Enrique Iglesias: Sri Lanka’s president says gig organisers ‘should be whipped’

December 27th, 2015

Courtesy Independent (UK)

President Maithripala Sirisena said women running on stage to kiss the singer and throwing their underwear at him was ‘most uncivilised’

Sri Lanka’s president says the organisers of an Enrique Iglesias gig should be whipped, as punishment over the behaviour of some female fans.

President Maithripala Sirisena said local women running on stage to kiss the singer and throwing their underwear at him during a concert in Colombo on 20 December was “most uncivilised”.

“This is most uncivilised behaviour that goes against our culture,” President Sirisena told a public meeting.

“I don’t advocate that these uncivilised women who removed their brassieres should be beaten with toxic stingray tails, but those who organised such an event should be.”

Whipping with “toxic stingray tails” refers to an ancient punishment reserved for hardened criminals in medieval Sri Lanka.

Public displays of affection are frowned upon in conservative Sri Lankan society.

Police are known to have arrested couples for kissing in public parks.

The concert was part of the Latin pop star’s Love and Sex world tour.

Sri Lankan president: Organisers of Enrique Iglesias gig ‘should be whipped’

December 27th, 2015

By  Courtesy Telegraph

Women throwing their underwear at the Hero singer is “most uncivilised” behaviour, Maithripala Sirisena says

The Sri Lankan president has called for the organisers of an Enrique Iglesias concert to be whipped after the “most uncivilised” behaviour from female fans.

Maithripala Sirisena said the organisers should be punished after women threw their underwear at the singer in Colombo and he claimed some ran towards the stage to kiss the Hero singer.

The singer was performing at a rugby stadium in the capital on December 20 during his ‘Love and Sex’ world tour.

The president described how the punishment should be being “whipped with toxic stingray tails”, an ancient punishment, the BBC reported. The punishment apparently was used for criminals in medieval Sri Lanka.

“This is most uncivilised behaviour that goes against our culture,” Mr Sirisena said at a public meeting.

“I don’t advocate that these uncivilised women who removed their brassieres should be beaten with toxic stingray tails, but those who organised such an event should be.”

In conservative Sri Lankan society, public displays of affection are not culturally acceptable, even for those couples who are married.

As well as the behaviour of women at the concert, the president criticised the price of the tickets, believed to have been between 5,000 rupees (£23) and 50,000 rupees.

The gig’s organisers have yet to comment on the president’s remarks.

Rajapaksa Camp To Launch ‘Our Sri Lanka Freedom Front’ Ahead Of LG Elections

December 27th, 2015

Courtesy Asian Mirror

The ‘Joint Opposition’ which supports former President Mahinda Rajapaksa, has planned to launch a new political front to contest the upcoming Local Government Elections, political sources said.

Accordingly, the ‘Joint Opposition’ has planned to launch a front named “Ape Sri Lanka Peramuna” or Our Sri Lanka Front, to contest the election.

Several political parties including the National Freedom Front, Mahajana Eksath Peramuna, Pivithuru Hela Urumaya and Left Democratic Front are expected to join in forming this new alliance along with the Sri Lanka Freedom Party Rajapaksa camp.

The Rajapaksa camp had been in discussions on the possibility of launching a new front to contest the local elections. Udaya Gammanpila and Vasudva Nanayakkara were among those who had been publicly declaring the possibility of contesting separately from the UPFA.

Meanwhile, President Maithripala Sirisena decided to postpone the LG Elections by six months. Sources said that the President had taken this decision as the SLFP was yet to find a solution to its internal power struggle. Meanwhile, according to some SLFP Ministers in government, the ‘Joint Opposition is on the verge of a split. Minister S.B. Dissanayake recently claimed that 15 MPs were ready to join the government.

Is Hirunika following her father’s footsteps?”

December 27th, 2015

Courtesy The Daily Mirror

Nava Sama Samaja Party Leader Vickramabahu Karunaratne yesterday raised doubts whether MP Hirunika Premachandra followed the footsteps of her father who he identified as a hoodlum in Kolonnawa, as she attempted to resolve disputes among mobs.

He mentioned that late Bharatha Lakshman Premachandra was a reputed hoodlum who settled disputes among people in Kolonnawa.

“It looks like the daughter has taken up the same task of solving people’s issues,” he said.

Commenting on the recent incident where a man was allegedly abducted by six supporters of Ms. Premachandra, he said no one could take the law into their own hands.

Prof. Karunaratne, a key activist of President Maithripala Sirisena’s election campaign, pointed out that it was solely the police who had the authority to take action against illegal activities. “We wonder if this government is too practicing the previous government’s habit of abducting people. We have a police department to deal with crimes, and today the department is more independent than what it was in the past,” he told a news conference. – See more at: http://www.dailymirror.lk/100721/is-hirunika-following-her-father-s-footsteps#sthash.dycPNsuO.dpuf

කක්කුස්සිකාරයෝ

December 27th, 2015

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

 කක්කුස්සිකාරයෝ හෙවත් අන්ටචබල්ස්ලාද මිනිසුන්‍ ය​. ලංකාවේ රෝහල් වල මා දුටු දෙයක් නම් කක්කුස්සිකාරයෝ හෙවත් වැසිකිලි සුද්ධ කරන්නවුන් සහ දොස්තරලා අතර මහා පරතරයක් තිබෙන බවයි. සමහර දොස්තරලා වැසිකිලි සුද්ධ කරන්නවුන් වාට්ටු හරහා ගියද ඔවුන්ව නොදකිති. හෙදියන් සහ ඇටෙන්ඩන්වරුන් නිතරම ඔවුනට බැණ වදිති. ඔවුන්ද හිස් පහත් කරගෙන වැසිකිලි ශුද්ද කොට නිහඞව යති. 
 කළුබෝවිල රෝහලේ වාට්ටු වැසිකිළි ශුද්ද කිරීම සඳහා කෙට්ටු පුද්ගලයෙක් විය​. ඔහු ගිණි වතුර කෑන් එකක් රැගෙන එයි. ඉන්පසු ඉදළකින් වැසිකිළි ශුද්ද කර දමයි. ඔහු  වැසිකිළි ශුද්ද කර ගිය මොහොතේ පටන් යළිත් රෝගිහු වැසිකිළි ජරා කරති. 
මාතලේ රෝහලේ මේ කහළ වැඩය කලේ පළනී නම් දෙමල මිනිසෙකි. ඔහු රෝහලේ ලේ සැරව ගෑවුනු රෙදි හෝදා  අමතර ආදායමක්ද ලැබුවේය​. ඔහු මේ රෙදි හේදුවේ ලොකු යකඩ බැරල් එකකය​. මෙම යකඩ බැරල් එකට දර හිස් සේලයින් බෝතල දමා  හවසට ගිණි ගහයි. එවිට පරිසරය දුමින් පිරී යයි. අපගේ වෛද්‍ය නේවාසිකාගාරය තිබුනේ  පළනීගේ වෙල්ලහැළිය ආසන්නයේය​.  පළනීගේ දුමේ ප්ලාස්ටික් විශ කාරකයන් තිබුනද ඉන් මදුරුවන් පළා ගිය හෙයින් කිසිවෙකු  පළනීගේ වෙල්ලහැළිය ගැන පැමිණිලි කලේ නැත​. 
වරක්  පළනී අසනීප වූ නිසාදෝ වැසිකිලි පවිත්‍ර කිරීමේ කාර්‍යය ඇණ හිටුනේය​. වාට්ටු නරකාදි මෙන් දිස් වූයේය​මේ හේතුවෙන්  පළනීගේ රැකියාවේ වැදගත්කම කාටත් අවබෝධ විය​.එම නිසා සෞඛ්‍ය අධ්‍යාපන පංතියකදී වරක් රෝහලේ වැගත්ම පුද්ගලයා කවරෙක්ද කියා විශේසඥ ප්‍රජා වෛද්‍යවරියක් මගෙන් ඇසුවාය​. ඇය මගෙන් අපේක්‍ෂා කලේ රෝහලේ වැගත්ම පුද්ගලයා රෝගියා යන පිළිතුරයි. නමුත් මම කීවේ රෝහලේ වැගත්ම පුද්ගලයා කක්කුස්සි හෝදන්නා බවයි. එයට හේතුවද මම කීවෙමි. වෛද්‍ය අධ්‍යක්‍ෂක නොමැති විට විශේසඥ වෛද්‍යවරයෙකුට අධ්‍යක්‍ෂක ගේ වැඩ ආවරණය කළ හැකිය​. විශේසඥ වෛද්‍යවරයා නොමැති විට ජ්‍යෙෂ්ඨ වෛද්‍ය නිලධාරීට වැඩ ආවරණය කළ හැකිය . වෛද්‍යවරයා නොමැති විට හෙදියට වාට්ටුව බලා ගත හැක​. නමුත් කක්කුස්සිකරු නොමැති විට ඔහුගේ වැඩ ආවරණය කිරීමට කෙනෙකු නැත​. එම නිසා රෝහල කඩා වැටෙයි. 
කොලොන්ගොඩ ග්‍රාමීය රෝහලේ වැසිකිලි පවිත්‍ර කලේ විජේකෝන් බණ්ඩා නම් පුද්ගලයෙකි. ඔහුගේ ගම අඹගහපැලැස්ස වූවද අඹගහපැලැස්ස රෝහලට හූවක දුරක ඔහුගේ නිවස තිබුනද ඔහු සැතපුම් හතලිහකටත් වඩා දුරින් පිහිටි කොලොන්ගොඩ ග්‍රාමීය රෝහලේ සේවය සඳහා පැමිණියේ ගමේ රෝහලේ වැඩ කිරීම නිසා පාසලේදී තමන් ගේ දරුවන් නින්දාවට ලක් වෙන නිසා කියමිනි. රෝහලේ සුද්ධ පවිත්‍ර කිරීම් කරන ඔහු රාත්‍රියට මදුරුවන් පිරි බාහිර රෝගී අංශයේ බංකුවක් මත නිදයි. 
ඒ කාලයේ මම කොලොන්ගොඩ ග්‍රාමීය රෝහලේ ස්ථාන  භාර වෛද්‍යවරයා විය​. දිනකට පැය හතරකට සීමාවූ අතිකාල දීමනා සහිතව මගේ වැටුව රුපියල් 20,000 ආසන්න විය​. නමුත් විජේකෝන් බණ්ඩාගේ වැටුප රුපියල් 1800 කි. මේ නිසා මට යම් වරදකාරී හැඟීමක් ද ඇති විය​. නව වාරයක් පටන් ගන්නා විට මම විජේකෝන් බණ්ඩාගේ දරුවන්ට පොත් පත් රැගෙන දුනිමි. නමුත් පසු කාලයක මට පෙනී ගියේ විජේකෝන් බණ්ඩාට ලොකු අහේනියක් නොමැති බවයි. අඹගහපැලැස්සේ ඔහුට තමන් ගේ ඉඩමක නිවසක් තිබුණි. එම ඉඩමේ පොල් එළවළු වගා කොට තිබුණි. කුඹුරෙන් හාල් ලැබුනේය​. රැකියාව ඔහුට අතිරේක ආදායම් මාර්ගයක් මෙන්ම විශ්‍රාම වැටුප මහළු කාලයේ ආරක්‍ෂණයක් විය​. 
මීගමුව රෝහලේ වාට්ටු වැසිකිළි ශුද්ද කිරීම සඳහා  කිහිප දෙනෙකු සිටි අතර ඔවුන් ප්‍රදේශයේ දේශපාලකයාගේ හෙන්චයියන් වූ හෙයින් ඔවුන් බීඩි බිබී රෝහලේ මුල්ලක වාඩිවී  වල්පල් කතා කරමින් සිටියහ​. මේ නිසා වැසිකිළි ශුද්ද කරන ලද්දේ අනියම් කම්කරුවන් දෙතුන් දෙනෙකි. මතු දින රැකියාව ස්ථිර කරනු ඇතැයි සිතාගෙන ඔවුන් වෙහෙසී වැසිකිලි ශුද්ද කලද රෝගීන් කොරිඩෝ‍රවලද ජරා කල නිසා ඔවුන් ගේ වෑයම සඑල වූයේ නැත​. 
යුද හමුදා රෝහලේදී  රාත්‍රී වැඩමුරය  කල දිනයක  මම අපගේ වාට්ටුවට පැමිනෙන කොල්ලෙකු අතට මුදල් දී යුද හමුදා කැන්ටිමෙන් මාළු පාන් හෝ රෝල්ස් දෙක තුනක් ගෙන එන ලෙස කීවෙමි. එහෙත් වාට්ටුවේ සිටි සාජන් මේජර් කොල්ලාගේ අතින් මුදල් ගෙන ඔහු කැන්ටිමට ගොස් මගේ උදෑසන ආහාරය ගෙන ආවේය​. පසුව  සාජන් මේජර්  මට පැවසුවේ කොල්ලා වාට්ටුවේ කක්කුස්සි සුද්ධ කරන්නා බවයි. එය ඇසූ පසු මගේ මුවට සිනහවක් ආවේය​. එහෙත් වාට්ටුවේ කක්කුස්සි සුද්ධ කරන කොල්ලාට සිනහවකින් සංග්‍රහ කිරීමට මම අමතක නොකලෙමි. 
 කැනඩාවේ යෝක් විශ්ව විද්‍යාලයේ වැසිකිලි ශුද්ද කරන්නා ශ්‍රී ලංකාවේ ද්‍රවිඩයෙකි. ඔහු මා දුටු මුල් දිනයේදී මම සිංහලයෙකු ලෙස හැඳිනගෙන මා දෙස නොබලාම ගියේය​.   වරක් ඔහු වැසිකිලිය ශුද්ද කිරීමෙන් පසු මම වැසිකිලියට ගියෙමි. ඒ යන අතරතුර වැසිකිලිය ශුද්ද කිරීම ගැන මම ඔහුට ස්තූති කලෙමි.  ඔහු හිස් සැලීමෙන් ඒ ස්තූතිය පිළිගත්තේය​. 
කක්කුස්සිකාරයෝත්  මිනිසුන්‍ ය​. ඔවුනටද බඩගින්න සංතාපය වේදනාව දැනේ. 
වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

Bipanchika, Anubhawar Shabdajyoti released at press club

December 27th, 2015

Nava Thakuria

Bipanchika, Anubhawar Shabdajyoti released at press club By Our Correspondent
Guwahati: The third annual issue of Bipanchika, published by Karmabir Nabin Chandra Bardoloi Puthibharal Paduoi Samaj, was released at Guwahati Press Club on Sunday. The same meeting also witnessed the release of Anubhawar Shabdajyoti, a collection of Assamese poems penned by Lambit Barua and published by Kohima Sahitya Sabha from Nagaland.
Inaugurating the annual magazine Bipanchika, director of Assam Library Services, Uttam Sharma appreciated the effort of the readers attached to Karmabir Nabin Chandra Bardoloi Puthibharal for their continuous effort to bring out an annual publication comprising articles from different sections of the society.

Uttam Sarma (4th R), Director of library service  and Naba Thakuria (2nd R), Secretary Guwahati Press Club releasing two books titled “Bipanchika” an annual magazine of Karmabir Nabin Chandra Bordoloi Puthibharal Padhuri Samaj and “Anubhawar Sabdajyoti” collection of a few Assamese poems written by Lambit Baruah respectively during a function organized by Karmabir Nabin Chandra Bordoloi Puthibharal Padhuri Samaj, at Guwahati Press Club on Sunday.

Uttam Sarma (4th R), Director of library service and Naba Thakuria (2nd R), Secretary Guwahati Press Club releasing two books titled “Bipanchika” an annual magazine of Karmabir Nabin Chandra Bordoloi Puthibharal Padhuri Samaj and “Anubhawar Sabdajyoti” collection of a few Assamese poems written by Lambit Baruah respectively during a function organized by Karmabir Nabin Chandra Bordoloi Puthibharal Padhuri Samaj, at Guwahati Press Club on Sunday.

On the other hand releasing Anubhawar Shabdajyoti, journalist Nava Thakuria expressed hope that the initiative of Kohima Sahitya Sabha will enrich the Assamese literary world in a different way.  He also pointed out that Assamese writers based in northeast India should also initiate to publicize their creations through digital medium as well.
Various speakers including senior librarian Rabindranath Pathak, Kohima Sahitya Sabha president Prahlad Sonowal, poet Lambit Barua, artist Debananda Ulup, Atul Bharali, Rabin Baruah, Hiramoni Pathak, Sewali Kalita, Nabajyoti Sikder, Runumi Bhattacharya, Runu Goswami, Meghali Das, Chandan Das, Radhika Sonowal, Amiya Sonowal, Jayanta Sarkar, Baishali Sharma etc also highlighted the need of regular interactions among various sections in Assamese society.

 

Massacre of the innocents: Isil are today’s King Herods say Archbishops

December 27th, 2015

By , Religious Affairs Editor Courtesy The Telegraph

Jihadists driven by vision of ‘apocalypse’ warns Welby in stark Christmas message

Britain’s two most senior clerics have drawn on the darker side of the nativity story in hard-hitting Christmas sermons warning of the possible “elimination” of Christianity from the region of its birth.

The Archbishop of Canterbury, the Most Rev Justin Welby, and Cardinal Vincent Nichols, the leader of the Roman Catholic Church in England and Wales, both draw comparisons between the Biblical account of the mass murder of children around Bethlehem on the orders of King Herod and the 21st Century Jihadist threat.

In his Christmas morning sermon at Canterbury Cathedral, Archbishop Welby is expected to warn that that the so-called Islamic State group – also known as Isil, Isis or Daesh – wants to bring “apocalypse” to the Middle East and beyond, driven by an obsessive belief that they are living in the “last days”.

Meanwhile Cardinal Nichols, the Archbishop of Westminster, also used his Christmas address to speak of the surge in murder driven by faith, something he condemned as “abhorrent”.

Islamic State fighter on the march in Raqqa

In a homily during Christmas midnight mass at Westminster Cathedral he also alluded to Herod’s massacre of the innocents and described Christians being murdered by Islamist extremists as martyrs.

“Today’s Herods, Isis and the like around the world in so many faiths, propose false apocalypses.”
Archbishop Justin Welby

He described the idea of “violence in the name of God” as a “corruption of true faith”.

The two impassioned messages come at the end of a year marked by slaughter and mass-displacement of religious minorities including Shia Muslims, Yazidis or Christians across Syria, Iraq, Libya and elsewhere in the Middle East.

Both clerics have publicly urged the Government to open the UK to significantly more refugees fleeing the region – pointedly likening the experience of those crossing the Mediterranean to Mary, Joseph and the Baby Jesus escaping into Egypt to avoid the wrath of Herod.

• Egyptian Christians wait for news of loved ones kidnapped by Isil

Speaking last week at an event hosted by Cardinal Nichols, the Prince of Wales also warned of the risk of Christianity being effectively wiped out in Iraq – once a centre of Christian scholarship – within five years.

Coptic Christian men whose relatives were abducted in Libya hold their photos in front of the foreign ministry in Cairo, Egypt  Photo: Hassan Ammar/AP

In his sermon Archbishop Welby is expected to describe Isil as “a Herod of today”.

Using the word “apocalypse” in the original Greek meaning – as an unveiling or revelation – he contrasts the message of hope summed up by the angels announcing the birth of Jesus with the deadly vision put forward by Jihadists and other religious extremists.

“Today, across the Middle East, close to the area in which the angels announced God’s apocalypse, Isis and others claim that this is the time of an apocalypse – an unveiling created of their own terrible ideas, one which is igniting a trail of fear, violence, hatred and determined oppression.

“Confident that these are the last days, using force and indescribable cruelty, they seem to welcome all opposition, certain that the warfare unleashed confirms that these are indeed the end times.

“They hate difference, whether it is Muslims who think differently, Yazidis or Christians, and because of them the Christians face elimination in the very region in which Christian faith began.

“This apocalypse is defined by themselves and heralded only by the angel of death.”

Isil video showing the aftermath of the murder of Coptic Christians  Photo: Universal News and Sport

Drawing a comparison with the Biblical account of the nativity, he continues: “Herod too gets this apocalypse.

“He senses that this tiny, helpless, vulnerable, utterly normal child is the ultimate threat to his power and authority.”

He will add: “Force meets love, and love has to flee into Egypt and returns to ordinary life and eventually to a cross and an empty tomb, conquering the world.

“At Christmas we are confronted with God’s form of power, which judges all our forms of power.

“To all who have been or are being dehumanised by the tyranny and cruelty of a Herod or an Isis, a Herod of today, God’s judgement comes as good news, because it promises justice.”

“Violence in the name of God is abhorrent – it is always a corruption of true faith.”
Cardinal Vincent Nichols

Contrasting how, in the gospel accounts, the shepherds set out to worship the baby Jesus but Herod wanted to kill him, the Archbishop will add: “Today’s Herods, Isis and the like around the world in so many faiths, propose false apocalypses.

“But you and I are called to respond in worship and transforming, world-changing obedience, both as individuals, and together, to this revelation of the baby that defines God, for it is our response to Jesus that defines us.”

Speaking at midnight mass, Cardinal Nichols said the image of a baby was the antithesis of the violent message preached by religious extremists.

“As this child is God in our flesh, then violence has no place at all in his presence,” he said.

“Even more emphatically, it means that any claim to justify such violence in the name of God is abhorrent – it is always a corruption of true faith.”

Urging Catholics to pray for victims of religiously-motivated violence, he said: “We pray especially for our Christian brothers and sisters who suffer grievously for their faith in Jesus as their Lord, losing life and belongings, suffering torture and unspeakable cruelty for his sake.

“As we pray for their courage, we remember that Boxing Day is the Feast of St Stephen – the first Martyr – and that on 28th December we celebrate the Feast of the Holy Innocents, the children slaughtered out of hatred and fear of Jesus.”

Jaffna – an arid land without heroes -Part III

December 26th, 2015

H. L. D. Mahindapala

The first shot in the North-South war , a.k.a. Eelam War, rang out on July 27, (Friday), 1975. Its  vibrations shook the foundations of the sleepy villages and towns of Jaffna. It was never going to be the same again in Jaffna. The shock waves shook Jaffna not because the shot was fired at Ponnalai Varadraja Perumal Temple, Jaffna in a time  of peace. It was because of the political implications of killing   an unarmed pilgrim visiting  the temple. Fired at point blank range it killed Alfred Duraiyappah, the mild mannered Mayor of Jaffna,  who was alighting from his car for his usual Friday prayers. As the subsequent events confirmed, it signalled the end of an era and the beginning of uncertainty, fear and ominous times to come.

The sound of the first shot continues to echo even today because it was also the first shot fired by Velupillai Prabhakaran. He had just turned 21 then. His first shot removed any inhibitions he had about  killing human beings. From then onwards his career rose to dizzy heights not only because of  his own ability to kill but also because of  his ability to get others to kill on his behalf. As his confidence in killing grew he aspired to be his celluloid hero Clint Eastwood – the Hollywood idol who fixed everything with his gun. He turned his killing others and others dying for him into a cult. Jaffna took to the cult of death like duck to water and it was never the same again.

The killing  of Alfred Duraiyappah marks the beginning of the North-South war. It was the very the first shot in Prabhakaran’s war against the rest which he waged for 33 years. He emerged as the Thalaivar (the leader), leaving behind the other rival militants, purely on his ruthless capacity to kill. He had no qualms in  eliminating any other Tamil rival as long as it helped to make him  “the sole representative of the Tamils”.  Eventually, he wiped out  the Tamil leadership that passed the Vadukoddai Resolution (May 14, 1976) that empowered him  with the gun. He also emerged at the propitious time when the Jaffna elite had legitimised violence and urged the youth to take up arms to wage a war which the ageing Tamil leadership could not undertake. He was the first born child of the Vadukoddai Resolution that legitimised violence to achieve Eelam. Armed with the licence given to him by the Vadukoddai Resolution he went on a spree of killing until it came to a stop at Nandikadal.

Not surprisingly, the last shots of the war also were fired by Prabhakaran when his bodyguards targeted the Tamil civilians fleeing from his Pol Potist gulag into the welcoming arms of the Security Forces. Those last shots were fired to kill the Tamils and protect Prabhakaran who needed the Tamils to shield him from the advancing Security Forces. Prabhakaran’s last shots targeting  his own people blasted the myth of the Tamils who believed that the people were behind their “Surya Devan”. The Thalaivar who offered the cyanide pill as the sacrificial symbol of his new religion was now shooting the Tamils for not swallowing  the cyanide pills as a show of solidarity with his cause. Tamils fleeing from him was the  last blow to his ego. He and the Tamil Diaspora couldn’t accept that the Tamils preferred the Security forces of “the enemy” to “the liberations forces” of the Tamil killer squads. It was a desperate time when the Tamils had no hero to turn to. They ran into the arms of the demonised Sinhala forces who gave them food, shelter, medicine and, above all, peace which their hero could not deliver.

In between the very first shot and the last shots Prabhakaran never ceased killing unarmed Tamil civilians. S. C. Chandrahasan, the son of the father of Tamil separatism, S. J. V. Chelvanayakam, and V. Anandasangaree, head of the Tamil United Liberation Front (TULF), are on record saying that Prabhakaran killed more Tamils than all the other forces put together. He began his political career by killing Tamils and also ended it by not only killing his own people who shielded him but also humiliating them by misleading them into a war that ended in total defeat.

The Tamils who were pushed into an inescapable corner by the mono-ethnic extremism of  the Vadukoddai Resolution had no alternative but to go along with Prabhakaran. Political events cast upon him  the burden of carrying the Vadukoddai Resolution to a conclusion. The Tamils were stuck with him though the cruelties of Prabhakaran left the Tamils in a political and moral vacuum. But Prabhakaran was their last hope to achieve what was promised in the Vadukoddai Resolution. The politics and morality of the Tamils were tied to Prabhakaran. Whatever he did was right and whatever that was done against him was wrong. And when they lost him they found themselves in no-man’s land.

The dominant image of Prabhakaran in Tamil politics point directly to the tragedy, and also the obscenity, facing Tamils : they do not have in their history an inspiring or moral leader to hero-worship other than Prabhakaran. Oddly enough, he is a hero to the Tamils not because he won anything for them. They  gave everything they had to him and  he failed to deliver. But he is a hero because there isn’t a single other leader who had led the  Tamils into battle against a demonised “enemy” on the scale launched by Prabhakaran and held on for so long. He was the lever with which the Tamils were hoping to manipulate the international community. He was the bargaining chip and when he went even the crafty NGO bluestocking, Radhika Coomaraswamy, was emotionally disturbed, fearing that everything she had fought for was lost. She  reacted aggressively castigating Dayan Jayatilleka for his speech at the UNHRC which overturned the anti-Sri Lankan resolution sponsored by the Europeans.

The Tamil elite was secretly glorying in Prabhakaran’s victories which they thought brought them some dignity at  home and recognition in the international community. But it was tinsel glory. He was fighting a war which he could not win, despite his initial successes. No one had spilt so much Tamil blood for so long and achieved nothing.  In the end, when he was on the run, he revealed his  true colours : he was not fighting for the Tamils, he was fighting for his own survival using the Tamils as a shield to protect him and  his family. His initial idealism had evaporated and the new realities told him that he  had to fight for his survival which he equated with the survival of the Tamils. But the Tamils have proved that they could achieve better things by running away from him in search of better worlds than staying with him.

His unrelenting commitment to kill was his strength and weakness. Killing was to him what a “hit” was to a drug addict : he got a kick out  of it and he could not survive without it. Adulation and  hero-worship distorted  his power to think, if he  had any such powers at all. He expected the Tamils to fall at this feet, as their saviour, and follow him to the bitter end. It was when the Tamil refused to go along with him all the way that he fired his last shots at the Tamils deserting him. He was the kind of hero who demanded total obedience, particularly when it came to sacrificing their lives. His heroism depended  on other Tamils sacrificing  their lives for him. He expected to brain-wash other people’s children to die for him while keeping his own kids safely at home, or swimming in his pool in the heart of the dry zone. He dragged the Tamils along  with him, at gun point, to keep them as a human shield to protect him. And when the Tamils abandoned him, and voted with their feet to live in a better world, he shot the fleeing Tamils. How great is this Tamil hero who reached the  peak of his power by standing on a mountain of Tamil corpses?

However, the fact that he used the Tamils to glorify  his  own ends on the promise of delivering a goal which he could never achieve is not an issue that concerns his blind followers. Like the shaven-headed Neo-Nazis the cult followers are eager to overlook the failures of the most cruel and ruthless grave-digger, widow-maker and child-abuser produced by the Tamils to bury the Tamils in mass graves. In a perverse way the Tamils embrace his cult of death when they follow his bullet-brandishing flag, or commemorate his birthday. Unwittingly, they are thirsting for his cult of death. When they embrace Prabhakaran they deny life and all the goodness that life has to offer.

This signifies, firstly, the aridity and the hollowness of the history of Jaffna. They have yet to produce a man with dignity and humane values as their hero. Secondly, it points to the hidden layers of the pitiless fascist culture inherent in peninsular politics. Jaffna has been unhappy because it had no hero. It is also unhappy now because it’s hero is the biggest killer of Tamils. The Tamils who claim to have settled down in Sri Lanka even before the Sinhalese stepped in have nothing to show at the end of their journey other than Prabhakaran and his flag which, incidentally, was drawn by a street artist in Chennai. It was a cheap product both in costs and design. Prabhakaran  is said to have paid the S. Indian artist a pittance. And the over-all design of the flag had come from Prabhakaran who was impressed with the MGM lion snarling from a ring. He substituted the Chola tiger for the Hollywood lion and ringed the beast’s head with thirty-three bullets against a background of two crossed guns fixed with bayonets.

Since the flag is the highest symbol of a community/nation, representing its values and culture, the LTTE flag should be taken as a reflection of the Tamil culture and the values coming from  the depths of the Tamil mind contained in the cranium of of the greatest Tamil hero, Prabhakaran. In  contextualising the flag, it can be argued that Prabhakaran and his flag  reflect each other’s subhuman beastliness unerringly. It is a flag without a single redeeming feature. There isn’t a single symbol in it that represents humane values affirming its faith in peace, co-existence in a multi-cultural world and an inspiring / uplifting culture. No Tamil has  so far rejected this flag as being repugnant to the Tamil culture. They seem to be eager to go along with it, waving it from London to Melbourne, and from Toronto to Timbuctoo.

When a community embraces the symbols of its unrelenting and ruthless persecutor, torturer and killer what does it say of its culture? Doesn’t the symbiotic relationship between the Tamils’ greatest hero and the community means that they both share the same values? Isn’t one the reflection of the other? Consequently, isn’t it logical that the pathological killer of Tamils should chose the Chola Tiger ringed by thirty-three bullets and two bayoneted guns to represent the Tamils and their culture? It can be argued that the symbols in Prabhakaran’s flag represent the Chola warrior cult. Well, if Prabhakaran is the representative of that cult does it mean that the mission of the warrior cult of the Cholas is to eliminate Tamils from the earth? Or that the Tamils have been put on earth to shield Prabhakaran and his  family? Doesn’t the Tamil flag and the Tamil Thalaivar, when put together, expose the inherent evil characteristics of the bloody Tamil culture of Jaffna?

Prabhakaran’s rise, growth and death came out of the womb of Jaffna which was historically ruled by a fascist culture of varying  shades. In broad terms, Jaffna was ruled by three sets of local rulers in their brief history, leaving aside the colonial masters. They were (1) the Sankili type of tyrant who marched down to Mannar in 1544 and massacred Catholics for swearing allegiance to the Portuguese kings instead of him; (2) the Vellahla subalterns to colonial masters who ruled Jaffna with a “caste”-iron fist and, (3) the worst of all, Prabhakaran, the ruthless killer of Tamil dissidents and his rivals, imitating Sankili’s political culture of killing all those who do not swear allegiance to him. All three aimed  to rule the territory as “the sole representative of the Tamils” – a cult that resisted and  eliminated, by force if  necessary, all rivals. This cult had strong  fascist strands which held Jaffna in thrall. In the hands of Prabhakaran the cult of the “sole representative of the Tamils” reached it ruthless extremity. He pursued it to the bitter end applying efficiently the  Chinese axiom that there can’t be two tigers hunting in the same mountain.

It was after President Mahinda Rajapakse liberated the Tamils from the fascist grip of Prabhakaran that the Tamils found the opportunity to taste democratic freedoms as never before. They were given the freedom to elect their own representatives without bending into two before fascists to get nomination. They were given the right to vote without fear of their hands beings cut for doing so.  Their fear of sending their children to school not knowing whether they would be abducted by Tamil Boko Harams was removed for good. They were able to receive food and other essentials from “the Sinhala government” without substantial quantities being being siphoned off to fatten the fascist rulers and their cadres. They can crack jokes against Mahinda Rajapakse and Ranil Wickrermesinghe, or even criticise them without the fear of being hung on the lamp posts of Jaffna. They can owe allegiance to V. Rudrakumaran, the fake Prime Minister in New York, who can’t eve issue a visa to go the toilet, without fear of being massacred by a latter-day Sankili.

Above all, the right of Tamils to run their  region by elected Tamil representatives was realised for the first time in their history when President Mahinda Rajapakse held elections in the liberated Northern  Province. The Tamil representatives of Northern Province made history when they became the first elected rulers of their own territory. History will record that it  is the Sinhala forces that liberated Jaffna for democracy to flourish by dismantling the fascist rule that oppressed the Tamils from the time they established their settlement in the 12th century.  And  it must be emphasized that democracy is guaranteed in the NP Council only if the centre retains the power to maintain democratic institutions without the provinces being hijacked by future Prabhakarans.

Today a “Sinhala government”, as they are never tired of saying,  has appointed a Tamil to lead the opposition. M. Sampanthan can hold his head high with dignity and be proud that a Tamil is officially leading the opposition to a “Sinhala government”. Could he have, as a Tamil, led the opposition to the Thalaiavir of his Tamil government in the Vanni? Could he even have swim in Prabhakaran’s swimming pool? What is the dignity and honour he had when he had to go bending in two to get nomination and votes from a podian like Prabhakaran simply because  he wields a gun? Could V. Wigneswaran have given a judgment that went against his revered leader, if he was a judge in Prabhakaran’s kangaroo courts? So in what democratic space did the Tamils ever find their dignity, freedom, honour and respect?

President Maithripala Sirisena is in command of a force far greater than Prabhakaran ever had. But the Tamils have the freedom to oppose him without those guns being trained on them to make them obey his politics. The TULF leader Ananadasangaree once complained that when Mrs. Bandaranaike went to open the Jaffna University they exercised their right to protest, sitting in front of the University in Jaffna — and they did it without getting killed. But  under the Tamil Thalaivar they couldn’t even step into Jaffna. That’s the difference between “the Sinhala governments” and the “Tamil government” of Jaffna.

Then again consider  how much respect and  dignity did the Tamils, who were denied their basic right to worship their God in the Hindu temples, have under the Vellahla casteist fascism? I was there at Maviddipuram Temple when  the low-castes were waging their battle to gain entry into the temple run by a brahmin. I saw N. Shamugathasan, the leader of the Communist Party. But I never saw Sampanthan or any other Federal Party leader, including S. J. V. Chelvanayakam, standing up for the rights of the oppressed people of Jaffna. As stated by Bryan Pfaffenberger, who made a study of Jaffna caste system, the Federal Party “tip-toed” out of the issue. They were pussy-footing around the issue fearing that they would lose the vote of the Vellahlas who were in the majority. Having denied the Tamil people their basic right to walk in day time, or to get a drop of water from the high caste wells, for centuries under their sacred Hindu system,  the Sampanthans and Wigneswarans have the gall to go round the world and proclaim, with feigned righteousness, that they have been denied their dignity, their respect, their culture by “the Sinhala governments”.

The Tamils have  this tendency to live in a permanent state of catatonic denial. They bury their heads in the sand like the ostrich because the reality debunks their myths that feed their bogus fears whipped up by them to survive in peninsular politics. No  one  can survive in peninsular politics  without raising the fears of the Sinhala bogey-man. They thrive in the political culture of hate.  The Vadukoddai Resolution was filled with the politics of hate. It contained a caricature of history which demonised the Sinhala-Buddhists to lead Tamil politics to the extreme end of hate demanding a separate state. Filling their politics with hate was a necessity to demand a separate state.

Alfred Duriyappah was killed under the prevailing tense and  hate-filled political climate of Jaffna. He had been demonised by the TUF leaders for being a “collaborator” with the Sinhalese.  Fledgling militants like Prabhakaran – he was shivering when he shot because it was his first killing, says eye-witnesses – were brain-washed to kill the “enemy / traitors” of the Tamils. The Tamil political elite were  on platforms crying for the blood of Tamils like Duraiyappah. The Vadukoddai Resolution had legitimised violence as means  to  their end. The disillusioned Tamil youth too were responsive to this hate culture. Jaffna was tinder dry with the unbearable heat of hate.  It was ready to explode. Pin-pointing the responsibility for the death of Duraiyappah Prof. Rajan Hoole says: “If anyone, it is the TUF and Amirthalingam (its leader)  who should bear the responsibility…”(p.18, The Arrogance of Power, Myths, Decadence and Murder, University Teachers for Human Rights (Jaffna), Rajan  Hoole).

Though he posed as a non-violent Gandhian, Amirthalingam did not mind “the boys” killing someone here and robbing a bank there, said M. R. Nayana Swamy, Inside the Elusive Mind, Prabhakaran. “Amirthalingam appears to have considered the TULF and Prabhakaran’s LTTE as two sides of the same coin, one political and ideological and the other armed and military. As later years proved, Amirthalingam was too naive to think thus.” (p. 45 – Ibid).

But the Tamil leadership never took responsibility for the Tamil violence they unleashed in pursuit of their elusive Eelam. They blamed it on the Sinhala-Buddhists. The Vadukoddai Resolution is the  ultimate  expression  of the hate politics of the Tamil leadership. They urged the Tamil youth to take up the guns. They did and the first move they made was to turn the guns on the Tamil leadership that passed the Resolution.

It was too late when the killer of Duraiyappah came back a decade or so later to get Amirthalingam. The karmic forces released by the TULF leader’s actions came chasing  after him, like his shadow, and got him in the end. Only the Sinhala police force, demonised and vilified by Amirthalingam and his mates, was there to defend the Tamil leaders under attack by Prabhakaran’s assassins. But even that could not save Amirthalingam.

More of this in the next article.

(To be continued)

 

PRESIDENT MAHINDA RAJAPAKSE- LOVER OF THE NATION!  WILL SRI LANKA BE NEXT BRAZIL?

December 26th, 2015

By M D P DISSANAYAKE

MAN WITH A MISSION:

The President Mahinda Rajapakse is continuing to command the respect and administration of the Sri Lankans.  His Report Card of nine years of performance showed the qualities of a rare politician who placed his love for the country above everything else.  He did not blink a moment during the nine year period, to allow the country to go backward.  Instead he gave leadership to begin new ventures, one after another, to enhance the gross domestic productivity and per capita income.

Adam Smith was the first to realize  “that the Wealth of a Nation was not in the accumulation of commodities nor in the resource reserves that a nation may happen to possess. But rather wealth exists in the productive knowledge of its people. The ability to efficiently transform resources (factor inputs) into desired goods and services represents the true source of a nation’s wealth.”

President Mahinda Rajapakse in his nine year business plan and plan implementation had identified the new avenues and major capital expenditure projects that are needed to increase the wealth of the nation.  In order to achieve this important factor, he has upgraded the education sector from  Primary, Secondary, High School and through to University Level.  He did not restrict the education to selected few Schools in Colombo, instead upgraded the teacher training, development, curriculum changes and equipped the schools throughout the country with modern technologies.

The capital formation is a long process and it involves a waiting period for the transformation of the economy.   The President Mahinda Rajapakse had a major problem to solve as the first priority.  That was winning the war against the Tamil Terrorists.  Many other leaders would have spent most of the time concentrating on winning the war first, before embarking on expansion of the economy.

WINNING TWO WARS SIMULTANEOUSLY:

But President Mahinda Rajapakse did operate a double barrel strategy.  In the first phase,  he put in place the best strategies and plans to win the War and entrusted the plan implementation to professional soldiers.  As the Chief Commanding Officer he did provide the leadership, but did not interfere.  He had a distinct plan when to complete the war and was confident of accomplishing his target, even though major western leaders, United Nations and Indian politicians attempted to derail his plans.

Having placed the War Plans in full gear, he simultaneously embarked on addressing the key issues of rebuilding country and its neglected infrastructure.  He was able to display his achievements to the world leaders through regular visits to Sri Lanka  and by holding major events such as Commonwealth Heads of Government meeting.  He build international confidence to attract major foreign investment conglomerates. International Insurers such as Lloyd had projected reduced risk factors in Sri Lanka and their premiums were drastically reduced by ranking Sri Lanka into a low risk country, thus enhancing the investment climate.

The management skills of this leader had shocked the world and some might have even  been irked. 

DISASTER AFTER JANUARY 8 CHANGE:

The change of President Mahinda Rajapakse regime nearly a year ago, had been a severe mistake and a drawback for the country. The economy and the entire country is now in total disarray.  Most of the projects that were nearing completion have been put on hold.  The new regime was unable to determine whether or not to go ahead with the Port Capital City Project.   Initially the new regime heavily attacked the project on the grounds of lack of proper feasibility study.  Then it turned into alleged corruption scandals.  After hibernating and lingering for nearly one year, this idiotic government had now finally decided to go ahead with the Port Capital City Project.

ECONOMIC CRISIS TO HIT SRI LANKA:

The International Monetary Fund had issued a warning on 17 December 2015 highlighting the deterioration of foreign currency reserves in Sri Lanka.  It said in the statement that “Deterioration in the overall balance of payments, the loss of central bank foreign exchange reserves, the weak state of public finances, and growing public debt are reasons for concern”.

In September and October this year, the Central Bank sold US800 million  to avoid a major financial crisis in the country. to defend the ailing Sri Lankan currency. This injection of funds were intended to finance oil imports and foreign outflows  from the government securities.

On December 19, the Prime Minister Mr Ranil Wickremasinghe made a candid comment that “Sri Lanka would seek an IMF stand-by arrangement to fend off risks from impacts of events affecting major economies next year”. Since making this statement, the Prime Minister and the President have made several changes to the budget, that will increase expenditure and decrease the revenue, further increasing the budget deficit.

Sri Lanka was on a strong footing till the end of last year.   The economy was moving at a speed, suddenly the new regime stalled economic activity.   This has decreased circulation of money, increased unemployment, decreased potential savings and investments.  The foreign investors are in two minds on the political stability of the country and delaying investing in Sri Lanka.

Unfortunately, there are no effective leaders in Sri Lanka to manage the economy.  Without  a War and reduced expenditure on defence, why the government is failing to meet its economic targets?

Sri Lankan rupee is expected to depreciate to Rs 160/USD by mid 2016. By end of November, the official foreign currency reserves were USD 7.3 billion. By November 2016, the Central Bank of Sri Lanka must repay foreign loans amounting to USD 4.75 billion.

With a fast depreciating local currency against the USDollar coupled with an  increase in budget deficit, rise in unemployment, fall in savings and investments, Sri Lanka is unfortunately is meeting the “BRAZIL CRISIS”  economic fundamentals.  For 2016, Brazil is brazing itself for a possible economic turnaround through Rio de Janerio International Olympics to be held in August.   What back-up is Sri Lanka  planning?

It is now evident that January 8 change should not have happened.    Those who provided leadership for the change are most likely to face public protests of massive scale.

Where will they hide?

Dhammapada Verse 67
Kassaka Vatthu

Na tam kammam katam sadhu
yam katva anutappati
yassa assumukho rodam
vipakam patisevati.

Verse 67: That deed is not well done, if one has to repent for having done it, and if, with a tearful face, one has to weep as a result of that deed.

Dhammapada Verse 69
Uppalavannattheri Vatthu

Madhumva mannati balo
yava papam na paccati
yada ca paccati papam
atha dukkham nigacchati.

Verse 69: As long as the evil deed does not bear fruit, the fool thinks it is sweet like honey; but when his evil deed does bear fruit, the fool suffers for it.

 

Dhammapada Verse 68
Sumanamalakara Vatthu

Tanca kammam katam sadhu
yam katva nanutappati
yassa patito sumano
vipikam patisevati.

Verse 68: That deed is well done if one has not to repent for having done it, and if one is delightful and happy with the result of that deed.

(Courtesy of  Nibbana.com. Translated by Daw Mya Tin, M.A.

THE PROPOSED AMENDMENT TO THE BUDDHIST TEMPORALITIES ACT AND THE COMING CONSITUTIONAL CHANGE:  IS THERE A SINISTER CONNECTION?

December 26th, 2015

DHARSHAN WEERASEKERA

A proposed Amendment to the Buddhist Temporalities Act was published in the Government Gazette on 4 December 2015.  On 21st December 2015, the Government submitted a motion to Parliament outlining its plan to convert Parliament to a Constituent Assembly to oversee the enactment of a New Constitution.

The said motion says that one of the reasons for the new Constitution is to provide a ‘Constitutional resolution of the national issue.’ It is reasonable to suppose that this will involve imposing some form or other of a federal system on this country.  The same motion says, however, that the draft of the Constitution will be submitted to the people for approval at a referendum.

If even a hint of federalism is in that draft, the Sinhala-Buddhists will reject it.  So, either the Government expects the new Constitution never to be enacted into law, or it has figured out a way to win at the referendum.  In my view, the latter is the case, and the proposed Amendment to the Buddhist Temporalities Act is the key to the plan.

At the risk of sounding like a ‘conspiracy theorist’ I shall discuss the above matter briefly, because, if I’m wrong in my conjecture, there’s no real harm, but if I’m correct, it is best for members of the public to be aware of the issue, and to start devising counter-measures, before its too late.

THE ARGUMENT

As I have indicated above, if there’s even a hint of federalism in the draft Constitution, the Sinhala-Buddhists will reject it.  Is it still possible to win at a referendum under those circumstances?

To win at a referendum, one needs an absolute majority of the valid votes cast at such referendum.  If the minorities vote in solid blocs, and the draft also gets the support of the UNP vote base (which I understand is roughly 30 percent of the national electorate) the Government can get close to the 50% mark.  If the Government can get even a small fraction of the Sinhala-Buddhists to approve the draft, victory is guaranteed?

But can the above be done, on an issue as visceral to the Sinhala-Buddhists as that of federalism?  In my view it is, under the following scenario:  if one splits the Sangha, i.e. gets a powerful faction of the Sangha to support the draft (not overtly but tacitly, enough for them not to be seen by the public as actively resisting it) I believe it would be possible to get a fraction of their respective congregations to tolerate the draft, and vote ‘yes’ on it.

The next question is, “What would affect a split in the Sangha as aforesaid?”  Obviously, there would have to be a strong enough incentive, a quid pro quo involved.  In my view, this is where the proposed amendment to the Buddhist Temporalities Act becomes important.

Section 7 of the Buddhist Temporalities Act sets out the procedure for appointing the Diyawadane Nilame of the Dalada Maligawa.  As far as I understand it, at present that procedure is that when a vacancy occurs in the said office, the following parties:

  1. The Mahanayaka Theros of the Malwatte and Asgiriya Viharayas
  2. The Pradeshiya Lekams of holding office within the Kandyan Provinces
  3. The Basnayake Nilames of all Devales within the Kandyan Provinces, and
  4. The Trustees of all temples within the Kandyan Provinces of which the annual income during the preceding year is over one thousand rupees

Meet in Kandy and elect a successor.

Section 6 of the proposed Amendment makes a profound and drastic change to the above procedure, as follows.  In the event of a vacancy in the Office of the Diyawardene Nilame, only the following parties, to wit:

  1. Representatives of the Malwatta Viharaya
  2. Representatives of the Asgiriya Viharaya
  3. The Basnayake Nilames of only the four Devales connected to the Maligawa
  4. The District Secretary for Kandy

Will participate in electing the successor.

In short, the power of electing the Diyawardena Nilame, the custodian of the Daladawa, generally recognized as the most valuable religious treasure of Buddhists in this country, is effectively transferred to the Malwatta and Asgiriya temples, with the four Basnayaka Nilames of the Devales immediately connected to the Maligawa and the Kandy District Secretary thrown in.

If one looks at this in terms of the participation of representatives of the different Nikayas in the election of the Diyawadene Nilame, one sees that, under the present system (which I understand has persisted since the 1800’s with only minor changes) there is room for representatives of the Amarapura and Ramanya Nikayas to participate in said election (if they happen to be trustees of the temples mentioned in the Act).

Under the Amendment, the capacity of the Amarapura and Ramanya Nikayas to participate in the election of the Diyawadena Nilame, albeit to a limited extent, is entirely removed, and the power to elect the Diyawadena Nilame, or at any rate the monopoly on such power, is handed to the Malwatte and Asgiriya chapters of the Siam Nikaya, no doubt to the advantage, both spiritual as well as temporal, of the said two chapters.

I leave it to the reader to decide if the above change is a sufficient quid pro quo to get at least a fraction of the said two chapters to give the nod to a draft Constitution that might include federal elements (but sufficiently disguised, say, as proposals for devolution of power to facilitate reconciliation, or some such thing)?

CONCLUSION

As I indicated at the very start, I hope I’m wrong in my conjectures.  Nevertheless, in my view, it is best for members of the public to keep abreast of developments in regard to the matters discussed above, if they are not doing so already, and to devise counter-measures if any are needed.

To put it another way, if the Sinhala-Buddhists take it as a premise, or an article of faith, that a Constitution that compromises the territorial integrity of the country, or which has the potential to compromise such territorial integrity, if it is ever put to a referendum, will invariably fail, it may be necessary to question that premise.

At any rate, given what is at stake, it may be wise to formulate some contingency plans in case such a Constitution is put to a referendum, but with a plan in place to manipulate the referendum.  As the saying goes, “Better to be safe than sorry.”

Dharshan Weerasekera is an Attorney-at-Law.  He is the author of two books:  The UN’s Relentless Pursuit of Sri Lanka (2013), and, The UN’s Subversion of International Law:  The Sri Lanka Story (2015)

 

LAST STAGES OF NANDIKADAL BATTLE

December 26th, 2015

By Tilak S. Fernando Courtesy The Ceylon Today

Pushpavalli Pradeepa in the photograph is missing up to now from April 1996, and her parents are not aware of what fate had become of her to date. She was just 18 years old when a LTTE squad, during their rule and monopoly in Mullaitivu, came and dragged her by force from her parents. His brother, Pudu Mathalan, had also been abducted in a similar fashion by the terrorists prior to this incident, but the boy managed to escape from the guerrilla grip, had taken to his heels and had been hiding in the jungle in fear of any reprisals from the LTTE terrorists until 14 April 2009, finally when the Sri Lankan Security Forces rescued him amidst 300,000 to 330,000 other innocent Tamil civilians who had been used by the LTTE as a strategic human buffer during their last struggle to survive.

Antecedents

Alagaratnam Subramaniam’s great grandmother was Bisomanike from Hingurakgoda. The family had lived there for a long time until his father, after suffering from a cancer in the stomach died. Subramaniam’s mother later decided to come and settle down at Milevahanpuram in Mullaitivu. Subsequently he got married to Pushpavathi in Milevahanapuram, and the couple produced five children, namely Prakesh, Pradeep, Pradeepa (Pushpavalli), Kajal and Kabifen. The Road Development Authority (RDA) has employed Subramaniam for the past 12 years.

Alagaratnam Subramanium

The writer was able to meet Alagaratnam Subramaniam, who continues to work at the RDA, presently as watcher/housekeeper of RDA circuit bungalows in Mullaitivu, at the end of October 2015. The true to life story related by Subramaniam to the writer about the last stages of the LTTE terrorist activities is certainly an eye opener to many a critic who have chosen to point a finger at the Sri Lanka Army.

Living Under Threat

According to Subramaniam there was a period where all Tamils in the area had to live under the LTTE rule and their lives were completely controlled according to the whims and fancies of the terrorist group. He, along with other Tamil civilians, had been compelled to work 10 (ten) days a month compulsorily for the LTTE, without any pay of course, in digging bunkers, ditches, as reinforcements etc. The RDA on the strict orders and commands from the LTTE deprived all those, including Foremen, who did not abide by such terrorist directives, of their dues.

IPushpavalli Prdeepa still missingPushpavalli Predeepa still missing

According to Subramaniam, the LTTE police did house to house visits and demanded to have two children from each family. He recollected how frightened they were on the day when the ‘ LTTE police’ suddenly appeared at his doorstep and demanded to have two children from his family as well. It had been a tense moment filled with horror and anxiety, yet his son Pudu Mathalan was dragged out by the terrorists by force right in front of his family members. However, the boy had managed to escape from the terrorist grip after five months of his captivity and had taken to his heels and ended up hiding in the jungles in fear of his recapture and reprisals by the brutal LTTE ‘soldiers’.

Final Operation

“The LTTE cadres surrounded all the neighbouring villages and scattered themselves around. They were in control, they dug bunkers amidst the civilian population but no one was allowed to escape! It was a blood curdling ordeal what the Tamil civilians had to undergo by reluctantly becoming captives of the LTTE at final stages of the war,” Subramaniam described

Such statements coincided with the 179 page Paranagama Commission Report which was tabled in Parliament by Prime Minister Ranil Wickremesinghe not so long ago concerning the current pet topic of Human Rights (HR) violations where it was revealed how ‘the LTTE had used the Tamil civilians as a strategic human buffer for their defence to suit their military aspirations’.

During the final and crucial stages of fierce fighting by both sides at the Nandikadal Lagoon (between Mullaitivu-Pudukudiyiruppu Road) the LTTE terrorists had been shooting at civilians who attempted to abandon them and run for their lives; to prevent such atrocities the Security Forces had been firing shells by air. Subramaniam said, in such a chaotic and confused state of a fierce war it was natural and acceptable that a few innocent people too may have become victims, which could not have been avoided, but he pointed an accusing finger at the Terrorist group for such an event.

Subramaniam is an eye witness to explain how the LTTE used civilian hostages to dig trenches and build fortifications, forced great number of children and innocent men into the front line which obviously led to a large number of civilian deaths when terrorists used such merciless methods of shielding themselves by using civilian hostages as a buffer while the innocent villagers attempted to escape from such an incarceration.

According to Subramaniam, on 13 April 2009 at 1500 hrs, the LTTE ‘police’ arrived and about 400,000 civilians in the area were asked to dig bunkers for the terrorist fighters to provide shelter, while on the ground they intermingled with the civilian population to take cover. No one knew who came and went as all the LTTE vehicles had tinted shutters in order to prevent any outsider observing who travelled inside their vehicles.

On the 21 April 2009 the real battle had commenced between the Sri Lankan Security Forces and the LTTE terrorists where both sides started firing RPG mortars at each other; especially the LTTE aimed their fire at the fleeing escapees while the Army had to fire shells at the LTTE terrorists to counteract such genocide caused by the terrorists to innocent civilians. It’s natural, he said, in such adverse conditions of cross fire innocent parties too may have had to pay a high price in their desperate attempt in running for their dear lives.

There were no roads to cross but the only way to escape, during such fierce crossfire, was to wade across the canal. The water level in the canal was up to chest level and many Tamils (the villagers as well as some of the LTTE cadres who wanted to save their lives) had no option but to leave the place with only the clothes they were wearing at the time and grabbing whatever important possessions they could carry, such as their ID papers and a few vital documents which they carried on their head.

It took four days for them to escape without being killed by the terrorists; when wading through the water across the canal Subramaniam had carried two of his children on his shoulders and guiding his son in front while wading across the water; their only precious documents such as IDs, birth certificates and so on, were safely kept wrapped between his turban and the head. The rescued people were safely removed from the ‘ war zone’ and taken to Ramanathan camp on Menik Farm, Vauniya where the welfare of hundreds of thousand refugees had been taken care of by the Sri Lankan forces, especially soldiers supplying them with food such as rice, flour, water, vegetables etc. and medicine.

Subramaniam said each refugee received Rs 25,000 initially before they were allowed to go to their homes, but once Subramaniam and his family returned to their village at Milevahanapuram, Piramandanar, there were no houses left to be seen except a pile of rubble and ashes as the LTTE had set fire to all the homes in their village at the final hour. Subramaniam further confirmed that the government later gave them Rs 500,000 to rebuild their house, where the family has settled down and he continues to work as a Caretaker attached to the UDA Mullative Office up to now.

From Alagaratnam Subramaniam’s own account it confirms the fact that the Sri Lankan Security Forces assisted thousands of marooned helpless Tamil civilians who were forced and kept as captives by the LTTE and finally managed to save their lives thanks especially to the Army’s sympathetic and humanitarian efforts.

He was personally happy that it was after so long that he found a way to express his gratitude to the Sri Lankan soldiers who saved him and his family and being able to give a graphic account of what took place during the last stages of the terrorist war which should bear witness as a true account of a victim who heard, saw and experienced the trauma and drama during the final rescue operations of innocent civilians from the LTTE terrorist grip.

tilakfernando@gmail.com

ඉන්දීය ‘රෝ’ ඔත්තු සේවය ජවිපෙ දපනේ දාගත් හැටි

December 26th, 2015

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ශ්‍රී ලංකාවේ විවිධාකාර රහස් ඔත්තු සේවාවන් වර්තමානයට වඩා අසූව දශකයේදී ක්‍රියාත්මක විය. ඒවා අතර මුල් තැනක්  ගත්තේ  ඉන්දියානු රෝ ආයතනය, ඇමරිකානු සී.අයි.ඒ, ඊශ්‍රාලයේ මොසාඩ් ඔත්තු සේවය, බ්‍රිතාන්‍යයේ එම්. අයි. 6 යන විදේශ රහස් ඔත්තු සේවාවන්ය. ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින මෙම විදේශ ඔත්තු සේවාවන්හි නියෝජිතයෝ අනුයුක්තව සිටින්නේ මෙරට සිටින අදාල තානාපති කාර්යාල වල රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික නිල නාමයන් යටතේය. ඔවුන්ගේ තානාපති නිලධාරි නිලය වූ කලී හුදු ආවරණයක් පමණි. මෙම චරපුරුෂ සේවාවන් ශ්‍රී ලංකාවේ වැදගත් තොරතුරු(මෙරට හමුදා කටයුතු, විශේෂ‍යෙන් පකිස්ථානය සහ චීනය සමඟ ජාත්‍යන්තර සබදතා, ඉරණවිල ඇමරිකානු හඬ, ත්‍රිකුණාමල වරාය තෙල් ටැංකි බදු ගිවිසුම්, දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයේ චලනයන් වැනිදෑ) ලබාදීමට හැකි මෙරටෙහි ඉහළ පෙළේ පිරිස් යොදාගනු ලැබේ. රාජ්‍ය නායකයින්, ආරක්ෂක ප්‍රධානීන්, දේශපාලඥයින්, ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයින්, මාධ්‍යවේදීන් ඇතුළු විවිධ පිරිස් එයට අයත් වෙති. ඔවුන් සඳහා විදේශ ශිෂ්‍යත්ව, චාරිකා, මුදල්, ත්‍යාගයන් ඇතුළු විවිධ වරදාන ප්‍රදානය කරනු ලබයි.

Dharman Wickremaratne2ධර්මන් වික්‍රමරත්න විසිනි

ජවිපෙ මගින් 1971 සිදුකරනු ලැබූ කැරැල්ල මර්ධනය කිරීමට සිරිමා බණ්ඩාරනායක රජයට යුධ උපදෙස් සැපයූයේ බ්‍රිතාන්‍ය ඔත්තු සේවය බව වෙහෙසකර පර්යේෂණයකින් පසු බ්‍රිතාන්‍යයේ ෆීල් මිලර් වසර 40කට පසු සිය පර්යේෂණය මගින් 2015 මුල්භාගයේදී අනාවරණය කළේය. ජවිපෙ නැගිටීම මර්ධනය කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ හමුදාව සහ පොලිසිය සන්නද්ධ කිරීමටද ඔවුන්ට උපදෙස් ලබාදීමද බ්‍රිතාන්‍ය මගින් ඉටුකල රහසිගත කාර්යභාරය එහිදී ඔහු හෙළි කළේය. ඉන්දියානු සාගරයේ වෙළෙඳ මුහුදු මාර්ග මැද ලංකාවේ භූ දේශපාලන පිහිටීම සහ ත්‍රිකුණාමලය වරායේ යුධමය වැදගත්කම නිසා බ්‍රිතාන්‍යයට ශ්‍රී ලංකාවේ මිත්‍රවය වැදගත් බව එහිදී අනාවරණය වී තිබේ.

DW261214රෝ සංවිධානයේ සැලසුමක් අනුව අබ්දුල්ලා වෙනුවෙන් මාලදිවයින් රාජ්‍යයේ බලය අත්පත් කර ගැනීමට ශ්‍රී ලංකාවේ ප්ලොට් සංවිධානය 1988 නොවැම්බර් 3 වැනිදා මාලදිවයිනට කල සංවිධානාත්මක ප්‍රහාරය පරාජය කල එහි පැමිණි ඉන්දීය හමුදාව ප්ලොට් කැරළිකරුවෙකු මාලදිවයිනේදී අත්අඩංගුවට ගත් අවස්ථාව.

ඊශ්‍රායලයේ ඔත්තු සේවය අසූව දශකය මුල් භා‍ගයේ ක්‍රියාත්මක වූයේ කොළඹ ඔබරෝයි හෝටලේ 9වැනි මහලේය. මොසාඩ් ඔත්තු සේවයේ නියෝජිතයෙකු වූ මටානි එම කාර්යාලයේදී ඝාතනය කිරීමට දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානය මගින් 1984 ජනවාරි 21 ඔබරෝයි හෝටලයේ බෝම්බයක් පිපිරුවද එය අසාර්ථක විය. එහෙත් හෝටල් සේවිකාවක් මරමුවට පත්විය. පසුව ඊශ්‍රායල් ඔත්තු සේවා කාර්යාලය කොල්ලුපිටියේ ලිබර්ට් ප්ලාසා වෙත ගෙන ගිය අතර එහි සම්බන්ධකාරකවරිය ලෙස සේවය කළේ මොනිකාය. වික්ටර් ඔස්ට්‍රොව්ස්කි විසින් ලියන ලද වේ ඔප් ඩිසෙප්ෂන් ග්‍රන්ථයේදී ඊශ්‍රායල් රජය කිනිමිනි ඔත්තු සේවාව ශ්‍රී ලංකා හමුදා භටයින්ට මෙන්ම දෙමළ බෙදුම්වාදී සංවිධාන වන ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් සහ කොටි සංවිධානයේ සාමාජිකයින්ටද ඊශ්‍රාලයේදී අවි පුහුණුව ලබාදුන් බවට චෝදනා කළේය.

DW261202ජවිපෙ මගින් 1987 මුල්භාගයේදී රටපුරා අලවන ලද බිත්ති පෝස්ටර් කිහිපයක්

ඉන්දියානු රෝ සංවිධානය යනු රහසිගත මෙහෙයුම් වල නියැලුනු ඉන්දියානු බලගතුම ඔත්තු සේවාව ලෙස හදුන්වන පර්යේෂණ හා විමර්ෂන අංශය නම් වේ. රෝ යනු එහි කෙටි යෙදුමයි. ඉන්දියානු රෝ සංවිධානය යනු සෘජු ලෙසින්ම ඉන්දිය අගමැති කාර්යාල ලේකම්වරයා යටතේ ක්‍රියාත්මක වූවක් වන අතර අන් කිසිවෙකුට සහ කිසිවකට එහි බැදීමක් නැත. ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයේ ගනු ලබන තීරණ වහාම දැන ගැනීමට සහ එම තීරණ ඉන්දියාවට හිතවාදී නොවන අවස්ථාවන්හි මැදිහත්ව ක්‍රියාකිරීම රෝ සංවිධානයේ අරමුණ වේ.

DW261203ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම යටතේ ශ්‍රී ලංකාවේ නැගෙනහිර පළාතට 1987 ජුලි 29වැනිදා ගුවනින් පැමිණි ඉන්දීය හමුදාභට ප්‍රථම කණ්ඩායම රොයිටර් ඡායාරූප ශිල්පි ඇන්ඩෘ ටානෝස්කිගේ කැමරාවට හසුවූ අයුරු

ඉන්දු සෝවියට් මිත්‍රත්ව ගිවිසුම 1971 අත්සන් කිරීමෙන් පසු එක්සත් ජනපදයට ඉන්දියාවේ අසල්වැසි රටක සහාය අවශ්‍ය වූ අතර ශ්‍රී ලංකාව එයට බළල් අතක් සේ යොදා ගත්තේය. ශ්‍රී ලංකාවට සෘජුව අත පෙවීම ඇරඹුණේ ජේ.ආර්. ජයවර්ධනගේ එජාප ආණ්ඩුව 1977 බලයට පත්වීමෙන් පසුවය. එයට හේතු වූයේ එතෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති නොබැදි විදේශ ප්‍රතිපත්තිය ඉන්දියාවද නොසලකා හරිමින් ඇමරිකාවට ගැති ප්‍රතිපත්තීන් ක්‍රියාවට නැංවීම නිසා එය ඉන්දිරා ගාන්ධි අගමැතිනිය නොඉවසීමය.

දෙමළ බෙදුම්වාදී සංවිධාන වන ටෙලෝ සමඟ මුලින්ද පසුව ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ්, ඊරෝස් සහ එල්.ටී.ටී.ඊ සමඟද ඉන්දිය ඔත්තු සේවය සබඳතා ඇතිකර ගත්තහ. එම බෙදුම්වාදී දෙමළ සංවිධාන රෝ සරණ පතා ගියා නොව රෝ ඔවුන් සොයා ගෙන පැමිණි බව යථාර්ථය විය. ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවට එරෙහිව තමිල්නාඩුවේ රාමනාදන්පුරම් දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ කීප පොළකම ලංකා බෙදුම්වාදීන් පුහුණු කරනු ලැබුවේ රෝ සංවිධානය මගිනි. මෙවැනි පුහුණු කඳවුරු මාකිලිපට්‌නම්, මන්දපාති, කුම්බකෝනම් වැනි ඉන්දියාවේ දකුණු පෙදෙසට අයත් ස්‌ථානයන්හිද පවත්වාගෙන ගියහ. පසුව ඒවා රට මැද වෙනත් ස්‌ථානවලද පිහිටවනු ලැබීය. ඒ අනුව උත්තර ප්‍රදේශ්හි වක්‍රතා කඳවුරද මධ්‍යම ප්‍රදේශ්හි හමුදා ඇකඩමියක්‌ද මේ සඳහා රෝ සංවිධානය විසින් යොදා ගැණුනි.

DW261204.ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට පක්ෂව අටවාගත් ඉන්දීය කෙමනක්වූ එක්සත් සමාජවාදී පෙරමුණේ නිර්මාතෘ කෝවිලගේ ඇන්ටන් විජය කුමාරතුංග(වයස 16දී තැපැල් හැඳුනුම්පත් ඡායාරූපය), ඉන්දීය පූර්ණ අනුග්‍රහයෙන් පළාත් සභාවට තරඟ කිරීමට රුපියල් ලක්ෂ 400ක් ශ්‍රී ලංකා මහජන පක්ෂය වෙනුවෙන් ලබාගත් එහි ජේෂ්ඨ උප සභාපති ඔසී අබේගුණසේකර, රුපියල් ලක්ෂ 200 මුස්ලීම් කොංග්‍රසය වෙනුවෙන් ලබාගත් එහි නායක ඒ.එච්.එම් අෂ්රොෆ් සහ සියයට සීයක් ඉන්දියාවෙන්ම යැපුණු ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් සංවිධානයේ නියෝජ්‍ය නායක සහ උතුරු නැගෙනහිර පළාත් සභාවේ මහ ඇමති තනතුරට තරඟ කල වර්ධරාජා පෙරුමාල් මෙහි වේ. ශ්‍රී ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයට, ලංකා සමසමාජ පක්ෂයට සහ නව සම සමාජ පක්ෂයටද පළාත් සභාවට තරඟ කිරීමට වෙන් වෙන්ව රුපියල් ලක්ෂ 50 බැගින් අනුග්‍රාහක දායකත්වයක් ඉන්දියාවෙන් ලබාදී තිබිණි

බෙදුම්වාදීන්ට වෙඩි පුහුණුව ලබාදෙන ලද්දේ ඉන්දීය යුද හමුදාව මගිනි. ඒ දලායි හා අහමද්නගර් යන ප්‍රදේශ වලදීය. මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ මැෂින් තුවක්‌කු, ස්‌වයංක්‍රීය රයිපල, පිස්‌තෝල හා ඒ.කේ. 47 රයිපල පරිහරණයද ඊට ඇතුළත් විය. තවද සිතියම් කියවීම, යුධෝපායයන්, යුද කටයුතු සැළසුම් කිරීම, කැලෑ සටන්, ගරිල්ලා උපක්‍රම යනාදී වශයෙන්වූ අංග සම්පූර්ණ පුහුණුවක්‌ එමගින් බෙදුවාදීන්ට ලැබිණ.ඉන්දීය රජයේ පූර්ණ අනුග්‍රහය යටතේ කලක් රහසිගතව කරගෙන ගිය කටයුතු පසුව විවෘත රහසක් බවට පත්විය. දෙමළ බෙදුම්වාදීන්  පුහුණුකල අය අතර ඉන්දීය බ්ලැක්‌ කැට්‌ කොමාන්ඩෝ ඒකකයේ ප්‍රධානියකු වන නග්රානි සහ ප්‍රති ඔත්තු සේවාවේ නියුතු ඉන්දීය පොලිස්‌ සේවයේ කටයුතු කරන ඒ. අර්ජුන්ද විය.

DW261205අසූව දශකයේ අවසාන භාගයේදී ඉන්දියානු රූකඩයන් බවට පත්වූ දෙමළ බෙදුම්වාදී සංවිධානවන ප්ලොට් සංවිධානයේ නායක උමා මහේෂ්වරන් සහ ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් නායක කේ. පද්මනාභ

ශ්‍රී ලංකාවේ 1983 කළු ජූලියේ කලබල වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ රෝ සංවිධානයේ ප්‍රධානියා වූයේ මැතිව් ඒබ්‍රහම්ය. ඔහුගෙන් පසුව ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි රෝ නියෝජිතයා වූයේ රොමේෂ් ෂන්මුගම්ය. ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම 1987 ජුලි 29වැනිදා බලහත්කාරයෙන් ශ්‍රී ලංකාව සමඟ අත්සන්කර ගැනීමෙන් පසු ඉන්දීය ‘සාම’ සාධක හමුදා භටයින් 90,000ක් පමණ මෙරටට ගොඩ බැස්සේය. ඉන්දියාවේ කැබිනට් මණ්ඩල අනුමැතියකින් තොරව රජීව් ගාන්ධිගේ තනි තීරණයකට ශ්‍රී ලංකාවට හමුදාව යැවූ බව ඉන්දීය විදේශ ඇමති වරයෙකු වූ නට්වාර් සිං 2014 අගෝස්තු 1වැනිදා නිකුත්කල සිය චරිතාපදානයේ සඳහන් කර තිබේ. ඉන්දීය හමුදා සහායට ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් සංවිධානය හරහා ද්‍රවිඩ විමුක්ති හමුදාව නමින් 10,000ක් පමණ වූ දෙමළ පිරිසක් පුහුණු කරන ලද්දේද රෝ සංවිධානය මගිනි. මෙම කණ්ඩායම යටතේ ත්‍රී ස්ටාර් නමින් කණ්ඩායමක් පිහිටවූ අතර දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ තිප්පොලවල් සහ සාමාජිකයන් හඳුනා ගැනීමට එමගින් නායකත්වය දෙනු ලැබුවේද රෝ සංවිධානය මගිනි. මොරවැව සිංහල ගම්බිම්වලට පැන ඔවුන් සංහාරය කළේද මෙම ද්‍රවිඩ විමුක්ති හමුදාව මගිනි.

වඩමාරච්චි මෙහෙයුම අතරතුරදී තමිල්නාඩු රජය මගින් උතුරේ දෙමළ ජනයා සඳහා අතවශ්‍ය වියලි ආහාර ද්‍රව්‍ය සහ ඖෂධ රැගත් බෝට්ටු 19ක් සහනාධාර ලෙස 1987 ජුනි 2වැනිදා නීති විරෝධී ලෙස මුහුදෙන් එවීමට තැත් කරන ලදී. ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව එම බෝට්ටු ශ්‍රී ලංකා මුහුදු සීමාවට 1987 ජුනි 3 වැනිදා පස්වරු 6ට පැමිණියද ඇතුල්වීම නවතනු ලැබීය. පසුව ඉන්දියාව 1987  ජුනි 4වැනිදා පස්වරු 3.15ට අනවසරයෙන් ශ්‍රී ලංකාවට භාණ්ඩ ප්‍රවාහන යානා 5ක් ගුවන් මගින් පැමිණ උතුරට වියලි ආහාර සහ ඖෂධ ටොන් 25ක් හෙළුවේය. ජවිපෙ ආරම්භ කල 1965 මැයි 14වැනිදා සිටම ඉන්දීය ආක්‍රමණයක් පිළිබඳව අනතුරු ඇගවීමක් කර තිබිණි.  ජවිපෙ මගින් 1987 ජුනි 7වැනිදා කටුනායක ගුවන් හමුදා කඳවුරට සහ රත්මලා‍නේ ආරක්ෂක පීඨයට කඩාවැද නවීනතම අවි ආයුධ පැහැර ගැනීමෙන් පසු නිවේදනය කළේ ශ්‍රී ලංකාව ඉන්දියාවේ 26වැනි ප්‍රාන්තය බවට පත්කිරීමට එරෙහිව සටන් කිරීමට එම ආයුධ ලබාගත් බවය. ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට දෙරටේ රාජ්‍ය නායකයෝ 1987 ජුලි 29වැනිදා පස්වරු 3.37ට අත්සන් කළේ ඇදිරි නීතියද කඩ කරමින් ලක්ෂ ගණන් ජනයා රටපුරා විරෝධතා පලකර සිටියදීය.

DW261206ඉන්දීය ආක්‍රමණයට එරෙහිව ප්‍රථමයෙන් 1987 ජුලි 28වැනිදා දිවිපිදූ මොරටු සරසවියේ ඉංජිනේරු සිසු ක්ලිෆඩ් පෙරේරාගේ දේහය ජාඇල නිවසේ තැන්පත් කර තිබූ අයුරු. දේහය අසළ දකුණේ සිට පිළිවෙලින් සිටින්නේ පසුව ඝාතනයට ලක්වූ පේරාදෙණිය දන්ත වෛද්‍ය පීඨයේ සිසු ගිනිගත්හේනේ ධර්මප්‍රිය ජයනන්ද, කැළණියේ මානව සහ ශ්‍රාස්ත්‍ර පීඨයේ සිසු අනුරාධපුර බණ්ඩාගේ මච්චාගම සේනාරත්න, මොරටු ඉංජිනේරු පීඨයේ සිසු හෙට්ටිපොල නිමල් බාලසූරිය වේ. ඔහුට පසුව සිටින කොළඹ සරසවියේ නීති පීඨ සිසු ඩී.ජී.පී. කරුණාරත්න වර්තමානයේ කඩුවෙල උසාවියේ ප්‍රකට නීතිඥවරයෙකි

අවසානයේ ඉන්දීය හමුදාවට ශ්‍රී ලංකාවෙන් 1990 මාර්තු 24 වැනිදා මුළුමනින් පිටව යෑම සිදුවූ අතර රෝ සංවිධානයේ ශ්‍රී ලංකා මෙහෙයුම කොටි සංවිධානය හමුවේ අසාර්ථක විය. වර්තමාන ඉන්දීය යුධ හමාදා මාණ්ඩලික ප්‍රධානී ජෙනරාල් ඩල්බීර් සිංද ඉන්දීය හමුදාවේ පවන් මෙහෙයුම සඳහා 1987දී යාපනය ඇතුළු උතුරු නැගෙනහිර මෙහෙයුම්වලට එක්වූවෙකි. ඉන්දීය අගමැති රජිව් ගාන්ධි(46) මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාරයකින් 1991 මැයි 21වැනිදා රාත්‍රියේ මදුරාසියේ පෙරුම්බුදුර්හි පැවති ඡන්ද රැස්වීමකදි ඝාතනය කිරීමටද කොටි සංවිධානයට හැකිවිය. ලෝකයේ හමුදා ශක්තිය අතින් සිව්වන ස්ථානය දරණ ඉන්දීය හමුදාවට පරාජය කිරීමට නොහැකිවූ කොටි සංවිධානය මුළිනුපුටා දැමීමට හැකිවූයේ 2009 මැයි 18වැනිදා ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවටය.

ඉකුත් ‍2015 ජනවාරි 8 වැනිදා පැවති ජනාධිපතිවරණයේදීද එවකට ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂට ඓරෙහිව මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ නායකත්වයෙන් විපක්ෂය සංවිධානය කිරීමේහිලා ඉන්දියානු රෝ ආයතනය, ඇමරිකානු සී.අයි.ඒ. සහ බ්‍රිතාන්‍යයේ එම්. අයි.6 යන බටහිර රහස් ඔත්තු සේවාවන් කුමන්ත්‍රණය කල බවට චෝදනා ලැබිණි. එයට පෙර ඉන්දියානු රෝ කුමන්ත්‍රණයක් අනාවරණය වූ අතර ශ්‍රී ලංකාවේ නේවාසික රෝ ඔත්තු සේවා ප්‍රධානියාවූ කේ. ඉලගෝ ශ්‍රී ලංකාවෙන් ඉවත් කරන ලෙසට මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව කල  ඉල්ලීමටද අවසානයේ ඉන්දීය තානාපති කාර්යාලයට එකඟ වීමට සිදුවිය.

DW261207.මව්බිමට පැමිණි අන්තිම ඉන්දිය හමුදා සෙබලා ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින අන්තිම දේශදෝහියාගේ බඩවැලෙන් එල්ලා මරාදමන තුරු ඉන්දියන් ආක්‍රමණික වානර හමුදාවට එරෙහි සටන නතර නොකරන බවට රුහුණු සරසවියේ සිසුහු 1988 ජුනි 20වැනිදා අත් ඔසවා ප්‍රතිඥා දුන් අන්දම

අසූව දශකය අවසාන භාගයේදී ඉන්දීය තානාපති කාර්යාලය යටතේ රෝ සංවිධානය වෙනුවෙන් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සමඟ ගනුදෙනු කල නිලධාරින් වූයේ ගුරුජිත් සිං සහ  හර්දීප් ජූරිය. කුමන මතභේද ඉන්දියාව සමඟ තිබුණද ජවිපෙ සමඟ ඇයි හොදැයියක් පවත්වාගෙන යෑමට ඉන්දීය රෝ සංවිධානය 1989 මුල් භාගයේදී සමත් විය.ජවිපෙ වෙනුවෙන් ඉන්දියාවේ ශ්‍රී ලංකා රෝ සංවිධාන නියෝජිතයින් සමඟ  සම්බන්ධකම් පැවැත්වූයේ දේශපාලන මණ්ඩල සභික ඩී.එම්. ආනන්ද, සෝමවංශ අමරසිංහ සහ මධ්‍යම කාරක සභික උපාලි ජයවීරද, ජවිපෙ වෘත්තීය සමිති වෙනුවෙන් ජවිපෙ මධ්‍යම කාරක සභිකයින් වන සමස්ථ ලංකා වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයේ ප්‍රධාන ලේකම් ගාමිණී විජේගුණසේකර සහ සමස්ථ ලංකා සංස්ථා සේවක සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම් ගාමිණී ජයලත්ද, ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ ක්‍රියාකාරකම් වෙනුවෙන් අන්තරේ කැඳවුම්කරු මොරටු සරසවියේ ඉංජිනේරු සිසු නිමල් බාලසූරිය, දේශප්‍රේමී පොදු එක්සත් පෙරමුණක් ගොඩනැගීමේ සාකච්ඡාවලට එක්වූ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර සරසවියේ ගාමිණී මාලසිංහ, මානව හිමිකම් සුරකීමේ ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ සම්බන්ධීකාරක වූ කැළණි සරසවියේ විද්‍යා පීඨ සිසු ගැමුණු යසස් සෙනෙවිරත්න ඇතුළු කිහිප දෙනෙකි. ඩී.එම් ආනන්ද සහ ඉන්දීය රෝ නියෝජිතයින් අතර පැවති එක් සාකච්ඡාවකට ඉන්දීය හමුදාවේ මේජර් ජනරාල් හරිකිරාන් සිංගේ නායකත්වය යටතේ සේවය කල බ්‍රිගේඩියර් ජේ.එස්. ඩිලෝන්ද සහභාගිවී තිබිණි.

ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට පක්ෂව පළාත් සභාවට තරඟ කිරීමට ඉන්දියාව මගින් රුපියල් ලක්ෂ 400ක් ශ්‍රී ලංකා මහජන පක්ෂයට දෙවරකට ලබා දුන්නේය.  පක්ෂය වෙනුවෙන් එය ලබා ගැනීමේ සාකච්ඡාවන්ට එක්වූයේ එහි ජේෂ්ඨ උප සභාපති ඔසී අබේගුණසේකර, ප්‍රධාන ලේකම් යකුපිටි පියසේන ද සිල්වා, ප්‍රේමසිරි පෙරේරා ඇතුළු කිහිප දෙනෙකි. එමෙන්ම රුපියල් ලක්ෂ 200 මුස්ලීම් කොංග්‍රසයටද වෙන් වෙන්ව රුපියල් ලක්ෂ 50 බැගින් ශ්‍රී ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයට, ලංකා සමසමාජ පක්ෂයට සහ නව සම සමාජ පක්ෂයටද පළාත් සභාවට තරඟ කිරීමට  අනුග්‍රාහක දායකත්වයක් ඉන්දියාවෙන් ලැබිණි. ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට පක්ෂ වීම සඳහා කොටි සංවිධානයට ඉන්දිය රුපියල් දශ ලක්ෂ 520ක්ද ලබාදී තිබිණි. මේ පිළිබදව 1987 සැප්තැම්බර් 28 වැනිදා රජීව් ගාන්ධි සහ ප්‍රභාකරන් අතර එකඟත්වයක් ඇතිවී තිබිණි.

DW261208.ජවිපෙ වෙනුවෙන් ඉන්දියාව සමඟ සෘජු සම්බන්ධකම් පැවැත්වූ දේශපාලන මණ්ඩල සභික ඩී.එම්. ආනන්ද, සෝමවංශ අමරසිංහ සහ මධ්‍යම කාරක සභික උපාලි ජයවීරද, ජවිපෙ වෘත්තීය සමිති වෙනුවෙන් ඉන්දියාව සමඟ ගණුදෙනු කල ජවිපෙ මධ්‍යම කාරක සභිකයින් වන සමස්ථ ලංකා වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයේ ප්‍රධාන ලේකම් ගාමිණී විජේගුණසේකර සහ සමස්ථ ලංකා සංස්ථා සේවක සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම් ගාමිණී ජයලත්ද, ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ ක්‍රියාකාරකම් වෙනුවෙන් ඉන්දියාව සමඟ සමීප සබදකම් පැවැත්වූ අන්තරේ කැඳවුම්කරු මොරටු සරසවියේ ඉංජිනේරු සිසු නිමල් බාලසූරිය, දේශප්‍රේමී පොදු එක්සත් පෙරමුණක් ගොඩනැගීමේ සාකච්ඡාවලටද එක්වූ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර සරසවියේ ගාමිණී මාලසිංහ, මානව හිමිකම් සුරකීමේ ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ සම්බන්ධීකාරකවූ කැළණි සරසවියේ විද්‍යා පීඨ සිසු ගැමුණු යසස් සෙනෙවිරත්න.(ඉහළ වමේ සිට)

ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමෙන් 1987 ජුලි මස ගිවිස ගත් පරිදි පාර්ලිමේන්තුව සම්මත කල 1987 අංක 42 දරණ පළාත් සභා පනතින් ලැබුණු බලතල ප්‍රකාර 1988 පෙබරවාරි 03 වැනිදා පළාත් සභා සංස්ථාපනය කරන ලදි. එජාප ආණ්ඩුව මගින් පළාත් සභා ඡන්දය පැවැත් වූයේ අවස්ථා 4කදීය. උතුරු මැද, ඌව, සබරගමුව සහ වයඹ පළාත් සභා ඡන්ද 1988 අප්‍රේල් 28වැනිදාද මධ්‍යම සහ බස්නාහිර පළාත් සභා ඡන්ද ජුනි 02වැනිදාද, දකුණු පළාතේ ඡන්දය ජුනි 09වැනිදාද, නැගෙනහිර පළාතේ ඡන්දය නොවැම්බර් 19වැනිදාද පැවැත්විණි. පළාත් සභා පනතට එරෙහිව වූ ජවිපෙ පළාත් සභා ඡන්දයට එරෙහිව දැවැන්ත විරෝධතා ව්‍යාපාර සංවිධානය කළේය. පිළිගත් දේශපාලන පක්ෂ වලින් ආණ්ඩු බලය හිමි එජාපය සමඟ තරඟ කළේ ඉන්දීය අනුග්‍රහය ලැබූ එක්සත් සමාජවාදී පෙරමුණ(කොප, සමසමාජ,නසසප සහ ශ්‍රී ලංකා මහජන පක්ෂය), ඊ. පී. ආර්. එල්. එෆ් සහ ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය පමණි.

මේ අනුව ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට පක්ෂ සියළුදෙනා ජවිපෙ මගින් දේශදෝහීන් ලෙස හඳුන්වනු ලැබීය. ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි අන්තිම ඉන්දියන් සෙබලා ශ්‍රී ලාංකික අන්තිම දේශදෝහීයාගේ බඩවැලෙන් එල්ලා මරාදමන බවට ජවිපෙ සපථ කළේය. මේ යටතේ විප්ලවවාදී කොමියුනිස්ට් සංගමය නොහොත් කම්කරු මාවත කණ්ඩායමේ ක්‍රියාකාරිකයින් පවා ඝාතනයට ලක්විය. එක්සත් ඉන්දියානු සෝවියට් සමූහාණ්ඩුවක් තුළ ශ්‍රී ලංකාවක් ඇතැම් වාම කණ්ඩායම්වල දැක්ම විය. කම්කරු මාවතේ ක්‍රියාකාරිකයින්වූ වැලිමඩ පදිංචි පිටවලගේ, පේරාදෙණිය දුම්රිය ස්ථානයේ ගුණපාල, හලාවත ශ්‍රේෂන් ජවිපෙ මගින් ඝාතනයට පත්විය. 1971 කැරැල්ලේද කම්කරු මාවත ක්‍රියාකාරිකයින් දෙදෙනෙකුවූ පොරමඬුල්ලේ ගුණදාස සහ ලක්ෂ්මන්ද ඝාතනයට පත්වී තිබිණි.

DW261209.ඉන්දියානු හමුදාවට එරෙහිව දැවැන්ත ප්‍රහාරයක් එල්ලකලද ජවිපෙ ඉහළ පෙළේ නායකත්වයේ නියෝගය අනුව එය නතර කිරීමට සිදුවූ ත්‍රිකුණාමල දිස්ත්‍රික් සන්නද්ධ නායක ප්‍රේමකුමාර ගුණරත්නම් නොහොත් ගැමුණු, ජවිපෙ සහ ප්ලොට් අතර සම්බන්ධකම් මෙහෙයවූ ජවිපෙ ප්‍රධාන ලේකම් උපතිස්ස ගමනායක, ගමනායකගේ මවගේ සොහොයුරියකගේ ප්‍රත්‍රයාවූ ප්ලොට් සන්නද්ධ නායකයෙකුවූ එන්. මාණික්කතාසන්, ජවිපෙ සහ ඉන්දීය රෝ සංවිධානය අතර කපුකම කල ‘වරදට’ ජනපති ප්‍රේමදාස ආණ්ඩුව මගින් ඝාතනය කල කීර්තිධර මාධ්‍යවේදී රිචඩ් ද සොයිසා සහ ඝාතනයට පත්වූ රිචඩ්ගේ අයිතින් වෙනුවෙන් අවසානය දක්වා සටන්කල ඔහුගේ සහායකයෙකු වන ඊලටියවිතානගේ කරුණාදාස(වමේ සිට)

ජවිපෙ ඝාතනවලට එරෙහිව රජයේ ආරක්ෂාවට පරිබාහිරව ශ්‍රී ලංකා මහජන පක්ෂයේම ආරක්ෂක වලල්ලක් විජය කුමාරතුංග විසින් ගොඩනඟා ගැනීමට කටයුතු කළේය. ඒ අනුව විජය කුමාරතුංග විසින් 1987 ඔක්තෝබර් මසදී උමා මහේස්වරන්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ප්ලොට් සංවිධානයේ වව්නියාවේ අවි පුහුණු කඳවුරක පුහුණුවකට මහජන පක්ෂයේ කණ්ඩායමක් තෝරා යවන ලදී. විජය ඝාතනයවීමට පෙර අවස්ථා තුනකදී එසේ අවි පුහුණුව සඳහා කණ්ඩායම් තුනක් යවා තිබුණේද ඉන්දීය මැදිහත්වීමෙනි. උදෑසන හලාවතට ගොස් පැමිණ ආපසු නාරහේන්පිට පොල්හේන්ගොඩ පාරේ සිය නිවසින් පිටතට එමින් සිටියදී යතුරුපැදියකින් පැමිණි තුවක්කුකරුවන් දෙදෙනෙකු ටී 56 තුවක්කුවකින් විජයද 1988 පෙබරවාරි 16වැනිදා පස්වරු 12.20 ඝාතනය කළේය.

DW261210ඉන්දියානු ආක්‍රමණිකයාගෙන් මව්බිම බේරා ගනිමු සහ ඉන්දීය භාණ්ඩ වර්ජනය කරමු යන තේමාව ඔස්සේ ජවිපෙ අදිසි නායකත්වය යටතේ අන්තරේ මගින් 1989 ජුනි 6වැනිදා නුගේගොඩදී 70,000කට ආසන්න පිරිසකගේ සහභාගිත්වයෙන් දැවැන්ත රැළියේදී ජාතික කම්කරු සටන් මධ්‍යස්ථානයේ නියෝජිතයෙකු ජනතාව අමතන අයුරු(ඉහළ) සහභාගිවූ පිරිසෙන් කොටසක්(පහළ)

ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමයේ ක්‍රියාකාරිකයින් 05දෙනෙක් ප්ලොට් සංවිධානයෙන් නැගෙනහිරදී අවි පුහුණුව ලබාගෙන තිබිණි. ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් සංවිධානය ඉන්දිය රෝ සංවිධානයෙන් මුළුමනින් නඩත්තුවූ අතර එහි දකුණු දිග ශාඛාව වශයෙන් ක්‍රියාත්මක වූ විකල්ප කණ්ඩායමටද, ද්‍රවිඩ ඊළාම් මිත්‍රත්ව කොංග්‍රසයේ මහජන විමුක්ති ව්‍යාපාරයටද(එයට උඩුවගේ හෙන්ඩි පෙරේරාගේ රතු භටයෝ කණ්ඩායම, ජවිපෙ නව ප්‍රවණතාවය, ජනතා සංගමයේ කණ්ඩායමක් සහ සමාජවාදී ජනතා ව්‍යාපාරය අයත් විය) ඉන්දිය රෝ අනුග්‍රහය ආරම්භයේදී ලැබුණද පසුව ඒවා හුදු නාම පුවරු පමණක් බැවින් නතර විය.

ඉන්දියානු ආක්‍රමණයට එරෙහිව ඉන්දිය භාණ්ඩ වර්ජනය කරන ලෙස ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටි ජවිපෙ ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින සියළුම ඉන්දීය ව්‍යාපාරිකයින්ට රටින් පිටවන ලෙස නියෝග කළේය. එය ප්‍රකාශයට පත්කළේ 1989 ජුනි 6 වැනිදා නුගේගොඩදී 70,000කින් පමණ සහභාගිවූ දැවැන්ත රැළියේදීය. එමෙන්ම ඉන්දියාවේ සිට ආනයනය කරන බොම්බයි ලුනු, මයිසූර් පරිප්පු වැනි පාරිභෝගික භාණ්ඩ වෙළෙඳ පොළේ අළෙවිය තහනම් කළේය. ඉන්පසු වෙළෙන්දෝ බොම්බයි ලූනු ලොකු ලුනූ ලෙසද, මයිසූර් පරිප්පු පොඩි පරිප්පු ලෙසද හැදින්වීය. ජංගම වෙළෙඳන්දෝ බොම්බයි මොටයි සීනුව ගසමින් අළෙවි කළේ නයිස් මොටයි කියාය. ජවිපෙ ඉන්දියන් විරෝධයෙන් ජනයා භීතියට පත්වී තිබුණේ එසේය. ඉන්දීය භාණ්ඩ ආනයන කරන ව්‍යාපාරිකයින් ඒවා නතර නොකල විට ඔවුන්වද ඝාතනයට ලක්විය.

DW261211
සෝමවංශ අමරසිංහ 1990 මාර්තු මස ශ්‍රී ලංකාවෙන් බෝට්ටුවකින් පලාගොස් කුලසේකරපට්නම් වෙරළ හරහා ඉන්දියාවේ රැකවරණය ලබාගත් අවස්ථාවේදී, සෝමවංශගේ බිරිද අයිරාංගනී මාලනී මුණසිංහ සිය දරුවා සමඟින් 1989 දෙසැම්බර් 25වැනිදා ඉන්දියාවේ තිවැන්ද්‍රම් නගරයේ රැකවරණය ලබාගත් අවස්ථාවේදී, සෝමවංශ සහ ඔහුගේ දරු පවුලට 1989 නොවැම්බර් මසදී ශ්‍රී ලංකාවේදී රැකවරණය ලබාදුන් දැනට කැනඩාවේ සිටින වික්‍රම නොහොත් ‘අම්පාරේ අයියා’, සෝමවංශ සහ දරු පවුලට ඉන්දියාවේ රැකවරණ කටයුතු සම්බන්ධීකරණය කල ජවිපෙ රියාද් කමිටුවේ ප්‍රධාන සංවිධායක කුරුණෑගල මැල්සිරිපුර ජයසිංහද වේ(වමේ සිට) ජයසිංහ ගමන් බලපත්‍රයක් සැදිමට 1990 මුල් භාගයේදී කටුනායකට යළි පැමි‍ණීමේදී උපැවිදිවූ අමරේගේ පවාදීමක් අනුව අත්අඩංගුවට පත්ව ඝාතනයට ලක්විය

ඒ අනුව ප්‍රකට ව්‍යාපාරිකයින් වන ෂන්මුගම් සහෝදරයෝහි ප්‍රධානියා 1989 පෙබරවාරි 6 වැනිදා කොටුවේදීද, පී.බී උම්බචි 1989 පෙබරවාරි 2වැනිදාද ඝාතනයට ලක්විය. කේ. ගුණරත්නම් 1989 අගෝස්තු 9 මරදානේදී, හෙප්තුල්ලාබොහී සමාගමේ අධ්‍යක්ෂ සබීර් හුසේන් 1989 අගෝස්තු 18 වැනිදා කොහුවලදීද ඝාතනය කරන ලදී. පැලවත්ත සීනි කම්හලේ සේවයකල ඉන්දීය ජාතික නිලධාරින් වූ බන්ෂෝල් අඹුසැමි යුවලද 1988 නොවැම්බර් 23වැනිදා සියඹලාආණ්ඩුවේදීද ඉන්දීය ව්‍යාපාරිකයින්වූ ඩී.කේ. සුන්දරම් සහ පී. නඩාර් වීරමුණි 1989 ජුනි 23 වැනිදා හලාවතදීද ඉන්දිය භාණ්ඩ තහනමට එරෙහිව ප්‍රසිද්ධියේ අදහස් පලකල කොරියානු ඉදිකිරීම් ව්‍යාපෘතියක ශ්‍රී ලංකාවේ සේවයේ නිරතවූ කොරියානු ඉංජිනේරු ආන් හෝචි 1989 නොවැම්බර් 23වැනිදා ගොකරැල්ලේදී  ඝාතනයට ලක්විය.

ජවිපෙ විසින් ජනාධිපතිවරණය සහ මහ මැතිවරණයට තරඟ කිරීම වෙනුවෙන් 1988 දී ආරම්භ කරන ලද පක්ෂ 8 සාකච්ඡාව පිළිබදව උපක්‍රමික ක්‍රියාමාර්ගයන් පිළිබදවද රෝ සංවිධානය උනන්දුවක් දැක්වූහ.අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය මෙහෙයවීමෙන් පැවති එම පක්ෂ 8 සාකච්ඡාවලට සහභාගි වූයේ ශ්‍රිලනිප, ජවිපෙ, මහජන එක්සත් පෙරමුණ, අෂ්රොෆ්ගේ මුස්ලීම්‍ කොංග්‍රසය, පොන්නම්බලම්ගේ දෙමළ කොංග්‍රසය, ප්‍රජාත්‍රන්තවාදී වතු සංගමය, ලිබරල් පක්ෂය, එක්සත් ලංකා ජනතා පත්ෂය වේ. මව්බිම සුරකීමේ ව්‍යාපාරය ‍1986දී ගොඩනැගිමේදී අනුගමනය කරන ලද උපක්‍රමික ප්‍රවේශයේම දිගුවක් ලෙස ජාතික ගලවාගැනීමේ ආණ්ඩුවක් ‍ගොඩනැගීම මූලික කොටගත් සංවාදය අරමුණු කොටගෙන ජවිපෙ මගින් එය පවත්වන ලදී.

DW261212දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ සරසවි ක්‍රියාකාරින්ව සිටියදී ඉන්දීය ඔත්තු සේවා ඉල්ලීම අනුව ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් සංවිධානය මගින් 1988 දෙසැම්බර් 9වැනිදා රාසාමිනේතෝට්ටම්හි ඝාතනයකල පේරාදෙණිය සරසවියේ ඉංජිනේරු පීඨයේ දෙවන වසරේ සිසු එස්. පරාපරන් සහ මඩකලපුවේදී 1989 පෙබරවාරි 2වැනිදා ඝාතනය කරන ලද පේරාදෙණිය සරසවියේ දන්ත වෛද්‍ය පීඨයේ පළමු වසරේ සිසු ඒ. නිදිනාදන්(වමේ සිට). කොළඹ ඔබරෝයි හෝටලයේ 1984 ජනවාරි 21 ඊශ්‍රායල් නියෝජිතයෙකු ඝාතනය කිරීමට බෝම්බ පිපිරීම සම්බන්ධයෙන් පරාපරන් කලක් කොළඹ සහ බෝගම්බර බන්ධනාගාරයේ අත්අඩංගුවට ගෙන පසුව නිදහස් විය

ජනපතිවරණය සහ මහ මැතිවරණය ආණ්ඩුව විසුරුවා භාරකාර රජයක් යටතේ එකට පවත්වන ලෙස  ශ්‍රිලනිප ජවිපෙ ඇතුළු පිළිගත් දේශපාලන පක්ෂ පක්ෂ 8 විසින් 1988 ඔක්තෝබර් 18වැනිදා රජය වෙත ලිඛිත ඉල්ලීමක් ඉදිරිපත් කරන ලදී. පසුව එහිදී මුස්ලීම් කොංග්‍රසයේ නායක අෂ්රොෆ්, එක්සත් ලංකා ජනතා පක්ෂයේ ලේකම් වෛද්‍ය ගාමිණී විජේසේකර, ජවිපෙ උපාලි ජයවීර සහ අන්තරේ නියෝජිත ගාමිණී මාලසිංහ සමඟ ඉන්දීය රෝ නියෝජිතයෝ කොළඹදී සාකච්ඡාවන්ද පැවැත්වූහ. මුස්ලීම් කොංග්‍රසය මගින් නැගෙනහිර මුස්ලිම් කලාපීය පාලනයක් ඉල්ලමින් පක්ෂ 8 වෙත යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කළේ ඉන් අනතුරුවය. සකච්ඡා බිඳවැටීමට එය ප්‍රබල එක් හේතුවක්වූ අතර ජනපතිවරණයට ශ්‍රිලනිපයෙන් සිරිමා බණ්ඩාරනායක තරඟ කිරීමත් සමඟම ශ්‍රිලනිපය දේශදෝහී අන්තයට උපක්‍රමික අවශ්‍යතාවයන් අනුව ජවිපෙට තල්ලු කිරීමට සිදුවූයේද එම ඉන්දීය සාකච්ඡාවෙන් පසුවය.

ජවිපෙ ප්‍රධාන ලේකම්වූ උපතිස්ස ගමනායකගේ මවගේ සොහොයුරියගේ පුතා ප්ලොට් සංවිධානයේ සන්නද්ධ නායකයෙකුවූ එන්. මාණික්කතාසන් වන අතර ඉන්දීය සබඳකම් ඔස්සේ ජවිපෙ සන්නද්ධ කැරළිකරුවන් පිරිසකට කණ්ඩායම් වශයෙන් නැගෙනහිර පළාතේ ප්ලොට් අවි පුහුණු කඳවුරුවලදී ඉන්දීය අනුග්‍රහයෙන් පුහුණුව ලබාදෙන ලදී. එමෙන් බිම්බෝම්බ තාක්ෂණය සහ සීමිත අවි ආයුධ කිහිපයක්ද ප්ලොට් සංවිධානය වෙතින් ලබාගත්තේ එම මැදිහත්වීමෙනි. ජවිපෙ මගින් ක්‍රියාත්මක කල රණහඬ ගුවන්විදුලිය සඳහා තාක්ෂණික දායකත්වය හිමිවූයේද ඒ යටතේය. රණහඬ ගුවන්විදුලි සේවය 1988 සහ 1989දී සෙනසුරාදා සහ ඉරිදා උදේ 7 සිට ක්‍රියාත්මකවූ අතර සඳුදා හැර අනෙක් සතියේ දින 4 රාත්‍රී 7 සිට මෙගා හර්ට්ස් 4.432 කෙටි තරංග 01 ඔස්සේ විකාශනය විය. අතිශයින් ජනප්‍රිය රණහඬ සේවය ඔස්සේ රෝහණ විජේවීරද ජනතාව අමතා කථා කළේය.

DW261213දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ සාකච්ඡා වලින් දිරිමත්වූ ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාස 1989 ජුනි 1වැනිදා කල නියෝගය අනුව ඉන්දීය ආක්‍රමණික හමුදාවේ අවසාන සේනාංකයද 1990 මාර්තු 24වැනිදා ත්‍රිකුණාමලයෙන් ඉන්දියාව බලා පිටත්වූ අවස්ථාව

ජවිපෙ විසින් මුල් කාලයේදී මාන්කුලමේ සිට මන්නාරම් පාරේ යනවිට හමුවන කුංජිකුලම් එල්.ටී.ටී.ඊ කඳවුරේදීද පුහුණුව ලබාගන්නා ලදී. එහි යුධ පුහුණුව ලැබූ 16 දෙනාගේ ජවිපෙ කණ්ඩායමට ගොඩනැගිලි දෙපාර්තමේන්තුවේ ලිපිකරුවෙකුවූ ජැෆ්නා ජයා සහ අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික් සන්නද්ධ නායකයෙකුවූ ෆොන්සේකාද ඇතුලත් විය. ඉන්දිය හමුදාවට එරෙහිව නැගෙනහිර ප්‍රහාරයන් නතර කිරීම සහ ඉන්දීය භාණ්ඩ වර්ජනය කිරීම කෙටි කලකින් නතර වූයේ එම ඉන්දීය අනුග්‍රාහකත්වය හේතුවෙනි. වසර 1989 මැදභාගය වනවිට ජවිපෙ පාලනය රෝහණ විජේවීර ගෙන් ගිලිහී තිබුණු අතර ඩී.එම් ආනන්ද ඉන්දියානු නිලධාරින් සමඟ ගනුදෙනු කළේ දේශපාලන මණ්ඩ‍ලයේ පූර්ණ අනුමැතියකින් තොරව බව කියති. මානව හිමිකම් සුරැකීමේ ශිෂ්‍ය සංවිධානයේ කටයුතුවලට ඉන්දියාව මගින් සරසවි ආචාර්යවරියක් හරහා මුදල් පරිත්‍යාගයක්ද සිදුකර තිබිණි. එය සම්බන්ධීකරණය කරන ලද්දේ කැළණි සරසවි සිසු ගැමුණු යයස් සෙනෙවිරත්නය.

පල්ලකැලේ හමුදා කඳවුරට 1987 අප්‍රේල් 15 ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීම සම්බන්ධයෙන් මැගසින් බන්ධනාගාරයේ සිටි පේරාදෙණිය ඉංජි‍නේරු සිසු ප්‍රේමකුමාර් ගුණරත්නම් ඇතුළු ජවිපෙ සාමාජිකයින් 221 දෙනෙකු ජවිපෙ මගින් 1988 දෙසැම්බර් 13 වැනිදා මැගසින් බන්ධනාගාරයට කඩාවැදි නිදහස්කර කරගනු ලැබීය. අනතුරුව 1989 පෙබරවාරි සිට ත්‍රිකුණාමලය දිස්ත්‍රික්කයේ ජවිපෙ සන්නද්ධ නායකයා ලෙස සිටියේ ප්‍රේමකුමාර්ය. ඉන්දීය හමුදාව සහ ඔවුන්ගේ ආයුධ පැහැර ගැනීම ඉලක්ක කරගෙන ප්‍රහාර කිහිපයක් ප්‍රේමකුමාර්ගේ මෙහෙයවීමෙන් සරත් කුලේගේ මැදිහත්වීමෙන් ක්‍රියාත්මක විය. නුවර ත්‍රිකුණාමලය මාර්ගයේ කන්තලේ 93වැනි සැතපුම්  කනුව අසළදී ඉන්දීය හමුදාව විනාශ කිරීම සඳහා බිම් බෝම්බයක් ඇටවීමටද ප්‍රේමකුමාර්‍ ඇතුළු පිරිස සමත්වූහ. ඒ ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමේ දෙවන සැමරුම පැවැත්වෙන 1989 ජුලි මසදීය. ත්‍රිමලේ ජැටියේද තවත් බෝම්බයක් සවි කරන ලදී. වසර 1989 ජුලි 25 වැනිදා මුල්ලිපතානයිදී බිම් බෝම්බයක් මගින් ඉන්දීය හමුදා ටක් රථයක් පුපුරුවා හැරීමෙන් ඉන්දීය සෙබළු 14ක් මරමුවට පත්විය. සියලු ආයුධ පැහැර ගැනීමට ඔවුහු සමත් විය.

ඉන්දීය රෝ නිලධාරින් එම ප්‍රහාරය ජවිපෙ කල බව දැනගත් වහාම එය නතර කරන ලෙසට ජවිපෙ ඉහළ නායකත්වයෙන් ඉල්ලා සිටි අතර ජවි‍පෙ එම ආයාචනයට අනුගත වෙමින් ඉන්දීය හමුදාවට එරෙහි නැගෙනහිර සියළු ප්‍රහාරයන් නතර කළේය. ඉන් පසු කිසිදිනක ඉන්දීය හමුදාවට එරෙහිව ජවිපෙ මගින් ශ්‍රී ලංකාව තුළ මෙහෙයුමක් සිදු නොකරන ලදී. ප්‍රේමකුමාර් 1989 සැප්තැම්බර් 24වැනිදා ශ්‍රී ලංකික හමුදා අත්අඩංගුවට පත් වන්නේ පාලම් පොට්ටවුර් හිදීය. එයට පෙර 1987 ඔක්තෝබර් 25වැනිදා ජවිපෙ මගින් මහනුවර පිහිටි ඉන්දිය මහ කොමසාරිස් කාර්යාලයට බෝම්බ ප්‍රහාරයක් එල්ල කර තිබිණි.

ජවිපෙ සහ ඉන්දීය රෝ ඔත්තු සේවය අතර සම්බන්ධකම් ඇති කිරීමට කිහිප දෙනෙක්ම මුල්විය. අන්තරේ කටයුතු සම්බන්ධයෙන් නිමල් බාලසූරිය ආරක්ෂක රාජ්‍ය ඇමති ලලිත් ඇතුලත්මුදලි සමඟ නිල නොවන ඇයි හොදැයියක් ගෙන ගිය අතර ඒ මගින්ද ඉන්දීය සම්බන්ධකම් ගොඩනැගිණි. ඩී.එම් ආනන්ද සහ ඉන්දීය රෝ නියෝජිතයින් අතර ප්‍රධාන සම්බන්ධකම ගොඩනගන ලද්‍දේ කීර්තිධර මාධ්‍යවේදී රිචඩ් සොයිසාගේ මැදිහත්වීමෙනි. ජවිපෙ සන්නද්ධ නායක සමන් පියසිරි ප්‍රනාන්දු ආරක්ෂක හමුදා මගින් 1989 දෙසැම්බර් 27 රාත්‍රී නාවල කොස්වත්තේදී අත්අඩංගුවට ගනු ලැබුවේද රිචඩ් ද සොයිසා විසින් සොයාදුන් කුලී නිවසක සිටින විටය. සෝමවංශ අමරසිංහට සහ ඔහුගේ දරුපවුලට කැළණිය ප්‍රදේශයෙන් රහසිගතව ජීවත්වීමට 1989 අවසාන භාගයේදී නිවසක් සොයා දුන්නේද රිචඩ් ද සොයිසාය. ජවිපෙ-රෝ කපුකම කල වරදට අවසානයේදී 1990 පෙබරවාරි 18වැනිදා අලුයම 3.30ට නාවල වැලිකඩ වත්තේ නිවසින් රිචඩ් ද සොයියා රණසිංහ ප්‍රේමදාස ආණ්ඩුව මගින් පැහැරගත් අතර ඔහුගේ සිරුර 1990 පෙබරවාරි 19වැනිදා පස්වරු 4ට මොරටුව  කොරළවැල්ල දුම්රිය ස්ථානය අසළ මුහුදු වෙරළින් මතුවිය.

ජවිපෙ දේශපාලන සභික සෝමවංශ අමරසිංහට ඉන්දියාවට යාමට වීසාද ඉන්දීය තානාපති කාර්යාලය මගින් 1989 දෙසැම්බර් මස ලබා දෙන ලදී. සෝමවංශ ඉන්දිය තානාපති කාර්යාලයට ඒ සඳහා ගියේ ඊශ්වර් බ්‍රදර්ස්හි තොග කලමණාකරුවෙකු වශයෙන් කලක් සේවය කල කොටහේන අල්විස් ඇවනිව්හි පදිංචි මාතලේ වික්‍රමසිංහම් නොහොත් සෙල්වා සමඟය. සෝමවංශ අමරසිංහ විසින් කුරුණෑගල ලිපිනයක පදිංචි මුදියන්සේලාගේ නිමල් බණ්ඩාර දිසානායක නමින් 1989 නොවැම්බර් 23 වැනිදා මෙම ගුවන් බලපත්‍රය සියළු රටවල්වලට වලංගු පරිදි ලබාගත්තේ හැදුනුම්පත් 470721049V මගිනි. එහෙත් ඉන්පසු ආරක්ෂිත පියවරයක් ලෙස ඉන්දියාවට බෝට්ටුවක් මගින් පලායන සෝමවංශට සෞදි අරාබියේ සේවය කරන ඉන්දියානුවෙකුගේ නිවසේ රැකවරණය දෙනුයේද ඉන්දියානු සහායෙනි. සෝමවංශගේ බිරිඳ සහ දරුවාද කලින් එහි ගොස් තිබිණි. ජවිපෙ දෙවනි කැරැල්ලේ පරාජයෙන් පසු 1989 දෙසැම්බර් සිට 1990 මාර්තු දක්වා ඉන්දියාවට ගිය ජවිපෙ ක්‍රියාකාරිකයින් 400කට ආසන්න පිරිසකට තාවකාලික දේශපාලන රැකවරණය ලබාදීමට මැදිහත්වූයේද ඉන්දියානු රෝ සංවිධානය වේ. එම ජවිපෙ ක්‍රියාකාරීන් පසුව යුරෝපයේ රටවල් වලට විවිධ මාර්ග වලින් සංක්‍රමණය විය. සෝමවංශ අමරසිංහට ඉන්දියාවේ සිට පසුව බ්‍රිතාන්‍යයට ආරක්ෂිතව යාමට පහසුකාරකයා වන්නේද ඉන්දියාවය.

අබ්දුල්ලා වෙනුවෙන් මාලදිවයිනේ බලය අත්පත් කර ගැනීමට ශ්‍රී ලංකාවේ ප්ලොට් සංවිධානය 1988 නොවැම්බර් 3 වැනිදා මාලදිවයිනට කල සංවිධානාත්මක ප්‍රහාරය සිදු කළේද රෝ සංවිධානයේ සැලසුමක් අනුවය. ඒ සඳහා ප්ලොට් සංවිධානයට ගෙවන ලද මුදල ශ්‍රී ලංකා මුදලින් රුපියල් කෝටි හයහාමාරකි. එය පරාජය කිරීමට අවසානයේ හැකිවූයේ එයට පසුදින ඉන්දියානු ගුවන්යානා වලින් මාලදිවයිනට පැමිණි ඉන්දිය පැරෆුට් භටයින් 150ක‍ගේ කණ්ඩායමකටය. එම ප්ලොට් සාමාජිකයින් මාලදිවයින ආක්‍රමණය සඳහා පිටත්ව ගොස් තිබුණේ කල්පිටිය සහ මන්නාරම මුහුදු තීරය ඔස්සේ බහුදින යාත්‍රා මගිනි. එකල ප්ලොට් සංවිධානයේ කඳවුරක් පිහිටා තිබුණේ පුත්තලම මන්නාරම පරණ පාරේ මුසලි ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ටාශයේ මරිච්චිකට්ටියේය. එකල මාලදිවයිනේ සිටියේ 1,200ක පමණ වූ සිවිල් ආරක්ෂක බලකායේ පිරිසකි.  දකුණු ආසියානු කලාපය තුළ ඉන්දියානු ‘රෝ’ භූමිකාව ‍කොතරම් සංකීර්ණදැයි මින් පැහැදිලිය.

ජගත් දේශපාලනයේ ප්‍රතිවිරෝධයන්ට අනුරූපීව කලාපීය දේශපාලනය තුළ බලවේගයන්ගේ හැසිරීම සිදුවේ. කලාපීය බලවතා වශයෙන් ඉන්දියාවේ බලහත්කාරී දේශපාලන භූමිකාව තහවුරු කරන බොහෝ සාධක ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික ප්‍රශ්නය පිළිබද ඉන්දියාව සිදුකල මැදිහත්වීම් තුළ ඉතා පැහැදිලිව විද්‍යාමාන විය. ඒ පිළිබදව ජවිපෙ දේශපාලන දැක්ම මෙසේ 2වැනි කැරැල්ල අවසාන භාගයේදී සිදුවූයේ විෂයමූල අවශ්‍යතාවයක් වෙනුවෙන්දැයි හෝ ජවිපෙ පාලනය විජේවීර අතින් අවසාන භාගයේදී ගිලිහීම නිසාදැයි නිවැරදි තක්සේරුවකට පැමිණීමට නොහැකිවීම විවාදාත්මකය.(The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

සටන අරඹමු. හමුදා රණවිරුවන් සුරකිමු.

December 26th, 2015

Chandrasena Pandithage

මාතෘ භූමියේ ඒකීය භාවය උදෙසා කටයුතු කල, හිටපු ජනාධිපති, ආරක්ෂක ලේකම්, හමුදා ප්රධාණීන් හා රණ විරුවන්ට එරෙහිව සිදුකරන සියලූම කටයුතු වහාම නවතා දමව්! අත් අඩංගුවට ගත් සියලූම හමුදා නිලධාරීන් නිදහස් කරව්!

මේ සටන ජනතාව ජයගතයුතුම සටනක් බවට පත්ව ඇත. ලැජ්ජාවට කරුණ වන්නේ හමුදාවභාර අයම හමුදාව විනාශ කිරීමයි සටන් උපක්කරමය වශයෙන් මෙරට 58 ලක්ෂයක්වූ ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටිමු, ලබන ජනවාරි මස 8 වෙනිදා සි මාසයක කාලයක් අඛණ්ඩව, මෙරට විකිණීමට ඇති කිසිදු ලොතරැයි පතක් මිලදී නොගන්නා ලෙස.අප වෙනුවෙන් දිවිදුන්, අන්ධභාවයටපත්වූ අතපය අහිමිවූ හා සිරභාරයට පත්වූ රණ විරුවන් වෙනුවෙන් ඔබට මසක කාලයක විරෝධයක් පෑම සදහා ලොතරැයි පතක් මිලදී නොගෙන සිටීමට ශක්තියක් හාධෙෙර්යයක් ඇතැයි මෙරට දේශප්රේමීන් විශ්වාස කරයි.

” මාතෘ භූමියේ ඒකීය භාවය උදෙසා කටයුතු කල, හිටපු ජනාධිපති, ආරක්ෂක ලේකම්, හමුදා ප්රධාණීන් හා රණ විරුවන්ට එරෙහිව සිදුකරන සියලූම කටයුතු වහාම නවතා දමව්! අත් අඩංගුවට ගත් සියලූම හමුදා නිලධාරීන් නිද හස් කරව්!

December 26th, 2015

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි

මේ රටේ බලය දරණ, කොටි ත්රස්තවාදී රජය, පලවා හැරීමේ සටන, ආරම්භ කරන්නේ, කවුද? කවදාද? කොහොමද?
මේ රටේ ඉතිහාසයේ කිසිදා කිසිවෙක් අපේක්ෂා නොකල දෙයක් සිදුව ඇත. ඒ වේලුපිල්ලේ පිරිබාහරන් රටෙන් 1/3ක් නොව මුලු රටම අල්ලා ගෙන පාලනය කරමින් සිටීමයි. ජීවත්වූ පිරිබාහරන්ට වඩා මියගිය ප්රභාකරන් බලවත්ව මුලු රටම පාලනයට නතු කරගෙන සිටින මේ මොහොතේ; නන්දිකඩාල්වල මරා දැමූ ප්රභාකරන් ගැන අභිමානවත්ව සිතමින් උදම් අනමින් කල් ගත කරන්නට අපට කාලයක් ඉතුරුව නැත. දැන් ජීවත්ව සිටින ප්රභාකරන්ව පලවා හැරීමේ මහා සංග්රාමය වහා වහා ඇරඹිය යුතු අවදියට සපැමිණ ඇත. ඒ අනුව මේ කටයුත්තට අත ගැසීමේ මහා පුණ්යකර්මය ජාතිය ඉදිරියේ ඇති බැවින්; කවුරු කවදා කොහොම මේ කටයුත්ත ආරම්භ කරනවාද? යන පැනය මතුව තිබේ. මේ මහා ජාතික සටන ආරම්භ කිරීමේ අවශ්යතාවය ඇත්තේ මෙරට 58 ලක්ෂයක් දේශප්රේමී ජනතාවට වන අතර, ඔවුනට එරෙහිව ලක්ෂ 62ක සතුරු බල ඇණියක් මේ දේශයේ විනාශය වෙනුනෙන් කටයුතු කිරීට පෙලගැසී සිටින බවද වටහා ගෙන සටනට අවතීර්ණ විය යුතුය.

සතුරා නිතිපතා ප්රකෝප කිරීම් සිදුකරමින් සිටින මේ මොහොතේ, ජන මනස විසින් මේ ප්රකෝප කිරීම් සදහා ක්ෂණික ප්රහාරයක් අපේක්ෂාවෙන් සිටී. තමන් අපේක්ෂා කරන මේ ක්ෂණිකවූත් බලවත් වූත්  ප්රහාරය පලමුව, දියත් කරන්නේ කවුදැයි බලා සිටින ජනතාව සම වන්නේ, කැද බීම සදහා උතුරණ වතුර මුට්ටියට පලමු සහල් මිට දමන තෙක් බලා සිටින ආඩින්ටය. එබැවින් අපේක්ෂා කරන කැද බීමට නම්, පලමු සහල් මිට උතුරණ වතුර මුට්ටියට දැමීමට 58 ලක්ෂයක් වූ ජනතාවම අදිටන් කර ගත යුතුය. මනාව දේශප්රේමී අරගලයක් සදහා මධ්යගත සම්බන්ධීකරණයකට භාජනය නොවුණ ජනතාවක්, ස්වයංව දේශප්රේමී අරගලයේ කොටස් කරුවෙකු වන්නේ කෙසේ ද? ඒ සදහා ගත යුතු ක්රියාමාර්ගය කුමක්‌ද? යන්න සම්බන්ධව, ජනතාව ඉදිරියේ ගැටළුවක් ඉස්මතුව ඇත. ඇත්තටම 58 ලක්ෂයක් වූ අප කවුද? අප සතු බලය කුමක්ද? ඒ බලය උපයෝගී කරගෙන සටන් වදින්නේ කහොමද? අපේ සතුරා කවුද? සතුරාගේ බලය කුමක්ද? යන්න සම්බන්ධව අපට මනා අවබෝධයක් තිබිය යුතුමය.

ගැමුණු කුමරුට සටන හා සටන් උපක්රමය කියාදුන් ඒ මාතාව පැවසූ ආකාරයට, අපද  සටන අනාගත යුතු නැත. අපේ දෙෙනික කාර්යයන් සිදුකරන ගමන්ම සටනද අපට ඉදිරියට දියත් කල හැක. ඒ සදහා අප දෙෙනික ජීවිතයේදී, කලයුතු කාර්යයත්, පූර්ණ සටන් බිමේ කලයුතු කාර්යයත් නිසි ලෙස කිරීමට අපට අවබෝධයක් තිබිය යුතුය.58 ලක්ෂයක් චන්ද දායකයින් වූ අප වටා චන්ද බලය උරුම නැති පරම්පරාවක්ද ගොනුව සිටින අතර, ඒ අයත් සමග ගත්කල ලක්ෂ 75කට ආසන්න ජනබලවේගයක දෙෙනික ගැටලු විසදීමට, අපට සිදුව තිබේ. අප කාලය සමග බද්ධව ගමන් කරන ජීවීන් පරපුරක් බැවින්, කුමන රජයක් තිබුණද අපට අපේ ගැටලු විසදා ගනිමින් ඉදිරියට ගමන් කිරීමට සිදුව තිබේ. මේ ලක්ෂ 75ක ජනබලකාය ජීවත් කරවීම සදහා විශාල මුදල් සම්බාරයක් ඇවැසිය. ඒ මුදල් සොයා ගන්නේ අපමය, එය අපගේ දෙෙනික අවශ්යතා උදෙසා වැය කරන්නේද අපමය. එය අප සතු බලයයි. වර්තමානයේදී, එය සුළුපටු බලයක් නොව මහා බලයකි.

මේ මාසිකව අප උපයන මුදල් වලින් හා විදේශයන්ගෙන් ගන්නා ණය මුදල් මත දුවන මේ ආණ්ඩුව, අපව මරණ බියෙන් මුදවා ගත් රණවිරුවන්ව එක එකා අත්අඩංගුවට ගෙන කොකා මාළු ගිලින්නාසේ විනාශ කරමින් සිටී. මේ පාදඩ ක්රියාව ඉදිරියේ මෙරට දේශප්රේමී ජනතාවට තවදුරටත් නිහඩව සිටිය නොහැක. එම නිසා මෙරට දේශප්රේමීංන් මෙරට   රජය පවත්වාගෙන යෑම සදහා තමන් ලබාදෙන ප්රතිපාදන ලබාදීම වහාම අත්හිටවීමට පියවර ගත යුතුව තිබේ. එය කරන්නේ කෙසේද? අප සියලු දෙනාම එකතුව සිතීම ආරම්භ කරමු. ලක්ෂ 58 චන්ද දායකයින්ගේ ලක්ෂ 58ක්වූ මනසයන්ට කල හැකි කාර්යයභාරය සුලු නොවේ. මේ රජය යුධ විරුවන් දඩයම් කිරීමට එරෙහිව අප සාමූහිකව ගත යුතු ක්රියා මාර්ගයන් සම්බන්ධව සිතමු. ලකෂ 58කට ලකෂ 58ක් දේවල් කල හැකි බව තේරුම් ගන්න. එහි එකතුව ජනතා බලය ඉදිරියේ දණගහන ලද පාදඩ රජයක් වන්නේ නම් එය අපේ ජයග්රහයයි ඔබ සැමට ජයවේවා!

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි

Nepotism; Father Defence Minister, Son-In-Law PRO, Daughter Chief Guest

December 26th, 2015

Courtesy ColomboTelegraph

Public anger on social media has skyrocketed towards President Maithripala Sirisena – Prime Minister Ranil Wickremesinghe led yahapalanaya government as the Head of State’s daughter Chathurika Sirisena isscheduled to be the chief guest at a Ministry of Defense led Civil Security Departmental function to be held on the 28th of December 2015 at the BMICH.

ChathurikaA disgruntled voter of yahapalanaya said that this nepotism phenomenon is getting more sick and ugly by the day. “The Minister of Defence is the President Sirisena himself. He then appoints his son-in-law Wewelpanawa Gamage Thilina Suranjith as the Public Relations Officer of the Defense Ministry and now brings his daughter to even be the chief guest in such a distinguished Ministry, where far more respected individuals could have been bestowed the honor instead” he posted on her Facebook page.

It is worthy to note that President Sirisena’s daughter Chathurika Sirisena who was an absolute non-entity till her father’s appointment in January 2015, started off as being the chief guest at lesser prominent functions such as the National Kite Festival, at school functions at Rathnavali Grls School Gampaha and Royal College Pollannaruwa and gradually moving on to be the chief guest at the recently held annual concert of the Naval Pre-schools of SLNS Gamunu, SLNS Tissa and SLNS Dakshina at the Navy Headquarters in Colombo on 06th December 2015.

Full Report;

https://www.colombotelegraph.com/index.php/nepotism-father-defence-minister-son-in-law-pro-daughter-chief-guest/

MOTHER NATURE SO UNKIND. Dedicated to the Victims of the Tsunami on 26th December 2004.

December 26th, 2015

Susantha Wijesinghe.

 

A lonesome lissome  lass, languish

In solemn silence, on the Sea Shore,

awaiting for Loved Ones in anguish,

refusing to believe, they are no more.

 

Twas 26th dreary doomsday December,

TSUNAMI rose high, frothing foaming fury,

Its verdict was for WORLD to remember,

How mercilessly, it can be Judge and Jury.

 

Had no qualms, in choosing lives,

Of rich and poor, young and old,

Brothers and Sisters, Husband and Wives,

Hear survivors trauma, story unfold.

 

It blew the roofs, edifices mowed down,

The MIGHTY FORCE, no match to withstand,

Devastating Countries, Village and Town,

and snatching babies from mothers hand.

 

People of the world, their hearts lit bright,

With speedy Aid to survivors forlorn,

Eternal Spring of help, now glows light,

BRIGHTENING HEARTS, OF CRUELTY BYGONE.

 

A poem presented in 2005 at Famous Poets Convention,

held at Reno Hilton, Nevada.

 

Susantha Wijesinghe

A Melvin Jones Fellow.

 

Malcolm Ranjith’s prohibition of Christmas Trees in Churches

December 26th, 2015

MISSAKA A

What is curious about Malcolm Ranjith’s notice prohibiting Christmas trees inside Churches is the clause that says certain customs are connected to Sinhala & Tamils. Let us remind Malcolm Ranjith that every Sinhalese and every Tamil including his own family are Christian/Catholic because Sinhala Buddhists and Tamil Hindus were FORCIBLY CONVERTED by the 3 colonial rulers that invaded and occupied Sri Lanka.

However if Malcolm Ranjith wishes to separate customs we have to immediately remind him to remove the name DAHAM PASAL from the Sunday Christian schools that have hijacked Sinhalese Buddhist words and customs in a crafty scheme to slowly penetrate into deep Sinhala Buddhist areas and give the impression that there is no difference in Buddhism or Christianity in a bigger global game to Evangelize Asia.

notice

The ignorant Tamil Hindus in both India and Sri Lanka have fallen lock stock and barrel for these Christian ploys and it appears the flow of Christian Missionary NGOs flooding the country after yahapalana nonsense took over are now laying the grounds for that steady take over.

If our people are not alert what these scoundrels could not do over 2600 years looks to be happening because of our own ignorance.

WAKE UP SINHALESE BUDDHISTS AND TAMIL HINDUS

MISSAKA A

Letter to the editor: Rs. 2 million worth books going waste

December 26th, 2015

Sent by: Dr. Mareena Thaha Reffai,

The news item that Rs. 2 million worth books are going waste just because the picture of the former Chairman’s picture has been printed on the front cover begs the question “Are we all such fools?”

First of all who authorized such printing? If it is against the law then that person/s must be held responsible and must spend out of his own pocket to rectify the mistake. If he does not, then adequate punishment must be meted out to him, him being the former chairman being immaterial.

On the other hand just to keep the books without distributing while many a child finds it difficult to buy the books is atrocious. I is not clear whether they are text books or exercise books. There are many ways to overcome the problem. Simply pasting a sticker on the face of this picture will solve the problem. If the government cannot afford to spend on this I am sure many NGOO will come forward to do so for the sake of the poor.

Or without printing a new cover just of plain paper can be incorporated as the cover.

Or the picture just can be ignore and the books distributed.  After all most of the time the children put another cover on the books.

Whatever happens the books should not be allowed to collect dust and be dumped as garbage. Hope the authority will take some action.

 

Sent by:

Dr. Mareena Thaha Reffai,

White Vans and Black Vans

December 26th, 2015

N. A. de S.Amaratunga Courtesy Island

The government seems to have got into the habit of covering up its sins by saying that the previous government did worse things but nobody protested as they were afraid of the so-called white van. However, when Black Defenders are used for abductions it claims the law is enforced against the suspects. Perhaps similarly corruption, nepotism and other such social ills I suppose continue provided they are being done in a transparent manner and the people can talk about them and protest on the streets if they like.

The Chinese helped the previous government substantially and the country developed rapidly but according to the present rulers the policies of the previous government were not to the liking of the Western powers and that resulted in the UNHRC resolutions against Sri Lanka.

article_image

On the other hand, the Western powers are not doing anything to help us develop our economy though the government had high hopes. In fact the Western powers seem to be doing the opposite. They do everything they could to thwart our economic development so that they can continue to dominate us. All requests to the IMF for emergency aid have been turned down. Our currency has depreciated by about 8% since January 2015. The present rulers say the previous government had taken massive loans at high interest rates and that is the reason for our economic woes. But they themselves are desperately looking for loans.

Before the election the Colombo Port City Project was condemned, but now it has become acceptable. The original budget which was obviously designed to meet the conditions of the IMF has been drastically changed beyond recognition in the face of strong trade union pressure. The government says it listens to public opinion unlike the previous government which used the white van to suppress public protests. But the fact remains that they cannot take the risk of losing the forthcoming local government elections.

The IMF will move in for the kill before long. The government will be left with no alternative but to fall in line. The East Asian countries like Thailand, Indonesia are protesting against the IMF policies that have ruined their economies. In Sri Lanka too it is possible that the economy would be on the decline due to IMF intervention and the workers, farmers and the poor would be badly affected. One hopes black vans would not be deployed to suppress their voice.

The government is under heavy pressure to compromise security in the North and the East. Hence the story that the main grievance voiced by the Tamil people is that they should be allowed to go back to their lands which they occupied before the war and everything will be forgotten and that will be the end of the ethnic problem. There is no question that land should be provided to the landless but not at the expense of national security. The High Security Zones have to be maintained at any cost and alternative land must be given to people who have a claim for those lands in the High Security Zones. Further, Britain which did not raise a finger to help Sri Lanka defeat terrorism has now come forward to assist us in military reforms.

These issues are further complicated by the fact that the government is under pressure to bring in constitutional reforms to grant further devolution of political power on an ethnic basis.

Going by the number of the US state officials who have visited this country recently and the fact that no other country had received this dubious honour one could venture to say that the stakes must be very high in the geopolitical equation in the Indian Ocean region for the US to get involved in Sri Lanka so strongly. It is feared that Sri Lanka will soon lose its independence and sovereignty and come under the economic, political and military hegemony of the West. The West, particularly the US is losing slowly but surely its economic and military clout in the world. Our Government must realize the implications of this phenomenon and act in the best interest of the country.

N. A. de S.Amaratunga

“Unique relief from Kurunagala depicting the seven weeks after the enlightenment of the Buddha” by Dr. Osmund Bopearachchi

December 25th, 2015

Dr. Hema Goonatilake

“Unique relief from Kurunagala depicting the seven weeks after the enlightenment of the Buddha”
by Dr. Osmund Bopearachchi, Emeritus Director of Research at the French National Centre for Scientific Research, Paris

will be held on Monday 28th December at 5,00 p.m. at the Royal Asiatic Society Auditorium.

The talk presents a a hitherto unpublished relief found in the premises of the Rankirimada Rajamaha Vihara, Doluwa, Kumbukwewa (Kurunagala District), most probably sculpted on the island by an Andhran artist by using Andhran limestone. This is the most ancient visual document, so far attested, depicting the seven weeks that follow immediately after the Enlightenment of the Buddha. Archaeological evidence along with epigraphic and literary sources attests the intense interactions between the Buddhists of Sri Lanka and those of the same faith in the Krishna valley in Andhra during the early centuries of the Common Era.

 පෙරටුගාමී ෆනී බෝයිලාගේ අයවැය විරෝධයට පසුවදනක්…  

December 25th, 2015

ඉසුරු ප්‍රසංග

ජවිපෙ තුළ සිටියදී මා ළඟින් ඇසුරු කළ සගයකු වූ චමීර කොස්වත්ත සහෝදරයා රනිල්ට එරෙහිව දරුණු ඝෝෂාවක් නගන දසුනක් රූපවාහිනියේ දුටුවෙමි. ඒ අයවැයට එරෙහිව මහරගම පැවති ජන රැළියකදීය. සියලු වාමාංශිකයන් හා වෘත්තීය සමිති අද තමන්ගේ සාක්කුවේ බව රනිල් සිතා සිටියද ඔහුට වැරදී ඇති බවට චමීර සහෝදරයා ගුගුලේ තමන් ඒ සාක්කුවට නොවැටුණු වාම පක්ෂයක් බව තරයේ සපත කරමිනි. පෙරටුගාමීන්ගේ මේ ප්‍රවේශය දෙස සහෝදරාත්මක ඌණ පූර්ණයක් එක්කිරීමට කැමැත්තෙමි.

පෙරටුගාමීන් වත්මන් ආණ්ඩුවට හා අයවැයට එරෙහිවීම අගය කළ යුත්තකි. එසේ වුවද රනිල්ගේ සාක්කුව ගැන ඔවුන් මේ කියන කතාව තවදුරටත් විභාග කර බැලිය යුතුව තිබේ. රනිල් දක්ෂිණාංශික නායකයෙක් බව පැවසුනද ඔහුගේ සාක්කු තුළ අති විශාල වාමාංශික ඇබිත්තයෝ බලකායක් සිටිති. පෙරටුගාමී කල්ලියද ඒ පිරිස අතරට එක් වූයේ අද හෝ ඊයේ නොවේ. ඔවුන් දෘෂ්ටිවාදීව මෙන්ම ව්‍යවහාරිකවද රනිල්ගේ ෆනී බෝයිලා වන අතර තනියම මැතිවරණ කිරීමෙන් හෝ ආණ්ඩු විරෝධී සටන් පාඨ කීමෙන් පමණක් ඔවුන්ට ඒ ඉරණම පරාජය කළ හැකි නොවේ. එය ඔවුන් ජවිපෙන් කැඩීයාමටත් පෙර සිටම මතුවෙමින් ආ ප්‍රවණතාවකි. ඔවුන් ජවිපෙන් බිඳී යන ලද්දේ අනුර කුමාරටත් වඩා සූක්ෂම ලෙස රනිල්ගේ ෆනී බෝයිලා කල්ලියක් බවට විපරිනාමය වෙමිනි. එදා ලංකා පුවත්පත ඔස්සේ විකල්ප පුස්සන් සමඟ අරඹන ලද එලොවට මෙලොවට නැති ජාතික විමුක්ති සංවාද ආදිය ඔස්සේ ආරම්භ වූ මේ ප්‍රවණතාවයේ අවසානය කෙසේ වීද? එදා ඔවුන් සමඟ මේ සංවාදවලට එක්වූ පශ්චාත් මාක්ස්වාදී පුස්සෙක් මෑතකදී පවසා තිබුණේ රාවය දැන් ලිබරල් ධනවාදයේ පුවත්පතක් වී ඇති බවය. රාවය විකල්ප වාමාංශික පුවත්පතක් යැයි ඒ පුස්සා මෙතෙක් විශ්වාස කරන්නට ඇත. න්‍යාය ඉස්පොල්ලේ ගොස් ඇති නිසාදෝ පුස්සන්ට එවැනි සරල දේශපාලන කාරණා තේරුම් ගැනීම අසීරුය.

පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය රනිල්ගේ නොහොත් ධනවාදයේ ෆනී බෝයි පක්ෂයක් වන්නේ කෙසේද? ඊට හේතුවන මූලික කාරණා මොනවාද? පෙරටුගාමීන් ජවිපෙන් බැහැර වෙන ලද්දේ ජවිපෙ යහතින් සිටි කාලයේ ගත් නිවැරදි දේශපාලන තීන්දු සියල්ලට එරෙහි වෙමිනි. ඒ විපරිත විපර්යාසයෙන් පසු පෙරටුගාමීහු උපරිම වෙරයොදා දෙමළ ජාතිවාදී බෙදුම්වාදය සාධාරණීකරණය කරන්නට වූහ. එතැනින් නොනැවතී බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදය පවා අනුමත කළ මේ පිරිස ප්‍රභාකරන්ගේ වීරත්වය ගැන පවා කවි පබඳන්නට වූහ. මීළඟට පියවි සිහිය සපුරා පසෙක තබා උපරිම වශයෙන් මාක්ස්වාදී මූලධර්ම වෙත මොවුහු ඇදී ගියෝහ. ඔවුන්ගේ ක්‍රියාව ඒ ඊනියා මූලධර්මවලට පවා සපුරා පටහැනි වූ අතර අධිරාජ්‍යවාදය හෝ ගෝලීය ධනවාදය වෙනුවට සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය ඔවුන්ගේ මහා පොදු සතුරා බවට පත්විය. කෘෂි රසායන සමාගම්වල මිනිස් ඝාතනවලට වඩා දේව විශ්වාස ජාතික ප්‍රශ්න බවට පත්කර ගත් මේ පිරිස හේතුවාදී පුස්සන් හා එක්වී දේවාල පුල්ලියන් හා ඔට්ටු සෙල්ලම් කරන්නට වූහ. ජවිපෙ යහතින් සිටි කාලයේදී එම පක්ෂයේ පරම සතුරන් වී සිටි සියලු වර්ගවල විකල්ප හෙන්චයියන්ගේ පූර්ණ ආශිර්වාදය පෙරටුගාමීන්ට හිමිවිය. ඔවුන්ගේ ආශිර්වාදය යනු නිසැක විනාශයේ පෙරනිමිත්ත බව තේරුම් නොගත් මේ පිරිස, එන්ජීඕ හැතිකරය සමාජවාදී විප්ලවයේ පෙරටු බලඇනිය ලෙස සලකා කටයුතු කරන්නට වූහ. සිංහල බෞද්ධ විරෝධය පෙරටුගාමී දේශපාලනයේ මහා පදනම වන විට ඒ සාධකය මත සන්නස්ගල වැනි කුණු යූඇන්පී කාරයන්ට පවා ඔවුන් හා සමපාත වන්නට හැකිවිය. දීප්ති වැනි අංගොඩ දාර්ශනිකයන්ගේ සිට සන්නස්ගල වැනි අසූචි වළවල් දක්වා වූ සියල්ල පෙරටුගාමී දේශපාලනයේ මහා අංගෝපාංග බවට පත්වන විට සිවල් සමාජ සිවලුන්ගේ ආශිර්වාදයෙන් තොරව අධෝවාතයක් හෝ පිට කිරීමට මොවුන්ට ශක්තියක් නොවීය. බටහිර යටත් විජිතවාදයේ කුලීකාර බලඇණි ඉදිරියේ වමේ යැයි කියාගන්නා ව්‍යාපාරයක් මේ සා දීන ලෙස දණගැස්වූ අවස්ථා ලෝක ඉතිහාසයේ තව තිබේදැයි සොයා බැලිය යුතු තරමට මේ තත්ත්වය හිරිකිතය. මේ ආකාරයට දෘෂ්ටිවාදීව හා ව්‍යවහාරිකව අද වනතුරුත් රනිල්ගේ ෆනී බෝයිලා ලෙස කටයුතු කරමින්, විහින් විනාස වී සිටින පිරිසක් කොල්ලකාරී අයවැයට එරෙහිව හඬ නඟන වියුක්ත සටන් පාඨ එතරම් අරුත්බර දෑ නොවේ. ඒ අන්දමේ ධනේශ්වර විරෝධයක් නැගීම වික්‍රමබාහුට වුවද කළ හැකිකකි. ව්‍යවහාරිකව මිලේච්ඡ දෙමළ ජාතිවාදයේ කටු ලෙවකා ජීවත් වන වික්‍රමබාහු නැමති පුද්ගලයා විනෝදාංශයක් ලෙස ධනවාදයට එරෙහිව පැල් කවි ගායනා කරන්නේ පෙරටුගාමීන් ඉපදීමටත් පෙරාතුව සිටය.

අවසාන වශයෙන් පෙරටුගාමීන්ට සද්භාවයෙන් පැවසීමට යමක් තිබේ. කිසිවකු කියන දේ ඔවුන් නාසන බව දැන දැනම වුවද මෙය කීමට සිදුවෙයි. පෙරටුගාමීන්ගේ අප්‍රායෝගික හා නින්දිත දේශපාලනය ඔස්සේ යන එන මං නැතිව අනාථ වූ, සමාජ වෛරයේ රෝගයට ගොදුරු වූ සහ එජාප කුලීකාරයන් බවට පත්වූ තමන්ගේම සගයන් ගැන හෝ අවංක කණගාටුවක් තිබේ නම් ඔවුන් මේ පිළිබඳ අවධානය යොමුකළ යුතුය.

පෙරටුගාමී සහෝදරවරුනි

ඔබ අද රනිල්ට එරෙහිව නගන හඬ හෙට දවසේ මහා ජන බලයක් බවට පත්වීමට නම් ඔබ විසින් කළ යුතු තව බොහෝ දේ තිබේ. ඔබ මහින්ද සමඟ හෝ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සමඟ එකාබද්ධ විය යුතු යැයි මම නොකියමි. එහෙත් ඒ වෙනුවෙන් ඔබ නිසැක ලෙසම රනිල්ගේ සාක්කුවෙන් එළියට ආ යුතුය. එය කළ හැක්කේ කෙසේද?

ඔබ පළමුව ඔබේ ප්‍රධාන සතුරා සිංහල බෞද්ධකම නොව මිලේච්ඡ ගෝලීය ධනවාදය බව කතාවෙන් පමණක් නොව ක්‍රියාවෙන්ද ඔප්පු කළ යුතුය. මිලේච්ඡ දෙමළ බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදයද ඒ ධනවාදයේම මෙවලමක් බව ඔබ නැවත තේරුම් ගත යුතුය. ප්‍රභාකරන් යනු කිසිදු ආකාරයක විමුක්තිදායකයෙක් නොව විනාශකාරී ත්‍රස්තවාදියකුය යන අති සරල පාඩම ඔබ නැවත මුල සිටම ප්‍රගුණ කළ යුතුය. සියලු වර්ගවල ජාතිවාදයන් පිටුදැකිය හැක්කේ ජාතිකත්වය යනු කුමක්දැයි වටහාගනිමින් ඒ මත පදනම් වූ ගමනකින් පමණක් බව ඔබ විසින් වටහා ගත යුතුය. සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය ඔබේ සතුරා නොව හොඳම මිතුරා වන අතර, මෙරට අන් කවර සංස්කෘතියකටත් වඩා ඔබේ දේශපාලන දර්ශනය වගා කළ හැක්කේ සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය තුළ බව මැටි මෝල් මොළවලට නැවත අවධාරණය කර ගත යුතුය. රටේ පදනමට, ජාතිකත්වයට හා අක්මුල්වලට පහරදීම පළමු ඉලක්කය කර ගැනීමෙන් ජයග්‍රහණ අත්කරගත් එකඳු සමාජ ව්‍යාපාරයක් හෝ ලෝකයේ කිසි තැනක නැති බව සිහි නඟා ගත යුතුය. එන්ජීඕ හෙන්චයියන්ගේ සුරතලයට ලක්වන තවත් එක් වාම කල්ලියක් වනු වෙනුවට ඔවුන්ගේ බුර බුරා හැලෙන වෛරයට පාත්‍රවන අන්දමේ කොන්ද පණ ඇති දේශපාලන භූමිකාවකට උරදීමට ඔබ සමත් විය යුතුය. මිනිසුන්ගේ මුදල් ගසාකන දේවාල පුල්ලියන්ට එරෙහිව අරගල කිරීමද නරක නැත. එහෙත් ඊට පෙර ඔබ, ඔබම බැතියෙන් අදහන විද්‍යාව ඔස්සේ බොරු වපුරමින් මහ දවාලේ මිනීමරන බහුජාතික සමාගම් කීයක් මේ රටේ තිබේදැයි සොයාබැලිය යුතුය. ඔබේ ඔළුවේ ඇති ප්‍රශ්නවලට එරෙහිව අරගල කිරීම වෙනුවට සැබෑ මහපොළවේ ජීවත්වන මිනිසුන්ගේ ප්‍රශ්න වෙනුවෙන් අරගල කිරීමේ මාවත ඔබ තෝරාගත යුතුය. මාක්ස්වාදය හෝ කිසිදු වාදයක් දාර්ශනික මර උගුලක් බවට පමුණුවා නොගෙන, ඒවායින් නිසි ආභාසය ලබන අතරේම, තමන්ගේ ඇස් දෙකෙන් තමන්ගේ රට දෙස පියවි සිහියෙන් බැලීමට ඔබ උගත යුතුය. සිද්ධාන්ත උපදින්නේ ජීවිතය තුළින් බවත්, දේශපාලන ව්‍යාපාරයකට වඩා වැදගත් වන්නේ තන් වැසි නුවණ මිස හක්ක පනින සිද්ධාන්ත නොවන බවත් ඔබ අවබෝධ කරගත යුතුය. ඊනියා න්‍යායික තුවක්කු ඔසවාගෙන තමන් බියපත් කරන්නට එන පඹයන්ට බිය නොවී සිටීමද ලංකාවේ සමාජ ව්‍යාපාරයක් වෙසෙසින් ප්‍රගුණ කළ යුතු අභ්‍යාසයකි. ඔබගේ රනිල් විරෝධය අර්ථාන්විත වීමට නම් ඔබ මේ අවම මූලික කාරණා ගැන හෝ සැලකිල්ලක් දැක්විය යුතුය. උග්‍ර ධනේශ්වරයේ පක්කලිකම් කරන උග්‍ර වාමාංශික ත්‍රී රෝද රථයක් වීම වෙනුවට, වාම ආදර්ශයන්ද ආරක්ෂා කරගත් සැබෑ මහජන ව්‍යාපාරයක් ලෙස වර්ධනය වීමේ මාවත එයම පමණි. නැවත නැවතත් එයම පමණි.

එදා ජවිපෙ ගැන පමණක් නොව පෙරටුගාමීන් ගැනද මා බෙහෙවින් කල් තබා සිදුකළ පුරෝකතන සියල්ල ඒ අයුරින්ම නිවැරදි බව පසුකාලීනව ඔප්පු විය. පෙරටුගාමී පක්ෂය යනු වසර සීයකින්වත් මේ පොළවේ පැළ කළ නොහැකි වඳ බීජයක් බව මා ලීවේ එම පක්ෂය ජවිපෙන් විශාල කුට්ටියක් කඩාගෙන මහත් උද්යෝගයෙන් නැගී එන කාලයේදීමය. අද එම විශාල කුට්ටියට සිදුවී ඇති දේ මට වඩා හොඳින් ඔවුහු දනිති. මග හොඳට තිබියදී විහින් විනාස වීමේ ගැටලුව ජවිපෙට, පෙරටුගාමීන්ට, පමණක් නොව විමල් වීරවංශටද අඩු වැඩි වශයෙන් අදාලය. පෙරටුගාමියෝ දැන් වුවද මේ අදහස් තුට්ටුවකට මායම් නොකරන බවද මම හොඳාකාරවම දනිමි. එසේ වුවද මිනිස් සංහතිය පවතින තුරා ත්‍රී වීල් තත්ත්වයෙන් පැවතීමට නියමිත තම පක්ෂය ඔස්සේ මා කියන දේ ඇත්ත බව ඔවුන්ට වටහා ගැනීමට ඉඩ ලැබෙනු ඒකාන්තය.

ඉසුරු ප්‍රසංග

මො+ලේ සහ බ+ලේ

December 25th, 2015

ධර්මන් වික‍්‍රමරත්න

කෙතරම් ජනප්‍රිය වුවද මොලේ ගන්නට බැරිය. සමහරුන්ට මොලය තිබෙන විට බලය නැතිය. බලය තිබෙන විට මොලේ නැතය. වෙනස එයයි.

එදා ගමේ බණ්ඩයියාගේ එළදෙන අල්ලපු වත්තේ පොල් පැලයක් කෑවද බැන්නේ සන්ධාන ආණ්ඩුවටය. මෙදා යසපාලනය යටතේ මහ දවල් හිරු කිරණ විකසිත වෙද්දී ඩිපෙන්ඩරයෙන් මිනිහෙක් ඉස්සුවද අමුතු බණක් කියන රටක්ය. හැරගිය සැමියා හෝ පෙම්වතා සැනෙකින් හුලවාලි වශී ගුරුකමක් මගින් ඩිෆෙන්ඩරයකින්ම දෙපා මුලට ගෙන්වා ගැනීමටනම් දැන් කොලොන්නාවේ පත්තිනි හිච්චි මෑණියෝ හමුවිය යුතුය. අනේ කාලේ වනේ වාසේ කියන්නේ මේවාටය. සුදු වැන් බෝරිංය. කලු ඩිෆෙන්ඩර් මරුය. මේ එජාප මන්ත්‍රීවරුන්ගේ කියුම් කෙරුම්ය. වැඩේ අතේ පත්තුවූ විට රා බොන්න ගහට නැගලා අහුවුණ මිනිසා තණකොළ කපන්න ගියා කිව්වා ව‍ගේ කථා කියා වැඩක් නැත.

ඇමති හෝ නියෝජ්‍ය ඇමති කමක් නැති නිසා කොටු පනින්නන් ඇල්ලීමේ ජංගම අධිකරණ සේවයක් හෝ මොවුනට ආරම්භ කරදීම සලකා බැලිය යුතුය. පවුල් අවුල් නිවාරණය සඳහා පැහැරගෙන ගොස් පහරදී යුක්තිය පැසදීම වාගේ අමාත්‍යාංශයක් සාදා කංකානම් ඇමතිකමක් දුන්නද වැඩේ නරක නැත. උණ පුරුකේ ඇද හැරිය නොහැකි බව කියන්නේ මේවාටය.

Dharman Wickremaratne2ධර්මන් වික‍්‍රමරත්න

ඇමති ලේකම්ගේ අධෝ මුඛයෙන් කටුනායකදී රන් කැබලි මතුවිය. කෑගල්ලේ ඩිපෝවේ රියදුරෙකුට එජාප හිටපු ප්‍රාදේශීය විපක්ෂ නායක අනුර මංචනායක විසින් පොලුවලින් පහරදී රෝහලේය. හොරෙන් ගෙනා ප්‍රාඩෝ 403ක්ම පස්ස දොරෙන් මුදා හැරියේ ප්‍රබල ඇමතිවරයෙකුගේ නියෝගයකට බදු රහිතවය. එදා කාර් රේස් වලට ගෙනා කාර්වලටද බදු ගැසුවේය. රජයේ විධායක නිලධාරින්ගේ තීරු බදු රහිත වාහන බලපත්‍රය කප්පාදු කල ආණ්ඩුව වෙළෙඳ පොළෙන් මිලදී ගන්නා වාහනයටද අසීමිතව බදු අය කළේය. අයවැයෙන් ෆී ඩේටා නැත. ෆී ලැප්ටොප් නැත. භාණ්ඩාගාරය හිස්ය. රට කම්බස්ය.

රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමය ඉදිරිපත්කල සිය ඉල්ලීම් කෙරෙහි යහපත් ප්‍රතිචාරයක් දැක්වීමට 2016 ජනවාරි 4 දක්වා කල්දී ඇත.  වෛද්‍යවරුන් සටන් කරන්නේ මාලබේ පෞද්ගලික විශ්වවිද්‍යාලය ජනසතු කිරීමටය. විශ්‍රාම වැටුප් අහෝසියට එරහිවය. වැටුප් විෂමතාවයට එරෙහිවය. අසාධාරණ වූ උපයනවිට ගෙවීමේ බද්දට එරෙහිවය. මාණ්ඩලික නිලධාරි වරපසාද කපාහැරීමට එරෙහිවය. මුලීක වැටුප දීර්ඝ කාලයකින් වැඩි නොවීමට එරෙහිවය. එහෙත් සම-හරක්ට මේවා ඇසෙන්නේ ප්‍රතිවිප්ලව සටන්පාඨ ලෙසය. රජය මේවා විසදීමට අසමත් වන්නේ නම්, ජනවාරි පළමු සතිය තුළ දිවයින පුරා අනෙකුත් වෘත්තීය සමිති සමග දැවැන්ත වෘත්තීය සමිති ක්‍රියා මාර්ගයක් ගන්නා බව රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය අනතුරු අඟවා ඇත. සටන් ඉබේ හට නොගනියි. ජනතාවට සටන් කිරීමට උවමනා වූ පමණින් සටන් ඇති නොවේ. එයට නිවැරදි නායකත්වයක් සහ දැක්මක්ද තිබිය යුතුය.

ලංකාව කියන්නේ අමුතු රටක්ය. පෞද්ගලික කියා ගන්නා වෛද්‍ය විද්‍යාල වලට සායනික පුහුණුව දෙන්නේ රජයේ රෝහලෙන්ය. රජයෙන් සායනික පුහුණුව දෙන්නේනම් එය ජනසතු කලවිට වැඩේ ඉවරය. සයිටම් එකේ මුදලට අවිස්සාවේල්ල මූලික රෝහලේ විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන් ඇතුලු රෝහල් කාර්ය මණ්ඩලය ‍අළෙවි නොවීම ජාතියේ වාසනාවකි.

අගමැති රණසිංහ ප්‍රේමදාස කාලයේ සංකල්පයක් වුයේ දශලක්ෂයක් නිවෙස් සෑදීමය. අවසානයේදී ලක්ෂයක්වත් නිවෙස් සාදා නැතැයි විපක්ෂය එදා අභියෝග කළේය. නිවාස ඇමති සජිත් ප්‍රේමදාස දැන් කියන්නේ නිවාස 35,000ක් සැදීමට 2015 වසරේ ඔහු රුපියල් ලක්ෂ 33,000ක් වැයකල බවය. මේවා සමෘද්ධියෙන් අරගෙන බෙදාදුන් සල්ලි වන්නට බැරි නැත. එක් නිවසක් සෑදීමට වැයවූ මුදල ලක්ෂයටත් වඩා අඩුය. මේ නිවාස 35,000 සෑදූ ස්ථානයන් පිළිබද ලේඛනය ආසන මට්ටමින් ලිපිනයන්ද සහිතව පාර්ලිමේන්තුවේ සභාගත කලහොත් වැඩේ මරුය. ආණ්ඩුව මගින් නිවාසයක් සෑදීම යනු පුවක් ගසෙන් බහින්නා වාගේ වැඩක් නොවේ. මේ කථා උගුරට හොරා බෙහෙත් බොනවා වගේ වැඩක්ය.

සීපා වෙනුවට එන අලුත් ගිවිසුම අනුව ඉන්දියාවේ වෘත්තිකයින්ට ලංකාවට ඒමට හැකිය. ලංකා වෘත්තිකයින්ට ඉන්දියාවට යාමටද හැකිය. ඉන්දියාවේ රැකියා වියුක්තිය සියයට 4.9කි. එනම් ලක්ෂ 447කි. ශ්‍රී ලංකාවේ රැකියා වියුක්තිය 4.4කි. එනම් ලක්ෂ 4කි. අධ්‍යාපනයට දළ ජාතික ආදායමෙන් සියයට 6ක් ඉල්ලා මාස කිහිපයක් සරසවි වසා ඩෙඟා නැටූ සරසවි මාස්ටර්ලා අලුත් අයවැයෙන් අධ්‍යාපනයට එයටත් වඩා අඩු මුදලක් වෙන්කිරීම ගැන දතකට පූට්ටුවී සිටිති. අයවැය සම්මත වූවද ගැසට් නිවේදන තවමත් නැත. කොටි නිදහස්ය. හමුදාව ගස්ය. ගොවියන්ට අමුඩය. ඩෙනිම් ඔවුන්ටය.

සන්ධාන පාක්ෂිකයින්ට සුහඳ කොකා පෙන්වමින් ආණ්ඩුවේ ඇමතිකම් සහ වරදාන ලබමින් උඩු පිනුම් යටි පිනුම් ගසන සන්ධානයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ගේ දේශපාලන ජීවිත හරියටම විසි කරපු එඬරු දඬු වාගේය. දළු ආවද මුල් නැත. ඊළඟ ඡන්දයේදී ඇඩ්‍රස්ද නැතිවනු ඇත. ජනතාව ඉදිරියේ ඡන්දයෙන් පරාජය වූ සහ ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පත්වූ දේශපාලනඥයෝ ඇතැමුන් මහින්ද රාජපක්ෂට අවලාද නඟන ෆැක්ටරියේ ගාස්තුවකට රඟපාන නළුවන්ය. කැපුවත් මහින්ද යැයි කියා ගාලු පුරවරයෙන් දියවන්නාවට ආ මාර පුත්‍රයා දැන් ‍ඔළු හෝදා ඉවරය. ඉතිරිව ඇත්තේ පශ්චාත් භාගයන් සේදීම පමණය. අර අදින්නේ ඒ රාජකාරියකට බව පොල් පැළය කෑමට ගොනා හැරෙන විට කිව හැකිය.

විල්පත්තු රක්ෂිතයේ නිවාස සෑදීම බෙල්ලන්විල වගුරු බිමේ අනවසරයෙන් නිවාස තනනවා වැනි සරළ කාරණයක් නොවේ. ‘වෙනසක්’ වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ඇතැම් පරිසර සංවිධාන සිය නැතිවූ ජනප්‍රියත්වය යළි ඔසවන්නට තැත් කිරීම ඔවුන්ගේම ඛේදවාචකයකි.සෙනසුරාදා විල්පත්තු වෙනුවෙන් පෙනී සිටින ඔවුහු සඳුදා සාකච්ඡාවලින් පසු නිහඬවීම කණගාටුදායකය. රැවුලත්, කැඳත් දෙකම බේරා ගැනීමේ මෙම පරිසර සටනට අවසානයේදී සිදුවනු ඇත්තේ ගලේ පහරපු බළළාට සිදුවූ දේමය.

එදා ලංකාවට ලංකාවට ඇගිලි ගැසීමට අවශ්‍යව සිටි සියළු බටහිර අධිරාජ්‍යවාදී රටවලට නෝ-වේය. ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට නෝර්වේ එන්නට තටමමින් සිටී. හමුදා ප්‍රතිසංවිධානයට බ්‍රිතාන්‍යයෙන් කොළ එළියකි.  දෙමුහුන් අධිකරණය ස්ථාපිත කිරීමට පිඹුරුපත් සකසමින් සිටී. එදා කියූ ජාත්‍යන්තර කුමන්ත්‍රණ වර්තමානයේ සැබෑවක් බවට පත්වෙමින් තිබේ. 

බස්නාහිර පළාත් සභාවේ ජාතික හෙළ උරුමය නියෝජනය කරන ඇමතිවරයාවූ නිශාන්ත ශ්‍රි වර්ණසිංහගේ වැය ශීර්ෂය 45ට 23ක් ලෙස බස්නාහිර පලාත් සභාවේදී පරාජයට පත්විය. මෙය ශ්‍රිලනිප වර්තමාන නායකත්වයට බස්නාහිර සන්ධාන පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරුන් එල්ල කල අතුල් පහරකි. ගුරුවරියන්ගේ ඉසුර සොයා වරෙක පියෑඹූ බස්නාහිර මහ ඇමතිවරයාද ප්‍රමාද වී පැමිණ පල නොකියා ඇමති වර්ණසිංහට පලා බෙදුවේය. බත්මුහුණින් ඇත්මුහුණ බිඳින්නට සිදුවිය.

දේශප්‍රේමීහු මර්ධනයට ගෙන ආගමික හා ජාතික අසමගිය ඇති කරන වෛරී ප්‍රකාශ කරන පුද්ගලයන්ට වසර දෙකක සිර දඬුවම් ලබාදීම නීතිගත කිරීම සඳහා පසුගියදා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ අපරාධ නඩු විධාන සංග්‍රහය සහ දණ්‌ඩ නීති සංග්‍රහයට අදාළ සංශෝධන පනත් කෙටුම්පත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂය ඇතුළු සිවිල් සංවිධානවල බලපෑම මත හකුලා ගැනීමට කටයුතු කලද තවමත් එම අනතුර පහල වී ගොස් නැත. භාෂිත, ලිත හෝ කියවීමට අදහස්‌ කරනු ලැබූ වචනයෙන් හෝ සංඥවලින් හෝ දැකිය හැකි නිරූපණවලින් හෝ අන්‍යාකාරයෙන් ජන කොටස්‌ අතර හෝ වෙනත් පන්තිවල තැනැත්තන් අතර හෝ වෙනස්‌ වාර්ගික හෝ ආගමික කණ්‌ඩායම් අතර දරුණු ක්‍රියා හෝ ආගමික, වාර්ගික හෝ ජාතික අසමගිය හෝ අසන්තෝෂය හෝ සතුරු බව ඇති කරන හෝ තැත් කරන නැතහොත් ඊට පොලඹවන හෝ තැත් කරන යමෙකුට දඬුවම් නියම කිරීම වෙනුවෙන් මෙම පනත් දෙක සංශෝධනය කර ඇත.

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රටක ව්‍යවස්ථාදායක බලය හිමි උත්තරීතර ආයතනය වන්නේ පාර්ලිමේන්තුවයි. වසර 1833 ප‍්‍රතිෂ්ඨාපිත ප‍්‍රථම ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ සිට හදුන්වා දෙනු ලැබූ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා ප‍්‍රතිසංස්කරණවල ප‍්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ව්‍යවස්ථාදායකයේ නමද කිහිපවරක්ම වෙනස් විය. එය 1833 සිට 1931 දක්වා ව්‍යවස්ථාදායක සභාව විය. වසර 1931 සිට 1947 දක්වා රාජ්‍ය මන්ත‍්‍රණ සභාව විය. නියෝජිත මන්තී‍්‍ර මණ්ඩලය ලෙස හැදින්වූවේ 1947 සිට 1972 දක්වාය. අනතුරුව 1972 සිට 1978 දක්වා ජාතික රාජ්‍ය සභාව ලෙසද 1978 සිට පාර්ලිමේන්තුව ලෙසද හදුන්වා දෙනු ලබයි.

පාර්ලිමේන්තුව යනු ජනතා පරමාධිපත්‍යය මුර්තිමත් කරන්නා වූ දේශයේ උත්තරීතර ස්ථානයද වේ. ජනතා නියෝජිතයින්ට නිදහසේ සිට අදහස් උදහස් හුවමාරු කිරීම මෙන්ම සාමුහික තීරණ ගැනීමටද එය අවකාශය සලකා දේ. නිදහස සහ ප‍්‍රජාත‍්‍රන්තවාදය අගය කරන සැමටම උක්ත ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ කි‍්‍රයාකාරි බව ඇසෙනුයේ පාර්ලිමේන්තුවෙනි. දැන් එය උඩුකුරුඤ්ඤංය. වර්තමානයේ ආණ්ඩුවත් ඔවුන්ගේය. විපක්ෂයත් ඔවුන්ගේය. කථානායකත් ඔවුන්ගේය. තරු පහේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියන්නේ මේවාටය. මව් කිරිල්ලකට වුවද පැටවුන් පලවා හැරීමටද මොහොතක් උදාවනු ඇත. එහෙත් ඒ එළවා දැමීමම නවමු ජීවිතයක උපතක් වනු ඇත. 

එක්සත් ජාතින්ගේ ජිනීවා ක්‍රියාදාමය යනු කෝට්ටේ රජු පෘතුගීසින්ට කොළඹ කොටුවක් හදන්නට දුන්නා වාගේ වැඩක්ය. ඉන් පසුව සිංහල රජුට පෘතුගීසින් පලවා හැරීමට ලන්දේසින් ගෙන්වා ගැනීමට සමානය. උඩරට ගිවිසුම 1815දී අත්සන් කලා හා සමානය. ඉන්දීය රාජ්‍යයට ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම 1987 අත්සන් කර ශ්‍රී ලංකාව රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකව පාවාදුන්නා හා සමානය. නෝර්වේ සරණ ගොස් 2002 පෙබරවාරි මස ද්‍රවිඩ කොටි සංවිධානය සමඟ සටන් විරාම ගිවිසුමක් අත්සන් කලාට සමානය. මෙම ජිනීවා බරපතල අභියෝගය ජය ගැනීම සඳහා සිංහ‍ලේ සමඟිය අවශ්‍යය.

 මො+ලේ සහ බ‍+ලේ වෙනුවට සිංහ+ලේ ආදේශ කලහොත් ඇපත් නැත. සිංහලේ වෙනුවට සිංහ ලේ  දුෂ්ඨ පරමාර්ථයකි. එය අළෙවි කරනුයේ සිංහලයින් භේද භින්න කිරීමටය. අන් ජාතින්ට එරෙහි වෙමින් උසි ගන්වන්නටය. කිසිවෙකු අන්තවාදීන්ට හසුවිය යුතු නැත. ජාතිය නඟා සිටුවා තුන් සිංහ‍ලයම ජයග්‍රහණය කරන්නට හැකි නැකත ලඟ ලඟම එනු ඇත. ඒ සඳහා අවශ්‍ය වන්නේ සිංහලේ මොලය සහ බලය පමණි. මාතෘ භූමියේ ප්‍රපාතවත් හඬ යළි අවදිකල හැක්කේ එමගිනි. අප්‍රිකානු කියමනක් අනුව සිංහයා සිතන්නට ඉගෙනගන්නා තුරු සෑම කතාන්දරයකම ජයග්‍රාහකයා දඩයක්කාරයා වනු ඇත.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

No good in open economy as well: Hettiarachchi

December 25th, 2015

No good in open economy as well: Hettiarachchi

“නැගිටිමු” Bodu Bala Sena Bodu Samuluwa – Rathnapura 2016-12-22

December 25th, 2015

“නැගිටිමු” Bodu Bala Sena Bodu Samuluwa – Rathnapura 2016-12-22

යහපාලනයේ ගොම තැම්බ හිරුණිකායි.. වරද නිවැරදි නොකලොත් අපි පාරට බහිනවා.. – එජාප හිරුණිකාට එරෙහිව අවි අමෝරයි.. [Video]

December 25th, 2015

හිරුණිකා පේ‍්‍රමචන්ද්‍ර යහපාලන කිරිහට්ටියේ ගොම තැම්බ යයි එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ දකුණු පළාත් සභා මන්ත‍්‍රී අශෝක ධනවංශ මහතා පවසයි.

හිරුණිකා තමන් අතින් වූ වැරැද්ද නිවැරදි නොකරන්නේ නම් එක්සත් ජාතික පාක්‍ෂිකයින් ඇයට එරෙහිව නැගී සිටින බවද ඔහු කියා සිටියේ ගාල්ලේ පැවති රැස්වීමක් අමතමිනි.

7,029 Viewers

The abundant promise of sovereign privilege – Rise of the Yaha Yugaya :

December 25th, 2015

By Lucian Rajakarunanayake Courtesy Island

MPs to have a new goal in politics – Rs. 20,000 for each day in Parliament – News item.

“Looks like the New Year will bring buckshees of cheer for MPs”, said Yahavadana.

“Did you ever think of Sri Lanka being a breeding ground for millionaires… or even billionaires, by the pack?” asked Yahakeliya. “Hope you are not trying to get back to recent history…haven’t we heard enough of those people with so much political bounty, whose files are too thick to move at the various commissions of inquiry?” said Yaharatne.

article_image

“This is nothing to do with tales of fraud, corruption and nepotism, which was the stuff of the year that is just coming to an end…it, is the rapid spread of democracy,” said Yahavadana.

“How does democracy produce millionaires or billionaires by the pack…I’ve never heard of such a thing… surely we are in not a land of oligarchs such as Russia or Ukraine….look, even the United States that must be having the largest number of millionaires, don’t produce them by the pack.; so how come we can do so. And India, with all its millionaires, has not yet thought on those lines,” said Yahadenuma. “We have our own traditions, why should we follow others? Now don’t get me wrong… it is all part of Maithreeya…of abundance for the chosen few…that is the essence of Yahapaalanaya or Good Governance. It is what the people voted for one year ago. Do you remember that campaign as it was coming to its highest pitch in late December,” asked Yahakeliya.

“I do remember the campaign. But I don’t recall anything being said about producing packs of millionaires or billionaires,” said Yahavadana.

“Look at it this way. The Budget was passed with a two-thirds majority. So we obviously have the money. Don’t you think that getting such a huge majority is a call for generous thanksgiving…thanksgiving of the five-sixth type,” said Yahadenuma.

“May be, but the votes came from Members of Parliament, the representatives of the people….what has that got to do with any pack of million or billionaires?” asked Yaharatne.

“You must understand the new trend in politico-economic thinking. We have moved away from the time when the people’s representatives were given huge bribes of political office to keep the Family Tree in power, with every branch weighed down with loads of corruption,” said Yahapavula.

“You mean we will soon re-open the political doors to corruption?” asked Yahakeliya.

“I think you should get your vision tested, if you think we have closed any doors to corruption. It is certainly thriving and making inroads into so-called good governance with great ease. What is now lined up is not giving political bribes to MPs. That is old hat. What is planned is on the maithree pipeline is to recognize the full worth of the representatives of the people who sit in the supreme legislature. It is the best acceptance of the sovereignty of the people,” said Yahavadana.

 

“You are talking in riddles. What has the sovereignty of the people have to do with breeding millionaires or billionaires?” asked Yahakeliya. “Just think of this great new plan to pay a member of parliament Rs. 20,000 for being present at each sitting of the House. It is a 400 percent increase in what they get now as the sittings allowance…in addition to their salary. Don’t you think it is a yahamalla of great value?” asked Yahavadana.

“Do you think the people will let this happen?” asked many.

“How do you think the people can stop it, if Parliament passes it? Anyway, what can the people do to stop Parliament from passing this? It is already widely discussed in the corridors of the House. They see it as a new recognition of the people’s sovereignty,” said Yahadenuma.

“Do you think the Joint Opposition, or whatever it is called, will also vote for it?” was the query by Yahapavula.

“C’mon, they are MPs – voted by the people…they are all members of the House – the August Assembly. This bumper bonus per sitting of the House will be considered part of Parliamentary Privilege. Who will oppose such privilege,” asked Yahakeliya.

“Whether a privilege or not, it is certainly not what they told the people when asking for their votes. No one said a word about raising the sitting fee. They were only trying to creep in there for the power, profit and privileges already available,” said Yahakeliya.

“You don’t have any idea of the working of democracy in Sri Lanka. What is practiced is not what is promised. What is promised is not what is intended to be practiced….this a ball game of sovereign profit, won through the sovereignty of the people,” that was Yahadenuma.

“Where do you think the money will come from?” asked a yaha-chorus.

“You can be sure it will be from the people,” was Yahadenuma’s reply.

“I see a big catch in this,” said Yahabuddhi.

“What is the catch?”

“It looks like the best way of keeping MPs from going to their electorates and working with the people…They will want to be present at every sitting…” said Yahadenuma

“Yes, but there will be no conditions on how they behave in Parliament to earn the extra millions. They will just be as they are…some shouting, some jeering, some rough and even dirty language, even a fisticuff or two…but all that’s part of the sovereignty of the people. What more can you expect from these torch bearers for democracy,” said Yahabuddhi.

“I think there will be more to follow…such as free chopper rides for those who do bother to go to their electorates…transferable duty free import permits on all personal goods for self and family… that is the rise of people’s sovereignty,” said Yahadenuma.

“Looks like it will be Hail, Maithri all the while, with a new and costly page of history being written…describing the Yaha Yugaya in this Dhammadeepa.

“Hail, Hail” they all said, raising glasses that had no cheer in them, in keeping with the rising spirit of maithreeya.

දෙමළ බෙදුම්වාදය පිමි ගානක් ඉදිරියට පන්නවන ජිනීවා පාවාදීම-මහාචාර්ය ජී. එච්. පීරිස්‌

December 25th, 2015

සම්මානිත මහාචාර්ය ජී. එච්. පීරිස්‌

ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳ ජිනීවා මානව හිමිකම් සමුළුව කර ඇති යෝජනා මගින් නිර්දේශිත දේශීය යාන්ත්‍රණය පිළිබඳ මේ වන විට විවිධ අදහස්‌ පළවී ඇත. එල්. ටී. ටී. ඊ. යට එරෙහිව සිදුකළ මානුෂික මෙහෙයුමේදී සිදුවී ඇතැයි කියන යුද අපරාධ පිළිබඳව සොයා බැලීමට පත් කළ පරණගම කොමිෂන් වාර්තාවත් අතුරුදන් වූවන් පිළිබඳ සොයා බැලීමට පත් කළ උදලාගම කොමිෂන් වාර්තාවත් ප්‍රකාශයට පත් වී ඇත. ජිනීවා මානව හිමිකම් යෝජනා සහ උදලාගම පරණගම කොමිෂන් වාර්තා ගැන පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ සම්මානිත මහාචාර්ය ජී. එච්. පීරිස්‌ කරන විග්‍රහයකි මේ.

එල්.ටී.ටී.ඊ.යට එරෙහිව පැවති මානුෂික මෙහෙයුමේ අවසන් කාලයේ ශ්‍රී ලංකාව යුද අපරාධ සිදු කළ බවට නැගෙන චෝදනා පිළිබඳ ඔබේ අදහස කුමක්‌ද?

ශ්‍රී ලංකාව විසින් මානුෂික මෙහෙයුමේ අවසාන අදියරේදී බරපතළ යුද අපරාධ කළ බවට එල්ල කෙරෙන චෝදනාවල කිසිදු පදනමක්‌ නෑ. ඇමරිකාව ප්‍රමුඛ බටහිර රටවල් විසින් මේ එල්ල කරන චෝදනාවලට හේතු වූ කරුණු දෙකක්‌ තිබෙනවා. පළමු කාරණය තමයි රාජපක්‌ෂ රජය මානුෂික මෙහෙයුමේ අවසාන අදියරේදීත් ඉන් පසුවත් ඇමරිකාව සහ බටහිර රටවලට අවනත නොවීම. දෙවැන්න ශ්‍රී ලංකාව චීනයට සමීපව කටයුතු කරමින් ඉන්දියන් සාගර කලාපය චීන වාණිජමය මූලස්‌ථානයක්‌ බවට පත්කිරීම.

තමන්ට අවනත නොවන රාජ්‍යවල කැළඹිලි ඇතිකිරීම ඇමරිකාවේ රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියක්‌. අපේ රට වගේ ආර්ථික වශයෙන් දුර්වල, ඇමරිකානු ආයෝජන නැති, ඔවුන්ගේ න්‍යාය පත්‍රයට අනුව කටයුතු නොකරන රටවල් සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කිරීමේදී ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් සංවිධානය වැනි ආයතනත් කටයුතු කරන්නේ හරිම දැඩි ප්‍රතිපත්තියකින්. ඒක අසාධාරණයි. දෙවැනි ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසුව බටහිර රටවල් මැදිහත් වූ සිවිල් යුද්ධවලදී ඔවුන් සිවිල් ජනතාව ගැන කිසිදු තැකීමක්‌ නොකළ බව ඓතිහාසික සත්‍යයක්‌. ඉරාකය, වියට්‌නාමය වැනි රටවල්වල සිවිල් ජනතාව හොය හොයා ඝාතනය කළා. බැට්‌ල් ඔµa හඩිකා වැනි චිත්‍රපටවල නැගුනේ ඒ ඓතිහාසික සත්‍යය කරුණුයි.

ජාත්‍යන්තර ක්‌ෂමා සංවිධානය (ඇම්නෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂනල්), ජාත්‍යන්තර අර්බුද කණ්‌ඩායම (ඉන්ටර්නැෂනල් ක්‍රයිසිස්‌ ගෲප්) සහ අන්තර්ජාතික නීතිඥ කොමිසම වැනි සංවිධාන අපේ රටට එරෙහිව බරපතළ මානව හිමිකම් චෝදන එල්ල කළා. එපමණක්‌ නොවේ, ඒවා ලෝකය පුරා ප්‍රචාරය කළා. ඔවුන් එසේ බොරු ප්‍රචාරය කළේ සාධාරණ පරීක්‌ෂණයකින් තොරවයි.

ඔවුන්ට මේ බොරු ප්‍රචාර කරන්න අවශ්‍ය ව්‍යාජ තොරතුරු සැපයූවේ කොළඹ කේන්ද්‍ර කරගත්, බටහිර රටවල මුදල්වලින් යෑපෙන සහ ඔවුන්ට අවශ්‍ය ආකාරයට ක්‍රියාකරන රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන කිහිපයක්‌. ඒ සඳහා ඔවුන්ට විශාල වශයෙන් මුදල් ලැබුණේ බටහිර රටවල ආයතනවලින්. ඒක රහසක්‌ නෙමෙයි. කෝප් කමිටුව කරන ලද පරීක්‌ෂණවලින් ඒ බව මනාව ඔප්පු වුණා.

එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහලේකම්වරයා විසින් වරින් වර මෙරටට එවන ලද නියෝජිතයන් වන ඇලන් රොක්‌, ජෝන් හෝම්ස්‌, මැන්µs්‍රඩ් නොඇක්‌, µsලිප් ඇල්ස්‌ටන්, ලුවී ආබර් වගේ අය බරපතළ චෝදනා ඇතුළත් ඉතා දීර්ඝ වාර්තා ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ප්‍රචාරය කළා. ඔවුන් කළ පරීක්‌ෂණ විධිමත් පරීක්‌ෂණ ලෙස පිළිගන්න බැහැ. දින දෙකතුනක්‌ පමණක්‌ මෙරට ඉඳල දේශීය භාෂා හැසිරවීමට හැකියාවකුත් නොමැතිවයි ඔවුන් මේ වාර්තා ඉදිරිපත් කර තිබෙන්නේ.

ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ඉදිරිපත් කර ඇති චෝදනා පදනම් විරහිත බව ශ්‍රී ලංකාවේ ඇමරිකානු තානාපති විසින් සිය රටට යවා ඇති රහසිගත පණිවිඩයකිනුත් තහවුරු වෙනවා. ඒ රහස්‍ය වාර්තා විකිලීක්‌ස්‌ මගින් හෙළිදරව් කළා. ඒවා තුළ කිසිම තැනක ශ්‍රී ලංකාව යුද අපරාධ කළ බවක්‌ සඳහන් වන්නේ නෑ. මයිකල් රොබට්‌ස්‌ මහතා මේ රහස්‍ය පණිවුඩ පිළිබඳ අගනා විග්‍රහයක්‌ කර තිබෙනවා. ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහි මේ චෝදනා පදනම් විරහිත අසත්‍ය චෝදනා බව බටහිර රටවල් සහ ඔවුන්ට සහයෝගය දෙන හැමදෙනාම හොඳින්ම දන්නවා.

ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් ප්‍රකාශ වී ඇති ජිනීවා යෝජනාවලට විරුද්ධ විය යුතු බවට ප්‍රබල මතයක්‌ ගොඩනැගී තිබෙනවා?

පැහැදිලිවම අපි ජිනීවා යෝජනාවලට එරෙහි විය යුතුයි. ඇමරිකා හා ශ්‍රී ලංකා රජය එක්‌ව ඉදිරිපත් කර තිබෙන මේ යෝජනා ක්‍රියාත්මක කෙරෙන අධිකරණ ක්‍රියාවලියකින් ශ්‍රී ලංකාවට කිසිදු සාධාරණයක්‌ ඉටුවන්නේ නෑ. එවැනි අධිකරණයකින් දෙනු ලබන තීරණ ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහි සතුරු බලවේග විසින් පිළිගනු ලබන්නේ අපේ රටේ දේශපාලන නායකයින්, රජයේ උසස්‌ නිලධාරීන්, හමුදා නිලධාරීන් වැරදිකරුවන් කළොත් පමණයි. එහෙම තීන්දුවක්‌ දුන්නොත් පමණයි ඔවුන් එය ‘සාධාරණ’ පරීක්‌ෂණයක්‌ ලෙස පිළිගනු ලබන්නේ. මානව හිමිකම් සංවිධාන, දෙමළ ඩයස්‌පෝරාව, ඇමරිකාව ප්‍රමුඛ යුරෝපා රටවල් සහ ඉන්දියාවේ ජනමාධ්‍ය හා විදේශ ප්‍රතිපත්ති සකස්‌ කරන අය දරුස්‌මාන් වාර්තාවටත් එරෙහි වෙනවා එහි ඉදිරිපත් කරන චෝදනා මඳි කියල.

මේ යෝජනා ක්‍රියාත්මක වුණොත් ශ්‍රී ලංකාව තුළ කෙබඳු තත්ත්වයක්‌ ඇතිවෙයිද?

රටට ලොකු අවදානමකට මුහුණ දෙන්න වෙනවා. භයානකම දේ තමයි දෙමළ බෙදුම්වාදය ශක්‌තිමත් වීම. බලහත්කාරයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ උතුර සහ නැගෙනහිර වෙනම රටක්‌ නිර්මාණය කිරීමේ ව්‍යාපාරය සාර්ථක වෙනවා. ඊට නිසැකවම නවදිල්ලියේ මෝදි රජයේ සහයෝගය ලැබෙනවා. ඇමරිකාව සහ බටහිර රටවල් සහය දෙනවා. එදා 1987 ” වර්ධරාජා පෙරුමාල් වෙනම රටක්‌ ප්‍රකාශ කිරීම කාගේත් හාස්‍යයට ලක්‌වුණා. නමුත් විග්නේෂ්වරන් එහෙම ප්‍රකාශයක්‌ කළොත් ඉහත කී රටවල් ඊට සහය දෙනවා. වර්තමාන රජයේ අදූරදර්ශී රාජ්‍යතාන්ත්‍රික ප්‍රතිපත්ති නිසා අපේ දිගුකාලීන මිතුරන් වූ චීනය සහ රුසියාව අපට සහාය නොදෙන තත්ත්වයට පත්වේවි. එවිට අපේ රට ජාත්‍යන්තරය තුළ සැබෑ ලෙසම හුදකලා වේවි. මේක භයානක තත්ත්වයක්‌. විශේෂයෙන් චීනය සහ රුසියාව අපට සහය දුන්නේ පෙරළා අපෙන් කිසිවක්‌ බලාපොරොත්තුව නෙමෙයි.

අපේ රටේ ජාතික අභිලාෂයන්ට මේ යෝජනා බරපතළ හානියක්‌ බවයි විද්වතුන්ගේ මතය?

පැහැදිලිවම ඔව්. රටේ ඒකීයභාවය, ස්‌වෛරීත්වය, භෞමික අඛණ්‌ඩතාව සහ ජාතීන් අතර සහජීවනය විනාශ වෙන බරපතළ තත්ත්වයක්‌ මේ යෝජනා ක්‍රියාත්මක වීම නිසා ඇතිවෙනවා.

ශ්‍රී ලංකාව තුළ යුද අපරාධ සිදුවී ඇත්ද යන්න පිළිබඳ විමර්ශනය කිරීමට පත් කළ පරණගම කොමිසම ඉතා පැහැදිලිව කියා තිබෙනවා යුද්ධයේ අවසාන කාලේ සිදුවූ සිවිල් වැසියන්ගේ මරණවලට එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය වගකිවයුතු බව. මේ දේශීය වාර්තාව පිළිබඳ ජිනීවා මානව හිමිකම් කමිටුව නිහඬයි. නමුත් ඔවුන් දේශීය යාන්ත්‍රණයක්‌ ඇති කළ යුතු බව කියනවා?

මානව හිමිකම් කමිටුවේ මේ නිහඬවීම සාමාන්‍ය දෙයක්‌. ජාතීන් හතළිස්‌ හතක නියෝජිතයෝ වසරකට දෙවරක්‌ සමුළුවක්‌ පවත්වල එහිදී ඉදිරිපත් කෙරෙන චෝදනා සම්බන්ධයෙන් ජන්ද විමසීම් කිරීමත්, ඒවායේ ප්‍රතිඵල ඉදිරිපත් කිරීමත් තමයි ඔවුන් කරන්නෙ.

මානුෂික මෙහෙයුමේ අවසාන අදියරේදී සිදුවූ සිවිල් ඝාතනවලට එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානයත් වගකිවයුතු බව පරණගම කොමිෂන් වාර්තාවේ සඳහන් වන බව ඇත්ත. ඒක කවුරුත් පිළිගන්න දෙයක්‌. සාමාන්‍ය දෙමළ ජනතාව ආරක්‌ෂක පළිහක්‌ ලෙස රඳවාගෙන සිටියදී ඔවුන්ට අවශ්‍ය ආහාර, බෙහෙත් ආදී කිසිවක්‌ ලබා දී නෑ. තම ප්‍රදේශවල ඉඳල හමුදාව වෙතට පලායැමට තැත්කරපු අයට එල්.ටී.ටී.ඊ එකෙන් වෙඩි තිබ්බා. නමුත් චෝදනාව ඒක නෙමෙයි. ශ්‍රී ලංකා හමුදාව වුවමනාවෙන්ම අහිංසක දෙමළ ජනතාව ඉලක්‌ක කර බර අවි යොදාගෙන පහර දී ඔවුන් ඝාතනය කළාය කියන එක.

ශ්‍රී ලංකා රජය විසින් පරීක්‌ෂණ පවත්වල අවසන් කළ මුතූර් දෙමළ තරුණයින් 17 දෙනකු ඝාතන සිද්ධිය සහ ත්‍රිකුණාමලයේ නාවික හමුදා කඳවුර අසල දෙමළ තරුණයින් පස්‌ දෙනෙකු ඝාතනය කිරීමේ සිද්ධිය පිළිබඳව විතරක්‌ නොවෙයි පදනම් විරහිත අසත්‍ය එකක්‌ යෑයි විවේචනයට ලක්‌වූ චැනල් 4 මගින් ඉදිරිපත් වූ කරුණුත් නැවත පරීක්‌ෂා කළ යුතු බව පරණගම කොමිසමේ තිබෙනවා.

ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් ප්‍රකාශ වී ඇති ජිනීවා යෝජනාවලටත් යුද අපරාධ චෝදනාවලටත් ශ්‍රී ලංකාව කෙසේ පිළිතුරු දිය යුතුද?

අපේ රටේ සිටින විනිසුරුවරුන් සහ නීතිඥයින් හා අපේ නීති පද්ධතිය යොදාගෙන මේ සඳහා විවෘත අභ්‍යන්තර පරීක්‌ෂණයක්‌ සිදු කළ යුතුයි. නිශ්චිත චෝදනා පිළිබඳ පරීක්‌ෂා කළ යුතුයි. දේශපාලන අභිලාෂ ඉලක්‌ක කරගෙන කරනු ලබන උද්ඝෝෂණ හා අසත්‍ය කරුණු මත පදනම් වූ චෝදනා ප්‍රතික්‌ෂේප කළ යුතුයි.

අපේ රට අද පත්ව තිබෙන්නේ භයානක අර්බුදකාරී තත්ත්වයකට. දේශීය විදේශීය සතුරු බලවේගවලට ප්‍රතිචාර දැක්‌වීමට නම් එක ප්‍රබල පක්‌ෂයක්‌ විපක්‌ෂය ලෙස කටයුතු කළ යුතුයි. විපක්‌ෂයේ විවිධ කණ්‌ඩායම්වලට මෙවැනි අවදානම් සහගත මොහොතකදීවත් සියලූ සුළු සුළු වාදබේද අමතක කර එක පක්‌ෂයක්‌ පිහිටුවා ගැනීමට හැකිවෙන්න ඕන. මේ පවතින අවදානම් තත්ත්වය පිළිබඳ මහජනතාව තුළ කම්පනයක්‌ ඇති කළ හැක්‌කේත් එවැනි විපක්‌ෂයකට පමණයි.

මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න විසින් රචිත විශාරද නන්දා මාලිනී විසින් ගයන ගීතයක කොටසක්‌ මම මේ මොහොතේ සිහිපත් කරන්න කැමතියි.

කවුරුන් හෝ මගෙ රට බිලිදේ නම්
නොපනත් කම් ගිනි ලා අවුලා නම්
කුමටද උන් හා සීල සමාදම්
සටනින් තොර මුනිවත අවදානම්

මේ ගීතයෙන් කියෑවෙන දේශප්‍රේමී හැඟීම් මත කටයුතු කරමින් මහජනතාවට මේ තත්ත්වය පහදා දී කටයුතු කරන විපක්‌ෂයක්‌ මේ රටට අවශ්‍යයි. ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‌ෂයේ මෑත කාලීන පාවාදීම් සහ එහි ඇතැම් නායක නායිකාවන්ගේ කියුම් කෙරුම් දෙස බලන විට තවදුරටත් එම පක්‌ෂය කෙරෙහි විශ්වාසයක්‌ තබන්න රටට ආදරය කරන ජනතාවට බැහැ. එබැවින් විකල්ප දේශපාලන ධාරාවක්‌ බිහිවිය යුතුයි.

-දිවයින

චන්ද්‍රිකා,රනිල් ලන්ඩනයේ රහසිගත සාකච්ඡාවක

December 25th, 2015

උපුටා ගැන්ම lankanewsweb.today

අයවැය සම්බන්ධයෙන් මෛත්‍රීගේ හැසිරිම පිළිබඳව තමන් කිසිසේත්ම සතුටු නොවන බව හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක මහත්මිය අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට පවසා ඇති බව වාර්තා වේ. මෛත්‍රීගේ හැසිරිම අනුව තවදුරටත් ඔහු සමග ගනුදෙනු කිරිම භයානක බවද ඇය අගමැතිවරයාට පවසා ඇති බව එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සිරිකොත මාධ්‍ය අංශයේ ප්‍රධානියෙකු ලෙස පෙනී සිටින අයෙකු අප විශේෂ වාර්තාකරු සමග පවසා තිබේ.

ඒ අනුව අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාත් හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක මහත්මියත් අතර විශේෂ රහසිගත සාකච්ඡාවක් ලන්ඩන් නුවරදී පැවැත්වෙන බවත් එම සාකච්ඡාවලට අනුව ඉදිරියේදී ආණ්ඩුවේ නව වෙනසක් සිදු කිරිමට කටයුතු කරන බවද ඔහු සදහන් කර තිබේ.

පෞද්ගලික සංචාරයක් සඳහා අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා පසුගියදා (22දා) ලන්ඩන් නුවර බලා පිටත්ව ගිය අතර හිටපු ජනාධිපතිනිය පසුගිය 18 වැනිදා ලන්ඩන් නුවර බලා පිටත්ව ගොස් තිබේ.

මිට අමතරව හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා කෙසේ හෝ දේශපාලන ප්‍රවාහයෙන් ඉවත් කිරිමට අවශ්‍ය කටයුතු පිළිබඳවද සාකච්ඡා කිරිමට තිරණය කර තිබේන බවද ඔහු සදහන් කර තිබේ.

රජයේ සිදුවූ දූෂණ අක්‍රමිකතා පිළිබඳ දැනට සිදුවන පරීක්ෂණ මෙන්ම ඉදිරියේදී සිදුකිරීමට නියමිත අමාත්‍ය මණ්ඩල සංශෝධනය පිළිබඳවද මෙම සාකච්ඡාවේදි තින්දු කරනු ඇති බවත් මින් ඉදිරියට ආණ්ඩුව ගන්නා තින්දු ජනාධිපතිවරයාට වෙනස් කිරිමට නොහැකි වන අකාරයේ ක්‍රමවේදයක් සකස් කිරිමටද අවධානය යොමු කර තිබේන බවද සිරිකොත මාධ්‍ය අංශයේ ප්‍රධානියා අනාවරණය කර තිබේ.

http://www.lankanewsweb.today/archives/7488

ගුරුත්වාකර්ෂණය පට්ටපල් බොරුවකි

December 25th, 2015

නලින් ද සිල්වා

ඩී එස් සී උපාධිධාරී සේවාර්ජිත මහාචාර්ය අශෝක අමරතුංග මහතා පසුගිය දෙසැම්බර් 16 වැනි දා ලිපියෙහි තමා කියවා ඇති පොත්පත්වලින් කරුණු උපුටා දක්වයි. ඒ මහතා එසේ කරන්නේ ජීවිතයේ අරුතක් හෝ අරමුණක් හෝ ගැන කීමට ද? මොන්ටිකාලෝ ක්‍රමය ගැන කීමෙන් ජීවිතයේ ඊනියා අරුත ගැන ලබාගත හැකි සාක්‍ෂි කවරේ ද? එය ප්‍රොටින නැමුම පිළිබඳ කතාකිරීමට ද? තම මතය තහවුරු කිරීමට නොහැකි අමරතුංග මහතා පොත්වලින් පරිවර්තනය කරන අදාළ නොවන කරුණු  කියමින් පත්තරයේ පිටු නාස්ති කරයි. ඒ මහතා ජීවිතයේ ඊනියා අරුත ගැන කියන්නේ එකි ලිපියෙහි ද කලින් ලිපි කිහිපයක ද සඳහන් පරිදි පහත දැක්වෙන දෙයයි. මෙය දෙසැම්බර් 16 වැනි දා ලිපියෙන් උපුටා ගත්තකි. 

“අප සාකච්ජා කරමින් සිටින්නේ ජීවිතයේ අරුත පිළිබඳව විද්යාුවෙන් සහ දර්ශනයෙන් ගත හැකි කරුණු පිළිබඳව ය. පසුගිය ලිපියේ ජීවිතයේ අරුත (Meaning) සහ ජීවිතයේ අරමුණ (Purpose) පිළිබඳව අදහස්‌ ඉදිරිපත් කළෙමි. ඒවායේ වෙනස සහ සම්බන්ධතාව සාකච්ඡා විය. මේ සම්බන්ධතාව ජීවිතයේ අරුත පිළිබඳ අප ඉදිරිපත් කොට ඇති මතවාදය තුළින් ලබාගත හැකි එකකි. අප පවසා සිටියේ ජීවිතයේ අරුත අප සඳහා සැකසුණු දෙයක්‌ නො ව විශ්වය/ස්‌වභාවධර්මය සඳහා සැකසුණු දෙයක්‌ විය හැකි බව ය. එහෙත් ජීවිතයේ අරමුණ අප සඳහා සැකසුණු දෙයක්‌ විය හැකි ය. මේ දෙක ම සකසනු ලැබ ඇත්තේ විශ්වය/ස්‌වභාවධර්මය විසින් බව පැවසිය හැකි ය. ඒවායේ අවසාන ප්රසතිඵලය අපට ලැබෙන ලාබයට වඩා විශ්වයට/ස්‌වභාවධර්මයට ලැබෙන සේවය වන්නේ ය. ජීවිතයේ අරමුණු කරා යන විට සිදු වන්නේ ජානවල වෙනසකි. ජාන වර්ධනය ජීවිතයේ අරුත යෑයි අප පවසමු. එම නිසා අරමුණු කරා යන විට සිදු වන්නේ ජීවිතයේ අරුත සාක්‌ෂාත් කරගැනීමට හෝ එම ක්රි යාදාමයට දායක වීම ය.”

ඊනියා අරමුණ හා අරුත පිළිබඳ ව අදහස් අමරතුංග මහතාගේ නො වේ. එහි වෙනසක් ඇති බව ඒ මහතා වෙනුවෙන් පඹයන් ඉදිරිපත් කළ අය පෙන්වා දීමෙන් පසුව අමරතුංග මහතා එහි වෙනසක් නැතැයි කීමට උත්සාහ කරයි. ඔහු ඒ බව “පෙන්වන්නේ” (ඔහු කවරදාවත් කිසිවක් පෙන්වා දී නැත. එහෙත් ඔහු තම ලිපිවල සෑම විටක ම මෙන් සඳහන් කරන්නේ ඔහු ඒ බව කලින් පෙන්වා දී ඇත යනුවෙනි!)  ජීවිතයේ අරමූණ අප සඳහා සැකසුණු එකක් විය හැකි බව  කියමින් (හැකි ය යනුවෙන් යමක් සඳහන් කරන්නේ තමන් ඒ බව හරිහැටි නොදන්නා බැවින් හා ඒ ගැන විශ්වාසයක් නොමැති කමිනි. අනෙක් අතට ජීවිතයේ අරමුණ අප සඳහා සැකසුණු එකක් යනුවෙන් කීමෙන් ඒ මහතා අදහස් කරන්නේ කුමක් ද? ) ඒ අරමුණ කරා යෑමේ දී ජාන වෙනස්වන බව කීයමිනි. ඔහු ජීවිතයේ ඊනියා අරුත සමග ඊනියා අරමුණ ගැට ගසන්නේ ජාන වර්ධනය ජීවිතයේ අරුත යැයි කියමිනි. මෙය ඔහු විශ්වාස කරන බටහිර විද්‍යාවේ ඉගැන්වීම් සමග සම්බන්ධ කරන්නේ කෙසේ දැයි ඔහු අපට පැවසිය යුතු ය. එය ඩාවින්ගේ පරිණාමවාදය සමග එකඟ වේ ද? ජාන වෙනස්වීම් ඊළඟ පරම්පරාවට ගෙන යන්නේ ද? විකෘති කිරීම් හා ස්වාභාවික වරණය ගැන අමරතුංග මහතා කියන්නේ කුමක් ද? ඔහු ලැමාර්ක් ගේ පරිණාමවාදය සමග එකඟ වන්නේ ද?  ආදී කරුණු ගැන අමරතුංග මහතාගෙන් දැන ගැනීමට අපි කුතුහලයෙන් බලා සිටිමු. එමෙන් ම ස්වභාව ධර්මයට සේවය කිරීමට අප ඇති වී තිබෙන්නේ යැයි කීම බුදුදහමට එකඟ වන්නේ ද? අප සසර සැරිසන්නේත් ස්වභාව ධර්මයට සේවය කිරීමට ද? එවිට නිවන් අවබෝධය සසරට සේවයක් කිරීමෙන් වැළකීම ද? ස්වභාව ධර්මය නිවන් දැකීමට සත්ත්වයන්ට ඉඩ දී ඇත්තේ ඇයි? එසේ සත්ත්වයන්ගේ නිවන් අවබෝධයෙන් ඊනියා ස්වභාව ධර්මයට පාඩුවක් සිදුවේ ද? යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංකල්පවල හිරවූ ඊනියා බෞද්ධ බුද්ධිමතුන්ට (අශෝක අමරතුංග මහතා බෞද්ධ යැයි උපකල්පනය කරමි) නිවන් අවබෝධයක් වේ ද?

ඒ මහතා එකී ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු දෙන තෙක් අමරතුංග මහතා තම තර්ක ඥානයේ හෝ වෙනත් යමක හෝ මහිමයෙන් ලබාගෙන ඇති යමක් ගැන කිව යුතු ය. 2015 අගොස්තු 12 වැනි දා ලිපියෙහි ඒ මහතා මෙසේ කියයි. “හඳ නමැති වස්‌තුව අභ්යුවකාශයේ යම් කිසි දුරකින් පෘථිවිය වටා යම්කිසි වේගයකින් ගමන් කරන බව විද්යාමඥයින් විසින් සොයාගන්නා ලදී. එම දැනුම පිළිබඳ සියයට සියයක විශ්වාසයක්‌ නොමැති ව හඳ මතට මිනිසකු යවන්නට නොහැකි ය. එම විශ්වාසය පැරැන්නන් ගෙන් පටන්ගෙන වර්ධනය වූ විශ්වාසය ම ය. එම විශ්වාසය යථාර්ථයේ විශ්වාසය ය. හඳ ඇත්තේ විද්යාපඥයා ගේ මනසේ නම් ඒ මතට මිනිසකු යෑවිය නොහැකි ය.”  

මෙහි අර කවදත් කොතැනත් තිබුණේ එකම විද්‍යාව යැයි කීමට ළාමක උත්සාහයක් ද දරා ඇත. හඳ නමැති වස්තුව පෘථිවියේ සිට යම්කිසි දුරකින් යම්කිසි වේගයකින් චලනය වන බව පැරැන්නෝ දැන සිටියෝ ද? අනෙක් අතට ඒ පිළිබඳ සියයට සියයක විශ්වාසයක් වත්මන් බටහිර විද්‍යාඥයන්ට වේ ද? සියයට සියයක විශ්වාසයක් (අමරතුංග මහතාට දැනුමට වඩා විශ්වාස වෙයි) ඇත්තේ කාහට ද? එය යථාර්ථයේ විශ්වාසය යැයි අමරතුංග මහතා කියයි. සමහර විට ඒ මහතා කියන්නේ යථාර්ථය පිළිබඳ විශ්වාසය විය හැකි ය. ඒ කුමක් වුවත් මේ කියන යථාර්ථය කුමක් ද? හඳ කියන වස්තුව නිර්මාණය කරනු ලැබුයේ කවුරුන් විසින් ද? අමරතුංග මහතා බොළඳ ආකාරයකට එහෙත් සාවඥ ව කියන්නේ හඳ ඇත්තේ විද්‍යාඥයන්ගේ මනසෙහි නම් හඳ මතට මිනිසකු යැවිය නොහැකි බව ය. හඳ ඇත්තේ විද්‍යාඥයාගේ හෝ වෙනත් අයකුගේ හෝ මනසෙහි යැයි මේ විවාදයෙහි කියා ඇත්තේ කවුරුන් ද? 

අමරතුංග මහතාට අප විසින් හඳ නිර්මාණය කෙරෙන්නේ ය යන්න තේරුම් ගැනීමට අපහසු වී ඇත. මෙයින් කියන්නේ වඩු කාර්මිකයකු පුටුවක් නිර්මාණය කරන ආකාරයට අප හඳ නිර්මාණය කරන බවක් නො වේ. අනෙක් අතට අප හඳ නිර්මාණය කරන්නේ අපේ මනසෙහි නො වේ. මනස හඳ නිර්මාණය කරන්නේ ය යන්නෙහි තේරුම මනස විසින් අදාළ සංකල්පය, දැනුම නිර්මාණය කෙරෙන්නේ ය යන්න ය. හඳ අනෙක් වස්තූන්ගෙන් වෙන්කර දකින්නේ කවු ද? එය එසේ වෙන්කරන්නේ කවු ද? පෘථග්ජනයා යන්නෙන් වෙන්කරන්නා යන තේරුම ද ලැබෙන බව භාරතීය දර්ශනයෙහි සඳහන් වෙයි. එසේ වෙන්කිරීම ම නිර්මාණයකි. එලෙස හඳ අනෙක් වස්තූන්ගෙන් වෙන්කෙරෙන්නේ මනස විසිනි. මනස විසින් හඳ නිර්මාණය කෙරෙන්නේ ඒ ආකාරයෙනි. අද්වෛත වේදාන්ත දර්ශනයට අනුව බ්‍රහ්මන්ගෙන් වෙන් වී සිටින පෘථග්ජනයෝ සසර සැරිසරති. දෙකක් නැත ඇත්තේ එකක් පමණක් (අද්වෛත) බව බ්‍රහ්මන් පමණක් බව අවබෝධ කරගත් විට සත්ත්වයෝ වෙන් නොකරති. ඒ සමග සංසාර ගමන ද නවතියි. 

මේ බව පැවසු විගස මා බෞද්ධයකු නොවන බව කීමට ඇතැමුන් සූදානම් වනු ඇත. එහෙත් පටිච්චසමුප්පදාය අනුව අප සංඛාර ඇතිකරගන්නේ අවිද්‍යාව නිසා ය. අද්වෛත වේදාන්තයේ අවිද්‍යාව යනු බ්‍රහ්මන්ගෙන් වෙන්වීම යැයි කෙනකුට සැලකිය හැකි ය. මම එය ප්‍රතික්‍ෂෙප කරමි. මා කියන්නේ පටිච්චසමුප්පදාය අනුව අවිද්‍යාව යනු ත්‍රිලක්‍ෂණ නොදැනීම බව ය. ත්‍රිලක්‍ෂණ අනවබෝධය හේතුකොටගෙන අපි දැනුම සංස්කරණය කරමු. එය මගේ ලෝකයෙහි හඳුන්වා දී ඇත්තේ දැනුම නිර්මාණය කිරීමක් ලෙස ය. නිර්මාණය කිරීම යන්නෙන් යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි නිර්මාණය වැනි අදහසක් දිය හැකි බැවින් මින් මතු දැනුම සංස්කරණය කරන්නේ ය යන්න යොදාගැනීමට අදහස් කරමි. එවිට මගේ ලෝකයෙහි සඳහන් කියමන දැනුම ඉන්ද්‍රිය පද්ධතියට (පංචෙන්ද්‍රියවලට) සංස්කෘතියට හා මනසට සාපේක්‍ෂව මනස විසින් සංස්කරණය කෙරෙන්නේ ය යනුවෙන් සංශෝධනය කරගත හැකි ය. අප හඳ යන වස්තුව සංස්කරණය කරන්නේ අපේ අවිද්‍යාව නිසා ය. එය මනසෙහි සංස්කරණයකි. අප නැත්නම් හඳ ද නැත. හඳ ඇත්තේ නිරීක්‍ෂකයන්ට ය. නිරීක්‍ෂකයන් යනුවෙන් සසර සැරිසරන සත්ත්වයන් හැඳින්විය හැකි ය.  අප හඳ සංස්කරණය කරන්නේ ඒ අර්ථයෙනි. හඳ යනු බොරුවකි. අප විසින් නිර්මාණය කෙරී ඇති බොරුවකි. එය අපේ ප්‍රත්‍යක්‍ෂය ලෙස සැලකෙයි. එහෙත් අප පුටුව ගැන කියා ඇති අයුරෙන් හඳ යනුවෙන් වස්තුවක් ගෝචරවන ඉන්ද්‍රියයක් අප සතුව නැත. ඒ පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර ගුණ ඇසුරෙන් මනස විසින් සංස්කරණය කෙරෙන්නකි. හඳේ ඊනියා ගුණ ද පංවෙචන්ද්‍රිය සමග එකතුවන මනස විසින් සංස්කරණය කෙරෙයි. හඳේ පාට ආදී ඊනියා ගුණ මනස සංස්කරණය කරන්නේ පංචෙන්ද්‍රිය සමග එකතු වී ය. මනස හඳ නම් වස්තුව සංස්කරණය කරන්නේ පංචෙන්ද්‍රියවලින් ද ස්වායත්තව ය. එහි දී පංචෙන්ද්‍රිය ඇසුරෙන් සංස්කරණය කෙරූණු ඊනියා ගුණ ද යොදා ගැනෙයි. එහෙත් හඳ යන්න මනසේ සෘජු සංස්කරණයකි.

ගුරුත්වාකරෂණය ද එවැනි සංස්කරණයකි. එය නිවුටන් විසින් සංස්කරණය කෙරී දැන් බටහිර ලෝකය පමණක් නොව සිංහල බෞද්ධයන් ද ඊනියා යථාර්ථයක් ලෙස දකින පට්ටපල් බොරුවකි. අමරතුංග මහතා කලකට පෙර ගුරුත්චාකර්ෂණය තිබෙන බව කීවේ ය. එහෙත් ඔහු ගුරුත්වාකර්ෂණය ගෝචර වන්නේ කිනම් ඉන්ද්‍රියකට දැයි තවමත් කියා නැත. බටහිර විද්‍යාවේ බොහෝ ක්‍ෂෙත්‍රවල විශාරදයකු වීමට අවුරුදු විසිපහක් පමණ ගතවෙයි. (ඒ බව මා පසුගිය ලිපියක සඳහන් කර ඇත. බටහිර භෞතික විද්‍යාවහි හෝ බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාවෙහි හෝ විශාරදයන් වීම ඕනෑම අයකුට කළහැකි දෙයක් නො වේ. දුහුනන් දැනුම් උදෙසා මෙය තවත් පැහැදිලි කළ යුතු යැයි සිතමි.) මෙහි අවුරුදු විසිපහක් යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ වයස ය. ඒ මිස තමන් අදාළ ක්‍ෂෙත්‍රය පමණක් ඉගෙනීමට ගතකල කාලය නො වේ. අයින්ස්ටයින් 1905 දී බටහිර ෙසෙද්ධාන්තික භෞතික විද්‍යාවට එකතු කිරීම් කරන විට ඔහුගේ වයස විසිහයක් පමණ විය. එවකට ඔහුට ආචාර්ය උපාධියක් නොතිබිණි. ඔහු බටහිර ෙසෙද්ධාන්තික භෞතික විද්‍යාව හැදෑරීමට අවුරුදු විසිපහක් ගතකර නොතිබිණි. වයස විසිපහක් පමණ ගතවේය යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ වයස ය. ඒ කාලය තුළ පාසල්වල (ජර්මනියේ ජිම්නේසියම්වල, එංගලන්තයේ ග්‍රැමර් ස්කූල්වල) හා විශ්වවිද්‍යාලවල ශිෂ්‍යයෝ අවශ්‍ය දැනුම එක්රැස් කරගිනිති. 1905 අයින්ස්ටයින්ගේ විශ්මිත වර්ෂය ලෙස සැලකෙයි. එකල ඔහුගේ වයස විසිහයක් පමණ විය. ඒ වයස මිස ඔහු ෙසෙද්ධාන්තික භෞතික විද්‍යාව හැදෑරීමට ගතකල කාලය නො වේ. 

ඇතැමුන් පඬියන් මෙන් පවසන්නේ බටහිර විද්‍යාවෙහි දැනුම ඕනෑම අයකුට ලබාගත හැකි බව ය. එහෙත් පුහුණුවක් නොලැබූ අයකුට එක්ස් කිරණ ඡායාරූපයක් අර්ථකථනය කළ හැකි නො වේ. ඒ සඳහා වෛද්‍ය පීඨයක (ඊනියා වෛද්‍ය විද්‍යාලයෙහි) ලබාගත් දැනුම අවශ්‍ය ය. එහි දී බටහිර භෞතික විද්‍යාව ද යම් ආකාරයකට ආධාර වෙයි. වෛද්‍ය ශිෂ්‍යයෝ අදාළ භෞතික විද්‍යා දැනුම ද පාසලේ දී ලබාගනිති. බටහිර විද්‍යාවේ රූප ආදිය ඕනෑම අයකුට දැනගත (විවරණය කළ) හැකිය යන්න තවත් පට්ටපල් බොරුවක් පමණ ය. ඇතැමුන් ඒ පට්ටපල් බොරුව කියන්නේ බටහිර විද්‍යාච  ආත්මීය නොවන බව පැවසීම සඳහා ය. එහෙත් පුහුණුවක් නොලැබූ අයකුට ඒ කිසිවක් විවරණය කළ නො හැකි ය. පුහුණුව හා අධ්‍යාපනය මගින් කෙරෙන්නේ සම්මතවාදීව සිතන්නට පුද්ගලයන් පුහුණු කිරීම ය. එහි ඇත්තේ ද ආත්මීය බවකි.  අද පවතින සම්මතවාදය බටහිරයන් විසින් දේශපාලන බලය යොදමින් අනෙක් අය මත ද පටවන ලද්දකි. 

හඳ යන්න බොරුවක් ව පවතිද්දී ගුරුත්වාකර්ෂණය පට්ටපල් බොරුවක් වන්නේ ඇයි? එයට ඇත්තේ සරල පිළිතුරකි. බටහිර විද්‍යාවේ අනෙක් ඊනියා ප්‍රවාද මෙන් ම ගුරුත්වාකර්ෂණය ද බොරු තේරුම් කිරීමට ගොතන ලද වියුක්ත කතාවක් බැවින් එය පට්ටපල් බොරුවක් වෙයි. මා යොදාගන්නා ශබ්දමාලාව අනුව බොරු තේරුම් කරන වියුක්ත කතන්දර පට්ටපල් බොරු වෙයි. මා නොයෙක් විට කියා ඇති පරිදි ගුරුත්වාකර්ෂණය අපේ පංචෙන්ද්‍රියවලින් කිසිවකටවත්  ගෝචර වන්නක් නො වේ. කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ රසායන විද්‍යාව පිළිබඳ කථිකාචාර්යවරයකු නම් තමාට ගුරුත්වාකර්ෂණය දැනෙන බව (ගෝචරවන බව) කියා ඇත. එහෙත් ඔහු තමාගේ කිනම් ඉන්ද්‍රියයකට හෝ අවයවයකට හෝ ගුරුත්වාකර්ෂණය ගෝචර වන්නේ දැයි කීමට මැළි විය. 

අයින්ස්ටයින්ට බලපෑමක් එල්ල කළ අර්නස්ට් මාක් ඕස්ට්‍රියාවේ උපත ලත් බටහිර භෞතික විද්‍යාඥයකු හා දාර්ශනිකයකු විය. ඇතැමුන් විසින් තර්කානුසාරී අනුභූතිවාදයෙහි පියා ලෙස සැලකෙන ඔහු බටහිර විද්‍යාවේ පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර සංසිද්ධි වියුක්ත අදහස්, ප්‍රවාද, සංකල්පවලින් තේරුම් කර දීමට විරුද්ධ විය. ඔහු කියා සිටියේ  ඒ සංසිද්ධි තේරුම් කිරීමට පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර සංකල්ප ආදිය පමණක් යොදාගත යුතු බව ය. ඔහු ඊනියා අවස්ථිති සමුද්දේශ රාමුවලට (inertial frames of reference) විරුද්ධ විය. එවැනි රාමු පංචෙන්ද්‍රියවලට ගෝචර නො වේ. මේ රාමු ද පට්ටපල් බොරු ය. ඒවා ද නිවුටන්ගේ සංස්කරණයකි. මාක්ගේ අදහස් තරුණ අයින්ස්ටයින්ට බලපෑවේ ය. 

අයින්ස්ටයින් තම සාපේක්‍ෂතාවාදයඃ විශේෂ හා සාධාරණ (Relativity : Special and General Theory)  පොතෙහි ද මාක් ගැන සඳහන් කර ඇත. තරමක් දීර්ඝ නමුත් ඒ උපුටා දැක්වීම වැදගත් ය. ඒ සමුද්දේශ රාමු වර්ග දෙකක් ගැන සඳහන් කිරීමේ දී ය. අයින්ස්ටයින් නිවුටන්ගේ යාන්ත්‍රිකයෙහි මෙන් ම ඔහුගේ ම විශේෂ සාපේක්‍ෂතාවාදයෙහි ද අඩුවක් දුටුවේ ය. ඔහු ඇතැම් සමුද්දේශ රාමුවල භෞතික විද්‍යාවෙහි නිවුටන්ගේ නියම වලංගුවන නමුත් වෙනත් රාමුවල වලංගු නොවන බව දුටුවේ ය. එය සතුටුදායක නො වේ ය යන්න ඔහුගේ නිගමනය විය. (නිවුටන්ගේ යාන්ත්‍රිකයේ මෙන් ම විශේෂ සාපේක්‍ෂතාවාදී යාන්ත්‍රිකයේ ද චලිතය පිළිබඳ නියම වලංගු වන්නේ ඊනියා අවස්ථිති සමුද්දේශ රාමුවල ය.) අයින්ස්ටයින්ට අවශ්‍ය වූයේ එසේ භේදයකින් තොරව භෞතික විද්‍යාවේ ස්වභාව ධර්මයේ නියම (laws of nature)  වලංගුවන ආකාරයක් සංස්කරණය කිරීම ය. අපි අදාළ පෙතෙන් අයින්ස්ටයින් උපුටා දක්වමු.

“We have already stated several times that classical mechanics starts out from the following law: Material particles sufficiently far removed from other material particles continue to move uniformly in a

straight line or continue in a state of rest. We have also repeatedly emphasised that this fundamental law can only be valid for bodies of reference K which possess certain unique states of motion, and which are in uniform translational motion relative to each other. Relative to other reference-bodies K’ the law is not valid. Both in classical mechanics and in the special theory of relativity we therefore differentiate between reference-bodies K relative to which the “recognised laws of nature ” can be said to hold, and

reference-bodies K’ relative to which these laws do not hold.”

අපි මෙය තවදුරටත් පසුව සාකච්ඡා කරමු.           

නලින් ද සිල්වා

2015 දෙසැම්බර් 21

‘Media ruining law and Police investigations’ & TV channel moderators,It seems are attempting to run the government in power and the politicians.

December 25th, 2015

By Noor Nizam – Peace Political Activist and Political Communication Researcher.

The statement made to the media by Police Media Spokesman SP Gunasekera that ‘The Media is ruining Law and investigations’ should be considered very serious and taken notice of. Local newspaper reporters should know their limits of questioning into details when “matters are especially sub-judice”. More education on these matters are needed for journalists and newspaper/TV reporters. Not only this, the TV media is flooded with lots of political talks and programs and the TV channel moderators, it seems are attempting to run the government in power and the politicians. They are even driving a wedge between politicians, parliamentarians, ministers, political parties and the PM and the President. The Minister of Information, the Minister of Parliamentary Affairs and the Hon. Speaker should stop such a Media/TV culture or at least curtail and set limits to it. The air-time licence allocation for such broadcasting should also should scrutinized to see if any violations are been done and the TV stations should be punished, if the Media Freedom has been violated such norms.

Noor Nizam. Peace & Political Activists and Political Communication Researcher.


Copyright © 2016 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress