Authors : Harsh V. Pant | Aditya Gowdara Shivamurthy  Courtesy Observer Research Foundation 

Since Anura Kumara Dissanayake of the Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) was elected as the ninth executive president of Sri Lanka, there is speculation about the new government’s foreign policy. Given the economic and geopolitical scenario, pragmatism is likely to take precedence — Sri Lanka will continue to balance between India and China. The new dispensation’s quest for good governance and reforms will also likely benefit India in the long run.

At its inception in the 1960s, the JVP was a staunchly anti-Indian organisation with its Marxist and Sinhala nationalist ideology. Fighting Indian expansionism” in South Asia was one of its core ideological themes. Its first insurrection against the Sri Lankan State in 1971 ended quickly, with India stepping in to secure the Colombo airport and conducting maritime patrols at the request of the Sri Lankan government. However, the second insurrection, between 1987-1990, became even more anti-Indian with the JVP criticising the Indo-Lanka accord that permitted the deployment of Indian Peace Keeping Forces (IPKF) in Sri Lanka.

Given the economic and geopolitical scenario, pragmatism is likely to take precedence — Sri Lanka will continue to balance between India and China.

While the JVP renounced its armed struggle and entered mainstream politics in 1994, it remained a non-traditional choice. It was during the economic crisis and the 2022 Aragalaya movement that Dissanayake emerged as a popular choice for a populace disenchanted with traditional elites. JVP’s rising popularity compelled India to enhance its engagements with the party. The unpredictability of the elections also meant that India maintained engagements with all the key contenders. Delhi invited Dissanayake on an official visit, even as external affairs minister S Jaishankar and national security advisor Ajit Doval met Sri Lankan leaders across party lines in the run-up to the elections (including the JVP).

India’s pragmatic engagement is part of its Neighbourhood First policy and Security and Growth for All in the Region (SAGAR) vision. As Sri Lanka’s geopolitical significance increases, India has pushed for connectivity to further its leverage. In fact, during the island-nation’s recent economic crisis, India stepped in to offer assistance of $4 billion. As a result, India will be managing and upgrading airports and maritime ports in Sri Lanka, developing the Trincomalee region, and investing in renewable energy projects, oil refineries, an energy grid, and a bi-directional petroleum pipeline. Multiple Indian firms have expressed interest in investing in Sri Lankan State-owned enterprises (SOEs), and India and Sri Lanka are also discussing a land bridge and the Economic and Technology Cooperation Agreement (ETCA).

On their part – the JVP understands that Cold War-era alliances and affiliations make little sense in the contemporary world order. This realisation existed even before the elections and underpinned its outreach towards India. It recognises that India’s geopolitical clout and economic growth will help the country recover and strengthen its economy. Several promises in Dissanayake’s manifesto, such as developing Sri Lanka into a maritime hub, a port and trading hub, and a regional logistics management hub, will depend on the latter’s connectivity with India. Dissanayake wants to improve tourism and information technology revenues for which India will again prove to be an important country. It is this growing importance of connectivity and economic leverage that has prompted JVP to be sensitive to India’s concerns. Its manifesto specifies that the country’s land, sea, and air spaces will not be permitted to threaten or risk the national security of any country, particularly India.

Several promises in Dissanayake’s manifesto, such as developing Sri Lanka into a maritime hub, a port and trading hub, and a regional logistics management hub, will depend on the latter’s connectivity with India.

That said, the new government will balance relations with China, too. Beijing will even attempt to enhance its relationship, leveraging the new regime’s Communist leanings. Dissanayake had visited Beijing before he visited Delhi; several high-level Chinese delegates had also visited him before the elections. As the world’s second largest economy and one of the biggest lenders to Sri Lanka, Beijing will continue to engage with the government to further its interests in the Indian Ocean. This capacity to invest and assist will continue to woo an economically recovering Sri Lanka.

But having won the election with strong rhetoric on transparency and accountability, the government’s balancing will be subject to more pressure. Dissanayake aims to promote a rigorous and transparent tender process for all foreign investments, avoid privatisation of critical SOEs, conduct detailed debt audits on foreign loans, and enact legal action against those misusing these loans. On a short-term basis, this will be challenging current Indian and Chinese competition for a stake in crucial SOEs, and their investments . The call to suspend the Adani energy project is a case in point.

However, in the longer term, scrutinising loans and the new investment conditions (if implemented) are not likely to go down well with Beijing, which has exploited systemic loopholes, promoting corruption, and opaque loans. On the contrary, this could be more beneficial for India and its like-minded partners who are genuinely interested in strengthening institutions and promoting transparency and accountability in the country’s governance.

---

This commentary originally appeared in Hindustan Times.

Courtesy D.D.News India

It is more than two years since the Aragalaya Protests shook Sri Lanka to the core. Aragalaya means Struggle in the Sinhala language.

The imagery of people storming the Presidential Palace and hoisting the Sri Lankan national flag, amid slogans of ‘Gota Go Home’, is fresh in the minds of many, in this island nation of 23 million people. Gota is the nickname of the then President, Gotabaya Rajapaksa. He fled the country in the wake of the Aragalaya Protests, and, resigned afterwards.

Cut to 2024.

The Aragalaya sweeps a bearded, 55-year-old son of a labourer into power.

Anura Kumara Dissanayake, a self-avowed Marxist. The leader of the Janatha Vimukthi Peramuna or People’s Liberation Front and the Jathika Jana Balawegaya, an alliance of political parties and trade unions. Dissanayake was born on 24 November 1968. A.K.D., as he is popularly known, has humble origins. He went to a Government-funded school. Got a degree in physics. Worked as a tuition teacher. Sold toffee and cigarettes on trains. Became a student-leader. (He counts Che Guevara among his heroes.) Got elected to the J.V.P.’s central committee in 1997; became a lawmaker in 2000; and served as agriculture minister between 2004 and 2005 in a coalition government headed by President Chandrika Kumaratunga. Dissanayake became the leader of J.V.P. in 2014. He contested for President in 2019, when he finished third with only 3 per cent votes.

Dissanayaka’s party, the J.V.P., was formed in 1965. It led two rebellions, in 1971, and, 1987. In fact, he was a student-leader at the time of the second, armed, insurrection. This was around the time of the 1987 India – Sri Lanka Peace Accord. The two revolts left more than 80-thousand people dead. The J.V.P. has since claimed to have renounced violence. The party entered democratic politics in 1994. Dissanayake apologised for the violence unleashed by the party.

The J.V.P. was a peripheral player in Sri Lanka’s politics for the longest time. It won only four per cent of the votes in the 2020 parliamentary election. The party has only three lawmakers in the 2 hundred and 25-member legislature. But Dissanayake’s and the J.V.P.’s popularity soared in the wake of the Aragalaya Protests.

There are many firsts here. It was the first presidential election since the 2022 economic crisis. Dissanayake is Sri Lanka’s first Leftist President. Dissanayake is the first President to win the lowest number of votes. Just over 42 per cent. That led to the counting of people’s second preference votes. Consequently, it was the first time a second round of counting took place. Dissanayake is also the first political leader who does not belong to the political elite or a dynasty. Many see his win as a breath of fresh air in Sri Lankan politics. A fresh start. A new beginning. After years of political and economic tumult. Someone who can restore public faith in politics.

Dissanayake has sought to temper expectations from him though. He says he does not have a magic solution to problems. He says he is as common a citizen as any other Sri Lankan, with strengths and limitations. There are things he knows and things he doesn’t. And he says that his responsibility is to be part of a collective effort to end this crisis.

There is one dream our people see every new day the sun rises. That is ‘tomorrow will be better than today!’ However, you and I have both learned for many years that this is just a dream. Opportunism, the greed for power, and authoritarianism have hindered our country’s progress. But now we have our final opportunity which cannot be missed. Let us unite to create a thriving and beautiful country that embraces diversity,” he says.

Dissanayake retains the common touch. He has ordered the police to re-open two roads – the Sir Baron Jayathilake Mawatha and Janadhipathi Mawatha, near the President’s House, to the public. He has increased the fertiliser subsidy for paddy farmers from 50 dollars to 84 dollars with the effect from 1 October, for the September 2024 to March 2025 period. And he has promised to cut taxes, fight corruption and reduce the cost of living.

In a televised address on 25 September, Dissanayake spoke about his plans for resuming talks with the International Monetary Fund to advance Sri Lanka’s 2.9 billion-dollar bailout programme. Sri Lanka declared bankruptcy in 2022. It suspended repayments on 83 billion dollars in domestic and foreign loans. A severe shortfall of dollars spun the country’s economy into a deep financial crisis. The foreign-exchange crisis led to a shortage of essential commodities such as food, medicine, fuel and cooking gas. Inflation soared, to a high of 70 per cent in September 2022.

Bhavani Fonseka, a lawyer and human rights activist, says that the economic crisis and what led to the people’s movement are key indicators that people wanted a change. That message was very much articulated in 2022 in wanting to see a change in political culture, culture which kind of saw high corruption and nepotism. And that seems to have been captured in the messages and the manifestos of the N.P.P. (National People’s Power) and the Anura Kumara Disssanayake campaign slogans. So really, it’s kind of tapping into what people were feeling in 2022, and really capturing the people’s imagination that change is possible with this new formation that is the N.P.P.”

Dissanayake has softened some of his policies in the past few years. For instance, his N.P.P. alliance espouses a middle ground. He believes in an open economy, and, is not totally opposed to privatisation. He has vowed to press ahead with the I.M.F. rescue-package, but, modify its terms in order to deliver tax-cuts to his people.

Fonseka says, (The) international community is looking to this new president as to how he governs, what is his foreign policy. But considering the economic crisis, considering we are dependent on international assistance, I can’t see the N.P.P. and the president being able to take sides. So, he will be taking a very pragmatic approach, at least for the next couple of months. How things play out in 2025 and beyond is to be seen. But I think at the most immediate he is going to take a very practical approach.”

Dissanayake’s priorities are to renegotiate the bailout agreement with the I.M.F. and make austerity measures more bearable for the poor. He faces a number of key challenges, though. First and foremost, economy and growth. Dissanayake will have to ensure the economy returns to sustainable and inclusive growth. He will have to re-assure local and international markets. He has to attract investors. He also has to help a quarter of Sri Lanka’s 23 million population climb out of poverty. Then there are the issues of I.M.F. programme and taxation. Dissanayake has to hold discussions with the I.M.F to reduce taxes and free up public revenue for tax relief and investment.

But questions remain.

— Why is he tight-lipped about his stance on key issues concerning the ethnic Tamil population in the North and East?

— Does he support the implementation of the 13th Amendment to the Sri Lankan Constitution?

— The 13th Amendment flows from the India – Sri Lanka Peace Accord of 1987. Among other things, it calls for devolution of police and land powers to the Tamil minority.

— Or will he allow his predominantly Sinhala political base to get the better of him?

— What will be his Government’s foreign policy be towards India?

— And will he allow his ideological moorings to shore up ties with China?

India is Sri Lanka’s biggest neighbor. China is its largest bilateral creditor. Both India and China are competing for influence in Sri Lanka. India’s Prime Minister Narendra Modi says he looks forward to working closely with Dissanayake. Dissanayake visited India in February and held talks with India’s External Affairs Minister S. Jaishankar and National Security Adviser Ajit Doval. Dissanayake has sought to allay concerns about the J.V.P.’s historical anti-West and anti-India stance. He used his inauguration speech to reject power-divisions in the world, and, pledged to work with all other countries for the benefit of his own.

Our country needs international support. We expect that whatever the divisions in the international community to deal with countries, we get the best deal. We are not a state that needs to be isolated in the world. We are a nation that must go forward hand in hand with the international community. We will not hesitate to take decisions to achieve this,” says Dissanayake.

Analysts say that Sri Lanka and Dissanayake, can ignore India only at their own peril. The logic of interdependence will ensure that the ties do not go off-kilter. India was quick to bail Sri Lanka out with billions of dollars is assistance. New Delhi’s Neighbourhood First Policy has ensured that India is the first responder in times of crises. India says that it does not expect all its neighbours to necessarily adhere to what India considers as being better for them. In the real world, countries make their own choices, and, they find a way to adjust and work together.

Dissanayake has called a snap, parliamentary, election on 14 November. He hopes to ride the wave of approval, and, consolidate power in the Parliament. The lack of numbers in Parliament has meant that Dissanayake has not been able to name a proper Cabinet. He named Prof. Harini Amarasuriya as Prime Minister with five portfolios.

Vijitha Herath was given charge of six ministries, including foreign affairs. And Dissanayake kept key ministries, such as, finance, defence and energy for himself. Despite his executive powers as the President, fulfilling his pro-poor campaign promises of reducing taxes and freeing-up public revenue for tax-relief and investment will prove difficult without backing from Parliament.

That is not all. Passing a budget will be hard without support in Parliament. But, there’s a catch. If the snap election throws up a verdict similar to the presidential poll, then Sri Lanka will have a co-habitation government, with the President and Prime Minister from different parties. He needs a minimum of 113 seats to gain power in Parliament. For which he will have enlist the support of the minorities, including Tamils.

I’m cautiously optimistic that the president and those around him have heard the loud calls of the people. The call for a system change. Whether they are able to deliver considering the multiple challenges before them is the big question,” says Fonseka.

President Dissanayake has his task cut out for him. Can he deliver? Will he be able to balance ideological compulsions, domestic reforms, and, geopolitical pulls and pressures? We will know in the months ahead.

By: Ramesh Ramachandran (Senior Consulting Editor and presenter with D.D. India)

By ARCHANA MASIH Rediff News

‘If there is a push towards a Marxist oriented government it will be dangerous.’
‘We have seen this in Nepal and Myanmar and it will be a concern for India if it is surrounded by countries with such political dispensations.’

IMAGE: Sri Lankan President Anura Kumara Dissanayake. Photograph: Kind courtesy Anura Kumara Dissanayake/X

“There is concern about his political inexperience. Sri Lanka’s executive president has enormous political, security and criminal powers. Dissanayake’s comments on establishing independent institutions are a very good sign because so far, previous presidents failed to do that,” observes Asanga Abeyagoonasekera author of Teardrop Diplomacy, China’s Sri Lanka Foray, and three other books on Sri Lanka.

Abeyagoonasekera is a senior fellow and executive director of the South Asia Foresight Network at the Millennium Project in Washington DC, and a technical advisor to the International Monetary Fund where he contributed to Sri Lanka’s IMF Governance Diagnostic Report 2023.

In the concluding part of a telephone interview with Rediff.com‘s Archana Masih, Asanga Abeyagoonasekera discusses Sri Lanka’s new experiment with a Left-leaning president and some lessons from the past.

• Part 1 of the Interview: ‘China Will Be India’s Main Concern In Sri Lanka’

More like this

As India watches, China grows powerful in Sri Lanka

‘AKD Will Balance India and China’

Why have the voters of Sri Lanka voted for a Marxist political outlier as their president?

If you look at the voting pattern after the Easter Sunday terror attacks, people have voted for only one factor — security.

This time, the main theme was economic hardship. People are suffering because of inflation, high prices and taxes. Poverty is a serious issue which we highlighted in the SAFN report (extrenal link).

The JVP’s Marxist-Leninist ideology managed to capture the pressing economic issues at the grassroots.

Sponsored

I agree with Dr Paikisothy Sarvanamuttu’s assessment that people were angry because of the high prices. The voter was emotionally driven and angry, and wanted to vote out of the establishment and try a new experiment.

The JVP has never been in power and has only three seats in the parliament — all this is a first in Sri Lankan history.

It will be interesting to see how Anura Kumara Dissanayake brings in the JVP’s reformist agenda in keeping with its Marxist background.

What is the most important takeaway of the result?

It is a volatile situation which will reflect on the parliament elections. I doubt they will be able to get a two-thirds majority like Gotabaya Rajapaksa.

Since the vote share of Ranil Wickremesinghe’s and Sajith Premadasa’s together is more than President Dissanayake’s, do you think he will have a tough time getting his candidates elected to parliament?

Yes, people have made an interesting comment on social media that you are not appointed on your [JVP] vote, but our vote. It is a cautionary note which suggests that the JVP has to navigate the reformist ideas.

The people who have voted for them understand the dangers, and hence are cautious.

We had projected three scenarios in the SAFN report:

• The government would lose.
• The people were angry against the establishment, and wanted a new one.
• People wanted to sustain the liberal democratic, market oriented-model proposed by Sajith Premadasa.

The results show that the second scenario had greater appeal with the people.

IMAGE: Sri Lanka’s then president Ranil Wickremesinghe shows his ink-marked finger after casting his vote at a polling station in Colombo, September 21, 2024. Photograph: Dinuka Liyanawatte/Reuters

Have people have forgotten the horrors inflicted by the JVP, or are most Sri Lankans too young to remember all that violence?

I think most were born after the JVP insurrections and that’s why a large percentage of floating votes went to it. But I’m not sure whether people have forgotten.

Some researchers say that it’s in the past, but the foundational structures of such parties are built on those values.

So we have to watch and see how political parties interact with the polity as well as the people.

I don’t buy the argument that people have forgotten the 30 year civil war or the JVP insurrections, but they want to see a beginning.

Even when Maithripala Sirisena came to power, people voted for him because they thought it was new beginning and he was a very popular figure in the first few months.

Sri Lankans like new beginnings.

Can the Dissanyake government control inflation and continue the economic stability brought in by Wickeremsinghe is something we’d have to see when Dissanayake has a functioning government after the election.

What will happen if his candidates do not win a sizable number of seats in parliament?

A hung parliament will be a hurdle in implementing policies, passing bills and bringing major reforms.

The pattern in Sri Lanka is that whoever is the president, the people vote for that particular party. But this time the issue is that the Opposition has also got a significant number of votes.

IMAGE: Anura Kumara Dissanayake clicks a selfie with supporters. Photograph: Kind courtesy Anura Kumara Dissanayake/X

What of the entrenched players in Sri Lankan politics? Will Wickeremsinghe and the Rajapaksa brothers disappear into the sunset?

I’m not sure that they will disappear.

Namal Rajapaksa entered the presidential race though his political advisors would have indicated that he would not win because of the unpopularity of the Rajpaksas.

But do remember that Sri Lanka and South Asia have seen swings where unpopular leaders who made mistakes and blunders have become popular again.

So, Namal would want to be around, but Sajith Premadasa is far ahead in terms of political maturity. It depends on the political events that unfold.

It is quite difficult for the Rajapaksas because of people’s anger over corruption.

Anura Kumara Dissanayake has said he would expose the corruption and arrest them. He might want to take up some cases under the framework of the law and disburse them before the general election to show his capability.

There is also concern about his political inexperience. Sri Lanka’s executive president has enormous political, security and criminal powers. Dissanayake’s comments on establishing independent institutions are a very good sign because so far, previous presidents failed to do that.

There was a heavy politicisation of the bribery commission which we have highlighted in the governance diagnostic report. There’s a lot to be taken from that report and the Sri Lankan government has pledged to implement those recommendations.

Let us see.

IMAGE: Anura Kumara Dissanayake chairs a meeting with officials. Photograph: Kind courtesy Anura Kumara Dissanayake/X

Has the people’s movement that threw out the Rajpaksas dissipated or will we see more political players emerge from that movement in the future?

Anura Kumara Dissanayake managed to capture the leadership gap created by the movement. He is seen as one of the owners of that movement. He was welcomed at the protest site.

I don’t see any protest emerging again because people are more concerned about the economy.

Wickremesinghe also got a sizable number of people’s votes which shows there was a positivity towards the economic stability created by him.

Do you see Dissanayake governing in the manner of the leftists who have governed, say, Brazil or Bolivia?

The Marxist foundational factor does matter. The party does play a significant role. If there is a push towards a Marxist oriented government it will be dangerous.

We have seen this in Nepal and Myanmar and it will be a concern for India if it is surrounded by countries with such political dispensations.

If Dissanayake works on the Marxist agenda with inward economic policies, then the entire reformist agenda that they were preaching would have been for a political game.

We have seen such cases in other countries and are cautious of this experiment.

IMAGE: Supporters watch as Anura Kumara Dissanayake, leader of the National People’s Power alliance, speaks at an election campaign rally ahead of the presidential election in Colombo, September 18, 2024. Photograph: Dinuka Liyanawatte/Reuters

What chances do you give Dissanayake’s success as president?

He will be a successful president if he implements his reformist agenda and ideas.

Cancelling the Adani project or other major projects does not send a good sign.

The president has to have a more holistic picture.

Sri Lanka has gone through this in the past. Gotabaya Rajapaksa cancelled and banned chemical fertiliser and moved the country to organic only agriculture overnight. [The move in 2021 led to soaring prices and economic catastrophe in Sri Lanka.]

When I interviewed Gotabaya few months ago about this for my book, he blamed external factors and ill advice from advisors.

Dissanayake has to take careful decision taking the macro view otherwise he would have serious issues, just like Gotabaya.

Gotabaya’s presidency is also a lesson to many leaders in South Asia, not only in Sri Lanka. 6.9 million people voted for him, much more than Anura Kumara Dissanayake. He had a two thirds majority parliament, but was the shortest serving president.

Dissanayake’s reform agenda is promising, he has mentioned public private partnerships which is a good sign. We have to see if he will embrace liberal values and democratic norms that he has said he would.

Feature Presentation: Aslam Hunani/Rediff.com

Hamzah Rifaat Courtesy TRTWorld

The pro-Marxist official faces the daunting task of addressing a severe economic crisis while uniting a divided nation.

In a sharp rebuke to dynastic rule in Sri Lanka, voters recently elected Anura Kumara Dissanayake, a working class, neo-Marxist leader and head of the National People’s Power. His victory with 42 percent of the vote comes as the island nation struggles with significant economic and social turmoil.

This resulted in the ousting of the Rajapaksa rule which includes former President Gotabaya, his brother and Prime Minister, Mahinda and Finance Minister, Basil Rajapaksa in a 2022 uprising.

Two years on, Sri Lankans are hungry for change and have pinned their hopes on Dissanayake as a potential saviour. Yet, he remains an untested commodity in Sri Lankan politics, despite his leftist, anti-elitist and anti-corruption agenda.

The question is: can he steer Sri Lanka out of its current economic crisis and deliver for the people? The outlook is uncertain.

Decades of mismanagement

For Dissanayake, there is a steep slope ahead.

Adding to that is the existence of bloated, loss-making state-owned enterprises and the economic effects of the decades-long war between the Lanka Tamil Tiger Eelam militant group and the Sri Lankan government, which hampered foreign direct investment. Also, Sri Lanka’s liberalisation drive in 1977 failed to implement the necessary requirements for a market-oriented economy.

The Rajapaksa era however, made it worse.

As foreign debt soared in 2019, the Russia Ukraine conflict hiked prices of basic commodities and the COVID-19 pandemic contracted industries such as fishing and agriculture, the administration responded with several policy blunders.

This includes tax cuts affecting fiscal policy or governmental spending and taxation to influence the economy, and opposition to an International Monetary Fund’s (IMF) bailout plan to heal the economy. The result was soaring prices and fuel shortages which led to a nationwide movement against corruption, mismanagement and nepotism.

Dissanayake has pledged to reverse the mistakes made during Rajapaksa’s tenure.

IMF lifeline

There is a problem, however.

Sri Lanka’s economic future is dependent on the completion of an IMF program previously negotiated by former President Ranil Wickremesinghe, who served for two years following Rajapaksa’s ousting.

Under the program, Sri Lanka can only prevent a future default if it reduces public debt to nearly all of its GDP and ensures that a significant portion of government revenue is directed at debt servicing. In simple terms, this means that the government must use the revenue it generates to pay back its debt obligations rather than spend on public welfare.

This presents a challenge for Dissanayake who has promised to provide relief by widening welfare spending programs and slashing taxes.

As a result, Dissanayake opposes the IMF deal and claims that the fund only seeks to bail out corrupt regimes. He has vowed instead to renegotiate the program by making austerity measures more bearable for the poor.

This promise brings his egalitarian agenda in direct conflict with Sri Lanka’s IMF targets and the nation’s plan to get its finances back on track.

Take cases in other developing countries as an example. Satisfying IMF conditions entails implementing austerity measures with side effects such as higher inflation affecting the public. In Pakistan’s case, the country’s recently concluded IMF loan stipulates conditions such as preventing the government from subsidising the energy sector.

However, the measures Dissanayake seeks to implement come at a heavy cost. Spending on welfare programs negatively impacts budget deficits in the absence of market reform and prevents government revenue from being channelised towards debt servicing.

This heightens the risk of default which means that Sri Lankans would once again confront rising fuel prices, food shortages, a collapse of domestic industries and lower income levels.

Domestic political costs

The political costs of Dissanayake’s decisions will be high.

Essentially, Dissanayake must walk a tightrope and chose between either fulfilling the IMF’s conditions and alienating his supporter base on one hand, or living up to his pro-poor policies and alienating the IMF on the other. Neither choice is easy as in both cases the Sri Lankan public could suffer.

His “people-centric” approach must also be implemented in substance. While he campaigned on boosting Sri Lanka’s domestic industries, he has simultaneously sought energy cooperation with India (a key creditor to Sri Lanka during the 2022 economic crisis), to invest in infrastructure in the island.

For Sri Lankans hoping that his government generates domestic employment and promotes domestic industrial development for poverty alleviation, lack of prioritisation from Dissanayake is a potential cause for disillusionment.

Buddhist nationalism

Economic recovery in Sri Lanka also depends on social cohesion. For Dissanayake, the key challenge there is to address prevalent Sinhalese Buddhist nationalism, which has simmered during the Rajapaksa era.

The ideology considers the island’s Sinhalese Buddhist majority population as a dominant race at the expense of minorities such as Tamils, Muslims and Christians. It was weaponised by politicians such as Junius Jayewardene to target Tamils in the early 1980s and in 2018 by the Bodu Bala Sena (BBS), a Buddhist extremist organisation which used it to target Muslims during the 2018 riots.

,,

In short, Dissanayake must adopt pragmatism on economics in Sri Lanka and heal community misgivings through politics of accommodation.

While Dissanayake has called for unity among all religious and ethnic groups in Sri Lanka, his previous Janatha Vikumthi Peramuna (JVP) party which is now part of the NPP, campaigned on a Sinhalese nationalist platform and has a fractious relationship with Tamils.

Also, while campaigning in 2024, he rejected devolving centralised power to the north and east of the island, where the majority of Tamils live. On the question of Indian Tamils living in Sri Lanka, his JVP previously denounced them as a “fifth column” and an instrument of Indian expansionism.

For him to bury the hatchet, Dissanayake must do more to accommodate Tamil grievances, including spearheading investigations into human rights abuses committed against them by the Sri Lankan army during the war. Also, his approach towards the country’s Muslims, who have been targeted by far-right Buddhist extremists, must be different from Rajapaksa, with measures such as banning the BBS put in place.

In short, Dissanayake must adopt pragmatism on economics in Sri Lanka and heal community misgivings through politics of accommodation.

Only then can he reverse Sri Lanka’s decline.

Courtesy The Daily Mirror

The International Monetary Fund delegation addressing the media in Colombo

---

Dissanayake is going to have to walk a tightrope. For a country and people that are going through the worst phase of dispossession since independence, international solidarity should mean providing space for rebuilding the country

---

Sri Lanka is at a historic juncture. Faced with its worst economic crisis since the Great Depression and having defaulted on its external debt for the first time, the country recently saw unprecedented protests demanding systemic change. The former president Gotabaya Rajapaksa was literally chased away in 2022, as protesters stormed his residence and swam in his pool. The political parties and their offshoots that have ruled the country since independence are unravelling. Take Anura Kumara Dissanayake. He polled just 3.8% of the vote during the previous presidential election in 2019. This week, he was sworn in as president.   

Two major insurrections 

The new president belongs to the Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) party and leads the new centre-left National People’s Power (NPP) coalition. The JVP engaged in two major insurrections in the early 1970s and late 1980s, which resulted in the loss of tens of thousands of lives – mass violence was committed by both the JVP and the state. But the party has come a long way from its mix of revolutionary Marxist-Leninism and Sinhala ethno-nationalism, having moved into the centrist mainstream. From its roots in the rural south of the country, the party remoulded its base in the suburbs and small towns and even wooed the middle classes by taking up the issue of corruption. Its electoral capture of state power was contingent on the unprecedented economic crisis, as it waited patiently for the political winds to turn.   

Yet its victory comes during unenviable times, as the bankrupt country is subject to severe austerity measures in line with the conditions of an agreement with the International Monetary Fund (IMF), the Washington-based financial institution that has long promoted social welfare cuts on developing countries in the name of the free market.  

The previous government did not even consider negotiating terms with the IMF. It was all too willing to grovel before the global powers and ran the economy adhering to the benchmarks and recommendations of western institutions. These economic policies benefited the elite in the country, while the burden from the rise in VAT, the market pricing of energy, the halving of real wages for many and the cost of living doubling have all hit working people. Domestic debt restructuring, pushed by the international bondholders – consisting of large hedge funds and other financiers – was also needed to satisfy the IMF’s debt sustainability analysis (DSA). This now means the retirement funds of working people, such as garment workers and tea pluckers, over the next 16 years are going to lose half their value. Meanwhile, wealthy investors in the financial sector have got away scot-free, with their investments untouched.  

The central challenge before Dissanayake is getting a better IMF agreement. And it is this tension between a new president who seeks social change and the old IMF, which remains committed to the interests of global finance and markets, that is likely to play out in the weeks and months ahead.   

Defaulting again

Sri Lanka is heading for parliamentary elections in seven weeks, and it is Dissanayake’s strength in parliament, and the national consensus he can forge, that will determine his bargaining power with the IMF and the extent to which he can keep the elite in the country at bay.  

At the heart of any renegotiation are the IMF’s targets. According to these, Sri Lanka must get its public debt down to 95% of GDP and must spend 4.5% of GDP annually in external debt servicing once the IMF programme is finished. This amounts to 30% of all government revenue going on servicing debt – a great scenario for Sri Lanka’s creditors, particularly international bondholders to whom $12.55bn is owed. But with little debt relief, the reality is that Sri Lanka could end up defaulting again.   

In this context, there is mounting pressure on Dissanayake to stay the course with the IMF. From the elite in the capital, Colombo, to the western media, there is much talk that a former Marxist cannot work with the IMF and manage the economy. This amounts to a kind of sabotage. It is important to point out here that while the so-called IMF bailout” amounts to just about $60m a month for the duration of the programme, Sri Lanka’s foreign earnings (exports, service earnings and worker remittances) every month now are about 30 times that amount, at $1,800m. In other words, the president will not be sticking to the IMF programme for its funds, but due to international political pressure and the fear of isolation.   

There are lessons to be learned from elsewhere here – notably Kenya. Its president, William Ruto, was elected in 2022, a year after an IMF agreement, and the red carpets were eventually rolled out for him in Washington for sticking to the neoliberal programme. Yet within two years, massive protests against austerity and state repression have marred the country. In Sri Lanka, as in about 70 developing countries around the world in debt distress, the same questions arise. Do they continue to mortgage their national policies to the bondholders and the IMF, or do they seek alternative avenues of development finance and negotiate their way out of the crippling IMF programmes?   

Dissanayake is going to have to walk a tightrope. For a country and people that are going through the worst phase of dispossession since independence, international solidarity should mean providing space for rebuilding the country. For if Dissanayake fails to carry the citizenry, the xenophobic and polarising forces that ravaged Sri Lanka for decades will be waiting in the wings.  

(The writer is a political economist and senior lecturer at the University of Jaffna, Sri Lanka)
Courtesy : The Guardian  

Courtesy The Daily Mirror

Colombo, September 30 (Daily Mirror) – There is no change in the decision not to re-conduct the Grade Five scholarship examination, Examination Commissioner General Amit Jayasundara said.

He made this comment while addressing the media at a media conference held this evening.

He also said that it was decided to give free marks to the three questions that had come out in such a way as to do justice to the children.

Meanwhile, the Commissioner General said the examination of the answer scripts of the suspended examination will begin very soon.

Accordingly, the results are expected to be released before the start of the new school term, he added.

Courtesy The Daily Mirror

The Ceylon Petroleum Corporation (CPC) announced that it will reduce the prices of fuel from midnight today. 

Under the new pricing, Petrol Octane 92 will see a reduction of Rs. 21, bringing the price down to Rs. 311 per litre. 

Auto Diesel will also see a reduction of Rs. 24, making the new price Rs. 283 per litre while Super Diesel will be reduced by Rs. 33, bringing the price to Rs. 319 per litre.

A litre of Kerosene will be reduced by Rs.19 and the new price will be Rs. 95

However, there will be no price revision on Petrol Octane 95

Courtesy The Daily Mirror

Colombo, September 30 (Daily Mirror) – Only a single independent candidate of the Presidential Poll 2024 has declared his campaign finances, whereas no major party had stated their election expenses by the end of September, having nine of 21 days of the grace period to declare expenses had lapsed by yesterday, the Daily Mirror learns. 

Independent candidate M. Premasiri Manage, who contested under the symbol ‘Spectacles’ had declared his campaign finances to the Election Commission of Sri Lanka (ECSL) by September 30th, yet adhering to the newly passed law of Regulation of Election Expenditure Act No.3 of 2023.

A senior Election Commission official told the Daily Mirror today that no other candidate including any of the major political parties contested for the polls had declared their income or expenses during the election thus far. 

According to the Regulation of Election Expenditure law, which was passed in January 2023 and was tested for the first time during the 2024 Presidential Poll, a candidate or the party represented by him or her should declare their campaign finances within 21 days of the conclusion of the election to avoid legal action. 

Since September 21st the day of the Presidential Election, the ECSL announced that every candidate should declare their campaign finances by October 12 or that legal action would be sought through the police and the Attorney General. 

Under the provisions in the act, a party with its candidate should submit two separate expenditure lists, which are stated as 40% of campaign finances to be declared by the party and 60% of the expenses to be stated by the candidate itself. 

The official said that they have made several written reminders to all the independent candidates and the parties to declare their finances before the stipulated date of October 12th and had received a response from independent candidate Manage. 

Meanwhile, National People’s Power (NPP) Executive Council Member Bimal Rathnayake had inquired about the details of filing their expense declaration. 

The official said the candidates in their financial declaration report should state their election campaign income including donations and their expenses including publicity and propaganda supported by an affidavit. 

As per the spending limit set by the ECSL a candidate or party could spend only Rs.109 per each registered voter in the country and a total of Rs.1.8 billion.

Courtesy The Daily Mirror

* Says it should remain with state for tourism promotion

* Plans for new management improvement

Colombo, September 30 (Daily Mirror) – The National People’s Power (NPP) government led by President Anura Kumara Dissanayake is to abandon initial plans by the previous rule to sell off or divest the cash-strapped SriLankan Airlines, an official said.

The previous government initially planned the sale process of the national carrier through the State-Owned Enterprises Restructuring Unit . After that the former Cabinet said it abandoned the sale process and decided to look at an alternate model to divest the airline.

However, the Chairman of the NPP Economic Council Prof. Anil Jayantha said the government believes that the national career should remain with the state given its significance for the development of tourism. He said the airline would not be sold off or divested as a result.

He said a new model for the improvement of its management would be considered instead.

The previous Cabinet agreed to take over debts of US $ 510 million debts of the national carrier in a move to attract a private investor. It originally decided to sell at least 51 per cent of the state-owned carrier.

Courtesy Adaderana

A high-level team of the International Monetary Fund (IMF) led by its Director of the Asia Pacific Department, Krishna Srinivasan, is scheduled to visit Colombo from October 02 to 04 to meet with President Anura Kumara Dissanayake and Sri Lanka’s new economic team. 

The high-level delegation is visiting the island to discuss latest economic developments and economic reforms under Sri Lanka’s economic program supported by the IMF, according to a spokesperson for the global lender.  

A high-level IMF team led by Krishna Srinivasan, Director for the Asia Pacific Department, will be visiting Colombo October 2-4 to meet with President Dissanayake and the new economic team to discuss latest economic developments and economic reforms under Sri Lanka’s economic program supported by the IMF. The team will communicate at the end of the visit,” the spokesman said. 

Hiru News

Courtesy Hiru News

The President’s Office has clarified concerns regarding the vehicles parked near the Presidential Secretariat in Colombo. According to the statement, 107 vehicles handed over to the Presidential Office after the appointment of the new President are temporarily parked outside the Secretariat premises under police protection.

These vehicles were not assigned to regular staff but were provided to the private staff of the former President during his tenure, as per Article 41(1) of the Constitution. The vehicles were parked outside due to the lack of space inside the Secretariat.

The President’s Media Division further clarified that the vehicles were not displayed intentionally and are being allocated for essential services as per President Anura Kumara Dissanayake’s directive. A full list of the vehicles and the individuals they were assigned to has been released.

https://drive.google.com/file/d/1PgypmeDuMfNqv7Pl4sb8k6Dc8WUCRcD4/view

Shenali D Waduge

Anura Kumara Dissanayake representing the JVP-NPP becomes the 9^th President of Sri Lanka. Ironically, the majority of votes that crowned him President was from disgruntled 4.5million plus SLPP voters who were part of the 6.9million voters that brought Gotabaya Rajapakse to power in 2019 & was overthrown by the very groups that the sitting President was steering in 2022. Sri Lanka has no shortage of political dramas. If we thought we had seen intrigues in parliamentary democracy after Ranil Wickremasinghe was rejected by voters in August 2020 & after a year of wrestling, returned to Parliament securing the sole national list seat given to the UNP in 2023 & within less than a year became the Prime Minister in 2022 & thereafter the President in July 2022, the outcome in 2024 takes the cake!

The wrath of the voters

Throughout the election campaign & even prior a slogan spread across society was the need for a wenasa” or change” – it was soon parroted by all. This was combined with the demand to capture the thieves and end corruption. How easily this could be done, was never thought, forgotten too was how yahapalana regime change came with ending corruption” & recovering stolen wealth” which only ended up in teams enjoying a nice holiday courtesy the tax payers to all corners of the world & returning without finding any stolen wealth! In fact, in one of his last speeches to the public, the incumbent president declared that the government of Gotabaya Rajapakse was not responsible for the economic crisis, thus negating his own narrative that had been one of the key reasons for the 2022 ousting of the President. Some of the expats screaming about corruption are also guilty of sending money to Sri Lanka through undial & hawala system as are some local businesses. Nevertheless, unlike Bangladesh a democratic coup did take place using corruption” slogan no different to how it was used in 2015 as well. This was a repeat performance to bring a co-collaborator of that coup to power.

The mentality of revenge & hate has become a key to steering voter sentiment through well-choreographed media campaigns & key political figures. These drained into the minds of people successfully enabled the transfer of votes to bring about an anticipated victory which however went to the 2^nd count & resulted in the victor obtaining less than 50% of the votes and being rejected by the main minority.

The promise of salary increase did not sway public sector votes. The voting pattern of North East saw no change. In fact, the former President found out once again that he could never get elected to the office of President. While the elected President found out he became President from the votes of the party (SLPP) he was attacking for over a decade!

The ignorance of the voters & their inability & lack of critical thinking & analytical skills as well as linking Sri Lanka’s politics with external interferences & pressures & understanding the dynamics at play is also a key reason for the failure of voters to be able to vote wisely. This ignorance will no doubt will be used in future election campaigning as well.

Does corruption exist only in Sri Lanka? Are only the MPs corrupt? Do only MPs take bribes? What about the givers? Are they as guilty as the takers? How corrupt is the 1.4million Public Service as against the 225+1 Parliament? How corrupt are those in the corporate sector in particular the top companies that secure underhand deals through Public Sector & Political connections? What about the media & their role in steering voter sentiment via sensationalism, are they not equally guilty? If there is to be any change wenasa” shouldn’t all the entities linked to corruption be under the same lens of scrutiny or does it only have to be targeted politicians? Is this corruption in reality a witch hunt based on political bias where every political party lands their opponents in prison for corruption”? Is this what the voters also want to see? Are voters of a political party happy to see only their opponent MPs in prison? Is this the norm of good governance” to be followed?

Protest Vote – Voter Revenge Culture

An ugly precedent has been created primarily via psychological operation using social media & funded electronic media campaigns where owners are aligned to a political party, breed in the minds of voters the need to cast their vote based on hate / revenge completely ignoring the suitability of candidates or party, what they promise to fulfil via their manifestos & whether they can assure to protect some non-negotiable factors that concern the Nation (Not compromising National Security / Maintaining the Unitary Status of Sri Lanka / Foremost place historical held by Buddha Sasana / Protecting National Assets & Resources & Safety of the People of Sri Lanka). Manifestos have become simply a coffee table souvenir which 99% voters do not read. We saw this revenge emerge during the 2015 regime change, thereafter again in 2019 & 2020, it reached unsavory heights in 2022 where democracy was dumped opting for jungle law and it re-emerged again in 2024.

The ruthlessness has been such that the very force that brought GR to power completely deserted its party in 2024 to put their eggs to put a new President in power. JVP leader would never have come to power without the 4.5m SLPP votes he received in 2024.

Similarly, the clash of egos resulted in the inability of Ranil Wickremasinghe & Sajith to team up as the grand old party to contest as President & PM which would have easily brought victory. What cannot be ignored is that in terms of agenda there is no difference in UNP-SJB or JVP if NPP liberal wing have its way in the new government & decision making.

With each revenge vote, the governance has been declining, the economy has been declining & society shockingly is also in decline both morally & intellectually. They say revenge returns with karma & it is most likely that karma will not be kind when it comes back to haunt those that cast vote for revenge. Sadly, the Nation will have to bear the brunt until a righteous leader eventually takes over. The culture of revenge politics must end for us to really develop.

Political partys are happy to work with the formula of being thrown out of power & then returning to power and forming alliances to fool the masses with no comprehensive national plan or policies! The voters have to shoulder responsibility for this culture, politicians have got used to.

Never forget or undermine role of invisible” external forces

Much as we boast of the democracy” that prevails, we cannot ignore aspects like Cambridge Analytica that facebook was found guilty of filtering people’s psyche and subtlety brainwashing their opinions. Social media though used by only 8million (34% population) has been playing a key role since 2015 & surged during the 2022 aragalaya which was to be the 1^st Bangladesh but was foiled. These platforms are generally controlled by external forces via locals that are employed by them. The West’s divide & rule policies continue. This is how parties suddenly split & new leaders emerge. All are either pawns or become pawns to remain in power. Even voters become pawns if they fall prey to the calculated propaganda via communication channels that are controlled by these invisible external forces.

Nevertheless, even with 42% of votes, a new President sits in power. He deserves a chance. All the rhetoric in Parliament while in the Opposition is now put to the test. People are watching & waiting results. Just as the President while in Opposition made demands for action & results, he too is now tasked to deliver results. These should not follow the same template but attempt to create proper policy & rule-based orders, some immediate appointments however have raised eyebrows but the President will find out sooner than later, appointing controversial or people with conflict of interest is to his disadvantage and will boomerang on public perception with time.

No doubt, the President is riding a thin line as ground realities are opposite to what he perceived while sitting in the Opposition. One has to be in the hot seat to find out! The foreign media have not helped either dubbing him Marxist” and Left-aligned” though in his inaugural address he neither mentioned the founder of his party nor the sacrifices thousands of youth made in taking an anti-Indian stand against the Indo-Lanka Accord of 1987.

No doubt the future of his party will be decided, which is probably why a new entrant in the form of NPP was plugged to it, just as SLFP was broken to form SLPP and UNP was broken to form SJB. In short what it reveals is the liberal foxes have crept into all of the political parties as sheep to advance agendas of external forces. This is the newest threat to all of the political parties in Sri Lanka.

What’s left to be seen is whether the new government is the new Yahapalana 3 – the new appointments, alliances after new Parliament sits will confirm this.

Shenali D Waduge

e-Con e-News

blog: eesrilanka.wordpress.com

‘Before you study the economics, study the economists!’

e-Con e-News 22-28 September 2024

Sri Lanka has elected a ‘Marxist’, ‘Leftist’ & ‘Socialist’ & ‘Communist’ executive president: The capitalist media keeps slobbering these labels out with studied stupefaction and saturated headlines to anybody who cares heed them. We do not have to guess what they will blurt out next. Happy endings are not their style – no matter what their bedtime stories and teleology promise about the ‘ever-after’ & ‘hereafter’.

     They are of course eager to erase: that Sri Lanka has also long been ruled by governments purporting to be ‘Left’, and including self-determined & party-affiliated ‘Communists’ ‘Marxists’ & ‘Socialists’ of more varieties than the English could ever dream of in their philosophies & newsrooms. Undermining them one by one: They wish to put an end to all this for all time.

     So what are the merchant capitalists cooking up now? Why is Germany’s Friedrich Naumann Foundation for Freedom, more recently fingered in the coup in Peru, so interested in our upcoming ‘economic battles’? Germany after all is the birthplace of Karl Marx. Is this why? What then happens when history refuses to end, and keeps going?

     ee has noticed how fat our ee Economists section has become over the last few months and years. Sri Lankans are even being harangued about how we have abandoned ‘race’ & ‘religion’ in these elections and have now – thank their god – finally focused on economic issues.

     As a result, there appears to no end to the drivel dished out by experts, homegrown and imported, offering their panaceas, elixirs and other ointments to ‘revive’ Sri Lanka’s economy. Many of these so-called ‘homegrown’ experts are draped in export-quality fineries, but underneath….whoa? (see ee Comments).

     We have pointed out how Sri Lanka, well used to the thalagoya and kabaragoya, land and water monitors, has also had to endure: class monitors, war & peace monitors, UN & election monitors, the latest crowd of monitors being ratings agencies, which operate like heart monitors, shooting up & down, manufacturing suspense. One minute Bloomberg cries out: ‘Sri Lankan bonds slide as election result puts IMF loan at risk.’ Next minute: ‘Moody’s ratings: Gives optimistic update on AKD Presidency: We do not expect significant disruption to the country’s reform agenda or macroeconomic policies.” Perpetual price disturbance is the rater’s game, but it is no way to run a country. 

     In the Bloomberg story, however, we learn, ‘”A Dissanayake win is the worst possible outcome for Sri Lanka’s bonds,” Tellimer strategists Hasnain Malik & Patrick Curran wrote in a note Sunday.’ It turns out that Tellimer is owned by India Ports Global Limited (IPGL) a wholly owned subsidiary of Sagarmala Development Co, which is under India’s Ministry of Ports, Shipping & Waterways!

     So, why would India’s Ministry of Ports, Shipping & Waterways froth and foam so? Well, as the presidential election grew closer, the NPP began to take on many national concerns, associated with the dreaded pohottuva government, even driving up to the Dalada Maligava. One of those concerns was the protection of energy sovereignty, and Adani’s wind power projects (see ee Focus, Lasanda Kurukulasuriya).

*

• This ee also reproduces Chandrasena Maliyadde’s rather rollicking rollout of the causes of Sri Lanka’s economic distemper. Rather than mumbling out such widely promoted symptoms like corruption etc, Maliyadde, once Secretary to the Ministry of Plan Implementation, first reels out ‘statistics – that are only next to damned lies’ – yet reveal: Sri Lanka is ‘a rather underdeveloped country’.

     For even as Sri Lanka can proudly claim the highest indices in South Asia like ‘life expectancy’, and ‘human capital’, at the same time, the Western Province’s share of the GDP is 40% and all other 8 provinces share 60%. 30% of the population lives below the poverty line, with the richest 20% owning 50% of national income, and the top 1% owning 31% of the wealth and the bottom 50% owning 4%. Maliyadde thus makes a distinction between development and growth. He points out that much of the analysis of Sri Lanka focuses on numbers and arithmetic, rather than human beings. He points to the need to show how the fruits of growth are generated & distributed – yet he fails to even mention once the need for modern industrialization, which alone can take us beyond ‘debt traps’ (see ee Focus)

*

• The current expectation is that once the new NPP government kickstarts ‘debt’ negotiations, with the IMF, World Bank & Asian Development Bank: their controller, the USA, will block Sri Lanka’s access to investment, and prevent essential projects and initiatives, on some pretext or other, unless the country further implements imperialist dictat. The new President will then have to navigate all the IMF’s roadblocks and landmines, involving banking, debt management, financial management, economic transformation, and electricity acts, etc.

*

‘Over 60 questionable bills were rushed through Parliament

by an illegitimate government, creating further complexities

needing immediate attention.’ (Charith Gunawardena)

*

‘Ranil has left enough checkpoints in the economic front…

to impose fiscal discipline in the executive & the legislation’

(Sujata Gamage)

*

Each failure to adhere to their demands, will ensure the new President faces the same turmoil as was dished out to topple previous national leaders. So, have they been lured into another trap? The US, after all, is expert at waging wars, forever wars, hybrid wars, cold & hot wars…

*

Let’s take a hint about the oncoming plot from economist WA Wijewardena. After a decade or more of columns offering weekly anodynes about good governance and rule of law, WAW suddenly exclaims: ‘AKD’s top priority should be to appease a population boiling from within.’ Boil. Boil. Toil & Trouble!

     Meanwhile, one losing presidential candidate was urging the diplomatic corps and military chiefs to call for a curfew. Well, this is what the Sunday Times (linked to the last President’s kin) splutters out shocked. This same oh-so-English Sunday Times cast casteist cattiness at the very same candidate.

     Then we find out from another columnar economist, Sirimal Abeyratne, that the ‘Friedrich Naumann Foundation for Freedom in Colombo is concerned about the ‘‘economic battle’ that Sri Lanka must win after the Presidential Elections’. Abeyratne believes any promise of ‘economic normalcy is based on a frightening assumption, while many are not even aware of how frightening it is’ for people assume, ‘there will be ‘no external shocks’ in front of us.          

     Abeyratne is the very embodiment of that Dutch painting called The Scream. Abeyratne wrings his hands as he strives to keep his head from blowing off, yelling about:

‘There is no reason to say that there won’t be another pandemic… a

global security threat affecting our tourism incomes & worker remittances.

There could be an escalation of ongoing wars out there, or an economic

shock in the US or the EU; what about a major cyber-attack or a global

energy crisis or any other external shock that can have a significant

adverse impact on our economy? They are external shocks!’

(see Post-Election Economic Battle

& Friedrich Naumann, ee Economists)

*

Well. Well. Well. How fragile we suddenly turn out to be. What is cute is this Friedrich Naumann Foundation for Freedom. FNFF operators seem to pop up in the strangest places at the eeriest moments. The foundation is named after one of those proto-Nazi Germans who ‘mapped a pre-war roadmap for imperialism’ in the early 20^th century.  And more recently ‘Naumann ‘has been fingered for promoting coups in Peru, Honduras, Venezuela, etc.

     In 2013, the CID investigated the Naumann Foundation, operating in Sri Lanka since 1974, for going ‘beyond its legal limitations in Sri Lanka’, after conducting workshops for opposition parties, and funding then opposition UNP leader Ranil Wickremasinghe’s foreign tours & political activities. A funder of Transparency International (TI) and thinktank Marga, etc, Naumann also sponsored US Advocata’s ‘Let’s Reset Sri Lanka‘ ReformNow Conference at the BMICH, in August 2022, in the wake (sic!) of the aragalaya, which demanded ‘Unlocking Land for Development, selling off national industries (SoEs, SriLankan Airlines), stripping Samurdhi (welfare), and dismantling labour laws (so-called flexibility).

     Abeyratne’s enthusiasm was therefore further triggered, when the outgoing President Ranil’s prolific Media Division (PMD) on election day, perhaps in contravention of election laws, got Abeyratne together with Borah merchant and US Advocata chairman Murtaza Jafferji to ‘circulate their views’. Borah scion Jafferjee seemed to have disappeared from public view, after he was appointed after the aragalaya by then-PM-&-Minister of Finance Ranil Wickremasinghe to form an ‘Economic Stabilization Dialogue’ between the Ministry of Finance & ‘independent’ economists.

     There’s an irony in all this. There are rumors being spread that the agents of the English & US multinational corporations – the cosmopolitan comprador bourgeoisie in Sri Lanka, who are largely non-Sinhala Buddhist, like the Borahs, Sindhis, Memons, Parsis and Chettiars, as well as the Muslim & Christian merchants & financiers – having long funded Sri Lanka’s bourgeois parties, this time also heavily funded the NPP to draw them away from their JVP roots, and turn them into ‘the alternate party of the compradore bourgeoisie’. Most prominent among them are supposed to be Soli Captain, with his son Rusi, the biggest shareholders in Sri Lanka, including John Keells, the son of Ken Balendran, while their economics consultant is another former director of Keells, Indrajit Coomaraswamy.

     Hanif Yusoof, recently appointed Western Province governor, is linked to Expolanka, a front for the Japan import mafia. He is also linked to Mustafa Cassim, founder of Roar, a major disseminator of aragala videos. Yusoof is also linked to Osman Kassim who supposedly introduced Islamic banking to Sri Lanka., and founded Amana Bank, and also was a chairman of Expolanka…

*

_________

Contents:

The Masquerade of Tagging & Taming Marxists

Press Release Ministry of Defence  – Media Centre

It has been noted that some media and social media platforms have reported that the motivation incentive allowance paid to  tri forces personnel attached to VIP security details have been stopped.

However, the Ministry of Defence in a letter to tri forces commanders informed that this allowance of tri forces personnel in security details of former VIPs will not be paid as they will not be involved in such duties from 22 September 2024 onwards. As such the allowance will only be paid only till 22 September 2024.

The Ministry of Defence further says that this allowance paid for tri forces personnel attached to security details of the Chief of Defence Staff, tri forces commanders and former Presidents has not been stopped.

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

ජාතිය මුහුදෙන අභියෝගය සහ ජාතික බලවේගවලට  පැවරී ඇති ඓතිහාසික වගකීම පිළිබඳව පැහැදිලි කරමින් ජාතික සංවිධාන එකමුතුව මගින් ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා වෙත ලිපියක් යොමුකොට තිබේ.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නැමැති දේශපාලන ව්‍යාපාරය විසින් ගොඩනගා ඇති අතීත උරුමය සහ ජාතික බලවේගවල අපේක්ෂා අතර ගැටුමක් නැති නමුත් ජාතික ජන බලවේගය නැමැති දේශපාලන ව්‍යාපාරයට වෙනත් කඳවුරු වලින් සම්බන්ධ වී හෝ සම්බන්ධ කර ඇති පුද්ගලයින් සහ ජාතික බලවේග අතර මතවාදී ගැටුම් පැවතිය හැකි බවත් එම ලිපියේ දක්වා තිබේ.

එහෙත් ඓතිහාසික ජාතික ව්‍යාපාරයක් ලෙස ජනාධිපතිවරයාට ඡන්දය ලබා දුන් ජනතාවගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අයිතියට ගරු කරන බවත්, ඔවුන්ගේ යුක්ති සහගත අපේක්ෂා වෙනුවෙන් පෙනී සිටින බවත් එම ලිපිය මගින් කරුණු සඳහන් කර ඇත.

සවිස්තරාත්මක ලිපිය පහළින්…

ගරු ජනාධිපති අනුර දිසානායක මැතිතුමා, 
ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය,

ජාතිය මුහුදෙන අභියෝගය සහ ඔබතුමාට මෙන්ම ජාතික බලවේග ලෙස අපට ද පැවරෙන ඓතිහාසික වගකීම පිළිබඳව

පළමුවෙන්ම, සාමකාමී මැතිවරණයකින් මහජන කැමැත්ත අනුව ශ‍්‍රී ලංකාවේ 9 වැනි ජනාධිපතිධුරයට පත්වූ ඔබතුමාට අපගේ සුබ පැතුම් පිරිනැමීමට කැමැත්තෙමු. එසේම අප එම ජනවරමට ගරු කරන අතර එම ජනවරම නිර්මාණය කළ ජනතාවගේ අපේක්ෂා ආරක්ෂා කිරීමටද කැප වෙන බව ඔබතුමාට දන්වා සිටිමු. දෙවනුව, අධිරාජ්‍යවාදී බලවේගවල සූක්ෂම මෙහෙයුම් වලට ගොදුරු නොවී මැතිවරණ ක‍්‍රියාවලිය තුළ සහ පශ්චාත් මැතිවරණ කාලය තුළ ප‍්‍රචණ්ඩ ක‍්‍රියා සිදුනොවන බවට වගබලා ගැනීම පිළිබඳව ස්තුතිවන්ත වෙමු.

තුන්වනුව ජාතික බලවේගවල දේශපාලන විග‍්‍රහය අනුව පවතින ජාත්‍යන්තර පෙළ ගැසීම් වලට සාපේක්ෂව ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපති මැතිවරණය තුළින් පැන නගින තත්ත්වය ආශ‍්‍රිත ‘‘රැගුම් සැකිල්ල’’ හෙවත් ‘‘සෙනාරිය’’ විග‍්‍රහ කිරීමේදී විකල්ප තත්ත්වයන් 6ක් පහත ආකාරයට හඳුනාගත හැක.

1) සියලූ දක්ෂිණාංශික ලිබරවාදින් විසින් ඊනියා ජාතිකවාදී ලිබරල් බලවේග ද ඇතුළත් වන ආකාරයට බෙදුම්වාදී සහ ආගමික අන්තවාදී බලවේගවල ආශිර්වාදය සහිතව පුළුල් පෙරමුණක් මගින් අධිරාජ්‍යවාදී න්‍යාය පත‍්‍රය ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා ආණ්ඩු බලය ලබා ගැනීම. එනම් රනිල්, සජිත්, නාමල් යන අපේක්ෂක තිදෙනා එකට එක්ව ආණ්ඩු බලය ලබා ගැනීමය. (අපගේ විග‍්‍රහය අනුව එය කළ නොහැකි වන්නේ අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ හෝ අදාළ පාර්ශවල දුර්වලකම නිසා නොව ඓතිහාසිකව රට තුළ පවතින මතවාදී බෙදීම අනුව දේශපාලන බලවේගවල අනන්‍යතාවය තීරණය වීම නිසාය.)

2) රනිල් වික‍්‍රමසිංහ ජනාධිපතිවරයා සෙසු පාර්ශ්වවල ප‍්‍රබල පිරිසක් දිනා ගැනීම මගින් ආණ්ඩු බලය ලබාගැනීම. (අපගේ විග‍්‍රහය අනුව ඒ මගින් ඉන්දු – ඇමරිකානු න්‍යාය පත‍්‍රය ඉතා කෙටි කලකින් අවසන් කිරීමට හැකි වේ.)

3) අනුර දිසානායක සහ සජිත් පේ‍්‍රමදාස යන අපේක්ෂකයින් කරට කර තරග වදින තත්ත්වයක් තුළ විශේෂයෙන්ම පළමු වටයේදී අනුර දිසානායක මහතාගේ ජයග‍්‍රහණය කරන තත්ත්වයක් තුළ දෙවන මනාප මගින් එම තත්ත්වය වෙනස් වීම සහ ඒ තුළින් සමාජය තුළ ප‍්‍රචණ්ඩ ගැටුමක් නිර්මාණය වීමට ඉඩ සැලසීම. (අපගේ විග‍්‍රහය අනුව එවැනි තත්ත්වයක් අධිරාජ්‍යවාදී බලවේග විසින් තම වාසියට යොදා ගනිමින් බංගලාදේශය තුළ සිදු කළ ආකාරයට මහා විනාශයක් කැඳවීමට සහ එම තත්වය ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීමකට පාර කපා ගැනීම දක්වා වර්ධනය කිරීමේ හැකියාවක් තිබුණි.)

4) සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා විසින් රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතාට ඡුන්දය ලබාදුන් අති බහුතරයකගේ දෙවැනි මනාපය ලබාගැනීමට අසමත්වීම නිසා අනුර දිසානායක මහතාට ජයග‍්‍රහණය හිමිවීම.

 5) අනුර දිසානායක මහතා 50%කට වැඩි ඡුන්ද ලබා ගැනීම මගින් බහුතර කැමැත්ත මත පැහැදිලි ජයක් ලබා ගැනීම. (අපගේ විග‍්‍රහය අනුව බහුතර කැමැත්ත යන්න සාපේක්ෂව අර්ථකථනය කිරීමට සිදුවේ. ඊට හේතුව 20% ඡුන්දදායකින් ඡුන්දය ප‍්‍රකාශ නොකිරීම තුළ ජයග‍්‍රහකයාට ලැබෙන්නේ සමස්ත ඡුන්දදායකයන්ගෙන් 40%ක කැමැත්ත පමණක් බවය.)

6) සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා 50%කට වැඩි පැහැදිලි ජයක් ලබා ගැනීම (අපගේ විග‍්‍රහයන් අනුව විශේෂයෙන්ම උතුරු සහ නැගෙනහිර ප‍්‍රදේශවල සහ කඳුරට ඡුන්දය භාවිතා කිරීමේ ප‍්‍රවණතාවය අනුව ඔහුට අධිරාජ්‍යවාදී න්‍යාය පත‍්‍රය ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා ප‍්‍රබල බලපෑමක් ඇතිවේ)

ඉහත 6 වැනි ‘‘සෙනාරිය’‘ අනුව ජාතික බලවේගවලට සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතාගේ පාවාදීම්වලට එරෙහිව බහුතර සිංහල බෞද්ධ බලවේග පෙළගැස්විය හැකි බවට න්‍යායාත්මක විග‍්‍රහයක් ඉදිරිපත් කළ හැක. නමුත් ප‍්‍රායෝගිකව ගත්විට සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා විසින් සෙසු ප‍්‍රතිගාමී මෙන්ම යම් ප‍්‍රගතිශිලී බලවේග වල සහාය ලබා ගනිමින් අධිරාජ්‍යවාදී න්‍යාය පත‍්‍රය කෙටි කලකින් අවසන් කිරීමේ හැකියාව තිබෙන බව තේරුම් ගැනීම අපහසු නැත.

ඒ අනුව පහත සඳහන් හේතු මත ඔබතුමාගේ ජයග‍්‍රහණය පිළිබඳව අප සතුටු වන අතර ඔබ වෙත පැවරී ඇති ඓතිහාසික වගකීම ඉටු කිරීම සඳහා ඔබට ඡුන්දය ලබා දුන් ජනතාවගේ මතයට ගරු කරන බවද ඔවුන්ගේ සැබෑ අපේක්ෂාවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින බව ඔබතුමාට ඉතා  ඕනෑකමින් දන්වා සිටිමි.

1) එදා 2002 දී රනිල් වික‍්‍රසිංහ මහතා අගමැතිවරයා ලෙස සටන් විරාම ගිවිසුමට මුවාවී ජාත්‍යන්තර ගිවිසුමක් මගින් බෙදුම්වාදීන්ට තාවකාලික ආණ්ඩුවක් නමින් ඊළාම් රාජ්‍යයේ පූර්ව බල ඒකකය පිහිටුවීමට ක‍්‍රියා කළ අවස්ථාවේදී ඔබතුමා, සෝමවංශ අමරසිංහ මහතා සහ විමල් වීරවංශ මහතා ඇතුළු ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නායකයින් මහත් කැපවීමකින් කටයුතු කර එම දුෂ්ඨ පාවාදීමේ උත්සාහය පරාජය කිරීම. (නෝර්වේ රාජ්‍ය විසින් සූඩානය බෙදා වෙන්කර එම ජනතාව මරා ගැනීමට සැලැස්වීම සඳහා යොදාගත් සැලසුම සහ ශ‍්‍රී ලංකාව බෙදා වෙන් කිරීම සඳහා යොදා ගත් සැලසුම සෑම අතින්ම සමාන වුවද එකම වෙනස වූයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මෙන් බෙදුම්වාදී විරෝධී ශක්තිමත් දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් සුඩානයේ ක‍්‍රියාත්මක නොවීමය.)

2) අධිරාජ්‍යවාදී න්‍යාය පත‍්‍රයට එරෙහිව ක‍්‍රියාත්මකවීමේ දී එදා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සුළුතරයේ ආසාධාරණ ඉල්ලීම් වලට වඩා බහුතරයේ සාධාරණ ඉල්ලීම් සැලකිල්ලට ගනිමින් ජාතික බලවේග සමග සන්ධාන ගතවීම සහ ඒ මගින් රට තුළ බෙදුම්වාදී විරෝධී මතවාදය තහවුරු කිරීම.

3) ඊට පෙර ඉන්දු – ලංකා ගිවිසුමට එරෙහිව 1987 දී ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් මහා වන්දියක් ගෙවීම මගින් පූර්ණ ෆෙඩරල් රාජ්‍යයක් බිහිකිරීම වැළැක්වීම නිසා අද වනතුරු 13 වැනි සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම බලාත්මක කිරීමට කිසිදු පාලකයෙකුට ධෛර්යක් නොමැතිවීම සහ එම ගෞරවය ඔබගේ පුරෝගාමී නායකයන්ට හිමිවීම. (එම පරිත්‍යාගයේ තරම අනුව ජාතික ජන බලවේගය නමින් අද එකතු වී සිටින එදා ඔබගේ පුරෝගාමී නායකයින්ගේ න්‍යායාත්මක ඉගැන්වීම් වලට විරුද්ධ මත දරන පිරිස් වල බලපෑම්වලට යටත් වීම සඳහා ඔබතුමාට ලැබෙන හෘද සාක්ෂියේ අවකාශය සීමා සහිතවීම)

4) ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ යනු සංවිධානයක්, පක්ෂයක් හෝ යම් නායකයන්ගේ ප‍්‍රතිරූප අභිබවා යන සමාජ මනෝභාවයක් වන බැවින් සහ එම සමාජ මනෝභාවය අප රටේ සභ්‍යත්වයේම දිගුවක් වන බැවින් ඔබට ඡුන්දය ලබා දුන් අති බහුතරය එම මනෝභාවයට ගරු කිරීම නිසා ඔබතුමාට මනාපය පළ කරන බව පැහැදිලිව දැක ගත හැකි වීම. එම සමාජ මනෝභාවය පදනම් වන්නේ අප රටේ ඓතිහාසික සභ්‍යත්වය, විශේෂයෙන්ම බුද්ධ වචනය මතය. එනම් අධර්මයෙන් ජීවත්වීම සහ ධර්මයෙන් මරණයට මුහුණ දීම යන විකල්ප අතරින් ‘‘ධර්මයෙන් වන මරණය උතුම්වේ’’ යන බුද්ධ වචනය මතය. (එම නිසා ඔබට හෝ ජනතා විමුකිත් පෙරමුණ නැමති දේශපාලන ව්‍යාපාරයට අප රටේ ඓතිහාසික සභ්‍යත්වයට එරෙහිව කටයුතු කිරීමේ ඉඩක් නැත.)

 5) ඔබට ඡුන්දය ප‍්‍රකාශ කළ සමාජ ස්ථරයන් අධ්‍යයනය කිරීමේදී පෙනී යන ආකාරයට ඔබගේ ජනවරම නිර්මාණය කරනු ලබන්නේ බලවේග රාශියක එකතුවක් මගිනි. එනම් ජවිපෙ අතීත උරුමයට එනම් ඉහත සඳහන් කළ සමාජ මනෝභාවය සමඟ ඥාන්තීත්වය සහිත පිරිස්, බෙදුම්වාදී යුද්ධය පරාජය කිරීම සඳහා ජීවිත සහ අතපය දන් දුන් මිනිසුන්ගේ ඥාති පරම්පරාවන්, හොරකම, දූෂණය, වංචාවට එරෙහිවන සහ මහා සමාජ පරිවර්තනයක අපේක්ෂාවන් සහිත තරුණ පරපුර, සමාජවාදී සිහින දකින අහිංසක වැඩිහිටියන් ආදී වශයෙන් එම ජන්ද පදනම බහු පාර්ශවීය වීම.

ඒ අනුව කෙටි කාලීනව ඔබට චතුර්විධ අභියෝගයකට මුහුණ දීමට සිදුවන බව අපගේ පිළිගැනීම වේ.

1) රුසියාවට එරෙහිව යුක්රේන යුද්ධය සහ චීනයට එරෙහිව දකුණු චීන මුහුදේ ආරම්භ කිරීමට නියමිත යුද්ධය මෙන්ම ඇමරිකානු ගෝලීය ආර්ථික සහ මූල්‍යමය බිඳවැටීම තුළ ඉන්දු – ශ‍්‍රී ලංකා ආර්ථික ඒකාබද්ධ කරන උපාංග වලට සහ එට්කා ගිවිසුමට එකඟ වීම සඳහා මෙන්ම ඇමරිකානු සෝෆා විසුමට එකඟතාවය ලබා ගැනීම සඳහා ප‍්‍රබල බලපෑමක් එල්ල වීම.

2) පවතින ආර්ථික අර්බුදයෙන් ගොඩ එම සඳහා කෙටිකාලීන විසඳුම් නොමැති වීම සහ ගොඩනැගී ඇති ඉහළ මහජන අපේක්ෂා ඉටු කිරීම සඳහා පවතින දුෂ්කරතාවය. විශේෂයෙන්ම ඉතා ඉහළ මහජන අපේක්ෂා ගොඩනැගී ඇති තත්වයක් තුළ අපේක්ෂා භංගත්වය නිසා ඇති වන මහජන අසහනය ද වැඩිවේ. (එම මහජන අපේක්ෂා ඉටු කිරීම සඳහා බරපතළ උපායමාර්ගික හැරවුමක් අවශ්‍ය වුවද ඔබ විසින් ඉදිරිපත් කළ ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශය තුළ හෝ ඔබගේ ජාතිය ඇමතීමේ කතාව තුළ එවැනි ප‍්‍රවේශයක් හඳුනාගත නොහැක.)

3) ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් ඓතිහාසිකව ඉටුකළ භූමිකාව සහ ඉහත සඳහන් සමාජ මනෝභාවය පිළිබඳ ගැඹුරු අවබෝධයක් නොමැති පිරිස් වලට ජාතික ජන බලවේගයේ නායකත්ව භූමිකාවන් හිමිවීම තුළ අතීත උරුමය සහ වර්තමාන බලවේග අතර ගැටුම සමනය කිරීම හෙවත් අතීත උරුමය ආරක්ෂා කිරීම සහ ඊනියා නව පැරෂූට් නායකයින් මෙල්ල කිරීම.

4) ඔබතුමාට ඡුන්දය ලබාදී ඇති ජනතාව පැතිරී ඇති ආකාරය සිතියම් ගත කිරීමේදී අධිරාජ්‍යවාදී බලවේග, විශේෂයෙන්ම ඉන්දියාව විසින් මෙහෙයවනු ලබන ඡුන්ද ලක්ෂ 10-15ත් අතර ප‍්‍රමාණයක්

ලැබී ඇත්තේ ඔබට නොව වෙනත් පාර්ශ්වයකට බව පැහැදිලිව පෙනී යයි. එසේ ඔබට ලබාදෙන බවට ව්‍යාජ ලෙස පොරොන්දු වී එහෙත් ඔවුන්ගේ ඡුන්ද පොදිය ඔබට වඩා බෙදුම්වාදී, ජාතිවාදී සහ අගමික අන්තවාදී ඉල්ලීම්වලට සංවේදී අපේක්ෂකයෙකුට ලබාදී ඇති තත්වයක් යටතේ එම බලවේගවල අපේක්ෂා සහ ඔබට සැබෑ ලෙසම ඡුන්දය ලබාදුන් රටේ බහුතර ජනතාවගේ අපේක්ෂා අතර ගැටුම කළමනාකරණය කිරීම.

ඔබතුමාගේ නායකත්වය ප‍්‍රමුඛ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නැමැති දේශපාලන ව්‍යාපාරය විසින් ගොඩනගා ඇති අතීත උරුමය සහ ජාතික බලවේගවල අපේක්ෂා අතර ගැටුමක් නැත. නමුත් ජාතික ජන බලවේගය නැමැති දේශපාලන ව්‍යාපාරයට වෙනත් කඳවුරු වලින් සම්බන්ධ වී හෝ සම්බන්ධ කර ඇති පුද්ගලයින් සහ ජාතික බලවේග අතර මතවාදී ගැටුම් පැවතිය හැක. එහෙත් ඓතිහාසික ජාතික ව්‍යාපාරයක් ලෙස අප ඔබට ඡන්දය ලබා දුන් ජනතාවගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අයිතියට ගරු කරන අතර ඔවුන්ගේ යුක්ති සහගත අපේක්ෂා වෙනුවෙන් පෙනී සිටින බවට නැවත වතාවක් ඔබට සහතිකයක් ලබාදීමට කැමැත්තෙමු.

ඒ නිසා විවිධ බලපෑම් හේතුවෙන් සකස් කරන ලද බව පෙනෙන ඉතා කුඩා පිරිසක් විසින් පරිහරණය කරන ලිඛිත ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශයක කුමන වචන හරඹයක් සඳහන් වුවද ඒවා විග‍්‍රහ කර ගත යුත්තේ ඔබතුමාගේ පක්ෂයේ ඓතිහාසික උරුමයට සහ මහජන අපේක්ෂාවලට සාපේක්ෂව බවද අපි කල්පනා කරමු. එම නිසා ඔබට කොන්දේසි පැනවීමට අප කල්පනා නොකරන බව සඳහන් කරමින් රට තුළ ආර්ථික සහ දේශපාලන අර්බුදය උස්සන්න කිරීමට හේතු වූ සහ අනාගතයේ සමස්ත රාජ්‍ය සහ සමාජය බිඳවැටීම වැළැක්වීම සඳහා පහත සඳහන් පොදු මහජන අපේක්ෂා සැලකිල්ලට ගන්නා ලෙස ඉතා  ඕනෑකමින් ඉල්ලා සිටිමි.

 1) බෙදුම්වාදයට ගොදුරුවන වර්තමාන පළාත් සභා ව්‍යුහය වෙනුවට ප‍්‍රාදේශීය මට්ටමට උපරිම වශයෙන් පරිපාලන බලතල විමධ්‍යගත කෙරෙන පළාත් හෝ දිස්ත‍්‍රික් සංවර්ධන සභා ව්‍යුහයක් හඳුන්වාදීම සහ සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් සියළු ජන කොටස්වලට මනුෂ්‍යයන් ලෙස  සමානව සැලකීම සහතික කරන අයිතිවාසිකම් කොමිසමක් හඳුන්වාදීම මෙන්ම පාලකයින්ගේ අත්තනෝමතික තීන්දු පාලනය කළ හැකි ප‍්‍රතිපාදන සහිත නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරන තෙක් වෙනත් ජනාධිපතිවරු අට දෙනෙකු විසින් ධෛර්යමත් නොවූ ආකාරය 13 වැනි සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම බලාත්මක නොකිරීම සහ ඊට අදාලව පැහැදිළි ප‍්‍රතිඥාවක් ඡන්දදායකයන්ට ලබාදීම.

2) සත්‍ය සෙවීමේ නාමයෙන් බෙදුම්වාදී මාර්ග සිතියමට අනුව රට තුළ ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීමකට ඉඩ සලසන සත්‍ය සෙවීම සහ ප‍්‍රතිසන්ධාන කොමිසම පිහිටුවීමට අදාල නීතිය සම්මත නොකිරීම සහ ඒ වෙනුවට දැනටමත් දන්නා සත්‍ය නැවත සොයා ගැනීමට අවශ්‍ය වේ නම් ඒ සඳහා ජනාධිපති කොමිසමක් පත්කිරීම. ඊට අමතරව ශ‍්‍රී ලංකාවේ ආරක්ෂක හමුදාවලට එරෙහිව විවිධ ජාත්‍යන්තර ආයතන සහ බලවේග විසින් එල්ල කරනු ලබන යුද අපරාධ චෝදනා නිශේධනය කිරීම සඳහා ස්වභාවික යුක්තිය නාමයෙන් ප‍්‍රති උත්තර බැදීම.

3) 2017 විදේශ විනිමය පනත සහ 2023 මහා බැංකු පනත අහෝසිකර පූර්වගාමීව පැවැති නීති අත්‍යවශ්‍ය සංශෝධන සහිතව නැවත බලාත්මක කිරීම මගින් විදේශ විනිමය සහ රාජ්‍ය මූල්‍ය අර්බුදයට ප‍්‍රතිඵලදායක විසඳුම් ඉදිරිපත් කිරීම සදහා පදනම දැමීම.

4) බලශක්ති පද්ධති ඒකාබද්ධකරණය ඇතුළු ආර්ථික ඒකාබද්ධකරන උපාංග වලට එකඟ වීම මගින් සහ එට්කා ගිවිසුම අත්සන් කිරීම මගින් ශ‍්‍රී ලංකාව ඉන්දියාවේ 29 වැනි ප‍්‍රාන්තය බවට පත් කිරීමේ ඓතිහාසික වරද සිදු නොකිරීම.

5) සෝෆා ගිවිසුමට එකඟතාවය පළ කිරීම මගින් ශ‍්‍රී ලංකාව නමැති ස්වාධීන රාජ්‍ය ඇමරිකානු හමුදාවන්ට සේවා සපයන දූපතක් බවට පත් කිරීමේ මහා පාවාදීමට ඉඩ නොතැබීම.

6) ආර්ථික පරිවර්තන පනත, රාජ්‍ය මූල්‍ය කළමනාකරණ පනත සහ රාජ්‍ය ණය කළමනාකරණ පනත නැමැති ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලට අවශ්‍ය ආකාරයට ආර්ථිකය අත්තනෝමතික ලෙස ඒකාධිපතිකරණය කිරීම සඳහා සම්මත කළ පනත් ත‍්‍රිත්වය අහෝසිකර පාර්ලිමේන්තුව සතු නීති හැදිමේ බලය සහ මුදල් බලය ආරක්ෂා කිරීම.

7) ජාත්‍යන්තර ගිවිසුම් අත්සන් කිරීම සඳහා එල්ල වන බලපෑම්වලට මුහුණ දීම සඳහා ජාත්‍යන්තර

ගිවිසුම් වලට අදාළ මහජන වගවීම සහතික කිරීමට අදාළව ( ඕස්ටේලියානු ආදර්ශය අනුව සහ 1971 එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා මණ්ඩලයේ 2832 යෝජනාව අනුව ඉන්දියානු සාගරය සාම කලාපයක් කිරීම සඳහා වන ශ‍්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍යයේ වගකීම නීතිගත කිරීමට අදාලව නව නීතියක් සම්මත කිරීම.

8) උපායමාර්ගික වශයෙන් වැදගත් රාජ්‍ය ආයතන විකුණා දැමීම මගින් රාජ්‍යය පාරාධීනත්වයට නතු කිරීම වැළැක්වීම සඳහා සිංගප්පූරු ආදර්ශය අනුව රාජ්‍ය ඒකාබද්ධ සමාගමක් සහ ස්වෛරී අරමුදලක් පිහිටුවීම.

9) අධිරාජ්‍යවාදී බලවේගවල මැදිහත්වීම මත ඉතා සැළසුම් සහගතව දියත්වන සමාජය දෘෂ්ඨිමය වශයෙන් සහ සංස්කෘතික වශයෙන් බිඳවැට්ටවීම මෙන්ම පවුල සහ සංඝ සමාජය යන ඓතිහාසික සමාජ සංස්ථා බිඳවැට්ටවීම සහ සමාජය ප‍්‍රචණ්ඩකරණය කිරීම යන චතු’ර්විද උපායමාර්ගික ප‍්‍රවේශය තවදුරටත් දිරි ගැන්වෙන ආකාරයට සමලිංගික චර්යාවන් අතිශෝක්තියෙන් ප‍්‍රචලිත කිරීම සහ ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කිරීම ආදී අප රටේ ඓතිහාසික සභ්‍යත්වයට පටහැනි ක‍්‍රියාමාර්ගවලට ගොදුරු නොවීම.

10) දේශීය නිෂ්පාදන පද්ධතිය බිඳවැට්ටවීමට සහ රටේ ආර්ථිකය පරාධීනත්වයට නතු කිරීමට හේතු  වී ඇති වෙළඳාම ප‍්‍රචලිත කිරීම සහ පාරිභෝගිකයාට සහන ලබාදීම නාමයෙන් පවත්වාගෙන යන කූඨ ලෙස ආනයන ප‍්‍රචලිත කිරීමේ ක‍්‍රියාවලිය හරහා සමස්ත රටේ ආර්ථිකය ජාවාරම්කාර ආනයනකාර අතලොස්සක් විසින් හැසිරවීමේ ක‍්‍රියාවලිය සම්පූර්ණයෙන්ම කණපිට හරවන දැඩි ආරක්ෂණවාදී ප‍්‍රතිපත්තියක් නීතිගත කිරීමෙන් තොරව හුදු පැළැස්තර ඇලවීම මගින් දේශිය කර්මාන්තකරුවා සහ ගොවියා ආරක්ෂා කළ නොහැකි බව පිළිගැනීම.

මෙම මූලික කරුණු වලට අමතරව ඔබගේ ආණ්ඩුව විසින් සැලකිල්ල යොමුකළ යුතු ජාතික සංවිධාන විසින් සකස් කළ හැට වැදෑරුම් සමාජ සම්මුතියේ පිටපතක් ඔබතුමාගේ අවධානය සඳහා යොමු කරමි.

අවසාන වශයෙන්, සංස්කෘති ස`ගරාවට දස වසරක් පිරීම නිමිත්තෙන් 1962 දී පළකරනු ලැබූ විශේෂ කලාපයට ‘‘මෙරට අනාගතය බාරගන්නේ උගත් ගැමි පරපුරයි’’ යන ශිර්ෂය යටතේ මා විසින් සැපයූ ලිපියක මා සඳහන් කළේ ප‍්‍රභූ පැළැන්තිය සතු රාජ්‍ය පාලන බලය ග‍්‍රාමීය උගත් නිර්ප‍්‍රභූ තරුණයින් විසින් අත්පත් කර ගත යුතු බවය. එම අනාවැකිය සහ අපේක්ෂාව සඵලවීම පිළිබඳව මාගේ පුද්ගලික සතුට ප‍්‍රකාශ කිරීමටද මෙය අවස්ථාවක් කර ගනිමි. එසේම එම සතුට කොපමණ කාලයක් පවතිනවාද යන්න තීරණය වනු ඇත්තේ ඔබතුමාට ඡුන්දය ලබාදුන් ජනතාවගේ අපේක්ෂා පිළිබඳව ඔබතුමා සංවේදී වන ප‍්‍රමාණය මත බවද දනිමි. කෙසේ වෙතත් ඔබතුමා වටා සිටින යම් ඊනියා නිරාගමික සංකල්ප පතුරවන අඳබාලයින් විසින් පනවනු ලබන මානසික බාධක නොසලකා දිවුරුම් දීමෙන් පසුව දළදා වහන්සේ වැ`දපුදා ගැනීමට තීරණය කිරීම තුළින් ඔබතුමා බලයට  පත්කළ බහුතර ජනතාවගේ හදගැස්ම පිළිබඳ ඔබතුමාට අවබෝධයක් තිබෙන බව පෙන්වීම ඉතා ධනාත්මක ප‍්‍රවනතාවයක් ලෙස සඳහන් කරමි.

මේ, වගට
ආචාර්ය ගුණදාස අමරසේකර, 
කැඳවුම්කරු
ජාතික සංවිධාන එකමුතුව 

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

• දේශපාලනීයකරණය වී ඇති අධ්‍යාපන පද්ධතිය ඉන් මුදවා ගත යුතුයි.
• අධ්‍යාපනය පිළිබඳව විශ්වාසය ගොඩනැගීම අප රජයේ ප්‍රමුඛ වගකීමක්.
• රැකියාවට පමණක් නොව ගුණ ගරුක සමාජයක් බිහි කිරීමට හැකි වන පරිදි අධ්‍යාපන පද්ධතිය ප්‍රතිසංස්කරණ සිදු කළ යුතුයි.
• පවුලේ ආර්ථික මට්ටම දරුවන්ට ගුණාත්මක අධ්‍යාපනයක් ලැබීමට බාධාවක් නොවිය යුතුයි.
• අපේ ප්‍රතිපත්තියේ සඳහන් වී තිබෙන්නේ අධ්‍යාපනය සදහා දළ ජාතික නිෂ්පාදනයෙන් 6% ක් වෙන් විය යුතුයි කියන පදනමයි.

වසර 05 කට පසු දිවයින පුරා පිහිටි ජාතික පාසල් 396 හි විදුහල්පතිවරුන්ගේ සහභාගීත්වයෙන් විශේෂ වැඩමුළුවක් අද (28) කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයේදී පැවැත්විණි. මෙම වැඩමුළුවේදී පාසල් මූල්‍ය කළමණාකරණය, ජාතික පාසල්හි ඉදිකිරීම් හා අලුත්වැඩියා කටයුතු, ජාතික පාසල් අධීක්ෂණය කිරීමේදී හඳුනාගත් පොදු කරුණු ඇතුලත්ව ජාතික පාසල් ශාඛාව විසින් සිදු කරන දැනුවත් කිරීම් සිදු කෙරිණි.

මෙම අවස්ථාව සඳහා ප්‍රධාන ආරාධිතයා ලෙස ගරු අග්‍රාමාත්‍ය ආචාර්ය හරිනි අමරසූරිය සහභාගී විය. එහිදී අග්‍රාමාත්‍යතුමිය ප්‍රකාශ කර සිටියේ දේශපාලනීයකරණය වී ඇති අධ්‍යාපන පද්ධතිය ඉන් මුදවා ගත යුතු බවයි. එතුමිය වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කළ කරුණු මෙසේය.

‘‘පුනරුද යුගයක – පොහොසත් රටක් තුළ අපි සියලුදෙනාටම ලස්සන ජීවිත ලබා ගැනීමට, මෙම දැක්ම යථාර්තයක් බවට පත් කර ගැනීමට අධ්‍යාපනයේ ඇති වටිනාකම මෙම විදුහල්පතිවරුන් හොඳින් දන්නා දෙයක්. රජයක් ලෙස අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් දැක්විය යුතු සියලු සහයෝගයන්, මගපෙන්වීම් ලබා දීමට අප සූදානම්. අධ්‍යාපනය යනුවෙන් අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ දැනුම පමණක් ලබා දීම නොවෙයි. ඉන් එහාට ගිය විශාල දැක්මක් අධ්‍යාපනය තුළ  තිබෙනවා. රැකියාවක් කිරීමට පමණක් අධ්‍යාපනය ලබා නොදී ගුණගරුක සමාජයක් බිහි කිරීමට මෙන්ම මේ රට භාරගත හැකි, මේ රට වෙනස් කළ හැකි මේ රට හදන්න නායකත්වය දිය හැකි පුරවැසියන් බිහි විය යුතුයි කියන විශ්වාසය සමග අපි අපේ අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තිය සකස් කර තිබෙනවා.

පොහොසත් රටක් යනුවෙන් අපේ රජය හඳුන්වා දෙන්නේ ආර්ථික මට්ටමින් පොහොසත් වීම පමණක් නොවෙයි. සංස්කෘතික, සාරධර්ම, ආකල්ප සමග සෑම අතින්ම අපි පොහොසත් විය යුතුයි. එවැනි සමාජ තුළ අප සැමට  ලස්සන ජීවිත ගත කරන් පුලුවන්. අපි පුනරුද යුගයක් යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ අලුත් ආරම්භයක් මේ රටට අවශ්‍යයි කියන එක. සාමූහිකත්වය, සහකම්පනය සහ නූතන ලෝකය තුළ අභිමානවත්ව ඉදිරියට යා හැකි පුරවැසියන් අපි බිහිකළ යුතුයි.  අපි යෝජනා කරන අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තිය ඉලක්ක කර ගන්නේ මෙම අභිලාෂයන් ලගා කර ගැනීමටයි.

මේ වන විට සමාජය තුළ අධ්‍යාපනය පිළිබඳව විශ්වාසයක් නැහැ. අධ්‍යාපනය පිළිබඳව විශ්වාසය ගොඩ නැගීම අතිශයින්ම වැදගත්. කළකිරීමකින් සිටින ස්වභාවයක් තමයි දකින්න තිබෙන්නේ. පවතින අධ්‍යාපන ක්‍රමය තුළ දරුවන්, දෙමාපියන්, සමාජය සෑහීමකට පත් වනවාද, මේ සියල්ල ප්‍රශ්න බවට පත් වී තිබෙනවා. විභාගයක් නියමිත පරිදි පවත්වාගෙන යා හැකිද? විභාග ප්‍රථිපල පිළිබඳ විශ්වාසයක් ඇති කර ගත හැකිද? අධ්‍යාන ක්ෂේත්‍රයේ පත්වීම් හා ස්ථාන මාරුවීම් පිළිබඳව විශ්වාසය තබා ගත හැකිද? දරුවන් පාසලට ඇතුලත් කර ගැනීම සම්බන්ධව ඇති ක්‍රමවේදය සමාජයට විශ්වාසය තැබිය හැකිද? ක්‍රියාවලිය හා පද්ධතිය පිළිබඳව විශ්වාසයක් නැති වන අන්දමට දුර්වල කර තිබෙනවා. දේශපාලනීයකරණය වී තිබෙනවා.

මෙතනදී අධ්‍යාපන පද්ධතිය තුළ සේවය කරන ඔබ තුළ නොවේ එම වැරැද්ද තිබෙන්නේ. කාලයක් පුරා අධ්‍යාපනයට ලබා දී තිබෙන අඩු සැලකිල්ල, අධ්‍යාපනයේ වැදගත්කම, අධ්‍යාපනය රටක සංවර්ධනයේ මූලික තැනක් ගත යුතුයි කියන වගකීම තුළින් ක්‍රමානුකූලව රජය ඈත් වීම නිසා මෙම අර්බුදය නිර්මාණය වී තිබෙනවා. අධ්‍යාපනය දේශපාලනීයකරණය වී ඇති නිසා මෙම ක්ෂේත්‍රයේ සියලුම දෙනා පීඩාවට පත්ව ඇති බව අප දන්නවා. අපිට අවශ්‍යයි ඔබේ වෘත්තීමය ගෞරවය රැකෙන ආකාරයේ අධ්‍යාපන පද්ධතියක් ගොඩ නැගීමට. ඔබේ කාර්‍යභාරය ස්වාධීනව ඉටු කිරීමට අවශ්‍ය පරිසරය නිර්මාණය කර දීම අපේ අරමුණයි.

සෑම ආණ්ඩුවක්ම අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ ගැන කතා කළා. එම ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාවට නැංවීම තුළින්ම අධ්‍යාපන පද්ධතිය විශාල ව්‍යාකූලත්වයකට පත් වෙලා තිබෙනවා. අධ්‍යාපන පද්ධතිය බිද වැටීමට තවත් කාරණයක් වන්නේ එක් තැනකින් නියාමනය නොවීමයි. අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය එකක් කියනවා. අධ්‍යාපන කොමිෂම තව එකක් කියනවා. ඇතැම් විට ජනාධිපති කාර්යාලයෙන් තවත් දේවල් කියනවා. මොන ප්‍රතිපත්තියද ප්‍රමුඛ විය යුත්තේ, මොන ප්‍රතිපත්තියද ක්‍රියාත්මක කළ යුත්තේ යන අපහැදිලිතාවය පහුගිය වසර ගණනාව තුළම තිබුණා. අපිට අවශ්‍යයි එම අපහැදිලිතාවයෙන් තොර අපි සියලුදෙනාට එකග වෙන්න පුලුවන්, සාමූහිකව ක්‍රියාත්මක කළ හැකි ප්‍රතිපත්තියක් ක්‍රියාත්මක කරන්න.

අපේ දේශපාලන ව්‍යාපාරය සාකච්ඡාවලට විවෘතයි, ඔබේ අදහස් වලට විවෘතයි. අපිට අවශ්‍යයි මේ රටේ තිබෙන අර්බුද සදහා කඩිනම් විසඳුම් සොයන ගමන් හොඳම අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තියක් ක්‍රියාත්මක කිරීමටයි. නැවත මේ රට අර්බුදයකට නොයා ලෝකය තුළ පිළිගත් රටක් බවට පත් කිරීමට හැකි වන අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් අපි සකස් කිරීමට කටයුතු කළ යුතුයි. අධ්‍යාපන ක්‍රමය තුළින් තමයි රටට අවශ්‍ය වටිනා පුරවැසියන් බිහි වෙන්නේ. රජයක් ලෙස අපි විශාල අවධානයක් අධ්‍යාපනය වෙත යොමු කරනවා. සංකල්පයක් පමණක් නොව ඒ සඳහා අවශ්‍ය මූල්‍යමය දායකත්වය අපේ රජයෙන් ලබා දෙනවා. ඒ සඳහා අපි බැදී සිටිනවා. අපේ ප්‍රතිපත්තියේම සඳහන් වී තිබෙන්නේ අධ්‍යාපනය සඳහා දළ ජාතික නිෂ්පාදනයෙන්  6% ක් වෙන් විය යුතුයි කියන පදනමයි. බිඳවැටුණු ආර්ථික අර්බුදය තුළ එකවර මෙය ක්‍රියාවට නැන්වීමට අපහසු වුවද ක්‍රමාණුකූලව අපි ඒ ඉලක්කය වෙත යනවා. අපේ අය වැය තුළ අධ්‍යාපනය සදහා විශේෂ අවධානයක් ලබා දෙනවා.

පවුලේ ආර්ථික මට්ටම දරුවන්ට ගුණාත්මක අධ්‍යාපනයක් ලැබීමට බාධාවක් නොවිය යුතුයි. දෙමාපියන්ට දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් වියදම් කරන්න තිබෙන මුදල එන්න එන්නම වැඩි වෙලා තිබෙනවා. නිදහස් අධ්‍යාපනය ඇති රටක මෙය කිසිසේත්ම පිළිගත හැකි දෙයක් නොවෙයි. නිදහස් අධ්‍යාපනය තිබුනද දෙමාපියන්ගේ ආදායමෙන් විශාල මුදලක් අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් වැය කිරීමට සිදුවී තිබෙනවා. අපි නිදහස් අධ්‍යාපනය තුළින් බලාපොරොත්තු වූ ප්‍රධානම දේ සිදු වන්නේ නැහැ. එනම් තමන්ගේ ආදායම දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනයට සාධකයක් නොවිය යුතුයි කියන දේ ගිලිහී ගිහින්. නිදහස් අධ්‍යාපනය තුළින් මේ රටේ දහස් ගණන් බුද්ධිමතුන් බිහි වූවා. බොහෝ පිරිසකට ලෝකයේ ඉහළම තැන් සඳහා යාමට හැකි වූවා. නමුත් නැවත වතාවත් මුදල්, ගුණාත්මක අධ්‍යාපනයක් ලබා ගන්න සාධකයක් බවට පත් වී තිබෙනවා. එබැවින් අපි  පාසල් අතර අසමානතා වෙනස් කළ යුතුයි. දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනය සඳහා වැය වන අධික මුදල් බරින් දෙමාපියන් නිදහස් කළ යුතුයි. දරුවා අධ්‍යාපනය සඳහා පාසලට භාර දුන් පසු දෙමාපියන් මැදිහත්වීම අවම කල යුතුයි. ඔවුන් නිදහස් කළ යුතුයි.  මෙම ඉලක්ක වෙත යාමට දායක වන අධ්‍යාපන පරිපාලනය, විදුහල්පතිවරුන්, ගුරුවරුන් වෙත ලැබිය යුතු පහසුකම් හා අවශ්‍ය පුහුණුව ලබා දීමට විශේෂ අවධානයක් ලබා දෙනවා. ලෝකයේ හොඳම අධ්‍යාපන ව්‍යුහය මෙහි හඳුන්වා දුන්නද එය ක්‍රියාත්මක විය යුත්තේ ඔබ හරහා. එය ඉටු කිරීමට නොහැකි බාධක ඉවත් කිරීම අපේ ප්‍රමුඛ අරමුණක්. මෙය සාමූහික ගමනක්. එක් පක්ෂයක්, එක් ආණ්ඩුවක් තනියම කළ හැකි දෙයක් නොවෙයි. ඒ සඳහා මම ඔබ සැමගේම සහයෝගය අපේක්ෂා කරනවා.’’

මෙම අවස්ථාවට අධ්‍යාපන, විද්‍යා හා තාක්ෂණ අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් තිලකා ජයසුන්දර මහත්මිය, ජාතික පාසල් අධ්‍යක්ෂ හසිනි තලගල මහත්මිය ඇතුළු අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ ජ්‍යේෂ්ඨ නිළධාරීන් පිරිසක් සහභාගී වී සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

Prof. Hudson McLean

Whatever mistakes the Rajapaksa brothers did during their tenure, one must agree and give Full Credit to Mahinda & Gotabhaya for eliminating the Tamil Tiger Terrorism from the Island without forgetting General Fonseka.

Yes the Corruption was rife and a few made millions whilst the poor became poorer.

The Right Wing leaning towards USA & EU led by the Ranil Wickramasinghe tenure, did not make the matters any better.

In my opinion, Sri Lanka as an ex.British colony perrhaps may follow the example set by Singapore which gained independence in 9 August 1965 whilst Ceylon gained independence in February 4, 1948.

When you look at Singapore and Sri Lanka, a blind can see the difference between the two Islands, which are pretty obvious. Both Islands were led by the British educated Prime Ministers.

Will the new President Anura Kumara Dissanayake make a difference during his tenure can only start with the Elimination of Bribery & Corruption, as done in Singapore.

Left or Right leaning but Remove the Corrupt Practices by setting examples of punishing the corrupt Politicians, Civil Servants, the Police, and Public Sector with Rigorous Prison Terms.  

Name & Shame the Legally judged Corrupt Rich by getting them to clean the streets!

Express Your Opinion – Read What Others Say!
The Independent Interactive Voice of Sri Lanka on the Internet.

Please visit -: http://www.lankaweb.com/

Defend Democracy Press

Russia, together with BRICS countries, is working on creating its own payment system for the independent handling of all foreign trade, Russian President Vladimir Putin announced.

In cooperation with BRICS countries, we are working on creating our own payment and settlement system, which will create conditions for the effective and independent servicing of all foreign trade,” Putin said during the plenary session of the Russian Energy Week International Forum.

BRICS is an interstate organization established in 2006. As of January 1, 2024, Russia assumed the chairmanship of BRICS. This year, new members have joined the group – alongside Russia, Brazil, India, China, and South Africa, it now includes Egypt, Ethiopia, Iran, the UAE, and Saudi Arabia.

Putin further elaborated that BRICS sees its mission in combining economic potential and creating a space for mutually beneficial cooperation between countries.

BRICS, with Russia chairing the organization this year, sees its mission in combining economic potential and creating opportunities for all those interested in harmonious, mutually beneficial cooperation,” he said.

The president emphasized that this is about mutually beneficial cooperation. In other words, it’s in the common interests of our countries and peoples,” Putin clarified.

Some people think that they can use illegal sanctions against Russia to their advantage in the energy sector, Putin said.

The president called modern energy one of the key industries, a real foundation for global development, adding that its calm operation according to transparent and understandable rules, as well as the development of deposits, processing of resources, and uninterrupted supplies to the market create a solid foundation for economic growth, the social sphere, and improving the well-being of citizens.

Unfortunately, this truism is being taken less and less into account by those who have adopted the mechanisms of illegal sanctions and believe that they can use them to their advantage in the energy sector,” he noted.

Western elites are blocking access to the platform of fuel and energy technologies to undesirable countries, as they cannot cope with competition, the president pointed out.

Western elites believed that they could block access to these services to those countries that they dislike politically, thus putting them on the sidelines of progress, but in fact simply squeeze them out of the market. I think many people will agree with me that all these tools are used primarily as tools of unfair competition,” Putin said.

The West does not want competition because it cannot cope with it, it often loses in a fair fight, the president concluded.

The countries of the Global South with high birth rates will be the leaders in economic growth, President Putin noted.

The leaders in terms of [economic] growth rates, I want to emphasize this, namely in terms of rates, will be the states of the so-called Global South, where the GDP per capita is still low, the urbanization rate is quite low and the birth rate is high. These are primarily the countries of South and Southeast Asia, as well as Africa,” he said at the plenary session.

Putin went on to say that Russia is ready to strengthen the technological sovereignty of its partners in the energy sector.

Russia is ready to strengthen the technological sovereignty of its partners in the energy sector by forming full-fledged scientific and production chains,” he added.

BRICS sees its task in combining economic potentials, creating a space for mutually beneficial cooperation between countries.

BRICS — Russia is chairing this organization this year — sees its task in combining economic potentials, in creating a space of opportunities for all who are interested in harmonious, mutually beneficial cooperation,” Putin emphasized.

The global economic growth in the 21st century will be concentrated in BRICS countries and not in Europe or North America, Putin elaborated.

There is an emergence of multipolar models of development that are triggering a new wave of global growth for the entirety of the 21st century … The main growth will concentrate not in Europe and not in North America, which are gradually losing their positions in the global economy, but in the BRICS countries and in those states that want to join our group,” he noted.

The president added that the countries that aspire to join BRICS see prospects in an equal world as well as in respect of the countries’ national interests.

Russia embodies a fair energy transition in practice, unlike a number of Western countries that only use the green agenda, the Russian president added.

Our energy balance is one of the greenest in the world, this is an obvious fact. And unlike some Western countries that use the climate agenda to promote their essentially neo-colonial interests, we are putting into practice a fair, orderly energy transition,” he said.

Energy consumption in Russia will grow by an average of 2% per year by the end of this decade, Putin explained.

According to estimates, by the end of this decade, energy consumption in Russia will grow by an average of 2% – this is about the same indicator as in the whole world,” the president said, adding that this is clear sign of economic growth.

Russia is fulfilling its obligations to supply energy resources to the world market.

Russia fulfills its obligations to supply energy resources to the world market and plays a stabilizing role in it,” Putin said during the session, adding that energy supplies from Russia will help to balance world markets.

Russia remains one of the leading participants in the energy market despite difficulties, President Putin elaborated.

Despite objective difficulties, they are well known to everyone, in fact, everyone has difficulties, we have our own considerable difficulties, nevertheless, Russia remains one of the leading participants in the energy market in the world,” he mentioned.

Over the past two and a half years, Russian companies have been able to redirect oil and coal supplies, the president said, adding that friendly countries account for 90% of Russia’s energy exports.

If the share of the Asia-Pacific region in the country’s energy exports was previously approximately 39%, by the end of last year it had grown by one and a half times and already exceeded 60%, he said.

Deliveries via the Power of Siberia gas pipeline are increasing, and exports of liquefied natural gas [LNG] continue to grow,” Putin said, adding that Russia will continue to develop its technologies in the field of LNG.

Russia will continue to cooperate with partners within the framework of the OPEC+ and the Gas Exporting Countries Forum, Putin pointed out.

Russia plays a stabilizing role…, participates in such reputable formats as OPEC+ and the Gas Exporting Countries Forum… We will certainly continue this cooperation with our partners,” he said.

Read also:

Trump Is Urged to Limit Patent Rights on Ventilators, Treatments

It is necessary to prepare an updated energy strategy in the coming months and implement it step by step, the Russian president mentioned.

I remind my colleagues from the government: it is necessary to prepare an updated energy strategy in the coming months. And then implement it step by step, work on the priorities of long-term development of the domestic fuel and energy complex. Now, as far as I know, the parameters are being agreed upon in the government between departments,” he noted.

Russia must consolidate its global leadership in the nuclear sphere, this is one of the tasks within the framework of the new national project, Putin noted.

Within the framework of this national project, ambitious tasks will be set, namely, to consolidate Russia’s global leadership in the nuclear sphere. It is to consolidate world leadership, because now it, our leadership, is not global,” he said.

Another task within the framework of the national project was to ensure the technological sovereignty of Russia, and in all areas of the fuel and energy complex, Putin added.

Russia’s trade partners are interested in switching to national currencies to pay for Russian exports, Vladimir Putin mentioned.

There is a separate issue regarding financial infrastructure, specifically payments for Russian exports. There are certain difficulties here. In order to solve this problem, we are switching to deals in national currencies and our partners are very interested in that,” he noted.

We remind our readers that publication of articles on our site does not mean that we agree with what is written. Our policy is to publish anything which we consider of interest, so as to assist our readers  in forming their opinions. Sometimes we even publish articles with which we totally disagree, since we believe it is important for our readers to be informed on as wide a spectrum of views as possible.

Ditching the Dollar: Putin Announces Work on Independent BRICS Payment System for Global Trade

Chanaka Bandarage

It is refreshing that the Japanese government has announced considering the grant of a soft loan to build the Light Rail system from Malabe to Colombo (Stage 1).

Japan made the Light Rail offer to Bangladesh also. But, they requested for a Metro system and received it.

An underground Metro rail system like in New Delhi, Mumbai, Dhaka (Bangladesh), Kyiv is ideal for Colombo.

The advantage of Metros is that they are linked with the existing railway system.

The Metro can cover the whole of Colombo; also its suburbs – for eg. up to Kadawatha, Homagama, Jaela, Boralesgamuwa  and Panadura.

The Metro would solve Colombo’s traffic problem to a greater extent.

The writer acknowledges that a complete/very comprehensive  underground Metro rail project for Colombo will be extremely expensive. I am sure our friends – Japan, India, China, US and Europe will help.

In the long run, for growing Colombo, Metro is the best option.

Meticulous digging of the surface to create a very elaborate underground Metro network will be a humongous job. But, experts can do this.

Light Rail cannot solve Colombo’s transport problem. The traffic jams will still be there.

Mumbai and Bangkok are notorious for very bad vehicular traffic. They have some of Asia’s biggest traffic jams. And, they both have above the ground Light Rail.

In Russia, it is stated that when light rail lines run 20 trains per hour; a normal bus service runs 42 buses per hour.

During the Light Rail construction period (this will be considerable), the traffic problem from Malabe to Fort via Rajagiriya and Borella would increase by tenfold. This congestion will flow on to other parts of the City. 

Parts of Malabe to Fort roads are very narrow, the writer believes that Light Rail in some areas will run a single track on both ways, for example around Welikada flyover. Then, this would significantly reduce the number of Light Rail cars that can be operated. This means Light Rail will not be able to cater to a very large number of people.

Light Rail intends to acquire lots of land, including private land; but these are highly congested areas. And, they are very valuable land.  The owners will no doubt put up stern fights against the acquisitions. Simply, there is hardly any space available in Stage 1 for specific road widening.

Due to lack of sunlight the ground underneath the Light Rail concrete slab is always dark; also that valuable area is unproductive (note areas under Colombo flyovers – Dematagoda, Nugegoda, Dehiwala; under the Katunayake expressway in Ragama; under the Light Rail tracks in Mumbai/Bangkok). Light Rail introduces a new darkness to the environment; the brightness in the townships will end.

Large, dark swaths of land that lie under the giant concrete structures of the Southern and Katunayake expressways (due to lack of sunlight) are now unproductive and cannot be used for any purpose. They are eyesores too.

Any idea to extend the Outer Colombo Expressway linking it with the Southern, Katunayake, (and Kandy) Expressways is a good move. This will avoid the motorists driving long distances to reach the highway exits – Kottawa, Athurugirya, Kahathuduwa and Panadura.

Through the Outer Colombo Expressway, Motorists would be able to enter the Expressways from within Central Colombo. This is excellent.

The writer believes that electrifying our existing railway network is also important (at least from Fort to Polgahawela and Fort to Panadura). For how many more years do we intend to run Diesel trains?

Since Independence, the governments indicated their desire for this but no one had the audacity to undertake it. The environmental and economic benefits of train electrification are enormous. In South Asia, only India has electric trains. If we ask, India may help.

The best solutions to Sri Lanka’s massive traffic problem are to where possible widen existing roads, build new roads (underground/overhead roads/flyovers should be considered), open-up Expressways to more vehicle categories, ban parking on main roads (build multistorey/underground car parks), significantly improve the passenger bus/rail transport (encourage as much as possible people to give up cars/motorbikes) and the Colombo Metro. Introduction of small buses, in addition to existing large buses, is a good idea. Any opposition by private bus operators must be disregarded.

We have narrow roads/streets in Sri Lanka, especially in Colombo. Most were built during the colonial period. The buses that we have are very large. They are too big for the roads/streets. That is the main reason for the huge traffic jams and a large number of road accidents. The authorities must consider introducing smaller buses, like 26/18 seater buses, on some routes.  This will be in addition to the existing big buses. A blend of big and small buses is the best way forward. Small buses are ideal for night-time transport (then, the 103 Fort to Borella, 138 Fort to Homagama etc can be able to run until midnight). 

Sri Lanka is one country where public transport is run solely based on profitability. This is the problem of privatizing public transport foolishly (in the early 1980s).

Public transport must be people-focused. This is how they are run in developed countries.

Buses must be freely available at all times. Passengers must travel in comfort, without harassment – especially female passengers. Every effort must be made that every passenger will have a seat.

During the CTB days buses were run until late nights regardless of whether there were passengers or not. The rule of thumb is that when a bus (or a train) is run regularly for a long period of time, even if it is in the night, that route will attract passengers. What is required is strictly adhering to the timetable.

As they can be jampacked, private bus operators like big buses. They are money-making machines.

Their only focus is to increase passenger numbers. They jam pack.  They pay scant regard to passenger interests/comforts.

They keep buses parked at some bus stops for unbelievably long times to pick new passengers. This causes massive problems to commuters; but the operators know there is no one to properly check/complain to.

Another reason why they like big buses is that in the event of an accident most of the time their lives are safe; it is people in smaller vehicles/pedestrians that will die/suffer.

Ceylon Treasury

By Sugeeswara Senadhira/Ceylon Today

Colombo, September 27: The ardent desire of the people of Sri Lanka for a change became evident from the phenomenal rise of Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) led National People’s Power (NPP) from a ‘mere 3% to near 50%’ at the polling last Saturday enabling Anura Kumara Dissanayake to become the President.

At the same time in the recent Sri Lankan General Elections, there have been significant shifts in political alliances. The landscape has been characterised by realignments among major parties and emerging coalitions, often influenced by economic challenges, ethnic dynamics and public discontent.

Sri Lanka has experienced significant political turmoil in recent years, marked by economic crises, social unrest and a reconfiguration of its political landscape. The phenomenon of repolarisation has become increasingly evident as various political forces respond to changing public sentiments and demands. This repolarisation will be the decisive factor at the forthcoming General Elections slated for 14 November.

Sri Lanka’s political landscape has historically been shaped by ethnic tensions, economic disparities and the legacies of colonial rule. United National Party (UNP), was the traditionally major player, in the first General Elections in 1947 and 1952. A breakaway group formed the Sri Lanka Freedom Party (SLFP), which formed the Government in 1956, in alliance with several centrist and leftist parties.

Later, the two parties SLFP and UNP formed alliances with minor parties to face elections until 2015, when ant-SLFP groups formed a new alliance headed by Maithripala Sirisena to defeat President Mahinda Rajapaksa.

That alliance too, developed cracks soon and the Rajapaksas formed the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) to capture power in 2019. When the Rajapaksas were forced to leave midterm in 2022, another alliance headed by Ranil Wickremesinghe was formed.

The ousted group rallied around Opposition Leader Sajith Premadasa who formed a new alliance, Samagi Jana Balawegaya (SJB).

Now, there are three main alliances, NPP, SJB and UNFP, which were formed two months ago under the leadership of the then Prime Minister Dinesh Gunawardena. These alliances have focused on uniting various factions, including former UNP, SLFP and SLPP members, to challenge the newest powerful alliance NPP which runs the government now.

The civil conflict, which lasted from 1983 to 2009, further entrenched divisions, particularly between the Sinhalese majority and the Tamil minority. The end of the civil war saw the emergence of various political factions, each vying for power and influence.

The economic crisis that escalated in 2022 acted as a catalyst for political change. A combination of mismanagement, the Covid-19 pandemic and external debts led to shortages of essential goods, soaring inflation and widespread protests. The public’s disillusionment with traditional political parties has opened the door for new political movements and alliances.

The SLPP, led by the Rajapaksa family, dominated the political scene for years. However, the public’s anger over economic mismanagement has severely diminished their support, leading to calls for accountability and reform.

The youth-led protests that erupted in 2022 have given rise to new political movements, advocating for transparency, environmental sustainability and grassroots participation. These movements reflect a shift away from traditional party politics and highlight the need for a more inclusive political discourse.

The NPP has gained traction by capitalising on public discontent. Their platform emphasises governance reform, economic recovery and social justice, resonating with a populace eager for change.

Parties representing ethnic minorities, particularly the Tamil National Alliance (TNA) and the Muslim parties, continue to assert their demands for autonomy and equal rights. The current political climate presents both challenges and opportunities for these groups to redefine their roles in a repolarised landscape.

The widespread protests and demands for systemic change indicate a significant shift in public sentiment. Citizens are increasingly prioritising issues such as corruption, governance, and economic stability over traditional party loyalties.

The rise of social media has played a crucial role in mobilising public opinion and facilitating grassroots movements. Digital platforms have allowed for the rapid dissemination of information and fostered a sense of community among diverse groups.

Sri Lanka’s geopolitical positioning has attracted the attention of foreign powers, particularly the US, India and China. Their involvement in Sri Lankan politics can influence domestic alignments and further complicate the repolarisation process.

The repolarisation of Sri Lankan politics presents both opportunities and challenges. On one hand, it offers a chance for genuine reform and a more representative political system. On the other hand, the fragmentation of political forces could lead to instability and conflicts among competing factions.

As new political alliances form and old ones dissolve, the need for dialogue and compromise will be crucial. The future stability of Sri Lanka will depend on its ability to address the underlying issues of governance, economic disparity, and social cohesion.

The political forces in Sri Lanka are undergoing a significant transformation as the nation grapples with its complex realities. Repolarisation reflects a broader desire for change among the populace and a rejection of the status quo. Understanding these dynamics is essential for anyone looking to grasp the future trajectory of Sri Lankan politics and its impact on the region. These alliances reflect a strategic approach to address economic issues and public dissatisfaction, with parties navigating the complexities of Sri Lankan politics to secure electoral success.

The forthcoming parliamentary election will be critical as the nation navigates its path forward amidst the challenges and opportunities that lie ahead. The evolving landscape suggests that the 14 November Election will likely see continued shifts as parties respond to changing voter sentiments.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ජනාධිපති අනුර දිසානායක මහතාට තමන්ගේ වැඩපිළිවෙළක් නොමැති බවත් ඔහු කරන්නේ හිටපු ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ වැඩපිළිවෙල ඉදිරියට ගෙන යාමක් බව හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී නිමල් ලංසා මහතා සඳහන් කරයි.

ජනාධිපතිවරයා විසින් අමාත්‍යංශ ලේකම්වරුන් ඇතුළු පත් කිරීම් සිදු කිරීමෙන් ඒ බව තේරුම් ගත හැකි බවද හෙතෙම කියා සිටියේය.

කොළඹ පැවැති මාධ්‍ය හමුවකදී ඒ මහතා මෙම අදහස් පළ කරන ලදී.

පසුගිය 21 වෙනිදා ජනතාව විසින් ලබා දුන් ජන වරමට ගරු කරනවා පක්ෂයක් විදියට ගරු ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක ඇතිතුමාට අපි සුභාශිංසන එක්කරනවා පක්ෂයක් විදියට. ඒ වගේම අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා පොහොසත් රටක් සඳහා වූ එතුමාගේ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනය හැකි ඉක්මනින් මේ මාතෘ භූමියේ යථාර්ථයක් කරාවි යැයි බලාපොරොත්තුවෙන් අපි ඉන්නවා. ඡන්දය ඉවර වෙලා දවස් පහක් යනකොට අපි දකිනවා ජාතික ජන බලවේගය දුන්න ඒ ප්‍රතිපත්ති , ඒ ඉදිරිපත් කරපු වැඩපිළිවෙල ඉස්සරහට ගෙනියනවා විනා, දැන් ඒ ප්‍රධාන කාරණයෙන් බැහැරව වෙන වෙන අවශේෂ කාරණා සඳහා යොමු වෙලා ඉන්නවා.

එක උදාහරණයක් ගත්තොත් දැන් සමාජ මාධ්‍ය ජාලාවල බොහොම තදින් සංසරණය වෙනවා ජනාධිපති මන්දිරයේ හිටපු කෝකිවරුන් හා ඒ සහායකයින් සියල්ල නැවත ඔවුන් සම්බන්ධ වූ ඒ ප්‍රධාන මූලස්ථානයන්ට යැව්වා කියලා. මේක මේ අලුත් දෙයක් නෙවෙයි මේක ඉස්සෙල්ලාම , මේ ආදර්ශය දුන්නේ ඉන්දියාවේ හිටපු අග්‍රාමාත්‍ය ආචාර්ය මන් මෝහමන්දා සිං අග්‍රාමාත්‍ය තුමා , එතුමා එතුමාගේ චරිතාපදානයේදී ඒක ලියනවා , එතුමා අග්‍රාමාත්‍ය ධුරයට පත් වෙනකොට එතුමාගේ පෞද්ගලික බැංකුවල තිබුණු මුදල් අග්‍රාමාත්‍ය අරමුදලට බැර කරලා ආපු නායකයෙක් . එතුමා එහෙම අර මුදලට බැර කරලා අග්‍රාමාත්‍ය නිල නිවසේ ඉන්නකොට එහි සූපවේදියා අහනවා අද දහවල් කෑම වේල කොහොමද කියලා අහලා ආහාර මෙනු හතරක් දෙනවා . අග්‍රාමාත්‍යතුමා අහනවා මේ මොනවද කියල. එතකොට ඔහු කියනවා අග්‍රාමාත්‍යතුමනි මේ ඔබගේ දවල් රාත්‍රී සහ උදේ ආහාර වේල් වල වට්ටෝරු කියලා . අග්‍රාමාත්‍යතුමා කියනවා මට මේ වට්ටොරු මොනවත් එපා චපාති දෙහෙකුයි පරිප්පු හොද්දකුයි ගේන්න කියලා..

ඒ නිසා මේ වර්තමාන ජනාධිපතිතුමා මේ පොත හොඳට කියවලා තියෙනවා මේ කෝකිවරුන් අරක්කැමියන් සහායකයින් නැවත යවලා රටට පණිවිඩයක් දෙන්න හදනවා ඒක හොඳයි හැබැයි ඒක මාධ්‍ය සංදර්ශනයකින් නවත්තන්න එපා.

මැතිවරණයේ ජාතික ජන බලවේගයේ ප්‍රධාන මාතෘකාවක් වුණේ මේ ආර්ථික වැඩපිළිවෙළ විවේචනය කරන එක අපි දැන් බලන් හිටියා ජනාධිපතිතුමා ජාතිය අමතා ප්‍රකාශයන් දෙකක් කලා , එතුමා ජනාධිපති ධුරයට පත්වෙලා ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය තුළ සිදුකළ කතාවේ කොයිම වෙලාවකවත් එතුමා සඳහන් කළේ නෑ ආර්ථික වැඩපිළිවෙළ අපි හරි ආසාවෙන් රටේ බහුතරයක් බලන් හිටියා ඊයේ එතුමා ජාතිය අමතනකම් මොකක්ද මේ ආර්ථික වැඩපිළිවෙළ කියල හැබැයි එතුමා ඊයෙත් කළේ වචන හරඹයක් සෙප්පට විච්ඡාවන් හා විවිධ සුරංගනා කතා වලින් කතාව අවසන් කළා මිසක් මේ රට ඉදිරියට ගෙනයන ආර්ථික වැඩපිළිවෙළ කිව්වේ නෑ , ඒක නිසා පක්ෂයක් විදියට අපට ගැටළුවක් තියෙනවා අනුර කුමාර දිසානායක ජනාධිපතිතුමාගේ මේ ආර්ථික වැඩපිළිවෙළ ගැන.

ඒ අස්සේ අපි දැක්කා කැබිනට් එක පත් කරලා අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරුන් පත් කරනකොට මහින්ද සිරිවර්ධන මුදල් අමාත්‍යංශයේ ලේකම්තුමා වෙනස් කරන්න හිතන්නෙවත් නෑ . මහින්ද සිරිවර්ධන කියන්නේ කවුද ගෝඨාභය ජනාධිපතිතුමා අරගලයෙන් රට අරාජික වෙලා විකල්පයක් නැතුව ඉන්න වෙලාවේ මේ ආර්ථිකය කළමනාකරණය කරන්න හොයාගත්ත සුදුසුම කෙනා. ඒක නිසා තමයි රනිල් වික්‍රමසිංහ මැතිතුමාත් තමන්ගේ ධූර කාලය තුළ මුදල් අමාත්‍යංශයේ ලේකම් ධූරය මහින්ද සිරිවර්ධන මැතිතුමාට දුන්නේ. එතුමා තමයි මේ වැටිච්ච ආර්ථිකය මේ තත්ත්වයට ගේන්න විශාල සහයෝගයක් දුන්න කෙනෙක්. එතකොට අපට ගැටළුවක් තියෙනවා නව අභිනව ජනාධිපතිතුමත් ගෙන යන්නේ පැහැදිලිව මේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල සහ රනිල් වික්‍රමසිංහ මැතිතුමා මේ ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ හරහා ගෙන ගිය වැඩපිළිවෙළමයි කියන විශ්වාසය හා ගැටලුව අපට තියෙනව.

ඒ ගැන ප්‍රශ්න කරන්නේ තව හේතුවක් නිසා මොකද මහ බැංකු අධිපතිතුමා නන්දලාල් වීරසිංහ මැතිතුමා එම තනතුරේ දිගටම තියාගෙන තමයි අනුර ජනාධිපතිතුමා මේ වැඩපිළිවෙළ ගෙනියන්නේ.

ඒ නිසා එතුමාට ඡන්දය නොදුන්න 58%ක පාර්ශ්වයක් ලෙස අපට සුබවාදී බලාපොරොත්තුවක් තියාගන්න පුළුවන් වික්‍රමසිංහ ජනාධිපතිතුමා ගෙන ගිය ආර්ථික වැඩපිළිවෙලේමයි අනුර කුමාර දිසානායක නව ජනාධිපතිතුමත් යන්නේ.

එනිසා අපට පක්ෂයක් විදියට පැහැදිලි වෙමින් යනවා ඒ වගේම රටට අපට කියන්න අවශ්‍ය වෙලා තියෙන්නෙත් බය වෙන දෙයක් නැති වෙයි රනිල් ජනාධිපතිතුමා නවත්තපු තැනින් ඒ වැල් පාල පාලමේම මාතෘ භූමිය කියන මේ දරුවාව වඩාගෙන ඒ වැල් පාලම ඔස්සේම යයි කියන සුබවාදී බලාපොරොත්තුව රටට දෙන්න පුළුවන්කම තියෙනවා. එනිසා අපි අනුර කුමාර දිසානායක ජනාධිපතිතුමාට තව කල් දෙන්න ඕන අපි බලාගෙන ඉන්නවා පක්ෂයක් විදියට ඔබතුමා කරන හරි දේට , අපි කියන්නෑ හොර වංචාව දූෂණය රාජ්‍ය දේපළ අවභාවිතා කරපු අය අත්අඩංගුවට ගන්න හා නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන්න එපා කියලා අපි කියන්නේ නැහැ. අපි කියනවා ඔබතුමා කරගෙන යන හරි දේවල් වලට නව ජනතා පෙරමුණත් පක්ෂයක් විදියට උදව් කරනවා හැබැයි අපි ඔබතුමන්ලා කරන මාධ්‍ය සංදර්ශන සහ කොලේ වහල කොලේ ගහන සෙල්ලම් වලදී නව ජනතා පෙරමුණ පක්ෂයක් විදියට ඉදිරියට ඇවිල්ලා අපේ මතය කියන්න බය වෙන්නෙත් නැහැ කියලා අපි සඳහන් කරනවා.

අපට සතුටුයි කියන්න 58% ජනවරමට හිමිකම් කියන පාර්ශවයක් විදියට රනිල් වික්‍රමසිංහ මැතිතුමාගේ ආර්ථික වැඩපිළිවෙළ ම ඉස්සරහට ගෙනයමින් තිබෙනවා හිටපු ජනාධිපතිතුමා කිව්වෙ ඩොලර් එක ශක්තිමත් කරන්න කියලා අනුර ජනාධිපතිතුමා කිව්වෙ බඩු මිල අඩු කරලා ජනතාවට සහන දෙන්න ඕන කියලා නමුත් අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරුන් පත් කරනකොට මුදල් අමාත්‍යංශ ලේකම් මහින්ද සිරිවර්ධන මැතිතුමාම එම තනතුරේ තබා ගනිමින් මහා බැංකු අධිපති නන්දලාල් වීරසිංහ මැතිතුමා එම තනතුරේ තබා ගැනීම හේතුවෙන් අපට පැහැදිලි වෙනවා අනුර කුමාර දිසානායකට වෙන වැඩපිළිවෙළක් නෑ තියෙන්නේ රනිල් ජනාධිපතිතුමාගේ ආර්ථික වැඩ පිළිවෙල ඉස්සරහට ගෙනයාම පමණයි කියලා.. ඒ නිසා මේ නිලධාරීන් දෙදෙනාම පත්කළේ ගෝඨාභය ජනාධිපතිතුමා අන්තිම මොහොතේ..රනිල් වික්‍රමසිංහ ජනාධිපතිතුමාට ඔවුන් විශාල දායකත්වයක් ලබාදුන්නා ආර්ථිකය කළමනාකරණය කිරීම සඳහා..අපට සතුටුයි රනිල් ජනාධිපතිතුමා මේ දරුවව වඩාගෙන වැල්පාලමේ අරගෙන ගිය මේ දරුවව අනුර ජනාධිපතිතුමා මේ වැල් පාලමෙන් එගොඩ කරනවා නම්

– Media unit

Courtesy The Daily Star

Sri Lanka’s new president called on Wednesday for restarting talks with the IMF “immediately” over a $2.9 billion bailout that threw a lifeline to his bankrupt country but imposed painful austerity.

Self-avowed Marxist Anura Kumara Dissanayake won a landslide last week promising to reverse steep tax hikes, raise public servant salaries and renegotiate the International Monetary Fund rescue package secured by his predecessor.

The 2023 bailout helped end crippling shortages of food, fuel and medicine and returned the economy to growth, but its austerity measures left millions struggling to make ends meet.

“We plan to begin negotiations with the International Monetary Fund immediately,” Dissanayake said in a televised address to the nation.

In his 10-minute address, he said he also wanted to conclude a deal to restructure international sovereign bonds and secure more concessions for the cash-strapped nation.

“To advance our debt restructuring program, we are negotiating with relevant creditors to expedite the process and secure necessary debt relief,” he said.

His call to resume talks with the IMF came after the international lender of last resort said it was ready to discuss its bailout with the new administration.

“We look forward to working together with President Dissanayake… towards building on the hard-won gains that have helped put Sri Lanka on a path to economic recovery,” an IMF spokesperson in Washington said Monday.

“We will discuss the timing of the third review of the IMF-supported programme with the new administration as soon as practicable,” the spokesperson said, referring to the periodic review of the bailout.

Analysts, however, say Dissanayake likely has little room to reshape the terms of the deal.

“There are certain red lines that the IMF will not agree to negotiate,” Murtaza Jafferjee of the Colombo-based economic think tank Advocata told AFP.

The IMF would be very unlikely to budge on core components of its $2.9 billion bailout, including a ban on printing money and revenue and spending targets agreed by the last administration, he said.

Sri Lanka’s 2022 financial crisis that precipitated the bailout has proved an opportunity for Dissanayake, who saw his popularity rise after pledging to change what he called the island’s corrupt political culture.

He beat 38 other candidates to win Saturday’s presidential vote, taking more than 1.2 million more votes than his nearest rival.

His predecessor Ranil Wickremesinghe, who had imposed steep tax hikes and other unpopular austerity measures under the terms of the IMF package, came a distant third.

On Tuesday Dissanayake dissolved the 225-member parliament in which his once-marginal party had just three seats and called fresh elections for November 14, nearly a year ahead of schedule.

Courtesy Caracal

As anticipated, Sri Lanka’s newly elected president, Anura Kumara Dissanayake, took decisive action on Tuesday, dissolving parliament and announcing a date for a general election. According to a government gazette notification, parliamentary elections are set for November 14, with the newly elected assembly convening on November 21. This move is not merely procedural; it is a fulfillment of a promise Dissanayake made during his campaign-to forge a new government.

He is increasingly confident that the country’s prevailing disillusionment with traditional politics, coupled with the harsh realities of everyday life, may well fuel a rise in communist sentiment among the populace. By expediting the general election, he aims to broaden a voter base that garnered a mere 3% in the previous parliament election, which translated to only three seats out of 225 in parliament. For Dissanayake, the path forward hinges on establishing a legislative body that aligns with his leftist ideology, ensuring not just smooth governance but also a robust platform for policy-making in a time of profound change.

Following Dissanayake’s swearing-in ceremony, Prime Minister Dinesh Gunawardena resigned, paving the way for Dissanayake to appoint a new prime minister and cabinet. The dissolution of parliament occurred just hours after Dissanayake swore in Harini Amarasuriya as the new interim prime minister, marking the first time in 24 years that a woman had led a Sri Lankan government. At 54, Amarasuriya, a university lecturer and activist, shares a similar background with Dissanayake and is also a member of his Marxist-leaning coalition party. With the communist party now at the helm, they find themselves in need of a functioning parliament.

We cannot analyze the upcoming parliamentary election based on the results of the 2020 election, which followed the parliament under Mahinda Rajapaksa. The economic crisis and the mass protests in 2022, which ultimately forced Rajapaksa to flee the country, have fundamentally altered the political landscape of Sri Lanka. In the 2020 election, Rajapaksa’s Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) achieved a resounding victory, winning 145 out of 225 seats amid allegations of malpractices. The opposition, contesting through various alliances, had little impact; Sajith Premadasa, the runner-up in the presidential race, led the Samagi Jana Balawegaya alliance and secured 55 seats. The Tamil National Alliance, representing the ethnic Tamil minority, emerged as another significant player with 10 seats, while Dissanayake’s National People’s Power coalition placed fourth. However, the political landscape in Sri Lanka has undergone a dramatic transformation over the past four years.

It is more insightful to analyze the recent presidential election, in which the SLPP-despite winning a majority in the last parliamentary elections-nominated a candidate from the Rajapaksa family. Nirmal Rajapaksa managed to garner only 4% of the votes and was ousted in the first round, suggesting the party has lost public support. In contrast, Ranil Wickremesinghe, the former president, contested the election under the banner of the United National Party (UNP)-the country’s long standing political party-receiving 17% of the votes. If the UNP can convert this into parliamentary representation, it could signal a revival for a party that performed poorly in the last parliamentary elections.

The presidential election indicates that the main contest in the upcoming parliamentary elections will likely be between Dissanayake’s National People’s Power and Premadasa’s Samagi Jana Balawegaya. Both candidates emerged as significant contenders, securing around 40% of the votes in the final round. Dissanayake and his coalition, riding a wave of popularity, may carry this momentum into the upcoming election, while Premadasa, with his established political base and broad support, remains a formidable opponent.

Sri Lanka’s administrative system, a semi-presidential republic, stands apart from those of its neighboring countries, such as India and the United Kingdom. Instead, it draws parallels to the political structures of France and Portugal, where a president coexists with a prime minister and a cabinet, both of whom are accountable to the legislature. As the country approaches a pivotal parliamentary election, the stakes are particularly high.

Should Anura Kumara Dissanayake’s National People’s Power (NPP) alliance secure a majority, it could usher in a transformative era, shifting the nation from its entrenched Sinhalese nationalist identity toward a left-leaning governance. However, if the NPP fails to achieve this goal, the potential for unrest looms large.

The electorate in Sri Lanka is notably responsive to prevailing trends, and currently, the NPP appears to hold the advantage. This sentiment may signal a significant ideological shift for the island nation, suggesting that Sri Lanka’s political trajectory is poised to lean further to the left.

Courtesy Hiru News

Central Bank Governor Dr. Nandalal Weerasinghe stated that there will be no change in the decision to import vehicles. Speaking at a Central Bank news conference today, he confirmed that the bank holds sufficient cash reserves. He also announced plans to consolidate the policy interest rates into a single rate this year.

“We now see strong evidence that the economy will be growing well over 3% but it is too early for us to project a specific number,” Governor P. Nandalal Weerasinghe said, adding that CBSL will not announce any revision to its 3% GDP forecast for 2024.

However, the government may provide an updated growth view when the budget is presented by the new finance minister, he added.

“The Board observed that inflation is likely to remain well below the target of 5% over the next few quarters, potentially recording deflation in the immediate future driven by changes to administratively determined prices and easing of supply conditions,” CBSL said in its statement earlier.

Weerasinghe said inflation could breach the lower end of the inflation target band of 3%-7% for two straight quarters as of end-September, requiring the CBSL to explain the reasons to the government as per law.

ධරිණි රාජසිංහම් සේනානායක

(2024 සැප්තැම්බර් මස 14 වැනි දින Are the IMF and US Dollar fit for purpose? Beyond Election Puppet Shows and Economic Gaslighting in the Faux Anthropocene” ලංකා වෙබ් අඩවියේ පළ වූ ලිපියේ පරිවර්තනය)

ධරිණි රාජසිංහම් සේනානායක

ජනාධිපතිවරණ වේදිකාව තුළ ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල සමග වන ඔහුගේ ආණ්ඩුවේ ණය තිරසාරකරණ ගිවිසුම(Debt Sustainability Agreement -DSA) ප්‍රතිරූපණය කර ඇත්තේ ලංකාව ගිලී ඇති ගෝලීය බහු අර්බුදය න්ගෙන් මිදීමට ඇති සර්වරෝග නාශකයක් ලෙසය.

මේ අතර මුදල් ඇමැති ෂෙහාන් සමරසිංහ ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ ණය අර්බුදයෙන් මිදීම සඳහා ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල හැර වෙනත් ගැලවුම් මගක් නොමැති” බවය. ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල සමග වන ගිවිසුම සංශෝධනය කරන බවට විපක්ෂයේ ඇතැම් පක්ෂ විසින් කර ඇති ප්‍රකාශ මගින් රටට විශාල හානියක් සිදුවනු ඇතැයිද එය සිය දිවි නසාගැනීමකට” සමාන වනු ඇතැයිද ඇමැතිවරයා විසින් වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කර ඇත.‍

ජනාධිපතිවරණයෙන් කවුරු ජයග්‍රහණය කළද කොල්ලකාරී ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර (International Sovereign -ISB)නැතහොත් යුරෝ-බැඳුම්කර ණය දෙන්නන්ගෙන් ලබාගත් ණය ආපසු ගෙවීම සඳහා ඔවුන්ගෙන්ම නැවත ණය ලබාගැනීමේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ තිත්ත කසාය” දිගටම පානය කළ යුතු බවට පැරිස් ණය දෙන කණ්ඩායමේ රටවල තානාපතිවරු මෙන්ම පසුගියදා මෙරට සංචාරයක යෙදුණු ජපාන ඇමැතිවරයෙක් විසින්ද අනතුරු අඟවා තිබේ.

දූෂිත ණය අවලංගුකරන ලෙස දේශිය සහ ජාත්‍යන්තර විද්‍යාර්ථීන් රැසක් විසින් කරන ලද ඉල්ලීම ක්‍රියාත්මක කරනු වෙනුවට ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල විසින් යෝජනා කර ඇති අනෙකුත් විසඳුම්” වන්නේ සමාජ සුබසාධනය ඇතුළු සහ රාජ්‍ය වියදම් කප්පාදු කිරීම සහ ආර්ථිකය හැකිළවීම පිණිස මහජන දේපළ පුද්ගලීකරණය කිරීමය. ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ සැලසුම් සකස් කර ඇත්තේ ණය උගුල තවතවත් ගැඹුරු කිරීම සහ පුරවැසියන් අන්ත දරිද්‍රතාවයට පත් කිරීම ආදි ඔවුන්ගේ ඉලක්ක සම්පූර්ණ කරගැනීමේ අරමුණ සහිතවය.

BRICS රටවල් වෙත යොමුවීම සහ යුරෝ- බැඳුම්කර ණය උගුලෙන් මිදීමට උත්සාහ දැරීම

ශ්‍රී ලංකාව මුහුණ දී ඇති භූ දේශපාලනික ප්‍රශ්නවලට පැහැදිලිවම ආර්ථික විසඳුම් නැත. කෙසේ වුවද ආසියානු 21 වැනි සියවසේදී” බටහිර ණය උගුලට හසුව පීඩා විඳින ශ්‍රී ලාංකික පුරවැසියන් ඉන් මුදාගැනීම සඳහා නව රජයක් විසින් ශ්‍රී ලංකාව BRICS ආර්ථික හවුල වෙත නැඹුරු වූ ප්‍රතිපත්තියකට යොමු කිරීමේ අවශ්‍යතාව පිළිබඳව එක්සත් ජනපදයේ පිටුබලය ලබන මහජන වරමක් නැති ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මෙන්ම විපක්ෂයේ හිටපු-මාක්ස්වාදි ජාතික ජන බලවේගය ( NPP) පක්ෂයේද මැතිවරණ ප්‍රකාශන තුළ කිසිවක් සඳහන් නොවේ.

වර්තමාන බහුධ්‍රැවීය ලෝකයේ වර්ධක බලවේගය වන්නේ BRICS රටවල්ය. ලංකාවේ ආර්ථිකය ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ පුළුල් කරන ලද අරමුදල් පහසුකම් ගිවිසුම”(Extended Fund Facility- EFF) වැනි අලංකාර වචන යටතේ සඟවමින් දියත් කර ඇති
බටහිර පැරිස් ණය දෙන කණ්ඩායමේ ණය යටත්විජිතවාදයෙන් මුදවාගනිමින් නැගෙනහිර සහ ගෝලීය දකුණ වෙත ප්‍රති-දිශාගත කිරීම විසින් තාක්ෂණ හුවමාරුවට මෙන්ම නව වෙළඳපොළවල් දිනාගැනීම සඳහා ද අවස්ථා විවරකර දෙනු ඇත.

වසර 2කකට පෙර 2022 දී ශ්‍රී ලංකාව  සිය ණය ගෙවාගත නොහැකි බංකොළොත් රටක් යැයි මවා පෙන්වීම සඳහා හුවා දක්වන ලද දූෂිත ණය කන්දරාවක් ගොඩගැසීමට බලපෑ මූලික හේතුව මහ බැංකු ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී ණය බැඳුම්කර මගඩිය බව දැන් ඉතා පැහැදිලි සාක්ෂි සහිතව සනාථ වී තිබේ. එම අවස්ථාවේදී ශ්‍රී ලංකාව සිර වූ මෙම ණය උගුල පිළිබඳව චීනයට චෝදනා නගමින්
ගෝලීය සහ දේශිය කෝපරේට් ජනමාධ්‍ය විසින් දැවැන්ත ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරයක් ගෙන යන ලදි. එය චීනයේ වෙළඳ පථ සහ මාර්ග සමාරම්භක ව්‍යාපෘතියට ( Belt and Road Initiative-BRI) එරෙහිව ඇමෙරිකාව විසින් ගෙන යනු ලබන වක්‍ර යුද්ධය උත්සන්න කිරීමේ පියවරක් ලෙසද සැළකිය හැකිය.

හරිත බැඳුම්කර මගඩි මිනිස් ක්‍රියාකාරිත්වයන් හේතුවෙන් සිදුවන දේශගුණ විපර්යාසයක් පිළිබඳ ප්‍රෝඩාව

ප්‍රත්‍යාවලෝකනය විසින් ලබා දෙනු ලබන ප්‍රඥාව තුළ 2028 වනවිට ජාත්‍යන්තර කොල්ලකාරි ණය හිමියන්ගේ ණය ගෙවීම පිණිස ඔවුන්ගෙන්ම ණය ලබාගැනීමට උපදෙස් දෙන ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ විසඳුම” පිළිබඳව ශ්‍රී ලංකාව නැවතත් විමසා බැලිය යුතුව තිබේ. මෙම නිවර්තන පාරාදීසයේ අනවරත වංචාවන්ට ගොදුරුව පරාජිකා වූ ස්වදේශිකයන්ට බැඳුම්කර සහ වංචාවන් වඩාත්
ප්‍රියමනාප සහ ලෙසින් රස සහ වර්ණකාරක යොදා ඉදිරිපත් කරනු ඇත්තේ මේ මොහොතේදී පමණි.

දූෂිත දේශීය දේශපාලනඥයන් සහ ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාරික සගයන් සමග හවුල් වෙමින් බ්ලැක්රොක් වැනි ලෝකයේ විශාලතම
ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය සමාගම් ඇතුළු කොල්ලකාරි ජාත්‍යන්තර බැඳුම්කර ජාවාරම්කරුවන් සහ ණය මෝරුන්ට කප්පම් ගෙවීම පිණිස, ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ සහ ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර උපදේශකයන්ගේ භාරකාරිත්වය යටතේ වැනිලා බැඳුම්කර (vanilla bonds) නිකුත් කර ඇත.

ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර (ISB) සම්බන්ධ දූෂණ හෝ බැඳුම්කර හිමියන්ගේ නම් රහසිගතව පවත්වාගෙන යන කරුණ සම්පූර්ණයෙන්ම නොසළකා හැර ඒ පිළිබඳව කිසිදු සඳහනක් හෝ නොකර දේශීය දූෂණ නිරීක්ෂණය කිරීම සඳහා වෙරිටේ රිසර්ච්” (Verite Research) සමඟ සාර්ව සම්බන්ධිත පාලන බැඳුම්කර ( Macro-Linked Governance Bonds- MLB) සැලසුම් කෙරෙමින් පවතී. මේ අතර මානව ක්‍රියාකාරකම් හේතුවෙන් සිදුවන පාරිසරික සහ දේශගුණික විපර්යාස වැළැක්වීමේ ප්‍රෝඩාකාරි සටන්පාඨය යටතේ නිල් සහ හරිත ණය බැඳුම්කර (නැතහොත් ණය සඳහා ස්වභාව ධර්මය හුවමාරුකරණය) සැලසුම් කෙරෙමින් පවතින්නේ ණය යුක්තිය පිළිබඳව පමණක් නොව දේශගුණික යුක්තිය පිළිබඳවද මූල ධර්මයන් උල්ලංඝණය කරමිනි.

ජනාධිපතිවරණයේ දුමාරය මැද පසුගිය සතියේ පළමුවතාවට DFCCබැංකුව විසින් ශ්‍රි ලංකා හරිත බැඳුම්කර නිකුත් කරන ලදි. කෙටියෙන් පවසතොත් නිල් සහ හරිත බැඳුම්කර සැලසුම් කෙරී ඇත්තේ නිවර්තන වනාන්තර, සාගර කලාපයන්, සාගර සම්පත්, සහ අප හුස්ම ගනු ලබන වායුගෝලය ඇතුළු සොබාදම් මාතාව මූල්‍යකරණයට, ඩොලර්කරණයට සහ පුද්ගලීකරණයට ලක් කිරීමේ අරමුණ ඉටුකර ගැනීම සඳහාය. මේ සඳහා කාබන් ක්‍රෙඩිට් ගණනය කිරීම්, මානව ක්‍රියාකාරකම් හේතුවෙන් සිදුවන දේශගුණික විපර්යාසයන් පිළිබඳ ප්‍රොඩාකාරි ආඛ්‍යානය ඇතුළු කෘත්‍රිම බුද්ධිය විසින් ජනනය කරනු ලබන විද්‍යා ප්‍රබන්ධ යොදාගනු ලබයි. මේ අතර එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානයේ මහලේකම්වරයා විසින් ප්‍රෝඩාකාරි නිල් සහ හරිත බැඳුම්කර මගඩි ප්‍රවර්ධනය කරනු පිණිස දේශගුණය උණු වී දියවී වැගිරීමක්” පිළිබඳ වාචාළ දොඩමින් භීතියක් පැතිරවීමට උත්සාහ දරමින් සිටියි.

මානව ක්‍රියාකාරම් හේතුවෙන් සිදුවන පාරිසරික දූෂණයන් ලෙස ප්‍රධාන වශයෙන්ම බලපාන සාධකය ලෙස සැලකිය හැක්කේ එක්සත් ජනපදය ඇතුළු නෙටෝ යුද යන්ත්‍රය විසින් නියාමක බලශක්ති අවි සහ HAARP ව්‍යාපෘතිය (දේශගුණය ආයුධයක් ලෙස භාවිතා කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය) ඇතුළු විනාශකාරි අවි භාවිතා කරමින් භාවිතා කරමින් අනවරත යුද්ධ නමුත් ඒවා වැලැක්වීම පිණිස එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානය විසින් කිසිදු සම්මේලනයක් කැඳවීමට කටයුතු කර නැත.

ශ්‍රී ලංකාව සිය ණය උගුලට හසු කරගෙන ඇති කොල්ලකාරි ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී ණය හිමියන්ට ආපසු ගෙවනු පිණිස ඔවුන්ගෙන්ම නැවතත් හරිත හෝ විවිධ වෛවර්ණ නම්වලින් හැඳින්වෙන බැඳුම්කර හරහා දිගින් දිගටම ණය ලබාගැනීමත්, ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල විසින් මෙහෙයවන සමාජ සුබසාධන වියදම් ඇතුළු රාජ්‍ය වියදම් කප්පාදු කිරීමේ ක්‍රියාමාර්ග සහ ජාතික සම්පත් පුද්ගලීකරණයත් හේතුවෙන් ආර්ථිකය තවදුරටත් හැකිළී යාම සිදුවනු ඇත. කෙසේ වුවද මේ සියල්ල නුදුරු අනාගතයේදීම තවත් බංකොළොත් වීමක් ප්‍රකාශයට පත්කිරීම සඳහා හේතුසාධක වනු ඇත.

ණය පිළිබඳ ඉලක්කම් ක්‍රීඩාව

2022 දී ශ්‍රී ලංකාව පළමු වරට සිය ස්වෛරී ණය ගෙවාගත නොහැකිව බංකොළොත් බවට පත්වීමේ නාටකය වේදිකා ගත කරන ලද්දේ අසාධාරණ ලෙස වරප්‍රසාදිත එක්සත් ජනපද ඩොලර් හිඟවීමක් හේතුවෙන් බව ප්‍රකාශයට පත් කරමිනි. එතැන් සිට ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ අනුග්‍රහය යටතේ ශ්‍රී ලංකාවේ ණය ප්‍රමාණය ශිඝ්‍රයෙන් ඉහළ ගියේ එය තවතවත් ණය උගුලේ සිරකරමිනි.

එක්සත් ජනපදයේ ආධාරයෙන් අරගලය” නමින් දියත් කරන ලද ව්‍යාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි විරෝධතා හරහා බලයට පැමිණි ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ සහ ඔහුගේ දේශිය සහ විදේශිය උපදේශකයන්ද, බැඳුම්කර වංචා මගඩි සම්බන්ධ කුප්‍රකට ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවද සමග අනලස්ව කටයුතු කරමින් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල විසින් විස්තීර්ණ අරමුදල් පහසුකාරකම (Extended Fund Facility – EFF) යටතේ ලංකාවේ ණය අර්බුදය තවදුරටත් ගැඹුරුකරනු සඳහා කටයුතු කර තිබේ. ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල සහ වොෂින්ටන් පාලනයේ සහාය ලබන රනිල් වික්‍රමසිංහ සහ ණය තිරසාරකරණ ගිවිසුම” ( DSA) අතර ඇති දීගය විසින් ශ්‍රි ලංකාව තුළ ගොඩනගා ඇත්තේ අපායක්ද, නැතහොත් සුරපුරයක්ද?

ශ්‍රී ලංකාව වසර දෙකකට පෙර තමන්ට සිය ණය ගෙවාගත නොහැකි බවට ප්‍රකාශයට පත් කරන අවස්ථාවේ එය විසින් ගෙවිය යුතුව තිබූ සමස්ත විදේශ ණය ලෙස මුදල් අමාත්‍යාංශයේ විදේශ සම්පත් දෙපාර්තුමේන්තුව විසින් ලැයිස්තු ගත කර තිබුණු මුදල ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 26ක් පමණක් විය. ශ්‍රී ලංකා මහබැංකුවේ අධිපති නන්දලාල් වීර සිංහ විසින් මෑතකදී කරන ලද ප්‍රකාශයකට අනුව දැන් මෙම ණය ප්‍රමාණය ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ අනුග්‍රහය යටතේ ඩොලර් බිලියන 100ක් දක්වා ඉහළ ගොස් ඇත.[i]

ශ්‍රී ලංකාවේ ණය උගුල තවතවත් තද කිරීම සඳහා එක්සත් ජනපද ඩොලර් මත පදනම් විදේශ ණය දැවැන්ත ලෙස ඉහළ දැමීම සහ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර සඳහා ඇපදීමේ ගනුදෙනුවලට අදාළ අරමුණු සාක්ෂාත් කරගෙන ඇත්තේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ මෙහෙයුම් ශ්‍රී ලංකාවේ දේශිය රුපියල් ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය ((DDR) කරාද රිංගවීම හරහාය. මෙමගින් අභ්‍යන්තර හා බාහිර ණය පටලවමින් ව්‍යාකූලත්වයක් නිර්මාණය කිරීමටත් ණය සංඛ්‍යා අසාමාන්‍ය සහ අසාධාරණ ලෙස පුම්බා පෙන්වීමටත් හැකියාව ලැබී ඇත.මීට අමතරව, විනිමය අනුපාත වෙනස් කිරීම සහ ණය පිළිබඳ දත්ත විකෘති කිරීමේ සෙල්ලම ද මේ ආකාරයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශීය ණය ප්‍රමාණය දැවැන්ත ලෙස ඉහළ යාමට දායක වී ඇත.

ශ්‍රී ලංකා රජයේ දත්ත ගබඩා පද්ධතීන්ගේ සුරක්ෂිතභාවය පිළිබඳ පවතින දුර්වලතා හේතුවෙන් සිදුව ඇති ණය පිළිබඳ දත්ත විකෘති කිරීම පවත්නා ප්‍රධාන ගැටළුවක් ලෙස සැළකිය හැකිය. මෙයට පෙර ඊනියා කොවිඩ්-19 සමයේ ජාතික ඖෂධ නියාමන අධිකාරියේ ඖෂධ අනුමත කිරීම්වලට අදාළ දත්ත ගබඩාවට එල්ල වූ ප්‍රහාරයක් හේතුවෙන් ඒවායේ දත්ත සහමුලින්ම මකා දැමීමක් සිදුව තිබිණි. එය සිදු වූයේ ෆයිසර් එන්නතේ කාර්යක්ෂමතාව සහ සුරක්ෂිතතාව පිළිබඳ අත්හදා බැලීමේ සායනික පරීක්ෂණවල දත්ත නිසිපරිදි නොමැතිව ෆයිසර් එන්නතට ඖෂධ නියාමන අධිකාරිය විසින් අනුමැතිය ලබාදීමෙන් අනතුරුවය. ඉන් අනතුරුව අති විශාල වියදමක් දරමින් ෆයිසර් එන්නත් මාත්‍රා මිලියන ගණනක් මිලදී ගත් අතර අත්‍යාවශ්‍ය මූල්‍ය ප්‍රතිපාදන වෙනත් සෞඛ්‍ය අවශ්‍යතා සඳහා නොමැතිවීම හේතුවෙන් සෞඛ්‍ය සේවාවන් මුළුමණින්ම බිඳ වැටීමට ලක්විය.

මේ වනවිට ශ්‍රී ලංකාවේ ණය උගුල තවත් ගැඹුරු කරනු වස් DFCC වැනි ශ්‍රී ලංකාවේ දේශිය පුද්ගලික බැංකු හරහා ස්වභාවධර්මය සඳහා ණය හුවමාරුකරණය හෙවත් නිල් සහ හරිත බැඳුම්කර පටවා තිබේ. ජනාධිපතිවරණයේ දුමාරය මැද අනාගත ‌ බැඳුම්කර මගඩි සඳහා වේදිකාව සකසා තිබේ. ඒ අතර දූෂිත ණය අවලංගු කරන ලෙස පැන නැගුණු ඉල්ලීම නොතකා හැර තිබේ. ශ්‍රී ලංකාවේ බංකොළොත් බවට හේතූ වූ මූලික සාධකය බැඳුම්කර වංචාවන් සහ ගොඩ ගැසුණු ණය කන්දරාව වන අතර අනුප්‍රාප්තික රනිල් වික්‍රමසිංහ ආණ්ඩුවේ දේශපාලනඥයන් සහ ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාරික සගයන් ආදී අයවළුන් මේ බැඳුම්කර වංචාවන් සඳහා ක්‍රප්‍රකටව සිටිති.

ණය පිළිබඳ ඉලක්කම් සෙල්ලම යනු ශ්‍රී ලංකාවේ ජනතාව රැවටීම සඳහා ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල ද , එය විසින් ප්‍රතිසංස්කරණය සහ ස්වාධීන” කරනු ලැබ එහි දාසයෙකු බවට පත්කරගෙන ඇති ශ්‍රී ලංකා මහබැංකුවද විසින් ජන වරමක් නැති ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපතිවරයාගේ කාර්යාලය තුළ සිය මෙහෙයුම් මධ්‍යස්ථානය පිහිටුවාගෙන සිටින බිල් ගේට්ස් ගේ අනුග්‍රහය සහිතව ක්‍රියාත්මක වන කෘත්‍රිම බුද්ධිය මගින් නිර්මිත ව්‍යාජ යථාර්ථයක්ද?

මෑතකාලීනව විලාසිතාවක් බවට පත්ව ඇති ” බහුවිධ අර්බුද” පිළිබඳ සංකල්පය තුළින් ප්‍රකාශයට පත්වන්නේ පූර්වාපර සහ හේතුඵල සම්බන්ධය බොඳව ඇත්තාවූත් සංයුක්ත වෙමින් සහ ඒකාබද්ධ වෙමින්, ශීඝ්‍රයෙන් සහ පාලනය කළ නොහැකි ලෙස වර්ධනය වන්නාවූත් කාලය සහ අවකාශය තුළ සර්පිලාකාර ලෙස වටයෙන් වටය සංකීර්ණ සහ උත්සන්න වෙමින් පවත්නා සිදුවීම් සමූහයකි.

සිදුවීම් පිටුපස පවත්නා සැබෑ සාධක හඹායෑමටටත් ඒවා සමස්තයක් ලෙස හේතුඵලවාදි ලෙස විග්‍රහකිරීමටත් අපට නොහැකි වන ලෙස බාහිර බලවේග සහ ජාලයන් විසින් සර්ව අවකාශ අධිපත්‍යය” (Full Spectrum Dominance-FSD) සඳහා දියත් කෙරෙන ක්ෂිතිජයෙන් එපිට මෙහෙයුම්” (Over the Horizon Operation) හරහා විකෘති සහ සංකීර්ණ පද්ධතියක් තුළ අපව මංමුලා සහගත තත්ත්වයක සිරගත කොට තිබේ.

ශ්‍රී ලංකාව ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ග්‍රහණය වෙත යටත් කරවීම සඳහා එක්සත් ජනපදය විසින් දියත් කරන ලද ආණ්ඩු පෙරලීමේ කුමන්ත්‍රණ මැද, මනා ලෙස සම්බන්ධීකරණ කරන ලද්දාවූ සැපයුම් මාර්ග බිඳ දැමීම හරහා නිර්මාණය කරන ලද ආහාර සහ ඉන්ධන හිඟයත් දිග්ගැස්සුණු පෝලීම් සහ උත්සන්න කරන ලද සැබෑ දුක්ගැනවිලි උපයෝගී කර ගනිමින් 2022 දී දියත් කරන ලද ප්‍රෝඩාකාරි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා වන අරගල” ව්‍යාපාරය තුළ සිදු වූයේ මෙයයි.

දේශිය වශයෙන් හෝ ගෝලීය වශයෙන් හෝ වේවා ” බහුවිධ අර්බුද” පිළිබඳ සංකල්පය වූකලී රැවටීමේ සහ වංචනිකත්වයේම කොටසකි. එය විසින් මැතිවරණ සමයේ හෝ ව්‍යාජ දේශපාලන අරගල” තුළදී හෝ අධිපතිවාදි ආඛ්‍යානයට එරෙහි සැබෑ විකල්පයන් ඉදිරිපත් කිරීමෙන් දැනුවත්ව වැළකෙමින් අනන්‍යතාවාදි දේශපාලනය පෙරට දමමින් නැටවෙන රූකඩ සංදර්ශනය පිටුපස ඇති දුරස්ථ දත්ත ගබඩා සංකීර්ණවල හරහා දියත්ව ඇති සයිබර් සහ සාවද්‍ය තොරතුරු මෙහෙයුම්වල නූල් හසුරුවන අත් සඟවනු ලබයි.

ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව දූෂිත දේශපාලනඥයන්ගේ බලපෑමෙන් ස්වාධීන” කර ඇතැයි කියනු ලැබේ. එමෙන්ම එය ශ්‍රී ලංකා ජනතාව විසින් සිය නියෝජිතයන් පත්කරනු ලැබ ඇති පාර්ලිමේන්තුවට හෝ මහජනතාවටද වගකියනු නොලැබේ. නමුත් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල විසින් දියත් කර ඇති යහපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ” නම් තේමා පාඨය යටතේ සිදු කෙරෙන ” ආණ්ඩුකරණ ඇගයීමේ” නිර්දේශවලට අනුව පසුගිය වසරේදී පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කරගත් පනතක් අනුව ශ්‍රී ලංකා මහබැංකුව ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ සුවච කීකරු දාසයෙකු බවට පත් කර තිබේ. මෙහි ප්‍රතිඵලය වී ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකාවේ ණය ප්‍රමාණය දැවැන්ත ලෙස ඉහළ යාමය. එනම් ශ්‍රී ලංකාව සිය ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී ණය ගෙවාගත නොහැකි බවට ප්‍රකාශ කරමින් බංකළොත් බව ප්‍රකාශ කරන අවස්ථාවේ තිබූ ණය ප්‍රමාණය වූ ඇමෙරිකන් ඩොලර් බිලියන 26 ක සිට මේ වනවිට ඩොලර් බිලියන 100ක් දක්වා ප්‍රසාරණය වී ඇත.

ජනාධිපති වික්‍රමසිංහට උපදෙස් සපයන බිල් ගේට්ස් පදනමේ උපදේශකයන් සහ එක්සත් ජාතින්ගේ පාරිසරික වැඩසටහනේ හිටපු ප්‍රධානී එරික් සොල්හයිම් විසින් ප්‍රවර්ධනය කරන ලද නිල් සහ හරිත බැඳුම්කර විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ අර්බුදය වඩාත් උත්සන්න කිරීම සඳහා සැලසුම් කෙරී ඇත.

දැන් සුරුවමක් ලෙස අදහමින් පවතින කෘත්‍රිම බුද්ධිය යොදාගෙන නිර්මාණය කර ඇති අවිද්‍යාත්මක සහ මුග්ධ කාබන්-ක්‍රෙඩිට් ගණනය කිරීම් හරහා ස්වභාවධර්මය මූල්‍යකරණයට පුද්ගලීකරණයට සහ ඩොලර්කරණයට ගොදුරු කරවීමේ ක්‍රියාදාමයට හුරේ දැමීම සඳහා ඉතා හොඳින් අරමුදල් සැපයෙන දේශීය පාරිසරික රාජ්‍ය නොවන සංංවිධාන සහ මධ්‍යම නිලධාරින් බලමුළුගන්වා ඇත. එමෙන්ම ගෝලීය දකුණ වෙත දේශගුණික යුක්තිය පිළිබඳවත් ණය යුක්තිය පිළිබඳවත් වන ප්‍රධාන මූලධර්ම උල්ලංඝණය කරන දූෂිත ණය බැඳුම්කර අලෙවිය සඳහා එක්සත් ජාතින්ගේ සංවර්ධන වැඩ සටහන තුළ ශ්‍රී ලංකා ඩයස්පෝරාවේ සාමාජිකයෙකු වන කන්නි විග්නරාජා බඳවාගෙන තිබේ.

වනාන්තර, වගාබිම්, සාගර කලාප, සාගර පත්ලේ ඇති සම්පත් අවහිර කිරීමකින් තොරව භාවිතා කිරීමේ අයිතිය ඇති සම්ප්‍රදායික ගොවින්ට සහ ධීවරයන්ට එම සම්පත් කලාපයන් වෙත ඇතුළු වීම වළක්වමින් ඔවුහු සම්ප්‍රදායික ජීවිකා වෘත්තීන්ගේ නිරතවීම තහනම් කරනු ඇත. මෙය සිදුවන්නේ ලෝකයේ විශාලතම මූල්‍ය සමාගමක් වන බ්ලැක්රොක් සමාගමේ අවශ්‍යතාව පරිදිය. බිලැක් රොක් සමාගම යනු ශ්‍රී ලංකාවේ විශාලතම පුද්ගලික ණය හිමියාද වෙයි. ඊනියා කොවිඩ්-19 සමයේ ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය සහ ලෝක බැංකුව, ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල වැනි ආයතනවල බලහත්කාරය තුළ දියත්කරන ලද ලොක් ඩවුන් වැනි ආර්ථිකමය වශයෙන් විනාශකාරි පිළිවෙත් හේතුවෙන් සිය ආර්ථිකයන් විනාශයට පත්කරගැනීමට සිදු වූ ගොලීය දකුණේ රටවල වත්කම් කුණු කොල්ලයට මිලදී ගැනීම සඳහා එක්සත් ජනපද රජය විසින් බ්ලැක්රොක් සමාගම වෙත CARES පනතට අනුව කොවිඩ්-ප්‍රතිචාර අරමුදල් යටතේ විශාල මුදලක් ලබා දී තිබේ. බ්ලැක් රොක් සමාගමේ දකුණු ආසියාතික හවුල්කරුවා වන අදානි සමාගම් සමූහය ශ්‍රී ලංකාවේ සුළං විදුලි බලාගාර පිහිටුවීමේ ව්‍යාපෘතිය යටතේ හරිත ශෝධන” මෙහෙයුම් දියත් කර ඇත.

යථාර්ථය පිළිබඳ ආනුභවික පරීක්‍ෂණයක්: දකුණු ආසියාවේ ධනවත්ම රට බංකොලොත් වී ඇත්තේ කුමන මිනුම් දඬු අනුවද ?

මාල දිවයින හැරුණු විට දකුණු ආසියාවේ හොඳම මානව සංවර්ධනයක්ද හෞතික ජීවන තත්ත්ව දර්ශකයක්ද ඉහළ දළ ජාතික නිෂ්පාදිතයක්ද සහිත ධනවත්ම රටක් ලෙස ශ්‍රී ලංකාව සැලකිණි. 2019 දී එය ඉහළ මධ්‍යම ආදායම් ලබන රටක් ලෙස ලෝක බැංකුව විසින් ලැයිස්තු ගත කරන ලදි. එමෙන්ම එය සතුව කෘෂිකාර්මික, සාගර සහ ඛනිජ සම්පත් බහුලව පවතී. අඩු තරමින් යල සහ මහ නමින් කන්න දෙකක් වගා කිරීම සඳහාද හරිත ජල විදුලි බලශක්තිය නිෂ්පාදනය සඳහාද ප්‍රමාණවත් මෝසම් වැසි වර්ග දෙකක් මගින් මනා වාර්ෂික වර්ෂාපතනයක් එයට ලැබේ. භූ උපායික වශයෙන් ඉතා වැදගත් ලක්ෂ්‍යයක පිහිටි මෙම නිවර්තන කලාපීය දිවයින හරහා ලෝකයේ ඉතාම වැදගත් බලශක්ති, වෙළඳ නාවික මාර්ගයන්ගේද මුහුදු යට සන්නිවේදන කේබල් මාර්ගයන්ගේද සන්ධිස්ථානයක පිහිටා ඇත. එහෙයින් ලෝක පුරා කලක් තිස්සේ මෙම දිවයින වටිනා ” බිම් කැබැල්ලක්” ලෙස සැලකිණි.

ආපසු හැරී බලන විට පෙනී යන්නේ ශ්‍රී ලංකාව බංකොළොත්” බවට පත්ව ඇතැයිද එයට සිය විදේශීය ණය ගෙවා ගැනීමට නොහැකිව ඇතැයි ද ප්‍රකාශ කිරීමට ඉක්මන් වූ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ආර්ථික පණ්ඩිතයන් ද්‍රවශීලිතාව අහිමිවීමේ ප්‍රශ්නය ” සහ ” බංකොළොත්බව” අතර වෙනස දැකීමට අසමත්ව ඇති බවක් පෙනී යයි. පළමු වැන්න කෙටිකාලීන ප්‍රශ්නයක්වන අතර දෙවැන්න ව්‍යුහාත්මක ගැටළුවකි. සමහර විට ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ සහ ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී ණය බැඳුම්කර හිමියන්ගේ නියෝජිතයෝ ශ්‍රී ලංකාවේ අභ්‍යන්තර ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණයට (Domestic Debt Restructuring -DDR) කඩිමුඩියේ මැදිහත්වීමට කටයුතු කළේ ශ්‍රී ලංකාව බංකොළොත් බව ප්‍රකාශ කිරීම සාධාරණ යැයි තහවුරු කිරීමට අවශ්‍ය තරම් ඉහළ අගයකට ණය පිළිබඳ සංඛ්‍යාවන් මවා පෙන්වීමට විය හැකිය.

අනෙකුත් දකුණු ආසියාතික රටවල සංචාරය කර ඇති කවර අයෙකු වුවද සන්සන්දනාත්මක කලාපීය සන්දර්භයක් තුලදී තේරුම් ගනු ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකාවේ වාස්තවික යථාර්ථය සහ මවා පෙන්වන ලද බංකොළොත් වීම” අතර නොගැලපීමක් පවතින බවය. නමුත් භූ දේශපාලනික වශයෙන් වැදගත් තැනක පිහිටා තිබීම, ස්වාභාවික සහ මානව සම්පත් බහුල රටක් වීම යන වාස්තවික යථාර්ථයන් විසින් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ සහ ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී ණය බැඳුම්කර හිමියන් විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ ණය අර්බුදයක්” පිළිබඳව ඉදිරිපත් කර ඇති ආඛ්‍යානය ප්‍රතික්ෂේප කරයි.

මෙම තත්ත්වය විසින් ඇසීමට බලකරනු ලබන ප්‍රශ්නය මෙයයි. වොෂින්ටන්හි කොල්ලකාරි මූල්‍ය ආයතනවලට රටට මැදිහත්වීමට අවස්ථාව සැලසෙන පරිදි රට බංකොළොත් යැයි ප්‍රකාශ කරන ලද්දේ කුමන මිනුම් දඬුවලට අනුවද යන්නයි ඒ. ආර්ථික වංචාවන් සහ නීතිමය යුද්ධ උපයෝගි කරගනිමින් ද්‍රවශීලිතාව අහිමිවීමේ ප්‍රශ්නය” ශ්‍රී ලංකාව බංකොළොත්වීමක්” ලෙසට හුවා දක්වා තිබේද?

කෙසේ වුවද අපගේ අවධානයට යොමුවිය යුතු වැදගත්ම කරුණ වන්නේ 2022දී වරප්‍රසාදිත එක්සත් ජනපද ඩොලරයට එරෙහිව ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ විනිමය තත්ත්වය ශීඝ්‍රයෙන් පිරිහීම ඇරඹෙන්නේ සෙන්ට් කිට්ස් ඇන්ඩ් නෙවිස් ( St. Kitts in Nevis)නම් දූපතක පිහිටා ඇති හැමිල්ටන් රිසර්ව් (Hamilton Reserve Bank ) නම් අතිශය ගුප්ත බැංකුවක් විසින් ශ්‍රී ලංකාව තමන්ට ගෙවීමට නියමිතව ඇති ණය පොලී සහ වාරික පැහැර හැර ඇතැයි නිව්යොර්ක් හි අධිකරණයක් හමුවේ නඩුවක් පැවැරීමත් සමග වීමය. කෙසේ වුවද මෙම නඩුව පැවැරීමට හේතුවූ ණය සහ වාරික මුදල ප්‍රමාණාත්මකව ඉතා සුළු එකකි. මෙය විවිධ විනිමය අනුපාතික ආයතන සමග හවුලේ දියත් කරන ලද කුමන්ත්‍රණයක් විය. මෙය සිදුවන අතර ජනතාවගේ අවධානය මෙම කුමන්ත්‍රණය වෙතට යොමුවීම වැළැක්වීමටත් ඔවුන්ගේ අවධානය වෙනතක යොමුකර තබාගැනීමටත් රටේ සැපයුම් මාර්ග අවහිර කරමින් ඉන්ධන සහ ආහාර හිඟයක් මවා ඇතිකර ජනතාව මහපාරට ඇද දමා අරගලය” නමින් අද හැඳින්වෙන ව්‍යාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි උද්ඝෝෂණය දියත් කරවන ලදි. උපාය මාර්ගික වශයෙන් වැදගත් තැනක පිහිටි මෙම දිවයින පළමුවරට ” බංකොළොත්” කිරීමේ නාටකය වේදිකාගතවූයේ එලෙසය. මෙම සිදුවීම්වලට පෙර සිටම පාස්කු ඉරිදා ත්‍රස්ත ප්‍රහාරය, කොවිඩ්-19 ලොක් ඩවුන්, සැපයුම් මාර්ග අවහිරතා ආදි විවිධ බාහිර ආර්ථික කම්පන ප්‍රහාර ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව දියත් කර තිබුණේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලට මැදිහත්වී ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික ස්වාධීපත්‍යය සහ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයේ නිදහස උදුරාගැනීමට අවශ්‍ය පසුබිම සකස් කිරීම පිණිසය.

මේ වනවිට වඩාත් පැහැදිලිව දැකගත හැක්කේ අරමුණු සහගතවම මවාපාන ලද ඩොලර් හිඟය හුවා දක්වමින් වේදිකා ගත කරන ලද බංකොළොත්වීමේ නාටකය” යොදාගනිමින් ශ්‍රී ලංකා පුරවැසියන්ගේ ආර්ථික ස්වෛරීත්වය සහ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයෙහිලා නිදහස අහිමි කරන ලද බවත් අවසානයේ එකම විසඳුම ලෙස මවාපාමින් දූෂිත දේශපාලනඥයන් සහ ලෝකයේ 1 %ක් වන ඉහළම ප්‍රභූ පැලැන්තියේ අවශ්‍යතා නියෝජනය කරන ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය ජාලය සමග හවුලේ කටයුතු කරන ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල සහ ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර අලෙවිකරුවන්ගෙන් ණය ලබාගැනීම වෙත තල්ලු කරන ලදි. ඒ ආකාරයෙන් මෙම භූ දේශපාලනික වශයෙන් වැදගත් දිවයින එක්සත් ජනපද ඩොලර් ණය උගුලට හසුකර ගනු ලැබූ අතර ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ මෙහෙයවීම යටතේ පසුගිය දෙවසර තුළ එහි ණය ගැති බව විශාල වශයෙන් ඉහළ ගොස් තිබේ.
.
ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර අලෙවිකරුවන්ගේ පැත්තෙන් සිදු කරන ලද දූෂණ ඔවුන් සමග හවුලේ කටයුතු කරන දේශිය දූෂිත දේශපාලනඥයන් සහ ඔවුන්ගේ ගජමිතුරු ව්‍යාපාරිකයන්ගේ දූෂණ සමග සම්පාත වී තිබේ.

මක්නිසාද යත්, 2022 දී ණය ගෙවීම නවත්වා බංකොළොත්බව ප්‍රකාශ කරන අවස්ථාවේදී ශ්‍රී ලංකාවේ ඩොලර් බිලියන 26 ක ණයවලින් ඉතිරි භාගය සමන්විත වූ ද්වි-පාර්ශ්වික සහ බහුපාර්ශ්වික ණය, වැඩි වශයෙන් විශේෂිත සංවර්ධන ව්‍යාපෘති මූල්‍යකරණය සඳහා වෙන් කළ ඒවා වූ අතර එබැවින් වඩාත් පහසුවෙන් විගණනය සහ අධීක්ෂණය කිරීමට හැකියාව තිබිණි. කෙසේ වුවද ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර මගින් ලබාගන්නා ලද ණය වියදම්වන ආකාරය එලෙස පහසුවෙන් විගණනයකට ලක් කළ නොහැකි වන අතර ඒවා භාණ්ඩාගාරය තුළටද දූෂිත දේශපාලනඥයන්ගේ සාක්කු සහ මැතිවරණ අරමුදල් තුළටද අතුරුදහන් විය.

මෙහිදී මතුවන ප්‍රශ්නය මෙයයි. ද්‍රවශීලිතාව හොඳින් පැවැති රටක් බංකොළොත් රටක් ලෙස නම් කිරීම සඳහා, සැලසුම් සහගතව නිර්මාණය කරන ලද එක්සත් ජනපද ඩොලර් හිඟය පමණක් ප්‍රමාණවත් මිනුම් දණ්ඩක් වූයේ කෙලෙසද යන්නයි. එපමණක් නොව
විශේෂයෙන්ම එක්සත් ජනපදයේ ණය ප්‍රමාණය ඩොලර් ට්‍රිලියන 35ක් ඉක්මවා යමින් තිබෙන තත්ත්වයකදී රටවල ධනවත්කම හෙවත් ආර්ථික හැකියාවන් මැනීම සඳහා එම රටවල් සතු එක්සත් ජනපද ඩොලර් සංචිත ප්‍රමාණය කොතෙක් දුරට සුදුසු සහ ප්‍රමාණවත් මිණුම් දණ්ඩක් වන්නේද යනුවෙන්ද තවත් වැදගත් ප්‍රශ්නයක් පැන නගී.

ජාතික ජන බලවේගය නව ආරම්භයක්ද? BRICS ආර්ථික හවුල සහ නව ආසියානු 21 වැනි සියවස ප්‍රතික්ෂේප කිරීම

විදේශගත ප්‍රජාව විසින් සැපයුන අරමුදල් යොදාගනිමින් රෝස පැහැයෙන් යුත් දීප්තිමත් මැතිවරණ ව්‍යාපාරයක් ගෙනගිය පශ්චාත් නක්සල්වාදි විපක්ෂය වන ජාතික ජන බලවේගය තමන්වම නව ආරම්භයක්” ලෙස හඳුන්වාගත් නමුත් බටහිර සහ ණය නවයටත්විජිතවාදි බලපෑමෙන් මිදී ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථිකය BRICS ආර්ථික හවුල වෙත ප්‍රති දිශාගත කිරීමේ අවශ්‍යතාව නොසළකා හැර තිබේ.

කොවිඩ්-19 ලොක්ඩවුන් මෙහෙයුම් හේතුවෙන් යුරෝ-බොන්ඩ් ණය උගුලේ සිරවුණ ගෝලීය දකුණේ රටවලට බ්‍රසීලය, රුසියාව, ඉන්දියාව, චීනය සහ දකුණු අප්‍රිකාව යන රටවල නායකත්වයෙන් ගොඩ නැගුණ BRICS ආර්ථික හවුල විසින් නව ආරම්භයක්, අපේක්ෂාවක් සහ විකල්ප සංවර්ධන මාවතක් ඉදිරිපත් කර තිබේ. BRICS ආර්ථික හවුල බහුපාර්ශ්විය ලෝකයක් සඳහා ආර්ථික පදනම බවට පත්ව ඇති අතර සිය ආර්ථිකය වර්ධනය කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාව BRICS රටවල ආධාරය ලබාගතයුතුව තිබේ. එමෙන්ම ශ්‍රී ලංකාව එක්සත් ජනපද ඩොලර් සහ යුරෝ බොන්ඩ් ණය නවයටත්විජිතවාදයෙන් මිදීම සඳහා දිගුකාලීන ස්ථිරසාර පැහැදිලි උපාය මාර්ගයක් අනුගමනය කළ යුතුව තිබේ.

කෙසේ වුවද ජාතික ජන බලවේගයේ මැතිවරණ ප්‍රකාශය තුළ යම්තමින් මතුපිටින් අතගාමින් වචන හරඹයක නිරතව ඇතිවා මිසෙක ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ විස්තීර්ණ අරමුදල් පහසුකාරකම පිළිබඳ ගිවිසුමට (Extended Fund Facility -EFF))  එරෙහි  විකල්පයක් සඳහන් කර නැත.

එමෙන්ම ජාතික ජන බලවේගයේ මැතිවරණ ප්‍රකාශනය තුළ BRICS ආර්ථික හවුලට එක්වීම සඳහා ඉල්ලීමක් ඉදිරිපත් කරන බවක්ද සදහන් නොවේ. ගෝලීය දකුණේ රටවල් දරිද්‍රතාවයට පත්කිරීමට හේතු වී ඇති නව යටත්විජිතවාදි පැරිස් කණ්ඩායමටත් (Paris Club)ඔවුන්ගේ සංවර්ධන මොඩලයටත් එරෙහිව නැගී සිටීම සඳහා ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී ණය බැඳුම්කර ණයවල ගොදුරක් බවට පත්ව ඇති ගෝලීය දකුණේ සෙසු රටවල් 56ක් ඇති බැවින් ඔවුන් සමග හවුල්කාරීත්වයක් ගොඩ නැගීමට කටයුතු කිරීම හදිසි අවශ්‍යතාවයක්ව පවතී.

ශ්‍රී ලංකාව විසින් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල-ස්වෛරී බැඳුම්කර ණය උගුලෙන් මිදීම සඳහා රටේ පවත්නා වටිනා ඛනිජ සම්පත් සහ සාගර සම්පත් මත උපයෝගී කොටගත් අපනයන ආර්ථික වර්ධනයක් අත්පත් කරගත යුතු අතර ඒ සඳහා අවශ්‍ය තාක්ෂණික හුවමාරුව සහ නව වෙළඳ පොළවල් සොයාගැනීම අතුළු අවශ්‍යතාවන් සම්පූර්ණ කරගැනීම සඳහා BRICS ආර්ථික හවුලේ රටවල් සමග හවුල්කාරිත්වයක් ගොඩ නගා ගනිමින් තිරසාර දිගුකාලීන ආර්ථික විසඳුම් සොයාගතයුතුය.

බහුවිධ අර්බුදයේ භූදේශපාලනික මානයන් ඇමතීමටත්, ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල- ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර ලසාර්ඩ් ඇන්ඩ් ක්ලිෆර්ඩ් චාන්ස් වැනි මූල්‍ය උපදේශකයන් ආදිය සමග පවත්වන කෙළවරක් නොමැති සාකච්ඡා වෙනුවට විකල්පයක් ඉදිරිපත් කිරීමටත් සියලු ප්‍රධාන විරුද්ධ දේශපාලන පක්ෂ විසින් ප්‍රදර්ශනය කරනු ලබමින් පවත්නා අසමත් බව විසින් එම පක්ෂවල ප්‍රතිපත්තිමය න්‍යාය පත්‍ර සහ ඔවුන්ට සහාය දක්වන බාහිර බලවේගවල අරමුණු පිළිබඳවත් බරපතල ප්‍රශ්න මතු කරයි.

මෑතකාලීනව විලාසිතාවක් බවට පත්ව ඇති ” බහුවිධ අර්බුද” පිළිබඳ සංකල්පය තුළින් ප්‍රකාශයට පත්වන්නේ පූර්වාපර සහ හේතුඵල සම්බන්ධය බොඳව ඇත්තාවූත් සංයුක්ත වෙමින් සහ ඒකාබද්ධ වෙමින්, ශීඝ්‍රයෙන් සහ පාලනය කළ නොහැකි ලෙස වර්ධනය වන්නාවූත් කාලය සහ අවකාශය තුළ සර්පිලාකාර ලෙස වටයෙන් වටය සංකීර්ණ සහ උත්සන්න වෙමින් පවත්නා සිදුවීම් සමූහයකි.

සිදුවීම් පිටුපස පවත්නා සැබෑ සාධක හඹායෑමටටත් ඒවා සමස්තයක් ලෙස හේතුඵලවාදි ලෙස විග්‍රහකිරීමටත් අපට නොහැකි වන ලෙස බාහිර බලවේග සහ ජාලයන් විසින් සර්ව අවකාශ අධිපත්‍යය” (Full Spectrum Dominance-FSD) සඳහා දියත් කෙරෙන ක්ෂිතිජයෙන් එපිට මෙහෙයුම්” (Over the Horizon Operation) හරහා විකෘති සහ සංකීර්ණ පද්ධතියක් තුළ අපව මංමුලා සහගත තත්ත්වයක සිරගත කොට තිබේ.

ශ්‍රී ලංකාව ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ  ග්‍රහණය වෙත යටත් කරවීම සඳහා එක්සත් ජනපදය විසින් දියත් කරන ලද ආණ්ඩු පෙරලීමේ කුමන්ත්‍රණ මැද, මනා ලෙස සම්බන්ධීකරණ කරන ලද්දාවූ සැපයුම් මාර්ග බිඳ දැමීම හරහා නිර්මාණය කරන ලද ආහාර සහ ඉන්ධන හිඟයත් දිග්ගැස්සුණු පෝලීම් සහ උත්සන්න කරන ලද සැබෑ දුක්ගැනවිලි උපයෝගී කර ගනිමින් 2022 දී දියත් කරන ලද ප්‍රෝඩාකාරි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා වන අරගල” ව්‍යාපාරය තුළ සිදු වූයේ මෙයයි.

දේශිය වශයෙන් හෝ ගෝලීය වශයෙන් හෝ වේවා ” බහුවිධ අර්බුද” පිළිබඳ සංකල්පය වූකලී රැවටීමේ සහ වංචනිකත්වයේම කොටසකි. එය විසින් මැතිවරණ සමයේ හෝ ව්‍යාජ දේශපාලන අරගල” තුළදී හෝ අධිපතිවාදි ආඛ්‍යානයට එරෙහි සැබෑ විකල්පයන් ඉදිරිපත් කිරීමෙන් දැනුවත්ව වැළකෙමින් අනන්‍යතාවාදි දේශපාලනය පෙරට දමමින් නැටවෙන රූකඩ සංදර්ශනය පිටුපස ඇති දුරස්ථ දත්ත ගබඩා සංකීර්ණවල හරහා දියත්ව ඇති සයිබර් සහ සාවද්‍ය තොරතුරු මෙහෙයුම්වල නූල් හසුරුවන අත් සඟවනු ලබයි. බාහිර බලවේග විසින් ව්‍යාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය චිරස්ථායි කරනු පිණිස මැතිවරණ හැක් කිරීමේ” ඉඩකඩක්ද පවතින අතර එය වර්තමානයේ පවත්නා තවත් අවදානමකි.

මතු සම්බන්ධයි.

පරිවර්තනය- අජිත් සී හේරත්

ආචාර්ය ධරණී රාජසිංහම් සේනානායක ජාත්‍යන්තර සංවර්ධනය සහ දේශපාලනික ආර්ථික විශ්ලේෂණයන් සම්බන්ධ ප්‍රවීණත්වයක් සහිත සංස්කෘතික මානව විද්‍යාඥවරියකි.ඇය විසින් ඉතා මෑතකදී පළ කරන ලද කෘතිය වන්නේ Multi-religiosity in Contemporary Sri Lanka: Innovation, Shared Spaces, Contestation’ යන කෘතියයි.

Sasanka De Silva Pannipitiya

The simple act of paying a bus fare in Sri Lanka has become a perplexing puzzle.

For a minimum fare of Rs 28, handing over a Rs 100 note results in a Rs 70 return.

Where does the remaining Rs 2 disappear to?

It’s a question that has puzzled commuters and raised concerns about transparency and efficiency in public transportation.

The answer lies in the antiquated cash-based system.

The unaccounted-for Rs 2, while seemingly insignificant, represents a systemic inefficiency. It neither benefits the loss-making Ceylon Transport Board (CTB) nor the passenger.

This inefficiency is a stark reminder of the need for a modern, electronic payment system.

Such a system would not only ensure accurate fare calculation but also streamline revenue collection.

By eliminating the need for physical cash handling, service providers could reduce their operational costs and potentially decrease their reliance on subsidies.

Moreover, electronic payments could help mitigate the risk of fare evasion, a significant problem that contributes to the financial burden on public transportation systems.

The reluctance to adopt electronic payments can be attributed to several factors, including concerns about union resistance and potential political backlash.

However, the continued reliance on outdated systems is a disservice to both commuters and the public transportation sector.

The new regime has an opportunity to address this issue and implement a more efficient and transparent payment system.

By taking bold steps to modernize public transportation, the government can improve the quality of service, reduce costs, and enhance the overall commuting experience for Sri Lankans.

Sasanka De Silva,

Pannipitiya.