී ඇද්දැයි බැලීමට හොඳම සාධකය. මේවා ඇසෙද්දී අපට කියන්ට වෙන්නේ විලිලැජ්ජා නැතිකම අගමැති කමටත් වඩා වැඩි බවයි.

2015 ජනවාරී CIA/RAW ඔත්තු අංශ මෙහෙයු NGO බටහිර ගැති, නාගරික අනුකාරකයින්, ජාතිවාදී,ගෝත්‍රවාදී අන්තවාදී සිංහළ බෞද්ධ විරෝධීන්ගේ හුරතලුන් ලෙස පත්වූ රනිල්-සිරිසේන ජුන්ටාව තම ජන්ද ව්‍යාපාරයේ පළමු හතුරා ලෙස රාජපක්ෂ පාලනයද දෙවන හතුරා ලෙස මහජන චීන ජනරජයද ඔවුන්ගේ ගොබෙල්ස්වාදී ප්‍රචාරනයෙන් හංවඩු ගසන ලදි.

ඒ අනුව මෙරට චීනයෙන් ණය ගැනීම,සංවර්ධන ව්‍යාපෘති ගැනීම අති මහත් අපරාධ වූ අතර,ලංකාව චීන කොළනියක් කරන බවක් සමාජ ගතකරන ලදි.තවඳ චීන සංචාරකයින් පැමිණීමද ඔවුන්ට අනුව ලංකාව චීන කොළනියක් කිරීමය අපරාධයකි. එයද වහල් යටත් විජිත මානසිකත්වයට අනුවය.සංචාරකයින් විය හැක්කේ ඇමරිකන් හා යුරෝපීයන්ට පමණී.ඔවුන්ට අනුව ආසියාතික චීන ජාතිකයන්ට සංචාරකයින් විය නොහැක. ලෝකයේ වැඩිම වශයෙන් දැන් සංචාරය කරන්නේද චීන ජාතිකයන් බව ආර්ථික ඔස්තාද් රනිල්ගේ ගොබෙල්ස්ලා නොදන්නේද?

එකළ එජාප ජනාධිපති අපේක්ෂකයාගේ චන්ද ව්‍යාපාරය මෙහෙයවූයේ උග්‍ර ඇමරිකන් ඉන්දියන් ගැති, සිංහළ බෞද්ධ විරෝධී රනිල්,මංගල,මලික් කල්ලිය විසිනි.ඔවුන්ට අනුව තම හාම්පුතුන් දෙපළ සැනසීමට ඔවුන්ගේ පොදු සතුරාවන චීනය පතුරු ගැසීම ඉතාම හොදම තුරුම්පුව විය. මේ සඳහා හම්බන්තොට වරාය ව්‍යාපෘතිය,කොළඔ වරාය නගරය (Port City),දක්ෂිණ අධිවේගය,කොළඹ කටුනායක අධිවේගී මාර්ගය,කොළඹ වරාය සංවර්ධනය,නෙලුම් පොකුණ,ෂන්ග්රීලා හෝටල්,නෙලුම් කුලුණ,කොළඹ පිටත වටරවුම,කොළඹ නුවර අධිවේගී මාර්ගය,මාතර-කතරගම දුම්රිය මාර්ගය,රටපුරා මාර්ග සංවර්ධන වැනි චීන ව්යාප්‍රුති විවේචනය රනිල් සිරිසේන චන්ද ව්‍යාපාරයේ ප්‍රධාන මාතෘකා විය. එකළ ඔවුන්ට හා ඔවුන්ගේ රුපියල් 1600 ෆේස්බුක් බලකායට චීනය නයාට අඳුකොළ මෙන්ය.රාජිත සේනාරත්න, රනිල් ක්‍රමසිංහ,හර්ෂ ද සිල්වා වැනි අය පුන පුනා කිව්වේ පෝට් සිටිය නවතා දමන බවයි.එසේ නොකීවායි මොවුන්ට කිව හැකිද?

වාචාලකම සිරිකොතට හා බටහිර වහල් මානසිකත්වයෙන් යුත් අමනයන්ට හොඳවූවාට රජ්‍ය පාලනයට හොඳ නැත. උදාහරණ අපම අත්දැක ඇත.රනිල්ගේ මාමා ගේ සමයේ රනිල් සමඟම කැබිනෙට්ටුවේ සිටි කානූකටා යයි නම් ලද ආර් ප්‍රේමදාස එවකට ඉන්දීය අගමැතිනිය ඉන්දිරා ගාන්ධී මැතිනියට හා ඇයගේ පුත් රාජීව් ගාන්ධිට “එළදෙන හා වස්සා”ලෙස පාර්ලිමේන්තුවේ කළ අපහාසද එකළ ඉන්දියාව අපෙන් පළිගැනීම් දක්වා නොගියේයි කිවහැකිද? සකළවිධ එජාප චන්ඩීන්ට රාජීව් ගාන්ධී මූත්‍රා යනතුරු ටොකු ඇන්නේ නැත්ද? ඒ ඇන්න ටොකුවලට රනිල් භයවෙලා නේද මෝඩි එනකොට දැනුත් කානුවට බහින්නේ. රනිල්/සිරිසේන ජුන්ටාව හා එජාප වහල්ලු මෝඩිට භයේ කානුවට බැස්සාට අපට කම් නැත.මුන්ගේ අමනකමට ජාතියම ඇඳගෙන කානුවට බැහිමට යාමයි අපේ ජුගුප්සාව.

එජාපයේ පරගැති නිවට බව පක්ෂයේ ආරම්භයේ සිටම ආ එකකි. 1953 චීන ලංකා රබර් සහල් ගිවිසුමට රනිල්ගේ මාමාවූ ජේ.ආර් මුලසිටම ආර්.ජී සේනානායක සමඟ වෛර බැන්දේය.ඒකේ ප්‍රතිථලයක් වුනේ ආර්.ජී එජාපයෙන් ඉවත්ව 1956 මඑපෙ එකතුවී කැළණිය හා දඹදෙණිය ආසන දෙකටම තරඟ කර ජේ.ආර් කැළණියෙනුත් එළවා ජය ලැබීමයි. එම මැතිවරණයේ දී “ජේ.ආර් නානා,කැළණියට වානා,ආර්.ජී සේනා,කැළණියට ඕනා” කියමින් එදා කියූ දෙය අදට අපට කියන්ට වෙන්නේ “රනිල් නානා,ලංකාවට වානා,මහින්ඳගේ සේනා,ලංකාවට ඕනා”

එපමනක් නොව ජේ.ආර් මෙන්ම තවත් යැංකි/එංගලන්ත ගැති වහල් මානසිකත්වයක් තිබූ ජෝන් කොතලාවල 1955 චීන විරෝධය බැංඩුන් සමුලුවේ ප්‍රදර්ශනය කිරීමට ගොස් “බැංඩුන් බූරුවා” ලෙස පට්ටමක්ද ගහගත්තේය.
මේ සියල්ලෙන් පෙනේන්නේ එජප එදා සිට අදද බටහිර ගැති වහල් මානසිකත්වයෙන් මිදීමට උඩ සිට පහලටම තවම ලෑස්ති නැති බවයි. එයින් මිදීමට උත්සාහයක් නැතුවා මදිවට එම වහල් භාවය සුජාත කිරීමට නම් අතිමහත් චීන විරෝධයක් නම් ආරූඪ කරගෙන ඇත. වන්දිභට්ටයින් කියන ලෙසට රනිල් ආර්ථික ඔස්තාද් කෙනෙක්ල? ඒත් ඔස්තාද් උග්‍ර චීන විරෝධී වුනාට ඔහුගේ බලසම්පන්න ස්වාමීවරු නම් වෙළදාමේදී චීනය උඩින්ම තියාගෙනඉන්නේ. ඇමරිකාවේ දෙවන, ඉන්දියාවේ පළමු, එංගලන්තයේ තෙවන, ඔස්ට්රේලියාවේ පළමුවෙනි වෙළද සහායකයා චීනයයි.ඔස්තාද් ලෝක තත්වය දන්නවා නම් චීන විරෝධය, පවත්නා ලෝක තත්වයට පටහැනි බව ජන්ද ව්යාපාරයේදී නොදැන සිටියාද? බලලෝභය නිසාම නොදැක්කේද?
අනෙක් අතින් චීනය අපට උදව්කලේ හැමවිටම අපට අවශ්ය වෙලාවේ මිසක් ඔවුන්ට අවශ්ය වෙලාවේ නොවේ. 1953 රබර් සහල් ගිවිසුම නොතිබ්බා නම් 1953 හර්තාලය දිනකින් නොව මාස ගණනක් යෑමට තිබුණී. එහෙම වූවානම් එදා කැබිනට් රැස්වීම “නිව්ෆවුන්ඩ්ලන්ඩ්” නැවේ පැවැත්වූවාට අමතරව රනිල්ගේ මාමලාට ඒකෙන්ම එංගලන්තයේ පදිංචියටද යෑමටද ඉඩ තිබුණී. තවද තුල්හිරිය,මින්නේරිය,පූගොඩ කම්හල් දුන්නේ තෑගි ලෙසය. සම්මන්ත්රණ ශාලාව නොබැඳි සමුලුවට තෑග්ගකි.ත්රස්තවාදී යුද්ධයේදි ආයුධ අවශ්ය වේලාවේදීය.රනිල්ලාගේ හාම්පුතුන් එක උන්ඩයක්වක් නොදෙනවිට අපට ආත්මාරක්ෂාවට ආයුධ දුන්නේ චීන මිතුරායි.

ලංකාව විනාශකිරීමට ත්‍රස්තයින් පුහුණු කර ආයුධ දුන්නේ රනිල් වඳින ඉංදිය හාම්පුතා නෙවෙයිද? ත්‍රස්තයින්ට රැකවරණ දී පුහුණු කලේ ඇමරකාව එංගලන්තය යුරෝපය නොවේද?ඇන්ටන් බාලසිංහම් කොළඹ එංගලන්ත මහකොමසාරිස් කාර්යයාලයේ සේවය කලේ අහඹුවකින්ද? එජා සංවිධානයේදී දිගින් දිගටම ලංකාවට විරුද්ධ වුනේ රනිල්ලාගේ අතිජාත මිතුරන් වූ ඇමරිකාව,එංගලන්තය,නෝර්වේ,යුරෝපා සංගමය සමඟ ඉංදියාව නොවේද? චීනය එතනදීත් අප වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ නැද්ද?
රනිල් හා එජාපයම අපට උදව්වට සිටි ප්‍රධාන මිතුරාට අනේක විධි අපහාස අවලාද නැගු අතර අපව ජාතියක් ලෙස බිත්තියට හේත්තු වෙනතුරු පහර දුන් සතුරු රාජ්ය වෙත නිවට ලෙස දණගාමින් වන්දනාමාන කලේ චීන විරෝධය උඩ ආධාර උපකාර ලැබේයන නිගමනය උඩය.

අවශ්‍යම වූ යුද්ධයේදී ඇමරිකාවෙන් ලැබුනේ තුවක්කු ගැලවු මුරයාතත්රාවක් පමණී. නැතිවෙන්ට එජා මානව හිමිකම් කවුන්සලයේදී ඉතාම පහත් තත්වයෙන් ලංකාව අපහසුතාවයට නම් පත්කලේය.රනිල් දිනපු ගමන් ඇමරිකාව වන්දනා කරමින් කඳබැදගෙන ගොස් හිස් අතින් ආවේය.

බලයට ඒමට රනිල් ලංකාවේ පැතිරූ මැවූ චිත්‍රය නම් ඇමරිකාවේ,එංගලන්තයේ, යුරෝපයේ,ජපානයේ, ඉන්දියාවේ ආයෝජකයින් කර්මාන්තශාලා හා ඩොලර් පවුම් නැව්වලට පටවාගෙන වරායවල රනිල් දිනන තුරු බලාසිටින බවත් රනිල් දීනූ වහාම පසු දින සිට මෙරට ආයෝජනය කරන බවත්ය. ජර්මනියෙ ෆෝක්ස්වාගන් කම්හලකට භූමියකුත් කුළියාපිටියෙන් බදුදීමට ලෑස්තිවිය.
චීන ආධාර දෙනවිට කිසිදු කොන්දේසියක් නැත. මූල්‍යමය කටයුතු වලට අභ්‍යන්තර දේශපාලනයට කිසිදු බලපෑමක් නැත.ලෝක බැංකු ආධාරවලදී මෙන් පෞද්ගලීකරන, මුදල අවප්‍රමාන කිරීමට බලපෑම් නැත.
මෙනයින් ඉන්දීය ණය සම්පූර්ණයෙන්ම බායියාගේ ණයටත් අන්තය. බායියා පළමුව ණයදී ගෙයද අයිතිකරගෙන බිරිඳත් දුවත් දෙදෙනාමත් විවාහ කරගෙන නවතින්නේ. මුහුදු මංකොල්ලකාරයෝ ඉන්දියානුවට වඩා ශිෂ්ටය. ඉන්දියානුවෝ දැන් අපේ අභ්යන්තර දේශපාලනය හැසිරවීම,ව්‍යයවස්තා තීරණය,විදේශ වෙළදාම,විදේශ කටයුතු, ආරක්ෂාව,අභ්යන්තර මාර්ග,වෙළද ගිවිසුම්,යටිතළ පහසුකම්, දුම්රිය මාර්ග සියල්ල පාලනයට ඔවුන්ගේ ණය ආයුධයක් කරගෙන ඇත. ඒ මදිවට මෙරට රැකියා කොල්ලකන්ට එක්ටාවකුත්”අලි මදිවට හරක්”.
ඉතාම යටත්විජිතවාදී ආකල්ප ඉන්දීය ණය සමඟ ඇත.ඔවුන් නිවාස ඉදිකරන්නේ දෙමළ ගෝත්‍රවාදයට අනුව යාපනයේ සහ වව්නියාවේ පමණී. මෙයද දේශපාලන ව්‍යාප්තවාදී ව්‍යාපෘතිය.ආරෝග්‍යශාලා දෙමළ වතුකරයට පමණී.ගුවන් තොටුපළක් යාපනයට,මන්නාරමේ සිට ත්‍රීකුණාමල වරායට දේශසීමා පන්නයේ මාර්ගයක්?

ඉන්දියාවේ පුහුණුවෙන් පසු මෙරටේ උතුරු දුම්රිය මඟ විනාශ කළේත් දෙමළ ත්රස්තයෝමය.ඉන්පසු එම දුම්රිය මාර්ගය සෑදීමේදී ඉන්දීය කොන්දේසි අනුව සෑම ප්‍රවේශ පත්ත්රයකින්ම 60% ඉන්දියාවට ගෙවිය යුතුයි.තවඳ මාර්ග හා දුම්රිය නඩත්තුව ඉන්දියා මගින් පමණී. චීනයෙන් ගෙනෙන කිසිම දුම්රියක් ඒ මගේ යාමට අවසර නැත.මෙය මොන ආකාරයේ ආධාරද?යම් විදියකින් ඔවුන් දක්ෂින අධිවේගී මාර්ගය සෑදුවේනම් එම මාර්ගයේ යා හැක්කේ බජාජ්,ටාටා,මරුති,අශෝක් ලේලන්ඩ් පමණක් යයි තීරණය කිරීමට වුවත් බැරිනැත. වාසනාවට චීනයට එවැනි උණක් නැත.
දැන් ආර්ථික ඔස්තාද්ලා බලුවී බින්දුවටම බැස ඇත.ණයදෙන්ට යුරෝපා ඇමරිකන් කාරයන්ට අතේ පිච්චියක් නැත.රනිල් බලයට ආවිට එනවා කියූ මනංකල්පිත ආයෝජකයෝ නැත.නෝවීජියන් සොල්හයිම්ලා ගැන ආරංචියක්වත් නැත. රනිල්ගේ ආංඩුව දැන් දෙකොන පත්තුවුන විලක්කුවක් මෙනි.මුලු රටම විනාශ කර පාරට දමා ඇත.
රනිල් ගෙදර ගියොත් අඹුනසී මඟ සිටියොත් තෝ නසී. යමපාලනය බලයට ගෙන ඒමට මංත්‍රණ වැපිරූ යකදුරා දැන් දොළ පිදේනී ඉල්ලයී.එක්ටා දෙනු, මන්නාරම ත්‍රීකුණාමල සරළ රේඛාවෙන් උඩ සීක්කිම් පන්නයේ ගිලගැනීමට ඉඩදෙනු. නැතිනම් විග්නේෂ්වරම් මගින් එය ගමී. අනියමෙන් තර්ජන අතිජාත මිතුරා දෙමින් සිටී.
රනිල්ගේ යමපාලන දැන් නාසය ළඟටම ගිලී ඇත. ගොඩ ඒමට නම් කඹරයාගේ වලිගයේ හෝ එල්ලිය යුතුයි.ඔස්තාද් ක්‍රමසිංහට කන්ට ඕනෑ වුනාම කඹර මසුත් තළගොයි මස් කිරීමට සිදුවී ඇත. එකම පිහිට චීනයට වැඳ ණයක් ඉල්ලීම පමණී. දැන් පෝට් සිටි හොඳයි.අනේ කාළේ වනේ වාසේ.
ආර්ථික ඔස්තාද්,පරිනත දකුණු ආසියාවේ මහා මොළය(ෆේස්බුක් ගෝල බාලයන්ට අනුව), රනිල් ක්‍රමසිංහ මහතා ගෙන් අපට එකක් අහන්ට තිබේ. රනිල් චීනයට යන්නේ රෙදිත් ඇඳගෙනද?

ප‍්‍රභාකරන් හා ඔහුගේ මස්සිනාලා 1

April 6th, 2016

නලින් ද සිල්වා

මෙය 1995 දී පළ වූ ප්‍රභාකරන් ඔහුගේ සීයලා, බාප්පලා හා මස්සිනාලා පොත් පිංචෙනි. නන්දිකඩාල් ජයග්‍රහණය එයට ම පමණක් සීමා වී දෙමළ ජාතිවාදය පැරදවීමට ක්‍රියා නොකෙරුණේ ප්‍රභාකරන් ත්‍රස්තවාදියකු ලෙස පමණක් සැලකීම හේතුකොට ගෙන ය. ප්‍රභාකරන් යනු දෙමළ ජාතිවාදයේ විකාශයක් බව තේරුම් නොගත් සිංහලයෝ නන්දිකඩාල් ජයග්‍රහණයෙන් පසුව නැවතත් ප්‍රභාකරන්ගේ මස්සිනාලාට හිස එසවීමට ඉඩ දුන්හ.  මෙය දේශපාලනඥයන්ගේ ප්‍රශ්නයක් පමණක් නො වේ. සිංහලයන්ට ප්‍රවාද නැති වීම එහි දී බලපාන ප්‍රධාන කරුණකි.

මෙහි ඇති කරුණු ගැන පමණක් අවධානය යොමු නොකළ යුතු ය. අපට අවශ්‍ය වන්නේ ප්‍රභාකරන් යනු හුදු ත්‍රස්තවාදියකු නොවූ බව අවධාරණය කිරීම ය. ප්‍රභාකරන් අවුරුදු දෙසියකට ආසන්න කාලයක් මුළුල්ලේ විකාශය වූ දෙමළ ජාතිවාදී දේශපාලනයේ තවත් පුරුකක් පමණක් විය. ඔහුගේ පරාජයෙන් මේ සමස්ත දේශපාලනය ම පරාජය වූ බව තේරුම් ගැනීමට තවමත් සිංහලයන්ට නොහැකි වී ඇත. එබැවින් ම ප්‍රභාකරන්ගේ මස්සිනාලාට එංගලන්තයේ හා ඉන්දියාවේ ආධාරයෙන් හිස එසවීමට හැකි වී තිබේ. 

x              1977 න් පසුව දෙමළ ජනතාව දිනාගත් දේ සන්නද්ධ වීම නිසා ම ලබාගත් දේ නොවේ ද ?

                1977 මේ රටේ දෙමළ ජාතිවාදය තුන්වැනි යුගයක් ඇරඹීම සංකේතවත් කළා. එම යුගය පටන් ගත්තේ හැත්තෑවේ දශකයේ, දෙමළ ජාතිවාදයේ දෙවැනි යුගය හතලිස් ගණන්වල ඇරඹි1949 දෙමළ රාජ්‍ය පක්ෂය පිහිටුවීමත් සමග කුලූගැන්වුණා. ඒ වගේ ම තුන්වැනි යුගය හැත්තෑ ගණන්වල ඇරඹී 1977 දී කුළුගැන්වී ප‍්‍රකාශයට පත් වුණා.

                හැත්තෑ ගණන්වල සිදු වූ ප‍්‍රධාන ම වෙනස වූයේ ආයුධ සන්නද්ධ පිරිසක් ඇති වීම නොවෙයි. ආයුධ සන්නද්ධ පිරිසක් පරාජය කෙරීම නොකළ හැකි දෙයකුත් නොවෙයි. මා කලින් සඳහන් කළ පරිදි 1969 දී පළමු තරුණ කණ්ඩායම බිහි වූවා. 1972 පමණ වන විට කොටි සංවිධානයත් බිහි වූවා. ඒ කණ්ඩායම් බිහි වූයේ ම දෙමළ නායකයන්, එනම් තරුණයන් ගේ දෙමව්පියන් හා බාප්පලා අවශ්‍ය පරිදි දෙමළ රාජ්‍ය ලබා ගැනීමට කටයුතු නොකරන්නේ ය යන පදනමින්. මේ තරුණයන් ගේ සීයලා වූයේ පසුගිය සියවසර සිට හතලිහේ දශකය දක්වා මධ්‍යයෙහි බලය ලබා ගැනීමට කටයුතු කළ පිරිස.

                තරුණයන්, එනම් ප‍්‍රභාකරන් හා ඔහු ගේ මස්සිනාලා සංවිධානය වනු දුටු ඔවුන් ගේ බාප්පලා ද නැවතත් සංවිධානය වූවා. 1974 දී දෙමළ එක්සත් විමුක්ති පෙරමුණ බිහි වූයේ එසේ නැවත සංවිධානය වීමෙනුයි. අමිර්තලිංගම් මහතා මෙන් ම කුමාර් පොන්නම්බලම් මහතා ද තොන්ඩමන් මහතා ද එහි එක් වී සිටියා. 1949 දී පිහිටුවූ ලංකා දෙමළ රාජ්‍ය පක්ෂයෙහි ප‍්‍රතිපත්ති ඔවුන් නැවත වරක් 1976 දී පැවැත් වූ වඩුගොඩ (වඩුක්කොඩෙයි* සම්මේලනයේදී ප‍්‍රකාශ කළා. එනම් දෙමළ ජනයා වෙන ම ජාතියක් ලෙස සැලකීම, දෙමළ ජාතියේ ස්වයං නිර්ණ අයිතිය පිළිගැනීම හා දෙමළ නිජභූමිය පිළිගැනීමයි. එයට අමතර ව වතුකරයේ සියලූ දෙමළ වැසියන්ට පුරවැසිකම හා ඡුන්ද බලය ලබා දිය යුතු බවට ද යෝජනාවක් සම්මත කෙරුණා. දෙමළ එක්සත් විමුක්ති පෙරමුණ 1977 මැතිවරණයට තරඟ කෙළේ වෙන ම රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමට වරමක් ලබාගැනීම සඳහායි.

x              ඔබ කියන්නේ හැත්තෑව දශකයෙන් පසු දෙමළ ජාතිවාදය කඳවුරු දෙකක ක‍්‍රියාත්මක වූ බව ද ? ඔවුන්ට යම් යම් දේ දිනාගැනීමට ලැබුණේ ඒ නිසා ද ?

                හතළිහේ දශකයේ දී දෙමළ ජාතිවාදය පළමු වැනි යුගයේ සිට දෙවැනි යුගයට මාරු වුණා. එතැන දී ප‍්‍රභාකරන් ගේ සීයලා ගේ දේශපාලනය අවසන් වී ඔහු ගේ බාප්පලා ගේ දේශපාලනය ඇරඹුණා. එහෙත් හැත්තෑව දශකයේ දී සිදු වූයේ වෙනත් දෙයක්. ප‍්‍රභාකරන් ගේ බාප්පලා ගේ දේශපාලනය අවසන් වුණේ නැහැ. ප‍්‍රභාකරන් හා ඔහු ගේ ඇතැම් මස්සිනාලා ගේ දේශපාලනය බාප්පලා ගේ දේශපාලනය සමග සමගාමී ව පැවතුණා. ඒ වගේ ම තවත් සමහර මස්සිනාලා බාප්පලා ගේ දේශපාලනය ම ඉදිරියට ගෙන ගියා. 

x              ඒ කියන්නේ හැත්තෑවේ දශකයේ දී දෙමළ ජාතිවාදී දේශපාලනයේ අලූත් යුගයක් ඇරඹුණේ නැතැයි කියන එක ද?

                එහි තේරුම මේකයි. දෙමළ ජාතිවාදයේ පළමු යුගයේ අරමුණ වූයේ තම ජන අනුපාතයට නොසරිලන ආකාරයකින් මධ්‍යයෙහි බලය ලබා ගැනීමයි. දෙවැනි යුගයෙහි අරමුණ වූයේ මධ්‍යයෙහි බලය හීනකර පළමු ව උතුරේ හා නැගෙනහිර පෙඩරල් ප‍්‍රාන්තයක් පිහිටුවා දෙවනු ව දෙමළ රාජ්‍යයක් බිහි කෙරීමයි. එහි දී ඔවුන් ගේ උපක‍්‍රමය වූයේ පවතින දේශපාලන තත්ත්වය උපයෝගී කරගෙන තම අරමුණ කරා පියවරෙන් පියවර ඉදිරියට යෑමයි.

                ප‍්‍රභාකරන් හා ඔහු ගේ ඇතැම් මස්සිනාලා ගේ දේශපාලනය එයට වෙනස් වුණා. සන්නද්ධ ක‍්‍රියා මාර්ගයකින් ඊළමක් දිනා ගැනීම ඔවුන් ගේ අරමුණ වුණා. එක් අතකින් ගත් කල පෙඩරල් රාජ්‍යයක යන්න ඔවුන් විසින් පන්නනු ලැබුවා. ප‍්‍රභාකරන් ගේ බාප්පලා ඊළම දිනාගැනීමට උත්සාහ කෙළේ අදියර දෙකකින්. එහෙත් ප‍්‍රභාකරන් හා ඔහු ගේ ඇතැම් මස්සිනාලා එය එක ම අදියරකින් දිනා ගැනීමට බලාපොරොත්තු වුණා. බාප්පලා ගේ හා පුතාලා ගේ දේශපාලනයෙහි වෙනස එයයි. ප‍්‍රභාකරන් ආයුධ ගත්තේ දෙමළ රාජ්‍යය එක අදියරකින් දිනාගැනීම සඳහා. ඔවුන් දුටු ආකාරයට බාප්පලා දෙමළ රාජ්‍යයක් දිනාගැනීමට කටයුතු කෙළේ නැහැ.

                දෙමළ ජාතිවාදයේ තුන්වැනි යුගයේ දී ප‍්‍රභාකරන් ගේ බාප්පලා ගේ දේශපාලනයත් මස්සිනාලා ගේ දේශපාලනයත් සමගාමී ව ක‍්‍රියාත්මක වුණ නිසා ම මේ දේශපාලන ක‍්‍රියාමාර්ග අතර මාරු වීමට ප‍්‍රභාකරන් ගේ මස්සිනාලාට හැකියාව ලැබුණා. බාප්පලා ගේ දේශපාලනයට අවතීර්ණ වූ මස්සිනාලාත් හිටියා. පරම්පරා වශයෙන් සැලකුවත් ප‍්‍රභාකරන් ගේ බාප්පලා ලෙස චෙල්වනායගම්, නාගලිංගම්, අමිතර්තලිංගම් මෙන් ම සිවසිදම්බරම් ආදීන් හැඳින්විය හැකියි. මස්සිනාලා ලෙස නීලන් තිරුචෙල්වම් මෙන් ම වර්ධරාජා පෙරුමාල්,පේ‍්‍රමචන්ද්‍රන්, උමා මහේෂ්වරන්, ඩග්ලස් දේවානන්ද, සිද්ධාර්ථන් ආදීන් හැඳින්විය හැකි ය. මෙයින් නීලන් තිරුචෙල්වම් දෙමළ එක්සත් විමුක්ති පෙරමුණේ සාමාජිකයෙක්. ඔහු ගෙන් සංකේතවත් වන්නේ බාප්පලා ගේ දේශපාලනය ඉදිරියට ගෙන යන ප‍්‍රභාකරන් ගේ මස්සිනාවරුනුයි. අනෙක් මස්සිනාලා මුල දී ප‍්‍රභාකරන් මෙන් ම එක් අදියරකින් ඊළම් දිනාගන්න කටයුතු කළ අයයි. එහෙත් ඔවුන් ගෙන් ඇතැමකු පසුව අදියර දෙකකින් ඊළම දිනා ගැනීමට කටයුතු කරනු පෙනෙන්ට තිබෙනවා. දෙමළ ජාතිවාදයේ තුන් වැනි යුගයේ දේශපාලන ක‍්‍රියාමාර්ග දෙකක් සමගාමී ව ක‍්‍රියාත්මක වන බැවින් ප‍්‍රභාකරන්ගේ මස්සිනාලට එක් ක‍්‍රියාමාර්ගයක සිට අනෙක් ක‍්‍රියාමාර්ගයට අවතීර්ණවීමේ හැකියාව ලැබී තිබෙනවා. අද වන විට පරම්පරා වශයෙන් ගතහොත් ප‍්‍රභාකරන් ගේ බාප්පා කෙනකු ලෙස සැලකිය හැක්කේ සිවසිදම්බරම් මහතා පමණයි. නිලන් තිරුචෙල්වම් මහතා ඇතුළු දෙමළ එක්සත් විමුක්ති පෙරමුණේ අනෙක් අය සියල්ලන් ම පාහේ ප‍්‍රභාකරන් ගේ මස්සිනාලයි.

x              දෙමළ ජාතිවාදයේ තුන්වැනි යුගය යනුවෙන් ඔබ හඳුන්වන යුගයේ දී දෙමළ නායකයන් යම් යම් දේ දිනාගත්තේ කෙසේ දැයි ඔබ තවමත් තේරුම් කර දුන්නේ නැහැ.

                දෙමළ ජාතිවාදයේ තුන්වැනි යුගය සංකීර්ණ යුගයක්. ඒ යුගයේ මා කලින් කී දේශපාලන ක‍්‍රියාමාර්ග දෙක සමගාමී ව ක‍්‍රියාත්මක වුණා පමණක් නොවෙයි. ඒවා එකිනෙකට අනුපූරක ව ක‍්‍රියාත්මක වුණා. ඒවා අතර විරුද්ධතාවක් පවතින අතර ම එකක් අනෙකෙන් පෝෂණය ලැබූ අතර ඒවා එකිනෙක මත යම් ප‍්‍රමාණයකට රඳා පැවතුණා. ක‍්‍රියාමාර්ග දෙක අතර තිබූ වෙනස්කම් හා විරෝධතා මැද වුව ද එකක් අනෙකේ ක‍්‍රියාත්මක වීම මත රඳා පැවතුණා.

                එමෙන් ම මේ යුගයෙහි තවත් වැදගත් දෙයක් සිදු වුණා. දෙමළ ජාතිවාදයෙහි දෙවැනි යුගයෙහි 1965 දී ඉතා ම තාවකාලික ව සුළුවෙන් සිදු වූ ක‍්‍රියාවක් මහා පරිමාණයෙන් සිදු වීමට පටන් ගත්තා. ඒ තමයි ආණ්ඩු පිහිටුවීමට දෙමළ ජාතිවාදී පක්ෂවල උපකාරය ලබාගැනීමට සිදුවීම. සිංහලයන් ගේ ඡුන්ද එ. ජා. පක්ෂයට හා ශ‍්‍රි. ල. නි. පක්ෂයට බෙදී ගිය විට ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීම සඳහා දෙමළ ජාතිවාදී පක්ෂවල සහාය පැතීමට ඒ පක්ෂවලට සිදු වූවා. එහි දී තම අරමුණ ඉටු කරගැනීම සඳහා නොයෙකුත් කොන්දේසි පනවා, ඒ මත පමණක් ආණ්ඩුවට සහයෝගය දීමට දෙමළ ජාතිවාදී පක්ෂ එනම් බාප්පලා හා ඔවුන් ගේ දේශපාලනයට අවතීර්ණ වූ මස්සිනාලා ඉදිරියට ආවා.

x              ඔබ කියන්නේ 1977 න් පසුව දෙමළ නායකයන් යම් යම් දේ දිනාගත්තේ මේ ක‍්‍රියාමාර්ගය මත පදනම් වී කියා ද ?

                ඔව්. මූලික වශයෙන් අනුගමනය කළ ක‍්‍රියාමාර්ගය එයයි. 1977 මැතිවරණයට පෙර තොන්ඩමන් මහතා ජේ. ආර්. ජයවර්ධන මහතා සමග ගිවිසුමකට එළඹුණා. එම ගිවිසුම අනුව ජේ. ආර්. ජයවර්ධන මහතා පිළිගත්තා දෙමළ ජනයාට අසාධාරණයක් වී ඇති බවත් ඒවාට යම් යම් පිළියම් දිය යුතු බවත්. ඒ අනුවයි ඔහු විශ්වවිද්‍යාල වලට ඇතුළත් කෙරීමේ දී ප‍්‍රමිතිකරණය නැති කිරීම, සිරිමා – ශාස්ත‍්‍රී ගිවිසුමෙන් ඉන්දියාවට යැවීමට නියමිත ව සිටි වතු කම්කරුවන්ට ද පුරවැසිකම හා ඡුන්ද බලය ලබා දීම ආදිය කෙළේ. උතුර හා නැගෙනහිර දෙමළ නිජභූමිය ලෙස පිළිගැනීම, දහතුන් වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ඇති කෙරීම, පළාත් සභා ඇති කෙරීම, දෙමළ රාජ්‍ය භාෂාවක් බවට පත් කෙරීම ආදිය සිදු කෙළේ ඉන්දියාවේ බලපෑම මත ඒ ක‍්‍රියාවලිය දිගට ගෙනයෑමෙන්. එහෙත් දෙමළ ජාතිවාදීන් අසාධාරණ යැයි කී එකක් වත් අසාධාරණ නොවන බව මා කලින් කියූ ලිපි ලේඛනවල පෙන්වා දී තිබෙනවා. 

                1977 දී සිදු වූයේ ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට තොන්ඩමන් මහතා ගේ ඡුන්දත් අනෙක් දෙමළ ඡුන්දත් ලබාගැනීමට ජේ. ආර්. ජයවර්ධන මහතා දෙමළ ජාතිවාදීන්ට කප්පම් ලබා දීම පමණයි. දෙමළ ජාතිවාදීන් එ. ජා. පක්ෂයටත් ශ‍්‍රී. ල. නි. පක්ෂයටත් තම ඡුන්ද වෙන්දේසියේ දමනවා;තමන්ට වැඩි ම වාසි සලසන පක්ෂයට ඡුන්ද ලබා දෙනවා.

මේ ලිපිය මුහුණු පොතෙන් ද කියවිය හැකි ය.

නලින් ද සිල්වා

2016 අප්‍රේල් 07

MR’s security

April 6th, 2016

The Editorial Courtesy The Island

Former President Mahinda Rajapaksa has complained that the army personnel attached to his security contingent are being withdrawn apace and his bullet proof vehicle has not been returned after repairs. The government is sure to trot out some lame excuses, as it has done previously, in a bid to justify such politically-motivated action.

True, the Rajapaksas sinned; they resorted to revengeful action against their political enemies, real and perceived, while they were ensconced in power. Their hubris and abuse of power knew no bounds and they never thought they would find themselves in this kind of predicament. The Rajapaksa government earned notoriety for numerous witch-hunts against all those who dared challenge them politically or otherwise. They even unflinchingly reduced their political rivals’ security without proper threat assessments. Prominent among those who had to undergo harassment at their hands for ruffling their feathers were Sarath Fonseka and Maithripala Sirisena.

In a turn of events replete with irony, the boot is now on the other foot. But, two wrongs do not make a right. The present-day rulers asked for a popular mandate to topple the Rajapaksa government, promising to usher in good governance. They cannot justify doing more of what their predecessors did.

No one defeated terrorism singlehanded. The credit for that feat should be given to the then government leaders, military commanders, the ranks and file of the security forces, the Civil Defence Force, the much-maligned police and the general public who underwent untold hardships during war years without protesting. However, the fact remains that if the then President Mahinda Rajapaksa had buckled under tremendous pressure brought to bear on him, both internally and externally, to agree to a ceasefire, no one else would have been able to carry on military operations let alone eliminate the LTTE’s military muscle. Rajapaksa as well as all others who were instrumental in removing the scourge of terror and making this country safe for us to live in, therefore, deserves maximum possible protection. The present government is duty bound to ensure that their security is not compromised for political reasons, especially in view of the recent arrest of a hardcore Tiger with suicide jackets and explosives in the North.

There are, no doubt, serious allegations against the Rajapaksas, the main one being that they have stashed away as much as USD 18 bn in foreign accounts. They must be probed. The government must do everything in its power to recover the funds it accuses the Rajapaksas of having taken out of the country. Mere rhetoric won’t do. Expensive horses and Lamborghinis which were said to be in the possession of the former ruling clan must be traced as a national priority. But, under no circumstances must former President Rajapaksa’s security be reduced. It is only wishful thinking that the movements of a seasoned political leader can be curtailed by reducing his or her security. The government had better refrain from settling scores with Rajapaksa at the expense of his security.

What the government ought to realise is that it will be held responsible if anything untoward happens—absit omen! The Rajapaksa government was lucky that the curtailment of security by way of political revenge under its watch did not result in any of its opponents being harmed. But, it may be recalled that the Premadasa administration was not so lucky. Its fate was sealed the day Lalith Athulathmudali was assassinated in April 1993. That tragic incident triggered a political tsunami, which brought the UNP’s 17-long-year rule to an end. Lessons that history provides should be learnt if disasters are to be averted.

It behoves the government to ensure that its rivals are well protected for its own sake.


ලෝකෙම යාළුයිනෙ.. දැන් අපෙන් උදවු ඉල්නන්නේ ඇයි… චීන ජනාධිපති ලංකාවෙන් අසයි..

April 6th, 2016

lanka C news

ලෝකෙම යාළුයිනෙ.. දැන් අපෙන් උදවු ඉල්නන්නේ ඇයි… චීන ජනාධිපති ලංකාවෙන් අසයි..චීන ජනාධිපති ෂී ජින් පින් හමුවීමට ගිය ශ‍්‍රි ලංකික ව්‍යාපාරිකයන් පිරිසකට චීන ජනාධිපතිවරයා විසින් දැඩි උපසාහයෙන් යුක්තව අදහස් පල කර ඇතැයි වාර්තා වෙයි.

‘මහින්ද ගෙදර යැවුවේ අපිත් එක්ක තියෙන තරහටනෙ. දැන් ලෝකෙ පුරා යාළුවො ඉන්නව කියවනනෙ. දැන් ඉතින් කරගන්න අපෙන් උදවු  ඕන නැහැනෙ’ යයි චින ජනාධිපතිවරයා පවසා ඇති බව පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී සනත් නිශාන්ත මහතා ඊයේ පැවති දෙරණ වාදපිටියේදී කියා සිටියේය.

අද වන විට චීනයට වීසා ගැනීමට යන මෙරට ව්‍යාපාරිකයන්ටද වීසා දීම මෙරට චීන තානාපති කාර්යාලය විසින් සීමා කර ඇති බව පැවසූ ඔහු ‘මොකටද අපේ රටට යන්නේ. යන්න බටහිරට’ යයි ඔවුන් විසුළු කරන බවද මන්ත‍්‍රිවරයා පැවසීය.

මව්බිමේ සුබසෙත පිණිසයි!

April 6th, 2016

Divaina – 04/04/2016

ලොව කිසිම රටක දැකිය නොහැකි අමුතුම මාදිලියේ රෝගී මානසිකත්වයක්‌ මේ යුගයේ ඇතැම් මැති ඇමැතිවරුන් තුළ ඉස්‌මතු වි ඇත. ඇතැම්හු ජාතික කොඩිය, ජාතික ගීතය, ජාතික පුෂ්පය, ජාතික වෘක්‌ෂය පමණක්‌ නොව ජාතියේ ඉතිහාසයත් වෙනස්‌ කරන්නට යෝජනා කරති. ආගම දහම ඇතුළත් පොත් පත් වෙනස්‌ කීරීමෙන් සංහිඳියාව ඇති කිරීමටත් ඇතැමුන් සිතයි. මෙබඳු වෙනස්‌කම් ගැන සිතීම පාලකයන්ගේ යුතුකම් නොවේ.

මේ රට දිව්‍ය ලෝකයක්‌ කිරීමට 1948 නිදහස ලද දින පටන්a දේශීය නායකයෝ ජනතාවට පොරොන්දු දී බලය භුක්‌ති විඳිති. ඔවුහු සමාජ, ආර්ථික, දේශපාලන, හා මානව හිමිකම් ගැන දේශනා කරති. ජනතාව හැම මැතිවරණයකදීම ඔවුන්ගේ සුරංගනා කථාවලට රැවටී ඡන්දය ලබා දී, අවසානයේ ඔවුහු දිනති. ජනතාව පරදිති. මුල් වකවානුවේ නායකයෝ ජනතාවට, රටට බරපතළ හානි කළේ නැත. මේ අතර සමහරු ධර්මිෂ්ඨ රාජ්‍යක්‌, ධර්ම රාජ්‍යක්‌, සැබෑ වෙනසක්‌, සුබ අනාගතයක්‌, අවසානයේ යහපාලනයක්‌ යන මදන ගුලි ගිල්වා ජනයා මත්කොට ඡන්දයෙන් බලයට පත් වී ජනතාවට කොකා පෙන්වූ අවස්‌ථා අමතක කළ නොහැක. ජනතාව රවටන දේශපාලකයන් හා සදාකල්හි රැවටෙන ජනතාවක්‌ සිටින රටක දිනෙන් දින සිදුවන විනාශය නම් වළකාලීම අසීරු කරුණකි.

1977 දී බලයට පත් ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන ජනාධිපතිතුමාගේ ධර්මිෂ්ඨ රාජ්‍යයේa අවසාන ඵලය වූයේ ඒකාධිපති පාලන තන්ත්‍රයක්‌ ඇන කොටා ගන්නා ඡන්ද ක්‍රමයක්‌ වැඩකට නැති රටේ මුදල් කබාසිනියා කරන පළාත් පාලන ක්‍රමයක්‌ තමන්ට අවශ්‍ය රටට අහිතකර අත්තනෝමතික ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ මගින් ජනතාවට බරක්‌ පැටවීමයි. එමගින් මේ රටේ තිබූ දේශීය කෘෂි ආර්ථික ජන ජීවිතය හා බැඳී තිබූ ආධ්‍යාත්මික ගුණ බැඳීම් සියල්ල විවෘත ආර්ථිsකය යටතේ බිඳවැටීමයි. 

ඡේ. ආර.¨ ජයවර්ධන ජනාධිපතිතුමාගෙන් පසු නැති බැරි අය ඇති හැකි අය කිරීමේ සංකල්පය කරලියට ගෙනාවේ ආර්. ප්‍රේමදාස ජනපතිතුමයි. එතුමා එක්‌තරා දුරකට සාමාන්‍ය ජනතාව ගැන සිතාබලා තීරණ ගත් නායකයෙකි. ගම්උදා සංකල්පය එයට හොඳ නිදසුනකි. එහෙත් පසු කාලය වන විට මේ රටේ මහා මිනීමැරුම් රැසක්‌ සිදු වීම නිසා ඇති වූ භිෂණය රටට හානිකර විය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ ධර්ම රාජ්‍යයක්‌ බිහිකිරීමට පිරිසක්‌ සන්ධානගත වීමයි. එහෙත් සිදු වූයේ අධර්ම රාජ්‍යයකට මඟ පෑදීමයි. එමගින් සම්බුද්ධ ශාසනයටත් හානිකර වීමයි. මෙහිදී සැබෑ වෙනසක්‌ කරා ගමන් කළ අය මේ රටේ අනන්‍යතාවය නොසලකා ක්‍රියා කිරීම නිසා කොටි උවදුර ඉස්‌මතු විය. ජනතාවට සැබෑ වෙනස අප්‍රසන්න වීමේ ප්‍රථිඵලය වූයේ සුබ අනාගතයකට මංපෙත් හෙළි කිරීමයි. එමගින් සිදු වූයේ ඇතැම් දේශපාලකයන්ට මඩිතර කරගැනීමේ හොඳ කලදසාවක්‌ උදා වීමයි. එසේ වුවද එකී පාලන සමය මේ රටේ වසර 30ක්‌ පුරා පැවති දරුණු ම්ලේච්ඡ යුද්ධය සම්පූර්ණයෙන්ම නැතිකිරීමට හැකි වීමත් ලොව කිසිම රාජ්‍යකට නොහැකිවූ මහා ත්‍රස්‌ත්‍රවාදයක්‌ මුලිනුපුටා දැමීමටත් හැකි වූ නිසා එම යුගය අපට අමතක කළ නොහැක. එයින් රටේ අනාගතය සුබ මඟට පිවිසීම කෘතවේදීව සිහිපත් කළ යුතුය.

ප්‍රභාකරන්ගේ අභාවයත් සමග කොටි සංවිධානය අඬාලවීම මේ යුගයේ සිදු වූ උසස්‌ම කටයුත්තයි. එය ලංකා ඉතිහාසයේ මකා දැමිය නොහැක. මේ රටේ ජනතාව යුගයෙන් යුගයට ඉමහත් අපේක්‍ෂා ගොඩනගා ගෙන බලයට පත්කළ සියලු පාලකයන් ජනතා අපේක්‍ෂා නොතකා ක්‍රියා කිරීම ෙ€දජනකය. මේ වන විට යහපාලනයේ බලය රටපුරා ක්‍රියාත්මකය. ජනතාව බලා සිටී උදාවෙන යහපාලනයක්‌ ගැන. ඒ අතර දින පතා යහපාලනයට එරෙහි උද්ඝෝෂණ රැල්ලක්‌ දියත් වේ. පෙර නොවූ විරූ වෙනස්‌කම් යහපාලනයට එකතුවී හරි පුදුමය. 

පසුගිය ආණ්‌ඩුවට කැසිනෝ, එතනෝල්, කුඩු ජාවාරම් ගැන පට්‌ට ගහමින් මතට තිත තිතට මත බවට පෙරළි ඇතැයි කියමින් හඬනැගු අය යහපාලනයේ සංකේත බවට තැබෑරුම් ලබාදීම සිදු කර ඇතැයි ජනතාව පවසති. පවුල්වාදය පසුගිය රජයේ තිබූ ප්‍රබල ගැටලුවකි. අද පවුලේ අයට තැබෑරුම් ලබා දීම ඉන්ධනහල් ලබා දීම ගජරාමෙට කර ඇති බව පවසන ජනතාව යහපාලනය යන වදන ප්‍රතික්‌ෂේප කරන තැනට අද පත් වී ඇත.

පසුගිය රජය සමයේ මෙල්ල කොට තිබූ පාතාලය නැවත යහපාලනය තුල ඉස්‌මතු වීම ගැන ඇතැම් අය කරන ප්‍රකාශ මාධ්‍ය මගින් අසන්නට ලැබේ. ඔවුන්ට අනුව යහපාලනය නිසා ලැබුණු නිදහසේ ප්‍රතිඵලයක්‌ ලෙස පාතාලයන් ලංකාවට ඇවිත් පාතාල කටයුතු දියත් කරන බව කියවේ. එසේ නම් පාතාල නායකයන්ට නිදහසේ පැමිණීමට ඉඩ දීමෙන් යහපාලනයක්‌ සිදු වී තිබේද? යන්න සැකයට භාජනය වීම වැළැකිය නොහැකිය.

විවිධ කොමිසම් සභා පත් කළ පසු රටේ පරිපාලනය සාධාරණ යහපාලනයක්‌ වන බව පැවසුවද මේ රටේ පොලීසිය වඩාත් දරුණු වී, නීතියට ඇඟිsලි නොගසන බව පැවසුවද නීතිය ක්‍රියාත්මක නැත. zවැටත් නියරත් ගොයම් කානම්Z අවනඩු කාට කියන්නද? යන උපහැරණය අපට සිහිපත් වේ. ඒ අනුව නීතියේ නිලධාරීන්, මැති ඇමැතින් උසාවි නීතියට අවනත නැති බව පේනේ. අත්අඩංගුවට ගන්න නියෝග කළාට ඒවා ක්‍රියාත්මක වන්නේ නැත. පොලිස්‌ නිලධාරීන් සිවිල් ඇඳුමෙන් මංගල උත්සවවලට කඩා පැන පහර දෙයි, පුද්ගලයන් මරයි. ඇඹිලිපිටියෙන් පස්‌සේ ආදිවාසීන්ගේ කොටහළු උත්සවයකටත් බීමත්ව කඩා පැන පහර දී ඇත. මේවා පාලනය කිරීමට අදාළ කොමිසම් සභා හෝ අදාළ ඇමැතිවරු කටයුතු නොකරන්නේ ජනතාවට පොරොන්දු දුන් යහපාලනයට අකමැති නිසාද? යන්න විමසිය යුතුව ඇත.

නව රජය අච්චාරු රාජ්‍යයක්‌ වී ඇත. එදා මැතිවරණයෙන් පසු ජනාධිපතිතුමා විසින් කළ යුතුව තිබුණේ ජනතාව ප්‍රතික්‌ෂේප කළ අය එකතු කොට ආණ්‌ඩු පිහිට වීම නොවේ. රනිල් මහතාට තනිව ඔවුන්ගේ ප්‍රතිපත්තිවලට අනුකූලව රජයක්‌ බිහි කිරීමට ඉඩ දීමයි. ඕනෑම රාජ්‍යයකට රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියක්‌ අවශ්‍යය. ගොඩනැගිල්ලක්‌ හදන්න දක්‍ෂ ඉංජිනේරුවන් අනුමත කළ සැලැස්‌මක්‌ අවශ්‍යයි. එසේ නොමැති තැන අක්‍රමවත් ගොඩනැඟිල්ලක්‌ ඉදි වේ. අද රටට සිදුවී ඇත්තේ එයයි.

මැතිවරණ සමයේ විවිධ අයට දුන් පොරොන්දු දැන් එකිනෙක කරලියට පැමිණේ. ෙµඩරල් ව්‍යවස්‌ථාවක පෙරමග ලකුණු ඇතැමුන්ගේ ප්‍රකාශවලින් පැහැදිලි වේ. මේ රටේ ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව සංශෝධනය කිරීම හැර නවතම ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවකට ඉඩදීමෙන් සිදුවන්නේ නැවත නිවැරදි කළ නොහැකි හානිකර දේ ඇතුලත් කිරීමට බලා ඉන්න ෙµඩරල් රාජ්‍යයක්‌ සඳහා දැනට ආණ්‌ඩුවේ ඉන්න ජාතියට, දේශයට, සංස්‌කෘතියට ආදරය නොමැති ඇතැම් භෞතිකවාදීන්ට ඉඩකඩ සැලසීමයි. දේශීය ජාතික සංස්‌කෘතික රටාව බිඳ දැමීමට ඉතිහාසය පුරා අර අඳින පරපුරවල අය දැන් අවදිවී ඇත. ආගමක්‌, දහමක්‌, සංස්‌කෘතියක්‌ නොතකන ආචාර්යවරුන් පෙරමුණට ඇවිත් ඇත. ඇතැම් ජාතීවාදීන් නැගෙනහිරට වෙනම පාලනයක්‌ ඉල්ලයි. උතුරේ ජාතිවාදීන් තවත් පාලනයක්‌ ඉල්ලයි. මෙයින් දකුණේ සිංහලයන්ට බරපතළ අසාධාරණයක්‌ සිදු වීම වැළැක්‌විය නොහැක. මෙයින් ජාතිවාදය ඉස්‌මතු වේ. සංහිඳියාවේ මුවාවෙන් ජාතිවාදය ඉස්‌මතු වේ. එබැවිsන් ජාතීවාදීන්ගේ ඉල්ලීම ඉටු කරන ෙµඩරල් ව්‍යවස්‌ථාවකට මේ රටේ බහුතර ජනතාව කිසිසේත් එකඟ වන්නේ නැත. එබැවින් ෙµඩරල් ක්‍රමයක්‌ යෝජනා කරන අයට ජනතාවගෙන් නිසි පිළිතුරු ලැබෙනු ඇත. මේ රටේ රණවිරුවන් දිවි පුදා රැකි දේශයේ ඒකීයභාවය ආරක්‍ෂා කරන ව්‍යවස්‌ථාවකට හැර ෙද්‍රdaහී අණපනත්වලට පාර්ලිමේන්තුව තුළදී අනුමැතිය ලබා නොදෙන්න යෑයි මහජන නියෝජිතයන්ට සිහිපත් කරන්න කැමතිය. 

එළඹෙන නව ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ තුළ බුදු දහම රාජ්‍ය පාලකයා කවරෙක්‌ විය යුතුද යන වගන්ති වෙනස්‌ කර ගැනීමට ඇතැම් අයට අවශ්‍ය වී තිබෙන බව පෙනේ. ඒ නිසා ඇතැමුන් සංශෝධනයකට අකමැතිය. හේතුව සංශෝධනයේදී අදාළ වගන්තිවල කරුණු ජනතාව අතර සංවාදයට භාජනය වන නිසාය. මේ නිසා මේ රටේ ජාතිමාමක පින්වතුන් විමසිල්ලෙන් ක්‍රියා කළ යුතු කාලය එළඹී ඇති බව කිව යුතුය.

එට්‌කා ගිවිසුමත් රටට අහිතකර බව මට හැඟේ. ඉන්දියාව විරැකියාවට විසඳුම් අවස්‌ථා සොයයි. අපේ රටේ රැකියා විරහිත වුවන් දහස්‌ ගණන් දුක්‌ විඳිද්දී ඉන්දියානු රැකියා ප්‍රශ්නය විසඳීම අපට කළ නොහැකිය. මේ සම්බන්ධයෙන් පාලකයන් මහජන මතයට සවන් දී අත්තනෝමතික තීරණ ගැනීමෙන් වළකිනු ඇතැයි අපි සිතමු. රජය විවිධ වෙනස්‌කම් කරන මුවාවෙන් සිදු කරනු ලබන්නේ සංවර්ධන කටයුතු වෙනුවට පෙර කළ සංවර්ධන කටයුතු නවතා දැමීමක්‌ බව සිදු කරන ඇතැම් කටයුතුවලින් පැහැදිලි වේ. රාජ්‍ය සමයේ මහජනයාගේ ශරීර සුවතා අපේක්‍ෂාවෙන් ඉදි කළ මාබෝල ඇවිදිsන මං තීරු ගලවා ඉවත් කිරීම වැනි ප්‍රාථමික සිදුවීම් මගින් පැහැදිලි වේ. දිනකට 200ක පමණ පිරිසක්‌ නිරෝගී ජීවිතයක්‌ සඳහා මහජන මුදලින් ඉදි කරන ලද මෙම මංතීරුව වනසා දැමීමට තරම් මැති ඇමැතිවරුන් දුබලද? 

පසුගිය දවසක ජනාධිපතිතුමා තමන් ආවේ බලය බදා ගන්න නොව බෙදා ගන්න කියා යෑයි පවසා ඇත. මේ රටේ කාටවත් බලය බෙදන්න හෝ බදා ගන්න මහජනයා වරමක්‌ දී නැත. මේ රට කාගෙවත් බූදලයක්‌ නොවේ. තමන් සතු දේපල බෙදා ගැනීම හෝ බදා ගැනීම කළ හැකි නමුත් ජාතිය සතු අයිතීන් බෙදීම කළ හැක්‌කේ ජාතියේ ඒකමතික තීරණය අනුවය. 

මා මහජන නියෝජිතයන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ වසර 05 කට පමණක්‌ ඔබට ලැබී ඇති කොන්ත්‍රාත්තුව පොදු මහජන සුභසිද්ධිය උදෙසා භාවිතා කොට ඊළඟට එන අයට භාර දෙන ලෙසය. ඔබ මේ රටේ තාවකාලික භාරකරුවන් පමණක්‌ බව මතක තබා ගත යුතුය. 

රටට දැයට හිතැති යතිවරුන්, ප්‍රභූන් පෙන්වා දෙන කරුණු තුට්‌ටුවකටවත් මායිම් නොකරන නායකයින් තමන් වටා සිටින බඩගෝස්‌තරවාදීන්ට සවන්දීම නිසා රටට සිදු වන විපත් අපමණය. බොහෝ විට මේ රටේ නායකයෝ අපි කරන අනුශාසනා දේශපාලන පක්‍ෂ පාට නමැති දෘෂ්ටීන්aගේ සිට බැලීම නිසා රටට සිදු වන්නේ මහත් විපතකි. මේ රජයට දේශහිතෛෂීන් අනතුරු අඟවා සිටියා හමුදා කඳවුරු ඉවත් නොකරන ලෙස, බුද්ධි අංශ නිලධාරීන්ට හෙළි නොකරන ලෙස, අධි ආරක්‍ෂිත කලාප ඉවත් නොකර පවත්වා ගෙන යන ලෙසට හා සිර කර සිටි දරුණූ කොටීන් නිදහස්‌ නොකරන ලෙසට. එහෙත් අත්තනෝමතිකව මේවා වෙනස්‌ කිරීමේ බරපතළ ප්‍රතිඵලය චාවකච්ෙච්රීයේදී සොයා ගන්නා ලද අධිබලැති මරාගෙන මැරෙන පුපුරණ ද්‍රව්‍ය අනතුරු අඟවයි. ඉදිරියේදී යළි රට භීෂණයක්‌ කරා යොමු වීමේ පෙර නිමිත්තක්‌ ලෙස පෙන්වා දිය හැකිය.

ලොව කිසිම රටක දැකිය නොහැකි අමුතුම මාදිලියේ රෝගී මානසිකත්වයක්‌ මේ යුගයේ ඇතැම් මැති ඇමැතිවරුන් තුළ ඉස්‌මතු වි ඇත. ඇතැම්හු ජාතික කොඩිය, ජාතික ගීතය, ජාතික පුෂ්පය, ජාතික වෘක්‌ෂය පමණක්‌ නොව ජාතියේ ඉතිහාසයත් වෙනස්‌ කරන්නට යෝජනා කරති. ආගම දහම ඇතුළත් පොත් පත් වෙනස්‌ කීරීමෙන් සංහිඳියාව ඇති කිරීමටත් ඇතැමුන් සිතයි. මෙබඳු වෙනස්‌කම් ගැන සිතීම පාලකයන්ගේ යුතුකම් නොවේ. 

මේ රට ආරක්‍ෂා කිරීමට බුදුරජාණන් වහන්සේ උපුල්වන් දෙවියන්ට පිරිනිවන් මංචකයේදී භාර දුන් බව ශාසන ඉතිහාසයේ සඳහන් වේ. වසර 2600ක වකවානුව තුල මේ රට, ජාතිය, සම්බුද්ධ ශාසනය වැනසීමට කුමන්ත්‍රණය කළ අය පිඹුරුපත් හැදූ අයට එය ඉටු කරගැනීමට නොහැකි වූයේ ඒ නිසාය. ඉදිරියටත් ඝෘජුව හෝ වක්‍රව දැන හෝ නොදැන මේ රටට, ජාතියට, සම්බුද්ධ ශාසනයට හානි වන තීන්දු තීරණ ගන්නා අයට සිදුවන්නේද ඉතිහාසයේ බොහෝ අයට සිදු වූ ඉරණම්වලට මුහුණ දීමටයි. මේ රට දෙවියන් බුදුන් අදහන ජනතාව රකින බලයක්‌ ඇති දේශයක්‌ බව මතක තබාගත යුතුය. අවසාන වශයෙන් ජනාධිපතිතුමාට සිහිපත් කරන්න කැමැතියි මේ රටේ බලය පවරා ඇත්තේ ඔබතුමාට පමණක්‌ බව.

ගැටඹේ රාජෝපවනාරාමාධිපති 
චන්ද්‍රකීර්ති ශ්‍රී අමරවංශ සද්ධර්මවාගීශ්වර
සිරිවිමල නාහිමි

හමුදාවෙන් පැහැර ගත්තා කියූ
දයාබරන් ස්‌විස්‌ටර්ලන්තයෙන් මතුවෙයි
Divaina – 04/04/2016
කීර්ති වර්ණකුලසූරිය 
ශ්‍රී ලංකා හමුදාව විසින් පැහැරගෙන අතුරුදන් කළ බව කියන ත්‍රිකුණාමලයේ හිටපු කොටි හමුදා නායක දයාබරන් ස්‌විස්‌ටර්ලන්තයේ සූරිච් නුවර සිටින බව හෙළි වී ඇත.
දයාබරන් මෑතකදී ද්‍රවිඩ සංධානයේ දේශපාලනඥයන් දෙදෙනකු සමඟ සාකච්ඡාවක්‌ පවත්වා තම උපදෙස්‌ පිළිගන්නා ලෙස ඉල්ලා තිබේ යෑයි සූරිච් ආරංචි මාර්ග සඳහන් කරයි. දයාබරන්ට ස්‌විස්‌ රජය දේශපාලන රැකවරණ ලබාදී ඇත. ත්‍රිකුණාමලයේ ඝාතන රැසකට ඔහු සම්බන්ධ යෑයි අනාවරණය වී තිබේ. තමා කොටි ජාත්‍යන්තර ජාලයේ ස්‌විස්‌ ප්‍රධානියා බව දයාබරන් ප්‍රකාශ කර ඇත.

තයාපරාජා සහ පවුලේ අය 
තමිල්නාඩුවේ සැප ගනිති
කීර්ති වර්ණකුලසූරිය 
ශ්‍රී ලංකා හමුදාව විසින් මරා දැමූ බවට ප්‍රචාරය වූ වන්නියේ කොටි පරිගණක ජාලයේ ප්‍රධානි කතිරවේල් තයාපරාජා සහ ඔහුගේ පවුලේ අයට තමිල්නාඩු එම්. ඩී. එම්. කේ. පක්‌ෂයේ නායකා වයිකෝ පාපැදි ඇතුළු තෑගි පිරිනමා ඇත.
2009 දී මරා දැමූ බවට ප්‍රචාරය වූ තයාපරාජා සහ පවුලේ අය පසුගිය සඳුදා තමිල්නාඩු බලධාරීන් විසින් නිදහස්‌ කර තිබේ.
තයාපරාජාගේ බිරිය වූ උදය කලා උතුරේ ද්‍රවිඩයන් පිටරට යවන බව පවසමින් රුපියල් මිලියන ගණන් වංචාකර ඇති අතර ඇයට එරෙහිව චාවකච්ෙච්රි අධිකරණය වරෙන්තුවක්‌ ප්‍රකාශයට පත් කර තිබේ.
එහෙත් තයාපරාජා සහ උදයකලා මෙරට පොලිසියට භාරදීමට තමිල්නාඩු පොලිසිය කටයුතු කර නැත.

Lest We Forget: A Letter to the President of Sri Lanka from an Infantry Officer, Gemunu Watch

April 6th, 2016

Hiran Halangode, in a commemorative essay written in June 2015 in memory of the security personnel killed by the LTTE in the East in June 1990

It is 25 years since the series of unfortunate events took place [see Halangode: “Besieged; Confronting the LTTE Assaults in Batticaloa  Province…,” . As I pen these few lines as a tribute to all those gallant warriors of our country, I pay my humble respects to all those fallen heroes in this terrible conflict. However if we are to benefit from the experience, it is important that the lessons learnt are not forgotten or swept under the carpet. I kindly request the President that action be initiated and a study made of our past, before embarking on the future national security policy which should be based on these and similar experiences.

Firstly. ensure we have a granite stone marker as a grim reminder recording the incident at the locations in Kiran, Wellawadi, Kallady, Kalwanchikudy and Kalmunai to remember those who sacrificed their lives for our motherland and for future generations to know their efforts were not in vain. We must make similar markers at all such locations that history will not be erased by the unpatriotic elements in society for their own convenience and hidden agendas. These pictures of the present locations of Kiran and Wellawadi detachments 25 years on provide ample proof.

DSC08381 Kiran camp in June 2015 pic 1Kiran camp well 2015                   wellawadi beach 2015Wellawadi Beach                     

Soldiers, when committed to a task, can’t compromise. Its unrelenting devotion to the standards of duty and courage, absolute loyalty to others, not letting the task go until it’s been done.John Keegan

When you analyze the reasons for this brutal conflict to take 30 years or more, we must note that a few individuals by lack of knowledge or arrogance of power or both, made serious mistakes that have gone unpunished. Late President Premadasa gave arms, ammunition, equipment and money to the LTTE in the name of peace and to counter the IPKF arming the TNA, and as a result, had to sacrifice his life for his folly. However, the more serious impact was on us and he is not here anymore to take the blame. He was not advised by his two top most military advisors, the Secretary Defence and the GOC Joint Operations Command who happened to be both 4 star Generals.

We also had similar Service Commanders who said we could never defeat the LTTE but who now spend their retirement as 4 star Generals. There were others who made big money from this conflict. Then there were others who sat in Colombo and got promoted for their political affiliations. A few more who betrayed our forces by providing vital information to the LTTE for money and other lucrative perks continue to enjoy the freedom we and many other warriors fought for, by putting our lives on the line.

The next two culprits were the two political Generals, one who professed that terror should be met with terror, resulting in a few officers and men who followed those illegal orders being put behind bars for their illegal deeds in Embilipitiya. Those who stood up to him were sent on compulsory retirement without their pensions. The other used soldiers for his personal security at the election campaign in Udathalawinna. Unfortunately those soldiers who provided protection are still in prison for carrying out illegal orders without being visited by anybody other than their next of kin.

We now have local and international Human Rights activists who talk about the Geneva Convention, the Law of War, Rules of Engagement, and Rules for Behaviour in Action. Why weren’t they applicable to the ruthless terrorist leaders who had entered parliament and held responsible positions in the past cabinet. They continue to roam around with total freedom without being prosecuted. Where is the justice and good governance Mr. President? Justice delayed is justice denied. Those 678 policemen who were asked to surrender by the then government must be turning in their graves since it had taken 25 years up to now without an inquiry, not even a marker at their shallow graves they were forced to dig, before being killed in cold blood. Don’t they have Human Rights?

We also had one of the most disgraceful parliaments in recent history where the opposition ridiculed and belittled the valiant efforts of our soldiers at war. Others had theatrical dramas projecting that war was the reason for the breakdown of peace and all the nation’s ills. Most were timid souls whose hearts quaked at the mention of suicide cadres and agreed to negotiate in fear of the LTTE threats. I wish to remind them and the people of this country that the military suffered the most number of casualties soon after each and every peace talks that were held in 1985, 1987, 1990, 1995 and 2005. At least now, they should respect the dead and remember those valiant men who sacrificed their to-day for our to-morrow. I humbly suggest that you all rise and pay your respects to these valiant war heroes before the day’s proceedings in parliament in future.

The casualty state is horrendous and some of you must take the blame and cry in shame for trying to appease the terrorists and their supporters. From 1981 to the end of the conflict in May 2009 the Army lost 23,403 Killed in Action [KIA] and Missing in Action [MIA] which is 85% of the total 27613 KIA/MIA in the conflict. The Navy lost 1163 or 4.2% of the total KIA/MIA, the Air Force lost 426 which is 1.5% of the total KIA/MIA, and the Police lost 2621 personnel which is 9.5% of the total KIA/MIA. The Police lost 678 alone in BCO in 1990 after surrendering to the ruthless LTTE terrorists which is almost 26% of their total KIA/MIA.

The Infantry comprising the Sri Lanka Light Infantry, Sinha Regiment, Gemunu Watch, Gajaba Regiment and the Vijayabahu Infantry Regiment had lost a total number of 18,461 KIA or MIA which is 79% of the total Army fatalities.When the total KIA/MIA of the Commandos, Special Forces and Sri Lanka National Guard is included it rises by 10 % to 89% of total Army KIA/MIA. This is the reality of the conflict and of those gallant troops who have suffered the most in this brutal conflict.

It is similar with the permanently disabled, the Wounded In Action [WIA], the many silent warriors suffering with PTSD[Post Trauma Stress Disorder], the many war widows, children without their fathers and mothers who were KIA and the pain of mind of the parents, family members and loved ones. The list is endless. Therefore, it is important that we remember the gallant war heroes who sacrificed their lives for our to-morrow and respect with gratitude all those who have served, are serving and are to serve in the Armed Forces of our country. This is my humble tribute to all these honourable countrymen and women, for your silent but patriotic endeavours in the defence of our beloved motherland. May you be blessed and protected by the gods and the devas to eternity. Words cannot replace or express your greatest sacrifice of protecting our motherland from the scourge of terrorism.

I firstly pay tribute to the late General Denzil Kobbekaduwa, the most charismatic battle-field commander we had because he always understood the heartbeat of the soldier and put his life on the line to safeguard their interests before his own comfort at all times. Then we had late Maj Gen Vijay Wimalaratne my guru as an officer cadet and OC [Officer Commanding] Bravo company as a subaltern, who in my opinion was the most brilliant field commander we had because he knew the terrain we fought on, his adversary’s modus operandi, and above all knew and understood his men, always leading from the front. His creation, the Gajaba Regiment will always bear testimony to his great qualities of inspired leadership and dedicated service to the Corps, Army and Country. We must also remember with eternal gratitude all those numerous war heroes who sacrificed their lives in the defence of our motherland during the past 67 years of our independence.

Mr. President, may I kindly suggest to you to visit the following places with your Minister of Defence and those civilian souls who run the MOD to see at first hand what our gallant warriors have done for this country. First go by road to the base of Toppigala where there is a heritage park now, which consists of a memorial for all those who sacrificed their precious lives with the Toppigala rock feature in the background. If you are adventurous, do climb the feature and spend the night at one of the many LTTE training camps found at the base of the mountain. Try to take the leader of the Eastern LTTE cadres who might share with you his vast experience of the Toppigala jungles which remained his domain for many years.

It is only then that you can realize the sacrifice and dedicated efforts taken by our valiant heroes who died fighting for their motherland in the past 30 years, because after all, as the famous American General, Douglas MacArthur said, it is the soldier, above all who prays for peace for he must suffer and bear the deepest wounds and scars of war.

map showing roads leading to Toppigala area Toppigala 1  These photographs depict troops closing in on Toppigala, the LTTE arms and ammo recovered, a few gallant troops of Gemunu Watch with their war memorabilia, the memorial at the Toppigala heritage park and the Toppigala area map

Toppigala Gemunu troops with recoveries ARMS RECOVERED TOPPIGALAToppigala memorial

Then Mr. President, take the slow boat from Trincomalee to KKS where our gallant soldiers used to travel for duty and return on leave from the North. You might meet a few illegal Indian fishermen in our territorial waters on the way. It is nothing compared to what our troops endured for almost 18 years from LTTE suicide boats to severe choppy seas enroute, unsure of their safety until their boots touched the ground. Some without a wink of sleep, drenched to the bone but always alert for danger.

Finally Mr. President, do visit Mannar and accompany our fishermen with the Northern Province Chief Minister to see the reality of the problem of the Indian fishermen who have continued to fish for our marine resources illegally. This practice has continued from time immemorial. The economic loss would run into millions of dollars and we could have paid all our debts to India and the other countries and institutions that offered assistance and built not 50,000 but 500,000 houses for all the victims of the conflict. We would still have had enough money to reconstruct the Northern railway line and the Northern highway without seeking Indian credit and enjoyed a better standard of living whilst wiping out malnutrition in our country for good.

These visits with your team of defence officials will help you to formulate a coherent national security policy based on our national interests for the future. The profession of arms is a 24 hours a day, 7 days a week, 365 days a year and 22 years of selfless sacrifice and duty for a soldier and 20 years for an officer as a minimum to be eligible for a pension.It cannot be understood by civilians who sit behind tables in air-conditioned comfort up to 55 years and decide our fate and recommend to parliament a flawed defence policy. In parliament the parliamentarians enjoy perks that we can only wonder in disbelief, while we are expected to tighten our belts which have always been tight, and face with muted response, since we have no trade union rights to protest in public.

AD BELLUM PACE PARATI – To be prepared for war is one of the most effectual means of preserving peace. George Washington.

Please remember that all these countries who advise us, formulate national security policy based on their national interests. Why are we an exception, acceding to their requests or demands to maintain cordial relations whilst being deprived of our freedom and way of life? Our international relations have to be shaped and based on these national objectives. Please be vary of the so-called friends who wanted us to negotiate with terrorists whilst they waged a war on terror. Also please tread carefully with our local patriots who wear their patriotism on their sleeves but are unable to comprehend ground reality.

Above everything else, do trust our Armed Forces because they have saved this country from anarchy and dictatorial rule on many an occasion in the past.

May this quote be a constant reminder to you as a decision maker that will ensure our lives will be never compromised and that future generations of Sri Lankans will enjoy their peace and freedom that we protected with all our might.

Regard your soldiers as your children, and they will follow you into the deepest valleys; look on them as your own beloved sons, and they will stand by you even unto deathSun Tzu

Finally Mr. President all these ills are not your fault but the cumulative misdeeds of those who held office as the Commander in Chief, the military top brass and the civilian bureaucrats. Therefore, kindly correct these mistakes and ensure that the defence establishment learns the many lessons from our past because Sri Lanka has lost many a brave son of the soil.

Let me add this final quote to ensure our SOLDIERS are never forgotten or taken for granted by the many who claim the victory over the ruthless terrorists as their own. I wish you strength of character to put right what has gone wrong for so long and strengthen the Armed Forces who defend our country in the future.


It is the Soldier, not the minister who has given us freedom of religion.

It is the Soldier, not the reporter who has given us freedom of the press.

It is the Soldier, not the poet who has given us freedom of speech.

It is the Soldier, not the campus organizer who has given us freedom to protest.

It is the Soldier, not the lawyer who has given us the right to a fair trial.

It is the Soldier, not the politician who has given us the right to vote.

It is the Soldier who salutes the flag, Who serves beneath the flag, And whose coffin is draped by the flag, Who allows the protester to burn the flag.

                                               By Charles M. Province US Army veteran

To all the fallen war heroes who need to be remembered all day,

Sri Lanka’s finest real heroes they were once yesterday,

Our lasting prayers are with you to-day,

For your heroic deeds keep us safe from harms way and free everyday.

Lastly to my comrades in arms I say, keep your heads down and powder dry till we meet on the high ground.

ප්‍රතිවිරෝධයන් සහ එදිරිවාදීකම්

April 6th, 2016

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග

කුඩා කාලයේ සිට මේ දක්වා විවිධ මිනිසුන් අතර තිබෙන  ප්‍රතිවිරෝධයන් සහ එදිරිවාදීකම් මා නිරීක්‍ෂනය කරමි සමහර විට අත් දකිමි. පාසල් කාලයේදී විවිධ පාසල් අතර තිබූ  ප්‍රතිවිරෝධයන් සහ එදිරිවාදීකම් මට මතකය​. ආනන්දේ සහ නාලන්දේ කොල්ලන්ට රෝයල් සහ තර්ස්ටන් යන විදුහල් සමග එදිරිවාදීකමක් තිබුනේය​. එසේම වරක් අපගේ පාසල් බස් රථය තුම්මුල්ලේ නවතාගත් තර්ස්ටන් සිසුන් නාලන්ද සිසුන්ට පහර දුන් හ​. වාසනාවකට මෙන් මම එදින පාරේ බස් රථයකින් නිවසට ගිය නිසා තර්ස්ටන් පෝරියල් එකෙන් බේරුනෙමි.

නමුත් මට රෝයල් , තර්ස්ටන් , ඉසිපතන​, සාන්ත ජෝසෆ් , සාන්ත පීතර පමණක් නොව හින්දු කොලේජ් එකේ පවා මිතුරන් ළමා කාලයේ පටන් සිටි නිසාද මම ඔවුන් සමග ක්‍රිකට් ඔට්ටු සෙල්ලම් කල නිසාද මේ එදිරිවාදීකම මට ජීර්ණ නොවීය​. පසු කාලයක මධ්‍ය මහා විද්‍යාල පමණක් නොව ගමේ පාසල් වලින් ආ මිනිසුන් සමගද මම සුහදත්වයෙන් ක්‍රියා කලෙමි.


පාසල් නාමයෙන් මිනිසුන් ගේ හොඳ නරක මැනීමට යාම අනුවනකමකි. නමුත් කොලඹ උසස් යැයි සම්මත පාසල් වලින් එන සමහරක් සිසුන් තුල තිබෙන අධි මානයත් ගමේ පාසලෙන් එන සමහර සිසුන් තුල තිබෙන හීනමානයත් ඔවුන් ගේ වර්තමාන චර්‍යාවට බලපෑම් කරන අයුරු මම දැක තිබේ.

වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය සඳහා සෝවියට් දේශයට ගිය විට මොස්කව් රාජ්‍ය විද්‍යාලයේ සිසුන් සහ ලුමුම්බා මිත්‍රත්ව සරසවියේ සිසුන් අතර එදිරිවාදිකම් තිබුනේය​. මොස්කව් රාජ්‍ය විද්‍යාලයේ සිසුන් තමන් ගේ විශ්ව විද්‍යාලය ලුමුම්බා මිත්‍රත්ව සරසවියට වඩා උසස් යැයි කියූ අතර  ලුමුම්බා මිත්‍රත්ව සරසවි  සිසුන් තමන් මොස්කව් රාජ්‍ය විද්‍යාලයට වඩා උසස් කීහ​. වරක් ලුමුම්බා මිත්‍රත්ව සරසවියේ උගත් වෛද්‍යවරියක් (මම එකල මිනිපේ සෞඛ්‍යය වෛද්‍ය නිලධාරී වූයෙමි) තම සරසවිය උසස් කොට මොස්කව් රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාලය පහත් කොට කතා කලාය​. වෘත්තීය මටටමට ආවද සමහරෙකුට  ප්‍රතිවිරෝධයන් සහ එදිරිවාදීකම් ලේ වලට කා වැදී තිබෙනු මම ප්‍රත්‍යක්‍ෂ කලෙමි.

කෙසේ නමුත් ලුමුම්බා – මොස්කව් රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාල එදිරිවාදීකම ලංකාවේදී ක්‍ෂය වී ගියේ ලුමුම්බා වූවද මොස්කව් රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාල වූවද වෙනසකින් තොරව සමහර දේශීය වෛද්‍යවරු විසින් ඔවුන්ට පොදුවේ සබුක්කුව දීම නිසාය​.

ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාල වලට ගිය වෛද්‍යවරු අතර තිබෙන ප්‍ර්තිරෝධතා මම නිබඳව දැක තිබේ. කොලඹ වෛද්‍ය පීඨයේ  සමහරක් ඔවුන් පේරාදෙනිය වෛද්‍ය පීඨයට වඩා උසස් යැයි කීහ​. එසේම සමහර පේරාදෙනිය වෛද්‍ය පීඨ වෛද්‍යවරු රුහුණු හා කැළනි  පීඨ පහත් කොට කතා කලහ​.

මට කොලඹ වෛද්‍ය පීඨයේ ඉගෙනුම ලැබූ වෛද්‍ය සුමිතුරන් සිටිති. එසේම පේරාදෙනිය රුහුණු හා කැළනි පීඨ වල ඉගෙනුම ලැබූ මිතුරන් සිටිති. එසේම යාපනය වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලැබූ වෛද්‍ය රාම් මනෝහර් , වෛද්‍ය සුදර්ශන් මට සොහොයුරන් බඳුය​. මේ හැර පෝලන්තයේ, බල්ගේරියාවේ , රුමේනියාවේ ,කියුබාවේ පමණක් නොව චීනයේ ඉගෙනුම ලැබූ වෛද්‍ය මිතුරන් ද මට සිටිති. වැදගත් වන්නේ ඉගෙනුම ලැබූ වෛද්‍ය පීඨය නොව ඔවුන් සතු දැණුම සහ කුසලතා බව මම සිතමි.

යුද හමුදා රෝහලේ සේවය කළ කාලයේ හමුදාව තුල තිබූ ප්‍රතිරෝධතා මම නිරීක්‍ෂනය කලෙමි. ලොකුම ප්‍රතිරෝධතාව තිබුනේ නිත්‍ය සහ ස්වේච්ඡා හමුදා අතරය​. ඉන් පසු බළකා අතර ප්‍රතිරෝධය දුටුවෙමි. අර්ටිලරි සහ සී. එල් .අයි හෙවත් පාබල බලකා අතර සීතල යුද්ධයක් තිබුනේය​. සිංහ ,විජයබා සහ ගැමුණු තම තමන් උසස් බව සිතූහ​.  කමාන්ඩෝ සහ විශේෂ බලකා අනෙකුත් බළකා මායිම් කලේ නැත​. සමහර විට යුද්ද කාලයේ තුවාල ලැබූවන් ගෙන ඒමේදී ද බළකා  ප්‍රතිරෝධ මත ප්‍රමුඛතා වෙනස් කරන ලදි.

ලංකාවේ සෞඛ්‍යය සේවයේ වෘත්තිකයන් අතර තිබෙන ප්‍රතිවිරෝධතා තරම් ප්‍රතිවිරෝධ අඟහරු ලෝකයේවත් නොමැත​. වෛද්‍යවරු , සහකාර වෛද්‍යවරු . හෙදියන් , පවුල් සෞඛ්‍යය නිලධාරීන් , සුළු සේවකයන් රණ්ඩු කර ගනිමින් ගහ මරා ගනිමින්  රෝගී සත්කාරය කරති.

ප්‍රතිවිරෝධතා තිබෙන්නේ පෘතග්ජන මිනිසුන් අතර පමනක් නොව කෙලෙසුන් ප්‍රහීන කිරීම සඳහා සිවුරට බට මහණුන් තුලද ප්‍රතිවිරෝධතා තිබෙති වරක් එක් භික්ශුවක් වෙනත් භික්ශුවක් ගැන සඳහන් කරමින් මට මෙසේ පැවසූ සේක : “උන්නාන්සේ අපි වගේ මල්වත්තේ අස්ගිරියේ උපසම්පදා උනේ නෑ නෙව . උන්නාන්සේ උපසම්පදා උනේ මේ කොලඹ කොහේද පන්සලකනේ “

ප්‍රතිවිරෝධය, එදිරිවාදීකම සහජ මිනිස්  ලක්‍ෂණයකි. තව දුරටත්  පරිනාමය වන අප බොහෝ වනචාරී ගති තවමත් පහ කොට නොමැත​. තම ගෝත්‍රය කෙරෙහි තිබෙන අවිඥානික බැඳීම , අනාරක්ශිත බව , ළමා කාලයේ ලද කාංසාමය අත්දැකීම් ආදිය නිසා මිනිසුන් ප්රතිවිරෝධයන් , එදිරිවාදීකම් සංරක්‍ෂිත ප්‍රයෝග හෙවත් Deface Mechanisms ලෙස භාවිතා කරති. නමුත් දැණුම අත්දැකීම පලල් වන විට බොහෝ මිනිසුන් මේ ප්‍රතිවිරෝධයන් , එදිරිවාදීකම් බැහැර කරති.

Wigneswaran puts tiger out of the bag: Warnings for the Constitutional Assembly

April 5th, 2016

Shenali D Waduge 

There is an ongoing case filed by a petitioner who claims the ITAK constitution’s aims and objectives seeks a confederation to eventually separate. It is an invaluable and important case. Chief Minister Wigneswaran in an interview to an Indian newspaper says TNA wishes for ‘self-rule’ citing the Tamils are the majority in the North. He has in no uncertain terms made clear what the TNA objectives are. No constitution making can take place in the light of these developments. A new constitution is not meant only for Tamils. Reconciliation cannot create a constitution aiming to divide the island and separate an area exclusively to a minority based on lies especially when the question of why were Sinhalese & Muslims evicted from the North has never been investigated or explained and no efforts have been made to return these people to their original homes in the North though these people have personally made submissions to the UNHRC OISL.

Let us not fool ourselves any longer. The quest for separation using the ruse of discrimination has been battered enough. No one has to date come out providing where legally, constitutionally and legislatively the minorities are discriminated while legally, constitutionally and legislatively the Sinhalese are only given privileges. No one can also explain how the minorities have become rich and own property, lands and stocks if they do suffer discrimination as is being promoted.

“Thus there is no open articulation of “Tamil Eelam” by frontline contestants. Substitute codewords for a separate state however are in use. Terms such as ‘Thamizh Thesiyam’ (Tamil Nationalism) ‘Thaayagam’ (homeland) ‘Suyanirnayam’ (self-determination) ‘Thannaatchi’ (self –rule) and phrases like “Emakkendru oru Thaayagam” (a homeland for us) “Nammai Naame Aaluvoam” (we will rule ourselves) proliferate on platforms….. Yet the context of such usages on electoral platforms evoke a secessionist mood and fervour very much alike the 1977 campaign of the Tamil United Libertion front(TULF) that sought a mandate for Tamil Eelam” (DBS Jeyraj)

Jeyraj articulates the scenario “The concerted efforts to revive the LTTE image is done consciously by an extremist segment of the TNA that is at heart hawkish and fiercely loyal to the LTTE. Another large and largely opportunistic segment goes along with this in a bid to garner votes and consolidate their position within the TNA. There is a third moderate element that is unhappy at this trend but is either unwilling or unable to challenge or prevent this blatant pro-LTTE shift. The pro –LTTE moves and activities are being fuelled by funds from the tigerish elements in the Diaspora.This material support from LTTE and pro-LTTE sections of the Diaspora is an added incentive to those promoting the tiger image through the election campaign.” Where does Wigneswaran fit in?

C V Wigneswaran (born 23 October 1939) inspite of supposed Sinhala discrimination has done quite well in life. Discrimination was no obstacle to gain admission to arguably the best school in Colombo, Royal College. Inspite of supposed ‘persecution’ he gained admission to the University of Ceylon, he entered Law College and qualified as a proctor & advocate. It is surprising how with Sinhala ‘oppression’ he became a lawyer, a magistrate, a judge of the District court, High Court, Court of Appeal and even a Supreme Court judge. With all the supposed discrimination and oppression he lived in Colombo more than 70 years of his life and only in 2013 proceeded to the North where he has now emerged Chief Minister of the Northern Province and only now he has remembered the supposed ‘plight’ of the Tamils during the past 4 years. He has forbidden Tamils to marry Sinhalese but his own two sons are married to Sinhalese – one to MP Vasudeva’s daughter the other to Kesaralal Gunasekera’s niece. The Chief Minister also says Sinhalese are forbidden from entering the North making any to wonder if his sons leaves their wives when coming to visit the father!  With all the oppression from the Sinhalese the Chief Minister is giving an interview to the Hindu newspaper from his ‘residence in Colombo’.

Chief Minister Wigneswaran is trying to pull the wool over everyone’s eyes. How many in Sri Lanka have actually wondered about the present constitution in existence? In forcibly changing the constitution via the Indo-Lanka Accord of 1987 bringing the 13th amendment and the provincial council system are we not already having a federal constitution? There is no law book that says a constitution to become federal must have land and police powers allocated to it. It may be also a good idea to show a picture of India, Canada, USA and show a picture of Sri Lanka for him to realize that these countries are federal for a reason and the size of their countries is why they need to have a federal constitution. That logic certainly in not applicable for a island nation as small as Sri Lanka.

A provincial council certainly has no right to interfere or obstruct the affairs of a state vis a vis national issues and positioning of the army is one such area that the Northern Provincial Council should have been explicitly told not to interfere in. Do the states in India, Canada or US dictate how their armed forces should be stationed or should not?

Instead of wasting time demanding demilitarization it would have been more productive for the Chief Minister to find out why the NPC has not utilized the money given by the Centre to uplift the lives of the people in the North. The NPC had not utilized funds disbursed in the years 2013, 2014 and 2015. When Douglas Devananda the leader of the EPDP made this accusation the TNA nor the Chief Minister denied it or refuted the allegation but kept silent. The GOSL gave the Northern Province Rs5.831m of which Wigneswaran and coterie had utilized only 25% as of September 30th 2014. This allocation of Rs.5.831m is the highest allocation of all the provinces in Sri Lanka – what the TNA requested the GOSL gave without question so why has the TNA not spent that money?

The GOSL separately had spent from its national budget Rs.290,271 million for the Northern Province alone from 2009 to September 2014.

The Chief Minister being a judge should very well know that he cannot claim war crimes without even producing evidence of deaths, the names of the dead or even their skeletons. These are good for political stages. He goes on to say that ‘when we came it was almost 25 years of army rule’, he seems to have forgotten that LTTE was the defacto ruler of the North and not the army. He also says ‘we only have two and half years’ but his amnesia is such that LTTE was making USD300million annual profits as quoted by Jane’s Intelligence and the golden question is what did LTTE do to make the Tamil people’s lives any better. Following the 2009 military defeat of the LTTE, within less than 5 years the Northern people were given roads, electricity, new buildings and phenomenal changes took place which the people had not seen in over 25 years. Areas where LTTE ruled were in fact kept in darkness and denied electricity with transformers being burnt. It was the Rajapakse government that gave electricity to these areas. Statistics are available to prove this. Inspite of this if the NPC under Wigneswaran is not utilizing the budgets that they demand from the Centre it just goes to show that they are unconcerned about the people.

For the benefit of most who have forgotten, the TNA was formed by the LTTE in 2002 immediately after 9/11 and the War on Terror. LTTE TNA links have never been properly investigated. Neither have India’s links to LTTE.


TNA that is now speaking about the rights of the youth and Tamil people need to be asked what were they doing since 2002?

  • Did the TNA stop Tamil children from being taken by force to LTTE ‘orphanages’ ? – NO
  • Did the TNA stop Tamil children from being denied their fundamental right to education? – NO
  • Did the TNA question LTTE on why Tamil children were being turned into child soldiers? – NO
  • Did the TNA demand from LTTE that Tamil children be allowed to educate themselves and qualify themselves and become professionals instead of being given a gun and instructions to kill? – NO
  • Did the TNA stop Tamil children from being kidnapped by the LTTE? – NO

How can this same TNA now come and complain about the welfare of Tamil children when for 30 odd years we do not know how many Tamil children were denied not only their right to education, but their right to live as a child, enjoy life as a child, be fondled as a child by parents and relatives and play like a child instead of holding guns and killing people. Why does no one ask this of the TNA or its Chief Minister?

It is also curious that the Chief Minister cites Kingston and Surbiton Borough in the UK. Kingston is where 8000 Tamils reside. Where a referendum was held by the Tamil National Council (TNC). The secretary of TNC, Sri Ranjan, said: “The aim of this referendum is to unite the Tamil speaking people and with their support have a referendum for the future of the Tamils in Sri Lanka based on a resolution in 1976, called Vaddukoddai Resolution, the last democratic resolution.”

The NPC is just one of the 9 provincial councils. Its Chief Ministers have no legal right to be signing any MOUs with foreign nations or their councils. It is the national government that has this right and not Chief Minister Wigneswaran.

The Chief Minister has opposed the building of 65,000 houses by the Indian Government claiming it is too costly Rs.2.1m per unit. People seem to have forgotten that for IDPs who never had or lived in a proper house, the Sri Lankan Army built houses at Rs.200,000 per unit. Construction of a house has cost the government less than 300,000 rupees since the Army was providing necessary planning, architecture, infrastructure facilities and labor, free of charge.

“Northern & Eastern Tamils are not minority. They are the majority in their areas for over 2000 years”. Can the Chief Minister provide historical proof? No he cant except LTTE propaganda and propagandists. Tamils can show no historical roots in Sri Lanka for language, culture, people find their roots back to Tamil Nadu where Tamils arrived as immigrants and from various invasions. Muslims arrived as traders and were regarded as aliens and secured land rights only after 1815. Let us remind the chief minister that the North has Tamils because the Sinhalese & Muslims were chased out by LTTE. No constitution can give autonomy by claiming areas are occupied by that minority which is a majority in that area. If so the Tamils in Canada will start claiming self-determination, the 8000 Tamils in Kingston UK will start claiming self-determination, the Tamils in Melbourne will start doing the same, as will Tamils in France, Germany and rest of Europe. What if this precedence becomes used by other ethnic groups and they too start chanting homelands using the example of the Tamils. This is going to create a major international chaos in the world.

India, Canada & US had no option other than a federal set up. Contrary to what CM Wigneswaran tries to project. The Canadian Government did seek Supreme Court approval when Quebec wanted to cede.

The Supreme Court also found that there is no right to unilateral secession in international law except for colonies and oppressed people, which it said does not apply to Quebec. If the province tried to secede outside Canada’s constitutional framework, the court warned, the international community would likely reject the action as illegitimate.

The US constitution was also changed from a confederation to its present in view of the dangers of states ceding (the US discovered the dangers of placing sovereign powers in the hands of the states). In India too it was Tamil Nadu that kickstarted a quest to separate from the Indian state and it was the reason why India imported self-determination to Sri Lanka.

What we presently have is more or less a federal system because of the provincial council system. However, what TNA’s main party the ITAK desires and is secretly attempting to achieve is a confederacy, federation or confederal set up which is in keeping with the ITAK’s constitution. It is this constitution that a petition has challenged in the Sri Lankan courts and the case is still being heard. The validity of this case and how valuable it is can be measured now by the manner the Chief Minister is attempting to push for bigger plans. If it is a federal set up that he is seeking he does not need to complain, he is already enjoying a federal framework. It is because ITAK and TNA are seeking a confederacy that should get Sri Lanka’s policy makers to wake up.

“Thani Naadu, Thamizh Eezham, Pirivinai poale sotkal illai. Aanal matrumpadi Pechukkal ellam 1977 madhiri Unarchi koppulikkuthu.Paattukkalum appadithaan.Marupadiyum oru Azhivo endru payaai irukkuthu” (No words like separate state, Tamil Eelam, secession are being used but otherwise the speeches are all bubbling with emotion like 1977. Even the songs are like that. I am fearful that we are heading for another destruction again).

It is obvious that Tamils have today landed themselves and the entire country in trouble because their ‘grievances’ have become perfect lullabies for external forces to use to advance their agendas. Now the whole island is in a cauldron with too many cooks putting a plethora of ingredients that is unpalatable for Sri Lanka and its people

Shenali D Waduge


Cocos Islands Mutiny of Sri Lankan soldiers in 1942 in support of liberation of Sri Lanka by Japan

April 5th, 2016

The fall of Singapore blasted myths of British invincibility

Cocos Islands Mutiny 

The Cocos Islands Mutiny was a failed mutiny by Sri Lankan servicemen on the then-British Cocos (Keeling) Islands during the Second World War.

The mutineers were to seize control of the islands, disable the British garrison and transfer the islands to the Empire of Japan.

However, the mutiny was defeated after the Sri Lankans failed to seize control of the islands. Many mutineers were punished, and the three ringleaders were executed; they were the only Commonwealth servicemen to be executed for mutiny during the Second World War.

Units belonging to the Ceylon Defence Force (CDF), including the Ceylon Garrison Artillery (CGA), the Ceylon Light Infantry (CLI) and the Ceylon Volunteer Medical corps, were mobilised on September 2, the day before Britain declared war on Nazi Germany. The CGA was equipped with six-inch (152 mm) and nine-inch (227 mm) guns. Several of them were posted to the Seychelles and the Cocos Islands, accompanied by contingents of the CLI and the Medical Corps.

The fall of Singapore and the subsequent sinking of Prince of Wales and Repulse, punctured forever the myth of British invincibility. Whatever remained was ripped to tatters by the sinking of the aircraft carrier Hermes and the cruisers Cornwall and Dorsetshire off Sri Lanka in early April 1942; accompanied at the same time by the virtually unopposed bombing of the island and bombardment of Madras.

The feelings of the Sri Lankan troops had been excited by the work carried out by the pro-independent Lanka Sama Samaja Party (LSSP), both before and during the war. They had volunteered to fight the racism of the fascists and had found institutionalised racism in their own regiments. Even the Burghers, who were of European ancestry, found themselves discriminated against.

With the Japanese successes, public sentiment on Ceylon turned in favour of the Japanese; being unaware of the fate that befell Japan’s East Asian conquest, many Sri Lankans thought that the Japanese would serve as liberators. At this time J.R. Jayawardene, later to be President of Sri Lanka, held discussions with the Japanese with this aim in mind.


Sir Oliver Goonetillke

Geoffrey Layton, of the ”black barstard” comment

Indian troops, who made up the majority of the garrison on Christmas Island, rose up against the British troops and killed them in March 1942, before surrendering to the invading Japanese.[1] The Ceylon Garrison Artillery on Horsburgh Island in the Cocos Islands mutinied on the night of 8/9 May, intending to hand the islands over to the Japanese.

The plan was to arrest Captain Gardiner, the British Battery Commanding Officer and his second-in-command, to disarm the troops loyal to the British Empire, to turn the 6-inch guns on the CLI troops on Direction Island, and to signal the Japanese on Christmas Island. However, the soldiers all proved to be poor shots with small arms – one soldier was killed and another wounded.

The rebels’ one Bren gun jammed at a crucial moment, when Gratien Fernando, the leader of the mutiny, had it trained on Gardiner. The rebels then attempted to turn the 6-inch guns on Direction Island, but were overpowered. [2]

Messages sent by Fernando were received in Sri Lanka, indicating that there was co-operation between him and both CLI troops and the Australian signallers on Direction Island. He declared he had surrendered on condition that he would be tried in Colombo – it may be that he intended to give a speech from the dock to inspire his compatriots. However, the rebels were court martialled on the Cocos Islands.

Fernando was defiant to the end, confidently believing that he would be remembered as a patriot, and refused a commutation of punishment. He was executed on August 5 1942 at Welikada Prison, and two other mutineers shortly thereafter. Fernando’s last words were “Loyalty to a country under the heel of a white man is disloyalty”.


Cocos islands mutiny — the authoritative book

No Sri Lankan combat regiment was deployed by the British in a combat situation after the Cocos Islands Mutiny. The defences of Sri Lanka were beefed up to three British army divisions because the island was strategically important, holding almost all the British Empire’s resources of rubber. Rationing was instituted so that Sri Lankans were comparatively better fed than their Indian neighbours, in order to prevent disaffection among the natives.

The LSSP’s anti-colonial agitation now included references to the Cocos Islands Mutiny. Public disgust at British colonial rule continued to grow. Sir Oliver Ernest Goonetilleke, the Civil Defence Commissioner complained that the British commander of Ceylon, Admiral Sir Geoffrey Layton called him a ‘black bastard’.

Sri Lankans in Singapore and Malaysia formed the ‘Lanka Regiment’ of the Indian National Army, directly under Subhas Chandra Bose. A plan was made to transport them to Sri Lanka by submarine, to lead a liberation struggle there, but this was aborted.


The men who were convicted by court martial of mutiny were:

” Bdr Gratien Fernando – Death (Executed on 5 August 1942)

” Gnr Carlo Augustus Gauder – Death (Executed on 7 August 1942)

” Gnr G Benny de Silva – Death (Executed on 8 August 1942)

” Gnr R S Hamilton – Death (Commuted to penal servitude for three years)

” Gnr Gerry D Anandappa – Death (Commuted to penal servitude for three years)

” L/Bdr Kingsley W J Diasz – Death (Commuted to penal servitude for four years)

” Gnr A Joseph L Peries – Death (Commuted to penal servitude for four years)

” Gnr A B Edema – Imprisonment for one year without hard labour

” Gnr M A Hopman – Penal servitude for three years

” Gnr F J Daniels – Penal servitude for seven years

” Gnr Kenneth R Porritt – Imprisonment for one year with hard labour Leader

Gratien Fernando (1915 – 1942) was the leader of the Cocos Islands Mutiny, an agitator for the freedom of Sri Lanka from the British and a hero of the Sri Lanka Independence Struggle.

Wathumullage Gratien Hubert Fernando was born to Sinhalese Buddhist parents. His father was a superintendent at the Ceylon Telegraph Office.

He went to school at St. Thomas’, Mt Lavinia. He was later converted to Roman Catholicism. He was impressed by the programme of the Lanka Sama Samaja Party and by the anti-imperialist literature which it circulated.

He was very much an anti-racist in his attitude and at the beginning of the Second World War joined the Ceylon Garrison Artillery in order to fight fascism. He was shipped off with his unit first, to the Seychelles and later to Horsburgh Island in the Cocos Islands.

Here, he argued with his officers and agitated for action among his colleagues: his agenda was the opening of the battle against British colonialism. He finally persuaded a core group to rebel, seize the island and signal the Japanese that they had done so.

On the night of 8/9 May, led by Fernando, men of the unit mutinied. However, their plan failed and the rebellion was suppressed the next day. The leaders of the mutiny were court-martialed and condemned within a week.

Fernando’s father petitioned the army authorities to commute the death penalty and asked Sir Oliver Ernest Goonetilleke, the Civil Defence Commissioner, to intercede with Admiral Sir Geoffrey Layton, the British Commander of Ceylon. However, when Layton interviewed Fernando, he was adamant that he did not wish to be reprieved or pardoned. He told his family ‘I’ll never ask a pardon from the British: that would disgrace the cause. Many years hence the World may hear my story’.

He was executed on August 4 1942 at Welikada Prison, and two other mutineers shortly thereafter. They were the only British Commonwealth troops to be executed for mutiny during the Second World War. Fernando showed defiance to the end, his last words being ‘Loyalty to a country under the heel of a white man is disloyalty’. He was buried at the Kanatte cemetery, Borella, in an unmarked grave.



බහුසංස්කෘතික බහුබූතය 4

April 5th, 2016

නලින් ද සිල්වා

මේ ලිපි පෙළ කියවන බුද්ධිමත් පාඨකයනට මා කියන්නේ කුමක් ද යන්න දැනටමත් පැහැදිලි වී ඇතැයි සිතමි. මේ ලිපි පෙළ ඇරඹුනේ මිනිසුන්ගේ සමානකම් ගැන ලියූ ලිපියකිනි. අද බටහිර ලෝකය විසින් අප මත පටවන පට්ටපල් බොරු අතර අපි මෙහි දී ඉන් දෙකක් විමසමු. එකක් නම් සියළු මිනිසුන් නීතිය ඉදිරියේ සමානය යන්න ය. දෙවැනි පට්ටපල් බොරුව බහුසංස්කෘතික බහුබූතය හෙවත් රටවල්වල විවිධ සංස්කෘති ඇති බව හා ඒ ඒ රටවල ඇති සංස්කෘති සමාන බව ය.
සියලු මිනිසුන් සමාන ව මවනු ලැබ ඇත යන්න ඇමරිකන් නිදහස් ප්‍රකාශනයේ දැකිය හැකි ය. එහි සඳහන් වන්නේ එයට අත්සන් තැබූවන් (පළමු ප්‍රාන්ත දහතුනේ නියෝජිතයන්) සමාන ව මවනු ලැබ ඇත යන්න ය. එහි අත්සන් තැබුයේ සුදු පිරිමි නියෝජිතයන් බව අමතක නොකළ යුතු ය. එහෙත් පසුව එකතු වූ ප්‍රාන්ත සඳහා ද, ගැහැණුන් සඳහා ද, වහලුන් ලෙස ගෙන ගිය අප්‍රිකානුවන් සඳහා ද, අද වන විට ඇමරිකාවේ පුරවැසියන් වන සියළු දෙනා සඳහා ද මේ ප්‍රකාශය වලංගු වේ යැයි කියැවෙයි.
එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයෙහි මානව අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ප්‍රකාශයේ හත්වැනි වගන්තියේ සියළු මිනිසුන් නීතිය ඉදිරියේ සමානය යන පට්ටපල් බොරුව සඳහන් වෙයි. (මෝඝ පුරුෂයකුට හැර වෙනත් අයකුට විකිපීඩියාව කියවීමෙන් වුව ද මේ කරුණු දැනගත හැකිය) මෙහි මුල ග්‍රීකයකු වූ පෙරික්ලීස්ට ලබාදීමට බටහිරයෝ කැමති වෙති. මිනිසුන්ගේ සමානකම් ගැන ලියූ ලිපියෙහි මෙය පට්ටපල් බොරුවක් බව මම පෙන්වීමි. එසේ පෙන්වා ඇති පළමු තැනැත්තා මා නොවන බව ද සඳහන් කළ යුතු ය.
බටහිරයන් අපට පාසල්වල, විශ්වවිද්‍යාලවල, ජනමාධ්‍යයෙහි, පොත්පත්වල හා තවත් තැන්වල අපට කියා දෙන පට්ටපල් බොරු අපි විශ්වාස කරමු. අපේ උගත්කම වැඩිවන්නට අපේ ගොන්කම ද වැඩි වෙයි. අපි තව තවත් අන්ධව බටහිර කතන්දර විශ්වාස කර ඒ ප්‍රචාරය කරමු. මේ දැනුම් ආධිපත්‍යයෙහි ප්‍රතිඵලයකි. දැනුම් ආධිපත්‍යය පදනම් වන්නේ බටහිර විද්‍යාවෙහි ඊනියා විද්‍යාත්මක විධික්‍රමයක් හා ප්‍රවාද මත ය. එවැනි විධික්‍රමයක් නැති අතර මේ ප්‍රවාද යනු පට්ටපල් බොරු වූ හිතළු පමණක් වෙයි. බටහිර දාර්ශනිකයන් වූ පියර්ස් හා පොපර් වැන්නන් බටහිර විද්‍යාව බේරා ගැනීමට තැත්කළ ද ඒ අසාර්ථක ව්‍යායාම පමණක් විය. පියර්ස්ගේ අනපෝහනය (මෙය මා විසින්  සකස් කෙරුණු වචනයකි. එය abduction යන ඉංගිරිසි වචනය සඳහා යොදා ගනිමි.) හා පොපර්ගේ අසත්‍යකරණය ව්‍යාජ කතන්දර පමණකි.
මෙහි දී වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති පසුගිය දා සිංහල ක්‍රියා පද ගැන ලියා ඇති ලිපියට අවධානය යොමු නොකර සිටිය නො හැකි ය. අපි බටහිරයන් අනුකරණය කිරීමට පෙර අශෝකගේ මගධ සංස්කෘතිය ද චෝල සංස්කෘතිය ද අනුකරණය කෙළෙමු. අනපෝහනය යන්න සදුසු වචනයක් නො වේ. ආදාළ ක්‍රියාපදය එවිට අනපෝහනය කරනවා යනුවෙන් ලිවිය යුතු ය. එය තවත් කරනවා වර්ගයේ ක්‍රියා පදයකි. අප කරනවා යන පදය යොදන්නේ අන් බසකින් ගත් ක්‍රියා පදයක් වෙනුවෙනි. කෙළිනවා යන පදය තිබිය දී අපි සෙල්ලම් කරනවා යනුවෙන් දෙමළ වචනයක් යොදා ගන්නෙමු. අපට අද සෙල්ලම ලෙල්ලමක් වී තිබේ. වෙනත් වචනවලින් කිවහොත් අපට කෙළ වී තිබේ. මේ ලිපියෙහි ම කරනවා යනුවෙන් ක්‍රියා පද ලිවීමේ දී කී වතාවක් යොදා ගෙන ඇත් ද? එසේ ලිවීමෙන් අපට නිදහස් විය හැකි ද?
සිංහලය ක්‍රියා පද මූලික වූ භාෂාවකි, ඉංගිරිසිය නාම පද මුල් කරගත් භාෂාවකි. අපට වහිනවා යනුවෙන් තනි වචනයකින් ක්‍රියාවක් ප්‍රකාශ කළ හැකි ය. එහෙත් ඉංගිරිසියෙහි ඉට් රේන්ස් යනුවෙන් යෙදීමට සිදුවෙයි. සිංහලයෙහි ඇත්තේ ක්‍රියා පද වර්ග හයක් පමණක් බව කුමාරතුංග මුනිදාසයන් තම ක්‍රියා විවරණයෙහි දී පෙන්වා දී ඇත. අනුකරණයෙහි දී වුවත් සිංහල ආකෘතිය රැකගැනීම වැදගත් වෙයි. කරනවා යන පදයට වුවත් අපි සෙල්ලම් යන වචනය වම්පැත්තෙහි ලියමු. ඉංගිරිසියෙහි ඒ එසේ නො වේ. එහි ඩූ ප්ලේ යනුවෙන් ඩූ පදයට දකුණෙන් විස්තරය සඳහන් කළ යුතු ය.
සිංහල භාෂාවෙහි ව්‍යාකරණය පාළි හා සංස්කෘත භාෂා දෙස බලා සපයා ගන්නා ලද්දකි. අපට විභක්ති නවයක් නැත. විභක්ති නවය අනුකරණයෙන් තනන ලද්දකි. සිදත් සඟරාව සංස්කෘත ව්‍යාකරණයක පරිවර්තනයකි. අපේ සිසුන්ට ව්‍යාකරණය හා ගණිතය අමාරු වන්නේ ඒ දෙකම අපේ නොවන නිසා ය. ව්‍යාකරණය සංස්කෘතෙන් හා පාළියෙන් ලැබී ඇති අතර ගණිතය බටහිර වියුක්ත දැනුම මත පදනම් වෙයි. වරුණ වැනි තරුණයන් මේ කරුණු ගැන සොයා බැලීම වැදගත් වෙයි.
සමාන නොවන්නේ මිනිසුන් පමණක් නො වේ. සංස්කෘතීන් ද සමාන නො වේ. මේ ලිපි පෙළ ඒ බව පෙන්වීමට ය. අද බහු සංස්කෘතික බහුබූතය යටතේ අපට කියන්නේ ලංකාවේ සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය හා අනෙක් සංස්කෘති සියල්ල සමාන බව ය. බටහිර දැනුම් ආධිපත්‍යයට යට නොවී අපි මේ පට්ටපල් බොරුව ප්‍රතික්‍ෂෙප කරමු (නැවතත් කරමු!).  (මතු සම්බන්ධයි)
මේ ලිපිය මුහුණු පොතෙන් ද කියවිය හැකි ය.
නලින් ද සිල්වා
2016 අප්‍රේල් 06

බහුසංස්කෘතික බහුබූතය 3

April 5th, 2016

නලින් ද සිල්වා

කිසිම රටක වාසය කරන ජනතාව සංස්කෘතික වශයෙන් සමජාතීය නො වෙයි. අද ලංකාවේ සිංහල ජාතිය සමග දෙමළ, මුස්ලිම්, මැලේ, වැදි ආදී ජනවර්ග වාසය කරති. ඒ ඒ අයගේ සංස්කෘති වෙනස් වෙයි. එහෙත් මේ සියළු දෙනාට ම සංස්කෘතික මහා පොදු සාධකයක් වෙයි. මැලේ හා වැදි ජනතාව ක්‍රමයෙන් සිංහල බවට පත්වෙමින් සිටිති. අනෙක් අතට සිංහලයන් අතර මෙන් ම ඒ ඒ ජනවර්ග අතර ද සංස්කෘතික වෙනස්කම් වෙයි. විශේෂයෙන් ම  ලංකාවේ දෙමළ ජනයා  සංස්කෘතික වශයෙන් සමජාතීය නො වෙති. යාපනයේ (වවුනියාවෙන් උතුරට) දෙමළ, මඩකලපු දෙමළ, කඳුරට දෙමළ මෙන් ම කොළඹ දෙමළ ජනතාවක් ද වෙති. මේ අය අතර ඇති වෙනස්කම්, කුල භේද, සිංහල ජනතාව අතර ඇති වෙනස්කම්වලට වඩා අධික ය.
දෙමළ ජනයා අතර ඇති සංස්කෘතික වෙනස්කම් හේතුවෙන් දෙමළ ජනයාගේ බහුසංස්කෘති ගැන කතාකරන්නෝ නො වෙති. හුදු සංස්කෘතික වෙනස්කම් නිසා ම බහුසංස්කෘතික සමාජයක් ගැන කතාකරන බටහිර මතවාදයක්, සංකල්පයක් නොමැති බව පැහැදිලි ය. දෙමළ ජනයාගේ සංස්කෘතිවල මහා පොදු සාධකයක් මෙන් ම ඔවුන්ගේ විශේෂිත (අධිපතිවාදී) සංස්කෘතියක් වෙයි. මේ අධිපතිවාදී සංස්කෘතිය අනෙකක් නොව වෙල්ලාල සංස්කෘතිය ය. දෙමළ ජනයාගේ සංස්කෘතිවල මහා පොදු සාධකය හින්දු ආගමෙන් ගලා එයි. එමෙන් ම දෙමළ ජනයාට නැති සංඝයක් බටහිරයන් විසින් ඇතිකරනු ලැබ ඇත. 
සිංහලයන්ගේ කුල ක්‍රමය උළුප්පා දක්වන වික්ටර් අයිවන් වැන්නෝ දෙමළ කුල භේද හා වෙනත් භේද ගැන කතා නොකිරීමෙන් දෙමළ සංඝයක් ගැන ඇතිකර තිබෙන ලෝක මතයට පොහොර දමති. ප්‍රභාකරන්ට දෙමළ ජනතාවගේ එකම නියෝජිතයා ලෙස පෙනී සිටීමට හැකි වූයේත් අද සම්බන්ධන්ලාගේ දෙමළ ජාතික සංධානය දෙමළ ජනතාවගේ එකම නියෝජිතයා ලෙස පෙනී සිටින්නේත් ඉංගිරිසින් විසින් ඇතිකෙරී ඇති මේ ලෝක මතය හේතුවෙනි.  
යාපනයේ දෙමළ ජනයා අතර  ඇති දැඩි කුල භේදය හා යාපන දෙමළ ජනයා හා මඩකලපු දෙමළ හා කඳුරට දෙමළ කොටස් අතර ඇති කුල හා වෙනත් භේද අප සාකච්ඡා කළ යුතු ය. ඒ අතර ලන්දේසීන් යාපනයේ වෙල්ලාල ආධිපත්‍යය ඇතිකිරීමේ දී සිංහල කුල ක්‍රමය හා බ්‍රාහ්මණ වර්ණ (කුල) භේදය සංකලනය කර ඇති ආකාරය ද අපේ අවධානයට ලක්විය යුතු ය. සිංහල කුල ක්‍රමය බමුණන්ගේ වර්ණ භේදය වැනි භේදයක් නො වී ය. සිංහල කුල ක්‍රමය පදනම් වූයේ නිෂ්පාදනය මත ය. ඒ ඒ නිෂ්පාදනවල නියුතු වූවෝ ඒ ඒ කුලවලට අයත්වූහ. එහෙත් නායක්කාර් රජවරුන් සමග බ්‍රාහ්මණ වර්ණ භේදය ද යම් ප්‍රමාණයකට සිංහල සමාජයට ඇතුල් වී ඇත. රදළයන් ඇති වීමත් ගොවිගම කුලය ඉහළ කුලයක් බවට පත්වීමත් එකල සිදු වී ඇති බව පෙනෙයි. ඉංගිරිසින් මෙය තවත් වර්ධනය කිරීමට උත්සාහ දරා ඇත. එහෙත් දැන් සිංහල සමාජය පැරණි කුල ක්‍රමයෙන් ඈත්වෙමින් සිටින බව පැහැදිලි ය. එසේ වුවත් යාපනයේ කුල භේදය හා යාපන හා වෙනත් දෙමළ අතර ඇති භේද එලෙස ම පවතියි. ආරුමුගම් නවලාර් මේ භේද තවත් වර්ධනය කෙළේ ය.
එසේ වුවත් හින්දු ආගම දෙමළ සමාජයට මහා පොදු සාධකයක් සපයයි. එහෙත් දෙමළ සමාජය දේශපාලන වශයෙන් මෙහෙයවනු ලබන්නේ යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතිය විසිනි. දෙමළ සමාජයෙහි දේශපාලන මතවාද යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි වෙයි. එය පොන්නම්බලම් රාමනාදන්ගේ කාලයෙහි සිට දැකගත හැකි ය. ප්‍රභාකරන්ගේ දේශපාලනය මුළුමනින් ම යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි ජනිත වූවකි. දෙමළ කතෝලික හා ක්‍රිස්තියානි නායක පූජකවරුන් එකී දේශපාලනයට මුළුමනින් ම සහාය දැක්වූ අතර බොහෝ සිංහල නායක පූජකවරු ද දෙමළ ජාතිවාදී දේශපාලනයට ආධාර කළහ. 
දෙමළ සමාජයෙහි විවිධත්වයක් වුවත් හින්දු ආගම විසින් ඔවුහු බොහෝ දෙනා එක්කෙරෙති. එහෙත් බොහෝ දෙනා අමතක කරන කරුණක් නම් හින්දු ආගම කිතුවසින් හයවැනි සියවසේ පමණ උපත ලද බව ය. එයට මුල් වූ අය අතර අටවැනි සියවසේ කේරළයේ උපත ලද අධිශංකරාචාර්යතුමා (788-820) ද වෙයි. එතුමා නාගර්ජුනපාදයන්ගේ ශුන්‍යතාවාදය කණපිට හරවා අද්වෛත වේදාන්තය බිහි කෙළේ ය. පැරණි බ්‍රාහ්මණ ආගම් යනු හින්දු ආගම නො වේ. බ්‍රාහ්මණ ආගම්වල බිලි පූජා විය. එහෙත් බෞද්ධ හා ජෛන බලපෑම් හේතුකොටගෙන බ්‍රාහ්මණ ආගම්වලින් බිලි පූජා ක්‍රමයෙන් ඉවත්වන්නට විය. හින්දු ආගම යනු මේ සියල්ලෙහි ප්‍රතිඵලයකි. එහෙත් මුන්නේස්වරම් කෝවිලේ බිලි පූජාවලින් පැහැදිලිවන්නේ මෑතදී ඇති වූ හින්දු ආගමට තවමත් මුළුමනින් ම අහිංසාවාදී වීමට නොහැකි වී ඇති බව ය. සිදුහත් කුමරු හින්දුවරයකු ලෙස උපන්නේ යැයි සර්වපල්ලි රාධක්‍රිෂ්ණන් වැනි දාර්ශනිකයන් කීව ද එකල හින්දු ආගමක් නො වී ය. 
කෙසේ වෙතත් අපට වැදගත්වන්නේ ලංකාවේ දෙමළ සමාජයේ විවිධ සංස්කෘති දැකිය හැකි මුත් එයට බහුසංස්කෘතික සමාජයක් යැයි කියන්නකු නැති බව ය. ඒ වෙනුවට අද දෙමළ සමාජයෙහි මහාපොදු සංස්කෘතියක් වූ හින්දු සංස්කෘතියක් ද, අධිපතිවාදී වෙල්ලාල සංස්කෘතියක් ද, යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතිය විසින් මෙහෙයවෙන දේශපාලන සංඝයක් ද ඇති කෙරී ඇත. (මතු සම්බන්ධයි) 
මේ ලිපිය මුහුණු පොතෙන් ද කියවිය හැකි ය.
නලින් ද සිල්වා
2016 අප්‍රේල් 05

The Portuguese encounter – a reign of terror – 1505 to 1658

April 5th, 2016

by Mallika Wanigasundara

It was a scholarly odyssey into the past of Portuguese where destruction of non-Catholic places of worship was carried out by the Portuguese conquerors of Ceylon between 1505 and 1658 in the name of the service of God and the love of Christ.

The year 2005 marks the 500th year after the arrival of the Portuguese in Sri Lanka. Buddhists, Hindus and Muslims look on this date [1505] as the beginning of the darkest era of Sri Lankan history.

The Portuguese record of violence,bloodshed, and use of force is catholic in magnitude and was spurred on by the reigning pontiffs of Rome, the Catholic church, the Inquisition, the kings of Portugal and state power.

For two years fifty professionals of many disciplines, eminent academicians, scientists and scholars, historians and researchers and around 150 others delved into past records to unearth Portuguese depradations.

Meticulous keepers of records, Portuguese writers like Queyroz, Trinidade, Perniola, Barros, do Couto provided much information.

Sandesaya poems, Sinhala literature such as the Rajavaliya were researched for other details.

Tomes of record

It took researchers to some of the sites of destruction of places of worship resulting in a illuminating book of photographs. The team would need several tomes to adequately record their findings. On December 10 and 11, 2005 a conference was held in Colombo to reveal the findings to the public.

It was called The Portuguese Encounter and was sponsored by the Sri Lanka Association for the Advancement of Science, the Royal Asiatic Society and the Archaeological Society. Credit must be given to Dr. Susantha Goonatilake, scholar, researcher and writer and Dr Hema Goonatilake for the indefatigable effort put in by them to make this conference a success.

Core of assault

The core of the assault was to subjugate and reduce to slavery the so-called non-believers by appropriating their lands in perpetuity for the church.

Orders went out from Portugal and Goa that all idols, images, pictures and even trees be reduced to fragments and this was done with gusto. Even children who had lost one parent were forcibly taken and given to Catholic organizations. Humans were put to the sword, children bayoneted, women raped and hacked, and 100s of temples and monasteries, Hindu kovils and mosques were pounded to the ground.

Churches were built on those lands.

The investigating team has done an invaluable job for future generations to know and remember, and avoid the mistakes their ancestors made. The names of the presenters of papers and the places of worship are too many to record here, but a few can be mentioned.

A huge mass of evidence and information was presented by scholars such as D.G.B. de Silva, former ambassador, Gaston Perera writer, Prof. M.U. de Silva, Dr. Susantha Goonatilake, Padma Edirisinghe, Pro. Mendis Rohanadeera, Senake Weeraratne, K.D.G. Wimalaratne, Dr. Hema Goonatilake, Ashley de Vos and two speakers from Goa Vigyananand Swami and Shrikant Y. Raman and many others.

Museums and memoirs

A few of the places of worship were:the Sacred Temple of the Tooth, Kotte, the Vehera Kande Vihare, the Kotte Raja Maha Vihare, the Attanagalle vihare, the Nawagamuwe temple and vihare, monasteries of learning such as the Totagamuwe temple and pirivena, the Sunethradevi temple and pirivena, the Kelani vihare, the Devinuwara temple and devale, the Maha Saman devale, Ratnapura, the Munneswaram kovil, the Madampe Thanivelle devale, the Naga vihare Kotte, the Kali kovil, Kalutara, the Tondamannar kovil, the Mannar kovil, the Beruwala, Kalutara, Weligama and many other mosques.

It is recorded that as many as 500 kovils were destroyed in Jaffna alone.

All the ports from Colombo to Chilaw were burnt and all places of worship from Colombo to Kosgoda were destroyed. Churches were built on these lands and temple lands expropriated for the Catholic church by the Fransiscan monks.

No non-believer or pagan was entitled to own land.

Thousands of idols, images, pictures religious items were smashed to powder and temples and devales plundered of their gold, ornaments, jewellery, clothes before they were destroyed. In Goa the speakers said that what was left was only in museums and memoirs.

Fear of death

Forced conversions took place on the fear of death. Rites, rituals, processions were banned. There were no yellow robed bhikkus, only white-clad militant ganninnanses [observers of the ten precepts] who kept the lamp of the Dhamma burning in secret.

There was no chanting of pirith, no Hindu prayers, no call to prayer from mosques or reciting of Holy Quran. But criminals who converted were given plenary remissions by Papal bulls and many who committed transgressions and crimes escaped by conversion.

Scholars and historians recalled the grim record of temple lands seized by the Catholic church even before the benighted King Dharmapala stupidly bequeathed the kingdom of Kotte, the palace, the temple of the Sacred Tooth and all temple lands to the king of Portugal and the Catholic church.

Ethnic cleansing

But the people kept on resisting. As many as seven rebellions created heavy disruption in Portuguese power and on one occasion they were driven to their fort in Colombo. Thousands were killed including thirty bhikkus who were shot in one go. With the annexation of the Kotte in 1594 the Muslims were ordered out of Portuguese territory, perhaps a first instance of ethnic cleansing.

By 1594 there was no royalty and no leaders. Leadership came from Lascoreen mudaliyars and minor headmen.

These gruesome events were recalled dispassionately and without venom by several speakers.It was Gaston Perera who said that their aim was not to target or condemn anybody but to expose these events dispassionately and not sweep them under the carpet.

The question of an apology,restitution of our assets and whether Sri Lanka has a claim for compensation was discussed by speakers such as Senake Weeraratne and KDG Wimalaratne. These matters would be based on crimes against humanity, cultural piracy, destruction of life and property, mass genocide, plunder of temples, forced conversions, channelling of revenue to the church, slavery, abuse of women.

Senake Weeraratne said: There is a Jewish proverb which says: A child that does not cry dies in the cradle. We are not appealing for voluntary charity, but for simple justice. Restitution must be made of unjust gains, and repentence must lead to such restitution.

It was necessary for present and future generations to learn from past mistakes.

The Portuguese became advisers of kings such as Bhuveneka Bahu V11 and he gave official sanction for missionary work and passed on the responsibility of making his grandson Dharmapala king of Kotte to Portugal.

Here then was the beginning of a religious conflict, where the population turned angrily against the Portuguese and continued their resistence.

The populace living in a country where there was religious freedom, tolerance and co-existence was unable to stomach the religious oppression and the suppression of intellectual and spiritual learning.

Courtesy:  Daily News

Hindu temples in British Ceylon

April 5th, 2016


April 5, 2016, 6:16 pm
The British rulers gave special recognition to the three religions that believed in God, namely Christianity, Islam and Hinduism. Churches, mosques and kovils came up all over the island. Hindu temples were constructed on an unprecedented scale in the 19th century. The American missionaries in Jaffna had commented on this. Many of the Hindu temples we see today were built during British rule.

A substantial proportion of the Tamil population settling in Colombo during British rule were Hindus. Several were successful businessmen able to support the building of Hindu temples. The British administration decided that from 1874, The Adi (July) Vel festival where the chariot carrying the deity Muruga parades the streets was to be held in Colombo. Devotees from all over the island came for this festival, making Colombo a centre for Hindu worship.


Coomaraswamy Mudaliyar, father-in-law of Ponnambalam Arunachalam, belonged to the first generation of Tamils to settle in Colombo. He was the first Tamil representative in the Legislative Council. A staunch and devoted Hindu hailing from Manipay, Jaffna, and Coomaraswamy Mudaliyar built two Hindu temples in Colombo, Kathiresan temple at Gintupitiya and Muttuvinayakara temple. Muttuvinayakara was built in Sea Street in 1856. Nattukottai chettiars gave the money. The Nattukottai chettiars were wealthy money lenders who spent large sums on religion. They built several Saivite temples in Ceylon mainly dedicated to Kathiresan and Kataragama gods.

The Arulmihu Sivasubramaniya kovil was initially in Dam Street, built in 1822. The property was acquired by the British around 1867. They gave 500 pounds, a very big sum at the time, to Ponnambalam Mudaliyar, father of Ponnambalam Arunachalam to construct a new temple at another site in Colombo. Ponnambalam Mudaliyar built the new temple at Kew Road, Slave Island in 1870 and named it Kathiresan kovil. Ponnambalam Ramanathan enlarged it in 1902 and re-named it Shri Sivasubramaniya swamy kovil. A Board of Trustees was appointed in 1942. It was renovated in 1975. A gopuram of 82 feet was constructed in 1995 and a golden chariot in 1998. This kovil is a tourist attraction today.

The Ponnambalavanesvara temple in Kochchikade, near St Anthony’s Church was built in 1856 and consecrated in 1857. Ponnambalam Mudaliyar bought the land, originally a coconut plantation, using his own money. He constructed a small temple on the site in 1857, built modestly with lime and mortar. The indenture of 1857 gave the responsibility of the temple to the Arunasalam Ponnambalam family. When Ponnambalam Mudaliyar died in 1887, the trusteeship devolved on his son Ponnambalam Ramanathan. He got down experts from India, started the renovation in 1907 and completed the temple in 1912. It was constructed entirely out of black granite from the Veyangoda quarry. The temple is similar to those in South India with gopuram and gateways facing east and west.

Mention must also be made of the four Hindu temples in Bambalapitya practically adjacent to each other, ending at Vajira Road. Two are Pillayar temples, the other two Kathiresan. The total extent of land is around five acres or so, extending from Galle Road to Duplication Road. I am unable to obtain any information on their origins, but looking at the huge extent of land which was probably given to these temples during the British administration.

Mayurapathy Badrakali temple in Wellawatte was built around 1880. Labourers were brought in from Tamilnadu and Kerala to build the Wellawatte Spinning and Weaving Mills. They were kept in single storey apartments and one apartment was converted to a temple. In 1977 the government gave permission for the expansion of the temple and the large new building we see today was completed in 1987.

Hindu temples were built in towns where Tamil settlements had been established during British rule. Anuradha Seneviratne says Pullaiyar kovil in Kandy, near Police station was built during British rule. Nuwara Eliya Hindu kovil was built in 1850. Bandarawela Sri Sivasubramaniya devasthanam was built in 1837 by A.S. Muthiah Pillai and others. The Arulmigu Sri Muthumari Amman kovil in Matale was built in 1874 by the Hindu community in Matale, mostly traders who came from Tamilnadu and Kerala to do business in and around the tea estates.

Hindu temples in Jaffna, Trincomalee and Batticaloa were restored in British times. British administrators have readily and unquestioningly accepted Tamil statements as to the antiquity of these temples. C. Pridham in his book, ‘Historical, political and statistical account of Ceylon’ (1849) wrote about Koneswaram temple in Trincomalee, saying it was regarded with great reverence by its devotees. It is one of the peaks of the legendary Mahameru.

The idea of finding and restoring the Thirukeetheswaram temple came from Arumuga Navalar. He initiated the search for the site. He wrote a tract where he said that Illankai is fortunate to have two temples for Siva worship, Thirukeetheswaram and Tirukoneswaram, mentioned in hymns ‘sung by our saints.’ He said: So many temples are coming up in different parts of Sri Lanka now, why are the Hindus not interested in Thirukeetheswaram?

The British administration was contacted. The British officials seem to have believed what they were told without asking for evidence. P de Hoeft, referred to as ‘Colonial Secretary’, visited the ruins several times in 1894-95 and wrote up his findings. ‘There was a low wall which was pointed out as a relic of the temple. And some broken pierces of sculpture of Hindu saints. I had then no notion of its great sanctity for the Hindus or its antiquity’ he said.

  1. J. S. Boake, AGA Mannar reported in 1886 that Thirukeetheswaram is one of the 64 sacred places of the Hindus. Its temple rivalled that of Rameswaram and was probably built at the same period. Nothing remains above ground except a few fragments of sculpture. W. Twynam, Government Agent, Northern Province reported in 1887 that ‘there is a tradition that this temple was large and Hindus made pilgrimages to it from all parts of India as they now do to the temple as Rameswaram. The Portuguese had destroyed it. Some images were found at the site.

S.Vaithilingam, Thambaiyah Mudaliyar of Colombo made an application for the purchase of the site of the temple, so that it could be rebuilt. The Government Agent put the land up for sale in 1893 and 44 acres were bought by R.R. Palaniappa Chettiyar. Excavations started under the supervision of Pasupathy Chettiyar in 1894. The original location of the temple was found and the southwest corner wall located. A small temple was erected and consecrated in 1903.

Thereafter, the project was managed by the Nagarathar, a Chetty community residing in Madampe but the temple came under the control of the Kathiresan temple in Colombo. The central shrine was improved in 1921 by Hindu public servants working in Mannar. A ‘Society for the restoration of the temple at Tirukketisvaram’ was set up in 1948 and work commenced under the guidance of Sir Kanthiah Vaithianathan. A new design was developed in 1952 and the building completed in 1969.

The Kantacuvami temple at Nallur was built in 1849 by Krishna Subba Iyer and Ragunatha Maapana Mudaliyar. Maapana was the shroff at the Jaffna Kachcheri. He obtained permission from the government to rebuild the temple. The temple had a cadjan roof and originally had only two main halls. There was no clock tower or courtyard, wall or gopuram. The first clock tower was erected in 1899 and the main hall was refurbished using rocks in 1902. The first enclosing wall came in 1909. It was renovated in 1964 ‘to have the present attractive and grand look’.

The first Kumbabhisekam of Durga Devi temple, at Tellipalai, Jaffna was performed in 1829. The poojas were performed by priests from Kanchipuram. In 1894, local Hindus led by Arumuga Navalar built the present temple. Arumuga Navalar also initiated the rebuilding in 1878 of Naguleswaram in Kankesanturai. It was accidentally burned in 1918 and rebuilt in 1953. The Naga Pooshani Ambal temple at Nainativu was erected by Arumuga Navalar in 1882. Its management was placed under a Board of Trustees in 1949.

දැලි පිහියෙන් කිරි කෑම(Eating Curd with Shaving Knife). 

April 5th, 2016

 By Orpheus Perera

Is a new program launched by Adadderana. During the first program, ex-Police Spokesperson Rohana raised a good question about how western journalist reported incidents in Brussels and Paris compared with how such incidents, that take place in Sri Lanka were reported worldwide.

Only few of Sri Lankan people know that the world media from USA to Australia via Europe are owned by the same group of people. About a year ago, BBC  interviewed American and British journalist, which was broadcasted in the middle of the night(10 years after Iraq war), when few people were watching the TV.

Both the US and British journalist said the similar stories. They were advised by the media bosses not to report or say anything, that could demoralize the soldiers, fighting for US interests.

Thankfully, Sri Lankan journalist restrained them-self  from doing the same, during the war against the terrorist  army, except a certain party newspaper, a “Leader”. Even some opposition(Then) members made some remarks to demoralize our soldiers.

The following report is quoted from a report from “CONTEXT” under the heading  “Controlling the Media in Iraq War”


In 2003, nearly 600 journalists working for news agencies from around the world traveled alongside U.S. and coalition forces as they invaded Iraq. The Pentagon’s embedded journalists program allowed reporters for the first time to attach themselves to military units. While Bush Administration officials hailed it for its intimate access to soldiers’ lives, media watchdogs criticized its often restrictive nature and publicly worried reporters would do little more than serve up rosy stories about soldiers’ courage and homesickness.

In 2002, as the specter of conflict with Iraq began to loom larger, Pentagon officials announced a week-long “Embed Boot Camp” for journalists hoping to participate in the program. Reporters were outfitted with Kevlar helmets and military garb, slept in barracks bunks, and ate military grub in the mess hall aboard the USS Iwo Jima. Marines trained them in military jargon, tactical marches, direct fire, nuclear-biological-chemical attacks, and combat first aid.

Critics also argued the embedding program was essential to the administration’s attempt to build popular support for the war in Iraq. Several influential members of the Pentagon leadership and the administration believed the media contributed to defeat in the Vietnam War by demoralizing the American public with coverage of atrocities and seemingly futile guerilla warfare. They hoped to avoid a similar result in Iraq by limiting journalists’ coverage of darker stories on combat, the deaths of Iraqi civilians, and property damage. As media commentator Marvin Kalb noted, the embedding program was “part of the massive, White House-run strategy to sell…the American mission in this war.”

While anecdotal examples of the worst excesses of embedded reporters abound, only a few studies have systematically considered news coverage by embedded reporters. Those studies show the program provided reporters with an insider’s view of the military experience, but also essentially blocked them from providing much coverage of the Iraqi experience of the war.

Perhaps more significantly, embedded reporters were forced to sign a contract and agree to the “ground rules”—allow their reports to be reviewed by military officials prior to release, to be escorted at all times by military personnel, and to allow the government to dismiss them at any time for any reason.


Iraqi journalist could never reach the world media. Only one Iraqi journalist through his shoe at George W Bush at a press conference in Iraq after the war.

Orpheus Perera

Asgiriye Mahanayake position

April 5th, 2016


5 Apr 2016

The position of the Mahnayake of the Asgiriya Chapter of the Siyam Nikaya will be decided in the next couple of days.  I am sure the Buddhists of Sri Lanka would want to see a more energetic and patriotic Buddhist Priest will come to give pride and stature to this exalted position in the Sinhala Buddhist hierarchy.

The current lack luster incumbent, who hold a similar position in the Malwatte Chapter is more of a proverbial  ‘stick in the mud’ and a stooge of the United National Party.  He has been evasive in tackling issues that matter to the Sinhalese and in particular to the Sinhala Buddhists.

In the past most that has come to adorn this position have become pawns at the feet of the politicians. They have shown little interest and have taken little effort to protect, promote and advance the cause of Buddhism in Sri Lanka and in the world at large.

Buddhists of Sri Lanka need to express their opinion on the upcoming election of the Mahanayake of the Asgiriye Chapter.  Another lack luster nonagenarian will be a disaster waiting to happen for the Sinhala Buddhists at a time when there is a Catholic Administration  running the government.  A Catholic Administration akin to the Dinh Diem Regime in Vietnam of the sixties is now in power with a nimcompoop as the President.

We hope the Karaka Sabha of the Asgiriya Chapter will make a wise decision in selecting the next Mahanayake of the Asgiriya Chapter. A concerned populace awaits a good outcome for the fortunes of Buddhism are at stake.

We need another  Ven Palipane Chandananda Maha Nayaka Thero to adorn this important position.


April 5th, 2016

By Dr. Tilak S Fernando

Who would think that cow urine (Gau Mutra) would be sold openly in London? It has been detected by the UK’s Food Standards Agency and gone viral in the UK media. According to the European Union Regulations, farm animal products such as urine and faeces are forbidden to enter the food chain, but in some shops in London several bottles of cow urine were detected next to food items. Hindus use cow urine in certain religious ceremonies while some drink it for health reasons

It becomes a different kettle of fish when it comes to human urine, as modern biochemists do not take the stigma attached to it seriously when they have discovered many beneficial properties in urine. The topic has become so popular that it has been discussed on international seminars under the topic of ‘ Uropathy’.

Dr. Mass R. Usuf, Vice President of the National Association of Homeopaths and affiliates and Sri Lanka’s Coordinator for Natural Healthcare Worldwide (Switzerland), says urine is the best medicine for human body to restore and maintain health!

His arguments take the enquirer back many centuries. Any person will shudder with utter revulsion at the very suggestion of drinking urine, but Dr. Usuf mentions Damar Tantra (an ancient Sanskrit work) as a typical example where Lord Shiva explained to his divine consort, Goddess Parvati, the benefits of urine therapy (107 Solokas-mantras). He then refers to the Christian Old Testament which states: “Drink waters out of thine own cistern” (Proverb 5-15). He says Prophet Mohamed ordered some people of the UKL and Uraynah tribe to drink camel urine when they fell ill (Medicine of the Prophet – page 55). Lankan Vedamahattayas have made use of urine to treat various illnesses including superficial and serious third degree burns as it retards harmful microbial activity by providing a sterile surface on burnt areas against infection, thus, facilitating healthy tissue proliferation. It is also widely known that snakebites are treated with urine.

Drugs such as Premarin, an estrogen medication used as a Hormone Replacement Therapy contains a urine component; it consists of conjugated estrogens isolated from the urine of pregnant mares. Urokinase, used as a clot buster during cardiac emergencies was originally isolated from human urine.

 Expert View Point

Dr. Morris Mezel, Chief Surgeon of Edgewater Hospital, Chicago thinks “There is no substance more efficacious than Urokinase to treat heart disease“. Dr. Maganbhai Salaria of Ahmedabad injects patients with their own urine when preparing them for various surgeries with the firm belief that urine prevents post-surgical complications and maintains the efficiency of the heart. Dr. Hamao, Professor, Medical University of Kyoto, Japan has isolated a substance from human urine, which is beneficial in the treatment of cancer (The Illustrated Weekly of India, 26 August, 1973).

Is Urine Poisonous

Urine is a ‘waste product’ thus; it could poison the human body. Dr. Usuf totally disagrees and states on the contrary that it is the “purest liquid in the world” and requests any disbeliever to examine urine under the microscope to find out what strong detoxifying properties it contains. “Urine per se does not have pathogens,” he says, but “it can be contaminated with bacteria in the urinary tract/bladder. If it is something filthy and harmful, will it be possible to store it within one’s body?” argues Dr. Usuf. “It is a filtrate of blood chockfull of pre-digested super nutrientsonly the excess body fluid,” he asserts.

 He openly believes in the theory that drinking urine keeps the body constantly supplied with nutrients such as enzymes, hormones, salts, vitamins, natural steroids, trace minerals etc., which the human body may lack at times owning to metabolic dysfunction. It is much more powerful than swallowing artificial vitamin pills – some of which are not body friendly and sometimes subject to mal-absorption. The outflow and ingestion of urine therefore seems to assure continuous good health.

For youthful looks his advice is to have ‘a massage with four day old stale urine, let it dry for about 10 minutes before washing without using soap. In case of lacerations his advice is to dip a piece of cotton in urine and squeeze some drops over the wound thrice a day. In no time the wound would heal sans complications, he assures.

If this is such a miracle and a medicinal drink and helps people to maintain their health, why hasn’t it caught up with masses at large throughout the world? Surely people will not want to go to doctors and undergo surgery etc., if they can look after their health by just drinking urine? I put a direct question to him.

His answer was simple. “Even centuries back people must have looked at urine as something very obnoxious and would look at a man drinking it with revulsion. A man can get easily ostracised for drinking urine. If a therapeutic system is harmful surely there will be reports about such harm over a period of ten thousand years!! Even modern day investigations have not uttered a ‘factual’ sound where Uropathy is concerned. The former Indian Prime Minister Morarji Desai was a firm believer in drinking his own urine“.

It appears that commercialised modern Medicare worshipped by the new generation has replaced the wisdom, possessed by people by instinct two centuries ago predominantly in Eastern cultures. It is believed that native Ayurvedic practitioners of yore have taken the many secrets of Uropathy with them to the grave or retirement, when the commercialised modern Medicare overwhelmed them.

Curing of a diabetic patient with an infected leg wound at amputation stage with the help of Uropathy stands as a self-certification for Dr. Usuf. Presently he is treating another diabetic patient from Kalutara South, with the identical infected type wound on his leg, who might have ended up having to go through an amputation, but to the delight of the patient the wound is healing fast.

French, UN troops accused of horrendous abuse in CAR

April 5th, 2016

Courtesy PressTV

French troops and UN peacekeepers in the Central African Republic (CAR) are facing “extremely troubling” allegations of abusing the local population.

The United Nations said in a statement on Wednesday that a UN team has received accounts that French troops, known as the Sangaris, forced girls to engage in sexual acts with animals in return for a small amount of money.

“We’ve received reports of cases of bestiality involving French troops but we have not confirmed them at this point,” an unnamed UN official said.

“The exact number and nature of these extremely troubling allegations are still being determined,” the statement added.

According to the statement, the victims were abused between 2013 and 2015 in the Kemo Prefecture of the country.

A UN team was sent to the area this week to interview victims and gather information on the latest wave of allegations hitting the UN Multidimensional Integrated Stabilization Mission in the Central African Republic (MINUSCA) force.

This picture, taken on February 18, 2014, shows French troops at a checkpoint in Bangui, the Central African Republic (CAR). (By AFP)
This picture, taken on February 18, 2014, shows French troops at a checkpoint in Bangui, the Central African Republic (CAR). (By AFP)

The statement further said that UN troops from Burundi and Gabon will be confined to their bases during the probe.

This file photo shows residents as they walk near the United Nations Square in Bangui, the Central African Republic (CAR). (By AFP)

Advocacy group AIDS-Free World, a non-governmental organization that has been monitoring cases of sex abuse by peacekeepers, described the latest allegations as “shocking.”

The advocacy group said in a press that three girls told a UN rights officer that in 2014 they were tied up and undressed by a Sangaris military commander inside a camp and forced to have sex with a dog.

The UN Security Council is due to hear a report on the latest allegations during a closed-door meeting on Thursday.

On Monday, the UN reported two new cases of sexual abuse, including that of a 14-year-old girl, by Burundian and Moroccan troops in the African state.

In August, UN Secretary-General Ban Ki-moon fired the mission chief in the CAR over increasing allegations of sexual abuse of children by the forces under his watch.

France has thousands of troops in the CAR, 14 of whom are under investigation over the allegations.

The CAR plunged into crisis in December 2013, when anti-balaka militia began coordinated attacks against the Seleka group, which had toppled the government in March that year.

France effectively invaded the CAR, a former French colony, after the UN Security Council adopted a resolution giving the African Union and France the go-ahead to send troops to the country.

Catholic Church against progress in Sri Lanka – Blessed are the Meek!

April 5th, 2016


5 Apr 2016

Time and time again the Catholic Church comes to the forefront against any work of progressive nature in Sri Lanka. First it was the Norochcholai Coal Power Plant in Puttlam. Now it is the Port City Project!

Against the Norochcholai Coal Power Project the Catholic Church had many misgivings, similar to what they are expressing against the Port City Project, mainly environmental concerns. None of the concerns that they bring forward are those that cannot be mitigated using modern technologies. The benefits that can accrue to the city of Colombo and thereby to Sri Lanka are immense. Singapore will not be what it is today if they did not reclaim land from the sea. So goes for Hong Kong, South Korea and many others.

All over the world there are Coal Power Plants, some old, very old and some new operating in the midst of population centers. With modern technologies it is possible to minimize most of the environmental issues. If not for the Catholic Church, Sri Lanka would have received all island electrification almost 30 years ago when the first Coal Power Plant was suggested and presented. For almost that time the Catholic Church was at the forefront protesting as they are now against the Port City project. They have their agenda to balkanize Sri Lanka and thereby to Christianize the island. They aim to have their own Kristu Rajaya in the North Western Province of Sri Lanka and this effort is part of that project. The end result according to sources –  Sri Lanka missed the opportunity to have a state of the art Coal Power Plant from Japan!


Coal Powered Power Plant  situated in close proximity to the city of Huntly in New Zealand

Today the Chinese made 900 MW Norochcholai Coal Power Plant, in spite of many misgivings about its performance, provides almost 50% power to the national grid at Rs 7.00 per KW Hr. If not for this power plant most of Sri Lanka will be in the dark and the loss of production alone would have cost Sri Lanka Billions of Rupees in terms of lost revenue.

It is difficult to imagine why the average Sri Lankan is taking these lies and damn lies, lying down. Yesterday’s protest against the Port City Project in Colombo spearheaded by a Catholic Priest is another occasion where the Catholic Church’s opposition to progress in Sri Lanka comes to the fore. Where are the Engineers, patriots and Buddhist Priests who can see through this Catholic Church masquerade? They should be on the streets to hound out these bogus environmentalists. This attempt to keep Sri Lanka poor is part of their strategy to evangelize and Christianize the country – for it is easy to convert the poor and get them to serve the Christian West and the rich, corrupt and immoral Catholic Church.  This is part of the project initiated by Pope John Paul II when he said that 21st Century is for the evangelization of Asia – the project to bring Asia into subservience of the Christian West and of the Catholic Church!

Yes according to them the Blessed are the Meek! The poor and meek are their foot soldiers!

They bring innocent, poor and ignorant Christian fishermen on to the streets for this immoral exercise. They also bring brain dead environmentalists and deluded and naïve Buddhist Priests of the Palli Nikaya to help with these protests. Instead of directing their wholehearted environmental efforts against the Tamil Nadu fishermen bottom trawling the sea around the Jaffna peninsula they are out to prevent progress of the city of Colombo. This never happens for that does not advance the hidden agenda of the Catholic Church for Sri Lanka.

The pathetic Catholic Priest Sarath Iddamalgoda has the gall to say that the Port City project in Colombo –  will ‘destroy the whole country’ – ‘disturb fishing, destroy nature, not benefit ordinary citizen and will have a severe impact on the country’s marine resources and livelihood of fishermen’. It is difficult to imagine how less than one square mile of land reclamation from the sea can destroy the whole country! What a load of hog wash “reverend father”!

This excuse for a human being should be going and preaching to his own church for what they have done for the last 500 years around the world. How many countries, cultures, and peoples the Catholic has destroyed. Think of Galeleo’s fate for telling that the Earth is not at the center of the Universe! Think of the inquisitions – the Spanish, the Portuguese, the Italian, the French and the Goan! Think of the genocide in Rwanda, which the Catholic Church orchestrated! Think of collaborating with the Nazis and collusion with the Jewish holocaust! Think of utter devastation of the North and South American cultures! Think of devastation brought to Black Africa! Think of the utter devastation in Sri Lanka from 1505 CE onwards! Think of the Catholic Churches now constructed over Buddhist Temples! Think of all lives of the young boys and girls destroyed by pedophile priests now given sanctuary in the Vatican. After all think of the hypocrisy of the Catholic Church!

Yes Rev Sarath Iddamalgoda you can think – all the way to hell for the crimes committed by your church against humanity! So stop this masquerade for Sri Lankans will not be meek!

Sri Lankan protest Chinese funded port city project

Mon, Apr 4, 2016, 11:43 pm SL Time, ColomboPage News Desk, Sri Lanka.

Apr 04 (AP) COLOMBO- Hundreds of people, including priests, environmental activists and fishermen, protested in Sri Lanka’s capital on Monday, demanding the government halt a $1.5 billion Chinese-funded port city project.

The city, to be built on reclaimed land off Sri Lanka’s west coast, is to include a golf course, marinas, apartments, hotels and malls. About 500 people demonstrated in Colombo, shouting slogans and displaying placards reading,

We urge the government to stop this immediately.”

Chinese President Xi Jinping inaugurated the project in 2014 during the tenure of former President Mahinda Rajapaksa, who relied heavily on China for infrastructure projects. It was suspended after Rajapaksa lost an election in January 2015, with the new government saying it wanted to review all projects to ensure they were environmentally viable and corruption-free.

The government decided to allow it to proceed last month, in a move seen as an effort to reassure China. Prime Minister Ranil Wickremesinghe is to visit China this week.

CHEC Port City Colombo, which is constructing the project, said a supplementary environmental impact study has been completed to “understand and fully assess the project’s impacts and mitigation measures in developing a comprehensive plan to maximize the benefits.”

Copyright © 2016 All Rights Reserved. Powered by Wordpress