business-standard.com

The related infrastructure that would transmit electricity to consumption centres will see further investment of over $290 million, two sources with knowledge of the matter said.

Adani Group plans to invest over $1 billion in setting up projects in Sri Lanka to generate electricity from wind in what would be the island nation’s single largest foreign direct investment and the biggest ever power project, sources said.

Group firm Adani Green Energy Ltd (AGEL) will set up two wind farms in Sri Lanka’s Mannar town and Pooneryn village in the northern provide with a total installed capacity of 484 megawatt at an investment of about $740 million.

The related infrastructure that would transmit electricity to consumption centres will see further investment of over $290 million, two sources with knowledge of the matter said.

The projects will not just be Sri Lanka’s largest renewable energy project but also the nation’s biggest power project to date.

Last month, Sri Lanka had entered into an agreement to buy electricity from Adani’s wind power stations for 20 years.

AGEL will be paid 8.26 cents per kilowatt-hours (kWh) as per the agreement. This is lower than up to 26.99 cents per kWh paid to thermal projects of state-owned CEB and 9.67 to 13.99 cents per kWh for wind projects. It is lower than 8.75 cents per kWh paid for Odamawadi solar project.

Adani Group is also involved in building a $700 million terminal project at the island nation’s largest port in Colombo.

Sri Lanka, which suffered from crippling power blackouts and fuel shortages during an economic crisis in 2022, has enacted a new legislation to revamp the country’s power sector and attract investment in renewable energy.

The move, which is in line with the commitments made under a $2.9 billion aid from the International Monetary Fund (IMF), seeks to reduce losses in the state-run power company Ceylon Electricity Board (CEB) and make the sector more appealing to investors.

Adani’s project is also strategically important as it would restrict China’s economic influence in the Indian Ocean, particularly Sri Laka’s northern region, which is very close to India’s southern mainland.

Shenali D Waduge

When a country is in chaos, it is the best time to sneak in nefarious Bills & enact them legalizing what people would oppose had their attention being directed towards the insidious objectives at play. The effort to set up a National Women’s Commission after sneaking 2 bills Women Empowerment Bill” & Gender Equality Bill” exposes its ulterior objectives as it aims to break the cultural heritage of the Sinhalese women & noticeably omits any of the discriminations Muslim women or Tamil women are subject to. How can these two Bills be accepted if it is not addressing the issues suffered by ALL women? Or better phrased why should 2 bills only be targeting Sinhalese women?

It is unusual that none of the issues Muslim & Tamil women suffer from are addressed?

There is nothing about the disadvantages to Muslim women vis a vis marriage, ownership of land, inheritance, divorce especially the issue of female genital mutilation. Statistics show how Muslim women the world over have silently raised their concerns but their freedom of speech is always curtailed or curbed by the male fraternity.

Those who are boasting of women’s empowerment & gender equality strangely shy from being vocal about Muslim women’s rights? Is there any reason why they should pick & choose what women they pick to empower? This clearly shows the bias of their agenda. Why don’t these women’s movements come forward to be more vocal on Muslim women’s rights first especially in the area of female genital mutilation given the health & physical trauma young girls are subject to.  Why should only women wear the abhaya or cover themselves from head to toe if equality” is what a Bill aspires to do?

Likewise, the imported Thesavalamai law that is applicable to Malabars of India was entered into Sri Lanka’s legal system unfairly & continues to not only curtail the rights & freedoms of non-Tamils but of all non-Vellala (Malabars became Vellalas in SL) who constitute over 90% of Sri Lanka’s population.

Why are these key areas not taken into account in this so called Women’s Empowerment Bill & Gender Equality Bill?

When anything is difficult to introduce, the tactic used is to camouflage the insidious objective & sugar coat it in a manner that can win over people’s approval. Thus, the name Gender Equality” & Women’s Empowerment” as titles for the insidious bills make it difficult for people to refuse especially those too lazy to read contents of the bill to read the camouflaged dangerous clauses inside it. It shows the architects of these names have mentally assessed how weak the majority of Sri Lanka’s populace are in believing anything sugar coated.

Also dont forget Women Empowerement Bill ” Gender Equality Bill” & National Women Commission” are on the pipeline with NGO support & foreign funding which might even be strapped to aid & other humanitarian gifts given only on the condition that the government passes these Bills. This is how western nations inflict damage culturally on countries by pretending to give goodies which come with dangerous outcomes.

http://www.childwomenmin.gov.lk/storage/app/media/Gender%20Equality%20Act%20%20Draft.pdf

The insidious plan is to legalize Transgender / influence warped sexual ideology – in short it has nothing whatsoever to do with women except to turn men into something other than a man & turn a woman into something other than a woman.

The crux of the matter is that individuals can go about doing what they like in private (even have same sex sexual partners) but what is done in private does not require to be drummed and promoted & forced upon others by legal acts. If a person wants to be gay so be it. If a person wants to be a lesbian so be it. But gays and lesbians and people of any other name have no right to force their ideology upon others through legal Acts. People have a right to live the way they want too.

http://www.childwomenmin.gov.lk/downloads/acts-and-bills

How can women’s rights be protected via a Bill that gives equal place to homosexuality & transgenders while the private members bill that attempts to loosen the criminality of sex with minors will only encourage Sri Lanka to return to being a pedophile paradise as happened in the 1980s where beach boys were on virtual sale for $$$.

The LGBT madness in US is nothing that majority of Americans agree to and many American states are coming out against Pride Flags & even a new trend to dress up young male children as drag queens but have to put up with the nonsense at it was introduced with insidious plans in mind where ultimately big pharma bags a bunch of zombies into their medicinal kitty for therapy medications and depression following operations to change sex and other mental instabilities they begin to suffer as they age. It becomes a fad for those in their teens who can easily be pumped up by paid NGOs to embrace anything that gets promoted as the in thing” but with time they fall into a state of anxiety & require medications. Many of those funding LGBTQ movements have shares in the pharmaceutical industry.

The Gender Equality Bill is proposing to create a Women’s Commission which will hardly look into the needs of women but concentrate on lesbians and promoting lesbians across Sri Lanka’s girls. This is all part of the depopulation agenda. These are all part of the liberal agenda being transported and imported to countries as another means of dividing society & culturally destroying them. Countries that have no culture or no culture to boast about are going out of their way to destroy ancient cultures & keep them only as coffee table books.https://twitter.com/libsoftiktoklisten to how libtards destroyed America with LGBT ideology.

The newest is the drag queen ideology – where young boys are being dressed like girls & sent on mardi gras like concerts. Would any mother or father wish to have their sons dressed as women? What right does a bunch of people have to introduce an ideology changing natural character (interior and exterior) of people? If they wish to, that is their individual choice – but do they have a right to force their will on others? Every persons freedoms and rights ends where they trespass on the freedoms & rights of others. This remains the golden rule.

Look at the number of AIDS victims as a result of abnormal sexual behavior in Africa promoted by NGOs from West? Do we want such in Sri Lanka? We saw how the wayward behavior promoted during the aragala resulted in HIV cases. Do we want to be an AIDS infected nation like the countries of Africa?

What the National Commission on Women’s Bill is cunningly attempting to do is to give legitimacy to LGBT under Gender Equality & Women’s Empowerment.

Isn’t it ironic that the promoters of all these movements were at the forefront of intentionally displaying a black Vesak and mocking Buddha on the grounds of the Galle Face where they claimed they were protesting against an economic situation. Behind the economic” protest the real target was the majority Sinhala Buddhists & all that they stand for & all that makes them defend their nation. What we see taking place are subtle operations attacking every pillar that holds this nation’s Sinhala Buddhist identity together. The attempts to destroy Buddhism from within is given a major prop by political parties like the JVP/SJB & UNP who clothe men in robes & run smear campaigns.

What good is any Bill when inspite of existing Bills – women still get beaten by men more than men get beaten by women, women & girls are trafficked more than men, a woman is raped more than men, more girls are out of school than boys, even those that boast of equality” pay less to women, best jobs are never given to women, and most women that are lucky to go to the top are only ceremonial roles, While countries claim to have legalized transgender/homosexuality – half of all transgenders are sexually abused, there are more cases of suicides by men as they are unlikely to seek help due to their ego.

It is the female who gets pregnant & carries a child for 9 months – should the father get the same leave as this mother who has to breastfeed the baby? Is this the equality that is being promoted?

Likewise, men are physically more powerful than women & it would be unfair to give equal status for a woman as that of a man who is carrying more heavy objects.

Moreover the ones screaming equal rights are also beating for women’s rights & feminist rights – so what happens to equal rights. How many women would say no to a male opening the door for them! How many females would refuse a male paying the restaurant bill!

The feminist movement became vogue only because it was introduced as a socio-political movement similar to the LGBT movement – there are politics behind these initiatives with organizations and governments heavily backing people promoting it.

Who are funding women’s movements? Mostly the nefarious organizations that fund coloured revolutions & destabilizing activities. Men & Women are meant to coexist – not be in competition with one another. The manner the feminist movements build up frenzy amongst females results in women hating men & this inadvertently results in breaking bridges not building them.

Lets take a step back in time. Sri Lanka belongs to the Eastern Civilization, where our nations were called motherland because the head of the home was the mother, who looked after every affair in the house while the father brought food & kept the home safe. This was the role that was passed down from generations and it was a revered role one in which the mother did not try to boast her position was superior to that of the father & vice versa. Then came the macho men – the colonial explorers with their big guns who showed their physical powers enhanced via weapons. Soon, they infused their brand of ideology that pitted people against each other. The caste factor was never looked with degradation but it was turned into a class structure by colonials, men & women were placed against each other, women were turned into slavery and sex objects. The biggest damage was the psychological influence making people think themselves as superior or inferior and building anger and bad will against each other. This psyche continues and is what is being rebranded via various well funded initiatives – all to break up the home..

The colonials followed the rule divide the house” – this is what they are doing now, they are dividing the home – getting children hooked on to drugs, getting children to adopt bizarre sexual norms which are being presented as fashionable, getting children to not respect their elders and teachers, getting elders involved in equally illicit activities preparing the grounds to justify children not respecting them … a major psychological operation is at play. These are all well-funded & well organized with NGOs and locals coopted to roll out the efforts. Natural biology cannot be tampered & tweaked. Attempts to do so result in trauma to the person forced to experience such changes not to those promoting it. People should not be turned into guineapigs and politicians in Sri Lanka should stop playing further games with people’s lives by plugging every imported headache to Sri Lanka.

What should happen is legally men & women should be treated equally & professionally depending on the job – women & men should get paid equally too. All other areas, legislation should not be allowed to force people to adopt any socio-politically motivated & funded initiatives that are being unfairly plugged to foreign aid with diplomatic arm-twisting. Culturally corrupt nations are attempting to corrupt the cultures of nations that embrace proud civilizational traditions, heritage & customs.

A bill or a Commission cannot be allowed to remove & erase ancient cultures, traditions, values, customs & rituals that have been nurtured in Sri Lanka by its people and not those that have been imported & forced upon us.

Shenali D Waduge

By Palitha Ariyarathna

___________​​​​​​​​​__________________________________________________________

From the Buddhist point of view, marriage is neither holy nor unholy. Buddhism does not regard marriage as a religious duty nor as a sacrament that is ordained in heaven. A cynic has said that while some people believe that marriage is planned in heaven, others say that it is recorded in hell also! Marriage is basically a personal and social obligation; it is not compulsory. Man and woman must have the freedom either to get married or to remain single. This does not mean that Buddhism is against marriage. Nobody in this world would say that marriage is bad, and there is no religion that is against marriage. Practically all living things come into being as a result of sex life. Among human beings, the institution of marriage has come about so that society guarantees the perpetuation of the human species and also ensures that the young would be cared for. This is based on the argument that children born through the pleasure of sex must be the responsibility of the partners involved, at least until they have grown up, and marriage ensures that this responsibility is upheld and carried out.

However, a few current Buddhist Monks almost four to Six are advocating in society that one should not seek to get married, as they believe that after becoming parents, children do not take good care of their parents, rendering marriage a waste of time. Conversely, some monks assert that Sinhala Buddhists must not marry due to the belief that the sexual organs of women contain unnecessary impurities.

In Buddhist teachings, impurity is not solely associated with any specific gender or sexual organs.The concept of impurity is more broadly linked to the cycle of birth, death, and rebirth (samsara) and the inherent suffering (dukkha) that comes with it. In some cases, certain monks may hold patriarchal attitudes that prioritize men over women, leading to discrimination or objectification of women.

However, it’s essential to recognize that such attitudes are not inherent to Buddhism or any other religious tradition. The core teachings of Buddhism emphasize compassion, equality, and non-discrimination. The Buddha himself advocated for the full participation of women in the monastic community and taught principles of respect and kindness towards all beings.

In Buddhism, the concept of “impurity” or “impure birth” is often associated with the idea of samsara, the cycle of birth, death, and rebirth. According to Buddhist teachings, every being in samsara is subject to suffering due to their attachment to the impermanent and ever-changing nature of existence. The idea of impurity at birth can be interpreted in several ways within Buddhist philosophy, Karma, Ignorance -Avidya, Attachment and Desire. So, the birth of every single human, within the Buddhist framework, is marked by the impurity of being born into samsara, with its inherent suffering and impermanence.

the Buddha did not explicitly state that the sexual organs of women (or men) contain unnecessary impurities. In fact, the Buddha’s teachings emphasize a compassionate and egalitarian view of all beings, regardless of gender.

However, it’s important to note that ancient Buddhist texts, particularly those from cultural contexts influenced by patriarchal norms, might contain passages or interpretations that appear to discriminate against women. These passages are often reflective of the societal attitudes prevalent at the time rather than the core teachings of Buddhism.

The Buddha’s teachings focus on the universal nature of suffering, the causes of suffering, and the path to liberation from suffering, which are applicable to all sentient beings regardless of gender. The Buddha encouraged his followers to cultivate qualities such as loving-kindness, compassion, generosity, and wisdom, without distinction based on gender or any other characteristic.

According to popular Buddhist beliefs, there are no such restrictions described by Buddha under the Dhamma about Familty Life, but when deeply observed about these type of Buddhist monks we can see These differences can arise due to various factors such as cultural influences, individual interpretations, or the emergence of new movements or schools of thought within Buddhism.

Many traditional Buddhist monks do not advocate for abstaining from marriage, as it’s a concept deeply ingrained in several religious traditions, even during the time of the Buddha. Unfortunately, if Sinhala Buddhists cease to exist, or if they do not sacrifice their lives to protect Buddha Dharma, it is feared that the essence of Buddha Dharma, especially Theravada Buddhism, will disappear.

In contrast, Buddhist monks currently depict the challenging reality of family life, emphasizing the importance of following a devoted path exclusively and not even considering married life, forming partnerships, or engaging in sexual conduct in order to attain enlightenment. However, within this context, these newly emerged ‘New Type Monks’ believe that having children from such family life is considered antithetical to achieving Nirvana.

These new perspectives suggest that bearing children contradicts the pursuit of “Nirvana,” a concept not explicitly outlined by Buddha. The absence of offspring could potentially challenge the essence of Buddha Sasana, as it may signify a lack of successors to continue the tradition of becoming Buddhist monks.

It is imperative that these monks suffering from a possible delusional syndrome seek mental health treatment and governmental intervention to address this collective problem against Buddha Sasana. Mainstream Buddhist monks and leaders must scrutinize these emerging Buddhist monks and question the validity of their assertions, as abstaining from married life and procreation is not synonymous with achieving Nirvana. Finally, they must take immediate action to remove monks advocating against marriage for the sake of sustaining Buddha Sasana, under the law of the Bhikku and under the law of Buddha Sasana Law.

The Anguttara Nikaya contains valuable advice given by the Buddha to young girls prior to their marriage. One important aspect of Buddhism is that the Buddha did not impose any religious laws or commandments. The Buddha was a unique teacher who had set out a number of disciplinary codes for us to uphold according to our way of life. One should try to understand the nature of worldly life. According to Buddhist teaching, in a marriage, the husband can expect the following qualities from his wife: love, attentiveness, family obligations, faithfulness, child-care, thrift, the provision of meals, to calm him down when he is upset, sweetness in everything. In return, the wife’s expectation from the husband is: tenderness, courtesy, sociability, security, fairness, loyalty, honesty, good companionship, moral support.

Moreover, the Buddha offered profound advice to Nakula Matha and Nakula Pita, an elderly couple devoted to each other. When they expressed their concern for each other’s well-being, the Buddha advised them on the impermanence of the body and the nature of aging. He encouraged them to support each other in their spiritual journey, emphasizing the importance of mutual respect, understanding, and companionship in marital life.

Apart from these emotional aspects, some religions are not in favor of family planning, stating it goes against the will of God. Buddhism does not interfere in this personal choice. Laymen are advised in the Buddha’s Teaching to avoid sexual misconduct. Buddhism or Buddha never says you shouldn’t marry and you will become Nirvana. This is a misconception spread by uninformed new monks seeking popularity, which can potentially endanger the very existence of Buddha Sasana.

By Palitha Ariyarathna

Analyst of Buddhist affairs, Desha Abhimani Surya Vansa Ratna Vibhushan Palitha Ariyarathna from Senkadagala Sinha Dwaraya
TCFBI PEC President Unethical Conversion of Buddhist
TCFBI International Co-ordinator
JBB Convenor and President and Founder Sinhala Buddhst Policy Centre
Hela Abimani National Foundation-Secretary
Author Publisher and Journalist

In this thought-provoking video by Dr. Rathansiri Babdara, a topic related to the misleading concept of family life led by Buddhist monks is briefly summarized.

Link: https://www.youtube.com/watch?v=L53yFtoyk_Q&t=5s

ඉදිරි දස වසර තුල භික්ෂූන් වහන්සේලා 25000අහිමි වන ලක්ෂ 4.5 ඡනයා අහිමි කරවන උපත් අඩුවීම www.youtube.com

Senaka Weeraratna

Why is the Sinhala identity being downgraded in Sri Lanka? In contrast, the ethnic identity of the Ethnic Majority in every other country is being upgraded and made into a subject of great pride and admiration of the entire nation. For example, the Tamils of Tamilnadu are Indian Citizens. But the State Govt. of Tamilnadu continues to promote the  Tamil identity as a historical identity worthy of preservation and upliftment.

Then why is a different process, a reverse process taking place somewhat surreptitiously in Sri Lanka?

Sinhala is becoming a ‘ Thanam Vacanaya’ ( forbidden word). It is happening 

• stealthily in every area of the public domain. Wikipedia is replacing ‘ Sinhala’ with ‘ Sri Lankan’ .
• All the English-language newspapers in Sri Lanka now delete the ‘ Sinhala’ nomenclature replacing it with the ‘ Sri Lankan ‘ term. 
• It is almost impossible to refer to a great person as a Sinhala in an Obituary ( Appreciation). It is replaced with ‘ Sri Lankan’. This is all done under the false pretext that everything that is an attribute of the Sinhala race is divisive and harmful.  Sinhala is identified as more or less a villain by those who are hostile to this country.   It has gone so far that we see instances where the Sinhala New Year is now called by some the ‘ Sri Lankan New Year’. 

A content analysis of leading Newspapers will reveal this truth.

• Sinhala is the language of a great Civilization – the unique Buddhist Civilization of Sri Lanka.

Built by our ancestors i.e., the Sinhalese by and large. In the pre-colonial era, there was only one Religion of the Sinhalese – Buddhism.  

Today Sinhala people are scared of being called a ‘ Chauvinist, Racist, Extremist, and whatnot’. 

So therefore they surrender and allow themselves to be manipulated easily.

Nobody is against the other communities. They have a place in the sun. Rightly so.

But this cannot be accomplished by downgrading the ‘ Sinhala’ identity.

Do not throw the Baby with the Bathwater. This is a warning not to get rid of something good or valuable along with something bad.

Being proud of a Sinhala identity does no harm to the national Sri Lankan identity. Both can go together. 

Senaka Weeraratna

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

         වෙසක් පෝය නිම වීමත් සමගම ඇද හැලුණු ධාරානිපාත වර්ෂාව  මගින් ඒකතු වූ  පිටාර වතුරාව සහ ගං වතුරාව නිසා මේ වන විට දිස්ත්‍රික්ක කීපයකම විශාල විනාශයක් සිදුව අවසන්ය. විශේෂයෙන්ම ගම්පහ නගරය ,කඩුවෙල ,කොලොන්නාව ,අවිස්සාවේල්ල ,පුවක් පිටය ආදී ප්‍රදේශ යට කරමින් ගැලූ සැඩ පහර අති භයංකර විය.අත්තනගලු ඔය පිටාර ගැලීම නිසා ගම්පහ නගරය යටවීම දේශගුණික විපර්යාසයන්ට ලඝු කරමින් සිටින අයුරු පෙනී යයි.සුපුරුදු පරිදි මේ වතුරාව නිසා පීඩාවට පත් වූ ජනතාව සොයා යමින් සහනාධාර බෙදමින්  රූපවාහිනී ප්‍රදර්ශන තබන දේශපාලකයන් රැසක් දක්නට හැකි විය. නියන් කාලයට ඇති වන දැඩි උණුසුම ද ගං වතුර කාලයට සිදු වන වර්ෂා විපත් වලටද එකම හේතුව වර්තමාන එල් නීනෝ තත්වය යයි තහවුරු කරන මතයට විද්‍යුත් මාධ්‍ය වල වැඩි ඉඩ කඩක් වෙන් වී පවතී.

          අක්වැසි ,නාකපන වැසි, ධාරානිපාත වැසි, මොර සූරන වැසි ආදී වශයෙන් වර්ෂාව පිළිබඳ සිංහල ජන වහරේ දිග හැරෙන වදන් සුලභය. එයට හේතුව වර්ෂාව විචිත්‍රත්වයට නන්වා එය තේරුම් ගැනීමටත් වර්ෂාව නිසා ඇති වන නොයෙකුත් විපත් වලට මුහුණ දීමටත් අපගේ පැරණි ජනතාව පුරුදු පුහුණු  වී තිබීම ය. උතුරේ පමණක් ඉන්දීය දේශය තිබියදී  ඉන්දියන් සාගරයේ  මහා ජල කඳකට මැදිව  දකුණේ ගොඩබිමක් නොදැක පවතින කල්හි රට වටා හමන සුළං ප්‍රවාහය සහ රට හරහා දෙපැත්තටම යනෙන සුළං ප්‍රවාහයන් නිසා ලංකා අහසේ එක් රැස් වන වළකුළු ගැබ්බරව වැහි බිත්තර බවට පත් වී නියමිත කාල වකවානුවකදී වර්ෂාව ලෙසින් පොළවට පතිත වේ.මේ කාලය පැරණියන් සැළකුවේ යල සහ මාස් කන්නය යන නාමයෙනි.සිංහල අවුරුද්දට ප්‍රථම උදාවන බක් මාසයෙන් ඇරඹි යල් කන්නය මුල් කාලයේ ත් ඇසළ මාසය ගෙවී ඇරඹෙන නිකිණි මාසපෝයත් සමග ඇරඹි මාස් කන්නය ආරම්භයේ ත් රටේ ගොවිතැනට යොදා ගන්නේ පසුව මහ වැසි බලාපොරොතුවෙනි.අලුත් සහල් මංගල්ලය, ගම්මඩු ,මුට්ටි මංගල්ලය ආදී පුද පූජා මධ්‍යයේ සොබා දහම සතුටු කිරීම තුළින් කලට වැසි ඇති වීම රටට සුගතියක් විය.රජු ධාර්මික වූයේ නම් වැසි කලට සිදු විය.රටේ මැද කඳුකරයෙන් පටන් ගැනෙන මහා ගංගා වියරු වී වැහි ජලය පුරාවා ගෙන ගම් බිම් යට කරගෙන යන දවසද මේ පැරණියන් දැන සිටියහ. ඒ සඳහා ඔවුන්ට හොඳ සූදානමක්ද විය. ජල පහරවල් වියරු වි යන දවසක පුරවා ගත් වැව් කොටු ද කඩාගෙන යන බවද ඔවුහු දැන සිටිහය. ඒ නිසා ඒවා නිසි කලට අලුත් වැඩියා කරමින් බැමි ශක්තිමත් කරමින් සොබාදහමට අනුකුලව ජීවත් වීම පෙර සිරිතක් විය.

          සියලුම් කාල වකවානුවල වූ යටත් විජිත පාලනය මේ සියල්ල වෙනස් කරන ලද්දේය.චෝලයන් පමණක් නොව කාලිංග මාඝයන්ද මේ පෙරසිරිත අවුල් කළහ. පරංගි ,ලන්දේසි ,ඉංග්‍රීසි නිල දරුවන් මේ පෙරසිරිත වෙනස් කොට රාජකාරිය අහෝසි කලහ. වැව් ඇළ දොළ නඩත්තුව තහනම් කළහ. ඒ හිතුවක් කාරී ක්‍රියා වල අවසන් ප්‍රතිඵලය වූයේ මහා ගං වතුර විනාශයයි.වාසනාවකට ඒ වූ සැණින් ඔවුහු ඒ නියාම ධර්මය තේරුම් ගෙන පිළියම් යෙදීමට උත්සුක වූහ.වාර්මාර්ග අංශ හක්තිමත් වූයේ ඒ නිසාය.නමුත් ලංකාවට නිදහස ලැබීම සහ පාලනය ස්වදේශිකයන් අතට පත් විමේ වාසිය පසුගිය වසර හැත්තෑ හය පුරාවටම අප භුක්ති නොවින්ද බව සහිපත් කළ මනාය. නිරිත දිග කලාපය ජනාකීර්ණ වීම නිසා  විශාල නගර බිහි වීමත් සියලුම ආර්ථික මර්මස්ථාන ඒ වටා ගොනු වීමත් කරන කොට ගෙන සියල්ල උඩු යටි කුරු විය. බස්නාහිර තෙත් කලාපය සමස්තයක්  වශයෙන් ජල දුර්ග සහ වගුරු වලින් සමන්විතය ඒවා ගොඩ කර විසල් නගර බිහි වීම සුලභ සිදු වීමක් විය. එය හඳුන්වන ලද්දේ නවීන සංවර්ධනය යනුවෙනි. ඒ නාගරික ප්‍රදේශයන්ට යටිතල පහසුකම් බිහි කිරීම අනිවාර්ය කොන්දේසියක් විය. ඒ නිසා මාර්ග පුලුල් වීම සහ අධිවේග මාර්ග ජල අලුතින් බිහි වීම පිළිබඳ ඉතිහාසයක් මෑත කාලයේදී දකින්නට ලැබේ.දක්ෂිණ අධිවේගය තනන මුල් කාලයේ  නිරන්තර ජලගැලුම් වලට යටවෙන පහත් බිම් පිළිබඳ පරිසරවේදීන් කල අනතුරු හැඟවීම් බලධාරීන් තුට්ටුවකට මායිම් නොකළහ. වර්තමාන වැලිපැන්න පිවිසුම ඊට උදාහරණ වශයෙන් දැක්විය හැකිය. විවිධ වංගු ගිනිමින් ගමන් කරන ස්වභාවික ජල ධාරා සරළ රේඛාවක් දිගේ  තරමක් විශාල බෝක්කු කටවල් වලින් සහ පාලම් මගින් බැස්ස වීමට සැලැස්වීම ඔවුන් ගේ ක්‍රියාමාර්ගය විය. මහා පස් කඳු පුරවා සමතලා කොට සෑදූ පාරට යටවුණු  ප්‍රදේශයේ දෙපස ගං වතුරාවට යට වීම වසර දහයකට පමණ සැරයක් දැකීම අනිවාර්ය දර්ශනයක් විය. මේ අත්දැකීම් මත කඩවත දක්වා මාර්ගයේ දී කොන්ක්‍රීට් කණු යොදා ගැනීමට ඔවුනට සිදු විය. කෙසේ වෙතත් පහත් බිම් වලින් ජලය ගලා යෑමට ඉඩ නොදීම නාගරික මෙගා පලිස් ප්‍රතිපත්තිය විය. ඒ වෙනුවට විද්‍යාත්මක ක්‍රම අනුගමනය කරමින් වැඩි වතුර පොම්ප මගින් භූගත උමං පද්ධතියක් හරහා මුහුදට පිට කිරීම වැනි දේ අත්හදා බැලීම සිදු විය. ඒවා සියල්ල අසාර්ථක බව වර්තමාන  ගං වතුරාවේ දී අප දුටු සත්‍යයයි. නමුත් නවසිය විස්සේ දශකයේ දී දිවංගත පියදාස සිරිසේන මහතා විසින් සංකල්පීයව ඉදිරිපත් කරන ලද කොළඹ කුඩා ජලාශ නිරිමාණය කරමින් ගං වතුර ක්‍රමානුකූලව බැස්ස වීමේ සංකල්පය පසුගිය කාලයේ සිටි ආරක්ෂක ලේකම් වරයා අත්හදා බැලීමේ දී සාර්ථක වූ බව කිව යුතුය.

     අවශ්‍ය තන්හිදී  අප වර්ෂාවට ඉඩ දිය යුතුය. ග්‍රහ තුරු චලිතයේ දී, සංක්‍රාන්තියේ දී රජු අධාර්මික වීමේ දී පොළව කම්පා වෙයි. වළාකුලු රැස් වෙයි. සුළං ධාරා වේගයෙන් හමා යයි. ධාරානිපාත වර්ෂාව ඇති වන්නට හේතු කාරණා යෙදේ. ඒවා දේශගුණික විපර්යාසයන්ට  පමණක් ලඝු කළ නොහැතිය. එක් අතකින් පොළවේ විද්‍යුත් චුම්බක ක්ෂේත්‍රයේ යම් වෙනසක් ඇති වෙමින් ඇත. පොලෝ තැටි එකිනෙක ගැටෙමින් කම්පා වෙයි. ඒ නිසා ඒවා ගැන කම්පා නොවී අප මේ විපර්යාසයන්ට අනුහුරු විය යුතුය. 2017 වර්ෂයේ දී බස්නාහිර පළාත සඳහා පහත්බිම් රෙගුලාසියක් සකස් කරන්නට යෙදුණේ ඒ නිසාය. එහි හඳුනාගත් කලාප එනම් තෙත්බිම් ආරක්ෂණ කලාපය, තෙත්බිම් සංරක්ෂණ කලාපය, තෙත් බිමි කෘෂිකාර්මාක කලාපය සහ විශේෂ කුඹූරු වගා කලාපය වශයෙන් වෙන්ව හඳුනාගෙන තිබුණි.මෙයින් තෙත් බිම් කෘෂිකාර්මික කලාපය  සහ විශේෂ කුඹුරු වගා බිම් කලාපය මේ වන විට ගොවිජන සේවා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් (ABC ) යනුවෙන් වෙන් කර ඇත.නමුත් ලංකාවේ පරිසර පද්ධතිය හසුරුවන විශේෂ වදන් අනුව මේ වෙන් කිරීම විද්‍යාත්මක නොවේ. ඒ තත්වය තුළ මෑත දශක කිපය තුළ විශාල වශයෙන් පහත් බිම් ගොඩ කර ගොඩනැගිලි තැනවී නාගරික ප්‍රදේශ පුලුල් වී තිබේ. ගම්පහ නගරය අවටින් ගලා බසින කුඩා ඇළ මාර්ත හයක් ගොඩ කර හෝ කුඩා කර ඉඳි කිරීම් ‌කර ඇත්තේ යැයි මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලයේ මහාචාර්ය වරයෙකු පවසා තිබේ. ඉතින් අත්තනගලු කොමළියට රිසි සේ හැඩ වෙමින් සාගර හිමියන් සොයා යන්නට ඉඩ හසර නැතිය. එවිට ඈ වියරු වැටෙයි. ගම්පහ නගරය පමණක් නොව හාත් පස ගම්බිම් ද යට කරමින් මේ මහා විනාශය ඇති කිරීම දෛවයේ ශාපයක් බඳුය.ඉතින් දැන්වත් පහත් බිම් වලින් ජලය ගලා යෑමට ඉඩ හරින්න.සියලු දෑ හිතකාමීන් එකතු වී අවශ්‍ය නිසි ප්‍රඥප්තියක් සකස් කිරීමට දායක වන්න.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

ධරිණි රාජසිංහම් සේනානායක

MAY 26, 2024 සංස්කාරක COMMENTS OFFON ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය රොකට් විද්‍යාවක් බවට පත් කිරීම: ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල සහ බ්ලැක් රොක් සමාගමේ හරිත, නිල් සහ රෝස ශෝධනය

ධරිණි රාජසිංහම් සේනානායක

බ්ලැක්රොක් සහ අනෙකුත් ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර හිමියන්ගෙන් ඉවත්වන ලෙසට එක්සත් ජනපදයේ කොලොම්බියා, යේල් සහ වෙනත් අයිවී ලීගයට අයත් නොවන විශ්ව විද්‍යාලවලින් නැගුණ හඬ ව්‍යාප්ත වෙමින් පවතී. බ්ලැක්රොක් සමාගම පලස්තීන ජන සංහාරය සඳහා ආයුධ සපයන සමාගම් තුළ විශාල වශයෙන් ආයෝජනය කර තිබුණද ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල විසින් ගෝලීය දකුණේ රටවල දියත් කරමින් සිටින ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණ මෙහෙයුම සැලසුම් කර ඇත්තේ බ්ලැක්රොක් සමාගම වෙත උපරිම ලාභ හිමිවන පරිදිය.
ශ්‍රී ලංකාවේ විශාලතම ණය හිමියා වන බ්ලැක්රොක් සමාගම ලෝකයේ විශාලතම වත්කම් කළමණාකරණ සමාගම වන අතර එය ලෝකය පුරා එක්සත් ජනපද ඩොලර් ට්‍රිලියන 10ක් ආයෝජනය කර තිබේ. ශ්‍රී ලංකාව මෙන්ම ආසියාවේත්, අප්‍රිකාවේත් දකුණු ඇමෙරිකාවේත් රටවල් 55ක් ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී යුරෝ ණය බැඳුම්කර උගුලට හසුව එක්කෝ බංකොලොත් වී නැතහොත් බංකොලොත් වීමට ආසන්න තත්වයක පසුවන බවට ඇස්තමේන්තු කර ඇත. වරප්‍රසාදිත එක්සත් ජනපද ඩොලරයට එරෙහිව ස්වකීය ජාතික මුදල් ඒකකයන්ගේ අගය පහත වැටීම හේතුවෙන් එම රටවල පුරවැසියන් ක්ෂණික දරිද්‍රතාවයකට පත්වීමෙන් පසු ඒවා ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ණය තිරසාරකරණ ප්‍රතිකාරයට” යටත් කෙරී ඇත. මෙය සිදුවන්නේ එක්සත් ජනපද රජයේ ණය ප්‍රමාණය ඩොලර් ට්‍රිලියන 34 ද ඉක්මවා යමින් පවතින තත්ත්වයක් තුළ සහ ආසියානු 21 වැනි සියවස ලෙසින් හැඳින්වෙන” BRICS රටවල නැගී ඒමත් ඒවා විසින් ඩොලර්-හරණ ක්‍රියාදාමයක් දියත්කිරීමත් සිදුවෙමින් පවතින අතරම වීම සැළකිල්ලට ගතයුතු කරුණකි. සෑම දින 100කට වරක්ම එක්සත් ජනපද සමස්ත ණය ප්‍රමාණයට තවත් ඩොලර් බිලියනයක් එක්වන බවට ද ඇස්තමේන්තු කෙරී ඇත.

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය විසින් ප්‍රකාශකරන ලද ඊනියා වසංගතය හා ඒ ආශ්‍රිත ලොක්ඩවුන් මගින් රටවල් වසාදැමීම සහ සැපයුම් මාර්ග බිඳවැටීම නිසා 2020-21 අතර සිදු වූ ලෝක ආර්ථික පසුබෑම හේතුවෙන් ආර්ථික දුෂ්කරතාවන්ට පත් රටවල සම්පත් තුට්ටු දෙකට කොල්ලකෑමට අවශ්‍ය අරමුදල් සපයනු සඳහා එක්සත් ජනපද ආණ්ඩුව විසින් බ්ලැක් රොක් සමාගමට සිය CARES පනත (Coronavirus Aid, Relief, and Economic Security Act) යටතේ අති විශාල අරමුදල් ප්‍රමාණයක් සපයන ලදි.
2019 පාස්කු ඉරු දින සුඛෝපභෝගී හෝටල් සහ දේවස්ථාන ඉලක්ක කරමින් ISIS නම් සංවිධානයක් විසින් කරන ලදැයි කියන ත්‍රස්ත ප්‍රහාරය, ඉන්ධන සහ ප්ලාස්ටික් ගෝලිකා වෙරළාසන්න සයුරේ විසිර යන පරිදි සිදු වූ නැව් ගිනිගැනීම්, කොවිඩ්-19 මර්දනය කිරීමට යැයි කියමින් ගන්නා ලද ලොක්ඩවුන් වැනි ක්‍රියාමාර්ග මගින් සිදු වූ ආර්ථික විනාශය, වී සහ තේ වගාවන් විනාශවන පරිදි සිදු කළ රසායනික පොහොර තහනම ඇතුළු බාහිර ආර්ථික කම්පනයන් මගින් හුස්ම ගැනීමට ඉඩක් නොතබා ගෙල සිරකරන ලද භූ උපායික වශයෙන් වැදගත් ශ්‍රි ලංකාවට සිය පළමු බංකොළොත් වීම 2022 අප්‍රේලයේදී වේදිකා ගත කිරීමට සිදු වූයේ අරගලය” විරෝධතා ව්‍යාපාරය මගින් අවධානය වෙනතකට යොමු කරමින් පවතින අතරතුරය. ශ්‍රී ලංකා රුපියල බිඳ වැටුණේ හරියටම ඉන්දු පැසිෆික් කලාපය තුළ පළමුව ඇමෙරිකාව” සහ නැගී එන චීනය” අතර සීතල යුද්ධය උත්සන්න වෙමින් පවතිද්දීය.

නිල් සහ හරිත ශෝධනයේ යෙදෙන බ්ලැක්රොක් සහ එහි හවුල්කාර අදානි

ආයුධ නිෂ්පාදන සහ පොසිල ඉන්ධන ක්ෂේත්‍රයේ බ්ලැක්රොක් සමාගම දැවැන්ත ආයෝජනයන් සිදු කර තිබේ. ඒ සම්බන්ධව නැගෙන විවේචනයන් හමුවේ පාරිසරික, සමාජීය සහ ආණ්ඩුකරණ බැඳුම්කර (Environment, Social and Governance bonds -ESG), හෝ ස්වභාව ධර්මය සඳහා ණය හුවමාරුව නැතහොත් හරිත සහ නිල් බැඳුම්කර අලෙවිය මගින් සහ එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානයේ ස්ත්‍රී වැඩ සටහන්(UNWOMEN program) සඳහා අරමුදල් සැපයීම මගින් තමන්වම හරිත, නිල් සහ පින්ක් ශෝධනයට ලක්කරගැනීමට බ්ලැක්රෝක් සමාගම උත්සාහ දරයි.
බ්ලැක්රොක් සමාගමේ දකුණු ආසියාතික හවුල්කරුවා වන්නේ ඉන්දියාවේ ධනවත්ම පුද්ගලයා ලෙස සැළකෙන අදානි වන අතර, ඔහු භූ දේශපාලනික බල පොරය සහ ඉහළ දූෂණ තත්ත්වයන් කළමණාකරණය කරගනිමින්, ශ්‍රී ලංකාව එහි ණය බැඳුම්කර හිමියන් සමඟ කවර හෝ සාමූහික ගිවිසුමක් ඇතිකරගැනීමට පෙර, වාසි සහගත ගනුදෙනුවක් සිදු කරගැනීමට සමත්ව ඇති බව පෙනේ . ශ්‍රී ලංකාව පිහිටා ඇත්තේ ප්‍රධාන ඉන්දියන් සාගර බලශක්ති වෙළඳාම සහ සබ්මැරීන් දත්ත කේබල් මාර්ගවල සන්ධිස්ථානයකය.
ඉන්දියාවේ මෝදි රජයේ සමීපතම සගයෙකු වන අදානි හරිත බලශක්ති සුළං විදුළි බලාගාර පිහිටුවීමේ ප්‍රචාරක පාඨය යටතේ, 2022 දී ශ්‍රි ලංකාව බංකොළොත් බවට පත්කිරීමට පසුබිම සැකැසු මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාවට සම්බන්ධ රනිල් වික්‍රමසිංහ ආණ්ඩුව බලහත්කාරී ගිවිසුමකට යටත් කරගනිමින් ශ්‍රි ලංකාවේ භූ උපායික වශයෙන් සංවේදී වයඹ දිග මුහුදේ පුනරීන් සහ මන්නාරම් ද්‍රෝණි අත්පත්කරගැනීමට සමත් වී ඇත.
මේ වනවිට මන්නාරම් මුහුදේ මත්ස්‍ය හිඟය සහ ධීවර ජනතාවට මතුව ඇති අවහිරතාවලට මෙන්ම දැනටමත් ස්ථාපිත කර ඇති සුළං විදුළි බලාගාරවල පාරිසරික බලපෑම්වලට එරෙහි ධීවර ජනතාව, ධීවර සමිති සහ පාරිසරික සංවිධාන විරෝධය පළ කරමින් සිටිති.
කෙටියෙන් පවසන්නේ නම්, පාරිසරික සමාජීය හෝ ආණ්ඩුකරණ බැඳුම්කර, ස්වභාව ධර්මය සඳහා ණය හුවමාරුව හෝ හරිත සහ නිල් බැඳුම්කර වනාහි ගැටළු සහගත කාබන් ක්‍රෙඩිට් ගණනයක් මත සහ, මානව වංශික විද්‍යා ප්‍රබන්ධ,දේශගුණික ව්‍යසනයන් පිළිබඳ ආඛ්‍යානයන් මත පදනම් වූ සොබාදම් මාතාව මූල්‍යකරණය කිරීම ඉලක්ක කොටගත් ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණයේම කොටසකි. මෙම බැඳුම්කර විසින් දේශිය ධීවරයන් හා ගොවීන් ඔවුන්ගේ මසුන් අල්ලන සම්ප්‍රදායික මුහුදු කලාපයන්ට, වෙරළ තීරයන්ට හෝ වගාබිම් ආශ්‍රිත වනාන්තරවලට හෝ ප්‍රවේශවීම වළක්වනු ලබන අතර එමගින් පරිසර සංරක්ෂණයේ නාමයෙන්” ඔවුන්ගේ ජීවිකාවන් කෙරෙහි අයහපත් බලපෑමක් ඇතිකරනු ඇත.
මේ අතර පසුගිය වසරේදී ලෝකය පුරා ස්ත්‍රී සංවිධාන සහ ක්‍රියාකාරිකයන් විසින්, බ්ලැක්රොක් සමාගමේ ලිංගික සමානත්වය පිළිබඳ සටන් පාඨ පෙරට දමමින් සිදු කරන පින්ක් ශෝධන ව්‍යාපෘතින්” ප්‍රවර්ධනය කිරීම පිළිබඳව එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානයට චෝදනා කරමින් පෙත්සමක් අත්සන් කර තිබේ.
ඔවුන්ගේ තර්කය වූයේ එක්සත් ජාතින්ගේ ස්ත්‍රි සංවිධානය(UNWOMEN) බ්ලැක්රොක් සමාගම සමග පවත්වාගෙන යන හවුල්කාරිත්වය විසින් එම සමාගමට කොහෙත්ම හිමි නොවිය යුතු ස්ත්‍රිවාදි අනුමැතියක් ලබාදී ඇති බවය. මෙම විරෝධතා හේතුවෙන් එක්සත් ජාතින්ගේ ස්ත්‍රී සංවිධානයට තමන් බ්ලැක්රොක් සමග පවත්වාගෙන ගිය හවුල් ගිවිසුම අහෝසි කිරීමට බල කෙරෙන තත්ත්වයක් උද්ගතවිය. මානව අයිතීන්ට සහ පාරිසරික අඛණ්ඩත්වයට ඉහළින් ලාභ ලැබීමේ අරමුණ තබා කටයුතු කිරීම පිළිබඳව බ්ලැක් රොක් සමාගම සතු අයහපත් වාර්තා නිසා තමන් මෙම තීරණය ගත් බව” පවසමින් එක්සත් ජාතින්ගේ ස්ත්‍රී සංවිධානය තම තීරණයට හේතු දක්වා ඇත.

ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල විසින් ශ්‍රි ලංකාවේ සම්පත් තුට්ටු දෙකට වෙන්දේසි කිරීම: ශ්‍රී ලංකා මහබැංකුව බැඳුම්කර හිමියන්ට ප්‍රමුඛත්වය දීම

ලන්ඩන්, පැරිස් සහ වොෂින්ටන් බැඳුම්කර හිමියන්ගේ කලබලකාරි නොසන්සුන් හමුවීම් මැද දැන් ශ්‍රී ලංකාවේ ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය තෙවන වසර කරා ද දිග්ගැස්සෙමින් පවතින විට පෙනී යන කරුණක් නම් ඔවුන්ගේ ප්‍රමුඛ අවශ්‍යතාව වී ඇත්තේ ජාත්‍යන්තර පුද්ගලික ණය හිමි සමාගම්වල ලාභ රේට්ටු සහ අවශ්‍යතාවන් සුරක්ෂිත කිරීම බවය. මෙහිදී ඔවුන් ගෝලීය දකුණේ රටවලට ණය ලබා දෙන විට අය කෙරෙන අමතර අවදානම් ගාස්තුවක්ද ඇතුළත් කොල්ලකාරි පොලී අනුපාතයන්ට ඒවා ලබාදී ඇති බවත් මෙම ණය හිමියන් දැනටමත් සිය ණය සඳහා ලාභ ලබා ඇති බවත් යන කරුණු මෙහිදී නොසලකා හැර තිබේ.
ශ්‍රී ලංකාවේ ණයවලින් 40%ක් හිමි බැඳුම්කර ණය හිමියන්ගේ රහසිගත නම් ලැයිස්තුව සම්බන්ධයෙන් හෝ සියලු ණය හිමියන්ට සමානත්මතා පදනම මත සැළකීමේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ මූල ධර්මය අනුව ණය දෙන්නන් විසින් ණය දී ඇත්තේ සහනදායික පොලී අනුපාතයන්ටද නැතහොත් ගිනිපොළියටද යන කරුණ නොසළකා හැර ඇති තත්ත්වයක් තුළ දූෂිත ණය අවලංගු කිරීම පිළිබඳව සහතික වීම සම්බන්ධයෙන් හෝ විනිවිද භාවයක් සහතික කිරීම සඳහා ඇත්තේ අවම උත්සාහයකි. එමෙන්ම මෑතකදී ප්‍රතිසංස්කරණයට ලක් කරනලද දූෂණය ඉහවහා ගිය ශ්‍රි ලංකා මහ බැංකුව යටතේ දියත්ව ඇති අස්වැසුම සහනාධාරය හැරෙන්නට ණයගැති බව සහ දුප්පත්කම අඩු කිරීම සඳහා ද බරපතල උත්සාහයක් නොපවතී.

උත්ප්‍රාසය නම් ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ විස්තීරණ අරමුදල් පහසුකම (Extended Fund Facility-EFF )යටතේ සිදුවන ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණ මෙහෙයුම සැලසුම් කර ඇත්තේ කලින් ශ්‍රි ලංකාව මත ගොඩගැසී ඇති දූෂිත ණය කන්දරාවටද ඒ හේතුවෙන්ම ශ්‍රි ලංකාව බංකොළොත්වීම සම්බන්ධයෙන්ද ද වගකිව යුතු එම කොල්ලකාරි ණය දෙන පුද්ගලික සමාගම්වලින්ම තවදුරටත් ණය ගැනීමට ශ්‍රි ලංකාවට බල කෙරෙන පරිදි වීමය. ඒ අවප්‍රමාණ කරන ලද බැඳුම්කර වටිනාකම් තුළ ආපසු ගෙවීමේ පහසුකම ලබාගැනීම සඳහාය.

ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ගුප්ත මෙහෙයුම් සහ සාර්ව ආර්ථික සම්බන්ධ බැඳුම්කර (Macro-economy linked Bonds-MLB) පිළිබඳ නව යෝජනා දෙස බලන විට පෙනී යන්නේ මෙහි ප්‍රතිඵලය වනු ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකාව ගොදුරුව ඇති ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී ණය බැඳුම්කර (ISB) උගුල වඩාත් ගැඹුරු වෙමින් දිග්ගැස්සීම පමණක් බවය. මීට කලින් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ උපායික වත්කම් සහ රාජ්‍ය ව්‍යාපාර තුට්ටු දෙකට වෙන්දේසියේ දමන ලද අවස්ථාවේ පාරිසරික, සමාජීය සහ ආණ්ඩුකරණ බැඳුම්කර (Environment, Social and Governance Bonds – ESG), යෝජනා කර ඉදිරිපත්කරන ලදි. මෙයට වටිනා වෙරළාසන්න සහ කඳුකර ඉඩම්, බලශක්තිය, ටෙලිකොම් සහ ප්‍රවාහන යටිතල ව්‍යුහයන් අයත්වේ.
මේ වනවිට ජාතික විදුලිබල පද්ධතිය කැබැලිවලට කඩා විකිණීමේ පනතක් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර ඇත. මෙම පනතට එරෙහිව ලංකා විදුලි බල මණ්ඩලයේ වෘත්තිය සමිති ගණනාවක් විසින් සියවිරෝධය පළ කර ඇත්තේ එමගින් ජාතික බලශක්ති සුරක්ෂිතතාව අහෝසිවී යන බවට කරුණු දක්වමිනි. මෙම පනතට එරෙහිව මේ වනවිට ශ්‍රේෂඨාධිකරණය හමුවේ නඩු 12ක් පැවැරී ඇත.
පසුගිය සතියේ කටුනායක බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපොළ ආශ්‍රිතව පැන නැගුණ කලබැගෑනියට හේතුවූයේ එක්සත් ජනපදයේ රූකඩ ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් වීසා නිකුත් කිරීමද ඇතුළු ආගමන විගමන සේවාවන් බ්ලැක්ස්ටෝන් සමගමට අයත් ඉන්දීය සමාගමකට පවරා දෙනු ලැබීමය. හරියටම කවර හෝ ණය ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමේ ගිවිසුමක් ඇති කරගැනීමටද පෙර බ්ලැක්රොක් සමාගමේ දකුණු ආසියානු හවුල්කරු අදානි සමග ඇතිකරගත් අත යට ගනුදෙනුවලදී” සිදු වූ පරිදිමය.
මේ අතර බිල් සහ මෙලින්ඩා ගේට්ස් පදනම විසින් ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ කාර්යාලය තුළ සිය මෙහෙයුම් මධ්‍යස්ථානයක් පිහිටුවා ඇත. එහි අරමුණ ජාතික දත්ත එක්රැස් කිරීම සහ ඒවා සිය අවශ්‍යතාවන් සාක්ෂාත් කරගත හැකි පරිදි විකෘති කිරීමය. ජාතික කිරි නිෂ්පාදන සමාගම වන හයිලන්ඩ් ඉන්දියාවේ ධනපතියෙකුවන අම්බානිට අයත් අමූල් කිරි සමාගම වෙත විකුණා තිබේ. ලාබ ලබන රාජ්‍ය ව්‍යවසායන් වන වන ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම් සහ ශ්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාවද ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ පුද්ගලීකරණ ලැයිස්තුවට ඇතුළත්ය.

ත්‍රිත්ව අනතුරක්? ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ගුප්ත මෙහෙයුම් සහ කොල්ලකාරි වෙන්දේසි කිරීම්

මේ වනවිට ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ විස්තීරණ අරමුදල් පහසුකම (EFF) යටතේ වසර 4ක් තුළ ඩොලර් බිලියන 3.9 ක ඇපදීමක් ලබා ගැනීම සඳහා ශ්‍රි ලංකාව පැත්තෙන් ඉටුකළ යුතු අත්‍යවශ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණවලට අයත් කොන්දේසියක් ලෙස, ජාතික වත්කම් සහ ලාභ ලබන ඒවාද ඇතුළුව රාජ්‍ය ව්‍යවසායන් තුට්ටු දෙකට විකුණා දමන ලෙස ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල විසින් දෙන ලද නියෝගවලට රජය යටත් වී ඇතිබව පෙනී යයි. දේශිය ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණයට ද මැදිහත්වී ඇති ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ගුප්ත මෙහෙයුම් වල අපරාධ සහායකයා මෑතදී ස්වාධීනත්වය ” ලද ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව බව සැලකිල්ලට ගන්නා විට මතුව ඇති අනතුර දෙගුණ තෙගුණ නොව සිව්ගුණයකින් වැඩි වනු ඇතැයි සිතිය හැකිය.

ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල දේශීය ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණයට මැදිහත්වීම විසින් දේශිය රුපියල්වලින් ගෙන ඇති ණය සහ ඩොලර්වලින් ගෙන ඇති විදේශීය ණය එකට පටලවමින් රටේ ආර්ථික ස්වාධිපත්‍යය සහ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයේ ස්වාධීනත්වය අහෝසි වන මට්ටමට ශ්‍රි ලංකාවේ ණය පිළිබඳ සංඛ්‍යා ඉහළ දැමීමට හේතුවී ඇත.දේශිය ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය සහ සාර්ව ආර්ථික බැඳුම්කර විසින් ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර හිමියන්ට රටේ රැකියා නියුක්තිකයන්ගේ භාරකාර අරමුදල (Employment Provident Funds – EPF) වෙත ප්‍රවේශවීමට ඉඩ සලසා ඇත.
ශ්‍රී ලංකාවේ විශාලතම විශ්‍රාම වැටුප් අරමුදල වන EPF කළමනාකරණය කරනු ලබන්නේ මහ බැංකුව විසින් වන අතර එය වටිනාකම රුපියල් වලින් තක්සේරු කරනවිට රුපියල් ට්‍රිලියන 3.4 කි. ණය හිමි විදේශික පුද්ගලික මූල්‍ය ආයතන සමග වන ගිවිසුම පිළිබඳ පැහැදිලි තත්ත්වයක් නොපවතින අතර, ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ප්‍රතිසංස්කරණ යටතේ මෑතකදී පුද්ගලිකරණය කරන ලද ශ්‍රී ලංකා මහබැංකුව විසින් යුරෝ බැඳුම්කර හිමියන්ගේ අවශ්‍යතාවන් ප්‍රමුඛත්වය ලබා දෙමින් දේශිය ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණයටත්, රැකියා නියුක්තික අරමුදලටත් මැදිහත් වීමට ඉඩ සලසා ඇත. මේ මගින් වැඩකරන ජනතාවගේ විශ්‍රාමික වැටුප කොල්ලකෑමට ලෝක ජනගහණයෙන් සියයට 1ක් වන ධනවතුන් නියෝජනය කරන යුරෝ බැඳුම්කර හිමියන්ට අවස්ථාව උදාකර දී තිබේ.
ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ගුප්ත මෙහෙයුම් විසින් බ්ලැක්රොක් වැනි ණය ලබාදෙන පුද්ගලික සමාගම්වලට ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය රටේ විශාලතම විශ්‍රාම වැටුප් අරමුදලට සම්බන්ධ කිරීමට ඉඩ සලසා ඇති අතර එමගින් මිලියන ගණනක් වැඩ කරන ජනතාවගේ ඉතිරි කිරීම් අනතුරේ හෙළා ඇත.

ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය රොකට් විද්‍යාවක් බවට රූපාන්තරණය වීම

සිවිල් සමාජ කණ්ඩායම් විසින් වසර 10ක කාලයක් සඳහා ණය ගෙවීම අත්හිටුවන ලෙසත් යුරෝබැඳුම්කර වෙලඳපොලවලින් රජයට ණය ගැනීම තහනම් කරන ලෙසත් සහනදායි පොලී අනුපාත යටතේ ගන්නා ලද බහුපාර්ශ්වික සහ ද්විපාර්ශ්වික ණය පමණක් ණය ප්‍රතිව්‍යුහගත කරන ලෙසත් ඉල්ලා ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ පොලී ගෙවීම්වලින් සියයට 50ක් පමණ ගෙවීමට සිදුව ඇත්තේ බහුපාර්ශ්වික හෝ ද්විපාර්ශ්වික ණය හිමියන්ට වඩා කොල්ලකාරී පොලී අනුපාත අය කරන ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර ණයහිමියන් (ISB) වෙතය.
සාර්ව ආර්ථිකයට සම්බන්ධ බැඳුම්කර, හරිත සහ නිල් බැඳුම්කර හෝ ස්වභාව ධර්මය සඳහා ණය හුවමාරුකරණය යනුවෙන් ද හැඳින්වෙන ESG බැඳුම්කර පිළිබඳ යෝජනාවන් ශ්‍රී ලංකාවේ ඩොලර් බිලියන 26ක විදේශීය ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය සඳහා යෝජනා කර ඇත්තේ ප්‍රංශ ගිනුම්කරණ සමාගමක් වන ලසාර්ඩ් ඇන්ඩ් ක්ලිෆෝර්ඩ් චාන්ස් සමාගම විසිනි. මෙම සමාගම ණය හිමියන්ගේත් ස්වෛරී බැඳුම්කර හිමියන්ගේත් කණ්ඩායමක් වන යටත්විජිතවාදි පැරිස් කණ්ඩායම නියෝජනය කරයි.
යෝජිත සාර්ව ආර්ථික බැඳුම්කර (MLB) සහ පාරිසරික, සමාජීය සහ ආණ්ඩුකරණ බැඳුම්කර (ESG) බැඳුම්කර, EPF අරමුදල් ඇතුළුව සෑම දෙයක්ම සහ සියලු ජාතික වත්කම් ණයට සම්බන්ධ කර ඇති අතර ඒවායේ වටිනාකම් පහත දැමීමේ ඉලක්කම් සෙල්ලමක නිරත වෙමින් ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය සිදු කරන බව පෙනේ. මූලික විද්‍යාත්මක නියමයන්ට පටහැනි වූත් සියලු තාර්කික විශ්ලේෂණයන්ද නිරීක්ෂණ සහ ඇගැයුම් විධික්‍රම ප්‍රතික්ෂේපකරන්නා වූත් අවිද්‍යාත්මක කාබන් ගණනය කිරීම් මත පදනම්ව ස්වභාව ධර්මය සඳහා ණය හුවමාරුව” (Debt for Nature Swaps – DFNS), නම් ක්‍රමය යටතේ, ස්වභාව ධර්මය මූල්‍යකරණයට ලක්කිරීමද එයට ඇතුළත්ය.
ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ -විස්තීරණ අරමුදල් පහසුකම් ක්‍රමය යටතේ සිදුවන ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණ ක්‍රියාවලිය වැල්වටාරම් වලින් පිරුණු ඉලක්කම් සෙල්ලම්වලින් සමන්විත රොකට් විද්‍යාවක්” බවට රූපාන්තරණය වී තිබේ. මෙම තත්ත්වය විසින් වැදගත් ප්‍රශ්නයක් මතුකර තිබේ. විද්‍යාත්මක චින්තනයේ මූලධර්මයන් වන සරල බව, දැඩි සහ ශක්තිමත් තර්ක මත පදනම් වීම ආදිය, කෘත්‍රිම බුද්ධිය විසින් වැඩි දියුණුකළ අතථ්‍ය යථාර්ථයන්, විශාල දත්ත අල්ගොරිතම, නිවැරදි දත්ත සහ මූළික කරුණු මත පදනම් නොවූ ව්‍යාජ සංඛ්‍යා, ආදියෙන් සමන්විත යුගයක් තුළ අත්හැර දමා තිබේද යන්නයි ඒ. ණය ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම සාක්ෂාත් කරගත නොහැකි හා තාර්කික ලෙස ගණනය කළ නොහැකි සාර්ව දර්ශක සහ ප්‍රතිඵලවලට සම්බන්ධ කිරීම, සංවර්ධන වැඩසටහන් අධීක්ෂණය සහ ඇගයීමේ මූලික මූලධර්ම ද උල්ලංඝනය කරයි. කෙසේ වුවද අවසානයේදී, අධීක්ෂණය සහ ඇගයීම පිළිබඳ දර්ශක SMART” එනම් විශේෂිත(Specific), මැනිය හැකි (measurable), සාක්ෂාත් කරගත හැකි(Achievable), අදාළ බවකින් යුතු(Relevant ) සහ නිශ්චිත සීමාවක් සහිත(Time bound) සාධකයන්ට යටත් විය යුතු බව පොදුවේ පවත්නා පිළිගැනීමකි.
ගිහාන් පතිරණ සහ දේශපාලන ආර්ථිකය පිළිබඳ ආයතනයේ අනෙකුත් ආර්ථික විද්‍යාඥයින් විසින් සාර්ව ආර්ථික බැඳුම්කර පුළුල් ලෙස විවේචනයට ලක් කර ඇති අතර ඒවා විසින් රටේ රීරි මාංශය උරා ගන්නා බවට තර්ක කරති. අනාගත පරම්පරාවන්ට මෙම ණය ගෙවීමට සිදුවනු ඇත්තේ අවප්‍රමාණ කරන ලද දේශිය මුදල් සහ වංචනික ලෙස විකෘති කරන ලද විනිමය සහ පොලී අනුපාත යටතේය.
අහම්බයක් ලෙස හෝ සැලසුම් සහගත ලෙස හෝ දැනට දිග්ගැස්සෙමින් පවතින ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ විස්තීරණ අරමුදල් පහසුකම් සැලසීම පිළිබඳව ( ශ්‍රී ලංකාව ණය උගුලක හසු කිරීම සහ ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය ප්‍රමාද කිරීම පිළිබඳව ගෝලීය කෝපරේට් මාධ්‍ය විසින් දිගින් දිගටම චීනයට දෝෂාරෝපණය කළද) යුරෝ බැඳුම්කර හිමියන් සමග වන සාකච්ඡාවන් විසින්, දැනට සිදුවෙමින් පවත්නා රාජ්‍ය ව්‍යවසායන් පුද්ගලීකරණය මෙන්ම, ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ විස්තීරණ අරමුදල් පහසුකම් සැලසීමේ විසඳුම” ලබාදීමට අවශ්‍ය කොන්දේසි සම්පූර්ණ කිරීමේ මුවාවෙන් උපායික වශයෙන් වැදගත් මෙම ඉන්දිය සාගර දිවයිනේ ජාතික සම්පත් කොල්ලකෑම ද වසං කිරීම සඳහා ආවරණයක් ලෙස යොදාගෙන තිබේ..
ශ්‍රී ලංකා මහබැංකුව, බ්ලැක්රෝක් සහ එහි දකුණු ආසියාතික හවුල්කරු අදානි සහ අනෙකුත් බැඳුම්කර හිමියන් යන අපරාධ සහායකයන් අතර ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ විස්තීරණ අරමුදල් පහසුකම(Extended Fund Facility -EFF), පිළිබඳ සාකච්ඡා යටතේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල සිය ආධිපත්‍යය උපාය මාර්ගික වශයෙන් වැදගත් මෙම ඉන්දීය සාගර දිවයිනේ සෑම අස්සක් මුල්ලක් නෑරම විහිදුවමින් භූමිය, බලශක්තිය, ටෙලිකොම්, ප්‍රවාහන සේවා යටිතල ව්‍යුහයන් වැනි උපායික වත්කම් පුද්ගලීකරණය කිරීමේ සහ තුට්ටු දෙකට විකිණීමේ සැලසුම ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටියි. මෙම වත්කම් සහ ජාතික සම්පත් මෙයට පෙර එක්සත් ජනපද සහස්‍රයේ අභියෝග පිළිබඳ සහයෝගිතා ගිවිසුම(US Millennium Challenge Corporation -MCC) යටතේ ද පවරා ගැනීමට සැලසුම් කරන ලද ඒවාය

ත්‍රිත්ව අනතුර? ආර්ථික ස්වාධිපත්‍යය සහ ස්වාභාවික යුක්තිය

කෝකියන් වැඩිවන තරමට ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණ සුප් එක නරක් විය හැකිය!”
ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ විස්තීරණ අරමුදල් පහසුකම්(EFF) ප්‍රතිකාරය” පිළිබඳ ක්‍රියාදාමය තුළ දක්නට ලැබෙන පාරදෘෂ්‍යභාවයකින් තොර බව(බැඳුම්කර හිමි සමාගම්වල නම් රහසක්ව පවතී) සහ අනවශ්‍ය සංකීර්ණතාව යන කරුණු දෙකම ණය හිමියන් වෙත වාසි සහගත තත්ත්වයක් සහ වැඩි බලයක් ලබාදීමේ අරමුණෙන් සැලසුම් සහගතව ඇති කරන ලද්දක් බව පෙනී යයි. මෙම ක්‍රියාදාමය තාර්කික දෝෂ, අසත්‍ය සංඛ්‍යා, දත්තවල නොගැලපීම් සහ කිසිදු පාරදෘෂ්‍යතාවයකින් තොරවීම සහ අවදානමට පත්වන ජනතාව හමුවේ වගකීමට බැඳී නොසිටීම ආදියෙන් පිරී පවතී.

මෙයට සමාන ලෙස සාර්ව ආර්ථික බැඳුම්කර සහ ESG බැඳුම්කරද සැලසුම් කර ඇත්තේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ විස්තීරණ අරමුදල් පහසුකම්(EFF) යටතේ සිදුවන ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය හරහා මෙම උපාය මාර්ගික වශයෙන් වැදගත් දිවයික සිරව ඇති ණය උගුලේ ග්‍රහණය වඩාත් දැඩි කිරීමට සහ දශක ගණනාවක් තිස්සේ දිග්ගැස්සීමට බව පෙනී යයි. මෙම ණය ගෙවීමට සිදුවනු ඇත්තේ අනාගත පරම්පරාවන්ට වන අතර මෙම ක්‍රියාදාමය විසින් ලාංකික පුරවැසියන්ගේ ආර්ථික ස්වාධිපත්‍යය සහ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයෙහිලා ස්වාධීනත්වය තවදුරටත් ගරාවැටීමකට ලක් කරනු ඇත.
ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ණය ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමේ මෙහෙයුම්, විසඳුමකට වඩා ශ්‍රී ලංකාවේ අශෝභන ණය ගැටලුවේ කොටසක් බව වඩ වඩාත් පැහැදිලි වෙමින් පවතී.
2023 ජනවාරි මාසයේදී මහාචාර්ය ජයති ගෝෂ්, තෝමස් පිකටි, යානිස් ෆරෝෆාකිස්, ඩැනී රොදික් ඇතුළු ජාත්‍යන්තර ආර්ථික විද්‍යාඥයින් සහ සංවර්ධන විශේෂඥයින් 184 දෙනෙකු විසින් අත්සන් කරන ලද ප්‍රකාශයක පෙන්වා දී ඇති පරිදි, ස්වෛරීභාවය සහ ස්වභාවික යුක්තියේ මූලධර්ම භාවිතයෙදී ගරාවැටීම හේතුවෙන් ජාත්‍යන්තර මූළ්‍ය අරමුදල ප්‍රතිසංස්කරණයකට ලක්කිරීමේ අවශ්‍යතාව වෙන කවරදාටත් වඩා මතුව ඇති බව පෙනේ. මෙම ප්‍රකාශනය Debt Justice UK නම් වෙබ් අඩවියේ සම්පූර්ණයෙන්ම පළ කෙරී ඇත.

පුද්ගලික ණය ලබාදෙන්නන් ශ්‍රී ලංකාවේ ණය වලින් 40%ක හිමිකාරිත්වය දරයි. මෙයින් බහුතරයක් ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර (International Sovereign Bonds-ISBs)ගණයට වැටේ. නමුත් ඉහළ පොලී අනුපාතයන් අයකිරීම යන්නෙහි තේරුම ඔවුන් 50%කට වැඩි ප්‍රතිශතයක් බාහිර ණය ගෙවීම්වලින් ලබාගන්නා බවය. මෙවැනි ණය දෙන්නන් විසින් ශ්‍රී ලංකාවට ණය දෙන විට ඔවුන්ගේ අවදානම් ආවරණය කිරීම සඳහා අවදානම් වාරිකයක් අයකරනු ලැබේ. මේ මගින් විශාල අමතර ලාභයක් උපයන අතර 2022 අප්‍රේලයේදී ශ්‍රී ලංකාව පළමුවරට සිය ණය ගෙවාගැනීමට නොහැකිව බංකොළොත් තත්ත්වයට පත්කිරීමට එය දායක වී තිබේ. අවදානම් වාරිකය මගින් අති විශාල ලාභ ලබන ණය දෙන්නන් විසින් අවදානමේ ප්‍රතිවිපාක තමන් විසින්ම දරාගැනීමට කැමැති විය යුතුය. සැබෑ වශයෙන්ම ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර (ISB) දැන් ද්විතියික වෙළඳපොළේදී අලෙවි කරනු ලබන්නේ සැළකිය යුතු තරම් අඩු මිලකටය. මේ සංදර්භය යටතේ ස්වෛරී ණය ලබාදෙන්නන්ට වඩා පුද්ගලික බැඳුම්කර හිමියන්ට වැඩි බලයක් ලබාදීම මගින් පැරිස් කණ්ඩායමේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ණය සාකච්ඡාවන්හිදී ස්වාභාවික යුක්තිය පිළිබඳ ප්‍රධාන මූලධර්මය උල්ලංඝණය කර තිබේ.”[1].
Statement by academics on dealing with Sri Lankan debt, January 2023)

පරිවර්තනය: අජිත් සී හේරත්

ආචාර්ය ධරණී රාජසිංහම් සේනානායක ජාත්‍යන්තර සංවර්ධනය සහ දේශපාලනික ආර්ථික විශ්ලේෂණයන් සම්බන්ධ ප්‍රවීණත්වයක් සහිත සංස්කෘතික මානව විද්‍යාඥවරියකි.ඇය විසින් ඉතා මෑතකදී පළ කරන ලද කෘතිය වන්නේ Multi-religiosity in Contemporary Sri Lanka: Innovation, Shared Spaces, Contestation’ යන කෘතියයි.

මූලාශ්‍ර

[1] Statement by academics on dealing with Sri Lankan debt, January 2023)
[2]IMF Executive Board Completes the First Review Under the Extended Fund Facility Arrangement with Sri Lanka

Vijay Prashad

Their Rules-Based International Order Is the Rule of the Mafia: The Twenty-Third Newsletter (2024)

Ana Segovia (Mexico), Huapango Torero (‘Huapango Bullfighter’), 2019. Dear friends, Greetings from the desk of Tricontinental: Institute for Social Research. The skin is the largest organ of the human body. It covers our entire surface, at some points only as thin as a piece of paper and at other points about half as thick as a credit card. The skin, which protects us from all manner of germs and other harmful elements, is fragile and unable to defend humans from the dangerous weapons we have made over time. The ancient blunt axe will break the skin with a heavy blow, while a 2000-pound MK-84 ‘dumb bomb’ made by General Dynamics will not only obliterate the skin, but the entire human body. Despite a 24 May order from the International Court of Justice (ICJ), the Israeli military continues to bomb the southern part of Gaza, particularly the city of Rafah. In blatant disregard of the ICJ’s order, on 27 May Israel struck a tent city in Rafah and murdered forty-five civilians. US President Joe Biden said on 9 March that an Israeli attack on Rafah would be his ‘red line’, but – even after this tent massacre – the Biden administration has insisted that no such line has been violated. At a press conference on 28 May, communications advisor to the US National Security Agency John Kirby was asked how the US would respond if a strike by the US armed forces killed forty-five civilians and injured two hundred others. Kirby responded: ‘We have conducted airstrikes in places like Iraq and Afghanistan, where tragically we caused civilian casualties. We did the same thing’. To defend Israel’s latest massacre, Washington has chosen to make a startling admission. Given that the ICJ has ruled that it is ‘plausible’ that Israel is conducting a genocide in Gaza, could it be said that the US is guilty of the same in Iraq and Afghanistan? Ficre Ghebreyesus (Eritrea), Map/Quilt, 1999. In 2006, the International Criminal Court (ICC) began to assess the possibility of war crimes in Iraq and Afghanistan, and then, in 2014 and 2017, respectively, opened formal investigations into crimes committed in both countries. However, neither Israel nor the United States are signatories to the 2002 Rome Statute, which established the ICC. Rather than sign the statute, the US Congress passed the American Service-Members’ Protection Act – known informally as the ‘Hague Invasion Act’ – which legally authorises the US government to ‘use all means necessary’ to protect its troops from ICC prosecutors. Since Article 98 of the Rome Statute does not require states to turn over wanted personnel to a third party if they have signed an immunity agreement with that party, the US government has encouraged states to sign ‘Article 98 agreements’ to give its troops immunity from prosecution. Still, this did not deter ICC Prosecutor Fatou Bensouda (who held the post from 2012–2021) from studying evidence and issuing a preliminary report in 2016 on war crimes in Afghanistan. Afghanistan joined the ICC in 2003, giving the ICC and Bensouda jurisdiction to conduct their investigation. Even though it signed an Article 98 agreement with Afghanistan in 2002, the US government fervently attacked the ICC’s investigation and warned Bensouda and her family that they would face personal repercussions if she continued with the investigation. In April 2019, the US revoked Bensouda’s entry visa. Days later, a panel of ICC judges ruled against Bensouda’s request to proceed with a war crimes investigation in Afghanistan, stating that such an investigation would ‘not serve the interests of justice’. Staff at the ICC were dismayed by the court’s decision and eager to challenge it but could not get support from the justices. In June 2019, Bensouda filed a request to appeal the ICC’s decision not to pursue the investigation into war crimes in Afghanistan. Bensouda’s appeal was joined by various groups from Afghanistan, including the Afghan Victims’ Families Association and the Afghanistan Forensic Science Organisation. In September 2019, the Pre-Trial Chamber of the ICC ruled that the appeal could go forward. Dawn Okoro (Nigeria), Doing It, 2017. The US government was enraged. On 11 June 2020, US President Donald Trump signed Executive Order 13928, which authorised his government to freeze ICC officials’ assets and ban them and their families from entering the United States. In September 2020, the US imposed sanctions on Bensouda, a national of Gambia, and senior ICC diplomat Phakiso Mochochoko, a national of Lesotho. The American Bar Association condemned these sanctions, but they were not revoked. The US government eventually repealed the sanctions in April 2021, after Bensouda left her post and was replaced by the British lawyer Karim Khan in February 2021. In September 2021, ICC Prosecutor Karim Khan said that while his office would continue to investigate war crimes by the Taliban and the Islamic State in Afghanistan, it would ‘deprioritise other aspects of this investigation’. This awkward phrasing simply meant that the ICC would no longer investigate war crimes committed by the United States and its allies from the North Atlantic Treaty Organisation. The ICC had been sufficiently brought to heel. Alexander Nikolaev, also known as Usto Mumin (Soviet Union), Friendship, Love, Eternity, 1928. Prosecutor Khan again demonstrated his partial application of justice and fealty to the Global North ruling elites when he rushed into the conflict in Ukraine and began an investigation into war crimes by Russia just four days after its invasion in February 2022. Within a year, Khan would apply for warrants for the arrest of Russian President Vladimir Putin and his Commissioner for Children’s Rights Maria Lvova-Belova, which were issued in March 2023. Specifically, they were charged with colluding to abduct children from Ukrainian orphanages and children’s care homes and take them to Russia, where – it was alleged – these children were ‘given for adoption’. Ukraine, Khan said, ‘is a crime scene’. Khan would use no such words when it came to Israel’s murderous assault on Palestinians in Gaza. Even after more than 15,000 Palestinian children had been killed (rather than ‘adopted’ from a war zone), Khan failed to pursue warrants for the arrest of Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu and his military subordinates. When Khan visited Israel in November–December 2023, he warned about ‘excesses’ but suggested that since ‘Israel has trained lawyers who advise commanders’, they could prevent any horrendous violations of international humanitarian law. Ayoub Emdadian (Iran), The Sapling of Liberty, 1973. By May 2024, the sheer scale of Israel’s brutality in Gaza finally forced the ICC to take up the issue. The orders from the ICJ, the outrage expressed by numerous governments of the Global South, and the cascading protests in country after country together motivated the ICC to act. On 20 May, Khan held a press conference where he said that he filed applications for the arrest of Hamas leaders Yahya Sinwar, Mohammed Diab Ibrahim al-Masri, and Ismail Haniyeh and Israeli Prime Minister Netanyahu and his head of military, Yoav Gallant. Israel’s Attorney General Gali Baharav-Miara said that the ICC accusations against Netanyahu and Gallant are ‘baseless’ and that Israel will not comply with any ICC warrant. For decades now, Israel – like the United States – has rejected any attempt to apply international humanitarian law to its actions. The ‘rules-based international order’ has always provided immunity for the United States and its close allies, an immunity whose hypocrisy has increasingly been revealed. It is this double-standard that has provoked the collapse of the US-driven world order. Buried within Khan’s press statement is an interesting fragment: ‘I insist that all attempts to impede, intimidate, or improperly influence the officials of this Court must cease immediately’. Eight days later, on 20 May, The Guardian – in collaboration with other periodicals – published an investigation that revealed Israel’s use of ‘intelligence agencies to surveil, hack, pressure, smear, and allegedly threaten senior ICC staff in an effort to derail the court’s inquiries’. Yossi Cohen, the former head of Israel’s spy agency, Mossad, personally harassed and threatened Bensouda (Khan’s predecessor), warning her, ‘You don’t want to be getting into things that could compromise your security or that of your family’. Furthermore, The Guardian noted that ‘Between 2019 and 2020, the Mossad had been actively seeking compromising information on the prosecutor and took an interest in her family members’. ‘Took an interest’ is a euphemistic way of saying gathered information on her family – including through a sting operation against her husband Philip Bensouda – to blackmail and frighten her. These are clichéd mafia tactics. Hamed Abdalla (Egypt), Conscience du sol (‘The Consciousness of the Earth’), 1956. As I followed these stories of the blood and law, I read the poems of Chechnya-born Jazra Khaleed, writing in Greek in Athens. His poem ‘Black Lips’ stopped me in my tracks, the last stanzas powerful and bleak: Come let me make you human, you, Your Honor, who wipe guilt from your beard you, esteemed journalist, who tout death you, philanthropic lady, who pat children’s heads without bending down and you who read this poem, licking your finger— To all of you I offer my body for genuflection Believe me one day you will adore me like Christ But I’m sorry for you sir— I do not negotiate with chartered accountants of words with art critics who eat from my hand You may, if you desire, wash my feet Don’t take it personally Why do I need bullets if there are so many words prepared to die for me? Which words are slowly dying? Justice, perhaps, or even humanitarianism? So many words are thrown about to assuage the guilty and to confuse the innocent. But these words cannot muffle other words, words that describe horrors and that demand redress. Words are important. So are people, such as Gustavo Cortiñas, who was arrested by the Argentinian military dictatorship on 15 April 1977, never to be seen again. He became one of the 30,000 people whom the military killed between 1976 and 1983. On April 30, two weeks after Gustavo was arrested, his mother, Nora Cortiñas (or Norita, as she was lovingly known), joined other mothers of the disappeared to protest in front of the government house Casa Rosada, at the Plaza de Mayo in Buenos Aires, the first in what became a regular feature. Norita was a co-founder of the Mothers of the Plaza de Mayo, which courageously shattered the wall of misleading words that tumbled out of the mouths of the military Junta. Though her son was never found, Norita found her voice looking for him – a voice that was heard at every protest for justice and spoke with great feeling about the pain in the world until the weeks leading up to her death on 31 May. ‘We say no to the annexation of Palestine’, she said in a video message in 2020. ‘We oppose any measure that tends to erase the identity and existence of the Palestinian people’. Norita leaves us with her precious words: Many years from now, I would like to be remembered as a woman who gave her all so that we could have a more dignified life… I would like to be remembered with that cry that I always say and that means everything I feel inside me, that means the hope that someday that other possible world will exist. A world for everyone. So, I would like to be remembered with a smile and for shouting loudly: venceremos, venceremos, venceremos! We will win, we will win, we will win! Warmly, Vijay

Fabio G.C. Carisio GOSPA News

Originally published by Will Jones on the Daily Sceptic

A study that links excess deaths since 2021 and the Covid vaccines has been published in the British Medical Journal, BMJ Public Health and the Telegraph‘s Sarah Knapton has written it up for the newspaper. Here’s how Sarah’s report starts.

Covid vaccines could be partly to blame for the rise in excess deaths since the pandemic, scientists have suggested.

Researchers from The Netherlands analysed data from 47 Western countries and discovered there had been more than three million excess deaths since 2020, with the trend continuing despite the rollout of vaccines and containment measures.

They said the unprecedented” figures raised serious concerns” and called on governments to fully investigate the underlying causes, including possible vaccine harms.

Serious injuries and deaths following vaccination to various official databases in the Western World

Writing in the BMJ Public Health, the authors from Vrije Universiteit, Amsterdam, said: Although COVID-19 vaccines were provided to guard civilians from suffering morbidity and mortality by the COVID-19 virus, suspected adverse events have been documented as well.

Both medical professionals and citizens have reported serious injuries and deaths following vaccination to various official databases in the Western World.”

They added: During the pandemic, it was emphasised by politicians and the media on a daily basis that every COVID-19 death mattered and every life deserved protection through containment measures and COVID-19 vaccines. In the aftermath of the pandemic, the same moral should apply.”

The study found that across Europe, the U.S. and Australia there had been more than one million excess deaths in 2020, at the height of the pandemic, but also 1.2 million in 2021 and 800,000 and 2022 after measures were implemented.

Researchers said the figure included deaths from COVID-19, but also the indirect effects of the health strategies to address the virus spread and infection”.

They warned that side effects linked to the Covid vaccine had included ischaemic stroke, acute coronary syndrome and brain haemorrhage, cardiovascular diseases, coagulation, haemorrhages, gastrointestinal events and blood clotting.

German researchers have pointed out that the onset of excess mortality in early 2021 in the country coincided with the rollout of vaccines, which the team said warranted further investigation”.

However, more recent data regarding side-effects have not been made available to the public, with countries keeping their own individual databases of harms, which rely on self-reporting by the public and doctors, the experts warned.

The Study in the Headlines of Telegraph

Kudos to Sarah for keeping writing about this important story and the Telegraph for giving it some prominence. It’s up there today in the ‘Headlines’ section of the website and is even featured on the front page of the print edition. Is this a sign of people waking up to what went on during the Covid years?

The discussion section of the study is particularly damning for both the vaccines and ‘containment’ measures, noting that deaths were highest when these were both in operation. It is a crisp summary of the current state of knowledge on post-pandemic excess deaths and is worth reading in full. An extended excerpt follows:

This study explored the excess all-cause mortality in 47 countries of the Western World from 2020 until 2022. The overall number of excess deaths was 3,098,456. Excess mortality was registered in 87% of countries in 2020, in 89% of countries in 2021 and in 91% of countries in 2022. During 2020, which was marked by the COVID-19 pandemic and the onset of mitigation measures, 1,033,122 excess deaths (P-score 11.4%) were to be regretted. A recent analysis of seroprevalence studies in this prevaccination era illustrates that the Infection Fatality Rate estimates in non-elderly populations were even lower than prior calculations suggested. At a global level, the prevaccination Infection Fatality Rate was 0.03% for people aged <60 years and 0.07% for people aged <70 years. For children aged 0-19 years, the Infection Fatality Rate was set at 0.0003%. This implies that children are rarely harmed by the COVID-19 virus. During 2021, when not only containment measures but also COVID-19 vaccines were used to tackle virus spread and infection, the highest number of excess deaths was recorded: 1,256,942 excess deaths (P-score 13.8%). Scientific consensus regarding the effectiveness of non-pharmaceutical interventions in reducing viral transmission is currently lacking. During 2022, when most mitigation measures were negated and COVID-19 vaccines were sustained, preliminary available data count 808,392 excess deaths (P-score 8.8%). The percentage difference between the documented and projected number of deaths was highest in 28% of countries during 2020, in 46% of countries during 2021, and in 26% of countries during 2022.

This insight into the overall all-cause excess mortality since the start of the COVID-19 pandemic is an important first step for future health crisis policy decision-making. The next step concerns distinguishing between the various potential contributors to excess mortality, including COVID-19 infection, indirect effects of containment measures and COVID-19 vaccination programmes. Differentiating between the various causes is challenging. National mortality registries not only vary in quality and thoroughness but may also not accurately document the cause of death. The usage of different models to investigate cause-specific excess mortality within certain countries or subregions during variable phases of the pandemic complicates elaborate cross-country comparative analysis.

Not all countries provide mortality reports categorised per age group. Also testing policies for COVID-19 infection differ between countries. Interpretation of a positive COVID-19 test can be intricate. Consensus is lacking in the medical community regarding when a deceased infected with COVID-19 should be registered as a COVID-19 death. Indirect effects of containment measures have likely altered the scale and nature of disease burden for numerous causes of death since the pandemic. However, deaths caused by restricted healthcare utilisation and socioeconomic turmoil are difficult to prove.

A study assessing excess mortality in the USA observed a substantial increase in excess mortality attributed to non-Covid causes during the first two years of the pandemic. The highest number of excess deaths was caused by heart disease, 6% above baseline during both years. Diabetes mortality was 17% over baseline during the first year and 13% above it during the second year. Alzheimer’s disease mortality was 19% higher in year 1 and 15% higher in year 2. In terms of percentage, large increases were recorded for alcohol-related fatalities (28% over baseline during the first year and 33% during the second year) and drug-related fatalities (33% above baseline in year 1 and 54% in year 2).

The BMJ Study

Previous research confirmed profound under-reporting of adverse events, including deaths, after immunisation. Consensus is also lacking in the medical community regarding concerns that mRNA vaccines might cause more harm than initially forecasted. French studies suggest that COVID-19 mRNA vaccines are gene therapy products requiring long-term stringent adverse events monitoring. Although the desired immunisation through vaccination occurs in immune cells, some studies report a broad biodistribution and persistence of mRNA in many organs for weeks. Batch-dependent heterogeneity in the toxicity of mRNA vaccines was found in Denmark. Simultaneous onset of excess mortality and COVID-19 vaccination in Germany provides a safety signal warranting further investigation. Despite these concerns, clinical trial data required to further investigate these associations are not shared with the public. Autopsies to confirm actual death causes are seldom done.

Governments may be unable to release their death data with detailed stratification by cause, although this information could help indicate whether COVID-19 infection, indirect effects of containment measures, COVID-19 vaccines or other overlooked factors play an underpinning role. This absence of detailed cause-of-death data for certain Western nations derives from the time-consuming procedure involved, which entails assembling death certificates, coding diagnoses and adjudicating the underlying origin of death. Consequently, some nations with restricted resources assigned to this procedure may encounter delays in rendering prompt and punctual cause-of-death data. This situation existed even prior to the outbreak of the pandemic.

A critical challenge in excess mortality research is choosing an appropriate statistical method for calculating the projected baseline of expected deaths to which the observed deaths are compared. Although the analyses and estimates in general are similar, the method can vary, for instance, per length of the investigated period, nature of available data, scale of geographic area, inclusion or exclusion of past influenza outbreaks, accounting for changes in population ageing and size and modelling trend over years or not.

Our analysis of excess mortality using the linear regression model of Karlinsky and Kobak varies thus to some extent from previous attempts to estimate excess deaths… [discussion of some studies on excess deaths] … Although all the above-mentioned studies used more elaborate statistical approaches for estimating baseline mortality, Karlinsky and Kobak argue that their method is a trade-off between suppleness and chasteness. It is the simplest method to captivate seasonal fluctuation and annual trends and more transparent than extensive approaches. …

In conclusion, excess mortality has remained high in the Western World for three consecutive years, despite the implementation of COVID-19 containment measures and COVID-19 vaccines. This is unprecedented and raises serious concerns. During the pandemic, it was emphasised by politicians and the media on a daily basis that every COVID-19 death mattered and every life deserved protection through containment measures and COVID-19 vaccines. In the aftermath of the pandemic, the same moral should apply.

Every death needs to be acknowledged and accounted for, irrespective of its origin. Transparency towards potential lethal drivers is warranted. Cause-specific mortality data therefore need to be made available to allow more detailed, direct and robust analyses to determine the underlying contributors. Postmortem examinations need to be facilitated to allot the exact reason for death. Government leaders and policymakers need to thoroughly investigate underlying causes of persistent excess mortality and evaluate their health crisis policies.

Originally published by Will Jones on the Daily Sceptic

All links to Gospa News articles have been added in the aftermath, due to the ties with the highlighted topics

Indian Elections: It’s the economy, stupid!

Key takeaway from Lok Sabha 2024 results: Religious hate can fan emotions, but it does not get you jobs.

Mitali Mukherjee

India has voted. And as we emerge from that occluding corridor of time, there is space to see more clearly. A few grim realities continue to exist. India still has a jobs crisis, households are still struggling to make ends meet, and hate, as we have seen, does not make for good economics.

Three specific lessons from the last 10 years are worth revisiting. The first, demonetisation. In a ham-handed, poorly thought-out move, the Government of India announced in 2016 the demonetisation of all Rs.500 and Rs.1,000 banknotes. The decision crippled India’s cash-dependent economy for many months to follow. But it also left other fatal wounds. The country was already dealing with a jobs drought and by 2017-18, a 6.1 per cent unemployment rate was the highest we had seen in 45 years.

Other blow-ups were afoot. Manufacturing, a core constituent of jobs, was choking. Prime Minister Narendra Modi’s Make in India” campaign was launched with much fanfare in 2014. The goal? Increasing manufacturing’s share of the country’s economy from 16 per cent to 25 per cent by 2022. The year is gone, and the target has been reset to 2025. Since then, millions have joined the workforce looking for employment.

Over the months and years, the BJP-led Central government consistently scoffed at data from the Centre for Monitoring Indian Economy, the International Labour Organization (ILO) and others that pointed to fewer and fewer jobs, felt most acutely by India’s youth. ILO’s most recent report noted: Youth unemployment rates in India are now higher than the global levels.” These are young people with secondary or higher education, who are frustrated about where their prospects lie. No amount of pakora economics” seems to have worked as ground reports spoke of high stress around jobs and employment.

Time to fix the jobs rot

But the Indian economy had a safety lever, the MSME or medium and small scale industry. Sharp, efficient, and heavily cash-reliant, the MSME sector has been the grease oiling India’s economy, ensuring things move along both with jobs and manufacturing.

Demonetisation however snatched away the MSME sector’s quick turnround ability. A rushed introduction of GST, for all its benefits, then haemorrhaged any hopes of a recovery and with it, the ability to offer jobs. As private sector jobs kept drying up, unemployment kept ticking higher. Government jobs at a State or Central level simply cannot accommodate the number of citizens looking for work and self-exploding experiments such as the Agniveer schemeless so. It is no wonder that several swathes of the electorate have spoken of their concerns around a lack of jobs. It would be well worth the incumbent government’s time to take a hard and honest look at the reality of this unemployment crisis. It is now time to fix the jobs rot.

A migrant arrives at Habibganj Railway Station in Bhopal, in the midst of the pandemic lockdown in May 2020. | Photo Credit: FARUQUI AM

The second lesson came in 2020, when India, like the rest of the world, was hit by COVID. How did the government choose to respond? A complete denial of what death tolls looked like and once again, a poorly thought-through decision to lock down the country. In doing so, favouring the elite and entitled, leaving India’s vast majority to fend for itself. Migrant workers streamed like endless human rivers across the length and breadth of the country, trying to get home to their villages, where there would be some modicum of safety, refuge, and security. It is no wonder that the following years saw a groundswell in the number of people employed in agriculture—from 42.5 per cent in 2018-19 to 45.5 per cent in 2021-22. With no alternative visible, Indians moved to farming.

Also Read | COVID casualties: The uncounted dead

And even as their prospects for better jobs kept dwindling, household costs kept rising. India’s food inflation has been soaring, across vegetables, pulses, milk, and other staples. Feeding a family has become more expensive and more difficult. This is despite a free food grain scheme for low-income households, which by the way, is a duty—not a favour—by the Government of India.

‘Should everybody be poor?’

And finally, a sentence that may linger in the consciousness of India’s polity for a long time. The Prime Minister sneeringly responding to a question on India’s deep and rising income inequality with this reply: Should everybody be poor? Everyone should be poor, then there will be no difference. This was the case in the country earlier.” And the answer to that rhetorical question has been cast in India’s votes. Where the ask is not for everyone to be poor, but for everyone to have a say. And for everyone to have opportunities: to work, to study, to practise their own religion, and to have a voice.

A word also for this government’s crown jewel and object of pride, the Indian stock market, where both hubris and profits have crashed. In the last few weeks, both the Prime Minister and the Union Home Minister predicted a massive equity market rally on June 4, when election results would be declared. The Home Minister’s own words were: You can buy before June 4, it (the market) will shoot up”. On that day, Indian shares posted their worst session in more than four years while the Indian rupee plunged 0.5 per cent against the dollar.

As the day’s bloodbath begins to settle and foreign and domestic buyers come back to survey the wreckage, institutions such as the Election Commission and the SEBI, must ask themselves who should be held accountable here. Equally, ordinary citizens must ask whose interests they believe these institutions uphold. For that matter, which business channel or pink paper has raised any critical questions on the deep fissures in India’s economy and this blatant shilling of the market by political leaders.

Some good economic decisions

Two things stand in favour of the next government. One, a bumper Rs.2.11 trillion dividend from the RBI, which allows space for a reduction in fiscal deficit and more sustained and focussed welfare capex spending. And second, a history lesson that shows us how some of the best economic decisions came from within coalition governments: a removal of the licence permit raj from P.V. Narasimha Rao’s government, a complete overhaul of the tax regime in the H.D. Deve Gowda government, hiving off loss-making public sector undertakings in the BJP’s own Atal Bihari Vajpayee-led government.

And the single most defining feature that has underpinned rural India’s survival, the Mahatma Gandhi National Rural Employment Guarantee Act (MGNREGA), introduced by the United Progressive Alliance (UPA) under Manmohan Singh, that promised to provide minimum employment to the rural poor.

Religious hate can fan emotions, but it does not get you jobs. Attacking minorities can rile up your support base, but it doesn’t pay the bills. And fostering business coteries can win you influential friends, but it can’t win you votes. The last voter in the line has spoken. It is time to start listening.

Mitali Mukherjee is Director of the Journalist Programmes at the Reuters Institute for the Study of Journalism, University of Oxford. She is a political economy journalist with more than two decades of experience in TV, print and digital journalism. Mitali has co-founded two start-ups that focussed on civil society and financial literacy and her key areas of interest are gender and climate change.

චානක බණ්ඩාරගේ

පුරාණ ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසය/සිංහල බෞද්ධත්වය මහා පරිමාණයෙන් විකෘතියට/අපහාසයට ලක් කරන පිරිසක් දැන් බිහිව සිටී. මේ බොහෝ අය සිංහලයෝමය. මොවුන් රටට (ශ්‍රී ලංකාව), සිංහල ජාතියට/බෞද්ධාගමට ආදරය නොකරන, ඒවා නොසලකා හරින හෝ ඒවා ගැන තරහක් ඇති අයයි. මේ සමහර අයට විදේශ NGO වලින් මුදල් ලැබේ. මේ අයගේ මුළීක යටි අරමුණ මෙය සිංහල බෞද්ධ රටක් නොවේය, sසිංහලයාට පෙර මේ රටේ ද්‍රවිඩයන් වාසය කළේය වැනි මතයන් ස්ථාපිත කිරීමයි; ඒ බව සිංහල මහ ජාතියට, විශේෂයෙන්ම වර්තමාන දරුවන්ගේ  සහ තරුණයන්ගේ මනසට කා  වැද්දීමයි. වෙනත් කිසිදා සිදු නොවූ අයුරින් ශ්‍රී ලංකාව තුල පුද්ගලික විද්‍යුත් මාධ්‍යය, යු ටියුබ් අවකාශ ඔස්සේ මෙය දැන් ඉතා සාර්ථකව සිදුවේ. දෙමළ බෙදුම්වාදයට ජාත්‍යාන්තර තලයේ අනුකම්පාව/මුල්‍ය ආධාර ලබා ගැනීම සහ ජාත්‍යාන්තර නිතිය යටතේ ද්‍රවිඩ ඊලාම් රාජ්‍යය මෙහි ස්ථාපිත කර ගැනීමද ඔවුනගේ අරමුණු අතර වේ.

බටහිර සහ ආසියාවේ සමහර රටවල් (උදා: ජපානය, තායිවානය, දකුණු කොරියාව) බොහෝ දියුණු වී තිබෙන්නේ තම රටට   ආදරය කරන දරුවන් එම රටවල පාසැල් පද්ධති මඟින් බිහි කිරීමයි. ශ්‍රී ලංකාවේද කළින් මෙය සිදු විය. දැන් සිදු නොවේ, විශේෂයෙන්ම 1994 පමණ පසු.

රටට ආදරය කරන පුරවැසියන් වීමට නම් ඔවුන් තම රටේ නිවැරදි ඉතිහාසය දත යුතුය. 

දියුණු රටවල් තම ඉතිහාසය විකෘති කිරීමට කිසිසේත් ඉඩ නොදේ. නාට්සින් විසින් යුදෙව්වන් සමුලඝාතනය සිදු නොකළේය යයි කෙනෙක් පැවසීම යුරෝපයේ සිරගත වන වැරද්දකි.

වංචා,  දුෂණ, සොරකම්, පරිසර දූෂණය/විනාශය වැනිදේ ඉතා නරක බව දියුණු රටවල ළමුන්ට නිවෙස්වල/පාසැල්වල උගන්වති. දරුවනට බොරු කීම, සොරකම් කිරීම පුරුදු කරන දෙමව්පියෝ -දුප්පත්/මධ්‍යම/ඉහළ පන්ති සියල්ලේම, මෙහි වෙත්.

විකෘති කරන ලද, ව්‍යාජ ඉතිහාසයක්  ඉගැන්වීම නිසා මේ රටේ ළමා මනස් අවුල්/අතරමං වී ඇත. අද දකුණේ සහ උතුරේ පාසැල් වල උගන්වනුයේ එකම ඉතිහාසයද?

ළමුනට තාර්තිකව (rational) සහ තර්කානුකුලව (logical) සිතීමේ හැකියාව වර්ධනය කරන ඉගැන්වීමේ ක්‍රමයන්  අපේ පාසැල් වල නොමැත හෝ ඉතා අඩුය. විශ්ව විද්‍යාල වල තත්වයද බොහෝ විට මෙයයි.

රාවණා සංකල්පය සත්‍යයක් බව, බුදු රජාණන් වහන්සේ ඉන්දියාවේ නොව ශ්‍රී ලංකාවේ උපන් බව, මිහිඳු හිමි වැඩම කිරීමට පෙර මෙහි බුදු සසුන තිබු බව, විජය/පන්ඩුකාභය/දෙවන පෑ තිස් ගෙන් මෙහි බිහිවූ සිංහල/සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ටාචාරයට  වඩා ඉපැරණි, ඉතා ශ්‍රේෂ්ඨ ශිෂ්ටාචාරයක් මෙරට විය, දේවානම් පියතිස්ස සිංහල නොව දෙමළ දේවානම් පියතිස්සම් බව වැනි ඉතිහාසය විකෘති කිරීම් මොවුන් දැනුවත්ව කරන්නේ  කළින් සඳහන් ද්‍රවිඩ බෙදුම්වාදී අවශ්‍යතාවයන් ඉෂ්ට කර ගැනීමේ චේතනාවෙනි. ඉතා නිරවුල්, අසංකීර්ණවූ අපේ ලිඛිත සහ වාචික  ඉතිහාසය අවුල් කිරීමටය.

සිංහලයෝ මේ ගැන කිසිම ප්‍රතිචාරයක් නොදක්වති.  බුදුන් වහන්සේට පවා පරිභව කිරීමට ඉඩ හැර ඔවුහු කිසිදු ප්‍රශ්ණයක් නැතිවාක් මෙන් සිටිති.

මෙරට ක්‍රිස්තු/ඉස්ලාම්/හින්දු භාක්තිකයනට ඔවුන්ගේ ආගම/ජාතිය මෙවැනි නින්දා/පරිභව/ විකෘති කිරීම් වලට බඳුන් කරන්නේ නම්?

මෙරට සිංහල ජනගහනයද  ක්‍රමානුකුලව පල්ලම් බසිමින් තිබේ. අද උතුර, නැගෙනහිර, කඳුරටද ඇතැම් ප්‍රදේශ සිංහලයෙක් ‘බෙහෙතකටවත් සොයා ගැනීමට’ බැරි තත්වයක් පත්වී ඇත. පිටකොටුව, කොටහේන, වැල්ලවත්ත, මෝදර, මට්ටක්කුලිය කොම්පඥ වීදීය,  මාලිගාවත්ත  වැනි ප්‍රදේශවල කථා කරන ප්‍රධානම භාෂාව බවට දෙමළ පත්වී ඇත – ඒවායේ වන අධික  දෙමළ/මුස්ලිම් ජනගහනය නිසා. මේ ප්‍රදේශවල සිංහල ජනගනය 30%ක් වත් වේද? කොළඹ සෙසු ප්‍රදේශවල?

එදා (මේ මෑතක් වන තුරු) බොරැල්ලේ වනාතමුල්ල, මට්ටක්කුලියේ සමිට් පුර  90% පමණ ඉතා විශාල සිංහල බෞද්ධ ජනයා ජීවත් වූ ප්‍රදේශයි.  අද ඒවායේ ඔවුන් 60%ක් වත් ඇද්ද? පොදු පෙරමුණ රජයන් කාලයේ මේ ප්‍රදේශවල ඉදි කල දැවැන්ත රජයේ මහල් නිවාස වල සිංහල/දෙමළ/මුස්ලිම් ජනයා පදිංචි කලේ 33% බැගින් වූ වැනි අනුපාතයෙනි. R ප්‍රේමදාස ජනාධ්පති තුමා නිවාස සහ රජයේ රැකියා දුන්නේ සිංහල/දෙමළ/මුස්ලිම් ජන අනුපාතය අනුවය (70%, 20%, 8%).

ප්‍රධාන සුපර් මාර්කට් ජාලා ඒවායෙහි සේවය සඳහා වතු කරයේ, උතුරු/නැගනහිර තරුණ තරුණියන් විශාල වශයෙන් කොළඹට ගෙන්වා ගනී. මේ සමහර සේවකයනට සිංහල කථා කර ගැනීමටවත් නොහැක.

සිංහලයාට උතුරේ, නැගෙනහිර (බොහෝ ප්‍රදේශ) වාසය කිරීම අකැප වී ඇත.

මෙය අද රටේ තිබෙන ප්‍රධානතම මානව හිමිකම් ප්‍රශ්ණයයි – සිංහලයාට ජිවත් වීමට උතුර, නැගෙනහිර ‘තහනම්’ ව තිබීම.

උතුරට සහ නැගෙනහිරට ඇතුල්වන ප්‍රධාන මහාමාර්ග බොහෝ  දොරටුවල රෞද්‍ර පෙනුමැති  තනි තරුණ පිළිරුවක්/දෙමළ නිජබිම සංකේතවත් කරන නිර්මාණ දක්නට ලැබේ. සමහර ඒවායේ එම තරුණයා කඩුවක්ද අතැතිව සිටී. මේ, ඒ පලාත්වල මෑතක සිටී දෙමළ මහ ඇමතිවරුන්ගේ වික්‍රමය.

ඉන්දියාවේ සිට ශ්‍රී ලංකාව දක්වා විහිදෙන රාවණා මාවතක් (Ravana Trail) මෙහි ගොඩ නැගීමට යයි. මේ සඳහා කෝටි ගණනින් මුදල් දෙන්නේ ඉන්දියාවයි.

ඉන්දියාවේ ඇතැම් හින්දුවරුන් විශ්වාස කරන රාමායණය කථා වස්තුව මෙරට වාසින් විශ්වාස නොකරත්. අපේ දෙමළ සොහොයුරන් පවා මෑතක් වන තුරු රාමා, සිතා නොඇදහුහ. ඔවුන් අදහනුයේ ශිව, විෂ්ණු, ගණ, පාර්වතී වැනි දෙවිවරුන්ය. මෙම ලියුම්කරුගේ දැනුම පරිදි අතීතයේදී රාවණා මෙරට ද්‍රවිඩයන් අතර පිළිගත් රජෙක්/දෙවිවරයෙක් නොවීය. නමුත්, දැන් සමහර දෙමළ කෝවිල් වල රාවණා දෙවි කෙනෙක් ලෙස අදහති.

ශිව දෙවියන් සඳහා කැපවුණු ත්‍රිකුණාමලයේ කෝනේස්වරන් කෝවිල් ස්ථානය ඉපැරණි හින්දු  කෝවිලක් ලෙස මෙරට ද්‍රවිඩයන් සළකත්. බොහෝ ද්‍රවිඩ හින්දුන් දැන් එම ස්ථානයට රොක් වෙති. රාවණා රජු ශිව දෙවියන්ට  වඳින දැවැන්ත පිළිමයක් දැන් එහි, මුහුද අසළ, සාදා ඇත.

මහාවංශය සහ මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතානට අනුව කොනේස්වරන්හි පැවත ඇත්තේ මහසෙන් රජ (ක්‍රිව 334 – 361) විසින් ඉදිකරන ලද බෞද්ධ පන්සලකි. එම කෝවිලේ අද දක්නට ලැබෙන චෛය්ත්‍ය 3 එකී පන්සලේ නටඹුන්ය යන්න බෞද්ධ මතයයි.

ප්‍රතිකාල් සෙන්පති ජෙනරාල් අසවේදු මෙහි තිබු පන්සල කඩා බිඳ දමා එහි තිබු වටිනා දේ රැගෙන ගිය බව ඉතිහාස ග්‍රන්ථ වල දැක්වේ. ඔවුන් එහි වූ බෝධියට හානි නොකලත් 1958 දී පමණ එහි වූ බෝධි රාජයාණන් විනාශ මුඛයට පත් කල බව 1984 සන්සෝනි කොමිසම ඉදිරියේ ලබා දුන්  සාක්ෂි වලින් පැවසුණි.   

1968 දී ෆෙඩරල් පක්ෂය ඩඩ්ලි සේනාණායක රජයෙන් ඉවත් වුනේ (එයින්, ඉතා දුර්වල එජාප රජයක් 1968 – 1970 දක්වා පැවතියේ) මෙම කෝනේස්වරන් කෝවිලේ අයිතිය පිලිබඳ වූ මතභේධයය. ඩඩ්ලි සේනාණායකගේ දැඩි මතය වුයේ එය බෞද්ධ පුරාවස්තුවක්ද බවයි.

1958දී SWRD බණ්ඩාරනායක රජය විසින් (ප්‍රකෝපකාරී ලෙස) ශ්‍රී අකුර රථ වාහනවලට හඳුන්වා දීම යාපනයේ වැසියන් ආවේගයට පත් කල කරුණක් විය. රට පුරා දෙමළ – සිංහල කෝළාහල ප්‍රථම වරට මේ වසරේදී සිදු විය. මෙම ජාතිවාදී කෝළාහල වලදී යාපනයේ, ත්‍රිකුණාමලයේ සහ මඩකලපුවේ සිටී සිංහලයන් විවිධ වධ හිංසා වලට ලක් විය. බොහෝ සිංහලයනට එම ප්‍රදේශ අත් හැර දකුණට යාමට සිදු විය.  දකුණේ, වැල්ලවත්ත, දෙහිවල ප්‍රදේශවල අහිංසක දෙමළ ජනයාද වද හිංසාවලට භාජනය විය.

බෞද්ධයන් හින්දු දෙවිවරුන් අදහන බව සත්‍යයකි. ඒ ප්‍රධාන වශයනේ කන්ද උඩ රට සිටී වඩුග රජවරුන්  (නායක්කර් රජවරු 4 දෙනා)  ඔවුනගේ තමිල්නාඩු දෙමළ බිසවුනට වන්දනා කිරීම සඳහා මහනුවර දළදා මාලිගා සංකීර්ණයේ හින්දු දේව කෝවිල් ස්ථාපිත කිරීම නිසාය.

අද කර්ණාටක ප්‍රාන්තය (බැංගලෝර් අග නගරය) ප්‍රදේශයේ සම්භවය ලත් මේ වඩුග රජවරුන් සැබෑ ලෙසම බෞද්ධ රජවරුන් බවට පත් වුහ. සිංහල කථා කළහ. ඔවුන්ගේ විජනගර් මහා අධිරාජ්‍යයේ කේන්ද්‍රස්ථානය වුයේ තමිල්නාඩුවයි. ඒ නිසා කන්නඩා භාෂාවට අමතරව දෙමළද කථා කළහ, කළින් කී පරිදි, ඔවුනට දෙමළ බිසෝවරුන්  සිටීයහ.

අවසන් සිංහල රජු වූ නරේන්ද්‍ර සිංහ හට දරුවන් නොසිටීම මෙම නායක්කර් රජවරු බලයට ඒමට හේතුව විය.

සැබෑ බෞද්ධයන් වූ මේ නායක්කර් රජවරුන් හින්දු දෙවි වරුන්ද වන්දනා මාන කළා විය හැක. බුද්ධාගම තුලින් එයට ඉඩ සැළසේ. රජු සතුටු කිරීම/ රජුට පක්ෂපාත බව පෙන්වීම  වස් රජුගේ සිංහල ඇමතිවරුන්, සිංහල රදලයන් සහ වෙනත් සිංහල වංශාධිපතීන් දෙමළ දෙවිවරු ඇදහීමට  පෙළභූනා විය හැක. මේ නිසා කන්ද උඩ රට රාජධානියේ සාමාන්‍ය ජනයාද දළදා මාලිගාවේ සිය වතාවත් අවසන් කර එම භූමියේම පිහිටුවා තිබු මේ කෝවිල් වලටද ගොස් දේව ආශිර්වාද පැතුහ.  අදද මේ දේ සිදුවේ.

නමුත්, කිසිම හින්දු දෙවි කෙනෙක් නොඅදහන බොහෝ ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ වෙත්.

කතරගම, දැඩිමුණ්ඩ, සමන්, අයියනායක යනු සිංහල දෙවි වරුය. එම දෙවි වරුන් අප මහත් භක්තියෙන් පුදමු.

බුදු රජුන් කලද දෙවිවරු සිටීහ. ඔවුහු උන්වහන්සේට වැඳ නමස්කාර කළහ.

බුද්ධාගමේ සියළු බලගතු, අදෘශ්‍යමාන දෙවියන් වහන්සේ කෙනෙක් නොමැත.

නමුත්, බෞද්ධ සංස්කෘතියේ දෙවිවරු පිළිබඳව සඳහන් වේ; අප ඔවුන් වෙනුවෙන් පින් අනුමෝදන් කළ යුතුවේ.  දෙවිවරුනට පැවතිය හැක්කේ එවිටය.

කතරගමද (හෙළ, සෙනරත් රජුගේ පුනරුප්පත්තිය)  දෙමළ දෙවි කෙනෙක් බව පෙන්වීමට බොහෝ උත්සාහයන් දරත්.  මෑතක ඒ බව සනාථ කෙරෙන චිත්‍රපටයක්ද සෑදුනි.

කළින් කීවාක් මෙන්, අප බෞද්ධයන් සමහරෙක් විෂ්ණු, ගණ, ශිව වැනි හින්දු දෙවිවරුන්ද අදහන බව සත්‍යකි. නමුත් සිංහලයන් බොහෝ දෙනෙක් ඔවුන්ව අදහන්නේ ඔවුන් සිංහල දෙවිවරුන් ලෙස සළකාය/සිතාය.

කිසිම බෞද්ධයෙක් රාවණා දෙවි කෙනෙක් ලෙස නොඅදහයි. අද තත්වයද මෙයයි. පුද්ගලික රුපවාහිනි සහ යු ටියුබ් නාළිකා වලට ස්තුති වන්තව රාවණා රජෙක් බවට පිළිගන්නා සිංහලයෝ නම් දැන් ඉතා බොහෝය.

වසර 2,000ට ආසන්න පැරණි ග්‍රන්ථාරූට ඉතිහාසයක් අපට ඇත. අප දන්නා ඉතිහාසය වනුයේ මේ රටේ ප්‍රාරම්භකයා විජය කුමරායි. රාවණයෙක් මේ රටේ රජ කළේය යනුවෙන් ඉතිහාසය ප්‍රබලව වෙනස් වන්නේ මේ ශත වර්ෂය (21) ආරම්භයත් සමඟ පමණය. මේ සඳහා, තමිල්නාඩු සබඳතා ඇති ජනප්‍රිය පුද්ගලික රූපවාහිනී නාළිකා තදින්ම ක්‍රියා කළහ/අදත් කරති. ‘ජීවමාන රවාණා’ වැනි වැඩසටහනක් එක් දෙමළ ආධිපත්‍ය ඇති පුද්ගලික රුපවාහිනී මාධ්‍යක දැනුත් සතිපතා කොටස් වශයෙන් විකාශණය කරන බව සැළයි.  

යුධමය ලෙස LTTEය අප පරාජය කලත් ඔවුන් සිංහලයාගේ  විඥානය ජය ගත් බවත්, ඒ නිසා අප දැන් රාවණා වැන්නන් පිළිගන්නා බව උගතුන් යයි සම්මත සිංහල ඇතැමුන් පවසති. මෙය නිෂ්පල තර්කයකි. සිංහලයෝ කිසි දා ප්‍රභාකරන්ව විශ්වාස කලේ නැත.

1977 පසු මේ දක්වා බිහි වූ රජයන් නම්, විශේෂයෙන්ම 1994 පසු,  සිංහලයාගේ  විඥානය මොට කිරීමට කටයුතු කර ඇති බව සත්‍යකි.

අපේ කිසිම පැරණි ඉතිහාස පොතක රාවණා රජෙක් ගැන සඳහන් නොවේ. රාවණයෙක් මෙහි සිටී බවට පිළිගත හැකි කිසිදු සෙල් ලිපියක් හෝ වෙනත් පුරා විද්‍යා සාධකයක් මෙතෙක් හමුවී නැත.

විජය ඒමට පෙර මෙහි මිනිසුන් වාසය කළහ. බලන්ගොඩ මානවකයා සිටියේ මීට වසර 40,000ට පෙරය.

අති පැරණි මහාවංශයට අනුව ඒ අය රාක්ෂ, යක්ෂ සහ නාග ජන කොටස් වුහ. පොදුවේ ඔවුන් හෙළයන් වශයෙන් අප සළකමු.  

දඹදිව වංග දේශයේ ලාට රටේ සිංහබාහු රජතුමාගේ පුත් විජය, මෙහි හෙළයන් සමඟ එකතුවී සිංහල ජාතිය බිහි විය (සිංහ + හෙළ = සිංහල). ඒ මීට වසර 2,500ට අසන්නවය.

කුවේණිය (නොහොත් ලීලාවතී) යක්ෂ ගෝත්‍රයට අයත් විය. ඇය එකළ අද  පුත්තලම/අනුරාධපුර ප්‍රදේශයන්හි  වූ යක්ෂයන්ගේ රැජින විය.

විජය කුමරු සහ බුදු දහම ඉදිරියේදී නිත්‍ය වශයෙන්ම රැකීම පිණිස ශ්‍රී ලංකා දේශය  බේරා දිය යුතු බවට සිය පිරිනිවන් මංචකයේදී, බුදු රජුන් සක්‍ර දෙවීදුන් හට පැවසූහ. මේ බව මහාවංශයේ ග්‍රන්ථාරූටය.

 අපේ සමහරෙක් නොපිළිගත්තත්, ඉන්දියාව මහාවංශය පිළි ගනී.

බුදු රජුන් පිරිනිවන් පෑ දින විජය කුමරු මෙරටට 700ක් පිරිවර සමඟ තම්බපන්නියෙන් ගොඩ බතී.

බුදු රජුන්ගේ ඉල්ලීම පිළිගත් සක් දෙවිඳු ශ්‍රී ලංකාව ආරක්ෂා කිරීම සමන් දෙවිදුන්ට මෙන්ම දැඩිමුණ්ඩ දෙවියන්ට පවරන ලදී. සමන් දෙවිඳු වනාහි කුවෙනියගේ මාමා කෙනෙකි.

අද වැද්දන් (ආදිවාසින්) කුවේනිව මහ කිරිමැල්ඇත්තෝ යන ළබැඳි නාමයෙන් හඳුන්වති. වැදී පරපුර පටන් ගත්තේ විජය සහ කුවේනිගේ දරුවන් වූ ජීවහත්ත සහ දිසාලා ගෙනි. මේ අනුව, විජය වැද්දන්ටද  සිය ‘ජාතියේ පියා’ය.  

සිංහ රජුගේ (මොහුට සිංහයෙකුගේ මෙන් නිය විය) දරුවන් – සොහොයුරන් – සිංහබාහු සහ සිංහසීවලී අඹු සැමියන් සේ හැසිරුණු බවට වූ  ප්‍රබන්ධයක් මෑතක සිට සාර්ථකව ගොඩ  නැඟී ඇත.

සිංහබාහු නමින් දැනට තිරගත වන චිත්‍රපටයකද සිංහබාහු සහ සිංහසීවලී අතර ලිංගිකමය සම්බන්ධයක් වූ බවට යෝජිත ජවනිකා ඇත. එක් උදාහරණයක් නම් මහා වැසි සහිත රාත්‍රියක කළුවර ගල් ගුහාවක අතරමං වන මේ තරුණයා සහ තරුණිය අතර වන ලිංගික/රගාධික ඉඟි ප්‍රදර්ශනයයි. සිංහබාහු සිංහසීවලීව වැළඳ ගනිද්දී ඇය ඔහුට පවසනුයේ – බිය නම් නොවෙමි සතුනට; නමුත් ඇත යම් දෙයක් සිත යට” වශයෙනි.  චිත්‍රපටය අවසානයේ සිංහබාහු සහ සිංහසීවලී වෙන් වෙන් දෙමව්පිය දෙදෙනෙකුගේ දරුවන්ය යන අදහසක් ඉදිරිපත් කෙරේ.

මෙවැනි චිත්‍රපටයක්ය පාසැල් සිසුන් විසින් නැරභිය යුතුම යයි රටේ ඉතා වැදගත් පිරිමි සහ බාලිකා පාසැල් වල විදුහල්පති වරු ප්‍රසිද්ධියේ පවසත්. පාසැල් සිසුන් දැන් සිය ගණනින් සිනමා ශාලා කරා ඇදෙති.

මේ උදාහරණය බලන්න:

නිරුවතින්  තනිව දිය නෑමට දියට බසින තරුණ සුප්පා දේවිය සිය පිරිවරට (එහි ඈතින් පිරිමිද සිටිත්) කියනුයේ හැඩ ඇතිනම් ගත, හොඳම ඇඳුමයි නිරුවත” කියායි. සිංහ රජු පැමිණි විට සුප්පා දේවිය ඔහු ඉදිරියේද කැමැත්තෙන් නිරුවතින් සිට ගනී. සිංහ රජු පසුව ඇයට නවීන කාන්තා රෙදිපිළි පිළිගන්වයි.

චිත්‍රපටයේ සැබෑ නිරුවත් ජවනිකා නැතත් ඇය ඒ අවස්ථාවේ නිරුවත් බව ප්‍රේක්ෂකයෝ දනිත්.  

දෙමව්පියන් තම දරුවන් (විශේෂයෙන්ම පාසැල් යන ගැහැණු දරුවන්) සමඟ මෙවැනි චිත්‍රපටයක් නැරඹීම උචිතද?

මුල් සිංහබාහු කථාව වෙනස් කිරීම පිළිබඳව චිත්‍රපටියේ නිෂ්පාදකයන් පවසනුයේ ඔවුන් මුල් සිංහබාහු කථාවට නව අර්ථ කතනයක් ලබා දුන් බවය.

සිංහබාහු යනු සිංහලයාගේ වංශ කථාවයි. එවැන්නක් මඟින් ප්‍රබන්ධයක්, විශේෂයෙන්ම ආන්දෝලාත්මක නිර්මාණ ඉදිරිපත් කිරීම පිළිබඳව ප්‍රවේශම් විය යුතුයි, විශේෂයෙන්ම සිංහල ජාතියේ ප්‍රාරම්භාකයා – විජය, බිහි වන්නේ සිංහබාහු කථාවෙන් වන නිසා.  නව පරපුර මෙය සත්‍ය සිංහබාහු කථාව යයි සිතනු ඇත.

දියුණු රටවල මෙවැනි විකෘති වලට ඉඩ දෙනු නොලැබේ.

මහාවංශයේ, සරත්චන්ද්‍රයන්ගේ සිංහබාහු නාට්‍යයේ එවැනි සිංහබාහු/සිංහසීවලී බන්ධනයක් ගැන සඳහන් නොවේ. සරත්චන්ද්‍රයන්ගේ නාට්‍යයේ පෙන්වනුයේ මේ දෙදෙනා අතර වූ  තදබල සහෝදර බැම්මයි. සත්‍ය කථාව මෙයයි.

දුටු ගැමුණු දුෂ්ට ගාමිණි ලෙස කුඩා ළමුන් ලවා හැඳින්වූ ජාත්‍යාන්තර සම්මාන දිනු ළමා චිත්‍රපටයක් මීට වසර 24ට පමණ පෙර තිරගත වූ බව මෙය කියවන ඔබට මතක ඇත.

සිංහලයාට, සිංහල බෞද්ධත්වයට පහර ගසන චිත්‍රපට වලට ජාත්‍යාන්තර සම්මාන හිමිවීමේ තදබල ප්‍රවනතාවක් ඇත.

අද ප්‍රබුද්ධ යයි සම්මත සෑම සිංහල චිත්‍රපටියකම වාගේ නිරුවත රිංගා ඇත. එදා ලෙස්ටර් ජේම්ස් පිරිස්, ධර්මසේන පතිරාජ, වසන්ත ඔබේසේකර විශිෂ්ට සිනමා නිර්මාණ බිහි කලේ නිරුවත විකුණා නොවේ.

විජය දෙවන කසාදයක් කර ගත් නමුත් (උතුරු ඉන්දීය කුළ කාන්තාවක්) එයින් දරුවන් නොවීය. විජයගෙන් පසු ඔහුගේ ඥාති පුත් පන්ඩුවාසුදේව (ඔහුට පෙර ඉතා කෙටි කලකට උපතිස්ස) මෙරට රජකම් කළහ.

පන්ඩුවාසුදේවගේ බිසව වුයේ බුදු රජුනට සමීප ඥාති වූ ශාක්‍ය  වංශයේ බද්ධකච්චායනා කුමරියයි (බුදු රජුන් සිංහල අපට ඥාති වන්නේ මේ ලෙසිණි).

මේ දෙදෙනාගේ පුත් අභයගේ (සහ අභයගේ බිසව උන්මාද චිත්‍රාගේ) පුතා පන්ඩුකාභය (පඬුවස්දෙව්) රජතුමාය. මෙරට ශ්‍රේෂ්ට සිංහල ශිෂ්ටාචාරය පටන් ගැනුනේ ඔහුගෙනි. ඔහු වසර 70ක් සාර්ථක ලෙස රජකම් කළේය (වසර 107ක් ආයු වැළඳිය).

පන්ඩුකාභය දෙමළ යයි එක් පුරා විද්‍යා මහාචාර්ය වරයෙක් කියා ඇත. එය එසේ නොවේ. සිංහලෙන්  ’නොනවතින ඉතිහාසය’ වැනි නමක් ඇති (ඉංග්‍රීසියෙන් වෙනත් නමකි) යු ටියුබ් වැඩසටහනකට ඔහු නීති පතා සහභාගී වේ.

පන්ඩුකාභයගෙන් පසු මුටසීවද ඉන් අනතුරුව දේවානම් පියතිස්සද මෙහි රජ විය.

මෙරට ශ්‍රේෂ්ට සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ටාචාරය ඇරම්භියේ දෙවන පෑ තිස් රජතුමාගෙනි. ඔහු වසර 40ක් සාර්ථකව රාජ්‍ය පාලනය කළේය.

අපට අදත් ළබැඳි/සබැඳි වූ  වැව, පන්සල, දාගැබ ජීවන ක්‍රමය මේ ශ්‍රේෂ්ට ශිෂ්ටාචාරය නිසා බිහි විය.

ශ්‍රී ලංකාව සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යක්ය යන්න අදත් අප පිළිගන්නේ  දෙවන පැ තිස්/මිහිඳු හිමි සුසංයෝගයෙන් මෙහි  ගොඩ නනගන ලද ඒ ශක්තිමත් සිංහල බෞද්ධ අඩිතාලම නිසාය. 

එය, මේ රටෙහි ස්ථාපිත වුයේ  මීට වසර 2,000ට පෙරය.  

දෙවන පෑ තිස් රජ සමයේ මුළු රටම පාහේ බෞද්ධ විය (වැද්දන් සමහරෙක් හැර).

රාවණා සිටියා නම් ඒ විජය ඒමට වසර 2,000 2,500 ට පමණ පෙරය. ඔහුද හෙළයෙක් යයි අප කියන්නෙමු. නමුත් මෙවැන්නෙක් සිටියාය කියා කිසිදු පුරා විද්‍යා සාක්ෂියක් මෙරට නොමැත. රාවණා ඇල්ල, රාවණා ලෙන, සිතාඑලිය, සීත ගඟුල රාමායණය හා බැඳුනු නම් නොවේ.

සිංහලෙන් රාවණා යනු ශබ්ධ යන්නයි, සිත යනු සීතල යන්නයි.

කුවේණිය දෙමළ බව හෝ දෙමළ සම්භවයක් ඇති බව කළින් සඳහන් කල පුරා විද්‍යා මහාචාර්ය වරයා පවසයි. මෙය බොරුවකි. ඔහුගේ සොයාගැනීම පිළිබඳව සාක්ෂි දක්වා නැත.

සිගිරිය කාශ්‍යප රජුගේ නිර්මාණයක් නොවන බවද මොහු කියා ඇත. එසේ කියන ඔහු සිගිරිය පෙන්වීම සඳහා විදේශගත ශ්‍රී ලාංකිකයන් කණ්ඩායම් වශයෙන් එහි  රැගෙන යයි. ගොස්, දින 14 පමණ කඳවුරු බැඳ එහි සිටී. ඔහු උගන්වන සිගිරි ඉතිහාසය කුමක්ද?

ඔහුට පිවිසීමට වෙනම සීගිරියේ  දොරටුවක් පුරා විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ලබා දී ඇතැයි පැවසේ. මේ සංචාරකයක් ගෙනා ඩොලර් මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදලට බැර වීද?

මේ පුරා විද්‍යා මහාචාර්යවරයා මෙරට පාසැල් සිසුන් සඳහා ඉතිහාසය පෙළ පොත් සකසන මඩුල්ලේ ප්‍රබල සාමාජිකයෙකි. අපේ පාසැල් පෙළපොත් වල මෙරට ඉතිහාසය පුදුමාකාර ලෙස විකෘති කිරීමට ලක් කර ඇත. විජය වෙනුවට අපේ ජාතියේ ප්‍රාරම්භකයා අප්‍රිකාවේ (උගන්ඩාවේ?) පහළ වූ හෝමෝ සපියෙන් බව මෙම මහාචාර්යවරයා සිංහල පෙළ පොත් වල වෙනස් කර දක්වා ඇත. එසේ කිරීමට ලැබීම තමන් ලැබූ පුද්ගලික ජයග්‍රහණයක් යයි ඔහු පාරම් බාමින් කියයි.

ඔහුසම්පාදිත පෙළපොත් වලට අනුව ජාතියේ පියා ‘හෝමෝ සපියෙන්ය’.

මේ ඉතිහාසය පෙළ පොත් නව පරම්පරාවේ ළමුන්ගේ මොළ සෝදා පාළුවට ලක් කර ඇත. විකෘති කරන ලද ව්‍යාජ ඉතිහාස කරුණු ඒවායේ බොහෝය.

ලොව අන් සියල්ලටම පෙර වාගේ (ඉන්දු වැලි/මොහෙන්දජාරෝ/චීනය පරයා?) සහල්, බාර්ලි, ඕට්ස්, යකඩ සොයා ගත්තේ අප යයි මේ පුරා විද්‍යා මහාචාර්යවරයා පවසයි. ශ්‍රී ලංකාව පුරා සිංහයෝ සැරිසරුවාලු. ඔහුගේ සොයාගැනීම් අප දන්නා තරමින් ජාත්‍යාන්තරය පිළිගෙන නැත.

දේවානම් පිය තිස්ස රජු සමය වැනි ඉපැරණි ඉතිහාසයේ අනුරාධපුර නගරයේ ද්‍රවිඩයන් වාසය කල බවට මෙතුමා සම්බන්ධවී සම්පාදීතිත පාසැල් ළමුන්ගේ ඉතිහාසය පෙළ පොත් වල දැක්වේ.

පැරණි ශ්‍රී ලංකාවේ උතුර, උතුර මැද සමහර ප්‍රදේශ එළාර, චෝල, මාඝ වැනි ආක්‍රමණිකයන් කෙට් කාලවලට පාලනය කල බව සැබැවි. නමුත්, සිංහලයන් යුධ වැද ඔවුන් යළි දකුණු ඉන්දියාවට පළවා හරින ලදී.

උතුරේ දෙමළ ජනගහනය බොහෝ වැඩි වීමට පටන් ගත්තේ ඕලන්ද සමයේදීය. ඔවුන්ගේ දුම්කොළ වගාවට දකුණු ඉන්දියාවේ කොරමැන්ඩල් තීරයෙන්, මලබාර් වෙරළ අසබඩින් ද්‍රවිඩයෝ මේ රටට ආහ. ඔවුනගේ කඳු රට කෝපි වගාවටද මේ අය යෙදවූවා විය හැක.

ඔවුන් සතුටු කිරීමට ලන්දේසීහු කොරමැන්ඩල් තීරයේ/මලබාර් හි වූ තේසවලාමේ නිතියද මෙහි උතුරු පළාතේ හඳුන්වා දුන්හ. මේ නිතිය අදාළ වන්නේ නොබෙදූ/සීමිත ඉඩම්වලටය. සිංහලයාට උතුරේ ඉඩම් මිලදී ගැනීමට හෝ ඉඩම් අයිතිය ලබා ලබා ගැනීමට තේසවලාමේ ප්‍රධාන බාධාවක් නොවේ.

කොරමැන්ඩල් තීරයෙන්, මලබාර් වෙරළ අසබඩින් මෙසේ පැමිණි අයගෙන් සුවිශේෂ පුද්ගලයන් වශයෙන් සඳහන් කල හැක්කේ මේ රටේ තම්බි මුදියන්සේ සහ නීල පෙරුමාල් පරම්පරා වල ප්‍රාරම්භකයන්ය. ඔවුන් උතුරෙන් නොනැවතී දකුණටම ආහ. දකුණේ සිංහල කාන්තාවන් සරණ පවා ගත්හ. තම්බි මුදියන්සේ සිය බිරිඳගේ වාසගම යොදා ගත්තේය. මේ අය ලන්දේසීන් සහ ඉංග්‍රිසීන් දෙවර්ගයටම සිංහල රට (සිංහලේ) ඉතා දැඩිව පාවා දුන් අයයි. මේ පරම්පරා දෙකේ මී මුණුපුරන් පසුව මුළු රටම ජය ගත්හ.

20වෙනි ශත වර්ෂයේදී දකුණු ඉන්දියාවේ සිට මෙරටට බොහෝ කල්ලතෝනින් (නොරටුන්) පැමිණියහ. සමහරෙක් මෙරට අති සාර්ථක ව්‍යාපාරිකයන් බවට පත් විය.

සිරිමා බණ්ඩාරනායක සිරිමා – ශාස්ත්‍රී ගිවුසුම (1964) යටතේ සුද්දන් (ඉංග්‍රීසින්) විසින් මෙරට වතුවල වැඩට ගෙන්වන ලද බොහෝ ද්‍රවිඩයන් ආපසු දකුණු ඉන්දියාවට පිටත් කර හැරීයාය. JR ජයවර්ධන සිරිමා – ශාස්ත්‍රී ගිවුසුම 1977 දී පමණ නවතා, 1988  දී පමණ S තොන්ඩමන් සමඟ එක්වී, සියළු ඉන්දියානු වතු ද්‍රවිඩයනට ශ්‍රී ලංකාවේ පුරවැසිකම ලබා දුනි. මෙයින් එක් සැනෙකින් ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ද්‍රවිඩ චන්ද දායකයන් පිරිසක් චන්ද හිමි නාම ලේඛනයට ඇතුලත් විය.

සිගිරිය ශ්‍රී ලංකාවේ සිටි ද්‍රවිඩ රජ කෙනෙකුගේ (රාවණා) නිර්මාණයක් බව පෙන්වීමට ද්‍රවිඩ බෙදුම්වාදීන් කාලයක සිට උත්සහ දරත්. ඒ වෑයම තවත් සපල වන ලකුණු මේ නව ‘රාවණා මාවත’ වැඩපිළිවෙල යටතේ සිදු වේද?  

සීගිරියේ සිංහ රුවේ නියපොතු සිංහයෙකුගේ නොව රාවණාගේ ගුරුලාගේ පාදයේ නියපොතු යයි කියන තරමට රාවණාවාදීහු  බලවත් වී ඇත.

රාවණයෙක් සිටියා නම් ඔහු සිංහල නොව දෙමළ යයි ශ්‍රී ලංකාවේ හින්දුන් දැන් කියති. ලෝක මතයද දැන් සැකසී ඇත්තේ එලෙසිනි. විකිපීඩියා, BBC, Encyclopedia of Britannica, Oxford , Encyclopedia වැනි වෙබ් අඩවි/පොත් සඳහන් කරන්නේ රාවණා දැඩි හින්දු භක්තිකයෙක් බවයි – එනම් ඔහු ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ බවයි. දකුණු ඉන්දීය ආක්‍රමණික චෝල රජුද ඔහුට (රාවණා දෙවිඳුට) ගරු බුහුමන්/පුද සත්කාර කළා යයි ජාත්‍යාන්තර ඉතිහාස පොත් දැන් කියයි.

රාවණා යනු ශිව දෙවියන්ගේ හොඳම භක්තිවන්තයා බව ලෝක ඉතිහාස පොත් ස්ථාවර කර හමාරය.  

රාවණා දෙමළ බවට පිළිගැනීම නිසා හෙළයන්ද දෙමළ බව ඒ අය තදින් පවසති (විග්නේස්වාරන් වැන්නෝ). ඔවුන්ගේ මේ මතය ජාත්‍යන්තරයේ බිඳ හෙළීම ඉතා අපහසුය.

ඔවුන්ගේ මතය/තර්කය සත්‍ය නම් මේ රටේ මුල් ජනයා දෙමළයි. ඒ නිසා, මෙය සිංහල බෞද්ධ රටක් නොවේ යයි ඔවුන් කියත්.

අප නම් කියන්නේ හෙළයෝ ද්‍රවිඩ නොවූ බවත් පසුව සිංහල බෞද්ධයන් වු බවය; මෙය සිංහල බෞද්ධ රටක් බවය.

පෘතුගීසින් පැමිණි පසු සමහර සිංහල බෞද්ධයෝ සිංහල කතෝලික වුහ.

සිංහලයන් මර නින්දේ පසු වෙද්දී ද්‍රවිඩ බෙදුම්වාදීන් ලොව පුරා මෙවැනි බොරු මතයන් පහසුවෙන් ස්ථාපිත කර ගැනීමට සමත් වී ඇත. ඔවුන් පිරසිඳු/නොකැළැල් සිංහල ඉතිහාසය උවමනාවෙන් අවුල් කර ඇත.

අප අප අතර කුලල් කා ගනිම්න් සිටිමු. බෙදුම්වාදීන් ඉතා කදිමව ඔවුනගේ ඉල්ලකයන් කරා යත්.

Ravana Trail  වැඩ පිළිවෙල මඟින් (මෙයට උණවටුන (රූමස්සල), ත්‍රිකුණාමලය, හලාවත, සීගිරිය, නාගදීපය, ඇල්ල, බණ්ඩාරවෙල/නුවර එලිය ආදී ප්‍රදේශයන් අයත් වේ) අප තැත් කරන්නේ විග්නේශ්වරන් වැනි ජාතිවාදී, බෙදුම්වාදීන්ගේ මතය සාක්ෂාත් කිරීමද?

දුප්පත්කමේ පතුලටම වැටි සිටින අප මුදල් වෙනුවෙන් ඕනෑම පවා දීමක් කිරීමට සුදානම්ය.

රාවණා මාවතේ ගමන් කිරීමට දහස් ගණනින් (උතුරු) ඉන්දියානුවන් මෙහි පැමිණෙනු ඇත. ඔවුන්ගේ ආගමට අනුව වතාවත් සිදු කර ගියාට අපට කම් නැත. අපට විදේශ විනිමය ලැබෙනු ඇත.

නමුත්, ඒ නිසා අපේ පිළිගත් ඉතිහාසය වෙනස් කිරීමට කිසිසේත් ඉඩ දිය නොහැක.

මුදලට ගිජුව ඕනෑම පාවා දීමකට අප සුදානම් නොවිය යුතුය.

මේ රටේ සෑම තැනකම රාවණා  නටඹුන් තිබේ යයි කථා දැන් පැතිරේ. මේ, ඉන්දියාවෙන් පැමිණීමට බලාපොරොත්තුවන දහස් ගණන් ඉන්දීය සංචාරකයන්ට පෙන්වීමටය, ඔවුන් සතුටු කිරීමටය.

කළින් කීවාක් මෙන් මේවා කිසිවක් පිළිගත හැකි සාක්ෂි නොවේ. මෑතක බිහිවූ හුදු කට කථාය/බොරු සෙල් ලිපිය.

2009 යුද්ධයෙන් පසු නැගෙනහිර පළාතේ කැලෑ වල වූ සිංහල රජ සමයට අයත් ඉපැරණි ගල් කුළුණු වල (දේවානම් පියතිස්ස රජ සමයේ වැනි) ත්‍රී ශූල කොටා, ඒවා භාවිතා කර නව හින්දු කෝවිල් නිර්මාණය කර තිබේ. මේවා ඉපැරණි හින්දු කෝවිල් යයි දැන් ඔවුහු පවසත්.

නැවතත්, මේ රටේ ඉතිහාසය විකෘති කිරීම, සිංහල බෞද්ධත්වයට පහර ගැසීම සිමා විරහිතව සිදුවේ. සිංහලෙන් ‘නොනවතින ඉතිහාසය’ යන නමින් පවත්වා ගෙන යන  පුරාවිද්‍යා මහාචාර්ය වරයාගේ  යු ටියුබ් ඉතිහාස ‘ෆැක්ටරිය’ මඟින් ඉතාම සුක්ෂමව කරන ඉතිහාසය විකෘතී කිරීම  ඉතා බලවත්ය. අංගොඩ ගාල් කල යුතු පිස්සන්ද  දැඩි කුණු හරුප වපුරවමින් ඉතිහාසය විකෘති කර යුටියුබ් වැඩසටහන් කරති; ඉමහතත් අවාසනාවට, බොරු කියන හොර ශ්‍රමණ වේශධාරින්ද වේ.

බොරු කියා යු ටියුබයෙන් මේ අය ඩොලර් දහස් ගණනින් උපයති. මේ අයට එරෙහිව නිතිය ක්‍රියාත්මක නොවීම කණගාටුවකි. මේ සමහරෙක් ඍජුව  ICCPR පනත හෝ ඒ හා සමාන නිතී උල්ලංගනය කරන්නෝය. 

අවසානයට, රාමා, සීතා ඇතැම් ඉන්දියානු හින්දුන්ට ඉතා පුජනීය වස්තුන්ය. අප එයට ගරු කරමු.  ඔවුන් මෙහි පැමිණ ඊනියා Ravana Trail හි ගියාට අපගේ කිසිදු විරෝධයක් නොමැත.

නමුත්, ඔවුනගේ ආගම, විශ්වාස, ඇදහිලි අප රටේ ආරෝපණය කළ යුතු නොවේ.

ඔවුන් වෙනුවෙන් අපේ ඉතිහාසය විකෘති කළ යුතුද නොවේ.  

වැරදි ඉතිහාසයක්/ව්‍යාජ සාක්ෂි නිර්මාණය කිරීමක් වේ නම් ඒවාට ඉඩ නොදිය යුතුයි.

ඉන්දියාව අද බලවත් රටකි. මුදල් අතින් ධනවත්ය. නමුත් ඒ නිසා, අප අපගේ ඉතිහාසය වෙනස් කර ගත යුතු නැත.

අපේ දරුවනට් සත්‍ය ඉතිහාසයම ඉගැන්විය යුතුය.  

අපට නම්, රාමා, සීතා, රාවණා යනු මහාභාරතයේ රාමායනය යන පරිච්චේදයේ එන ප්‍රබන්ධමත් චරිත (fictional characters) පමණක් වන බව අමතක නොකළ යුතුය.

(මෙම ලියුම්කරු සිංහල සංවර්ධන සංවිධානයේ සභාපති වේ; sinhalasanvardhanasanvidhanaya@gmail.com)

Prime Minister’s Media

Minister of Foreign Affairs of the Maldives, Moosa Zameer called on Prime Minister Dinesh Gunawardena at the Temple Trees in Colombo today (June 6).

During the meeting, they exchanged views on strengthening existing areas, and exploring new avenues of cooperation, particularly on trade, investment, education and culture.

Minister Zameer said his country is very keen to expand relations with Sri Lanka and the proposed bilateral treaties and Memorandums of Understanding (MoUs) would help to further strengthen economic cooperation between Maldives and Sri Lanka. It is proposed to sign a Investment Protection Treaty, Double Tax Avoidance Agreement and to facilitate remittances by Sri Lankans employed in the Maldives who receive payment in Maldives currency and to facilitate Maldivian students and medical tourists to make payments in Sri Lanka.

He thanked the Prime Minister for the support given in the education sector and urged to facilitate education opportunities for more Maldives students. Like many Maldivians, I also studied in Sri Lanka,” Minister Zameer said.

He said Maldives wants to recruit Sri Lankan teachers and doctors and requested Prime Minister to consider a Government-to-Government agreement for this purpose.

The Prime Minister said he would extend fullest cooperation to implement all the suggestions made by the Maldivian Foreign Minister. He requested the Maldives government to provide free passage to genuine fishermen from Sri Lanka. Minister Zameer said his government has introduced drone aircrafts to monitor vessel movements and it would ensure safe passage for Sri Lankan fishing vessels.

The Prime Minister stressed the need to enhance cooperation in tourism and energy sector, especially solar and wind power.

Minister Zameer was accompanied by State Minister of Foreign Affairs, Sheryana Abdul, High Commissioner of Maldives Masood Imad, Additional Secretary Shiruzimath Sameer, Director General, Aishath Fareena and Deputy High Commissioner Fathimath Ghina.

MP Yadamii Gunawardena, Secretary to the Prime Minister, Anura Dissanayake, Director General of Foreign Ministry, Niluka Kadiragamuwa and International Affairs and Media Advisor to Prime Minister Sugeeswara Senadhira were also present at this discussion.

Prime Minister’s Media

Prime Minister’s Media Division

Ms. Aliki Koutsomitopoulou, Ambassador of the Hellenic Republic (Greece) Aliki Koutsomitopoulou called on Prime Minister Dinesh Gunawardena at the Temple Trees today (June 5).
The Prime Minister and the Ambassador discussed about bilateral relations, trade and investment promotion, maritime issues and seafarer employment. Both Greece and Sri Lanka faced similar economic crisis situations and they exchanged ideas about reform methods under taken to come out of the crisis.
The Prime Minister requested Ambassador Koutsomitopoulou to explore possibility of increasing employment for seafarers in Greek ships and she has consented to discus with shipping companies. The Ambassador is concurrently accredited to Sri Lanka with residence in New Delhi.
MP Yadamini Gunawardena and Secretary to the Prime Minister Anura Dissanayake also took part in the discussion.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

• සංවර්ධනය වෙමින් පවතින කුඩා දූපත් රාජ්‍ය එකමුතුව සමඟ සබඳතා ඇති කර ගැනීමට ශ්‍රී ලංකාවට මුරුසියේ සහාය…
ශ්‍රී ලංකාව හා මුරුසිය අතර වෙළෙඳ සහ ආයෝජන සබඳතා පුළුල් කිරීම සම්බන්ධයෙන් අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා සහ මුරුසියේ මහ කොමසාරිස් හේමන්ඩෝයල් ඩිලුම් මහතා අතර සාකච්ඡාවක් ඊයේ (05) අරලිය ගහ මන්දිරයේදී  පැවැත්විණි.
විදුලිබල හා බලශක්ති ඇතුළු නව ක්ෂේත්‍ර සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ ආයෝජන අවස්ථා පවතින් බැවින් ඒ පිළිබඳව අවධානය යොමු කරන ලෙස එහිදී අග්‍රාමාත්‍යවරයා, මහකොමසාරිස්වරයාට යෝජනා කළේය.  
ඉන්දියානු  සාගර වටද්දර රටවල සංගමය (IORA) වැනි දෙ රටම ආරම්භක සාමාජිකත්වය දරණ බහුපාර්ශ්වික සංවිධාන සහ මුරුසිය සාමාජිකත්වය දරන අප්‍රිකානු සංගමය වැනි බහුපාර්ශ්වික සංවිධානවල සමීප සහයෝගීතාව පිළිබඳව ද එහිදී සාකච්ඡා විය.
පසුගිය වසර හයක කාලය තුළ ශ්‍රී ලංකාවෙන් මුරුසියට වාර්ෂික භාණ්ඩ අපනයනය 37.7% කින් ඉහළ ගොස් ඇත. 2017 දී ඩොලර් 768000ක් වූ අනයනය ආදායම 2023 වන විට ඩොලර් මිලියන 7.5 දක්වා ඉහළ ගොස් තිබේ. මෙම තත්ත්වය සැලකිල්ලට ගනිමින් දෙරට අතර වෙළඳාම තවදුරටත් විවිධාංගීකරණය කිරීමේ අවශ්‍යතාවයක් පවතින බව පෙන්වා දුන් අග්‍රාමාත්‍යවරයා ශ්‍රී ලාංකිකයින්ට රැකියා අවස්ථා ලබාදීම සම්බන්ධයෙන් මුරුසි රජයට  සිය ස්තූතිය පුද කළේය.
ශ්‍රී ලංකාවේ සංචාරක ව්‍යාපාරයේ වේගවත් දියුණුව පිළිබඳව මහ කොමසාරිස් ඩිලම් සිය සතුට පළ කළ අතර මෙරට ආගන්තුක සත්කාර ක්ෂේත්‍රය තුළින් සංචාරක ව්‍යාපාරය තවතවත් නගා සිටුවීමේ අවස්ථාව පවතින බව ද පැවසිය.  
දෙ රටේම සුන්දර වෙරළ, නිවාඩු නිකේතන වැනි පොදු සංචාරක ආකර්ෂණ ස්ථාන ඇති බව පැවසූ මහකොමසාරිස්වරයා,  ආගන්තුක සත්කාර ක්ෂේත්‍රයේ නම් දරා ඇති ශ්‍රී ලංකාවට ඒ සම්බන්ධයෙන් වූ විශේෂඥ දැනුම මුරුසියට ලබා දීමේ හැකියාව ඇතැයි ද කීය.
මුරුසියෙහි සේවයේ නියුතු ශ්‍රී ලාංකිකයන් සිය රටේ ආර්ථිකයට මෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථිකයට ලබා දෙන දායකත්වය පිළිබඳව ද මහකොමසාරිස්වරයා සතුට පළ කළේය.

සිංගප්පූරුව, මුරුසිය, මාලදිවයින ඇතුළු දූපත් රාජ්‍යන් 29කින් සැදුම්ලත් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින කුඩා දූපත් රාජ්‍යයන්  (SIDS) ගේ එකමුතුව හා එක්වන ලෙස ශ්‍රී ලංකාවෙන් ඉල්ලා සිටි  මහ කොමසාරිස්වරයා ශ්‍රී ලංකාවට  එහි සාමාජිකත්වය ලබා ගැනීම සඳහා මුරුසියේ සහාය ලබාදෙන බවට සහතික විය.
මෙම හමුව සඳහා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී යදාමිණි ගුණවර්ධන, අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් අනුර දිසානායක ඇතුළ නිලධාරීහු පිරිසක් එක්ව සිටියහ.
අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

olhp.media

අග්‍රාමාත්‍යවරයාගෙන් අසනු ලබන ප්‍රශ්න යටතේ, පාර්ලිමේන්තුවේ ප්‍රශ්න විමසීමේදී අදාළ සම්ප්‍රදායන් සහ පාර්ලිමේන්තු ස්ථාවර නියෝග අනුගමනය කිරීමට කටයුතු කරන්නැයි, අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා, කථානායක, විපක්ෂ නායක, විපක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. ඔහු මේ බව කියා සිටියේ, පාර්ලිමේන්තුවේදී 2024.06.05 දින අග්‍රාමාත්‍යවරයාගෙන් ප්‍රශ්න විමසීමේදී වීරසුමන වීරසිංහ මන්ත්‍රීවරයාගේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දීමට පෙර, පැහැදිලි කිරීමක් කරමිනි.  විපක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයාද ඒ පිළිබඳ අදහස් දක්වමින් පාර්ලිමේන්තුවේ නිලධාරින්ට සිහිපත් කිරීමක් කළේය.

 අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා මෙසේද කීය.

“මේ පිළිබඳ අපේ රාජ්‍ය ඇමතිතුමා පිළිතුරු දෙයි. නමුත් මම ඔබතුමාගේ හා සභාවේ අවධානයට ගෙන එන්න කැමතියි. මම සභානායකතුමාටත් දැන් කිව්වේ මේ ස්ථාවර නියෝගය හා එහි ඇතිවුණු හේතු සාධකය යළි අවධානයට ගත යුතුයි. බ්‍රිතාන්‍යයේ මේ සම්ප්‍රදාය ඇති කළේ අග්‍රාමාත්‍යවරයාගෙන් හදිසි වැදගත් කාරණාවක් ගැන විමසීමට. දැන් ඊයේත් අපි යම් යම් ප්‍රශ්න ගැන විපක්ෂ නායකතුමා නඟපු දේ, අදත් මේ යළි repeat වෙනවා.

ඒ අතරතුර මේ ප්‍රශ්න සමුදායට අපි උත්තර දෙන්න ලෑස්තියි. මම ඉල්ලා සිටිනවා කතානායකතුමාගෙන් ඒ ස්ථාවර නියෝගය අනුව මීට පස්සේ කටයුතු කරන්න ඔබතුමාලා බැඳී සිටිනවා අපි වෙනුවෙන්. මොකද පැහැදිලිව අපි ගත්තේ House of Commons වලින්. ඒක ඇතිවුණු හැටි හා මෑත කාලයේ, ගිය පාර්ලිමේන්තු කාලයේත් යම් යම් සංශෝධනයන් කරලා ඊට පිළිතුරු දීම පවා, වේලාව ඕනේ නම් දවසේ ඕන වෙලාවක, ප්‍රශ්නය අහන මන්ත්‍රීතුමා ඉන්න වෙනවා අග්‍රාමාත්‍යතුමා ඇවිල්ලා පිළිතුරක් දෙනවා නම්.

දැන් අපි අමාත්‍යාංශ 10ක විතර තියෙන ප්‍රශ්නයක්  මේ ප්‍රශ්නය ඇතුළට දාලා තියෙනවා. මූලාසනයට තියෙන අයිතියක්, අදාළ නැති දේ කපා හරින්න. These are rights of the chair. Standing Order එකට පටහැනි නම් කපා හරින්න පුළුවන්. But still allow the question.

ඉතින් මේක කතානායකවරු කිහිප දෙනෙක් මීට කළින් කළා. මම කියන්නේ කිසිම මන්ත්‍රීවරයෙක්ගෙන්,  ප්‍රශ්න අහන්න එපා කියන එක නෙවෙයි.  අමාත්‍යංශ 10ක විතර ප්‍රශ්න ගෙනල්ලා ඇහුවහම අපිට උත්තර දෙන්න පුළුවන්, නමුත් අද කටයුතු, අනිත් එක්කොම කටයුතු  ඇණහිටිනවා. මේ ගැන අවධානය යොමු කරන්න ඕනේ විපක්ෂ නායකතුමාත්, සභානායකතුමාත්, විපක්ෂ සංවිධායකතුමාත්, විශේෂයෙන් කථානායකතුමත්.

මම  රාජ්‍ය ඇමතිතුමාට උත්තර දෙන්න කියනවා. මම විශේෂයෙන් සභාගත කරන්නම් දැනට. මෙයට අදාළ Prime Ministers question මේක ඇති කළේ අපේ රනිල් වික්‍රමසිංහ ජනාධිපතිතුමා අගමැති කාලයේ. ඔබතුමා (ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල මන්ත්‍රීවරයා වෙත) සභානායක කාලයේ. You all followed certain procedure. Now we have gone totally outside that procedure as well as the Standing Order and I feel it is being miss use. We can answer anything under the sun we have to allocate whole day for it.”

විපක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායක ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල මන්ත්‍රීවරයා මෙහිදී අදහස් දැක්විය.

 “ඊයෙත් සමාන ප්‍රශ්න දෙකක් දීලා තිබ්බා. ඇත්ත වශයෙන්ම දෙවැනි ප්‍රශ්නය ප්‍රතික්ෂේප කරන්න තිබ්බා. ඊයෙත් පාර්ලිමේන්තු ඇතුළේ ප්‍රශ්න ඇති වුණේ, සමාන ප්‍රශ්න දෙකක් නිසා. එතකොට පළවෙනි ප්‍රශ්නය පිළිගත්ත නම්, දෙවැනි ප්‍රශ්නය ප්‍රතික්ෂේප කරන්න තිබ්බා. දැන් දෙකම පිළිඅරගෙන. ඒ පිළිගත්ත නිලධාරීන් ස්ථාවර නියෝග අනුව දෙවැනි ප්‍රශ්නය ප්‍රතික්ෂේප කරන්න තිබ්බා. ඉතින් දෙකම පිළිගත්ත නිසා තමයි ඒ අනවශ්‍ය ප්‍රශ්නයක් ඇති වුණේ.

ඉතිං ගරු අග්‍රාමාත්‍යතුමා කියන්නේ ස්ථාවර නියෝග ගැන මීට වඩා, පාර්ලිමේන්තුව තුළ මේ ප්‍රශ්න සාකච්ඡා කරන්නේ නැතුව, කාර්යාලවල විසඳන්න මීට වඩා සැලකිලිමත් වෙන්න ඕනෑ.”

Ministry of Defence  – Media Centre

A meeting to educate tri forces personnel on the programme of providing foreign employment to retired tri forces personnel and members of war hero families was held under the patronage of State Minister of Defence Hon. Premitha Bandara Tennakoon, yesterday (Jun 04). This foreign employment programme was facilitated after successful discussions the State Minister Tennakoon had with Minister of Labour and Foreign Employment Hon. Manusha Nanayakkara.  

The Ministry of Labour and Foreign Employment has expressed willingness to provide a certain part of the amount of foreign employment opportunities received by the Government from foreign countries to retired military personnel and war hero family members. The representatives of the Ministry of Labour and Foreign Employment had said that as the initial phase of this, a certain amount of construction sector job opportunities will be provided in Israel.

Arrangements are being made to provide loan facilities to expatriates at concessional interest rates through state banks and 67 personnel from the Army have been identified to be sent for these jobs. Further, instructions have been given to Navy and Air Force authorities to call for nominations from prospective personnel.

Furthermore, it was informed that retired three armed forces members under the age of 44 years will be selected and they will have to undergo a brief training through the Ministry of Labour and Foreign Employment and also face an examination conducted by them.

Senior tri forces officers and representatives of the Ministry of Labour and Foreign Employment attended the discussion.

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

බුද්ධ චරිතය හා සම්බුද්ධ දේශනාවන් විකෘති කරමින් කටයුතු කරන මීවනපලානේ සිරි ධම්මාලංකාර නම් භික්ෂු ප්‍රතිරූපකයාගේ සාවද්‍ය හා විකෘති දේශනාවන් ප්‍රවර්ධනය කිරීම හා මහා විහාර ධර්ම සම්ප්‍රදායන්ට හා ක්‍රිපිටක දේශනාවන්ට පටහැනිව බුදුන් වහන්සේ ලංකාවේ ඉපදීම යන සාවද්‍ය මතවාදය ප්‍රචාරණය කිරීම ඇතුළු කරුණු ගණනාවක් සම්බන්ධයෙන් එල්ලවී ඇති චෝදනා හේතුවෙන් බදුල්ලගම්මන සුමනසාර හිමියන් වෙල්ලස්ස බින්තැන්න තෙපළාතේ ප්‍රධාන සංඝ නායක පදවියෙන් ඉවත් කළ බව මල්වතු මහා විහාරයෙන් දැනුම් දී තිබේ.

අදාළ නිවේදනය පහළින්…

2024-06-06

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

ඉන්දියාවෙන් ගුරුවරු දෙදහසකට වැඩි පිරිසක් වතුකරයේ පාසල් වලට පැමිණ ඉගැන්වීමේ කටයුතුවල යෙදෙන බව  පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විමල් වීරවංශ මහතා සඳහන් කරයි.

මේ පිලිබඳව අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය විසින් සොයා බැලීමක් සිදු කළ යුතුව ඇතැයි ද පාර්ලිමේන්තුවේදී ප්‍රකාශයක් කරමින් ඔහු සඳහන් කළේය.

එහිදී මේ පිළිබඳව අදහස් දැක්වූ ඒ මහතා,

මෙරට ගුරුවරුන්ගෙන් සපුරාලන්න බැරි ගුරු හිඟයක් වතුකරයේ තිබෙනවා. ඒ නිසා වෙන්න ඇති පසුගිය කාලයේදී ඉන්දියාවෙන් පැමිණි ගුරුවරු දෙදහසකට වැඩි පිිරිසක් වතුකරයේ පාසල්වල ඉගැන්වීම් කරනවා. අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය සද්භාවයෙන් ගුරු හිඟයට පිළියමක් ලෙස යොදා ගන්න ඇති. නමුත් බුද්ධි අංශ වාර්තාවලින් පෙන්වා දෙනවා මේ ඉන්දියානු ගුරුවරු වතුකරයේ පාසල්වල දරුවන්ට එක්තරා ආකාරයක විස පෙවීමක් සිදු කරනවා කියලා. ඒක මාධ්‍ය මගින් අනාවරණය කරලා තිබුණා. ගුරු හිඟය පියවන්න අපි කටයුතු නොකර බාහිර පාර්ශ්වයන්ට දුන්නොත් ඒ අය එන්නේ අපිට තියෙන ආදරයකට නෙමෙයි. ඒ නිසා මම ඉතාම ඕනෑකමින් ඉල්ලා සිටිනවා බුද්ධි අංශ වාර්තා අමාත්‍යාංශයට ලැබුණා ද, එවැනි විස පෙවීමක් වනවා නම් එය වැළැක්විය යුතුයි නේද”

ඊට ප්‍රතිචාර දක්වමින් අධ්‍යාපන ඇමැති සුසිල් ප්‍රේම ජයන්ත මහතා සඳහන් කළේ මෙම ගුරුවරුන් සම්බන්ධයෙන් බුද්ධි අංශ විසින් ලබාදී ඇති වාර්තාව ගෙන්වාගෙන අදාළ ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමට සූදානම් බවයි.

Courtesy The Daily Mirror

---

Velupillai Manoharan, the elder brother of LTTE founder leader Velupillai Prabhakaran, has come forward to denounce a scam targeting the Tamil diaspora and revealed that a group within the diaspora has been deceiving unsuspecting individuals by falsely claiming that Prabhakaran and some family members are still alive.

“My brother Prabhakaran and his entire family have passed away, achieving martyrdom. It is crucial to acknowledge this truth. I urge you not to be deceived by these fraudsters posing as my brother’s family. They are manipulating your sentiments and exploiting my brother’s legacy for their own benefit,” stated Manoharan, cautioning against falling victim to such fraudulent schemes.

Manoharan told the Jaffna Monitor magazine’s latest issue that he was stating this to end what he said was a huge scam perpetrated by a section of the Tamil diaspora to cheat money from unsuspecting Tamils by insisting that Prabhakaran and some of his family members were still alive.

The interview given to Jaffna’s Monitor magazine was rephrased by M.R. Narayan Swamy for Thefederal.com.

As Prabhakaran’s elder brother, I felt it was my responsibility to end this nonsense,” Manoharan, who is based in Denmark, told the fortnightly journal. Additionally, there have been false rumours that my brother is alive and living abroad.”

In recent months, a young Tamil woman living in the West had falsely claimed to be Prabhakaran’s daughter Thuvaraga (Dwarka), deceiving the diaspora out of millions of dollars”, Manoharan said. As Prabhakaran’s elder brother, I have a responsibility to reveal the truth about what happened to him and his family. If we do not speak out, these false narratives will dominate, and everyone will believe this nonsense,” he said.

Manoharan, left Sri Lanka for good in 1975.

Manoharan told Jaffna Monitor that he often spoke with Prabhakaran on the telephone until the end of 2008, and for the last time a couple of months before the latter got killed, in May 2009. Recalling the final conversations, Manoharan said: He (Prabhakaran) said the situation was getting out of hand and asked for advice since our parents were with him.”

When asked if Prabhakaran ever admitted that the LTTE’s war was about to end, Manoharan replied: No, he did not. He said they would continue to fight but acknowledged that the problems were overwhelming.”

Manoharan accused two well-known Tamil diaspora organisations and some Tamils who reside in the West of unleashing lies about Prabhakaran’s family to swindle money. These individuals and organisations have orchestrated a complex network for deceit. They exploit the emotional and financial support of the Tamil diaspora by falsely claiming that Thuvaraga, Prabhakaran’s daughter, is still alive. This claim is used to siphon funds from well-meaning supporters who believe they are aiding Prabhakaran’s family and the Tamil cause.

It is all about easy money. By falsely claiming that Thuvaraga is alive, they can potentially earn millions of dollars without having to work hard or do anything significant.”

Manoharan named one of the men involved in the deceit as Sritharan, who he said brought a man in 2004 claiming he was from Sri Lanka and needed to be helped.

I gave him 25,000 kronor but later found out that the man was actually from Italy, not Tamil Eelam. I even informed my brother Prabhakaran about this.”

Manoharan said he lost touch with his parents after they crossed over to the military-held territory when the war ended in Sri Lanka.

We reached out to various Tamil nationalist MPs but they didn’t help us. A few MPs indirectly asked for money to facilitate communication with our parents.” Manoharan refused to name any of the MPs, saying they are still there, occupying their seats in Parliament”.

He said that if anyone wanted to truly honour Prabhakaran’s memory, focus on helping our people in Sri Lanka. Many Tamils who were affected by the war still live in abject poverty and face daily struggles. Channel your efforts and resources towards rebuilding the lives of these war-affected individuals. The best way to keep my brother’s legacy alive is by working towards the betterment of our Tamil community and ensuring that those who have suffered do not continue to live in hardship.”

Courtesy Adaderana

Sri Lanka and a group of creditors are in advanced talks over a deal aimed at restructuring the nation’s debt with bilateral lenders, according to people familiar with the matter.

The government and members of the official creditor committee, which includes India, Hungary and the Paris Club, are exchanging draft versions of the accord, or memorandum of understanding, the people said, asking not to be identified as the talks are private.

The documents are needed to finalize an agreement reached in November between the South Asian nation and the official creditor committee and hash out the few remaining issues before a deal is settled, one of the people said.

The country’s notes due in November 2025 are trading at 59.6 cents on the dollar, while dollar-denominated bonds due in 2030 are trading around 58.6 cents on the dollar, continuing to recover after it failed to agree on a deal with bondholders back in April.

Sri Lanka needs to reach deals with bilateral lenders and bondholders to keep receiving disbursements under its $3 billion bailout from the International Monetary Fund. The IMF will evaluate the deals to ensure they provide enough relief to the island nation that it can meet its debt sustainability parameters.

The country owes $10.6 billion to bilateral creditors, according to government data, with China representing over 40% of that debt. It also needs to restructure $12 billion in debt with overseas private creditors.

Because it has middle-income status, the country is not part of the so-called Group of 20 Common Framework debt initiative, so talks with Chinese official creditors are conducted separately. The people declined to provide any updates on the negotiations between Sri Lanka and China, citing the fact that those talks are separate.

Sri Lanka’s central bank governor and the secretary of the treasury didn’t respond to queries from Bloomberg. Cabinet approval was sought for a debt restructuring matter, Cabinet spokesman Bandula Gunawardana said Tuesday, without elaborating, when questioned about whether bilateral creditor debt agreements were discussed.

The Paris Club did not immediately respond to a request for comment.

Sri Lanka’s first round of talks with dollar bondholders failed to yield an agreement in mid-April, when the government said it had reservations regarding the structure of macro-linked bonds,” an instrument proposed by international bondholders.

The official creditor committee isn’t requesting a structure similar to the macro-linked bonds in its the debt rework with the country, one of the people said. The payout for those securities would vary depending on the nation’s economic performance.

Source: Bloomberg
–Agencies

 Shenali D Waduge

When a movement is funded, the question that should be asked is why is it been funded & who are the one’s funding it. Why are these funding bodies using the LGBTQIA+++ movement. The key word here is using” implying manipulating. Is their power not in numbers but the power of those who fund them, as these are the very entities that hold power over media, academia, business etc. They are able to with their wand of $ influence anyone & everyone.

More importantly when funding gets merged with geopolitics & western governments use LGBTQ as a carrot against foreign governments, it is cause for concern by all citizens of these nations.

An article by Jennifer Bilek lists out these billionnaires

https://www.firstthings.com/web-exclusives/2020/01/the-billionaires-behind-the-lgbt-movement

John Stryker of Stryker Corporation created Arcus Foundation to promote LGBT. He also has stakes in Stryker Medical Corporation.

Ronda Stryker, his sister is a trustee of Kalamazoo College & member of Harvard Medical School Board of Fellows. She gave $30m for a queer studies program.

Pat Stryker, another sister works for Tim Gill of Gill Foundation both of whom gave half a billion dollars to advocate LGBT agendas.

Note what Jennifer says prior to 2015, Stryker had already built the political infrastructure to drive gender identity ideology & transgenderism across the globe, donating millions to small & large entities”.

Clearly, there is nothing NATURAL about this movement. It is solely based on, thrives & is spread only because of the funding that accompanies the movement that has built into a network across Europe, Central Asia & Asia.

Using the power of funding, conferences are being organized, leadership programs are being funded, research publications are funded & politicians are being pressurized.

It is no surprise that Arcus is funding

• Victory Institute
• Centre for American Progress
• ACLU
• Transgender Law Center
• Trans Justice Funding Project
• OutRightAction International
• Human Rights Watch
• GATE
• Parliamentarians for Global Action
• Council for Global Equality
• The UN
• Amnesty International
• GLSEN
• Planned Parenthood Federation of America

When Soros & his foundation fund initiatives for transgender children we have to wonder what mischief he is up to. The NoVo promoting transgenderism was founded by Warren Buffet’s son & Arcus works closely with them.

https://www.washingtontimes.com/news/2016/aug/11/george-soros-the-money-behind-the-transgender-move/

Jennifer Bilek also points out that the funding for gender identity ideology is extended to faith organizations, sports, cultural associations, police depts, schools and even kindergartens. Using the power of money they have succeeded to plug this new ideology to be spread by the entities they fund.

It has created a new job opportunity & what is unnerving is the trend that many non-transgender or non-LGB people who are led to believe that they can get better prospects by becoming LGBTQ. This is the ultimate aim, it appears! It is no coincidence that all of these funding bodies are promoters of depopulation and hold shares in pharmaceutical industry which will have plenty of business if normal people are indoctrinated to change sex, operate & thereafter take medicines for life!

• https://nypost.com/2021/08/20/gender-ideology-a-boon-to-big-pharma-and-threat-to-parental-rights/
• https://www.youtube.com/watch?v=BGyg_c6pLfs Big pharma and surgeons benefit from gender ideology
• https://www.texastribune.org/2022/03/24/transgender-texas-paxton-pharmaceutical – the harm to children
• https://www.youtube.com/watch?v=uTAHBMO8XYA – Big Pharma profiting from trans kids
• https://www.heritage.org/gender/report/safeguarding-parental-rights-and-protecting-children-federally-mandated-gender – safeguarding parental rights & protecting children from federally mandated gender ideology

Clearly it is a problem that parents in the West are worried about too & such a situation should not be allowed to occur in Sri Lanka.

This article by the Heritage Foundation is a must read & covers the manner Govts & diplomats are ordered to pressure foreign governments to

https://www.heritage.org/gender/commentary/if-you-want-our-help-you-must-accept-our-gender-ideology

The article titled if you want our help you must accept our gender ideology” confirms our fears & justifies the rights of Sri Lankan citizens concerned about protecting the cultural heritage of Sri Lanka to be heard by Sri Lanka’s parliament.

The article is a must read. It highlights that while Americans are finally grasping the horrors of gender ideology which they are being forced to accept but are rejecting it for its irrational, destructive & anti-human” elements, the ideology is being exported as FINANCIAL & DIPLOMATIC demarches to the developing world. Some sillies in Sri Lanka think accepting such is an honor!

Their plans are clear – the National Strategy on Gender Equity & Equality is their blueprint. Are we surprised that suddenly there is a Bill called Gender Equity Bill” being pushed in Sri Lanka?

US is using its might to shove all things bad down foreign governments in the form of diplomacy” and foreign assistance”.

USAID is said to have over 180 gender advisors across the world & are tasked to run these gender confusing programs across poorer nations. Is it a surprise that US taxpayers money is being funded to give new gender terms for Sri Lankan journalists to use!

Soon they will start a trend & make it seem fashionable for one’s daughter or son to be called IT” or THEY” instead of she/he.

If Sri Lanka’s education curriculum is recipient of aid – it surely means that Ministry has been infiltrated & LGBTQ curricula has been forced down on them to implement too.

If politicians or political parties are chirping gender-equality terms and promoting such, it surely means they’ve been enlisted to promote it too.

Anyone who the USAID has signed up with are promoting this ideology for a payment & there is little doubt about it.

US State Dept as per the article has an open grant of $1.5m in the Global Equality Fund & those who promote LGBTQ can receive grants! Anyone greedy for money will not be bothered about the nation’s culture or the outcome for a normal child!

Sri Lanka is now a subject of ideological colonialism as we see all sorts of players being brought out by the power of $$$ to promote this new ideology.

While the Catholic & Islamic faiths are very clear in their religious texts about the LGBTQ issue and religious passages make clear the religious stand, the silence of both these groups while the US is spearheading diplomatic & funding carrots to promote LGBTQ & only concerned citizens & the Maha Sangha are making their concerns on behalf of the entire nation.

 Shenali D Waduge

Insight By Sunil Kumar For Lankaweb

June3rd. 2024

For President Ranil Wickremesinghe who was not elected by the people of Sri Lanka but appointed by SLPP MPs to replace the ousted President Gotabaya Rajapaksa, the President now campaigning  to sustain his grip on the Nation`s leadership on the basis  that he alone stabilized the economy through an agreement with the International Monetary Fund (IMF), which led to a $2.9 billion loan to help the country recover from its severe socio-economic crisis and despite claims of economic recovery, Sri Lanka’s prospects remain grim.The country is not out of the woods yet as many factors currently indicate.There is also the spectre of the deposed former President and his allies lingering in the shadows continuing his existence with  impunity the financial disaster he caused together with his allies where they  need to be held accountable and the severe financial losses they alone caused the country addressed which really is a travesty of justice.

A recent media quote  suggests that “Despite discussions and presentations about economic recovery, most Sri Lankans are still grappling with the aftermath of the worst socio-economic crisis since independence. Widespread protests erupted due to skyrocketing prices and shortages of essentials, including food and fuel, aggravated by past external debts. Militarization is at an all-time high, with security forces curbing protests and suppressing the rights of non-majoritarian communities, especially in the north and east. Surveillance, harassment and unlawful arrests are common “which is no myth nor conjecture as this appears to be how the present hierarchy maintains its status quo with  rank disregard to the democratic statutes initiated in the Constitution but the people remain resigned as they probably do not wish to ursurp or negate the good initiated by the present regime over the colossal hardships endured in the recent past where for now at least there is some respite.

Remarkably President Wickremasinghe now appears to be vague in fulfilling his promises to hold presidential, local government, and parliamentary elections where initially, local elections were set for March 9, 2023, but were postponed, citing a lack of funds, despite ongoing numerous government expenditures that suggest mismanagement and mishandling of protocols and priorities.

Numerous protests have been forcefully suppressed, leading to the disbanding of the protest movement. Subsequently, the elections commission indefinitely postponed the elections, even defying a Supreme Court Order where this delay is seen as a tactic for President Wickremesinghe to gain time and support for his presidential re-electon bid.As to whether it will succeed is a matter for conjectures as the opposition to his  Presidency with no constitutional mandate is something that is growing despite the inroads gained towards Sri Lanka`s current well being albeit superficial given all the problems the average Sri Lanka faces today where delaying elections may not augur well for him as well as the country in the long term.

It is somewhat  disconcerting that relative to this, the UNP General Secretary  has proposed postponing the Presidential and General elections by at least two years through a parliamentary motion or referendum, claiming it will prevent bankruptcy and rebuild the economy. He argues that spending on elections is wasteful and believes economic issues can be resolved within two years which of course is a mere matter of opinion not necessarily a viable solution to the country`s woes and the dissent of the people who oppose it.

History has proved that Sri Lankan Regimes  in the past that have postponed elections have had disastrous outcomes where direct voting is the most democratic decision making mechanism as opposed to referendums which  have often been manipulated to reflect ruling elites’ interests rather than the people’s will and in this case too the consequences could prove to be dire.

Quoting from the same source as previous quoted -“All democrats and progressives, regardless of their political affiliations, must resist any attempts to erode democratic rights through the postponement of elections. Such actions not only undermine democracy but also pose a potential constitutional crisis. Safeguarding citizens’ voting rights where ensuring a functioning democratic process are paramount.“

Hopefully the Presidential and General Elections will be held with no further delay in the best interests of the country as the progress desperately needed could be at risk and all the impending factors weighing down the development of the country needing to be alleviated in an already struggling environment where it is the Will Of The People that needs the greater priority.

KAMALIKA PIERIS

The bhikkhus, who have gone into the north and east and tried to re-introduce Buddhism there, in modern times, usually start off alone. They do not seem to have the support of the Maha Sangha, at least initially. They do have quiet support, they could not survive otherwise, but there is no visible march of the Sangha into the   north and east today, as far as I can see.

Randeniyage writing  in 2019 spoke of Kudumbigala Aranyaya where Thambugala Anandasiri Thero  used to give  4 hours continuous Dhamma Deshana on Maha Ariyawangsa Sutta. As a teenager we used to visit those shrines including Buddhangala on the way to Kudumbigala. There was a Dagoba on top of Belumgala which was difficult to climb although not too high. Ven. Anandasiri Thero used to live in the main cave among leopards, bears and elephants. He had to leave and later went to Moneragala area where he was killed by an unknown party during Premadasa time.

The Sangha was at one time, considered to be an obstruction to archaeological conservation because lacking technical knowledge, and they disturb valuable archaeological evidence when they get into an archaeology site before the Department. This has been openly stated and examples provided where, for example, bhikkhus have happily whitewashed frescos in caves and trampled prehistoric material. This was decades ago. I think the bhikkhus are more knowledgeable today. Some of them have studied archaeology as well.

There are two high profile Bhikkhus in the north and east today. They are Ven. Santhabodhi at Kurundi and Ven. Ampitiye Sumanarathana in Batticaloa. They are in high profile because both are targeted by the Tamil Separatist Movement.  This led to much publicity.

Ven. Santhabodhi, who is known for his work at Kurundi, is also head of    the Amarapura temples in the Northern Province.   He is   head of Vaddamana pabbata vihara at Vedikinarimalai, Vishudharama Raja Maha vihara and Sugandhipuram vihara    at Puthukudiiruppu, Agbo vihara and Shailataramaya at Vedivettukallu,   Helambakanda purana len vihara   at Otiamalai, Sri Visuddharama at Oddusuddan,   and Kailabe vihara at Ruvanmaduva. (Kurundi Vihara vamsaya p 280.)

Ven. Santhabodhi was the bhikkhu responsible for the conservation of the Kurundi stupa. He said that when he visited Kurundi and saw a set of pillars which were still in situ and upright, as well as other ruins such as a moonstone and a set of steps,   he thought. We must restore this immediately; otherwise the Tamils will take over.

He approached the Department of Archaeology, who said they did not have the money. If Santhabodhi could find a sponsor, the Department would carry out the work.  Bauddhaloka Foundation came forward as the main sponsor, others also supported and the work started.

 Santhabodhi faced many obstacles, chiefly law suits relating to Kurundi. There were a series of cases in the law courts against the Department of Archaeology and me, said Santhabodhi. These dragged on for two years. Lawyers appeared free for Kurundi and they won. These law suits halted work on the stupa and Kurundi work was done in a stop-start manner.   Santhabodhi   was tenacious and stuck to the Kurundi project after law suits ended. We got here with difficulty, said Santhabodhi, when Kurundi stupa was completed.

Ven. Santhabodhi, who was responsible for the revitalization of Kurundi vihara in Mullaitivu, has also successfully revived another temple, Sapumalgaskada at Vavuniya. When work on Kurundi stopped due to law suits, Santhabodhi turned his attention to Sapumalgaskada, which seemed suitable for conservation.

When work on Kurundi temporarily stopped, I then looked to see what should be conserved next, and we were told of Sapumalgaskada. Tamil Separatists living in Marathoni, a Tamil village about 7 km away, had   marked out Sapumalgaskada and announced that there had been a kovil there. This was the usual ploy of marking out Buddhist ruins and then announcing that a kovil was also there. We heard of this and went to Sapumalgaskada. We found that it was suitable for conserving, it had a ramaneeya parisaraya.  We started work in 2108.

Like at Kurundi, Sapumalgaskada monastery was excavated and conserved due to the sole effort of Ven. Santhabodhi. Tamil Separatist Movement arrived at Sapugaskanda and tried to create trouble.  They came several times. They said on Tamilnet with my photo that we were intruding .But Santhabodhi said he learnt from the Kurundi experience and made sure there was no Tamil Separatist interference at Sapumalgaskada. He managed to complete the renovation on schedule.

My plan is to excavate and conserve about 7 or 8 other temples in   the north in the next five years, said Santhabodhi in September 2020. Plaices that is inaccessible to day. To do this, we need support and I do not mean money alone. I am doing this as a national task. You must help, he appealed to the public in a YouTube statement.

Santhabodhi wants to conserve the Buddhist ruins found in Vavuniya and Mullaitivu. Vavuniya and Mullaitivu have the most Buddhist ruins  seen in the north. These two districts are mainly forest. Therefore the Buddhist ruins in it were left undisturbed, he explained. The Buddhist ruins in Mannar, Jaffna and Kilinochchi on the other hand were destroyed as these places got populated. Since Vavuniya and Mullaitivu are under populated even today, we can easily conserve the Buddhist ruins    there   and through this, once again establish Buddhism in the north, said Santhabodhi.

Wigneswaran has said that   Buddhism is dead in north and Buddhism had no right any longer to reappear there.  We must now oppose this, said Santhabodhi .The north and east are not historically Tamil.  Tamils were brought there only 200 years ago. Then created a false history for the north saying it was their homeland. We must root this homeland concept out. When the Buddhist ruins in the north are conserved no one will be able to say that these provinces were not Buddhist. We can use this to squash the homeland concept, continued Santhabodhi.

 Today Buddhism is a minority religion in the north and east. To re –introduce Buddhism to north and east we need a national plan and support of national minded people.  We need the support of Sinhala-Buddhist worldwide, helping in any way they can.

I find that people are willing to help, those we meet always say, this is excellent we like to help, but the message has not gone out to all. We do not have a way of going to the people but when we do, they support. At Sapumalgaskada, they gave dry goods, as well as money.

Some have helped in ways other than money. Government officials have helped us secretly, asking us not to mention their names. We need the help of more people, in several other ways.  We have to go to Colombo 7 or 8 t times,   to deal with issues. If we have a group in Colombo who could do this for us, that will be a help.

Santhabodhi went on to say that we must eradicate Tamil Separatism as soon as possible. Conserving Buddhist ruins in north and east may help. We must revive Buddhism to its highest level of practice.  

The country must be made a united one, ekatchatra. Otherwise we will have war again. For this our Buddhist   heritage in North and east may help, when revived. Help to make our plan a success. Support it. The support of the Maha Sangha is requested as well, concluded Santhabodhi. Santhabodhi  said all this in https://youtu.be/YL_QBySHXTYI .

Among the Buddhist monks to rise to fame  or otherwise  in Sri Lanka in recent times, the 47-year-old Ven. Ampitiye Sumanarathana from the Batticaloa District is surely the star of the moment, admired and perhaps even envied, by many, said Nadia Perera.

Ven. Sumanaratana is the head Sri Mangalarama Raja Maha Vihara. This vihara is the only Buddhist temple in Batticaloa Distirct. Heavily bombed during the   Eelam war, it was rebuilt later. It has a stupa and several other buildings.

It is not surprising that this is the only vihara in Batticaloa. According to the 2012 census, the total population was 525,142. Of which 381,285 were Sri Lankan Tamils, 133,844 Moors, 6,127 were Sinhalese, 2,794 Burgher, 1,015 Indian Tamils, 58 Veddah, 16 Malay, and 3 Sri Lanka Chetty.

Ven. Ampitiye Sumanaratana is a very active monk, with a strong personality. He is a highly visible,   lone bhikkhu. Some support him in his work while others threaten to kill him. [1] He was shot at, while in the avasa, but the shot had missed him.

He has his own You tube site, dating from 2015. this website had around 330   video clips hewn I counted in June 2024. They mostly record Sumanaratana’s clashes with others and his numerous complaints, but they also show the positive work he is doing under great difficulty. http://www.youtube.com/@VenAmpitiyeSumanarathanaThero

SUmanaratana’s main activity is to provide support for the impoverished Sinhala villagers in Batticaloa.  But he has also tried to strengthen Buddhism in the area through his temple. The army and civil arakshaka had   helped him build the chaitya.

Opposition Tamil National Alliance (TNA) parliamentarian M A Sumanthiran writing to the Inspector General of Police (IGP) on  October 27  2023 said Mangalaramaya Ampitiya Sumana Thero has threatened to cut Tamils living in Sri Lanka’s south to pieces”.Ven. Sumana Thera has repeatedly attacked TNA Batticaloa District MP Shanakiyan Rasamanickam and has also gone on to explicitly threaten all the Tamils living in the south, stating that he will cut them to pieces,” said Sumanthiran in his letter to the chief of police.

The MP said the monk’s remark is blatantly an offence” punishable under Sections 3(1) and (2) of the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR) Act No 56 of 2007.Why has the police not taken immediate action against the said venerable thera?” the MP asked.

The comments from the TNA MPs came after a video of the monk making the vitriolic remarks went viral on social media. Videos of angry outbursts by the same monk have gone viral in the past. This particular incident reportedly occurred after a cemetery said to have been the final resting place of Sinhalese people who lived in an area of Batticaloa was allegedly bulldozed, which had angered the monk.

Tamil Progressive Alliance (TPA) MP Mano Ganesan also questioned the monk’s behavior. If he has an issue with the MP of the area and municipal commissioner, there are channels to address such grievances. But here he’s inciting racial hatred and violence. This is unacceptable and disgusting,” Ganesan said.

There is a third bhikkhu who should be mentioned here,though he  is not engaged  in developoing Buddhism in the north and east.he is Ven.Walahahengunawewe Dhammaratana , chief priest of Mihintale  Raja Maha vihara.

Derana news 15.12.23 showed Dhammaratana complaining to Asgiri and Malwatte that  two intelligence officers had come incognito,  to Mihintale and  removed the army protection, civil defense force protection and the subda puja  from Mihintale.

The Sangha allege that the government is against Buddhism and that they are hitting at the heart of Buddhism.However, Dhammaratana said that they will ensure that devotees who come to Mihintale on Poson Poya will have access to the basic facilities that were provided in the previous years, despite the lack of State assistance. Ven. Dhammaratana  said that they have not received any funds for2023  State Poson festival due to the government’s strict financial management, adding that they have only asked for money, from the government, to pay the electricity bill and for a few facilities.

Walahahengunawewe Dhammaratana is a strong- spoken   political monk. He had made all sorts of charges. For instance, when JVP went to India on an official invitation in   February 2024 he told reporters ‘we feel there is some deal,”  He has made several controversial accusations as well.

Ven. Dhammaratana has launched a political movement, under the banner ‘Thrainikayika Bhikkhu Ekamuthuwa’ (Bhikkhu collective of the three nikayas), rpoerted  Dassanayake and Gamage in January 2024.

Despite being a small political force, it is still a significant development, said Dassanayake and Gamage. It is led by a powerful monk of the established Siyam nikaya, with the support of a group of politically-savvy campaigner monks. The movement has the potential to empower a more vocal and new kind of militant/agitating monks, likely increasing polarization among the Sangha. His speeches invokes the legacy of Ven. Gangodawila Soma.

Ven. Dhammarathana said it is the saffron robe that has the ability to change the roguish political culture that has brought about the collapse of this country. Due to the destruction caused by the politicians, a situation has arisen where it is impossible to stay aloof.We won’t contest .We will give leadership, and support suitable persons. The duty of the political monk was to select the rightful” leader, like the Sangha had done in ancient times, concluded Dassanayake and Gamage. (Continued)

---

[1] https://youtu.be/5y5KtltXE-oApprox Nov 5, 2022

By Rohana R. Wasala

It seems that persistent attacks directed in different forms at the historic Buddhist cultural establishment of Sri Lanka are based on the deliberate misconception or the distorted perception  that the Buddhist worldview is entirely pessimistic, life denying, backward, divisive, xenophobic, and that the demoralising defeatist attitudes supposedly adopted by the majority Sinhalese Buddhist community have  blighted the onward march of the island nation’s economic and human development over the past seventy-six years of independence allegedly leading to the  recent sudden economic collapse and bankruptcy of the country. However, the actual causes of the prevailing economic despair and political instability are not far to seek as is plainly known to any unbiased observer: these are pressures from competing global powers in the arena of regional geopolitics due to Sri Lanka’s strategic geographical location, the after effects of the catastrophic pandemic visitation and other natural and artificial disasters, internal power politics, subversive NGO activities, corruption among politicians, bureaucrats and business interests, and so on, to name some of the obvious reasons behind the almost sudden economic and political decline. Ill informed Buddhism bashers don’t talk about any of these real causes, except the last, that too, only to highlight the corruption of  the SLPP politicians who, with a handful of exceptions, it is now clear,  are rogues in nationalist garb, and have betrayed the cause that enabled them to get to parliament, for  narrow antisocial personal ends, thereby rendering the power of the popular mandate given them with a two-thirds majority at the 2019 and 2020 elections null and void. But, at the same time, there is an unwarranted coupling of corrupt politicians with their hapless victims, the 6.9 million, who returned them to power out of their excusable ignorance and innocence. 

Blaming arbitrarily all the economic and political ills of the past on Buddhism and Buddhists has led to an unacceptable denial of justice and democracy to the multiethnic  Sri Lankan population including the Sinhalese Buddhist majority, who overwhelmingly voted for a system change based on the One Country One Law principle at the 2019 presidential and 2020 parliamentary elections. 

In this short piece, I will focus only on the charge that Buddhist teachings are so otherworldly and regressive that they hinder economic production by blunting the Buddhist adherents’ desire for wealth earning and comfortable living. 

Desiring material or economic prosperity (implied in ‘atthi sukhaya’, the first of the four types of happiness that lay householders should seek) at the level of the individual and the society is not frowned upon in Buddhism, but rather encouraged. Working for, and achieving the right kind of economic security and stability for enjoying a fulfilling, virtuous worldly life by the lay householder and the society in general is something that the Buddha repeatedly advocated. In Buddhist literature, we come across the following story: Once, Sakka, the king of gods, was asked by Matali, his charioteer: ”My Lord, when all the world worships you, who are you worshipping?” Sakka answered: I pay homage to those householders who lead righteous lives, and nourish their wives and children according to (the tenets of) the Dhamma”. Desire for a happy contented lay life enjoying sensual pleasures in the right way (which aspiration is a reasonable motive for acquiring material wealth) should not be confused with the profound Buddhist concept of tanha (or thirst, craving, greed that causes the unsatisfactoriness/suffering or ‘dukkha’ covered in the first of the Four Noble Truths, which express the essence of Buddhism). 

The Buddha delineates four types of happiness that can be experienced by lay householders in the Anana sutta or Discourse on freedom from financial indebtedness: 1) atthi sukha: the happiness of earning wealth by just and righteous means, 2) bhoga sukha: the happiness of spending the wealth thus earned liberally on one’s family, friends and for doing meritorious deeds for general welfare, 3) anana sukha: the happiness of being free from debts, and 4) anavajja sukha: the happiness of living a blameless life without committing evil in mind, body, and speech. 

So, the Buddha did not dismiss gihi saepa or normal sensual pleasures indulged in by ordinary people living a lay/worldly life as something to be avoided as a hindrance to one’s progress towards emancipation from endless samsaric wandering through the realization of nibbana. But a Buddhist is not expected to sacrifice everything and everyone in their life for that end. Nibbana/Nirvana is the summum bonum of Buddhism, the highest good or the ultimate spiritual goal that is  attainable through perfected ethical conduct by following the Noble Eightfold Path.  To do this an individual need not entirely give up a householder’s life. Nibbana is to be achieved while a person is still living, either in this life itself or in a subsequent one. 

A happy peaceful society supported by material prosperity is a primary target of Buddhism. The symbolic formula that used to be often quoted not long ago by supporters of the long entrenched goal of turning our country into an economically stable independent nation exploiting its natural and human resources to the optimum level based on the typically secular-friendly Buddhist principles was the quartet gamai pansalai wewai dagabai” the village, the pansala/vihara, the waewa/tank, and the dagaba/chaitya (place of worship)”. This, of course, does not mean that Sri Lanka’s economy should be an exclusively agrarian one, or a rigid Buddhist religious state run system.

According to the most recent census statistics (2022), in terms of religious affiliation, Sinhalese Buddhists constitute 70.2% (or roughly 15 million) of  the 22.18 million total  Sri Lankan population. The Sinhalese ethnic community of about 16 million including non-Buddhist Sinhalese account for three fourths of the total population; so the remaining one quarter of the population comprises other ethnic groups. I take ‘Sri Lankan population’ to mean all the people who inhabit the island of Sri Lanka as their home forming a single ‘Sri Lankan nation’. Out of this  the Sinhalese Buddhist religious majority is today facing the worst existential threat ever in their unbroken Buddhist civilizational history of twenty-three centuries purely for complex internal and external political and economic reasons that arise from its geopolitically, commercially and strategically vital geographical location in the new designated Indo-Pacific region. 

 Sinhalese Buddhists and Hindu Tamils respectively form 70.2% and 12.6% of the total population; Christian/Catholics account for 7.4% and Muslims 9.7%. The different communities have coexisted in Sri Lanka in peace and harmony for centuries absorbing the benign influence of Buddhist culture. When free from deliberately divisive religion based politics, and externally imposed constraints, this sound state of affairs will go on undisturbed and help Sri Lanka forge ahead as a modern nation. The much touted ‘reconciliation’ concept seems to be a fake construction whose ultimate aim is the total disintegration of the unitary Sri Lankan state along ethnic and religious fault lines. 

Of vital importance for the peaceful survival of our Sri Lankan nation is the fact that the solidarity and cooperation between the two larger communities of Buddhists and Hindus who together constitute 82.8% (70.2% + 12.6%) of the total Sri Lankan population and who in common espouse similar, intrinsically accommodating, and non-proselytising, non-totalitarian, basically secular religious cultural values, emerge as the key to the restoration of permanent national unity that has been gravely undermined by meddling global and regional players pursuing rival geopolitical agendas driven by their own separate national interests in the Indo-Pacific region with the assistance of a handful of their self-seeking local agents and allies. Such unity between Tamil Hindu and Sinhalese Buddhist Sri Lankans will be a communal lodestone for attracting fellow Christian/Catholic and Muslim minorities towards stronger social integration with them. The Vesak period provides an excellent opportunity for all of us patriotic Sri Lankans to focus on this all important theme in the name of the future of our children.    

Ministry of Defence  – Media Centre

අයහපත් කාලගුණය හේතුවෙන් විපතට පත් ප්‍රජාවන්ට උපකාර කිරීම සඳහා දැනට ක්‍රියාත්මක ගලවා ගැනීමේ සහ ආපදා සහන මෙහෙයුම් පිළිබඳව දැනුවත් කිරීමට ආරක්‍ෂක රාජ්‍ය අමාත්‍ය ගරු. ප්‍රමිත බණ්ඩාර තෙන්නකෝන් මැතිතුමා එක්සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතායතන සහ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන නියෝජිතයන් සමඟ අද (ජුනි 05) කොළඹ පිහිටි ඔහුගේ කාර්යාලයේදී හමුවක් පැවැත්වීය.

ආපදා කළමනාකරණ නිලධාරීන් විසින් දිස්ත්‍රික් සහ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාල හරහා ත්‍රිවිධ හමුදාව, පොලීසිය, සිවිල් ආරක්‍ෂක දෙපාර්තමේන්තුව සහ අනෙකුත් රාජ්‍ය නිලධාරීන්ගේ සම්බන්ධීකරණයෙන් සිදුකරනු ලබන සහන මෙහෙයුම්වල ප්‍රගතිය සහ කාලගුණයේ නවතම තත්ත්වය පිළිබඳව රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයා විසින් එක්සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතායතන සහ රාජ්‍යය නොවන සංවිධානවල නිලධාරීන් දැනුවත් කරන ලදි. ගංවතුරෙන් විපතට පත් වූවන්ට සහන සැලසීම සඳහා එක්සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතායතන සහ  රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන විසින් ලබා දෙන ආධාර සහ සහයෝගීතාවය ඉතා අගය කළ ඔහු මෙම ව්‍යසනයෙන් විපතට පත් වූ ජන ජීවිතය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම සඳහා පශ්චාත් ආපදා ප්‍රතිසංස්කරණ සහ නැවත ගොඩනැඟීමේ කටයුතු සඳහා තවත් බොහෝ දේ කළ යුතු බවත් එම කටයුතු සඳහා  ඔවුන්ගේ සහාය ලබා දෙන ලෙසත් ඉල්ලා සිටින ලදි.

ගංවතුරින් හානියට පත් වූ පාසල් පිළිසකර කර ගැනීමටත් හානි වූ නිවාස අලුත්වැඩියා කර ගැනිමටත්, සුරක්ෂිත මධ්‍යස්ථාන වල රැකවරණය ලබන ජනතාවගේ අවශ්‍යතා සපුරාලීමට අවශ්‍ය  සහයත්  ලබා දෙන ලෙස ඔහු විශේෂයෙන් මෙහිදී ඉල්ලා සිටියේය.

එක්සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතායතනය සහ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල නිලධාරීන් මේ සම්බන්ධයෙන් සියලු සහාය ලබාදීමටද  කැමැත්ත පළ කළහ.

ආපදා කළමනාකරණ මධ්‍යස්ථානයේ නිලධාරීන් සහ යුනිසෙෆ්, ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය, රතු කුරුස සංවිධානය, වර්ල්ඩ් විෂන් ඇතුළු එක්සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතායතනවල නියෝජිතයන් මෙම සාකච්ඡාවට එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

මහරගම ප්‍රාදේශීය සම්බන්ධීකරණ කමිටුව, එහි සභාපති අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් අද (2024.06.05)  දින රැස්වූ අවස්ථාවේදී අග්‍රාමාත්‍යවරයා මේ බව සඳහන් කළේය.

මහජනතාවගේ ප්‍රශ්න අවබෝධ කොට ගැනිමට රජයේ නිළධාරීන්ට හොඳ ඉවක් තිබිය යුතුයි. ඒ සදහ තමයි ඔබ හොඳ පුහුණුවක් ලබලා තියෙන්නේ. ඒ ප්‍රශ්නත් එක්කම ඉදලා පරිනත වෙලා තියෙන්නේ. එකම ප්‍රශ්නය දිගින් දිගටම ඉදිරියට එනවා නම් උවමනාවක් නැතිකමයි පෙන්නුම් කරන්නේ. 

සාමාන්‍ය සේවාවලට අමතරව මිලියන සිය ගණනක ව්‍යාපෘති රැසක් මහරගම ආසනය පුරා මේ වන විට යටිතල පහසුකම් හා අධ්‍යාපන, සංස්කෘතික, සමාජයීය, ව්‍යාපෘති ලෙස ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ඒවා ඉක්මනින් ජනතා අයිතියට පත් කිරීමට සහ සමාජගත කිරීමට කටයුතු කළ යුතුයි.

එසේ තිබියදී නොවිය යුතු යෝජනා ද විවිධ ආයතන හරහා සම්බන්ධීකරණයකින් තොරව ක්‍රියාත්මක කිරිමට සැරසෙනවා. රැපියෙල් තෙන්නකෝන් විද්‍යාලයේ ප්‍රශ්නයත් ඒ වගේ.  මෙම විද්‍යාලය වසා දමා ජනාධිපති විදයාලය සමඟ ඒකාබද්ධ කිරීමට යෝජනා කර ඇත බව සංවර්ධන කමිටු රැස්වීමට දන්වා තිබෙනවා. කළාප අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය ඉදිරිපත් කර ඇති යෝජනාවට මම විරෝධය පළ කරනවා.

රැපියල් තෙන්නකෝන් විද්‍යාලය වසා දැමීමක් සම්බන්ධයෙන් මහරගම ප්‍රදේශයේ ජනතාව හා දෙමාපියන්ගේ කිසිදු බලාපොරොත්තුවක් නැහැ. පාසලේ පැරණි ගොඩනැගිල්ල වෙනුවෙන් විකල්ප වැඩපිළිවෙළක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට කටයුතු කිරීම බලධාරීන්ගේ වගකීමයි.

මේ අවස්ථාවට එක්ව සිටි රැපියෙල් තෙන්නකෝන් විද්‍යාලයේ විදුහල්පතිවරයා ද සඳහන් කලේ පාසල වසා දමා වෙනත් විදුහලක් සමග ඒකාබද්ධ කිරීමට දෙමව්පියන් විරෝධය පළ කර ඇති බවයි.

මෙම අවස්ථාවට මහරගම ශාසනාරක්ෂක බල මණඩලයේ සභාපති පූජ්‍ය නිකපොත චන්ද්‍රජෝති හිමි, හිටපු බස්නාහිර පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරුන් වන උපාලි කොඩිකාර, සලෝචන ගමගේ, ප්‍රා‍දේශීය ලේකම් දිල්රුක්ෂි වල්පොල ඇතුළු රජයේ නිළධාරීන් සහභාගී වූහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

olhp.media

මල් වගා ක්ෂේත්‍රය අපනයන කර්මාන්තයක් කරා වැඩි දියුණු කිරීමේ උත්සාහයට මූලික සැලැස්මක් සකසමින් සකස් කරමින් සිටින බවත්, සම්ප්‍රදායික ප්‍රශ්න මධ්‍යයේ, පරිසර දිනයේදී පරිසරය සුරක්ෂිත කිරීම පිළිබඳව කාලීන ප්‍රශ්නයක් විමසීම ඉතා වැදගත් බවත්, අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා පාර්ලිමේන්තුවේදී 2024.06.05 දින ප්‍රකාශ කළේය. ඔහු මේ බව කියා සිටියේ, අග්‍රාමාත්‍යවරයාගෙන් විමසන ප්‍රශ්න යටතේ පා.ම. සුදර්ශන දෙනිපිටිය  මහතා විමසූ උද්භිද උද්‍යාන පිළිබඳ ප්‍රශ්නයකට පිළිතුරු දෙමිනි.

මෙරට මල් අපනයනය ගැන විමසීමේදී අග්‍රාමාත්‍යවරයා පැවසුවේ, සිය චීන සංචාරයේදී මේ ගැන හොඳින් සොයාබැලූ බවත්, වසර 10ක් ඇතුළත චීනය ලොව මල් අපනයනකරුවන් අතරින් 3 වන ස්ථානයට පැමිණ ඇති බවය.මෙරට අපනයනය සඳහා මල් වගාවට ඉඩම් නිදහස් කිරීමටද රජය සූදානම් බවත්,  පෞද්ගලික අංශයට අපනයනය සඳහා පිවිසෙන්න හැකි ආකාරයේ තීරණයක්ද රැගෙන ඇති බවත් අග්‍රාමාත්‍යවරයා පැවසීය.

ඔහු මෙසේද කීය.

“අදාළ දෙපාර්තමේන්තුව හා අදාළ ආයතනයට යොමු කරලා සාකච්ඡා කරලා තිබෙනවා.  චීන සංචාරයේදී මේ පිළිබඳව සොයා බැලුවා. චීනය අද තුන්වෙනි ස්ථානයට පැමිණ තිබෙනවා අවුරුදු දහයක් ඇතුළතදී මල් අපනයනය කිරීම සම්බන්ධව. චීනයේ මල් වෙන්දේසි මධ්‍යස්ථානයට ඔබතුමාත්, මන්ත්‍රීවරු ගණනාවක් ගොස්, ඒ පර්යේෂණකරුවන්ද ලංකාවට පැමිණ තිබෙනවා. ඒ නිසා කන්ද උඩරට විශේෂයෙන් බදුල්ල, නුවරඑළිය, මහනුවර රත්නපුර වැනි දිස්ත්‍රික්කවල මේ ක්ෂේත්‍රයට ඇතුළත් වීම සඳහා සාකච්ඡාවන් කර ක්‍රියාත්මක කළ හැකි තත්ත්වයට පරිවර්තනය කරන්න සුදානම්. මේ  ක්‍රියාවලිය අපි සාර්ථක කරගන්න ඉඩම් නිදහස් කිරීමටද රජය සූදානම් බව පෞද්ගලික අංශයට අපනයනය සඳහා පිවිසෙන්න තීරණයක් අරන් තිබෙනවා. එය ක්‍රියාත්මක කරන්න ඔබතුමාගේත් ඒ ප්‍රදේශය  හැටියට සුවිශේෂ වැදගත්කමක් මේ පිළිබඳව දක්වලා තිබෙනවා. ඒ කාලේ ඉඳන් කොළඹට නැත්නම් කොළඹ ඉඳලා අපේ නිශ්චිත විදේශ රටවලට ගමන් කරන්න කැමති අයත් මල් අරන් යන්නේ එක්කෝ බණ්ඩාරවෙලින්, එක්කෝ නුවර එළියෙන්. එක රාත්‍රී කාලයකදී මුළු කෝච්චියක් එනවා කොළඹට. දුම්රියක්. ඒ තරම් දියුණුව තිබෙන මේ ක්ෂේත්‍රය අපනයන ක්ෂේත්‍රය කරා වඩා දියුණු කිරීමට ඒ  උත්සාහයට මූලික සැලැස්මක් සකසමින් තිබෙනවා.”

………..

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සුදර්ශන දෙනිපිටිය මහතා, විමසූ ප්‍රශ්නය සහ අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා  ඊට දුන් පිළිතුර මෙසේය. 

ප්‍රශ්නය – 1

ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත් අනුව දැනට පවතින උද්භිද උද්‍යාන සංඛ්‍යාව සහ ඒවායේ නම් කවරේද?

පිළිතුර;

දැනට පවතින උද්භිද උද්‍යාන සංඛ්‍යාව – 05 කි.

i. රාජකීය උද්භිද උද්‍යානය, පේරාදෙණිය

ii. හක්ගල ජාතික උද්භිද උද්‍යානය, නුවරඑළිය

iii. හෙනරත්ගොඩ උද්භිද උද්‍යානය, ගම්පහ

iv. මිරිජ්ජවිල උද්භිද උද්‍යානය, හම්බන්තොට

v. සීතාවක උද්භිද උද්‍යානය, අවිස්සාවේල්ල

ප්‍රශ්නය –2

ශ්‍රී ලංකාවේ ජෛව විවිධත්ව ශාක සංරක්ෂණය, ඖෂධ පැළෑටි හා මල් වගා කිරීමේ කර්මාන්ත දියුණු කිරීම සඳහා කටයුතු කිරීම ජාතික උද්භිද උද්‍යාන දෙපාර්තමේන්තුවේ ප්‍රධාන වග කීමක් වන අතර, ඒ සඳහා දැනට ගෙන ඇති ක්‍රියා මාර්ග වල ප්‍රගතිය පිළිබඳ සෑහිමකට පත් වන්නේද?

පිළිතුර

ඔව්.

ඒ සඳහා දැනට ගෙන ඇති ක්‍රියාමාර්ගවල ප්‍රගතිය ඇමුණුම I ලෙස ඉදිරිපත් කරමි.

ප්‍රශ්නය – 3

ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත් නවයම ආවරණය වන පරිදි ජාතික උද්භිද උද්‍යාන පිහිටුවීමට සැලසුමක් පවතින්නේ ද? නොඑසේ නම් ඒ මන්ද?

පිළිතුර

පළාත් අනුව නොව දේශගුණික කලාප අනුව උද්භිද උද්‍යාන 10 ක් පිහිටුවීමට සැලසුම් කර ඇත. මේ වන විට උද්භිද උද්‍යාන ව්‍යාප්තිය සැලසුම් කර ඇති ආකාරය පහත සිතියමේ දැක්වේ. (ඇමුණුම II) එසේ සැලසුම් කර ඇති උද්භිද උද්‍යාන 10 අතුරින් 05 ක් ආශ්‍රිතව මේ වන විට මූලික කටයුතු ආරම්භ කොට ඇත.

01. ගාල්ල අක්මීමන කඩොලාන උද්භිද උද්‍යානය

02. වව්නියාව උද්භිද උද්‍යානය

03. අම්පාර

04. පොළොන්නරුව

05.දෙණියාය 

ප්‍රශ්නය 4

සියලුම පළාත් පාලන ආයතන බල ප්‍රදේශ වල නාගරික වනාන්තර ස්ථාපිත කිරීමේ ව්‍යාපෘතියක් සැලසුම් කර තිබේද? තිබේ නම් එහි වර්තමාන ප්‍රගතිය කුමක්ද?

පිළිතුර

සියලුම පළාත් පාලන ආයතන බල ප්‍රදේශ ආශ්‍රිතව නාගරික වනාන්තර ස්ථාපිත කිරීමේ ව්‍යාපෘති සැලසුම් කර නොමැත.

එහෙත්, නාගරික වනාන්තර සම්බන්ධයෙන් පහත ක්‍රියාමාර්ග නාගරික සංවර්ධන අධිකාරිය විසින් මේ වන විට ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබේ.

* ” නාගරික වන සංකල්ප” ප්‍රතිපත්තිය ජනාධිපති කාර්යාලයේ උපදෙස් මත නාගරික නිවාස අමාත්‍යාංශයේ මූලිකත්වයෙන් අදාළ පාර්ශවකාර ආයතනවල සහභාගීත්වයෙන් මේ වන විට සකස් කර ඇත. හා

*නාගරික සංවර්ධන අධිකාරිය විසින් සකස් කරනු ලබන විවෘත භූමි අවකාශ සංවර්ධන සැලැස්ම (PORS Plan – Public Outdoor Recreational Space) මඟින් නාගරික වනාන්තර සංකල්පය.

විවෘත භූමි සැලැස්මෙන් (PORS Plan) හඳුනා ගන්නා විවෘත භූමි අවකාශ,

නාගරික උද්‍යාන (Urban Parks)

උද්භිත උද්‍යාන (Botanical Parks)

කුඩා උද්‍යාන (Pocket Parks)

පිට්ටනි ( Play Grounds)

නාගරික වන උද්‍යාන  (Urban Forest Parks)

ඔසු උද්‍යාන (Herbal Parks)

නාගරික තෙත්බිම් උද්‍යාන (Urban Wetland Parks)

ජලාශ්‍රිත උද්‍යාන (Urban Water Front Linear Parks)

ලෙස සංර්වධනය කිරීමට අපේක්ෂා කෙරේ.

පළාත් පාලන ආයතන බල ප්‍රදේශවල නගර සැලසුම් සකස් කිරීමේ දී නාගරික ප්‍රදේශ ලෙස ප්‍රකාශිත ප්‍රදේශවල විවෘත භූමි අවකාශ සංවර්ධන සැලසුම් සකස් කිරීමේ දී (Public Outdoor Recreation Space) නගර ආශ්‍රිතව වනාන්තර ඇති කිරීම සඳහා සැලසුම් සකස් කර ඇති අතර, මෙම භූමි සැලසුම්වල නාගරික උද්‍යාන, උද්භිද උද්‍යාන, කුඩා උද්‍යාන, නාගරික වනෝද්‍යාන, ඔසු උද්‍යාන, නාගරික තෙත් බිම් උද්‍යාන හා ජලාශ්‍රිත උද්‍යාන වැනි නාගරික වනාන්තර සංකල්පය ක්‍රියාත්මක කිරීමට අපේක්ෂා කෙරේ.

මේ වන විට රත්නපුර මහ නගර සභාව, මහනුවර මහ නගර සභාව වැනි මහ නගර සභා බල ප්‍රදේශ තුළ ස්වභාවික වනාන්තර භූමි සංරක්ෂණය කරමින් පවතී.

උදා: රත්නපුර මහ නගර සභාව පොම්ප කැලය රක්ෂිත වනය, මහනුවර මහ නගර සභාව – දුණුමඩලාව රක්ෂිත වනය

olhp.media

“ගරු නියෝජ්‍ය කතානායකතුමනි, අද දින විශේෂයෙන් නැගී සිටින්නේ අපේ අසල්වැසි මිත්‍ර ඓතිහාසික වශයෙනුත් අන් ක්ෂේත්‍ර සියල්ල සමඟ එකට කටයුතු කිරීමේ ශක්තිය දීර්ඝ කාලයක් ගොඩනැගුණු ඉන්දියාවේ තුන්වැනි වරටත් මහජන ඡන්දයෙන්, පාර්ලි‍මේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයෙන් අග්‍රාමාත්‍ය ධුරය සඳහා භාරතීය ජනතා පක්ෂයේ නායක ගරු මෝදි අග්‍රාමාත්‍යතුමාට ලැබූ ජයග්‍රහණයට සුබ පතන්නයි.

ශ්‍රී නරේන්ද්‍ර මෝදි මැතිතුමා අද ජයග්‍රහණය කර තිබෙන්නේ ලෝකයට දැවැන්ත පණිවිඩයක් ගෙන ගිය ඉන්දියාවේ අග්‍රාමාත්‍යවරයා හැටියට හා ආණ්ඩුව පිහිටුවීමටයි.

ඒ වගේම පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයෙන් යෝධයා ලෙස අපි කවුරුත් දන්නා දැවැන්තම ජනගහනයක් අද ලෝකයේ ප්‍රධානතම ජනගහනය නියෝජනය කරන රට වන ඉන්දියාවේ අග්‍රාමාත්‍යවරයා හැටියට.

ඒ වගේම ආසියානු රටවල් සමඟ ඇති මිත්‍රත්වය සහයෝගය හා එකමුතුව ඒ වාගේම ශ්‍රී ලංකාව සමග ඇති ක්‍රියාකාරී සහයෝගය මේ අවස්ථාවේ ගෞරවයෙන් සිහිපත් කරමින් මෝදි අග්‍රාමාත්‍යතුමා ලැබුණු ජයග්‍රහණය තුළින් නව  ජයග්‍රහණයන් උදා කිරීමට ඉන්දියාවට හැකිවනු ඇතැයි සුබ පතනවා.

සාමය, සංවර්ධනයේ අලුත් ඉලක්කයන් ලෝකයාටත් දායාද කරන්නට ආර්ථිකය හා අනික් ක්ෂේත්‍ර තුළින් පුළුවන් වනු ඇතැයි සුබ පතනවා. අපි විශ්වාස කරනවා. ඒ නිසා ශ්‍රී ලංකාවත් ඉන්දියාවත් අතර ඇති ශක්තිමත් දීර්ඝ කාලීන ද්වීපාර්ශවික හා අන්යෝන්‍ය ක්ෂේත්‍රවල බැඳියාවන් වර්ධනය කර ගැනීමට ඒ වාගේම ශ්‍රී නරේන්ද්‍ර මෝදි අග්‍රාමාත්‍යතුමාට ඒ කටයුතු කරගෙන යාමට මෙම ජයග්‍රහණය ශක්තියක් වේවායි ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍යවරයා හැටියට ප්‍රාර්ථනා කරනවා.

Suggest the few words I would read excellency Sri Nardendra Modhi, Prime Minister of India. I Offer my Heartiest Congratulations to you on the resounding victory of the Bharatheeya Janatha Party.
Let National Democratic Alliance with assurance of third consecutive term of Prime Minister of India.

In the largest Parliamentary Democracy in the world. As a close South Asian Neighbor, deep friendship, strongest sties Sri Lanka is committed to work together with India to on work challenges and explore new opportunities for enhancing corporation for peace and people across the world. India is the largest population of the nation state today, and the economic contribution it will make will be a very of important of this Era of international situation.

I look Forword to continuously work with your Excellency to further promote the strong lock standing bilaterally tries that are built on the foundation of shared believe and principles. Please accept our highest consideration. Thank you, sir.”

ආචාර්ය නාලක සමරවීර මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලය

රජය විසින් පත්කරන ලද කමිටුවක් විසින් සකස් කරන ලද නව ජාතික ප්‍රතිපත්ති රාමුව පාර්ලිමේන්තු ආංශික අධීක්ෂණය කාරක සභාව වෙත  ඉදිරිපත් කර ඇති බවත්, මෙම නව අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති රාමුව පිළිබඳ ප්‍රමාණවත් සංවාදයක් රට තුළ තවමත් ගොඩ නැගී නොතිබීම කනගාටුදායක තත්ත්වයක් බවත් මෙම නව අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති රාමුව පිළිබඳව විග්‍රහයක යෙදෙමින් මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ ආචාර්ය නාලක සමරවීර මහතා පවසයි.

මේ සම්බන්ධයෙන් වන ලිපියක් සම්පාදනය කරමින් ඒ මහතා සඳහන් කරන්නේ ප්‍රතිපත්ති රාමුවේ අන්තර්ගතය විමසා බැලූ විට පෙනී යන්නේ එම කෙටුම්පත පූර්විකාවේ සඳහන් කරන කාරණයට මුළුමනින්ම පරස්පර, රටේ ව්‍යවස්ථාවද අභියෝගයට ලක් කරමින් ලියැවී ඇති ඉතාම දුර්වල සහ උත්ප්‍රාසජනක ලියවිල්ලක් බවයි.

වත්මන් ව්‍යවස්ථාවේ උසස් අධ්‍යාපනය සහ උසස් අධ්‍යාපන ආයතන පිහිටවීම සමගාමී ලැයිස්තුවේ සඳහන් කාර්යයක් වන අතර මධ්‍යම සහ පළාත් ආණ්ඩුව යන දෙපාර්ශ්වයටම එහි බලතල පවරා ඇති බවද, නමුත් මෙම ප්‍රතිපත්ති රාමුව මෙම බලතල මධ්‍යම ආණ්ඩුවෙන් උදුරා පළාත් ආණ්ඩුවලට පවරාදීමේ භයානක ප්‍රතිපත්තියක් හඳුන්වාදී ඇති බවද ඒ මහතා පෙන්වා දී තිබේ.

එයින් ද නොනැවතී දැනට පවත්නා විශ්වවිද්‍යාල පළාත් විශ්වවිද්‍යාල බවට පත් කිරීමේ නීති ගෙන ඒමට යෝජනා කරන බවත් පවසන ඒ මහතා, මෙය දේශපාලනයේ ප්‍රකට භාෂාවෙන් පවසන්නේ නම් දහතුනට එහා ගොස් 13+ යෝජනා කිරීමක් බවත් පෙන්වා දෙයි.

ආචාර්ය නාලක සමරවීර මහතා මේ සම්බන්ධයෙන් සම්පාදනය කර ඇති සවිස්තරාත්මක ලිපිය පහළින්…

නව ජාතික අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති රාමුවේ අරමුණ සැබෑවටම කුමක්ද?

රජය විසින් පත්කරන ලද කමිටුවක් විසින් සකස් කරන ලද නව ජාතික ප්‍රතිපත්ති රාමුව පාර්ලිමේන්තු ආංශික අධීක්ෂණය කාරක සභාව වෙත  ඉදිරිපත් කර ඇත. මෙම නව අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති රාමුව පිළිබඳ ප්‍රමාණවත් සංවාදයක් රට තුළ තවමත් ගොඩ නැගී නොතිබීම කනගාටුදායක තත්ත්වයකි. මෙම නව ප්‍රතිපත්ති රාමුව පිරික්සීමේදී මතුවන ප්‍රධාන ගැටලුව නම්, ජාතික අධ්‍යාපන කොමිෂන් සභාව විසින් 2020-2030 කාල ප්‍රාන්තරය සඳහා ඉදිරිපත් කළ විස්තීරණ අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති රාමුවක් තිබියදීත්, එය මුළුමනින්ම නොසලකා හැර නව ප්‍රතිපත්ති රාමුවක් ඉදිරිපත් කිරීමේ අවශ්‍යතාවය කුමක්ද යන්නයි. ඒ සඳහා පිළිතුරු දීමේ උත්සාහයක් එහි පූර්විකාව ආරම්භයේදී දක්නට ඇත. එනම්, 2020 වසරේදී ඇති වූ කෝවිඩ් වසංගතය තුළින් ඇති වූ ආර්ථික අභියෝග හමුවේ යළිත් ආර්ථික ස්ථාවරතාවය ඇති කර සංවර්ධන ඉලක්ක ළඟා කර ගැනීම සඳහා අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයේ පූර්ණ ප්‍රතිසංස්කරණයක් සිදු කිරීමට ඇති අවශ්‍යතාවයයි. නමුත් ප්‍රතිපත්ති රාමුවේ අන්තර්ගතය විමසා බැලූ විට පෙනී යන්නේ එම කෙටුම්පත පූර්විකාවේ සඳහන් කරන කාරණයට මුළුමනින්ම පරස්පර, රටේ ව්‍යවස්ථාවද අභියෝගයට ලක් කරමින් ලියැවී ඇති ඉතාම දුර්වල සහ උත්ප්‍රාසජනක ලියවිල්ලක් බවයි.

මෙම ප්‍රතිපත්ති රාමුව මැනවින් වටහා ගැනීම සඳහා එහි පදනම ලෙස සලකන මූලධර්ම වෙත අවධානය යොමු කළ යුතුය. එහි සඳහන් වන ආකාරයට තෙවදෑරුම් මූලධර්මයන් මත මෙය සකස් කර ඇත. එනම් ඉගෙනුම්, ඉගැන්වීම් සහ සහතික කිරීම, යහ කළමනාකරණය, ආයෝජන සහ සම්පත්ය. මෙම ලිපියේ අරමුණ වන්නේ යහ කළමනාකරණය” මත පදනම් වූ යෝජනා සම්බන්ධයෙන් විචාරයට ලක් කොට පාඨක අවධානයට යොමු කරවීමයි. නව ප්‍රතිපත්ති රාමුවේ යහ කළමනාකරණය” පහත පරිදි අර්ථ දක්වා ඇත:

“යහ කළමනාකරණය මධ්‍යම රජයට ආයතන පද්ධති වෙත සීමා සහිත බලයක් ලබාදීමේ මූලධර්මය මත පිහිටමින් විමධ්‍යගත වූ හා ස්වයං පාලනයක් සඳහා වැඩි අවකාශ සැලසීම සහතික වනු පිණිස, රාජ්‍ය සහ රාජ්‍ය නොවන මෙන්ම පෞද්ගලික යන සියලු අංශවල ක්‍රියාකාරීන් සහ ආයතන පද්ධති හඳුනාගෙන ඔවුන් එම පාර්ශවකරුවන්ගේ භූමිකාවන් හා කාර්යයන් පැහැදිලිව නිර්වචනය කිරීම සහ අවසන් ප්‍රතිඵල සියල්ල ජාතික ප්‍රමිතීන්ට අනුකූල වීම සහතික කිරීම පිණිස ඉහළ සිට පහළට තීරණ ගැනීම අවම කිරීම මෙන්ම පද්ධතියේ විවිධ වූ ආයතන හුදකලාව ක්‍රියා කිරීම වැලැක්වීම.“

මේ වනාහී අරුම පුදුම මූලධර්මයකි. මෙහි සඳහන් මධ්‍යම රජයේ බලතල සීමා කිරීම සහ විමධ්‍යගත ස්වයං පාලන තත්ත්වයක් දක්වා ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කිරීමේ බලය මෙම ප්‍රතිපත්ති සම්පාදක කරුවන්ට පවරාදෙන ලද්දේ කවුරුන්ද? එසේ කිරීමට ව්‍යවස්ථානුකූලව හිමිකමක් තිබේද? මධ්‍යම රජයේ සීමා කළ බලතල කවරේද, කවර නම් බලතල විමධ්‍යගත කළ යුතු ද යන්න තීරණය කරන්නේ රටේ ව්‍යවස්ථාවෙනි. දහතුන් වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ ඉතා පැහැදිලිව මධ්‍යම රජයේ බලතල සහ පළාත් සභා බලතල ප්‍රමාණවත් පරිදි අර්ථ දක්වා ඇත. එයට අනුකූලව ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කරනවා විනා, ඉන් එපිටට ගොස් ක්‍රියාත්මක වීමේ බලතල ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයන්ට තිබිය නොහැක. මෙවැනි මූලධර්ම මත පිහිටවීමේ බරපතළ භාවය වටහා ගැනීමට නව ප්‍රතිපත්ති රාමුවේ 7.4 ඡේදය පහත උපුටා දක්වා ඇත. 

7.4 පළාත් අධ්‍යාපන මණ්ඩල; පළාත්වලට විශේෂිත වූ අවශ්‍යතා සහ තත්වයන්ට ගැලපෙන අයුරින් ජාතික ප්‍රතිපත්ති වලට අනුගත වෙමින් අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති සහ භාවිතයන් සකස් කර ඇති බව සහතික කිරීම පිණිස ජාතික ප්‍රමිතීන් තුළ එහෙත් ස්වයං පාලනයක් ඇතිව පළාත් නවයේ පළාත් අධ්‍යාපන මණ්ඩල ස්ථාපනය කෙරෙනු ඇත. පළාත් අධ්‍යාපන මණ්ඩල මඟින් ජාතික ප්‍රමිතීන්ට අනුකූල වන අයුරින් නව විද්‍යාල (Colleges) සහ පළාත් විශ්ව විද්‍යාල පිහිටුවනු ඇත.”

මෙහි අපට පැහැදිලි වන අර්ථය නම් ජාතික ප්‍රතිපත්ති වලට යටත්ව, එහෙත් ස්වයංපාලනයක් සහිත පළාත් අධ්‍යාපන මණ්ඩල බිහිකිරීමයි. මෙය ඉතා පැහැදිලිව දැනට පවතින ව්‍යවස්ථාව ඉක්මවා යාමකි. ව්‍යවස්ථාවේ පරිශිෂ්ටය III අධ්‍යාපනය (9) යටතේ ඉතා පැහැදිලිව දක්වා ඇති පරිදි, පළාත්බද අධ්‍යාපන මණ්ඩල සඳහා පවරා ඇත්තේ උපදේශන කාර්යයි. පාඨකයාගේ පහසුව සඳහා, ව්‍යවස්ථාවේ එය සදහන් කර ඇති අයුරු පහත උපුටා දක්වා ඇත. 

පරිශිෂ්ටය III අධ්‍යාපනය (9) උපදේශක කර්තව්‍ය භාර පළාත්බද අධ්‍යාපන මණ්ඩල පත් කිරීම, අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරයාගේ වගකීම වන්නේය. එහෙත් මෙය පළාත් බද අධිකාරියේ ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයාගේ එකඟත්වය ඇතිව කරනු ලැබේ.”

ව්‍යවස්ථානුකූලව පවරා ඇති උපදේශන කාර්ය ඉක්මවා ගොස් ස්වයං පාලන බලතල පළාත් බද අධ්‍යාපන මණ්ඩලයට පැවරීම ඉතා බරපතල තත්ත්වයකි. අපට අනුව නම් මෙය ඒකීය රාජ්‍ය මූලධර්මයට අභියෝග  කිරීමකි. සියලු අවශේෂ රාජ්‍ය ව්‍යුහයන්ට ඉහළින් මධ්‍යම ආණ්ඩුව පිහිට වීම ඒකීය රාජ්‍ය ව්‍යුහයේ මූලික ලක්ෂණයක් බව මතක් කර දිය යුතුය. ඒකීය රාමුවක් තුළ පිහිටවා ඇති ශ්‍රී ලංකා ව්‍යවස්ථාව තුළ කිසිම ලෙසක ස්වයං පාලන බලතල විමධ්‍යගත කිරීම අනුමත නොකෙරෙන්නේ ය.

වත්මන් ව්‍යවස්ථාවේ උසස් අධ්‍යාපනය සහ උසස් අධ්‍යාපන ආයතන පිහිටවීම සමගාමී ලැයිස්තුවේ සඳහන් කාර්යයක් වන අතර මධ්‍යම සහ පළාත් ආණ්ඩුව යන දෙපාර්ශ්වයටම එහි බලතල පවරා ඇත. නමුත් මෙම ප්‍රතිපත්ති රාමුව මෙම බලතල මධ්‍යම ආණ්ඩුවෙන් උදුරා පළාත් ආණ්ඩුවලට පවරාදීමේ භයානක ප්‍රතිපත්තියක් හඳුන්වාදී තිබේ. එයින් ද නොනැවතී දැනට පවත්නා විශ්වවිද්‍යාල පළාත් විශ්වවිද්‍යාල බවට පත් කිරීමේ නීති ගෙන ඒමට යෝජනා කරයි. එය සඳහන් වන්නේ 7.8 ජාතික උසස් අධ්‍යාපන කොමිෂන් සභාව නම් ඡේදයේය. එය කොටස් වශයෙන් පහත උපුටා දක්වමු.

නව විශ්ව විද්‍යාල පිහිටුවීම පළාත් සභා යටතේ සිදු කරනු ඇති අතර දැනටමත් පළාත් බදව පවතින උපාධි ප්‍රදානය කරන ආයතන නව නීතියක් යටතේ පළාත් විශ්ව විද්‍යාල බවට පත් වනු ඇත.”

පෙර අප මතු කළ ප්‍රශ්නයම නැවතත් මෙහිදී මතු කළ යුතුය. ව්‍යවස්ථාවේ සමගාමී කාර්යයක් ලෙස අර්ථ දැක්වූ උසස් අධ්‍යාපන ආයතන පිහිටුවීමේ බලය පළාත් සභා කාර්යයක් ලෙස පමණක්ම අර්ථ දැක්විය හැකිද? මෙය දේශපාලනයේ ප්‍රකට භාෂාවෙන් පවසන්නේ නම් දහතුනට එහා ගොස් 13+ යෝජනා කිරීමකි. පහත දැක්වෙන්නේ අප ව්‍යවස්ථාවේ උසස් අධ්‍යාපන සම්බන්ධව සමගාමී ලැයිස්තුවේ සඳහන් වෙන කාර්යභාරයයි.

4.උසස් අධ්‍යාපනය –

4:1 අලුත් විශ්ව විද්‍යාල පිහිටුවා පවත්වා ගෙන යාම;

4:2 1985 අංක 7 දරන විශ්ව විද්‍යාල (සංශෝධන) පනත යටතේ උපාධි ප්‍රදානය කරන ආයතන සහ තෘතීයික, කාර්මික සහ ප්‍රාග්-විද්‍යාල අධ්‍යාපනය සහ පුහුණුව සඳහා වෙනත් ආයතන පිහිටුවීම.”

ඉන්දියානු ව්‍යවස්ථාවේ ද අධ්‍යාපනය සමගාමී කාර්යයක් ලෙස හතළිස් දෙවැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය හරහා ඇතුළත් කර ඇත. ප්‍රාන්ත ලැයිස්තුවේ සිට සමගාමී ලැයිස්තුවට අධ්‍යාපනය ගෙන ඒමේ දී ගොඩනැගුණු මූලික තර්කයක් නම් අධ්‍යාපනය විශේෂයෙන්ම උසස් අධ්‍යාපනය ජාතික වැදගත්කමක් ලෙස සලකා ගොඩ නැගිය යුතු බවයි. අනෙක් අතට එහි අදහස නම් ප්‍රාදේශීයවාදය කිසිසේත්ම මූලික නොවිය යුතු බවයි. මෙම නව ප්‍රතිපත්තිය, උසස් අධ්‍යාපනය ප්‍රාදේශීයවාදයකට සිරකොට අපව  ආපස්සට කැඳවාගෙන යාමට යෝජනා කරයි. 

එවැනිම බරපතල තත්ත්වයක් 7.10 ඡේදය තුළද දක්වා ඇත.

7.10 ජාතික බලධාරීන්, පළාත් බලධාරීන් සහ අධ්‍යාපන මණ්ඩල විසින් නියම කර ඇති මාර්ගෝපදේශ ඇතුලත සියලුම අධ්‍යාපන සේවා සම්පාදකයින් සඳහා පරිපාලන, මූල්‍ය, මානව සම්පත් කළමනාකරණ සහ සිසුන් තෝරා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් ස්වයං පාලනය හිමි වනු ඇත.”

අධ්‍යාපන සේවා සම්පාදකයින්ට ස්වයං පාලන බලතල හිමි විය යුත්තේ ඇයි? සිසුන් තෝරා ගැනීම සම්බන්ධව ස්වයං පාලන බලතල යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ කුමක්ද? මෙම ප්‍රකාශය ඉතා බරපතල තත්ත්වයක් නිර්මාණය කිරීමේ අවදානමක් ඇත. සියලු ආකාරයේ ජනවාර්ගික, ආගමික, හා සමාජ තත්ත්වයන් ආදී වෙනස්කම් නොසලකා මෙතෙක් අප අනුගමනය කළ  විශ්ව විද්‍යාල සඳහා සිසුන් බදවා ගැනීමේ පටිපාටිය  උල්ලංඝනය වීමේ අවදානමක් මෙහිදී  පෙනී යයි. 

මෙතැන් සිට අප අවධානයට යොමු කරන්නේ නව ප්‍රතිපත්ති රාමුව විසින් යෝජනා කරන ජාතික උසස් අධ්‍යාපන කොමිෂන් සභාව පිළිබඳවයි. මෙම නව ආයතනය දැනට පවතින විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව අහෝසි කරන අතර එහි කාර්යභාරය පහත සඳහන් ලෙස අර්ථ දක්වා ඇත: 

7.8 ජාතික උසස් අධ්‍යාපන කොමිෂන් සභාව; වර්තමාන විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව යෝජිත ජාතික උසස් අධ්‍යාපන කොමිෂන් සභාව (NHEC) මඟින් ප්‍රතිස්ථාපනය කරනු ඇති අතර රට තුල ක්‍රියාත්මක සමස්ථ උසස් අධ්‍යාපනය, ජාතික ප්‍රතිපත්ති වලට හා අන්තර් ජාතික ප්‍රමිතීන්ට අනුගතව සම්බන්ධීකරණය කිරීම සහ රාජ්‍ය, රාජ්‍ය නොවන, ජාතික හා පළාත් යන සෑම ආකාරයක් යටතේ ස්ථාපිතව ඇති සියලු උසස් අධ්‍යාපන ආයතන විසින් නිකුත් කරන සියලුම උපාධි, පශ්චාත් උපාධි, පශ්චාත් උපාධි සහ උපාධිවලට සමාන අධ්‍යයන ප්‍රමිතීන් පවත්වා ගැනීම සඳහා වග කියනු ඇත.”

මෙම යෝජනාව සම්බන්ධයෙන් දැඩි අවධානයෙන් පසුවන ලෙස සමස්ත විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රජාවගෙන් ඉල්ලා සිටිමු. මෙම නව ප්‍රතිස්ථාපනය සම්බන්ධයෙන් ප්‍රධාන ගැටලු කීපයක් මතුවේ. පළමුව නව ආයතනය කුමක් සඳහාද? දැනට පවතින විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවෙන් යම් කාර්යභාරයක් සිදු නොවේ නම්, එය ඉතා පහසුවෙන්ම පවතින පටිපාටියට ඇතුළත් කර ගැනීමේ හැකියාව තිබුණි. එය එසේ නොවී, සමස්ත ආයතනයම අහෝසි කිරීමත් දක්වා යෝජනා කෙරෙන්නේ ඇයි? දැනට පවතින විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ කාර්යභාරය පුළුල් වපසරියක පැතිරී පවතී. උදාහරණයක් ලෙස, විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය සැලසුම් කිරීම සහ සම්බන්ධීකරණය කිරීම, උසස් අධ්‍යාපන ආයතන සඳහා මූල්‍යය නියම කිරීම සහ මෙම ආයතනවල පරිපාලනයක් නියාමනය කිරීම, අධ්‍යයන සම්මතයන් පවත්වා ගැනීම, සහ උසස් අධ්‍යාපන ආයතනවලට ශිෂ්‍යන් ඇතුළත් කිරීම නියාමනය කිරීමේ තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවට පැවරී ඇත. මෙහිදී අපට හැඟී යන ආකාරයට පිහිටවීමට යෝජනා කරන නව ආයතනය, හුදෙක් ජාතික ප්‍රතිපත්තීන්ට අනුකූලව ප්‍රමිතීන් පවත්වාගෙන යාමේ ආයතනයක් පමණි. 

මෙකී නව ආයතනය එම පුළුල් වපසරියෙන් නිදහස් කෙරෙන්නේ නම්, එම කාර්යයන්හි වගකීම කාටද පැවරෙන්නේ? ඉහත සඳහන් කළ ස්වයංපාලන බලයක් දීමට යෝජනා කරන ප්‍රාදේශීය ආයතනවලටද? මෙම තත්ත්වය සරල තත්ත්වයක් නොවන බව ඉතා වගකීමෙන් පැවසිය යුතුය. උදාහරණයක් ලෙස, විශ්වවිද්‍යාල සඳහා මුදල් වෙන් කිරීම සලකා බලමු. නව ප්‍රතිපත්ති රාමුව යෝජනා කරන ලෙස, විශ්වවිද්‍යාල සඳහා මුදල් වෙන් කිරීම පළාත් ආණ්ඩු වල කාර්යභාරයක් වනු ඇත. නමුත් පළාත් පාලන ආයතන මූලික ලෙස සිය කටයුතු පවත්වාගෙන යන්නේ මධ්‍යම ආණ්ඩුවෙන් ලබාගන්නා මුදලින් බව ප්‍රකට කරුණකි. මෙවැනි තත්ත්වයක් තුළ, විශ්වවිද්‍යාල සඳහා ප්‍රමාණවත් මුදලක් වෙන් කෙරෙන බවට සහතික විය හැකිද? විවිධ පළාත් සභා විශ්වවිද්‍යාල පිළිබඳව කුමන ආකල්පයකින් කටයුතු කරයිද? මධ්‍යම ආණ්ඩුවේ මුදල් සෘජුවම විශ්වවිද්‍යාල සඳහා ලබා නොදී, පළාත් ආණ්ඩු තුළින් ලබාදීමේදී සිදුවිය හැකි අක්‍රමිකතා සහ අකාර්යක්ෂමතාව කොතරම්ද? පළාත් සභා දේශපාලනඥයන්ගේ ආකල්ප සහ ප්‍රමුඛතා විශ්වවිද්‍යාල සඳහා කෙසේ බලපායිද? කෙටියෙන්ම පවසන්නේ නම්, ප්‍රාදේශීය දේශපාලන ගතිකයන් සමඟ අප විද්‍යාර්ථයින්ට කුමන ආකාරයෙන් ගනුදෙනු කිරීමට සිදුවේද?

අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය සහ විශ්ව විද්‍යාල අතරමැදි  ආයතනයක් ලෙස කටයුතු කරමින්, සෘජු දේශපාලන අත ගැසීම් වලින් මුදවා විශ්ව විද්‍යාල ස්වාධීනත්වය ආරක්ෂා කිරීමේ ගෞරවනීය වගකීම මෙතෙක් දරා සිටියේ විශ්වවිද්‍යාල කොමිෂන් සභාවයි. අපේ කලාපීය රටවල් වන ඉන්දියාව, පකිස්ථානය, හා බංග්ලාදේශය ද විශ්වවිද්‍යාල කොමිෂන් සභාවේ ආකෘතියට සමාන ආයතන පවත්වාගෙන යන්නේ මෙය සඳහාය. එපමණක් නොව, ශ්‍රී ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාල ගොඩනැගුණු ඉතිහාසය අධ්‍යයනය කිරීමේදී පෙනී යන්නේ, 1978 විශ්වවිද්‍යාල පනතෙන් විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව පිහිටවීම සාපේක්ෂ වශයෙන් විශ්වවිද්‍යාල ස්වාධීනත්වය තහවුරු කළ ඉදිරිගාමී පියවරක් බවයි. විශ්වවිද්‍යාල ස්වාධීනත්වය සීමා කළ, එයට පෙර පැවති ව්‍යුහය වන ජාතික උසස් අධ්‍යාපන සභාව අහෝසි කොට පිහිටවනු ලැබූ මෙම ආයතනය අහෝසි කිරීමට නව ප්‍රතිපත්ති රාමුවෙන් යෝජනා කරන්නේ අප ලබාගත් ඉදිරිගාමී පියවර ආපස්සට හැරීමක්ද? මෙය ඉදිරිපත් කර ඇති ආකාරය අනුව, එසේ සැක කිරීම ඉතාම සාධාරණයි.

විමතියට කරුණ නම් මෙම නව ප්‍රතිපත්ති රාමුව තුළ විශ්වවිද්‍යාල ස්වාධීනත්වය පිළිබඳව එකදු හෝ සඳහනක් නොවීමයි. එසේ වෙනුවට පළාත් ආයතනවලට ස්වයං පාලනය ලබාදීම පිළිබඳව සඳහන් කිහිපයක්ම ඇත. මෙම ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයින් එය එතරම් සුළුකොට තැකූයේ ඇයි? පෙර ඉදිරිපත් කරන ලද අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති රාමුවේ (2020-2030) විශ්වවිද්‍යාල ස්වාධීනත්වය පිළිබඳ ඉතා සාධනීය ප්‍රවේශයක් ගෙන ඇති අතර, එය ශක්තිමත් කිරීමට යෝජනාද ඉදිරිපත් කර ඇත. නමුත් එම රාමුව එය මුළුමනින්ම නොසලකා හැරීම අප වටහා ගත යුත්තේ කෙසේද? අවසාන වශයෙන් සඳහන් කළ යුත්තේ මෙම නව ප්‍රතිපත්ති  රාමුව ක්‍රියාත්මක වුවහොත් ඉතා බරපතල ගණයේ ප්‍රතිවිපාක වලට මුහුණ දීමට සිදුවන බවයි. මෙතෙක් අප අධ්‍යාපනය සම්බන්ධයෙන් ලබාගත් යම් ඉදිරිගාමී පියවරක් වේද එය නැවත ආපස්සට හැරීමේ අවදානමක් මෙහි ඇත. එමෙන්ම  මේ සම්පාදක කරුවන් අවම මට්ටමේ හෝ වෘත්තීය භාවයක් පෙන්වීමට අසමත් වී ඇති බව ද  කනගාටුවෙන් වුවද පැවසුව යුතුව ඇත. මෙම නව ප්‍රතිපත්ති රාමුවේ සැබෑ අරමුණ අප පාඨකයන්ට වැටහී ඇතැයි සිතමු

ආචාර්ය නාලක සමරවීර
මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලය

Media Release Sri Lanka High Commission Canberra

The Sri Lanka High Commission in Canberra in collaboration with the Australia-Sri Lanka Parliamentary Friendship Group organized an event on 28^th May 2024 to mark the first anniversary of the re-launching of the Group as well as to celebrate significant cultural and religious festivals namely the Sinhala and Tamil New Year and Vesak.

The Australian Assistant Foreign Minister Tim Watts was the Guest of Honour.

Sri Lanka born, Cassandra Fernando, MP of the Federal Parliament and Labour Party member as the Chair of the Group together with Senator James McGrath of the Liberal Party, the Vice Chair were associated with the invitation. 

The guest list included over 15MPs of the House of Representatives and the Senate, official from Department of Foreign Affairs and Trade and Research Assistants from the Parliament.

This initiative was taken to enhance close collaboration with the members of the Federal Parliament in Australia in order to strengthen ties between Sri Lanka and Australia to explore areas of cooperation for the benefit of the two counties. 

Welcoming the guests, the High Commissioner, Chitranganee Wagiswara briefed the Parliamentarians on recent developments between Australia and Sri Lanka which took place over the past year.  She recalled the statement made by the Assistant Minister, Tim Watts on Sri Lanka and Australia being Indian Ocean neighbours and the importance of enhancing the existing bi-lateral relations and the need to work together for the mutual benefit of the two counties.

The Chair of the Group, Cassandra Fernando addressing the gathering spoke of the close links between the two countries at the political level and speaking of the cultural events such as the Sinhala and Tamil New Year, she recalled her childhood memories associated with different communities in Sri Lanka.  She also expressed her commitment to working closely with the High Commission and the Group to facilitate links between Australia and Sri Lanka.

The Assistant Minister, Tim Watts shared his experiences during his brief visit to Sri Lanka last October to attend the Indian Ocean Rim Association meeting. He spoke of the multicultural environment in Australia and the contribution made by the Sri Lankan expatriates who have made their home in Australia.  He further stated that Australia while playing a role within the Asian Region would continue to be engaged in promoting links at the bilateral and regional level. 

The Assistant Minister briefly traced the long standing links with the Colombo Plan which is now the New Colombo Plan and Australia’s commitment to continue to work towards enhancing relations with Sri Lanka.

 During the event the High Commission showcased brief video clips on tourist attractions in Sri Lanka. At the conclusion of the formal function, the guests were treated to a sumptuous Sri Lankan dinner and Ceylon black tea.

Sri Lanka High Commission

Canberra

03/06/2024

Shenali D Waduge

From September 2006 to 2024 (18 years) Sri Lanka was sent 6 envoys 4 of whom were female. The 7^th envoy is to be another female. The 2 males were Robert Blake (2006-2009) and Atul Keshap (Aug 2015-Jul2018) We will leave out their sojourn in Sri Lanka & concentrate only on the female envoys! An uncanny knack shown by all envoys has been their arrogance as a result of the neo-con brainwashing during their diplomatic training & playing fiddle to their neocon mentors in the State dept. All the envoys are brought up to believe that the US is the emperor & they are the emperors envoys. They have elevated that role to function as neo-con governors now!

Patricia Butenis had served in Pakistan, San Salvador, El Salvador, India, Colombia. She took over as envoy to Sri Lanka after service as envoy in Bangladesh.

Butenis sparked controversy over her leaked cable that accused President Mahinda Rajapakse & the former army commander of war crimes without any evidence. While Butenis claims Sri Lanka is not investigating alleged crimes, Butenis did not explain why America’s illegal invasions & bombings were never investigated except proudly released as declassified documents decades later.

Butenis was replaced by Michelle Sison who served in Pakistan, Chennai, India, Ivory Coast, Cambodia, Benin. Togo & Haiti. As a senior career diplomat she served as Principal Deputy Assistant Secretary in the Bureau of South Asian Affairs, charged with providing broad policy oversight of U.S. relations with Pakistan, Afghanistan, Bangladesh, India, Nepal & Sri Lanka.

She currently serves as the Assistant Secretary of State for International Organization Affairs, nominated by President Biden & approved by the Senate Foreign Relations Committee & sworn in on 21 December 2021.

Sison’s project in Sri Lanka was nurturing civil society groups and financing anti-Sri Lanka NGOs. $12m is allegedly to have gone to civil society groups such as the infamous Transparency International & CPA. Alongside civil society she eyed Sri Lanka’s media & journalists. It was during her tenue that CJ Bandaranayake was impeached and we can all recall the drama enacted by the BASL. Looking back, these antics all have hallmarks of US involvement.

When US envoys drum accountability” sadly there is no politician with the pluck to ask where was the accountability for bombing a country on the fake evidence of weapons of mass destruction” which could not be proved even after a decade of illegal occupation while killing hundreds of thousands of innocent Iraqi civilians & creating a refugee exodus out of Iraq, convenient for the US to secure their presence & grab its oil!

Sison was envoy when US presented its 2^nd Resolution against Sri Lanka at the UNHRC. She chose to pluck out a handful of deaths to downgrade the magnanimity of the humanitarian rescue operation that her governments armed forces cannot even dream of achieving. As with all envoys, their poodles become the TNA & lavish statements are released about devolution, giving government lands to those who cannot even present a land deed. Peddling enough pressure to make the politicians succumb & dish out land unfairly to those who never owned land in the areas they claim. Politicians end up agreeing to anything to get these envoys off their backs! At the other corner, was another female in Geneva who has now openly shown allegiance with the tigers. The dots of doubt are all now getting connected.

Sison was also involved in a twitter controversy over a photo tweet that showed herself with Stephen J Rapp US ambassador at large for war crimes issued with a caption  killing of hundreds of families by army shelling” Both were also seen posing with Ananthi Sasitharan whose husband was a LTTE leader & the world is asked to wonder what happened to that dead tiger and shed tears of empathy.

Other than both attempting to discredit Sri Lanka before the Geneva Summit, neither Sison nor Rapp had anything to substantiate their claims.

The ACSA agreement was signed under her watch in 2017.

Sison next attempted to get late Palitha Thewapperuma to blame the Aluthgama & Beruwala incidents on the then Rajapakse government. He answered her googlys, well aware that she was fishing for any type of statement to present communal riots” so she could take the baton to the world. We must appreciate late Thewapperuma’s responses choosing to put country before party & clearly told the envoy that there was no political problem & that he intervened only because both Sinhalese & Muslims had voted for him. When all else failed, she said that US would look after him if there was a threat to his life! He also informed Sison that 26 houses of Sinhalese were damaged though attacks or discrimination against the Sinhalese is never highlighted and is not part of diplomatic dossiers.

Sison’s name also came up when Resettlment Minister Guneratne Weerakoon claimed she offered him a bribe of a green card & a house in America & scholarships for his kids if he removed the army from the North. This is how US is buying allegiance of Ministers! Who else are in their pockets accepting these goodies! With this bribe she flew back to US where she was appointed Deputy Ambassador to the UN under Samantha Power.

Next came Alaina Teplitz

Is it a coincidence that all these US envoys are landing in Sri Lanka after stints as envoys in Nepal. All the envoys were well versed in the politics of South & Central Asia. Teplitz served in Bangladesh, NATO Mission, EU Mission, Belgium, Mongolia, Nepal from 2015-2018 & thereafter Sri Lanka from 2018-2021. She now serves as the Assistant Secretary of State for Administration since December 2021.

We can recall the startling turn of events when ex-US-embassy staffer Omar Rajarathnam exposed US hypocrisy on preaching importance of women’s empowerment while local female staffers are harassed by white American diplomats at the US embassy.

While Sison got ACSA signed, the baton of passing MCC was given to Teplitz.

Regime change took place in 2015 with both India & US jointly involved in ousting Mahinda Rajapakse & replacing a puppet Sirisena with intent to place Ranil as executive Prime Minister. That didn’t go to plan.

It was the Sunday Times that exposed intricate details of the ACSA with the US envoy Keshap giving orders to sign agreement without publicity & in secrecy. ACSA was pushed locally by none other than Mangala Samaraweera then foreign minister. SOFA signing was also on the cards. It was passed without the armed forces commanders observations. The name of Prasad Kariyawasam & his duplicitous role is also noteworthy in the manner he passed ACSA through Cabinet, Though Sirisena was chosen as US-India puppet, Sirisena directed not to sign SOFA. The role of Karu Jayasuriya as Speaker speaks volumes as well.

https://www.sundaytimes.lk/190707/columns/inside-story-of-how-sri-lanka-fell-into-the-acsa-sofa-trap-357287.html

Teplitz not only interfered in Sri Lanka’s internal affairs but she went on to attack China as well. The Chinese embassy however was prompt to accuse the US envoy of violating diplomatic protocols. Little does she know that Sri Lanka & China had been having relations hundreds of years before US was even created! America with a history of just 228 years cannot be dictating how countries should deal with each other!

With each female envoy the intrusions & interference in internal affairs flouting all Geneva Diplomatic protocols got worse. The last envoy took the cake! Julie Chung has to her credit bypassed all diplomatic protocols & tore to shreds what diplomats are expected to do & behave in a foreign state. She has without doubt turned herself into a modern Mrs.John D’Oyly.

All US envoys were sent to hold the red cards & chirp good governance” transparency” minority rights” media freedom” military out of North” devolution” No China” and to this list the US has now added gender equity & transgenderism” – so clearly, their next project is to attack & destroy Sri Lanka’s culture, break up the institution of marriage & family and create a new target group for the Big Pharma industry. Notice to key bills US has drafted – NGOs & the Gender Equity/Women Empowerment Bills. Both earmarked to destroy Sri Lanka’s cultural heritage. For lack of a history or heritage of their own, the American hobby is to destroy ancient cultures, history & heritage of others!

While US & India do more business with China it is baffling why US & India insists Sri Lanka cuts off relations with China? Has either nation helped Sri Lanka in the manner China has?

Chung took over bang on time for another US-India regime change in 2022 immediately after the departure of another State Dept hawk, who probably arrived to review the plans in place for what became known as the 2022 aragalaya. It was no natural” protest and had all the hallmarks of USAID, NED, NRI, IRI and RAW. When many of the main characters were seen posing with the envoy or joining her for tea, it became a dead giveaway. We have to hand it to her, she even aspired to shred Sri Lanka’s constitution, throw it to the bin & place the Speaker on the mantle. Plan A was an Iraqi type of cut & paste plan. Eventually they had to settle for Plan B when their historic poodle found himself back on the saddle. Thereafter, getting more poodles to declare bankruptcy, placing some more on leadership roles, dancing & drinking at cricket matches with the opposition – she’s done it all. There’s little new terrain her successor can venture into other than hold the cane against Sri Lanka. Chung successfully used her charm & the cane simultaneously. Apart from one or two MPs no other members of the Opposition or Government wished to put her in her place because that would have resulted in them seeing the door! So for most, self came before Nation.

Obviously, Chung is not leaving without more drama. Her visit to the Election Commission was another blatant interference though the independent” Commissioner claims it was for only a chat”. Are both this jobless!

Needless to say Chung will be crowned for all of the debacles she successfully plotted in Sri Lanka, leaving little terrain for her successor to venture. To her credit, she marshalled the traitors of Sri Lanka in the Parliament, in academia, amongst media, amongst professionals & their organizations, in the Public Sector, among so-called transparent” civil society & NGOs, she even penetrated the forces & police and sadly she succeeded to manipulate the very branches of those tasked to uphold the rule of law & justice without a whim of protest from them! Kudos to Mrs. D’Oyly and boos to all the traitors who are ruining this glorious nation.

Shenali D Waduge

 Sugath Kulatunga

In spite of the bankruptcy of country and the accumulated external debt of 36 billion dollars at the end of 2023, the Governor of the Central Bank has the chutzpa to announce that foreign exchange (FE) can now be released to import vehicles. He has qualified this by stating that this has to be done in stages with funds for public transport is given the first priority and the import of private vehicles be considered the last. There is certainly a need to replace the aging public transport capacities and vehicles essential for economic activities. But we need to accept that we are a poor country facing dire economic problems and every dollar spent must be well justified and should be considered as investments.

Public is concerned why this issue is being pursued on the eve of an election. It is known that the present Members of Parliament are clamoring for import permits which they can convert into huge sums of money. It is very likely that immediately after the Presidential elections due in a few months the Parliament will be dissolved. The new MPs have a justification for new vehicles. But the present lot who already have had a good time hardly deserve a parting gift.

When new vehicles are imported it is not only the immediate (FE) cost which has to be Taken into consideration. There will be an immediate increase in fuel consumption and a commitment for spare parts.

Taking into consideration all these ramifications it is imperative that the proposal be kept in abeyance until a new government is elected when a sober decision could be taken considering the national priorities.

It will also a good opportunity to decide on a set policy on importing vehicles and sustaining a national fleet in the best interest of the country. The main issues that needs to be considered are standardization of the vehicle fleet in electricity powered vehicles and progressive manufacture/ assembly of those vehicles in the country creating savings in FE and employment and even exports in addition to the protection of the environment.

A good example to follow is the police adopted by Minister of Finance and Minister of Communications (M/C) in 1964 on the import of vehicles for the Ceylon Transport Board (CTB). As the Assistant Secretary in the Mi/C at the time, I too was associated with the decision making process on this issue. At the time Anil Moonesinghe took over the CTB as the Minister of Communication the CTB had already received offers on a tender for purchase of Buses. There were the offers from Asok Leyland, Mercedes Benz and Fiats for around 2000 buses of different sizes. Anil who had a knowledge of vehicle prices in Europe was not satisfied on the prices and the conditions of the offer. On his instructions I checked through our Embassies the prevailing prices and found the offers made to the CTB were excessive. I still remember accompanying Anil to see NM who was the then Minister of Finance and the leader of Anil. After listening us he remarked, These fellows always play us out, let us play their own game” He requested Anil to invite the 3 firms to come to Colombo for further negotiations on their tenders. We disclosed the best prices that we had received. There were number of rounds of calling for further offers like in an auction and high-level representatives of the three firms eagerly participated in the negotiations. By this strategy the original prices were brought down drastically, and all of the companies agreed to the new terms. (I understand that this procedure of auctioning bids is called the Swiss Challenge system.).

Finally, to be fair by them and also from the point of standardization in vehicle size each firm was awarded with one category of vehicles, with Fiat getting the smallest E category and the supply of bigger buses was given to the other two firms. The Ministers also decided that the winners should agree to transfer the local agencies of their make to the CTB and also agree to the progressive manufacture/assembly of their vehicle in Sri Lanka. Fiat also agreed for a joint venture arrangement with the CTB for the progressive manufacture of a few models of the Fiat car in Sri Lanka. That government went out of power on the defeat of the Press Bill and the incoming UNP government rejected both the transfer of the agencies and progressive manufacture arrangement. Perhaps if we had applied the conditions ageed to at least for a joint venture to manufacture the Fiat car we would have exported Fiat cars to India by 1974.

A small poor country cannot afford the luxury of having so many makes of vehcles and also fuel guzzling luxury vehicles. India was happy with only the Ambassordor car for many decades. We should negototiate with countries like China, Japan, South Korea and even India to get the best offers. Without planning to export our excess electricity to India we must make use of our electricity to elctrify both road vehicles and the railway.

 Sugath Kulatunga