උපුටාගැණීම අද දෙරණ

නේපාලයේ සිට ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සමාගමට අයත් යානයකින් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පැමිණෙන අවස්ථාවකදී ආහාරයට ගත නොහැකි කජු තමාට පිළිගැන්වූ බව ජනාධිපතිවරයා චෝදනා කරයි.

ජනාධිපති මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේන මැතිතුමා මේ බව ප‍්‍රකාශ කළේ ඊයේ(10) පෙරවරුවේ හම්බන්තොට මාගම්පුර රුහුණු ජාත්‍යන්තර සම්මන්ත‍්‍රණ ශාලාවේ දී හම්බන්තොට ගොවි ජනතාව සමඟ පැවති හමුවකදී ය.

රට තුළ වගා කළ හැකි ආහාර භෝග විවිධ ජාවාරම්කරුවන්ට අවශ්‍ය ලෙස පාරිභෝගික වාර්තා ඉදිරියට දමමින් පිටරටින් ගෙන්වීම වහාම නතර කිරීමේ විධිමත් වැඩපිළිවෙළක් පිළිබඳ බලධාරින්ගේ අවධානය යොමු විය යුතු බව ජනාධිපතිතුමා සඳහන් කළේය.

මෙහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වු ජනාධිපතිවරයා මෙසේ පැවසීය.

දැන් මම ගිය සතියේ නේපාලයේ ඉදලා ඉන්දියාවේ ඉදලා ලංකාවට ආවේ ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සේවයේ එද්දි දුන්නා කජු වගයක් කන්න. 

වාඩිවෙලා ඉන්න කොට දෙනවනේ එක එක ඒවා කන්න. කජු පීරිසියක් ගෙනත් දුන්නා.බල්ලෙක්ට කන්න බෑ මිනිහෙකුට තියා.

කවුද මේවා අනුමත කරන්නේ, ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සේවය ගේන මිනිහෙකුට තියා සතෙකුට කන්න බැරි කජු කවුද අත්සන් කරලා අනුමත කරන්නේ.

මේ රටේ වගා කරන්න පුළුවන් දේවල් එක එක ඡාවාරම්කරුවන්ට ඕන විදියට  පාරිභෝගිකයාගේ තත්ත්වය පිළිබඳ වාර්තාව මේ ගෙන එක නවත්වන්න ඕනේ.

BY EDWARD THEOPHILUS

Political and economic issues are common facets in any country in the modern world.  It is apparent that people in any democratic country use to cry for quick solutions to political, economic, social and cultural predicaments, but they also know that it is highly unlikely finding active solutions for problems as quick as possible. People of Sri Lanka should face the problems and need gradually find the way to get out of problems using intuitive techniques rather than relegating to an insecure risky situation.  Early 1980s, Sri Lanka faced to the most vicious problem of terrorism and different governments attempted to find a solution to the problem listening to international advocates and the elected Rajapaksa regime in 2005 found a long-lasting solution. When the same regime was attempting to identify right solutions for economic and social problems the yahapalana government elected unexpectedly in 2015 and beguiled people about unknown heaven and now information in Sri Lanka bring round that known devil was better for solving political and economic issues than the unknown angels of the yahapalana regime.

The campaign for political changes of Yahapalana regime aimed at a vital issue to constitute a good governance system in the country that could eliminate corruptions with a view to creating a procedural superiority in relation to public management arena. It has been critical issue in country for more five decades, which needed agreement from all political parties by all party conference despite a hidden conspiracy against China.  In fact, the aim of changes had a good element that people of the country has been expecting since independence in 1948, but it was not creating colonial retapes against the development needs and taking revenges from only the Rajapaksa regime.  However, the expected changes did not convince to people at least two three years before the presidential election in 2015 to attract the wider support of the community and critically evaluate the background of the jockeys of the yahapalana movement. The practical results showed that the policies of Yahapalanaya were contradictory to the good governance concept of the United Nations and the motivation of changes secretly focused to a regime change specially to take revenge from Mr Mahinda Rajapaksa for unknown reasons.  In fact, common people of the country did not expect hidden motives and strategies when changing the regime in 2015.  The leadership of the regime changing movement was secretly motivated by offering bribery style of incentives by certain countries, which were directly against the United Nations Policies. The transparency of the regime changing movement was a necessary precondition for the understanding of common people.

After the beginning of changes with the presidential election in 2015, manipulators of the good governance have found faults with the leader of the yahapalana president as he openly violated democratic traditions and rules of good governance, which were fundamentally accepted principles of Western democratic society.  This violation incurred before electing the yahapalana regime in 2015 and people in all over the world disappointed with actions of the Yahapalana leader. People were also disappointed with the use of power by the president of Sri Lanka as his rulings were directly against democratic rules and now Western democratic advocates can’t use Sri Lanka as an antecedent example for the establishment of good governance and for the future plans for regime changes in the world.

The concept of regime change had been used by Soviet Regime in many Asian, African and Latin American countries using different techniques, and American and Europe camp used by democratic way using elections or justifying military dictatorships.  It is assumable that China and India too have used this method when there will be ruling regimes in neighbouring countries against their economic and social plans.  That is why many people suspect about the regime of Imran Khan.

Although it is quite difficult to successfully implement good governance, there are many positive features and is an excellent concept for administration in any country especially for Asian, African, Latin American countries, which are obviously involved in corrupt practices.  At the beginning, advocates of good governance in Sri Lanka did not know about the leader they selected and the leader did not know about personnel, who were surrounding him. The leader was purely motivated by the reason that he was not given the prime minister post in the Rajapaksa regime.   The nomination paper of Mr Sirisena for the presidential election was signed by an unknown person and later he was arrested for an offence of cheating a Taiwan bank. The Central Bank Bond scam happened soon after the election of Mr Sirisena as executive President. The Prime Minister and the members of the cabinet were changed overnight without an election using the presidential power, which was the most rated concept of yahapalana advocates. That is how the yahapalanaya began and the method of beginning good governances clearly showed that it has broken the principles of good governance.

After a year of the beginning of yapalana changes, it seemed that the participated political parties and the members of the civil society organizations perceived many faults with the leaders of previous Rajapaksa regime without convincing evidence, based on gossips and people disappointed with the answers of the government for various corruptions that believed to be committed by the members and the administrators of the previous regime. Many cases were recently analysed by C.A Chnadraprema showed that Yahapalana regime attempted to mislead people using the administrative discretion as criminal cases, despite the administrative legal precedent as Lord Green MR explained in a judgement of British Supreme Court.  A significant principle of Criminal law, Mens Rea is not provable in many cases but they treated as criminal cases. The establishment special high courts against democratic traditions and appointment of selected judges and transferring cases to the courts established for special purposes with recommendations of cabinet members of yahapalana regime contrary to the accepted judicial procedures in the country since colonial era halcyon that yahapalana regime sticked to a dictatorship than good governance principles.

General public in Sri Lanka feels that yahapalana politicians have misunderstood reforms expected by voters or they have willingly concealed reform agenda for bluffing Western countries.  Some academics believe that certain powerful politicians of yahapalana regime have misconceived the expected changes interpreting the mandate received in 2015, was to take revenge from Rajayapaksa family.  The rallying voters in meetings participated by Mr Rajapaksa in local government election in 2018 also gave a clear message that voters in 2015 elections did not expect to take revenge from Mr Rajapaksa or disable his ability or prospect of future leadership and his services to the country by giving severe punishments to him.  The looking for dead rats in public offices through appointed presidential commissions, would not find concrete evidence for litigating the past regime for punishments as the director general of Bribery and Corruption Commission recently stated that commission finding may not be concrete evidence that warrant to litigation of public servants and punish them and the commission inquiry might be show off to public that the government is acting for yahapalana promises. Certain members of parliament who spoke in political platform of yahapalana in 2015 have disappointed and although they were in political platforms and became members of the United National Party, the party leadership and the big hands of the government don’t listen to them and they have become a rubber stamp of UNP.

As soon as the yahapalana office assumed duties they have done serious mistakes which were badly affected the economy especially for uncontrollable inflation, depreciating Sri Lanka’s currency unit, economic growth, unemployment and many areas.  At that time the leaders of good governance did not expect immediate consequences believing that economic conditions of the country would be changed, but after three and a half years in the power, many advocates of good governance have realized what went wrong and many attempts to get away from the concept of yahapalana.

After one year of the appointment of yahapalana government, a news briefing of educated Buddhist clergies in Colombo highlighted several vital issues, which were believed to be currently dominating in the country.  They could be succinctly indicated that (a) the plan to abolish the unitary status of the country through the proposed constitutional reforms, which suggest to convert Sri Lanka to a secular state abolishing the prominence status to Buddhism (b) the undermining of the national security of the country giving for an international pressure of India and Western block, (c) Securing conventional agriculture and plantation industry based economic sector. (d) reduction of lawful right of trade unions and (e) conspiracy against the national unity of the country.  Any analyst with a broader knowledge and background of Sri Lanka could look at these issues from different point of views and the current developments in the country display that people have no trust on the regime change and people want to re-elect the Rajapaksa regime. After three and half years of administration, no issue has been resolved by the yahapalana regime.

These issues are inherent problems of the country since the era of colonial administration and the issues originated as a repercussion of the actions of colonial rulers without listening to majority Sinhala aspiration. Everybody must honestly admit the highlighted above issues by educated Buddhist clergies were far-reaching and the yahapalana government should have understood that they need sustainable solutions within a democratic framework, consistent with the expectation of Sinhala majority, which represents 76% of current population of the country. The real situation in Sri Lanka is that if Sinhala people are united they can establish a regime without any support from the minority, which represents only 24% of votes in the country.  However, the hidden objective of the yahapalana regime was to divide Sinhala majority and tract 50% of minority votes and establish a shaky regime, which cannot find sustainable solution to the underpinning political, economic and social problems of the country.

When it looks on these issues except the trade union related issue, it is quite significance to read the forward of JR Jayewardene of Sri Lanka, a political biography written by KM de Siva and Howard Wriggins.  From these two authors, who wrote the forward to the book was unknown, but assumes that Prof KM de Silva might have written it, as he was a great scholar in relation to historical issues of Sri Lanka.  The forward of the book must be read by all politicians and administrators.

C. Wijeyawickrema, LL.B., Ph.D.

(This is an essay written by me after MaithripalaS won the EP election. I found it printed in the Sinhala.net (Feb 25, 2015). It becomes relevant again with Dr. Anuruddha Padeniya’s plan to develop a directory” of traitors in (of) Sri Lanka. His idea generated lot of anger from NGO and new Marxist anti-Sinhala Buddhist agents. I suppose that war heroes Sarath Weerasekera and Kamal Gunaratna are also preparing such lists so that like in the American elections, such people can be exposed to the voters at future election.  I consider as a political traitor, any Sinhala person who supports directly or indirectly, knowingly or unknowingly the conspiracy/plan (1) to demolish the Sinhala Buddhist foundation of this island and (2) to balkanize the island to eliminate the Sinhala Buddhist civilizational heritage. These persons must be identified using objective criteria so that the target persons also get an opportunity to show why they should not be in the list. Obviously, bribe-takers at any level or corrupt government or private company servants also become traitors if the offence has national level adverse impact such as the day time robbery of the Central Bank or Indian and Singapore selling deals.

I used 6 yardsticks then, and obviously, more and better factors must be added. I was wrong completely in my placement of Maithripala as a neutral person in the list, and I hope readers will help to develop a new updated list and publish it on the Lankaweb or send the information to Dr. Padeniya for his project. This is some help we can give in a scary situation the country’s fate is hanging on.)

========================

No shame, no fear (හිරි-ඔත්තප්ප)

Politicians are a corrupt lot in India, USA, UK, EU or in Sri Lanka. But the worst kind of cheaters is found in Sri Lanka because here one can escape easily even if caught red-handed. Double game is so open here. As ‘not promised,’ of the 43 UNP MPs, 41 are ministers of some sort! As ‘not promised,’ Ravi Karunanayaka, an ardent Catholic, goes to worship God Kataragama, in a government helicopter. He was once a chief dayaka of the Kotte Raja Maha Viharaya. Look at the picture of PM Ranil with President MS at the root of the Sri Maha Bodhi. It was as if MS ordered him to appear there with him in a worshipping posture, because previously a lady pupil (Sharmine Serasinha) of the late Ven. Piyadassi, questioned MS, via the anti-Sinhala Buddhist website Colombo Telegraph, why he was worshipping a tree! Ranil did not know even how to pretend! While silent on Udayan, he is angry with Sinhala newspapers Divaina and Rivira!

The politicians in Sri Lanka have no shame, no fear. From JRJ, RP, CBK, RW to MR were all a corrupt lot, and we must expose them for the public good. It is a tragedy for the Sinhalayas, especially the Sinhala Buddhists. I consider Ranil, CBK and MR as dishonest politicians along with a long list of other names (Rajiva Wijesinha is an exception in this regard), not interested in serving or saving the country. Therefore, at the next parliamentary election, these rotten eggs should not be allowed to deceive people, because those who have no fear or shame (හිරි-ඔත්තප්ප) can do anything to save their skin in Sri Lanka’s dirty political waters.

Remove 13-A

Removing 13-A and replacing it with the Jana Sabhas must be the key election issue at the next parliamentary election (to be held under the new electoral system), and I have prepared a checklist to test the behavior of a selected set of talking politicians who are all (except MS who has no more political ambitions) in the game for selfish reasons. A few non-political names are also added because of their public stand on public issues. The table of checklist can have any number of columns added to it, but I decided to limit it to 13-A related items because 13-A is the beginning of the end of the Sinhala Buddhist heritage in Sri Lanka.

Three danger bells

There are three problems that Sri Lanka is facing today which have international connections. They are: (1) Christianization of Asia project of the Pope and the World Church Org. This we have in Sri Lanka as unethical religious conversion of Buddhists and Hindus; (2) Islam fundamentalism of Taliban, Wahhabism, Shari fighters of the ISIS type. This we have as Muslim pockets of inclusive zones with a right to have five wives; and (3) World Tamil movement to have a Tamil country with an UNO flag encompassing the British Madras Province. This we have since 1924 as Tamil separatism which was rejected by the Donoughmore and Soulbury Commissions in 1929 and 1946.

Economic and Moral decline

In addition, Sri Lanka faces the old colonial problem of widening economic disparity between the rich and the poor and spatial inequality due to socio-economic gap between Colombo versus villages. Nobodies becoming Somebodies is happening so fast since 1978 and since 2005, but the people are living on the borderline of food or starvation and health.

Since 1971 with JVP introducing the new method of political killings, and after 1978 JRJ’s open economy, the moral degradation is such that children are willing to sell parents or parents are willing to sell their children for a quick buck. The moral decline is frightening. Parents teach children to lie to get school admissions!

These five different trends are interlinked, and the group of people adversely affected by them predominantly, is the Sinhala people, especially the Sinhala Buddhists.

American-Chinese power struggle in the Indian Ocean

Perhaps, the most important geopolitical variable affecting Sri Lanka is the American attempt to block Chinese expansion in Africa and in the Indian Ocean. Sri Lanka is no more a sovereign country after the 1987 Rajiv-JRJ agreement limiting any local action affecting India. If oil is found in the Mannar Basin, American interests will go beyond Sri Lankan ports. Sri Lanka is not a sovereign state, when one thinks of the American and UK embassy interferences in the North and East civilian affairs, or direct dealings on a daily basis between TNA and Indian embassy office located in Jaffna. There was no foreign coup with regard to the presidential election date as it was an astrology-based, decision taken solely by MR. But, the American CIA and Indian RAW must be playing cat and mouse games all over Sri Lanka day and night. For 100,000 US dollars or a scholarship to a son or daughter to go to a US university who will not betray rules, regulations or principles!

Sinhala Buddhist orphans

What Bodu Bala Sena (BBS) revealed was that all the Sinhala MPs are competing to fight for minority rights and non to look after the Sinhala Buddhists! This is in addition to the Tamil, Muslim or Christian MPs to fight for their own rights, and get laws passed slowly and secretly. For example, UNP cabinet minister Eran Wicramaratne is a pastor in charge of the Assembly of God Church organization accused of engaged in unethical conversions. Not a single colonial law passed adversely affecting the Sinhala Buddhists were removed or modified by the so-called Sinhala Buddhist PMs or Presidents! Even the Kuragala ancient pre-Christian era Buddhist ruins could not be protected under the colonial Preservation of Antiquities Act, because MR stopped it to please a Muslim group. In other countries, this is an offence to impeach or send a president to jail.

Who is seeking Sinhala Buddhist vote?

The table below tells an interesting story. Imagine if we add other columns to show bank accounts, sudden wealth, nepotism, relatives in PCs etc. The table is a checklist, prepared with the information I believe as correct, which could help one in understanding why or why not a particular politician (MPs, PC members, PS members) support or oppose 13-A.  For a Christian, generally, Sri Lanka history begins in 1505, and most politicians at the national scene has a close Christian connection, even if he or she openly profess to be a Buddhist or a Donoughmore Buddihist. Some are Marxists who have no religion until they become very old. Some do not believe Sri Lanka is the country of the Sinhalese (Sinhale not Ceylon), with minority rights protected. The opposition to BBS is a clear indication of an anti-Sinhala Buddhist mind, when that opposition is linked with any or all of C2-C7.  C6 & C7 are in red as most critical characteristics in abolishing 13-A. One important secondary issue is that because MR was a supporter of 13-A, all those who want him back in politics must be presumed as 13-A supporters. Hence the question marks against their names in columns 6 & 7.

It is a blessing that MS is free of any doubt indicated by a question mark.  He has a clean slate so far. He is the only true commoner to become EP. Not a son of an MP or a Colombo black-white. Not even a Thurstan or Ananda college admission; a dry zone colonist farmer’s son. He became EP under most extraordinary circumstances and he is in a position to bring poor Sinhala people of UNP and SLFP under his guidance. This may not be the wish of UNP or SLFP politicians. But by following the Buddhist Middle Path, by balancing the reasonable demands of minorities with the recognition and remediation of historical injustices done to the Sinhala Buddhists, he could prove that he received training for 47 years for the task of rescuing Sri Lanka.

Table- explanation of columns

C = Christian /B=Buddhist                                          C2= Interfaith believer (I)

C3 = Does not believe in a Sinhale                                            C4= said this war is not winnable

C5= supported federal packages                              C6= supported 13-A plus

C7= supported 13-A minus                                          C8= opposed BBS

Never before has Ranil’s political acumen been put to the wire. For 22 plus years he has managed to bluff his way riding on the West’s media campaign strategists that have backed him throughout & projected him as a Mr. Visionary, a façade easily sold to a gullible green vote base. This has enabled him to weather close to 30 election losses and yet remain UNP leader since 1994 happily dishing out vision statements & promising restructuring of the UNP. Thus, UNPers have been suffering the balagiri doshaya (not today tomorrow) syndrome since 1994. It has come to a point where many are now questioning whether the UNP seriously has any alternative leaders that they continue to hero-worship just one man since 1994. UNP voters love to question why other leaders do not retire after an election defeat but think that question is not applicable to the UNP leader, nevertheless a large number is now waking up.

Ranil Wickremasinghe may by another yankee poodle but he is also well tuned into ground realities though he is clueless & care’s less about the needs or demands of people at grass root levels (even those in his own party). But he is concerned that UNP does not end up a dead party like the JVP.

It is baffling that at provincial and district levels UNP has managed to maintain its vote base in rural Sri Lanka though statistics show these numbers are slowly declining. UNP has generally been a class-based party. Many of its traditional supporters have been supporters from generation to generation while others have presumed that being a UNPer placed them in an upper class pedestal with the notion that they aligned to liberal & westernized thinking & habits.

Many of these did not stop to think how much these notions would impede on the cultural & historical heritage of Sri Lanka, while for many others history & heritage were not important. This helped UNP leadership & their campaign strategists to present a notion that winning the international community was far more important & Sri Lanka stood to gain than preserving and protecting the national heritage. Little did they realize that every nook & corner that we were to gain the so-called International Community support meant compromising the national security, territorial integrity & sovereignty of Sri Lanka. Unfortunately, many of these die-hard supporters are clueless of the damage the West has done since colonial times carried forward to the neo-liberal & neo-colonial policies pushed through local poodles.

A hallmark of UNP rule has been its ability to woo the minorities both Tamil & Muslim inspite of the hard facts that point to UNP following western colonial divide & rule strategies. It is baffling how inspite of UNP burning the Jaffna library being instrumental in July 1983 riots, causing ethnic tensions through various false flag operations, killing anti-LTTE informants most of whom have been Tamils or Malays (Millennium City) the majority of the minorities have remained loyal to UNP & without batting an eyelid gone & voted for the UNP completely ignoring or being bothered about the policy blunders its leadership have made to the detriment of the country’s welfare.

Ranil’s association with Right-Wing Christian think tanks like International Democratic Union & secret societies like Mont Perelin Society have not helped his at home image either.

Nevertheless they say you can fool some people all of the time but not all of the people all of the time and the manner that a well-planned regime change finally succeeded to place Ranil in power was to the advantage of those who funded & operated the regime change but not to those who actually went out & voted, they are now beginning to open their eyes to the realities that they did not get an uncorrupt rule – their cost of living did not reduce – the transparency that Ranil promised did not happen – that justice that was preached is looking ridiculous when none of UNP illegalities are even getting their day in court with rising number of people now questioning even the judges & magistrates rulings.

You can have the entire international community singing hosannas and issuing statements even going so far as to statistically doctor surveys to project Ranil is popular and the king of democracy but all that cannot feed mouths, all that cannot hide that the rupee against the dollar which was Rs.131 in Rajapakse time is now Rs.163 and one by one the lies that were drummed to bring the regime change is now being digested with anger by the people. Of course this does not include the ultra-rich inner circle of UNP elite who have landed themselves big deals & commissions & who’s extended families will continue to fund the efforts to maintain Ranil in power.

But then is there really an alternative. Some say there is Sajith, but other than becoming a voice headache where is the substance or vision that he has articulated to match the drafts prepared by the western supporters of Ranil? Some say Karu – but with Ranil claiming to hand over leadership in 2030, we wonder whether Karu would be around! There is another figure looming – Karu’s son-in-law Navin, but he has shown nothing of substance that could woo the island voters, then there is Ruwan who looks to be the better bet … but with the possibility of 2030 become 2050 even … all these aspirants can only bite their nails waiting!

It is without a doubt that Sri Lanka needs a powerful mainstream party and everyone agrees that the manner that the UNP is being led is unlikely to result in the bloc vote that it has commanded over the years. A party must stand for a powerful slogan & be country-centric in its objectives & vision, no one wants a party that comes to power to facilitate the objectives of foreign agendas and no party can sustain its existence if it lacks cultural values that are engraved in the country’s history.

D S Senanayake the first Prime Minister afterall was a proud Buddhist & worshipped his mother before leaving home as was a Buddhist custom. D S also donated most of his ancestral lands to the Buddha Sasana. When his son Dudley was born 25 acres of land was immediately donated to the Botale temple. Likewise immediately after becoming the PM of Ceylon the first thing he did was to visit the Polwatte temple in Kolpetty & worship the Buddha. DS was also clear that Buddhism had to be given the foremost place & that it was the duty of the state to protect & foster the Buddha Sasana while assuring the freedom to practice other faiths.

http://www.dailynews.lk/2018/03/22/features/146207/ds-senanayake-and-his-commitment-buddhism

All these clearly defined policies were changed after JR and Ranil took over power of the UNP. JRJ held power over UNP for 11 years while Ranil remains leader for 22 years and counting. Of the 72 years of the UNP, JR & Ranil has held forte for 33 years and it is the later part of this rule that has reduced the stature of the UNP.

With the reign of JRJ marked the burning of the Jaffna library, the July 1983 riots, the closure of military bases in the North set up by Mrs. Bandaranaike to address illegal immigrants from India, the political system became manipulated to create an all-powerful executive presidency, elections were marred by voter intimidation, vote rigging, ballot box stuffing & even impersonations which continued under Premadasa rule, the underworld emerged with nefarious characters given arms & functioning as body guards of the politicians, mob rule meant political victimization & attacks against political opponents. Neoliberals entered and Sri Lankan citizens were turned into laborers with women sent to the middle east as domestics or working in garment factories under poor working conditions. Then came nephew after a series of assassinations of UNP leaders left only one left to take over. With West’s connections to LTTE & open support to the UNP present leader, an unanswered question is whether there is a link to why his life was never at risk of LTTE gun.

Ranil has weathered many a storm – Batalanda torture chambers, preference to his school mates, LH plantation, name linked to Gamini Dissanayake’s death, 2002 CFA agreement, Millennium City exposure, to the co-sponsoring of a legally questionable UNHRC Resolution that accepts the national army committed war crimes, agrees to a tribunal and agrees to draft a new constitution.

Never has PM Ranil thought of asking why the UN or foreign envoys should insist on a new constitution and such a demand is a direct interference into the internal affairs of a sovereign state. Moreover, many have clearly presented valid points to the illegalities of the UNHRC resolutions, the bias of the UN, the violations of its own charter & the influence that LTTE bloody money is making with the manner they have been able to buy over even foreign parliamentarians, UN officials & even renowned lawyers who are working for the LTTE on retainer fees.

Many in the UNP who are privy to these valid arguments are themselves asking what the UNP leader is doing by agreeing to divide a small island into asymmetrical federal units to the whining of a Northern Chief Minister whose racism has been quite disgusting and who represents a party that is still uninvestigated for LTTE links.

These are questions that the UNP electorates are now beginning to ask as even the Maha Sangha has clearly and explicitly voiced their concerns against a new constitution or even any amendments. These will definitely impact on the UNP voter and even the minorities many of whom are also waking up to ground realities.

The Tamils have voted UNP but they have never trusted Ranil – at least Prabakaran did not. This is possibly one reason why he decided to ensure Ranil lost the election in 2005. With West’s links to LTTE, Prabakaran would have realized that his powers would be clipped or controlled by the West, something he was not prepared to allow and a factor that played a role in going against the Indians too. As for the Muslims, though a majority of them remain loyal to the UNP with the economic situation bleak and because they are most affected it is unlikely that they will vote UNP when they would consider their purse & pockets more valuable than keeping Ranil in power. In short, minorities have not been provided anything though the leaders of these minorities are enjoying more than they should & not sharing with their own people. The outcome of that can be seen at the next election, if we are lucky to have one.

Ranil has much to ponder about. Will he go gun-ho with the demands of the West & LTTE in pushing the 20a, passing a new constitution & then knowing the outcome take the next plane out of the island never to return or will he stall the process because he knows that he will forever be cursed for the damage he would singlehandedly be responsible for if Sri Lanka is divided & in no time the North & East declares an independent state an outcome that has been openly prophesized which the citizens are well aware of.

Whatever dilemma Ranil suffers, he & his party are putting the entire country at great risk.

Shenali D Waduge

Source: BBC -Agencies

Sri Lanka’s national airline has been rebuked by President Maithripala Sirisena over some cashew nuts which had been served to him, reports foreign media.

President Maithripala Sirisena has complained that, during a recent trip with Sri Lankan Airlines, he was treated to some cashews which were not fit for human consumption.

In fact, the irate leader added, they were not even suitable for dogs.

The airline, which has at least $1bn of debt, has yet to comment on Mr Sirisena’s outburst.

The airline has been dogged by allegations of corruption in recent years, and is currently under investigation by a special presidential commission of inquiry.

However, exactly what was so offensive about the nuts is unclear.

Speaking at a farmers’ event in southern Sri Lanka on Monday, Mr Sirisena said the offending products were served to him during a flight from the Nepalese capital Kathmandu to Colombo, Sri Lanka, last week.

When I returned from Nepal, they served some cashew nuts on the plane [that], let alone humans, even dogs can’t eat, who approves these things?” he told a group of farmers in Southern Sri Lanka.

Who approved the cashew? Who is responsible for this?”

This is not the first time a packet of nuts on a plane has made headlines.

Four years ago, a Korean Air executive made a plane turn back to the gate after an air stewardess attempted to serve her a packet of macadamia nuts in a packet rather than on a plate.

Heather Cho, the daughter of company boss Cho Yang-ho, was later convicted of violating plane safety, spending a number of months in jail before being freed to serve a suspended sentence on appeal.

අරවින්ද අතුකෝරල  උපුටා ගැන්ම  lanka C news

පිිවිතුරු හෙළ උරුමය පක්‍ෂ මූලස්ථානයේදී පැවති මාධ්‍ය හමුවේ දී එම පක්ෂ නායක උදය ගම්මන්පිල මහතා මෙම අදහස් පල කලේය.

වස යෙදූ කිරි පැකට් උද්ඝෝෂකයින්ට බෙදීම මෙරට දේශපාලන ඉතිහාසයේ සිදු වුණු තිරිසන්ම කාරණය විධියටයි අපි දකින්නේ. ශ්‍රි ලංකා ඉතිහාසයේ පළමුවතාවටයි මෙය සිදුවන්නේ. ලෝකයේ බිහි වුණු ම්ලේච්ඡතම ත්‍රස්තවාදි සංවිධානය ලෙස සැලකුණේ කොටි සංවිධානයයි.  නමුත් කවදාවත් කොටි සංවිධානයවත් මෙවැනි දෙයක් කලේ නෑ.  කොටින් මාවිල් ආරු සොරොව්ව වහලා ජනතාවට වතුර නැති කළ බව ඇත්තයි.  නමුත් කොටි වැව් ජලයට වස මුසු කරලා සිංහල ජනතාව මරා දාන්න කටයුතු කලේ නෑ.  ඒ නිසා එක්සත් ජාතික පක්ෂය ම්ලේච්ඡත්වයෙන් කොටි සංවිධානයටත් වඩා පහත් තැනකට වැටිලා කියන එක ඉතාම කණගාටුවෙන් වුණත් කියන්න ඕනෑ.  මේ ආණ්ඩුවේ සමහර මැති ඇමතිවරුන්ගේ අමන හැසීරීම නිසා ගම් වල ඉන්න වැදගත් එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයෙකුට පාරට බහින්න බැරි තත්වයක් ඇති වී තිබෙන බව කියන්න ඕනෑ. මම හිතන්නේ නෑ ශිෂ්ඨත්වය හඳුනන කිසිම කෙනෙක් මෙය  අනුමත කරයි කියලා.

මෙතෙක් එජාපයට ඇඟිල්ල දිගු කරන්න අපට තිබුණේ වක්‍ර සාක්ෂි පමණයි.  පළමු කාරණය තමන් උද්ඝෝෂකයින් කෑම බීම ලබා දෙන බවට ආණ්ඩුවේ මැති ඇමතිවරුන් පාර්ලිමේන්තුවේ කළ ප්‍රකාශ.  දෙවැනි සාක්ෂිය වන්නේ කිරි පැකට් බීලා පිරිසක් අසනීප වුණා කියන කාරණය අපටත් කලින් මුජිබර් රහුමාන් මන්ත්‍රිතුමා දන්නේ කොහොමද?  ඕකට තමයි හොරාට කලින් කෙහෙල් කැන වැට පනිනවා කියන්නේ.

දැන් අපට ඊටත් වඩා ප්‍රබල සාක්ෂි ලැබී තිබෙනවා.  මෙම කිරි පැකට් ප්‍රවාහනය කිරීම සඳහා භාවිතා කළ එක් වෑන් රථයක් ජාතික ලොතරැයි මණ්ඩලයට අයත් බවට ලොතරැයි මණ්ඩලයෙන්ම අපට සාක්ෂි ලැබී තිබෙනවා.  එන්ඩි 3094 ලියාපදිංචි අංකය දරණ ලොතරැයි මණ්ඩලයෙ වෑන් රථය එදා දවසේ ක්‍රියාකාරි අධ්‍යක්ෂගේ රාජකාරි සඳහා මුදා හැරිය බවට ධාවන සටහන් අනුව පේනවා.  මේ වාහනේ ධාවන සටහන් අනුව එය සිරිකොතට ගිහින් කිරි පැකට් පටවා ගෙන ඇවිත් උද්ඝෝෂණය පැවැති ස්ථාන කරා පැමිණි බව ඔප්පු වෙනවා.  මෙම වෑන් රථය තුල කිරි හැලිලා ඉතිරිලා තිබුණ බවට මේ වීඩියෝ පටයෙන් පෙනී යනවා. අද ඒ වාහනය සර්විස් කරන්න යැවූ බවටත් අපට තොරතුරක් තිබෙනවා. 2018 සැප්තැම්බර් මස 05 වෙනි දා රියදුරා විසින් තබලා තියෙන ධාවන සටහන් එදා උදෑසන සිරිකොතට ගිහින් තියෙනවා මේ රියදුරා කියන විදිහට එදා උදෑසන 8.45 සිට රාත්‍රී 8.45 දක්වා ක්‍රියාකාරි අධ්‍යක්ෂකවරයාගේ රාජකාරි වලට මුදා හැරියා කියලා. ක්‍රියාකාරි අධ්‍යක්ෂකවරයාට වහනයක් වෙන් කරලා තියෙනවා ලොතරැයි මණ්ඩලයෙන්. සුපෝකබෝගී වහනයක් වෙන් කරලා තිබිය දී ඇයි ඔහුට මෙම වාහනය මුදා හැරියේ. එකෙන් උදේම සිරිකොතට ගිය බවට රියදුරාම සටහන් තබලා තියෙනවා. මේ වැන් රථයේ කිරි තිබිලා ඉහිරුණු දර්ශන මෙම විඩීයෝ පටයේ තියෙනවා.    පොලීසිය මේ පිළිබඳ වහාම අවධානය යොමු කරාවි කියලා අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා.

ආණ්ඩුවේ මෙයට ඇති සම්බන්ධය හෙළි කරගත හැකි තවත් එක් කාරණයක් වන්නේ නීතිය නමන කුප්‍රකට පොලිස්පති පූජිත ජයසුන්දර මහතා තවම මේ ගැන සොයන්න කිසිම කටයුත්තක් කරල නෑ. වෙනදනම් ගනු කඩුව එනු සටනට කියලා මෙවැනි අමානුෂීය දේවල් පොලිසිය කරන්න දෙන්නේ නෑ කියමින් මේ අපේ මව්බිම මෙතරම් පහත් තත්වෙට වැටිලා ද කියලා මාධ්‍ය ඉදිරියේ කඳුළු සලන පොලිස්පති මේ සම්බන්ධයෙන් දැඩි නිහඬතාවයෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ ඔහුට නීතිය නමා ගැනීමට උවමනාවක් තිබෙන බවයි.

lanka C news

වසර හතළිහක් හමුදාවේ සේවය කළ හමුදාපතිවරයෙකුට යුද්ධය තිබියදී රටේ තත්ත්වය තේරුම්ගත හැකි වූයේ නම් යුද්ධය නැති අවස්ථාවේ රටේ තත්ත්වය තේරුම් ගත නොහැකි යයි වත්මන් හමුදාපතිවරයා සිතන්නේ නම් ඔහු වල්ගය පාගාගෙන ඇතැයි හිටපු හමුදාපති වත්මන් කැබිනට් අමාත්‍ය ෆීල්ඩ් මාෂල් සරත් ෆොන්සේකා මහතා පවසයි.

වත්මන් හමුදාපතිවරයා අදාළ බලධාරීන්ට සත්‍ය තත්ත්වය තේරුම් කර නොදෙන්නේ යැයිද චෝදනා කරන සරත් ෆොන්සේකා මහතා අද වන විට බල ඇණි 33ක් වසා දමන්නැයි හමුදාපති වරයා නියෝග කර ඇතැයි ද සදහන් කරයි.

වත්මන් හමුදාපතිවරයා යුද්ධය කාලයේ කොළඹ හමුදා මූලස්ථානයට වී වී ෆයිල් ගොඩක් බාරව සිටියකු පමණක් බවත් හමුදාපති බවට පත් වූයේ ඔහු දක්ෂ කමක් නිසා නොව ඔහුට කලින් සිටි නිලධාරීන් සිව් දෙනෙකු විසින් කරන ලද වැරදි කටයුතු හේතුවෙන් බව ද ෆොන්සේකා මහතා සදහන් කරයි.

වත්මන් හමුදාපතිවරයා තට්ටේ ගාගෙන ‘ඉඩි අමීන්’ වගේ සිටින බවත් එවන් හමුදාපතිවරුන් ලෝකේ කොහේවත් තමන් දැන නැතැයිද ඔහු කියා සිටී.

වත්මන් හමුදාපතිවරයා සියලු දේ අවතක්සේරු කර තමන් සියල්ල දන්නේ යැයි කල්පනා කර හිතුමතේට වැඩ කරන බවටද පවසන ෆොන්සේකා මහතා වැඩ කරන්නේ විකෘති මනසකින් යැයි ද කියා සිටියේ ය.

ෆොන්සේකා මහතා මෙම අදහස් පළ කලේ මාධ්‍යවේදීන් විසින් කරන ලද ප්‍රශ්න කිරීමක දී ය.

By Rajitha Jagoda Arachchi/The Sunday Observer

KAMALIKA PIERIS

This essay presents, as an annexure, several projects which have been commented on, during the ‘Yahapalana wake up call’. Critics are using Yahapalana rule to give vent to certain economic resentments.

Samantha Kumarasinghe of Nature’s Secrets stated that an agreement was entered into in the 1980s with a Singaporean Company to mill wheat imported into Sri Lanka for 30 years on a ‘build operate and transfer’ basis but that in 2001, the President sold the business that was to come into the hands of the government in 2007, for 60 million USD. (I think he is referring to Prima.) The turnover of that enterprise since then had been well in excess of eight billion USD. Abuses like this happened due to the lack of a national policy on trade and investment, he said.

Kumarasinghe said that likewise fuel distribution rights were given to an Indian company for 75 million USD simply to import fuel and to distribute it without even refining it in Sri Lanka. He is speaking of Lanka IOC.

The UNP government of 2001—2004 sold a part of the petroleum retailing business to the Indian Oil Company in 2002, giving the advantage to India and not  Sri Lanka, said the  Joint Opposition of Parliament in 2016. The state owned Indian Oil Corporation is a Fortune 500 company and is India’s largest oil company. For a paltry amount of money the Lanka Indian Oil Company was given the right to import and distribute fuel in Sri Lanka and repatriate profits, complained critics. Only USD 40 million has come in, though 70 million was promised. IOC was selected by a cabinet paper   without any competitive bidding. This ended the Ceylon Petroleum Corporation’s petroleum monopoly.

Lanka IOC obtained about 25% of the petroleum distribution and 33 % of the Petroleum storage terminal Ltd, which contained the CPC pipeline network. LIOC now owns 189 filling stations in the country and is now making huge profits. Sales from 2002-2013 is approx USD 3.6 billion. There was absolutely nothing in terms of technology transfer or employment generation that Sri Lanka got from this ‘foreign investment’. All that has happened is that profits that would have gone to the CPC is now going to the LIOC instead, said critics.

Lanka IOC says it had helped improve the petroleum service. When we invested in Sri Lanka, fuel was pumped in petrol sheds which were dilapidated and we introduced petrol stations which offered multiple services. This changed the entire concept of petrol pumping business. We are happy that our ‘brother’ Ceylon Petroleum Corporation too followed us and today Sri Lanka has fuel stations of international level.

Lanka IOC   stated in 2018 that the retail fuel business was no longer profitable, and they have gone for lubricants. We have now moved up to the number two position in Sri Lanka’s lubricant market.” We observed how Sri Lankan consumers changed their vehicles and purchased the latest models in the international market. This gave us the opportunity to introduce several new Petro Chemicals and new types of fuel to the local market which has become very popular in the island.

The Sapugaskanda Oil Refinery Expansion Project   came naturally under discussion, thereafter.  The oil industry makes up a huge percentage of the country’s economy, therefore investments in the sole petroleum refinery of the country are important, reported Ceylon Today in 2016.  The trade unions and CPC engineers drew attention to the need to immediately modernize the petroleum refinery in Sapugaskanda.  This refinery,  built in 1969 has helped Sri Lanka save a massive amount of foreign exchange  and has contributed a large amount of revenue to the state, they said.

Sapugaskanda Refinery Expansion project is a very important investment for the future, said Ceylon Today. The new refinery must be vested solely in the CPC.  The capacity of the Sapugaskanda refinery must be increased to between 100,000 to 150,000 barrels, from its current production capacity of 50,000 barrels per day. Fuel refined in Sapugaskanda can be stored in the Trincomalee oil tank farm. Additional profits can be made from bunkering.

The estimate for the Sapugaskanda Refinery Expansion project is 1.8 billion US dollars. ‘We can do it,’ said CPC Chairman. ‘We can pay back that amount within five years .We can earn a profit of 350 to 400 million US dollars annually after modernization.’  Several countries had been keen to collaborate in this venture  PFN Iran, an Iranian company made the best offer.  It was a highly attractive offer with very favorable terms. The loan is interest free, repayable in 20 years. The only condition PFN Iran stipulated was that the CPC buys all of its crude oil requirements from Iran for 20 years.  Iran has been one of the major crude oil suppliers to the CPC for many years.

The offer has been on the table since last July, said informants, in December 2016. However, the Cabinet had handed the matter over to the   National Economic Council set up by Prime Minister Ranil Wickremasinghe. which in turn had appointed a high powered committee comprising the Governor of the Central Bank of Sri Lanka, Secretaries to the Ministries of Finance and Petroleum and Petroleum Gas, President’s economic affairs adviser Sarath Rajapatirana and W.P.B. Weragoda of the Ministry of Finance  to submit recommendations,

Ceylon Today reported that vested interests, including ministers, were obstructing the PFN Iran proposal. They opposed the proposal from Iran saying it is that it is difficult to deal with Iran due to US economic sanctions. But US sanctions on Iran have been revoked, observed Ceylon Today. The Yahapalana government is letting the oil refinery die a natural death instead of upgrading it from its current production capacity of 50,000 barrels per day, reported the media in November 2017.

During the discussion on Sapugaskanda, another issue came up. ‘.Unqualified people were appointed to important departments to handle fuel procurement and storage,’ said an energy expert who worked for three decades at the Sapugaskanda Oil Refinery. These positions are filled by political cronies who have no knowledge or expertise in petroleum. They often find themselves out of their depth when a crisis occurs.’

The September 2017 crisis is a clear indication that the CPC’s senior management had no proper knowledge of the oil market,” he stressed. When we have a fuel crisis such as the one in September, we need a qualified team of experts to manage the crisis. They could have floated spot tenders and obtained petrol from suppliers in places like Singapore or nearby countries. But that can’t be done without a proper knowledge of the subject, he concluded.”

Attention next moved to the Trincomalee oil tank farm. The Petroleum trade unions used the Yahapalana wake up call, to air their pent up resentment about the Trincomalee oil tank farm. The CPC trade unions urged the government to take over the Trincomalee Tank Farm at China Bay. This is our fount of wealth, they said.  They blamed successive Sri Lankan regimes for failing to put the Trincomalee tank farm to good use.

Apologists explained that Ceylon Petroleum Corporation had found in 2003 that it could not repair the Trincomalee oil tank farm. Indian companies expressed their willingness to do that. If Indian companies had not agreed, the country would have found some other international companies for the task, said the apologists.  This was brushed aside.

Developing 100 tanks and clearing the 850 Acres of land and pipe line and the Oil Jetty in Trincomalee harbour should be done by Sri Lanka government, said Captain Ranjith Weerasinghe. It does not cost a lot to upgrade the tanks and clear the land.    If the government cannot afford even that kind of investment, there are enough local companies who can do that and run the tank farm so that there is no need to give it to foreign countries.

Trincomalee harbour, tanks and land are already ours, without a cent of debt to any one, continued Weerasinghe. Why invite another country like India to jointly develop it. Why should Trincomalee tanks be jointly developed with India or any other country? Trincomalee Tank farm with 100 tanks in 850 acres of land need not be given to any country or any foreign company. Sri Lanka can earn huge revenue from its oil tanks alone., why sell to India?  We must make full use of our own asset for the country’s benefit, said Weerasinghe.

Get the LIOC out first  and take possession of all 102 tanks, the pipeline & oil jetty and land, vested clearly in the Government, Weerasinghe urged. There are viable alternatives either as a sole government project or local private public partnership project. There is ready business available  Business that can be developed to attract other oil traders in the region without having to give out on lease agreements.

Tanks can be hired out on a daily rate “per CBM per day”, for storage for anyone who wants to hire them for crude oil, heavy fuel oil, intermediate fuel oil, refined products such as diesel, petrol, kerosene, aviation fuel , using dedicated tanks and separate pipelines to the jetty. Foreign companies can use the tanks for short term and long term storage of petroleum oil, so that there is no question of long term leasing it out to anybody. Tanks can also be hired “per MT per day” basis and can earn 100 times more than what the current lease with India gives. Even if we don’t have any business for these tanks, let them be as they are. Why you want to give it to another country, concluded Weerasinghe.

Attention then turned to Ports and Shipping. At a CASA seminar in 2018 Capt. Ranjith Weerasinghe highlighted three landmark events in maritime history of Sri Lanka. They were, embarking on state owned ship ownership and operation through the establishment of the Ceylon Shipping Corporation in 1971, facilitating Sri Lankan ship operations internationally through the enactment of the Merchant Shipping Act, and forming Sri Lanka Ports Authority. Admiral Jayanath Colombage said he said that the two ships bought by Ceylon Shipping Corporation Limited (1992) had full time business and was training close to 50 Sri Lankan seafarers.

However, the Merchant Shipping Act and the Sri Lanka Ports Authority has not undergone the necessary changes thereafter. In addition, the SLPA needed to convert to a more commercial entity. SLPA cannot be the landlord, terminal operator and regulator at the same time,”Capt. Weerasinghe recommended a totally new parliamentary enactment to encompass the entire shipping, maritime and logistics activities, set within a maritime development project which should be promoted, facilitated, and regulated by an apex body named Sri Lanka Maritime Authority.

There was considerable discussion on the status of the ports of Sri Lanka. These ports were a national asset. Due to Sri Lanka’s geographic location, there is massive potential, in its ports said analysts.  Sri Lanka ports can be used for    wide range of services. Therefore, Sri Lanka needs a national policy on port development  and port management, said specialists speaking at an OPA (Organisation of Professional Associations) seminar on the subject.

The Yahapalana government and the Ports Authority engineers have opposing views on developing ports.   Engineers Association of Sri Lanka Ports Authority (EASLPA) said  in 2017 that Hambantota port and the proposed industrial zone and the East Container Terminal (ECT) of the Colombo port, are money spinning assets owned by the SLPA but the government is trying to sell them. The SLPA can work the Hambantota port and the ECT, said the SLPA chairman, Ranatunga   adding I’m confident.  I have done business around the world. The EASLPA and the port trade unions said they have a systematic plan that could be used to make the Colombo Port into a profitable organization without going for privatization.

ECT is the only terminal which has a depth of 18 meters and can handle mega-vessels carrying over 12,000 twenty-foot equivalent units (TEUs). It is a deep water terminal to which deep draughts ships can enter. Engineers Association of Sri Lanka Ports Authority EASLPA, claim the terminal could be easily turned into a profitable one with just about US$ 70 million investments on machinery. Once the machinery is installed, the terminal would make a huge profit. It has been estimated that the process of installing the machinery, including the importing of them, would take around 11 months. From the 12th month on wards, the terminal would make profits. It was planned to have the equipment ready at the ECT terminal and commence work by March 2017.

SLPA had submitted two cabinet papers on ECT. Private local banks had offered to provide the funding  but the government was not interested in either. Cabinet Committee on Economic Management (CCEM) ‘has complicated things by introducing conditions to suit a single port operator.’ Yahapalana government is working with foreign private investors on the commercial development of Sri Lanka‘s sea ports. Yahapalana government thinks that unless the terminal is privatized this cannot be operated efficiently, said critics.

It is alleged that Sri Lanka is going to give the fifth container terminal at Colombo port, the Eastern terminal, to India. It is to be sold by auction, without considering the agitation of harbor employees.  The Eastern terminal is the only part of the port that is still owned by Sri Lanka. The other terminals   were sold or privatized. But the maintenance or roads, providing infrastructure facilities such as electricity and water providing security maintenance are all performed by the Ports authority for the private companies which have got hold of the terminals, observed critics.

The port employees  set up a Ports Protection Union Front (PPUF) in 2017,  against the sale of the Eastern Terminal to a foreign company,” The All Ceylon Port General Employees’ Union said the Ports Authority earned a considerable revenue today The Eastern Terminal  was the biggest terminal of the Colombo Port.  Selling it to a foreign company would decrease the revenue and put the jobs of its employees at risk.  The government should hold the major share in the Eastern Container Terminal.

The engineers warned that SLPA would lose all business within a matter of five years if the government gave ECT to a private party because such action will risk SLPA losing the shipping lines that currently uses its terminals.  Therefore what is required is to turn the ECT into a terminal which handles bulk cargo for larger vessels under SLPA by procuring the required machinery and equipment,” the EASLPA said.  ( CONCLUDED)

Dr Sarath Obeysekera

How  Sri Lankan Industry can benefit

By Sandun Jayawardena

A Danish wind turbine manufacturer has won a tender to build the 100 MegaWatt wind farm in Mannar but the project is held up by delays at Cabinet level.
The Ceylon Electricity Board Engineers’ Union (CEBEU) has now urged Cabinet to speed up approval of the US$ 140 million (Rs 22,68 billion) project which Vestas Asia Pacific A/S, Denmark, secured, following evaluation of international competitive bids. The venture is expected to be completed by May 2020.Approval of the Standing Cabinet Appointed Procurement Committee (SCAPC) and the Asian Development Bank, which is providing funds under a concessionary loan, has already been approved, but Cabinet approval is still pending. Electricity from this project can be generated at less than US 5 cents per kilowatt hour (kWh). This is just below Rs 8 per kWh at prevailing exchange rates, CEBEU Committee Member Athula Wanniarachchi said.

Construction of Wind Farm would be greatly influenced by climate conditions in Mannar, Mr Wanniarachchi warned. Therefore, timely awarding of the contract is crucial, to complete the project by the May 2020 deadline, as wind turbines need to be hoisted prior to the onset of the South-West monsoon. If there is a considerable delay in commencing project activities, they may end up having to hoist up the turbines during strong monsoonal winds, which may not be feasible,” he observed.In such a scenario, the CEB estimates that, completion of the project may have to be pushed back to the first quarter of 2021. This would mean the plant would lose out on generating 280 million kWh of electricity, from a South-West monsoonal season. The CEBEU has urged the Cabinet to approve the project, so that, the contract can be awarded by next month.

UK government moots infrastructure projects are mooted not because state has an overflowing coffers but to generate employment, jobs for Consultants, and project manager’s .Such mega projects creates indirect income to the local population and small time entrepreneurs to start businesses in project areas.

Project like Cross Rail construction is carried out by many UK companies with assistance from other foreign companies.

Construction of the Elizabeth line is now in its final stages. Testing of new trains and infrastructure is underway and continues alongside the remaining fit-out of the station

https://www.kingscross.co.uk/media/Construction-Newsletter-Summer_2013_150.pdf

TEN NEW STATIONS IN CENTRAL AND SOUTHEAST LONDON

The Crossrail project is delivering new stations at Paddington, Bond Street, Tottenham Court Road, Farringdon, Liverpool Street, Whitechapel, Canary Wharf, Custom House, Woolwich and Abbey Wood.

Each of the ten new stations will have its own, distinct character, conceived by different architects, which reflect the environment and heritage of the local area. However, at platform level, common design components such as seating, signage and full-height platform screen doors will create a consistent and familiar feel to the rest of the TfL network.

In Sri Lanka most of the mega projects are taken by either Korean or Chinese Companies or in the case of Wind Farm Project, Danish Company may fabricate the units and install themselves without even requesting local companies to quote.

When I was in Project Management Team of construction of 125000 Barrel second space of Reliance Petroleum project ,Indian owners have insisted that most of the equipment should be purchased in India and construction contracts should be given to local companies .Large Korean Companies got involved only when such expertise is not available in the country .

In Sri Lanka certain mega projects like ,Arruwakkaru Garbage  Project,Colombo Storm Water Tunnel Project ,Mono Rail project are given to Chinese and Korean Companies where contribution by local companies are min minimum ,

State agencies who prepare tender documents include such clauses so that local companies cannot be qualified .Argument put forward by the Consultants is that under ADB or World Bank funding they cannot change tender conditions !

Even upcoming small and medium time contractors are disqualified in taking part due to stringent requirement that they should have CIDA (ICTAD) higher level registration

It is high time that Government imposes conditions to all state agencies that certain percentage of the mega contracts should be given to Local Contractors or Consortiums.

In the case of Wind Farm Project, Steel or Concrete columns can be build be Local companies, Local Consultants should be integrated into the project management Team.

CEB Engineering Union dominated by only electrical engineers do not give and chance to Mechanical Engineers in the organization. Various failures and defects of Norrochcholai Power Plant have been surfaced because CEB did not get services of Mechanical Engineers and Marine Engineers.

CEB permitted Chinese to supply two 5000 ton Dump Barges with Two independent tugs to transport coal powder from large bulk carrier to shore .These units were used few time as CEB found that they cannot be used due to difficulty in Manoeuvring .If Marine Engineers were consulted, the location of the unloading pier would have been built in Deeper part of the sea with a break water, and barges could have been self-propelled.

Promotions in CEB for mechanical engineers is held up because CEB Electrical Engineers Mafia blocks them.

Minister in charge of Power being a highly educated person should ensure that CEB deploys local consultants and companies to provide technical advice or execute part of the Wind Farm Project to benefit Sri Lankan Economy

Dr Sarath Obeysekera

පුත්තලම, අරුවක්කාලු සනීපාරක්ෂක කසළ රඳවනය ඉදිකිරීමේ ව්‍යාපෘතියට අදාළ අපද්‍රව්‍ය මුදාහැරීම සඳහා කලපු ප්‍රදේශයට කාණුවක් කපා ඇති බවට පළවන මාධ්‍ය වාර්තා සම්පූර්ණයෙන් අසත්‍ය බවට මහා නගර හා බස්නාහිර සංවර්ධන අමාත්‍යාංශය අවධාරණය කරයි.

When such megaprojects and planned authorities should ensure to hold multiple meetings in the project area with stake holder participation to explain the Engineering and Environment aspects of the project .SLLRDC which is playing a major role in execution of these projects should know better. During the planning stages of 4 billion Rs Canal Rehabilitation Project and the Muthurajawela Reclamation Project, many meeting were held to explain details of the project with participation of MPs of the government of opposition .members of local authorities NGO representatives etc. ,

Many arguments were placed in these forums and answers were given to pacify the people who had various negative views.

During the execution of the projects there were hardly any protest.

Megaplolis Ministry should have requested counterpart funds to perform such operation and social impact specialist, environment specialist should work hand in hand and conduct these workshops regularly

Can anyone tell whether the purpose of digging a gutter/canal towards the lagoon was evert discussed with the people in the area so that any doubts created among them eliminated beforehand?

Next step of the Garbage Project will be to build a collecting and dispatching station on Peliyagoda where garbage will be loaded to be transported to Aruwakkalu

I will not be surprised if the people in the area including the Dutugamunu of Kelaniya and the Field Marshal start creating problems unless Megapolis holds many meetings to explain and give maximum publicity about the positive aspects of the project .

හිටපු අගවිනිසුරු සරත් එන්. සිල්වා

ජනතා මුදල් සොරා කෑ පුද්ගලයන් අල්ලා පර සක්වල ගසන බවට වහසි බස් දොඩමින් බලයට පත් ආණ්ඩුව වසර තුනකින් පසුව හදිසියේම ත්‍රිපුද්ගල විශේෂ මහාධිකරණ ස්ථාපිත කොට දූෂණ, වංචා පිළිබඳ නඩු විභාග පැවැත්වීමට සූදානම් වේ. එම විශේෂ අධිකරණය පළමුවරට මේ මස 24 දින රැස්වීමට නියමිතය. බැලු බැල්මට මෙය ජනතා හිතවාදී, නීතියට අදාළ නෛතික ක්‍රියාමාර්ගයක් සේ පෙනී ගිය ද, මෙය ද ඡන්ද විමසීම් ඉලක්ක කොට සිදු කිරීමට යන තවත් එක් දේශපාලන පලිගැනීමක් බව පැහැදිලිය. එහි ඇති පලිගැනීමේ ස්වභාවය යටපත් කිරීම සඳහා මෙය විධිමත් නෛතික ක්‍රියාමාර්ගයක් සේ පෙන්වීමට උත්සාහ කළ ද ඇත්ත වශයෙන්ම මෙම විශේෂ මහාධිකරණ පිහිටුවීම ද මෙම ආණ්ඩුව පත්වූ දා සිට අනුගමනය කරන නීති විරෝධී ක්‍රියාදාමයේ තවත් පියවරක් පමණකි.

චෝදනාවක් විභාග කිරීමේ සාමාන්‍ය ක්‍රමය වන්නේ පොලිස් ස්ථානයක් වෙත කරනු ලැබූ පැමිණිල්ලක් සම්බන්ධයෙන් පහළ උසාවියකින් කරනු ලබන මූලික විභාගයක් පැවැත්වීමය. ඉහළ උසාවියකට අදාළ පරීක‍ෂණය යොමු කෙරෙන්නේ ඉන් පසුවය. එය අපගේ අපරාධ නඩු විධාන සංග්‍රහයේ පැහැදිලිව දක්වා ඇති අතර මෙම ක්‍රමය ජාත්‍යන්තරව පිළිගත් නියමයන්ට අනුව සකස් කොට ඇත්තේ චූදිතයන්ගේ මූලික අයිතීන් ආරක‍ෂා වන පරිද්දෙනි.

කෙසේ වෙතත් චෝදනාවේ බරපතළකම අනුව ත්‍රිපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලක් යටතේ විභාගයක් පැවැත්වීමට නෛතික ප්‍රතිපාදන අපගේ පවත්නා නීතියේ තිබේ. ඒ සඳහා විශේෂ මහාධිකරණ පත් කිරීමේ අවශ්‍යතාවක් නැත. පවත්නා නීතිය යටතේ එලෙස ති්‍රපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලක් යටතේ විභාග වූ නඩු ලෙස ක්‍රිෂාන්ති කුමාරස්වාමි ඝාතන නඩුව, රීටා ජෝන් නඩුව සඳහන් කළ හැකිය. අවසන් වතාවට මෑතක දී පැවැති එවන් නඩු විභාගයක් වන්නේ භාරත ප්‍රේමචන්ද්‍ර ඝාතන නඩුවයි.

මෙහිදී සිදුවන්නේ අදාළ නඩු විභාගය සඳහා ත්‍රිපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලක් පත් කරන ලෙස නීතිපතිවරයා, අගවිනිසුරුගෙන් ඉල්ලා සිටීමෙන් පසු අගවිනිසුරු විසින් ඒ සඳහා අවශ්‍ය පියවර ගැනීමය. එලෙස ත්‍රිපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලක් නඩු විභාගයකින් පසු දෙන තීන්දුවට එරෙහිව හිමි වන්නේ එක් අභියාචනා අවස්ථාවක් වන අතර එය විභාග කෙරෙන්නේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ පංච පුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලක් ඉදිරියේය.

සුවිශේෂී හෝ ඉක්මණින් විභාග කොට අවසන් කළ යුතු නඩු විභාග සම්බන්ධයෙන් අපගේ නීතියේ එවන් ප්‍රතිපාදන තිබිය දී විශේෂ මහාධිකරණ පිහිටුවීමට ආණ්ඩුව තීරණය කරන්නේ දේශපාලන පලිගැනීමේ හා වාසි ලබා ගැනීමේ අරමුණෙන් බව පැහැදිලිය.
මේ විශේෂ මහාධිකරණ මඟින් නඩු විසඳීමට යන්නේ මේ පිළිගත් නීත්‍යානුකූල ක්‍රමයට නොව ඊට පිටින් නීත්‍යානුකූල නොවෙන ක්‍රමයකටය. මෙම විශේෂ මහාධිකරණ සඳහා නඩු යොමු කෙරෙන්නේ පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසය නම් නීති විරෝධී පොලිස් ඒකකය විසින් සිදු වු කළ පරීක‍ෂණ පදනම් කර ගෙනය.

මෙම පොලිස් මුල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසය නීති්‍යානුකූල නොවෙන ආයතනයක් බව මම මීට පෙරද ස`දහන් කොට ඇත්තෙමි.
පොලිස්පතිවරයා එය පිහිටුවා ඇත්තේ පොලිස් ආඥා පනතේ 55 වැනි වගන්තිය යටතේය. පොලිස් ආඥා පනතේ 55 වැනි වගන්තිය යනු පොලිස් නිවාස ශ්‍රේණිගත කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඇති වගන්තියයි. නීතිපතිවරයා විශේෂ මහාධිකරණ හමුවේ චූදිතයන්ට අධි චෝදනා ගොනු කරන්නේ මෙම නීති විරෝධී පොලිස් ඒකකයේ පරීක‍ෂණ මත පදනම්වය. මෙම විශේෂ මහාධිකරණවල විභාග කළ යුතු නඩු මොනවා දැයි යන්න තීරණය කරන්නේ ද දේශපාලන වාසි ලබා ගත හැකි අනුපිළිවෙළට බව පෙනේ.

එහෙත් අගවිනිසුරුවරයා අනුමත කොට ඇත්තේ විශේෂ මහාධිකරණයෙන් විභාග කිරීමට අපේක‍ෂා කරන නඩු කිහිපයක් යොමු කළ විට අගවිනිසුරු විසින් ඉන් විභාග කළ යුතු නඩුව තීරණය කිරීමේ ක්‍රමයකි. නමුත් එලෙස නඩු කිහිපයක් යොමු කිරීමක් සිදුව නොමැති අතර ඔවුන් විසින් තෝරාගත් නඩුවක් විභාග කිරීමට දින නියම කොට තිබේ.

මේ සියල්ල සිදුවන්නේ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ සූක‍ෂම වැඩපිළිවෙළකට අනුවය. ඔහු මුලින්ම පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසය ඇති කළේය. එයට පැමිණිලි ඉදිරිපත් කරන්නේ ඔහුගේ අනුග්‍රහය යටතේ ඇති කමිටුවකිනි. නමුත් ඒ කමිටුව කිසිදිනෙක රැස්වී නැත. ඒ අනුව පැහැදිලි වන්නේ මෙතෙක් එෆ්සීඅයිඩී යට පැමිණිලි ඉදිරිපත්ව ඇත්තේ අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ අවශ්‍යතාවට බවය. එකී පැමිණිලි සම්බන්ධයෙන් මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසය නීති විරෝධී විමර්ශනයක් සිදු කිරීමෙන් පසු එකී විමර්ශන වාර්තා නීතිපතිවරයාට යොමු කෙරේ. නීතිපතිවරයා ඒවා විශේෂ මහාධිකරණයට යොමු කරනු ලබයි. අගමැතිවරයාගේ නීති්‍යානුකූල නොවන සූක‍ෂම වැඩපිළිවෙළ සිදුවන්නේ මේ අන්දමටය. මේ කරුණු අනුව පෙනී යන්නේ මේ විශේෂ මහාධිකරණ අහම්බයක්, හදිසියේ ඇති කෙරුණු එකක්වත් නොව ඔවුන්ගේ සැලසුමේම කොටසක් බවය. ඒ සැලසුම පටන් ගත්තේ පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාස පිහිටුවමිනි.

මේ ආකාරයට නීතියේ ආධිපත්‍ය කෙලෙසූ ආණ්ඩුවක් බි්‍රතාන්‍ය පාලනය යටතේවත් තිබී නැත. නමුත් මේ අය බලයට පත් වූයේ නීතියේ ආධිපත්‍ය ඇති කරන බවත්, ආරක‍ෂා කරන බවත් පවසමිනි. ඇත්ත වශයෙන්ම, මේ ආණ්ඩුව පත් වෙන විට නීතියේ ආධිපත්‍යට හානියක් වී තිබුණේ නැත. බලයට පැමිණි දවසේ සිටම නීතියේ ආධිපත්‍ය විනාශ කරමින් සිටින්නේ මේ ආණ්ඩුව විසිනි.

නීතියේ ආධිපත්‍යයේ මූලික ගුණාංගයක් වන්නේ බලය ඛෙදීමය. එනම් විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය හා අධිකරණය අතර බලතල ඛෙදීමය. ජනතා පරමාධිපත්‍ය පවතින්නේ ඒ මතය. පාලකයන් කරනු ලබන්නේ ජනතාව වෙනුවෙන් ජනතා පරමාධිපත්‍ය ක්‍රියාවට නැංවීමය.

යහපාලන ආණ්ඩුව පත් වන විට අප රටේ මෙම පදනමට කිසිදු හානියක් සිදුවී තිබුණේ නැත. මහින්ද රාජපක‍ෂ මහතාගේ පාලනයේ මුල් වසර 05 තුළ මම මෙරට අගවිනිසුරු ලෙස කටයුතු කළෙමි. ඒ කාලයේ මවිසින් දුන් තීන්දු තීරණ සම්බන්ධයෙන් මට කිසිදු බලපෑමක් එල්ල වී නැත.

යහපාලන ආණ්ඩුව පත්වූ දා සිටම නීතියේ ආධිපත්‍ය කෙලෙසු ආකාරය මා මීට පෙර ද විස්තර කර ඇත. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපති ලෙස පත් වූ වහාම එවකට පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතරය තිබූ අගමැතිවරයා ඉවත් කිරීමක් හෝ නොකර සුළුතරයක් තිබූ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අගමැති ලෙස පත් කළේය.

ඉන් පසු රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට බහුතරය ලබා දුන්නේද ජනාධිපතිවරයා විසිනි. එය ජනාධිපතිවරයකු නොකළ යුතු කාර්යයකි.
මහින්ද රාජපක‍ෂ ආණ්ඩුව අගවිනිසුරු ශිරාණි බණ්ඩාරනායක ඉවත් කරනු ලැබුවේ ඒ සඳහා වූ පිළිගත් ක්‍රමවේදයට අනුවය. ඇය ඉවත් කිරීම සඳහා මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ද පාර්ලිමේන්තුවේදී ඡන්දය ලබා දුන්නේය. ශිරාණි බණ්ඩාරනායක ඉවත් කිරීම විවේචනය කරන වත්මන් පාලකයන් අගවිනිසුරු මොහාන් පීරිස් මහතා ඉවත් කළේ කෙසේද?

තමන් අග විනිසුරු ධුරයෙන් ඉවත් කර ඇති බව මොහාන් පීරිස් මහතා පළමුවෙන් දැන ගත්තේ රූපවාහිනි ප්‍රවෘත්ති මඟිනි. ඔහු ඉවත් කිරීමට කිසිදු පරීක‍ෂණයක්, දෝෂාභියෝගයක් පැවතියේ නැත. ඔහුව ඉවත් කර ඇත්තේ ජනාධිපතිවරයා යැවූ ලිපියක් මඟිනි. මොහාන් පීරිස් මහතාගේ පත් කිරීම බලශ=න්‍ය (භමකක ්බා ඪදසා) යනුවෙන් එහි දක්වා තිබිණි. මෙම ලිපිය ද නීති විරෝධීය. බලශ=න්‍ය යන ප්‍රකාශය කළ හැක්කේ අධිකරණයට පමණි. එය අධිකරණ බලයකි.

වර්තමානයේ කටයුතු සිදු වන ආකාරය ගත් විට උසාවියේ ක්‍රියාකලාපය ගැනත් විශාල ප්‍රශ්නයක් තිබේ. පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසයට එරෙහිව පූජ්‍ය ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමියනුත්, මහාචාර්ය කාලෝ ෆොන්සේකාත් අභියාචනාධිකරණය හමුවේ නඩු පවරා ඇතත් තවමත් තීන්දුවක් ප්‍රකාශ කොට නැත.

එෆ්.සී.අයි.ඩී. එක සුපුරුදු විදියට තම කාර්යයන් කර ගෙන යමින් සිටී. පළාත් පාලන ඡන්දය වසර දෙකක් කල් දැමීමට එරෙහිව පැවරූ නඩුවල තීන්දු ද මෙතෙක් ලබා දී නැත. ජන බලය නිසා ආණ්ඩුවට පළාත් පාලන ඡන්දය තැබීමට සිදු වූ නමුත් නඩුවල තීන්දු දී නැත.
මේ වන විට ආණ්ඩුව පළාත් සභා ඡන්දය ද කල් දමමින් සිටී. ඒ සඳහා ක්‍රම පාදා ගත්තේ කෙසේ ද යන්න හැමදෙනාම දන්නා කාරණයකි. පළාත් සභා ඡන්දය කල් දැමීමට අවශ්‍ය නිසා සියලු පළාත් සභා ඡන්ද එක දිනයක පවත්වන්නට ආණAඩුව මුලින්ම යෝජනා කළේය. නමුත් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ තීරණය වුයේ එසේ කිරීමට ජනමත විචාරණයක් පැවැත් විය යුතු බවය. ඉන් පසු කාන්තා නියෝජනයට මුවා වී කාරක සභා අවස්ථාවේ පිටු 20ක පනතක් ගෙන ඒමට ආණ්ඩුව පියවර ගත්තේය. ජනමත විචාරණයකින් කර ගත යුතු ඡන්ද කල් දමා ගැනීම ඒ හරහා ඉටු කරගෙන තිබේ.

මේ නීති විරෝධී තත්ත්වයට එරෙහිව මම අධිකරණය හමුවට ගියෙමි. දින දෙකක් තර්ක කොට දින තුනක් පිටු 20ක ලිඛිත දේශන ඉදිරිපත් කළෙමි. අවසානයේ මාස 07කට පස්සේ පසුගිය ජුනි මාසයේ මගේ අයැදුම්පත ප්‍රතිෙක‍ෂ්ප කෙරුණේ කිසිදු හේතු දැක්වීමකින් තොරවය. නඩුව පවත්වා ගෙන යන්නට අවසර දීමට කිසිම පදනමක් දක්නට නැත යන්න අධිකරණයේ අදහස වී තිබුණි. ඒ බව කියන්නේ ද මාස 07කට පසුවය. අගවිනිසුරු මේ තීන්දුවට විරුද්ධව තීරණයක පසුවිය. ඛෙදුණු තීන්දුවක් වුවත්, දෙපැත්තෙන් එක පැත්තකින්වත් භේතු ඉදිරිපත් කොට නැත.

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා දැන් සූදානම් වෙන්නේ යළිත් වරක් ජනාධිපතිවරණයට තරග කිරීමටය. ඔහු පළාත් සභා ඡන්දය කල් දැමීම සිදුවන්නේ ඒ සැලසුමට අනුවය. සම්පන්දන් මහතාව තවදුරටත් විපක‍ෂනායක ධුරයේ රඳවා ගැනීම අවශ්‍ය වන්නේ ද එනිසාය. ජනාධිපතිවරණයට අගමැති තෝරන්නට පුළුවන් වුවද විපක‍ෂනායක තේරීමට නොහැක. මෙතැනදීත් ජනාධිපතිවරයාගේ ගණිතය ගැන දෝෂය පැහැදිලි වේ. 70 සහ 16 අතරින් වැඩි අගය කුමක් ද යන්න තෝරා ගැනීමට ජනාධිපතිවරයාට හැකියාවක් නැත. ඔහු 2015 දී අගමැතිවරයා පත් කළේ ද මේ අන්දමටය.

20 වැනි සංශෝධනයත් නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයත් කියන දෙකම එකම තැනකින් ආරම්භ වී ඇති බව පැහැදිලිය. සුළු වෙනස්කම් ඇතත් වගන්ති සංසන්දනය කළ විට ඒ බව පැහැදිලිවේ. නමුත් මේ අවස්ථාවේ නව ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන ඒමට ආණ්ඩුව කටයුතු නොකරන බව ස්ථීරය. එවැන්නක් ගෙන එන බව කියන්නේ දෙමළ ජනතාව රැවටීමට පමණකි. කිසිදු ආණ්ඩුවක් තමන්ගේ පාලනයේ අවසන් භාගයේ ව්‍යවස්ථා ගෙනැවිත් නැත. එවැන්නක් සාර්ථක වන්නේ ද නැත.

සිරිමාවෝ මැතිනිය 1970දී ව්‍යවස්ථාව ගෙන ආවේ ද ෙජ්.ආර්. 1978දී ව්‍යවස්ථාව ගෙන ආවේ ද බලයට පැමිණි ගමන්ය. චන්ද්‍රිකා සිය පළමු පාලන සමයේ අවසන් භාගයේ ගෙන ආ නව ව්‍යවස්ථාව සාර්ථක වූයේ නැත. එක්සත් ජාතික පක‍ෂය පාර්ලිමේන්තුව තුළදීම එයට ගිනි තැබුවේය.

සියලු තත්ත්වයන් සලකා බැලුවිට පෙනී යන්නේ ජනාධිපතිවරයා ඉක්මන් ජනාධිපතිවරණයකට සූදානම් වන බවය. නමුත් ආණ්ඩුවට තරගයක් දෙන්නට සිටින රාජපක‍ෂ කඳවුර තවමත් එවැන්නකට සූදානම් බවක් පෙනෙන්නට නැත. එම කඳවුරේ ජනාධිපති අපේක‍ෂකයා විය හැකි යැයි කියන ගෝඨාභය රාජපක‍ෂ මහතා තවමත් ජනාධිපතිවරණයට තරග කිරීමට තමන්ගේ ඇති නුසුදුසුකම් ඉවත්කරගෙන නැත. ඒ තවමත් ඔහු අපේක‍ෂකයා ලෙස නම් කර නැති නිසා විය හැකිය. මහින්ද රාජපක‍ෂ මහතා කළ යුතු වන්නේ තමන්ගේ පිලේ අපේක‍ෂකයා නම් කර ඔහු ජනාධිපතිවරණයට සූදානම් කරවීමය. එය ප්‍රමාද වන තරමට වාසිය ආණ්ඩුව පැත්තට බැර වන බව අවසන් වශයෙන් කිව යුතුය.

Editorial Monday 10th September, 2018 Courtesy The Island

September 9, 2018, 9:45 pm
President Maithripala Sirisena has come to terms with reality. He has gone on record as saying that the head of the next government will be the Prime Minister, according to the 19th Amendment to the Constitution. Speaking at a public event in Nivitigala, on Saturday, he said the onus was on the people to elect a clean person as the next Prime Minister.

The President has got it right at last, but stopped short of referring to his own position vis-à-vis that of the Prime Minister. He has apparently sought not to attract public attention to his predicament as a lame duck President with reduced powers. In reality, the position of the Prime Minister is already much stronger than the President’s.

The 19th Amendment having taken full effect, the President’s statement is tantamount to an admission that he is only playing second fiddle to the PM. An argument was once peddled, in some quarters, that some provisions of the 19th Amendment did not apply to the incumbent President. But, it was proved wrong by the Supreme Court opinion on the length of his term.

The President is at the mercy of the UNP, which keeps undermining his position in the government without clashing with him openly. The UNP is comporting itself with a great deal of restraint as it wants the present government to continue till the next national level election. There is absolutely nothing the President can do if the UNP refuses to co-operate with him. He is dependent on the goodwill of the UNP and the PM to prevent himself from being treated as a figurehead. This fact became evident when he intervened to stop a fuel price increase and grant railway workers a pay hike. Having failed to have his directives implemented, he fell in line to avoid a confrontation with the UNP-controlled Finance Ministry. He also failed to save his loyalists who sought to oust the PM and lost their ministerial posts.

When the Joint Opposition made quite a stir, the other day, by claiming that the 19th Amendment did not debar former President Mahinda Rajapaksa from seeking a third term, we questioned its wisdom of trying to make him President again. We argued, quoting constitutional experts, that the executive presidency was no better than a titular post and anyone desirous of savouring powers should try to secure the post of the Prime Minister.

What’s up the President’s sleeve? The SLFP says Sirisena will be its presidential candidate. Is it that he is now willing to settle for the ‘titular’ presidency and help someone else secure premiership in return for the latter’s support for him at the next presidential election. In 2015, he got elected, promising to abolish the executive presidency. Now, the presidency is without most of the executive powers or, in other words, as good as abolished. He can claim that his promise has been fulfilled! Those who are lambasting him for having reneged on his pledge to the late Ven. Maduluwawe Sobitha Thera and demand that the presidency be done away with should ask themselves whether the game is worth the candle. The President’s statement at issue has come in the wake of the tabling of the 20th Amendment by the JVP, in Parliament. One may ask what powers the JVP wants removed from the presidency and vested in the post of Prime Minister, which is already the stronger of the two.

The wisdom of those who are striving to make former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa the next President also stands questioned. Do they want Gotabaya to be under the next Prime Minister whoever it may be?

As for President Sirisena’s call for the country to elect as the next PM a person who is above board, people will have to start walking the streets, in daylight, holding lighted lamps and searching for an honest politician.

By Ajith Nivard Cabraal, Former Governor, Central Bank of Sri Lanka

September 9, 2018, 9:42 pm

Governor of the Central Bank Dr. Indrajith Coomaraswamy has, recently, stated that the Central Bank is to soon raise USD 250 million through the issuance of Panda Bonds. Such funds would be in addition to the Syndicated Loan of USD 1,000 million that it has already raised recently through the China Development Bank.

Sri Lanka’s public debt was at a value of LKR 7,391 billion as at end 2014. Of it, the loans from China amounted to approximately LKR 585 billion (USD 4.5 billion), or 8% of the total. At the same time, the Debt to GDP was at a manageable 71%, (down from 91% in 2005) and the interest cost in 2014 was LKR 443 billion or 4.2% of GDP.

Sri Lanka’s debt related relevant data, as at the end of 2014, would confirm that there was no truth whatsoever in the suggestion that Sri Lanka was in any ‘Debt Trap’ at that time:

* Debt to GDP ratio: 71% (down from 91% in 2005)

* Total Debt – LKR 7,391 billion; of which, External Debt – LKR 3,113 billion: Domestic Debt – LKR 4,278 billion

* External Debt to GDP: 30.0% (down from 39.0% in 2005)

* Domestic Debt to GDP: 41.3% (down from 51.6% in 2005)

* Average time to Maturity of Domestic Public Debt: 5 years and 8 months (up sharply from 2 years 5 months years in 2005)

* Total Chinese Debt, mainly Project-related: USD 4.5 billion

* Percentage of Chinese Debt out of Total Debt: 8%

* Total International Sovereign Bonds outstanding: USD 5.5 billion

* Percentage of ISBs, mainly held by US and Western Investors out of Total Debt: 10%

However, by end July 2018, Sri Lanka’s Public Debt had zoomed to around LKR 11,971 billion (Please see Computation 1); a staggering increase of 59% in just three and half years, while the interest cost for 2018 is estimated at LKR 820 billion, or nearly double that of the 2014 interest cost. The Debt to GDP ratio as at 31st July 2018 has also reached an alarming level of 87.0%. (Please see Computation 2).

Further, according to the publicly available information, the government’s total external debt had also since increased by a massive 33%: from USD 23.7 billion at end 2014 to at least USD 35.4 billion by July 2018, of which, International Sovereign Bonds which are mainly held by US and Western investors, now account for about USD 11.6 billion.

This debt escalation has taken place in an economy that has recorded a serious declining GDP growth rate; from a healthy average of 6.4% from 2010 to 2014 to a dismal 3.1% in 2017. The GDP growth rate for the first half of 2018 has also not shown any signs of recovery, and key sectors such as construction have experienced significant negative growth. Accordingly, the Central Bank of Sri Lanka has reduced its 2018 GDP growth projections to under 4% though most analysts now expect it to be considerably less than 3%.

In the meantime, the country’s external trade deficit has ballooned substantially from USD 8,287 million in 2014 to USD million 9,619 in 2017. The Central Bank’s press release on 27th August 2018 reported that the trade deficit for the first half of 2018 had widened to USD 5,709 million as against USD 4,751 million in the first half of 2017, reflecting the continued worsening of the trade deficit owing to sluggish growth in exports and double digit increase in imports. On that basis, the trade deficit is likely to reach a massive USD 11,000 million this year. Workers’ remittances too, which has been a major source of financing the current account deficit of the balance of payments has recorded only a sluggish increase of 0.9 percent.

In financing the current account deficit in 2018, the government is reported to have so far raised a sizeable USD 3,838 million, of which USD 2,500 million has been from International Sovereign Bonds, USD 1,000 million has been from a China Development Bank Syndicated Loan, and further Forex loans of USD 338 million. But, sadly there has been no noticeable foreign direct investment this year, other than the final tranche of the one-off sales proceeds relating to the alienation of the Hambantota Port to China. Incidentally, the debt incurred by Sri Lanka for the construction of the Hambantota Port was USD 1,322 million (or about LKR 158 billion), and such Debt was only about 2.1% of the Total Debt of Sri Lanka as at the end of 2014. Hence, by no stretch of imagination could it also be claimed that the Sri Lankan government was in a “Debt Trap” due to the Hambantota Port loan.

The level of gross official reserve assets of the country has also declined to USD 8.4 billion at end July 2018 from USD 9.3 billion by end June 2018. At the same time, the short term net drain on foreign currency assets between September and December, are also expected to be as high as USD 7.7 billion. In fact, considering the erosion in the balance of payments surplus in the first half of 2018 and the likely strain on the trade deficit and lower remittances inflows, the external reserve assets are likely to erode even further.

Reflecting these weaknesses, the LKR has rapidly depreciated by more than 5% this year to 163.00 per US Dollar, from a value of around 131.00 at the end of 2014: an unprecedented depreciation of about Rs.32 per USD in just three and half years.

Adding to these woes, the exchange rate is likely to face even more pressure in the background of the crisis in Iran and Turkey, the fall in Sri Lanka’s debt-financed reserve assets, the Government Securities market mass-scale foreign investor exodus, and the wide-spread Equity sales by foreigners in the Colombo Stock Exchange. Further, the massive depreciation of the currency is now placing a very heavy burden on the national budget due to the sharply rising debt servicing cost and is likely to well exceed the budgeted interest cost of Rs.820 billion, by a considerable margin.

As a result of these looming financial uncertainties, Moody’s have already warned of the acute financial risks in Sri Lanka, including the growing risks in the country’s banking and financial system, which is suffering from a high level of non-performing loans. Bloomberg too has ranked Sri Lanka among the highest risk countries for investors in early January 2018.

It is now clearly evident there has been a serious deterioration of the Debt Dynamics of Sri Lanka over the past 3 ½ years. It is also clear that such outcome is primarily due to the present Government’s unsound economic management, reckless borrowing, imposition of unbearable taxes and severe discouragement of investors. Consequently, the Sri Lankan Government’s debt situation has now reached a precarious and dangerous level.

Against that background, if the government were to borrow further by issuing more Forex debt in the form of Panda Bonds, it would lead to more reckless spending by the government and precipitate a possible debt default. Accordingly, as a former Governor of the Central Bank of Sri Lanka for nearly 9 years, when the Sri Lanka Economy grew from USD 24 billion to USD 79 billion. I urge the government not to increase its Forex borrowing any further, as that would expose Sri Lanka to Debt levels beyond the current Debt to GDP level of nearly 87.0% (Please see Computation 2), and pave the way for Sri Lanka to be firmly entrenched in the category of Highly Indebted Countries.

 Courtesy The  Hindu

Former Sri Lankan President seems to be warming to India.

Courtesy NewsIn.Asia

Chennai, September 9 (PTI/newsin.asia): Following the Indian Supreme Court’s suggestion, the All India Anna Dravida Kazhagam government in  Tamil Nadu  on Sunday decided to recommend to the State Governor Banwarilal Purohit the release of all seven life convicts in the Rajiv Gandhi assassination case.

A resolution to this effect was adopted at the State Cabinet which met in Chennai under Chief Minister K. Palaniswami’s leadership, Fisheries Minister D. Jayakumar told reporters.

It decided to recommend to  Purohit, the release of Murugan, Santhan, A.G. Perarivalan, Jayakumar, Ravichandran, Robert Payas and Nalini Sriharan, who are now serving life imprisonment.

The move comes days after the Supreme Court asked the Tamil Nadu Governor to consider the mercy petition of Perarivalan seeking remission or pardon under Article 161 of the Constitution and disposed of the Centre’s petition opposing Tamil Nadu government’s earlier proposal for the release of the convicts.

Though the apex court had asked the Governor to consider the plea of Perarivalan only, the government decided to recommend setting free all others as they too had petitioned seeking premature release, he said.

The Cabinet resolution will be sent to the Governor immediately,” Jayakumar said.

Former Prime Minister Rajiv Gandhi was assassinated on May 21, 1991 at Sriperumbudur near here by an LTTE woman suicide bomber, Dhanu, at an election rally. Fourteen others, including Dhanu herself, were also killed.

The plea of the Central government is that the killing of a former Prime Minister was a heinous crime. But the plea of the convicts is  that they have been in jail for 27 years since 1991. Also they were not the killers of Rajiv Gandhi they were only accomplices in varying degrees.

The killer was Dhanu the suicide bomber and her handlers were Sivarasan and his female  accomplice who had killed themselves when surrounded by police.

There is also an opinion in Tamil Nadu that Rajiv Gandhi was killed as he had sent the Indian Peace Keeping Force which had killed a number of Tamil civilians in the war against the Liberation Tigers of Tamil Eelam between July 1987 July and March 1990. The killing of Rajiv was part of a war.

The release of the convicts had become an issue of  Tamil nationalism with all Tamil regional parties and  also the communists supporting it.

Even the Congress, of which Rajiv Gandhi was President, is likely to support the release if only tacitly,  because Rahul Gandhi, its current President and son of Rajiv Gandhi, has said that the killing of his father was the result of an atmosphere of violence. He has also said that he was sorry when Prabhakaran’s 12 year old son Balachandran was killed in the fighting,

(The featured image at the top shows the seven convicts in the Rajiv Gandhi asassination case: Top row:  Murugan, Perarivalan, Santhan. Bottom row: Nalini, Ravichandran, Robert Payas and Jayakumar)

Courtesy NewsIn.Asia

According to the rating, the Port of Colombo has recorded a 15.6 percent growth in container handling for the first half of 2018, over same period last year.

It is a very significant achievement as it is the first time in history the Port of Colombo has reached the top of a global maritime ranking. With this growth, Port of Colombo has leaped ahead many other Asian Ports, Major European Ports and Dubai as well,” the statement said.

According to Alphaliner Singapore ranked second in the highest container growth port, Guangzhou third, Antwerp (Belgium) fourth and Port of Xiamen in China ranked fifth.

The Port of Colombo consists of the Jaya Container Terminal of the state-run Sri Lanka Ports Authority (SLPA), South Asia Gateway Terminal of the John Keells Holdings and Colombo International Container Terminal (CICT) of China’s CM Ports.

Ports Minister Mahinda Samarasinghe said recently that the three terminals had inked a deal to jointly promote the port and under this deal, waiting time for all container vessels arriving at the Port of Colombo will be minimized by allowing vessels to be accommodated at the earliest available terminal.

In 2017, the Colombo Port moved up two places to become the 25th busiest container port.

 

By UDAYA P GAMMANPILA Courtesy Ceylon Today

MP Vijitha Herath of the JVP presented the Bill, titled ‘20th Amendment to the Constitution (20A) in Parliament on 5 September. I filed a petition in the Supreme Court, seeking a determination that the Bill requires the approval of the people at a referendum, since it violates entrenched Articles 3, 4 and 30(2) of the Constitution. This is the ideal time to revisit the 20A to justify our vehement protest against it. We oppose the 20A for three reasons.

Firstly, it opens a window for the disastrous federal constitution. The Government is fully aware of the fact that if the federal constitution is placed before the people at a referendum, it will face a humiliating defeat. Hence, they have found a new strategy to avoid the referendum. It was tested at the committee stage of the Provincial Council Election Amendment Act No 17 of 2017 in September 2017.

The Bill published in the Gazette contained provisions for guaranteeing minimum female representation. When the Bill was at the committee stage, 40 pages were added to a three-page Bill which contained provisions for introduction of electorate-based election method for provincial councils (PCs). It had no relevance to the original Bill at all. It was a gross violation of the procedure set for approving Bills in the Constitution and Standing Orders.

Unfortunately, the Speaker endorsed and facilitated this undemocratic process. When it was challenged before the Supreme Court, it held that it has no authority to intervene in the legislative process. Hence, the Government has unfettered authority to import foreign material into Bills at the committee stage. When the Government follows this process, the public lose the opportunity of challenging it before the Supreme Court or expressing their views about the provisions. If the new federal constitution is published through a Gazette, it should definitely be placed before the people at a referendum.

Even if federal provisions are published in the Gazette as an amendment to the existing Constitution, the people can seek the Supreme Court determination for referring to a referendum. When such provisions are introduced during the committee stage people will lose the opportunity of challenging it before the Supreme Court. In the light of the above, the Government has the opportunity of introducing federal features to the Constitution avoiding the mandatory referendum.

Secondly, the 20A is a part of the Government’s grand strategy of ruling the nation until 2025 as repeatedly announced by government politicians.

Postponing the elections

The present Government attempts to rule the country not by winning elections but by postponing the elections. They postponed local authority elections for nearly three years quoting the process of delimitation of wards as the excuse. They have now postponed provincial council elections indefinitely by introducing electorate-based election method for the PCs just three days before the dissolution of three PCs. Nobody knows when elections can be held after finalizing the delimitation of electorates.

The Government can postpone the parliamentary elections in the same manner by introducing the electorate-based method for the parliamentary elections and appointing a Delimitation Commission just before the dissolution of the Parliament. If there are no elections, the Government can continue even beyond 2025. The only obstacle for this plan is the presidential elections. The entire country is considered as one electorate at presidential elections. Hence, there is no need of delimitation of electorates for the presidential elections. As a result, it cannot be postponed quoting delimitation of electorates as the excuse. That is why the Government has contracted the JVP to present the 20A to abolish the Executive Presidency.

Thirdly and most importantly, the Executive Presidency is not only the best but also most modern and most popular system of governance in the world. That is why nobody campaigns for abolishing the Executive Presidency in any other country. If the Executive Presidency was oppressive, the citizens of the US are the people who have suffered the most, since the US has been under the Executive Presidency for 229 years. Hence, the strongest campaign against the Executive Presidency should be found in the US. However, nobody campaigns against it, since nobody finds it not suitable for the US. In fact, it is ideal for ethnically divided, politically vulnerable developing nations such as Sri Lanka.

Worst political challenge

The JVP anyway hates the presidential elections, since it is the worst political challenge faced by the JVP periodically. After the introduction of the Executive Presidency, the JVP decided to contest the first election in 1982.

Although it expected at least one million votes, it received only 273,428. Because of the disappointment, it boycotted the election held in 1988. The JVP contested again in 1999 and received only 344,173 or 4%. It was the highest percentage obtained by the JVP at a presidential election.
The JVP performs decently at local government elections. Thereafter, they increase their vote bank at the PC elections. They impatiently wait for parliamentary elections to secure a higher number of votes and to become the king maker in Parliament.

Unfortunately, the presidential election comes in between. If the JVP fields a candidate at this ‘bipolar’ contest, its earned vote base will be slashed by half. Therefore, the JVP supports candidates from other parties at the presidential elections held in 1994, 2005, 2010 and 2015. The JVP later realized that after offering its votes to a stronger political party at the presidential election, it is difficult to attract voters back to the JVP at the parliamentary election which arrives soon thereafter.

Exhausted options

The JVP has now exhausted with options to exercise at the Presidential Elections. It has unsuccessfully tried out fielding candidates, supporting candidates of other parties and boycotting the election. The only option available for the JVP is to agitate for the abolition of the Executive Presidency. Hence, it is crystal clear that the JVP and the UNP have joined hands to abolish the Executive Presidency for ulterior motives!

By Tissa Vitarana Courtesy Ceylon Today

The ‘Jana Balaya Colambata’ (People Power to Colombo) procession, organized by the Joint Opposition on the 5 September, certainly shook the UNP-led Government, and was a success despite the need to alter the programme at the last moment, due to their disruptive actions.

Given the cost of travel and all the obstacles placed by the Government to impede the event, the turn out (estimated by some at close to 100,000) and the enthusiasm and militancy were significant features. It has helped to sustain, if not increase, the momentum generated by the victory at the Local Government Elections of 10 February, this year.

I travelled in my vehicle and observed most of the processions, which included both political, trade union and other non-political groups.  Noteworthy features were the virtual absence of any incidents, the orderliness without disturbing pedestrians or vehicles, and the voicing of relevant political slogans in addition to kawdha raja, Mahinda Raja”.

Politically, the presence in the procession of a large number of Muslims from the East and Tamils from  North and Hill country, as well as youth and professionals – specially lawyers, some doctors and engineers, was a significant feature.

The performance of a peaceful quiet (as no loudspeakers were permitted) sathyakriya” in front of Lake House, where people sat for hours  patiently, though packed together like sardines in a tin, was also a good sign for the future and an indication of their commitment to the success of the event. These crowds extended close to the Hilton on the West and to the Cinnamon Lake Hotel on the South and for about 300 metres to the East on Wijewardena Mawatha, and the road to Pettah on the North.

A novel feature was the night vigil by candlelight which went on till about 11.30 p.m. when the crowd dispersed. The organizers provided food parcels, but they were not really adequate.

A stage was set up on the road to the Hilton Hotel and various cultural programmes with political messages were performed for about an hour. The Police acted humanely and there were no confrontations. We have a long way to go to reach the level of the ‘Occupy Wall Street’ protest in New York where people camped for several days and had meetings and discussions on important themes:

socio-economic destructive role of Neo-liberalism and how to counter it” and so forth. Now that Neo-liberalism, devised by the USAs oligarchy with the IMF and World Bank, is being fully implemented in Sri Lanka by their puppet UNP-led Government headed by the PM, Ranil Wickremesinghe, and is the root cause of the problems facing Sri Lanka, the next Sathyakriya should help people to understand the de-humanizing effect of the Neo-liberal mindset.

It is based on individual greed, that is really paving the way for the giant Multi-national Corporations (MNCs), based in rich countries, to take control of our national economy and to flourish by exploiting our people and assets, replacing the government elected by the people for the people. MNCs prosper, the people suffer.

Impeding complete success

But the tactic, or was it really pressing of the panic button, by the UNP to withdraw at the last moment, without any valid reason, the permission granted to use five public parks/playgrounds impeded the complete success of the whole exercise. The finale with the candle lit parades, and the attack on the UNP and its policies using the richness of our culture at five locations had to be modified.

Many who were used to fiery speeches, at meetings after the traditional May Day procession, felt a little let down.

Some other reactions of the UNP need some comment. While those of several ministers, like the ludicrous statement by the Secretary of the UNP, Akila Viraj Kariyawasam, that the whole purpose of the procession was to divert attention from the Court cases against members of the previous Government and exert pressure, are not worthy of comment.

But there is a very serious allegation without any factual basis that needs to be corrected as it may lead to the repetition of an unpleasant past chapter in Sri Lanka’s history. This appeared on Wednesday, 5 September in the Daily Mirror, the Island and the Ceylon Today. I give extracts from the latter paper. This was the result of the Cinnamon Gardens Police informing the Colombo Chief Magistrate that they have received information to the effect that during the protest Namal Rajapaksa and 10 others, were planning to enter the President’s official residence and stage an anti-Government riot.”

Magistrate Dissanayake, accordingly ordered the Cinnamon Gardens Police to arrest the 11 members of the JO named below, if the information received by the Police about their plan was true, as they had been named as respondents in the request by the Police.

The 11 persons include MPs Namal Rajapaksa, Rohitha Abeygunawardene, Dilum Amunugama, Wimal Weerawansa, Udaya Gammanpila, Vasudeva Nanayakkara, Prasanna Ranatunga and Dinesh Gunawardene, and also Tissa Vitarana, D.E.W.Gunasekera and Asanka Navaratne. The Magistrate then told the Police if the protesters were planning to topple the Government unlawfully then, as they would be committing an offence under Sections 114 and 115 of the Penal Code the Police have the authority to apprehend and produce them in Court.”

The Chief Magistrate told the Police that evidence had to be produced in Court that the investigations by the Police have revealed that the protesters were planning to topple the Government. If there was evidence the … suspects could be arrested by the Police… without passing the buck to the Court. He then rejected the request for an interim injunction against the JO protest to be held today.”

Dangerous naming

This type of false charge was made against several Opposition leaders like Vijaya Kumaratunga and Vasudeva Nanayakkara, and they were labelled as Naxalites plotting to overthrow the UNP Government led by President J. R. Jayewardene. They were charged and jailed in 1983.

I hope that this UNP-led Government is not contemplating a similar course of action to weaken the Opposition and remain in power. Every effort is being made to delay the Provincial Council Elections. The Government has any chance of winning in the Presidential Election, which it likes to hold first. But even then, by making false charges, it is trying to weaken the Opposition as much as possible.

Editorial Courtesy The Island

September 8, 2018, 7:26 pm
Those who have had the opportunity of visiting the luxury reception/banquet hall built at ‘Temple Trees,’ the prime minister’s official residence during the Mahinda Rajapaksa regime are well aware that it is an extravagance that a country in our economic situation could ill-afford. The building of the opulent carpeted and chandeliered air-conditioned facility is without doubt an act of utmost profligacy of a governing elite that thought nothing of expending billions of tax rupees for their own benefit and glorification. Soon after he became prime minister in 2015, Mr. Ranil Wickremesinghe took pleasure in showing guests around the place so that they could see for themselves how public funds had been lavishly expended on ego trips of the then rulers.

The facility came into the news recently when a ruling party MP, Chathura Senaratne, the son of Health Minister Rajitha Senaratne who is both highly visible (and audible) in his role of a government spokesman, hired it for his wedding. The JVP raised the matter in parliament and Senaratne Jr. quickly responded by saying that he had paid over Rs. 2.1 million for the wedding and provided a photo copy of the banker’s cheque favouring the Secretary to the Prime Minister. There was no break-up of how much the venue itself had cost and what was paid for connected services like food, drink and décor although one report said the hall charge was Rs. 450,000.

The prime minister’s office was at pains to assert that the wedding had not been held at ‘Temple Trees’ itself but at an adjoining building on the same compound, no doubt to counter the allegation that was being widely bruited around that the prime minister’s official residence was being converted to a Magul Maduwa by the yahapalana rulers. The whole business had apparently been discussed at a meeting of the UNP parliamentary group and following what had been said there, which has not been revealed to the public, it was decided that the hall will not in future be rented out for weddings. If there was nothing wrong in the first place of hiring it for Chathura Senaratne’s lavish wedding (the social media has been replete with details including the opaque glass invitation, the fruit and flower table décor and what not), then why is the practice being done away with for the future?

The groom’s minister-father has been quoted saying that this venue was obtained because it was not possible to get a booking at one of the big hotels. It is well known that wedding bookings are tight at the luxury hotels particularly on auspicious days with such booking being made months ahead. If the demand exists, and the venue can be successfully marketed at a price, what is the harm in letting it out and some of the big taxpayer bucks spent in building it recovered? The prime minister’s office justified the original renting of the venue for the Senaratne wedding. It must now justify why it should not be rented out for such purposes in the future. The public deserves to be edified on the reasons for not letting it out and realizing its commercial potential. There have been other social events including shows there and official state receptions have been hosted there too. We do not think the Senaratne wedding was the first at the venue and there have been others as well. Quite apart from these events being held at the hall, there have been weddings held in the official residence proper with small receptions hosted at such events, most probably with taxpayer funds.

We live in a country where the social mores and culture of the well-to-do and the well connected is such that they like to have VIPs including presidents and prime ministers as attesting witnesses at the weddings of their offspring. It would be convenient for the dignitaries to sign at their official residences rather than go elsewhere to do the honours and such conveniences have been availed of in the past. There have been reports that the former president asks couple who want him to attest at their weddings to come to his official residence in Colombo and have the marriages duly registered there. Nobody would or should object to that. In fact some couples who found that President Sirisena often does his morning constitutional walking in the Independence Square area, beautified by the brother of the man he ousted from the presidency, go there to have themselves photographed with the president who is happy to oblige.

Now that there has been a controversy about the Senaratne wedding it would be useful if somebody in authority let the people know how much it cost to build the luxury reception facility next to ‘Temple Trees’, what was the past practice in letting it our commercially if that was in fact was done, what would it cost somebody to avail of the facilities and other details. Given that the people paid to build the place, they are entitled to the information which we presume would anyway be available by way of a Right to Information inquiry which the present rulers, whatever their shortcomings, have made available to the people.

අබලක

අප මහ බුදුරජාණන්වහන්සේ පිරිනිවී වසර දෙදහස් පන්සිය හැට දෙකක් ගෙවුණු ඒ වෙසක් පුර පසළොස්වක දිනෙන් පොහෝ දෙකක් ගතවුනු තැන උදාවුනු පොසොන් මස පුර පසළොස්වක් දිනයේ මිහින්තලාව වන්දනාවට ගිය මම; එහි කලුබුද්ධරක්ඛිත මහරහතන්වහන්සේ කාලකාරාම සූත්‍රයෙන් බණ කිව් කළුදිය පොකුණ අසබඩ වූ කළුවර ගස තිබුණු තැනට වී විඩාහරිමින් සිටියෙමි. එ කල්හි, අමුතු ලෙස ම දෙස බලමින් එකිනෙකා පසුපස හඹා යන ලෙහෙණුන් පස් දෙනෙක් දැක ඒ කෙරෙහි ඇති වූ කුහුල නිසා උන් පසුපස ගියෙමි. වැඩි කල් නොයා ඒ අසළ වූ ලෙනකට වැදුණු උන් අතුරුදන් වූ හෙයින් වික්‍ෂිප්ත වූ මම ද ඒ ලෙනට වැද එහි හිඳ විවේක ගන්නට වීමි.

එ සේ විවේක ගනිමින් සිටිනා අතර වාරයෙහි හාත්පස බැලූ මා හට ඒ අසළ ම වැටී තිබුණු තල්පත් තුනක් දක්නට ලැබිණි. ඒවා අසුළාගත් මම තල්පත් තුබූ පිළිවෙළින් ගෙන එකින් එක කියවන්නට වීමි. ඒවායෙහි මෙ සේ ලියා තිබිණි.

නමෝ තස්ස භගවතො අරහතො සම්මා සම්බුද්ධස්ස! මා විසින් මෙ සේ අසන ලදී෴ සියලු ලෝ වැස්සන්ට වැඩ කොට පරම ශාන්තිකාලයට සපැමිණ පිරිනිවන් මඤ්චකයෙහි සැතැපුනා වූ අප මහා ගෞතම බුදුරජාණන්වහන්සේ තමන් වන්දනයට පැමිණි දේව සමාගමයෙහි මුල් තැන් ගෙන සිටි ශක්‍ර දේවේන්ද්‍රයාණන් අමතා; තම ශාසනය ලක්දිව්හි පිහිටන හෙයින් එය සුරකින මිනිසුන් ද රට ද ආරක්‍ෂා කරන මෙන් උන් හට දන්වා සිටි සේක෴ තථාගතයන්වහන්සේ ගේ බස ගෞරවයෙන් ගත් ශක්‍ර දේවේන්ද්‍ර තෙමේ ලක්දිව සුරැකීමේ කාර්යය උත්පලවන්න නම් දිව්‍යරාජයා හට භාර කළේ ය෴ අප මහා බුදුරජාණන්වහන්සේ පිරිනිවුණු ඒ දිනයේ දී ලක්දිව් ගොඩබට විජය කුමාරාදී සත්සියයක් පිරිසට පිරිත් පැන් ඉස පිරිත් හූ බැඳ ආරක්‍ෂාව සැලසූ උත්පලවන්න දෙව්රජ තෙමේ එවක් පටන් මේ දක්වා ම ලක්දිවත් ධර්මය සුරකින ලක්දිව් වාසී මිනිසුනුත් ආරක්‍ෂාකරනු ලබන්නේ ය෴”

ඒ අමෘත වූ සද්ධර්මය රැගෙන අනුබුදු මහින්ද මහ රහතුන්වහන්සේ මෙහි වැඩම කළ තැන් පටන් බුද්ධ ශාසනයා ගේ චිරස්ථිතිය උදෙසා මහා සංඝයා කරණ කොට ප්‍රත්‍යවේක්‌ෂා වශයෙන් සැලකෙන චීවර, පිණ්ඩපාත, සේනාසන, ගිලානප්‍රත්‍යාදී සිව්පසය පුදමින්, අටුවා සහිත වූ ත්‍රිපිටක සද්ධර්මය සුරක්‍ෂා කරමින්, හතුරු උවදුරින් ලක්දිව් මඩනා කල්හි තම දිවි පවා පුදමින් කටයුතු කළෝ ද ආකාසට්ඨ ටූ ද භූමාටු වූ ද අනේක වූ දේව මණ්ඩලවල ඉපැදී මේ ලක්දිව් ආරක්‍ෂා කරනු වස් උපුල්වන් දිව්‍යරාජයාණන් හට තම උපකාරය ලබාදෙන්නෝය෴”

බුදුන්පිරිනිවීමෙන් හවුරුදු දෙදහස් පන්සිය හැට දෙකක් පිරුණු වෙසක් මස පුර පසළොස්වක දිනයෙහි අනුරාධපුරය ඉහළ අහසේ වැඩසිට ලක්දිව බුදුසසුන්හි තත් විචාරණ උපුල්වන් දෙව් රජ තොමෝ තම පරිවාර දෙවිවරුනගෙන් කරුණු විමසා සිටියේ ය෴ එ කල්හි උන්වහන්සේ ඇමැතූ එක් දෙවි කෙනෙකුන් පවසා සිටියේ ලක්දිව අබලක නමින් අමුතු ම නිකායක් බිහි වී එහි සරණ ගියෝ බුදු බණ නමින් විප්‍රකාර බණක් දෙසමින් සිටින බවයි෴ මේ අසා කම්පා වූ සිත් ඇති උපුල්වන් දෙව්රජාණෝ ‘අබලක නිකාය යැයි කියන්නේ මන්දැයි’ කියා ඒ පිළිබඳ විස්තර විමසා සිටි සේක෴”

එ තෙකින් ඒ තල්පත් තුන අවසන් වී තිබුණු බැවින් ඒවා පසෙක තැබූ මම පෙර තල්පත් තිබූ දෙස නැවතත් බැලීමි. පුදුමයෙකි. එහි තවත් තල්පතෙකි. එහි සඳහන් වැ තිබුණේ පෙර තල්පත් තුනෙහි සටහන් ක‍ොට තිබුණු විස්තරය හා බැදුණු ම විස්තරයෙකි. ඒ මෙ සේ ය.

අබලක නිකායට මුල් වූ අභය, අභය යැයි නම් තබාගත් චීවරධාරීන් දෙදෙනකු ද ලංකාර, ලංකාර යැයි නම් තබාගත් චීවරධාරීන් දෙදෙනකු ද වෙයි෴ මේ නිකාය ඇටවීමට මුල් වූ බුඩ්ඪ පබ්බජිතයා අභයරතනාලංකාර ය෴ ඌහු ගුරු තනතුරෙහි ලා ඒ පසුපස ගිය බුඩ්ඪ පබ්බජිතයා සිරිධම්මාලංකාර ය෴ ඒ දෙදෙනාට ම ලංකාර නාමය වෙයි෴ ඒ හැරුණු විට තවත් එකෙකු ද අභය නාමය ගෙන සිටියි෴ මේ පොදු නාම මාත්‍ර සැළකිල්ලට ගත් කල්හි නව නිකාය අභය සහ අලංකාර යන දෙවදනින් නම් තැබීම යුක්තියුක්ත ය෴ තව ද මෙහි සරණ ගියෝ හට සිතු සිතු දේ බිණීමේ විලිබිය ද නැත෴ සිතට එන්නේ යමෙක් ද ඔවුහු එය ම අලංකාර කොට කියති෴ විලිබිය නො මැති ව අලංකාරවාදයෙන් මිනිසුන්ට කරුණු දෙසන බැවින් ද ඔවුහු අභය හා අලංකාර දෙවදනින් නම්කිරීම යුක්තියුක්ත ය෴ අභය හා අලංකාර යන දෙවදන එක් ව අභයාලංකාර යන නම ද එහි විකෘතියෙන් අබලකර යන නම ද එය ලඝුවීමෙන් අබලක යන නම ද සැකැසී ඇත්තේ ය෴”

ඒ තල්පත ද එ තැනින් අවසන් ය. මම එය ද පෙර තල්පත් මත්තෙහි ම තැබුවෙමි. පුදුමයෙකි. පෙර තල්පත් සතර මතු වූ තැන තවත් තල්පතෙකි. පුනරුක්තිය අඩු කරනු වස් මෙහි ඉදිරියට ඇති විස්තර ද එ ලෙසින් නැවත නැවතත් හමු වූ තල්පත්වල සටහන් ව තිබූ දෑ බැව් දත යුතුයි.

’අබ සරණය, අබ සරණය ලෙසින් කියැවෙන අලුත් ව්‍යවහාරයක් ලක්දිව්වාසීන් අතර ප්‍රචලිත වී ඇත්තේ ය෴ එයින් කියැවෙන්නේ යමක් කම්මුතු වී යන බව ය෴ ඉදින් අබලක නිකාය නිසා බුද්ධ ශාසනයට ද අබ සරණයි කියා කියන්නෝ සිටිති’ යි කියා ඒ දේවතාවා සැළකර සිටියේ ය෴ ‘එහි අර්ථය වනුයේ බුද්ධ ශාසනයට අනතුරක් උදා වී තිබෙන බැව් දැ’යි කියා උපුල්වන් දෙවිරජු නැවතත් කරුණු විමසා සිටියේය෴ ‘එ සේ ය. අබලක නිකායෙහි එවුන් පෙනීසිටින්නේ රහතුන් ලෙසිනි෴ එයට මුල් වූ අබේරත්න නම් තැනැත්තා දැනටත් පරලොව ගොසිනි෴ ඌහු පිරිනිවන් පෑ බැව් අබලකයෝ කියති෴ ඒ අබේරත්නයාගේ මළකඳින් ගත් ඇට කැබැලි සුවඳ පැනින් නහවන අබලකයෝ ඒවාට ධාතුන්වහන්සේලා කියා වන්දනාමාන කරත්෴’”

සිරිසේන නම් ගිහි නම දැරූ එකෙකු දැන් සිරිධම්මාලංකාර නමින් පෙනී සිටියි෴ ඌහු මුලින් කී අබේරත්නගේ මිතුරෙකි෴ අබේරත්න සිවුරක් හැඳගත්තේ වයස්ගත වී විශ්‍රාම ගත් කල්හි ය෴ ඌහු එයට පෙර නොයෙක් වූ රැකියා ද කට්ටඩිකම් ද කර දිවි රැකගත්තෙකි෴ තමන් සිවුරු පොරවාගන්නා කල්හි අබේරත්න තම බිරිඳ වන චන්ද්‍රලතාට ද පුත්‍රයා වන කපිලට ද දියණිය වන ප්‍රියදර්ශනීට ද සිවුරු පෙරෙව්වේ ය෴ එ ලෙසින් සිවුරු පොරවාගත් ඔවුහු එක ම ගෙදරක එකට ලැග සිටියෝ ය෴ පෙර පරිද්දෙන් ම ගැහුණුන් දෙන්නා පිරිමින් දෙන්නාට බත් තම්බා දුන්නෝ ය෴ පෙර ලෙසින් ම එක් වැ කා බී තුටු වූ ඔවුහු පවුල ම පන්සලක් කරගත්හ෴ මේ විප්‍රකාර මැද අබේරත්න අලුතින් ශාසනයක් පටන්ගැනීමේ වැඩට යුහුසුළු වී සිටියේ ය෴ සිවුරු පොරොවාගත් අබේරත්න තම නම වෙනස් කරගෙන සිටියේ අභයරතනාලංකාර යනුවෙනි෴”

අබේරත්න තෙමේ අලංකාර ලෙසින් පෙර බවය ගැන කියන්නට ද පටන්ගත්තේ ය෴ දීපංකර පා මූලයේ දී අප මහ බෝසතාණන්වහන්සේ නියත විවරණ ලබන කල්හි තමන් සිරිසේන සමඟ ඒ අසළ ම සිටි බැව් අබේරත්න කියන්නේ ය෴ අපේ බුදුන් පිරිනිවී හවුරුදු දෙදහස් පන්සියයක් ගිය තැන අබලක බණ කීමට තමන් අධිෂ්ඨාන කරගත්තේ දීපංකර පාද මූලයේ අප මහ බෝසතාණන් නියත විවරණ ලබන කල්හි බැව් ද අබේරත්න කියන්නේ ය෴”

අප මහ බුදුරජාණන්වහන්සේ වැඩ සිටි කල්හි අබේරත්න ගවයෙක් ව සිටි බැව් සිරිසේන අලංකාර ලෙස කියා සිටියේ ය෴ ඒ බැව් අබේරත්න ද පිළිගත්තේ ය෴ එ ලෙස ගවයකුව සිටි හෙයින් අප මහ බුදුරජාණන්වහන්සේ ජීවමාන කාලයේ දී අබේරත්නට ධර්මය වටහාගත නොහැකි වූ බව සිරිසේන කියන්නේ ය෴ අහෝ, ආශ්චර්යයෙකි!෴එ කල ධර්මය වටහාගත හැකි භවයක උපත ලබා සිටියාය කියන්නා වූ ඒ ගව පට්ටයේ හිමිකරුවා වූ සිරිසේන මෙ කල අබේරත්නගෙන් අබලක ධර්මය උගත්තේ ය෴”

සිරිසේන අබලක බණට කියන්නේ සිරිසද්ධම්මය කියා ය෴ ඌහු සං-දේශනාව කියා නම් කළ අභූත ධර්මයක් උගන්වති෴ මේ තමන් ගේ ම ස්වයංභූ ඥාණයෙන් දැනගත් දහමක් බව ද සිරිසේන කියන්නේ ය෴ සං යනු එකතුකිරීම හා වැඩිකිරීම බවත් එහෙයින් සං අඩුකොට, බෙදා ශූන්‍යතාව අවබෝධ කරගත යුතු බවත් ඌහු පවසති෴ තමන් කිසි දිනෙක ත්‍රිපිටකය කියවා නැති බැව් ද ඌහු කියති෴ එ නමුදු, තමනට ඕනෑ ම සූත්‍රයකට අර්ථ පැවැසිය හැකි බැව් ද ඌහු පවසති෴ ඉදින් මේ සිරිසේනයා කියන්නේ සම්මා යනු සං මා කිරීම කියායි෴ ඌහු එය පැහැදිළිකරන්නේ එකතුකිරීම අඩුකිරීම කියායි෴”

අබලක ධර්මයට අනුව අනිච්ච යනු අනිත්‍ය නො වේ෴ ඉච්ඡා යන්නෙහි නැත අර්ථය අනිච්ච බව ඔවුහු කියති෴ පාලි භාෂාවේ අල්පප්‍රාණ, මහප්‍රාණ වෙනසක් නැති බව ද ඔවුහු කියති෴ එහෙත් අල්පප්‍රාණ බයන්නක් තිබුණු අබේරත්න සිවුරු හැඳගත් පසු මහප්‍රාණ භයන්නක් යොදා අභයරතනාලංකාර යන නම් ගත්තේ ය෴ අල්පප්‍රාණ අකුරුවලින් ම හැදුණු නමක් තිබුණු සිරිසේන සිවුරු හැඳගත් පසු සිරිධම්මාලංකාර කියා මහප්‍රාණ ධයන්නක් ඇති නමක් ගත්තේ ය෴ ඒ එ සේ වුව ද අනිච්ච, ඉච්ඡා පදවල අල්පප්‍රාණ සහ මහප්‍රාණ නොසළකන්නැයි ඌහු උපදෙස් දෙති෴”

මේ විප්‍රකාර අදහස් පතුරුවන තවත් අය ද සිටිති෴ අභය යනුවෙන් ම තව එකෙකි෴ නිවාතාප කියා ද එකෙකි෴ විමුක්තිරතන කියා ද එකෙකි෴ සිවුරු දැරුවෝ මෙන් ම සිවුරු නො දැරුවෝ ද සිටිති෴ චිත්‍රා නමින් එකියකි෴ ධම්මවිමුක්තා නමින් එකියකි෴ ගාමිනි අභය නමින් එකෙකි෴ මේ හැම කෙනෙක් ම තම තමන්වත් ඔවුනොවුන්වත් රහතුන්වහන්සේලා නමින් හඳුන්වාගනිති෴ ඉතා ඉක්මනින් ම මගඵල ලබාගන්නා ආකාරය ඔවුහු තම අනුගාමිකයන්ට කියා දෙති෴ දුරකථනය ඔස්සේ ද මගඵල ලබාදෙති෴ අබලක ධර්මය ඇසීමෙන් පසු ඉතාමත් පහසුවෙන් සැනෙකින් සත්‍යය අවබෝධ කරගත් බව ඔවුන ගේ අනුගාමිකයෝ ද පවසති෴”

ශීලය අනවශ්‍ය බව ද මොවුහු දෙසති෴ ශීලය වතක් කියා බුදුරජාණන්වහන්සේ දේශනා කොට ඇති බවත් මොවුහු පවසති෴ මොවුහු මේ කරුණු සනාථ කරනු වස් ත්‍රිපිටකාගත ධර්මපාඨවලින් උද්ධෘත පෙන්වමින් ද තවත් දේ වසමින් ද කරුණු කියති෴ වැසූ දේ නොදකින්නෝ ඒ කියන දේ අසා නොමග යති෴ ශීලය වතක් බව පවසමින් එය පිළිකෙව් කරන්නට තම අනුගාමිකයන් පුරුදු පුහුණු කරන ඔවුහු දානය යනු ණය ගෙවීමක් බව ද පවසති෴ අබලක ධර්මයට අනුව දානයෙන් ලැබිය හැකි අනාගත ඵලයක් නැත෴ ඒ, එය හුදෙක් ම අතීත ණය ගෙවීමක් වන බැවිනි෴”

දානයත් ශීලයත් හළ විට ඉතිරිවන්නේ භාවනාව යි෴ අබලකවාදීහු භාවනාව ගැන ද අපූරු කතා කියති෴ අභය නමින් පෙනී සිටින අබලකවාදියාට අනුව භාවනාව කරන විට බඩ බුරුල් ව අශූචි පහවෙයි෴ වමනය ඇතිවෙයි෴ දහඩිය ගලයි෴ සෙම සොටු ගලයි෴ කඳුළු වැගිරෙයි෴ මේ සියල්ල සිදු වූ විට ශරීරය ශුද්ධ වන බව ද ඔහු පවසයි෴ නිරුත්තර සම්‍යක් සම්බෝධිය අධිගම කළ අවස්ථාවේ ද, අනුපාදිශේෂ නිර්වාණ ධාතුවෙන් පිරිනිවන් පෑ අවස්ථාවේ ද බඩ බුරුලට අශූචි පහ වී, වමනය ඇති වී, දහඩිය දමා, සෙම සොටු පිට වී, කඳුළු වැගිරී අප මහ බුදුරජාණන්වහන්සේ ගේ ශරීරය පිරිසිදු වුනු බව මේ අබලකවාදියා පවසයි෴”

පුක්කුස මල්ල පුත්‍රයා විසින් පූජා කළ මට සිළිටි රන්වන් සිවුරු දෙකින් එකක් ආනන්ද හිමියන් විසින් තථාගතයන්වහන්සේ ගේ සිරුරට පැළැඳැවීමත් සමඟ උන්වහන්සේ ගේ සිරු‍ර ප්‍රභාස්වර වූ බව කියන සඳහන උපුටා දක්වමිනුයි මොහු මෙ සේ කියන්නේ෴ තථාගතයන්වහන්සේ ගේ සිරුර ප්‍රභාස්වර වූයේ ඇයි දැ යි ආනන්ද හිමියන් ඇසූ බව මොහු නො කියයි෴ පහවූ සිළු ඇති, ගිනි අඟුරු රැසක් මෙන් අප මහා බුදුරජාණන්වහන්සේ ගේ සිරුර දිලෙන්නේ ඇයි දැ යි ආනන්ද හිමියන් ඇසූ බව මොහු නො කියයි෴ බඩ බුරුලට අශූචි පහ වී, වමනය ඇති වී, දහඩිය දමා, සෙම සොටු පිට වී, කඳුළු වැගිරුණේ ඇයි කියා ආනන්ද හිමියන් විමසා නැත්තේ ය෴ එ සේ නමුදු, මේ අබලකවාදියා නැත්තක් ම ඇත්තක් සේ කියයි෴”

 බුදුදහම අනෙකුත් ආගම්වලින් වෙනස් නො වන බැව් නිවාතාප යන නම් ගත් අබලකවාදියා පවසයි෴ යේසුස්වහන්සේ යනු බෝධිසත්වයන්වහන්සේ නමක් බව ඌහු පවසති෴ බෞද්ධයන් මසකට වතාවක් පන්සල් යද්දී ක්‍රිස්තියානි භක්තිකයන් සතියකට වතාවක් පල්ලි යන බැව් පවසන ඔහු ඒ අතින් බෞද්ධයන්ට වඩා ක්‍රිස්තියානි භක්තියන් උතුම් බැව් පවසයි෴ තව ද ලක්දිව්වාසීහු බෞද්ධයන් වී ඇත්තේ නාමික ව බවත් සුනඛයන් පවා නාමික ව බෞද්ධයන් බවට පත් කළ හැකි බවත් ඔහු පවසයි෴ මේ අනුව ඔහු කියන්නේ ක්‍රිස්තියානි භක්තියන් උතුම් බවත් බෞද්ධයන් සුනඛයන් හා සමාන බවත් ය෴”

 සිවුරු දරාගත් සිරිසේන නමැත්තා සිරිධම්මාලංකාර ලෙසින් පෙනී සිටිමින් කියා ඇවිදින්නේ බුදුන් උපන් තැන, බුදු වූ තැන, ධම්මචක්කපවත්තන දේශනාව පැවැත්වූ තැන, පිරිනිවන් පෑ තැන ඇතුළු බුද්ධ ජීවිතයට සම්බන්ධ සියලු ස්ථාන මේ ලක්දිව් පිහිටා ඇති බවකි෴ ඒ බැව් පවසමින් ඔහු අතීත රජදරුවන්ට ද ශාසනික වීරයන්ට ද නින්දා කරන්නේ ය෴”

බහ තෝරන දරුවෝ අලුතින් වචනයක් දැනගත් කල්හි එහි අකුරු පෙරළමින් විනෝදවන්නාක් මෙන් අබලකවාදීහුද වචනවලට සිතු සිතු පරිද්දෙන් අර්ථ දෙති෴ මෝහ කරන අය මාලු වී උපදින බව ද හුරු කර අල්ලාගත් අය හුරුල්ලන් වී උපදින බව ද සහායට ආලය කරන්න ගිය අය සාලයෝ වී උපදින බව ද බලය පෙන්නපු අය බලයෝ වී උපදින බව ද තල තලා ගොඩ ලොකු කරගත් අය තල්මහ වී උපදින බව ද ණය නොගෙවා මුවා වී යන අය මූවන් වී උපදින බව ද තිතට දෙන්නම් කියා මුවා වී ගිය අය තිත් මුවන් වී උපදින බව ද වේලි වේලි සිට ගිය අය වැලි මුවා වී උපදින බව ද අබලකවාදීහු කියති෴”

 මෙ ලෙස පුටුවක් පෙන්වමින් ‘අල පුතුව, අල පුතුව’ යැයි කියන නොදරුවන් තොදොල් වන්නා ලෙසින් භාෂාවේ එදිනෙදා ව්‍යවහාර කරන වචනවලට විප්‍රකාර නිරුක්ති ලබාදෙන අබලකවාදීහු ධර්මයට ද සිතු සිතූ පරිද්දෙන් නිරුක්ති ලබාදෙති෴ ඔවුනට අනුව දානය යනු ණය දා යන්න පෙරැලී හැදුණු වචනයකි෴ කාලෙන යනු කෙලෙස් නැතිකිරීම යැයි මූහු කියති෴ බණ යන්නෙහි අරුත බව නසන යන්න යැයි මූහු කියති෴ පටිච්චසමුප්පාදය යනු කැමැත්තෙන් බැඳීම නිසා සං උප්පාදවීම යැයි මූහු කියති෴ මාගධී යනු අධිගමයට ඇති මග යැයි මූහු කියති෴ සෝතාපන්න යනු ශ්‍රවණයෙන් මාර්ගයට පැමිණියේ යන්න යැයි මූහු කියති෴ සංඝ යනු සං ගසා දමනු ලැබූ අය යැයි මොවුහු කියති෴ මෙ ලෙසින් සිතු පරිද්දෙන් නිරුක්ති දී ඇති වචන ගණනින් අපමණ ය෴”

 අබලක නිකායේ අනුගාමිකයන් වශයෙන් කටුයුතුකරන්නෝ අතර විවිධ ශාස්ත්‍ර සඳහා සහතිකපත්‍ර ලබාගත්තෝ ද වෙති෴ වෛද්‍ය ශාස්ත්‍ර, ඉංජිනේරු ශාස්ත්‍රාදිය ඉගෙනගෙන ඒ ශිල්ප ඇසුරුකරමින් රැකියාකරන්නෝ ද ඒ අතර වෙති෴ මෙ කල ලක්දිව් සමාජයෙහි ඉහළින් අගය කෙරෙන්නේ වෛද්‍යවරුන් සහ ඉංජිනේරුවරුන් ය෴ ඌහු සිංහල නොදන්නා බව කියති෴ ඉංගිරිසි බස ම දන්නා බව කියති ෴ එවැනි ඉහළ සමාජ වරප්‍රසාද විඳින පිරිසක් තමන් ව අනුගමනය කරන හෙයින් තමන් හා එක්වන ලෙස අබලකවාදීහු අන් ජනයාට ද පවසති෴”

 ’දෙව්රජාණන්වහන්ස, මේ ආකාරයෙන් කටයුතුකිරීමට ඉඩදෙන්නේ නම් ලක්දිව් බුද්ධ ශාසනය වැඩිකල් නො රැකෙන්නේ ය෴ ඇත්ත නැත්ත කිමෙක්දැයි විමසා දැනගැනීමේ බුද්ධියක් දැන් කල මිනිසුන්ට නැත්තේ ය෴ උගත් යැයි සම්මත ජනයා පාලි, සංස්කෘත තබා සිංහලවත් නොදන්නහුය෴ තමන් සිංහල නොදන්නා බව ඌහු ආඩම්බරයෙන් කියති ෴ පාලි, සංස්කෘති තබා සිංහලවත් නොදන්නා උන්ට අලුත් අලුත් නිරුක්ති රිසි පරිද්දෙන් කියාදීම අපහසු කටයුත්තක් නොවේ ෴ ඉදින්, ශාසනය රක්‍ෂාකරන්න නම් දැන් කළයුත්තේ කිමෙක් දැ’යි කියා ඒ දෙව් පුත්තෙම උපුල්වන් දෙව් රජුගෙන් විමසා සිටියේය෴”

 එයට පිළිවදන් දුන් උපුල්වන් දෙව්රජු මෙ ලෙසින් පවසා සිටි සේක෴ ‘ශාසනය රැකගත හැක්කේ සිංහලදේශයේ මිනිසුන් හට ය ෴ එය අපට කළ හැකි කාර්යයක් නොවන්නේ ය ෴ අපට කළ හැක්කේ ශාසනය රකින මිනිසුනුත් උන්ට එය කිරීමට ඉඩ සළසනු වස් මේ දේශයත් ආරක්‍ෂා කරදීම ය ෴ භාෂා ශාස්ත්‍රාදිය නොදන්නා නිසා මිනිසුන් ගේ සිත් විකල් වී සිටින බවක් පෙනෙයි ෴ භාෂා ශාස්ත්‍රාදිය උගන්වන පිරිවෙන් ආයතන නැති වී ගොසිනි ෴ ඉදින් අපට කළ හැක්කේ මේ පිරිවෙන් ආයතන නැවත ඇතිකිරීමට උත්සුක වන ජනයා හට උපකාරකිරීමයි ෴ උන් ව ආරක්‍ෂාකිරීමයි ෴ එය කළ හැකි දනන් ගැන සොයා බලව් ෴ එවන් දනන් හට ආරක්‍ෂා සලසා දී, අවැසි පිහිටාධාර ලබාදියව් ෴”

 මේ සැනෙන් දිව්‍ය සභා තොමෝ විසර ගියහ ෴ මතු පැමිණෙන සිංහල බස දන්නා අයවළුන් ගේ අවබෝධය පිණිස මම මෙය සිංහලෙන් ම ලියා තැබුවෙමි ෴”

එ් අවසන් තල්පතයි. එය ද අනෙක් තල්පත් මත තැබූ මම දෑස් පියාගතිමි. නො දැනුවත්ව ම මා හට නින්ද ගොසිනි. සිහිනයෙන් මා පිවිස සිටියේ නිදාගෙන සිටින මිනිසුන්ගෙන් පිරිණු සභාවකට ය. එම සභාවෙහි සිටි අප ඉදිරියෙහි ප්‍රාදූර්භූත වූ අනගාරික ධර්මපාලතුමන් මෙ සේ කියනු මා හට ශ්‍රවණය විය.

සිංහලයිනි අවදිවව්! නැවතත් පිරිවෙන් ඇතිකරව්!!

 වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ හිටපු නායක රෝහණ විජේවීර මහතාගේ බිරිය වන චිත්‍රාංගනී විජේවීර  මහත්මියගේ සොහොයුරා වූ ‍දොස්තර සුභාෂ් චන්ද්‍ර ප්‍රනාන්දු මහතා  වනවාසල තෙලඟපාත දුම්රිය හරස් මාර්ගයේදී කොළඹ කොටුවේ සිට මහනුවර බලා ධාවනය වන ශීඝ්‍රගාමී දුම්රියට පැන සියදිවි හානි කරගෙන ඇත.  

වෛද්‍ය සුභාෂ් චන්ද්‍රා ප්‍රනාන්දු 71 කැරැල්ලේදී හා ඉන් පසුව දීර්ඝ වදබන්ධන වලට ලක් වූ වින්දිතයෙකි. 1971 වසරේ දිනක දිනක්‌ රාත්‍රියේදී පණ පිටින් පුළුස්‌සා මැරීම සඳහා ඔහුගේ සිරුරට පෙට්‍රල් වත් කරනු ලැබේ. එහෙත් රත්නපුර රෝහලේ ටෙනිස්‌ පිටියේදී ඔහු සමග ටෙනිස්‌ ගැසූ පැරණි මිතුරකු වූ සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරි නීල් වීරසිංහ ඔහු හඳුනාගෙන ඔහුගේ සිරුරට ගිනි තැබීම වළක්‌වයි. 1989 දී   ගම්පහ රෝහලේ වෛද්‍යවරයකුට පහර දීම නිසා යළි පොලිස්‌ කූඩුවට දමනු ලැබේ. ඊට දින කිහිපයකට පසු ගම්පහ පිහිටි “වයිට්‌ හවුස්‌” නමැති ඔහුගේ නිවස ජ.වි.පෙ. සාමාජිකයෝ ගිනි තබති. මේ වන විට ඔහු හත් වතාවක්‌ හිරේ ගොස්‌ ඇත. සිය වතාවකට වඩා පොලිස්‌ අත්අඩංගුවට පත්ව ඇත. (කාලයෙන් කාලයට රට කළඹන  විජේවීරගේ දොස්‌තර මස්‌සිනා -අනුර සොලමන්ස්‌)  

ඔහුගේ ක්ලමථකාරී හැසිරීම් රටාව මාධ්‍ය විසින් වාර්ථා කල තිබුණි. වරක් අධිකරණය ඉදිරිපිටදී කැත්තක් රැගෙන කළහකාරි ලෙස හැසිරුණු  වෛද්‍ය සුභාෂ් චන්ද්‍රා ප්‍රනාන්දු මහතා කෙසෙල්වත්ත පොලිසිය මගින් අත්අඩංගුවට ගැනුනි. ඉන්පසු   කොළඹ අළුත් කඩේ මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් අණතුරුව වෛද්‍ය සුභාෂ් පිළිබඳව මානසික තත්ව වාර්තාවක් ලබා දෙන ලෙස නියෝග කිරීමෙන් පසුව ඔහුව   අංගොඩ මානසික රෝහලට යොමු කරන ලදි.  

වධ බන්ධනයට ලක් වීමත් හිසට සිදු කරන ලද පහර දීම් නිසාත් දොස්‌තර සුභාෂ් චන්ද්‍ර ප්‍රනාන්දු පශ්චාත් ව්‍යසන ක්ලමථ අක්‍රමථාවයෙන් මෙන්ම TBI (Traumatic Brain Injury) තත්වය නිසා හටගත් පෞරුෂ වෙනස් වීම් වලින් ද පෙලෙන බවට අනුමාන කිරීමේ සාධක  තිබේ. මේ පිලිබඳව මම වරක් ලිපියක්ද ලියූවෙමි.   වෛද්‍ය  ‍ සුභාෂ් චන්ද්‍ර ප්‍රනාන්දු මෙවැනි කුරිරු ලෙස තම ජීවිතය අවසන් කර ගැනීම සඳහා ඔහු ලද  ක්‍ෂිතිමය ජීවන අත්දැකීම්ද හේතු කාරකයන් වන්නට ඇත.   සියදිවි නසා ගැනීම අනුමත නොකරන මුත් දිවි නසා ගැනීම සඳහා ඔහුට තම වෛද්‍ය දැණුම උපයෝගී කර ගෙන මාරක නමුදු සෞම්‍ය ක්‍රමවේදයක් උපයෝගී කර ගැනීමේ හැකියාව තිබුන නමුදු ඔහු තෝරා ගත්තේ ඉතා සාහසික මෙන්ම දරුණු ක්‍රමවේදයකි. මෙයද ඔහු පෙළූ පශ්චාත් ව්‍යසන ක්ලමථ අක්‍රමථාව හේතු කාරකයක් වන්නට ඇත. දොස්‌තර සුභාෂ් චන්ද්‍ර ප්‍රනාන්දු යනු 1971 / 1988-89 යුග වල අන්තවාදී ප්‍රචණ්ඩ දේශපාලනයේ මෙන්ම රාජ හිංසනයේ  කොටස්කරුවෙකු මෙන්ම ගොදුරකි. ඔහු නියෝජනය කලේ ලංකාවේ ක්‍ෂිතිමය පරම්පරාවය.

By R.S. Karunaratne Courtesy Ceylon Today

BY METHMALIE DISSANAYAKE Courtesy Ceylon Today

The Constitutional Council yesterday (7), gave the National Police Commission (NPC) and the Inspector General of Police (IGP) Pujith Jayasundara 14 days to solve all disputes between them.

The Council met with Speaker Karu Jayasuriya presiding at the Parliament Complex to discuss the reports submitted by the independent commissions and the administrative problems of the commissions.

One of the key issues taken up for the discussion was the ongoing dispute between the NPC and the IGP where the latter declined to follow some recommendations of the NPC about the promotion of Kilinochchi Senior Superintendent of Police Palitha Siriwardena, the promotions of 129 officers subjected to political victimization, the removal of Officer-In-Charge (OIC) Narammala from his post, investigations into the educational qualifications of Deputy Inspector General of Police Nalaka de Silva and the suspension of the OIC of the Statistics Division.

The NPC complained to the Council earlier that they could not compel the IGP to implement their recommendations. The NPC Chairman had complained that with the IGP refusing to implement their recommendations, the NPC is unable to take any further action to ensure the implementation of its proposals as it does not have the powers to do so.

In response, IGP Jayasundara informed the Council that he could not implement some recommendations on various grounds. One of the Police officers in the list of 129 directed by the NCP for promotions is known to have close connections with the previous Government although the list mentions that he was politically victimized by the same Government.
This has created serious doubts regarding the process used by the NPC to recommend promotions for these officers, the IGP said.

The Council then informed both parties to come to a conclusion on the matters within 14 days and to inform the Council of their progress.

Courtesy Adaderana

Pivithuru Hela Urumaya (PHU) leader Udaya Gammanpila says that an age had dawned where the people of the country are asking for a new political culture.

He made this observation while addressing the gathering during the launch of a booth authored by SLPP Colombo Municipal Council member Milinda Rajapaksha on Friday (8).

Gammanpila said that the country’s people are today facing a situation where they are cursing the very same politicians who were elected by them.

The people are today wishing for the Parliament to be flooded during rainy seasons. He questioned as to why people hate the public representatives chosen by them.

The UPFA MP also asked as to whether those criticize the way the country is governed are ready to take the country from the bad place to the good.

Courtesy Adaderana

Former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa says that the behavior of Sri Lanka’s Inspector General of Police (IGP) is completely unacceptable.

He made these comments while addressing another seminar in the ‘Eliya’ series held at Godakawela in Ratnapura on Saturday (8).

Rajapakksa said that the former President not only ended the country’s war, he also carried out development in the post-war period. That is the reason the country should be entrusted to a leader like that, he said.

He stated that today the entire government is discussing how they are going to get the Rajapaksas to where prison clothes. He also questioned as to how there can be any freedom in a country where drugs and the underworld is king.

The former Defence Secretary further said that the IGP has ‘insulted’ his position as the country’s police chief by engaging dancing while wearing uniform during the Kandy Esala Perahera.

Courtesy Adaderana

President Maithripala Sirisena says there is unnecessary concern in the country regarding the Presidential election and that even though some have made statements that the presidential election will be early, he will not in any way hold a presidential election before it is due.

President Sirisena also pointed out that he alone could decide on holding such an election.

He made these remarks addressing the SLFP Nivitigala Bala Mandala meeting held at the Nivitigala public fair premises, today (08).

Expressing his views, the President further said that if SLPP and UNP overestimate their political power, that is a mistake and said that whatever value given by themselves to their parties no one could form a government without the support of the SLFP.

Political parties which emerge centering on individuals are temporarily and the country needs political movements with clear vision, the President pointed out. He stated that the SLFP which has a proper vision for the motherland is now moving forward successfully while strengthening its organizational structures.

Expressing his views further, the President said that according to the 19th amendment to the Constitution after the next presidential election the powers of the President will be limited and the key position of the government will be the post of Prime Minister and the discussion among the all who are in the political field should be selecting a better Prime Minister for the country but not concern about the next presidential election.

‘Even though whatever allegations were leveled against me by the political opponents, I will continue to fulfill the duties toward the country, much more than anyone done in the past,” he said.

He also said that he created an environment where a common man could reach the highest level while strengthening the democracy and vesting the superior powers of the Executive Presidency in the Parliament and no other leader in the world did so.

President Sirisena said that the true Bandaranaike policy and the policy of the SLPF is that and always the country needs those policies.

The President said that even though the main allegation against the SLFP is that it is joined with the UNP, it did so to fulfill some tasks which could not be fulfilled by the previous government and the President recalled that today the government was able to win the support of the international community and those cooperation is now using for the benefit of the country.

The President said that he is scheduled to address the UN Assembly in 24 th of this month and he is expected to made a new statement before the Assembly to free the security forces from the allegations leveled against them.

Expressing his views regarding the development activities of the Rathnapura district the President said that he will instruct the relevant authorities and the Police to allow the people to engage in gem mining using kooda cane-sacs in rivers and canals in the area from this week.

The President felicitating 10 senior members of the Rathnapura district SLFP and presented awards for them for their long period of contribution for the development of the SLFP.

Ministers Nimal Siripala de Silva, Vijith  Wijayamuni   Zoysa, State Minister Weerakumara Disanayake, Deputy Minister Lasantha Alagiyawanna, Nivitigala SLFP organizer Miyuru Bhashitha Liyanage, Jagath Pushpakumara, Athula Kumara Rahubadda and many other SLFP activists participated on this occasion.

Source: PMD

සුජිත් හේවාජුලිගේ සහ ආරියරත්න රණබාහු උපුටාගැණීම ලංකාදීප

ජනාධිපතිවරයා මොරගහකන්ද ව්‍යාපෘතිය සිව් වතාවක් විවෘත කිරීම ගැන විගණන විමර්ශනයක් පවත්වන්නැයි විගණකාධිපතිවරයාගෙන් විශේෂ ඉල්ලීමක් කරන බව පත් කළ මන්ත්‍රී බිමල් රත්නායක මහතා පාර්ලිමේන්තුවේදී අද (7) පැවැසීය.

රත්නායක මහතා මේ බව පැවැසුවේ විගණකාධිපති ගාමිණි විජේසිංහ මහතාගේ වැටුප් හා දීමනා වැඩි කිරීමේ යෝජනාව පිළිබඳ විවාදයේදීය.

බිමල් රත්නායක මහතා මෙසේද කීය.

   ‘‘ජනාධිපතිවරයාගේ හා අගමැතිවරයාගේ උත්සව වලට ලොකු මුදලක් නාස්ති වෙනවා.රාජ්‍ය උත්සව වලට කරන අනවශ්‍ය වියදම් ගැන විගණකාධිපතිවරයා රටට ප්‍රකාශයක් කළ යුතුයි.

ඒ වගේම පාර්ලිමේන්තුව රැස්කරන්න දිනකට වැය කරන මුදල ගැනත් ඔහු ප්‍රකාශයක් කළ යුතුයි. ඒ ගැන තිබෙන සංඛ්‍යා ලේඛන පරස්පරයි.

මහා පරිමාණ ව්‍යාපෘති ආරම්භ කරන්න කලින් ඒ ව්‍යාපෘති ගැන විගණනයක් කළ යුතුයි.

විගණකාධිපති දෙපාර්තමේන්තුවෙන් දූෂිත නිලධාරීන් ඉන්නවා.වයඹ පළාතේ දුෂණයක් ගැන මා පැමිණිල්ලක් කළා. ඒ පළාතේ විගණන ප්‍රධානීන් කිහිපදෙනෙකු කළේ දූෂිතයින් සෙවීම නොව පැමිණිල්ල කරපු අය පිටුපස පැන්නීමයි.‘‘

මාගම්පුත්‍ර උපුටාගැණීම  මව්බිම

කොළඹ වටලා ආණ්ඩුවට දැනෙන හඬක් නැඟීමට තැත් කිරීමේ උත්සාහයට විවිධ අර්ථකථන තිබුණද එජාපයටවත්, ජවිපෙටවත් එක්රැස් කරගත නොහැකි ජන ගංගාවක් කොළඹට කැඳවන්නට ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණට හැකිවිය. හිස්ගෙඩිවලින් අසවල් ගණනක්ය කියා ගණන් බලන්නට ඕනෑ තරම් අය සිටියද ආණ්ඩුවට එරෙහිව ජනතාවගේ විරෝධය පෑම බලවත්ය යන්න ඒකාබද්ධය ලෝකයටම කියා පෑවේය.

විදෙස් මාධ්‍ය කිහිපයක්ම මෙම උද්ඝෝෂණය පිළිබඳව වාර්තා කර තිබුණේය. එයින් කියැවුණේ ආණ්ඩුව 5000ක පමණ පොලිස් නිලධාරීන් සංඛ්‍යාවක් යොදවා ආරක්ෂාව තර කර තිබුණු බවය. කොළඹ ප්‍රදේශයේ බොහෝ රජයේ ආයතන හා පෞද්ගලික ආයතනවල සේවකයන්ගේ පැමිණීමේ යම් අඩු වීමක් තිබුණු බවත්, වාර්තා කර තිබුණු විදෙස් මාධ්‍ය කිහිපයකම දක්වා තිබුණේ රජය මෙම උද්ඝෝෂණය කඩාකප්පල් කිරීමට උත්සාහයක යෙදෙන බවට තොරතුරු පළවූ ආකාරයක් විරෝධතාවට එක්වූ ප්‍රබලයන්ගෙන් උපුටා දක්වමිනි.

කෙසේ වෙතත් ආණ්ඩුව පැහැදිලි ලෙසම උද්ඝෝෂණයට පෙර සිටම තැතිගැන්මක පසු වූයේය. ආරක්ෂාව සඳහා පොලිස් බළඇණි වැඩි වශයෙන් කොළඹට කැඳවූ අතර, සිවිල් ඇඳුමින් සැරසුණු ඔත්තු සේවා නිලධාරීන් බුරුතු පිටින් තැන තැන රැඳවීය. රජයේ ප්‍රධාන මර්මස්ථානවලට විශේෂ ආරක්ෂාවක් යොදවමින් ආණ්ඩුව පෙන්වන්න උත්සාහ කළේ…
“ඒකාබද්ධයේ අය කොළඹට ඇවිත් මහජන දේපළවලට හානි කරාවි, පහර දේවි, ලොකු විනාශයක් කරාවි” කියලාය. ඒ නිසාවෙන්ම ඊට ගැළපෙන ආරක්ෂාවක් දිය යුතු බවය. අරලියගහ මන්දිරිය ඇතුළත ආරක්ෂාව කලින්ට වඩා විශේෂයෙන් තර කිරීමෙන් ආණ්ඩුවේ ප්‍රධානීන් ප්‍රකට කර වූයේ.

“අරලියගහ මන්දිරය වට කරලා, තාප්පෙන් පැනලා විරෝධතාකරුවන් පහර දෙන්නට පුළුවන්” යන්න විය යුතුය. ඒ මුවාවෙන් ජනාධිපති නිල නිවෙසටත් අරලියගහ මැඳුරටත් සුවිශේෂ ආරක්ෂක විධිවිධාන යොදවා තිබිණි. මතුපිටට නොපෙන්නුවාට ආණ්ඩුව හොඳටෝම බය වී ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් කරන්නට තිබුණු හැමදේම කර තිබුණේය.
මේ වග වටහාගත් මෙම උද්ඝෝෂණයේ සංවිධායකයකු වූ නාමල් රාජපක්ෂ බීබීසී ගුවන් සේවයට පවසා තිබුණේ.

“අපේ විරෝධතාව සාමකාමී එකක්. මහජනතාවට අවම පීඩාවක් වෙන විදියටයි විරෝධතාව පැවැත්වෙන්නේ” කියලායි.

උද්ඝෝෂණයට සහභාගි වීම සඳහා ජනතාවට කොළඹට එන්නට පෙරම ආණ්ඩුවේ තැති ගැන්මේ තරම ප්‍රකට වී තිබිණි. හාලිඇළ බෝගහ මඩිත්තේදී උද්ඝෝෂකයන් පැමිණීමට තිබුණු බස් රථයකට අලුයම දීම ප්‍රහාරයක් එල්ල වුණේය. එය ශ්‍රී ලංකා මානාව හිමිකම් කේන්ද්‍රයද තහවුරු කර තිබුණේය. අංක තහඩු වසාගත් කැබ්රියකින් පැමිණි බේස් බෝල් පිති වැනි දෙයකින් බස් රථයට පහරදී ඇති බවත්, එම පහර දුන් අය කිසියම් නිල ඇඳුමකට සමාන ඇඳුමක් ඇඳ සිටි බවත් ප්‍රකාශ විය.

ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රය ද ප්‍රකාශයක් කරමින් පැවැසුවේ සාමකාමී උද්ඝෝෂණ පැවැත්වීම පුරවැසියන්ගේ අයිතියක් බවත් එම අයිතියට ගරු කිරීම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජයක වගකීමක් බවත්ය.

රාජ්‍ය මාධ්‍ය බෙහෙවින් තැති ගෙන තිබුණු බවක් දක්වමින් රජයේ වැඩකටයුතු අතිශයෝක්තියෙන් වර්ණනා කරමින් පුවත් මෙහෙයුමක වැඩසටහන් යුද්ධයක නිරත වී සිටියේය. ඔවුන් කියන්නට උත්සාහ කළේම ඒකාබද්ධය තුළ බෙදීම් ඇති බවත් සහෝදරයන්ම කුලල් කා ගන්නා බවකි. එහෙත් මෙම උද්ඝෝෂණයේදී එම තර්ක බිඳ දැමීමට ලක්කරමින් මහින්ද, ගෝඨා මෙන්ම ශ්‍රීලනිප මෛත්‍රි පිලෙන් ඉවත්වූ 16 කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෝද එකට එක්වී සිටියහ. බැසිල් සහභාගි නොවුණේ ඔහු විදෙස් ගතව සිටි නිසා වුවත් මෙය භේද භින්නතා නිසා වූවක් බවට ඒත්තු ගන්වන්නට රාජ්‍ය මාධ්‍ය උත්සාහ කළේය.

වෙන කවරදාකවත් නැති ආකාරයෙන් උද්ඝෝෂණය ආවරණය සඳහා විශේෂ අවධානයක් රාජ්‍ය මාධ්‍ය යොමු කළ යුතු බවට ඉහළින් උපදෙස් ලැබී තිබිණි. ඒ අනුව උද්ඝෝෂණයේ සිදු වෙන අඩුපාඩුකම් හසුකරගන්නටත් ඒවා පුන පුනා ප්‍රචාරය කිරීමටත් උපදෙස් ලැබී තිබිණි. මෙයින්ම උද්ඝෝෂණය පිළිබඳව ආණ්ඩුවේ තැති ගැන්ම ප්‍රකට විය.

ඒකාබද්ධයේ නායකයන් සියලු දෙනාම උද්ඝෝෂණයට සහභාගි වන සියලු දෙනාටම කණ්ඩායම් නායකයන් හරහා පණිවිඩයක් යවමින් කියා තිබුණේ ජන ගංගාව අතරට එන බාහිර පුද්ගලයන් ගැන අවධානයෙන් සිටින ලෙසටය. කිසියම් වැරැද්දක් සිදු කරන්නේ නම්, එය යම් සැක සහිත බවක් ගනී නම් තමන් ළඟ ඇති ජංගම දුරකථනයෙන් රූපගත කරගෙන ඒ තොරතුරු කණ්ඩායම් නායකයන්ට ඉතා ඉක්මනින් දැනුම් දෙන ලෙසටය.

ඒ අනුව ජන ගංගාව තුළට ආණ්ඩුවේ බුද්ධි අංශ නිලධාරීන් ඇතුළු වුවද, වෙනත් කිසියම් අයකු ඇතුළු වුවද ඒ වෙනස දැනගත හැකි විය. ජන ගංගාව ගලද්දී ඊට බාහිරින් එකතු වන අයට කුඩා කණ්ඩායම් තුළ එම කණ්ඩායමේ නායකයන්ගෙන් ඉඩක් නොලැබුණේ ඒ නිසාය. එය කල්තියාම ඒකාබද්ධයේ නායකයන් සැලසුම් කර තිබුණු නිසාම ජන ගංගාවේ පිරිස් අතරින් කිසියම් හෝ වරදක් සිදු විනැයි වාර්තා කර ගන්නට නොහැකි විය. මෙය ආණ්ඩුවේ ඇතැම් මහමොළකාරයන්ට හිතට වද දෙන්නක් විය.

මීට පසුබිම්ගත හේතුව වූයේ ආණ්ඩුවේ මහ මොළකාරයන් සිතා සිටි දේවල්ය. “එන සෙනඟ අතරින් සමහරු අතට අහුවන දේවල්වලින් කඩ සාප්පුවලට ගහන්න පුළුවන්. රජයේ දේපළවලට හානි කරන්න පුළුවන්, අරලිය ගහ මන්දිරය වටලන්න පුළුවන්, ජනාධිපති නිල නිවෙස වටලලා කලබල කරන්න පුළුවන්. එතැනදී රාජ්‍ය විරෝධී කැරැල්ලක් වගේ මෙහෙයවන්න පුළුවන්. එහෙම කළොත් ඒ ටික හවස රූපවාහිනි මාධ්‍යයෙන් පෙන්වන්න අපට පුළුවන්. ඒකෙ අපකීර්තිය ඒකාබද්ධයට එල්ල කරන්න පුළුවන්.”

මේ ආකාරයට එක එක කතා කියමින් බලා සිටි ආණ්ඩුවේ මහමොළකාරයෝ බලාපොරොත්තු වූ කිසිදු ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියාවක් සිදු වුණේ නැත. ඉතාමත් සාමකාමී උද්ඝෝෂණයක් සිදු කරමින් උද්ඝෝෂකයෝ කොළඹට එක් රැස්වී රාත්‍රි වනතුරු රැඳී සිට ඒකාබද්ධයේ නායකයන් හා හඬ නඟා කීවේ.

“මේ පරගැති ආණ්ඩුව විසුරුවා දමලා අපට අලුත් ආණ්ඩුවක් දියව්” කියලාය. ලංකාවේ උද්ඝෝෂණයකදී එකම තැනකට වැඩිම පිරිසක් එක්රැස් කරවමින්, විලක්කු දල්වමින්, හඬ නඟමින් රැඳී සිටිමින් බලපෑම් කණ්ඩායමක් ලෙස උද්ඝෝෂණයක් රාත්‍රි වන තුරුම කෙරුණේ ප්‍රථම වතාවටය යන්න කාගේත් කතාබහට ලක්විය.

උද්ඝෝෂණයේ අරමුණ කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියා සිදුකොට එහි වැදගත්කම නැති කර ගන්නට නොව ආණ්ඩුවට කිව යුතු දේ කියා දැනවන්නට බව මහින්දගේ කතාවෙන් ප්‍රකට කළේය.
“වත්මන් ආණ්ඩුව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතීන් අහෝසි කරමින් රට ඒකාධිපතිත්වයක් කරා ගෙන යනවා. අධික බදු බර, ජීවන වියදම ඉහළ යෑම නිසා ජනතාව පීඩාවට පත්වෙලා. මේ පීඩනය දරාගන්න බැරිව ජනතාව අද පාරට බැහැලා. ඒ අතරේදී ආණ්ඩුව මැතිවරණ කල් දමමින් ජනතාවගෙන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතීන් අහෝසි කරමින් රට ඒකාධිපති ගමනකට ගෙන යනවා.

මහින්ද කිව යුත්ත හා මෙහි අරමුණ කෙටියෙන් කීවේ ජනතාවගේ දැඩි ප්‍රතිචාර මැදය. මහින්ද මෙහිදී විදෙස් මාධ්‍යයටද දැනෙන්න. ලෝකයටම ඇසෙන්න කියූ වැදගත් දෙයක් විය. එය මෙසේය.

“අවුරුදු 20කට පස්සෙ උතුරු පළාතට මැතිවරණයක් තිබ්බෙ මමයි, යුද්ධය ඉවර කරලා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය උදා කරපු හින්දා ජනාධිපතිත් අගමැතිත් උතුරට ගිහින් මට බනිනවා. අපි යුද්ධය ඉවර කරලා ජනතාවට නැවත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය දිනා දුන්නා. ඒ නිසා උතුරේ ඒ මිනිස්සු අද නිදහසේ හුස්ම ගන්නවා. මම මැතිවරණ පැවැත්වූවා. ඒත් ආණ්ඩුව මැතිවරණ කල් දානවා.”

මෙහි ඇති වැදගත් කරුණ නම් තරුණ බලවේග රැසක එකමුතුවෙන් තාක්ෂණයද උපයෝගී කරගෙන ජාත්‍යන්තර අත්දැකීම්වලද ආදර්ශ ලබා ගනිමින් කළ අලුත් විදිහේ උද්ඝෝෂණයක් වීමය. ඉතා සුළු සුළු අඩුපාඩුකම් පෙන්වමින් ආණ්ඩුව බෙරිහන් දෙමින් මෙහි සාර්ථකත්වය යටපත් කරමින්, මොට කරමින් මඩ ප්‍රචාර ගෙන යන්නෙ ඒ නිසා යැයි ඒකාබද්ධයේ ප්‍රමුඛයන්ගේ අදහසය.

ජනතාවගේ දුක්ඛ දෝමනස්සයන් වීදි සටන් තුළට ගොනු කිරීම ලෝක ප්‍රවණතාවකි. එහි යහපත් ප්‍රතිඵල ලැබී ආණ්ඩු ඇද වැටුණු අවස්ථා ඕනෑ තරම්ය. මේ උද්ඝෝෂණයද එවන් ආණ්ඩු පෙරළියක එක් තියුණු අවස්ථාවකැයි ඒකාබද්ධයේ නායකයන් කියන්නේ ඒ නිසාය. ඒ නිසා ආණ්ඩුව සැහැල්ලුවෙන් හුස්ම ගෙන මේ හඬ නැඟීම නොතකා හරින්නේ නම් එය ආණ්ඩුවේ අවසානයක ආරම්භය බවට නැඟෙන මතවාද ප්‍රබලය. එබැවින් මේ ගත වන්නේ ඉතාමත් තීරණාත්මක කඩඉමක්ය.