By Dr. Tilak S. Fernando

Last week the writer approached a local studio to get some photographs to get his passport renewed. During the conversation with the photographer, he advised the writer about the legal requirements of the Immigration office, which require both ears to be visible in the photograph to renew his passport. He also informed the writer that Muslim women, need not bother about exposing their ears in the photograph because Muslim women are allowed to wear the Hijab covering their head and chest, including their ears. 

The friendly conversation suddenly touched on a serious note. The disgruntled photographer advised the writer about a mixture of laws in Sri Lanka, and how it applies to each section of the community. He said  because of the Election promises,  the Government is getting  into an awkward situation due to failure of adhering to such promises. He observed that the legal framework of Sri Lanka is complex and a mixture of laws ranging from Roman, English, Dutch, South Indian, and Old Ceylon Law.

Momentarily the writer became thoroughly confused with such a lot of laws in Sri Lanka. To get it clarified, the writer communicated with his friend in London, Douglas Wickramaratne, who is well versed in Sri Lankan politics.  Douglas Wickramaratne( I received a sad news about Douglas Wickramaratne died on 01-12-2021) dealt with a lot of problems when Sri Lanka experienced a gruelling time with a separatist war for thirty years against the LTTE. Douglas acted on behalf of the Sri Lanka High Commission in London to counter all adverse exposures by the LTTE. Such false propaganda spread internationally instantaneously. 

The Sri Lanka Mission had to obtain permission from the Foreign Ministry before commenting on any sudden situation, such as a bomb explosion. When a response reached the Sri Lanka High Commission from the Foreign Ministry in Colombo, the stable door was closed, and the horse had already bolted. Douglas Wickramaratne was a patriot and represented the Sinhala Association in the U.K. He bravely faced the LTTE supporters on all T.V. and radio debates.

Douglas Wickramaratne replied, attaching an email in Sinhala. The following is a translation done by the writer, to the best of his ability. 

” The President of Sri Lanka appointed a Commission to investigate and report on the concept of One Nation and One Country. The Professor Nalin de Silva believes it is essential to appoint Venerable Galagoda Aththe Gnanasara thera as Chairman of the Presidential Commission. He cannot remember whether he has had any conversation with the thera, but he has heard about his speeches. However, the Professor may not agree with the Venerable’s ideology altogether, and disagrees with the Venerable’s associations with some personnel. However, ‘The Professor believes that a Buddhist monk is the best solution for the Presidential Commission. In this respect Ven. Gnanasara thera is the most suitable official” he states.

Some people may object to the monk’s appointment as Chairman of the Presidential Commission on a delicate topic stating that the monk was penalised by Court“. The Professor cannot recollect the incident properly, and thinks it was due to the monk’s appalling behaviour inside the Courthouse. The Professor too has some experience in dealing with Courts in Sri Lanka, from the Labour Courts up to the Magistrate’s Courts. He is not aware how the Sri Lankan Courts operate. However, the Professor believes that everyone must pay respect inside Courts. The Sri Lankan Courts follow vital decisions made in accordance with the Constitution that affects the Nation. To negate the Courts’ decisions is highly thorny. 

The professor Nalin de Silva believes, ‘if his memory serves right, venerable Gnanasara thera expressed certain statements to Ekneligoda’s wife inside the courts complex that was not acceptable to the Court.’ It should be questioned from Ekneligoda’s wife whether she became popular only after the disappearance of Ekneligoda? The Professor admits that he cannot comment on the number of issues made by Sri Lankan Courts. He will not expand on that issue further because he too will likely become a victim by criticising Court procedures!

Sri Lanka follows a mixture of British, Roman, and Dutch laws, Professor states. That is not favourable to Sri Lanka. It is also not to say the existing laws are partisan. It comes to his memory also about the ancient Ekneligoda Nilame, who fought against the Sinhala Motion (Panatha). The Professor can remember only one other Committee member, named Sumeda Weerawardene. Although he was not a lawyer, he was knowledgeable about the legal profession. ‘Romans did not invent Roman law’, he states. Even before the Dutch conquered our land, Ceylon had a profession called  Sirith Lena. Currently, it is equivalent to the legal profession. The basis of any law is dependent on the culture and tradition of a nation,” declares the Professor.

The Dutch 

The Dutch when in Ceylon amended many laws, in addition to the Roman and Dutch law. They introduced tobacco to Ceylon and brought the Tamil Vellala community to cultivate tobacco. After the harvest, the Vellala community returned to their homeland in India. The Dutch did not prevent them from returning. At that time, there existed a Muslim (Thesawalimi) law in Jaffna. The Muslim Thesawalimi law incorporates Kovils too. The Vellas established the Thesawalimi law. 

Subsequently, the British introduced the Thesawalimi law again and incorporated Roman and Dutch law into British law. In addition, there exists a separate Muslim law in the country. There is also a law called the Upcountry (Kandy – Udarata) law. The British called the Upcountry (Udarata) law as the Sinhala law. During that time, the Kings ruled the hill country.  The British, naming it as the upcountry law, made a muddle out of it. Nevertheless, we need to bear in mind the Sinhala law includes various sections from the Nanayakkara kings.

The Professor believes eminent scientists in the West believe in the explosion theory, but it is only a belief.  Any law depends on the country’s culture and tradition, but Sri Lanka goes by British law, Roman and Dutch law.  There is no such law in existence without a national, religious, and cultural basis. The world does not have any adverse laws—British science wraps around Greek Christian philosophy, which is a blatant lie.”

‘One country one law’ means not to execute a mixture of English, Roman and Dutch law on everything and everywhere. In England, there is no law about the Chinese population. English culture encases British law. In Sri Lanka, what is required is a law commensurate with different cultures. Insincere socialists will cry out, saying an individual law applies to various sets of people. The Professor challenges anyone to go to France and try to implement the Muslim law.

At this juncture, there is an important feature we need to remind ourselves about. ‘The Agreement entered in 1815 promised the British and Dutch to rule the country according to the Sinhala Law. Though it was agreed with the Christian rulers, everyone failed to adhere to this agreement. Though Sri Lanka achieved its Independence seventy-three years ago, no one has yet concentrated on the 1815 Agreement. One cannot expect this from either the Senanayake’s, J.R. Jayawardene, Ranasinghe Premadasa or Ranil Wickremesinghe.’

The President appointed a knowledgeable Buddhist monk as Chairman of the Presidential Committee to investigate and report to him on all aspects that affect the society in implementing the concept of ‘One Law, One Country’.

tilakfernando@gmail.com

MD Pathik Hasan

Image source:  Internet

On the Rohingya issue (repatriation), Nepal and Bangladesh can work together. Nepal can play role in resolving Rohingya crisis. As a regional country, Nepal should play in resolving the regional crisis. Rohingya refugee crisis is a regional problem for both South Asia and Southeast Asia.

Nepal and Bangladesh are two of South Asia’s closest friends and peace-loving neighbors, their ties made closer by recent high-level state visits. President of Bangladesh Abdul Hamid visited Nepal in 2019. Nepal’s President Bidya Devi Bhandari likewise visited Bangladesh in 2021 as a guest on the birth centenary of Father of the Nation Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman. So, they can work together in resolving common regional challenges.

For decades, Myanmar has gone through extreme cruelty to the Rohingya. Never cared about the law. The Rohingya problem is not new to Bangladesh. This problem, which started in 1978, became apparent in August 2017. More than 1 million Rohingyas fled to Bangladesh to save their lives when the Myanmar army launched a brutal operation against the Rohingya ethnic group. Bangladesh is seeking the intervention of the United States, the European Union and the United Nations as well as the regional alliance ASEAN for a lasting and acceptable solution to the Rohingya problem.

According to data of Nepalese media outlets, there are approximately 300 Rohingya living in Kathmandu, specifically in the Kapan area; and reports state that around 600 more are scattered all over Nepal However, the exact number of these asylum seekers is not known. (The Rohingya in Nepal, Kathmandu Post, January 01, 2020) The Rohingyas entered Nepal in the 1990s and mainly in 2012.

According to Nepal Police, ‘some Stateless Rohingyas have been found entering Nepal via Kakarbhitta border in eastern Nepal for the past few days. The incident came to light after 14 Rohingya refugees, including some children, were found to have entered Nepal and got apprehended when they arrived in Kathmandu on September 12. According to the Metropolitan Police Circle Bouddha, they entered Nepal from the Rohingya refugee camp of Bangladesh via India through Kakarbhitta. After entering Nepal, they arrived at the Rohingya refugee camp, Baluwakhani in Kapan of Kathmandu. (Rohingya Refugees Continue To Enter Nepal Illegally, Rising Daily Nepal, September 17, 2021)

On the other hand, now Bangladesh is facing serious problems for this artificial crisis committed by Myanmar.  Some socio-economic threats are rising in Bangladesh. Bangladesh has given shelter to Rohingyas for humanitarian reasons. But because of this humanity, the country is now at risk. As a result, there is a danger of Rohingyas spreading all over the country, there are also many challenges

The forest is being uprooted, they are cutting down the mountains and destroying them. There are also long-term economic risks Socio-economic and political problems may also be evident, and security risks may increase. Illegal narcotics trade, human trafficking, prostitution, terrorism in Rohingya camps is increasing in camps.

So, it can say that Rohingya problem isn’t the problem only for Bangladesh but also Nepal. Nepal should understand this. It’s times for both Bangladesh and Nepal to work together to repatriate Rohingyas in Rakhine in Myanmar.

Bangladesh and Myanmar signed an agreement to repatriate the Rohingya to Myanmar within two years in 2017 and 2019 respectively. The Myanmar authority did not take back the Rohingyas according to the agreement. It is true that they don’t want to repatriate Rohingyas in Myanmar. Bangladesh raised the issue in every international forum. Many countries have supported Bangladesh. But Myanmar has no respect the international law and norms. Some mighty powers may have behind the scene.

Bangladesh Prime Minister has raised the issue at UNGA on September 25, 2021 to draw the attention in solving the Rohingya crisis. She has focused specially on the engagement of ASEAN leaders. It is ASEAN which can solve Rohingya refugee problem easily.

As a South Asian country and well trusted friends of Bangladesh, Nepal can help Bangladesh to resolve it. Nepal can be mediator in this regard. Nepal has very warm relations with both Myanmar and Bangladesh.

Image source: Internet

Various countries and international organizations have taken various measures to resolve the Rohingya problem. Former UN Secretary-General Ban Ki-moon has criticized Myanmar authorities for being lax in repatriating displaced Rohingya. UN Secretary General Antonio Guterres has expressed deep concern over the ongoing Rohingya crisis. Yang Lee, the UN special envoy for human rights in Myanmar, said all major countries in the world had a responsibility to resolve the Rohingya crisis.

In this regard, Nepal can and should play very significant role to resolve the crisis such ways:

1. Nepal can support Bangladesh at every international forum such as at UNGA, regional conference. It can vote in favor of Bangladesh. It can raise the issue in BIMSTEC and SAARC platforms.
2. Nepal can negotiate with Myanmar diplomatically and bilaterally. It has good bilateral relations with Myanmar.
3. Nepal can engage with others regional states to solve the crisis.
4. Nepal’s Buddhist society can play an effective role in this regard. The relations of Buddhists between Myanmar and Nepal are well established. Nepalese Buddhist can do it very easily. Buddhism is more related to establishment of Peace and non-violence. Sri Lankan Buddhists can play a significant role in this regard. They can exercise the path shown by the founder of Buddhism, Gautama Buddha. Buddhist will be recognized as the Avatar of human rights if Buddhist community plays to role in solving Rohingya crisis. It will ensure the regional to some extent World peace and communal harmony. Nepal’s Lumbini is the birth place of Gautama Buddha. It is a holy place for all Buddhists around the world. Myanmar Buddhists and government may have also respect for Nepal for this holy place. Nepal can use this opportunity. Nepalese Buddhists, people and government should make the Burmese Buddhists understand in this connection. Then, the people of Myanmar can be motivated to pressurize the Myanmar government to repatriate Rohingyas to their land. Bangladesh is also contributing to establishing a Buddhist monastery in Nepal. ‘Bangladesh Finalizes Agreement to Build Buddhist Monastery in Lumbini, Nepal’ was the headline of Hong Kong-based Global Buddhist Door headline on October 11. Can anyone imagine a Muslim country building a Buddhist monastery in Nepal, a religiously Hindu country? All Buddhists around the world especially Burmese and Nepalese Buddhist should realize this with special attention.
5. Nepalese businessmen can engage themselves to some extent. Because stability in the region is very needed for promoting investment and trade.

Why should Nepal paly role to resolve the problem?

1. This issue is a humanitarian issue. Rohingyas are the son of Land in Rakhine in Myanmar. They have birth rights to reside in Myanmar.
2. It is an issue of Justice. According to Luther king Junior “Injustice anywhere is a threat to justice everywhere.” Myanmar authority committed genocide. The perpetrators should be under international legal jurisdiction.
3. It is the issue of region. The whole South Asia and South East Asia may be volatile for this issue. As a South Asian state, Nepal has some responsibilities.
4. Nepal has bitter experience in case of the dealing with Bhutanese refugees. Nepal knows this how the refugees can become a burden and threat for a society to some extent the country. Bangladesh has been suffering from the same problem. As a well-wisher friend, Nepal could understand the Bangladesh’s sufferings in this regard. Thus, Nepal should do something as per its capabilities.
5. Nepal has very good relations with both Myanmar and Bangladesh.
6. Enhancing bilateral relations could contribute to the growth of trade and investment relations with ASEAN and SAARC countries. This will create an opportunity to serve grater regional interest.
7. Re-establishing the Himalayan-South Asian connectivity can occur if political and diplomatic solutions of Bangladesh-Myanmar strained ties can be found.
8. Normally, Bangladesh supports Nepal at every common international forum. Now it is time and duty for Nepal to stand by Bangladesh in her crisis moment.

However, Tourism, Covid-19, counter-terrorism, microfinance, exchange of training expertise and education are some sectors in which Bangladesh and Nepal can collaborate. Bangladesh faces a refugee problem after the massive influx of Rohingya refugees into the country in 2017. Now Bangladesh wants to repatriate them to Myanmar. Nepal should support Bangladesh at all international fora to repatriate them peacefully. Such a gesture will not go unnoticed in Dhaka.

Nepal should consider this. Nepal should do somethings in favor of Bangladesh regarding Rohingya refugee repatriation to Myanmar. Nepal can make Myanmar understand and agree in this regard.

Nepal can play a very significant role in this regard. Nepal can mediate to bolster the strained relations between Bangladesh-Myanmar. Nepal can play to repatriate the Rohingyas in Rakhine in Myanmar. Nepal can easily solve the problem because it has a very good relations with Myanmar.

However, as a well-wisher friend and partner in the development process and trade, Bangladesh can expect cooperation and support of Nepal regarding the repatriation of Rohingya refugees to Myanmar. Bangladesh deserves it. So, Nepal should help, support Bangladesh and mediate in resolving the crisis as soon as possible.

-Hafizur Talukdar

  In the last five years or so, various initiatives have been taken in bilateral and international forums to repatriate the displaced Rohingyas or to resolve the crisis, but to no avail. The adoption of a unanimous resolution for the first time in the Third Committee of the United Nations on this issue on Wednesday is a beacon of hope in the current crisis. The matter has been published in the media for a good reason. We have also seen that Japan-Russia-China has expressed their views again after the adoption of this proposal. They have explained their position despite being with the proposal. It is important for us to observe their attitude in this regard. We can claim that their previous position has changed a bit. Earlier, when such a proposal was raised in the third committee of the UN, whatever their position, this time they did not oppose it; Apparently a little positive. But the question is – what is the real attitude of the displaced Rohingyas towards the place we want to go to, the environment, or the favorable conditions for them to be ensured in Rakhine?

The statement of the European Union in this regard is significant. They said the unanimous resolution would play an important role in protecting the rights of other minorities. In the adopted resolution, Myanmar has been informed about many issues. There is no room for complacency in the Third Committee of the United Nations. The General Assembly did not reflect the effectiveness of such a proposal. The question may arise, the proposal of the past was not as unanimous as this time. That is not unreasonable. But we see that many of the people who are committed to us in resolving the Rohingya crisis have not acted on their word. The UN General Assembly has already passed resolutions in this regard in the Third Committee of the United Nations. But Myanmar did not follow the prescribed path. The Third Committee deals with such proposals. It will now go to the General Assembly again.

If the resolution is passed in the General Assembly session, then the Security Council should also pass it – that is the goal now. we assume that since the proposal has been unanimously adopted by the Third Committee, there will not be any undesirable situation in the General Assembly session. But if Myanmar’s attitude is not positive, it will remain an obstacle to resolving the crisis. First, the Myanmar side needs to create a conducive environment for the displaced Rohingya to return to their homeland. Second, multifaceted pressure on them is essential. we can say that the way to create that pressure has become a little easier. Various branches of the United Nations have also made proposals in this regard. But Myanmar is not moving. At present, the military government is directly in power there. Earlier they were indirect helpers.


In the last few months, we have not seen any activity of the present government in this regard, which is different from the activities of the previous government. Even so, owning one is still beyond the reach of the average person. But this relief is not enough to resolve the current crisis. A major solution could be found through the UN Security Council. The consensus of the permanent members of the Security Council is crucial. The United States, the United Kingdom is with us in this matter. China, Russia, Japan, France – these countries need to take a clear stand on resolving the Rohingya crisis. But for this, we need more vigorous and far-sighted diplomatic activities in the context of new realities. We cannot say that the position of China and Russia is in our favor. The desired outcome cannot be expected until others as powerful as them pass a resolution in the UN Security Council unanimously.

If that happens, the pressure on Myanmar will be severe and Myanmar will be forced to change its position. This requires the sincere initiative of many parties. China, Japan, Russia – we need to strengthen our diplomatic relations with these countries. Our economic relations with these countries are deep. They are all our development partners. Several mega projects are being implemented in the country with their financial support. If we can convince them that this is putting pressure on Myanmar, then hopefully the way to resolve the crisis will be smooth. Because Myanmar also has economic relations with them. It is difficult to say how far Bangladesh has come in such a strong position.

Now we need to work on a new framework for diplomacy to make all international alliances and organizations more active. There is an opportunity to do more in our existing relationship with Japan. With the economic relations that we have with China, Japan, Russia, it cannot be said that we have succeeded in managing the politically desired level. The constant goal of Bangladesh should be to make the diplomatic process stronger and stronger. In this case, Bangladesh has to work more bilaterally. This goal must be multilateral. If the positive position of the member states in the Security Council can be confirmed, then this will be a source of great hope for Bangladesh to change its position. Bangladesh must continue to make every effort to strengthen our relationship with all our friends and development partners.

It is important to increase the depth and foresight of diplomacy. For example, the full support of 107 countries to the proposal of the Third Committee of the United Nations is a testament to our diplomatic success. It is important to increase the depth and foresight of diplomacy. For example, this time the full support of 107 countries on the proposal of the Third Committee of the United Nations is a testament to our diplomatic success. Many countries have abstained or voted against such a proposal in the past. But this time around, the exceptional incident will send a fresh message to Myanmar that their chances of remaining steadfast in resolving the Rohingya crisis are diminishing. The international community is now more positive than ever. There are many motives on the part of Myanmar to prolong this issue. They may think that if the issue is prolonged, the attention of the international community will be reduced. But this time the incident has left a mark on their thinking. But Bangladesh should not seek relief here. Even if it stops. We have to work hard to increase the pressure on Myanmar as much as possible to resolve this crisis. We hope that the fruits of Bangladesh’s continued efforts will be seen in the Security Council as well.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ශිරාස් යුනුස් (Shiraz Yunus) මහතා ගරු අග්‍රාමාත්‍යතුමාගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම්වරයෙකු ලෙස කටයුතු නොකරන, අතර එවැනි තනතුරක් අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලය විසින් ලබා දී නොමැති බව මෙයින් දන්වා සිටිමි.

ශිරාස් යුනුස් (Shiraz Yunus) මහතා විසින්, ගරු අග්‍රාමාත්‍යතුමාගේ මුස්ලිම් කටයුතු පිළිබඳ සම්බන්ධීකරණ ලේකම්වරයා ලෙස කටයුතු කරන බව පවසමින් සිදු කරන ප්‍රකාශ සම්බන්ධයෙන් අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලයේ කිසිඳු සම්බන්ධයක් නොමැති බව ද මෙයින් ප්‍රකාශ කරමි.

එසේම, ඔහු හට කිසිඳු ආකාරයේ තනතුරක් අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලය විසින් ලබා දී නොමැත.

ඔහුගේ ප්‍රකාශ සම්පූර්ණයෙන්ම පුද්ගලික වන අතර වත්මන් අග්‍රාමාත්‍යතුමා හෝ අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලය එම අදහස් අනුමත නොකරන බවද වැඩිදුරටත් දන්වා සිටිමි.

තිසර සමල් – අනුරාධපුර

අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයෙ පෙරිමියන්කුළම, ගල්කඩව ප්‍රදේශයේ මිරිස් , වම්බටු හා බඩඉරඟු ඇතුළු ගොඩ භෝග වගාවන් රසායනික පොහොර නොමැතිකම හේතුවෙන් කාබනික පොහොර යෙදූ පසු, එම කාබනික පොහොර හරහා දිලීර රෝගයක් බෝ වී වගාවන් විනාශ වන බවට ලැබුණු තොරතුරකට අනුව ඒ පිළිබඳව සොයා බැලීමට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ ජාතික සංවිධායක, රාජ්‍යය අමාත්‍යය දුමින්ද දිසානායක මහතා අදාළ ගොවි බිම් නිරීක්ෂණය කරනු ලැබීය.

අනුරාධපුර, පෙරිමියන්කුළම, ගල්කඩවල ප්‍රදේශයේ වම්බටු හා මිරිස් වගා බිම් කීපයක් මෙන්ම ගොවීන් විසින් සැකසූ කොම්පෝස්ට්ද අමාත්‍යයවරයාගේ නිරීක්ෂණයට මෙහිදී ලක් විය.

එහිදී ගොවීන් අමාත්‍යයවරයාට පෙන්වා  දෙනු ලැබුවේ වසර ගණනක් විශාල ලෙස ආදායම් ලබා ගත් තම ගොවිබිම් වලින් මෙවර ආදායම් ලබා ගත නොහැකි තත්වයක් උද්ගත වී ඇති බවයි. රසායනික පොහොර නොමැතිකම නිසාවෙන් කාබනික පොහොර යෙදූ පසු තම වගාවන්ට දිලීර රෝගයක් වැලඳුන බවත්, වගාවන් වල පත්‍ර කහගැසී පත්‍ර හැකිලී යන බවයි. රසායනික දිලීර නාශක වෙළඳපොල තුළ නොමැති වීම හේතුවෙන් මේ වන විට තම වගාවන්ට යථා තත්වයට පත් කර ගත නොහැකිව වගාවන් අත්හැර දැමීමට සිදුව ඇති බවත් ගොවීන් එහිදී පෙන්වා දුන්හ.

පසුගිය මාස් කන්නයේත් අදාළ භූමියේ රසායනික පොහොර යොදා වගාවන් සාර්ථකව සිදු කළ බවත්,මෙවර කොම්පෝස්ට් යොදා ගනිමින් වගා කිරීම හේතුවෙන් පැළ මලානික වූ බව ගොවීන් පෙන්වා දුන්හ.නැවත එම වගාවන් සාර්ථක කර ගැනීමට රසායනික පොහොර 50% ක් හෝ යෙදිය යුතු යැයිද ගොවීන් පවසති.

ලක්ෂ 30 ක් විතර අක්කර 4 කින් බටු වගාවකින් අපි ගත්තා, අපි රසායනික යූරියා පොහොර දවස් 20 න් 20ට මිටි 07 ක් විතර අක්කර 04 ට දැම්මා.ඒ විතරක් නෙමෙයි බටු වලට එන කෘමිහානි වලක්වන්න ගහන කෘමිනාශක දැන් නෑ, ඒ නිසා බටු වල පණුවෝ හැදිලා දැන්,ඒ නිසා මේ වගාවෙන් දැන් ආදායමක් ගන්න බෑ දැන්.වැස්සත් එක්ක කාබනික පොහොර වල සංඝටක වැඩි වෙලා මෙහෙම වෙන්න ඇත්තේ කියලා අපි හිතනවා.දැන් මේ වගාවට මාස 02 ක් වෙනවා, සාමාන්‍යයෙන් මේ ගහක් රසායනික පොහොර යෙදුවා නම් අඩි 03 ක් විතර ඉස්සිලා තියෙන්න ඕන, නමුත් කාබනික පොහොර දැම්ම මේ වගාවේ ගස් හැදුනේ නෑ.රත්තරන් බඩු උකස් කරලා පවා වගාව කලේ, දැන් ඉතින් වගාව අතාරින්න වෙලා තියෙන්නේ.මේ අවට බඩඉරඟු අක්කර 150 ක් විතර තියෙනවා ඒවා ගොවියෝ අතෑරලා තියෙන්නේ,අක්කර 47 යි වගා කරලා තියෙන්නේ යැයි ගොවීන් පැවසූහ.

තවද කෘඹිනාශක වල් නාශක ඉතා ඉහළ මිලකට අලෙවි වන බවද , වගාවන් රැක ගැනීමට එක එක වර්ගයේ කෘමිනාශක යොදන බව ගොවීන් පැවසීය.

 දියර පොහොර වලින් මේ වගාවල් කරන්න බෑ, මේ දවස් වල දවස පුරාම වහිනවා, දියර පොහොර හේදිලා යනවා.හැබැයි පසට දැම්මාම වැස්සත් එක්ක ඒක ගහට උරා ගන්නවා.තවත් සතියකින් හරි රසායනික පොහොර ටිකක් ලැබුනොත් අපිට මේ වගාවන් ගොඩදාගන්න පුලුවන්, දැන් අපි කරකියා ගන්න දෙයක් නැතිව ඉන්නේ  යැයිද ගොවීන් එහිදී අමාත්‍යයවරයාට පැවසීය.

අදාළ වගාවන් යථා තත්වයට පත් කර ගැනීම සඳහා ඉහළ නිළධාරීන් දැනුම්වත් කර  කඩිනමින් අවශ්‍යය කරන පොහොර හා කෘමි නාශක,වල් නාශක ගෙන්වා ගැනීමට අවශ්‍යය කටයුතු කර දෙන ලෙස කෘෂි පර්යේෂණ නිළධාරීන්ට එහිදී අමාත්‍යයතුමන් උපදෙස් ලබා දුන්හ.

By Sumanasiri Liyanage Courtesy Ceylon Today

Without questioning the honesty of the Government’s initiative to move away from the system of industrial agriculture in spite of the presence of some contrary evidence it is not difficult to reach a conclusion that the Government’s effort has ended with abject failure. Although many had anticipated the Finance Minister, Basil Rajapaksa, in his maiden Budget would have reversed the import ban on chemical agricultural inputs in the face of growing protest by the farmers and small scale tea estate owners, such a policy reversal had to wait until the committee stage of the Budget debate. 

The Government has taken a 360 degree turn once again going back to the chemical agriculture input solution. No emphasis was placed on the following quote from the Budget Speech: Therefore, I propose to draft a Green Agricultural Development Act that protects the traditional knowledge of our farmers, safeguards their right to own lands and right to the distribution of water and ensures the participation of farmers in the decision-making process.” The private sector appears to be allowed to import chemical inputs and to sell them to the farmers following their own price formula. 

In the current context in which the world market prices of urea has reached an alarming level, the question arises if the farmers can afford to buy them at market prices in the absence of a fertiliser subsidy. Hence, one may wonder that all the zigzags and reversals that the Ministry of Agriculture had performed in the last six months are oriented towards the abolition of the fertiliser subsidy that have been in operation since the early 1960s in varying ways by almost all the Governments.

The policy shift if it leads to a systemic shift from industrial agriculture to natural farming would definitely change the agrarian landscape of the island. However, there has been no consensus among the scientific community with regard to the impact of such a transition. The debate between the soil and agriculture scientists on the one hand and the medical practitioners on the other around the impact of the use of chemical inputs goes on with no sign of consensus. 

Like in India, the majority of agricultural and soil scientists in Sri Lanka, especially those who are attached to the Sri Lankan university system, seem to reject the idea that agriculture without chemical inputs is possible. This is understandable since these specialists acquire their training and knowledge from the universities and research institutions that are designed to cater for the needs of multinational chemical companies. This is evident in that case of India where while the Central and some State Governments have taken measures to encourage natural farming methods, national institutions of agricultural scientists had vehemently opposed such a policy shift.

I am not a natural scientist so that I opt not to enter into this debate notwithstanding the fact the discussion would not produce a complete picture if it does not refer to the possible long-term reactions of chemical inputs in soil and agricultural products.The social scientists have much to offer on this debate since what matters most are the farmers. 

Industrial agriculture balance sheet

The practices in Sri Lankan agriculture adopted after the Green Revolution are key elements of the system of industrial agriculture a presence of certain traditional practices notwithstanding.The system is based on the use of imported or commodified seeds, chemical fertiliser, pesticides and weedicides, the principle of monocrop, separation of crop from livestock and fisheries and the heavy use of labour-subsuming machinery. As a result, the yield has increased so is the total agricultural output, especially in paddy. That has been the positive aspect often cited in the debate. 

Nonetheless, this balance sheet is not a neutral and objective observation. Nor is it a complete one. Drawing from his own experience on the left bank of the Walawe, Mahinda Siriwardene, a farmer who is one of the key leaders of the Walsapugala farmers protest, has shown that the net income of an average farmer who engages in paddy cultivation is Rs 675 per day. Of course, there may be spatial variations. Athula Disanayake of Eppawala has given figures relating to the cost of production in paddy farming and has revealed that the cultivation of one hectare of paddy in the North Central Province under the present condition may cost 

Rs 300,000. If the average yield is between Rs 5,000 – 6,000 kilograms of rice, the cost of production of paddy would be Rs 60 a kilogram. It is important to note that some of the reproduction cost of farmer households is not included in this figure.  

So, one may also ask if there is any use of continuing with industrial agriculture practices? We may ask the Opposition Parties: is the non-availability of chemical inputs the problem that farmers face or is there some other unfathomable involvement here? My conclusion is the problem that is at the centre of the agricultural crisis is this very mode of agriculture, namely, industrial agriculture. So, steps should be taken, through a system of mass education, to come out of this system that was introduced in the 1960s. 

A different system of agriculture

Two agricultural practitioners cum agro-scientists from Japan and India have shown with empirical evidence that there is a different system of agriculture. The increasing world prices of urea have shown that agriculture would be a totally unprofitable and a costly business to our farmers as it was to Japanese farmers. Fukuoka writes: When the concept of commercial agriculture first appeared, I opposed it. 

Commercial agriculture in Japan is not profitable for the farmer. Among merchants the rule is that if an article which originally costs a certain amount is further processed, an extra cost is added when the article is sold. But in Japanese agriculture it is not so straightforward. Fertiliser, feed, equipment, and chemicals are purchased at prices fixed abroad, and there is no telling what the actual cost per pound will be when these imported products are used. 

It is completely up to the merchants. And with selling prices also fixed, the farmer’s income is at the mercy of forces beyond his control.” The Government put the farmers once again in the same situation where the monopoly in importing agricultural inputs is given to a private company. The solution to which is not to statize the import but to go for natural farming. Natural farming is less costly and no significant difference in yield. Of course, there may be a slight and insignificant reduction of yield in the first two kannas but in the long run it would be more profitable for the farming community and to the environ in which they live. 

The response of the Opposition led by Samagi Jana Balavegaya, and the Janatha Vimukthi Peramuna to the decision to stop the import of chemical aagri-inputs and the policy reversal of the Government has demonstrated that politicians do not have a vision how the agriculture problem can be resolved. The problem lies with the extant agricultural mode of production and transforming it into a new mode of production is in the hands of the peasant community itself. No saviours coming from Colombo will resolve their problems.

The writer is a retired teacher of Political Economy at the University of Peradeniya. sumane_l@yahoo.com

By Priyan R Naik Courtesy Ceylon Today

By Priyan R Naik

When the ship ‘Hippo Spirit’ departed from China in September 2021 carrying 20,000 tonnes of organic fertiliser for Colombo as the first of several consignments totalling 99,000 tonnes of organic fertiliser nobody would have imagined  something with the  shipment would go so horribly wrong leading  to a diplomatic tussle, a blacklisting of a bank and a group of unhappy farmers. 

Later in October 2021, the ‘Hippo Spirit’ moved away from Colombo harbour and reportedly sailed to Hambantota port. Meanwhile Sri Lanka obtained Nano Nitrogen fertiliser from the Indian Farmers Fertilisers Cooperative Limited (IFFCO), which was flown in by two Indian Air Force C-17 Globemaster aircraft. 

In this column, I have no intention of going into the merits or otherwise of these incidents but will instead share my co-brother’s experience with  organic farming by avoiding chemical inputs that reduce soil biodiversity, avoid land degradation and curb chemical pollution. Compared to conventional farming, a lower cost of production and a higher price premium on farm products accompanied with health and environmental benefits on the face of it should actually be encouraging farmers to switch over to organic.  

 Organic farming uses fewer pesticides, reduces soil erosion, decreases nitrate leaching into both groundwater and surface water, aiding in recycling animal waste, but mineralisation is a problem. Unlike chemical Fertilisers that are already mineralised, nutrients are unmineralised and cannot be absorbed by the plants. Microbes are needed to break down organic matter and transform nutrients into a mineralised state. 

Yet when microbes are added to the soil, pest and weed control is now required. Both compost and manure do add beneficial microbes along with organic matter to the soil but it is difficult to completely replace synthetic fertiliser. Only a tiny amount of nutrients ends up as food eaten by cattle and an even tinier part will go into their dung. How can using cow dung for soil rejuvenation replace the nutrients sucked out by growing crops? 

Self-sufficient in food production today, nobody remembers India in the 1960s, when the situation was pretty bad with the risk of famine conditions in the background. Undeniably, India’s Green Revolution increased food production, alleviated extreme poverty and malnourishment helping feed millions of undernourished people lacking sufficient food to meet daily nutritional requirements.  An increase in consumption of chemical fertilisers was the mainstay of the green revolution. 

One frequently used fertiliser was the NPK fertiliser because of its ingredients: nitrogen (N), phosphorus (P), and potassium (K). Many farmers in India, like my co-brother, in his agricultural estate in South India, swear by the  recommended level of NPK fertiliser and ensure their soil is rich with nutrients by trying to keep as close to the recommended benchmark as possible.

During and post the Green Revolution, it was chemical fertilisers that ensured food sufficiency and catered to the burgeoning population growth. Green Revolution crops became high yielding because they suck the maximum possible nutrients from the soil. This naturally depletes the soil and in the traditional low yielding pre Green Revolution era, farmers were required to keep the farm fallow regularly and recover some fertility. This lowered the grain production per acre requiring chemical Fertilisers to replenish soil nutrients. If the Green Revolution had not come to the rescue, foreign food aid and mass starvation would have been inevitable. 

Conventional farming everywhere is going through a very tough phase, gradually becoming unviable. Farmers are getting into a vicious cycle of debt due to high production costs, high interest rates for credit, volatile market prices of crops, rising costs of fossil fuel based inputs, and the cost of private seeds.  A new method, the  Zero Budget Natural Farming (ZBNF –  ZB means not requiring any purchased inputs , while  NF refers to   organic farming using nature and without chemicals ) is spreading fast to various states in India with wide success rates in the state of Karnataka where it first evolved when Subhash Palekar, a strong advocate of organic farming implemented   ZBNF practices with the state farmers association, the  Karnataka Rajya Raitha Sangha.  Farming the ZBNF way, promises to end a reliance on loans, to cut production costs drastically and end the debt cycle for desperate farmers, resulting in reducing cultivation cost, enhancing yields, increasing incomes and reducing risks.

But there are voices of criticism against the ZBNF method as well.  India’s experts from The Natural Academy of Agricultural Sciences, the country’s top body of farm scientists, calls ZBNF an ‘unproven’ technology that will not bring tangible gain to either farmers or consumers. Even Sri Lanka’s master tea maker Herman Gunaratne, one of 46 experts picked by President Rajapaksa to guide the organic revolution, fears that by going completely organic, the tea industry will lose 50 per cent of the crop, without getting a 50 per cent higher price.

Nevertheless today’s urban elite, concerned with their health and bothered about the environment do look out for new gastronomic experiences. This group is willing to pay higher prices for natural products if an improved product taste and nutritional value is guaranteed. Through natural farming they expect to benefit from food diversity, healthy products free of industrial pesticides, insecticides, fertilisers, chemical medications, hormones and growth-boosters that harm both humans and the soil. On the flip side, unfortunately, production volumes decrease, farming labour increases, frequent pest and weed control is now required and shelf life is shortened as natural organic food spoils faster in the absence of preservatives.

This is pushing organic farming to becoming a niche segment today. The rich are willing to pay fancy prices for organic products but the masses will continue to require food at lower prices, in turn needing chemical inputs for high yields.  This will be the challenge for the future of organic agriculture, increasing yields, and reducing prices while meeting the challenges of an increasing world population.  Fortunately there are several advantages addressed by organic farming, including environmental awareness, concerns with individual health and the absence of pesticide residue. In fact certain crops like legumes, peanuts and soybeans are able to fix their own nitrogen in the soil and are being grown organically free of chemicals.

A way forward is to withdraw the existing opposition to genetically modified organisms (GMO) crops. Via genetic engineering in the laboratory, crops are grown to be more nutritious, colourful, tastier, insect, and drought resistant, with a longer shelf life, engineered to fix their own nitrogen in the soil, like legumes can do in a natural state. However, if opposition to genetically modified crops continues, technology will have to evolve to break out of a small niche, not depress yields and not raise prices. My co-brother and other farmers in Sri Lanka and India know this very well. It’s consumers like us who need to grasp the reality. 

Priyan R Naik is a columnist and a freelance journalist living in Bengaluru, India. He appears in the Deccan Herald, Hindustan Times, The Hindu, Hindu Business Line, Times of India, Navhind Times, Daily Star of Dhaka and on various on-line websites. 

E-mail: priyannaik211@gmail.com  Twitter: @priyannaik

By Lakshman I. Keerthisinghe Courtesy Ceylon Today

Good Governance with good intentions is the hallmark of our Government. Implementation  with integrity is our core passion” –  Narendra Modi

Sri Lanka has backed down from its ambitious plans to become the world’s first completely organic farming Nation, reversing a ban on the import of chemical fertiliser. Earlier in May, President Gotabaya Rajapaksa imposed a total ban on agrochemicals, saying he wanted to make farming 100 per cent organic. Plantations Minister Ramesh Pathirana said the change was to help growers of Ceylon Tea, exports of which are $1.3B annually. Considering the fact that there has been a quality drop in tea that was produced in factories, the Government has taken the decision to import sulphate of ammonia,” Minister Pathirana told reporters in Colombo. 

He said the import of chemical fertiliser would continue until the island was able to produce enough organic fertiliser for local agricultural needs. The Government policy had sparked anger among tea plantation owners and other farmers who warned that a lack of organic fertiliser and lower yields would lead to shortages. This risked compounding problems for the Government already facing an unprecedented shortage of foreign exchange to import fuel, food and medicines. Last week, the Government breached its own ban by importing 30,000 tonnes of potassium chloride from Lithuania, but called it ‘organic fertiliser.’ We are not a stubborn Government,” Government Spokesman Dullas Alahapperuma told reporters.We are sensitive to the needs of the people.”

This is indeed a wise decision made by the democratic policies of our leaders and should be greatly appreciated in the best interests of our motherland presently facing an economic debacle, which has been remedied to some extent by the recent Budget proposals which would permit a breathing space for Sri Lankan economy to revive.

 Although organic farming is extremely beneficial compared to utilising harmful chemicals in agriculture steps have to be taken to methodically transform into organic farming without harming the present ailing economy of Sri Lanka. As agriculture experts state the soil is the biological filter that detoxifies the soil removing a large proportion of the poisons that have been added to the soil by people who throw such toxins in to the soil which protects the surface of our planet almost like a  ‘living skin’.. Movement of living organisms within the soil is slow; the faster organisms like the worms are the giants of this world, tunneling through at a fairly rapid rate measured in centimetres per minute. 

More common are the fungi, which move by growing through the soil at rates measured in centimetres per month, or the bacteria which have rates measured in centimetres per year. The estimates of the mass of living organisms in a fertile living soil are estimated at about 10,000 to 14,000 Kg per hectare. This is the key to agriculture that supported mankind for over millennia. A good soil with a mass of living microorganisms amounting to over 8,000 tons per hectare, represents an energetic input equivalent to about that supplied by twenty horses or twenty horsepower of energy, applied 24 hours a day. It is this energy spent on natural soil chemical transformations that supply the energy to maintain a healthy soil ecosystem. 

In traditional farming systems, the addition of compost, green manure, cultured microorganisms etc., was used to enhance the natural fertility of a field. When high energy industrial chemicals are applied onto the soil, many species of biota are lost and its biomass gradually decreases. The huge mass and diversity of soil microorganisms is gradually reduced until finally, the natural productivity of the soil is lost through attrition and it cannot produce without a further input of industrial chemicals. The living soil has been lost and the farm has become addicted to the additional energy of industrial chemical in order to produce a crop.

 The European Parliament, concerned about food safety and human health commissioned experts from several countries to review the possible health advantages of organic food and organic farming. Three long-term birth cohort studies in the U.S. suggest that pesticides are harming children’s brains. In these studies, researchers found that women’s exposure to pesticides during pregnancy, measured through urine samples, was associated with negative impacts on their children’s IQ and neurobehavioural development. Even in Sri Lanka some such adverse effects were suspected.

 In conclusion, the President’s decision to listen to the complaints of the affected farming community and the adverse effects on a major export item of Sri Lanka ‘Ceylon Tea’ has been the turning point in this decision in the welfare of the nation. After an in depth study and increasing the stocks of sufficient organic fertiliser manufactured in Sri Lanka turning to organic farming in stages would be the most suitable strategy in this endeavour.

The writer is an Attorney-at-law with LL.B, LL.M and M.Phil.(Colombo)

By Chandre Dharmawardana Courtesy The Island

It was mystifying to read Professor Kulasooriya’s article Don’t deride Sri Lankan scientists”, (Island, 29/11/2021) because it is not clear who has derided Sri Lankan scientists. By Sri Lankan” scientists, did he exclude expatriate Sri Lankan citizens, dual citizens and others as being fair game for derision?

For many decades Dr. Nalin de Silva has derided Sri Lankan scientists as well as science itself. The media perhaps allowed such misinformation with the oddity of a Science Dean” attacking science. I remember articles where Prof. Carlo Fonseka as well as Prof. Amaratunge were the unfair targets. Keerthi Tennakoon, Bodhi Dhanapala and I wrote to provide some balance.

Dr. Channa Jayasumana published a Sinhalese book titled Vakugadu Satana” where many scientists who pioneered research on chronic kidney disease of unknown aetiology were tar-brushed intolerably. A band of fringe scientists” alleged that the scientists of the Department of Agriculture (DOA) destroyed the use of traditional seeds”. Those involved in pesticides and agrochemicals were labeled as agents of international companies knowingly promoting poisons and pocketing commissions”.

If Professor Kulasooriya read any of my newspaper articles going back to decades, he will find that I had consistently defended the scientists working on topics on food, agriculture and environment, when it was fashionable for environmental militants” to attack not just local scientists, but the likes of Norman Borlaug.

I stated many a time that the rice breeders of Sri Lanka should be named national heroes. But the heroes of these zealots are the likes of Vandana Shiva, Dr”. Mercola or Stephanie Senaff. So, I am glad that Professor Kulasooriya has also at last come forward to defend local scientists.

However, what is not clear to me is who has derided” what set of scientists? Prof. Kulasooriya mentions a debate where a Chris Dharmakirti had responded to one of my articles. Nothing like that ever happened. Instead, I responded to a group email by Dharmakirti where I felt that he was unfairly rebuking local scientists, asking why they do not embrace various technologies that use soil microbes for enhancing soil fertility?

I quote one of Dharmakirti’s several rebukes directed at the DOA scientists:

A scientific paper published in peer reviewed journal as far back as 1987 (Nitrogen Fixation in some Rice Soils in Sri Lanka, published in the MIRCEN Journal of Applied Microbiology and Biotechnology), suggest the promotion of algae growth in the paddy field during the first 21 days of planting to obtain as much free nitrogen as possible. In fact, the paper states the following: ” In situ measurements of nitrogenase activities in some rice soils, representing three different agroclimatic zones of Sri Lanka, demonstrated that there is a great potential for nitrogen fixation in these paddy soils, provided that they are continuously flooded and that nitrogenous fertilis er levels are relatively low. Under such conditions cyanobacterial (blue-green algal) fixation predominates. In certain areas of the wet zone, with highly organic soils, cyanobacterial fixation could probably meet a great part of the N-fertiliser input recommended. Heterotrophic rhizosphere fixation may also be significant, especially in the dry zone.” Thus it begs the question once again why our Department of Agriculture does not make a concerted effort to utilise all available scientific knowledge and proven methods to reduce to application of artificial inputs by pursuing a natural input maximization strategy and then FILL THAT MISSING PERCENTAGE and not waste public money on EXCESSIVE application of UREA …

I responded that using microbial fertilisers is NOT YET a proven method. Even the paper quoted by Dharmakirti talks of great potential”. A 2016 review by Prof. Kulasooriya and Dr. Magana-arachchi (KMA) explicitly support my view.

So, I was DEFENDING the local DOA scientists (who cannot respond except through their ministry spokesman). Has Dharmakirti recently returned from the West and derided the local DOA scientists, and perhaps Dr. Kulasooriya is complaining about it? If so, Prof. Kulasooriya’s write up is completely misleading.

This gives an opportunity to ask WHY microbial enhancement of soil fertility does NOT have wider adoption.

In an Island news item (Saman Indrajith , 20-Feb-2017) Dr. Gamini Seneviratne, Prof. Kulasooriya and others are acclaimed for developing a microbial bio-filmed bio-fertilizer (BFBF) that allegedly gives the same yield as with 100% chemical fertilisers, by merely using 50% of chemical fertiliser mixed with BFBF made by a company linked with local scientists.

The 50% reduction in chemical fertiliser was explicitly claimed for tea, rice, maize, radish, cabbage, bitter gourd, aubergine, okra, chili, wax pepper, tomato and pole beans. However, these claims given in the Commonwealth Agricultural Bulletin Journal (CABJ, 2016) or in the newspapers are WITHOUT foundation, as the reported harvest data seem INCORRECT and unrealistic.

The tests done by DOA scientists (independently of the work of Professor Kulasooriya’s colleagues) show NO IMPROVEMENT in harvests on adding BFBF. So, the farmer pays extra for BFBF and has to use the same amount of chemical fertiliser, (and not 50% of it as claimed) to get the same yield, as shown in Figure 1.

Figure 1 data are for maize. The BFBF results for all corps (for trials done around 2014) can be compared with independent data given in the 2014 DOA Report titled Cost of Cultivation of Agricultural Crops”. We give typical examples to show that the marketing claims for the BFBF fertiliser are UNSUBSTANTIATED. This remains true even today, in 2021.

The yields claimed by BFBF for rice (Ampare, Yala season) with 100% fertiliser is 3580 kg/ha while DOA gives 6059 kg/ha without BFBF, i.e., a DECREASE of the harvest to almost half! Cabbage is given as 980 kg/ha while DOA says it should be around 27,945 kg/ha. The same mismatch is found for all the crops.

However, recovering full harvests with 50% fertilisers on using BFBF is the astonishing 2016 claim, repeated in fertiliser handouts of the Yahapalanya Presidential Secretariat in 2019, and in current websites of BFBF marketeers and scientists, even in 2021. The prestige of the Institute of Fundamental Studies, as well as social links of senior academics prevent the public or concerned scientists from open critical appraisal of BFBF. Was a comment on BFBF submitted to the Sri Lanka National Science Foundation Journal by Dr. Waidyanatha suppressed?

We should also look into the claim by Professor Kulasooriya et al., that they have proven techniques of using microbial inoculants (rhizobia microbes) for enhancing soil fertility. Let us quote Professor Kulasooriya.

In adopting this technology for Sri Lanka, we have gone through several years of study. ….

These have been authenticated and screened under greenhouse conditions … field tested in small plots in collaboration … at HORDI and other research stations. … the most promising strains were used in large-scale field trials, … conducted with … farmers under our strict supervision and those of the field officers of the Plenty Foods company.

Where have the results of these greenhouse tests etc., been published? The rhizobia technology has been given to farmers since 2010. Hence the research and development must have appeared during the 2000-2010 period. Searching through (e.g., Google scholar for S. A. Kulasooriya) we find no results showing harvest comparisons for soils with and without inoculants, or establishing increased bio-available nitrogen in inoculated soils. Although the technology had been marketed by 2010, only pot experiments on green gram appear even in 2011 (Ariyaratne et al) , but not much beyond previous work (e.g., Nieuwenhove et al 2000, Wijesundara et al 2000, Bandara et al 2006). An abstract dated 2019 (Sumudumali et al) says that:

However, further studies are needed to confirm the effects of Rhizobial inoculants for groundnut with the strain isolated from the control to evaluate their performances with the other strains in different field conditions”.

That the rhizobia microbial technology has been sold to innumerable farmers since 2010 does NOT prove that the product meets what is claimed. While the BFBF people have published some data (which actually disprove their claims), the rhizobia inoculation people haven’t done even that?

The scientific or marketing claims of the BFBF or microbial-inoculant purveyors remain unproven from the data available in the public domain. The international experience confirms the fickle nature of these techniques, as seen in a recent Nature Report (https://doi.org/10.1038/s41598-019-56954-2). Perhaps we should thank Chris Dharmakirti for his unwitting role of whistle blower.

Courtesy The Daily Mirror

The Chinese embassy said , China’s Sino Soar Hybrid Technology Co., Ltd, had not withdrawn from the execution of northern power projects.

A spokesman for the embassy said the  project had been   suspended by Sri Lanka earlier this year , but it was still valid. 

The company will continue the contract after the cabinet approval . There is no  withdrawal,” he said.

Earlier , the embassy tweeted , Sino Soar Hybrid Technology, being suspended to build Hybrid Energy system in 3 northern islands due to ‘security concern’ from a third party, has inked a contract with Maldivian gov’t on 29 Nov to establish solar power plants at 12 islands in the Maldives.”

Courtesy The Daily Mirror

Punjab government spokesperson Hassan Khawar on Friday said that at least 50 people allegedly involved in killing of a Sri Lankan national over blasphemy allegations in Sialkot have been detained thus far.

The Sri Lankan national was tortured to death in the Punjab Town earlier today. An angry mob of hundreds also set the body of foreign national on fire after lynching him over blasphemy allegations.

Addressing the media hours after the tragic incident, the spokesperson, flanked by PM’s aide on interfaith harmony Hafiz Tahir Mehmood Ashrafi and Inspector General Police Punjab Rao Sardar Ali Khan, said Prime Minister Imran Khan and Chief Minister Usman Buzdar have issued directives to detain all accused involved in the heinous crime.

He said that officials were obtaining the CCTV footages of the incident to arrest the culprits and added that the Punjab police chief had directed the officials to submit the report within 48 hours.

Khawar said as per a preliminary police investigation report the incident occurred at 11.30 in the morning, when the enraged factory workers tortured the foreign national, who was a manager in the factory, to death and later burnt his body on Wazirabad Road in Sialkot.

Speaking on the occasion, PM’s aide Tahir Ashrafi condemned the incident saying the lynching of the man is against the teachings of Islam.

We are ashamed over this incident and offer condolences to Sri Lanka,” he added.

Ashrafi said no one is allowed to take law into their own hands as laws are present to deal with blasphemy related cases. If someone has committed blasphemy then he should be brought to justice in court,” he added.

Asrafi, who is also a chairman of Pakistan Ulema Council (PUC), said that all religious scholars will hold a separate press conference on this matter and will also visit the Sri Lankan embassy to offer condolences.

Undoubtedly, this is an act of barbarism which has nothing to do with Islam, Sunnat or humanity,” he remarked.

Meanwhile, Jamaat-e-Islami (JI) chief Sirajul Haq termed the incident highly reprehensible saying that the brutal killing of the foreign national defamed the image of Islam and country.

This has nothing to do with Islam or religious teachings. The perpetrators should be arrested through an impartial investigation and punished,” he demanded in a tweet.

A police official, who arrived at the scene of the incident, had told The Express Tribune on the condition of anonymity that the deceased was the operational manager at the factory for the past seven years.

He said the Sri Lankan national was accused by the factory workers of “tearing down Durood Sharif” written on posters of a religio-political party on the factory walls. Rumours then started circulating across the factory area and a mob started gathering in the morning, he said, adding that police were informed about the incident much later at around 12:15pm.

When the police arrived at the scene, the victim had already been tortured to death and his body was being set to fire. “The police did try to stop the mob from setting the body on fire, but the rioters’ strength was overwhelming,” police told The Express Tribune.

Courtesy The Daily Mirror

Pakistan Prime Minister Imran Khan said he is overseeing the investigations into the killing of a Sri Lankan national over blasphemy allegations in Sialkot and that those responsible will be punished with full severity of the law.

A mob in Sialkot brutally murdered the Sri Lankan man and set his body on fire over blasphemy allegations. Priyantha Kumara, the export manager of a private factory, was attacked by workers of the factory on Wazirabad road in Sialkot, Pakistan.

“The horrific vigilante attack on factory in Sialkot & the burning alive of Sri Lankan manager is a day of shame for Pakistan. I am overseeing the investigations & let there be no mistake all those responsible will be punished with full severity of the law. Arrests are in progress,” the Prime Minister tweeted.

Courtesy Adaderana

Sri Lanka has confirmed its first case of Omicron Covid-19 variant, the Health Promotion Bureau announced on Friday (03 December).

The virus strain was detected in a Sri Lankan national who recently returned to the island on November 24 from Nigeria, according to Chief Epidemiologist Dr. Samitha Ginige.

The 25-year-old female in question is currently under quarantine. She is reportedly a resident of Marawila area.

In a statement, Deputy Director of Health Services, Dr. Hemantha Herath said the Omicron case was detected as a result of the stringent surveillance conducted by the health authorities.

He told the general public that this is not a reason to panic or to have any undue fears.

Meanwhile, at a media briefing organized by the Presidential Media Center (PMC) yesterday, the health officials noted that Sri Lanka has an accurate understanding regarding the spread of the new Omicron variant and that laboratory facilities are available to identify the virus through genetic analysis.

South Africa alerted the World Health Organization (WHO) about a new highly mutated SARS-CoV-2 variant on 24 November. More than 30 countries, including the US, UK, Canada and Japan have since detected the variant.

Initial evidence suggested that Omicron has a higher re-infection risk. However, scientists said it would take at least three weeks to know how the heavily mutated variant impacts the effectiveness of various vaccines.

As the Omicron continued to spark serious global worry, dozens of countries moved to implement travel restrictions to guard against Omicron variant.

Sri Lanka also barred the arrival of foreign travellers who have been to six countries in the African continent. Accordingly, passengers with a travel history – including transit – to South Africa, Namibia, Zimbabwe, Botswana, Lesotho and Eswatini (Swaziland) within the past 14 days were denied entry to the island nation with effect from midnight on 28 November.

Courtesy Adaderana

President Gotabaya Rajapaksa has decided to establish a ‘Green Agriculture Operative Centre’ to systematically and sustainably fulfil the priorities identified to make Sri Lanka a ‘green’ country.

This is being implemented under the direction of the Chief of Defence Staff and Commander of the Army General Shavendra Silva, the President’s Media Division (PMD) said in a statement.

The President has given directives to ensure that this Operative Centre gives priority to a number of functions including the amalgamation of the Colombo Commercial Fertilizers Ltd. and the Ceylon Fertilizers Company Limited as the National Organic Fertilizer and Distribution Company, encouragement of production of solid and liquid organic fertilizers in accordance with standards, providing fertilizers free of charge to the farmers on time, fulfilling the fertilizer demand in the district, accelerating the production of paddy, maize and other grains, fruits and vegetables, promotion of quality seeds and seedlings suitable for green agriculture, coordination of all officials from the highest level to the ground level involved in agriculture, distribution of food crop products and the promotion of health education and communication programmes on organic food consumption.

The Operative Centre also should coordinate with the two Presidential Task Forces established to transform Sri Lanka into a Green Social Economy with sustainable solutions to climate change.

It is further responsible for organizing the National Green Economy Council, which holds meetings once in every two weeks under the chairmanship of the President.

Courtesy Adaderana

The daily count of COVID-19 cases confirmed in Sri Lanka moved to 725 today (December 03) as 217 more people were tested positive for the virus, the Epidemiology Unit said.

This brings the total number of confirmed cases of coronavirus reported in the country to 566,196.

As many as 541,536 recoveries and 14,419 deaths have been confirmed in Sri Lanka since the COVID-19 outbreak.

More than 10,241 active cases in total are currently under medical care, official figures showed.

The Director-General of Health Services has confirmed another 20 coronavirus-related deaths for December 02, increasing the death toll in the country due to the virus pandemic to 14,419.

According to the figures released by the Govt. Information Department, the deaths reported today include 09 males and 11 females.

Six of the patients are between the ages 30-59 years while the remaining 14 are in the age group of 60 years and above. 

Courtesy Adaderana

Operations at all electricity grid sub-stations are now back to normal and countrywide power supply has been restored, says Duminda Dissanayake, the State Minister of Solar Power, Wind and Hydro Power Generation Projects Development.

Major disruptions to the electricity supply were reported across the country at around 11.30 a.m. this morning owing to a breakdown in transmission lines.

The electricity supply to several areas in Colombo was restored at around 2.00 p.m. Subsequently, the power supply on Anuradhapura-Habarana, Laxapana-Athurugiriya and Kotmale-Biyagama transmission lines was re-established.

Following the reports on power outages, the Ceylon Electricity Board Engineers’ Union (CEBEU) said its work-to-rule campaign was briefly called off. The union members launched a work-to-rule campaign on November 25 over several issues including the controversial Yugadanavi power plant deal. Later, on December 01, the members also withdrew from power restoration activities with immediate effect.

මව්බිම දැන් කුමුදු ජයවර්ධන 

විදුලිය සැපයුම බිඳ වැටීම කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියාවක් බවට ලංකා විදුලි බල මණ්ඩලයේ සභාපතිවරයා කරන චෝදනාව කිසිසේත් පිළිනොගන්නා බව ලංවිම විදුලි ඉන්ජිනේරු වෘත්තීය සමිති සංගමයේ සභාපති සෞම්‍ය කුමාරවඩු මහතා පවසයි‍.

අද කොළඹදී පැවති මාධ්‍ය හමුවකදී ඔහු ප්‍රකාශ කළේ, දෝෂය ඇතිවූයේ ස්වයංක්‍රීය පද්ධතියක හෙයින් විදුලිය බිඳ වැටීම පිළිබඳ සම්පූර්ණ වාර්තාවක් ලබා ගත හැකි බව ය.

අදාළ සම්ප්‍රේෂණ පද්ධතිය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම සඳහා විදුලි ඉන්ජිනේරුවරුන් සිය වෘත්තීය සමිති ක්‍රියාමාර්ගය ද පසෙක තබා සේවය ලබා දුන් බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේ ය.

මව්බිම දැන්

දිවයින පුරා අද (දෙසැ. 3) විදුලිය බිඳ වැටුණේ ”එක් සංගමයක සීමිත කොටසක් හිතාමතා කළ වෘත්තීය නොවන ක්‍රියාමාර්ගයක්” හේතුවෙන් බව විදුලිබල මණ්ඩලයේ සභාපති එම්.එම්.සී. ෆර්ඩිනැන්ඩු මහතා පවසයි.  

විදුලි බිඳ වැටීම පිළිබඳ mawbima.lk වෙබ් අඩවිය වෙත අදහස් දක්වමින් ඒ සභාපතිවරයා ප්‍රකාශ කළේ, එය නීති විරෝධී ක්‍රියාවක් බව ය.

වෘත්තීය සමිති ක්‍රියාමාර්ගය සවස් 4.30න් පසුව ක්‍රියාත්මක කරන බව පැවසුව ද පෙරවරු 11.00ට විදුලිය විසන්ධි කරන්නේ කෙසේ දැයි සභාපතිවරයා ප්‍රශ්න කළේ ය. 

“එක සංගමයක සීමිත කොටසක් හිතා මතා කරපු වෘත්තීය නොවන ක්‍රියාමාර්ගයක් නිසයි මේක ඇති වුණේ. දැන් ඒක යථා තත්ත්වයට පත් කළත් නොරොච්චෝලේ බලාගාරය අක්‍රිය වීම නිසා මෙගාවොට් 900ක් අඩුවීම නිසා අතුරු ප්‍රතිඵලයකටයි දැන් මුහුණ දෙන්නේ.

වෘත්තීය ක්‍රියාමාර්ගයක් නෙවෙයි මේක. වෘත්තීය ක්‍රියාමාර්ගය තියෙන්නේ සවස 4.30න් පස්සේ. දවල් කොහොම ද විදුලිය විසන්ධි කරන්නේ. මේක නීති විරෝධී ක්‍රියාවක්.” 

විදුලි සැපයුම විසන්ධි වුව ද පැයක් ඇතුළත එය යථා තත්ත්වයට පත් කළ හැකිව තිබුණු බව සභාපතිවරයා සඳහන් කළේ ය. 

“දැන් විදුලිය පද්ධතියට දීගෙන යනවා දහවල් 12.00 ඉඳගෙන ම. ටික ටික දානවා. හැබැයි ඒක බොහෝ ම හෙමින් තමයි කරන්නේ. මොක ද මේ වෘත්තීය සටන නීත්‍යානුකූල නොවුණත් ඒකෙ අර ආකල්පය උඩ ඉඳගෙන. නැත්නම් මේක පැයෙන් දාන්න තිබුණා. සිස්ටම් එක එනර්ජයිස් කළාට ලෝඩ් කළේ නැහැ මේ ගොල්ලෝ. ලෝඩ් කළේ හවස 4.00 වෙනකොට මෙගාවොට් 500ක් කළා. ඊට පස්සේ 6.00 වෙනකොට මෙගාවොට් 1000ක් දාලා එහෙම තමයි ආවේ. දැන් දාන්න ගියා ම ඉන්ජිනේරුවෝ පොත් බල බල තමයි බල්න්නේ. එහෙම වෙන්නේ නෑනේ. යුනිවර්සිටි කාලේ නෙවෙයි.”

හදිසි විදුලි  බිඳ වැටීම හේතුවෙන් නොරොච්චෝලේ විදුලි බලාගාරයේ විදුලි බලාගාර ත්‍රිත්වය ම අක්‍රිය වී ඇති බව ත් එම බලාගාර යළි ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා දින 2ක් පමණ ගත වනු ඇති බව ත් සභාපතිවරයා පැවසී ය.

ඔහු පෙන්වා දුන්නේ, එමගින් මෙගාවොට් 900ක් ජාතික විදුලිබල පද්ධතියට අහිමිවී ඇති බැවින් දින දෙකක් යන තුරු රාත්‍රී 10.00න් පසු විදුලිය සැපයුමට බාධා එල්ලවිය හැකි බව ය.

ඒ හේතුවෙන්, ඇතැම් පළාත්වලට නොදැනුවත්ව විදුලිය විසන්ධි විය හැකි බව ඔහු පැවසීය.

සභාපතිවරයා පෙන්වා දුන්නේ, රාත්‍රී කාලයේ විදුලි ඉල්ලුම මෙගාවොට් 2,600ක් පමණ වන බව ත් එවැනි අවස්ථාවක මෙගාවොට් 900ක් පද්ධතියෙන් අහිමිවීම දරා ගත නොහැකි අඩුවක් බව ත් ය.  

“ඒ හින්දා ම මේ ගොල්ලන්ට විදුලිය පංගුවක් පළාත්වල නොදැනුවත්ව කපනවා. කැපීම තුළින් අර ලෝඩ් එක බැලන්ස් කරගන්නවා. ඒක තමයි මේ වෙන්නේ. ඕක දවස් දෙකක් විතර යනකම් ලෝඩ් එක බැලන්ස් වෙනවා. 100%ක් විදුලිය දැම්මට පද්ධතියෙන් එවන්න මෙගාවොට් ප්‍රමාණය නැහැ. ලෝඩ් කරන්න ප්‍රමාණය මදිවෙලා තියෙන්නේ. එවැනි වෙලාවට වෙන පද්ධතියකින් කපලා ටිකක් ඒක සේව් කරනවා.”

සභාපතිවරයා වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කළේ, දිවයින පුරා සිදුවූ හදිසි විදුලි බිඳ වැටීම සම්බන්ධයෙන් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව පරීක්ෂණ පවත්වන බව ය.

Courtesy Adaderana

The Ceylon Electricity Board Engineers’ Union (CEBEU) has temporarily called off its work-to-rule campaign.

The CEBEU members launched a work-to-rule campaign on November 25 over several issues including the controversial Yugadanavi power plant deal.

The association demanded that the government not proceed with the deal with US-based energy company New Fortress Energy Inc., which includes a transfer of 40% of shares of West Coast Power Private Limited (WCPL) – the owner of Yugadanavi power plant in Kerawalapitiya.

They also called on authorities to put an immediate stop to the abrupt transfers of senior management of the CEB.

Later, on December 01, the members withdrew from power restoration activities with immediate effect. 

The CEBEU’s decision to call off their work-to-rule campaign came after the major disruptions to electricity supply island-wide this morning. According to the CEB’s general manager, the power supply on Anuradhapura-Habarana, Laxapana-Athurugiriya and Kotmale-Biyagama transmission lines have been restored.

Courtesy Adaderana

The recent disruptions to the electricity supply are suspected to be acts of sabotage, says the General Manager of Ceylon Electricity Board (CEB).

Eng. M.R. Ranatunge alleged that CEB engineers are deliberately dragging the restoration activities.

Meanwhile, State Minister of National Security & Disaster Management Chamal Rajapaksa stressed that necessary actions would be sought against the CEB engineers if it is revealed that deliberate acts of sabotage have caused the power outages.

Major disruptions to the electricity supply were reported across the country at around 11.30 a.m. this morning owing to a breakdown in transmission lines.

The electricity supply to several areas in Colombo was restored at around 2.00 p.m., following the island-wide power outage. Subsequently, the power supply on Anuradhapura-Habarana, Laxapana-Athurugiriya and Kotmale-Biyagama transmission lines was restored.

Meanwhile, the National Water Supply and Drainage Board (NWS&DB) said the water supply in several areas of Colombo and suburbs will be disrupted as a result of the prevailing situation.

Later, Sri Lanka Railway Department also cautioned of possible delays in train services from Colombo Fort due to signal failures.

MD Pathik Hasan

Bangladesh and Pakistan together make up 5 percent of the world’s population. The Possibilities of market value in the case of export and import between these two states are inevitably huge. But the trade between the two countries of 39 crore people is now only 6-7 hundred million dollars. This is a very small share in the exports of both countries. In 2019-20, only 50 million worth of goods went from Bangladesh to Pakistan. It has the potential to grow exponentially. The industrial sector of both countries has expanded tremendously in the last 50 years. The industrialists of the previous generation knew the details of each other’s people and markets. The next generation of industrialists is unable to make use of that historical experience due to a lack of political action.

India and China have been in the midst of a war frenzy for the past year. But in the meantime, it has done business worth about 109 billion dollars. The example of Pakistan-India may be more relevant in this regard. The two countries exchange gunfire every week. There have been three large-scale battles between them. But in the meantime, they are selling products. In the 2019-20 fiscal year, goods worth 300 million US dollars went from India to Pakistan. Last year it was almost four times more. They may go back to the previous state in the future. If Pakistan-India can continue to trade despite the fragility of political relations, Bangladesh can do the same with both countries. You need to be able to. Building a market in South Asia is becoming more urgent for Bangladesh to escape the European-American political caution.

Pakistan has put Bangladeshis on the priority list for visas since 2019. Both countries can make it easier to boost export trade. This will increase the market of jute, tea and tobacco in Bangladesh, Pakistan will also increase the export of yarn, sugar, etc. However, in order to make the current trade balance more favorable for Bangladesh, policy support from Pakistan is needed. After a long hiatus, Pakistan has already shown diplomatic interest in developing relations by sending an ambassador to Bangladesh. They have to go further. Islamabad has a lot of responsibility to heal the historical wounds of Bangladesh. Many Pakistani policymakers want Bangladesh to forget the 1971 Independence war and move forward. But it is not easy on the part of Bangladesh; Not even possible. Rather, it would be convenient in practical terms to solve the problems arising from the seventy-first chapter quickly. It is high time for Pakistan to realize the situation. Those are not to be avoided. Pakistan wants to increase trade relations with Bangladesh. The Canada-based International Forum for Rights and Security, a think tank, recently published a report on Bangladesh and Pakistan. It has been shown there that Bangladesh is ahead in all areas of the index. Many Western economists have called on all countries to follow the Bangladesh model in the development of South Asia.

According to Bangladeshi Media, Bangladesh Commerce Minister Tipu Munshi has said that Pakistan is keen to boost trade and economic ties by maintaining good relations with Bangladesh on January 26, 2021. He said there were problems in some areas in trade with Pakistan. If they are removed, the trade will increase further. Both countries have huge potential to increase trade and commerce. This opportunity can be used. He made the remarks during an exchange of views with Pakistan’s High Commissioner to Dhaka Imran Ahmed Siddiqui at his office in Dhaka on Wednesday (January 26th, 2021).

The Commerce Minister of Bangladesh said Bangladesh’s trade with Pakistan is ongoing. Tea, pharmaceutical products, readymade garments, ceramic products, shoes, leather and jute products are exported from Bangladesh to Pakistan.

There is an opportunity to further increase these exports. Under the leadership of Prime Minister Sheikh Hasina, Bangladesh is advancing rapidly in all fields including economic and social. The development of Bangladesh is now visible. Bangladesh’s capacity in international trade has increased.

He said Pakistan had recently imposed anti-dumping on hydrogen peroxide exports. Such measures hinder the development of trade. Any existing problem can be solved through discussion. The problems can be identified and resolved at a meeting of the Joint Economic Commission (JEC) between the two countries. Traders have an important role to play in increasing trade. Traders can increase trade by visiting each other’s countries. Necessary cooperation can be given in this case.

Pakistan’s High Commissioner Imran Ahmed Siddiqui said the Pakistani government wants to move forward by developing trade relations with Bangladesh. There is ample opportunity to enhance trade and economic relations between the two countries. Pakistan is keen to enhance trade and economic ties while maintaining good relations between the two countries. Ceramic products made in Bangladesh are being widely used in various government departments of Pakistan.

Envoy Imran requested that visas for visits to Bangladesh be made easier for Pakistanis for personal and business purposes and that Dhaka-Karachi direct communication is introduced for the transportation of goods. He also called for a single country fair for Bangladeshi products in Pakistan and stressed holding the 9th meeting of the Joint Economic Commission (JEC).

In the last fiscal year 2019-2020, Bangladesh exported goods worth. 50.54 million to Pakistan. During the same period, it imported goods worth 543.90 million US dollars. If trade complexities are removed in some cases, the export of Bangladeshi products to the Pakistani market will increase further. Bilateral trade between Pakistan and Bangladesh for the year 2020-21 was $721.67 million. Of which Pakistan’s exports to Bangladesh in that time were $650.21 million while imports stood at $71.45 million. Bangladesh is one of the top 10 export destinations for Pakistani products. (Data are collected from reports of various media outlets)

Pakistan can export cotton, yarn, fabric, leather, inorganic chemicals, vegetables and electronics (fan), halal foods to Bangladesh. There is a high demand for these products in Bangladesh. On the other hand, Bangladesh can export its world-class medicines, apparel, agro-products, halal foods, ceramics, etc.  Bangladesh can benefit from using Pakistan’s Gwadar port and China-run CPEC. Bangladeshi products can be exported to Central Asia and imported from the region easily. As a result, Pak-BD ties would boost up more. Both sides can also work in promoting cooperation in the areas of science and technology, information technology, health care, digital cooperation, SME [Small and medium-sized enterprises] development, tourism, etc. Bangladesh has vast experience in dealing with refugees, tackling climate change approach, countering terrorism, human resource development. Pakistan has experience in the sector of religious tourism. Both countries can exchange these advantages.

According to some reports of the media outlets and data of Pakistan’s central bank, in the first three months of the current financial year, the trade volume between Bangladesh and Pakistan is growing day by day. Bangladesh is now at the top of Pakistan’s foreign trade list. Although having some political problems between Pakistan and Bangladesh but the bilateral relationship between the two South Asian countries is growing.  According to those reports, Bangladesh-Pakistan trade in the goods and services sector increased by about 37 percent (36.90 percent) in the first three months of the 2021-22 fiscal year compared to last year. The import of Pakistan from Bangladesh has increased by about 44 percent (43.96 percent) this year. From July to September of the 2020-21 fiscal year, Pakistan imported goods worth just over 12 million. Which stood at 17 million at that time in the 2021-22 fiscal year. It is true that bilateral trade is increasing between Bangladesh and Pakistan. Pakistan and Bangladesh should reap the benefits from growing their trade ties.

However, there are many potentials in economic relations between Bangladesh and Pakistan. But this should be realized by the government of Pakistan for its own interest. Because they need Bangladesh’s help and support in reviving their fragile economy and raising various regional issues at all international forums. The sooner the Pakistani government realizes this, the better for them. Pakistan and Bangladesh can benefit from growing trade ties.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

මල්ලිකා නිවාස සමිතියේ සියවසක  ජයග්‍රහණය” සැමරුම් උත්සවය අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ඊයේ (01) දින පස්වරුවේ බණ්ඩාරණායක අනුස්මරණ ජාත්‍යන්තර සම්මන්ත්‍රණ ශාලා පරිශ්‍රයේ ජැස්මින් ශාලාවේ දී පැවැත්විණි.

ශ්‍රීමත් අනගාරික ධර්මපාලතුමාගේ මව වන මල්ලිකා හේවාවිතාරණ ළමාතැනීගේ සංකල්පයක් අනුව මල්ලිකා නිවාස සමිතිය ආරම්භ වූයේ 1920 ඔක්තෝබර් 09 වැනිදාය. අසරණ වූ කාන්තාවන්ට සහ ළමුන්ට සහන සැළසීම එහි ප්‍රධාන අරමුණ වී තිබිණි. 

මල්ලිකා නිවාස සමිතියේ සියවස් සැමරුම් උත්සවයට සමඟාමීව අග්‍රාමාත්‍ය  මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා විසින් මල්ලිකා හේවාවිතාරණ ළමාතැනීගේ ඡායාරූපයකට මල්දමක් පළඳවමින් එතුමියට ගෞරව දක්වන ලදි. අග්‍රාමාත්‍ය ආර්යා ශිරන්ති වික්‍රමසිංහ රාජපක්ෂ මහත්මිය ද මෙම අවස්ථාවට එක්ව සිටියාය.

මල්ලිකා නිවාස සමිතියේ සියවස් සැමරුම වෙනුවෙන් මෙහි දී සමරු මුද්දරයක් සහ මුල් දින කවරයක් ද නිකුත් කෙරිණි. ජනමාධ්‍ය අමාත්‍ය ඩලස් අලහප්පෙරුම මහතා විසින් එම සමරු මුද්දරය හා මුල් දින කවරය අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සහ අග්‍රමාත්‍ය ආර්යා ශිරන්ති රාජපක්ෂ මහත්මියට පිළිගැන්නුවේය.

අනතුරුව මල්ලිකා නිවාස සමිතියේ හිටපු සභාපතිනියන් පස් දෙනෙකුට අග්‍රාමාත්‍යතුමාගේ සුරතින් සියවස් සමරු තිළිණ ප්‍රදානය කෙරිණි.

මෙම අවස්ථාවට අග්‍රාමාත්‍ය ආර්යා ශිරන්ති රාජපක්ෂ, අමාත්‍යවරුන්වන ඩලස් අලහප්පෙරුම, මහාචාර්ය ජී.එල්. පීරිස්, හිටපු කථානායක දේශබන්දු කරූ ජයසූරිය, තැපැල්පති රංජිත් ආරියරත්න, මල්ලිකා නිවාස සමිතියේ සභාපතිනි දමයන්ති ද අල්විස් ප්‍රනාන්දු  මහත්ම මහත්මීහු ඇතුළු මල්ලිකා නිවාස සමිතියේ සමාජිකාවෝ සහභාගි වී සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

• මාධ්‍යයත් එක්ක සුහදව වැඩ කරන එක කලාවක්.

• අපි කවදාවත් මාධ්‍යයට කිසි දෙයක් හැංගුවේ නෑ.

• අපේ ජීවිතේ දුෂ්කරම කාලවල මාධ්‍යවේදීන් අපිත් එක්ක හිටියා.

• හැම අවස්ථාවේම අපි මාධ්‍යවේදීන් ආරක්ෂා කළා.

මාධ්‍යවේදීන්ටත් නොතේරෙන විදියට මේ රට හසුරුවන්න නොයෙක් බලවේග ක්‍රියාත්මක වෙනවා යැයි අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පැවසීය.

ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශය විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථමවරට ජනමාධ්‍යවේදීන් සඳහා පිරිනමන ඇසිදිසි රක්ෂණාවරණය” ප්‍රදානය කිරීමේ සමාරම්භක අවස්ථාවට එක්වෙමින් අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අද (02) දින පෙරවරුවේ අරලියගහ මන්දිරයේ දී මේ බව ප්‍රකාශ කළේය.

අද මේ රටේ මාධ්‍යවල පෙන්වන දේවල්ම යොදාගෙන මේ රටේ කීර්තිනාමය විනාශ කරන්න උත්සාහ කරනවා යැයි ද අග්‍රාමාත්‍යතුමා මෙහි දී පෙන්වා දුන්නේය.

‘‘මාධ්‍යයට ආණ්ඩු හදන්න පුළුවන්. ආණ්ඩුවක් බලයට ගේන්න පුළුවන්. හැබැයි මාධ්‍යයට ආණ්ඩු රකින්න බෑ. ආණ්ඩුව රැක ගන්න පුළුවන් ආණ්ඩුව කරන අයට විතරයි. මාධ්‍යය ආණ්ඩුව රකින්න ගියොත් මාධ්‍යයට මීට වඩා ලොකු රක්ෂණයක් දෙන්න වෙයි’’ යැයි කී අග්‍රාමාත්‍යතුමා, ‘‘ඒක මාධ්‍යවේදීන් තේරුම් ගත්තාට අපේ අය තේරුම් අරගෙන නෑ වාගේ කියලා මට හිතෙනවා’’ යැයි ද පැවසීය.

රක්ෂණලාභී මාධ්‍යවේදීන් පස් දෙනෙකු සඳහා අග්‍රාමාත්‍යතුමාගේ සුරතින් රක්ෂණ හිමිකම් ඔප්පු ප්‍රදානය කෙරුණු අතර ජනමාධ්‍ය අමාත්‍ය ඩලස් අලහප්පෙරුම මහතා ඇතුළු ඇමතිවරු ද රක්ෂණ හිමිකම් ඔප්පු ප්‍රදානයට එක්වූහ.

 ඇසිදිසි රක්ෂණාවරණය” ඔස්සේ ජනමාධ්‍යවේදීන් 3000කට ආසන්න සංඛ්‍යාවකට රක්ෂණාවරණය ලබාදීමට මේ වනවිට කටයුතු සංවිධානය කර ඇති අතර රජයේ ප්‍රසම්පාදන ක්‍රියාවලිය යටතේ තෝරාගත් සොෆ්ලොජික් ලයිෆ් ඉන්ෂුවරන්ස් ආයතනය ඒ සඳහා ඉදිරිපත්ව සිටියි.

ඇසිදිසි රක්ෂණාවරණය” ප්‍රදානය කිරීමේ උත්සවයේ දී අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා කළ සම්පූර්ණ කතාව මෙසේය.

අද මේ රටේ මාධ්‍යවේදීන්ට ඇසිදිසි රක්ෂණ ආවරණය ලබා දෙන දවස. ඇසිදිසි රක්ෂණ ආවරණය වාගේ දෙයක් දෙන්න මේ තරම් ප්‍රමාද වුණේ ඇයි කියන්න මම දන්නේ නෑ. මම හිතනවා අපි සුදුස්සාට සුදුසු දේ දීලා තියෙන නිසයි අද මාධ්‍ය ඇසිදිසි රක්ෂණය ඔබට ලැබුණේ කියලා. ඩලස්ට මාධ්‍ය භාර ගන්න කියලා මීට කාලෙකට කලින් අපි ඉල්ලා සිටියා. මාධ්‍යවේදිනුත්, රටත් ඉල්ලා සිටියා. අපි දෙන්න හදපු කාලේ භාර ගත්තා නම් මේ රක්ෂණය මීට කලින් ලැබෙන්න තිබුණා කියලා මම කියන්න ඕනෑ. මේ අපි සුදුස්සාට සුදුසු දේ දීලා තියෙන බව දැන් ඔබට තේරෙනවා ඇති.

මිත්‍රවරුනි,

වෘත්තීය වශයෙන් නීතිඥවරු ඇරුණාම මම වැඩිපුරම සමීප උනේ මාධ්‍යවේදීන්ට.

මට මතකයි එදා, මම මන්ත්‍රී කණ්ඩායම් රැස්වීමකට එනකොට එදා ජනාධිපතිතුමිය කිව්වා ඔන්න රිපෝටර් එනවා කියලා. මම කිව්වා මම රිපෝටර් නෙවෙයි, එඩිටර් කියලා. මම පත්තරවලට තොරතුරු දුන්නේ සංස්කරණය කරලා. පක්ෂයටවත්, මටවත් හානි නොවන විදියට. ඒ නිසායි මම කිව්වේ මම එඩිටර් කියලා.

මිත්‍රවරුනි,

මාධ්‍යයට භීෂණය එල්ල වුණ හැම අවස්ථාවේම අපි මාධ්‍යවේදීන් ආරක්ෂා කළා. සමහර කාලවල මාධ්‍යවේදීන්ගෙ අතේ කහ නූල් බැඳලා අපි ඔවුන් එක්ක ඉන්න බව කිව්වා. දේශපාලන මැරයෝ ගහලා, මාධ්‍යවේදීන්ගේ කැමරා උපකරණ කඩා දැම්මාම, අපි මාධ්‍යවේදීන්ට ඒවා අරන් දුන්නා. 88/89 භීෂණ යුගයේ රිචඩ් ද සොයිසා දකුණට ඇවිත් දකුණේ අපිත් එක්ක වැඩ කළා.

මිත්‍රවරුනි,

මාධ්‍යයත් එක්ක සුහදව වැඩ කරන එක කලාවක්. අපි මාධ්‍යයට ශක්තියක් වුණොත් මාධ්‍යය අපිව ශක්තිමත් කරනවා. අපි කවදාවත් මාධ්‍යයට කිසි දෙයක් හැංගුවේ නෑ.

මාධ්‍යයට යමක් හංගන්න හංගන්න රටේ ජනතාව ඒ ගැන තියෙන උනන්දුව වැඩියි. හංගන්න හංගන්න හැදෙන බොරු කතා වැඩියි. අද පාර්ලිමේන්තු සංවාද රූපවාහිනියෙන් විකාශය වෙනවා. හැබැයි කවුරුවත් ඒවා බලන්නේ නෑ. මොකද ඒක විවෘත නිසා. අද කැබිනට් එකට විතරයි මාධ්‍යවේදීන් යන්නේ නැත්තේ. ඒ නිසාම කැබිනට්ටුවේ වුණ දේවල් කියලා අමුතු අමුතු කතා ගොඩ නැගෙනවා. ඒක තමයි මාධ්‍යයේ හැටි.

මිත්‍රවරුනි,

අපේ ජීවිතේ දුෂ්කරම කාලවල මාධ්‍යවේදීන් අපිත් එක්ක හිටියා. අපිව බලයට ගේන්න මාධ්‍යවේදීන් ලොකු සේවයක් කළා. නමුත් දැන් අපි චෝදනා කරනවා මාධ්‍ය දැන් අපිත් එක්ක නෑ කියලා. මේක අමුතු දෙයක් නෙවෙයි. අපේ ජීවිත කාලය තුළ අපි අත්දුටු දෙයක්. මාධ්‍යයට ආණ්ඩු හදන්න පුළුවන්. ආණ්ඩුවක් බලයට ගේන්න පුළුවන්. හැබැයි මාධ්‍යයට ආණ්ඩු රකින්න බෑ. ආණ්ඩුව රැක ගන්න පුළුවන් ආණ්ඩුව කරන අයට විතරයි. මාධ්‍යය ආණ්ඩුව රකින්න ගියොත් මාධ්‍යයට මීට වඩා ලොකු රක්ෂණයක් දෙන්න වෙයි. ඒක මාධ්‍යවේදීන් තේරුම් ගත්තාට අපේ අය තේරුම් අරගෙන නෑ වාගේ කියලා මට හිතෙනවා.

මිත්‍රවරුනි,

හැමදාම ආණ්ඩු මාධ්‍යයට කළ චෝදනාවක් තමයි ආණ්ඩුවේ සංවර්ධන කටයුතු මාධ්‍යයේ දාන්නේ නෑ කියලා. රටේ වෙන හොඳ දේවල් පත්තරවල දාන්නේ නෑ කියන චෝදනාව හැමදාම තිබුණා. අපිට නෙවෙයි අනගාරික ධර්මපාලතුමාටත් ඒ ප්‍රශ්නෙ තිබුණා. එතුමා වතාවක් කිව්වා රටේ කොපමණ හොඳ දේ වුණත් ඒවා පත්තරවල පල වෙන්නේ නෑ. කරොංචි හාමි නොන්නො හාමිට පිහියෙන් ඇන්නොත් මේකා ඒක පත්තරේ මුල් පිටුවේම දමාපි” කියලා. ධර්මපාලතුමා එහෙම චෝදනා කළා. ඒ නිසා මාධ්‍යවේදීන්ට දොස් කියලා වැඩක් නෑ. ඒ කාලෙ ඉඳලාම මාධ්‍යවල හැටි තමයි ඒ.

ජනතාවත් එහෙමයි. රූපවාහිනි ප්‍රවෘත්තිවල සංවර්ධන පුවත් කියලා හෙඩිම කියපු ගමන් ප්‍රේක්ෂකයො නාට්‍යයක් බලන්න වෙන චැනල් එකකට මාරු වෙනවා. මාධ්‍යවේදීන්ට, මාධ්‍ය ආයතනවලට, මේක තේරෙනවා. අපිට තේරෙන්නේ නැති එකයි ප්‍රශ්නේ.

මිත්‍රවරුනි,

මේවා ඉතාම සාමාන්‍ය දේවල් හැටියට අපි භාර ගන්න ඕනෑ. අපිට විතරක් නොවෙයි, ලෝකයත් අද මාධ්‍ය නිසා කැලඹිලා.

මට මතකයි කොරෝනා වසංගතය ආව දවස්වල සමාජ මාධ්‍යවල ගිය දේවල්. මේක රටක ලැබ් එකක හදාපු වයිරසයක් කිව්වා. බලවත්ම රටවල් ඒ ඒ රටවලට චෝදනා කර ගන්න තරමට සමාජ මාධ්‍යවල මේ ප්‍රචාර බලවත් වුණා. ඊට පස්සේ කොරෝනාවලට අලුතින් සොයා ගත්ත එන්නත ගැන නොයෙක් ප්‍රචාර ගෙනිච්චා.

අපේ රටේ විතරක් නෙවෙයි දියුණු රටවලත් තරුණයෝ ඉන්ජෙක්ෂන් ගහගන්න ආවේ නෑ. ඒවා සමාජ මාධ්‍යවලින් යවාපු ප්‍රචාර නිසා ලෝකෙ මුහුණ දීපු දේවල්. අන්තිමට ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයට සම්බන්ධ විශේෂඥයෝ කිව්වා වසංගතයට වඩා දරුණුයි කියලා තොරතුරු වසංගතය.

ඒගොල්ලො මේකට කිව්වා Intro Demic (ඉන්ට්‍රො ඩෙමික්) කියලා. මේ තොරතුරු වසංගතේ ලෝකෙ යටවෙලා කියලා ඒගොල්ලන්ටත් පිළිගන්න වුණා.

මිත්‍රවරුනි,

අපේ රටටත් මේ ඉන්ට්‍රො ඩොමික් එක ආවා. කොරෝනාවලට එන්නත ගන්න අපි උත්සාහ කරනකොට එන්නත වේලපහ ගෙන්නා ගත්තේ නැත්තේ අපේ වරදයි කිව්වා. එන්නත ගෙන්නුවහම ෆයිසර් ගෙන්වන්න පුළුවන්කම තියෙද්දී අපි ලාභෙට චීන එන්නත ගෙනාවා කීවා. චීන එන්නත ගහල වැඩක් නෑ කිව්වා. සමහරු කිව්වා මොඩර්නා තමයි හොඳ, ඒකම ගේන්න කියලා. මේ සෙල්ලම් කළේ රටේ ජීවිතත් එක්ක.

ඊට පස්සේ ගෙයක් ගානේ කොරෝනා මරණ වෙනවා කියලා විශාල භීතියක් ඇති කළා. දොස්තරලා කියන ගාණට වඩා මැරෙන ගාණ වැඩියි කිව්වා. අන්තිමට රට වහන්න, විසඳුම ඒකයි කියලා බල කළා. රට වැහුවේ නැතොත් ස්වයං ලොක්ඩවුන් කරගන්නවා කිව්වා. රට වහලා අපි ඇඟලුම් කර්මාන්තශාලා විවෘත කරලා තිබ්බා. ඒක වැහුවේ නැතොත් ඇඟලුම් පොකුරක් එයි කිව්වා. ඒ තරමට රට වහන්න බලකරපු උදවිය ඊළඟට දහස් ගණන් අරගෙන පාරේ පෙළපාලි ගියා. ඒ මහා ආර්ථික විනාසෙ කරලා දැන් රට ඇරියාම කියනවා රට බංකොළොත් කියලා. මේ තමයි තොරතුරු වාර්තා වුන විදිය.

මාධ්‍යට මේවා නොපෙන්වා බෑ. වාර්තා නොකර ඉන්න බෑ. හැබැයි මාධ්‍යයට නොතේරී මාධ්‍යයෙන් ප්‍රයෝජන ගන්නත් රටට එරෙහි බලවේගවලට පුළුවන් වෙලා තියෙනවා. මේවා රටට ආදරේ, වගකීමක් ඇති මාධ්‍ය තේරුම් ගන්න ඕනෑ.

මිත්‍රවරුනි,

මේ රටේ මාධ්‍යවේදීන් තේරුම්ගත යුතු තවත් දෙයක් තියෙනවා. මාධ්‍යවේදීන්ටත් නොතේරෙන විදියට මේ රට හසුරුවන්න නොයෙක් බලවේග ක්‍රියාත්මක වෙනවා. යුද්ධ කරන කාලේ ඉඳන්ම අපිට ඒ අත්දැකීම් තියෙනවා. අද මේ රටේ මාධ්‍යවල පෙන්වන දේවල්ම යොදාගෙන මේ රටේ කීර්තිනාමය විනාශ කරන්න උත්සාහ කරනවා.

එදා යුද්දෙදි මැරුන සන්නද්ධ ත්‍රස්තවාදීන්ව ජාත්‍යන්තරයට පෙන්නුවේ අහිංසක දෙමළ ජනතාව කියලයි. ඒ දේවල් යොදාගෙන යුද මෙහෙයුම් නතර කරන්න උත්සාහ කළා.

තමුන්නාන්සේලාට මතක ඇති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මැතිතුමා ජනාධිපති වුන ගමන්ම මේ රටේ එක්තරා තානාපති කාර්යාලයක රස්සාව කළ කාන්තාවක් තමන්ව පැහැරගෙන ගියා කියලා ලොකු සිද්ධියක් මැව්වා. ආරක්ෂක අංශවලින් පැහැරගෙන ගියා කියලා මහා විශාල ප්‍රචාරයක් ගෙනිච්චා. ජනාධිපති වුණ ගමන්ම මෙහෙම වුණාම මේ රටේ තානාපති කාර්යාල හැම එකක්ම ලොකුවට කලබල වුණා. සමහර රටවල් ඇයගේ ආරක්ෂාව තහවුරු කරනු කියලා නිවේදන පවා නිකුත් කළා. අපිට ලෝකෙට උත්තර දෙන්න සිද්ධ වෙන සිද්ධියක් මැව්වා.

නමුත් රටේ හොඳ වෙලාවට ඒ කාන්තාව ඒ දවසේ ආගිය හැම තැනක් ගැනම සීසීටීවී (CCTV) කැමරාවල තිබුණා. සී.අයි.ඩී. (CID)  එක අපක්ෂපාතීව පරීක්ෂණය කළා. අන්තිමට ඒ සිද්ධිය බොරු මවාපෑමක් බව ලෝකෙටම ඔප්පු කරගන්න අපිට පුළුවන් වුණා. හැබැයි ඒක බොරුවක් බව ඔප්පු වුණාම අපිට විරුද්ධව චෝදනා කළ අය කනගාටුවවත් පළ කළේ නෑ.

මිත්‍රවරුනි,

මේවායින් අපි තේරුම් ගන්න ඕනෑ මොකක්ද? මේ රටේ ජනතාවගේ නිදහස, රටේ අයිතිය උදුරා ගන්න ඉතාම සූක්ෂමව කටයුතු කරන බලවේග මාධ්‍ය වාසියට ගන්නවා.

ජනප්‍රිය තීන්දු වෙනුවට අමාරු, අසීරු තීන්දු ගන්න වෙන යුගයකට තමයි අපේ ආණ්ඩුව දැන් පත්වෙලා ඉන්නේ. ඒ අමාරු තීන්දු ගන්න අපි සූදානම්. රට වෙනුවෙන් ඒ තීන්දු ගන්න වෙන්නේ දේශපාලන අනාගතය උකස් තියලා. එහෙම තීන්දු ගන්නකොට රට වෙනුවෙන් මේ රටේ මාධ්‍ය ඉතාම වගකීමෙන් ක්‍රියා කරයි කියලා අපි හිතනවා.

මේ වාගේ වැඩපිළිවෙළවල් අපි කරන්නේ ඔබගේ අනාගතය ගැන හිතලා. ඔබේ අනාගතය අපි සුරක්ෂිත කරනකොට මාධ්‍යවේදීන් වන ඔබ රටේ සුරක්ෂිත අනාගතයකට කැප වෙයි කියලා අපි විශ්වාස කරනවා.

ඔබ සැමට තෙරුවන්සරණයි! යැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා පැවසීය.

ජනමාධ්‍ය අමාත්‍ය ඩලස් අලහප්පෙරුම මහතා‍

අතිගරු අග්‍රාමාත්‍යතුමනි, මම විකල්ප පත්තරකාරයෙක් විදිහට අද මේ අවස්ථාව හදුන ගන්නේ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයෙක්ට වඩා වැඩි බරකින්.

ජීවිත ආරක්ෂාව කියන එක උප ශීර්ෂයක් විදිහට පාවිච්චිකරපු පත්තරකාරයෙක් විදිහට ජීවිත රක්ෂණය කියන එක උප ශිර්ෂයක් ලෙස පාවිච්චිකරපු යුගයක විකල්ප පත්තරකාරයෙක් විදිහට අපි එදා කටයුතු කළේ ජනතාව වෙනුවෙන් වගකීම් සහගත මාධ්‍ය කලාවක් කියන දේ ශීර්ෂ පාඨය කරගන්න ජීවිත ආරක්ෂණය උප ශිර්ෂය කරගෙන.

එය ඉතා දිගු ඉතිහාසයක් නෙමෙයි. අපි විකල්ප පත්තරකාරයෝ විදිහට දින රහිත මරණ වරෙන්තුවත්  බෝල්පොයින්ට් පෑනත් විතරයි අපේ සන්තකයේ තිබුණේ. එදා අපිට ජීවිත ආරක්ෂාව , ජීවිත රක්ෂණය සැපවූයේ ලක්ෂ සංඛ්‍යාත පාඨකයෝ. ඒ බොල්ට් පොයින් පෑන අතට ගත්තු අපේ වෘත්තීය සගයෝ. ඒ පාර්ශව දෙකට අමතරව දේශපාලන නායකයෝ හතර දෙනෙක් මහා ප්‍රාකාරයක් විදිහට  ඒ අඳුරු සෙවනැලි පත්තර පිටුමත වැටිච්ච යුගයේ අපේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් හිටගත්තා. 

එදා සුනිල් මාධව ප්‍රමුඛ එක විකල්ප පත්තරයක් , සුනන්ද දේශප්‍රිය ප්‍රම්‍රඛ තව විකල්ප පත්තරයක් ආණ්ඩුවේ ගොරෝසු පිළිවෙතට අභියෝගකරන වෙලාවේ ගරු අගමැතිතුමනි , විපක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරයෙක් විදිහට ඔබතුමත් තවත් තිදෙනෙකුත් නිරන්තරයෙන් සුනිල් මාධව ප්‍රමුඛ අපි දිහාත් සුනන්ද දේශප්‍රිය ප්‍රමුඛ යුක්තිය කණ්ඩායම දිහාත් හොයා බැලුවා. අපිට ආදරය රැකවරණය දුන්නා.

අද රාජ්‍යයක වගකීම ඉෂ්ඨකරමින් මේ රටේ වෘත්තීය මාධ්‍යවේදීන්ට ඇසිදිසි රක්ෂණය ප්‍රදානය කරන වෙලාවේ  ඔබතුමාට ඒ ගෞරවය ප්‍රදානය කරමින් ප්‍රථම වතාවටයි  වේදිකාවක මට ඒ ගැන ජනමාධ්‍ය වෘත්තියට සම්බන්ධ කෙනෙක් විදිහට මතක්  කරන්න ලැබුනේ.

මම කෘතවේදීව සිහිපත්කරනවා අනිත් තිදෙනාව. අවාසනාවකට  ඒ තිදෙනාම අද ජීවතුන් අතර නැහැ. එක් කෙනෙක් මංගල සමරවීර. අනිත් කෙනා ගාමිණි දිසානායක, අනිත් කෙනා ලලිත් ඇතුලත්මුදලි. මේ දේශපාලඥයන් තිදෙනා තමයි  මහින්ද රාජපක්ෂ කියන විපක්ෂයේ සටන්කාමී, නිර්භීත දේශපාලඥයාට අමතරව එදා අපිට ජීවිත රක්ෂණාවරණය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ යැයි අමාත්‍යතුමා පැවසීය.

මෙම අවස්ථාවට අමාත්‍යවරුන්වන ඩලස් අලහප්පෙරුම, කෙහෙළිය රඹුක්වැල්ල, රාජ්‍ය අමාත්‍ය ලොහාන් රත්වත්තේ, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී මහාචාර්ය චරිත හේරත්, ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් ජගත් පී විජේවීර, සොෆ්ට්ලොජික් සමූහයේ නිලධාරීන්, මාධ්‍ය ආයතන හිමිකරුවන්, මාධ්‍ය නාලිකා ප්‍රධානීන්, පුවත්පත් කතුවරුන්, වෙබ් අඩවි මාධ්‍යවේදීන් සහ රක්ෂණලාභීන් ඇතුළු ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ නිලධාරී මහත්ම මහත්මීහු රැසක් එක්ව සිටියහ.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

පෞද්ගලික බස් රථ වලට භාවිතා කෙරෙන ඩීසල් ලංගම බස් රථ වලද දුම්රිය, වෑන්, විදුලි ජනන යන්ත්‍ර, විදුලි බලාගාර සදහා ද භාවිතා වන බවත් ඒසේ තිබිය දී පෞද්ගලික බස්රථ පමණක් නතර වනුයේ ඩීසල් බාල නිසා නොව පෞද්ගලික බස් රථ හිමියන්ගෙන් විශාල පිරිසක් දිගුකලක් භූමිතෙල් සිය බස්රථ වල ඉන්ධනයක් ලෙස භාවිතා කිරීමට යාම නිසා බවත් බලශක්ති අමාත්‍ය නීතිඥ උදය ගම්මන්පිල මහතා ප්‍රකාශ කර සිටියේ ය.

බලශක්ති අමාත්‍යංශය සහ ශ්‍රී ලංකා මහජන උපයෝගිතා කොමිෂන් සභාව එක්ව සකස් කරන ලද ඛනිජ තෙල් නිෂ්පාදන පාරිභෝගිකයන්ගේ අයිතිවාසිකම් සහ වගකීම් ප්‍රකාශනය හා පැමිණිලි සහ ආරවුල් විසඳාලීමේ ක්‍රියාපටිපාටිය බලාත්මක කිරීමේ සහ ජනගත කිරීමේ උත්සවය 2021 දෙසැම්බර් මස පළමුවනදා බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර සම්මන්ත්‍රණ ශාලා පරිශ්‍රයේදී පැවැත්විණි.

එම අවස්ථාවට ප්‍රධාන ආරාධිතයා ලෙස එක්වෙමින් බලශක්ති අමාත්‍ය නීතිඥ උදය ගම්මන්පිල මහතා මෙම අදහස් දැක්වීය.

අමාත්‍යවරයා වැඩිදුරටත් මෙසේ ප්‍රකාශ කර සිටියේය

අයිතිවාසිකම් පමණද ? යුතුකම් සහ වගකීම් නැතිද ?

පාරිභෝගිකයන්ගේ අයිතිවාසිකම් 19 සහ වගකීම් 11 ක් සහිත ලේඛනයක් තමයි අද අපි පාරිභෝගිකයන්ට භාර දෙන්නේ. මේක තරාදියේ දෙපැත්ත වගෙයි. අයිතිවාසිකම් කියන දේත් සමගම වගකීම් සහ යුතුකම් කියන දේත් බැඳී තිබෙනවා. මේ පිළිබඳ පළමුවෙනි දාර්ශනික දැක්ම ඉදිරිපත් කළේ බුදුරජාණන් වහන්සේ සිඟාලෝවාද සූත්‍රයේ. එහි සඳහන් වෙනවා අපේ ජීවිතයේ හමුවන සබඳතා හයක් සම්බන්ධයෙන්. අඹුසැමියන් සේවක සේව්‍යයන් ගුරුවරුන් ශිෂ්‍යයන් දරුවන් දෙමව්පියන් මේ ආදීන් සමාජයේ තිබෙන සබඳතාවලදී එකිනෙකා ඉටුකළ යුතු යුතුකම් ගැන එහි සඳහන් වෙන්නේ.

අද හැමෝම තමන්ගේ යුතුකම් ඉටු කරනවා නම් අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ සංවාදයක් සමාජයේ ඇති වන්නට විදිහක් නෑ. හැමෝම තමන්ගේ අයිතිවාසිකම් ගැන කතා කරනවා ඒ සම්බන්ධයෙන් වෘත්තීය සමිති ද තියෙනවා. නමුත් කවුරුවත්ම ඔවුන් ඉටු කළ යුතු යුතුකම් ගැන සිහිපත් කරන්නේ නැහැ. මේ සමාජයේ අද ගැටුම් ඇතිවී තිබෙන්නේ අපි හැමෝම ඉතාම ආත්මාර්ථකාමී වාසිකම් ගැන පමණක් අවධානය යොමු කරන නිසා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා අත්තානං උපමං කත්වා හැම විටම තමන් අනුන් තැන්හි තබා සිතන්න. අඹුසැමි සබඳතාවලදීත් එහෙමයි. මොහොතකට බිරිඳගේ සපත්තු දෙකට බැහැලා බිරිඳගේ පැත්තෙන් බලනවා නම් ඔය කේන්ති යන ඒවා රණ්ඩු වෙනවා අඬදබර වේවා නතර කරගන්නත් පුළුවන්. අවාසනාවට අපි තාම අපේ හිත් ඒ් තැනට දියුණු කරගෙන නැහැ. හරිම ආත්මාර්ථකාමී නිසා තමයි අයිතිවාසිකම් පිළිබඳව සමාජයේ මහා කලබලයත් තියෙන්නෙ. ඒ නිසාම යුතුකම් කියන කොටස යටපත් වෙලා තියෙන්නෙ. සැබැවින්ම යුතුකම් කියන කොටස යුතුකම් පමණක් තිබුණනම් අයිතිවාසිකම් කියන සංවාදය ඇති වන්නේම නැහැ.

ඉන්ධන ක්ෂේත්‍රයේ නියාමනයේ වැදගත්කම

ඉන්ධන ක්ෂේත්‍රයේ නියාමනය අතිශයින්ම වැදගත් වෙලා තියෙනවා කාරණා කීපයක් නිසාම. එක පැත්තකින් ඉන්ධන කියන්නේ ඉහළ මිලක් ගෙවා ලබාගතයුතු භාණ්ඩයක්. ඒ නිසා අපි ගෙවන මිලට සරිලන ප්‍රමිතියක් තියෙනවද කියලා තහවුරු කරගැනීමට මේ රටේ සෑම පාරිභෝගිකයෙකුට ම අයිතිවාසිකමක් තියෙනවා. මේ විතරක් නෙවෙයි මේ මිලදී ගන්නා ඉන්ධන යොදා ගන්නේ ඊටත් වඩා මිල අධික මිලියන ගණනින් කතා කරන වාහන යන්ත්‍ර සූත්‍ර වල භාවිතයට. ඉන්ධන වලට වැය කරන මුදල අපට අමතක කරන්න පුළුවන් උනත් නිවැරදි ප්‍රමිතියේ ඉන්ධන නොලැබුණොත් විනාශ වෙන්නේ රුපියල් මිලියන ගණනක් වටිනවා වාහනයක් යන්ත්‍රසූතුයක් වන්නට පුළුවන්. ඉන්ධන දහනය පරිසරයටත් සෞඛ්‍යයටත් බලපෑම් එල්ල කරනවා. මෙන්න මේ කාරණා නිසා තමයි අපට ඉන්ධන සම්බන්ධයෙන් දැඩි නියාමනයක් අවශ්‍ය වන්නේ.

ලෝකයේ සෑම රටක ම දැඩි ලෙස නියාමනයට ලක් වූ කර්මාන්තයක් තමයි ඉන්දධන ආශ්‍රිත කර්මාන්ත. නමුත් අවාසනාවකට මෙරට නීතිමය වශයෙන් බලාත්මක කෙරෙන එවැනි නියාමනයක් නැහැ. බලශක්ති අමාත්‍යාංශය වාර්ෂිකව ලිහිසි තෙල් වලට ග්‍රීස් වලට අනිකුත් ඉන්ධන වර්ග වලට බලපත්‍ර නිකුත් කරලා ගාස්තුවක් අය කර ගන්නවා. නමුත් බලපත්‍රය ලබා ගත් ආයතනය නිසි ප්‍රමිතියෙන් භාණ්ඩය ගෙන එනවද එයින් පරිසරයට සෞඛ්‍යයට බලපෑමක් එල්ල කරනවා ද භාවිතා කරන යන්ත්‍ර සූත්‍ර වලට හානියක් සිදු වෙනවාද කියලා පසු විපරම් ක්‍රියාවලියක් ඇත්තේම නෑ. ඒ නිසා මා හිතනවා මහජන උපයෝගීතා කොමිසම මෙම ඉන්ධන පාරිභෝගිකයන්ගේ අයිතිවාසිකම් හා යුතුකම් පිළිබදව ප්‍රකාශනයක් එළිදක්වන්න කටයුතු කිරීම ඉතාම කාලෝචිත පියවරක් විදිහට.

මෙම ක්ෂේත්‍රයේ නියාමනය කිරීම සඳහා අවශ්‍ය අණ පනත් සංශෝධනය කිරීම සඳහා මම අමාත්‍ය මණ්ඩල පත්‍රිකාවක් ඉදිරිපත් කළා. අවාසනාවට මේ අමාත්‍ය මණ්ඩල පත්‍රිකාව තවමත් අනුමත වී නැහැ. ලෝකය පුරා දැඩි නියාමනයට ලක් වී ඇති මෙම ක්ෂේත්‍රයේ ඇයි ලංකාවේ විතරක් නියාමනයට ලක් වී නැත්තේ. ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාවට තමයි ගෑස්ද, පෙට්‍රල් ඩීසල් ද, ලිහිසි තෙල් සහ තාර ද, නැව් තෙල් යනාදී වශයෙන් මේ හා සම්බන්ධ සමස්ත ඒකාධිකාරය තිබුනේ. එම ආයතනය අමාත්‍යාංශයේ නියාමනයට සහ අධීක්ෂණයට යටත්වන නිසා නියාමන ක්‍රියාවලියක නියාමන ආයතනයක නීතිමය යාන්ත්‍රණයක අවශ්‍යතාවයක් පැවතුණේ නැහැ.

නමුත් වරින් වර මෙය පෞද්ගලීකරණය ආරම්භ වුණා. අලාභ ලබන ව්‍යාපාර සංස්ථාවට ඉතුරු කරලා ලාභ ලබන ව්‍යාපාර පෞද්ගලීකරණය තමයි මෑත කාලයේ සිද්ධ වුණේ. ඒ නිසා අද නැව් තෙල් ලිහිසි තෙල් ග්‍රීස් වැනි ක්ෂේත්‍රවල තරගකාරීව ආයතන ගණනාවක් ඉන්නවා. පෙට්‍රල් සහ ඩීසල් අංශවල ආයතන දෙකක් ඉන්නවා. ඒ නිසා අද මේ ක්ෂේත්‍රවල නියාමනය අත්‍යවශ්‍ය කාර්යයක් බවට පත්ව තියෙනවා.

පෞද්ගලික බස්වලට බාල ඩීසල් දෙනවා ද?

නියාමනය නැති නිසා සමහර විට අනිසි චෝදනාවලට ද ලක් වෙනවා. බස් රථ හිමියන්ගේ සංගමයක සභාපතිවරයෙක් සඳහන් කරලා තිබුනා විදේශ විනිමය හිඟයකට රට මුහුණ පා තිබෙන නිසා අද අපේ රටට ආනයනය කරන්නේ බාල ඩීසල්. එම බාල ඩීසල් භාවිතා කිරීමෙන් ඔවුන්ගේ බස්රථ එන්ජිම මග නතර වීමට පටන් ගෙන තියෙනවා. අප මේ පිළිබඳව අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව පැමිණිලි කරනවා කියලා. පෞද්ගලික බස් රථ වලට භාවිතා කරන ඩීසල් ම තමයි ලංගම බස් රථ වලද භාවිතා වෙන්නේ. දුම්රිය වෑන් විදුලි ජනන යන්ත්‍ර විදුලි බලාගාර වලට භාවිතා වන්නේ. එහෙම නම් පුද්ගලික බස් රථ එන්ජින් පමණක් නතර වෙන්නෙ කොහොමද ?

බස්රථ සංගම් වලම සංඛ්‍යා ලේඛන වලට අනුව පෞද්ගලික බස් රථ ක්ෂේත්රයේ බස්රථවලින් 25% ක් පමණ ඩීසල් වෙනුවට භූමිතෙල් භාවිතා කරනවා. භූමිතෙල් ලීටරයක් රුපියල් හැත්තෑ හතයි. ඩීසල් ලීටරය රුපියල් 111 යි. මේ තියන මිල පරතරය නිසා බස්රථ විශාල වශයෙන් භූමිතෙල් භාවිතා කරනවා. ඇතැමුන් භූමිතෙල් මිශ්‍ර කරලා භාවිතා කරනවා. තවත් සමහර අය පිරිසුදු භූමිතෙල් භාවිතා කරනවා. දීර්ඝ කාලයක් මෙලෙස භූමිතෙල් භාවිතා කරමින් ඒංජිම දිව්වාම එය නරක් වෙනවා කියන එක අමුතුවෙන් සාකච්ඡා කළ යුතු කාරණාවක් නෙවෙයි. පැමිණිලි ඉදිරිපත් කරලා ඒවා විසඳීමේ යාන්ත්‍රයක් දැන් තියනවා. ඒ නිසා කාටවත් දැන් තැන තැන මාධ්‍ය ඉදිරියේ බොරු කියන්න බැහැ.

ගෑස් පිපිරුම් ගැන තවත් අනුමානයක්

මේ දිනවල තව තියෙන ප්‍රශ්නයක් තමයි ගෑස් පිලිබඳ ප්‍රශ්නය. ගෑස් වර්ග ගොඩක් තියෙනව. අප මෙතන කතා කරන්නේ ඒල්පීජී වායුව ගැනයි. ගෑස් ටැංකි පුපුරා යනවා යැයි මේ දිනවල ලොකු ආන්දෝලනයක් තියෙනවා. ඉතා පැහැදිලිව කියන්නට ඕනි ගෑස් ටැංකි පුපුරා යාමක් නොවෙයි සිදුවෙලා තියෙන්නේ. ගෑස් වලින් සිදුවන පුපුරා යෑම තමයි සිදු වෙලා තියෙන්නේ. තියෙන ආරක්ෂිත ක්‍රම වේදය අනුව ගෑස් ටැංකිය පුපුරන්නෙ නෑ. මොකක්ද මේ වෙන්නේ.

රසායනික විද්‍යාඥයෙක් වන මහාචාර්ය ජයතිලක මහතා මේ පිළිබඳව හොඳ අනුමානයක් ඉදිරිපත් කළා. ගෙවල් වල ගෑස් කාන්දුවකින් ගෑස් ගඳක් ආවොත් ගිනිකූර ගහන්න එපා දොරවල් අරින්න ජනෙල් අරින්න ගෑස් එක ඉවතට ගෙනියන්න කියලා කියනවා.

නමුත් ගෑස් වල එහෙම ගඳක් නැහැ. මකැප්ටන් කියන රසායනික ද්‍රව්‍ය ගෑස් වලට එකතු කරනවා ගඳ ඇති වන්න. ආරක්ෂාකාරී පියවරක් විදියට. එවිට ගෑස් එක කාන්දු වෙනවා කියන ගෑස් ගන්ධයෙන් අපේ නහයට දැනෙන්නේ ගෑස් නිසා නොවේ. ගෑස් වලට මෙම මකැප්ටන් එකතු කරලා තියෙන නිසයි. මහාචාර්යතුමා අනුමානයක් ඉදිරිපත් කළා මෙම මකැප්ටන් නොදා හෝ ප්‍රමාණවත් ලෙස දමා නොමැති නම් ගෑස් කාන්දුවක් වුණත් ගෑස් කාන්දු වෙනවා කියන එක අප කවුරුවත් දන්නේ නැහැ. එවිට සුපුරුදු පරිදි ගිහිල්ලා ගිනිකූරක් ගැහුවොත් ලිප පත්තු කරන්න ගෑස් උදුන පත්තු කලොත් දුම්වැටියක් දල්වා ගත්තොත් පිපිරීමක් ඇතිවෙනවා ගෑස් හේතුවෙන්.

2016 විතර මට මතකයි පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිනී ගීතා කුමාරසිංහ මැතිනියත් ගෑස් පිපිරීමකින් බරපතළ තුවාල ලැබුවා. හේතුව ගෑස් කාන්දුවක් තිබිලත් ගෑස් ගඳක් දැනිලා නැහැ. පහනක් දල්වන්න ගිනි පෙට්ටිය ගැහුවහම ගිනි ගැනීමක් ඇති වුණා. දීර්ඝ වේලාවක් ගෑස් කාන්දු වී තිබුණ ද ඇයට ගඳක් ඇවිල්ලා නැහැ. එහෙමනම් මේ ගෑස් වල අඩංගු විය යුතු මකැප්ටන් රසායනිකය ප්‍රමාණවත්ව අඩංගු නොවීම හෝ කිසිසේත් අඩංගු නොවීම සිදුවෙලා තියෙනවාද ?

ශ්‍රී ලංකාවේ එල්පීජී ප්‍රමිතිය ?

ශ්‍රී ලංකාවේ එල්පීජී පිළිබඳ පරීක්ෂණ කිරීමට ප්‍රතීනනය කරපු රසායනාගාරයක් නැහැ. ලාෆ්ස් සමාගමට අයිති රසායනාගාරයක සහ ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාවට අයිති රසායනාගාරයක ගෑස් ගැන පරීක්ෂණ කළ හැකියි. නමුත් ඒවා හදලා තියෙන්නේ ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තර අවශ්‍යතාවයන් සඳහායි. ඒ නිසා ඒක පිළිගැනීමට ලක් කර ගැනීමේ අවශ්‍යතාවයක් වත් කවදාවත් ඇති වුණේ නැහැ. නමුත් මෙතනින් පරීක්ෂණ වාර්තා ඉල්ලද්දි තමයි ප්‍රශ්න මතුවන්නේ.

ඒ වගේම මකැප්ටන් අඩංගුද නැද්ද නිසි ප්‍රමිතියට තිබේදැයි බලන්න ඇමරිකානු ක්‍රමවේදයත් තියෙනවා. අත් බෙහෙත් වලින් මෙය තිබේදැයි බලන්න හැකියාව තිබුණත් එම ඇමරිකානු ක්‍රමවේදය අනුගමනය කිරීම සඳහා පහසුකම් අප ගාව නැහැ. එවැනි අවශ්‍යතාවයක් කවදාවත් ඇතිවෙලා නොතිබුණු නිසා. ඒ නිසාම මෙම ගෑස් ක්ෂේත්‍රය අනිකුත් ඉන්ධන වලටත් වඩා මේ මොහොතේ වඩාත් වැදගත් වෙලා තියෙනවා නියාමනය කිරීම.

අපේ මන්ත්‍රීවරුන් පාර්ලිමේන්තුවේ කතා කරමින් කියනවා මෙම ගෑස් වල ප්‍රොපේන් 30% ක් සහ බියුටේන් 70% තියෙන්නට ඕනෑ. නමුත් දෙකම 50% බැගින් තමයි ගෑස් සිලින්ඩරයේ තියෙන්නෙ. ඒ නිසයි මේක පුපුරන්නේ කියලා. එවැනි නීතියක් හෝ නියාමනයක් තියෙනවා දැයි කියා මා සොයා බැලුවා. නමුත් එහෙම නීතියක් නැහැ. දැනට නියාමනයකට තියෙන්නේ පීඩනය සම්බන්ධයෙන් පමණි. මකැප්ටන් දාන්න ඕනේ කියලා කොහෙවත් සඳහන් කරලා නෑ. ප්‍රොපේන් සහ බියුටේන් ප්‍රතිෂත ගැන කොහෙවත් සඳහන් කරලා නෑ. ආරක්ෂාකාරී උපකරණ සම්බන්ධයෙන් ගෑස් සිලින්ඩරයේ සඳහන් කළ යුතු තොරතුරු සම්බන්ධයෙන් කොතනකවත් නියාමනයක් නැහැ. ඒ නිසා අද අපේ රටේ පාරිභෝගිකයෝ බියෙන් පෙළෙනවා. මෙතෙක් කලක් අප බයෙන් සිටියේ අපට හොරෙන් අනුන් ඇවිල්ලා තියන බෝම්බ වලට. නමුත් දැන් ගෙදර තියෙන ගෑස් සිලින්ඩරය සියදිවි හානි කර ගැනීම සඳහා සල්ලි දීල ගෙදරට අරන් ගිය බෝම්බයක් බවට පත්වී තියෙනවා.

මේ බය නැති කළ හැක්කේ ඇත්ත හොයලා ඒය ප්‍රසිද්ධ කරලා එම හේතුව මගහැර ගැනීම සඳහා ක්‍රමවේදයක් සැකසීමෙන් ම පමණයි. ඒ නිසා බලශක්ති ක්ෂේත්‍රය නියාමනය කිරීමේ වගකීම පවතින මහජන උපයෝගිතා කොමිසම කඩිනම් පියවර ගනු ඇතැයි අප විශ්වාස කරනවා. ඒ සඳහා අපෙනුත් ලබාදිය යුතු යම් සහයෝගයක් වේ නම් ඕනෑම අවස්ථාවක ඒය ලබාදීමට අප සූදානම්. බලශක්ති ක්ෂේත්‍රයේ දී අපි හැමදාමත් ඉතා සුහද සබඳතාවක් පවත්වා ගනිමින් මහජන උපයෝගීතා කොමිසම සමග කටයුතු කරලා තියෙනවා.

බලශක්ති අමාත්‍යාංශය සහ ඊට අනුබද්ධ ආයතන වල නිලධාරීන් හා සභාපතිවරුන්ද ශ්‍රී ලංකා මහජන උපයෝගිතා කොමිෂන් සභාවේ නිලධාරීන් ද මෙම අවස්ථාව සඳහා සහභාගී විය.

– media unit

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

මෙරට ගෘහස්ථ ගෑස් සිලින්ඩර් වල සංයුතිය වෙනස් කිරීම සැලසුම් සහගතව කළ අපරාධයක් බවත් එය බරපතළ වංචාවක් බවත් පාරිභෝගික අධිකාරියේ හිටපු විධායක අධ්‍යක්ෂ තුෂාන් ගුණවර්ධන මහතා සඳහන් කරයි.

දැනට ඇති ගෑස් භාවිතය ඉතාම අවදානම් බවත් ඊට ප්‍රධාන හේතුව සංයුතිය වෙනස් වීම බව ද ඔහු පැවසීය.

මෙම වංචාව තමන් පසුගිය අප්‍රේල් මාසයේ දී හෙළි කළ ද අදාළ අමාත්‍යවරුන් දෙදෙනා විසින් තමන්ගේ කට වැසූ බවත් නඩු දාන්න ඉඩ නොදුන් බවත් ඔහු කියා සිටී.

අන්තර්ජාල නාලිකාවක සාකච්ඡාවකදී මහතා මෙම අදහස් පළ කළේය.

Courtesy Adaderana

The Sri Lanka Freedom Party (SLFP) suggests that it would be appropriate to hold the Provincial Council elections expeditiously, under the former election system the least limited to this particular election alone. 

The suggestion was made at the Select Committee of Parliament to Identify Appropriate Reforms of the Election Laws and the Electoral System and to Recommend Necessary Amendments held today (02).

State Minister Dayasiri Jayasekara who testifying on behalf of the party at the committee stated that many problems have risen due to postponing of the provincial council elections for a long time. 

He stated that his party was of the view that the provincial council elections should be held immediately. Furthermore, local government elections should be held in the first quarter of next year. The number of local government representatives should be limited to a maximum of 5500, he said.

Minister Mahinda Amaraweera stated at the committee that it is not appropriate to extend the term of local government bodies. The Minister also pointed out that the public opinion is that the number of seats in local government bodies should be reduced.

Minister Nimal Siripala de Silva explained that after the announcement of the Local Government Elections, the powers of those institutions should be transferred to a commissioner until the election is held and the new members are sworn in.

The Leader of the House, Minister Dinesh Gunawardena stated that the Attorney General is of the view that the Provincial Council elections cannot be held under the existing law and that the necessary legal provisions should be brought for the purpose of the stated. He also stated that the general opinion of the Committee is that the Provincial Council elections should be held expeditiously.

The SLFP proposed to the committee that the number of members to be elected from the divisions should be 60 percent and the number of members to be elected proportionally should be 40 percent when the electoral system is amended.

The party said necessary legal provisions should be made to limit election expenses and commended President Gotabaya Rajapaksa’s presentation of a Cabinet Memorandum on Limiting Election Expenditure. The SLFP also said that women’s representation at all levels should be 25 percent of the total number of candidates.

Furthermore, the conduct of media during election period should be regulated. The SLFP also emphasized the importance of regulating social media behaviour.

Professor Sudantha Liyanage, Vice Chancellor of the University of Sri Jayewardenepura, Chairman of the Expert Committee on the analysis of appropriate reforms of the election laws and the electoral system and to recommend necessary amendments stated if the new electoral system is adjusted to the 70:30 ratio, the existing number of seats in local government bodies could be reduced by 1,500.

He also pointed out the need to revise the electoral system so that the winning political party in the local government area gets two bonus seats.
The Secretary to the Select Committee, Deputy Secretary General & Chief of Staff of Parliament Ms. Kushani Rohanadheera stated that the next meeting of the Parliamentary Select Committee will be held on the 07th.

State Ministers Lasantha Alagiyawanna and Duminda Dissanayake also represented the SLFP at the committee meeting. Members of Parliament M. A. Sumanthiran, Madhura Withanage and Sagara Kariyawasam were also present as members of the Committee.

Officials representing the Election Commission and the Attorney General’s Department were also present.

Courtesy Adaderana

The Public Utilities Commission of Sri Lanka (PUCSL), the electricity sector regulator and the designated regulator for the petroleum industry, together with Sri Lanka Standards Institute (SLSI) has already formulated a standard for the much-talked LP gas in September this year and is ready to regulate LP Gas and other related industries, PUCSL Chairman Janaka Ratnayake said. 

The LPG Gas Standard, developed under the supervision of the Sri Lanka Standards Institution, can be implemented immediately to ensure the protection of consumers of LPG. However, The PUCSL does not have the legal powers to enforce the standard,” Mr Ratnayake said. 

The LP Gas standard has been drafted in accordance with the procedures of the Sri Lanka Standards Institute and the final draft is being prepared considering stakeholder comments and inputs received through the public consultation process. 

The new standard includes consumer safety requirements when using LP gas cylinders, such as the maximum pressure of the gas cylinders, the maximum percentage of propane in domestic LPG, requirements to improve safety and specify markings such as net weight, test date of cylinder etc to be mentioned on the surface of the cylinder. 

Commenting further on the updated LP Gas Standard, Mr Ratnayake said, 

There was a standard that has been prepared much earlier for LP gas. Even that is not legalized or enforced yet. One of the reasons for not enforcing the standard is the lack of a regulatory body to regulate LP gas. In 2002, the Public Utilities Commission of Sri Lanka was appointed to regulate the petroleum industry, including LP gas. However, the Commission has not been legally empowered to regulate this area to date. In 2019, we started drafting standards for petroleum products with SLSI. We have already set standards for products such as petrol and diesel. These standards must be enforced to protect the consumer when using various products of petroleum. Therefore, we see the need for an institution with regulatory powers to enforce these,” 

The earlier standard of LPG (SLS 712) of 1998 provides a specification for the use of commercial propane, commercial butane, propane and butane mixture and special duty propane. However, it does not mandate any ratio of propane to butane for domestic cooking. 

The PUCSL chairman pointed out that the regulatory powers of the LP Gas Market could be delegated to the Public Utilities Commission of Sri Lanka, by amending the Petroleum Products Special Provisions Act to expedite the protection of consumers. 

The issues we are facing now are results of not having a proper regulator for LPG. We should also regulate the entire petroleum product portfolio of petrol, diesel, aviation fuel, marine fuel, furnace oil, kerosene, Natural Gas, lubricants and grease in order to avoid such situations in future,” Mr Ratnayake added. 

The industry act for PUCSL to regulate the downstream Petroleum Industry prepared by the Legal Draftsmen was cleared by the Attorney General in 2012. However, it needs to be recertified by the Attorney General after checking the accordance with the 20th Amendment to the Constitution and passed in the Parliament. 

The PUCSL and the Ministry of Energy also launched a declaration of rights and obligations of consumers of Petroleum products and Procedure for Handling Complaints & Resolution of Disputes to resolve the grievances of consumers on 01st December 2021 to address the issues of lack of a proper mechanism to handle the complaints of consumers who uses all grades of Petrol, Kerosene and diesel and to address the issues that consumers face with regard to product and service quality.

Courtesy Adaderana

The Chinese Embassy in Colombo says that the hybrid energy project planned in three islands off Jaffna peninsula has been suspended due to security concern” from a third party.

In a tweet, the embassy said that the Hybrid Energy system to be built in three northern islands of Sri Lanka by the Chinese high-tech renewable energy company, Sino Soar Hybrid Technology, has been suspended. 

It said that the same company has now inked a contract with the Maldivian government to establish solar power plants at 12 of its islands.

Sino Soar Hybrid Technology, being suspended to build Hybrid Energy system in 3 northern islands of Sri Lanka due to ‘security concern’ from a third party, has inked a contract with Maldivian gov’t on 29 Nov to establish solar power plants at 12 islands in Maldives.”

On January 18, the Sri Lankan Cabinet approved a proposal to involve Sinosoar-Etechwin Joint Venture in China to install ‘hybrid renewable energy systems’ in Nainativu, Delft or Neduntheevu, and Analaitivu, located in the Palk Bay. 

However, it was later reported that the Indian government had raised objections to the proposed energy project in islands in the sea area close to the Indian coast.

Courtesy Adaderana

The Ministry of Health reports that another 197 persons have tested positive for the novel coronavirus today, increasing the daily count of new cases to 735. 

This brings the total number of Covid-29 cases confirmed in the country to 565,471.

Nearly 10,000 infected patients are presently being treated for the virus across the island.

The Director-General of Health Services has confirmed another 27 coronavirus-related deaths for December 01, increasing the death toll in the country due to the virus pandemic to 14,399.

According to the figures released by the Govt. Information Department, the deaths reported today include 16 males and 11 females.

Eight of the patients are between the ages 30-59 years while the remaining 19 are in the age group of 60 years and above. 

Courtesy Adaderana

The general public is urged to contact the dealer, the nearest police station or the Presidential Committee looking into the recent accidents linked to Liquefied Petroleum Gas (LPG) cylinders, in the event of any explosions or related issues.

In a statement issued today (December 02), the committee’s chairman Prof. Shantha Walpolage said the panel can be contacted via 0115 811927 or 0115 811929.

The committee also mentioned a set of instructions for the general public to follow in case of an emergency.

The consumers are advised to ensure that LP gas regulators and supply hoses meet the required quality standards.

Further, the committee requested the public refrain from using dilapidated gas cookers.