Fifty percent of all children to be autistic in ten years – Massachusetts Institute of Technology

March 16th, 2015

13.03.2015 |Source: Pravda.Ru


Fifty percent of all children to be autistic in ten years - Massachusetts Institute of Technology. Autism in children

Researchers at the Massachusetts Institute of Technology Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory made a shocking statement. According to them, a half of all children in the world will suffer from autism by 2025.

MIT Senior Researcher Stephanie Seneff said that the drastic rise in autism was largely thanks to Monsanto and the use of its own-brand of glyphosate (pesticide) known as Roundup Ready.Monsanto is a world leader in herbal biotechnology. The company produces genetically modified corn seeds, soybeans, cotton, as well as  the world’s most widely spread herbicide, Pravda.Ru says.

According to researchers, the substance that is created when glyphosate is metabolized by plants and animals is highly toxic. The cytogenetic toxicity of the substance is 1,000 fold higher than that of its parent compound, scientists said. The substance is of selective action and is used to suppress annual and perennial weeds. It is recommended for use in vineyards, orchards, tea plantations, citrus plantations.

At the same time, Roundup contributes to the destruction of beneficial intestinal bacteria that are required for the proper functioning of the immune system. Another study conducted in 2014 showed that Roundup was 125 times more toxic than glyphosate, Pravda.Ru reports.

Roundup is also linked to inflammation, cellular damage and an increased risk of multiple cancers. It is also been associated with a higher risk of Parkinson’s and Alzheimer’s diseases.

Autism is a neurodevelopmental disorder characterized by impaired social interaction, verbal and non-verbal communication, and restricted and repetitive behavior. The signs typically develop gradually, but some children with autism will reach their developmental milestones at a normal pace and then regress. Repetitively stacking or lining up objects is a behavior sometimes associated with individuals with autism.


Road to Paradise Needs Positive Solutions against Alleged Dramatics

March 16th, 2015

Prof. Hudson McLean

Problems as alleged in various accusations against the Rajapaksa family are being repeated over & over again by the cohorts in the President Maithreepala Sirisena Trio – CBK-RW, who should look at their own “Glass House”.

However it seems that those who are screaming loudest have darker clouds hanging over their heads, which do not give them any credibility.

Are these accusations simply created as a pre-cursor to hide their covert strategy of a “Sell-out of Sri Lanka” to Tamil Terrorists, supported by India and the vote-hungry electorate seeking Tamil support in the UK?

Prime Minister Modi visit was as smooth as his synthetic-fabric rainbow coloured shawl he paraded in. His offers to counter the Chinese influence, without a time frame, are not worth a dime, until the dimes are delivered in reality.

India is currently trying to build-up their New Colonialism in South Asia islets, where Sri Lanka is the Shining Star.

Sri Lankan strategic position is the Crown Jewel.

Main features of a State-within-a-State-; The Assets – Tricomalee Harbour + the Oil Tank Farm, are already in place.

Land line with a bridge between South Indian Tamil Nadu and Talai Mannar is a minor Indian Army Engineers’ corps military assembly operation.

Palali military airport, Jaffna, is operational.

Population of Tamils dominate the North & East regions.

Vital Solution:

Most writers have repeatedly mentioned about the key political points which Mahinda Rajapaksa should include in his manifesto. Points do have validity.

One solution which has not being emphasized with determination, is How to Rehabilitate and Integrate a minimum One Million Sinhala population from the South of Sri Lanka to North & East. The programme should involve Creation of Housing, Schools, Medicare, Employment in Industry, Fisheries, Agriculture.

The Bay of Bengal which is the main final destination of warm-water Tuna Belt, borders Bangladesh, India, Indonesia, Malaysia, Maldives, Myanmar, Sri Lanka, and Thailand, should be an important consideration for Sri Lankan Fisheries Export Industry. Furthermore the bordering nations may be strategically monitored and controlled from Sri Lanka.

Sri Lankan Army engineers should be actively deployed to assist the infrastructure development, to help the newly incoming Sinhala population.

The requests to deploy the SL Army in UN Peace Keeping Projects, is simply a white-wash. However, a minor token contingent sent to support the UN Peace Keepers might be considered, as active currently.

Parallel, the Ministry of Defense (Navy & Air Force) should increase the training facilities for new recruits, in the North & East locations,  with major presence in Jaffna & Trincomalee. No foreign comments or protests should be given any undue importance since both Jaffna & Trincomalee are major points of National Security of Sri Lanka, a Sovereign State.

Taking a note on Security – Apart from the potential Tamil Tiger resurgence, there are indicative rumours that ISIS is considering a take-over of Maldives, as a precursor to Indian Ocean dominance with a naval presence, similar to that of LTTE Sea Tigers. There is a danger that, LTTE remnants may join hands with ISIS, as the Boko Harem announced recently in Nigeria. This will “sink” the Maldives Tourist industry, which may offer opportunities to further develop tourism into a secure Sri Lanka.

The rumour of ISIS-LTTE would be a “Nightmare Scenario” for South Asia!

More importantly, India should take note that Tamil Nadu could be a breeding ground for ISIS, in cooperation with Bangladesh fundamentalists, who are active in their Madrases, funded by several Bangladeshi corporates.

Two major Bangladeshi Banks are known to cooperate with Muslim fundamentalists since 2002. India has already experienced Al Qaeda attack in Mumbai.

These potential dangers as well as opportunities, are key elements which LankaWeb Sri Lanka Patriotic (intelligent) contributors should take note seriously.

With both hands in their deep pockets, majority of the Sinhala politicians, as most other global politicians, are concentrating on their own personal welfare. Happens in USA, UK, Russia, China, Africa, South Americas etc….

Re: The Eagle Has Landed. Land Grab Starts from the Top!

Posted on March 13th, 2015Sooriarachi Says:

March 14th, 2015 at 8:06 am

Sir, You are absolutely correct on your comment regarding Crimea comparison with Russia does not apply to India-Sri Lanka.

Re Modi meeting MR: Its traditional that all visiting political dignitaries make a symbolic gesture to the Leaders of Opposition and ex-Leaders. In the case of MR, he did command a sizable political clout at the Presidential election.


Express Your Opinion – Read What Others Say!

The Independent Interactive Voice of Sri Lanka on the Internet.

Please visit -:

Without Electoral Reforms, constitutional amendments are meaningless

March 16th, 2015

CaFFE Press Statement

Without Electoral Reforms, constitutional amendments are meaningless

Reforms can be completed within 3 months or less if there is a political will.

The 19th amendment to the constitution has been gazetted, however the future of electoral reforms still appear unclear as party leaders are to meet once again tomorrow (17th) to discuss amendments.

The Campaign for Free and Fair Elections (CaFFE) believes that electoral reforms should go hand in hand with the constitutional reforms. CaFFE believes that the constitutional amendments will not be meaningful without electoral reforms that are necessary to change the political culture.  As mentioned in our previous press release, there are three elements of electoral reforms

  1. Political (Constitutional amendments)
  2. Technical (Delimitation)
  3. Implementation (When to hold the election under the new mixed system)

It has been established that the technical aspect can be completed within 2 months, but what seems to be lacking is the political will to decide on the outline of future reforms despite the wide spread debate on electoral reforms.

CaFFE has been working with a number of interested parties and came up with a base document, which was revealed on March 11th at the Foundation Institute. The response to the document has been positive and a serious discussion has begun based on our statistics. To facilitate that discussion and to encourage alternative proposals we have revised the statistical data to address concerns of political parties.

We believe that with the ideas of all political parties, especially with those who might lose out the most, have deepened the discussion and these concerns are addressed in this revised formula which puts the final FPP : PR ratio at 60:40. In addition per population FPP seats remain at 125 and while seats allocated for special consideration has been increased to 15 from 9.

CaFFE sees this allocation will minimize the disadvantages for small political parties and will ensure a more meaningful representative democracy. To strengthen the public dialogue on electoral deforms we have attached herewith the revised document on electoral reforms of March 16. The revised document—March 16th table– compiled by Dr. Sujata Gamage and Professor Rohan Samarajiva is attached hearwith.

There will be further improvement and working documents will be uploaded regularly to the CaFFE website including ethnicity analysis, demographics and other important fact sheets.

Please let us know your suggestions, concerns which can improve the representative democracy, to achieve electoral reforms.

Research Unit – CaFFE

March 16, 2015

140+70+25 =235  (Final FPP:PR ratio is 60:40)
125 FPP allocated as per population distribution and 15 by special consideration*
Distributions-Current Distribution Envisaged Impact
district # Electors FPP Units-hist-160  # MPs-current-196  FPP-125  FPP-15  FPP-140  PR-70  # MPs-New-201  # MPs, Article 98 Method** Differe nce*** Electors per FPP Unit  Electors per MP
01-Colombo     1,586,598 15 19 13 1 14 7 21 20 1     113,328    75,552
02-Gampaha     1,637,537 13 18 14 14 7 21 20 1     116,967    77,978
03-Kalutara        897,349 8 10 7 1 8 4 12 11 1     112,169    74,779
04-Mahanuwara     1,049,160 13 12 9 2 11 5 16 13 3       95,378    65,573
05-Matale        379,675 4 5 3 1 4 2 6 6 0       94,919    63,279
06-Nuwara-Eliya        534,150 4 8 4 2 6 3 9 8 1       89,025    59,350
07-Galle        819,666 10 10 7 7 3 10 11 -1     117,095    81,967
08-Matara        623,818 7 8 5 5 3 8 8 0     124,764    77,977
09-Hambantota        462,911 4 7 4 4 2 6 7 -1     115,728    77,152
10-Jaffna        529,239 11 7 4 2 6 3 9 7 2       88,207    58,804
11-Vanni        253,058 3 6 2 1 3 2 5 6 -1       84,353    50,612
12-Batticaloa        365,167 3 5 3 1 4 2 6 5 1       91,292    60,861
13-Digamadulla        465,757 4 7 4 2 6 3 9 7 2       77,626    51,751
14-Trincomalee        256,852 3 4 2 1 3 2 5 4 1       85,617    51,370
15-Kurunegala     1,266,443 14 15 11 11 5 16 17 -1     115,131    79,153
16-Puttalam        553,009 5 8 5 5 2 7 9 -2     110,602    79,001
17-Anuradhapura        636,733 7 9 5 5 3 8 9 -1     127,347    79,592
18-Polonnaruwa        307,125 3 5 3 3 2 5 6 -1     102,375    61,425
19-Badulla        620,486 9 8 5 5 2 7 9 -2     124,097    88,641
20-Monaragala        339,797 3 5 3 3 2 5 6 -1     113,266    67,959
21-Ratnapura        810,082 8 11 7 7 3 10 11 -1     115,726    81,008
22-Kegalle        649,878 9 9 5 1 6 3 9 10 -1     108,313    72,209
ALL  15,044,490 160 196 125 15 140 70 210 210 0       107,461     71,640
KEY:        FPP, First-past-the-post; PR , Proportional representation;
* SPECIAL CONSIDERATIONS used in allocating 15 of the 140 FPPunits are as follows: (1) All districts should have at least 3 electorates (2) The number of electorates should be at least 50% of number in 1976  (3) multi-member seats should be assigned taking into account 2011 census data (4) Population growth areas within districts such as Dehiattaakandiya should b considered (5) The electros to FPP ratio of each electoral district should be as close to the average as possible. PR allocation criteria: (1) All districts should have at least 2 PR seats (2) Additional PR seats should be added to make the reduction in the total number of MPs from 1976 to no more than one. (3) The elector to MP ratio of each electoral district should as close to the average as possible
** ARTICLE 98 METHOD: Article 98 of the Constitution of Sri Lanka specifies the method for the apportionment of the number of members that each electoral district is entitled to return. According to that directive, each province is allocated 4 electorates and the 4 electorates are apportioned across the electoral districts in each province as per the determination by the last Delimitation Commission. The remaining number of FPP seats are allocated proportionate to the population in each district. Provinces.
*** DIFFERENCE: is the difference between the distribution of MPs across electorates in the present case and the disdistribution had we applied the Artcile 98 method. image # 2
 A. CURRENT SYSTEM  (196+29=225) B. MIXED SYSTEM  (140+70+15=225) NOTES
PR with one bonus sea per electorate (with 25/160 electorates in N&E) FPP:PR = 60:40 (with 22/140 electorates in N&E); total maintained at 225 for comparison purposes.
Table 1A. Seats, FPP (given for comparison only) Table 1B. Seats, FPP CAUTION: The bahaviour of both voters and political parties may change from their behaviours in 2000, 2001m 204 or 2010. However, we feel that these estimates are sufficiently representative for us get some idea about the magnitude and direction of changes one might expect.                                                                                                 KEY:  NA  = not applicable; UPFA = PA/UPFA/EPDP; UNP = UNP/UNF;  JVP = JVP/DNA;  JHU = JHU/SU;  ITAK+ = ACTC/EPRLF/ITAK/TELO/TULF ; SLMC = NUA/SLMC ; OTHER = IND GP 2, Digamadulla in 2000 and UCPF, N-E, 2004                                                                                                                    The distribution of electorates across the electoral districts would vary as the number of electorates decrease from 160 to 150, 140 or 134. The distribution used here tries to keep in line with what seems to be the consensus emerging among political parties. Here we first distributed 125 electorates proportionate to the population. Then we added 15 additional electorates to the set following a set of criteria ordered by priority. FPP allocation criteria: (1) All districts should have at least 3 electorates (2) The number of electorates should be at least 50% of number in 1976  (3) multi-member seats taking into 2011 census data (4) Population growth areas within districts -Dehiaththakandiaya (5) Add electorates to bring down the FPP/elector ratio of distrits with the higher ratios.
To calculate the distribution of FPP seats by year by party, we started with the data reported by the 160 existing polling divisions. To estimate the  distribution for 120, 140 or 150 electorates, we made use of the fact that in seven out of 9 provinces, the only two winning parties were the UPFA and UNP. Therefore the FPP distribution for these seven province was simply changed in proportion to the change in the total number of electorates. Allocations in the North and East provinces require manual adjustments for the 5 electoral districts in these two provinces.                                                                                                              The total number of remainder votes for each electoral district was derived after deducting the votes garnered by FPP winners and those who got les than 5% of the votes. The PR seats for each district were then allocated in proportion to the remainder votes garnered by each party.  The largest remainder method was used to allocate PR seats. Other methods such as the D’Hondt method or its variations should be considered in future calculations.
2000  109    34 0 0 15 2 0               160 2000       98       28 0 0 11 3     140
2001    32  108 0 0 18 2 0               160 2001       28       95 0 0 14 3     140
2004  106    33 0 18 3 0               160 2004       94       28 0 14 4     140
2010  137      9 0 14 0               160 2010     118         9 0 12 1     140
TABLE 2A. Seats, PR with preferential votes TABLE 2B. Seats, PR (Remainder vote method)
2000    94    77      8 0    13      3 1               196 2000       14       48 7 0 0 1       70
2001    66    96    13 0    17      4 0               196 2001       44       13 10 0 1 2       70
2004    92    71 7    21      4 1               196 2004       13       46 5 2 2       68
2010  127    51      5    13 0               196 2010         4       56 7 3       70
Table 3A. Seats, National list Table 3B. Seats, National list
2000    13    12      2 1 0      1 0                 29 2000 7 6 1 0 1 0 15
2001    11    13      3 0      1      1 0                 29 2001 6 7 1 0 1 0 15
2004    13    11 2      2      1 0                 29 2004 7 6 1 1 0 15
2010    17      9      2      1  – 0                 29 2010 9 4 1 1 15
Table 4A. All seats Table 4B. All seats
2000 107 89 10 1 13 4 1 225 2000     119       82         8        –       12         4 225
2001 77 109 16 0 18 5 225 2001       78     115       11        –       16         5 225
2004 105 82 9 23 5 1 225 2004     114       80  –         6       17         6 223
2010 144 60 7 14 225 2010     131       69         8  –       16         1 225
TABLE 5A. Distribution of all seats TABLE 5B. Distribution of all seats
2000 48% 40% 4% 0% 6% 2% 0% 225 2000 53% 36% 4% 0% 5% 2% 225
2001 34% 48% 7% 0% 8% 2% 0% 225 2001 35% 51% 5% 0% 7% 2% 225
2004 47% 36% 4% 10% 2% 0% 225 2004 51% 36% 3% 8% 3% 223
2010 64% 27% 3% 6% 0% 225 2010 58% 31% 4% 7% 225
TABLE 6. Distribution of votes (All island) TABLE 7. CHANGE FROM CURRENT
2000 45% 40% 6% 1% 2% 2% 0%     8,633,994 2000           12            (7)            (2)            (1)            (1) 0
2001 37% 46% 9% 1% 5% 1% 0%     8,955,869 2001              1              6            (5) 0            (2) 0
2004 46% 38% 0% 6% 7% 2% 0%     9,239,608 2004              9            (2)  NA            (3)            (6)              1
2010 60% 29% 5% 0% 3% 0% 0%     8,033,692 2010         (13)              9              1  NA              2  NA
some losses for JVP and JHU. 2004 ITAK+ 2004 are anamolous. SLMC ok.

විග්නේස්වරන්ගේ දෙමළ ජාතිවාදය

March 16th, 2015

නලින් ද සිල්වා

ඇතැමුනට අනුව ඉතාම විෂම ජාතිවාදී අදහස් ලියන්නේ මා ය. ඔවුන් මෙහි දී ජාතිවාදය යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ ඊනියා සිංහල ජාතිවාදයකි. මේ අයට දෙමළ ජාතිවාදයක් නැත. එහෙත් මේ රටේ කිසි දිනෙක සිංහල ජාතිවාදියක් තිබී නැත.

සිංහලයෝ පෘතුගීසීන්ගෙන් කරදර විඳි මුස්ලිම් ජනයා ආරක්‍ෂා කළහ. මුස්ලිම් ජනයා වත්මන් නැගෙනහිර පළාතේ පදිංචි කරනු ලැබුයේ සිංහල රජවරුන් විසිනි. ඉන්පසු කතෝලික ජනතාව ලන්දේසි රෙපරමාදුන්ගෙන් ආරක්‍ෂා කරනු ලැබුයේ සිංහල බෞද්ධයන් විසිනි. මාතලේට නුදුරු වහකෝට්ටේ කතෝලික ජනතාවක් පදිංචි වී සිටින්නේ ඒ අනුග්‍රහයෙනි. මෑතක දී සාන්තුවරයකට ඔසවනු ලැබූ ජුසේ ද වාස් පියතුමාට තම ආගමික ප්‍රචාරක කටයුතු කරගෙන යෑමට සිංහලේ රජුගෙන් අනුග්‍රහය ද ලැබිණි. ඒ බවක් සාන්තුවරයට උසස් කිරීම පිළිබඳ උත්සවවල වාර්තාවක දැකගන්නට හෝ අසන්නට හෝ නොලැබීම කණගාටුදායක ය. කෙසේ වෙතත් තමන් ලැබූ බටහිර අධ්‍යාපනය (සිංහල මාධ්‍යයෙන් ලැබුවත් බටහිර අධ්‍යාපනය අවසානයේ දී සේවය කරන්නේ බටහිර යටත්විජිතවාදයට ය) හා විවිධ හේතු නිසා සිංහල සමාජය සමග ඇති වෛරය හේතුවෙන් සිංහල ජාතිකත්වයට එරෙහි මනස් ඇති මේ පඬියන් සිංහල ජාතිවාදය යැයි කියන්නේ සිංහල ජාතිකත්වයට ය. මේ පුස්සන් කියන්නේ සිංහල ජාතිකත්වය වෙනුවෙන් මා නොබිඳිය හැකි තර්ක ඉදිරිපත් කරන බව ය. පුස්සන් කීව ද එය අගය කළ යුතු ය.   

මෙරට දෙමළ ජාතිවාදය ඇති කළෝ ලන්දේසීහු ය. ඔවුහු තමන්ගේ දුම්කොළ වගාව සඳහා වත්මන් දකුණු ඉන්දියාවෙන් වෙල්ලාල කෘෂිකාර්මික කම්කරුවෝ ලංකාවට ආනයනය කළහ. ඉන් පෙර නාගදීපයේ (යාපන අර්ධද්වීපයෙහි) සෙසු පළාත්වල මෙන් ම  බහුතරය සිංහලයෝ වූහ. සිංහලයන් කුලී වැඩ නොකිරීම මෙහි දී ද බලපෑ ප්‍රධාන සාධකයක් විය. ඒ් අතර ලන්දේසිහු සිංහල රජුගෙන් නැගෙනහිර වෙරළ තීරය ලබාගැනීම සඳහා දෙමළ ජනයාට බොරු ඉතිහාසයක් ලිවීමට අනුබල දුන්හ. යාපන වෛපව මාලෙයි නමින් හැඳින්වෙන කවි පොත ඊනියා ඉතිහාස පොතක් ලෙස අර්ථකථනය කරනු ලැබිණි. දෙමළ ජනයා විජයගේ කාලයේ සිට ලංකාවේ පදිංචි බව කියැවෙන්නේ ලන්දේසීන්ගේ අනුග්‍රහයෙන් ලියැවුණු මේ කවි පොතෙහි ය.

ඉංගිරිසිහු වරප්‍රසාද, තනතුරු ආදිය මගින් වෙල්ලාලයන් සමාජයේ ඉහළට එසවූහ. පොන්නම්බලම් රාමනාදන් ඇතුළු දෙමළ නායකයෝ මේ ගණයට අයත්වූහ. උතුරු පළාතේ මහා ඇමති විග්නේස්වරන් ද අයත් වන්නේ මේ කුලකයට ය. ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන උතුරු පළාතට ගිය අවස්ථාවේ දී මහා ඇමති විග්නේස්වරන් ජනාධිපති හා වෙනත් අය අමතා කළ කතාවක කියා ඇත්තේ මෙරට දෙමළ ජනයා වෙන ම ජාතියක් බව ය. මෙය අලුත් කතාවක් නො වේ. චෙල්වනායගම් නාගනාදන් ආදීහු අවුරුදු හැත්තෑවකට පමණ පෙර ද මේ කතාව කීවෝ ය. එයට පෙර අරුණාෂලම්ලා ද රාමනාදන්ලා ද සුන්දරලිංගම්ලා ද ඒ වචනවලින් ම නොවූවත් ඒ අදහස ප්‍රකාශ කළහ. 1976 වඩුකොඩෙයි සම්මේලනයේ දී ඒ කතාව යෝජනාවක් ලෙස සම්මත කෙරිණි.

විග්නේස්වරන් උතුරු පළාතේ මහා ඇමති ලෙස ඉදිරිපත් කළ අවස්ථාවේ දී ඇතැම්හු ඔහුගේ උගත්කම, විදග්ධභාවය, පෞරුෂය, සත්‍යගරුකබව ආදී වශයෙන් ගුණ ගැයූහ. ඇතැම් ඊනියා උගත් සිංහලයෝ ද එයට එකතු වූහ. ඔවුන්ට අනුව විග්නේස්වරන් කොළඹ හැදී වැඩී සිංහලයන් ගැන දත්තෙකි. ඔහුට උසස් පාසල් අධ්‍යාපනයක් ලැබී ඇත. ඔහු ශ්‍රෙෂ්ඨාධිකරණයේ විනිශ්චයකරුවෙක් විය. ඔහු අනෙක් බොහෝ දෙමළ දේශපාලනඥයන්ට වඩා වෙනස් ය ආදී වශයෙන් නගරවල හැදුණු වැඩුණු සිංහලයන්ගෙන් ඇතැම්හු විග්නේස්වරන් ගුණ ගැයුහ. 

එහෙත් මේ බොහෝ අය අමතක කළ කරුණක් වූයේ පැරණි දෙමළ දේශපාලන නායකයන්ගෙන් ද බොහෝ් දෙනා කොළඹ උගත් අය බව ය. දෙමළ ජාතිවාදය 1833 දී ඉංගිරිසින් විසින් දේශපාලන වශයෙන් බෞතීස්ම කරනු ලැබුයේ ම දෙමළ වෙල්ලාල ප්‍රභූන් යොදා ගනිමිනි. සාමාන්‍ය දෙමළ ජනයාට දෙමළ ජාතිවාදයක් නො තිබුණේ ය. දෙමළ ජාතිවාදය තිබුණේ ම ප්‍රභූ වෙල්ලායන්ට ය. ඔවුන් අතරින් ද ඉංගිරිසි උගතුන්ට ය. ඔවුන්ට තිබූ ප්‍රශ්නය වූයේ රටේ නායකත්වය තමන් අතට ගැනීම ය. රටේ ජනගහනයෙන් ඊනියා ලාංකික දෙමළ ජනයා  සියයට දහයක් පමණක් වුවත් ඉංගිරිසි උගතුන් අතර දෙමළ ජනයා බහුතරය විය. මේ බහුතරය ඉංගිරිසින් විසින් අධ්‍යාපනය මගින් ඇති කරන ලද්දකි.

1833 දී ඉංගිරිසින් විසින් ව්‍යවස්ථාදායක මණ්ඩලයට නිල නොලත් මන්ත්‍රීවරු හයදෙනෙක් පත්කරනු ලැබූහ. ඉන් තිදෙනෙක් යුරෝපියයෝ වූහ. සිංහල, දෙමළ, බර්ගර් ජනයා වෙනුවෙන් එක් මන්ත්‍රීවරයකු බැගින් මන්ත්‍රීවරු තුන්දෙනෙක් පත්කරනු ලැබූහ. එය මෙරට දෙමළ ජාතිවාදය දේශපාලන වශයෙන් බෞතීස්ම කරනු ලැබූ අවස්ථාව ය. ඉන්පසු සිදුවූයේ දෙමළ ප්‍රභූන් ක්‍රමයෙන් මෙරට දේශපාලන නායකත්වය තමන් යටතට ගැනීම ය.  

ඉංගිරිසින්ට අවශ්‍ය වූයේ රටේ නායකත්වයට ඉංගිරිසි උගත් දෙමළ වෙල්ලාල ප්‍රභූන් පත්කිරීම ය. දෙමළ ප්‍රභූන්ට තමන් සිංහලයන්ට වඩා උසස් ය යන හැඟීම විය. මේ අදහස් ඉංගිරිසින් විසින් මෙන් ම දකුණු ඉන්දියාවේ දෙමළ කතෝලික උගතුන් විසින් ද පෝෂණය කෙරිණි. දෙමළ ජාතිවාදයේ න්‍යායික නායකත්වය මුල දී සැපයුනේ වත්මන් තමිල්නාඩුවේ දෙමළ කතෝලික පූජකවරුන් අතිනි. අදත් ලංකාවේ ඒ සම්ප්‍රදාය දිගට ම පැවැත්වෙයි.

විග්නේස්වරන් ඉතා පැහැදිලි ව ම දෙමළ ජාතිවාදියෙකි. දෙමළ ජාතිවාදීහු සිංහල ජාතිකත්වයට මෙරට හිමි විය යුතු තැන ලබා නොදීමට කටයුතු කරති. අපේ රටේ ඇත්තේ අවුරුදු පන්සියයකට අධික කාලයක් තිස්සේ සිංහල ජාතිකත්වයට හිමි තැන නො ලැබීම ය. විග්නේස්වරන් තමා කොළඹ දී ලැබූ අධ්‍යාපනය හා ශ්‍රෙෂ්ඨාධිකරණ විනිශ්චයකාරකම තම දෙමළ ජාතිවාදය වසා ගැනීමට යොදා ගනියි.  විග්නේස්වරන් පොන්නම්බලම් අරුනාෂලම්ගෙන් වෙනස් නො වෙයි. වෙනත් වචනවලින් කිවහොත් අරුනාෂලම් විග්නේස්වර්ගෙන් වෙනස් නො වේ. අරුනාෂලම් මෙරට ප්‍රථම ලාංකික නීතිපති වූ බව ද ඔහු ඒ තනතුරට පත්කරන ලද්දේ ඉංගිරිසින් විසින් බව ද අමතක නොකළ යුතු ය. 

1833 සිට පැවති දෙමළ ජාතිවාදය දෙමළ බෙදුම්වාදයක් බවට පත්වූයේ දෙමළ නායකයන් සිංහල බහුතරය හමුවේ සර්වජන ඡන්දයෙන් පසු රටේ නායකත්වයට පත්විය නොහැකි බව තේරුම් ගැනීමෙන් පසු ය. සුන්දරලිංගම්ලා චෙල්වනායගම්ලා නාගනාදන්ලා කරළියට පැමිණියේ ඉන් පසු ය. ඔවුහු ද ඉංගිරිසි අධ්‍යාපනයක් ලැබූ උගත්තු වූහ. දෙමළ බෙදුම්වාදය යුක්තියුක්ත කෙරුණේ ඊනියා දෙමළ ජාතිය, ස්වයංනීර්ණ අයිතිය ආදී සංකල්ප යොදා ගනිමිනි. එහෙත් මෙරට ජාතික ව්‍යාපාරයට මේ දෙමළ ජාතිවාදී අදහස පරාජය කිරීමට හැකි විය. පසුව දෙමළ බෙදුම්වාදය මත පදනම් වූ දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පරාජය කිරීමට මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ දේශපාලන නායකත්වය යටතේ අපේ රණවිරුවන්ට හැකි විය. ඊනියා පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර පඬියන් තේරුම් නොගත්ත ද එහි දී  පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර නොවන බලවේගවල ශක්තිය ද අපේ හමුදාවන්ට ලැබිණි. දෙමළ ජාතිවාදීහු පසුබැස්සෝ ය.

එහෙත් අද සිංහල ජාතිකත්වය තරමක් පසු බැස ඇත. මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා  පරාජය කිරීමට සියලු විජාතික (දේශීය හා විදේශීය) බලවේග එකතු විය. දෙමළ ජාතිවාදය අද නැවතත් ඉදිරියට පැමිණ ඇත. විග්නේස්වරන් ඊනියා දෙමළ සංහාර ගැන පළාත් සභාවේ යෝජනා සම්මත කර ගනියි. ඒ අතර ජනාධිපති ඉදිරියේ දී ම වෙන ම දෙමළ ජාතියක් ගැන කතා කරයි. මේ නැවතත් දෙමළ ත්‍රස්තවාදයට පසුබිම සකස් කිරීමකි. චෙල්වනායගම් නොවන්නට ප්‍රභාකරන් නැත. එහෙත් ඇතැම් සිංහලයන් ද සිතන්නේ චෙල්වනායගම් සාන්තුවරයකු වූ බව ය. එහෙත් ඔහු සිංහලයන් කෙරෙහි වෛරී දේශපාලනයක නිරත විය. 

නැති දෙමළ ජාතියක් ගැන කතාකිරීමෙන් විග්නේස්වරන් කරන්නේ වැඩි කලක් නොගොස් ම ප්‍රභාකරන් කෙනකු ඇති කිරීම ය. මෙරට තබා ඉන්දියාවේවත් (භාරතයේවත්) කිසි දිනෙක දෙමළ ජාතියක් තිබී නැත. එකල වත්මන් දකුණු ඉන්දියාව් චෝල, චේර පාණ්ඩ්‍ය ආදී වාංශික රාජ්‍ය පමණක් තිබී ඇත. එහෙත් වාංශික රාජ්‍ය තිබූ පමණින් දෙමළ රාජ්‍ය තිබිණි යැයි කිව හැකි නො වේ.  ලංකාවේ ඉංගිරිසින්ට විරුද්ධව දෙමළ නායකයන් කළ සටනක් නැත. දෙමළ ජනයා ඒ සඳහා කිසිවක් කර නැත. මෙරට දෙමළ වෙල්ලාල ප්‍රභූන් කර ඇති එකම කාර්යය ඉංගිරිසින්ගේ බළල් අතක් ලෙස සිං්හල ජාතිකත්වයට එරෙහිව ක්‍රියා කිරීම පමණකි. අද අවශ්‍ය වන්නේ බටහිරයන්ට හා යටත්විජිතවාදයට විරුද්ධව සිංහලයන් සමග එකතු වී කටයුතු කළ හැකි දෙමළ නායකත්වයකි. එය කිසි දිනෙක විග්නේස්වරන්ලා, සම්බන්ධන්ලා, සුමන්තිරන්ලා අතින් සිදු නො වේ.  අපට එවන් නායකත්වයක් දෙමළ ජනයා අතරෙන් බිහිකරගත හැකි නම් දෙමළ ජාතිවාදය මුළුමනින් ම අතුගා දැමිය හැකි ය. සිංහලයෝ බහුතරය ජාතිකත්වයක් මත පිහිටා යටත්විජිතවාදීන්ට එරෙහිව සටන් කළහ. අදත් සටන් කරති. බටහිරයන් පසුපස යන නිවට පඬියන් කිහිප දෙනකු කුමක් කීව ද එ ජා පක්‍ෂය සිංහල විරෝධී මතයක සිටිය ද බහුතර සිංහලයෝ යටත්විජිතවාදයටත් එය විසින් පෝෂණය කෙරෙන දෙමළ ජාතිවාදයටත් දෙමළ බෙදුම්වාදයටත් විරුද්ධ වෙති. ජනාධිපතිවරණයේ දී සිංහලයන්ගෙන් 58%ක් පමණ ඡන්දයකින් ඒ බව ප්‍රකාශ විය.   

නලින් ද සිල්වා

2015 මාර්තු 15

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනපති එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ සභාපති නොවේ

March 16th, 2015


මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනපති එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ සභාපති නොවේ යැයි එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධාන මන්ත්‍රීවරු සහභාගීවූ මාධ්‍ය හමුවකදී සන්ධාන මහලේකම් සුසිල් ප්‍රේම්ජයන්ත් මහතා කීවේය.

එය නිවැරදි විය යුතු බවත් සිරිසේන මහතා සන්ධානයේ නායකයා බවත් පුවත්පත්වල වැරදි ආකාරයට අපේ ජනාධිපතිතුමාගේ තනතුර සඳහන් කරන බවත් ඔහු අවධාරණය කළේය.

මාධ්‍යවේදියෙක් – ලේකම්තුමනි බලන්නකො ඔය පිටිපස්සෙ තිබෙන පින්තූරේ. ඒ පින්තූරෙ යටින් තියෙන දේ දැක්කද? ඒකෙ තියෙන්නෙත් සභාපති කියලා.

ප්‍රේම්ජයන්ත් – මං ඒක දැක්කේ නෑ. එයද නිවැරදි විය යුතුයි.

විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කරන බවට ජනතාවට දුන් පොරොන්දුවට පයින් ගසයි. විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසියක් නෑ: පොඩ්ඩක් ට්‍රිම් කර තියා ගැනීමේ කුමන්ත්‍රණයක්: අද ගැසට් කරයි. UNPය සිතූ පරිදි වැඩ නොවෙයි !

March 16th, 2015
  • රතනගේ ‘ඒකාධිපති බලතල අහෝසිකරන දූෂණයට වැට බඳින ජන රැල්ල’ කුණු කාණුවේ .

  • සිරිසේන මහජනතාවට දුන් පොරොන්දු පත්‍රයේ දැක්වෙන්නේ පැහැදිලිව මෙසේය.. “දැනට පවතින අත්තනෝමතික විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය වෙනුවට කැබිනට් මණ්ඩලය හරහා පාර්ලිමේන්තුව හා සම්බන්ධ වූ විධායකයක් සහිත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යුහයක් ස්ථාපිත කිරීම සහ….“ යන වගන්තිය අනුව අත්තනෝමතික විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය ‘වෙනුවට‘ කැබිනට් මණ්ඩලය හරහා පාර්ලිමේන්තුව හා සම්බන්ධ වූ විධායකයක් යැයි පැහැදිලිව දක්වා ඇත. දැන් සිදුකරන්නට යන්නේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයේ අත්තනෝමතික කොටස් කිහිපයක් ඉවත් කිරීම පමණි. මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම ජනතාවගේ ඇසට වැලි ගැසීමකි…

  • ජාතික හෙළ උරුමය ජනතාවට දුන් පොරොන්දු වලට පයින් ගසා විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය පවත්වා ගැනීමට දත කන්නේ ඇයිදැයි අප කළ සොයා බැලීමේදී දැනගන්නට ලැබුනේ චම්පික රණවක තව වසර 5 කින් රජ වෙනවා යැයි කව්දෝ නක්ෂත්‍රකාරයෙක් ඔහුට ලබා දී ඇති ලණුවක් නිසා මේ මෝහ ඉංජිනේරුවා විධායක ජනාධිපති ධූරය අහෝසි වනවාට විරුද්ධ වී ඇති බවයි.

පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කරන බවට ජනතාවට දුන් පොරොන්දුවට පයින් ගසා ජනාධිපති ක්‍රමයේ ඉතාමත් අවම සංශෝධනයන් පමණක් සිදුකළ යුතුයැයි ජාතික හෙළ උරුමය සහ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය අද පැවැති ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය පිලිබඳ පක්ෂ නායක රැස්වීමේදී දැඩි ස්ථාවරයක සිටි අතර සවස පැවැති විශේෂ කැබිනට් රැස්වීමේ දී ද ජාතික හෙල උරුමයේ චම්පික රණවක ජනතාවට දුන් පොරොන්දු වලට පයින් ගසන ප්‍රතිපත්තියක සිටිමින් විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම වෙනුවෙන් ඡන්දය දුන් 62 ලක්ෂයක ජනතා අභිලාෂයන්ට පිටු පෑ බව ඉතා කණගාටුවෙන් දැනුම් දෙමු.

ජා.හෙ.උරුමය සහ ශ්‍රීලනිපය කියා සිටියේ ආණ්ඩුවේ නායකයා අගමැතිවරයා නොව ජනාධිපතිවරයා විය යුතු බවත්, පාර්ලිමේන්තුවේ සහ අගමැතිවරයාගේ උපදෙස් අනුව ජනාධිපතිවරයා ක්‍රියා නොකළ යුතු බවත්, කැබිනට් මණ්ඩලය රැස්විය යුත්තේ ජනාධිපතිවරයාගේ නායකත්වයෙන් යුතුව බවත් ඇමැති මණ්ඩලය පත් කළ යුත්තේද ජනාධිපතිවරයා විසින් බවත් ය. එනම් පෙර ලෙසම ඒකාධිපති ජනාධිපති ධූරයක් වෙනුවෙන් මිස පාර්ලිමේන්තුවට බලය පැවරෙන ක්‍රමයකට මේ තක්කඩි පක්ෂ දෙක විරුද්ධ වී තිබේ.

යෝජිත සංශෝධනයේ අගමැතිවරයාගේ උපදෙස් මත ජනාධිපති වරයා සිදුකළ යුතු පත්වීම් සම්බන්ධයෙන් දෙදෙනා අතර එකඟතාවයක් සිදුනොවන්නේ නම් යලි එය කැබිනට් මණ්ඩලය හරහා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ යුතු යැයි කියැවෙන සංශෝධනයට හෙවත් ඒකාධිපතියෙක් බිහිවීම වලක්වන සංශෝධනයටද හෙළ උරුමට සහ ශ්‍රීලනිපය විරුද්ධ වී තිබේ.

වසර හතරහමාරක් යන තුරු පාර්ලිමේන්තුව විසිරුවා හැරීමට ජනාධිපතිවරයාට නොහැකි වීම, ජනාධිපතිවරයාගේ මුක්තිය සීමා කෙරෙන වගන්ති වන ජනාධිපතිවරයාට එරෙහිව මූලික අයිතිවාසිකම් යටතේ නඩු පැවරිය හැකි වීම‍, කොමිෂන් සභා ක්‍රියාත්මක කිරීම, ජනාධිපතිවරයාට දෙවතාවකට වඩා ධූරය දැරීමට නොහැකි වීම ආදී සං‍ශෝධන වලට ශ්‍රීලනිපය සහ ජාහෙඋරුමය එකඟ වුවද විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කෙරෙන මූලික කාරණාවක් වන ආණ්ඩුවේ නායකයා පාර්ලිමේන්තුවේ නායකයා වන අගමැතිවරයා විය යුතුය යන්න වෙනුවට ජනාධිපතිවරයා ආණ්ඩුවේ නායකයා ලෙස නම් කිරීම ආදී දුෂ්ඨ ඒකාධිපතිත්වයක් යලි බිහි කෙරෙන යෝජනා වෙනුවෙන් ජාතික හෙළ උරුමය පෙනී සිටීම නින්දා සහගත ය.

එපමණක් නොව අගමැතිවරයා ප්‍රමුඛ පාර්ලිමේන්තුවේ අනුමැතිය මත ජනාධිපති වරයා ක්‍රියා කළ යුතුය යන්නට හෙළ උරුමය සහ ශ්‍රීලනිපය දැඩි සේ විරුද්ධ වීමේදී ජනාධිපති මෛත්‍රී කියා සිටියේ අගමැතිවරයා සහ හිටපු ජනාධිපතිනිය චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගද  සමග ඉදිරි දින 3 තුලදී සාකච්ඡා කර ඊට විසඳුමක් ලබා ගත හැකි බවයි. ඊටද ජාතික හෙළ උරුමය සහ ශ්‍රීලනිපය ඉතාමත් පි‍ලිකුල් ලෙස විරුද්ධ වෙමින් කියා සිටියේ ඒ තිදෙනාගේ සාකච්ඡා එකඟතා පිලිගැනීමට තමන් බැඳී නොසිටින බවයි.

මෙහිදී ඉතා අසරණ වූ ශ්‍රීලනිප සභාපතිවරයාද වූ ජනාධිපතිවරයා විශේෂ ප්‍රකාශයක් කරමින් කියා සිටියේ විධායක ජනාධිපති බලතල අහෝසි නොකරන මෙම අදහස් පසුපස තමන් සිටින බවට රාවයක් පවතින නමුත් එය අසත්‍යයක් බවත් තමන්ට ද අවශ්‍ය ජනතාවට පොරොන්දු වූ පරිදි විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම බවයි. තම ධූර කාලයේදී පමණක් ස්වල්ප බලතල ප්‍රමාණයක් තිබුනාට ප්‍රශ්නයක් නැතත් ඉන්පසුව විධායක ජනාධිපති ධූරය අහෝසි විය යුතු යැයි ඔහු පැවසීය.

කෙසේ වෙතත් නිමල් සිරිපාලගේ ශ්‍රීලනිපය පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය රැක ගැනීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටි කණ්ඩායමකි. ඔවුන් මෙවැනි ස්ථාවරයක සිටීම පුදුමයට කාරණයක් නොවුනද ජාතික හෙළ උරුමයට ඩබල් ගේම් ගැසීමට අයිතියක් නැත.

පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී නොවැම්බර් 12 වෙනිදා අතුරලියේ රතන හිමියන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් මුත්තයියා පිටියේ පැවැති ආරම්භක රැලියේ සේයාරුවක් මෙහි දැක්වේ. එහි පසුපස සඳහන් ප්‍රධාන සටන් පාඨය කුමක්දැයි අද හොඳින් කියවන ලෙස හෙළ උරුමයේ නායකයන්ට කිව යුතුය.“ඒකාධිපති බලතල අහෝසිකරන දූෂණයට වැට බඳින ජන රැල්ල“ විය. ඒකාධිපති බලතල ‘අහෝසි කරනවා‘ මිස ඒකාධිපති බලතල ‘අවම කරනවා‘ හෝ ‘තොඳොල් කරනවා‘ යැයි එහිදී ජනතාවට පවසා නැති බව කිව යුතුය. අනෙක් අතට එම රැස්වීමේ දී අතුරලියේ රතන හිමියන් පැහැදිලිව කියා සිටියේ තමන්ගේ පිවිතුරු හෙටක් සංවිධානය විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය සම්පූර්ණයෙන් අහෝසි කිරීමක් ගැන කතා නොකරන නමුත් අනෙක් පිරිස් එවැන්නක් සිදුකර ඊට එහා යනවා නම් ඒ ගැන තමන් විරුද්ධ නොවන බවයි.

එමෙන්ම ජනාධිපතිවරණයේදී මහජනතාවට දුන් පොරොන්දු පත්‍රයේ දැක්වෙන්නේ පැහැදිලිව මෙසේය.. “දැනට පවතින අත්තනෝමතික විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය වෙනුවට කැබිනට් මණ්ඩලය හරහා පාර්ලිමේන්තුව හා සම්බන්ධ වූ විධායකයක් සහිත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යුහයක් ස්ථාපිත කිරීම සහ….“යන වගන්තිය අනුව අත්තනෝමතික විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය ‘වෙනුවට‘ කැබිනට් මණ්ඩලය හරහා පාර්ලිමේන්තුව හා සම්බන්ධ වූ විධායකයක් යැයි පැහැදිලිව දක්වා ඇත. දැන් සිදුකරන්නට යන්නේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයේ අත්තනෝමතික කොටස් කිහිපයක් ඉවත් කිරීම පමණි. මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම ජනතාවගේ ඇසට වැලි ගැසීමකි…

මෙම සංශෝධනය දැන් අද රාත්‍රී ගැසට් කිරීමට නියමිතය. ජනතාවට දුන් පොරොන්දුව විකෘති කරමින් ජනාධිපතිවරයා හෙට පාරේ බැස යන්නේ කෙසේද? ඔහුට ඔහුගේ නායකත්වය දරණ ශ්‍රීලනිපයේ මතය හදා ගන්නට නොහැකිද? විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීමට මෛත්‍රී බලයට ගෙන ආවේ ජාතික හෙළ උරුමය පමණක් නොවේ. තවත් සංවිධාන 48 ක් ඊට එකතු විය. ඒ කිසිවෙක් අද පරාජයට පත් කළ ශ්‍රීලනිප මතයට ගොට්ට අල්ලන ජාතික හෙළ උරුමයේ අවස්ථාවාදී මතයේ සිටින්නෝ නොවෙති.

ඒ සියළු බලවේග යලි අවදි වී, ජාතික හෙළ උරුමයත් පරාජිත ශ්‍රීලනිපයක් එකතුවී ගහන්නට හදන දුෂ්ඨ තුරුම්පුව පරාජය කිරීමට පෙරමුණ ගත යුතුය.

පසු සටහන – 
ජාතික හෙළ උරුමය ජනතාවට දුන් පොරොන්දු වලට පයින් ගසා විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය පවත්වා ගැනීමට දත කන්නේ ඇයිදැයි අප කළ සොයා බැලීමේදී දැනගන්නට ලැබුනේ චම්පික රණවක තව වසර 5 කින් රජ වෙනවා යැයි කව්දෝ නක්ෂත්‍රකාරයෙක් ඔහුට ලබා දී ඇති ලණුවක් නිසා මේ මෝහ ඉංජිනේරුවා විධායක ජනාධිපති ධූරය අහෝසි වනවාට විරුද්ධ වී ඇති බවයි.

මෛත්‍රිපාල සංධාන නායක

March 16th, 2015

නලින් ද සිල්වා

පසුගිය ඉරිදා (මාර්තු 15 වැනි දා) ැවති එක්සත් ජනතා සංධානයේ සාමාජික පක්‍ෂවල නියෝජිතයන්ගේ රැස්වීමක දී මෛත්‍රිපාල සිරිසේන සංධානයේ නායකයා ලෙස පත්කරගෙන ඇත. එය එක්තරා ආකාරයකින් ගතහොත් නිළ වශයෙන් වූ ඊනියා පත්වීමක් තහවුරු කිරීමක් පමණක් විය. එහෙත් ඒ සමග ජනක බණ්ඩාර තෙන්නකෝන් එක්සත් ජනතා සංධානයේ ජාතික සංවිධායක ලෙස ද පත් කෙරී ඇත. ජනක බණ්ඩාර තෙන්නකෝන් චන්ද්‍රිකාට පක්‍ෂපාතී මහින්ද විරෝධියෙකි. එමෙන් ම ඔහු ජනාධිපතිවරණයේ දී මෛත්‍රිපාලට වක්‍ර ව ආධාර කළේ ය. අද මෛත්‍රිපාල සංධානයේ ද තම බලය තහවුරු කර ගනිමින් සිටියි.

එක්සත් ජනතා සංධානයේ ව්‍යවස්ථාව අනුව ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සභාපති සංධානයේ නායකයා ද වෙයි. එබැවින් මෛත්‍රිපාල සිරිසේන සංධානයේ නායකයා ලෙස පත්කර ගැනීම හුදු ව්‍යවස්ථාදායක කටයුත්තක් පමණකි. එහෙත් සංධානයේ පක්‍ෂවලට ප්‍රශ්න කළ යුත්තක් තිබිණි. ඒ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සභාපති වූයේ කෙසේ ද යන්න ය. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සභාපති වූයේ පික්පොකට් ගැසීමෙනි. ඔහු ජනාධිපති වූ පමණින් ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සභාපති වශයෙන් පත් නො වෙයි. ඒ බව නීතිඥයකු වූ නිමල් සිරිපාල ද දැන සිටියේ ය.

අපි මේ වෙබ් අඩවියේ පළ කර ඇති ලිපිවලින් ඒ බව කිහිප වරක් ම පැහැදිලි කළෙමු. යමකු ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සභාපති ලෙස නිල බලයෙන් පත්වන්නේ පක්‍ෂයෙන් හෝ පක්‍ෂයේ නායකත්වයෙන් ඇති සංධානයකින් තරග කර ජනාධිපති වුවහොත් පමණකි. පක්‍ෂයේ හා සංධානයේ අපේක්‍ෂකයාට විරුද්ධ ව තරග කර ජනාධිපති වූවකුට කළ යුත්තේ පක්‍ෂ විනය කඩකිරීම පිළිබඳ දඬුවම් කිරීම මිස සභාපති ධුරයට පත් කර ගැනීම නො වේ. මහින්ද රාජපක්‍ෂ පක්‍ෂයේ සභාපති ධුරයෙන් ඉවත් වීම ඔහු තම දේශපාලන ජීවිතයේ කළ බලවත් ම වරද විය. එසේ වුවත් ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයට මෛත්‍රිපාල හැරෙන්නට වෙනත් අයකු පක්‍ෂයේ සභාපති ලෙස පත් කර ගැනීමේ හැකියාව තිබිණි. එහෙත් මෛත්‍රිපාල තම විධායක ජනාධිපති බලතල ද යොදා ගනිමින්  පක්‍ෂ සභාපති කම පික් පොකට් ගැසුවේ ය. අද ඔහු ඒ පික්පොකට් ගැසීම තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යමින් සංධාන නායකත්වය ද පික්පොකට් ගසා ඇත. 

අප පළ කර ඇති තවත් අදහසක් නම් අද මෙරට දේශපාලනය ක්‍රියාත්මක වන්නේ එක් පුද්ගලයකු වටා බව ය. අද මෛත්‍රිපාලට, චන්ද්‍රිකාට, රනිල්ට, රාජිතට, චම්පිකට, අනුර දූිසානායකට, සම්බන්ධන්ට, විග්නේස්වරන්ට, සුමන්තිරන්ට, අතුරලියේ රතන හිමියන්ට හා මාදු්‍රළුවාවේ සෝභිත හිමියන්ට පමණක් නොව ඉන්දියාවට, ඇමරිකාවට, එංගලන්තයට හා ඒ රටවල ඔත්තු සේවාවන්ට අවශ්‍ය වී ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මුළුමනින් ම දේශපාලනයෙන් ඉවත් කිරීම ය. ඒ සියලලන්ටම ඇති දේශපාලන පොදු සාධකය මහින්ද ඉවත් කිරීම ය. එහි දී ඔවුහු ඔවුන්ගේ සියළු මතභේද ඉවත දමා එක්වෙති. එපමණක් නොව දුෂ්ටගාමිණී ලෙස නම් කෙරුණු ගැමුණු ට විරුද්ධව සද්ධාතිස්ස කෙනකු ගෙන ආකාරයට වර්තමානයේ ද කටයුතු කරති. එහෙත් ඒ අතර ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ අත්අඩංගුවට ගැනීමට ද සෑරසෙති. අප ඉතිහාසයේ සද්ධාතිස්ස, විභීෂණ චරිත නැවතත් අධ්‍යයන කළ යුතු ව ඇත. ඒ නම්වල ම කෘත්‍රිම පටබැඳි ගතියක් වෙයි.

අප්‍රියෙල් 23 වැනි දා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින්නේ ද නැත් ද යන්න තීරණය කිරීමට කැබිනට් මණ්ඩලය, මෛත්‍රිපාල, චන්ද්‍රිකා හා රනිල්ගෙන් සමන්විත ත්‍රිපුද්ගල කමිටුවක් පත්කර ඇතැයි වාර්තා වෙයි. කමිටුවේ තීරණය ගනු ඇත්තේ මැතිවරණය කල් දැමීමෙන් මහින්දට දඬුවම් කිරීමට ලැබෙන අවස්ථා පුළුල් වීම (ඊනියා අභ්‍යන්තර පරීක්‍ෂණ පැවැත්වීම ආදියෙන්) ගැන සලකා බැලීමෙන් ද පසුව ය. එමෙන් ම මහින්දට එරෙහිව මෛත්‍රිපාලට ශ්‍රී ල  නි පක්‍ෂයේ හා සංධානයේ තම ආධිපත්‍යය තහවුරු කර ගැනීමේ හැකියා ව ද එහි දී බලපාන සාධකයක් වනු ඇත.

නලින් ද සිල්වා

2015 මාර්තු 16

 Sinhalese, Please Wake-up!    

March 16th, 2015

Ben Silva

Before  MR eradicated terrorism, it was not safe to travel in Sri Lanka. People who went to work in the morning were not sure if they could go home alive. Assets of the country such as transformers, power lines, transport vehicles  and railway tracks were being destroyed regularly. School children, Police officers and our brave soldiers were  getting killed regularly.  For 30 years, various governments tried to defeat terrorism but failed. LTTE spy network was so powerful and efficient that they knew the decisions of the government within a short time. There was no money for development as money was spent to defend the country. Before MR, violence, fear and lawlessness was common.   Such  was the chaos in Sri Lanka.

. In such a situation,   MR could not save the country on his own. He needed trusted people around him. So, MR’s family contributed to saving the country, specially GR. MR defeated terrorism that was  funded by foreign countries, in 3 years. In a nutshell, without MR and GR, the country would have been a south Indian colony.  MR saved the country in 3 years and undertook development projects what others could not do in 30 years. There were reports of excesses by Namal. Certainly, if true, such thongs should not  be  allowed. However, there appears to be a well funded and organised propaganda warfare against MR  and family. Propaganda warfare depends on a tiny bit of truth  and lot of lies and deception. It appears that a massive propaganda warfare  campaign has been conducted against MR  and family. Patriots need to be able to separate the truth from propaganda warfare. It appears that a foreign funded regime change has taken place and some suspect that  the present gang is  perhaps a gang of foreign puppets.

There has to be a post mortem on MR’s defeat and lessons learnt. Rule of law and press freedom are vital for development and must be safeguarded.

South Indian racist Tamils were as jubilant as the Sinhala Buddhists who  voted out MR. Sinhala Buddhists were saved by SWRD, after centuries of suppression by imperialists.  As gratitude, a Sinhala Buddist monk killed him. I wonder if this is the way some Sinhala Buddhists show appreciations to those that save them ?  The  Sinhala Buddhists did an act similar to Turkeys voting for Christmas. I  believe,  thinking mehod  of Sinhala Buddhists need to change to shred the ‘modaya’ image. They need to be aware of the surroundings, aware of external threats, engage in economic activities generating wealth rather than aiming to  give up desires and aim for extinction (Nirvana). In short we have to develop skills needed to survive in a real, globalised, dangerous competitive world, full of evil greedy people and who are trained and brain washed  to be greedy. We can no longer live as frogs in a well. In my view, giving up desires and seeking extinction are questionable ancient Indian myths that even Indians do not believe in.

The very basics of survival is first to have a desire  to survive and live. We need to understand the threats and opportunities from the environment we live in. We have to be aware of plots hatched by South Indians and Indians in general.  We need not be anti Indians  or hostile to Indians, but we have to be able to defend ourselves in case they turn nasty.  Remember they have been nasty in the past and have unleashed terrorism on us that destroyed a generation.  Learning lessons from the past would be useful. As there are serious threats for the survival of Sinhalese in Sri Lanka, there ought to be a non racist  organisation to protect the rights of the Sinhalese   from global threats from Western imperialists, global racist Tamils and Indians. The  Sinhalese  are the true minority, in a global context. Now, with globalisation, we live in a highly competitive dangerous world and blindly following Indian ‘isms’, giving up desires and seeking extinction is absolutely dangerous. Giving up desires will make a person automatically less efficient and less productive and nature will wipe out such persons, as the rule in nature is Darwinist survival of the fittest. The  only time giving up desires is therapeutic is, if you are so weak and ill and cannot do any thing. It is  a fact that we live in a highly dangerous, competitive world full of suffering , where only the fittest will survive. So if we want to survive, end suffering, we need to develop survival and competitive skills and have the desire and the will to survive, rather than aim for extinction (Nirvana). If we do nothing, then  we will reach extinction as  is happening already. It is time that Sinhalese develop critical thinking skills and use their head, shake off the modaya image and stop believing dead Indian myths and ‘isms’, that even Indians do not believe. It is far better to develop skills so as to enable Sinhalese to compete fairly and legally, rather than seek a non existent imaginary Nirvana. Anyone with no desires will not survive in the real world and nature will eliminate that person. Indians dumped ancient myths after the Nalanda debacle. It is time to think critically rather than rely on blind faith and chase a non existent Nirvana  We have to however fully respect  and safeguard  Buddhism as our cultural heritage.

The alleged insider dealings and alleged fraud involving blatant abuse of power of the new Central Bank Governor Arjuna Mahendran to help his son-in-law Arjun Aloysius has to be investigated and brought to the notice of the public as the money involved is massive. Any investigation has to be carried out by unbiased investigators.

War crimes

The LTTE terrorists were funded and trained by India. Western countries allowed bogus refugees into their countries and turned a blind eye to terrorist fund raising. Was this done intentionally   to destabilise Sri Labnka ? Indian sponsoring of LTTE terrorism is generally believed to be the intension of Indians to destabilise Sri Lanka. Our prime goal should be to be aware of external threats and opportunities and not blindly follow dead Indian ‘isms’ that even Indians have dumped. Instead of a war crimes investigation Sri Lanka should ask for compensation from the  Indians as well as those that funded the terrorists for the pain and suffering  of the Sri Lankans. Remember dollar and Kent farm and thousands of atrocities by LTTE terrorists.  Is it a crime to stop terrorism? What about nuclear bombing of Japan and incineration of Dresden ? Killing of over million people in Iraq in a naked act of aggression, under false pretexts of weapons of mass destruction ?

Funds for Tamil terrorism was raised in Western countries who turned a blind eye for fund raising. Tamil terrorists were initially trained and funded by India. Western Imperialists were pro LTTE and anti Sri Lanka. Only true friends who did not believe LTTE propaganda were Pakistan and China. Now RW appear to be embracing our enemies and antagonising our friends.

Let me quote Dr Lakputra “ President Mahinda Rajapakse had to fight not only against the Tamil terrorists, but also against a global might of countries which depended on the blood money and the votes of the pro-LTTE and many local traitors and NGOs. “. MR had the vision to build the Hambanthota harbour. Under his rule foundations were put in place  for economic development of the country.  It would  be true to say that there were some corrupt ministers. It would have been better to expose the corrupt ministers than to vote off the leader who saved us.

We have to accept that Sri Lanka is a multicultural country and all citizens need to work in a collaborative manner for the common good of all citizens. It is rather sad that some Tamils behave in a racist manner and Sinhalese need to defend themselves from racists. There are many good Tamils and we need to be aware of it and work with them in a collaborative manner for common good.

If the country is allowed to disintegrate, there will be no peace in Sri Lanka, as was the case in Japan and China when several war lords ruled different parts of the country.  If  the  13A is implemented, the country will lead to disintegration.  RW wants a collection of war lords to  run the country and soon war lords will be running their own areas. Wake up Singhalese ! wake up!, enough of the deep slumber.

There are reports that Sirisena is plotting against MR with India. There are reports that say Sirisena will fully implement the 13 A. People need to act to stop these acts happening. Implementing the 13A would be the end of Sinhalese in Sri Lanka.

How can the Sinhalese stop this gang  from destroying the Sinhalese and Sri Lanka. Corruption, abuse of power and nepotism of the gang need to be documented and exposed and widely circulated using social media.  Aleady we know about the central bank corruption allegations. The people in villages may have to be informed.

යක්‍ෂයා ශබ්ද නඟා සිනාසුනේය​

March 16th, 2015

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

එක්තරා යුගයක
ආගම් නොමැති කාලයක් තිබුණි
එකල මිනිසුන් සහෝදරත්වයෙන් ජීවත් වූහ 

මෙය දුටු යක්‍ෂයා කිපුනේය​ 
මිනිසුන් සාමයෙන් සහෝදරත්වයෙන් ජීවත්  වීම
යක්‍ෂයා දිනෙන් දින දුර්වළ කිරීමක් විය​ 
 මිනිස් වර්ගයාගෙන් මානුශික ගුණාංග අතුරුදහන් කිරීම​ට
යක්‍ෂයා ආගම් නිපදවන ලදි
ඉක්බිති යක්‍ෂයා ආගම් මිනිසුන් වෙත දමා ගැසීය​
ආගම් නිසා දෑස් අන්ධව ගිය මිනිසුන් 
කෝළහාල​ කර ගත්හ  
ආගමේ නාමයෙන් තම අසල්වාසියා 
පරි පීඩනයට ලක් කළහ​
 ආගමේ නාමයෙන් මහාජන සංහාර කළහ​
ආගමේ නාමයෙන්  බෙලි කපා දැමූහ​
ආගමේ නාමයෙන් සමූහ දූෂණ කළහ 
 මේ දුටු යක්‍ෂයා ශබ්ද නඟා සිනාසුනේය​



The Modi visit & Sri Lanka’s Future

March 16th, 2015

Dr.Dayan Jayatilleka Courtesy Island

Prime Minister Modi is much admired and rightly so as a charismatic, strong, visionary Asian leader. His visit to Sri Lanka and his speeches here could be said, at first blush, to be a triumph for India’s ‘soft power’ projection. The thing about ‘soft power’ however, is that it is uneven, and one must draw the distinction between how it works at the level of the elite and how it works or fails to at the level of the masses. Prime Minister Modi’s public pitch in the presence of Sri Lanka’s President, for “the early and full implementation of the 13th amendment and going beyond” may not have been the best conceivable projection of soft power, at the level of the Sri Lankan masses.

True, he and his predecessor have said the same thing to President Sirisena and his predecessor. But it is one thing to say this at bilateral meetings and another to (a) say it in public (b) on your first visit to a neighboring country (c) in which the matter is regarded as a contentious internal issue and (d) your own country’s involvement and the reaction it has generated have been complex to say the least.

A despicable and dangerous Genocide Resolution was passed by the elected Northern Provincial Council and handed over to the UN’s Jeffrey Feltman by Chief Minister Wigneswaran. This act alone should have caused the dissolution of the Northern Provincial Council —while retaining, not abrogating the 13th amendment. “Early and full implementation of the 13th amendment and going beyond it” would only reward such treacherous anti-national conduct, give the impression that the Sri Lankan state is susceptible to this kind of contemptible pressure from Northern ultra-nationalists and most dangerous of all, transfer more power to those who have clearly shown a lack of moderation, responsibility and loyalty to this country. It is not for this that our soldiers fought and died.

Of course Prime Minister Modi’s remark was precise and parsimonious. Not for him was the boorish hectoring that Prime Minister David Cameron engaged in on his visit to Sri Lanka’s North during the Commonwealth summit. Then again, the majority of Sri Lankan people would take note that China’s leader, President Xi Jing Ping made no remarks whatsoever of a potentially contentious or intrusive nature on his recent visit to Sri Lanka.

On the eve of visit of India’s Prime Minister Modi to Sri Lanka, the Chief Minister of the Northern Provincial Council who is hardly an angry young man or wild-eyed radical, expressed the long held view of the ‘moderate’ Tamil nationalists, that the 13th amendment is no solution and indeed the unitary state form is no solution as well. He does not argue for the full implementation of 13A or even for 13 Plus, but precisely for a new start line, somewhere beyond the 13th amendment and the unitary state itself.

The transcript of correspondent Meera Srinivasan’s interview with Chief Minister Wigneswaran as published in The Hindu, yields some crucial insights. The Chief Minister opines that “…Thirteenth Amendment can never be the final solution…We would recommend to him that it is time to reconsider the 13th Amendment, which was a fall out from the Indo-Sri Lanka Accord of 1987 and to replace it with a more dynamic system, which would ensure maximum power sharing for the North and East…Under our unitary constitution there is no chance of our performing the way Hon’ Modi performed…Especially the inadequacies of the Thirteenth Amendment would no doubt be understood by him. His visit and understanding would be very vital in the ultimate finalization of our constitutional problems.”(The Hindu March 12, 2015)

Mr. Wigneswaran attempts to turn the issue of devolution into a trilateral negotiation between New Delhi, Colombo and Jaffna, which is precisely the mistake that fuelled the backlash in the South and catalyzed the dissolution of the Northern Council by President Premadasa in 1990. He urges that “…There should be talks among the Indian Government, Sri Lankan Government and the NPC, without taking refuge under protocols…” (Ibid)

For a former member of Sri Lanka’s Supreme Court, the Chief Minister shows a disconcerting capacity for contradicting himself—and advancing contradictory arguments- within a single paragraph when he says that:

“…We expect him to take cognizance of the evolution and changing contexts since the signing of the Indo-Lanka Accord of 1987 particularly taking into consideration the historic communication late TULF Leaders Amirthalingam and Sivasithambaram and present TNA Leader Sampanthan had addressed to the then Indian Prime Minister, late Shri Rajiv Gandhi on 28 October 1987, pointing out how hollow and inadequate the 13th Amendment promulgated by the former Sri Lankan President J R Jayewardene had been and sought the then Indian Government’s intervention on behalf of the Tamils of North East Province of Sri Lanka…In my opinion, the situation prevailing in North-East Provinces in SL today is almost akin to the context that prevailed then, meaning July 1987!”(ibid)

So is the context “changing” or is it “almost akin” to the context that prevailed in July 1987? If it is the former (“change”), what are the new factors—in the wake of a decisive military defeat, mind you— that would make for qualitatively enhanced devolution? If the perception is the latter (“continuity” with ’87), there is a serious lack of grasp of manifest reality. This is a problem of collective mentality; a problem of social psychology.

Whichever it is, the Chief Minister recalls a quintessential continuity of the stance of moderate Tamil nationalism, namely that the 13th amendment, which was in point of fact the best deal that Delhi could secure for the Tamils of Sri Lanka under conditions far more favorable to the latter, was simply not enough even at the get go, in ’87 itself. So the problem was never that successive Sri Lankan administrations did not fully implement the 13th amendment. The 13th amendment making for provincial semi-autonomy was seen as inadequate before it had been tried out! The critique of the 13th amendment was a priori! How is that even possible? That is because it didn’t correspond to the collective political self-image of the northern Tamil community. What we have therefore is a permanent political condition and mindset, that of hyperinflation of Tamil expectations.

It is the Buddhist philosophy I learned from my grandfather (which, as Jesuit theologian Aloy Pieris has points out, in no way contradicts the Catholic faith of which I am an adherent) that makes me look for the chain-like trail of Cause and Effect, and led me to the quote from Sir Ponnambalam Arunchalam which exposes the founding of the expansionist, unprovoked Tamil Zionist project and proves that Sinhala nationalism was an effect, a defensive reaction, not the/a cause of our protracted crisis.

Let us revisit Sir Ponnambalam Arunachalam’s founding statement of the Ceylon Tamil League, in 1922: “…It has far higher aims in view, namely to keep alive and propagate these precious ideals throughout Ceylon, Southern India and the Tamil Colonies, to promote the union and solidarity of Tamilakam, the Tamil Land. We should keep alive and propagate these ideals throughout Ceylon and promote the union and solidarity of what we have been proud to call Tamil Eelam…All this requires heavy outlay of money for which I trust the Tamil Community, and especially its wealthier members here and in the Federated Malay States, will contribute liberally.”(

Does Arunachalam’s discourse sound like a pre-emptive call for justice, equality of treatment as individual citizens and guaranteed rights, including regional autonomy, for a national minority? Hardly!

What are the “higher aims” and “precious ideals” that Arunachalam’s clarion call sets out: that of a united Ceylon or humanity perhaps? No, it is those of “the union and solidarity of Tamilakam, the Tamil Land”. Is this not mono-ethnic nationalism, well before Independence or its eve/horizon (1944)? How is the Tamilakam or Tamil Land defined? Where pray, is the “Tamil Land” and what is it? It is quite clearly a combination of Ceylon (or parts of it), Southern India and the Tamil colonies (whatever those were) and the Federated Malay States. Is this not a combination of irredentism and expansionism? Is this not a vision of a Greater Tamil Eelam?

When Ponnambalam Arunachalam talks of “what we have been proud to call Tamil Eelam” does it not mean that the term has been around even before? And given his explicit geographic description is it not clear that this is certainly NOT a mere synonym for the Tamil speaking areas of Ceylon and within a united Ceylon? If so, where then would Southern India, and the Tamil colonies, not to mention the Federated Malay States, come into the picture?

What are the implications for this island and its ethnic majority the Sinhalese of a project that explicitly links Ceylon, Southern India, the ‘Tamil colonies’ and the ‘Federated Malay Tamil states’? Is this not a global strategy of marshaling the global Tamils not merely to countervail natural Sinhala preponderance on the island but also to hegemonize and dominate them? Is it not to create a global Tamil bloc with and for the Ceylon Tamils, that vastly outnumbers the Sinhalese, is capable of bringing overwhelming weight and force upon them, rolling back their natural status as the majority on the island—their only home base? Is this not a strategy of swamping and politically burying the Sinhalese under a globalized, demographic and geopolitical‘human wave’?

What will be the outcome of the long, continuous Arunachalam-Wigneswaran Tamil project? Will it not be to return to the colonial social compact? Will it not be to install a de-nationalized elite in power in Colombo (wearing a native mask), backed by a multinational power consortium led by the West in which the Tamil Diaspora has an electoral stake-holding? Will it not be to cut the island off from its staunch allies, the Eurasian powers China and Russia, which enhanced the island’s autonomy? Will it not be to make Sri Lanka dependent on precisely those external powers—or an axis of such external powers— which have a large embedded Tamil population, indigenous or expatriate? Will it not be to weaken the strong, moderately centralized Sri Lankan state through the 19th amendment? Will its final outcome, visible on the horizon, not be to reduce the Sinhalese to a subaltern status (to use Gramsci’s term) in their own land?

If this is not an existential threat to Sri Lanka as a country, a state and the Sinhalese as the vast majority of its inhabitants, what on earth would constitute an existential threat? When Arunachalam says “we” should keep alive and propagate these ideals throughout Ceylon, is this not precisely what “we” have done, through Prabhakaran and Balasingham, right up to Wigneswaran?

If so, is it Mahinda Rajapaksa and/or the Nugegoda speakers and other progressive nationalists who should be attacked for propagating notions of “we” and “they”? Are we not merely patriotic Realists who are responding defensively to an aggressive, expansionist and explicitly cross-border ideology and project of long standing?

Are not the ideologues and spokespersons of the new government trying to obscure this existential threat and lull the majority of this country into a false sense of security? Isn’t this precisely the ideological condition that was inculcated two hundred years ago in 1815 and permitted one and a half centuries of colonial domination of our nation and peoples? Is this not a situation that required and once again requires the posing of the question that the Tibetan Bhikku S. Mahinda posed in his ‘Lanka Maatha’: “Have your eyeballs been struck by lightning, you Sinhalese?”
The Island (online), March 14, 2015, 4:22 pm

“Uncle” Ranil-gay Aan-duwa Bang(s)a-well-la!

March 15th, 2015

H. L. D. Mahindapala

When Arjun Mahendra was appointed as Governor of the Central Bank he, being a shrewd PR operator, made it known to all and sundry that he was on very close terms with Ranil Wickremesinghe, the Prime Minister, by referring to him as “Uncle Ranil”. Every other sentence began with “Uncle Ranil told me….this and this” And ended with “I told Uncle Ranil this and that..” But within  days of his appointment the “Nephew” has pushed his “Uncle” over the precipitous cliff. The  “Uncle”-“Nephew” team is now going down in a free fall. It proves all over again the old dictum of W. Dahanayake that the UNP is an “Uncle” – “Nephew” Party.

“Uncle Ranil” must take responsibility for the fiasco of the mega-million deal in which his “Nephew” is  involved. Thjis is another example of “Uncle Ranil” has gone out of  his way to tuck under his sarong stray snakes running elsewhere.(Aha-ka yana nye aran redda ass-say da-gan-nawa).  R. Paskaralingam, the other so-called financial wizard who runs away each time Ranil falls from power, has also come back and is now inside “Uncle” Ranil’s sarong. His reputation is well-known to businessmen who had dealt with him. It is common knowledge that he leads a life of splendid isolation in UK. On whose money? So why did “Uncle” Ranil bring these snakes from abroad and tuck them inside his sarong?  What is it that they can do – or have done – which the locals can’t do? Why is he trying to commit suicide so early when the due date for his natural demise is at the end of  April 23, 015, the end of the magic 100-days which he promised would usher in the political nirvana.? When the next election campaign begins After 23rd will he dare go before the business community and promise to deliver another nirvana with a cleaner administration?

No one is to be blamed for ruining the image of  the “Yaha-pala-naya” (good governance) other than “Uncle” Ranil. He is the one who is running the Maithripala Sirisena, the SLFP  and the government. He is the one who recruited his “Nephew” from Singapore, knowing his relationship with Raja Rajaratnam, the jailed insider trader in US. Clearly, insider trading is nothing new to Mahendra. It can’t get any closer than that of his son-in-law grabbing  the lion share of the bond market. And “Uncle Ranil” alone should take responsibility for the insider trading scandal.

As if that is not bad enough his Finance Minister, Ravi Karunanayake, has, flouting all known decent  norms – forget the promises of running a clean administration within 100-days  – appointed his brother-in-law, T. M. R. Bangsa Jayah, an ex-Police Sergeant to a Rs. 600,000 per mensem directorship in the Sri Lanka Insurance Corporation. This is the last straw that breaks the charter of a pure administration within 100-days. “Uncle Ranil” has appointed Ravi Karunanayake into the key position of Finance Minister knowing that there is case of money laundering linked  – surprise!! surprise! – to Raja Rajaratnam, the jailed insider trader in US. This is as good as “Uncle Ranil” appointing Gonawila Sunil, convicted rapist, as an assistant in his Ministry of Education in the days when his uncle, J. R. Jayewardene, was President. Everyone knows  that it was his Nephew’s intervention that influenced his Uncle “JRJ” to release Gonawila Sunil.

All this adds up one simple fact:   the Wickremesinghe-Sirisena government is now “Bang(s)a-well-la”! The Central Bank scandal and the appointment of  a Police Sergeant as a director of the state run insurance company are sufficient to make the accusations against Mahinda Rajapakse look like pin pricks. The disillusionment in the electorate, particularly among the middle class, will ensure the return of Mahinda Rajapakse. a one-horse race.

It can be reasonably assumed that “Nephew” Mahendra would not have fallen into disgrace before he could even warm the seat of the Central Bank if he was not banking on the support of “Uncle” Ranil. It is also absolutely clear that “Nephew” Mahendra’s bonds (pun intended) with his son-in-law, Aloysius, is far stronger than with his “Uncle Ranil”. This marks the beginning of the end of “Uncle Ranil” claim to run a pure administration. His promise of delivering the pure and uncorrupted political nirvana within 100 days has come to an end within almost 50 days. What a fall for a man who boasted of his capacity to run the economy efficiently and without corruption! Unless the committee appointed to whitewashes the mega-million deal there is no way that “Uncle” Wickremesinghe can bring back his “Nephew” to head the Central Bank again.

What is alarming is that “Uncle Ranil” has so far not asked for the resignation of his “Nephew” nor has he resigned as the head of the Finance Ministry. Since he knows the Westminster rules like the back of his hands he should know that even a whiff  of scandal of this magnitude should oblige him to resign. Nor has Ravi Karuanayake justified the  appointment of his brother-in-law, Bangsa, to the directorate  of the Insurance company.

The appointments made by “Uncle Ranil” and Ravi Kruananayake raise three questions: 1. Aren’t there competent Sri Lankans who are better than Arjuan  Mahendra and Paskaralingam to handle the finances of the nation? 2. What is President Maithripala Sirisena, the High Priest of “Yaha-pala-naya”, doing to remedy the situation? and 3, Has the President’s own action of appointing his brother to head the Sri Lankan Telecom tied his hands and prevented any possibility of taking action against his Prime Minister and Finance Ministers for violating the basic principles which he preached as if they are the revised precepts of political “dasa seela”?

The shenanigans of the two leaders of the “Yaha-pala-naya” makes a mockery of the pure principles promised to the electorate. The President and the Prime Minister have jointly sabotaged their own future. They stand exposed not as members of a pure regime willing and able to change the corrupt political system but as abusers of power to feather their own nests.

The entire campaign of the President and the Prime Minister was based on the single slogan of making a “difference” – “when-a-suck. But the electorate is still waiting for the promised “when-a-suck”.  The rate at which the two leaders are violating the principles announced in the “when-a-suck” makes it amply clear that the promised “when-a-suck” will never see the light of the day – not in 100 days. Nor in a another 1000days or more.

In short, the two leaders played out the electorate with bogus promises they could never achieve. Instead of giving the promised “when-a-suck” they have they have taken the electorate to the biggest ride of their lives. There is no “when-a-suck” in sight. They have jointly created only a disillusioned electorate of “when-a-suckers” who are now repenting for the change they made unwittingly.

ශ්‍රී ලංකාව අරාජිකත්වයේ පාමුළ ?

March 15th, 2015

Callystus Jayatillake 

වත්මන් ආණ්ඩු සභාගයේ තිබෙන පිරිමැසිය නොහැකි න්යාය පරස්පරතා ඉතා නුදුරේ දීම ශ්රි ලංකාව අත්කරගෙන තිබෙන ආරක්ෂක හා ආර්ථික ජයග්රහණ ආපසු හැරවිය හැකි මට්ටම දක්වා පැතිර යාමේ අවදානමක් මතු තිබේ. විශේෂයෙන් දැනට න්යායික මට්මේ පවතින පතුල නොපෙනෙනෙ තරම් වන පරස්පරතා පූර්ණ ප්රාගෝගික ක්රියාමාර්ග දක්වා වර්ධනය වුවහොත් කෙනෙකු සිතනවාට වඩා අසුභවාදී විපාක ජාතියට රැගෙන එනු නියත …. එජාපය, හෙළ උරුමය, මුස්ලිම් කොන්ග්රසය, දෙමළ ජාතික සංධානය, කුඩා අන්ත වාංමාංශික පක්, වාමාංශික ඇකඩමික් කණ්ඩායම් යන මේවා කිසි දිනෙක එක් තබා ගෙන ජාතික සංවර්ධන ඉලක්ක පසුපස හඹා යත හැකි නොවේ. ඔවුන් උඩට පහළට දිගට හරහට ජාතික රාජ් අදිනු ඇත. යාන්තම් නැගී එන සංවර්ධනයේ ලංකාව වන් තැනක තිබෙන රටකට ප්රබල න්යෂ්ටියක් නැති එවැනි අරාජික සංධාන විනාශකාරී .

මහතිර් මොහොමඩ් මැලේසියාව අද තිබෙන තැනට ඔසවා තැබීමේ දී ප්රජාතන්ත්රවාදය, සිවිල් අයිතිවාසිකම්, දූෂණය වැනි මහින්ද මුහුණ දුන් තරමේ අභියෝගවලට මුහුණ පෑවේ . මහතිර්ගේ මුදල් ඇමතිවරයා වන අන්වර් ඊබ්රහිම් යොදා ගනිමින් රට ආපස්සට හැරවීමට ඇමරිකාව හා බ්රිතාන් ප්රමුඛ රටවල් උත්සාහ කළ ශ්රී ලංකිකයින් මෙන් මැලේසියානු ජනතාව කුමන්ත්රණයට හසු වූයේ නැත. බැරී වේන් (2010) මහතිර්ගේ චරිතාපදානය ලියමින් මෙසේ ලියයි: නැගී ජීවන මට්ටම, ආචාර්ය මහතිර්ගේ රුව සහිත ගොඩනැගිලි හා මැලේසියානු ජාතික අභිලාෂයන් නොවළහා ආරක්ෂා කිරීම වැනි දෙය තාක් රට තුළ නොවූ විරූ ජාතික අනන්යතාවක්, ප්රෞඩබවක් හා ආත්ම විස්වාසයක් ජනිත කළේ . ඔහු මැලේසියාව, ලෝක සිතියම මත, බොහෝ මැලේසියානුවන් ආදරය කරන තැනක ස්ථාපනය කළේ . මහින්ද රාජපක් කළේ මෙය නොවේ ?

ගැඹුරු දේශපාලන පරස්පරතා නිදහසින් පසු වසර 60 තුළ ලංකාව තුළ පැවතුණි. විශේෂයෙන් ජේ ආර්, ප්රේමදස හා චන්ද්රිකා යුගවල දී රට එක් දිශානතියක් කරා යොමු කොට බෙදුම්වාදය පරාජය කළ නොහැකි වූයේ එකී පරස්පරතා අතික්රමණය කළ නොහැකි නායකත්වයක් රට තුළ නොතිබූ නිසා . එහෙත්, බෙදුම්වාදය පරාජය කිරීමට ඉන් පසු රට දැවැන්ත සංවර්ධන ඉලක්ක වෙත රැගෙන යාමට මහින්දට හැකි වූයේ මෙකී විනාශකාරී පරස්පරතා ජාතික රාජ් ඒකකයට හානි නොකරණ දුරක තැබීමට ඔහු සමත් වීම නිසා . මහින්ද සියළු දෘෂ්ටිවාද එක් තැනකට ගොනුකරමින් ෆ්රැන්සිස් ෆුකුයාමාගේ අර්ථයෙන්ඉතිහාසය අවසන් කළේ ’. එහෙත්, මහින්දගෙන් පසු බලය ගත්තේ ඔහුගේ දෘෂ්ටිවාදයට කට්ටි පනිමින් සිටි මෙරට සමාජසංස්කෘතික මූලයන්ගෙන් බහිෂ්කරණය වූ ආන්තික (marginalized) පිරිසකි. ලාංකේය ඓතිහාසික මුල් තමා විසින් සිඳ ගැනීම හේතුවෙන්මහින්ද තන්ත්රය තුළට පෑහීමට නොහැකි කලක් ස්වයංකොන්කරණයකට පත්ව සිටීම නිසා ඇති කරගත් මහින්දට එරෙහි ජන්මාන්තර වෛරය මෙම කණ්ඩායමේ පොදු දේශපාලන අවිය විය. එජාප, ජවිප, හා හෙළ උරුමයට අයත් බහුතර පොදු ජන ඡන්ද දායකයා තම නායකයින් සේ මෙවන් ආන්තික මනෝභාවයන් සිය කැමැත්තෙන් දරණු නොපෙනේ. එහෙත්, තම නායකයින්ගේ කියුම් කෙරුම් හා සමපාත වීමට සිදුවීම නිසා ඔහු වත්මනෙහි සිටින්නේ දැඩි අනන්යතා අර්බුදයක .

පුද්ගලික අනන්යතා අර්බුද මෙසේ දිස්වන විට සාමූහික වශයෙන් වන අනන්යතා අර්බුදයකට හංස පාක්ෂිකයින් දැන් මුහුණ දී තිබේ. මහින්දට සාපේක් තමා ගොඩ නැගීම හේතුවෙන් මහින්ද නැති තැන තමා යනු ඇත්ත වශයෙන් කවුදැයි තමන්ට හඳුනා ගැනීමේ දැවැන්ත අභියෝගයයි. රන්ජන් රාමනායක, වසන්ත සමරසිංහ වැනි නොමේරූ මන්ත්රීවරුන්ගේහොරු ඇල්ලීමේ මෙහෙයුම්හරහා හංස සංධානය ඉටුකර ගනිමින් සිටින්නේ ඇත්ත වශයෙන් හොරු අල්ලා ගැනීමේ කාර්යක් නොවතමා අල්ලා ගැනීමේකාර්යයි, එනම් තමා කවුදැයි හඳුනා ගැනීමේ කාර්යයි. සියළු පාපයන්ට වග කිවයුත්තා මහින්ද බවත් එනිසා ඔහු අත් අඩංගුවට ගතයුතු බවත් කියමින් ඇතැම් ඇමැතිවරුන් තවදුරටත් මහින්දට එරෙහි වෛරය වැපිරීමට උත්සාහ ගන්නේ තම සන්ධානය නුඳුරේ දී කැඩී බිඳී යතැයි යන බිය නිසා .

පසුගිය දින කිහිපය තුළ ආණ්ඩුවේ ක්රියාවලිය මදක් නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් පවතින සභාගයේ අභ්යන්තර පරස්පර මනාව දත හැකි . උදාහරණයක් ලෙස මැතිවරණ සමයේ දැඩි විවේචනයට ලක් වූ මහින්දගේ පෝර්ටි සිටි පිළිබඳ කැබිනට් ප්රකාශකවරයා එකක් කියන විට අගමැතිවරයා පාර්ලීමේන්තුවේ දී අනෙකක් කියන්නේ . ජවිප නායක අනුර කුමාර කියන්නේ තෙවැනි කතාවකි. ඇමති අර්ජුන රණතුංග සිව්වැන්නකි. ලක්ෂමන් කිරිඇල්ල ඇමතිවරයාට අනුව වත්මනෙහි එවැනි ව්යාපෘථියක් මෙසිරිලක පවතින්නේ නැත. හෙළ උරුමය මේ පිළිබඳ හඬ ඇසෙන තරම් නිහඬ . තවත් සටන් පාඨයක් වූයේ හොරු, කුඩුකාරයින් හා එතනෝල්කරුවන් . එසේ සිටිතැයි කියන වුන් අඩංගුවට ගන්නැයි රංජන් රාමනායක, හා හිරුණිකා ප්රේමචන්ද් වැනි අය දිනපතා මාධ් හමුවේ දෙස් දෙවොල් තබති. එහෙත් රජය කරවන කිසිවෙකු මෙම ප්රකාශ බැරෑරුම් ඒවා ලෙස සලකන බවක් නොපෙනේ. මේ අතර, මෛත්රීපාල සිරිසේන ජනපතිකරවීම සඳහා සුවිසල් සේවයක් කළ දෙමළ සංධානය උතුරේ සිට ලංකා රාජ්යයට එරෙහි සමූල ඝාතක චෝදනා අඩංගු ප්රඥප්තියක් සම්මත කරගන්නා විට රාජිත ඇමැතිවරයා එය විවේචනය කරනු පෙනේ. තව බොහෝ පරස්පරතා . ප්රශ්නය වන්නේ මෙවන් තත්වයක දී, කුමන පාර්ශවය නියෝජනය කරන මතය රජයේ මතය ලෙස ගන්නේ යන ගැටළුවයි. උදා; ලෙස වරාය නගර ගැටළුවේ දී අප අත්පොළසන් දිය යුත්තේ රාජිත ඇමැතිවරයාට අගමැතිවරයාට ? සමූල ඝාතක ප්රඥප්තිය හමුවේ උතුරු පළාත් ජනයා විසින් පිළිගත යුත්තේ තමාගේ පළාත් සභාව එසේත් නැතිනම් තමා විසින් පත්කළ ජනාධිපතිවරයා ?

මේ අතර, කරලියට නොපැමිණිය සැඟ වී තිබී එළියට ඒමට නියමිත පරස්පරතා බොහෝ . එක්සත් ජාතික පක්ෂය නවලිබරල් . ජවිපය හා මෙම රජය පත්කිරීමට දර දිය අදින හා ඇදි විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සම්මේලනය වැනි සංවිධාන වාමාංශික බව කියවේ. (වත්මන් ජවිපය වාමාංශික දක්ෂිණාංශික යන්න නිශ්චිත කිව නොහැකි . අධීරාජ්යවාදී ඇමරිකාවට එරෙහි තිබෙන එකම විකල්ප කඳවුර වන චීනය හා රුසියාව ජවිපයට නයාට අඳු කොල සේ පෙනීම මෙම සැකයට හේතුවයි. වසන්ත සමරසිංහ රුසියානු තානාපති කාර්යාල භූමියට එරෙහි රන්ජන් රාමනායක භූමිකාව කරන අතර අනුර කුමාර චීන පෝර්ටි සිටිය කෙසේ හෝ වළකන බවට සපත කරයි). මෙවන් පසුබිමක ජවිපය වැනි පක් සාම්ප්රදායික පුද්ගලික විශ්වවිද්යාලවලට එරෙහි . එහෙත් නවලිබරල් එජාපය මෙම මතයේ නැත. ඔවුන් ශ්රිලනිප රජය ඉක්මවා පුද්ගලික විශ්වවිද්යාල ව්යාපෘතිය ඉදිරියට ගෙන යාමට නියමිත . පසුගිය අයවැයෙන් අධ්යාපනය සඳහා වත්මන් රජය මහින්දට වඩා රුපියල් බිලියනක් පමණක් වෙන් කොට අධ්යාපනයටසියයට 6 ක් ක්රමානුකූලවදෙන බව කියූ දේශපාලන පොරොන්දුවට ෆූටා වැනි සංවිධාන මුදල් අමාත් රවී කරුණානායක වෙනුවෙන් උත්මාචාර වෙඩිමුර පවත්වන විට අධ්යාපන අමාත් අකිල විරාජ් කාරියවසම් විසින් සියයට 6 සටනට කණේ පහරක් ගසමින් මේතාක් නොවූ විරූ ලෙස පාසැල්වල මුදල් එකතු කිරීමට නෛතික බලයක් ලබා දෙමින් චක්රලේඛයක් නිකුත් කර තිබේ.

මේ මසක් වැනි ඉතා කෙටි කලක් තුළ මතු පරස්පරතා පිළිබඳ රට දන්නා කාරණා . එහෙත් මේ වන විට සැලසුම් කරමින් යන තවදුරටත් විදේශ ණය ලබා ගැනීම් වැනි එකී නොකී බොහෝ කාරණා කරලියට ඒමට නියමිත තිබේ. හෙළ උරුම නායකයින් විසින් සැදූඒක පුද්ගල ණය උගුලසියයට සියයකින් වැඩි කිරීමට සිදුවන කාලය වැඩි ඈතක නොවේ.

මේ අතර, රුපියල් 350 සහතික මිලක් නියම කළ රබර් මිල දැන් මහින්ද රජයේ 300 න්ද බැස 220 වී තිබේ. රුපියල් 80 සහතික මිලක් නියම කළ තේ දළු කිලෝවක මිල රුපියල් 55 කි. ඩීසල් හා පෙට්රල් මිල අඩු වූව එළවලු හා සෙසු බොහෝ පාරිභෝගික භාණ්ඩවල මිල අඩු වූයේ නැත (කොත්තමල්ලි හා උඳු වැනි දෙය අපගේ සාමාන් ගොසරි ලැයිස්තුවේ නැත) සහල් මිල එන්න එන්න වැඩි වෙමින් තිබෙනු පෙනේ. මේ අතර, සරදියෙල් වැනි බදු ප්රතිපත්ති, ආර්ථික කළමනාකරණ දුබලතා හා ඉදිරියේ දී අපේක්ෂිත අස්ථාවර ආර්ථික ප්රතිපත්ති හේතුවෙන් ලංකාවේ කොටස් වෙළඳ පොල කඩා වැටෙමින් තිබේ. මේ සියල්ල නිසා මහා පරිමාණ විදේශ ආයෝජන ලංකාවට පැමිණීම පිළිබඳ නව සැක සංකා මතු වෙමින් තිබේ.

මේ සිදු වෙමින් තිබෙන්නේ අප විසින් ඉහත සාකච්ඡා කරන ලද න්යාය පරස්පරතා කෙමෙන් ප්රායෝගික තලයට සේන්දු වීමේ මූලික සලකුණු නොවේ ? ශ්රී ලංකාව පිළිබඳ ජාතික හැඟීමක් නොමැති පුද්ගලයින්ගේ ක්රියා නිසා විනාශ වීමේ අවධානමට ලක් තිබෙන ශ්රී ලාංකික ජාතික අභිලාෂ නොවේ ?

To My President Mahinda Rajapksa

March 15th, 2015

Ranjit Wickremeratne

Yes we all know that you lost the fight but how you lost only few people knows and I hope one day the truth will come out as the time goes by. Mr.President I think two months is more than enough to digest the lost. Now is the time for you to stand up in your two feet brush off your old-self and return back to the stage with a new look. We are waiting for that to happen and to welcome you with open arms. Come Mr.President, we need you more than before because we can see the danger looming ahead on our soil because of the current Govt’s policies and too much involvement by the international community in our affairs bringing disharmony in to our communities.

We all know why you lost the elections,main thing was believing in bogus astrology and then calling for early elections and took easy without taking action on those who back-stab you. You should have investigated Sirisena,Rajitha and Champika on their crossovers to the other side and who financed them and who was involved in those transactions etc. There were reports about a coup and foreign money involvement thru foreign Embassies. American,British & Indian involvement one way or the other on the elections before and after.

You should have stayed until the end of your presidency in two years time. During the two years you would have kicked out the bad guys and made changes in the constitution for some degree. You should have made corrupt free Govt within that period and go for fresh elections. You kept an old sick guy as Prime Minister for too long and that too was a mistake in your part Mr.President. You gave too much free hand on day to day affairs and control to your family members and that too was a reason for your downfall Mr.President. When UNPer’s asked to postpone the elections you refused it because you were sure of winning the elections. You should have postponed it atleast for some times till you study the situation and prepare for the battle. Also you should have waited till Pope’s visit as you were the one who invited pope to this country. When you had two third majority you would have scraped 13 completely and listen to the voice of the patriots of this country. 13 is the most important issue for the mainly Sinhalese. This shouldn’t be there at all period. This is the wish of the majority except the ungrateful Tamils & Muslims. You have done an immense service to the nation and we appreciate that very much although some have forgotten so quickly. Ending the war was enough for me and for millions of patriots in this country but unfortunately some were there who loves their stomach than their country of birth. That was the most unfortunate thing I have ever witnessed forgetting the country and giving their vote thinking of their big stomach and their big salaries which was promised by traitors to the land.

So many patriots who loves you and the country are working tirelessly to bring you back to the stage and wimal,Vasudewa,Gamampila, Dinesh were the leaders among them. I hope many from the party will join one by one on later stage as they slowly come to understand the need of your comeback. It’s a matter of time before these Yahapalana traitors will do the same mistake they did during their tenure in office last time in 2004. We have never seen foreigners (Diplomats & NGO’s) come and go as they pleased like this before except during war time and interfering in our affairs openly and directly. We have a Govt which allowed McCray in channel four to come and film a movie about the war crimes which we were accused of and take it back to London and release it. We saw him going personally to Downing street and asking Sri Lankan President whether he likes to have a copy of that movie. It’s disgusting for allowing such people to come and go as they pleased. He is not the only one but so many who worked against us during the war and after is visiting the island nation more than before. It’s not a good sign specially for us the Sinhalese. We are afraid for your safety and our war heroes because of the unpredictable Govt we have today collaborating with our enemies openly. Their only motive was to destroy you completely and Govern this country as their own property. We cannot allow such a thing to happen and we need a leader to guide us for the sake of the country we love so much and our wish is to have you back and fight these evil elements who have come to destroy the unity of our peoples. Please Mr.President listen to the voices of the people who actually loves this nation. We all know who are the characters in this Yahapalanaya. They talk of your corruption while they were the most corrupt politicians in the history of politics in Sri Lanka. Chandrika,Azad Saly,Wickremabahu,Mangalaya,Fonseka,Anura Kumar,Rajitha and many in the Yahapalanaya do not have any major support from the public. They are there by force just to create problems for the country  assisted and financed by NGO’s,Indians and the west who were against you and your Govt for eradicating Prabakaran and his murderers. Patriots to this country are waiting for your return and you may have seen in “Nugegoda Man” rally’s the foursome was arranging around the country. We attend to those rally’s not because of S.L.F.P or any other party purely because of you “MAHINDA” the man who saved our Motherland from ruthless Tamil terrorists.

Yahapalana traitors did everything unconstitutional from the beginning and people knows about it but cannot do anything because of promised S.L.F.P support during the 100 days. We are not happy for giving up your party presidency to MY3 at all because he was a traitor to the party by leaving it and contesting with the party President Mahinda Rajapksa in the last Presidential elections. He was the one who left the party not you and CBK too has nothing to do with S.L.F.P as she was away in another country for so long saying she was ashamed to call a Sri Lankan. You should fight for the membership if they tried to remove you from the party. If you stay in the party or not, millions will be behind you and support you in any future endeavors you decide. Already Tamils & Muslims are up in arms with their demands and hoping their dreams will come true under the Yahapalanaya. If you delay to come back there won’t be a country for us to call a home. Cameron,Modi,Obama and the rest in the west are waiting to grab a piece from our blessed land. They are instructing Yahapalana traitors to do this and that as if we are under their rule and our rulers say “YES SIR” “NO SIR” to everything they say like kindergarten kids because of their poor knowledge of English and other foreign policy matters. Most of the Minister’s were not qualified to work as Ministers and very few has experience to some degree. We are very proud to have you as our President not MY3 a puppet on a string who has brought shame to Sri Lanka by imitating Modi a leader of a another country. During your time we felt like heroes, outsiders respected us as Sri Lankans but now we are lifeless without a fearless leader like you MR.PRESIDENT so think of your supporters and the citizens of Motherlanka and come back to lead us to have a better place to live in peace and harmony with all races together as one big family.


Ranjit Wickremeratne

දහතුනට එහා

March 15th, 2015

නලින් ද සිල්වා

යාපනයට ගිය මෝදිට උතුරු පළාතේ මහා ඇමති විග්නේස්වරන් කීවේ දහතුන්වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට එහා යන විසඳුමක් ලබා දෙන ලෙස ය. මෝදී කොළඹ ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ පැවති උත්සවයක දී ඒ අදහස ම වෙනත් වචනවලින් ප්‍රකාශ කළේ ය. මෝදී ආවේ ලංකාව බලා කියා ගැනීමට නොවන බව පැහැදිලි ය. ඔහු අනුරාධපුරයට ගොස් ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේ වැඳ පුදා ගත්තේ ය. රුවන්වැලි මහා සෑයට ද වැන්දේ ය. ඒ සියල්ල අපි අගය කරමු. ශ්‍රී මහා බෝධිය සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියෙහි ද රුවන්වැලි මහා සෑය හෙළ බෞද්ධ සංස්කෘතියෙහි ද සකෛ්ත වෙයි. 

සිදුහත් කුමරු උපන්නේ දඹදිව ය. එබැවින් බුදුදහම අපට ලැබුණේ දඹදිවින් යැයි අපි පිළිගනිමු. එහෙත් අපට ඇත්තේ අපේ ම වූ බෞද්ධ සංස්කෘතියකි. අද එය සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය වෙයි. මිහිඳු මහා රහතන් වහන්සේ වැඩම කිරීමට පෙර මෙරට හෙළ බෞද්ධ සංස්කෘතියක් විය. ගැමුණු කුමරු අතින් හෙළ බෞද්ධ සංස්කෘතිය යම්කිසි ආකාරයකින් පුනරුත්ථාපනය කෙරිණි. එහෙත් නොබෝ කලකින් ම නැවතත් සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය ඉස්මතු විය.

ඒ කුමක් වුවත් බුදුදහම යම් ආකාරයකින් හා බෞද්ධ සංස්කෘතියක් රැකුණේ සිංහලයන් අතිනි. බුදුදහම හෝ බෞද්ධ සංස්කෘතිය හෝ රැක ගැනීමට අපි දඹදිවින්, භාරතයෙන්, ඉන්දියාවෙන් ආධාර, උපකාර, පිහිට නො පැතුවෙමු. ඒ අපට අපේ ම වූ බුදුදහමක් හා බෞද්ධ සංස්කෘතියක් ඇති බැවිනි. සිදුහත් කුමර්ැ කොහේ උපන්නත් බුදුන් වහන්සේ අපේ ය. බුදුන් වහන්සේ ගැන කියමින් බුදුදහම රැකගැනීමට යැයි කියමින් අපි දඹදිව පාලකයන් කරා නො ගියෙමු. ඒ අප අපේ රටට ඓන්ද්‍රිය ව බද්ධ වී සිටි බැවින් හා සිටින බැවින් ය. අපි ඒ වෙනුවට ධර්මපාලතුමාගේ නායකත්වයෙන් බුද්ධගයාව බේරා ගැනීමට ඉදිරිපත් වීමු.

අද මෙරට ජීවත්වන දෙමළ ජනයාගේ සම්භවය දහහත්වන සියවසෙන් ඔබ්බට නො යයි. ඔවුන් යාපන අර්ධද්වීපයට පැමිණියේ ලන්දේසීන්ගේ දුම්කොළ වගාවේ කෘෂිකර්ම කම්කරුවන් ලෙස ය. නැගෙනහිර පළාතට දෙමළ ජනයා ගෙන්වන ලද්දේ ඉංගිරිසින් විසිනි. කඳුකරයට දෙමළ ජනයා ආනයනය කරනු ලැබුයේ එයටත් පසුව ය. දෙමළ ජනයාට තවමත් මෙරටට ඓන්ද්‍රීය වශයෙන් බද්ධ වීමට නොහැකි වී ඇත. විශේෂයෙන් ම යාපන අර්ධද්වීපයේ දෙමළ නායකයන්ට නොහැකි වී ඇත. උතුරට දෙමළ ජනයා පැමිණීමට පසුව නැගෙනහිරට හා කඳුකරයට පැමිණි දෙමළ ජනයාට හා ඔවුන්ගේ නායකයන්ට තරම් ලංකාව හා බද්ධ වීමට උතුරේ දෙමළ නායකයන්ට නොහැකී වූයේ ඇයි?

උතුරේ දෙමළ නායකයන් තම ඊනියා ප්‍රශ්න ගැන මෝදිට කියන්නේ ඇයි? අනෙක් අතට මෝදී ඒ ප්‍රකාශවලට ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ ඇයි? වත්මන් දකුණු ඉන්දියාවේ දෙමළ ජනයාගේ බලපෑම එයට එකම හේතුව ද? මෙහි ඇත්තේ යටත්විජිතවාදී ප්‍රශ්නයකි. ඉන්දියාව නේරුගේ කාලයේ සිට ම උත්සාහ කළේ ලංකාව තම ප්‍රාන්තයක් කර ගැනීමට ය. අදත් ඉන්දියාවට අවශ්‍ය ලංකාව තම ග්‍රහණයට ගැනීමට ය. ඒ සඳහා ඉන්දියාව යොදා ගන්නේ උතුරේ දෙමළ නායකයන් ය. අනෙක් අතට උතුරේ දෙමළ වෙල්ලා නායකයන් ඉංගිරිසින් විසින් මෙහෙයවනු ලැබුයේ මුළු ලංකාවේ ම  නායකයන් බවට පත්කිරීමට ය. එය  වැරදී ගියේ සර්වජන ඡන්ද බලය ලංකාවට හිමි කර දීම නිසා ය.

විවාහයෙන් පසුව මනාලිය තම ඊනියා ප්‍රශ්න රැගෙන සෑම විට ම මව වෙත යන්නේ නම් එතැන විවාහයක් නැත. මෙරට දෙමළ ජනයාට ඇති ප්‍රශ්නයක් නැත. නැගෙනහිර හා කඳුකරයේ දෙමළ ජනයාට ඇති ප්‍රශ්නය කුමක් ද? අනෙක් අතට උතුරු පළාතට බලය බෙදා දීමෙන් බස්නාහිර හා අනෙක් පළාත්වල ජීවත්වන දෙමළ ජනයාගේ ප්‍රශ්න ඇත්නම් ඒ විසඳන්නේ කෙසේ ද? මෙරට ඇත්තේ එකම එක ප්‍රශ්නයක් පමණකි. ඒ ඉංගිරිසින්ගේ සුරතලුන් බවට පත්වූ උතුරේ වෙල්ලාල නායකයන්ට රටේ ම නායකයන් වීමට නොහැකි වීමේ ප්‍රශ්නය ය. වෙනත් චචනවලින් නම් ඉංගිරිසින් උතුරේ දෙමළ නායකයන්ට ඒ බලාපොරෙත්තුව දෙමින් සිංහල ජාතිකත්වයට එරෙහිව දෙමළ ජාතිවාදය යොදා ගැනීමේ ප්‍රශ්නය ය. ඒ ප්‍රශ්නය විසඳීමට මෙරටින් ඓන්ද්‍රීය වූ උතුරු දෙමළ නායකත්වයක් ඇති කර ගත යුතු ය. මෝදිට විසඳීමට මෙරට ප්‍රශ්න නැත.

නලින් ද සිල්වා

2015 මාර්තු 15


Rajitha’s son accused of ‘abducting’ underaged girl, She came to stay with us entirely of her own volition – Rajitha

March 15th, 2015

By Don Asoka Wijewardena  Courtesy Island

A 17-year-old Dinithe Aloka Ranasinghe, daughter of businessman Gamini Ranasinghe of Kirulapana was abducted on February 24, 2014 while she was returning home after school and her whereabouts had not been known since then.

Father of the victim, Gamini Ranasinghe, addressing the media yesterday blamed Health and Indigenous Minister Dr Rajitha Senaratne’s second son Eksath for the disappearance. He said Minister Senaratne and his family had been intimate friends for a long time before the incident.

Ranasinghe said his daughter had gone to school on Feb. 24 but never returned. Later he came to know that Minister Senaratne’s second son Eksath Ranasinghe (26) had taken his daughter to the official residence of Minister Senaratne.


Dr. Rajitha Senaratne, contacted for comment said that Gamini Ranasinghe’s daughter Dinithe Aloka Ranasinhe had to stay with them as she was forced to help the business activities of Gamini Ranasinghe. “Dinithe came to stay with us voluntarily and did not want to go back to her parents. It is not proper to accuse my second son of abducting her.

“Dinithe has given a statement to the police that she does not want to stay with her parents. I have never used my political power to harass Gamini Ranasinghe’s family. Let him complain to President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe. I am thinking of instituting legal action against Gamini Ranasinghe, who has given false information to the media,” Dr. Senaratne claimed.

Gamini Ranasinghe said that he had made a complaint to the Child Protection Authority about the issue and it gave an order for her to stay with her aunt in Piliyandala, because Dinithe was preparing for GCE O/L examination, but on February 4, 2014 she was again taken by Eksath from her aunt’s house.

Ranasinghe said he had lodged several complaints at the Peliyandala police station and police headquarters about the case but no action had been taken because Minister Senaratne had personally asked the police and the relevant authorities to refrain from taking any action.

Ranasinghe said that he was appealing to President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremasinghe to intervene in the matter to see that justice was done. He said his family had been in tears for a long time. “I am asking the media to help my family seek justice. I have tried my best to get the help of the police, but it is in vain because of political influence. My family and I have been mentally sick due to absence of my daughter. I hope justice will be done.”

Wikremesinghe overshadowed by Sirisena in Modi trip

March 15th, 2015

Courtesy ANI News

Colombo, Mar.14 (ANI): Prime Minister Ranil Wikremesinghe has had to take a back seat to President Maithripala Sirisena during the crucial and high profile trip of Indian Prime Minister Narendra Modi to the country.

Today, while President Sirisena was with the Indian Prime Minister during his visit to the sacred city of Anuradhapura, standing next to Mr. Modi was President Sirisena when the Buddhist monks chanted hymns at the sacred Maha Bodhi tree.

Mr. Modi’s counterpart, Ranil Wickremesinghe, was meanwhile, sitting with his pals and watching a schoolboy’s cricket match at the Sinhalese Cricket Club. He also did not go to Jaffna. He stayed away from the Indian media covering the Indian Prime Ministerial visit, quite aware that his controversial interview to an Indian TV channel had almost jeopardized Prime Minister Modi’s visit.

It may be recalled that PM Modi dropped the Maldives leg of his five-day Indian Ocean nations’ tour because of the political events in that country.

The Sri Lanka visit was top on Mr. Modi’s priority list and Wickremesinghe almost sabotaged that.

In the interview, he shockingly mocked the reporter when he said that if Indian fishermen strayed into Lankan waters, they were liable to be shot.

While the words were shocking enough, the blase manner of the Prime Minister was also off-putting. It was as if he couldn’t care less that he was talking about human lives, whether Indian or Sri Lankan.

What makes Wickremesinghe so cheeky? Perhaps his annoyance with the Indian leadership that chose to back Maithripala Sirisena instead of him who was more experienced to head the coalition. He was in India in August when he met with the BJP leadership as well as Home Minister Rajnath Singh.

Wickremesinghe is at loggerheads with the chief minister of the Northern Province, C.M. Vigneswaran. That was also probably one of the reasons why the Sri Lankan Prime Minister did not accompany the Indian Prime Minister to Jaffna.

Wickremesinghe is not comfortable staying out of the limelight. He has had to do that because the new coalition led by President Sirisena, of which he is a crucial part, is still in its honeymoon period and has the support of India and Sri Lanka.

The coalition has representation from all communities and is taking bold foreign policy steps. He is very much a part of those decisions. Having an over arching ambition or making any moves to destabilize the coalition would not benefit him in any manner. In fact, it would help former President Mahinda Rajapaksa, who is waiting and watching to make his next move.

Wickremesinghe and Sirisena together could thwart Rajapaksa’s return via the parliamentary election route that could take place in April-June this year. But if they split up, then not only is their political future in jeopardy, they also risk destabilizing India Sri Lanka relations. By Smita Prakash (ANI)

මෙන්න රාජිතලාගේ ගොන් පාලනය-

March 15th, 2015

Yahapalanaya News

ෆෙඩරල් ක‍්‍රමයට ලමා අපචාර කරමින් වාර්තාවක් තබා ඇති යහපාලක පරම්පරාවේ උරුමක්කාරයෙකු   තමගේ දියණිය සිර කරගෙන සිටින බව මවක් හා පියෙකු විසින් අද කොළඹදී මාධ්‍ය හමුවක් පවත්වමින් අනාවරණය කළා.අදාළ දැරිය සිරකරගෙන සිටින්නේ අමාත්‍යවරයා සහ ඔහුගේ බිරිඳ විසින් බවද එම දෙමාපියන් අනාවරණය කළා.(Video ව පහතින් නරඹමින්න )ළඟ මහ මැතිවරණයේදී කොළඹ දිස්ත්‍රීක්කයෙන් තරග වැදිමට නියමිතව සිටින ඔහු මේ වනවිටත් අමාත්‍යවරයෙකුටවත් නැති තරමට ආරක්ෂාව තරකරගෙන සිටින අතර ඊට හේතුව දැන් දැන් අනාවරණය වෙමින් තිබේ. රාජ්‍ය ආරක්ෂාව තබා ගනිමින් අහිංසක දැරියන් රැසක් දුෂණය කල ඔහු යහාපලන පිහිටෙන් යහතින් වැජබෙන කාලය දැන් අවසන් වී තිබේ.


Beating South Africa Again

March 15th, 2015

Dilrook Kannangara

South Africa is already beaten by both India and Pakistan. It stands to be beaten by the other South Asian giant, Sri Lanka. However, Team Sri Lanka must gear up for this do-or-die game well. Having only beaten minnows, Bangladesh and a hopeless England, Sri Lanka’s prospects are not good going into the Wednesday’s game.

Spin is the way to beat South Africa as Sri Lanka don’t have the calibre of fast bowlers Pakistan have. However, with an injury, Rangana Herath is not in his best condition for the highly demanding game. Although his stitches came out last Thursday, he may not be bowling as well. A repeat injury is very much possible. Another dedicated spinner must play in the match against South Africa.

Sachithra Senanayaka is ineffective after his action was questioned and cleared. He makes sure he stays within strict rules and as a result his bowling is mediocre. He gives away many runs and cannot take wickets. Seekkuge Prasanna is no different. Although no other spinner is available; the management must seek approval to take in HPT Kaushal who is already there. He is an uncapped ODI player but has played one Test match. He had a good domestic run. Sydney pitch was not very spinner friendly in the match against Australia but HPT Kaushal can achieve significant turn even in dull pitches. As two dedicated spinners play, that leaves out Nuwan Kulasekara.

Although Lahiru Thirimanna did well against minnows and weak teams, he survived initial drops by weak fielding. It is foolhardy to expect such lapses from South Africa! If the first wicket falls too soon, it needlessly exposes Sanga too early. Instead of Lahiru, Mahela must open batting with Dilshan. Lahiru can make his appearance at two down. At three down it should be Angelo who must bat a little higher in the order than usual.

Upul Tharanaga has been dismal in his performance. His performance suffers even more when under pressure. It makes sense to keep Kusal Perera in his place. Thought should be given to play him as wicket-keeper relieving Sanga if Sri Lanka bat second. Records have been set and there is no need to take chances. Unlike most other batmen, Sanga has a lower average and strike rate batting second.

Dushmantha Chameera must play against South Africa. Perera much like Mahela is indispensable unfortunately. He is useful in bowling middle overs and scoring a few quick runs. Both have been termed ‘big game’ players.

The team should be Dilshan, Mahela, Sanga, Lahiru, Angelo, Kusal Perera, Thisara, Rangana, Malinga, Dushmantha and a spinner.

Team Sri Lanka may find inspiration in Team Bangladesh which has many Sri Lankan inputs. Former Sri Lankan cricketers Mario, Chandika and Ruwan are behind Bangladesh’s strong performance. Every chance to hold on to a catch and make a runout must be taken. Poor line and length in bowling is unforgivable as Sri Lanka cannot match South Africa’s agility in fielding which cuts about 40 runs compared to Sri Lanka. Angelo must make intelligent bowling changes. Knowing Michael Clerk holds the record for the second best batsman against spin (Dhoni being the first), playing spinners against him was punished very badly. Not making rapid bowling changes when batsmen looked set to build a long inning was another shortcoming. Bowlers, especially fast bowlers must be encouraged regularly and get them to bowl to the field set up. If the toss is won, Sri Lanka must bat first. Showers are forecast for the afternoon and the evening. A reduced number of overs and resultantly a session of binge hitting is to be expected.

South Africa comes to play with a wounded pride. Memories of 1992, 2003 and recent defeats to India and Pakistan are fresh on their mind. But as the two other teams from the subcontinent showed, they are beatable. May the misfortunes of South Africa continue!


ජනාධිපතිවරණයට අපි දුන් මුදල් ජවිපෙ යටිමඩි ගැහුවා – ඇමරිකාව JVP misused American secret funds offered to Fonseka’s presidential election campaign- US

March 15th, 2015

lanka C news

ජනාධිපතිවරණයට අපි දුන් මුදල් ජවිපෙ යටිමඩි ගැහුවා – ඇමරිකාව

According to the leaked cable message produced by wikileaks Americans have claimed that JVP had misused American secret funds offered to Fonseka’s presidential election campaign

2010 ජනාධිපතිධුර අපේක්‍ෂක සරත් ෆොන්සේකාගේ මැතිවරණ ව්‍යාපාරය සඳහා ලබා දුන් අරමුදල් ජවිපෙ සිය භාවිතය සඳහා සොරකම් කර ඇතැයි විකිලීක්ස් අනාවරණයකින් හෙලිව තිබේ.

ඇමරිකානු රාජ්‍යතාන්ත‍්‍රික කේබල් පණිවුඩයක මේ බව සටහන්ව ඇති අතර එහි දැක්වෙන්නේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඉන්පසුව පැවැත්වීමට නියමිතව තිබූ මහ මැතිවරණයේදී සිය භාවිතයට ගැනීම සඳහා මුදල් ඉතිරිකරගෙන ඇති බවයි.

2010 ජනවාරි 1වනදා ඇමරිකානු තානාපති විසින් ලියා ඇති මෙම ලිපිය ‘ෆොන්සේකා ජයගතහොත් විය හැක්කේ කුමක්ද?’ යන්න උප සිරස් තලයක් ලෙස සටහන් කර තිබේ.  එහි දක්වා ඇත්තේ මැතිවරණය සඳහා ඉදිරිපත්ව සිටින එක්සත් ජාතික පෙරමුණු සන්ධානය මහ මැතිවරණය සඳහා එක්ව තරග නොකරනු ඇති බවට ප‍්‍රාදේශීය දේශපාලන විශ්ලේෂකයින් මත පළ කර ඇති බවයි.

ජනපතිවරණ අරමුදල් සොරාගන්නා ජ.වි.පෙ සතු බිම් මට්ටමේ සංවිධාන හැකියාවද මහ මැතිවරණයේදී වාසි සහගත වනු ඇති බව එහි දක්වා ඇත.





E.O. 12958: DECL: 01/10/2020

     B. COLOMBO 7
     C. COLOMBO 2
     D. 09 COLOMBO 1152
     E. 09 COLOMBO 1145
     F. 09 COLOMBO 1139

COLOMBO 00000021  001.8 OF 003


Fonseka's Manifesto

1. (C)  Presidential candidate Sarath Fonseka released his
campaign "manifesto" on January 7, a full-color 22-page
brochure, which contained a strong condemnation of President
Rajapaksa, largely on grounds of corruption and family
patronage.  Post contacts have said the manifesto would be
published in all three local languages and widely
distributed.  The manifesto talks about "believable change"
and contains promises on economic reform, government reform
and social welfare improvements.  As detailed below,
Fonseka's publication is rather thin on explanations of how
he intends to pay for many of the economic and social-welfare
initiatives he promises.  There are a number of other
governmental reforms, however, which could be implemented
with little or no financial burden on the government.
Whether or not a victorious President Fonseka would have the
political capital needed to achieve these reforms remains to
be seen and would be dependent on a compliant parliament.
With parliamentary elections due within several months, the
exact shape of any future Fonseka-era parliament is far from
clear at present.


2. (C) The Fonseka manifesto promises a number of
governmental reforms, which if carried out would appear to at
least begin addressing many of the major concerns held by the
international community and human rights groups.
Specifically Fonseka promises to (a) abolish the Executive
Presidency, (b) reactivate the 17th amendment to the
constitution, (c) end the culture of "white van"
disappearances and extra-judicial killings, (d) eliminate the
press council and establish an environment of free media, (e)
return all remaining IDPs and double the resettlement
allowance they receive to 100,000 rupees ) about USD$880 )
per family, (f) amend the emergency regulations, and (g) deal
with all war-related detainees by either prosecuting them,
releasing them or placing them in rehabilitation programs.


3. (C) The economic portion of Fonseka's manifesto contains
positive points on corruption and GSP plus, but more populist
positions on salaries, product prices and taxes.  Fonseka
promises to appoint a powerful agency to combat fraud and
corruption, create an independent commission to audit public
finances, and pass a new Parliamentary ethics code.  Fonseka
also promises to ensure that the European Union would not
revoke their GSP plus trade benefits, but without disclosing
how he would achieve this.  Fonseka makes populist appeals by
promising to increase government salaries by 10,000 Rs ($88
USD) per month.  Rajapaksa countered with a promise of a
2,500 Rs ($22 USD) raise.  Fonseka promises to provide
pensions for agriculture and fishery workers.   Fonseka plans
to reduce the fixed prices of certain items and to bring down
the price of food, diesel and kerosene and other essentials
by reducing taxes.

COLOMBO 00000021  002.8 OF 003


4. (C) One portion of Fonseka's argument on corruption cites
statistics from a study partially funded by a USAID grant,
entitled "Impact of Corruption on Poverty and Economic
Growth, 2007".  The manifesto does not mention the role of
USAID in that study, and it is unknown whether Fonseka
himself is aware of that connection.  The report states that
loss to corruption in 2006 amounted to about 9 percent of the
2006 GDP of Sri Lanka.


5. (C )  Candidate Fonseka's economic manifesto coincides
with the economic strategy described in reftel C.  Fonseka
does not mention any real reforms except on corruption and
transparency.  His promises to increase salaries, lower the
cost of living and cut taxes sound good, but he does not
provide any credible plan to accomplish these goals.  In such
a heated campaign environment, it is not surprising that
Fonseka's economic manifesto reveals more of his campaign
strategy than an economic program following the election.


6. (C) It is unclear how many votes this manifesto will
garner.  The language used in it is very professional and
nuanced, and  the arguments on corruption appear convincing,
especially when coupled with other documents floating around
Sri Lanka's e-mail network which detail the corrupt financial
dealings of the Rajapaksa family.  Post is sending local
staff into the field to get a sense of the political mood
outside of Colombo and will draw from that reporting in
upcoming elections-related cables.  So far voters seem
largely interested in economic matters and care much less
about security-related issues than they may have some six
months ago when the war was still fresh on everyone's minds.
While Fonseka may be short on specific s for his economic
plan, it nonetheless is more detailed than the Rajapaksa plan
thus far, and his attacks on the cost of the Rajapaksas'
corruption may well resonate.


7. (C) President Rajapaksa visited Jaffna on January 10, his
first visit there following the end of the war.  While there
he made several announcements, including that the
high-security zones in the Jaffna peninsula would be
dismantled, leaving only what was described as a "defence
front line".  Approximately 42 square kilometers in the
Jaffna peninsula have been closed off as high security zones
for a number of years, with some 80,000 persons displaced as
a result from their homes and agricultural lands.  It was
unclear when this would take effect, and one media outlet had
reported some IDPs had already attempted to enter one zone,
only to be turned back because the formal authorization
removing the high-security zones had not yet been received.
Sarath Fonseka had promised he would eliminate all
high-security zones if elected when he was in Jaffna
campaigning on January 2.


8. (C) While in Jaffna, Rajapaksa told the local Catholic

COLOMBO 00000021  003.6 OF 003

Bishop that all LTTE suspects held on minor charges would be
released, pending a review of their case by the Attorney
General's office.  Local media had been reporting over the
weekend that some 700 of the ex-LTTE combatants held in
Vavuniya since the end of the war had been released.  Post
contacts said by January 11 they were still waiting for a
formal court order allowing their release.


9. (C) President Rajapaksa released his own manifesto
document on January 11.  Post will report in more detail in
the next elections update cable once a full english
translation is obtained, but early reports are that the
document is less specific in its promises when compared with
Fonseka's manifesto.


10. (C) This election is still very much up in the air.
Polls here are very scattered and likely to be statistically
unreliable, but anecdotal evidence shows a growth in support
for Fonseka.  Rajapaksa still has an enormous advantage in
his illegal use of state resources, but the idea of "change"
is becoming the issue of the day, even if Fonseka has not yet
provided specifics on how to achieve all his promises of
change.  Initial contact with voters in rural areas shows a
focus on economic issues rather than security.


11. (C) Some local political analysts have begun to entertain
scenarios of what might happen in the Sri Lankan government
if Fonseka did win.  Early opinions say that the wide-spread
UNF coalition he has assembled had no intention of staying
together for parliamentary elections.  Indeed Post local
political staff are finding that local political organizers,
in particular those from the JVP, are squirreling away
presidential campaign funds to use for their own
parliamentary campaigns.  The JVP is showing its
organizational strength on the ground and is likely to
benefit in general elections.  Some are saying that if
Rajapaksa loses, his family's fortunes in the SLFP will end,
and it will revert back to its more historic form.  Rumors
have cropped up in the past week that former President
Chandrika Bandaranaike Kumaratunga may announce her support
for Fonseka, with her son Vimukthi Kumaratunga at her side.
This then would serve as Vimukthi's entrance into the
political world, and a passing of the torch to the next
generation of the Bandaranaike family, which has  been deeply
involved in Sri Lankan politics for some 300 years.
Interestingly, Mangala Samaraweera, seen by many as the
brains behind Fonseka's campaign strategy, also ran
Chandrika's presidential campaign and was known as one of her
close confidantes.  He is thought by some to be a possible
candidate for Prime Minister in a Fonseka administration.
End Comment.

Mixed Feelings in Sri Lanka on Modi Visit

March 15th, 2015

By P.K.Balachandran Courtesy The New Indian Express

COLOMBO: Feelings in Sri Lanka after the two-day visit of Indian Prime Minister Narendra Modi are mixed, both among the Sinhalese majority and the Tamil minority.

To look at the brighter side first, Lankan President Maithripala Sirisena described the visit as a “blessing” and Prime Minister Ranil Wickremesinghe lauded Modi’s speech in parliament as a clarion call to take Lanka-India relations to new heights. Both Sirisena and Wickremesinghe broke protocol in interacting with Modi. While the President journeyed to Anuradhapura to play host to Modi at the Mahabodhi tree, the Lankan Prime Minister received Modi and saw him off at the airport, when this task should normally be done by the Minister-in-Waiting, Lakshman Kiriella.

When Modi was in Jaffna, the Tamils who had gathered to hear him, took to him spontaneously, cheering him lustily whenever he offered to help them face the ravages of the 30 year war and assured them that India will never let them down. Some beneficiaries of the Indian housing scheme shed tears of joy.

Northern Province Chief Minister C.V.Wigneswaran said that he was “blessed” to give the welcome address  and praised Modi for advocating “cooperative federalism” as a model for Sri Lanka.

“Modi has implanted the idea of cooperative federalism and devolution in the minds of Lankan leaders,” the CM said.

>>Read: Modi Invites Indian Origin Tamils for Meeting in Delhi

The Sunday Island described Modi’s visit as a “resounding success.” The Tamil daily Thinakkural  said that Tamil leaders should heed his advice to workout new strategies to deal with the new and friendlier Sirisena-Wickremesinghe regime.

Flip Side

On the downside, Sunday Times criticized Modi’s promotion of the system of devolution contained in the 13 constitutional Amendment (13A) and his appeal to go beyond it. The paper said that the Provincial Councils set up under 13A are a drain on the exchequer. It also criticized Modi’s refusal to take action to stop poaching by Indian fishermen. The Tamil daily Uthayan said that Modi’s words were empty as he had nothing concrete to offer to the Tamils on devolution.

“When I asked Modi if India would help ensure greater devolution, he only said that he could not believe I was 75 !” joked Wigneswaran, the Northern Province CM.


March 14th, 2015

Dharshan Weerasekera

In this my third essay on the problems with the proposed 19th Amendment, I focus on the benefits the amendment will have to the Eelamists.

The most obvious such benefit, once the President’s powers are transferred to the Prime Minister under Article 33A(2) of the proposed amendment, is the removal of the President’s prerogative under Articles 154J and 154L to either dissolve a provincial council, or have Parliament take over the powers of any provincial council.  But this matter has already been discussed by a number of other writers, so I won’t go into it here.

In this paper, I shall discuss two other provisions of the Constitution, which can also be used with devastating effect against the Eelamists, provisions which will lose their force if the 19th Amendment were to be adopted.   I refer here to Articles 86 and 129(1).  I shall first describe what these Articles say, then explain their value for combating the Eelamists, particularly at present, and finally explain what would be the situation if the 19th Amendment were to be adopted.

Article 86 is as follows:

“86.  The President may…submit to the People by referendum any matter which in the opinion of the President is of national importance.”

Article 129(1), meanwhile, is as follows:

“129(1).  If at any time it appears to the President of the republic that a question of law or fact has arisen or is likely to arise which is of such a nature and of such public importance that it is expedient to obtain the opinion of the Supreme Court upon it, he may refer that question to the Court for consideration.”

I shall now explain how the two aforesaid provisions are valuable tools to combat the Eelamists, particularly today.  In order to understand this matter, it is first necessary to understand the Eelamists’ present strategy, i.e. what their immediate goals are.

I have dealt with the above subject at some length in another essay (“The significance of the Northern Provincial council’s ‘Genocide Letter” in the context of the ongoing UNHRC investigation against Sri Lanka,”, 18-2-15) and refer the reader to that essay for more details, but, in gist, my view is that the Eelamists’ short to mid-term goal is to set up the conditions for a demand for a referendum on secession, to be made through the international community.

For purposes of this essay, I shall merely reiterate my conclusion from that previous essay, but add that there is an even more immediate goal the Eelamists are trying to achieve, which I hadn’t mentioned earlier.  This goal (which is of course related to the goal mentioned above) is to move for a referendum on merging the Northern and Eastern province

Proof of this latter goal can be garnered from the questions that Thanthi TV asked of Prime Minister Ranil Wickremasinghe, when they interviewed him in early March 2015.  I quote below the relevant exchange, taken from the transcript of that interview, published in The Hindu of 7 March 2015.

Thanthi TV:  The other concern is about the merger….Would you consider the merger of the North and the East?

R.W:  The Constitution of Sri Lanka provided for 9 provinces and that any merger requires a referendum in both those provinces.

Thanthi TV:  Are you for referendum now?

R.W:  If the two provincial councils want a referendum, then we will hold a referendum.

Thanthi TV:  Are you okay?

R.W:  If the two provincial councils…Not only there, if two provinces anywhere want to merge and they pass it then we have to agree.

Thanthi TV:  If there is a resolution passed by Northern and Eastern Provincial councils, they pass a resolution in demand of a referendum, the central government is okay?

R.W:  Then the central government must hold a referendum.[1]

To digress a moment, for the record, the Constitution of Sri Lanka, to the best of my knowledge, does not say anywhere that provinces can be merged by way of referendums.  Here’s what Article 154A(3) of the Constitution (which I presume is what the PM is referring to in the statement “any merger requires a referendum”) says:

“154A(3).  Notwithstanding anything in the preceding provisions of this Article, Parliament may, by, or under, any law provide for two or three adjoining Provinces to form one administrative unit with one elected Provincial Council, one Governor, one Chief Minister and one Board of Ministers and for the manner of determining whether such Provinces should continue to be administered as one administrative unit or whether each such Province should constitute a separate administrative unit with its own Provincial Council, and a separate Governor, Chief Minister and Board of Ministers.”

To repeat, the power to allow a merger is vested exclusively with Parliament.  Parliament decides whether or not it should be done, and how it should be done; the provincial councils have no say in the matter.  (So, either the Prime Minister knows something the rest of us—who only have the text of the Constitution to go on—don’t know, or he is misinformed.)

The point is that if the Indian Press is asking the Prime Minister over and over whether the government will allow a referendum on the merger of the Northern and Eastern provinces, it is a safe bet that the next step in the Eelamists’ game-plan is indeed to demand such a referendum.  It takes little imagination to see that, if the Eelamists get their referendum on merger, they trap the State into eventually granting Eelam.

The Northern Province is now denuded of its Sinhalese residents as a result of the 30-year war.  The population of the Eastern Province is roughly 1/3 Sinhalese, but the Muslims in that Province, who outnumber the Sinhalese, have shown a marked willingness, if not proclivity, to side with the Tamils.  That means, if the referendum on merger were held today, it would be approved.

If a referendum on merger is allowed, there will be no way to refuse a referendum on secession also, when the Eelamists demand it.  Certainly they will not call it a referendum on “secession.”  They’ll call it a referendum on “internal self determination” or “autonomy” or the phrase Wigneswaran is currently using, “a dynamic system that would ensure maximum power sharing for the North and the East.”  (See, “NPC Chief Minister says time to move ahead of 13A”, The Island, 13 March 2015.)

Whatever they call it, the effect will be that they will have the capacity to secede if and when they want.  Once this is put to a referendum, the Tamils and the Muslims will easily out-vote the Sinhalese in the region, and it will be passed.  And that, as I’ve said, will be the end of the Sri Lankan State, because Sri Lanka will no longer be a single Nation-State, but a league or confederation of mini-States, each with the capacity to secede, if and when they want.  In short, the Eelamists will have won.

I shall now briefly explain how Articles 86 and 129(1) can help stop a move by the northern and eastern provincial councils to demand a referendum on merger.  In my view, the above two Articles give the President two options to save the country if the northern and eastern provincial councils show any signs of preparing a resolution on merger.  They are as follows.

One, using Article 86, the President can call for a referendum on the question of whether the 13th Amendment ought to be repealed.  There is no question that the 13th Amendment is of “national importance” at present.  If the 13th Amendment is used as a pretext to allow the Tamils and Muslims in the North and East to consolidate their numerical advantage in a way that leads inexorably to a division of the island, it presages a national calamity, which obviously makes it a matter of “national importance.”

In the alternative, the President, using Article 86, could also call for a referendum on whether to retain the 13th Amendment, but change the unit of devolution, say, to the district instead of the province.  This would also frustrate the plans of the Eelamists, who need the entirety of the North and East, if they are to have a viable “Eelam.”

Second, using Article 129(1), the President can request the Supreme Court to re-assess the original ruling on the 13th Amendment.  The 13th Amendment became law subsequent to a Supreme Court ruling that said the amendment did not have to be approved at a referendum.  That ruling, however, was not unanimous.  Even at the time, a number of judges objected to it.

Justice Wanasundera, for instance, appended an eloquent dissent, where he argued that the 13th Amendment required the assent of the people at a referendum.  In the present circumstances, with even the Prime Minister of India stating unequivocally that he expects Sri Lanka to go beyond the 13th Amendment, it is highly pertinent to re-visit some of those older arguments against the amendment.

The point is that the President, if he senses that the northern and eastern provincial councils are preparing to table a resolution on merger, can ask the Supreme Court to re-evaluate the legality of the 13th Amendment.

(One of the questions he can pose is whether the interests of justice demand that a Constitutional amendment, passed without a referendum on the advice of the Supreme Court, but which has subsequently led to a situation where certain minorities, by referendum, are in a position to do irreparable harm to the interests of the majority community, ought to be put before the entire people even at this late date, to see whether they want to continue to be bound by the said amendment.)

To repeat, then, the above are the two options available to the President, under Article 86 and 129(1) if the northern and eastern provincial councils try to demand a referendum on merger.

I’ll now turn to the situation that would ensue if the 19th Amendment were adopted.  Article 33A(2) of that amendment requires the President to follow the advice of the Prime Minister in all his (the President’s) actions.[2]  This is a mandatory requirement, so, the President has no choice but to follow the Prime Minister’s advice when it is offered.

The above means that, if the President senses that the northern and eastern provincial councils are about to move a resolution on merger, he cannot invoke Article 86 or 129(1) to initiate a referendum on the 13th Amendment, or to request the Supreme Court to re-assess the ruling on the 13th Amendment, even if he wanted.  He would have to first get the Prime Minister’s approval (i.e. “advice”) to invoke the aforesaid two Articles.

Can the Prime Minister, using the powers he gains under the 19th Amendment, initiate a referendum on the 13th Amendment, or a re-assessment of the Supreme Court’s ruling on the same?  Theoretically, he can, but there is a practical problem.

As the interview in Thanthi TV quoted earlier indicates, the present PM seems to be of the view that, if the northern and eastern provincial councils pass a resolution demanding a referendum, “the central government must hold one.”  So, why would he suddenly change his mind and ask the President to take action under Articles 86 or 129(1) to thwart any such move for a referendum?

It could be, however, that the PM was pulling Thanthi TV’s leg—i.e. he did not mean what he said.  But even there one encounters a problem.  The Prime Minister, whether it is the present one, or anyone else, must maintain the support of a majority in Parliament in order to remain in office.

With the minorities voting in blocs, it will be essential for any PM to retain their support, which support is crucial to his maintaining the overall support of a majority in Parliament.  The minorities, meanwhile (especially the Eelamists) will never support a PM who makes even the slightest move towards endangering the 13th Amendment.  Therefore, it is reasonable to suppose that the present PM, or any PM, will not make any attempt to endanger the 13th Amendment.

To summarize, the difference between the situation under the Constitution as it stands at present, and the situation if the 19th Amendment were adopted, is this.  As matters now stand, the President has the authority to invoke Articles 86 and 129(1) at his discretion, if he considers that an issue of sufficient national importance has arisen.  He does not have to have a majority support in Parliament in order to do it.

The Prime Minister, even though under the 19th Amendment he wields all executive powers, does not have the same leeway to invoke Articles 86 or 129(1), because he is constrained by the political reality of having to retain the support of a majority in Parliament.

Therefore, from the point of view of an Eelamist, to have the 19th Amendment adopted, particularly at present, when they have all the background conditions in place ((including now apparently the green-light from India) to move to the next concrete step in the Eelam agenda, is hugely beneficial.  Hence, for this reason also, the proposed amendment must be rejected.


 Dharshan Weerasekera is an Attorney-at-Law.  He is the author of, The UN’s Relentless Pursuit of Sri Lanka, and the need for effective counter-measures (Stamford Lake, 2013)   

[1] “Ranil Wickremasinghe’s interview to Thanthi TV,” The Hindu, 7 March 2015,

[2] I have discussed the proposed Article 33A(2) at some length in my two previous essays on the problems with the proposed amendment, published in lankaweb, and refer the reader to those essays.

Ranil is still planning for UNP/TNA/SLMC/JVP government and told Modi in the parliament that Cholas and Pandians invasions benefited Sri Lanka

March 14th, 2015

Yak(h)apalanaya news

Prime Minister Ranil Wickremesinghe told visiting Indian Prime Minister Narendra Modi yesterday that Sri Lanka is anticipating a new governing system based on cooperation of all political parties.

He also said Prime Minister Modi’s visit to Sri Lanka was a long overdue one and would be a beginning of a new chapter in Indo-Sri Lanka relations. In saying so the Prime Minister said that the history of Indo Sri Lanka relationship going down to the days of Cholas and Pandians  and told Modi that Cholas and Pandians invasions of the country had beneficial effects on both nations.

Prime Minister Wickremesinghe told the Indian Premier when he addressed the Sri Lankan Parliament that our country is working outr a multiparty governing system better than the Westminster System of Governance.

“We are looking towards adopting a cooperative style of governance where each political party cooperates in the governance while maintaining their own identities,” he said.

Mr. Wickremesinghe  said Sri Lanka had a long history of democracy which dated back to the state council days in 1835 and a descendent of a member of the first state council in Sri Lanka was serving as a member in the Sri Lankan Parliament today, referring to Resettlement TNA Minister D. M. Swaminathan and  deliberately avoiding Namal Rajapakse, and Senanayake.

ඊලාම් යුධ සිරකරුවන් 

March 14th, 2015

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංගගේ  POWs of the Eelam War  ලිපිය ඇසුරෙනි පරිවර්තනය ඒ . එස් වික්‍රමසිංහ 

ඊලාම් යුද සමයේ යුද සිරකරුවන් වී  (POW) සිටි පිරිස් මේ වන විට මානසික සෞඛ්‍ය පිළිබඳ ගැටළු රාශියකට මුහුණපායි. ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු ප්‍රදේශයේ වසර 20 ක් තිස්සේ පැවති ඊලාම් යුද්ධය, ඉන් දිවිගලවාගත් පුද්ගලයන් අතරේ විවිධ මානසික හා කායික සෞඛ්‍ය අපහසුතාවයන් ඇති කිරීමට හේතු කාරක වී ඇත. දෙමළ ඊලාම් විමුක්ති කොටි සංවිධානය :LTTE මගින්, යුද සමයේදී හමුදා සේවයේ යෙදී සිටියවුන් බොහොමයක් සිර භාරයට ගන්නා ලද අතර ඉන් සමහර දෙනෙකු මරණයට පත් කරන ලදී. ඉතිරි යුද සිරකරුවන් ජාත්‍යන්තර රතුකුරුස කමිටුවට භාර දෙන ලදුව පසුව ඔවුන් නිදහස් කොට ඇත. මෙම යුධ සිරකරුවන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙකු  ඔවුන් යුද සිරකරුවන් වී සිටි කාලය පිළිබඳ බියජනක මතකයන්ගෙන් පෙළේ. ඔවුන්ගෙන් ඛෙහෝ දෙනෙකු පශ්චාත් කම්පන ආතති අබාධයෙන් (PTSD) ද පෙළේ.     

Boyagoda(අත් අඩංගුවේ සිටි නාවික නිලධාරී කපිතන් බෝයගොඩ හා හමුදා සොල්දාදුවන් නිදහස ලබා ගැනීමට සුළු කාලයකට පෙර)
ජිනීවා සම්මුතීන් මගින් යුද සිරකරුවන්ට නොමනා අන්දමින් සැළකීමෙන් වැළකීම හා ඔවුන්ගේ මූලික අවශ්‍යතා සම්බන්ධයෙන් සහතික වන නමුදු, යුධ සිරකරුවන්ව සිටි පුද්ගලයන් අත්දුටු කායික හා මානසික වේදනාවන් වචනයෙන් විස්තර කිරීමට පවා අපහසුය. ඔවුන් ජීවත් වුවත් මළවුන් වැන්න. යුද සිරකරුවෙකු ලෙස අල්ලාගත් පසුව ඇතිවන මානසික බලපෑම අතිශය ප්‍රබලය. යුද සිරකරුවන් තම දෛනික කාර්්‍යයන් කරගෙන යන්නේ ඉමහත් දුෂ්කරතාවයකිනි. ඔවුන් නිදහස් වුවද ඔවුන්ගේ සිත්වලට නිරන්තරයෙන්ම බියජනක සිතුවිලි බලෙන් ඇතුළු වන අතර ජීවත් වන්නේ කළකිරීමෙනි.   දෙවන ලෝක යුද්ධය, කොරියන් යුද්ධය, වියට්නාම් යුද්ධය සහ ගලෆ් යුද්ධය යන මේ යුද සමයන්හිදී සෙබලූන් විශාල සංඛ්‍යාවක් යුද සිරකරුවන් බවට පත්විය. මොවුන් ඉතාම භයානක අන්දමේ කායික වද හිංසාවලට බඳුන් වූ අතර විශ්වාස කළ නොහැකි තරම් මානසික යුද්ධයන්ට, එනම් කුසගින්නේ තැබීම, අංග ඡේදනය, අපහාසයට ලක් කිරීම, ලිංගික අවක්‍රමයට පත් කිරීම, විදුලියෙන් ප්‍රාණය නැසීම සහ දැඩි ලෙස රෝගාතුර වීමට ඉඩහැරීම ආදී ක්‍රියාවලීන්ට ලක් වූ බව වාර්තාගත වී තිබේ.   

කොරියානු සහ වියට්නාම යුද්ධ වලින් යුද සිරකරුවන් බවට පත්වූවන් පිළිබඳව කරන ලද පර්යේෂණයන් බටහිර ලෝකයේ තිබේ. කොරියානු යුද සිරකරුවන් සමඟ කරන ලද විස්තරාත්මක අධ්‍යයනයෙන් පසුව ෆාබර් හැලෝ විසින් 1956 දී DDD සහලක්ෂය යන්න පැහැදිලිව දක්වන ලදී. DDD සහලක්ෂය යන්න සමන්විත වන්නේ ඛෙලහීනතාවය, පරාදීන බව, හා සංත්‍රාසය සමග පවත්නා බියජනක බව ආදී ලක්ෂණ වලිනි. ඊලාම් යුද්ධය හා සම්බන්ධ යුද සිරකරුවන්ට අදාලව කරන ලද පර්යේෂණ අධ්‍යයනයන් ඇත්තේ ඉතා අල්ප වශයෙනි.  ඊලාම් යුද සමයේ යුද සිරකරුව සිටි අය අත්දුටු කායික හා මානසික කම්පනය පහත දැක්වෙන සිද්ධි අධ්‍යනයන්ගෙන් හෙලි වේ. 

යුද සිරකරුවකුව සිටි දැන් නිදහස් පුද්ගලයෙකු වුවද  ලාන්ස් කොප්රල් P තවමත් එම අත්දැකීමට අදාල අප්‍රසන්න ප්‍රතිඵල වලින් පෙලේ. LTTE මගින් වර්ෂ 1993 දී ලාන්ස් කොප්රල් P යුද සිරකරුවකු ලෙස අල්ලා ගන්නා ලද අතර, ඉදිරි වසර 5 1/2 ක, කාලයක් තුල සිරකඳවුරු තුල ගත කරන ලදී. ඔහු ඉතාම දැඩි ලෙස කම්පනයට ගොදුරු වූ අතර, ඔහුගේ කායික තුවාල සෘජුවම LTTE සිරකඳවුරු වල සිටීමේ ප්‍රතිඵලයක් විය. 1993 සිටම සිත තුල හොල්මන් කළ හැඟීම් වලින් අධික වෙහෙසට පත් වූ, යුද්ධ පීඩාවට ලක් වූ පුද්ගලයෙකි ඔහු. නැවත සිය නිවසට පැමිණි පසුව තමන් අතින් වරදක් සිදු විය යන හැඟීම, තරහව හා කිසිවක් කරකියා ගත නොහැකි බව ආදී හැඟීම් වර්ධනය වීමට පටන් ගත්තේය. ඔහු විෂාදිය හේතුකොට ගෙන දැඩිසේ වෙහෙසකාරී බවට පත් විය.           

ලාන්ස් කොප්රල් P  1991 දී ශී්‍ර ලංකා යුද හමුදාවට බැ\ුනේය. මූලික පුහුණුවෙන් පසු ඔහුව මෙහෙයුම් පවත්නා ප්‍රදේශ වලට යවන ලදී. 1993 දී ඔහුව වැලිඔය සේනපුර කඳවුරට යවන ලදී. ඔහු රාජකාරිය කලේ සංඥා කුටිය තුලය. මෙම කාලයේදී LTTE සේනපුර කඳවුරට දැවැන්ත ප්‍රහාරයක් දියත් කළේය.   ලාන්ස් කොප්රල් P ට අනතුරු සිදු වූ අතර LTTE විසින් සිරකරුවෙකු ලෙස අල්ලා ගන්නා ලදී. ඔහුගේ ජීවිතයේ බියකරු අත් දැකීම් ඔහු විස්තර කරනුයේ පහත දැක්වෙන අන්දමිනි.   LTTE ය අප කඳවුරට පහර දෙන විට මා සිටියේ ලූතිනන්වරයෙකුද සමග සංඥා භූමිය තුලය. පණිවිඩයක් යවා අපව තව තවත් ශක්තිමත් කරන ලෙස ඉල්ලීමට අවශ්‍ය විය. එම පහර දීම කරණකොට අපගේ ගුවන් විදුලිය හා අනෙකුත් උපකරණ විනාශ විය. අනතුරුව LTTE සාමාජිකයින් කණ්ඩායමක් අප සංඥා භූමියට කඩා වැදුනි. ලූතිනන්වරයාව ඇදගෙන ගොස් උදැල්ලකින් කොටා මරා දමන ලදී. ඔහුගේ දෑස උගුල්ලා දැමීය. මා හටද තුවාල වූ අතර සිහිසන් බවටද පත් වී තිබින. මා ඇස් හැරිය විට මාගේ දෑස් සහ දෑත් ද බැඳ දමා දෙපාද බැඳ තිබිණ. මා සිටියේ LTTE වාහනයකය. මා යුද සිරකරුවකු බවට පත්ව ඇති බව මම දැන ගතිමි. මාගේ අනාගතය ගැන මම දැඩි ලෙස ශෝකයට පත් වුයෙමි. මා මරා දමන්නට යන්නේ දැයි, මම කීප වරක් මගෙන්ම ප්‍රශ්න කළෙමි. මට බේරීයාමට නොහැකි වූ අතර කිසිවක් කරකියා ගත නොහැකි තත්ත්වයක සිටියෙමි.  

 පළමු සති කිහිපය තුලදී ඔවුහු මගෙන් සියුම් ලෙස ප්‍රශ්න කලහ. මා වෙස්වලා ගත් හමුදා නිලධාරියෙකු යැයි ඔවුහු සැක කළහ. අපගේ වර්ගීකරණය කරන ලද කේතයන් ලබා ගැනීමට ඔවුන්ට අවශ්‍ය විය. ඔවුන් මට දැඩි කායික වදහිංසා පමුණුවා මරාදමන බවටද තර්ජනය කළේය. පළමු මාස කිහිපය තුල මා බිඳ වැටීමට පත් නොවී සිට ඔවුනට කිසිම දෙයක් පැවසීමෙන් වැලකුණෙමි. පසුව ඔවුහු මා හුදකලාව තැබූහ. මාස 7 ක් තිස්සේ මා කුඩා අඳුරු කාමරයක කල් ගෙව්වෙමි. මගේ ජෛව කාලසටහනට බාධා පැමිණීය. රෑ දවල් දෙක පවා වෙන්කොට හඳුනා ගැනීමට මට නොහැකි විය. මා හට දිනකට තුන්වරක් ආහාර සපයන ලදී. මා යම් කෙනෙකු දුටු එකම අවස්ථාව එයයි. මට වදහිංසා පමුණුවන්නන් එතැයි යන බියෙන් තැවෙමින් මම අපිරිසිදු, රළු සිරකුටියක නිදා ගත්තෙමි.           

මගේ යුද සිරකරු අත් දැකීමේ නරකම පැත්ත මෙයයි. එය ඉතාම චකිතයෙන් යුතුව හා අන්දමන්දව ගත කල කාලයයි.  මාස 7 කට පසුව දිනපතාම ප්‍රශ්න කිරීම සඳහා මා ගෙනයන ලද අතර එකම අන්දමේ ප්‍රශ්න කට්ටලයක් දිනපතාම අසන ලදී. ඉතාම සුළු අසංගතභාවයකදී පවා මට කෘෘර අන්දමින් පහර දී සමහර අවස්ථා වලදී විදුලි කම්පනය ද සිදු කරන ලදී. මගේ ලිංගේන්ද්‍රයන් පොඩි කර දමා මගේ ශිෂ්නඅග සමට මිරිස් කුඩු ඉසින ලදී. මම දැඩි පීඩාවකින් හා මානසික වේදනාවකින් පෙළුනෙමි. මා බේරා ගැනීමට කිසිදු කෙනෙක් එහි නොවීය. මගේ මිනිසුන් විසින් මා අත්හැර දමන ලද අතර මෙය මගේ අවසානය වන බව මම දැන සිටියෙමි.  යුද සිරකරුවන් හා සම්බන්ධව ක්‍රියා කිරීමේදී ආරඬක භටයින් මෘගයින් සේ ක්‍රියා කළහ. වද හිංසා පමුණුවන්නන් මෙන්ම බන්ධනාගාර ආරක්ෂක භටයන් විසින් ද කායික වද හිංසා දීම් සිදුකරන ලදී. වේදනාකාරී ඉරියව්වලින් ඔහුව නිමක් නොමැතිවම බැඳ තබන ලදී. ඔහුව අල්ලාගත් අයගේ සහයෝගයක් නොමැතිව කායික වධහිංසා පැමිණවීම්වලට ප්‍රතිරොAදයක් දැක්විය නොහැකි විය. ඔහුව මානසිකව ඔවුන්ට අවශ්‍ය ආකාරයට හැසිරවීමට බඳුන් කරන ලද අතර තර්ජනද කරන ලදී.   

ලාන්ස් කෝප්රල් P විසින් විඳින ලද මර්ධනකාරී තත්ත්වයන්, කායික වද හිංසා පැමිණ වීම්, හා අවමාන විඳීම් හේතුකොට ගෙන ඔහුට PTSD තත්ත්වය හට ගත්තේය. ලාන්ස් කෝප්රල් P විසින් තව දුරටත් ඔහුගේ අතිශය අප්‍රසන්න අත්දැකීම් විස්තර කරනුයේ පහත දැක්වෙන අන්දමටය.           

ඔවුහු මා  මරණ බවට කිහිප වරක්ම තර්ජනය කළහ. සැම විටකම මම බියෙන්, උත්සන්නව හා කරකියාගත හැකි කිසිවක් නැතිව සිටියෙමි. වරක් ඔවුහු සිරකරුවන් මරාදමන හුදකලා තැනකට මා රැගෙන ගියහ. වෙනත් අවිගත් කල්ලියකට අයත් EPDP  සිරකරුවෙකුට ඔවුහු වෙඩි තැබූහ. ශී්‍ර ලංකා රජය සමග මගේ නිදහස සම්බන්ධයෙන් කේවල් කිරීමට අවශ්‍ය වූ නිසා වන්නට ඇත.             

වසර 5 කට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ මම යුද සිරකරුවෙකුව සිටියෙමි. සෑම දිනයකම මම මගේ ජීවිතය වෙනුවෙන් යාඥා කළෙමි. අන්තිමේදී බලාපොරොත්තු නොවූ විටෙක මගේ නිදහස මා කරා පැමිණියේය. ජාත්‍යන්තර රතු කුරුස කමිටුවේ  මැදිහත් වීමෙන් අනතුරුව 1998 සැප්තැම්බර් මස මා නිදහස් කරන ලදී. මම ගෙදර පැමිණියෙමි. මා පිලිගැනීමට උත්සවයක් නොතිබුණි. මම සති කිහිපයක් නිවාඩු ලබා ගත්තෙමි. මගේ පවුලේ සාමාජිකයන් මා දැකීමට ඉතා සතුටු වූහ. එහෙත් මට ඒ සතුට විඳගත නොහැකි විය. මම සැම විටම අවධියෙන් සිටියෙමි. LTTE ය මා නැවත අල්ලා ගනීදැයි මම බියෙන් පසුවුවෙමි. සමහර රාත්‍රී කාලවලදී මා බියකරු සිහින දුටු අතර මට නිදාගැනීමට නොහැකි විය. 

    මගේ කෙටි නිවාඩුවෙන් පසුව මම මගේ ඛණ්ඩයට ගියෙමි. මිනිසුන් මා කෙරේ සැකෙන් බලන්නට විය. මා සතුරා සමග සන්තෝෂෙන් සිටින බවක් ඔවුහු සිතූහ. මවිසින් විඳ දරන ලද දුක් පීඩාවන් හා අත්දුටු කම්පනය ඔවුන් දන්නේ නම් …………   

සතුරන්ගෙන්  වට වී සිටින විට යුද සිරකරුවන්ගෙන් ඔබ බලාපොරොත්තු වන්නේ කුමක්ද? සමහර විට  රම්බෝ  මෙන් රඟපෑමට ඔවුන් මගෙන් බලාපොරොත්තු වන්නට ඇත. ඔබ යුද සිරකරුවෙකුව සිටින විට ඔබට වරණයක් නැත. ඔබ අංකයක් බවට හා ඔබගේ හිංසාකරුවන්ට නොවටිනා මෙවලමක් පමණක් බවට පත් වේ.           

එක් නිලධාරියෙකු මා කෙරේ ඉතාම දරුණු වී මගේ විවේකය නිමා වී ඇති නිසා අනෙක් මෙහෙයුමට සූදානම් වන ලෙස අණ කළේය. මා බලවත් කම්පනයකට පත් වූයේය. පසුගිය වසර කිහිපය තුලම ගතකලේ LTTE සිරකඳවුරකය. ඔහු එය  නිවාඩුවක්  ලෙසින් සඳහන් කරයි. ඔබගේ ලිංගේන්ද්‍රයට හෝ ගුදමාර්ගයට යම් කිසිවෙකු මිරිස් කුඩු ඇතුළු කළහොත් ඔබ එය  නිවාඩුවක්  ගත කිරීමක් ලෙස සලකන්නේ දැයි ඔහුගෙන් ඇසීමට මට සිතුනි. සතුරා ඔබව විදුලි කම්පන වලට භාජනය කරන විට ඔබට දැනෙන්නේ කෙසේද? ඔහු නිවාඩුවක්  ගත කරන සෙයක් ඔබට දැනේද? මට කථා කරගත නොහැකි විය. මා අත්දුටු දැඩි වේදනාවක් කිසි කෙනෙකු කිසිදිනෙක තේරුම් නොගනු ඇත.          

ජයසිකුරු මෙහෙයුමට සම්බන්ධ වන ලෙස මට අණ ලැබුනු විට මට බියක් දැනුනි. එම සටනට යාමට මම අකමැති වුයෙමි. අතීත සිද්ධීන් මතකයට නැගුනි. මගේ හිස කකියන්නට පටන්ගෙන ක්ලාන්තභාවයට පත්විය. නැවත සිහිය ලදවිට මට කතා කරගත නොහැකි විය. මගේ කටහඞ අවදි කල නොහැකි තත්ත්වයට පත්ව සිටියේය.               

ලාන්ස් කොප්රල් P ට වසර කිහිපයක් යනතෙක් ප්‍රතිකාර නොකර හා ඔහුගේ රෝග හඳුනාගෙන නොතිබිණ. අන්තිමේදී  ඔහුව වසර 2000 දී මනෝ චිකිත්සකයෙකු වෙතට යොමු කරන විට ඔහුට මානසික හේතු නිසා හටගත් කට හඞ අහිමි වීමත් සමග පශ්චාත් කම්පන ආතති රෝගය වැළඳී තිබිණ. ඔහු තුළ දැඩි සැක සහිත බවක් රෝපණය වී තිබිණ. ඔහු කිසිවෙකු විශ්වාස නොකලේය. මාස කිහිපයක් ප්‍රතිකාර කිරීමෙන් පසුව අන්තිමේදි ඔහු ඔහුට ප්‍රතිකාර කළ චිකිත්සකයින් කෙරේ විශ්වාස තැබීමට පටන් ගත්තේය. ඉන්පසුව ඔහු තව දුරටත් විවෘත බවට පත් විය.           

ඔහු නිතරම බියකරු සිහින දැක අවදිවිය. තමන් තවමත් LTTE ය සමග වෙතැයි සිතමින්, දහදිය දමමින්, හදවතේ බලවත් ස්පන්ධනයෙන් යුතුව ඔහු රෑ මැදියම නින්දෙන් අවදි වේ. තමන් ආරක්ෂා සහිත බව අවබෝධ කරගත් විට ඔහු නැවත නින්දට යයි. එහෙත් ඔහුට නිදාගත නොහැකිය. යුද සිරකරුවෙකුව සිටි කාලයේ සිදු වූ බලපෑම් ඔහුගේ මනසට නැගේ. රාත්‍රියේ ඉතිරි කාලය ඔහු ගෙවන්නේ නිදි වර්ජිතවය.   

        සමහර අවස්ථා වලදී ඔහුට අතීතාවර්ජනයක් ඇති වේ. එවිට ඔහු එම සිද්ධීන් පිළිබඳව චිත්ත රූප මැවේ. ඔහුගේ මනස පසුගිය බියකරු සිද්ධීන් සමගින් මානසික වික්ෂිප්තභාවයට පත් වේ. පසුගිය සිද්ධීන් පිළිබඳව ඔහු පැය ගණන් කල්පනා කරයි. පසුව ඔහුගේ සිතට දැඩි කෝපයක් ඇති වේ. ඔහුට කිසිම ශබ්දයක් ඉවසිය නොහැකි වේ. යමෙකු ඔහුට බාධා කළහොත් හෝ ශබ්ද නගා කතා කළහොත් ඔහු නිතරම තරහවට පත් වේ.           

ලාන්ස් කොප්රල් P බොහෝ සේ මිනිසුන් මග  හැරීමේ ස්වභාවයක් විදහා පෑවේය. හමුදා වාහන, නිළ ඇඳුම් සහ LTTE ට අදාල සංවාද වලට ඛෙහෙවින් භීතිය පල කළේය. ඔහුට  සතුට යන්න විඳිය නොහැකි විය. ඔහු සංවේදී බවෙන් තොර විය. ඛෙහෙවින් විෂාදියට පත් ඔහු කිහිපවතාවක්ම සියදිවි නසාගැනීමට ද තැත් කළේය. වතාවක් ඔහු හිස බිත්තියක ගසාගෙන දිවි නැති කිරීමට තැත් කලේය. ඔහුට ඖෂධීය වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර හා මනෝ චිකිත්සක ප්‍රතිකාරද ලබා දෙන ලදී.  

Art Therapy   යන්න ඇත්තෙන්ම ඔහුට භාව සුද්ධියක් විය. ඔහුගේ යුධ සිරකරු ජීවිතයෙන් විශද වූ සිද්ධීන් කලාත්මක ස්වරූපයෙන් විස්තර කිරීමට පටන් ගත්තේය. සෑම ප්‍රතිකාර සැසියකටම පසුව ඔහුගේ දරාගත නොහැකි විෂාදිය සෑහෙන දුරට අඩු වී ගියේය. ඔහුගේ උද්යෝගය ඉහල දැමීමට එය සමත් විය. විවේකයට අදාළ පුහුණුව ලද පසු ඔහු තව දුරටත් නිසල විය. ඔහුගේ අධිකතර සෝදිසියෙන් සිටීමේ ස්වභාවය ඉතාම අවම විය.           

ලාන්ස් කෝප්රල් P සඳහා EMDR සැසි 8 ක් පවත්වන ලදී. එවිට ඔහුගේ කැපී පෙනෙන දියුණුවක් ඇති විය. මේ වන විට ඔහුට රාත්‍රියේ භීතියෙන් තොරව නින්දට යා හැකිය. ඔහුගේ විෂාදිය කෙමෙන් අඩු වෙමින් පවතී. ඔහු ජීවිතයේ සතුටින් සිටීමට පටන් ගත්තේය. ඔහුගේ සොහොයුරියගේ කුඩා පුත්‍රයා සමග සෙල්ලම් කළේය. නැවත යුද සිරකරුවෙකු බවට පත් වේ දෝයි දැන් ඔහුට ඇති බිය ඉතා අඩුය. එහෙත් ඛඔඔෑ  සිර කඳවුරෙහි වසර 5 ක් ගෙවීමෙන් පසුව තමන් මුලූමනින්ම යථා තත්ත්වයට පත් නොවෙන බවද ඔහු දනී.          

 ලාන්ස් කෝප්රල් U යනු බියකරු අත්දැකීම් වලට මුහුණ දුන් තවත් යුද සිරකරුවෙකි. ඔහුව යුද්ධයේදී තුවාල ලබා යුධ සිරකරුවෙකු ලෙසින් අල්ලා ගන්නා ලදී.  බලවේගය  මෙහෙයුම සිදු වූ අවස්ථාවේදී 1991 ජූලි මස ඔහු සිර භාරයට පත් විය. 1995 මාර්තු මස ඔහුුට නිදහස ලැඛෙන තුරු ඔහුට අමානුෂික ලෙස සලකන ලදී. සනීපාරක්ෂාව, ආලෝකය මනා වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර ඔහුට අහිමි කරන ලදී. තවත් සිරකරුවන් 40 දෙනෙකු සමගින් ඔහුව කුඩා සිරමැදිරියක රඳවන ලදී. ඔවුන්ට අවශ්‍ය ඉඩකඩ නොතිබි අතර, එහි සිටි සෑම යුද සිරකරුවෙකුටම සමේ රෝග වැළෙඳන ලදී. අනතුරු සිදු වූ හා අසනීප වූ සැම දෙනාම තනිවන්නට හරින ලදී. සමහර දින වලදී ඔවුන්ට කුණු වූ ආහාර සපයන ලද අතර, ඔවුන් ආහාර ගන්නා විට, මුරකරුවන් අධික ශබ්ද යනාදියෙන් ඔවුන්ට බාධා ඇති කළහ.   

මාස ගණනකටවත් ඔවුන්ට ස්නානය කිරීමට නොදුනි. අන්තිමේදී ඔහු උපවාසයක් කිරීමට තීරණය කළහ. ඔහු විෂාදියෙන් පීඩා වින්දේය. ඔහු සැම විටම ඔහු අල්ලාගත් අය කෙරේ වෛරයෙන් පසු විය. ලාන්ස් කෝප්රල් U බොහෝ විට ඔහුට ලබා දුන් ආහාර ප්‍රතික්ෂේප කළේය. ජාත්‍යන්තර රතු කුරුස කමිටුව  මගින් දිගින් දිගටම කරන ලද මැදිහත් වීම් වලින් පසුව තවත් සිරකරුවන් කණ්ඩායමක් සමග Uව නිදහස් කිරීමට LTTE ය එකඟ විය.          

 නිදහස් වී ආපසු පැමිණි පසු ඔහු නැවත රාජකාරී කිරීමට පටන් ගත්තේය. ඔහුගේ නිදාගැනීමේ රටාව හා ආහාර රුචියේ රටාවද ක්‍රමයෙන් වෙනස් වී තිබිණ. ඔහුට වඩාත් පිටස්තර බවක් දැනෙන්ට පටන්ගති. සාමාන්‍ය කාර්යයන් වලදී ඔහු තුල ඇති උනන්දුව හා සතුට නැතිව ගිය අතර, බහුවිධ දේහික ආබාධ, කාමාශාව නැති වීම පුන පුනා සිතට ඇති වන සිය දිවි නසා ගැනීමේ සිතුවිල්ල ආදියෙන් ඔහු පෙළුණි. විෂාදියට අදාල ආබාධයක් ඔහුට ඇති බවට රෝග නිර්නය කරන ලදී. ඔහුට වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර කරන ලදද ඔහුගේ තත්ත්වය බරපතල අතට හැරුණි. අනතුරුව ඔහුට අමිහිරි මතකයන්  මනසට ඇතුළුවීම, සංවේදී බව නොදැනීම, රාතී්‍ර බියකරු සිහින දැකීම, තැතිගැන්මට අදාල ප්‍රතික්‍රියාවක්, හා ආවර්ජනය කළ නොහැකි වීම ආදී සංකූලතා වර්ධනය වන්නට විය. 2003 දී ඔහුට පශ්චාත් කම්පන ආතති ආබාධය PTSD ඇති බවට නිර්ණය කරන ලදී.   

ලාන්ස් කෝප්‍රල් U ඔහුගේ දුෂ්කරතා සම්බන්ධව පහත දැක්වෙන අදහස් පළකරයි.            

මා ආපසු ගෙදර පැමිණිය ද මගේ ආත්මය තවමත් ඇත්තේ සිරමැදිරිය තුළය. මගේ ජීවිතය අපතේ ගොස් ඇත. මා ආපසු නිවෙසට පැමිණියේ රෝගී පුද්ගලයෙකු ලෙසිනි. විස්තර කළ නොහැකි අන්දමේ භීතිය පිළිබඳ හැඟීම්වලින් මා පෙළේ. මගේ බිරිඳ මා තේරුම් නොගනී. මා ඉතාම උදාසීන, නොඉවසන සුළු පුද්ගලයෙකු ලෙස ඈ සිතයි. මා ඈ හා සමඟ ලිංගික සබඳතා පවත්වන්නේ ඉතාම කලාතුරකිනි. ලිංගිකත්වය පිළිබඳ තිබි මගේ හැඟීම් මිලිනව ගොස් ඇත. මගේ වේදනාව ගැන විස්තර කර දීමට කිසිවෙකු නැත. මට කොළඹදී නම් සේවය කළ හැක. එහෙත් මට උතුරට යා නොහැකිය. නැවත යුද සිරකරුවෙකු  – බවට පත්වෙතැයි මට බියක් ඇත.           

පසුගිය මාසයේ මගේ නැතිවූ ජාතික හැඳුනුම්පත පිළිබඳ වාර්තාවක් ලබා ගැනීම සඳහා මම පොලිස් ස්ථානයට ගියෙමි. මා එහි ගිය විට මිනිසුන් රඳවා තබන සිරමැදිරිය මම දුටුවෙමි. මට පසුගිය සිද්ධීන් මතක් විය. මගේ මනස යුදසිරකරු POW අවධියේ සිද්ධීන්වලින් පිරී ගියේය. මට හිසරදය සෑදුනු අතර මගේ කාර්යය නිම නොකර මම ආපසු ගෙදර පැමිණියෙමි.            

ලාන්ස් කෝප්‍රල් U ට  ඛෙක්ගේ  චිකිත්සාව හා EMDR   ප්‍රතිකාර කරන ලදී.   චිකිත්සක ප්‍රතිකාර කළ පසුව ඔහුගේ විෂාදිය සෑහෙන තරම් දුරට අඩුවිය. මේ වන විට ඔහු බියකරු සිහින දැක අවදිනොවන අතර සියදිවි නසාගැනීමේ අදහස් ඔහු තුළ නැත. ඔහු ක්‍රම ක්‍රමයෙන් සාමාන්‍ය ජීවිතයකට හැඩ ගැසුණු අතර සතුටුදායක හා ඵලදායී ජීවිතයක් ගතකරනු පිණිස වෙර දරමින් සිටී.           

N නම් නැමැත්තා යුද සිරකරුවෙකු බවට පත්වූයේ 1993 වසරේදී LTTE විසින් පුනරීන් කඳවුරට පහරදුන් අවස්ථාවේදීය. ඔහු කෝකියෙකු ලෙස සේවය කළ කෙනෙකි. අනෙකුත් සිරකරුවන් සමඟම ඔහුවද දැඩි අප්‍රසන්නකාරී තත්ත්වයක් යටතේ රඳවා තබන ලදී. සිර කඳවුර තුළ ඔහු යුද සිරකරුවෙකු ලෙසින් දැඩි කායික වදහිංසාවලට ලක්වෙමින් වසර 9 ක් ගත කළේය. වසර ගණනාවක් තිස්සේම ඔහු දිවි ගෙවූයේ නිසි පිළිගැනීමක් නොලද යුදසිරකරුවෙකු ලෙසිනි. පළමුව ඔහු මියගොස් ඇති බව ඥාතීන්ට දැනුම් දෙන ලදී.   2002 වසරේදී ඔහු නිදහස් වූ පසුව, කිසිම වෛද්‍ය පදනමක් සොයාගත නොහැකි හිසරදයක් හා දේහික වේදනාවක් පවතින බවට ඔහු නිතරම මැසිවිලි නැගීය. ඔහුට සියදිවි නසාගැනීමේ අදහස් තිබුණු අතර සමහර අවස්ථාවලදී ඔහු කෙරෙන් වෘත්තීමය අසමත්භාවය, පීඩෝන්මාදී ප්‍රතික්‍රියා සහ ප්‍රචණ්ඩකාරී බව යන ලඬණ විද්‍යමාන විය. ඔහුට සංජානනමය චර්යාවන්ට අදාළ චිකිත්සා  – ප්‍රතිකාරය හා පාලනය කළ තත්ත්වයන් යටතේ නිරාවරණ චිකිත්සාව Exposure Therapy  ලබාදෙන ලදී. ඔහු ක්‍රමයෙන් සාමාන්‍ය ජීවිතයකට හැඩගැසුණු අතර ඵලදායී ජීවිතයක් ගතකිරීමට ඔහුට හැකිවිය.                

 හිංසාකාරී අන්දමින් සැළකීමට ලක්වීම හා පීඩාවිඳීම යුදසිරකරු අත්දැකීම්වල කොටසක් විය හැකිය. යුදසිරකරු POW තත්ත්වයට සාර්ථකව මුහුණදීම සටන්වදින්නන් හට ඉතාම අසීරු කාර්යයකි. කෙනෙකුට කිසිසේත් සිතාගත නොහැකි ඉතාම බියකරු හා අතිශය දරුණු තත්ත්වයකි, මෙය. සාර්ථකව වැඩකටයුතු කරගෙන යාමේදි සමහර යුදසිරකරුවන්ට ඒ පිළිබඳ තීව්‍ර අත්දැකීම් ඉදිරියට ඒ. තමන්ගේ දෛවය පවා වෙනස් කළ හැකි තත්ත්වයකට පත්වන ආකාරයෙන් සමහර යුදසිරකරුවන් තමන් සිරභාරයට ගත් පුද්ගලයින් සමඟ ක්‍රියා කරයි. සාර්ථකව ජීවිතයට මුහුණදීමට අදාළ සාර්ථක ක්‍රමෝපායයන් ඇත්තේ ඉතාම සුළු වශයෙනි. ජීවිතය ලබාගැනීමේ ක්‍රමයක් ලෙසින් ඔවුහු  ස්ටොක්හෝම් සහලක්‍ෂණය​යේදී  (Stockholm syndrome) මෙන්  මෙම වධහිංසා පමුණුවන්නන් සමඟ සහයෝගය පළකරයි. ප්‍රාණ ඇපකරුවන් විසින් තමන් අල්ලා ගත් අයව හඳුනාගෙන, සමහර අවස්ථාවලදී ඔවුන්ට එකතුවීම ස්ටොක්හෝම් සහලක්‍ෂණය​ ලෙසින් හඳුන්වයි. බැංකු සොරකමකින් පසුව ප්‍රාණ ඇපකරුවන් බැංකුවේ කුටියක් තුළ රඳවාගෙන සිටි අවස්ථාවේදී මෙබඳු සිදුවීමක් ස්ටොක්හෝම් හිදී සිදු විය.           

යුද සිරකරුවෙකුව සිටීම, මානුෂික සද්භාවයෙන් ප්‍රකෘති තත්ත්වයට පත්විය හැකි තත්ත්වයක් වුවද, සමහරවිට නැවත පුනරුත්ථාපනය කළ නොහැකි අන්දමට ජීවිතය පෙරළියකට පත් කරන්නක් වේ. නිදහස්ව පැමිණි පසුව ඊලාම් යුද්ධයේ යුධසිරකරුවන් බොහෝ දෙනෙකු තෘප්තිමත් ජීවිත ගත නොකළ බව සත්‍යයකි. බොහෝ දෙනෙකුගේ සිත් තුළ තවමත් පැරණි මතකයන් හොල්මන් කරයි. බොහෝ විට දිගු කාලීන කායික වධහිංසාවලට ලක්වීම් හා අවමානයට ලක්කිරීමේ ක්‍රියාවලිය නිසා යුදසිරකරුවන්ට සිදු වූ ස්ථීර මානසික හානි, කිසිවිටෙක නිසි ආකාරයෙන් පරීක්‍ෂාව​ට ලක්ව නැත.  රණවිරුවන්ට මෙන් නැවත පැමිණි යුදසිරකරුවන්ට පිළිගැනීමක් නොලැබුණි. වසර ගණනාවක් තිස්සේ  කායික වදහිංසාවලට ලක්වූ යුදසිරකරුවන්් විවෘතව ප්‍රශ්න කරනුයේ ඔවුන්ට සත්‍ය වශයෙන්ම සමාවදීම හෝ අමතක කිරීම යන්න කළ හැකිද යන්නයි.
වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංගගේ  POWs of the Eelam War  ලිපිය ඇසුරෙනි පරිවර්තනය ඒ . එස් වික්‍රමසිංහ 

දැන් මොකද රටට වෙන්නේ – 7 අර්බුදය අද නොවේ හෙට?

March 14th, 2015

ජනිත සෙනෙවිරත්න Courtesy Divaina

රට යළිත් දේශපාලනික වශයෙන් බරපතළ අර්බුද රැසකට පත්වන ලකුණු පෙන්නුම් කරමින් තිබේ. ඒවා පහසුවෙන් විසඳිය හැකි මට්‌ටමේ ඒවාද නොවේ.

නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ යනු රටේ සියලු දෙනාටම අතිශය වැදගත් ලියවිල්ලයි. රටේ නීතිය, මහජන අයිතිවාසිකම්, රටේ පැවැත්ම ආදී සියලු දේ තීරණය වන්නේ එමගිනි. එවැන්නක්‌ රටටම හොරෙන් හදිසි පනතක්‌ ලෙස කඩිමුඩියේ පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කරගන්නට ඇති හදිස්‌සිය තේරුම් ගත නොහැකිය. එය මහජන අදහස්‌ සඳහා ඉදිරිපත් කර මහජන අදහස්‌ ඒ සඳහා ලබාගත යුතුමය. ඊට මහජන විරෝධයක්‌ ඇත්නම් එය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ අභියෝගයට ලක්‌කරන්නට අවස්‌ථාව මහජනතාවට තිබිය යුතුය. ඇතැම් විට මෙය ජනමත විචාරයකින් සම්මත කරන්නට පවා සිදුවනු ඇත. දහඅට වන ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය මීට පෙරද මෙලෙස සම්මත කරගන්නට මහින්ද රාජපක්‍ෂ හිටපු ජනාධිපතිවරයා කටයුතු කළද ඔහුට තුන් වැනි වාරයේ ජනාධිපතිවරණය ජයගන්නට නොහැකි විය. එසේම එහි අඩුපාඩු රැසක්‌ද විය. හදිසියේ සිදුකළ වෙනස්‌කම් අසාර්ථක විය. මේ ආකාරයට බලහත්කාරයෙන් ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ කඩිමුඩියේ ගෙන එන්නට යැම බරපතළ සැක උපදවන කටයුත්තකි. තමන්ට බලය ලැබේ යෑයි සිතා සිදුකළ සියලු ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන අපේ රටේ අසාර්ථක විය. එහෙත් කලින් පවතී ස්‌වාධීන කොමිෂන් සභා යළි ඇතිකිරීම වැනි දේ කඩිනමින් සම්මත කරගන්නට සියලු පාර්ශ්වවල සහය ලැබෙනු ඇත.

දැනට ඇති තත්ත්වය අනුව මැතිවරණ ක්‍රමයේ සංශෝධන හා විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයේ සංශෝධන එකවර වෙනස්‌ නොකරන්නේ නම් ඊට සහය නොදෙන බව ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂය දැනටමත් ප්‍රකාශ කර තිබේ. එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂයේ කෘත්‍යාධිකාරී මණ්‌ඩලයේ තීරණය ඉක්‌මන් මහා මැතිවරණයකට යැමය. මේ නිසා මේ පාර්ශ්ව දෙක අතර ගැටුමක්‌ ඇතිවන තත්ත්වයක්‌ මේ වන විට නිර්මාණය වී තිබේ.

අප්‍රේල් 23 දා රජය විසුරුවන්නට ජනාධිපතිවරයා කටයුතු නොකළහොත් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට ඇති එකම විකල්පය වන්නේ අගමැති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්‌වීමය. එක්‌සත් ජාතික පක්‌ෂය සතු මන්ත්‍රී සංඛ්‍යාව හතළිස්‌ ගණනක්‌ බැවින් එයින් සිදුවන බලපෑමක්‌ද නැත. එසේ කළහොත් වෙනත් අගමැතිවරයෙක්‌ පත්කර රජය පවත්වාගෙන යැම ජනාධිපතිවරයාට කළ හැක. ඒ සඳහා එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂයෙන්ම වුවත් අවශ්‍ය නම් පුද්ගලයකු සොයාගැනීම අපහසු නොවන්නේ දේශපාලනයේ එවැනි දේ සුලබ නිසාය. කෙසේ වෙතත් අගමැතිවරයා ඉල්ලා අස්‌වුවහොත් ඔහුගේ ඇමති මණ්‌ඩලයටත්, ඔහු විසින් පත්කළ සියලුම සංස්‌ථා හා මණ්‌ඩල සභාපතිවරුන් හා අධ්‍යක්‍ෂ මණ්‌ඩලවලටත් සිදුවන්නේ ඉල්ලා අස්‌වී ගෙදර යන්නටය. එවිට ඉදිරි මහමැතිවරණය එක්‌සත් ජාතික පක්‌ෂයට මුහුණදීමට සිදුවන්නේ පෙර විපක්‌ෂයේ සිටි ආකාරයටම සම්පත් රහිතවය.

එසේත් නැතිනම් ජනාධිපතිවරයාට තමන් නායකත්වය දරන ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‌ෂයේ අයකු ඒ සඳහා පත්කර පැහැදිලි බහුතරයක්‌ සහිත ආණ්‌ඩුවක්‌ ගෙන යා හැක. ජනාධිපතිවරණයේදී උදව් ලබාගත් නිසා එවැනි තීරණයකට එක්‌වරම ජනාධිපතිවරයාට යා නොහැකි වුවත් දිගින් දිගටම ජනාධිපතිවරයාට බලපෑම් එල්ලවන්නේ නම් ඔහුද කිසියම් අවස්‌ථාවක දේශපාලන තීන්දුවක්‌ ගනු ඇත.

අනෙක්‌ අතට යම් ලෙසකින් විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම වැනි තේමාවක්‌ හෝ පොරොන්දුවක්‌ යටතේ මහා මැතිවරණයකට යන්නට එක්‌සත් ජාතික පක්‌ෂය කටයුතු කළහොත් එයද මේ මොහොතේ එතරම් ඵලදායි නොවනු ඇත්තේ පවතින තත්ත්වය මත මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා විධායක බලතල හෝ ජනාධිපති ධුරයේ වරප්‍රසාද භාවිත නොකරන තරම් වන නිසා මහජනතාව තුළ විධායක ජනාධිපති ධුරයට විරෝධයක්‌ ඇතිකිරීමද පහසු නොවේ. මහින්ද රාජපක්‌ෂ හිටපු ජනාධිපතිවරයා එම බලතල භාවිතා කළ ආකාරය ගැන යම් මහජන විරෝධයක්‌ පැවතියද, අද මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා එය භාවිත කරන ආකාරය අනුව එයින් කිසිදු අහිතකර බලපෑමක්‌ තිබේදැයි යන ප්‍රශ්නය ඇතිවේ.

අනෙක්‌ අතට රට තුළ ඇතිව තිබෙන සුළු ජාතීන්ගේ බලපෑම් හා සුළු ජාතික පක්‌ෂවල කේවළ කිරීම් හමුවේ, එවැනි බලපෑම් හා යම් යම් ජාත්‍යන්තර තත්ත්වයන් හමුවේ ස්‌ථාවර රටක්‌ සඳහා විධායක ජනාධිපති දුරයක්‌ අවශ්‍ය බවට ජනතාව සිතන්නටද පුළුවන. මේ නිසා සියලු දේශපාලන පක්‌ෂ වර්තමාන තත්ත්වය හොඳින් අධ්‍යයනය කර තීන්දු තීරණ ගත යුතුය.

අනෙක්‌ අතට ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‌ෂය හා එක්‌සත් ජාතික පක්‌ෂය සම්බන්ධ කරගෙන ඉදිරි මහා මැතිවරණයට පෙර පිහිටුවන්නට යෝජනා වූ ජාතික ආණ්‌ඩුව ගැනද තවමත් අවසන් තීරණයක්‌ නොමැත. එහෙත් ඒ සඳහා වැඩිම විරෝධය ඉදිරිපත්ව ඇත්තේ එක්‌සත් ජාතික පක්‌ෂයෙනි. කෙසේ වෙතත් අවසන් තීරණය ජනාධිපතිවරයා සතුය.

මේ සියල්ල අතරේ 1978 දී විධායක ජනාධිපති ධුරය ඇති වූ අවස්‌ථාවේ අගමැතිවරයා කෙලින්ම ජනාධිපතිවරයා වූවා සේ, එය ආපස්‌සට කැරකෙන මේ අවස්‌ථාවේ ඉදිරි මහමැතිවරණයෙන් පසු වර්තමාන ජනාධිපතිවරයා විධායක අගමැතිවරයා ලෙස ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනයකින් පත් කළ යුතු බවටද යෝජනාවක්‌ ඉදිරිපත්ව තිබේ. රාජිත සේනාරත්න ඇමැතිවරයාද මීට සමාන යෝජනාවක්‌ පසුගිය දිනවල යෝජනා කර තිබිණි.

රනිල් වික්‍රමසිංහ අග්‍රාමාත්‍යවරයා පසුගිය සතියේ ඉන්දියානු රූපවාහිනි නාලිකාවකට සම්මුඛ සාකච්ඡාවක්‌ දෙමින් ශ්‍රී ලංකාවට අයත් මුහුදු සීමාවට ඉන්දීය ධීවරයන් ඇතුළුවීමේදී ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව ඔවුන්ට වෙඩි තැබුවහොත් ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව සාපරාධී වගකීමෙන් නිදහස්‌ වන බවට කළ ප්‍රකාශය මේ වන විට විශාල ආන්දෝලනයකට තුඩු දී තිබේ. එම සාකච්ඡාවේදී අගමැතිවරයා මෙසේ වෙඩි තැබීම උපමා කරන්නේ තමන්ගේ නිවසට අයුතු ඇතුළුවීමක්‌ කරන අයෙකුට වෙඩි තැබීමේ නිදහස නිවැසියන්ට ඇති බව පවසමිනි. මේ ප්‍රකාශය ඉන්දියානු දේශපාලනඥයන්ගේ දැඩි විවේචනයට භාජනය විය.

ශ්‍රී ලංකාව හා ඉන්දියාව අතර මෙම ධීවර ප්‍රශ්නය අද ඊයේ ඇරඹි එකක්‌ නොවේ. එය ශතවර්ෂ ගණනාවක අතීතයකට හිමිකම් කියන්නකි. එය පසුගිය කාලයේ හිටපු ආරක්‌ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්‌ෂ නාවික හමුදාවට ශ්‍රී ලංකා මුහුදු සීමාවට ඇතුලු වන ඉන්දීය ධීවරයන් අත්අඩංගුවට ගැනීමට නියෝග කර තිබුණද ඔහු කිසි විටෙක ශ්‍රී ලංකා මුහුදු සීමාවට අනවසරයෙන් ඇතුළුවුණු ධීවරයන්ට වෙඩි තැබීමට නොගියේය. රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා පරිණත රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයකු වශයෙන් ලොවම පිළිගන්නා නායකයෙකි. එවැන්නකුගෙන් මෙවැනි ප්‍රකාශයක්‌ බොහෝ දෙනා බලාපොරොත්තු නොවීය. අනෙක්‌ අතට දකුණු ඉන්දීය දේශපාලනයේ විශාල ඡන්ද ප්‍රමාණයක්‌ හිමිවන්නේ ධීවර ප්‍රජාවට වීම සහ මෙන්ම දකුණු ඉන්දියාවේ බලපෑම මත පසුගිය කාලයේ පවා ඒ ඒ ඉන්දීය රජයන් ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් තීරණ ගැනීමේදී අසරණ වූ ආකාරය ගැන මීට වඩා අප අවධානය යොමු කළ යුතුය.

කෙසේ වෙතත් රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැතිවරයා කියූ කතාව සත්‍යයකි. අනිත් අතට එය ඔහුගේ මෙරට ඡන්ද පදනම ශක්‌තිමත් කරන ප්‍රකාශයකි. එහෙත් ඉන්දියාව තරහ කර ගැනීමද සුදුසු නැත.

කලකට පෙර ප්‍රේමදාස අගමැතිවරයා ඉන්දිරා ගාන්ධි හා ඇගේ පුතනුවන් වූ රජිව් ගාන්ධි සම්බන්ධයෙන් සිදුකළ ප්‍රකාශයක්‌ නිසා ඉන්දියාව අපට පාඩම් ඉගැන්වීය.

මහින්ද රාජපක්‌ෂ හිටපු ජනාධිපතිවරයා වරක්‌ එවකට විපක්‌ෂ නායිකාව වූ සුෂ්මා ස්‌වරාඡ් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි අවස්‌ථාවක උතුරේ සංචාරය කිරීමෙන් පසු ජනාධිපතිවරයා පැවැත්වූ භෝජන සංග්‍රහයකදී උතුරේ ආරක්‌ෂක හමුදා අඩුකිරීම ගැන විමසූ අවස්‌ථාවේ ශ්‍රී ලංකා හමුදාව ඉන්දියාවට එවන්න දැයි ප්‍රසිද්ධියේ විමසීම නිසා ගැටලු ඇතිවිය. අවසානයේ ඒවාට වන්දි ගෙවන්නට ඔහුටම සිදුවූයේ බලයද අහිමි කර ගනිමිනි. මේ කරුණු සියල්ල අතරේ වර්තමාන රජය සම්බන්ධයෙන් ඉන්දියාවේ බලපෑම මෙන්ම එයින් ලබාගත හැකි ප්‍රයෝජන ගැනද සිතිය යුතුය.

මේ අතර ඉන්දීය අගමැති නරේන්ද්‍ර මෝදිගේ ශ්‍රී ලංකා සංචාරය ශ්‍රී ලංකාවට අතිශය වැදගත්ය. ඉන්දීය අගමැතිsවරයකු නිල සංචාරයක්‌ සඳහා මෙරටට පැමිණියේ වසර 27 කට පසුවය.

පෝර්ට්‌ සිටි ව්‍යාපෘතිය සම්බන්ධයෙන් මේ වන විට ඇති වී තිබෙන තත්ත්වය අපේ රටට දීර්ගකාලීන වශයෙන් අංශ කීපයකින් හානිදායකය. මේ වන විට චීනය මේ ප්‍රශ්නය නිසා ශ්‍රී ලංකාව සමඟ බරපතළ ගැටුමකට ගොස්‌ තිබේ. චීනය පවසන්නේ මෙහි පරිසර ප්‍රශ්න තිබුණ නම් එය ශ්‍රී ලංකා ආණ්‌ඩුවේ ප්‍රශ්නයක්‌ මිස චීනයේ ප්‍රශ්නයක්‌ නොවන බවත්, මෙය මූල්‍ය ගනුදෙනුවක්‌ බවත් ජාත්‍යන්තර නීතිය අනුව කටයුතු කරන්නට වුවද සුදානම් බවත්ය. මේ අතර පෝර්ට්‌ සිටි ව්‍යාපෘතිය නවත්වන්නේ ඉන්දියානු බලපෑම මත බව චීනයේ අදහස වී තිබේ. කෙසේ වෙතත් පසුගිය ජනාධිපතිවරණය සමයේ සිදුකළ විවිධ ප්‍රකාශ මෙන්ම ඒ සම්බන්ධයෙන් ආණ්‌ඩුවේ විවිධ කොටස්‌ අතර ඇති ප්‍රතිවිරුද්ධතා ප්‍රශ්නය තවදුරටත් අවුල් කර තිබේ.

ඉන්දියාව අපට අතිශය වැදගත් අසල්වැසියාය. පසුගිය රජය වැඩ වරද්දාගත්තේ ඉන්දියාව තරහ කර ගැනීමෙනි. චීනයද අපගේ දීර්ඝ කාලීන මිතුරෙකි. අනෙක්‌ අතට ශ්‍රී ලංකාවට වැඩිම ණය ආධාර ලබාදුන් රටකි. මේ ණය ආධාර ලබාදී ඇත්තේ ජාත්‍යන්තර සම්මුතීන් අනුවය. ඒ නිසා කවුරුන් බලයේ සිටියත් ඒ ඒ රටවල් අතර ගනුදෙනුවලින් අපි ගත්තේ නැත කියා ගැලවී යා නොහැක. අනෙක්‌ අතට කවර අඩුපාඩු තිබුණත් පසුගිය කාලයේ චීන ණය ආධාර නොලැබෙන්නට මේ තරම් ඉක්‌මනින් රටේ සංවර්ධනයක්‌ සිදුකරන්නට බැරිය. අනෙක්‌ අතට අද ලෝකයේ චීනය සියලු අංශවලින් ලබා ඇති දියුණුව සැලකීමේදී චීනය තරහ කරගෙන ඉදිරි ගමනක්‌ සිතිය නොහැක. මේ නිසා මේ ප්‍රශ්නය ඉතාම ප්‍රවේශමෙන් විසඳා ගත යුතුය.

මහ බැංකු අධිපතිවරයාට එල්ලවී ඇති චෝදනාව බරපතලය. මේ චෝදනාවෙන් නිදහස්‌ වීම නව රජයට දීර්ඝකාලීනව අතිශය වැදගත්ය. ඒ සම්බන්ධයෙන් නිසි පරීක්‍ෂණයක්‌ පැවැත්වීමට පියවර ගැනීම කළයුතු වන්නේ අගමැතිවරයාට හා රජයට ඉන් දීර්ඝ කාලීන චෝදනා එල්ලවීමට ඉඩ ඇති නිසාය. කිසි දිනෙක දුෂණ චෝදනා එල්ල වී නැති රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැතිවරයා තමා යටතේ පවතින ආයතනයක සිදු වූ මෙවැන්නක්‌ නිසා නමට හානි කරගත යුතු නැත.

මේ වන විට ආණ්‌ඩුවේ ප්‍රබල සාමාජිකයන් වන හෙළ උරුමයත්, ආණ්‌ඩුව ගෙන එන්නට සුවිසල් කාර්යභාරයක්‌ සිදු කළ පුජ්‍ය මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියනුත් පවසන්නේ මැතිවරණ ක්‍රමය හා ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව යන දෙකෙහිම සංශෝධන සිදු නොකර මහා මැතිවරණයකට නොයා යුතු බවය. ඒ අතරේ අර්ජුන රණතුංග ඇමතිවරයා පවසන්නේ මේ රජය තවත් වසර පහක්‌ පවත්වාගෙන යායුතු බවය.

ආසන ක්‍රමයට මහා මැතිවරණය පවත්වා එයින් පත්වන පාර්ලිමේන්තුවේ සංයුතිය විකෘති තත්ත්වයක්‌ වුවද ඇතිකළ හැකිය. ශ්‍රි ලංකාවේ ඡන්දදායකයා අතිශය හැඟීම්බරය. මේ නිසා අසන මට්‌ටමින් පවත්වන ඡන්දයකදී මැතිවරණ ප්‍රතිඵල සම්බන්ධයෙන් අවිනිශ්චිත තත්ත්වයක්‌ ඇතිවන බව පෙනේ.

මහින්ද රාජපක්‌ෂ හිටපු ජනාධිපතිවරයා සම්බන්ධයෙන් වර්තමාන ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‌ෂ නායකත්වය අනුගමනය කරන ක්‍රියා කලාපය අනුව ඔහු අනිවාර්යයෙන්ම පක්‌ෂයක්‌ පිහිටුවීම හෝ පවතින පක්‌ෂයකට හෝ සන්ධානයකට සම්බන්ධවීම වැළක්‌විය නොහැක. එවිට ආසන ක්‍රමයට පැවැත්වෙන මැතිවරණයකදී හෝ සමානුපාතික ක්‍රමයට පවත්වන මැතිවරණයකදී සැලකිය යුතු ආසන ගණනක්‌ හිමිකර ගන්නට ඔහු සමත්වනු ඇත්තේ තවමත් ඔහු වටා සාමාන්‍ය ජනතාව සිටින බැවිනි.

ජනප්‍රිය පුද්ගලයන්ට ඡන්දය දීමේ පුරුද්දක්‌ ශ්‍රී ලාංකිකයා සතු බැවින් ජනප්‍රිය පිරිසක්‌ ඒකරාශී කරගෙන ආසන මට්‌ටමින් තරගකරවීම හරහා සැලකිය යුතු ආසන ප්‍රමාණයක්‌ දිනාගන්නට ඔහුට හැකියාව තිබේ. ප්‍රධාන පක්‌ෂ දෙකෙන් තරග නොකර බහුතර ආසන ගණනක්‌ දිනාගත නොහැකි වුවද ඇතැම් විට මීළඟ රජය පිහිටුවන පක්‌ෂය තීරණය කරන්නා බවට ඔහු පත් වුවහොත් එය පුදුමයක්‌ නොවේ. හම්බන්තොට, ගාල්ල, මාතර, මොනරාගල, කෑගල්ල, රත්නපුර වැනි දිස්‌ත්‍රික්‌ක ඔහුට ඡන්ද පදනම අතින් ඉතාම හිතකරය.

ආසන මට්‌ටමින් මැතිවරණ පවත්වන විට ප්‍රතිඵලය සිතනවාට වඩා වෙනස්‌වීමට ඉඩතිබේ. මහරගම ආසනය උදාහරණයට ගත්විට දිනේෂ් ගුණවර්ධන හා විඡේදාස රාජපක්‌ෂ අතර සටනේදී කවරෙක්‌ ජයගනීදැයි සිතිය නොහැක. කඩුවෙල ආසනයේදී සුසිල් ප්‍රේමජයන්ත, සුජීව සේනසිංහ, විමල් වීරවංශ අතර සටන තීරණාත්මක වනු ඇත. කෝට්‌ටේ ආසනයට හර්ෂ ද සිල්වා, උදය ගම්මන්පිල වැනි අය අතර දැඩි තරගයක්‌ පවතිනු ඇත. කැස්‌බෑව වැනි ආසන සඳහාද දැඩි තරගයක්‌ පවතිනු ඇත. මේ නිසා ගෙයින් ගෙට ගොස්‌ ජනතාව දැනුවත් කිරීම වැනි දේ මගින් ජනතාවට Rජු බලපෑමක්‌ ආසන මට්‌ටමින් කළ හැක. ඇතැම් විට අවසන් මොහොතේ හෝ ස්‌වාධීනව හෝ යම් පක්‌ෂයකින් ඉදිරිපත්වන යහපත් පුද්ගලයකුට පාර්ලිමේන්තුවට පිවිසෙන්නට ආසන ක්‍රමය නිසා හැකිවනු ඇත.

මේ අතර ඉදිරි මහ මැතිවරණය ආසන මටමින් හා සමානුපාතික මට්‌ටමින් මිශ්‍ර ක්‍රමයකට පැවැත්වීමට නියමිත ක්‍රමවේදය සඳහා මේ වන විට ප්‍රධාන පක්‌ෂ අතර යම් එකඟතාවයක්‌ ඇති වී තිබේ. ඒ අනුව ආසන මට්‌ටමින් මන්ත්‍රීවරු 134 ක්‌ පත් කර ගැනේ. ඒ අලුතින් නිර්ණය කෙරෙන ආසන 125 හා බහු මන්ත්‍රී ආසන සඳහා නවයක්‌ද, සමානුපාතික ක්‍රමයට මන්ත්‍රීවරුන් 66 ක්‌ද , ජාතික ලැයිස්‌තුවෙන් 25 ක්‌ද ලෙස මන්ත්‍රීවරු 225 ක්‌ පත්කර ගැනීමටය. කෙසේ වෙතත් මෙය අවසන් තීරණය නොවේ.

අපේ රටේ තරුණ පරපුර ඉදිරි මහ මැතිවරණය සම්බන්ධයෙන් කවර තීරණයක්‌ ගනීදැයි අවිනිශ්චිතය. දැන් දැන් බොහෝ තරුණ තරුණියන් දීර්ඝ කාලීනව එකම දේශපාලන පක්‌ෂයකට සම්බන්ධ නොවීමත්, පවත්නා තත්ත්වය මත අවශ්‍යතාව අනුව ඡන්දය දීමත් දැකිය හැක. මේ නිසා ඔවුන්ට හිමි ඡන්ද ලක්‌ෂ විස්‌සක පමණ ප්‍රමාණය ආකර්ෂණය කරගන්නට ප්‍රධාන පක්‌ෂ නිසි ක්‍රමවේදයක්‌ ඇති කරගත යුතුය. අනෙක්‌ අතට අපේ රටේ ඇතැම් ජනතාව ජාතිවාදීව සිතීමද ඉදිරි මහ මැතිවරණයේ ප්‍රතිඵලයට සුවිසල් බලපෑමක්‌ කරනු ඇත.

ආණ්‌ඩු වෙනසත් සමග එතෙක්‌ නිසි අයුරින් පවත්වාගෙන ගිය අපේ රටේ ඇතැම් ආයතන මේ වන විට අතිශය කනගාටුදායක තත්ත්වයකට පත්ව තිබේ. ලංකා සතොස, ලක්‌සල සහ රාජ්‍ය වාණිජ විවිධ නීතිගත සංස්‌ථාව ඊට හොඳම උදාහරණයන්ය. වසා දැමීමට තිබූ රාජ්‍ය ආයතන වූ මේ ආයතන තුනම එම තත්ත්වයෙන් ගොඩගෙන මෙරට පුද්ගලික අංශය හා කරට කර තරග කරමින් රජයේ ආයතන ලෙස පවත්වා ගෙන ගියේ සෙසු රාජ්‍ය ආයතන සඳහා පවා ආදර්ශයක්‌ වන ආකාරයෙනි. එහෙත් අද වන විට ඒවායේ තත්ත්වය යළිත් ආපස්‌සට ගමන් ගනිමින් තිබේ. එයින් කනගාටු දායකම තත්ත්වයට මුහුණ දෙමින් සිටින්නේ ලංකා සතොසය. අත්‍යවශ්‍ය භාණ්‌ඩ අඩු මිලට ලබාදෙමින් විශාල පිරිසකට රැකියා ලබාදෙන අතරම විශාල ලාභයක්‌ද ලබමින් රජයට බරක්‌ නොවී ලංකා සතොස පසුගිය රජය යටතේ පවත්වාගෙන ගියේ පුද්ගලික අංශයේ සෙසු සුපිරි වෙළඳසල් පරදවමිනි. අද වන විට ලංකා සතොස අලෙවිසල් බොහොමයක ඇතැම් භාණ්‌ඩ හිඟය. ඇතැම් භාණ්‌ඩ විකිණීම සීමා කර තිබේ.

එක්‌තරා මුස්‌ලිම් ඇමතිවරයෙක්‌ ලංකා සතොස හරහා අසීමිත ලෙස මුදල් හම්බකරමින් සිටී. අද ලංකා සතොස සියලු මිලදී ගැනීම් කරනු ලබන්නේ මේ ඇමතිවරයාගේ සහෝදරයෙක්‌ මුලිකත්වය ගන්නා සමාගමකිනි. එම සමාගම පසුගිය කාලයේ ඉන්දියාවට කරුන්කා ප්‍රතිඅපනයනය සම්බන්ධයෙන්ද චෝදනා ලත් සමාගමකි. එම ඇමති සහෝදරයා සහ පිරිස සතුව සමාගම් කීපයක්‌ විවිධ නම් වලින්ද පවතී. ඒ මිල ගණන් කීපයක්‌ ඉදිරිපත් කර තරගකාරීත්වය පෙන්වීම සඳහාය. ඒ සාමාන්‍ය වෙළඳපොළ මිලට වඩා වැඩි මිලටය. මේ හරහා දිනපතා රුපියල් මිලියන ගණනින් අදාළ සමාගම උපයමින් සිටී. අද වන විට සතොස ආයතනය සඳහා අත්‍යවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය හා භාණ්‌ඩ මිලදී ගන්නේ බොහෝදුරට මේ සමාගම හරහාය. සෙසු ආයතනවලින් ඉදිරිපත් කරන භාණ්‌ඩ, තත්ත්වය හෝ වෙනයම් හේතු පවසා ප්‍රතික්‌ෂේප කෙරේ. එසේම අදාළ සමාගමෙන් ඉදිරිපත් කර ඇති මිල ගණන් වලට මිලදී ගන්නේ කොටසක්‌ පමණි. එහි වැඩිම කොටස මිලදී ගන්නේ එම සමාගමෙන්ම වැඩි මිලටය. උදාහරණයක්‌ ලෙස සීනි මිලදී ගැනීමේදී කිලෝවක්‌ රුපියල් 74 බැගින් ටොන් 175 ක්‌ එම සමාගමෙන් මිලට ගන්නට මිල ගණන් කැඳවා තිබියදී අවසානයේ තවත් ටොන් 1300 ක්‌ එම සමාගමෙන්ම මිලදී ගන්නේ ඊට වඩා වැඩි මිලටය. මෙහි හාස්‍යජනකම සිද්ධිය වන්නේ අදාළ සමාගම එම තොග ලබන්නේ තත්ත්වයෙන් පහළ බවට පවසමින් අදාළ ටෙන්ඩර් කමිටුව ප්‍රතික්‌ෂේප කළ ආයතනවලින්ම වීමය.

මේ වන විට ලංකා සතොසට පරිප්පු තොග වැඩිමිලට මිල දී ගැනීම සම්බන්ධයෙන්ද චෝදනා එල්ලවී තිබේ. මේ නිසා මේ චෝදනා පිළිබඳව පරීක්‌ෂණ පැවැත්වීම ආණ්‌ඩුවේ පැවැත්මට හොඳය. එසේ නොවුණහොත් එම චෝදනා අවසාන වශයෙන් ආණ්‌ඩුවේ ගිණුමට බැරවෙන බව දැනගත යුතුය.

ජනිත සෙනෙවිරත්න

කොට්‌ඨාස ක්‍රමයට ඡන්දය තිබුණොත් බේරුවල පැරදිලා මමත් ගෙදර – අමාත්‍ය රාජිත සේනාරත්න

March 14th, 2015

බුලිත ප්‍රදීප් කුමාර Courtesy Divaina

අමාත්‍ය රාජිත සේනාරත්න මේ දිනවල රටේ අවධානයට ලක්‌ව ඇත්තේ ශ්‍රීලනිපය හා එජාපය අතර තිබෙන මතවාද නිරාකරණය කරන මැදිහත්කරුවෙක්‌ ලෙසටය. ස්‌වාධීන මතවාද ඉදිරිපත් කිරීම අතින්ද ඔහු ප්‍රකටය. පවතින දේශපාලන වාතාවරණය පසුබිම් කරගෙන ‘දිවයින’ මේ සාකච්ඡාව ඔහු හා කරනු ලැබුවේ රජය තුළ පවතින යම් යම් විසංවාද පැහැදිලි කර ගන්නටය.

ප්‍රශ්නය – මේ ආණ්‌ඩුවට අද රටේ විවිධ විවේචන තියනවා. සමහරු කියනවා මේකට යහපාලන ආණ්‌ඩුව කියලා. තවත් සමහරු කියනවා නියම යූ. ඇන්. පී. ආණ්‌ඩුවක්‌ කියලා. සමහරු කැඳහැලියක්‌ කියලත් කියනවා. මේක ඇතුළෙම ඉන්න මධ්‍යස්‌ථ නිදහස්‌ මතධාරී දේශපාලනඥයෙක්‌ විදියට ඔබ මේ ආණ්‌ඩුව දකින්නේ කොහොමද?

පිළිතුර – මේවා පෙරමුණු ආණ්‌ඩුනේ. පෙරමුණු ආණ්‌ඩුවල එකතුවෙලා ඉන්න හැම දේශපාලන කණ්‌ඩායමකටම තියනවා තමන්ට අනන්‍ය දේශපාලනයක්‌. ඒ වගේම අපි එකතුවෙලා ඉන්නවා පොදු පරමාර්ථයකට. අපේ පොදු පරමාර්ථය තමයි දින සියයේ සම්මුතිය. දින සියයේ වැඩපිළිවෙල. මෙතන ඉන්න පක්‍ෂවලට වෙනස්‌ වූ විවිධ මත තිබුණාට ඔක්‌කොම පොදු පරමාර්ථයට එකඟයි. අපි ඒ සඳහා ඉදිරියට යන්න නොයෙකුත් කමිටු හදලා තියනවා. ඒ වැඩපිළිවෙල ආණ්‌ඩුවේ ක්‍රියාත්මක කරන උත්තරීතර මණ්‌ඩලය තමයි අපේ කැබිනට්‌ මණ්‌ඩලය. එහි කටයුතු අධීක්‍ෂණය කරන්න ජාතික විධායක සභාව ඉන්නවා. පක්‍ෂ නායකයන්ගෙන් සැදුම්ලත්. ඊටත් උඩින් තියනවා උපදේශක මණ්‌ඩලයක්‌. ජාතික විධායක සභාව තමයි තීන්දු ගන්නේ. ඒ තීන්දු ක්‍රියාත්මක කරන්නේ කැබිනට්‌ මණ්‌ඩලය. ඒක තමයි මේ ආණ්‌ඩුව. හැමදාම පෙරමුණු ආණ්‌ඩුවල විවිධ මත දරන අය ඉන්නවා. නමුත් පොදු වැඩපිළිවෙලක්‌ මත හැමෝගෙම එකඟත්වය මත රජය ඉදිරියට යනවා.

ප්‍රශ්නය – ඇයි මේ ආණ්‌ඩුවට අද ජනතාව යූ. ඇන්. පී. ආණ්‌ඩුවක්‌ය කියලා විවේචන ගේන්නේ?

පිළිතුර – ඒක වැරදියිනේ. ඔය කතාව ගෙනෙන්න ප්‍රධාන වරද කරගත්තේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂය. දින සියයේ වැඩසටහන යූ. ඇන්. පී. වැඩපිළිවෙළක්‌ කියල එයාලා අර්ථකථනය කළා. කර ගත්තා. නමුත් මේක යූ. ඇන්. පී. වැඩසටහනක්‌ නොවෙයි. මේකේ යෝජනා හදන්න ජාතික විධායක සභාවේ හා උපදේශක සභාවේ පක්‍ෂ ඔක්‌කොම එකතු වුණා. ජවිපෙ, දෙමළ ජාතික සන්ධානය, හෙළ උරුමය, ශ්‍රී ලංකා, යූ. ඇන්. පී. මේ ඔක්‌කොගෙම අදහස්‌ මෙතන අන්තර්ගතයි. ආණ්‌ඩුව ඇතුළේ එජාප බහුතරයක්‌ හිටියට මේ වැඩපිළිවෙලේ අන්තර්ගත කරුණු ඔක්‌කොම එයාලගේ නොවෙයි. මේක ලේඛනගත කළෙත් හෙළ උරුමයේ අශෝක අබේගුණවර්ධන, මෙතන තියෙන්නේ වැඩිපුරම මේ රටේ ප්‍රගතිශීලීන්ගේ වාමාංශික කඳවුරේ යෝජනා. එජාප නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ ඇතුළු පක්‍ෂය ලොකු ලිබරල් වැඩපිළිවෙලක ඉඳල මේකට එකතු වුණා. ආන්න ඒකයි. මේක යූ. ඇන්. පී. යෝජනා තියන වැඩපිළිවෙළක්‌ නොවෙයි.

ප්‍රශ්නය – ජාතික විධායක සභාව හා එහි කටයුතු යථාර්ථයක්‌ වීමට නම් සියලු පක්‍ෂ ඊට පැමිණිය යුතුයි. ඇයි සෝභිත හාමුදුරුවන්ව මේ රැස්‌වීම්වලට කැඳෙව්වේ නැත්තේ.

පිළිතුර – ජාතික විධායක සභාවට උන්වහන්සේ නැහැ. උන්වහන්සේ ඉන්නේ ජාතික උපදේශක සභාවේ. ජාතික විධායක සභාවේ ඉන්නේ පක්‍ෂවල නායකයෝ විතරයි. උපදේශක සභාව පත් කළේ ජාතික විධායක සභාවටත් ආණ්‌ඩුවටත් උපදෙස්‌ දෙන්න.

ප්‍රශ්නය – හරි මම අහන්නේ උපදේශක සභාවේ කටයුතු, රජයේ කටයුතු අද සෝභිත හාමුදුරුවෝ පවා විවේචනය කරනවා. ඒ කියන්නේ උන්වහන්සේලාගේ උපදෙස්‌ පිළිගන්නේ නැහැ කියන එකද?

පිළිතුර – ඇයි එහෙම කියන්නේ.

ප්‍රශ්නය – උපදෙස්‌ පිළිගන්නවා නම් උන්වහන්සේ මේ තරම් රජයේ කටයුතු විවේචනය කරන්න ඕන නැහැනේ. රජයේ අලුත් ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය ගැන මැතිවරණ ක්‍රමය ගැන, රජයේ ආයු කාලය ගැන, ඊළඟ මැතිවරණය ගැන, ජනාධිපතිවරයා එජාපය හා එක්‌ව හංසයා ලකුණෙන් ඡන්දය ඉල්ලිය යුතුයි කියන කාරණාව ගැන උන්වහන්සේ තුළ ලොකු විවේචන තියනවා.

පිළිතුර – මම කිව්වනේ මේක පෙරමුණු ආණ්‌ඩුවක්‌. එක එක කණ්‌ඩායම් දරන මත වෙනස්‌. නමුත් අපි වැඩ කරන්නෙ එකඟ වුණා වැඩපිළිවෙලකට අනුව. එතනදී උන්වහන්සේ දරන සමහර මත සමග මමත් එකඟයි. ජනාධිපතිතුමත් එකඟයි. ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂයත් එකඟයි. මැතිවරණ ක්‍රමය වෙනස්‌වීම ගැන අපි ඔක්‌කොම උන්වහන්සේගේ මතය සමග ඉන්නවා. මේ මැතිවරණ ක්‍රමය වෙනස්‌ කරල තමයි ඊළඟ මැතිවරණය පවත්වන්න ඕන. ඉතින් දින 100 තුළ කියන්නේත් ඒකනේ. විවේචන නෑ. අපි උන්වහන්සේ සමග එකඟයි. මේ කියපු පොරොන්දු වුණ ඔක්‌කොම දින 100 ඇතුළේ කරන්න ඕන. දින 100 කියන එක එහේ මෙහේ වුණාට ප්‍රශ්නයක්‌ නෑ.

ප්‍රශ්නය – නමුත් එජාප නායකයා, ජවිපෙ නායකයා සමහර කණ්‌ඩායම් කියනවානේ 23 පාර්ලිමේන්තුව විසිරුවා හරිනවා කියලා. ඒකට මොකද කියන්නේ.

පිළිතුර – මේ රජය පිහිටුවන්න දායක වුණ හැමෝම දන්නවා. ඒ අය ආවේ දින 100 න් ආණ්‌ඩුව විසුරුවන්න නොවෙයි. දින 100 ඇතුළේ පොරොන්දු වුණ වැඩ ටික ඉවර කරන්න. පොරොන්දු ඉටුකරන්න. නමුත් එකම පනතක්‌වත් අදාළ දින වකවානුවලට හරි දිනයට එළියට ආවේ නැහැනේ. එහෙව් එකේ විසුරුවාහරින එක විතරක්‌ මැතිවරණ විතරක්‌ දින 100 න් කරන්න කියලා බල කරන්න කාටවත් බෑ.

ප්‍රශ්නය – නමුත් දැන් දින 100 න් දින 60 ක්‌ ගෙවිල ඉවරයි. තව තියෙන්නේ දින 40 යි. කොහොමද 60 කින් නොකරපු දේවල් 40 න් කරන්නේ. ජනතාවට විශ්වාස නැහැ.

පිළිතුර – ඉතිරි ඔක්‌කොම කරල ඉවර වෙනවා. යම් ප්‍රමාදයක්‌ වුණොත් ඒ මැතිවරණ ක්‍රමය සම්බන්ධයෙන් විතරයි. ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම, ස්‌වාධීන කොමිෂන් සභා, මන්ත්‍රීවරුන්ගේ විනය පද්ධතිය, විගණන පනත, තොරතුරු දැනගැනීමේ පනත ආදී සියල්ල කෙටුම්පත් හදල ඉවරයි. ඒක කරන්න පුළුවන්. ටිකක්‌ කල් ගියොත් යන්නේ මැතිවරණ ක්‍රමය වෙනස්‌ කිරීමට විතරයි.

ප්‍රශ්නය – ඇයි මැතිවරණ ක්‍රමය වෙනස්‌ කිරීම සම්බන්ධයෙන් මතුවෙලා තියන ප්‍රශ්නය මොකක්‌ද?

පිළිතුර – එහෙම ප්‍රශ්නයක්‌ නැහැ. සමහරු හිතනවා මේක දින 100 ඇතුළේ කරගන්න බෑ කියලා. කුඩා පක්‍ෂවල බියක්‌ තියනවා තමන්ගේ නියෝජනය 5% වත් නැතිවෙයි මේ ක්‍රමයෙන් කියලා. ඒක නිසා තර්ක විතර්ක යනවා. අපි කිව්වා එහෙම පාඩුවක්‌ වෙන්නේ නැහැ… මේ මිශ්‍ර ක්‍රමයෙන් අර සමානුපාතික ක්‍රමයේ ප්‍රතිඵලයම ලැබෙයි කියලා. අපි පෙන්නලා දුන්නා. පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන ආසන සංඛ්‍යාව වෙනස්‌ වෙනවා තමයි. ඒකට අපි අලුත් ගණිත මිණිත ක්‍රම අනුව පාර්ලිමේන්තුවේ ඉන්න මන්ත්‍රීවරු ගණන් හදලා අලුත් “සීමා නිර්ණයක්‌” කරන්න ඕන. ඒක කරන එක ඉස්‌සර වගේ අමාරු නෑ. චන්ද්‍රිකා තාක්‍ෂණයෙන් ඒක කරන්න පුළුවන්. කොච්චර ජනගහණයක්‌ද කොච්චර භූමි ප්‍රමාණයක්‌ද කියලා අපි ගණන් හදනවා. මේවා ලොකු දේවල් නොවෙයි.

ප්‍රශ්නය – හැබැයි මේකට දින 100 පනීවි නේද?

පිළිතුර – නැහැ. අවශ්‍ය නැහැ එච්චර කාලයක්‌. මේ කාලපරිච්ඡේදය හොඳටම ඇති මේක කරන්න.

ප්‍රශ්නය – මේ දින 100 තුළම මේක කරන්න පුළුවන් නම් මොකටද මේ තරම් ලොකු විසංවාදයකට යන්නේ.

පිළිතුර – අවශ්‍ය නෑ තමයි. අපි අද මේක කතා කළා. අපි පෙන්නලා දුන්නා පුංචි පක්‍ෂවලට පාඩුවක්‌ වෙන්නේ නැහැ කියලා. ජනතා විමුක්‌ති පෙරමුණ එතකොට කිව්වා දිනේෂ් ගුණවර්ධන කමිටුවේ යෝජනාව ගැනයි කතා කරන්නේ කියලා. අපි කිව්වා ඒකත් බොහොම හොඳයි. මේ අපේ යෝජනාව ඊට වඩා හොඳයි කියලා. ප්‍රශ්නයක්‌ නෑ.

ප්‍රශ්නය – මේ පිළිබඳව දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ මතය මොකක්‌ද?

පිළිතුර – හොඳයි…… එයාලා කියන්නේ මේ සියලු යෝජනා ක්‍රියාත්මක විය යුතුයි කියලයි. එයාල හොඳ තැනක ඉන්නවා.

ප්‍රශ්නය – දැන් රටම විධායක අගමැති කෙනෙක්‌ ගැන කතා කරන්න පටන් අරන්..

පිළිතුර – නැහැ. එහෙම එකක්‌ නැහැ. විධායක අගමැති කෙනෙක්‌ ලෝකෙත් නැහැ. මෙහෙත් නැහැ. මේවා මේ ඔයාලා පත්තරවල ලියන දේවල්නේ.

ප්‍රශ්නය – නිකන් පත්තරවල ලියන්නේ නෑ ඇමැතිතුමා. රටේ දේශපාලන කතිකාව විධායක අගමැති කෙනෙක්‌ ගැන කතා කරනවා.

පිළිතුර – අපි නම් ඒ ගැන කිසිම සාකච්ඡාවක්‌ කරල නෑ. ඔයාලයි පත්තරවල තිබුණා. අපි කරන්නේ ජනාධිපති ක්‍රමයේ තිබෙන විධායක බලතල සියල්ල ඉවත් කරන යෝජනාවක්‌. එතකොට අගමැති කෙනකුට මොකටද ඒ බලතල. එහෙම එකක්‌ නෑ. අපි කතා කරලත් නෑ.

ප්‍රශ්නය – ඔබතුමාම පසුගිය දිනවල ප්‍රකාශයක්‌ කළා එහෙමනම් දැන් ඉන්න ජනාධිපති අගමැති කරන්න ඕන කියලා.

පිළිතුර – එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂය කියනවා මුළු ජනාධිපති ක්‍රමයම අහෝසි කරන්න කියලා. ඔය බලතල අහෝසි කරනවා නම් අපි කිව්වා මොකටද ජනාධිපති කෙනෙක්‌. ඔව්. අපි ඒ ක්‍රමයම අහෝසි කරමු කියලා. වරදවා ගන්න එපා. මේ අපි කතා කරන්නේ දැන් ඉන්න ජනාධිපතිතුමාගේ ධුර කාලයට පස්‌සේ ඊළඟට වෙන දෙයක්‌ ගැනයි. මේ ඉන්නේ ජනතා ඡන්දයකින් බලය ලබපු ජනාධිපති කෙනෙක්‌. මෙයාට මුකුත් කරන්න කාටවත් බෑ. ධුර කාලය ඉවර වුණාට පස්‌සේ ඊළඟට ජනාධිපති ධුරයක්‌ නෑ. ඊළඟට පුළුවන් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාටත් ඊළඟ අගමැතිකමට තරග කරන්න. ඒකයි මම කිව්වේ. එහෙම නැතුව විධායක අගමැතිවරු පත් කරන්න නොවෙයි.

පිළිතුර – ඔබේ ප්‍රකාශයෙන් ලොකු ඇවිස්‌සීමක්‌ වුණා. හරියට දිමි ගොට්‌ටකට ගලක්‌ ගැහුවා වගේ.

පිළිතුර – කිසිම ඇවිස්‌සීමක්‌ නෑ, මම ඒක කිව්වේ මධ්‍යම කාරක සභාවේදී. එතකොට මගේ ප්‍රකාශයෙන් ප්‍රශ්නය නිවුණා.

ප්‍රශ්නය – එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂය සමග දැන් ශ්‍රීලනිපයට තියනවා නේද මතවාදී ගැටුම්. ඔබ එතන මැදිහත්කරුවෙක්‌ද?

පිළිතුර – දින 100 ට ශ්‍රීලනිපය එකඟ වුණා. වචනයක්‌ වචනයක්‌ පාසා එකඟ වෙනවා කිව්වා. දැන් පහර ගහනවා. එතකොට මේක විහිළුවක්‌ වෙනවානේ. මේ ජනතාව මේ ලියවිල්ලට එකඟතාව පළ කරල තියනවා. ශ්‍රීලනිපයට බෑ ඒකට විරුද්ධ වෙමින් ඒකත් සමග රජයක්‌ එක්‌ක යන්න. මේක මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ වැඩසටහන. දින 100 වැඩපිළිවෙල එයාගේ. එයා ශ්‍රීලනිපයේ සභාපති. නායකයා. ශ්‍රීලනිපය කොහොමද නව නායකයාගේ ලියවිල්ල විවේචනය කරන්නේ. මේක තේරුම් ගන්න ඕන. ශ්‍රීලනිපය මෙයින් හොඳ පාඩමක්‌ කියල දීල තියනවා සාමය සහ අරගලය එකට ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ කොහොමද කියලා. සාමය සඳහා අරගලය. ඒක තමයි මේ වෙන්නේ. ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂය මෙතන හිතන්න ඕන. මැද තැනකට එන්න ඕන.

ප්‍රශ්නය – මැතිවරණ ක්‍රමය වෙනස්‌ වෙලා පරණ ක්‍රමයට හා මිශ්‍ර ක්‍රමයකට ගියොත් පුංචි පක්‍ෂවලට අවාසියි කියන මතය රටේ තහවුරු වෙලා තියනවා. ජවිපෙ වගේ පක්‍ෂයත්a මේ ගැන බයක්‌ ඇති.

පිළිතුර – අන්න එතනනේ වැරැද්ද තියන්නේ. මේ යෝජනා කරන ක්‍රමය ආවොත් ඇත්තටම මටත් පාඩුයි. බේරුවල කියන්නේ එජාපයට බර ආසනයක්‌. ඒ ආසනය තුළින් මම එජාපයත් එක්‌ක ඡන්දය මේ යෝජිත ක්‍රමය යටතේ ඉල්ලුවොත් කෙලින්ම මම ගෙදර. එජාප අපේක්‍ෂකයා පාර්ලිමේන්තු යාවි. නමුත් මම කතා කරන්නේ මම ගැන නොවෙයි රට ගැන හිතලයි. රට වෙනුවෙන් කතා කරන එක මුලට දාන පක්‍ෂත් මේවා ගැන හිතන්න ඕන. මොකද බේරුවල ආසනය එජාපය දිනුවට දිස්‌ත්‍රික්‌කයේම මනාප වලින් ඔන්න රාජිත සේනාරත්නත් පාර්ලිමේන්තු යනවා. ඒක තමයි ආසන ක්‍රමයයි සමානුපාතික ක්‍රමයයි මිශ්‍රිතව මැතිවරණ ක්‍රමය සකස්‌ වුණාම තිබෙන විශේෂත්වය. පුංචි පක්‍ෂ ඒක නිසා බය වෙන්න නරකයි. මම ලෑස්‌තියි පැරදිලා ගෙදර ඉඳලා හරි මේ ක්‍රමය රටට ගෙනල්ලා රටට හොඳක්‌ කරන්න.

ප්‍රශ්නය – ඔබටත් ඔබේ බේරුවල ආසනයේ ප්‍රශ්න තිබෙනවා. ශ්‍රීලනිපය ඇතුළෙත්, පියල් නිශාන්ත මන්ත්‍රීවරයා ඔබට අභියෝග කළා.

පිළිතුර – ඔය හීන දකින මිනිස්‌සු මට අභියෝග නොවෙයි. එයා බලාගෙන ඉන්නේ බේරුවල සංවිධායක වෙන්න. බැරි තැන දැන් මහින්ද රාජපක්‍ෂ පක්‍ෂයේ රජ කරල එයාගෙන් සංවිධායකකම ගන්න බලන් ඉන්නවා, හීන……

ප්‍රශ්නය – මේ යන විදියට තව ටික දිනකින් ශ්‍රීලනිපය දෙකඩ වේවි නේද?

පිළිතුර – නැහැ. ඔය වගේ අර්බුද තිබුණ ඉස්‌සරත්. මහින්දව ගෙනල්ලා කවදාවත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂයට මේ රටේ මැතිවරණ දිනන්න බෑ. ඒ මොකද සුළු ජන ඡන්ද ඔවුන්ට දෙන්නේ නෑ. සුළු ජාතීන් මහින්ද තරහ කරගෙන ඉවරයි. එයත් එක්‌ක ගියොත් ශ්‍රීලනිපයටත් අනාගතයක්‌ නෑ.

ප්‍රශ්නය – ඒ කියන්නේ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මෙවර ජයග්‍රහණය කළේ මේ රටේ සුළු ජාතික ඡන්ද නිසා කියන එක ඔබ පිළිගන්නවද?

පිළිතුර – නෑ. ඒවත් යම් පමණකට ලැබුණ තමයි. නමුත් මතක තියාගන්න. මේ රටේ තරුණ තරුණියෝ 18 ලක්‍ෂයකට අලුතින් ඡන්ද බලය ලැබුණා. අලුත් තරුණ තරුණියෝ ඡන්දය දුන්නේ මෛත්‍රීට. ඒකයි ජයග්‍රහණයේ රහස. ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තුව ඔහු.

බුලිත ප්‍රදීප් කුමාර

සෝමාලි මුහුදේ සිට නයිජීරියානු මුහුදට ගිය මේජර් සේනාධිපතිගේ කතාව

March 14th, 2015

බෲනෝ පාඩිගන්ගේ ප්‍රංශ හඬ ශ්‍රී ලංකාවෙන් ඇහෙන හැටි මේජර් නිශ්ශංක සේනාධිපති පැහැදිලි කරයි  Courtesy Divaina

නයිජිරියාවට විකිණීමට සැලසුම් කර ඇත්තේ
ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව නිර්මාණය කළ මෙම බෝට්‌ටු වර්ගයයි

ඔබ නයිජීරියාව ගැන අසා ඇත්තේ කුමක්‌ද….?

කවරෙකු හෝ අනපේක්‍ෂිත ලෙස ඔබගෙන් එම ප්‍රශ්නය අසා සිටියහොත් නිසැකවම ඔබේ මතකයට නැගෙන කරුණු කිහිපයක්‌ම තිබෙන බව මම දනිමි….”

බෝකෝහරාම් නම් ඉස්‌ලාමික අන්තවාදී ත්‍රස්‌තවාදය ක්‍රියාත්මක වන රට නයිජීරියාව බව ඔබ පළමුව කියනු ඇත. ඉබෝලා නම් වෛරසයෙන් බිහිවන භයානක වසංගත රෝගයෙන් බහුලව ජනතාව පීඩා විදින රට නයිජීරියාව බව ඔබ දෙවනුව කියනු නිසැකය. බෝම්බ පිපිරීම්, වෙඩි තැබීම්, බිය වැද්දීම්, පැහැරගෙන යැම්, බලහත්කාරකම් ආදී නොයෙකුත් ත්‍රස්‌තවාදී ක්‍රියාවන් අනූන අප්‍රිකාකාරයේ ඇති කලබලකාරීම රට නයිජීරියාව බව කියනුද නිසැකය.

මේ කරුණු සලකා බලන කල ස්‌වභාවික සම්පත් හා ඛනිජ සම්පත් බහුලව පවතින අප්‍රිකාකරයේ ඇති විශාලතම රට වූවත් නයිජීරියාවට කෙනෙකු යන්නේ හෝ එන්නේ ලොකු අවදානමක්‌ අරාගෙනය. සත්තකින්ම ඒ යන්නේa කෙනෙක්‌ නොගොස්‌ම බැරි ගමනකට කිවහොත් එය නිවැරදිය.

එසේ තිබියදීත් පසුගිය කාලයේ අපේ රටේ එක්‌ සුවිශේෂී පුද්ගලයෙක්‌ නයිජීරියාවට 21 වරක්‌ම සංචාරය කළා යෑයි කිවහොත්, ඔබ එය පිළිගන්නවාද….

ඒ සුවිශේෂී පුද්ගලයා අන් කවරෙකුවත් නොව, මේජර් නිශ්ශංක සේනාධිපතිය. පසුගිය දිනවල පාවෙන අවි ගබඩාවක්‌ සම්බන්ධයෙන් හා ඇවන්ට්‌ ගාර්ඩ් මුහුදු ආරක්‍ෂක සේවාව සම්බන්ධයෙන් විවිධ අන්දමේ චෝදනා ලැබ මුලු රටේම අවධානයට ලක්‌ව සිටින නිශ්ශංක සේනාධිපති මට හමුවූයේ අපේ රටේ නමගිය ආරක්‍ෂක විශේෂඥයන් පිරිසක්‌ සමඟ නයිජීරියාවට ගොස්‌ නැවත පැමිණ සිටින අතරවාරයකයි. නයිජීරියානු රජයේ නාවික හමුදා හා එහි ආරක්‍ෂක ප්‍රධානීන් සමඟ ආරක්‍ෂක සේවා රාජකාරි සැපැයීමේ ගිවිසුම් ගණනාවකට අත්සන් තබා යළි මවුබිමට පැමිණි සේනාධිපති එම ගමනේ සුලමුල හා අතීත කතාව විස්‌තර කරමින් අප හා කතා බහකළේ මෙසේය.

ඔහුට රටේ මේ තරම් අභියෝග තිබියදීත් ප්‍රශ්න තිබියදීත් හිටි හැටියේ නයිජීරියාවට යන්නට සිදුවුණේ ඇයිදැයි විස්‌තර කරමින්a නිශ්ශංක සේනාධිපති කතා කළේය….

“මම දැන් අවුරුදු 2 ක ඉදලම නයිජීරියාවට යනවා එනවා. මේ වෙනකොට එම මගේ ආරක්‍ෂක සේවා විශේෂඥයෝ 50 දෙනකු සමඟ 21 වතාවක්‌ නයිජීරියාවට ගොස්‌ තිබෙනවා. මගේම අතේ තියන සල්ලි වියදම් කරගෙන මම එහෙම ගියේ ඇයි… ඒ මොනවටද කියල මේ රටේ ජනතාව දැන ගන්නත් ඕන.

නයිජීරියාව කියන්නේ ආරක්‍ෂාවට පිළිබඳ ප්‍රශ්න කප්පරක්‌ තිබෙන අප්‍රිකානු මහාද්වීපයේ තිබෙන විශාලතම හා ධනවත්ම රට. තෙල් නිධි, රත්තරන් නිධි, තඹ ආකර, දියමන්ති මැණික්‌ ආදී භූගත සම්පත් බහුලයි. ඒ වුණාට ප්‍රශ්න හා කලබලත් බහුලයි.

අන්න ඒ වගේ වාතාවරණයක්‌ තිබියදීත් ඉවෙන්ට්‌ ගාර්ඩ් මැරිටයිම් සර්විසස්‌ නියෝජනය කරමින් නිශ්ශංක සේනාධිපති වන මම යන්නේ විශේෂ හේතුවක්‌ නිසයි.

නයිජීරියාවේ බටහිර වෙරලේ “ගල්ෆ් ඔෆ් ගිනි” කියන ප්‍රදේශයේ පැන නැගෙමින් තිබෙන මුහුදු කොල්ලකරුවන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් ලෝකෙටම නැව් ගමනා ගමනය සඳහා ලොකු තර්ජනයක්‌ වෙමින් තිබුණා. නයිජීරියාවට ඊට එරෙහිවෙන්න වැඩපිළිවෙලක්‌ හෝ ඒ වෙනුවෙන් ක්‍රියාත්මක වෙන්න විකල්පයක්‌ තිබුණේ නැහැ.උත්තරයක්‌ තිබුණේවත් නැහැ. අන්න ඒ ප්‍රශ්නය දැනගෙන මුහුදු මංකොල්ලකරුවන්ට උත්තරයක්‌ අරගෙන තමයි මම නයිජීරියාවට ගියේ.

ඒ කියන්නේ ඔබට සෝමාලියානු මුහුදු කලාපයේ තිබෙන වැඩ රාජකාරි මදි වෙලාද නයිජීරියාව පැත්තට ගියේ….
අපේ වීරෝධාර රණවිරවෝ සෝමාලියානු කලාපයේ කරපු මෙහෙයුම් කටයුතු නිසා සෝමාලිමුහුදු කලාපයේ මුහුදු කොල්ලකරුවන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් අඩුවෙමින් ගියා. ඒ ක්‍රියාකාරකම් අවසන් වෙමිනුයි තිබුණේ. එම දැනගන්නා මුල් කාලයේදී අපේ කොල්ලෝ වැඩකරපු විදියට සෝමාලියානු කලාපයේ අපට රස්‌සාව තියෙන්නේ තව අවුරුදු 2 යි කියලා. එහෙමනම් අපි අපේ රණවිරුවන්ගේ රැකියා සුරක්‍ෂිත කරගන්න තවත් මේ වගේ ප්‍රශ්න තිබෙන කලාපයකට යා යුතුයි.

නයිජීරියාවටත් “ගල්ෆ් ඔෆ් ගිනි” කලාපයේ මුහුදු කොල්ලකරුවන් මර්දනය කරන්න ලොකු අවශ්‍යතාවයක්‌ තිබුණා. හැබැයි එයාලට ප්‍රශ්නය වුණේ ඒ සඳහා යුද්ධෝපක්‍රම, දියුණු ශිල්පක්‍රම, කුඩා වේග ප්‍රහාරක යාත්‍රා, පුහුණුව වගේ දේවල් ඔවුන්ට නෑ. ඔවුන් ඒ සඳහා ලෝකයේ රට රටවල් වල උපදෙස්‌ පැතුවා. මේකට යන්න කිසිම පුද්ගලික ආරක්‍ෂක සේවයක්‌ ඉදිරිපත් වුණේ නෑ.

ඒ වගේම සෝමාලියානු අති බයානක මුහුදු කොල්ලකරුවන් මඩින්න ලාංකික රණවිරුවෝ හැටියට අපි පාවිච්චි කරපු වැඩපිළිවෙල හා අපේ රටේ හමුදාව ගැන මුහුදේ පතල වෙලා තිබුණ කීර්තිය නයිජීරියාව දැනගෙන හිටියා. ඔවුන් අපි ගැන ලොකු විශ්වාසයකයි පසුවුණේ.

එයාලා අපිට අවස්‌ථාවක්‌ දුන්නා… ගල්ෆ් ඔෆ් ගිනි වල මුහුදු ආරක්‍ෂාව සම්බන්ධයෙන් අපේ යෝජනා ටික, අපේ වැඩපිළිවෙල එයාලගේ ආරක්‍ෂක ප්‍රධානීන් ඉදිරියේ ඉදිරිපත් කරන්න. ඇමරිකාව ප්‍රමුඛ රටවල් 26 ක ආරක්‍ෂක සමාගම් මේ සඳහා අවස්‌ථාවක්‌ ලබාගන්න පැමිණිලා හිටියා.

නමුත් අපේ වැඩපිළිවෙල දැක්‌කට පස්‌සේ නයිජීරියාව අපි කෙරෙහි විශ්වාසය තබලා ඒ වගකීම අපට බාර කළා.

මේ තැනට මේ ව්‍යාපෘතිය අරගෙන එන්න මට අවුරුදු 1 1/2 ගතවුණා. ගමන් වාර 21 ක්‌ ගියා නයිජීරියාවට මේ රටේ ආරක්‍ෂක ප්‍රධානීන් සමඟ මගේ සල්ලි විතරක්‌ මේ ගමන්වලට වැය වුණා රුපියල් මිලියන 291 ක්‌. එහෙම කරලා තමයි පසුගියදා ගිවිසුම අත්සන් කරලා අපි ඒ කොන්ත්‍රාත්තුව ලංකාවට අරගෙන ආවේ.

නිශ්ශංක එසේ පවසන විට ඒ කොන්ත්‍රාත්තුව තුළින් රටට, රජයට, අපේ රටේ රණවිරුවන්ට සැලසෙන ප්‍රතිලාභ කුමක්‌දැයි අසන්නට ද මට සිත්විය.

ඔව්…. මම කියන්නම්. පළමුවෙනි වාසිය, ප්‍රතිලාභය තමයි “ගල්ෆ් ඔෆ් ගිනි” ප්‍රදේශයේ මුහුදු මංකොල්ලකරුවන් මඩින්න අපේ රණවිරුවන්ට අවස්‌ථාවක්‌ ලැබීම. එතනදී අපේ රණවිරුවො 4000 කට රැකියා ලැබෙනවා. කෙනෙකුගේ අවම පඩිය ඩොලර් 2500 යි. මේක අපි කරන්නේ තව රටවල් 7 කුත් එක්‌ක එකතු වෙලා. නයිජීරියානු නාවික හමුදාව සමග.

දෙවැනි වාසිය තමයි අපේම නාවුක හමුදාව නිෂ්පාදනය කරන කුඩා ප්‍රමාණයේ අධිවේගී මුහුදු ප්‍රහාරක යාත්‍රා නයිජීරියානු නාවුක හමුදාවට විකුණන්න අපට හැකිවීම. මම ඒ යාත්‍රාව ලෝකෙට හඳුන්වාදීමේ අතරමැදිය විදිහට ඉදිරිපත්ව නයිජීරියානු රජයට කරුණු පහදද්දී ඇමරිකාව බ්‍රිතාන්‍යය ප්‍රමුඛ රටවල් 26 ක ආරක්‍ෂක නියෝජිතයන් කියන්න පටන් ගත්තා. ඔය විදිහේ යාත්‍රා අපි ළඟත් තියෙනවා… අපෙන් ගන්න කියලා… මම මගේ ව්‍යාපාරික ඥණය හා හැකියාව පාවිච්චි කරලා එකී රටවල් අවි ආයුධ හැදුවාට, යාත්‍රා හැදුවාට, ඒ කිසිම රටක්‌ මෑත කාලයේ යුද්ධයක්‌ ඉවර කරල කිසිම තැනක ජයග්‍රහණයක්‌ ලබල නෑ කියන එක පෙන්නලා දුන්නා. ලංකාව තමයි යුද්ධයක්‌ ඉවරෙටම ඉවර කළේ. ඒ සටන් වලදී මුහුදු ආරක්‍ෂාව වෙනුවෙන් නාවික හමුදාව කළ මෙහෙයුම් හරිම තීරණාත්මකයි. ඒ මෙහෙයුම් සඳහා මෙන්න මේ යාත්‍රා තමයි නාවික හමුදාව භාවිත කළේ කියන එක මම පෙන්නලා දුන්නා. ඒ වගේම මේ ප්‍රහාරක යාත්‍රා ලංකාවේ නිෂ්පාදනය කළේ සතුරු යාත්‍රා ලුහුබැද හඹාගෙන ගොස්‌ මරාගෙන මැරෙන සතුරන්ට පහර දීමට බව මම පැහැදිලි කළා.

ඔවුන් ඒ අනුව ලංකාවට ආවා. අපේ නාවික හමුදාව හදාපු යාත්‍රා පරීක්‍ෂා කළා. අපේ යාත්‍රා ගැන විශ්වාසයක්‌ ඇතිව නියමු ව්‍යාපෘතිය ලෙස යාත්‍රා 8 ක්‌ ගන්න ඇනවුමක්‌ ලබාදුන්නා. මම මෙවර නයිජීරියාවට ගිහින් ඇනවුම යාත්‍රා 16 දක්‌වා වැඩි කර ගත්තා. හිතන්න…. මේ ඇනවුමට අනුව ලංකාවට ලැබෙනවා ඩොලර් මිලියන 3.5 ක මුදලක්‌.

ඔබ කියනවා ලංකාවට ලැබෙනවා කියලා හරියටම පැහැදිලිව කියන්න. මේ මුදල ලැබෙන්නේ ලංකාවටද… ඔබටද… ආeවන්ටි ගාර්ඩි ආයතනයටද… රක්‌නා ලංකා ආයතනයටද කියලා. හරියට පැහැදිලි නෑ අපට…..

හරි…. මම පැහැදිලි කරන්නම්කෝ..

රටක්‌ හැටියට අපට ඉස්‌සර අපනයන භාණ්‌ඩ විදියට තිබුණේ මොනවද පිටරට යවලා සල්ලි හොයන්න. ඉස්‌සර වෙලාම තේ, රබර්, පොල් තිබ්බා. ඊළඟට මැද පෙරදිගට ශ්‍රමය යෑව්වා. දැන් ඒවා අභියෝගයට ලක්‌වෙලා. අඩු පඩියට ඉදියාවෙන්a ඉන්දුනීසියාවෙන් ශ්‍රමිකයෝ යනවා. පස්‌සේ කලක්‌ ඇඟලුම් ගැන බලාපොරොත්තුවක්‌ තිබුණා. ඒකත් නැතිවෙලා ගියා. ඊට පස්‌සේ ලෝක පරිමාණ වශයෙන් අපට, අපේ රටට වටිනාකමක්‌ ලැබුණේ යුද්ධයක්‌ ඉවර කළ සොල්දාදුවන් නිසයි. මේක කවුරුවත් දන්නේ නැහැ. ඒ වන විට අපි තමයි ලෝකයේ “එක්‌ස්‌ෆර්ට්‌ස්‌ ඔෆ් ආර්ට්‌ ඔෆ් වෝ” (යුධ කලාවේ විශිෂ්ඨයෝ) විදියට නමක්‌ දිනාගෙන හිටියේ.

මට ඕක ගිහින් විස්‌තර කළා නයිජීරියානු ආරක්‍ෂක මණ්‌ඩලයේ නයිජීරියානු නාවික හමුදාවේ. එතනදී ඔවුන් මගෙන් ඇහුවා ඕවා රාජ්‍ය මට්‌ටමින් රටකට කියන්න උඹ කවුද… එක්‌කරගෙන වරෙන් උඹලයි රටේ ආරක්‍ෂක ප්‍රධානීන් කියලා මට කිව්වා.

මම ඒ වෙලාවේ ආපහු ආවා. ඊළඟ වතාවේ මම ගියේ රාජ්‍ය නායකයන් නිලධාරීන් ආරක්‍ෂක නිලධාරීන් ගණනාවක්‌ එක්‌ක. එතන හිටියා විදේශ කටයුතු නියෝජ්‍ය අමාත්‍ය නියෝමාල් පෙරේරා, ආරක්‍ෂක මාණ්‌ඩලික ප්‍රධානී ජනරල් ජගත් ජයසූරිය, යුද හමුදාපති ජනරාල් දයා රත්නායක, නාවික හමුදාවේ අද්මිරාල් ජයන්ත පෙරේරා, ජාතික බුද්ධි අංශයේ ප්‍රධානී, ආරක්‍ෂක අමාත්‍යංශයේ අතිරේක ලේකම් රාජ්‍ය නිලධාරීන් අදී ගණනාවක්‌. අපි හැමෝම වෙනුවෙන් මමයි ප්‍රසන්ටේෂන් එක කළේ. දවස්‌ 2 ක්‌ තිබුණා.

ඔන්න ඕක ඒ රටේ පත්තරවල පළවුණා “වී ෆලෝව් ද ශ්‍රී ලන්කන් ස්‌ටැටර්ජි” කියන ශීර්ෂ පාඨයෙන්.

ඔන්න ඔහොම මහන්සිවෙලා තමයි මම මේ බිස්‌නස්‌ එක ලංකාවට ගෙනාවේ. නයිජීරියාවට විතරක්‌ නොවෙයි. මම මේ බෝට්‌ටු හඳුන්නලා දීලා තියෙනවා. ටෝගෝ, සෙනගල්, ඝානා, බෙනින්, කැට්‌රූන්, මොසැම්බික්‌, කෙන්යා වගේ රටවලට ඒ රටවල නාවික හමුදාපතිවරුත් මම ගෙන්නුවා ශ්‍රී ලංකාවට මේ බෝට්‌ටු පෙන්නන්න. ඒ අනුව ඉදිරියේදී බෝට්‌ටු 1000 ක්‌ විකුණන්න වැඩපිළිවෙලක්‌ ලෑස්‌තිකරලයි තියෙන්නේ. ඉන් ඩොලර් මිලියන 380 කට එහා ගිය මුදලක්‌ අපිට ලැබෙනවා.

අපි අහන්නේ… අපට ඒ මුදල ලැබෙනවා කිව්වාට ඔබටද..? ඔබ ආයතනයටද..? රටටද? නාවුක හමුදාවට ද කියලයි.

ලෝකයේ කිසිම රටක්‌ ඉන්නවද රජයක්‌ ගිහින් තවත් රජයකට මේ වගේ ප්‍රහාරක යාත්‍රා, අවි, උපකරණ ආදිය විකුණන ඒවා කරන්නේ ව්‍යාපාරික ආයතන මැදිහත්වයි. ඇවන්ට්‌ ගාර්ඩි මැරිටයිම් සර්ටිසස්‌ ප්‍රයිවට්‌ ලිමිටඩ් කියල කියන්නේ ඒ වගේ ආරක්‍ෂක සේවාවන් සපයන පෞද්ගලික ව්‍යාපාරික ආයතනයක්‌. ඒක නිසයි මම මේ වැඩේට රජය වෙනුවෙන්, නාවුක හමුදාව වෙනුවෙන් මැදිහත්වුණේ රජයේ අවසර ඇතිව.

ඊළඟ එක මේ මුදල් ලැබෙන්නේ කාටද කියල අහුවානේ. මේ නාවුක යාත්‍රා හදන්නේ මම නොවෙයි. නාවුක හමුදාවයි හදන්නේ. ඒක නිසා මේ මුදලින් ලොකුම කොටස යන්නේ නාවුක හමුදාවට. එම මෙයින් ලාභයක්‌ ලබන බව ඇත්ත. ඒ ලාභයෙන් 10% ක්‌ ගෙවනවා රජයට. ඉතිරි මුදල් යොදවන්නේ මේ සේවය සඳහා සේවාවන් සපයන රණවිරුවන්ට පඩි නඩි හා ගෙවීම් වලට. ඊට අවශ්‍ය අනු සේවාවන් වලට. මේ හැම එකක්‌ම විනිවිද පේන ගනුදෙනු වලින් යුතුයි. ඒ වගේම මුදල් වැයවෙන වැඩ. අනිත් එක මේවා සැලසුම් කරන්න රජය එක තඹ සතයක්‌ වියදම් කරන්නේ නෑ. මමයි වියදම් කරල තියෙන්නෙ.

අපි යමක්‌ කළොත් ඉන් ප්‍රතිලාභ රටටත් ලැබෙයි. නාවුක හමුදාවටත් ලැබෙයි. රණවිරුවන්ටත් ලැබෙයි. අපටත් ලැබෙයි. මුකුත් නොකලොත් මොනවත්ම නැහැනේ.

නාවුක හමුදාවේ බෝට්‌ටු විකිණීමට ඔබ අතර මැදියෙක්‌. ඇයි මේක ඔබට බාරනොදී නාවික හමුදාවටම කරන්න බැරි. එහෙම කළානම් සියලු ලාභ සියළු මුදල් නාවුක හමුදාවට නේද කියලයි මේ රටේ සමහර පිරිසක්‌ තර්ක කරන්නේ. දූෂණ විරෝධී සංවිධාන රටේ දේශපාලනඥයෝ මේ ගැන තර්ක කරනවා.

ඔබ තවමත් වරද්ද ගෙන මගෙන් ඒ කාරණයම අහනවා. මම එක සැරයක්‌ කිව්වනේ. ලොව කිසිම රජයකට, රජයක හමුදාවකට බැහැ රටින් රට ගිහින් ආරක්‍ෂක සේවාවන් ආරක්‍ෂක උපකරණ විකුණන්න. ඒ බිස්‌නස්‌ කරන්නේ හැම රටකම පුද්ගලික අංශය මැදිහත් වෙලයි. මුළු ලෝකෙම අද ඒ සඳහා පුද්ගලික අංශය කෙරෙහි විශ්වාසය තබලයි ඉන්නේ. දන්නවද ඇමරිකානු ගුවන් හමුදාවට ගුවන් යානා හදල තියෙන්නේ කවුද කියලා. ඒවා ලොක්‌හීඩ් මාටින් හා බෝයින් ආයතන විසින් තමයි හදල දෙන්නේ. එහෙනම් කවුරුහරි කියන්න පුළුවන්නේ ඇයි ඇමරිකාවේ ගුවන් හමුදාවට බැරි ආයුධ හදාගන්න කියලා. රජයකට බෑ බිස්‌නස්‌ කරන්න. ඕනනම් මේ සේවාවන්, යාත්‍රා ආධාරයක්‌ හැටියට තවත් රටකට දෙන්න නම් රජයකට පුළුවන්.

සමහරු ඕවා ගැන කතා කරනවා දන්නේ නැති නිසා. බලන්න කියන්න ඔවුන්ට අපේ රට අද කිසිම නිෂ්පාදනයක්‌ හදල රට යවනවද… කාර් එකක්‌… නෑ… අත්ට්‍රැක්‌ටරයක්‌… ඒත් නෑ… එතකොට බයිසිකලයක්‌… එහෙමත් නැත්නම් ෆුට්‌ බයිසිකලයක්‌ යවනවද නෑ… අඩුම තරමින් වීල් බැරෝව් එකක්‌වත් යවනවද…

ඒත් මම අපේ රණවිරුවන් සමඟ ගිහින් රටට ගෙනාවා අලුත් බිස්‌නස්‌ එකක්‌. මට පුළුවන් මේ බිස්‌නස්‌ එක වෙන රටක වෙන කොටි ජාතියකට දීල අතරමැදින් ලාභයක්‌ ගන්න. මම එහෙම කළාද… මම ඒ බිස්‌නස්‌ එක ගෙනාවේ රටට. මුදල් එන්නේ රටට. මේ බෝට්‌ටු හදන්නේ නාවික හමුදාවේ නාවික හමුදාවේ සෙබලු. විශ්‍රාමික සෙබලුත් ඉන්නවා. මුදල් ඒ අයට. රටට රජයට. මගේ සෙබලෙක්‌ මේ ව්‍යාපෘතිsයෙන් ඩොලරයක්‌ හරි ගන්නවා නම් ඒ මුදල එන්නේත් මගේ රටට. ඒවා තමයි විදේශ විනිමය රටට ගේනවා කියන්නේ. ඇයි මේක පිළිනොගන්නේ…. මේ ව්‍යාපෘතිය තුළ බෝට්‌ටු සෑදීමට විතරක්‌ විශ්‍රාමික සෙබලු 200 ක්‌ වැඩ කරනවා මේවා අලුත් රැකියා….

ඔබ කිව්වා නේද ගල්ෆ් ඔෆ් ගිනි මුහුදේ රැකියා අවස්‌ථා 2000 ක්‌ ගැන. අපි කතා කළේ බෝට්‌ටු ගනුදෙනුව ගැන විතරයි.

ඉවර නෑ… ඉවර නෑ.. තව කොච්චර දේවල් තියෙනවද කතා කරන්න. මේ පාර ගියාම බාර දුන්නා නයිජීරියානු නාවික හමුදාව එයාලගේ නාවික හමුදාවේ නැව් ඇතුළු යාත්‍රා හා නාවික අවි ආයුධ නඩත්තු කරන එක අපිට බාරගන්න කියලා. එයාල පුදුම හිතුනා අපි සමඟ ගිය කීර්තිමත් නිලධාරියෝ ටික දැක්‌කාම. ඉහළ නිලධාරීයෝ 25 දෙනෙක්‌ සිටියා. අපි ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම අනුව නාවුක හමුදාවේ යාත්‍රා හා අවි නඩත්තු කරන වගකීම බාරගත්තා. ඊළඟට ඔවුන් අපිට බාර දුන්නා ඔවුන්ගේ නාවික හමුදාව මුහුදේ මුහුදු කොල්ලකරුවන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් වලට එරෙහිව පුහුණු කරන්න. උපදේශන සේවා සපයන්න.

අපි දැන් කොච්චර දේවල් කරනවද මේ ගිවිසුමට අනුව. පසුගිය පෙබරවාරි 17 වන දා අපි එම ගිවිසුම අත්සන් කළා. ඒ අනුව අපි ත්‍රස්‌තවාදය වැලැක්‌වීම මුහුදු කොල්ලකරුවන් අඩපණ කිරීම වැනිs ක්‍රියාකාරකම් වලට නයිජීරියානු නාවුක හමුදාව සමඟ සෘජුව මැදිහත්වෙලා උපදේශන සේවා සපයනවා.

නයිජීරියාවෙන් ඒ රාජකාරි අපි බාර ගත්තාම ඒක තමයි අපි ඒ රස්‌සාව කරන දෙවන රට. අපි තවත් රටක දැන් මේ වගකීමම දරනවා. මම මේවා ප්‍රසිද්ධ කරන්නේ නැහැ. මොකද මේ රටේ ඉන්නවා සමහර වෙළෙඳ කාක්‌කෝ හා දේශපාලනඥයෝ මේවා තමන්ටත් කරන්න පුළුවන් කියල හිතාගෙන මේ වැඩසටහන කඩාකප්පල් කරන. මේවා ඒ කාටවත් කරන්න බෑ.

මම නිකන්ම නිකන් ආරක්‍ෂක සේවාවක්‌ කරගෙන යන ව්‍යාපාරිකයෙක්‌ නොවෙයි. යුද හමුදාවේ කොමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවේ මුල්ම කාලේ හිටපු මේජර් වරයෙක්‌. “නොහැක්‌කක්‌ නොමැත” කියන තේමා පාඨය යටතේ තමයි අපි ටේ්‍රනින් වුණේ. ඒ වගේ පුහුණු වුණ ත්‍රිවිධ හමුදාවේම කීර්තිමත් නිලධාරීන් රාශියක්‌ අද විශ්‍රාම අරන් මා එක්‌ක එකතු වෙලා මෙතන සේවය කරනවා. ඒක නිසාමේ සර්විස්‌ එක ලෝකෙට දෙන්න අපට හැර වෙන කාටවත්ම බෑ. මතක තියාගන්න අපි මේ සම්බන්ධයෙන් දෙවැනි වෙන්නේ ඇමරිකාවේ “බ්ලැක්‌ වෝටර්ස්‌” ආරක්‍ෂක සේවයට විතරයි. ළඟදීම අපි පළමු තැනට එනවා.

බලන්න… අපි හමුදාවේ ඉන්න කාලේ ඉස්‌සර අපි ටේ්‍රනින් වලට ගියේ පිටරට. ඊශ්‍රායලය, පකිස්‌ථානය, ඇමරිකාව, බ්‍රිතාන්‍ය එසේ රටවලට අපි ගියා. අද බලන්න වෙනස. අපේ රණවිරුවෝ අද පිටරට ගිහින් ඒවයි හමුදා ටේ්‍රනින් කරවනවා. ඒක කළේ මම. මේවාට ඉරිසියා කරල බෑ. ආඩම්බර වෙන්න.

පුහුණු කිරීම් ගැන කියවුණේ නැහැ. ඔබේ කතාවේදී මොකක්‌ද ඒ ව්‍යාපෘතියේ තත්ත්වය.

නයිජීරියානු හමුදා පුහුණු කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය යටතේ 2000 ක්‌ දෙනාට රැකියා ලබාදෙන්න අපට පුළුවන්. මම ඒ රැකියා අවස්‌ථා අරගෙනයි ආවේ. ඉන් පළමු 400 දෙනා තව මාස 3 කින් නයිජීරියාවට යනවා. මේ ව්‍යාපෘතිය යටතේ ඔවුන්ට ඩොලර් 2500 සිට 25000 දක්‌වා පඩි ලැබෙනවා. මේ සඳහා ගිවිසුම නයිජීරියානු උප ජනාධිපති ලංකාවට ඇවිත් අත්සන් කරලත් ඉවරයි. අපි ළඟ විනිවිද පේන ලියවිලි තියෙනවා මේ ගණුදෙනු වල. මෙන්න මේවා තමයි විදේශ විනිමය ලංකාවට ගේනවා කියලා කියන්නේ.

එතකොට “සෙනගල්” වල ඉඳගෙන මුහුදු කොල්ලකරුවන්ගෙන් නැව් බේරාගැනීමේ ව්‍යාපෘතියක්‌ අපි සැලසුම් කරල ඉවරයි. දැන් තියෙන්නේ ඒක පටන් ගන්න. ඉන් ඩොලර් මිලියන 500 ක්‌ පමණ ලංකාවට ලැබෙනවා.

හොඳයි…. අපේ රටේ දේශපාලන වාතාවරණය වෙනස්‌වෙලා. අලුත් ආණ්‌ඩුවක්‌ ඇවිල්ලා රට වෙනස්‌ තැනකට රැගෙන යන ව්‍යාපෘතිය තුළ ඔබේ මේ ව්‍යාපෘතියට බාධා එල්ල වෙලා නේද?

නැහැ… කිසිසේත්ම නෑ. රජයට මේක ගැන ප්‍රශ්නයක්‌ නෑ, නමුත් මේ බිස්‌නස්‌ එක, මේ ව්‍යාපෘතිය ගැනනොදන්නා කීප දෙනෙක්‌ දැන් කෑ ගහනවා. සමහර විට මේවා ගැන නොදැන වෙන්න ඇති. මේවා යුධෝපක්‍රම මෙහෙයවීම, ඒවා අයිති හමුදාවන්ට විතරයි. මේවා සිවිලියන්ස්‌ලට මුහුදට ගිහින්, වෙන රටකට ගිහින් කරන්න පුළුවන් දේවල් නොවෙයි. ඒක නොදැන සමහර අය කෑ ගහනවා.

මම නයිජීරියාවට ගියා කියලත් සමහරු කෑ ගහනවා. මම ගියේ රටට සල්ලි ගේන්න. රටට රස්‌සාවල් ගේන්න. රටට ආදායමක්‌ එන ව්‍යාපෘතියක්‌ ගේන්න. ඔය කෑ ගහන්නේ රටට විදේශ විනිමය කියල එක සතයක්‌ ගේන්න පුළුවන් අය නොවෙයි. ලැබෙන්න තියෙන දේත් නැති කරන අය.

මම රජයට රුපියල් මිලියන 3200 ක්‌ ගෙවලා තියෙනවා. බදු හැටියට ගෙව්වත් ඉන් 10% ක්‌ වත් ගෙවන්න ඕන නැහැ. මම නොවෙයි මේවා ගෙනාවේ.. අපේ වීරෝධාර සොල්දාදුවෝ. ඔවුන් තමයි අපේ ධනය. අපේ සම්පත. මම කළේ ඒක පිටරටවලදී කළමනාකරණය කිරීම පමණයි.

ඔබ පසුගියදා නයිජීරියාවට ගිය වේලේ සමහර අය ඔබ ගියේ කොහොමද කියල ප්‍රශ්න කළා. අනවසර අවි ගබඩා පවත්වාගෙන ගියේ යෑයි කියා චෝදනා ලබා පරීක්‍ෂණ හමාර නැතිව තිබියදී ඔබට රට යැමට අවස්‌ථාව දීම ගැන රජයටත් දොස්‌ කිව්වා. දන්නවාද?

දන්නවා දන්නවා. ඇයි ඔවුන් එහෙම කතා කරන්නේ කියලත් දන්නවා. මම මුලදී හිතුවේ මේ ව්‍යාපෘතිය ගැන නොදැන අවංකවම ඔවුන් කරුණු හරි හැටි නොදැන කතා කරනවා කියලයි. නමුත් මට දැන් පැහැදිලියි ඔවුන්ගේ කටවල් ඇරෙන්නේ කොහොමද කියලා.

ලෝකයේ ඉන්නවා මම කරන මේ බිස්‌නස්‌ එකම කරන ධන කුවේරයෙක්‌ බලවතෙක්‌ “බෲනෝ ෆාඩිගන්” කියලා. එයා ප්‍රංශ ජාතිකයෙක්‌. එයා තමයි මට කලින් මේ ව්‍යාපාරයේ හිටපු ලෝක බලවතා. මම මේ ව්‍යාපෘතිය ගැන ඉගෙන ගන්න ඕන වුණා. මම ඉගෙන ගන්න ගියේත් මේ පුද්ගලයා ළගටයි. මම ගිහින් කිව්වා මට මේක ඉගෙන ගන්න ඕන කියලා. මිනිහා මට මේක ඉගැන්නුවේ නෑ ඇත්තටම. දවසක්‌ මට රූ 2.00 ට කතා කරලා කිව්වා උඹට මේක ඉගෙන ගන්න ඕනෑ නම් අර පේන බෝට්‌ටුවේ නැගල පලයන් නැවට කියලා. පුංචි බෝට්‌ටුවක්‌. ලයිෆ් ජැකට්‌වත් නෑ. ඒත් මම ගියා. නෝටිකල් මයිල් 40 ක්‌ ගිහින් මම නැවට නැග්ගා. දවස්‌ 7 ක්‌ නැවේ ඉඳන් ඉගෙන ගත්තා. හැබැයි බෲනෝ හිතුවේ නැහැ මම මේක ඉගෙන ගන්න ඇති කියලා.

මම ඉගෙන ගෙන ලංකාවට ඇවිත් මගේ ආරක්‍ෂක සේවාව සමඟ මේ මුහුදු රස්‌සාවට වැටුණා. ඒ කාලේ මේ බෲනෝ ෆාඩිගන් ලංකාවේ ගාල්ලට නුදුරු මුහුදු සීමාවේ පවත්වාගෙන ගියා ලංකාවේ ඉන්න සමහර තැරැව්කාර කම්පැණිවලට පගාව ගෙවලා හොර ෆ්ලෝටින් ආමරි 2 ක්‌. මම ජාත්‍යන්තර ආරක්‍ෂක අංශ වලටයි ලංකාවේ ආරක්‍ෂක අංශ වලටයි කියලා ඒ හොර ෆ්ලෝටික්‌ ආමරි තහනම් කෙරෙව්වා. ඊට පස්‌සේ තමයි නීත්‍යානුකූලව මම ෆ්ලෝටින් ආමරි මුහුදට දැම්මේ.

මම තමයි ලෝකයේ බෲනෝ ෆාඩිගන්ට තරගයක්‌ දීපු එකම මිනිහා. මම ලාංකිකයෙක්‌. ප්‍රංශකාරයන්ට තරගයක්‌ දීල මේ බිස්‌නස්‌ ඒක කරගෙන ගිහින් ලංකාවේ රණවිරුවන්ට ප්‍රතිලාභ ලබාදීල ලංකාවේ ආණ්‌ඩුවටත් රුපියල් මිලියන 3200 ක්‌ ලබාදීම ගැන රජය, මේ රට කොච්චර ආඩම්බර විය යුතුද…?

දැන් ඔන්න ආයෙත් ඔය බෲනෝ ෆාඩිගන් ලංකාවට බැල්ම හෙලලා, එයාගේ තැරැව් කාරයෝ හරහා සල්ලි විසි කරල මගෙන් මේ බිස්‌නස්‌ එක කඩල අරන් එයා මැදිහත් වෙලා ඉන් ලැබෙන ලාභ ප්‍රංශයට අරන් යන්න ලෑස්‌ති වෙනවා. ඒකයි ඔය සමහර කටවල්වලින් ඇහෙන්න පටන් අරන් තියන ශබ්දවල තේරුම බෲනෝගේ ප්‍රංශ කතා.

මට හිතුවා සමහර දේශපාලනඥයෝ මේ කතා කරන්නේ කරුණු හරිහැටි නොදැන නිසා ඔවුන් මෙය තේරුම් කර දිය යුතුයි කියලා. මම උත්සාහ කළා ඔවුන්ට කතා කරන්න. නමුත් ඔවුන් සූදානම් නැහැ මගේ හඬට ඇහුන්කන් දෙන්න. ඒ කියන්නේ නිසැකවම ඔවුන් මේ කතා කරන්නේ නොදැනුවත්ව නොවෙයි. අනිත් පැත්තේ කතාව දන්නවා. වෙනත් ව්‍යාපෘතිsයක උවමනාවවකට මේ කෑගහන්නේ කියල දැන් මට පැහැදිලියි. වෙනත් ඇජෙන්ඩා එකකට ඔවුන් වැඩ කරනවා.

බෲනෝ ෆාඩිගන් හරිම බලවත් මේක අරගන්න ඔහු පුදුම මහන්සියක්‌ ගන්නවා. ඔහු ලේසියෙන් මේක අතඅරින්නේ නැති බව පැහැදිලියි. මමත් බලවත් මමත් ලේසියෙන් අත අරින්නේ නෑ. මට තියෙන්නේ මේ රටේ යුද්ධයක්‌ දිනාපු රණවිරුවන්ගේ පවුල්වල අම්මල තාත්තල, බිරින්දැවරු, පුංචි දරුවො වගේ අයගේ ප්‍රාර්ථනාවන්වල ශක්‌තියයි. ඒ හයිය මම පාවිච්චි කරනවා ඔවුන්ගේම අනාගත සුබ සිද්ධිය උදෙසා. මා සමග මේ රටේ සුවහසක්‌ රණවිරුවෝ ඉන්න බව පැහැදිලියි. ඔවුන්ගේත් ඔවුන්ගේ පවුල්වලත් රටේ ජනතාවගේත් ආශිර්වාදය මට තියෙනවා. ඒක නිසා මට බෲතෝ පාඩියන්ට බය නෑ. ඔවුන් වෙනුවෙන් කතාකරන අයටත් බය නෑ.

හොඳයි මේ ව්‍යාපෘති ඔක්‌කොම අද වනවිට අනතුරට ලක්‌වෙලා බව පේනවා. මොකක්‌ද දැන් අලුත්ම තත්ත්වය…?

මම මේ හැම දෙයක්‌ම කළේ මේ රටේ යුද්ධයක්‌ දිනල ඉවර වෙලා විශ්‍රාම ගිහින් ඉන්න රණවිරුවන්ගෙ ශක්‌තිය ගොඩනගන්න. එයින් රටේ රණවිරු පවුල්වලට ඔළුව උස්‌සල ඉන්න පුළුවන් වෙන්න ආර්ථික හයියක්‌ ලැබුණා. ඒ අතින් බලනකොට මේක සේවයක්‌. නමුත් ඒ සේවය සමහරු අවතක්‌සේරුවට ලක්‌කරන බව පේනවා.

දැන් අදවන විට ඇවන්ගාඩ් සමාගමේ සේවය කරන රණවිරුවෝ 365 දෙනෙක්‌ රජයේ බැංකු ආයතනයකින් සේවයෙන් එළියට දාල තියෙනවා. ඒ අය අපේ ආයතනයෙන් එම බැංකුවේ ආරක්‍ෂක කටයුතු කරපු අය. කවුද එයාලගෙ රැකියාවල්වලට වන්දි ගෙවන්නේ. දරු පවුල් කොහොමද කන්නෙ බොන්නේ. නමුත් මම ඒ අයගේ රැකියා සුරක්‍ෂිත කරන්න වෙන කුමක්‌ හෝ පිළියමක්‌ යොදනවා. ඒ වගේම අලුතින් අටව ගත්ත ආරක්‍ෂක සමාගමත් දැන් ඔන්න ලියුමක්‌ යවාගෙන යනවා අපෙන් ආරක්‍ෂක සේවාවන් ලබාගන්න ජාත්‍යන්තර සුප්‍රකට ආයතනවලට. ඒකෙ කියන්නේ අපි නීති විරෝධී අවි තියාගෙන ඉන්න ආයතනයක්‌ කියලයි. දැන් එතනත් රැකියාවන් 200 ක්‌ රණවිරුවන්aට නැතිවෙලා. මුහුදේ අභීතව නෞකාවලට ආරක්‍ෂාව සපයපු සෙබළු. කවුද ඒ රැකියාවලට වගකියන්නේ. දරුපවුල් කොහොමද කන්නෙ බොන්නේ. ඔන්න ඕවා තමයි වෙන්නේ.

මට සිද්ධ වෙනවා මේ විදියට මෙයාලත් එක්‌ක මේ ආරක්‍ෂක කටයුතු කරගෙන යන්න බැරිනම් අපේ රණවිරුවන්ගේ රැකියා ආරක්‍ෂා කරගන්න නයිජීරියාවෙන් අපට ලැබුණු සියලුම කොන්ත්‍රාත්තු පිටරටක ආරක්‍ෂක කොම්පැණියකට භාර දෙන්න. ඒකෙන් මට මගේ මුදල හොයාගන්න පුළුවන්. ඒ වගේම ඒ ආයතනවල අපේ රණවිරුවන්ට රස්‌සාවල් දෙන්නත් පුළුවන්. එතකොට රටට ලැබෙන විදේශ විනිමය කොහෙටද යන්නේ. මේ කෑගහන අය ඒවා ගැනත් හිතන්න ඕනා නේද රටට ආදරේ නම්.

බුලිත ප්‍රදීප් කුමාර

රනිල් එලවන්න රාජිත සටන අරඹයි- ඊළග අගමැති මමයි රාජිත!

March 14th, 2015

Lankanewsweb Today

කවදත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය සමග බද්ධ වෛරයෙන් පසුව මංගල ප්‍රමුඛ කණ්ඩායම යලිත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය නායකත්වයට එරෙහිව රහසිගත අරගලයක් ආරම්භ කර තිබෙන බව අප දේශපාලන වාර්තාකරු අනාවරණය කරගෙන තිබේ.

පසුගිය දින කිහිපය තුලම  යහපාලනය ගැන කලකිරිමෙන් සිටින බවට මාධ්‍ය ප්‍රචාර යැවු රාජිත සේනාරත්න රනිල් එම පුටුවෙන් පන්නා අගමැති විමට සිහින දකිම්න් සිටින අතර ඒ සදහා රාජිත් කවදත් අලියාට විරුද්ධ මංගල අල්ලාගෙන තිබේ.

තමන්ද මහබැංකුවේ අධිපතිවරයා පත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් කලකිරීමකට ලක්ව ඇති බවත් ඒ සදහා සම්පූර්ණයෙන් අගමැතිවරයා වගකිව යුතු බවද පවසමින් පසුගියදා තමන්ගේ කුමන්ත්‍රණය ක්‍රියාත්මක කිරිම අරඹා තිබේ.

ඒ අනුව මංගලගේ වෙබ් මාෆියාකරුවා වන රුවන් ෆර්නැන්ඩස් හමුවු රාජිත අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට එරෙහිව පාර්ලිමේන්තුවට විශ්වාස භංග යෝනාවක් ගෙන ඒමේ සැලසුමක් ක්‍රියාත්මක වන බවට රුවන්ගේම වෙබ් අඩවිය වන ‘ශ්‍රී ලංකා මිරර්’ හී පලකරගෙන තිබේ.

එම පුවතට අග්‍රාමාත්‍යවරයා දක්වන ප්‍රතිචාර අනුව ඊළග පියවර ක්‍රියාත්මක කිරිමට කටයුතු කිරිමට සුදානම් බවද රාජිත පවසා තිබේ. තමන්ට ශ්‍රිලනිපයේ බහුතරයකගේ කැමැත්ත තිබෙන බවත් ඒ නිසා කෙසේ හෝ රනිල් ඉවත් කළහොත්තමන්ට ඉතා පහසුවෙන් එම තනතුරට පැමිණිය හැකි බවද පෙන්වා දි තිබේ.

ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව මගින් පසුගිය මාසයේදී සිදුකෙරුණු 30 අවුරුදු භාණ්ඩාගාර බිල්පත් වෙන්දේසියේදී සිදුවූවා යැයි පවසන අක්‍රමිකතා පදනම් කරගනිමින් මෙම විශ්වාස භංගය ගෙන ඒමට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරු පිරිසක් සාකච්ජා පවත්වා ඇති බවයි එම පුවත හරහා වාර්තා කර තිබුනේ.

රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අගමැති ධුරයෙන් ඉවත්කර මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපති කිරීමට දායකයකු වූ ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරයකු අගමැති කරවීමේ අරමුණින් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය මෙසේ විශ්වාස භංග යෝජනාවක් ගෙනඒමේ රහසි ගත සැලසුමක් ක්‍රියාත්මක වන බවද එම පුවත හරහා දක්වා තිබුනා.

මේ අතර එම මෙහෙයුම සදහා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සහය අවශ්‍ය බවත් ඒ සදහා අනුර කුමාර දිසානායක සමග අද සාකච්ඡා කිරිමටද මෙම කණ්ඩායම සුදානමින් සිටින බව අප වාර්තාකරු සදහන් කළා.


Life Abroad  March 14 2015 – Migrating or seeking asylum for various reasons

March 14th, 2015

Dr.Tilak Fernando

Like human beings, animals too do many different and amazing things – some of them ‘migrate’. This means they travel to other places when the weather is very cold, the ground surface freezes and it is too hard for birds to pull worms from the soil, so they have to look elsewhere.

Individuals migrate to other destinations for various reasons, mainly for economic reasons seeking greener pastures, or for personal justifications. As far as the Sri Lankan emigration is concerned, it could be said that UK was the first country to establish immigration from Sri Lanka by taking many Tamils as refugees.

During the 1950s only a few Sri Lankans, who were ‘cultured’, well educated and the opulent type arrived in the UK and established in the British society. National Health Service in the UK opened up many opportunities to Sri Lankan doctors and consultants in the 1960s, while few others managed to secure white-collar jobs.

Towards the end of 1970s, mostly the young and less educated Sri Lankan immigrants arrived in the UK claiming numerous traumatised experiences after a youth rebel in the south and, in the late 1980s and in 1990s, during the terrorist war in the north and the east of Sri Lanka, many fled from war zones claiming ‘persecution,’ and ‘tyranny’ and seeking political asylum.

When the UK had a problem in their hands in 1979 with regard to ‘hundreds of thousands of boat people’ fleeing to the UK due to persecution in communist Vietnam, Lady Thatcher, as the Prime Minister, complained that “too many Asian immigrants were being allowed into Britain, with fears that Britain was being ‘swamped’ by immigrant cultures”. Her attitudes on race, immigration and political issues remained controversial ever since.


The Office of the United Nations High Commissioner for Refugees was established on December 14, 1950 by the United Nations General Assembly. It strives to ensure that everyone can exercise the right to seek asylum and find safe sanctuary in another State, with the option to return home voluntarily, integrate locally or to resettle in a third country. There are 36 countries in the world who are signatory to UNHCR resettlement efforts.

Nationality provides people with an identity, and allows them to practice a wide range of rights. There are approximately 12 million people worldwide who are stateless today. To overcome this problem the International Community negotiated and adopted a Convention in 1954, relating to the destiny of nationless persons to reognise the international legal status of “stateless persons,” and to demand that they enjoy human rights without discrimination.

Britain, being one of the signatories to the UNHCR, became one of the most popular states in the world for people to arrive and seek asylum. English being spoken as a universal language, added to the fact that Gt. Britain had been an empire that ruled many colonies in the world in the past, has made many asylum seekers to integrate with the British society easily.

 Economic refugees

With the passage of time immigration was made use of by various human cargo smugglers by turning it into a lucrative business and created a new breed of economic refugees into Britain. Shrewd immigration racketeers helped the guinea pigs with forged documents for which aspirants had to sell or mortgage their assets, and in certain cases completely burn their boats to pay exorbitant agency fees.

The asylum seekers started arriving in Britain at first mostly by airplane direct from an Asian or African destination and landed at either London Heathrow or Gatwick airport. Once they embarked the aeroplane the ‘victims’ were instructed by their agents to dispose of their passports in mid air (flush through the toilets!) and to pretend ‘silly and idiotic’ once they faced the immigration officers at London airports. Under such circumstances, the immigration officials immediately sent such arrivals to detention camps for illegal immigrants pending enquiries.

Smuggling agents at home in the meanwhile arranged a solicitor in London to visit the immigration detention centres and bail their clients out. United Kingdom being committed to the UNCHR agreements was legally bound to accept such influxes and treat them as asylum seekers; they were given an identity card to that effect, while the Local Councils helped with accommodation in council houses or in a bed and breakfast hotel with all rents paid by the British tax payer!

Publicly funded

British Law Society maintains an approved list of immigration advisers who are specially qualified on the subject. Legal Services Commission (LSC) used to pay some solicitors for assisting an asylum seeker out of a fund called Legal Aid. Seemingly it gave rise to a new breed of ‘immigration solicitors’ out of asylum seekers by simply processing ‘legal aid’ work. Clients with little savings, on a low income or nothing at all (as in the case of newly arrived asylum seekers) received this free service. To begin this process the legal aid solicitor needed evidence of the client’s income, which was normally documentation from the Home Office stating that ‘the applicant received asylum support’.

 Green Card

The above mentioned procedure was encouraged by an existed system what was known as ‘filling the Green Card’, that not only cost the British taxpayers’ wallet, but also managed to give rise to a new breed of ‘immigration solicitors’ who were able to thrive on hundreds of thousands refugee seekers.

The ‘Green Card’ operation was aimed at helping the asylum seekers, but the government intervened and changed the system later by blocking a lot of loopholes, which existed in the structure and introducing stringent regulations, and a code of practice, that finally managed to throw some of those ‘immigration lawyers’ out of business.

Apart from the normal administrative functions of completing the official forms and declaring particulars of the asylum seeker to the Home Office, the solicitor’s main function was to write a brief, as stated by the client, explaining what caused the asylum seeker flee his/her country.

The writer enjoyed the work as a part time translator (Sinhala to English) for a professional translating agency in London that had an official contract with the Home Office to transmute many languages into English.

In such a backdrop hundreds of ‘miserable’ stories by Sri Lankan asylum seekers had to be translated into English for home office officials to study each case in considering every asylum application. It was during this period that the writer came across wide and varied experiences related by Sri Lankan applicants.

In certain genuine cases there were harrowing occurrences of human rights violations etc., but in the case of economic refugees some of the ‘experiences’ described by applicants were invented cock and bull stories that blended and harmonised with the existed political situations and horrific incidents and scenes at home at the time which gave dynamism to the claim.

Out of the many submissions Sri Lankan applicants had presented to the Home Office to support their asylum applications one particular ‘fabricated’ masterpiece aimed at convincing any immigration official as an incredulous story, during the height of the JVP insurrection in Sri Lanka, remains in the writer’s memory indelibly.

The disclosure made by one of the Sri Lankan asylum seekers could have easily been made into a television play (teledrama). The revelation itself ran into nearly some 40,000 words, which created history as the highest paid Sinhala to English translation ever by the translating agency in London at the time.

The plot had been carefully thought of, meticulously arranged and professionally presented to coincide with the actual killings and burnings that took place in Sri Lanka during the height of JVP activities.

Despite such precise jointing of incidents with that of living examples at the time, the only slip the applicant had made was by stating how a ‘postman had to bring a letter to his jungle hideout, from his girl friend’ while he was hiding for his dear life at the base of the Adam’s peak! The letter apparently had conveyed the news about his father’s new posting to a Sri Lankan government office in London from the Foreign Ministry. Being overjoyed he immediately had glorified god Saman and left the jungle, rushed back to Colombo secretly, and later travelled to London with the family as a young member of a foreign office staff to London! British officials were quite gullible in a sense to say the least at the beginning, as they never had experienced to what extent immigrants can be up to monkey pranks! Its over the years though such experiences only they have been smartened up to learn all kinds of jiggery-pokery the foreigners can get up to especially when it came in immigration brouhahas.

If not, who wouldn’t think how on earth a postman could find a guy hiding in a jungle to deliver a letter and to what address!

The relevant story will be squeezed into the next episode of Life Abroad. 

අප්‍රියෙල් 23

March 14th, 2015

නලින් ද සිල්වා

ආණ්ඩුවට පිහිටුවූයේ 2015 ජනවාරි 09 වැනි දා යැයි සැලකුවහොත් අප්‍රියෙල් 23 වැනි දා එහි 105 වැනි දිනය වෙයි. එදාට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින බව දින සියයේ වැඩ සටහනෙහි වෙයි. දින සියය පසු වී දින කිහිපයකින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින බවට තීරණය කර ඇත්තේ නවක මන්ත්‍රීවරුන්ට විශ්‍රාම වැටුප අහිමි නො කිරීමට ය. ඒ පිළිබඳ ව අපේ විරුද්ධත්වයක් නැත. දින හතරක පහක වෙනසක් නිසා මන්ත්‍රීවරුන්ට විශ්‍රාම වැටුප අහිමි කිරීම මානව අයිතීන් කඩකිරීමක් නොවූවත් මානව හිතවාදී නො වේ. මන්ත්‍රීවරු ද මනුෂ්‍යයෝ  ය. 

එහෙත් දැන් දැන් පාර්ලිමේන්තුව  අප්‍රියෙල් 23 වැනි දින ද විසුරුවා නොහරින බවට කතා ඇතිවෙයි. දින සියයේ වැඩ නිම කිරීමෙන් පසුව පමණක් පාර්ලිමේන්තුව  විසුරුවා හැරිය යුතු යැයි මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන් පවසා ඇත. උන්වහන්සේ ආණ්ඩුවේ මොකක්දෝ උපදේශක සභාවක සාමාජික හිමි නමකි. උන්වහන්සේ ද උන්වහන්සේ අනුව ගිය බොහෝ අය ද සිතා සිටියේ උන්වහන්සේ ජාතික විධායක සභාවේ සාමාජික ස්වාමීන් වහන්සේ  නමක් බව ය. එහෙත් ඒ එසේ නොවන බව අපි දැන් දනිමු. උන්වහන්සේ ද ඒ බව දන්නේ යැයි සිතමු. 

කෙසේ වෙතත් රාජිත සේනාරත්න කියන්නේ වැදගත් වන්නේ දින සියය නොව වැඩ සියය බව ය. දන්ත වෛද්‍යවරයකු වූ ඔහු ඒ බව කියන්නේ දත් ඇති කටකින් දැයි නො දනිමු. දත් වැටීමට තරම් වයසක් ද ඔහුට නැත. ඒ අතර අතුරලියේ රතන හිමියන් පවසා ඇත්තේ දින සියයට දින දහයක් එකතු වූවාට ප්‍රශ්නයක් නොවන බව ය. ඒ සඳහා නැකතක් නැති බව ද උන්වහන්සේ පෙන්වා දී ඇත. මේ සියළු ප්‍රකාශවලින් පෙනී යන්නේ අප්‍රියෙල් 23 වැනි දින පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට මන්ත්‍රීවරුන් පිරිසක් හා සාධාරණ සමාජයක් හා/හෝ පිවිතුරු හෙටක් අපේක්‍ෂා කරන පිරිසක් අදි මදි කරන බව ය. 

එහෙත් එ ජා පක්‍ෂයේ තීරණය වී ඇත්තේ අප්‍රියෙල් 23 වැනි දා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරිය යුතු බව ය. එ ජා පක්‍ෂය මැතිවරණයකට සූදානම් ය. ඔවුන් සිතන්නේ කල් නොහැර මැතිවරණයක් පැවැත්වුවහොත් ඔවුන්ට ජයගත හැකි බව ය. එහෙත් මෛත්‍රිපාලගේ නායකත්වයෙන් යුත් ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ මතය වී ඇත්තේ ඔවුන්ට ක්‍ෂණික ව මැතිවරණයකට ඉදිරිපත් විය නො හැකි බව ය. ඔවුන්ට පාර්ලිමේන්තුව දින එකසිය දහයකින් නොව තුන්සියයකින් විසුරුවා හැරියත් ප්‍රශ්නයක් නො වේ. අවශ්‍ය වන්නේ දින සියය වැඩ සටහනේ වැඩ ටික නිම කිරීමෙන් පසුව පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම ය. 

එය මෝදිගේ ද මතය ද යන්න ප්‍රකාශ වී නැත. කලාප අධිපතියා ඒ සම්බන්ධයෙන් මෛත්‍රිපාලට උපදෙස් දෙන්නට ඇත. එහෙත් මෛත්‍රිපාලට එහි දී එංගලන්තයට හා ඇමරිකාවට ද කන් දීමට සිදුවෙයි. මෛත්‍රිපාල හා ඔහුගේ ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය මහින්දට බය ය. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම කල් දැමීමට හා ඊනියා ජාතික ආණ්ඩුවක් ගැන කතා කිරීමට ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ මෛත්‍රිපාල පිළේ  නායකයන් ඉදිරිපත් වන්නේ මෛත්‍රිපාලට ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයෙහි ආධිපත්‍යය පිහිටුවා ගැනීමට දින සියයෙන් බැරි බව දන්නා නිසා ය. මෙය වැඩ සියයක හෝ දින එකසිය දහයක හෝ නැකතක හෝ කතාවක් නොව මහින්ද රාජපක්‍ෂට දේශපාලන වශයෙන් ඇති බිය පිළිබඳ කතාවකි.

එහෙත් එ ජා පක්‍ෂයට ඒ කතාවලින් වැඩක් නැත. ඔවුන්ට අවශ්‍ය ජූනි මාසය වන විට මහා මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට ය. එසේ නොකළහොත් එ ජා පක්‍ෂයට ජයගත නොහැකි බව ඔවුන්ගේ මතය වී ඇති බව පැහැදිලි ය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ නැවත බලයට පැමිණ විය යුතු යැයි කියන්නන් ඒ සම්බන්ධයෙන් පැහැදිලි තීරණයකට තවමත් එළඹී නැත. අප්‍රියෙල් 23 පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම මෛත්‍රිපාලගේ ජනාධිපතිවරණ ප්‍රකාශයට එකඟ ය. ඉක්මන් මැතිවරණයක් මහින්දගේ නායකත්වයට ද වැඩ දායක ය. 

නලින් ද සිල්වා

2015 මාර්තු 14

වර්ෂාවෙන් මොඩි පව් හෝදයි

March 14th, 2015

යහපාලන ආණ්ඩුවේ කටුකන ආරක්ෂක රාජ්‍ය අමාත්‍ය රුවන් විජෙවර්ධනගේ පත්තර කඩමල්ල වන ලංකාදිප පුවත් පත මොදිගේ  ලැජ්ජාව වසා දැමිම සදහා මහා වැස්සේ මඩ කාගෙන ගිය පුවත පලකර තිබුනේ…”රුවන් වැලි සෑ මළුවේ දී මෝදිට මල් වර්ෂා”යනුවෙනි.


Copyright © 2015 All Rights Reserved. Powered by Wordpress