ආරොං මාමලා ගේ දේශප්‍රේමය

December 7th, 2016

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

ආරොං මාමා කියලා මිනිසෙක් හිටියා  අපේ ගමේ 

කළ වැඩකුත් නැත  නොකළ දේකුත් නැත 

දන්නා දේකුත් නැත නොදත් දේකුත් නැත

ඔපීනියන් දෙන්නට නම් මිනිහා හරි රුසියා තමා 

 

විසිහතර පැය පුරා දේශප්‍රේමය ගැන කතා කරන මාමා

හිටියේ නිතරම  සැකයෙන් විපරමෙන් විපරීතයෙන් 

ආරොං මාමා කියන්නේ නම් අරයා සීඅයිඒ මේයා සීඅයිඒ 

අරෙහේ බැලුවත් මෙහෙ බැලුවත් ආරොං මාමා දැක්කේ 

ප්‍රතිගාමීන් , දේශ ද්‍රෝහීන් , සීඅයිඒ කාරයන් ,අධිරාජ්‍යවාදීන්

 

ආරොං මාමා නම් කිව්වේ නිතර දෙවේලේ 

අරෙහේ කුමන්ත්‍රණ මෙහේ කුමන්ත්‍රණ

ලෝක බැංකු කුමන්ත්‍රණ 

හැම තැන අධිරාජ්‍යවාදී කුමන්ත්‍රණ  

 

ආරොං මාමා  හිටියා බියෙන්  ගැහි ගැහී 

අධිරාජ්‍යවාදීන් මේ ලංකා පොළව ගිල ගනීදෝ කියා 

සිතමින් නිතර දෙවේලේ නොකා නොබී 

 

ආරොං මාමා නම් කිව්වේ  මේ සුද්දන් ,ඇමරිකන් කාරයන් 

උදේ හවා දත කවන්නේ මේ ලංකාවට කෙලවන්නයි  

උන්ට නින්ද යන්නේ ලංකාව ගිලගත් දාටයි 

 

 

පුරා දින තුනක් නොනිදාගත්  ආරොං මාමා ගේ 

සීඅයිඒ  ,අධිරාජ්‍යවාදීන්, ලෝක බැංකු කුමන්ත්‍රණ 

බය චකිතය වැඩිවී දොඩවන්න ගත්තයි නිමක් නැතිව

බියගත් ගෙදර අය කර ගහගෙන ගෙන ගියා 

ආරොං මාමව  දොස්තර ගෙදර 

 

දොස්තර මහත්තය විද්දැයි 

සට්ටමට ආරොං මාමාගේ

හැලපිරිඩෝල් කියා බෙහෙතක් 

 

අනේ ඉන් පසු සුව උනා බිය අපේ අරොං මාමාගේ

ඊට පස්සේ නැහැ   නෙව උන්දෑ කතා කලේ

සීඅයිඒ  ,අධිරාජ්‍යවාදීන්, ලෝක බැංකු කුමන්ත්‍රණ 

 

ඉන්නවයිැ ඔහෙලගෙත් ගං වල ආරොං මාමලා 

අධිරාජ්‍යවාදී කුමන්ත්‍රණ  ගැන කතා කරන 

හතර වටේ බිය බෙදන දේසප්‍රේමීන් 

ගෙනියන්න උන්දැලත් අර දොස්තර ගෙදර 

 

සට්ටමට විදින්නේ එක බෙහෙතයි 

ඉන් සුව වෙයි සීඅයිඒ  ,අධිරාජ්‍යවාදීන් සමග

ලෝක බැංකු කුමන්ත්‍රණ   බිය 

Failure of our academics to answer issues of  the day

December 7th, 2016

H. L. D. Mahindapala

After the retirement of the anti-Sinhala-Buddhist mafia in academia – namely, Jayadeva (Marthelis)  Uyangoda, Kumari Jayawardena, Carlo Fonseka, and their fellow-travellers  – the public face of universities that has been  popping up like a bad penny is that of Nirmal Ranjith Dewasiri, the Senior Lecturer  in History at the Colombo University. His talking head appears  on TV shows too which is good for  light  entertainment when Sunil Perera is not there. His latest  interview with Kelum Bandara in the Daily Mirror (30/11/16) demonstrates not only his inability to field serious questions and present a lucid analysis but also the mediocrity of  our  academics whose interlocutory interventions invariably distort the public discourse.

The headline, picked from one  of his  quotes,(Nationalism is the manifestation of a crisis, not a solution to it”)  made it  clear that the  main topic was Donald Trump  and the  impact  of his  brand of  nationalism” in the immediate future. In reading  it I was hoping to get some insightful revelations radiating from the Colombo University. At the end of it, I am sad to say, I was left with only irrelevant inanities to most of the questions raised by Kelum. I am afraid I can’t deal with all his irrelevant imbecilities due to the limited of space available in this article. I will confine myself to only a selected few.

As for Donald Trump, I must say, in passing, that the showmanship qualities in  his swaggering braggadocio can be titillating up to a point. But in the end he comes  out of it as a picaresque con artist who bulldozed his way in to White House of the Alt-right. He stands out as the  ultimate  symbol of the  American pop culture which, I thought, was always tainted with obscene and loud vulgarities. All of it  seems to have come  together in the arrogant pomposities of Donald Trump.

That apart, the first question put to Dewasiri (Q: With the conclusion of the election in the United States, there is a perception that nationalism is triumphing over internationalism. What are your views?) opened up possibilities of covering a wide range of issues. In the main, it touched on the new dimensions of Trump’s foreign policy arising from his inward-looking nationalism that put American first, virtually dismissing its traditional military, economic and  political alliances abroad. Dewasiri’s confused answer to Kelum’s first question runs in diverse directions except to explicate Trump’s impact on his version of American nationalism” which verges on isolationism, perhaps, even a new version of Munroeism. At least, as a self-professed Leftist, he should have attempted to dissect the consequences that would flow from Trump’s nationalism” to the global order as it exists now. But his answer only exposes his total inability to grasp the far-reaching dynamics of the issue. Instead his answer drifts in the direction of ko-hay-da-yan-nay- mal-lay-pol. (Where-are-you-going-there-are coconuts-in-my-bag). 

He is all over the place with his wish-washy answers. He rambles on about the French Revolution, Karl Marx, Engels, UN, human rights, globalisation etc., – none  of which explains the consequences of the Trumpist”  variety of nationalism – and concludes with the cliché that  nationalism has always been a strong force”. Even the dullards in his class will know that because they feel it running  through their veins as an existentialist force. As an academic he should  have dealt with the new forces that Trump has threatened to unleash on the global theatre. He is the new face of capitalism turning  inwards to embrace economic nationalism, abandoning globalism / regionalism. He is threatening to dismantle the entire European and even global order put together by the post-World War II diplomacy of America. Dewasiri, drowning  in his ignorance, doesn’t have a word to say about it. He doesn’t even mention Westphalia which is accepted by all historians as the defining moment in the concept of nationalism.

Trumpism”, together with Brexitism”, signals that the people who are losing their identity in the globalised market, are yearning  to go back and reinforce their roots. Economic nationalism is intertwined with political nationalism. Trumpism” and Brexitism” hope to make America / Britain great  again with  home-centric economics. But this runs contrary to the intrinsic nature of capitalism. Adventurous capital always tend to get out of the box; not to get locked up inside a box at home and stagnate. Money does not grow inside a box. It grows only when it is invested outside the box. Colonialism, regionalism and globalisation  are natural extensions of capitalism. So can Trump’s reversal to keep jobs at home by threats and  incentives to the corporate sector be the answer? Or is he blindly playing the role of King Canute, ordering the waves of globalisation to roll back?

Trump has clearly decided to pull up the draw bridge and keep out the invading aliens. This  has raised new challenges. With all his entrepreneurial skills he cannot contain capitalism within his domestic walls because the crippling effect on the ever-expanding forces of capitalism, spinning beyond  his control, can rebound and drag America deeper into a Trumpist” black hole. His is a recipe for recession / depression.

Capitalism has come a long way from the narrow Dickensian garrets on which Marx based his questionable predictions. Capitalism  is at the stage where it cannot survive only on the sales of local market, however big the market may be. Besides, market forces has turned the globe into a village. America has to compete in the global village if it is to survive. If America doesn’t do it there are plenty of others who will fill the gap. China still can continue to remain national because its labour  market is comparatively cheap and retains the capacity to compete with the world. The economic nationalism  that works for China  will not work for America.

Besides, Trump is hoping to make America great  by keeping his industrial babies at home. Can he do that? If America is to be competitive and grow it has to cut labour costs to survive in the global markets. But that is not going to happen in America. So somebody has to either cut the spiralling costs of labour, or subsidise the high cost of labour to keep the profits up. If this can’t be done then industries will have to go in search of cheap labour.

Donald Duck-economics wants to have it both ways, judging from his deal with air-conditioning giant, Carrier, which was planning  to relocate its factory in Mexico, sacking 1100 workers from its plant in Cincinnati, Ohio. All the hoopla about his success in keeping  jobs at  home is a load of codswallop. He  has cut a deal to pay Carrier $7 million for ten years and keep only half its working  force in Ohio. In other words, it  is the taxpayers who will have to subsidise industries struggling  to survive in America. Can Trump go round the country and offer subsidies to hundreds of American  industries struggling to keep head above water? Of course, he is making a big show of his deal with Carrier to gain some political mileage which is a part of his showmanship. Sooner  or later, the weight  of subsidising  American corporations to stay at home will cripple both the economy and Trump. The winner in this game, so far, is not Trump but Carriers. They got a subsidy from Trump and they are also exporting  half the jobs to Mexico. On both counts the American tax payer is asked to carry the burden. Angered by this betrayal, Sarah Palin, one of Trump’s  sidekicks, is condemning  it as crony capitalism.”

This is the reality that bites into the hype of Trump. Besides, even before he can take office he has set himself on a collision course with China. Dewasiri’s answer does not show any understanding of the serious consequences of Trump’s politics or economics? Or of the  inherent contradictions in Trump’s populism that will drag him down? His economic nationalism”  has turned into unsustainable crony capitalism”. Can this be a long-term solution for the American economy? The example of Carrier also indicates that some jobs and industries will continue to go abroad. Of course, Trump has a chance of creating jobs by investing state funds in public utilities like roads, bridges, schools etc. But he has to go beyond that to reinvigorate the economy and make it competitive  internationally. Can he do that by subsidising private industries?

These are some  of the issue that a perceptive  academic  should address. But Dewasiri hasn’t a clue about the new dynamics that will derail Trump’s triumphalism. I am more concerned about Dewasiri’s  ko-hay-da-yan-nay-mallay-pol answer.  Prime  Minister Ranil Wickremesinghe told Parliament that  his  academic wife draws a bigger salary than he does. Leaving her  aside, (she may be worth her weight in gold!) the tax-payer  is entitled to ask whether the public is getting their money’s worth from papier mache heads like Dewasiri pontificating in academia.

Like all the NGO and academic pundits he poses as if he is the solution to the crises facing the nation. But  he  is only regurgitating the same  old slogans and recipes of the Tamil-NGO lobbies. For instance, he claims that the confederalism” – not federalism – is the answer  to the constitutional crisis. And with  this  pronouncement he poses as the genius who has at last found the ultimate solution! At a time when the nation can’t agree even on federalism  to ask for confederalism  is like asking a ninety-year-old woman to produce quintuplets when she can  hardly produce a foetus. But  this type of fantasising is typical of  our dunderheads  in academia and NGOs — all of whom pretend to be problem-solvers.

Consider also how  this yakka-demic”  deals  with the following straightforward  question : Q You are an academic who strived for the installation of the current government that pledged to implement good governance principles. How detrimental is this trend for the country?”

Now, I urge you not to laugh. This is his answer: Good governance is something different I have to explain to you. I do not use it in that sense. If I leave it aside, there will be a lot for us to talk about in this case…..” Hilarious, isn’t it? He was asked about good  government and  he says leave it aside”. How many marks  will he get  if  he  gave that answer to a question  asked from him at an exam.  It reminds me of the story of  a student  who answered his question  paper saying : I don’t know. Only God knows”. The examiner  wrote back saying : God gets 100 marks. You get nought!”

Obviously, he doesn’t want to admit his vacuous mind cannot cope  with the embarrassing  question.  He crowed glowingly about his good governance” on January 8. He couldn’t stop talking about it. But when he is asked how detrimental it  is now for  the country, he dodges the issue and says let’s talk about nationalism”. Once again it’s ko-hay-da-yan-nay-mal-lay pol.  He says good governance  is something  different”. Different from what? He  doesn’t say. He adds: I do not use  it that sense.” What is the sense he has told Kelum?  Dewasiri unable  to answer  the question is trying to con his way out.

Really, how can  our  universities ever  hope  to  rise to  higher  levels when  it is in the  hands of yakka-demics” who can’t answer a simple question?  Dewasiri is the  kind  of yakka-demic” who runs down  the Mahavamsa without  having the capacity to  write a  book of that magnitude ever in his life. While his  doctoral thesis  on some  obscure fragment of  the Dutch administration must  be  gathering  dust  in the mortuary of Leiden  University  the Mahavamsa has been studied, annotated, analysed and revered by some of  the  great Oriental scholars and the public. It has been  the  source of  inspiration to millions and guidance to  leading international historiographers. It is the living, undying, monumental treasure which the yakka-demics” have tried to bury and failed.

Can Dewasiri who can’t provide credible answers to simple  questions put  to him ever hope to attain the  intellectual heights of the  humble monk who put the Mahavamsa together? How many of his peers  have even bothered to cite his thesis in their footnotes? He is not even doing anything original in attacking the Mahavamsa. He is merely repeating what G. G. Ponnambalam did in the thirties.

What then are the chances of Dewasiri growing up to some  degree of maturity in his life time?

SPECIAL RPOVISIONS ACT AND THE WAY FORWARD

December 7th, 2016

Dr Sarath Obeysekera

AN ACT TO FACILITATE THE FORMULATION OF A NATIONAL POLICY ON ALL SUBJECTS INCLUDING ACCELERATED ECONOMIC DEVELOPMENT OF SRI LANKA AND TO PROVIDE FOR MATTERS CONNECTED THEREWITH OR INCIDENTAL THERETO

Extract

(b) The Agency may by Notification published in the Gazette, specify the criteria for the registration of such investors. (6) Notwithstanding anything to the contrary in any other law,- (a) it shall be lawful for the Agency to give directions in the exercise, performance and discharge of all powers, duties and functions conferred or imposed on, or assigned to, any person, body or authority, by any written law specified hereunder, and such person, body or authority shall comply with the directions as may be given to it from time to time, by the Agency

(i) the Board of Investment established under the Board of Investment Law, No.4 of 1978;

(ii) the Sri Lanka Export Development Board established under the Sri Lanka Export Development Act, No.40 of 1979; and

(iii) the Information and Communication Technology Agency established under the Information and Communication Technology Act, No.27 of 2003; (b) It shall be lawful for the Agency to give directions to the institutions specified hereunder as it may deem necessary to ensure the effective implementation of plans, programmes or schemes approved under this Act and it shall be the duty of every such institution to comply with such directions-

  • the Civil Aviation Authority established under Civil Aviation Act, No. 34 of 2002, with regard to the implementation of the National Policy; 12 Development (Special Provisions) 5 10 15 20 25 30
  • (ii) the Sri Lanka Ports Authority established under Sri Lanka Ports Authority Act, No.51 of 1979, with regard to the implementation of the National Policy; (iii) the National Water Supply and Drainage Board established under the National Water supply and Drainage Board Law, No.2 of 1974; and (iv) the Sri Lanka Tourism Promotion Bureau established under the Tourism Act, No.38 of 2005:

When you review the Gazzette notification issued by the government to accelerate economic development ,one ,may notice that the powers vested to the relevant ministers such as Ports.Fisheries Water ,Tourism.Aviation  and organizations such as BOI, EDB ,NWSB ETC are obviously undermined by the newly formulated Agency for Development .

 I am sure that the ministers will surely refuse to take any instruction issued by the CEO of the agency related to development plans ,which will have an adverse effect on the implementation of such e programs

When Previous government had President’s brother as the Secretary of Defence and Urban Development  ,and his other brother as the Minister for  Economic Development, implementation of any development plan has been much easier .

Do you think that a CEO who has no such statute and relationship with Executives of the country can bulldoze any minister to impose new development plans ??

I wish good luck to the new CEO of the Newly formed Development Agency

 

Dr Sarath Obeysekera

Many are paying today for Japan’s blunder

December 7th, 2016

Janaka Perera

Seventy five years ago on December 7, 1941 Imperial Japan committed the biggest blunder in her history. It was an attack Washington welcomed but not openly. The Japanese surprise attack on the American Pacific Fleet in Pearl Harbor, Hawaii not only caused Tokyo’s disastrous defeat four years later but also brought the United States out of isolation to begin interfering in the internal affairs of other nations.

It paved the way for the U.S. to become a global policeman the negative impact of which has been gradually felt to this day in many a country (including Sri Lanka) since the end of World War II.

In 1941, America was still reeling from effects of the Great Depression of the 1930s. Her living standards were still behind those of old colonial countries like Great Britain, France, Spain and Portugal. At that time American thinking process was to keep out of European wars and not get involved with old colonial countries like England, France and Germany since these countries were fighting among themselves in the past.  That meant not meddling with other countries.

According to American historian David Woolner, in June 1939 – three months before England declared war on Germany – the U.S. Army ranked 19th in the world–smaller than Portugal’s!

Even the U.S. entry to World War I took place only on April 4, 1917 a year before the conflict ended. That too was a reaction to Germany sinking five U.S. merchant ships.

Admiral Yamamoto Isoroku mastermind of the Pearl Harbour attack initially opposed war with the U.S., mostly out of fear that a prolonged conflict would go badly for Japan. But once the government of Prime Minister Tojo Hideki decided on war, Yamamoto argued that only a surprise attack aimed at crippling U.S. naval forces in the Pacific had any hope of victory. He also predicted that if war with America lasted more than one year, Japan would lose. Japan’s Emperor Hirohito too very reluctantly approved the decision to attack only at the last stage, on December 1, 1941. The attack changed everything. Washington mobilized the country’s population to defeat Japan and provided military assistance to Britain and the Soviet Union.

As Yamamoto (who also died in the war) had feared the turning point in war came in June 1942 in the Battle of Midway which was the decisive naval battle in the Pacific Theatre of World War II.  In that battle U.S. Forces sank all four of Japan’s large aircraft carriers, Akagi, Kaga, Soryu and Hiryu – part of the six-carriers that had attacked Pearl Harbour six months earlier (naval aircraft from the same carriers also participated in the raids on Colombo and Trincomalee in April 1942).

Despite the defeat of Germany, Italy and Japan in 1945, European colonial powers including Britain, France and the Netherlands, were soon compelled to dismantle their empires due to the devastating economic and political impact of the global conflict.

The result was the USA becoming the world’s number one military power while the Soviets held the number two position. The U.S. introduced nuclear weapons to the world and also became the No.1 economic power. Within a few years her living standards too became No.1.

As for Japan she lost her independent political clout, military power and became a virtual vassal state of the U.S.

Consequently we are faced to today with a U.S. initiated a ‘New World War’ or as some calls it neo-colonialism in the name of democracy and human rights, when it suits Washington.

Children Affected by the Eelam War

December 7th, 2016

Dr Ruwan m Jayatunge 

UNICEF recently estimated that over 90% of the victims of today’s warfare is women and children. Children who are a vulnerable group have suffered severe traumatic events during the Eelam War.

Worldwide studies indicate children of the war zones undergo severe psychological trauma. The research in Gaza, Rwanda, Mozambique and Cambodia reveal children who were exposed to war and atrocities are at a high risk of developing PTSD. Thabet (2000) did a study to estimate the rate of Posttraumatic stress reactions in Palestinian children who experienced war traumas. The sample consisted of 239 children of 6 to 11 years of age. 174 children (72.8%) reported PTSD reactions of at least mild intensity, while 98 (41%) reported moderate/severe PTSD reactions.

Organized and institutionalized violence like war can affect children in many ways. The effects of traumatic events on children are even greater when that trauma is due to modern warfare. In Sri Lanka a large number of children have been exposed to war trauma.

Little K was nine years old when she became a victim of a cross fire between the armed forces and Tamil militants in the North. She sustained a gunshot injury to her left arm. She underwent a traumatic amputation of the left hand. The doctors were compelled to perform this operation in order to save her life. After the operation she was taken to an orphanage in Mulangavil in the Killinochi district. She has feelings of fear, night terror, bed wetting, hyperarousal and alienation. Traumatized war- zone children like little K carry the psychological scars throughout their lives.

Children who have experienced or been exposed to war trauma often have anxieties and insecurities that can cause them to perceive every aspect of the world as being unsafe and frightening. They grow up with a generalized fear and hostility which affects their future lives. Trauma is often associated with intense feelings of humiliation, self-blame, shame and guilt, which result from the sense of powerlessness and may lead to a sense of alienation and avoidance. Therefore the initial trauma could become a vicious cycle.

The following case study gives the longitudinal effects of psychological trauma on children, which can affect their later lives.

Master S was 12 years old when the 1983 communal riots erupted. His family was hiding in a neighbour’s house to evade the mob attack. The attackers burnt their house while Master S and his kid sister were hiding under a bed in their Sinhalese neighbour’s house. He could hear the shouting of the mob and the screaming of the victims. Master S had feelings of fear and he thought that the mob would kill him. These fears lasted for many years as he grew older.

The following day, their kind neighbour with the help of the Police took them to the refugee camp at Bambalapitiya Kadirashan Kovil. Before going to the camp Master S had a quick glance at their house which was completely destroyed by the fire. He felt sorry for losing his books and toys.

After spending several months in the refugee camp, his father was managed to get asylum in West Germany. For many years S had nostalgic feelings for his lost books and toys and also feared that a group of people would come and attack him unexpectedly.

After coming to West Germany S underwent a prolonged cultural shock and frequently felt a misfit in Western society. He became more isolated and neglected his studies. As a teenager he became more and more hostile and frequently had conflicts with his parents. After spending 12 years in West Germany S moved to Canada and got married. But he always felt the empty space and became emotionally numbed. On some occasions, he could not control his temper and engaged in domestic violence. His violent outburst resulted in an injury to his wife and S was charged by the Canadian authorities. Today he is serving a prison term.

Children who had witnessed the war trauma and atrocities can have diminished cognitive abilities. They frequently have learning difficulties at school. Some have behavioral disorders. Most of them do not receive proper psychological therapies and rehabilitation. As Osofsky (1995) indicates the differential response to trauma depends, in part, on the child’s age and level of psychological maturity. Children vary in their reactions to traumatic events. Some suffer from fears and terrifying memories immediately after the event, which dissolve with time and emotional support. Other children are more severely affected by trauma and experience long-term problems. Children of the war zone may exhibit regressive behaviors such as bed-wetting, thumb-sucking or fear of the dark. They may have increased difficulties separating from their parents. Also they can have attention problems and learning difficulties at school. Many of these affected children can have somatic complaints, irrational fears, sleep problems, nightmares, irritability and angry outbursts. They may appear to be depressed and more withdrawn.

Adolescent (ages 12 to 18) responses are more similar to adults and they are at increased risk for problems with substance abuse, peer problems and depression. Child soldiers have been exposed to events beyond the normal boundaries of human experiences. This is a story of a child solder whose pseudonym is SE .

SE was 11 years old when he was forcefully recruited as a child soldier by the LTTE. During the training period he was beaten and threatened to be killed if he did not obey the orders. Once he saw a killing of a rival member by the LTTE. Along with other children he had to take part in a number of attacks against the Sri Lankan Army. They were called the members of the Baby Brigade. The Baby Brigade was a support team for the adult fighters. They never had the opportunity of going to school after they became child soldiers. Instead of books they carried AK 47 and grenades. Their childhood had been stolen.

Little SE witnessed a number of horrific events which changed his psychological makeup drastically. He was forced to observe torture, then forced to induce it on victims. Today SE is in a rehabilitation center but his horrendous psychological scars have not left him completely. He has intense rage, suicidal urge and alienation. Once a bright and innocent student has now become a victim of the Eelam War.

Exposure to war situations cause children to lose predictability in their lives. They become withdrawn from daily routines and daily habits which provide security for them. It affects their psychosocial development negatively.

Master P was terrified when air attacks took place in Jaffna. During this attack his neighbor’s house was destroyed and some were critically injured. They were taken to the Jaffna hospital. Master P becomes anxious when he hears aircraft sounds. He has startle reactions, intrusive memories of the air attacks and sometimes nightmares.

Children’s well-being and development depend very much on the security of family relationships and a predictable environment. Miss L was 13 when the LTTE attacked their village in the North Central Province of Sri Lanka. The attackers shot the adults and killed the children and women with knives. She was lucky to be alive. When the village was attacked she managed to escape with her uncle. But her parents and the younger brother got killed. Miss L couldn’t continue her education after the tragedy. She became more depressed and had constant feelings of being threatened, nightmares of the attack, and psycho somatic ailments.

During the Eelam war some of the Sinhalese and Tamil children witnessed the deaths of their parents or other family members. They have experienced loss of loved ones and loss of property. These children have undergone severe grief and some have developed pathological grief reactions. These children carry the psychological scars of these past traumatic events. Obviously the majority of them have not received adequate treatment and rehabilitation; they will become adults with the unhealed trauma. Their anger will be sublimated to the society and this is going to be a vicious cycle.

Master D (10 Y) was a bright student who suddenly showed learning difficulties and behavioral problems when his father died in the Rivirasa operation. He became aggressive and started bed wetting. He lost interest in social activities and showed positive features of Paternal Deprivation Syndrome. He was not a happy child after his father’s death.

Living with a father who is affected by the combat trauma is another predicament faced by some children. Little B was an eight year old boy who was beaten by his PTSD father an ex-combatant with sudden rage. The boy was hospitalized and received treatment for his physical injuries.

Miss M (15Y) and master L (12Y) are sister and brother of the same family. Many days they had to spend the nights at neighbor’s house when their father became aggressive and went into tantrums. He is a combatant suffering from PTSD. When he experienced combat related flashbacks, he became extremely violent. Their mother left the house following continuous physical aggression by the father.

In recent years, since 1990, nearly 49 wars have been waged, and 46 have been fought with small weapons. Over 40 million men, women, and children have been forced into refugee status due to war violence. A situation of war, frequently experienced by refugees, has a disorganizing and traumatizing effect on the entire family. The Eelam war caused displacements of civilians at large. Many are still living in refugee camps.

Master M (9Y) and his family had to flee from his village with the other neighbors when the LTTE ordered the Muslim people to leave the North. Their family came to Puttalam and lived in a small hut without basic facilities in Alankuda, Kalpitiya. Master M became more isolated and showed positive features of anxiety and depression. He was nostalgic for his native village in Mannar. His education was disrupted and today M works as a three wheel driver in Puttalam town. M feels himself as an alien in Kalpitiya .He is addicted to cannabis and has no long term life plans.

During the Eelam War, the LTTE launched a number of suicide bombings sometimes targeting civilians. Master N (15Y) was a psychological victim of the dreaded Central Bank Bombing by the LTTE. When the blast occurred they were in a motor car. They sustained minor injuries, but master L was psychologically shattered. He had feelings of fear, startle reactions, intrusive memories and nightmares for nearly a year.

How to heal the wounds that occurred due to the armed conflict ? These children need medication, psychotherapy, psychosocial rehabilitation and long term monitoring. In Sri Lanka there is a big scarcity of experts in this area. Very often traumatized children grow up without psychosocial support. Unhealed traumas affect their cognitive and personality development.

Time does not heal the trauma. Therefore active measures are needed. Social support should be given to the children who were exposed to war trauma. Children’s resiliency to traumatic events is influenced by the degree of social support and positive community influences (Garbarino & Kostelny, 1996).

To minimize the psychological damage the children need effective care. Parental support is highly essential to heal the emotional scars experienced by the war-zone children. As the experts point out children with adequate family cohesion manifest less stress in reaction to trauma and are better able to recover from the initial impact of the trauma.

Cultural factors and traditional healing systems play a vital role. Community ideology, beliefs and value systems contribute to resiliency by giving meaning to traumatic events, allowing children to identify with cultural values, and enabling children and adults to function under extreme conditions (Melville and Lykes, 1992). In treating war zone children family therapy, group therapy, Cognitive-behavioral therapy (CBT) , art therapy, music therapy, EMDR and school and community interventions have been used. Also they are helped with coping skills.

War trauma in Sri Lanka has created a critical situation. A large number of children have been affected by the prolonged armed conflict in Sri Lanka. This has become one of the crucial problems that would affect our future. Consider that a significant numbers of our next generation are traumatized and unhealed.

CAN THIS HAPPEN IN SRI LANKA ELECTRONIC MEDIA?

December 7th, 2016

By Noor Nizam – Peace and Political Activist, Political Communication Researcher, SLFP Stalwart and Convener – The Muslim Voice”, December 6th., 2016.

The News 1st., TV programme of the Maharaja Media Netwok broadcasted the News Line TV program on 21.11.2016 with Jouranlist Faraz Shauketaly interviewing Azard Sallay, Leader of the National Unity Allaince (NUA). The programme is on the English stream and is a popular one, especially among the English educated elite and professionals.

What troubles me as a freelance journalist and one who has gained much knowledge in Communication Science, Political Communication Research and criteria laid down to media organizations in terms of Journalistic Ethics and Code of Conduct that are stipulated by Media Authorities of the Government, International Organizations and local and regional bodies/associations/foundations governing the FREEDOM OF SPEECH, FREEDOM OF EXPRESSION and the FREEDOM OF MEDIA, is the blantant violation allowed by News 1st: News Line TV programme for Azad Sally to character assassinate the former President of Sri Lanka, President Mahinda Rajapaksa and his family through out this programme by Azad Sally. News 1st., News Line is also to be blamed for this.

This broadcast can be viewed on: https://www.youtube.com/watch?v=HVePd6U5zws

Will the Media Team and the Lawyers of Former President Mahinda Rajapaksa take a look at this broadcast recording and take necessary action against Azad Sally in accordence with the laws of the country and bring him before the Rule of Law” accordingly for making the many defamatory statements and remarks Azad Sally has blantanly made against the Former President, his siblings and the family. Sri Lanka Electronic (TV) Media has to put a stop to such activities.

JAYALALITHA – GONE WITH THE WIND

December 7th, 2016

By M D P DISSANAYAKE

JAYALALITHA – GONE WITH THE WIND – “In a country well governed, poverty is something to be ashamed of. In a country badly governed, wealth is something to be ashamed of.” 
  — Confucius, Chinese teacher and philosopher

When she became the chief minister of Tamil Nadu, Jayalalithaa famously declared that she would take only Re 1 as salary per month. Today though Jayalalithaa is dead but the disproportionate wealth case against her stays alive.   Her undisclosed wealth is estimated to be well over US$225 million.

Tamil Nadu is one of poorest States in India.  Average daily wage is less than US$2.  On the scale of poverty line, its population of 71.5% lives below the poverty line.  Sanitary facilities, education, roads and infra-structure  had been left behind.

Yet its Chief Minister had accumulated massive wealth.  Apart from Bank Deposits, she had held several investment portfolios in Shri Jaya Publications, Sasi Enterprises, Kodanad Estate (which holds hundreds of acres in the pristine Nilgiris Hills), Royal Valley Floritech Exports and Green T Estate .

She had at least 12 vehicles and a massive collection of expensive jewelleries.  She also owned several Residential, Commercial properties in prime locations.  In addition, she was the sole owner of several Agricultural Land in key locations.

She portrayed as a saviour of Tamils.  Tamils never believed that Jayalalitha was a crook.

Our President Maithreepala Sirisena has already sent his condolences.  He said in his message In Hon. Jayalalithaa India loses a leading female politician and truly pro-poor leader, whom people fondly called ‘Amma’”, he said.

Can Prez Sirisena explain how a Chief Minister who received only Re1 per month, became so wealthy and neglected poor people of Tamil Nadu?

Will Prez Sirisena become a replica of Jayalalitha of India, in Sri Lanka?

CONFORMING TO NATIONAL CULTURAL NORMS AND VALUES   OF SRI LANKA 

December 7th, 2016

Dr. Daya Hewapathirane

MINORITY COMMUNITIES

It is the moral obligation of the non-indigenous minority communities such as the Tamils and Muslims to conform to the norms and values of the Sinhala Nation of Sri Lanka to which they belong today. They may have brought to this nation, various ethnic, cultural and religious baggage in the form of customs, traditions, traits and values from their original nation and homelands where their cultures evolved and consolidated. They are free to maintain these cultural norms as long as they do not conflict with the norms and practices of the Sinhala Nation of which they are now a part. Once the non-indigenous persons become a part of the Sinhala Nation it not only becomes their national obligation, but more importantly, it is to their advantage to become a part of the nation by learning and understanding the norms of the Sinhala nation where they now belong, and where they have been accepted as citizens by the indigenous Sinhala people. When a foreigner or a person not indigenous to a particular country migrates into the country, and decides to make it his home, it is incumbent on that person to learn about the history, norms and traits of the new country and its people. The new immigrant is expected to acknowledge, subscribe to and integrate into the new nation of which he now is a part. The same applies to all descendants of non-indigenous immigrants, who may have been born and raised in the new nation. 

NATIONAL RIGHTS AND INDIVIDUAL RIGHTS

Indigenous Sinhala nationals or the Sinhala people are the founders of the Sinhala  Nation, and are entitled to special national rights. Important in this regard is the promotion, protection and preservation of their culture, language, social system and values that characterize their Sinhala Nation. Sinhala should be restored as the sole national and official language of the country.  Promotion and preservation of the Sinhala Buddhist culture as the national culture, should receive priority attention. It should be made a mandatory subject in the school curriculum.  The national anthem of the country is sung in the Sinhala language. The minority communities are not entitled to such special privileges, because the Sinhala nation was founded by the Sinhala people and is the legitimate home of the Sinhala people. Sinhale is not the home of other cultures and languages. These cultures and languages did not originate or evolve in this land  unlike the case with the Sinhala culture and Sinhala language. Therefore, the cultures and languages of minority communities cannot and are not entitled legitimately to be accorded national or official recognition at par with the Sinhala culture and language. However, these communities are free to observe and preserve their cultural activities and their languages within their communities. As far as ordinary human rights are concerned, members of minority settler communities are entitled to the same human rights as those enjoyed by members of the mainstream Sinhala community.

As a nation with a historic cultural tradition that extends to over 2200 years, where the founding principles have been freedom, compassion, tolerance and accommodation of people of all faiths and ethnicities, it is necessary that the true patriots of Sinhale, the Sinhala nation, get to the forefront, mobilize themselves and  take legitimate actions to protect and uphold these wholesome cultural traditions, and thereby reinforce the Sinhala nation  – Sinhale.  All citizens of the country who subscribe to the Sinhale Nation and respect the cultural norms and values that characterize this nation, will find acceptance as members of the Sinhale nation, irrespective of their ethnic and religious affiliations and differences. The Sinhale Nation incorporates the tremendous cultural wealth of the Sinhala people recognized the world over for its richness and uniqueness. This should be preserved and promoted for posterity. Those who undermine the nation’s cultural heritage, sovereignty and territorial integrity are enemies of the nation and should be confronted and subdued forthwith, for the welfare of the nation.

STRENGTHEN AND REVITALIZE THE SINHALA NATION

For the patriotic and caring nationals of this island, especially those of the Sinhala community, irrespective of their religious affiliations, there is one moral law that stands above everything else, and that is to do everything possible to strengthen their Sinhala Nation and to curb the efforts of anti-national elements both local and foreign, engaged  in violating and undermining Sinhala Buddhist national interests. It was with such an attitude and approach that enabled our valiant Sinhala soldiers to wipe out anti-national, separatist Tamil terrorists who were hell-bent on destroying the integrity of this nation.

The present generation of Sinhala nationals has a moral obligation to protect, preserve and promote the greatest of their inheritance, their unique nation, for the survival of their Buddhist cultural heritage and for the benefit of future generations. Concerned Sinhala nationals will under no circumstances allow the sovereignty, the distinct territorial integrity and the all-pervasive Sinhala Buddhist cultural character of the island be subject to any form of disarray or disintegration. They will not permit any force, internal or external, ethnic or religious, to subjugate or undermine the integrity of the Sinhala Buddhist culture of this island nation. .

Sinhala history is replete with valor and courage in battles against overly superior forces. The struggle against extremism and the looming division of this Sinhala island nation of ours demands our full national strength. Let all Sinhala nationalists rise to the occasion, forgetting for a moment their ‘other’ differences, and swear allegiance to the unity of this country by giving unswerving support to those commendable organizations that have emerged in recent times to save the nation from undesirable elements. The renewed loyalty that is fast emerging among the Sinhala nationals, particularly among the contemporary youth, is most encouraging.

VIOLATION OF SOVEREIGNTY AND NATIONAL INTEGRITY 

Sinhala nationals should not tolerate any individual or community who, whilst living in the Sinhala Nation and considering it their home, deliberately misusing such a privilege by scheming to form ethnic or religious enclaves within the country or adopting extreme means or contributing to devious actions to dismantle the cultural integrity of the nation in violation of the sovereignty and territorial integrity of this only nation of the Sinhala people. This includes both direct and indirect efforts on the part of these extremist elements, with ridiculously unfounded claims, to carve out ethnic and religious enclaves within the country, merely because some of them had lived in specific places for extended periods of time.

Dr. Daya Hewapathirane

Pandemonium in Sri Lanka: Regime Change the Regime Change

December 7th, 2016

Shenali D Waduge

The report card is not looking too good. Everything is not going right in paradise isle. Although massive changes are taking place in every sphere by parties that plotted the regime change. Sovereign Sri Lanka is well on its way to becoming either a vassal state of India or an experiment for Western imperialism and UN ‘rights’. Either way we are doomed. In less than 2 years those that the West and India picked to prod into the driving seat of governance have managed to set Sinhalese against Sinhalese, enticed Tamil ‘civilians’ to physically attack army, navy and police. Buddhist priests and military officials are being put into prison and the latest has come in bringing riot police and using tear gas and water cannons against disabled soldiers who were without hands and legs having come forward to fight LTTE terrorists and returned home disabled. All they asked was a meagre pension to survive. UN and foreign envoys have desisted from even making statements as was expected though a barrage came for Rathupaswela/Weliweriya. However, the spiralling debacles are not making the puppets or the puppeteers popular among the masses and no amount of frills can change this though the obvious hurry is to see that the targeted changes take place somehow before even they join to oust the government. We are likely to see some political tsunamis very soon when reversal of the regime change has happened and does happen.

US has a history of overthrowing democratic governments, murdering leaders and replacing fascist dictators, drug lords, and even terrorists in over 35 countries.

Writings of William Blum and Foreign Policy covers numerous instances of US/CIA conspired regime change some resulting in assassinations of these leaders. Some of these coups include Iran 1953, Guatemala 1954, Congo 1960 – assassination of Patrice Lumumba, Vietnam 1963, Chile 1973 installing Pinnochet, Cambodia 1969 installing Pol Pot, Ghana 1966 overthrowing Kwame Nkrumah, Haiti 1991 ousting Aristide and replacing with CIA puppet TOTO, Libya in 2011 overthrowing & killing Gaddafi – today Libya is a failed state with no law & order. Globalresearch outlines the role of NGOs supported by Wall Street and Western intelligence in these regime change operations. William Blum and John Robles claim CIA has attempted to assassinate over 50 foreign leaders including Hugo Chavez. James Lucas claims the US is responsible for killing over 20million people in 37 victim nations since 1945. This is the country delivering democracy and good governance when it is 142 out of 158 countries in the global 2016 corruption index.

Leaving aside Rajapakse’s own follies, it is clear that the ouster of Rajapakse was planned from the time he decided to go against Western orders to defeat LTTE terrorists thus breaking a very long network of operatives who had been riding on terror to advance their own agendas. From the manner that the candidate was fished to vie against Rajapakse, the campaign slogans used, the network of local lackeys tapped to steer the regime change, the build-up of anti-West sentiments via diplomatic, UN and western and local media channels the writings on the wall were all too clear. Meticulous and secret planning even involved people inside the Rajapakse camp.

The World Socialist Website claims Washington used former President with links to the Clinton Foundation. She acknowledged her role on 3 February 2015 in an interview. She was the linchpin of the plot. The other player was long-time US puppet Wickremasinghe to ensure Sri Lanka became integrated to the US ‘pivot to Asia’ (6 February 2015 GOSL information department website report) It put to perspective why Wickremasinghe went to US for 1 month on a cover up ‘study tour’ and the coordination’s that ensued with US envoy Sisson. Obama’s National Security Advisor Susan Rice at the Brooklyn Institute was on record to say that the US would help countries ‘forge a better future’.. with ‘new hope for democracy.’ Wickremasinghe’s 2001-4 stint as PM without doubt was to advance US interests allowing Sri Lanka to be used for rendition transport of ‘enemy combatants’. Ranil implemented the pro-LTTE Norwegian CFA helping LTTE strengthen itself.

The US reference to India’s involvement was also noteworthy. India helped line up the players who would deliver the votes – TNA would ensure all Tamil votes would come to Sirisena, Muslim Congress was roped in to deliver the other minority votes, the Church played its part in delivering the Christian/Catholic votes and Sinhalese votes were divided by those who fell for Sirisena’s metta nature as against the projected villain-crook Rajapakse.

It is no secret that the Indian embassy has Indian intelligence officers stationed in it. Its head (K Ilango) was recalled just before the January 2015 election when Rajapakse govt alleged that India was again interfering into Sri Lanka internal affairs. Rajapakse at no point divulged the scale or players in the international plot during election campaigning. India had enough people on its payroll inside political parties and serving in the business community, professional organizations, NGOs, academia to advance payment to deliver the necessary goods. Plenty of academics put their names to reports/surveys aimed at steering a Sirisena victory.

US annoyance at Rajapakse’s ties to China have come in the form of repeated resolutions manipulating the entire UN system claiming bogus war crimes. Childish play by all those involved for becoming the only country to defeat an internationally proscribed terrorist outfit. The scenario is such that the terrorists are now dictating how and who should be tried for war crimes!

Startling has been the double standards leading to the regime change. Given that the foundation had been laid to project Rajapakse rule as corrupt & dictatorial the alternative choice of Sirisena was showcased as being the cherubic non-corrupt and possessing all the compassion needed to be the new leader. Sirisena was seen quoting from Budda, Dhammapada and oozing love and empathy for all. Selected words echoed – vinivida, nehi werani, sanhindiyawa to name a few. To add weight it was a piece of cake to grab political rejects like Wickramabahu who had no votes but had enough mouth.

What US-worshipping UNP leadership does not see is the manner US imperialism has turned Europe upside down while antagonizing Russia. Western imperial interests care little for lack of good governance if it benefits them seen in the silence when Sirisena appointed Wickremasinghe immediately after the Presidential election as PM without officially removing the sitting Prime Minister D M Jayaratne.

Daya Gamage writing to the Asian Tribune highlights the dangers of US regime change destabalizing Sri Lanka drawing our attention to the many undemocratic authoritarian regimes the US fosters. He reiterates that LTTE was used as a ‘pressure group’ – ending it meant the wrath against the Rajapakses.

The Sirisena-Wickremasinghe Government has agreed to virtually all that the LTTE separatists had been demanding and fighting for – demilitarization, closure of camps in strategic areas, giving land deeds without ascertaining that the IDPs even had lands.

The foreign players preaching good governance, transparency, rule of law, democracy, human rights and what not are deaf, dumb and blind to all of yahapalana’s misadventures. Appointing a new Chief Justice without giving show cause to the sitting CJ Pieris and impeaching him, immediately bringing the Central Bank and Securities and Exchange Commission under the PM so that he could appoint his erstwhile friend as Central Bank, to confound matters he was a Singaporean and thus a foreigner was placed as Sri Lanka’s Central Bank head who became embroiled in an insider trading scam involving his son-in-law guilt of which is calling for the PM’s resignation with no reaction, creations of various corruption commissions under the PM but questioning and arresting only MPs in Rajapakse camp when the MPs that jumped from Rajapakse camp were previously accused of corruption by the UNP. Sudden sacking of the General Secretaries of SLFP and UPFA, sacking 25 SLFP Committee Members on election day are just a handful of misadventures all of which got not even a hum from the so called international community nor the UN.

The silence from quarters we presume are transparent agencies is nothing to be surprised about. A key feature of regime change and post-regime change is to bring all areas under the control of the puppets placed in power and curtail rights of people by bringing laws claiming to protect people’s rights! So be watchful.

Therefore, in all the nations where regime change has taken place immediate steps would be taken to place ‘their people’ – as head of police, heads of armed forces, heads of government media, heads of all pillars of governance and then bring in lackey NGO heads as ‘civil society’ tasked with overlooking and monitoring the newly democratized country. So when every area is having puppets placed with draft press releases, statements approved and given to them the projection automatically is of a honky dory country and people misinformed.

However, Sri Lanka has an uncanny knack of not following the rules. Let us not forget that Sri Lanka small as it is and despite 17 invaders from South India and 3 colonial invaders none of them succeeded in taking the entire island. The island was ceded in toto by our own traitors. Coincidentally, 200 years later the same has been repeated. Moreover, the puppets to whom the nation has been handed are making a pickle of things all of which inspite of placing lackeys to cover up their irregularities are getting exposed.

The Bond Scam cover up has exposed the PM as not being the Mr. Clean, a title he has been proudly displaying, his Ministers are beyond even his control, the Ministers who had jumped from Rajapakse camp are running their own show, to add further spice the Chinese envoy has openly chided the yahapalana government for telling lies about Chinese loans the reaction which was not an apology but a threat to summon the Chinese envoy by the Foreign Ministry for an explanation of his conduct. This is like the rat reprimanding the dragon! Add to the entertainment the President’s ‘I don’t know’ ‘I only knew after reading the paper’ has become an islandwide amusement no different to the jokes undertaken by the PM inside Parliament to sidetrack and evade answering direct questions. Yahapalana has turned Sri Lanka into a cuckoo land.

While all this circus is going on diverting the attention of the people, India is pushing forward every piece of paper to ensure India has its tentacles around Sri Lanka – ETCA, Sampoor, Trinco, Indian businesses and Indians flooding into the country, Indian ambulances, Indian trishaws with Indian drivers, while the US masters at manipulating the Muslims and creating jihadist ultra-Wahhabi mouthpieces are ensuring the East is secured under Western influence for that is where Trinco harbour lies – a prize catch. The calls to stop Buddhisization has two objectives – chase out the Sinhalese from both North and East so that it would be easier to fib their way on the homeland myth, to facilitate this the West is funding bogus history and academics to do the dirty work. The TNA is being used to make the demands aligned with Indo-US objectives – remove military camps, create notion that Tamil civilians hate the army, EU funds reports of bogus rape stories, plenty of invisible witnesses are available to tell the ‘stories’, Chief Ministers are roped in – the North one just returned after being tutored by the divide and rule masters the British and as expected in now calling for foreign intervention, the East Chief Minister made a fool of himself going overboard to praise the US envoy and embarrass a naval officer.

The chaos does not stop there – we now have armed groups on bicycles roaming about the North causing chaos which in turn are political armoury to put behind bars the main threat – the former defense secretary. All types of tricks are now being played and staged all with the single objective of bringing the evidence to the door of the former secretary attempting to nullify the popularity that he commands. Military officers, intelligence officers have been put into prison and the military intelligence head has been removed without reason – all actions without realizing that it is the government that is removing all of its defences and thus making themselves vulnerable. In becoming vulnerable they are exposing themselves further. This was seen in the reaction to the disabled soldiers by involving riot police and ordering them to fire water cannons and tear gas on men who had lost their arms and legs by going out to fight the LTTE terrorists and becoming injured while asking simply for a pension. Not surprisingly, there was NO statement from the UN or foreign envoys at the manner that disabled men were treated in an unarmed protest pleading for what the nation owes them especially when the government is accommodating MPs whom the people have rejected.

In this milieu, the less than 2 year record sheet is not very promising. The West, and UN shower the government praises for good governance and diplomatically prop up its growing unpopularity even among those that voted them to power. The disappointed are waiting to use the next election to correct their error but the West has answers for that too as we can see by the allegations of US elections being rigged/voter machines doctored.

In the meanwhile, the UN is doing its utmost to have a stake and say in all spheres of administration by hurriedly signing partnership agreements, while the IMF and World Bank step in to further strangulate the country into agreeing to become a virtual slave to Western imperial agendas by further liberalizing the economy and with their men in all of the key areas where only a signature is needed to legalize these agreements the next biggest surprise is due to come with the new constitution that will all but turn Sri Lanka into a vassal state.

Regime changing the regime change option depends on sifting the patriots from the traitors.

Shenali D Waduge

http://www.globalresearch.ca/who-is-behind-regime-change-revolution-business-ngo-supported-by-wall-street-and-us-intelligence/5370229

http://www.globalresearch.ca/a-timeline-of-cia-atrocities/5348804

http://www.salon.com/2014/03/08/35_countries_the_u_s_has_backed_international_crime_partner/

https://williamblum.org/essays/read/overthrowing-other-peoples-governments-the-master-list

http://www.thirdworldtraveler.com/Blum/US_Interventions_WBlumZ.html

http://www.globalresearch.ca/us-has-killed-more-than-20-million-people-in-37-victim-nations-since-world-war-ii/5492051

http://www.globalresearch.ca/the-cia-has-attempted-to-assassinate-50-foreign-leaders-including-chavez/5326864

http://www.asiantribune.com/node/87282

http://www.lankaweb.com/news/items/2016/07/19/us-militarization-of-sri-lanka-sri-lankans-to-provide-canteen-services/

නිසි ක‍්‍රමවේද නොසලකා අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයේ පිරිවෙන් ඒකකයට නිලධාරීන් බඳවා ගැනීම නතර කරන ලෙස කරන ඉල්ලීම

December 7th, 2016

ලංකා පිරිවෙන් ගුරුසේවා සංගමය

ගරු ජනාධිපති මෛති‍්‍රපාල සිරිසේන මැතිතුමා
ජනාධිපති මන්‍දිරය
කොළඹ.

ගරු ජනාධිපතිතුමනි,

නිසි රමවේද නොසලකා අධ්යාපන අමාත්යංශයේ පිරිවෙන් ඒකකයට නිලධාරීන් බඳවා ගැනීම නතර කරන ලෙස කරන ඉල්ලීම
ගරු ජනාධිපති තුමනි, ඔබතුමන් පසුගියදා ඉතා අගේ කළයුතු ප‍්‍රකාශයක් රට හම ුවේ තබන ලදි. එනම් ”රටේ ප‍්‍රශ්නවලදී ඇමතිවරු, නිලධාරීන් නිසි මැදිහත්වීමක් නොකරන්නේ නම් ඔබතුමාට දැනුම්දෙන ලෙස ̃කළ ප‍්‍රකාශයයි. එය නිසිලෙස ඔබතුමන් කි‍්‍රයාවට නගන්නේ නම් මැති අමැතිවරුන්ගෙන් හා නිලධාරීන්ගෙන් සිදුවන අකටය ුතුකම් නිසා පීඩාවට පත්වන ජනයාට සුවිශාල අස්වැසිල්ලක් වනු ඇතැයි අපි විශ්වාස කරන්නෙමු.

ගරු ජනාධිපතිතුමනි,

අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයේ පිරිවෙන් ඒකකයේ දිගින් දිගටම සිදුවන අකටයුතුකම් රාශියක් දැන් එහි ක‍්‍රමවේදය බවට පත්ව ඇත. එහි ආසන්නතම අවස්ථාව වන ්නේ නිසි ක‍්‍රමවේද නොසලකා සහකාර අධ්‍යාපන අධ්‍යක්‍ෂ (වැ.බ.) තනතුරු සඳහා නිලධාරීන් පිරිසක් බඳවා ගැනීමට ගන්නා උත්සාහයයි. කාලයක් තිස්සේ මෙවැනි අවිධිමත් ක‍්‍රම අනුගමනය කිරීම පිරිවෙන් ඒකකයේ  ක‍්‍රමවේදය බවට පත්ව ඇති නිසා ලංකාවේ පිරිවෙන් අධ්‍යාපනය ඉතා අවදානම්සහගත ඛේදවාචාකයට ඇදදමා ඇතිබව ඔබතුමාට දැනුම් දෙන්නේ ඉතා කණගාටුවෙනි. මෙම අවිධිමත් බඳවාගැනීම සම්බන ්ධයෙන ් අධ්‍යාපන ලෙක ්ම්වරයාට දැන මේ දුන්නත් ඒ සම්බන්ධව කිසිදු මැදිහත්වීමක් සිදුකර ඇතිබවක් නොපෙනේ. අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරයාගේ ප‍්‍රතිපදාවට ඊට කිසිදු වෙනසක් නැත. (ලේකම්වරයාට යැවූ ලිපිය මේ සමග අමුණා ඇත.) එහි දිගුවක් ලෙස අවිධිමත්ලෙස බඳවාගැන ීමට නාමනය කර ඇති නිලධාරීන් දෙසැම්බර් 8 දින හෝ ඊට ආසන්න දිනක සම්මුඛ පරීක්‍ෂණ සඳහා කැඳවා ඇතිබව විශ්වාසකටය යුතු ලෙස අපව දැනුවත්වී ඇත. පිරිවෙන් ඒකකයට නිලධාරීන්ගේ හිඟයක් වේ නම් ඒ සඳහා බඳවා ගැනීමට නිත්‍යානුකූල ක‍්‍රමවේදයක් පවතී. එය කාහටත් අසාධාරණයක්, අයුක්තියක් නොවන ක‍්‍රමවේදයකි. ඒවා නොසලකා මේ නිලධාරින් අත්තනෝමතික ලෙස කටයුතු කරන්නේ මන්ද? එය පෙන්වාදීමෙන් පසුවත් වැරද ්දම  කි‍්‍රයාවට නගන්නේ ඇයි.

ගරු ජනාධිපතිතුමනි,

ඇමතිවරුන්ගේ හා නිලධාරීන්ගේ මේ අත්තනෝමතික කි‍්‍රයා පිළබඳව ගරු ජනාධිපතිතුමාගේ ඉහත දැක්වූ ප‍්‍රකාශය කි‍්‍රයාවට නගමින් ඉක්මන් ක‍්‍රියාමාර්ගයක් ගන්නා ලෙස ඉතා නෑකමෙන් ඉල්ලා සිටිමු. එසේම සුදුසුකම් සහිත අය නිවැරදි සුදුසු ක‍්‍රමවේදයන් මගින් බඳවා ගැනීමට කටයුතු සලස්වන ලෙසත ඉතා  ඕනෑකමෙන් ඉල්ලා සිටිමු. තවද පිරිවෙන් ක්‍ෂේත‍්‍රය ඇදවැටී ඇති ඛේදවාචක තත්වය පිළිබඳව හා ඒ තත්වයෙන් පිරිවෙන් අධ්‍යාපනය නගාසිටුවීම සඳහා වන අපගේ යෝජනා නොපමාව ඔබතුමාවෙත ඉදිරිපත් කිරීමට පිරිවෙන් ක්‍ෂේත‍්‍රයේ එකම වෘත්තීය සමිතිය ලෙස අප සංගමයට අවස්ථාවක් සලසා දෙන ලෙසත් ඉතා නෑකමෙන් යුතුව ඉල්ලා සිටිමු. මේ සියළු කාරනා සම්බන්ධව ඔබතුමාගේ ඉක්මන් ප‍්‍රතිචාරය ද අපේක්‍ෂා කරන්නෙමු.

මෙයට,
වකමුල්ලේ උදිත හිමි
සභාපති
ලංකා පිරිවෙන් ගුරුසේවා සංගමය

පිටපත් :-

01. අධ්‍යාපන ඇමති අකිල විරාජ් කාරියවසම් මහතා – – දැ.ගැ.ස. හා අ.ක.ස

02. අධ්‍යාපන ලේකම් – අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය – දැ.ගැ.ස. හා අ.ක.ස

03. පූජ්‍ය නාබිරිත්තන්කඩවර ඤාණරතන හිමි -අධ්‍යාපන අධ්‍යක්‍ෂ පිරිවෙන් – දැ.ගැ.ස. හා අ.ක.ස

04. සියළු ජනමාධ්‍ය – මධ්‍යවල පළකිරීම සඳහා

සම්බන්ධිකරණය –  071 8082647

The Rules of the (Trump) Game

December 7th, 2016

By Pepe EscobarCourtesy Information Clearing House

December 05, 2016 “Information Clearing House” – “Sputnik” – Gen. James “Mad Dog” Mattis, chosen by President-elect Donald Trump to be the new head of the Pentagon, is a model functionary of the Empire of Chaos.

His call sign is – what else – “chaos”. The Marine Corps Special Operations Command (MARSOC) even shared his regular accolade; “Saint Mattis of Quantico, Patron Saint of Chaos”. The Saint in his pop incarnation comes fully equipped with a grenade and a knife.

Mad Dog may indeed be seen by the real world as, well, a mad dog; he was on the front line of the 2001 assault on Afghanistan; led the Marine assault on Baghdad during Shock and Awe in 2003; and masterminded the horrendous American destruction of Fallujah in late 2004. Widely hailed as a fine strategist, he retired as chief of CENTCOM in 2013.

The Saint may have been a purveyor of chaos across the Cheney regime-coined “Greater Middle East” – something that came with inevitable collateral damage; his creeping Iranophobia. Yet the key to his appointment is that it will focus on rebuilding the US military.

William Hartung, at the Center for International Policy, A Pentagon Rising: Is a Trump Presidency Good News for the Military-Industrial Complex? notes how “Pentagon spending is one of the worst possible ways of creating jobs. Much of the money goes to service contractors, arms industry executives, and defense consultants (also known as ‘Beltway bandits’).” Moreover, “such spending is the definition of an economic dead end.”

Criticizing Trumponomics as “Reaganomics on steroids” – and that includes vast military spending – Hartung stresses that if Donald Trump really wants to create jobs, “he should obviously pursue infrastructure investment rather than dumping vast sums into weapons the country doesn’t actually need at prices it can’t afford.”

To rebuild the appalling US infrastructure is one of the top Trump campaign promises.

What is to be done?

My aim with this column was to launch a debate on the possible Leninist role of White House strategist Steve Bannon. Trump, like all US presidents, is obviously no Leninist. But his chief strategist does cultivate the Leninist notion of a proletariat vanguard; call it the Angry Older White American Blue Collar Male contingent; call it haters of identity liberalism, which elevated selected minorities to the status of sacred victims; or call it simply “deplorables”.

It’s this proletariat vanguard that Bannon aims to cultivate, so they lead / influence / shape policy for the foreseeable US political future, winning election after election for Republicans. They must imperatively benefit from Trump’s spun-to-death fight against neoliberal “free” trade, although it’s not clear exactly how he will privilege “in-sourcing” and not outsourcing – which is official US corporate policy. They certainly won’t benefit from a massive rebuilding of the Pentagon.

German political analyst Peter Spengler introduces a further spanner in the works, noting how Bannon, “like all scholars (or students for that matter) of Russia/Bolshevism has ignored what Kurt Riezler could have and (would want to) unearth to them in his time in exile in New York: first-hand experience and knowledge about the continuum of subterraneous and subversive ‘diplomacy’ between Germany and Russia” in the run-up towards the October Revolution.

Bets are still off on what “subversive” diplomacy the Trump era will entail – apart from a 21st century remix of the Kissinger-orchestrated “Nixon in China” moment. That would take the form of a “Trump in Russia-China” moment – as in Washington starting to normalize the treatment of those nations the Pentagon ranks as its top two “existential threats”, global projection and spheres of influence included.

That contentious phone call to Trump “initiated” by Taiwan President Tsai Ing-wen certainly didn’t contribute to any normalization. And no one should expect that the Brzezinski-conceptualized US global primacy, especially over Eurasia – as in “prevent the emergence of peer competitors” — will simply fade away.

Pentagon reborn

William Engdahl argues that the Brave New (Trump) World is all an elaborate deception. A quick look at the lucky few chosen for Trump’s plutocrat cabinet does not exactly match the Better Angels of our Nature.

A New York business source, familiar with the Masters of the Universe, who actively supported the Trump program and called his election at least two weeks before the fact, offers a blunt assessment:

“Donald is an insider. Most of the advisors Engdahl refers to are wallpaper. There are three important things to consider. 1) The Supreme Court will have conservative judges. 2) There will be a rapprochement with Russia. The tilt may not be as warm to China, but we will work on that. 3) None of the Masters care about Lenin, or Thomas Cromwell, or ideologies. They care about power and money.”

As for a possible Leninist White House, “if we want to quote Lenin, it is that truth is whatever advances the class struggle. Truth to the Masters is whatever advances their agenda. If they want the Federal Reserve to expand credit, then they look for a liberal if that works, or a conservative, or monetarist, or Keynesian, etc. One of them will support expansion of credit and those that don’t will be shunted aside. They don’t care about Milton Friedman, Keynes, Marx or Lenin. It is what works for them that counts. Hillary did not work so she is out. And Bannon will do what he is told like the rest of them. And if he gets in the way, he will be fired.”

So no matter what California screams and shouts, this is the stark way the Masters will be running Trumpland.

Which brings us, once again, to the rebuilding of the US military. Another business/investment source, who also actively supported the Trump economic plan during the campaign, stresses how “the present power of the Russian military industrial complex is greater than the US in many senses. And all of it is in Russia whereas most of that of the US is farmed out to Asia.”

Thus, “it is fortunate that Trump has come in as President to wind down this mad house that they call Washington. There is a consensus above the President that action must be done to rebuild the United States military on an emergency basis.” And that will be the Mad Dog’s top brief.

The source adds: “One easy way of repatriating all this industry at once is to set all defense contracts up with the stipulation that the entire plane, missile or tank must be made in the United States, thus requiring the massive repatriation of jobs and factories. That should be the first order of business at the White House under Trump as it does not require a tariff, or ending currency rigging.”

Hold on, Yalta, we’re coming

Meanwhile, there’s got to be some careful management of what the disgruntled neocon/neoliberalcon galaxy called the Trump-Putin “bromance”.

Trump will most certainly re-normalize Russia and work alongside Russia to smash the Salafi-jihadi dementia in Syria; the problem is to what degree Russia and China will be able to influence Trumpland not to turn Iran into high collateral damage. Russia-China-Iran is the key alliance invested in Eurasia integration.

“Grand Chessboard” Brzezinski cannot help himself from expounding the usual narcissistic absurdities, as in suggesting the US helps Russia to “transit effectively” and become a “constructive, significant member of the global community” (it’s rather Moscow that may end up doing exactly that to Trump’s America).

At the same time, it’s no wonder even Brzezinski himself is now spinning, “America is needed to pull together some larger coalition that can deal with global problems. And in that larger coalition America, China and changing Russia could be preeminent.”

“Changing” Russia in this case is code for a Russia that can be seduced, tamed and driven away from China. The key context; the Russia-China strategic partnership essentially points towards Eurasia as a vast, integrated emporium – the blending of China’s One Belt, One Road (OBOR) with Russia’s Eurasia Economic Union (EEU).

Brzezinski, reflecting and/or influencing neoliberalcon “values”, would rather reenact Divide and Rule and try to split Russia from China – while at the same time suggesting that Trump can’t afford to be left out of the massive (Eurasia) action; there’s gotta be some sort of deal. Stay tuned for the terms of a possible upgrade; from Yalta in 1945 to… a Yalta remix in 2017?

The views expressed in this article are the author’s own and do not necessarily reflect Information Clearing House editorial policy

Trump’s Promised ‘New Foreign Policy’ Must Abandon Regime Change

December 7th, 2016

By Ron Paul Courtesy Information Clearing House

December 05, 2016 “Information Clearing House” – “New American” –  President-elect Donald Trump told a Cincinnati audience last week that he intends to make some big changes in US foreign policy. During his thank you” tour in the midwest, Trump had this to say:

We will pursue a new foreign policy that finally learns from the mistakes of the past. We will stop looking to topple regimes and overthrow governments…. In our dealings with other countries we will seek shared interests wherever possible….

If this is really to be President Trump’s foreign policy, it would be a welcome change from the destructive path pursued by the two previous administrations. Such a foreign policy would go a long way toward making us safer and more prosperous, as we would greatly reduce the possibility of a blowback” attack from abroad, and we would save untold billions with a foreign policy of restraint.

However as we know with politicians, there is often a huge gap between pronouncements before entering office and actions once in office. Who can forget President George W. Bush’s foreign policy promises as a candidate 16 years ago? As a candidate he said:

I am not so sure the role of the United States is to go around the world saying ‘this is the way it’s got to be.’… If we’re an arrogant nation they will resent us, if we’re a humble nation but strong they’ll welcome us.

Unfortunately as soon as he took office, George W. Bush pursued a completely different foreign policy, attacking countries like Iraq at the urging of the neocons he placed in positions of power in his White House and State Department.

Some people say that personnel is policy,” and that much can be predicted about Trump’s foreign policy by the people he has appointed to serve his Administration. That is where we might have reason to be worried. Take Iran, for example. While Trump says he wants the US to stop overthrowing governments, on the issue of Iran both the candidate and his recent appointees have taken a very different view.

Trump’s pick for National Security Advisor, Michael Flynn, has said the following about Iran: “I believe that Iran represents a clear and present danger to the region, and eventually to the world…” and, … regime change in Tehran is the best way to stop the Iranian nuclear weapons program.”

Trump’s CIA choice, Mike Pompeo, has said of President Obama’s Iran deal, The Iranian regime is intent on the destruction of our country. Why the President does not understand is unfathomable.”

And Trump’s selection for Defense Secretary, General James Mattis, was even more aggressive, saying, The Iranian regime in my mind is the single most enduring threat to stability and peace in the Middle East…. Iran is not an enemy of ISIS. They have a lot to gain from the turmoil in the region that ISIS creates.”

Donald Trump’s words in Cincinnati don’t seem to match up with the views of the people that he’s assigning to high places. At least when it comes to Iran.

While I hope we can take President Trump at his word when it comes to foreign policy, I also we think we should hold him to his word — especially his encouraging words last week. Will the incoming president have the ability to rein in his more bellicose cabinet members and their underlings? We can be sure about one thing: if Trump allows the neocons to capture the State Department, keeping his foreign policy promises is going to be a lot more difficult.

Ron Paul is a former U.S. congressman from Texas.

The views expressed in this article are the author’s own and do not necessarily reflect Information Clearing House editorial policy.

Mangala tells yet another lie – Gammanpila මංගලගේ මෙගා බොරු වලට එකතුවන තවත් බොරුවක් ගම්මන්පිල හෙළි කරයි.

December 7th, 2016

හිරුණිකාගේ ප‍්‍රශ්නයෙන් ටිකක් විසදේ.. ජවිපෙ පුවත්පත රාජිතගේ පුත් ‘ට‍්‍රැමඩෝල් පැංචෙක්’ කරයි.. පටි රෝල්…

December 7th, 2016

lanka C news | ලංකා සී නිවුස් – උපුටාගැනීම ‘ලංකා’ ඉරිදා සංග්‍රහය

හිරුණිකාගේ ප‍්‍රශ්නයෙන් ටිකක් විසදේ.. ජවිපෙ පුවත්පත රාජිතගේ පුත් ‘ට‍්‍රැමඩෝල් පැංචෙක්’ කරයි.. පටි රෝල්…

ජනාධිපතිවරණ සමයේ කරළියට පැමිණ දේශපාලන මල්වෙඩි සංදර්ශන පැවැත්වීමට පටන් ගත් පැරිෂුට්කාරයෙකු ඇතැම් වෛද්‍යවරුන් සම්බන්ධ අසභ්‍ය වීඩියෝ පට, පින්තූර තමන් සතු බවත්, නමුත් ඒවා හෙළි නොකරන බවත්, ජනතාව ඉදිරියේ වෛද්‍යවරුන් දණගස්වා පෙන්නන බවත් පවසමින් සිය දේශපාලන බලය භාවිත කරමින් මාධ්‍ය හරහා ප‍්‍රකාශයන් නිකුත් කළේ ඇතැම් විට ඔහුගේ පියාගේ ක‍්‍රියාකලාපයන්ද එවැනිම නිසා විය හැකිය.

මෙවැන්නන්ගේ ක්‍රියාකලාපයන් සිදු කෙරෙන්නේ විවිධ හේතු නිසා විය හැකිය. අන්තර්ජාලයේ විකිපීඩියා තොරතුරු අඩවියේ ඒ ගැන විවිධ කරුණු සඳහන් වේ. එම තොරතුරුවල සත්‍ය අසත්‍යතාවය අපට මෙහි දී එතරම් වැදගත් නොවේ. මන්ද, විවෘත සමාජය හමුවේ භාවිතයෙන් ඔප්පු කරන බොහෝ දේ තිබෙන බැවිනි. තමන්ගේ විවිධ බෙලහීනතාවයන් වසා ගැනීම දේශපාලන බලයට භාර දෙන පුද්ගලයන් සහ මුදල් බලයට භාර දෙන පුද්ගලයන් සිටින බව පැහැදිලිය. මේ කතානායකයාගේ බොහෝ සමීප තොරතුරු දන්නා අයට අනුව මොහු යම් රෝගාබාධයකින් පසු වේ. එමෙන්ම හීනමානයෙන් සහ දුබලතා රැසකින් යුතු වේ. ලොවට මෙම තොරතුරු හෙළි වේ යැයි ඔහු අනියත බියකින් පෙළේ.

මේ වනවිට හෙළි වී ඇති තොරතුරු අනුව ලෝකයට පෙන්වීම සඳහා සිටින නාමික බිරිඳ තමන්ගේ පාසල් මිතුරකුගේ නැගණියකි. මෙම නාමික බිරිඳ යෝජනාවට සරූපා සහ ඇගේ මව එකඟ වන්නේ ඇයට සියලු පහසුකම් සහිතව විදේශ රටක ජීවත් වීමට සහසුකම් සැලසීමත් මාලඹේ වෛද්‍ය විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලබා දීමට ලක්ෂ 100ක් වෙන් කිරිමත් යන පොරොන්දු මතය.

තවත් අටුවා ටීකා ටිප්පනි අවශ්‍ය නැත. මේ කියන කථා නායකයා රාජිත සේනාරත්නගේ වැඩිමහල් පුත් චතුර සේනාරත්න බව පැහැදිලි ය. එහෙත්, දැන් කියන්නට යන්නේ ඔහුගේ බෙලහීනතා හෝ ඔහුගේ පවුල් ප‍්‍රශ්න පිළිබඳ නොවේ. පාර්ලිමේන්තුවේත් ඉන් පිටතත් පදනමක් නැති වාචාල කථා කියමින් ඔහු විසින් ගෙන යනු ලබන දෙබිඩි ජීවිතයේ ඇත්ත හෙළි කිරීම මේ සටහනේ ප‍්‍රමුඛ අරමුණයි.

චතුර සේනාරත්න අනුරාධපුර දිස්ත‍්‍රික්කයෙන් සාමාන්‍යපෙළ කළ බවට ලියාපදිංචි කරවා අඩු ලකුණු ගණනකින් වෛද්‍ය විද්‍යාලයට යෑමට හොර පාරක් සකස් කර ගත් බව මේ වනවිට සියල්ලන්ටම රහසක් නොවේ. වෛද්‍ය පීඨයට එලෙස හොර පාරෙන් ඇතුළත් වූවද පළමුවන වසරවත් සමත් වීමට චතුරට නොහැකිව වෛද්‍ය පීඨය හැර යන්නේ අවුරුදු 6ක් එකම වසරක කාලය ගත කරමිනි.

එහෙත් සිය පියාගේ බලපුළුවන්කාරකම් ප‍්‍රයෝජනයට ගනිමින් තම පැවැත්ම සඳහා දේශපාලනයම තම ගමන් මාර්ගය කර ගන්නා චතුර සිය පියා ධීවර ඇමතිව සිටියදීම ඔවුන්ගේ දේශපාලනයේ මූලික අරමුණ වන වංචාවට සහ දූෂණයට අත ගසයි. සිය පියා වූ එවකට ධීවර ඇමති රාජිත සේනාරත්න හා චතුර සේනාරත්න එක්ව ධීවර ජනතාවගේ මුදල් මිලියන ගණනින් ගිල දැමු ජාවාරමක් පිළිබඳව සාක්ෂි සහිතව මේ වනවිට තොරතුරු අනාවරණය වී තිබේ.

රට පුරා කුඩා ප‍්‍රමාණයේ ධීවර වරායන් ඉදි කිරිම සඳහා ගත් තීන්දුවකට කැබිනට් මණ්ඩලයේ ද අනුමැතිය ලැබී ඇති අතර, ඒ සඳහා  නියමිත ශක්‍යතා අධ්‍යයන වාර්තාවන් සකස් කිරිමට ධීවර අමාත්‍යාංශයටම අනුබද්ධිත ආයතනයකට පවරා ඇත. සාමාන්‍යයෙන් මෙම ආකාරයේ ශක්‍යතා අධ්‍යයන වාර්තාවක් සකස් කිරීම සඳහා යන වියදම රුපියල් මිලියන 5ත් 6ත් අතර අගයක් වේ. නමුත් ඉතා සූක්ෂ්ම අයුරින් එම මුදල ගෙවා ශක්‍යතා අධ්‍යයන වාර්තාවන් සකස් කර ගත් රාජිත සහ ඔහුගේ පුත‍්‍ර චතුර  One Asia නමින් චතුරගේ හොඳම මිතුරාගේ පියා ලවා අලුත් සමාගමක් සකස් කර ධීවර වරායන් ඉදි කිරීම සදහා සකස් කරන ලද ශක්‍යතා අධ්‍යයන වාර්තාවන් One Asia නමැති ආයතනය හරහා සකස් කරන ලද බව පෙන්වමින් එම වාර්තාවන් සකස් කිරිම සදහා රුපියල් මිලියන 177ක මුදලක් රජයෙන් අය කරගෙන තිබේ. මේ ආකාරයට රට පුරා කුඩා ප‍්‍රමාණයේ ධීවර වරායන් ඉදි කිරීම සදහා ශක්‍යතා අධ්‍යයන වාර්තාවන් සකස් කරන මුවාවෙන් ගජරාමෙට මුදල් ගරා තිබේ.

ඊට අමතරව රාජිත සේනාරත්න ධීවර ඇමතිව සිටියදී මෝදර ධීවර වරාය බි‍්‍රතාන්‍ය සමාගමකට මාසිකව රුපියල්  එක්ලක්ෂ විසිපන්දහසක (රු. 1,25,000) කුලියට වසර 25ක් සඳහා බදු දීම තුළින් සිදු කළ මහා පරිමාණ වංචාවක් පිළිබඳවද තොරතුරු අනාවරණය වී තිබේ. එම වරාය පරිශ‍්‍රයේ මාසික බදු මුදල රජයේ තක්සේරුකරුට අනුව රුපියල් ලක්ෂ 17කි. මසකට රුපියල් ලක්ෂ 15කට අධික මුදලක් රජයට පාඩු කරමින් එම ගනුදෙනුව සිදු කර ඇති බව වාර්තා වන අතර, මෙම ගනුදෙනුවෙන් රජයට සිදුවූ මුළු මූල්‍ය අලාභය රුපියල් මිලියන 440කට අධිකය. මේ පිළිබඳ පැමිණිල්ල මේ වනවිටත් විශේෂ මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසය වෙත යොමු කර ඇත. පසුගිය මැතිවරණයේ දී අත දිග හැර වියදම් කර ඇත්තේ මෙසේ වංචා කළ මහජන මුදල්ය.

ලංකා ස්වයං රැකියා නියුක්තිකයන්ගේ සංගමයේ සභාපති සුනිල් ජයවර්ධන ප‍්‍රකාශ කරන අන්දමට චතුර සේනාරත්න විසින් කොළඹ නගරයේ පළමු හරස් වීදිය දෙවන හරස් වීදිය තුන් වන හරස් වීදිය හතරවන හරස් වීදිය යන හරස් වීදිවල පදිකවේදිකාවේ කඩ දැමීමට අවසර ලබා දී තිබේ. මෙසේ අවසර ලබා දී ඒ පුද්ගලයන් තම සංගමයට බඳවාගෙන ඇත. මොවුන් සමිතියට බඳවා ගැනීමේ දී සාමාජික මුදල් වශයෙන් රුපියල් 200.00කුත්, සමිතියට බැඳීම සඳහා ඉල්ලුම් පත‍්‍රයක් ලබා ගැනීමේ දී රුපියල් 1,000 සිට ඉහළට මුදල් අය කරන බවටද සුනිල් ජයවර්ධන චෝදනා කරයි.

මෙහිදී මතු වන ප‍්‍රශ්නය වන්නේ චතුර සේනාරත්නට කොළඹ නගරයේ පදිකවේදිකාව වෙළෙඳුන්ට ලබා දීමට ඇති බලය කුමක්ද යන්නය. ගම්පහ දිස්ත‍්‍රික්කය නියෝජනය කරන නවක මන්ත‍්‍රීවරයෙකුට කොළඹ නගරයේ පදික වේදිකාව වෙළෙඳුන්ට ලබා දීමට කිසිදු ආකාරයක නෛතික බලයක් නැත. සුනිල් ජයවර්ධන පවසන අන්දමට චතුර සේනාරත්නගේ සංවිධානය විසින් කොළඹ නගරයේ පදික වෙළෙඳුන්ගෙන් මුදල් අය කිරීමක් සිදු කළේ නම් එය කප්පම් ගැනීමකි.

පදික වෙළෙඳුන්ගේ පැවැත්ම තීරණය කරන්නේ දේශපාලන බලවතුන් විසිනි. විශේෂයෙන් කොළඹ නගරයේදී එය පාතාලයේ සහ දේශපාලන බල අධිකාරියේ වුවමනාව විසින් තීරණය වීම අනිවාර්ය වේ. දේශපාලන බලය වෙනස් වූ විට පදික වෙළෙඳුන්ද වෙනස් වේ. කොළඹ නගරයේ පදික වෙළෙඳාමට දේශපාලන බලය යෙදවූයේ මර්වින් සිල්වාය. එය වෙනස් කර දුමින්ද සිල්වා එතැනට ආදේශ වන්නේ ඉන් පසුව ය. චතුර සේනාරත්න උත්සාහ දරමින් සිටින්නේ එම දේශපාලන අවකාශය අත්පත් කර ගනිමින් වර්තමාන දේශපාලන චණ්ඩියා වීමට විය හැකිය.

එහෙත් චතුර සේනාරත්න චණ්ඩියෙකු වීමට පෙර කොන්ද කෙළින් තබා ගැනීම ගැන සිතිය යුතුය. චතුර කොන්ද පණ නැති වීමේ රෝගයකින් පෙළෙන නිසා 2003 වර්ෂයේදී ජර්මනියේදී කශේරුකාවට ශල්‍යකර්මයක් සිදු කෙරිණි. එය පසුගිය එක්සත් ජාතික පක්ෂ ආණ්ඩු කාලයේ ඇමති තාත්තා මහජන මුදලින් ගෙවා සිදු කර ගන්නා ලද ශල්‍යකර්මයකි. එපමණක් නොව 2005 වර්ෂයේ සිට ට‍්‍රැමඩෝල්” යන මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතා කරන්නෙක් බවද වාර්තා වෙයි. දහවල් 12 වෙනතෙක් නැඟිටීමට නොහැකිව නිදාගෙන සිටිනුයේ මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය නිසා යැයි පැවසේ. ඔහුගේ දවසේ කටයුතු ඇරඹෙන්නේ දහවල් 12.00න් පසුවය.

චතුර සේනාරත්නගේ වංචාකාරී ක‍්‍රියාවන් මතු වන්නේ අද ඊයේ සිට නොවේ. සිය පියාගේ දේශපාලන බලයේ පිහිටෙන් එක්සත් රාජධානිය, ප‍්‍රංශය, ජර්මනිය, ස්විට්සර්ලන්තය, චීනය, ජපානය, ජර්මනිය, තායිලන්තය, මලයාසියාව, ජර්මනිය, ඉන්දියා සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය වැනි රටවල් රැසක සංචාරය කළ ඔහු බටහිර රටවල් ගණනාවක් සමග රහස් සබඳතා පැවැත්වූ පුද්ගලයෙකු බවට තොරතුරු වෙබ් අඩවි මඟින් අනාවරණය කර ඇත.

ඇමරිකානු රහස් ඔත්තු සේවය විසින් විවිධ රටවල ගැටලූ ඇති කිරීම සඳහා යොදවා ගත් සිවිල් සමාජ කි‍්‍රයාකාරිකයන් අතර චතුර සේනාරත්න ද සිටින බවත්, 2004 වසරේ තමන් වෛද්‍ය ශිෂ්‍යයෙකුව සිටියදී ‘ශිෂ්‍ය නායකයින් සහ සමාජ වගකීම්’ යන මැයෙන් එම වසරේ සැප්තැම්බර් 27 සහ ඔක්තෝබර් 15 අතර දිනවල ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ හෙළි නොකළ ස්ථානයක පැවැත් වූ වැඩමුළුවට චතුර සේනාරත්න නිර්දේශ කළ බවත්, එම නිර්දේශය ඇමරිකානු ඒජන්තයන් ගෙන් සැදුම්ලත් මණ්ඩලයේ පූර්ණ අනුමැතිය ලැබුණු බවත් දැක්වෙන කේබල් පණිවිඩය, සුප‍්‍රසිද්ධ විකිලීක්ස්” වෙබ් අඩවිය මඟින් අනාවරණය කර තිබිණි.

එම කේබල් පණිවිඩය (Link) යන අන්තර්ජාල දිගුව මගින් ඕනෑම කෙනෙකුට බලා ගත හැකිය. එකී හෙළිදරව්වත් සමග චතුර සේනාරත්න අරාබි වසන්තය” මාදිලියේ කුප‍්‍රසිද්ධ දේශපාලන කුමන්ත‍්‍රණ හරහා තුන්වන ලෝකයේ රටවල්වල දේශපාලන ස්ථාවරත්වය බිඳදැමීම සඳහා තරුණ වියේදී ම පුරුදු පුහුණු කරන ලද ඒජන්තයෙකු බවට අන්තර්ජාල වෙබ් අඩවි සැක පහළ කරමින් වාර්තා පළ කර ඇත.

එහෙත්, ඒවා කිසිවක් සිදු කළ නොහැකිව ඇත්තේ චතුර සේනාරත්නට ඇති පෞද්ගලික නොහැකියාව නිසාය. අවම වශයෙන් බොරුවක් හෝ තර්කානුකූලව කියා ගැනීමට ඔහුට හැකියාවක් නැත. තමන් වෙනුවට වෙනත් පුද්ගලයෙකු යොදවා අනුරාධපුරයෙන් උසස් පෙළ ලියා වෛද්‍ය පීඨයට පැමිණ එතැනින් පසු සිය අධ්‍යාපන කටයුතු කරගෙන යා නොහැකිව ඉවත් වීමට සිදු වීම වසන් කිරීමට කියන බොරුව හෝ තර්කානුකූලව ගලපා ගැනීමට ඔහුට නොහැකිය. ඔහු පවසන්නේ තමන් විභාග අසමත් වීම නිසා වෛද්‍ය පීඨයෙන් ඉවත් කළ බව නොවේ. අතුරලියේ රතන හිමියන් මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනයට එරෙහිව පුළුල් ජනතා ව්‍යාපාරයක් ගොඩනැඟීම සඳහා 2014 වසරේ තමන්ට කළ ආරාධනාව නිසා වෛද්‍ය උපාධිය අතහැර දැමූ බවයි. චතුර උසස් පෙළ විභාගය සඳහා පෙනී සිටිය යුතු වර්ෂය වන්නේ 2001 වසරයි. වෛද්‍ය උපාධිය අතහැර දමා ඇත්තේ 2014 වසරේදී ය. ඔහුම පවසන පරිදි ඒ වනවිටද තවත් වසර එකහමාරක් උපාධිය අවසන් කිරීමට ඉතිරිව තිබී ඇත. එසේනම් ඔහුගේ වෛද්‍ය උපාධිය සඳහා ඒ වන විටත් වසර 12ක් පමණ ගත වී තිබේ. ඉතිරි වසර එකහමාරද එකතු කළ විට වෛද්‍ය උපාධිය සඳහා ගත වන මුළු කාලය වසර දහතුනකටත් වඩා වැඩිය. මෙය මහා හතරබීරි කතාවකි.

මේ නිසා චතුර සේනාරත්නගේ සමස්ත ජීවිතයම ගොඩනැඟී ඇත්තේ බොරුව සහ වංචාව මතිනි. මත්ද්‍රව්‍යවල පිහිටෙන් වාචාල කතා කියමින් ජනතාව ඉදිරියේ වීරයෙකු වන්නට උත්සාහ දරන්නේ එවැන්නෙකි.

මෙහි ඇති කනගාටුවට කරුණ නම් පසුගිය මැතිවරණයේ දී උපේක්ෂා ස්වර්ණමාලි වැන්නියන් පාර්ලිමේන්තුවට පත් කර එවා පාඩමක් ඉගෙන ගත යුතුව තිබූ ජනතාව නැවතත් චතුර සේනාරත්න වැනි අඳබාලයෙකු පාර්ලිමේන්තුවට පත් කිරීමට සිය ඡන්දය භාවිත කිරීමට කටයුතු කිරීමයි.

– ‘ලංකා’ ඉරිදා සංග්‍රහය

Constitutional reform programme launched amidst chaos in the country – Former President Mahinda Rajapaksa

December 5th, 2016

Adaderana

December 4, 2016  03:32 pm

 Former President Mahinda Rajapaksa has highlighted some of the ‘most harmful’ recommendations that have been submitted to the constitutional reform programme.

Issuing a statement on Sunday, he stated I request all members of the SLFP serving in this government not to allow their enslavement to the UNP to go so far as to betraying every principle that the SLFP has stood for in the past six decades.”

Full statement:
The reports submitted by six subcommittees on constitutional reform appointed by the Constitutional Assembly were tabled in parliament while everybody’s attention was focused on the budget. With that government ministers moved fast to meet the Ven. Mahanayake Theras with a view to obtaining their support for these proposals by saying that no recommendations have been made to alter the unitary character of the constitution, the special status accorded to Buddhism or for the merger of the northern and eastern provinces. Furthermore, leaving aside all the strikes and demonstrations over the budget, the president himself spoke in parliament about the need to devolve power. In the meantime government parliamentarians and ministers are being showered with all kinds of privileges such as new cars and generous special allowances.
All these are signs that portend great danger to the nation. During the last presidential election campaign, the two main constitutional reforms promised to the people by this government were; the abolition of the executive presidency and reform of the electoral system. Neither of these two key issues have been dealt with by the subcommittees appointed by the Constitutional Assembly. Instead, six reports have been released on matters that were never even mentioned during the presidential elections.It is only in reading the subcommittee reports that the connection between the above mentioned events become clear. The subcommittee on ‘Centre Periphery Relations’ has openly stated that the ‘unitary character’ of our constitution is an ‘impediment’ to the functioning of the provincial councils and some of the reports have made recommendations that are designed to end the unitary character of Sri Lanka without however deleting that word from the constitution. I would like to highlight some of the most harmful recommendations as follows:

1.      The Subcommittee on Centre-Periphery Relations has made recommendations to strip the provincial Governors of all their powers. The Governor’s discretionary power to sign into law statutes passed by the PC is to be abolished and that authority given to the Chairman of the provincial council. His discretionary power to refer statutes back to the PC suggesting amendments or to refer a statute to the president to be sent to the supreme court for review is to be abolished. The Governor’s authority over the provincial public service is to be transferred to the chief minister and the provincial board of ministers. Furthermore, the  Governor  is to be appointed only with the concurrence of the chief minister and will have to perform his duties on the advice of the chief minister and the provincial board of ministers. Our system of devolution is modelled on that of India and the Governors of the Indian states have exactly the same powers as the provincial Governors in Sri Lanka. It is through the role of the governor that the provinces and the states are bound to the centre. If the powers of the Governors are taken away, both India and Sri Lanka will cease to be unified nations.

2.      The list of concurrent powers which are wielded by both the central government and the provincial councils is to be done sway with and those powers transferred to the provincial councils so that the PCs and the central government become ‘distinct spheres of authority’. To further this objective, it has been recommended that the District Secretaries and the Divisional Secretaries who now function under the central government be placed under the authority of the provincial councils. Furthermore, the provincial public services commissions are to be allowed to decide on their cadre need including that of the local authorities, without Treasury oversight.

3.      The Subcommittee on Centre Periphery Relations has also suggested that powers over state land be transferred to the provincial councils. The central government will be able to utilise state land in the provinces only with the concurrence of the provincial authorities. In India, the central government can use any state land with or without the concurrence of the state concerned.

4.      The Subcommittee on police and law and order has recommended that the police force be divided into a national police force and nine separate provincial police forces. The national police will exercise jurisdiction over offences against the state and state property, the armed forces, parliamentarians, judicial and public officers, offences relating to elections, currency and government stamps, and international crimes. Everything else including crime investigations, fraud, narcotics, traffic, etcetera, will be under the provincial police forces. An investigation can be referred to the national police only if the provincial police commissioner consents to it. The provincial police forces will conduct their own training and have the final say in the type of weapons their policemen would use. The IGP will not have any oversight regarding the work of the provincial police. Provincial police personnel are to be recruited on linguistic and residential criteria which together with the fact that there will be no inter-provincial transfers, will mean that the provincial police forces in the north and east will be completely separate and will have virtually no interaction with the rest of the police force.

5.       If a state of emergency is to be in force continuously for a period in excess of 3 months or for a period of more than 90 days within a period of 180 days, the extension of the state of emergency will require a ‘special majority’ in parliament. The courts will be given the power to review and even invalidate the declaration of emergency and the emergency regulations. The judiciary is not equipped to determine whether a situation warrants a declaration of emergency or not and such matters should be the exclusive preserve of the executive. These provisions are obviously meant to ensure that the state will not be able to respond adequately to an emergency. Everyone knows that there are some elements who want to weaken the Sri Lankan State.

6.       The Subcommittee on the Judiciary has recommended that when judges of the Supreme Court and the court of appeal are to be appointed, the nomination of suitable candidates would be done by a panel of former supreme court judges. This panel is to be appointed by the incumbent chief justice after consulting the Attorney General and the President of the Bar Association. The Bar Association is a highly politicised body and once had a UNP parliamentarian serving as President. His successor openly worked against my government and accepted a top political appointment from this government. The manner in which the Bar Association accepts funding from foreign powers has been commented on in the media. Such a body should never be given a role in nominating judges to the highest courts. There is also a serious conflict of interest issue in giving the private bar a say in appointing the judges who will be hearing their cases. This will lead to collusion and corruption and erode public confidence in the entire legal system.

7.      It has also been recommended by the Subcommittee on the Judiciary that a seven member constitutional court made up of judges and ‘specialists in the field’ be set up outside the regular court structure to exercise  exclusive jurisdiction in relation to interpreting the constitution, reviewing Bills, the post enactment review of legislation and to adjudicate in disputes between the centre and the provinces.  If a constitutional matter comes up in any case in any court in the country, it will have to be referred to this constitutional court. Under the present constitution, the interpretation of the constitution and review of Bills is the exclusive preserve of the Supreme Court and this should not be changed.  We also have concerns about who the ‘constitutional experts’ sitting on the bench of this court will be.  Furthermore, the principle applied hitherto in this country is that the courts will not have the power of post enactment review of legislation.

8.      The Subcommittee on Fundamental Rights has recommended that the standard provision found in most constitutions to the effect that the laws in force at the time the new Constitution comes into force would be valid only to the extent that they don’t clash with the new constitution; be dispensed with in relation to the ‘personal laws’ of certain communities. If any personal law is allowed to stand above the constitution, that would be a case of according to certain communities privileges not available to other communities and will give rise to ethnic and religious tensions.

9.       According to Sri Lanka’s legal system, foreign treaties entered into by the government are not automatically incorporated into domestic law and parliament has to legislate the provisions of that treaty into law. The Subcommittee on Fundamental Rights has recommended that treaties to which Sri Lanka is a party at the time the new constitution comes into effect, should automatically get incorporated into domestic law after a lapse of two years. This is a naked attempt to bring into force through the back door, Optional Protocol I of the International Covenant on Civil and Political Rights which was ill-advisedly signed in 1998 but due to subsequent enlightenment, never incorporated in our law by parliament because it makes our Supreme Court subordinate to the Human Rights Committee in Geneva. The automatic, unplanned incorporation of foreign treaties in our laws in the manner proposed will lead to confusion within the legal system.

10.  One of the principal recommendations of the Sub Committee on Fundamental Rights is that both Sinhala and Tamil be recognised as the official languages of Sri Lanka. In 1957 S.J.V.Chelvanayagam proposed to make Tamil the language of administration in the North and the East with ‘reasonable provision’ for the use of Sinhala for the Sinhala minority living in those areas. This was same the policy that S.W.R.D.Bandaranaike applied to the whole country with Sinhala as the official language and reasonable provision for the use of Tamil especially in the north and east. In India too, Hindi – the language of the largest linguistic group – is the official language while reasonable provision has been made for the use of other languages like Tamil, Malayalam etc. These are arrangements that should not be disturbed with ill-advised experiments.

I call upon the government to act more responsibly in this all important matter of constitutional reform and to take up the two main electoral reform pledges they gave the people first, before dealing with matters that are of interest only to separatists and certain interested foreign parties. None of the recommendations mentioned above should be in the final draft of the constitution. The fact that the government sent an SLFP delegation to mislead the Ven. MahanayakeTheras about the constitutional reform proposals shows that they are trying to use the nationalistic credentials of the SLFP to deceive the MahaSangha and the people to push through a constitution which will divide the country without using the word ‘division’.  I request all members of the SLFP serving in this government not to allow their enslavement to the UNP to go so far as to betraying every principle that the SLFP has stood for in the past six decades.

– See more at: http://www.adaderana.lk/news/38105/constitutional-reform-programme-launched-amidst-chaos-in-the-country-mr#sthash.Ml95f4Rj.dpuf

බුද්ධ ශාසනයට ප්‍රමුඛස්ථානය හිමි නොවන්නේ මෙහෙමයි

December 5th, 2016

මතුගම සෙනෙවිරුවන්   

              ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව තුළ ආගම විග්‍රහ කරන අවස්ථාවේදී බුද්ධ ශාසනයට තිබෙන ප්‍රතිපාදන කුමක්දැයි සඳහන් කර ඇත.එම තත්ත්වයෙහි මූලාරම්භය 1815 සිංහලේ බ්‍රිතාන්‍ය ගිවිසුමයි.  ලංකාවේ කිරුළ වෙනත් රාජ්‍යයක අන්‍යාගමික නරපතියකු යටතට පත් කරන ලද අවස්ථාවක එවැනි වගන්තියක් ඇතුලත් කිරීම අත්‍යවශ්‍ය විය. වසර දෙදහස් තුන්සීයක් පමණ සිට භික්ෂු භික්ෂුණී උපාසක උපාසිකා යන සිවු වැදෑරුම් පිරිස ඇතුලත් බුද්ධ ශාසනය ආරක්ෂා කිරීමත් බුදු දහමේ උගන්වන මූල ධර්මයන් අනුව රට පාලනය කල යුතු බවටත් පැවති සම්ප්‍රදාය විසින් මෙයට අවශ්‍ය  පදනම සකස්ව තිබුණි. නිදහසින් පසුව ස්වදේශික පාලනයක් රට තුළ ස්ථාපිත වුවද 1948 න් පසු එය එලෙස සිදු නොවීය.එහිදී භික්ෂූන් වහන්සේලා සහ අනගාරික ධර්මපාල තුමා ගේ මග පෙන්වීම මත පණ පෙවුණු ජාතික නායකයන් එක්ව අඛණ්ඩ අවිච්ඡින්න  මෙම සම්ප්‍රදාය පවත්වාගෙන යායුතු යැයි රජයට බල කර සිටියහ. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ 1972 ව්‍යවස්ථාවට බුද්ධ ශාසනය පිළිබඳ නව වන වගන්තිය ඇතුලත් වීමයි.
        සිංහල යන් ගේ මෙම බෞද්ධ රාජ්‍ය සම්ප්‍රදාය ව්‍යවස්ථා කරන ලද සෙල් ලිපි කීපයක්ද අපට දක්නට ඇත. වේවැල් කැටිය ලිපිය මිහින්තලා ලිපිය බදුලු ටැම් ලිපිය වෙස්සගිරි ලිපිය ජේතවන විහාරය අසල තිබෙන සෙල් ලිපිය කසුප් රජුගේ පුවරු ලිපිය මෙහිදී මූලික වෙයි. නොබෝසත්හු නොරජ් වම්හ. යනු වෙන් ශිලාලිපියක කරන  සඳහන මෙහිදී සිහිපත් කළ යුතුය .දශ රාජ ධර්මයට අනුව රට පාලනයට නර පතියන් කටයුතු කළ යුතු බවත් රජු බෝධිසත්ව වරයෙකු ලෙසට රාජ්‍ය විචාල යුතු බවටත් එහි දැක්වේ.පැරණි බෝධි සත්ව රූපයන් තුළ මකුටයේ බුදු රුවක් දක්නට ඇත. එසේම රාජ අභිෂේකයේදී  රජු නාථ දේවාලයේ බෝධිසත්ව රූපය ඉදිරියේ සිය දිවුරුම ප්‍රකාශයට පත් කල යුතුය. රජුගේ අභිධානය පළඳවන්නේද එහිදීය. මෙවැනි සම්ප්‍රදායක් අනුරාධපුර යුගයේදී  උච්ච අවස්ථාවට පැමිණ ඇත්තේ දිගින් දිගටම පැමිණි සතුරු කරදර හා ආක්‍රමණ හමු වේ බුදු සසුන රැක ගැනීම ප්‍රමුඛ වගකීම වී තිබූ හෙයින්ය. ඒ අර්ථයෙන් ගත් කල්හි 1815 දී ගිවිසුමේ පස්වන වගන්තියත් 1978 ව්‍යවස් ථාවේ නව වන වගන්තියත් බුද්ධ ශාසනය වෙනුවෙන් වෙන් වී තිබීම සාධාරණ වෙයි.
                මේ තත්ත්වය මෙසේ වුවද 1817 ජාතික විමුක්ති අරගලයෙන් පසුව උඩරට ගිවිසුම සංශෝධනය කරන ලද බව අප සිහිපත් කළ යුතුය. අන්‍ය ආගම් වලටද යම් ස්ථානයක් හිමි විය යුතු බවට එහි දක්වන ලදී. ලංකාවට නිදහස ලැබෙන්නට ආසන්න අවස්ථාවේ තිබූ ව්‍යවස්ථාව අනුවද එලෙසම විසි නව වන වගන්තිය යටතේ අන්‍ය ආගම් වලට හිමි ස්ථානය දක්වා ඇත.  1948 න් පසු 1978 දක්වා  ඇති වූ ව්‍යවස්ථා විකාශනයේ දී ව්‍යවස්ථාවට ඇතුලත් කරන ලද මූලීක අයිතිවාසිකම් මානව හිමිකම් ආදී ලෝක සම්මතයන් උඩ  මේ තත්ත්වය තව දුරටත් සංකීර්ණ වී ඇත. එම නිසා විහාරස්ථාන ප්‍රතිසංස්කරණය බෞද්ධ අධ්‍යාපනය  දළදා මාළිගයේ කටයුතු සහ මහානායක හිමි වරුන් ගේ සාම්ප්‍රදායික කටයුතු ඇරණු කොට බුද්ධ ශාසනයේ සිවු වැදෑරුම් පිරිස කෙරෙහි ශ්‍රද්ධා භක්තියෙන් මෙන්ම බුදු දහමේ හර පද්ධතිය ගැඹුරින් වටහා ගෙන වත්මන් රාජ්‍ය සම්ප්‍රදාය සකස් කිරීම තව දුරටත් පමා වෙමින් පවතී.
           දැන් නව රජය යටතේ නව ව්‍යවස්ථාවක අවශ්‍යතාවය ඉස්මතු කරමින් ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලයක් පත් කර ඇත. එහිදී විධායක ජනාධිපතික්‍රමය ඉවත් කිරීම මැතිවරණ ක්‍රමය වෙනස් කිරීම  ප්‍රමුඛව සංශෝධන රාශියක් කිරීමට යෝජිතය. ව්‍යවස්ථාව සඳහා මහජන අදහස් විමසීම සම්බන්ධ වාර්තාව එහි සම්පාදක මණ්ඩලයේ ඒක පාක්ෂික අදහස් මත සැකසුණු අතර  උතුර සහ නැගෙනහිර දේශපලනඥයන්ගේ බෙදුම් වාදී අදහස් වලට එහි ප්‍රමුඛ තැනක් හිමිවූ බව  පැහැදිලි විය. ඔවුන් ගෙන් මතුවූ අදහස් අනුව රට අනාගමික රාජ්‍යයක් බවට පත් කිරීම ජාතික කොඩිය වෙනස් කිරීම ජාතික ගීය වෙනස් කිරීම ආදී කරුණු ගැඹුරින් සාකච්ඡා වී ඇත. දැනටමත් උතුරු පළාතේ ජාතික ගීය දෙමළෙන් ගායනා කරන අතර උතුරේ දේශපාලනඥයන් සිය උත්සව අවස්ථාව වලදී ජාතික කොඩිය එසැවීම ප්‍රතික්ෂේප කර තිබේ.දහතුන් වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් ලබා දුන් පළාත් සභා ඉක්මවා  උතුර සහ නැගෙනහිරට බලතල ලබා දීය යුතු බවටද නිර්දේශ ඉදිරි පත්ව ඇත. එම නිසා රජයේ දේශපාලඥයන් කුමක් කීවද සකස් වන ව්‍යවස්ථාව තුළ පළමුව බෙදුම්වාදයද දෙවනුව රටේ ඓතිහාසික සම්ප්‍රාදායද  ව්‍යවස්ථානුකූල වෙනස් කිරීමට භාජනය  වී මේ ඉඩකඩ විවෘතව ඇත. 1978 ව්‍යස්ථාව තුළ දෙමළ භාෂාව රාජ්‍ය භාෂාවක් ලෙසට පිළිගැනීම  සහ  ආගමික කටයුතු පිළිබඳ රාජ්‍ය අමාත්‍යංශ පිහිටුවීමත් සමගම රටේ විහාරස්ථාන ඉඳි කිරීමට රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලැබෙනවා සේම අන්‍ය ආගමික ස්ථාන වලටද රාජ්‍ය අනුග්‍රහය හිමිකරවීමේ ඉඩකඩ විවර  විය.එහි උච්චතම අවස්ථාව පසුගිය දි.මු. ජයරත්න ඇමැති වරයාගේ පාලන සමයයි. රටේ සියළු ජනතාව බදු මුදල් ගෙවීම් කරති.  එම බදු මුදල් සංවර්ධන කටයුතු වලදී පරිහරණය කිරීමේදී කිසිම අසමානතාවයක් නොමැතිව ලබා දිය යුතු යැයි  වත්මන් රජය මෙන්ම ඇතැම් සිවිල් සංවිධාන සිතන බව පෙනේ.  ලංකාවේ ජන අනුපාතය අනුව සිංහල බෞද්ධයන් වැඩි පිරිසක් නම් එම බදු මුදලින් වැඩි කොටසක් ගෙවනු ලබන්නේ ඔවුන් බව සියළු දෙනට අමතක වී ඇති බව පෙනේ. එහිදී පුර වැසියන් ලෙසට සමානව කටයුතු කළ යුතු වුවද ආගමික ප්‍රදානයන් කිරීමේදී සමානව කටයුතු කිරීම කෙතරම් යුක්ති යුක්ත දැයි කල්පනා කල යුතුය.
             වත්මන් රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තීන් හැසිරවෙන්නේ ලෝක බලවතුන්ගේ සම්මතයන් අනුව බව නොරහසකි. එවිට රටේ පාලකයා බුදුදහමට අනුව සිය ප්‍රතිපත්ති ගලපා ගනු ඇතැයි අපට බලාපොරොත්තුවක් තැබිය නොහැකිය. මත්ද්‍රව්‍ය පැතිරවීමට රාජ්‍ය අනුග්‍රය ලබා දීම ගව ඝාතනයට අවශ්‍ය බලපත්‍ර ලබා දීම මානව අයිතිවාසිකමක් සේ සලකා බැලීම මේ ප්‍රතිපත්ති අතර වෙයි.කැසිනෝ වැනි  සූදු ප්‍රවර්ධනයට රටේ වෙනම ස්ථාන වෙන් කිරීම එයට බදු සහන ලබා දීම නව වෙළෙඳ පළ ආර්ථීකය අනුව රජයේ ප්‍රතිපත්තියකි. නමුත් මේවා බුදුදහමේ හර පද්ධතියට පටහැනි වේ.වේවැල්කැටිය වැනි සෙල් ලිපි වල සත්ව ඝාතනය තහනම් කර ව්‍යවස්ථා පණවා තිබෙන්නේ එහෙයිනි. පසුගිය කාලයේදී ලංකාවේ පෙරහැර සම්ප්‍රදායට පණ දෙන අලි ඇතුන් රාශියක් අත්අඩංගුවට පත් විය. චෝදනාව නම් බලපත්‍ර නොමැතිකමයි. 2009 වසරේ සිට අලි ඇතුන් පොදු දේපළක් ලෙසට සැලකේ. නමුත් එයට පෙර අලි ඇතුන් අපගේ ශාසනික සම්ප්‍රදායට අයත් පොදු වස්තූන්ය.වාරිමාර්ග දෙපාර්තමේන්තුව  සිය මුල් අවදියේදී ප්‍රතිසංස්කරණ කටයුතු වලදී අලි ඇතුන් යොදා ගනු ලැබූවේ අලි අයිති කරුවන් සතුව පුහුණු සතුන් පිරිසක් සිටි බැවිනි. එයද බුද්ධ ශාසනයේ පොදු වස්තූන් ගෙන් ලබා ගත්තකි.  අලි ඇතුන් ගේ හැසිරීම් රටාව පවා ශාසනික සම්ප්‍රදායට අනුකූලව හැඩ ගස්වා ගෙන තිබුණි. එවිට අලි ඇතුන් අත්අඩංගුවට පත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් කිව යුත්තේ රජය බුද්ධ ශාසනයට හිමි ප්‍රමුඛත්වය එහිදී අහෝසි කර ඇති බවයි. අලි ඇතුන් වෙළෙදාමේදී  යම් අක්‍රමිකතාවයන් සිදු විය හැකිය. එලෙස සිදුව ඇත්තේද 1980 දශකයෙන් පසු විවෘත වූ බුදුදහමට විරුද්ධ ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති යටතේ ඇති වූ පාදඩකරණය නිසයි.රජය මෙහිදී සැබවින්ම කළ යුතුව තිබුණේ සියළු අලි ඇතුන්  නැවත  බුද්ධ ශාසනය වෙනුවෙන්  පූජා කොට යම් විධිමත් බල පත්‍ර ක්‍රමයක් සකස් කර දීමයි.මේ සාධාරණ තර්ක අධිකරණ යේදී පවා ඉදිරිපත් කරන්නට නොහැකිව පවතින්නේ වත්මන් ව්‍යවස්ථාවේ නව වන වගන්තිය හරිහැටි අර්ථ විග්‍රහ කොට නොමැති බැවිනි.
         ලංකාව වටා තිබෙන පුරාවිද්‍යා ස්තාන ගැන සලකා බැලුවහොත් බුදු පිළිමයක් ස්ථූපයක් නොමැති තැනක් නැති තරම්ය. බෝධීන් වහන්සේ රෝපණය කළ ස්ථාන විශාල සංඛ්‍යාවක් තිබේ.මේ සියල්ල බුද්ධ ශාසනයට අයත් වස්තූන්ය. ඒවා අද පුරා විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවට අයත් වුවද වැදුම් පිදුම් කිරීමට සහ ඒ අසලින් විහාරස්ථාන තැනවීමට ඇති අයිතිය කඩ කළ නොහැකිය. නමුත් උතුරු පළාත භාර මහ ඇමැතිවරයා සහ එහි ඇතැම් දේශපාලන සංවිධාන බුදු පිළිම තැබීම විහාරස්ථාන ඉඳිකිරීමට විරෝධය පළ කරයි. එසේම පුරාවිද්‍යාව විසින් මෑතකදී ගවේශණයෙන් හඳුනා ගත් බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන රක්ෂිත හෝ ස්මාරක වශයෙන් ගැසට් කිරීමට  උතුරු පළාතේ නිළධාරීන් බාධා පමුණුවයි. දහතුන් වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට එහා ගිය ෆෙඩරල් ආණ්ඩුක්‍රමක් නව ව්‍යවස්ථාව තුළින් එළියට පැමිණ සම්මත වුවහොත් මේ සියළු බුදු පිළිම ඉවත් කිරීමටද සිදු විය හැකිය. එවිට එම ප්‍ර දේශ වලින් බුද්ධ ශාසනයට තිබෙන ප්‍රමුඛස්ථානය ඉබේම අහෝසි වෙයි.රජය මේ අවස්ථාවේදී කතිකාවත් පණත් විහාර දේවාලගම් පණත් ආදී  බෞද්ධ සංස්කෘතියට අවශ්‍ය දේ පිළිබඳ නීති රීති සකස් කිරීමට වැඩි උනන්දුවක් දක්වන්නේ සැබෑවටම රටේ සිදුවන බෞද්ධ සංහාරය වසන් කිරීමටයි.බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලා අත් අඩංගුවට ගැනීම උද්ඝෝෂණ වලට තහනම් නියෝග ගැනීම වැනි දේ මීට උදාහරණ වෙති.දැනට හඳුනාගත් විහාරගම් හයසිය නමයකි. දේවාලගම් පන්සිය හතලිස්තුනකි. ඒවායේ ඉඩම් වලින් සෑහෙන කොටසක් අන්‍ය ආගමිකයන් සතුය. මහනුවර නගරය උදාහරණයට ගත හැකිය. එම ඉඩම් තුළ අන්‍යාගමික යාඥා ස්ථාන පවත්වාගෙන යමින් සතුන් ගේ බිලිපූජාද පවත්වන බව නොරහසකි. රජය සැබවින්ම කළ යුත්තේ මෙම ස්ථාන වල සිදු කරනු ලබන බිලි පූජා පළමුව තහනම් කිරීමයි. දෙවනුව බෞද්ධ සංස්කෘතියට අනුගත විය හැකි වන පරිදි අන්‍යාගමිකයන්ට නීති පැනවීමයි. එවිට තම ආගම් අදහමින්ම බුද්ධ ශාසනයට ගෞරව කිරීමට පෙළඹීමක් ඇති වේ. අනුරාධපුරයේ තිබෙන පස්වන කසුප් රජුගේ පුවරු ලිපියෙහි  නවවන වගන්තියෙහි මීට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන දක්වා ඇත. ( ආයුධ භීතිය පහකර නානා ජාතිකයන් නොයෙක් සේ බුදුන්ට සම්බන්ධ කර ) අවංකව බුද්ධ ශාසනයේ චිරස්ථිතියට අවශ්‍ය කටයුතු සම්පාදනය කරන්නේ නම් මේ ගමන යායුතුය.
 
 මතුගම සෙනෙවිරුවන්                           

උතුරු පළාතේ බෞද්ධ උරුමය පෙන්වන පුරාවස්තු සහ සිද්ධස්ථාන

December 5th, 2016

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

වවුනියා දිස්ත්‍රික්කය මන්නාරම්දිස්ත්‍රික්කය මුලතිව් දිස්ත්‍රික්කය කිලිනොච්චි දිස්ත්‍රික්කය සහ යාපන දිස්ත්‍රික්කය වශයෙන් වර්තමාන උතුරු පළාත පරිපාලනමය පහසුව සඳහා වෙන්කර ඇත.ඉතා පැරණි කාලයේදී රජරට නොහොත් උත්තර පස්සය හෝ පිහිටි රට වශයෙන්මෙය හැඳින්විණ. කනුකිනියා රට මාරච්චි රට ඡාවගච්චේරි රට මඩුවල්ලියා රට බලතඩිරට කුරුදුගමු රට සහ මානාවතු රට යනුවෙන් මේ පළාත බෙදී තිබුණු බව ශ්‍රී ලංකා කඩයිම් පොත දක්වයි. පසුව එය කෝරල වලටත් දිස්ත්‍රිකයන්ටත් බෙදා වෙන් කරන ලද්දේ පරංගි  ලන්දේසි සහ ඉංග්‍රීසින් විසිනි.

mathugam01

        රජරට ශිෂ්ඨාචාරය සිංහල බෞද්ධ පසුබිමක්මත හැදී වැඩුණි. එම නිසාම එම පෙදෙස් වල බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන බහුල විය. කාලිංග මාඝ ආක්‍රමණ චෝල ආක්‍රමණ නිසා මේ ස්ථාන හින්දු දේවස්ථාන බවට පරිවර්තනය විය. එසේම පරංගි ආක්‍රමණ නිසා ඇතිවූ නව ආගමික නැඹුරුව හේතු කොට ගෙන බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන මත පල්ලි ඉඳි විය. ලන්දේසි යුගයේදී මේ රෙපරමාදු පල්ලි අසල තිබූ නටබුන් වූ ස්ථූපයන් දැක්වෙන චිත්‍ර බල්දෙයස් නම් පූජකවරයාගේ ග්‍රන්ථයට ඇතුලත් කර ඇත. මේ නිසා යාපන අර්ධද්වීපයේ තිබූ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන වල නටබුන් පවා අද සොයා ගන්නට නැත. කලක් පුරාවිද්‍යා කොමසාරිස් ව සිටි එම්.එච්.සිරිසෝම මහතා රචනා කළ උතුරු නැනෙහිරි පෙදෙස්හි හෙල උරුමය ග්‍රන්ථය මෙන්ම  පී .වීරසිංහ මහාත් රචනා කළ සිංහල සිංහයා සහ මන්නාරමේ පුරාවස්තු ග්‍රන්ථයේද අතනා කරුණු රැසක් අන්තර්ගතව තිබේ.එයට අමතරව පූජ්‍ය එල්ලාවල මේධානන්ද හිමියන් රචනා කළ පාචීන පස්ස උත්තර පස්ස නැගෙනහිර පළාත හා උතුරු පළාතේ සිංහල බෞද්ධ උරුමය ග්‍රන්ථයද මෙම වාර්තාව සැකසීමට මූලාශ්‍ර වී ඇත. මීට කලකට ඉහත සිරිල් මැතිව් මහතා කර්මාන්ත හා විද්‍යා කටයුතු ඇමතිව සිටි අවදියේදී ශ්‍රී ලංකාවේ සංස්කෘතික උරුමය පිළිබඳව යුනෙස්කෝවට ඉදිරිපත් කරන ලද අංග සම්පූර්ණ වාර්තාව උතුරු පළාතේ නටබුන් ගැන පුරාවිදු නිළධාරීන් සහ දිසාපතිවරුන් තැබූ සටහන් වලින් සමන්විත ව ඇත. එම නිසා මෙම වාර්තාවට එම අගනා ග්‍රන්ථයද මූලාශ්‍රයක් විය.පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් උතුරු පළාත ආවරණය වන පරිදි මෑතකදී කරන ලද ගවේශණයෙන් හදූනා ගන්නා ලද ස්ථානයන් පිළිබද තොරතුරු ද මෙහි ඇතුලත් කර ඇත.

mathugam02

වවුනියා දිස්ත්‍රික්කය –

ගම                                    පුරාවස්තු                           ගම                                පුරා වස්තු

1/නෙදුන්කර්නි ගල්කණු පාදම් 30/වාඩිවෙල 2 නටබුන්
2/මාරාඉලුප්ප නටබුන් ගොඩනැගිල්ල 31/ ආනුවිලුන්දාව ස්ථූපය
3/ වෙඩිකිනාරිමලේ ගල් ලෙන් 32/සෝනකහලම්බ කුලම් ගොඩනැගිලි නටබුන් පොකුණ
4/නිකවැව නටබුන් ස්ථුපය 33/ සලමඩකුලම් ගොඩනැගිලි නටබුන්
5/වැඩිවඩ්ඩුකල්ලු නටබුන් 34/කොකුමොට කුලම් ස්ථූපය
6/ කච්චිලමොටෙයි ස්ථූපය 35/ කප්පච්චි වැව ගොඩනැගිලි නටබුන්
7/ වෙඩිවට්ටුකල්ලු 2 ස්ථුපය 36/කප්පච්චි වාන ගල්කණු නටබුන්
8/ වෙඩිවට්ටුකල්ලු 3 ගල්කණු හා පාදම් 37/කොනගරායන් කුලම් ස්ථූපය සහ ලෙන්
9/ සපුමල්ගස්කඩ පබ්බතාරාම නටබුන් 38/සෝනනොච්චිකුලම් ස්ථූපය
10/ භූඔය රක්ෂිතය ගල් බැමි සහිත් නටබුන් 39/ වච්චාලන් හේන ගොඩනැගිලි නටබුන්
11/ මගල මොටෙයි ගල්කණු හා පාදම් 40/ බෝගස් වැව බුදු පිළිම ගල් කණු
12/මන්නර්කුලම් ටැම්ලිපි හා නටබුන් 41/රුවන්මඩුව සංඝාරාමයකි
13/ අල්ලවිලාන්කුලම් නටබුන් ගොඩනැගිලි 42/ සැළලිහිණිගම ගොඩනැගිලි නටබුන්
14/ නාගතලි නටබුන් ගොඩනැගිලි 43/ රුවන්මඩු වැව ස්ථූපය
15/ කනගරායන්කුලම් නටබුන් ගොඩනැගිලි 44/කයිලබේ සංඝාරාමයකි
16 /පම්පෙමඩු බුදු පිළිම 45/ බෝගස් වැව 2 ස්ථූපය
17/පෙරිය කට්ටු ස්ථුපය 46/ වෙහෙර ගල ස්ථූපය
18/කොම්පා විත්තිකුලම් පිළිම ගෙයක් 47/ නාමල්ගම වැව ගොඩනැගිලි නටබුන්
19/ පාලමොට්ටෙයි ස්ථූපය 48/මොට්ටමලේ කන්ද ගොඩනැගිලි නටබුන්
20/  කිලෙවකුලම් ගල්කණු හා නටබුන් 49/ උල්පත් ඇල නාමල්ගම කටාරම් ලෙන
21 /පරනාට්ටතල් ගල්කණු හා නටබුන් 50/ මහකච්චකොඩි ස්ථූප ගල් ලෙන්
22/ පාලමොටෙයි සිරිපතුල්ගල් 51/ කිඹුලාගල ගල්ලෙන් නටබුන්
23/නච්චිකැලේ ගොඩනැගිලි නටබුන් 52/ මඩුකන්ද දළදා මන්දිරය
24/ ඌරාකුලම් ගොඩනැගිලි නටබුන් 53/ ඇටඹගස්කඩ පැරණි විහාරය
25/කොන්දන්කරම්කුලම් ගොඩනැගිලි නටබුන් 54/ තෝනිගල සෙල්ලිපිය
27/ පෙරිය මඩු සිරිපතුල් ගල් 55/නෙලුම් කුලම ස්ථූපය
28/කූරි සුඩ්ඩකුලම් ගල්කණු හා නටබුන් 56/ සමලන්කුලම ස්ථූපය
29/වාඩිවෙල ස්ථූපය 57/ වෙහෙර බැදි වැව  ගොඩනැගිලි නටබුන්

මුලතිව් දිස්ත්‍රික්කය –

ගම පුරාවස්තු ගම පුරාවස්තු
1/ආලන්කුලම් ස්ථුපය 35/කිරි ඉබ්බන් වැව 3 ගල් කණු
2/ ආලන්කුලම් 2 ස්ථූපය සිරිපතුල් 36/වල ඔය කටාරම් ලෙන
3/ කල්විලාන් කුඹුර කොරවක්ගල් 37/කන්නති කුලම් ගල්කණු
4/ කල්විලාන් 2 ස්ථූපය 38/පුංචි කිරිඉබ්බන් වැව කටාරම් ලෙන් ස්ථූප
5/කල්විලාන් 3 ගල්කණු හා පාදම්ගල් 39/කිරිඉබ්බන් වැව රක්ෂිතය ගල් කණු
6/උදිය කුරුප්පු කුලම් හිටිබුදුපිළිමය ස්ථූපය 40/වවුනි කුලම් ටැම් ලිපිය ගල් කණු
7/මුතියන්කට්ටුකුලම් කොරවක්ගල් 41/ නෙලුම් වැව ගල් කණු
8/ කොකාවිල් කුළුණ මුරගල් නටබුන් 42/ මුතියංකට්ටු පුහුණු පාසල ස්ථූපය පිළිම ගෙය
9/ කච්චිරමඩු සිරිපතුල් ගල් ආසනඝරය 43/ පනන්කාමම් සිරිපතුල් ගල්
10/කොච්චියන් මලේ ස්ථූපය හා ලෙන් 44/ පානන්කාමම් ශිව කෝවිල ගල් කණු
11/ කන්නියාර්කෝවිල කොරවක්ගල් මුරගල් 45/නාගතම්බ්‍රන් කෝවිල ස්ථූපය ගල් පාදම්
12/තන්නිමුරුප්පුකුලම් ස්ථූපය 46/සෙල්ව පුරම් ගල් කණු සහ පාදම්
13/ පණ්ඩාරවන්නි ගල්කණු සහ පාදම් 47/ මුණ්ඩු මුරුප්පු ස්ථූපය
14/තාන්තෝණ්ඩිඊශවරන් කෝවිල ගල්කණු සහිත් නටබුන් 48/ පරංගි ආරු ස්ථූපය ගල් පාදම්
15/කනගරායන්පුරම් ගල්කණු නටබුන් 49

/ වෙට්ලුනිරාවි

ස්ථූපය
16/කුමාරපුරම් ගල්කණු කැටයම් පුවරු 50/ කෙරිඩුමඩු බුදුපිළිම සහ බෝසත් පිළිම
17/ උදය කට්ටු බෝධි ශාඛාවක් 51/නයාරු ස්ථූපය
18/මණ්ඩකන්නාර් පාදම් ගල් නටබුන් 52/කොම්බු අච්චුකුලම් ගොඩනැගිලි නටබුන්
19/ තොලිච්චි මොටෙයි ගොඩනැගිලි නටබුන් 53/පලෛප්පාන් ගලු කණු පාදම්
20/ඔටිය මලෙයි ගල ලෙන් ගල් පාදම් 54/ පෙරියතෙලෙයිලම් කුලම් ගල්කණු
21/ජනක පුර පන්සල් කන්ද ස්ථූපය 55/ පෙරිය කුලම් කණු පාදම් ගඩොල්
22/ජනක පුර ගම ස්ථූපය ගල් පාදම් 56/පුවරසම්කුලම් අත්තාණි කණුව
23/ජනක පුර නිධන් භූමිය ස්ථූපය ගල් කණු 57/කරුන් පුලියන් කුලම් ගල් පාදම්
24/ කෝකිලායි මහ පිටිය ස්ථූපය ගල් කණු 58/ කරුන්පුලියන් කුලම් කෝවිල විහාර සංකීර්ණය
25/කොටමුණේ කෝවිල ගල්පාදම් ගඩොල් 59/ පාණ්ඩියන් කුලම් ගල් පාදම්
26/තන්නිමුරුප්පු කුලම් නයිපෙණ ගල පාදම් 60/විනායාග පුරම් ස්ථූපය
27/ කුම්භු කර්ණ මලේ ස්ථූපය ගල් ලෙන් 61/ විනයාග පුරම් කුඹුර ගල් පාදම් නටුබුන්
28/ආනන්ද කුලම් ස්ථූපය ගල් කණු 62/කිඩා පොඩිත්ත කුලම් බුදු පිළිමය
29/නෙත්තික්තායි කුලම් ස්ථූප ගල් කණු පාදම් 63/ මල්ලාවිමුරුන්ගන් කෝවිල ටැම් ලිපිය
30/තට්ටන් කොටුව කණු පාදම් ගල් කණු 64/තෙරන්කණ්ඩාල් ටැම් ලිපිය
31/ තට්ටන් කොටුව 2 ස්ථූපය 65/ තෙරන් කණ්ඩාල් වැව ස්ථූපය
32/ කිරි ඉබ්බන් වැව සිරිපතුල් ගල 66/මල්ලාවි ගල් පාදම්
33/හැළඹ වැව කොරවක් ගල් 67/ මනන්කණ්ඩාල් පිළිම ගෙය
34/කිරිඉබ්බන් වැව 2 බුදු පිළිම කොරවක්    

mathugam03

යාපනය දිස්ත්‍රික්කය –

ගම පුරාවස්තු ගම පුරාවස්තු
1/ කන්දරෝඩය ස්ථූප සහ බුදු පිළිම 16/ තෙලිප්පලෙයි ගොඩනැගිලි නටබුන්
2/ නාගද්වීපය විහාරය 17/ අච්චුවේලි ගොඩනැගිලි නටබුන්
3/ ඩෙල්ෆට් ස්ථූප 18/ වඩුක්කෝඩෙයි නටබුන්
4/ චුන්නාකම් හිටි පිළිමය 19/පුත්තූර් බුදුපිළිමය
5/වල්ලිපුරම් හිටිපිළිමය  හා නටබුන් 20/මනිපායි පිළිම ගෙය
6/පුංකුඩුතිව් ගොඩනැගිලි නටබුන් 21/මාවඩ්ඩි පුරම් ගොඩනැගිලි නටබුන්
7/ නීලවරෙයි හිටිපිළිමය බෝධිය 22/අනෙයි කෝට්ටෙයි පැරණි ජනාවාසය
8/ වැවුනිකුලම් බුදුපිළිමය පිළිම ගෙය 23/තෙනවේලි ගොඩනැගිලි නටබුන්
9/ කොඩ්ඩිය වත්ත නටබුන් ගොඩනැගිලි 24/බුද්ධ තෝට්ටම බුදු පිළිමය
10/ මල්ලාකම් බුදු පිළිම 25/තිරු අඩිනිලෙයි සිරපතුල්
11/ මහයියා පිටි නටබුන් ගොඩනැගිලි 26/අනලතිව් ගොඩනැගිලි නටබුන්
12/ උඩුවිල් නටබුන් ගොඩනැගිලි 27/ චාන්ගනේ ස්ථූපය
13/ පුරලාලි නටබුන් ගොඩනැගිලි 28/කාටවෙල්ලි ස්ථූපය
14/ ගෝතමළුව වත්ත විහාර නටබුන් 29/ උරේපුට්ටි ස්ථූපය හා බෝධිය
15/සම්බිලිතුරෙයි විහාර නටබුන් 30/මෝගම්මලේ ස්ථූපය

 

කිලිනොච්චි දිස්ත්‍රික්කය –

ගම පුරාවස්තු ගම පුරාවස්තු
1/ උට්ටුපුලම් ස්ථූපය    
2/අක්කරායන්කුලම් ස්ථූපය සිරිපතුල්    
3/උරුතිපුරම් ස්ථූපය    
4/පුනරීන් කොටුව සිරිපතුල් ගල්    
5/ කිලිනොච්චිය ගොඩනැගිලි නටබුන්    
       
       
       
       
       

 

මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කය –

ගම පුරාවස්තු ගම පුරා වස්තු
1/ මන්නාරම හිටිපිළිමය 9/ඔලිවෙඩ්ඩිකුලම් ස්ථූපය හා බුදු පිළිමය
2/තිරුකේතීශ්වරම් බුදුපිළිමය 10/මාන්නාන්කුලම් නටබුන් ගොඩනැගිලි
3/වවුනිකුලම් හිටිබුදු පිළිමය 11/ තලෙයිමන්නාරම ගොඩනැගිලි නටබුන්
4/රජකුලම ගොඩනැගිලි නටබුන් 12/කොම්පොතුක්කි නටබුන් විහාර
5/මාලිකෙයි කුලම් ස්ථූපය 13/කිඩප්පිඩිට්ට කුලම් බුදු පිළීමය
6/ පානියම් කුලම් සෙල් ලිපිය 14/කුංචිකුලම් සමාධි පිළිමය
7/රාජමඩුව ගොඩනැගිලි නටබුන් 15/ නරිකාඩු හිටි පිළිමය
8/මුල්ලික් කුලම් නටබුන් පාදම් 16/මුක්කරායන් කුලම් බුදු පිළිමය

 

වාර්තාව සකස් කිරීම –

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

 

‘The Taming of the Shrew’

December 4th, 2016

The Island Editorial

The Sirisena-Wickremesinghe coalition made its anti-China programme a main plank of its 2015 presidential election campaign. This, it did obviously to curry favour with India and the US-led western powers; it also raised a bogey at home to make the voting public believe that unless the Rajapaksa administration was dislodged Sri Lanka would end up as a Chinese colony. It undertook to drum China out as a development partner immediately after capturing power; it also made a solemn pledge to stop the showpiece Chinese project, the Colombo Port City, posthaste. And, it did as promised.

But, it did not take long for the sobering politico-economic reality to have a mellowing effect on the Sirisena-Wickremesinghe government’s China policy. A few weeks into office, it started paying obeisance to China because its western allies were not willing to loosen their purse strings to help it financially. Even the then British Prime Minister David Cameron was seen tugging at his forelock before Chinese President Xi Jinping, who was visiting the UK, which was in need of funds.

Now, we are told that Colombo has offered to buy Chinese aircraft obviously in a bid to propitiate a resentful Beijing. Prime Minister Ranil Wickremesinghe has been quoted as saying in an interview with The South China Morning Post that his government will purchase military transport aircraft from China and seek Chinese assistance to build the Hambantota Port as a hub like Shenzhen.

PM Wickremesinghe has gone so far as to declare, in the press interview: “I have travelled around in some of the Chinese transport planes we have. They are good workhorses.” China would never have expected such fawning admiration for its products from the prime minister of a government, whose head went to the extent of donning the Modi jacket during the last presidential election to ingratiate himself with India.

China has obviously let the Sirisena-Wickremesinghe regime stew in its own juice. The IMF bailout package which Sri Lanka had to opt for because aid was not forthcoming from other sources has cost the incumbent administration dear politically. Constricting aid conditions have entailed massive tax hikes and fund cuts in vital sectors so much so that the government is scared of facing an election; it keeps postponing local government polls.

How China has made the Sirisena-Wickremesinghe government compliant and obedient reminds us of the Bard’s play, The Taming of the Shrew. The methods Petruchio employs to tame the shrew are mostly psychological whereas those used by China are economic. It is toe-curling to watch the present-day Sri Lankan leaders, driven by their yen for yuan, perform the ‘Dragon Dance’ as it were.

The jewel in the crown of Sri Lanka’s Megapolis project is the Chinese funded Port City, which has become an economic fulcrum of sorts. The government is banking on it to boost its development programme which has not yet got off the ground. China does not seem so keen to kickstart the project for obvious reasons. Hence, the government’s attempt to bribe China by ordering some military transport aircraft! China with trillions of dollars to lend always has the last laugh.

The Sirisena-Wickremesinghe administration is likely to experience some more turns of the Chinese screw in time to come. Perhaps, pressure may continue to mount until it overcomes resistance from India and purchases fighter jets (JF-17s) co-developed by Pakistan and China.

The Sirisena-Wickremesinghe government wouldn’t have had to grovel before China in this shameful manner if it had acted wisely without going out of its way to snub that country in a bid to please its western masters, from whom its leaders won’t get anything more than an occasional ‘gloveless’ handshake, some blandishments and an invitation to an international forum.

Meanwhile, the present administration condemned the Hambantota Port and questioned its predecessor’s wisdom of locating it in that part of the country, which it called godforsaken. Now, Prime Minister Wickremesinghe has argued, in the aforesaid press interview, in a bid to prove a point that Hambantota is much more developed than Shenzhen in 1979, when he visited that part of China.

As for promoting the Mattala Airport and the Hambantota Port, the present government is in the same predicament as a salesman who is compelled to market some products, having condemned them as worthless in public. This is why politicians must desist from denouncing the country’s economic assets to gain undue political mileage.

President Mahinda Rajapaksa: Govt,China should stick to original plan Hambantota development project

December 4th, 2016

By Shamindra Ferdinando Island

article_image

President Mahinda Rajapaksa has suggested to China that it stick to the original Hambantota development project to avert possible protests by the local community.

The former President pointed out that it would be better for the Chinese to initially utilise 750 acres as originally planned.

The former leader was responding to recent declarations that the Hambantota project had been expanded following talks between the incumbent government and the Chinese.

Development Strategies and International Trade Minister Malik Samarawickrema recently declared that the Chinese wanted 15,000 acres in the Hambantota District for large scale projects. State Finance Minister Lakshman Yapa Abeywardena, too, discussed the proposed establishment of Special Chinese Economic Zone.

The issue has been addressed during recent talks between top Chinese representatives and former

President Rajapaksa in Beijing, Former External Affairs Minister Prof. G.L. Peiris, too, participated in the discussions.

Prof. Peiris told The Island that the take over of agricultural land as well as displacement of villagers could trigger protests. Therefore, it would be necessary to review projects. The proposed Hambantota project was a key segment in the country’s overall development plan.

During a week long visit, the former President and the post-war External Affairs Minister had engagements in Beijing, Guanzhon and Shen Zen, two cities in the Southern China.

The delegation assured the Chinese that China-Sri Lanka projects wouldn’t be criticised on narrow political grounds. “Unlike the current rulers we’ll not undermine projects meant to assist Sri Lanka in post-war recovery process.”

Chinese officials appreciated the previous government for reiterating its support to the continuation of projects initiated during the Rajapaksa administration. They have also appreciated the former President’s role in enhancing the relationship between the two countries. There had been a reference to upgrading of China-Sri Lanka relationship to the level of a strategic partnership during Chinese President Xi Jinping’s visit to Colombo in Sept 2014 to launch the Colombo Port City project.

“We said it was a great pity that the incumbent government for entirely political reasons suspended the Colombo Port City project for one and half years”, according to the former External Affairs Minister.

Had the project been allowed to continue regardless of change of government in January 2015, substantial progress would have been made by now, Prof. Peiris said. Having severely criticized the Chinese in the run-up to presidential polls, those in power today foolishly suspended the flagship Chinese project soon after the presidential polls.

Now that the government had belatedly realised its folly, the project was put back on track, Prof Peiris said, while stressing the pivotal importance of securing the fullest support of the Sri Lankans to the ongoing projects.

The former President and the then External Affairs Minister profusely thanked China for backing its war against the LTTE and solidly standing by the government of Sri Lanka at various international fora, including the Geneva-based United Nations Human Rights Council (UNHRC).

China remained a key wespons supplier throught the war.

Chinese officials told the Sri Lankan delegation that it was strongly opposed to external interference in domestic affairs Sri Lanka and the continuing efforts to use human rights as a political tool.

Prof. Peiris said that during discussions, he had an opportunity to explain the circumstances under which a new political outfit was set up. The UNP-SLFP coalition had turned the latter to an appendage of the former, Prof. Peiris said. Therefore, the genuine Opposition felt the need to set up a new political outfit to fill what Prof. Peiris described as a huge gap in the political landscape in Sri Lanka.

Prof. Peiris, who heads the new political party said that he established the first overseas branch of the party in Shen Zen, situated close to Hong Kong.

Asked whether they had been trying to interfere in the incumbent government – China relationship, Prof. Peiris emphasized that nothing could be further from the truth. Prof. Peiris said that the former President hadn’t utter a word to undermine Sri Lanka’s interests since the change of government unlike those yahapalana rulers. Those who had been vociferously anti-Chinese in the run-up to presidential and parliamentary polls in 2015 had to eat humble pie, Prof. Peiris said. Current efforts to woo Chinese had proved that the previous government’s policy vis a vis Beijing was right. “The bottom line is that Sri Lanka cannot do without Chinse investments,” Prof. Peiris said, urging the government to maintain equal relations with all countries.

රටේ සියලු කලබල අස්‌සේ සිදුකෙරෙන ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය නිසා බරපතළ ජාතික උවදුරක පෙර නිමිති පහලවෙලා

December 4th, 2016

හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ නිවේදනයක්‌ නිකුත් කරමින් කියයි

රටේ සියලු කලබල අස්‌සේ සිදුකෙරෙන ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන වැඩපිළිවෙළ බරපතළ ජාතික උවදුරක පෙර නිමිති පහල වී ඇති බවත් ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදන මණ්‌ඩලයේ ඇතැම් අනුකමිටු විසින් රටේ ඒකීයභාවය අවසන් කිරීම සඳහා යෝජනා ගණනාවක්‌ ඉදිරිපත් කර ඇතැයි හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා නිවේදනයක්‌ නිකුත් කරමින් කියා සිටී.

එම නිවේදනය සම්පූර්ණයෙන් මෙසේය.

මෙවර අයවැය කෙරෙහි කාගේත් අවධානය යොමුවී තිබෙන අතරතුර ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලයේ අනුකමිටු හයක යෝජනා සහිත වාර්තා පාර්ලිමේන්තුවේ සභාගත කරනු ලැබුවේය. එයත් සමඟම ආණ්‌ඩුවේ ඇමැතිවරුන් මේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන යෝජනාවල රටේ ඒකීයභාවය හෝ බුදු දහමට ඇති විශේෂ තත්ත්වය අහෝසි කිරීමට හෝ උතුරු නැගෙනහිර පළාත් ඒකාබද්ධ කිරීමට යෝජනා ඇතුළත් නැතිබව කියමින් ඒවාට මහනායක හිමිවරුන්ගේ සහයෝගය ලබා ගැනීමට කටයුතු කරන ආකාරය අපි දුටුවෙමු. එපමණක්‌ද නොව අයවැය සම්බන්ධයෙන් ඇති වූ උද්ඝෝෂණ, වැඩවර්ජන ආදී සියල්ල පසෙක තිබියදී ජනාධිපතිවරයාත්, පාර්ලිමේන්තුවේදී බලය බෙදීමේ වැදගත්ගම ගැන කතා කළේය.

මේ අතරතුර, ආණ්‌ඩුවේ මැති ඇමැතිවරුන්ට දිගට හරහට රථ වාහන, විශේෂ දීමනා යනාදී වරදාන බෙදන හැටි අපි දුටුවෙමු. මේ සියල්ල ළඟ එන බරපතළ ජාතික උවදුරක පෙර නිමිතිය.

පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී අද මේ ආණ්‌ඩුවේ සිටින නායකයන් ජනතාවට ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන සම්බන්ධයෙන් දුන් ප්‍රධානම පොරොන්දු දෙක වූයේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම හා මැතිවරණ ක්‍රමය සංශෝධනය කිරීමයි. නමුත් ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලය විසින් පත්කොට තිබෙන අනුකමිටු එකක්‌වත් මේ ප්‍රධාන කාරණා දෙක ගැන අවධානය යොමුකොට නැත. ඒ වෙනුවට අපට ලැබී ඇත්තේ පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී අඩු වශයෙන් සඳහනක්‌වත් නොකෙරුණු කාරණා ගැන අනුකමිටු වාර්තා හයකි.

අයෑවැයේ ගැටලු හරියට විසඳන්නෙත් නැතුව ව්‍යවස්‌ථාව සංශෝධන ගැන කතා කිරීමේ අවස්‌ථා සම්බන්ධය, පැහැදිලි වන්නේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන පිළිබඳ අනුකමිටු වාර්තා කියවා බැලූ විටය.

අපේ ව්‍යවස්‌ථාවේ “ඒකීය ස්‌වභාවය” නිසා පළාත් සභාවල කටයුතු වලට “බාධා” පැමිණෙන බව මධ්‍ය හා පර්යන්තය පිළිබඳ අනුකමිටු වාර්තාවේ එළිපිට සඳහන් කොට ඇත. ඒ අනුව ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලයේ ඇතැම් අනුකමිටු විසින් “ඒකීය” යන වචනය ව්‍යවස්‌ථාවෙන් ඉවත් නොකොට රටේ ඒකීයභාවය අවසන් කිරීම සඳහා යෝජනා ගණනාවක්‌ම ඉදිරිපත් කර ඇත. මේවා අතරින් කීපයක්‌ පමණක්‌ ගෙනහැර දැක්‌වීමට මම කැමැත්තෙමි.

1. පළාත් ආණ්‌ඩුකාරවරුන්ගේ සියලු බලතල අහෝසි කිරීමට මධ්‍ය හා පර්යන්තය පිළිබඳ අනුකමිටුව විසින් යෝජනා කර ඇත. පළාත් සභාවල සම්මත කරන අණපනත් වලට අනුමැතිය දීමේ බලය ආණ්‌ඩුකාරවරයගෙන් ඉවත් කොට පළාත් සභාවේ සභාපතිවරයාට පැවරීමටත්, තමාගේ අනුමැතිය සඳහා එවන අණපනත් වලට සංශෝධන යෝජනා කරමින් ආපසු පළාත් සභාවට යෑවීමට ආණ්‌ඩුකාරවරයාට ඇති බලයත්, පළාත් සභා අණපනත් සම්බන්ධයෙන් ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණයේ මතය විමසීම සඳහා ජනාධිපතිවරයාට යොමු කිරීමට ආණ්‌ඩුකාරවරයාට ඇති බලයත් අහෝසි කිරීමට යෝජනා වී ඇත. එපමණක්‌ද නොව ආණ්‌ඩුකාරවරයා පත් කිරීම මහ ඇමැතිවරයාගේ අනුමැතියට යටත්ව සිදු කිරීමටත්, ඔහු සැමවිටම මහ ඇමැතිවරයාගේ හා පළාත් ඇමැති මණ්‌ඩලයේ උපදෙස්‌ මත ක්‍රියාකළ යුතු බවටත් යෝජනා වී ඇත. අපේ බලය බෙදීමේ ක්‍රමය පදනම් වී ඇත්තේ ඉන්දියානු ආකෘතිය මතය. ලංකාවේ පළාත් ආණ්‌ඩුකාරවරුන්ගේ බලතල ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්ත ආණ්‌ඩුකාරවරුන්ගේ බලතල සමඟ සම්පූර්ණයෙන්ම සමගාමී වේ. ඉන්දියාවේ මෙන්ම ලංකාවේත් පළාත් සභා හා ප්‍රාන්ත මධ්‍යම ආණ්‌ඩුව සමඟ සම්බන්ධවන්නේ ආණ්‌ඩුකාර ධුරය හරහාය. ආණ්‌ඩුකාරවරයාගේ බලතල අහෝසි කළහොත් ඉන්දියාවට මෙන්ම ලංකාවටත් ඒකීය රාජ්‍යන් හැටියට පැවතිය නොහැක.

2. මධ්‍යම ආණ්‌ඩුව මෙන්ම පළාත් සභා වලටත් හෙබවිය හැකි සමගාමී බලතල ලැයිස්‌තුව අහෝසි කිරීමටත් එම බලතල පළාත් සභා වලට දී පළාත් සභා “වෙනම බලප්‍රදේශ” බවට පත් කිරීමට යෝජනා වී ඇත. මේ පරමාර්ථය මුදුන්පත් කිරීම සඳහා මධ්‍යම ආණ්‌ඩුව යටතේ කටයුතු කරන දිස්‌ත්‍රික්‌ ලේකම්වරුන් හා ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරුන් පළාත් සභා යටතට පත්කළ යුතු බවටත්, පළාත් රාජ්‍ය සේවා කොමිසම් වලට තම පළාතට අවශ්‍ය රජයේ සේවකයන්ගේ ගණන මහා භාණ්‌ඩාගාරයේ අනුමැතියට යටත් නොවී ස්‌වාධීනව තීන්දු කිරීමට බලතල පැවරීමටත් යෝජනා වී ඇත.

3. මධ්‍ය හා පර්යන්තය පිළිබඳ අනුකමිටුවේ තවත් යෝජනාවක්‌ වන්නේ රජයේ ඉඩම් සම්බන්ධ සියලු බලතල පළාත්සභා වලට පැවරිය යුතු බවයි. ඒ අනුව පළාතක තිබෙන රජයේ ඉඩමක්‌ භාවිත කිරීම සඳහා මධ්‍යම ආණ්‌ඩුවට පළාත් සභාවේ අනුමැතිය ලබාගැනීමට සිදුවෙනු ඇත. ඉන්දියාවේ නම් මධ්‍යම ආණ්‌ඩුවට යම් ප්‍රාන්තයක ඇති ඉඩමක්‌ අවශ්‍ය වුවහොත් ප්‍රාන්ත ආණ්‌ඩුවේ කැමැත්ත හෝ අකමැත්ත නොතකා එම ඉඩම භාවිතා කිරීමට මධ්‍යම ආණ්‌ඩුවට සියලු බලතල ඇත.

4. පොලීසිය නීතිය හා සාමය අනුකමිටුව විසින් පොලිස්‌ බලතල පළාත් සභාවලට ලබාදිය යුතු බවට යෝජනා කර ඇත. ඒ අනුව පොලිස්‌ සේවය ජාතික පොලීසියත්, පළාත් පොලිස්‌ සේවාවන් නවයකටත් බෙදෙනු ඇත. රජයට එරෙහි අපරාධ, රාජ්‍ය දේපල සම්බන්ධ අපරාධ, ත්‍රිවිධ හමුදා සාමාජිකයන්ට, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට, අධිකරණ හා රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට එරෙහි අපරාධ, මැතිවරණ හා මුදල් නෝට්‌ටු සම්බන්ධ කාරණා සහ ජාත්‍යන්තර අපරාධ ජාතික පොලීසියේ කාර්යභාර්ය වන අතර අනෙක්‌ සියලුම වැඩ කටයුතු එනම් අපරාධ, වංචා, මත්ද්‍රව්‍ය, රථවාහන ඇතුළු සියලුම එදිනෙදා පොලිස්‌ කාර්යභාර්යයන් පළාත් පොලිස්‌ සේවාවන් වලට පැවරෙනු ඇත. යම්කිසි විමර්ශනයක්‌ ජාතික පොලීසිය යටතේ පවතින ඒකකයකට මාරුකළ හැක්‌කේ අදාළ පළාතේ පොලිස්‌ කොමසාරිස්‌වරයාගේ එකඟතාවය මත පමණි. පළාත් පොලිස්‌ සේවයන් තම තමන්ගේ පුහුණු කටයුතු කරගනු ඇති අතර ඒ ඒ පළාත්වල පොලිස්‌ නිලධාරීන් භාවිතා කරන ගිනි අවි වර්ග හා ගණන තීන්දු කරනු ලබන්නේ පළාත් පොලිස්‌ බලධාරීන්ගේ අනුමැතිය පරිදිය. පළාත් පොලිස්‌ වල වැඩකටයුතු සම්බන්ධයෙන් පොලිස්‌පතිවරයාට කිසිදු අධීක්‍ෂණ බලයක්‌ හිමිනොවනු ඇත. පළාත් පොලිස්‌ සේවාවන්වලට සාමාජිකයන් බඳවා ගැනීම සඳහා භාෂාව හා පදිංචිය පිළිබඳ නිර්නායකයන් යෙදීම හේතුවෙන් උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වල පොලිස්‌ සේවාවන් ජාතිය හා භාෂාව අනුව ජාතික පොලීසියෙන් මෙන්ම සෙසු පළාත්වල පොලිස්‌ සේවාවන් වලින්ද වෙන්වනු ඇත. පළාත් පොලිස්‌ සේවාවන් අතර ස්‌ථානමාරු සිදු නොවන නිසා උතුරු නැගෙනහිර පොලිස්‌ සේවාවන් හා රටේ සෙසු ප්‍රදේශවල පොලිස්‌ සේවාවන් අතර සම්බන්ධතා නිරායාසයෙන්ම නැති වී යනු ඇත.

5. පොලීසිය නීතිය හා සාමය පිළිබද අනු කමිටුවේ තවත් යෝජනාවක්‌ වන්නේ මාස තුනකට කට වඩා වැඩි කාලයක්‌ එක දිගටම හදිසි නීතීය බලපැවැත්වීමට, එසේ නැතිනම් දින 180 ක්‌ තුළ දින 90 කට වඩා වැඩි කාලයක්‌ හදිසි නීතිය ක්‍රියාත්මක වීමට නම් එවැනි දිගු කිරීමක්‌ පාර්ලිමේන්තුවේ “විශේෂ බහුතරයකින්” සම්මත විය යුතු බවය. එපමණක්‌ද නොව හදිසි නීති ප්‍රකාශනය මෙන්ම හදිසි නීති රෙගුලාසිත් විමර්ශනය කොට ඒවා අහෝසි කිරීමට වුවද අධිකරණයට බලය ලබාදීමට යෝජනා වී ඇත. යම්කිසි තත්ත්වයක්‌ හදිසි නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට සුදුසුද නැද්ද යන කාරණය ගැන තීන්දුවක්‌ ගැනීමට අධිකරණයට හැකියාවක්‌ නැත. මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම විධායකයේ බලයක්‌ විය යුතුය. අධිකරණ, ව්‍යවස්‌ථාදායක, විධායක වශයෙන් බලතල වෙන්කෙරෙන්නේද එක්‌ එක්‌ ක්‌ෂේත්‍රවල කාර්යභාර්යයන් වෙනස්‌ නිසාය. හදිසි නීතිය පිළිබඳ මෙවන් යෝජනාවන් ඉදිරිපත් කර තිබෙන්නේ හදිසි තත්ත්වයකට රජයට සුදුසු පරිදි ප්‍රතිචාර දැක්‌වීමට නොහැකි වන ආකාරයට කටයුතු යෙදීමට බව ඉතා පැහැදිලිය. ශ්‍රී ලංකා රජය ඒ ආකාරයට බෙලහීන කිරීම ඇතැම් පාර්ශ්ව වල උවමනාව බව ජනතාව දනී.

6. ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණයට හා අභියාචනාධිකරණයට විනිශ්චයකාරවරුන් පත් කිරීමේදී එම තනතුරුවලට සුදුස්‌සන් ව්‍යවස්‌ථාදායක මණ්‌ඩලයට යෝජනා කළ යුත්තේ විශ්‍රාමික ශේෂ්ඨාධිකරණ විනිශ්චයකාරවරුන්ගෙන් සෑදුණු මණ්‌ඩලයක්‌ විසින් යෑයි අධිකරණය පිළිබද අනුකමිටුව යෝජනා කර ඇත. මේ මණ්‌ඩලය අග්‍රවිනිශ්චයකාරවරයා විසින් පත්කළ යුතු වන අතර එසේ කිරීමේදී නීතිපතිවරයාගෙන් හා නීතීඥ සංගමයේ සභාපතිවරයාගෙන් අදහස්‌ විමසා සිටිය යුතු වෙයි. නීතිඥ සංගමය යනු අතිශයින්ම දේශපාලනීකරණය වූ ආයතනයකි. වරක්‌ මෙහි සභාපතිවරයා හැටියට සිටියේ එජාප පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකි. ඊට පසු එම තනතුර දැරූ පුද්ගලයා මගේ ආණ්‌ඩුව පෙරලීමට නීතිඥ සංගමයත් භාවිත කොට යහපාලන ආණ්‌ඩුවේ ඉහළ දේශපාලන පත්වීමක්‌ ලබා ගත්තේය. නීතිඥ සංගමය ලංකාවේ දේශපාලනයට Rජුවම මැදිහත් වී සිටින විදේශීය බලවතුන්ගෙන් මුදල් හා විශේෂ ගමන් යනාදිය ලබා ගන්නා ආකාරය මාධ්‍යයේ පළ වී ඇත. මෙවැනි ආයතනයකට මොනම හේතුවක්‌ යටතේවත් ඉහළම අධිකරණවල විනිශ්චයකාරවරුන් පත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් බලයක්‌ පැවරිය යුතු නැත. එමෙන්ම තමන්ගේ නඩු අහන විනිශ්චයකාරවරුන්ගේ පත්වීම් සම්බන්ධයෙන් බලයක්‌ පුද්ගලික නීතිඥයන්ට ලබාදීමෙන් යුක්‌තිය පසිඳලීමේ මුළු යාන්ත්‍රණයම දූෂණයට ලක්‌වී ඒ පිළිබඳව මහ ජනතාවගේ විශ්වාසයද බිඳ වැටීමට ඉඩ ඇත.

7. අධිකරණය පිළිබඳ අනුකමිටුව විසින් කර ඇති තව චෝදනාවක්‌ වන්නේ රටේ සාමාන්‍ය උසාවි පද්ධතියට පිටින් විනිශ්චයකාරවරුන් හා ව්‍යවස්‌ථා පිළිබඳ විශේෂඥයන් හත් දෙනෙකුගෙන් සමන්විත ව්‍යවස්‌ථාමය උසාවියක්‌ පිහිටුවිය යුතු බවයි. ව්‍යවස්‌ථාව නිර්වචනය කිරීම, පනත් කෙටුම්පත් වල ව්‍යවස්‌ථානුකූලභාවය තීන්දු කිරීම, සම්මත කරන ලද පනත්වල ව්‍යවස්‌ථානුකූලභාවය තීන්දු කිරීම, මධ්‍යම රජය හා පළාත් සභා අතර ඇතිවන ආරවුල් විභාග කිරීම මේ ව්‍යවස්‌ථාමය අධිකරණයේ කාර්යභාර්යය වනු ඇත. ව්‍යවස්‌ථාවට අදාළ ප්‍රශ්නයක්‌ වෙනත් උසාවියක විභාගවන නඩුවකදී පැණ නැගුණහොත් ඒ නඩුව මේ ව්‍යවස්‌ථාමය උසාවියට යොමු වනු ඇත. වත්මන් ව්‍යවස්‌ථාව යටතේ ව්‍යවස්‌ථාව නිර්වචනය කිරීමටත් පනත් කෙටුම්පත්වල ව්‍යවස්‌ථානුකූලභාවය විභාග කිරීමටත් බලය ඇත්තේ ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණයට පමණි. එහි මොනම වෙනසක්‌වත් නොවිය යුතු බව මගේ මතයයි. එපමණක්‌ද නොව මේ ව්‍යවස්‌ථාමය උසාවියට පත්කෙරෙන විනිශ්චයකාරවරුන් නොවන “ව්‍යවස්‌ථා පිළිබඳ විශේෂඥයන්” කවුරුන් විය හැකිද යන්න ගැන බරපතල සැකයන් පැන නගී. තවද පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කරන ලද පනතක ව්‍යවස්‌ථානුකූලභාවය විභාග කිරීමට කිසිවෙකුටත් බලය නැතිය යන්න අපේ රටේ මෙතෙක්‌ ක්‍රියාත්මක වූ මූලධර්මයයි.

8. අලුත් ව්‍යවස්‌ථාව බලාත්මක වන අවස්‌ථාවේදී රටේ බලපැවැත්වෙන නීති තවදුරටත් වලංගු වන්නේ ව්‍යවස්‌ථාවේ වගන්තිවලට එම නීති අනුකූල වන්නේ නම් පමණක්‌ය යන සාමාන්‍ය සිද්ධාන්තය මේ රටේ ඇතැම් ජනකොටස්‌වලට අදාළ පුද්ගලික නීති වලට බලනොපෑ යුතු යෑයි මූලික අයිතීන් පිළිබඳ අනුකමිටුව යෝජනා කර තිබේ. ඒ අනුව ඇතැම් ජනකොටස්‌වල පුද්ගලික නීති ව්‍යවස්‌ථාට පටහැනි වුවත් බලාත්මක වේ. කිසියම්ම හෝ ජනකොටසකගේ පුද්ගලික නීතියකට ව්‍යවස්‌ථාව හා මූලික අයිතීන් පිළිබඳ පරිච්ඡේදයටත් ඉහළින් සිටීමට ඉඩදුනහොත් එය අනෙක්‌ ජනකොටස්‌වලට හිමි නැති වරප්‍රසාදයක්‌ තවත් ජන කොටසකට ලබාදීමක්‌ වනු ඇත. මෙයින් අනවශ්‍ය ජාතික හා ආගමික නොසන්සුන්තාවයක්‌ ඇතිවිය හැකිය.

9. ලංකාවේ නීති ක්‍රමයට අනුව, ආණ්‌ඩුව අත්සන් කරන විදේශීය ගිවිසුම්වල විධිවිධාන එක්‌වරම දේශීය නීති පද්ධතියට ඇතුලත් වන්නේ නැත. පාර්ලිමේන්තුව විසින් එම ගිවිසුමේ වගන්ති අපේ නීතියට ඇතුලත් කරමින් නව නීති සම්මත කරගත යුතු වේ. අලුත් ව්‍යවස්‌ථාව බලාත්මක වන අවස්‌ථාවේදී ආණ්‌ඩුව විසින් අත්සන් කොට තිබෙන නමුත් තවම පාර්ලිමේන්තුව විසින් අපේ නීති පද්ධතියට ඇතුළත් කරගෙන නැති සියලුම ගිවිසුම් අලුත් ව්‍යවස්‌ථාව සම්මත වී අවුරුදු දෙකක්‌ ඉකුත් වූ පසු මෙරටේ නීති පද්ධතිය තුළට ස්‌වයංක්‍රීයව ඇතුළත් විය යුතු බවට මූලික අයිතීන් පිළිබඳ කමිටුව නිර්දේශ කර ඇත. මෙය 1998 දී නිසි සොයාබැලීමකින් තොරව අත්සන් කළ නමුත්, මෙම ලියවිල්ල නිසා ලංකාවේ ශේෂ්ඨාධිකරණය ජිනීවාහි මානව හිමිකම් කමිටුවට යටත් වන බවට පසුව ඇති වූ අවබෝධය නිසා පාර්ලිමේන්තුව විසින් අපේ නීතියට ඇතුලත් නොකර සිටි සිවිල් හා දේශපාලන අයිතීන් පිළිබඳ ප්‍රඥප්තියේ “අතුරු ලියවිල්ල” පස්‌සදොරෙන් අපේ නීතියට ඇතුළත් කිරීමට ගන්නා නිරුවත් උත්සාහයකි. ඒ ලියවිල්ල ලංකාවේ බලාත්මක වුවහොත් අපේ ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණය විදේශීය අධිකරණයකට යටත් වනවා පමණක්‌ නොව මේ ආකාරයට අවිධිමත් ලෙස විදේශීය ගිවිසුම් ස්‌වයංක්‍රීයව අපේ නීතියට ඇතුල්වුවහොත් නීති පද්ධතිය තුළ විශාල වියවුලක්‌ ඇති වීමද වැළැක්‌විය නොහැක.

10. මූලික අයිතීන් පිළිබඳ අනුකමිටුවේ ප්‍රධානම නිර්දේශයක්‌ වන්නේ සිංහල හා දෙමළ භාෂා දෙකම ලංකාවේ රාජ්‍ය භාෂාවන් විය යුතු බවයි. 1957 දී එස්‌. ෙ-. වී. චෙල්වනායගම් කලාප සභා ක්‍රමය ඇති කිරීමට යෝජනා කළ අවස්‌ථාවේදී උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වල බහුතරයක්‌ දෙමළ බස කථාකරන ජනතාව වාසය කරන නිසා එම කලාප සභා දෙකේ පරිපාලනයේ භාෂාව දෙමළ විය යුතු බවත්, එම ප්‍රදේශවල ජීවත් වෙන සිංහල සුළුතරය වෙනුවෙන් සිංහල භාෂාව පාවිච්චි කිරීම සඳහා සාධාරණ විධිවිධාන යෙදීමට යෝජනා කළේය. එස්‌. ඩබ්. ආර්. ඩී. බණ්‌ඩාරනායක මහතා විසින් මුළු රටටම ආදේශ කළේද එවැනි ක්‍රමයකි. එනම් සිංහල රාජ්‍ය භාෂාව වන අතර දෙමළ භාෂාව පාවිච්චි කිරීම සඳහා සාධාරණ විධිවිධාන යෙදීමයි. ඉන්දියාවේ රාජ්‍ය භාෂාව හින්දි වන අතර දෙමළ, මළයාලම්, බංගලි වැනි භාෂාවන් භාවිතා කිරීම සඳහා සාධාරණ විධිවිධාන යොදවා ඇත. දෙරටේම ක්‍රියාත්මක වන මේ සාධාරණ ප්‍රතිපත්තිය අනවශ්‍ය අත්හදාබැලීම් තුළින් විනාශ නොකළ යුතු යෑයි ආණ්‌ඩුවට අවවාද කර සිටීමට මම කැමැත්තෙමි.

ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන සම්බන්ධයෙන් මීට වඩා වගකීමකින් යුතුව කටයුතු කරන ලෙසත් බෙදුම්වාදීන්ට හා විදේශීය බලවතුන්ට අවශ්‍ය කාරණා සාකච්ඡා කිරීමට පෙර මේ රටේ ජනතාවට පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී දුන් ප්‍රධාන ව්‍යවස්‌ථාමය පොරොන්දු මුලින්ම ඉටුකළ යුතු යෑයි මම යෝජනා කර සිටිමි. එමෙන්ම ඉහත සඳහන් වූ අතිශයින්ම හානිකර යෝජනා කිසිවක්‌ අවසන් ව්‍යවස්‌ථා කෙටුම්පතට ඇතුළත් නොවනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරමි. මේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන යෝජනා සම්බන්ධයෙන් මහනාහිමියන් නොමග යෑවීමට ශ්‍රීලනිප කණ්‌ඩායමක්‌ යවා තිබීමෙන් පෙනෙන්නේ “බෙදීම” යන වචනය පාවිච්චි නොකර රට බෙදන මේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන හානිකර නොවන දෙයක්‌ හැටියට මහා සංඝරත්නයටත්, මහජනතාවටත් හුවා දැක්‌වීමට ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‌ෂයේ ජාතිකවාදී ප්‍රතිරූපය පාවිච්චි කිරීමට දුෂ්ඨ වැඩපිළිවෙලක්‌ දියත්වී ඇති බවයි.

තමන් මේ අවස්‌ථාවේදී එජාපයට වහල් වී සිටීම හේතුවෙන් ශ්‍රීලනිපය පසුගිය දශක හය මුළුල්ලේ දැරූ ප්‍රතිපත්ති පාවා නොදෙන මෙන් ආණ්‌ඩුවේ සිටින සියලුම ශ්‍රීලනිප මැති ඇමැතිවරුන්ගෙන් මම ඉල්ලා සිටිමි.

දඩ ප්‍රශ්නය (පසුගිය සතියෙන් ඉවරද?)

December 4th, 2016

Divaina

මනරංජන වැඩවර්ජන රැල්ලකින් පසුගිය සතිය අවසන් විය. පෞද්ගලික බස්‌ වැඩ වර්ජකයන් අමතමින් ජනාධිපතිවරයා පැවසුවේ, “මේ ගැන සොයා බලන්නට මම විෂය භාර ඇමැතිවරයාටත් අදාළ නිලධාරීන්ටත් උපදෙස්‌ දෙනවා… එතැනින් හරි විසඳුමක්‌ නොලැබුණොත් මම ඒ සඳහා කමිටුවක්‌ පත් කරනවා. එතැනිනුත් හරි විසඳුමක්‌ නොලැබුණොත් මේ ප්‍රශ්නයට මම මැදිහත් වෙනවා….” යනුවෙනි.

කෙසේ හෝ “අන්තිම විසඳුම” මුලට ගනිමින් පෞද්ගලික බස්‌ වර්ජනය අවසන් කෙරිණි. කෙසේද යත්, “පරණ පුරුදු” ආකාරයටය. මේ රටේ ජනාධිපතිවරයෙක්‌ගේ මැදිහත් වීමකින් තොරව (උදැසනින් ජනාධිපති මන්දිරයට ගොස්‌ තේ එකක්‌ බී විහිළු තහලු කර) කිසිදු බිම් මට්‌ටමේ ප්‍රශ්නයක්‌ වුව විසඳන්නට බැරි බව උදාහරණ සහිතව පෙන්වා දෙමිනි.

අපට හොඳින්ම පෙනෙන පරිදි පෞද්ගලික බස්‌ වැඩවර්ජනය අවසන් වුවද ප්‍රශ්නය තවමත් ඉතිරිව තිබේ. රුපියල් 25,000 දඩය ගැන තීරණය තවමත් සාකච්ඡා මට්‌ටමෙනි. රුපියල් 25,000 බැගින් දඩ නියම කෙරෙන මාර්ග නීති රීති උල්ලංඝනය කිරීමේ වැරදි හතකි. ඒ මෙසේය.

* රක්‍ෂණ ආවරණයක්‌ නොමැති වීම.

* රියෑදුරු බලපත්‍රය නොමැති වීම.

* බීමත්ව රිය පැදවීම.

* වමෙන් ඉස්‌සර කිරීම.

* සම්මත වේගය ඉක්‌මවා යැම.

* දුම්රිය හරස්‌ මාර්ගවලදී නොසැලකිලිමත් ලෙස රිය ධාවනය.

* රියෑදුරු බලපත්‍රයක්‌ නොමැති අයකුට රථ වාහන ලබාදීම.

පෞද්ගලික බස්‌ රථ සංගම්ද, ත්‍රිරෝද රථ සංගම්ද, යතුරුපැදිකරුවන්ගේ සංගම්ද ඇතුළුව එකී මෙකී නොකී සියලුම සංගම් දුම්රිය පාරවල් හරස්‌ කරමින්, ලංගම බස්‌ රථ කුඩුපට්‌ටම් කරමින් කියන්නේ මේ දඩ අසාධාරණ බවය. ඊට හේතු ලෙස මේ උදවිය දක්‌වන අදහස්‌ මෙබඳුය. “රුපියල් 25,000 ක දඩයක්‌ ගැහුවොත් දරු පවුල අනාථයි.”, “මේ තියෙන පාරවල්වල වමෙන් ඉස්‌සර නොකර යන්න බෑ”, “මුලින්ම පාරවල් හදලා දඩ ගහන්න…”, “මේ ආණ්‌ඩුව දුප්පත් අපේ දඩ මුදල්වලින් ආදායම් හොයන්න යනවා…”

එහෙත් මේ කිසිවෙකුත් දඩ වදින්නේ “වරද” කළොත් පමණක්‌ යන්න අමතක කර තිබේ. මහ මගදී වැඩි වශයෙන් දඩ මුදල් අය කෙරෙන වැරදි කිහිපයක්‌ තිබේ. ඉරි කපා ධාවනය කිරීම, ආරක්‍ෂක හෙල්මට්‌, ආරක්‍ෂක පටි පැළඳ ධාවනය නොකිරීම, කහ ඉරි (සුදු ඉරි) මතදී ඉස්‌සර කිරීම ඒ අතර වේ. රුපියල් 25,000 ක දඩය නියම කර ඇති වැරදි හතම සිහිකල්පනාවෙන්, පෙර සූදානමකින්, විනයවත්ව වළක්‌වා ගත හැකි වැරදිය.

වමෙන් ඉස්‌සර කිරීම පිළිබඳ සාධාරණ යෑයි කිව හැකි එකම කාරණය වන්නේ එය මෝටර් රථ ආඥපනතට ඇතුළත්ව නොමැති වීමය. එහෙත් මහමගදී බොහෝ දෙනෙක්‌ අනතුරට පත්ව ඇත්තේ මේ “වමෙන් ඉස්‌සර කිරීමේ” වරද නිසා බව සිහිපත් කළ යුතුය.

2016 වර්ෂය වන විට රටේ ලියාපදිංචි වාහන සංඛ්‍යාව 66 ලක්‍ෂය ඉක්‌මවයි. ත්‍රිරෝද රථ සංඛ්‍යාව ලක්‍ෂ දහය ඉක්‌මවයි. මාර්ග රිය අනතුරු නිසා දිනකට පුද්ගලයන් 6 – 7ක්‌ අතර ප්‍රමාණයකට ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවීමට සිදුවේ. 2015 වර්ෂයේ මෙරට සිදුවූ සමස්‌ත රිය අනතුරු සංඛ්‍යාව 38107කි. එයින් පුද්ගලයෝ 2820 දෙනකු මරු දුටහ. පසුගිය (2016) ඔක්‌තෝබරය අවසන් වන විට මේ වසරේ පමණක්‌ සිදුවූ මාරක රිය අනතුරුවලින් මරණ 2340ක්‌ සිදුව තිබේ. වඩාත්ම සැළකිල්ලට ගත යුතු කාරණය වන්නේ ඉන් වැඩිම මාරක අනතුරු සංඛ්‍යාව වාර්තා වී ඇත්තේ යතුරුපැදි නිසා බවය. සංඛ්‍යාත්මකව ගත්තොත් මරණ සංඛ්‍යාව 920 ඉක්‌මවයි. ත්‍රිරෝද රථ මාරක අනතුරු සංඛ්‍යාව 289කි. ඉතිරියෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක්‌ වාර්තා වී ඇත්තේ බස්‌ රථවලිනි.

නීති පැනවීමෙන් පමණක්‌ වැරදි හදන්නට බැරි යෑයි කියන ජනප්‍රිය මතයට සියයට සියයක්‌ම මෙවැනි කාරණාවලදී එකඟතාවක්‌ දැක්‌විය නොහැක. ඊට හේතුව වරදක්‌ දුටු තැන “මුංට රජකාලේ දඬුවම් දෙන්න ඕන… මේ රටේ හරි හැටි නීති රීති නෑ” කියන උදවියම බස්‌ රථ කුඩුපට්‌ටම් කරමින් වර්ජනය කළ අය අතර සිටි බව විශ්වාස කරන නිසාය.

අමතක කරන්න එපා, පසුගිය කාලයේ රිය අනතුරක්‌ වූ සැනින් රටේ ජනතාවම වාහනය ගිනි තබා නීතිය අතට ගත් බව. එවිට “ජනතාව නීතිය අතට ගන්නවා” යෑයි කියන උදවියට කියන්නට තිබෙන්නේ ඉදිරියේදී අනතුරක්‌ සිදුවූ සැණින් රියෑදුරු අල්ලා හතර හන්දි කඩා රුපියල් 25,000 දඩය ගැන සිහිපත් කර දෙන තත්ත්වයක්‌ වුව නිර්මාණය විය හැකි බවය. ඒ නිසා කොයි කවුරුත් කළ යුත්තේ නීතියට ගරු කිරීමය, අවනත වීමය.

 

නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ අවශ්‍යද?

December 4th, 2016

කැප්පිටියාගොඩ සිරිවිමල මහා ස්‌ථවිර Divaina

ජනාධිපතිතුමනි, සංහිඳියාව යන්නද අද රටට ජාතියට බරපතළ උවදුරකි. උතුරු නැඟෙනහිර සිංහලයන් පළවාහරින්න යම් යම් බලවේග ක්‍රියාකරන නමුත් සංහිඳියාව යන මායාවෙන් ඒවා වැසී තිබෙනවා. මේ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලට සංහිඳියා වැඩපිළිවෙළ නොපවරන්න. එය මේ රටේ මහා සංඝයාට පවරන්න. මේ රටේ මුස්‌ලිම්වරු අතීතයේ සිට ඇසුරු කළේ භික්‌ෂුන් වහන්සේය. රජමහා විහාරවල ඉඩකඩම්වල පදිංචි වීමට ඔවුන්ට ඉඩ හැරියා. පල්ලි හදන්න මාලිගාවේ ඉඩම් පවා ලබා දී තිබෙනවා. එසේ නම් සංහිඳියාවට සැබෑ සුදුස්‌සන් වන්නේ මහා සංඝයා නොවේද?

මේ රටට නවතම ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක කිසිම අවශ්‍යතාවයක්‌ නොමැතිව තිබිය දී රජයේ ඇතැම් අය නව ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ නිර්මාණය කිරීමට දැඩි උත්සාහයක යෙදී සිටින්නේ ඇයි? මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා බලයට පත්වන විට බොහෝ අය චෝදනා කළේ එතුමන් දෙමළ ඩයස්‌පෝරාවේ ඕනෑ එපා කම් ඉටු කිරීමට ඔවුන් සමඟ ගිවිසුම් ඇති කර ගෙන බලය ඉල්ලන බවටයි. තිස්‌ස අත්තනායක මහතා සිය ලේකම් ධුරයද අතහැර එක්‌සත් ජාතික පක්‌ෂයෙන් එළියට බැස්‌සේ බෙදුම්වාදීන් සමඟ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ගිවිසුමක්‌ අත්සන් කර ඇති බවට චෝදනා කරමින්ය. එදා මැතිවරණ වේදිකාව අමතමින් වික්‍රමසිංහ මැතිතුමාත් මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මැතිතුමාත් පවසා සිටියේ තමන් කිසිවෙකු සමඟ ගිවිසුම්ගතව නැති බවයි. ඒත් තිස්‌ස අත්තනායක මහතා අදත් උසාවි ගෙනියන්නේ නැති ගිවිසුමක්‌ ගැන වැරදි ප්‍රකාශයක්‌ කළ නිසා බව නොරහසකි. එහෙත් දැන් සිදුවේගෙන යන්නේ කුමක්‌ද? තවමත් කෙටුම්පතක්‌ පමණයි කියමින් ලහි ලහියේ සූදානම් වන්නේ රට කැබලිවලට බෙදන ෆෙඩරල් ක්‍රමයක්‌ යෝජනා කිරීමට නොවේද? ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන ජනාධිපති යුගය පිළිබඳ අපට ඇති අත්දැකීම් අනුව අග්‍රාමාත්‍යතුමා ද දන්නා පරිදි ‘කළගෙඩි ලාම්පු’ සෙල්ලමට සරිලන දෙයක්‌ මගින් ජනමත විචාරණයකින් ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව සම්මත කර ගැනීමට යත්න දැරීමක්‌ තිබේ දැයි සැක සංකා පහළ වී තිබේ.

බෙදුම්වාදයට උඩගෙඩි දෙන ඇතැම් අධිනීතිඥවරු, ආචාර්යවරු, මහාචාර්යවරු උත්සාහ දරන්නේ ෆෙඩරල් ක්‍රමයක්‌ කරා රට ගෙන යැමට නොවේද? මේ අය රට ගැන කැක්‌කුමක්‌ ඇති අය නොවෙයි. මේ අය මේ රටේ පොදු ජනතාව ආදරය කරන අය ද නොවේ ප්‍රායෝගික නොවන එවන් ආතක්‌ පාතක්‌ නැති න්‍යායාචාර්යවරුන්ගෙන් රටට පැහැදිලි විසඳුමක්‌ ලබා ගත නොහැකිය. ඒ අය කලක්‌ තිස්‌සේ මේ රටේ ඓතිහාසික උරුමකරුවන්ට එරෙහි බලවේග විසින් තාන්න මාන්න අපේක්‌ෂාවෙන් රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන පිහිටුවා ගෙන පටු ආකල්ප මත ක්‍රියා කරන අයයි. රජය ද උපදෙස්‌ ගන්නේ මෙවන් රට ජාතිය ආගම ගැන කැක්‌කුමක්‌ නැති නරුම උපදේශකයින්ගෙන් වීම කනගාටුවට කරුණකි.

මේ රටේ මහා සංඝයා ඇතුළු දේශප්‍රේමීන් මේ තීරණාත්මක අවස්‌ථාවේ කළ යුත්තේ අලුතෙන් නිර්මාණය කෙරෙමින් පවතින ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව පිටුදැකීමයි. ඉඩම් බලතල, පොලිස්‌ බලතල, අධිකරණමය බලතල පළාත් සභාවලට පැවරීමෙන් බරපතළ අනතුරත් සිදු වීම නොවැලැක්‌විය හැකි කාරණයකි. ටී.එන්.ඒ. නායකයා ෆෙඩරල් ගැන බිය නොවන ලෙසත් එයින් රට කැඩීමක්‌ සිදු නොවන බවටත් සිංහල ජනතාවට දන්වා සිටියි. නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ සකස්‌ කළොත් අනිවාර්යයෙන්ම ෆෙඩරල් පාලනයක්‌ ඉල්ලන බවට උතුරේ මහ ඇමැති විග්නේශ්වරම් මැතිතුමා පවසා සිටියි. ඔවුන්ට අනුව ෆෙඩරල් ක්‍රමය රටේ එAකීයත්වයට බාධාවක්‌ නැති ක්‍රමයක්‌ නම් ෆෙඩරල් ඉල්ලා හඬන්නේ ඇයි දැයි ප්‍රශ්න කළ යුතුය. මේ නැති ප්‍රශ්න ඇති කරන්නේ කවරෙක්‌ද? ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ අවශ්‍යයයි කියන භඨධ කාරයෝ නොවේද? නව රජය තුළ ෆෙඩරල්වාදීන් බහුලව ඇති බව පෙනී යයි. අනවශ්‍ය ෆෙඩරල් කැක්‌කුමක්‌ ඇත්තේ ඔවුන්ට ය.

ජනාධිපති තුමනි, 2014 ජනවාරි 8 වැනි දින අපි ඡන්දය දුන්නේ ෆෙඩරල් කාක්‌කන්ට නොවේ, මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාටයි. අපි හැමෝම එතුමා විශ්වාස කළෙමු. ගරු ජනාධිපතිතුමනි, එබැවින් ඔබතුමා මේ රටට වගකිව යුතුයි. ජනාධිපති තනතුර ලැබීම ගැන අප සතුටු වුවත් දැන් දැන් ඔබතුමන් යන ගමන ගැන අපට ඇත්තේ බරපතළ සැකයකි. අපගේ ඉල්ලීම වන්නේ ඔබතුමා මේ නරුම කේවට්‌ටයන්ගේ උපදෙස්‌ මත ක්‍රියා නොකළ යුතු බවය. රට දැය සමයට හිතැති මහා සංඝයා හමුවී උපදෙස්‌ ගන්න. හැමදාම මේ රට රැක ගත්තේ ජාතියේ මුර දේවතාවුන් වන මහා සංඝරත්නයයි. මේ රටේ ඉතිහාසය පුරාම වරින් වර රට පාවා දෙන්නන් බිහිවී තිබෙනවා. අනුරාධපුර පොළොන්නරු යුග වලදීත්, සීතාවක, මහනුවර යුග වලදීත් රජුට ළංවි රටට ෙද්‍රdaහිකම් කළ අය නිසා රටට සිදු වූයේ බරපතළ විපත් බව පෙන්වා දිය යුතුයි.

රට එක්‌සේසත් කළ දුටුගැමුණුට එරෙහිව එළාර සමඟ දේශීය ෙද්‍රdaහීන් එකතු වී සිටියා. ලාභ, ලෝභ තාන්න මාන්න අපේක්‌ෂාවෙන් පෘතුගී්‍රසි, ලන්දේසි, ඉංග්‍රිසි පාලන යුග වලදී ද ඇතැම් ෙද්‍රdaහී සිංහලයෝ රටට ජාතියට ෙද්‍රdaහීව කටයුතු කළා. පසු කාලයේ ඇතැමුන් පෘතුගීසීන් රට හැර ගොස්‌ අවුරුදු 500 ගිය තැන ඔවුන්ගේ පාලන සමය සමරන්නත් උත්සාහ කළ අන්දම ද සිහිපත් කළ යුතුයි.

ජනාධිපතිතුමනි, ඔබතුමා මාධ්‍ය මගින් කරන ප්‍රකාශන දෙස අපි විමසිල්ලෙන් බලා සිටිමු. ඒවා බලන විට මේ රටේ සක්‍රීය රාජ්‍ය නායකයා කවරෙක්‌ ද යන්න පවා තේරුම් ගැනීමට අපහසුය. රට කරන්නේ ඔබතුමා නොවේද? ඔබතුමා වරින් වර මාධ්‍ය මගින් පළකරන සෘජු අදහස්‌ ගැන ජනතාව තුළ විශ්වාසය පළුදු වී තිබේ. වැට්‌ බද්ද, පරිසර විනාසය, රණවිරුවන් අධිකරණයට දක්‌කා ගෙන යාම, ආබාධිත රණවිරුවන්ට පහර දීම වැනි සිදුවීම් සම්බන්ධයෙන් අභීත ප්‍රකාශ සිදු කිරීම ගැන කවුරුත් සතුටු වුණා. ඒ හැම මොහොතකම රජයක්‌ විදියට තීන්දු තීරණ ගන්නා බව කියමින් ජනතාව නොමඟ යවන බව බොහෝ අයගේ මතය වී තිබේ.

එමෙන්ම ඔබතුමා සත්‍ය දකින්නේ පුවත්පත්වලින් බවට ජනතාව කරන චෝදනා නායකයෙකුට නුසුදුසුය. සියලු තීන්දු තීරණ ගැනීමට පෙර රටේ ජන නායකයා දැන සිටිය යුතු බව අපේ විශ්වාසයයි. ඇතැමුන් පවසන්නේ මහජන උද්ඝෝෂණයන් පැන නගින විට එය යටපත් කිරීමේ උපක්‍රමයක්‌ ලෙස ඔබතුමා මැදිහත්වන බවයි.

මේ දිනවල ඔබතුමා පුවත්පත්වලට දොස්‌ නගමින් ආණ්‌ඩු පෙරළීම විවේචනය කිරීම, රටට අහිතකර පුවත් වාර්තා කරන පත්තර මුල් පිටු පිළිබඳව අදහස්‌ පළ කරනවා. ඇත්තම කාරණය නම් ඔබතුමා කළේත් ඒ දෙයමයි. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා නිර්මාණය කළේ ද පත්තරකාරයෝ හා විද්යුත් මාධ්‍යයන්ය. ආණ්‌ඩු පෙරලුවෝද ඔවුහුමය. මා දකින විදියට මේ වකවානුවේ පතAතරකාරයෝ රටේ පවතින අසාධාරණකම් හා අයුක්‌ති සහගත දේ පිළිබඳව ඉතා සියුම්ව විමර්ශනාත්මකව පෙන්වා දේ. මාධ්‍යකාරයෝ හැටියට ඔවුන් විසින් එය හැර කුමක්‌ කළ යුතුද? සියල්ලටම එහෙයි කියන පාර්ලිමේන්තු නියෝජිතයෝ මෙන් මාධ්‍යකාරයෝත් සිටියා නම් රටට, දෙයියන්ගේම පිහිටය. එබැවින් මාධ්‍ය මර්දනය පිළිබඳව රජයේ ඇතැමුන් තුළ පවතින අදහස, තොරතුරු දැන ගැනීමේ අයිතියට බාධාවක්‌ බව පෙන්වා දිය යුතුය.

ජනපතිතුමනි, අගමැතිතුමනි මේ රට අවුල් සහගත තත්ත්වයකට පත් වෙමින් පවතී. පෙර නොවූ විරූ අන්දමින් ජනතාව අද දැඩි අසහනයකින් පසුවෙති. ආණ්‌ඩුව කරන බෙහෝ දේ රටට හිතකර නැති බව පෙනෙයි. මහජනතාව වරින් වර පාරට බහින්නේ, උද්ඝෝෂණ කරන්නේ ඒ නිසාය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ක්‍රියාත්මක වන නිසා නිදහස අයුතු ලෙස භාවිත කරන බව ඇතැමුන් පැවසුවත් එය එසේ වන්නේ අසහනය නිසාය. මහජනතාව අතෘප්තිකරයි. සුළු පිරිසක්‌ සතුටු කරන්න රජය දැවැත්න උත්සාහයක යෙදෙන බව පෙනේ. අද උතුරේත් නැඟෙනහිරත් තත්ත්වය භයානකය. වෙහෙර විහාර කඩා බිඳ දමමින් සිංහල ජනතාවත් මහා සංඝයාත් උතුරු නැඟෙනහිරින් පළවා හැරීමේ උත්සාහයක්‌ තිබේ. පුරාවස්‌තු භූමි ඩෝසර් කරති. මේවා පෙන්වා දෙන විට ඔවුන්ගේ ක්‍රියා පුංචි දරුවන් කරන වැරදි විදියට දැක නායකයෝ ඉවත බලා ගනිති. ලොව ඕනෑම රටක එහි උරුමකරුවන්ට ප්‍රධානත්වයක්‌ හිමි වේ. එහෙත් මේ රටේ උරුමකරුවෝ අන්ත අසරණ දුගී තත්ත්වයට පත්වී පීඩා විඳිති. මේ රටේ සුළු ජනතාව උපරිම වරප්‍රසාද භුක්‌ති විඳිති. ලොව මොන රටේ ද මෙවැන්නක්‌ සිදුවන්නේ? මෙම අඩුපාඩු පෙන්වා දෙන අය ජාතිවාදීන් ලෙස හංවඩු ගැසීම බරපතළ ගැටලුවකි.

රජය ඇතැම් විට සත්‍ය යටපත් කිරීමේ උත්සාහයක යෙදී සිටින්නේ ඇයි? එළඹෙන ප්‍රශ්න ජාති, ආගම්, කුලමල නොතකා ප්‍රසිද්ධියේ විවෘතව සාකච්ඡා කොට තීරණ ගත යුතු නොවේද? මාධ්‍යයට තර්ජනය කිරීමෙන් තොරතුරු වසන් කිරීම හරිද? ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යHස්‌ථාවක්‌ යනු රටේ වැදගත්ම ලියවිල්ලයි. රටේ ඉරණම රඳා පවතින්නේ එය මතයි. ඉදිරියේ දී එය විවේචනය කරන අය නිහඬ කිරීමට අත්අඩංගුවට ගැනීමට නීති සකසමින් සිටින බවක්‌ පෙනෙයි. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාගෙන් මේ රටේ ජනතාව මෙවන් තත්ත්වයක්‌ අපේක්‌ෂා කළේ නැත.

ජනාධිපතිතුමනි, සංහිඳියාව යන්නද අද රටට ජාතියට බරපතළ උවදුරකි. උතුරු නැඟෙනහිර සිංහලයන් පළවාහරින්න යම් යම් බලවේග ක්‍රියාකරන නමුත් සංහිඳියාව යන මායාවෙන් ඒවා වැසී තිබේ. මේ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලට සංහිඳියා වැඩපිළිවෙළ නොපවරන්න. එය මේ රටේ මහා සංඝයාට පවරන්න. මේ රටේ මුස්‌ලිම්වරු අතීතයේ සිට ඇසුරු කළේ භික්‌ෂුන් වහන්සේය. රජමහා විහාරවල ඉඩකඩම්වල පදිංචි වීමට ඔවුන්ට ඉඩ හැරියා. පල්ලි හදන්න මාලිගාවේ ඉඩම් පවා ලබා දී තිබෙනවා. එසේ නම් සංහිඳියාවට සැබෑ සුදුස්‌සන් වන්නේ මහා සංඝයා නොවේද? සංහිඳියාවට එරෙහි වන්නෝ කවුරුන්ද? රජය මේ දේ වටහා ගත යුතුයි. අධිකරණ අමාත්‍ය විඡේදාස රාජපක්‌ෂ මැතිතුමා පාර්ලිමේන්තුවේ දී මේ රටේ ඉදිරි අනාගතයේ දී මුහුණ දීමට සිදුවිය හැකි භයානක ෂීෂී ත්‍රස්‌ත අනතුර ගැන සඳහන් කළා. එසේනම් සිදුවිය හැක්‌කේ කුමක්‌ද? නයිජීරියාවේ බොකෝහරාම්වරු එම රටේ වෙනත් ආගමිකයන් දහස්‌ ගණන් ඝාතනය කළා. සමහරු බලෙන් ආගමට හරවා ගත්තා. එබැවින් මේ රටේ හෙට දිනය සංහිඳියාවෙන් ගත කළ හැකි වෙයිද? ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව සැකසීමේ දී මෙවන් භයානක උවදුරුවලට පවා වටා පිටාව සැකසෙනු නියතය. කැඩුණු ‘බිඳුනු’ වෙන්වන පාලන තන්ත්‍රයක්‌ තුළ ආරක්‌ෂක හමුදාවකට එවන් අනතුරකට මුහුණ දීමට නොහැකි වනු නියතය.

මේ අවස්‌ථාවේ නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ නිර්මාණය කිරීම නොකළ යුතුය. මේ රටේ ෙත්‍රෙනිකායික මහා සංඝයා නිහඬව නොසිට පෙරමුණ ගෙන නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ අවශ්‍ය නැති බවට රජයට බලපෑම් කළ යුතුය. පවත්නා ව්‍යවස්‌ථාව තුළ සංශෝධන ඇතුළත් කර ගැනීම ප්‍රමාණවත් බව පෙන්වා දිය යුතුය. ජනාධිපතිතුමා ද මේ මොහොතේ කළ යුත්තේ දෙස්‌ විදෙස්‌ කුමන්ත්‍රණකරුවන්ගේ යටි උගුල් සක්‍රියව ඇති බැවින් ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදනය පසෙකට දමා රටේ ආර්ථිකය ගොඩනැඟීමට කැපවී ක්‍රියා කිරීමයි. එමෙන්ම ඔබතුමා නිවැරැදි තීරණ තින්දු නොගත්තොත් රටට මහා විපතක්‌ සිදුවීම ද වැලැක්‌විය නොහැකිය. අගමැතිතුමා ද පොදු මහජනතාවගේ අදහස්‌වලට එකඟව රටට හිතැති තීරණ නොගන්නා අයෙක්‌ බව මහ බැංකුවේ බැඳුම්කර සිද්ධියෙන් පැහැදිලි වේ. මහ බැංකුවේ අධිපති ධුරය විදේශිකයකුට පැවරීම නිසා අද වන විට කෝටි ගණනක්‌ රටට අහිමි වී තිබේ. එබැවින් මේ මොහොතේ ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ සැකසීමට සුදුසු වාතාවරණයක්‌ පාර්ලිමේන්තුව තුළ ද නැති බව පෙනී යයි. එබැවින් ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ නිර්මාණය කිරීමෙන් සිදුවිය හැකි විපතේ වගකීම ඔබතුමා පිට පවරා අන් අය සුදනන් වීමට යත්න දැරීමට ඉඩ තිබේ. එබැවින් නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ සැකසීමේ උත්සාහය ඉවත දමන ලෙස ඉතා ඕනෑකමින් සිහිපත් කිරීමට කැමැත්තෙමි.

 

‘නිල්වලා’ මෙගා ඞීල් ගැන ඇමති නිමල් සිරිපාලගෙන් FCID ප‍්‍රශ්න කරයි..

December 4th, 2016

lanka C news | ලංකා සී නිවුස්

‘නිල්වලා’ මෙගා ඞීල් ගැන ඇමති නිමල් සිරිපාලගෙන් FCID ප‍්‍රශ්න කරයි..

නිල්වලා යෝජනා ක‍්‍රමය සදහා වෙන් කරන ලද බිලියනට 04ක පමණ මුදලක අක‍්‍රමිකතා සම්බන්ධයෙන් ඇමති නිමල් සිරිපාලද සිල්වාගෙන් පොලිස් මුල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාශය විසින් ප‍්‍රකාශයක් සටහන් කරගෙන තිබේ.

මෙම ප‍්‍රකාශය සටහන් කරගෙන ඇත්තේ ඇමතිවරයා පොලිස් මුල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාශයට කැදවා නොව එම නිලධාරීන් ඇමතිවරයාගේ නිවසට ගොස්ය.

මීට කලින්ද ඇමතිවරගෙන් මේ සම්බන්ධයෙන් ප‍්‍රශ්න කිරීමට පොලිස් මුල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාශය සූදානම් වුවද ඉහල දේශපාලන මැදිහත්වීමක් හේතුවෙන් එය නවතා දමා තිබින.

නමුත් පසුගියදා ජනාධිපතිවරයා විසින්ම මේ සම්බන්ධයෙන් පරීක්‍ෂණයක් කල යුතු යයි ප‍්‍රසිද්ධියේ පැවසීමත් සමග පොලිස් මුල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාශය අදාල චෝදනාව සම්බන්ධයෙන් වූ මුල්ම සාක්‍ෂි සටහන් කර ගැනීම සිදු කර ඇත.

EXCLUSIVE : ‘නිල්වලා’ මෙගාඞීල් සියල්ල හෙලිවේ.. සම්පුර්ණ කැබිනට් පත‍්‍රිකාව මෙන්න..

December 4th, 2016

 lanka C news | ලංකා සී නිවුස්

EXCLUSIVE : ‘නිල්වලා’ මෙගාඞීල් සියල්ල හෙලිවේ.. සම්පුර්ණ කැබිනට් පත‍්‍රිකාව මෙන්න..නිල්වලා ගග ව්‍යාප්තිය සම්බන්ධයෙන් පසුගිය දා ජනාධිපතිවරයා විසින් ගාල්ලේ දි කල ප්‍රකාශය සම්බන්ධයෙන් රුපියල් කෝටි 420 ක් පමණ වූ මුදල් අතුරුදහන් වී ඇති බවක් හැඟව්මට හේතුවෙන් FCID ය මේ වනවිටත විමර්ශන ආරම්භ කොට ඇත.

2016/07/07 දින වාරිමාර්ග හා ජල සම්පත් කළමනාකරණ අමාත්‍ය ගාමිණී විජිත් විජයමුණි සොයිසා විසින් අමාත්‍ය මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කල කැබිනට් පත්‍රිකාවෙන් මේ ගනුදෙනු සම්බන්ධයෙන් ඉතා ලෙහෙසියෙන්ම කාගේ නොසැලකිල්ල නිසා මේසා විශාල මුදලක් වැඩකට නොගෙන මෙතෙක් අතහැර දමා තිබේද ? ඒ කුමන කරුණ නිසාද පැහැදිලි කර ගත හැකිය.

ඉහත මුදල් නිකුත් කිරීමට ප්‍රථම එනම් 2014/04/31 දින කොන්ත්‍රාත්තුව සම්බන්ධ ගිවිසුම නීති පති වෙත යොමු කොට ඒ සඳහා එකඟතාවය ලබා ගත් බව කැබිනට් පත්‍රිකාවේ 2 වෙනි පිටුවේ 3 වන ඡේදයේ පැහැදිලිව සඳහන් වේ.

එමෙන්ම 2 පිටේ 4 වන ඡේදයේ සඳහන් වන්නේ එම සමාගමට අත්තිකාරම් මුදලේ මූලික 5% සඳහා ඇ ඩොලර් 29,989,000 ක් එනම් රුපියල් මිලියන 450 ක් පමණ 2015 ජනවාරි 7 වෙනිදා අමතර ගෙවිමට අනුමැතියය.

එම ඡේදයේ තවදුරත් සඳහන් කොට ඇත්තේ අත්තිකාරම් මුදලේ මූලික 5% ගෙවීම් කොන්ත්‍රාත්කරු හට සම්පූර්ණයෙන් ගෙවා නොතිබු හේතුවෙන් සහ එවකට සිදු වූ දේශපාලන වෙනස්කම්ද හේතු පාදක කරගනිමින් ව්‍යාප්තියේ කාර්යයන් ඉදිරියට කරගෙන යාම සඳහා සේවායෝජකයා විසින් අදාළ කොන්ත්‍රාත් සමාගම වෙත උපදෙස් ලබා දි නැත.” යන්නයි.

ඒ අනුව සේවායෝජකයා යනු වාරිමාර්ග හා ජල සම්පත් කළමනාකරණ අමාත්‍යාංශයයි. එනම් 2015 ජනවාරි 8 නව රජයේ වාරිමාර්ග අමාත්‍යවරයා දුමින්ද දිසානායකය, වර්තමානයේ වාරිමාර්ග හා ජල සම්පත් කළමනාකරණ අමාත්‍ය ගාමිණී විජිත් විජයමුණි සොයිසාය, කෝටි 420 ක් මුදල් ලබා ගන්නා අවස්ථාවේ අමාත්‍යවරයා නිමල් සිරිපාල ද සිල්වාය.

001 002 003004

34,434 Viewers

Statement of the National Joint Committee on the Report Submitted by the Centre-Periphery Sub-Committee on Constitutional Reforms

December 4th, 2016

PRESS RELEASE Chairman, Sri Lankan Solidarity Movement

The Government on the 19th of November presented to Parliament several reports of subcommittees appointed by them on constitutional reform, which includes reports on centre-periphery relations and police powers.

 
The subcommittee on centre-periphery relations was chaired by Mr Dharmalingam Siddharthan Member of Parliament. The report in its introduction states that the unitary character of the constitution is an impediment to the effective functioning of provincial councils. Mr. Dharmalingam Siddharthan has reiterated this position in an interview he had given to the Daily Mirror on 22nd of November. Therefore it appears that the approach of this subcommittee is to propose a structure which is federal in character. We are in total disagreement with this damaging approach and hence reject such an approach.
 
The National Joint Committee wish to place on record that we are against any attempt to change the unitary character of Sri Lanka. It needs to be said that the unitary character should not be limited to a mere label to deceive the public, but the contents of the constitution should be unitary in character.
 
In this regard it is necessary to point out that the structure introduced by the 13th Amendment has considerably eroded the supremacy and sovereignty of Parliament and thereby the unitary character of the State. Article 154 G(3) requires a majority of 2/3 of the members of Parliament to repeal or amend any statute passed by a Provincial Council, whereas it only needs a simple majority to repeal or amend its own laws. The Parliament would need a 2/3 majority to only amend the constitution and not amend ordinary laws, thus in effect we have elevated the laws made by Provincial Councils to that of constitutional provisions. Therefore Article 154 G (2) and (3) should be repealed forthwith.
 
The 13th Amendment gives to the Provincial Councils legislative and executive powers with regard to 73 subjects included in the provincial and concurrent lists, including police and land powers. It is necessary that Parliament should be able to repeal any legislation passed by a Provincial Council with a simple majority in the same way Parliament can repeal its own laws if it so desires in the National Interest. We therefore wish to state categorically that the impediments placed on the sovereignty of the people by the 13th Amendment should be removed forthwith and restore the unitary character of the State as it existed prior to the 13th Amendment. It is clear from the recommendation of this subcommittee that they are in a process of further deteriorating the unitary character of the State.
 
The subcommittee on centre-periphery relations has identified several provisions in the existing constitution which they are not agreeable to, in addition to their objection to the unitary character of the State, namely –
 
1) The concurrent list,
2) National Policy included in the reserve list,
3) Powers of the Governor
 
And
 
4) Fiscal control by the Centre.
 
We wish to point out that many countries that have devolved political power including India and South Africa, have included a concurrent list in their respective constitutions to enable the Centre to intervene against wrongful action of Provincial/regional Governments.
 
This is considered as a step in the right direction if we are to continue with a structure which devolves power. The concurrent list will provide an opportunity for the centre to intervene if the acts of Provincial Governments affect the rights of regional minorities.
 
We also wish to point out that we strongly object to any attempt to abolish the office of the Governor or to remove the executive powers vested in him, to enable the Provincial Board of Ministers to exercise executive power as they wish. Article 154 B (2) introduced by the13th Amendment provides for Presidential intervention through the office of Governor against any improper or illegal exercise of executive power by a Provincial Government. It is our view and strongly pursue that a Cabinet Minister be empowered to override any unlawful or improper action taken by a Provincial Minister.
 
There appears to be a move to do away with the powers of the Centre to decide on matters of National Policy in respect of all subjects. We note with regret that the attempt to take away powers of the Government to decide on matters of National Policy is also done with view to destroy the unitary character of the State and the sovereignty of the people. If this subcommittee had even a semblance of concern to stand up as one Nation, they would never have made such a proposal.
 
We wish to reiterate that the powers regarding fiscal policy should continue to remain with the Government of Sri Lanka. Any proposal made by this subcommittee to incorporate in the constitution a compulsory allocation from the national income to a Provincial Council is yet another attempt to destroy the unitary character of the State.
 
We also strongly object to Police and Land powers being granted to Provincial Councils as it will render law and order management and land management chaotic in the whole country and incorporating provisions into the constitution to amalgamate the Northern and Eastern provinces. The National Joint Committee strongly objects to the establishment of a constitutional court providing for ethnic representation. We do not consider that it is a prudent move to select judges and other holders of office based on their ethnicity.
 
Therefore we urge the Government of Sri Lanka to refrain from implementing these disastrous proposals made by this subcommittee in the preparation of a new constitution for Sri Lanka. We would after careful study, make a fuller statement on all the other proposals made by other subcommittees in the near future.
 
Yours sincerely,
 
National Joint Committee
 
Signed – Dr Anula Wijesundara – Joint President
Col. (rtd) Anil Amarasekera – Joint President
Dimuth Gunawardena – Hony. Secretary
Mr Pani Wewala – Administrative Secretary
Dr Ranjini Rathnapala – Hony. Treasurer
Mr Manohara de Silva (PC) Exco Member
Dr. Lalithsiri Gunuruwan – Exco Member
Mr Gamini Gunawardena – Exco Member
Mr Gevindu Cumaratunga – Exco Member
Mr Neville Laduwahetty – Exco Member
Mr Kulathunga Rajapakse – Exco Member
Rear Admiral Sarath Weerasekara – Exco Member
Dr P. G Punchihewa – Exco Member
Mr S. P. Weerasekara – Exco Member
Mr Tilak Godamanne – Exco Member
82, Market Road, Panadura, Sri Lanka. Tel: 0770381944, 0382236228 Fax: 0382236228
nationaljointcommitteesl@gmail.com

යහපාලනයේ දෙවර්ෂ පුර්ණය දැන්මම සමරමු.

December 4th, 2016

Chandrasena Pandithage

වර්ෂ 2017 ජනවාරි මස 9 වෙනිදට මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාගේ යහපාලනයට දෙවර්ෂයක් සපිරේ. මේ දෙවර්ෂය තුල යහපාලනය කලේ මොනවාද? නොකළේ මොනවාද යන්න සාකච්චා කිරීම මේ ලිපියේ අරමුණ නොවේ. පොරොන්දුවුන දේවල් ඒවායින් ඉටු කලකල දේවල් හා නොකළ දේවල් මොනවාදැයි අතිගරු ජනාධිපතිතුමා ඉතා හොදින් දන්නා අතරම ඉටුකිරීමට නියමිතව තිබුණු දේවල් සම්බන්ධවද එතුමා ඉතා මැනවින් දනී. අප කතා කරන්නට,වෙරදරන්නේ, මේ වසර දෙක පිරීමට අසන්න අදියර වනවිට යහපාලනයට සිදුව ඇති දේ කුමක්දැයි විමසා බැලීමටය.

මේ රට විනාශ කිරීමේ අරමුණින් ලෝකයේ පාපී දේශපාලන බල කදවුර විසින් බල ගැන්වූ මහින්ද රාජපක්ෂ රාජ්‍ය විරෝධය, විසින් නිර්මාණය කොට පිහිටුවාලු රජය මේ යහපලනයයි. ආරම්භයේදීම එයට එරෙහිව පෙරමුණට ආවේ මෙරට පොදු ජනතාවය. ඒ ජනබලය විසින් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාව යලි දේශපාලන පිටියට කැදවාගෙන ආවා මිස, මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා, තමාගේ අවශ්‍යතාවය මත දේශපාලන පොරපිටියට යලි ගොඩ වැදුනා නොවේ. ජන බලය කොතරම් ප්‍රබලද යන්න මනාව පෙන්නුම් කරන ලද තවත් අවස්ථාවකි මේ. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මන්දගාමී ලෙස යලි දේශපාලනයට පිවිසියද, එතුමාට  ඒ කටයුත්ත සිදු කිරීමට මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාගේ යහපාලන රාජ්‍ය යාන්ත්‍රනය ඉඩ ලබාදුන්නේ නැත. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන උජාරුවෙන් කතාකරන යහපාලන රාජ්‍ය විසින් මනාව හා සංවිධානාත්මකව, එතුමාට  එරෙහිව කලයුතු හා කළහැකි  සෑම සියලුම බාදක නිර්ලජ්ජිත ආකාරයට සිදුකරන ලදී. මින් පෙර ලංකා ඉතිහාසයේ කිසිදු ජනාධිපතිවරයෙකුට උරුම නොවූ මහා අභාග්‍ය සම්පන්න තත්වයකට මුහුණදීමට එතුමාට සිදුවිය. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ පවුලේ අවුරුදු 80ක් පමණ වයසිති කාන්තාවක් පවා කට උත්තර ගැනීමටයි පොලිස් ඒකකයන් වෙත කැදවමින්  අපහසුතාවයන්ට පත්කරමින්, ඉතා නින්දිත ආකාරයේ යහපාලන රැගුමක්ද  රග දක්වන ලදී. “ඩේසි ආච්චි” නමින් ප්‍රකට දේශපාලන නාටකයේ ප්‍රධානය නිෂ්පාදකයා බවට මේ රටේ ජනාධිපතිවරයා කටයුතු කරනවිට මෙරට ජනතාවට පොරොන්දුවූ කිසිදු කාරණාවක් ඉටුකිරීමට යහපාලනයට කිසිදු උවමනාවක් තිබුණු බවක් පලකලේම නැත.

සිදුවුයේ කුමක්දැයි මනාව අවබෝධ කරගත් ජනතාව, මේ කාර්යයේ, නිර්මාතෘවරුන් ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය ප්‍රමුක බටහිර අධිරාජ්‍යවාදය බව අවබෝධ  කරගත්හ. මේ,ව්‍යාපෘතිය සදහා ඇමරිකාව, මහා බ්‍රිතාන්‍ය, ප්‍රංශය, ජර්මනිය, ස්වීඩනය, හා ඉන්දියාව වැනි රාජ්‍යයන් හා එකසත් ජාතීන්ගේ මහ සංවිධානය ඉන්දීය රෝ ඔත්තු සේවාවන්ද බද්ධව සිටි බ වටහා ගත්හ.තවද මෙරට මැතිවරණ කොමිසමද ප්‍රභල බුමිකාවක් ඉටුකළ බව අවබෝධ කරගත් ජනතාව, පළමුව, මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා වටා මහා ජන පවුරක්සේ නොසෙල්වී සිට ගත්හ. මේ අවනඩුව පැවසීමට ලොවේ කිසිවෙක් මෙරට ජනතාවට දක්නට නොසිටි බැවින්ද, තමන්ට ඉතිරිව ඇත්තේ දෙවියන් පමණක් බවද  වටහා ගත් ජනතාව. තම සිත තුල ඇති වේදනාව ප්‍රකාශ කර පිහිටක් ලබාගැනීම අරමුණු කරගත්හ.ඒ අනුව පිරිසිදුව, බැති සිතින් පොල් ගෙඩියක් ගෙන මුල් වරට සීනිගම දේවාලයට ගොස් දේව කන්නලව්වක් කර යහපාලනයට එරෙහිවපලමු පොල් ගැසීම ආරම්භ කළහ.පසුව මෙය ව්‍යාප්තව මුළු රටපුරාම දියත්කරන ලදී.

රජයට විරුද්ධව දෙවියන්ට පැමිණිලි කිරීම ලෝකයේ, බොහොමයක් රටවල සිදුවෙන කටයුත්තක් වෙන අතර, ඒ පැමිණිලි සලක බලා, ඊට විසදුමක් සැලසුම් කිරීමද දේව සභාවන් මගින් සිදු කරන බව ඉතිහාසය මගින් අපව දැනුවත් කර ඇත. මිලින්ද රජතුමාව යහපත් දිසාවකට ගෙන එම සදහා දෙවියන් විසින් සිදුකරන ලද දේව සැලසුම ඉතා සංකීර්ණ ස්වභාවයක් උසුලයි. නමුත් එය ජයග්‍රාහිව නිමවෙයි.

1815දී අප රට යටත් කරගත් ඉංග්‍රීසින්ට එරෙහිව රහසිගතව කතරගම සුරිදුන්ට දේව කන්නලව්වක් කිරීමත් බලවත් වරදක් ලෙස ප්‍රකාශ කරන්නට තරම් ඉංග්‍රීසි පාලකයින් එදා කටයුතු සිදු කළහ. එය දඩුවම් දිය හැකි වරදක් වූ අතර ඒ හේතුවෙන්ම වරදකරුවන් කරන ලද ජන කොටසක්ද මෙරට සිටියහ. මිනිසුන්ද බලවත්ය එමෙන්ම දෙවියන්ද බලවත් බව මෙරට ජනතාවගේ විශ්වාසයයි. එමෙන්ම එය ලෝක ප්‍රජාවගේද විශ්වාසයයි. මෙවන් බලවත් දේව ප්‍රජාවකට අපගේ ගැටළු ඉදිරිපත් කර විසදගත් අවස්ථාවන් මෙරට තුලින්ද ඕන තරම් සොයා ගත හැක.

දේව කන්නලව්වේ ප්‍රතිපල,ඉතා ප්‍රභල ලෙස මුළු රටට දැනෙන්නට විය. ආරම්භයේදී මෙරට යහපාලන පුරෝගාමින් කිපදෙනෙක්ගේ වියෝවිමෙන් ආරම්භවූ අතර, යහපාලනයේ සැබෑ  නිර්මාණකරුවන් හදුනාගත් දේවසභාවන්, යහපාලනය මැඩලීමේ ක්‍රියාවලිය, ජාත්‍යන්තර තලය පුරාම විහිදුවා ඇති අතර, සැබෑ යහපාලනයේ හාම්පුතුන් රොතු පිටින් බලයෙන් පහකරමින්, කිසිවෙකුවත්  අපේක්ෂා නොකළ ජාත්‍යන්තර දේශපාලන පෙරලි ගණනාවක් සිදු කරමින් ඉදිරියට ගලායමින් පවතී. අප රටට එරෙහිව 2015 සැප්තැම්බර් මස 30 වෙනිදා ඇමරිකාවේ පුරෝගාමිත්වයෙන් මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේදී යෝජනාවක් සම්මත කර ගැනීමට නියමිතව තිබුණි. නමුත් අපේ රටේ රාජ්‍ය නායකත්වය විසින් සැලසුමකට අනුව ඒ යෝජනා වලියට පක්ෂ වීම නිසා එම යෝජනා ඉදිරිපත් නොකරම අප රටට දඩුවම් දීමේ ක්‍රියාවලියට මාර්ගය ඇමරිකව පාදා ගත්තද, ඒ දිනදීම එනම් 2015 සැප්තැම්බර් මස 30 දින, රුසියාවේ, පාර්ලිමේන්තුවේදී, සිරියාවේ සිටින ISIS ත්‍රස්තවාදීන්ට පහරදීමට රුසියානු හමුදාව යෙදවීම සදහා පනතක්ද සම්මත විය. මෙය රුසියාව විසින්  ඇමරිකාවට එරෙහිව යුධ ප්‍රකාශ කිරීමක් හා සමාන කටයුත්තකි. ඒ සමගම  යහපාලනයේ ජාත්‍යන්තරයේ හාම්පුතාලාට හා දුවලාගේ බලයන් බිදවැටීම ආරම්භ විය. මේ වනවිට එම රාජ්‍යයන් විනාශ කිරීම දක්වා ව්‍යාප්තව ඇත.

අද වනවිට මේ රටට යහපාලන කරුමය උරුම කල  බ්‍රිතාන්‍ය නායකයාගේ පාලනය බිදවැටි ඔහු ආගිය තැනක් නැත. ඇමරිකානු ජනාධිපතිවරනය ලබාදුන පරතිපලය දේව හාස්කමකින් සිදුවූවක් මිස අන් කිසිදු දෙයක් නොවේ යයි පවසනුයේ අම්රිකනුවන්මය. සබැ ලෙසම මේ සිදුවෙමින් ගමන් කරන්නේ ලෝකයේ නවතම දිසවකටය. මේ වනවිට ඉතා පහත ආකාරයට සිය බලය නිසා උදම්ව අපව පිඩනයට ලක්කළ සියලුම ජාතින්, එදා අප ත්‍රස්තවාදයෙන් බැට කෑ තත්වයේ ආරම්භක ස්ථානයට සපැමිණ ඇත. කොටින්ම කිව්වොත්,මෙරටට යහපාලනය ගෙන ආ ප්‍රධාන ඔළුගෙඩි සමුහය ගැලවී හමාරය. එය කෙසේද යත් ගෝඨයිම්භරගේ ,පා පහරින් හිස ගලවාගත් මහසොනාසේ යහපාලනය අප ඉදිරියේ සිටගෙන සිටි. යහපාලනයට යන්තම් හෝ ශක්තියක්ව ඇත්තේ ඉන්දියාවයි. මේ රට හා සෙල්ලම් කරන්නට ගොස් සල්ලම් වුන රජීව් ගාන්ධිව සිහි වෙනවිට, මොදිට උරුම වෙනදේ අපට වැටහේ.

මිනිසුන් දෙවියන් ඉදිරියට ගොස් තම දුක් ගැනවිලි ඉදිරිපත් කිරීමත් දේව කන්නලව් කිරීමත් අඛණ්ඩව සිදු කල යුතුය. පින් කිරීමත් ඒ පින් දෙවියන්ට අනුමෝදන් කිරීමත් සිදු කලයුතුය.එවිට දෙවියන් විසින ඔවුනට උරුම කාර්යයන් ජනතා හිතවාදී ලෙස ඉක්මන් කරනු ඇත. එවිට මේ වසර දෙක පුරාම යහපාලනය රගදක්ව්මින් මේ රට තුල, සිදුකල  මහා  දේශපාලන බිජ වැපිරීමේ අස්වැන්න සිරිසෙන් පාලනයට ඉක්මනින් නෙලා ගැනීමට මග පෑදෙනු ඇත.

Apply science in energy saving and avoidance of smell depositing while cooking.

December 4th, 2016

Dr Hector Perera       London

Cooking or cookery is the art, technology and craft of preparing food for consumption with the use of heat. Food contains nothing but complicated organic chemicals so I think cooking is a huge chemical reaction and interaction with heat. Asians add spice ingredients in cooking dishes such as chicken, beef, lamb and even some vegetable dishes. Again these spices have far too many complicated chemical structures to mention right here but if you need some examples cinnamon have about 20 chemicals and chilies have 15 chemicals. I can go on to give the number of chemicals even in cardamom, cloves and nutmeg but I am sure this is enough for the time being. It dependents how much of each ingredient is added for a certain weight of chicken, lamb or beef. Some people like them hot some like them mild so one has to be careful in adding ingredients qualitatively and quantitatively. Once you add the required ingredients including curry leaves, lemon grass and ginger then they must leave that to a side for some ingredients to get adsorbed then then get absorbed. This process is called marinate. I have seen some so called experienced chefs in British TV shows, just add ingredients while they are allowed to boil and steaming. That is the time those chefs get showered with ingredients so they walk up and down like tandoori chicken. Who would agree that is a correct step in cooking.

Again one must understand that any food is a bad conductor of heat that means it takes time for them to feel the heat in the cooking pan then slowly goes through the ingredients then through the food in the cooking pan. Once the heat get absorbed by the cooking pan they normally pass them to anything in the cooking pan. If the cooking pan material is a good conductor of heat, then it get heated quickly. Only if the material can retain some heat due to thermal capacity. Materials such as clay pot have low thermal capacity while stainless steel have good thermal capacity. Due to conduction of heat it create convection currents in the liquid that carry the heat slowly upwards. All food may be at room temperature but once the heat get transferred through convection currents the food gradually keep on absorbing some heat, in the meantime some heat go pass some food particles to the others. These convection currents carry the food ingredients in the liquid form under certain pressure if the lid of the pan was closed. Once the pan lid was opened the vapour pressure drops then it slows down the speed of the convection currents. I have my doubts if any so called chefs are aware of these scientific facts.

Cooking programmes in British TV

I have seen some so called cooking programmes by experienced chefs in British TV. One must see those programmes to believe my words. The so called chefs just add this and that so quickly to the cooking pan and keep on stirring while the cooking pan gives out streams of cooking aroma. I wonder if their ideas are to shower with cooking aroma then walk up and down or even to run all over the kitchen area like tandoori chickens, I am not sure.

I have found out from research papers that the cooking aroma are not quite healthy to inhale for a long time because they contain vapours of fats, oils and other ingredients in the vapour form. In some countries such as in China some chefs who cook the food by the method tossing the food up and down have respiratory and pulmonary problems due to inhaling of those cooking aroma for a long time. While these British TV chefs cook the food and mix the food, sometimes the vapours even catch fire to the escaping cooking aroma. I admit the fact that it is really nice to watch when the cooking pan catches fire but would that help the food to cook properly? Back home some fire eating devil dancers do that kind of actions but that is a different issue that was not cooking but a kind of devil dancing for the entertainment of the people.

Judges in cooking programmes

Then there are so called judges who watch those cooking by a few chefs. Their tasks were not to help but to watch how they cook then keep on telling in loud voice how much time left to finish their tasks. I must say they were given more than an hour to cook then to serve. I think that is more than enough to cook something properly but once the cooked beef or lamb were sliced to serve, you will still notice the rose or red coloured meat that means they are not properly cooked. Who would prefer to eat uncooked or under cooked meat? Any under cooked meat still have germs and bacteria in them that means once they are eaten the germs and bacteria go into their digestive systems. Who would agree to eat that kind of uncooked or under cooked meat?

My scientific energy saving cooking

I am making use of some scientific laws that are more than two centuries old in my kind of scientific energy and smell avoiding cooking technique. I have revealed these techniques to the public in a few different TV channels in Sri Lanka since 2006. In May 2014 I showed my scientific energy saving cooking technique to The Sustainable Energy Authority in Sri Lanka. There were four officials to witness this cooking. They accepted the fact that I have cooked by saving more than 60% energy even though I promised to save 60% energy. There was no chicken cologne for them to shower because I have adjusted the vapour to recycle while cooking. They were so impressed by my explanations and work then promised to issue an approved certificate. I was so delighted to hear the good news.

Sirasa TV cooking demonstration

I had contacted two TV stations once I came from England for a short holiday in Sri Lanka. In one of the TV studios, they didn’t have any cooking facilities. Then the same day I demonstrated my energy and smell saving cooking to The Sustainable Energy Authority, Sirasa TV invited me for a live cooking demonstration to their studio on the next day morning. If anyone would like to see the work, please type Dr Hector Perera Sirasa cooking to Google search to see Sirasa TV cooking demonstration. You also might see my work with The Invention Commission in their official web site then the work is also found in you tube as well.

I am clear about my good intention

My intention is to help the nation save some energy wasted in careless cooking. Since I got my BSc MSc PhD in chemistry, I am applying some science in cooking, energy saving then also showing how to stop any cooking aroma getting on them while cooking. My method is quite scientific not kussi amma” style of cooking whereas most British TV chefs are no better than kussi amma” who used to cook in firewood stoves. I wonder if the TV viewers as well try and follow that kind of cooking. The TV viewers would certainly change their mind once they see my kind of cooking. Hopefully one day I will have the chance to demonstrate my kind of scientific energy saving cooking to be demonstrated for the benefit of British public. Your comments are welcomed perera6@hotmail.co.uk

 

වෙල්ලස්‌ස අරගලය නිසා වැද්දන් බවට පත්වූ උඩරට රදළ පවුල්

December 4th, 2016

ආචාර්ය සූරිය ගුණසේකර

1818 වෙල්ලස්‌ස නිදහස්‌ අරගලය ඉංග්‍රීසීන් විසින් මැඬපැවැත්වූ ආකාරය ඉතා නින්දනීය වේ. අද ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, මානව හිsමිකම්, සුළු ජන අයිතිවාසිකම්, ප්‍රජා අයිතිවාසිකම් ආදී මෙකී නොකී සියල්ල කතා කරන මොවුහු එදා තිරිසනුන් ආකාරයෙන් කටයුතු කළහ. මළ මිනී දෙක තුනක්‌ වැවකට හෝ ගඟකට දමා ඒවා කුණු වී වසංගත රෝග බෝවූ විට බොහෝ දෙනා මියයද්දී ඉතිරි අය ගම දමා ගොස්‌ පණ බේරා ගත්හ. මේ අතර මරණ බය නිසා කැලෑ වැදුණු අය වැද්දන් බවට පත්වූහ. මහියංගන වැද්දන්ගෙන් (ඌවේ) බොහෝ දෙනෙක්‌ එබඳු අය වූහ.

wellassa1

මෑතකදී මියගිය රතුගල වැදි පරපුරේ ප්‍රධානී රන්දුනු වන්නියා නමැති වැදි නායකයා දැන සිටි සුවිශේෂී පුවතක්‌ විය. දැන් එම වරිගයේ නායක සුදු බණ්‌ඩා වන්නියා ද ඒ බව දනී.

ඌවේ දුනු ඊතල හමුදාව (දුනුවායන්) මහනුවර රාජධානිය සමයේදී සුවිශේෂී යුද කාර්යයක්‌ ඉටුකරන ලදී. මේ සම්බන්ධයෙන් සෙසු ප්‍රදේශවලට වඩා ඌව විශේෂත්වයත් දැක්‌වීය. දානිගල වලව්වේ බණ්‌ඩාර ඌව ප්‍රදේශයේද මහා ශූර දුනුවායා විය. ඔහු හා ඔහුගේ කණ්‌ඩායමෙන් සෙංකඩගල නුවර රජුට තම යුද කටයුතු සඳහා ලැබුණේ නොමඳ සහායකි. අද මෙන් වැටුප් හා පහසුකම් ලබමින් නොව හුදෙක්‌ රට වෙනුවෙන් යුද කළ එම රණවිරුවන් සටන් කළේ ආත්ම පරිත්‍යාගයෙනි. තමා උපන් හා තමන් පෝෂණය ලද මහ පොළව තම දරු මුණුබුරු පරම්පරාවන්ටද එසේම උරුමකර තැබීමට ඔවුහු රණබිමට ගියහ. “මිනිසාගේ පරම යුතුකම මිනිසාට සේවය කිරීමයි” වැනි චාටු වදන් කියමින් ජාතිය පාවා දුන් දේශපාලනඥයන් සමග මොවුන්ගේ සැබෑ ජාතිප්‍රේමය සස¹ බැලීම වටී.

වෙල්ලස්‌ස අරගලය මැඬපවත්වා ගැනීම අපහසු වන විට ඉංග්‍රීසීහු දරුණු ම්ලේච්ඡයන් ලෙස කටයුතු කළහ. බ්‍රවුන්රිග් ආණ්‌ඩුකාර තැන විසින් මේජර් ජනරාල් මැක්‌ඩොනල්ඩ් ලවා ඌවේ ක්‍රියාත්මක කරන ලද පංචවිධ මර්දන ක්‍රියාවලියක්‌ විය.

1. පල දරන ගස්‌ සියල්ල කපා දැමීම.

2. වයස 18 ට වැඩි පිරිමින් මරා දැමීම.

3. කෙත්වතුවල ඇති අස්‌වනු සියල්ල හා ගෙවල් ගිනිලා පිළිස්‌සීම.

4. වැව් සහ වාරිමාර්ග සියල්ල කඩාබිඳ පුපුරුවා විනාශ කිරීම.

5. හරකුන් මරා අවශ්‍ය ප්‍රමාණය ආහාරයට ගැනීම.

ගස්‌ කැපීම අවශ්‍ය වුණේ කැලෑ වැදුණු මිනිසුන් කැලෑවේ ඇති ගස්‌වල ගඩාගෙඩි කමින් සටන් කිරීම නිසාය. මහනුවර අවට කැලෑවැදුණු මිනිසුන්ට වැසි කාලය එළඹී නැවත යුද්යට එනතුරු ගඩා ගෙඩි කමින් ජීවත් වීමට පළතුරු කැලෑවන් ඇරඹුවේ සෙනරත් රජු විසිනි. ඌවේ ද මෙබඳු කැලෑ ඇති කරන ලදී. පෘතුගීසින් හා ලන්දේසීන් මුහුදුබඩ ප්‍රදේශවල සිට උඩරට ආක්‍රමණය කළ විටදී සිදුවූයේ වැසි සමය එළඹෙනතුරු පසුබසිමින් සිට වැසි සමය එළඹුන විට මුහුණට මුහුණ සටන් කර පලා යැමය. (ගරිල්ලා ක්‍රම) ඇතැම්විට හැංගී සිට පහරදී පලා ගියහ.

ආයුධයක්‌ අතින් ගත් සෑම පිරිමියෙක්‌ම මරා දැමිය යුතු බව බ්‍රවුන්රිග් නියෝගය විය. මින් වසර 50 – 60 ඉහත දීද කැලෑබද ගම්වල වැසියන් ගමනක්‌ යනවිට කැත්තක්‌ අත ඇතිව ගමන් කළහ. කුඹුරට හෝ හේනට යන ගොවියා උදැල්ල, කැත්ත ඇතිව ගියහ. මේවා පහරදිය හැකි ආයුධ ලෙස සැලකිය යුතු බව බ්‍රවුන්රිග් දැන්වීය. ඒ අනුව කැත්ත, උදැල්ල ඇතිව ගමන් කළ ගැමියන් මරා දැමීම යනු සෑම වැඩිහිටි පිරිමියෙක්‌ම මරා දැමීම බවට පත්වුණි.

මිනිසුන් සටන් කරන්නේ උදරය පිරී ඇති විටදීය. යුද හමුදාවක්‌ ගමන් කරන්නේ උදරයෙන් බව ප්‍රකාශ කළ ගැමුණු කුමරු විසින් තිස්‌ස කුමරුන්ට කීවේ දීඝවාපී ප්‍රදේශයට ගොස්‌ කුඹුරු කරවන ලෙසටය. ඒ ඉදිරියේදී යුද හමුදාවට අවශ්‍ය ආහාර සපයා ගැනීමටය. නමුත් පාසලේදී අපට ඉගැන්වූයේ නැපෝලියන් බොනපාට්‌ විසින් මේ බව (හමුදාව උදරයෙන් ගමන් කරන බව) ප්‍රකාශ කළ බවකි. ඒ සමගම පිදුරු හෝ අතු සෙවිලි කළ මැටි ගෙවල්වලටද ගිනි තැබීමට උපදෙස්‌ දුන්නේ නිවැසියන් ගෙවල්වලින් පිට වී පලා යැමට සැලැස්‌වීමටය.

වැව් හා වාරි මාර්ග ක්‍රම කඩා බිඳ පුපුරුවා හැරීම අවශ්‍ය වුණේ වී වපුරා ගත නොහැකිව ජනතාව බඩගින්නේ තබා යටත් කර ගැනීමටය. ඌවේ සහ නැගෙනහිර පළාතේ විශාල ප්‍රමාණයක්‌ වැව් තිබුණි. කුඹුක්‌කන් ඔයෙහි කුඹුක්‌කන් කුමරු විසින් (රාවණගේ සොයුරු) ඉදිකර තිබූ කුඹුක්‌කන් ගල් අමුණ බ්‍රවුන්රිග් උපදෙස්‌ පරිදි මැක්‌ඩොනල්ඩ් විසින් වෙඩි දමා පුපුරුවා හරින ලදී. අක්‌කර 21,000 ක්‌ අයත් මහා වෙල් යායට (අද යාල අභයභූමියේ) ජල සම්පාදනය කළේ එම අමුණෙන් සෑදු ඇළවල් වලිනි. මොනරාගල පොලිස්‌ නිලධාරීන්, ප්‍රදේශයේ දඩයක්‌කරුවන් හා යාල ආරක්‍ෂක නිලධාරීන් දැන සිටින මෙම විනාශ වූ අමුණ සොයා ගැනීමට පුරාවිද්‍යාව ඉමහත් මැලිකමක්‌ දක්‌වයි. ඒ රාවණ යුගයක ඉතිහාසය ඉන් මතුවන නිසාය.

ගවයා ගොවිතැනට සහාය වූ සහ පෝර සපයා දුන් සත්වයෙකිs. ගවයා නැතිවද ගොවිතැන් කළ නොහැක. ගවයන් දුටුතැන මරා දැමීමට නියෝග කළේ එබැවිනි. උන්ගෙන් අවශ්‍යතාවයට ප්‍රමාණවත් මස්‌ද ලබාගත හැක. යුද හමුදාවල ආහාරය ගවමස්‌ය. කෝල්බෲක්‌ කොමිසම විසින් රටේ ආහාර තොග ගණන් ගැනීමේදී හරකුන් සංඛ්‍යාව දැක්‌වූයේ මස්‌ තොගය ලෙසටය.

රාජාධි රාජසිංහ රජු විසින් දානිගෙල වලව්වේ බණ්‌ඩාර නමැති අසහාය දක්‍ෂ දුනුවායාට රනින් කළ දුන්නක්‌ ප්‍රදානය කළේ ගෞරවය උදෙසාය. එමෙන්ම දානිගල වලව්වේ රන්දුනු මහ බණ්‌ඩාර ලෙස ගෞරව නාමයක්‌ ලබාදී ගම්වරයක්‌ද පරිත්‍යාග කරන ලදී. 1818 දී වැඩිමහලු වයසේ සිටි රන්දුනු මහ බණ්‌ඩාරද දේශප්‍රේමී සටන්කරුවන්ට එකතු වී ඉංග්‍රීසින්ට විරුද්ධව තම දුන්න ක්‍රියාත්මක කළේය. මුලදී සාර්ථක වුවද තෑගි මුදල් ලැබූ ඔත්තුකරුවන් විසින් රන්දුනු මහ බණ්‌ඩාර ගැන ඔත්තු ලබාදුන් නිසා ඔහු මරා දමන ලදී. අනතුරුව ඔහුගේ නිවස ගිනි තැබූ කල බිරිඳ හා ළමුන් පලා ගියහ. ඔහුගේ ඉඩකඩම්ද රාජසන්තක කරන ලද අතර කිට්‌ටු ඥතීන්ටද තර්ජනය කර පලා යන්නට සැලැස්‌වීය. ඒ සැමට මහවනය රැකවරණ සැලසීය.

වනාන්තරයට යට වූ මෙම ෙදවාචකය මානව විද්‍යාත්මක හා ඓතිහාසික සිද්ධියක්‌ කිරීමට දොස්‌තර ආර්. එල්. ස්‌පිට්‌ල් හා මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන උත්සාහ ගත්හ. කැලෑ වැදුණු රණවිරුවන් මහියංගණ හා බින්තැන්න වැද්දන් ලෙස ස්‌පිට්‌ල් විසින් හඳුනාගෙන ඔවුන්ගේ රසවත් තොරතුරු ඇතුළත් වණ සරණ (Savage Sanctuary) ලිවීය. කට බොරු කීවත් දිව බොරු නොකියන්නා සේ රණවිරුවන්ට පිහිට වූ “වණයේ සරණ” තම කෘතියෙන් එළිදැක්‌වීය. “සැවේඡ් සැංචුවරි” යනු වනචාරී මිනිසුන්ගේ අභය භූමිය යන්නය. මහ වෙල්යාය (අක්‌. 21,000) ඇතුළත් කොටස සතුන්ගේ අභය භූමිය බවට පත්කළ මානව හිතවාදී සුද්දොa බින්තැන්නේ සීතල වන්නිය වනචාරීන්ගේ අභය භූමිය ලෙස දුටුවේය. ඉංග්‍රීසිකාරයකු වුවද එංගලන්තය සහ ක්‍රිස්‌තියානි භක්‌තිකයකු වූද, ඉංග්‍රීසින් කෙරේ බලවත් භක්‌තියක්‌ ඇති පුරාවිද්‍යාඥයකු හා ඉතිහාසඥයකු වූද, මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන හේතු සාධක රහිත පක්‍ෂග්‍රාහී නිගමනයකට එළඹියේය. එනම් කුවේනිගේ දරුවන් දෙදෙනාගෙන් පුලින්දයින් ඇතිවූ බව මහා වංශය කී විට එම පුලින්දයන් යනු වැද්දන් බවට අර්ථ නිරූපණය කිරීමය. මෙසේ අර්ථකථනය කිරීමට ප්‍රමාණවත් කිසිම මූලාශ්‍රයක්‌ හෝ සාක්‍ෂියක්‌ මහාචාර්ය පරණවිතාන විසින් ඉදිරිපත් කර නැත. නමුත් පාසලේ ඉතිහාස පාඩම සමඟ සෑම දරුවකුටම (මා සහිත) උගන්වා ඇත්තේ වැද්දන් යනු කුවේනිගේ දරුවන්ගෙන් පැවතෙන පරම්පරාවන් බවය. වැද්දන් යනු යකුන්ගෙන් පැවතෙන නමුත් ගොවිතැන් පුරුදු වී ගමේ වාසයට නොආ පිරිස බව දැන් ඉතිහාසඥ මතයයි. විජයට පෙර මෙරට ගෝත්‍රික තත්ත්වයෙන් විසූ හෙළයන්ගේ ඉතිහාසය මේ මගින් අප ඇසින් ඉවත් කරන ලදී. “කදිමට නෙළුE බුදුරුවක්‌ නොවැ…. මාවත අනතුරු බාදා කිසිත් නෑ…” ආදී පිරිසිදු හෙළ බස කතා කළ දුනු ඊතල අතින් ගත් තන්තිරිමලේ වැද්දන් මෙම ලියුම්කරුට දක්‌නට ලැබුණේ 1952 දී ඔහුගේ ළමා වියේදීය. මහියංගනේ සිටින පොඡ්ජ, පොඡ්ජ” අඛණ්‌ඩව උසුරුවන අය එබැවින් වැද්දන් විය නොහැක. හෙළ බස වහරණ වැද්දන් තන්තිරිමලයේත් පොඡ්ජ පොඡ්ජ වහරන වැද්දන් බින්තැන්නේ හා මහියංගණයේත් වසන්නේ කෙසේද? තන්තිරිමලයේ ඔරිජිනල් වැද්දන්” හා මහියංගණය අලුත් (1818) වැද්දන් පමණක්‌ ඉතිරි වී ඇත.

ක්‌වේරෝස්‌ පියතුමාගේ (පෘතුගීසි) ග්‍රන්ථයට හෝ ආර්. එල්. ස්‌පිට්‌ල්ගේ හෝ ලයනල් ස්‌ටේ්‍රන්ජර්වේස්‌ගේ ලේඛනවලට හසු නොවූ දෙමළ කතා කරන වෙරළබඩ වැද්දන් කොටසක්‌ 1976 න් පසු (වඩුක්‌කොඩේ සම්මේලනයෙන් පසු) සොයාගෙන ඇත. මේ සොයා ගැනීම කර ඇත්තේ එක්‌තරා ක්‍රිස්‌තියානි සභාවකට අයත් උගතුන්, මානව විද්‍යාඥයන් හා එන්. ජී. ඕ. කාරයන් විසිනි. මේ අය Coastal Veddha) වෙරළබඩ වැද්දා) යනුවෙන් හැඳින්වේ. දෙමළ කතා කරන කිසිවෙක්‌ නැගෙනහිර වෙරළබඩ නොවූ බව 1801 දී ඡේම්ස්‌ කෝඩිනර් ප්‍රකාශ කළේ තංගල්ලේ සිට ත්‍රිකුණාමලයට පයින් ගිය පසුවය. දැන් නැගෙනහිර පළාතේද මලබාරයන් (දෙමළ) පදිංචි කරවීම සුදුසු බව ටොරින්ටන් ආණ්‌ඩුකාර තැන විසින් යටත් විජිත මහ ලේකම්ට (ගේ්‍ර සාමි) දක්‌වන්නේ 1848.08.11 දිනදීය. මහවැව් යටතේ ඉඩම් කට්‌ටි කැඩූ ආකාරය 1856 න් පසු මැනුම්පතිගේ වාර්ෂික වාර්තාවල සඳහන්ය. කන්තලේ වැව යටත පමණක්‌ ඉඩම් කට්‌ටි 6000 ක්‌ කඩා තිබුණි. නමුත් වෙරළබඩින් ගෙන ආ මෙම මලබාර් දෙමළ අය ගොවිතැන් නොදත් අය වෙති. එබැවින් සමහරු දඩයමටද, තවත් සමහරු මාළු ඇල්ලීමටද, තවත් සමහරු ලී කැපීමටද, වෙළෙ¹ම්වලටද ආදී කටයුතුවලට ගියහ. වෙරළබඩ දෙමළ කතා කරන වැද්දා (Coastal Veddha who Speaks Tamil) බිහිවුණේ මෙසේය. නමුත් ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් Ph.d (ආචාර්ය) උපාධි ලද ඉතිහාස මහාචාර්යවරුන් සිංහලයාට වඩා පැරැණි දෙමළ කතා කරන වැද්දන් ලෙස මොවුන් හඳුන්වති. කුවේනිගේ දරුවන්ගෙන් වැද්දන් (පුලින්ද) බිහිවූ මහාචාර්ය පරණවිතාන මතයට වඩා මෙය පැරැණි බව ඊළාම්වාදීහු කියති. වසර 3000 ත් පැරැණි දෙමළ නිජබිම “ඔප්පු කිරීමේ” මහා අ (සත්‍ය) සාධකය මෙයයි. කිසිම මානව විද්‍යාඥයෙකුට හෝ ඉතිහාසඥයෙකුට 1818 දී කැලෑ වැදුණු රණවිරුවන්ගෙන් පැවත ආ බින්තැන්න මහියංගන වැද්දන් හමුවී නැත.
µdනීසාර් සෙµර්තීර් නමැති තමා මහාචාර්යවරියක්‌ බව කියාගත් ස්‌වීඩන් ජාතික කාන්තාව දඹානේ අවුරුදු 8 ක්‌ වැද්දන් සමග ජීවත් විය. වන්නිය ලැත්තන් සමාජයට හඳුන්වා දී ඔවුන් ආදිවාසීන් කළාය. ඇය ආපසු ගියේ දරුවකු ද ලබාගෙනය. කැලෑවට වැදුණු වෙල්ලස්‌ස වාසීන් මෙසේ අපගේ ඇසින් ඉවත් කිරීමට බටහිර විශ්වවිද්‍යාල සමත් විය.

දානිගල වලව්වේ රන්දුනු මහ බණ්‌ඩාරගෙන් පැවතෙන්නන් ඇති බව 2008 පමණ කාලයේදී එළිදරව් වූයේ රතුගල වැදි නායක රන්දුනු වන්නියා මියයැමට ආසන්න අවධියේදීය. ඉන්පසු නායකත්වයට පත්වූයේ රන්දුණු සුදු බණ්‌ඩා වන්නියාය. ඔහු තවමත් එම රැහේ නායකයාය. මෙම ලිපියට නිමිත්ත වූයේ ඔහුගේ නැඟණිය චන්ද්‍රලතා නොවැ. 27 ඉරිදා මිය යැමයි.

මින් වසර 15 කට ඉහත කාලයකදී පමණ අම්පාර සිටි උසස්‌ පොලිස්‌ නිලධාරියකු (ස.පො. අධිකාරි විය හැක) සුදු බණ්‌ඩාගේ නැඟණිය ඇයගේ දෙමවුපියන්ගෙන් (රන්දුණු වන්නියා) ලබාගත්තේ දරුකටම හදා ගැනීමට බව කියමිනි. ඔහු මොරටුවේ වැසියකු වන අතර බර්ගර් ජාතිකයකු විය හැක. වයස අවු. 14, 15 පමණ වියේ වූ ඇයට සිංහල කතාව පුරුදු කර පාසල් නොයවා ගෙදර වැඩටපලට යොදාගත්තේ මෙහෙකාරියක ලෙසටය. නමුත් පොලිස්‌ නිලධාරියා ඇයට හොඳින් සලකා ඇත. ඉඩම් කැබැල්ලක්‌ හා ගෙයක්‌ ඇගේ නමට ලියූ බවත් දැනගන්නට ඇත. විශ්‍රාම යැමෙන් පසු රෝගී තත්ත්වයේ පසුවූ පොලිස්‌ නිලධාරියාට උවටැන් කරන ලද්දේ ඇය විසිනි. මේ නිසා මානුෂික සම්බන්ධතා දියුණු වීමක්‌ ද විය.

පොලිස්‌ නිලධාරියාගේ දරුවන් දෙදෙනා විවාහ වී විදේශගතව සිටි අතර පියාගේ මළගමට ලංකාවට ආහ. සුදු බණ්‌ඩා වන්නියාගේ සොහොයුරියට චන්ද්‍රලතා නමින් උප්පැන්නයක්‌ද සාදා ජාතික හැඳුනුම් පතක්‌ද සකස්‌ කරදී තිබුණි. දැන් චන්ද්‍රලතාව පලවා හැරීමට පොලිස්‌ නිලධාරියාගේ දරුවන් දෙදෙනා උත්සාහ දැරූහ. මේ බව ඇය තම සොහොයුරාට දැනුම් දුන් විට පැමිණ පොලිසියේ පැමිණිල්ලක්‌ද සටහන් කර චන්ද්‍රලතාව මොරටුවෙන් ඉවත් කරගෙන ගියහ. නමුත් ගෙයි මුල්ලේ සිටි මින් සමාජගත නොවී සිටීම නිසා දැන් ඇයට සිංහල සමාජයට මිශ්‍රවිය නොහැක. එමෙන්ම රතුගල වැදි ජීවිතය නුපුරුදු නිසා වැදි ජීවිතයටද පුරුදු විය නොහැක. එවිට කුරුණෑගල පදිංචිව සිටි නිකවැරටිය තෙන්නකෝන් පරම්පරාවට අයත් සරත් තෙන්නකෝන් නමැති (විශ්‍රාමික රාජ්‍ය නිලධාරියෙකි) මහතෙක්‌ ඇයව සමාජගත කිරීම සඳහා භාර ගත්තේ හුදු පරෝපකාරී ෙච්තනාවෙනි. මෙම ලියුම්කරුට චන්ද්‍රලතා හමුවන්නේ එම තෙන්නකෝන් මහතාගේ නිවසේදීය. ඒ 2005 තරම කාලයේදීය.

ඇය ඉතා නිශ්චල නිශ්ශබ්ද එමෙන්ම සෙමෙන් ක්‍රියාත්මක වන තැනැත්තියකි. අප කියන සියලු දේ ඇයට වැටහුනද ඇගේ කතාව ඉතා සීමිතය.

මේ ඇගේ කුලෑටි බව නිසා බව කවුරුත් සිතූහ. මාස 4 ක්‌ පමණ කාලයකදී ඇය සිංහල හෝඩිය ඉගෙනගෙන අකුරු ලිවීමට හා වචන කියවීමට ද පුරුදු විය. මුළුගැන්වුණ කුලෑටි ගතිය නිසා ඇය අමුතු ස්‌වභාවයක්‌ ගෙන ඇතැයි අප සිතුවද මෑතකදී හෙළිදරව් වූයේ පෙනහැල්ලේ ආබාධයක්‌ (ඇදුම ගතිය) හා හෘදය වස්‌තුවේද ආබාධයක්‌ තිබූ බවය. ඉක්‌මණින්ම මහන්සි වීම මිස ඒ ඇයගේ කුලෑටි හා මුළුගැන්වුණ ස්‌වභාවය නොවේ. මේ බව අවබෝධ වූයේ ඇගේ මරණ පරීක්‍ෂණයේදීය. එතෙක්‌ මේ සියල්ල ඇගේ ගති ස්‌වභාවය ලෙසම සැලකිණ.

සරත් තෙන්නකෝන් මහතාගේ මූලිකත්වයෙන් රතු ගලගමින් ඉඩමක්‌ මිලදී ගෙන කුඩා ගෙයක්‌ද සාදා තලතුනා ඥති කාන්තාවක්‌ සමඟ ඇය එහි පදිංචිකර වූයේ රතුගල ජීවිතයට ඇබ්බැහිව විවාහ වී ජීවිත ස්‌ථාවර කර ගැනීමටය. නමුත් එයද ඉටු නොවීය. මොරටුවේ සිටියදී එම පොලිස්‌ නිලධාරියාගේ ගෙදර වැඩවලට උදව්වට නිතර ආ තරුණයෙකු ඇයව තම දැලට පටලවාගෙන පෙම් සබඳතාවක්‌ තිබූ බව චන්ද්‍රලතා කී බවක්‌ තෙන්නකෝන් මහතා මා සමග පවත්වා ඇත. ඇගේ අමුතු ස්‌වභාවයට එම වෙන්වීමෙන් ලත් කම්පනය හේතුවී ඇත්දැයි ඔහු පරීක්‍ෂාකාරීව ගවේෂණය කළද එය එතරම් තදින් බලපා නැති බව ඒත්තු ගතහැකි විය. මේ සියලු ෙදවාදකයන්ට මුහුණ දෙමින් වසර 37 කට ආසන්න ජීවිතයක්‌ ගෙවා චන්ද්‍රලතා මෙම නොවැම්බර් 27 ඉරිදා මියගියාය.

මේ 1818 වෙල්ලස්‌ස නිදහස්‌ අරගලයේදී ඉංග්‍රීසින්ගේ ම්ලේච්ඡත්වයට මුහුණදුන් ඒත් ප්‍රභූ පවුලක කතාවයි. දානිගල වලව්වේ රන් දුනු මහ බණ්‌ඩාරට පමණක්‌ නොව ඔහුගේ හත්වැනි පරම්පරාවටද ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී සමූහාණ්‌ඩුවේ පාලනය යටත පවා එම අසාධාරණයන් එලෙසම බලපායි. අවුරුදු 198 ට පසුවත් දරුණු වධ හිංසාවට පත්වීම සඳහා මෙම රණවිරුවන් කළ වරද කුමක්‌ද? මේ මෙරට ජනතාව විසින් ඇස්‌ ඇර බැලිය යුතු කරුණකි.

ලංකාණ්‌ඩුව මෙරට සුළු ජන කොටස්‌වලට සිදුවේ යෑයි කියන අසාධාරණයන් ගැන මහ හඬින් කතා කරයි. ජාතිවාදීන් යෑයි සිංහලයන්ට ගොරවයි. ඔරවයි. මෙරට සිදුවූ හා සිදුවන සැබෑ අසාධාරණකම් හා මානව හිමිකම් කඩවීම්වලට ඔවුහු අඳ ගොළු බිහිරි වෘත්තය රකිති. ත්‍රස්‌තවාදී කැරැල්ලක්‌ මර්දනය කිරීමේදී සිදුවූයේ යෑයි කියන යුද අපරාධ (ත්‍රස්‌තවාදය මර්දනය යුද්ධයක්‌ නොවේ) ගැන හමුදා නිලධාරීන්ට දඬුවම් දිමට රජය කැස කවයි. මේ එක්‌සත් ජාතීන්ගේ හා ඇමරිකාවේ යටත් සේවකයන් වී “ගුඩ් බෝයි” කියවා ගැනීමටය.

1815 දී මහනුවර ගිවිසුම සඳහා දෙපාර්ශ්වය වූයේ එංගලන්තයේ තුන්වැනි ජෝර්ඡ් රජු හා සිංහලේ රට වැසියන්ය. ලංකාව නමැති රටක නොව “සිංහලේ” නමැති රටක පාලනය එම රට වැසියන් විසින් එංගලන්ත රජුට පවරන ලදී. සියලු රජ සිරිත් නොකඩවා පිලිපදින්ඩ ඕනෑය…” යනුවෙන් සිංහල රාජ නීති අනුව රාජසිංහ රජවරුන් මෙන් රට පාලනය කිරීමට කොන්ත්‍රාත්තුවක්‌ භාරදුන්නා මිස සිංහලයින් විසින් රට පාවාදුන්නා නොවේ.

වසර තුනකට පසු 1918 නොවැ. 21 දින බ්‍රවුන්රිග් ආණ්‌ඩුකාර තැන විසින් Declaration (ප්‍රකාශය) නමැති ලියවිල්ලක්‌ මගින් ප්‍රකාශ කළේ ඉංග්‍රීසින් විසින් ඒක පාක්‍ෂිකව ගිවිසුම කඩකල බවය. එනම් ගිවිසුම අවසන් බව ඉදිරියට ඉංග්‍රීසින් මෙරට පරම බලය බවත් සිංහලේ රටවැසියන් හුදු යටත් විජිත වැසියන් පමණක්‌ බවත් ඉන් කියෑවිණි. ඒ අනුව දිසාවේ, මොහොට්‌ටාල, රටේ රාළ, විදානේ වැනි ඉංග්‍රීසින් සමග 1815 දී පත්වීම් ලැබූ දේශීය ප්‍රභූ පැළැන්තිය (රදළ) තනතුරුවලින් පහකර කොමසාරිස්‌ මණ්‌ඩලයක්‌ යටතේ පාලනය වන ආණ්‌ඩුවේ ඒජන්ත (කලෙක්‌ටර්) මගින් ඒ ඒ ප්‍රදේශ පාලනය කිරීම ඇරඹුණි.

මෙසේ 1818 සිට 1948 දක්‌වා 130 අවුරුද්දක්‌ නීති විරෝධී හිතුවක්‌කාර පාලනයක්‌ ඉංග්‍රීසිහු මෙරට ගෙන ගියහ. මෙය උතුරේ පිරිබාහරන්ගේ පාලනයට සමානය. එම පාලනය ත්‍රස්‌තවාදී නම් ඉංග්‍රීසි පාලනයද එම ගොඩටස වැටේ. නමුත් දේශීය උගත් මධ්‍යම පන්තියට ඉංග්‍රීසි මොළයක්‌ සවිකිරීම නිසා ප්‍රභාකරන්ට මෙන් ලේ සෙලවීමට අවශ්‍ය නොවීය. අන්තිමට ඉංග්‍රීසීන්ගේ එම නීත්‍යනුකූල නොවන වෙස්‌ට්‌මිනිස්‌ටර් පාලනය මගින් 1948 දී ලංකා පාර්ලිමේන්තු ශාඛාවක්‌ කොළඹ ඇතිකර ලංකා පාර්ලිමේන්තු පාලනය තම අන්තරාගාමීන් (Successors) බවට පත්හ. ඔවුනට වෙස්‌මිනිස්‌ටරයට විරුද්ධ ප්‍රතිපත්තිවලට යැමට නොහැක. ප්‍රශ්නයකට හේතු සොයා එම හේතුව නැතිකළ විටදී පමණක්‌ ප්‍රශ්නය විසඳෙන බව බුදුහු වදාළහ.

ආචාර්ය සූරිය ගුණසේකර

 2016 දෙසැම්බර් 04 දින ඉරිදා දිවයින

අපේ පොලිස්‌පති

December 4th, 2016

(වාක්‍ය රචනයකි) Divaina
ඉතා ලස්‌සන උඩරට කොල්ලකු වන, පොලිසියට බඳවාගනු පිණිස පත්වීම් ලිපිය/ සම්මුඛ පරීක්‍ෂණ ලිපිය එද්දී කුඹුරු කොටමින් සිටි, මඩ සෝදාගත් විට පමණක්‌ පොලිස්‌පතිකමට සුදුසු පූජිත් ජයසුන්දර මැතිතුමා පොලිස්‌ සැමරුම් දිනය නිමිත්තෙන් රත්නපුරේ පැවැති උත්සවයක කතා කරමින් සිටියදී දුරකථන ඇමතුමකට උත්තර දෙන්නට ගොස්‌ නපුරු මිනිසුන්ගේ අභූත චෝදනාවලටත් නොමනා මනුෂයන්ගේ සිනහවටත් ලක්‌ව සිටින්නේය. එදා ඔහුට දුරකථනයෙන් කතා කළේ ‘සර්’ කෙනෙකි. ඒ බව අප දන්නේ දැනට අන්තර්ජාලයේ තිබෙන විනාඩියක්‌ පමණ වන එම දුරකථන සංවාදය තුළ ඔහු අට වතාවක්‌ සර් කියන නිසාය. මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් වාක්‍ය රචනයක්‌ ලිවීමේදී පොලිස්‌පති ජයසුන්දර සර් කියනු ඇත්තේ කාට කාටද යන්න විපරම් කර බැලීම වැදගත්ය. ඒ අනුව අපගේ උපකල්පනයන් නිවැරදි නම් ඔහු වැනි රජයේ නිලධාරියකුට සර් කීමට සිදුවනු ඇත්තේ පහත සඳහන් අයවලුන්ටය. එනම්,

1. ජනාධිපතිට

2. අගමැතිට

3. ආරක්‍ෂක ඇමැතිට

4. සෙසු ඇමැතිවරුන්ට

5. නියෝජ්‍ය ඇමැතිවරුන්ට

6. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට

7. ආරක්‍ෂක ලේකම්ට

8. බලයේ සිටින දේශපාලන පක්‍ෂයට අයත් ඉහත සඳහන් කැටගරි එකකටවත් අයිති නැති බලගතු දේශපාලන හාල්පාරුවන්ට

9. තමන්ට ඉගැන්වූ සර්ලාට

ප්‍රසිද්ධ සභාවක්‌ ඉදිරිපිට කතාවක්‌ පවත්වන විට එය අතරමඟ නවතා ජංගම දුරකථනවලට උත්තර දීමේ සිරිතක්‌ නැත. එහෙත් අපේ පොලිස්‌පති එවැනි මෝඩ සම්ප්‍රදායයන්ට පයින් ගසන්නෙකි. දහසක්‌ ඉදිරිපිට වුවද ‘සර්’ කතා කරන විට සර්ට උත්තර දීමේ උතුම් ගුණාංගය ඔහුට තිබේ. කිසියම් නිලමේ කෙනෙකු ගැන සඳහන් කරන ඔහු මම නිලමේ අත්අඩංගුවට නො ගන්නා බවත්, කාටත් සාධාරණය විය යුතු බවත් දිගින් දිගටම කියයි. එමතු ද නොව එම අත්අඩංගුවට ගැනීම සිදු නො කරන බව ඔහු සහතික කරයි. ඔහු දිවුරා පොරොන්දුවක්‌ නොදෙන නමුත් සර් තෘප්තිමත් කරන්නට දිය හැකි හැම වචනයක්‌ම දෙයි. ඔහුට කතා කරන සර් ඉමහත් පීඩනයක්‌ යොදන බව පෙනෙයි. මොකාද මේ සර්. සක්‌විති සර් නම් දැන් හිරේ ය. මේ වෙන බලගතු සර් කෙනෙකි.

අපගේ ඊළඟ ප්‍රශ්නය වන්නේ නිලමේ කවුද යන්න ය. ඔහුගේ නම නිලමේද? එය හීන් නිලමේ, පුංචි නිලමේ, පොඩි නිලමේ වැනි නමක්‌ද? එහෙමත් නැත්නම් ඔහු දේවාලයක නිලමේ කෙනෙක්‌ද? එසේ නම් ඒ කවර දේවාලයක නිලමේද? දුරකථන සංවාදයේ හැටියට මේ නිලමේ සිටින්නේ අත්අඩංගුවට පත්වීමේ අවදානම උඩය. කෙසේ වුවද ජනාධිපතිතුමා මේ ගැන පරීක්‍ෂණයක්‌ ඉල්ලා ඇත. එතුමා කියන්නේ පොලිස්‌පතිගේ ක්‍රියාව වැරදි බවය.

රටත් කා, ගමත් කා, දේවාලත් කා තමන් සම්බන්ධ වූ ආයතනත් කා දැමූ නිලමේලා පහුගිය ආණ්‌ඩුවේ සිටියහ. ඒත් මේ ආණ්‌ඩුවේ එහෙම නැත. ඒ කියන්නේ නිලමෙලා නැත. එහෙත් හොරු ඇත. ඒ හොරු දේශපාලනඥයන් සමඟ එක්‌ව රජයේ නිලධාරියාට දස වද දෙති. බලපෑම් කරති. පසුගිය 30 වැනිදා පොලිස්‌පති පූජිත් ජයසුන්දරට ආ දුරකථනයේ එහා කෙළවරේ සිටියේ එවැනි දේශපාලන සර් කෙනෙක්‌ නොවිය හැකිද?

 

මේ පාවා දෙන්නේ ජාතියේ අභිමානයයි

December 4th, 2016

රියද් අද්මිරාල් (ආචාර්ය) සරත් වීරසේකර  සභාපති – ජාතික රණවිරු එකමුතුව
දික්‌ වූ සැනෙන් සතුරන්ගේ සිරස සිඳ
වක්‌නු පොරන සිංහල අත් යුවල අද
ඔක්‌කෝටම වදින හැටි බල බලා හිඳ
ලක්‌මව හඬයි එය ඔබටත් පෙනෙන වද..?

* විග්නේෂ්වරන්ට කෝටි 42ක වාහනයක්‌
* සිංහලයන්ට ඒකීය ලේබලය ජාතිවාදයට පෙඩරල්

ටිබෙට්‌ ජාතික එස්‌. මහින්ද හිමි ඉහත කව ලීවේ අප නිදහස ලබා ගැනීමට පෙරය. “අසිපත ගෙන දික්‌ වූ අත නැවතත් වක්‌වූයේ පරසතුරාගේ ගෙල සිඳ මිස නිකම් නොවේ. එහෙව් වූ නිර්භීත අභිමානවත් ජාතියකට හිමිකම් කියන සිංහලයන් අද පරසුද්දා ඉදිරියේ නිවටව දණින් වැටී සිටී. එය දැක ලක්‌මාතාව කඳුළු හෙලන අන්දම ඔබට පෙනෙනවද? යනු එහි අදහසයි. මහින්ද හිමිගේ එම කවිය එදාටත් වඩා අදට කෙතරම් ගැලපේ දැයි මට සිතේ.

වසර 30 කට අධික කාලයක්‌ රට පෙළු ත්‍රස්‌තවාදය නිම කළේ අපේ රණවිරුවන්ය. දෙමළ කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් අහිංසක වැසියන් බුරුතු පිටින් ඝාතනය කළේ උතුරට වෙනම පාලන බලයක්‌ ලබා ගැනීමටය. ත්‍රස්‌තයන්ගේ දේශපාලන හස්‌තය වූයේ සම්බන්ධන්, සුමන්දිරන් ඇතුළු ද්‍රවිඩ සන්ධානයයි. ත්‍රස්‌ත්‍රවාදයට එරෙහිව කළ යුද්ධය අප ජයග්‍රහණය කරන විට රණවිරුවන් 29000 ක්‌ මියගොස්‌ 14000 ක්‌ පූර්ණ ආබාධිත තත්ත්වයට පත්ව තිබුණි. රණවිරුවන් සමස්‌ත ජාතියටම බියෙන් සැකෙන් තොරව ජීවත් වීමේ නිදහස ලබා දුන්නේ එවන් වූ උදාර කැපවීමක්‌ කරමිනි.

නමුත් අද උදා වී ඇති තත්ත්වය කුමක්‌ද? අප විසින් පරාජය කළ ත්‍රස්‌තයන්ගේ දේශපාලන මැරයන් ඉදිරියේ වර්තමාන පාලකයන් නිවටව වැඳ වැටී උන් ඉල්ලන සියලුම දේ ලබා දෙමින් සිටීමයි. ජනතාව රජයක්‌ පිහිටුවීමට පාලකයන්ට ඡන්දය දෙන්නේ රටේ අභිමානය රකිමින් රට පාලනය කිරීමට මිස රටේ අභිමානය කෙලසමින් බලයේ සිටීමට නොවේ. පාලකයන් එසේ කරන්නේ නම් ඔවුන්ව වහාම බලයෙන් නෙරපා හැරීමට එසේ ඡන්දය දුන් ජනතාවම පෙළ ගැසිය යුතුය.

මෙවරත් රජය දෙමළ සන්ධානයට මිය ගිය ත්‍රස්‌තනායකයා ඇතුළු කොටි ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට අවසර ලබා දුනි. මිනීමරු කොටි නායකයාගේ ඡායාරූපය රැගත් යතුරුපැදි පෙරහැරක්‌ ඇතුළුව සැමරුම් උත්සවය පැවැත් වූයේ 51 වන හමුදා සේනාංකය අසලය. යාපනය විශ්වවිද්‍යාලය තුළද කොටි සැමරුම් උත්සවයක්‌ පවත්වා තිබුණි. මෙයද අද පාලකයන් බලාපොරොත්තු වන සංහිදියාව? දිවි පරදුවට තබා සටන් කරමින්, ත්‍රස්‌තයන් හා යුද වැදුණු රණවිරුවන් සිරගෙට දමමින්, ත්‍රස්‌තවාදීන්ව සිරෙන් නිදහස්‌ කරමින්, මිය ගිය ත්‍රස්‌තයන් මහත් වූ හරසරින් සමරන්නට ඉඩ දේ නම් ඔවුන් රටට ආදරය කරන පාලකයන්ද එසේත් නැත්නම් කොටින්ට ලෙන්ගතු උන්ගේ බසට අවශ්‍ය වූ නිවටයන් පිරිසක්‌ද යන්න පිළිබඳව දැන් ජනතාව හොඳින් තේරුම් ගෙන තිබේ.

යුදෙව්වන් අමු අමුවේ ඝාතනය කළ ජර්මන් ජාතික හිට්‌ලර්ව අද ජර්මනිය පවා සමරන්නේ නැත. අමෙරිකාවේ ද්විත්ව කුලුනට ප්‍රහාර එල්ල කොට අමෙරිකානුවන් තුන් දහසකට ආසන්න පිරිසක්‌ මරා දැමූ අල්කයිඩා ත්‍රස්‌තකල්ලියේ නායක ඔසාමා බින් ලාඩන් ඇතුළු මියගිය අල්කයිඩා ත්‍රස්‌තයන්ව අමෙරිකාවේදී සැමරීමට එහි පාලකයන් ඉඩ දෙයිද? එසේ ඉඩ දුනහොත් ඇමරිකන් ජනතාව කෙසේ හැසිරෙනු ඇත්ද? අපේ රටේ එසේ සිදුවෙමින් පවතී. දහස්‌ ගණනක්‌ අහිංසක රටේ ජනතාව අමු අමුවේ කපා කොටා ඝාතනය කළ ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට ත්‍රස්‌තයන්ගේ දේශපාලඥයන්ට අවසර දී තිබේ. නමුත් රටේ ජනතාව තවමත් ඒ සම්බන්ධයෙන් නිහඬය. ප්‍රංශයට ත්‍රස්‌තප්‍රහාරය එල්ල වූ විගස ප්‍රංශ ගුවන් නියමුවන් සිරියාවට බෝම්බ දමා අහිංසක කාන්තාවන් දරුවන් සියගණනක්‌ මරා දැමූ අන්දම අප දුටු වෙමු. එම මෙහෙයුම දියත් කළ ප්‍රංශ ගුවන් නියමුවන් ඊළඟ රජය යටතේ යුද අපරාධ චෝදනා මත සිරභාරයට ගනියිද? එවිට ප්‍රංශ ජනතාව කෙසේ හැසිරෙනු ඇත්ද? නමුත් අපේ රණවිරුවන් විශාල සංඛ්‍යාවක්‌ මිය ගියේ ආබාධිත තත්ත්වයට පත් වූයේ අහිංසක දෙමළ ජනතාව තෝරා බේරා ගෙන සටන් කිරීමට ගිය නිසාය. එවන් වූ අපේ රණවිරුවන් යුද අපරාධ චෝදනා මත අත්අඩංගුවට ගැනීමට වර්තමාන රජය පිඹුරු පත් සකසන විට රටේ ජනතාව නිහඬය. ඒ නිහඬ බව වර්තමාන රජය වරදවා තේරුම් නොගත යුතුය. නිහඬ බව ඉවසීමේ ලක්‍ෂණයකි. ඉවසීමට සීමාවක්‌ තිබේ. එම සීමාව ඉක්‌මවා ගියහොත් දේශයට ෙද්‍රdaහී වූ සියලුම පාලකයන්ට ජනතාව දඬුවම් දෙනු ඇත.

වර්තමාන රජය බලයට පත් වූ දා සිට කළේ රණවිරුවාට හිරිහැර කිරීමය. ඔවුන් යුද්ධයේ ජයග්‍රහණයට සෘජුව දායක වූ බුද්ධි නිලධාරීන් සාවද්‍ය චෝදනා මත වසරකට වඩා සිරකොට තැබීය. ඔවුනට තවමත් වේතනය ගෙවන්නේ නැත. යුද්ධයට නායකත්වය දුන් ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා සහ නාවික හමුදාපතිවරුන් තුන් දෙනෙක්‌ කුඩුකාරයන් තබන කූඩුවක ඇපය ලැබෙන තුරු සිටීමට සැලැස්‌වීය. අපේ හමුදාවන් යුද අපරාධ, ස්‌ත්‍රී දූෂණ කළා යෑයි සඳහන් වන මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ සෙයිද් හුසේන්ගේ වාර්තාව අගය කරමින් පිළිගත්aතේය. මෙවැනි දේ කළ හැක්‌කේ රණවිරුවාට ද්වේශ කරන්නන්ට පමණි. වර්තමාන පාලකයෝ යුද්ධයේ ජයග්‍රහණයට අංශූ මාත්‍රයකින්වත් දායක වූ අය නොවෙති. ඔවුහු යුද මෙහෙයුම් සමච්චලයට ලක්‌ කළ, රණවිරුවා හෑල්ලුවට ලක්‌ කළ පිරිස්‌ වෙති. එවන් වූ පාලකයන් රණවිරුවන්ට මෙසේ සැලකීම, මියගිය ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට ඉඩදීම, කරුණක්‌ නොවේ. පුදුමයට පුදුමයට කරුණ නම් එවන් වූ දේශෙද්‍රdaහී මානසිකත්වයකින් හෙබි පාලකයන්ව බලයට ගෙන ඒමට ඡන්දය ලබාදුන් ජනතාවක්‌ රට තුළ සිටීමය.

මහාචාර්ය නලින්ද සිල්වා පසුගිය දිනක උත්සවයකදී ඉතා වැදගත් ප්‍රකාශයක්‌ කළේය. එනම් යුද්ධය ජයග්‍රහණය කළ පසු ප්‍රශ්නය විසඳී හමාරයි යන්නයි. බලය ලබා ගැනීමට යුද්ධ කළ සතුරාව පරාජය කළ පසු සතුරාට බලය ලබා දීමට සැරසීම කෙතරම් නම් මුග්ධ ක්‍රියාවක්‌ද? එසේ දිය යුතු නම් ලබාදිය යුත්තේ ජයගත් කණ්‌ඩායමේ කොන්දේසි අනුව මිස සතුරාගේ කොන්දේසි මත නොවේ. අද රටේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය ගෙන එන්නේ දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි දේශපාලනඥයන්ගේ අවශ්‍යතාව මතය. එහි පිටුපස සිටින්නේ එදා සිටම කොටි ත්‍රස්‌තයන්ට වෙනම රාජ්‍යයක්‌ ලබා දීමට “පැකේජ” නිර්මාණය කළ දේශෙද්‍රdaහී සිංහලයන් සහ කොටින්ගේ දේශපාලන හස්‌තය වන ද්‍රවිඩ සන්ධානයේ සුමන්දිරන් ඇතුළු පිරිසයි. අද වන විට ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන අනුකමිටු 6 ක නිර්දේශයන් ප්‍රකාශයට පත් කොට ඇත. ඒවා ක්‍රියාත්මක කළහොත් අපේ රට පෙඩරල්වලටත් එහාගිය රටක්‌ බවට පත්වේ. මේවා කරන්නේ රටේ සමස්‌ත ජනතාවගේම යහපත නිසා නොව දෙමළ බෙදුම්වාදීන්ගේ අවශ්‍යතාව මතම පමණක්‌ නම් අප ඊට ඉඩ දිය යුතුද?

වසර 2500 ක ලිත ඉතිහාසය පුරා අපි අපගේ රටේ “ඒකීය” භාවය රැකගෙන සිටියෙමු. එය රැක ගැනීම සඳහා අපේ මුතුන් මිත්තෝ ලක්‍ෂ ගණනක්‌ සතුරු ආක්‍රමණිකයන් හා සටන් වැද දිවි පුද ඇත. මෑත කාලීන, ත්‍රස්‌තවාදයට විරුද්ධ යුද්ධයද කළේ එම “ඒකීය” භාවය සුරක්‍ෂිත කිරීමටය. මෙතෙක්‌ කල් රටේ එම තත්ත්වය රැකගෙන සිටීම අපේ අභිමානයයි. මහා ඇලෙක්‌සැන්ඩර්ට හෝ අශෝක මහා අධිරාජ්‍යයාට පවා අපේ රට යටත් කර ගැනීමට නොලැබුණි. ඉංග්‍රීසීන්ට වුවද යුද්ධ කොට රට යටත් කර ගැනීමට නොහැකි විය. එසේ නම් මොනම පාලකයෙක්‌ටවත් පාර්ලිමේන්තුවේ අනු බලයෙන් හෝ ජනමත විචාරණකින් හෝ මොනයම් ආකාරයකින් හෝ එම ඒකීය භාවයට අත තැබීමට අප ඉඩ දිය යුතු නැත. නමුත් වර්තමාන රජය අද කිරීමට යන්නේ එයයි.

ද්‍රවිඩ සන්ධානයේ සුමන්දිරන් සිංගප්පූරුවේදී කියා ඇති දේ අපට මතකය. ” සිංහලයන්ට සහ බෞද්ධ භික්‍ෂුවට අවශ්‍ය වන්නේ ලේබල පමණයි. අපි ” ඒකීය” ලේබලය ඒ අයට තියා ගන්න දීලා අපට අවශ්‍ය දේ කරගමු” යන්නයි. නමුත් අප එම ලේබලය සේම එම ලේබලයෙන් තහවුරු වන කිසිම දෙයකට හානි වන කිසිම දෙයක්‌ ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඉඩ නොදෙන බව සුමන්දිරන් දැන ගත යුතුය. පසුගිය රජය කාලේ සුමන්දිරන්වත්, විග්නේශ්වරන්වත්, සිවාජිලිංගම්වත් මෙසේ කටමැත දෙඩෙව්වේ නැත. එසේ නම් මොවුන් මෙසේ

 


Copyright © 2017 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress