යහපාලනය නිමයි… ආණ්ඩුවෙන් එළියට බහින ශ්‍රීලනිප ප්‍රබලයන් මෙන්න..

July 20th, 2017

මව්බිම

ආණ්ඩු පක්ෂය නියෝජනය කරන ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ඇමැතිවරුන් හා නියෝජ්‍ය ඇමැතිවරුන් 18 දෙනකු සැප්තැම්බර් මාසයේ ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වී විපක්ෂයේ අසුන් ගැනීමට ගෙන ඇති තීරණය වෙනස් කිරීම සලකා බැලීමට එම කණ්ඩායම ජනාධිපතිවරයා වෙත කොන්දේසි දෙකක් ඉදිරිපත් කිරීමට යයි.

ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වීමට යන එම කණ්ඩායමේ මුල්පෙළ සිටින පුත්තලම දිස්ත්‍රික් මන්ත්‍රි සංචාරක සංවර්ධන හා ක්‍රිස්තියානි ආගමික කටයුතු නියෝජ්‍ය ඇමැති අරුන්දික ප්‍රනාන්දු මහතාගෙන් මේ පිළිබඳව කළ විමසුමකට පිළිතුරු දෙමින් කීවේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අග්‍රාමාත්‍ය තනතුරෙන් ඉවත් කළ යුතු බවත් එසේ නොකරන්නේ නම් තම කණ්ඩායමට විපක්ෂයේ අසුන් ගැනීමට ජනාධිපතිවරයා අවසරය ලබාදිය යුතු බවයි. කොන්දේසි වශයෙන් ඉදිරිපත් කරන මේ ඉල්ලීම් දෙක ඉටු නොවන්නේ නම් ස්ථීර වශයෙන්ම මේ කණ්ඩායම සැප්තැම්බර් මාසය අවසන් වීමට පෙර විපක්ෂයේ අසුන් ගන්නා බව අරුන්දික ප්‍රනාන්දු මහතා සහතික කෙළේය.

මේ තීරණය ගැනීමට පෙර තම කණ්ඩායමේ නියෝජිත පිරිසක් ජනාධිපතිවරයා හමුවී සාකච්ඡා කිරීමට අවස්ථාවක් ඉල්ලා සිටින බවත් එම සාකච්ඡාවට අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාද සහභාගි කරවන ලෙසට ජනාධිපතිවරයාට දැනුම් දීමක් කරන බවත් නියෝජ්‍ය ඇමැති අරුන්දික ප්‍රනාන්දු මහතා පැවැසීය.

පසුගිය බදාදා (12දා) ජනාධිපතිවරයා සමඟ ශ්‍රී ලනිප ඇමැතිවරුන් ඇතුළු පිරිස හමු වී කළ සාකච්ඡාවේදී තම කණ්ඩායම ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වී විපක්ෂයේ අසුන් ගන්නා බවට කළ දැනුම්දීමේදී දෙසැම්බර් මාසය දක්වා එය කල් දමන ලෙසට ඉල්ලීමක් කළත් ඒතරම් කාලයක් ආණ්ඩුවේ රැඳී සිටීමට අපේක්ෂාවක් නැති බව පැවැසූ නියෝජ්‍ය ඇමැතිවරයා ජනාධිපති හා අගමැති සමඟ සාකච්ඡාවක් පැවැත්වීමට අවස්ථාවක් ලබාදුන්නොත් ඊළඟ තීන්දු ගැන සලකා බැලීමට හැකිවනු ඇතැයි කීවේය.

රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අගමැති ධුරයෙන් ඉවත් කරන්නැයි ඔබලා කියනවා නම් එයට විකල්පය කුමක්දැයි ඇසූ විට කීවේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අගමැති වශයෙන් පත් කිරීමට තම කණ්ඩායම මෙන්ම රටේ බහුතර ජනතාවද කැමැති බවයි.

ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වන්නට යන්නේ කවුරුන් දැයි නම් වශයෙන් සඳහන් කළ හැකි දැයි නියෝජ්‍ය ඇමැතිවරයාගෙන් ඉරිදා ‘මව්බිම’ ඇසූ විට කීවේ, එහෙනම් මගේ නම ඉස්සෙල්ලාම ලියාගන්නැයි කියමින් ‘අරුන්දික ප්‍රනාන්දු’ යනුවෙන් නම සඳහන් කරමින් සෙසු අයගේ නම් සඳහන් කරමින් ටී.බී. ඒකනායක, නිමල් ලාන්සා, ඩුලිප් විජේසේකර, සුමේධා ජයසේන, සුසන්ත පුංචිනිලමේ, ලක්ෂ්මන් වසන්ත පෙරේරා, තාරානාත් බස්නායක, ඉන්දික බණ්ඩාරනායක, නිශාන්ත මුතුහෙට්ටිගම, පියංකර ජයරත්න, සුසිල් ප්‍රේමජයන්ත්, ඩබ්ලිව්. ඩී.ජේ. සෙනවිරත්න, අනුර ප්‍රියදර්ශන යාපා, ඒ.එල්.එම්. හිස්බුල්ලාහ් ආණ්ඩුවෙන් ස්ථිර වශයෙන් ඉවත් වීමට තීරණය කර ඇති බව කීය.

මේ පිරිස සංඛ්‍යාත්මක වශයෙන් 14ක් වන බව පෙන්වාදුන් විට නියෝජ්‍ය ඇමැතිවරයා කීවේ, ඔව්, තවත් අය ඉන්නවා. ඒ අයගේ නම් ටිකත් මම කියන්නම් යැයි පවසමින් කෑගල්ල, මධ්‍යම හා උෟව පළාත් වල මන්ත්‍රිවරුන් තිදෙනකුගේද නම් සඳහන් කරමින් රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කය නියෝජනය කරන මන්ත්‍රිවරයකුත්, නැඟෙනහිර පළාත නියෝජනය කරන මුස්ලිම් කොංග්‍රස් මන්ත්‍රිවරයකුත් විපක්ෂයේ අසුන් ගැනීමට කැමැත්ත පළකර තිබෙන බවද කීවේය.

මෙයට අමතරව ශ්‍රී ලනිපය නියෝජනය කරන පසුපෙළ මන්ත්‍රිවරුන් කීප දෙනකුද එජාපය නියෝජනය කරන මන්ත්‍රිවරුන් කීපදෙනකු මේ කණ්ඩායම සමඟ සාකච්ඡා කරමින් සිටින බව නියෝජ්‍ය ඇමැති අරුන්දික ප්‍රනාන්දු මහතා වැඩිදුරටත් සඳහන් කෙළේය.

– මව්බිම

ආණ්ඩුවෙන් යන්න එපා.. ඉන්නකෝ..- ශ‍්‍රීලනිප මන්ත‍්‍රී පිරිස ළග චන්ද‍්‍රිකා වැද වැටේ..

July 15, 2017 | lanka C news | ලංකා සී නිවුස්

ළගදීම ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වන බව ප‍්‍රකාශ කර ඇති ශ්‍රීලනිප මැති ඇමති පිරිස තව දුරටත් ආණ්ඩුවේ රදවා ගැනීමට චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග හිටපු ජනපතිනිය හරහා එජාප ප‍්‍රබලයෙක් දිගින් දිගටම බලපෑම් කරමින් සිටින බව වාර්තා වෙයි.

අදාල මන්ත‍්‍රී කණ්ඩායම සමග හිටපු ජනපතිනිය ගිය සතියේදී විශේෂ සාකච්ඡාවක්ද පවත්වා ඇති අතර ඇය එහිදී දැඩිව ඉල්ලා ඇත්තේ ආණ්ඩුවෙන් මේ අවස්ථාවේදී ඉවත් නොවන ලෙසයි.

කෙසේ වෙතත් ඇයගේ මෙම ඉල්ලීමට මන්ත‍්‍රී කණ්ඩායමෙන් කිසිදු ධනාත්මක පිලිතුරක් ලැබී නැත.

කවුරු ගියත් තනිවම හෝ ආණ්ඩුව කරන්නට එජාපය තීරණය කරයි..

July 15, 2017 | lanka C news | ලංකා සී නිවුස්

එජාප-ශ‍්‍රීලනිප සම්මුතිවාදී ආණ්ඩුවෙන් කවුරුන් ඉවත් වුවද සම්පූර්ණ කාලයම ජාතික රජය පවත්වාගෙන යාමට එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය තීරණය කර ඇත.

අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතාගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් පැවති කෘත්‍යාධිකාරී මණ්ඩල හමුවේදී මෙම තීරණය ගෙන තිබේ.

කොසවෝ සමූල ඝාතක ‘රම්බෝ’ බේරාගත්  බෙන් එමර්සන් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණෙයි

July 20th, 2017

35 වැනි ජිනීවා මානව සැසිවාරය අවසන් වී ජුලි 10 වැනිදාට දින 17 කි. එහෙත් ශ්‍රී ලංකාවට ගැලවීමක්‌ නැත. මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ සෙයිද් රාද් හුසේන් ජුලි 10 වැනිදා මෙරටට තවත් එක්‌සත් ජාතීන්ගේ විශේෂ නියෝජිතයකු එවනු ලැබීය. ඔහු බෙන් එමර්සන් නැමැත්තෙකි.

එමර්සන් යනු එක්‌සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් සහ ත්‍රස්‌තවාදය පිටුදැකීමේ ක්‍රියාවලියට සම්බන්ධ විශේෂ නියෝජිතයායි. මොහු ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණියේ කුමක්‌ සඳහාද? ඒ ශ්‍රී ලංකා රජය ත්‍රස්‌ත මර්දන ක්‍රියාදාමයක්‌ දියත්කළ ප්‍රදේශවල තත්ත්වය සහ මානව හිමිකම් ආරක්‍ෂා කිරීම සඳහා එකී ක්‍රියාදාමයක්‌ වෙතින් සිදුවූ හානිය ගැන සෙවීමටයි. දින පහක්‌ තිස්‌සේ මෙරට නතර වී සිටි බෙන් එමර්සන් ත්‍රස්‌තවාදී කටයුතුවලට සම්බන්ධව රැඳවුම් භාරයේ සිටින ත්‍රස්‌තයන් ත්‍රස්‌තවාදී ක්‍රියා පිළිබඳව දඬුවම් නියමවූවන් රඳවා ඇති මධ්‍යස්‌ථානවලට ගොස්‌ ඔවුන් සමඟ සාකච්ඡා පවත්වා ඇත.

මෙයට අමතරව ඔහු ඩොලර් අරමුදල් ලබන රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීන් හමුවී සාකච්ඡා පවත්වා තිබේ. ශ්‍රී ලංකා රජය බෙන්එමර්සන්ට හිටපු කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් හමුවීමට ඉඩදීම යනු ඉල්ලන් කෑමකි.

ඇමරිකානු රජය කිසිදු එක්‌සත් ජාතීන්ගේ විශේෂ නියෝජිතයකුට ත්‍රස්‌තවාදීන් රඳවා ඇති ගුන්තනාමෝබේ සිරකඳවුරට යැමට ඉඩ දුන්නේ නැත. එසේම ඉන්දීය රජයද ත්‍රස්‌තවාදීන් රදවා ඇති සිරකගෙවල් එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතයන් හමුවේ විවෘත කර නැත.

එහෙත් මෙරට රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතයන්ට හිටපු කොටි හමුවීමටද ඉඩදී ඇත.

මෙම පසුබිම මැද බෙන් එමර්සන් හිටපු කොටියන් එන්. ජී. ඕ. ක්‍රියාකාරීන් සහ වෙනත් අතරමැදියන් සපයන තොරතුරු මත වාර්තාවක්‌ කෙටුම්පත් කර ඇත.

එම වාර්තාවේ අඩංගු තොරතුරු සත්‍යදැයි ඔහු විමර්ශනය කරන්නේ නැත. එහෙත් එම වාර්තා 2015 මාර්තු මස ආරම්භවන 37 වැනි ජිනීවා මානව හිමිකම් සැසිවාරය වෙත ඉදිරිපත් කිරීමට ඔහු කටයුතු කරන බව වාර්තාවී ඇත.

බෙන් එමර්සන් මෙරටට පැමිණියේ ජිනීවා යෝජනාව අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ බෙල්ලට ශ්‍රී ලංකාව ලවා තොන්ඩුව දැමීමටය. එසේවූවත් මේ සැබෑ යථාර්ථය තේරුම් ගැනීමට මෙරට බලධාරීන්ට හැකිවී නැත. ඔවුන් සෙයිද්රාද් හුසේන් හමුවේ අන්ධයන් ලෙස කටයුතු කරති.

මේ තත්ත්වය මත මානව හිමිකම් කොමාසාරිස්‌ සෙයිද් රාද් හුසෙන් විසින් ශ්‍රී ලංකාවට අටවා ඇති උගුලේ ශ්‍රී ලංකාව ඇද වැටී ඇති අයුරු බෙන් එමර්සන් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණීමෙන් තහවුරු විය.

එසේ වූවත් මෙරට දේශපාලකයන් සිතන්නේ මානව හිමිකම් කවුන්සලය ශ්‍රී ලංකාවට යහපතක්‌ කිරීමට එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතයා මෙරටට එවා ඇති බවයි.

එහෙත් මේ බෙන් එමර්සන් කවුද?

කොසවෝ විමුක්‌ති පෙරමුණ නැමැති බෙදුම්වාදී සංවිධානයේ ගරිල්ලා හමුදා නායකයකුවූ රවුෂ් හර්දිනාඡ් හෙවත් “රම්බෝ” නැමැත්තාට සර්බියානු සිවිල් ජනතාව සමූල ඝාතනය කිරීම ගැන යුද අපරාධ චෝදනා එල්ලවූ අවස්‌ථාවේ එම නඩුවෙන් බේරාගත්තේ බෙන් එමර්සන්ය.

ගර්දිනාඡ් සමඟ යුද අපරාධ චෝදනා එල්ලවූ තවත් ඇල්බේනියානු ගරිල්ලා නායකයන් දෙදෙනෙක්‌වූ ඉද්ජිප් බලාඡ් සහ ලහි බ්‍රහිමාඡ්ද යුද අපරාධ නඩුවෙන් ගැලවුනේ බෙන් එමර්සන්ගේ නීති තර්ක නිසාය.

එමර්සන් මෙම කොසවෝ සමූල ඝාතකයන් තිදෙනා බේරාගැනීමට අධිකරණය හමුවේ ඉදිරිපත් කළ තර්කය ඝාතනය කළවූවන්ගේ සිරුරු කොහේද යන්නයි?

එසේම සර්බියාවේ පැවැති මිලොසවික්‌ රජය ජාති සංහාරයක යෙදී ඇති බවත් කොසවෝ ජනතාවගේ හමුදාව විමුක්‌තිය සහ ස්‌වයං පාලනය සඳහා සටන් වැදුන බවත් බෙන් එමර්සන් අධිකරණය හමුවේ පවසා ගර්දිනාඡ් නැමැති කොසවෝ බෙදුම්වාදී නායකයාට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කිරීම ගැන ජාත්‍යන්තර අධිකරණයේ නඩු අධ්‍යක්‍ෂකව සිටි කාලා ඩෙල් පොන්ටේ ගර්දිකාඡ්ගෙන් සමාව යෑදිය යුතු බව කියා සිටියේය.


එසේ නම් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණියේ “රම්බෝ” නැමැති කොසවෝ යුද අපරාධකරු බේරාගත් බෙන් එමර්සන් නොවේද?

මේ පසුබිම මැද එමර්සන් කෙරේ විශ්වාසය තැබිය හැකිද?

එමර්සන් විසින් කොසවෝ සමූල ඝාතකයා බේරාගැනීම ගැන සර්බියා රජයේ දැඩි දොaෂාරෝපණයට ලක්‌විය.

කොසවෝහි ජබිලානිකා ප්‍රදේශයේ පවත්වාගෙන ගිය වධ කඳවුරකදී සිරකරුවන්ට වධහිංසා පැමිණවීම, ඝාතනය කිරීමට සහ ම්ලෙච්ඡ ක්‍රියා සිදුකිරීම ගැන ගර්දිනාඡ්ට චෝදනා එල්ලවී තිබුණි.

කොසවෝ බෙදුම්වාදී නායක ගර්දිනාඡ්ට එරෙහි නඩු විභාගය පැවැත්වෙන අතරේ සාක්‍ෂිකරුවන් 19 ක්‌ ඝාතනය වූ අතර ඒ ගැන ජාත්‍යන්තර අධිකරණය අවධානය යොමුකර නොතිබුණි.

මෙලෙස කොසවෝ සමූල ඝාතකයාව ජාත්‍යන්තර අධිකරණයෙන් ගලවාගත් බෙන් එමර්සන් අනතුරුව යුරෝපා මානව හිමිකම් අධිකරණයක යුගෝස්‌ලාවියාව සඳහාවූ ජාත්‍යන්තර අධිකරය රුවන්ඩා ජාත්‍යන්තර අධිකරණය සහ කාම්බෝජ ජාත්‍යන්තර අධිකරණයේ සේවය කර ඇත.

2005 වසරේදී මානව හිමිකම් කොමිසම විසින් වසර තුනක කාලසීමාවක්‌ සඳහා බෙන් එමර්සන් පත්කර එය දීර්ඝ කරනු ලැබීය.

2011 අගෝස්‌තු 1 දා සිට ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ විශේෂ නියෝජිතයකු ලෙස පත්වූ එමර්සන් 2014 දී බ්‍රිතාන්‍යයේ ලිංගික හිංසා පිළිබඳ ස්‌ථාපිත මණ්‌ඩලයේ නීතිවේදියා ලෙස පත්විය.

එහෙත් ඔහුගේ සේවය අත්හිටුවීමෙන් පසු 2016 දී ඔහු සේවයෙන් ඉල්ලා අස්‌විය. එවන් පුද්ගලයෙක්‌ මානව හිමිකම් සහ ත්‍රස්‌තවාදය පිටුදැකීමේ එක්‌සත් ජාතීන්ගේ විශේෂ නියෝජිතයකු ලෙස පත්කිරීම විහිළුවක්‌ නොවේද? ජාත්‍යන්තර අධිකරණයේ නඩු අධ්‍යක්‍ෂිකාව ලෙස කටයුතු කළ කාලාබේල් පොන්ටේ විසින් කොසවෝ බෙදුම්වාදී හමුදා නායක ගර්දිනාඡ් එරෙහිව සිවිල් වැසියන් ඝාතනය කිරීම ගැන චෝදනා ඉදිරිපත් කර තිබුණි. එසේම අත්අඩංගුවේ සිටි සිරකරුවන්ගේ වකුගඩු ඉවත්කර වෙනත් රටවලට යෑවීමේ ජාවාරමට ඔහු සම්බන්ධ වී තිබේ.

එසේම ගර්දිනාඡ් සර්බියානු සිවිල් වැසියන්ට වධහිංසා පමුණුවා මරාදැවූ බවට සර්බියාව චෝදනා එල්ල කළේය.

මේ පසුබිම මැද 2016 ඔක්‌තෝම්බර් මහ බ්‍රිතාන්‍ය මාධ්‍ය බෙන් එමර්සන්ට පිළිබඳව වාර්තාවක්‌ ප්‍රකාශයට පත්කරමින් ඔහුට ලිංගික හිංසන චෝදනාවක්‌ එල්ලවී ඇති බව කීවේය.

බී. බී. සී. ප්‍රවෘත්ති සේවාව මේ චෝදනාව ගැන පසුව පැවසුවේ එම චෝදනාව වසන් කිරීමට ක්‍රියාකර ඇති බවයි.

ලිංගික හිංසා විමර්ශනය පැවැත්වෙන මිලිබාන්ක්‌ ගොඩනැඟිල්ලේදී කාන්තාවක්‌ විසින් තමන්ට ලිංගික හිංසාවක්‌ සිදුකළ බව දක්‌වමින් බෙන් එමර්සන්ට චෝදනා කෙරුණි.

මේ චෝදනාවක්‌ සමඟම බෙන් එමර්සන් විමර්ශන මණ්‌ඩලයෙන් ඉල්ලා අස්‌විය.

සිය බිරියගෙන් පවා වෙන්වී සිටින එමර්සන්ගේ මේ අතීතය මුළුමනින්ම අබිරහසක්‌ විය.

එහෙත් මානව හිමිකම් කවුන්සලය ඔහු එක්‌සත් ජාතීන්ගේ විශේෂ නියෝජිත ලෙස පත්කිරීමක්‌ සමඟ යටගියාව හෙළිවිය.

එමර්සන් මෙරටට පැමිණියේ මුල්වරටය. ඔහු පොලිසිය, නීතිකටයුතු බලධාරීන් බන්ධනාගාර ප්‍රතිසංස්‌කරණ නැවත පදිංචිකිරීම් සහ හින්දු ආගමික කටයුතු පිළිබඳ බලධාරීන් සමඟ පමණක්‌ නොව ජාතික ආරක්‍ෂාවට අදාලව ඉහල පෙළේ බලධාරීන් සමගද සාකච්ඡා පවත්වා ඇත.

මේ අතර යුද අපරාධ චෝදනා 37 ක්‌ එල්ලවූ කොසවෝ බෙදුම්වාදී හමුදා නායක ගර්දිනාඡ් බේරාගත් බ්‍රිතාන්‍ය නීතිවේදී බෙන් එමර්සන් සිය ශ්‍රී ලංකා සංචාරය ගැන ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ ත්‍රස්‌තවාදය පිටුදැකීමේ පිළිවෙත් සහ නීතිරාමුව මෙන්ම අදාළ ව්‍යවස්‌ථා පණත් කෙටුම්පත් කිරීමට සහ සකස්‌කිරීමට ශ්‍රී ලංකා රජය ගනු ලබන ක්‍රියාමාර්ගයන් ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් නීතිරීතිවලට අනුකූල බව සහතික කිරීමේ අදහසින් රටේ ආරම්භ වී ඇති සාකච්ඡාවලට සහයදීමට පැමිණි බවයි.

එහෙත් බ්‍රිතාන්‍යය සහ ඉන්දියාව ඇතුළු රටවල් තම ත්‍රස්‌ත පණත් කෙටුම්පත් කිරීමේදී හෝ සංශෝධනය කිරීමේදී එමර්සන්ගේ සහය ලබාගෙන නැත.

එක්‌සත් ජාතීන්ගේ කොළඹ කාර්යාලය පවසන්නේ ශ්‍රී ලංකා රජයේ ඉල්ලීම මත එමර්සන් මෙරටට පැමිණි බවයි.

මානව හිමිකම් සහ ත්‍රස්‌තවාදය පිටුදැකීමේ එක්‌සත්ජාතීන්ගේ විශේෂඥයකු ලෙස පැමිණි එමර්සන්ගේ ශ්‍රී ලංකා සංචාරය මෙරට අභ්‍යන්තර කටයුතු වලට බරපතල මැදිහත්වීමකි.

අනුරාධපුර සහ වව්නියාව සිරගෙවල් පරීක්‍ෂාවට ලක්‌කර ඇති මොහු ත්‍රස්‌තවාදී ක්‍රියා පිළිබඳ සැකකරුවන් හෝ දඬුවම් නියමවූ හිටපු කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් සමගද සම්මුඛ සාකච්ඡාවලට සම්බන්ධ වී ඇත.

එහෙත් එම සාකච්ඡා පවත්වා ඇත්තේ හිටපු කොටි ත්‍රස්‌තයන් සමඟය.

මේ අන්දමට ලොව වෙනත් රටවල බලධාරීන් දඬුවම් නියමවූ ත්‍රස්‌තයන් සමඟ සාකච්ඡා කිරීමට එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතයකුට ඉඩදේද?

බෙන් එමර්සන් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණියේ ශ්‍රී ලංකා රජය නව ත්‍රස්‌ත මර්දන පණතක්‌ කෙටුම්පත් කර තිබියදීය. එම පණතද ද්‍රවිඩ ජනතාව මර්දනය කිරීමට උපයෝගි කර ගත හැකි පනතක්‌ බව පවසමින් ද්‍රවිඩ සන්ධානය එය ඉවත්කරන ලෙස මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ගෙන් ඉල්ලා තිබිණි.

ඒ අනුව මානව හිමිකම් කවුන්සලයේ විශේෂ ක්‍රියා පරීක්‍ෂා අංශයට සම්බන්ධ බෙන් එමර්සන්ට මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ හුසෙන් මෙරට එවා ඇත්තේ හරියටම සුදුසු අවස්‌ථාව බලා බව තහවුරු වේ.

බෙන් එමර්සන් පිළිබඳව වැඩිදුරටත් විමර්ශනය කළහොත් බ්‍රිතාන්‍ය නීතිවේදී මහාචාර්ය ඇලෙක්‌සිස්‌ ඡේ පැවසුවේ එමර්සන් උද්දච්ච මිනිසකු බවයි.

එසේම ලිංගික හිංසා පිළිබඳ විමර්ශනය කිරීමේ ස්‌වාධීන මණ්‌ඩලය හමුවේ සාක්‌කි දුන් සාක්‌කිකරුවකුවූ ඉසන් මැන්සේටන් පැවසුවේ බෙන් එමර්සන් විශ්වාසය තැබිය නොහැකි අයකු බවයි.

එසේ නම් එමර්සන් ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධව සකස්‌ කරන වාර්තාව කෙරේ විශ්වාසය තැබිය හැකිද?

මේ හැර සෑම මානව හිමිකම් සැසිවාරයකටම පෙර මානව හිමිකම් කොමාසාරිස්‌ සෙයිද් රාද් හුසේන් එක්‌සත් ජාතීන්ගේ විශේෂ නියෝජිතයකු මෙරටට එවීමට ක්‍රියාකර ඇත.

ඒ අනුව ගතවූ කාලයේදී එක්‌සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලය නියෝජිතයන් සිව්දෙනෙක්‌ මෙරටට එවා තිබේ.

මේ පසුබිම මැද ද්‍රවිඩ සන්ධාන මන්ත්‍රී එස්‌. ශ්‍රීධරන් පසුගිය ජුලි 6 දා කිලිනොච්චියේ පිහිටි ද්‍රවිඩ සන්ධාන කාර්යාලයේදී මරාගෙන මැරුනු කළු කොටි බෝම්බකරුවන් සැමරීමට ක්‍රියාකළේය. වසර ගණනකට පෙර කැප්ටන් මිලර් නැමැති කළුකොටි බෝම්බකරුවා පුපුරණ ද්‍රව්‍ය අඩංගු ට්‍රක්‌ රියක්‌ නෙල්ලඩි හමුදා කඳවුර වෙත පදවා සිදුකළ විනාශය සැමරීම උදෙසා ශ්‍රීධරන් පැවැත්වූ එම සමරුව ගැන රජය කිසිදු ක්‍රියාමාර්ගයක්‌ ගත්තේ නැත. පොලිසියද නිහඬ විය. අලිමංකඩ හමුදා කඳවුරට මරාගෙන මැරෙන ත්‍රස්‌ත ප්‍රහාරයක්‌ එල්ලකළ නාදන් නැමැති ත්‍රස්‌තයාගේ සොහොයුරා පහනක්‌ දල්වා මෙම කළු කොටි සමරුව ආරම්භ කර ඇත.

මේ කළු කොටි සමරුව සංවිධානය කළ ශ්‍රීධරන් යනු යාපනය හිටපු කොටි හමුදා නායක කියන්නේ සමීපතම ඥතියෙකි. එසේම ශ්‍රීධරන් මේ සතියේදී තමිල්නාඩුවේ භාරතීය ජනතා පක්‍ෂ ශාඛාවේ සභාපතිනි තමිලිසායි සවුන්ද්‍රරාජන්ව යාපනයට කැඳවනු ලැබීය. ඇය උතුරේදී මහ ඇමැති විග්නේස්‌වරන් සහ පළාත් සභා මන්ත්‍රිනී ආනන්දි සසිතරන් සමඟ සාකච්ඡා පවත්වා ඇත. අනතුරුව ඇය කොටි ත්‍රස්‌තයන් මියගිය මුල්ලිවයික්‌කාලේ ප්‍රදේශයට යාමට සූදානම්වූවත් යාපනයේ ඉන්දීය කොන්සල් කාර්යාලයේ උපදෙස්‌ මත එම සංචාරය අත්හැර දැමීය.

ඉන්පසු යාපනයේ සිට කොළඹට එන අතරේ ඇය කිලිනොච්චි කන්දසාමි කෝවිල ළඟදී සිය මෝටර් රියෙන් බැස අතුරුදන්වූවන්ගේ ඥතීන් හමුවීමට ගොස්‌ ඔවුන්ගේ ඡායාරූප ගෙන ඇත.

පුද්ගලික සංචාරයක්‌ සඳහා මෙරටට පැමිණි තමිල්නාඩුවේ භාරතීය ජනතා පක්‍ෂ සභාපතිනිය උතුරේ මාධ්‍ය අමතමින් පවසා ඇත්තේ උතුරු නැගෙනහිර ජනතාවගේ ඉල්ලීම් ඉටුකරදීම සඳහා භාරතීය ජනතා පක්‍ෂ රජය කැපවන බවයි.

එහෙත් ශ්‍රී ලංකාවේ මුස්‌ලිම් දේශපාලකයකුට ඉන්දුකාශ්මීරයට ගොස්‌ මෙවන් ප්‍රකාශ කිරීමට ඉන්දීය රජය ඉඩදෙනු ඇතැයි කිවහැකිද?

කොටි රූකඩයක්‌වූ ද්‍රවිඩ සන්ධානය පුද්ගලික සංචාර මුවාවෙන් තමිල්නාඩු දේශපාලකයන් උතුරට ගෙන්වා තමා ඉදිරි ඉලක්‌ක සපුරාගැනීමට කටයුතු කරද්දී රජයේ බලධාරීන් සංහිඳියාව ගැන හඬ නගති.

මේ අතර කොළඹ කටුනායක දුම්රිය මග පුපුරවා හැරීමට උත්සාහ කිරීම පිළිබඳව චෝදනා ලැබ සිටි රාමනාදන් ජෙයරාම් නැමැත්තා නිදහස්‌ විය.

ඊට හේතුවූයේ ඔහුගේ පාපොච්චාරණයේ පරස්‌පර විරෝධි තැන් ඇති බව වාර්තා වීමය.

මේ අතර 2015 අප්‍රේල් මස ලනඩන් නුවර සිට ද්‍රවිඩ ඩයස්‌පෝරාව හෙවත් ඊලම් හිතවාදී ඩයස්‌පෝරාව අයි. බී. සී. ටැමිල් ටී. වී. නමින් රූපවාහිනී නාලිකාවක්‌ ආරම්භ කර ඇති බව අපි මුලින්ම අනාවරණය කළෙමු.

යුරෝබර්ඩ් චන්ද්‍රිකාව ඔස්‌සේ විසුරුවා හරින ලද මේ නාලිකාව මගින් ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව විවිධ සාවද්‍ය චෝදනා ඇතුලත් වැඩසටහන් විකාශනය කෙරුණි.

ජිනීවා මානව හිමිකම් සමුළුව වෙතද මෙම නාලිකාව විසින් නියෝජිතයන් එවා තිබුණි.

පසුගිය බ්‍රහස්‌පතින්දා ගෝලීය ශ්‍රී ලංකා සංසදය පැවැත්වූ මාධ්‍ය සාකච්ඡාවට ලන්ඩන් නුවර අයි. බී. සී. රූපවාහිනියේ නියෝජිතයකු සහභාගි විය. ඔහු සිංහල මාධ්‍ය අඳ බාලයෙකි. ආරංචි මාර්ග දක්‌වන අන්දමට කොටි ඩයස්‌පෝරාවට එරෙහිව සටන්වදින ගෝලීය ශ්‍රී ලංකා සංසදය රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීන් ශ්‍රී ලංකාවට සිදුකරනදේ සහ කොටි ඩයස්‌පෝරාව එල්ලකරන අභූත චෝදනා ඇතුලත් වීඩියෝ පටයක්‌ද තිරගත කිරීමේ අවස්‌ථාවට එම අයි. බී. සී. නියෝජිතයා මෙන්ම කොටි හිතවාදී ද්‍රවිඩ පුවත්පතක නියෝජිතයන් දෙදෙනෙක්‌ පැමිණ සිටියහ.

මෙහිදී නැගෙන බරපතල ප්‍රශ්නය නම් මේ කොටි හිතවාදීන් එම අවස්‌ථාවන්ට ඇරයුම් කර තිබීමයි. මේ පාර්ශව මාධ්‍ය සාකච්ඡාවට පැමිණීම අනතුරුදායක තත්ත්වයක්‌ නොවේද? කොටි ක්‍රියාදාමයන් ගැන නොදන්නා පාර්ශවයක්‌ එම පිරිසට මාධ්‍ය සාකච්ඡාවට ගෙන්වා ඇතැයි අනාවරණය වී ඇත.

මේ අතර වඩමාරච්චි ප්‍රදේශයේදී පොලිසිය අණනොතකා ගිය වැලි ලොරියකට වෙඩි තැබීමෙන් එක්‌ තරුණයකු මියයාමේ සිද්ධිය උතුරේ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන විගස ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට යවා ඇත.

ශ්‍රී ලංකා පොලිසිය නිරායුධ ද්‍රවිඩයන් ඝාතනය කරන බව ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවට පෙන්නුම් කිරීම එම රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල අරමුණ වී තිබේ. මෙම වෙඩි තැබීමේ සිද්ධිය සමඟ ප්‍රදේශය පුරා කලබලකාරී තත්ත්වය ඇති කිරීමට ඇතැම් පාර්ශව කටයුතු කර ඇත. පේදුරුතුඩුව පොලිස්‌ මුරපලකටද ප්‍රහාර එල්ලවී තිබේ.

මෙම සිද්ධිය ගැන යාපනයේ මානව හිමිකම් කාර්යාලයේ සම්බන්ධීකරණ නිලධාරි ටී. කනගරාඡ් නැමැත්තාද පරීක්‍ෂණයක්‌ ආරම්භ කර ඇත.

මේ අතර කොටි හිස්‌ වැසුමක්‌ කූරියර් සේවාව හරහා ලන්ඩන් නුවරට යෑවීමට තැත් කළ නගුලරාසා සුබ්‍රමනියම් ඇතුළු තවත් තිදෙනකු නීතිපතිවරයාගේ උපදෙස්‌ මත නිදහස්‌ කර ඇත.

එසේම බෙන් එමර්සන් වැලිකඩ මැගසින් බන්ධනාගාරය වෙත ගොස්‌ හිටපු කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් පස්‌දෙනෙකුද මුණගැසී ඇති බව වාර්ථාවිය.

රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුවේ මිග් යානා ගනුදෙනුව

July 20th, 2017

සී. ඒ. චන්ද්‍රප්‍රේම උපුටා ගැන්ම දිවයින

වැඩි මුදලට ප්‍රහාරක යානා ලබාගැනීම හා ගෙවීම් හොර සමාගමකට බැර කිරීම…

රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව බලයට පැමිණි අලුත, ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවට තිබුණු මිග් ප්‍රහාරක යානා හතරක්‌ අලුත්වැඩියා කිරීමේදී හා තවත් මිග් – 27 ගුවන්යානා හතරක්‌ යුක්‌රේනයෙන් මිලදී ගැනීමේදී සිදුවූවා යෑයි කියන මහා වංචාවක්‌ ගැන මුලින්ම හෙළිදරව් වූයේ 2006 දී ඉංග්‍රීසි පුවත්පත් දෙකක පළ වූ වාර්තා වලිනි. 2015 ජනවාරියේදී සිදුවූ ආණ්‌ඩු වෙනසින් පසු මේ මිග් ගනුදෙනුව විමර්ශනය කිරීමට අලුත් ආණ්‌ඩුව උනන්දුවක්‌ දක්‌වා ඇත. එම විමර්ශනයේ ප්‍රගතිය ගැන ඉඳහිට මාධ්‍ය වාර්තා ද පළ වේ. වසර 2000 දී ගුවන් හමුදාව මුල්වරට මිග් – 27 යානා හතරක්‌ මිලදීගත් අවස්‌ථාවේදී ඒවා නඩත්තු කිරීමට අවශ්‍ය උපකරණ, විශේෂ වාහන හා අමතර කොටස්‌ ද සහිතව එක යානාවක මිල ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන දෙකක්‌ විය. එම වසරේදීම මාස කීපයකට පසු තවත් මිග් – 27 යානා දෙකක්‌ මිලදී ගනු ලැබූ අතර ඉන් එකක මිල ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 1.6 ක්‌ විය. එයත් සමඟ මිග් – 23 වර්ගයේ පුහුණු කිරීමේ යානාවක්‌ ද ඇමෙරිකානු ඩොලර් ලක්‌ෂ නවයකට මිලදී ගනු ලැබිණි. මේ සියල්ලම ලංකාවට ගෙන ඒමට ප්‍රවාහන ගාස්‌තුව ඇමෙරිකානු ඩොලර් 845,000 ක්‌ විය.

නමුත් 2006 රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව යටතේ තවත් මිග් යානා හතරක්‌ මිලදී ගන්නා විට එක ප්‍රහාරක යානාවක මිල ඇමෙරිකානු ඩොලර් 2,462,000 ක්‌ වූ අතර ප්‍රවාහන ගාස්‌තුව ඇමෙරිකානු ඩොලර් 460,000 ක්‌ විය. මෙයත් සමඟ 2000 වසරේදී මිලදී ගනු ලැබූ මිග් යානාවලින් ඉතිරිව තිබූ යානා හතරක්‌ අලුත්වැඩියා කරනු ලැබූ අතර මෙය ද අධික මිලට කරනු ලැබූ බවට චෝදනාවක්‌ විය. 2000 දී ඇ. ඩො. ලක්‌ෂ නවයකට මිලදී ගනු ලැබූ මිග් – 23 වර්ගයේ පුහුණු කිරීමේ යානය 2006 දී ඇ. ඩො. ලක්‌ෂ 11 කට – එය මිලදීගත් මුදලටත් වඩා – වැයකරමින් අලුත්වැඩියා කිරීම මීට උදාහරණයක්‌ වශයෙන් දක්‌වා තිබුණි. 2006 මිග් ගනුදෙනුවට සම්බන්ධ අනෙක්‌ චෝදනාව වූයේ මිග් – 27 යානා හතරක්‌ මිලදී ගැනීම සඳහාත් ගුවන් හමුදාවට තිබුණු මිග් යානා 4 අලුත්වැඩියා කිරීම සඳහාත් ගෙවනු ලැබූ මුදල සැපයුම්කරු වන යුක්‌රේනයේ “යුක්‌රීන්මාෂ්” සමාගමට නොගෙවා බෙලිමීසා හෝල්ඩිංග්ස්‌ සමාගම නමැති සැකසහිත තුන්වැනි පාර්ශ්වයකට ගෙවා තිබීමයි. මේ බෙලිමීසා හෝල්ඩිංග්ස්‌ සමාගම සැබෑ ව්‍යාපාරික සමාගමක්‌ නොව හොර ගනුදෙනු සඳහා පවත්වාගෙන යනු ලැබූ රූකඩ සමාගමක්‌ බවට ද 2006 දී පෙර කී ඉංග්‍රීසි පුවත්පත් දෙකේ පළ වූ වාර්තාවල සඳහන් විය. 2006 මහා මිග් මගඩිය වශයෙන් අදහස්‌ වන්නේ මේ චෝදනා දෙකය.

2000 දීත් 2006 දීත් මිලදී ගනු ලැබූ මිග් ගුවන්යානාවල මිලෙහි සැලකිය යුතු වෙනසක්‌ තිබීමට හේතුව අදාළ මිලදීගැනීමේ ගිවිසුම් හා වෙනත් ලියෑවිලි කියවා බැලීමෙන් පැහැදිලි වේ. මෙකී මිග් ප්‍රහාරක යානා ගනුදෙනුවට අදාළ සියලුම ලියෑවිලි ගල්කිස්‌ස දිස්‌ත්‍රික්‌ උසාවියේ නඩුවකට අදාළ ලිපි ලේඛන හැටියට තැන්පත් වී ඇත. 2006 දී රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව බලයට එන විට 2000 වසරේදී මිලදී ගන්නා ලද මිග් යානා හතෙන් තුනක්‌ 2001 ජූලි 24, 2001 අගෝස්‌තු 18 හා 2004 ජූලි 09 යන දිනවලදී විනාශ වී තිබුණි. ඉතිරි මිග් යානා හතරේ සේවා කාලය ඉකුත් වී තිබීම හේතුවෙන් භාවිතයට ගැනීමට නොහැකි තත්ත්වයක විය. එවක සිටි ගුවන් හමුදාපතිවරයා තවත් මිග් යානා හතරක්‌ මිලදී ගත යුතු යෑයි එකල පැවති එජාප ආණ්‌ඩුවට 2003 මාර්තු 12 දින ඇති ලිපියකින් නිර්දේශ කරනු ලැබූ අතර එම වසරේදීම ඒ සඳහා ලන්සු කැඳවීමක්‌ ද සිදුවිය. 2003 අප්‍රේල් 22 වැනිදා යුක්‌රේනයේ යුක්‌රින්මාෂ් සමාගම මිග් – 27 යානා හතරක්‌ සැපයීම සඳහා ඉදිරිපත් කළ ලංසුව පිළිගත යුතු යෑයි ගුවන් හමුදාපතිවරයා එජාප ආණ්‌ඩුවට නිර්දේශ කර තිබුණි. නමුත් 2003 දී මේ මිලදී ගැනීම සිදුවූයේ නැත.

2004 අප්‍රේල් මාසයේදී එජාප ආණ්‌ඩුව පරාජය වී නැවතත් චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපතිනියගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ආණ්‌ඩුවක්‌ පිහිටුවනු ලැබූ අතර ඒ ආණ්‌ඩුව යටතේ ද මේ මිලදීගැනීම සිදුනොවුණි. 2006 ජනවාරි 25 වැනිදා අලුතෙන් ආරක්‌ෂක ලේකම් ධුරයට පත්වී සිටි ගෝඨාභය රාජපක්‌ෂ මහතාට ද ලිපියක්‌ ලියමින්, ගුවන් හමුදාපතිවරයා විසින් මේ මිග් ප්‍රහාරක යානා හතර මිලදී ගැනීමේ කාරණය නැවතත් ඉදිරිපත් කරනු ලැබීය. අලුත් ආණ්‌ඩුව එම ඉල්ලීමට කන් දුන්නේය.

2006 වන විට ලෝකයේ කොතැනකවත් අලුත් මිග් යානා නොතිබුණි. මේ ප්‍රහාරක යානා මොඩලය අභිබවමින් මිග් – 29, මිග් – 31 යනාදී වශයෙන් වෙනත් නවීන මොඩල වෙළෙඳපොළට පැමිණ බොහෝ කලක්‌ ගතවී තිබුණි. නමුත් ඒ නවීන මිග් ප්‍රහාරක යානාවල මිල ඉතාමත් අධික විය. එමෙන්ම එතරම් ප්‍රබල ප්‍රහාරක යානා ලංකාවේ කාර්යයට අවශ්‍ය ද නොවීය. 2000 දී මුල්වරට මිග් – 27 යානා ගෙන්වීමෙන් පසු ඒවා ක්‍ෂණිකවම ගුවන් හමුදාව වඩාත් ප්‍රියකරන මොඩලය බවට පත්විය. වෙළෙඳපොළේ පැවති සියලුම මිග් – 27 යානා පැරැණි ඒවා වූ අතර ඉන් එක්‌ එක්‌ යානාවක පවතින සේවා කාලය අනුව මිල වෙනස්‌ විය. ඉතිරි වී ඇති සේවා කාලය වැඩි නම් මිල වැඩිය. එය අඩු නම් මිලත් අඩුය. ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවේ ගුවන් යානා ඉංජිනේරු අංශයේ අධ්‍යක්‌ෂ ජයනාත් කුමාරසිංහ මහතා ගල්කිස්‌ස දිස්‌ත්‍රික්‌ උසාවියේ සාක්‌ෂි දෙමින් පවසා සිටියේ 2000 වසරේදී මිලදීගන්නා ලද සියලුම ගුවන් යානා මිලදීගෙන තිබුණේ ‘පැවතුන තත්ත්වයෙන්ම’ මිස අලුත්වැඩියා කිරීමකින් පසුව නොවන බවයි. ගුවන්යානයක සේවා කාලය තීන්දු කරනු ලබන්නේ යානයේ කඳ සහ එන්ජිම සම්පූර්ණයෙන්ම අලුත්වැඩියා කිරීමකට යොමුකිරීම සඳහා ඉතිරි වී ඇති කාලය අනුවයි.

මිග් – 27 ප්‍රහාරක යානාවකට තිබිය හැකි උපරිම සේවා කාලය ගුවන් යානාවේ කඳ සඳහා පියාසර පැය 850/ අවුරුදු 8 ක්‌ හා එන්ජිම සඳහා පියාසර පැය 550/අවුරුදු 7 ත් වේ. මෙහිදී පියාසර කරන පැය ගණන මෙන්ම අලුත්වැඩියාවකින් පසු ගතවන කාලය ද එක ලෙස වැදගත් වේ. ගුවන් යානාවක්‌ අලුත්වැඩියා කිරීමෙන් පසු පියාසර නොකෙරුවත් කාලය ගතවීමෙන් පමණක්‌ ඇතිවන පිරිහීමක්‌ ද වේ. ගුවන් යානාවක සේවා කාලය පියාසර කරන පැය ගණන මෙන්ම අවුරුදු ගණනක්‌ වශයෙන් ද ප්‍රකාශ කරන්නේ ඒ නිසාය. පියාසර පැය ගණන ඉකුත් වී නොතිබුණත් අදාළ අවුරුදු ගණන ඉක්‌මවා තිබේ නම් එම ගුවන්යානය අලුත්වැඩියාවකට යොමුකළ යුතුවේ. එම නිසා මිග් – 27 යානා මිලදීගැනීමේදී වැදගත් වන කාරණය වන්නේ විකුණුම්කරුවා අදාළ ගුවන්යානා සඳහා ලබාදෙන සේවා කාලය පිළිබඳ සහතිකයයි. 2000 දී මිලදීගත් මිග් යානා 7 සඳහා ලබාදී තිබුණු උපරිම සේවා කාල සහතිකය අවුරුදු 2 කි. නමුත් 2006 දී මිලදී ගනු ලැබූ හා අලුත්වැඩියා කරනු ලැබූ සියලුම මිග් – 27 යානා සඳහා යුක්‌රින්මාෂ් සමාගම ගුවන්යානා කඳ සඳහා පියාසර පැය 850/ අවුරුදු 8 හා එන්ජිම සඳහා පියාසර පැය 550/අවුරුදු 7 වශයෙන් සහතික කොට තිබුණි. මිග් 23 යානයේ එන්ජිමේ සේවා කාලය පමණක්‌ එම මොඩලයට ආවේණික ආකාරයට පියාසර පැය 400/අවුරුදු 7 වශයෙන් සහතික කොට තිබුණි. මේ කාරණා 2006 ජූලි 26 වැනිදා අත්සන් කරන ලද ගිවිසුමෙන් පැහැදිලි වේ.

මේ අනුව අපට පෙනීයන්නේ 2006 දී මිලදී ගනු ලැබූ මිග් – 27 යානාවක මිල ඇ. ඩො. 2,462,000 ක්‌ වශයෙන් සඳහන් වූයේ ඒවාට අලුත් ගුවන්යානාවලට සමාන සේවා කාල සහතික තිබුණු නිසා බවයි. 2000 දී ගත් මිග් යානාවල සේවා කාලය ඉකුත් වූ පසු ගුවන් හමුදාව මේවා සම්පූර්ණයෙන්ම අලුත්වැඩියා කිරීමට සිංගප්පූරුවෙන්, ඉන්දියාවෙන් හා යුක්‌රේනයෙන් ලංසු කැඳවා තිබුණි. 2004 දී සිංගප්පූරුවේ ඩී. එස්‌. එලයන්ස්‌ සමාගම ගුවන් හමුදාව සතු මිග් – 27 යානා තුන හා මිග් – 23 පුහුණු කිරීමේ යානය අලුත්වැඩියා කිරීමට ඇමෙරිකානු ඩොලර් 4,949,380 ක්‌ ඉල්ලා තිබුණි. මේ ගුවන්යානා ලංකාවෙන් ගෙනගොස්‌ ආපසු ගෙන ඒමට ප්‍රවාහන ගාස්‌තු වෙනම ගෙවිය යුතු විය. ඩී. එස්‌. එලායන්ස්‌ යනු 2000 දී මේ ගුවන්යානා මුලින්ම ලංකාවට විකුණූ ආයතනයයි. එමෙන්ම 2006 දී මෙකී මිග් යානා 4 අලුත්වැඩියා කිරීම සඳහා ඉන්දියාවේ හින්දුස්‌තාන් එරොනොටික්‌ස්‌ සමාගම ද ලංසු ඉදිරිපත් කර තිබූ අතර ඔවුන් ඒ සඳහා ඇ. ඩො. 6,578,660 ක්‌ හා ප්‍රවාහන ගාස්‌තු හැටියට තවත් ඇ. ඩො. 650,216 ක්‌ ඉල්ලා තිබුණි. ඒ කාලයේම යුක්‌රේනයේ යුක්‌රින්මාෂ් සමාගමත් මේ අලුත්වැඩියාව සඳහා ලංසුවක්‌ ඉදිරිපත් කර තිබූ අතර ඔවුන් අලුත්වැඩියාවට ඇ. ඩො. 4,520,000 ක්‌ හා ප්‍රවාහන ගාස්‌තු වශයෙන් ඇ. ඩො. 240,000 ක්‌ ඉල්ලා තිබුණි. වෙනම මිලදීගන්නා මිග් – 27 යානා හතරේ ප්‍රවාහනයත් සමඟ මේවා එකට යන එන නිසා ප්‍රවාහන ගාස්‌තුව සෑහෙන ගණනකින් අඩුවිය. ගුවන් හමුදාව සතුව තිබුණු මිග් යානා හතර අලුත්වැඩියා කිරීමට මේ ආකාරයට රටවල් තුනකින් ඉදිරිපත් කර තිබූ ලංසු අනුව අඩුම මිල යුක්‌රේනයේ යුක්‌රින්මාෂ් සමාගම ඉදිරිපත් කර තිබූ බව පැහැදිලිය.

2006 දී මේ මිග් ගනුදෙනුව ගැන පෙරකී ඉංග්‍රීසි පුවත්පත් දෙකේ අසා තිබුණු ප්‍රශ්නයක්‌ වූයේ 2000 දී ඇ. ඩො. ලක්‌ෂ 9 කට මිලදීගත් මිග් 23 ගුවන්යානය අලුත්වැඩියා කිරීමට රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුව යටතේ ඇ. ඩො. 1,160,000 ක්‌ වැය වූයේ කෙසේ ද යන්නයි. නමුත් ඉහත සඳහන් කරන ලද ලංසු වලදී මේ මිග් – 23 ගුවන්යානය සම්පූර්ණයෙන්ම අලුත්වැඩියා කිරීමට සිංගප්පූරුවේ ඩී. එස්‌. එලයන්ස්‌ සමාගම ඇ. ඩො. 1,299,045 ක්‌ ඉල්ලා තිබුණු අතර ඉන්දියාවේ හින්දුස්‌තාන් එරොනොටික්‌ස්‌ සමාගම ඇ. ඩො. 1,951,351 ක්‌ ඉල්ලා තිබුණි. ඒ අනුව මේ සඳහා අඩුම ලංසුව ඉදිරිපත් කර තිබුණේ යුක්‌රින්මාෂ් සමාගම විසිනි.

2006 මිග් ගනුදෙනුව සම්බන්ධයෙන් ඒ කාලයේ නඟනු ලැබූ ඊළඟ ප්‍රශ්නය වූයේ 2000 දී මිග් යානා මිලදී ගැනීමට ගිය මුදල අදාළ විකුණුම්කාර සමාගමට ගෙවා තිබුණ ද 2006 දී මිග් – 27 යානා හතරක්‌ මිලදීගැනීම හා තවත් මිග් යානා හතරක්‌ අලුත්වැඩියා කිරීම සඳහා ගිය මුදල සැපයුම්කරු වූ යුක්‌රේනයේ යුක්‌රින්මාෂ් සමාගමට නොගෙවා සැක සහිත තුන්වැනි පාර්ශ්වයක්‌ වූ බෙලිමීසා හෝල්ඩින්ග්ස්‌ නමැති සමාගමකට ගෙවා තිබුණේ මන්ද යන්නයි. 2006 පෙබරවාරි 6 වැනිදා යුක්‌රින්මාෂ්a සමාගම අදාළ ලංසුව ශ්‍රී ලංකා ආණ්‌ඩුවට ඉදිරිපත් කළ ලියෑවිල්ලේම සඳහන් කර තිබෙන පරිදි මේ ගනුදෙනුව සඳහා යුක්‌රින්මාෂ් සමාගමට මූල්‍ය ප්‍රතිපාදන සැපයීම සිදුවන්නේ මූල්‍ය සමාගමක්‌ විසින්ය. එමනිසා සියලු ගෙවීම් සිදුකළ යුත්තේ ඒ සමාගමට බව එම ලියෑවිල්ලේ පැහැදිලිවම සඳහන් විය.

යුක්‌රින්මාෂ් සමාගමේ අධ්‍යක්‌ෂ ඩී. ඒ. පෙරුගුඩොව් පසුව ශ්‍රී ලංකා ආරක්‌ෂක අමාත්‍යාංශය වෙත ලිපියකින් දන්වා සිටියේ යුක්‌රින්මාෂ්a සමාගම යුක්‌රේන් රජයට සම්පූර්ණයෙන්ම අයිති සමාගමක්‌ බවත්, ඔවුන්ගේ නීතියට අනුව ලංකාවේ ආණ්‌ඩුවෙන් ඉල්ලා තිබෙන ආකාරයට ණයට භාණ්‌ඩ සැපයිය නොහැකි බවත්, ඒ හේතුවෙන් බාහිර සමාගමක්‌ හරහා අදාළ පහසු ගෙවීමේ ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක කරන බවයි. මෙය ලීසිං සමාගමක මැදිහත්වීමෙන් වාහනයක්‌ මිලදී ගැනීම වැනි ක්‍රියාදාමයක්‌ විය. ඊට කලින් පැවති එජාප ආණ්‌ඩුව ද මිග් යානා මිලදී ගැනීමට ලංසු කැඳවූ අවස්‌ථාවේදී යුක්‌රින්මාෂ් සමාගම 2003 අප්‍රේල් 22 එවක ආරක්‌ෂක ඇමැති තිලක්‌ මාරපන මහතා වෙත එවා තිබූ ලංසුවේ ද ඔවුන් සඳහන් කර තිබුණේ අදාළ මිලදී ගැනීම සඳහා මූල්‍ය පහසුකම් වෙනත් සමාගමක්‌ විසින් සපයන බවත් සියලු ගෙවීම් සිදුකළ යුත්තේ ඒ අදාළ සමාගමට බවත්ය. 2003 දීත් 2006 දීත් යුක්‌රින්මාෂ් සමාගම ලංකාවට මිග් යානා සැපයීමට ඉදිරිපත් වී සිටියේ ගෙවීම් තුන්වැනි පාර්ශ්වයකට කළ යුතු බවට කොන්දේසියක්‌ ද සහිතවය.

2000 වසරේදී චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ආණ්‌ඩුව විසින් මිග් යානා මිලදී ගන්නා විට මෙවන් කොන්දේසි නොතිබුණේ ඒ අවස්‌ථාවේදී විකුණුම්කාර පාර්ශ්වය වූ සිංගප්පූරුවේ ඩී. එස්‌. එලයන්ස්‌ සමාගම විසින්ම අදාළ මූල්‍ය පහසුකම් ලංකා ආණ්‌ඩුවට සපයා තිබීම නිසාය. 2000 දී ලංකාවට මිග් යානා විකිණුවේ ඩී. එස්‌. එලයන්ස්‌ සමාගම විසින් වුවත් ඒ අවස්‌ථාවේදී ද සැබෑ සැපයුම්කරු වූයේ යුක්‌රින්මාෂ් සමාගමයි. ඩී. එස්‌. එලයන්ස්‌ හුදෙක්‌ම අතරමැදියෙක්‌ පමණක්‌ම විය. 2006 ජූලි 26 වැනිදා මිග් යානා හතරක්‌ මිලදීගැනීමට හා තවත් මිග් යානා හතරක්‌ අලුත්වැඩියා කිරීමට ගිවිසුම අත්සන් කරන අවස්‌ථාවේදී එයට පාර්ශ්වකරුවන් තුනක්‌ සිටියේය. ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාව ගැනුම්කරුවා වූ අතර යුක්‌රින්මාෂ් සමාගම විකුණුම්කරුවා විය. බෙලිමීසා හෝල්ඩින්ග්ස්‌ සමාගම ගෙවීම් ලබන මූල්‍ය සමාගම හැටියට එම ගිවිසුමට අත්සන් කරන ලදී. මේ ගනුදෙනුවට මූල්‍ය පහසුකම් සපයන්නේ බෙලිමීසා හෝල්ඩින්ග්ස්‌ සමාගම බව විකුණුම්කාර පාර්ශ්වයත් ගැනුම්කාර පාර්ශ්වයත් අවබෝධයෙන් සිටින බවත්a, ප්‍රවාහන ගාස්‌තුව ද ඇතුළුව සියලු ගෙවීම් කළ යුත්තේ බෙලිමීසා හෝල්ඩින්ග්ස්‌ සමාගමට බව දෙපාර්ශ්වයෙන්ම පිළිගන්නා බවත්, එම ගිවිසුමේ 23.1 වගන්තියේ සඳහන් විය. 2006 ජූලි 31 වැනිදා යුක්‌රින්මාෂ් සමාගම මේ ගනුදෙනුවට අදාළ ඉන්වොයිසිය ගුවන් හමුදාවට එවූ අවස්‌ථාවේදී ද ලංකා බැංකුව විසින් මේ ගනුදෙනුවට අදාළ ණයවර විවෘත කළ යුත්තේ බෙලිමීසා හෝල්ඩින්ග්ස්‌ සමාගමේ නමින් බව සඳහන් විය.

ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳපොළෙන් අවි මිලදීගන්නා විට අදාළ අවි භාවිත වන්නේ කුමන රටේ ද යන්න පෙන්වන “භාවිතා කරන්නාගේ සහතිකයක්‌” (එන්ඩ් යූසර් සර්ටිෆිකේට්‌) නිකුත් කරනු ලැබේ. 2006 ජූලි 15 වැනිදා මිලදීගන්නා ලද මිග් – 27 යානා හතර වෙනුවෙන් ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාව නිකුත් කර තිබූ “භාවිත කරන්නාගේ සහතිකයේ” ද සඳහන් වී තිබුණේ ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාව වෙනුවෙන් බෙලිමීසා හෝල්ඩින්ග්ස්‌ සමාගම විසින් මිග් – 27 ගුවන්යානා හතරක්‌ මිලදීගන්නා බවත් එම ගුවන්යානා භාවිතා වන්නේ ලංකාවේ පමණක්‌ බවත්, යුක්‌රේනයේ බලධාරීන්ට දන්වන්නේ නැතිව ඒවා විකිණීම හෝ අන්සතු කිරීම නොකරන බවත්ය. මේ සියල්ල සලකා බලන විට මෙම ගනුදෙනුවට බෙලිමීසා හෝල්ඩින්ග්ස්‌ සමාගම සහභාගි වූයේ විවෘත පාර්ශ්වකරුවකු හැටියට මිස හොර රහසේ නොවන බව පැහැදිලිය. එමෙන්ම මේ ගනුදෙනුව ලංකාවේ නීතියත් යුක්‌රේනයේ නීතියත් ජාත්‍යන්තර නීතියත් හමුවේ වලංගු ගිවිසුමක්‌ මත පදනම් වූවකි. හැම විටම ගැනුම්කරුවකු යම් මිලදීගැනීමක්‌ සම්බන්ධයෙන් ගෙවීම් සිදුකළ යුත්තේ විකුණුම්කරුවන් නිර්දේශ කරන ආකාරයටය.

මේ ගනුදෙනුව ආණ්‌ඩුවේ පුද්ගලයන් කීපදෙනකු එකතු වී කළ හොර මගඩියක්‌ හැටියට හුවා දැක්‌වීමට උත්සාහයක්‌ තිබුණ ද එය නිසිආකාරව සිදුකෙරුණු ආණ්‌ඩුවේ ප්‍රසම්පාදනයක්‌ විය. මුළු ගනුදෙනුවම අධීක්‌ෂණය කිරීමට කැබිනට්‌ මණ්‌ඩලය විසින් පත්කරන ලද ටෙන්ඩර් කමිටුවක්‌ විය. එහි සභාපති ජාතිය ගොඩනැඟීමේ හා ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් එම්. එස්‌. ජයසිංහ මහතා වූ අතර සෙසු සාමාජිකයෝ වූයේ ආරක්‌ෂක අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්‌ෂ හා මුදල් අමාත්‍යාංශයේ නියෝජ්‍ය ලේකම් එස්‌. බී. දිවාරත්න යන මහත්වරුන්ය. එයට අමතරව ජාතික ප්‍රසම්පාදන ආයතනය විසින් පත්කරනු ලැබූ ‘තාක්‌ෂණික ඇගයීම් කමිටුවක්‌’ ද විය. එහි සභාපති එයාර් වයිස්‌ මාර්ෂල් රොෂාන් ගුණතිලක වූ අතර ගුවන් හමුදාවේ ගුවන් යානා ඉංජිනේරු අධ්‍යක්‌ෂ ගුවන් කොමදොaරු ඊ. ජී. අයි. පී. ද සිල්වා, ආරක්‌ෂක අමාත්‍යාංශයේ ගණකාධිකාරී එච්. ඩී. වීරසිරි, මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ කථිකාචාර්ය ආචාර්ය ඩී. පී. ටී. නානායක්‌කාර, සිවිල් ගුවන් සේවා අධිකාරියේ නියෝජ්‍ය අධ්‍යක්‌ෂ ෙ-. වී. ප්‍රේමරත්න හා මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ජාතික අයවැය දෙපාර්තමේන්තුවේ කේ. ඩී. ආර්. ඔල්ගා මහත්මිය එහි සෙසු සාමාජිකයන් විය. මෙයට අමතරව මෙම ගනුදෙනුවේ අවසන් මිල ගණන් සාකච්ඡා කිරීමට කැබිනට්‌ මණ්‌ඩලය විසින් මහා භාණ්‌ඩාගාරයේ පී. ඒ. ප්‍රේමතිලක මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් තවත් කමිටුවක්‌ පත්කර තිබූ අතර මෙකී කමිටුව යුක්‌රින්මාෂ් සමාගමෙන් ඉල්ලා සිටියේ මෙය ආණ්‌ඩු දෙකක්‌ අතර සිදුවන ගනුදෙනුවක්‌ නිසාත් ලංකාවත් යුක්‌රින්මාෂ් සමාගමත් අතර සෑහෙන කලක සිට තිබුණු සම්බන්ධතාවය නිසාත් මුළු ගනුදෙනු මිලෙන් 0.27% කට සමාන වට්‌ටමක්‌ වෙනුවට සමස්‌ත මිලෙන් 0.84% කට සමාන වැඩි වට්‌ටමක්‌ ලබාදෙන ලෙසත්, පහසු ගෙවීම් ක්‍රමයට අදාළ පොලී අනුපාතය 1.5% සිට 0.75% දක්‌වා අඩුකරන ලෙසත් ය.

2000 දීත් 2006 දීත් මිලදීගන්නා ලද මිග් යානාවල මිල ගණන්වල වෙනස හා බෙලිමීසා හෝල්ඩින්ග්ස්‌ සමාගමට කරන ලද ගෙවීම් පිළිබඳව සියලු කරුණු මේ ගනුදෙනුවට අදාළ ලියකියවිලි පරිශීලනය කිරීමෙන් දැනගත හැක. 2006 මේ ගනුදෙනුව ගැන සැක පහළ වන ආකාරයට වාර්තා පළ කළ ඉංග්‍රීසි පුවත්පත් සතුව මේ ගනුදෙනුවට අදාළ සියලු ලියෑකියවිලි නොතිබුණු බව පැහැදිලිය.

මා මේ ලිපියේ සඳහන් කර තිබෙන කාරණා කියවා බලන අයෙකුට එසේ නම් මේ ආණ්‌ඩුව මිග් ගනුදෙනුව ගැන විමර්ශනය කරනවා යෑයි කියමින් කරන්නේ කුමක්‌ ද යන්න ගැන ප්‍රශ්නයක්‌ මතුවනු ඇත. 2006 දී මිග් ප්‍රහාරක යානා මිලදීගැනීමට හා අලුත්වැඩියා කිරීමට ගෙවූ මුදල ගැන හෝ බෙලිමීසා සමාගමට කළ ගෙවීම් ගැන විමර්ශනය කිරීමට නිමිත්තක්‌ නැත. රුසියාවේ හිටපු ශ්‍රී ලංකා තානාපති උදයංග වීරතුංගගේ භූමිකාව වැදගත් වන්නේ මෙතැනදීය.

ලබන සතියේ ( රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුවේ මිග් ගනුදෙනුව තුළ උදයංග වීරතුංගගේ භූමිකාව.

 

Disease Outbreak News -Dengue fever – Sri Lanka

July 20th, 2017

World Health Organization (WHO)

19 July 2017

From 1 January to 7 July 2017, the Epidemiology Unit of the Ministry of Health (MoH) Sri Lanka reported 80 732 dengue fever cases, including 215 deaths. This is a 4.3 fold higher than the average number of cases for the same period between 2010 and 2016, and the monthly number of cases exceeds the mean plus three standard deviations for each of the past six months. Based on sentinel site surveillance for the past seven years the expected peak months of May to July coincides with the south-western monsoon which commences in late April.

Approximately 43% of the dengue fever cases were reported from the Western Province and the most affected area with the highest number of reported cases is Colombo District (18 186) followed by Gampaha (12 121), Kurunegala (4889), Kalutara (4589), Batticaloa (3946), Ratnapura (3898), and Kandy (3853). Preliminary laboratory results have identified Dengue virus serotype 2 (DENV-2) as the circulating strain in this outbreak. Although all four DENV have been co-circulating in Sri Lanka for more than 30 years and DENV-2 has been infrequently detected since 2009.

The current dengue fever outbreak occurs in a context of massive heavy rains and flooding and is currently affecting 15 out of 25 districts in Sri Lanka where almost 600 000 people have been affected. Heavy monsoon rains, public failure to clear rain-soaked garbage, standing water pools and other potential breeding grounds for mosquito larvae attribute to the higher number of cases reported in urban and suburban areas.

Public health response

World Health Organization (WHO) is supporting the MoH Sri Lanka to ensure an efficient and comprehensive health response and the following response measures include:

  • Support from the military forces has been requested by the MoH to increase the number of beds as the health care facilities are overwhelmed. Three temporary wards in a hospital 38km north of Colombo have now been completed.
  • The MoH launched an emergency response including vector control activities that is also supported by the mobilization of defense forces. The army, police and civil defense forces have been mobilized to conduct house-to-house visits in the high-risk areas with health staff. In addition, they are involved in mobilizing the community for garbage disposal, cleaning of vector breeding sites, and in health education.
  • The Regional Office for South-East Asia (SEARO) has constituted a Task Force to guide the response.
  • WHO/ SEARO deployed an epidemiologist, an entomologist and two dengue management experts from the WHO Collaborating Center for case management of Dengue/Dengue Haemorrhagic Fever (Queen Sirikit National Institute of Child Health, Thailand) and Ministry of Public health (MoPH) Thailand. The triage protocol was updated in June 2017 to assist with better management of the patients in the health facilities.
  • The WHO Sri Lanka country office has purchased 50 fogging machines to support vector control activities.
  • MOH and WHO have worked together to prepare a strategic and operational plan for intensive measures to control dengue outbreak in next few weeks.

WHO risk assessment

Dengue fever is a mosquito-borne viral infection caused by four dengue virus serotypes (DENV-1, DENV-2, DENV-3, and DENV-4). Infection with one serotype provides long-term immunity to the homologous serotype but not to the other serotypes; secondary infections put people at greater risk for severe dengue fever and dengue shock syndrome.

Aedes aegypti and Aedes albopictus are the vectors widely adapted to urban and suburban environments. Dengue fever is endemic in Sri Lanka, and occurs every year, usually soon after rainfall is optimal for mosquito breeding. However DENV-2 has been identified only in low numbers since 2009 and is reportedly over 50% of current specimens which have been serotyped.

The current dengue epidemic is likely to have repercussions on public health in Sri Lanka.

WHO advice

WHO promotes the strategic approach known as Integrated Vector Management (IVM) to control mosquito vectors, including those of dengue.

The proximity of mosquito vector breeding sites to human habitation is a significant risk factor for dengue virus infection.

Prevention and control relies on reducing the breeding of mosquitoes through source reduction (removal and modification of breeding sites) and reducing human–vector contact through adult control measures. Both control measures need to implemented simultaneously for effective control.

This can be achieved by reducing the number of artificial water containers that hold water (cement tanks for water storage, drums, used tyres, empty bottles, coconut shells, etc.) in and around the home and by using barriers such as insect screens, closed doors and windows, long clothing and use of insect repellents, household insecticide aerosol products, mosquito coils etc. and space spraying with insecticide can be deployed as an emergency measure. As protection from the Aedesmosquitoes (the primary vector for transmission), it is recommended to sleep (particularly young children, the sick or elderly) under mosquito bed nets, treated with or without insecticide.

WHO does not recommend that any general travel or trade restrictions be applied on Sri Lanka based on the information available for this event.

Sri Lankan held in Bengaluru is Tamil Nadu’s most-wanted bank card fraudster

July 20th, 2017

Courtesy The Times of India

BENGALURU: Sri Lankan national Divyan alias Dinesh alias Pulikesi, 30, who landed in Bengaluru police custody on Friday, happens to be Tamil Nadu’s most-wanted bank card fraudster who had been on the run for five years. The then TN governor had issued an exclusive detention order in 2012 to nab the foreign national, suspected to have swindled over Rs 100 crore.Apparently, his blunder of revealing his original cellphone number after purchasing a TV set using a cloned card brought Bengaluru cops to his doorstep in Jalahalli.
Along with Divyan, his accomplices Nawaz Shariff, 22, and Nadeem Shariff, 30, were taken into custody by a Central Crime Branch (CCB) team; 270 dummy creditdebit cards, 114 cloned cards, 36 EDC machines and other equipment used for the fraud were found at his apartment which was taken for a monthly rent of Rs 50,000.

Fled to Bengaluru in 2012:

 Sourc booked in Chennai alone and TN police declaring him as a notorious fraud, Divyan fled the state in November 2012, the same evening the governor issued an order to detain him in the camp for notorious foreign suspects. “Divyan came to Bengaluru in 2012 and was operating a big racket. Apart from Nawaz and Nadeem, we suspect 10 more are involved. We also suspect Shorty’s hand,” said an investigating officer with Bengaluru CCB. es in Chennai police said Divyan, a native of Jaffna, came to the city in mid-2007 and teamed up with fraudster and Sri Lankan national Umesh alias Shorty . “Shorty was his guru in the trade and they were involved in nearly 2,000 offences in the state where they had siphoned off over Rs 2 crore,” said a CCB official in Chennai. With six cases being

As Vietnamese imports flood market, domestic pepper growers threaten to abandon cultivation

July 20th, 2017

GK NAIR Courtesy The Hindu

As cheaper pepper from Vietnam continues to flood the Indian market through Sri Lanka, taking advantage of the lower duty structure under SAFTA (South Asian Free Trade Area), growers here have threatened to abandon the cultivation of the spices crop.

Growers and traders from the key producing States of Kerala, Karnataka, Tamil Nadu and Andhra Pradesh, who have formed a consortium, have demanded that the Centre impose a floor price for pepper imports at $8,000 per tonne to curb cheaper inflow of the spice.

Kishor Shamji, coordinator of the Indian Pepper and Spice Traders and Growers Consortium, and Navin Achaiya, its joint coordinator, said domestic pepper growers are in dire straits following flooding of the markets with cheap pepper imported illegally.

If the Centre does not take this matter seriously, pepper growers in India may abandon cultivation. Ultimately India will become a totally import-dependent country for pepper as the domestic consumption is high, estimated at 60,000 tonnes — almost equal to American pepper consumption,” a member of the consortium said.

Growers are considering cultivating cocoa and nutmeg, which are less labour intensive and have a lower cost of production. They are also looking at some fruit crops like mango and rambutan.

Pepper imports in general attracts a duty of 70 per cent in India. Under an ASEAN agreement, a duty of 54 per cent is levied on pepper imported from Vietnam. However, under SAFTA, pepper from Sri Lanka attracts a duty of just 8 per cent, making it attractive for a section of traders to route Vietnamese pepper through Sri Lanka.

Besides this, about 2,500 tonnes of Sri Lankan pepper can be imported without any duty. This year, 60 importers were granted licence, and they can bring in 40-42 tonnes each.

Indian normally imports around 7,500 tonnes pepper per annum. This includes duty free imports of 2,500 tonnes under SAFTA, and 2,500 tonnes under advance licence without duty and another 2,500 tonnes paying 8 per cent duty. This year, the total imports might cross 12,000 tonnes, following the arrival of Vietnam pepper via Sri Lanka, the trade claims.

Higher pesticide content

Vietnamese pepper is reported to have higher pesticide residue in it. In case such pepper enters the domestic market without being tested at the import port, it could turn out to be health hazard here, they said.

Citing statistics released by Vietnamese authorities, office bearers of the consortium said Sri Lanka does not import pepper for its domestic consumption, which is said to be negligible. They pointed out that even the Sri Lankan Primary Industries Minister, Daya Gamage, was quoted by a newspaper on July 15 as saying: Pepper is not imported from Vietnam to Sri Lanka for local consumption.”

And yet, Vietnam shipped 443 tonnes of pepper in October-December 2016 to Sri Lanka. In January-May 2017, Vietnamese statistics showed that they had shipped out 2,016 tonnes of pepper to Sri Lanka. These were obviously routed to India through Sri Lanka, they said.

The interests of pepper farmers in the South as well as the North-East need to be safeguarded, the consortium leaders said.

India’s domestic demand for pepper is on the increase on account of changing food habits. The current demand is estimated at 60,000 tonnes per annum with an annual growth rate of 4 per cent, Shamji said.

Bring forth a federal constitution now if you can, Wimal challenges Govt.

July 20th, 2017

By Ayshwarya Yapa Courtesy Ceylon Today

Leader of the National Freedom Front (NFF), Parliamentarian Wimal Weerawansa challenged the Government to now bring forth a federal Constitution, with the Constitutional Assembly being rendered invalid after he and four other parliamentarians left the Assembly yesterday (19).

Weerawansa stated this upon attending a press conference of the NFF at the party headquarters in Pitakotte today (20).

He stated that they had been made members of the Constitutional Assembly automatically, owing to their parliamentarian status.

He proceeded to remind that the NFF had refrained from participating in activities of the operation committee and 6 sub-committees right from the start.

Weerawansa also added that Prime Minister Ranil Wickremesinghe’s aim had been to form an external Constitutional Assembly separate from the Parliament, and create a draft Constitution and bring the relevant agenda to the Parliament. He then added that the PM’s plan had failed owing to the Joint Opposition’s course of action.

New Constitution Forces behind the scene

July 20th, 2017

By Ananda Ariyarathne Courtesy Ceylon Today

Feeling proud about one’s own ‘ethnicity’ is a very normal human behaviour. It is applicable to any community. It is also natural for some to go to extremes. It becomes absurd only when such extremists become so self-centred and delve into their own dreams. When the military power of a community grows beyond its limits it becomes a cause for concern. The enthusiasm that sprang up in South India due to the social conflict that came into being as a movement of Tamils Against Brahmins who exerted their authority over the others who were in majority was the beginning of a movement that tried to unite people for one cause, the Tamil language.

During the peak of their influence, even the Northern and North Eastern Sea Belt in Sri Lanka were affected. Consequently, the regions bordering Tamil Nadu felt the impact of the Tamil language which remained even after the invading forces were driven back. The historical blending became an inseparable feature. It was that justification that the Tamil Extremists exploited when they promoted their concept of ‘Dravidasthan’ in India and the maps drawn show the Northern and North Eastern Sri Lankan Coastline as part of the aspired land for their Nation.

Is the Sri Lankan situation purely indigenous?

It is a concept that started gaining momentum for a secessionist movement in India, dragging the bordering regions also into the picture. The influence of the Tamil Language spread not only through military expeditions, but also through the peaceful commercial developments on one hand and in some cases it happened with the movement of skilled artisans and craftsmenwho ventured into neighbouring regions.

It was the influence of the Tamil Language that strengthened the aspirations of people like E.V. Ramasamy who ensured that they achieved their goals. It is an actual fact that in the neighbouring States, we can see more Tamil speaking people than all we have in Sri Lanka, but is there any attempt by those Tamil extremists to claim such lands as parts of Tamil Nadu? The area that covered ‘Dravida Nadu’ or ‘Dravida Desha’ started with the Tamil speaking region initially, but expanded later to the neighbouring states and the Northern and Eastern parts of Sri Lanka. The trend started by E.V. Ramasamy, awakened the aspiration of Tamil people, as far back as the 1920s, when India was still under British Rule, creating a temperament resulting in the formation of supporting organizations. On the threshold of Independence for India, the separatist Tamil leaders in India had gone to the extent of celebrating a ‘Dravida Nadu Secession Day’ on 1 July 1947, and it is said that they passed a resolution on 13 July 1947, at Tiruchirappalli demanding “an independent Dravida Nadu.” However, within three days, on 16 July, it was opposed by Mahatma Gandhi. Also, in 1947, Muhammad Ali Jinnah refused to support E.V. Ramasamy in his bid to create a Dravidastan.

When the Indian Leadership got wind of this, they immediately took action and forbade any kind of secessionist activities. The Constitutional amendment in 1963 very clearly and categorically banned such activities. It was that development which pushed the Tamil nationalists of India to divert attention to the best option they had, just separated by a narrow strip of sea. It was the ideal solution to their problem. The way it has been developing, despite the fact that the promoters have been trying to impress upon the world that the Tamil People in Sri Lanka have undergone great hardship, information is surfacing that most of this is exaggerated. It can be clearly seen that the ‘promoters’ have not been just the Sri Lankan Tamils whom they allege have undergone great hardship at the hands of the majority (Sinhalese) who are about 74%. At the time of Independence, the Sinhalese were the majority as Indian Tamils did not have citizenship, under the British who were the common masters for all and there was no allegation of domination and the Sri Lankan Tamil people did not feel discriminated. However, the irony was that the Sri Lankan Tamils preferred to be identified separately and the reason for such thinking was natural as Sri Lankan Tamils always felt at home here. The other reason was that the Tamil people in Sri Lanka belonged to the same biological community that made up the Sinhalese. It is obvious now that there had been a pattern in the international political scene initially, having South Indian influence initially from Tamil Nadu as a very large number of Indian Tamils were in Sri Lanka. Initially, India was not ready to take back those Non-Sri Lankan Tamils and the Indo-Ceylon Agreement sorted out the issue with some going back to India and the others obtaining citizenship in Sri Lanka. That increased the number of Tamils in this country.

Later Developments in Tamil Nadu

The ‘We Tamils’ movement was initiated by S.P. Adithanar, a proponent as far back as 1958. It was he who openly called for a ‘Greater Tamil Nadu’ to merge the Tamil speaking regions in India and Sri Lanka. The result was the statewide agitation demanding a ‘Sovereign Tamil Nadu,’ in 1960. Some agitators went to the extent of burning maps of India which did not show Tamil Nadu, but in the 1962 elections those extremists lost, which clearly showed that people were opposed to that.

As a result, the Indian Constitution was amended in 1963. The ‘We Tamils’ movement became a part of the Dravida Munnetra Kazhagam (DMK).

With the political scene in Sri Lanka changing and the emergence of militancy, a liberation movement emerged in India and carried the name Tamil Nadu Liberation Army, led by a militant known as Thamizharasan. It was banned in India and after his death, the group did not last long. Then came another group that came to be known as Tamil National Retrieval Troops (TNRT) founded by P. Ravichandran, in the latter part of the 1980s. The objective was to form an independent Tamil Nadu and join in with Tamil Eelam to create the Greater Tamil Nadu. The DMK became a force that started agitating in Tamil Nadu to pressurize the Indian Government to stop the military operation in Sri Lanka against the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), but the DMK was losing its popularity. The fact that Tamil extremism did not stop completely is proven by the emergence of another Tamil nationalist party which came into being. The party known as Naam Tamilar Katchi (NTK) came into being on 18 May 2010, just after the Sri Lankan Armed Forces defeated the LTTE. The main objective of this new party was clear, Tamil Nadu should be ruled only by Tamils and went openly to call for unity without being restricted by religion and caste, the thing that mattered the most was the Tamil language.

Post-Prabhakaran Developments in Tamil Nadu

The bloodshed in Sri Lanka stopped with the defeat of the LTTE. Even though the LTTE used the “Tamil language” as a justification when it started its campaign for Tamil Eelam, later on Velupillai Prabhakaran lost sense of direction and became a warlord. The defeat of the LTTE was a major blow to the Tamil Extremists and the Tamil Diaspora who were pulling strings in the International Arenas. In short, they wanted another war. A student movement called the Student Federation for Freedom of Tamil Eelam started consequently and became the main promoter of a series of Anti-Sri Lanka protests. They went to extremes like demanding justice for Sri Lankan Tamils and for a UN Referendum on the formation of Tamil Eelam. It was fortified by the demands from Tamil Organizations and a demand from the Chief Minister of Tamil Nadu, to have an International Investigation of War Crimes and a Referendum on Tamil Eelam. It has taken a new face now with a popular figure like Tamil Actor – Kamal Hassan becoming a mouthpiece.

The above tendency had been strengthened by ‘Dravidianism.’ This has led to action in all the possible spheres and even to some doctrines linking to National Mysticism to prove the greatness of Tamil civilisation. The level of uncontrolled extremism can be understood by the ideas like “a land that had been there in the Indian Ocean and had submerged about 16,000 years ago.”

Continental Drift and things like the Ice Age are thrown aside. Those are some of the aspects and developments that took place in the Indian Sub-continent where Sri Lanka had no choice regarding its location and the evolutionary aspects that took their natural course. In the so-called modern world being compelled to undergo such rigours caused by such tribal minded people is really a misfortune. All the people are trying to build bridges to achieve harmony. Here we have a situation where efforts are made to prove some past greatness. Of course all can be happy and proud about their own glorious pasts, but that does not mean that they should drag people into such an atavistic situation. Can Italy claim that it has rights in France and the United Kingdom, where the glorious armies dominated and left behind proof about their greatness? The same would apply to the Greeks because of Alexander the Great or Genghis Khan who brought the Mongolian culture to the doorstep of Europe. As there is a language that had been left behind, some Tamil Extremists try to prove to the world that they have a right to interfere in other countries matters.

Sri Lankan Situation

In Sri Lanka, only the cultural footprints were left behind. As human beings of such an advanced age in human history, what a nation has to do should have been the attention that was due to be given to the crucial matters relevant to people. Not just for Sinhalese or Tamils. The innocent people of both communities, the Sinhalese and Tamils existed without grumbling, leaving their future in the hands of some members of the educated class. It became just a pastime for them. Studying history, trying to interpret according to their preferences, trying to change the fate of people who know only to trust and therefore be guided as well as misguided so easily, just exist like the sheep for slaughter. Slaughter is the most fitting word as there are no signs of anything positive in the future. The most immediate reasons for the New Constitution are shown as the need to preserve the right of the people and ‘power sharing.’ What is this power sharing? What better rights do Sinhalese citizens enjoy, that Tamil citizens are deprived of? Power sharing is not for the common people. It is for the so-called champions of the people. When you see what is happening, it becomes very clear that there is a well orchestrated effort to hoodwink the common people and the Sinhalese majority is targeted. As long as this country remains as one administrative unit with a strong majority like 74%, the aspirations which have now become die-hard determinations to carve a geographical area out of this land which had remained so, in most of the time in history, cannot be achieved. The best way is to divide the majority by political parties and geographically so that they shall never be together to stand up for unity.

The false assurances by Tamil Politicians

Except for the Chief Minister, C.V. Wigneswaran most of the fire-breathers in the past have started talking now about a unitary state as a gesture to make the majority of people believe them. Fine, if they truly believe in what they say, why hasn’t anyone spoken about the Oath of Allegiance? That is because they have no plan to do so. At this point, it must be mentioned that it will be very refreshing to learn how the Indian Government ensured the Unitary Principles.

Here they want land powers, Police powers, and so on. What does this indicate? It indicates that they have not given up their struggle for a separate State. If they are genuinely concerned about the people, they should be more worried about the welfare of the people.

Instead, they are busy trying to paint the Sinhalese as monstrous individuals. What does all this prove? Isn’t the New Constitution just a front to hoodwink people and to have a hearty laugh at the expense of true and honest democracy?

CB Bond Probe Strangles Arjun Aloysius

July 20th, 2017

BY KAMAL MAHENDRE WEERARATNE Courtesy Ceylon Today

Aruna Benedict Dias, Deputy General Manager of the Treasury Department (bond transactions) of the Pan Asia Bank, told the Presidential Commission probing controversial Treasury Bond issues at yesterday’s hearings that Arjun Aloysius “begged me to help him when giving evidence before the Presidential Commission since the following fortnight would be risky and might be harmful to him and his firm Perpetual Treasuries,”

Dias revealed this before the Commission in response to being cross examined by Aloysius’s lawyer President’s Counsel Nihal Fernando,……with the Commissioner, Supreme Court Judge Prasanna S. Jayawardene, chairing the proceedings.

Witness Dias emphasized to the commission that he was invited by Arjun Aloysius by phone several times and finally begged of him to come and meet him at least for 5 to 10 minutes.

He further said, “When I went to his premises I first met his security officer and then Aloysius came out and ushered me into the house and offered me a cup of tea. But I refused with thanks and asked only for a glass of water that I was served.

“He as good as asked me to not to divulge urgent facts about the EPF money transactions which could prove harmful to him and he repeatedly reassured me that, should something untoward happen to me in my employment at the Pan Asia Bank because of this, he would secure me employment at one of his brokerage companies.”

YAHAPALANA VERSUS MAHA SANGHA

July 19th, 2017

KAMALIKA  PIERIS

Yahapalana won the election in 2015, due partly to the enthusiastic support of   the Maha sangha, notably Ven.  Maduluwawe Sobitha.   Unlike in the 1956 election, where the sangha were making demands and actively pursuing those demands, in 2015, they were blindly supporting an externally introduced plan.

The Maha Sangha were originally an important part of the ‘regime change’ strategy. The Mahanayakes of Malwatte and Asgiriya were regularly visited by   ministers and members of Parliament, to state their positions on political issues. These visits were televised and we saw them on TV news. These visits were not confined only to Buddhist politicians. Christian and Muslim politicians also are shown on TV news, prostrating themselves on the floor in worship, and gifting ata pirikara. Ravi Karunanayake, who is, I believe, Roman Catholic, was also shown worshipping at the Dalada Maligawa.

A few bhikkus stayed loyal to Yahapalana.  Ven.  Thiniyawela Palitha asked Supreme Court to declare that the Central Bank bond auctions were done correctly according to Central Bank rules.  Lawyer S.A. Parathalingam appeared for him. Senior state counsel was S Gnanarajah.

But most admirers of Yahapalana soon found that the government was not delivering what it had promised   and several leading monks turned against the government. Ven. Bellanwila Wimalaratne of Bellanwila Raja Maha Vihara said Yahapalana has fooled and deceived the people. They promised a surangana lokaya of dushana ne, vancha ne, horokam ne. The public were bamboozled with fairytales, he said. Bellanwila Wimalaratne  was thereafter charged and remanded for keeping  an unregistered baby elephant in  his temple.

Ven. Kappetiyawe Siri Wimala, chief incumbent of the Getambe temple, Kandy   who is now getting high profile visits from politicians, told MP Bandula Gunawardene in July 2017 that Yahapalana had not carried out its promises. The public thought the country would overflow with kiri peni, instead Yahapalana is robbing the people. Yahapalana has no proper plan of government and no idea whatsoever of how to run a country. The country   is about to  go down a precipice, he said.

There is a conspiracy to destroy the country, said Ven. Medagoda Abayatissa . People who supported the government are now cursing it. The only thing this government has done is to take revenge against all those who supported  Mahinda Rajapaksa.

Ven. Galagodaathe  Gnanasara  said at a press conference in March 2017 that his organization was planning to stage an agitation with the participation of   7000 bhikkus countrywide against the suppression of democratic rights by the government Appearing  with him were  Ven. Muruththettuwe Ananda, Itthekande Saddhatissa , Akmeemana Dayaratne and Galagama Dhammaransi.

The Pavidi Handa Organisation said in July 2017, that a massive sangha conference would be organized shortly to protest against the harmful and anti-people social and economic programmes of the Yahapalana government .We are in the midst of a comprehensive political and economic crisis created by this Government, Pavidi Handa Convener Ven. Muruththettuwe Ananda said.

Yahapalana government had promised a number of benefits and relief to the people, but when we look at what is currently taking place in the country, it is doubtful as to whether any real change had taken place, continued Ven. Ananda .Country is leading to destruction and lots of people are pushed into poverty. The tremendous work undertaken and completed by the previous government is yet  visible. This government has not started a single development project. Leaders of this government are still opening only the projects that former government commenced, he said.

The Yahapalana government is today engaged in arresting bhikkus who have raised their voices for the protection of Buddhism and our own self-identification, Ven. Ananda continued. Even though the government promised to give foremost place to Buddhism, it is now engaged in sealing the charity boxes of temples. Bribery and corruption are pervasive within the last two and half years. We are ready to reveal all information related to these corruptions in the near future. Further the government is trying to hide the figures of dengue death cases and has directed the hospitals not to divulge details. But, we have actual details of hospital admissions and deaths occurred by dengue and they will be revealed to the country soon, concluded Ven. Ananda.

Yahapalana held the inauguration ceremony of the Sri Lanka-China Industrial Zone in Mirijjawila, Hambantota in January 2016. The  sangha  actively   participated in opposing the handover of Hambantota to China. Hundreds of protesters, including the sangha defied the court ban relating to the function, and tried to storm the venue. The police and STF brought the protests under control using tear gas and water cannon.  52 persons, including a Buddhist monk,  were taken into custody. Orders were issued on nine Buddhist monks.  Ven. Vimalabudhi   head of the Beragama Buddhist temple had spoken to the President, about Hambantota. His temple is ‘now a protest command centre, used by villagers to mobilize against the project,’ the media reported.

Around this time, a leading politician of the Hambantota area, (name withheld) had succeeded in getting a group of bhikkus to call a media conference in favor of the Hambantota handover. This came on TV news. Before the meeting could even start, cameras showed some persons entering the meeting to confront the speakers.  The three bhikkus quickly left the podium and went away. Ven. Pitigala Premaratana  who remained announced that all the Nayake theras of the viharas in Hambantota were against the Hambantota agreement.

After the Yahapalana victory,  Sri Abhayarama Temple in Narahenpita became ‘a  much talked about and highly politicized Buddhist temple in the country’. Abhayarama functioned as the focal point between Rajapakse and his public.  Abhayarama has had a long connection with President Rajapakse. In 2014 he celebrated his 69th birthday with a dane at the Abhayarama. Abhayarama was the venue for press conferences. Rajapakse announced his decision to participate in the 2015 elections at a press conference held at Abhayarama Temple.  In October 2015, Rajapakse explained the purpose of the underground bunker at Presidents House, he said similar facilities existed at Temple Trees and elsewhere. He spoke from Abhayarama. Abhayarama was also the place where his now adoring public could meet him.

In 2015,  Mahanayakes resident overseas  in US, Singapore, Australia and India addressed  a press conference at Abhayarama.  These Mahanayakes observed that some UNP candidates, such as  Vijayakala Maheswaran  used  a poster  showing the UNP elephant and a map of  Eelam during the election.  Walpola Piyananda,  Mahanayake of UK  added that  majority of Buddhist abroad are worried. There are many NGOs working overtime to destabilize the country.  This unfortunate situation would not have risen if  had there been a stronger President and stronger government in power.

A centre called National Assets Protecting Centre was started at Abhayarama, with the participation of party leaders of the Joint Opposition. Setting up a centre and creating a movement to protect public assets at this moment is the need of the hour as the government has lined up several state ventures to sell or privatize,”  said  Mahinda Rajapaksa  at Abhayarama.

In February 2016, Ven. Pathberiye Wimala Gnana    filed a lawsuit against the Chief Incumbent of the Abhayarama Vihara Ven. Muruttetuwe Ananda  requesting an injunction order against the holding of political meetings and trade union meetings at Abhayarama . Abhayarama has been the centre of activity of the ‘Joint Opposition’ which backs former President Mahinda Rajapaksa, he said.. Press conferences are held at Abhayarama by Joint Opposition stalwarts regularly. The temple is being discredited in the eyes of Buddhists since it is been used for political, trade union and commercial purposes.

Pathberiye Wimala Gnana  had earlier  filed a case in the Colombo District Court against Ven. Muruttetuwe Ananda  saying Muruttetuwe  Ananda had no right to head the Abhayarama.  In 1998 was made the Chief Incumbent of Sri Abhayaramaya Narahenpita; Purvaramaya at Kirulapone, Rilawala Susimaramaya at Polgasowita, Vapikaramaya at Boralesgamuwa and Kiriporuwe Nagharukkaramaya at  Eheliyagoda on the death of the then Chief Incumbents of the above temples Ven. Radalle Sri Pangaloka and Thalawitiye Pemaloka.. Court has  issued  an interim order on Abhayarama to stop using the property for political, commercial and trade union activities till the case by  Ven. Pathberiya is heard.

Yahapalana government retaliated against the bhikkus who had criticized Yahapalana . Over 81 bhikkus have been remanded from January 8. 2015 to March 2016 said Minister of Justice. They were remanded for theft of artifacts, financial fraud, child abuse, rape, and so on. The total number of monks remanded or convicted from 1948 to Jan 8, 2015 was 172.  Yahapalana also tried briefly to introduce new laws to control the Maha sangha. This was interpreted as  an international conspiracy, to wipe out Buddhism from Sri Lanka. The Yahapalana government has taken a contract to help achieve this by devising these news laws.’

Ven. Maduluwawe Sobitha, head of the NGO ‘National Movement for Social Justice”, founded by him, gave tremendous leadership to President Sirisena’s campaign and helped him to win the election. Sobitha was a highly visible, highly vocal supporter of Yahapalana. K.H.J. Wijedasa said that Sobitha was one of the people who masterminded the Presidential election, in close consultation with Ranil Wickremasinghe   and Chandrika Kumaratunga. But when he saw what Yahapalana government was doing, and the direction that Yahapalana was taking.Ven. Sobitha turned against the government.

Leading academic, Nirmal Devasiri said that it is no secret that Sobitha was bitterly disappointed with the Yahapalana government. He was very critical of the government and made public statements to that effect.  Sarath Wijesooriya   who took over the National Movement for Social Justice after Sobitha also said that Sobitha had been very disappointed.  Ven. Uduwe Dhammaloka said that Sobitha has told him that he, Sobitha was dissatisfied at the direction the country was moving in.

Ven. Sobitha had been openly critical of the President at a convention held by his NGO on 1.3.2015.   Ven. Sobitha was the first to criticize the new government   for not doing election reform as promised, for appointing defeated candidates onto the government and creating a huge cabinet, said an observer ‘Sobitha realized that the path on which the government was heading was not right, and was not afraid to say so. We also are now beginning to realize that the Yahapalana was not what was expected,’ he concluded. Sobitha was a strong critic.   As a high profile critic, he could cause much damage to the government.  In fact Ven. Sobitha could have brought the government down single handed.

But within a week of         starting to publicly criticise Yahapalana Ven. Sobitha was taken ill.            He was first seen by the doctors at the National Hospital, Colombo.  He was then operated on by a cardiac surgeon at a private hospital in Colombo.  ‘By-pass was done, he had recovered and was discharged.’  For convalescence he had  been admitted to anther hospital, then transferred back to the first private hospital. Between September 10 and November 8 he had been moved to six different hospitals, with his consent. C.A. Chandraprema says that neither President Sirisena nor Prime Minister  Ranil visited  Ven. Sobitha when he was ill. Then a ‘political decision’ was made to take him to Singapore. Ven. Sobitha  died of heart failure at Singapore’s Mount Elizabeth Hospital on Nov 8. 2015.

There was a large attendance at his funeral. Those who wrote to the Sunday Island praising Sobitha included  Jayantha Dhanapala, H.L. Seneviratne, A.C. Visvalingam and Elmore Perera.  There was a  service of thanksgiving for Sobitha by the Catholic Church. Rev Duleep de Chickera, Head of the Anglican Church also   praised him.

Since Maduluwawe Sobitha died soon after he started to critique the government,  several well-known bhikkus alleged that  his death had not occurred due to natural causes and requested a high powered commission to look into the matter. The request was made by Ven. Muruttetuwe Ananda, Ven. Elle Gunawansa and Ven. Uduwe Dhammaloka.

They held a press conference at Abhayarama. Uduwe Dhammaloka said that there was a conspiracy behind the death.     The surgery performed on him had been successful and he had recovered. Therefore there are serious doubts about his death.    ‘When I complained to the top persons in government they brushed aside my concerns.’

Ven. Muruttetuwe Ananda  also said  that it was he who usually recommended doctors for late Sobitha thera. But this time, others had  admitted him to hospital. ‘Suddenly the doctors who were treating him were changed. We were not informed of the treatment he was undergoing either. While he was being treated his condition changed. We were suspicious.’

Muruttetuwe Ananda  said ‘When I visited the National hospital upon learning that he was in the Intensive Care Unit, Sobitha held my hands and said ‘Ananda we made a mistake. We have been deceived’. Had he lived he would have been an arch enemy of this government.  His death is highly suspicious. Ven. Elle Gunawansa   said that there were some monks who died mysteriously after doing a great service to the nation. These he said included Ven. Gangodawila Soma and Ven. Panadure Ariyadamma. We are still suspicious about their deaths as well.” he said.

The ‘National movement for social Justice”  also called for an impartial probe into Ven. Sobitha’s death.  So did Udaya Gammanpila. Gammanpila claimed that Gangodawila Soma had also died under mysterious circumstances. Kotagama Vachissara and Labuduwe Siridhamma who rose against the then UNP government had also died under mysterious circumstances. A group of Sri Jayewardenepura undergraduates asked the Sri Lanka Medical Council to conduct a fresh inquiry into Sobitha’s death. They stated in the letter that there is an element of suspicion in people’s minds about this death.

The CID initiated an inquiry since Uduwe Dhammaloka and National Movement for Social Justice (NMSJ) had called for an impartial probe. Court directed National Hospital Director Dr. Anil Jasinghe to appoint a special panel of doctors to investigate the death of Ven. Sobitha Thera . This team   looked at the local medical records.  Sobitha was a high risk patient with lots of complications, they said.  The Singapore hospital did not send their records but the  team accepted the cause of death given in Singapore, saying it was in keeping with the clinical features of Sobitha’s illness. The team stated that there was no evidence of negligence. The charge that Sobitha had died due to medical misadventure  was strongly  contested. The clinical skills of the Sri Lanka doctors were far superior to those in other countries  where they greatly rely on technology, the team said.

Uduwe Dhammaloka , an influential monk  was now  openly against the government.  Yahapalana  retaliated. Uduwe Dhammaloka  was charged and remanded for keeping an  unregistered baby elephant in the temples. The Wildlife Department officials had taken into custody a two and half year-old elephant calf found inside the Alan Mathiniyaramaya Temple in Polhengoda.  Ven. Uduwe Dhammaloka it is alleged had kept this calf in his temple knowing, that it had been stolen. He was charged   under Fauna and Flora Protection (Amendment) Act of 2009 and Public Property Act.  Uduwe Dhammaloka thera had said the elephant calf had been left in the   temple by an unknown person.

Uduwe Dhammaloka was arrested and remanded in March and released on bail in June 2016.  19 persons have been named as witnesses in the case and three documents will be presented as production items in the case, sources said. This is the first time in Sri Lanka, an accused had been indicted in the High Court by the Attorney General over an offence of possessing an elephant without valid licence following the amendments to the Fauna and Flora Protection Ordinance in 2009.

In addition, Uduwe Dhammaloka was remanded over using loud speakers in his temple in Polhengoda causing a nuisance. A private plaint was brought against Ven. Uduwe Dhammaloka of Alan Mathiniyaramaya Temple in Polhengoda that       loudspeakers used by the temple was causing an annoyance and disturbance to the residents. The complainants Gavinda Jayasinghe Dr. Kalinga Kaluperuma, Diren R. Hallock, Milinda Moragoda, Kamalesh Johnpillai and Centre for Environmental Justice. They said they were compelled against their will to listen to the amplified sounds which emanate from the loudspeakers at the Alan Mathiniyaramaya Temple.

In December 2016, Court issued a conditional order preventing Ven. Uduwe Dhammaloka from using loudspeakers in a manner causing nuisance at his temple between 5.00 a.m. and 6.00 a.m..A warrant was issued for his arrest,   he was granted bail in March 2017. the case is continuing

The position of Buddhism in the north-east of Sri Lanka under Yahapalana rule has also caused concern. There was   an attempt to demolish Sambodhi vihara in Mullativu. There have been religions tensions relating to Buddhism in the east.  On one occasion police did not allow  bhikkus to use a certain route to a temple since a group was waiting to pelt stones at them. An NGO had organized a demonstration against a  Buddhist  monk in Batticaloa  at Pattiyamalai, closing down the Pattiyamalai  DS office and blocking the road, demanding that legal action be taken against a Buddhist monk who     had allegedly scolded government officials and obstructed them.

A lawyer filed a Fundamental Rights application in August 2016, challenging the vandalizing of Buddhist statues in north. He cited the case of the shrine room in Mankulam built by the army, but stated that this was not an isolated instance. Over the past few months there have been constant demands for the removal of Buddhist temples and  Buddhist statues located in Northern Province. Objections have been raised over the construction of new Buddhist temples.  Buddhist archaeological sites in Northern Province are under threat.

Thereafter, TNA MPs    met the Prime Minister and raised concerns about Buddhist temples and Buddhist statues being built in their area.  They are not against resettlement of Sinhalese. A complaint was made that  there were plans to build  a Buddhist temple and Buddhist statue in Kilinochchi. D.M. Swaminathan stated in Parliament that no one will be allowed to remove Buddhist temples or statues in the north.  Buddhist monks and devotees had the right to built temples and statues in any part of the  Northern Province.

To the great alarm  and consternation of  Yahapalana, the Maha Sangha of Sri Lanka, decided in June 2017 to   move to center stage. The Maha Sangha  issued two statements which   greatly upset Yahapalana .

In June 20. 2017  the  Mahanayakes of the three Nikayas and their Sangha Sabhas issued a statement, which  said that there is no need or urgency to bring  in another Constitution or  Amendment to the Constitution and also that   the Bill to implement the International Convention for the Protection of All Persons from Enforced Disappearance (ICPAPED). should be delayed.   They also asked that a special committee be appointed to look into the grievances facing Buddhists, Attention must be paid to protecting religious places of archeological interest in the country . Buddhism must be given the foremost position in the constitution.

Yahapalana was shaken by the Mahanayake views on Constitution Reform. Laksiri Fernando observed that Yahapalana fully expected obstructions to constitutional reform from other sources, but not from the Sangha. The Maha Sangha have now turned into unexpected obstacle, an anticipated hurdle for the new constitution making process, said Laksiri Fernando. The opinion of the Maha Sangha is considered so important that Yahapalana has already withdrawn or postponed the second reading of the ICPAPED Bill, earlier scheduled for the 5th July.

There were a few comments in the media regarding the Mahayanake position on Construction reform.  One critic argued that Mahanayakes are entering the political sphere, undermining the democratically elected Parliament with the intention of acting as a ‘shadow state’ behind the existing one.

Another critic said that the Mahanayake statement   on constitution reform was ‘an invasion of the constitutional space of Parliament’, an’ invasion of the political space of the country’s elected representatives,’ and an ‘invasion of the sovereignty (sic) of parliament’ said this critic. Does the Sangha think it is within their territory of immediate concern to ask for a committee to be appointed to look into the above mentioned issues, this critic asked.

These observations are   a load of  nonsense. The  making of a constitution is  not a ‘prerogative’ of parliament,  nor a  ‘constitutional right’ of Parliament. Constitutions are made by constituent assemblies and Parliament functions under the Constitution, not the other way round.

A second critic observed that the Sangha are not experts on constitutions. If they have had any bright ideas about matters like independence of the judiciary or the system of devolution they could have expressed them during the public consultation process, said a second critic. The opposition to a New Constitution at this moment even without waiting for a draft, is a political act and not a religious mission.

The Maha Sangha,  it must be pointed out, are first and foremost, individual  citizens of Sri Lanka , with all rights and privileges  enjoyed by citizens, They can vote at elections, speak at meetings  and have the right  to study and  comment on political issues. The argument that the Maha sangha should only deal with Buddhist matters and keep quiet about everything else cannot be accepted. That argument has been concocted to silence the sangha.

In order to further support their  argument these critics stated that Gautama Buddha involved himself in social matters, but not politics. Similarly the sangha should also confine their attention to Sasana and not politics. They should keep away from controversial politics   and express opinions only on social, religious and moral concerns continued the critics.

There are over 30,000 Buddhist monks in the country, continued the critics. They are ordained into various levels by these three Nikayas. However, it is not clear how far the Mahanayake Theras represent the opinions and wishes of the general Sangha. On many occasions, divergent views are expressed, continued this critic. There are also visible class differences among the Sangha, apart from caste. There are ‘rich sangha’ and ‘poor sangha.’ poor sangha  in remote temples who have to struggle for their day to day survival, while rich temples are patronized by the State, politicians and the elite.

Then there are over 14 million Buddhists in the country, young and old, and it is not clear how far they would adhere to the advice of the Mahanayake Theras in respect of politics and constitutional matters. The statement of the Sangha may be looked upon as a directive to the Buddhists. If so the Sangha becomes a contributor to conflict situation in society.   That is incorrect. Buddhists know that the Maha sangha  only express  views, Buddhists are not given directives by the clergy.

Following a meeting of the Karaka Sangha Sabha, the Mahanayake of the Asgiriya Chapter, the Most Venerable Warakagoda Gnanaratana Thera sent out a  second missile, also on June 20, 2017. In a strongly worded statement  he said, although we do not approve the aggressive behavior and speech of Bhikku Galabodaatte Gnanasara the viewpoint expressed by him cannot be  discarded, without trying to find out whether there is  any truth in  what  he says. The statement continued, bhikkus have been insulted by various groups. Political monks have been spoken of  ‘without respect and addressing them by name.’ We cannot condone this either.

This statement received weightage as it was  the decision of the Karaka Sangha Sabha of the Asgiriya chapter. Alarmed  supporters of Yahapalana reacted strongly to this ‘Asgiriya declaration’. This statement, titled  ‘A Kind Notice to the Government,’  containing two prefatory paragraphs and eight hard-hitting operational paragraphs, was like a political party manifesto, they said. It started by declaring, “We all know that the Buddhist monks acted when there was any threat to the security of our motherland, Sinhala nation and Buddhist Sasana.” but it said nothing about the Dhamma. By this statement, Asgiriya Mahanayake Theras are dragging  other bhikkus also into politics. Asgiriya Mahanayake Theras also should kindly realize  that, if the monks get involved in controversial and rather muddy politics, then they must be able to face counter criticisms, concluded the critics.

Few vital comments on “The Sri Lanka Kanda Udarata Urumaya Surekime  Saha Savibalagenvime Adhikariya’ Panatha

July 19th, 2017

Dr. Sudath Gunasekara 19. 7.2017

I am making these few comments as a deeply concerned person on the pitiful plight of the Kandyan Peasants in particular and generally on the ongoing disastrous and treacherous programme of the present government for the serious attention of all citizens who love their country and the Sinhala nation. I also request and simultaneously demand all those MPP supposed to represent the Central, Uva and Sabaragamuwa Provinces in particular to agitate for the immediate scrapping of the Upcountry Village (mono-Tamil villages) and Infrastructure Development Ministry and to set up the Kandyan areas Development Authority Recommended by the KPC Report of 1951 and take immediate action to rectify the historical injustice done by the British from 1815 to 1948. It is also high time for mass public agitation against the gross negligence and discrimination done by  all post Independent  Governments and what the present Government is doing to eradicate Sinhala people from the central hill country and its surroundings paving the way for a South Indian Tamil Malayanadu  right at the heart of our Motherland.

I appeal to all patriotic men, women and children to carefully read through my observations attached below and try to understand the pending disaster on the Sinhala race and thereafter formulate an action plan on the lines, I have suggested there in.as  an outline,

Please take note of the critical importance of rehabilitating and restoring the Physical stability of the Central Hill Country, ‘The Geographical Heartland of this country, including its natural forest cover, water resources, land, soil and its bio diversity as the first step. Because the entire life system, both natural and human, and the very civilization of this Island nation entirely depends on the physical stability of these central highlands. Even Arnold Toynbee had noted that it is the highland that gives water, life and wealth to the plains below that nature had condemned to lie parched and desolate.

Colonial British has already removed the forest cover of nearly 1 million acres to plant coffee and tea and left the land degraded, rivers dried and biodiversity depleted casing thereby irreparable damage to its physical stability leaving the rivers in the lowlands silted and flood prone. On the top of that they planted 1 million South Indian Tamil laboourers completely cut off from the surrounding natives as an enclave and leaving them behind when they bolted in 1948 creating an eternal socio economic and political problem for us.

All post Independent Government have miserably failed to do any justice to the Central hills or the native Sinhala people who died in tens of thousands , lost all what they had inherited from their forefathers in defense of their motherland for posterity. The present Government has already taken concrete steps to give the entire central Sri Lanka to South Indian immigrants on a silver tray to create their Malayanadu, threatening the sovereignty and independence of this country for the sake of getting few votes. I do not know by what name these traitors should be called and to what hell they should be packed up.

We cant expect any government under the existing political system to rescue our motherland or solve these British legacies. We have to start it by ourselves and that has to be done as soon as possible, immediately. There is absolutely no room or time for the slightest procrastination. When I found the Sri Lanka Hadabima Authority in 1992, why I expanded the former NADSA area t to cover all the three Provinces of Central, Uva and sabaragamuva was to find a solution to this national problem in all its ramifications. I had three objectives in mind, a) restoring the physical stability of the watersheds, b) Settling 250,000 farmer families on land below 5000 feet msl, c) deploy an aggressive multi-cropping farm system and thereby reduce dependency on tea, d) Find a permanent solution to the Indian estate Tamil problem through a mixed settlement scheme system and finally E) to bring about total reconciliation, peace and harmony in this part of the country. I also wanted to amalgamate my Hadabima Authority with the Kandyan Peasantry Commission and make it a mega National Project like the Mahaweli Project. In this attempt I first got a WFP project of 12 million US $. With that I was able to feed 35,000 people for six years at 3 meals a day. New buildings came up and the Staff increased by four fold. Vehicle fleet increased to 48 from 3 rackety in 1985. Farmers were motivated beyond expectations and the farmsteads were converted to a bunch of bee hives with a sweet smile on every face.In 1991 WFP recognized the Project as the best small farmer Project in Asia.

In return the government transferred me to the pool in Sep 1992 as a reward and the WFP terminated Project aid. Since then it had become a waiting bus stop for defeated politicians and their henchmen. .They went outside the authority area I am told now they operate even is the deep South Matara an Hambantota and extreme north in areas like Vuniya purely for political expediency and personal gain None of these people neither politicians nor officials know whether they are standing on their feet or head as far as the project objectives are concerned. No audit queries are made as to how they operate outside the project area.

Thus a hen that was bred to lay golden eggs was savagely killed and consumed.

I left (rather chased out) in 1992. It is a tragedy no one wanted to tap my experience and ask as to how this miracle was achieved, as a WFP consultant once referred to its success.

Pardon me for deviating from the focus. Now I appeal to you to read my comments on this latest political bait ‘The Sri Lanka Kanda Udarata Urumaya Surekiime  Saha Savibalagenviime Adhikatiya’ Panatha” in between lines and wake up to save our motherland.

 

ශ්‍රි ලංකා කන්ද උඩරට උරුමය සුරැකීමේ සහ සවිබලගැන්විමේ අධිකාරිය පනත

July 19th, 2017

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකරගේ  නිරීක්ෂණ 13-07-2017 

යෝජිත මෙම පනත වු කලී 1505 සිට 1948 දක්වා වසර 443 ක් පුරා පෘතුගිසි, ඕලන්ද සහ බි්‍රතාන්‍ය විදේශිය ආක්‍රමනිකයින්ගෙන් තම රට ජාතිය හා සම්බුද්ධ ශාසනය ආරක්ෂාකොට ගැනීම  සඳහා දිවිහිමියෙන් සටන් වැද දසදහස් ගණනින් ජිවිත පරිත්‍යාග කොට තම උරුමයන් සියල්ල අහිමි කොටගෙන තම උපන් බිමේම අනාථයින් බවට පත්ව සිටින මේ රටේ නියම  භුමිපුත්‍රයන්  වන උඩරට සිංහලයින්ගේ අහිමිවු උරුමයන් ලබාදීම.

දැනට උඩරට වතුකරයේ් ක්‍රියාත්මක කෙරෙන සමස්ත කඳුකරයම  දකුණු ඉන්දිය වතු කම්කරු ප්‍රාන්තයක් බවට පත් කිරීමේ භයානක  මෙන්ම ජාතිද්‍රෝහි වැඩ පිළිවෙලින්  මේ රට ගලවා ගැනීම  සහ දිවයිනේ සමස්ත ජිවි පද්ධතියේ මෙන්ම ශිෂ්ඨාචාරයේ  පදනම වන මධ්‍යම කඳුකරයේ භෞතික පදනම පුරුත්්ථාපනය හා ආරක්ෂා කොට ගැනීමේ තීරණාත්මක භාවය යන මුලික කරුණු ත්‍රිත්වය පිළිබද කිසිදු පැහැදිලි සඳහනක් නැති 
එසේම

1. අදාල ප්‍රදේශයේ භෞතික, ආර්ථික, සාමාජික හා දේශපාලනික  සංකීර්ණතා පිළිබද සැබෑ අවබෝධයක්,

2. එකී ගැටලූ විසදීම සඳහා යෝජිත  පැහැදිලි ක්‍රියාමාර්ගයක්,

3. ඒ සඳහා අවශ්‍ය දේශපාලන දර්ශනය හා ඇපකැපවීම මෙන්ම නායකත්වයක්

4. යෝජිත වැඩපිළිවෙල ක්‍රියාත්මක කිරීම  සඳහා පැහැදිලි හා ප්‍රබල අධිකාරි බලයක්් සහිත ආයතනයක්

 5. ඒ සඳහා අවශ්‍ය මුදල් ප්‍රතිපාදන ලබා ගන්නා ක්‍රම ආදී කරුණු කිසිවක්  පැහැදිලිව සඳහන්ව නැති, නිදහසින් පසු පසුගිය  70 වසර පුරාම උඩරැටියන් රැවටු පරිදි  තවත් එක් දේශපාලන ප්‍රෝඩාවක් සහ රැවටිල්ලක් පමණි.

1 2005 අංක 26 දරණ ශ්‍රි ලංකා  උඩරට  සංවර්ධන  අධිකාරිය පනත වශයෙන් 2005 අගෝස්තු 24 වන දින ශ්‍රි ලංකා පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කරන ලද පනතේ අනු පිටපතක් පමණි. මෙහි ඇති එකම  වෙනස එය  වෙනත්   නමකින් ඉදිරිපත් කොට තිබීම සහ වර්තමාන රජයේ පටු දේශපාලන අරමුණු ඉටුකර ගැනිම සඳහා අවශ්‍ය සුළු වෙනස්කම් කීපයක් පමණක් ඇතුලත් කොට තිබිම පමණි. 2005- අංක 26 දරණ පනත පරිච්ඡින්ත කිරීමද මින් යෝජනා කොට නැත.
2 2005 අංක 26 ත් මෙම පනතත් අතර දක්නට ඇති වෙනස්කම්  මුල්පනතේ අරමුණු වශයෙන් සඳහන් වනුයේ 
zz උඩරට ප්‍රදේශය තුල සංවර්ධන ව්‍යාපෘති හදුනා ගැනීම, සැකසුම් කිරීම, ක්‍රියාත්මක කිරීම සහ සම්බන්ධිකරණය කිරීමZZ යනුවෙනි. මෙහිදි එය නම පමණක් වෙනස්කොට නැවත ඉදිරිපත්් කොට ඇත.

I. මුල් පනතේ අංක 4 යටතේ කළමණාකරණ මණ්ඩලය පහත සඳහන් පරිදි සාමාජිකයින් 8 දෙනෙකුගෙන් සමන්විතය  1. නිල බලයෙන් උඩරට සංවර්ධන විෂයභාර අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්  2. භාණ්ඩාගාරයේ නියෝජන්‍ය ලේකම් හෝ එම තත්වය දරණ අයකු 3. වතු යටිතල පහසුකම් විෂයභාර අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයෙකු  සහ අමාත්‍යවරයාගේ  නිර්දේශය මත ජනාධිපතිවරයා විසින් පත් කරනු ලබන සාමාජිකයින් 5 දෙනෙකු ඇතුලූ සාමාජිකයින් 8 දෙනෙකි.

II. නව පනතින් එය නිලබලයෙන් 5 ක් හා ජනාධිපතිවරයා  විසින් පත් කරනු ලබන 5 දෙනෙකු වශයෙන් 10 දක්වා වැඩිකර ඇත. 

3 තවදුරටත්ෂ. යෝජිත අධිකාරියේ කළමණාකරණ මණ්ඩලයට අදාල විෂය පිළිබද මනා අවබෝධයක් ඇති විද්වතුන් පත්නොකොට දේශපාලන හෙන්චයියන් පත්කිරීමට ඉඩකඩ තබා අංක 13 IV යටතේ අස්ගිරි මල්වතු මහනාහිමිවරුන්ගේ ප්‍රමුඛත්වයෙන් උපදේශක මණ්ඩලයක් පත්කළ යුතු යයි සඳහන් කර ඇත්තේ ද දේශපාලන ප්‍රෝඩාවක් වශයෙනි.

II පනතේ අංක 14 සහ 15 යටතේ් දක්වා ඇති බොහෝ කාර්යයන් භාරව ක්‍රියාකරණ වෙනත් විශේෂඥ දෙපාර්තමේන්තු හා ආයතන ඇති බැවින් එවැනි කාර්යන් මෙහි සඳහන් කිරීම මෙම අධිකාරියේ විෂය පථය ඉක්මවා යන ප්‍රායෝගික නොවන අනවශ්‍ය ගැටලූ ඇතිකර ගැනීමකි.

III මේ සැමටම වඩා භයානකම කරුණ නම් අංක 19 යටතේ මෙම නව අධිකාරියට වතුකරයෙන් ඉඩමක් ගැනීම සඳහා උඩරට නව ගම්මාන (දෙමළ) යටිතල පහසුකම් හා සමාජ සංවර්ධන අමාත්‍යවරයාගේ අනුමැතිය ලබාගත යුතු බව සඳහන් කොට තිබිමයි.මන්දඅදාල අමාත්‍යාංශය පිහිටුවා ඇත්තේ වතුකරයේ  දෙමළ ජනතාවගේ  යහපත උදෙසා වීමත් එය නිතරම වතු දෙමළ දේශපාලඥයකුටම හිමිවන නිසාත්, එහි අවසාන අරමුණ වනුයේ රට මැද ස්වාධීන දෙමළ පාලන ඒකකයක් ඇති කිරීම නිසාත් එම අමාත්‍යවරයා එවැනි ඉල්ලීමකට කිසිසේත්ම ඉඩ නොදෙන නිසාය.)
එවැවින් මෙම ව්‍යතිරේකයෙන් යෝජිත පනතේ සියලූ බලතල සිදීබිදි  බල රහිතවන බැවින් යෝජිත අධිකාරිය  තවත්් එක්් රාජ්‍ය නපුංසක ආයතනයක් පමණක් වනු නොවැලැක්විය හැක.

4 නව පනතේ නිිල බලයෙන් ඇතුලත් කර ඇති එක් නව සාමාජිකයකු මේ රජය විසින් 2015 දී ඇති කරන ලද, උඩරට වතු ගම්මාන (දෙමළ)  යටිතල පහසුකම් හා ප්‍රජා සංවර්ධන අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්ය.  සමස්ත කදුකරම ආවරණය වන වැවිලි කර්මාන්ත අමාත්‍යාශය මෙහිදි ඉවත් කොට ඇත. 
මෙම නව අමාත්‍යංශය පිහිටුවා ඇත්තේ තනි දෙමළ ගම්මාන පිහිටුවාලීම සඳහා මැතිවරණයේ දී වර්තමාන රජය දෙන ලද දේශපාලන පොරොන්දුවක් අනුවය. මැතිවරණයෙන් මැතිවරණයට තම ඡන්ද වෙන්දේසියේ දමා ඉන්දීය දෙමළ බලය වැඩිකර ගැනීමට මගපාදන මෙවැනි තනි දෙමළ ගම්මාන රට මැද පිහිටුවීම ඉතාමත් භයානක  මෙන්ම ජාතික ආරක්ෂාවට මහත් තර්ජනයක් ද වන පියවරකි.

5 නව පනත යටතේ පුරාවිද්‍යා අධ්‍යක්ෂක ජනරාල් සහ නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියේ අධ්‍යක්ෂක ජනරාල්වරයා නිලබලයෙන් පත්වන සාමාජිකයින්  වශයෙන් එක්කොට ඇත. මෙහි ද ගැලපුමක් නැත.

6 තවදුරටත් 2005- අංක 26 දරණ පනතේ සහ මෙම නව කෙටුම්පතේ ද පහත සඳහන් ප්‍රධාන අඩුපාඩුකම් ද දක්නට ඇත.
 ෂ උඩරට ගැමියන්ගේ ගැටලූ පිළිබද 1951 පලකරන ලද විශ්වකෝෂයක් බදු උඩරට ගැමි කොමිසම් වාර්තාව පිළිබද කිසිදු සඳහනක් වත් කොට නැත.
2005 පනතේ අධිකාරියේ බලප්‍රදේශය වශයෙන් මහනුවර,මාතලේ, නුවරඑළිය, බදුල්ල, මොණරාගල, රත්නපුරය හා කෑගල්ල යන සාම්ප්‍රදායික උඩරට දිසා සියල්ලම ඇතත් මෙම යෝජනාවේ කෑගල්ල සහ රත්නපුරය ඇතුලත් කොට නැත.

1951 උ.ගැ.කො.ස වාර්තාවේ මෙන්ම මෙම පනත් දෙකේ ද උඩරට ප්‍රදේශයේ බි්‍රතාන්‍යයින් විසින් විනාශ කරන ලද වනාන්තර, ජල සම්පත්, ජිව විවිධත්වය සහ ඉඩම් නිසරුකිරීම ආදිය පුනරුත්තාපනය කිරීමේ ඇති අවශ්‍යතාව හඳුනාගෙන නැත.  කුමන හෝ ආකාරයක මානවසම්පත් සංවර්ධනයක් වුව ද කළ හැක්කේ පළමුව මහපොළොව සහ එහි භෞතික සම්පත් යථා තත්වයට පත්කිරීමෙන් පසුව පමණක් බවමේ කිසිවකු දැක නැති  සේය.
මේ එකදු පනතක හෝ උ.ගැ.කො වාර්තාවේ ද සඳහන් නොවන අනෙක් කාරණය වනුයේ අද මේ රටේ ආර්ථික , සාමාජික හා දේශපාලන පැවැත්මට බලවත් තර්ජනයක්ව ඇති 12 ලක්ෂයක් පමණ වු  වතු ඉන්දියානු දෙමළ ප්‍රශ්නයයි. එසේම එම ගැටලූවට මේ එකම වාර්තාවකින් හෝ විසදුම් ඉදිරිපත් කොටද නැත.

මේ සඳහා ඇති එකම විසදුම 1954 තේරු කොතලාවල ගිවිසුම ප්‍රකාර ශ්‍රි ලංකා පුරවැසිකම ලබන ඉන්දියානුවන්  පමණක් මෙරට පුරවැසියන්  වශයෙන්  පිළිගෙන භුමිපුත්‍රයන් සම`ග ඔවුන් සුදුසු  ඉඩම්වල පමණක්  මිශ්‍ර ජනාවාසවල පදිංචි කිරීමයි. එසේ කිරීමෙන් එසේ එකඟවන සියලූදෙනාම දේශීය සිංහල ජනතාව සමග ඒකාබද්ධවිය යුතුය.

එසේ නොමැතිව (රටමැද වතුකරයේ  කිසිම තැනක)  වර්තමාන ආණ්ඩුව සිදුකරගෙන යන අන්දමින්  උඩරට තනි දෙමළ ගම්මාන පිහිටුවීමට කිසිසේත්ම ඉඩ නොදිය යුතුය. මන්ද එසේ කළහොත්  දෙමළ ගම්මාන සියල්ල එක්වි රටමැද මලයනාඩුවක් පිහිටුවිමෙන් ලංකා රජයට  හා රටේ ආරක්ෂාවට මෙන්ම භෞමික අඛණ්ඩතාවට ඉන් මහත් තර්ජනයක් සිදුවන බැවිනි. 

එදා සිිට මේ දක්වාම වතු ජනතාව සිදු කලාක් මෙන් සහ අදටත් සිදුකරන්නාක් මෙන් ඉන්දියාව තම මව් රට වශයෙන් වන්දනාමාන කිරීම ඇතුලූ ඉන්දියාව සමග ඇති සියලූම දේශපාලන, සමාජික සංස්කෘතික ආදි සම්බන්ධකම් මුළුමනින්ම අත්හැර මේ රට තමන්ගේ  එකම මව්බිම වශයෙන් දිවුරා පොරොන්දුවන හා දේශයේ භාෂාව ඉගෙන ගෙන දේශිය  සමාජයට අනුගත වන වතු කම්කරුවන්ට  පමණක් මේ යටතේ ලංකා පුරවැසිකම දිය යුතුය. පුරවැසිකම දීමට එම කොන්දේසිය අනිවාර්ය කළ යුතුය. එසේ කිරීමට එකග නොවන  සියලූදෙනාම ආපසු ඉන්දියාවට හෝ එංගලන්තයට යා යුතුය. එබඳු කිසිදු පුළුල් වැඩ පිළිවෙලක් ද මෙම අධිකාරි පනතේ ඇතුලත් කොට නැත.මේ ආදී ෙහේතුන් නිසා පවතින රජයේ පටු දේශපාලන අරමුණු ඉටුකර ගැනිම සඳහා සකස් කොට ඇති මෙම පනත මුළුමනින්ම ප්‍රතික්ශේපකළ යුතුය.ඉන් පසු,1951 උ.ගැ.පු.කො. වාර්තාව පදනම් කොටගෙන, උඩරට කියන්නේ කුමක්ද, උඩරැටියන් යනු කවරහුද, එම ප්‍රදේශයේ ඇති ගැැටලූ මොනවාද, ඒවා විසදීමට ඉදිරිපත් කෙරෙන යෝජනා මොනවාද, එම වැඩපිළිවෙල ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා සකස් කළ යුතු ආයතනික ව්‍යුහය කුමක්ද? ප්‍රතිපාදන ලබාගන්නේ කෙසේද, ආදි වශයෙන් අදාල විෂයන් පිළිබද ප්‍රවීන දැනුමක් ඇති, රටට, දැයට හා සමයට හිතැති විද්වතුන්ගේ කමිටුවක් මගින් නව පනතක් සකස් කළ යුතුය.

එහිදී, 1951 වාර්තාවේ සඳහන් ගැටලූවලට අමතරව, ජාතියේ අනාගත පැවැත්ම කෙරෙහිි බලපාන අද පවතින භෞතික, දේශපාලන, ආර්ථික සමාජ හා සංස්කෘතික ගැටලූ ද සැලකිල්ලට ගත යුතුය.උඩරට ගැමි කොමිසමේ බලප්‍රදේශයේ දැනට ක්‍රියාත්මක වන මිට සමාන වැඩ සටහනක් වන  ශ්‍රි ලංකා  හදබිම අධිකාරිය ද මෙයට ඒකාබද්ධ කළ යුතුය.  

ඒ අනුව සකස් කෙරෙන නව වැඩපිළිවෙල පහත සඳහන් පරිදි සකස් කළ යුතු යයි මම යෝජනා කරමි.

1. 1951 උඩරට ගැමි පුනරුත්ථාපන කොමිසමේ සඳහන් විෂය පථයට අමතරව ඉහත සඳහන් කරුණු ද සැලකිල්ලට ගෙන ඒ සියල්ල ආවරණය වන පරිදි කටයුතු කිරිම සඳහාzzඋඩරට ගැමි පුනරුත්ථාපනය සහ සමස්ත උඩරට ප්‍රදේශයේ සංවර්ධන කටයුතු පිළිබඳ අමාත්‍යාංශයක්ZZ රාජ්‍ය නායකයා හෝ අග්‍රාමාත්‍යවරයා යටතේ … පිහිටුවිය යුතුය.

2. එම වැඩ පිළිවෙල ක්‍රියාත්මක කිරිම සඳහා උ.ගැ.පු. කොමිසමේ 157 සිට 159 දක්වා ඇති  පරිදි පූර්ණ බලතල සහිත සංවර්ධන මණ්ඩලයක් ද ඉහත කී පරිදි ජනාධිපතිවරයා හෝ අග්‍රාමාත්‍යවරයා යටතේ පිහිටවිය යුතුය.

3. එම මණ්ලය /අධිකාරිය මහවැලි අධිකාරිය වැනි පුළුල් බලතල සහිත එකක් විය යුතු අතර උ. ගැ. පු.  කොමිසමේ  අංක  159  සඳහන්  පරිදි  කැබිනට්  අමාත්‍යාංශයක ලේකම්වරයෙකුගේ බලතල සහිත නිලධාරියෙකු එහි ප්‍රධානියා විය යුතුය.එවිට මෙසේ සියලූම අමාත්‍යාංශ සහ දෙපාර්තමේන්තු වල සහාය පහසුවෙන්් ලබාගත හැක.

4. මෙම වැඩපිළිවෙල ක්‍රියාත්මක කිරිමේ දී ප්‍රමුඛත්වය දිය යුත්තේ වසර 443 ක් තිස්සේ බටහිර ආක්‍රමනිකයින්ගෙන් මේ රට ආරක‍ෂා කොට ගැනීම සඳහා ජිවිත පරිත්‍යාගයෙන් සටන් කොට තම මව්බිම ඇතුලූ සියළු දෙයට අහිමි කොට ගත් භූමි පුත්‍රයින්ගෙන් පැවතිඑන උඩරට සිංහලයින්ටය.(එහෙත් ඉදිරියේ දි සිදුවිය හැකි ජාතික විනාශය ගැන කිසිදු සැලකිල්ලක් නොදනක්වා වර්තමාන රජය ප්‍රමුඛත්වය දී ඇත්තේ 1840 න් පසු බි්‍රතාන්‍යයින්ගේ තේ වතු වල බැල මෙහෙයට ඉන්දියාවෙන් මෙහි ගෙන ආ  ඉන්දියානුවන්ටය.)

5. zජාතියේ හදබිමZ වන මධ්‍යම කදුකරයේ වනාන්නතර, ජල සම්පත් , පස හා ජෛව  විවිධත්වය ආරක්ෂා කොට ගැනීමට මෙම අධිකාරිය ඉහළම ප්‍රමුඛත්වය දිය යුතුය. මන්ද මේ රටේ සමස්ත ජිවි පද්ධතිය මෙන්ම ශිෂ්ටාචාරය ද රදාපවතින්නේ මධ්‍යම ක`දුකරයේ භෞතික ස්ථාවරත්වය මත වන බැවිනි.මෙහිදි අප මතක තබා ගත යුතු ප්‍රධාන කාරණය වනුයේ මේ රටේ සියළුම ගංගාවන් ආරම්භ වනුයේ මධ්‍යම කදුකරයෙන් බවය.
මෙම ගංගා පද්ධතියේ ඉහල කොටස් පිහිටා ඇති මධ්‍යම කදුකරය මුඩුබිමක් වුවහොත් මේ රටේ සියලූම ගංගා සිදී යනු ඇත.එසේ වුවහොත් මුළු රටම එකම වියළි කාන්තාරයක් වී සමස්ත ජිවි පද්ධතිය ද අනතුරුව ශිෂ්ටාචාරය ද මේ බිමෙන්  අතුරුදහන් වනු ඇත.
අතීතයේ දී වියලි කලාපයේ කෙත් බිම් වසරට කන්න තුනක් වැඩ කලේ ද සියළු රජවරුන් විසින් මධ්‍යම කදුකරයේ වනාන්නතර සියල්ල තහංචි කැලෑ වශයෙන් රාජාඥා මගින්  ප්‍රකාශ කොට ආරක්ෂා කොට තිබුණු නිසාය.

6. එබැවින් නැවතත් මුහුදු මට්ටමෙන්  අඩි 5000 න් ඉහළ සියලූම ප්‍රේදශ දැඩි ආරක‍ෂක හා රක‍ෂිත වනාන්තර වශයෙන් ප්‍රකාශ කළ යුතුය. 

7. සියළුම ජනාවාස පිහිටවිය යුත්තේ 5000 පහළ ජනාවාස සඳහා සුදුසු නිසරු තේ , ඉඩම් වල පමණි.

8. තවදුරටත් තේ වගාව යටතේ පවත්වාගෙන යාමට අදහස් කරන 5000 න්පහළ තේ වතු ද  1. JBDB , SPC වැනි රාජ්‍ය ආයතන 2. ගොවීන්ගේ සමූපකාර ගම්මාන හා  3. කුඩා තේ වතු ජනපද ව්‍යාපාර වැනි ක්‍රමවේදයන්් යටතේ පවත්වාගෙන යා   යුතුය.

9. මෙම වැඩපිළිවෙල යටතේ  › ලංකා පුරවැසිබව ලබන වතු ආශ්‍රිත නව ජනාවාස වල සිටින ඉන්දියානු සම්භවයක් ඇති කිසිවකු දැනට කෙරෙන පරිදි ඉන්දියාව සමග සෘජුව ගනුදෙනු කිරිම වහාම අත්හිට විය යුතුය.

10. මෙම ප්‍රදේශය තුළ ද දිවයිනේ අනෙකුත් සියලූම ප්‍රදේශ වල මෙන් සෑම සංවර්ධන කටයුත්තක්ම සිදු කල යුත්තේ › ලංකා රජය විසින් පමණි.
ජාතියේ හදවත බඳු මධ්‍යම ක`දුකර ප්‍රදේශයේ දැනට පවතින භෞතික ,වාර්ගික ,දේශපාලන හා සමාජ ගැටලූ සඳහා රටට ගැලපෙන තිරසාර විසදුමක් ලබාගත හැක්කේ මෙවැනි හරවත් වැඩ පිළිවෙලක් මගින් පමණි. එසේ නොකළහොත් නුදුරු අනාගතයේ දී දැනට උතුරු හා නැගෙනහිර  පවතින්නාක් වැනි වාර්ගිික ගිනි කන්දක් රට මැද ද බිහිවනු ස්ථිරය..යෝජිත ආයතනය පිහිටවිය යුත්තේ මෙම පුළුල් ජාතික අරමුණ සාක‍ෂාත් කර ගැනීමට මිස පටු දේශපාලන අරමුණ වන වතු දෙමළ ජනායගේ ඡ්නදය ලබා ගැනීම පිණිස නොවිය යුතුය. මෙම පනතින් හෝ ඊට සමගාමි පනතකින් බි්‍රතාන්‍යයින් විසින් 1815 සිට 1948 දක්වා අප රටට  සිදු කොට ඇති පාරිසරික, ආර්ථික, සාමාජික, සංස්කෘතික විනාශයන් සහ 1817/18 සහ 1848 නිදහස් සටන් වලදී සිදු කරන ලද සමූල ඝාතන ඇතුළු සියළුම අපරාධයන් සම්බන්ධයෙන් බි්‍රතාන්‍ය රජයෙන් වන්දි ලබා ගැනීම සඳහා ද  වැඩ පිළිවෙලක් සකස් කල යුතුය.
නව අමාත්‍යාංශයේ හා අධිකාරියේ කාර්යභාරය විය යුත්තේ කන්ද උඩරට භෞතික,මානව ,ආර්ථික,සාමාජික හා සංස්කෘතික ආදි සියළුම ෙක‍ෂ්ත්‍රයන් හි ජාතික උරුමය ,හදුනා ගැනීම පුනරුත්ථාපනය කිරිම , සංවර්ධනය කිරිම හා ආරක‍ෂා කිරිමය.

ඒ සඳහා ගැටලූ හදුනා ගැනීම , ඒවා විසදීමේ සංවර්ධන උපාය මාර්ග සැලසුම් කිරිම, ක්‍රියාත්මක කිරිම, වෙනත් රාජ්‍ය ආයතන සමඟ සම්බන්ධීකරණය සහ මෙම ක්‍රියාවලිය අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යාම ඇතුළු සියලූ කටයුතු ද ඊට ඇතුලත් විය යුතුය.
තවද 

1. ප්‍රථමයෙන්ම දැනට තිඛෙන වතුකරයේ දෙමල ජනතාවට පමණක් සීමා වු උඩරට වතු ගම්මාන යටිතල පහසුකම් හා සමාජ සංවර්ධන අමාත්‍යාංශය වහාම අහෝසි කොට එහි කාර්යභාරයන් වැවිලි කර්මාන්ත අමාත්‍යාංශය යටතට පත්කල යුතුය. 
එම අමාත්‍යාංශයේ වැඩ කටයුතු සැලැසුම් කිරිම සහ සම්බන්ධීකරණය කිරිම සඳහා UNDP ආධාර යටතේ 2025 දී සම්පූර්ණ කිරිම සඳහා 2015 දි පිහිටුවන ලද zzඋඩරට නව ගම්මාන (දෙමළ) අධිකාරිය ද .Hill Country New Villages Development Authority” අහෝසි කල යුතුය

2. ඒ වෙනුවට යෝජිත zzඋඩරට ගැමි පුනරුත්ථාපන හා සංවර්ධන අමාත්‍යාංශය සහ 1951 උ.ගැ.පු. කොමිසමෙන් යෝජිත පූර්ණ බලැති උඩරට සංවර්ධන අධිකාරිය පිහිටුවිය යුතුය.

3. අධිකාරියේ පාලක මණ්ඩලය පිහිටුවීමේ දී මෙම ප්‍රදේශය හා අදාල විෂය පිළිබද හසල  දැනුමක් හා ඇප කැපවීමක් ඇති ප්‍රවීනයන් පමණක් ඒ සඳහා පත් කල යුතුය.එසේ  නැතිව වෙනත් රාජ්‍ය ආයතන වලට සභාපතිවරුන් හා අධ්‍යක‍ෂවරුන් පත් කරන්නාක් මෙන් හුදෙක් තම දේශපාන අරමුණු ඉටු කර ගැනීමට ඥාති සංග්‍රහයට සහ මැතිවරණයේ දී තමන්ට උදව් කළ අයට රැකියා සැපයීමට නොවිය යුතුය.
යෝජිත නව උඩරට ගැමි පුනරුත්ථාපන හා සංවර්ධන අමාත්‍යාංශයේ මෙන්ම අධිකාරියේ කාර්යාල මහනුවර ආසන්න පේරාදෙණිය වැනි ප්‍රදේශයක පිහිටවිය යුතු යයි යෝජනා කෙරේ.
II පරිච්ඡේදයට පසු

1. මුදල්

2. අධිකාරියේ නිලධාරි මණ්ඩලය සහ

3. සාමාන්‍ය යන පරිච්ඡේද ද ඇතුලත් කළ යුතුය.

Animal Welfare Advisory Committee Expresses Dissent at Cruelty to Animals

July 19th, 2017

Animal Welfare Advisory Committee Press Release

 We make this statement as the Animal Welfare Advisory Committee (AWAC) to Minister Faiszer Musthapha to publicly express our dissent at the continuing massacre of dogs in Sri Lanka, despite the No-Kill Policy on Dogs that is effective in Sri Lanka, as well as the Minister’s promise to the AWAC that such killings  would not happen.

We agreed to serve in the AWAC as Animal Welfare Activists at the Minister’s invitation in order to establish a realistically sustainable, practical and humane programme, mutually beneficial to the animals and the public in order to solve the street dog issue.

However, none of the proposals we have made to date as the AWAC on the above issue, from as far back as February 2017 when the committee was formed, has progressed beyond the presentation stage. This factor, combined with the repeated deaths of more and more animals, both dogs and cats, at government and public institutions have lead us to believe that the No-Kill Policy on Dogs has been rendered into a mockery and the formation of the AWAC is nothing but a façade, created to hide behind to avoid public criticism against killing of these animals.

Since we commenced serving in the AWAC, the following incidents have or allegedly have taken place:

  • the University of Sri Jayewardenepura dog killings by a pest control company identified as Ultrakil,
  • reports that dogs at Rathnapura Hospital were sedated and taken away (fate unknown),
  • dogs at University of Kelaniya were allegedly gassed/killed,
  • dogs at Rajagiriya Ayurveda Hospital have been or are to be removed/killed and,
  • dogs and cats at the University of Moratuwa have been administered lethal doses of sedatives by Rakna Lanka Security Services (2 dogs and 10 cats were found dead, 1 cat died later).

The above incidents are all reported to have occurred at the request of the respective heads of these institutes. These are all public institutes and instances where someone other than a qualified veterinarian, with no justification, administered a potentially fatal dose of sedatives to these animals.

The public demand on us to intervene as the AWAC has now turned into accusations, some lurid, that we a committee of voluntary animal welfare activists are benefitting from being in this committee at the expense of animals, because the Minister has not convincingly done anything to prevent these massacres.

Sadly, the situation has deteriorated and the inaction on the Minister’s part has resulted in the loss of the Minister’s credibility as wanting a humane solution. If we continue to serve in this committee without publicly expressing our dissent regarding the ever increasing dog massacres, we as the AWAC would not be taking our role seriously.

We cannot echo or condone the conflicting stance the Minister takes by saying there is a No-Kill Policy on Dogs and that he will not promote the killing of dogs, but that he is unable to intervene in extreme decisions taken by others regarding dogs in their institutions. This is akin to any person being allowed to take the law into their own hands when circumstances become difficult to manage.

The AWAC has submitted humane solutions to the Minister, which he as The Authority should put into effect instead of taking the above stance.

Therefore, we call upon Minister Faiszer Musthapha to publicly announce that NO ONE can kill dogs citing public nuisance and other issues, and if anyone does, the Ministry will take legal action against such persons, regardless of his/her position.

Animal Welfare Advisory Committee to Minister Faiszer Musthapha

Irangani de Silva, Chairperson      

Dumindra Rathnayake                    

Wibodha Ambeygoda          

Iraki Kodituwakku

Champa Fernando

Kim Cooling

Gayani Gunasinghe

Michelle Fernando

Shilpa Samaratunga

Manoja Weerakkody

 

Serman by a Buddhist Monk from Bangladesh

July 19th, 2017

Dr Sarath Obeysekera

I  Was at a pre-alms giving function held at my brother’s place last night .Serman was delivered by a  young monk who has come to Sri Lank from Bangladesh when he  was small ( now  he may be in late twenties) gave an insight of our society .His controversial serman was about some monks and laymen claiming that they have achieved Sothapaththa” (So’wan )  and what a farce it is .People have not clearly understood that most of  the people in our society are full of hatred .ignorance and cravings ,That is why in Sri Lanka we currently have many national and political issues disturbing our well being and peace .We keep cheating ourselves rather than being honest. People and monks both  are cheating and pretend that we are pious .

He mentioned that So’wan means ,the person has become neutral and controls his mind in certain aspects .He/she does not react when ever good or bad happens ,He/she  controls his mind and trains him/herself to not to react to any good or bad cause .

He mentioned that Sinhalese are proud of having a long cultural heritage having over 180 kings and almost over 100 of them has either killed his son.wife.parents  or being killed by his son or the father .Despite the fact that we Sinhalese’s talk about our culture and piousness  ,we are a nation who have not followed Buddhism in true sense ,( he as apologetic of being a non sinhala monk speaking eloquent Sinhala ) .

We have to propagate that values of religious beliefs among the people and make them understand that we have to be honest and tolerant .We go on demonstrations, hate thy neighbour, peep into other people’s affairs and talk about what a great nation we are  and it is a farce.

I came out of the serman and thought, he should be in a TV program and preach so that our politicians and the people learn something to live peacefully in this country.

Dr Sarath Obeysekera

Judiciary should not succumb to political skulduggery

July 19th, 2017

BY FAIZER SHAHEID Courtesy Ceylon Today

The current regime came to power promising to restore democracy, human rights, and rule of law while eradicating corruption, nepotism, and impunity. Thirty months later, the government appears to be struggling to escape after ensnaring itself. Rule of law was one of its foremost slogans it carried forth, and for this the Courts required to have an independent judiciary and a brilliant enforcement mechanism.

However, to this date, no major arrests have been made, and all this is while a popular Attorney-at-law, Nagananda Kodituwakku, takes on the entire system, claiming that tampering of the judiciary has been recurring over a long period of time.

Background

Attorney-at-law Nagananda Kodituwakku is renowned for his famous case against the defeated candidates of the August 2015 elections, who sought to re-enter through the back door of Parliament by resubmitting themselves through the National List. In his case, he named Thilanga Sumathipala, Mahinda Samarasinghe, S. B. Dissanayake, Lakshman Yapa Abeywardena, Angajan Ramanathan, A.M.H.M. Lebbe, and Vijith Vijayamuni Zoysa of the United People’s Freedom Alliance (UPFA), M.H.M. Navavi of the United National Party (UNP), Sunil Handunnetti and B.N.R. Weerakoon of the Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) as defeated candidates who re-entered Parliament after the 2015 elections.

He claims they re-entered Parliament through a Constitutional loophole set in Article 99A, which reads, “being persons whose names are included in the list submitted to the Commissioner of Elections under this Article or in any nomination paper submitted in respect of any electoral district by such party or group at that election.” Article 99A was founded on the premise of the Fourteenth Amendment to the Constitution, which Kodituwakku claims violates Article 3 of the Constitution on franchise of the people, and thereby Article 83, which requires a referendum if certain provisions of the Constitution are to be amended. His petition claims that Article 14 should hence not be recognized as to have amended the Constitution.

In a letter addressed to the President of the Bar Association of Sri Lanka, dated 10 July 2017, Kodituwakku claims there had been frequent tampering of the judiciary which had also led to the enactment of the Fourteenth Amendment to the Constitution.

Fourteenth Amendment Controversy

Attorney-at-law Nagananda Kodituwakku claims that Article 99A was only enacted through two-thirds of the members of Parliament and ascent by the Speaker on 24 May 1988. He claims it came through because the Executive and Legislature had deliberately compelled the Judiciary to sing to the tunes of the Executive. He claims that an investigation revealed that a 12-member Parliamentary Select Committee (PSC) was appointed in 1983 headed by its then Prime Minister, Ranasinghe Premadasa who was appointed to look into necessary changes to franchise and elections. He claims that the proposed 99A and Fourteenth Amendment of the PSC did not contain any provision on defeated candidates. However, President of the time, J.R. Jayawardene had presented a distorted Fourteenth Amendment to the Supreme Court of Sri Lanka, and Kodituwakku goes on to claim, it was accompanied by a letter to the Chief Justice at the time, Parinda Ranasinghe dated 8 April 1988.

Subsequently, a five-judge bench was appointed to look into the proposed amendment, which was neither published in a Gazette nor placed in the Order Paper of Parliament. Only one concerned citizen had taken it upon himself to file action against the case, and that too was promptly rejected by the Court without stating any reasons on the very day it was filed. According to the letter of Kodituwakku, the Court’s response was: “We have considered the respective submissions made in regard to this matter, and our determination is that Clause 3 and Clause 8 (Clauses that permitted party secretaries to appoint rejected candidates through the National List) of the Bill are not inconsistent with the Provisions of Article 3, read with Article 4(a) and 4(e) of the Constitution, and therefore do not require the approval of the People at a Referendum.”

There is no reasoning provided in the Court’s response, as is required by Article 123 of the Constitution. Kodituwakku claims this is because of well-founded records of intimidation of judges at the time, and it was likely the decision of the Judges was made under duress. He cites a report published by the International Commission of Justice in 1984 where it is said that J.R. Jayewardene had found the Supreme Court to be a hindrance to his policies and deliberately made life difficult for them if they did not comply with his wishes.

He further claims that there were two bills on the Fourteenth Amendment in circulation at the time, and he cites a speech made by Prime Minister of the time, Ranasinghe Premadasa. In this speech, Premadasa is alleged to have questioned if the Fourteenth Amendment was the one they had already discussed about, or another, which was in circulation and different from what he referred to. He also refers to a further speech where Premadasa clarifies the position of the PSC in respect of the Fourteenth Amendment, and the speech is said to have had no reference to a clause on rejected candidates.

Kodituwakku had claimed that this was a deliberate attempt to defraud the people of their Constitutional Rights.

Follow up

Taking into account the circumstances, Kodituwakku claimed he had made a formal application to Chief Justice at the time, K. Sripavan on 26 August 2015. However, Chief Justice Sripavan had declined to make an order and referred to Justice Chandra Ekanayake, who also wanted no part of it. She therefore referred the application to Justice Priyasath Depp who finally referred to Justice Eva Wanasundara. Justice Wanasundara had refused Kodituwakku on the grounds that observations of the Court only needed to be communicated to the President and Speaker and nobody else. Thereafter, Kodituwakku had made another request to Justice Sripavan on 10 September 2015 and the entire Supreme Court Special Determination Record SC/SD/02/1988 was released.Kodituwakku claims that he had thereafter produced overwhelming evidence of a great Constitutional fraud which had robbed Sri Lankans of their Constitutional Rights before Justice Sripavan. However, Justice Sripavan had turned down the request to have a full bench stating that the issue was not of national importance, although he had apparently acknowledged the flawed decision of the Fourteenth Amendment judgement.

Consequent to refusal, Kodituwakku had made a second request to the then Chief Justice by way of a motion. However, Justice Sripavan had declined to make a ruling and in lieu of that stated the motion amounts to obstruction of justice and interference in the due administration of justice. He had further taken action to circulate the motion to consider if Kodituwakku should be suspended from legal practice. In response, Kodituwakku filed a further motion against Chief Justice Sripavan and Justice Eva Wanasundara stating that the action initiated by the Chief Justice was intimidatory and amounts to abuse of judicial power. He also cited provisions of the UN Principles on the Role of Lawyers which require that judges permit lawyers to pursue their functions without intimidation and harassment. He had requested a bench of seven judges without Chief Justice Sripavan and Justice Eva Wanasundara to hear his case.

Following this saga, Chief Justice Sripavan stepped down from the National List case and asked for it to be heard by a bench of which he was not a part.

Judges repeatedly intimidated

Although the country believes in the doctrine of separation of powers (Executive, Legislature, and Judiciary), all three of the powers had repeatedly encroached on the powers of the others. Parliament too has made use of its privileges to make abstract comments on the conduct of duties of the judiciary, while the Executive has abused his power to make appointments as a mode of controlling the judiciary.

Very recently, UN Special Rapporteur for the independence of judges and lawyers, Monica Pinto had expressed rather embarrassing views of judges and lawyers in Sri Lanka. Her report, compiled after her visit to Sri Lanka in April 2016, contained similar views of the judiciary in Sri Lanka. However, the statements fell on deaf ears. Her comments were treated in the same way the comments of UN Special Rapporteur on Human Rights and Counter-terrorism, Ben Emmerson, QC were treated by Justice Minister, Dr. Wijeyadasa Rajapakshe. He took absolutely no heed of the views expressed by either. Instead, he explained that the UN Special Rapporteur lacked calibre.

While it is good to stand your ground and defend your country, to deny that the country suffers is simply a fallacy to gain more votes.

In the past, judges had made mistakes in order to receive favours from the politicos in power. Nagananda Kodituwakku points out the controversy relating to the Fourteenth Amendment. However, much politics has been played in the judiciary over the years rather emphatically.

The appointment of Justice Shirani Bandaranayake in 1996 to the Supreme Court even though she had zero prior experience in the judiciary is a perfect example of abuse of power. Likewise, President Chandrika Bandaranaike Kumaratunga appointed a former Attorney-General, Sarath N. Silva as the Chief Justice, whereby many mistakes were made. The former Chief Justice now acknowledges his mistakes rather publicly on a political stage.

After Shirani Bandaranayake was appointed as Chief Justice, it appears that the politicians in power and the heads of the judiciary did not get along too well for a short period of time. Due to this reason, Former President Mahinda Rajapaksa had her impeached in an unceremonious fashion and appointed one of his loyalists, Mohan Peiris as the Chief Justice in her place.

The proceedings of the impeachment were ill-conceived and drew plenty of bad blood. As soon as President Maithripala Sirisena came to power, he saw to it that Mohan Peiris was sent home. However, this time, there were no impeachment proceedings. Of course, President Sirisena violated the Constitution like he did not know it existed on many occasions, but his repeated fidgeting of the judiciary is most unwelcome. In this particular context, he removed Mohan Peiris from office and appointed Shirani Bandaranayake again in his place, and then she stepped down the next day and K. Sripavan was appointed in her place. Hence, the political melodrama in the judiciary continued even after the action filed by Nagananda Kodituwakku.

Erosion of confidence in the Judiciary

Even at present, there have been claims of repeated intimidation of judges in the Court system. A well-known fact is the appointment of non-career judges to the superior courts instead of career judges. While career judges remained in their respective positions, it is often seen how certain judges are introduced from outside the system fairly often.

When President Sirisena appointed R. Kannan as a High Court Judge, it was met with rather severe criticism. Likewise, the appointment and promotion of other judges appears increasingly to depend on political backscratching rather than on merit. It has depleted the standards of the judiciary and contaminated the legal system as a whole, thereby spoiling the good work of the majority in the legal fraternity.

On 28 November 2015, the Bar Association of Sri Lanka affirmed that the judicial system had not met the confidence of the people over a period of time. This does not appear to have improved recently.

In the absence of elections, the Courts have now become the political battlefield. Cases have been filed against the appointment of defeated candidates, indefinite postponement of elections and even the existence of a National Government has been challenged. However, politics appears to infringe in each of these cases. Many of these cases are over two years old and have been repeatedly subject to judicial delays. Being so, the Justice Ministry revealed recently that there is a backlog of over 700,000 cases in the Sri Lankan Courts.

If this must change, a system ought to be introduced where the judiciary is completely independent of politics. The judiciary should be permitted to conduct its roles appropriately and idealistically, without having to succumb to political skulduggery. More often, these cases are dragged for years, and are not resolved by the time of the next election, hence wasting the valuable time of the Courts. It is also imperative that judges take serious consideration of their past mistakes and rectify them, before the people of Sri Lanka begin to identify the judiciary as a political force.

(The writer is a law tutor and an independent researcher of laws. He holds a postgraduate degree in the field of Human Rights and Democratization from the University of Colombo and an undergraduate degree in Law from the University of Northumbria, United Kingdom)

(faizer@live.com)

NFF withdraws from constitutional assembly

July 19th, 2017

Courtesy The Daily Mirror

A letter was handed over to the Speaker of Parliament stating that five members of the National Freedom front (NFF) representing the UPFA will withdraw from the constitutional assembly.

The letter signed by MP’s Wimal Weerawansa, Weerakumara Dissnayake, Jayantha Smaraweera, Udayashantha Gunasekara and Niroshan Premarathna cited ten reasons for the decision.

The parliamentarians said they bowed down to the Mahanayake Theros view that the country did not need a new constitution at the moment and questioned the legality of the process as they alleged the public was neither informed of the assembly’s decisions nor were they a part of it.

The letter also said the government and the President did not have the mandate to establish, maintain and implement the decisions of such an assembly, while the Joint Opposition did not have the mandate to be a part of it.

Discussions of the six sub committees appointed by the assembly not being revealed to the media and the opposition allegedly not being allowed to express its views during these meetings, in addition to the lack of faith that the process would result in a constitution accepted by all parties were other reasons cited by the group.

Dr. Neville Fernando to settle all loans in 10 years

July 19th, 2017

Courtesy The Daily Mirror

The South-Asian Institute for Technology and Medicine (SAITM) today said that as per the Cabinet Memorandum approved by the Cabinet, the mortgage rights of the Dr. Neville Fernando Teaching Hospital (NFTH) will remain with the Bank of Ceylon (BoC) until such time all loans are repaid by SAITM within the next 10 years, after which all titles of ownership will be vested with the Government of Sri Lanka.

Issuing a statement, the SAITM also stated that This arrangement was materialized under the advocacy of attorneys of BoC, the government and SAITM in the best interest of all stakeholders. Furthermore, SAITM would like to clarify that the Sri Lankan Government has not made any form of payment to SAITM as compensation or lease, under the said agreement.”

Contrary to the statements issued by parties with vested interests, the Dr. Neville Fernando Teaching Hospital (NFTH) hospital valued at Rs.3.55 billion was ceremonially handed over to the Government to augment the free health care provided by the Government to Sri Lankan citizens.

The land which is owned by the Urban Development Authority (UDA) will be sub-leased to the Ministry of Health for a nominal rent of Rs.1,000 per annum.

The NFTH was ceremonially handed over to the government of Sri Lanka on July 17 in the presence of President Maithripala Sirisena, Health, Nutrition and Indigenous Medicine Minister Dr. Rajitha Senaratne and Higher Education and Highways Minister Lakshman Kiriella.

Accordingly, a tri-party agreement will be signed by the Chairman of SAITM, Secretary to the Ministry of Health and the General Manager of Bank of Ceylon, formally handing over the Dr. Neville Fernando Teaching Hospital, which will function as a government hospital offering free healthcare, effective August 1, 2017.

The Management of SAITM aspires to work alongside the government, as it has done in the past, to uplift the healthcare sector in Sri Lanka, and to thereby enable all citizens, access to efficient and quality health services from qualified professionals,” the statement added.

IMF only approved the third tranche, not a new loan – Bandula

July 19th, 2017

Joint Opposition’s Parliamentarian Bandula Gunawardana stated that the third tranche of the International Monetary Fund’s (IMF) loan was granted to Sri Lanka as a result of the National Inland Revenue Act which was presented to the Parliament.

He stated this at a press conference of the Joint Opposition today (19).

Gunawardana further remarked that the media had blown the news about the third tranche out of proportion, and explained that it was merely a continuation of an existing loan scheme, and not a new loan altogether.

The former minister added that the Government had introduced the Inland Revenue Act for the purpose of increasing revenue, according to the agreement arrived at with the IMF.

He proceeded to state that the present Government had introduced this new taxation policy in an attempt to sabotage all forms of tax relief provided by former President Mahinda Rajapaksa during his tenure as the Finance Minister, and clarified that state-sponsored relief was also included under the new Act.

Bandula Gunawardana further expounded by stating that the IMF had put forth several primary conditions governing the loan scheme, including bridging the gap in the national budget and increasing foreign exchange reserves.

Emirates to operate one-off A380 flight to Colombo

July 19th, 2017

TradeArabia News Service

DUBAI,

Emirates’ iconic A380 aircraft will make a one-off landing at the Bandaranaike International Airport (BIA) in Colombo on August 14 as the airline joins local authorities in the celebration of the airport’s resurfaced runway.

The special flight, operating as EK654 from Dubai, will be the first A380 aircraft to disembark passengers in Sri Lanka after completing a commercial service.

The one-off A380 aircraft will arrive at 16:10 hours and be on ground for more than six hours before it returns to Dubai as flight EK655 departing at 22:10 hours, enabling airport executives, VIPs, trade partners and media to enjoy a guided static tour of the double-decker aircraft.

Colombo has welcomed us from the day Emirates commenced daily flights from Dubai in 1986, just a year after the airline launched its operations.  We are honoured to work alongside the city, airport, and the Sri Lankan Civil Aviation authorities, to bring our flagship A380 to this vibrant destination. For BIA and for aviation enthusiasts in Sri Lanka, this will certainly be a special day and we look forward to showcasing our unique on board products in this market,” said Ahmed Khoory, Emirates’ senior vice president, West Asia and Indian Ocean.


Emirates’ A380 aircraft

Customers in Sri Lanka can experience Emirates’ double-decker aircraft by connecting through the airline’s Dubai hub to more than 45 A380 destinations. With its quiet cabins, onboard lounge and shower spas in premium cabins, Emirates’ A380 products and services are unparalleled in the industry, giving all our passengers on board an unsurpassed travel experience.

As the first and only airline in the world to operate a fleet of all Airbus A380 and Boeing 777 aircraft for its passenger flights, Emirates’ operating fleet remains modern and efficient while offering customers a high level of comfort.  Since 2008, Emirates has flown over 80 million passengers on its A380 fleet.

Emirates operates a total of 34 flights a week from Colombo — 27 flights westward to Malé and Dubai and seven eastward to Singapore connecting onwards to Melbourne, Australia. The airline has deployed ultra-modern Boeing 777-300 ER aircraft on scheduled flights serving Sri Lanka. –

http://www.tradearabia.com/news/TTN_327778.html

Sri Lanka to probe 2011 World Cup cricket defeat

July 19th, 2017

france24.com

Sri Lanka’s sports minister gave his support Wednesday for an investigation into the country’s controversial 2011 World Cup loss against India, amid fresh allegations of match fixing.

The South Asian nation lost the World Cup decider by six wickets at Wankhede stadium in Mumbai, stunning the cricket-mad island. Then Sri Lanka skipper Kumar Sangakkara resigned soon after the match.

Pressure has since been mounting for an inquiry into the shock defeat, with a former cricket captain and a previous sports minister going public with their suspicions that Sri Lanka deliberately lost the match.

© AFP/File / by Amal JAYASINGHE | Sports Minister Dayasiri Jayasekera (L) has given his support for an investigation into the country’s controversial 2011 World Cup loss against India

“The allegations merit an investigation,” Dayasiri Jayasekera told reporters in Colombo.

“As soon as I get a written complaint, I will start a probe.”

Sri Lanka, batting first, scored 274-6 off 50 overs and appeared in a commanding position when Indian superstar Sachin Tendulkar was caught for 18.

India turned the game dramatically thanks partly to poor fielding and bowling by Sri Lanka.

The sports minister at the time Mahindananda Aluthgamage has raised fresh concerns, telling local media there were “several disturbing factors about that game”.

Four last-minute changes were made to the Sri Lankan side without prior approval being sought from the sports minister, breaching convention.

“Then there are also questions about the behaviour of a very senior player. During the match, instructions sent to the field were ignored,” Aluthgamage said, without naming the player in question.

The former minister said he launched an inquiry after the match, but the investigation was scuttled.

His concerns followed quick on the heels of comments from former Sri Lanka skipper Arjuna Ranatunga, who last Friday demanded an inquiry be held to expose the “dirt” on dodgy cricketers.

Last year, the International Cricket Council imposed a three-year ban on a top Sri Lankan official Jayananda Warnaweera for failing to cooperate with an anti-corruption investigation.

Sri Lankan players and umpires have been accused of match fixing in the past, but Warnaweera was the first high ranking official to be found guilty and penalised.

Betting is illegal in most of the cricket-mad Indian subcontinent, but backstreet bookmakers — many with underworld links — still flourish.

Although no big-name Sri Lankan player has ever been convicted of corruption, several former stars have made allegations of match fixing or spot-fixing — when players deliberately bowl or field badly to give away a set number of runs.

http://www.france24.com/en/20170719-sri-lanka-probe-2011-world-cup-cricket-defeat

by Amal JAYASINGHE

Amari enters Sri Lanka with the opening of a new beachfront resort in Galle

July 19th, 2017

incentivetravel.co.uk

ONYX Hospitality Group, one of Asia’s leading hotel management companies, has launched a brand-new Amari property in Sri Lanka’s historic southwest coastal city of Galle. The 172-room Amari Galle, located a short distance from the UNESCO World Heritage Galle Fort, is ONYX Hospitality Group’s third hotel in Sri Lanka. This hotel is also the Group’s third Amari opening this year, following Amari Johor Bahru in Malaysia and Amari Yangshuo in China.
This new beachfront hotel is prominently situated on the Colombo-Galle main road and offers easy access to nearby attractions including Galle Fort, the largest remaining fortress in Asia built by the Europeans, and Unawatuna and Hikkaduwa, popular destinations for water sports such as scuba diving, snorkelling, windsurfing and kite surfing. Sri Lanka’s international airport in Colombo is about two and a half hours away by car.

Originally from Thailand and expanding across Asia, Amari has a rich and long standing heritage and is well known amongst travellers worldwide,” said Douglas Martell, President & CEO, ONYX Hospitality Group. Amari celebrates the colours and rhythms of modern Asia with each hotel highlighting the textures and flavours of its unique setting through architecture, design, cuisine and service. With the opening of our first Amari in Sri Lanka, we are building a service culture which combine Asian hospitality values and the deep rooted local customs”.

Amari Galle’s architecture and design takes inspiration from the natural beauty of the Galle coastline. A panoramic view of the ocean, the gentle sea breeze and warm southern smiles of the Amari Galle team are what greets guests upon arrival.

Every guest room and suite at Amari Galle offers direct sea views and private balconies. Light filled and spacious interiors capture the tranquility of the coastline with soothing colour schemes that create a beach house feel and artwork which reflect the common sights of the surrounding area. The hotel offers accommodation options in five broad categories: deluxe ocean view, deluxe terrace ocean view and grand deluxe ocean view rooms, one bedroom suites and a 360 square-metre presidential suite complete with roof terrace and private plunge pool.

Ahara Gourmet Gallery, the signature market-style restaurant of Amari Galle, offers guests the opportunity to interact with chefs and experience the vibrant flavours of Asian and international cuisines inspired by the region’s rich street food culture. Shoreline Beach Club provides the ideal setting for guests to take in the calming view of the ocean while sampling a variety of snacks and cocktails.

The rooftop bar Bommu, named from the local expression ‘let’s have a drink’, is the ideal place to unwind and mingle. The ambience of the bar is picturesque with the serene and ever-changing ocean horizon as the backdrop. Bommu introduces a range of classic and innovative cocktails, locally inspired tapas and soothing tunes from the house DJ. Reflecting Amari’s commitment towards facilitating shared experiences, all three of Amari Galle’s dining locations provide the perfect atmosphere for sharing and togetherness.

Another feature unique to Amari is the Voyager Lounge, a comfortable and relaxed space ideal for informal gatherings, reading, working or light meals. Open to all guests, this 24-hour facility also features a library, showers and luggage-sized lockers, perfect for travellers who are arriving early or departing late at night.

Amari Galle is well positioned to cater to a wide variety of guest needs. For families with children, there is a kids’ pool, a supervised Kids Club and babysitting services on request. Guests who want to indulge in complete relaxation can visit Breeze Spa which offers a range of mood-based therapies. Concocted specially for Amari Galle, the signature treatment at Breeze Spa is the Galle Ceylon Retreat Package, a locally inspired therapeutic ritual infused with the country’s iconic spices and herbs.

To help travellers enjoy the most of Galle and its diverse attractions, the hotel’s warm and friendly Amari Hosts are on hand to provide local destination recommendations and tips.

Amari Galle is equipped to handle meetings, seminars, product launches and workshops with a ballroom that can accommodate approximately 250 people for seated dinners, supported by three IDEA rooms designed for creative meetings. Amari Galle is also a perfect venue for weddings. The hotel’s experienced team of wedding planners provides guidance from recommending enticing menus to creating stunning set ups for that special day.

Amari Galle is undoubtedly an ideal location for any occasion, be it business functions, weddings and celebrations or simply to relax and experience the very best of modern Asia and the historic town of Galle, rich in culture and tradition.

Enjoy an opening offer at Amari Galle Sri Lanka with prices starting from GBP 88++ per night in a Deluxe Ocean View room including breakfast, valid until 31 October 2017.

SOM designs “new skyline” for port area of Sri Lanka’s largest city

July 19th, 2017

dezeen.com

SOM has won a competition to design a new district for Sri Lankan city Colombo, with a design featuring numerous skyscrapers, a marina, canals and a park, influenced by the country’s tropical climate.

SOM Columbo Port City Masterplan, Sri Lanka

The finance and marina district masterplan was designed by SOM for CHEC Port City Colombo, which is looking to transform 269 hectares of reclaimed land beside Colombo’s central business district.

SOM Columbo Port City Masterplan, Sri Lanka

Backed by the China Communication Construction Company, the Port City masterplan aims to create a new hub for commerce, tourism and culture in Sri Lanka’s largest city, with connections to the main port and the historic Galle Face Green recreation ground.

The masterplan, created in collaboration with landscape architecture firm Grant Associates, involves the creation of a “new skyline” that is visible from different viewpoints across the city.

SOM Columbo Port City Masterplan, Sri Lanka

A sequence of public squares, parks, a new harbour and canals fringed with walkways are expected to create a varied public realm, informed by Sri Lanka’s geography, ecology and tropical climate.

A central plaza features shaded promenades inspired by hanging gardens that extend around the edges of the new marina.

“The locally resonant design approach is also apparent along the canal edge promenade, where inlets of varying character reference the lagoons of Sri Lanka’s rich and articulated coastline,” the project team suggested.

SOM Columbo Port City Masterplan, Sri Lanka

A large cultural venue located at the tip of the Marina District aims to attract people from the adjacent central business district toward the waterfront.

According to the design team, the proposal “offers a richness of urban opportunities and a robust framework with carefully designed public spaces”.

SOM Columbo Port City Masterplan, Sri Lanka

“It presents a dynamic new vision for Port City Colombo that promises to deliver high-quality urban environments for residents and visitors,” the team said. “The plan is designed to accommodate future growth and change within a sustainable development framework.”

SOM designs “new skyline” for port area of Sri Lanka’s largest city

SOM, short for Skidmore Owings & Merrill, originates from Chicago but today has offices all around the world. The firm ranked at number 119 on the inaugural Dezeen Hot List, which lists the most newsworthy and popular names in architecture and design.

The company’s other recent masterplan designs include a 16-hectare district in Bangkok, comprising a cluster of skyscrapers interspersed with green space, and a plan for the transformation of the Beaux-Arts 30th Street Station in Philadelphia.

Port City Colombo is slated for completion in 2041.

Images are by SOM and Meshroom.

SOM wins contest to design centre of Sri Lanka’s $15bn port city

July 19th, 2017

Major US architect Skidmore, Owings & Merrill (SOM) has won a three-horse race to design the centre of Sri Lanka’s controversial, Chinese backed Port City of Colombo.

The competition was held to gather design concepts for the financial district and the marina area of the port, which Sri Lanka’s government had previously suspended amid concern over undue influence from China and irregularities in the contract process.

Now back on, the port is expected to have an initial investment demand of $1.5bn, rising to $15bn upon completion of all its phases.

The other two designers were Nikken Sekkei of Japan and San Francisco’s Gensler, presently the world’s largest architect.

The three designers were required to work within the existing masterplan and the investment value of the scheme. The participants were given the freedom to reorganise land use, mix, height and other development parameters provided they kept to the allocated boundaries.

SOM’s entry was the unanimous choice of the competition’s international jury. It was particularly praised for demonstrating exceptional sensitivity to the ecological and cultural context of Sri Lanka”.

SOM’s digital rendering of the financial district

The project will give Colombo a 269ha extension on land reclaimed from the sea. It is being developed by the government of Sri Lanka and Chinese group, CHEC Port City Colombo, a subsidiary of the China Communications Construction Company (CCCC).

The ambitious scheme, part of China’s One Belt, One Road” global transport infrastructure strategy, is set for completion in 2041.

Altogether, the city will have five distinct districts: the Financial District, Central Park Living, Island Living, The Marina and the International Island.

Visitors inspect a model of the design following the announcement of the winner (SOM)

N Rupasinghe, the secretary to the Ministry of Megapolis and Western Development, commented in a press statement that the project was intended to present a modern image of Sri Lanka. He said: Unlike anytime in the history of our country where our cities have taken centuries to grow organically, today we have a planned city which will be completed in 25 years.”

Lim Kian Siew, Director of Planning and Development at CHEC Port City Colombo, added that the company would take the best ideas from all three of the submissions. He said: All the submissions contained ideas we consider worth exploring. We are open to ideas from all the entries provided they are viable and implementable.

Of course every competition needs a winner and SOM has proved to be better than the others.”

SOM said its design was influenced by Sri Lanka’s varied landscape and complex tropical climate.

It said: The squares, canal edges, gardens, a new harbour, and a new city park take cues from the local environment to create a sympathetic proposal that is rooted in the country’s unique geography and ecology.”

The port city has been an object of intense political controversy both within Sri Lanka, and as an element in the growing geopolitical rivalry between India and China. See related stories below for more on this aspect of the scheme.

Top image: SOM’s digital rendering of the financial district

Australia helps Sri Lanka as dengue toll hits 250

July 19th, 2017

Australia will join Sri Lanka in its war on dengue fever, Foreign Minister Julie Bishop said Wednesday, as the virus has claimed a record 250 lives and infected nearly 100,000 people in the South Asian country this year.

Sri Lanka has deployed hundreds of troops to destroy mosquito breeding grounds as it battles to control the spread of the mosquito-borne virus, which has been unprecedented and caught authorities off guard.

Humid monsoon weather, stagnant water from recent flooding, as well as mounting piles of rotting garbage accumulating in the capital, have combined to create abundant areas for mosquitoes to multiply.

Australia will provide AUS$500,000 (US$400,000) to fund the World Health Organization's dengue prevention and control measures in Sri Lanka, where the virus has claimed 250 lives and infected nearly 100,000 people this year

Official figures show about 250 deaths so far this year compared to 78 for the whole of last year, when only about 55,000 infections were reported.

Bishop said Canberra would provide AUS$500,000 (US$400,000) to fund the World Health Organization’s dengue prevention and control measures in Sri Lanka.

It would also fund a AUS$1 million research partnership between Australia’s Monash University and Sri Lanka’s health ministry.

She said Sri Lanka could benefit from Monash University’s groundbreaking research to trial the introduction of naturally occurring Wolbachia bacteria to Sri Lanka’s mosquito populations.

“It prevents the dengue virus from being transmitted between people,” she said. “It also has the ability to block other mosquito-borne diseases such as zika and chikumgunya.”

Bishop made the announcement after talks with her Sri Lankan counterpart Ravi Karunanayake.

Authorities have blamed a garbage disposal crisis in Colombo for the unusually large infections.

The country’s main rubbish tip collapsed in April, crushing dozens of homes and killing 32 people.

Stagnant water left behind after last month’s flooding was also seen as contributing to the spread of dengue.

http://www.dailymail.co.uk/wires/afp/article-4711408/Australia-helps-Sri-Lanka-dengue-toll-hits-250.html

Invoking Nuremberg in Colombo

July 18th, 2017

By SANJA DE SILVA JAYATILLEKA Courtesy The Island

“They are commitments that Sri Lanka voluntarily undertook in the light of 70 years of experience of Transitional Justice since the Nuremberg trials…”-Ben Emmerson QC, UN Special Rapporteur

One of the two resolutions adopted at the 5th regular session of the UN Human Rights Council on the 18th of June 2007 is Resolution A/HRC/RES/5/2 namely, the “Code of Conduct for Special Procedures Mandate-holders of the Human Rights Council”.This resolution was adopted without a vote. Article 12 of the text says that Special Procedure should “In implementing their mandate, therefore, show restraint, moderation and discretion…”

article_image

In invoking the loaded “N” word –Nuremberg–to ascribe a motivation to the GoSL in co-signing the last two resolutions, I hardly think that UN Special Rapporteur Ben Emmerson QC was exercising any of those recommended qualities. The danger is that when pronounced from the position of authority he holds as a Special Rapporteur of UNHRC, it won’t be long before Sri Lanka will, at least in global public opinion, be associated with the heinous crimes against humanity committed by the Nazis in 1939-1945. It was irresponsible on Emmerson’s part, to say the least. Making careless and extravagant statements also discredits the dignity of the UN Human Rights Council itself and brings into question the impartiality of the Report and its recommendations to be presented to the Council.

In addition, Emmerson’s remarks contain false information. Transitional Justice, according to the relevant UN Background Note, emerged in the 1980s and 1990s “mainly in response to political transitions that took place in Latin America and Eastern Europe…” and has nothing whatsoever to do with the Nuremberg Trials! Nuremberg tried the leaders of a war of aggression in which the crime of genocide was committed, better known as the “Holocaust”.

Sri Lanka’s war against the LTTE couldn’t be more different since it was waged to secure for the people, the sovereignty and territorial integrity of the legitimate state, two aspects affirmed by the UN Charter, as well as to liberate, in the final phase,over two hundred thousand ethnic Tamils held as human shields.One can be forgiven for suspecting that the reference to Nuremberg was a deliberate attempt to conflate in the minds of the world’s public opinion, Sri Lanka’s war of self-defence and liberation waged by a legitimate democratic state, and the invasive war of territorial conquest and extermination waged by Nazi Germany.

As for Transitional Justice itself, repeated like a mantra by INGOs, NGOs and UN officials alike, it was a response not to transitions within electoral democracies, but”transitions to democracy” in Latin America. Today, everything and the kitchen sink is thrown into the concept, and used in every conceivable situation whether it is relevant, appropriate or not. The UN note says that “As transitional contexts have shifted geographically from Latin America and Eastern Europe to Africa and Asia, transitional justice practitioners have also engaged with local –sometimes called ‘traditional’ –justice measures, which can offer an important complement to transitional justice.” What on earth is it exactly, now that Asian and African ‘traditional measures’ have also been added on, and why is it applied to Sri Lanka? It seems to be a handy cure-all for all the world’s ills.

It is said in the UN Background Note that for Transitional Justice to work, it has to be done holistically, with criminal prosecutions, truth commissions, reparation programs, security sector reform and memorialization efforts. Sounds familiar? Naturally. These are the efforts that are being funded in Sri Lanka. It’s a formula. Let’s not forget the “gender-mainstreaming” approach. This is also a part of the growing body of Transitional Justice initiatives. It is open any other suggestions one might have.

Certainly these reforms,taken individually, make sense for a country like Sri Lanka or any country, especially reforms to do with gender. But as part of a body of law taken together, a package as it were, applied as a whole to Sri Lanka’s post conflict situation, it distorts beyond recognition the problems that Sri Lanka needs to address. It makes us look like a failed state, where massive abuses of a minority took place, the reason for the war was aggression against an ethnic minority, and women were abused routinely, perhaps with genocide –in Nuremberg terms –committed by an undisciplined military. It is ridiculous.

And yet, as Special Rapporteur Emmerson says, the commitment to Transitional Justice was not externally imposed. We committed to this ourselves in co-sponsoring the twin UNHRC resolutions of 2015 and 2017. And this seems to give him the excuse to say that “those members of the armed forces who committed gross human rights violations…” rather than “alleged violations” or “allegedly committed”. Does Transitional Justice allow indictment before the facts have been established beyond a reasonable doubt? I wouldn’t be at all surprised! The first thing a self-respecting nation would do is to ask for a debate on this concept at the UN Human Rights Council so that its scope and its limits can be established clearly and applied more effectively, preventing it bloating like a balloon just before it bursts.

Mr. Emmerson also said he will not speculate as to what could happen to Sri Lanka if it didn’t abide by its commitments, right after he speculated that it could result in revocation of Sri Lanka’s EU status (by which he means GSP Plus), censure by the Human Rights Council and “indeed reference to the Security Council”. I wish he hadn’t said that. The Security Council is a serious place that deals with on-going situations threatening peace and security in the world. It shouldn’t be used to scare errant governments into compliance with Transitional Justice. As for the EU status, as a UN Special Rapporteur, he has no right to speak for the EU. The Human Rights Council has no authority to change “Sri Lanka’s EU status”.

Censure at the UNHRC is also decided on by sovereign memberstates of the Council. The Special Rapporteur can only present his report and recommendations. He exceeds his mandate, (a violation of the Code of Conduct) when he ventures beyond that. All this undermines the credibility and faith in the independence of the Special Procedures and that is why, together with the Institution Building Package, the Council adopted the Code of Conduct, to safeguard the credibility of the Council, the successor to the discredited Human Rights Commission

Having said that, Mr. Emmerson revealed something shocking. He said that torture is endemic and routine in Sri Lanka. He said that no one from the government, police, or any other sector denied that this. He also said that it is built in to the Criminal Justice structure. He said torture was systematic in Sri Lanka and that it was one of the worst in the world. This is an intolerable situation for any country. Why has it gone on, even under the new regime of ‘good governance’? Why has it been allowed to go on? It is shameful. According to Mr. Emmerson, it goes on even today, when there is peace in the island. (Although Mr. Emmerson thinks that unless we accept accountability and Transitional Justice we will have no peace.After a 30 year war was fought to a finish, it sure looks to me like we have peace and have had it since the war ended in 2009.)

Justice Minister Wijeyadasa Rajapakshe PC, was the only person who was alert enough to challenge at least some of the assumptions of the UN Special Rapporteur. Mr. Mangala Samaraweera was not interested or was incapable of it, during his time as Foreign Minister. Wijeyadasa Rajapakshe obviously didn’t see himself sleep-walking into endorsement like Minister Samaraweera.

At a time when international relations, especially in the area of human rights, is closely linked to international law, and vies to supersede it amidst stiff resistance by a majority of states at the UN, it is only wise to allocate the responsibility of dealing with the UN Human Rights Council to someone who is thoroughly familiar with the subject of Law. If, as in the previous administration, a Ministry of Human Rights is created and brought under the Minister of Justice, the challenges involved would be more knowledgeably and ably undertaken, while safeguarding the sovereignty of our country. Mr. Rajapakshe will certainly be alert enough not to co-sponsor a resolution on Sri Lanka at the Human Rights Council that may start its Preamble with “Recalling the Nuremberg trials…”

AN EUOLOGY FOR DR BUDDHADASA HEWAVITAHRANA, PROFESSOR EMERITUS

July 18th, 2017

RANJITH SOYSA

Dr Buddhadasa Hewavithrana was my lecturer at the University of Ceylon, Peradeniya and later I looked up to him as my guru and guide in the fields of social and economic development of Sri Lanka. I admired his wealth of knowledge and his sharp ability to stand proud by the ordinary people of Sri Lanka.

After completing his secondary education at Ananda College from which he imbibed the vision to server the Mother Lanka he entered the University of Ceylon in 1951 and he was among the first set of students when the University was shifted to Peradeniya. In 1955 he joined the staff as an assistant lecturer while proceeding to LSE for his post graduate studies, He was appointed to the Chair of the Department of Economics and Statistics and served the university till 1998.He also served the Institute of Policy Studies as its Chairman from 2006-2010.

While as an erudite academic he was able to train a good number of economists who were functioning in the key positions in the management of economy, it was in the area of applied economics that he walked the talk.

He dealt on the rural economy, income disparity and adjustment policies. Professor Hewavithrarana, during his sabbatical leave as a Visiting Fellow to Queen Elizabeth House, Oxford University delivered an important lecture on the subject of Poverty and Equity in the Context of adjustment and Meso Police interventions: Sri Lanka”. He was the Economic Adviser to Dr N.M .Perera in an era when the country was aiming for self-sufficiency in the food produce. He authored a number of books such as Rural no-farm Employment, Problems, Issues and Strategies, Economic Consequences of the Devolution and Dangers of Decentralization, The Role of Morality in Economics and Framework for Operationalizing the Buddhist Concept of Gross National Happiness. In his book on the threats paused by the devolution of power to the provinces ,he masterly tackled the subject saying once the devolution of power is completed, no one can put it back together the unit again even in the event of a failure of such an experiment.  In his booklet on the Buddhist Concept of Gross National Happiness he proposes following for the individuals

Action on Work Ethic – Guidelines for Self Operationalization One should practice diligently the pro-happiness Buddhist work ethic such as: cultivate industriousness; make honest effort to earn living through occupations by being energetic, tireless, not lazy; develop an enquiring turn of mind (in modern terms, be innovative, carry out R and D); develop capacity for organizing and carrying out one’s work efficiently and systematically (modern equivalents– project planning, programming and time management). (Gr Sayings, Sn III). These are eminently productivity increasing work ethics and management methods that would naturally lead to material happiness to expand GNH”

Dr Hewavitharane ‘s dexterity in traversing a wide spectrum from Economics to the Politics and to the Buddhist Studies is indeed commendable.

May his journey through Samsara be short.

Examination is the distinguishing mark of attention and cutting off is the distinguished mark of wisdom” – Milindapanna————————–RANJITH SOYSA

Garbage and rotting country with overaged Politicians

July 18th, 2017

Dr Sarath Obeysekera

Quote

FEE FOR GARBAGE COLLECTION –It is high time ……..

Photograph above shows three garbage bins kept in the car porch in front of a house in London .If the occupants place wet food left overs in blue or green bin other than in the gray bin,collectors will not touch it .People pay more than 25000 Rs per month for collection of Garbage and using the Green Bin meant for collection of green garbage such as leaves and tree cuttings, is also charged with an additional amount .Unless  we adapt such a system in Sri Lanka like in the west where people pay for garbage collection in addition to the meagre council tax we pay ,we will never be able to solve  the garbage problem.Any household who puts papers and other recyclable items in the bin other than the blue bin will be charged by the local council and you are liable to pay heavy penalties By imposing such rules ,I am sure neither Joint Opposition not Supreme court can overturn such ruling imposed by the government .

Unquote

We Sri Lankan are hood winked by the politicians who have do not feel the pulse of the intellectuals and the poor masses .Carriage of the ruling class is pulled in multiple directions and it is stand still .On one side government wants to build garbage incinerators and make compost and then another factions wants it to be transported to Arruwakkalu lime pits without being sorted out .CEB and Treasury are dully dallying on how much they should pay for the power generated by incineration. Every action  listed above smell corruption

What the whole country should do is spend all that money and give three plastic bins with electronic chips to identify the owners ( as our people will steel anything ) and have a national awareness to segregate garbage .Local councils are defunct and nobody wants to create the awareness that garbage sorting at source is a must .

Once sorted out (like in developed countries) people can make compost behind the kitchen and burn papers and allow collection of plastics and metal for re cycling I know a company why make plug boxes out of waste plastics.

We should read  following statistics

How long does it take to decompose?

Paper towel 2-4 weeks

Banana peel 3-4 weeks

Paper bag   I month

Newspaper 1.5 months

Apple core 2 months

Card board 2 months

Cotton glove 3 months

Orange peel 6 months

Plywood 1-3 years

Wools sock 1-5 years

Milk cartons 5 years

Cigarette buts 10-12 years

Leather shoes 25 to 40 years

Tinned steel can 50 years

Foamed plastic cups 50 years

Rubber boot sole 5-80 years

Plastic containers 50 to 80 years

Aluminium can 200-500 years

Plastic bottles 450 years

Disposable diaphers  550 years

Monofilament fishing line  600 years

Plastic bags 200-1000 years

Politians –every 5 years !

For last 30 years I have never thrown out any garbage bag to the street for collection .I make compose or burn the balance .

News papers are also part of rotting garbage culture  who concentrate on Garbage –News but do not contribute to solving  the national issues

Dr Sarath Obeysekera

Disunity occurred in 2004 caused the great destruction in 2009

July 18th, 2017

V.Anandasangaree  Secretary General – TULF

The great leaders of the Federal Party and the All Ceylon Tamil Congress Hon.S.J.V.Chelvanayagam Q.C and Hon.G.G.Ponnambalam Q.C respectively, merged their parties to form the Tamil United Front, later change its name as Tamil United Liberation Front (TULF). Of those who contested on the TULF ticket and won in 1977, M/s. Sampanthan,Soosaithasan and myself only are still alive. Till 2004 the Tamil United Liberation Front functioned like the sole representatives of the Tamil people. Due to the functioning of some armed groups the TULF lost its individuality. Because of some unpleasant incidents in politics a disturbed situation prevailed in the country.

At that time Tamil Organizations, such as Thamilar Marumalarchchi Kalaham, Civil Societies, Academics, University student Organizations in Batticaloa and Jaffna and many such others, worked hard for over two years, to bring all Political Parties under one umbrella and contest the 2004 General Election on a, Common policy and Common symbol the ‘Rising Sun’. This improved the chances of the war coming to an end.  The plea to all concerned to forget their differences, if any among them, was accepted enthusiastically by all. You are very well aware of this. Not only the LTTE also wanted it, they expressed their satisfaction and also extended their full cooperation for the efforts taken. Even the All Ceylon Tamil Congress that was showing some reluctance first, was persuaded only at the eleventh hour, to contest under the common ‘Rising Sun’ symbol. This is the truth.

The Tamil National Alliance should contest only on the basis of its common symbol and policy, is the overwhelming opinion among the Tamil National groups this time”. It was Taraki who wrote so in an article, published in an English daily, on the 11th Feb, 2004. He further wrote, The sentiment was strongly echoed in the unanimous decision of the Trincomalee District Branch of the Tamil National Alliance on Monday” two days earlier. He also added that Obviously, this was the wish of the LTTE too although Killinochchi remains mum in the matter”. According to Taraki it appears as if you too had approved it, being the President of the Trincomalee branch of the TNA. Surely you can’t be unaware as to who and who were responsible for this foolish decision, taken at Killinochchi, which had become the

cause for the great disaster the country ultimately had to face, at the end of the war. The war that should have ended or at-least temporarily stopped in April 2004, dragged on till May 2009, for a period of five years causing immense loss of life and property. Surely some people greedy for personal gains should be held responsible for the disaster that took place during the last lap of the war. My guess is that they are still enjoying power in-spite of the great disaster that took place due to their foolish decision.

The most strange thing is that you too seem to be unaware of the fact that from October/November 2001 several interest groups in the North and the East had been working hard for more than two years, to bring under one Tamil National umbrella all Tamil parties and groups in the North and East regardless of their deep divisions and regardless of their long association with the military and allegations of rights abuses. When somebody claiming to be a stalwart of the Tamil United Liberation Front objected to the TELO and the EPRLF joining the alliance, saying that the LTTE will not approve it, Karikalan, a senior Tiger leader in the East cleared that, saying  The LTTE had no objection at all to the TELO and the EPRLF joining the alliance, but was very keen that the two groups should be brought under the Tamil National umbrella as soon as possible.  He was also eager that PLOTE too should join the TNA. This was at a time when PLOTE, EPRLF and TELO were officially working with the Sri Lanka Army in Intelligence and counter insurgency operations in the North East”. There is no doubt that the LTTE wanted only one united group of the Tamil Political parties at the 2004 General Election. Not only the LTTE, almost all Tamil groups wanted it. Surely there could not have been another opinion in this matter.

Mr. Sampanthan I don’t want to play hide and seek with you in this matter. At this stage, I want to remind you certain things, which I hope you would not have forgotten. In Parliament one day when you were seated next to me, finding fault with the Indian Judiciary for sentencing Prabhakaran  for two hundred years jail with hard labour, I told the house that like Yazir Arafat,  a day will come for Prabhakaran also go round the world. On another occasion while you were present in the house, pointing my finger at the Deputy Defense Minister Hon.Anurudha Ratwatte  I said Even to fight for ten years you can’t recapture Palai and regaining Elephant Pass will be a day dream”. On another occasion I told the Defense Minster Don’t forget that another day will not come for you to go to foreign countries begging to have the soldiers at Elephant Pass saved”. I can quote many more incidents where I had defended the LTTE. On one occasion when the special Japanese envoy his HE. Yasushi Akashi met the TULF in Colombo, Mr. A.Vinayagamoorthy(ACTC) asked the envoy to persuade the government to withdraw the army to some position where they were earlier. I intervened and said, If they ask for Elephant Pass will you give it back”?

This is what I said Mr.Sampanthan. But  you were trying to move a no confidence motion against me on the grounds that I wanted Elephant Pass to be given back to the government forces. On several occasions I requested you to swear that I wanted the Elephant Pass camp returned to the LTTE, each time you conveniently  avoided without saying anything.   This was at the time when various groups were running about to unite all Tamil parties and to bring them under one umbrella. You were running about with Mr.Mavai Senathirajah for months to have a no confident motion passed against me. You were also encouraging Mavai Senathirajah to revive the Federal Party 30 years after the party remained defunct and 28 years after the founder Hon.S.J.V.Chelvanayagam Q.C. died as the President of the TULF. Mavai Senathirajah was doing it on the orders of Thangan, when all Tamil groups were moving heaven and earth to bring all the Tamil political parties under one umbrella. I can write several pages on this matter. To be brief at least now please realize your folly and accept the responsibility along with Mavai Senathirajah for facilitating to extend the war beyond 2004. During the next five year we met only death and destruction without achieving anything. If you and Mavai Senathirajah can claim anything you can only say that you brought a freedom movement and its leader to a tragic end.

 You can’t under any circumstances deny that you were not aware of the arrangements the interested groups were making to bring unity among the Tamil people. But contrary to that you have promoted disunity among various groups and brought destruction to the entire North and East. I am sure you will agree with me that in 2004 LTTE would have given up militancy with all Parties uniting under one umbrella, one policy and one symbol the ‘Rising Sun’. If this had been done all the TNA candidates would have won democratically, there would have been only one Tamil group democratically elected to negotiate with the Government. The war would have come to an end or at least temporally stopped with the announcement of the results of the April 2004 General Election. You must agree that tens of thousands of innocent people, the LTTE combatants their leaders and billions worth of property could have been saved. Above all it would have enabled the LTTE cadre to walk in to the country freely and engaged themselves in any democratic activity they preferred. Unfortunately due to the foolish decision of someone the Tamil Community have suffered so much which could have been avoided.

After 30 years of great sacrifices and sufferings the people lost many things that cannot accounted for and their invaluable self respect.

V.Anandasangaree  Secretary General – TULF

සයිටම් විරෝධයේ පරාජය

July 18th, 2017

කුසල් පෙරේරා විිසිනි උපුටාගැණීම ලංකාදීප

 ‘‘ඔබට වෛද්යවරයකුගේ බෙහෙත් තුණ්ඩුව කියවා ගැනීමට තරම් ඔහුගේ අත්අකුරු පැහැදිලි නොවන්නට පුළුවන. එහෙත් ඔහුගේ අය කිරීමේ තුණ්ඩුව ඔබට ඉතා පැහැදිලිව ලියා ලැබෙනු ඇත.’’ – (අර්ල් විල්සන්)

සයිටම් ආයතනය වසා දමන තෙක් සටන අත්නොහරින බවට සපථ කළ වෛද් සංගමයේ ලොක්කෝ සතියකට පමණ ඉහතින් සටන පාවා දුන්හ. ඊට දින කිහිපයකට පෙර ඔවුන් සිතූයේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ කිහිප දෙනෙකු සමඟ .වි.පෙ ,පෙරටුගාමීන්ද, හරියාකාර සාමාජිකත්වයක් නැති විපක්ෂයේ වෘත්තීය සමිති නායකයන් කිහිප දෙනකුද වාඩි කරවාගෙන මාධ් අමතා ඔවුන්ගේ කොන්දේසි ඉදිරිපත් කිරීමෙන් ආණ්ඩුව බිය වැද්දිය හැකියැයි කියාය.

අඛණ්ඩ වෛද් වැඩ වර්ජනයක්ද සයිටම් වැසීම නොවන්නේ නම් ආණ්ඩුව පෙරළීම සම්බන්ධ කොන්දේසිද පනවා දෙදිනක් යත්ම ඔවුන්ට සිදුවූයේ කෙසේ හෝ වර්ජන තීන්දුව හකුලා ගෙන රෙදි පිටින් ගෙදර යා හැකි ලෙස ආණ්ඩුව සමඟ සයිටම් සටන අතහැරීමේ සම්මුතියකට පැමිණීමටය.

වෙනුවෙන් අගමැති හමුවීමට කිහිප දෙනෙකුට පින්සෙන්ඩුවන්නට ඔවුන්ට සිදුවිය. සාකච්ඡාවට එකඟ වූයේද අගමැතිවරයාගේ කොන්දේසිවලට යටත්වය. වෛද්යවරුන්ගේ සංගමයේ නායක දෙපළට පමණක් සෞඛ් ඇමැතිවරයාද වාඩි වූ සාකච්ඡාවට අවසර ලැබිණ. සාකච්ඡා අවසන් කරන්නට සිදුවූයේද ආණ්ඩුවේ කොන්දේසි පිළිගෙන නැවත වර්ජනය නොකරන බව රකාශ කරමින්ය. වෙනුවෙන් වෛද් සංගමයේ ලොක්කෝ දෙපළ අන්තරේ සිසු නායකයන් සහ ඔවුන්ගේ හවුලට පැමිණි පෙරටුගාමීන් සහ .වි.පෙ පාවා දුන්හ. අධිකරණයටද අපහාස කරමින්,වෛද් පීඨ හා අනෙක් විශ්වවිද්යාල සිසුන්ගේ අධ්යාපනයද හය මාසයකට වැඩි කාලයක් අඩාල කරමින් නිරන්තර සමාජ හිරිහැරයක් ලෙස ව්යසනකාරීව හැසිරුණු වෛද් සංගමයේ ලොක්කන්ට නිවටයන් ලෙස පසුබසින්නට සිදුවූයේ අන් කිසිවක් නිසා නොව, සයිටම් විරෝධය සාධාරණය කළ හැකි කිසිදු තර්කයක් ඉදිරිපත් නොකළ හෙයිනි. ඉදිරිපත් කළ කරුණු පවා ව්යාජ හා විකෘති කළ තොරතුරු වූයෙනි.

කලෙක නම්බුකාර වැදගත් වෘත්තියක් වූ වෛද් වෘත්තිය ඔවුන්ගේ සංගමයේ වත්මන් නායකයන් මේ වැනි අසරණ අපත තත්ත්වයකට ඇද දැමූයේ තමන් වෙත ආරූඪ කරගත් අසීමිත මෝඩ උද්ධච්ඡකම නිසාවෙනි. වෛද් සංගමයේ මේ නායක රොත්තට අවශ් වූයේ ඔවුන්ගේ තීන්දු තීරණවලට පිටින් කිසිවක් නොවන හයිකාර බලයක් තහවුරුකර ගැනීමටය. වෙනුවෙන් ඔවුහු වෛද්යවරුන් යනු සෞඛ් සේවාවේ සියල්ල දන්නා සියල්ල කළ හැකි එකම බලවත් වෘත්තිය යැයි සමාජ මතයක් ඇති කිරීමට උත්සාහ කළෝය. එහෙත් වෛද් වෘත්තිය එවැන්නක් නොවේ.

ගැන ඉතාම හොඳ පැහැදිලි කිරීම කරනු ලැබූයේ පසුගිය ජූලි 04 වන දින ලංකාදීප සමඟ ‘‘නොමග යන සයිටම් විරෝධය’’ යැයි රසව හා නාරිවේද විශේෂඥ වෛද් රදීප් සිල්වා කළ සාකච්ඡාවෙහිය. ඔහු පැහැදිලි කරන අයුරු එම්.බී.බී.එස්. වෛද්යවරයා ‘‘මැටි ගුලියක්’’ වැනිය. ඔහු හෝ ඇය විවිධ කාර්ය සඳහා පුහුණු කළ යුතුය. නිර්වින්දන විශේෂඥයකු ලෙස පුහුණු කළ විට ඔහුට හෝ ඇයට කළ හැක්කේ නිර්වින්දන කාර්යය පමණි. ඔවුන්ට ශල්යකර්ම කළ නොහැකි යැයි ඔහු පැහැදිලි කර තිබිණ. එවැනි බොහෝ කරුණු කාරණා සමගින් ඔහු කියා තිබුණේ වෛද් සංගමයේ නායකයන් කියන ආකාරයට එම්.බී.බී.එස්. වෛද්යවරුන්ට  ඕනෑම කාර්යයක් කළ හැකිය යන කතාව වැරැදි බවය.

එබැවින් වෛද් අධ්යාපනය සම්බන්ධ ඇත්ත රශ්නයක් ඇත. දැනට රජයේ වෛද් සේවයේ ඉන්නා සියලූ වෛද්යවරුන් ගැන කතා කළහොත් එම්.බී.බී.එස්. වෛද්යවරුන් 18,345 ඔහු කියන ‘‘මැටි ගුලි’’ පමණය. ඔවුන්ට වෛද් නලාව භාවිත කරන්නටත් රුධිර පීඩනය බැලීමටත් සාමාන් ලෙඩට බෙහෙත් තුණ්ඩුවක් ලියා දීමටත් වඩා වැඩි දෙයක් කළ නොහැක. යටත්විජිත සමයේ එවැනි කාර්ය සඳහා හර්කියුලස් රොබින්සන් ආණ්ඩුකාරයා 1869 දී සහකාර වෛද් නිලධර සේවාවක් ආරම්භ කළේය. ඔවුන් පුහුණු කිරීම සඳහා සිවිල් වෛද් දෙපාර්තමේන්තුවේ රධානියා වූ වෛද් ඩබ්ලියු.ආර්. කින්සි 1870 දී කොළඹ වෛද් පාසල පිහිටු වූයේය.

සහකාර වෛද් නිලධාරීන් මෙන් සරල වෛද් රතිකාර හා උපදෙස් දීමට වඩා යමක් කිරීමට එම්.බී.බී.එස්. උපාධිලාභී වෛද්යවරුන්, අලූතින් පුහුණුවී විශේෂඥයන් ලෙස සුදුසුකම් ලැබිය යුතුය. එවැනි විශේෂඥයන් 2017 පෙබරවාරි වනවිට රාජ් සේවයේ සිටියේ 1,739 කි. අතර රටට අවශ් බොහෝ විශේෂඥයන් අවශ් රමාණයෙන් නොවිණ. නිදසුන් ලෙස, ළමා ස්නායු විශේෂඥවරුන් ඉන්නේ වෛද් සංගමයේ සභාපති පාදෙණියද ඇතුළුව 05 ක් පමණි. ස්නායූ ශල් වෛද් විශේෂඥයන් ඇත්තේ 12 කි. ළමා ශල් වෛද් විශේෂඥයන් 15 කි. ඇස්කන්නාස ශල් වෛද් විශේෂඥයන් ඇත්තේ 39 කි. එවැනි අත්යවශ් විශේෂඥ කාර්ය සඳහා අවශ් විශේෂඥයන් දුසිමකට හමාරකට වැඩි නැති විශේෂඥ ක්ෂේත තවත් ගණනාවක් ඇත. ඒවගේම කිසිදු විශේෂඥයකු නැති ‘‘ජ්යෙෂ්ඨ පුද්ගල රතිකාර’’ (මෙය ඉංගීරසියෙන් zGeriatricsZ ලෙස හැඳින්වේ. ශීඝරයෙන් මහලූවන අපේ සමාජයට එය අත්යවශ් විශේෂඥතාවකි.) එවැනි ක්ෂේත තව ඇත. අපේ වෛද් සේවාවේ විශේෂඥ පුහුණු කිරීම් කෙරෙන්නේ සමාජයීය අවශ්යතා අනුව නොවේ. එය සිදුවන්නේ එක් එක් පුද්ගලයාගේ අභිමතය හා උනන්දුව අනුවය. දෙවැන්න, විශේෂඥ වෛද්යවරුන් අති බහුතරය සේවය කරන්නේ කොළඹ, මහනුවර, ගාල්ල වැනි රධාන නගරවල .

මේ වෛද් සේවාවේ 3,000 වැඩි පිරිසක් පශ්චාත් උපාධි අධ්යයනය සඳහා වැටුප් සහිත නිවාඩු සමගින් සේවයෙන් නිදහස්ව එම පාඨමාලා සම්පූර්ණ නොකර වසර ගණන් ඔවුන්ගේ පෞද්ගලික කාර්යයන්වල නියැලෙන්නේ යැයි චෝදනා ඇත. එසේ අවුරුදු ගණන් එක දිගට නිදහස්ව ඉන්නේ කෙසේදැයි තවත් රශ්නයකි. එයට ඇතැම්විට උත්තරයක් විය හැක්කේ, සෞඛ් අමාත්යාංශ ඉහළ නිලධාරීන් වෛද්යවරුන් වීමය. තොරතුරු දැනගැනීමේ පනත යටතේ හෝ ඔවුහු සෞඛ් පරිපාලනයේ ඉන්නා වෛද්යවරුන් විශාල සංඛ්යාව ගැන තොරතුරු ලබා නොදෙති.

වෛද්යවරුන් එලෙසින් තැන තැන ඔවුන්ගේ වෘත්තියෙන් බැහැර කාර්යවල නිරතවන අතර, ඉතිරි එම්.බී.බී.එස්. වෛද්යවරුන්ට තනිව රෝහල් වාට්ටුවක් හෝ පවත්වා ගෙන යා නොහැක. වෙනුවෙන් ඔවුන්ට හෙදියන්, ඖෂධවේදීන්, වෛද් රසායනාගාර තාක්ෂණවේදීන් වැනි අතුරු සෞඛ් සේවාව සහාය පමණක් නොව, සනීපාරක්ෂක කම්කරුවන්ගේ සේවයද අවශ් වන්නේය. එහෙත් ඔවුන් වැඩ වර්ජනය කළ හැම විටම මේ අතුරු වෛද් සේවා විසින් රෝහල් වාට්ටු පවත්වා ගති.

එබැවින් දැන් රශ්නය ඇසිය යුත්තේ මෙවැනි වෛද්යවරුන් කුමටද යනුවෙනි. රෝහල්වල විශේෂ කාර්යක්ද නැති, අමාත්යාංශ, දෙපාර්තමේන්තුවල කාර්යාල සේවාවේ නිරත වන්නට වසර 05 ඉතා දියුණු පුහුණුවක් යැයි පවසන එම්.බී.බී.එස්. වෛද්යවරුන් හැදීමට මහජනතාව මුදල් වැය කළ යුතුද? එයට උත්තර ලබා දෙන අතීත අත්දැකීම් අපමණ ඇත.

අප ඉතා ආඩම්බරයෙන් කතා කරන අපගේ ඉතා ඉහළ සෞඛ් තත්ත්වය අප ලබා ගත්තේ එම්.බී.බී.එස්. වෛද්යවරුන්ගේ සේවය මත නොවේ. රුහුණ විශ්වවිද්යාලයේ වෛද් පීඨයේ වෛද් විජිත සිල්වා සහ කඩුගන්නාව දිස්තිරක් රෝහලේ වෛද් මහින්ද ලියනගේ ඇමෙරිකාවේ ඩියුක් විශ්වවිද්යාලයේ රජා සහ පවුල් සෞඛ් සේවා දෙපාර්තමේන්තුවේ දෙදෙනකු සමග කළ පර්යේෂණ වාර්තාවක් 2013 මැයි මාසයේදී‘‘අන්තර් වෘත්තීය සේවා සඟරාවෙහි’’ ^Journal of Interprofessional Care& පළ කරනු ලැබිණ. එහි සඳහන් වන්නේ 1869 දී ආරම්භ කෙරුණු සහකාර වෛද් නිලධර සේවාව ‘‘පුහුණු කිරීමේ පාඨමාලාව වෛද් පාසලෙහි වසරක පුහුණුවෙන් පසු 06 මසක සායනික පුහුණුවකින් සමන්විත විය. එහි විෂයන් වූයේ ශරීරයේ ව්යුහය හා කිරයාකාරිත්වය, පෝෂණය, ජීවවිද්යා රසායනය, ඖෂධවේදය, ශුද් ජීව විද්යාව, රජා සෞඛ්යය, ශල් වෛද්, ළමා වෛද් විද්යාව, රසව හා නාරි වෛද් වැනි විෂයන්ය’’යනුවෙනි.

 එවැනි අධ්යාපනයක් හා පුහුණුවක් සමගින් ‘‘වසර 150 පමණ කාලයක් සහකාර වෛද් නිලධරයන් ශී ලංකාවේ සෞඛ් ක්ෂේතරයෙහි අත්යවශ් සේවාවක් විය. මේ කාලය පුරා, රට පුරා පිහිටි මාතෘ නිවාස (380 පමණ) සහ බොහෝ රජයේ මධ්යම බෙහෙත් ශාලා සහකාර වෛද් නිලධාරීන් හා ලියාපදිංචි වෛද් නිලධාරීන් විසින් පවත්වාගෙන යනු ලැබිණ. ඊට අමතරව, ඇතැම් රාමීය සහ පර්යන්ත රෝහල් ඔවුන් යටතේ පැවතිණි’’ යැයි එම පර්යේෂණ වාර්තාවෙහි සඳහන් වන්නේය. ඒවගේම එම වාර්තාවට අනුව, එම්.බී.බී.එස්. වෛද්යවරුන් මෙම සහකාර වෛද් නිලධරයන්ට වඩා සංඛ්යාත්මකව වැඩි වූයේ 1960 න් පසුවය.

සමඟ මෙයද කියවිය යුතුය. 2016 පළ කෙරුණු ලෝක සෞඛ් සංවිධානයේ ‘‘ශී ලංකාවේ මහජන සෞඛ් සේවාවේ සාර්ථකත්වය’’ මැයෙන් වූ වාර්තාවට අනුව, ‘‘ඉතා දියුණු පුහුණුවක් ලැබූ මහජන සෞඛ් පරීක්ෂකවරු, පවුල් සෞඛ් සේවිකාවෝ සහ රාමීය ස්වේච්ඡා කිරයාධරයෝ ඇතුළු පිරිස, පුළුල් වෛද් රතිකාර ව්යාපාර දියත් කිරීම සඳහා රජා සජීවීකරණ වැඩසටහන් ඉතා සාර්ථකව කිරයත්මක කළහ.’’ එමගින් ඔප්පු කෙරෙන්නේ, අප ඉහළ සෞඛ් තත්ත්වයක් සහතික කරගෙන ඇත්තේ මහජන සෞඛ් සේවාවේ මෙම පුහුණු සේවකයන් මගින් මිස සේවයට වාර්තා කිරීමේදී පැමිණීමේ ලේඛනයක්වත් අත්සන් නොතබා අතිකාල සේවය වෙනුවෙන්ද වැටුප් ලබන,වැඩිමනත් පෞද්ගලික වෛද් සේවයේ සහ චැනල් සේවාවේදී හමුවන වෛද්යවරුන් සමගින් නොවන බවය.

එය ඉතා හොඳින් අවබෝධ කරගත හැක්කේ, මැලේරියාව, බරවා රෝගය,පෝලියෝව වැනි වසංගත තුරන් කිරීමට අතීතයේ දායක වූ මහජන සෞඛ් පරීක්ෂකයන්, පවුල් සෞඛ් සේවිකාවන් සහ රාමීය ස්වේච්ඡා කිරයාධරයන් ඇතුළු පිරිස් අමතක කරමින් ලොකු වැදගත්කමක් සමඟින් හැදූ සියල්ල කළ හැකි යැයි සිතා සිටින එම්.බී.බී.එස්. වෛද්යවරුන් සමඟ වර්තමානයේ අප ඩෙංගු උවදුරට ගොදුරුව ඉන්නා බැව් මතක් කරගත් විටය.

එවගේම අප අද බුක්ති විඳින ඉහළ සෞඛ් තත්ත්වයට 1943 සිට කිරයාත්මක වූ ජාතික අධ්යාපනය විසින් බිහි කළ ඉහළ සාක්ෂරතාව සහිත සමාජයේ සෞඛ් හා සනීපාරක්ෂාව පිළිබඳ දැනුවත්වීම්, පානීය ජලය හා සනීපාරක්ෂක පහසුකම් සුලභවීම අනෙක් සාධක විය. සියල්ල රෝහල් සේවාවට පිටතින් එකතු වූ සාධනීය සාධකය.

එවැනි රජා මූලික සෞඛ් සේවාවක් සමඟ වූ සහකාර වෛද් නිලධර සේවාව චීනයේ කිරයාත්මක වූ ‘‘පා ගමන් යන’’ වෛද්යවරුන් වැනි විය. ස්පාඤ්ඤයේ සහ ඔවුන්ගේ ඇතැම් යටත්විජිත කොලනිවල පැවති ‘‘රැක්ටිකාන්තෙ’’ වෛද් සේවය වැනි විය. එම සේවා 1960 වන විට ඇමෙරිකාවේත්, මහ බිරතාන්යයේත් කැනඩාවෙත්  ඕස්ත්රේලියාවෙත් ‘‘වෛද් සහකාරීන්’’ ලෙස තව දුරටත් දියුණු කරනු ලැබිණ. එවැනි අතරමැදි වෛද් සේවාවක් දියුණු කිරීමේ තර්කය වූයේ, රජා මූලික හා රාථමික සෞඛ් සේවාවක් වෙනුවෙන් එම්.බී.බී.එස්. උපාධිලාභී වෛද්යවරුන් බිහි කිරීමට වැය කරන්නාවූ විශාල මුදල වෙනුවට එම කාර්ය අඩුවක් නැතිව ඉටුකර ගත හැකි සහකාර වෛද් නිලධරයන් බිහි කිරීම සමාජයට අතිශය වාසිදායී යන්නය. ඉහතින් උපුටා දැක්වුනු පර්යේෂණ වාර්තාව එය සනාථ කරන්නේ, ‘‘අවුරුදු 150 ක් රාමීය සමාජයට මනා සෞඛ් සේවාවක් ලබා දුන්නේත් ඒවායේ රෝහල්වල සිටි වෛද්යවරුන් වූයේත් බාහිර රෝගී සායනවල සේවය කරනු ලැබූයේත් සහකාර වෛද් නිලධරයන්’’ යැයි තබන සටහන මගින් . එම පුහුණුව සමග සහකාර වෛද් නිලධර වෘත්තිය ජනාධිපති චන්ද්රිකා කුමාරතුංග විසින් 1995 දී අවසන් කරනු ලැබූයේද වනවිට විවෘත වෙළඳපොළ ආර්ථිකයෙහි සියලූ වාසි ලබන්නට උත්සාහ කළ වෛද්යවරුන්ගේ බලපෑම මතය.

පසුගිය දශක දෙකකට වැඩි කාලයක සිට වෛද්යවරුන්ගේ සංගමය සෞඛ් සේවාවේ රධාන බලධාරීන් ලෙස ඉස්මතු වන්නට පියවර ගත්තේ විවෘත වෙළඳපොළෙහි වාසිය වෙනුවෙනි. වෛද්යවරයා ‘‘මහා ජීවකයෙකු’’ ලෙස පුම්බනු ලැබූයේත් වෙනුවෙනි. විවෘත වෙළඳපොළ සමඟ රෝගියා හා වෛද්යවරයා අතර ගොඩනැඟුණු මුදල් මත සෘජුව තීන්දු වූ සම්බන්ධයද එයට දායක වූවකි. මේ විවෘත වෙළඳපොළෙහි වෛද්යවරුන් ගොඩනගා ගත් පැවැත්ම අතිශය ආත්මාර්ථකාමී,කුහක සහ වෘත්තිමය වශයෙන් සදාචාර විරෝධී පැවැත්මකි.

සයිටම් විරෝධය පරාජයවීමත් සමග මේ සියල්ල රශ්න කළ යුතු පසුබිම නිර්මාණයවී ඇත. වෙනුවෙන් මූලික කාරණා දෙකක් අවධාරණය කළ යුතුය.

පළමුවැන්න, ශී ලංකා වෛද් සභාවේ කාර්යය හා එහි සංයුතිය පිළිබඳ රශ්නය . වෛද් සභාව රතිපත්ති සකසන සභාවක් නොවේ. ජනතාව ආණ්ඩු පත් කරන්නේ රතිපත්ති සැකසීම වෙනුවෙනි. වෛද් සභාව අවශ් වන්නේ සෞඛ් සේවාවේ  ඉතා කාර්යක්ෂම නියාමන කාර්ය සඳහා පමණි. එබැවින්ම එය වෛද්යවරුන්ට පමණක් සීමා නොවිය යුතුය. ඉතා පුළුල් නියෝජනයක් සහිත වෛද් සභාවක් හැදීමට දියුණු ලෝකයේ  ඕනෑ තරම් අත්දැකීම් ඇත. දැන් වහා කළ යුත්තේ සඳහා අවශ් පරිදි සෞඛ් පනතද සංශෝධනය කර අලූත් වෛද් සභාවක් පිහිටුවීමේ කාර්යය ඉක්මන් කිරීමය.

දෙවැන්න, විශාල මුදල් නාස්තියක් සහිත එම්.බී.බී.එස්. වෛද්යවරුන් හැදීම වෙනුවට මහජන සෞඛ් සේවය මුල් කරගන්නා වෛද් අධ්යාපනයක් ගැන අලූතින් සිතීමය. යටත්විජිත සමයේ ආරම්භ කළ සහකාර වෛද් සේවාව වඩා දියුණු හා රායෝගික පුහුණුවක් සමගින් යළි ආරම්භ කිරීම ගැන වහා අවධානය යොමු කළ යුතුව ඇත. ඒවගේම මහජන සෞඛ් පරීක්ෂකයන්, පවුල් සෞඛ් සේවිකාවන් වැනි සේවා දියුණු කිරීම වෙත වැඩි අවධානයක් තිබිය යුතුය. රෝහල් වෙත පැමිණෙන රෝගීන් සංඛ්යාව අඩු කරන්නා වූ මහජන සෞඛ් සේවාවක් හැදීමට මිස, එම්.බී.බී.එස්. වෛද්යවරුන් වැඩියෙන් හැදීමේ වෛද් අධ්යාපනයක් අපට අවශ් නැත.

Lanka struggling to adapt as disasters become new ‘normal’

July 18th, 2017

Thomson Reuters Foundation. Colombo Courtesy Gulf Times

 During Sri Lanka’s May floods, rescue crews in Kiriella, a small town in Rathnapura district, spotted a remarkable sight.
A middle-aged woman, trudging through waist-deep floodwater, clutched a rooster carefully above the torrent, while a small girl struggled to hold onto the woman’s waist, at times barely able to keep her head above water.Not just the public, but even policymakers are the same: They look at natural disasters as isolated events and the main aim is to save movable and immovable property, not lives,” charged Ranjith Punyawardena, the head of climatology in the agricultural department of Sri Lanka’s University of Peradeniya.
Disasters – from deadly floods to worsening droughts –  are happening more frequently in Sri Lanka. But efforts to begin treating the crises as a new normal” –  which requires fundamental changes to how the country’s systems work, rather than one-time responses –  is struggling, some officials say.
In May, floods and landslides killed 216 people, left 76 missing and affected over 600,000 – just a year after similar floods killed more than 100 people.
A 10-month drought, meanwhile, is lingering in the northern part of the island –  despite some recent rain –  and is likely to result in the 2017 rice harvest being the lowest in a decade, according to the UN Food and Agriculture Organisation.
One of the main problems, Punyawardena said, is the difficulty of sustaining changes put in place in the wake of disasters.
In each of the last three years floods have killed at least a hundred people in Sri Lanka, and in each case disaster officials have initiated inquiries afterwards to identify what went wrong,
Punyawardena said.
After this year’s flooding, Sri Lanka’s Disaster Management Centre and Department of Meteorology were widely criticised for failing to provide sufficient early warnings of the approaching floods. Officials at the Department of Meteorology said a lack of sophisticated radar technology prevented it from issuing detailed-enough warnings.
The disaster centre has since revamped its procedures for issuing early warnings and the government has signed a $22mn agreement with Japan to set up new weather radar stations.
The government also has said it will set up 100 disaster evacuation centres across the island nation.
But Punyawardena said it remained to be seen whether such action would cut the death toll from floods in coming years.
Hopefully these new changes will not end like sudden bursts. We need sustained emphasis. The policies have been there in the past as well. It is the implementation that has been lacking,” he said.
The problem, said Punyawardena and Sarath Premalal, director general, department of meteorology, is that disasters usually lead to a flurry of government activity that then peters out as the disaster situation eases. The cycle then begins again with the next disaster, they said.
The policies are clearly there in documents and plans. I don’t think we need newer ones. What we need is to properly implement these for the long haul,” Punyawardena said.
Disaster officials say one big problem for them is lack of access to top-level decision makers as they try to bring change. Normally such access comes only during major disasters, Premalal said.
We need support at the very top level to make sure we are prepared. Sometimes it is very difficult to gain access to decision makers. That slows down a lot of the work,” he said.
Lack of co-ordination can also be a problem. During May’s floods, for instance, both the country’s president and its prime minister chaired separate committees aimed at addressing the disaster, leading to confusion in the early stages of the crisis, according to Disaster Management Centre officials and officials of United Nations relief organisations.
Getting officials from across agencies –  such as agriculture, water, disaster and meteorology –  together to co-ordinate plans also is a challenge,
Premalal said.
We tend to still work in silos. There is a need for practical, real-time data and information sharing,” he said.
Since 2010, government agencies have come together to hold a pre-monsoon meeting each March to share and discuss information on expected rainfall. The problem is that very little activity then takes place to head off problems that might be anticipated from the data, said the head of the meteorological department.
For example, data provided by the department of meteorology before the May floods suggested very heavy rainfall was possible, and should have led to the country’s department of irrigation running computer models on what flooding might be expected, Punyawardena said.
Currently the irrigation department relies primarily on water gauges in rivers to assess water levels and determine when flood alerts should be
issued, he said.
M Thuraisingham, director general of the irrigation department, said that his team did not have the technical capacity or human resources to accurately run computer models of
possible flooding.
Anura Priyadarshana Yapa, Sri Lanka’s minister of disaster management, said efforts to better spur and co-ordinate action
are underway, however.
At ministry level we are now having regular meetings with all connected departments and if the need arises we will seek (a) meeting with the president,” he said.
He noted that the government had also renewed its pioneering national natural disaster insurance policy, which last year earned the country a $2mn payout amid floods just six weeks after being purchased.
The country also is seeking help to improve its weather
radar network, he said.

Copyright © 2018 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress