1987 JR mama kala Rata-Jatiya Indiyawata Pavadiime itiritikath Sampurnakarana Ranil Bena 1987 මාමා කල රට-ජාතිය ඉංදියාවට පාවාදීමෙ ඉතිරිටිකත් සම්පුර්නකරන රනිල් බෑනා

July 13th, 2016

Sudath Gunasekara President Mahanuwara Sinhala Jestha Puravesiyange Sanvidhanaya 13. 7.2016.

All Sri Lankans remember how JR Jayawardhana sold and betrayed this country and its 2500 year old history to India in 1987 by signing the JR-Rajeev Indo-Sri Lanka Pact of which the text is copied below.

Text of Agreement

The President of the Democratic Socialist Republic of Sri Lanka, His Excellency Mr. J.R. Jayawardene, and the Prime Minister of the Republic of India, His Excellency Mr. Rajiv Gandhi, having met at Colombo on July 29, 1987.

Attaching utmost importance to nurturing, intensifying and strengthening the traditional friendship of Sri Lanka and India, and acknowledging the imperative need of resolving the ethnic problem of Sri Lanka, and the consequent violence, and for the safety, well being, and prosperity of people belonging to all communities in Sri Lanka.

Have this day entered into the following agreement to fulfill this objective.

IN THIS CONTEXT,

1.1 Desiring to preserve the unity, sovereignty and territorial integrity of Sri Lanka:

1.2 Acknowledging that Sri Lanka is a “multi-ethnic and a multi-lingual plural society” consisting, inter alia, of Sinhalese, Tamils, Muslims (Moors) and Burghers:

1.3 Recognising that each ethnic group has a distinct cultural and linguistic identity which has to be carefully nurtured:

1.4 Also recognising that the Northern and the Eastern Provinces have been areas of historical habitation of Sri Lankan Tamil speaking peoples, who have at all times hitherto lived together in this territory with other ethnic groups:

1.5 Conscious of the necessity of strengthening the forces contributing to the unity, sovereignty and territorial integrity of Sri Lanka, and preserving its character as a multi ethnic, multi lingual and multi religious plural society in which all citizens can live in equality, safety and harmony, and prosper and fulfil their aspirations:

  1. Resolve that

2.1 Since the government of Sri Lanka proposes to permit adjoining provinces to join to form one administrative unit and also by a referendum to separate as may be permitted to the Northern and Eastern Provinces as outlined below:

2.2 During the period, which shall be considered an interim period (i.e. from the date of the elections to the Provincial Council, as specified in para 2.B to the date of the referendum as specified in para 2.3) the Northern and Eastern Provinces as now constituted, will form one administrative unit, having one elected Provincial Council. Such a unit will have one Governor, one Chief Minister and one Board of Ministers.

2.3 There will be a referendum on or before 31st of December 1988 to enable the people of the Eastern Province to decide whether:

  1. A) The Eastern Province should remain linked with the Northern Province as one administrative unit, and continue to be governed together with the Northern Province as specified in para 2.2 or:
  2. B) The Eastern Province should constitute a separate administrative unit having its own distinct Provincial Council with a separate Governor, Chief Minister and Board of Ministers

The President may, at his discretion, decide to postpone such a referendum.

2.4 All persons who have been displaced due to ethnic violence or other reasons, will have the right to vote in such a referendum. Necessary conditions to enable them to return to areas from where they were displaced will be created.

2.5 The referendum when held will be monitored by a committee headed by the Chief Justice, a member appointed by the President, nominated by the Government of Sri Lanka, and a member appointed by the President, nominated by the representatives of the Tamil speaking people of the Eastern Province.

2.6 A simple majority will be sufficient to determine the result of the referendum.

2.7 Meetings and other forms of propaganda, permissible within the laws of the country, will be allowed before the referendum.

2.8 Elections to Provincial Councils will be held within the next three months, in any event before the 31st December 1987. Indian observers will be invited for elections to the Provincial Council in the North and East.

2.9 The Emergency will be lifted in the Eastern and Northern Provinces by August 15, 1987. A cessation of hostilities will come into effect all over the Island within 48 hours of the signing of this Agreement. All arms presently held by Militant Groups will be surrendered in accordance with an agreed procedure to authorities to be designated by the government of Sri Lanka.

Consequent to the cessation of hostilities and the surrender of arms by Militant Groups, the Army and other security personnel will be confined to barracks in camps as on 25th May 1987. The process of surrendering of arms and the confining of security personnel and moving back to barracks shall be completed within 72 hours of the cessation of hostilities coming into effect.

2.10 The government of Sri Lanka will utilise for the purpose of law enforcement and maintenance of security in the Northern and Eastern Provinces the same organisations and mechanisms of government as are used in the rest of the country.

2.11 The President of Sri Lanka will grant a general amnesty to political and other prisoners now held in custody under the Prevention of Terrorism Act and other Emergency Laws, and to Combatants, as well as to those persons accused, charged and/or convicted under these Laws. The government of Sri Lanka will make special efforts to rehabilitate militant youth with a view to bringing them back into the mainstream of national life. India will co-operate in the process.

2.12 The government of Sri Lanka will accept and abide by the above provisions and expect all others to do likewise.

2.13 If the framework for the resolutions is accepted, the government of Sri Lanka will implement the relevant proposals forthwith.

2.14 The government of India will underwrite and guarantee the resolutions, and co- operate in the implementation of these proposals.

2.15 These proposals are conditional to an acceptance of the proposals negotiated from 4.5.1986 to 19.12.86. Residual matters not finalised during the above negotiations shall be resolved between India and Sri Lanka within a period of six weeks of signing this Agreement. These proposals are also conditional to the government of India co-operating directly with the government of Sri Lanka in their implementation.

2.16 These proposals are also conditional to the government of India taking the following actions if any Militant Groups operating in Sri Lanka do not accept this frameworK of proposals for a settlement, namely,

  1. A) India will take all necessary steps to ensure that Indian territory is not used for activities prejudicial to the unity, integrity and security of Sri Lanka.
  2. B) The Indian Navy/Coastguard will co-operate with the Sri Lanka Navy in preventing Tamil Militant activities from affecting Sri Lanka.
  3. C) In the event that the government of Sri Lanka requests the government of India to afford military assistance to implement these proposals the government of India will co-operate by giving to the government of Sri Lanka such military assistance as and when requested.
  4. D) The government of India will expedite repatriation from Sri Lanka of Indian citizens to India who are resident here, concurrently with the repatriation of Sri Lankan refugees from Tamil Nadu.
  5. E) The government of Sri Lanka and India will co-operate in ensuring the physical security and safety of all communities inhabiting the Northern and Eastern Provinces.

2.17 The government of Sri Lanka shall ensure free, full and fair participation of voters from all communities in the Northern and Eastern Provinces in electoral processes envisaged in this Agreement. The government of India will extend full co-operation to the government of Sri Lanka in this regard.

2.18 The official language of Sri Lanka shall be Sinhala. Tamil and English will also be official languages.

  1. This Agreement and the Annexures thereto shall come into force upon signature

In witness whereof we have set our hands and seals hereunto.

Done in Colombo, Sri Lanka, on this the twenty ninth day of July of the year one thousand nine hundred and eighty seven, in duplicate, both texts being equally authentic.

Junius Richard Jayawardene, President of the Democratic Socialist Republic of Sri Lanka Rajiv Gandhi, Prime Minister of the Republic of India

Annexure to the Indo – Sri Lanka Agreement

  1. His Excellency the President of Sri Lanka and the Prime Minister of India agree that the referendum mentioned in paragraph 2 and its sub-paragraphs of the Agreement will be observed by a representative of the Election Commission of India to be invited by His Excellency the President of Sri Lanka.
  2. Similarly, both Heads of Government agree that the elections to the Provincial Council mentioned in paragraph 2.8 of the Agreement will be observed and all para military personnel will be withdrawn from the Eastern and Northern Provinces with a view to creating conditions conducive to fair elections to the Council.
  3. The President, in his discretion, shall absorb such para military forces, which came into being due to the ethnic violence, into the regular security forces of Sri Lanka.
  4. The President of Sri Lanka and the Prime Minister of India agree that the Tamil Militantsshall surrender their arms to authorities agreed upon to be designated by the President of Sri Lanka. The surrender shall take place in the presence of one senior representative each of the Sri Lanka Red Cross and the India Red Cross.
  5. The President of Sri Lanka and the Prime Minister of India agree that a Joint Indo Sri Lankan Observer Group consisting of qualified representatives of the government of Sri Lanka and the government of India would monitor the cessation of hostilities from 31 July 1987.
  6. The President of Sri Lanka and the Prime Minister of India also agree that in terms of paragraph 2.14 and paragraph 2.16 (C) of the Agreement, an Indian Peace Keeping Contingent may be invited by the President of Sri Lanka to guarantee and enforce the cessation of hostilities, if so required.

Exchange of letters 
between the President of Sri Lanka and the Prime Minister of India

July 29, 1987

Excellency,

Please refer to your letter dated the 29th of July 1987, which reads as follows:-

Excellency,

Conscious of the friendship between out two countries stretching over two millennia and more, and recognising the importance of nurturing this traditional friendship, it is imperative that both Sri Lanka and India reaffirm the decision not to allow our respective territories to be used for activities prejudicial to each other’s unity, territorial integrity and security.

  1. In this spirit, you had, during the course of our discussion, agreed to meet some of India’s concerns as follows:-
  2. I) Your Excellency and myself will reach an early understanding about the relevance and employment of foreign military and intelligence personnel with a view to ensuring that such presences will not prejudice Indo Sri Lanka relations.
  3. II) Trincomalee or any other ports in Sri Lanka will not be made available for military use by any country in a manner prejudicial to India’s interests.

III) The work of restoring and operating the Trincomalee Oil Tank will be undertaken as a joint operation between India and Sri Lanka.

  1. IV) Sri Lanka’s agreement with foreign broadcasting organisations will be reviewed to ensure that any facilities set up by them in Sri Lanka are used solely as public broadcasting facilities and not for any military or intelligence purposes.
  2. In the same spirit, India will:
  3. I) Deport all Sri Lankan citizens who are found to be engaging in terrorist activities or advocating separatism or secessionism.
  4. II) Provide training facilities and military supplies for Sri Lanka security services.
  5. India and Sri Lanka have agreed to set up a joint consultative mechanism to continuously review matters of common concern in the light of the objectives stated in para 1 and specifically to monitor the implementation of other matters contained in this letter.
  6. Kindly confirm, Excellency, that the above correctly sets out the Agreement reached between us.

Please accept, Excellency, the assurances of my highest consideration.

Yours sincerely, sgd Rajiv Gandhi

His Excellency,
Mr. J.R. Jayawardene,
President of the Democratic Socialist Republic of Sri Lanka,
Colombo.

This is to confirm that the above correctly sets out the understanding reached between us.

Please accept, Excellency, the assurances of my highest consideration.

sgd J.R.Jayawardene President

His Excellency, Mr.Rajiv Gandhi, Prime Minister of the Republic of India, New Delhi.

 

This historic betrayal is not surprising when we read his strong words he used and views he held as a member of the National Congress as reported by Michael Roberts (1977) in his ‘Documents of the Ceylon National Congress 1929-1950 Vol (11)  (Pp 2802-2803).

Where JR has said

“ A free Lanka , Independent of all other nations of the world, is difficult to conceive of. An Indo-Lanka Federation may have to be discussed, may even have to be planned for and may be useful for us to achieve,– our present political aspirations are out of date and must be replaced by new conceptions and a fresh outlook.

India and Lanka must be one unit for the purpose of defense. In the Federal Legislature (Indian that he proposed), Lanka must be accorded a status equivalent to the status of the Indian Provinces.

It is not possible for us ever to be again the Lanka of Old. We can only dream of the Dutugemunu and Parakramabahu and of the deeds of valour of the Sinhalese heroes against the invaders from India. I visualize a greater future for Lanka and its people, yet citizens of a greater and powerful India…”

While this pronouncement he had made more than fifty years before 1987 clearly shows his stand and misconceived notion and underestimated potentialities regarding this country and  it’s great people was it not exactly that dependent view he had put in to practice through the 1987 Indo Lanka Pact.

He completed his misconcieved mission by establishing the Provincial Councils under the 13th Amendment by making his own Constitution of 1987 virtually null and void reducing this country politically to an  Augean mess and almost to a part of Tamilnadu in South India, by declaring

  1. a) Northern and Eastern Provinces as Traditional Homelands of Tamils with provision for merging with other Provinces thereby laying the foundation for ethnic separatism
  2. b) Accepting Tamils in Sri Lanka as a separate Nation
  3. c) Legalizing Tamil also as an Official Language (only country in the world with two Official languages, when even in India with 70 million Tamils in Tamilnadu does not have that privilege)

and

  1. d) Awarding Sri Lankan Citizenship to all Indian Estate Tamils right at the centre of the country, posing a fatal threat to Kandyan Peasants and the “Geographical Heartland” of this Island nation that determine and dictate the entire life system and the survival of the very civilization of the Island Nation, as it forms the source of all our rivers, by an affidavit signed on a one rupee stamp without any binding conditions to prevent them from being a threat to the natives and acting in any traitorous manner against this country and its native Sinhala people, thereby making Sri Lanka citizenship so cheap, perhaps the cheapest in the whole world.

Isn’t it the completion of that historic betrayal initiated by his uncle Thambi Mudalyanselage Junious Richard Jayawardhana, that Ranil, his nephew, is going to do now at the behest of Chandrika, India and his  Western Colonial masters of the Church, under the following agreement against all concerned patriotic Sri Lankans, both here and abroad, who are up in arms to protect their only 25,000 sq miles stretch of on this planet and their 2,500 old glorious civilization?

Ranil wants SL to grow with ETCA, though he cites the Free Trade Agreements (FTAs) with China and Singapore are also on the sideline?
ranilphoto

Prime Minister Ranil Wickremasinghe delivers the keynote at the Annual General Meeting of the India CEO Forum Sri Lanka at the Taj Samudra Hotel yesterday – Pic by Sameera Wijesinghe

By Nisthar Cassim

Prime Minister Ranil Wickremesinghe yesterday drove home the point that Sri Lanka’s future lies in greater trade with the world and the Economic and Technological Cooperation Agreement  (ETCA) with India and Free Trade Agreements (FTAs) with China and Singapore are being pursued with vigour.

“Sri Lanka has always prospered in the past by trading with India. The ETCA will make Sri Lanka and the southern part of India the fastest growing subregion in the South Asia. Hence the ETCA is important and I want it to succeed,” the Premier said at the Annual General Meeting of the India CEO Forum Sri Lanka.

While there is growing optimism in India over the impending ETCA, the Prime Minister also revealed that Sri Lanka was also going for Free Trade Agreements with China and Singapore while being on course to regain GSP+ covering the European Union.

He told the India CEO Forum members that for South Asia to sustain high growth there must be structural changes in the economy and for Sri Lanka, that apart, greater international trade was necessary as it could not rely on domestic demand alone. This, he emphasised, was the basis for the ETCA with India as well as trade expansionary deals with several other countries.

“We are keen to take full advantage of the geo-economic position of Sri Lanka. We will make Sri Lanka a hub or the centre for business in South Asia,” Wickremesinghe emphasised. “Sri Lanka has to join the global value chain to boost its manufacturing and services sector,” the Premier added.

Towards achieving these goals, Wickremesinghe outlined plans and programs such as economic reforms, the doubling of investment in infrastructure, Logistics Hub, Megapolis, the International Finance Centre in Colombo Port City, the Southern Development Plan, the Kandy Development Plan and the Trincomalee Development Plan as well as a special focus on the North.

Additionally, the Government will pursue fiscal consolidation, greater Public-Private Partnerships, the digitalisation of the economy, simplified taxation and new incentives to high employment-generating businesses.

Guest of Honour, Indian High Commissioner Y.K. Sinha, said a fresh round of negotiations on ETCA would “commence soon” with a delegation from New Delhi coming over to Colombo.  A fortnight ago Development Strategies and International Trade Minister Malik Samarawickrama held talks in India.

“Indo-Lanka bilateral relations are sound but we can do a lot more to make it stronger,” he said, adding that since the signing of the FTA between the two countries bilateral trade has grown exponentially by 13 times to $ 5 billion.

India CEO Forum Sri Lanka Founder President Sanjay Tiwari, who relinquished his post after serving for three years, said the 53-member professional organisation was committed to being a key part of Sri Lanka’s future development goals.  The India CEO Forum member firms’ investment in Sri Lanka is over $ 600 million, providing 18,600 jobs.

Isn’t it  a pity and a tragedy that these bunch of fools who cry for ETCA don’t realize that India has never been friendly towards Sri Lank throughout known history. All India’s actions and reactions  have been and are primarily centered around self interest. Why cant our idiots realize this fundamental truth.

 

What is more is already India has completely invaded this Island nation in all respects. Now look at the following list.

In recent history

1The1987 Constitution has been tampered and reduced it to a mere piece of waste paper with the JR-Rajeev Pact and the 13th Amendment

2 They already invaded this Island in 1987 disregarding the Sovereignty of the Island Nation

3 They trained and armed the LTTE to ousted the democratically elected Government of this country

4 They continue the dialogue with the estate Tamils and all other Tamils as people of Indian origin to destabilize the Sri Lankan Government

5They rob our fisheries resources and insist  that their fishermen be given rights to fish in our waters.

6 The Indian Government keep deaf, dumb and blind to Tamilnadu politicians all vituperative behaviour and interferences  with our sovereignty

7 continue to sent waves of illegal immigrants in thousands tot his country

8 Invade the whole economy, for example, Banking, service sector, labour market, transport inclidng monopoly in the vehicles, construction, trade, distribution of fuel, household items. Textiles( so much so there want be  a single marriage ceremony if we don’t get sarees from India).

9 In short from the simple pin and the joysticks to fighter jets and Ships we depend on India

The list is un-exhaustive. I leave it to you to make your own list for brevity)

All Sri Lankans know how India had treated us even from prehistoric times.

Starting from Rama in pre-historic times, and then from 2nd century BC downward with Sena- Guttika the horse traders, Elara. And the most devastative and destructive 12th century Magha  invasion, that completely destroyed our Anuradhapura and Polnnaruwa civilization and force us to shift to the south West wilderness. (from which we have not been able to recover up to date) there had been  continuous waves of Indian invasions by their unquenched   greed to capture this Pearl of the Indian Ocean and finally

1 the subversive invasion of the Kandyan Kingdom by Nayakkars after Vijaya Rajasingha was enthroned by conjugal conspiracy

Are these two men, JR and his nephew Ranil, the reincarnations of Don Juan Dharmapala of Kotte?

The most important question before the whole nation and all those who are supposed to represent them in Parliament is, are they all going to allow Ranil and his UNpatriotic Government to commit another irreversible historic blunder to reduce this country to a regional vassal State of India as JR dreamt in 1930s.

Are we going to remain deaf, dumb and blind again like a bunch of monkeys as they already did in 1987 while these treacherous politicians ruin our 2500 year old glorious nation?

Is UN Human Rights Council Fair to Sri Lanka?

July 13th, 2016

by N.S.Venkataraman Courtesy Sri Lanka Guardian

( July 2, 2016, Chennai, Sri Lanka Guardian) Presenting an oral update on Sri Lanka at the 32nd session of the U N Human Rights Council , nine months after a consensus resolution was adopted on reconciliation and accountability , the United Nations High Commissioner for Human Rights is reported to have made several critical remarks on the present state of affairs in Sri Lanka.

While the Commissioner for Human Rights is entitled to have his own views, it is very necessary that such an important functionary should exercise high level of caution and give due consideration to the views of Sri Lankan government as well as people from various walks of life while presenting his views.

Military presence necessary :

The Human Rights Commissioner said that he has found “heavy” military presence in the northern and eastern province of Sri Lanka. There is no need for him to be critical of the presence of military particularly ,when there is no information or complaints that military has indulged in any atrocities at present.

One has to keep in mind that Sri Lanka has gone through very difficult internal strife for several years and it had to fight for it’s territorial integrity. The rebels used heavy artillery and fire arms and indulged in sabotage and killings and demanded separate state by splitting Sri Lanka. No government worth it’s salt can keep idle in such circumstances. Sri Lankan government had to fight back and this was what it did. In the process, violence have taken place and innocent people have been killed and properties have been destroyed ,for which Sri Lankan government alone was not responsible.

UN-Peacekeeping

The Human Rights Commissioner said that he has found “heavy” military presence in the northern and eastern province of Sri Lanka. There is no need for him to be critical of the presence of military particularly ,when there is no information or complaints that military has indulged in any atrocities at present.

The presence of military in northern and eastern provinces of Sri Lanka is necessary and it has to be there as a precautionary measure, particularly since the separatists who are said to be operating from abroad are still demanding separate state. It is surprising that UN Human Rights Council has not seen this ground reality while criticizing the military presence.

Fair elections proof of positive steps :

Sri Lankan government has been cooperating with U N Human Rights Council and there is no reason for any doubt or misgivings about it’s positive approach . It has repeatedly said that it is anxious to restore peace and amity in northern and eastern provinces of Sri Lanka and striving it’s best to do so under the circumstances

Elections have been conducted in the provinces recently in a very peaceful and civilized manner and a popular government is in place at present, which is a positive and healthy sign.

The Human Rights Council has been quite unfair in stating that the Sri Lankan government has not moved fast enough with tangible measures to build confidence amongst the victims and minority communities. The very fact that a free and fair election has taken place and natives belonging to the northern and eastern provinces are running the government only highlight the fact that confidence of the people has been restored to a considerable extent.

Slow and steady progress :

The Human Rights Council has also criticized the Sri Lankan government for what it calls as slow progress in identification and release of land still held by the military in the two provinces. The process may be slow in the view of Human Rights Council but progress is being made steadily, keeping in view the local scenario.

The fact is that number of positive measures for rehabilitation and reconstruction have taken place in the provinces in recent months with considerable support from countries like India. Railway lines have been laid and number of housing projects have been completed. Several other projects are under planning and implementation. There is absolutely no reason to think that Sri Lankan government is uninterested in restoring progress in the area, given the magnitude and complexities of the problem that the government is confronted with.

What role for Human Rights Council ?

What is the role for Human Rights Council ? By voicing criticism and concern without recognizing the positive measures, what does it hope to achieve ? It would have been more appropriate if it had provided helpful suggestions, appealed to the international community to extend greater support to Sri Lanka in rebuilding the eastern and northern provinces and enthuse the citizens with proactive observations. On the other hand, it is creating confusion and weakening the resolve of the Sri Lankan government

One cannot but get an impression that U N Human Rights Council appear to think that it’s job would be over with critical observations. It should be conscious of it’s objectives and responsibilities ,which is to work for conducive and positive conditions and not vitiate the atmosphere by negative approach.

Sri Lanka today needs support and understanding and not criticisms which help nobody.

Why view Sri Lanka differently ?

Further, one wonders why U N Human rights Council is not so harsh in commenting about some recent violent developments in the so called developed countries ,where it is conspicuous by silence. Bombing by militarily strong advanced countries in some regions in the name of fighting militancy, has resulted in killing of several innocent people. In all such cases ,U N Human rights Council has not made critical comments.

Why is it that Sri Lanka being viewed differently ?

Theresa May’s first speech as Britain’s new Prime Minister

July 13th, 2016

Theresa May has become British Prime Minister, succeeding David Cameron after a brief audience with Queen Elizabeth II at Buckingham Palace. Speaking outside Number 10 Downing Street after taking office, she stressed her commitment to the union and issued a call “to make Britain a country that works for everyone.”
Her government will fight against “burning injustice” and will prioritize ordinary people over the interests of the wealthy, she said. One of May’s top challenges will be leading the country’s Brexit negotiations with the European Union.

Theresa May promised to fight “burning injustice” in British society, govern for the poor and marginalised, and create a union “between all of our citizens” in her first remarks as the UK’s prime minister.

Standing outside No 10 Downing Street after visiting the Queen in Buckingham Palace to “kiss hands” and be formally anointed as Britain’s second female prime minister, May made a bold grab for the political centre ground.

The former home secretary looked directly into the waiting television cameras, and said she would make decisions based on the interests of struggling families, not the rich.

“If you’re one of those families, if you’re just managing, I want to address you directly. I know you’re working around the clock. I know you’re doing your best. I know that sometimes life can be a struggle.

“The government I lead will be driven not by the interests of the privileged few, but by yours. We will do everything we can to give you more control over your lives,” she said.

“When we take the big calls, we’ll think not of the powerful, but you. When we pass new laws we’ll listen not to the mighty, but to you. When it comes to taxes we’ll prioritise not the wealthy but you.

“When it comes to opportunity we won’t entrench the advantages of the fortunate few. We will do everything we can to help anybody, whatever your background, to go as far as your talents will take you.”

May said she would follow in David Cameron’s footsteps as a “one nation” prime minister, but her emphasis on social injustice suggested a shift of tone.

She also stressed that the full name of the Conservative party was the Conservative and Unionist party, and she would safeguard the union between England, Scotland, Wales and Northern Ireland — as Scotland threatens to break away after the vote to leave the EU.

 

ඡායාවේ මායාව

July 13th, 2016

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි

ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය, ඡායා කැබිනෙට්ටුවක් ගොඩනංවා ඇති බවට පුවතක් රට පුරා ප්‍රචලිත විය. බලවත් දේශපාලන මධ්‍යස්ථානයකින් සිදුවිය විය යුතු මෙවන් කාර්‍යයක්, ළදරු, නොමේරූ දේශපාලන ප්‍රපංචයකින් ගොඩනැංවී ඇති බව ඇසීමත් ආශ්වාදණීය සුභාරංචියක් විය. මේ ලාබාල දේශපාලන ව්‍යපාරය  තුල සිටින පලපුරුදු කෘතහස්ත දේශපාලඥයින්ට ඇවැසි නම් ඕනෑම අභියෝගයකට මුහුණ දිය හැකි බව දන්නා බැවින් මේ පුවත සත‍්‍ය පුවතක් ලෙස අපද වැළඳ ගත්තෙමු. මෙය කලහැකි හා කලයුතු ප්‍රබල දේශපාලන කර්තව්‍යකි.  එවැන්නක් ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය විසින්ම ගොඩනැංවූ බව පුවත් මගින් යලි යලිත් සනාථ කරන්නට විය.

අමාත්‍යධූර 51කින් සමන්විත මේ දේශපාලන ක්‍රියාවලිය එලි දැක්වීමත් සමගම වඩාත්ම වික්‍ෂිප්තභායට පත්වූයේ, ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂට සම්බන්ධව කටයුතු කරන පිරිස්ම වීම විශේෂිතය.වික්ෂිප්තභාවයට පත් සමහරෙක් තමන්ට ලබාදුන් කැබිනට් අමාත්යධූර ප්තික්ෂේප කලහ. ඡායා කැබිනෙට්ටුව හා එම අමාත්ය තනතුරු වල ප්රබලත්වය කුමක්දැයි නොදත් අපේ දේශපාලඥයෝ අවඥා සහගත ලෙස මේ ක්රියා වලිය දෙස බලන්නට විය. ආණ්ඩුපක්ෂ හා විපක්ෂ දේශපාලඥයෝ මෙය අපහාසයට හා උපහාසයට ලක්කරමින් කථා කරනුද දක්නට ලැබිණි. සමහරෙක මෙය විකාර රූපී කාර්යයක් ලෙස දුටු අතර, තවත් සමහරෙක් මෙය නිකම්ම නිකම් දේශපාලන කෝළමක් ලෙසද හුවා දක්වන්නට වෙර දැරූහ.

ඇත්තටම මේ රට තුල රජයක් නැත. අප එසේ කියන්නේ, ඉතා බලගතු පැහැදිලි කරුණු සහිතවය. රජය යනු

  1. විධායකය,
  2. ව්යාවස්ථාධායකය
  3. අධිකරණය යන කරුණු වලින් යුක්තව රට සංවර්ධනයේ දිසාවට මෙහෙයවන යාන්ත්රණයයි.

1අ. ජනාධිපතිතුමාගේ විධායක බලතල ඉවත්කරන බව මැතිවරණ පොරොන්දුවයි. එය ව්යාවස්ථානුකූලව  ඉවත් නොකලාට, සැබෑ ලෙසම එම බලතල ඉවත්කර ඇති බවක් රටට දිස්වේ.

2අ. ව්යාවස්ථාදායකය කෝළමක් බවට පත්ව ඇත. සමහර බදු ගැසීම ආරම්භකර පසුව පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කර ගන්නා තත්වයේ මස්තබාල්දු පාර්ලිමේන්තුවක් නිර්මාණය කර ඇත.

3අ. මහා බැංකුව සුද්ද කරන්නේ කිසිදු බියක් හිරිකිතක් නැතිවය. ඒ මහා මුදල් වංචාවන් හමුවේ අධිකරණයට කල හැකි කිසිවක් නැත. විනිසුරුවරුන්, චූදිතයින්, සිරගත කරන්නේ කිසිදු නීතියක් නොදන්නවුන් සේය.

රට අරාජිකය, රජයක් නැත. නව රජයක් ඇවැසිව ඇත. ඒ සදහා අපට, ඡායා කැබිනෙට්ටුවක් නොව, ඡායා රජයක් අවශ්‍ය තත්වයක් තුල අඩුම තරමින් මේ ඡායා කැබිනෙට්ටුවේ ආරම්භය සම්බන්ධව සැකමුසු සියුම් සතුටක්ද ඇතිවිණි. සතුට බිද වැටී, සැකය පන ගැන්විණි. තමන් මේ සිටින්නේ රජයක් නැති අස්ථාවර රටක බව නොදත්තවුන් සේ හා තමන් කිසිදා අසා නැති දෙයක් සේ, ඡායා කැබිනෙට්ටු සංකල්පය ගලවා ඉවත් කලේ, මෙය ස්ථාපිත කිරීම තුලින් තමන් ලොකු වරදක් කලවුන්සේය. ඇත්තටම මේ ඉවත් කලේ තමන් ස්ථාපිත කරන ලද බලවත්, වටිනාම යුගයේ සිදුකල යුතුව තිබූ කාර්යයක් බව මෙය ඉවත් කල කිසිවෙකුටත් වැටහෙන්නේ නැති බව, මෙය ඉවත් කල ආකාරයෙන්ම පැහැදිලිවේ. දැන් මේ තත්වය යටතේ අප විසින් සිදුකල යුත්තේ කුමක්ද?  ජනතාව සියලූම මායම් වලින් ගලවා ගැනීමට කටයුතු කිරීමයි; ඡායා කැබිනෙට්ටුවක් නොව අවශ්යව ඇත්තේ, ඡායා රජයක් පිහිටුවා ගැනීමයි. මෙය ජනතාවට අවබෝධ කරදිය යුතුය. මෙහි ඇති වාසිදායක තත්වයන්ද ජනතාවට පැහැදිලි කරදීය යුතුය.

අප ඉගෙන ගත යුත්තේ, අප තුලින්මය.
මෙෙත්රීපාල සිරිසේන මහතා යනු කවුද?

මෙරට විධායක ජනාධිපතිවරයාය.

1.එතුමාව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගෙන් ගලවා ඉවත්කර ගත්තේ කවුද?
2.එසේ ගලවා ඉවත්කරගෙන, ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ කවරෙක්ද?

3.රනිල් වික්රමසිංහ මහතාව ජනාධිපතිවරණ සටන් වලින් ඉවත් කරන ලද්දේ කවරෙක්ද?
4.එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයින්ගේ ඡන්ද මෙෙත්රීපාල සිරිසේන මහතාට ලබාදීමට කටයුතු කලේ කවුද?
5.දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ හා මුස්ලිම් ඡන්ද මෙෙත්රීපාල සිරිසේන මහතාට, ලබාදීමට කටයුතු කලේ කවුද?
6. සැබෑ ලෙසම උතුරු පලාතේ ජනතාව ඉහලම ප්රතිශතයන්ගෙන් ජන්දය පාවිච්චි කලාද?
7.මැතිවරණ දෙපාර්තමේන්තුව තුල මහින් රාජපක්ෂ මහතා පරදවීම සදහා ඉටුකල කාර්යයන් මොනවාද?
8. පරාජයට පසුව ඒ සම්බන්ධව අධිකරණ ක්රියාමාර්ගයක් නොගත්තේ ඇයි?
9.මහා‌මැතිවරණයේදී මෙෙත්රීපාල සිරිසේනගේ පිලෙන්ම මහින්ද රාජපක්ෂ කණ්ඩායමට තරග කිරීමට බලකර සිටියේ කවුද?
10.අවසාන මොහොතේ සන්ධානයේ ලේකම්ව මාරු කර මෙෙත්රීපාල අතට බලය ගොනුකර ගන්න උපදෙස් දුන්නේ කවුද? 11.මහින්ද ජයගත්තත් මහින්දට අගමැති වෙන්න දෙන්නේ නැහැ යන ප්රකාශය කිරීමට මෙෙත්රීපාල සිරිසේන මහතාට සිදුවුණේ ඇයි? 12.වසරක් පුරා මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට මානසික වධ  බන්ධන වල නිර්මාතෘවරු කවුරුන්ද?
13.නීත්යානුකූල නොවෙන ආයතනවලින් අත් අඩංගුවට ගැනීම සදහා ඒකාබද්ධ විපක්ෂය ඉඩදී බලා සිටින්නේ ඇයි?
14.හදිසි නීතියක් නැති රටේ, උසාවියෙන් අඩ ගැසූ විට ඉදිරිපත්වෙන පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රීලාව සිරගතකල නොහැකි පදනම කදී වුවද ඊට ඉඩදී බලා සිටින්නේ ඇයි?
15.ඒකාබද්ධ විපක්ෂය ඉදිරිපත් කල ඡායා කැබිනෙට්ටුවට එරෙහිව මෙහෙයුම දියත්කලේ කවුද?

මේ සියල්ලක් පිටුපසම සිටින්නේ තවත් ඡායා රජයක් බව මෙරට ජනතාව අවබෝධ කරගත යුතුය. ජනාධිපතිවත්, අගමැතිවත් මේ වනවිට මෙරට ජනතාව පත්කල අය ලෙස කටයුතු නොකරන්නේ ඔවුනද ඡායා රජයක ඉත්තන් වන බැවිණි. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට ඒ ඡායා රජයේ ඉත්තන් ලෙස කටයුතු කල නොහැක. ඒබැවින් වහාම 57 ලක්ෂයක් ජනතාවගේ ගෞරවය ආරක්ෂා කරමින් ඒ ජනතාව වෙනුවෙන් නිසි වැඩපිලි වෙලක් සහිතව, මධ්යගත ප්රජාතන්තරවාදී ලෙස චායා රජයක් මේ අවස්ථාවේදී ගොඩනංවාගෙන ජනතාව තුලට ගොස් වැඩකිරීම ආරම්භ කරන ලෙස අපද ගෞරවපූර්වකව ඉල්ලා සිටිමු. ඡායා රජයක් යනු බලවත් කටයුත්තක් මිස විගඩමක් නොවේ.

 

සංහිඳියා හොරු ගොතන පට්ටපල් බොරු ජිනීවාවලට මරු

July 13th, 2016

මතුගම සෙනෙවිරුවන්           

රටේ දේශපාලනය බොහෝ සෙයින් ව්‍යාකූලය. පාර්ලිමේන්තුව කෝලම් මඩුවක් වැන්න. ජනතාවට හොරෙන් ජනතා ද්‍රෝහී බොහෝ දේ සම්මත කර ගැනීමට කැස කවමින් ඇත. නව ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳව අවසාන විග්‍රහය අගමැතිවරයා සහ ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලය  සතුය. අනාගමික රාජ්‍යයක් කෙසේ වෙතත් කෑලි කීපයකට කඩා දමන රටක් සඳහා හොර ලියවිලි තැන තැන සාදමින් ඇත. ඒ අතර  යුද්ධයට සාභාගි වූ ත්‍රිවිධ හමුදා සාමාජිකයන් හට දඬුවම් දීම පිණිස ස්ථාපිත කරන දෙමුහුම් අධිකරණයට පිඹුරුපත් සැකසෙමින් පවතී. එලෙස නොකරන බවට රටේ නායකයා විසින් පැවසුවද එය කරන ආකාරය දැන ගැනීමට නම් උතුරු පලාතේ සිදු වන්නේ කුමක්දැයි සොයා බැලිය යුතුය.

අමාත්‍ය මණ්ඩල තීරණයක් අනුව සංහිඳියා ලේකම් කාර්යාලයක් පිහිටුවනු ලබන්නේ 2015 දෙසැම්බර් 18 දිනදීය.පාකියසෝති සරවනමුත්තු මහතා එහි ලේකම් වරයා වෙයි. මනෝරි මුත්තෙට්ටුවේගම මහත්මිය එහි සභාපතිනියයි. ගාමිණි වියන්ගොඩ විසාකා ධර්මදාස ශාන්තා අභිමානසිංහම් මහාචාර්ය චිත්‍රලේඛා මානගුරු කේ.ඩබ්.ජනරංජන දයා සෝමසුන්දරම් අචාර්ය ෆර්සානා හනීෆා මහාචාර්ය ශමිලා සරමරසිංහ සහ මීරාක් රහීම් එහි සෙසු සාමාජිකයන් වශයෙන් සිටිති. එහි කාර්ය භාරය වන්නේ සත්‍ය හා හුක්තිය ස්තාපනය කිරීම මානව හිමිකම් උල්ලංඝණය වගවීම් සහතික කිරීම යනාදියයි.එහි යට අරුත නම් දෙමල ජනතාව යුද්ධයේදී මුහුණ දුන් අත්දැකීම් පිළිබඳ සත්‍ය සෙවීමයි.විශේෂයෙන්ම යුද්ධය ආශ්‍රිතව මානව හිමිකම් උල්ලංඝණය පිළිබඳ සත්‍යය සෙවීම විශේෂ වෙයි. මීට ප්‍රථම පරණගම කොමිසම මගින්ද එවැනි වාර්තාවක් සකස් කලද එය පිළිගන්නට දෙමල නාකයන් කැමති වූයේ නැත. මෙම ලේකම් කාර්යාලය මේ වන විට කොළඹ රැස්වීම් වාර කීපයක් පවත්වා ඇත. ඉන් පළමුවැන්න වන්නේ ආරක්ෂක ලේකම් වරයාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ආරක්ෂක අංශ දැනුවත් කිරීම උදෙසා පැවැත්වූ සම්මන්ත්‍රණයයි. හමුදා නිළධාරීන්ගෙන්ද සාක්ෂි විමසීමට නියමිත බව මෙහි සඳහන්ව තිබීම මීට හේතුවයි. මීට අමරතව ගිහි ආගමික නායකයන් දැනුවත් කිරිමටද 2016 ජූලි නව වනදා රැස්වීමක් පවත්වා තිබේ. ජමාත් ඉස්ලාම් ශ්‍රී ලංකා ජාතික ක්‍රිස්තියානි ඉවැන්ජලික සභාව ජාතික ෂූරා සභාව සමස්ත ලංකා මුස්ලිම් තරුණ සංගමය සමස්ත ලංකා හින්දු සම්මේලනය  තරුණ බෞද්ධ සංගමය ජමාත්අත්සලාමාහ් සහ ක්‍රිස්තියානි ආයතනය පමණක් මෙයට සාභාගි කරවාගෙන ඇත.

සංහිඳියා ලේකම් කාර්යාලය සිය ප්‍රවිචාරණ ක්‍රියාවලිය සාර්ථක කරගැනීම උදෙසා ප්‍රශ්ණ මාලාවක් ජනතාව වෙත ඉදිරිපත් කර තිබේ. එහි අන්තර්ජාල පෝර්මයක්ද තිබෙන අතර එහි 7ඒ වගන්තිය මගින් කියැවෙන්නේ සත්‍ය සෙවීමේ කෙමිසම සම්බන්ධ කටයුතු කුමන කාලසීමාවක් තුළ අවසාන කළ යුතුද යන්නයි. එසේම එහිම 7 බී වගන්තිය තුලින් අසන ප්‍රෂ්ණය නම් මෙම කමිටුවේ සේවය කළ යුත්තේ කවුරුන්ද යන්නයි.  7 සී මගින් අසන ප්‍රශ්ණය නම් ලැබෙන තොරතුර අනුව කුමක් සිදු කල යුතුද යන්නයි. 8 ඒ ප්‍රශ්ණය ඉතා වැදගත්ය. අධිකරණ යාන්ත්‍රණය ගැන එහිදී විමසයි. කුමන ආකාරයේ උල්ලංඝණය කිරීම් සම්බන්ධව කටයුතු කළ යුතු දැයි එහිදී විමසයි.එසේම එම අධිකරණයට සේවය කල යුත්තේ කවුරුද යන්න ඊළඟ ප්‍රශ්ණයයි. එසේම විශේෂ අධිකරණ යාන්ත්‍රණයක් අවශ්‍ය වන්නේද යන්න එහිදී විමසා තිබේ. 9 ඒ සිට 9 ඩී දක්වා අසන ප්‍රශ්ණ නම්  අතුරුදහන් වූවන් වෙනුවෙන් කාර්යාලයක් පිහිටුවිය යුතුද මෙම ගැටළු සඳහා කුමන ක්‍රියාමාර්ගයක් ගත යුතුද එහි සේවය කළ යුත්තේ කවුරුන්ද ලැබෙන තොරතුරු අනුව කුමක් සිදු කළ යුතුද යන්නයි.11 වන වගන්තිය මගින් ප්‍රකාශ වන්නේ යුද්ධයේ මූලාරම්භයට මූලික වූ හේතු ආමන්ත්‍රණය කිරීමටත් ගැටුම් නැවත ඇති වීම වැලැක්වීමටත් රජය විසින් ගන්නා ක්‍රියාමාර්ග කෙලෙසක වියයුතුද යන්නයි.එසේම විවිධකාරයෙන් ප්‍රචන්ඩත්වය වැනි සිදුවීම්  රජය විසින් පිළිගැනීම සිහි කිරීම සහ සැමරීම සිදු කළ යුත්තේ කෙසේද මෙය සිදු කල යුත්තේ ජාතික වශයෙන්ද ජාත්‍යන්තර වශයෙන්ද යන්න විමසීමයි.

මෙ ප්‍රවිචාරණ ක්‍රියාවලිය දැනටමත් ආරම්භ කර ඇත. එම ප්‍රශ්ණ කිරීම ලංකාව පුරාම සිදු කරනබව ලේකම් කාර්යාලය දැනුම් දී තිබේ.මුළු දිවයිනටම අදාලව යම් යම් තැන්වල මෙම ප්‍රශ්ණ කිරීම් සිදු වුවද  දැනට යාපනය කිලිනොච්චි මන්නාරම ත්‍රිකුණාමලය වවුනියාව  මඩකලපුව වැනි උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත් වල තොරතුරු ගැනීමට වඩා උනන්දුවක් දක්වන බව පෙනේ. එයට හේතුව සංහිඳියා ලේකම් කාර්යාලය සිය ශ්‍රම බලය  උපරිම වශයෙන් යොදවන්නේ එම දිස්ත්‍රික්යන්ට පමණක් වීමයි.මෙහිදී ග්‍රාම නිළධාරි මට්ටමෙන් මෙම කරුණ සැලකා බැලේ.නමුත් මේ වන තෙක් අවතැන් වූ සිංහල ජනතාව ඔවුන්ගේ දේපළ හානිවීම් අතුරුදහන් වීම මෙන්ම පළවා හැරීම ගැන කිසිවෙක් ප්‍රශ්ණ කර නොමැත.එසේම ආරක්ෂක අංශ මූලිකව දැනුවත්කර ඇති නමුත් පහළ මට්ටමේ නිළධාරීන් මේ සබන්ධයෙන් යෙදවීම උත්තර ලබා ගැනීම හිතාමතාම පැහැර ඇති බව පෙනේ.

ඉහත සඳහන් ප්‍රශ්ණ මාලාව අනුව උත්තර ලබා ගැනීමද මෙම ප්‍රවිචාරණ ක්‍රියාවලියේ අරමුණ වී ඇත. උදාහරණයක් වශයෙන් අධිකරණ යාන්ත්‍රණය ගැන අසන ප්‍රශ්ණයේදී මෙහි සේවය කල යුත්තේ කවුරුන්ද යනුවෙන් අසන විට එයට විශේෂ විනිසුරුවරුන් සභාගි කරගත යුතු යයි උත්තර ලබා දීමට ජනතාව පොළඹවනු ලබති. ඒ සඳහා මෙම ප්‍රශ්නාවලිය ජනතාව අතරට ගෙන යන නිළධාරීන්ට උපදෙස් සපයා ඇත.එසේම යුද්ධයේදී සිදුවූ අපරාධ සම්බන්ධයෙන් කුමක් කළ යුතු දැයි අසන විට. (සත්‍ය දැන ගැනීමද අපරාධ පිළිබඳ වගවීමද දඬුවම් දීමද හානිපූරණයද ) උත්තර ලබා දිය යුතු වන්නේ දඬුවම් දීම සහ හානි පූරණය යනුවෙනි. සංහිඳියා ලේකම් කාර්යාලයට සම්බන්ධ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ඇරුණු කොට මෙම ප්‍රවිචාරණ ක්‍රියාවලිය සඳහා දෙමළ ගෝලීය සංසදය විසින් මෙහෙයවන රාජ්‍ය නොවන සංවිධානද ඇමරිකානු ආධාර යටතේ ක්‍රියාත්මක ක්‍රිස්තියානි කණ්ඩායම්ද දෙමල ජාතික සංවිධානයද සාභාගි වී තිබේ. කතෝලික පූජක වරයෙකු වන එලීල් නැමැත්තා මෙහි ප්‍රධානයෙකි. ඔහු ඇතුලත් සංවිධානයට දිනකට ඩොලර් දෙසීයක මුදලක්ද දුරකතන සහ පරිඝණක ඇතුලත් පහසුකම් ලබා දී ඇත. ඔවුහු මෙම ප්‍රශ්ණ මාලාව රැගෛන ගමට යන අතර තමන්ට අවශ්‍ය උත්තර දෙමළ ජනතාවගෙන් ලබාගෙන සටහන් කර ගනී.මෙම ගැටළු සම්බන්ධයෙන් අභ්‍යන්තරයේ පැවති සම්මන්ත්‍රණ කීපයකදී ප්‍රශ්ණ කර ඇති නමුත් මනෝරි මුත්තෙට්ටුවගම මහත්මිය ඊට සාධාරණ පිළිතුරක් ලබා දී නොමැති බව සැලවෙයි. එක් අවස්ථාවක මානව හිමිකම් උල්ලංඝණය වීම පිළිබඳව දේශනයක් කරගෙන ගිය ඇය සූරියකන්දේ මිනීවලේ සිද්දිය නිදර්ශනයක් වශයෙන් පෙන්වා දී ඇත.  දෙමල ජනතාව සමූල ඝාතන ක්‍රියාවලියට මෙය නිදර්ශනයක් බව මෙම කතාව දෙමලබසට පරිවර්තනය කල පුද්ගලයා මෙහිදී පවසා තිබේ. තවත් වතාවකදී සිංහල අයගේ අතුරුදහන් වීම් ඝාතනය ගැන ප්‍රශ්ණ කිරීමේදී ඇය දුන් පිළිතුර වූයේ මානව හිමිකම් කඩකල හමුදාවට දඬුවම් දීම අනිවාර්ය බවත් එලෙසම දැනට ප්‍රභාකරන් ජීවතුන් අතර නොමැති බැවින් ජීවත්ව සිටින කරුණා සහ පිල්ලෙයන් වැනි පෙර කොටි සාමාජකයන්ට ඒ සඳහා දඬුවම් දියයුතු බවය.

වර්තමාන රජයේ බෙදුම්වාදී නාටකයේ තවත් ජවනීකා කීපයක් පමණි මෙය. පාර්ලිමේන්තුවට පණත් කීපයක් එකවර ගෙනවුත් ජනතාව මංමුලා කිරීම මගින් මේ ප්‍රශ්ණය යටපත් කිරීමට රජයට උපදෙස් ලැබී ඇත. එසේම එක් පැත්තකින් ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ ගැන කතා කිරීමද අනෙක් පැත්තෙන් සත්‍ය සෙවීම සහ අධිකරණ යාන්ත්‍රණය ගැන කතා කිරීමටද තවත් පැත්තකින් පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන මන්ත්‍රීවරුන් මේ ක්‍රියාවලියෙන් ඉවත් කිරීම පිණිස සිරගත කිරීමද අඛණ්ඩව සිදු වේ.ජනධිපතිවරයා සිය පෞද්ගලික මතයන් විහාරස්ථාන වලදී එළිදක්වන අතර දිවයින පුවත්පත විවේචනය කොට කියා ඇත්තේ මෙවැනි අසත්‍ය දේ ප්‍රකාශ කරමින් ජනතාව මංමුලා නොකරන ලෙසටයි. ප්‍රශ්ණය ඇත්තේ මෙවැනි අවස්ථාවකදී දැනුවත්ව සිටින කිසිම බෞද්ධ ආගමික නායකයෙකු නොසීටීමයි. කෙසේ වෙතත් ඉදිරි ජනමත විචාරණයකට සූදනම් වීම රජයේ අදහසබව පෙනේ. විදෙස් ගත දෙමල ප්‍රජාවට චන්දය භාවිත කිරිමට සැලැස්වීම උතුරු නැගෙනහිර දෙමල ජනතාවගෙන් එකතු කරන සාක්ෂි ජිනීවා වෙත යැවීම මගින් මේ ජනමත විචරණයේ දී ජයග්‍රහණය කිරීම රජයේ බලාපොරොත්තුව වී තිබේ. ලබන සැත්තැම්බරයේදී සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම ස්ථාපිත කරන බව විදේශ ඇමැතිවරයා ප්‍රකාශ කර තිබේ. ඒ වන විට ප්‍රවිචාරණ ක්‍රියාවලිය අවසන් ව වාර්තාව රජයට භාර දීමට  නියමිතය. ඒ අනුව වැඩි පිරිසක් විදෙස් විනිසුරුවන් ගෙන් සමන්විත අධිකරණයක් සහ සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසමක් ඇති කිරීමට එකඟ බව ප්‍රකාශ කරනවා ඇත. ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණය සඳහා මහජන අදහස් විමසීමේ ක්‍රියාවලියේද සිදු වූයේ මෙයයි.මීට අමතරව යුද්ධයට අමතරව  රටතුල සිදුවූ ගැටුම් පිලිබඳව සහ මානව හිමිකම් උල්ලංඝණය වීම් ගැනද විමසීමට ජනතාවගෙන් උත්තර ලබා ගනිමින් තිබේ. ඉහත සඳහන් කල මුස්ලිම් සහ දෙමල ක්‍රිස්තියානි සංවිධාන වෙත භාර දී ඇත්තේ එයයි. ඒ අනුව රට පුරා ඉඳිකළ අනවසර යාඥා මඩු ඉවත් කරගැනීමට ජාතික බලවේග විසින් ගත් ක්‍රියාමාර්ග මෙන්ම අළුත්ගම දර්ගා නගරයේ සිදු වූ ගැටුමට අදාල සිංහල සංවිධානයන්ට විරුද්ධවද සාක්ෂි සටහන් කරනවා ඇත.මෙම සියළු කටයුතු අවසානයේ චූදිතයන්හට දඩුවම් දීම පිණිස පවතින රජය මෙහෙයවීමට මානව හිමිකම් ජාත්‍යන්තරය උත්සාහ දරනවා ඇත.මෙහිදී ඒකාබද්ධ විපක්ෂය ඇතුළු රජයට එරෙහි බලවේග කුමක් කරන්නේද යන්න ජනතාවට ප්‍රශ්ණයකි. ඔවුහු උතුර සහ නැගෙනහිර සිදුවන දේ ගැන උනන්දුවක් නොදක්වති. දෙමල සහ මුස්ලිම් ජනතාවගේ චන්දය ඉදිරියේදී අත්‍යවශ්‍ය බැවින් මේ ක්‍රියාවලිය ගැන දැනුම්වත්ව සිටියද මත ප්‍රකාශ කිරීමෙන් වැලකී සිටිති. එම නිසා මේ බෙදුම්වාදී ක්‍රියාවලිය ආපසු හැරවීම පිණිස සියළු වගකීම් අසරණ සිංහල ජනතාව වෙතට පැවරී තිබේ. ඉතිහාසයේ සිංහලයන් සිය ස්වාධීනත්වය අහිමි කරගත්තේ රැවටීමෙන් පමණකි. රැවටීමෙන් පසු නැගී සිටීමෙන් සහ බුද්ධිමත්ව කටයුතු කිරීමෙන් රටත් ජාතියත් සම්බුද්ධ ශසනයත් ආරක්ෂා කරගත් බව අප නැවත නැවත සිහිපත් කර ගත යුතු වෙයි.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

විදුලිබල හා බලශක්ති අමත්‍යාංශයත් ගල් අගුරු වංචා අතීසාරයට ත්‍රිපුද්ගල කමිටු ‘අමුඩය ගසයි‘

July 13th, 2016

දුෂණ විරෝධී පෙරමුණ

ගල් අගුරු මිලදී ගැනීමේ දී වංචාවක් සිදුවී ඇති බවට ශ්‍රී ලංකාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකාරණය සහ විගණකාධිපති දෙපාර්තමේන්තුව එකිනෙකට වෙනස් අවස්ථා දෙකක දී පෙන්වා දී ඇති අවස්ථාවක විදුලිබල හා බලශක්ති අමාත්‍යාංශය එමගින් රටට පාඩුවක් සිදුව ඇතිදැයි සොයා බැලිම සදහා ‘ත්‍රීපුද්ගල කමිටුවක් පත් කළ බවට නිවේදනයක් නිකුත් කොට ඇත.

මාස හතරක් පුරා විගණන විමසුමට පිළිතුරක් ලියා ගත නොහැකිව සිටින ශ්‍රී ලංකා විදුලිබල මණ්ඩලය හා විදුලිබල හා බලශක්ති අමාත්‍යාංශය දුෂිත බැදුම්කර වංචාවේ දී සිදු කළ අයුරින්ම තවත් ඊනියා ත්‍රීපුද්ගල කමිටුවක එල්ලී තම වැරදි වසා ගැනීමට නිර්ලැජ්ජිත උත්සාහයක යෙදෙන බව ‘දුෂණ විරෝධී පෙරමුණ පෙන්වා දෙයි.

අමත්‍යාංශ නිලධාරීන් පසුගිය දා පැය දෙකකට ආසන්න කාලයක් උත්සහ කළේ චෝදනා එල්ලවී ඇති ගල් අගුරු ගනුදෙනුව මගින් රටට පාඩුවක් සිදු වී නොමැති බව අප වෙත ඒත්තු ගැන්වීම සදහා ය.  ඔවුන් අප වෙත ප්‍ර‍කාශ කළ දේ රටට ප්‍ර‍කාශ නොකරන්නේ මන්ද? යැයි අප එම සාකච්ඡාවේ දී විමසූවෙමු.

මෙම ගනුදෙණුව මගින් රටට මුල්‍ය පාඩුවක් වී නොමැති බව ඔවුන් ගණන් හදා පෙන්වන්නට උත්සහ දරන්නේ විගණකාධිපතිවරයාගේ තම ගණනය සදහා යොදා ගත් සූත්‍ර‍ය වැරදි බව පවසමිනි. දුෂණ විරෝධී පෙරමුණ අවධාරණය කරන්නේ තමන් අතින් වරදක් සිදුව නොමැති නම් මේ විගණන විමසුමට මාස හතරක් පිළිතුරු නොදෙන්නේ මන්ද?  කියාය. අධිකරණයෙන් වරදක් වී නම් ඒ සදහා සිදු කළ යුත්තේ ශේෂ්ඨාධිකරණයට කරුණු වාර්තා කිරීමය.

ත්‍රීපුද්ගල කමිටු පත් කිරීම දුෂණ වංචා වසන් කිරීමේ සරළ සුලභ භාවිතය ලෙස දේශපාලනඥයින් ද, දුෂිත රාජ්‍ය නිලධාරීන් ද පත් කොට ගෙන තිබේ.  මෙම ත්‍රීපුද්ගල කමිටුව විසින් ද උත්සහ දරනු ඇත්තේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය හා විගණකාධිපති වැරදි බව කියන්නටය.

ලංකාවේ උත්තරීතර අධිකරණයත් විගණන ක්‍රියාවලියේ ව්‍යවස්ථානුකුල ආයතනයට උත්තර දෙන්නට ත්‍රීපුද්ගල කමිටුවක් පත්කිරීම ‘අතීසාරයට අමුඩ ගැසීමකි.  බැදුම්කර වංචා අතීසාරයට ගැසූ ත්‍රීපුද්ගල කමිටු අමුඩය විසින් නිරුවත් කරන ලද දේශපාලනය ගල් අගුරු වංචා සිද්ධියට ද අත්හදා බැලීමට විදුලි බල හා බල ශක්ති අමාත්‍යාංශය දරණ ලැජ්ජා සහගත උත්සාහය දුෂණ විරෝධී පෙරමුණ දැඩි පිළිකුළෙන් යුතුව හෙළා දකී.

අද දින දුෂණ විරෝධී පෙරමුණ විගණාකාධිපතිවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටියේ විගණන විමසුමට මාස 4 ක් පුරා පිළිතුරු දී ගත නොහැකි විදුලි බල මණ්ඩලයෙන් මේ පිළිබද නැවත විමසුම් සිදු කළ බවයි.   අදාළ ලිපිය මේ සමග අමුණා ඇත.

 

දුෂණ විරෝධී පෙරමුණ

2016 ජූලි මස 13 වැනිදා

නාලන්දේ සිංදු ටීච

July 13th, 2016

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග

1973 වසරේ මාර්තු මාසයේ සඳුදා දිනෙක එක ඒ පන්තියේ ළමෝ දෙපේලියක් සෑදී අත් අල්ලාගෙන සිංදු කාමරය බලා යති. ඉදිරියෙන්ම සිටින්නේ සෝබිත රාජකරුණා සහ ප්‍රියදර්ශන අබේවීර ගුණවර්ධන ය. මම සිටින්නේ පේලියේ මැද හරියේය​. සමන්ත කුමාරතුංගගේ අත අල්ලාගෙන සිටින මම ඉදිරියේ සිටින ගුරුගේ ට සහ අපගේ කණ්ඩායමේ මූලිකයා වූ සුගතපාලට නොයෙකුත් අරියාදු වචන කියමි. ඔවුන් ද හැරී මට ප්‍රතිප්‍රහාර දෙති. ඒ අතර මගේ අවධානය යොමු වන්නේ අපගේ පන්තියේ කොටම සිසුවා වූ රමේෂ් සොයිසා වෙතටය​. මගේ වාග් ප්‍රහාර වලින් බේරීමට රමේෂ්  පෝලිමේ අග දෙසට යයි.

අප සෙමෙන් සෙමෙන් පිය නඟමින් සිංදු කාමරය දෙසට යන්නෙමු. අතරමගදී සුදු සාරියක් ඇඳ සිටි ෆනෑන්ඩු ටීච අපට හමුවේ. ෆනෑන්ඩු ටීච උගන්වන්නේ දෙවන පන්තියටය​. අප ෆනෑන්ඩු ටීචට  බය  නිසා නිහඞවන්නෙමු.

පිට්ටනිය නිසලය. සීසෝ සහ ඔන්චිල්ලා අප එන තෙක් සිටිති. අප කෑදර දෙනෙත් වලින් ඒවා දෙස බැලුවෙමු.

nalandasindu

සිංදු කාමරයට යන අප කාමරයේ වට රවුමට තිබෙන කුඩා පුටු වල වාඩි වෙන්නෙමු. අප ඉදිරියේ විශාල කළු පැහැති පියානෝවකි. පියානෝව වාදනය කිරීමට සූදානමෙන් සිංදු ටීච සිටින්නීය​. ඇය රූමත් ය​. අප කුඩාවුන් වූවද සිංදු ටීච ලස්සන බව වටහා ගැනීමට අපට අතිරේක දැණුමක් අවශ්‍ය නොවේ. එය අපට දැනුනේ සහජ ඉවකින් මෙනි.

සිංදු ටීච හෙවත් ළළනී නවරත්න මිය ඇයගේ හුරු බුහුටි අතැඟිලි වලින් පියානෝව වාදනය කිරීම අරඹයි. අප සියළුදෙනා එක හඞින් ගයන්නෙමු. මුලින්ම පටන් ගන්නේ ඉංග්‍රිසි ළමා කාව්‍යය ය​. ජැක් ඇන්ඩ් ජිල් වෙන්ට් අප් ද හිල් … කියා පටන් ගෙන රෝ රෝ රෝ යුවර් බෝට් ජෙන්ට්ලි ඩවුන් ද ස්ට්‍රීම් … යනාදී වශයෙන් ඉංග්‍රිසි පොයම්ස් හත අටක් අප කියන්නෙමු. අපව මෙහෙයවන්නේ සිංදු ටීචයි. ඇය පියානෝ තාලය වෙනස් කරත්ම අප ඊට අනුකූල වූ සිංදුව කියන්නෙමු.

ඉන්පසු සිංහල සිංදු වාදනය වේ. බොහෝ විට මනකල් හද විල් තලයේ පිපි නිවහල් මල් සිංදුව ඇය වාදනය කරන්නීය​. අප තාලයට ළමා ස්වරයෙන් ඒ ගීතය කියන්නෙමු.

වර්තමානයේ වූවද මට දෑස් පියාගෙන ඒ අතීතයට යා හැකිය​. සිංදු ටීච පියානෝව වාදනය කරන්නීය​. ඒ මිහිරි ඛණ්ඩය සමග මට ළමුන් රැසක් ගායනා කරන හඞ ඇසේ. එය ශ්‍රවණ මායවක් නොවේ.

ළළනී නවරත්න මිය අපට පාසල් ගීය මෙන්ම ජාතික ගීය ගායනා කරන  අන්දම ඉගැන්වූවාය​. සමහර විට වචන අප වැරදියට  උච්චාරණය  කරන අතර ඇය වහාම පියානෝ වාදනය නවතා නිවැරදි වචනය අපට කියා දුන්නාය​. සමහර විට අප වැරදියට  උච්චාරණය  කරන වචනය කළු ලෑල්ලේ ලියා අප ලවා එම වචනය කිහිප වාරයක් කියවීමට සැලසුවාය​. මේ අන්දමට අප නිවැරදිව ජාතික ගීයත් පාසල් ගීයත් ගායනා කරන අන් දම ඇයගෙන් උගත්තෙමු.

සිංදු කාමරයේදී මම , සනත් තිසේරා , අශෝක ජයවර්ධන , දීපාල් ජිනදාස , චන්දික විජේසේන සහ නිස්සංක නිතර රණ්ඩු කරන්නෙමු. ළළනී ටීච අපගේ ගෝරිද බේරුවාය​. එහෙත් කවදාවත් කෝපයට පත්වී අපට වේවැල් පාර හෝ අඩි රූල් පාර නොදුන්නාය​. ඇය ළමුන්ට ආදරය කළාය​. ළමුන්ට ආදරයත් අවධානයත් ඇයගෙන් ලැබුණු බව කිව යුතුය​. එය අද කාලයේ ගුරුවරියක ගෙන් බලාපොරොත්තු විය හැකි දැයි මම නොදනිමි.

අපට වසර අවසානයේ සංගීත විභාගයකට මුහුණ දීමට සිදු විය​. එක් එක් සිසුවා පන්තිය ඉදිරියට විත් ගීතයක් ගයයි. සිංදු ටීච ඒවාට ළකුණු දුන්නාය​. සංගීත විභාගයෙන් බී එකක් ලැබුණු මම කුල්මත් වූයෙමි.

අප දෙකේ මෙන්ම තුන හතර පන්ති වලට යන තෙක් අප ළළනී නවරත්න ටීච ගේ සෙවනේ සිංදු කීවෙමු. අප ඉහල පන්ති වලට යත්ම සිංදු කාමරය අපගෙන් ඈත්ව ගියේය​. එහෙත් ඉඳ හිට ඒ පැත්තෙන් යන විට සිංදු  ටීචගේ පියානෝ වාදනයත් එක දෙක පන්ති වල බට්ටන් ගේ ගීත ගායනයත් ඇසීමට මම ප්‍රිය කලෙමි.

අප සාමන්‍ය පෙළ , උසස් පෙළ වෙත යත්ම සිංදු කාමරයද සිංදු ටීචද අපගෙන් ඈත් විය​. එහෙත් මතකය වෙනස් වූයේ නැත​. උසස් පෙළ නිම කිරීමෙන් පසු 1985 වසරේදී මම නාලන්දාවෙන් පිටව ගියෙමි. ඉන් පසු වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය සඳහා විදේශ ගතවී යළි 1996 වසරේදී මම නාලන්දාවට ආවෙමි. පාසල් වෙනස් වී තිබේ. දන්නා අඳුනන කිසිදු ගුරුවර ගුරුවරියක් නැත​. මම අප ඉගෙන ගත් එක ඒ පන්තියට ගියෙමි. ඉන්පසු මගේ දෙපා නිරායාසයෙන්ම සිංදු කාමරය වෙත ගෙන ගියේය​. සිංදු කාමරයේදී කුඩා හා පැටවුන් පිරිවරාගත් සිංදු ටීච මට හමු විය​. ඇය වෙනස් වී නොමැත​. එදා වාගේය​.

ඉන් පසු මට ඇය හමු වූයේ 2002 වසරේ මගේ අධ්‍යාපන ප්‍රතිකාර පොත දොරට වැඩූ දිනයේදීය​. ඒ වන විටත් ළළනී නවරත්න මිය නාලන්දාවේ සේවය කරමින් සිටියාය​.

2016 වසරේ ඇය නාලන්දාවෙන් සමු ගන්නා උත්සවය මම මුහුණු පොතෙන් දුටුවෙමි. නාලන්දාවේ පරම්පරා ගනනාවකට ඉගැන්වූ අපගේ දයාබර සිංදු ටීච අප කෙලෙස ඔබ අමතක කරන්නද ? ඔබට නිදුක් නීරෝගී භාවය අප එක සිතින් පතන්නෙමු.

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග

රනිල් මල්ලී සහ චන්ද්‍රිකා අක්කා සර් ටෙස්ට් එක පාස්ද? කමත ටෙස්ට් එක

July 13th, 2016

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම

කමත ටෙස්ට් එක

ප්‍රේමදාස මහතා ජනාධිපතිව සිටියදී ඔහු විසින් “කමත ටෙස්ට්” එකක් කලා යයි කටකතාවක් ඇත. යම් නිලධාරියෙකුට පත්‌වීමක් දීමට කලින් ඔහු ජීවිතයේ කවර දිනක හෝ කමතකට ගොඩවී ඇත්දැයි ඔහුගෙන් විමසා බැලීම මේ ටෙස්ට් එක විය. බස් ටිකට් එකේ අනිත් පැත්තේ බජට් එක හදන්න පුළුවන් යයි කී හා තමන්ට පාන්දරයාමේ නින්ද නොයන නිසාදෝ ගෙවල්වල නිදාගෙන ඉන්නා නිලධාරීන්ට කෝල්කර ඔවුන් නැඟිට්ටවූ කෙනෙකු වශයෙන් ඔහු මෙවැනි ටෙස්ට් එකක් කලා නම් එය පුදුමයට කරුණක් නොවේ. මේ රටේ ජනාධිපතිලා හා ඔවුන් යටතේ සිටි අගමැතිලා රටට බොරුකල අය නිසා මේ ටෙස්ට් එක ඇත්‌තටම කලා නම් එය බොරු ශොභනයක් පමණය කියා මට සිතෙන්නේ ඔහු විසින් පැනවූ නිලධාරීන් විසින් ටයි දැමිය යුතුය යන නියෝගය නිසාය. ලංකාව වගේ ග්‍රීෂ්ම දේශගුණයක් ඇති රටකට ටයි කුමකටද?

කෙසේ වෙතත් මේ බොරු කමත ටෙස්ට් එක වගේ නොව ඊට වඩා වැදගත් ටෙස්ට් එකක් ගැන මගේ හිතට ආවේ, සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා රනිල් අගමැති කියනදේ කරණ කෙනෙක් යයි මේ දිනවල යන කතාව නිසාය. මහබැංකුවේ අර්ජුන මහේන්ද්‍රන්-ඉන්ද්‍රජිත් කුමාරස්වාමි කචල් එකේදී මෙය හොඳටම ඉස්මතුවී පෙණුන කාරණයක් විය. මා මෙය කචල් එකක් ලෙස හඳුන්වන්නේ මහබැංකුවේ අධිපතිකම දියයුත්තේ මහබැංකුවේම නිලධාරියෙකුට මිස පිටින් ගේනා පන්දමෙකුට නොවන නිසාය. මිසිස් චන්ද්‍රිකා 2004 දී සුනිල් මෙන්ඩිස් නම් පිටස්තර කොම්පැනි පන්දමෙක් පත්කර, 1950හේ සිටම පැවති නියමිත ක්‍රියා චරියාව වෙනුවට මහබැංකුව සමූපාකාර බැංකුවක් වගේ දේශපාලන මඩවගුරක් කලේය. ඒ අනුව යමින් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා 2006 දී කබ්‍රාල් උන්නැහේ දමාගත් විට කබ්‍රාල් මහින්ද රූපය දමා රුපියල් දාහේ නෝට්ටුවක්ද ගැසුවේය. ජීවත්‌ව සිටියදී මේවා කිරීම වස් වදිනා වැඩය. රූපයට, යටි රැවුල් දැමීම, අං දැමීම විනෝදයටත්, තරහටත් කිරීමට ඉන් ජනයාට ඉඩ ලැබේ.  හරිනම් කලයුතුව තිබුණේ හසලක වීරයාගේ රූපය දැමීමය. මිසිස් බණ්ඩාරණායකද මෙසේ ඇගේ රූපය සහිත මුද්දරයක් ගසාගෙන තැපැල් කන්තෝරුවල දේශපාලන තරහ කාරයින්ගෙන් මුද්දරයේ ඇති මුහුණ පසාරු කරගෙන යන සීල්පාර කෑවේය.

ආපසු අපි සර් ටෙස්ට් එකට ආවොත්, මට මතක් වන්නේ මහාචාර්ය හෙට්ටිාරච්චි මහතා විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයින් සමග ගිය ට්‍රිප් එකක් ගැනය. අතරමගදී තේ බොන්නට  කඩයකට ගොස් බිල් ගෙවන්නට කලිසම් ඇඳගත් කොල්ලෙකුත් හෙට්ටිාරච්චි මහතාත් එකවරම කවුන්ටරය ලඟට යනවිට දුර සිටි වේටර් සර් ගෙන් රුපියලයි මුදලාලිගෙන් එකයි පනහයි කියා කෑගැසුවේය. රෙද්ද හා බැනියම (ජාතික ඇඳුම?) හා කලිසම අතර වෙනස එයය. කලිසම අඳින එකාට ඉංග්‍රීසි පුළුවන්ද නැද්ද යන්නට වඩා රෙදි-බැනියම් කාරයාට නම් ඉංග්‍රීසි බැරි විය යුතුය යන පූර්‍ව නිගමනයක් සමාජයේ තිබේ. අදවුනත් සමාජයේ ඇති මේ බෙදීම ඇල්ලේ ගුණවංශ හාමුදුරුවන් ලඟදී කිව්වා වගේ මයි ගෝඩ් කියන අය හා බුදු අම්මෝ කියන අය අතර වෙනස වගේ ය.

එම් ජේ පෙරේරා දිසාපතිව සිටියදී, මෛත්‍රීපාල සේනානායක මහතා ඔහු යටතේ ඉඩම් නිලධාරියෙකු වශයෙන් සිටියේය.  පසුව ඔහු ඇමති කෙනෙක් වූ විට ඔහු දිගටම එම් ජේ පෙරේරාට සර් කිව්වේය. අනිත් අතට එම් ජේ පෙරේරා මෛත්‍රීපාල ඇමතිට සර් කිව්වේ ය. ඇමෙරිකාවේ නම් සර් කියන වචනයට සතපහකවත් වටිනාකමක් නැත.  එය, අයිසේ, ඕයි, උන්නැහේ, කියනවා වගේ හුදෙක් ඇමතීමක් පමණය. එහෙත් තමන්ගේ පරණ යාළුවෙක් තමන්ට සර් කියා අමතන්නේ නැතිබව ගැන චෝදනාකල ලංකා ජනාධිපති කෙනෙක් ගැන මම අසා ඇත්තෙමි.

ඉංග්‍රීසි කතා කරන කොළඹ කළු සුද්දන්ගෙන්, සරම අඳින සිංහල කතා කරන අයෙකුට මහජන චන්දයෙන් බලය මාරුවුණේ 2005 දීය. ඊටත් වඩා වෙනසක් 2015 දී සිදුවිය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ මන්ත්‍රී කෙනෙකුගේ පුතෙක් විය. විද්‍යෝදය පුස්තකාලයේ සහකාරයෙකු ලෙස රක්‍ෂාවක් කලේය. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන පොළොන්නරුවේ ගොවි ජනපදයක ගොවියෙකුගේ පුතෙක් විය. ඔහු ග්‍රාම සේවකයෙක් විය. ඔහු වැඩකලේ ඔස්ටින් ප්‍රනාන්දු දිසාපති යටතේය. ඔස්ටින්ට සිරිසේන මහතා විසින් ආණ්ඩුකාර කමක් දුන්නේය. මේ නිසා මෛත්‍රීපාල සේනානායක මෙන් මේ දෙන්නාද දැන් එකිනෙකාට සර් කියනවාදැයි මම නොදනිමි.

නමුත් සිරිසේන මහතා විසින් රනිල්ට හා මිසිස් චන්ද්‍රිකාට සර් හා මැඩම් යයි ඇමතීමේ ක්‍රියාවට ඔහු විසින්ම අනවශ්‍ය අවධානයක් පටවා ගත්තේය. අගමැති හා ජනාධිපතිධූර දරද්දී ඒ අයට සර් මැඩම් කීම දිගටම ගෙනයාම  නිහතමානි හෝ අවංක භාවයේ ගැමි ලක්‍ෂණයක් විය හැකිය. පුද්ගලික ජීවිතයේදී තනිව සිටින විට සර්-මැඩම්-මෛත්‍රී කියා මේ තුන්‌දෙනා එකිනෙකාට කියා ගන්නවා නම් එය මනෝවිද්‍යාත්‌මකව වැදගත් නැත. නමුත් දැන් මෛත්‍රී ජනාධිපති නිසා අනිත් දෙන්නාත් කැබිනට් රැස්වීම් හෝ වෙනත් රාජ්‍ය පොදු රැස්වීම් වලදී මෛත්‍රීට සර් කියනවාද යන ප්‍රශ්නය මගේ හිතට ඒ.

ඔවුන් දෙන්නා එසේ නොකරනවා නම් එය මා සළකන්නේ, මයි ගෝඩ් කියන අය, බුදු අම්මෝ කියන අයව පහතට දමා සිතන බවට එය උදාහරණයක් ලෙසය. චන්ද්‍රිකා හා රනිල් නිසා නොවේ නම් මෛත්‍රීට ජනාධිපති වීමට ඉඩක් තිබුණේ නැත. අනිත් අතට මෛත්‍රී හරහා මිසක් රනිල්ට පස්ස දොරෙන් අගමැති වීමටත්, චන්ද්‍රිකාට යටින් බලය පාවිච්චි කිරීමට ඉඩක්වත් ලැබෙන්නේද නැත. මේ නිසා කෙළෙහිගුණ සැලකීම දෙපැත්තෙන්ම සිදුවිය යුතු නිසා මහින්දගෙන් හා බැසිල්ගෙන් අපමණ හිරිහැර විඳි ගැමියෙකුවූ මෛත්‍රීට, සමානයෙකු ලෙස සැළකීම කුඩා කාලයේ සිට කුරුඳුවත්තේ එක ලඟ බංගලාවල සිට රනිල් මල්ලී-චන්ද්‍රිකා අක්කා කියමින් හැඳුන දෙන්නා විසින් කලයුතු නොවේද? මේ ලඟදී රජීව විජේසිංහ විසින් ටී වී වන් නිවුස් ලයින් එකේදී (ජූලි 5) ලස්සන කතාවක් කිව්වේය. මෛත්‍රීපාල, රනිල් කියන දේකට එකඟ නොවන විට, මම චන්ද්‍රිකාට කියනවා යයි රනිල් අඬන බව (මමී ලඟට යෑම) රජීව් එළි කළේය. බොදු බල සේනාව ගැන ඇති වැරදි මතය හැරෙන විට රජීව ඉතා අවංක පුද්ගලයෙකි.  රනිල් ඔහුගේ මාමාගේ පුතාය. බොරු ආරංචියක් එළිකිරීමට ඔහුට හේතුවක් නැත.

අපේ රටේ පාලන බලය අල්ලාගෙන ඉන්නා කොළඹ පවුල්වල නියම ස්වරූපය මේ ටෙස්ට් එකෙන් දැනගත හැකි නොවේද? ඔබත් මා මෙන් මේ ගැන සිතා බලන්න.

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම
ජූලි 12, 2016

SRI LANKA: Ganemulla Police illegally arrests and severely tortures innocent man based on mistaken identity

July 13th, 2016

Urgent Appeal Case: AHRC-UAC-085-2016

13th July 2016
——————————————————
SRI LANKA: Ganemulla Police illegally arrests and severely tortures innocent man based on mistaken identity

ISSUES: torture; illegal arrest; detention; impunity; rule of law; justice
——————————————————

Dear Friends,

According to the information received by the Asian Human Rights Commission (AHRC), Mr. Nihal Aruna Shantha, resident of Kirindivita, Ganemulla in the Gampaha District, was baselessly arrested on 1st July 2016. Having being misidentified as the suspect, he was severely tortured and detained by the officers attached to the Ganemulla Police Station. Later, severely injured, Nihal was admitted to the Gampaha General Hospital for treatment. He later learned that police wanted to, in fact, arrest a man named Aruna Shantha Niroshan of Bollatha, Ganemulla. As a result of this mistaken identity, the innocent victim had to undergo several surgeries in hospital, and has suffered permanent damage to his teeth. The case illustrates the lack of basic investigation skills and mentality and impunity of Sri Lankan law enforcement officers. The AHRC calls for an immediate inquiry into the conduct of the officers attached to the Ganemulla Police.

CASE NARRATIVE:

Nihal is a father of one, and is a permanent resident of Kirindivita, Ganemulla, in the Gampaha District. On 1st of July at 11:30 p.m., while he was at his residence with his family members, three police officers dressed in civilian clothes suddenly forcefully entered his home and tried to drag him away. When his wife questioned the officers, the reason for taking her husband, the officers yelled at her and said they came to arrest him following a request made to the police emergency service (119). They further said that they would take Nihal to the Ganemulla Police Station. Both Nihal and his wife told the officers that there was no reason for anyone to make any emergency call about Nihal, as he had neither dispute and nor had any incident occurred that would make cause anyone to make a complaint in the area.

Then the police officers mentioned that there is an arrest warrant against him. Both Nihal and wife vehemently questioned and refused to concede that there could be a warrant against Nihal, as he had never committed any crime, and no one had made any complaints against him as per their knowledge. Nihal asked the officers to show him the arrest warrant, or a copy of the warrant. The officers refused.

At that point, the officers started to beat Nihal by punching and kicking him. As a result, Nihal fell to the ground. The officers continuously tortured him for 15 minutes, in front of his family members. Within a few minutes he started to bleed from his mouth and chin. Then the police officers used Nihal’s shirt to try and control the bleeding.

Nihal’s wife tried to bring cool water with ice cubes to stop the bleeding. The officer, later identified as Police Constable (PC) Jayathilaka, chased her away, saying, “we know how to treat him after taking him to the police station”, which implied that he would be severely tortured there.

Officers ordered Nihal’s wife to bring a trouser and shirt for Nihal. When she was bringing the same, the police officers shouted at her again. Then they asked for Nihal’s National Identity Card. She produced the same. Then they asked for the key of the car, but Nihal’s wife refused. Following this, Nihal was dragged into the police jeep parked nearby.

The police officers first brought Nihal to the Ganemulla Police Station. At the Station they took his mobile into their custody. Several minutes later, the police officers brought Nihal to the Gampaha General Hospital and admitted him to the Emergency Treatment Unit. When he was admitted to the hospital, the doctors questioned the police officers for the reason for injuries. The police officers said that Nihal had fallen from a building. But when the doctors questioned Nihal he explained how brutally he was tortured by the three police officers at his home.

Later, Nihal was brought to the operation theater of the hospital and subjected to several surgeries for his injuries. He lost hearing in his right ear. Three of his teeth have been permenently damaged. The Judicial Medical Officer (JMO) examined him and recorded all the details of the injuries that he suffered as a result of torture.

Nihal was discharged from hospital on 3rd of July and he is, to date, receiving medical treatment and cannot go about his daily chores on his own.

Days after he was arrested and tortured, several officers of Sri Lanka Human Rights Commission (HRCSL) visited his house and recorded a statement; Nihal explained the entire story: how his rights were violated. But he still does not know what action has been taken by the HRCSL to investigate the incident other than recording his statement. Nihal has also learnt that several national media groups have given publicity about how he has been tortured by the police. In one report, the Superintendent of Police (SP) Gampaha promised to conduct an impartial investigation into the incident. But Nihal states that he does not know any of such investigation. He states that no authorities have yet conducted an impartial and independent investigation into the incident.

Nihal states that police illegally arrested, detained, and brutally tortured him, and that his fundamental rights guaranteed under the Constitution have been grossly violated by these police officers. He demands swift justice, reparation for his injuries and for his suffering, and punishment of those responsible.

SUGGESTED ACTION:

Please write to the authorities listed below expressing your concern about this case and requesting an immediate investigation into the allegations of illegal arrest, detention, and torture by the police perpetrators, and the prosecution of those proven to be responsible under the criminal law of the country. The officers involved must also be subjected to internal investigations for the breach of department orders as issued by the police department.

The AHRC will also write a separate letter to the Special Rapporteur on torture and other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment in this regard.

To support this case, please click here:

SAMPLE LETTER:

Dear ________,

SRI LANKA: Ganemulla Police illegally arrests and severely tortures innocent man based on mistaken identity

Name of Victim: Mr. Nihal Aruna Shantha of Kirindivita, Ganemulla in Gampaha District.
Alleged perpetrators: Officers attached to the Ganemulla Police Station.
Date of incident: 1st of July 2016
Place of incident: Ganemulla Police Division

According to the information I have received Mr. Nihal Aruna Shantha, resident of Kirindivita, Ganemulla in the Gampaha District, was baselessly arrested on 1st July 2016. Having being misidentified as the suspect, he was severely tortured and detained by the officers attached to the Ganemulla Police Station. Later, severely injured, Nihal was admitted to the Gampaha General Hospital for treatment. He later learned that police wanted to, in fact, arrest a man named Aruna Shantha Niroshan of Bollatha, Ganemulla. As a result of this mistaken identity, the innocent victim had to undergo several surgeries in hospital, and has suffered permanent damage to his teeth.

Nihal is a father of one, and is a permanent resident of Kirindivita, Ganemulla, in the Gampaha District. On 1st of July at 11:30 p.m., while he was at his residence with his family members, three police officers dressed in civilian clothes suddenly forcefully entered his home and tried to drag him away. When his wife questioned the officers, the reason for taking her husband, the officers yelled at her and said they came to arrest him following a request made to the police emergency service (119). They further said that they would take Nihal to the Ganemulla Police Station. Both Nihal and his wife told the officers that there was no reason for anyone to make any emergency call about Nihal, as he had neither dispute and nor had any incident occurred that would make cause anyone to make a complaint in the area.

Then the police officers mentioned that there is an arrest warrant against him. Both Nihal and wife vehemently questioned and refused to concede that there could be a warrant against Nihal, as he had never committed any crime, and no one had made any complaints against him as per their knowledge. Nihal asked the officers to show him the arrest warrant, or a copy of the warrant. The officers refused.

At that point, the officers started to beat Nihal by punching and kicking him. As a result, Nihal fell to the ground. The officers continuously tortured him for 15 minutes, in front of his family members. Within a few minutes he started to bleed from his mouth and chin. Then the police officers used Nihal’s shirt to try and control the bleeding.

Nihal’s wife tried to bring cool water with ice cubes to stop the bleeding. The officer, later identified as Police Constable (PC) Jayathilaka, chased her away, saying, “we know how to treat him after taking him to the police station”, which implied that he would be severely tortured there.

Officers ordered Nihal’s wife to bring a trouser and shirt for Nihal. When she was bringing the same, the police officers shouted at her again. Then they asked for Nihal’s National Identity Card. She produced the same. Then they asked for the key of the car, but Nihal’s wife refused. Following this, Nihal was dragged into the police jeep parked nearby.

The police officers first brought Nihal to the Ganemulla Police Station. At the Station they took his mobile into their custody. Several minutes later, the police officers brought Nihal to the Gampaha General Hospital and admitted him to the Emergency Treatment Unit. When he was admitted to the hospital, the doctors questioned the police officers for the reason for injuries. The police officers said that Nihal had fallen from a building. But when the doctors questioned Nihal he explained how brutally he was tortured by the three police officers at his home.

Later, Nihal was brought to the operation theater of the hospital and subjected to several surgeries for his injuries. He lost hearing in his right ear. Three of his teeth have been permenently damaged. The Judicial Medical Officer (JMO) examined him and recorded all the details of the injuries that he suffered as a result of torture.

Nihal was discharged from hospital on 3rd of July and he is, to date, receiving medical treatment and cannot go about his daily chores on his own.

Days after he was arrested and tortured, several officers of Sri Lanka Human Rights Commission (HRCSL) visited his house and recorded a statement; Nihal explained the entire story: how his rights were violated. But he still does not know what action has been taken by the HRCSL to investigate the incident other than recording his statement. Nihal has also learnt that several national media groups have given publicity about how he has been tortured by the police. In one report, the Superintendent of Police (SP) Gampaha promised to conduct an impartial investigation into the incident. But Nihal states that he does not know any of such investigation. He states that no authorities have yet conducted an impartial and independent investigation into the incident.

Nihal states that police illegally arrested, detained, and brutally tortured him, and that his fundamental rights guaranteed under the Constitution have been grossly violated by these police officers. He demands swift justice, reparation for his injuries and for his suffering, and punishment of those responsible.

I request the intervention of your good offices to ensure that the authorities listed below instigate an immediate investigation into the allegations of illegal arrest, detention, torture by the police perpetrators. The officers involved must also be subjected to internal investigations for the breach of the department orders as issued by the police department.

Yours Sincerely,

———————
PLEASE SEND YOUR LETTERS TO:

1. Mr. Pujith Jayasundara
Inspector General of Police
New Secretariat
Colombo 1
SRI LANKA
Fax: +94 11 2 440440 / 327877
E-mail: igp@police.lk

2. Mr. Jayantha Jayasooriya PC
Attorney General
Attorney General’s Department
Colombo 12
SRI LANKA
Fax: +94 11 2 436421
E-mail: ag@attorneygeneral.gov.lk

3. Secretary
National Police Commission
3rd Floor, Rotunda Towers
109 Galle Road
Colombo 03
SRI LANKA
Tel: +94 11 2 395310
Fax: +94 11 2 395867
E-mail: npcgen@sltnet.lk or polcom@sltnet.lk

4. Secretary
Human Rights Commission
No. 36, Kynsey Road
Colombo 8
SRI LANKA
Tel: +94 11 2 694 925 / 673 806
Fax: +94 11 2 694 924 / 696 470
E-mail: sechrc@sltnet.lk

Thank you.

Urgent Appeals Programme
Asian Human Rights Commission (ua@ahrc.asia)

Three Islamic State suspects sneaked into Sri Lanka?

July 13th, 2016

Adaderana

At least three youths, who are suspected to have joined the Islamic State (IS), had told their relatives that they were going to a Hadees centre in Sri Lanka for religious studies, the Times of India reported.

The trio has been identified as Abdul Rahid Abdualla and Hafeesudheen from Kasaragod and Ezza from Palakkad. Intelligence agencies have not yet identified the Hadees centre or established that a group actually landed in Sri Lanka. But some of the youth had indeed called their families while they were there. Earlier, Yemen was the attraction for ultra-Salafis in Kerala. Three years ago, at least 12 people from Nilambur in Malappuram had gone to the Darul Hadees at Dammaj in Yemen, which Salafis refer to as the ‘Lighthouse of Islam’.

Back home, the ultra Salafis had ‘recreated’ a true Islamic ambience at Athikkatt near Nilambur in Malappuram.Going beyond the teaching of traditional Salafis that three generations after Prophet Muhammad had a perfect understanding of Islam, they sought to imitate life in the times of the Prophet himself. They led a reclusive life, immersed in prayers and kept aloof from society. They even tried to start a goat farm to replicate life in Arabia in the 7th century.

After the fall of Darul Hadees in Dammaj, the centre in Sri Lanka became popular with the ultra Salafis. A Sri Lankan national was detained by the intelligence agencies in the state two years ago after he was found holding religious classes in Nilambur. He ( the Sri Lankan) had arrived on a tourist visa and was holding classes on Islam. We detained him and issued a quit notice.However, no case was registered against him,” said an intelligence officer.

– See more at: http://www.adaderana.lk/news/36037/three-islamic-state-suspects-sneaked-into-sri-lanka#sthash.qa4kzq8f.dpuf

Govt. should reimburse money if VAT remains at 11% – GL

July 13th, 2016

Adaderana

If the Value Added Tax (VAT) remains at 11%, the public should be reimbursed for the additional amount they actually spent on the tax since May 2, said former Minister G.L. Peiris.

The observation was made while speaking at a press conference held in Colombo today (12).

“If the VAT remains at 11 %, until the relevant legislation is passed by the Parliament, the additionally obtained tax money should be reimbursed,” he urged.

Meanwhile, MP Bandula Gunawardena while speaking at the press conference accused the Finance Minister of attempting to go beyond the powers of the Parliament. “The VAT was increased without an approval from the Parliament,” he added.

– See more at: http://www.adaderana.lk/news/36039/govt-should-reimburse-money-if-vat-remains-at-11-gl#sthash.jw0zwprq.dpuf

Resettlement of Displaced Sinhala and Muslim People in Northern Province

July 13th, 2016

 The Global Sri Lanka Forum MEDIA RELASE

 The Global Sri Lanka Forum, GSLF welcomes the Government’s decision to appoint a task force to implement the program to resettle the Sinhala and Muslim internally displaced persons. It is hoped that the work at task force should commence as early as possible to bring justice to the displaced. However, the GSLF has concerns with regard to the nomination of the Minister Risahd Bathuddin and Faizer Mustapha as the heads of the task force. The Minister Bathuddin has acted in a very high handed manner in creating mono ethnic settlements in illegally cleared Wilpattu and Manner areas and therefore, we are of the view that he is racially biased to handle this important re-settlement task. The Minister Faizer Mustache is presently handling the de-demarcation of the districts and electorates. Hence, his functioning in the re-settlement of the IDP s is a factor which will compromise the objectives of the program. Therefore, we request the Government to consider our request to appoint acceptable personnel including a Minister of Sinhala origin as the task force is set up to re-settle also the the Sinhala IDPs.

Yours Sincerely,

Ranjith Soysa

Media Spokesman

For Global Sri Lankan Forum

Rights petition challenges PM’s request to Speaker

July 13th, 2016

Courtesy The Daily Mirror

A public interest litigant today filed a fundamental rights petition against the request made by the Prime Minister for a ruling from the Speaker on the implication and/or constitutionality of the “Singarasa Case”.

Petitioner N.Dharshana Weraduwage cited Prime Minister Ranil Wickremesinghe and the Attorney General naming him on the capacity as Attorney General as well as for the President Maithripala Sirisena.

The Supreme Court, in the Singarasa Case, made a pronouncement that “The Constitution of Sri Lanka and the prevailing legal regime do not provide for release or retrial of a convicted person after his conviction is confirmed by the Highest Appellate Court. Supreme Court had ruled that therefore the State does not have the legal authority to execute the decision of the Human Right Committee to release the convict or grant a retrial.

It had noted that the government cannot be expected to act in any manner which is contrary to the Constitution. The Court had also made pronouncements denying the constitutional competence of the President to accede the Optional Protocol of the ICCCPR.

The Petitioner states the Prime Minister had said in Parliament that the government reconfirms the continued validity and applicability of the Optional Protocol to the ICCPR and is firmly committed to implement its provisions.

Petitioner also states that Prime Minister had remarked that these Supreme Court’s pronouncements denying constitutional competence of the President to accede the Optional Protocol of the ICCPR are obiter dicta (an incidental or passing remark, opinion, etc) being unnecessary for the determination of the Singarasa’s application and do not serve as binding authority on the relevant question.

Petitioner complains that in the event of such a ruling, it may trigger a Constitutional crisis. He maintains that such a ruling may be a clear violation of many Articles of the Constitution including Article 120 on Constitutional Jurisdiction of the Supreme Court, Article 125 on Constitutional Jurisdiction in the interpretation of the Constitution and Article 129 on Consultative Jurisdiction as well as Article 3 on the Sovereignty of the People, Article 4 on the Separation of Powers.

He contends that the person (the President) responsible for the appointment of the Prime Minister unable to take prompt and suitable action to prevent the happening of the crisis shall be a breach of fundamental rights of the Petitioner. (S.S.Selvanayagam)

– See more at: http://www.dailymirror.lk/112497/Rights-petition-challenges-PM-s-request-to-Speaker#sthash.yH2lYrjx.dpuf

Health status of the Elderly Population of Sri Lanka

July 13th, 2016

by Dr. Amara Satharasinghe, Director General, Department of Census and Statistics (Courtesy The Island)


The elderly population in Sri Lanka has grown rapidly in the past several decades. They were an unprecedented 2.5 million in 2012, and is still increasing. One in eight Sri Lankans is 60 years or over. This is in contrast to about a sparse one in twenty persons a few decades ago. Demographers project that the aged will double by 2041. Every fourth person in the country will then be an elderly. The numerical growth of the elderly has been happening almost invisibly and inaudibly, Can we turn this hitherto helpless and dependent population into a valuable resource and a people that enjoys the evening of their precious lives. It is time to pay a concerted attention to this question.

Most developed countries have accepted the chronological age of 65 years as a definition of ‘elderly’ or older persons. While this definition is somewhat arbitrary, it is many times associated with the age at which one can begin to receive pension benefits. At the moment, there is no United Nations standard numerical criterion, but the UN agreed cutoff is 60+ years to refer to the older population. Lacking an accepted and acceptable definition, in many instances the age at which a person became eligible for statutory and occupational retirement pensions has become the default definition. In Sri Lanka too, cutoff 60 years and above is used to refer to the older population. The elderly are grouped into two categories: the ‘young old’ i.e. aged 60-79 years and the ‘old old’ i.e. aged 80 years and above.

article_image

Demographic transition is a model used to represent the transition from high birth and death rates to low birth and death rates as a country develops from a pre-industrial to an industrialized economic system. While Sri Lanka was still a developing country, the population experienced a demographic transition. Age structure of the population in Sri Lanka has changed considerably over the past three decades. Decreasing child population and increasing aged population are the striking changes. For example, the child population (below 15 years) has decreased from 35.2 percent in 1981 to 25.2 percent in 2012, while elderly population (above 60 years) has increased by 6.6 percent in 1981 to 12.4 percent in 2012. The percentage of people in the working age (15 – 59 years) has also increased from 58.2 percent 1981 to 62.4 percent in 2012. These changes in dependent population and an increasing working age population is demographic dividend or a great opportunity to be wisely utilized for social and economic development.

Sri Lanka has experienced a growing trend in population aged over 60 years since the 1950s, as a result of declining mortality and fertility rates. Starting mid 1940s the death rate declined from 19.6 percent to 6.0 percent. Subsequently, the fertility rate or the average number of children born to a woman also began a downward trend declining from 5.5 to 2.4. This trend was accompanied by a fall in birth rate from 37.4 percent in 1946 to 7.5 percent in 2012. Consequently, the Life expectancy at birth increased steadily. An average man in Sri Lanka can expect to live 77.2 years, and an average women 78.6 years.

This age structure transition in Sri Lanka has produced a demographic dividend, which is conducive for an economic takeoff. In this transition, the proportion of the working age population, aged 15 – 59 years (strong and young work force), is significantly larger than the proportion of the dependents. This is called as a “window of opportunity” or a “demographic bonus”. According to demographers, this dividend will not last long since the elderly dependency is increasing rapidly. Therefore, this is an opportunity that needs to be used immediately.

The changing age structure has many and serious implications in almost all aspects of life. The disease profile has already changed from a predominance of infectious and acute disease to rising chronic, degenerative, and expensive to treat diseases. The ageing population will increasingly put pressure on health systems with the rise of chronic cancer, diabetes and cardiovascular diseases etc;. Older people have a need for more health concern and treatment than younger people and the pattern and causes of their illness are different. They need extraordinary care and geriatrics treatment that are expensive. Therefore, the provision of long term health care is a most serious issue. Promoting healthy lifestyles and broadening the use of clinical preventative services are critical to preserving the health of older adults and reducing healthcare costs and long-term care needs.

To meet the demand for much needed data on disease prevalence, at the request of and in collaboration with the Faculty of Community Medicine of the University of Colombo, the Department of Census and Statistics conducted a year-long household survey on health in 2014 covering the whole country. The survey assessed the prevalence of chronic and acute illnesses, accidents, regular use of alcohol and tobacco etc.,. This probably is the first countrywide survey of self-reported (without medical tests or clinical examination) health status in Sri Lanka. Self reported health surveys have been demonstrated as a valid and appropriate method for estimating many health related parameters. Annual sample of 25,000 housing units were selected to give reliable estimates by district level in the year 2014.

Data collected in this survey include prevalence of illnesses: chronic and acute; place from which the treatments were received; accidents; place of accident; health screening; smoking and alcohol use; possession of health insurance etc. Some summary findings are given below.

Diabetes, high blood pressure, heart diseases, stroke, cancer, asthma, mental illness, arthritis, and epilepsy were chronic illnesses considered in this survey while acute illnesses covered diarrhea, vomiting, fever, headache, cough, stomachache, wheezing, sore throat, joint aches and skin diseases. The variations of overall disease prevalence and other indicators by sex, age, geographic location, occupation, industry and employment groups are given in the report (“National Survey on Self-reported Health in Sri Lanka 2014”) released to disseminate the findings.

According to the survey, the most prevailing (27.3%) chronic illness is high blood pressure. This is followed by diabetes (18.0%). Prevalence of arthritis and asthma are 8.0% and 5.9% respectively.

Findings of the survey on elderly population are briefly presented here. Chronic illnesses are those that persist for long time periods. Chronic illness, as can be expected, increases with age. Almost 55 percent of elderly population suffers from at least one chronic illness. That is one in two of elderly persons is living with a chronic illness. This is so with both men (55 %) and women (56 %). However, at the lowest levels of education – grade 5 or below – many more women (80%) are suffering from a chronic illness compared to men (37 %). This is a very wide gap which merits further study and action. In the population as a whole, about one in 5 persons (18 %) is affected by one or another chronic illness.

There is a clear difference in prevalence of chronic illnesses between economically active and economically inactive elderly populations. Among economically active population, the prevalence among men is 42% which is very much less than prevalence among females (61%). Among the ethnic groups, prevalence of diabetes and high blood pressure is highest among Sri Lankan Moors. Prevalence of diabetes in this group is 29% and 37% respectively. These percentages for total elderly population are 18.0% and 27.3% respectively.

This survey asked respondents whether they ever checked blood pressure, blood glucose and blood cholesterol levels. Among the elderly population 86% percent has ever checked their blood pressure. Little above 75 % has ever checked blood glucose and 58 % has checked cholesterol levels. From the elderly population not reporting high blood pressure, only one fifth has ever tested. Similarly, among those not reporting diabetes, only one in four has ever tested blood glucose. Only one third of persons not reporting heart disease has ever tested blood cholesterol levels. These findings may have implications on public screening programs for early detection and preventive care.

An acute illness is an illness that onsets very rapidly and is of short duration. Interestingly, acute illness among elderly is not different from the population as a whole. Approximately 15 % of people have experienced an acute illness over the one month prior to the survey. The elderly population is as could be expected affected much more by chronic than acute illnesses.

The elderly persons are more vulnerable to accidents. About 16 elderly person have experienced an accident compared 11 percent in the general population, and half the accidents have happened at home.

Perhaps an unexpected finding is that smoking and alcohol consumption by the elderly is very much higher relative to the whole population: smoking is three times higher (17 %) and regular alcohol consumption is nearly four times higher (16 %).

Further, from the Census of Housing and Population, 2012, it was found that one third of the elderly population is affected by functional disability: disability in vision, hearing, walking, remembering and concentration, self-care or speaking.

Despite very high levels of health problems, the elderly in our country seem to have little recourse to protective measures. For example, insurance coverage among them very low (3.2%) and which is much less than in the general population (11.3%).

Good health is a major factor in quality of life. A good quality of life of the elderly is an important aspect of the quality of life of the entire population. The implications of quality of life span wide across many areas of the life of people such as a happy and contended life at individual level, and resource allocation and utilization for growth and development at macro level.

The Table below summarizes the chronic diseases prevalence within districts and brings out the differences between men and women.

Will ETCA negotiations checkmate the opponents?

July 13th, 2016

By Dr. K.M. Wasantha Bandara Courtesy The Island

According to a news item published in The Island on 8th July, the government seems to have plotted the road map to finalize Economic and Technological Cooperation Agreement (ETCA), by 30th October this year. That was based on the consensus reached between the ministers of both countries in India. Just before that, the government of Sri Lanka appointed a high powered committee of 12 experts to justify ECTA in the context of threatened economic opportunities in Europe following Brexit. At the same time a consultative Committee was also appointed by the government to accommodate representatives of members of United Professional Movement who agitated for participatory approach towards formulation of National Trade Policy. But later it was revealed that the so called consultative committee is meant for “putting the house in order” parallel to the negotiation process and the policy framework to be formulated by another group of experts. However the Government Medical officers Association (GMOA) insists that they have proposed a National Commission to be setup to formulate the National Trade Policy and not just a committee of experts. Now the question that is raised in the minds of people with common sense is whether the government is genuinely trying to compromise with vast majority of professionals in the country or as usual, to change the game plan and hoodwink the masses. To find the answer we have to reflect back on the critical aspects of the negotiation process that took place so far since the new government came to power.

Initially the present government intended to start the process of negotiations for Comprehensive Economic Partnership Agreement (CEPA) from where the previous government gave up, owing to the protests by the local industrialists. At that point the Commerce Department of Sri Lanka, in collaboration with Indian counterpart and various other local and overseas advisors had prepared a detailed agreement consisting of 72 A4 pages, labeled as CEPA. As soon as the government declared its intentions, a cross section of professionals, academics and industrialists in the country started agitating against the move which prompted the government to change the game plan. Accordingly the name of the game was changed from CEPA to ETCA. It was obvious that the government was pretending to be responsive to the public outcry and trying to negotiate for a new agreement favorable to Sri Lanka. However the 72 page CEPA document was reduced to 12 pages and labeled as ETCA in which the details were omitted, the main clauses and the headings covering the trade on services were specifically retained.As such the deliberate attempt of the government was very well revealed and it was clear that they were not ready to re negotiate the core issue which is trade in services.

In response to the changes made by the government the opponents insisted that there is no difference as far as the effect is concerned between CEPA and ETCA. They further demanded the provision for trade in services, more specifically the fourth mode or the movement of natural persons to be excluded from the agreement. At that point a certain minister pretended to agree to that and another minister tried to compromise with the promise that movement of natural persons be limited to the fields of information technology and shipping related services. However the minister who is responsible for the international trade came out with another promise that the government would sign only a “Framework Agreement” to facilitate the final agreement at a future date. By which he implied that the government is genuinely trying to continue with the bargaining process until a favorable consensus is reached with India. He also very tactfully agreed with professional groups to initiate a process with the participation of opponents to formulate a trade policy, based on which the final agreement issaid to be re-negotiated.

However when the intellectual dialogue on the ETCFA (Framework Agreement) began to go in depth, it was revealed that the so called “framework” is more of a commitment than the CEPA. It was very well understood that the so called framework agreement is “The agreement” and once it is signed by political leaders, the other schedules and attachments shall be signed or endorsed by the officials.Extremely vague, unrestricted and open ended clauses were included in the framework agreement, making room for anything to be added after the agreement is signed. For example, chapter 4 (Article II) of ETCFA (Framework Agreement) states as “such an agreement shall include but not be limited to the following”. Not only that, ETCFA commits itself to reaffirm our obligations under the General Agreement on Trade-in Services (GATS) which is a multi lateral agreement facilitated by WTO. Under the sector specific and horizontal commitments of GATS, we have committed to open movement of natural persons subject to existing laws of Sri Lanka. As such we have agreed to allow any category of professional or manual workers without any restriction, whereas under the same clause, India has given detailed list of restrictions.

When this danger of having vague and open ended commitments in a form of a framework was highlighted, the government insisted that it has not yet committed itself and there is ample room to discuss further. It was also an indirect assurance that the government is ready to postpone the signing of framework agreement. As expected by some of those who participated in the discussions with the ministry the government was trying to justify the need to enter into a consensus or understanding over a “broad scope of framework” to facilitate a framework agreement on a future date once the negotiations are successful. Although the government pretended that it has engaged in a bargaining process with India it was obvious that the real bargaining took place with those opposed to the agreement and the concepts of so called “framework” and “broad scope” were just tools.

Now there is no doubt that the government is trying to sign a Memorandum of Understanding (MOU) or a joint statement based on the so called “broad scope”, while the negotiations and the bargaining process is carried forward. That MOU or the joint statement will definitely be a binding commitment from the part of Sri Lanka and be a part and parcel of the so called “framework” or final agreement. That is the type of game India played when Indo Lanka peace accord was forced on Sri Lanka.In the broad scope or the list of chapters to be included in the future agreement to be reached at a latter stage, only the 4th chapter is very specific and the rest is more or less conceptual. The chapter 4 deals with trade in services where it is specifically stated that the commitments by Sri Lanka shall be consistent with GATS article V, which is a much bigger commitment than what was committed in CEPA document. So now the intention of the government is very clear. The government in collaboration with India, is buying time until the opponents are dealt with and at the same time gives a firm assurance to India that it is committed to what India is demanding for the last 13 years. According to the said new item in The Island, High Comissioner of India Mr. Asala Weerakoon has said that both parties are looking at a broader scope to be agreed upon. It is obvious that India is worried only about trade in services, more specifically the 4th mode or the movement of natural persons. That is why only the 4th chapter or the clause on trade in service in the proposed broad scope is specific and the rest is more conceptual.

India has waited and been bargaining for 13 years to open the immigration gates for Indians to enter into Sri Lanka in mass scale on unrestricted work permits, instead of illegally engaging in “odd jobs” on tourist visa in limited numbers. That is why India is ready to spend up to 5 billion USD to build “Adams Bridge” to connect India by road and rail to Sri Lanka. Yet India has other well-known geopolitical interest that could be jeopardized if it fails in CEPA or ETCA. The Indian intelligence agency (RAW) knows very well the intensity of unprecedented opposition by professional groups against liberalizing trade-in services and that it cannot be curbed easily by the government. That seems to be the obvious reason as to why India is ready to support Sri Lanka in its hoodwinking game, which guarantees a binding commitment until the public outcry is dealt with and the framework agreement is signed as planned.

As such now those who have opted genuinely to enter into a partnership with the government in the negotiation process should recognize the trap that had been set for them. They should question the government as to why it has committed to reaffirm its commitments on trade-in services under GATS, instead of having more conceptual clauses like in other chapters in the so called broad scope. There is no doubt signing of a MOU or joint statement based on the “broad scope” that is offered will have a same binding effect as if framework agreement is signed. It is also very unlikely that government would appoint a commission to formulate National Trade Policy and entertain public comments for a long period. They will try their best to have a committee with a powerful member who would formulate a policy by “reverse order” to justify the conditions that are already agreed upon.

President Sirisena  snarls  at Sunday Divaina

July 12th, 2016

Ranjith Soysa

After reading the headline of Sunday Divaina of 10th July, the President Sirisena blasted the news paper for carrying the news item that War Crimes Investigation will commence in 9 months time and it will be with foreign judges.

The report outlined the relevant details and it was written by veteran defence columnist Keerthi Waranakulsuriya,It proceeded to discuss the key role played by

9 USA based retired judges who were hired by the TGTE to lobby UNHCR in Geneva and its head the Prince Seyd.Further, the report discussed that this decision will be followed up at the UNHRC ‘s session in March 2017 and the setting up of the hybrid courts will commence in February 2017. By September 2016 the the Truth Commission on the lines of South Africa’s Truth Commission will be formed.

It is indeed hypocritical for the President to have reprimanded the news paper for accurate reporting of Sri Lanka’s pathetic situation arising from the Government’s suicidal act of co-sponsoring the war crimes resolution against the country.

The Foreign Minister too had blasted this Defence columnist recently for having

exposed the minister in the company of top LTTE-Eelamists sympathizer lobbyists by publishing a number of photographs.

What Times! The fate of freedom of expression !!!

Ranjith Soysa

Will not allow foreign judges or courts to interfere: President දිවයින හෙලිදරවුවෙන් ජනපති කිපේ.. මහ සභාවක පත්තරේද පෙන්වා දෙහි කපයි.. [Video]

President Maithripala Sirisena today vowed that he would not allow any foreign court, judge or organization to interfere with the internal administration and judiciary in the country. “Though various views are being expressed in various places regarding the bringing of foreign judges and establishing of foreign military courts to take action against the so called human rights violations during the period of war, I will not allow any national or international activity which challenges the freedom, independence and territorial integrity of the country” he said. The President was speaking at the 70th National Upasampada Vinayakarma (Higher Ordination) ceremony of the… -Full Story- (LankaWeb – 11/07/16)

SRI LANKA: Police harass entire family for complaining to DIG

July 12th, 2016

ASIAN HUMAN RIGHTS COMMISSION – URGENT APPEALS PROGRAMME Urgent Appeal Case: AHRC-UAC-083-2016

ISSUES: illegal arrest; detention; impunity; rule of law; justice
——————————————————

Dear friends,

The Asian Human Rights Commission (AHRC) has received information that Mrs. Maladeniyegedara Padma Irangani and her two sisters were all illegally arrested by the Katugastota police officers, in revenge for Padma complaining and seeking justice from the Deputy Inspector General of Kandy. After Padma complained about her husband’s illegal arrest, Padma and her two sisters were also arrested. This case illustrates the breakdown of the policing institution and the rule of law in Sri Lanka.

CASE NARRATIVE:

The Asian Human Rights Commission (AHRC) has received information that Mrs. Maladeniyegedara Padma Irangani (50) of No.104/1/B, Gohagoda Road, Katugastota in Kandy District was unlawfully arrested by police officers attached to the Katugastota Police Station.

Padma is married to Mr. B A Thilakaratne and they have a son aged five years. Padma works as a traffic warden at KCC, and her husband is a small businessman.

On March 23, there had been a dispute between Padma’s two brothers Laxman and Indika Gunawardena and their neighbours. Padma’s brothers were injured during the dispute, and were later admitted for medical treatment at the Kandy Teaching Hospital, Ward No. 17.

Neither Padma nor her husband were involved in the fight, and nor were they present at that time. However, on March 27, Padma’s husband was arrested at his residence at 104/1/B, Gohagoda Road by the Katugastota police officers, and brought to the Katugastota Police Station.

After Thilakaratne was arrested without any legal basis, Padma went to the office of the Deputy Inspector General of Police (DIG) at Kandy and made a complaint. She requested an impartial investigation into the incident and demanded justice for husband.

Thilakaratne was then produced before the Magistrate of Kandy on March 28 and released on bail with immediate effect. However, neither Thilakaratne nor Padma were aware about the charges filed against him by the police.

On April 7, Padma was summoned by the Officer-in-Charge (OIC) of the Katugastota Police Station. When she entered the station, the officer on duty informed her to go to the office of the OIC (Miscellaneous Branch). When she approached the OIC of the Miscellaneous Branch and respectfully questioned the reason for her call, the OIC questioned her on her complaint to the DIG. Padma explained the illegality of her husband’s arrest, and stated that it is her right to make a complaint to higher ranking officers and seek justice on behalf of her innocent husband. Padma observed that the officer was angry that she had made a complaint to a senior officer, and she feared that he was trying to take revenge.

Then the officer told that she would also be arrested and produced in court. Padma vehemently opposed such an attempt and repeatedly explained to the officer her innocence other than making a complaint to the DIG. Due to her explanations she was not arrested.

Then immediately she went to the DIG’s Office and made a complaint to the DIG regarding the attempt of the Katugastota police officers. In front of her, the DIG then called the Katugastota Police and warned them not to violate the rights of the victim.

After she left the DIG’s Office, she again received a message from the Katugastota Police Station summoning her at 2 p.m. of the same day. She was told that her statement was to be recorded.
Padma duly reported to the station, where she was kept waiting for several hours, before being told to come again the next day. Then Padma understood that she was being harassed for appealing to the DIG. Padma was further requested to come along with her two sisters and brothers.

When Padma went to the Katugastota Police Station on April 8, she was arrested along with her two sisters. At the time of arrest, they were not given any reason for their arrest. Then the officers produced them before the Magistrate of Kandy. She later learned the case which they were produced before the court was B/3282/16, but she still does not know the charges against her and her sisters. Then the Magistrate released all three on bail and postponed the case until 3 October 2016.

According to Padma, when her two brothers had their dispute with the neighbors, neither her nor her sisters were present. Her husband was also not there. None of them had anything to do with it, or had any other dispute. She claims that the police were biased and acted on the influence of the other party of the dispute.

Padma states that the fundamental rights of her, her husband Thilakaratne and her family members were violated by the police officers of Katugastota Police Station, and she demands justice.

SUGGESTED ACTION:

Please write to the authorities listed below expressing your concern about this case and requesting an immediate investigation into the allegations of illegal arrest, detention and filing fabricated charges by the police officers, and the prosecution of those proven to be responsible under the criminal law of the country. The officers involved must also be subjected to internal investigations for the breach of the orders of the department issued by the Police Department.

To support this case, please click here:

SAMPLE LETTER:

Dear ________,

SRI LANKA: Police harass entire family for complaining to DIG

Name of Victim: Mrs. Maladeniyegedara Padma Irangani (50) of No:104/1/B, Gohagoda Road, Katugastota in Kandy District
Alleged perpetrators: Officers attached to the Katugastota Police Station
Date of incident: 8 April 2016
Place of incident: Katugastota Police Division

According to the information I have received Mrs. Maladeniyegedara Padma Irangani (50) of No.104/1/B, Gohagoda Road, Katugastota in Kandy District was unlawfully arrested by police officers attached to the Katugastota Police Station.

Padma is married to Mr. B A Thilakaratne and they have a son aged five years. Padma works as a traffic warden at KCC, and her husband is a small businessman.

On March 23, there had been a dispute between Padma’s two brothers Laxman and Indika Gunawardena and their neighbours. Padma’s brothers were injured during the dispute, and were later admitted for medical treatment at the Kandy Teaching Hospital, Ward No. 17.

Neither Padma nor her husband were involved in the fight, and nor were they present at that time. However, on March 27, Padma’s husband was arrested at his residence at 104/1/B, Gohagoda Road by the Katugastota police officers, and brought to the Katugastota Police Station.

After Thilakaratne was arrested without any legal basis, Padma went to the office of the Deputy Inspector General of Police (DIG) at Kandy and made a complaint. She requested an impartial investigation into the incident and demanded justice for husband.

Thilakaratne was then produced before the Magistrate of Kandy on March 28 and released on bail with immediate effect. However, neither Thilakaratne nor Padma were aware about the charges filed against him by the police.

On April 7, Padma was summoned by the Officer-in-Charge (OIC) of the Katugastota Police Station. When she entered the station, the officer on duty informed her to go to the office of the OIC (Miscellaneous Branch). When she approached the OIC of the Miscellaneous Branch and respectfully questioned the reason for her call, the OIC questioned her on her complaint to the DIG. Padma explained the illegality of her husband’s arrest, and stated that it is her right to make a complaint to higher ranking officers and seek justice on behalf of her innocent husband. Padma observed that the officer was angry that she had made a complaint to a senior officer, and she feared that he was trying to take revenge.

Then the officer told that she would also be arrested and produced in court. Padma vehemently opposed such an attempt and repeatedly explained to the officer her innocence other than making a complaint to the DIG. Due to her explanations she was not arrested.

Then immediately she went to the DIG’s Office and made a complaint to the DIG regarding the attempt of the Katugastota police officers. In front of her, the DIG then called the Katugastota Police and warned them not to violate the rights of the victim.

After she left the DIG’s Office, she again received a message from the Katugastota Police Station summoning her at 2 p.m. of the same day. She was told that her statement was to be recorded.
Padma duly reported to the station, where she was kept waiting for several hours, before being told to come again the next day. Then Padma understood that she was being harassed for appealing to the DIG. Padma was further requested to come along with her two sisters and brothers.

When Padma went to the Katugastota Police Station on April 8, she was arrested along with her two sisters. At the time of arrest, they were not given any reason for their arrest. Then the officers produced them before the Magistrate of Kandy. She later learned the case which they were produced before the court was B/3282/16, but she still does not know the charges against her and her sisters. Then the Magistrate released all three on bail and postponed the case until 3 October 2016.

According to Padma, when her two brothers had their dispute with the neighbors, neither her nor her sisters were present. Her husband was also not there. None of them had anything to do with it, or had any other dispute. She claims that the police were biased and acted on the influence of the other party of the dispute.

Padma states that the fundamental rights of her, her husband Thilakaratne and her family members were violated by the police officers of Katugastota Police Station, and she demands justice.

I request the intervention of your good offices to ensure that the authorities listed below instigate an immediate investigation into the allegations of illegal arrest, detention and filing fabricated charges by the officers of the Katugastota Police Station. The officers involved must also be subjected to internal investigations for the breach of the orders of the Police Department.

Yours sincerely,

———————
PLEASE SEND YOUR LETTERS TO:

1. Mr. Pujith Jayasundara
Inspector General of Police
New Secretariat
Colombo 1
SRI LANKA
Fax: +94 11 2 440440 / 327877
E-mail: igp@police.lk

2. Mr. Jayantha Jayasooriya PC
Attorney General
Attorney General’s Department
Colombo 12
SRI LANKA
Fax: +94 11 2 436421
E-mail: ag@attorneygeneral.gov.lk

3. Secretary
National Police Commission
3rd Floor, Rotunda Towers
109 Galle Road
Colombo 03
SRI LANKA
Tel: +94 11 2 395310
Fax: +94 11 2 395867
E-mail: npcgen@sltnet.lk or polcom@sltnet.lk

4. Secretary
Human Rights Commission
No. 36, Kynsey Road
Colombo 8
SRI LANKA
Tel: +94 11 2 694 925 / 673 806
Fax: +94 11 2 694 924 / 696 470
E-mail: sechrc@sltnet.lk

Thank you.

Urgent Appeals Programme
Asian Human Rights Commission (ua@ahrc.asia)

VAT test for MS (Maithripala Sirisena)

July 12th, 2016

Editorial Courtesy The Island

President Maithripala Sirisena finds himself in an unenviable position. Having lost the backing of a sizeable section of the SLFP, he is now at the mercy of the UNP, which undermines his authority. He cannot assert himself and act according to the dictates of his conscience lest he should jeopardise the UNP-led government’s interests and run the risk of paving the way for a comeback of his arch rivals––the Rajapaksas. The VAT dilemma has worsened his predicament.

The VAT issue is likely to bring the President and the government on a collision course again. President Sirisena revealed in the run-up to the last parliamentary election that he had called for the removal of the then Central Bank Governor Arjuna Mahendran under a cloud over a bond scam. He came under pressure from many quarters to translate his words into action. He dithered on that issue for more than one year but had to act when the question of another term for Mahendran arose.

The Central Bank dispute almost ruined the political marriage of convenience between the UNP and the SLFP with President Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe playing a game of chicken. But for the deus ex machina which came in the form of their agreement on a ‘compromise candidate’, the Central Bank drama would certainly have had a different ending.

The President made a public display of his abhorrence of the controversial VAT increase, a few moons ago. He did not mince his words when he condemned the tax hike, declaring as he did that the officials responsible for that would have to go home. But, nothing of the sort happened and he was left with egg on his face when the government went ahead with VAT and NBT hikes, much to the dismay of the hapless public and small-time traders who expected him to safeguard their interests.

Now that the Supreme Court has held that the tax revisions haven’t been effected properly, it will be interesting to see what President Sirisena will do. The apex court has given the government a choice between having the VAT and NBT increase suspended until the final determination of a petition filed by the Joint Opposition and obtaining parliamentary approval for the tax revision. An opportunity has presented itself for the President to make a meaningful intervention on behalf of the public and the traders staging street protests against the VAT and NBT hikes.

We are not short of government politicians who shed copious tears for the masses struggling to keep the wolf from the door. Some of them have sought to woo the resentful public by pretending to be averse to the VAT and NBT increases. They have so far been able to run with the hare and hunt with the hounds, but now they are in a quandary. They will have to back the tax amendment bill when it is put to the vote in Parliament or oppose it and incur the ire of the party leadership in the process.

The JVP is sure to make a great deal of political capital out of the tax increases by tapping public anger to shore up its crumbling image and gain political traction. The SLFP will be in a dilemma as its parliamentarians in the present Cabinet won’t be able to oppose the tax increases; nor can they toe the government line for fear of incurring the wrath of the public.

Will the President make good on his promise to ensure that the people are not further burdened with tax increases and order the SLFP MPs to vote against the tax revision bill. Will he make a U-turn and help the government secure the passage of the bill so that one main IMF condition for releasing the remaining tranches of its bail-out package will be satisfied? Or, will he allow the SLFP MPs to opt for a conscience vote so as to play it safe?

VAT තහනමෙන් පසු හැකිනම් කර බලන්න.. අත්දුටුවයි.. ප්‍රත්‍යක්‍ෂයි.. – විමල්ගෙන් ජනපතිට උපදෙසක්

July 12th, 2016

– අනුරුද්ධ බණ්ඩාර

තම සටන පාරිභෝගික ජනතාව මත නීතියට පටහැනිව ඇද හෙළන ලද අධික බදු බරෙන් ඔවුන් නිදහස්කර ගැනීමේ සටනක් පමණක් නොවූ බවත් එය පාර්ලිමේන්තුව සතු රාජ්‍ය මූල්‍ය පාලනය කිරිමේ බලය නොතකා හරිමින් වත්මන් ආණ්ඩුව යාමට සූදානම් වූ ගමනට එරෙහිව කළ සටනක් ද වූ බවත් ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විමල් වීරවංශ මහතා පවසයි.

පිටකෝට්ටේ පිහිටි ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ ප්‍රධාන කාර්යාලයේදී පැවැති මාධ්‍ය හමුවකදී ඒ මහතා මෙසේ පැවසීය.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ විමල් වීරවංශ මහතා මෙසේ ද සඳහන් කළේය.

“මේ වැට් බද්ද ගෙනාවේ 2002 දී එවකට පැවැති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ ආණ්ඩුවයි. එවකට මුදල් අමාත්‍යවරයා වූයේ නාරිමාන් චොක්සි මහතායි. එදා විපක්‍ෂයේ සිටි මංගල සමරවීර මහතා පාර්ලිමේන්තුවේදී එකී බද්ද හඳුන්වනු ලැබුවෙ ‘නරිමෑන්ගේ වැට් බද්ද’ ලෙස බව අපට මතකයි. එසේ එදා වැට් බද්ද මේ රටට හඳුන්වා දුන් පාලකයන් යළි බලයට පත් වෙලා තමන් හඳුන්වා දුන් වැට් බදු පනතට පටහැනිව ක්‍රියා කරනවා. නාරිමාන් චොක්සි මහතා එදා ඉදිරිපත්කර සම්මතකරගත් වැට් බදු පනතේ එම බද්ද අදාළ නොවන ක්‍ෂේත්‍ර පැහැදිලිව සඳහන්කර තිබුණා. ඒ වගේම එම පනතේ වැට් බද්ද අදාළ වන ක්‍ෂේත්‍රත් පැහැදිලිව ලැයිස්තුගත කොට තිබුණා. වැට් බදු අය කළ යුතු ප්‍රතිශත, පරාසයන්, සහ වැට් බදු අය කළ යුතු ක්‍ෂේත්‍ර වෙනස් වෙනවා නම් අදාළ පනත සංශෝධනය කළ යුතුව තිබුණා. විය යුතු පනත් සංශෝධනය සිදු නොකර, නීතියට පටහැනිව තමයි 2016 මැයි 02 වැනිදා සිට ඊයේ(11) ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ අතුරු තහනම් නියෝගය ලැබෙන තෙක් මේ ආණ්ඩුව මේ රටේ ජනතාවගෙන් වැට් බදු අය කරනු ලැබුවේ. පෞද්ගලික සෞඛ්‍ය සේවා, අධ්‍යාපන සේවා, මසකට පිරිවැටුම ලක්‍ෂ 10කට වැඩි සිල්ලර වෙළඳාම ආදී වශයෙන් සෑම සියලු ක්‍ෂේත්‍රයකටම මේ ආණ්ඩුව මැයි 02 වැනිදා සිට අමතර බදු බරක් පැටවූවා.

ආණ්ඩුව මේ සියල්ල නීතියට පටහැනිව සිදු කළ බවට මනෝහර ද සිල්වා, කණිෂ්ක විතාරණ හා කපිල ගමගේ යන අපගේ නීතිඥ මැතිතුමන්ලා ශ්‍රේෂ්ඨෘධිකරණයට මනා ලෙස කරුණු ඉදිරිපත් කරනු ලැබුවා. රේගු බදු ආදී ඇතැම් බදු වර්ග වෙනස් කිරීමට පනත් සංශෝධනයක් අවශ්‍ය වන්නේ නැහැ. ඊට අදාළව ගැසට් නිවේදනයක් නිකුත්කර එයට මාස 03ක් ඇතුළත පාර්ලිමේන්තුවේ අනුමැතිය ලබාගත්තාම ප්‍රමාණවත්. නමුත් වැට් බදු පනත සහ ජාතිය ගොඩනැගීමේ බද්දට අදාළ පනත සංශෝධනය නොකර එම බදු ප්‍රතිශත, පරාස, ක්‍ෂේත්‍ර වෙනස් කරන්න බැරි විදිහටයි එම පනත් 02 හදා තිබෙන්නේ. අපි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට කිව්වේ ‘මේක වැරදියි. නීතියට පටහැනියි. මේක මහජන මුදල් මංකොල්ලකෑමක්. මේක වළක්වන්න’ කියලයි.

‘මේක නීතිය කණපිට හැර වූ යහපාලනයක්’

මේ ආණ්ඩුව ‘යහපාලනය’ කියන වචනය ඉස්සරහට දැම්මාට වැඩ පටන් ගත්තේම නීතිය කණපිට හරවලානේ, බලයට ආපු ගමන්ම අගවිනිසුරු මොහාන් පීරිස් මහතාව ‘කණෙන් අල්ලලා’ එළියට දැම්මා. ජනාධිපතිවරයා අගවිනිසුරුවරයාට ලිපියක් යැව්වා ‘ඔබගේ තනතුර බලශූන්‍ය වේ.’ කියලා. ඒත් කිසිවකුගේවත් තනතුරක් බලශූන්‍ය කරන්න ජනාධිපතිවරයාට නෛතික බලයක් නැහැ. 2015 ජනවාරි 09 වැනිදා රටේ අගමැතිවරයකු සිටියදී තවත් අයකු අගමැති ලෙස දිවුරුම් දුන්නා. මේ ක්‍රියා දෙකම නීතියට පටහැනියි. 2015 දී පාර්ලිමේන්තුව අනුමත කරනු ලැබූ ණය ප්‍රමාණයට වඩා වැඩි ණය ප්‍රමාණයක් මේ ආණ්ඩුව ලබාගත්තා. මේ බව කියන්නේ අපි නොවෙයි, විගණකාධිපති වාර්තාව. ඒකත් මේ රටේ නීතීය කැඩීමක්. මේ රටේ මූල්‍ය පාලන බලය තිබෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුවට, ව්‍යවස්ථාදායකයට. එසේ මූල්‍ය පාලන බලය තිබෙන නිසා තමයි, ‘ලබාගන්නා ණය ප්‍රමාණය පාර්ලිමේන්තුව විසින් අනුමත කළ යුතුයි.’ කියලා තිබෙන්නේ. පාර්ලිමේන්තුව අනුමත කළ ණය ප්‍රමාණයට වඩා ණය ප්‍රමාණයක් ගන්නවා නම් ඒක පාර්ලිමේන්තුව සතු මූල්‍ය පාලන බලය නෙතකා හැරීමක්. ඒ වගේම ඉහත කී පනත් දෙක සංශෝධනය නොකර වැට් සහ ජාතිය ගොඩනැගීමේ බදු වැඩි කිරීමත් පාර්ලිමේන්තුව සතු මූල්‍ය පාලන බලය තුට්ටු දෙකට දමලා මේ ආණ්ඩුව සිදුකළ නීතියට පටහැනි ක්‍රියාවක්. ‘අපට බලය තිබෙනවා. අපට පාර්ලිමේන්තුවේ අනුමැතිය උවමනා නැහැ. අපි ඕනෑ බද්දක් වැඩි කරනවා’ කියලයි මේ අෘණ්ඩුව කටයුතු කළේ. අපි එම නීතියට පටහැනි ක්‍රියාවයි අභියෝගයට ලක්කළේ.

‘අපි සටන් කළේ කුමකටද?’

අපේ සටන මේ රටේ පාරිභෝගීක ජනතාව මත නීතීයට පටහැනිව ඇද හෙළන ලද අධික බදු බරෙන් ඔවුන් නිදහස්කර ගැනීම සඳහා වූ සටනක් පමණක් නොවෙයි, අපේ සටන, රටේ මූලික නීතිය වූ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ලබාදී ඇති රාජ්‍ය මූල්‍ය පාලනය කිරිමේ බලය නොතකා හරිමින් මේ ආණ්ඩුව යන්න හැදූ ගමනට එරෙහිව කළ සටනක් ද වූ බවත් මේ අවස්ථාවේ සඳහන් කළ යුතුයි.

ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් ලබාදුන් අතුරු තහනම් නියෝගය මගින් මේ අණ්ඩුවට ඉතා බරපතල සංඥාවක් ලැබී තිබෙනවා. ‘නීතියට පටහැනිව ඔබලා යම් ගමනක් යන්න හදනවා නම් අපි ඒකට ඉඩ තබන්නේ නැහැ’ කියන සංඥාවයි ආණ්ඩුවට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් ලබාදී තිබෙන්නේ. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය පවසා තිබෙන්නේ, ‘මේ පනත් දෙක සංශෝධනයකර නිසි පරිදි පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මතකර ගත්තොත් මේ අතුරු තහනම් නියෝගය ඉවත් වෙනවා, එහෙම නැත්තම් නඩුව අසා අවසන් තීන්දුව ලබා දෙන තෙක් එය ක්‍රියාත්මක වෙනවා’ කියලයි.

ඊයේ(11) තමයි අපේ මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සමට අදාළ අතුරු තහනම් නියෝගය ලබා දීමට නියමිතව තිබුණේ. ඒ නිසාම පසුගිය සිකුරාදා(08) වැට් බදු සංශෝධන පනත් කෙටුම්පතක් පාර්ලිමේන්තුවට පළමුවර කියැවීම සඳහා ඉදිරිපත්කර තිබෙනවා. අතුරු තහනම් නියෝගය ලබා දුන්නාට පසුව අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලය නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් කියනවා, ‘මේ පනත් කෙටුම්පත ජූලි මාසයේ අගභාගය වන විට දෙවනවර කියැවීමේ විවාදයට ගත හැකියි’ කියලා. අපි අධිකරණයට නොගියානම් මේ සංශෝධන පනත් කෙටුම්පත කඩිමුඩියේ එන්නේ නැහැ. මේ ආණ්ඩුවට අධිකරණය හමුවට ගිහිල්ලා දෙන්න උත්තරයක් නැහැ. ඒ නිසා නඩු දිනයේදී නිතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීන්ට අධිකරණය හමුවේ පවසන්න පුළුවන් ‘යමක්’ කරන්න ඕනේ. ඒකයි පනත් සංශෝධනයට අදාළ පනත් කෙටුම්පතක් කඩිමුඩියේ ගෙනාවේ.

‘ජනපතිට විමල්ගෙන් පුංචි උපදෙසක්’

අපි කියනවා, ‘දැන් පාර්ලිමේන්තුවට අවස්ථාව තිබෙනවා, මේ පනත් කෙටුම්පතේ තිබෙන බදු ප්‍රතිශතය, බදු බලපාන පරාසය වැඩි නම් ඒවා අඩු කරන්න. මේ රටේ මහජනතාවට දැරිය හැකි ආකාරයට වෙනත් සංශෝධන ගෙන එන්න. එහෙම නැත්තම් මේ සංශෝධන සියල්ල සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කරන්න’ කියලා. දැන් මේ වැඬේ පාර්ලිමේන්තුව අතේ තිබෙන්නේ. අපි හිතනවා, ‘දැන් මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාට කියමින් හිටපු දේ ඉටු කරන්න අවස්ථාවක් ලැබී තිබෙනවා’ කියලා. ‘වැට් බද්දෙන් ජනතාව පීඩාවට පත් වෙලා. ඒකෙන් ජනතාව මුදවා ගන්න ඕනේ’ කියලා ජනාධිපතිවරයාට අවංක චේතනාවක් තිබෙනවා නම් එතුමාට දැන් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ තමන්ගේ ගෝලබාලයෝ ලවා ඒ දේ ඉටු කරවා ගන්න පුළුවන්. ‘අපි ඡන්දය දෙන්නේ ජනතාවගේ පැත්තෙන් අපි ගෙන එන සංශෝධන ඇතුළත් කළොත් පමණයි, කියන ස්ථාවරය රනිල් වික්‍රමසිංහ පාර්ශ්වයට ඉදිරිපත් කරන්න’ කියලා තමන්ගේ මන්ත්‍රී කණ්ඩායමට කියුවොත් මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාට තමන්ගේ අදහස ඉටුකර ගන්න පුළුවන් වේවි. අපි මේ දෙන්නේ එතුමාට පුංචි උපදෙසක්. හැකිනම් මේක කරලා බලන්න.‘අත්දුටුවයි! ප්‍රත්‍යක්‍ෂයි! හොඳ ප්‍රතිඵල ලබා දේවි’ කියලා අපි විශ්වාස කරනවා.

‘ව්‍යාපාරිකයන් පිරිසකට අයුතු ලාබයක් ලබාදුන්නා’

මුදල් ඇමති, මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් හා දේශීය ආදායම් කොමසාරිස් ජනරාල්වරිය ‘මේ බදු පැනවීම් නීතියට පටහැනියි’ කියලා දන්නේ නැද්ද? ඇමතිවරයාගේ බලපෑම අනුව මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් සහ දේශීය ආදායම් කොමසාරිස් ජනරාල්වරිය කටයුතු කළාද? කොහොම වුණත් අවසානයේදී මේ අය ව්‍යාපාරිකයන් පිරිසකට අයුතු ලාබයක් ලබා ගැනීමට ඉඩ හදලා දීලා තිබෙනවා. ව්‍යාපාරිකයන් රැස්කර ගත් මේ බදු ආදායම් තවම දේශිය ආදායම් දෙපාර්තමේන්තුවට ගෙවලා නැහැ. මහා පරිමාණ ව්‍යාපාරිකයන් මසකට වතාවක් සහ සුළු පරිමාණ ව්‍යාපාරිකයන් කාර්තුවකට වතාවක් තමයි බදු වාර්තාව ලබා දෙන්නේ. එහෙම වාර්තා ලබා ගත්තාට පසුවයි, අදාළ අය කිරිම් සිදු වන්නේ. මැයි 02 වැනිදා සිට ඊයේ වන තෙක් කිසිම ව්‍යාපාරිකයකු තමන් අය කළ බදු ආදායම් දේශීය ආදායම් දෙපාර්ත්මේන්තුවට බැර කරලා නැහැ. මහජනයාගෙන් එකතු කළ මේ මුදල් දුරකථන සමාගම්වල, රෝහල්වල හා වෙනත් ව්‍යාපාරික ස්ථානවල තිබෙනවා. මහජනයාගෙන් මේ ආණ්ඩුව මේ විදියට කොල්ලකාපු මුදල් ටික අඩුම ගණනේ ආණ්ඩුව ළඟවත් නොවෙයි තිබෙන්නේ, ව්‍යාපාරිකයන් රොත්තක් අතේ. ඒ සල්ලි ටිකට මොකද වෙන්නේ? ඒ සල්ලි ටික දැන් ආණ්ඩුව ආපසු අයකර ගන්නේ කොහොමද? අපි දන්නවා, මැයි 02 වැනිදා සිට වැට් බදු සඳහා ලියාපදිංචි නොවූ ආයතන පවා බදු අය කළා. මේ මගින් අයුතු ලාබයක් උපයන්න ව්‍යාපාරික පැළැන්තියකට ඉඩකඩ හදලා දීලා තිබෙනවා. මේකට වග කියන්න ඕනේ කවුද? මුදල් ඇමතිවරයා නොවෙයිද? මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයාද? දේශීය ආදායම් කොමසාරිස් ජනරාල්වරියද? මේ කවුරුන් හෝ මේකට වගකිව යුතුයි. නීතියට පිටින් මහ දවාලේ ජනතාවගේ සල්ලි මංකොල්ල කෑවා, නමුත් අද වගකිව යුතු කෙනෙක් නැහැ. මේ අය කියනවා, ‘අපි පනතක් ගෙනල්ලා මේක ෂේප්කර ගන්නම්’ කියලා. අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ නිවේදනයේ තිබෙනවා. ‘අතුරු තහනම් නියෝගයෙන් රජයේ ආදායමට දැඩි බලපෑමක් නැහැ’ කියලා. අපි කියනවා ‘දැඩි බලපෑමක් නැත්නම් වික්‍රමසිංහ මහත්තයෝ මේ බදු වැඩි කිරීම අල්ලලා දානන්කෝ’ කියලා. මේ බදු වැඩි කිරීම නතර කිරීම දැඩි බලපෑමක් නොවෙයි නම් ඇයි මේ විදියට ජනතාවගේ ‘රීරිමාංශය’ හුරා කන්න හැදුවේ?

‘මේක කමයි වියරුව’

වැට් බද්දට එරෙහිව අතුරු තහනම් නියෝගය අපි ජනතාව වෙනුවෙන් ඊයේ(11) ලබා ගත්තා. අද(12) උදේ මගේ සහෝදරයා සරත් වීරවංශ පදිංචිව සිටින පානදුරේ නිවස FCIDයේ සහ පානදුර පොලීසියේ නිලධාරීන් විසින් වට කළා. මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශනය පිළිබඳ නීතිවිරෝධී පොලිස් කොට්ඨාසය අද(12) මගේ සහෝදරයාට යම් ප්‍රකාශයක් ලබා ගැනීමට පැමිණෙන ලෙස දන්වා තිබුණා. ඔහුගේ කොදු ඇට පෙළේ ඇතිව තිබෙන යම් ආබාධයක් නිසා ඔහු රෝගාතුරවයි සිටින්නේ. ඔහු පත්තු බැඳීම් ඇතුළු දේශීය වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර ලබමිනුයි ඉන්නේ. ඔහු දුරකථනය මගින් ඒ බව අදාළ නිලධාරීන්ට දැනුම්වත්කර තිබුණා. ඒ අනුව එම නිලධාරීන් අද වෙනුවට ලබන බදදා පැමිණෙන ලෙස අමතර දිනයක් ලබාදී තිබුණා. ඉන් අනතුරුව ඔහු අද උදේ නිවසේ ප්‍රතිකාර ලබමින් සිටියා. එසේ FCID නිලධාරීන් විසින්ම වෙනස් දිනයක් ලබා දී තිබියදී තමයි, අද(12) පාන්දර ඒ නිවස වට කරලා මේ රෝගාතුරව, පත්තු බැඳලා එක ඉරියව්වක ඉන්න බැරි මගේ සහෝදරයාව FCIDයට රැගෙන යන්න හැදුවේ. ඔහු එසේ යෑම ප්‍රතික්ෂේප කළා. යාමට නොහැකි බව ඒත්තු ගැන්වූවා. යන්න බැරි බව ඒ නිලධාරීන්ටත් අවසානයේදී පිළිගන්න වුණා. අන්තිමේදී මේ අය යන්න ගියා. මේ නිලධාරීන්ට ඉහළින් ආපු බලපෑම නිසා ඒ දෙය නොකර බැරි වෙන්න ඇති. මේක තමයි වියරුව. මේ ආණ්ඩුව වැට් බද්දට එරෙහිව අතුරු තහනම් නියෝගය එනකොට මොනවාට හරි පටලලා නාමල් රාජපජෂ මහතා අත්අඩංගුවට ගෙන හිරේ දැම්මා. අතුරු තහනම් නියෝගය ගන්න මූලික වූ අපට ගහන්න ක්‍රමයක් නැති හින්දා වෙන්න ඇති, අද උදේ සහෝදරයාව අත්අඩංගුවට ගන්න සොයා ගෙන ගියේ. අද මේ දඩයමට තමයි ජවිපෙ ‘රතු සහෝදරවරු’ සුදුහුණු ගාන්නේ.

‘අපේ සටන තීව්‍ර වෙද්දී පවුලේ සාමාජිකයන් එකිනෙකා බිල්ලට ගන්නවා’

මහජනයා වෙනුවෙන් අප දියත් කරන සටන තීව්‍ර වෙද්දී ආණ්ඩුවෙන් FCIDයට එන බලපෑම් වැඩි වෙලා අපේ පවුල්වල සාමාජිකයන් එකිනෙකා දඩයම් කරන බව ඉතා පැහැදිලියි. කලින් බිරිඳව අත්අඩංගුවට ගෙන හිරේ දැම්මා. අද ගියා වැඩිමහල් සහෝදරයා අත්අඩංගුවට ගන්න. මෙහෙම ගියොත් දරුවෝ, මුණුබුරන් දක්වා මේ දඩයම ව්‍යාප්ත වේවි.

අපි කියනවා සිරිසේන-වික්‍රමසිංහ ජෝඩුවේ ආණ්ඩුවට, ‘කවර මර්දනයක් ගෙන ආවත් අපි යටත් වෙන්නේ නැහැ. මේ රටත්, ජනතාවත් වෙනුවෙන් අපි අපේ වගකීම සහ යුතුකම අපේ ජීවිතයේ අන්තිම මොහොත දක්වා ඉටු කරනවා. ඒක තමුන්නාන්සේලාගේ බියගුළු, තුට්ටු දෙකේ, මර්දනකාරී ක්‍රියාදාමයන්වලින් ආපස්සට හරවන්න බැහැ’ කියලා.”

මෙම මාධ්‍ය හමුවට ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නියෝජ්‍ය සභාපති පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී වීරකුමාර දිසානායක සහ නියෝජ්‍ය ලේකම් නීතිඥ කපිල ගමගේ යන මහත්වරු ද එක්ව සිටියහ.

– අනුරුද්ධ බණ්ඩාර

ලුතිනන් කර්නල් තුවාන් මීඩීන්

July 12th, 2016

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග 

ලුතිනන් කර්නල් තුවාන් මීඩීන් මට හමු වන්නේ 2003 වසරේදී ය​. එම වසරේදී යුද ආතතිය සහ සංග්‍රාම විඩාව පිලිබඳ දේශනයක් කිරීමට උතුරට ගිය අවස්ථාවකදී මට ඔහුව හමු විය​. එවකට ඔහු මේජර්වරයෙකු වූයේය​. තුවාන් මීඩීන් සේවය කලේ යුද හමුදා බුද්ධි අංශයේය​. ඔහු තුල ඉතා හොඳ දැණුමක් තිබුනේය​. එම නිසා අප සුභාශ් හෝටලයේදී සංවාදයේ යෙදුනෙමු.

මේ කාලයේ මම ප්‍රභාකරන් ගේ මානසික තත්වයන් පිලිබඳව පොතක් ලියමින් සිටියෙමි. ඒ නිසා මේජර් මීඩීන් ප්‍රභාකරන් සහ ඔහුගේ අභ්‍යන්තර කවය පිලිබඳ දැන සිටි කරුණු මෙම පොත ලිවීමේදී මට ඉතා ප්‍රයෝජනවත් විය​. ප්‍රභාකරන් ගේ කායාරක්‍ෂකයන් අතර උන්ඩ ප්‍රතිග්‍රාහකයන් තිදෙනෙකු සිටින බව ඔහු හෙලි කලේය​. මෙම තොරතුර උසස් හමුදා නිලධාරීන් පවා දැන සිටියේ නැත​.

thuan

2005 වසරේදී වරක් ඔහු මා සොයා කොලඹ හමුදා රෝහලට ආවේය​. මා විසින් මෝහන ප්‍රතිකාර මගින් සුව කරන ලද සංවර්තන ආබාධ ( Conversion Disorders ) තිබූ රෝගීන් කීප දෙනෙකු සමග ඔහු කතා කලේය​. එසේම මගේ මෝහන ප්‍රතිකාර සැසියක් ද ඔහු නිරීක්‍ෂණය කලේය​. තවද අත් අඩංගුවට ගත් කොටි සාමාජිකයන්ට පහර දී තොරතුරු ගන්නවා වෙනුවට මෝහනය කිරීමෙන් තොරතුරු ලබා ගත හැකිදැයි බැලීම ඔහුගේ අභිප්‍රාය විය​.

අවසන් වරට ඔහු මා හමුවූ දිනයේ ලුතිනන් කර්නල් තුවාන් මීඩීන් මට මෙසේ කීවේය ” තව ස්වල්ප දිනකින් ඔබට මාව ඝාතනය කලා කියා ආරංචි වෙයි. මගේ අවමංගල උත්සවයට පැමිණ වැතිර සිටින මා දෙස බලන්න​. මෘත ශරීරයක් ව වැතිර සිටින මේ මිනිසා බොහෝ රහස් දන්නේය​. ඒවා හෙලි කලහොත් බොහෝ දේශපාලකයන්  හමුදා නිලධාරීන් බලවත් අපහසුතාවට පත් වනු ඇත​. එම නිසා මම ඒ රහස් රැගෙන මගේ මිනී ව​ළට යමි. “

ඔහු මට මෙය කීවේ කොලඹ යුද හමුදා රෝහලේ මානසික රෝග වාට්ටුවේ මගේ ප්‍රතිකාර කාමරයේදීය​. මම ඔහුගේ මරණය පිලිබඳ කතාව බැරෑරුම්ව නොගත්තෙමි. නමුත් ඉන් සති කීපයකට පසුව ලුතිනන් කර්නල් තුවාන් මීඩීන් කොටින් ගේ බුද්ධි අංශය විසින් ඝාතනය කල බව මට ආරංචි විය​.

‘නාමල් වරදක් කර නෑ.. ක‍්‍රිෂ් සමාගම පැමිණිලි කර නෑ..’ – සම්පූර්ණ අධිකරණ වාර්තාව මෙන්න..

July 12th, 2016

නිමන්ති රණසිංහ/කවින්ද්‍යා පෙරේරා– රිවිර

 ඉන්දියානු සමාගමක් වූ ක්‍රිෂ් ලංකා පුද්ගලික සමාගමෙන් රුපියල් මිලියන 70ක් රගර් තරගාවලියක් සදහා ලබාගෙන එම මුදල් අවභාවිත කළායැයි කියන සිද්ධියකට අදාළව මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාශය විසින් අත්අඩංගුවට ගත් හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී නාමල් රාජපක්ෂ මහතා ලබන 18 වැනිදා තෙක් රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරන ලෙස කොළඹ කොටුව මහෙස්ත්‍රාත් ලංකා ජයරත්න මෙනෙවිය නියෝග කළාය.

මෙම සිද්ධියට අදාළ ක්‍රිෂ් ලංකා සමාගම හෝ ප්‍රිමියර් සුපර් ස්පොර්ට්ස් සමාගමෙන් හෝ පැමිණිල්ලක් නොමැති අවස්ථාවක සැකකරුට ඇප ලබාදීමට හැකියාවක් තිබුණද, ප්‍රධාන සාක්ෂිකරුවන් කිහිප දෙනකුගේ සාක්ෂි ලබා ගත යුතුව ඇති බැවින් සාක්ෂිකරුවන්ට බලපෑම් එල්ල කළ හැකි යැයි නිගමනය කරමින් අධිකරණය සැකකරු එලෙස රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කළේය.

අංක 259/9, කොස්වත්ත තලංගම ලිපිනයෙහි දූෂණ විරෝධී හඬ කමිටුවේ කැඳවුම්කරු වසන්ත සමරසිංහ මහතා විසින් ඉකුත් ජනවාරි මස 12 වැනි දින මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසය වෙත කරන ලද පැමිණිල්ලකට අනුව මෙම සිද්ධිය අධිකරණය හමුවේ විභාග විය.

මෙම පැමිණිල්ල සම්බන්ධයෙන් 11 උදෑසන ප්‍රකාශයක් ලබා දීමට ගිය පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී නාමල් රාජපක්ෂ මහතා මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසය විසින් අත්අඩංගුවට ගෙන අධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් කරනු ලැබුවේ පස්වරු 3.00ට පමණය.

‘නාමල් වරදක් කර නෑ.. ක‍්‍රිෂ් සමාගම පැමිණිලි කර නෑ..’ – සම්පූර්ණ අධිකරණ වාර්තාව මෙන්න..

සිද්ධියට අදාළ වැඩිදුර වාර්තාවක් ද සමගින් අධිකරණයේ පෙනී සිටි මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසයේ ප්‍ර.පො.ප. අනුර ප්‍රේමරත්න සමග උ.පො.ප. ලලිත් ශාන්ත යන නිලධාරීහු අධිකරණය වෙත කරුණු ඉදිරිපත් කළහ.

මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසය : ස්වාමීනි, මෙම සිද්ධියට අදාළව 2016 ජනවාරි 12, 18 පෙබරවාරි 19 මාර්තු 03 යන දිනයන් හි ඉදිරිපත් කරන ලද වැඩිදුර වාර්තාවන්ට අමතරව මෙම දීර්ඝ විමර්ශනයෙන් පසු සැකකරුවකු ලෙස මහවෙල පාර කාල්ටන් තංගල්ල පදිංචි ලක්ෂ්මන් නාමල් රාජපක්ෂ යන අය අද දින අධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් කරනු ලබනවා. මෙම විමර්ශනය මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසයේ ඒකක අංක 7 මගින් සිදුකරනු ලැබුවා. කොළඹ කොටුව ක්‍රිෂ් ලංකා පුද්ගලික සමාගමේ රුපියල් මිලියන 70ක් රගර් තරගාවලියක් සඳහා ලබා ගෙන ප්‍රිමියර් ස්පෝට්ස් සමාගමේ නිමල් පෙරේරා මහතාගේ එච්.එස්.බී.සී. ගිණුම් අංකය ඉල්ලාගෙන එම ගිණුමට රුපියල් මිලියන 70ක් ගෙන්වා ගෙන එම මුදල් නැවතත් නිමල් පෙරේරා මහතා විසින් නාමල් රාජපක්ෂ මහතා වෙත ලබාදීමෙන් පසු 2013 මැයි හෝ ජුනි යන මාසයේ කාල්ටන් සෙවන් රග්බි තරගාවලිය සඳහා අදාළ කමිටුවට භාරදුන් බවට සැකකරු විසින් පවසා සිටියා. එම කමිටුව සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය කිරීමේදී රගර් සම්මේලනයෙන් ප්‍රකාශ සටහන් කළා. එම මුදල් අදාළ සංගමයට ලබාදුන්නේ නැති බව ඔවුන් සඳහන් කළා. මෙම සැකකරු විසින් එම මුදල් වියදම් කළ ආකාරය සම්බන්ධයෙන් වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කිරීම මග හැරියා. අදත් එනකොට ගේන්න කිව්වා. අරගෙන ආවේ නෑ. ඊට අමතර ක්‍රිෂ් ලංකා සමාගමට ලිපියක් යවා තිබෙනවා එම මුදල ලැබුණ බවට. එසේම ඒවා වියදම් කළ බවට ඇමුණුමක්ද යවා තිබෙනවා. මෙය මුදල් විශුද්ධිකරණ පනත ප්‍රකාරව ගැනෙන වරදක්. 2016 ජනවාරි මාසයේ 13 දින අල් තමාන් නමැති බංග්ලාදේශ ජාතිකයකු විසින් ඔහුගේ ගිණුමට රුපියල් මිලිය 52ක් බැරකරගෙන එම ගිණුමෙන්ම රුපියල් මිලියන 50ක් මෙම සැකකරුගේ ගිණුමට බැර කරගෙන ඇති බවට සඳහන් කරනවා.

අධිකරණය : ඒ ගනුදෙනුව මොකක්ද? ඒ විදේශ ජාතිකයා කවුද?
පොලිසිය : 2013 මැයි හෝ ජුනි මෙම මුදල රුපියල් මිලියන 35ක් වශයෙන් දෙවතාවකදී නිමල් පෙරේරා යන අය විසින් ලබා දීලා තිබෙනවා. ඒක රග්බි තරගාවලියට නොගෙන අල් තමාන් නමැති බංග්ලාදේශ ජාතිකයකුගේ ගිණුමකට බැර කරලා ඒ ගිණුමෙන් ආපසු රුපියල් මිලියන 50ක් ලබාගෙන ඊට අමතරව රුපියල් මිලියන 50ක බැංකු අයිරාවක් ලබාගෙන. ඒකෙන් තමයි මෙම සැකකරු හෙලෝ කෝප් සමාගම මිලදී ගෙන තියෙන්නේ. මෙම බංග්ලාදේශ ජාතිකයා සොයා ගැනීමට නැහැ. අපි සොයාගන්න උත්සාහ ගන්නවා.

අධිකරණය : එය මෙරට සමාගමක්ද?
පොලිසිය : ඔව් ස්වාමීනි. ඒක මෙරට ආයෝජනයට ආපු ඉන්දියානු සමාගමක්. අක්කර 4.3ක භූමි ප්‍රමාණයක් අනූ නව අවුරුදු බද්දට අරගෙන විශාල සාප්පු සංකීර්ණයක් ඉදිකරන්නයි ඇවිත් ඉන්නේ. එම සමාගමේ ගුප්තා කියන අයගෙන් ලංකාවේ රගර් ක්‍රීඩාවට අනුග්‍රහය දක්වන්න කියලා තියෙද්දී තමයි රුපියල් මිලියන හැත්තෑවක් දීලා තිබෙන්නේ. එම මුදල නිමල් පෙරේරාගේ ගිණුමට තමයි බැරකරලා තිබෙන්නේ. පසුව ඒ නිමල් පෙරේරා යන අය ග්‍රෙගරි පාරේ පිහිටි සැකකරුගේ කාර්යාලයට දෙවතාවක් ගිහින් එම මුදල් අතටම දීලා තියෙනවා. සැකකරු කියන්නේ කමිටුවට දුන්නා කියලා. කමිටුවේ සාමාජිකයින්ගෙන් ප්‍රශ්න කළාම එයාලා කියන්නේ එහෙම මුදලක් දුන්නේ නෑ කියලා.
මෙහිදී සැකකරු වෙනුවෙන් අධිකරණයේ පෙනී සිටි ජනාධිපති නීතිඥ ජයන්ත වීරසිංහ මහතා : ස්වාමීනි, ඔය කියන කාරණාවලින් පැහැදිලිව පේනවා මුදල් දුන්නා කියන්නේ ක්‍රිෂ් කියන සමාගම. ක්‍රිෂ් සමාගමෙන් පැමිණිල්ලක් කරලා නෑ. රගර් කමිටුවත් පැමිණිල්ලක් කරලා නෑ. ඒක පැහැදිලියි. වසන්ත සමරසිංහ කියන්නේ දේශපාලන චරිතයක්. ඒකෙන්ම පැහැදිලිව පේනවා මේ මුදල ක්‍රිෂ් ආයතනය දුන්නා නම් 2013 ඉඳලා අද වෙනතුරු පැමිණිලි කර නෑ. මේ පරීක්ෂණයට මාස හතක් ගත වෙලා. අද වෙනකල් පැමිණිලිකාරයෙක් හොයා ගන්න බෑ. මගේ සේවාදායකයා මේ සම්බන්ධයෙන් දෙවතාවක් ඇවිත් කට උත්තර දීලා තියෙනවා.

අධිකරණය : ක්‍රිෂ් සමාගමෙන් කට උත්තර ගත්තාද?
පොලිසිය : ඔව් අරගෙන තිබෙනවා.
සැකකරු වෙනුවෙන් අධිකරණයේ පෙනී සිටි නීතිඥ සම්පත් මෙන්ඩිස් මහතා : ස්වාමීනි, මගේ සේවාදායකයා තරුණයි. ඔහු සහ අදාළ සමාගම අතර තිබුණ රැස්වීමකදී ඔහුගෙන් එම තැනැත්තා ඇහුවා මොනවද වෙන්න ඕන කියලා. එතකොට තමයි මගේ සේවාදායකයා කිව්වේ අපේ රටේ රගර් ක්‍රීඩාව නංවන්න උදව් කරන්න කියලා. නිමල් පෙරේරා කියන්නේ සිලෝන් ප්‍රිමියර් ස්පෝර්ට් සමාගමේ සභාපති. එතුමාගේ නමට තමයි සල්ලි දැම්මේ. 2010 නොවැම්බර් මස 10 තමයි නුවර කාල්ටන් රග්බි තරගාවලිය පැවැත්වුණේ. ඒකට සංගම් 10ක් සහභාගි වුණා. මේ සම්බන්ධයෙන් ක්‍රිෂ් ආයතනයෙන් පැමිණිල්ලක් නෑ. මිලියන 70ක ගිවිසුම ගැහුවේ වසන්ත සමරසිංහ එක්කවත් එෆ්.සී.අයි.ඩී. එකත් එක්ක නොවෙයි. මගේ සේවාදායකයාට කොළඹ මහෙස්ත්‍රාත් අධිකරණයේ අංක 3 අධිකරණයේත් නඩුවක් තිබෙනවා. සියලුම ලේඛන ඒකට අරන් තියෙන්නේ.අධිකරණය : ක්‍රිෂ් සමාගමේ ප්‍රකාශයෙන් මොනවද කිව්වේ?

පොලිසිය : ආර්.පී. ගුප්තා යන අය ප්‍රකාශ ලබාදීලා තිබෙනවා. ඒ අය ක්‍රීඩාවට ආසයි. ඒක දියුණු කරන්නයි දීලා තියෙන්නේ. ඒ අය දන්නෑ මේ සල්ලිවලට මොකද වුණේ කියලා. සල්ලිවලට මොකද කළේ කියලා ඒ අයට ඇමුණුමක් යවලා තියෙනවා.
ජනාධිපති නීතිඥ ජයන්ත වීරසිංහ මහතා : ස්වාමීනි මගේ සේවාදායකයා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙක්. අධිකරණය මග හරින්නේ නෑ. සාක්ෂිවලට කිසිසේත්ම බාධාවක් කරන්නේ නෑ. මහජන කැලඹීමක් වෙන්නේ නෑ. ඒ නිසා ඕනැම ඇප කොන්දේසියක් මත ඇප ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටිනවා.

අධිකරණය : (පොලිසියෙන්) විමර්ශන තත්ත්වය කොහොමද?
පොලිසිය : විදේශිකයන් කිහිප දෙනකුගෙන් ප්‍රකාශ ගන්න තිබෙනවා. ඉන්දීය ජාතිකයින් වූ අමිත්, ආර්.සී. ගුප්තා, බංග්ලාදේශ ජාතිකයකු වූ අල් තමාන්, නවසීලන්ත ජාතිකයකු වූ ජෝර්ජ් ඩිම්කින් යන අයගෙන් ප්‍රකාශ ගන්න තිබෙනවා.

අධිකරණය : ඉදිරිපත් වූ සියලු කරුණු සලකා බලමි. මෙම සැකකරු මෙම මුදල් නිමල් යන අයගෙන් ලබාගත් බවට සාක්ෂි තිබෙනවා. සැකකරු ඒවා විධිමත් ආකාරයට රගර් ක්‍රීඩාව සඳහා යොදාගත් බවට සඳහන් කරලා තියෙනවා. අද දින වැඩිදුර වාර්තාවෙන් පෙනී යනවා මෙම සැකකරු වරදක් කර නැති බවට. එසේම, මෙම සිද්ධියට අදාළව ප්‍රිමියර් ස්පෝර්ට් සමාගමෙන් හෝ ක්‍රිෂ් ලංකා පුද්ගලික සමාගමෙන් හෝ පැමිණිල්ලක් ලැබී නොමැති අවස්ථාවක සැකකරු මුදල් භාවිත කළ ආකාරය සම්බන්ධයෙන් පැමිණිල්ල විග්‍රහ කර නැහැ. ප්‍රධානම සාධකය මෙම මුදල භාවිත කළේ කෙසේද යන්නයි. වැදගත් සාක්ෂි කිහිපයක් ලබා ගන්න තිබෙන බවට මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශ කොට්ඨාසය කියනවා. ඒ සම්බන්ධයෙන් සාක්ෂිකරුවන්ට බලපෑම් කළ හැකි යැයි නිගමනය කරමින් සැකකරු සතියක කාලයක් රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරනු ලබනවා.

ඒ අනුව සැකකාර නාමල් රාජපක්ෂ මහතා ලබන 18 වැනිදා තෙක් රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කළ මහෙස්ත්‍රාත්වරිය එදින තෙක් නඩුව කල් තැබීය.

ජනාධිපති නීතිඥ ජයන්ත වීරසිංහ, නීතිඥ ගනේෂ් ධර්මවර්ධන, නීතිඥ බුද්ධික ජයසිංහ, නීතිඥ කපිල ගමගේ, නීතිඥ ප්‍රියන්ත දෙනියාය, නීතිඥ උදය ගම්මන්පිල, නීතිඥ සිසිර ජයකොඩි, නීතිඥ සම්පත් මෙන්ඩිස්, නීතිඥ චමින්ද කුලරත්න, නීතිඥ ප්‍රේමනාත් fදාලවත්ත, නීතිඥ විකුම් බස්නායක, නීතිඥ රකිත අබේගුණවර්ධන, නීතිඥ ශාබ්දික වෙල්ලප්පුලි, නීතිඥ මහේෂ් අලහප්පෙරුම, නීතිඥ එන්. සන්නස්ගල, නීතිඥ නිලන්ත විජේසිංහ යන මහත්ම මහත්මීහු සැකකරු වෙනුවෙන් අධිකරණයේ පෙනී සිටිමින් කරුණු ඉදිරිපත් කළහ.සැකකාර නාමල් රාජපක්ෂ මහතා අධිකරණය වෙත රැගෙන එනු ලැබූ අවස්ථවේදී පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් වූ බන්දුල ගුණවර්ධන, ගාමිණී ලොකුගේ, උදය ගම්මන්පිල, වීරකුමාර දිසානායක, දිනේෂ් ගුණවර්ධන, කුමාර වෙල්ගම, ජයන්ත සමරවීර, විමල් වීරවංශ, ජී.එල්. පීරිස්, ජොන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දු යන මහත්වරුන් හා පළාත් සභා මන්ත්‍රී රොජර් සෙනෙවිරත්න මහතා ඇතුළු පිරිසක් සහභාගී වී සිටි අතර, යෝෂිත රාජපක්ෂ, රෝහිත රාජපක්ෂ යන මහත්වරුද අධිකරණ පරිශ්‍රයේ රැඳී සිටියහ.

නිමන්ති රණසිංහ/කවින්ද්‍යා පෙරේරා
– රිවිර

නව වැට් බදු සංශෝධනය සහ ජනතා විරෝධය

July 12th, 2016

සුරෝෂන ඉරංග උපුටාගැණීම අදදෙරණ

මෙවර කම්කරු දිනයේ උණුසුම පහව යාමටත් පෙරම කම්කරු ජනයාගේ සිට විවිධ ආදායම් මට්ටම්වල පසුවන පොදු ජනතාවගේ ජන ජීවිත කෙරෙහි සෘජු ලෙසම බලපාන වැට් බදු සංශෝධනයක් ආණ්ඩුව විසින් ක‍්‍රියාත්මක කර තිබේ. එය කම්කරු දිනය දා වැටුප් වැඩි කරන ලෙස ඉල්ලමින් සහ ජිවන මිල පහත හෙළන ලෙස හඬ නැගූ ජනතාව වෙත එල්ල කරන ලද මරු පහරක් හා සමාන විය. මේ සම්බන්ධව ආණ්ඩු පාර්ශවයෙන් කවර අදහස් පළ වුවත් මෙම සංශෝධනය පොදු ජනතාවට තදින්ම දැනෙන සංශෝධනයක් වූ බවට සැකයක් නැත. එනිසාම මෙම නව බදු පැනවූ දා පටන් වෙළෙඳ ප‍්‍රජාව ඇතුළු මහජනයා මේ පිළිබඳ සිය අප‍්‍රසාදය පළ කරමින් සිටියි. මෙම සංශෝධනය සිදු කර මාස දෙකක කාලයක් ඉක්ම ගොස් ඇතත් දිගින් දිගටම මෙම සංශෝධන කෙරෙහි එල්ලවන විරෝධතාවල වැඩි වීමක් මිස අඩු වීමක් පෙන්නුම් නොකෙරේ. එනිසා අද වන විට ආණ්ඩුවට මුහුණ දීමට සිදු වී ඇති මෙම වැට් බදු අර්බුදය සම්බන්ධව විශ්ලේෂණාත්මක පැහැදිලි කිරීමක් සිදු කිරීම වැදගත්ය.

බදු අයකිරීම ලෝක ඉතිහාසයේ ආණ්ඩු බිහිවූ දා සිටම ක‍්‍රියාත්මක වෙමින් පැවතියා වූ ක‍්‍රියාදාමයකි. විශේෂයෙන්ම ආණ්ඩුවලට තම ආදායම් සපයා ගැනීමේ මූලිකම ක‍්‍රමවේදය බවට මෙම බදු ක‍්‍රමය පත්ව තිබේ. එනිසා රාජ්‍ය පාලනය පිළිබඳව සැලකීමේ දී බදු අයකිරීම අනිවාර්ය අවශ්‍යතාවක් බවට පත්වේ. එනම් රටක පැවැත්ම උදෙසා බදු අයකිරීමට අනිවාර්යයෙන්ම කටයුතු කළ යුතුය. එහෙත් එසේ වූ පමණින් රටක ජනතාව පීඩාවට පත් කරමින් බදු අයකර ගැනීමට කටයුතු කිරීම සාධාරණ නොවන නමුත් රටක ආදායම් මට්ටම ඉහළ නංවා ගැනීම පිණිස එම ක‍්‍රියාවලිය අනුගමනය කිරීමට ආණ්ඩු පෙළඹේ. ඒ අනුව බදු අය කර ගැනීමේ යුක්ති සහගත හේතු ආණ්ඩු පාර්ශවයෙන් සැමවිටම ඉදිරිපත් වන අතර එයට ප‍්‍රතිවිරුද්ධව ජනතාව විරෝධය පළ කිරීම සෑම රාජ්‍යයකටම පොදු තත්වයකි.

වැට් බදු යනු ලෝකයේ රටවල් 140 ක භාවිත වන්නා වූ බදු ක‍්‍රමයකි. යුරෝපා රටවල එම ක‍්‍රමය වර්ෂ 1960 දී පමණ ආරම්භ වේ.  යුරෝපා රටවල මෙම බදු අය කිරීමේ ප‍්‍රතිශතය 20% ක් පමණ වන අතර අප‍්‍රිකා කලාපයේ එය 15% ක් පමණ වේ. පසුගිය දෙවසර තුළ ශ‍්‍රී ලංකාවේ වැට් බදු ක‍්‍රියාත්මක වීමේ ප‍්‍රතිශත සැලකූ කල 2014 වර්ෂයේ දී එය 12% ක් ව ක‍්‍රියාත්මක වූ අතර 2015 ජනවාරි මස 1 වන දා සිට එය 11% දක්වා අඩු කළ අතර මෙම වසරේ දී නැවත වැඩි වන්නේ එම බදු ප‍්‍රතිශතය වේ.

ඒ අනුව එකතු කළ අගය මත බද්ද හෙවත් වැට් බද්ද 11% සිට 15% දක්වා වැඩි කිරීම මෙම නව බදු සංශෝධනය යටතේ සිදුවිය. එසේම ජාතිය ගොඩ නැඟීමේ බද්දේ 2% ක් ව පැවති බදු අය කිරීමේ ප‍්‍රතිශතයේ වෙනසක් නොකර බදු නිදහස ලැබෙන ක්ෂේත‍්‍ර සංශෝධනය කර තිබේ. මෙම සංශෝධනය මඟින් ජලය, විදුලිය, සෞඛ්‍ය, අධ්‍යාපනය සහ අත්‍යවශ්‍ය භාණ්ඩ සඳහා බදු අයකිරීම සිදු නොකරන බව ආණ්ඩුව පවසයි. එහෙත් පෞද්ගලික අංශයේ සෞඛ්‍ය සේවා සඳහා මෙම බදු සංශෝධනය ක‍්‍රියාත්මක කරන බව ද ප‍්‍රකාශ කරයි. මෙම බදු සංශෝධනය අදාළ ක්ෂේත‍්‍ර ලෙස විදුලි සංදේශ සේවා, විදුලි සංදේශ සේවා සඳහා යොදා ගැනෙන යන්ත්‍රෝපකරණ, අධි තාක්ෂණ උපකරණ, විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසම මඟින් නිකුත් කරනු ලබන බලපත‍්‍ර, පෞද්ගලික සෞඛ්‍ය සේවා සැපයීම හා නිවාස සඳහා වන විශේෂ ව්‍යාපෘති සඳහා භාණ්ඩ හා සේවා සැපයීම හැර අනෙකුත් විශේෂ ව්‍යාපෘති සඳහා භාණ්ඩ හා සේවා සැපයීම අයත් වේ.

කෙසේ වුවත් වත්මන් ආණ්ඩුව විසින් මෙවර සිදු කරන ලද මෙම වැට් බදු සංශෝධනය රට තුළ ඉමහත් කැළඹීමක් නිර්මාණය කිරීමට සමත් වූ අතර මේ මොහොත දක්වාම ඒ සම්බන්ධව විරෝධතා ක‍්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී. විශේෂයෙන්ම මෙම නව බදු සංශෝධනය සෘජුවම මෙරට වෙළෙඳ ප‍්‍රජාවගේ ආදායම  කෙරෙහි බලපා ඇති බැවින් මෙම සංශෝධනයට එරෙහිව ඔවුන්් ප‍්‍රබල විරෝධයක් දක්වමින් සිටියි. එසේම වෙළෙඳ ප‍්‍රජාවට මෙම නව බදු සංශෝධන අහිතකර අන්දමින් බලපෑම යනු සෘජුවම එම බලපෑම පාරිභෝගික ජනතාව වෙත එල්ල වන බලපෑමකි. මන්ද යත් වෙළෙඳ ප‍්‍රජාව ඔවුන්ගේ බදු ගෙවීම සඳහා අමතර ආදායම් උපයා ගැනීම පිණිස තම ගනුදෙනුකරුවන් මඟින් එම ආදායම් සපයා ගැනීමට කටයුතු කරන බැවිනි. එසේ සලකන කල සමාජයේ සෑම මට්ටමකම පුද්ගලයින්ට මෙම ඉහළ නංවන ලද බදු සංශෝධනය අනුව වියදම් දැරීමට අකමැත්තෙන් වුව ද සිදුවී තිබේ.

පසුගිය මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාගේ සමයේ දී ද තොග හා සිල්ලර වෙළෙඳාම සඳහා වැට් බදු පනවන දක්නට ලැබුණි. ඒ අනුව පළමුව කාර්තුවකට රුපියල් මිලියන 500 ක් හෝ ඊට වඩා වැඩි ආදායමක් සහිත තොග සහ සිල්ලර වෙළෙඳ ව්‍යාපාර සඳහා වැට් බදු පනවන ලදි. ඉන් පසු බදු සඳහා යටත් වන වටිනාකම රුපියල් මිලියන 250 දක්වා අඩු කරන ලදි. පසුව එය රුපියල් මිලියන 100 දක්වා පහත හෙළීමට පසුගිය රජය කටයුතු කළ අතර එම අගය අඩු නොවී පැවතුණි. එහෙත් නව වැට් බදු සංශෝධනය අනුව එය වසරකට මිලියන 1 දක්වා පහත හෙළා තිබේ. එනම් වාර්ෂික පිරිවැටුම රුපියල් මිලියන 12 ක් වන විට දෛනික පිරිවැටුම රුපියල් 33,000 ඉක්මවා යන සියලූ ව්‍යාපාරික ආයතන වැට් බදු ගෙවිය යුතු වේ. එසේම එම ව්‍යාපාරික ආයතන අලෙවි කරනු ලබන්නේ වැට් බද්දෙන් නිදහස් නොකළ භාණ්ඩ නම් මෙම තත්වය වඩාත් පීඩාකාරී ස්වරූපයට පත්වේ. ඒ අනුව මෙම සංශෝධිත බදු අගය සුළු හා මධ්‍ය පරිමාණ ව්‍යාපාරික ආයතන කෙරෙහි දැඩි බලපෑම් ඇති කරනු ලබන අතර එහි අවසාන ප‍්‍රතිඵලය වන්නේ ඒ සඳහා පාරිභෝගිකයාට වන්දි ගෙවන්නට සිදුවීමය.

තම ව්‍යාපාර කෙරෙහි මෙලෙස පැනවී ඇති  වැට් බද්දට විරෝධය පාමින් වෙළෙඳ ප‍්‍රජාව සිය කඩ සාප්පු වසා දමා තම අප‍්‍රසාදය පළ කිරීම මෙන්ම වැට් බදු ගෙවීම සඳහා ලියාපදිංචි නොවී සාමකාමී පා ගමන් පවත්වමින් විවිධ නගර පුරා ඔවුන් මෙම විරෝධය පළ කිරීමට කටයුතු කීරීම මේ දිනවල දක්නට ලැබේ. ඒ අනුව පසුගිය ජූනි මස 16 දින ගාල්ලේදී ද 17 වන දින මහරගමදී ද 22 වන දින ගම්පහ නගරයේදී සහ 23 වන දින මාතර නගරයේ දී ද විරෝධතා ක‍්‍රියාත්මක විය. තව ද 29 වන දින කැලණිය, කිරිබත්ගොඩ, කඩවත, කටුගස්තොට, බදුල්ල, බණ්ඩාරවෙල සහ අනුරාධපුරයේ ද මෙම විරෝධතා ව්‍යාපාර දක්නට ලැබුණි. තව ද සමස්ත ලංකා වෙළෙඳ සංගම් එකමුතුව නමින් නව සංවිධානයක් ගොඩනඟා එමඟින් දිවයිනේ සියලූ වෙළෙඳසැල් ඒකරාශි කර මුළු දිවයින පුරා එකම දිනක ව්‍යාපාරික ආයතන වසා දමා විරෝධතාවක් දැක්වීමට ඔවුන් සූදානම් වේ.

මෙම බදු සංශෝධනය විශේෂයෙන්ම පාරිභෝගිකයා කෙරෙහි ද අහිතකර අන්දමෙන් බලපා ඇති බව කිව හැකිය. එනම් පෞද්ගලික අංශයෙන් ලබා ගන්නා සෞඛ්‍ය සේවා සඳහා මෙම නව බදු ක‍්‍රමය ක‍්‍රියාත්මක වීම ඉන් ප‍්‍රධානය. මන්ද යත් නිදහස් සෞඛ්‍ය සේවයක් රට තුළ ක‍්‍රියාත්මක වුව ද පෞද්ගලික ආයතන මඟින් පවත්වාගෙන යනු ලබන සෞඛ්‍ය සේවාවන් සඳහා ද සැලකිය යුතු පිරිසක් යොමුවන බැවිනි. එනිසා මෙම වැට් බදු සංශෝධනයට මුවා වී ඇතැම් පෞද්ගලික සෞඛ්‍ය සේවා මධ්‍යස්ථාන රෝගීන්ගෙන් ඉහළ ගාස්තු අයකිරීමට කටයුතු කරන බවට ද චෝදනා එල්ල විය. කෙසේ වුවත් වඩාත් ගුණාත්මක සහ කාර්යක්ෂම නිදහස් සෞඛ්‍ය සේවයක් ජනතාවට ලබා දීමට අවශ්‍ය ක‍්‍රියාමාර්ග ගැනීම තුළ පෞද්ගලික සෞඛ්‍ය සේවා ආයතන සඳහා ජනතාව යොමු වීම අවම කළ හැකිය.

මෙම තත්වයට අමතරව විදුලි සංදේශ ගාස්තු සඳහා මෙම සංශෝධනය ක‍්‍රියාත්මක වීම ද ජන ජීවිත කෙරෙහි සෘජුවම බලපෑම් ඇති කරන සාධකයකි. ඒ අනුව මෙතෙක් පැවති 27.55% බද්දට අමතරව 17% ක බද්දක් දුරකථන ඇමතුම් සහ කෙටි පණිවිඩවලට මෙන්ම අන්තර්ජාල සේවාවලට ද පැනවේ. එමඟින් තම සන්නිවේදන අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීමේ දී යම්කිසි සැලකිය යුතු අමතර වියදමක් මහජනතාවට දැරීමට සිදුවන බව පැහැදිලිය. විශේෂයෙන්ම දියුණු වෙම්න් පවතින වෙනත් රටවලට සාපේක්ෂව අප රට තුළ ජංගම දුරකථන සහ අන්තර්ජාලය භාවිතය ඉහළ මට්ටමක පැවතීම ඔස්සේ විදුලි සංදේශ අංශය සඳහා සිදුවූ මෙම නව බදු සංශෝධනය වඩාත් බලපෑම් සහගත වේ.

මෙම නව වැට් බදු සංශෝධනය මඟින් ආණ්ඩුව වාර්ෂිකව රුපියල් බිලියන 100 ක අමතර ආදායමක් අයකර ගැනීමට අපේක්ෂා කරයි. එය මෙරට දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය මෙන් 0.75% ක ප‍්‍රමාණයක් වේ. තව ද ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල විසින් 2020 වසර වන විට මෙරට බදු ආදායම දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 15% ක් දක්වා වැඩිකර ගත යුතු බව දන්වා තිබීම ද සැලකිය යුතු තත්වයකි. ඒ වර්තමානයේ රට ඉදිරියේ පවතින අධික ණය බර හමුවේ රටට පැවැත්මක් නොමැති බැවිනි. මෙම තත්වය 1990 දී 20% ක තත්වයෙන් පැවතී 2014 වසරේ දී එය 11.3% දක්වා පහත බැස තිබේ.

කෙසේ වුවත් මෙම සංශෝධනය හේතුවෙන් නොකඩවා විරෝධතා පැනනැඟීම තුළ වැට් බදු සංශෝධනය පිළිබඳ සාකච්ඡුාවක් ජූලි 04 වන දා ජනාධිපතිවරයා, අගමැතිවරයා ඇතුළු ඇමතිවරුන්ගේ සහභාගිත්වයෙන් පැවැත්වුවත් එය විසඳුමකින් තොරව අවසන් වී තිබේ. එසේම වැට් බදු සංශෝධනය පිළිබඳව වෙළෙඳ සංගම් නියෝජිතයින්ගේ අදහස් ලබා ගැනීමේ විශේෂ සාකච්ඡුාවක් ජනාධිපතිවරයාගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් වෙළෙඳ සංගම් නියෝජිතයින්ගේ සහභාගිත්වයෙන් පැවති අතර වැට් බදු පැනවීම සිදුවන ආකාරය පිළිබඳ මුදල් අමාත්‍ය රවී කරුණානායක මහතා විසින් පැහැදිලි කර තිබේ. ඉදිරියේදී මේ පිළිබඳව ආර්ථික විශේෂඥයින්, මන්ත‍්‍රීවරුන් සහ රාජ්‍ය නිලධාරීන් ඇතුළු සියලූ පාර්ශව සමඟ සාකච්ඡුා කිරීමට තමා බලාපොරොත්තු වන බව ජනාධිපතිවරයා පවසයි.

එමෙන්ම මෙම නව වැට් බදු සංශෝධනයත් සමඟ භාණ්ඩ 133 ක් සහ සේවා 21 ක් වැට් බද්දෙන් නිදහස් කිරීමට මුදල් අමාත්‍යාංශය පියවර ගෙන තිබේ. ඒ අනුව වී, සහල්, පාන්පිටි, පාන්, කිරිපිටි, ඖෂධ නිෂ්පාදන අමුද්‍රව්‍ය ආදීවූ භාණ්ඩ ගණනාවක් සහ නිර්දේශිත අධ්‍යාපන සේවා, පුස්තකාල සේවා, පොදු මගී ප‍්‍රවාහන සේවා හා අවමංගල්‍ය සේවා ඇතුළු සේවා වර්ග ගණනාවක් ද මෙම සංශෝධනයෙන් ඉවත් කර තිබේ.

මෙසේ සලකන කල මෙම නව වැට් බදු සංශෝධනය ව්‍යාපාරිකයින් සහ මහජනතාව සම්බන්ධයෙන් සැලකීමේ දී හිතකර නොවන බව පැවසිය හැකිය. එහෙත් වර්තමානයේ අප රට මුහුණ දී සිටින අධික ණය බර හමුවේ පවත්නා ආණ්ඩුවට ජනතාව මත බදු පනවන්නට සිදුවී තිබේ. කෙසේ වුවත් මෙම තත්වය ජනතාවට වඩාත් අහිතකර අන්දමින් බලපාන පරිදි ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සාධාරණ නොවන අතර ඒ සඳහා ආණ්ඩුව සහ මහජනතාව නැමැති දෙපාර්ශවයම යම් තරමකට හෝ එකඟ වන අන්දමේ වැඩපිළිවෙලක් සකස් කිරීම වඩා උචිතය. එසේ නොවුණහොත් මෙම වැට් බදු සංශෝධනය හේතුවෙන් රට පුරා ව්‍යාප්ත වෙමින් පවතින විරෝධතා ව්‍යාපාර වඩා තීව‍්‍ර වීම තුළ එය බහු ජන විරෝධයක් බවට පත් වී යහපාලන ආණ්ඩුවට එරෙහිව නැගී සිටින බලවේගයක් බවට පත්වනු නියතය.

මේ අතර වැට් බදු ප්‍රතිශතය වැඩිකරමින් දේශීය ආදායම් බදු කොමසාරිස්වරයා විසින් නිකුත් කළ නියෝගය අත්හිටුවමින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් නියෝගයක් නිකුත් කර තිබේ.සියයට 11ක්ව පැවැති වැට් බද්ධ සියයට 15 දක්වා වැඩිකිරීමට රජය පසුගියදා පියවර ගන්නා ලදී.ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී  විමල් වීරවංශ මහතා විසින් ඉදිරිපත් කළ පෙත්සමක් සලකා බැලූ අගවිනිසුරු ප්‍රමුඛ ත්‍රිපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ල මෙම නියෝගය නිකුත් කළ බව වාර්තා වෙයි.පාර්ලිමේන්තුවේ අනුමැතියකින් තොරව අදාළ බදු සංශෝධන සිදුකිරීම පිළිගත නොහැකි බව  සඳහන් කර ඇති ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය මෙම තහනම් නියෝගය පෙත්සම් විභාගය අවසන් වන තුරු බලපැවැත්වෙන බව  දැනුම් දී තිබේ.

මැති ඇමතිවරුන් 92ට සැප විඳින්න වාහන ගේන්න මිනිසුන්ගේ මෙම මුදල් යෙදවීමට කටයුතු කළ වත්මන් රජයට මෙම අතුරු නියෝගය වැදගත් අතුරු නියෝගයක් මෙන්ම ජනතාව ලැබූ විශාල ජයග්‍රහණයක් හා ප්‍රබල අස්වැසිල්ලක් බවද මොනවට පැහැදිලි වෙයි.

සුරෝෂන ඉරංග

පෙරදිගට ගමනක් – 22 -චන්ද්‍රභානු ගේ ගනුදෙනුව

July 11th, 2016

වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1236 දී දඹදෙණියේ රජ වූ සිරි පැරකුම්බා (දෙවැනි පැරකුම්බා) රජ්ජුරුවන් ගේ එකොළොස්වැනි අවුරුද්දේ දී “අපි ද බෞද්ධයෝ වම්හ” කියා “මායා කොට” චන්ද්‍රභානු කියන ජාවක රජෙක් අපේ රට ආක්‍රමණය කළා කියලා මහාවංශය කියනවා. මේ ගැන කරුණු තව තවත් බොහෝ පොත්වල සඳහන්. මේ චන්ද්‍රභානු කියන්නේ කවුද? දකුණු තායිලන්තයේ සුරත් ථානි පළාතේ චයියා දිස්ත්‍රික්කයෙන් ලැබිලා තියෙන සෙල්ලිපියක සඳහන් කරලා තියෙනවා තාම්‍රලිංගේශ්වර චන්ද්‍රභානු කියලා රජකෙනෙක් ගැන. ඒ සෙල්ලිපියේ දිනය ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1230 වර්ෂයට අදාළ එකක්. මේ කියන තාම්‍රලිංගය ගැන අපේ මූලාශ්‍රවලත් සඳහන්. හත්‍ථවනගල්ල විහාරවංශයේ ඒකට කියන්නේ තම්බලිංග රට කියලා. ඒ ග්‍රන්ථයේ සිංහල පරිවර්තනයේ – ඒ කියන්නේ එළු අත්තගලු වංශයේ ඒ ප්‍රදේශය හඳුන්වලා තියෙන්නේ තමලිංගමුව කියලා. මේ තමලිංගමුව ගැන තව පොත්වලත් කරුණු තියෙනවා. දඹදෙණි අස්න කියනවා දෙවැනි පැරකුම්බා රජ්ජුරුවෝ විසින් තමලිංගමුවේ රජ්ජුරුවන් ව පරාජය කළා කියලා. පූජාවලියත්, දළදා පූජාවලියත් මේ තමලිංගමුව ගැන විස්තර කියනවා.

කුරුණෑගල යුගයේ දී ලියපු දළදා පූජාවලිය තමලිංගමුව ගැන කියන්නේ දළදාවහන්සේ සිංහලදේශයට වැඩමවන අවස්ථාවේ දී දන්ත කුමාරයාත් හේමමාලා කුමාරියත් නැව් නැංග නගරය ගැන විස්තරකරද්දී. ඒ කතාවේ හැටියට නම් තමලිංගමුව තියෙන්න ඕන කාලිංගය පැත්තේ. ඒත් චන්ද්‍රභානු ගේ තමලිංගමුව විදිහට හඳුනාගෙන තියෙන්නේ මෙයට පෙර ලිපියෙන් විස්තරකරපු සිරිධම්ම නගරය අගනුවර කරගත්ත රාජ්‍යය. හැබැයි සිරිධම්ම නගරයේ ඉතිහාසය කියන “පළිඟු වාළුකා වංශකතාව” පවා යම් විදිහකට දළදා කතාව තමන් ගේ නගරයට සම්බන්ධකරනවා. ඒකෙන් කියන විදිහට දන්ත කුමාරයාත් හේමමාලා කුමරිය දළදාවහන්සේ සිංහලදේශයට වැඩම කරවලා, ආයෙත් නැව් නැගලා ගිහිල්ලා තියෙනවා. ඒ ගමන අවසානයේ ඔවුන් ගොඩබැහැපු තැන තමයි මුලින් ම සිරිධම්ම නගරය ගොඩනගලා තියෙන්නේ. ඒ කියන්නේ මලය අර්ධද්වීපයේ බටහිර වෙරළේ. ඒත් පස්සේ කාලෙක ඇතිවෙච්ච වසංගතයක් හින්දා ඒ නගරයේ රජ්ජුරුවෝ මිනිස්සුත් එක්ක දවස් හතක් නැගෙනහිර පැත්තට ගිහිල්ලා තියෙනවා. ඒකයි දැන් සිරිධම්ම නගරය මලය අර්ධද්වීපයේ නැගෙනහිර වෙරළේ තියෙන්න හේතුව.

අපි කිය කියා හිටියේ චන්ද්‍රභානු ගේ ආක්‍රමණය ගැන. ඔහු සිරිධම්ම නගරයේ ඉඳලා ආපු කෙනෙක් බව පැහැදිළියි. ඒ බව බොහෝ ඉතිහාසඥයන් විසිනුත් සනාථකරලා තියෙනවා. ඇත්තෙන් ම චන්ද්‍රභානු ආක්‍රමණ දෙකක් ම කළ බවකුත් කියනවා. මේ මනුස්සයා “අපිත් බෞද්ධයෝ” කියාගෙන මේ තරම් දුරක් ගෙවාගෙන ආවේ ඇයි? දළදාවහන්සේ ලබාගන්නා අදහසින් ඔහු ආ බවක් තමයි අපේ වංශකතා කියන්නේ. ඒත් ඊට වෙනස් කතාවක් තායි මූලාශ්‍රවල සඳහන්. ඒ තමයි සිංහල බුදු පිළිමයේ කතාව. අපි මෙයට පෙර ලිපියෙන් කියපු රාම් කම් හැං රජතුමා බලයට ඇවිල්ලා තියෙන්නේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1275 දී විතර. ඊට කලින් සුඛෝදය පාලනය කරලා තියෙන්නේ ඔහු ගේ පියා – ඒ කියන්නේ ශ්‍රී ඉන්ද්‍රාදිත්‍ය රජතුමා. එතුමා රජවෙලා තියෙන්නේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1238 දී. ඔහු ව රෝචරාජ (ප්‍රා රුවාං) කියන ගෞරව නාමයෙනුත් හදුන්වනවා. රෝචරාජ කියන විරුද නාමයේ අර්ථය තමයි ජාතික වීරයා කියන එක.

“බුදුන් පිරිනිවීමෙන් අවුරුදු එක්දහස් අටසියයක් ඉක්ම කල්හි හයසිය අටලොස් වැනි ශක වර්ෂයේ දී දඹදිව ගිනිකොණ දෙසැ පිහිටි සියම් රටේ සුඛෝදයනුවර රෝචරාජ නමැත්තෙක් රජය කරවීය” කියලා ජනකාලමාලිය කියන්නේ මේ ඉන්ද්‍රාදිත්‍ය රජතුමා ගැන. මේ රෝචරාජයා දස දහස් ගණනක සේනාවක් පිරිවරාගෙන සිරිධම්ම නගරයට ඇවිල්ලා ඒ නගරයේ ඉඳලා රට පාලනය කරපු සිරිධම්ම රජතුමා මුණගැහුනා කියලා ජිනකාලමාලිය තවදුරටත් කියනවා. ඒ විදිහට මුණගැහුණේ චන්ද්‍රභානු හරි ඔහු ගේ අනුප්‍රාප්තිකයා හරි බව පැහැදිළියි. පෙර ගමන් ගිහිල්ලා ආගන්තුකයා ව පිළිගත්ත චන්ද්‍රභානු ඔහුට සත්කාර කරලා තමන් අහලා තියෙන දෙයක් ගැන කරුණු කියනවා. ඒ විදිහට චන්ද්‍රභානු විස්තරකරලා තියෙන්නේ ලංකාවේ තියෙන බවට ඒ කාලේ ප්‍රසිද්ධවෙලා තිබුණු සිංහල බුද්ධ ප්‍රතිමාව ගැනත් ඒ පිළිමයේ ආශ්චර්යයන් ගැනත්. සිංහල පිළිමය ලබාගැනීමට කරන්න ඕන දේවල් ගැන දෙන්නා සාකච්ඡා කරලා තියෙනවා. ලංකාව දෙවිවරුන් විසින් රකින නිසා යුද්ධකරලා පිළිමය ලබාගැනීමේ අපහසුව ගැනත් චන්ද්‍රභානු කරුණු කියලා තියෙනවා. “ඉක්බිති රජවරු දෙදෙනා එක් ව දූතයකු ලක්දිවට යැවූහ. එ සේ කොට රෝචරාජ සුඛෝදයට ගියේ ය. රාජ දූතයා සිංහලද්වීපයට ගොස් සිංහල රජුට ඒ ප්‍රවෘත්ති කීය. එය අසා රජ තෙමේ සත් දිනක් ඒ පිළිමයට පූජා පවත්වා රාජ දූතයාට බාරදුණි. රාජ දූතයා පිළිමය නැවක නංවාගෙන ගියේ ය.” කියලා ඊට පස්සේ සිදුවෙච්ච දේවල් ජිනකාලමාලිය කියනවා. ඒත් මේ දේ ඒ තරම් සරල විදිහට සිද්ද නොවුනු බව පැහැදිළියි. එහෙම නම් සිද්දවෙන්න ඇත්තේ මොකක්ද?

චන්ද්‍රභානු සිරිධම්ම නගරයේ රජවෙලා තියෙන්නේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1230 දී විතර. සිරි පැරකුම්බා රජතුමා දඹදෙණියේ බලයට ඇවිල්ලා තියෙන්නේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1236 දී. කලින් කියපු විදිහට ඉන්ද්‍රාදිත්‍ය රජතුමා සුඛෝදයේ බලයට ඇවිල්ලා තියෙන්නේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1238 දී. “අපිත් බෞද්ධයෝ” කියමින් දළදාවහන්සේත් පාත්‍ර ධාතුන්වහන්සේත් ගෙනියන්න හිතාගෙන චන්ද්‍රභානු මුල් වතාවට අපේ රට ආක්‍රමණය කරලා තියෙන්නේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1247 දී. දෙවැනි වතාවට ආක්‍රමණය කරලා තියෙන්නේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1262 දී. “නච්චම්බු නම් වූ විෂ කොහොල් ගෙන සර්පසේනාවක් සේ ඒ ඒ තොටින් බැස ලක්දිව ගලා ගෙන ගිනි සෙණ ගිය මඟ දියසෙණ ගැසුවා සේ, ලක්දිව නැවත නසන්ට පටන් ගත් චන්ද්‍රභානු නම් රජහු හා ජාවක මහ සෙනග ද, අසුර යුද්ධ කරන්නා සේ, නො එක් යුද්ධ කරවා මරා, ලුහුබැඳ” ඒ ආක්‍රමණ අවසන් කරපු විදිහ පූජාවලිය විස්තරකරනවා. මේ ආක්‍රමණ දෙක ගැන ම මහාවංශයත් කරුණු කියනවා. ඉතින් තමන් ගේ අරමුණ බලහත්කාරයෙන් ඉටුකරගන්න බැරි බව චන්ද්‍රභානු තේරුම්ගත්ත බව පැහැදිළියි. ඔහුත් සුඛෝදයේ ඉන්ද්‍රාදිත්‍ය රජතුමාත් අතර ඇතිවෙච්ච සාකච්ඡාවේ අරමුණත්, ඒ අරමුණ වෙනුවෙන් ඔවුන් අනුගමනය කරපු උපායත් ඒ මාර්ගයෙන් තේරුම්ගන්න පුළුවන්. ඒ උපායෙන් ඔවුන් ලබාගෙන තියෙන්නේ දළදාවත් පාදාවත් නම් නෙවෙයි. සිංහල බුදු පිළිමය.

පූජාවලිය කියන විදිහට “සිරිලක ඒකාතපත්‍ර කොට, දෙමළුන් විසින් නැසූ ලක්දිව පමුණු – පරපුර ව්‍යවස්ථාවට – තාපස ගණතැන් – පුගුල්තැන් – ආයතැන් – පිරිවෙන් තැන් – දස මේ තැන් පෙර සේ ම ව්‍යවස්ථා කරවා පළමු කොට රට බතින් සමෘද්ධ කරවා, දිළිඳු ව ගිය ලඞකාවාසීන් තමන් තමන් ගේ ධන ධාන්‍ය මෙතෙකැ යි නොදන්නා සේ ශ්‍රීවන්ත” කරවු පණ්ඩිත සිරි පැරකුම්බා රජතුමා ශාසනෝපකාරය පටන් ඇරන් තියෙනවා. ශාසනය ශුද්ධ කළ එතුමා “නො එක් පඬුරු පාක්කුඩම් යවා” විදේශගත ව සිටි “භික්‍ෂුන් සිංහලයට ගෙන්වා උභය ශාසනය ම” ඒ කියන්නේ ගම්වාසි පරපුරත් වනවාසි පරපුරත් ශක්තිමත්කරන්න කටයුතු කරලා තියෙනවා. මේ කටයුතුවල යෙදෙමින් ඉන්න කාලේ තමයි එතුමාට දැනගන්න ලැබිලා තියෙන්නේ තමලිංගමුවේ – ඒ කියන්නේ සිරධම්ම නගරයේ, වැඩවාසය කරපු ධර්මකීර්ති කියන මහා ස්ථවිරයන් ගැන. ඒ ගැන පූජාවලියේ තියෙන්නේ මෙහෙම කතාවක්. “තව ද තමලිංගමුයෙහි වසන දොළොස් දහසක් භික්‍ෂූන් අතුරෙන් ධර්මකීර්ති නම් මහාස්‍ථවිරයන් සිඟා යන පෙරමඟ පියුම් පැනනැංග හ යි අසා දළදා වැඩූ ගඳ කලල් ආදී දහම් පඬුරු, රජ පඬුරු තමලිංගමු යවා ඔවුන් සිංහලයට වඩා ගෙන්වා බුදුන් රහතුන් දුටුවා සේ, මහත් වූ සත්කාර කොට, ඔවුන් දිවි පමණින් මහත් වූ පත්‍යය දානය දී මහ පින් රැස් කළ හ.” මේ ආරංචිය අපේ පරාක්‍රමබාහු රජතුමාට දීලා තියෙන්නේ අර රාජ දූතයා බව පැහැදිළියි. ඉතින් ඒ කතාව අහලා පැහැදුණු රජතුමා ඒ මහා ස්ථවිරයන්වහන්සේ වෙනුවෙන් සිංහල පිළිමය හුවමාරුකරගන්න එකඟවෙච්ච බවත් පැහැදිළියි. ඉතින් රජ තෙමේ සත් දිනක් පූජා පවත්වලා ඒ පිළිමය රාජ දූතයාට බාරදීලා තියෙනවා.

ජිනකාලමාලියෙන් කියන මේ සිංහල පිළිමය අතීතයේ සැඟවිච්ච එකක් නෙවෙයි. ඇත්තෙන් ම මේ ගැන ජිනකාලමාලියට අමතර ව “සිහිංග බුද්ධ නිධාන” කියන පොතෙත් සඳහන්. ඒ පොත නම් තව ම සිංහලයට පෙරලලා නෑ. ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනයක් නම් තියෙනවා. සිංහල බුද්ධ ප්‍රතිමාවේ මෑත කාලීන ස්වරූපය ගැන විස්තර සෑහෙන ප්‍රමාණයක් බෝයගම විමලසිරි නායක හාමුදුරුවන් ගේ “තායිලන්ත බෞද්ධ සංස්කෘතිය“ පොතේ තියෙනවා. විවිධ බාධක මැද්දේ සිරිධම්මපුරයටත් එයින් පස්සේ සුඛෝදයටත් පිළිමය වඩම්මවලා තියෙනවා. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1347 දී සුඛෝදයේ සිහසුනට ආපු ලිද්‍යෙය ධම්මරාජ රජතුමා මේ පිළිමයට බොහෝ ම ඉහළින් ගරුසරු දක්වපු කෙනෙක්. ලිද්‍යෙය කියන්නේ කලින් කියපු රාම් කම් හැං රජතුමා ගේ මුණුපුරා. පස්සේ කාලෙක මේ සිංහල පිළිමය විෂ්ණුලෝකයටත් (පිට්සානුලොක් නගරයටත්), අයුධ්‍යයා (අයුත්තයා) නගරයටත්, ඊටත් පස්සේ වජිරාපාකාරපුරයටත් (කම්පැං පෙට් නගරයටත්) ගෙනියලා තියෙනවා. නබ්බිසිපුරයේ (චියැං මායි) රජවුනු කිලනා රජතුමාත්, චියැං රායි නගරයේ රජවුනු මහා බ්‍රහ්ම රජතුමාත් එකතුවෙලා මේ පිළිමය ලබාගන්න යුද්ධයකට සූදානම් වෙලා. ඒ වෙලාවේ සුගන්ධ කියන මහා ස්ථවිරයන්වහන්සේ මැදිහත් වෙලා තමයි සාමදානයෙන් ඒ ප්‍රතිමාව නබ්බිසිපුරයට – ඒ කියන්නේ චියැං මායි නගරයට ලබාදීලා තියෙන්නේ. ඊටත් පස්සේ සිංහල ප්‍රතිමාව චියැං රායි නගරයට ගෙනියලා ඒ සමාන තව ප්‍රතිමාවකුත් කරවලා තියෙනවා. ඒ කාලය තුළ තමයි සිංහල ප්‍රතිමාව තියන්න ම කියලා විහාරයක් චියැං මායි නගරයේ ඉදිකරලා, ඊටත් පස්සේ තමයි ඒ විහාරයේ ඒ ප්‍රතිමාව ස්ථීරව ම තැන්පත්කරලා තියෙන්නේ. සිංහලාරාමය – එහෙම නැතිනම් දැන් වට් ඵ්‍රා සිං කියලා හඳුන්වන්නේ ඒ විහාරය. මේ සිංහලාරාමය තමයි දැනටත් චියැං මායි නගරයේ තියෙන ප්‍රධානතම විහාරස්ථානය.

ඇත්තෙන් ම දැන් තායිලන්තයේ සිංහල නමින් හඳුන්වන ප්‍රතිමාවහන්සේ තුන් නමක් වැඩ ඉන්නවා. එක් ප්‍රතිමාවහන්සේ නමක් වැඩ ඉන්නේ උඩින් කියපු චියැං මායි නගරයේ තියෙන සිංහලාරාමයේ. අනෙක් ප්‍රතිමාවහන්සේ සිරිධම්ම නගරයේ – ඒ කියන්නේ නාකොන් සි තම්රට්වල තියෙන මහාධාතු විහාරයේ. තුන්වැනි ප්‍රතිමාවහන්සේ බැංකොක් නුවර ජාතික කෞතුකාගාරයේ. මේ ප්‍රතිමාවහන්සේලා තුන් නම ම අවුරුද්දකට වතාවක් එළියට වඩම්මවනවා. ඒ, සිංහල අපි අවුරුදු කන දවසට. ථෙරවාදී කලාපයේ අවුරුදු කෙළි ගැන වෙන ම කියන්න පුළුවන්.

චන්ද්‍රභානු – එහෙම නැතිනම් ඔහු ගේ අනුප්‍රාප්තිකයා මුල්වෙලා කරපු මේ ගනුදෙනුව හින්දා අපේ රටට ලැබුණේ ධර්මධර, විනයධර මහා බුද්ධ පුත්‍රයන්වහන්සේ නමක්. ඒ තමයි, මලිංගමුවෙන් වඩම්මවපු ධර්මකීර්ති මහා ස්ථවිරයන්වහන්සේ. මීට පෙර ලිපියෙන් කියපු විදිහට තායිලන්තයේ ලංකා වංශය පිහිටුවන්න රාම් කම් හැං රජ්ජුරුවන් ගේ කාලයේ මුල්වුනේ මේ ධර්මකීර්ති මහා ස්ථවිරයන්වහන්සේ ගේ ශිෂ්‍ය භික්‍ෂුන්වහන්සේ නමක්. කාලිංග මාඝයා ගේ කුරිරුකම් හින්දා බිඳවැටිලා තිබුණු ශාසනයට නැවත ජීවය දෙන්න උන්වහන්සේ මුල්වෙලා තියෙනවා. අපේ රටට වඩමවපු මහා ධර්මකීර්ති ස්ථවරයන්වහන්සේ වෙනුවෙන් විශේෂ ආවාසයක් කරවලා තියෙන්නේ පලාබත්ගල. වනවාසයේ සහ ගම්වාසයේ භික්‍ෂූන්වහන්සේලා මේ විහාරයේ දී උපසම්පදා කරවලා තියෙනවා. ඉතින් ඊට පස්සේ උදාවෙච්ච සියවස් තුන ඇතුළත මේ පලාබත්ගල වනවාසී භික්‍ෂු පරම්පරාවෙන් බිහිවුනු ස්ථවිරයන්වහන්සේලා තුන් නමක් ම මේ රටේ සංඝරාජයන්වහන්සේලා බවටත් පත්වෙලා තියෙනවා.

මේ ගනුදෙනුව හින්දා අපිට අයිතිවෙලා තිබුණු මහා බුද්ධ ප්‍රතිමාවක් පරදේශයකට අයිතිකරලා දුන්නා කියලා කාට හරි මැසිවිලි කියන්න පුළුවන්. ඒත් අපේ සම්ප්‍රදාය ඇතුළේ හැම දෙයක් ම කරලා තියෙන්නේ බුද්ධ ශාසනයේ චිරස්ථිතිය වෙනුවෙන්. කාලිංග මාඝයා ගේ කුරිරුකම් හින්දා බිඳ වැටිච්ච, අඩපණවෙච්ච ශාසනය නැවත පිළිවෙලකට ශක්තිමත් කරවන එක තමයි ඒ වෙද්දී පණ්ඩිත පැරකුම්බා රජ්ජුරුවන් ගේ එක ම අභිප්‍රායවෙලා තියෙන්නේ. ඉතින් ඒ වෙනුවෙන් කරන්න පුළුවන් හැම දෙයක් ම එතුමා කරලා තියෙනවා. ඒ කටයුතු අපි අගය කළ යුතුයි. ඒ විතරක් නෙවෙයි. ඇයි අපිට බැරි තායිලන්තයට අයිතිවෙලා තියෙන සිංහල ප්‍රතිමාව ගැන මෙහෙ ඉඳලා ආඩම්බර වෙන්න? ඒ වගේ ම ඇයි අපිට බැරි ඒ ප්‍රතිමාවේ ආකෘතියක් හදලා, ඒ වෙනුවෙන් විහාරයකුත් ඉදිකරලා මේ කතාව අපේ මිනිස්සුන් ගේ මනස ඇතුළේ තහවුරුකරන්න? එහෙම කළොත් මේ ප්‍රතමාව විතරක් නෙවෙයි, මේ ශාසනයත් අපිට ම අයිතියි කියලා අපේ අයට තේරුම් යාවි.

වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති෴

අසූවේ ජුලි වර්ජනයට දැන් වසර 36 යි

July 11th, 2016

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ලාංකීය ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වරට රාජ්‍ය සහ පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයින් 40,356ක් ගෙදර යවා ලක්ෂ 3කට අධික දරු පවුල් අනාථවූ 1980 ජුලි මහා වැඩ වර්ජනය සිදුවී 2016 ජුලි 15 වැනිදාට වසර 36කි.

ධර්මිඨ සමාජයක් ඇති කරමු යන තේමාව යටතේ 1977 ජුලි 22වැනිදා පැවති මහ මැතිවරණයට තරඟ කල ජේ.ආර්. ජයවර්ධනගේ නායකත්වයෙන් යුත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය එම පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී ආසන 168න් ආසන 140ක් ලබා ගනිමින් විශිෂ්ඨ ජයක් ලබා ගත්තේය. දෙමළ ඊළාම් රාජ්‍යයක් වෙනුවෙන් තරඟකල දෙමළ එක්සත් විමුක්ති පෙරමුණ ආසන 18ක් ලබාගන්නා විට ශ්‍රිලනිපයට හිමි වූයේ ආසන 7ක් පමණි. ස්වාධීන මන්ත්‍රී හාරිස්පත්තුවේ විජේසිරි ශ්‍රිලනිපයට එක්වීමත් සමඟම එයට ආසන 8ක් බවට පත්විය. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව දෙවන සංශෝධනය 1977 ඔක්තෝබර් 4 වැනිදා තුනෙන් දෙකක ඡන්දයෙන් සම්මත කරගත් අගමැති ජේ.ආර්. ජයවර්ධන සියළු බලතල සමඟ විධායක ජනාධිපති බවට පත්විය.

dharman1107161සෝමපාලගේ අවමඟුල් පෙරහැර(ඉහළ), ජුනි 5 වැනිදා පැවති කෑම පැයේ පිකටින් ව්‍යාපාරයට එරෙහිව පොලිස් කැරළි මර්ධන භටයින්(පහළ)

දිනෙන් දින බඩුමිල ඉහළ යෑම නිසා වැඩකරන ජනතාව ඉහළ යන ජීවන වියදමට ඔරොත්තු දීම සඳහා මසකට රුපියල් 300කින් එනම් දිනකට රුපියල් 10කින් වැටුප් වැඩිකරන ලෙසද වැඩිවන සෑම ජීවන වියදම් දර්ශකයකට රුපියල් 5 බැගින් දීමනාවක් ගෙවන ලෙසද ඉල්ලා සිටියෝය. රජයේ සේවක නිවාඩු දින ගණන අඩුකිරීමට රජය තීරණය කලද වෘත්තීය සමිතිවල විරෝධතා හේතුවෙන් එම තීරණය හකුලා ගැනීමට සිදුවිය. එජාප ආණ්ඩුව හයෙන් පහක බලය උපයෝගිකර ගනිමින් විපක්ෂයේ දේශාපාලන පක්ෂ සහ වෘත්තීය සමිති මර්ධනය කරමින් පාලනය ගෙන ගියහ.

මේ පිළිබදව සාකච්ඡා කිරීමට වෘත්තීය සමිති 16කින් සමන්විත වෘත්තීය සමිති එක්සත් ක්‍රියාකාරි කමිටුව සෑම කේෂේත්‍රයකම නියෝජනය කරන වෘත්තීය සමිති නියෝජිතයින් 1,024ගේ සහභාගිත්වයෙන් 1980 මාර්තු 8 සහ 9 දිනයන්හි කොළඹ සුගතදාස ක්‍රීඩාංගනයේදී ජාතික සමුළුවක් පවත්වන ලදී. එහිදී තීරණය වූයේ රුපියල් 300කින් මාසික වැටුප් වැඩිකිරීම ඇතුළු ඉල්ලීම් දිනා ගැනීම සඳහා 1980 ජුනි 5 වැනිදා කෑම පැයේදී ජාතික විරෝධතා ව්‍යාපාරයක් පැවැත්විය යුතු බවය. මෙහිදී එජාප ආණ්ඩුවට අනුබද්ධිත ජාතික සේවක සංගමය සහ රාජ්‍ය සේවා ජාතික වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයට අනුබද්ධ එජාප වෘත්තීය සමිති සිදුකලේ 1980 ජුනි 5 වැනිදා රජයට පක්ෂපාතිත්වය දක්වමින් රාජ්‍ය සහයෝගිතා දිනයක් ප්‍රකාශයට පත්කිරීමය.

dharman1107162ජුලි වර්ජකයින්ගේ ඉල්ලීම් දිනා ගැනීමේ සමරු රැළියක්.

රජයේ සහ පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයෝ ලක්ෂ 4කට ආසන්න පිරිසක් 1980 ජුනි 5 වැනිදා තම ඉල්ලීම් ලබාගැනීම සදහා ආයතන ඉදිරිපිට පිකටින්, විරෝධතා, උද්ඝෝෂණ, රැස්වීම් පැවැත්වූ අතර ඒවාට පුළුල් සහභාගිත්වයක් සහිතව සටන්කාමි ස්වරූපයක් ගනු ලැබීය.  එජාප ආණ්ඩුවට හිතවාදී වෘත්තීය සමිති එදිනම එම මොහොතේදීම රජයට සහයෝගිතාවය දක්වමින් පිකටින් සහ උද්ඝෝෂණ පවත්වනු දක්නට ලැබිණි.

කොළඹ චිත්තම්පලම් ගාඩිනර් මාවතේ රජයේ සැපයුම් දෙපාර්තමේන්තුව ඉදිරිපිට පිකටින් ව්‍යාපාරයේ යෙදී සිටි වෘත්තීය සමිති සාමාජිකයින්ට මහජන බැංකුව සහ ලේක්හවුස් ආයතනය දෙසින් පැමිණි කණ්ඩායම් දෙකක් ගල්මුල්වලින් පහරදී බෝම්බ ප්‍රහාරයක්ද එල්ල කරන ලදී. මෙහිදී සැපයුම් දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවකයෙකු වන එහි පොදු සේවක වෘත්තීය සමිති ශාඛාවේ දෙද්දුවගේ සෝමපාල මරුමුවට පත්විය.

සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් කොටුව පොලිසියේ සහකාර පොලිස් අධිකාරි එන්.අයි. රත්නායක විසින් පොලිස්පති ආනා සෙනෙවිරත්න වෙත ඉදිරිපත් කර තිබූ වාර්තාවේ මෙසේද සඳහන් විය. “ජුනි 5 වැනිදා 12.45 පැයට රජයේ සැපයුම් දෙපාර්තමේන්තුව ඉදිරිපිට 100කට අධික පිරිසක් උද්ඝෝෂණය කරමින් සිටියා. එහිදී කොම්පඥ්ඥ වීදිය දෙසින් පැමිණි 31ශ්‍රී 1111 දරණ ජිප්රියේ සිටි කණ්ඩායම ගල් සහ මුගුරු ගෙන පිකටින් කණ්ඩායමට පහර දුන්නා. පසුව පිපිරීම් හඬක් ඇසුනා. තුවාල ලබා සිටි 6 දෙනෙකු රෝහලට ඇතුලත් කලා. ජිප්රිය ස්ථානයෙන් ඉවත්ව ලේක්හවුස්හි ඉදිරිපිටින් යළි ගමන් ගත් අතර එහි ඉදිරිපස අසුනේ අගලවත්ත එජාපයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී මෙරිල් කාරියවසම් වාඩිවී සිටිනු දක්නට ලැබුණා. මෙම සිද්ධියේදී එක් පුද්ගලයෙක් මිය ගියා.” පසුකාලයේ ජවිපෙ දෙවැනි කැරළි සමයේදී මෙරිල් කාරියවසම් දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරය මගින් 1989 සැප්තැම්බර් මස ඝාතනයකර තිබුණේ මෙයට දඬුවමක් වශයෙන් බව ඔවුන්ගේ රණහඬ ගුවන්විදුලිය නිවේදනය කර තිබිණි.

dharman1107163සෝමපාල ඝාතනය වූ 1980 ජුනි 5වැනිදා විරෝධතා ව්‍යාපාරයට මැරයින් බෝම්බ සහ ගල්මුල් ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීමේ ප්‍රයත්නයේ එක් අවස්ථාවක්.

මෙම ඝාතනය වැඩකරන ජනතාවගේ සිත් සසල කරන්නක් විය. මුල්ඔය වර්ජනයේදී 1940 ජනවාරි 10වැනිදා මියගිය ගෝවින්දන්ට පසු 1953 හර්තාලයේ මියගිය සඟයන්ද ඇතුළත්ව 12 වැනියා ලෙස මියගියේ සෝමපාලය. නාරාහේන්පිට පදිංචි දෙදරු පියෙකුවූ සෝමපාල මිය‍ගියේ හෘදවස්තුව සහ පෙනහල්ල තැලීමද ඉළඇට කැඩීබිදී යාම නිසා බව අධිකරණ වෛද්‍ය නිළධාරිනි බී.එම්. කාරියවසම් සහ මහාචාර්ය එච්.ජේ. ප්‍රනාන්දු සඳහන් සිය අධිකරණ වෛද්‍ය පරික්ෂණ වාර්තාවේ සඳහන් කළෝය. සෝමපාලගේ පවුලේ අය වෙනුවෙන් බාල තම්පෝ, මංගල මුණසිංහ සහ පීටර් ජයසේකර යන අයගේ ඉල්ලීම පරිදි මරණය ගැන මහේස්ත්‍රාත් පරික්ෂණයක් පැවැත්වීමට හදිසි මරණ පරික්ෂකවරයා තීරණය කළේ සහකාර පොලිස් අධිකාරි සි. පී. ජයසූරියගේ විරෝධයද නොතකමිනි.

සෝමපාලගේ නිවසට ගිය විට දක්නට ලැබුණේ නිවස ඉතා කුඩා වූ බැවින් මෘත දේහය අසළ නිවසක තැම්පත් කර තිබූ බවය. සෝමපාලගේ දේහය අවසන් ගෞරවය සඳහා පසුව කොටුවේ පොදු සේවක වෘත්තීය සංගම් මූලස්ථානයේ තබන ලදී. ඔහුගේ අවමගුල සංවිධානය කළේ වෘත්තීය සමිති එක්සත් ක්‍රියාකාරි කමිටුව මගිනි. සාමාන්‍ය කම්කරුවෙකු වූ ඔහුට ගෞරව කිරීමට වරුවක නිවාඩු දමා සේවකයෝ දස දහස් ගණනින් පැමිණ සිටියහ. බොරැල්ල කනත්තේ පැවති අවමඟුලට 50,000කට අධික පිරිසක් එක්වූ අතර මඟ දෙපස ලක්ෂයකට ආසන්න පිරිසක් රැස්වී සිටි බව  ලියුම්කරුට දිස්විය. පසුකලෙක ත්‍රීමාවිතාරණගේ අවමඟුලට ලක්ෂයකට අධික පිරිසක් කනත්තට පැමිණ සිටි අතර ලලිත් ඇතුළත්මුදලිගේ අවමඟුලටද 50,000කට අධික පිරිසක් පැමිණි සිටි බවද මතකය.

dharman1107164ජුලි වර්ජන උද්ඝෝෂණයකදී  1980 අගොස්තු 8වැනිදා ‍අත්අඩංගුවට ගත් වාසුදේව නානායක්කාර ඇතුළු ක්‍රියාකාරිකයෙක් රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාරයට ගෙනයන අවස්ථාව.

සෝමපාලගේ මරණය පිළිබදව මහේස්ත්‍රාත් විභාගය කොටුව ‍ඒකාබද්ධ මහේස්ත්‍රාත් සරත් ගුණතිලක ඉදිරියේ 1980 ජුනි මස 8 සිට අගෝස්තු 28 දක්වා කාලය තුළ පැවති අතර එහිදි ලබාදුන් විවෘත තීන්දුවේ සඳහන් වූයේ නීති විරෝධී පෙළපාලියකින් පැමිණි ප්‍රතිවාදී කණ්ඩායම කල ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියාවෙන් සෝමපාලගේ මරණය සිදුවී ඇති අතර ඔහුට තදබල ලෙස පහරදී ඇති බව පැහැදිලි බවය.

ඔහු‍ගේ අවමගුල් දිනයේ සහ ඇතිවූ සිද්ධීන් හේතුකොට ගෙන රත්මලාන දුම්රිය වැඩපොළේ සේවකයින් 12 දෙනෙකුගේ වැඩ 1980 ජුනි 12 වැනිදා තහනම් කරන ලදී. ඔවුන් සේවයට බඳවා ගන්නා මෙන් ඉල්ලමින් රත්මලාන දුම්රිය සේවකයෝ 1980 ජුලි 7වැනිදා වැඩ වර්ජනයක් ඇරඹූහ. ඔවුනට සහාය පළ කරමින් මරදාන දුම්රිය වැඩපොළේ අංක 18, 19, 26, 36 සහ 38 කම්හල්වල සේවකයෝ 1980 ජුලි 8 වැනිදා උදෑසන එම වර්ජනයට එක්වූහ. සේවකයින් 8,000කට ආසන්න මෙම වර්ජනයෙන් ජුලි 9වැනිදා වන විට දුම්රිය ධාවනය සම්පූර්ණයෙන්ම ඇණ හිටියේය.

වෘත්තිය සමිති එක්සත් ක්‍රියාකාරි කමිටුව 1980 ජුලි 11 වැනිදා රැස්වී රජයේ සහ පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයින්ට රුපියල් 300ක ක්ෂණික වැටුප් වැඩිවීමක්ද, වැඩිවන සෑම ජීවන වියදම් දර්ශකයකටම රුපියල් 5ක දීමනාවක් ලබාදෙන ලෙසද වැඩ තහනම් කල සේවකයින්ට කොන්දේසි විරහිතව යළි රැකියා ලබාදෙන ලෙසද ආණ්ඩුවට දැනුම් දුන්නේය. එයට 1980 ජුලි 14 වැනිදාට ප්‍රථම ප්‍රතිචාරයක් නොදැක්වුවහොත් මහා වැඩ වර්ජනයක් ආරම්භ කල බවද ආණ්ඩුවට වෘත්තීය සමිති එක්සත් ක්‍රියාකාරි කමිටුව අවධාරණය කලහ. මේ වන විට දිවයින පුරා දුම්රිය ස්ථාන සහ දුම්රිය වැඩපොළවල සේවකයෝ 24,810ක් වර්ජනයට එක්වී සිටියහ.

dharman1107165ජුලි වර්ජනයෙන් රැකියා අහිමිවූ වර්ජකයෝ සහන ඉල්ලා පවත්වන ලද උද්ඝෝෂණ ව්‍යාපාරයක්.

එජාප ආණ්ඩුව නිවේදනයක් කරමින් වර්ජනය කළහොත් වර්ජකයින් සේවය අතහැර ගියා සේ සලකන බව නිවේදනය කළේය. ජනාධිපති ජේ.ආර්. ජයවර්ධනගේ ප්‍රධානත්වයෙන් 1980 ජුලි 15වැනිදා රැස්වූ ඇමති මණ්ඩලය 1980 ජුලි 16 දහවල් 12 සිට රටපුරා හදිසි නීතිය පනවන ලදී. ඒ අනුව දුම්රිය, ලංගම, තැපැල් සේවය, වරාය, අධ්‍යාපනය, රෝහල්, තෙල් බෙදා හැරීම අතවශ්‍ය සේවා බවට පත්කල අතර හදිසි නීති රෙගුලාසි යටතේ වැඩ වර්ජන නීති විරෝධී කරනු ලැබීය. රාජ්‍ය අමාතාංශයේ ලේකම් ආචාර්ය සරත් අමුණුගම ප්‍රවෘත්ති බලධාරියා ලෙස පත්කල අතර 1980 ජුලි 18වැනිදා සිට ප්‍රවෘත්ති පාලනයක්ද ක්‍රියාත්මක කරන ලදී. විපක්ෂයේ පුවත්පත් වූ ඇත්ත, සිරිලක, ජනදින මේ අනුව මුළුමනින්ම වාගේ වාරණයට ලක්වූ අතර ආණ්ඩුවේ මාධ්‍යයන් මගින් ඔවුනට හිතකර ප්‍රවෘත්ති පමණක් ප්‍රචාරය කරන ලදී. පාර්ලිමේන්තු විවාද වලදී වර්ජනය සම්බන්ධයෙන් මන්ත්‍රීවරුන් කරනු ලබන ප්‍රකාශද පාර්ලිමේන්තුවේ ප්‍රවෘත්ති පාලන කමිටුවට යොමුකල යුතු විය.  

ආණ්ඩුවේ නිවේදනයන් නොසලකා සෞඛ්‍ය සේවකයෝ ජුලි 15වැනිදාද රජයේ කාර්යාල සේවකයෝ, පළාත් පාලන සහ රජයේ ලිපිකරුවෝ ජුලි 17වැනිදාද ගුරුවරු ජුලි 20වැනිදාද 80 ජුලි මහා වැඩ වර්ජනයට එක්වූහ. ජවිපෙ නිල වශයෙන් වර්ජනයට සහභාගි නොවූවද විවෘතව වැඩකර අනාවරණය වූ පිරිස් වලට වර්ජනයට එක්වන ලෙසට දැනුම්දී තිබිණි. ජවිපෙ සමඟ සමාන්තරව සිටි රෝහණ විජේවීරගේ මස්සිනාවූ එච්.එන්. ප්‍රනාන්දු ප්‍රධාන ලේකම්ධූරය දැරූ ලංකා ගුරු සංගමය වර්ජනයට එක්වීමෙන් පසුව දෙකඩ විය. සමඟි පෙරමුණ ආණ්ඩුව යටතේ ඇතිවූ බැංකු සටනේදී මෙන් මෙම ජුලි වැඩ වර්ජනයේදීද බාල තම්පෝගේ නායකත්වයෙන් යුත් වෙළෙඳ සේවක සංගමය කර ඇරියේය. ලක්ෂයකට ආසන්න පිරිසක් වර්ජනයට එක්වී සිටි බැවින් ආණ්ඩුවේ පරිපාලන කටයුතු සහ එදිනෙදා සේවාවන්ද අඩපණ විය.

dharman1107166ජුලි වර්ජකයින්ගේ ඉල්ලීම් මැයි දින පෙළපාලිවල සටන් පාඨ බවට පත්වෙමින්.

එජාප ආණ්ඩුව වර්ජනයට එරෙහිව 1980 ජුලි 19වැනිදා රත්මලාන මැලිබන් හන්දියේදී සහ ජුලි 21 මරදාන ටවර් රඟහල ඉදිරිපිටදීද ජනාධිපති ජේ.ආර්. ජයවර්ධනගේ ප්‍රධානත්වයෙන් රැස්වීම් පැවැත්විණි. “රටේ දැන් පවත්නා නීතියෙන් ගැහැණියෙකු මිනිසෙකු කිරීම හැර වෙන ‍ඕනෑම දෙයක් කිරීමට විධායක ජනාධිපතිවරයා වශයෙන් තමාට බලය ඇතැයි” එජාප නායකයා කියා සිටියේ මරදානේ පැවති එම රැස්වීමකදීය.

ආණ්ඩුව මගින් වර්ජකයින්ට ජුලි මාසය සඳහා වැටුප් ගෙවීම අත්හිටුවන ලදී. රජයේ ආයතන සහ ගොඩනැගිලි තුළ පිහිටුවා තිබූ සියළු වෘත්තීය සමිති කාර්යාල වසා තබා ඒවාට සීල් තබන ලදී. ජුලි මස 23වැනිදාට ප්‍රථම සේවයට වාර්තා කිරීමේ කොන්දේසි සහිතව අවසාන අවස්ථාවක්ද ලබාදෙන ලදී. බොහෝ දෙනෙකු සර්පයින් දෂ්ඨ කිරීම, කම්මුල්ගාය, සරම්ප වැනි රෝග වැලදීම නිසා සේවයට පැමිණීමට නොහැකිවූ බවට අභියාචනා එක්කර යළි සේවයට එක්විය.

අගමැති රණසිංහ ප්‍රේමදාස 1980 ජුලි 24වැනිදා කියා සිටියේ එදිනට පසු වර්ජකයින් 40,356ක් සේවයට වාර්තා නොකල බැවින් සේවය අතහැර ගියා සේ රජය කල නිවේදනය ක්‍රියාත්මක කරන බවය. ආණ්ඩුවේ එජාප මන්ත්‍රීවරුන් මගින් එක් ආසනයකට රැකියා ඉල්ලුම්පත් 100 බැගින් ලබාගෙන රැකියා නැති අයගේ විස්තර ලබාගෙන ඔවුන් වර්ජිත සේවකයින් 40,356 වෙනුවට බදවා ගන්නා ලදී. එමෙන්ම 1980 ජුලි 22වැනිදා වන විට එසේ රැකියා බැංකුවේ ලියාපදිංචි වී සිටියදී රජයේ සහ සංස්ථාවලට බදවාගත් සේවක සංඛ්‍යාව 8,421කි. වර්ජිතයින්ගෙන් පුරප්පාඩුවූ සෙසු තනතුරු සදහාද සියළු දෙනා එජාප මන්ත්‍රීවරුන්ගේ ඉල්ලුම්පත් අනුව අගෝස්තු මස වන විට බඳවාගෙන නිමකර තිබිණි.

dharman1107167ජුලි වර්ජකයින්ගේ අයිතීන් වෙනුවෙන් නායකත්වය දුන් ජුලි වර්ජකයින්ගේ ඒකාබද්ධ සංවිධානයේ පී අමරදිවාකර(වමේ) සහ කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයෙන් වර්ජනයට  එක්වූ එකම ගුරුවරයාවූ ලංකා ගුරු සංගමයේ ක්‍රියාකාරිකයෙකු වන ඩබ්ලිව් විතාන(දකුණේ)

මර්ධන නීති නොතකා වර්ජකයින්ට යළි රැකියා ලබාදෙන ලෙස ඉල්ලමින් 1980 අ‍ගෝස්තු 8 උදෑසන කොටුව දුම්රිය ස්ථානය අසළදී 10,000කට අධික පිරිසකගේ සහභාගිත්වයෙන් මහා සත්‍යග්‍රහයක් පැවැත්වූ අතර පෙළපාලියකින් ජනාධිපති මන්දිරයට ගමන් කරන්නට විය. මහ තැපැල්හල අසළදී බැටන් පහරදී එය විසුරුවා හරින ලදී. මෙහිදී වෘත්තීය සමිති නායකයින් වූ අළෙවි මවිලානා, වාසුදේව නානායක්කාර, ගුණසේන මහානාම, ඩී.අයි.ජී. ධර්මසේකර, ආචාර්ය වික්‍රමබාහු කරුණාරත්න ඇතුළු නායකයින් 12 දෙනෙක් අත්අඩංගුවට ගෙන දින 102ක් රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාර ගත කෙරිණි. එයට අදාළ නඩුවක් 1980 අ‍ගෝස්තු 16වැනිදා අධිකරණයේදී ගොනු කළේය. ජුලි මහා වැඩ වර්ජනය 1980 අගෝස්තු 15වැනිදා වන විට මුළුමනින් මර්ධනය කිරීමට එජාප ආණ්ඩුව සමත්වීම නිසා අගොස්තු 15වැනිදා සිට හදිසි නීතිය සහ ප්‍රවෘත්ති පාලනය ඉවත් කරන ලදී.

ජුලි වැඩ වර්ජනයෙන් 40,356කගේ රැකියා අහිමිවූ අතර ඔවුන්ගේ යැපෙන්නන් ලක්ෂ 3කට අධික සංඛ්‍යාවක් අන්ත අසරණ තත්ත්වයට පත්විය. වර්ජිත සේවකයින් 138දෙනෙකු සිය දරු පවුල නඩත්තු කර ගැනීමට නොහැකිව සියදිවි හානිකර ගත්හ. දහස් සංඛ්‍යාතික සේවකයින්ගේ පවුල් කඩාකප්පල් විය. ඇතැමුන් මානසික රෝගීන් බවට පත්විය. දරුවන් අනාථ භාවයට පත්විය. උන්හිටි තැන් නැතිව අසරණභාවයට පත්වී යාචකයින් බවට පත්වූ ජුලි වර්ජකයින් සිය ගණනක් සිටි අතර ඉන් එක් අයෙකු බොරැල්ල උමං මාර්ග ප්‍රවේශය අසළදී සිඟමන් යදින අයුරු  2013 වසරේදී ජාතික පුවත්පතක විස්තර සමඟින් මුල් පිටුවේ ඡායාරූපයක්ද පලවිය. ඥාතීන්ගේ උදව්, උත්සාහය සහ ‍ධෛර්ය නිසා පොහොසත් වූ උදවියද අතලොස්සක් විය. බොහෝ දෙනා ජීවත්වීම සඳහා වෙන කලහැකි දෙයක් නොවූවෙන් පදික වෙළෙදුන්, රියදුරන්, කොන්දොස්තරවරුන් වැනි අවිධිමත් සේවා වෘත්තීන්හි නිරත වීමට සිදුවිය.

ජුලි වර්ජකයින් වෙනුවෙන් යළි හඬ නගමින් ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම් දිනාගැනිම සදහා පසුකාලයේ පෙනී සිටියේ වර්ජනය කැඳවූ වෘත්තීය සමිති නොව ජුලි වර්ජකයින් වෙනුවෙන්ම බිහිවූ ජුලි වර්ජකයින්ගේ ඒකාබද්ධ සංවිධානය මගිනි. පී අමරදිවාකර එයට නායකත්වය දෙමින් අති සුවිශේෂි කාර්යභාරයක් අඛණ්ඩව ඉටුකල අතර ඒ සඳහා ශ්‍රී ලංකා මහජන පක්ෂයේ සභාපතිව සිටි ඔසී අබේගුණසේකර ගෙන් සිදුවූ මෙහෙය ඉමහත් බව එම සංවිධානය පවසයි. එමෙන්ම මන්ත්‍රී වාසුදේව නානායක්කාරද එදා සිට අද දක්වාම ජුලි වර්ජකයින් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි බව එම සංවිධානය ප්‍රකාශකර තිබේ.

එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් රජයේ සහ පළාත් පාලන සේවයේ ජුලි වර්ජකයින් සියළු දෙනාටම 1989දී පාරිතෝෂිකයක් සමඟ විශ්‍රාම වැටුප් අයිතියට හිමිකමද ලැබිණි. ජුලි වර්ජකයින් ජීවත්ව සිටින තාක්කල් මසකට රුපියල් 5,000ක දීමනාවක් ලබාදීමටද කටයුතු යෙදිණි. වර්ජකයින්ගේ වැන්දඹු බිරින්දෑවරුන්ටද එම සහනය දිය යුතු බවට යෝජනාවක් කැබිනට් මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් විය. ලාංකීය කම්කරු ඉතිහාසයේ තීරණාත්මක අවස්ථාවක් ලෙස 80 ජුලි වර්ජනය හැදින්විය හැකිය.  පක්ෂ දේශපාලනයෙන් ඉවත්වි කම්කරු පන්තියට ස්වාධීන සංවිධාන ගොඩනඟා ගැනිමේ වැදගත්කම අසූවේ ජුලි මහා වැඩ වර්ජනයෙන් ගතහැකි ලොකුම පාඩම වේ.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

 

For Media inquiries please contact:

Dharman Wickremaratne

Senior Journalist & Political writer

434/4 Rukmal Place – Sri Jayawardenapura.

mob: 071-2733986  Tel: 011- 5234384    Fax: 071-9378668

Email: ejournalists@gmail.com    Skype: ejournalists

https://www.facebook.com/DharmanWickremaretne

http://www.dharman.lk/

http://www.srilankanwaterfalls.net/

 

සීමාවාසික වෛද්‍යවරයා

July 11th, 2016

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග 

සීමාවාසික වෛද්‍යවරු අනිවාර්‍යෙන් වසරක කාලයක් විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන් දෙදෙනෙකු යටතේ වැඩ කල යුතුය​. මේ කාලය තුලදී නිවාඩු නැත​. සතියේ දින හත පුරාම රෝහල් සේවයේ යෙදිය යුතුය​. උදේ දවල් රාත්‍රී කාලයේ වාට්ටු වලට ගොස් රෝගීන් බැලිය යුතුය​. අසාධ්‍ය රෝගීන් පිලිබඳව ජ්‍යෙෂ්ඨ වෛද්‍ය නිලධාරියා දැණුවත් කල යුතුය​. රෝගීන් ගේ සියළු රසායනාගාරය පරියේෂණ වල ප්‍රතිඑල වාර්තා කල යුතුය​. මෙසේ වසරක් පුරා වැඩ කිරීමෙන් අණතුරුව විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන් දෙදෙනා සීමාවාසික වෛද්‍යවරයා තනිවම වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස රෝහලක වැඩ කිරීමට නිපුනත්වයක් ඇති බවට සහතික කරති. ඉන් පසුව  සීමාවාසික වෛද්‍යවරයා පශ්චාත් සීමාවාසික වෛද්‍යවරයෙකු හෙවත් ස්වාධීන වෛද්‍යවරයෙකු බවට පත් වේ.

යම් ලෙසක සීමාවාසික වෛද්‍යවරයා ගේ වැඩ සහ දැණුම සතුටුදායක නොමැති නම් ඔහුට හෝ ඇයට යළිත් සීමාවාසික පුහුණුව යළිත් කිරීමට සිදුවේ. සමහරක් විට ඔවුන් සීමාවාසික පුහුණුව අසමත් වීම නිසා වෛද්‍ය වෘත්තියෙන් හැලී යති. මේ නිසා සීමාවාසික පුහුණුව ඉතා තීරණාත්මක මෙන්ම ඉතා ආතති සහිත කාලයකි.

dosthara

මා සීමාවාසික පුහුණුව ලැබුවේ 1994 අප්‍රේල් සිට 1995 මැයි දක්වා කාලය අතර මාතලේ මූලික රෝහලේදීය​. සීමාවාසික පුහුණුව සඳහා  මාස හයක් ශල්‍ය වෛද්‍ය විශේෂඥ  එස් පී ං වෙල්ගම මහතා යටතේත් තවත් මාස හයක් විශේෂඥ  නාරි හා ප්‍රසව වෛද්‍ය ආනන්ද රණතුංග මහතා යටතේත් සේවය කිරීමට සිදු විය​. මේ කාලය ඇඟ බැඳි කාලයක් ලෙස නම් කලාට වරදක් නොමැත​. උදේ දහවල් සහ රාත්‍රී කාලයද අප ගත කලේ රෝහලේ වාට්ටු වලය​. සීමාවාසික පුහුණුව සඳහා නවක වෛද්‍යවරු දොලහක් පමණ සිටියෝය​. මොවුන් පේරාදෙනිය , යාපනය , කොළඹ වෛද්‍ය පීඨ වලින් ද රාගම පුද්ගලික විශ්ව විද්‍යාලයෙන් ද කියුබානු රුසියන් සහ බල්ගේරියාවෙන් වෛද්‍ය උපාධි ලද පිරිස් වූහ​.

මුල් කාලයේ වෛද්‍ය පීඨ උණ මෙන් අපි අරුන්ට වඩා උසස් යන මානසිකත්වයන් සමහරක් ක්‍රියා කලද කාලය ගත වෙත්ම සියළුම දෙනා සමගියෙන් සහෝදරත්වයෙන් ක්‍රියා කලහ​.

මාතලේ රෝහලේ සීමාවාසික වෛද්‍යවරුන් ගේ නිල නිවාසය අබලන්ව ගරා වැටී තිබුණි. වහින විට වහලද තෙමුනි. මේ නිසා අප සියළු දෙනා සමගිව රෝහලේ ඩී. එම් .ඕ හමුවී වහල අළුත්වැඩිය කල යුතු බව තරයේ කියා සිටියෙමු. අපගේ සමගි බලය නිසා මේ ඉල්ලීම ඉටු වන ලදි.

ඒ කාලයේ මාතලේ රෝහලේ වෛද්‍යවරු සිටියේ අඩු ප්‍රමාණයකි. මේ නිසා සීමාවාසික වෛද්‍යවරු දෙදෙනෙකුත් , ජ්‍යෙෂ්ඨ වෛද්‍ය නිලධාරියාත් , විශේෂඥ වෛද්‍යවරයාත්  එක් ඒකකයක  (නාරි හා ප්‍රසව , ශල්‍ය වෛද්‍ය , ළමා රෝග , කායික වෛද්‍ය යන ඒකක තිබුණි)  සේවය කලේය​. රෝගීන් ගේ ගනන නම් ඉතා විශාලය​. දිනෙකට රෝගීන් 60 -70 හෝ ඊටත් වඩා අධික ප්‍රමාණයක් අප බැළුවෙමු. එසේම නිතර රසායණාගාරයට , එක්ස් රේ අංශ වලට දුවමින් වැඩ කිරීමට අකමැති නිලධාරීන් සමග සන්ඩු වෙමින් අප රෝගීන් ගේ අන්වේෂණ පරීක්‍ෂණ ප්‍රතිඑල වාට්ටුවට ගෙන ආවේ විශේෂඥ වෛද්‍යවරයා රෝගීන් බලන වෙලාවට ඒවා තිබිය යුතු නිසාය​. පුද්ගලික සේවය හෝ අතිකාල අපේක්‍ෂාවෙන් රසායණාගාර නිලධාරීන් රෝගීන් ගේ පරීක්‍ෂණ සිතා මතා ප්‍රමාද කල විටද අප විශේෂඥ වෛද්‍යවරයා ගෙන් බැණුම් ඇසුවෙමු.

වාට්ටුවල සමහර හෙදියන් අප කෙරෙහි අනුකම්පා සහගතව ක්‍රියා කරමින්  වෙහෙසී සිටින අපට කෑම තේ ගෙනාවෝය​. එසේම අපගේ අතින් සිදුවන අතපසුවීම් විශේෂඥ වෛද්‍යවරයා ගෙන් වසන් කොට අපව ආරක්‍ෂා කලහ​. නමුත් සමහරක් අප සමග එලිපිටම යුද කලහ​. අප ගැන ගතු කීහ​. ඒවාද  මිනිස් ගති ගුණ බව අද දිනයේ මට සිතේ.

මේ කාලයේ හෙදියන් ගේ අකුරට වැඩ මෙන්ම වර්ජනද ආවෙන් අපට රෝගීන් ගේ ලේ ගැනීම මෙන්ම සේලයින් දීමද සිදු කිරීමට නියමිත විය​. මේ නිසා අපට කෑමට පවා කාලයක් නොවීය​.  බත් කටක් කත්ම කෝල් බෝයි කෝල් පොත අරගෙන එයි නැතහොත් ඉන්ටකොම් දුරකථනය නාද වෙයි. මේ නිසා අප කෑම පිඟාන කටට දෙකට කෑමට පුරුදු වූයෙමු.

සමහර හෙදියන් අපට බැස්තිය දීම සඳහා අනවතරේ රෑ දෙගොඩහරියේද රෝගියාට අසාධ්‍ය යැයි කියමින් බොරුවට අපට පණිවිඩ එවූහ​. සැමියා සමග පවුල් ප්‍රශ්න තිබූ එක් හෙදියක් ගර්භිනී මව්වරු ප්‍රසූත කල විට ගර්භාෂය සංකෝචනය වීමට දෙන එර්ගොමැට්‍රීන් ඖෂධය ශිරා ගත නොකර වැදෑමහ ගර්භාෂය තුල හිර වීමට ඉඩදී පසුව වැදෑමහ හිරවෙලා කියමින් අපව ගෙන්වා ගැනීමට පුරුදුව සිටියාය​. නමුත් මින් එක හොඳක් විය​. හෙද වර්ජන නිසා මම එන්නත් දෑස් වසාගෙන වූවද නියමිත ලෙස ශිරාවට ගැසීමේ ප්‍රවීණත්වය ලැබුවෙමි එසේම වැදෑමහ ගර්භාෂය තුල හිර වූ අවස්ථා වලදී සූක්‍ෂ්මාවධායී ලෙස ගර්භාෂය කණපිට නොහරවමින් වැදෑමහ එලියට ගැනීමේ දක්‍ෂතාව ලැබුවෙමි. මේ නිපුනත්වය පසු කාලයක ග්‍රාමීය රෝහලක සේවය කිරීමේදී මට මහත් සේ උපකාර විය​. එම නිසා එකී වධක හෙදියන්ට මා පසු කාලයක කෘතඥ වූයෙමි.

ගුණ යහපත් හෙදියෝ ඩොක්ට ගිහින් කාලා එන්න කියා යූනියන් උණ ඇඟට ගෙන තිබූ හෙදියන්ට හොරෙන් අපට කිරීමට නියමිතව තිබූ සේලයින් දීම වැනි කාර්‍ය කරති. අසනීප වූ විට කොත්තමල්ලි ගෙදරින් සදාගෙන ආ හෙදියෝද සිටි බම මට අමතක නැත​.

වාට්ටුවේ වැඩ මෙන්ම ශල්‍යාගාරයේ රෝගීන් ගේ ශල්‍යකර්ම සඳහා සහාය වීමට නියමිතව තිබුනි. ජ්‍යෙෂ්ඨ වෛද්‍ය නිලධාරියා ශල්‍යකර්ම කිරීමේදී අප ඔහුගේ සහායකයා වූයෙමු. සමහර විට විශේෂඥ වෛද්‍යවරයාට අමතරව ජ්‍යෙෂ්ඨ වෛද්‍ය නිලධාරියා ද අපගේ ඇඟට ආවෙන් ඔහුවද ශේප් කරගෙන නියමිත ලෙස අඩුපාඩුවකින් තොරව වැඩ කිරීමට අප පුරුදු වූයෙමු.

අසාධ්‍ය රෝගියෙකු ආවිට ඔහුව බලා මූලික ප්‍රතිකාර දී ඇඳ ඉහ පත සම්පූර්ණ කොට ඉන්වෙස්ටිගේෂන් වලට රුධිරය කුප්පි වලට ගෙන රුධිර සාම්පල් පරීක්‍ෂණයට ලේ බැංකුවට එක හුස්මට දිව ගොස් නියමිත ලේ වර්ගය ගෙන ඒ එන ගමන් රෝගියා ගැන ජ්‍යෙෂ්ඨ වෛද්‍ය නිලධාරියාට පවසා ශල්‍යාගාරය අමතා එයද රෝගියා වෙනුවෙන් වෙන් කොට රසායානාගාරයට හෝ එක්ස් රේ අංශයට ගොස්  පරීක්‍ෂණ වාර්තා ගෙන රෝගියාද රැගෙන ශල්‍යාගාරයට දුවන්නෙමු. ඉන් පසු ශල්‍යකර්මය කිරීමට ජ්‍යෙෂ්ඨ වෛද්‍ය නිලධාරියාට සහාය වන්නෙමු. ශල්‍යකර්මය අවසන් වීගෙන එන විට තවත් අසාධ්‍ය රෝගියෙකු ආ බව කියමින් වාට්ටුවෙන් පණිවිඩයක් එයි. යළිත් මෙම චක්‍රය නැවතත් සිදු වේ.

මෙලෙස වසරක් පමණ සීමාවාසික පුහුණුවේ යෙදෙන විට අප බොහෝ දෙනෙකුගේ බර අඩුව ගියේය​. එසේම යන්ත්‍රයක් ලෙස වැඩ කිරීමේ හැකියාවද අප ලැබුවෙමු.

සීමාවාසික පුහුණුව නිම කිරීමෙන් පසුව විශේෂඥ වෛද්‍යවරු අප එය සාර්ථකව නිම කල බව කියා සහතික කලහ​. ඉන් පසු අප ස්වාධීන වෛද්‍යවරු ලෙස පරිණත වූයෙමු.

වෛද් රුවන් එම් ජයතුංග 

SOLUTION FOR SAITEM STUDENTS

July 11th, 2016

Sarath Obeysekera

Minister who paved way for to establish SAITEM is conveniently keeping away from the problems faced by the students who are facing due to protests by the GMOA.

GMOA and the  students who may have had better qualifications in A level may not be happy to allow SIATEM qualified students to be given Internship assignments, but we have to mindful about the parents who have spent money to educate their children

I was having an early morning walk with an Ex minister of Higher education who ,was suggesting that GMOA should allow the current batch to practice as long as they are told to do Act 16 exams and provide registration exactly the way foreign graduate are allowed  to practice.

GMOA as a trade union can be an equity holder of the SAITEM which should be taken over by the government leaving minority shares to the current owners .( to be fair for the efforts they have put in)

Another option may be select next batches of students who just missed Z score by few points to enter SAITEM and the government provides loans like in UK to cover the fees after checking their payment capacity.

We spend our hard earned foreign currency to send students to study medicine abroad and never complain about the basic qualifications they had ,but allow them to practice after passing Act 16.Most of the people here do not even know the standard of education they are receiving .

After getting fee education quite a few migrate to other countries and we keep mum about the fact that they got the education from tax payers’ money.

In all the other fields of education like engineering ,nobody bothers to check the standard of education they receive ,but insist that they pass CEI exams to get the chartership.

Why can’t we adapt a similar practice vis a vis SAITEM students?

 

 

FRESH WAVE OF VIOLENCE IN BANGLADESH

July 11th, 2016

ALI SUKHANVER

‘The violence has shaken the whole country, as it appears to be the first attempt at a major attack directed entirely at Muslims,’ says CNN in a report on recent disturbance in Bangladesh. But fact of the matter is that whatever happened there in Bangladesh during the last few weeks is neither unpredicted nor unexpected; more than 23 innocent people were brutally pushed to the realm of death in Holey Artisan Bakery café incident and 3 people at a checkpoint when gunmen carrying bombs tried to attack the country’s biggest gathering for the Eid prayers. Some of the analysts are alleging the Muslim militant organizations for these incidents but it seems quite illogical to fix and frame Daesh and Al-Qaeda in every act of terrorism. The incidents in Bangladesh do not belong to that particular type of terrorism; they are simply a reaction against Hasina Wajid’s unjust and partial approach towards the religious segments of society. According to the media reports on Holey Artisan Bakery café incident, nine of the victims were Italian, seven were Japanese, one was from India, two were Bangladeshi and one was a U.S. citizen of Bangladeshi origin. Out of twenty, eleven of the victims were male and nine were female. Just after the Café Attack, different news channels were of the opinion that this ‘terrorist’ activity was a joint venture of Daesh and ISIS and as per routine some Indian news channels tried to ‘expose’ the involvement of Pakistan’s premier spy agency ISI in the matter but Dhaka’s Inspector General of Police Shahid-ul-Hoque simply rejected all these possibilities by telling the media that all the attackers in the deadly assault on Dhaka’s Holey Artisan Bakery café were Bangladeshi citizens and five of them were militants that police had tried to arrest previously. At the same time when we look at the ability of the security forces of Bangladesh regarding countering terrorism, we find them successfully eligible. According to the details of the firing episode in Sholakia, a place 100 Kms in northeast of the capital Dhaka, more than 300,000 people were taking part in mass prayers when the attack was launched. The attackers’ target was the congregation but the police very bravely stopped them from crossing the checkpoint which was set up about a kilometer from the gathering place. One of the attackers was killed and four others were taken into custody.

For the last many years, Bangladesh has been facing a very painful situation of conflict and confrontation between Hasina Wajid and the Islam-loving population of Bangladesh. Hasina is devotedly striving to introduce Bangladesh as a secular state to the world around whereas the religious forces there are not willing to give in before her illogical desire. This situation has given birth to various self-styled Islamic State groups or so-called offshoots of the al-Qaida network. Bangladesh has been reeling from a growing wave of attacks since the turn of the year, many of which have been claimed by the self-styled Islamic State group or an offshoot of the al-Qaida network however Sheikh Hasina’s has been consistently denying presence of any such groups but the present wave of violence does not support her denial. It is also a fact that inwardly Hasina would be happy over the situation because as a result of this present wave of violence she would get more opportunities of crushing the religious elements in the name of investigation. And above all she would get more chances of pleasing Mr. Modi and other Hindu extremists across the border. In short things are going to get worse for the religious people of Bangladesh and better for Modi-loving Sheikh Hasina. The religious people of Bangladesh must be prepared for more hangings in the name of ‘action against violence’. A lady who is so revengeful on those who opposed the partition of Pakistan on religious basis 45 years back would be harder on those who are protesting against secular trends in present day Bangladesh. In short Bangladesh is going to be converted into a bloody battle field very soon; moreover the Modi government shall take full benefit of the situation. The agents of R&AW shall become more active and shall add fuel to fire with their conspiracies.

We must not forget the reality that India has a very old desire of wiping off the identity of Bangladesh by merging it in India. In December 2015, a report was published in various Indian and Bangladeshi websites with the title, ‘India has a long term plan to annex Bangladesh in a way or other in future’. The report said, ‘India does have plans to annex different regions of Bangladesh in the near future and is augmenting its armed forces and paramilitary forces in the Bengal, Assam and Tripura to do just this. India is gathering strength in all such region so that one million Indian troops will soon be positioned to attack six points along the India-Bangladesh border to capture the desired parts of the Bangladesh territory including the Rangpur region, the Khulna region, the Sylhet region, the entire Chittagong region.’ Different pro-India Bangladeshi scholars have been raising a question since long; why can’t Bangladesh peacefully join India? They say that by doing so the economic problems of Bangladesh would get solved and also India will benefit a lot from the fertile lands of Bangladesh. So the game is on; Hasina is doing all her best to fulfill India’s dreams but at the same time the religious people of Bangladesh are determined that they would never let Modi become their new-father. Let us see what happens next.

Behind the Curtain – Death of a Renowned Social Worker

July 11th, 2016

By Afshain Afzal

American dual nationality holder and renowned social worker, Mr. Abdus Sattar Edhi died in a local hospital on 8 July 2016, after a prolonged illness and a lot of pain and discomfort for years. His funeral prayers were attended by Chief Minister Sind, Chief Minister Punjab, general public, and a large number of Pakistan Armed Forces personnel including all the three Forces’ chiefs. His dead body was brought from Mithadar to National Stadium, Karachi under Pakistan Navy escort and after funeral, his body was carried for burial at Mr. Edhi Village Sohrab Goth again under Pakistan Navy escort.   Mr. Edhi was was laid to rest at the Edhi Village in a grave he had dug for himself many years back, with an intention that people would come to his shrine and offer prayers. On the occasion Prime Minister Nawaz Sharif announced 9h July as a national day of mourning, Nishan-i-Imtiaz posthumously and a state funeral and termed his death as an irreparable loss for the people of Pakistan. The Prime Minister said though he wished to attend Mr. Edhi’s funeral in person, however his present position deprives him of the ability to do so.

Pakistan has also made a new history by giving 19 Gun Salute to Mr. Abdus Sattar Edhi as there is no such president in the past. In Pakistan a gun salute is used on occasions such as on the occasion of Independence Day, Pakistan Day, Defence Day and birthday of Holy Prophet Mohammad Alhe Salam (Sal Allah Ho Alhe Wasalam). It is also given when a foreign president or prime minister visits Pakistan. Late Mr. Edhi was very popular in India. He not only frequently visited India but was also awarded Peace and Harmony Award (Delhi) in 2001, Peace Award (Mumbai) in 2004, Peace Award (Hyderabad Deccan) in 2005 and Gandhi Peace Award (Delhi) in 2007. If we recall, a young undented girl reached Pakistani city of Lahore, apparently on train from India. She was found by police and sent to a state-run shelter. After sometime she was brought to a home run by the Mr. Edhi Foundation in early 2012. Mr. Ansar Burney joined hands with Mr. Edhi and went to India with photos and video of the girl to try and find her family but I couldn’t trace any leads.

Mr. Abdul Sattar Edhi was also awarded Shield of Honor by Pakistan Army for promoting the cause of social welfare service. Edhi played a significant role in Lal Masjid tragic incident. Although, it could be confirmed if he was really part of the delegation which carried out negotiation between the authorities and Maulana Abdul Rasheed Ghazi to avert bloodshed at the Lal Masjid-Jamia Hafsa compound, but Mr. Edhi did issue statements after the launch of pre-dawn ‘Operation Silence’ that he had knew from the first day that the obstinate ‘Maulvi’ would not listen. He disclosed that he was in the knowledge of the operation the army had asked him to prepare 400 white shrouds used for covering the dead. In an interview to Daily Dunya newspaper, Mr. Edhi said, “At the time of Lal Masjid operation, I and my wife Bilqees Edhi were there and we had tried to convince Lal Masjid administration to avoid violence. But they just kept on saying Jihad, Jihad… And the result was obvious for this adamant approach.”

Late Mr. Edhi claims that PTI leader Imran Khan and few others, mostly military and intelligence officials, who were conspiring to overthrow Benazir Bhutto’s second government, wanted him to get involved. However, he declined as he never wanted to tarnish the credibility of his organisation by getting embroiled in something that obviously seemed quite disturbing. Late Mr. Edhi added that he was made to feel threatened enough to temporarily leave the country. It is important to mention here that Mr. Edhi and his family are not only American citizens but also frequently visit USA. In January 2008, US immigration officials and intelligence agencies interrogated Mr. Edhi at the Airport in New York for over eight hours, and seized his passport and other documents. Mr. Edhi disclosed that US immigration officials were suspicious over his frequent visits to US and fact that despite holding Green Card, he is not living in the US.

Several documentaries were also prepared on the work of Mr. Edhi including one directed by Tariq Bassam and Omar Mullick, titled “These Birds Walk”. The documentary follows that Mr. Edhi discovered that many Pakistani women were killing their babies at birth, often because they were born outside marriage, where one new-born child was stoned to death outside a mosque on the orders of religious leaders.  So he placed a little cradle outside every Mr. Edhi Centre along with a sign that reads: “Do not commit another sin: leave your baby in our care.” Mr. Edhi till 2013 saved 35,000 babies and found families for approximately half of them. To understand Mr. Edhi motives, we have to peep into his past.

Mr. Abdus Sattar Edhi was born in Bantwa, Gujarat, India. He adopted the profession of attracting people by performing acrobats in the street to make his both ends meet. His father was a poor person who was engaged in sale of cloth. He shifted to Pakistan much after partition in 1947 with a hope to make hay in the sun. However, in the initial years it was not very successful. His son Faisal Edhi in an interview revealed, “He (Edhi) thought that this new Muslim nation would be a social welfare state but, when they got to Pakistan, he found “it was the exact opposite”. After migration from India he managed to acquire a Hindu evacuee house and stated living there. Later he was adjusted in a Memon Dispensary in Mithadar.

In 1951 Mr. Edhi negotiated a small room where he opened a nursing maternity clinic. Interestingly, young Mr. Edhi, although had never done MBBS or any medical course but he along with his friends used to give lecture about maternity to young girls. It would surprise many that he visited many countries including Iran, Greece, Bulgaria and Yugoslavia.  Mr. Edhi had been proposing many midwives to marry him but this could never be materialized. Later, in later 40s he came across Bilquis who also joined the midwifery course. The love affair of Mr. Edhi and Bilquis continued for several years finally they married in 1966, when Mr. Edhi was 38 years. Presently, Mr. Edhi has four children from Bilquis.

There are many allegations on Abdus Sattar Edhi ranging from removal of human organs and later getting them killed in a terrorist activity, links with foreign governments, links with intelligence agencies, corruption in collection of charity money to transporting weapons in Edhi ambulances for terrorist activities. Whatever, the case may be, Mr. Edhi also did a lot of humanitarian work and served the poor. In one of his interviews, he pointed out that Pakistan is at a critical make-or-break stage, and if the system does not undergo a major overhaul, I am afraid that the country may even break up. Given the current conditions, it will take nothing short of a calculated, studied revolution to change things and save Pakistan. One wonders Pakistan is facing identity problem and probably same is the reason why we are directionless. The death of Mr. Edhi has proved that unfortunately Pakistani nation is divided and people are unable to differentiate between friends and enemies.  Nevertheless, there are high hopes that we would be able to implement ideology of Pakistan and our Constitution for better tomorrow. afshainafzal@yahoo.com

Unseen hand behind the move

July 11th, 2016

By Shivanthi Ranasinghe

A bad president is bad, as opposed to the system per se being bad, states Presidential Counsel Manohara de Silva. The Sirisena-Wickremesinghe Government came to power on the pledge of abolishing the Executive Presidency. Yet, since securing power, there is a marked reluctance to fulfil the pledge. However, they are not the first to hesitate. Presidents before also came to power from the platform of abolishing the executive presidential system and all baulked.

This brings the questions, why the Executive Presidency is seen as such a stinker, and what stops the reformists from scrapping the Executive Presidency and returning to a Cabinet form of government.

Weaknesses
“If you take the presidential forms of government,” he explains, “it works well. It all depends on how the system is formulated. There can be certain weaknesses in the present system, which you can certainly improve.
“The worst cases of anti-democratic and autocratic issues also cropped up in the Cabinet form of government that we had prior to 1978. An instance was when the Dawasa newspaper was sealed, and the Associated Newspapers of Ceylon Ltd (ANCL) was acquired, constraining the press freedom. Then when you take other freedoms, 20,000 youths were killed. Let’s put aside the bus companies and the tea estates that were nationalized on the grounds that they were the policies of the times and they were capitalist companies. But even Buhari, which is a small corner shop down Panchikawatta that sells biriyani was acquired.
“Even under a Cabinet form of government, leaders can also act in an arbitrarily autocratic manner. The same can prevail under a presidential system. The problem is not in the system we select, but by not having checks and balances to prevent abuse of power and not strengthening the judiciary to be independent.
“Actually, it is not that the judiciary that doesn’t have that strength, but you have to compel it to act fairly.
“I can’t see anything wrong with the presidential system, which is not to say that I’m in particular favour for what’s existing. There are certain weaknesses that need rectifying. But the weaknesses can exist in a Cabinet form of government too.”
However, he explains, the Executive Presidency has a crucial role to play in Sri Lanka. “Prior to the 1978 Constitution,” he continues, “we didn’t have an executive presidency. Till then, since Independence in 1948, it was a Cabinet form of government. However, the importance of the executive presidency came with the 1987 Indo-Lanka Accord, which incorporated the 13th Amendment (13A) to the Constitution.”
13th Amendment
The 13A decentralized power in favour of the provinces. The provinces existed since 1833, but administration functioned at district level – the second level of the administrative division, making provinces ceremonial. In 1987, the Rajiv Gandhi regime flexed its military muscle and forced the J.R. Jayewardene Government to amend the Constitution and devolve power to the provinces.
India acted in the guise of safeguarding the rights of the Tamil minority group of both Indian and Sri Lankan origin. In reality, however, Sri Lanka got caught between the power struggle of the cold war foes.
“When you study Constitution,” he continues, “and analyze its subsequent amendments, notably the 13th, 17th and the 19th, it can clearly be seen a nefarious hand at work to destabilize the country.
Board of ministers
“The 13A established a governing body in every province and installed a Cabinet. Of course, they didn’t call it a cabinet, but a board of ministers. The central government has a Cabinet. Then, the governing powers were categorized into three lists: powers that can be used by the central government, powers that can be used by the provincial government and powers that can be used by both. Now this is where the biggest threat to the country’s unitary status comes.
“When the 13A was introduced in 1987, a group of over 50 went to the Supreme Court, claiming that this is detrimental to the country. The Supreme Court upon examining the facts assured that the Executive President has the power to balance the Provincial Council (PC) powers. It was explained by the Supreme Court that if the PC Ministers took a wrong decision, the President has the power to override it. That vested power will not be touched by the Amendment.”
Indeed, when the Chief Minister of the merged North and Eastern Provinces, Annamalai Varadaraja Perumal moved a motion in the North Eastern PC and declared an independent Tamil Eelam in 1990, President Premadasa dissolved the PC and imposed direct rule on the province.
Executive powers
“It was not out of any love for us that the executive powers of the President were kept intact,” he explains. “It was to avoid a referendum that would otherwise be necessary. Politically, the government was not in a favourable position to go for a referendum. So, it was shown that the Executive Presidency is a deterrent for the PC to act arbitrarily.
“But by 8 January 2015, the voices to abolish the Executive Presidency were growing louder. In fact, even prominent Bhikkhus such as Ven. Maduluwawe Sobitha Thera opinionated that anyone who’s against the abolition of the Executive Presidency is a traitor.
“In reality however, abolishing the Executive Presidency is nothing more than a step towards the separatism movement that has been working even before G.G. Ponnambolam’s 50:50 demand from the Soulbury Commission. We have since seen the separatists’ progressive movement in the acts of Dudley-
Chelvanayakam, Bandaranaike-Chelvanayakam, Indo-Lanka Accord, the 13A, 17A and the 19A.
“What will happen if we abolish the Executive Presidency whilst keeping the 13A intact? We are simply removing the one person who has the power to stop PC Ministers from taking unjust decisions that might render an injustice to the people of the province. Removing that central figure is the main aim of the separatists.
Executive and legislative powers
“When we have devolved power to the provinces, what we have done is taken some of the executive and legislative powers of the government and given it to the provincial governments. When the executive powers are divided between provinces and the centre, the provinces can also misuse powers the same way the centre does.
“Now the allegation is that the President misuses his powers. But, when we devolved powers to the provinces, we didn’t ensure that the Provincial Government does not abuse its powers. To take a simple example, if we take the Northern or the Eastern Provinces, you will find the national majority becomes a regional minority in the provinces.
“Now the allegation made by Tamil politicians is that the so-called Sinhala majority governments are discriminating and treating the minorities badly. They claim, it is for that reason they want devolved powers.
Sinhala majority
“One needs to ask the question, if the Sinhala majority government which is discriminating the minorities is the problem, then what should be the answer. Is the solution, a Provincial Government, with the roles reversed with the majority becoming the minority? Will Tamils and Muslims be treated fairly by the provincial government?
“Whoever who comes to power can abuse it. If the intentions are pure, then the solution envisioned shouldn’t be to empower the provinces the same way the central government is empowered, but to see what the problem is and determine a solution to that problem.
“Right now, the Executive Presidency offers the checks and balances to ensure that the PC ministers do not act in an arbitrary or abusive manner, while giving the Governor the power to act on the instructions on the PC ministers.
Devolution of power
“Devolution of power is not a bad thing. A unitary Constitution can devolve power. But the central government must have control over the devolved power. If the central government has control over the devolved power, then it is a unitary state; if not, then it’s a federal state.
“The danger we are confronted here with is not the devolution of power, but power devolved in a manner that strengthens the provinces and weakens the central government.
“When the 19A was proposed, we were promised to scrap the executive presidential powers. But the 19A implemented has not touched the executive presidential powers. Why? To do so the government will have to go for a referendum. Then in the ensuing discussions, people will realize the danger of abolishing the Executive Presidency while the 13A is in force.
Another reason
“But there’s another reason why the executive presidential powers were not touched. The executive powers, if taken away from the President, must be delegated elsewhere. Who should be entrusted with these powers? You can’t just give them to the 225 members of Parliament. To govern a country, there must be a governing body. That means, we must again go back to a Cabinet form of government.
“However, there are many factions which are against such a government. Separatists belong to one such faction. The Cabinet is a body in the central government. So, the power will stay concentrated in the central government which the separatists don’t want.
“After coming to power on the pledge of abolishing executive presidency, the government cannot strengthen the Provincial Council instead. So, through the 19A, it was attempted to transfer the executive powers from the President to PM. However, the Supreme Court decided that while the executive powers are entrusted to the President, the PM cannot assume those powers. While the President holds the executive powers, the PM cannot instruct the President.
Constitutional Council
“Instead, they introduced the Constitutional Council (CC), which is worse than G.G. Ponnambalam’s demand for 50:50 representation. The CC is composed of 10 members. The Speaker heads the CC and he has no vote – only on the second round he can have the deciding vote. Therefore, nine out of ten have a vote. The majority of nine is five.
“This nine is composed of the PM and the Leader of the Opposition (LO), who are ex-officio members. The PM and the LO appoint five members. The President appoints one member and the tenth member is appointed by the minority parties. This means, the PM and LO have control of seven votes out of the nine.
“The President is appointed by the majority of the population of the country. The PM represents people of one district only and provided the LO is from a different district from the PM, will represent the people of again only one district. So, out of the 25 districts, at most between the PM and the LO, only two districts will be represented.
“In effect, what have we done through the CC? We have removed the powers of the President and given them to two representatives who at most are representing only two districts.
Critical decisions
“The CC is empowered to make some of the most critical decisions that affect the well-being of the country. For instance, it is the CC that decides who would be the Chief Justice, IGP, Auditor General, Supreme Court judges and so on.
“The 13A was directly imposed on us by India. But who is behind the 17A and 19A, demanding the abolition of Executive Presidency and bringing in a new Constitution? If we closely examine, we will see a dangerous nexus of international Non-Governmental Organizations and foreign elements which have either lured or duped some of our politicians into a trap of destroying our country.”

Mangala violated collective Cabinet responsibility: JO

July 11th, 2016

Yohan Perera and Kelum Bandara Courtesy  Adaderana

The joint opposition today urged President Maithripala Sirisena to take action against Foreign Affairs Minister Mangala Samaraweera whom it accused of violating the collective responsibility of the Cabinet.

Joint opposition MP Dinesh Gunawardane told a media briefing held at parliamentary complex that Mr Samaraweera had challenged the President through his recent statement that the non-inclusion of foreign judges in the judicial mechanism to probe human rights violations was an opinion expressed by the President.

“President is the head of the government and therefore has the power to appoint the cabinet. He announced the stand of the government with regard to foreign judges. However, the Minister expressed a different opinion and therefore it is a violation of collective responsibility of the Cabinet,” he said.

MP Dallas Alhaperuma who spoke about the shadow cabinet said its purpose of was to monitor the work of the minister. “Shadow cabinet is a common concept in politics but the shadow cabinet of ours is different as we will be monitoring the work of the ministers” he said.

MP Bandula Gunawardhane who revealed the latest plans of the joint opposition with regard to VAT said a petition will be filled in courts against the VAT Amendment Bill which was presented in Parliament by Finance Minister Ravi Karunanayake last morning.

“The government had actually bulldozed Parliament by increasing VAT even before the Bill was passed” he said. 

– See more at: http://www.dailymirror.lk/112220/Mangala-violated-collective-Cabinet-responsibility-JO#sthash.WzBC6gJg.dpuf


Copyright © 2017 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress