By Thomas L. Davis and Amila Sandaruwan Ratnayake Courtesy The Diplomat

Developing natural gas resources will help the country overcome its economic crisis, provide energy security, and lower carbon dioxide emissions.

For now, Sri Lanka’s severe economic crisis seems to be in remission. Many challenges still confront the government and population, from a substantial national debt to question of whether it can afford imported energy. 

Sri Lanka is not alone. Many nations, economically developed and developing, now face unsustainable debt levels and energy insecurity (uncertainty in availability and affordability). Historically, debts have been inflated away, renegotiated, or defaulted on. But nations with no in-country energy production and inflation risk face a form of energy insecurity double-jeopardy. It is better to pay off a national debt by developing an in-country resource, natural or human. 

Sri Lanka has such a resource, although unknown to many. Off the Sri Lankan coast, there are discovered yet undeveloped natural gas fields – and the potential for additional discoveries. Developing the gas fields and more exploration could alleviate Sri Lanka’s debt, provide energy security for decades, and significantly lower its carbon dioxide emissions. 

The Economic Crisis

In recent years, Sri Lanka has endured the worst economic crisis since its independence in 1948. Until very recently, its economy was on a downward trend, intensified by COVID-19 health costs and the loss of tourism revenue during the pandemic. The economy shrank by nearly 8 percent in 2022-2023 and only posted growth in the first quarter of 2024. Since 2019, the number of Sri Lankan poor has increased from 4 to 7 million, now around 31 percent of the population. 

There is a strong energy component to the country’s economic woes. The high cost of imported energy and unavailability resulted in rolling blackouts. Transport fuel shortages marked by lengthy gasoline and diesel queues added to the people’s suffering. Headline inflation peaked at nearly 70 percent in 2022, and despite falling to only 4 percent at the end of 2023, high prices on many key items such as food and energy seem permanent.

Much of the crisis is the result of decades of trade deficits and borrowing, with a sizable portion of foreign exchange used to purchase oil and coal imports. A foreign currency shortage left little funds for government services and forced Sri Lanka into default. In 2022, the nation suspended repayment on $83 billion in domestic and foreign loans. A considerable proportion of the debt is in short-term international sovereign bonds issued at extremely high interest rates, which accounted for about 70 percent of annual interest payments in 2021. 

A $2.9 billion International Monetary Fund (IMF) assistance package was approved in 2023, and a $3 billion debt restructuring plan with bilateral creditors agreed on in June of this year. The present government’s reform policies and the IMF’s first and second tranches have reversed the economy’s downward trend with year-on-year growth reported at 5.3 percent in the first quarter of 2024. 

Energy Use 

Understanding Sri Lanka’s unique energy mix reveals the benefit of using its natural gas resources. Hydropower is widespread and has mostly ranged from 10-20 percent of energy consumption since 2010. This suggests it has reached or nearly reached existing infrastructure capacity, and growth beyond 20 percent is constrained by suitable new sites and costs.

Apart from hydropower, Sri Lanka imports most of the energy it consumes, primarily fossil fuels. Oil and coal provide over 80 percent of its energy consumption (power and transportation).

Sustained high fossil fuel prices place economic and political burdens on nations with little or no in-country production. The results are less energy availability and higher costs, depletion of U.S. dollar-dominated foreign reserves, and in many nations such as Sri Lanka, higher use of less expensive coal with increased CO2 emissions. 

Prior to the 2019 downturn, increased oil and coal use fueled three decades of growth in per capita GDP and, unavoidably, CO2 emissions. Fossil fuel consumption, GDP, and CO2 emissions decreased concurrently and significantly as the economic crisis began. Assuming the worst of the economic crisis is over, the three will again grow. Coal use has increased dramatically since 2010, reaching 17 percent of energy use in 2022, and has added to the nation’s CO2 emissions per unit of power. Despite this, coal is favored because it is regionally available, cheap to transport, easy to store, and inexpensive per unit of energy. 

The figure below illustrates the dependent relationship between Sri Lanka’s economic growth and increasing emissions.

Offshore Resources: A Potential Solution

Natural gas offers a path to both reduced emissions and reduced dependence on high-priced foreign energy sources.

Two undeveloped gas fields, Barracuda and Dorado, are located in Sri Lanka’s portion of the offshore Mannar basin. They were discovered by Cairn Lanka Pvt. Ltd. in 2011, then evaluated. Cairn departed Sri Lanka in 2015, stating that the fields would not be commercially viable – a decision made when spot prices for Asian liquefied natural gas (LNG) were entering a historically low price phase of less than $7.00/metric million British thermal units (MMbtu) and average international oil prices were below $40/barrel oil (BO). 

The offshore gas field discoveries are a proven yet undeveloped resource estimated to have a combined mid-case recoverable of 839 billion cubic feet of gas and 5.88 million barrels of condensate, a liquid derived from natural gas. Using a 2023 Asia LNG spot market price of $11.20/MMBtu and $70/BO as approximate proxies for market values, we can estimate values of $9.4 billion and $412 million for gas and gas liquids, respectively. 

There are no publicly available estimates of the development cost of the combined discoveries. Norway’s Irpa field, with development costs of around $1.4 billion, has similar hydrocarbon volumes and water-depth as the Sri Lankan gas fields. Based on that, they should be commercial at today’s prices. 

Beyond the known offshore gas fields, geologic research, exploration data, and a 2012 United States Geological Survey (USGS) resource assessment all indicate that the Mannar and Cauvery basins, which are within Sri Lankan and Indian waters, have significant natural gas and petroleum potential, with numerous exploration plays lacking a single test well. The USGS assessment estimates undiscovered, technically recoverable, conventional petroleum resources. 

We measure that 32 percent of the Cauvery basin and 66 percent of the Mannar basin are within Sri Lankan waters. Using the aforementioned proxies for market values and the USGS’ mean resource volumes yields a ballpark” value of $2.4 trillion for the undiscovered resources in the Sri Lankan portion of the Cauvery Basin and $4.7 trillion for the Sri Lankan portion of the Mannar Basin, using the conservative assumption that 5 percent of the USGS estimated resources will be discovered and economically recoverable.

And having an in-country energy source provides benefits beyond the dollar value.

Moving From Oil and Coal to In-Country Natural Gas

At present, there is no natural gas production or consumption in Sri Lanka despite the nation’s discovered gas fields and likelihood for additional discoveries. Importing LNG, once a consideration, now seems less likely, as plans to build LNG storage facilities for imports have stalled since 2021. Plus, imported LNG has price and availability risk, especially in South and East Asia, where it has been historically expensive and recently reached unaffordable levels with some of Sri Lanka’s neighbors, i.e. Bangladesh and Pakistan. 

For the most part, in-country produced natural gas is immune to energy insecurity drivers such as availability and affordability. Natural gas use in Sri Lanka should be favored for future power generation, as it would emit far less CO2 than the present burning of oil and coal. On average, oil releases 1.4 times more CO2 and coal 1.8 times more CO2, per energy unit, than burning natural gas. 

Climate change concerns and the move to net-zero emissions are discouraging new fossil fuel projects, such as natural gas fields, while encouraging renewable projects. Industrial scale solar and wind have a role in Sri Lanka’s energy mix but worldwide have a history of increasing electricity rates. Renewable energy projects also require government subsidies to cover build-out costs and needed base-load backup. The innate intermittency of solar and wind requires fossil fuel or nuclear power generation to be available to insure reliability and resilience to power grids. Natural gas is base-load power and switching from oil and coal to natural gas in Sri Lanka would be equivalent to expanding Sri Lanka’s present solar and wind power generation by six times, in terms of equivalent CO2 emissions.

Field development, new exploration, and the transition to natural gas in Sri Lanka will not happen without foreign investment. Challenges include the high cost of offshore exploration and development, especially in deep water (which entails costs of over $1 billion per field). There is risk to investment with no established in-country production to offset against. There is also opposition to fossil fuel projects in many economically advantaged nations, in the form of ESG-banking pledges, the lending policies of many multilateral development banks, and non-governmental organizations and foreign governments that recommend only funding renewable energy projects. 

Yet many traditional funding sources remain available to Sri Lanka, such as international oil companies (publicly traded and national oil companies), foreign government funding, the bond market, project partners, private equity, and export credit. There are also newer funding alternatives, such as energy asset secularization, that now allow medium-sized international oil companies to explore in nations like Sri Lanka.

Developing Sri Lanka’s discovered gas fields, returning exploration, and changing the energy sector from oil- and coal-based to natural gas are economically viable and desirable, assuming sustainable and responsible development. Key benefits include the alleviation of Sri Lanka’s debt; the creation of a secure, inexpensive, and reliable energy source for decades; and the reduction of its CO2 emissions to meet its international obligations in manner that does not economically deprive its population. 

Many will argue that Sri Lanka should not develop its fossil fuel resources because of climate change concerns. However, moving from its present oil and coal dominance to natural gas would reduce its emissions by about one-third at its present power consumption level. Besides, Sri Lanka emits and has emitted very little CO2: annually, 38.4 million tonnes in 2021, and cumulatively, 534 million tonnes from 1800-2022. For comparison, China emitted 10.3 billion tonnes in 2021 and cumulatively 261 billion tonnes from 1800-2022, while the United States emitted 5.6 billion tonnes in 2021, and cumulatively 427 billion tonnes from 1800-2022. 

Recent international events show that most nations with much larger CO2 emissions will place their energy security above climate change concerns if their economy and social well-being are threatened. 

Compelling arguments have been made that underinvestment in oil and gas worldwide will increase energy insecurity by constraining future supplies, increasing costs, and becoming a threat to global economic growth. Avoiding this will require far more than the present levels of investment despite claims that renewable energy will adequately supply the world’s needs during the energy transition. With sufficient investment, development, and exploration, Sri Lanka has the resources to avoid energy insecurity, while lowering its debt and CO2 emissions.

Courtesy Port Technology International

Alphaliner has designated the Port of Colombo as the best-performing port in the world for the first quarter of 2024.

This award recognises Colombo’s outstanding growth rate of 23.6 per cent, which outperforms all other ports globally.

Notably, the Port of Long Beach came in second with a growth rate of 23.3 per cent, followed by the Port of Tanjung Pelepas with a growth rate of 22.7 per cent.

The first half of 2024 has been particularly impressive for the Port of Colombo.

READ: Maersk methanol vessel arrives at Port of Colombo

When compared to the same time in 2023, domestic volumes jumped by 19.2 per cent, transshipment volumes by 9.6 per cent, and overall volumes increased by 12.5 per cent.

Reportedly, the Sri Lanka Ports Authority (SLPA) terminals have been instrumental in generating this exceptional performance.

Between January and June 2024, the SLPA terminals had a 23.6 per cent increase in domestic volumes, a 15.5 per cent increase in transshipment volumes, and a total volume gain of 17.7 per cent.

In February, the Port of Colombo in Sri Lanka witnessed an increase in transshipments by 29.1 per cent YoY, marking the third consecutive month of growth.

Courtesy Adaderana

The Campaign for Free and Fair Elections (CaFFE) organization alleges that the participation of government nurses in uniform at the National All Ceylon Nurses’ Conference held yesterday (29) under the leadership of National People’s Power (NPP) leader, Anura Kumara Dissanayake, is a violation of election regulations.

CaFFE has informed the National Election Commission in writing that the use of uniforms provided by the public tax money for political purposes is a breach of the Establishments Code and also the Election regulations.

Additionally, the People’s Action for Free and Fair Elections (PAFFREL) has also notified the Election Commission in writing that this act is a violation of election regulations.

Meanwhile, a discussion between the country’s security chiefs and Election Commission officials was held today (29). The Secretary of Public Security Viyani Gunathilaka and the Chief of Defence Staff (CDS), General Shavendra Silva were reportedly present at the meeting.

Courtesy Adaderana

The Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) will not support current President Ranil Wickremesinghe in the forthcoming Presidential Election, SLPP MP Sagara Kariyawasam said.

Meanwhile, he said that the Politburo of the SLPP decided to field a Presidential Candidate of its own.

Furthermore, Kariyawasam expressed that the party will further look into qualified individuals to contest for the presidency and that the person with the most likelihood to win will officially be named the candidate of the SLPP during the upcoming days.

Meanwhile, the SLPP politburo has decided to take strict disciplinary action against any member of the SLPP contesting for the 2024 Presidential Election without the party’s approval.

In response to a question raised by a journalist whether it was not too late to delay the nomination of a candidate, Kariyawasam said that they would name the winning candidate” at the winning time”.

Commenting further he said: There was an exchange of ideas that we should field a candidate under the symbol of the flower bud. A few members opposed that, but the majority was in favour of that decision. So, it was passed with a majority vote to field a separate candidate.”

On Friday (26), the election deposit was placed on behalf of President Ranil Wickremesinghe to contest the 2024 Presidential Election as an independent candidate. 

The Presidential Election will be held on September 21 and Nominations will be accepted on August 15, 2024.

Courtesy Hiru News

President Ranil Wickremesinghe emphasized that the issue regarding the appointment of the Inspector General of Police will be resolved within a week through consultation with the Speaker and the Chief Justice.

The President stated that he is fully committed to holding the presidential election on September 21 and will not consider postponing it beyond that date, as elections are an essential aspect of the people’s sovereignty and must never be violated.

Participating in the “Jayagamu Sri Lanka”; Colombo District program held today (27) at the Homagama bus station premises, President Wickremesinghe highlighted that, according to Article 106 of the Constitution, the Election Commission has the authority to conduct an independent and free election in the country. He emphasized that it is everyone’s absolute duty to provide full support for this process.

Addressing the gathering the President further elaborated,
It must be acknowledged that we are here today because of the contributions of migrant workers and the farmers who cultivated the Yala season of 2022 and 2023. Without these two groups, our country would not have advanced as successfully as it has. We all remember the state of the country when we assumed leadership. We are not a one-party government; as President, I formed a new government by bringing everyone together. This government is therefore equipped to accept challenges. With the support of international countries and financial organizations, we began stabilizing the economy of the country. We must not forget the emigrant community that brought in dollars, and for that, so I should thank you.

If we had not advanced the country’s economy in this way, the people would not be enjoying the concessions they have today. We have a responsibility to support workers returning from abroad to start their careers here. It is because of your past service that we can provide such relief to the people today.

We now have the opportunity to emerge from bankruptcy because we have successfully negotiated with the International Monetary Fund (IMF), lending countries, and bondholders, completing the debt restructuring process. Following the signing of these agreements, Japan announced that they would resume all previously halted projects in this country with the support of the Japanese government.

We have also reached an agreement with Indian Prime Minister Narendra Modi to implement major projects, including the development of Trincomalee port. Additionally, the Cabinet has approved several energy projects. Consequently, we are ready to initiate these development activities with Japan and India.

I have also requested that China and the Asian Development Bank (ADB) resume their projects. As a result, the construction sector in this country is making significant progress.

Some people thought we wouldn’t be able to recover as a country, that holding an election would be impossible, and that we would descend into dictatorship. Now, we are holding the election. Some others said I would postpone it, but I was the first to deposit the candidate’s fee to ensure the polls could be held on time.

People ask me what will happen because of this crisis. Last week, a case was filed in the Supreme Court, claiming the system appointed by the Inspector General was wrong. An appeal and a request were submitted to the Supreme Court, as we need its approval according to the constitution. It was stated that the appeal could be made in the traditional way, which is nothing unusual. However, the Supreme Court announced that the Inspector General of Police would be removed from his post and suspended from work, despite there being no facts about it. But when you read it, you’ll understand that the petition presents the facts and that a petition has been submitted to the Supreme Court. The decision about the Inspector General of Police has been based on the pending petition.

The next day, the opposition leader brought up the matter in Parliament. The Speaker was absent that day, but when he returned, the Prime Minister raised the matter again. The Speaker then decided that the Constituent Assembly is part of Parliament, and therefore, the court cannot examine its internal workings. As a result, the Speaker stated that the appointment is lawful.

The Supreme Court says this is illegal and should be banned, while Parliament declares it is legal. With September 21 set as the election date, this situation could become a significant problem.

So, I discussed this with our Venerable Mahanayaka Theros, the Chairman of the Election Commission, and other leaders. They all agreed that we need to find a solution to this issue. We can’t let it collapse like this because it is the people who will be affected.

I view this issue from a different perspective. Rather than focusing on the appointment of the Inspector General of Police (IGP) or the Constituent Assembly meeting, I refer to Article 4 of the constitution, which states that elections are part of the people’s sovereignty. We must honour this sovereignty. According to Article 106 of the constitution, the Election Commission is empowered to conduct free and independent elections in the country. The period for holding such elections began on July 17. It is our absolute duty to fully support the Election Commission in conducting this free and independent election.

Minister Manusha Nanayakkara inquired the Election Commissioner if my photo could be posted on this platform. They requested to remove it. This isn’t a problem for me. We need to have discussions and debates about this. However, the Supreme Court also had a duty to consult the Election Commission on this matter. According to Article 106 of the Constitution, the Election Commission has to request police officers through the Inspector General of Police, not from the DIG. This must come from the Inspector General of Police.

Without an Inspector General of Police, how can we secure the necessary officers? The required number of police officers should be requested this week; if delayed, it will not be possible, and the election cannot be held. Therefore, this issue is very important.

Therefore, it was the Supreme Court’s primary duty to consult the Election Commission on this matter. Likewise, Parliament should have asked the Election Commission about these issues and provided a decision. The failure to do so has created a significant problem. I do not want the election to be postponed, and I am not ready to delay it beyond September 21. I am determined to hold this election as planned. Vote for whomever you prefer; it is not a problem and it’s your right.

We need to stop going to court now and find a solution. We must decide whether to defuse this situation or let it explode. We cannot allow it to blow up. It needs to be dismantled and deactivated piece by piece. Both Parliament and the Supreme Court must act accordingly.

Therefore, I ask that both the Speaker and the Chief Justice discuss and resolve this issue. I spoke to the Speaker in the morning, and he mentioned that he had sent a letter to the Attorney General and said he is ready to talk to the Chief Justice. I will also inform the Chief Justice to discuss this. We must solve this problem within this week.

Under Article 4 of the Constitution, the President is responsible for the country’s security. The Supreme Court punished President Maithripala Sirisena for failing to protect the country. We need the Police to ensure the country’s safety, and the Intelligence Division and the Special Task Force must be operational. What will happen if we lose these capabilities?

A new campaign to combat drugs is scheduled to begin this week, and it should start on time. Therefore, I declare that after discussing with the Speaker and the Chief Justice, this issue will be resolved, and the Election Commission will be able to hold the election on September 21.

Prime Minister Dinesh Gunawardena,Today, the country is experiencing an economic awakening. I am grateful to Labour Minister for initiating such a program during a challenging period. By collaborating with the entire private sector, the minister made a significant contribution to the success of this program.

The situation in the country two years ago speaks for itself, and there is no need to dwell on it. President Ranil Wickremesinghe accepted the challenge of rebuilding the country. He took steps to achieve economic and governmental stability, integrating all sectors. When he took office, businesses were collapsing, but he stabilized the economy by working with the international community.

Minister of Transport, Highways and Mass Media, Dr. Bandula Gunawardena,

This program is unique in its implementation across the country. Two years ago, for the first time since independence, the people of this country faced an economic crisis, enduring long queues for fuel and gas. At that time, society was fraught with tension and resentment, primarily due to a shortage of dollars. Although there were some dollars available for importing essential goods, there were not enough to import fuel and gas. The current president secured support from the International Monetary Fund (IMF) and the international community, bringing the country to a point where we can all breathe easier.

Minister of Labour and Foreign Employment, Manusha Nanayakkara,

When President Ranil Wickremesinghe took office, the country was facing a severe dollar shortage, and institutions were unable to pay salaries to officials. We appealed to foreign workers and those with work permits abroad to send dollars back home.

It was your children who sent dollars to our country, which is why we recognize their contributions. Out of love for their homeland, they supported us financially. Today marks the 24th event of the “Jayagamu Sri Lanka” program in the Colombo district. The 25th event was planned for the Jaffna district, but it had to be temporarily cancelled due to the election announcement.

We must prepare our children to thrive in the modern world. The Smart Classroom Program was initiated to train their minds for this purpose. We also revised labour laws, enabling many young people in our country to find jobs abroad through the empowerment of foreign work permit holders.

“Jayagamu Sri Lanka” program has significantly benefited the nation. The smart board distribution programs were not politically motivated; they were part of an initiative to help the country’s youth become entrepreneurs. Despite facing various accusations while implementing these programs, we remain committed to serving the people.

State Minister Jagath Pushkumara,

The “Jayagamu Sri Lanka” initiative began its first program in the historic Anuradhapura district. Today, all foreign employment agencies and officials are present here in the Colombo district. You didn’t come seeking jobs today; jobs have found you.

We had to make a strong effort to rebuild the country from the economic crisis it faced. At that time, we couldn’t even find USD 20 million.

We appreciate the contributions of foreign workers. This tribute is well deserved by you as parents.

I would like to thank all the officials and others who helped make this program a success.

Members of Parliament Premanath C. Dolawatta and Yadamini Gunawardena, former Minister Ravi Karunanayake, Secretary to the Ministry of Labour and Foreign Employment Ananda Wimalaweera, General Manager of the Foreign Employment Bureau Priyantha Senanayake, along with a group of government officials, Principals, parents, school students, and others attended this event.

Courtesy Hiru News

President Ranil Wickremesinghe emphasized that the issue regarding the appointment of the Inspector General of Police will be resolved within a week through consultation with the Speaker and the Chief Justice.

The President stated that he is fully committed to holding the presidential election on September 21 and will not consider postponing it beyond that date, as elections are an essential aspect of the people’s sovereignty and must never be violated.

Participating in the “Jayagamu Sri Lanka” Colombo District program held today (27) at the Homagama bus station premises, President Wickremesinghe highlighted that, according to Article 106 of the Constitution, the Election Commission has the authority to conduct an independent and free election in the country. He emphasized that it is everyone’s absolute duty to provide full support for this process.

People ask me what will happen because of this crisis. Last week, a case was filed in the Supreme Court, claiming the system appointed by the Inspector General was wrong. An appeal and a request were submitted to the Supreme Court, as we need its approval according to the constitution. It was stated that the appeal could be made in the traditional way, which is nothing unusual. However, the Supreme Court announced that the Inspector General of Police would be removed from his post and suspended from work, despite there being no facts about it. But when you read it, you’ll understand that the petition presents the facts and that a petition has been submitted to the Supreme Court. The decision about the Inspector General of Police has been based on the pending petition.

The next day, the opposition leader brought up the matter in Parliament. The Speaker was absent that day, but when he returned, the Prime Minister raised the matter again. The Speaker then decided that the Constituent Assembly is part of Parliament, and therefore, the court cannot examine its internal workings. As a result, the Speaker stated that the appointment is lawful.

The Supreme Court says this is illegal and should be banned, while Parliament declares it is legal. With September 21 set as the election date, this situation could become a significant problem.

So, I discussed this with our Venerable Mahanayaka Theros, the Chairman of the Election Commission, and other leaders. They all agreed that we need to find a solution to this issue. We can’t let it collapse like this because it is the people who will be affected.

I view this issue from a different perspective. Rather than focusing on the appointment of the Inspector General of Police (IGP) or the Constituent Assembly meeting, I refer to Article 4 of the constitution, which states that elections are part of the people’s sovereignty. We must honour this sovereignty. According to Article 106 of the constitution, the Election Commission is empowered to conduct free and independent elections in the country. The period for holding such elections began on July 17. It is our absolute duty to fully support the Election Commission in conducting this free and independent election.

Minister Manusha Nanayakkara inquired the Election Commissioner if my photo could be posted on this platform. They requested to remove it. This isn’t a problem for me. We need to have discussions and debates about this. However, the Supreme Court also had a duty to consult the Election Commission on this matter. According to Article 106 of the Constitution, the Election Commission has to request police officers through the Inspector General of Police, not from the DIG. This must come from the Inspector General of Police.

Without an Inspector General of Police, how can we secure the necessary officers? The required number of police officers should be requested this week; if delayed, it will not be possible, and the election cannot be held. Therefore, this issue is very important.

Therefore, it was the Supreme Court’s primary duty to consult the Election Commission on this matter. Likewise, Parliament should have asked the Election Commission about these issues and provided a decision. The failure to do so has created a significant problem. I do not want the election to be postponed, and I am not ready to delay it beyond September 21. I am determined to hold this election as planned. Vote for whomever you prefer; it is not a problem and it’s your right.

We need to stop going to court now and find a solution. We must decide whether to defuse this situation or let it explode. We cannot allow it to blow up. It needs to be dismantled and deactivated piece by piece. Both Parliament and the Supreme Court must act accordingly.

Therefore, I ask that both the Speaker and the Chief Justice discuss and resolve this issue. I spoke to the Speaker in the morning, and he mentioned that he had sent a letter to the Attorney General and said he is ready to talk to the Chief Justice. I will also inform the Chief Justice to discuss this. We must solve this problem within this week.

Under Article 4 of the Constitution, the President is responsible for the country’s security. The Supreme Court punished President Maithripala Sirisena for failing to protect the country. We need the Police to ensure the country’s safety, and the Intelligence Division and the Special Task Force must be operational. What will happen if we lose these capabilities?

A new campaign to combat drugs is scheduled to begin this week, and it should start on time. Therefore, I declare that after discussing with the Speaker and the Chief Justice, this issue will be resolved, and the Election Commission will be able to hold the election on September 21.

කීර්ති රත්නායක චමුදිත සමරවික්‍රම සමග Keerthi Ratnayake On Truth with Chamuditha

e-Con e-News

blog: eesrilanka.wordpress.com

‘Before you study the economics, study the economists!’

e-Con e-News 21-27 July 2024

Sri Lanka’s policy mavens can learn from the Asia Times Business Editor (he’s not Asian). He laments the USA’s purported decline in industrial production and supposed economic lagging behind China. China is the white man’s latest goni-billa, mau-mau, boogie-boogie scarecrow. Yet again. Editor D. Goldman wishes to spur greater resolve among his settler-compatriots to advance the US role as the world’s richest and most deadly nation-state in history. Goldman (presumably no relation to that Mr Sachs) calls for another (did it ever stop?) arms race, as a spur to modern industrial production. ‘As a young researcher for [US President Ron] Reagan’s National Security Council’, Goldman says he ‘produced a study saying that SDI [aka Space Defense Initiative, aka Star Wars – ee] would pay for itself through civilian spinoffs… We get industrial policy right when we have a national emergency – Trump’s missile defense is the way to go.’

     This arms race did not begin with Reagan. It drove the presidencies of the genocidal Truman, Eisenhower & Kennedy & Johnson and… Goldman perhaps wishes we will forget that this circle-the-wagons & kill-off-the-Indians cry has long been the rallying cry of white settlers from Virginia to Guam to Gaza. Yet, it is important to hear his jabber.

     Despite having access to the latest media ‘intelligence’, he repeats nonsense like, ‘In 1979 China took a nation of farmers and turned them into industrial workers, and multiplied GDP per capita 30 times.’  Then again, which white man (& ee uses white as a political synonym for ‘genocidal & stupid’, not a skin color) can dare admit that in fact it was the energy & sacrifice of China’s emergence as an independent nation in 1949, and the Great Proletarian Cultural Revolution’ from 1964, that built China’s huge industrial infrastructure.

     He does claim, however, that China now plans ‘to turn a nation of factory workers into a nation of engineers’. And also zeroes in, calling on the US to: ‘Reduce our forward deployment and concentrate resources on high-tech defense. We have faster chips. But it’s not just about processing speed: It’s know-how, education, an industrial culture & industrial communities’ (see ee Focus, China’s Long March through the Global South – David P Goldman).

     The omnipotence of such industrial workers is of course sniggered (interesting word, like the oft-used ‘denigrate’ – to insult, to make into a ‘negro’) at by our colonial-minded academics. Our education system, let alone the economy and our minds, has been hijacked.

     ee continues looking at the imperialist hijacking of the education system, and the abduction of the exertions of our minds & bodies, to prevent a modern industrial system. Week after week, we are subject to the whining of professors (mainly from the English Department, see the ‘Kuppi’ series in Island which laments the loss of ‘liberal education’ and in stubborn jargon claims to be a ‘politics and pedagogy happening on the margins of the lecture hall that parodies, subverts, and simultaneously reaffirms social hierarchies’.Really! Despite all such ‘liberal’ claims, these English slaves still wish for their ‘Master’s degrees’… and while unable to heal the nation or prescribe panaceas, all wish to be known as ‘doctors’!

*

• The economist Usvatte-aratchi provides a selective look in this ee Focus at the origins of the modern university, and provides an interesting survey of its evolution throughout the world. He points out how such ‘hallowed’ institutions as Oxford and Cambridge had no part in England’s rise as a modern industrial nation. He also laments the failure of our liberals to understand how the colonial version of ‘arts’ was broken off from mathematics, technology and science. Yet he fails to describe the role of the University’s architect, ‘sir’ Ivor Jennings, in not just imposing a colonial system of education into our midst, but also embedding sectarianism into the constitution and political system to prevent the unity needed to resurrect ourselves, while continuing the dominance of the most dangerous minority of all – a trader bourgeoisie).

     Usvatte-aratchi reviews a book by the University teacher Liyanage Amarakirti, on what a university is. A US Fullbright scholar, the half-bright Amarakirti is on the central committee of the JVP electoral front, the NPP. He is also infamous for writing an ‘open’ letter to China’s ambassador, accusing that country’s government of interfering in Sri Lanka’s affairs! Trying hard to praise Amarakirti’s achievements, Usvatte calls this teacher, ‘highly regarded’ but does not mention by whom, and claims Amarakirti has reached ‘highest level in the academic hierarchy’. Whatever those heights are. Usvatte is nevertheless critical of Amarakirti’s ‘eclectic’ style, and in the end is ‘disappointed’ by the book, pointing out that dropping the names and opinions of ‘celebrated writers and scholars’ is no substitute for ‘analytical studies’ of institutions and their functions. He suggests Amarakirti is rather Eurocentric, by failing to acknowledge variety across the world, and claiming Harvard was the first university in the world! Mind you, Usvatte, too, ignores that ancient Lanka (Mahavihara, Abhayagiri) and India (Nalanda) had world-famous universities (we could argue what constituted the ‘world’ then). Noting Amarakirti’s association with ‘5 universities, 3 overseas,’ he also suggests Amarakirti is not aware that one of the universities he attended in the US was a ‘land grant’ college.

     Usvatte points out, ‘in the US, 70% of all undergraduates study in government universities and colleges’. But he does not explain that imperialist governments the world over, including in the white settler states, gave land to white peasants in and from Europe. The government built land-grant colleges with government money to teach them how to farm better, providing local agents to further their expertise in farming, providing low interest rates to mechanize their farms, and promoted rural industrialization!

     Usvatte however claims, ‘the market has always determined university output’. We have no idea what this ‘market’ may be. We do know that many US universities were promoted by large industrial capitalists to further their monopolies in their state. As Usvatte himself says:

‘Universities became important agents in the economy after about 1850, because the economy changed to need their participation. Discoveries in physics, chemistry and biology in universities began to be exploited by both industrialists and farmers. Far-flung enterprises like railways needed managers with special training. The land grant colleges in US were partly a response to these demands. The ‘Wisconsin Idea’ of a university as a ‘service centre’ where people resorted to solving their problems was symptomatic of this transformation… ‘a very high proportion of the leading industries in the US, perhaps as many as 80%, are derived from discoveries in US universities’.

     Our universities are not allowed to make such discoveries, and if & when they do, they are immediately stolen to serve others.

     Usvatte in the end is luckily not as sanguine about how great such arts education is: ‘I am not sure that Armageddon is around the corner if teaching liberal arts in universities were to decline.’ As much of the information in this ee points out, the English embedded major divisions in the society (time bombs, as Chinese Premier Zhou Enlai called them) to prevent the only method by which we can secure our true independence – the making of machines. (see ee Focus, Universities & Liberal Arts Education – Usvatte-aratchi)

*

• Why are our ruling minorities so fearful of what a clearly genocidal white man thinks of us? Are they truly arbiters of the good & the beautiful? Why do the published economists & business news writers religiously echo the gospel of ‘exports’? Why cry over the loss of access to imperialist markets?

     To answer these questions, ee has tried to select & classify a scoop of the weekly English news about Sri Lanka, for the last 6 years…wishing to expose the media’s role in the continued colonization (cannibalization, may be a better word) of Sri Lanka. The English media is not written for us, and is meant to be read as if the white man is looking over our shoulder, whose approval we are supposed to seek. 

     We are ruled by a comprador faction, who are nourished through supposedly ‘privileged’ access (GSP+) to the markets of the whites, who can turn this access on and off at will. This ‘minority’ of compradors are thus allowed to move their capital and their relatives to hideouts in and out of the country, creating periodic turmoil for most of the people (see ee Random Notes, CPSL calls on all Progressive & Left forces to defeat the RW Government).

     In return, this comprador gang has to show it is able to mobilize large numbers of people (not the majority) to maintain the appearance of mass consent to our subjugation. They have to appear large enough to put on an act, through 1,000 fake media channels to make them look like they are bigger than they are, and us, smaller than we are. Exiles & diasporas (also linked to the local compradors factions & their exporters of commodity & capital) too are locked into the games run by the US state departments and related pitbulls & poodles. And it is not just about traders & merchants & moneylenders. An entire wannabe class has been nurtured. Comprador academics are also shaped by their access to western capital & ‘markets’ (journals, film & lit festivals, scholarships, etc).

     Comrades D Trump & J Biden may be doing Russian President Vladimir Putin a favor by cutting the legs off Russia’s compradors. But who will do that for us? Our compradors have infiltrated us from all sides, and have thus been emboldened, but it is important to never forget that we are many & they are very very few.

*

• This ee peeks into the plans being hatched by the greatest threats to peace & progress the world has ever known– the leading imperialist capitalist nation & their poodles – white & off-white, and their effect on Lanka. We offer a glimpse into the ‘presumptive’ next President of the USA and his foreign & economic policies, as well as those interests driving the ‘presumptive’ policies of his opponent (‘the more effective evil’), a rootless coconut (i.e., brown on the outside & white on the inside!) fallen far from the tree, an off-white Indo-Caribbean female married to a Zionist ambulance-chaser.

     The IMF is again expected in town to review our report card. And the subject is apparently, corruption, which only afflicts our economies, and provides an unscientific alibi for the real roots of our underdevelopment. This saw our so-called leaders rush to declare their dedication to transparency, etc. Meanwhile, US Senator Robert Menendez, a former Cuban, who represents Rockefeller’s tax hideout in New Jersey, USA and acts as a yankee pitbull against Cuba, and, yes, and, was featured as the USA’s Torquemada on Sri Lanka in the US Senate Committee on Foreign Relations, thundering against our supposed congenital corruption, and demanding our acquiescence to the IMF’s 17^th set of machinations – was himself caught trying to skim off the certification of Egypt’s ‘halal’ exports to the USA….  Meanwhile, the USA President’s resignation letter (he’s too demented to run again, but demented enough to have his fingers on the nuclear and other buttons) was supposedly written and forged by his aide and corporate fundraiser Steve Ricchetti. US Presidents too it turns out are mere captive algorithms. Models of the rule of law indeed!

*

________

Contents:

Dr Sudath Gunaseikara. Mahanuwara (Former Secretary to Prime Minister Mrs. Sirimavo Bandaranayaka and Ex President Sri Lanka Administrative Services Association (1991-94)

Mr President ban all these communal and separatist and terrorist political organizations and take legal action against these terrorist leaders and their agitators immediately or depart.

TNA, TULF, EPDP, TMVP, SLMC, ACMC, ACTC (SLPP, SJB, JVP) SLMC, CWC, TNA, EPDP, AJP) TNA, TULF, EPDP, TMVP, SLMC, ACMC, ACTC

I would like to draw the immediate attention of all patriotic people in this country to the following news item, then read my comments below and try everything possible to stop this betrayal by the Government. I have included a list of all communal and separatist parties that should be banned here, for your convenience.

Tamil parties to field common candidate

23 Jul 2024 | BY Sahan Tennekoon

    TELO, PLOTE, Wiggy, TNP, EPRLF & CSOs sign agreement, ITAK & TNPF refrain,. to decide  

    Wiggy’s change of heart motivated by failed power devolution promises of the South

With the declaration of the Presidential Election round the corner, several Tamil political parties and representatives from civil organizations have reached an agreement to present a Tamil common candidate for the forthcoming Presidential Election.

The agreement was signed in Jaffna yesterday (22) by several parties including seven Tamil political parties and seven civil society representatives. The political parties include the Tamil Eelam Liberation Organisation (TELO) led by Opposition Parliamentarian Selvam Adaikkalanathan, the People’s Liberation Organisation of Tamil Eelam (PLOTE) led by MP Dharmalingam Siddharthan, the Tamil People’s National Alliance (TPNA) led by MP, President’s Counsel (PC) C.V. Wigneswaran, the Tamil National Party (TNP) led by attorney-at-law N. Srikantha, and the Eelam People’s Revolutionary Liberation Front (EPRLF) led by Suresh Premachandran. The Tamil People General Assembly, which includes several Tamil civil organisations, also signed the agreement.

When contacted by The Daily Morning yesterday, Wigneswaran confirmed that the parties involved in the agreement would form a subcommittee composed of their representatives which will decide on the Tamil Presidential common candidate, who will be announced once a final decision is reached. Speaking further on his decision to support a common Tamil candidate, MP Wigneswaran explained his shift from endorsing President Ranil Wickremesinghe, citing the President’s failure to deliver on promises related to the devolution of power as the primary reason for his change in stance.

The candidates from the South come and make various promises but fail to deliver them. That is why we decided to put forward a Tamil candidate. The Tamil common candidate would not win the Election. But, he would be able to tell the world that these are the problems that have not been solved for decades,” Wigneswaran added.

Despite the broad agreement among Tamil parties, the Illankai Tamil Arasu Kadchi (ITAK) represented by M.A. Sumanthiran PC and the Tamil National People’s Front (TNPF), led by attorney-at-law Gajendrakumar Ponnambalam, did not sign the agreement. However, speaking to The Daily Morning yesterday, ITAK Leader and Opposition MP S. Sritharan clarified the Party’s current stance. Certain political parties in the North have agreed to field a common Presidential candidate, yet, the ITAK has not made any conclusion about the matter,” Sritharan stated. He emphasized that a decision would be taken collectively by the Party’s Central Committee, which is set to meet next month (August).

My comments for your attention

Doesn’t this totally contravene the 6th Amendment to the constitution passed in 1983?

This united decision of descendants clearly shows that these Malabar coolies (who were baptized as Ceylon Tamils by Arunachalam Ponnambalan in 1901 on the advice of the British), brought by Dutch in their penultimate years and subsequently by the British, for their Tobacco cultivation, palmyra toddy tapping, and menial labour varying from domestic services like scavenging to road projects. Some of them brought as sepoys to quench the freedom struggles by the patriotic Kandyan Sinhalese in 1817-1818 and again in 1848 and still later starting from 1840 as British slaves to work on the newly opened up British Coffee and Tea plantations in the hill country, on land forcibly plundered from the native Sinhalese under draconian laws, first, to get labour for a pittance for the enrichment of the Empire. Second. to plant an Indian foreign  enemy of nearly 1.2 million Indians, the arch enemies of the Sinhala nation from 2nd century B.C, to change the demography of this Island nation  with a view to creating a permanent Malabar settlements right at the center of the country, with a view to creating political instability within the country with a long term objective of building up conflicts with India focusing on the dream of annexing this Island nation to India, so that one day it will draw the curtain on the Sinhala Buddhist nation and their unique civilization in Sri Lanka forever, thus completing the long chain of vicious British dream of taking avenge  from the brave Kandyan patriots who kept these all mighty invaders at bay for 310 long years without allowing them to conquer the Kandyan Kingdom.

It should be recorded here that it is these lands belonging to the native Sinhala people who fought in battle against three mighty forces at that time of world history for 310 years to protect this country and the Sinhala Buddhist nation, dying in millions and losing everything they had including their own lives, kith and kins and finally their hereditary land, that this treacherous government is planning to carve out in to mono Tamil villages to be given to a herd of foreign slaves just to get their votes at the forthcoming Presidential election.

Why can’t this stupid Government, at least now, realize this stark truth and also understand this long-term British conspiracy and stop this crazy and treacherous hill country Tamil village gamble.

At the same time, I Strongly urge the government to take stern and immediate action under the 6th Amendment to the Constitution and put an end to this Tamil communal nuisance in this country forever and prove that there is a living government in this country, not only to collect Tamil votes, but also to govern this country?

If the government can’t act, then why should we have this government at all, at enormous cost to the country, that has miserably failed in all three major spears of governance, namely Raksha, Palana and Yogakshema, as laid down by Kautillya.

 If it cannot do it then the only alternative available for them is to pack up and go home leaving room for someone who can govern this Sinhala Buddhist country as they had done it for the past 2358 years (from 543 BC -1815.AD).

Instead of taking this treacherous political death trap of creating hill country Tamil villages and betraying the Sinhala nation and their motherland I urge your government and the pack of yes-men in the Cabinet to draw your serious attention to rectify the historical deprivations of the valiant Kandyan peasants that they have undergone for centuries from 1815 to date at least now,

Firstly, by withdrawing this crazy Cabinet paper and

Second by approving a Cabinet paper to implement the following programme of action immediately to rectify the glaring injustices done to the native Sinhala, the sons of the soil by the British colonial invaders, from 1815 onwards up to 1948 and since then up to date by all successive governments since 1948. You can consult the Prime Minister for details of this work plan as I have already submitted an action plan as to how this should be done, in April 2023. In the event the government agree I am prepared to offer my service free of any remuneration. In the name of my own people.

My proposal in brief is designed to protect the physical stability of the Central Hill Country and first, to rectify the historical injustices done to the heroic native sons of the soil by the British and all governments since 1948, and that will lead to end the Thondaman style of Tamil terrorism and bring back permanent ethnic and economic, social and cultural integration ushering in an era of happiness and prosperity for all irrespective of whether  one is native Sinhala or of Indian origin of yesterday.

එම අරමුණ සාක්ශාත් කර ගැනීම සඳහා අනිවාර්‍යෙන්ම ක්‍රියාත්මක කළ යුතු පහත සඳහන් වැඩපිළිවෙල මම යෝජනාකරමි.

2023 අප්‍රේල් මස ගරු අගමැති තුමාගේ ඉලීම පරිදි උඩරට සින්හලයින්ට බ්‍රතාන්‍යයින් විසින් සිදුකරණ ළද, මහපොලව පවා නොඋසුලන අපරාධ සහ 1948 න් පසු අපේම රජයන් මේ රට හා සින්හල ජාතිය අනාගත පරපුරට ආරක්ෂාකොටදුන් අපේ මුතුන් මිත්තන් වෙනුවෙන් අප විසින් ඉටු නොකළ යුතුකම්, නිවැරදි කලයුතු ආකාරය පිලිබඳ මවිසින් සකස්කොට දුන් යෝජනා කරමයේ හරාත්මක සරාන්ශයක්.

1. මධ්‍යම කඳුකරයේ මු. ම. අඩි 5000 ඉහල සෑම ප්‍රදේශයක්ම. අධිරක්ශි ප්‍රදේශ වශයෙන් ප්‍රකාශ කළ යුතුය.කිසිම වගාවක් හෝ ජනාවාශයක් මේ තුල සපුරා තහනම් කළ යුතුය. එසේම පෙර රජදවස මෙන් රාජ්‍ය අවසරයකින් තොරව එහි ඇතුල්වීම පවා මරණ දඬුවම  ලැබීමේ වරදක් කළයුතුය. mehidhii nuwaraeliya nagaraya hakgala udhbhiDha uDhYAanaya sasa boopath thalaava govipala aadhiya mem aniyamayen nidhas kerei.

11. මු. ම. අඩි 3500-5000 අතර විශාල තේ වතු තිබුණද ඒ තුළද සෑම වර්ගයේම ජනාවාශ තහනම් කළ යුතුය.thei karmaantha shaalaaa saha iitaanubadhDHa kaarYaala aadhiya pamaNak ithiri kerei  

111.ඒ අණුව කඳුකරයේ සියළුම ජනාවාශ අඩි 3500 යේ සීමාවෙන් පහල ප්‍රදේශ වලට සීමා කළ යුතුය.

සමස්ත කඳුකරය වටා දිවෙන 1000-3500 අතර ප්‍රදේශය ශ්‍රී ලංකා හදබිම අධිකාරියේ නිර්දේශිත ගම්මිරිස්,කරාඹු,කෝපි,එනසල්, පලතුරු වැනි මිශ්‍ර භෝග සහ,  සත්ව පාලනය (ගව.එළු.කුකුල් සහ මීමැසී) සහිත කුඩා ගොවිපල ව්‍යාපාර kramaya සඳහා වෙන්කළ යුතුය. මොවුන් අභිප්‍රේණය සඳහා එම ප්‍රදේශයේ වාර්ෂික ගොවි තරඟ තැබිය යුතුය.

මධයම කඳුකරය වටේ දිවෙන මෙම තීරුවේ උඩරට ඉඩම් නැති ගොවියන් ප්‍රමුඛ කොට උඩරට 3500 න් ඉහළ තේ වතු වලින් ඉවත් කෙරෙන දෙමල කම්කරුවන්, මිශ්‍ර ගම්මාන වශයෙන් පදින්චි කළයුතුය. එසේ පදින්චි කිරිමට අපේක්ෂිත ගොවි පවුල් ගණන 2,50,000 කි. වතු ජනතාව අතුරෙන් මේ සඳහා තෝරාගත යුත්තේ 1953 නේරු කොතලාවල ගිවිනුමේ ප්‍රතිපාදන අනුවය. එසේ කිරීමට සූදානම් නැති සියළුම වතු දෙමළුන්ගේ සිංහලේ රට වැසිකම අහෝසිකොට ආපසු ඉන්දියාවට යැවීමට කටයුතු කළ යුතුය.

මෙසේ කිරීමෙන් උඩරට වතු දෙමළ ප්‍රශ්නයද සදහටම අවසන්වණු ඇත.මේ රටේ හදබිමේ මලය නාඩුවක් හදා සිංහලේ ඉන්දියාවේ 29 වන  ප්‍රාන්තය වීමේ අවධානමෙන්ද  බේරිය හැකි එකම මඟ එයය. මෙය වරසර 2566 ක ඉතිහාසයක උරුමයක් ඇති මේ රටේත් සිංහල  ජාතියේත් පැවත්ම පිලිබඳ ප්‍රස්නයක් බැවින්  සියළුම සින්හල දේශපාලකයින් වතු දෙමළ චන්ද නැමති මිරිඟුව පසුපස දිවීම දැන්වත් නතර කොට රටත් සින්හල ජාතියත් ගැන සිතා මේ ව්‍යශනයෙන් රට සහ සින්හල ජාතිය බේරා ගැනීමට ක්‍රියා කරණ මෙන්  පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින සියළුම සින්හල මත්‍රී වරුන්ගෙන් සහ රට ජාතියට ආදරයක් ඇති සියළු දෙනාගෙන්ම මම ඉල්ලා සිටිමි.

 එවැනි වැඩපිලිවෙලක් ක්‍රියාත්මක කරනතුරු දැනට ඉන්දීය සහ වෙනත් ආධාර යටතේ කඳුකරය පුරා තැනෙන   කඳුකාරයේ භෞතික ස්ථාවරත්වයට හානිකර මෙවැනි එල්ලෙන දෙමල ජනාවාස සියල්ල තැනීම අත්හිටවිය යුතුය.

            බොගවන්තලා පරෙවි කූඩු නිවාස මූ.ම. උස අඩි. 5,500

 මේ ලිපිය කියවන ඇතම් අය මා උග්‍ර දෙමළ විරෝදී කෙනෙකැයි ඇතැම්විට සිතිය හැකිය. නැත කිසි සේත්ම නැත. මන්ද. මා සින්හල බෞද්ධයෙක් නිසාය. බුදුන් වදාල පරිදි අපා, දෙපා, සිව්පා, භූපා යන සියලු සතුන්ට පමණක් නොව ගහ කොලට පවා මෛත්‍රීය කරන බොදුනුවෙකු වසහ්යෙන් මට කිසිසේත්ම එසේ කළ නොහැක. එහෙත් මගේ රට, ජාතිය විනාශකරණ සෑම වැඩපිළිවෙලකටම මෙන්ම සාම කෙනෙකුටම මම ඩිවි පරදුවට තබා එරෙහි වෙමි. මගේ රටටත් ජාතියටත් හානි නොකරන තාක්කල් ඔනෑම කෙනෙක් ඉවසීමට මට පුළුවන. මේ රටවසර් 2566ක් තිස්සේම සින්හල බෞද්ධ රටක වශයෙන් පැවති රටකි. සුද්දන්ගේ වහලුන් වශයෙන් ඉන්දියාවෙන් මෙහි පැමින වසර 300 වඩා ඉතිහාසයක් නැති උතුරු නැගෙනහිර සිටින 1901 දී දෙමල වශයෙන් බෞතීස්මවී කුළවන්තයින් වූ හෝ රටමැද සිටින වසර 37 ක වැනි අනීතික පුරවැසි කමක් ඇති, මේ සින්හල බෞද්ධරටේ වෙනම රටවල් ඉල්ලන මලබා ජාතිකයින්ට හෝ වෙනත් කිසිම ආගන්තුක ජනවර්ගයකට මේ රට අල්ලා ගැනීමට හෝ දෙමළ හෝ මුස්ලිම් රාජ්‍යක් ගොඩනැගීමට ඉඩ දී කිස්සේත්ම නිහඬව බලාසිටිය අපට නොහැක. ක්‍ර.පූ 543 සිටම මේ රට සින්හල බෞද්ධ රටකි. එබැවින් එම සිධාන්තය පිලිගන්නා ඔනෑම ජාතිකයෙකු මේ රටේ රට වැසියෙකු වශයෙන් සාහ් අපගේම සොහොයුරන් සොහොයුරියන් වශයෙන් භාර ගැනීමට අප සැදී පැහැදීඉ සිටිමු.

එහෙත් එසේ පිළිගැනීමට සූදානම් නැති. තොණ්ඩමන්ලා, සහ විග්නෙස්වරන්ලා ඉන්දියාවට සහ හිස්බුල්ලාලා සහ හකීමිම්ලා  අනිවාර්‍යෙන්ම හැකිපමණ ඉක්මනින් ඔවුන් මව් බිම්වශයෙන් සලකන් ,වඳින පුදන, දේශයන් කර  කඩිනමින් ඔවුන්ගේ මව් රටවලට ආපසු යා යුතුය.

Sugath Kulatunga

Education system in Sri Lanka has not kept abreast with the needs of the country and the developments in the fast-developing countries in the rest of the world. Countries like South Korea and Taiwan revamped their education systems around1980 to meet the demands of their economies. We have not even taken notice of the advances in Education policy in our neighbor Tamil Nadu. Education was the key driver of their development. The gave Vocational and Technical education higher priority over general education. Since the Kannangara Reforms in Education in 1947 we have not serious attention to Education policy. In Sri Lanka (SL) there was no political will to learn from the developments taking place in the world and make radical changes in our Education Policy.

Today there is much discourse in the country on STEM education which was the focus in the USA over 40 years back in 1980. Today the discussion has gone beyond STEM of adopting STEAM to include Arts. In SL we have had a heavy dose of Arts and further emphasis on Arts is bound to take away the attention on STEM.

There is also an active ongoing campaign on smart (Suhuru) classrooms. There was the program to establish 1000 ???  All these promotions are centered at the present School system and curriculum development.

Today we have two persons eminently suited to hold the Education portfolio. Perhaps this is a best ministerial combination on education in the recent history of our Cabinet. They have promised radical changes in the Education Policy. SL also has a comprehensive document of the National Education Policy. But still we have not made education to give some kind of training in the nature of a preparation for the life after school where the educational system should be closely related to the present needs and conditions. it has also to be planned with due regard to all possible lines of future development and country’s advance and should definitely contribute to accelerating the pace of the advance.” (Adapted from Kannangara Education Reforms Report of 1947 (KERR))

Kannangara report further stressed that It is obvious that a uniform education will result in wastage of the nation’s energy, money and human material. Educational provision has therefore to be differentiated with reference to the future careers of the pupils and the contribution to social and individual well-being they are capable of”. KERR recommended practical schools and had a separate Chapter on Technical and Vocational education (TVE) which would comprise not only professional education but also University and technological education. KKER had a separate Chapter on Technical Education”. All present education policy makers are urged to closely study the Kannangara Reforms Report.

While SL as far back in 1947 proposed in the KERR is that education should be planned with due regard to all possible lines of future development and recommended Technical and Vocational education but chose to disregard the KERR. Countries in the Far East adopted that path30 years later. Education was the driving force with which these countries developed competitiveness and excellence. These high performing countries in the Far East considered education reform as the foundation of economic development and social advancement. They focused on developing human capital in science and technology and vocational skills as pivotal to economic development. Taiwan and South Korea were both agricultural economies like SL in the early 1980, with low per capita earnings. Taiwan is an Island smaller than SLwith a similar population. Before 1980s it was a predominantly an agricultural economy. Today they are high tech powerhouses leading the world in a number of high tech industries. It has a per capita income of 36, 000 dollars. At the beginning of the 1980s, Taiwan increased the ratio for senior vocational schools and general high school to 7:3. By 2012 there were 155 senior vocational schools, 14 junior colleges, and 77 universities/colleges of science & technology, totaling 246. It is the education system that has sustained the significant development of this small nation making The revanue of Taiwan Semiconductor Manufacturing (TSM), the world’s largest chipmaker in 2023 was was $70.599 Billion.

In just a few decades, South Korea transformed itself from an underdeveloped nation to an industrialized country exporting high-technology products (Domjahn 2013, p. 16). Much of this development has been attributed to improvements in the country’s education system. Various South Korean and international scholars (Ellinger and Beckham 1997; Han 1994; Kim 2000) have credited the nation’s economic success to an efficient education system that provides the quality workforce.”Education is a primary driver of South Korea’s long-term development strategy and a high priority for policy makers. There is strong alignment among South Korea’s growth strategy, labor market needs, and education policies. Every 5 years, the Ministry of Education, Science, and Technology updates and improves the national curriculum, taking into account changes in the economic and national conditions (Severin and Capota 2011”.

The importance given to education in Korean society is an effective way of achieving a workforce that is prepared for the twenty first century knowledge society. Education is part of South Korea’s long-term vision of preparing its population for future labor markets and closing the gaps in access to quality education. For this reason, for decades, h Korea has included technology in education”. (South Korean Soc Sci J (2014) 41:135–151 DOI 10.1007/s40483-014-00190   

In both these countries Education policies are aligned with market needs and also geared to future needs. They go to the extent of identifying emerging technologies and adopt policies and systems to meet the human capital needs to serve those technologies.

China adopted a Law on Science and Technology in 1993 with a view to promoting science and technology, assigning priority to the development of science and technology and bringing the role of science and technology as the primary productive force into full play in socialist modernization drive .     

What is called for in SL is a complete overhaul of the education system to meet the needs of the 4^th industrial revolution. It has to go far beyond changing the curriculum in the school syllabus or multiplying Suhuru classrooms but increase the ratio of TVE intake at senior school level and establish institutions of TVE without delay. We need not wait for the generosity of India to bring an Indian Institute of Technology to the country.

In SL in 2024, 427,000 students sat for the Advance Level Examination out of which 45000 may be admitted to the State Universities. It is likely that around 20,000 join private Universities or go to foreign universities. Assuming that another 40,000 join existing technical and vocational training institutes there is still a student population of around 320,000 without the prerequisites to enter the job market. In addition, a few batches of graduates whose qualifications do not match the demands of the market join the educated unemployed multitude. There is a dire need to expand TV Training to cater to at least 350,000 youth and make them fit the needs of the market. In Taiwan by 1980 they had 276 vocational and technological institutes. Tamil Nadu has 475 ITIs spread across the state providing vocational training. We should have at least one TVE institute in every district.

It was encouraging that a few months back President RW presented an educational system capable of addressing forthcoming global challenges while being aligned with contemporary technology. He highlighted the critical role of science and technology in various sectors of the world economy. He pointed out that areas such as artificial intelligence, robotics, energy storage, blockchain technology, and genome science have advanced and we must embrace these emergent technologies. This calls for a fundamental overhaul of our education system. He said that a proliferation of universities specializing in these domains is imperative. The problem with the President he believes in implementing these bright ideas through statutes like the recent Law on Economic Transformation. He would have done better by implementing the City University project of Gotabaya, which were to be established covering all districts with the aim of producing talented graduates equipped with the cutting edge technology, targeting the job market.

Now that the President is obsessed with connectivity with India and profit from the lessons of experience of fast developing Tamil Nadu we should focus on their  know-how in education. Tamil nadu offers the largest pool of technically qualified professionals in the country. The annual intake of 573 engineering colleges at Under graduate level is 2.6 lakh students. out of this around 37% students (~90,000) specialize in IT, Computer Science, Electronics & Telecommunication. Post graduate courses like mca (master of computer Applications) specially designed to suit the needs of IT-BPO industry have an intake of around 18,000 students. IcT academy of Tamil nadu has been established on PPP basis for furthering Industry-Academia interface.

As the State makes efforts to grow its focus sectors and create new capabilities in sunrise sectors, a skilled and efficient workforce is a pre-requisite to achieve this vision. The State already has the highest number of technical universities in the country and more than 2400 colleges across various courses. Tamil Nadu has a total of 475 ITIs spread across the state providing vocational training. Nearly 85% of the state ITIs are privately owned, which demonstrates the contribution of the private sector in the skilling ecosystem. The State has nearly 2 million students who enrol for higher education on an annual basis and adds nearly a million students to the workforce every year.

SL also needs to spend more funds on R&D and innovatiton and tap China and South Korea to bolster our research capacity on emerging technology.

Sugath Kulatunga

Ministry of Defence  – Media Centre

Defence Secretary General Kamal Gunaratne called on the Chairman of the State Administration Council (SAC), Prime Minister Senior General Min Aung Hlaing on July 26 at the Prime Minister’s office.

The Defence Secretary met the Myanmar Prime Minister on the sidelines of the 4th meeting of the BIMSTEC National Security Chiefs. Senior General Min Aung Hlaing received General Kamal Gunaratne on his arrival at the SAC Chairman’s office.

At the meeting, both dignitaries cordially discussed friendly relations between the two countries, bilateral cooperation in diplomatic relations and religious affairs. They also focused on the exchange of trainees between the two countries and the enhancement of cooperation.

Both officials exchanged views on promoting cooperation in the economic development of the two countries, holding the 4^th meeting of the National Security Chiefs of BIMSTEC by Myanmar and its active participation in the meeting together with other Member States.

During the discussion, the Defence Secretary requested the Myanmar Prime Minister and the National Security Advisor to facilitate the rescue of the group of Sri Lankans held captive for forced criminal activities at a camp in the Cyber Criminal area operated by a terrorist group in Myanmar. The Prime Minister emphasized the government’s commitment to cooperating with Sri Lankan officials and prioritizing the resolution of this issue.

Council Joint Secretary Lt. Gen. Ye Win Oo, Union Minister for the Ministry of the State Administration Council Chairman’s Office Admiral Moe Aung and officials from the Ministry of Foreign Affairs represented the Myanmar delegation.

The Defence Secretary was accompanied by the Ambassador of Sri Lanka to Myanmar, Her Excellency Mrs. Prabashini Ponnamperuma and Wing Commander Nuwan Medagama from the Ministry of Defence, Sri Lanka.

දේශමාන්‍ය අචාර්‍ය සුදත් ගුණසේකර

2024. ජූලි 26.

දේශමාන්‍ය අචාර්‍ය සුදත් ගුණසේකර අග්‍රාමාත්‍ය සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනියගේ හිටපු ලේකම් සහ ශ්‍රී ලන්කා පරිපාලන සේවා සන්ගමයේ සභාපති (1991-94) මහනුවර.

රට මැද තිබෙන මේ සියලුම තේ වතු පිහිටා ඇත්තේ මේ සින්හල දේශයත්, සින්හල ජාතියත් ඉතිහාශය පුරාම ආරක්ෂාකර ගැනීමට, වලගම්බා ,දුටුගැමුණු වැනි නරපතීන්ට මෙන්ම විශේෂයෙන්ම, 1505 සිට 1815 දක්වා පරන්ගි,ඕලන්ද සහ ඉන්ග්‍රීසි යන ලේ පිපාශිත ආක්‍රමණිකයින් සියල්ලගෙන්ම, (1815 දී ඉන්ග්‍රීසීන් විසින්  උපායශීලීව හා  කුමණ්ත්‍රණ කාරීව  සම මට්ටමේ රාජ්‍යයන් දෙකක් වශයෙන් ගිවිසුමකින් බ්‍රතාන්‍ය  අධිරාජ්‍යයට සම්භන්ධ කරගන්නා තුරූ) සින්හල දේශයත්, සින්හල ජාතියත් බේරාගැනීමට සියදහස් ගණනින් මියයමින් සටන් සැලසුම් කල එසේම එම සටන් මෙහෙයවූ යුධෝපායීය වශයෙන්, සින්හලයේ ආරක්ෂිතම මෙන්ම විශිෂ්ඨතම ස්වාභාවික බලකොටුවව වූ උඩරට රාජධානිය තුලය.

ඒ වූ කළී වසර 2500 කට වැඩි කලක් පුරා එකී සින්හලයින්ගේ මව් බිමේ හදවතය. එමනිසාම ඒ මහපොලවේ පරම ප්‍රවෙණී අයිතිය හිමි ඒ වීරයින්ගෙන් පැවත එන භූමිපුත්‍රයින් වන සින්හල ජාතියට පමණි.මේ රටේ හැර ලෝකය පුරාම පිලිගත් සම්ප්‍රදාය එය ය. 

එහෙව් ඉතිහාශයක් ඇති අපරාජිත දේශයක් විළිලජ්ජා නැතිව චන්දයක් ලබාගැනීම වැනි පහත් අරමුණක් ඉටුකරගැනීම සඳහා සහ ඉන්දියාව ඉදිරියේ දේශපාලන නායකත්වයේ ඇති බිගුළු කම හා නිවට කම නිසා 1815 වනවිට මෙහි නොසිටි බ්‍රතාන්‍යයින් විසින් ඔවුන්ගේ වහල් මෙහෙයට  ඉන්දියාවෙන් මෙහි ගෙනවිත් 1948 දී අතරමන්කොට දමාගිය ලක්ශ 12කට වැඩි පරදේශක්කාර පිරිසකට පාවාදීම කොතරම් සුදුසුදයි දැන්වත් සිහි නුවනින් සිතා බලා මෙම තීන්දුව වහාම ඉල්ලා අස්කරගත යුතුයයි, මේ රටේ පරමාධිපත්‍ය හිමි රටවැසියකු වශයෙන් සමස්ථ ලන්කාවාසී දේශප්‍රේමී සින්හලයින් සියළුදෙනාම වෙනුවෙන් මම දන්වා සිටිමි.

එසේ නොකලහොත් වසර 2500 කට වැඩි කලක් පුරා පුරාතනයේ අපගේ නරවිරුවන් සහ හෙළ විරුවන් දිවි දෙවැනිකොට සටන්කොට අපට රැකදුන් මේ සින්හල රටත් සින්හල ජාතියත් බල තන්හාව, ආත්මාර්ථය සහ ඉන්ඩියාව ඉදිරියේ නිවට බියගුළුකම නිසා 21 වන සියවසේදී ඉන්දියාවට පාවාදුන් දේශද්‍රෝහී   දේශපාලකයින් වශයෙන් ඔබසැම ලන්කා ඉතිහාශයේ පමණක් නොව ලෝක ඉතිහාශයේද කළු පොතට ඇතුළු වනු නිසැකය.

ඉතිහාසය පුරාම සින්හල ජාතිය සතුව තිබුණු, එහෙත් 1815 සිට 1948 දක්වා සුද්දන්ගේ පාලනයට නතුව තිබී 1948 දී ඔවුන්ගේ පිටවයාමත් සමඟම ලක් රජයට පවරාගෙන මෙම ඉඩම්වල අයිතිය ඒවායේ නියම උරුමකරුවන්ට දිය යුතුව තිබුණද ඒවා ලක්‍ රජය සතුවූයේ බණ්ඩාරනායක මැතිනියගේ නායකත්වය යටතේ 1972 ජනරජක් වූ පසුවය.එහෙත් 1972 දිද ඒවායේ අයිතිය මුල් උරුම කරුවන්ට නොදි රජය සන්තකයේම පැවතින.කෙසේ හෝ ප්‍රමාදවුවද දැන්වත් එම ඉඩම් ආපසු දිය යුත්තේ ඒවායේ ඓතිහාසික ප්‍රවේනී උරුමකරුවන්ට පමණි.

මෙවැනි පසුබිමක වර්තමාන රජය සුද්දන් විසින් ඔවුන්ගේ වහල් මෙහෙයට ඉන්දියාවෙන් ගෙනවිත් 1948දි, ඔවුන් පිටව යනවිට මෙහි අතරමන්කොට ගිය විදේශික දෙමළ කුලී හමුදාවකට ගම්මාන හදා සින්නක්කරකොට්ට පවරාදීමට මේ රජය දරණ වෑයමට පහත සඳහන් හේතු නිසා මේ රටේ සියළුම දේශප්‍රේමී සින්හලයින් එක හෙලාම විරුද්ධය.

1.මෙම තීරණය ක්‍රියාත්මක කළහොත්,1815 සිට 1948 දක්වා සුද්දන් වතුකර දෙමළ ජනතාව කළ පරිදිම, මේ රජය විසින්ද, තවදුරටත් රටේ භූමි පුත්‍රයින් වන සින්හලයින්ගෙන් වෙන්කොට තැබීම දිග් ගැසෙන නිසා, ඔවුන් මේ රටේ වෙනම ජාතියක් වෂයෙන් සිතීම ඔවුන්ගේ මනසේ මෙන්ම මහපොලවේද තහවුරුවෙයි. එම නිසා රට තුල සින්හල, දෙමළ බෙදීම තවදුරටත් මුල්බැස ගැනීම නිසා රටේ ජාතිය වන සින්හලයින් සමඟ ඔවු අන්තර්ග්‍රහණය වීම තවත් දුරස්ථවී, එය නැවත කිසිදිනක ආපසු හැරවිය නොහැකි තත්වයකට පැමිණ ජනවාර්ගික අර්බුධය තවත් උග්‍රවිම.

2. තවද ඔවුන් තව දුරටත් ඉන්දියන් කාරයින් වශයෙන්ම සිතීමට පෙළඹවීම සහ   ඔවුන්ගේ ඉන්දීය ගැතිභාවය වර්ධනය වීම.(එමනිසා  වෙනම දෙමළ ගම්මාන පිහිටුවීම  පනින රිලවුන්ට ඉණිමන් බැඳීමකී වීම).

3. මේ රට තම මව් රට වශයෙන් නොසිතන,සිහිනෙන් පවා  ඉන්දීය දෙමළුන් වශයෙන් සිතන ජනකොටසකට, රජය විසින්ම, රට මැද බල කඳවුරක් නිර්මාණය කොට දීමෙන් මේ රටේ බෙදුම්වාදය තවත් දරුණුවී රටේ පාලනය මුළුමනින්ම අස්ථාවර වීම සහ මේ රට මැද ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්තයක් බිහිවීම ( ලෝක ඉතිහාශයේ අනුන්ගේ රටවල් බලෙන් අල්ලා ගත්තා මිස රටේ පාල්කයින් වීස්න්ම විදේසීය සතුරු පිරිසකට තම මව්බිම බන්දේසියක තබා මේ අන්දමින් පාවා දුන් අවස්ථාවක් මා දැක නැතා

4. තොණ්ඩමන්ලාගේ ජාතිවාදි දෙමළ ත්‍රස්ථවාදය තවත් උග්‍රවී, සමස්ථ කඳුකරය මෙන්ම දකුණු පලාතේ තේ වතු පිහිටි රක්වාන සහ දෙනියාය වැනි සියළුම ප්‍රදේශ ඇතුළු රටෙන් 1/3 ක භූමි ප්‍රදේශයක්, දැනටමත් මධ්‍යම පලාතේ සිදුවී ඇති පරිදි, වසර 27ක රුපියලේ පුරවැසිකමක් ඇති තොණ්ඩමන්ලාගේ පාලනය යටතට නොබෝ දිනකින් පත්වී ශ්‍රී ලන්කා රජයේ පාලනයෙන් වෙන්වී ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්තයක් වීමම

5.මේ රටේ අභ්‍යන්තර ප්‍රශ්න වලට ඉන්දීය සහ ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීම් තවත් වැඩිවීම

8.මේ රට තමන්ගේ මව්බිම වශයෙන් නොසිතන, මධ්‍යම කඳුකරය මලයනාඩුවක් වශයෙන් සිතාගෙන දැනටමත් පිහිටුවාගෙන ඇති නාම් 200 සහ මලයහ” වැනි සන්කල්ප මේ ලක්බිමේ ශීග්‍රයෙන් මුල්බැසගැනීම සහ බෙදුම්වාදය උග්‍රවීම.

9. මේ රට ඔවුන්ගේ මව් රට වශයෙන් නොසිතන දැඩි ඉන්දීය ගැති ජනකොටසක් රට මැද බල කඳවුරක් වීමෙන් මේ රටේ බෙදුම්වාදය දරුණුවී රටේ පාලනය මුළුමනින්ම අස්ථාවර වී ශ්‍රීලන්කා රජයේ පාලනයෙන් එම ප්‍රදේශ ගිළිහීම.

10.1799 නෝර්ත් ආණ්ඩුකාර්යාගේ සිට ආරම්භවූ සුද්දන්ගේ මේ රට සින්හල දෙමල වශයෙන් බෙදීමේ අරමුණ වැඩිකළක් නොගොස්ම සාක්ෂාත්වීම සහ ප්‍රභාකරන්ගේ සිහිනය ඊළම පිහිටුවීම

10 ක්‍රි.පූ 5000 රාම-රවණා යුගයේ පමණ සිටම මේ ලක්දෙරණ අත්පත් කරගැනීමේ ඉන්දීය දොළදුක සහ සිහිනය සැබෑවීම

11මේ රටට ආදරයක් නැති ඉන්දීය දෙමළ පිරිසකට රටේ හා ජාතියේ හදවත බඳු හදබිම අයිතිවීමෙන් සමස්ථ කඳු රටේම භෞතික ස්තාවරත්වය විනාශවීම

12මේ රටට කිසිදු ආදරයක් නැති ඉන්දීය දෙමළ පිරිසකට කඳුරට පුරා තනි දෙමළ ගම්මාන සාදාදීමෙන් පසු ලන්කා රජයේ පාලනයක නැති නිසා දැනටමත් සිදුකෙරෙන වනසම්පත් විනාශ කිරීම්,අක්‍රමවත් භූමි පරිහරණ සහ  කඳුරටපුරා ගොඩනැගිළි සෑදීමට නොසුදුසු ස්ථාන වල නිවාස සෑදීම් ආදි මහා පරිමාණයේ විවිධ  පාරිසරික විනාශ කිරීම් නිසා රටේ සකළවිධ  ජීවී පද්ධතිය රැකෙන ගන්ගා ඇල දොල සියල්ල සිඳීයාම නිසා අවසානායේදී  මේ රටේ සමස්ථ ජීවි පද්ධතියම අතුරුදන්වී සිනහල බෞධ සිශ්ඨාචාරය වැඩිකලක් යාමට පෙර මේ මිහි පිටින් අතුරුදන් වීම.

13. හෙළදිව,සීහළය, සින්හලේ,ලක්දිව,සින්හල භාෂාව සස සින්හල බෞද සන්ස්කෘතිය මිහිපිටින් අතුරුදන් වී ලෝකයේ වඳවූ ජාතීන්ගේ ලේඛණයට එකතුවීම

එබැවින් වසර 2566 ක අඛණ්ඩ ලිඛිත ප්‍රෞඩ ඉතිහාශයක් ඇති ජාතියක ඉරණමට තර්ජනයක් වන මෙවැනි අතිශයින්ම සන්කීර්ණ  ප්‍රශ්නයකට පිලියම් සෙවීමේදී ඒ පිළිබඳ දේශප්‍රේමී සහ ජාතිහිතෛෂී විද්වත් කමිටුවකින් සඛ්‍යතා වාර්තාවක් ලබා නොගෙන, සැබෑ ජනතා වරමකුත් නැති, එක් පුද්ගලයෙකුගේ පටු දේශපාලන අවශ්‍යතාවක් සපුරාගැනීම සඳහා පූර්වගාමී ජනාධිපතිවරයෙකුගේ ඉතිරිකාලය සම්පූර්ණ් කිරීමට පමණක් පත්වූ, කිසිදු ජනවරමක් නැති ජනාධිපතිවරයෙකුට  තනි තීරණයක් මත රටක් ජාතියක් විනාශකිරීමට ඉඩදී,  අමාත්‍ය මණ්ඩලයට තනතුරු තම තන්තුරු රැකගැනීම සඳහා දෑස පියාගෙන සිටිය හැකිවුවද වසර සැබෑ දේශප්‍රේමි ජාතියකට එසි නිහඬව බලාසිටිය නොහැකිය

ජනාධිපතිවරයා මෙම යෝජනාව කඩිමුඬියේ ඉදිරිපත්කොට ඇත්තේ වතුකර ජනතාව කෙරෙහි උපන් අනුකම්පාව හෝ මානව දයාවට වඩා, ලඟ එන ජනාධිපති වරණයේදී ඔවුන්ගේ චන්දය තමන්ට ලබාගැනීමේ එකම ආත්මාර්ථ කාමි දෙශපාලන රැවටිල්ලක් මුල්කොටගෙන පමණි.

මේ සින්හල රටත් ජාතියත් එසේම බුද්ධ සාශනයත් මිහිපිටින් අතුගා දැමීමට පදනම දැමෙන මෙවැනි භයානක යෝජනාවකට විරුධව  එක වචනයක් හෝ කථා නොකොට දෑස පියාගෙන අඳයින්,  ගොළුවන් සහ බිහිරන්මෙන් අත ඔසවන අමාත්‍ය මන්ඩලයේ සිටියේ කුමණ වර්ගයේ සින්හලයින්දැයි මටනම්  නොතේරේ.වතුකරයේ තනි දෙමළ ගම්මාන පිහිටුවීමෙන් රට ජාතියට විනාශ උනත් ඇමතිකම රැකගැනීම ඊට වඩා වැදගත් බව ඔවුන් සිතන නිසා වියහැක.

ඉන්ග්‍රීසීන් විසින් ඔවුන්ගේ තේ වතුවල වහල් වැඩට මෙහි ගෙනවිත් 1948 දී අතරමන්කොට දමාගිය මලබා වහලුන්ගෙන් පැවතෙන, ඉන්දීය සම්භවයක් ඇති මොවුන්ට ඉන්දියාවේවත් නැති වරප්‍රසාධ සහිතව වතුකරයේ තනි දෙමළ ගම්මාන. රටේ හරි මැද පිහිටුවීමේ ඇති භයානකකම තේරුම් නොගෙන, සම්මතකොට ක්‍රියාත්මක කිරීමට යන අමාත්‍ය මන්ඩල යෝජනාව පහත සඳහන් හේතු නිසාද වහාම හකුළාගත යුතුය.

වසර 2500කට අධික, අඛණ්ඩ, ලිඛිත, ප්‍රෞඩ ඉතිහාශයක් ඇති ජාතියක ඉරණමට තර්ජනයක් වන මෙවැනි අතිශයින්ම සන්කීර්ණ  ප්‍රශ්නයකට පිලියම් සෙවීමේදී ඒ පිළිබඳ දේශප්‍රේමි විද්වත් කමිටුවකින් සඛ්‍යතා වාර්තාවක් ලබා නොගෙන සැබෑ ජනතා වරමකුත් නැති එක් පුද්ගලයෙකුගේ පටු දේශපාලන අවශ්‍යතාවක් සපුරාගැනීම සඳහා පූර්වගාමී ජනාධිපතිවරයෙකුගේ ඉතිරිකාලය සම්පූර්ණ් කිරීමට පමණක් පත්වූ ජනාධිපතිවරයෙකුට මේ අන්දමේ තනි තීරණයක් මත රටක් ජාතියක් විනාශකිරීමට ඉඩදී  බලාසිටිය හැකිද

ජනාධිපතිවරයා මෙම යෝජනාව කඩිමුඬියේ ඉදිරිපත්කොට ඇත්තේ වතුකර ජනතාව කෙරෙහි උපන් අනුකම්පාව හෝ මානව දයාවට වඩා, ලඟ එන ජනාධිපති වරණයේදී ඔවුන්ගේ චන්දය තමන්ට ලබාගැනීමේ එකම අරමුණ ආත්මාර්ථකාමි දෙශපාලය පමණි. මේ සින්හල රටත් ජාතියත් එසේම බුද්ධ සාශනයත් මිහිපිටින් අතුගා දැමීමට පදනමක් දැමෙන මෙවැනි භයානක යෝජනාවට විරුධව එක වචනයක් හෝ කථා නොකොට දෑස පියාගෙන අත උස්සන අමාත්‍ය මන්ඩලයේ සිටින්නේ කුමණ වර්ගයේ සින්හලයින්දැයි මට නොතේරේ.

ඕලන්ද කාරයින්ගේ අවසාන කාලයේ සහ ඉන්පසුව ඉන්ග්‍රීසීන් විසින් මෙහි ගෙන්වනලද මලබා වහලුන්ගෙන් පැවතෙන, මේ රටේ පාරම්පරික ස්වදේසිකයින් නොවන ඉන්දීය සම්භවයක් ඇති මොවුන් ඉන්දියාවේවත් නැති ආත්ම ගෞරවය, සහ මානව අයිතිවාසිකම් අනුන්ගේ රටක්තුළ ඉල්ලීම විහිලුවකි.

මේ මහා ව්‍යශනයෙන් ගැලවීම සඳහා විකල්ප යෝජනාවක්

මෙම වැඩපිළිවෙල ක්‍රියාත්මක කළහොත් මේ රටට හා ජාතියට සිදුවන මහා විනාශයෙන් රට ජාතිය බේරාගැනීම සහ මේ රටට සදාකාලික සාමය,සහජීවනය සන්හිඳියාව හා ආර්ථික සමුර්ධිය ලඟා කරගැනීම සඳහා ඇති එකම ක්‍රමය වශයෙන් පහත සඳහන් විකල්ප යෝජනාව මම ඉදිරිපත් කරමි.

1.මධ්‍යම කඳුකරයේ මු. ම. අඩි 5000 ඉහල සෑම ප්‍රදේශයක්ම. අධිරක්ශි ප්‍රදේශ වශයෙන් ප්‍රකාශ කළ යුතුය.කිසිම වගාවක් හෝ ජනාවාශයක් මේ තුල සපුරා තහනම් කළ යුතුය. එසේම පෙර රජදවස මෙන් රාජ්‍ය අවසරයකින් තොරව එහි ඇතුල්වීම පවා මරණ දඬුවම ලැබීමේ වරදක් කළයුතුය.

11. මු. ම. අඩි 3500-5000 අතර විශාල තේ වතු තිබුණද ඒ තුළද සෑම වර්ගයේම ජනාවාශ තහනම් කළ යුතුය.

111.ඒ අණුව කඳුකරයේ සියළුම ජනාවාශ අඩි 3500 යේ සීමාවෙන් පහල ප්‍රදේශ වලට සීමා කළ යුතුය.

සමස්ත කඳුකරය වටා දිවෙන 1000-3500 අතර ප්‍රදේශය, 1991 දී මවිසින් නිර්මානිත, ශ්‍රී ලංකා හදබිම අධිකාරියේ නිර්දේශිත ගම්මිරිස්,කරාඹු,කෝපි,එනසල්, පලතුරු වැනි මිශ්‍ර භෝග සහ,  සත්ව පාලනය (ගව.එළු.කුකුල් සහ මීමැසී) සහිත කුඩා ගොවිපල ව්‍යාපාර සඳහා වෙන්කළ යුතුය.

මධයම කඳුකරය වටේ දිවෙන මෙම තීරුවේ උඩරට ඉඩම් නැති ගොවියන් ප්‍රමුඛ කොට උඩරට 3500 න් ඉහළ තේ වතු වලින් ඉවත් කෙරෙන දෙමල කම්කරුවන්, මිශ්‍ර ගම්මාන වශයෙන් පදින්චි කළයුතුය. එසේ පදින්චි කිරිමට අපේක්ෂිත ගොවි පවුල් ගණන 2,50,000 කි. වතු ජනතාව අතුරෙන් මේ සඳහා තෝරාගත යුත්තේ 1953 නේරු කොතලාවල ගිවිනුමේ ප්‍රතිපාදන අනුවය.

මෙම යෝජනාව ක්‍රියාත්මක කිරීමෙන් පසු

මධ්‍යම කඳුකරයේ භෞථික ස්ථාවරය ආරක්ෂා විමෙන් මේ රටේ සමස්ථ ජීවී පධතියේ සහ ශිෂ්ඨාචාරයේ පැවැත්මට නැතිවම බැරි කඳු රටේ ගන්ගා සියල්ල වසර පුරා ගලායාම සිදුවන නිසා සමස්ථ ජීව පධතිය සහ ශිෂ්ඨාචාරය ආරක්ෂාවනු ඇත.

එසේම මේ රටේ අභ්‍යන්තර ප්‍රශ්නවලට කෙරෙන ඉන්දීය  සහ ඊනියා බටහිර ජාතීන්ගේ ඇඟිලි ගැසීම් ඇතුළු සියළුම ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීම්ද නතරවනු ඇත.

පාරිසරික, ආර්ථිකසහ සාමාජික වෂයෙන්ද අති විශිෂ්ඨ ප්‍රථිඵල ගෙන දෙණු ඇත.

එසේම ජාතික පිලිළයක්ව ඇති මැදරට තොණ්ඩමන් ත්‍රස්ථවාදයද අවසන්වී සින්හල දෙමළ ප්‍රශ්නයටද සදාකාලික විසඳුමක්ද වන ඉහත සඳහන් යෝජනාව වහාම ක්‍රියාත්මක කරන මෙන් මම රජයට යෝජනා කරමි.

මධ්‍යම කඳුකරයේ මු.ම.අඩි 1000 -3500ට අතර බඳපටියක් මෙන්දිවෙන මෙම ජනාවාශ වලල්ල අනාගතයෙදී “ජාතියේ හදබිම” සදාකාලිකවම ආරක්ෂා කරණ  ලෝක පූජිත  සින්හලයේ මහා ආරක්ෂක ප්‍රාකාරය වනු ඇත. (චීන මහා ප්‍රාකාරය මෙන්)මෙම මෙසේ කිරීමෙන් උඩරට වතු දෙමළ ප්‍රශ්නයද සදහටම අවසන්වණු ඇත.මේ රටේ හදබිමේ මලය නාඩුවක් හදා සිංහලේ ඉන්දියාවේ 29 වන  ප්‍රාන්තය වීමේ අවධානමෙන් බේරිය හැකි එකම මඟ එය. එම වැඩපිලිවෙළට අනුගත වීමට සූදානම් නැති සියළුම වතු දෙමළුන්ගේ සිංහලේ රට වැසිකම අහෝසිකොට ආපසු ඉන්දියාවට යැවීමට කටයුතු කළ යුතුය.

මෙම ගැටළුව වරසර 2566 ක අපරාජිට  ප්‍රෞඩ ඉතිහාසයක උරුමයක් ඇති මේ රටේත් සිංහල  ජාතියේත් පැවත්ම පිලිබඳ ප්‍රස්නයක් බැවින්  ජනාධිපති වරයා ඇතුළු සියළුම සින්හල දේශපාලකයින් වතු දෙමළ චන්ද නැමති මිරිඟුව පසුපස දිවීම දැන්වත් නතර කළයුතුය. රටත් සින්හල ජාතියත් ගැන සිතා මේ වැඩපිලිවෙලට සහාය දී මේම ව්‍යශනයෙන් රට සහ සින්හල ජාතිය බේරා ගැනීමට ක්‍රියා කරණ මෙන් පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින සියළුම සින්හල මත්‍රී වරුන්ගෙන් සහ රට ජාතියට ආදරයක් ඇති සියළු දෙනාගෙන්ම මම ඉල්ලා සිටිමි. 

මෙම වැඩපිලිවෙල ක්‍රියාත්මක කරනතුරු දැනට ඉන්දීය සහ වෙනත් ආධාර යටතේ කඳුකරය පුරා තැනෙන, කඳුකරයේ භෞතික ස්ථාවරත්වයට අතිශයින්ම භයානක අන්දමින් හානිකර මෙවැනි එල්ලෙන දෙමල මර උගුල් ජනාවාස සියල්ල තැනීම වහාම අත්හිටවිය යුතුය.

      බොගවන්තලාව මර උගුල් ජනාවාශ. මු.ම.ඉහල අඩි 5500

මේ ලිපිය කියවන ඇතම් අය මා උග්‍ර දෙමළ විරෝදී කෙනෙකැයි සිතිය හැකිය. නැත කිසි සේත්ම නැත. මන්ද. ඒ මා සින්හල බෞද්ධයෙක් නිසාය. බුදුන් වදාල පරිදි අපා, දෙපා, සිව්පා, භූපා යන සියලු සතුන්ට පමණක් නොව ගහ කොලට පවා මෛත්‍රීය කරන බොදුනුවෙකු වශයෙන් මට කිසිසේත්ම එවැනි ආකළ්පයක් නැත. එහෙත් මගේ රට, මගේ ජාතිය සහ මගේ ආගම විනාශකරණ සෑම වැඩපිළිවෙලකටම මෙන්ම සෑම කෙනෙකුටම මම දිවි පරදුවට තබා එරෙහි වෙමි. මගේ රටටත් ජාතියටත් හානි නොකරන තාක්කල් ඔනෑම කෙනෙක් ඉවසීමට මට පුළුවන. මේ රට වසර් 2566ක් තිස්සේම සින්හල බෞද්ධ රටක වශයෙන් පැවති රටකි.

සුද්දන්ගේ වහලුන් වශයෙන් ඉන්දියාවෙන් මෙහි පැමින වසර 300 වඩා ඉතිහාසයක් නැති උතුරු නැගෙනහිර සිටින 1901 දී දෙමල වශයෙන් බෞතීස්මවී කුළවන්තයින් වූ හෝ රටමැද සිටින වසර 37 ක වැනි කෙටි කාලයක අනීතික රුපියලේ පුරවැසි කමක් ඇති, මේ සින්හල බෞද්ධරටේ වෙනම ප්‍රාන්තයක් ඉල්ලන මලබා ජාතිකයින්ට හෝ වෙනත් කිසිම ආගන්තුක ජනවර්ගයකට මේ රට අල්ලා ගැනීමට හෝ දෙමළ හෝ මුස්ලිම් රාජ්‍යක් ගොඩනැගීමට ඉඩ දී කිස්සේත්ම නිහඬව බලාසිටිය අපට නොහැක. ක්‍ර.පූ 543 සිටම මේ රට සින්හල බෞද්ධ රටකි. එබැවින් එම සිධාන්තය පිලිගන්නා ඔනෑම ජාතිකයෙකු මේ රටේ රට වැසියෙකු වශයෙන් සහ අපගේම සොහොයුරන් සොහොයුරියන් වශයෙන් භාර ගැනීමට අප සැදී පැහැදීඉ සිටිමු.

එහෙත් ඉහත සඬහන් පරිදි මේ රට සින්හල බෞද්ධ රටකි.” යන සිධාන්තය පිළිගැනීමට සූදානම් නැති, තොණ්ඩමන්ලා, සහ විග්නෙස්වරන්ලා ඉන්දියාවටද සහ හිස්බුල්ලාලා සහ හකීම්ලා  අනිවාර්‍යෙන්ම ඉක්මනින් ඔවුන් මව් බිම්වශයෙන් සලකන,වඳින පුදන, දේශයන් කරා  හැකිපමණ කඩිනමින් ඔවුන්ගේ මව් රටවලට ආපසු යා යුතුය.

By Nishel Fernando  Courtesy The Daily Mirror

• President says SL does not need plantations, but thriving agro-business
• Tea Research Institute expected to play major role in modernising tea industry
• Plans underway to restructure both Sri Lanka Tea Board (SLTB) and Tea Small Holdings Development Authority

President Ranil Wickremesinghe yesterday unveiled a blueprint to transform the country’s outdated plantation sector towards a modern and thriving agro-business by rolling out a slew of major reforms with an inside-out approach. 

Key pillars of this strategy includes ending the colonial era ‘line-room’ culture which has bounded estate workers to the estates and a potential revenue sharing model between managing company and workers.

I don’t think we need plantations; we need a thriving agro-business, lot of ground holders and a large management company that will look at the highest earning possible. We are going to start reforming from inside,” President Wickremesinghe said, addressing the Colombo International Tea Convention (CITC) 2024 in Colombo yesterday.

In order to ensure this shift, Wickremesinghe shared plans to setup villages by breaking estates from living areas of plantation communities. 

We will extract all the line rooms and surrounding areas,  take it back to the government and re-gazette them as villages. So that the line room concept will disappear as people start building up. If you go the coconut estates, we don’t have anyone living in that land that belongs to the plantation,” he told a fully packed audience of over 750 international and local delegates.

According to him, this ‘line-room’ culture has attributed to high rate of multi-dimensional poverty indicators in Nuwara–Eliya which remains above war-torn areas in Northern Province. 

Meanwhile, President indicated the government openness to allow other high yielding cash crops with plans to bring more lands to agri-businesses.

What’s the model of our enterprises? Are we only going to stay in tea or are we going to allow smart agriculture in your areas? In time to come, there will be land opened out in other parts of the country for agri-businesses,” he said. 

The government is also exploring ways and means to revive SME agri businesses saddled with high debt.
Moving forward, Tea Research Institute (TRI) is expected to play a major role in modernising the Ceylon Tea industry staying aligned with latest global consumer trends, with possible joint ventures with the private sector. Further, plans are underway to restructure both Sri Lanka Tea Board (SLTB) and Tea Small Holdings Development Authority under this strategy.  

Fresh look on Russia only after US elections

President Ranil Wickremesinghe highlighted that the US and European Union (EU) imposed sanctions on Russia, a key market for Ceylon tea, remains a challenge in carrying out trade activities and needs to be addressed.

A fresh look at this matter can only be considered after decisive President Election in the United States (US) on November 5 this year, he said.  The Republican Party Nominee Former President Donald Trump has announced plans to end the conflict between Russia and Ukraine through negotiations, while Democratic Party which is yet to officially nominate candidate is expected to further escalate the conflict. 

The problem is for those of us who have to trade with Russia. Maybe, we will require a new look and we have to wait for the outcome of the U.S Presidential elections. Until then, you have to use your means to get your tea across to Russia, which I should not know,” he said. 

ickremesinghe stressed that Sri Lanka must maintain its dominating position in the global market, and efforts must be made to ensure local firms expanding into other countries  do not hurt Ceylon Tea’s market share adversely.

Some of our companies have gone abroad, they have also established themselves elsewhere, that’s not a problem, as long as we are the largest player in the game,” he added. 

Calls on stakeholders to resolve estate wage issue 

The need to resolve the wage issue in the plantation sector came under focus, after a government decision was made to cancel the earlier issued Gazette notification increasing the daily minimum wage of an estate worker for the tea and rubber industries to Rs. 1,700.

You have to remember those who work in the plantations are people who had the worst case of bankruptcy in the country ,” Wickremesinghe said, urging plantation sector stakeholders to actively look at ironing out issues in this regard.

On July 10, Minister of Labour, Secretary to the Ministry of Labour and Foreign Employment and Foreign Employment and Commissioner General of Labour issued  a notification cancelling the earlier issued Gazette increasing the daily minimum wage of an estate worker by 70 percent.

This was following legal battles where 21 regional plantation companies secured a writ order invalidating the Gazette notification. In addition, the Supreme Court also issued an interim injunction preventing the implementation of the Gazette on increasing the daily minimum wage of estate workers.

Courtesy Hiru News

Secretary of the Ministry of Tourism and Lands, Somarathne Vidanapathirana, stated that 1,095,675 tourists have arrived in Sri Lanka as of July 15, 2024. He expressed optimism that the country could surpass its 2018 tourism peak, achieved post-war, if current trends continue.

He highlighted the significant setbacks the tourism industry faced due to the Easter attacks, the COVID-19 pandemic, and the economic crisis. However, he noted that the concerted efforts of the Ministry of Tourism and its affiliated institutions have led to a promising recovery.

Addressing the press briefing titled “Two Years of Progress and Advancement” held at the Presidential Media Centre (PMC) yesterday (25), Secretary to the Ministry of Tourism and Land, Somarathne Vidanapathirana further elaborated;

Two years ago, the tourism industry in Sri Lanka was struggling, impacted heavily by the Easter attacks, the COVID-19 pandemic, and the economic crisis. However, I am pleased to report that the Ministry of Tourism and its affiliated institutions are currently achieving successful results through a coordinated program.

Accordingly, in 2022, 719,978 tourists visited Sri Lanka, and the number rose to 1,487,303 in 2023. By July 15, 2024, Sri Lanka had already welcomed 1,095,675 tourists. This trend suggests that the number of visitors by the end of the year could surpass the totals of the past two years.

The tourism sector in Sri Lanka reached its peak in 2018, with 2,333,796 visitors and USD 4.4 billion in revenue. If the current positive trend continues, the number of foreign tourists and the income generated by the end of 2024 could exceed those of 2018.

H.G. Jayasekara, Deputy Director (Planning) of Department of National Zoological Gardens;

In 2022 and 2023, the total number of local tourists to Sri Lanka’s botanical gardens reached 1,773,048 and 1,925,129, respectively. Among these, foreign tourists numbered 103,322 in 2022 and 227,729 in 2023. Notably, the arrival of local tourists increased by 148% in 2022 and by 9% in 2023 compared to the previous year. Meanwhile, foreign tourist arrivals surged by 461% in 2022 and 120% in 2023.

By June 2024, the botanical gardens welcomed 965,468 local tourists and 183,674 foreign tourists. This represents a 96% increase in foreign tourist visits compared to the same period last year.

Accordingly, the revenue from Sri Lanka’s botanical gardens was Rs.420.02 million in 2022 and rose to Rs.901.1 million in 2023. By June 2024, the gardens had already generated Rs.735.56 million. This marks an increase of 184% in 2022, 115% in 2023, and 133% in 2024 compared to the corresponding periods of the previous years.

P U Rathnayake, Deputy Director General of Sri Lanka Tourism Development Authority (SLTDA);

In 2018, 2,333,796 tourists have arrived Sri Lanka. Starting in 2023, there has been a significant resurgence in tourist arrivals. By the end of 2023, the number of tourists had increased to 1,487,303. As of July 15, 2024, this number reached 1,095,675, indicating a strong upward trend. Additionally, tourism revenue from January to June 2024 amounted to approximately USD 1,556.64 million.

The Tourism Development Authority is dedicated to promoting sustainable tourism through the development and operation of large-scale resorts. Currently, projects in Kuchchaveli, Kalpitiya, and Dedduwa are ready for promoters.

Future projects open to investors include Kuchchaveli, Kalpitiya, and Yala. By 2024, the authority registered 12,213 service providers, comprising 4,534 tourist accommodations, 4,923 tourist guides, and 2,756 other service providers.

Additionally, registration awareness and mobile programs have been implemented in locations such as Pasikuda, Batticaloa, Kitulgala, Kataragama, Meemure, Ella, Pinnawala, and Galle.

National resorts for local tourists are currently operational in Bandarawela, Kataragama, Anuradhapura, and Nuwara Eliya. Over the past two years, several development projects have been completed, including those at Aluthnuwara, Madunagala, Dunhinda, Rajanawa Falls, Sandathanna Agricultural Project, Gatbaruwa Tourism Centre, and Mount Lavinia Tourist Police Unit.

As of June 2024, the Tourism Development Authority has approved 16 investment projects, totalling 224 approved rooms and an investment of approximately USD 25.39 million. Upcoming plans include developing a marine tourism roadmap, gazetting tourism development areas, creating master zoning plans in collaboration with the Urban Development Authority (UDA), and implementing a micro grid solar energy program to address the energy crisis.

Chalaka D. Gajabahu, Chairman of Sri Lanka Tourism Promotion Bureau (SLTPB);

Over the past two years, the Sri Lanka Tourism Promotion Bureau has successfully executed numerous programs. Notably, the “Seeing is Believing” project, launched by the Public Relations

Division, hosted 189 international travel bloggers and communicators, resulting in media coverage valued at over one billion rupees.

The Marketing Division also utilized 15 major travel fairs and 29 road shows, including ITB in Germany, WTM in London, ATM in Dubai, IFTM in France, and SATTE in India, to promote tourism. More than 75 travel agencies and hotel professionals took part in these events. Additionally, a significant special project involved hosting 500 Indian travel agents and 50 Indian journalists at the TAAI (Travel Agents Association of India) conference, held in Sri Lanka for the first time.

We are currently launching a series of global tourism promotion programs, with the first phase focusing on public relations, digital, and social media campaigns in Britain, Germany, France, India, and China.

Inspired by these activities and projects over the past two years, the Sri Lanka Tourism Promotion Bureau introduced a new brand identity in 2023 under the theme “Sri Lanka ; You’ll come back for more.” This initiative received significant international acclaim and recognition in 2024.

Shirantha Peiris, Chairman of Sri Lanka Institute of Tourism & Hotel Management;

From 2021 to 2023, the Sri Lanka Tourism and Hotel Management Institute trained 5,000, 6,000, and 8,000 students respectively through its courses offered across the country. This year, we aim to direct over 10,000 trainees into the tourism and hospitality industry.

Furthermore, we are collaborating with various institutions to promote our programs both nationally and internationally. Notable national partners include the National School of Business Management, Korea Ceylon Hotel School, the Foreign Employment Bureau, the Ministry of Women, Child Affairs, and Social Empowerment (Department of Probation and Child Care Services), and Gampaha Wickramarachchi Indigenous Medical University.

Internationally, we are collaborating with the University of Salzburg in Austria, the Asian Development Bank (ADB), and S4IG (funded by AUSAID). Additionally, we are currently in discussions to facilitate exchanges of employees and students with the International College of Hotel Management in Australia and three major hospitality universities in Malaysia.

Krishantha Fernando, General Manager of Sri Lanka Convention Bureau (SLCB);

Over the past two years, the Marketing Division has achieved several key milestones. Notably, the MICE classification was incorporated into the e-visa application system to better identify MICE tourists, and two successful phases of the MICE Expo were organized in Colombo and Jaffna.

Additionally, several new promotional videos were produced, and a new website for the Sri Lanka Federation Bureau was launched. Efforts in digital and website-based promotions, as well as Search Engine Optimization (SEO), were significantly enhanced.

Other important activities include participating in and representing Sri Lanka at international exhibitions and events such as OTM, SAATE, ATM, BLTM, IMEX, and WTM, organizing familiarization tours to promote MICE, and positioning Sri Lanka as a premier MICE destination.

In 2023, the Sri Lanka Convention Bureau supported numerous international conferences in the medical field. It also provided financial and logistical support for several major international events,

including the Asian and Oceania Intergovernmental Ministerial Meeting, the International Trainers Conference, and the Asia Pacific Regional Ministers and Environmental Authorities Session.

By Rohana R. Wasala

A four-member delegation of seemingly frustrated Buddhist monk activists led by Ven. Itthekande Saddhatissa Thera, General Secretary of the Ravana Balaya Organization,  called on the two Most Venerable Mahanayake Theras of the Siyam Nikaya in Kandy in their respective viharas (monasteries), as reported on a Colombo Today YouTube video dated June 30, 2024. The monk delegates were doing so to draw the attention of the two Mahanayakes to what they thought was the president’s failure to heed, or his indifference towards granting, the written request of the four Mahanayakes of the Three Nikayas for a presidential pardon for Ven. (Galaboda-aththe) Gnanasara Thera. When these monks visited Kandy, Bhikkhu Gnanasara was serving a rigorous four-year jail term, having been convicted on two counts in a case of defaming a different faith filed against him in 2015. (At the time of writing, July 22, 2024, however, he was conditionally released from prison by the Colombo High Court, as he had been granted bail by the the Court of Appeal the previous day.) 

The four visiting monks thought that Gnanasara Thera (who had earned popularity as a strong defender of the allegedly threatened rights of the majority Sinhalese Buddhist community, and who had been championing his cause without prejudice to the other communities) must be at liberty, particularly at this critical time (with the constitutionally mandatory presidential and parliamentary elections just around the corner). As an unexpected consequence of his dedicated activism, he has become the accused in some twenty cases pending against him, according to the monks.  

They told the Mahanayake of the Malwatte Chapter of the Siyam Nikaya, Ven. Thibbatuwawe Sri Siddhartha Sumangala Thera, whom they saw first, that they had already had a meeting with the president about the same subject, but that the president showed no indication of any readiness on his part to accommodate the Mahanayake Theras of the Three Nikayas’ request regarding Gnanasara Thera; the president’s excuse was that several such recent presidential pardons had been reversed by the supreme court. The leading monk commented, with apparent displeasure, that they didn’t know that the president called on the Mahanayake Theras the day following their own meeting with him. 

So, common sense must have told the monk delegates that the Mahanayake Theras had already decided on their respective responses to their supplication before their arrival. At the end of the audiences with the Mahanayake Theras that they were given, it was obvious that the two Mahanayakes were not of the same opinion regarding the presidential pardon they sought on behalf of the jailed Gnanasara Thera. The Mahanayake Thera of the Malwatte Chapter didn’t seem to share the activist monks’ anxious concern. Instead, he took pains to defend the president’s negative reaction to the monks’ appeal. He said that the president was cautious probably because the former president, Sirisena, fell into trouble (by pardoning a convicted prisoner). The confidently complacent prelate said that it was too early to ask for such a pardon for the imprisoned monk. We’ll have to wait at least a year (before a pardon might be considered)”, was his opinion. The monks pointed out that Gnanasara Thera had not committed any murder, theft or other serious crime; a pardon granted to him was not likely to be challenged. Besides, there were two recent instances where the persons charged with insulting the Buddha were pardoned. They complained about what they thought was an instance of discrimination against Buddhist monks. Perhaps the government thought that if Gnanasara Thera was set free, it might cost them Muslim votes, the monks surmised. The supplicant monks’ arguments didn’t seem to have any effect on the Malwatte Mahanayae’s pro-president stance. 

When they next met the Asgiriya Mahanayake Thera, Ven. Warakagoda Sri Gnanarathana Thera,  whose glum faced response to their plaints consisted of barely audible non-committal grunts, they stressed that the question of getting a pardon for Gnanasara Thera should not be politicised, though such appeared to be the reality. Possible government worries about having to risk the alienation of Muslim voters by releasing Gnanasara Thera were unfounded, the monks claimed;  actually, Saddhatissa Thera added, Gnanasara Thera had a following even among Muslims; they know how he spoke up in support of their demand for the burial of their dead during the Covid 19 pandemic (although it ran against the then government’s mandatory cremation policy that had been prescribed by the duly appointed competent authorities of the health department purportedly based on science). GnanasaraThera sympathised with the innocent bereaved Muslim faithful on that occasion, the monks pointed out to the Mahanayake. (Of course, this was not what the biased media had the people believe at the time about Gnanasara Thera’s attitude towards the burial/cremation issue.)

Having had their audiences with the Mahanayakes, the monks explained to the media the purpose of their mission that day (which the writer has already clarified). When they pressed their case, they said, they were asked (by whom they didn’t mention) to get a letter from the plaintiffs in the case, Azad Sally and Mujibur Rahman MP. But when the monks met the duo about this, they told them that the president had the power to give a pardon (to Gnanasara Thera) without having to get a letter from them. In any case, they said, they could not issue such a letter without the permission of the authorities of the All Ceylon Jamiyyathul Ulama. At the end of the press briefing subsequent to their meeting with the Mahanayakes, the monks said they  asked for an appointment with the ACJU (requesting permission for Azad Sally and Mujibur Rahman to issue the letter they wanted). 

Though the Asgiriya prelate, like his Malwatte counterpart, had no helpful words to offer the visiting monks, he didn’t hesitate to break his silence when it came to politics. According to online Daily FT.LK (July 9, 2024), Prof. G.L. Peiris MP, member of Freedom People’s Congress, called on him on July 8. The senior monk ‘warned him that any attempt to change election dates may lead to turmoil in the country’. The Mahanayake stressed that there was no need to postpone the elections. At this point, G.L. Peiris MP pointed out to the prelate that the Constitution clearly states that a president’s term of office is five years; it is a principle affirmed in two earlier rulings by the Supreme Court. He asserted that the government should let the Election Commission fulfill its assigned duty. 

The Registrar of the Asgiriya Chapter, Ven. Medagama Dhammananda Thera was more forthright when he addressed G.L. Peiris and the others gathered there. He blamed politicians for frequently instigating numerous crises, subjecting people to immense pressure and causing them to live in despair. Instead of doing what they can to lighten people’s burdens and optimise their standards of living, they engage in attacking each other in a struggle to gain or retain power. Dhammananda Thera also highlighted the importance of holding elections as required by the Constitution and demanded by the people. He underscored the importance of conducting elections as mandated by the constitution and as desired by the people.

Postscript:

 The writer believes, now that Gnanasara Thera has been released on bail pending the hearing of his appeal, further unnecessary humiliation of the concerned monks being driven from pillar to post is, hopefully, not likely. 

By the way, he finds it very important to stress that he hates to be thought to be associated with the so-called Ravana Balaya Organisation or as a purveyor of the absurd Ravana myth, or as a sympathiser of Ven. Gnanasara’s unwise belligerent approach.

To be continued

Courtesy Sri Lanka Travel

The life of Ravana, one of the most powerful beings ever to roam the universe, if Hindu legends are to be believed, had unfolded in the small island Sri Lanka, where he ruled with mighty power over gods, humans and demons. Valmiki’s Ramayana paint Ravana as a tyrant of mighty power who was holding the gods at ransom, and he continues to be treated as a blackguard in India even today. In the classic text, he is found kidnapping Rama’s wife Sita, to claim vengeance on Rama and his brother Lakshmana for having cut off the nose of his sister Surpanakha. Yet Ravana of Sri Lanka is portrayed to be a different king and a human. He is described as a devout follower of the god Shiva, a great scholar, a capable ruler and a maestro of aveena, known as the ravanhattha. The story goes that Ravana in order to please his mother had decided to bring the mountain Kailash to Sri Lanka. As he lifted up the mountain, God Shiva was angered by his arrogance and pushed it back down, trapping Ravana. The King of Lanka had torn off one of his own arms and made a musical instrument, ripping out sinews to form the strings. He used the newly invented ravanhattha to sing the praises of Shiva, creating music of such beauty that Shiva wept and forgave him. According to Hindu mythology Ravana was born to a great sage Vishrava and his wife, princess Kaikesi. He was born in the Devagana, as his grandfather, the sage Pulastya, was one of the ten Prajapatis or mind-born sons of Brahma and one of the Saptarishi or the Seven Great Sages during the age of Manu.Ravana’s siblings include Vibhishana, Kumbhakarna and Ahiravana and a step brother Kubera, from whom he usurped the Kingdom of Lanka.

Lanka was an idyllic city, created by the celestial architect Vishwakarma himself and was the home of Kuwera, the treasurer of the gods, when Ravana demanded Lanka wholly from him, threatening to take it by force. Although Ravana usurped Lanka, he had been a benevolent and effective ruler. Lanka flourished under his rule and Ravana had proceeded on a series of campaigns conquering humans, celestials and demons.

It is said that Ravana ruled Lanka for several hundred years prior to the times of Ramayana, when he was killed by prince Rama for kidnapping his wife Sita.

Yet some believe Ramayana to be a semi-fiction woven around a real King who ruled over Sri Lanka from 2554 to 2517 BC.Sri Lankan lore has it that Sri Lanka under the scholarly Ravana saw great advancements in science and medicine. The pushpaka vimana or the aeroplane which he flew is held as an example of great scientific achievements made during his regime while Ravana also holds a high position as a physician and there exists, to this day, seven books on Ayurveda in his name. He is also believed to have authored Ravana Sanhita, an anthology of Hindu astrology and his description as a ten-headed person, Daśamukha or Daśagrīva, is believed to be a reference to his vast knowledge and intelligence.

His Kingdom had mainly concentrated around the Eastern and Southern corners of the country and believed to have been lost to the sea with the years.

Some even go as far as to insist that Ravana was a Buddhist king and holds him to be the creator of monasteries found in Sri Lanka like Kuragala and Rahalgala. The country is filled with locations which are linked to the Ravana legend like SitaElisa in NumaraElisa, which is believed to be a prison of Princess Sita while Wariyapola and Horton Plains are considered to be the landing sites of his flying machine. Rumassala, a mountain peak by the Southern oceans of Sri Lanka is too linked to the Ravana legend and is held to be a part of the Himalaya Mountain. The mountain filled with medicinal plants was allegedly brought to Sri Lanka to treat the injured of the Rama-Ravana war was left in the country and is still filled with herbs of rare medicinal value. Adam’s Bridge, a chain of limestone shoals, between Rameswaram Island, off the south eastern coast of Tamil Nadu, India, and Mannar Island, off the north western coast of Sri Lanka too is connected to the legend of Ravana. Also known as Rama-Sethu or Rama’s bridge the land mass is believed to be a bridge built by monkeys interconnecting India and Sri Lanka and enabling the crossing of Rama’s army. Investigations conducted by Indian National Remote Sensing Agency had suggested that the land connection could be a manmade structure built 5000 to 3500 years ago. Yet Sri Lankan Ravana fans contradict its origin and its builder. Sri Lankan historians believe that the bridge was built by Ravana and was a floating structure connecting Lanka with lands in India.

According to them the bridge was later used by Rama’s army who crossed boundaries to Ravana’s Lankapura and overthrew one of the greatest rulers of the world with the assistance of his brother Vibishana, bringing down one of the most advanced civilisations in the history.

For more details, please visit

Ramayana Yathra

To explore more marvels of Sri Lanka, please visit :

 http://www.archaeology.lk/

(English Version)

 http://si.archaeology.lk/

(Sinhala Version)

Ravana is not a Demon King to Sri Lankans
Tara Jayasekara

As the Indian Hindus celebrate Dussehra, they recount Ramayana and the lessons that come with it. For them, the Ramayana isn’t just a story of Lord Rama winning over Ravana and rescuing Sita.

It is about good winning over evil despite the many obstacles. It is the story that gives Indians hope and motivation to keep fighting for what they know is right.

But we all know that every story has two sides. So let’s hear it.

Who is Ravana?

Ravana was an emperor who lived about 5000 years ago in Sri Lanka (Heladiva — Lankapura) dates human habitation to 125,000 years and beyond.

He was a descendant of ‘Surya Wansha’ of ‘Hela Yakka’ tribe (ancient Sinhala tribe). According to Rāmāyana, the emperor Ravana was assassinated by Rāmā. But referring ola manuscripts, rock inscriptions and folklore of Sri Lanka, Ravana has not died at war. He was not to killed by any other common person as Dasis Ravana represented the soul of a Bodhisathva.

The emperor had many names as he ruled many countries. Rāvanā, Dasis Rāvanā, Ravula, Rāvanan, Rāvan are some of them. He is called Dasis Ravana which means the king with 10 great talents. As a well experienced Ayurvedic physician the king wrote several books on medicine. As an artist, he composed Ravana rāgas.

King Ravana’s technological and military prowess was so renowned that he is depicted in Indian literature as having ten heads and numerous hands holding a multitude of weapons. When eventually King Ravana succumbed, to the wrath of Rāmā, (his Indian nemesis) the people of India rejoiced in victory and celebrated in a festival atmosphere. To this day, the festival of ‘Deepavali’ celebrated each year by one billion Indians including the Tamil community, is a celebration of the defeat of this famed Hela King Ravana.

https://www.jayasekara.blog/2021/07/ravana-is-not-demon-king-to-sri-lankans-hindu-religion-god.html#:~:text=Sri%20Lankans%20don’t%20worship,to%20avenge%20his%20sister’s%20honor.

පාර්ලිමේන්තුවේ සභානායක කාර්යාලය

අද දින පාර්ලිමේන්තුවේ දී ප්‍රකාශයක් කිරීමට අග්‍රාමාත්‍යතුමා හැටියට රජය වෙනුවෙන් බලාපොරොත්තු වනවා. එම ප්‍රකාශය පිළිබඳව ගරු කථානායකතුමාට ලබාදීමේ අවස්ථාව සඳහන් කළා. ගරු කතානායකතුමනි, ඔබතුමා පාර්ලිමේන්තුවේ රැඳී සිටින මෙම අවස්ථාව ඉතාම තීරණාත්මක මොහොතක්. පාර්ලිමේන්තුවට වාගේම අපේ රටේ ජනතාවට සහ රටේ පාලන තන්ත්‍රයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට ද එලෙසමයි. පාර්ලිමේන්තුවේ එසේ උත්තරීතර බව රැකගැනීම සඳහා කටයුතු කළ අවස්ථාවල් රාශියක් වෙනවා.

 එනිසා පසුගියදා අද දින තත්ත්වයට තුඩු දුන් ශ්‍රී ලංකාවේ පොලිස්පතිවරයා මම නම් ගම් සඳහන් කරන්න උත්සාහ ගන්නේ නෑ. පොලිස්පති ධූරය එතුමා දරමින් ආරක්ෂාව හා ඊට අදාළ කටයුතු හා ජනාධිපතිවරණය පිළිබඳ පූර්ණ බලය ඇති මැතිවරණ කොමිසමට සහාය වෙමින්, කටයුතු කරමින් සිටියා. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය 25 වැනි දා ජූලි මාසයේ පොලිස්පතිවරයාගේ වැඩ තහනම් කිරීමේ අතුරු නියෝගයක් නිකුත් කරලා තිබෙනවා. ඒ වාගේම ඒ පිළිබඳ යළි අහන දිනය නොවැම්බර් මාසයේ එකොළොස් වැනිදාට නියම කරලා තිබෙනවා. මුළු රටම දන්නවා නොවැම්බර් මාස එකොළොස් වෙනිදා වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපතිවරණය පවත්වලා හමාරයි. නව ජනාධිපතිවරයා දිවුරුම් දෙන අවස්ථාවට පැමිණෙනවා. එතෙක් පොලිස්පතිවරයා අපේ රටේ මැතිවරණ කොමිසම සමඟ කටයුතු කිරීම, ඒ වාගේම අපේ රටේ ආරක්ෂාව පිළිබඳ ඔහු වෙත පැවරී ඇති බරපතල කටයුතු අත්හිටුවීමට මෙසේ නිගමනය කිරීම විශාල ආන්දෝලකනයකට රට පරිවර්තනය කරලා තියෙනවා පාර්ලිමේන්තුව ඇතුලේ. මම සැකෙවින් කරුණු කීපයක් පමණක් ඉදිරිපත් කරනවා. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ඒ පිළිබඳව මූලික අයිතිවාසිකම් නඩු ගණනාවක් තිබෙනවා. ඒ පිළිබඳව විස්තරය ඉදිරිපත් කළ හැකියි. හැන්සාඩ් ගත වීම සඳහා. ගරු කතානායකතුමනි, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ හතරවෙනි වගන්තිය අනුව ඡන්ද බලය ජනතා පරමාධිපත්‍යයේ අංගයකි. එබැවින් නිදහස් හා සාධාරණ මැතිවරණයක් පැවැත්වීම සඳහා මැතිවරණ කොමිසමේ අරමුණු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 103(2) වගන්තිය මගින් දක්වා ඇත. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් එම පෙත්සම පිළිබඳව අවසන් තීන්දුව ලබාදෙන තෙක් ක්‍රියාත්මක වන වාරණ නියෝග ලබාදීමේ දී එම වාරණ නියෝගය පළමු වරට මෙම නඩු විභාගයට ගැනෙන 2024 නොවැම්බර් 11 වැනිදා සිට ඉදිරියට ක්‍රියාත්මක කිරීමට දැනට තිබෙන තත්ත්වය අනුව අර්ථ නිරූපණය තමයි මේ කරන නිවේදනය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය මගින්. එහිදී මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ අදහස් ලබාගෙන නොමැත. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 41(ඇ)II වගන්තිය යටතේ ජනාධිපතිවරයාගේ නිර්දේශයක් මත ව්‍යවස්ථාදායක සභාව විසින් එවැනි වැඩබලන පත් කිරීමක් අනුමත කර ඇත්නම් මිස දින 14කට නොවැඩි කාලයක් අඛණ්ඩව පොලිස්පති ධූරයේ කටයුතු කිරීමට කිසිදු තැනැත්තෙක් පත් කළ නොහැක.

 ගරු කතානායකතුමනි, මෙවැනි තත්ත්වයක් ඇතුලත ඉදිරි ජනාධිපතිවරණය වත්මන් ජනාධිපතිවරයා ද අපේක්ෂකයෙකු බවට පත්වන විට, වැඩබලන පොලිස්පතිවරයා අවදානම් සහගත තත්ත්වයකට පත්වෙනවා. ඒ වගේම මම සඳහන් කරන්නට කැමැතියි. ඔව් ඉතින් ජනාධිපතිතුමානේ පත් කරන්න වෙන්නේ. ඔහෙලා කියන කතාවට පිළිතුර මම මේ දෙන්නේ. මේගොල්ලන් මෙතෙක් කිව්වේ ඊයෙ වෙනකන් ජනාධිපතිවරයා මීළඟ වැඩ බලන එක්කෙනා පත් කරන්න. නැත්තන් ඔහෙලා පත් කරනවැයි. කතානායක පත් කරනවැයි. පත් කරන්න තමයි මම කතානායකතුමාටත් මේ කියන්නේ.

ඔබතුමා අතේ තියෙන බලතල මුළුමහත් පාර්ලිමේන්තුවට මම ඉතින් රවුෆ් හකීම් මැතිතුමාගේ නඩු කතා කරන හැටි හොඳින් දන්න කෙනෙක්. ඉතින් ඒ අය ඒක ගැන මම ඔබතුමාට මීට වඩා කියන්නෙ නෑ.ඒක අපි පස්සේ කතා කරමු. We’ll argue that matter later. You all want to argue, we will argue that matter even whole of next week. We are ready.

නමුත් මම කියන්නෙ ගරු කතානායකතුමනි, අද දින උදේ ප්‍රවෘත්තිවලින් මැතිවරණ කොමිසම ජනාධිපතිවරණය ප්‍රකාශයට පත් කරල තිබෙනවා. නාම යෝජනා කැඳවන දිනය, ඡන්දය පවත්වන දිනය සැප්තැම්බර් මාසය දක්වා ඉතා පැහැදිලිව සඳහන් කර තිබෙනවා. ඉතින් එවැනි තත්ත්වයක් තුළ ආණ්ඩුක්‍රම සභාවේ අනුමැතියක් ලැබිමෙන් පසු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 41(ඇ) ව්‍යවස්ථාව යටතේ ජනාධිපතිවරයා විසින් පොලිස්පතිවරයා පත් කරනු ලැබෙයි. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රවරුන්ගේ බහුතරයගේ සහයෝගය ලබා ගනිමින් ධූරයේ සිටින පොලිස්පතිවරයා තනතුරෙන් ඉවත් කිරීම සඳහා පාර්ලිමේන්තුවට යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කිරීමෙන් අනතුරුව තමයි නීත්‍යානුකූල ඉවත් කිරීමේ බලය තියෙන්නේ. ඊයෙත් ගරු සභානායකතුමා පෙන්නුවා.

වැඩබලන පොලිස්පතිවරයෙකු පත් කිරීම සඳහා ජනාධිපතිවරයාට පවතින නීතිය තුළ ප්‍රතිපාදන නොමැත. එබැවින් ජනාධිපතිවරයා විසින් මගේ මිත්‍ර කිරිඇල්ල මන්ත්‍රීතුමා ඒ පැත්තෙන් ඉන්න කොට එකයි, මේ පැත්තෙ ඉන්න කොට එකයි. ප්‍රතිපාදන නොමැති බැවින් ජනාධිපතිවරයා විසින් වැඩබලන පොලිස්පතිවරයා ලෙස වෙන් අයෙකු පත්කරනු ඇතැයි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට අපේක්ෂා කළ නොහැකිය. මේ තත්ත්වය තුළ කියවා බලන්න පොලිස් ආඥා පනත මුල සිට අගට. කියවීමේ කාලය මම ගන්නෙ නෑ. මම සභාගත කරනවා පොලිස් ආඥා පනත.  දන්නෙ නැත්නම් ගිහිල්ලා කියවන්න. ගිය වාරෙත් අපි මේ ප්‍රශ්නයට මුහුණ දුන්නා කලින් පොලිස්පතිවරයත් සම්බන්ධවත්.

ඒ නිසා පොලිස්පතිවරයෙක්ට එහෙම හදිස්සියේ කනෙන් අල්ලලා දොට්ට දාන්න බෑ. එහෙම හිතන් ඉන්න අය ඇති. නමුත් එහෙම දොට්ට දාන්න බෑ. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය අනුගමනය කළ යුත්තේ පවතින නීතියයි. ඒ නිසා පොලිස් ආඥා පනත මගින් එකී පොලිස් ආඥා පනතේ විධිවිධාන පරිපාලන කිරීම පොලිස්පතිවරයා වෙත පවරා ඇත.  පොලිස්පතිවරයාට තම ධූරයේ රාජකාරී කිරීම තහනම් කිරීම සඳහා නීතිමය ප්‍රතිපාදන නොමැත. එබැවින් පොලිස්පතිවරයා විසින් සිය ධූරයෙහි සිදු කරනු ලබන රාජකාරී කටයුතු වැළැක්වීමට ජනාධිපතිවරයාට මෙලෙස වැඩ බලන පත්වීමක් ද කළ නොහැක.

 තවමත් පොලිස්පති ධූරය දරන්නේ හිටපු පොලිස්පති. ධූරය හිස් වෙලා නෑ.

නොයෙක් නොයෙක් දේවල් අර්ථ නිරූපණය කරනවා. ඒ වගේම පොලිස්පතිවරයා පත්කරනු ලැබූ ව්‍යවස්ථාදායක සභාව එම තීරණය කළ ආකාරය ගැන නොයෙක් වාදයන් කරුණු ඉදිරිපත් කරනවා.

නමුත් ගරු කතානායකතුමනි, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව තියෙන්නෙ පාර්ලිමේන්තුව යටතේ. පාර්ලිමේන්තුවේ සමගාමීව තිබෙන ව්‍යවස්ථාදායකයක්. එය පාර්ලිමේන්තුවේ දිගුවක් වන අතර පාර්ලිමේන්තුවේ බලාපොරොත්තු වන ආකාරයේ යටත් ආකාරයේ හැසිරීමකට මුල මහත් පාර්ලිමේන්තුවම එසේ නම් මැදිහත් විය යුතුය. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවේ ඕනෑම තීරණයක් ව්‍යවස්ථාදායකයේ තීරණයක් බවට පත්වෙන්නේ ඒ නිසයි. එය පාර්ලිමේන්තුවේ කැමැත්ත ප්‍රකාශ කිරීමක්. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවේ තීරණ පාර්ලිමේන්තු පාලනයට පමණක් යටත් වෙයි. පාර්ලිමේන්තුව හැර වෙනත් කිසිම ආයතනයකට ආණ්ඩුක්‍රම සභාවේ ක්‍රියාදාමයන් හා තීරණ සම්බන්ධයෙන් කිසි ආකාරයක හෝ ප්‍රශ්න කළ නොහැකියි.

ගරු කතානායකතුමනි, නොයෙක් අය අර්ථ නිරූපණය කරා සංඛ්‍යා එකතුව අඩු කිරීම වැඩි කිරීම් ගැන. මම ඒ ගැන කතා කළේ නෑ. ඒ කාලේ කතා කළෙත් නෑ. ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ අභ්‍යන්තර තීරණයන් එලෙස බාහිරව නොකරන බවටත් අපි එහි සභිකයන් හැටියටත් පැහැදිලි තීරණයක හිටියා. විපක්ෂ නායකතුමත් හිටියා. මමත් හිටියා. ගරු කතානායකතුමා තමයි එහි සභාපති. නිල බලෙන් සභාපති. අපේ අනෙක් සභිකයන් නම් ප්‍රකාශයට පත් කරලා තිබෙනවා.

ඒ නිසා ඒ ගත්තා වූ තීරණය වෙනස් ආකාරයකට පත් කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාව තුළ කථානායකවරයා, අග්‍රාමාත්‍යවරයා, විපක්ෂ නායකවරයා, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් හතර දෙනෙක්, විශේෂඥයන් තුන්දෙනෙකු සමන්විත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවට පාර්ලිමේන්තු විසින් මෙම තහවුරු කිරීමේ බලය පවරා දී ඇත.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව සතු අනුමත කිරීමේ බලය ව්‍යවස්ථාදායක කාර්යයක් වන බැවින්, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවේ කටයුතු අධිකරණය  විමසා බැලීම කළ නොහැක. පාර්ලිමේන්තුව උත්තරීකරයි. ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ බලය යළිත් මා ප්‍රකාශ කරනවා අධිකරණයකින් විමසා බැලිය නොහැකිය. එබැවින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ කටයුතු සම්බන්ධ සොයා බැලීමට හෝ නියෝග කිරීමට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට බලයක් නොමැත. එබැවින් වාරණ නියෝගය නීතියෙන් වලංගු නොවෙයි.

ගරු කථානායකතුමනි, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව රැස්වුණාම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ගන්න තීරණ බොහෝ විට එක සම්පූර්ණ එකඟතාවය තියෙනවා. අපේ අනෙත් සභික මන්ත්‍රීතුමා ඉන්නවා මම නම් ගම්  කියන්නේ නෑ. ගරු නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මැතිතුමා ජනාධිපතිතුමාට පත් කළ හැකි නියෝජිතයා ලෙස ඉන්නවා. ඒ වගේම අපේ සාගර කාරියවසම් මැතිතුමා අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ නියෝජිතයා හැටියට ඉන්නවා. අපේ විපක්ෂ නායකතුමාගේ නියෝජිත ලෙස ගරු කබීර් හෂීම් මැතිතුමා ඉන්නවා. මේ අය සියලු දෙනා අත්දැකීම් සහිත විවිධ අර්බුදකාරී අවස්ථාවලට මුහුණු දුන්නු ක්‍රියාදාමයට නිරත වුණු අය.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ යළිත් සඳහන් කරන්නට කැමැතියි. 4(ඇ) වගන්තිය යටතේ පාර්ලිමේන්තුවට අයත් වරප්‍රසාද, බලතල, භුක්තිය පිළිබඳ තියෙන බලය හැරුණු කොට පාර්ලිමේන්තුව විසින් අධිකරණ බලය අධිකරණය හරහා ක්‍රියාත්මක කරනු ලබද අතර,  එහිදී ජනතාවගේ අධිකරණ බලය පාර්ලිමේන්තුව විසින් සකස් කර නීතිය අනුව ක්‍රියාත්මක කළ හැකියි. එබැවින් පාර්ලිමේන්තුවේ නිර්මාණයක් වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ බලතලවලට අධිකරණ බලයක් නොමැත. එබැවින් වත්මන් පොලිස්පතිවරයාගේ පත්කිරීමට ලබාදුන් අනුමැතිය සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව ගත් තීරණය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ආපසු හැරවිය නොහැකි අතර ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට සභාවේ තීරණය ක්‍රියාත්මක  විය යුතු යැයි ගරු කතානායකතුමාට යළිත් මේ ප්‍රකාශයේදී සඳහන් කරන්න කැමතියි. එසේ නොවන්න ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ බලය උපරිම පාවිච්චි කිරීමේ පාර්ලිමේන්තුවට යටත් වී තිබෙන ව්‍යවස්ථාදායක සභාව බල ශූන්‍ය ආයතනයක් බවට අප විසින්ම පත් කරනු ඇති. ජනාධිපතිතුමාට නිර්දේශ කරන්නේ අපයි. ව්‍යවස්ථාදායක සභාව. කතානායකතුමනි, ඔබතුමාගේ ප්‍රධානත්වයෙන්. ඔබතුමා එසේ ප්‍රධානත්වය දරන්නේ පල්ලිමේන්තුවේ ප්‍රධානියා නිසයි. ඒ නිර්දේශයන් තෝරාගැනීම ගැන ජනාධිපතිතුමාගේ විමසීම් පිළිබඳ තෝරාගැනීම් නිර්දේශ කරන්න ව්‍යවස්ථාදායක සභාවයි. ඒ ගන්න තීරණය ඔබතුමාගේ නිවේදනය දැන්වීම ජනාධිපතිතුමා වෙත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ අනුගමනය කරන පරිදි දැන්වීම ගරු කතානායකතුමාගේ බලයයි. වගකීමයි. ඒ පමණයි ඔබතුමා කර තිබෙන්නේ. ඒ ගැන විවිධ අර්ථනිරූපණය දීමට මා හිතන්නේ අපි පාර්ලිමේන්තුවත් ව්‍යවස්ථාදායක සභාවත් අපේ රාජ්‍යයේ ප්‍රධාන නිලතල හෑල්ලුවට ලක් කිරීමේ භයානක උත්සාහයට සමහර දේශපාලනඥයන් යෙදිල තිබෙනවා.

එයින් වළකින ලෙස දේශපාලනඥයන් විහිළුවට භාරගන්න උත්සහා දරණෙ  මෙය විහිළුවට ලක් නොකර ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුවේ උත්තරීතර නියෝගයන් ලබා දී තිබෙනෙ ගරු කතානායකවරුන් අතර, දිවංගත අනුර බණ්ඩාරනායක මැතිතුමා ද ඉතා පැහැදිලිව පාර්ලිමේන්තුව අධිකරණයේ ඇඟිලි ගැසීම්වලට තර්ජනයට ලක්වන අවස්ථාවන්වලදී පාර්ලිමේන්තු උත්තරීතර බව ප්‍රකාශයට පත් කළ අවස්ථාව ඔබතුමාටත් මටත් සිහිපත් වෙනවා. මේ වගේම අපේ චමල් රාජපක්ෂ මැතිතුමා ඒ තීන්දුව යලිත් ගෙන තව වාරයක්  ප්‍රකාශයට පත් කරල තිබුණා.ඒ නිසා අපි උත්තරීතර පාර්ලිමේන්තුවක් හැටියට ඉටු කළ යුතු කාර්යය ක්‍රියාත්මක කිරීමට කටයුතු කරනවා.

ඒ වගේම ගරු කතානායකතුමනි 4(ආ) ව්‍යවස්ථාව යටතේ රටේ ආරක්ෂාව පිළිබඳ වගකීම ජනාධිපතිතුමා සතු වෙනවා. පොලිස්පතිවරයා පොලිසිය, ත්‍රිවිධ හාමුදා බල ඇනිවලට සමාන හමුදා ඒ කියන්නේ විශේෂ කාර්ය බලකාය හා බුද්ධි අංශවල අණදෙන නිලධාරී ද වනවා. මෙම අතුරු තහනම් නියෝගය මගින් ජනාධිපතිතුමා වෙත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 4(ආ) වගන්තිය මඟින් පැවරී ඇති රාජකාරී ඉටුකිරීමට බාධා පමුණුවනවා. එය අපි ගැඹුරින් තේරුම් ගත යුතුයි. එම වාරණ නියෝගයේ කිසිදු නෛතික පදනමක් දක්වා නොමැති අතර එබැවින් කිසිදු නීතිමය පදනමකින් තොරව හුදෙක්ම නීති විරෝධී යැයි පෙනෙන එවැනි වාරණ නියෝගයන් පිළිගැනීමට පාර්ලිමේන්තුවට හැකියාවක් නොමැතිය.

අවසාන වශයෙන් උනන්දුවක් දක්වන දේශපාලන පක්ෂ විසින් ගොනු කරන ලද ඇතැම් මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සම් කීපයද මූලික අදියරේදී මෙම වාරණ නියෝගය ලබා දී ඇත. එවැනි තත්ත්වයක් තුළ නුදුරු අනාගතයේදී ජනාධිපතිවරණය පැවැත්වීමට නියමිත බව දැන දැනත් අවශ්‍ය සියලු පක්ෂ නියෝජනය කිරීමට අවස්ථාවක් වුවත් ලබාදීමක් සිදුවුණේ නැත. මම යළිත් සිහිපත් කරන්නේ ඒ නිසයි. එවැනි තීන්දු පිළි නොගන්නා බව ඊට වඩා පාර්ලිමේන්තුව උත්තරීතර බවත්, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව කටයුතු කිරීම පිළිබඳ ඔබතුමා මෙම ගරු සභාවේ හිටපු කතානායකතුමෙක් වන ගරු අනුර බණ්ඩාරනායක මැතිතුමා දුන් තීන්දුවෙ අවසානයේ සඳහන් වන්නේ මා වෙත පැවරී ඇති බලතල ප්‍රකාරව පැහැදිලිවම මම මෙම ප්‍රකාශය  මා සිදු කරනවා කියලා. ඒ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීරණයට ඉහළින් පාර්ලිමේන්තුවේ උත්තරීතර බව ආරක්ෂා කළා.

ඒ ආකාරයෙන් කටයුතු කරන්න කලින් ද සඳහන් කර පරිදි සභානායකතුමා දී ඇති දිනය සඳහන් කර පරිදි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 4(ඇ) වගන්තිය යටතේ අපිට තිබෙන බලය අපි ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා මුළු ආණ්ඩුවම ඒවාගේම පාර්ලිමේන්තුවේ ආණ්ඩු හා විපක්ෂයම කටයුතු කළ යුතුයි. පාරිල්මේන්තුව ඛේදවාචකයකට පත් කිරීමේ තාවකාලික සංතෘෂ්ටිය, ගිනිදැල් අවුස්සන්නට බලාපොරොත්තු වෙන තාවකාලික සංතෘෂ්ටිය ලබන්න බලාපොරොත්තු වෙන අය එහි ඉටු කරන බරපතළ අනතුරුදායක ක්‍රියාවලිය මා ඔබට යළිත් සිහිපත් කරන්නේ. ඔබතුමාට කතානායකතුමා හැටියට මේ සියලු ඔබතුමා දුන්න තීරණය හා හාස්‍යයට ලක් කරලා තිබෙනවා.

ඔබතුමා දුන්නු තීරණය ප්‍රශ්නයට පමණක් නෙවෙයි හාස්‍යයට ලක් කරලා තිබෙනවා. ඔබතුමා පොලිස්පතිවරයා පිළිබඳව ව්‍යවස්ථාදායක සභාව දුන් තීරණය හාස්‍යයට ලක් කරමින් ඔබතුමා යවන ලද ලිපිය තීරණය පරිදි යවන ලද ජනාධිපතිවරයාට හාස්‍යයට ලක් කරන්න පිරිස් බවට මේ අය පත් වෙලා තිබෙනවා. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව පාර්ලිමේන්තුවේ එක ප්‍රධාන කොටසක්. එය ඇති කළේත් එය පත් කළේත් ඒ සඳහා බලතල පැවරුවෙත් මේ පාර්ලිමේන්තුවයි. ඔබතුමාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් රැස්වෙන ව්‍යවස්ථා සභාවට එලෙස කටයුතු කරන්නට ඉඩකඩක් ඇතිවීම සඳහා මේ ක්‍රියාමාර්ගයන්ට අවතීර්ණ වීම භයානක තත්ත්වයක්. එනිසා ගරු කතානායකතුමනි, මැතිවරණ කොමිසමට අද දින පෙරවරුවේ ජනාධිපතිවරණය 2024  මැතිවරණය සම්බන්ධයෙන් ගැසට් පත්‍රයක් නිකුත් කර තිබෙනවා. අප පොලිස්පති සම්බන්ධව සුප්‍රීම් උසාවිය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ නොවැම්බර් 11 වැනිදා දක්වා වැඩ අත්හිටුවා ඇති නියෝගය බල රහිත කළ යුතු හැයි ගරු කථානායකතුමා හා නැවතත් උත්තරීතර පාර්ලිමේන්තුව වෙත මෙම කරුණ සිහිපත් කරමින් ගරු කථානායකතුමාට මේ පිළිබඳව ඒවාගේම හැකි ඉක්මනින් මැදිහත් වන ලෙස අපි යළිත් ඔබතුමාට දන්වා සිටිනවා. ස්තුතියි.

Ministry of Defence  – Media Centre

• On behalf of the President, the State Minister thanked the security chiefs for their efforts to restore national security and the rule of law during the last two years.

Since the Election Commissioner announced the upcoming presidential election, the State Minister of Defence, Hon. Premitha Bandara Tennakoon, instructed the security chiefs of the country to take measures to ensure the security for the presidential candidates, citizens and the entire country during that period.

The State Minister instructed the security chiefs when the Ministerial Consultative Committee on Defence met in Parliament this morning (July 26). Chief of Defence Staff General Shavendra Silva, Navy Commander Vice Admiral Priyantha Perera, and a group of high-ranking officers representing the Tri-Forces, as well as officials from the Ministry of Defence and heads of institutions under its purview, were present at the committee meeting.

The Minister further requested that all these actions be carried out in a manner that protects the Constitution and citizens’ fundamental rights. He added that during the most complex period of the past two years, the ministry had to make critical decisions and it was able to stabilize the country by reaffirming national security and the rule of law.

Therefore, Minister Tennakoon extended his gratitude to all parties dedicated to the cause on behalf of His Excellency the President and advised the Ministry of Defence and all institutions within its jurisdiction to carry out their duties effectively in the future.

This committee meeting also examined issues concerning the further strengthening of the armed forces, as well as concerns raised by lawmakers about the Ministry of Defence.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

අග්‍රාමාත්‍යවරයා මේ බව සඳහන් කළේ  2024.07.25 දින බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේදි පැවැති රාජ්‍ය පරිපාලන, ස්වදේශ කටයුතු, පළාත් සභා හා පළාත් පාලන අමත්‍යංශය මගින් ක්‍රියාත්මක විශිෂ්ට කාර්ය සාධනයක් අත්කරගත් පළාත් පාලන ආයතන ඇගයීමේ ජාතික ‟ ස්වර්ණ පුරවර”  ජාතික සම්මාන ප්‍රදානෝත්සවයට එක්වෙමිනි.

පළාත් පාලන ආයතන වල කාර්ය සාධනය ඉහළ නැංවීමේ අරමුණින් ‘කාර්ය සාධනය ඉහළ නැංවීමේ හා තහවුරු කිරීමේ මෙවළම‘ ආශ්‍රයෙන් සිදු කරන ලද ඇගයීමේ ප්‍රතිඵල අනුව මෙම  සම්මාන ප්‍රදානය කරනු ලැබීය.

මෙහිදී අදහස් දැක් වූ අග්‍රාමාත්‍යවරයා –

අපට ඉතිහාසය පුරා උරුම වෙන්නේ රටේ පැවැත්මට හා රටේ දියුණුවට ආදර්ශයක් විය හැකිව තිබූ වැඩපිළිවෙළක්.  ඈත පුරාණයේ  අනුරාධපුරයේ  ශතවර්ෂ පහළොවකටත් එහා ගම්සභා ක්‍රමය තිබිලා තියෙනවා. ඒ ක්‍රමවලින් විවිධ ක්ෂේත්‍ර හා ජනතාවගේ දියුණුව හා ආරක්ෂාව පිණිස වැඩ කළා.  අපේ රටේ ජල බැස්ම තීරණය වෙලා තියෙන්නේ ශත වර්ෂ ගණනාවකට පෙරයි. එදා ඒ ඇළ දොළ හරහා ඇති කළ සැකැස්ම ඒ ආකාරයෙන්ම ආරක්ෂා කරන්නට කාලයෙන් කාලයට අපේ ග්‍රාමීයව තිබුණු පාලන තත්ත්වයන්ට පුළුවන් වුණා.

අපේ රටේ පාලන තන්ත්‍රයේ පහළම ක්ෂේත්‍රයේ මහජන සහභාගිත්වය ලෙස අපි ඇති කරගෙන තිබෙන්නේ පළාත් පාලනයයි. මහජනයාගේ සහභාගිත්වයෙන් නගරයෙන් නගරයට හෝ ප්‍රාදේශීය සභාවෙන් ප්‍රාදේශීය සභාවට ඇතිකළ හැකි දියුණුව සියලු දෙනාම  පිළිගන්නවා. මෙම සම්මානයන් දිනාගන්නා පළාත් පාලන ආයතන යම්කිසි ආදර්ශයක් එකතු කරනවා. සහභාගිත්වය සඳහාම නෙවෙයි, අලුත් ආදර්ශයකින් තමන්ගේ පළාත් පාලන ආයතන විවිධ වූ නිශ්චිත කාර්යය ඉටුකර තිබෙන බව මේ සම්මානයෙන් ගම්‍යවනවා.  

පළාත් පාලන, පාලන තන්ත්‍රයේ මැදිහත්වීම, අලුත් දෑ ඇති කර ගැනීමට හැකි උත්සාහය, පාලන තන්ත්‍රයන්ට අලුත් දෑ එකතු කර ගැනීම සඳහා ඇති ක්‍රියාවලිය අපි මෙලෙස ගෞරවයෙන් සිහිපත් කරනවා. අඩුපාඩුකම් රැසක් තියෙනවා. ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මැතිතුමාගේ නායකත්වයෙන් පළාත් පාලනයේ සංවර්ධනය දියුණුව සඳහා මුදල් ප්‍රතිපාදන පළාත් සභා හරහා ලබාදීමේ ක්‍රියාවලිය නැවතුනේ නැහැ.  

අපේ රටේ ඉතිහාසයේ කවදාවත් නැති මූල්‍ය ආර්ථික අර්බුදයකට අපි මුහුණ දුන්නේ අවුරුදු දෙකකට පෙර. මේ අර්බුදයෙන් අපට ගොඩ එන්නට තිබුණු තත්ත්වය භාරගනිමින් ජනාධිපතිතුමා අලුත් ආණ්ඩුවක වැඩපිළිවෙලක් ඇති කළා. ඔබේ පළාත් පාලන කාර්යාලයේ දොරටුව ඉදිරියට ඇවිත් මහජනතාව පෙට්‍රල් ටික, භූමි තෙල් ටික ලබා දෙන්න කියලා ඉල්ලන කාලයක් තිබුණා. දැන් ඒවා එකක්වත් අපිට සිහිපත් වෙන්නේ නැහැ. ඒ අමාරුම කාල පරිච්ඡේදය රජය මගින් ජයග්‍රහණයට පරිවර්තනය කරලා තියෙනවා. ක්ෂේත්‍ර රාශියකින් අප සහ ලෝකයාව ඉදිරියට ගෙනියනවා. තාක්ෂණයේ දියුණුව දැනුම හුවමාරු කර ගැනීමේ කෙටි මාර්ග ඇති වෙනවා. මේ නිසා අලුත්ම සමාජයකට අපි පිවිසෙන මොහොතක් සඳහා සූදානම් විය යුතුයි. එසේ සූදානම් වීමට පළාත් පාලන ආයතන සියල්ලටම ලබා දිය හැකි නව සහයෝගයන් ලබා දෙන්න රජය පැකිලෙන්නේ නැහැ.

ලංකාවේ වැඩිම පළාත් පාලන ආයතන වලට උදව් වෙලා තියෙන්නේ ජපානය. ජපන් ආධාර අත්හිටුවා තිබුණු කාලය ඉවර කරලා අද සිට ජපන් ආධාර යටතේ ආරම්භ කළ ව්‍යාපෘති පළාත් පාලන හා අනිත් ක්ෂේත්‍රවල ආරම්භ වෙනවා. අභියෝගාත්මකව ඉවසීමෙන් ඒ වෙනුවෙන් අපි ගමන් කළා. රාජ්‍ය නායකත්වය ඒ වෙනුවෙන් ලබාදුන් හයිය, ශක්තිය ඉදිරියට ගෙනියන්නට හැකිවීම ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ විශාල ජයග්‍රහණයක් ලෙස සළකන්නට පුළුවන්.

මෙහිදී අදහස් දැක් වූ රාජ්‍ය අමාත්‍ය ජානක වක්කුඹුර මහතා – 

ලංකාව පුරා පළාත් පාලන ආයතන 341 ක් තිබෙනවා. එයට මහ නගර සභා 24, නගර සභා 41, ප්‍රාදේශීය සභා 276 ඇතුළත්. පළාත් පාලන ආයතන හරහා සිදුකරනු ලබන සුවිශේෂි සේවාවන් ජනතාව වෙතට යොමු කිරිමේදී එම ආයතනයන්හි කාර්යක්ෂමතාව හා වගකිම කුමන ආකාරයට සිදු කර ඇත්ද යන්න අගයමින් මෙම ස්වර්ණපුරවර සම්මානය පිරිනමනවා.  

නගරය පිරිසිදුව තබා ගැනිමට විශාල කාර්යභාර්යක් මෙම පළාත් පාලන ආයතන හරහා සිදු කරනවා. යම් සම්මානයක් තම ආයතනයකට ලැබෙනවා නම් එහි ගෞරවය එම ආයතනයේ පහලම කම්කරුවාටත් හිමිවිය යුතුයි. කොවිඩ් වසංගත කාලයේදි මෙම ආයතන ජනතාව වෙනුවෙන් දිවා රෑ නොබලා වැඩකටයුතු කළා. ඩෙංගු වැනි වසංගත තත්වයන් ඇතිවූ අවස්ථාවන්හිදි පෙරමුණ ගෙන කටයුතු කරනු ලබන්නේ මෙම ආයතනවල සේවයේ යෙදෙන නිලධාරින්. ඔවුන්ව දිරිමත් කිරිම සදහා මෙවැනි වැඩසටහන් වාර්ෂිකව ක්‍රියාත්මක කළ යුතුයි. එමෙන්ම මේ ලබා ගත් ස්ථානය ඉදිරියටත් පවත්වා ගෙන යෑමටත් කුසලානයක් නොගත් ආයතන ඉදිරයේදී සම්මානයක් ලබාගැනිමටත් කටයුතු කල යුතුයි.

ආණ්ඩුකාරවරුන් වන රොෂාන් ගුණතිලක, නසීර් අහමඩ්, ඒ.ජේ.එම්. මුසම්මිල්, සෙන්තිල් තොණ්ඩමන්, නියෝජ්‍ය කථානායක අජිත් රාජපක්ෂ, රාජ්‍ය අමාත්‍යවරුන් වන අශෝක ප්‍රියන්ත, සිසිර ජයකොඩි,  ඩී.බී හේරත්, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් වන සරත් වීරසේකර, සමන්ප්‍රිය හේරත්, යදාමිණී ගුණවර්ධන, උපුල් මහේන්ද්‍ර රාජපක්ෂ, සුදත් මංජුල, අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් අනුර දිසානායක, රාජ්‍ය පරිපාලන අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් ප්‍රදීප් යසරත්න, පළාත් පාලන ආයතන නිලධාරීන් රැසක් මෙම අවස්ථාවට සහභාගී වූහ.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ඉදිරි ජනාධිපතිවරණයේදී ජාතික ජන බලවේගය නායක අනුර දිසානායක මහතා මෙරට විධායක ජනාධිපතිවරයා වීම සියයට පන්සීයක් ස්ථිර බව එම පක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විජිත හේරත් මහතා පවසයි.

විවිධ ආයතන විසින් සිදුකර ඇති සියලුම සමීක්ෂණවලින් ඒ බව හෙළි වී ඇතැයි ද හෙතෙම කියා සිටියි.

අනුර දිසානායක මහතා පැහැදිලිවම ජනාධිපතිවරණයෙන් සියයට පනහ ඉක්මවූ ඡුන්ද ප්‍රමාණයක් ලබාගෙන ජනාධිපතිවරයා බවට පත්වනු ඇති බවත් එනිසා ඉදිරි ජනාධිපතිවරණයේදී ෙවෙනි මනාපයක් ගණනය කිරීමට කිසිදු අවශ්‍යතාවයක් නැති වනු ඇති බවද ඔහු කියා සිටියේය.

අන්තර්ජාල නාලිකාවක සාකච්ඡාවකදී හෙතෙම මෙම අදහස් පළ කර 

Courtesy The Daily Mirror

Parliament, July 26 (Daily Mirror) – The stay order issued by the Supreme Court preventing Deshabandu Tennakoon from functioning as the IGP is illegal, Prime Minister Dinesh Gunawardena told Parliament today.

“Tennekoon still functions as the IGP,” he said.

By Ajith Siriwardana and Yohan Perera Courtesy The Daily Mirror

Parliament, July 26 (Daily Mirror)- The Speaker and Chairman of the Constitutional Council (CC) said today that removing the IGP requires a special procedure and the situation with regard to the IGP cannot be resolved by the President, and the matter must be sorted out in court if necessary.

The Speaker, announcing his stance on the injunction order on the IGP issued by the Supreme Court, told Parliament that in terms of the Constitution, if an official appointed by the Constitutional Council and Parliament is removed from the position, a special procedure needed to be followed and that in his opinion the President is also not in a position to take a decision on the Supreme Court’s injunction order on the IGP.

“If not, we will have to go before the Supreme Court again to resolve the matter,” he said.

The Speaker refuted claims that a wrong decision taken by the Speaker in the appointment of the IGP has led to the whole episode and said he took the decision to vote to appoint the IGP as per the Constituional provisions.

Courtesy Adaderana

High Commissioner of Sri Lanka, Ambassador Admiral (R) Ravindra C Wijegunaratne on Friday said the people of Sri Lanka esteemed Pakistan as a friendly country unlike any other nation for its unprecedented support against terrorism.

He was addressing the Institute of Regional Studies (IRS)’s seminar on Building on Pakistan-Sri Lanka Cooperation” in Islamabad as the keynote speaker.

Ambassador Ravindra said Sri Lanka’s Prime Minister and the world’s first female premier Sirimavo Bandaranaike despite her close relationship with her Indian counterpart Indira Gandhi gave safe passage and permission to Pakistan to use its airspace and Colombo air base during its 1971 War.

However, Sri Lank fought thirty years long worst war against the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), he said, adding, No nation supported us like Pakistan in this war and we have memory like elephants to keep it intact in our minds.”

The Pakistan Armed Forces, he said had forged deep ties with the Sri Lankan military that played a crucial and decisive part in the war against LTTE.

Sri Lanka, he said had 74% Buddhist,16% Muslims and the remaining part of population comprising of Hindus. Pakistan is sitting on a goldmine of Gandhara civilization based Buddhist site whereas 9.3 million Buddhist globally visit their religious sites world over that can be tapped by Pakistan to benefit its tourism sector and national economy,” he suggested.

Sri Lankan nation, he said is the largest exporter of eye cornea and had exported around 88,000 corneas world over with more than 36,000 sent to Pakistan. Every Sri Lankan writes in his last will that if possible his or her eyes be donated to a Pakistani,” he added.

Commenting on the mutually shared cultural affinities between the friendly nations, he said the Lankan nation’s religion is cricket. Sri Lanka has great curiosity of having green shirts facing Sri Lanka’s women cricket team in Asia Cup semi finals and wants Pakistan to defeat India in the finals.”

Ambassador Ravindra mentioned that there were 120 items that could be imported and exported without tax after the free trade agreement (FTA) of Pakistan with Sri Lanka.

He said, We have no direct flights between the two countries as there’s very low competition among the local and regional players. It needs to be addressed to boost tourism and close tries.”

LOLC microfinance bank of Sri Lanka has 85 branches in Pakistan including one in the federal capital that is supporting small entrepreneurs particularly females to get easy loans for their businesses, he said.

In his opening remarks, President IRS, Ambassador Jauhar Saleem said the relationships between Pakistan and Sri Lanka have been cordial since independence. He added that South Asia would have been a different region if the entire region had such level of ties.

During times of conflict and peace both the countries helped each other whereas their position and terms on key matters at international foras has been tremendous, he added.

He mentioned that both the nations had witnessed improved trade and investment cooperation in recent years, whereas Pakistan’s Buddhism tourism potential demands to build a dialogue on it.

Ambassador Saleem said, Sri Lankan foreign minister is coming to Pakistan after a hiatus of two years after the Covid-19 pandemic that would resume bilateral talks.”

He commended that the Sri Lankan ambassador is very popular in Pakistan and got the highest award of Nishan-i-Imtiaz.

Ambassador Seema Elahi Baloch former high commissioner to Sri Lanka said the country helped Pakistan graciously during dengue outbreak in Punjab.

However, We have been supporting each other internationally at global foras and will continue to do so. The Defence Cooperation between the two is important and will be galvanized further, whereas at the moment both the nations have
$1 billion trade volume that can be scaled up to $2.7 billion,” she added.

She underlined that there was a lot of scope for joint ventures to explore pharmaceutical, ayurvedic, plastics and textiles potential.

She noted that encouraging trade links and businesses needed environmental trust with appropriate information, whereas there was no media and cultural exchanges between Sri Lanka and Pakistan that were important in that regard.

Tourism and hospitality industry is one of the mainstays of Sri Lanka. It can guide us on keeping tourist attractions neat and clean, and develop sustainable and eco-friendly hoteling infrastructure,” she added.

Ambassador Baloch also called for promotion of drama and film exchange with the aim to focus on culture and media collaborations to improve economic cooperation through public diplomacy.

Former Ambassador to Sri Lanka, and head of Pakistan Institute of Conflict and Security Studies, Major General (R) Saad Khattak delivered a detailed presentation on geography, demography, history, defence collaboration and economic engagement between Pakistan and Sri Lanka.

Pak-Sri Lanka trade is hovering around $400-500 million despite a billion dollars potential despite FTA in 2005 which needs to be enhanced whereas both nations have similar security threats internally and externally,” he added.

He mentioned that Pak-Sri Lanka ties remained security centric throughout that made the country’s relevance decreasing amid the latter’s policy shift over geoeconomics.

He highlighted that the attitude of both the countries’ leadership and bureaucracy was taking toll on the current ties that demanded diversification of ties and proactive leadership in the foreign office domain.

Prof Dr Shaheen Akhtar HOD at National Defence University (NDU) said Sri Lankans admire and love Pakistanis at the grassroots level. She shared her memories during her fellowship in Sri Lanka.

She added that both nations have religious, cultural connectivity and social affinity but despite all commonalities there was lack of full scale cooperation, whereas trade and investment needed to be promoted through joint ventures especially in the textile sector.

DG South Asia and SAARC, Ministry of Foreign Affairs, Illyas Mehmood Nizami said Sri Lanka has achieved great human development with limited resources whereas political good will and commitment on both sides was the basis of cordial and robust relationships between the two nations.

Sri Lanka was the first country in the world with which Pakistan signed it’s first FTA. We should also focus on services exports and trade as well as defence is another important dimension of this relationship,” he added.

He mentioned that on Buddhism and shared history, the Ministry was working on this important aspect and that’s why it had hosted an international symposium to showcase Gandhara Civilization potential.

The Sri Lankan Minister for Religious Affairs and high ranking monks participated in that seminar, he added.

Source: APP
–Agencies

Courtesy Adaderana

The Election Commission of Sri Lanka has issued the Gazette notification announcing the date of the 2024 Presidential Election and the date for the accepting of nominations. 

Accordingly, the Presidential Election will be held on 21 September, 2024 and Nominations will be accepted on 15 August 2024, according to the Gazette notification. 

The Gazette states that the term of the President expires on November 17, 2024 and, that the poll for the election of the President shall be taken not less than one month and not more than two months before the expiration of the term of office of the President in office, as stipulated in Article 31 (3) of the Constitution.

Thereby, the Election Commission declares 15th August 2024 as the date of nomination of candidates for the Election of the President and the office of the Election Commission in Rajagiriya, as the place of nomination of candidates for the said election.

The Gazette also declares 21st September 2024, as the date for holding the poll for the presidential election.

By Sena Thoradeniya Courtesy Island

Inessa and Lenin

Revolution, Romance, Femininity and Music”: A response

Having read about Inessa Armand in the sixties, who was laid to rest in Kremlin Wall Necropolis in the Red Square Moscow in 1920, the first woman revolutionary to receive this honour, I never thought that she would reappear in a Sri Lankan newspaper after more than a century. Thanks to Satyajith Andradi (SA) for introducing her to Sri Lankan readers in The Island of 10 July 2024 (Inessa Armand – revolution, romance, femininity and music”). I am beyond grateful to him for not using vulgar phrases used by some Western writers to tarnish Inessa’s and Lenin’s images depicting Inessa as Lenin’s mistress” or secret lover” and Lenin’s wife as a deadweight”.

I do not pretend that I know something about music or of great musicians or that I am a film buff. This brief account on Lenin and Inessa is aimed at just to share my readings about these two great revolutionaries and nothing more.

 Inessa Fyodorovna Armand (1874-1920) joined the Russian Social-Democratic Labour Party (RSDLP) in 1904; she was a professional revolutionary, a prominent and an active member of the international working class and communist movements. She did party work in Moscow, St. Petersburg, Zurich, Geneva, Berne and many other European cities. During the first world war she played an active part under Lenin’s guidance in the organisation of the international women’s and youth conferences. She was entrusted by Lenin with the task of spreading Bolshevik ideas among the French socialists, young people and trade unionists. She played an important role in the Great October Revolution. After the October Revolution she functioned as a member of the Moscow Gubernia (Governorate) Committee of the Communist Party and the Moscow Gubernia Executive Committee and the Chairman of the Moscow Gubernia Economic Council. From 1918 she oversaw the Women’s Department of the Central Committee of the Communist Party (Bolsheviks).

Why is SA writing about Inessa and Lenin now? In Sri Lanka the Communists of yesteryear, never discussed revolutionary work of Inessa. Even the History of the Communist Party of the Soviet Union (Bolsheviks)” (1951), mentions Lenin’s arrival from exile in only two sentences. Do we have any historical moments to commemorate now? Yes. When Lenin was in exile in Zurich, from 1914 Germany was butchering Russian soldiers in their thousands on the eastern front. It was during 1918-1920, foreign military intervention, blockade of the infant Soviet Country and the bourgeois -landlord- White Guard counter revolution took place. The Soviet Republic defeated the combined forces of British- French – Polish- Japanese interventionists and bourgeois -landlord- White Guard counter revolution.

SA quotes what Maxim Gorky had recollected about Lenin’s comments on ‘Appassionata’, at Yekaterina Peshkova in Moscow one evening, listening to Isaiah Dobrovein playing Beethoven’s sonatas” (Collected Works of Maxim Gorky, Volume 27). Yekaterina Peshkova was Gorky’s first wife; Isaiah Dobrovein was a Russian pianist, conductor and composer. Catherine Merridale also in her book, Lenin on the Train” (First US edition 2017) quotes Gorky, but the translation differs.

SA asks: how Lenin acquired such a refined appreciation of classical music”? Dmitry Ilych Ulyanov, Lenin’s brother and one of the veterans of the Bolshevik Party gives some clues: Vladimir Ilych learned to play piano when he was still a boy. Mother used to say that he had a fine ear and an aptitude for music.”  According to Dmitry, Vladimir Ilych gave up music when he entered the Gymnasium not because it interfered with his studies; in those days piano playing was considered rather an unsuitable occupation for boys. But Dmitry adds that all his life Vladimir Ilych loved music and always appreciated its finer points. Dmitry recollects his visit to the opera with Vladimir Ilych when they were living in Kazan in 1888. Vladimir had gone to the opera even when he had been under police surveillance!

Dmitry adds that their mother was very fond of the piano. She played and sang many of the old airs and love songs and had a liking for selections from the opera Askold’s Grave” and sang some parts of it (opera by Alexey Verstovsky). He recalls Volodya (Vladimir) often humming melodies from the opera and singing with Olga (Lenin’s sister, best and closest companion in his childhood and youth, who died when she was only eighteen years) as his accompanist. Dmitry says that Volodya knew of Heine’s lyrics and Faust. Nadezhda Krupskaya also recalls that when they were exiled in Siberia, they had a copy of Faust and a volume of German poet Heine’s poems, both in German.

When their family was staying in Samara region in the Summer of 1889, Olga had been playing on the piano and finished with the Marseillaise; just then Vladimir Ilych came into the room quite unexpectedly and asked Olga and Dmitry to sing The Internationale;  it was the first time that Dmitry heard The Internationale; hardly anyone in Russia knew it then. Vladimir Ilych sat down at the piano with Olga and they played the new tune and then sang it together in French. (From Reminiscences of Lenin by His Relatives”, 1956)

During their second emigration to Paris, Vladimir Ilych found pleasure in frequenting cafes and suburban theatres in Paris to listen to revolutionary chansonniers (poets, song writers, singers) of the working class, says Krupskaya. They had the services of a French charwoman (a cleaner) a couple of hours a day. Once Ilych heard her singing a song about Alsace. He asked her to sing it over again and memorided the words he often sang: You have seized Alsace and Lorraine, but in spite of that we shall remain French; you have managed to Germanise our fields, but never will you have our hearts”.

I do not intend to go into details of what authors and their works Lenin liked most and his comments on those works. Lenin had written many articles on art and literature. Nadezhda Krupskaya in her recollections (Reminiscences of Lenin by His Relatives”, (1956) and Recollections of Lenin” (1931)), Maxim Gorky (Collected Works”), Clara Zetkin, one of the founders of the German Communist Party and outstanding figure in German and International working-class movement, ( My Recollections of Lenin” (1956)), Anatoly Lunacharsky, prominent revolutionary and People’s Commissar of Education and Chairman of the Academic Council of the USSR (1932) and many others had shed much light on this aspect.

But how he cultivated a profound love for the music of Beethoven”? In Lenin’s many writings on art and literature we don’t come across any reference either to Beethoven or music, although Engels only in one instance refers to Beethoven in his Notes on Germany”:  Economic position of Germany during the Continental Blockade – The period of greatest humiliation from abroad coincides with a period of great brilliance in literature and philosophy while music reaches its culmination in Beethoven”.

Now some thoughts about the letters written by Lenin to Inessa Armand.  The letters that Lenin had written appear in his Collected Works, Volumes 34, 36, 37, 44 and 45 respectively; Volume 37 carries letters Lenin had written to his relatives, his mother (Maria Alexandrovna), wife Krupskaya, brother Dmitry (Mitya), sisters Maria (Manyasha) and Anna (Anyuta) and brother-in-law (Mark Yelizarov) respectively. His letters to Inessa Armand appear in Collected Works Volume 35, February 1912- December 1922, Letters (First Printing 1966) and Collected Works Volume 43, December 1893- October 1917, Letters (First Printing 1969) respectively. It should not be construed that all these two volumes contain letters written by Lenin only to Inessa Armand. They contain hundreds of letters written by Lenin to prominent people of the day including Maxim Gorky and Lunacharsky, Marxist theorists, party leaders, leaders of the international workingmen’s and Communist movement, revolutionaries, many institutions and bodies. All in all, Volume 35 contains 321 letters and Volume 43 includes 587 letters respectively. Volume 35 carries 23 letters Lenin had written to Inessa, and Volume 43 contains 69 letters written to her if my calculations do not deceive me! Letters that appear in Volume 43 are very short compared to letters included in Volume 35 and some are postcards. (I recall how I carried home 45 volumes of Lenin, weighing more than 50 kilos with great difficulty, from the People’s Publishing House, then at Kumaran Ratnam Mawatha, Slave House).

In the letters Lenin had written to Inessa he addressed her as Dear Friend”, sometimes writing greetings in English and many expressions and some phrases in French or English. These letters were sent to her from Cracow, Paris, Brussels, Poronin, Berne, Sorenberg (Switzerland), Flums and Zurich.

But in the 92 letters Lenin wrote to Inessa there is no single reference to music, let alone Beethoven.  On literature there is only one reference, 35/67 (June 5, 1914) that is, about the new novel she had sent to him written by Vladimir Kirilllovich  Vinnichenko , a Ukrainian writer, a bourgeois nationalist who later became a traitor : There’s balderdash and stupidity!” This pretentious crass idiot Vinnichenko, in self-administration has ……compiled a collection that is nothing but horrors – a kind of two-penny dreadful. Brrr…. Muck, nonsense, pity I spent so much time reading it.”

I have not seen the film mentioned by SA. But I have read Catherine Merridale’s Lenin on the Train”, which describes Lenin, who was exiled in Zurich arriving at Petrograd’s Finland Station,  with  12 others including Inessa in a sealed railway carriage in a week-long trans-European railway journey (from Zurich ( Switzerland), via Germany, Sweden (crossing to Sweden by ferry) and Finland; three whole days while crossing Germany they could not buy a meal. I think the film director has taken a few creative liberties, adding a bit of movie fantasy to make two Bolsheviks humming the tune from the Appassionata!

SA gives four letter numbers and the dates these letters were written, as they appear in the Collected Works, (43/337  April 11, 1914, sent from Cracow; 43/ 539 January 13, 1917 sent from Zurich; 43/ 541 January 15, 1917 sent from Zurich; 35/84 sent from Berne on 17 January 1915) keeping the readers in dark and suspense. But each of these letters too in my assessment are political in nature.

Now our problem is how to publish our analysis of these 92 letters in a newspaper article.  All the letters written by Lenin are totally political in their content, not excluding letters written to Inessa. There are few references which can be described as (i) personal (in 14 letters: that her children are coming to spend the summer with them; advising her to visit new and old friends; asking her to go to the South for sunshine; to go on skiing on the mountains as it is very good for health; Learn the trick; It’s good in the mountains in winter! It’s delightful and smells of Russia”; (nothing strange in this as Lenin had said the same thing to Olga in a letter send to her); Nadya’s illness and her recovery; Nadya intends to write to her); (ii) intimacy and friendliness (in 4 letters: asking her to make a trip somewhere to have a change; not to take his occasional advice in a bad sense”); and (iii) preparing to go back to Russia (in 9 letters). But all these matters appear intertwined with the main political discourse or as postscripts.

In these letters Lenin describes what took place at conferences and meetings, about publications, translations, weaknesses and anti-party activities of some leaders; praising her for her excellent command of French, her translations and the work she had carried out at meetings. He regrets what she had written about free love” in a pamphlet (fortunately not published) and her interpretation of it. He rejects what she had listed as not freedom of love” and asks her if she refutes these, she must show that these interpretations are wrong, indicate which are wrong, replace them by others, if incomplete add those which are missing and whether they are not divided into proletarian and bourgeois demands.

Majority of his letters were intended to correct her misconceptions about slogans such as The Working Men have no country”, defence of the fatherland”; an ideological battle goes on to clear her wrong interpretations of Engels, her political mistakes” and theoretical oddities”. In my opinion you are falling into abstraction and unhistoricalness”. To identify, even compare the international situations of 1891 and 1914 is the height of unhistoricalness”. Indicating her political mistakes, he criticizes her for not assessing what is going on politically. Everything depends on the system of political relations before the war and during the war”.

I conclude this essay quoting a part of a letter written by Lenin on 1 April 1914 (35/62): he begs her pardon for a comment he had made in a previous letter: with this we come to know that Lenin had used the words Holy Virgin”. Please don’t be angry, it was because I’m fond of you, because we are friends, but I can’t help being angry when I see something that recalls the Holy Virgin”. We don’t know whether it was a slip of the pen” or he was referring to the virtues of Holy Mary.

Krupskaya mentions a visit Lenin and she paid after Inessa’s death, to see their young friend Varya Armand (Inessa’s daughter), who lived in a commune for art school students”. Later she (Varvara Alexandrovna Armand), studied at the Higher Art Technical Studios.

තිස්ස ගුණතිලක

මගේ ලෝකය හෙවත් සංඛතය සකස්වන හැටිබලමු. මගේ ලෝකය සකස්වන්නේ මූලිකවම  ස්වභාවධර්ම නියාමන දෙකක් නිසයි. එකක් කම්ම නියාමය. එනම් ඇස ඇරිය වහාම භාහිර ලෝකය තුලින් එන වර්ණ රූපය ඇස හා ගැටෙයි – පටිච්චවෙයි. කණ ඇරිය වහාම භාහිරයේ පවතින ශබ්ධ රූපය කන්බෙරය මත පතිත වෙයි. කන වැසූවිට එය නොවෙයි. ඇස ඇරීම හෝ වැසීම, කණ ඇරීම හෝ වැසීම නිසා අදාල රූපය අදාල ඉංද්‍රිය හා ස්පර්ශවීම හෝ නොවීම ස්වභාවධර්ම නියාමයක්‍ වන ‘කම්ම නියාමය’ට අනුව සිඳුවෙයි. ශරීරයේ නිර්වින්දනය වී ඇති ප්‍රදේශයට සීතල, උනුසුම, තදගතිය නොදැනෙයි. නිර්වින්දනය නැතිවුන වහාම පොට්ඨබ්බ වේදනාව – feeling දැනෙයි. 

එලියෙ තියෙන තවත් කතාවක් තමයි (මේවට ධර්ම කියලා කීවහම ඒක සත්‍යධර්මයට කරන අගෟරවයක් ඒකයි මම කතන්දර කියල කිව්වෙ) මේ ස්පර්ශය සිද්ධවෙන්නෙ පෙර කල ක්‍රියාවක විපාකයක් හැටියට කියලා. මේක නොකියපු දේශකයෙක් නැතිතරම්. ඔය ස්පර්ශය ඒ කියන්නේ භාහිර රූපයක අංශු තරංග අදාල පංචේන්ද්‍රියේ ගැටෙන්නෙ විපාකයක් හින්ද නෙමෙයි, ඒක සිද්ධවෙන්නෙ ස්වභාවධර්ම නියාමයක්වන ‘කම්ම නියාමයට’ අනුවයි. මෙතන කම්ම කියන්නෙ කර්මය නෙමෙයි. ස්වභාවික ක්‍රියාවයි.

එසේ පටිච්චවන භාහිර රූපය ස්කන්ධ–පටිච්චසමුප්පාද ක්‍රියාවට භාජනය වෙලා විඤ්ඤාණ වේගය ඇතිකරන අතර එම වේගය තුල ආශ්වාද ජනක  ‘මගේ ලෝකය’ සකස්කරයි. මෙය ස්වභාවධර්ම නියාමයක්‍ වන ‘චිත්‍ත නියාමයට’ අනුව සිඳුවෙයි.

බුදුන්වහන්සේ ‘චක්ඛුංච පටිච්ච රෑපේච චක්ඛුවිඤ්ඤාණං‘ යනුවෙන් දේශනාකලේ මෙම කම්ම හා චිත්ත නියාම අනුව සිඳුවන ස්වභාවධර්ම ක්‍රියාවලියයි.

කොම්පියුටරය ක්‍රියාත්මක වන්නේ 0 සහ 1 වල වෙනස්වීම නිසයි. එවගේ සිත ක්‍රියාත්මකවන්නේ සංඥා විපරිනාමය නිසයි. කොම්පියුටයේ language එක 0 සහ 1යි. ඒ වගේ චිත්තයේ චෛතසිකයේ language එක සංඥාවයි.

එසේනම් මගේ ලෝකය නැමති මායාව – delusional world සකස්කරන ක්‍රියාවලියද ස්‍වභාවධර්මයටම අයත් ස්වභාවධර්ම ක්‍රියාවලියකි. භාහිර ලෝකයේ පවතින ආශ්වාද රහිත ශුන්‍ය ස්වභාවය මෙන්ම කරන්නෙක් නැති අනත්ත ස්වභාවයද ස්වභාවධර්මයේ ලාක්ෂණිකයකි characteristic.

මෙම ස්පර්ශය හේතුවෙන් එක ස්කන්ධයක් නොව ස්කන්ධ පරාසයක් ඇතිවන අතර එක මොහොතක සිහියට හසුවන්නේ එම පරාසය තුල පවතින එක ස්කන්ධ වේගයක් පමනි.

ඔබ සහ මම අපිදෙදෙනාම සිටින්නේ භවය සකස්කරන එනම් භාහිර රූපය නන්දියකින් (ආශ්වාදයකින් හො ගැටීමකින්) ග්‍රහනය කරමිනි. ඒ නිසා මෙම ස්කන්ධ පරාසයෙන් අපදෙදෙනාටම සිහියට හසුවන්නේ එකම එක ස්කන්ධයක්වන සත්වයා නැතහොත් ‘මම’ ඇතිකරන ‘සමුදය හෙවත් උදය’ ස්කන්ධයයි. අපදෙදෙනාගෙන් ඒක් අයෙක් හෝ ගතකරන දිවිපෙවත වෙනස්කොට භවයසකස් නොවන එනම් භාහිර රූපය නන්දියකින් නොගන්නාලෙස තුන් දොර (කාය,වචී හා මනෝ සංකාරය) හසුරවාගත්තේ යයිද විපස්සනාවට පිලිපන්නේ යයිද (භාහිරයේ විෂයවන රූපයේ නන්දියක්, ගින්නක් නැතිසේ ග්‍රහනය කිරීමට ක්‍රමයෙන් ඉගෙනගන්නේ යයිද) සිතමු. එවිට ඒ තැනැත්තාගේ සිහියට හසුවන ස්කන්ධ ස්වභාවය සමුදය ස්කන්ධයට වඩා වෙනස් සමුදය ස්කන්ධයෙන් මිදුන වැඩිදියුනු වුන එම ස්කන්ධපරාසය තුලම පවතින වඩා නිරෝධ ස්කන්ධය දෙසට විහිදුන ස්කන්ධ වේගයකි. 

එක මොහොතක පවතින්නේ එක ස්කන්ධ වේගයකි.එම ස්කන්ධ වේගය ඒමොහොතේ පවතින සත්වයා නිරූපනය කරයි. සත්වයා වෙනස්වනවිට පමනි ස්කන්ධය (ස්කන්ධ වේගය) වෙනස‍වන්නේ. සත්වයා වෙනස්‍වන්නේ ඔහුගේ හෝ ඇයගේ දිවිපෙවත හා ප්‍රතිපදාව වෙනස්වන විට පමනි. දිවිපෙවත භවය සකස්නොකරන එනම් විෂයවන භාහිර රූපය නන්දියකින් නොගන්නා දිවිපෙවතක්‍ නම් හා විපස්සනාගත ප්‍රතිපදාවක සිටින්නේ නම් යම් මොහොතක පවතින ස්කන්ධය තුල හමුවන්නේ සමුදය ස්කන්ධයට වඩා දියුනු දුක තුනීවූ සත්වයෙකි, එනම් දියුනු ස්කන්ධ ස්වභාවයකි.

භවය සකස් නොකරන දිවිපෙවතක දිගින් දිගටම ගතකරන ඔබ සෝවාන් තත්වය උදාකරගත්තේ යයි සිතමු. දැන් ඔබ විපස්සනාවට අවතීර්න වී සෑම මොහොතකම එන සිතුවිල්ලේ නන්දියක් නැති ස්වභාවය අවබෝධ කලේයයි සිතමු. 

‘පච්චුප්පන්නඤ්ච යො ධම්මං, තත්ථ තත්ථ විපස්සති’ – භද්දේකරත්න සූත්‍රය

දැන් ඔබට ස්කන්ධ පරාසය තුල සිහියට හසුවන්නේ ‘නිරෝධ ස්කන්ධය’යි. එනම් නිවනයි.

දැන් ඔබට ස්කන්ධ පරාසය ස්කන්ධ spectrum එක විමර්ශනය කරන ආකාරය පැහැදිලිවිය යුතුය.

ස්කන්ධ–පට්ච්චසමුප්පාදයේ මූලික කරුන

මගේ ලෝකය මායාවක්වන කොට සත්‍යවශයෙන්ම භෞතිකව පවතින්නේ එකම එක ලෝකයයි. ඒ ස්වභාවධර්මය වන අසංඛතයයි. අපි සියළුදෙනාම භෞතිකව ජීවත්වන්නේ මේ අසංඛතවූ සත්‍ය භාහිර භ්‍යෙතික ලෝකය reality තුලයි. එම ලෝකයේ ඇති සියළුම දේ ආශ්වාදයක් (හෝ වෛරයක්) නැති ස්වභාවයේ පවතින අතර ඒවා තුල කිසිම නන්දියක් හෝ ගින්නක් නැත. එනම් මුළු අසංඛතයම ශුන්‍යතාවයක පවතියි. ශුන්‍යතාවය යනු කිසිවක් නැතිබව නොව පවතින කිසිවක ආශ්වාදයක් නැති බවයි. 

භාහිර පවතින රූපයකින් නිකුත්වන අංශු තරංග අපේ අදාල පංචේද්‍රියේ ස්පර්ශවීමෙන් ඇතිවන ප්‍රසාදය හරහා ඇතිකරන ස්‍කන්ධ-පටිච්‍චසමුප්පාද ක්‍රියාවලිය නිසා භාහිරයේ විෂයවන රූපය ආශ්වාදයක් (හෝ ගැටීමක්) ඇතිකරන ස්වභාවයකින් අපට ග්‍රහනය වෙයි. භවය සකස්වීම යනු මෙම  සංසිද්ධියයි. ‘උපාදාන පච්චයා භව’. 

ආශ්වාදයකින් ග්‍රහනය කිරීම තමයි උපාදානය කියන්නෙ. ආශ්වාදයකින් ග්‍රහනය වීම (උපාදාන ක්‍රියාවලියේ ඵලය) තමයි භවය කියන්නෙ. භවය සකස්වීම කියන්නෙ මෙතැනයි.

(ආශ්වාද විඳින) මම ඉන්නවා වගේ දැනෙනවා.

මේ නිසා ‘මම’ ඇතිසේ දැනේ. සක්කාය හෙවත් සත්ව-පුද්ගල දෘශ්ටිය ඇතිවීම යනු මෙම සංසිද්ධියයි. සත්වයා උපදින – දුක සමුදයවන – උදයවන තැන මෙයයි. ‘භව පච්චයා ජාති’.

ධර්මය තුල පහසුවෙන් සැරිසැරීම

අප මෙතෙක් පැහැදිලිකල ස්කන්ධ-පටිච්චසමුප්පාද ක්‍රියාවලිය ඔබ තේරුම්ගත්තේ නම් හා භාවිතාකල වචනවල අර්ථය චිත්‍රයකට නගාගත්තේ නම් මින් ඉදිරියට කතාකරන සියළුම කාරනා ස්කන්ධ-පටිච්චසමුප්පාදය හා ගැලපීමට ඔබ සමතෙක් වෙයි. කොතනින් ධර්ම කරුනක් ගත්තත් එය වහාම ස්කන්ධ-පටිච්ච සමුප්පාදයට බහා සිහියට ගන්න ඔබ සමතෙක් වෙයි. එනම් ධර්මය තුල නිදහසේ සැරිසැරීමට ඔබට හැකිවෙයි. මම මේ කතාකරන්නේ සත්‍ය ඥාණය-දැනුම ඔබට ‘පත්තියම්‍වීම’ ගැනයි

මෙම ලිපියේ අඩංගු කරුනු හා එම කරුනුවල දිගුවකට ඔබට ‘සෑම සිතකම පවතින බුද්ධ ස්වභාවය‘ නැමති  YouTube ධර්ම සාකච්ඡාව තුලින් සවන්දිය හැකිය. එයට පිවිසීමට පහත සඳහන් link එක භාවිතා කරන්න.

ඔබට තෙරුවන් සරණයි

තිස්ස ගුණතිලක

tgunite@tpg.com.au

2024 ජූලි මස 26 වනදා

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ජාතික ජන බලවේගයේ ආණ්ඩුවක් යටතේ ඇප නැතුව මූලික ප්‍රාග්ධනයන් ලබාදීම සඳහා නව සංවර්ධන බැංකුවක් බිහිකරන්නේ යැයි එහි නායක අනුර දිසානායක මහතා කළ ප්‍රකාශයක් සම්බන්ධයෙන් මහ බැංකුවේ අධිපති නන්දලාල් වීරසිංහ මහතා ප්‍රතිචාර දක්වයි.

මහ බැංකුවේ පැවති මාධ්‍ය හමුවකදී මාධ්‍යවේදියෙකු කල විමසීමකට ප‍්‍රතිචාර ලෙස ඔහු මෙම අදහස් පළ කළේය.

සංවර්ධන බැංකුවක් කියන අදහස ගොඩක් කල් ඉඳන් සාකච්ඡා වෙච්ච එකක්. ඇප නැතිව ණය දෙනව කියන එක කවුරු හරි අැප සහතික කරන්න ඕනේ.
ඉතින් රජය සූදානම් නම් ඒ ගැරන්ටි එක දෙන්න ඒක දෙන්න පළුවන්.

එතකොට රජය සහතික කරනවා කියන්නේ ණය ලබාගත්තේ නැත්නම් රජය බදු ගෙවන්නාගේ මුදලින් පියවනවා කියන එක.

ඉතින් ඔබතුමාලා බදු ගෙවන්නන් විදිහට කැමතිනං කවුරු හරි ගත්ත ණයක් පියවන්න ඒක ක‍්‍රියාත්මක කරන්න පුළුවං’

Courtesy RTTNews

Sri Lanka central bank lowered its policy rates unexpectedly by 25 basis points on Wednesday as inflation is expected to remain below the target over coming months.

The Central Bank of Sri Lanka decided to reduce the Standing Deposit Facility Rate by 25 basis points to 8.25 percent and the Standing Lending Facility Rate to 9.25 percent.

The bank had reduced rates by a cumulative 625 basis points since 2023.

“The Board underscored the need to signal its desire to continue eased monetary conditions to sustain the revival of economic activity towards the full potential, in the absence of significant inflationary pressures,” the bank said in a statement.

The central bank said financial institutions are expected to transmit the benefits of easing by adjusting lending rates.

The board expects inflation to remain below the target of 5 percent by a ‘sizeable margin’ for the next several months before aligning with the targeted level over the medium-term.

Due to the downward revisions to the electricity tariffs and fuel and gas prices and weaker demand, headline inflation fell to 1.7 percent in June.

Last month, the International Monetary Fund released $336 million tranche to Sri Lanka to support its economic policies and reforms.

The executive board on completion of Article IV consultation said monetary policy should continue prioritizing price stability, supported by a sustained commitment to refrain from monetary financing and safeguard central bank independence.

Courtesy Yahoo News

The European Union said it had not conducted a survey that showed Sri Lanka’s opposition alliance was projected to win in the upcoming presidential election, contrary to false claims shared in news reports and on social media. A spokesperson for the EU told AFP the information was “false.”

“According to a new survey by the European Union, the compass will win in the presidential election,” read the Sinhala-language headline of a news article published by Sri Lankan website LankaeNews on July 16. 

The opposition coalition National People’s Power (NPP) is often referred to as “the compass” because of the party’s symbol (archived link). Its candidate is Anura Kumara Dissanayake.

The news report went on to say that 53 percent of the purported survey’s respondents preferred NPP, while 24 percent picked Sajith Premadasa, leader of Sri Lanka’s main opposition party Samagi Jana Balawegaya. The Sri Lanka Podujana Peramuna — the party of deposed president Gotabaya Rajapaksa — got six percent. It has yet to field any candidate as of July 23.

The outlet also published the report in English, and shared the false claim in both languages on its Facebook page here and here.

Local media outlet PFP News published an article with the same false claim here.

Similar claims were also shared on Facebook here and here.

The constitution mandates the Election Commission of Sri Lanka to hold the presidential elections between September 17 and October 16 (archived link).

The election commission said that it would announce the date of the presidential election before the end of this month. 

It will be the first presidential election in the South Asian country since it was hit by an economic crisis in 2022, one which triggered widespread protests and led to the resignation of Rajapaksa. 

But the EU said it had not conducted such a survey. 

Fabricated survey

Lars Bredal, EU’s Chargé d’affaires of the delegation to Sri Lanka and the Maldives, told AFP on July 19 that the bloc was not involved in any such election polls survey.

“The European Union has not conducted election polls survey, the information stating otherwise is false,” he said.

The bloc’s mission in Colombo also posted a statement on social media that similarly denied it had conducted election polls survey in Sri Lanka (archived link).

Saman Sri Rathnayake, commissioner general of elections at the Sri Lanka Elections Commission has previously told AFP that they “have not issued any approval or any permission to anyone to do this sort of opinion polls or surveys”.

AFP has previously debunked claims that the UN refugee agency UNHCR had conducted a survey on the upcoming election.

විමල් පටබැඳිගේ (ශාස්ත‍්‍රවේදී, නීතිඥ, සොලිසිටර්)

ලන්දේසීන් පලවාහැරි ව්‍ය.ව. 1795 වසරේ සිට ශී‍්‍ර ලංකා රජයට ආපසු පවරා ගත් 1958 වසර දක්වා තිරිකුණමල ප‍්‍රදේශය ඉංගිරිසි කොලනිවාදීන්ගේ පාලනය යටතේ විය. ඒ කාලය තුළ  ස්වදේශීය පාලකයෙකු යටතේ ප‍්‍රදේශයේ පාලනය පැවති අවස්ථාවක් ගැන අපට උගන්වා නැත.

උතුරු පළාතේ යාපනේ දිස්ති‍්‍රක්කයේ සහ නැගෙනහිර පළාතේ තිරිකුණාමල දිස්ති‍්‍රක්කයේ ආණ්ඩුවේ ඒජන්ත (ඨ්* පදවි දැරූ ජේ. පී. ලූවිස් ව්‍ය.ව. 19 වෙනි සියවසේ අවසාන කාලය වෙන විට පැවති නැගෙනහිර පළාත සහ වන්නි පළාත සම්බන්ධ නිල වාර්තාවකින් එවැනි පාලකයෙකු සිටි බව එළිදරවු කරයි. එමෙන් ම එය 19 වෙනි සියවසේ කොලනිකරණය පිළිබඳ ඉතා පැහැදිළි අදහසක් ද අපට ලබා දෙයි. සියලූ පුරවැසියන්ගේ දැනීම සහ සමාජ අවබෝධය සඳහා ඒ කෙටි සටහන පහත උපුටා දක්වමි.
”කරණවෑමි නායක නිලයින පණික්කන් සහ ඔහුගේ සහායක කරණවෑමි පිරිස විසින් තිරිකුණාමලය පත්තුව පාලනය කරන ලදී. තම්පලකාමන් (තඹලගම, කොට්ටියාර් (කොටසර සහ මඩකලපුව මහා ඝනවනාන්තරයක් වීය. එසේ ම මන්නාරමේ විදත්තල්තිව් වනයෙන් යටව තිබුණි.”1
මේ සටහන සාවදානව සලකා බැලීමෙන් සමාජයේ පවතින දුර්මත කීපයක් දුරු කරගැනීමට හැකි වෙනු ඇත. තිරිකුණාමල පළාතේ වෙල්ලාල හෝ දෙමළ ස්ථිර පදිංචියක් නො වූ බව; උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත් 13 වෙනි සියවසේ සිට දේශපාලනික වශයෙන් බැඳුණු දෙමළ ප‍්‍රදේශයක් නො වූ බව; එසේ ම දෙමළ කොලනිකරණය නිසා තිරිකුණාමල ප‍්‍රදේශයේ ජන සංයුතිය, සමාජය, සංස්කෘතිය වෙනස් වී ඇති බව; සිංහල සමාජ සංස්ථාව තුළ විකෘති මත බිහි ව ඇති බව සහ අපේ සමාජ සංස්ථාව සම්බන්ධව මිථ්‍යා මතවලට අප ගොදුරු වී ඇති බව පැහැදිලි වෙනු ඇත.
ආණ්ඩුවේ ඒජන්ත ඉදිරිපත් කරන වාර්තාව කෙටියෙන් දැක් වූ මේ තොරතුරු ඉතා වැදගත් ඓතිහාසික කරුණු කීපයක් ඉදිරිපත් කරයි. සිංහල රාජ්‍ය පාලනය යටතේ ඉතාමත් සරුසාර ස්වයංපෝෂිත සිංහල ජනාවාස පැවති තඹලගම, කොටසර, මඩකලපුව ප‍්‍රදේශ සහ වයඹ පළාතේ විදත්තල්තිව් ආදී ප‍්‍රදේශවල ගම්බිම් කෙත්වතු ආදිය, ව්‍ය.ව. 1815 සිංහලේ පාලනය පවරා ගැනීමෙන් පසු සහ 1817-1818 සහ 1848 සිංහලේ නිදහස සඳහා වූ සටන් කෲර ලෙස මර්ධනය කිරීමෙන් පසු, ව්‍ය.ව. 19 වෙනි සියවස තුළ වනයට යට වූ කැලෑබිම් බවට පත්ව තිබූ බව එළිදරවු කරයි.
19 වෙනි සියවසේ දෙවෙනි භාගයේ ද ප‍්‍රචලිත ව පැවති තවත් ඉතා වැදගත් කරුණක් ඉදිරිපත් කරයි. පණික්කි නායක සහ ඔහුගේ සහායක පිරිස යටතේ තිරිකුණාමලය පළාත පාලනය විය. එනම් එකල තිරිකුණාමල ප‍්‍රදේශයේ ද්‍රවිඩ/දෙමළ වෙල්ලාල පදිංචියක් නො වීය. දිවයිනේ කිසි ම ප‍්‍රදේශයක් පණික්කි නායකයෙකු සහ ඔහුගේ සහායකයන් යටතේ පාලනය වූ බවට ඉතිහාසය තුළ කිසිදු සඳහනක් නැත. මෙහිදී පණික්කි නායකයා යනුවෙන් සඳහන් කොට ඇත්තේ කවු දැ’යි දැන ගැනීම වැදගත් ය.
දෙමළ සමාජයේ ”පණික්කන්” නමින් හඳුන්වනු ලබනුයේ කෙස් රැුවුල් කපන (කරනවෑමි* සහ බෙරකරු (ඇම්බැට්ට* වෘත්තිය භාර කුලයට අයත් පිරිස ය. පහත් කුල ලෙස වෙන් කොට ඇති සියලූ දෙමළ කුල වෙල්ලාල කුලයේ වහලූන් (ික්ඩැි* බවට පත් කරමින් ඉංගිරිසින් නීතිගත කළ තේසවලමෙයි නීතිය සහ වෙල්ලාල නොවෙන වෙනත් කුල අයෙකුට ප‍්‍රදේශයක, පළාතක නොව වෙල්ලාලයන් සහභාගීවෙන සාමාන්‍ය පොදු සමිතියක හෝ නායක පදවිය, පාලක පදවිය හිමි නැති නිසා මේ කරුණ විමසා බැලීම අවශ්‍ය ය.
ගරු චාල්ස් කාටර් පියතුමා ”පණික්කියා” වචනය කරනවෑමියා (ඉ්රඉැරල ය්සර-ාරුිිැර* යනුවෙන් අර්ථ දක්වා ඇත.2 එසේම වෙනත් තැනෙක ”පනික්කයා”, ”පනික්කියා” යනුවෙන් දක්වා ඉ්රඉැරත ැකැචය්බඑ නැැචැරත ් ජයසැෙ දෙ ් කදඅ ජ්ිඑැ යනුවෙන් සඳහන් කරයි. කෙස් රැුවුල් කැපීමේ සහ බෙර ගැසීමේ වෘත්තිය භාර පණික්කියා (පනික්කියා* කුලයේ අය අලි බලන්නා (ඇත් ගොව්වා* (ැකැචය්බඑ නැැචැර* යනුවෙන් ද ඔහු අර්ථ දක්වයිග එකල සමාජ සංස්ථාවේ බරපතල ලෙස එකිනෙකට වෙනස් වෘත්තීය කණ්ඩායම් දෙකක් එක වෘත්තීය කණ්ඩායමක් ලෙස දක්වා ඇතග මහාචාර්ය මලලසේකර ඉ්රඉැර වචනයට පනික්කියා, කරනවෑමියා, ඇම්බැට්ටයා, කපුවා යනුවෙන් අර්ථ දක්වා ඇත. එමෙන් ම, පූජ්‍ය හික්කඩුවේ ශී‍්‍ර සෝරත නාහිමි වන අලි, ඇතුන් අල්ලා හීලෑ කොට පුහුණු කරන වෘත්තියේ නිරත වූවන් ”පණික්කි”5 (සුමංගල ශබ්ද කොෂය පි 546* නාමයෙන් හඳුන්වා ඇත.
යුරෝපීය ආක‍්‍රමණිකයන් විශේෂයෙන් ම ඉංගිරිසි කොලනිවාදීන්, භේද කොට පාලනය කිරීම සඳහා, කුල ක‍්‍රමය තහවුරු කරන තෙක් සිංහල බෞද්ධ ජන සමාජය තුළ ”පණික්කි” යනුවෙන් හැඳින් වූ කුලයක් හෝ හින්දු, දෙමළ කුල ක‍්‍රමය වැනි කුල ක‍්‍රමයක් නොවී ය. මලබාර් සහ කොරමණ්ඩල ප‍්‍රදේශවලින් ද්‍රවිඩ/දෙමළ ජනයා ගෙනවිත් පදිංචි කරවීමෙන් පසු සිංහල සමාජයට සහ භාෂා ව්‍යවහාරයට ”පණික්කි” එකතු විය. එය පණික්කන් ද්‍රවිඩ වචනයෙන් බිඳී ආ වචනය කි.
දෙමළ සමාජයේ වෙල්ලාල කුලයේ අය ඔවුන්ගේ ”වහලූන්” ලෙස නීතිගත කොට ඇති, හීනජන්මීන්,-පහත් කුල ලෙස ගර්හා කොට කොන්කරන ලද ”පණික්කි” (පණික්කන්* කුලයක අයෙකු මගින් පාලනය වීම සිදුවිය නො හැකි බැවින් ශබ්ද කෝෂකරුවන් ”පණික්කි” (පණික්කන්* කුලයට නියමිත වෘත්තිය පදනමින් අර්ථ දැක්වීම මෙහිලා අදාල නොවෙන බව නිසැක ය. එසේම කාටර් පියතුමා සහ ශී‍්‍ර සෝරත නාහිමියන් ”පණික්කි” අලි ඇතුන් සම්බන්ධ වෘත්තිකයන් බව ද දක්වා ඇති හෙයින් ශබ්දකෝෂ සකස් කරන ලද විසිවෙනි සියවසට පෙර, සිංහල රාජ්‍ය පාලන සමයේ වන අලි ඇතුන් අල්ලා හීලෑකොට පුහුණු කිරීමේ වෘත්තියේ නිරත වූවන් හඳුන්වන ලද්දේ කුමන නමකින් ද, ”පණික්කි” වචනය ආදේශ වූයේ කෙසේ දැ’යි සලකා බැලීම අවශ්‍ය ය.
සිංහල රාජ්‍ය කාලයේ අලි ඇතුන් වෙළ\ම විදේශීය වෙළ\මේ වැදගත් සහ ඉතා ලාභදායී අංශයක් විය. මහා පරාක‍්‍රමබාහු රජු (1153-1186* බුරුම රට ආක‍්‍රමණය කිරීමට එක් හේතුවක් වූයේ අලි ඇතුන් වෙළ\මේ අයිතිය රැුකගැනීම ය. රාජ්‍ය සේවයේ අංශයක් වූ මෙය සාමූහික ව වන අලි ඇතුන් ඇල්ලීම, හීලෑ කිරීම, යුද සහ සිවිල්, සංස්කෘතික සේවා සඳහා පුහුණු කිරීම පිළිබඳ දැනුම සහ පළපුරුද්ද, අභ්‍යාෂ සහිත වූවන්ට භාර වූ වෘත්තිය කි. අලි ඇතුන්ගේ චර්යා හඳුනා ගැනීමේ සහ ප‍්‍රතිචාර දැක්වීමේ සහජ හැකියාව ඒ වෘත්තියට අවශ්‍ය ම අංගය කි.
රජුගේ ”ඇත්පන්තිය”ට භාරදීමට පෙර අලි ඇතුන් මිනිස් කි‍්‍රයාකාරකම් සඳහා සුදුසු සේ පුහුණු කිරීම් කළ වෘත්තීය කණ්ඩායම් සහ ස්ථාන ”කුරු”, ”කූරු”,7 ”කූරුව” යනුවෙන් හඳුන්වනු ලැබීය. ඒ වෘත්තීය කණ්ඩායමේ සහ ස්ථානයේ ප‍්‍රධානියා ”කූරුවෙ රාළ” ලෙස හඳුන්වා ඇත.
වන අලි ඇතුන් අල්ලා හීලෑ කොට විවිධ කටයුතු සඳහා පුහුණු කිරීම සිංහල රාජ්‍ය සමයේ රාජ්‍ය ආදායමේ සහ විදේශීය වාණිජ ආර්ථිකයේ ප‍්‍රධාන අංශයක් විය. ඒ පිළිබඳ කටයුතු සම්බන්ධ වගකීම් පවරන ලද මණ්ඩලය කූරු/කූරුව නම් වීය. දහඅට වෙනි සියවසේ ද සිංහල රාජ්‍ය තුළ අලි ඇතුන් පිළිබඳ ආයතනය (දෙපාර්තමේන්තුව8 ”කූරුවේ” නම් වීය. පුරාණයේ දිවයින පුරා එවැනි මණ්ඩල අටක් වූ අතර මහනුවර රාජධානි කාලයේ මණ්ඩල හතරක් පැවති බව සඳහන් වෙයි. බොහෝවිට ඝණ වනාන්තර බවට පත්ව තිබූ තම්පලකාමන් (තඹලගම, කොට්ටියාර් (කොටසර* ඇතුළත් වූ තිරිකුණාමල පළාත මේ මණ්ඩල හතරෙන් එකක් විය හැකි ය.
”කූරුවේ” රජකාරි වගකීම හීලෑ කරන ලද අලි ඇතුන් වෙළඳ පොළට යොමු කිරීම නොව රජුගේ ”ඇත්පන්තිය”ට භාරදීම ය. එය කෙලින් ම රජවාසල සම්බන්ධ කාර්යාංශය කි. කූරුවේ අය පණික්කන් වැනි සාමාජීය කුලයක අය නොවේ. පණික්කන් කුලයට අයති වෘත්තිය පුද්ගල කේන්ද්‍රීය එකකි. ”කූරුවේ” වෘත්තිය රජයේ ආර්ථිකය, සංස්කෘතිය කේන්ද්‍රීය පොදු එකකි. එය මනා වෘත්තිය පුහුණු ව සහිත බොහෝවිට, පරවේණි අයිතිය ඇති වෘත්තීය කණඩායම කි.
රජුගේ සේවය සඳහා වූ කාර්යාංශ, ආයතන (දෙපාර්තමේන්තු* දහහතරෙන් එකක් ”කූරුවේ” විය. ඒ ඒ කාර්යාංශ වගකීම් භාර වූ ”නිලමේ” තනතුර යුරෝපීය ආක‍්‍රමණිකයන්ගේ කාලයේ සිට ”මුදලි” යනුවෙන් ආදේශ කොට හඳුන්වා ඇත.12 දිසාවේ පදවිය ද මුදලි නාමයට ඇතුළත් කොට ඇත. 17 වෙනි සියවසේ කෝට්ටේ රජු විසින් සිංහල රණ සූරයෙකුට ”පණික්කි මුදලි” යනුවෙන් පදවි පිරිනමා ඇත.
ඉංගිරිසි කොලනිවාදීන් වෙල්ලාල හැර හීන ජන්මී (untouchables) ලෙස සලකන ලද වෙනත් දෙමළ කුලයක කිසිවෙකුට උඩෙයියාර්, වන්නිආර්, අඩිගාර්, මුතලියාර් ආදී තනතුරු දුන්නේ නැත. හැම විටම ඔවුන් වහලූන් ලෙස සලකනු ලැබීය. විසිවෙනි සියවස අභියස ආණ්ඩුවේ ඒජන්ත සඳහන් කරන, තිරිකුණාමල පළාත පාලනය කළ කරනවෑමි නායකයා (Chief of Panikkan) ලෙස දක්වන තැනැත්තා නිශ්චිතව ම දෙමළ පණික්කන් කුලයේ කෙනෙකු හෝ කරනවෑමියෙකු විය නො හැකි ය.
සිංහල රජ කාලේ සංස්කෘතික කටයුතු සඳහා පමණක් නොව යුද කටයුතු සහ ගොඩනැගිලි, පාලම්, වැව් අමුණු, ඇලවේලි තැනීම ආදී වැඩබිම්වල දුෂ්කර බර වැඩ සඳහා අලි ඇතුන් (අලි ශ‍්‍රමය* යොදාගනු ලැබීය. ඒ සඳහා පුහුණු ශිල්පීන්ගේ සේවාව අත්‍යවශ්‍ය ය.
අද මෙන් යන්ත්‍රෝපකරණ නො වූ 19 වෙනි සියවසේ මැද කාලයේ කෝපි, තේ වගාව සඳහා අක්කර ලක්‍ෂ ගණනක ගස් වැල් උදුරා බිම් සකස් කිරීමට සහ බර වැඩ සඳහා ඉංගිරිසි කොලනිවාදීන්ට අලි ශ‍්‍රමය නැතිව ම බැරි විය. ඒ සඳහා පුහුණු ශිල්පීන්ගේ සේවාව ලබාගැනීම අනිවාර්ය වීය. මිනිස් ශ‍්‍රමය ප‍්‍රමුඛ වූයේ බිම් සකස් කිරීමෙන් පසු බෝග වගාව සඳහා ය. මලබාර් සහ කොරමණ්ඩල ප‍්‍රදේශවලින් අසරණ. අහිංසක ද්‍රවිඩ/දෙමළ ජනයා ලක්‍ෂ ගණනක් ගෙන්වා ගනු ලැබීය. (කලින් කල ලන්සු තබමින් වත්තෙන් වත්තට ඔවුන් අලෙවි කළ කොන්තරාත් කරුවන් වූයේ වහල් හිමි වෙල්ලාලයන් ය. ඔවුන්ගෙන් පැවතෙන්නන් අද ඔවුන් මෙහෙයවන නායකයන් වී ඇත.*
යුරෝපීය ආක‍්‍රමණිකයන්ට විශේෂයෙන් ම ඉංගිරිසීන්ට අලි ඇතුන් වෙඩි තබා මැරීම විනෝද අංශයක් සහ අමතර ආර්ථික වාසියක් විය. අලි ඇතුන් දහසක් මරා උදම් වූ රාජ්‍ය නිලධාරීන් ද විය. (වර්තමානයේ පවා ”නරි දඩයම” එංගලන්තයේ රාජකීයයන් ද නිරතවෙන වාර්ෂික පී‍්‍රති උත්සවය කි.* අලි මරා සනාථ කළ ගම්වැසියන්ට හිමි මුදල (මරන ලද එක් අලියෙකුට සිලිම් 15 බැගින්* වංචා කළ දෙමළ වෙල්ලාල උඩෙයියාර්ලා ගැන වාර්තා වී ඇත.
වතු වගාවට නැතිව ම බැරි වූ පුහුණු ශිල්පීන්ට අමතර ව අලි සම්බන්ධ නෑවීම පිරිසිදු කිරීම සහ ස්ථාන පිරිසිදු කිරීම ආදී අත්‍යාවශ්‍ය එදිනෙදා කටයුතු සඳහා පණික්කන් කුලයේ ජනයා යොදාගනු ලැබීය. එමගින් කූරුවේ රාළ, කූරුවේ නිලමේ (මුදලි* සහ සාමාජිකයන් ද පණික්කි මුදලි (නිලමේ* ආදි වශයෙන් දෙමළකරණය වූ බව නිසැක ය.
වන අලි ඇතුන් අල්ලා හීලෑ කොට විවිධ කාර්ය සඳහා පුහුණු කිරීම ඒ හා සම්බන්ධ දක්‍ෂ පුහුණු ශිල්පියෙකුට හැර සාමාන්‍ය අයෙකුට කළ හැකි දෙයක් නොවේ. (දෙමළ සමාජයේ පණික්කන් කුල ජනයාට නියමිත රැුකියාව කරනවෑමි සහ බෙරකරු (ඇම්බැට්ට* වෘත්තිය නිසා විසිවෙනි සියවසේ ශබ්ද කෝෂකරුවන් එලෙස දක්වා ඇත.* එ මග අනුගමනය කරමින් පසු කාලීන ලාංකික සමාජය, යුරෝපීය ආක‍්‍රමණිකයන්ගේ කාලයේ දෙමළ කරණයට ලක් කළ ”කූරුවේ” සාමාජිකයන්ට පණික්කන් ආදේශ කොට ඇත. ”කූරුවේ” සාමාජිකයන් සිංහල රාජ්‍යයේ සංස්කෘතිය, සංවර්ධනය, ආර්ථිකය සහ විදේශීය වාණිජ සම්බන්ධතා සමග බැඳුණු විශේෂ පුහුණු කණ්ඩායමක් වූ වැදගත් රාජකාරියක නිරත වූ ”හස්ති ශිල්පීන්” ය.
මහනුවර රාජ්‍ය යුගයේ පැවති කූරුවේ මණ්ඩල හතරෙන් එකක්, වන අලි ඇතුන් බහුල ව සිටි ඝණ කැලෑ බවට පත් ව තිබූ තම්පලකාමන් (තඹලගම, කොට්ටියාර් (කොටසර, තිරිකුණාමලය ඇතුළු නැගෙනහිර පළාතේ උතුරු කොටසේ පැවති කූරුවේ මණ්ඩලයේ නායක කූරුවේ රාළ හෝ කූරුවේ නිලමේ සහ ඔහුගේ සහායකයන් යටතේ රාජකාරි සිදු වෙන්නට ඇත. එමෙන් ම ව්‍ය.ව. 1660 අනවසරයෙන් ගොඩබට රොබට් නොක්ස් ඇතුළු නාවිකයන් දහඅට දෙනා අත්අඩංගුවට ගෙන රජුට ඉදිරිපත් කළේ ප‍්‍රදේශයේ දිසාවේ බව, ශී‍්‍ර විජය රාජසිංහ රජු (ව්‍ය.ව. 1739-1747* කාලයේ ඇහැලේපොළ මහ අධිකාරම් පදවියට අමතරව මේ ප‍්‍රදේශයේ් දිසාවේ පදවිය දැරූ බව16 සහ 1815 තෙක් සිංහල දිසාවනියක් ලෙස පැවති බව අමතක කළ යුතු නැත.
සමාජය පණික්කන් දෙමළ වචනයේ අර්ථයෙන් විකෘති සමාජ මතයකට එළඹ ඇති බව පැහැදිලි ය. දෙමළ සමාජය පිළිබඳ ගැඹුරු දැනුමක් සහ අවබෝධයක් තිබූ ජේ පී ලූවිස් තමාගේ වාර්තාවේ තබා ඇති සටහනෙන් එළිදරවු කරන්නේ දෙමළ පණික්කන් කුලයේ අයෙකු නොව, යුරෝපීය ආක‍්‍රමණිකයන්ගේ කාලයේ දෙමළකරණයෙන් පණික්කන් නාමය ආදේශ කරනු ලැබූ කූරුවේ රාළ, කූරුවේ නිලමේ පදවි නාමයෙන් හැඳින් වූ ”හස්ති ශිල්පීන්ගේ” නායකයෙකු යටතේ තිරිකුණාමල ප‍්‍රදේශය පාලනය වූ බව නිසැක ය.