by Prof Sunil J. Wimalawansa

Eliminating corruption, re-establishing judicial independence, curtailing wastage and unnecessary imports, and embracing technology are key priorities for the new National People’s Power (NPP) government in Sri Lanka. Now is the time for the NPP leadership to deliver on their promises, ensuring that appointments to government positions, such as chairmanships, are made based on merit rather than favors. Furthermore, public corporations and departments are overstaffed and top-heavy. Instead of mindlessly filling these positions, it is in the country’s best interest for the President to carefully assess and eliminate unnecessary roles first.

Prioritizing actions:

The NPP must gain the public’s confidence through decisive actions, such as eliminating the corruption that the people demand. This assertive approach will help the NPP secure a significantly larger majority in the next Parliament, surpassing the minimum 108 seats required. A stronger mandate would enable the NPP to implement an effective economic development plan to lift the country from bankruptcy without resorting to additional loans or raising taxes, thereby restoring public confidence.

Addressing the structural problems within the government and eliminating wasteful and duplicate programs created by previous presidents, governors, and mayors as favors to cronies would make systems more efficient and increase public trust. This, in turn, would make it easier for the NPP to navigate the difficult decisions it must make in the coming days. The government should not function as a job creation factory; instead, the private sector should be encouraged to generate employment opportunities for the public.

These actions, both directly and indirectly, will boost the business community’s and investors’ confidence, increasing opportunities, employment, and productivity. Prioritizing the reduction of burdensome regulations and taxes would further stimulate private sector growth and, consequently, the economy. The government should emphasize and facilitate local production and growth over importation while also expanding technologies and making fertilizers more readily available to the agricultural sector to jump-start output.

What needs to be done in the short term?

In parallel, enacting anti-corruption laws and re-establishing the independent committees eliminated by the past two regimes is essential to maintaining law and order and eradicating corruption. It is crucial to ensure that the executive and legislative branches do not interfere with the judiciary, as this is critical to preserving the country’s integrity and curb corruption, particularly by the privileged. Expert examiners appointed to investigate corruption and other irregularities in committees and commissions must be able to operate without interference.

Regarding candidate nominations for elections, it is vital to uphold the democratic process by ensuring that party leaders and headquarters are not involved in selecting regional representatives or nominees. This responsibility should lie with local residents to eliminate the practice of nominating corrupt individuals as candidates through favoritism. Candidates must be chosen from those who live locally, have pledged to prioritize the nation’s interests, oppose the sale of national assets and federalism, and commit to eliminating all forms of discrimination.

Medium-term actions:

These actions will make systems more efficient in the medium to longer term, boosting business opportunities and productivity. Reducing regulatory burdens and taxes will facilitate this progress. Another critical step is prioritizing local production and properly distributing products at affordable costs over importation. These measures will increase agricultural outputs and ensure the safe storage and distribution of goods.

Organic farming is not a viable option when the country is bankrupt, facing severe food shortages, and people are starving. Instead, ensuring safe storage through refrigerated transportation and storage facilities would significantly reduce wastage and preserve nutritional value. Alongside enhancing research and development, providing affordable, appropriate, and cost-effective fertilizers and pesticides in recommended amounts, based on guidance from the Department of Agriculture, would drastically improve agricultural output, food security, and sufficiency.

IMF Conditions are Not Favourable to Economic Growth

The two and a half years under the caretaker government, led by a self-serving and ineffective leader alongside a corrupt cabinet, have brought no tangible progress in restoring the economy or balancing the budget. Instead, these officials have enriched themselves at the expense of taxpayers. Many International Monetary Fund (IMF) conditions appear designed to prolong public suffering rather than address corruption, foster economic recovery, or promote sustainable growth. This approach has kept the country in a state of dependence, allowing foreign powers, notably the West, to exert control, including installing puppet governments.

Any successes during this period have resulted from the private sector’s internal efforts, independent of government policies. Meanwhile, the interim President has unthinkingly and willingly accepted the stringent conditions imposed by the IMF.

The last government signed much less than optimal agreements with the IMF; whether due to poor negotiating skills or ignorance and poor policies of the Central Bank and Finance Committee), they had had a detrimental impact. Despite the harmful effects of the IMF conditions on the country and its people, the unelected President and cabinet remain singularly focused on retaining power at any cost. Their only achievement was postponing payments, which merely increased interest and proved disastrous.

Contrary to claims, the IMF conditions do little to promote economic development in Sri Lanka, increase GDP, or ease loan repayments. While the IMF offers a platform for negotiating loan repayment structures with other entities, it also serves as an obstacle to implementing real growth and GDP expansion solutions.

The country must shift from a survival-focused, loan-dependent consumption economy to a productive one prioritizing local needs and value-added exports. Restructuring the IMF loan conditions, including securing a portion of loan forgiveness, will create the breathing space needed to transfer the debt to a more favorable country like Japan.

Modifications of the Process of Nominating Candidates for Elections:

Upholding the democratic process in nominating candidates for public elections is essential. Party leaders and headquarters should not participate in selecting or recommending regional representatives or nominees; this responsibility must rest with residents in the locality. This approach is critical to preventing the nomination of corrupt or unrepresentative candidates as favors from party leadership.

Candidates must be chosen from individuals who live locally, are committed to prioritizing the nation, opposing the sale of national assets, uphold sovereignty, and are dedicated to eliminating discrimination. Those with criminal convictions or liabilities should be prohibited from running for elected office or holding public positions. Any false declarations or violations must result in jail time and permanent disqualification from public office.

In addition, election expenditures must be capped, and all political contributions above a specified amount must be disclosed, along with the donor’s information. This information should be made publicly available on a government website. Furthermore, all nominees for elected positions must disclose and certify their assets under oath for public scrutiny. Alongside enforcing strict term limits (e.g., two or three terms), these measures will help ensure qualified individuals receive nominations and reduce the likelihood of corrupt individuals gaining elected positions.

Replacing the Constitution:

The current NPP leadership requires a strong people’s mandate in the upcoming general election to secure a substantial majority in Parliament. This majority will enable them to fulfill their campaign promises and implement the proposed agenda. More critically, they must secure enough parliamentary votes to replace the flawed Constitution with one that facilitates the separation of government branches and propels the country forward.

Given the unnecessary costs, the NPP should rely on obtaining a two-third parliamentary majority rather than a public referendum to replace the Constitution. However, the new Constitution must be devoid of loopholes, uphold law and order, ensure an independent judiciary free from external influence, and abolish the executive presidency. To achieve the required two-thirds majority, the NPP may need to form a coalition with patriotic parties, such as Vinivida Padanama, that are truly committed to fighting corruption and preserving the nation’s sovereignty, thus making this vision a reality.

Additionally, the Vinivida Padanama draft represents the most relevant and legally sound Constitution to date, one that preserves democratic values and upholds law and order. The author urges the NPP leadership, particularly President Dissanayake, to collaborate with Mr. Kodituwakku, a leading constitutional scholar, to refine and adapt it to suit the country’s best interests. Aside from personal pride, there is little reason to reinvent the wheel or revert to older versions when an excellent draft is available, which Mr. Kodituwakku is willing to share for the nation’s benefit.

Concluding Remarks

The government must avoid temporary fixes or superficial solutions and address the root causes of financial mismanagement. This requires eliminating harmful practices, reducing the size of the government by at least one-third, cutting expenses to the bare minimum, curtailing unnecessary foreign trips and public expenditures, and serving as a role model for responsible governance. Establishing robust oversight mechanisms is crucial to prevent the recurrence of such issues in the future.

By taking these decisive actions, the NPP leadership can expect to earn the public’s trust and confidence. This will empower the NPP to secure a significantly larger majority in the next Parliament, exceeding the minimum threshold needed. With this majority, the NPP could implement an effective economic development plan, allowing the country to emerge from bankruptcy without relying on further loans or tax increases, thus restoring confidence in the government and its leadership.

Vichara

Produced below is an extract of the Official Results of the Presidential Election 2024

In the raw statistics of the island-wide results of the votes cast at the last Presidential election it is noted that the NPP polled only 42% of the votes and the opposition together polled 50 percent of the votes with a million votes more than the NPP. On this basis the opposition argues that they can muster a majority in the next Parliament. The picture changes drastically when the statistics are desegregated. The NPP has won with a 40% majority and over in 13 Districts where the total number of members to be returned is 173. In the 8 Districts where the NPP polled less than 40% are due to return only 53 members. Here again other than in Jaffna and Batticaloa the NPP is likely to return at least one member each and 2 from Ratnapura making a pessimistic total of 7 members. The triumph at the Presidential elections will motivate elector who did not cast their votes to increase the NPP performance. NPP needs to return only 85% of the 173 members and the seven out of 53 to make an absolute majority in the next Parliament (147+7=154). They need to win only 62% of the173 to secure a simple majority (62% of 173=107 +7=114).

This cursory projection is made on the premise that the electors who voted 40 % and over at the last election will not change their minds. It is unlikely that those who deliberately wrenched themselves out of old loyalties will go back again. They will be eager to ensure the systems change they wanted.

Vichara

By Engr. Kanthar Balanathan DipEE (UK), GradCert (RelEng-Monash), DipBus&Adm (Finance-Massey), C.Eng., MIEE, Former Director of Power Engineering Solutions Pty Ltd, Consulting Electrical Engineers Associate of the Australian Institute of Physics Leading Engineer of the World 2006, UK Authority Award

Mother Lanka is blessed with a true honest young dynamic son, Comrade AKD to govern Sri Lanka free of nepotism, bribery, corruption, profligate expenditure, improper car and house allocation and excessive allowances and liquor bar licenses to politicians. The country will be cleansed maybe, in another six months, afterwards, the country will be cleansed and fit to rise on an economic platform. The corrupt politicians will leave politics, retire or migrate overseas provided they are not found guilty of crimes and undergo a jail sentence. The current President is a Graduate in Physics which envelops all sciences and determines his superior capability.

The 2015 BOND scam is a serious economic offence which resulted in a disaster which should be dealt with by the government.

Implementation, of reinstating the Provincial Councils immediately will impact on Sri Lankan budget and increase country expenditure, should be deferred until the country returns to a normal sound economic platform, with normalizing the inflation fit as decided by the CB. Reinstating the Provincial Councils will not stabilize and control the expenditure stream, but will be a heavy liability to the country’s economy. Nine PCs are a luxury to a small country. Dr Nandalal Weerasinghe is a specialist in economic and financial subjects and practices who can guide the government.

It is unbelievable to note the unearthing of the number of cars and housing allocated to the politicians and the allowances paid to these culprits. Air Lanka’s mismanagement and corruption, a serious affairs which should be dealt with by the government.

Now the people will know what type of politicians Sri Lanka had in the 21^st century and how these politicians have brought the country to a standstill in 2022. The prime reason is that these politicians were not patriotic and did not have any obligation to the people whom they served.

Sorry to say this: As far as Tamils are concerned they are not patriotic to Sri Lanka and do not love Sri Lanka, however only interested in POWER and WEALTH. Could the Tamils prove that the country will survive economic downfall if PCs are reinstated, immediately, and how? Will the economy boost? Prove with acceptable sound arguments with political, and economic facts and figures and financial solutions. (Minding that 49 % of the Tamils live outside the North and East). The shortfall in our society is that we don’t carry out a reasoning process**” before deciding on a project. This is the main difference between us and the Western world. In the 80s the economic and political disorder required a solution to avert a critical situation of political collapse, which necessitated the PC solution and the economy was conventional, and nepotism, bribery & corruption were minimal. The impulsive economic collapse began after the year 2000.

Political project implementations should be prioritised based on the economic condition only, not to please some jokers to enjoy power and wealth.

**I am proud to state that the English (British) and the European ethos are the best forms of culture in the world.

Bribery and Corruption: embraced exercises and run-throughs by humans based on their culture and customary practices from childhood.

Corruption is a basic oddity of third world underdeveloped and uncivilised humans which clinched in their mind with their culture, and the corruption transforms into various dimensions as they mature. English ethos is the best form of culture in the world along with the related European race civilisation. The reason for this presumption is the reasoning for every action by the said party. In the English and European cultures, the parents teach their children to act on the reasoning process before they take due action. Therefore, from childhood, children practice thinking of a reasoning process before they decide to act. Even before they want to enjoy a piece of cake or food the children reason out whether the item is good for them. This culture has been inflicted into the minds of the English/European minds from childhood. Not in the minds of the third world.

As per Newton’s theory: For every action, there is an equal and opposite reaction. This has to be analysed and practised. However, for humans, the action could lead to a reaction in various dimensions. This needs to be understood and digested.

Note

Tamils have fallen behind humanistic, political and social science and in the North and East, they live like that in the jungle. We are not cohesive and interconnected with each other. Tamils must open their mind and accept the majority as their brothers as the majority of people have been living in SL since 5BC. They have accepted and allowed 49% of the Tamils to live and work in the area other than the N&E. The majority of people are magnanimous.

The PC implementation should be deferred until the economy returns to normal and CB gives a clearance. Tamils must attempt to execute and govern the Local government Councils efficiently. India should be quite careful of what they demand and avoid interfering with Sri Lanka’s political affairs.

India is the worst country like Nigeria on Nepotism, bribery and corruption.

Fazal Masood Malik and Farhan Khokhar, Canada

In modern warfare, few events expose their ethical complexities as dramatically as the recent Israeli operation against Hezbollah, where explosives were concealed in ordinary pagers, leading to numerous casualties (Israel planted explosives in Hezbollah’s Taiwan-made pagers, say sources, September 20, www.reuters.com). The fusion of cutting-edge technology and conflict has blurred the line between the battlefield and civilian life, demanding urgent moral scrutiny.  Currently, these attacks are initiated through programmed triggers; however, in the not-so-distant future, the algorithm itself will be responsible for identifying and initiating attacks. As artificial intelligence (AI) takes a seat at the table of warfare, the Israeli pager incident reminds us of the pressing need to recalibrate our ethical compass.

Throughout history, civilian casualties have been presented under the euphemism of collateral damage” (Crawford, Neta C., Accountability for Killing: Moral Responsibility for Collateral Damage in America’s Post-9/11 Wars, www.academic.oup.com). This rhetorical sleight of hand has dulled our sensitivity to the devastating loss of innocent lives. Yet, with precision-guided weapons becoming commonplace and AI promising to remove human interface in combat, we now find ourselves in a moral predicament. Precision may increase, but so too does the ethical ambiguity.

Before the nuclear age, the Just War Theory” offered a moral framework that emphasized distinguishing combatants from civilians (Nathanson, Stephen, Terrorism and the Ethics of War, Cambridge University Press, 2010, www.cambridge.org). However, the advent of modern warfare, beginning with the bombings of Hiroshima and Nagasaki, has shown how technological advancements erode these boundaries. The Israeli pager operation is but one example of how civilian and military targets can be obscured, leaving us to grapple with the question of when acceptable risk morphs into indiscriminate harm. This is no longer an academic exercise—it is a matter of life and death.

Religious teachings have long offered moral guidance in times of conflict. The Holy Quran cautions, And create not disorder in the earth after it has been set in order…” (Surah Al-A’raf Ch.7: V.57) reflecting Islam’s commitment to humane warfare. Similarly, Judaism, Christianity, and Buddhism advocate for restraint and compassion in conflict (Deuteronomy 20:19; Matthew 5:44; Contemporary Buddhism 22 (1–2): 73–87”)

These ethical principles offer a beacon for navigating the stormy seas of modern warfare, where the line between combatant and civilian is increasingly blurred.

In today’s world, we witness numerous armed conflicts where civilian casualties, environmental destruction, and disregard for sacred sites have become tragically commonplace. In stark contrast, we can look back to a pivotal moment in Islamic history for guidance on ethical conduct during times of war. Shortly after the passing of the Holy Prophet Muhammad^sa, Islam faced a critical juncture. Hazrat Abu Bakr^ra, newly elected as the first Khalifa, was confronted with an advancing army of apostates threatening to crush the Muslims. He upheld and emphasised the moral principles of warfare established by the Prophet^sa. As the Muslim army prepared to depart Medina, Hazrat Abu Bakr^ra, advising them not to harm any places of worship or the scholars of faith, issued a profound set of instructions: Do not kill women or children or an aged, infirm person. Do not cut down fruit-bearing trees. Do not destroy an inhabited place. Do not slaughter sheep or camels except for food. Do not burn bees and do not scatter them.” (Muwatta Imam Malik, Kitab al-Jihad, Book 10, Hadith 10)

As we advance into the era of AI-driven combat, the ethical stakes become even higher. The integration of AI introduces new dilemmas surrounding accountability.  If an algorithm miscalculates and causes civilian casualties, who is responsible? The programmers? The commanders? The machine itself? These questions reflect an urgent need to establish ethical guidelines that minimize harm to innocents. (Editorial: Ethical challenges in AI-enhanced military operations, www.frontiersin.org)

Addressing these dilemmas requires more than individual morality; it demands systemic reform. Military organisations must prioritize the protection of civilians at all levels of decision-making. (Crawford, Neta C., Accountability for Killing: Moral Responsibility for Collateral Damage in America’s Post-9/11 Wars, www.academic.oup.com). This includes investing in non-lethal technologies and focusing on conflict resolution strategies. The aim must be to steer the world towards peace rather than further destruction.

The stakes are nothing short of monumental. Civilian casualties do not merely cost lives; they also sow resentment, weaken public support, and prolong conflicts. The Holy Quran’s wisdom, And if they incline to peace, then incline thou also to it…” (Surah Al-Anfal Ch.8: V.62), transcends religious boundaries, offering a strategic insight that restraint is often the most effective course of action.

So, how do we proceed in a world increasingly driven by greed and aggression? First, global militaries must develop rigorous ethical frameworks for emerging technologies, drawing from both secular and religious traditions. Second, decision-making processes need an overhaul to prioritize civilian protection (Roblyer, D. A. (2005),Peace and Conflict: Journal of Peace Psychology, www.doi.org) As Israel’s recent operations demonstrate, decisions are often made behind closed doors, leaving casualties uncounted and accountability elusive (Israeli undercover forces disguised as women and medics kill three Palestinians in West Bank hospital, www.pbs.org).

Finally, there must be greater transparency about military actions and their consequences. Governments must foster trust with their citizens by providing clear and accurate information about operations. The details are often obscured to prevent public outcry, an approach that erodes trust and undermines democratic accountability (Roblyer, D. A. (2005). Peace and Conflict: Journal of Peace Psychology, www.doi.org).

Technological advancements should prompt us to devote more resources to developing non-lethal alternatives and improving diplomacy. Navigating this ethical minefield won’t be easy, war is chaotic, and split-second decisions can have devastating consequences. Yet, if we fail to confront these moral challenges, we risk stumbling into a future where warfare becomes increasingly lethal and indiscriminate.

The words of the Prophet Muhammad^sa, The best of people are those who bring the most benefit to the rest of mankind” (Ibn Abi ad-Dunya, Qada’ al-hawa’ij, Hadith 36), serve as a guiding light. In the age of AI, as we create ever more efficient methods of warfare, accountability of action is further eroded.

While technology may revolutionise the battlefield, some truths are immutable. Innocent lives matter. The use of excessive force without responsibility is counterproductive. And lasting peace can only be achieved through justice, not military dominance. As we navigate the ethical terrain of 21^st-century warfare, these principles must remain our guide. The task before us is clearly to harness technological innovation while holding fast to our ethical convictions. Anything less risks leading us into a grim future where collateral damage becomes the accepted norm.

Courtesy The Daily Mirror

President Dissanayake was careful not to rock the boat when appointing new Ministry Secretaries, notably retaining the Finance Secretary—a positive sign of his balanced and pragmatic approach. However, he has also appointed two honorary advisors, emphasising his commitment to public service and expert counsel over political gain.

Duminda Hulangamuwa of the Ceylon Chamber of Commerce, (right) and Prof. Anil Fernando of the Sri Jayawardenapura University were appointed as Senior Advisors for Economic Affairs and Finance by President  Dissanayake (File Photo)

In today’s complex world, high-ranking politicians require knowledgeable advisors for effective decision-making on key issues. These advisors help navigate the intricacies of governance, offering insights and strategies that enhance decision-making. They provide expertise on matters ranging from economic policy to international relations, all while maintaining a long-term vision for the country’s development.

 The President might gain some favorable attention ahead of his upcoming elections, but without a formal commitment, honorary advisors may not feel the pressure to deliver results or respond effectively to the needs of those they are supposed to guide. This lack of accountability can create situations where critical decisions are made based on incomplete or inadequate information, ultimately impacting the effectiveness of policies and initiatives.

In matters of economy and commerce, it is essential that these advisors are not merely academics or representatives from commercial institutions; they must also possess a deep understanding of political dynamics and practical governance experience.

 The complexity of economic and commercial issues necessitates advisors who can combine theoretical knowledge with real-world insights to navigate the multifaceted challenges faced by high-ranking officials. Offering competitive compensation to attract the right individuals is a worthy investment. Having erudite advisors with a profound grasp of politics ensures that the counsel provided is grounded not only in sound economic principles but also in an awareness of the political implications and potential consequences of various decisions. Advisors who can effectively integrate economic knowledge with political acumen are better equipped to provide strategic guidance that aligns with the broader goals of governance.

This lesson is particularly poignant when reflecting on the fate of former President Gotabaya Rajapaksa, who relied on a group of advisors now labeled as the Viyath Maga-Flawed Strategists.” Their lack of comprehensive understanding of the political landscape and failure to offer sound counsel significantly contributed to his premature exit from power.

By ensuring that his advisors are well-rounded, experienced, and adequately compensated, President Dissanayake can enhance the effectiveness of his administration and better serve the interests of the nation. The recent hold imposed by the election commission on the enhanced fertiliser subsidy, which was promised to farmers, serves as a stark reminder of the critical importance of having seasoned advisors in government. Ideally, a knowledgeable advisor would have counseled President Dissanayake to issue the necessary Gazette notification before the dissolution of Parliament, ensuring that the subsidy could be implemented smoothly without interruption.

Oversight 

This oversight has left many poor farmers in a difficult predicament. With the rising costs of fertilisers and agricultural inputs, farmers were relying on the promised subsidy to ease their financial burdens and sustain their livelihoods. However, the delay in honoring this commitment, along with the embarrassment of not adhering to election commission restrictions, has created a difficult situation. This setback not only hampers their ability to procure essential supplies for the current planting season but also jeopardises the overall productivity of the agricultural sector, which is crucial for both the economy and food security.

This situation highlights the importance of surrounding oneself with advisors who understand the nuances of both policy and political timelines. By prioritising experienced counsel, President Dissanayake can avoid such lapses in the future and better support the agricultural community, ultimately ensuring that farmers receive the assistance they need in a timely manner.

Some flexibility by the Election Commission is also anticipated on such sensitive issues.

Another crucial area where the Executive President needs good advisors is foreign policy and international relations. In an increasingly interconnected world, the ability to navigate complex global dynamics is essential for any leader. Experienced advisors in this field can provide valuable insights into geopolitical trends, international law, and diplomatic strategies, helping to shape a foreign policy that promotes national interests while fostering positive relationships with other countries.

Effective foreign policy is not only about responding to current events but also about anticipating future challenges and opportunities. Advisors who are well-versed in international relations can help the President identify emerging threats, such as security risks, trade disputes, or humanitarian crises, and develop proactive strategies to address them. They can also assist in negotiating treaties, trade agreements, and partnerships that enhance the country’s standing on the global stage. Moreover, a strong advisory team can facilitate effective communication with international stakeholders. Building and maintaining relationships with foreign governments, NGOs, and multilateral organisations require nuanced understanding and skillful diplomacy. Advisors with experience in these areas can guide the President in crafting messages that resonate with diverse audiences and promote cooperation.

Next, the health and education sectors are critical areas where the Executive President must prioritise having good advisors, particularly regarding private educational institutions and medicinal drugs in healthcare. Both areas significantly impact national development and the well-being of citizens, making it essential to have knowledgeable counsel to navigate their complexities.

In the education sector, private educational institutions play an increasingly important role in providing quality education and filling gaps in the public system. Advisors with expertise in private education can offer valuable insights into best practices, regulatory frameworks, and strategies for enhancing educational quality. They can help the President develop policies that promote collaboration between public and private institutions, ensuring that all students, regardless of their background, have access to high-quality educational opportunities.

Knowledgeable advisors 

In the health sector, having knowledgeable advisors focused on medicinal drugs is crucial. The pharmaceutical industry significantly impacts public health, and effective management of this sector can improve healthcare outcomes. Advisors with expertise in pharmacology, healthcare policy, and drug regulation can guide the President in ensuring that citizens have access to safe, effective, and affordable medications. These advisors can also help address critical issues such as drug pricing, availability, and the regulation of pharmaceutical companies. By developing policies that promote transparency and competition within the pharmaceutical market, the President can ensure that essential medications are accessible to all, particularly vulnerable populations who may struggle to afford them. 

In summary, having competent advisors is vital for the Executive President. Their expertise can guide the development of policies that enhance the nation’s prosperity and the well-being of its citizens. By prioritising these areas, the President can take decisions essential for sustainable development. 

Honorary Titles or Real Expertise?

Providing generous financial perks to the right” individuals is clearly a brilliant investment, especially when compared to the alternative of relying on free or honorary, half-baked professionals who might just wing it. After all, who wouldn’t want to gamble the future of critical policies on those who are merely in it for the accolades or the title? It’s far more prudent to seek out those who truly know their stuff and are motivated by more than just a pat on the back. 

Real professionals have been appointed to media institutions, reflecting a clear commitment to competence and progress. Why settle for second-rate advisors when you can invest in expertise that will truly drive innovation and forward-thinking solutions?

Courtesy The Daily Mirror

Colombo, October 7 (Daily Mirror) – After a decrease in tourist arrivals and an excess supply of eggs resulted in a reduction in market prices, the All Island Poultry Farmers’ Association has called for a stabilization of poultry feed prices. 

Due to the excess supply of eggs, the market price has reduced to below the cost of production. Therefore we have asked for a stabilization of prices of poultry feed, or we may risk poultry owners no longer supplying eggs,” President of the Association Ajith Gunasekera said. 

A reduction in tourists arrivals and the reduced demand from consumers had resulted in the prices of eggs falling, leading to excess supply in the market, Gunasekera said.

වෛද්‍ය කේ.එම්. වසන්ත බණ්ඩාර මහ ලේකම් දේශහිතෛෂි ජාතික ව්‍යාපාරය

පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේ  දී ප්‍රධාන අපේක්ෂකයන් විසින් ඉදිරිපත් කළ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශ සියල්ලම සියලු පෝෂක අඩංගු එහෙත් නමක් දැමිය නොහැකි පානය කළ නොහැකි ‘සුප්’ එකක් බව දේශ හිතෛෂී ජාතික ව්‍යාපාරයේ මහ ලේකම් වෛද්‍ය වසන්ත බණ්ඩාර මහතා පවසයි.

ජාතික පුවත්පතකට ලිපියක් සපයමින් ඒ මහතා පෙන්වා දී ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය සහ සමාජය මේ මොහොතේ මුහුණ දෙන අභියෝග ජය ගැනීම සඳහා නිශ්චිත උපාය මාර්ගික ප්‍රවේශයක් ඒවා තුළ හඳුනාගත නොහැකි බවය.

රට මුහුණ දෙන සැබෑ අභියෝගය මෙම ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශ මගින් නොසලකා හැර හෝ සැඟවීමක් කර ඇති බවත්, යම් පාර්ශව සතුටු කිරීම සඳහා විශේෂයෙන්ම බෙදුම්වාදී, ජාතිවාදී සහ ආගම්වාදී බලවේගවල ඉල්ලීම් වලට සහ ශ‍්‍රී ලංකාවට හතුරු ජාත්‍යන්තර බලවේගවල බලපෑම් වලට සංවේදී වන බව පෙන්වීම සඳහා යම් නිශ්චිත ප‍්‍රතිපත්තිමය යෝජනා ප‍්‍රමාණයක් ඒවා තුළ අඩංගු වන බවත් ඒ මහතා එම ලිපියෙන පෙන්වා දී තිබේ.

අදාළ ලිපිය පහළින්… 

මැතිවරණ වේදිකාවේ ප‍්‍රතිපත්තිමය බෙදීම කුමක් විය යුතුද?

පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී ප‍්‍රධාන අපේක්ෂකයින් විසින් ඉදිරිපත් කළ ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශ සියල්ලම ඉතා සරලව විග‍්‍රහ කළ හැක්කේ සියලූ පෝෂක අඩංගු එහෙත් නමක් දැමිය නොහැකි සහ පානය කළ නොහැකි ‘සුප් එකක්’ ලෙසය. ඒවා  ඕනෑම රටකට වලංගු බොහෝ සංකල්පීය යෝජනා සහ අදහස් මෙන්ම ආකර්ෂණීය අරමුණු වලින් සමන්විත විය. නමුත් ශ‍්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය සහ සමාජය මේ නිශ්චිත කාලවකවානුවේදී මුහුණ දෙන අභියෝග ජය ගැනීම සඳහා නිශ්චිත සහ සංයුක්ත උපාය මාර්ගික ප‍්‍රවේශයක් ඒවා තුළ හඳුනාගත නොහැක. ඒ වෙනුවට ආංශික ප‍්‍රතිපත්ති හෙවත් අධ්‍යාපන සෞඛ්‍ය ආදී වශයෙන් විවිධ ක්ෂේත‍්‍රවලට අදාළව සුන්දර අරමුණු රාශියක් ඉදිරිපත් කර තිබුණි. එහෙත් එම අරමුණු සාක්ෂාත් කරගත හැකි නිශ්චිත උපාය මාර්ගික ප‍්‍රවේශයක් එම අරමුණුවලට අදාළව ඉදිරිපත් කර තිබුණේ ඉතාම අල්ප වශයෙනි. 

කෙසේ වෙතත් යම් පාර්ශව සතුටු කිරීම සඳහා විශේෂයෙන්ම බෙදුම්වාදී, ජාතිවාදී සහ ආගම්වාදී බලවේගවල ඉල්ලීම් වලට සහ ශ‍්‍රී ලංකාවට හතුරු ජාත්‍යන්තර බලවේගවල බලපෑම් වලට සංවේදී වන බව පෙන්වීම සඳහා යම් නිශ්චිත ප‍්‍රතිපත්තිමය යෝජනා ප‍්‍රමාණයක් ඒවා තුළ අඩංගු විය. එසේ සඟවා ඉදිරිපත් කරන ප‍්‍රතිපත්තිමය ප‍්‍රවේශයන් අතර 13 වැනි සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම බලාත්මක කිරීම ආරක්ෂක හමුදා පිරිස් බලය අඩු කිරීම සහ ආරක්ෂක හමුදාවලට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කිරීම සඳහා පිහිටුවනු ලබන සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම තවදුරටත් බලවත් කිරීම, මෙන්ම මහජන විරෝධය නිසා අකුළාගත් 2015 යහපාලන ආණ්ඩුවේ ඊනියා ‘‘ඔරුමිත්තනාඩු’’ ව්‍යවස්ථා ව්‍යාපෘතියට නැවත පණ දීම ආදී බරපතල විවාදාත්මක කරුණු දක්නට ලැබුණි.

මැතිවරණ ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශ යනු හුදු සුරංගනා කථා පමණක් බවට පොදු මහජන මතයක් පැවතිය ද එසේ ඉදිරිපත් කරන දීර්ඝ ලේඛන බහුතර ජනයා විසින් පරිශීලනය කරන්නේ නැත. බොහෝ විට මැතිවරණයකදී බෙදීම් ඇතිවන්නේ එම ප‍්‍රතිපත්තිවල අඩංගු විවාදාත්මක ප‍්‍රවේශයන් හුවා දැක්වීම මගිනි. නමුත් මෙවර ජනාධිපතිවරණයේදී ප‍්‍රධාන අපේක්ෂකයින් පස්දෙනා විසින් තමා ගොඩනගන පාලනයට අදාළව එක පාර්ශවීය යම් පින්තූරයක් මවා පෙන්වීමට උත්සාහ කළ ද බරපතළ ප‍්‍රතිපත්තිමය බෙදීම් ඇතිවන ලෙස අභියෝගාත්මකව තම ස්ථාවරයන් ඉදිරිපත් නොකළ බව ඉතා පැහැදිලිය. එසේම හොරු ඇල්ලීම හෝ දුෂණ වංචාවලට තිත තැබීම වැනි තමාගේ ප‍්‍රධාන ප‍්‍රතිපත්තිමය සටන් පාඨ ඉදිරිපත් කිරීමේදී පවා හොරකම හෙවත් දූෂණ වංචා ප‍්‍රචලිත කෙරෙන 1977 සිට නඩත්තු කරන ආර්ථික මොඩලය තුළ සිදුකෙරෙන ගැඹුරු වෙනස්කම් පිළිබඳව සංවාදයක් දිරිගැන්වීමට මැලිවන බවක් දක්නට ලැබුණි. 

නමුත් ජනාධිපතිවරණයේදී කුමන අපේක්ෂකයෙකු ජය ගත්ත ද පවතින ආර්ථික සහ සමාජ දේශපාලන අර්බුදය ජය ගැනීම මෙන්ම ගොඩනැගී ඇති මහජන අපේක්ෂා ඉටුකිරීම සඳහා බරපතල ප‍්‍රතිපත්තිමය හැරවුමක් අවශ්‍ය වේ. ඊට අමතරව වත්මන් ගෝලීය භූ දේශපාලන අභියෝගයන්ට මුහුණ දීම පහසු වන්නේ නැත. විශේෂයෙන්ම යුක්‍රේනය මුල් කරගත් රුසියාවට එරෙහිව දියත් වන යුද්ධය සහ නැගෙනහිර සහ දකුණු චීන මුහුද ආශ‍්‍රිතව චීනයට එරෙහිව සැලසුම් කරන යුද්ධය මෙන්ම BRICS රටවල ආර්ථික නැගීසිටීම තුළ ඇමරිකානු ඩොලරය මුහුණ දෙන අභියෝගය ආදී හේතු මත ශ‍්‍රී ලංකාව වටා ගමන් කරන ලෝකයේ ප‍්‍රධාන නාවික මාර්ගය ආශ‍්‍රත සාගර කළාපයට විශේෂිත යුධමය වටිනාකමක් හිමිවේ. ඒ තුළ ශ‍්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය සහ භූමිය තමාට උවමනා ආකාරයට පාලනය කිරීමේ බරපතළ භූ දේශපාලන උවමනාවකින් ක‍්‍රියා කරන බව ඉන්දියාව සහ ඇමරිකාව මේ වන විටත් ප‍්‍රදර්ශනය කරමින් ඇත. 

ඉන්දියාව භූ දේශපාලන අභිසාරිකාවක් ලෙස ක‍්‍රියා කරන බැවින් ඉන්දියාව සහ ඇමරිකාව අතර තරගකාරී වුවමනාවන් තිබෙන බව පෙනුනද අවසන් අරමුණට සාපේක්ෂව එම රටවල් විසින් ශ‍්‍රී ලංකාවට අදාළව ක‍්‍රියා කරන ආකාරය වෙනස් වන්නේ නැත. ඉන්දියාව එක් පැත්තකින් ආර්ථික වුවමනාවන් මුල් කරගෙන රුසියාව සහ චීනය සමඟ වෙළඳ ගනුදෙනු සිදුකරන අතර අනෙක් පැත්තෙන් ඇමරිකාව සමඟ අත්සන් කර ඇති යුද ගිවිසුම් හතරක් මගින් ඇතිකරගත් එකඟතාවයක් බිඳ දැමීමකින් තොරව ආරක්ෂා කරන බව රහසක් නොවේ. එසේම ආසියාවේ නේටෝ සංවිධානය ලෙස හැඳින්වෙන QUAD සංවිධානයේ රටවල් හතරට ඉන්දියාව ද අයත් වේ. එම යුද සන්ධානයට අයත් සෙසු රටවල් වන්නේ ඇමෙරිකාව, ජපානය සහ  ඕස්ට්‍රේලියාවය. 

ඉන්දියානු රෝ සංවිධානයේ භූ දේශපාලන උපාය මාර්ගික සැලසුම අනුව සිකීමය නමැති ස්වාධීන රාජ්‍යය ගිවිසුම් මගින් ඉන්දියාවේ 22 වැනි ප‍්‍රාන්තය බවට පත් කරගනු ලැබීය. එම භූ දේශපාලන උපාය මාර්ගික සැළසුමට අනුව අර්ධ යටත් විජිතයක් ලෙස ගිවිසුම් මගින් ශ‍්‍රී ලංකාව ඇඳා ගැනීමේදී ඉන්දියාවේ ප‍්‍රාන්තයක් ලෙස හිමිවන අංකය 29 බව ඉතා පැහැදිලිය. ඉන් පසුව ඉන්දියාවේ මැදිහත්වීම මත ඊළාම් රාජ්‍ය නිර්මාණය කිරීමෙන් පසුව එම කොටසට හිමිවන අංකය 30 බව රෝහණ විජේවීරයන් සඳහන් කරන්නේ 80 දශකයේ අග භාගයේදීය. නමුත් ඇමරිකාවට අවශ්‍ය වන්නේ මහා හමුදා කඳවුරක් පිහිටුවීම සඳහා ඉඩම් කැබැල්ලක් හෙවත් දූපතක් පමණි. දැනට ඉදිරිපත් කර ඇති SOFA ගිවිසුමේ ‘ඇමුණුව බී’ නැමැති ලේඛනයට එකඟතාවය පළකිරීම සිදුවුවහොත් ඊට පහසුකම් සැලසේ. 

පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී ඉන්දියාව සහ ඇමෙරිකාව එකම අරමුණ සඳහා වෙනස් ප‍්‍රවේශයන් දෙකක් ගනු ලබන්නේ එනම් ප‍්‍රතිවිරුද්ධ අපේක්ෂකයින් ප‍්‍රචලිත කිරීමට තීරණය කරනු ලබන්නේ ඉහත සඳහන් කළ අතරමැදි අභිලාෂයන්ගේ වෙනස්කම් නිසා බව අනාගතයේදී තේරුම් ගත හැකි වනු ඇත. නමුත් පෙර සඳහන් කළ ආකාරයට ජනාධිපති අපේක්ෂකයින් අතර ප‍්‍රතිපත්තිමය බෙදීම් සිදුවන්නේ මෙම මහා අභියෝගයට සාපේක්ෂව නොවේ. බොහෝවිට මහජනයා අතර එම බෙදීම සිදුවන්නේ අපේක්ෂකයින්ගේ පුද්ගල පෞරුෂය සමඟ බැඳී ඇති සාධක සහ ඔවුන් නියෝජනය කරන දේශපාලන පක්ෂය පිළිබඳව වන විශ්වාසය හෝ බැඳීම හෝ කැමැත්ත මතය. ඒ මගින් එක් පැත්තකින් රට මුහුණ දෙන සැබෑ අභියෝගය නොසලකා හරිමින් හෝ සැඟවීමක් සිදුවේ. එම තත්වවය ඉහත සඳහන් කළ ජාත්‍යන්තර අභියෝග හමුවේ ඉතා බරපතල රැවටීමක් බව ඉතා කෙටි කලකින් තරගවදින පාර්ශවලට මෙන්ම පොදු මහජනතාවටද අවබෝධ වනු ඇත. 

එම නිසා පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී තම ඡුන්දය භාවිතා කිරීමට පෙර ප‍්‍රතිවාදී අපේක්ෂකයින් අතර ප‍්‍රතිපත්තිමය බෙදීම කුමක්දැයි ගැඹුරින් විමසා බැලීමට ඡුන්දායකයන් පෙළඹවීම දේශපාලන බලවේගවල මූලික වගකීමක් බවට පත්වේ. ඊට හේතුව එම බෙදීම නොසළකා සිදුකරන වෙනස්කම් මගින් ශ‍්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය අවසන් කිරීම දක්වා වන ගමන ආරම්භවීමේ විභවය පැවතීමය. ඒ නිසා එම ප‍්‍රතිපත්තිමය බෙදීම ඇති කිරීම සඳහා මගපෙන්වීම ඉතා වැදගත් වේ. එම බෙදීමට අදාළව මූලික ප‍්‍රවේශයක් ලෙස නිර්ණායක 10ක් හඳුනාගත හැක. 

ඒ අතරින් පළමුවැන්න බෙදුම්වාදී මාර්ග සිතියමේ අවසන් සැතපුම් කණුවට පෙර සැතපුම් කණුව වන 13 වැනි සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම බලාත්මක කිරීම හෝ මීට පෙර ජනාධිපතිවරයන් 8 දෙනකුගේ ආදර්ශය අනුව එසේ නොකර සිටීමය.  13 වැනි සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන් බළාත්මක කිරීම යනුවෙන් අදහස් වන්නේ එම සංශෝධනයේ මූලික අරමුණ වූ පූර්ණ ෆෙඩරල් රාජ්‍යයක් බිහිවීම වැළැක්වීම සඳහා පනවා ඇති ව්‍යවස්ථාමය බාධක ඉවත් කිරිමය. ඒ සඳහා ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් අවශ්‍ය බවට සංවාදයක් ඇතත් තීරණාත්මක බාධා පරිපාලන වශයෙන් ඉවත් කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට බලතල ඇත. ජනාධිපති බලතල මගින් පූර්ණ ෆෙඩරල් රාජ්‍යයක් බිහිවීම වැළකී ඇති බවට අධිකරණය විසින් ලබා දී ඇති තීන්දුව වලංගු වන්නේ ජනාධිපතිවරයා බෙදුම්වාදී බලවේගවලට පක්ෂපාතීව ක‍්‍රියා නොකරන තත්ත්වයක් යටතේ පමණි. මීට පෙර ජනාධිපතිවරුන් 8 දෙනෙකුගේ පක්ෂපාතීත්වය කුමක් වුවත් මහජන විරෝධය නිසා ඔවුන්ට එම පාවාදීම සඳහා දේශපාලන ධෛර්යයක් තිබුණේ නැත. 

දෙවැනි බෙදීම පළමුවැන්නේම දිගුවකි. එය බෙදුම්වාදී න්‍යාය පත‍්‍රය සමඟ බැඳී ඇති අත්‍යවශ්‍ය පූර්ව කොන්දේසියකි. ඒ අනුව සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම පිහිටුවීමට අදාළ නීතිය සම්මත කිරීම මගින් ආරක්ෂක හමුදා දුර්වල කිරීම කිරීම සහ දුර්මුඛ කිරීම මෙන්ම රටතුළ සිටිමින් මැදිහත්වීමට ජාත්‍යන්තර පාර්ශව වලට ඉඩ සැලසීම පිළිබඳව ස්ථාවරය කුමක්ද යන බෙදීම රටේ ඉරණමට අදාල තීරණාත්මක සාධකයකි. 

තුන්වන බෙදීම ජාත්‍යන්තර භූ දේශපාලන න්‍යාය පත‍්‍රයට මුහුණ දෙන්නේ කෙසේද යන උපාය මාර්ගික ප‍්‍රතිපත්තිමය කරුණට අදාළ වේ. ඒ අනුව ඉන්දියාවේ විදේශ අමාත්‍යාංශය විසින් 2023 ජුලි 21 දින නිකුත් කළ නිවේදනය මගින් දැක්වෙන ආකාරයට හිටපු ජනාධිපති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා විසින් එක`ගවී ඇති පස්වැදැරුම් ආර්ථික ඒකාබද්ධකරණ උපාංග ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සහ එම එකඟතාවටම අනුව එට්කා ගිවිසුමට අදාළ සාකච්ඡුා නැවත ආරම්භ කිරීමට නව ජනාධිපතිවරයාට බල කෙරෙනු ඇත. එම ක‍්‍රියාවලියේ අවසන් ප‍්‍රතිඵලය සිකීමයට අත්වූ ඉරණම ශ‍්‍රී ලංකාවට අත්වීම බව ඉතා පැහැදිළිය. ඒ අනුව එම ක‍්‍රියාවලියට පහසුකම් සළකනවාද නැත්ද යන්න සහ ඊට මුහුණදීම සඳහා යොදාගන්නා උපායමාර්ගය කුමක්දැයි පැහැදිලිව ප‍්‍රකාශ කිරීම ඉතා තීරණාත්මක බෙදීමක් බවට පත්වේ. 

හතරවන බෙදීම ද භූ දේශපාලන ප‍්‍රති උපායමාර්ගික ප‍්‍රවේශයට අදාළ වේ. එනම් ඉන්දියාවේ අරමුණ ඇමරිකාව විසින් වෙනත් ආකාරයට ඉටු කර ගැනීම සඳහා ගනු ලබන උත්සාහයට මුහුණ දෙන්නේ කෙසේද යන්නයි. ඒ අනුව දැනට ක‍්‍රියාත්මක වන ACSA ගිවිසුමට සමගාමීව SOFA ගිවිසුමට අදාල කොන්දේසි 15ක් සහිත ඇමුණුම බී නැමැති ලේඛනයට එකඟ වනවාද නැද්ද යන්න පිළිබඳ මතය ප‍්‍රකාශ කිරීම බරපතල බෙදීමේ රේඛාවක් බවට පත්වේ. ඇමරිකානු තානාපතිනියගේ මුහුණ බලමින් සහ ඇමරිකාවේ NED සංවිධානයේ අරමුදල් මත ක‍්‍රියාත්මක වන චරිතවල බලපෑමට යටත්ව ක‍්‍රියාත්මක වන දේශපාලන බලවේග එම බෙදීම නොසලකා කටයුතු කිරීමට උත්සාහ කරනු ඇත. ඒ නිසාම එම අභියෝගය දේශපාලන වේදිකාවේ මතු කිරීම ඉතා වැදගත්වේ. 

එම ‘‘ඇමණුම බී’’ ලේඛනයට එකඟතාවය පළකරන ලිපිය ශ‍්‍රී ලංකාවේ විදේශ අමාත්‍යංශය විසින් නිකුත් කළ දිනට පසු දින සිට ඇමරිකානු හමුදාවට පූර්ව දැනුම් දීමකින් තොරව ශ‍්‍රී ලංකාවේ  ඕනෑම තොටුපළකින් රටට ඇතුල්වීමේ හැකියාව ලැබේ. එම හමුදා නිලධාරීන්ට සහ හමුදාවලට සේවා සපයන සමාගම් වල නිලධාරීන්ට නිල ඇඳුම් සහිතව හෝ එසේ නැතිව මෙන්ම ආයුධ සන්නද්ධව හෝ එසේ නැතිව රට තුළට ඇතුල්විය හැක ඔවුන්ට ගුවනින් මුහුදීන් හෝ ගොඩබිම හරහා රට තුළ  ඕනෑම තැනක සැරිසැරීමට සහ කඳවුරු බැඳීමට හැක ඊට අමතරව ඔවුන්ගේ ගමන්මලූ හෝ වාහන පරීක්ෂා කළ නොහැකි අතර ඔවුන් රටේ නීතිය උල්ලංඝනය කළහොත් ශ‍්‍රී ලංකාවේ නීතිය අනුව කටයුතු කළ නොහැකි අතර ඒ පිළිබඳව ඇමරිකානු තානාපතිට දැන්විය යුතුය.

NATO සංවිධානයේ රටවල් ඇතුළුව රටවල් 100ක් පමණ සෝපා ගිවිසුම් අත්සන් කර ඇති අතර රටවල් 80 ඇමරිකානු හමුදා කඳවුරු 750ක් පමණ පිහිටුවා ඇත. එහෙත් ඒ සෑම ගිවිසුමකටම අනුව ඇමරිකානු හමුදා නිශ්චිත කඳවුරකට සීමාකර ඇත. ඒ අනුව  ඕනෑම තැනක කදවුරු බැදීමට ඉඩ ලබාදෙන ඉඩම් කැබැල්ල හෙවත් ¥පත ¥පත ශ‍්‍රී ලංකා බවට පත්වේ. ඉහත සඳහන් කළ තුන්වන සහ හතරවන ප‍්‍රතිපත්තිමය බෙදීම් වලට අදාළ බලපෑම්වලට මුහුණ දිය හැකි එකම ආකාරය 1971 දී එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා මණ්ඩලය විසින් සම්මත කළ 2832 යෝජනාවට අදාළ ශ‍්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍යයේ වගකීම නීතිගත කිරීමය. එසේම ජාත්‍යන්තර ගිවිසුම් අත්සන් කිරීමේදී මහජන වගකීම සහතික කිරීම සහ අදාළ ක‍්‍රියාවලිය නියාමනය කිරීම සඳහා නීතිමය සහ ව්‍යවස්ථාවේ ප‍්‍රතිපාදන පැනවීම් මගින් පමණි. 

පස්වන බෙදීම 2015 – 2019 යහපාලන ආණ්ඩුව සහ 2022 – 2024 ඊනියා පශ්චාත් අරගල ආණ්ඩුව විසින් සිදු කළ බරපතළ ආර්ථික ඝාතක හැරවුම් නිවැරදි කිරීමය. එහිදී 2017 විදේශ විනමය පනත එසේම තිබියදී විදේශ විනිමය අර්බුදයට  දීර්ඝ කාලීනව මුහුණ දීමේ හැකියාවක් නැත. විනිමය ආදායම් විදේශවල රඳවා ගැනීම සහ කළු වෙළඳපළ ප‍්‍රචලිත කෙරෙන එම පනත අහෝසි කර ඊට පෙර පැවැති පනත් අවශ්‍ය නම් සංශෝධන සහිතව නැවත බලාත්මක කළ යුතුය. එසේම රටේ ආර්ථික සහ මූල්‍ය කළමනාකරණය ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ අනුකම්පාවට යටත් කෙරෙන ඊනියා ස්වාධීනත්වය නාමයෙන් සම්මත කළ 2023 මහා බැංකු පනත ද එසේමය. එම වැරදි නිවැරදි නොකර අර්බුදය ජයගත හැක්කේ ඉන්දු ජාලිකයකුට පමණි. ගරු ජනාධිපතිතුමා තමා එවැන්නෙකු නොවන බව පවසා ඇති බැවින් තවත් බොහෝ වැරදි ඇතත් ඔහුට මෙම බරපතල වැරදි නිවැරදි නොකර ඉදිරියට යාමට නොහැකි බව කෙටි කලකින් වැටහෙනු ඇත. 

හයවන බෙදීමද ආර්ථික අර්බුදය ජය ගැනීම සඳහා වන මූලික් පූර්ව කොනේදේසියකි. එනම් 1977 දී හඳුන්වා දුන් වෙළඳාම දිරිගැන්වීම නාමයෙන් ආනයන මත යැපෙන සහ දේශීය නිෂ්පාදන පද්ධතිය බිඳ වට්ටන අතර විදේශීය ණය මත යැපෙන පවතින පරාජීත ආර්ථික මොඩලය තීරණාත්මකව කණපිට හැරවීමකින් තොරව ආර්ථිකය ශක්තිමත් කළ නොහැකි බව පිළිගැනීමය. ඇත්ත වශයෙන්ම හොරකම ¥ෂණය ප‍්‍රචලිත කෙරෙන්නේද එම මොඩලය තුළය. එම නිසා එම  මෝඩලයේ ගැඹුරු වෙනස්කම් සිදු නොකර හොරකම නැති කිරීම ගැන කතා කිරීම තරම් විහිළුවක්  තිබිය හැකිද?. එම මොඩලය වෙනස් කිරීමේ මූලික කොන්දේසිය වන්නේ ආනයන අධර්මත් කෙරෙන සහ දේශීය නිෂ්පාදන පද්ධතිය ශක්තිමත් කෙරෙන අතර කර්මාන්තකරුවාගේ සහ ගොවියාගේ කේවල් කිරීමේ බලය ආරක්ෂා වන ආකාරයට නීතිමය සහ ව්‍යවස්ථාවේ ප‍්‍රතිපාදන පැනවීමය.

හත්වන බෙදීම උපාය මාර්ගික වශයෙන් වැදගත් රාජ්‍ය ආයතන විකුණා දැමීම මගින් රටේ ආර්ථිකය සහ රාජ්‍යය පරාධීනත්වයට නතු කිරීම වැළැක්වීමය. එය සිදු කළ හැක්කේ සිංගප්පූරු ආදර්ශය අනුව රාජ්‍ය වානිජ ආයතන කළමනාකරණය කිරීම සඳහා ඒකාබද්ධ සමාගමක් පිහිටුවීම සහ ප‍්‍රාග්ධන අවශ්‍යතා ඉටු කිරීම සඳහා ස්වෛරී අරමුදලක් පිහිටුවීම මගිනි. එම ප‍්‍රතිපත්තිය ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ න්‍යාය පත‍්‍රයට යටත් වෙනවාද නැද්ද යන බෙදීමට අදාල වේ. 

අට වන බෙදීම ලෙස සැලකිය හැක්කේ මේ වන විට අභියෝගයට ලක්වී ඇති ඓතිහාසික සුභසාධන රාජ්‍යයේ මූලධර්ම ආරක්ෂා කිරීමට අදාල ස්තීරසාර ප‍්‍රතිඥාවය. ඊට අදාළව ප‍්‍රධාන කරුණු තුනක් පිළිබඳව පැහැදිලි සහ නිශ්චිත ප‍්‍රතිඥාවක් ලබාදීම ඉතා වැදගත් වේ. ඒ අතරින් පළමුවෙන් නිදහස් අධ්‍යාපනය සහ නිදහස් සෞඛ්‍ය සේවය ප‍්‍රමාණුකූලව බිඳ වට්ටමෙන් වෙළඳපළ පුළුල් කිරීමේ ක‍්‍රියාවලිය වැළැක්වීමය. දෙවැන්න සුභසාධන දීමනා සහ ආර්ථික ඉඩ ප‍්‍රස්තා වර්ධනය කිරීමේ ක‍්‍රියාවලිය විධිමත්ව ඒකාබද්ධ කිරීමය. තුන්වැන්න සමාජයේ පහළ ස්ථර වලට ආර්ථික ඉඩ ප‍්‍රස්ථා අත්පත් කර ගැනීම සඳහා සාධාරණ පොලියට ප‍්‍රාග්ධනය ලබා ගැනීමට පහසුකම් සැලසීමය. ඒ සඳහා දැනට පවතින ක්‍ෂුද්‍ර මූල්‍ය වෙළඳපොළ තුළ සුළු නිෂ්පාදකයා මූල්‍ය වහලෙකු බවට පත් කිරීමේ ක‍්‍රියාවලිය පාලනය කිරීම සඳහා දැඩි නීතිමය ප‍්‍රතිපාදන පැනවිය යුතු අතර එම වගකීම ඉටු කිරීම සඳහා රාජ්‍ය ආයතන සහ ස්වෙච්ඡුා සංවිධාන මගින් පහසුකම්  සැලසිය යුතුය. එම කරුණු පිළිබඳ ප‍්‍රබල ස්ථාවරයක් ප‍්‍රකාශයට පත් කිරීම ප‍්‍රබල දේශපාලන බෙදීමකි.

නවවන බෙදීම වන්නේ සමාජය දුෂ්ඨිමය වශයෙන් සහ සංස්කෘතික වශයෙන් බිඳවැටීමමෙන්ව සංඝ සමාජය සහ පවුල යන ඓතිහාසික සමාජ සංස්ථාවන් බිඳවැට්ටුවීම සහ ඊට සමගාමීව සමාජය ප‍්‍රචණ්ඩකරණය කිරීම මගින් සමස්ත සමාජය බිඳවැට්ටවීම පිළිබඳ ස්ථාවරය ප‍්‍රකාශයට පත්කිරීම සහ එම තත්ත්වය තීරණාත්මකව වෙනස් කිරීම සඳහා ගනු ලබන පියවර නිශ්චිතව ඉදිරිපත් කිරීමය. ඒ අනුව ඊට අදාළව පනවනු ලබන නීතිමය ප‍්‍රතිපාදන ඇතුළු සමස්ත උපාය මාර්ගික මැදිහත්වීම කුමක්දැයි රටට පැහැදිලි කිරීම හෝ එසේ නොකිරීම ප‍්‍රබල දේශපාලන බෙදීමක් බවට පත්වේ. 

දසවන බෙදීම වන්නේ දේශපාලන නායකයින් සහ ඉහළ රාජ්‍ය නිලධාරීන් මහජනයාට වගවීම සහතික කිරීම මෙන්ම ජන වර්ගය භාෂාව ආගම හෝ කුලය මත වෙනස්කම් සිදු නොවන බව සහතික කිරීම සහ මැතිවරණ කොට්ඨාශයක් තුළ ඡුන්ද දායකයාට වග කියන මන්ත‍්‍රීවරුන් පත් කිරීම සහ විධායකය විසින් අත්තනෝමතික ලෙස බලය අවභාවිතා කිරීම වැළැක්වීම ආදී මූලික දේශපාලන ප‍්‍රතිසංස්කරණ සඳහා හඳුන්වා දෙන නීතිමය සහ ව්‍යවස්ථාමය ප‍්‍රතිපාදන මෙන්ම ආයතනමය ප‍්‍රතිසංස්කරණ පිළිබඳ නිශ්චිත සහ පැහැදිලි ක‍්‍රියාමාර්ග ප‍්‍රකාශයට පත් කිරීම හෝ එසේ නොකිරීමය. 

වෛද්‍ය කේ.එම්. වසන්ත බණ්ඩාර 
මහ ලේකම්
දේශහිතෛෂි ජාතික ව්‍යාපාරය

ජයන්ත වෙදසිංහ,

පොහොර සහනාධාරය ලෙස රු. 25,000ක මුදලක් ගොවීන්ගේ බැංකු ගිණුම් වලට බැරකළ ද එමගින්  දුෂිත පොහොර වෙළදුන්ට සහ  දූෂිත රාජ්‍ය නිලධාරීන් එය වාසියක් කරගන්නා බව පෙන්වා දෙමින් ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා වෙත ලිපියක් යොමුකර තිබේ.

අදාළ ලිපිය පහළින්… 

ගරු. අනුර කුමාර දිසානායක,
ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජයේ,
ජනාධිපති,
ජනාධිපති කාර්යාලය,
කොළඹ 1.

ගරු. ජනාධිපති තුමණි,

කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුවේ යුරියා පොහොර හොරු සහ කොමිස් මගඩි

මේ අවස්ථාවේ, රජයේ ප්‍රදානයක් සහ මැතිවරණ පොරොන්දුවක් හැටියට  වී ගොවින් හට ලබා දීමට  අනුමැතිය දුන් පොහොර සහනාධාරය සඳහා  රු. 25,000 ක  මුදල වී ගොවීන්ගේ බැංකු ගිණුම් වලට බැරකිරිම වුවත්, මේ මුදලෙන්  දුෂිත පොහොර වෙළදුන්ට සහ  දූෂිත රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට වාසියක් මිස, මේ මගින් රජයට හෝ ගොවියාට කිසිදු වාසියක් නොවන බව කණගාටුවකින්  වුවද, පැවසිය යුතු වේ.

පසුගිය 2022 අවුරුද්දේ මුල් කාර්තුවේ එවකට පැවති රජයට අප අවධානය කලේ යුරියා  N46% පොහොර මෙට්‍රික් ටොන් එකක් රුසියාවෙන් ගෙන්වීමට ඩොලර් 320.00 ක මිල හැකියාවක් තිබියදී,  පසුගිය සමයේ කෘෂිකර්ම  දෙපාර්තමේන්තුවේ සහ රජයේ පොහොර සමාගම්වල දූෂිත නිලධාරී  ත්‍රන්තය ක්‍රම වේද, දුෂිත වංචා, අධික ලෙස කොමිස් ගැනීම් නිසා එදා මිලදී ගත්තේ මෙට්‍රික් ටොන් එකක් ඩොලර් 650 කට වැනි අධික මිලකටය.

එක මෙට්‍රික් ටොන් එකකින් ඩොලර් 300කට අධික මුදලක් කොමිස් ලෙස ගසා කා ඇත.

එදා, සිට අද දක්වා අපේ රටේ පොහොර මිල අධික බැවින් එමගින් ගොවියාත් රටේ සමස්ත ජනතාවත් පැවති රජයනුත් විශාල ආර්ථික හා විශාල අර්බුදයකට මුහුණ පා ඇත.

ඉතා සුළු පිරිසක් අතර කොමිස් මුදල්  ගොස් රටේ සමස්තයටම එය බලපා ඇත.

එම කාලයේ පවා යුරියා  පොහොර කිලෝ 50 මිටියක් කොළඹ වාරය  දක්වා රැගෙන විත් දීමට වැය වන්නේ රු. 4,000.00 සිට උපරිමය රු. 5,500.00 මුදලක් පමණ වියදමක් පමණි.

එසේ තිබියදිත්, අපගේ දුෂිත පාලකයින් විසින් මේ රටට යුරියා මිලදී ගත්තේ මෙට්‍රික් ටොන් එකක් ඩොලර් 650.00 ක් වැනි අධික මිලකට වීම හේතුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ පොහොර මිලදී ගැනීම් ක්‍රියාවලිය අතිශයෙන් දුෂිත වී ඇත. අද දවසේත් , රුපියල් 4000/= ත් 5,000/= ත් අතර මිලකට කිලෝ පනහක පොහොර මිටියක් ගෙන්වා බෙදා හැරීමට  හැකියාවක් තිබියදීත්  යුරියා  සහ DAP පොහොර කිලෝ 50ක මිටියක් අද වෙළද පොලේ ඇත්තේ අධික කොමිස් සමග මිල රු. 9,500ක් පමණ වේ.

මේ අනුව එක හෙක්ටයාරකට පොහොර සහනාධාරය වන රු. 25,000/= මුදල අනුව රජයට වැය වෙන සම්පුර්ණ මුදල  රුපියල් බිලියන 20කට අධික වේ.එම මුදල ජනතාව අතට ලබා දුන්නද එම මුදලින් හරි අඩකටත් වඩා නැවත හොර දූෂිත කල්ලි අතට පත්වීම වැළැක්විය නොහැක.

මේ  මුදලෙන් හරි අඩකටත් වඩා පෝෂණය වන්නේ, දූෂිත රාජ්‍ය නිලධාරී තන්ත්‍රය සහ  හොර පොහොර මාෆියාව විශාල වී මෝල් හිමියන් මිස, ගොවියා සහ ජනතාවට මේ මගින් කිසිදු සහනයක්  නොවේ.

එම නිසා, මේ කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුවේ සහ  එයට අනුබද්ධ රාජ්‍ය පොහොර සමාගම් මගින් ගෙනයනු ලබන දුෂිත ක්‍රමවේදය, කොමිස් ගැනීම් නැවතීම මගින් සහ රටේ වෙලදපොලේ නිසි ප්‍රමිතියට මේ පොහොර ගෙන්වීමට නිසි ක්‍රම වේදයක් සැලසුවොත් හෝ රජය මගින් නිසි ප්‍රමිතියකට හෝ නිසි ක්‍රම වේදයකට ගෙන්වීමට හැකියාවක් ඇති කළහොත්, අනිවාර්යෙන්ම අපගේ රට ඉදිරියට යනු ඇත.

විශේෂයෙන් යුරිය N46% හෝ DAP පොහොර කිලෝ 50 මිටියක් මේ රටේ  කෘෂිකර්මාන්තයේ නියලී සිටින සියලුම බෝග වග කරුවන් ගොවීන් වන වී , පොල්, තේ, බඩ ඉගුරු, එළවලු, මල් සහ සියලුම බෝගයන් වෙනුවෙන්   පොහොර කිලෝ 50ක මිටියක් රු. 5,500.00 කට අඩු මිලකට ලබා දීමට හැකියාව ඇත.

මෙමගින් රටේ කෘෂිකර්මාන්තය දියුණු වනවා පමණක් නොව මේ රටේ පාරිභෝගිකයාටද ඉන් මහා සෙතක් සැලසෙනු ඇත. එපමණක් නොව අල ලූණු  විදේශ විනිමය වැය කරමින්  ඉන්දියානු සහ පාකිස්තානු ගොවීන් පොහොසත් කිරීමට ද සිදු නොවනු ඇත.

අපගේ අත්දැකීම් අනුව, පසුගිය සමයේ එනම් 2022 අවුරුද්දේ ඔක්තෝබර් මස, මේ රටේ කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුවට  අප විසින් ඉදිරිපත් කල මෙට්‍රික් ටොන් එකක් කොළඹ වරාය  දක්වා ගෙන්වීමට යන මිල වන ඩොලර් 320.00 මුදල ඉදිරිපත් කල වෙලාවේ, එවකට මේ අමාත්‍යංශයේ සිට පුද්ගලයින් විසින් අප ඉදිරිපත් කල ඩොලර් 320.00 මිල, මෙට්‍රික් ටොන් එකකට මිල ඩොලර් 650.00 කොට ගෙන එනමෙන් ඉල්ලා සිටියද, අප විසින් එය අසාධාරණ මුදල් වැඩි කිරීමක් නිසා සහ කිසිදු විටක ජාත්‍යන්තරයේ සැපයුම් කරුවන් එවැනි මුදලකට අනුමත නොකිරීම සහ එම ක්‍රියාවලිය මගින් මේ රටට ඇතිවිය හැකි අපකීර්තියක් වීමට හැකි නිසා, අප විසින් එය ප්‍රතික්ෂේප කළෙමු.

මේ රටට අවශ්‍ය සියලුම පොහොර ගෙන්වීම, නිසි ප්‍රමිතියට ගුණාත්මක බීජ වර්ග නිසි වෙලාවට ලබා දීම මගින් සහ කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුව මගින් නිසි සැලසුමකට, නිසි කලට මේ ගොවි තැනට අවශ්‍ය සැලසුම් සහ නිසි දැනුවත් කිරීමට සැලසීම මගින් රටේ කෘෂි කර්මාන්තයේ නිෂ්පාදන විදේශ විනිමය ඉපයීමේ ක්‍රම වේදයක් සැලසිය යුතුවේ.

මේ රට ඉදිරියට යාමට නම් රට තුළ සිදුවන සියලු දූෂණ වංචා හොරකම් නැවැත්වීමට කටයුතු කළ යුතුව ඇත.

මෙම පොහොර වංචාව පමණක් නැවැත්වීම මගින් රටේ නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය කඩිනම් වන අතර ගොවියාට මෙන්ම පාරිභෝගිකයාට ද මහත් ඉමහත් සෙතක් සැලසෙනු ඇත.

ජීවන වියදම අඩුවීම හේතුවෙන් කඩිනමින් වැටුප් වැඩි කිරීමටද අවශ්‍ය නොවනු ඇත.

එසේම ගොවියාට සහනාධාර දීම සඳහා අද දවසේ රුපියල් බිලියන 20ක් වැය වූවත් දූෂණය නැවැත්වීම මගින් එය රුපියල් බිලියන 10 දක්වා අඩුවනු ඇත.

එසේම අද වන විට එම පොහොර ටොන් එකක මිල ඩොලර් 260 ක් දක්වා අඩු මිලකට පහත බැස ඇත.

ලෝක වෙළඳපළේ මිල අඩු වුවත් අපේ රටේ ගොවියන්ට එවැනි වාසි ලැබෙන්නේ නැත.

කඩිනමින් මෙම දූෂිත ක්‍රමවේදය නැවැත්විය යුතුව ඇත.

එබැවින් මේ සඳහා ඔබතුමාට අපගේ සහයෝගය අවශ්‍ය නම්, ඕනෑම වෙලාවක ඔබ තුමාව මුණ ගැසී මෙයට අවශ්‍ය අදහස් ඉදිරිපත් කිරීම සහ රටට අවශ්‍ය යුරියා  සහ DAP පොහොර අඩු මිලකට රුසියාවෙන්, කසකස්තානයෙන්, ඕමාන රටෙන් ගෙන්වා දීමට හැකියාවක් ඇත.

මෙයට,
ඒකීය රටක් වෙනුවෙන්,
රටට ආදරේ කරන,
ජයන්ත වෙදසිංහ,

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල සමග ආණ්ඩුව එළඹ ඇති ගිවිසුමේ අහිතකර බව ගැන දැනුවත් කිරීමේ විශේෂ මාධ්‍ය හමුවක් ජන අරගල සන්ධානය විසින් ඊයේ (06) දින නුගේගොඩ දී පවත්වනු ලැබුවේය. එහිදී අදහස් දක්වමින් ජන පෙරටුගාමී පක්ෂයේ මාධ්‍ය ප්‍රකාශක පුබුදු ජයගොඩ මහතා වත්මන් ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මේවනවිට හිටපු ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ ගේ ප්‍රතිපතියටත් එහාට ගොස් ඇතැයි පැවසුවේය.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දක්වමින් පුබුදු ජයගොඩ,

” ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ නියෝජිත පිරිසක් මේ බ්‍රහස්පතින්දා ලංකාවට ඇවිල්ලා ආණ්ඩුව එක්ක සාකච්ඡා කළා. නමුත් තවම IMF එකත් එක්ක සාකච්ඡා කළ නිශ්චිත එකඟතාවයන් ගැන ආණ්ඩුව ප්‍රකාශ කරල නෑ. රනිල් වික්‍රමසිංහ අගෝස්තු මාසෙදි ජාත්‍යන්තර ස්වෛරීත්ව බැඳුම්කර හිමියන් සමග ඇතිකරගත් ගිවිසුම නැවත ක්‍රියාත්මක කරන්න තමයි මේ සාකච්ඡාවලදි එකඟ වෙලා තියෙන්නෙ. අපි දන්නවා ලංකාවේ ජනතාවට ඉතාම අවාසි සහගත විදෙස් ධනකුවේර සමාගම් සනසන ගිවිසුමකට තමයි රනිල් වික්‍රමසිංහ එළඹිල තිබුණෙ.

දැන් ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නෙ ජාතික ජන බලවේගය මැතිවරණ වේදිකාවෙදි කිව්වෙ මේ කතාව නෙමෙයි. ඔවුන් කිව්වේ පූර්ණ ණය විගණනයක් කරනවා කියලා. අවභාවිතා කළ හෝ වංචා සහගත ණය තියනවනං ඒවා නොගෙවා ඉන්න කටයුතු කරන්න සූදානම් කියලා තමයි ඒ වෙලාවෙ කිව්වෙ.

දෙවෙනි කාරණය තමයි ඔවුන්ගේ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනේම සඳහන් කරල තියනවා විකල්ප ඪ්Sඇ එකක් “ණය තිරසරකරණ විශ්ලේෂකයක් ” කරල ඒ ගැන ඓMF එක එක්ක සාකච්ඡා කරනවා කියලා කිව්වා. ජනාධිපති ආර්ථික උපදේශක විදිහට පත් කරල ඉන්න මහාචාර්ය අනිල් ජයන්ත කිව්ව කතාව තමයි දළ දේශීය නිෂ්පාදනයෙන් 95%ක ණයක් තියාගන්න ආව එකඟතාවය වැරදියි, ඓMF එකත් එක්ක සාකච්ඡා කරලා ඒ ණය කප්පාදුව වැඩිකරගන්න කටයුතු කරනව කියලා. හැබැයි දැන් ඒ කතා ඔක්කොම පැත්තක තියලා පරණ පාරෙම යන්න තමයි මේ ලෑස්ති වෙන්නෙ.

අපි ආණ්ඩුවට කියන්නේ ඔබට ජනතාවට ජන වරම දුන්නේ මේ දේවල් කරන්න නෙමෙයි. ඓMF එකට කඩේ යන නන්දලාල් මහබැංකු අධිපති විදිහට තියාගෙන ජනතාව වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්න පුලුවන් කමක් නෑ. ඒක නිසා වහාම නන්දලාල් ගෙදර යවන්න. රනිල් වික්‍රමසිංහගේ වැඩපිළිවෙළ ක්‍රියාත්මක කරන්න ඕන නම් ජනතාව අනුරකුමාර ජනාධිපති කරන්න ඕන නෑනෙ. ජනතාවට සහන දෙන්න ඕන නම් මේගොල්ලො රනිල් වික්‍රමසිංහ සම්මත කරපු ආර්ථික පරිවර්තන පනත අහෝසි කරන්න වෙනවා. මොකද ඒ පනතට අනුව ජනතාවගේ සුබසාධන කටයුතු වලට යොදනවන මුදල් සීමා කරන්න වෙනවා. ඒක නිසා මේ පනත තියාගෙන ජනතාවාදී ආර්ථිකයක් හදන්න පුලුවන් කමක් නෑ.මෙන්ඩිස් සමාගම රුපියල් බිලියන 1.2ක බදු ප්‍රමාණයක් 2022 අවුරුද්දේ ගෙවල නෑ. 2023 අවුරුද්ද වෙද්දි මේ ප්‍රමාණය රුපියල් බිලියන 3.6ක්. 2024 සැප්තැම්බර් මාසේ වෙද්දි රුපියල් බිලියන 5.2ක සම්පූර්ණ සුරාබදු රජයට ගෙවල නෑ. රුපියල් කෝටි 5200ක් මෙන්ඩිස් සමාගම බදු පොලු තියලා. ඊළඟට ජෝන්ස්ටන්ට අයිති සමාගම් මහාපරිමාණයෙන් සුරාබදු ගෙවල නෑ. මේ වෙද්දි ලංකාවේ සමාගම් නොගෙවා පැහැරහැරපු සමස්ථ සුරාබදු ප්‍රමාණය රුපියල් කෝටි 6700ක්. මෙතනින් 58%ක් අර්ජුන් ඇලෝසියස්ට අයිති මෙන්ඩිස් කොම්පැනිය නොගෙවපු බදු. 37%ක් ජෝන්ස්ටන්ගෙ කොම්පැනිය තමයි නොගෙවා ඉදල තියෙන්නෙ. එතකොට 95%ක් බදු නොගෙවලා තියෙන්නෙ මේ සමාගම් දෙක. අනිත් සමාගම් අටම නොගෙවපු බදු ප්‍රමාණය 5%යි.

රටේ සාමාන්‍යය ජනතාව ගන්න හාල් ටික පරිප්පු ඇටේ ඉඳලා බදු ගහන ආණ්ඩුවට ඇයි බැරි මේ සමාගම්වලින් මේ බදු අයකරගන්න ? ඒ නිසා අපි ආණ්ඩුවට කියනවා මේ රනිල්ලගෙ රාජපක්ෂලගෙ ඔඩොක්කුවේ හුරතල් වෙච්ච කුක්කෝ හුරතල් කරන්න තවදුරටත් ලෑස්ති වෙන්න එපා. වහාම මේ ජවාරම්කාරයින්ට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන්න මැදිහත් වෙන්න. “

Courtesy Adaderana

The Election Commission announced that all candidates representing recognized political parties and independent groups contesting the upcoming general elections are required to submit their asset and liability statements along with their nomination papers. 

As per Sections 80(01)(P), 82(01)(E), 82(02), 89, and 90(04) of the Anti-Corruption Act No. 9 of 2023, the declarations must reflect the candidates’ assets and liabilities as of the date on which the election poll is officially announced, the election regulatory body said.

Additionally, in compliance with Article 99A, candidates nominated for National List positions in Parliament must also submit their asset and liability statements to the Election Commission alongside their nomination documents.

The Election Commission has issued a reminder that failure to provide the required declarations along with the nomination papers will constitute a punishable offense under the law.

Courtesy Adaderana

The World Bank and the Government of Sri Lanka today signed the Second Resilience, Stability, and Economic Turnaround (RESET) Development Policy Operation (DPO) for $200 million. This is the second operation in a two-part series that began in 2022. The first operation, totaling $500 million, was disbursed in June and December 2023.

The Second RESET DPO aims to support reforms that improve economic governance, enhance growth and competitiveness, and protect the poor and vulnerable, helping to build Sri Lanka’s resilience and fostering an equitable economy.

The operation focuses on improving economic governance to create a stable macroeconomic environment and restore investor confidence through key reforms. These include enacting a new Public Debt Management Act to better inform borrowing decisions, implementing tax administration reforms to boost revenues, and addressing financial sector risks by tightening single borrower limits and improving mechanisms for resolving non-performing loans. To improve living standards and boost private sector development, the operation includes amendments to the Telecommunications Act and a new Electricity Act to improve services in these markets, as well as measures to enhance export competitiveness by phasing out para-tariffs and lowering customs duties.

Central to the operation is the protection of the poor and vulnerable. This will be achieved by revitalizing the social protection system to help the poor and vulnerable cope with the lasting effects of the economic crisis and price adjustments resulting from macro-fiscal reforms. Enhancing women’s empowerment and reducing gender discrimination to promote higher and more sustainable growth in Sri Lanka is another key feature.

We are very proud of the excellent collaboration with the authorities and their steadfast dedication to addressing the needs of the Sri Lankan economy. This operation represents support for critical reforms over the past two years, which were central to economic stabilization,” said David Sislen, World Bank Regional Country Director for Maldives, Nepal, and Sri Lanka. Moving forward, Sri Lanka will now have the opportunity to focus on maintaining its hard-earned stability and investing in the private sector to transform the national growth trajectory. Doing so is vital to boosting economic growth, creating jobs, and ensuring that everyone benefits from a stronger, more resilient economy.”

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

හිටපු ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ හිටපු පුද්ගලික ලේකම් සුගීශ්වර බණ්ඩාර අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට අද (07) කැඳවා තිබුණා.

ඒ 2022 වර්ෂයේ මාර්තු මස 31 වෙනිදා ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ මිරිහානේ පිහිටි නිවසට පිරිසක් පහර දීමේ සිද්ධියට අදාළව ප්‍රකාශයක් ලබා ගැනීම සඳහායි.

එහිදී මාධ්‍ය වෙත අදහස් දැක්වූ සුගීශ්වර බණ්ඩාර,

“එදා ගෝඨාභය ජනාධිපතිතුමාගේ ගෙදරට පහර දීමේ සිද්ධියේ මහ මොළකරු කවුද? එතුමාව ඝාතනය කරන්න ආවේ කවුද කියන එක සම්බන්ධයෙන් අද වෙනතුරු විධිමත් පරීක්ෂණයක් කරලා නැහැ.

ඒ වෙනුවට අද මේ ජන බලවේග ආණ්ඩුව තමන්ගේ දේශපාලන දඩයම ආරම්භ කරලා තියෙනවා. මේ දවස් දාහතරේ ආණ්ඩුව මේ වෙනකොට අපි විශ්වාස කරා මේ මැතිවරණ වේදිකාවේ කෑමොර දීලා, බොරු පොරොන්දු දීලා, ඒ මජර දේශපාලන සංස්කෘතිය අවසන් කරලා, අලුත් සදාචාරාත්මක දේශපාලන සංස්කෘතියක් අනුර කුමාර දිසානායක ජනාධිපතිතුමා ආරම්භ කරයි කියලා අපි විශ්වාස කරා.

හැබැයි දවස් දාහතරක් යන කොට, අද වෙනකොට අපිට තේරෙනවා, මේ රටේ බිත්තර මිල පාලනය කරන්න බැරි ආණ්ඩුව, මේ රටේ ළුණු මිල පාලනය කරන්න බැරි ආණ්ඩුව, මේ රටේ අල මිල පාලනය කරගන්න බැරි ආණ්ඩුව, දෙනවයි කියපු විදියට තෙල් මිල අඩු කරගන්න බැරිවෙච්ච අපොහොසත් වෙච්ච, බංකොලොත් වෙච්ච ආණ්ඩුව අද තමන්ගේ ප්‍රතිවාදීන්ව, ප්‍රතිමල්ලවයන්ව, අද දේශපාලනික වශයෙන් දඩයම් කරන්න ආරම්භ කරලා තියෙනවා.

ඒ නිසා ඒකේ පළවෙනි දඩයම විදියට තමයි අද මාව අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට කැඳවලා තියෙන්නේ. ඉතින් මම සතුටු වෙනවා ගෝඨාභය ජනාධිපතිතුමාගේ ගෙදරට ගැහුවේ කවුද? මොනවද වුණේ, කුමන්ත්‍රණය මොනවද? ගොඩක් තොරතුරු මා සතුව තියෙනවා. ඒ නිසා ඒවා ගොඩක් ඒවා කියන්න පුළුවන්. ඉදිරියේදී රටට ඒ සම්බන්ධයෙන් හෙළි කරන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.”

“මා ගාව තොරතුරු තියෙනවා – ළඟදීම දානවා එළියට

e-Con e-News

blog: eesrilanka.wordpress.com

‘Before you study the economics, study the economists!’

e-Con e-News 29 September – 05 October 2024

The droning headlines in the capitalist media about a ‘Marxist’, ‘Socialist’, ‘Leftist’ being elected as the President of Sri Lanka are meant to mislead, but serve a purpose. So suggests an anonymous ‘Senior Stockbroker’, quoted by the Sunday Times, long-time mouthpiece of ye olde colonial import-export plantation economy.

     The accession to head of state by the leader of the JVP is a performance yet again of the hegemony of Sri Lanka’s ruling traders – merchants & moneylenders – we dare not call them a ‘capitalist’ class. The ‘resilience’ of this ‘business community’ is evident, says this Stockbroker, in the JVP-front NPP being forced to ‘maintain’ the ‘status quo at the Central Bank’ and ‘going ahead with IMF program’ (see ee Economists, Senior Stockbroker).

     ‘Status quo’ perhaps refers to the retention of an ex-IMF salaryman as the Central Bank governor, or to the new Central Bank Act, which removes public accountability over the country’s bank of banks.

     Having labelled the President as Marxist, etc, this media will now proceed on 2 lines about the JVP: 1) They are too Marxist; 2) They are not Marxist enough.

     Meanwhile, the anonymous ‘Senior Stockbroker’ perhaps wishes to declare that the USA (which controls the IMF) always wins, no matter who gets the votes in Sri Lanka’s elections. Sri Lanka apparently has to now send a friendly team to the IMF’s US headquarters later in October. The President will yet then have to first secure endorsement, after the November 14 elections, from the new parliament – for a debt restructuring deal with international bondholders, ‘negotiated by his predecessor at the 11^th hour and announced last week’. Why, in the last week before a major election, from 12-18 September 2024, would an ‘Ad Hoc Group of Bondholders’, comprising Wall Street’s finest, hold ‘restricted discussions’ with Sri Lanka. To buttress democracy, no doubt!

*

‘Washington-based lender unlikely to budge on core components

of its $2.9billion bailout, including a ban on printing money &

revenue & spending targets agreed by the last administration’

– ee Economists, Leftist Sri Lanka leader Stuck with Painful IMF deal

*

The ‘plural forum’ Yukthi Collective is calling on President AK Dissanayake to reject the ‘pre-poll deal’ with International Sovereign Bond (ISB) holders. Yukthi believes the IMF’s DSA is setting up a debt trap for Sri Lanka. Is this new? ‘The IMF is complicit with the bondholders, enabling them to extract as much wealth as possible.’ Is this also new? Maybe this is: ISBs were ‘the cause of the debt crisis in the first place’, and the IMF agreement ensures we will be forced to borrow more ISBs at ‘extractive’ high interest rates (see ee Focus). The problem with Yukthi is they wish to get a better ‘deal’ on ‘debt’, the sole purpose of which has been to prevent our industrialization. Yukthi does not or cannot offer an alternative: a program for industrialization, which is what all this arithmetic of debt – ‘no printing’ – is supposed to prevent.

     The ‘pre-poll’ deal, Yukthi is objecting to, was announced ‘on 19 September 2024, 2 days before’ the Presidential election, and ‘after the election blackout period was announced’. The opposition SJB saw the UNP’s announcement as an illegal attempt to influence voters, especially their fraction of the merchant/moneylender/capitalist-wannabe vote bank. The IMF’s connivance in undermining their own much touted ‘rule of law’ is also no surprise. Senior Professor of Economics at the University of Colombo Sirimal Abeyratne, marks this Debt Sustainability Analysis (DSA) agreement as ‘a significant milestone for Sri Lanka’s economy’.

     Other budding economists also feel they have to act as the IMF’s lower mouth organs to get ahead in life. One ‘economics lecturer at the University of Colombo’ warns the government about taking on Wall Street sharks in their own courtrooms. ‘Failing to secure the deal’s passage could open Sri Lanka to legal action from its creditors. It would be in the best interest of the country to avoid litigation with bondholders,’ he told AFP. It turns out, bondholders are seeking to choose courts outside New York, preferably in England or in President Joe Biden’s corporate tax-haven of Delaware.’ Why? Someone please tell this ‘economics lecturer’: 52% of the world’s private debt from colonized nations is governed under New York law, making the State the most important jurisdiction for those bond issuers. Wall St is fighting New York State lawmakers who feel capitalists avoid sharing in debt relief for developing countries, even though the US government and other public counterparts share! (see ee Economists, The Sovereign Debt Stability Act). What relief any one of them offer is of course moot.

• Japanese Envoy as Used-Car Salesman – This week we learned that the ambassadors of the US, Europe, India & Japan also moonlight as secondhand car salesmen (though they sell all kinds of other used industrial goods, not just cars). They hover outside Cabinet meetings with their traders. But it is the IMF who quarterbacks such yearnings. Imports of motor vehicles ‘will support revenue mobilization in 2025’, says the IMF’s Senior Mission Chief Peter Breuer. The term, ‘Trade Liberalization’ as Sugath Kulatunga reminds, is a euphemism for ‘import liberalization which is a primary objective of the IMF, which has to be resisted.’

     Meanwhile, Mizukoshi Hideaki, Japan’s departing ambassador to Sri Lanka (another dead-car salesman) has decided to give us yet another lecture on corruption, clothed in a parable about Japan’s modernization. Alongside his master’s voice, the US envoy Julie Chung, who is also said to be imminently departing Sri Lanka, he seems to have been here from November 2021: ‘at the time of Gotabaya government. I experienced with Sri Lankan people the worst ever economic crisis and Aragalya (sic!) movement in 2022’. Really!

     Without batting an eye, we imagine, he added: he had just met Nandika Sanath Kumanayake, the new secretary to the President, who studied at the National Graduate Institute for Policy Studies (GRIPS) in Japan and ‘is an expert on the corruption issue’.

     While seeing no link between himself and the import mafia, the ambassador admits: ‘once Sri Lanka lifts its import restriction, there is a danger of foreign currency shortage happening again. Therefore, after achieving the stabilization, it is essential to build up a competitive industry that can push sustainable development of the country and earn foreign currencies. In building up industries, Sri Lanka may learn lessons from Japan’s industrial policies…’ under the benevolent eye of their master, the USA. In ‘competitive speak’, competitive means don’t mess with our exports to Sri Lanka.

     The Japanese envoy recites: ‘Immediately after the attack on Pearl Harbor, Japan also started to attack South East Asian & South Asian countries including Ceylon under colonial rule at the time. The consequences of the war were devastating. Japan’s economy was left in ruins, and the societal impact was immense.’ He skips over the ‘consequences’ of Japan’s war on the rest of Asia, and all of Europe’s wars on Sri Lanka.

     He is however full of a jumble of grammatical tenses (well, perhaps he doesn’t really speak English, but it’s unclear if Japan’s invasion of Asia was just a strategic ‘miscalculation‘) and makes no mention of the imposition of over 50,000 US troops on Japan (making it appear to be a thing of the past), or of sustained involvement in anti-China mischief. He therefore makes no mention of the role of US military procurement in Japan’s industrialization, or of Japan’s central bank’s role in guiding credit, of huge cartels and foreign exchange controls. Let alone about that US Plaza Accord crippling Japanese industry…

     The USA’s Colombo mouthpiece, EconomyNext which also reported on the Japanese envoy’s speech, mischievously added assertions that were not made in his speech, like: ‘A mass-privatization program was also done.’ Hideaki also mentioned Japan’s latest Prime Minister, Ishiba Shigeru, though he did not add that Ishiba wants an ‘Asian NATO’ to consider introduction of nuclear weapons, and wishes to station Japanese troops in the US too. (see Japanese Envoy, SL can learn from Japan’s Meiji restoration, Dodge line stabilization, ee Sovereignty)

• Interesting Times: Almost one year (Oct 7) after renewed Palestinian resistance to the latest European settler state in Asia, we see the USA threatening nuclear war through their proxies in both West Asia & Eastern Europe. Of course, the English media turns this news upside-down. The forthcoming BRICS summit will take place in Kazan, Russia, on October 20-22. As a prelude perhaps, there are reports that the ‘the Russian naval fleet in the East Mediterranean downed 13 Israeli missiles last week near Lebanon’ (see ee Sovereignty, West Asian Crisis prompts Biden to break ice with Putin – Bhadrakumar).

     England claims it has struck a 99-year deal with Mauritius to operate a military base at Diego Garcia for at least the next 99 years. They say India agrees. And so does the USA, too. How’s that!? England’s Foreign Office claims, now ‘the status of the base will be undisputed and legally secure.’ Diego Garcia is in the Chagos Archipelago, and England chased the Chagosians off their lands, and then rented the port out to the US in exchange for a nuclear submarine. Bombers from the USA refuel in Diego Garcia before they bomb East Africa & West Asia. ee 31 August 2024 reported, the USA’s 110^th Expeditionary Bomb Squadron (EBS) was part of a Bomber Task Force (BTF) Mission over Diego Garcia (see ee Random Notes).

*

• The US is scouring the planet for outposts to indirectly wage war on enemies, perceived and projected. They seek to shape a sacrificial ‘Israel’ out of Sri Lanka. Some call Taiwan, Israel East, and Ukraine as Israel West. If Palestine is Israel Centre, then is Sri Lanka, Israel South? A Brookings Institute report on Iran calls for the US use of proxies: Of course, it is an issue of how we read such reports that are made public. As menus? That hide their real menus? Where do these ‘menus’ fit in with, the US tool kit: sanctions (tariffs), subversion, terrorism, provocation, waging war, invasion and occupation (see, Washington Sets Trap for Iran, Will Iran Take the Bait? – Bertelic, ee Sovereignty)

*

_________

Contents:

PRESS RELEASE South Asian Centre for Teacher Development Meepe, Padukka

Enhancing Professionalism & Esteem, is the Best Respect and Gratitude that Can be Given to Teachers; Says, Dr. Harini Amarasuriya, Hon. Prime Minister and Minister of Education.

There are nearly 250,000 teachers and Principals who play a pivotal role in our endeavours to create ‘A Thriving Nation’, ‘A Beautiful Life’. The Yoemen service they deliver to nurture a future generation who are accomplished with knowledge, skills, and attitudes has not been adequately recognized, stated Dr. Harini Amarasuriya, Hon. Prime Minister and Minister of Education, in a message issued on ‘World Teachers Day 2024’, hosted by the South Asian Centre for Teacher Development (SACTD) in Meepe-Sri Lanka.  

Reiterating her commitment and that of the country to uplift the education system, she further says that there is a need to look beyond a specific Day of felicitations, and take measures to uplift the standards of living and ensuring a satisfactory work environment, which has been a key reason for the departures of qualified teachers from the service and being non-attractive to the skillful youth.  

Secretary to the Ministry of Education Mrs. Thilaka Jayasundare too felicitated the teacher community and commended the Director-General and SACTD-the only UNESCO Category 2 Center in Sri Lanka, for taking initiative to commemorate the World Teachers’ Day 2024, with a rich programme hosted at its premises in Meepe-Sri Lanka on 5th October. It is the 30th Anniversary of the world event, since jointly recommended by the United Nation’s Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) and the International Labour Organization (ILO) in 1994.

The highlight of the event was the launch of a ‘Virtual Community Learning Platform’ (https://sites.google.com/sactd.edu.lk/virtual-com-learning-platform/home) adding value to the theme of the global event Valuing Teachers’ Voices: Towards a New Social Contract for Education.”

The Platform enable the teacher educators, mentors, and teacher community in the South Asian Region, to share ideas, pedagogical resources, pragmatic suggestions, experiences, and best practices. It further envisages to focus on promoting teacher empowerment through professional development, and cross-border collaboration in educational research, and setting standards for professional attributes of a teacher, which are the core mandates of SACTD.

The host of the celebration, Director-General of SACTD, Mr. Kamal Pathmasiri and the SACTD Officials were joined in person by the Secretary-General of the UNESCO National Commission of Sri Lanka, and a cross section of invitees representing University Academics, The National Institute of Education (NIE), Education Administrators from the Ministry of Education, Pre-Service and In Service Teacher Educators and, Principals of National Collages of Education and Teacher Training Collages respectively, School Principals and Students, and Private sector.

Among the experts joining virtually were Mr. Carlos Vargas, the Chief of Section for Teacher Development, Secretariat of the ‘International Task Force on Teachers for Education 2030’ of UNESCO Headquarters in Paris, Education Experts and Professionals from India, Maldives, and Nepal, and the Senior Officials of the Permanent Delegation of Sri Lanka to the UNESCO in Paris

An open discussion enabled all participants, including the students to share their candid views on the challenges, and solutions to overcome them. A Song Composed by the President of the National Collage of Education in Kalmune-Sri Lanka added vibe to the solemn event. 

SACTD-Meepe, Sri Lanka

5th October 2024.

Courtesy The Daily Mirror

Former JVP Leader Somawansa Amerasinghe in conversation with JVP members Tilvin Silva and Anura Kumara Dissanayake. (File Photo) 

• Anura Kumara Dissanayake who was a short lived cabinet minister in 2004-05 is now the ninth executive president of Sri Lanka
• When the P-TOMS agreement came into being the JVP demanded that the Kumaratunga Government abandon the project and set the  deadline  of June 15th 2005 to do so
• The JVP performed very creditably in the 2004 election. The party fielded three candidates in each district as part of the UPFA list
• As mentioned earlier, Somawansa had returned to Sri Lanka  and was engaged in reviving the JVP. Somawansa liked Anura and was impressed by the young man’s intellect, ability and convictions
• The JVP worked for Chandrika Kumartunga in the 1994 Presidential elections. After she became President, the JVP ban was lifted

Sri Lanka’s newly elected ninth Executive President Anura Kumara Dissanayake (AKD) continues to be the focus of this column. In the first part of this article published last week, the early years of  Anura’s eventful life were delved into in some detail. In this week’s  second part,  AKD’s steady rise as a   political leader within the Janatha  Vimukthi  Peramuna (JVP) will be related to some extent.

As stated in this column last week, the JVP’s second insurgency was ruthlessly suppressed by the Ranasinghe Premadasa regime. Tens of thousands of youths were killed or made to disappear. Thousands of youths were incarcerated for years. Hundreds of youths fled Sri Lanka for safety. Hundreds of youths avoided arrest  and possible execution while in Sri Lanka by changing identities and relocating elsewhere.Anura was among those who stayed in Lanka and evaded capture by going underground. 

The JVP’s founder leader Rohana Wijeweera, the second leader Saman Piyasiri Fernando and the third leader Lalith Wijerathne were  among the top 14 JVP leaders killed by the state in 1989-90. The only senior top leader  and Politburo member to survive was Somawansa Amerasinghe alias Siri Aiyaa. He became the fourth JVP leader. Somawansa escaped to India in 1990 and from  there went to Thailand. He  later travelled  to  Italy  and from there sought  political  asylum in France.

Somawansa Amerasinghe 

Somawansa Amerasinghe shuttled between various European countries and set up JVP branches among Sinhala expatriates. He also interacted with  dormant cadres in Sri Lanka and began a clandestine process of reviving the near extinct JVP. Tiny cells of 5 to 10 members were set up. Somawansa was in contact with these cells from France and the UK and coordinated activities. Meanwhile the security situation began easing. Detained cadres were gradually released but the JVP proscription remained in force. 

After Premdasa’s death in May 1993, the political climate changed for the better as far as the JVP was concerned. Somawansa Amerasinghe returned to Sri Lanka in 1994 and began re-organising the JVP quietly.  When Parliamentary elections were announced, the JVP  was still a proscribed party. So Somawansa formed a front entity called   Sri Lanka Progressive Front (SLPF)  and contested only in the Hambantota district. The SLPF (JVP) got 15,309 votes. Janith Vipulaguna was elected MP. But he resigned soon and Nihal Galappaththi became H’tota MP. 

The JVP worked for Chandrika Kumartunga in the 1994 Presidential elections. After she became President, the JVP ban was lifted. The JVP resumed its political work openly again. The JVP under Somawansa Amerasinghe’s leadership held its national convention in Tangalle in 1995.

Kelaniya University

Meanwhile  Anura had resumed his tertiary studies again. He became an undergraduate at the Kelaniya University in 1992. AKD adopted a low profile during his undergraduate days but participated in student union activity. He also conducted classes at a tutorial institution.

 Anura was also in contact with Somawansa and used to convey confidential messages from him to other JVP members.  AKD completed his studies and obtained a Bachelor’s degree  (BSc) in Physical Science in 1995.Instead of seeking full time employment AKD turned to full time politics. 

As mentioned earlier, Somawansa had returned to Sri Lanka  and was engaged in reviving the JVP. Somawansa liked Anura and was impressed by the young man’s intellect, ability and convictions. He took Anura under his wing.  

Anura’s Rapid Rise

 The JVP backed Socialist Students Association   was re-organised in 1995 after the national convention at Tangalle. AKD was appointed  National Organiser. Thereafter his rise was rapid within JVP ranks. In 1996 he became a member of the JVP central  committee. AKD was elevated to the all-powerful JVP Politburo (Political Bureau) in 1998. 

JVP Third Phase

The first JVP insurgency of 1971  was aiming for a socialist revolution. The  JVP second insurgency of 1987-90  objective was  patriotic resistance to an Indian Invasion”. Now the JVP was in its third phase. It was a bruised and battered JVP. 

 Even though people were sad and horrified about the massacre of thousands of youths by the state, they were also terrified about the atrocities committed by the JVP. The reign of JVP terror was still fresh in memory. The JVP therefore required a new platform to launch its resurgence. 

The Sri Lankan forces were at war with the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE). The JVP led by Somawansa adopted a Sinhala  chauvinist line under the guise of Sri Lankan patriotism and anti-separatism. The JVP backed the war and fully supported the war effort in many ways. They engaged in promotional campaigns to recruit more personnel for the armed forces. The JVP  also visited the frontlines with the assignment of boosting the morale of soldiers. 

Contesting Elections

Even as the JVP was re-inventing itself in a bid  to transform its negative  anti-state image into  a positive pro-state image, the party commenced contesting in  elections regularly. Even though the JVP was against the Indo-Lanka accord and the 13th Amendment, the party was not averse to contesting Provincial council elections.  
The JVP also contested Municipal councils, urban councils and divisional councils (pradeshiya sabhas). By contesting electoral bodies, the JVP broadened its support base. Party stalwarts gained recognition by becoming elected members. 

Parliamentary Elections

The prize sought after most was of course Parliament. The JVP contested the Parliamentary elections of 2000 and polled  518,774 votes. The JVP got 10 MPs (8 elected and 2 appointed).The JVP  again contested the 2001 poll and garnered 815,353 votes. The JVP got 16 MPs of whom 13 were elected and 3 were appointed on the National List. 

As stated earlier Anura was by now a key member of the JVP. He was the national organiser of the Socialist  Students Association, central committee member and member of the politburo. AKD was rather influential as the student union organiser. The students were the mainstay of the JVP when it organised demonstrations. Under Anura’s direction, the pro-JVP students union had expanded considerably and established itself in most universities and institutions of higher studies. 

So when the JVP contested polls, AKD was placed on the National List so that he could engage in propaganda all over instead of being tied down to the district as a candidate. He had blossomed into an able speaker but  did not indulge in fanciful rhetoric. AKD  was a direct, straight to the point kind of speaker who appealed to reason. Sometimes he was emotional too.

National List MP

Thus in 2000 AKD  was appointed as national list MP and entered Parliament for the first time. In 2001 Anura was re-appointed as National List MP for the second time. Soon AKD made his mark as a  powerful  orator and  skilful debater in Parliament. 

Although Chandrika Kumaratunga was the president in 2001, her party the People’s Alliance (PA)  came off second best in the election. The United National Front (UNF) led by Ranil Wickremesinghe came first with 4,086,026 votes and obtained 109 MPs. The Chandrika Kumaratunga led People’s Alliance (PA) got 3,330,815 votes entitling it to 77 MPs. The JVP with 815,353 votes got 16 MPs. It was obvious that if the PA and JVP votes were combined the UNP led UNF could  have been  relegated to second place. 

JVP Part of UPFA

It was on this basis that   former minister Mangala Samaraweera forged an alliance with the JVP for the 2004 elections. The envoy of a concerned country stationed in Colombo also facilitated this axis. Thus the JVP contested as part of the  SLFP led United People’s Freedom Alliance (UPFA) in the 2004 elections. The UPFA polled 4,223,970 votes entitling it to 105 seats. The UNF with 3,504,200 votes got 82 seats. 

The JVP performed very creditably in the 2004 election. The party fielded three candidates in each district as part of the UPFA list. JVP cadres worked hard to get the maximum number of preference votes for their candidates. Due to this, the JVP obtained 39 MP seats in the 2004 election. 

Cabinet Minister AKD

2004 was a watershed year for Anura Kumara Dissanayake.  The April 2004 election was his electoral baptism. AKD contested in the Kurunegala district on the UPF ticket. He was elected with 153,868 preference votes. When President Kumaratunga formed the Cabinet, four portfolios were allocated to the JVP. AKD was appointed as the Cabinet minister of Agriculture, Livestock, Land and Irrigation.

 AKD was delighted over his portfolio as farming and agriculture was a subject close to his heart. He set about his duties diligently and worked out plans to rejuvenate the country’s agricultural and livestock breeding sectors. Unfortunately matters took a different turn. Anura’s ministerial duties came to an abrupt end. Dissanayake along with other JVP colleagues in the UPFA  Government resigned their posts. All 39 MP’s of the JVP quit the Government. 

2004 Tsunami

What had happened was this. The country had experienced  terrible calamity in December 2004 in the form of  Tsunami. Deaths, destruction and displacement occurred on a mammoth scale. Large coastal areas in the regions controlled by the LTTE were also affected by the Tsunami. So too were other coastal areas in the North and the East. 

International donors were prepared to allocate 3 billion dollars aid for rehabilitation and reconstruction of Tsunami affected families and areas. A  strict condition for aid was that the money had to be spent equitably to help  affected Tamil speaking regions also. 

President Kumaratunga entered into discussions  with the LTTE through Norwegian facilitation. An unconventional joint structure with the LTTE was set up by the Government. This was known as the Post-Tsunami  Operational Management Structure (P-TOMS). The P-TOMS was set up to enable equitable distribution of funds procured through foreign assistance to affected Tamil speaking areas under LTTE control. The P-TOMS was a joint Govt-LTTE mechanism. 

JVP Opposes P-TOMS

However, the JVP Led by Somawansa Amarasinghe strongly objected to the P-TOMS. The JVP  forgetting its own past  described the LTTE as terrorist and condemned the P-TOMS for equating the LTTE on par with the Government. 

Incidentally the JVP had opposed the ceasefire and Oslo facilitated talks with the LTTE. When the then Prime Minister Ranil Wickremesinghe initiated the  peace process in 2002, the JVP  organised huge protests against the talks with the LTTE. 

When the P-TOMS agreement came into being the JVP demanded that the Kumaratunga Government abandon the project and set the  deadline  of June 15th 2005 to do so. When President Kumaratunga refused, the JVP quit the Government en masse on 16 June 2005.  All the four ministers including Dissanayke resigned their posts. 
Somawanasa Amerasinghe, the JVP leader said at the press conference, We now announce our leaving the United People’s Freedom Alliance with a sense of deep regret of work unfulfilled.” 

FR Petition Against P-TOMS

Thereafter all 39 MPs of the JVP filed a fundamental rights petition in the Supreme Court against the P-TOMS agreement that had been signed between the Government and the LTTE. The JVP parliamentarians including AK Dissanayake cited five  reasons in their FR petition  for seeking an injunction against the P-TOMS. 
A three- judge bench of the Supreme Court headed by the then Chief Justice Sarath Nanda Silva heard the petition and issued an interim order  restraining the key operational clauses of the agreement for the P-TOMS. With Presidential elections being scheduled for November 2005, the P-TOMS became a non-starter. 
The JVP welcomed  the injunction  saying it had effectively stopped” the implementation of the joint mechanism. There are no wheels in the bus,” the JVP’s former propaganda secretary, Wimal Weerawansa, gloated. 

JVP Supported Mahinda

The JVP Parliamentarians were now in the opposition. However, the JVP supported Mahinda Rajapaksa in the 2005 presidential elections after signing a memorandum of understanding with him. The JVP helped Mahinda win in 2005. 19 years later the JVP has won a  presidential election on its own. 

 Anura Kumara Dissanayake who was a short lived cabinet minister in 2004-05 is now the ninth executive president of Sri Lanka. The story of Anura’s political ascendancy within the JVP and within the country at large  will be narrated in the third part of this article. 

By P.K. Balachandran/Sunday Observer

Colombo, October 6: The traditional Hindu social structure is made up of four castes” which are hierarchically arranged. The priestly/scholarly Brahmins are placed at the top; the Kshatriyas or warriors and rulers are placed second; the Vaisyas/traders are placed third, and the Sudra/workers are placed at the fourth and bottom rung.

In addition, there is a fifth category called the Panchamas who are deemed to be outside the pale of Hindu society. These are now called Dalits, Harijans or Scheduled Castes. These castes were considered untouchable until untouchability was abolished under Art 17 of the Indian constitution adopted in 1950.

However, the Vedic or original caste system was not the same everywhere and all the time. It varied from region to region and time to time. For example, today, the classic Vedic caste categorization exists only in North India, to be precise in the Gangetic plain and the Hindi-speaking States of North and Central India. In South India and even in Maharashtra, there are only three caste categories, Brahmins, Sudras and Dalits.

But some Sudra groups like the Marathas of Maharashtra claim Kshatriya status given their warlike history and a history of being rulers of principalities. As peasants the Marathas are actually Sudras as per the Vedic order.

When the great 17 th. Century Maratha warrior-chieftain Shivaji was wanting to be crowned as Chhatrapati” or Emperor, the Brahmins of Maharashtra refused to perform the consecration because he was not a Kshatriya but a Sudra. A Sudra could not be an Emperor, they argued. But Sivaji was eventually crowned Chhatrapati in 1674 by Pandit Gaga Bhatt, a Maharashtrian Deshastha Brahmin scholar settled in Varanasi. For a hefty fee, Pandit Gaga Bhatt approved Shivaji’s genealogy that was worked out by a local genealogist who traced his ancestry to the Solar Clan (Surya Vamsa) of the Kshatriyas of Rajasthan. However, this was challenged by the Maharashtrian Brahmins during the consecration ceremony itself, as per Dutch East India Company records.

Other non-Kshatriya castes in South India which had acquired political power through conquest, also claimed Kshatriya status. And the Brahmin priesthood would routinely acquiesce if the claimant had political power and could grant privileges and gifts such as land.    

This brings us to the fluidity of the caste system that marked it right from the earliest times in India. The hierarchical system based on Manu Dharma (Laws of Manu) with Brahmins, Kshatriyas, Vaisyas and Sudras, being assigned the first, second, third and fourth positions, was only an ideal or a framework within which social groups were assigned positions or jostled with each other claiming higher positions. Political power was essential for acquiring a suitable caste ranking.

According to Dr.Thomas William Rhys Davids (Buddhist India (T.Fisher Unwin, London 1911) in Buddha’s time, there were rules about which caste one could marry into (connubium) and which caste one could eat with or accept food from (commensality). While there were people who adhered to these rules, others did not. But  violators were not necessarily punished for their transgressions.

He further says that there were three main ethnic (racial) divisions at that time: Aryan, Dravidian and Kolarian (the Kolarians are modern-day tribes of Central India called Mundas. Mundas were apparently numerous in the Buddha’s time). These distinctions were based on skin colour (Varna or Vanna). The Brahmins and Kshatriyas were fair and stately, the Dravidians were dark and the Kolarians darker.

Although Brahmins and Kshatriyas were both fair and stately, the Kshatriyas were given a higher status in the de facto caste hierarchy. This was because the Kshatriyas were fighters who had led the Aryan hordes into India from Central Asia. By virtue of their physical power, the Kshatriyas constituted the nobility in India.

The Brahmins only advised the nobility and performed sacrifices (Yagas) for their welfare. For these services, the Brahmins were paid in land grants or in kind. They were, in effect, service specialists and were employees of the Kshatriya rulers. The Brahmins were dependent on the Kshatriya nobles for their livelihood and generally kowtowed to them.

An interesting aspect that emerges from Rhys Davids’ account of Buddhist India is that the Vaisyas or Vessas were not traders as we know them today, but peasants.

Rhys Davids says that the Sudras in Buddha’s time were groups which were hired to do a variety of manual jobs. They were the smiths, carpenters, barbers potters etc.

These service castes (Sudras) were further subdivided into acceptable and unacceptable castes, the latter being dubbed Hina Jatiyo or Hina Sippani. These were the low tribes” or Kolarians. They were the barbers, potters, weavers, leather workers etc., occupations considered to be polluting.

Some Kolarians were called Chandalas or Pukkusas who were confined to the extreme margins of Hindu society. Then they were slaves” who could be criminals or those captured in wars. The slaves could be from any caste. They were mostly employed as domestics.

However, strangely enough, the various trades or occupations described as low were not exclusive to the low tribes. For example, a man born in a Kshatriya family could be a potter without losing his Kshatriya identity. According to the Jataka Tale 6.372, a man of the Seththi (trader) caste was earning a living as a potter without losing caste. In the Jataka stories, Brahmins are shown to be engaged in agriculture when, as per the Vedic norm, they should not handle the plough at all.

Besides the easy transferability of occupations, castes could move up or down the hierarchy. Poor men could become nobles, and both could become Brahmins,” Rhys Davids says and adds that the lines between the Colours or Vannas were not strictly drawn.”

The caste system at that time allowed cross-caste marriages. When a higher caste man married a low caste woman (hypergamous marriage), the children of that marriage were deemed members of the man’s higher caste. For example, the child of a Kshatriya man-Sudra woman marriage would be a deemed a Kshatriya.

However, there were constant clashes over the old caste order, practices and ideas. The Sakyas (the Buddha’s caste) and the Kosala kingdom clashed over this issue. The Sakyas considered themselves superior to the Kosalas. The Buddha had to intervene repeatedly to settles their issues and tell them that thinking of groups as being high or low and shedding blood over it was pointless.  

About the colour differential, not all Brahmins and Kshatriyas were White. This was partly because of sexual intermixing or marriage customs which allowed an upper caste man to marry a low caste woman. Additionally a low caste man could promote himself to a higher category by acquiring the right traits (wealth or skills).

The remarkable thing about those days is that there was no physical repulsion between the advanced and backward races as is the case today, Rhys Davids says. Though colour was a mark of distinction, colour variation was no bar for social mobility or for cultivating relationships.

Society at the time of the Buddha was thus practically equalitarian and not static, unlike today’s India in which inter-caste unions are frowned upon and punishable by society (example the honour killings in North India).

However, down the ages society broke away from an ideology of equality to one of inequality based on the Varna Ashrama Dharma of the earlier Vedic era, with rigid distinctions between the Brahmin, Kshatriya, Vaisya and Sudra. Primordial links were revived and progressive ideas were seen as being disruptive and rejected.

The Brahmins put themselves at the top of the caste hierarchy, though this was vigorously challenged by the Kshatriyas. Simultaneously, the kula” (family or clan) and jati” (related to birth) were replaced by larger formations which were later identified as castes”. Caste is a derivation of the Portuguese word casta” which means race, lineage, tribe or breed.”.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ජනාධිපති අනුර දිසානායක මහතා පාස්කු ඉරිදා එල්ල වූ බෝම්බ ප්‍රහාරයෙන් තුවාල ලැබූ හා මියගිය අයගේ පවුල්වල සාමාජිකයන් සමග අද මීගමුවල කටුවාපිටිය ශාන්ත සෙබස්තියන් දේවස්ථානයේදී අද සාකච්ඡාවකට එක්විය.

එහි සිටි අයෙකු ජනාධිපතිවරයා වෙත වේදනාවෙන් අදහස් පල කරමින් පැවසුවේ දේශපාලන සංදර්ශණ නැතිව ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් කරුණු කාරණා ඔප්පු කර පෙන්වන ලෙසයි.

ජනාධිපතිවරයා එම ස්ථානයට එන බව දන්නේ නම් තමන් ද එහි නොපැමිණෙන බව පැවසුව ඔහු මෙරට දේශපාලඥයන් ඒ තරමට අප්‍රසන්න බවද කියා සිටියේය.

මෙරට තුළ මේ ආකාරයේ දේවල් ඉදිරියට ඇති නොවන ආකාරයේ නීතියක් සකස් කරන ලෙස ද ඉල්ලා සිටින බවද ඔහු පැවසුවේය.

ජනාධිපතිවරයා ඊට ප්‍රතිචාර දක්වමින් කියා සිටියේ කවුරුත් එය දැන දැනගෙන සිටි බව කීම වැරදි බවත් ප්‍රභූ ආරක්ෂක සේවයට ඒ වාර්තා කර තිබූ නමුත් තමන් ඇතුළු පක්ෂයේ කණ්ඩායම ප්‍රභූ ආරක්ෂක සේවා භාවිත නොකල බවත්ය.

පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයට අදාළ පරීක්ෂණ කඩිනම් කර එවන් ඛේදවාචකයක් නැවත රට තුළ ඇති නොවීමට පසුබිම සකසන බවත් එම වින්දිතයන්ට සාධාරණය සහ යුක්තිය ඉටු කරන බවට සහතික වන බවත් ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා පැවසීය.

කටුවාපිටිය ශාන්ත සෙබස්තියන් දේවස්ථානයට පැමිණි ජනාධිපතිවරයා  පාස්කු ඉරිදා බෝම්බ ප්‍රහාරයෙන් මියගිය පිරිස සිහිවීම පිණිස එම භූමියේ ස්ථාපිත කර ඇති ස්මාරකයට පුෂ්පෝපහාර දැක්වීය.

ජනාධිපතිවරයාගේ සංචාරය සනිටුහන් කරමින් සිහිවටන තිළිණයක් ද පිළිගැන්විණි.

අනතුරුව පාස්කු ඉරිදා බෝම්බ ප්‍රහාරයෙන් තුවාල ලැබූ සහ මියගිය අයගේ පවුල්වල සාමාජිකයන් සමඟ ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා සාකච්ඡාවකට එක් වූ අතර පාස්කු ප්‍රහාරයේ වින්දතයින් ලෙස ඔවුන්ගේ ගැටලු සෘජුවම ජනාධිපතිවරයා වෙත ඉදිරිපත් කිරීමට අවස්ථාව සලසා දී තිබිණි.

මෙරට මෑත කාලයේ විශාලතම ඛේදවාචකය සිදු වූයේ 2019 අප්‍රේල් 21 වනදා බවත් එම ඛේදවාචකය කාලයේ වැලි තලාවට යටපත් වුවත් එය මකා දැමීමට කිසිසේත්ම ඉඩ නොදෙන බව ජනාධිපතිවරයා එහිදී අවධාරණය කළේය.

පසුගිය ජනාධිපතිවරණ‍යේදී ජනතාව සිය දේශපාලන තීන්දුව ගැනීමට බලපෑ සාධක අතුරෙන් පාස්කු ප්‍රහාරය පිළිබඳ සාධාරණය හා යුක්තිය ඉටු වීමේ අපේක්ෂාවද ඇතුළත් බව තමා විශ්වාස කරන බව ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා සඳහන් කළේය.

මේ රටේ පුරවැසියන්ගේ අරමුණ, අපේක්ෂාව, බලාපොරොත්තුව හා තම අරමුණ, අපේක්ෂාව, බලාපොරොත්තුව එකක් බව පැවසූ ජනාධිපතිවරයා පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයට අදාළව මෙරට ජනතාව අපේක්ෂා කරන යුක්තිය හා සාධාරණය ඉටු කිරීම තම අපේක්ෂාව බවත්, ඒ පිළිබඳ කටයුතු මේවන විටත් ආරම්භ කර ඇති බවත් ප්‍රකාශ කළේය.

මේ සම්බන්ධ පරීක්ෂණය සිදු කළ යුතු වන්නේ පූර්ව නිගමනයකට එළඹ, එම නිගමනය සාර්ථක කර ගැනීම සඳහා සාක්ෂි එකතු කිරීමෙන් නොවන බව පෙන්වා දුන් ජනාධිපතිවරයා විවෘත මනසකින් හා විවෘතභාවයකින් යුතුව මෙම සිදුවීම පිළිබඳව නිරවුල් පරීක්ෂණයක් සිදු කරන ලෙස මහජන ආරක්ෂක ලේකම්වරයාට උපදෙස් ලබා දුන් බවද සඳහන් කළේය.

දේශපාලන වෙනසක් වෙනුවෙන් මෙවැනි ප්‍රහාරයක් සිදු වීද යන්න පිළිබඳව සමාජයේ මතයක් පවතින බවත්, දේශපාලන අරමුණක් වෙනුවෙන් අහිංසක ජීවිත සිය ගණනක් අහිමි කළ හැකි නම්  එය විශාල ඛේදවාචකයක් බවත් පැවසූ ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා මෙරට දේශපාලනය පවතින්නේ එවන් අන්තයක නම් පළමුවෙන්ම එම තත්ත්වය මුළිනුපුටා දැමිය යුතු බව අවධාරණය කළේය.

එවකට පැවති රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය ද මෙම ප්‍රහාරයට සම්බන්ධ වූවාදැයි යන සැකයද සමාජයේ පවතින බවත් එවන් තත්ත්වයක් පවතින්නේ නම් අපේ රට සෑම විටම අනාරක්ෂිත මෙන්ම අතිශය භයානක තත්ත්වයක් තිබෙන බව ද ජනාධිපතිවරයා පෙන්වා දුන්නේය. ඒ අනුව දෙවනුව මෙහිදී සිදු වූයේ කුමක්ද යන්න හෙළිදරවු කර ගැනීම වඩා වැදගත් බවද ජනාධිපතිවරයා අවධාරණය කළේය.

තෙවනුව ජීවිත 274කට ආසන්න පිරිසකගේ දිවි අහිමි කළ හා තවත් විශාල පිරිසකට තුවාළ සිදු කළ මෙම ඛේදවාචකයේ වින්දිතයන්ට තම ආදරණීයයන් කෙරෙහි තමන් තුළ පවතින ආදරය හා භක්තිය වෙනුවෙන් සාධාරණය ඉටු කළ යුතුව ඇති බව ජනාධිපතිවරයා  පැවසීය.

එසේම මෙවැනි ප්‍රහාරයක් හමුවේ සිදු විය හැකි විශාල සමාජ ව්‍යසනය වළක්වා ගැනීමට කටයුතු කිරීම වෙනුවෙන් පූජකතුමන්ලාගෙන් ඉටු වූ කාර්යභාරයට නැවත නැවතත් කෘතඥතාව පළ කරන බව ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා සඳහන් කළේය.

සමාජය තුළ පැවති බැඳීම්, ලෙංගතුබව, විශ්වසනීයත්වය පළුඳු වී අනෙක් ජන කණ්ඩායම් කෙරෙහි ක්‍රෝධයෙන් හා සැකයෙන් බැලීමට සිදු වූවා නම් එය සමාජයේ යහපැවැත්මට විශාල තර්ජනයක් බවත්, සමාජය තුළ ඇති වූ එම තත්ත්වය හේතුවෙන්ද මෙම පාස්කු ප්‍රහාරය පිළිබඳ සාධාරණ පරීක්ෂණයක් සිදු කළ යුතු බව ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා සඳහන් කළේය.

ගෙවී ගිය වසර 05 මුළුල්ලේ සෑම අප්‍රේල් 21 වනදාකම මහා මාර්ගයට හෝ මංසන්ධිවලට පැමිණි ජනතාව මුදා හැරියේ වසරක් පුරා ඔවුන්ගේ හදවත්වල පැවති යුක්තිය පිළිබඳ අපේක්ෂාව බව ද ජනාධිපතිවරයා වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේය.

මෙහිදී අදහස් දැක්වූ කොළඹ අගරදගුරු අතිඋතුම් මැල්කම් කාදිනල් රංජිත් හිමිපාණන් වහන්සේ පැවසුවේ පාස්කු ඉරිදා බෝම්බ ප්‍රහාරයෙන් විපතට පත් ජනතාවට සාධාරණයක් ඉටුකර ගැනීමට ජිනීවා මානව හිමිකම් කොමිසමට පැමිණිලි කළ ද විසඳුමක් නොලැබුණු බවයි. විපතට පත් වූවන්ට අවශ්‍ය පහසුකම් ලබාදීමට රජයයන් කටයුතු කළත් මෙම ප්‍රහාරයට හේතුව කුමක්ද යන ප්‍රශ්නය  ජනතාව තුළ තිබෙන බවද උන්වහන්සේ පෙන්වා දුන්හ.

මෙරට ජනතාව තුළ අනුර කුමාර දිසානයක මහතා කෙරෙහි විශ්වාසයක් තිබෙන බවත්, එතුමාගේ අවංකභාවය  පිළිබඳව තමන් අගය කරන බවත් පැවසු  මැල්කම් කාදිනල් රංජිත්  හිමිපාණන් එම අවංකභාවය සහ ලෙන්ගතුකම ජනතාව හමුවේ ශක්තිමත් කිරීමට ජනාධිපතිවරයා කටයුතු කරනු ඇති බවත් ඒ අනුව පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයට  වගකිවයුත්තන්  නීතිය හමුවට ගෙන ඒමට ජනාධිපතිවරයා කටයුතු කරනු ඇතැයි තමන් විශ්වාස කරන බවත් වැඩිදුරටත් පැවසීය.

කටුවාපිටිය දේවස්ථාන භාර මීසම් පාලක මංජුල නිරෝෂන් පියතුමා ඇතුළු පාස්කු ප්‍රහාරය වින්ඳිතයන්, බැතිමතුන් ඇතුළු විශාල පිරිසක් මෙම අවස්ථාවට එක්ව සිටියහ.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

හොරු ඇල්ලුවේදැයි අද වන විට හොරු තමන්ගෙන් අසමින් සිටින්නේ ඇයි ජාතික ජන බලවේගය ජාතික විධායක සභික වසන්ත සමරසිංහ මහතා සඳහන් කරයි.

රාජපක්ෂලා ජනතාවගෙන් සොරා ගත් ධනය ලංකාවේද විදේශයන්හිද ඉඩම්වලද කොටස් වෙළඳපොලේ ද යන්න නුදුරේදීම පෙන්වා දීමට සූදානම් බවද හෙතෙම කියා සිටී.

නීතිය නිසි ලෙස ක්‍රියාත්මක කිරීමට ආණ්ඩුවක් පත්ව ඇති නිසා වලං කඩයට පැන්න ගොනෙකු සේ කටයුතු කළ යුතු නැති බවත් හෙතෙම පෙන්වා දුන්නේය.

පොහොට්ටුවේ මෙන්ම සමගි ජන බලවේගයත් එජාපයත් හොරුන්ගේ ඔට්ටු සෙල්ලම මෙවර අවසාන කරන බවත් මේ ගතවන්නේ අවසන් පැය කිහිපය විය හැකි බවත් ඔහු කියා සිටී.

මාධ්‍ය අමතමින් හෙතෙම මෙම අදහස් පළ කළේය.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

බිත්තරයක් රුපියල් 36ත් 37ත් අතර මිලක පවත්වා නොගතහොත් කර්මාන්තය කඩාවැටීමේ අවදානමක් ඇතැයි කෘෂිකර්ම අමාත්‍යංශය පවසයි.

එහි ලේකම් එම්.පී. නිශාන්ත වික්‍රමසිංහ මහතා පෙන්වා දෙන්නේ මේ වන විට කර්මාන්තයට අවශ්‍ය කුකුල් කෑම සඳහා යන වියදම අඩුකර ගැනීමට අවශ්‍ය කටයුතු සිදුකරමින් සිටින බවයි.

එම වියදම අඩු කරගත් පසු බිත්තරයක් රුපියල් 29ත් 30ත් දක්වා මිලකට වෙළෙඳපොළට නිකුත් කළ හැකි බවත් ඔහු පැවසීය.

බිත්තරයක් නිෂ්පාදනයට රුපියල් 32-33 වියදමක් යන බවත් ඉන් වැඩි කොටසක් වැයවන්නේ කුකුල් කෑම සඳහා බවත් පවසන ලේකම්නරයා එම කෑම මිල 80%ක් පමණ රඳා පවතින්නේ බඩ ඉරිගු මිල මත නිසා යම් ගැටලුකාරි තත්ත්වයක් ඇතැයිද හෙතෙම පෙන්වා දෙයි.

Courtesy The Daily Mirror

Colombo, October 05 (Daily Mirror)- The responsibility of uplifting the lives of the innocent people of this country and protecting the nation, race and religion now rests on the shoulders of President Anura Kumara Dissanayake, the Atamasthanadhipathi Most Venerable Pallekumbura Hemarathana Nayake Thera said today.

The Thera made this remark when President Dissanayake visited the sacred Jaya Sri Maha Bodhi in Anuradhapura this afternoon to pay homage and receive blessings.

The Thera pointed out that, as a leader emerging from the North Central Province (Raja Rata), the President has a special obligation to improve the lives of the people in the region who have long endured hardships. 

The Chief Prelate said that the current political environment is not conducive to someone with wisdom and insight. However, the Maha Sangha believes that the new President has the ability to foster a healthy political culture in the country.

Venerable Hemarathana Thera also highlighted the importance of establishing a National Policy, stressing that if the President can craft a long-term, beneficial national policy with the support of all Members of Parliament, it will be a significant achievement.

President Anura Kumara Dissanayake visited the Sacred Jaya Sri Maha Bodhi in Anuradhapura this afternoon to pay homage and receive blessings and engaged in a brief discussion with the Atamasthanadhipathi, Chief Sanghanayaka of Nuwara Kalaviya, and Chief Administrator of the Anuradhapura Maha Viharaya, Most Venerable Pallekumbura Hemarathana Nayake Thera.

Courtesy Adaderana

Sri Lanka’s foreign exchange revenue from tourism has reached USD 181 million within the month of September this year.

According to the Central Bank of Sri Lanka (CBSL), this revenue represents a significant increase compared to September of last year, which saw USD 152 million in tourism earnings.

Data from the Central Bank also revealed that revenue earned during the first nine months of this year has surged by 61.2%, totaling USD 2.35 billion compared to USD 1.46 billion during the same period last year.

The Sri Lanka Tourism Development Authority’s weekly report indicated that there were 122,140 tourist arrivals in September, marking a 9.11% increase from 111,938 arrivals in September of the previous year.

So far, the number of tourist arrivals for the first nine months of 2024 stands at 1.48 million, with Sri Lanka expecting a total of 2.3 million tourist arrivals for the year.

India topped the list of tourist arrivals in September, with 27,884 visitors, followed by China with 9,078 arrivals.

Courtesy Adaderana

The Inland Revenue Department has successfully collected Rs. 1,417 billion in taxes as of September 30, 2024, surpassing 70% of the annual revenue target of Rs. 2,024 billion.

In a statement, the Commissioner General of the Department of Inland Revenue Sepalika Chandrasekara noted that while the collection progress is commendable, there are still outstanding taxes owed by certain taxpayers under the self-assessment payment system. 

She mentioned that beginning today (06), the department will conduct visits to the premises of these taxpayers to ensure prompt collection of dues.

Moving forward, we will enforce the collection of unpaid self-assessment taxes through the appropriate legal procedures,” said Chandrasekara.

Courtesy Adaderana

President Anura Kumara Dissanayake announced that the investigations into the Easter Sunday attacks will be expedited, and steps will be taken to ensure that such a tragedy never occurs again in the country. He assured that justice will be delivered to the victims.

The President made these remarks during a discussion held today (06) at St. Sebastian’s Church in Katuwapitiya, Negambo, with the families of those killed and injured in the Easter Sunday attack, the President’s Media Division (PMD) reported.

President Anura Kumara Dissanayake visited the church during the morning and laid floral tributes at the memorial established in honor of the victims. To mark the occasion, a commemorative gift was also presented to the president.

During the discussion the President met with the families of the victims, who shared their concerns and difficulties with him directly. He highlighted that the Easter Sunday Attack which happened on 21st April 2019 was the most tragic disaster in the recent past and that it will not be allowed to be buried with time.

President Anura Kumara Dissanayake expressed his belief that one of the key factors influencing the people’s decision in the last presidential election was their hope for justice concerning the Easter Sunday attacks.

He emphasized that the aspirations of the citizens align with his own, stating that his goal is to deliver the justice and fairness the people seek in relation to the Easter Sunday attack. He assured that efforts have already begun to achieve this, the PMD added.

The President also stressed the importance of conducting the investigation without any preconceived conclusions or biases. He instructed the Secretary to the Ministry of Public Security to ensure a transparent and impartial investigation, guided by openness and objectivity.

President Anura Kumara Dissanayake acknowledged that there is a widespread belief in society that the Easter Sunday attacks may have been carried out to gain political mileage. He stated that if hundreds of innocent lives were sacrificed for political purposes, it would be a profound tragedy. He emphasized that if politics in the country has reached such an extreme, the first priority must be to eliminate this dangerous situation.

The President also highlighted growing suspicions that the government apparatus at the time may have been involved in the attacks. If such allegations are true, he warned, the country would remain in a dangerously unstable and insecure state. Therefore, it is of utmost importance to uncover the truth behind these events, he emphasized.

Additionally, President Dissanayake stressed that justice must be delivered to the victims of the tragedy, which claimed the lives of nearly 274 people and left many others injured, to honor the love and devotion of their families.

He also expressed his deep appreciation for the role played by the priests, who helped prevent an even greater social catastrophe in the aftermath of the attacks. The President extended his gratitude to them once again for their efforts, it said.

President Anura Kumara Dissanayake further stated that if the bonds, trust, and harmony within society are weakened, and people begin to view others with anger and suspicion, it would pose a serious threat to the well-being of the community. In light of this, he emphasized the need for a fair and transparent investigation into the Easter Sunday attacks.

The President also noted that for the past five years, those who gathered on the streets on April 21 were driven by a hope for justice, which sustained them year after year.

His Eminence Malcolm Cardinal Ranjith, Archbishop of Colombo, speaking at the event, shared that despite appealing to the Human Rights Commission in Geneva for justice for the Easter Sunday victims, no resolution has been achieved. He also pointed out that while the government has been working to provide necessary support to the victims, the public continues to question the true cause of the attack.

His Eminence Cardinal Ranjith expressed his belief in President Anura Kumara Dissanayake, acknowledging the trust the people of Sri Lanka have in him and appreciating his integrity. He added that he believes the President will deliver on the promise of justice. He further expressed his belief that the President will take action to hold those responsible for the Easter Sunday attack accountable and ensure justice is served.

Rev.Fr. Manjula Niroshan, the mission in charge of Katuwapitiya Church, along with a large number of Easter attack victims and devotees, attended the event, according to the PMD.

Courtesy Adaderana

The Police Spokesman DIG Nihal Thalduwa has confirmed that the security detail for former President Ranil Wickremesinghe, which includes 50 Special Task Force (STF) personnel, will remain unchanged.

However, he noted that the necessary number of personnel required for the former president’s security will be reviewed and allocated soon.

By Garvin Karunaratne

I enclose a write up by eesrilanka wordpress.com/2019/04/13/playing with history: on some of my writings.

__________________________________________________________

C2. Buying Power from Multinationals

Garvin Karunaratne recalls his experience of 18 years working in stations like Hambantota as well as in the hilly Districts of Kandy and Nuwara Eliya. He chides the authorities for erecting wind turbines on the coast. He believes that the authorities seem to be working to prove that wind turbines are not suitable for Sri Lanka.

Karunaratne then mentions his vast travel experience and states that the US, Spain Portugal and many more countries have put up wind turbines never at their coastal areas but in their hills. Further he highlights authorities that have noted the vast resources of wind power in Sri Lanka. He urges Sri Lanka to use its wind resources and he actually has requested the State Engineering Corporation engineers who did make long concrete poles to hold the canopy for the Avukana Buddha statue to be enlisted to make the wind turbines. He emphasizes that Sri Lanka can become self sufficient in all its power requirements if only a few hundred wind turbines are constructed and he states that this can be done within a year.

Karunaratne speaks with the broad experience of having worked designing and establishing the Youth Self Employment Programme of Bangladesh in two years, a programme that has created employment for millions of youths, something which even the ILO  had failed earlier. He urges and provides many facts showing that wind power holds the magical solution for Sri Lanka.

– www.lankaweb.com/news/items/2019/04/09/buying-power-from-multinationals/

The only item that has to be imported for wind turbines is the turbine mechanism. It will be child’s play for Jinasenas, the makers of reputed Jinasena pumps to make these turbines if called upon.

For full details: Wind Power for Sri Lanka’s Energy Requirements: Godages, 2019 by Garvin Karubnaratne

Anyone who disagrees is requested to  visit Spain, where turbines are made in small garages and  perched everywhere. Spain even sells electricity to France and earns dollars. All while we allow the winds to rage through at Hayes, at Ramboda, at Madugoda and many many places where on my irrigation inspections  I have chided with death facing abnormal wind power.

May we open our eyes wide. I repeat that a few hundred wind turbines can be erected in one year working at the Speed the Land Development Department did work not long ago and we need not import any oil.

Garvin Karunaratne 

i

Chanaka Bandarage

On Thursday 3 October 2024, the President addressed top officials of the Agriculture and associated ministries. All the relevant top notches were there.

The President mentioned to them that the public has a perception that the public servants are not doing a good job. He mentioned the bribery and corruption problem in a sentence or two.

It is good that the President stated this; no other President has ever stated anything like this directly to senior public servants.

The writer praises the President. He takes this opportunity to state the following:

It is better if the President stated that his own perception is the same.

The writer questions whether or not the President put too much emphasis on the fact that his government would protect officials who do a good job. This goes without saying. The issue at hand is the grievances faced by the public owing to the very bad public service. This is a major problem and it must be fixed as a paramount concern.

The writer believes that the President’s language and tone should have been more assertive on that occasion. The President should have given them a stern, lengthy lecture.

Lee Kuan Yew spoke in a harsh, assertive language/tone to all government officials. This is because he was determined to end corruption and put his public service straight.

Lee Kuan Yew was a man of extreme self-confidence.  He was fearless and never hesitated to ‘call a spade, spade’.

In the election, the President canvassed votes promising to eradicate bribery, corruption and maladministration. In those meetings, he addressed the problem eloquently.

The writer is not at all stating that the President tries to brush off the problem. Undoubtedly, he is very determined to solve the problem. Currently, he is the best person to do this.

The public servants must be told that their current work ethic and work culture are unsatisfactory and that they must reform.

Of course, there are many good public servants. At the same time, there are lots of ‘bad apples’.  

Today, for a common man it is not easy to get anything done by a government office. There is the talk that in some places if a bribe was offered, things get done very fast. Who has the money to give bribes?

Those who know know that the middle and technical level officers of the Agriculture/Fisheries and associated ministries rarely visit farmers/fishermen etc on the field. The writer is aware of instances where field officers take bribes even when handing-out farmers, and other subsidies.

Field officers expect the common man to address them as ‘Sir’ or ‘Madam’. In this way they establish superiority.  

In the recent past, the public service perks have increased tremendously. They get handsome wages now. But, the quality of their service has not improved. This applies to teachers also.

The mistake that the recent governments made was when increasing wages they failed to link it with productivity. This is called ‘Enterprise Bargaining.’

There is talk that they are going to receive another Rs 25,000 a month pay hike in January 2025 (an election gimmick by the previous administration). Can the country afford this? There are school children –  owing to abject poverty, lunch drink sugar mixed water.

Public servants are entitled to a lifetime pension. Upon demise, their surviving spouse receives it. This is bizarre. Does this happen in any other country?

This scheme must be abolished for new entrants. Like in the private sector, they must be entitled to EPF and ETF. As an incentive, it is ok to preserve the government servants’ travel warrants scheme.

Ring a government office – there are many offices where even the telephone lines are unanswered. If answered, on most occasions, the officer at the other end is unsupportive. They do not want to help the public to solve their problems. There are so many rude public servants.

Many public servants cleverly impose unnecessary red tape; this is solely to not assist the public.

The golden rule currently in operation – is ‘never argue with a public servant’.

It states there are 15 lakhs of them – on a per capita basis, the world’s largest public service.

Only 3 cabinet ministers are now (successfully) doing the job that 120 did under the UPA government (2010 – 2015).

How many of the public servants do a genuine job?

Anton Jones’ song –  ‘කන්තෝරුව, කන්තෝරුව’ comes to mind.

Like the private sector, why cannot they work from 9 am to 5 pm (or 830 am to 430 pm)?

It was remarkable that refreshments for the said event was done locally. In the past, for such events catering was done by a 5-star hotel or by the Sri Lankan Airlines Catering Service. Hats off to the President for putting a stop to the public service tamasha culture.

Free Will

If you are living in America, who is it that you cannot criticize?

Ministry of Defence  – Media Centre

A part of R.A. de Mel Mawatha in Kollupitiya Police area from St. Michael’s Roundabout to the Rotunda Roundabout along Temple Trees was closed for security reasons in 2005.

After a lapse of 19 years, this stretch of road was opened to the public yesterday (Oct 04) with the intervention of the Ministry of Defence.

Vehicular movement will be allowed in one direction due to road repair works being carried out. Once repair works are over vehicles will be allowed to use both lanes.

Join us for an enlightening discussion on the shifting geopolitical landscape as we explore the rise of the BRICS nations and the implications for industrialization in the developing world. Featuring insights from: Prof. Radhika Desai – Geopolitical Economist Prof. Howard Nicholas – Professor in Economics, Erasmus University, Rotterdam & International Institute of Social Studies, The Hague Bram Nicholas – COO of ETIS Lanka Delve into the challenges and opportunities facing emerging economies in a rapidly changing global order. Don’t miss this engaging conversation!

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා (05)  වැල්ලවත්ත, අමරපුර මහා නිකායේ සංඝ මූලස්ථානය වෙත පැමිණ ශ්‍රී ලංකා අමරපුර මහා නිකායේ වැඩබලන උත්තරීතර මහානායක දර්ශනපති අතිපූජ්‍ය කරගොඩ උයන්ගොඩ මෛත්‍රිමූර්ති මහා නායක හිමිපාණන් වහන්සේ බැහැ දැක ආශිර්වාද ලබා ගත්තේය.

අමරපුර මහා නිකායේ ලේකම් මණ්ඩලයේ නායක ස්වාමීන් වහන්සේලාද එම අවස්ථාවට වැඩම කර සිටී අතර මෙහිදී උන්වහන්සේ සෙත් පිරිත් සජ්ජායනා කර ජනාධිපතිවරයා වෙත ආශිර්වාද පළ කළහ.

අනතුරුව ජනාධිපතිවරයා, මහා නායක හිමි ප්‍රමුඛ මහා සංඝරත්නය සමඟ වත්මන් ආර්ථික, සමාජයීය හා දේශපාලන තත්ත්වය පිළිබඳ අවධානය යොමු කරමින් කෙටි පිළිසඳරකට ද එක් විය.

එහිදී අමරපුර මහා නිකායේ මහානායක හිමිපාණන් වහන්සේ පෙන්වා දුන්නේ රටේ සම්පත්වලින් උපරිම ප්‍රයෝජන ගනිමින් ශක්තිමත් රාජ්‍යයක් ගොඩනගා ගත යුතු බවයි. එවිට ලෝකයේ ස්වාධීන රටක් ලෙස ශ්‍රී ලංකාවට නැඟී සිටිය හැකි බව උන්වහන්සේ පෙන්වා දුන්හ.

මහ මැතිවරණයක් ප්‍රකාශයට පත් කර ඇති මෙම අවස්ථාව දේශපාලනික වශයෙන් සංක්‍රාන්ති සමයක් බව පෙන්වා දුන් ජනාධිපතිවරයා කළයුතු බොහෝ කාර්යයන් මැතිවරණයේදි හිමිවන පුර්ණ පාර්ලිමේන්තු බලය සමඟ මීට වඩා වේගවත්ව ක්‍රියාවට නැංවීම තම අරමුණ බවද පැවසීය.

මෙවර පශ්චාත් මැතිවරණ සමයේ දී කිසිදු ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියාවකට හෝ කලබලකාරිත්වයකට ඉඩ නොදෙමින් ජනාධිපතිවරයා ප්‍රමුඛ කණ්ඩායම රටට ලබාදුන් ආදර්ශය ද මෙහිදී මහා සංඝරන්යේ ඇඟයීමට ලක් කෙරිණි.

පසුගිය ජනාධිපතිවරණ සමයේ වත්මන් ජනාධිපතිවරයාට විරුද්ධව ආගම මුල් කර ගනිමින් අවලාද ව්‍යාපාරයක් ක්‍රියාවට නැංවීමට ඇතැම් කණ්ඩායම් සංවිධානාත්මකව ක්‍රියා කළ බව පෙන්වා දුන් මහා සංඝරත්නය එම ප්‍රකාශ සාවද්‍ය බව මේ වන විටත් තහවුරු වී තිබෙන බව පැවසීය. නමුත් මෙවන් අවලාද ව්‍යාපාර ඉදිරියේදී ද ඇතිවීමට ඉඩ ඇති බව පෙන්වා දුන් මහා සංඝරත්නය ඒ පිළිබඳ අවධානයෙන් කටයුතු කරන ලෙසද ජනාධිපතිවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටියහ.

සාම්ප්‍රදායික දේශපාලන ක්‍රමය වෙනස් කිරීමේ අවශ්‍යතාව මෙවර ජනාධිපතිවරණ ප්‍රතිඵලය අනුව ජනතාව පෙන්වා දී ඇති බව සඳහන් කළ ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා අපහාස සහ අවලාද වලින් තම කණ්ඩායම පිළිබඳ මවා තිබු චිත්‍රය සහ බිය මෙවර ජනාධිපතිවරණයේදී ජනතාව ප්‍රතික්ෂේප කළ බවත්, ඒවා සියල්ල ප්‍රවාද බව මේ වන විට තහවුරු වී තිබෙන බවත් කියා සිටියේය.

නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් පිළිබඳව ද මෙහිදී මහා සංඝරත්නය ජනාධිපතිවරයාගෙන් විමසා සිටියහ.

එහිදී ජනාධිපතිවරයා සඳහන් කළේ නව ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන ඒමට තමන් අපේක්ෂා කරන බවයි. දීර්ඝ සාකච්ඡාවකින් සේම ජනමත විචාරණයකින් පසුව පමණක් එය සිදු කිරීම තම අපේක්ෂාව බවත්, පසුගිය රජයන් විසින් ඔවුන්ට අවශ්‍ය ලෙස ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන සිදු කළා මිස ජනතාවගේ එකඟතාව අනුව එය සිදු නොකළ බවත් පෙන්වා දුන්නේය.

කෙසේ නමුත් රට යම් මට්ටමකට ස්ථාවර කර ජනතාව විසින් අපේක්ෂා කරන ආකාරයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් ගෙන ඒමට කටයුතු කරන බවද ජනාධිපතිවරයා වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේය.

– Media unit