VFM RADIO 107

Dr. Chamila Liyanage

බටලන්ද ගැන පමණක් නොව ඊයේ පෙරේදා යහපාලන ආණ්ඩු සමයේ මහබැංකු මුල්‍ය වංචා ගැන කියා රනිල් ජනාධිපතිතුමාගේ දේශපාලන ගමන අඩාල කිරීම ලෙහෙසි නැත. 1988-89 වකවානුවේ ජ.වි.පෙ. සන්නද්ධ නැගිටීම (දෙවන කැරැල්ල) මර්ධනය මුවාවෙන් ආර්. ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිතුමා රටේ තාරුණ්‍යය හා ප්‍රගතිශීලී ජනතාව, භික්ෂූන් වහන්සේ, විද්වතුන් දහස් ගණනින් මරා දැමූ අයුරු කියා සජිත් ප්‍රේමදාස විපක්ෂ නායකතුමාගේ දේශපාලන ගමන  අඩාල කිරීම පහසු නැත. රාජපක්ෂ පවුල් පාලනය ගැන කියා මහා පරිමාන දුෂණ වංචා ගැන කියා නාමල් රාජපක්ෂ මහතාගේ දේශපාලනයට කළ හැක්කේද සුලු බලපෑමකි. එපරිද්දෙන්ම දළදා මාලිගාවට බෝම්බ ගැසීම හෝ 1988-89 වකවානුවේ සිදුකළ අති බිහිසුනු අපරාධ, ජීවිත හානි, රාජ්‍ය දේපල විනාශ කිරීම් පිළිබඳ සඳහන් කර ජාතික ජන බලවේගයේ දේශපාලන ගමන අඩාල කිරීමට ඇත්තේ අඩු ඉඩකි.

කරුනා අම්මාන් හා පිල්ලයාන් දේශපාලනඥයින් ලෙසින් කුමන හෝ පක්ෂයක් හා එකතු වී තොප්පිගල සිට නොව, කොළඹ සිට දේශපාලනය කරන සුපිරි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මොඩලයක් අපට ඇත. අපි වේලුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන් හෝ තමිල් සෙල්වම් ජීවතුන් අතර සිටියේ යැයි සිතමු.  ඔවුන් එල්.ටී.ටී.ඊ.  සංවිධානයේ දත් විලිස්සාගත් කොටියා වෙනුවට, ඒ අයි තාක්ෂණය (කෘතීම බුද්ධිය) අනුසාරයෙන් නිර්මාණය කළ සිනාසී සිටින ‘අහිංසක’ ‘චබී’ කොටියකුගේ මුහුණ සමග ‘ජාතික කොටි බලවේගය’ හෝ ‘එක්සත් කොටි පෙරමුණ’ හෝ ‘කොටි සන්ධානය’ ලෙසින්  මෙවර ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත්ව සිටියේ නම් බටලන්ද, මහබැංකු වංචා, පවුල් පාලනය, 1988-89 කළ ම්ලේච්ඡ ඝාතන, කලු බළල්ලු, ප්‍රා, දළදා මාලිගාවට පහරදීම් ගැන එක් එක් අපේක්ෂකයාට අදාලව සිහිගන්වන පරිද්දෙන් තමිල් සෙල්වම් හෝ ප්‍රභාකරන්ගේ දේශපාලන ප්‍රතිවාදීන් එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානය කළ ම්ලේච්ඡ ක්‍රියාගැනද කතා කරන්නට ඉඩ තිබිණී. අග මුල නැති හෙවත්, ප්‍රතිපත්තියකින් තොර මේ දේශපාලනයේ ඉදිරි පෙළ සුද්ධවන්තයින් නැත; සියල්ලන් ‘සෙපෝරු’ ය.

සන්නිවේදන විද්‍යාවේ සංස්කෘතික මතකය යනුවෙන් සිද්ධාන්තයක් තිබේ. ඇතැමුන්ගේ සංස්කෘතික මතකය පුලුල් ය; තවකකුගේ එය පටුය. විද්‍යුත් මාධ්‍යයේ හා විශේෂයෙන්ම තොරතුරු තාක්ෂණයේ ප්‍රගමණය සමගින්, මිනිසාගේ සංස්කෘතික මතකය සීඝ්‍රයෙන් පහත වැටී තිබේ. ඊට හේතුව මිනිස් මනස, මනසට දරාගත නොහැකි තොරතුරු සම්භාරයක් (ඇත්තෙන්ම අධිභාරයක්) සමගින් ව්‍යාකූලත්වයට පත්වීමත්, ඒ ව්‍යාකූලත්වය විසින් බොහෝ කරුණු හිතාමතා හෝ ඉබේටම ගිලිහී යෑමත්ය. එනිසා ඈත හෝ මෑත අතීත කතා, අතීත භාවිතාව කියමින් යමකු හෝ යම් පාර්ශවයක් සම්බන්ධයෙන් සුභවාදී හෝ අසුභවාදී මතයක් ජනනය කළ හැක්කේ සීමාසහිතව ය. කළ යුතු වන්නේ වර්තමානයේ නිර්මානය වී ඇති දැනුම් හෝ ප්‍රාමාණික තොරතුරු වේදිකාවන්/අතුරු මුහුණත් උපයෝගී කරගනිමින් අනාගතය පිළිබඳ විශ්ලේෂණාත්මක සාකල්‍ය (සමස්ත), විශ්වශනීය, විද්‍යාත්මක, මතයක් ඉදිරිපත් කිරීමත් ඒ මගින් කවර යහපතක් හෝ අයහපතක් වේද යන්න පිළිබඳ පුලුල් විග්‍රහයක් හා ප්‍රක්ෂේපණයක් කිරීම ය. එහිදී යම් පාර්ශවයක අතීත භාවිතාව එක් සාධයක් පමණි.

අනුර ගමහරහා දුවනවා හෝ ඔලිම්පික් මළල ක්‍රීඩා ඉසව්වකට සහභාගී වී සිටිනවා නම්, අපට විවේචනයකින් තොරව සුභපැතිය හැකිය. එහෙත් ඔහු ඉල්ලන්නේ රාජ්‍ය බලයයි. ඔහු රාජ්‍ය බලය ලබාගැනීමේ අභිලාෂයෙන් සිටියද  අපි පහත නිරීක්ෂණ ඉදිරිපත් කරනු කැමැත්තෙමු.

අනුර කුමාර දිසානායක අතට රාජ්‍ය බලය ලැබීම අරගලයේ අවසන් දින කීපයට නොහොත් හිංසනයට හා ප්‍රචන්ඩත්වයට බලපත්‍රයක් ලබාදීමට නොදෙවෙනියි. ඊට හේතු කීපයකි. මාලිමාව විසින් අනාගත රාජ්‍ය බලයට අනුසාංගික විය හැකි ආන්ඩු බලයක් සඳහා වන සමාජ ප්‍රාග්ධනයක් එක්රැස් කරගනිමින් සිටීද? ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට අනන්‍ය වූ අධ්‍යාපන ක්‍රියාවලියක් තුළින් කාඩර් වරුන් බිහිකිරීම කෙසේ වෙතත්, යටත් පිරිසෙයනි දියුනු දේශපාලන දෘෂ්ටිවාදයක් සහිත පක්ෂයකට අවශ්‍ය අවම පදනම හෝ සහිත ප්‍රාමාණික මිනිසුන් ලං කරගැනීමට මාළිමාව අසමත්වී ඇත. ඒ වෙනුවට දැකිය හැක්කේ පාර්ලිමේන්තුවේ හෝ ඉන් පිටත පසුගිය වසර 10ක විපක්ෂ භූමිකාවේ අනුර කෙරෙන් විද්‍යාමාන වූ විචක්ෂණය වෙනුවට අන්ධව ඉතා පටු සමාජ දේශපාලන කියවීමක් ඇති පිරිස් වලට ‘ආතල්’ දෙමින් හුදු ‘චියර්’ පමනක් අපේක්ෂාවෙන් කරගෙන යන කැම්පේන් එකක් පමනි.

ජාතික ජනබලවේගයේ අතිශයෝක්තියෙන් උලුප්පා දක්වන මහා රැල්ලේ අපි දකින්නේ හන්දි වලට වී ස්මාට් ෆෝන් වල ටික් ටොක් දේශපාලනයේ නිරතව සිටින කිසිදු නිෂ්පාදන ආර්ථිකයට දායක නොවන පිරිසක් වන ත්‍රීවීල් බල ඇනියක් පමනි. බොහෝ ත්‍රී රෝද රථ රියදුරන් යනු බොහෝ පුද්ගලික බස්රථ මාෆියාවට නොදෙවෙනි මාර්ගස්ථ දාමරිකයන් පිරිසක් පමනි. ලාල් කාන්ත මහතා අනාගත අධිකරණ බලය ගමට බෙදද්දී විනිසුරුවන් තොරාගන්නේ මේ පිරිසෙන් නම්, 21 වනදා ඡන්දය වඩාත් සැලකිල්ලෙන් භාවිත කිරීමට ජනතාව ඉටා ගනු ඇත. මේ පිරිස් සමග එක්ව කටයුතු කරන තවත් මාලිමාවේ පහළ පෙල, ඇතැම් රාජ්‍ය ආයතන (පාසල් වැනි) තුළ මේ වන විටත් අර්ධ හා වක්‍ර ලෙස හිංසනය හා ප්‍රචන්ඩත්වය මුදා හැරීම අරඹා ඇත. මාරු කර හරින ගුරුවරුන්ගේ ලැයිස්තු පවා නොනිල වශයෙන් ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට ඔවුන් ක්‍රියාකරති. ග්‍රාමීය මට්ටමින් ඇතැම් තැන් වල 21න් පස්සේ බලාගමු’ ආදී ප්‍රකාශ නිකුත් කිරීම සාමාන්‍ය දෙයක් බවට පත්ව ඇත.

ප්‍රචන්ඩත්වය මුදාහැරීමට  අපේක්ෂාවෙන් සිටින මේ පිරිස් වලින් සමන්විත ජන පදනම සරසා ගැනීම සඳහා ආචාර්ය හරිනි ඇතුලු ආනයනික ආචාර්ය මහාචාර්ය පිරිසක් කැඳවා කොළඹ වේදීකා සැරසීම සිදුවනු පෙනේ. විද්වත්, වෘත්තික, ව්‍යාපාරික, නීතීඥ හමු පිරී ඉතිරීයෑම සමාජ මාධ්‍යයේ දැකගත හැක. ඒ පිළිබඳ අප කලබල නොවන්නේ ‘බුදු හාමුදුරුවෝ ලංකාවේ ඉපදුනා ය’ යන ප්‍රළාපය පවා අදහන ‘ආචාර්ය’ ‘මහාචාර්යවරු’ සිටින බව දන්නා නිසාය.  නුදුරු ප්‍රචන්ඩත්වයක් පිළිබඳ මෙම ඉඟි බිඟි අපට සිහිපත් කරන්නේ ජ.වි.පෙ ඊනියා දෙවන කැරැල්ලේදි (1988-90) ලෙයට ලෙය- මරණයට මරණය” තේමාවෙන් පිහිටවූ ජ.වි.පෙ සන්නද්ධ අංශය වූ දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරය දැන් නැවත් නොනිල වශයෙන් ස්ථාපිත කොට ඇති බවකි. එහි එවකට නායකයා වූ සමන් පියසිරි ප්‍රනාන්දු නොහොත් කීර්ති විජයබාහූ කවුරුන්දැයි තවම අනාරණය වී නැත. සිය ඊනියා විප්ලවීය ක්‍රියාමාර්ගයට විරුද්ධවූවන් ‘පෙතියන්’ ලෙස හැඳින්වූ ඒ භිෂණය දෙවෙනි වන්නේ ඉස්ලාමටය විරුද්ධ සියල්ලන් කාෆීර්වරුන් ලෙසින් හඳුන්වා මරා දමන ජිහාඩ් යුද්ධයට පමණි.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නම් වූ මාක්ස්වාදී උග්‍ර වාමාංශික දේශපාලන දෘෂ්ටිවාදයක සිට ජාතික ජන බලවේගය නම් වූ උග්‍ර ලිබරල් දේශපාලන ව්‍යාපෘතියක් දක්වා රූපාන්තරනය වීමේ පසුබිම ලෙහෙසි දේශපාලන පරිවර්තනයක් නොවේ. එය කුමක් නිසා සිදුවිනි ද? උග්‍ර ජාතිකවාදී, නිෂ්පාදන ආර්ථික මොඩලයක සිටි ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය 1977 දී ජේ ආර් ජයවර්ධන ජනාධිපතිවරයාගේ ආර්ථික ලිබරල්කරන යෝජනා ප්‍රතික්ෂේප කරමින් මාරාන්තික සටනක් කළද, 1994 වසරේ චන්ද්‍රිකා බන්ඩාරනායක ජනාධිපතිතුමිය විවෘත ආර්ථිකයට මානුෂික මුහුනුවරක් දෙන තැනට තල්ලු වූවාය. ඒ රාජ්‍ය බලය හා ආන්ඩු බලය ඇතුළුව වසර පනහක පමණ දේශපාලන මෙහෙයුමකින් පසුවය. ජානතා විමුක්ති පෙරමුනේ මේ රූපාන්තරණය හුදෙක් දේශපාලන පරිවර්තනයක් නොවේ. එය දැවැන්ත භූ දේශපාලනික න්‍යායපත්‍රයක අපට පෙනෙන කොටස පමනි. ඒ සඳහා මේ සා මුදල් කන්දරාවක් ආයෝජනය වන්නේ එනිසා ය. එහෙත් අවාසනාවට පසුගිය වසර කිහිපය තුළ විවිධ සමාජ ආර්ථික දේශපාලනික කරුණු නිසා දැඩි ඉච්ඡාභංගත්වයට පත්ව සිටින බොහෝ ශ්‍රී ලාංකිකයන්ටද මේ වෙස් පෙරළියේ ඇත්ත නැත්ත වටහා ගැනීම අසීරු බව පෙනේ. ජාතික ජන බලවේගයේ අමන්දානන්දයට හේතුවී ඇති ඊනියා රැල්ල නිර්මානය වී ඇත්තේ මේ අන්ධකාරය තුළය. 

1965දී ජනතා විමුක්ති පෙරමුන ආරම්භ කරද්දී  රෝහන විජේවීර ස්වදේශිකයෙකි. එහෙත් ඒ ව්‍යාපෘතියේ එක් සන්ධිස්ථානයකින් පසුව ජනතා විමුක්ති පෙරමුන භූ දේශපාලනික ඒජන්තයන්ගේ මෙරට ‘ගමන් බිමන්’ සඳහා අවශ්‍ය අවස්ථා වලදී කුලියට ගන්නා කුලී රියක් විය. 1990න් පසු නිර්මාණය වූ දේශපාලන වාතාවරණය තුළ 1988-90 මර්දනයෙන් පසු නැවත සමාජයේ ස්ථාපනය වීමට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ජාතිකවාදී රඟපෑමක නිරතවන්නට සිදුවිය. එනිසා සෝමවංශ අමරසිංහගෙන් පසු අනුර කුමාර දිසානායක ස්ථාපනය වන්නේ දුෂණය,  සමාජ අසාධාරණය, අයුක්තියට එරෙහි බෙදුම්වාදයට එරෙහි ජාතික නායකයකු සේය. 2005දී මහින්ද රාජපක්ෂ ජයග්‍රහණයට කටයුතු කිරීම එහි එක් කැපී පෙනෙන සන්ධිස්ථානයකි. එහෙත් 2020න් පසු, විශේෂයෙන්ම අරගලයෙන් පසු ජනතා විමුක්ති පෙරමුනේ වෙස් පෙරළිය තුළ කරලියේ ඉදිරියට එන්නේ කළක් මෙරට ජාත්‍යන්තර සංවිධාන වල සේවය කර, පසුව පශ්චාත් උපාධිය සඳහා ඕසට්‍රේලියාවටද, දෙවනුව ආචාර්ය උපාධිය සඳහා එංගලන්තයටද ගොස් පැමිණ විවෘත විශ්ව විද්‍යාලයේ සේවය කරන ආචාර්ය හරිනි අමරසූරිය යි. ජනතා විමුක්ති පෙරමුනේ ජාතික ජන බලවේග වෙස් පෙරළියේ තීරණාත්මක සාධක දෙකකි. එකක් ආචාර්ය හරිනි එහි ස්ථාන ගත කිරීමයි. දෙවැන්න, කොවිඩ්, ආර්ථික අර්බුදය හා අරගලය විසින් නරුමයන් බවට පත් කළ ස්වදේශික මානසිකත්වයයි. 2019දී ජාතික නායකයකු තනන්නට ජාතිකවාදීව වෙහෙසවූ ඒ සමාජය, අවාසනාවන්ත ලෙස අවිඥානික ලෙස විජාතික ව්‍යාපෘතියක් සඳහා අවභාවිත වෙයි!

අනුර කුමාර ‘සහෝදරයා’ ගැන තමා හොඳින්ම දන්නා බවත්, රටේ ප්‍රශ්න විසඳීමට ඔහු හා එක්ව ක්‍රියාකාරීමට තමන් සූදානම් බවත් ප්‍රකාශ කරමින් අනුර කුමාර දිසානායක මහතා සම්බන්ධයෙක් චරිත සහතිකයක් හදිසියේම නිකුත් කරන්නේ සුප්‍රසිද්ධ සුමන්තිරන් මන්ත්‍රීතුමාය. දින කීපයකට පෙර තමන් ඇතුළු දෙමළ ජාතික සන්ධානය සහය දෙන්නේ සමගි ජන බලවේගයට බව ප්‍රකාශ කිරීමෙන් කෙටි කලක් ඇවෑමෙන් සුමන්තිරන් මන්ත්‍රීතුමාගේ මේ හැසිරීම පිළිබද සැලකිල්ල යොමු කළ යුතුය.

සාමාන්‍යයෙන් කවදත් දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ නැඹුරුතාව රනිල් වික්‍රමසිංහ ජයග්‍රහණය කරවීම සදහා හෝ ඒ මතවාදයට අනුකූලතාවක් දක්වන ජාත්‍යන්තරය ඉවසන අපේක්ෂකයා වෙතය. එහෙත් රනිල්ටත් වඩා අනුර සුදුසුයැයි විශ්වාශ යැයි උතුරේ දෙමළ ජනතාවට සුමන්තිරන් ඒත්තු ගන්වන්නට මහන්සි වන්නේ ඇයි? සග සමුලු පවත්වා තමන් මහා සංඝරත්නයට ශාසනයට අනුකූලයැයිද, ලැදි යැයිද පෙන්වන්නට උත්සහ දරන ජාතික ජන බලවේගයේ දියරෙද්ද මුලුමනින්ම කඩා වැටෙන්නේ සුමන්තිරන්ගේ ප්‍රකාශය නිසාය. ජාතික ජන බලවේගය මූලධාර්මීය වශයෙන් විරුද්ධ බෞද්ධ සම්ප්‍රදායන් පද්ධතියට පමණක් නොවේ. එය සමස්ත සිංහල සංස්කෘතියටම එරෙහි ව්‍යාපාරයක් බව සුමන්තිරන්ලා ඉදුරාම දනී. 1987 වකවානුවේ ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට විරුද්ධවීම හෝ, පසුව එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානය මිලිටරිමය වශයෙන් පරාජය කිරීමට අවශ්‍ය පළමු සාධකය වූ උතුරු නැගෙනහිර පළාත් දෙකක් බවට ප්‍රකාශයට පත්කරමින් 2006 ඔක්තෝබර් 16 දා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ලබාදුන් නඩු තීන්දුව සම්බන්ධයෙන් ජ.වි.පෙ. භූමිකාව මුලුමනින්ම අමතක කර දැමීමට සුමන්තිරන්ලා තීරණය කරන්නේ, ශ්‍රී ලංකාවේ මහා සම්ප්‍රදාය සුනුවිසුනු කිරීමේ පොරොන්දුව ජාතික ජන බලවේගය විසින් සුමන්තිරන්ලාට ලබාදී තිබීම නිසා විය යුතුය. පහත මෑත කාලීන සාධක ඒ පොරොන්දුවේ ප්‍රභලත්වය තවදුරටත් ශපත කරයි!

බිමල් රත්නායක මහතා වරෙක කීවේ පිළිම වන්දනාව ගෝත්‍රික බවකි. ගස් ගල් වන්දනාව නොකළ යුතු බවකි. ශ්‍රී ලංකාව  සිංහල බෞද්ධ රටක් නොවන බවද ඔහු තර්ක කරයි. නලීන් හේවගේ කියන්නේ බෝධිය කිසිදු වැදගැම්මකට නොමැති ගසක් බවය. සමන්මලී ගුණසිංහ ගනිකා වෘත්තිය නීතිගත කිරීම යෝජනා කරත්ම, ආචාර්ය හරිනි අමරසූරිය එය ස්ථිර කරයි. මේ කතා මාළාවේ තවත් එක් සන්ධිස්ථානයක් වූයේ දළදා පෙරහැර සම්බන්ධයෙන් ලාල් කාන්ත මහතා එක් කළ අදහස් ය. ඔහු කීවේ උඩුකය නිරුවත් කාන්තාවන් සහිත පෙරහැරක් හික්කඩුව ප්‍රදේශයේ සංවිධානයෙන් සංචාරක ආකර්ශනය වැඩිකරගත හැකි බවය. මාළිමාවේ සිහින මුදල් අමාත්‍ය සුනිල් හඳුන්නෙත්ති මහතා ආර්ථික අර්බුදය සමයේ විදේශ ශ්‍රමිකයන් අමතා ඔවුන්ගේ ප්‍රේෂණ ලංකාවට එවන්නට එපා යැයි කීවේය.

මාස ගණනක් පැරණි එම කතා ගොන්නට අලුත් කතා කීපයක් එකතුවී තිබේ. ජාතික ජන බලවේගයේ හෙද සමුළුව අමතමින් ලාල් කාන්ත මහතා කීවේ සෑම හෙදියකම ශරීර සුවතා මධ්‍යස්ථානයක අභ්‍යාස මගින් ආකර්ශනීය සිරුරක් සකස් කර ගත යුතු බවත්, ඔවුන්ගේ පිරුණු ලැබ දැකීමෙන් රෝගීන් සුවපත් වන බවත් ය. ජාතික ජන බලවේග වේදිකාවේ රඟන ජනතා විමුක්ති පෙරමුනේ කථිකයන්ගේ මේ අපබ්‍රංශ දේශපාලන කථා මාලාවට අලුතින්ම එකතුවූයේ සුනිල් හඳුන්නෙත්ති මහතාගේ හිල්වූ යට ඇඳුම් පිළිබඳ කතාවයි. එය සමාජ මාධ්‍ය නිර්මාන ශිල්පීන්ට අපූරු වස්තු බීජයක් වී ඇතිවා සේම, පොදුවේ සමාජයට නොමද ආශ්වාදයක් ලබාදෙන්නේය. මේ සියලු සියුම් භාවිතාවන් හරහා ඔවුන් ඉලක්ක කරන්නේ ලංකාවේ සම්මත සමාජ ප්‍රතිමානයන්ගෙන් බැහැර ඡන්ද පදනමකි. ආගමට දහමට දෙමව්පියන්ට වැඩිහිටියන්ට ගුරුවරුන්ට ගරු නොරකන වල්බූරු පන්නයේ සමාජයකි.   හරිනිලාට, අනුරලාට එබඳු සමාජ වටිනාකම් වලින් වැඩක් නැත.

මැතිවරණයකදී රැල්ල යනු පුලුල් ඡන්ද පදනමක උනුසුම් මතුවීමයි. 2019දී  ගොඨාභයගේ හැට නව ලක්ෂය නිර්මාණය වූයේ 2018 පෙබරවාරී පලාත් පාලන මැතිවරණයෙන් පොහොට්ටුව ලබාගත් ඡන්ද පදනම මත යි. ජයග්‍රාහී රැල්ල සඳහා දැවැන්ත ඡන්ද පදනමක් අවශ්‍යය. 5%කට අඩු ඡන්ද පදනමක් සහිත පක්ෂයකට සමාජ මාධ්‍ය හෝ වෙනත් උපක්‍රම ඔස්සේ අතිශයෝක්තියෙන් ප්‍රක්ෂේපිත රැල්ලක් මවා පෑ හැක. එහෙත් එය යථාර්තය නොවේ. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඉතිහාසයේ වැඩිම ඡන්ද ප්‍රමාණය නම් 2004 මැතිවරණයෙන් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය සමග සන්ධානගතවී ලබාගත් මනාප ප්‍රමාණයයි. එය ආසන්න වශයෙන් මිලියන 2.3ක් පමණ විය. ඒ අවස්ථාවේදී පක්ෂයේ පූර්ණ කාලිකයින් 14,000ක් සිටි අතර අද පූර්ණ කාලිකයින් 1000කට අඩු සංඛ්‍යාවක් ඇත. එහෙත් අති දැවැන්ත මුදල් සම්භාරයක් ගෙවමින් නඩත්තු කරන සමාජ මාධ්‍ය බලඇනියක් විසින් මේ ව්‍යාජ රැල්ල නිර්මාණය කර තිබේ. බොහෝ දෙනා හසුවී ඇත්තේ ඒ ව්‍යාජයට ය.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුනේ ජාතික ජන බලවේගය ලෙස සිදුවී ඇති මතුවීම 2019 ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ මතුවීමටත් වඩා හානිකර බව අපගේ කියැවීම යි. ගෝඨාගේ මතුවීම පිටුපස 2005 සිට 2015 දක්වා රාජපක්ෂලා විසින් යුක්ති සහගත හෝ අයුක්ති සහගතව ගොඩනැගූ සමාජ යාන්ත්‍රණයත්, 2016 පසු ඇරඹී යම් සමාජ කථිකාවකුත් තිබිණි. කවර නමකින් පෙනී සිටියද ජාතික ජන බලවේගය ඒක පුද්ගල ව්‍යාපාරයකි. කලකට ඉහතදී පක්ෂයට ඡන්දය ඉල්ලා පාර්ලිමේන්තු යන්නේ කවුදැයි තීරණය කළ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ, දැන් දියුනු වඩාත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී යැයි කියන ජාතික ජන බලවේගය හරහා ‘අනුරට රට’ ඉල්ලන්නේ එනිසාය. විපක්ෂය අනුරට යැයි කීවානම් වඩාත් යුක්ති සහගතය. මන්ද මෑත දේශපාලන ඉතිහාසය විසින් බිහි කළ ප්‍රතිපක්ෂ අදහස් දැරීමට හා ප්‍රකාශනයට උපන් හපන්කමක් ඇත්තා අනුර බැවිණි.

e-Con e-News

blog: eesrilanka.wordpress.com

‘Before you study the economics, study the economists!’

e-Con e-News 08-14 September 2024

*

In 1721 England’s Parliament passed the Calico Act that banned

the import from Asia of calicoes for clothing or domestic purposes.

These calicoes threatened English manufacturers. In 1774 this Calico

Act was repealed. England’s invention of machines had now enabled

English manufacturers to compete with Eastern fabrics. However,

in 1774 the English also banned the export of cotton machinery.

This 335^th weekly ee blows our own conch for our 6^th anniversary on 21 September 2024. This solar congruence coincides with yet another expensive English farce bestowed upon us – expensive elections. However, this ee focuses on what the capitalist elections & joined-at-the-hip media refuse to divulge about our merchant & money-lender-strangled economy: the lack of modern machine production.

     This ee examines: how ‘nowhere is the international power imbalance more prominent than in the area of industrial policy’. And nowhere is the silencing of any conversation about industrialization more blatant than within our cultural cosmos, and among our sell-out intellectuals – mimic women & men, yes, but mimics of the worst kind, who do not know that the word ‘English‘ really means: ‘Industrial Revolution’. & ‘Industrial Counter-Revolution’!

     As this ee Focus records, England imposed ‘a strong set of policies intended to prevent the development of manufacturing in the colonies’. They encouraged ‘primary production in the colonies’, and a comprador import-export plantation class that now runs the country. They also outlawed certain manufacturing activities, sabotaging the construction of new steel mills. They also banned exports from the colonies that competed with English products. Worse, this production culture has been banished from our historical memory… And our latest colonial wannabe – the USA – has since 1948 at least, continued such Anglo-Saxon vandalism.

*

It is not just a question of how we once (in times ancient) produced the finest steel. The more recent story of dismantling of the Ceylon Steel Corporation (CSC), one of 3 famous industrial projects along with Ceylon Tyre Corporation and Ceylon Sugar Corporation, adds to the real white mischief. The CSC, established in Sri Lanka with the support of the USSR, was one of the first victims of the so-called ‘Open Economy’. The CSC was sold to and dismantled by a foreign competitor. The setup of a front that claimed to continue its production has added to the farce. Steel is the rice of industry, and we remain hungry.

     As for the complicity by the media in this crime, we should also note the regular setting up and advertising of fake establishments claiming to inaugurate ‘industry’. Note this week’s headline ‘Western Automobile Launches State-of-the-Art Vehicle Assembly Plant in Kuliyapitiya’. This story replete with color photos of a yet-to-operate factory, taken we know not where (appear alongside repeated and embarrassing promises to allow the import of vehicles. No doubt, to please the Japanese, Indian and German envoys, who also moonlight as secondhand car salesman on commission).

     Would we be cynical if we wondered if this Kuliyapitiya kalla, may also surely go the way of other electoral fabulations like that mythical Volkswagen factory of yore, free Google, etc? And what about that incoming Zoom call with the US ‘espionage cutout’ Elon Musk, etc? Should we vote for that celebrity settler poseur instead? Anyway, such fake ‘new industry’ stories are standard media fare in Sri Lanka.

*

• An Indian ‘financier’ in Dubai this week also claimed to set up a ‘farm to fashion’ garment industry in Benin (see ee Random Notes). Benin just happens to sell most of its cotton to Bangladesh’s ‘garment industry’. This week also saw Bangladesh being warned that ‘no letter of credit (LC) transactions will be processed if Bangladesh faces sanctions from the US, the UN, the EU and England.’ This, ‘according to a clause attached by an international clothing retailer while placing order with a local garment supplier.’ Such are the strictures under which ‘industry’ operates.

     We also note the moves by English multinational Unilever, who is demanding the right to mix tea with other chemicals & teas and call it ‘Ceylon Tea’. Unilever is setting up with the Pepsi Co, ‘the Pepsi Lipton Code for Ceylon Tea’. This ‘new international standard’, which aims to squeeze smallholders, ‘will supersede all other standards pertaining to sustainability’. Unilever has for over a ‘celebrated’ 150 years refused to mechanize production and upskill workers.

     Meanwhile, a ‘EU Deforestation Regulation’ also come into effect from December 31, 2024. ‘EU buyers will have to ensure that their products are free of deforestation and forest degradation as a result of which growers in countries like Sri Lanka will have to provide estate geo mapping and meet certain criteria. Sri Lankan growers would require increased spending in the range of US$8-10,000 to comply with this new regulation’ (see last ee). Such are the so-called ‘non-price’ economic tools wielded as ‘standards’ by multinationals, which no politician can afford to talk about: for MNCs like Unilever control the advertising agencies, and advertisers control the media, and politicians are made by the media. Amen!

     Benin also happens to be home to some of the most famous intricate iron sculpture in the world (they apparently also taught the English about toilets & urban sewage systems, which the English then immediately went on to destroy in Benin, while setting it up in London). A close reading of the news story, however, makes absolutely no mention whether Benin would be making any of the ‘garment’ machinery involved. And just like Sri Lanka, not allowed to make a needle or pin, let alone a sewing machine, after destroying local textile production.

*

Yes. At the very heart of imperialism in Sri Lanka is the derailing of industrialization. So how is it that our well-bribed intellectuals (historians, economists, political & social scientists), who shovel out vast tomes on all our various deficiencies and shortcomings, have avoided this plain truth?

     Well, this is why they are bribed. And most times they think their accolades, doctorates and dollars are due to their individual brilliance. For example, we reproduce the ‘plural forum’ Yukthi’s ‘challenges’ to ‘Presidential Candidates with 10 Critical Questions on Economic Policies’. But, not one question do they ask these candidates about their plans for industrialization!

     However, not all scholars have been bought up by the house-trained neutered opposition. The Asia Progress Forum’s Natasha Gunawardena & Kavishika Illeperuma examines this silencing in The Political Economy of Sri Lanka’s Debt Crisis:

*

‘Industrialization, once seen as the bedrock of liberal democracy, a

robust welfare state, & national sovereignty, has all but disappeared

from the national discourse in Sri Lanka, regardless of class or political

affiliation. In its place is a shallow, socially engineered focus on identity

politics, welfarism, & anti-corruption – a narrative that raises

many questions but offers few solutions.’

*

Gunawardena & Illeperuma also point to what lies uneasy beneath the surface and within the teashop:

*

‘While political regimes may come & go, the contradictions

that brought them to power & the controlling influence

of international finance capital are here to stay. At the current

juncture, Sri Lanka remains an experiment, much like a rat

or a guinea pig in the Washington laboratory. Subjected to

decades of subversion & conditioning vis-à-vis hybrid warfare

tactics, its intelligentsia is unimaginative & complicit in the

unfolding economic violence & destruction.’

*

They zero in on our strange estranged species of anti-social scientists:

*

‘Sri Lanka’s economists in particular, exhibit a strange

monolithic thought process that does not reflect that of a

pragmatic economist that ‘thinks with both hands’.

Their view on economy is through a corporate lens, not

a developmental one. Their reading of society is through

the lens of identity politics. The deficit in political leadership

makes some feel safe and secure

with the old guard, and others wanting a ‘system change’.’

*

They also note the resort to populist analyses (by anarchists, nihilists & NGOcrats) that yield no profound way forward:

*

‘The populace at large appears numb, lacking political & cultural literacy,

and vulnerable to populist tropes & narratives that externalize economic,

political & social problems. Their vulnerability is leveraged to spew hatred,

anger & despondency – a combination that can be effectively manipulated

to create a recurring state of instability both in the country & in the region,

making any prospects of recovery & growth a mere dream.’

*

The real issues that challenge Sri Lanka are given no space in bourgeois elections, which offer less & less choice, more & more farce, and incessant destabilization – therefore always susceptible to crocodile cries of fraud.

*

A once beautiful Ocean is still a long shameful colonial European lake, and remains Indian in name alone. Perhaps this is why the current Indian ruling regime believe they should remain junior partner in imperialism’s war on China, and at least make a grab for Sri Lanka’s offshore wealth (see ee Focus, The Political Economy of Indian Sub-Imperialism).

     Sri Lanka shall surely rise from this economic mire, refusing the role of a turquoise teardrop lost in a swirling white froth…

*

___________

Contents:

The Noisy Scholarly Silence on Deindustrialization at the Heart of Imperialism in Sri Lanka

ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න 

ගොතම සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ වැඩවාසය කලේ අද ඉන්දියාවය යි කියන දේශයේ නම් එහි සිට   තෙවරක්ම  සිංහල දීපයට වැඩම කිරීමට විශේෂ හේතුවක් තිබිය යුතුය . තම ධර්මය තම රටින් නොබෝ කලකින්ම අතුරු දහන්වී යන බව එතුමා  ‘දිවැසින්’ දකින්නටඇත. බුදු හිමි විශේෂයෙන්ම  ‘’රාජවංශයට කැළැල් වෙන’’හා ‘’වංශය කබල් ගෑමට ‘’විරුද්ධ මතයක් දැරීම   ප්‍රාග් වයිදික බ්‍රාහ්මණයන්ගේ දැඩි කෝපයටහේතුවී තිබුනි . ‘’ආචාරී මහාචාරී දිසාපාමොක් ‘’ලෙස බ්‍රාහ්මණ අධ්‍යාපන ආධිපත්‍යය’’ප්‍රයෝජනයට ගනිමින්  (((( හරියට මකොලි  උගතුන් වර්තමානයේ කලාමෙන් )) බහුතර ජනතාවගේ සුභ සිද්ධිය සඳහා දෙසු තම දහම ආත්මාර්ථය  සඳහා  රටෙන් තුරන් කිරීමටඔවුන් විසින් කටයුතු කරනබව දැන ගත්තේය.තමන්ගේ ජීවිත කාලය තුලතම දහම රැකගැනීමට තමන්ට හැකි වුවද පරිනිර්වාණයෙන් පසුව දහම ආරක්ෂා කළහැකි බුද්ධිමත් මෙන්ම ජීවිත පරදුවට තබා ඒ වෙනුවෙන් කැපවෙන බලවත් පිරිසක්ම අවශ්‍ය වෙන බව එතුමන්ටපෙනීයන්නට ඇත . . ඉනික්බිති තම දහම ආරක්ෂා කිරීමට ඇපකැපවෙන  බුද්ධිමත් ජනතාවක් සිටින්නේ  අප සිංහල ද්වීපයේ බව දැක ,දැන මෙහි වැඩමකර  ඒ බව නැවතත් සියැසින්ම  දැක  අනාගතයට   අවශ්‍ය වන්නාවූ  මුලික ඥාන  වර්ධනය  සඳහා  දම්දෙසා තමන් ,වැඩම කල බව සිහිගන්වනු පිණිස  පා සටහන්ද  තබා ආපසු වැඩම කර ඇත.

                                                             වසර ගණනාවක් ඉකුත් විය .පරිනිර්වාණයට කාලය බව දැන,තමන් මීට කලකට ඉහත අපේක්ෂ්ශා  කල තම ‘’අකාලික සනාතන දහම ආරක්ෂා කිරීමේ ‘’’ව්‍යාපෘතිය ‘’ට තෝතැන්නක්  ,පාරාදීසයක්  ,,අත්ලන්තීසයක්  , යුටෝපියාවක්   ලෙස තමන් විසින් පසක් කරගත්  සින්හලදීපය ආරක්ෂා කිරීමට කටයුතු කිරීම අප මහා අමාමෑනියෝ  දහසක් දිවැස් ඇති දෙදෙව් ලොවටම අධිපති සක්දෙවියන් වෙත පැවරු සේක. සක්දෙවියෝ,  ඒ කාර්යයට සුදුසුම උපුල්වන් දෙවියන්  ඒ කාර්ය භාර නිලධාරී  තනතුරට පත් කළේය

                                                             යම් හෙයකින් බුදුහිමි වෙනරටක නොව මෙරටේම උත්තමයෙකියි ගතහොත්  එතුමන්ගේ ධර්මයත් ඒ ධර්මය සුරකින ප්‍රචලිත කරන සසුනත් ඒ දහම හා බැඳී ජීවන ක්‍රමයත් සුරක්ෂා කොට පෝෂණය කිරීමට සිංහල යන්ට  ඇති වගකීම හා අයිතිය තව දසදහස් වරකින් තීව්ර වන්නේය ..

                                                                   බුදුහිමි  සමයේ හෙළයන් , සිංහ ආදී  අනෙකුත් අය හා   ජාන හා ඥාන සම්මිශ්‍රනයෙන් පසු  ඇතිවූ සිංහල ජාතිය , බුදු හිමියන් අපේක්ෂා කල පරිදිම. අදිටන් කල පරිදිම ඒ කාර්ය භාරය කරටම ගත්තේය .ධර්මා ශෝක රජු ‘’කොහේ හිටියත්’’ තමදරුවන් ද මේ කාර් ය භාරය ඉටු කිරීම සඳහා යොමු කිරීමට ඔහුට සිතුනේ,ඒ කාර්ය භාරය භාරව සිටි දෙවියන්ගේ ඇනැවුම පරිදිම වියහැක. දෙවියන් බහට නතු දෙවියන්ට ලැදී  නිසාම හේ ‘’දෙවියන්ට ප්‍රිය ;;වන්නට ඇත .ඉන් පසු සිංහලයෝ වහ වහා යුහුසුළු වෙමින් සාෂණය ස්තාපිත කළහ ධර්මාවබෝහය දුෂ්කරවූ වන්ට  නිරන්තරයෙන් ධර්මය සිහි වෙනු පිණිස හා එයට යොමුවීම පහසු වනු පිණිස විවිධ අන්දමේ ‘’ස්මාරක’’ ඉදි කළහ .මේ අකාලික වුද සනාතන වුද දහම කොයිතරක් සිංහලයාගේ සිත් ඇදගත්තේදැයි කිවහොත්  මහරජ ගාමිණී වැනි  සිංහල රජදරුවන් හා ප්‍රජාව පරසතුරන් හා යුද වැදුන මු ඛ්‍ය පරමාර්ථය වුයේ ‘’ධර්මඥාන පාරිශුධ්ධතාව’’ රැකීමට මිස  ජාන පාරිශුද්ධ තාව රැකීමට නොවේ..’’මාගේ මේ ව්‍යායාමය බුද්ධ සාෂනයාගේ චිරස්ථිතිය සඳහාමය ‘’ යන්න මේ අදහස තහවුරු කිරීමට ප්‍රමාණවත්ය .

                                               එදාසිට  චෝල පාන්ඩ්ය  කේරල ආදීන් ද පරංගි ලන්දේසි ඉංග්‍රීසි ආදී සතුරන් ගෙන් දහම හා  සසුන රැ කගැනීමට ඇප කැප වූ සිංහල බෞද්ධයෝ 1815 දී පවා මහා බලවත් බ්‍රතාන්යය න් ලවා බුදුදහමත් සසුනත් ඒ හාබැඳි සංස්කෘතියත්  ආරක්ෂා කරන බවට ගිවිසවා ගනීමටදසමත් වුහ.සිංහල බෞධ්ධයන්ගේ බලවත් ඉල්ලීමකොතරම්ද යත්  උන් කෙතරම් අකමැති වුවද එය  ප්‍රතික්ෂේපකිරීමට ඉංග්‍රීසීන්ට නොහැකිවිය. එමතුද නොව බෞද්ධ වෙහෙර විහාර රටේ ඕනෑම තැනක බෞද්ධයන්ට කැමති පරිදි තැනීමට හැකිවුවත් අන්‍යා ගමිකයන්ට රජයේ අවසරයක් නොමැතිව එසේ ඔවුන්ගේ ආගමික ස්ථාන තැනීම  නීති විරෝධීබව ට ඉංග්‍රීසීහු 1892 නීතියකින්  පිළිගත් හ.ඒ නීතිය අදත් වලංගුය .පරංගි ලන්දේසි ඉංග්‍රීසි ආදීන් මොන තරම් බලවත් වුවත් මොන මොන විද්ධි ක්‍රම යෙදුවත්  මේ අකාලික දහමෙබ්න් පෝෂණය වූ ජනතාවගෙන් 5 % කට වඩා ‘’කිතුනු ‘’කරවන්නට ඔවුන්ට නොහැකිවිය . ඒ තරමට  රට සිංහල බෞද්ධ විය ලොව කොතැනවත් දක්නට නැති ‘’මාඝාත ‘’  NO SLAUGHTER නීති පැනවූ රට සින්හළේය ඒ බෞද්ධ කම නිසාමය .රජවරු ‘’බෝසත් ‘වරු විය යුතුය යන නියමය තිබුනේ මේ බෞද්ධ රටේය ..උතුම්වූ දළදා වහන්සේ  භාරකරු රජු ලෙස සැ ල කුවේ මේ බෞධ්ධකම නිසාය උතුම්වූ  ත්‍රිපිටක බුද්ධ ධර්මයමුල් වරට  පොත් පත් වල ලිව්වේ මේ සිංහල බෞද්ධ රටේය. මේ දහම හා ඒ හාබැඳි චින්තනය  නොවන්නට ලන්දේසීන්ට බියෙන් පැ නදිවූ අපේ හ තුරු පරංගිහා කතෝලිකයෝ එකෙක් වත් මේ රටේ නැත .මුස්ලිම් වරු නැගෙනහිරත් නැත අකුරණ ගම්පොලත් නැත  එමතුද නොවදෙමල ජනගහනයෙන් 50 % ක්  බස්නාහිර පළාතේනිරුපද්‍රිතව සිටින්නේත් නැතුවා මෙන්ම යාපනේ ත්‍රස්තවාදයෙන් බැට කෑ ලක්ෂ 3 ක දෙමලු  ‘’මානුෂික මෙහෙයුමකින් ගලවා ගන්නේද නැත ..යුද හමුදා සෙබළු ‘’මානුෂික වන්නේද නැත . මේ සිංහල බෞද්ධයාගේ චින්තනයයි, ජීවන ක්‍රමයයි.         

                                        ඉදින් මේ රට අනාගමික රාජ්‍යයක් කල යුතුයයි යමෙක් පවසන්නේ නම් හේ අක්මුල් සිඳගත් ,ඉතිහාසය කණපිට පෙරලීමට පරයන් විසින් මෙහෙයවනු ලැබූ ගැත්තෙක් මය . සිංහල බෞද්ධයෝ  මොවුන්ට විරුද්ධව පෙළ ගැසිය යුතුය ඊයේ පෙරේදා මෙසේ පෙළ ගැසීම නිසාම මුල් ස්ථාවරය  අ ත හැර  ව්‍යවස්ථාවේ 9 වගන්තිය වෙනස් නොකරන බව කියන්නට  මාක්ස්වාදී අනුර දිසානායක ට  සිදුවිය එය හරිනිගේ පුද්ගලික මතය මිස ජවිපෙ මතය නොවන බව කියා ගැලවෙන්නට හෝ සිදුවුයේ  ජාතිකවාදී පෙළ ගැස්මේ ප්‍රතිඵලය නිසයි  අනුරලා ගම්වල කොල්ලොය .මොවුන්ටද යහමගට එන්නට ඉඩ නොදෙන්නේ ‘රටවැසියන්’’ ලෙස නොව තමන් ‘’පුරවැසියන් ‘ (()කොලොම් -පුරවැසියන් පමණක්  වියහැක )) ’ ලෙස සලකන ලාල් විජේනායකලා හරිණි  අමරසුරියලා  වැනි ‘’මකොලි රජුන් හා රැ ජිනියන්ය .මොවුන්ගෙන් මේ ගමේ කොල්ලන්ද බේරා ගැනීමට පෙළ ගැසෙමු. .                 .        .    

                                                           .

By Raj Gonsalkorale

 It’s the economy, stupid – Bill Clinton”

It’s the economy, stupid” is a phrase that was coined by Jim Carville in 1992. It is often quoted from a televised quip by Carville as “It’s the economy, stupid.” Carville was a strategist in Bill Clinton‘s successful 1992 U.S. presidential election against incumbent George H. W. Bush –Wikipedia

https://www.tradingview.com/news/te_news:429243:0-sri-lanka-gdp-grows-4-7-in-q2-2024/#:~:text=Sri%20Lanka’s%20GDP%20rose%204.7,highest%20in%20nearly%203%20years.

As can be seen from the above graph, the disastrous situation in in 2022 to 2023 when growth was negative has been arrested and the current trajectory presents a more positive growth for 2024.

A Central Bank National Accounts estimate for quarter 1 of 2024 also showed similar positive news

These statistics must be good news for the country and all Presidential candidates. Of course, political reality will be such that only the government and candidate Ranil Wickremasinghe, the incumbent President, will acknowledge these and celebrate them.

However, the voters should note these in the backdrop of acknowledgements and criticisms, and make a careful decision on the 21^{st of} September when they cast their votes as to who should be the President for the next five years.

Election promises made by candidates, with no indication where funds are coming to implement them, will result in the opposite of growth and possibly an economy that will teeter towards negative growth. The above positive economic news is still akin to the country as a whole walking on thin ice. The overall debt levels are far too high, foreign reserves still unhealthy and able to meet the country essential imports perhaps for just two to three months, foreign investments and exports still inadequate for continued economic growth. Tourism and remittances from overseas Sri Lankans have been healthy, thankfully, but they can be volatile as previous experience has shown.

The country’s debt-to-GDP ratio has been reported as 116% by the IMF based on central bank data. This coupled with the foreign exchange reserves of the country (USD 5.56 Billion) places the country in a very vulnerable position as it cannot raise more debt, not more than 5% of GDP as per President Wickremasinghe, and cannot print any rupee currency, possibly as part of the agreement with the IMF. If these financial disciplinary measures are broken, it places at risk the IMF withdrawal of their support to Sri Lanka, and the consequent reluctance by international agencies like the World Bank, ADB and bilateral loan providers like India, China, Japan and others to lend anymore money to Sri Lanka. The last resort borrowings that the country has been making, which incidentally has been the main cause of the economic bankruptcy of the country in 2022, namely International Sovereign Bonds, will attract substantially higher interest rates than the already high interest rates.

Economic consolidation therefore has to be the priority of any incoming President as it would be grossly irresponsible and even bordering on economic treason for whoever is the next President to play around the economy as a someone lost in the sea, and someone in a boat without a paddle, so to speak. President Wickremasinghe has clearly outlined this priority should he win the election, but other contenders have not done so, and instead made many promises that will cost large sums of money to implement. Some have taken great trouble to speak about long term plans and long-term visions. These are no doubt necessary, and public pronouncements in this regard are welcome developments. Unfortunately, such statements are and will be hollow, unless they also articulate what their plans are for consolidating the current, still shaky economy.  The foundation for growth must be a more stable economy, with parameters like for at least its fundamentals like a debt ceiling (local and foreign), a debt to GDP ratio perhaps at a maximum of 75% of GDP, increase in income without burdening the less advantaged segment of the people, but introducing legal measures to widen the tax net and catch tax evaders, and ensuring expenditure does not exceed income.

Voters should also give thought to what might happen if an incoming President acts contrary to the objective of consolidation and instead allow the slide of the current positive situation to negative territory through actions that are irresponsible and erratic and just populist propaganda activity in preparation to the general election that will follow the Presidential election.  As much as voters will be made more and more promises during the Presidential election by some contenders, the bidding war of promises will intensify during the general election as the political parties and coalitions will be vying for power either to support the elected President or to thwart the elected President in Parliament.

Voters should also consider the background of candidates and political parties they represent or those who are backing by them. Besides the cancer of corruption that has spread far and wide amongst politicians, and the country in general, violence perpetrated by some to win power in the past too needs careful consideration by voters. As quipped by many today, if the corrupt elements amongst politicians are to be eliminated from the political scene, there won’t be anyone left in the scene!

Many promises being made by contenders will no doubt require Parliamentary approval, and a supportive Parliament will be required by whoever who gets elected to implement such promises. This needs to be noted by voters as erratic and grandiose promises, could turn out to be just that. They should weigh the realistic nature and economical possible promises against populist, unrealistic and economically irresponsible ones prior to casting their votes as the they will be the ones who would have got misled by the latter category of promises. They and generations to come will pay a heavy price unless they do this evaluation.

Power does not corrupt men; fools, however, if they get into a position of power, corrupt power. – George Bernard Shaw,

Prof. N.A.de S. Amaratunga 

Prof. Chandre Dharmawardena has on several occasions written on the need to achieve self-sufficiency in food and energy which he has scientifically shown to be quite feasible using available resources. I too have written about the possibility of self-sufficiency in food as a solution to our economic woes. The mathematics of this proposal shows the logic of it in very simple terms. Simply put if we could achieve these goals we save 40% of foreign exchange we spend on imports. That would solve our debt problem and make our economy independent of foreign control to a great degree. A country which has a dependent economy cannot be considered independent.

Since independence Sri Lanka has adopted an export led economy which attempts to produce mainly for export and with the money earned buy its needs in food, medicine and other essentials. The country had always run a deficit foreign account with our export earnings failing to meet the import cost. Though the country’s exports have risen over the years imports have always outpaced exports. We are forced to take foreign loans to cover the shortfall. We also take more loans to develop our export industry the need for which keep rising. Thus the debt to GDP ratio keeps rising, now it has gone past 100%. It is 26% in emerging economies. This state of affairs is not unique to Sri Lanka, as a matter of fact it is the common underpining feature in the economy of all countries that has embraced the market oriented global economic model. There is no place for self-sufficiency in essentials in this system. Each country produces what other countries need and not their own needs. We produce tea, garments and a few other things in large quantities for export. In the service sector we cater to the needs of the tourists and middle-east households.

That this system has failed to alleviate poverty which is the most acute and pressing need of any developing country is proved by the fact that poverty has doubled in the recent years compared to 2015 and is at 26% at present. One in four is below poverty line and is facing food insecurity. Child malnutrition, wasting and stunting have increased and so have school dropout rates. Of course the Covid pandemic and the expenditure for its greatly successful control have had a big impact on the economy markedly draining its foreign reserves. If we had been self-sufficient in food the impact of Covid on the economy would have been minimal. Obviously the cause of the present economic collapse is not a sudden happening but a result of a cumulative process where the debt has been increasing and going beyond manageable levels. This has happened in several developing countries and not for the first time. Economic downturns are a recurring phenomenon in neo-liberal capitalist system and these repeatedly hurt the poor who becomes poorer in terms of purchasing power. This happens to the poor in the rich countries also. And the rich gets richer and this too is ensured in neo- liberalism, wealth produced by the poor flowing to the rich.

At present 40% of our essential food is imported and most of these could be locally produced. We could save about USD 2.5 billion of foreign exchange by attaining self-sufficiency in food. Focus on this aspect would create more than a million jobs. Perhaps the presently unproductive armed forces also could be deployed for this purpose.

Another USD 4 billion is spent for thermal power generation. As mentioned above Dharmawardena has extensively dealt with this subject and he has shown how hydro, solar, wind and other available resources could be used for achieving self-sufficiency in energy requirements. Main source of all energy forms is the sun, whether it is hydro, solar or wind, and Sri Lanka is blessed with these resources. We have the raw materials required to manufacture solar panels and the technology cannot be beyond our engineers. Surface for deploying solar panels need not be a problem, Dharmawardena has proposed that floating panels could be built on our large water reservoires. 

A total of about USD 6 billion could be saved by these means which would be sufficient to service the loans which has to start by 2028. How else could this be done? Could our export capacity be developed to earn sufficient foreign exchange to pay the loans by 2028?

The haircut” that the creditors have agreed is 28% of the total sovereign bonds but this may be trimmed to 15% if our GDP reaches 100 billion which is most likely. Moreover though the interest rate is 3.75% until 2028 it will increase to 8.2% under conditions mentioned before. This deal is very much disadvantagous to Sri Lanka when compared to terms entered into with creditors by Zambia (18%) and Ghana (37%).

The critical question is would we have sufficient dollars to pay these rates and also the capital recovery? Annual interest alone would amount to about USD 5 billion. Could our total foreign earnings be increased to meet these payments?. Our total foreign earnings in 2023 was about USD 18.9 billion. Our imports cost USD 16 billion. This means foreign earnings will have to be increased to about USD 25 billion by 2028 ie in four years. However to do this we may need further loans as well. Even if we barely could achieve all this we would be entagled in a never ending exploitative global debt system!

We are caught in a vicious cycle of export and debt. Therefore the system change that we need to breach this cycle is to switch over from an export led economy to a system which has as its goal self sufficiency in food and energy.

Prof. N.A.de S. Amaratunga   

Garvin Karunaratne, Administrative Service of Sri Lanka 1955 to 1973 Ph D, Michigan State University

Sri Lanka is a sovereign country and we were sovereign till we were conquered by the British in 1815.

We were also sovereign  from 1948 to 1977, when President Jayawardena submitted to implement the Structural Adjustment Programme of the IMF in return for finance- loans and since then it is the IMF that has been ruling us- we depend on the IMF for finance and they effectively control us.  

We were not a dollar in debt to anyone till President Jayawardena caved into the IMF for loans in 1977.  That too the IMF gave Sri Lanka a grace period of ten years during which the repayment instalments need not be paid. That was how the IMF bribed Jayawardena and my close friend Ronnie. 

Till 1977 we had development programmes that saw to it that we were even self sufficient in rice by 1970.  As the Additional Government Agent at Kegalla in 1968 and 1969, my task was to accompany the Prime Minister Mr Dudley Senanayake from dawn to dusk every Sunday and Saturday in Dedigama, his electorate and we could not find a person who was poor and destitute. We gave a free ration of rice to everyone then.  In the other days of the week I toured other electorates and that included Yatiyantota, of Dr NM and we had effectively abolished hunger. All our great programmes of development were in place and I am proud of the fact that  from 1955 to 1973 I played a definite role in successfully implementing them. 

Our foreign debt was nil till Prime Minister Sirimavo handed over the country to President Jayawardena in 1977.  Dr 

NM managed the finances well even finding finance when the OIl Sheiks increased the price of oil threefold in the early Eighties and we had to pay for the take over of Estates in dollars when we took over Estates over 50 acres.  Since following the IMF our foreign debt has increased from nil when Sirimavo handed over in 1977 to  $ 5 billion by  1989,  to $ 11.3 billion in 2005, to $ 22.5 billion by 2011, to $ 36 billion by 2012, to $ $2.9 billion by the end of 2014, to $ 56 billion  when President Gotabhaya handed over to President Ranil in 2022 and to some $ 90 to 100 billion today under President Ranil. ( Page 79 of my book:How the IMF’s Structural Adjustment Destroyed Sri Lanka: Godages. 2022).

Today one of our contenders to the Presidency vowed  to implement the 13 th Amendment. He forgets that the 13 th Amendment is not law, because that was implemented when President Jayawardena caved in to Prime Minister Rajiv Gandhi who threatened to overrun Sri Lanka if Jayawardena disagreed, when Jayawardena incarcerated all members of Parliament except for my friend Ronnie and marched them to Parliament,  to vote. which he did. That is a sad  fact. 

Implementing the 13 th Amendment is the worst act anyone can do.

Let sanity prevail in the Presidential election on the 21 st. Let our  voters be blessed with the ability to elect a Sinhala leader who will steer our country to real victory away from imperialist domination. As Pandait Amaradeva sings:

“Me Sinhala apage ratai”

Garvin Karunaratne, 

Administrative Service of Sri Lanka 1955 to 1973

Ph D, Michigan State University

15.9/2024

Aloysius Hettiarachchi

Continuing with the above theme on which we all seem to be affected one way or another in our everyday life, I would like to give my own explanation as given below. This includes my own belief on ‘Rahu Kalaya’, and the extraordinary  climate changes that we all are experience all over the world as of today:

In the recent past we had very hot weather and we saw some prestressed concrete beams placed on top of piers on a part of the central expressway suddenly collapsing. Since the contractor who carried out the construction works was a well experienced one with good reputation, certainly it can not be attributed to a construction fault. Few days ago, similar thing has happened in Germany where a section of their autobahn which was pride of their engineering skills (on which I will elaborate later in this write up) come crashing down. A couple of years before that another section of their autobahn crashed with many fatalities. They attributed that catastrophic disaster to design error to a bearing pad on one of the piers to support the concrete beam. Perhaps that too was wrong. In Germany they have gloomy weather conditions without high temperatures. But the clouds in the sky or moisture in the air doesn’t seem to stop what is being sent by the sun god, and I have some proof of  this which I plan to discuss with our academics if they are interested, later on.

Now about the Raahu Kalaya, only we Sri Lankans seem to be talking about and trying to avoid on important occasions. This is my personal experience on that mysterious phenomenon:

One day in the early fifties, I must have been around 8 years old and my little siter about three at the time, around 6.30 pm, my mother sent me to fetch something from my aunt who was living couple of hundred meters away from our wattle and daub house (there are some advantages in living in that kind of dwellings as opposed to concrete or baked bricked ones as described in my previous write ups in this forum). When I returned no one was in the house. My sister had walked to the kitchen where she had fallen with head into a hot water container. Few days later she had died in a hospital. I can attribute this accident to something that came from the heavens that disturbed everybody’s minds resulting in her death. My father was very upset and was trying to find why it happened. Though a Catholic, he had some belief that the Buddhist priest in the village across the river may have some explanation. What he had made my father to believe is that, it is her karma that had affected her and that he should protect the other children by getting their charts read and do some ‘shanthi karma’. He also was to make some protection around the house we lived in. He had then assigned someone to come and carry out his instructions. Few days later we saw one elderly gentleman coming and spreading mustard seeds (aba seeds) around the house while chanting something, quietly . A couple of weeks later there were thousands of mustard plants around the house. We let them grow to full height and wilt away. So, that was ‘aba sarana’ that we hear often these days.  In my view it should not be taken to be a joke as whatever he did protected all of us till this day from accidents or evil deeds of others.  Everything happened exactly how that gentleman predicted in our charts (one exercise book for each) in coloured pen. His writing style had stark similarity of that of my father’s (veda akuru) who used to write to governments on behalf of those in the village, always bringing positive results. This also is a pointer to the fact that colonial governments tried to educate those in the villages, but it may be our leaders at the time that may have obstructed it purposely or inadvertenly.

 I am not trying to popularise the craft practised by astrologers, ola leaf readers, etc. etc. in any way, but giving a narrative exactly how it happened.

Now about Highways and Autobahns:

Autobahns have been created around mid-80s to prove the excellence of German Engineering skills where they could test the ultimate driving machine- BMW and the Mercs, it seems. They would hit 240-250km/h range on it.

I was employed in a wealthy South East Asian country to supervise a road project which was already designed, tendered and awarded. Every household in that county had many cars, BMWs included, and good roads were a pleasure to drive on. However, when I saw the drawings after assuming duties, what I noticed was that the alignments were not suitable for that kind of driving. And I offered to redesign if the owner of the company could give me the software used for the original design. Unfortunately, the guy who designed the road had left the company with the software package with him, perhaps it was not an authentic one. The authentic software available at the time was one British product (developed by English guys known as three musketeers) costing around US$ 380,000. Since my boss said he could not afford that amount of money, I offered to use my skills gained in Sri Lanka in an AI language called LISP. The job was done, the project completed on schedule. I developed my package to included the horizontal alignment as well. This was used to design a section of a Highway/Expressway. Though it was designed for a speed of 120 km/h the guys with BMWs and Mercs would do double that. Within a period of 15 years on that four-lane highway there was only one fatal accident, that too when the driver had fallen sleep in the wee hours in the morning. The Lagos-Ibadan expressway in Nigeria that was constructed aa few years before where they were also doing similar speeds was known as a slaughterhouse (like our Sothern Expressway which actually can be rectified with minimal costs). I am not sure about the statistics of the Autobahn. But I give below the link to a video the drivers doing 240 on autobahn listened to while driving on it. They were proud of their resurgence and technical prowess. They sing about a Lotus blume. Lotus is one of our national symbols, too; it portrays excellence.

Dilrook Kannangara

JVP first entered parliament under Sri Lanka Progressive Front label in 1994 winning just 1% of the vote and 1 seat. However, within just 7 years, the JVP increased its percentage to 9%. That is a staggering 9-fold increase in votes percentage. It came at the expense of SLFP votes.

At the last election the JVP managed 3.84%. If it increases 9-fold to 35% the JVP would stand a good chance of winning the presidential election. A party that achieved a rise in 9-fold can achieve it again. The SLFP camp is weaker today than in 2001 and is fragmented.

(Rise and rise of the JVP continued beyond 2001 as they won 20.69% of all votes at the 2004 parliamentary election. That’s a 21-fold increase from where they were in 1994. But it was a coalition. The point is the JVP has a history of increasing its votes percentage by large numbers in the past and it should not surprise anyone if it repeats those feats again. Not holding due LG and PC elections have masked people’s preferences making the outcome more shocking.)

Sources:

1994 JVP votes percentage 1.13%, 2001 JVP votes percentage 9.1%, Department of Elections

2004 JVP 20.69% is a calculation.

Number of seats won by the JVP was 36 (39 minus 3 national list seats).

Denominator is 174 total parliamentary seats. Total seats 225. National list 29 seats. District bonus seats 22. Total remaining seats 174. No JVP MP was elected from district bonus seats of the UPFA coalition. All were grabbed by People’s Alliance politicians.

When 36 is divided by 174 it is 20.69%

නීතීඥ අරුණ ලක්සිරි උණවටුන B.Sc(Col, PGDC (Col)

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 83වන ව්‍යවස්ථාවේ දෝෂයක් ඇති හෙයින්, එය නිවැරදි කිරීමට 22වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පනත් කෙටුම්පතට නීතිපතිවරයාගේ අනුමැතිය ලබා දී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 78 ව්‍යවස්ථාව යටතේ 2024.07.18 දින ගැසට් පත්‍රයේ පළකර තිබියදී එම දෝෂය නිවැරදි නොකර තවත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන ගෙන ඒමට අනුමැතිය ලබා දීමට නීතිපතිවරයාට හැකිද යන්න ප්‍රශ්නයකි.

2024.07.19 දින ගාල්ල අධිකරණ සංකීර්ණය විවෘත කිරීමේ උත්සවයේදී 2015 ගෙනා 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ අතපසුවීමක් වී ඇතැයි අගවිනිසුරු ජයන්ත ජයසූරිය, නීතිපති පාරින්ද රණසිංහ, අධිකරණ ඇමති විජයදාස රාජපක්ෂ, විනිසුරුවරුන්, නීතීඥවරුන් ඉදිරියේ ජනාධිපතිවරයා විසින් ජනතාවගෙන් සමාව ගෙන තිබෙන තත්ත්වයක එකී දෝෂය නිවැරදි කිරීමට නීතිපතිවරයාගේ අනුමැතියෙන් ගෙනවිත් ඇති 22වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 78වන ව්‍යවස්ථාව යටතේ ගැසට් පත්‍රයේ පළ කළ ශ්‍රී ලංකාවේ අවසන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පනත් කෙටුම්පත වීමට ඉඩ ඇත.

ඒ අනුව තවත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන ගෙන එනවා වෙනුවට අලුත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ගෙනවිත් 2015 ගෙනා 19වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ ව්‍යවස්ථා වැරදි යටපත් කිරීමට මාර්ගය පාදා ගන්නවා ඇත.

එසේ නොකර 2015 දී ගෙනා 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ දෝෂ කර ඇති අයගේ වගකීම් අවසන් කළ නොහැකිය.

(නීතීඥ අරුණ ලක්සිරි උණවටුන සිය 11 වන නීති කෘතිය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 70 ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනයට 2002 ජනමතවිචාරණයක් අවශ්‍ය වීම, 2015 ජනමතවිචාරණයක් අවශ්‍ය නොවීම, සර්ව සාධාරණත්වයේ අයිතිවාසිකම සහ අධිකරණ තිරණ අනුගම්‍ය පූර්වාදර්ශය” (ISBN 978-955-38965-6-8) එළි දක්වන ලද 2024.09.07 දින උත්සවයේදී.)

http://neethiyalk.blogspot.com/2024/09/22.html?m=1


(කෘතිය ලබා ගැනීමට විමසන්න. දුරකථන 0712063394)

Courtesy The Daily Mirror

Ranil Wickremesinghe

What then is the basis of Ranil’s confidence that he would be the victor? It is his reliance upon the people of Sri Lanka and the belief that they would do the right thing Ranil Wickremesinghe’s cool confidence is puzzling to many because of the prevailing political environmentIn the current presidential poll context AK Dissanayake’s campaign slogan is that the Country is Anuras It remains to be seen as to how the people of Sri Lanka will vote on election day

Sri Lanka’s ninth presidential election will take place one week from now on 21 September 2024. Among the 38 contestants, three are regarded as the top contenders. They are President Ranil Wickremesinghe, Leader of the Opposition Sajith Premadasa and JVP/NPP leader Anura Kumara Dissanayake. Three others namely Hambantota District MP Namal Rajapaksa, Ex-Batticaloa MP Packiyaselvam Ariyanethiran and Entrepreneur cum media mogul Dilith Jayaweera are likely to poll a sizeable number of votes.

Ranil Wickremesinghe

Incumbent President Ranil Wickremesinghe was interviewed by Daily FT’ Editor Nisthar Cassim earlier this week. The exclusive interview commenced with two questions about the forthcoming presidential election on Sep 21. The first question was –   
In the ongoing campaign trail, what have you seen and heard and what has surprised you?
 Ranil’s response was as follows – This election is still wide open, with people carefully listening and considering their options for the future. I am the only one who has put up novel ideas promoting an export-oriented economy, women empowerment law, social justice commission, the parliamentary standards, implementing the 87 recommendations of the Priyasath Dep Commission, the agriculture modernisation and so on and so forth. No one has matched that or even addressed them. It is either maintaining the status quo or changing faces.”   

The second question was-  
 Compared to a month ago, how strong has your election bid become?
 Ranil’s reply was – It has picked up. My whole strategy was to actively engage after the nominations, not before. Others started earlier and did their campaign twice, but there is still nothing new to offer.”   
Ranil Wickremesinghe’s answers to the two specific questions indicated that the president was seemingly confident about his electoral success while acknowledging the fact that the election verdict was still open.   
Ranil’s responses in the FT” interview illustrate the cool confidence he has been displaying during his presidential election campaign. People attending his meetings in the north, west, south, east and central parts of the Island have been impressed by the air of bonhomie, Ranil exudes. This easy-going, lively Wickremesinghe is a reminder of the man seen at the Mustangs tent during the Royal-Thomian big match.   
In Kilinochchi an unknown Tamil woman presents him with a cap as a token of her gratitude for the President’s constructive role in the country’s economic recovery. Ranil draws attention to it by wearing it cockily at a meeting held in Dambadeniya . He deliberately refers to Anura Kumara Dissanayake as his friend. When supporters hoot and jeer, Ranil retorts tongue in cheek”Hoo kiyanda epa.Eya mage mithraya”(don’t hoot, he is my friend).  
This cheerful nonchalance can emanate only due to two reasons in the current context of a presidential election. Firstly Ranil is supremely confident that he will be the winner in this presidential race. Secondly he is spiritually and mentally detached from the final outcome. As enunciated by the Bhagavad Gita” Wickremesinghe is discharging what he perceives as his duty without any concern for the results whether positive or negative.   

Political Environment

Ranil Wickremesinghe’s cool confidence is puzzling to many because of the prevailing political environment. Thanks to the transported crowds, torrents of posters and leaflets, media advertisements and intensive social media campaigns, an illusion has been created where Anura Kumara Dissanayake and Sajith Premadasa are perceived as the front runners. Political pundits who are a dime a dozen in this modern world of internet and you tubes relegate Ranil to third place. Ranil’s confidence however is strikingly defiant of these pontifications.  
In the current presidential poll context AK Dissanayake’s campaign slogan is that the Country is Anuras. Premadasa’s slogan is Sajith is the winner. In stark Contrast Ranil Wickremesinghe’s campaign slogan was Puluvan Sri Lanka/Iyalum Sri Lanka”. While Anura boasts the country is his and Sajith claims he is the winner, Ranil puts country above self and says Sri Lanka can.   
What then is the basis of Ranil’s confidence that he would be the victor? It is his reliance upon the people of Sri Lanka and the belief that they would do the right thing.   
 Each presidential election in the past has had a dominant theme. In 1994 Chandrika won promising peace and change; In 2010 Mahinda won on the strength of defeating the LTTE. In 2015 Maithripala came in as an alternative to the Rajapaksa dynasty. In 2019 Gotabaya became the winner due to concerns over national security and anti-minority sentiment.

The Economy Stupid”

The catchphrase in former US president Bill Clinton’s successful election campaign in 1992 was the economy stupid”. It was coined by Jim Carville a strategist on Clinton’s campaign team. It was widely aired on TV as It’s the economy stupid” and captured the imagination of US voters. Bill Clinton won. 

It’s the economy stupid” may very well be the catchphrase of the current Sri Lankan presidential election. The dominant theme of this election is the economy. Propagandists of Sajith Premadasa and Anura Kumara Dissanayake are trying to make the people believe that it is not and divert the people’s focus with other issues. The fact remains that the current economic crisis and future economic prospects for Sri Lanka are the key issues of vital concern and importance to the country.   
The economy and its revival or renaissance are Ranil Wickremesinghe’s strong points. It is his unique selling proposition (USP). The people of Sri Lanka experienced a severe economic crisis during Rajapaksa rule in 2022.Acute shortages of food, essential items, power, fuel, gas, water and kerosene prevailed. There was no foreign exchange to keep the economy going. A huge people protest movement known as Aragalaya” flourished. Politically motivated elements using the Aragalaya” as cover engaged in violence against MPs and burnt their residences and vehicles. A sinister plot was hatched to take over and occupy the president’s house, Temple Trees”, Parliament, the Supreme Court, the President’s secretariat and Prime Minister’s office.  
It was under these dire circumstances that Ranil Wickremesinghe took over the reins of power first as Prime Minister and next as President. He stepped in only after the leader of the Opposition Premadasa, Ex-Army chief Fonseka and JVP leader Dissanayake refused to take over either through cowardice or inability or both.   
Ranil’s house along with his prized collection of books, antiques and paintings were burnt in a bid to deter him from assuming office. But the man who had been depicted by his detractors for long as a wimpy Mr. Bean” proved that he was made of sterner stuff than strongman” president Gota with a military background.  
 Ranil did not wilt under pressure. He re-established law and order by boosting the morale of a demoralised Police and Army. Ranil established a working Govt with MPs belonging to the Sri Lanka Podujana Peramuna(SLPP), dissidents and some others from smaller political parties. International support and IMF aid were procured. An economic revival project was undertaken in tandem with the Central Bank. Step by step normalcy was ushered in. The grave threat of famine and starvation was averted.   

International Monetary Fund

By cooperating fully with the International Monetary Fund (IMF), the Wickremesinghe Government ushered in the much needed economic relief. Some of the measures adopted have affected sections of the people adversely especially the under-privileged, vulnerable segments of society. The rupee has been strengthened. Inflation reduced. The tax base has expanded. The debt re-structuring programme has been implemented. The agricultural sector that was virtually demolished by Gota’s fertilizer revolution” has recovered. Remittances from overseas Sri Lankans have increased. Tourist arrivals are on the rise.  
The problem earlier was both availability and affordability. Now there is availability but affordability is a huge problem to many. The Wickremesinghe Government has undertaken several initiatives to help ease the economic burden. Salaries of those in Government service have been increased including pensions. The ”Aswesuma” scheme enables poor families to receive monthly allowances ranging from Rs 5000 to 17,500 depending upon the sizes and needs of families. The Plantation worker daily wage has been increased from Rs 1000 to 1350. A further 350 as production incentive is on the cards if management companies are amenable. There is also the Urumaya scheme by which people are given ownership of lands, houses and apartment/flats.  
Despite all this tangible progress, Ranil, his associates and thinking sections of the Sri Lankan public are fully aware that the country has only got a respite. Economically, the country is not out of the woods yet. Since there is a moratorium on repayment until 2028, Sri Lanka need not pay back our debts for the next four years. The problem will recur when the time comes to start repayment.  

Stability -Continuity-Growth

What is needed therefore is an enormous effort to enhance and expand the economy in the next few years. The past two years were a period of ushering in economic stability. The next four years have to be a period of achieving economic growth. The 2024 presidential election therefore is an interregnum that must ensure continuity. Who better than Ranil Wickremesinghe to oversee this continuity from the economic stabilisation phase to the economic growth phase?   
Ranil Wickremesinghe knows that he can do this. He thinks only he can do this best among the politicians in Sri Lanka now. He is not wrong. Ranil is the best suited and best equipped political leader to spearhead Sri Lanka’s economic renaissance just as he led Sri Lanka’s economic recovery. He wants another presidential term of office to lead the country and develop its economy further. This has been the underlying thread of his election campaign. Ranil is 75 years of age and will be 80 in five years. So this may very well be his last term if elected as president again.   
That is why Wickremesinghe is contesting the presidency. There is also another personal reason. Ranil has never been directly elected president by the people of Sri Lanka. In 2022,he was elected by a majority of MPs. So this is possibly his last chance to be elected by the people. Will the Sri Lankan people elect Ranil Wickremesinghe? He is confident that his people will not let him down.   

Telling the Truth

One of Ranil’s positive traits is his openness in telling people the truth and not making false promises. He does not promise to build factories in each town he visits or pledge to upgrade schools by procuring aid from townships in the USA. He does not say he will eradicate poverty by providing monthly cash allocations to families. Ranil also does not say he will abolish taxes or amend the agreement with the IMF. Instead Wickremesinghe has spoken the truth about the true state of the economy and has explained what he has done and what he hopes to do in the future.   
This candid openness seems to have served him and the country well in recent months. Despite strenuous efforts by rabble rousers and saboteurs to whip up a second Aragalaya” against the Govt, these attempts have been failures. There are few takers among the people at large. It appears that the people know and understand what is at stake and what Wickremesinghe is up against. By the same token, the people are likely to support Ranil at the presidential election because they feel and realise , he is the best man to lead the country at this critical juncture.   
Speaking to a cross section of people with an insight into Ranil Wickremesinghe’s expectations, the impression I gathered was that he truly believes the people appreciate what he has done and hopes they would elect him president to continue with his work of economically emancipating Sri Lanka. It is important that the stability achieved currently should be transformed into growth. To put it another way the policies laid out in this phase should reach implementation stage in the next phase without disruption or distortion.   
Ranil opines that he is the man who can achieve this. His chief opponents Premadaa and Dissanayake are incapable of facing up to the formidable task. Indeed some of their pronouncements and promise aimed at garnering votes indicate that they have very little grasp or knowledge of the intricacies involved in resurrecting the economy. He is confident that the majority of Sri Lankan people would recognize this reality and vote for the best man – Ranil Wickremesinghe! According to informed circles, Ranil is in a buoyant mood after receiving unofficial” reports that the bulk of postal votes -including those from the North and East-have been cast for him.  

JVP-NPP Fear Factor

Furthermore there is the fear factor. The Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) in its incarnation as National People’s Power (NPP) has done a political makeover to convince people that it is now different. Indeed many people including segments of the Sri Lankan Sinhala Diaspora believe in this change. Anura Kumara Disanayake has taken great pains to project himself as an acceptable moderate”. People like Dr.Harini Amarasuriya enhance the NPP appeal.   
Yet the statements of people like Lal Kantha and Sunil Handunnetty make people worry. These concerns are aggravated by the fierce conduct of some pro-JVP elements in social media outlets. A new generation unmindful of history may have sprung up but the memories of 1971 and 1988-90 are evergreen among comparatively older generations.   
Adding to these fears are doubts and anxiety over what a potential AK Dissanayake presidency may do or not do. This applies to a potential Sajith Premadasa presidency too. Both are untested and untried. People are wary about how they will perform. The main concern of many people is that the current economic situation should not worsen. Even if it does not get better, it should not get worse. The plight of the people during Gota’s rule was a nightmare that should never recur. Many ordinary people interviewed by you tubers kept repeating all we want is for this situation to continue without getting worse”.  

Ranil’s Proven Track Record

Again, it is here that Ranil Wickremesinghe scores over his political rivals. Unlike Sajith or Anura, Ranil has been in the saddle for two years as president. He has demonstrated that he can deliver the goods. Ranil has a proven track record as the president who took the lead in economically salvaging Sri Lanka. Sajith and Anura on the other hand are people who evaded or avoided their responsibilities at a critical time. They are now lurking like hyenas around the carcass of a prey felled by the lion. Ranil is a doer while Sajith is a sayer and Anura a talker.   
The so called chattering classes of Colombo and other cities have a different set of values to those from rural or semi-urban areas. The rural people or gamey minisu” have a strong sense of gratitude. Many people are grateful to Ranil for the commendable leadership he provided to alleviate their problems. This is particularly felt by the women who compare their situation before and after Ranil’s take over. It is said that string grassroots pressure compelled many MPs from the SLPP to go against the Rajapaksas and throw in their lot with Ranil.   

Silent Majority

According to a senior UNP stalwart actively involved in Ranil’s election campaign, the silent majority”is strongly for Wickremesinghe. Those who vote for Ranil are not people who will shout from the rooftops that they are going to vote for him. They will quietly go to the polling booths and cast their votes for the gas cylinder on the 21st” he said.   
It remains to be seen as to how the people of Sri Lanka will vote on election day. Will they vote in large numbers for the cylinder? Ranil Wickremesinghe is confident they will do so because he believes they will be not voting for him alone but also for their own well-being and that of Sri Lanka’s future.   
D.B.S.Jeyaraj can be reached at 
dbsjeyaraj@yahoo.com

By P.K.Balachandran/Sunday Observer

Paharpur Buddha Vihara, Bangladesh: Pic: Abdul Momin

Colombo, September 15: Sri Lanka and Bengal have links going back to Prince Vijaya who came to Sri Lanka from Bengal with his retinue in 543 BC and established the island’s first dynasty that ruled for 609 years.

But Buddhism became an important strand in the relationship, only when it was introduced to Sri Lanka by Prince Mahinda, son of Emperor Asoka of Magadha in Bihar next to Bengal. Mahinda and his sister Sanghamitra were sent to Sri Lanka by Asoka at the request of the Lankan King Devanampiya Tissa (250 BC – 210 BC).

ADVERTISEMENT

From ancient times to the early medieval period, Sri Lanka and Bengal were part of a large All-Asian Buddhist fraternity. But the later Medieval period saw the eclipse of Buddhism in India, partly due to the rise of Brahminical Hinduism and partly due to Islamic iconoclasm. Sri Lanka however remained Buddhist, with little or no contact with Bengal.

After a very long gap, close links between Sri Lanka and Bengal were again forged during British rule in both countries in the late and 19^th. and 20 th. centuries.

The catalyst for this was the establishment of the Mahabodhi Society in Calcutta and the movement to secure Bodh Gaya from a Hindu Mahant. The movement brought Buddhist activists and scholars from Bengal and Sri Lanka together. Some of the key participants in that movement led by Sri Lankan Anagarika Dharmapala, were Bengali intellectuals.

Since Calcutta was the capital of British India till 1911, Sri Lankan Buddhists’ links with India were essentially with Calcutta and Bengal, many of whose scholars were engaged in research on Buddhism.

At that time, Bengal had an impact on Sri Lankan art, music and drama also. The Lankan art historian Ananda Coomaraswamy had a close relationship with Rabindranath Tagore. Composer Ananda Samarakoon was influenced by Rabindra Sangeet. Singer Sunil Shantha learnt music at Tagore’s Shantiniketan. Dancer Chitrasena was also a product of Shantiniketan. Modern-day Film maker Vimukthi Jayasundara even directed a Bengali-language commercial film Chatrak.

Rabindranath Tagore visited Sri Lanka thrice, 1922, 1928 and 1934 to rousing receptions in Colombo, Galle, Kandy and Jaffna. Described as a Maha Kavi” in the island, his speeches in leading schools like Ananda, Mahinda, Trinity and Jaffna Central, were well covered in the media. When he staged his dance drama Shap Mochan to packed halls over six days, SWRD Bandaranaike, future Prime Minister reviewed it the Ceylon Daily News saying it was a revelation of art at its highest

Today, the Indian State of West Bengal is overwhelmingly Hindu and East Bengal (now Bangladesh) is overwhelmingly Muslim. But Buddhism was popular in both Bengals till the 13 th.Century though its fortunes varied from time to time with regime changes, says Rup Kumar Barman in the Journal of Education and Buddhist Studies,Vol. 2, No. 2, December 2022.  

According to Barman, Bengal had maintained a very close relationship with Buddhism since its introduction by Gautama Buddha (623 BC-543 BC) in neighbouring Magadha. Myanmarese sources suggest that the Buddha visited Sudharmapur in ancient Myanmar in 580 BC and that he would have travelled through Bengal. This explains why Buddhism became the chief religion in the Chittagong Hill Tracts in Bangladesh bordering Myanmar.

From the time of the Haryanka dynasty ( 546 BC to 413 BC) to the Mauryan dynasty (320 BC to 200 BC), Buddhism was popular in various parts of Bengal. There is archaeological evidence of this in Pundravardhan (North Bengal).

Buddhism gained strength in the reign of the Mauryan King of Ashoka (273-232 BC) after he converted to Buddhism following the carnage he saw in the Battle of Kalinga (261 BC).

The ‘Third Buddhist Council’ was held at his initiative in the Third Century BC. The most significant outcome of the Third Buddhist Council was that the Tripitakas got a written form and a decision was taken to send Buddhist missions to different countries including Sri Lanka.

But Buddhism suffered a setback in India under the Sunga rulers (187 BC to 75 BC) especially its founder, Pushyamithra Sunga. But there was a tremendous boost under the Kushana rulers (1st Century BC), especially Kanishka (78 AD -103 AD). The Fourth Buddhist Council was held and in that two different ways of attaining Nirvana, the Hinajana and Mahajana, order were recognised. Later, the Hinajanis identified themselves as Theravadis, according to Barman.

Buddhism flourished in Bengal at that time, as noted by the Chinese travellers Hieun Tsang and I-Tsing. They recorded the existence of Stupas and Sangharams and Buddhists in Samatata (East Bengal), Karnasubarna (Central Bengal), Tamralipta (South-western Bengal) and Pundravardhana (North Bengal).

The early Gupta rulers (4th – 6th Century AD), especially King Sasanka of Gauda (606-636 AD), opposed Buddhism and attempted to destroy monasteries. But still, Bengal produced a prominent Buddhist scholar in the 6th Century CE named Silabhadra (529 AD-645 AD).

Buddhism got royal patronage again with the rise of the Pala Empire 750 AD-1161 AD).  Shri Gopala, the founder of the Pala dynasty, had established several Buddhist monasteries in Nalanda (in present–day Bihar) and other places of his kingdom. His son Dharmapala, the greatest Pala king (770 AD-810 AD), founded the famous Bikramsila University. Both Nalanda and Bikramsila were patronized by Buddhist scholars from various Asian countries.

State patronage for Buddhism was extended by King Devapala (810 AD-845 AD) which ceased after his death. The Palas could not maintain their economic status, plus internal conflicts and invasions also contributed to their decline. By the 12 th Century AD they had vanished

During the rule of the Palas, Buddhism experienced changes including the introduction of Tantricism. Different schools of Trantricism like (i) Mantrajan, (ii) Bajrajan, (iii) Kalachakrajan, and (iv) Sahajajan got acceptance in Bengal through the writings and propaganda of the Buddhist ‘Siddhyacharyas’.  

The Buddhist Siddhacharyas eventually contributed to the growth of different Buddhist sects in Bengal (like the Nathadharma, Kaulyadharma, Abadhuta, Sahajia, and Baul). These trends encouraged the lower castes of Bengal to embrace Buddhism.

Buddhism began to decline with the rise of the Sena dynasty (1095 AD to 1207 AD). It was a serious challenge to the existence of Buddhism in Bengal as the Senas aggressively revived Brahmanical Hinduism and denied patronage to Buddhist deities, institutions, and scholars.

At the same time, the invasion of Bakhtiyar Khilji (1207 CE) took place. Many Brahmanical Hindus and Buddhists of Bengal were either killed or were forced to flee. Bakhtiyar Khalji himself is said to have destroyed Nalanda, Bikramsila, and many other Buddhist institutions that were full of Buddhist texts. Many Buddhist monks and scholars fled from the country and took shelter in Nepal, Tibet, Odisha, and Myanmar. Buddhist monasteries were deserted. Many of them were transformed into mosques.

Under the rule of the Bengal Sultans (Muslim rulers) from 1200 AD to 1538 AD), the Mughals (1576 AD-1707 AD), and the Bengal Nawabs (1707 AD-1772 AD), Buddhists and Buddhism did not get any support from the State.

During the colonial period (1757 to 1947 AD), Buddhism saw a revival particularly in early 20 th., Century. But the Partition of Bengal in 1947 into a Hindu India and a Muslim Pakistan, deeply harmed Buddhism. Buddhists migrated from Muslim Bengal (then East Pakistan) to Hindu Bengal (West Bengal in India) as refugees.

Nevertheless, they built monasteries, Sanghasrams (spiritual hermitage), temples, and institutions in Kolkata, sub-Himalayan Bengal, and certain other districts of West Bengal. They have preserved and maintained the Buddhist socio-cultural traditions that they had inherited from South-Eastern Bengal, now part of Bangladesh.

Buddhism has survived in certain regions of Bengal, especially in the South Eastern part of present-day Bangladesh. The Chakmas, Arakanese, Marmas, Rakhains, and Mag Baruars maintain Buddhist traditions in their own way.

On the other hand, Tibetan Buddhism influenced the Himalayan kingdoms of north Bengal (Sikkim and Bhutan).

It has also been noticed that the Bengali-speaking Dalits of West Bengal, after their conversion to Neo-Buddhism in the 1950s, had set up their own Buddhist organizations such as the Poundra Kshatriya Unnayan Parishad (in 1970), Champahati Ambedkar Samity (in 1988), Sudarban Ambedkar Samity (in 2001), Bharatiya Poundra Society (in 2006), and Poundra Mahasangha (in 2008). These are quite active in the Sundarban Delta (Coastal West Bengal).   

At the same time, Mulnibashi Samity (2006) and Gautam Buddha Guidance Academy (2011) are engaged among the Poundras, Namasudras, Rajbanshis, Jalia Kaibartya, and other Dalit communities of West Bengal, Barman reports. These organizations are popularizing Buddhist culture and thought among the Dalits of West Bengal.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ජාතික ජන බලවේගය ඉදිරි ජනාධිපතිවරණ ජයග්‍රහණය කළොත් එය මෙරට අවසන් මැතිවරණය වනු ඇති බව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී දයාසිරි ජයසේකර මහතා සඳහන් කරයි.

අනුර දිසානායක මහතා ජනාධිපතිවරණය ජයගතහොත් නැවත මේ රටේ මැතිවරණ නො පැවැත්වෙන බවද හෙතෙම කියා සිටියේය.

සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා ජනාධිපතිවරණය ජයගතහොත් නැවත ඇඟිල්ල පාට කර ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමට අවස්ථාවක් ලැබෙනු ඇති බවත් ඔහු පැවසීය.

හෙතෙම මේ බව කියා සිටියේ සමගි ජන බලවේගයේ ජනාධිපතිවරණ ජනරැළියක් අමතමිනි.

විදෙස් රටවල සිට මාලිමාවට ඡන්දය ලබා දීමට ලක්ෂ ගණනක පිරිසක් පැමිණෙන බව පැවසුවද එකී පිරිස මෙරටට මෙතෙක් ළඟා වී නැති බවද පැවසූ ඔහු දැන් එම පිරිස පැමිණෙන්නේ නම් දිනකට ගුවන් යනා පන්දහසක් පමණ කටුනායකට පැමිණිය යුතු බවද කියා සිටියේය.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

මාලිමාව යනු ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ කියන යක්ෂයාට අටවාගත්ත දේව මූණක් යැයි නව මග ජාතික ව්‍යාපාරයේ ලේකම් අනිල් ශාන්ත ප්‍රනාන්දු පවසයි.

මාලිමාව බලයට පැමිණිමට පෙරම ආගමික ප්‍රචණ්ඩත්වය, භාෂණය සහ ප්‍රකාශනය අයිතියට බාධා කරන බවද ඔහු සඳහන් කළේය.

ඔහු මේ බව කියා සිටියේ බොරැල්ලේ පැවැති මාධ්‍ය හමුවකට සහභාගී වෙමිනි.

මෙහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දක්වමින් මෙසේද පැවසීය,

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට තනියම ඇවිල්ලා මේ රටේ බලයක් ගන්න බෑ. මේ රටේ ජනතාවට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ගැන විශ්වාසයක් නෑ. මාලිමාව කියන්නේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ කියන යක්ෂයාට අටවාගත්ත දේව මූණක්. ඔවුන් අපේ වීඩියෝපට පෙන්නලා අපි විසින් ආගමික ප්‍රචණඩත්වයක් මේ රටේ ඇති කරන්න කටයුතු කරනවා, රටේ ජනතාව කළඹනවා කියමින් අපට චෝදනා කරනවා. ඒ හේතු මත රටේ ක්‍රියාත්මක වන ICCPR නීතිය වයටතේ අපිට දඩුවම් කළ යුතුයි කියලා. එතුමා මේක අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්ගමේන්ගුවට පැමිණිලි කරනවා. නීතිය අනුව ක්‍රියාත්මක කරන්න කියලා අපි කියනවා. අපි ප්‍රකාශ කළේ අපිට හැගෙන දේවල්. නමුත් මාලිමාවේ නීතිඥයින් ප්‍රකාශ කරන්නේ කාටවත් එහිගෙන හිගෙන දේවල් ප්‍රකාශ කරන්න බෑ කියලා. ඇයි එහෙම අයිතියක් නැත්තේ.  එයාලට එයාලගේ අදහස් දක්වන්න් මාධ්‍ය සාකච්ඡා තියන්න පුළූවන් නම් අපිට සාමාන්‍ය පුරවැසියන් විදියට අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ අයිතිය නැද්ද.

18 වෙනිදා මේ රටේ බරපතල තත්ත්වයක් නිර්මාණය වෙනවා කියලා මාලිමාවේ නායකයෙක් ප්‍රකාශයක් කළා. මේ නිර්මාණය කරන්නේ ඔවුන්ගේ හිතළු. මේ රටේ ජනතාව බය කිරීමයි ඔවුන්ගේ අරමුණ. අපි ඉතා වගකීමෙන් කියනවා ඔවුන් මේ රටේ භාෂණයේ නිදහසට බලපෑම් කරන්නේ.

ලාල් කාන්ත මහත්තයා ප්‍රසිද්ධ වේදිකාවේදී කිව්වා පෞද්ගලික මාධ්‍ය නාලිකාවක මාධ්‍යවේදියකුට වෙන රටක් හොයාගෙන යන්න කියලා. මාධ්‍යවලට සෘජුවම සහ වක්‍රව තර්ජනය කරනවා. එහෙම ප්‍රසිද්ධියේ තර්ජනය කරන්න පුළුවන් ද. ඒ සදහා ඔවුන්ගෙන් කරුණු පැහැදිලි කිරීමක් අවශ්‍යයි.

ඔවුන්ගේ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශයේ සදහන් වෙනවා බුදුදහමට දෙන රාජ්‍ය අනුගුහය ඉවත් කරනවා කියලා. ඒ ප්‍රාකශය වෙනුවෙන් ආනන්ද සාගර හාමුදුරුවෝ දිගිනි දිගටම කතා කරපු නිසා මාලිමාවෙන් ඒ හිමියන්ට එන්තරවාසියක් එවනවා මිලියන 120 ක වන්දියක් ඉල්ලලා. එහෙම කරන්නේ භික්ෂූනවහන්සේලාගේ කටවල් වහන්න.

විශ්‍රාමික යුධ හමුදා නිළධාරීන් ආයුධ රැස්කරනවා කියලා අපි කියන්නේ ඇයි. ඔවුන් ප්‍රසිද්ධ මාධ්‍යවල පවා කිව්වා අනිකුත්පාක්ෂිකයන්ට සහ මේ රටේ නිළධාරීන්ට පහරදෙනවා කියලා ප්‍රකාශ කළා. ඒකයි අපිට හැගෙන්නේ ඔවුන් මේ රටේ භීෂණයක් නිර්මාණය කරන්න හදනවා කියලා. පාර්ලිමේන්තුව ගිනි තියන්න ඕන නමුත් එදා අරගලය වෙලාවේ බැරි උනා කියලා මාලිමාවේ නායකයෙක් කියනවා. ඒත එදා කරනන් බැරි උනේ අපි නිසා. අපි කිවිවා ඒක වැරදියි කියලා. අපි නීත්‍යානුකූලව වැඩ කරේ. අපි මාලිමාවේ නීතීඥ මහත්තයලාට පෙන්වා දෙනන් කැමතියි මේවා නෙවේද නීති විරෝධී ප්‍රකාශ.

මාලිමාවේ නීතිඥයෝ අපිට කලින් මාලිමාවේ ප්‍රකාශ වලට විරුද්ධව අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට යන්න ඕන. අපේ ප්‍රකාශ වලට විරුද්ධව අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට යන එක තේරුමක් නෑ. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මේ රට තුළ ආගමික ප්‍රචණ්ඩත්වයක් ඇතිකරන්න හදනවා කියන එක ඉතාමත් පැහැදිලියි. අපි ඊට විරුද්ධව පැමිණිල්ලකුත් කරා. මාලිමාවේ ඇතැම් නායකයෝ කිව්වා බෝ ගහ වැඩක් නෑ ඒක ගලවන්න ඕන කියලා. සිංහල බෞද්ධ ජනතාව තුළ ආගමික ප්‍රචණ්ඩත්වයක් ඇති කරන මේ වගේ ප්‍රකාශ ICCPR නීතිය යටතේ වලංගු ද. ඒ නීතිය යටතේ ඉස්සෙල්ලාම දඩුවම් කරන්න ඕන අපට නෙවෙයි බෝගහ කපන්න ඕන කියලා ප්‍රකාශ කරපු අයට විරුද්ධවයි. ශ්‍රී ලංකාව කියන්නේ සිංහල බෞද්ධ රටක් නෙවෙයි කියලා BBC ලෝක සේවයට පවා ඔවුන් කියලා තිබුණා. ඒ වගේ ප්‍රකාශ කළාම ලෝකයක් පිළිගත්ත එකම සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යයට අත්වෙන ඉරණම මොකක්ද. එවැනි ප්‍රකාශ වලින් අනෙකුත් ආගමික කණ්ඩායම් සමග සිංහල බෞද්ධ ජනතාව තුළ තිබෙන පැහැදීම නැති වෙලා යනවා. ලංකාවේ මේ රැළි ගහගෙන එන්නේ ඉතාම ප්‍රචණ්ඩකාරී කණ්ඩායමක්. ඔවුන්ගේ බොරු වලට අහුවෙන්න එපා. ඔවුන්ගේ ප්‍රකාශ සම්බන්ධයෙන් අපිට හැගෙන දැනෙන දේවල් ප්‍රකාශ කිරීම වැරදියි ද.

එදා ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුකාරවරයෙක් වුන ටොරින්ටන් තමයි මුලින්ම ලංකාවේ භික්ෂූන් වහන්සේලාව නිහඩ කරේ. ඔවුන් මේ රටේ දළදා පෙරහරක්වත් තියන්න ඉඩ දුන්නේ නෑ. මාලිමාව ඉතා හොඳින් මතක තබාගත යුතුයි එදා කුඩාපොල හිමියන්ගේ පරම්පරාව පුරන්නප්පුගේ පරම්පරාවේ උදවිය තවමත් මේ සිංහල රාජය තුළ ජීවත් වෙනවා කියන කාරණය. ඒ නිසා ආනන්ද සාගර හාමුදුරුවන්ට වන අසාධාරණයට විරුද්ධව මේ රටේ ස්වාමීන් වහන්සේලා පෙළගැසෙනවා කියන එක අපි හොඳාකාරවම දන්නවා. අනෙකුත් ආගම්වල නායකයින්ද මාලිමාවේ ආගමික විරෝධී ප්‍රතිපත්ති වලට විරුද්ධව එකතු වෙනවා කියන විශ්වාසය අපිට තියෙනවා.

අපිට කාත් එක්කවත් පෞද්ගලික අමනාපයක් නෑ. අපි විශ්වාස කරන්නේ මේ රට නිවැරදි දිශානතියකට යා යුතුයි කියලා පමණයි. රටේ සාමාන්‍ය පුරවැසියන් විදිහට අපිට ඒ අයිතිය තියෙනවා. මේ රටේ සිංහල බෞද්ධ ජනතාව වෙනුවෙන් හඬ නගන්න අපිට අයිතිය තියෙනවා. ඊට සමානව මේ රටේ හින්දු කතෝලික අනෙකුත් සෑම ආගමකම පැවැත්ම සහ අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ අයිතියත් අපිට තියෙනවා. අපිට භාෂණයේ සහ ප්‍රකාශනය අයිතිය තියෙන්න ඕන අපේ මාතෘ භූමිය ඇතුලේ. මාලිමාව බලයට එන්න කලින් ආගමික ප්‍රචණ්ඩත්වය වපුරනවා, භාෂණය සහ ප්‍රකාශනය අයිතියට බාධා කරනවා. ඒ නිසා සියලූම ආගම්වල සියලූම ජාතීන්වල පිරිස් එකතු වෙලා ලබන විසි එක් වැනිදා බාලිමාව නැවත වතාවත් ගෙදර යවන්න කටයුතු කරමු.”

– Media unit

By Libby Hogan Courtesy ABC News

abc.net.au/news/sri-lanka-tea-industry-at-crossroads/104331086

Link copiedShare article

It’s 8am and there is sleeting rain — miserable conditions to be outside, let alone work in Sri Lanka’s tea fields.

But for Sagunthla, a mother of two, it’s just another day.

She wraps a plastic sheet over her head, ties a hessian sack on her back, and steps out into the cold to walk to the fields.

“Look at my hands,” she says, thrusting them toward me.

Her fingers are a web of fine cuts — like paper cuts but deeper.

“This is very hard work,” she says, readjusting the strap of her basket.

Sagunthla is one of many Tamil women who make up the backbone of Sri Lanka’s tea industry.

The industry employs about 700,000 labourers — primarily women — most of whom work in the lush but gruelling highlands surrounding Nuwara Eliya in central Sri Lanka.

Tea is central to the country’s economy, bringing in more than $1 billion a year and accounting for about 11 per cent of the country’s exports.

In 2021 alone, Australia imported $30 million worth of tea from Sri Lanka, roughly 33 per cent of its total tea consumption, according to UN Comtrade.

But Sri Lanka’s tea industry finds itself at a crossroad.

Three years ago, the government abruptly banned chemical fertilisers and pesticides, causing production to plummet by 18 per cent — a decision many now consider disastrous.

And in May this year, the government ordered a 70 per cent increase to plantation workers’ minimum wage, a move intended to improve their living standards.

But plantation owners are struggling to balance profitability with demands for better pay.

Experts say drastic reforms are needed to keep the industry alive, and to improve conditions for workers like Sagunthla.

The human cost of tea

Before Sri Lanka became synonymous with tea, coffee dominated the island’s central highlands.

That started to change under British rule in the 1820s, when the first tea plant was brought to the island.

After the first export of tea received the seal of approval from English tea sippers, cultivation expanded rapidly.

Soon, Ceylon tea, which refers to tea produced in the highlands of Sri Lanka, gained an international reputation, and by 1962, the country had become the world’s largest exporter of tea.

But the British quickly faced a problem: neither the local Sinhalese population nor the Tamils in northern Jaffna were willing to do the backbreaking work of picking tea.

To fill the labour gap, the British imported Indian Tamils who worked for a small fee or no pay in exchange for their passage to Sri Lanka.

Bound by contract, the workers lived in isolation on remote plantations with poor infrastructure.

Pickers today say the patriarchal work system that was in place during those colonial times has continued mostly unchanged.

Male supervisors oversee the largely female workforce, dictating their daily tasks and enforcing strict quotas, often with little regard for the physical toll endured by the women.

Workers say conditions have hardly improved over the past five decades.

They live in cramped “line houses” — one-room quarters where they cook, sleep, and raise their families in the same space.

Muttamha, 59, has worked in the fields her whole life and finds the physical toll particularly grim during monsoon season.

“The leeches are the worst,” she says.

“We work all day, then go home to cook for our families. It’s too tough.”

Balancing wage increase with sustainability

Tea pickers are required to harvest 18 kilograms of green tea leaves each day to earn the minimum wage, which increased by 70 per cent from 1,000 rupees ($5) to 1,700 rupees ($8.50) in May.

While this wage hike was intended to support workers, industry leaders argue it was implemented recklessly, without enough consultation.

Roshan Rajadurai, chair of the Planters’ Association of Ceylon, says the move is unsustainable, given rising production costs and a struggling economy.

The ongoing financial crisis meant farmers had to pay more for fuel and power.

“We’re not against wage increases, but they need to be tied to productivity,” Mr Rajadurai said.

He is advocating for a more measured 35 per cent wage increase, because Sri Lanka’s tea industry is struggling with lower productivity and higher labour costs compared to competitors such as India and Kenya.

Industry experts say a low uptake of new technology, slow growth in production, increasing labour scarcity, and skills deficits have resulted in low productivity. 

Dilhan Fernando, chairman of Dilmah Ceylon Tea Company, acknowledges the need for improved wages and conditions, but stresses that sudden, drastic wage hikes threatens the industry’s profitability.

“The government is vilifying plantation companies, but the reality is, it’s a choice between survival and sustainability [or not],” Mr Fernando tells the ABC.

He says consumers and supermarket retailers need to be prepared to pay higher prices for tea.

Mr Fernando also criticised smear narratives that claim all producers are bad, pointing to climate initiatives such as using biochar — a form of processed plant matter used to help grow crops — and an agroforestry model for soil regeneration that have been introduced by several estates.

He says during the pandemic, many estate owners such as Dilmah also built hospitals in isolated areas to provide urgent care.

“We want to increase sustainability and show socially conscious consumers how we support workers, from green initiatives to a program for young mothers,” Mr Fernando says.

“But we face constant pressure from a colonial economic system that demands low prices.

“We can’t survive in a race to the bottom.”

Innovative models for the future

In an industry with a long history of worker exploitation, a few pioneers are shaking up conditions with bold initiatives.

Amba Estate, a 26-acre tea plantation near Ella, provides workers with essential gear including boots, leech socks, and raincoats.

And instead of a traditional seven-hour work day, workers’ hours are determined by how long it takes them to pick the best new tea leaves and collectively sort through and process their harvest.

On a typical day, workers spend a few hours plucking tea, weighing their hauls in the measuring room, logging the flavour profiles, and spreading the leaves to dry.

The estate uses modern technology and a simple drying set-up, replacing colonial-era machinery to make the process quicker and more accessible.

They also have a 10 per cent revenue-sharing scheme, which supplements workers’ monthly base salary.

“We pay out the revenue share whether we’re profitable or not,” Amba Estate owner Simon Bell tells the ABC.

He says it has resulted in higher-quality tea, produced by workers who feel a sense of pride and ownership in what they produce.

Jesmine Fernando, an accounts manager at Amba Estate, says at some tea estates women are paid less than men despite working more hours.

“But here, everybody has the same hours, we work together and get paid equally.”

Other estates are also following suit and shaking up their approach.

Some have implemented productivity-based models that reward workers for hitting their targets, rather than set hours per day.

Once workers pluck the set target, they can finish their work day.

It’s a market-driven system aimed at incentivising efficiency and improving conditions.

Despite the success stories, Mr Rajadurai from the planters’ association says many tea estate owners have a stubborn mindset.

“Even when we show them the evidence, people are hesitant to try something new,” he says.

Many in the industry are calling for diversification into tourism or alternative crops, such as less labour-intensive coffee, to stay afloat.

“If the industry doesn’t change now it will be a slow, sure death,” Mr Rajadurai says.

Workers shortage and upskilling for the future

Another challenge is finding workers.

Many tea pickers’ children show little interest in following their parents into the fields, preferring instead to seek other job opportunities. 

NGOs like Tealeaf Trust are helping those children carve out futures beyond the harsh conditions of plantations.

Their programs, which have reached more than 3,000 Tamil youth, teach English and IT skills, and promote professional development.

For Yadharshi Selvaraj, the director of Tealeaf Trust and daughter of a tea picker, the mission is personal.

Reflecting on her own childhood, she recalls facing discrimination at school because of her family’s social status.

“I was never chosen for presentations because my shirt was always yellowed from the wood smoke we used to cook,” she said.

Today, she strives to empower Tamil children — especially girls — to pursue their dreams, encouraging them to break free from the cycle of poverty and exploitation faced by their community for generations.

“I want them to know they are not weak,” she said.

“They can do anything they want in life.”

Courtesy The Daily Mirror

The International Monetary Fund (IMF) has cautioned that while Sri Lanka has made notable progress in its economic recovery, the nation is still vulnerable and must work to protect the hard-earned gains it has achieved so far, the President’s Media Division said.

Speaking at an IMF press briefing on September 12, Director of the IMF Communications Department Ms. Julie Kozack, emphasized the importance of sustained reforms and vigilance, especially with the upcoming presidential elections.

Kozack acknowledged the role of the people of Sri Lanka in determining the nation’s political future, noting, It is important to understand that the outcome of the elections is for the people of Sri Lanka to decide. However, achieving the objectives of the IMF program is crucial to help Sri Lanka emerge from one of the most severe crises in its history. As I’ve already noted, a lot of progress has been made, but the country is not out of the woods yet, and it is important to safeguard those hard won gains.”

She highlighted key milestones the country has achieved under the IMF’s Extended Fund Facility (EFF) program. In June, the IMF’s Executive Board concluded the 2024 Article IV Consultation and the Second Review of the EFF, unlocking around USD 336 million in funding. Kozack reported that economic growth is beginning to recover, inflation is subsiding, international reserves are growing, and revenue collection is improving.

Despite this positive progress, Kozack warned that Sri Lanka remains exposed to significant economic risks. Sustaining the momentum of reforms is essential,” she added.

On the subject of debt restructuring, Kozack responded to questions about private creditors submitting their proposals to the IMF, particularly in relation to Sri Lanka’s domestic debt restructuring efforts. She pointed out that key milestones had been achieved with the execution of domestic debt restructuring and agreements with the official creditor committee and EXIM Bank of China. 

However, she was careful to note that the IMF does not engage in direct negotiations between Sri Lanka and its creditors, instead offering an overall assessment of debt sustainability.

Kozack reiterated that while the IMF supports Sri Lanka’s reform efforts, the timing of the Third Review will depend on the outcome of the upcoming elections. Program discussions will resume after the elections, once a new government is in place,” she stated.

Courtesy Adaderana

Sajith Premadasa, the presidential candidate of the Samagi Jana Balawegaya (SJB), pledged to usher in a transformative era for Sri Lanka’s healthcare system after September 21.

Speaking at a health conference held in Colombo, Premadasa outlined: After the 21st, we will have the opportunity to address the critical issues that have long plagued our health system.”

He further emphasized that transforming Sri Lanka’s healthcare infrastructure cannot rely solely on traditional public investment and funding. Instead, he advocated for a fresh approach that includes a robust foster care system for every Medical Officer of Health (MOH) division and hospital across the country.

Premadasa proposed the introduction of a charity system to supplement government funding. While various stakeholders often highlight allocations as a percentage of GDP, we need to recognize that government investment alone is insufficient to revitalize our health system,” he noted.

The SJB candidate also highlighted the importance of preventive healthcare programs. He acknowledged the existing preventive initiatives under the MOH divisions and pledged to enhance these efforts to ensure healthier lives for all Sri Lankans.

Courtesy Adaderana

Anura Kumara Dissanayake, the presidential candidate of the National People’s Power (NPP), vowed to hold accountable those who spread false information out of fear of the NPP’s potential victory. 

Addressing a public rally in Mirigama, Dissanayake expressed his intent to pursue legal action against individuals who disseminate misleading claims.

Dissanayake criticized his political opponents, accusing them of resorting to conspiracy theories as their primary defense. Their politics have deteriorated to the point where they can only respond with baseless conspiracy theories,” Dissanayake stated. He contrasted his campaign’s focus on national unity with what he described as the divisive rhetoric of his opponents.

Drawing comparisons, Dissanayake noted that while Ranil Wickremesinghe and Sajith Premadasa align with regional leaders Athaullah (A. L. M. Athaullah, MP) and Hakeem (Rauff Hakeem, MP) respectively, his own campaign is grounded in a message of unity that has been a longstanding principle of his party. He rebuked Premadasa for relying on outdated racial narratives, suggesting that such tactics are unworthy of contemporary politics.

In response to criticisms from figures like SJB’s Tissa Attanayake, who alleged that a government led by the National People’s Power would disrupt traditional cultural events like the Perehara, Dissanayake promised to hold these critics accountable in court. We will bring all those who have spread such falsehoods about our intentions in a Perehara (procession) to the court,” he declared.

Courtesy Adaderana

The United States’ Department of State has updated its travel advisory for Sri Lanka urging citizens to exercise caution in view of the upcoming presidential election.

The advisory highlights that since Sri Lanka is set to hold presidential elections on September 21, 2024, demonstrations could occur before, during, or after the election. 

In some instances, police have used water cannons and tear gas to disperse protesters. U.S. citizens are reminded to avoid all gatherings, even peaceful ones, as such gatherings can turn violent with little or no warning”, it stated.

Furthermore, the US State Department has advised citizens traveling to Sri Lanka during this period to be aware of surroundings when traveling to tourist locations and crowded public venues, follow the instructions of local authorities, monitor local media for breaking events and adjust your plans based on new information and to avoid demonstrations and crowds.

With over 17 million registered voters across 22 electoral districts, Sri Lanka is gearing up for the much-awaited presidential polls on September 21, where 38 candidates are vying for the presidency.

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නිර්මාතෘ රෝහණ විජේවීරගේ ඝාතකයින් අද සිටින්නේ මාලිමා වේදිකාවේ බවට, එම ඝාතනය ඇසින් දුටු හිටපු යුද හමුදා සෙබළෙකු වන ආර්.කේ. ඉන්ද්‍රනන්ද ද සිල්වා චෝදනා කරනවා.

ඔහු මෙම චෝදනාව එල්ල කළේ, පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය සංවිධාන කළ මැදිරිගිරියේ ජන හමුවකට එක් වෙමින්.

\සමාජවාදී ජනතා සංසදයේ ජනාධිපති ධුර අපේක්ෂක නීතිඥ නුවන් බෝපගේට සහය පළ කිරීමේ ජන හමුවක් මැදිරිගිරිය නගරයේදී පැවැති අතර, කලක් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ප්‍රබල ක්‍රියාකාරිකයෙකු වූ ආර්.කේ. ඉන්ද්‍රනන්ද ද සිල්වා ද එක්වුණා.

එදා රෝහණ විජේවීර සහෝදරයා ගැන කතා කළ නිසා තමන්ට වසර 08ක් සිරගත වීමට සිදු වූ බවත් ඔහු එහිදී සඳහන් කළා.

අද මේජර් ජෙනරල් අශෝක තෝරදෙණිය මාලිමා රැස්වීම්වල ප්‍රධාන ආරාධිතයා වී ඇති බවත්, එම පුද්ගලයා විජේවීරට පිස්තෝලයෙන් වෙඩිතබා, පණපිටින්ම ආදාහනාගාරයට විසිකළ පුද්ගලයා බවත් ඉන්ද්‍රනන්ද පවසා සිටියා.

එමෙන්ම, හැකිනම් තමන්ට නඩු පවරණ ලෙසත් අභියෝග කළ ඔහු, එම සිද්ධිය අවස්ථාවේ ඡායාරූප ලබාගත් පුද්ගලයා තමන් බවද සඳහන් කළා.

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

වතුකරයේ ජනතාව රවටා ඡන්දය ලබා ගැනීමේ පැරණි දේශපාලන ක්‍රමවේදය අවසන් කළ යුතු බව ජාතික ජන බලවේගයේ ජනාධිපති ධුර අපේක්ෂක අනුර කුමාර දිසානායක පවසනවා.

තලවකැළේ පැවැති ජන රැලියකට එක්වෙමිනුයි ඔහු මේ බව සඳහන් කළේ

Sudaa Creation

ඔයා ටියුෂන් ගියාද ? කවුද ඔයාට ඉගැන්නුවේ ? | උපකාරක ගුරුවරු හමුවේදී රනිල් දුන්න උත්තරේ හැමෝම උඩබිම බලයි

By Sena Thoradeniya

• SUMMARISING JANUS-FACED NPP, THE MYTH OF MALIMAWA AND FALSE CONCEPTIONS:  A COMPASS WITHOUT THE MAGNETIC NEEDLE” – PART II

(Continued from September 7, 2024)

1. Obstacles of an Anura Kumara/ NPP victory

Since Anura Kumara acts as the Son of God” who was sent by the Almighty as his Messiah, to purify Mother Lanka from all evils and some think that  all other politicians were responsible for the present decay and  only the NPP was not at the helmof power, for  that reason alone, their let’s give them a chance and see what would happen” standpoint, should be investigated examining personal traits, skills  and eligibilities Anura Kumara possess to become the Head of State, Head of Government and Commander- in- Chief of Sri Lanka.

But there are many obstacles that prevent Anura Kumara achieving victory.

1.1 Ethnicity, religion, caste and marriage

A candidates’ ethnicity, religion, caste and marriage and to a certain extent education are among the demographic data voters take into consideration at a major election in Sri Lanka. Anura Kumara’s ethnicity, religion and to some extent his caste and education may not have negative effects in his progression; but the utterances of JVP/NPP front liners in the recent times against Sinhala nation, Buddhism, Sri Lanka’s cultural norms and traditions and safeguards enshrined in the constitution to Buddhism, NPP’s pledge to go beyond 13^th Amendment, and preaching of euro-centric multi-ethnic, multi-lingual, multi-culturalshibboleths including representing of LGBTIQ rights do not appeal to the majority of voters. In addition, Anura Kumara’s marriage is a poser placed in his way to hold high office in the Eastern society, although the NPPers allege its opponents as tribalists.

When RW alleged that Anura Kumara needs to tender an apology to Tamils over a statement he has made in Jaffna, it was Abraham Sumanthiran who defended Anura Kumara that he is not a racist and that he has not issued a threat to the Tamils and ITAK/TNA is ready to work with NPP to achieve shared goals. What are these shared goals”? A few days later Sumanthiran expressed again ITAK’s willingness to work with Anura Kumara. This sanitization comes from the mouthpiece of LTTE, who declared that the LTTE was the sole representative of the Tamil people and who supported all the killings, destruction committed by the LTTE, recruitment of child soldiers, suicide bombing, assassination of MPs and leaders of Sri Lanka and India respectively. Sumanthiran expressed these views after ITAK having established an electoral pact with the SJB after the visit of Indian spy chief Ajith Doval. This indicates the secret deals all these politicians have with each other.

An anti-Sinhala, anti-Buddhist outfit which goes against Sri Lanka’s cultural traditions and norms, which acts as the carrier of euro-centric concepts cannot win the Presidential election.

1.2 What ideology Anura Kumara represents?

What ideology Anura Kumara represents? This question is more relevant as capitalist press still describes the NPP as a Marxist/Socialist party and its activists as Rathu Sahodarayas”. Even Donald Trump in his debate with Kamala Harris on 10, September called her a Marxist”! So, we should not worry about people labelling others as Marxists/Socialists” without an iota of knowledge about Marxism/Socialism. But some columnists in the English press call them Marxists/Socialists” for the simple reason to discredit Marxism/Socialism; it strikes a terrible blowto Marxism/Socialism as there is no discourse on Marxism/Socialism in Sri Lanka now and their scorn is one-sided; as a result people may foolishly think that the NPP’s orientation is Marxist/Socialist. What the NPP professes is neither Marxism, Socialism nor old type Social Democracy; it is neoliberalism coupled with petty-bourgeois subjectivism and Anarchism.What type of a state the NPP going to establish?Abourgeois-democratic state?A Socialist state? A Proletarian state? Or what?

What are Pohosath Ratak” and Lassana Jeevithayak” Anura Kumara promises? How is he going to make people rich and beautify their lives?  He does not uttera single word against capitalism, imperialism, neocolonialism, neoliberalism or US interventions and Indian expansionism, India’s connectivity programmes with Sri Lanka, QUAD and US activities in the Indian Ocean Region.

In its Election Manifesto under Section 03.1 the NPP promises a democraticeconomy- wealthy country”.What does it mean by a democratic economy-wealthy country”?  Are there undemocratic” economies? We are only familiar with primitive communist, slave-owning, feudalist, capitalist and Socialist as hitherto known economies to the mankind. It was true that there were undemocratic” features in slave-owning, feudalist and capitalist economies.  This is how the JVP/NPP combine hides its metamorphism, a capitalist economy and capitalist country” it aims at.

If the NPP advocates Marxism/Socialism as our bourgeois press harps on it will not prepare a massive 233 paged election manifesto as any other capitalist political party contesting elections. As it is not a Marxist/Socialist party it does not have a highest policy making body, a politburo; even the JVP has not made it public whether it has apolitburo. If the NPP has a specific programme designed by apolitburoand adopted by a Party Congress attended by nominated Party Delegates there is no need for the NPP to issue such an election manifesto. We have brought Politburo, Party Congress and Party Delegates to our discussion to show to the bourgeois press and columnists to confirm that the NPP is not a Marxist/Socialist outfit. Have we ever heard that either the JVP or its Janus-head NPP having a Party Congress?

Another word about its election manifesto. By carefully reading it one can discern that it is a product of an outsourced agency, something like a Prospectus published as in the case of Initial Public Offering (IPO), offer for sale of shares of a listed company or an Annual Report of a corporate. In its Sinhala version English terms shown within parenthesis and their ludicrousun-Sinhala translations show that it is an outsourced product. The NPP as the biggest and the largest NGO of Sri Lanka can manage to pay any amount to its service providers. NPP’s internal communication reveals that it has a Treasury; we poor mortals thought that only central governments and banks have Treasuries!

NPP Manifesto looks like a document prepared for a country which has just emerged from an undersea seismic movement or volcanic eruption,never existed before. Initial mistake done by its drafters was forgetting that this country was in existence for severalmillennia.  Institutions it proposes to establish,principles and action plans it introduceswere not unique and uncommon, many were in existence for so many decades. It is only an attempt to invent the wheel again in a different size using different material. 

Sajith Premadasa promises to bring about a common man’s era” (podu janathawage yugayak”); now he talks about self-reliance” (swa-shakthiya”). How were these slogans were avoided by Anura Kumara? Has Premadasa become socialist” over Anura Kumara?  

Sri Lanka does not need hypocrisy, chicanery ingrained at the highest seat of power.

1.3 Anura Kumar/NPP, a pack of liars

When asked by the Sunday Times” Political Editor in an interview with Anura Kumara published on 8, January 2012 about Kumar Gunaratnam, a leading cadre of the political and armed wing of the former JVP, famous for many heroics during 1988/89,(attacking Pallekele Army Camp in 1987, breakout from the Welikada prison in 1988) known as Kumaran”, Kumar” or Kumar Mahattaya”, later  defected from JVP and formed FSP, Anura Kumara said that, the JVP had many Kumaras, there were some public figures and there were others who have worked for the party behind the scenes, and I cannot say with certainty that this Kumara was a member of the JVP”!

Later in a YouTube interview when the host put words into his mouth Anura Kumara admitted that he learnt English from Kumar Gunaratnam’s mother and he knew Kumar Gunaratnam and his elder brother Ranjitham Gunaratnam who did a great service to the party. Again, in a TV talk show Anura Kumara vehemently denied that there was a person called Kumar Gunaratnam in their party and added that anybody can claim that they were leaders of the party, and some had written books to claim that they were leaders.

This is a stark lesson for the NPP bandwagon who have fashioned themselves as NPPers to reach a new grazing land shepherded by the NPP shepherds. Don Nandasiri Wijeweera testifying in his defense at the Criminal Justice Commission (CJC) said that the 1971 insurrection was a conspiracy hatched by Loku Athula (Nimalasiri Jayasinghe), his able lieutenant, named by Wijeweera himself emulating the name of the hero of Marin Wickremasinghe’s historical novel Rohini”.

The news item carried by The Island” of 12 September under the byline of Shamindra Ferdinando titled FSP defends 1987-89 insurgency, allegesWijeweera’s killer is now with JVP” is a scathing accusation on Anura Kumara and his gang. The news item is about an interview given by Kumar Gunaratnam.  Kumar Gunaratnam has said that business captains who were involved in fraudulent activities had attended an NPP business confab recently; at the same confab, a business captain had lambasted Marxism as a failed concept (names given); Gunaratnam further said that the JVP has betrayed its founding principles and policies to suit its new relationships.

The massive salvo of Gunaratnam was his revelation that the JVP had been in touch with the” high-ranking army officer who allegedly executed Wijeweera at the Borella cemetery in November 1989. Questioning the power base of the NPP, we brought into our discussion retired tri-forces officers  joining the NPP in Part V of this series posted on July, 5, 2024 and stated that, the person who is alleged to have shot Nandasiri Wijeweera at the crematorium at Kanatta is in the NPPranks” now. CanAnura Kumara deny again that he does not know this Kumar Gunaratnam and the story about the retired Army officer is a malicious lie; only thing that he can concoct in his defense is that Wijeweerawas not shot at the Kanatta and he was already dead when brought to the crematorium!        

News manufactured by the NPP propaganda machine with respect to Anura Kumara’s visit to South Korea in 2023 was full of fabrications. (Please refer this writer’s article posted on 1, November 2023 in Lankaweb).

Anura Kumara has mastered the craft of ignominiously forgetting his past, his dealings with CBK, MR, Sarath Fonseka and finally with Sirisena-Wickremasinghe Yahapalana regime. As a result, there are many inconsistencies in his utterances;one such example is now attacking Arjuna Ranatunga for joining SJB, forgetting that the JVP formed an alliance and contested parliamentary elections under the DNA with JVP, Ranatunga, Sarath Fonseka and Alles in2020.

Another lie the NPP propagates is that the JVP/ NPP has not participated in governance. JVP supported the Coalition headed by Mrs. Bandaranaike in 1970; JVP entered a Parivasa Aanduwa” with CBK and got 4 plum portfolios. JVP could not manage any of these Ministries given and looking for the first opportunity to leave. In Part IV of this series we have outlined the reasons for its disastrous experiment in management.

JVP supported MR without accepting portfolios; supported Sarath Fonseka along with UNP, TNA and other Tamil and Muslim parties, and again with the same reactionary parties Sirisena-Wickremasinghe Yahapalana government.Anura Kumara had a special office at the Temple Trees from where he operated his doomed anti-corruption crusade. Only relic Anura Kumara was able to preserve from this marriage is a stock of empty files and RW’s friendship!

Posing as paragons of virtue the JVP abused the national list from the day they entered mainstream politics. Part IV gives a detailed account of its manipulations.

Anura Kumara pledges that he would punish those who were responsible for Easter Sunday massacres; an ex-serviceman who joined the NPP was the Security Forces Commander East during whose tenure suicide bombers attacked Protestant Zion Churchin Batticaloa. Is Anura Kumara going to punish him too?  Is he going to punish the Deputy Commander of the Sri Lankan troops in UN Stabilization Mission in Haiti in which about 114 Sri Lankan troops were involved in sex exploitation of hundreds of children published in the Sunday Island” of December 24, 2023?

In our last piece posted on 7, September we made a shocking revelation how NPP trade union leader extorts kappan money from corporates. These days a letter dated 2021.05.14 addressed to the NPP trade union leader (name given) by a Chairman of a Sri Lankan MNC goes viral. The letter under hand of the said Chairman says that they have paid the NPP trade union leader, Rs.15 million as the second installment of annual sponsorship fee; he explains why his conglomerate pays the NPP an annual sponsorship fee, that is because NPP union had pledged not to launch strikes in his business establishment and not to criticize its brand in any media; the agreement was to pay the NPP union Rs. 40 million in 3 installments; a problem has arisen as another person of the NPP (name given) demanding kappan money despite paying the second installment, threatening to launch a strike if his demand was not fulfilled.

How authentic is this letter? The Company Secretary can deny this as fake. What else he or she can do? To our knowledge people who have certain colonial surnames write them differently in English and in Sinhala.

What a farce Anura Kumara declaring in Kandy that he will use trade unions in production activities?

Does Sri Lanka need a pack of liars and swindlers at the helm?

1.4 Anura Kumara turned into a traditional Sri Lankan bourgeois politician

With the passage of time Anura Kumara has turned into a traditional Sri Lankan bourgeois politician; going in a luxury SUV; getting a house from parliamentary housing complex, having a house within 25 kilometers from the parliament; flying business class, wearing haut couturedresses, exclusive custom fitted clothing and full suit;lamenting that there are no Sinhala films in Netflix and Sri Lankan goods in Foreign supermarkets.

Haven’t we selected traditional bourgeois politicians to steer the ship in the past?  

1.5 Appointing Harini Amarasuriya, as the NPP’s sole national list MP

Harini Amarasuriya representing comprador-bourgeoise consisting of colonial plantation interests, bankers and multi-national business conglomerates, trained in India and Europe, an NGO activist before joining the academia and spokesperson of LGBTIQ+ community, who considers herself as a liberal was appointed as the NPP’s sole national list MP. This was done at the behest of the NGO cabal. She was a member of the Public Representatives Committee on Constitution Reforms (PRCCR) appointed by Sirisena-Wickremasinghe yahapalana government. She was the first person in the NPP to back the full implementation of the 13^th amendment. Others were made to follow suit including Anura Kumara.

By appointing a Colombo-centric bourgeois liberal as a nominated MP from the vote the NPP received from ordinary men and women in 2020, Anura Kumara and the NPP had betrayed those ordinary men and women who gave the NPP, a national list slot. It is a clear indication that the NPP is ready to dump anybody for the furtherance ofits parochial interests. Who calls this a party decision? This was done to satisfy the business conglomerates, NGO cabal, LGBTIQ+ community and Western agents.  

Do we need a person as the Head of State who is preoccupied with the furtherance of his parochial interests?

1.6 Darling of Julie Chung and other US envoys

Julie Chung met with Anura Kumara just a few days ahead of July 9, 2022. She twittered: To me JVP is a significant party. They have a growing presence. They resonate with the public during recent times. They are a growing political party and their ideas are accepted by the public”. She very well knew NPP’s active involvement in Galle Face protest. Few days after her visit on July 9, 2022 GR was ousted.

Again just a few days ahead of Anura Kumara’s US trip Chung visited him at his party HQ on 19 October 2023accompanied by US Embassy’s Political Officer Mathew Hinson and its Political Expert” Nazreen Marikkar. Rumour was that she came to deliver his journey money.  Anura Kumara’s timidity was displayed at this meeting, how he behaved in front of Julie Chungcurtseyingherwith folded arms paying obeisance like her palour boy.Venues of his meetings in America were decorated with American flags.

Anura Kumara knew very well what the Western envoys do in our country. Addressing a meeting of Sangha on October 11, 2019 in Kandy, he said: The method used by imperialists to conquer countries has changed. In the past they conquered countries using cannons, but now they conquer countries using suitcases”. He further stated: Sometimes these embassies choose the Presidential candidates, they sometimes choose the leaders of the parties”.

Was Anura Kumara talkingfor himself? Who chose him as the party leader and Presidential candidate? How Anura Kumara’s own words had boomeranged?

In September 2022, just a few weeks after the ouster of GR (see the timing), Harini Amarasuriya of NPP along with Sajith Premadasa, Dayasiri Jayasekera, Rishard Bathiuddin, Abraham Sumanthiran, Rauf Hakeem and Mano Ganeshan (see the combination) met with Samantha Power, the Administrator (Head) of USAID accompanied by Julie Chung.

Julie Chung met with Sri Lankan Women Parliamentary Caucus before their study tour to New Zealand funded by USAID and National Democratic Institute (NDI). Among the Women Parliamentarians were Harini Amarasuriya and Seetha Arambepola of GR’s Viyathmaga”; the latter shredded ACSA and SOFA into pieces at Viyathmaga” and Eliya” meetings. 

Donald Lu, US Assistant Secretary of State for South and Central AsianAffairs visited Sri Lanka in March 2022 with Victoria Nuland and Amanda Dory, Principal Deputy Assistant Secretary of Defense for Indo-Pacific Security Affairs just 8 days before Mirihana outrage.

On 13 May 2024 NPP stalwarts, Vijitha Herath, Samarasinghe and Nalinda Jayatissa of NPP met with Donald Lu.Julie Chung also took part in the discussion. Vijitha Herath received a memento from Donald Lu. In her ‘X” messageJulie Chung had stated that, the discussion focused on Sri Lanka’s current economic situation, the intervention of the IMF, the conducting of free and fair elections and the security of the Indian Ocean Region”. Was this a discussion or lecturing on the intervention of the IMF, the conducting of free and fair elections and the security of the Indian Ocean Region”?

Indian Punchline” reported that the hatchet man of the colour revolution in Bangladesh is none other than Donald Lu who visited Dhaka in mid-May 2024. Donald Lu specialized in fueling and masterminding colour revolutions which led to regime changes in Albania, Georgia, Azerbaijan, Kyrgyzstan and the ouster of Imran Khan.

How can we rule out the hatchet man Donald Lu giving the NPP a lesson on post-election violence?     

Thus, top American officials made it a habit to meet their new accomplices whenever they visited Sri Lanka.

Coming closer to US and India Anura Kumara began to represent US and Indian interests.

Do Sri Lankans want to bring into power an American accomplice?

1.7 Anura Kumara competes with RW to be modern Vibishana

Anura Kumara’s complete metamorphosis from an anti- Indian Lilliput into a half-brother of India culminated with his Indian trip in February 2024.

Why this trip was arranged by the Indian Government?To brief him about connectivity programmes, silence him and the NPP about Indianinterventions and investments and enlist his support to QUAD and anti-China chorus?  

On 15 February 2024 we wrote why India is using the NPP. It was a planned strategy to tame the NPP using soft diplomacy. Anura Kumara showed to the Indians how he was tamed: The Hindu” quoted him as saying, we do know that India who is our closest neighbor has become a major political and economic center. So, when we take economic and political decisions, we will always care it will impact India”. It was also reported that Anura Kumara saying: we are mindful of India’s concerns including its security. We are not competitors, but India is”. Words of a submissive person!In other words, Anura Kumara accepted India as Sri Lanka’s security provider, showing his willingness to stand together with India and its major ally the US against China.

NPP election manifesto says: that the NPP does not allow any country to use Sri Lanka’s land, sea or air space to cause any threat or calamity to region’s security including India’s security” (our translation). It is tantamount that Sri Lanka must become either a friend or an enemy with nations as India wishes, that Sri Lanka cannot have relations with any nation that India feels is a threat to India, in other words accept that we are under Indian Rule, wrote a political analyst dissecting the NPP election manifesto.

In his election meetings Anura Kumara shouts about developing Trincomalee harbor as the most modern harbor in the region and oil farms to export oil to other countries! A smart idea! But does he know who owns Trincomalee oil farms?

We have given a detailed account of Anura Kumara’s India visit in our articleposted on 15, February titled Anura Kumara in India: The Village Boy Enticed by Gopis- Lost in Vrindavan”, how the village boy from Tambuttegama was enticed by Indian foreign affairs and security mandarins and MNCs. Anura Kumara has shown that he is an accomplice of the Indians.

Now Anura Kumara has started a tussle against RW to be the modern Vibishana.But for that matter Modi the modern Rama- has placed his bets on Ranil Wickremasinghe as his trusted Vibishana.

Why select another Indian accomplice when RW doing it better and with more sophistication, already turned Sri Lanka into another State of India, jeopardizing Sri Lanka’s sovereignty with his so-called land connectivity, maritime connectivity, air connectivity, energy and power connectivity?

1.8 Personal attributes

Personal attributes of acandidate profoundly augment his or her chances of winning.

Look at Anura Kumara’s facial expressions at meetings, press conferences and interviews, whether he expresses any affection or support to masses. His facial expressions are more suited to his venomous outbursts full of malicious glee and expression of contempt. Experts in body language say that micro expressions are difficult to conceal, they are involuntary and precede the thought process. Our faces leak the truth in our micro expressions even when our words lie. Look at his wide opened, rounding eyes, how he shapes the mouth, twist and curlhis lips; the way he smiles; his vocabulary and nonce words he uses. 

One should not be an expert in understanding his nonverbal bahaviours, the way he behaves in front of foreign dignitaries, kowtowing to Chung as his parlor boy. Brisk walk to the stage, putting both hands in trouser pockets, gesturing signs of arrogance and ridiculing opponents do not make a good leader. His appearance at the Iranian Embassy writing his message of condolences at the death of the Iranian President using a smart phone was pitiable and comical too.

But he lives in a cloud cuckoo land, as he has won the presidency. As he has an inferiority complex being a short man the way he walks, talks and behaves are not natural; they are artificialand acquired.He declares that already he has won the Presidential race and selected his cabinet without a single vote has been polled yet.

Are Sri Lankans naïve to select a showman as their President?

1.9 Anura Kumara’s lack of knowledge and originality

Anura Kumara shows his lack of knowledge, ignorance and naivety, shallowmindedness, that he is not adequately informed and widely readat every meeting he addresses; demonstrates his lack of political knowledge, that he is clueless about the political economy of the country, basic rural sociological issues and agrarian relations, traditions and folklore; he has not studied about our existing institutions. Oratorical outpourings abounding with histrionics and tantrums do not add any intellectual contribution for the audience to think and learn anything from him.All are promises, catchy words; how he is going to fulfillwhat he promises is the question. 

He is very smart in copying other contenders’ catchphrases; repeating what other rivals say using different terminology displaying absence of originality. Here we do not intend to comment on his election manifesto as it is full of trash not worth the 233 pages included which looks like a Company Prospectus prepared for a share issue! His rhetoric is full of populist fantasy promising unrealistic welfarism which do not address real economic issues. Dhammika Perera’s PohosathRatak”, was borrowed by him unashamedly and Dilith Jayaweera’s Sathutu Deyak”became his Lassana Jeevithayak”; he repeated verbatimBasil Rajapaksa’s exclamation nayath nea, bayatha nea” to challenge his contenders. He does not have the capacity to address different audiences to suit different needs of them; utters the same muck at public rallies, press conferences and at meetings with selected listeners. He lacks resourcefulness, ingenuity and portrays himself as a leader with no vision.

Anura Kumara’s addresses gravitate around corruption, catching thieves and bringing back stolen wealth; thus, more important economic, political, geopolitical, socio-cultural issues are ignored.

Does Sri Lanka need another Sirisena who was dubbed as a farmer’s son”, this time a person born to a subaltern family in the Dry Zone, who reached the highpoint of riches engaging in politics, without doing any job, and acquiring any managerial skill to test and experiment with? At least Sirisena as a Gramasevaka knew village level administration and local-level planning and implementation of such of planning.

Does Mother Lanka lack Right People to be elected to Right Places?

1.10 Rata Anurata”: Inflated ego

Anura Kumara’s dress code and mode of transportation do not fit his proletarian origins and what he says about his childhood poverty. On his London trip a double-decker bus carried his large visual image.It was said thatin Japan he has employed highly paid Japanese bodyguards.  All his propaganda material is centered around the slogan Rata Anurata” (this country to Anura), as he and his propaganda machine have thought that Sri Lanka as his fiefdom, the men who have castigated Rajapaksas as the country has being bestowed upon Medamulana, the Rajapaksas bastian.

Not a single previous Presidential candidate requested the voters to give the country to themselves or the country belongs to themselves. From JRJ up to GR although the main campaign theme conspicuously changed nobody claimed country’s ownership. Another first by a man of Dry Zone subaltern origins! 

Lenin did not organize workers and peasants requesting them to give power to him. The Bolshevik Party which he created fought against Tsardom and to establish Soviet Power and then fought against foreign military intervention. Lenin wrote in 1917 All power to the Soviets”; he did not say Power to Lenin”! Then Stalin fought for socialist industrialization, collectivization of agriculture and to defend the Fatherland from Fascism. Mao fought to establish new democracy and then a socialist state. Ho Chi Min fought to defend the North, to liberate the South and for unification of Vietnam. We thought that it is appropriate to remind the history to muddleheaded Anura Kumara who is immersed in liberal – bourgeois ideology shedding his socialist” skin. Snakes shed their skin to feel comfortable.

Anura Kumara is overestimating himself displaying his warlord mentality; fighting in many fronts simultaneously against, UNP, SLPP, SJB, FSP and other friendly forces; as Sun Tzu said he is a tired man fighting in severalfronts simultaneously. Know your enemy, know yourself and know your environment” saidSun Tzu.

Hehas not made any attempt to form a United Front, to unite all oppressed classes against oppression, exploitation, comprador- bourgeoisie and imperialists; as a result he does not have friends, no friendly forces and allies; we have clearly explained that the political entity called the NPP is not a United Front; it is JVP’s Janus Face.

Do we need a frog who was amazed by the size of a cow and tried to inflate until it burst, as the President of Sri Lanka?

1.11 Poor leadership qualities

In Parts III and IV of this essay, we discussed about the Trait Theory and made an attempt to apply ittoAnura Kumara along with the comments made of him by his former leaderSomavansa Amarasinghe and his former comrade-in-arms Wimal Weerawansa respectively; all these comments are available in book form.

Mere platform oratory does not make a leader. We do not observe that Anura Kumara thinks ahead rather than his dream Presidentship. Helacks conceptual, analytical and diagnostic skills and he does not attempt to link whatever he says to a well-established, any accepted theory, Marxist or otherwise about politics, economics, art, literature and culture.  He does not possess any knowledge ofMarxism-Leninism,of what great theoreticians had said and apply those to concrete conditions of Sri Lanka; in this sense he is an ignorant, unexposed greenhorn; his utterances arefull of unscientific nonsense of a populist nature. He has not written anything for us to peruse; not made any theoretical contributionor has waged any ideological struggle other than crying hora and horu allanawa”.

Anura Kumara has not shown any achievement academically, professionally, politically, creatively or personally; or introduced something new, a concept, a theory, a strategy, the way Sri Lanka forge ahead or at least interpreting or developing an existing theory. Wijeweera in its crudest way was able to introduce a thing called Lanka Line” in 1971 although it brought disastrous consequences. Mao said: Three year- olds have many ideas which are right, but they cannot be entrusted with serious national or world affairs because they do not understand them yet .

Can three year- olds be entrusted with serious national or world affairs?

1.12 Deela balanna” syndrome and expatriate Sri Lankans                                                          

This should be given more emphasis as Colombo-centered upper class liberals and other middle class segments who do not have any political knowledge, who are disillusioned by what had happened in 2022 as they cannot understand geopolitical intricacies and games played by the US and India in this region, who have come to the conclusion that all are rogues and rogues should be thrown away from politics. They are afflicted with a new syndrome called wenasakataeka serayak deela balanna”(Let’s give them a chance and see what would happen”).

If it is so, Anura Kumara should possess extraordinary leadership qualities any other contender lacks. But the people who are afflicted with this syndrome are not interested in any leadership quality Anura Kumara possesses is the most ridiculous thing.

The catchword, let’s give them a chance and see what would happen” is mostly propagated by expatriate Sri Lankans, who enjoyed life and all pleasures under UNP/SLFP dispensations, who were well paid even in Sri Lankan standards , who had migrated for personal reasons, initially against changing the medium of instruction to Sinhala and Tamil, JVP insurrection in 1971, 1988/89 mayhem by the JVP/DJV, Tamil separatist war; some who went abroad on government scholarships without returning started a  lucrative life in the West, Australia and to a lesser degree in New Zealand.

There is another category who left Sri Lanka with the help of human smugglers mostly settled in Italy or France. Some others were lucky enough to leave especially during war time pretending that their lives were in danger and were given refugee status in France, Switzerland and in some Scandinavian countries. Others left the shores employing legal or not so legal methods and adopted themselves successfully especially Down Under. The latest wave started with the young professionals who are enticed by the Mammon who have some unexplainable enmity towards Sri Lanka, the country of their birth and gave them a free education up to University level. The last two categories of expatriates are the most vociferous of these groups who act as Unofficial Consul Generals” of the NPP. But according to our information no one of those have played an active political role in their student days or in their early professional lives.

Why these do goodies are so interested in Sri Lankan politics? Why living in clover, they attempt to bring a village boy to power as they have become proletariats to lead the delayed” revolution in Sri Lanka?

Some of these nincompoops are arriving in Sri Lanka under the guise of came toyuthukama itu kireemata”.These second-class citizens of USA, UK, Europe, Australia and New Zealand, but patriotic” sons and daughters of Sri Lanka, who used the limited resources of Sri Lanka for their free education and further their individual aspirations promptly ditched the motherland when it suits them. Stricken with multiple personality disorders – they live on parallel worlds. Earning the dollars but thriving in the vitriolic politics of Lanka, they should be asked to stay in Sri Lanka to photograph, video and transmit all over the world the arson, killing and destruction that will follow the elections and assess what they have done under the guise of their yuthukama itu kireema” to poor mortals of Sri Lanka.

These identity crises plagued blokes, mates, geeks, wonks and nerds arrive dressed as Yankees, to impress poor Lankans and their parents. They should tell in one word what they have done to yuthukama itu kireemata”to their parents, brethren and how they have paid back what they owe to Lanka except coming here with the erroneous beliefto enthrone a village nincompoop.  After doing their national duty” and in the same breath they will leave to their cushy overseas lives after pushing the nation into an abyss of gloom and doom. It is mandatory for the blokes who have applied for Australian PR to come to Sri Lanka for a fortnight or so and return immediately. The most hilarious part is that they also deceiving others saying that they came to yuthukama itu kireemata” .   

Now some of these expatriate nonentitieswrite to English dailies in Sri Lanka, issuing character certificates to cleanse Anura Kumara and NPP lamenting that the NPP is often misunderstood and wrongly labelled as a purely socialist entity”. These unknowns write further that Anura Kumara advocated for a development model similar to that of South Korea”. This person should tell us what type of a political and economic system South Korea has and its dealings with the US. It is laughable the people who have criticized copying Singapore model now finding a South Korean model, another way of subjugating our country. He says NPP vision is rooted in pragmatism, not outdated dogma”. Pragmatism and dogma capitalist rubbish! Enough for his pragmatism and dogma. To please whom and to gain what these hurrah boys write like this? There were some Sri Lankan expatriates who eulogized the Galle Face protesters. No sooner they had to eat the humble pie! A similar fate will be befallen on these unknown praise singers! We urge these good guys to write at least a few lines to a community newsletter where they live.

Another interesting fact about these overseas NPP blokes is that very few of them have Sri Lankan citizenship. If they have not renounced Sri Lankan citizenship, they will cry for voting rights. NPP is also silent about this matter. Born in tropical Sri Lanka, living and dying in cooler climes!

No other reasons are necessary to say that Anura Kumara can’t win when he has friends like them.

1.13 Anura Kumara playing with numbers

At the 2019 Presidential ElectionsAnura Kumara polled only 418,353 (or 3.16%) votes. Of total registered electors 83.72% of electors used their voting rights. For the 2024 Presidential Electionsaccording to the Election Commission of Sri Lanka sources 17,140,354 voters are eligible to vote. Assuming for the argument sake (our view is this time it would be lower than in 2019) that this time also 83.72%  of registered electors would use their voting rights (i.e. 13,349,904) to obtain a 50% Anura Kumara should poll 7,174,952 votes or 6,756,599 votes more than he polled in 2019, an increase of 1,715%, an historic fête!

To obtain 7,174,952 votes Anura Kumara should secure an average of 326,134 votes from each electoral district, which includes Jaffna (853), Vanni (662), Batticaloa(348), Trincomalee (2226), Digamadulla (5060) and Nuwara Eliya (5043) electoral districts, (figures given within parenthesis are the number of votes Anura Kumara obtained in 2019). To get the district average of 326,134, NPP must poll (326,134- 853) 325,281 more votes from Jaffna, 325,472 more votes from Vanni, 325,786 more votes from Batticaloa, 323,908 more votes fromTrincomalee, 321,074 more votes from Digamadulla and 321,091 more votes from Nuwara Eliya respectively, which is unthinkable.

This loss can be computed as 326,134 votes into 6 electoral districts = 1,956,804votes.To compensate this loss, 7,174,952 – 1,956,804 = 5,218,148,the NPP must poll (5,218,148/16) 448,435 votes each from other 16 electoral districts. (For the argument sake we have excluded the above-mentioned 6 electoral districts, as the NPP polled only 14,192 from these 6 electoral districts.

To illustrate this impossibility, we take only the Colombo electoral district, a highest voter base of the NPP at the 2019 presidential elections; NPP polled only 53,803 votes in Colombo electoral district; to get 448,435 votes NPP should poll 394,632 more votes than it polled in 2019. We refrain from bringing forward this argument to 60% and 70% as claimed by the bigwigs of the NPP as that exercise will make us look like clowns!

Matale, Polonnaruwa and Moneragala electoral districts have less than 448,435 registered voters. NPP to get 448,435 votes from each of these three electoral districts all other 38 contenders should get zero votes!

At the 2020 parliamentaryelections the NPP polled445,958 (or 3.84%), a gain of27,405 votes than what it polled at the 2019 Presidential Elections. Allarguments for or against an Anura Kumara victory should be based on this block vote. Reaching 7,174,952 votes, an increase of 6,728,994 votes (or 1,609%) in four years cannot be written even in a modern fairy tale!

Using his own logic,we would say in 2019, of the 13,387,951 of the electors who used their voting rights 12,969,418 (or 96.87%) voters had rejected him.   

Forget arithmetical calculations and consider economic, political, historical, socio-cultural factors influencing an Anura Kumara victory. Such factors which were favourble to winners in 1956, 1970, 1977, 2010, 1994, 2005, 2010 and 2019 do not exist now in favour of an Anura Kumara victory. In Part IIof this series (posted on May 18, 2024) we have outlined the economic, political, historical, socio-cultural factors which werefavourable to all preceding Prime Ministerial and Presidential candidates and concluded that Anura Kumara has none of those favourablefactors.

Does Sri Lanka need a President or a dishonest data entry operator?

2. Outcome of the election: Impending Catastrophe and how to combat it”

We borrowed the above title, Impending Catastrophe and how to combat it” from Lenin (1917: Vol. 25).

The local and foreign handlers of Galle Face protesters succeeded in disintegrating the nationalist forces and making the national movement weakened and leaderless. RW, Premadasa or Anura Kumara cannot substitute the leadership of the nationalist forces. 

This election is fought to retain the US and Indian agenda; US and India factor will be crucial in the election. We do not know exactly now who pumps money to the three groups supposed to be in the frontline of the race. Former US Secretary of State said that US provided US $ 585 million to Sri Lanka, Nigeria and Myanmar to stabilize democracy” in 2005. A similar statement can be made by Antony Blinken in future.

US State Department knows that Julie Chung’s presence is needed in Sri Lanka during the Presidential Elections and immediately afterwards. Her task is notaccomplished yet. Although a successor was named months ago a new person cannot handle what she was capable to do.

Outcome of the election will not change the status quo; It can be a change of faces or keeping the same face, sometimes aggravating the crisis.

India’s Externa Affairs Minister Jaishankar visited Sri Lanka again in June, his first bilateral visit after the formation of new Modigovernment; he discussed with all political party leaders and he reportedly said that it is important that India-funded projects such as renewable energy projects including solar projects, grid connectivity, land connectivity, and proposed petroleum pipeline between India and  Sri Lanka are not derailed by any incoming government, stressing the need to ensure that these projects continue under any incoming government after the upcoming Presidential election. He hailed the pledge given by RW, SP and Anura Kumara to fully implement the 13^th Amendment. 

Ajit Kumar Doval, india’s National Security Advisor, the ace spy visited Sri Lanka on 27 August and met with party leaders of ITAK, TELO, PLOTE and ACTC;  heexpressed his concerns regarding the Tamil Common Candidate”; he said not to waste the votes of the Tamil people and try to negotiate with a candidate who could win and safeguard the aspirations of the Tamil people through talks. A few days later ITAK decided to support Premadasa and not to support the Tamil Common Candidate” and to persuade the Tamil Common Candidate” to withdraw. It was rumoured thatDoval attempted topatch up differences between RW and SP.

Why the US and other western embassies show a greater interest in the NPP? Most plausible reason is that they have found a reliable ally to foster their geopolitical interests and counter China.

EU Election Observation Mission (EU-EOM) soon after arrival met with Julie Chung even before conducting its press conference. Commonwealth Observer Group (COG)declared in a statement that it will assess all factors impacting the credibility of the electoral process including counting and tabulation.  When they say credibility of the electoral process it is sure that they are prejudiced and file a report that the there was no credibility of the electoral process, helping outsiders to intervene. 

US State Department, UK and some other western countries said Bangladesh elections held in January 2024, were not credible free and fair”. The groundwork was prepared for her overthrow.

Volker Turk, of the UNHCHR in his statement issued on 9, September said that the newly elected administration must commit to concentrate transformational changes needed to ensure accountability, justice and reconciliation. Those in power must protect fully the rights to freedom of expression, association and peaceful assembly prior, during and after the upcoming elections”. This is tantamount to dictate what Sri Lanka should do. His statement further explains how these Western mandarins call for regime change”.  He mentions about the protest movement which ousted GR two years ago; says, mass protests demanded democratic reforms, and an end of corruption and the abuse of power” but those demands remain largely unfulfilled”. Does Volker Turk as any other Western diplomat has placed his bets on a candidate? 

Does Anura Kumara utter a single word about these interventionists? No. He can’t. Because he is only a collaborator.  

The outcome of the September election cannot be predicted by either employing absurd quantitative techniques, quantifying numbers attending public rallies, platform oratory or handouts the ruling party provide playing savior role or pledges made by all contenders to hoodwink the masses.

More than any other party this election is very crucial to the NPP. Its future as the well-funded massive NGO of Sri Lanka hinges on how it fares at the elections. What was shown superficially at meetings will not be reflected in the people’s choice at an election. The hurrah boys and girls will become more and more disillusioned and decamping process will begin in a massive scale. In such a situation the NPP has no other alternative than remaining as a destabilization force.

Internal contradictions within the NPP are abundant; now these contradictions appear be non-antagonistic, because all are overconfident of winning the presidential election comfortably, are swept under the carpet. The imminent electoral setback will crumble the NPP into pieces with all internal contradictions coming into the surface and contradictions between various groups will becomeirreconcilable as antagonistic contradictions among enemies of differentfactions, every faction attempting to find scapegoats for their defeat.

Election result will show Anura Kumara and his followers that Anura Kumara is the modern-day Icarus in Greek mythology.  Icarus was warned not to fly too low nor too high, lest the sea’s dampness clogs his wings or the sun’s heat melts them. He ignored instructions not to fly close to the sun causing bees wax in his wings to melt. He felt from the sky, plunged into the sea, was drowned and doomed.

Lenin said: Perish or forge full steam ahead. That is the alternative put by history”. No sooner the people will learn their lesson and more easily they will find the correct way out”.

Sri Lanka needs a new anti-imperialist, anti-colonial, patriotic political alliance against the pseudo-saviors and political babes in the woods”!

CONCLUDED   

Darini Rajasingham-Senanayake

In the run up to elections President Ranil Wickramasinghe has portrayed his government’s Debt Sustainability Agreement (DSA) with the International Monetary Fund as a panacea for Sri Lanka’s globally networked ‘polycrisis’.

Minister of Finance, Shehan Semasinghe, meanwhile, claimed that ‘there is no alternative’ (TINA) to the lender of last resorts, the IMF. Amending the agreement as called for by some opposition parties would cause heavy losses to the country and amount to ‘suicide’ he noted.

The warning that Sri Lanka must stay the course on the ‘IMF’s bitter medicine’ of borrowing from predatory International Sovereign or Eurobond (ISB) lenders, ironically, in order to pay them back regardless of who wins the election has been echoed by a host of ambassadors from Paris Club creditor countries, including a visiting Japanese Minister.

Other IMF ‘solutions’ entail austerity measures and privatization of public assets to shrink the economy– in lieu of odious debt cancellation that international and local academics and debt justice activists have sought. The IMF measures are set to deepen the debt trap and impoverish citizens in the not too distant future.

Pivot to the BRICS and Escape the Eurobond Debt trap

There are clearly no economic solutions to Sri Lanka’s fundamentally Geopolitical problems: However, the election manifestos of US-backed and unelected President Wickramasinghe and the post-Marist opposition National Peoples’ Power (PPP) party, alike, are silent on the need for the new government to pivot to the BRICS, in order to bailout debt trapped citizens in the ‘Asian 21^st century’.

The BRICS block are the growth hub in a Multipolar world now. Re-orienting the Sri Lankan economy east ward and to the Global South, would also enable transfer of technology and access to new markets for a growth led escape from the Paris Club’s debt neocolonialism that is encrypted in the IMF Extended Fund Facility (EFF) agreement.

It is now quite evident that International Sovereign Eurobond (ISB) scams at the Central Bank of Sri Lanka (CBSL), were the root cause for the odious debt pile up and staged default two years ago– in 2022. At the time China was blamed for Sri Lanka’s debt trap in a concerted global and local corporate media propaganda campaign as America’s economic proxy war on the Belt and Road Initiative (BRI) escalated.

Green Bonds and Scams in the Faux Anthropocene

With the wisdom of hindsight, Sri Lanka must look beyond the IMF’s pseudo solution of borrowing from predatory creditors in order to pay them off come 2028: Only this time around the bonds and scams would be flavored, sweetened and multi-coloured to make them more palatable to the Gaslighted natives of a tropical Paradise Lost!

Under the IMF and ISB ‘advisors’ tutelage, vanilla bonds would be issued to pay off predatory ISB creditors and loan sharks, the largest being BlackRock that debt trapped Sri Lanka in collusion with corrupt local politicians and their business cronies. Strawberry pink macro-linked governance bonds are being designed with Verite Research to monitor local corruption sans mention of ISB corruption or the fact that the names of bondholders are kept secret. Meanwhile, Green and blue debt bondage (or Debt for Nature Swaps), are being designed to save Mother Nature in the faux Anthropocene — in violation of core principles of both Debt Justice and Climate Justice.

In the midst of elections fog, just last week for the first time in Sri Lanka a green bond was issued by the DFCC Bank. In a nut shell, green and blue bonds are designed by financializing, dollarizing and privatizing Mother Nature; tropical forests, marine areas, ocean resources, and the air we breathe with Artificial Intelligence generated science fiction carbon credit calculations amid the faux Anthropocene climate catastrophe narrative.  The United Nations Secretary General Guterrez has been talking up climate boiling” and generating fear psychosis that may enable sale of green and blue bonds and scams.

The faux Anthropocene is of course mainly caused by environmental pollution generated by the US-led NATO war machine, its endless wars and Directed Energy Weapons (DEW) and HAARP. But there are no United Nations conferences on these.

Back in Sri Lanka, borrowing from predatory ISB creditors via green-washed or multi-coloured bonds simply to pay them off, alongside the usual IMF austerity measures and a fire sale and privatization of national assets to shrink the economy is however, a recipe for disaster– a second Default in very short order.

A Debt Numbers Game

Sri Lanka’s first ever sovereign default was staged due to a purported lack of exorbitantly privileged US dollars two years ago in 2022. Since then the county’s debt has grown exponentially under IMF tutelage.

With the Extended Fund Facility (EFF), the IMF has worked assiduously with US-backed President Ranil Rajapakse who came to power on the back of a regime change putsch amid faux democracy protests (Aragalaya), and his team of foreign and local advisors, also at the Central Bank (CBSL) famous for bond scams, in order to deepen the country’s debt trap. Was the IMF’s and Washington-backed Ranil Rajapakse’s DSA a marriage made in heaven or hell?

Under IMF tutelage Sri Lanka’s US dollar denominated debt has increased from the $26 billion listed by the External Resources Department of the Ministry of Finance at the time of default just two years ago, to a staggering $ 100 billion – if a recent statement by the Governor of the CBSL, Nandalal Weerasinghe is to be believed.[i] 

The phenomenal increase of USD denominated external debt to deepen Sri Lanka’s debt trap and the IMF’s ISB bailout business has been achieved through the IMF’s mission and mandate creep into Sri Lanka’s domestic, rupee denominated debt restructuring (DDR). This has enabled conflating internal and external debt and inflating the debt numbers. Additionally, exchange rate manipulation and debt data gaming have also contributed to the phenomenal increase.

Debt data manipulation given lack of data security of the Sri Lanka government Cloud storage system remains a significant problem. Previously there was a cybersecurity breach and data wipe of the National Medicines Regulatory Authority (NMRA) during a Pfizer injection purchasing spree in 2020 during the Covid-19 panicdemic, which effectively bankrupted the Ministry of Health.

Simultaneously, debt for Nature Swaps or Green and Blue debt bondage through private local banks like the DFCC are being pushed to deepen Sri Lanka’s debt at this time. Amid the Presidential elections fog, the scene is being set for (future) bond scams, heedless of calls for debt cancellation give the fact that bondscams were the root cause of Sri Lanka’s Odious Debt pile up– the supply side of corruption to match local politicians and cronies particularly at the CBSL famous for bondscams with successive Ranil Rajapakse regimes.

Is debt a numbers game with Artificial Intelligence augmented reality ongoing curtsey the Gates Foundation which has set up office in Sri Lanka’s US-backed unelected President’s office ongoing—in collusion with the IMF reformed and autonomous CBSL, now subservient to the IMF to Gaslight the people of Sri Lanka?

The CBSL was made autonomous from corrupt politicians and un-accountable to the Parliament and people of Sri Lanka, but subservient to the IMF under the rubric of good governance reforms following the IMF’s Governance assessment of Sri Lanka through a Bill passed in Parliament last year. The result has been the dramatic rise in Sri Lanka’s debt, now conflated and inflated to $100 billion from $26 billion two years ago at the time of the staged default!

The green and blue bonds promoted by President Wickramasinghe’s Gates Foundation advisors and ex-UNEP head Eric Solheim are also set to deepen the debt trap. A host of well-funded local environmental NGOs and CBOs have been mobilized to cheer lead the financialization, dollarization and privatization of Mother Nature via obtuse and unscientific carbon credit calculations generated by the Artificial Intelligence God-Fetish. So too the UNDP’s Sri Lanka Diaspora member Kanni Wignaraja has been enlisted to market future odious debt bondage in violation of core principles of Climate Justice and Debt Justice for the Global South.

While, forests, fields and marine areas and ocean seabed resources would be off limites to traditional farmers and fishers who would be denied access to their traditional livelihood under the guise of environmental conservation, BlackRock, Sri Lanka’s biggest private creditor and the world’s largest hedge fund which got huge Covid-19 bailout funds from the US Government under the CARES Act to asset strip around the world during economically devastating Lockdowns, has been green-washing itself with partner Adani through green energy wind power projects.

An Empirical Reality Check: South Asia’s Richest Country Bankrupt by what metric??

Sri Lanka is the wealthiest country in South Asia with the best social, human development, and PQLI indicators and highest per capita GDP– aside from tiny Maldives. It was listed as an Upper Middle Income country by the World Bank in 2019 and has an abundance of agricultural, marine and mineral resources. The country has two monsoons adequate for at least two annual crop rotations to feed itself and for green hydropower. The geostrategic tropical Indian Ocean island moreover sits on some of the most important energy, trade and submarine data cables in the world, and has hence often been deemed ‘valuable real estate”.

Retrospectively, it seems that the economic pundits of the IMF gravy train were not been able to distinguish between an ‘illiquidity’ problem and ‘insolvency’—the former a short term problem and the latter a structural issue — in their rush to declare Sri Lanka ‘bankrupt’ and stage a default. Perhaps this explains the IMF mandate creep and ISB rush into domestic debt restructuring (DDR), to inflate the debt numbers and justify the staged default ex-poste.

Anyone who has visited other South Asian countries would realize that there is a misfit between Sri Lanka’s empirical reality and purported bankruptcy in a comparative regional context.  Indeed, the geostrategic island’s abundance of natural and human resources and empirical reality on the ground negates the IMF and ISB debt crisis narrative.

This begs the question: by what metric was the county deemed bankrupt and in need of default into the waiting arms of Washington and its Consensus?  Was an ‘illiquidity’ problem constructed as ‘insolvency’ through economic gaslighting and Lawfare?  After all Sri Lanka’s rapid currency depreciation against the exorbitantly privileged US dollar in 2022 was triggered after the shadowy off-shore Hamilton Reserve Bank of St. Kitts in Nevis filed a court case New York against Sri Lanka for non-payment of a small amount of interest. This was in league with various Rating Agencies, at a time that the Colombo was distracted with the faux democracy Aragalay protests amid coordinated fuel and food supply chain disruption to stage the geostrategic island’s first ever default.  This was also in the wake of various exogenous economic shocks like ISIS terror attacks, Covid-19 lockdowns, and supply chain disruption in order to enable the IMF to usurp Sri Lanka’s economic sovereignty and policy autonomy?

It is now abundantly clear that since the staged default in 2022 due to a purported lack of exorbitantly privileged dollars, Sri Lankan citizens have effectively lost economic sovereignty and policy autonomy to the lender of last resorts- the IMF, ISB  collusion with corrupt political leaders and financial networks that work for the Global One percent. Thus too has the geostrategic island nation has seen its US dollar debt trap grow exponentially in the past two years under IMF tutelage.

Arguably, ISBs constitute the supply-side of corruption to match and partner with corrupt politicians and their business cronies. This is because, bi-lateral and multilateral loans, which constituted the other half of Sri Lanka’s 26 billion USD debt at the time of Default in 2022, tend to be tied to specific development project financing, and are hence more easily tracked and monitored. ISB funds however disappear into the treasury and the pockets of politician also to fund election campaigns.

At this time the question arises: is a purported lack of exorbitantly privileged US dollars sufficient to declare an otherwise solvant country bankrupt and force default? Moreover, is the US dollar an adequate measure of the wealth of nations especially given America’s 35 trillion debt and counting as the world de-dollarizes”

The NPP’s New Beginning? Denying BRICS and the Asian 21^st Century

The post-Naxel NPP opposition party which has run a Diaspora-funded, pink tinted, high-gloss election campaign to market itself as a ‘new beginning’ has ignored the need for Sri Lanka to re-orient its economy toward the BRICS and pivot away from the West and debt neocolonialism.

The BRICS literally constitute a New beginning, hope, and an alternative development path for Global South countries caught in Covid-19 lockdown induced Eurobond debt traps at this time. The BRICS are also the economic growth hub of a multipolar world and Sri Lanka clearly needs to leverage them in order to grow its economy. The country also requires a comprehensive long-term exit-strategy from US dollar Eurobond debt neocolonialism.

The NPP’s election manifesto however, seems bereft of alternatives to the IMF’s EFF aside from some tinkering around the edges. There is no mention of the need for strategic and calibrated de-dollarization with increased trade in BRICS currencies, also given ongoing global trends and the fact that the quantum of American debt raising questions about the dollars global reserve currency status.

Nor is there mention of applying to join BRICS in the NPP manifesto. As there are 56 other countries in ISB debt traps, partnership with other Global South countries to counter the neocolonial Paris Club of creditor countries and their failed development model that is impoverishing the Global South are necessary.

Sri Lanka also needs to find sustainable long-term economic solutions in partnership with the BRICS, including technology transfers and new markets in order to leverage the island’s valuable mineral and marine resources for export-led growth in order to escape the IMF- ISB debt trap.

The failure of all major opposition parties to address the geopolitical dimensions of the poly crisis and prioritize economic alternatives to endless talks with IMF, ISBs and a gravy train of legal and financial consultants, including Lazard, Clifford and Chance, raises serious questions about their external funders and policy agendas. This is particularly true of the NPP’s Anura Kumara Dissanayake who had portrayed his party as a break from the past and a new beginning for the country!

In the final analysis, the recently fashionable concept of the ‘poly crisis’, speaks to a rapid, out of control spiral of events and a compounding of problems so that causality and agency are blurred, spatially and temporally, ex-ante and ex-poste, enabling conflating and telegraphing. We are left without a baseline to evaluate, track and map events and establish causality in a complex system gone awry through remote over the horizon operations for Full Spectrum Dominance (FSD) by external actors and networks. This was the case with the 2022 Aragalaya faux democracy protests that also mobilized genuine grievances, amid coordinated fuel and food supply chain disruption and lengthy queues, while the US-backed regime change putsch and the staged Default unfolded to deliver Sri Lanka to the IMF.

The recently fashionable concept of polycrisis’, whether global or local, is itself part of Gaslighting. It masks the hidden hands pulling the strings via remote servers in cyber and disinformation operations behind the puppet show of diverse and competing candidates fronting identity politics but bereft of real alternatives to the main narrative — during election season or faux democracy protests, alike. Election hacking by external actors to perpetuate faux democracy remains a real possibility and a clear and present danger at this time.

TO BE CONTINUED

---

[i][i] https://www.adaderana.lk/news.php?nid=100329

දේශමාන්‍ය ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර. අග්‍රාමාත්‍ය සිරිමාවෝ බන්ඩාරනායක මැතිනියගේ ලේකම් සහ ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය පරිපාලන සේවා සන්ගමයේ සභාපති (1991/94) මහනුවර 10.9/2024

පෙරවදන

රට ජාතියට සහ බුදු සසුනට ආදරය කරණ කිසිම සින්හලයෙකු, පහත සඳහන් පොරුන්දු ඉටු කිරීමට එකඟ නොවන කිසිම ජනාධිපති අපේක්ෂකයෙකුට සැප්තම්බර් 21දා තම වටිනා චන්දය නොදෙන මෙන් මම ඉල්ලමි. මෙම සන්දර්භය තුල බුදු දහම ප්‍රතික්ෂේප කරන මේ රටට කිසිසේත්ම නොගැලපෙන මාක්ස් ලෙනින් වාදය සහ පන්ති සටන ආත්මකොටගත්, ඊර්ෂියාව,ක්‍රෝධය සහ වෛරය හිස මුදුනේ තබාගෙන  සටන්වැදි සිටින   “ජාතික ජනබ්ල වේගය” නමින් වෙස්වලාගෙන සිටින ජ්.වි.පියට හෝ අන්ත නව ලිබරල් වාදය නියෝජනය කරන බටහිර රටවලට හා ඉන්දීයාව ඇතුළු කිසිම විදේශයන්ට රට පාවාදෙන, ජාතිකත්වයක් නැති රනිල් ප්‍රමුඛ අපේක්ෂකයින්ට රටේ පාලනය භාරදී ජාතියක් වශයෙන් සියදිවි නසාගැනීම නොකරණ මෙන්ද  මම ඉල්ලා සිටිමි.

ලබන සැප්තැම්බර්.21 වනදා ඔබ ගනුලබණ තීරණය මත මේ රටේ හා ජාතියේ අනාගත ඉරණම රඳා පවතින බවද මතක් කර දෙණු කැමැත්තෙමි.

මා මෙම සටහන තබණුයේ ක්‍රි. පූ. 543 සිට මේ දක්වාම අඛණ්ඩව මේ රට සිංහල බෞද්ධයින්ගේ ඓතිහාසික ජන්ම භුමිය යන පදනම මත පිහිටාය. ලිඛිථ ඉතිහාසයට අනුව මේ රට සොයාගත්තෝද එහි ශිෂ්ඨාචාරය බිහිකලෝද ඔවුන්මය.එසේම සිංහලේ නම් වූ මේ රටේ ජාතිය සිංහලය. ඉතිහාසයේ වරින්වර හොරෙන් මෙහි පැමිණි හෝ අධිරාජ්‍ය වාදි ආක්‍රමණිකයින් විසින් 1765 න් පසු ඔවුන්ගේ වහලුන් මෙන් දකුණු ඉන්දියාවෙන් මෙහි ගෙනවිත් අතරමන්කොට දමා ගිය හෝ වෙළඳාමට පැමිණ මේ රටේ පැවති ඓශ්වර්‍යයෙන් මවිතවී නතරවූ දෙමළ, මුස්ලිම් හෝ වෙනත් සියළු දෙනාම මේ රටේ පෙර පැවති නීතිය අනුව රටේ ජාතිය වූ සිංහල සමාජයට අන්තර්ග්‍රහනයවී සිංහලයින් වනතාක් ඔවුන් මේ රටේ රටවැසියන් නොවේ.සුළුජන කොටස් පමණි. රුසියාවේ පුටින් කී පරිදි අප කිසි දිනක මොවුන්ට මේ රටට එනමෙන් ආරාධනා කොට නැත.එමනිසාම, රුසියාවේ රුසියන්වරුන් වන මෙන්, ඔවුන්ද සිංහලයින් වන තුරු ඔවුන් කිසිවෙකුට භූමිපුත්‍රයින් වන සිංහලයින් සමඟ භූමියට  හෝ වෙනත් කිසිම දෙයකට සම අයිතිවාසිකම් ඉල්ලිමට අයිතියක් නැත. නීතිය තුල ඔවුන් ආගන්තුකයින් පමණි..

ඒ අනුව මේ රටේ ජාතිය සිංහල බෞද්ධය. රාජ්‍ය භාෂාව සිංහලය. රාජ්‍ය ආගම බුද්ධාගමය. මේ රට වසර 2566 ක් තිස්සේම සිංහල බෞද්ධයින්ගේ මාතෲ භුමියය. ඕලන්දකරයින්ගේ අවසාන කාලයේ සහ ඉන්පසුව ඉන්ග්‍රීසීන් විසින් 1815 පසු සින්හලයින්ගේ, 1817-18 සහ 1848 නිදහස් සටන් වලදී සින්හලයින් මර්ධනය කිරීම සඳහා යුධ කුලීකරුවන් වශයෙන් මෙහි ගෙන එනලද දැන් දෙමළ වශයෙන් හැඳින්වෙන මේ මලබාකාරයින්ගේද මව්බිම ඇත්තේ දකුණු ඉන්දියාවේ කඳුකරයේය. උතුරු නැගෙනහිර ඇතුළු දිවයිනේ විවිධ ප්‍රදේශවල පදින්චි කළ මොවුන් සුද්දන්ගේ කුමන්ත්‍රණය අනුව ලන්කා දෙමල වශයෙන් අරුණාසලම් පොන්නම්බලම් විසින් නම් කළේ 1901 දීය.

කඳුකරයේ දෙමළ නමින් හැඳින්වෙන පිරිසද 1838 සිට සුද්දන් විසින් වරින් වර ඔවුන්ගේ කෝපි සහ තේ වතුව්ල වැඩට දකුණු ඉන්දීයාවෙන් ගෙන ආ වහල් කම්කරුවන්ය. 1987 දී ඔවුන් මේ රටේ පුර වැසියන් කළේ ජේ.ආර්/රජිව්  ගිවිසුමෙන්ය. ඔවුන්ගේ මව්බිම ඇත්තේද දකුණු ඉන්දියාවේය.එසේම මුස්ලිම්වරුන්ගේ මව් බිම්ද ඇත්තේ ඔවුන් මේ රටට ඒමට පෙර සිටි දකුනු ඉන්දියාව සහ මැලේසියාව වැනි රටවලය. එමනිසා මේ සියළු දෙනාම ඒ යතාර්ථය තෙරුම්ගෙන මේ රටේ ශිෂ්ඨාචාරය බිහිකළ එහි පරම උරුමකරුවන්ට අන්තර් ග්‍රහණය වී රටේ ජාතිය වූ සින්හලයින්ට   කරදරයක් නොවන අන්දමින් ජීවත් වීමට දැනගතයුතුය. එසේ කිරීමට නොහැකිනම් ඔවුන් සියළුදෙනාම තම තමන්ගේ මව් රටවලට ආපසු යා යුතුය. නැතිනම් රජය විසීන් ආපසු යැවිය යුතුය.

මෙම ඓතිහාසික තත්වය පළ්මුවෙන්ම තෙරුම් ගතයුත්තේ මේ රටේ දේශපාලකයින්ය.

මේ සින්හල රටේ ස්වයන් නිර්ණය සිහින දකින මාවල් සේනාධිරාජා ඇතුළු මේ  මලබා දෙමලුන්ට එම දවල් සිහිනය දැන්වත් අත්හැර ඔවුන්ගේ සැබෑ ඓතිහාසික මව්බිම වන ඉන්දියාට ගොස් ඒ සිහිනය සැබෑකරගන්නා මෙන් කිවහැකි සින්හලයෙක් දැන්වත් මේරටේ ජනාධිපති විය යුතුය.

කතෝලික ආගමද මේ රටේ මුහුඳුබඩ ප්‍රදේශවලට බලහත්කාරයෙන් හඳුන්වාදෙනු ලැබුයේ 1505 පෘතුගීසි ආක්‍රමණයෙන් පසුවය. ඒ අනුව කතෝලික වූ බහුතරය සින්හල බෞද්ධයින්ය. එමනිසා ඔවුන්ගේ වසර 2500 කට වැඩි සින්හල බෞද්ධකම වෙනස්විය නොහැක.ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන්ද තවමත් සින්හලයින්ය.හින්දු ආගමිකයින් මෙහි ඇතිවූයේ ඕලන්දකාරයින් විසින් 1665 න් පසු මලබාර් වැසියන් ගෙන ඒමත් සම්ඟය. මුස්ලිම් වරුන්   වෙනම ජාතියක් වශයෙන් නැගීසිටීම ආරම්භ වූයේ 1915 දි ඇතිවු සින්හල මුස්ලිම් කෝලාහලයෙදී ඉන්ග්‍රීසීන් විසින් ඔවුන්ට ලබාදුන් රාජ්‍ය අනුග්‍රහයෙන් ලැබූ ජාති ආගම් වාදී උත්තේජනයෙන් පසුවය.මේ අනුව ආක්‍රමණිකයින්ගේ නොමඳ අනුග්‍රහය ඇතිව අන්‍යාගමික කරණය සහ සුළුජන ජාතිවාද ය මේ රටේ පැළපදියම් වුවද වසර 2500 කට වැඩිකළක් මේ ලක් පොලවේ මුල්බැස තිබුණු  බුද්ධාගම විනාශකිරීමට බටහිර බලවේග කොතරම් වෑයම් කළද අදටත් මේ රටේ ජනගහනයෙන් 70% ට වැඩි පිරිසක් බෞධාගමිකයින් වීමෙන්ම  කිසිම ජගතෙකුට  මේ රටේ බෞද්ධ බලය සහ බෞද්ධ ලාන්චනය වෙනස්කළ නොහැකිබව සක්සුදක්සේ පැහැදිළිය. මේ රටේ පරම අයිතිය ඇති සින්හල බෞද්ධයින්ට මේ මහපොලව මත ඇති එකම බිම්කඩ ව.සැ. 25,330 ක් වු මේ පුන්චි රට පමණය. එබැවින් ඔවුන් සමඟ අන්තර්ග්‍රහනය වී ජීවත් වීමට සූදානම් නැති සියළු මේ ආගන්තුකයින් දෙනාම තම ත්මන්ගේ මව් රට වලට ආපසු යා යුතුය.

1948න් පසු මේ රට පාලනය කළ මානසික වශයෙන් සුද්දන්ගේම කාබන් කොපියක්වූ මෝඩ සිංහල දේශපාලනඥ්යින්ට, 1799 ක්ලෙග්හෝන් සන්දේශයෙන් සුද්දන් විසින්  නිර්මාණය කළ මෙම දෙමළ ජාතික මිත්‍යාව ඛණ්ඩණය කොට රටේ භූමිපුත්‍රයින්ගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීමට ජාතිකත්වයක් හෝ මොලයක්  නොතිබුණු නිසාද ඊටත් වඩා සුළුජන කොටස්වල චන්දය ලබාගැනීම සඳහාද එදාමෙන්ම අදද   ඔවුන් ගොලුවන්, බිහිරන් සහ අන්ධයින් මෙන් මේ රට බහුජාතික, බහු භාසික සහ බහු ආගමික රටක් වශයෙන් පිලිගෙන සිංහල ජාතියට හා මේ රටට  ද්‍රෝහි වී පාවා දීමනිසා  සිංහල ජාතියත් බුදුසසුනත් මේ රටෙන් අතුරුදන් වන තැනට අද පත්ව  ඇත. මේ සෑම දේශපාලකයෙකුම දෙමල මුස්ලිම් වරුන්ගේ අයිති වාසිකම් සහ දුක් ගැනවිළි විසඳීම සඳහා රෑ දවල් වෙහෙසෙන නමුත් මේ රටේ උරුමකරුවන් වන සින්හල මින්සුන්ගේ අයිතිවාසිකම් දුක් ගැනවිලි ගැන එක වචනයක් වත් කථාකරන්නේ නැත. විසේෂයෙන්ම 1505 සිට 1848 දක්වා පරසතුරන්ගෙන් මෙ රට ආරක්ෂාකොට ගැනීම සඳහා වසර 443 කාලයක් පුරා ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් සටන්කළ උඩරට ජනතාවගේ ප්‍රවේණී ඉඩම් ඉන්ග්‍රීසින් විසින් බලහත්කාරයෙන් අල්ලා ගත් නිසා ඔවුන්ට අහිමිවූ අක්කර 13 ලක්ෂයක් පමණ වූ ඔවුන්ගේ ප්‍රවේණි ඉඩම් වලින් අඟල්ලක්වත් ඔවුන්ට ලබාදිමට 1948 සිටම අද දක්වාත් කිසිදු උත්සාහයක් කොට නැත. එසේ කරණු වෙනුවට දැනට තේ වතු වශයෙන් ඇති එම ඉඩම් සුද්දන් විසින් ඔවුන්ගේ වහල් කම්කරුවන් මෙන් ගෙනවිත් 1948 ඔවුන් මේ රටින් යනවිට මෙහි අතර්මන්කොට දමා ගිය ඉන්දීය වතු කම්කරුවන්ට  ලබාදීම සූදාන්නම් බව පෙනේ. ජනාධිපති අපෙකික්ෂකයින් දෙදෙනෙකු වූ රනිල් සහ සජිත් දැනටමත් වතු කම්කරුවන්ට මේ පොරොන්දුව දී ඇත ඔවුට එම ඉඩම් ලබාදුනහොත් 1815 ට පෙර මේ ඉඩම්වල ඓතිහාසික උරුමකරුවන් වූ උඩරට සින්හලයින්ට  සිදුවන්න්නේ ඉන්දියන් සාගරයට පැන සිය දිවි නසාගැනීමට නොවේද. ඔබ මේ තරඟයේදී චන්දය දෙන්නේ රට හෝ ජාතිය පිලිබඳ  අබමල් රේණුවක හැඟීමක් නැති දේෂ ද්‍රෝහී ජාති ද්‍රෝහීන්ටදැයි ඔබ සිහි බුද්ධියෙන් සිතා බැළියයුතු නොවේද.

රනිල් මෙම තරඟයේදී තමන්ගේ ප්‍රමුකතාව ආර්ථිකය ගොඩ ගැනීම මිස ජාතිය ආගම රැකීම නොවෙන බවද අනුර ජාතිය සහ ආගම තම දේශපාලනයේදී යොදා නොගන්නා බව දැනටමත් ප්‍රකාශකොට ඇති බැවින් මේ රටේ ජනාධිපති කමට ඔවුන් දෙහ්දෙදෙනාම සුදුසු නොවන බව මැනවින් ප්‍රකට වේ. රනිල් මේ රටේ ආර්ථිකය හදන හැටි 2015 සහ 2016 මහබැන්කු මන්කොල්ලයෙන්ද අනුරගේ ආගම සහ සන්ස්කෘතිය පිලිබඳ ආකල්පය 1971 සහ 1989 ඔවුන්ගේ පක්ෂය රටපුරා ක්‍රියාත්මක කළ භීෂනයෙන්ම සිතාගත හැක. රට, ජාතිය සහ ආගම ගැන නොසිතන කිසිවෙකු මේ රටේ භූමිපුත්‍රයෙකු වශයෙන් සැලකිය නොහැකි නිසා ඔවුන් දෙදෙනාම මේ සිංහල බෞද්ධ රටේ ජනාධිපති කමට කිසිසේත්ම සුදුසු නොවේ. ළබන 21 වනදා ඔබ ඔබේ වටිනා චන්දය දීමට බලාපොරුත්තුවන්නේ මෙවැනි දේශ ද්‍රෝහී ජාති ද්‍රෝහීන්ටදැයි සිහි බුද්ධියෙන්සිතා බැළිය යුතු කාලය දැන් පැමිණ ඇත.

මේ වනවිට රටේ සිදුවෙමින් පවතින ප්‍රධානම සන්සිද්ධිය ජනාධිපති වරණ තරඟයය.

මා එය දකිණුයේ, රටක් ජාතියක් සව්භාග්‍ය කරා ගෙනයාමට රාෂ්ඨ්‍රපාලනය පිළිබඳ හසළ දැණුමක් ඇති දේශප්‍රේමී ජනහිතකාමී මහතුන්ගේ දේශපාලන මෙහෙයුමකට වඩා, බලලෝභී, ආත්මාර්තකාමී සහ බඩගෝස්ත්‍රවාදී පුද්ගලයින් කීපදෙනෙක් තම ආත්මාර්තය සඳහා රටේ දේශපාලන බලය ලබාගැනීම සඳහා කරණ මාරාන්තික යුද්ධයක් ලෙසය. ඊටත් වඩා එය සමකළ හැක්කේ මළකුණක් බෙදාගැනීමට එකිනෙකා කුළල්කාගනිමින් සටනක යෙදී සිටින කපුටු රැළක සහ කබරගොයින් රැළක ගාලගෝට්ටියක් මෙන්ය. මන්ද, කපුටන් සහ කබර ගොයින යන සෑම සතෙකුගේම එකම අරමුණ ඒ මළකුන කෑම මිස එය අරක්ෂා කිරීම නොවන බැවිනි. මා එසේ කියණුයේ මේ රටේ දෙශපාලකයින්ගේද එකම අරමුණ එයම මිස රට හෝ ජාතිය නගාසිටුවීම නොවන නිසාය.

එවැනි පසුබිමක වසර 2566ක අඛණ්ඩ ප්‍රෞඩ ඉතිහාසයක් ඇති මේ සින්හල බෞද්ධ රටේ අද පවතින අතිශයින්ම අවුල් සහගත තත්වයෙන් මේ රට ගොඩ ගැනීමේ භාරධූර වගකීම භාරදීමට තරම් සුදුසු ප්‍රතාපවත් නායකත්ව ලක්ෂණ, රාජ්‍ය විචාරණය සහ පාලනය පිළිබඳ පලපුරුද්ද සහ විචක්ෂන බව, මේ රටේ හා ජාතියේ ඉතිහාශය හා ශිෂ්ඨාචාරය පිලිබඳ ඇති දැනඋගත්කම, රට ජාතියට ඇති ආදරය, රට මුහුන දී ඇති ප්‍රශ්න සහ ඒවාට යෙදියයුතු පිළියම් පිළිබඳ ඇති අවබෝධය, පරාර්ථකාමි බව හෝ දර්ශනයක් වැනි ගුනාන්ග ඇති එසේම ජනකාන්ත පෞරුෂතවයක් ඇති විශ්වාශයක් තැබිය හැකි එකම අයෙකු හෝ  සිටින බවක්  බවක් මටනම් නොපෙනේ. එසේම මේ රටේ ආරක්ෂාව, පාලනය, ආර්ථිකය සහ ජනතා ශුභසෙත යන මූලික රාෂ්ට්‍රපාලන කාර්‍යයන් පිළිබඳ, තරඟවැදී සිටින කිසිම ප්‍රධාන තරඟකරවෙකු තුල කිසිදු පරිචයක් හෝ අවභෝධයක් ඇති බවක්ද නොපෙනේ. ඔවුන් කිසිවෙක් මේ රට කුමක්ද,එහි ඉතිහාශය කුමක්ද,  එහි උරමකරුවන් කවරෙක්ද ඔවුන්ගේ ආගම,භාෂාව, අපේක්ෂාවන් සහ අභිළාශයන් මොනවාද  මූලික සමාජ සහ ආර්ථික ප්‍රශ්න මොනවාද, එවා විසඳීමට යෙදිය යුතු පිළියම් මොනවාද,ඒවා විසඳන්නේ කෙසේද  යන ගැටළු පිළිබඳ කිසිවෙක් දන්නා බවක් නම් නොපෙනේ.එහෙත් ඒ අඳුරු බින්ගෙය කෙළවර ජාති හිතෛශී හා රටට ගැලපෙන එක් සහන්එළියක්ද මම දකිමි. ඒ දිලිත් ජයවීර නම් පුද්ගලයාය.  කෙසේ වුවද ඔහු මේ පොරයට ප්‍රවේශ වීම ප්‍රමාදවූ නිසාද, සජබයට සහ ජා. ජනබල වේගයට තරම් රට පුරා ගම් මට්ටමේ ශාකා ජාලයක් නැති නිසාද මේ සටනින් මුල්තැනට ඒමට හැකිවේයයි සිතිය නොහැක.එහෙත් ඉදිරි සතිය තුළ මේ රටේ දේශප්‍රේමී ජන හදවත් තුලට සක්‍රීයව ඔහුට ප්‍රවේශ වීමට හැකිවුවහොත් සහ මේ රටේ ජනතාව යතාර්ථවාදීව සහ බුද්ධිමත්ව රට ජාතිය බේරාගැනීම මුල්තැන තබා  ක්‍රියා කළහොත් සෙසු අපේක්ෂකයින් නොසිතූ චන්ද ප්‍රතිශතයක් 22 දාට ඔහුට ලැබෙන්ටත් ඉඩකඩ  තිබේ.

 කෙසේ වුවද ප්‍රථමයෙන්ම මේ රටත් ජාතියත් එසේම දේශපාලනයත්, විශේෂයෙන්ම 1977 න් පසු , විවුර්ත ආර්ථිකයේ පියවරුන් වූ දෙශපාලකයින් විසින් ඇදදමා ඇති අඝාධයෙන් ගොඩ ගැනීම සඳහා, දැනට ඉදිරිපත්ව සිටින අපේක්ෂ්කයින් අතුරෙන් රට ජාතියට ආදරයක් ඇති, පහත සඳහන් ප්‍රතිඥාවන් දෙන, ඒ අනුව රට ජාතිය ගොඩ ගැනීමට එකඟවන අයෙකු මී ලඟ ජනාධිපති වරයා වශයෙන් තෝරා ගත යුතුයයි  මම යෝජනා කරමි.

එම උතුම් ජාතික අරමුණ ශාක්ෂාත් කරගැනීමටනම් තමන් ජනාධිපති වශයෙහෙන් පත්වූ පසු පහත සඳහන් කරුණු ඉටුකිරීමට ප්‍රතිඥා නොදෙන, කිසිවෙකුට තම වටිනා චන්දය නොදෙන මෙන් දේශප්‍රේමී සියළුම චන්දදායකයින් සියළු දෙනාගෙන්ම රට ජාතියේ නාමයෙන් මම ඉල්ලා සිටිමි.  මේ රටේ බුද්ධිමත් ජනතාව 21 වනදා නිවැරැදි තීරණය නොගතොත් බන්ගලි දේශය අද වැටී ඇති තත්වයටත් වඩා භයානක තත්වයක් මේ රට තුල ඇතිවිය හැකියයි මට සිතේ. ඇතැම්විට ඊටත් එහා ගොස් 1789 මැයි 5–1799 නොව් 9 ප්‍රන්ශ විප්ලවයෙන් පසු ඒ රටේ ඇතිවූ අභාග්‍ය සම්පන්නා අඩියට වුවද මේ රට වැටීමට අවකාශ ඇතැයි මම අනතුරු හඟවමි. 

ඒ සඳහා

1 ප්‍රථමයෙන් වර්තමාන පාර්ලිමෙන්තුව තුල රටේ ජනමතය කිසිසේත්ම නියෝජනය නොවන බැවින් හා ඒ තුළ, මේ සින්හල බෞද්ධ රටේ රාජ්‍ය විචාරණයට සුදුසු කිසිවෙකු නැති නිසාත් එසේම මොන ජගතෙකු ජනාධිපති වශයෙන් පත්වුවද, දැනටපවතින  අච්චාරු පාර්ලිමෙන්තුව හරහා මේ රට අද වැටී ඇති අඝාධයෙන් ගොඩහත නොහැකි නිසාත්, ප්‍රමුඛතා අන්ක එක වශයෙන් වහාම එය විසුරුවා හැර එම තත්වයට ප්‍රධාන හේතුව වූ 1978 ව්‍යවස්ථාවද අහෝසි කොට, 1972 ජනරජ ව්‍යවස්ථාව වහාම බල ගැන්වීමට සහ වසර 2566 ක දීර්ඝ ඉතිහාසයක් සහිත අපගේ ශිෂ්ඨාචාරය මත පදනම්වූ නව ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සකස් කිරීමට ජන වරමක් ඉල්ලා සිටීම සහ මැතිවරණයෙන් ජයගත් පසු එය ඉටුකරණ බව රට ජාතිය ඉදිරියේ ප්‍රතිඥාදීම.

1978 ව්‍යවස්ථාව අහෝසි කොට, 1972 ජනරජ ව්‍යවස්ථාව බලගැන්වූ වහාම පහත සඳහන් ප්‍රතිලාභයන් සියල්ල මේ රටට ලැබෙණු ඇත.

1. විධායක ජනාධිපති තනතුර නිරායාශයෙන්ම අහෝසි වීම සහ ඒ වෙනුවට ජාතිකරාජ්‍ය සභාවේ එකඟතාව ඇතිව අග්‍රාමාත්‍යවරයා විසින් පත්කරණු ලබණ රටට බරක් නොවන ජනාධිපති වරයෙකු මේ රටට නැවත ලැබීම-ලකිසුරු වරයෙක්.

2. 13 ව්‍යවස්ථා සන්ශෝධනය සභ පලාත් සභා අහෝසිවීම සහ ඒ සමඟම  පලාත් සභාවලට ඉඩම් බලතල, පොලිස් බලත සහ ස්වයන් නිර්ණ බලතල  වැනි සියළුම බෙදුම්වාදී ඉල්ලිම්ද නතරවණු ඇත.

3.මේ රට තුල වසර සිය ගානක් තිස්සේ පැවති ලෝකයේම විශිෂ්ඨ රාජ්‍ය පරිපාලන ආකෘතියක් වශයෙන් පිළිගත් මේ රටේ පැවති දිසා පරිපාලනය විනාශ කොට රට අස්ථාවර කිරීමට ඉන්දියාව විසින් අප හිස මත පැටවූ හිසරදයක් වන 13 ව්‍යවස්ථා සන්ශෝධනය ඇතුළු එහි අඩන්ගු දේශපාලකයින්ගේ වාසිය පමණක් අරමුණුකොටගෙන සිදුකරණලද සියළුම සන්ශෝධනද අහෝසි වීම

4. වසර 37 ක් තිස්සේ පලාත්සභා නඩත්තුවට නාස්ති කළ කෝටි ප්‍රකෝටි අසීමිත ධනස්ඛන්ධයක් වාර්ශිකව රටට ඉතිරිවීම

5.ඒ යටතේ ස්ථාපිත, රටේ සමස්ථ දේශපාලන, පරිපාලන ක්‍රියාවළිය එකම අවුල් ජාලයක් කළ පලාත් සභා හූනියම සහ ඊට සම්භන්ධ කැබිනට් අමාත්‍ය වැටුප් සහ වරප්‍රසාධ ලබන ජනතාව විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරණලද දේශපාලන පරාජිතයින් හා මැති ඇමති වරුන්ගේ නෑදෑයන් වූ ආණ්ඩුකාරවරුන් 9, මහ ඇමැතිවරුන් 9 සහ ඇමැතිවරුන් 45 ක් ඇතුළු 700 ක් පමණ වන මන්ත්‍රී වරුන්, මහ ලේකම්වරුන් 9 සහ අමාත්‍යාන්ශ ලේකම් වරුන් 63ක්  ඇතුළු නිලධාරීන් 12,000 ක් පමණ  සහ පලාත් මට්ටමේ විවිධ ආයතන රාශියක්  අහෝසිවීම නිසා වසරකට රුපියල් බිලියන 1000 ක් පමණ බැගින් වසර 37 ක් තිස්සේ නාස්ති කළ ජාතික ධනය රටට ඉතිරිවීම සහ පලාත් සභා යටතේ ඇති සියළුම ආයතන සහ නිලධාරින් සහ සේවකයින්ගේ බරින් රජය නිදහස් වීම සහ එම ධනස්ඛන්ධය මධ්‍යම රජයට ලැබීම

6. සම්ප්‍රදායික දිසා පාලනය යළි ප්‍රකකෘතිමත්වී ජනතාවට දේශපාලන ඇඟිලිගැසීම් වලින් තොර සාධාරන, හා කාර්‍යක්ෂම වඩා හොඳ රාජ්‍ය සේවයක් ජනතාවට යළිත් ලැබීම.

7. මෙතෙක් පලාත් සභා විසින් කොල්ලකාගෙන රටේ සන්වර්ධනට අහිමි කල කෝටි සිය දහස් ගානක බදු මධ්‍යම රජයට ලැබීම නිසා රාජ්‍ය භාණ්ඩාගාරය තරවිම.

8. එසේම සෑම වසර 5ක් පාසාම ජනාධිපති වරණයකට වැය වන රු. බිලියන15 ක් පමණ සහ විධායක ජනාධිපති වරයකු නඩත්තු කිර්‍රීමට වසරකට වැයවන කෝටි 107.7 කට (2021) ආසන්න විශාල මුදලක්ද මීට අමතරව රට පුරා ඇති හැමදාම මෙන් වසා තිබෙණ, මේ කුඩා රට පුරා පිහිටුවා ඇති අධිරාජ්‍ය වාදි නෂ්ඨාවශේෂ වන සුඛෝපභෝගී ජනාධිපති හොල්මන් මන්දිර නඩත්තුවටද වැයවන අති විසාල මුදලත් රටට ඉතිරි කොට ගෙන රටේ සන්වර්ධමයට යෙදීමට හැකිවීම සහ අධිරාජ්‍යවාදී නෂ්ඨාවශේෂයක් වූ එම මන්දිර රටට ප්‍රයෝජනවත් වෙනත් කටයුත්තකට යොදා ගත හැක විම.

9.එසේම ජනාධිපති වරණය පැවැත්වෙන කාලය තුල නිෂ්ක්‍රීය වන රටේ රාජ්‍ය පරිපාලනය, සන්වර්ධනය, ජනජීවිතය, රටපුරා ඇතිවන දෙශපාලන කලකෝලාහල මෙන්ම   මැතිවරණය නිසා රටට අහිමිවන මිනිස් දින ගණන සහ ඉන් අහිමිවන අති විශාල පාඩුව නැතිවීම.

10 ජනාධිපති මැතිවරණයක් සඳහා නාස්තිකෙරෙණ අසීමිත ජාතික ධනය රටේ සන්වර්ධනයට යොදා ගැනීමට හැකිවීම.

11. ජාතික රාජ්‍ය සභාවෙන් පත්කෙරෙණ, රාජ්‍ය සභාවට වගකියන ලකිසුරු වරයෙන් පත්කර ගැනීමට හැකිවීම සහ විධායක ජනාධිපතිවරයෙකු නඩත්තු කිරීමට වාර්ශිකව වැය වන වියදම් සියල්ල රටේ සන්වර්ධනයට යොදාගත හැකිවීම

12. මීට අමතරව අති විශාල අනවස්‍ය ජනාධිපති කාර්‍යාල කාර්‍යමණඩල, නිමක් මැති ජනාධිපති උපදේශකවරුන්, 600 ක් පමණවන ජනාධිපති ආරක්ෂක බලකාය, විදේශ ගමන්, සිය ගණනක් යාන වාහන ආදිය, ජනාධිපති වරුන් විශ්‍රාම යාමෙන් පසු පවා විශ්‍රාම වැටුප්, නිළනිවාශ,ආරක්ෂක නිලධාරීන් ඒ සඳහා නාස්තිකෙරෙන මහා ධනස්ඛන්ධය  ජනතා සුභසෙත සඳහා යෙදීමට හැකිවීම. 

13.බෙදුම්වාදී සුළුජන කොටස් උතුරු නැගෙනහිරට සහ මධ්‍යම කඳුකරයට වෙනම ස්වාධීන පාලන ප්‍රදේශ, 13 යටතේ පොලීස් හා ඉඩම් බලත ආදිය ඉල්ලිම සහ එසේ කරනමෙන් ඉන්දියාවේ බලපෑම නැතිවීම13 න් උපන් සියළුම වර්ගවාදී සහ බෙදුම්වාදි ඉල්ලීම් නතරවීම.

14. වර්තමාන ජනාධිපතිවරයා වැනි රටක කිසිම ජන ප්‍රසාධයක් නැති කෙනෙකුට වුවත් 1978 ව්‍යවස්ථාවේ අන්ක 40 යටතේ මෙන් හොල්මන් ජනාධිපති වරයකු පත්වීමේ කිසිදු අවකාශයක් ඉන්පසු නැතිවීම.

15. 1978 ව්‍යවස්ථාව යටතේ වූ 225 හේ පාර්ලිමේන්තු මත්‍රී සන්ඛ්‍යාව 168 දක්වා අඩුවීමන් රටට අති විශාල මුදලක් ඉතිරිවීම. (අඩුවීම වර්තමාන පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින 225 න්, ජාතික ලැයිස්තුව් 29 සහ 1978 න් වැඩිකළ 28 = 57).

16. කිසිදාක චන්දයකින් මැති සභයට ඒමට නොහැකි, එසේම චන්දයකින් පත්වෙන ජනතා නියෝජිතයෙ කුගෙන් කරවාගත නොහැකි දේවල් පක්ශ නායකයින්ට කරවාගත හැකි, පක්ශ නායකයින්ට මිස රටේ ජනතාවට වගනොකියන පක්ශ නායකයින්ට තමන්ට ඕනෑ ගජමිතුරන් පාර්ලිමේන්තුවට ගැනීමේ ජේ.ආර්.ගේ තවත් ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී  ඊනියා ජාතික ලැයිස්තුවද අහෝසි වීම. 

17. වර්තමාන ජනාධිපති වරයා වැනි රටක මුළුමහත් ජනතාවම වසර15 ක් තිස්සේ ප්‍රතික්ෂේප කළ පුද්ගලයෙකුට වුවද 1978 ව්‍යවස්ථාවේ 40 වන වගන්තිය යටතේ රටේ ජනාධිපතිවි ඔහුගේ පුද්ගලික න්‍යාය පත්‍රය අනුව පිස්සු කෙලීමට වුවද අවස්ථාවක් ලැබීම නතරවීම.

18.මීට හොඳම උදාහාරණය රනිල් වැනි, 2005 සිට 2020 දක්වාම වසර 15ක් තිස්සේ මුළු රටම ප්‍රතික්ෂේපකළ දේශපාලන අනාථයෙකුට වුවද 2022 දී 40 වගන්තිය අනුව පත්වීමට හැකිවූ පරිදි යළි කිසිදිනක මේ රටේ ජනාධිපති වීමට නොහැකිවීම)

19. මේ අනුව 1978 ව්‍යවස්ථාව යටතේ දැනට සිදුවන පරිදි යළි කිසිම දිනක රටේ සම්භාවනීය මෙන්ම වැදගත්ම රාජ්‍ය නායක තනතුරට සුදුසු නැති කෙනෙකු පත්වන්නේ නැත.මන්ද ඒ සඳහා සුදුසුකම් 1972 ව්‍යවථාවෙන්ම නියමවන නිසා.

20. ඉන් පසු වර්තමානයේ 1978 යටතේ සිදුවන පරිදි කිසිම දවසක ජනාධිපති මැතිවරණය සඳහා අපේක්ෂයින් 35 ක 40 ක බලුපොරයක් යළි ඇතිනොවන අතර ඒ වෙනුවෙන් රටේ ජාතික ධනය කෝටි ප්‍රකෝටි ගණනින් වැයවන්නේද නැත. එසේම ජනාධිපති චන්ද රැස්වීම් නිසා රටට අහිමිවන මිනිස් දින දසලක්ෂ ගානක්ද ඉතිරිවනවන නිසා රටේ නිශ්පාදනයට සිදුවන හානියද වැලකේ.

21. තවද ජේ.ආර් කලාක් මෙන් , තමන්ගේ තනි මතයට ක්‍රියාකරමින්, මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් දින නොමැති අනීතිකව අස්වීමේ ලිපිගෙන  ඔවුන් ප්‍රාණ ඇපකරුවන් මෙන් හෝටල්වල හිරකර තබා,වෙලාවට පාර්ලිමේන්තුවට ගෙන්වාගෙන ඔවුන්ගේ චන්දය, බලයෙන් ලබාගැනීම,    වැනි ඒකාධිපති වැඩද නතර වීම

22.1972 ව්‍යවස්ථාව යටතේ ජනාධිපතිවරයා පත් කරණු ලබන්නේ අගමැති නිසා සහ ඔහු/ඇය විධායක ජනාධිපති වරයෙකු නොවන නිසා, විධායක ජනාධිපතිට තරම් පරිවාර සේනා,ආරක්ෂකයින්,කාර්‍ය මන්ඩල, යාන වාහන වැනි අධික වියදම්ද ඇති නොවණු ඇත

23. නව තත්වය යටතේ ජනාධිපති වීමට 1978 ව්‍යවස්ථාවෙන් මෙන් සුළු ජනකොටස්වල චන්දය කෙරෙහි යැපිමක් නැති වීම.

24. මේ සියල්ලටම වඩා අවුරුදු 34ක් වැනි කෙටි කාලයක් තුල 21 ක් වතාවක් සන්ශෝධනය කළ රටේ සහ ජනතාවගේ පොදු යහපතට  වඩා දේශපාලකයින්ගේ හුදු පැවැත්ම සඳහා සම්මත කරණලද එක් ආත්මාර්ථකාමි පුද්ගලයෙකුගේ අවෂ්‍යතාවන් පිරිමසා ගැනීමට 7,1.14 සහ 16 වැනි සන්ශෝධන සහ  මේ රටේ භෞතික අඛණඩතාව,ස්වයිරී භාවය, ස්වාධිපත්‍ය, ආර්ථිකය සහ රාෂ්ට්‍රපාලන යාන්ත්‍රණය මුලුමනින්ම අක්‍රීයකොට මේ රටේ භූමිපුත්‍රයිනිගේ අභිලාෂයන්ට වඩා ඉන්දියාවේ අභිලාෂයන් ඉටුකරගැනීම සඳහා සකස්කළ, බෙදුම්වාදයට මඟපෑදූ 13 වන සන්ශෝධනය සමඟම එහි සන්ශෝධන 21ක් නිසා  ව්‍යවස්ථාවකට වඩා සතිපතා පුවත්පතක් බවට පත්කොට ඇති ව්‍යවස්ථාව නැමැති මේ රට විනාශකළ දේශපාලන හුනියමද අහෝසිවීම.

25. මේ රටත්, ආර්ථිකයත්, සදාචාරයත් විනාශකළ වසර 37 ක විධායක,දේශපාලන සහ පරිපාලන ශාපයක් අවසන්වීම

26. අගමැති වරයා ඇතුලු අමාත්‍ය මණ්ඩලය ඊලඟට නව ජනාධිපති වරයෙක් පත්කර ගැනිමත් සමඟම මේ රටේ නව සිංහල  බෞද්ධ නායකත්වයක් යටතේ රටට සුභ අනාගතයක්ද උදාවීම.

27. දැනට පවතින දිසා මන්ත්‍රී ක්‍රමය සහ පක්ෂනායකයින් විසින් පත්කරන ජනතාවට වග නොකියන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි නොවන ඊණියා ජාතික ලැයිස්තුවද අහෝසිවී පක්ශ නායකයින්ගේ දඩබල්ලන් වෙනුවට නැවතත් ආසන මට්ටමින් ජනතාවගේ චන්දයෙන් පත්වන, ජනතාවට වගකියන, ජනතාවට සමීපව සේවය කරණ මහජන සේවක මන්ත්‍රීන් 168 ක් ඇතිවීම

28. මැතිවරණ ක්‍රම්යද වෙනස්වී මනාප,අනුපාත වැනි අපභ්‍රන්ශ අහෝසිවී  ජනතාවට සරළ මැතිවරණ ක්‍රමයක් යළි ඇතිවීම

29. හොර බොරු නැති, ජනතා හිතවාදී චන්දදායකයින්ට සමීප ජනතාවට වගකියන නව දේශපාලන සැබෑ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන සන්ස්කෘතියක් යළි ඇතිවීම.

30. 1987 සිට 37 වසරක් පුරා රටට ශාපයක් හා හූනියමක්ව පැවැති ඉන්දිය රජය විසින් ලක්මවගේ ගෙලේ බැඳි උරචක්‍රමාලයක් වූ 13 වනව්‍යවස්ථා සන්ශෝධනයෙන් ලක්මව නිදහස්වීම.

31. ඇමතිවරුන්,අමාත්‍යන්ශ ලේකම් වරුන්, තානාපතිවරුන්, දෙපර්තමේන්තු ප්‍රධානීන්, සන්ස්ථා සභාපතිවරුන් ආදිය පත්කිරීමේ, මාරුකිරීමේ සහ ඉවත්කිරීමේ ඒකාධිපති බලයද ජනාධිපතිවරයාගෙන් ඉවත්වීම සහ ඒකාධිපති රාජ්‍ය පාලකයෙකුගෙන් මේ රට නිදහස්වීම

දෙවනුව ඉහත දක්වනලද අන්ක 1 ප්‍රතිඥාවට අමතරව පහත සඳහන් ප්‍රතිඥාද දීම අනිවාර්‍යවේ.

2. දැනට මේ රටේ පවතිනුයේ සැබෑ ජන මතයක් නියෝජනය නොවන, 2020 ජනවරමට ඉඳුරාම පටහැනි වූ,  සෑම ඇතින්ම විකුර්ති වූ ප්‍රජාතන්ත්‍රවිරෝධී, දේශපාලක්යින්ට පමණක් ධන බල නිධානයක් හා කල්පවෘක්ෂයක්  බවට පහ්ව ඇති  රටට හෝ ජනතාවට සේවයක් නොවන පාර්ලිමේන්තුවක් බැවින් වහාම එය විසුරුවාහැර අලුතෙන් බලගැන්වුණු 1972 ව්‍යවස්ථාව අනුව පැවති කොට්ඨාශ ක්‍රමය අනුව මන්ත්‍රීන් 168 දෙනෙකුගෙන් යුතු ජාතික රාජ්‍ය සභාවක්” පත්කරගැනීම සඳහා හැකිපමණ කඩිනමින් පවතින පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක් පැවැත්වීම.

 3 ඒ අනුව පත්කරගන්නා අලුත් පාර්ලිමේන්තුව ජාතික රාජ්‍ය සභාව වශයෙන් නම්කිරීම”

4. චන්දදායකයින්ගේ දැනගැනීම සඳහා 17 කට නොවැඩි තම ඇමති ණ්ඩලය සැප්තැම්බර් 21 ට පෙර ජනතාවගේ දැනගැනීම සඳහා ප්‍රකාශයට පත්කිරීම, ඔවුන්ට භාරදෙන විෂයන්ද සමඟ.

5.  ශ්‍රී ලාන්කික ශිෂ්ඨාචාරයේ අනන්‍යතාව සහ සින්හල බෞද්ධ ලාන්චනය ආරක්ෂාකර ගැනීම සඳහා රට මෙහෙයවියයුතු ආකාරය පිලිබඳ රජයට උපදෙස් දීම සඳහා ජාතික රාජ්‍යසභාවට ඉහලින් ත්‍රයි නිකායික මහනාහිමිවරුන් වහන්සේලා 4 දෙනාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පහත සඳහන් පරිදි ජාතික පුරෝහිත මණ්ඩලයක්”පත්කිරීම[S1] . 

එය පහත සඳහන් පරිදි සාමාජිකයින් 17 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විය යුතුයයි යෝජනා කෙරේ.

සියම් මල්වතු,අස්ගිරි,අමරපුර සහ රාමඥ  ත්‍රයිනිකායික මහනාහිමිවරුන්   4

කල්‍යාණි, රෝහන, කෝට්ටේ සහ දඹුළු පාර්ශව

නාහිමිවරු නාහිමි නාහිමිවරුන්                                                              4

විද්‍යෝදය/ විද්‍යාලන්කාර පරිවේනාධිපති හිමිවරුන්                                 2

හින්දු,කතෝලික මුස්ලිම් නායක පූජකවරුන්                                          3

රාජ්‍ය සහාවේ කථානායක                                                                     1

රාජ්‍ය සේවයේ ප්‍රධානියා භා/ලේ                                                             1

මහබැන්කු අධිපති                                                                                 1

නීතිපති                                                                                                 1

මුලුගණන                                                                                           17

(ශ්‍රී ළන්කා ජනරජ‍යයේ සියළුම තීරණ මෙම උත්තරීතර රාජ්‍ය උපදේශක සභාවේ අනුමැතියට යටත්විය යුතුය).

6. රාජ්‍ය නාකයා ලකිසුරු වශයෙන් හැඳින්වීම. 

(1972 ව්‍යවස්ථාව පරිදි ජාතික රාජ්‍ය සභාවේ අනුමැති ඇතිව අග්‍රාමාත්‍ය වරයා/වරිය විසින් ඔහු පත්කරණු ළැබේ)

7.අග්‍රාමාත්‍ය වරයා ප්‍රමුක අමාත්‍ය වරු 17 ට නොවැඩි අමාත්‍ය මන්ඩලයක් පත්කිරීම

8 අධිරාජ්‍ය වාදී නෂ්ඨාවශේෂයක් වූ දැනට පවතින පබරවාරි 4 නිදස් දිනය අහෝසිකොට මේ රටට සැබෑ නිදහස ලබාගත්තේ 1972 මැයි 22 බැවින් මේ රටේ නිදහස් දිනය වෂයෙන් මැයි 22 කිරීම

9.මේ රටේ දැනට පවතින ජාතික දිනය වෂයෙන් නම්කොට ඇති පෙබ 4 ඉවත්කොට නියත වශයෙන්ම සිංහල -බෞද්ධ ජාතිය උපත ලැබුයේ ක්‍රි.පූ. 307 පොසොන් පසොලක්වක දිනයේ බැවින් සෑම වසර්කම   පොසොන් දෙපෝය දිනය මේ රටේ ජාතික දිනය වෂයෙන් ප්‍රකාශකොට ව්‍යවස්ථාගත කිරීම.

10.ලෝකයේ බොහෝ රටවල රජයේ නිවාඩු දින ගණන 12කි. මේ රටේ රජයේ නිවාඩු දින ගණන 125 ද ඉක්මවූ අවස්ථා ඇත.මෙය රටක සන්වර්ධනයට  මහත් භාධාවකි.එය  පහත සඳහන් පරිදි දින 20 ට  සීමා කිරීම.

එය පහත පරිදි විය යුතුයයි යෝජනා කරණු ලැබේ. 

නිවාඩු දිනයේ නම                                        මාසය                           දින ගණන

සිංහලේ අලුත් අවුරුද්ද                            අප්‍රේල්  13 &14                           2   

වෙසක් පෝය                                   මැයි පසොලොක්වක් පෝය                2                                    2

ජනරජ දිනය                                                 මැයි.  22                                 1

ජාතික ගොවි කම්කරු දිනය                            මැයි                                      1

සිංහලේ ජාතික දිනය පොසොන් පෝය)*                                                   2

+පරිසර දිනය                                                                                              1

+ජාතික ළමා දිනය                                                                                      1

+ජාතික මව්වරුන්ගේ දිනය                                                                         1

+ජාතික වැඩිහිටි දිනය                                                                                 1

වෙසක් පොසොන් පෝය   හැර ඉතිරි පසොලොක්වක පෝය                      10                                                           

මුළු ගණන                                                                                                22                                                                                                             

*සිංහලේ ජාතික දිනය මේ රටේ සින්හ සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ඨාචාරය බිහිවූ දිනය පොසොන් පසොලොක්වක් පෝය

+ මාසය සහ දිනය රජය තීරණය කරණ පරිදි

* මේ අනුව 1815 සිට මේ රට තුල බලහත්කාරයෙන් කළ අධිරාජ්‍යවාදී යුදෙව් ක්‍රමය වූ ඉරිදා සහ සෙනසුරාද නිවාඩු අවලන්ගු කෙරෙන අතර අන්‍යාගමික දින අදාල ආගම් අදහන්නවුන්ට පමණක් සීමා කිරීම .

* කතෝලික,හින්දු සහ මුස්ලිම් ආගමික දින 8 අදාල ආගමිකයින්ට පමණි. ඒවා රජයේ නිවාඩු දින ලැයිස්තුවෙන් ඉවත් කෙරෙනු ඇත.

11.මේ රටේ රටවැසිභාවය   තීරණය කළයුත්තේ 1953 (කොතලාවල /නේරු ගිවිසුම අනුව පමණක් බව

12. ලෝකයේ සිටි ශ්‍රෙෂ්ඨතම අධිරාජ්‍යයාවූ ධර්මාසෝක ආකෘතියේ (රට වැසියන් රජයේ දරුවන් වශයෙන් සලකන) දේශප්‍රේමී ජාතිහිතෛෂී රාෂ්ට්‍රපාලන ක්‍රමයක් පිහිටුවන බව.

13. දිස්ත්‍රික් මන්ත්‍රී ක්‍රමය අහෝසිකොට ආසන මට්ටමේ රාජ්‍යසභා මන්ත්‍රීන්168 ක් (1977 වන තුරු පැවති පරිදි) මනාප සහ සමානුපාතික ක්‍රමද අහෝසි කිරීම   බහු මන්ත්‍රී ආසන ක්‍රමය අහෝසි කිරීම.

14. එක රටක් 1815 මාර්තු 2 දා උඩරට ගිවිසුමෙන් ඉන්ග්‍රීසීන්ට භාරදෙන ලද්දේ සින්හලේ නම්වූ රාජධානිය වන බැවින්, මේ රට නැවත සින්හලේ නමින් නම්කිරීම. ඒ අතරම බුදුන් දවස පවා මේ රට ලන්කාදීප යන නමින්ද හැඳින්වුනු බැවින් ලන්කා /ශ්‍රී ලන්කා නමින්ද හැඳින්වීමට ව්‍යවස්ථාවෙන් අවසර දීම

15.එක ජාතියක්, ඒ අනුව මේ රටේ ජාතිය සින්හල/ ශ්‍රී ලාන්කික වශයෙන්ද හැඳින්වීම

16. එක නීතියක්. මෙය සින්හලේ නීතිය සහ දැනට පවතින රෝම ලන්දේශි නීතියේ සන්කළනයක් වණු ඇත. ඉන්පසු රටේ සියළුම දෙනාට බල පැවැත්වෙන්නේ එම නීතිය වේ. සුද්දන් විසින් මේ රට බෙදා පාලනය කිරීම සඳහා සුළු ජන කොටස්වලට පමණක් (භූමිපුත්‍රයින් වූ සින්හලයන්ට නොමැතී) දී ඇති විශේෂ වරප්‍රසාදයක් වූ දැනට පවතින තේසවලමේ සහ මුස්ලිම් නීති අහෝසි කිරීම.

17. මේ රටේ ඉතිහාශය ආරම්භවූ දින සිටම පුරාම පැවති පරිදි ගම කේන්ද්‍රකොට ගත් දැහැමි රාෂ්ට්‍රපාලන ක්‍රමයක් ඇති කිරීම.

18. මේ සින්හල රට බෙදීම සඳහා 1799 සිට කුමන්ත්‍රණයකොට 1833 දී මහපොලවේ පිහිටවූ පලාත් ක්‍රමය අහෝසිකොට දිසා ක්‍රමය රටේ පාලන ඒකකකය වශයෙන් ව්‍යවස්ථාගත කිරීම.

19.රට, දැය, සමය ආරක්ෂාකොට ගැනීම තහවුරුකොට ගැනීමට පහත සඳහන් පරිදි වෙනස්කළ නොහැකි ජාතික ප්‍රඥප්ති මාලාවක් ප්‍රකාශකොට ව්‍යවස්ථාගත කිරීම 

එය සිංහලේ ලේ/ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය ප්‍රඥප්තිය නමින් හඳුන්වමු

1ශ්‍රී ලංකාව/සිංහලේ, සිංහල ජාතියේ අයිතිහාසික මාතෲ භූමිය වේ. 

කි.පූ. එය 543 සොයාගත්තෝද, එහි සිෂ්ඨාචාරය බිහිකලෝද එසේම ක්‍රි.පූ. 2 වන සියවසේ සිට 1987 දක්වා,ඉන්දීයාවෙන් සහ යුරෝපීය රටවලින් පැමිණි සියලු පර සතුරු ආක්‍රමණයින්ගෙන්, ජීවිත පරිත්ත්‍යාගයෙන් මේ රට  ආරක්ෂාකොට ගත්තෝද ඒ තුළ ශිෂ්ඨාචාරය බිහිකලෝද ඔවුහුම බව පිළිගැනීම. 

2.එහි නාමය සිංහලේ/ශ්‍රී ලංකා වියයුතුය

ක්‍රි.පූ.543 සිට ඉතිහාසය පුරාම මේ රට හැඳින්වුයේ සිංහලේ, සිංහලද්වප වශයෙනි.එසේම ලන්කා, ලන්කාධ්වීප කියාද එය වන්ශ කථාවල හඳුන්වා ඇත. 1815 මාර්තු 2 උඩරට ගිවිසුමෙන් බ්‍රතාන්‍යට භාරදී ඇත්තේද සිංහලේ නම්වූ රාජධානියයි. එම ගිවිසුමේ සිංහලේ නමින් හඳුවන ලද්දේ මේ සමස්ථ සිංහලේ ධ්වීපය ඇතුළු ඒ හාත්පසින් වූ මාලදිවයින් ඇතුළු දූපත් සහිත සමුද්‍රයයි. 1948 ව්‍යවස්ථාවේ පළමු කොටසේ (2) න්මාලදිවයින් 1815 භාරදුන් සින්හලේ රාජධානියෙන් ඉවත්කොට ඇත.1972 ජනරජ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ පළමුවරට මේ රට ශ්‍රී ලංකා කියා හඳුන්වයි. එම නිසා මෙහි සඳහන් එකී නම්වලින් හැර වෙනත් කිසිම නමකින් එය හැඳින්වීම දඬුවම් ළැබිය හැකි වරදකි. දේශීය වෂයෙන් සින්හලේ කියාද ජාත්‍යන්තර වෂයෙන් ශ්‍රී ලන්කා කියාද එය භාවිතා කළ හැක. එහෙත් ඒ සෑම අවස්ථාවකදීම සිංහලේ යන්න වරහන් තුල සඳහන් කළ යුතුය. 

1815 මාර්තු 2 උඩරට ගීවිසුම අනුව ඉන්ග්‍රීසීන්ට භාරදී ඇත්තේද සිංහලේ නම්වූ රාජධානියයි. එබැවින් ඇත්ත වශයෙන්ම රටේ නිවැරදි නම වූ සිංහලේ යන්න ලබාගත යුතුව තිබුණේ,1948 දී රටේ බ්‍රතාන්‍ය පාලනයෙන් රට භාරගත් අවස්ථාවේදීමය. එය අපි දැන් යලිත් ස්ථාපිත කිරීම.

3. මධ්‍යම කඳුකරයේ මාතලේ, මහනුවර, නුවර එලිය සහ බදුල්ල දිස්ත්‍රික්ක වල සහ උඩරට රාජධානියේ තදාසන්න ප්‍රදේශ වන කුරුකුරුණෑගල,කෑගල්ල. රත්නපුරය, කළුතර,ගාල්ල,මාතර සහ මොනරාගල දිස්ත්‍රික්ක වල තේවතු  පිහිටි ඉඩම් වතුකරයේ දෙමළුන්ට සින්නක්කරව බෙදාදී තනි දෙමළ ගම්මාන පිහිටුවා රටෙන් 3/1 ක් පමණ ප්‍රදේශයක් ඉන්දියාවේ 29 වන ප්‍රාන්තය කිරීමේ වර්තමාන රජයේ වැඩපිලිවෙල වහාම නතර කිරීම

4. සිංහලේ / ශ්‍රී ලංකාව  සිංහලේ බෞද්ධ රාජ්‍යක්. වශයෙන් ව්‍යවස්ථාගත කිරීම

(ශ්‍රී ලංකාව ″කි.පු. 307 සිට අඛණ්ඩව පැවති පරිදි සිංහලේ බෞද්ධ රාජ්‍යයකි. එසේම එය ලෝකයේ ඇති එකම සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යයද වෙයි).

(ලෝක ඉතිහාශය ආරම්භවූ දා සිටම ඉන්දීය සාගරයේ පිහිටි සිංහලේ ද්වීපය නම්වූ, වර්ගසැතපුම් 25,332 (65,610 කි.මී)පමණ වු මේ දිවයින, ඒකචත්ත්‍ර සිංහලේ රාජ්‍යයක් වශයෙන් පැවත ඇත. ඒ අඛණ්ඩ සම්ප්‍රදායයි. එබැවින් කුමණ පදනමක් මත හෝ මේ රට බෙදීමට යෝජනා කිරීම හෝ එසේ කිරීමට තැත් කිරීම මරණ දඬුවම ලැබිය හැකි වරදකි.

5. මේ රටේ ජාතිය සිංහල වශයෙන් ව්‍යවස්ථාගත කිරීම.

(දෙමළ සහ මුස්ලිම් ඇතුළු සෙසු සියළුදෙනාම එම සිංහලේ ජාතිය තුල මේ රටේ ජාතිය සිංහලේ බව පිළිගන්නා රටවැසියන් වන ජන වර්ග පමණි.)

6. මේ රටේ රාජ්‍ය භාෂාව සිංහල විය යුතුය. ඒ අණුව දිවයින පුරාම    අධිකරණයේ ඇතුළුව රජයේ සියළුම කටයුතු සිදුකළයුත්තේ සිංහලෙන් පමණි.

7. ක්‍රි.පූ 307 දී සිට අඛණ්ඩව පැවති පරිදි මේ රටේ රාජ්‍ය ආගම බුද්ධාගම විය යුතුය. කෙසේ වුවද සෙසු ආගමික ලබ්ධීන්ට ඔවුන්ගේ ආගම් ඇදහීමේ නිදහස පමණක් සහතික කිරීම.

8. මේ රටේ ජාතික කොඩිය යළිත් 1815 තිබුණ සිංහලේ කොඩිය විය යුතුය.

9. මේ රටේ ජාතික ගීය නමෝ නමෝ මාතා යනුවෙන් ආරම්භවන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සඳහන් ගීය වේ. ජාතික ගීය දිවයින පුරාම ගායනා කළ යුත්තේ රටේ රාජ්‍ය භාෂාව වන සිංහලෙන් පමණි.  වෙනත් භාෂාවකින් එය ගැයීම දඬුවම් ලැබිය හැකි සාපරාධී වරදකි

10. මේ රටේ තිබිය යුත්තේ මුලු රටටම බලපාන පරිදි එක නීතියක් පමණි–එය 1815 ට පෙර සිංහලේ වන මේ රටේ තිබුණු සිංහලේ නීතිය සහ එහි ඌණ පූර්ණ සඳහා ආදේශකොට ගත් වර්තමාන රෝම ලන්දේසි නීතියේ සම්මිශ්‍රණයකි.

(එය සකස්කිරීම සඳහා සිංහලේ නීතිය සහ රෝම ලන්දේසි නීතිය පිළිබඳ විශාරධයින්ගේ මණ්ඩලයක් පත්කෙරේ).

11.දැනට පවතින මුස්ලිම් නීතිය සහ තේශවලාමේ නීතිය මේ සිංහලේ රට තුල අහෝසි කිරීම

12. මේ රටට පූර්ණ වශයෙන් ව්‍යවස්ථාදායක,විධායක සහ අධිකරණ  නිදහස ලබාගත්තේ 1972 මැයි 22 දා ජනරජයක් වෂයෙන් ප්‍රකාශ කිරීමෙන් පසු බැවින් මේ රටේ සැබෑ නිදහස් දිනය වියයුත්තේ මැයි 22 දිනය වේ.

13. මේ රටේ,ජනාධිපති, අගමැති, අධිකරණ ඇමති, විදේශ ඇමති, ස්වදේශ කටයුතු භාර ඇමති, අධ්‍යාපන ඇමැති.අග්‍රවිනිස්චයකාරයා,  නීතිපති, ත්‍රි විධ හමුදාපතිවරුන්, සහ පොලිස්පති අනිවාර්‍යයෙන්ම සිංහල බෞද්ධයින්ම වියයුතුය.

14. මේ රටේ තිබිය යුත්තේ ජාතික දේශපාලන පක්ශ දෙකක් හෝ උපරිම 3 ක් පමණි. ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති වල වෙනස්කම් අනුව ජාතික දේශපාලන පක්ෂ දෙකක් හෝ තුනක්   තිබිමට ව්‍යවස්ථාවෙන් අවසර දිය හැක.

15. මේ රටේ මධ්‍යම කඳුකරය, ශ්‍රී ලංකාවේ හදවත මෙන් රැකගත යුතුය.

(මන්ද මේ රටේ සකළවිධ ජීවී පද්ධතියේ මෙන්ම ශිස්ඨාචාරයේ පැවත්මේ ඉරණම රඳා පවත්නේ එහි භෞතික ස්ථාවරත්වය මත නිසාය.  එමනිසා එහි වනාන්තරයට, භූමියට, පසට, ජල සම්පත් වලට හෝ ජීවී පද්ධතියට හානි සිදුකරණ්නන්ට මරණ දඬුවම දිය යුතුය

1. මධ්‍යම කඳුකරයේ මු. ම. අඩි 5000 ඉහල සෑම ප්‍රදේශයක්ම. රජකාළයේ මෙන් අධිරක්ශි ප්‍රදේශ වශයෙන් ප්‍රකාශ කෙරේ.කිසිම වගාවක් හෝ ජනාවාශයක් මේ තුල සපුරා තහනම්ය. එසේම රාජ්‍ය අවසරයකින් තොරව එහි ඇතුල්වීම පවා මරණ දඬුවම  ලැබීමේ වරදකි

11. අඩි 3500-5000 අතර විශාල තේ වතු තිබුණද ඒ තුළද සෑම වර්ගයේම ජනාවාශ අඩි 3500 යේ සීමාවෙන් පහල ප්‍රදේශ වලට සීමා කිරීම.

කඳුකරයේ 1000-3500 අතර ප්‍රදේශය ශ්‍රී ලංකා හදබිම අධිකාරියේ නිර්දේශිත ගම්මිරිස්,කරාඹු,කෝපි,එනසල්, පලතුරු වැනි මිශ්‍ර භෝග සහ, ගෘහස්ථ සත්ව පාලනය (ගව, එළු.කුකුල් සහ මීමැසී) සහිත කුඩා ගොවිපල ව්‍යාපාර සඳහා වෙන්කළ යුතුය.

මධයම කඳුකරය වටේ දිවෙන මෙම තීරුවේ උඩරට ඉඩම් නැති ගොවියන් ප්‍රමුඛකොට උඩරට 3500 න් ඉහළ තේ වතු වලින් ඉවත් කෙරෙන දෙමල කම්කරුවන් මිශ්‍ර ගම්මාන වශයෙන් පදින්චි කළයුතුය. එසේ පදින්චි කිරිමට අපේක්ෂිත ගොවි පවුල් ගණන 2,50,000 කි. මෙසේ කිරීමෙන් උඩරට වතු දෙමළ ප්‍රශ්නයද සදහටම අවසන්වණු ඇත.

16.මේ රටේ ජාතික ආර්ථිකයේ මුල්තැන ගොවිතැනට දිය යුතුය.ඉනුත් වී වගාවට ප්‍රමුඛත්වය දිය යුතුය. ඒ සඳහා අවශ්‍යය ජලය,පොහොර, කෘෂිරසායනික, ව්‍යාප්ත සේවා  අලෙවි පහසුකම් සහ සහතික මිල ක්‍රමයක් ආදි සියළු සේවා සහ පහසුකම් රජයෙන් ලබා දිය යුතුය.

17. රටේ ආර්ථිකය, සන්වර්ධනය, සන්ස්කෘතිය සහ අධ්‍යාපනය ආදිය පිලිබඳ ආණ්ඩු මාරුවීමත් සමඟ වෙනස් නොවෙ‍න ජාතික ප්‍රතිපත්තියක් තිබිය යුතුය.

18. මේ රට බහුජාතික,බහුආගමික,බහු වාර්ගික බහු භාසික රටක් යන සන්කළ්පය මුළුමනින්ම බැහැර කිරීම.

20.ක්‍රි. පූ. 327 සිට පණ්ඩුකාභය රජු විසින් නිර්මිත ගම මේ රටේ ශිෂ්ඨාචාර්යේ මෙන්ම සන්වර්ධනයේද පදනම කිරීම 21.මෙම ප්‍රඥප්තියේ සඳහන් නියමයන්ට එකඟ නොවෙන කිසිවෙකුට මේ රටේ රටවැසිබව ලැබීමට හෝ මෙහි දීර්ග කාලීනව රැඳී සිටිමට නීතියෙන් තහනම් කිරීම.

( මීට පටහැනිව කථා කිරීම, ලිවීම හෝ කුමණ අන්දමේ මේ ක්‍රියාවක යෙදෙන ඕනෑම පුද්ගලයෙකු පැය 24 ක් තුල රටින් පිටුවහල් කිරීමේ බලය සින්හලේ/ ශ්‍රී ලංකා රජය සතු වේ).

20 මේ රට සින්හල දෙමළ රට වල් සහ ජාතීන් වශයෙන් බෙදීමට සුද්දා විසින් 1833 ඇතිකළ පලාත් ක්‍රමය අහෝසිකොට තුන් සින්හලේ නැවත පිහිටුවා කන්ද උඩරට සිව්වන සින්හලේ වශයෙන් නම්කොට සිව්සින්හලේ නැවත ඇතිකිරීම.

21. ඒ තුල දිසා, උප දිසා, කෝරළ, ගම් හා නගර මට්ටමින් රට පාලනය කිරීමේ භූ දේශපාලන රටාවක්  නැවතත් ඇතිකිරීම

22 තුසිත (තුන් සින්හලේ තහවුරු කිරීමේ) නමින් නව ජාතික බැන්කුවක් පිහිටුවීම

23.වැල්ලවාය, සේරුවාවිල. මහියන්ගනය සහ යාපහුව නමින් නව දිසා 4 ක් පිහිටුවීම

 24. උඩරට කඳුකරය (ජාතියේ හදබිම) බේරා ගැනීමේ පුලුල් වැඩපිළිවෙලක් සහ 1815 සිට උඩ රට සින්හලයින්ගේ අහිමිවූ ඉඩම් ඇතුළු සියළුම අයිතිවාකම් ඔවුන්ට ආපසු  ලබා දීම  සහ අධි රාජ්‍ය වාදීන්ගෙන් වන්දි ලබාගැනිමට ක්‍රියා කිරීම

25. 1815 සිට උඩරට සින්හලයින්ට සිදුවූ අසාධාරනකම් නැතිකිරීම සඳහා උඩරට කඳුකරයේ මේ රජය විසින් දැනට සිදුකෙරෙන ඉන්දීය දෙමළ වතු කමකරුවන්ට දෙමල ගම්මාන තැනීම වහාම නතරකොට ඔවුන් සියළුදෙනාම මු.ම. 1000- 3500 අතර කලාපයේ උඩරට ඉඩම් නැති සින්හලයින් සමඟ මිශ්‍ර ගම්මාන වල පදින්චි කිරීම

26. කලුගඟ දකුණු පලාතට සහ කැළණි ගඟ වයඹට හැරවීම

27. රටේ දේශපාලන පක්ෂ, ජාතික පක්ශ 3 කට සීමා කිරීම සහ සියළුම වර්ගවාදි, ආගම්වාදි, ත්‍රස්ථවාදී සහ බෙදුම් වාදි පක්ෂ තහනම් කිරීම

28. ශ්‍රී ලන්කාවේ නිවැරැදි ඉතිහාශය නැවත ලිවීම

29.මේ රටේ ශිෂ්ඨාචාරයේ පදනම මත රටට ගැලපෙන නව ව්‍යවස්ථාවක් සකස් කිරීම ඒ අනුව සභ්‍යත්ව රාජ්‍යයක් ගොඩනැගීම

30. නව ආර්ථික, සන්ස්කෘතික හා සදාචාරාත්මක සමාජයක් බිහිකිරීම

31.සෑම ග්‍රාම සේවා කොට්ඨාශයකම ගම් මට්ටමේ සියළුම සේවා එක් වහලක් යටින් ලබාදීමේ මධ්‍යම සන්වර්ධන මණ්ඩලයක්

32.නව දුම් රිය මාර්ග. කුරුනෑගල-මහනුවර-පල්ලෙ කැලේ. පුත්තලම-මන්නාරම,පුත්-අනුරාධපුරය පුත්- කුරුනෑගල. කුරුණෑගල- මාතලේ. මාතලේ-හබරන. පොලොන් නරුව-මහියන්ගනය.මහියන්ගනය බදුල්ල. -මහියන්ගනය මඩකලපුව.මඩ-හම්බන්තොට හරහා මාතර. රත්නපුරය – මාතර. (පවතින ආර්ථිකය යථා තත්වයට ඒමෙන් පසූ)

 33.රට පුරා අත්යන්ත්‍ර, බලවේග රෙදි කම්හල්,කුඩා කර්මාන්ත,කෘෂිකාර්මික උපකරණ නිශ්පාධන ලුහු ඉන්ජිනේරු කම්හල් නැවත ඇතිකිරීම

34. රට වටා ඇති අසීමිත සාගරය ප්‍රයෝජනයට ගෙන ලන්කාව ආසියාවේ ප්‍රධාන මත්ස්‍ය කර්මාන්ත කරු බවට පත් කිරීම

35.දෙශපාලකයින් සහ රාජ්‍ය සේවකයින් සඳහා සුදුසුකම් නියමකිරීම සහ දැඩි විනයක සහ ආචාර ධර්ම මාලාවක්

36. දිවයිනේ සියලුම ජලාශ සැමවිටම උපරිම ධාරිතාවෙන් තිබීම සඳහා නඩත්තු කිරීම

37.කඳුරටින් ශීග්‍රයෙන් මැකීයන වල්පොලමුල්ල සහ මීමුරේ වැනි පැරණි ගම්මාන සුරක්ෂිත කිරීම

38. මැදපෙරදිග ඇතුලු විදේශවල අපා දුක් විඳින කාන්තාවන්ට රට තුල රැකියා ලබාදීමේ පුලුළුල් වැඩපිළිවෙලක්

39. කෘෂි කර්ම හා කාර්මාන්ත අන්ශවල විප්ලවයක්

40.දේශීය වශයෙන් වැවිය හැකි සියළුම භෝගවලින් රට ස්වයන් පෝෂිත කිරීම,දෙවනුව ඒවා අපනයනය කිරීමේ වැඩපිළිවෙලක්.

41. 1960-77 යුගයේ තිබුණු පරිදි සියළුම කර්මාන්ත නැවත අරඹා රටතුල නිෂ්පාදනය කළ හැකි සියළුම දෙවල් මෙහි නිපදවීම සහ අනිවාර්‍යෙන්ම ආනයනය කළ යුතු භාණ්ඩ පමණක් ආනයනය කිරීමෙන්  විදේශ විනිමය ප්‍රස්නය විසඳීම

42.මේ සඳහා කෘශිකර්ම,කර්මාන්ත, මූල්‍ය, වානිජ සහ සේවා ආදි සියලුම අන්ශවලට උපරිම රාජ්‍ය  සහයෝගය ලබා දීම

43නව නිර්මාණ  සහ යෝජනා වලට උපරිම රාජ්‍ය සහාය.

44. රට පුරා පෘතුගීසි,ඕලන්ද ඉන්ග්‍රීසි, දෙමළ සහ මුස්ලිම් නම් වලින් ස්ථාන, මාර්ග, ගන්ගා, නගර.ගම් ආදී සියල්ල නස්කොට 1815 ට පෙර පැවති නම් දීම හෝ නව සින්හල නම් දීම

45.සහ ඒ අතරම මිනිසුන්ගේ පෘතුගීසි,ඕලන්ද සහ ඉන්ග්‍රීසි නම් වෙනස්කොට ඒ අයට සින්හල නම් දීම සහ අලුතෙන් උපදින සෑම ළමයෙකුටම සින්ල නම් දීම අනිවාර්‍ය කිරීම  . ඒ මගින් අප රටේ  සුවිශේෂී සින්හල අනන්‍යතාව අරක්ෂාකොට ගැනීමට පදනම වැටෙනු ඇත.

46.ජනවර්ග ආගම් සහ ප්‍රදේශ වශයෙන් පිහිටුවා ඇති සියළුම බෙදුම්වාදී දේශපාලන පක්ෂ ත්හනම්කොට ජාතික දේශපාලන පෂ 2ක් හෝ 3 ක් පමණක ව්‍යවථාගත කිරීම

47මත්ද්‍රව්‍ය හා සම්භන්ධ සියලුම අපරාධ, රාජ්‍යදේපල අවභාවිථාකිරීම වැනි අපරාධවලට මරණ දඳුවම නීතිගත කිරීම

 48. බටහිර අධිරාජ්‍යවාදීන් විසින්  ආසියා අප්‍රිකා රටවල් පුරා ක්‍රියාත්මක කරවන නව යටත්විජිත වාදයේ බළල් අත් වන ළෝක බැන්කුව සහ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල වැනි ආයතන වලින් ඉවත්වී BRIC සන්විධානය සමඟ එක් වීම මූල්‍ය කටයුතු සඳහා

49. 6 වන ව්‍යවස්ථා සන්ශෝධනය වහාම ක්‍රියාත්මක් කිරීම සහ කොටි සන්විධානයට අනුබල දෙන බෙදුම්වාදයට උල්පන්දන් දෙන රටවල් සමඟ තානාපති සම්බන්ධතා වහාම නතර කිරීම

50.මේ රට රනිල් මෙන් 2048 නොව 2035 දී සන්වර්ධිත රටක් බවට කිරීම

51.ඉන්දියාව මේ රටට අයිති මුහුදුකළාපයේ අනවසරයෙන් මසුන් කොල්ලකෑම වහාම නතර කිරීම.

52. මෙම මැතිවරණයට ඉදිරිපත්වන සෑම අපේක්ෂකයෙකුම චන්ද දායකයින්ගේ දැනගැනීම සඳහා තමන්ගේ ඇමති මණඩලයේ නම් ලැයිස්තුව 21 වන දිනට දින 7 කට පෙර රටට ප්‍රාකාෂ කළයුතුය

52 රටේ කිසිම ප්‍රදේශයක තනි දෙමළ හෝ මුස්ලිම් ජනාවාශ පිහිටුවීම තහනම් නොකෙරේ

 53. ළකිසුරු,අගමැති අග්‍රවිනිශ්චයකාර සහ කැබිනට් ඇමති වරුන්ට හැර වෙන කිසිවෙකුට නිල රත නොසැපයේ. රාජ්කාරියට වාහනයක් අවෂ්‍ය  සියලු දෙනාටම  වාහනයක් ගැනීමට  නය මුදලක් දෙනු ලැබේ. රාජකාරි ගමන් වලට සැතපුම් කුලිය ගෙවණු ලැබේ

 54. සියළුම විශ්‍රාමික ජනාධිපතිවරුන්ගේ විශ්‍රාම වැටුප් ඇතුළු සියලුම වරප්‍රසාද (මහින්ද රාජ්පක්ෂකගේ හැර-කොටි පරාජයකොට රට රැකගත් නිසා) අහෝසි කෙරේ.

55. කොටි ත්‍රථවාදීන්ට සහාය දක්වන සියළුම රටවල් සමඟ තනාපති සම්භන්ධතා නතරකෙරේ.

56. ජාතික සම්පත් සහ ආයතන පිටරැටියන්ට  විකිනීම හෝ බදුදීම නතරකෙරෙන අතර දනට එසේකොට ඇති ආයතන ආපසු ලබාගැනීමට සාකච්චාකෙරෙන අතර එවා ආපසු ලක් රජයට පවරා ගැනිමට පියවර ගණු ලැබේ

57දැනට කෘෂිකර්ම භෝග වලට වන්සතුන්ගෙන් සිදුවන 40% පමණ වන හානිය නැති කිරීමට අවශ්‍ය පියවර ගැනේ

58.සෑම ග්‍රාම්සේවා කොට්ඨාශයකටම ගම්මට්ටමේ සියළුම මහජන සේවා එක් වහලක් යටදී ලබාගතහැකි මධ්‍යස්ථානයක් බැගින් පිහිටවේ

59 අවසාන වශයෙන්මේ රටේ පෙර සිටි සියළුම සින්හල රජදරුවන් කළ පරිදි මේ සින්හල දේශයත්,  සින්හල ජාතියත්, සම්බුද්ධ ශාසනයත් ශ්‍රි දළදා වහන්සේත් දිවිහිමියෙන් ආරක්ෂාකිරීමට මම සපථ කරනවා.

60. අවසාන වශයෙන් පෙර රජ දවස සිදුකළ පරිදි මේ මාතෲ භුමියත්, සින්හල ජාතියත් සම්බුද්ධ සාශනයත් ශ්‍රී දළදාවහන්සේත් සියපන දෙවැනිකොට ආරක්ෂාකිරීමට මම පොරොන්දුවෙමි.

---

 [S1]

Sugath Kulatunga

The President RW and the leader of the opposition in their political manifestos are making extravagant promises to the people to come into power. So do the other Presidential candidates who have not so far tasted power. We cannot judge them on performance while RW and Sajith could be judged on their past performance. Sajith was the Deputy of the ruling party and a senior Cabinet Minister of past UNP governments. RW held key Cabinet posts of Prime Minister, Minister of Education and also Industries. They are responsible for the present crisis in the economy as they did not address the balance of payment particularly the balance of trade problem which have been the chronic issues.

During the time RW was the Minister of Education vast changes were taking place in the fast-growing countries like South Korea and Taiwan. These reforms became the foundations of their rapid economic development. But RW was not aware of these developments and our education system continued to drop out 95 percent of students out of the system at University Entrance level and produce unemployable graduates. His industrial development was unable to produce a mamoty to match the Crocodile brand mamoty manufactured by Chillingtons of UK which we continue to import. So far he has been distributing largess but not contributing to new employment or production. While 17 % of children under 5 years are malnourished and underweight and many stunted his government has not been able to produce even an extra egg. As a politician he is a follower of Fredrick Hayek and the Mount Pelerin Society doctrine of extreme neo liberalism.

On the often repeated argument of RW that he rescued the country from dire straits and worse situation will emerge if he is not returned to power I quote Prof. N.A.de S. Amaratunga in a recent artcle on LBNrebutting this logic.

Absence of fuel and gas queues are often cited as signs of economic recovery by politicians on the election platforms. On the contrary there is nothing to boast about because our poor people are worse off than they were. How fuel could be imported ending the queues was due to the fact that the foreign loan payments had been stopped and friendly countries had chipped in with some dollars and the country was able to find foreign exchange to import fuel and gas. This cannot be boastfully claimed as a stroke of a genius, for that was the obvious thing anybody would have done. After the Covid pandemic was brought under control export earnings, foregn remittance and tourism returned to normal and this resulted in the improvement of foreign reserves. This is the normal course of events after a pandemic and it would have happened under any sensible government.”

What is wrong with the old political parties is the political culture indelibly ingrained in the adherents since 1977 of making politics an instant path to wealth through corruption, nepotism and fraud. Achieving economic development without changing this culture is insufficient as the country will slide back to the status quo ante and may even become worse.

There is a risk of trying out new political forces which have not been tested before. But it may be worth the risk considering the danger of bringing back the old mafia. It has to be done with the utmost care in judging their history and past experience if any, and the competence and honesty of the new choice.