අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

විසි වැනි සංශෝධනය ගෙනඑන්නේ රට අරාජික කළ ජනතාවට එපා වූ 19 වැනි සංශෝධනය ඉවත් කිරීමට බව ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා අද 2020.10.21 දින පාර්ලිමේන්තුවේදී පැවැසීය.

20 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පනත් කෙටුම්පත දෙවැනිවර කියවීමේ විවාදයට එක්වෙමින් අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා මේ බව අවධාරණය කළේය.

පාර්ලිමේන්තුවට ලැබූ ජනවරම තුළ ජනාධිපති ශක්තිමත් කිරීමේ ප්‍රාර්ථනාව තිබෙන බව පෙන්වා දුන් අග්‍රාමාත්‍යතුමා, ඒ නිසා ජාතික ආරක්ෂාව තහවුරු කරන 20 වැනි සංශෝධනය ගෙනවිත් රට අරාජික කරන 19 වැනි සංශෝධනය පරාජය කරන බව පෙන්වා දුන්නේය.

20 වැනි සංශෝධනය ගෙනඑමින් රජය සූදානම්වන්නේ පවතින ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව තවදුරටත් පවත්වාගෙන යාමට නොවන බව කී අග්‍රාමාත්‍යතුමා චිරාත් කාලයක් මුළුල්ලේ මේ රටේ ජනතාව බලාපොරොත්තු වුණ ජාතිය ගොඩනගන නව ව්‍යවස්ථාවක් ඉක්මනින් ගෙන එන බවට විශ්වාසය පළ කළේය.

ගරු අග්‍රාමාත්‍යතුමා පාර්ලිමේන්තුවේ දී කළ සම්පූර්ණ කතාව මෙසේය.

ගරු කථානායකතුමනි,

මේ සභාව නියෝජනය කරන අපට අද ඉතාම වැදගත්වන දවසක්. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා 03ක් යටතේ ‍‍මේ ගරු සභාව නියෝජනය කරන්න කටයුතු කරන්න අවස්ථාව ලැබුණ කෙනෙක් මම. තව කෙනෙක් ඉන්නවා නම් ඒ වාසුදේව නානායක්කාර ගරු මන්ත්‍රීතුමා විතරයි.

කථානායකතුමනි,

මම මේ පාර්ලිමේන්තුවේ 1970 දි දිවුරුම් දුන්නේ සෝල්බරි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යටතේ. ඒ මහ රැජිණටත් බ්‍රිතාන්‍ය කිරීටයටත් පක්ෂව.

එයින් පස්සේ බ්‍රිතාන්‍යයෙන් වෙන් වෙලා පූර්ණ ජනරජයක් වුණ ජනරජ ව්‍යවස්ථාව සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය යටතේ සම්මත කරගත්ත ආකාරයත් මට මතකයි.

එදා 1972 ජනරජ ව්‍යවස්ථාව සම්මත කර අපි පාර්ලිමේන්තු ගොඩනැඟිල්ලේ රැස්වුණේ නෑ. එදා නවරජ ව්‍යවස්ථාව ඉදිරිපත් කළේ කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයේ රඟහලේ රැස්වෙලා. එතන රැස්වෙලා තමයි අපි ජනරජ ව්‍යවස්ථාව සම්මත කළේ. අධිරාජ්‍යයෙන් පූර්ණ නිදහස ලැබුණ ව්‍යවස්ථාවට බොහොම ගෞරවයෙන් අපි අත් ඉස්සුවා.  රටට පූර්ණ නිදහස ගේන එබඳු ව්‍යවස්ථාවකට ඔසවපු අතක් මට තියෙනවා කියලා මම කියන්නේ ආඩම්බරයෙන්.

කථානායකතුමනි,

ඊළඟට 1977 මහමැතිවරණයෙන් ජය ගත්ත ජේ.ආර්. ජයවර්ධන අලුත් පාර්ලිමේන්තුවක් පිහිටෙව්වා. එදා තිබුණ ජනරජ ව්‍යවස්ථාව අහෝසි කරලා ජේ.ආර් ජයවර්ධන මැතිතුමා 1978 දී අද අපි පාලනය වන මේ නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ගෙනාවා. එදා තිබුණ රජය කේවල මැතිවරණ කොට්ඨාස ක්‍රමයට ඡන්දය පවත්වලා ඒ අනුව ලැබුණ 2/3 බලයෙන් මේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සම්මත කළා.

මේ ව්‍යවස්ථාව සම්මත කරනකොට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ හිටපු අපිට පාර්ලිමේන්තුවේ ඉන්න ඉඩ ලැබුණේ නෑ. පාර්ලිමේන්තුවේ සිටියා නම් මේ ව්‍යවස්ථාවට එරෙහිව මුලින්ම මගේ අතත් එසවෙන්න ඉඩ තිබුණ බව මම කියන්න ඕනේ. ඒකට හේතුව මේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය එදා විරුද්ධ වීම නිසා.

ගරු කථානායකතුමනි,

මේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව තරම් විවේචනයට ලක්වුණ ව්‍යවස්ථාවක් තවත් නෑ.

මේ ව්‍යවස්ථාවට මුලින්ම විරුද්ධ වුණ ආචාර්ය එන්.එම්.ලා, කොල්වින්ලා සරත් මුත්තෙට්ටුවේගමලා අද ජීවතුන් අතරින් නෑ. එහෙත් තවමත් මේ ව්‍යවස්ථාව පවත්වාගෙන යන්න අපට සිද්ධ වෙලා තියෙනවා.

මේ ව්‍යවස්ථාවට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය විරුද්ධ වුණත් මේ යටතේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට සම්බන්ධ ජනාධිපතිවරු හතර දෙනෙක් බිහිවෙලා තියෙනවා. මම හිතන්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායකයා වුණ ජේ.ආර්. ජයවර්ධන ශ්‍රීලනිපයට බලයට එන්න බැරි වෙන විදිහට මේ ව්‍යවස්ථාව හැදුවත් එයින් වැඩිම ජනාධිපතිවරු බිහි කරලා වැඩිම කාලයක් රට පාලනය කරලා තියෙන්නේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයයි.

ඒ නිසා අපි කවුරුත් මේ ව්‍යවස්ථාව යටතේ දේශපාලන සරදමකට ලක්වෙලා තියෙනවා. ඒත් අපිට මේ ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කරගන්න බැරිවෙලා තියෙනවා. එහෙම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කරගන්න අසීරු වුණේ එක පක්ෂයකට මේ පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක බහුතරයක් ලබා ගන්න බැරි වීම නිසායි.

ඒත් කවදාවත් මේ ඡන්ද ක්‍රමය යටතේ තුනෙන් දෙකක ඡන්ද බලයක් දිනා ගන්න බෑ කියන කාරණය ඉතිහාසයේ පළවෙනි වතාවට අපි බොරුවක් බවට පත් කරලා තියෙනවා.

මේ රටේ ජනයාට ඕනෑ කළේ ස්ථිර, නොකැඩෙන නොයෙක් කල්ලි කණ්ඩායම්වලට විදේශ බලවේගවලට යට වෙන්නේ නැතිව ජනතා පරමාධිපත්‍යය බලය රැකෙන ආණ්ඩුවක් ගොඩනගා ගැනීම. ඒකට තමයි මේ සමානුපාතික නියෝජන ක්‍රමය යටතේත් 2/3 ක බලයක් අපිට ලබා දෙන්න ජනතාව පෙළඹිලා තියෙන්නේ. අපි මේ 20 වැනි සංශෝධනය ගෙනත් සූදානම් වෙන්නේ මේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව තවදුරටත් පවත්වාගෙන යන්න නෙවෙයි චිරාත් කාලයක් මුළුල්ලේ මේ රටේ ජනතාව බලාපොරොත්තු වුණ ජාතිය ගොඩනගන නව ව්‍යවස්ථාවක් ඉක්මනින් ගොඩනගන තෙක් මේ රටේ වැඩකටයුතු අනුව ඉදිරියට ගෙන යාමයි.

ගරු කථානායකතුමනි,

ව්‍යවස්ථාවක් වගේම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් ගෙනෙන කොටත් පාර්ලිමේන්තුවේ නොයෙක් වාද විවාද ඇතිවෙනවා. නමුත් ඉතිහාසයේ ඇතැම් සංශෝධන ගෙනත් තියෙන්නේ මන්ත්‍රීවරුන්ට විශාල බලපෑම් කරලා. මේ 20 වැනි සංශෝධනය අපි පාර්ලිමේන්තුවට ගෙනෙන්නේ එබඳු කිසිඳු බලපෑමක් හරහා දේශපාලන ඩීල් එකක් දාලා ඡන්දය උදුරාගෙන නෙවෙයි. ඒ නිසාම තමයි 20 වැනි සංශෝධනය ගෙනෙන මේ මොහොතේ අපේම පාර්ශ්වයෙන් විශාල වාද විවාද ඇති වුණෙත්. මම අහන්න කැමැතියි 19 වෙනි සංශෝධනයේදී එහෙම වුණාද? මහා සංඝරත්නයටවත් කාටවත් විරෝධය පළ කරන්න ඉඩක් තියලා නෙවෙයි 19 ගෙනාවේ. ඒක එහෙම වුණේ 19 වෙනි සංශෝධනය මන්ත්‍රීවරුන්ගේ හෘදය සාක්ෂියට එකඟ නිසාද? නෑ. විරෝධයකට වාද කරන්න ඉඩක් තිබ්බේ නෑ. ඒ නිසා වාද විවාද මැද ඩීල් නැතිව ජනතාවගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතියට ගරු කරලා ගෙනෙන මේ 20 වැනි සංශෝධනය ගැන අපි සතුටු වෙනවා.

කථානායකතුමනි,

අපි විසිවෙන සංශෝධනය මඟින් විශේෂ දෙයක් ඇති කරන්නේ නෑ. අපිට 20 වැනි සංශෝධනය ගෙනෙන්නේ ජනතාවට එපා වුණ රට, අරාජික කළ 19 වැනි සංශෝධනය ඉවත් කරන්න. දින සියයක් තුළ කළ මේ 19 වැනි සංශෝධනය ගැන හිටපු ජනාධිපතිතුමාගෙත් ප්‍රසාදයක් ඇත්තෙත් නෑ. ඒක හදපු අයත් ඒක බෝම්බයක් බව, වැරදීමක් බව කිව්වා. මේ දිනවල ඇසෙන පාස්කු කොමිසමේත් සාක්කිවලින් පෙනෙනවා රට මොනතරම් අරාජිකත්වයට 19 නිසා මුහුණ දුන්නාද කියලා. ජාතික ආරක්ෂාව මොනතරම් දුර්වල වුණාද කියන කාරණය අපි අත්දැක්කා. 19 මේ රටේ ජනතා පරමාධිපත්‍යයට ඇති කළ හානිය ගැන ඔබ දන්නවා.

කථානායකතුමනි,

ඒ විතරක් නෙමෙයි මේ 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගෙන ආවේ එක පවුලකින් පළිගන්න. රාජපක්ෂලාගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි නොකර, අහෝසි කරන්න. නමුත් ඒකෙන් සිද්ධ වුණේ මේ  රටේ ඒකීය භාව‍යට, ජාතික ආරක්ෂාවට බලවත් තර්ජනයක් එල්ල කිරීම. ඒ වගේම 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් මේ රටේ රාජ්‍ය දුර්වල කළා.

කථානායකතුමනි,

මට මතකයි 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය පාර්ලිමේන්තුවට ගෙනාපු වෙලාවේ ඒ පිළිබඳව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය දුන්න තීන්දුව. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය එදා ප්‍රකාශ කළා, 13වැනි සංශෝධනයෙන් පළාත් සභාවලට බලතල බෙදීම නිසා අපේ රටේ ඒකීයභාවය ආරක්ෂා වෙන්නේ විධායක ජනාධිපති ධූරය තිබෙන නිසා බව. විධායක ජනාධිපති ධුරයේ බලතල තිබෙන නිසා තමයි රටේ ඒකීයභාවය ආරක්ෂා වෙන්නෙ.

නමුත් 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගෙනත් කළේ මොකක්ද? මට මතකයි 19 ගෙනාපු දවස්වල විශාල වශයෙන් උදම් වුණා ජනාධිපතිගේ තටු කැපුවා කියලා. ජනාධිපතිගේ තටු නෙමෙයි ජාතික ආරක්ෂාවේ, ඒකීයභාවයේ බෙල්ල කපන එකයි වුණේ.

දහනමයෙන් කළේ රටේ ඒකීය බව ආරක්ෂා කරන්න හිටපු ජනාධිපතිගේ බලය සීමා කිරීම. ඒ සීමා කරලා වසර තුනක් ඇතුළත ප්‍රතිඵල ආවා. පාස්කු ප්‍රහාරය ගැන සාක්ෂි දෙන බුද්ධි අංශ ප්‍රධානියා කියනවා දහදාහකට ආසන්න පිරිසක් ප්‍රහාරය ගැන දැනගෙන හිටියයි කියලා. දහදාහකට ආසන්න පිරිසක් දැනගෙන හිටියත් ප්‍රහාරය නවත්තගන්න බැරි වුණා.

දැන් පාස්කු කොමිසමේ කියවෙන දේවල් ඇහුවම මේ උත්තරීතර සභාවේ වගකිවයුතු අපි කාටත් ලැජ්ජාවක් ඇති වෙනවා. ජනාධිපතිට රට ආරක්ෂා කරන්න දෙයක් නෑ. අගමැතිට කරන්න දේකුත් නෑ. ආරක්ෂක ලේකම්ට කරන්න දේකුත් නෑ. පොලිස්පතිට කරන්න දේකුත් නෑ. ආරක්ෂක ඇමැතිවරයා ගැන දන්න කෙනෙකුත් නෑ. මේ නිසා හයක් හතරක් නොදන්නා දරුවෝ සෑහෙන පිරිසක් මේ පොළොවේ වැළලුණා.

ඇයි මෙහෙම වුණේ?

ගරු කථානායකතුමනි,

රටේ බහුතර ජනතාවගේ ඡන්දයෙන් පත් වුණ රාජ්‍ය නායකයාට මේ වගේ විපතක් සිදුවුණාට පස්සේ වත් පොලිස්පතිව ඉවත් කරගන්න බැහැ. පාර්ලිමේන්තුවටත් එතුමාව ඉවත් කරන්න බෑ. මේ තරම් විපතක් වෙලා තියෙද්දි පොලිස්පතිට ඉවත් වෙන්න කියලා ජනාධිපතිතුමා කීවත්  ඉවත් නොවී පොලිස්පති ඉන්නවා.

දළදා පෙරහැරේ නැටුවත්, තමන්ට ඕන හැටියට නීතිය නැමුවත් පොලිස්පති ව ඉවත් කරන්න බෑ. ජනාධිපතිවරයාට අදටත් පොලිස්පතිව ඉවත් කරන්න බෑ. හැටනව ලක්ෂයක් ජනතාව ඡන්දය දෙන්නේ පොලිස්පති කෙනෙක්ව ඉවත් කරගන්න බැරි ජනාධිපතිකමකට ද?

ඒ විතරක් නෙමෙයි පොලිස්පතිත් දන්නෙ නැතිව පොලීසියට අයත් තනතුරුවලට පත් කිරීම් කරන්න පුළුවන්. පොලිස්පතිටත් අකාර්යක්ෂම පොලිස් නිලධාරීන් මාරු කරගන්න බෑ. 19වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් ගෙනාපු පොලිස් කොම්සම වගකියන්නේ කාටද කියන ප්‍රශ්නය දැන් ජාතිය හමුවේ තියෙනවා.

ගරු කථානායකතුමනි,

මේ ව්‍යවස්ථාව යටතේ විධායක ජනාධිපති ධූරය දෙවරක් දරපු කෙනෙක් මම. විධායක ජනාධිපති ධූරය නොතිබුණා  නම් 2006 දී පාර්ලිමේන්තුවේ පැත්ත මාරු කළ අය නිසා යුද්ධය කරන එක නතර කරන්න වෙනවා. ජාතික ආරක්ෂාවට වගකියන්නේත් රටේ ඒකීයභාවයට වගකියන්නේත් ජනාධිපති. එදා දහස් ගණනක් කොළඹ හිටපු මරාගෙන මැරෙන කොටි ප්‍රහාරකයෝ ඉලක්ක වෙත යන්න කලින් අපි නතර කළා. ලක්ෂ්මන් කදිරගාමර් මැතිතුමා ඝාතනය වුණේ මගේ කාලේ නෙමෙයි. නමුත් මගේ කාලේ ඒ ඝාතකයෝ සියලු දෙනාවම අල්ලා ගන්න අපිට පුළුවන් වුණා.

ඒ සඳහා අපේ කාලේ රාජ්‍ය ඔත්තු, සේවා බුද්ධි සේවා බොහොම ශක්තිමත් ව තිබුණා. නමුත් 19වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් පස්සේ CID එක යෙදෙව්වෙ විරුද්ධ පක්ෂයේ දේශපාලනඥයෝ පස්සේ පන්නන්න. ඒ නිලධාරීන් ලබල තිබුණු පුහුණුව එදා කඩා බිඳ දැම්මා. පොලිස් කොමිසම මේ සේවාවන් දියුණු කරන්න මැදිහත් වෙන්නේ නෑ. ඒ නිසා CID  බුද්ධි අංශ වගේ සේවාවල දක්ෂතා පිරිහුණා. දැන් රිෂාඩ් බදියුදීන් අල්ලගන්න CID එකට බෑ. ත්‍රස්තවාදීන් එක්ක සම්බන්ධකම් පැවැත්වූවාය කියන රිෂාඩ්ගේ මල්ලිට පොලීසිය ඇපයක් දීලා ගෙදර යවනවා. ඒවා නවත්වන්න දැන් කාටවත් බෑ.

ගරු කථානායකතුමනි,

20 වැනි සංශෝධනය ගෙනත් මේ තරම් හානිකර 19 අහෝසි කරන මේ මොහොතෙත් ඒකේ තිබුණ ස්වාධීන විගණන කොමිසම බොහෝම දුක්වෙනවා 20 වැනි සංශෝධනයේ විගණන කොමිසම නැතැයි කියලා විශාල ආන්දෝලනයක් පසුගිය දවස්වල මේ රටේ සිද්ධ වුණා. කවුරුත් හිතන්නේ විගණන කොමිසමෙන් රටේ කිසිම වංචාවක් සිද්ධ වෙන්නේ නැති තැනට රට ගොඩනැගුවා කියලයි. මේ කොමිසමට අරලියගහ මන්දිරය ජනාධිපති මන්දිරය පවා විගණනය කරන්න බලය තිබුණු බව තමයි කිව්වේ. නමුත් මේ ස්වාධීන විගණන කොමිසම ජනාධිපති මන්දිරය හෝ අරලියගහ මන්දිරය විගණනය කළාද?

ගරු කථානායකතුමනි,

පහුගිය කාලේ අරලියගහ මන්දිරයට නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීන් ගෙන්වලා දූෂණ විරෝධී කමිටුවක් පවත්වාගෙන ගියා. වසර පහක් තිස්සේ ඒ කමිටුව නඩත්තු කරන්න විශාල වියදමක් අරලියගහ මන්දිරය කරගෙන ගියා. ඒ කමිටුව නීති විරෝධී බව එදා හිටපු නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීන් පවා ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කරලා තිබුණා. නමුත් මේ කමිටුවට ගිය මහා වියදම ගැන ස්වාධීන විගණන කොමිසම  විගණනය කරලා තියෙනවද? එහෙම විගණනය කරලා මේ රටට ඉදිරිපත් කරපු වාර්තාවක් තියෙනවද?

ඒ විතරක් නෙවෙයි ස්වාධීන විගණන කොමිසම මේ රටේ අමාත්‍යාංශවත් හරියට විගණනය කළේ නෑ. බුද්ධශාසන අමාත්‍යාංශය යටතේ තිබුණු මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදලේ මිලියන සිය ගණනක් අවභාවිත කරලා තියෙනවා. මේ කියන ස්වාධීන විගණන කොමිසම ඒ ගැන විගණනය කරලා තියෙනවද කියලා අපි දැනගන්න කැමැතියි.

ගරු කථානායකතුමනි,

ඒ විතරක් නෙමෙයි මේ ස්වාධීනයි කියන විගණන කොමිසම කිසිම කොමිසමක කටයුතු විගණනය කරලා නෑ. මැතිවරණ කොමිසමේ සාමාජිකයෙක් වාහන දෙකක් පාවිච්චි කරනවා. නිල නිවසක් පාවිච්චි කරන ගමන් නිවාස කුලිය වෙනම අරගන්නවා. ඒවා සුප්‍රසිද්ධ දේවල්. නමුත් ඒවා එකක්වත් ස්වාධීන විගණන කොමිෂමෙන් විගණනය කරලා තියෙනවද? මොනවද විගණන කොමිසමෙන් ස්වාධීනව කරලා තියෙන වැඩ. ජනාධිපති මන්දිරය, අරලියගහ මන්දිරය විගණනය කරලා තියෙනවද?

ගරු කථානායකතුමනි,

මේ කොමිෂන් ස්වාධීනව ක්‍රියාත්මක වුණාද? මේ කමිෂන්වලින් මහජන බලය ස්වාධීනව ක්‍රියාත්මක කරන්න ඉඩක් ලැබුණද? ව්‍යවස්ථාදායක සභාවට තේරී පත්වෙන්න ඕනෑ ඒ රටේ ජනතාවගේ නියෝජිතයෝ. මන්ත්‍රීවරු. නමුත් ව්‍යවස්ථාදායක සභාවට තේරී පත්වුණේ ජනතාවගෙන් තේරී පත්වුණ නියෝජිතයෝ නෙමෙයි. NGO නියෝජිතයෝ. ඒ අය රටේ ජනතාවට වග කියන අයද? 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ  පිළිවෙළට වැඩ කරන්න නම්, ඡන්දය දීලා ජනතාව පාර්ලිමේන්තු නියෝජිතයින් තෝරා තෝරා පත් කර ගන්නේ ඇයි?

ගරු කථානායකතුමනි,

විධායක ජනාධිපතිවරයා වශයෙන් කටයුතු කරන කාලේ අපි මැතිවරණ පිට මැතිවරණ පැවැත්වූවා. එදා විපක්ෂයේ හිටපු අය එක දිගට මැතිවරණ පවත්වන එක ගැන බලවත් විරුද්ධත්වය පළ කළා. එබඳු තත්ත්වයක් තිබුණ රටේ මැතිවරණය ස්වාධීනව පවත්වන්න ඕන කියලා ස්වාධීන මැතිවරණ කොමිසමක් පත් කළා. නමුත් මේ මැතිවරණ කොමිසම ස්වාධීන ද? එකේ සාමාජිකයෙක් ප්‍රසිද්ධියේ දේශපාලන කටයුතුවල යෙදෙනවා විතරක් නෙමෙයි මැතිවරණය පවත්වන්න එපා කියලා අධිකරණයටත් යනවා. ඒ කටයුත්ත ස්වාධීනයි කියලා මේ සභාවට පිළිගන්න පුළුවන්ද? ස්වාධීන මැතිවරණ කොමිසමක් තිබෙද්දී තමයි රිෂාඩ් පුත්තලමේ ජනතාව ඡන්දෙ දාන්න නැගෙනහිරට රජයේ සල්ලිවලින් ගෙන ගියේ. යහපාලන ආණ්ඩුව ජනතාව වෙනස් කළේ නැතිනම් අදටත් රිෂාඩ නිදහස්.

ගරු කතානායකතුමනි,

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සම්මත කරගත් අය මහ උජාරුවෙන් කියන දෙයක් තමයි ජම්බෝ කැබිනට් මිනි කැබිනට් බවට පත් කර ගත්තාය කියන එක. 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ වගන්තියක් තියෙනවා ඇමැතිවරු තිහකට සීමා විය යුත්තේය කියලා. එහෙත් ජාතික ආණ්ඩුවකදී ඇමැති තනතුරුවලට සීමාවක් නැත්තේය කියලා. මේ වගන්තිය ගෙනාපු 19වැනි සංශෝධනය යටතේ තමයි මේ රටේ වැඩිම ඇමැතිවරු සංඛ්‍යාවක් පත්වෙලා හිටියේ. ඇමැතිවරු එකසිය ගාණක් මේ වගන්තිය තියෙද්දිත් පත් කර ගත්තා. ඒ නිසා මේක විශාල ප්‍රෝඩාවක් බව මම කියන්න ඕන.

කථානායකතුමනි, විසිවෙනි සංශෝධනය අපි ගේන්නේ මේ ප්‍රෝඩාකාරී 19 වැනි සංශෝධනය ඉවත් කරන්න. ආණ්ඩුවක් කරගෙන යන්න තුනෙන් දෙකක් ඕන නෑ. ඡන්ද එකසිය පහළොවක් තියෙනවා නම් ආණ්ඩුව කරගෙන යන්න පුළුවන්. ඡන්ද දෙක තුනක් තිබිලත් අපි යුද්ධයක් කරලා රට නිදහස් කර ගත්තා. එහෙව් අපි තුනෙන් දෙකක ජනවරමක් ඉල්ලා හිටියේ ඇයි ? මේ රටේ ඒකීය භාවය ආරක්ෂා කරන්න, ජාතික ආරක්ෂාව තහවුරු කරන්න, යළිත් එදා තිබුණු මරණ බිය නැතිව ජීවත් වන රටක් හදන්න.

කථානායකතුමනි,

මේ මහ මැතිවරණය විතරක් නෙවෙයි, පසුගිය ජනාධිපතිවරණයත් මේ සභාවට බලපානවා. පාර්ලිමේන්තු ඡන්දෙදි වගේම ජනාධිපතිවරණයේදිත් ජනතාව ජනාධිපතිට දුන්නේ ජනවරමක්. පාර්ලිමේන්තුවට ජනවරමක් ලබා දුන්නා වගේම ජනාධිපතිටත් ජනවරමක් ලබා දී තිබෙන බව කියන්න ඕනෑ. අද පාර්ලිමේන්තුව විතරයි ජනවරම තිබෙන බව හිතන්නේ. ජනාධිපතිටත් ජනවරමක් තිබෙන බව අපි පිළිගන්න ඕනෑ. මේ ඡන්ද දෙකේදීම කියවුණා. ජනතාව අපේක්ෂා කළේ 19 සංශෝධනය ඉවත් කරන්න. ඒක මේ ඡන්ද දෙකේදීම කියවුණා. ජාතික ආරක්ෂාව පිළිබඳ කාරණයේදී ජනතාව දැඩි සේ විශ්වාස කරන්නේ ජනාධිපතිවරයාව. රටේ ඒකීයභාවය නිරූපණය කරන්නේ සාමූහිකත්වය නිරූපණය කරන්නේ ජනාධිපතිවරයාගෙන්. ජනාධිපතිට ඡන්දෙ දීලා ජනතාව අපේක්ෂා කරන්නේ එක නීතියක් යටතේ රටක් ඉදිරියට ගෙන යාම. එහෙම නම් ජනාධිපතිවරයාගේ ජනවරම ගැනත් මේ සභාව සිතා බලන්න ඕනෑ. පසුගිය මහ මැතිවරණයේදී මැතිවරණ වේදිකාවේ අපි කිව්වේ මොනවාද? ජනාධිපතිට වැඩ කරන්න ශක්තිමත් පාර්ලිමේන්තුවක් දෙන්න කියලා. එහෙම නම් පාර්ලිමේන්තුවට ලැබුණ ජනවරම තුළත් ජනාධිපති ශක්තිමත් කිරීමේ ප්‍රාර්ථනාව තියෙනවා. ඒ නිසා 20 ගෙනත් ජාතික ආරක්ෂාව තහවුරු කරන, රට අරාජික කරන 19 පරාද කරන්නේ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

අධ්‍යාත්මික ගුණ දහමින් පොහොසත්වීමට නම් සෑම පුරවැසියෙකුම නිවැරදි හා සැබෑ ආගමික අනුගාමිකයන් විය යුතු බව ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා 2020.10.20 දින පැවසීය.

අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලයේ අනුග්‍රහයෙන් අරලියහ මන්දිරයේ පැවැති නවරාත්‍රී උත්සව අවස්ථාවට එක්වෙමින් අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා මේ බව සඳහන් කළේය.

කොවිඩ් – 19 වසංගත තත්ත්වය පැතිරීම පාලනය කිරීමට රජයක් ලෙස ගත හැකි උපරිම ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා බව පැවසූ අග්‍රාමාත්‍යතුමා නවරාත්‍රී දිනයේදී කොවිඩ් උවඳුර තුරන් වී සැමට යහපත උදාවේවායි හෘදයාංගමව ප්‍රාර්ථනා කරන බව කියා සිටියේය.

නවරාත්‍රී පූජාවේ යෙදීමට ජනතාව දිරිමත් කිරීම සඳහා කොවිඩ්-19 තර්ජනය හමුවේ වුව ද අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලයේ සෞඛ්‍ය මාර්ගෝපදේශ යටතේ මෙවර නවරාත්‍රී උත්සවය සංවිධානය කර තිබිණි.

ශ්‍රී ලංකා – ඉන්දියා ප්‍රජා කවුන්සිලය පිරිනමණ පාසල් දරුවන් 6 දෙනෙකු සඳහා ශිෂ්‍යත්ව ප්‍රදානය අග්‍රාමාත්‍යතුමා අතින්  මෙහිදී සිදු විය.

අග්‍රාමාත්‍යතුමා නවරාත්‍රී උත්සවයට එක්වූ පිරිස අමතා මෙසේද කීවේය.

‘සෞභාග්‍යයේ දැක්ම’ සමඟ රට ගොඩනගන ගමන අප සැම එක්ව ආරම්භ කර තිබෙනවා. නීතිගරුක හා සදාචාරාත්මක සමාජයක් ගොඩනැගිය යුත්තේ අප සියලු දෙනා එක්වෙමින්. සමාජයේ වෙසෙන සෑම පුරවැසියකුම අධ්‍යාත්මික ගුණදහමින් පොහොසත් වීමට නම්, ඔවුන් නිවැරදි හා සැබෑ ආගමික අනුගාමිකයන් විය යුතුයි. මේ රටේ ජනතාවට තම ආගම ඇදහීමේ අයිතිය දැන් සහතික කර තිබෙනවා.

අපගේ මව්බිම වන ශ‍්‍රී ලංකාව ඇතුළු ලෝකයේ හින්දු භක්තිකයන් ජීවත් වන සෑම ස්ථානයකම නවරාත‍්‍රී උපවාසය හා නමස්කාරය ආරම්භ වී තිබේ. සියලුම හින්දු භක්තිකයන් මවක ලෙස ගරු කරන ‘ශක්ති දෙවියන්’ නමස්කාර කිරීම චාරිත්‍රානුකූලව දින නවයක් පුරාවට මෙම ආගමික වතාවත් සිදුවෙයි.

නවරාත‍්‍රිය, සැමරුමක් ලෙස පෙනුනද එය සිදුකරනු ලබන්නේ උපවාසයක් ලෙසයි. මෙහි මුල් දින තුන දුර්ගා මාතාව හෙවත් කාලි මෑණියන් වෙනුවෙන් පූජා පවත්වමින් බලය වෙනුවෙන් අයැදීම සිදුවෙයි. මීළග දින තුන සැපත හා සම්පත උදාකර ගැනීම උදෙසා ලක්ෂ්මී දෙවියන් වෙනුවෙන් වෙන් වන අතර අවසාන දින තුන වෙන් වන්නේ අධ්‍යාපනය වෙනුවෙනි. ඒ අනුව අවසන් දින තුන පුරාවට සරස්වතී දෙවියන් සිහිකර පුද පූජා පැවැත්වීම සිදුවෙනවා.

නව රාත‍්‍රීන්ට පසුව පැමිණෙන දසවන දිනය ඉතාමත් සුවිශේෂයී. ‘‘විජයදසමි’’ ලෙසින් හඳුන්වනු ලබන එම දිනය හින්දු බැතිමතුන් සළකන්නේ ඉතාමත් සුබ දිනයක් ලෙසයි. කුඩා දරුවන්ට අකුරු කියවීමට, අලුත් වැඩ කටයුත්තක් ආරම්භ කිරීමට, අලුත් ව්‍යාපාර ආරම්භ කිරීමට මෙන්ම කලා කටයුතු සහ අධ්‍යාපන කටයුතුවල නිරත වීම ආදී ජීවිතයේ අතිශය වැදගත් කටයුතු සඳහා එදින සුබ දිනයක් ලෙස සළකනවා.

මෙය අර්ථවත් යහපත් පූජා නමස්කාරයක් වන අතර, ‘‘කොලූ’’ ලෙසින් හැඳින්වෙන සුවිශේෂී ආකාරයේ පිළිවෙතක් සැකසීම මෙම පූජා විධි අතර විශේෂයි. හින්දු කෝවිල්වල, පාසල්, ආයතන සහ නිවාස යන සෑම ක්ෂේත‍්‍රයකම සිදු කරනු ලබන මෙම දේව පූජාව තුළින් රට පුරා සමෘද්ධිය සහ සහජීවනය ඇති වේවායි අපි ප‍්‍රාර්ථනා කරමු.

කොවිඞ්-19 යනු අද අප රටේ මතුවෙමින් පවතින ප‍්‍රශ්නයක්. එය ජනතාව අතර බියජනක හැඟීමක් ඇතිකර තිබෙනවා. එවැනි බියජනක හැගීමක් අධ්‍යාත්මික ශක්තියෙන් ජය ගත යුතුයි. එම තත්ත්වය පාලනය කිරීම වෙනුවෙන් රජයක් ලෙස අපි උපරිම ලෙස උත්සාහ ගනිමින් සිටිමු.

මෙවැනි දුෂ්කර අවස්ථාවක වුවද හින්දු කෝවිල් සඳහා රුපියල් 50,000 බැගින් ලබා දීමෙන් ආගමික සාරධර්ම ආරක්ෂා කිරීමට අපි කටයුතු කළෙමු.

මෙතෙක් සිටි සෑම හින්දු ආගමික අමාත්‍යවරයෙකුම නවරාත්‍රී සැමරීම සිය නිවසේ සිට සිදුකළා. එම හින්දු අමාත්‍යවරුන් සේම මම ද නවරාත්‍රී රැය හින්දු ආගමික චාරිත්‍රානුකූල සම්ප්‍රදායන් ඔස්සේ ඉටු කිරීමට කටයුතු කළා.

මෙම නවරාත‍්‍රී දිනයේදී කොවිඩ් උවදුර තුරන් වී සැමට යහපත උදාවන ලෙසත් සියලු හින්දු ජනතාව සැප සම්පත් ලබා ඉතා සුවපත් ජීවිත ගත කිරීමටත්  හෘදයාංගමව ප‍්‍රාර්ථනා කරමි යැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා පැවැසීය.

මෙම අවස්ථාව සඳහා අග්‍රාමාත්‍ය ආර්යා ශිරන්ති රාජපක්ෂ මැතිණිය ඇතුළු පවුලේ සාමාජිකයින්, අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් ගාමිණී සෙනරත්, අමාත්‍ය ඩග්ලස් දේවානන්දා, රාජ්‍ය අමාත්‍යවරුන්වන ජීවන් තොන්ඩමන්, එස්.වියාලේන්ද්‍රන්, නියෝජ්‍ය කාරක සභා සභාපති අංගජන් රාමනාදන්, බුද්ධශාසන, ආගමික හා සංස්කෘතික කටයුතු අමාත්‍යාංශ ලේකම් මහාචාර්ය කපිල ගුණවර්ධන, උතුරු පළාත් ආණ්ඩුකාර පි.එස්.එම්.චාර්ල්ස් මහත්ම මහත්මීන් ඇතුළු පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

By Shiran Illanperuma Courtesy NewsIn.Asia

On the “Chinese debt trap” Kohona said that 90% of Sri Lanka’s debt is owed to Western and multilateral financial institutions

COLOMBO, Oct. 21 (Xinhua): Sri Lankan exporters should particularly take advantage of the annual China International Import Expo set to open next month to boost exports, Palitha Kohona, Sri Lanka’s ambassador-designate to China, told Xinhua in a recent interview.

I would like to see a number of tea companies, rubber products companies, spice companies, coconut products companies, gem and jewelry producers, and other service providers, including Sri Lanka Tourism and Sri Lankan Airlines, make use of this opportunity to access the Chinese market,” said Kohona, also former permanent representative of Sri Lanka to the United Nations.

Citing the Sri Lankan tea as an example, Kohona said it has become a favorable trend among young Chinese consumers.

In 2010, we exported roughly about a million kilograms of tea to China. Last year, we exported over 11 million kilograms,” he said, adding China is one of the fastest-growing markets for the tea.

Noting that China is the biggest source of tourism in the world and Sri Lanka’s second-largest source of tourism, Kohona voiced hope that Sri Lanka will attract more Chinese visitors in the near future.

It’s not only the wonderful beaches, historical sites, tea plantations, greenery and pure blue skies that need to be projected to the Chinese market. This is the only country in the world where you can watch whales frolicking in the ocean in the morning, and go and see elephants in the afternoon,” he said.

The Sri Lankan government, Kohona said, will formulate a reliable legal framework for special economic zones in Colombo Port City and Hambantota Port, flagship cooperation projects between Sri Lanka and China within the framework of the Belt and Road Initiative, which would be attractive to investors from all over the world.

What we need are investments and more investments. We need to create wealth. We need to create jobs. We need to create prosperity for our people,” he said.

Refuting some western countries’ accusation against China of setting up debt traps” in developing countries as sheer propaganda,” Kohona pointed out that 90 percent of Sri Lanka’s debt is in fact owed to western and multilateral financial institutions.

Sri Lanka is open to investments from any country, but only China was there to help when the country needed it the most, he noted, stressing that Sri Lanka should be seen as a friendly country for Chinese companies.

(The photograph of Dr.Palitha Kohona featured above is by Tang Lu/Xinhua)

By Rienzie Wijetilleke  Courtesy Ceylon Today

Sri Lankans around the world remain bemused at disclosures from the on-going 2019 Easter Attack investigations. The Presidential Commission of Inquiry (PCoI) has so far seen a roll call of former leaders and high ranking officials from the previous regime providing any number of vague excuses and abdicating responsibility for their inaction. 

The former President, who is now a member of the ruling party and was the Minister of Defence and Commander in Chief at the time, must provide better answers than simply saying he was not informed. There is growing evidence that in fact he was informed. 

Broken hearts and dreams

The former President also stated that the Prime Minister was not invited to the security briefings because he suspected him of leaking the contents of the briefings to the press. This highlights the complete shambles of the previous Government’s handling of the security apparatus. There was no cohesion or alignment, only conflicting political agendas leaving the people to pick the pieces of their disastrous ineptitude. 

The death toll numbers in the hundreds, but this is just the tip of the iceberg, as there are perhaps thousands affected. Every family that lost a loved one suffers daily at not having them close when they go to bed at night or sit for a meal together. The dreams of so many young Sri Lankans were destroyed, livelihoods vanished and hearts broken. There were multiple funerals per street in some areas of the country and the victims pain is only exacerbated by the new details emerging weekly from the PCoI sessions. They deserve real answers and tangible relief. 

Unusually specific information

As per CNN, Indian Intelligence services passed on unusually specific information in the weeks before the attack, gathered from an ISIS suspect arrested and interrogated on Indian soil. Sri Lankan officials were warned on 4th April of possible attacks against Christian Churches and tourist spots, the same warnings were sent two days before the attack and two hours before the attack. This amounts to ‘willful negligence’. 

The name Zahran Hashim was disclosed by a terror suspect and even appears on a memo dated April 11th signed by the Police DIG stating that there is a possible threat from him and his organisation; NTJ. In fact, Police and intelligence services had known about the NTJ for over two years before the attacks. 

Explosives had been uncovered in the Eastern Province and even linked to Islamist terrorist activities. In January 2019, in the North West of the country, in Wanathawilluwa near Puttalam, a group was arrested upon the discovery of 100 Kg of explosives as well as other materials required for the manufacture of bombs. Hundreds of detonators, wire cords, rifles and ammunition as well as six 20-litre cans of Nitric Acid, which is banned in Sri Lanka, was also discovered. Why was the country and its people not put on high alert and warned about the dangers posed by religious fundamentalism? 

Wellampitiya copper factory  

The chemical Triacetone Triperoxide (TATP) is thought to have been used for the Easter Attacks. TATP is made from household ingredients such as nail polish remover and hydrogen peroxide. These items are supposed to be screened by Police to prevent their purchase in large stocks. The operation to build the bombs was connected to the copper factory in Wellampitiya. We had read reports of armed militia groups operating with impunity in the Eastern Province. 

Some groups were vandalising religious monuments throughout the last few years. We know that radical Islam had taken hold of many parts of the Eastern Province. Radicalisation and Arabisation has been occurring in parts of the country, what are the Government’s proposals to prevent this from continuing? What are the implications of the spread of extremism for the question of devolution of power? Can ordinary Sri Lankans trust Local Governments, given what has been brewing in the East? 

Some of the barrels of explosive materials found near Puttalam had Indian markings on them. It should surprise no one that foreign influence played a key role in the radicalisation of the youth.

 Throughout the multi decade war against the LTTE, we remember how Western Liberal democracies allowed ‘charity’ organisations to operate without sufficient controls, raising funds for terror activities in Sri Lanka. President at that time, Mahinda Rajapaksa faced immense pressure from the international community to cease the onslaught against the LTTE. The President took decisive action at that time and deserves enormous credit for not succumbing to this pressure. 

East a terror operational zone 

The Times of India reported that Indian Intelligence had been studying the spread of Wahabism in Eastern Sri Lanka for some time. We have seen reporting of large charity donations emanating from Saudi Arabia and other parts of the Middle East and directly benefiting powerful politicians from the East. The Times of India also reported that the Eastern region of Sri Lanka could become an operational zone for terror groups such as Lashkar-e-Taiba (LeT), the organisation responsible for the 2008 Mumbai Attacks.

 LeT’s own charity organisation; IdaraKhidmat-e-Khalqwas active in Tsunami relief efforts in Sri Lanka and the Maldives in 2004. Another suspicious charity by the name of Falah-i-Insaniyat was advertising in the Eastern Province in 2016. Indian Minister Kishan Reddy stated that this organisation had been banned by the UN but still operated online. 

Sri Lanka also must manage the optics of this issue very carefully. Already there is a circus related to the arrest and subsequent release of the brother of a prominent MP who was linked to the suspected terrorists. 

That same MP is now apparently under arrest, after a brief period of going AWOL, for misappropriating funds in a separate case. People are asking a very valid question as to whether these two arrests are related in any way. What about the Governor and State officials of the Eastern Province that allowed a terrorist outfit to organise and establish itself under their watch, should there not be criminal charges brought against these officials?

Role of rights organisations in 21/4

A Muslim human rights lawyer, Hejaaz Hizbullah, with links to two of the suicide bombers, had been arrested several months ago on terrorism charges. However, human rights organisations including the usual suspects, Amnesty International, have claimed that he is being detained without credible evidence under provisions of the Prevention of Terrorism Act (PTA).

 These same rights organisations have been lobbying for the removal of the PTA and for reforms in Sri Lanka’s State intelligence services. What role have they played in creating the conditions for the Easter Attacks? Sri Lankans have traditionally been quite suspicious of non-governmental organisations due to their perceived sympathy and support for terrorist surrogates. 

However, Sri Lanka, as a responsible member of the international community, must act with a level of prudence as its image is at stake. Sri Lanka was always  a victim of terrorism, however, the Western driven narrative, derived from multinational extra-territorial organisations seems intent on painting Sri Lanka as belligerent in most cases. In the case of the Easter attacks, Sri Lanka and Sri Lankans were victims of violent extremism and we should not allow that narrative to shift once again. 

Passing the buck

Multiple officials from the Sri Lankan Police, Armed forces and Intelligence services have confirmed that the information was available and was communicated to the highest levels. However, the former President and Prime Minister are simply saying they did not receive the security briefs. They are blaming each other and the State apparatus that was under their stewardship. There are thousands of Sri Lankans that are eagerly awaiting the truth about what happened in April 2019 and they will not take kindly to any administration that drags their feet on matters of such urgency. The authorities must expedite the inquiries. 

Officials in the security and intelligence apparatus have a duty to protect the citizens of the country. Which officials failed in their duty to protect, how did this failure occur given the information that was available and why was this information not acted upon? I urge the present Government to charge all those high ranking individuals involved during the time of the Easter Attacks with manslaughter.

rienzietwij@gmail.com

Ajith Siriwardana and Yohan Perera

Health Minister Pavithra Vanniarachchi, who responded to a question in parliament, said a mechanism is in place together with the Health Ministry and army to trace contacts of COVID-19 patients and added that Opposition Leader Sajith Premadasa who visited a Hotel in Yala recently was swiftly informed that he was a second contact.

That was done because of the effective mechanism in place,” she said. Opposition Leader Premadasa said he followed the health advises of the doctors.

Minister Vanniarachchi said Sri Lanka was the first country in South Asia where PCR testing was started and added that it took three months to complete 50,000 PCR tests but 100,000 PCR tests were done within seven days after the Minuwangoda cluster. 

Sheain Fernandopulle Courtesy The Daily Mirror

There is always a possibility of sub-clusters emerging from the Minuwangoda main cluster and one has already been created from a private apparel factory in Katunayake, Chief Epidemiologist Dr Sudath Samaraweera said today.

He told the media that each case reported daily was either directly or indirectly linked to the Brandix apparel factory cluster.

There are Covid-19 positive cases reported from 18 companies in the Gampaha district and accordingly, a sub-cluster has been created from one of the private apparel factories in Katunayake,” Dr. Samaraweera said.

However, he said although cases were reported out of the high-risk areas, there was no community transmission of the virus.

There are no definite factors to say whether there is community spread in the country.”

He also said the community transmission of the virus depended on the efforts taken by the health and security authorities and the response of the public.

Meanwhile, he said they had obtained the support from the private sector and several universities in carrying out PCR testing.

Dismissing claims that PCR tests carried out in private and university laboratories were not accurate and reliable, Dr. Samaraweera said their quality control was on par with state institutions and there was no doubt about it. 

Yohan Perera and Ajith Siriwardana Courtesy The Daily Mirror

The sole objective of the 20th Amendment is to safeguard the unitary status of the country and to ensure the nation’s security, Prime Minister Mahinda Rajapaksa told Parliament yesterday.

Speaking during the debate on the 20th Amendment Prime Minister Rajapaksa said the 19th Amendment to the constitution destroyed the country’s security.

Look at what is being revealed at the Presidential Commission on the Easter Sunday attack. It has been revealed that more than 10,000 people had prior knowledge on the attacks. It is shameful that the attack could not be prevented despite prior knowledge,” the Prime Minister said.

19th Amendment was introduced just to take revenge from one family. The real objective of it was to destroy the Rajapaksa family politically. However the country had to face a disaster in the form of Easter Sunday attack at the end of the day,” he added.

The country’s unitary status is safeguarded by the Executive President. This is the mandate which is given to the executive President by the people. One has to understand that President also given a mandate just like Parliament,” he also said.

The Prime Minister then elaborated on the shortcomings of certain aspects of 19th Amendment. Those who introduced the 19th Amendment claims that an independent election commission was set up as a result of that legislation. Is the election commission independent?. One member of it is engaged in politics openly. He himself filed legal action calling for the postponement of the general election. There are civil members in the constitutional council. They are really representatives of NGOs. ,” the Prime Minister said in that regard.

They say the independent Audit Commission which was set up under the 19th Amendment is to be abolished through the 20th Amendment. Did the independent commission audit the anti-corruption unit set up at the Temple Trees during the last regime? Salaries were paid to members of this unit illegally. The Attorney General’s Department said that this unit was illegal,” he said.

The 20th Amendment is a temporary measure. It is introduced to see that the state functions smoothly till a new constitution is enacted,” he said.

The Prime Minister then urged the members of Parliament to support the new legislation.

Courtesy The Daily Mirror

57 personnel tested positive for COVID-19 increasing the total number of cases from the Minuwangoda cluster to 2,508, the Government Information Department said.

Out of 57 tested positive today, one from quarantine centres, 56 are close contacts of previous patients.

Earlier Another 109 personnel tested positive for COVID-19 increasing the total number of cases from the Minuwangoda cluster to 2,451, the Government Information Department said.

Out of 109 tested positive today, 37 are from quarantine centres, 23 are close contacts of previous patients while 49 are from the Central Fish Market, Peliyagoda.

Courtesy The Daily Mirror

The US Department of State today said Secretary of State Michael R. Pompeo will travel to Colombo to underscore the commitment of the United States to a partnership with a strong, sovereign Sri Lanka.

In a statement, Department’s Spokesperson Morgan Ortagus said, the visit will also advance our common goals of for a free and open Indo-Pacific region.”

State Secretary Pompeo is scheduled to travel to India, Sri Lanka, Maldives and Indonesia from October 25 to 30.

In New Delhi, Secretary Pompeo and Secretary of Defense Mark T. Esper and their Indian counterparts will lead the third annual US-India 2+2 Ministerial Dialogue to advance the US-India Comprehensive Global Strategic Partnership and expand cooperation to promote stability and prosperity in the Indo-Pacific and the world.

Secretary Pompeo will travel to Malé to reaffirm our close bilateral relationship and advance our partnership on issues ranging from regional maritime security to the fight against terrorism.

The Secretary will travel to Jakarta to deliver public remarks and meet with his Indonesian counterparts to affirm the two countries’ vision of a free and open Indo-Pacific,” Ortagus said.

Courtesy Adaderana

Quarantine curfew will be imposed within the Gampaha District from 10.00 p.m. today to 5.00 a.m. on Monday (26), Army Commander Lt. Gen. Shavendra Silva said.

The decision has been taken due to a surge in the number of coronavirus cases reported within the district. 

Currently quarantine curfew has been imposed in 24 police areas across the country. 

UPDATE: Police Spokesman DIG Ajith Rohana says that vehicles will be allowed to pass through Gampaha District during the quarantine curfew, however vehicles are not allowed to stop.

Courtesy Adaderana

The 20th Amendment to the Constitution is brought to remove the 19th Amendment which turned the country into anarchy, said Prime Minister Mahinda Rajapaksa at the parliament today (21).

The proposed 20th Amendment was taken into the debate at the Parliament this morning.

The recent parliamentary election and the presidential poll showed that the public’s desire to remove the 19A, stated the Prime Minister.

He points out that the people trust the President of the country on the matter of national security.

The unitary status and the solidarity of the country are represented by the country’s President. Therefore, the mandate of the people placed in the President should be taken into consideration.

The premier stated that there is no need for a two-thirds majority to run a government and that only 115 votes are sufficient, pointing out that a war was won with ‘just 2-3 votes’. However, the reason why they asked the people for a two-thirds majority was to safeguard the unitary status of the country and to ensure national security.

Rajapaksa, addressing the House, stated that they do not intend to bring in anything special through the 20A; only just to remove the 19A which turned the country into anarchy. According to him, the 19A restricted the powers of the President who is supposed to protect the unitary status of the country.

‘The results came in within three years’, he added.

He points out that the evidence being heard at the Presidential Commission of Inquiry probing the 2019 Easter Sunday attacks shows how the country was anarchized because of the 19A.

Even those who created the 19A admit that ‘it was a bomb, a mistake’, he said.

The 19th Amendment was brought to take revenge from one family. To revoke the civil rights of Rajapaksas without revoking them.”

Speaking further, PM Rajapaksa states that there is a question as to whom the National Police Commission, established through 19A, is answerable to, as even the IGP cannot transfer ineffective officers while appointments are made without the knowledge of the IGP.

He asked whether 6.9 million people voted for a Presidency that cannot even fire an IGP.

If I wasn’t an executive president back then, I would have had to halt the war when MP crossed over to the other side in 2006.”

The Independent Audit Services Commission, also established through the 19A, has even audited ministries let alone the President’s House and the Temple Trees, Rajapaksa says.

The PM added that the 19A was approved through political deals with no opportunity to debate or to oppose the amendment.

The purpose of the proposed 20A is not to continue with the existing Constitution, but to carry on until a new, nation-building Constitution is formed as per the long term hope of the people, Prime Minister Rajapaksa said.

By M. Lakshhman Wickramasinghe

In the public discussion about the merits and demerits of the 19^th or 20^th Amendments the most vital national issue, it seems, has not received high recognition that it deserves.

Our two thousand plus years of history and the unfortunate developments that took place in the post- Independent era have  taught Sri Lanka one vital lesson. And for a small country like Sri Lanka, placed as it is geographically, this is an absolute maxim.  That is that Sri Lanka’s territorial integrity, its degree of ‘exercisable’ sovereignty, and independence of action locally and internationally can only protected and exercised when the executive authority of the State of Sri Lankan  is strong,  uncompromised and integrated. In layman’s terms the Country should have adequately strong executive power at the Centre and concomitantly a strong national security policy and structure. Without a strong central executive authority there would certainly be no effective national security policy. In such a governance situation, it would be hard put to manage and control  separatists, terrorist, and extremist forces that could  be unleashed against the Country.  

From time immemorial this lesson has been taught to Sri  Lankans. King Pandhukabhaya  began the establishment of the Anuradhapura kingdom by  establishing  village boundaries over whole of Sri Lanka. But 120 years after King Pandhukabhaya , there were two South Indian invasions which saw the occupation of the Country by two horse traders by the names of Sena and Guththika, for 12 years and by Elara, a navy captain for 44 years.

King Dutugemunu realized that the highly decentralized governance system (which existed at the time he came to power), which was headed by a ‘Parumaka’,  (who  was  the Chief of a Cluster of  about 6 to 10  Villages that are fed by the cascade village tank   system) was completely inadequate to strengthen the governance system for the protection of the Country and the people. Hence, King Dutugemunu  was the first to establish a strong unitary system of centralized  governance in Sri Lanka.  

There were innumerable invasions from south India when the central governance structures and the kings of Sri Lanka  had become weak.

President  Jayawardene  established a mixed system of a parliamentary and Presidential rule for the Country and through the 1978 Constitution  provided adequate power to the Executive President of Sri Lanka. But the Yahapalanaya’s  19^th Amendment  truncated the powers of the Executive President in its attempt to strengthen the hand  of the Prime Minister. The attempt to create two centres of executive authority within the central governance structure weakened the central government of Sri Lanka to the lowest levels since Independence. The Yahapalana experience of the last five years was proof enough. The people of our country was at the receiving-end of the impact of weakened central governance  during the 2019 Easter attacks partly due to the erosion of executive authority in the Centre brought about through the 19^th Amendment.

It should be the duty of all Sri Lankans to support the restoration of the executive power of the Central Government of Sri Lanka as a counter- force  to Provincial Councils  and general propensity of the current  electoral system to spawn weak governments. The 2019  Presidential election and the 2020 Parliamentary election results were exceptional results due to the charisma of an exceptional and trusted personality. Notwithstanding that result, the Executive authority of the Central Government of Sri Lanka that was truncated through the 19^th  Amendment should be restored to the office of the President to ensure future peace and harmony in Sri Lanka.

Aloysius Hettiarachchi

It has been announce yesterday (20/10/’20) that the US Secretary of State Mike Pompeo is to visit in about a week’s time to our country. The GOSL cabinet spokes person Mr. Rambukwella said that we give a warm welcome to him just like to any other high official of a friendly country.

I do not think majority of Sri Lankans would have serious objections to this visit from a country which has the highest commercial dealing with us. However we must not forget that there is a high level of suspicion among the majority of Sri Lankans on the activities of their envoy just prior to the Easter Sunday attack. Were they involved in a ‘fishing in troubled waters’?. There seem to be so many different groups in the US administration and they have argument among themselves on policy all the time. So, we cannot attribute everything happening there to the policy of his boss who is seeking a second term. There is no doubt that Mr.Pompeo is looking for some additional points for his boss’ success in the election. Let us wish him well.

I am happy that at this juncture his opposite number in our country is the son of a patriotic leader of yester year, late honorable Mr. Philip Gunawardena. He too was a visionary leader the writer had met in early 70s when he visited his work site close to Colombo. During the progress of the site visit he mentioned that our biggest problem will be the generation of sufficient power for the industries. How true is that statement?. We have to face this problem every year during the dry spell around March when we have power cuts. And we pay a hefty price per unit of electricity. Although this is not the subject area of Hon. Dinesh, he could initiate a discussion on trying to get the US help on generation and infrastructure development in the power sector.  US too is in bad shape due to the effect of Covid. So they may not have cash to offer, but a sensible plan of action could be drawn up, subject to transparent negotiations in the future.

However this is not the time for any MCC agreement where we have to tie up land for sale issues, or preparation of land registries by foreign entities like Trimble Inc. controlled by Indians.

විමල් පටබැඳිගේ (ශාස්ත‍්‍රවේදී, නීතිඥ, විශ‍්‍රාමික සොලිසිටර්)

‘හැට පැන්නත් බිමින් යන්නෙ නැතැ’යි කියන කථාව මතකයට ගෙනෙමින් විග්නේස්වරම් අසූව පැන්නත් පාර්ලිමේන්තුවේ පළමු දිනයේ ම වාර්ගික අධිමාන්නයෙන් යුතුව ගෝත‍්‍රවාදයේ මූලික නිගමන දෙකක් ප‍්‍රකාශ කළේ ය.

ශී‍්‍ර ලංකා භූමියේ මුල් ම වාසීන් ඔහු අයත් වෙන දෙමළ ජනයා ය.

මු`ඵ ලෝකයේ ම මුල් ම භාෂාව ඔහු කථා කරන දෙමළ භාෂාව ය.

විනිසුරු අසුනින් බැස දේශපාලන පුටුවට ගොඩවුණු විග්නේස්වරම් කියන කරන දේ ගැන සිතා බලන විට පළමුව ඔහු කවුදැ’යි අඳුනා ගැනීම ද ප‍්‍රයෝජනවත් වෙනු ඇතැ’යි සිතේ.

කොළඹ අඵත්කඬේ ප‍්‍රදේශයේ ඉපදුන කනකසබාපති විසුවලිංගම් විග්නේස්වරම් කුරුණෑගල ක‍්‍රයිස්ට්චර්ච් විද්‍යාලයෙන් සහ ඉන් පසු අනුරාධපුර හෝලි ෆැමිලි කොන්වන්ට් පාසලෙන් මූලික ඉගෙනුම ලබා 1950 දී පමණ කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයට ඇතුළත් වී ඉගෙන පාසල් අධ්‍යාපනය අවසන් කොට ඇත. 1964 නීති වෘත්තිකයෙකු වී කලකට පසු ඉහළ ම අධිකරණයේ විනිසුරු පදවියක් ද දරා 2004 දී විශ‍්‍රාම ලබා විශ‍්‍රාම සුවය කොළඹ ගත කළේය. ටැමිල් නැෂනල් ඇලයන්ස් (ටී.එන්.ඒ.* නියෝජිතයෙකු ලෙස 2013 දී උතුරු පළාත් සභාවට තරග කොට ටී.එන්.ඒ. අනුග‍්‍රහයෙන් මහඇමති වීය.

(ආනන්දසංගරී සහ සම්පන්දන් හැරුණු විට දෙමළ ජාතිවාදී ව්‍යාපාරයේ සිටින වැඩිමහලූ ම තැනැත්තා ඔහු විය හැකි ය.* එතැන් සිට ඔහු විවෘතව ම වාර්ගවාදී දේශපාලනයේ නියමුවා ලෙසින් කි‍්‍රයාකරමින් සිටියි. එය ඔහු දේශපාලකයෙකු වූ නිසා ම සිදු වූවක් විය නො හැකි ය. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ විනිසුරෙකු ලෙස සිටි කාලයේ ද ඔහු දෙමළ ඊළාම් මනසින් යුතුව සිටි බවට සාධක ඇත. තමන්ගේ ම පක්‍ෂයක් හදාගත් ඔහු 2020 පාර්ලිමේන්තුවේ අසුනක් දරයි. ලංකා ජන්මය සහිත පේ‍්‍රමානන්ද ස්වාමි නමැත්තා ‘යේසුට’ සමාන කළ විග්නේස්වරම් ඉන්දීය අධිකරණය විසින් ස්ත‍්‍රී ¥ෂණ කළ අයෙකු ලෙස නිශ්චය කරන ලද ඔහුගේ අනුගාමිකයන් තිදෙනෙකු හිර දඬුවමෙන් නිදහස් කරන ලෙස අගමැති මෝදිගෙන් ඉල්ලීමක් කළේය. (‘යාපනේ ගාන්ධි’ ලෙස සහ යාපනේ දෙමළ මිනිසුන්ගේ ‘මෝසෙස්’ ලෙස චෙල්වනායගම් හඳුන්වනු ලැබ ඇති ලෙසින් ඔහුගේ රාමනාදන් සීයා ‘‘යාපනේ දෙමළ මිනිසුන්ගේ යේසු’’ ලෙස හඳුන්වා ඇති බව සමහරවිට ඔහුට අමතක වෙන්නට ඇත.* මහඇමැති පදවිය දැරූ වසර පහක කාලය තුළ ඊළාම් පිලිවෙතට අනුකූලව යෝජනා 100 කට වඩා සම්මත කළත් උතුරු පළාතේ අහිංසක දෙමළ ජනයාගේ යහපත සඳහා කළ යමක් නැත. ඒ ඔහු සම්බන්ධ පෞද්ගලික කෙටි හැඳින්වීමකිි.

ඔහුගේ පසුබිම් සම්බන්ධය බොහෝ ඈත ය. පොන්නම්බලම් ඉරාමනාදන් (දෙමළෙන් ලියා ඇති ලෙස, පොන්නම්බලම් අරුණාචලම්, පොන්නම්බලම් ආනන්ද කුමාරස්වාමි තුන් බෑයන්ගේ මුණුපුරෙකි. පුතුන් දෙදෙනාගේ විවාහ සම්බන්ධතා මගින් ඔහු සිංහල දේශපාලන නායකයකයන් වූ වාසුදේව නානායක්කාර සහ කේසරලාල් ගුණසේකර මහතුන්ගේ නෛතික මස්සිනා කෙනෙකි. (සිංහල පෙළපත් දෙකකට තිත තැබීමක්? සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ප‍්‍රධානීන් එකතුව පිහිටුවාගෙන තිබූ ලංකා ජාතික සංගමය තමන් කළ ගෝති‍්‍රක ඉල්ලීමකට එකග නො වීම නිසා විග්නේස්වරම්ගේ සීයා කෙනෙකු වූ (ඉ*රාමනාදන් විරසකව වෙනම ම 1923 දී ලංකා දෙමළ සංගමය, තමිලක්කම් ව්‍යාපාරය සහ ශෛව පරිපාලන සභාව ආදි සංවිධාන ආරම්භ කොට සමාජ දේශපාලන කටයුතු කළ, ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ සාමාජිකයෙකු වී සිටි, බි‍්‍රතාන්‍ය රජ පවුල දැන සිටි, එසේ ම බි‍්‍රතාන්‍ය අගමැති ඇතුඵ වංශාධිපතීන්ගේ ඉතා කුලූපග සගයෙකු වූ අයෙකි. ලංකාවට පැමිණි මහත්මා ගාන්ධිගේ කදාර් වස්ත‍්‍ර ව්‍යාපාරයට බොහෝ දෙමළ හින්දු නායකයන් අනුගත වූ අතර (ඉරාමනාදන් සහ අරුණාචලම් ඉන්දියාවේ පසුකාලීන පාලකයන්ගේ ජටා ඔටුන්නට අනුරූපව ඔටුන්නක් සහ ඇඳුමකින් පෙනී සිටිමින් රාජ්‍ය සේවයේ සහ සමාජ දේශපාලන ව්‍යාපාරයේ යෙදී සිටියහ. (ගාන්ධි ලංකාවට ආවේ කදාර් වස්ත‍්‍ර ව්‍යාපාරයට රු. ලක්‍ෂයක් එකතු කරදීමේ පොරොන්දුව ඇතිව ය. ඡුන්ද අයිතිය පුඵල් කිරීමට සහ කාන්තාවන්ට ඡුන්ද අයිතිය දීමට එරෙහි වූ (ඉ*රාමනාදන් වෙල්ලාල කුලයේ පිරිමින්ට පමණක් ඡුන්ද අයිතිය ලබාගැනීමට උත්සාහ කළේය. (ලංකා නිදහස් ව්‍යාපාරයේ නිරත වූ වීරයන් ලෙස සලකනු ලබන දෙමළ නායකයන් දෙමළ සංගම් සහ තම්ලක්කම් ව්‍යාපාරය භාවිත කළේ දෙමළ ජනයා වෙනුවෙන් නොව වෙල්ලාල ආධිපත්‍යය වෙනුවෙනි. ශී‍්‍ර ලංකා ජනතා නිදහස වෙනුවෙන් යැ’යි කෙසේ කියම් ද? සාවදානව විමසුම් සහිතව සාකච්ඡුා කළ යුතු කරුණු ය.* ජී. ජී. පොන්නම්බලම්, චෙල්වනායගම් යුරෝපීය ඇඳුමෙන් පෙනී සිටි අතර දෙමළ නායකයන් බහුතරය කදාර් චින්තනයට අනුව ඇªම තෝරාගෙන ඇත. විශ‍්‍රාම ලැබීමෙන් පසු විග්නේස්වරම් දෙමළ දේශපාලන නායකයෙකු ලෙස අනෙක් ජ්‍යෙෂ්ඨ දෙමළ නායකයන්ට වඩා කැපී පෙනෙන ඇඳුමකින් පෙනී සිටියි. සමහරවිට පසුබිම් සම්බන්ධතා ඔහුගේ වර්තමාන භූමිකාවට මග සකසන්නට ඇත. විග්නේස්වරම් ප‍්‍රකාශ කළ ඉහත දක්වා ඇති කරුණු දෙක දැනට වසර සියයකට පෙර සිට කියන ඒවා ය. සනාථ කිරීමට සියලූ සාක්‍ෂි ඔහු ළග ඇතැ’යි තැන තැන කීවත් මෙතෙක් එකක්වත් හෙළි කළේ නැත. ඔප්පු කිරීමේ භාරය ඔහුගේ වගකීම බව ඔහුට අමුතුවෙන් මතක් කළ යුතු නැත.

මෙතෙක් ඔහු කිසි ම සාක්‍ෂියක් ඉදිරිපත් කළේ නැත. නිර්මාණය කරන ලද සාක්‍ෂි මත ගෙනා නඩුව කඩා වැටෙන බව ඔහු හොඳින් ම දන්නා නිසා විය හැකි ය. මහා අභිමානයෙන් සහ උද්දාමයෙන් මේ නිගමන දෙක ප‍්‍රකාශ කිරීමෙන් ඔහු විශේෂයෙන් ම දකුණු ඉන්දියාව සහ ශී‍්‍ර ලංකාව සම්බන්ධ ඉතිහාසය හා පුරාවිද්‍යා සහ මානවවිද්‍යා මහා විශාරද ප‍්‍රාඥයෙකු බව හැෙගයි. එමෙන් ම මානව සම්භවය, පරිණාමය, සංසරණය සහ මානව සංස්කෘතිය පිළිබඳ විශාරදයෙකු බව සිතේ. කෙසේ වෙතත් මේ නිශ්චිත නිගමන දෙකේ ඇති සැටිය සොයා බැලීම අපේ ම දැනුම අඵත් කරගැනීම පිණිස ප‍්‍රයෝජනවත් වෙනු ඇත.

ඔහුගේ (ඉරාමනාදන් සීයා උදහස්ව ලංකාවෙන් ගොස් කලක් පදිංචිව සිටි, ඔහු ඇතුඵ දෙමළ ජනයා නිරන්තරයෙන් ඉතා ළගින් සම්බන්ධතා පවත්වන දකුණු ඉන්දියාවේ ද්‍රවිඩ භූමියෙන් ශ‍්‍රී ලංකාවට ද්‍රවිඩයන් සියවස් ගණනක සිට ගෙනා බව, පැමිණි බව, 1948 න් පසු හොරෙන් ආ බව (කල්ලතෝනි සහ තවමත් එන බව මුඵ ලෝකය ම දන්නා සත්‍ය කරුණකි. මේ වෙනවිට ලොව පුරා විසිරී පදිංචි වී සිටින ද්‍රවිඩයන්ගේ මවුබිම දකුණු ඉන්දියාව බව ඒ වගේ ම මූලික සත්‍යයකි. විද්වතුන් පෙන්වා දී ඇති පරිදි ව්‍ය.ව.පූ. (කි‍්‍ර.පූ.* 5 වෙනි සියවසේ පමණ ද්‍රවිඩ ජනයා ඉන්දියාවට පැමිණි ආගන්තුකයෝ ය. දිවයින සිංහලදීප වී වසර දෙ දහසකට වැඩි කාලයකට පසු යුරෝපීය ආක‍්‍රමණිකයන් විසින් 16 වෙනි සියවසේ සිට ගෙනවිත් පදිංචි කරවන ලද ද්‍රවිඩ ජනයා ශී‍්‍ර ලංකාවේ ආගන්තුකයෝ ය. දැන් ශී‍්‍ර ලංකාවේ ජන කොටස කි. ද්‍රවිඩ යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන සියල්ලන් දෙමළ නො වේ. ද්‍රවිඩ යනු භාෂා පවුලකි. එයට අයත් මලයාලි, කණ්ණඩ, තෙලිගු සහ දෙමළ යන භාෂා කථා කරන ජනයාගේ නිජබිම ඉන්දියාවේ වෙන්කට (තිරිපති* කඳුවලින් පහළ දකුණු ඉන්දීය භුමියයි. ද්‍රවිඩ භාෂා කථා කරන භූමියේ අතීතයේ පැවති ‘චෝල’, ‘පාංඩි’ සහ ‘චේර’ යන දේශපාලන ඒකක ව්‍ය.ව. 13 වෙනි සියවසෙන් පසු අභාවයට පත් විය. ඉංගිරිසි පාලන කාලයේ 19 වෙනි සියවසේ සිට පැවති ඉන්දීය නිදහස් සටනට සමාන්තරව සහ ඉන් බාහිරව ‘ද්‍රවිඩ නාඩු’ අරමුණ ඇතිව නිදහස් ‘ද්‍රවිඩස්ථානයක්’ සඳහා ව්‍යාපාරයක් වීය. නිදහසින් පසු භාෂාව අනුව ද්‍රවිඩයන්ට ද වෙන වෙනම පාලන ඒකක නිර්මාණය කෙරුණි. දෙමළ භාෂාව කථා කළ ජනයා බහුලව සිටි ප‍්‍රදේශය නම් නළේ ‘මධුරා ප‍්‍රාන්තය’ යනුවෙන් මිස ‘දෙමළ ප‍්‍රාන්තය’ නමින් නො වේ. (ඉංගිරිසීන්ගේ පාලන ඒකකයක් වූ මැඞ්රාස් ප‍්‍රසිඩෙන්සි නො වේ.* දීර්ඝ කාලීන අරගලයකින් පසු, ව්‍ය.ව. 1968 ඉන්දීය මධ්‍ය ආණ්ඩුවේ පනත් සම්මතයෙන් සහ ප‍්‍රාන්ත ආණ්ඩුවේ යෝජනා සම්මතයෙන් නම වෙනස් කිරීමෙන් 1969 දී ඉන්දියාවේ ‘තමිල් නාඩු’ නමින් ප‍්‍රාදේශීය පාලන ඒකකය බිහි වීය.

දැනට වසර 3500 ට පෙර භාරත භූමියට සිදු වූ ආර්ය සංක‍්‍රමණය පිළිබඳ තොරතුරු සඳහන් වෙන පුරාණ ඓතිහාසික වාර්තාවල ඒ කාලයේ භාරතයේ කොතැනක හෝ ‘දෙමළ’ නම් ජනයා සිටි බවට සඳහනක් නැත. ආර්යයන්ගේ බල අරගල ගැන කියන මහාභාරතයේ හෝ වානර හනුමන් පීනා ගොඩ වූ සාගරය පාලමක් බැඳ තරණය කළ දෙවියෙකු ගැන කියන රාමායනයේ ‘දෙමළ’ යන වචනය හෝ සඳහන් නැත. මහාභාරතයේ ‘සිංහල’ යන වචනය අඩුම වශයෙන් අවස්ථා පහක් සම්බන්ධයෙන් සඳහන් වෙයි. (ඒ ශී‍්‍ර ලංකාවේ සිංහල රාජ්‍යය ගැන විය නො හැකි ය. භාරතයේ වයඹදිග පුරාණ කාම්බෝජයේ සිංහලයන්ගේ ඥාතීන් වූ ‘මද්ද’ රාජ්‍යය අසල සින්දු ගඟ සහ සතදෘ (සට්ලෙජ්* ගඟ අතර දෙගංබඩ ප‍්‍රදේශයේ පැවති ‘සිංහල’ රාජ්‍යය විය හැකි ය.* සිංහලයන් ඉන්දීය ජන්මයක් ඇති ඉන්දීය ජන වර්ගයක් නො වේ. පුරාණ පර්සියාව ඔස්සේ ඉන්දීය භූමියට සංක‍්‍රමණය කළ සිය ගණනක් ආර්ය ජනවර්ග වලින් එකකි. කලක් පංජාබි ප‍්‍රදේශයේ පදිංචිව සිට විවිධ හේතූන් නිසා සින්දු ගග දිගේ පහළට බැස, සින්දු ඩෙල්ටාව අසල හිංගූර් (සිංහපුර* නම් ප‍්‍රදේශයේ කලක් වාසය කොට බටහිර මුහුදු තීරය ඔස්සේ පැමිණ විවිධ ප‍්‍රදේශවල පදිංචි වී දිවයිනේ මවුබිම් වාසීන් වී ඇත. ව්‍ය.ව.පූ. 8 වෙනි හෝ 9 වෙනි සියවස පමණ කාලයේ සිංහලයන් දිවයින සමග සම්බන්ධතා පැවති බවට සාධක පුරාණ අනුරාධපුර ඇතුලූ නුවර කැණීම් මගින් ආචාර්ය ශිරාන් දැරණියගල හෙළි කොට ඇත.

ද්‍රවිඩයන් දකුණු ඉන්දියාවට සංක‍්‍රමණය වූයේ ව්‍ය.ව.පූ. (කි‍්‍ර.පූ.* 5 වෙනි සියවසේ දී පමණ බව පෙර’පර දෙදිග විද්වතුන් පිළිගෙන ඇත. උතුරු අපි‍්‍රකාවේ ‘නියර් ඊස්ටර්න්’ භූමි ප‍්‍රදේශයක සිට පැමිණි බව අදහස් කරනු ලබන ද්‍රවිඩයන් දකුණු ඉන්දියාවේ මුල් වැසියන් නො වේ. මුල් වැසියන් බොහෝ දෙනෙකු දෙමළකරණය වෙන්නට ඇත. කෙසේ වෙතත් මුල් වැසියන් වූ ‘මුණ්ඩාරි’ සහ ‘ගොන්ඩි’ භාෂා කථා කරන ජනයා දසලක්‍ෂ ගණනක් අදත් වාසය කරති. මුණ්ඩාරි සහ ගොන්ඩි භාෂා ‘ඔස්ට්‍රෝ-ආසියාතික’ භාෂා පවුලට අයත් ය. ද්‍රවිඩ භාෂා පවුලට අයත් නො වේ. අසෝකගේ ගිරි ලිපි දෙකක ‘චෝඩපංඩියා’ සහ ‘කෙලලපුතො’ යනුවෙන් සඳහන් වෙයි. එය චෝල, පාණ්ඩ්‍ය සහ චේර බව අදහස් කළත් ‘දෙමළ’ නමින් ජන වර්ගයක් හෝ රටක් ගැන සඳහන් නො වේ. ව්‍ය.ව.පූ. 3 වෙනි සියවසේ ‘ද්‍රවිඩ’ වචනය හෝ ‘දෙමළ’ වචනය හෝ ඓතිහාසික වාර්තාවල සඳහන් නො වූ බව මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන දක්වා ඇත. ’චෝල’ වචනය දෙමළ වචනයක් නො වෙන බව ආචාර්ය ඒ.කේ. නීලකණ්ඨ ශාස්තී‍්‍ර පැහැදිලි කරන අතර චෝල සහ කේරල ජනයා දෙමළ නො වෙන බව පී.ටී.එස්. ඓයෙන්ගර් සඳහන් කරයි. දෙමළ ද්‍රවිඩ භාෂා පවුලට අයත් එක් භාෂාවකි. ව්‍ය.ව.පූ. (කි‍්‍ර.පූ.* 4 වෙනි සියවසේ මෞර්ය රාජ සභාවේ රෝම තානාපති මෙගස්තිනීස්ගේ වාර්තාවල හෝ ලංකාව ගැන පවා සඳහන් කරන චානක්‍යගේ (කෞටිල්‍ය* අර්ථශාස්ත‍්‍රයේ හෝ ‘දෙමළ’ නමින් ජන වර්ගයක් හෝ රටක් ගැන සඳහනක් නැත. ව්‍ය.ව. 1 වෙනි සියවසට අයත් පෙරිප්ලස් මාරිස් එරිත්රායි නම් කෘතියේ දකුණු ඉන්දීය තොරතුරුවල ද්‍රවිඩ භූමියක් හෝ දෙමළ නමින් ජන වර්ගයක් හෝ දෙමළ රටක් ගැන සඳහන් නො වේ.

ව්‍ය.ව. 2 වෙනි සියවසේ උතුරු භාරතයේ පැවති රාජ්‍ය පිළිබඳව සඳහන් කරන ටොලමි ද්‍රවිඩ භූමියේ වාසය කළ ගෝත‍්‍ර ගැන පමණක් මිස ඒකරාශී වූ රාජ්‍ය බලයක් ගැන නො කියන බව පෙන්වා දෙන පී.ටී.එස්. ඓයෙන්ගර් ටොලමි භූමි සිතියම පැහැදිලි කරමින් ව්‍ය.ව. 2 වෙනි සියවස තුළ පවා දකුණු ඉන්දියාවේ ‘දෙමළ’ නමින් ගෝත‍්‍රයක් හෝ රටක්, රාජ්‍යයක් හෝ ‘දෙමළ’ නමින් හැඳින් වූ ජන වර්ගයක් හෝ නො සිටි බව හෙළි කරයි. ව්‍ය.ව.පූ. (කි‍්‍ර.පූ.* තුන් වෙනි සියවසේ උතුරු ඉන්දියාවේ දියුණු මානව සංස්කෘතියක් පැවති අතර දකුණු ඉන්දියාවේ කාවේරි නදියෙන් පහළ භූමියේ ජනයා මහාශිලා යුගයේ (මෙගලිතික්* සංස්කෘතිය තුළ සිටි බව සහ එහි ගෝති‍්‍රක (කුලසංග* පාලනයක් වූ බව ලොව විද්වතුන් හෙළි කොට ඇත. මෙකල සිංහලදීප බුදු දහම තුළින් ඉහළ සංස්කෘතික තලයක වීය.

ව්‍ය.ව.පූ. 3 වෙනි සියවසේ සිට ධර්ම ප‍්‍රචාරය සඳහා සිංහලදීපෙන් වැඩම කළ භික්‍ෂූන් වහන්සේ සහ භික්‍ෂුණීන් වහන්සේ ද්‍රවිඩ භූමියේ ජනතාව ඉහළ සංස්කෘතික තලයකට පත් කළ බව ද්‍රවිඩ භාෂා සාහිත්‍යය සහ සංස්කෘතිය පිළිබඳ විද්වතෙකු වූ හිස්සැල්ලේ ධම්මරතන හිමියන් පැහැදිලි කොට ඇත.

ශී‍්‍ර ලංකාවේ සංස්කෘතික දියුණුව මගින් උනන්දු කරවනු ලැබීමෙන් ද්‍රවිඩ භූමියේ ප‍්‍රාථමික ද්‍රවිඩ සංස්කෘතියක බිහිවීම සිදු වූ බව ක්ලැරන්ස් මැලොනි, බ‍්‍රයන් ප්ෆෆන්බර්ගර් වැනි විද්වතුන් දක්වා ඇත. එකල ද දෙමළ නමින් රටක් තිබූ බව හෝ ජන වර්ගයක් සිටි බව සඳහන් නො වේ. වර්ෂ 250,000 ට පෙර දිවයිනේ සිටි හෝමෝසැපියන්ස්් මානවයාගේ සිට නූතන මිනිසා දක්වා දිවයින අඛණ්ඩව මිනිස් වාසයක්ව පවතියි. පුරාවිද්‍යාඥයන් බලංගොඩ බෙල්ලන්බැඳිපෑලැස්ස, කිරිඳිගල, ඉබ්බන්කටුව, ගුරුගල්හින්න, හම්බන්තොට, රංචාවෙල, පොම්පරිප්පු, ගල්සොහොන්කන්ද, පාහියන්ගල, බටදොඹහෙළ, හල්දුම්මුල්ල, පදියගම්පොල, කොන්ඩදෙණිය, කොකේබෙ, වලවේ නිම්නය ආදි ස්ථාන රාශියකින් සොයා ගත් ප‍්‍රාග් ඓතිහාසීය (පී‍්‍රහිස්ටොරික්* මානව සංස්කෘතික භූමි මේ බව සනාථ කරයි.

දිවයිනේ ප‍්‍රාග් ඓතිහාසීය හෝ පූර්ව ඓතිහාසීය (ප්‍රෝටෝහිස්ටොරික්* යුගයේ ද්‍රවිඩ හෝ දෙමළ ජනයා වාසය කළ බවට සාධක නැත. ද්‍රවිඩ වාසය පෙන්වීම සඳහා ද්‍රවිඩ භූමියේ සහ ශී‍්‍ර ලංකාවේ මහාශිලා යුගයට අයත් සංස්කෘතික ලක්‍ෂණ සැසඳීමේ සමහර උගතුන්ගේ උත්සාහය ආචාර්ය කාර්තිගේසු ඉන්ද්‍රපාල ප‍්‍රතික්‍ෂේප කරයි. දිවයිනට ආර්ය සංක‍්‍රමණය සහ සිංහලයන් රාජ්‍ය බලවතුන් බවට පත්වීම සිදු වූ කාලයේ සිටි දිවයින් වාසීන් යක්, නාග, දේව, ව්‍යාධ, රකුස් සහ නේසාද ආදි නම්වලින් හඳුන්වා ඇත. ඒ කිසි ම ජන වර්ගයක් ද්‍රවිඩ හෝ දෙමළ නො වීය. එකල යාපනේ නාගදීප නම් වීය. විසිවෙනි සියවසේ ආරම්භක කාලයේ සිට ඇතැම් දෙමළ ලේඛකයන් සහ උගතුන් දිවයිනේ සිටි ‘නාග’ ජනයා දෙමළ බව පෙන්වීමට බොහෝ උත්සාහ කොට ඇත. ඉන්දීය ආර්ය සමාජයේ බ‍්‍රාහ්මණ චින්තනය අනුව ‘ශුද්‍ර’ කුලයට අයත් වූ ද්‍රවිඩ/දෙමළ සමාජයේ ඉහළ ම තලය වෙන වෙල්ලාලයන් හැරුණු විට සිටියේ පල්ලන්, පරයන්, තුඩියන්, සක්කිලියන් ආදී සිය ගණනක් හීනජන්මී (අන්ටචබල්ස්* ගෝති‍්‍රකයන් මිස ‘නාග’ නමින් ගෝත‍්‍රයක් නො වීය. පූර්ව ඓතිහාසික යුගයේ සහ ඓතිහාසික යුගයේ මුල් කාලයේ සිංහලදීපේ වාසය කළ ජන වර්ග දකුණු ඉන්දියාවේ කිසිදු ගෝත‍්‍රික ජන කොටසකට කවරාකාරයක හෝ සමානත්වයක් ඇතැ‘යි තහවුරු කිරීමට නො හැකි බව ආචාර්ය නන්දදේව විජේසේකර පැහැදිලි කොට ඇත.

දිවයින සිංහලදීප වීමට පෙර සිටි ජනයා ද්‍රවිඩ හෝ දෙමළ නො වේ. මගධ ජනපදයේ හර්යංක රජ පෙළපතට සමගාමීව ලංකාවේ සිංහල රාජ්‍යයක බිහිවීම සිදු වී ඇති බව ඓතිහාසික තොරතුරු හෙළි කරයි. පණ්ඩුකාභය රජුට දේශීය ජනයාගේ පූර්ණ සහාය වීය. රජු එකල සිටි සියලූ ජනයාගේ ආගමික විශ්වාස අනුව ඔවුන්ගේ දෙවිවරුන් වෙනුවෙන් ස්ථාන වෙන් කළත් මුරුගා, මුරුගන් දෙමළ දෙවියන් ගැන කිසි සඳහනක් නැත. එකල දිවයිනේ සිටි ‘යවන’ ජනයාට ද ගම් වෙන් කොට දී ඇතත් ද්‍රවිඩයන්ට ස්ථාන වෙන් කළ බවක් සඳහන් නැත. ඒ ද්‍රවිඩ හෝ දෙමළ ජන කොටසක් නො සිටි නිසා ය. ව්‍ය.ව. 1 වෙනි දහස්වසරේ මැද කාලයට අයත් ලෙස සලකනු ලබන දකුණු ඉන්දීය සංගම් සාහිත්‍යයේ ‘දෙමළ’ නමින් ගෝත‍්‍රයක්, ජන වර්ගයක් සිටි බව හෝ රටක් පැවති බව හෙළි නො වෙයි. සංගම් කවීන්ගේ කාලයේ දිවයිනේ දෙමළ කවීන් සිටි බව දැක්වීමට පත්තුප්පාට්ටු කවි එකතුවේ කවි දෙකක් ලංකාවේ කවියෙකුගේ යැ’යි සංස්කාරක එස්. වයියපුරි පිල්ලෙයි දැක් වූ අදහස ආචාර්ය කාර්තිගේසු ඉන්ද්‍රපාල ප‍්‍රතික්‍ෂේප කළේය. (ඛෙදජනක ලෙස ඔහු ද ආචාර්ය උපාධියෙන් කාලයකට පසුව කැමැත්තෙන් හෝ අකැමැත්තෙන් වාර්ගික රැුල්ලට ගොදුරු වී ඇත.*

ව්‍ය.ව. 13 වෙනි සියවසට පෙර ශී‍්‍ර ලංකාවේ ස්ථිර දෙමළ පදිංචියක් නො තිබූ බව නිශ්චිත ව ප‍්‍රකාශ කළ ඔහු පසුව යාපනේ ආනෛකෝට්ටේ නම් ස්ථානයෙන් ලැබුණු ව්‍ය.ව.පූ. 3 වෙනි සියවසට අයත් ලෙස සැලකෙන ලෝකඩ මුද්‍රාවේ ඇති අකුරු දෙමළ බ‍්‍රාහ්මී ලෙස හඳුන්වා එය යාපනේ හා සම්බන්ධ තමිල්නාඩුවේ පාලකයෙකුගේ බව දැක්වීය. එය සදොස් අර්ථ දැක්වීමක් බව පෙන්වා දුන් පුරාවිද්‍යා මහාචාර්ය රාජ් සෝමදේව එය පුරාණ සිංහල බ‍්‍රාහ්මී අක්‍ෂරයෙන් ලියා ඇති සිංහල ප‍්‍රාකෘත පාඨයක් බව පැහැදිලි කළේ ය. (දෙමළ ලේඛකයන් සහ සමහර උගතුන් පළ කරන මුද්‍රාවේ චිත‍්‍ර මුල් මුද්‍රාව සමග සැසඳීම වටී.* ද්‍රවිඩයන් සංස්කෘතකරණයට ලක් වීමෙන් ලියන ලද කාව්‍යයක් වෙන කන්නගී වන්දනය හා සම්බන්ධ සිලප්පදිකාරම් කාව්‍යය ද්‍රවිඩ ජනයා වාසය කළ ප‍්‍රදේශයේ මායිම් පැහැදිලිව සඳහන් කරයි.

උතුරෙන් වෙන්කට කඳු (තිරිපති* නැගෙනහිරෙන් සහ බටහිරෙන් මහා සාගරය දකුණෙන් කුමාරි තුඩුව (කොමරින් තුඩුව* යන හතර මායිම් තුළ ද්‍රවිඩ ජනයා වාසය කළ බව එය පැහැදිලිව ම කියයි. කන්නගීගේ සැමියාගේ අනියම් දුව වටා ගෙතුණු, නාගදීප ගැන තොරතුරු සඳහන් වෙතැ’යි අදහස් කරන, මණිමේඛෙලෙ කාව්‍යය හෝ ද්‍රවිඩයන් දිවයිනේ සිටි බව නො කියයි. එනම් ව්‍ය.ව. 5 වෙනි හෝ 6 වෙනි සියවස පමණ කාලයේ හෝ සිංහලදීපේ, අවම වශයෙන් යාපනේ ප‍්‍රදේශයේ හෝ ද්‍රවිඩ හෝ දෙමළ කථා කරන පිරිසක් සිටි බව හෙළි නො කරයි.

තෝල්කාප්පියම් නම් දෙමළ ව්‍යාකරණ ග‍්‍රන්ථය දෙමළ කථා කරන ප‍්‍රදේශ ලෙස පළාත් දොළහක් නම් වශයෙන් සඳහන් කරයි. එයට විවරණයක්/ටීකාවක් කළ, ව්‍ය.ව. 1275 පමණ සිටි සේනවරෙයියාර් නම් ටීකාකරු ඒ පළාත් දොළහේ පිහිටීම ඉතා පැහැදිලිව දක්වා ඇත. ඒ පළාත් සියල්ල ම කුමාරි (කොමරින්* තුඩුව සහ තුංගභද්‍රා නදිය අතර පිහිටි භූමිය තුළ වූ ඒවා වීය. ව්‍ය.ව. 8 වෙනි සියවස පමණ සහ ව්‍ය.ව. 1275 වෙන විටත් දෙමළ කථා කරන ජනයා ස්ථිරව පදිංචිව නො සිටි නිසා ඔවුන් දෙමළ කථා කරන ප‍්‍රදේශ නාම ලේඛනයට සිංහලදීප (සීහලම්=ඊළාම්* හෝ අඩුම වශයෙන් නාගදීප (යාපනේ* නම හෝ සඳහන් කළේ නැත. සිංහලදීප වීමට පෙර දිවයිනේ යක්, දේව. නාග ජන වර්ග මිස ද්‍රවිඩ හෝ දෙමළ නමින් ජන වර්ගයක් සිටි බවට සාධක නැත. සිංහලදීප වීමෙන් පසු වසර දෙ දහසක පමණ කාලයක් තුළ හෝ ද්‍රවිඩ/දෙමළ ජනයාගේ ස්ථිර පදිංචියක් වීනම් දකුණු ඉන්දීය ද්‍රවිඩ පුරාණ ලේඛන ඉදිරිපත් කරන නම් ලැයිස්තුවේ සිංහලදීප, සෙරන්දිබ්, තම්බපණ්ණි, තැබ්‍රොබේන්, පලේසිමොන්ඩු, පාරසමුද්‍ර, රත්නදීප, ලංකා ආදි නම්වලින් කුමන හෝ නමක් ඇතුළත් විය යුතු ය.

අවම වශයෙන් යාපනේ (යාල්පානම්* හෝ ඇතුළත් විය යුතු ය. සංගම් සාහිත්‍යයේ සීහලම් (ඊලාම්* හෝ යාපනේ ගැන කිසි ම සඳහනක් නැත. විග්නේස්වරම්ලා දිවයිනේ දෙමළ ඉතිහාසය හා සම්බන්ධ සත්‍ය තොරතුරු ඇතුළත් වැදගත් ම සහ මූලික ම මූලාශ‍්‍රය ලෙස ඉහළින් ම සලකනු ලබන ‘යාල්පාන වෛපව මාලෙයි’ කාව්‍යය ශක වර්ෂ 717 එනම් ව්‍ය.ව. (කි‍්‍ර.ව.* 795 වර්ෂයට පෙර දෙමළ නමින් ජන කොටසක් ශී‍්‍ර ලංකාවේ ස්ථිරව පදිංචි වී සිටියේ නැති බවත් ¥රාතීතයේ සිට ජනාවාසව පැවති දිවයිනේ විජයගේ කාලයේ සිට සිංහලයන් දිවයින පුරා පදිංචිව සිටි බවත් සිංහල රජ පෙළපතක් පැවති බවත් හෙළි කරයි. (19 වෙනි සියවසේ අවසාන කාලයේ යාල්පාන වෛපව මාලෙයි ඉංගිරිසි සංස්කරණයකින් එළි දැක් වූයේ කි‍්‍රස්ටෝපර් බි‍්‍රටෝ නම් දෙමළ නීතිඥයෙකු විසිනි. 1736 දී මක්කරා නම් මහා බලපරාක‍්‍රමයෙන් යුත් ආණ්ඩුකාරයාගේ ඉල්ලීම අනුව ලියූ බව කියයි. ඔහු පූර්ණ බල සහිත ආණ්ඩුකාරයෙක් නො වීය. ගාල්ල ලන්දේසි අණදෙන නිලධාරීයා වූ ඔහු දින 46 ක් පමණක් ආණ්ඩුකාර තනතුරේ වැඩ බැලූ අයෙකි. කාව්‍යය දකුණු ඉන්දියාවෙන් කැඳවාගෙන ආ පාලකයෙකුගෙන් එකල පැමිණි වෙල්ලාලයන් පදිංචියට ඉඩම් ලැබීම ගැන දිගු විස්තරයක් ඉදිරිපත් කරයි.

තේසවලමෙයි අනුව වෙල්ලාල අයිතීන් තහවුරු කිරීමට ලියූ ව්‍යාජ සාමූහික ප‍්‍රකාශන ඔප්පුවක් වැනිය. සුරංගනා කථාවලින් පිරි මේ කාව්‍යය වෙනම සාකච්ඡුා කළ යුතු මාර්තෘකාව කි.* දෙමළ කාව්‍ය ඉදිරිපත් කරන මිථ්‍යා පුවත් සත්‍ය ඓතිහාසික පුවත් ලෙස හිස්මුදුනෙන් වැළඳ ගැනීමෙන් මනෝලෝකයේ අතරමංවීම නිසා ඒ කරුණ පිළිබඳව ඉහත ඉතා කෙටියෙන් දක්වා ඇති විශේෂයෙන් ම ද්‍රවිඩ/දෙමළ පුරාණ ලේඛන සහ පෙර අපර දෙදිග ඓතිහාසික වාර්තා පැහැදිලිව දක්වා ඇති කරුණු විග්නේස්වරම්ට මග හැරෙන්නට ඇත. (සමහරවිට (ඉ*රාමනාදන් ඉන්දියාවෙන් ගෙන්වා යාපනේ පදිංචිය සලසා දුන් මූතුතම්බි පිල්ලේ ලියූ ‘යාපනේ ඉතිහාසය’ සහ යාපනේ උසාවියේ මුදලි රාසනායගම්, ගුරුවරයෙකු වූ සී.එස්. නවරත්නම් වැනි අය 20 වෙනි සියවසේ මුල ලියන ලද පොත් හැදෑරීම සහ තමන්ගේ රැුලේ පරම මහෝත්තම චින්තනයෙන් පෝෂිත වීම හේතු වෙන්නට ඇත.* දෙමළ භාෂාව ලෝකයේ පැරණි ම භාෂාව ය’යි විග්නේස්වරම් ඉදිරිපත් කරන නිගමනය විශ්වයේ කෙළවර සොයා ගොස් අතරමං වූ අයෙකුගේ නන්දෙඩවිල්ලක් වැනි එකකි.

ප‍්‍රංශයේ භාෂා විශාරදයන්ගේ සංගමය මුල් ම භාෂාව කුමක් දැ’යි විමර්ශනය කිරීම පමණක් නොව ඒ ගැන කථා කිරීම පවා 19 වෙනි සියවසේ අත්හැරියේ කිසිවෙකු මනෝන්මාදයෙන් අතරමං වීමට හෝ කිරීමට අවශ්‍ය නැති නිසා විය හැකි ය. ලෝකයේ භාවිතයේ පවතින භාෂා හත් දහසක් පමණ දැනට සොයාගෙන ඇත. ඉන් භාෂා දෙ දහසකට වැඩි ප‍්‍රමාණයක් ආසියානු කලාපයෙනි. භාෂා නිර්මාණය කළේ ¥රාතීතයේ වාසය කළ මානවයා ය/මිනිසා ය. වානර පැවැත්ම නම් වානරයාගේ ආභාෂයෙනි.

මිනිස් පැවැත්ම වෙනත් ග‍්‍රහ ලෝකයකින් සිදු වී නම් ඔවුන්ගේ ආභාෂයෙනි. කුමක් හෝ වේවා! දිවයිනේ වසර 125,000 ක පමණ කාලයක සාමූහිකව කි‍්‍රයා කළ මිනිසා වසර 48,000 ක කාලයක වාසස්ථානවල සාමූහිකව සිටි බව, වසර 5,000 ට පෙර සිට ධාන්‍ය ආදි ආහාර රැුස් කළ බව සොයාගෙන ඇත. වසර 10,000 කට පෙර සිට ආසියාවේ නැගෙනහිර දිග සිට ඉන්දියාව දක්වා ඔස්ට්‍රෝආසියාතික භාෂා කථා කළ මිනිසාගේ සංක‍්‍රමණය සිදු වී ඇති බව ද විද්වතුන් දක්වා ඇත. ද්‍රවිඩ භාෂාවලට වඩා පැරණි ලෙස සලකන ඔස්ට්‍රෝආසියාතික භාෂා පවුලට අයත් මුන්ඩාරි, සින්තාලි, ගොන්ඩා ආදි භාෂා කථා කරන ජනයා දස ලක්‍ෂ ගණනක් ඉන්දියාවේ දැනුදු වාසය කරති. ආර්ය සංක‍්‍රමණයට පෙර දිවයිනේ වාසය කළ ජනයාගේ භාෂාවෙන් සිංහල ප‍්‍රාකෘත භාෂාවට, ද්‍රවිඩ/දෙමළ නො වෙන, වචන එකතු වී ඇති බව විද්වතුන් හෙළි කොට ඇත. කාලය දැක්විය හැකි ලෙස යම් පෞරාණික වස්තුවක ලේඛනගත වූ භාෂාවක වයස අනුමාන කළ හැකි ය. ද්‍රවිඩ භූමියෙන් ලැබී ඇති කාලය අනුමාන කළ හැකි ලේඛන අයත් වෙන්නේ ව්‍ය.ව.පූ. 3 වෙනි සියවසෙන් මෙපිට කාලයට ය.

ශී‍්‍ර ලංකාවේ සතර දිසාවෙන් ම ව්‍ය.ව.පූ. 3 වෙනි සහ ව්‍ය.ව. 2 වෙනි සියවස් අතර කාලයට අයත් දැනට සොයාගෙන ඇති තුන් දහසකට වැඩි බ‍්‍රාහ්මී සෙල්ලිපි සියල්ල පුරාණ සිංහල ප‍්‍රාකෘත භාෂාවෙන් ලියා ඇත. ඒවායින් එකක් හෝ ද්‍රවිඩ භාෂාවකින් හෝ දෙමළ භාෂාවෙන් ලියා නැත. ඒ සෙල්ලිපි එකක හෝ ද්‍රවිඩ හෝ දෙමළ වාර්ගිකයන් ගැන කිසි ම සඳහනක් නැත. මුල් සිංහල ප‍්‍රාකෘත බ‍්‍රාහ්මී සෙල්ලිපිවල ඔස්ට්‍රෝආසියාතික භාෂා ලක්‍ෂණ ඇති, දිවයිනේ මුල් වැසියන් කථා කළ සේ සැලකෙන වචන ඇතුළත් ව ඇතත් එක දෙමළ වචනයක් හෝ දෙමළෙන් බිඳගත් වචනයක් හෝ සඳහන් නො වෙන බව මහාචාර්ය රාජ් සෝමදේව එළිදරවු කොට ඇත. එමෙන් ම කිසි ම ඉන්දු ආර්ය භාෂාවකට හෝ ද්‍රවිඩ භාෂාවකට කවරාකාර හෝ සම්බන්ධයක් නැති, සිංහල භාෂාවට ආරම්භයේ සිට ම වාගේ එකතු වී ඇති, අදත් භාවිත කරන වචන රැුසක් තිබෙන බව පෙන්වා දෙන මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන ඒ වචන දිවයිනේ මුල් වැසියන් භාවිත කරන ලද ඒවා විය හැකි බව සඳහන් කරයි.

ද්‍රවිඩ භූමියෙන් ලැබී ඇති පැරණි ම සෙල්ලිපි සිංහල භික්‍ෂූන්ට පූජා කළ චේතියඝර, සීහල විහාර, සිංහල දායකයන්, කෙළෙඹියන් ගැන සඳහන් කරයි. ව්‍ය.ව.පූ. (කි‍්‍ර.පූ.* 3 වෙනි සහ ව්‍ය.ව. 2 වෙනි සියවස් අතර කාලයට අයත් මේ ලෙන් ලිපි ලියා ඇත්තේ අශෝක ලිපි සහ පුරාණ සිංහල ප‍්‍රාකෘත බ‍්‍රාහ්මී සෙල්ලිපි ලිවීමට භාවිත කරන ලද ප‍්‍රාකෘතයෙන් සහ බ‍්‍රාහ්මී අකුරුවලිනි. දෙමළ අකුරුවලින් නො වේ. මේ කාලය වෙන විට ද්‍රවිඩ අක්‍ෂර නිසි සෙල සකස් වී නො තිබීම සහ එකල අක්‍ෂර ඉතා නො දියුණු රඵ තත්වයක පැවතීම නිසා මේ ලිපි ලිවීමට සිංහල බ‍්‍රාහ්මී අකුරු භාවිත කිරීමට සිදු වෙන්නට ඇති බව පී.ටී.එස්. ඓයන්ගර් පැහැදිළි කරයි. (ව්‍ය.ව. 862 පමණ සිට පාණ්ඩ්‍ය රාජ්‍යය සිංහල රාජ්‍යයේ ආරක්‍ෂිත රාජ්‍යයක් (ප්‍රොටෙක්ටඞ් ස්ටේට්* ලෙස පැවති බව සහ පාණ්ඩ්‍ය සිහසුන මුල් කොට චෝල බලයට තිත තැබූ දීර්ඝ කාලීන සටනක් ව්‍ය.ව. 12 වෙනි සියවස අවසානය තෙක් පැවති බව අපට උගන්වා ඇති ඉතිහාසයේ වසං වී ඇත.*

එමෙන් ම මේ ලෙන් ලිපිවල සඳහන් තොරතුරු හැරෙන්නට පල්ලව යුගය වෙන තෙක් ලංකාව සමග පැවති සම්බන්ධතා ගැන දකුණු ඉන්දීය සෙල්ලිපිවල සඳහනක් නැති බව දකුණු ඉන්දියාවේ බ‍්‍රාහ්මී සෙල්ලිපි පිළිබඳව විමසුමක නිරත වූ සී. නාරායන රා ඕ පෙන්වා දෙයි. මේ කාලය තුළ ප‍්‍රාකෘත සහ පාලි භාෂා භාවිත කළ බෞද්ධ සහ ජෛන භක්තික කලාබ‍්‍රයන් යටතේ ද්‍රවිඩ භූමිය පැවතුණි. පල්ලවයන් යටතට ගත් කාලය තෙක් සියවස් කීපයක ද්‍රවිඩ භූමියේ තොරතුරු වැසී ඇත. එකල දෙමළ රටක් හෝ දෙමළ ගෝත‍්‍රයක් පැවතියේ දැ’යි හෝ අවම වශයෙන් දෙමළ කථා කරන ජන කොටසක් හෝ සිටිියේ දැ’යි නිශ්චිතව දැනගැනීමට ඓතිහාසික තොරතුරු නැත. සංස්කෘත නිල භාෂාව ලෙස භාවිත කළ හින්දු භක්තික පල්ලවයන් දෙමළ කථා කරන ජන කොටසට අයත් නැත. ව්‍ය.ව. 4 වෙනි සියවසේ සිට ගොඩනැගෙන ගුප්ත අධිරාජ්‍යයේ ඇති වූ සංස්කෘත සහ හින්දු ආගමික පුනරුදයේ බලපෑම ද්‍රවිඩ භූමියට ද වීය. දෙමළ භාෂාව වඩවඩාත් සංස්කෘතකරණය වීම සහ අක්‍ෂර සකස් වීම කෙරෙහි පල්ලව සංස්කෘතිය බලපෑ බව පිළිගත් කරුණකි.

‘‘දකුණු ඉන්දියාවේ ව්‍ය.ව. 4 වෙනි සියවස පමණ තෙක් සෙල්ලිපි ලිවීමට ප‍්‍රාකෘත සහ බ‍්‍රාහ්මී අකුරු භාවිත කොට ඇත. 4 වෙනි සහ 7 වෙනි සියවස් අතර සංස්කෘත භාෂාව යොදාගෙන ඇත. 7 වෙනි සියවසෙන් පසු ලියා ඇති සෙල්ලිපිවල ආරම්භය සහ අවසානය සංස්කෘත භාෂාවෙන් ලියා සෙල්ලිපියේ මැද කොටස දෙමළ, කණ්ණඩ සහ තෙලිගු භාෂාවලින් ලියා ඇත. තනිකර දෙමළ, කණ්ණඩ සහ තෙලිගු භාෂාවලින් ලියන ලද සෙල්ලිපි ලැබෙන්නේ ව්‍ය.ව. 10 වෙනි සියවසෙන් පසුව ය.’’ යනුවෙන් ආචාර්ය කේ.ඒ. නීලකණ්ඨ ශාස්තී‍්‍ර කරන පැහැදිලි කිරීම දෙමළ භාෂාව පිළිබඳව ඉතා වැදගත් ඓතිහාසික කරුණක් අපට කියා දෙයි. තනිකර දෙමළ භාෂාව පමණක් භාවිත කොට සෙල්ලිපි ලියා ඇත්තේ ව්‍ය.ව. 10 වෙනි සියවසෙන් පසුව ය. සංස්කෘතකරණය පැහැදිලිව දැක්වෙයි.

තමන්ගේ ප‍්‍රකාශ සනාථ කිරීමට පුරාවිද්‍යාත්මක සාධක නැතත් අවම වශයෙන් ශී‍්‍ර ලංකාවේ තමන් කියන ලෙස දෙමළ ජනයා වාසය කළේ නම් දෙමළ ලේඛකයන්, උගතුන් විසින් 18 වෙනි සියවසට පෙර ලියන ලද ඓතිහාසික වාර්තා ඇතුළත් කිසි ම කෘතියක් මෙතෙක් ඉදිරිපත් කොට නැත. එමෙන් ම මෑත සියවස් කීපයක සිට දිවයින තුළ ඔවුන් අනුගමනය කරන ඉන්දීය හින්දු සංස්කෘතික අංග හැර, ඔවුන් මේ රට තුළ නිර්මාණය කළ දෙමළ සංස්කෘතික අංග කිසිවක් නැත. අවම වශයෙන් ඓතිහාසික යුගය ආරම්භයේ සිට හෝ දෙමළ කථා කරන ජනයා දිවයිනේ ස්ථිරව වාසය කළේ නම් ඔවුන් නිර්මාණය කළ, ඉන්දීය හින්දු සංස්කෘතියෙන් අනන්‍ය වූ තමන්ගේ ම වූ දෙමළ සංස්කෘතියක් ශී‍්‍ර ලාංකික දෙමළ ජනයාට උරුම ව තිබිය යුතු වුව ද ඔවුන්ගේ සංස්කෘතිය දකුණු ඉන්දීය හින්දු සංස්කෘතියේ කාබන් පිටපත කි.

යුරෝපීය ආක‍්‍රමණිකයන්ගේ නිල ලේඛනවල පවා ව්‍ය.ව. 1900 අවසන් වෙන තෙක් යාපනේ හෝ ’දෙමළ’ නමින් ජන කොටසක් සිිටි බව සඳහන් නො වීය. පළමු වරට ‘මලබාර්’ වෙනුවට ‘ලංකා දෙමළ’ යනුවෙන් 1901 ජනසංගණන වාර්තාව මගින් රාජ්‍ය නිල ලේඛනයක ඇතුළත් කළේ පොන්නම්බලම් අරුනාචලම් ජනසංගණන අධිකාරී තනතුර දැරූ කාලයේ ය.

කිසිදු ඓතිහාසික ලේඛනයකින් හෝ පැරණි සාහිත්‍යයෙන් හෝ මෙතෙක් සොයාගෙන ඇති පුරාවිද්‍යා සාධකවලින් ප‍්‍රාග් ඓතිහාසික යුගයේ හෝ පූර්ව ඓහාසික යුගයේ හෝ දෙමළ කථා කරන ජන කොටසක් සිංහලදීප වාසීන් වූ බවට කිසිදු සාධකයක් ලැබී නැත. දෙමළ ජනයා දිවයිනේ මුල් වැසියන් යැ’යි පදනම් විරහිතව කරන ප‍්‍රකාශ සම්බන්ධයෙන්, ඇතැමුන් විසින් දෙමළ ඉතිහාසය සම්බන්ධයෙන් ලියා ඇති බොහෝ දේ ‘‘මනසින් මවාගත් විකාර’’ බවට ආචාර්ය බ‍්‍රයන් පෆන්බර්ගර් කරන ප‍්‍රකාශය සඳහන් කිරීම ප‍්‍රමාණවත් ය. විග්නේස්වරම් කථා කරන දෙමළ භාෂාව ලෝකයේ මුල් ම භාෂාව යැ’යි පරම මහෝත්තම ප‍්‍රහර්ෂයෙන් සැනසීම මානව හිමිකම් අනුව ඔහුට අයිතිය.

කෙසේ වෙතත් උතුර සහ නැගෙනහිර දෙමළ සාමාන්‍ය ජනයා ඔහු සමග නැති බව පසුගිය මැතිවරණය ඉගි කරයි. (තමන්ගේ පෞද්ගලික ගිණුමට බැර කළ ලක්‍ෂ 30 ඇතුඵව විදෙස්වලින් ලැබුණු රු. ලක්‍ෂ 75 ක මුදල සමග රු. 8,916,311 ක් වියදම් කොට විග්නේස්වරම් 2020 පාර්ලිමේන්තු මන්තී‍්‍ර විය. 2013 පළාත් සභා ඡුන්දෙට පිටරටවලින් කොපමණ ලැබුණි දැ’යි දන්නේ නැත. ඡුන්ද දෙකට ම ලැබුණු ගණන ටී.එන්.එ. නායකයන් දන්නවා ඇත. ඔහු ඇතු`ඵ දිස්ති‍්‍රක් 5 ක ඔහුගේ සියලූ අපේක්‍ෂකයන්ට ලැබුණේ ඡුන්ද 51,301 කි. රු. 8,916,311 = පා.ම. 1 කි.

සමහරවිට අනෙක් දෙමළ නායකයන් පරයමින් විවෘතව ම පරම මහෝත්තම උන්මාදය කිසි හිරිකිතයක් නැතිව එළියට දමන කට සහ පංචස්කන්දය උත්තේජනය කරන්නේ පිටරට මුදල් බව රහසක් නො වේ.*

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර මහනුවර

20.10.2020.

 “මුට්ටිය කේතලයට කලුයි කියන්නාසේ” යන්න සින්හල සමාජයේ ඉතා ජනප්‍රිය ආප්තෝපදේශයකි. එකෙකු තමන්ගේ වරද අනුන් පිට පටවන අවස්ථාවලදී මෙම ආප්තෝපදේශය  යොදාගැනේ.එහෙත් මෙම කලුකිරීමට මුල් වරද කරුවා ලිප බව කිසිවෙකු නොකියයි.ඒ අනුව ඇත්තවශයෙන්ම මුට්ටිය සහ කේතලය යන දෙකම කලුකිරීමේ වරද භාරගතයුත්තේ ලිප නොවේදැයි යන ප්‍රශ්නය මතුවෙයි.එමනිසා “මුට්ටිය සහ කේතලය යන දෙකම කලුකොට ඒ දෙදෙනා සණ්ඩු කරද්දී සුදනා මෙන් අහක බලාගෙන නිහඩව සිටිනා ලිපසේ”
 මට මේ ආප්තෝපදේශය සින්හල භාෂාවට එකතුකරන්නට සිතුනේ මේ දිනවල අප්‍රේල් 21 බෝම්බ ප්‍රහාරය පිළිබද පැවැත්වෙන සාක්ෂි විභාගයේදී රනිල් සහ මයිත්‍රිපාල දෙදෙනා එකෙනෙකාට දෝෂාරොපනය කරගන්නා ආකාරය දෙස බලා සිටින විටය. මෙම බෝම්බ ප්‍රහාරයේ වගකීමෙන් මෙ දෙදෙනාටම බේරීමට නොහැකිවුවත් ඔවුන් දෙදෙනාම සිදුකරනලද සෑම වරදකටම වගකිවයුතු තවත් අයෙක් සිටින බව බොහෝ දෙනා අමතක් කොට ඇති බව පෙනේ , ඒ අන්කවරෙකුවත් නොව මේ දෙන්නාගේ මගුලේ කපුකම කළ චන්ද්‍රිකාය. එමනිසා රනිල් සහ සිරිසේන කළ සෑම අපරාධයකටම චන්ද්‍රිකාද වග කිව යුතුය. එමනිසා ඉහත දැක්වුන නව ආපතෝපදේශය ‘මුට්ටිය කේතලයට කලුයි කියමින් සණ්ඩු කරන විට නුබලා දෙන්නාම කලුකෙරුවේ මම  කියා ලිප කියන්නාසේ” යන නව කියමන සමගම රනිල් සිරිසේනට කලුයි කියන විට නුබලා දෙන්නාම කලුකලේ මා නොවේදැයි නොකියන චන්ද්‍රිකාසේ” යනුවෙන් තවත් අලුත් ආප්තෝපදේශයක්  හෙළ වහරට එකතුකළ යුතුයයි මට සිතේ

RANJITH SOYSA 

When the recent top level Chinese delegation visited Sri Lanka they had a touching message for Sri Lanka. The message was.. CHINA WILL STAND WITH SRI LANKA TO PROTECT ITS INDEPENDENCE, SOVEREIGNTY AND TERRITORIAL INTEGRITY AT INTERNATIONAL FORA” .  In our present day world of varied challenges much to our discomfort , we are faced with lack of reciprocity and interdependence of world and regional powers, In such a scenario the Chinese assurance that they will stand by Sri Lanka in the world fora is commendable.

Contrast this response with the attitude adopted by some of our friends such as the USA, the UK, Canada, Australia, India and the EU. In many  international fora Sri Lanka has been compelled to be at the receiving end of these countries with regard to so called HR violations, war crimes, ‘genocide’, institutional violence, harassment of minorities, police brutality,  lack of judicial independence, religious intolerance, absence of media freedom etc. Further , in all these countries the world’s most violent terrorist organization, the LTTE -which killed thousands and terrorized 20 million Sri Lankans for more than 20 years- or their font organizations are allowed to function and advocate HR issues and are sometimes even recognized by the Governments. The terrorist flag is openly allowed to display and fund raising to destabilize Sri Lanka is permitted.  

When one analyses the charges levelled at Sri Lanka it is very clear that most of the charges are fabricated by the interested parties and galvanized by the NGOs which are  in fact involved in the business of living by infecting soft areas of developing countries, These nations and the NGOs conveniently opt to forget about the massive HR violations and crimes perpetrated  by themselves including brutal violence against the minorities in their own countries within the last few decades which had brought untold misery to many millions of affected people, They have the audacity to pressurize a few countries at every opportunity to gain their geo- political objectives by creating insecurity and uncertainty in the subject countries,

It is unfortunate that amidst this depressing approach of the West that there are forces within the subject developing countries such as Sri Lanka awaiting on the sidelines who are keen on picking up bones which are thrown at them by the West and attempting to mislead the people, We cannot afford to deceive ourselves by hopefully hanging on to the dead ropes dangled before us while our self-respect is attacked and destroyed.

It is true that Sri Lanka is facing many odds and is forced to grapple with many an option, But, the political reality should lead us to the friends who will not only help us financially but be honest and stand by justice and fair-play. We cannot wallow but we have to select the right path in international affairs by accepting the hand stretched towards us and decide to convey our opinion to the so called friends for them to mend their unfriendly, unjust attitudes towards Sri Lanka-       ‘

Prime Minister’s Media Unit

Prime Minister of Korea Chung Sye-kyun called Prime Minister Mahinda Rajapaksa this morning, and the two leaders discussed a number of areas of mutual bilateral interest while expressing the desire to further enhance relations between the two countries.

While congratulating Prime Minister Rajapaksa on the victory at the recently-concluded General Election, Prime Minister Chung said he looks forward to continue working with Sri Lanka to further strengthen bilateral relations.

The two leaders also discussed further technical assistance for the Ocean University, for which the Korea International Cooperation Agency (KOICA) has already provided assistance.

I hope we can continue to collaborate on this project to expand it,” Prime Minister Rajapaksa said.

Other areas discussed included investment and tourism.

When the situation [with the pandemic] improves and air travel is back to normal, I would like to request your support in encouraging your investors to consider investing in Sri Lanka,” Prime Minister Rajapaksa said. We also want to increase tourism from Korea.”

Prime Minister Rajapaksa extended an invitation to Prime Minister Chung to visit Sri Lanka after the COVID-19 situation is under control, and the Korean Prime Minister, noting that he has never visited Sri Lanka before, expressed interest in a visit.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ශ්‍රී ලංකා අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා සහ දකුණු කොරියානු අග්‍රාමාත්‍ය චුන්ග් සයි-කියුන් මැතිතුමා අතර අද 2020.10.20 දින පෙරවරුවේ දුරකථන සාකච්ඡාවක් පැවැත්විණි.

අධ්‍යාපන, සංචාරක හා නව ආයෝජන අවස්ථා සම්බන්ධයෙන් දෙරටේ අග්‍රාමාත්‍යවරු මෙහිදී සාකච්ඡා කළහ.

අන්‍යෝන්‍ය අවබෝධය මත ද්විපාර්ශිකව උනන්දුවක් දක්වන අංශ ගණනාවක් පිළිබඳව අවධානය යොමු කළ අග්‍රාමාත්‍යවරුන් දෙපළ දෙරට අතර සබඳතා වර්ධනය කර ගැනීමේ අවශ්‍යතාවය ගැන විශ්වාසය පළ කළහ.

පසු ගිය මහ මැතිවරණයේදී අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේ ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් සුබ පැතුම් එක් කළ දකුණු කොරියානු අග්‍රාමාත්‍ය චුන්ග් සයි-කියුන් මැතිතුමා, ශ්‍රී ලංකාව සමඟ ද්විපාර්ශ්වික වශයෙන් සබඳතා තවදුරටත් ඉදිරියේදී ශක්තිමත් කිරීමට බලාපොරොත්තු වන බව පැවසීය.

කොරියානු ජාත්‍යන්තර සහයෝගිතා ඒජන්සිය (KOICA) දැනටමත්, සහයෝගීතාව ලබා දෙන ශ්‍රී ලංකා සාගර විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉදිරි සංවර්ධන කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ද රාජ්‍ය නායකයින් දෙපළ මෙම සාකච්ඡාවේදී අවධානය යොමු කළහ.

මෙම ව්‍යාපෘතිය පුළුල් කිරීම සඳහා අපට අඛණ්ඩව සහයෝගයෙන් කටයුතු කළ හැකි බව බලාපොරොත්තු වන්නේ” යැයි අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා පැවසීය.

කොවිඩ් – 19 වසංගත තත්ත්වය පාලනය වී ගුවන් ගමන් යථා තත්ත්වයට පත් වූ විගස, ශ්‍රී ලංකාවේ ආයෝජනය කිරීම සඳහා කොරියානු ආයෝජකයන් දිරිමත් කිරීමට සහාය ඉල්ලා සිටින” බව ප්‍රකාශ කළ අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා කොරියාව ඔස්සේ ශ්‍රී ලංකාවට ක්‍රියාත්මක සංචාරක අවස්ථා  ඉහළ දැමීමේ  අවශ්‍යතාව  පෙන්වා දුන්නේය.

කොවිඩ් -19 තත්ත්වය පාලනය වූ වහාම, ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණෙන ලෙස අග්‍රාමාත්‍ය රාජපක්ෂ මැතිතුමා දකුණු කොරියානු අග්‍රාමාත්‍ය චුන්ග් සයි-කියුන් මැතිතුමාට ආරාධනා කළ අතර දකුණු කොරියානු අග්‍රාමාත්‍යවරයා මීට පෙර කිසි දිනෙක ශ්‍රී ලංකාවට නොපැමිණි බව සඳහන් කරමින් මෙරට සංචාරය කිරීම සඳහා කැමැත්ත පළ කළේය.

Courtesy Hiru News

Justice Minister Ali Sabry states that the Government has decided to withdraw clauses 05 & 22 of the proposed 20th amendment to the constitution which were directed by the Supreme Court to be passed through a referendum.

Courtesy Adaderana

A total of 120 more persons have tested positive for Covid-19, says Army Commander Lieutenant General Shavendra Silva.COVID-19 cases count soars as 120 more test positive.

A total of 120 more persons linked to the Minuwangoda cluster have tested positive for Covid-19 today (20), says Army Commander Lieutenant General Shavendra Silva.

According to reports, 37 of them are apparel factory employees and their contacts who are currently at quarantine centres.

The remaining 83 have been identified as close contacts of the staff members of the apparel factory.

Thereby, the novel coronavirus infections registered by the Minuwangoda cluster hit 2,342.

UPDATE: Six individuals who arrived in from foreign countries – 03 from Japan, 02 from Russia and 01 from Qatar – also tested positive for the novel coronavirus today, the Department of Government Information said.

Sri Lanka has confirmed 186 fresh cases in total so far within the day, taking the tally to 5,811.

Complete recoveries from the Covid-19 meanwhile reached 3,457 as 17 more were discharged from hospitals earlier today.

This brings the number of active cases under medical care to 2,341.

Courtesy Adaderana

Former Director of the State Intelligence Service (SIS) Nilantha Jayawardena was seriously contradicted at the Presidential Commission probing the Easter Sunday Attacks, during cross-examination.

When Jayawardena said he only contacted the former President on 61 occasions from the 1st of December 2018 to the 1st of May 2019, the President’s Counsel Shamil Perera, representing Archbishop of Colombo His Eminence Malcolm Cardinal Ranjith had shown the Commission otherwise.

Former SIS chief was also sternly warned by the Commission’s chairman over the manner in which he responded to the questions during the cross-examination, which commenced on Monday (19).

The President’s Counsel had asked the witness if there had been an environment where the State Intelligence Chief connected with the President on a daily basis.

After pursuing his data, the former SIS Director said, I only connected with the President on 61 occasions between the 1st of December 2018 and 1st of May 2019.”

Quoting telephone records, President’s Counsel then put to the witness that during the period from 1st of January 2019 to 31st of March 2019 alone, he had connected with the President on 138 occasions via calling the Pajet Road official residence of the President.

Later, highlighting the telephone records, the President’s Counsel made evident to the Commission that 14 phone conversation had taken place since a forewarning was given by a foreign intelligence agency until the 20th of April.

When the President’s Counsel asked the former SIS chief as to why the President was not briefed on the foreign intelligence in this backdrop, he replied that he did not convey it to the President.

Subsequently, President’s Counsel Anura Meddegoda who represented for IGP Pujith Jayasundara asked the witness if the foreign intelligence agency which provided the forewarning gave a special notification in the morning of the Easter Sunday on which the attacks happened.

In response, Jayawardena said: At around 8.27 am on Easter Sunday, the same foreign intelligence agency, which provided the forewarning, informed that an attack can happen between 6.00 am and 10.00 pm on that day. I called then-Defence Secretary Hemasiri Fernando at around 8.46 am to brief him on the message, during which the first two explosions occurred.”

The President’s Counsel then put to the witness that the relevant message was received at 6.30 am and not at 8.27 am and that he had doctored it to show that it was received at 8.27 am and submitted it to the Defence Secretary. Jayawardena, however, rejected the claim.

President’s Counsel Maithri Gunaratne, appearing on behalf of former President Maithripala Sirisena, asked the witness, Wasn’t there a threat of an attack well before the 21st of April, since the foreign intelligence agency warned of an imminent attack, on the 4th of April.

To this Jayawardena replied that there was a threat and that is why he called the informant and confirmed it.

He added that there would be no need for a State Intelligence Service in the country just to share information with the other sections, as soon as they are received.

The Chairman of the Commission, who was unhappy with the manner in which the former SIS director responded during the cross-examination, said: I have advised you before as well. Only respond to the questions posed by the lawyer who is supporting the Commission. Do not argue or pose questions. So, I am sternly advising you for the last time. If this repeats, legal actions will be taken.”

Meanwhile, concluding the evidence of former Defence Secretary Hemasiri Fernando, his legal counsel Dilshan Jayasuriya asked his client if he had observed that the former President was in ill health when he saw him at the airport on the 16th of April, before he left the country, especially since he had said that he was abroad when the attacks happened for medical treatment.

To this Fernando replied that he did not observe any indication of the former President being in ill health.

Courtesy Adaderana

Notorious underworld figure and drug kingpin ‘Makandure Madush’ has been shot dead in a crossfire between police and other suspected underworld figures at Maligawatte Housing Complex. 

After uncovering information regarding a stock of 22 kg of heroin hidden at the Maligawatte Housing Complex, officers of the Colombo Crimes Division (CCD) had visited that location along with Makandure Madush.

However, suspected underworld figures and drug traffickers had then reportedly opened fire at them.

Makandure Madush and two officers of the CCD were shot in the crossfire that ensued.

Madush had later succumbed to injuries.

Police have recovered 22 kilograms of heroin, 02 pistols and a motorcycle during investigations at the Maligawatte housing complex, where Madush was shot dead.

Meanwhile two Police Constables attacked to the CCD have also been injured in the shootout. 

The notorious underworld figure was in the custody of the Criminal Investigations Department (CID) for nearly one-and-a-half years before he had been transferred to the custody of the Colombo Crimes Division (CCD) on Friday (16) for further investigations into the cases against him.

Based on the information divulged the drug kingpin during interrogations, a consignment of heroin weighing nearly 10kg had been seized from Kotikawatte area by the CCD on Saturday (17).

Samarasinghe Arachchige Madush Lakshitha alias Makandure Madush was an underworld gang leader in Sri Lanka, who had been in hiding abroad for several years before his arrest. 

Madush was previously under the custody of the Dubai authorities after being arrested at a drug-fuelled party thrown by him in a Dubai hotel, back in October 2018.

Along with him, 31 Sri Lankans including underworld figures and celebrities were also arrested in Dubai.

Madush was deported from Dubai in on May 05, 2019 and was taken into the custody of the CID upon his arrival at the BIA.

He had allegedly operated his drug network, extortion rackets and other criminal activities through his accomplices in Sri Lanka. Sri Lanka Police had been on the hunt for Madush, who was one of Sri Lanka’s most wanted criminals, for the past couple of years as he had managed to evade arrest by Sri Lankan and foreign authorities on numerous occasions.

•  10kg of heroin seized after tip-off by ‘Makandure Madush’
  Oct 17th, 2020
•  ‘Makandure Madush’ transferred to CCD custody
  Oct 16th, 2020
•  Makandure Madush still under interrogation
  May 6th, 2019
•  Makandure Madush taken to CID Headquarters
  May 5th, 2019
•  Makandure Madush deported from Dubai
  May 5th, 2019
•  ‘Makandure Madush’ arrested in Dubai
  Feb 5th, 2019

By Thameenah Razeek  Courtesy Ceylon Today

Minister of Environment, Mahinda Amaraweera, has instructed the Geological Survey and Mines Bureau (GSMB) and the Atomic Energy Board (AEB) to conduct an investigation regarding the claims made by the heads of certain authorities that the sand distributed and sold locally for construction purposes, subsequent to the removal of minerals, has an unusual amount of radiation and can be carcinogenic.

Amaraweera has directed the two authorities to conduct the investigations with the professionals who are making claims about the high levels of radiation in the sand that is being sold and distributed locally. Previously, the initial investigation had been done by the GSMB and the AEB, and its report, which stated that there is no unusual amount of radiation, had been submitted to Amaraweera, but the latter has once again directed them to conduct the investigations together with the academics that level the allegations. 

A study conducted by the Chair Professor of Geology at the University of Peradeniya, Professor Athula Senaratne, on 2 October, found that using this sand for construction purposes can cause many issues, including substandard buildings. He pointed out that radiation is found in the sand left at the Pulmudai Mineral Sands Corporation and also in the leftover sand even after a Dambulla-based company has extracted its ore. The sand emits more than 500 units of radiation per minute, more than the current level of radiation after the Fukushima radiation leak in Japan.  The Pulmudai Mineral Sands Company extracts ilmenite, rutile, zircon and monocyte, and typically removes only 40 per cent of it, leaving about 60 per cent of the minerals in the sand.

By Raj Gonsalkorale

In the tea industry, the tea taster reigns supreme. Yet strangely enough tea tasting begins with the plucker. This is because the taster’s judgment depends on how the leaves have been plucked. There are two forms of plucking: fine and coarse. The former is essential to a good cup of tea, and as a rule it involves the plucking of the leaf and the bud. Coarse plucking, as the name suggests, on the other hand produces teas of inferior quality – A history of our tea – Uditha Devapriya Medium August 2019

The long term future of the tea industry in Sri Lanka is dependent on one single factor and that is who will be plucking tea leaves in the years to come.  

The traditional female plantation worker with a big basket on her back, underpaid, unappreciated and physically drained, would be a diminishing breed of workers as the next generation of such workers would be better educated and in more gainful employment. The terrain of most tea plantations is such that mechanization will be difficult if not impossible, and even if it were possible, it will diminish the quality of tea that the country is famous for and takes pride in. However, in the longer term, introduction of appropriate mechanization methods may be the only way the industry could survive as a viable economic agriculture produce in the country.

Tea plucking has been the vocation of the plantation sector Tamils, primarily the women amongst them, since tea was introduced to Sri Lanka, then Ceylon in 1832. Indian Tamils as they were called for a long time, were treated like slaves, some opine that many of them are still treated as slaves even today, and their treatment as sub humans, paying them a pittance for their labour, providing them with inhuman living conditions, suited the rich landowners and industrialists. This labour force was exploited and kept in such sub human conditions as it benefited the land owners who could keep their production costs low and maximize profits.

Over the years, life has changed to a degree for the plantation sector, and there has been an increasing sideways and upwards mobility for many Tamils in the plantation sector. In a 2019 publication by the International Centre for Ethnic Studies titled Up-country Tamils: Charting a New Future in Sri Lanka, (Edited by Daniel Bass and B. Skanthakumar), these changes, and what has not changed, has been researched and well-articulated. This publication is a must read for economic planners, and for those engaged in social studies in order to get an insight into the plight of many in the plantation sector, especially the women.

The following extract from this publication is very relevant to the trajectory of the future of the tea industry in Sri Lanka. Quote A majority of tea plantation workers are women, and it continues to be one of the few jobs accessible to Upcountry Tamil women born into the plantations. The large numbers of women in the plantation workforce gives it a gendered as well as class and ethnic character. Traditional, patriarchal gender norms persist in the Up-country, as is the case throughout the island, especially involving household chores as a woman’s duty, side by side with long work hours in the plantations. The changing labour dynamics on the plantations and the increased outmigration to urban areas, overseas employment and for education receives considerable attention from contributors to this volume.

Few Up-country Tamils would probably want to work on tea plantations, if they have any other options. In recent decades, thousands of Upcountry Tamils have migrated to urban areas, especially Colombo, for work in garment factories and in the informal economy, especially domestic work for women and shop assistants, drivers, and construction labourers for men unquote.

The strengths, weaknesses, opportunities and threats faced by the industry has been discussed by many. President Gotabaya Rajapaksa himself chaired a recent meeting recently to discuss the current status of the industry, how some impediments may be overcome in order to ensure it continues as a major export and a foreign exchange earner.

It is unclear however whether thought has been given to the status of the industry say in 10 -15 years and beyond, outside the discussions on cost of production, wage pressures, uplifting living conditions of workers, fertilising plants, use of chemicals, value adding, threats from other major tea producers in Africa, India, Vietnam, China, Kenya etc.

The fundamental question as to who would be available to pluck tea leaves in 10-15 years and beyond does not seem to have been addressed.

The absolute right of the next and coming generations of plantation Tamils to seek a better and a different life for themselves and their families, through better educational opportunities, branching into other vocations and moving into other areas outside their traditional areas, for security reasons as well as for alternate economic opportunities, does not seem to have received the attention of the planners and the public to the extent it should have.

The current plight of the rubber industry, where many plantations are confronted with the inability to tap rubber due to a shortage of tappers, will progressively impact on the tea industry when plantations find that tea plucking is no longer a vocation that those in plantations wish to engage in.

Tea production is one of the main sources of foreign exchange for Sri Lanka (formerly called Ceylon), and accounts for some 3% of GDP, contributing over US$1.5 billion to the economy of Sri Lanka. It employs, directly or indirectly, over 1 million people. In addition, tea planting by smallholders is the source of employment for thousands whilst it is also the main form of livelihoods for tens of thousands of families. Sri Lanka is the world’s fourth-largest producer of tea.

Amongst the difficulties faced by the tea industry in Sri Lanka, the low planting rate, low productivity, high cost of production, stagnant and shrinking tea growing land, and labour shortages have been highlighted. Fluctuations in exports and production in the tea industry, and importantly, the availability of mass produced, low production cost tea in African countries and India have been listed as contributing factors.

Experts in the industry need to take into all of the above factors and others, and very importantly the dilemma that the industry will face without tea pluckers in time to come when they plan the future of the industry. Such a plan should have immediate, medium term and long term goals and strategies. In the medium to long term, strategies like innovations, mechanisation opportunities and value adding, perhaps should form the basis for the industry, along with a strong marketing strategy, while maintaining as best as possible, the existing methodologies for meeting market demand.

Planting more tea when tea pluckers are hard to find, would be like planting more rubber where there are no tappers.

Profit sharing with tea pluckers and others directly engaged in plantation work, strengthening the tea small holder base and reducing large acreages of tea in some areas, where a family unit as owners of the holding would be responsible for managing the holding including tea plucking, and building smaller tea factories to cater to clusters of small holdings in order process plucked tea efficiently and an in a timely manner, and at low costs, would be strategies that may be considered.

Another longer term bastion of the tea industry should be an efficient, effective and independent research organization. While the Tea Research Institute has dome yeoman service and continues to do so, the threats faced by the industry calls for a more robust and forward looking research organization, perhaps even bi fold organizations.

One entity to undertake crop research directly associated with the tea growing environment (soil conditions, fertilizer, weedicides, pesticides, plant deceases and developing decease resistant products and mechanisms, etc) and the other, to research on value adding with a marketing focus.

These entities should work very closely with the tea growers, both large plantations and small holdings, and their orientation should be to serve the growers. There has to be much more collaboration between crop research institutes and the universities.  The entities should be free from politicians and political interference and they could be formed as government owned, but independent organizations as distinct to government departments.

The research entity that is focused on supporting marketing strategies, should essentially be oriented towards the marketing efforts and plans of private sector entities who are focused on value adding goals and objectives.

The tea industry should take note of the fact that connoisseurs of tea, who look for nothing but loose leaf tea, are a dwindling clientele, unless the marketing strategies in place to maintain, and widen this clientele. A large majority of tea drinkers are now tea bag users at home and in restaurants. Iced tea (particularly in the US but increasing in popularity elsewhere also), various varieties of flavoured teas are replacing the connoisseur tea market. The demand for loose leaf tea does exist and will continue to do so, but the bulk of that market, which is not a traditional connoisseur market but consisting mainly of clients who want strong, black tea, would increasingly be supplied by African countries and India.

The question of sustainability of the industry from the point of view of soil degradation, also needs to be factored in when medium to long term strategies are formulated.  Since 1863 tea leaves have been exported but only about 25% of it is extracted when tea is brewed. The rest (75%) ends up as discarded organic matter enriching the soil of the importing countries at the cost of depleting Sri Lanka’s own soils. Besides this the shipping, warehousing and handling costs for 75% of tea that is eventually discarded, is an impost that maybe avoided by value adding mechanisms.

Thought has to be given to researching activities that would focus on sustainability of the industry from both aspects noted above. It is now known that technology has been developed to manufacture liquid tea concentrate with sensory properties quite similar to freshly brewed tea. The writer is aware of a technology startup company which has developed this tea concentrate and is looking for investors to commercialize it.

If this technology is perfected, and introduced in Sri Lanka, and the marketing strategy includes creating a demand for such a product, Sri Lanka could actually export the concentrate and keep the organic matter behind and plough back as organic matter into the tea fields continuously, maintaining somewhat the soil fertility that is important for sustainability. The export price would also be much lower than shipping tea leaves or bags in bulk.

The long term future of the tea industry depends on innovation and adaptability to changing consumption patterns and methods. While the overall clientele will consist of even connoisseurs, but a smaller number, and tea bag consumers, the economic future of the industry may lie in a product like tea concentrate with its tea flavour and aroma, which could be very easily made into a traditional cup of tea, or an iced tea or a flavoured tea.

There may be other innovations that will add value to tea and sustain its future as one of the key income generators to the country. Lack of innovation on the other hand will result in Sri Lanka losing a key contributor to its coffers, towards direct and indirect employment, and overall, to its economy itself.

BY EDWARD THEOPHILUS

The scholarship examination has become a stressful test for parents, teachers, students, and the government.  Many people in the country say it is an examination of parents as the interest of parents is greater than students take the test. Generally, the test may be a method of determination of the competitive quality of school administrators, teachers, and students. Has the test been used to evaluate the human rights of people, and to correct the issue in the country to giving justice to poor people? When I look at the conducting of the scholarship examination various points of view come to my mind. The examination has been conducting since the 1950s, however, education policy-makers have not learned vital lessons that are related to the human rights of rural people, and the changing requirement of education distribution of the country to give justice to rural people.    

The indirect acceptance of the government that education distribution should be equal and the right of gaining good education is only to students selected for the test that is harmful to ensuring the human rights of the country.   Education distribution in a country may have inherent problems that are not the responsibility of education providers. Not any country in the world has an acceptance that good education should be provided only to learners, who are selected from a test. (the idea may be a colonial inheritance).  The education policy is set within a line that education should be provided to all learners without any differences or discrimination. For example, in developed nations such as Australia, the USA, and Canada, all students without any difference, subject content, method of teaching, and assessment of students are accommodated equally, despite many issues that exist relating to resource availability and others. The evidence in Sri Lanka shows that the government of Sri Lanka breaches human rights by providing education to chosen students from a test and transferring selected students to so-called big schools in the urban area.

Education regards as a human right and it is a right like breathing to each person. I understood from the experience in this year students that learners from privileged classes who are attending Big schools also participated in the scholarship exam to deplete the opportunity of poor students in rural and small schools in urban areas.  For example, a media person in Sri Lanka stated that he transferred the school from Panadura Sumangala College to Royal College through a tactic of the Scholarship examination. 

In Sri Lanka, the human right, the right to gain education is distributed by the government in an unreasonable way that is discriminating against the poor in the country. In this sense, it seems that the scholarship examination widely uses to give partial justice for a long period from the day of beginning the scholarship examination.  The government spent a large sum of funds for the administration of the examination. Parents spent more money on the preparation of kids for the scholarship examination attending outside tuition classes.  Such a huge volume of funds could have been channeled to give justice to all rural people if the government spent funds to improve the quality of rural schools.    

Why such a test is required to select students for better schools if education is a fundamental right of people, in other words, this test is conducted Island-wide to ensure that human rights (gaining equal education) of all students and students passed from the scholarship examination are the right people to enjoy human rights. Many developed countries use scholarship examinations in private schools to wave school fee payments for poor kids. In Australia, lower-income earning parents are given an allowance for education spending.   From this point of view on education distribution, rural people have been violated the right to gain a good education and this human right is distributed only for a particular group of people (students those who passed the examination). The serious question to be asked is those who failed from the scholarship examination have no right to enjoy human rights (right to gain quality education) that are considered as a fundamental bedrock without discriminating anyone in the world.

Before the 20^th century, the scholarship exam may have contributed to the improvement of education quality of kids of lower-income earning parents, however, the situation has been changed by the shift of politics in the country as the attraction of votes to political parties became a critical factor that depending on the level of spending for rural schools. The governments elected in the 20^th century understood the critical factor that was determined to spend more money on rural schools.

What is the main purpose of the scholarship examination and when direct the question to stakeholders of education many of them answer that it is supported to find a national school for poor rural kids?  The answer raises several questions. Are existing schools in the rural area not national schools or they are lower graded schools? What are the reasons to create a difference between national schools and rural schools? Did policymakers concentrate on issues and attempt to eliminate differences?  The general purpose of an examination is the classification of participants and on what criteria the participants of the scholarship examination used is not crystal clear to stakeholders, if anyone asks a question from a stakeholder, the obvious answer to finding a better school for participants of the examination.  The critical disclosure from the answer is the school currently attending is not a good school and why such a conclusion that cannot be interpreted by stakeholders.

Many apprehensions have been contributed to lower quality in rural schools in Sri Lanka since the beginning of free education. The major reason contributed is the quality of educators and the policymakers have not bothered the issue.  Many countries have attempted to improve teacher quality using various criteria and strategies. Since the 1930s the major strategy for improving teacher quality has been confirmed by training teachers from time to time.  Teaching quality means improvement of planning and organizing skills of teachers and later presentation skills also took into consideration. By the teacher training programs (Certificate programs, B.Ed programs, Diploma programs, and postgraduate programs), educating, training, and testing teacher quality were concentrated not in required level and the techniques used by teacher educators remained in a limited area because teacher education institutions (Training Colleges and universities) were in a difficult situation to afford.

The improvement of the quality of a teacher could be improved by limiting learners to 20 students in a class.  This type of class teacher can maintain a closer relationship with students and make individual attention to students according to development needs.  While this situation is obvious from the practical experience in Sri Lanka spending a large sum of money on the scholarship examination is wasting resources and discriminating against the human rights of rural students in so-called lower-grade schools.

I observed that teaching in schools is a stressful job for educators in the regional area and the stress seems negatively impacts the ability to role-playing teachers and the result too displays the lowering of the quality of service. The Minister of Education, Prof. G.L Peiris has admitted with journalists that the majority of graduates in the teaching profession do not have professional qualification in teaching (Sunday Observer, 18.10.2020). This has been a significant issue in teacher quality in schools and the government policymakers have not made bull’s eye on this matter and developed policy action to the improvement of teacher quality and training them while they are performing the work role in regional schools. The fund wasting for the scholarship examination could be diverted to the teacher quality improvement. Graduate teachers may have better content knowledge in teaching subjects, but they are lacking planning, organizing, presentation, and assessing knowledge and skills.  Many graduate teachers have no understanding of what is a lesson plan, how to organize and present a lesson to achieve outcomes of the curriculum document, and how to present a lesson in the classroom consistent with the lesson plan to achieve outcomes of the lesson. Lesson evaluation after the presentation and expressing the outcomes that should be achieved by students while learning in the classroom doesn’t write on the board by teachers at the beginning of a lesson.

The government of Sri Lanka needs to spend a large sum of funds for the improvement of teacher quality. Many parents spend a large sum of money on tuition as the role of the teacher in rural schools appear to be not playing up to the required level, and policymakers can tremendously improve the quality of education in rural schools not promoting to change the schools by the scholarship examination.

Many parents in rural schools pursue changing schools because English skills (Reading, writing, and speaking) of students in rural skills remain at a lower level. Teachers in rural schools have not trained to provide English skills to rural kids in rural schools.  If the government spends more money for this purpose the current situation could be changed.                

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි

සැවැත් නුවර බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ වසන සමයෙහි, රාත්‍රී කාලයෙහි උන්වහන්සේ වෙත පැමිණි, දේව පුත්‍රයෙක්’

අන්තෝ ජටා බහී ජටා ජටාය ජටිතා පජා
තන් තන් ගොතමී පුච්චාමි කො ඉමං විජටයේ ජටං
යන ප්‍රශ්නය ඇසිය.

ඇතුලේ ගැට පිට ගැට -ලෝ සත ගැටෙති වෙලී
අසමි හිමි ගොයුමාණෙනි -කවුරු මේ ගැට ලිහාදැයි

දැන් මේ රට තුල පැන නැගී ඇති තත්වය දෙස බලන විට මිට සමානවූ ප්‍රශ්න කන්දරාවක් මෙරට ජනතාව විසින් අසමින්, විදිමින් සිටී. රට පටලවා ගසා ඇති ගැට ලිහා ලන්නේ කෙලෙසද? ඒ කවුරුන් විසින්ද? යන පැනය මෙරට ජනතාව අසමින් සිටි.

ගැට පටලවන සටකපට ජාලය සම්බන්ධව මෙරට ජනතාව හඳුනාගෙන ඇත. මෙරට ජනතාවට මේ ජාලයම අල්ලා ගිනි තබා විනාශ කිරීමට අවශ්‍යව ඇත. එබැවින් ජනතාව කිසිවෙක් බලාපොරොත්තු නොවුන ආකාරයේ බලයක් ජනාධිපත් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාට ලබාදී ඇත. විශේෂයෙන්  69 ලක්ෂයක් ජනතාව එය මනාව හදුනාගෙන ඇති බවද ප්‍රකාෂිතය. දැන් සිදුකල යුත්තේ ඒ 69 ලක්ෂයක්වූ ජනබල සේනාව සමග එකතුව එම බලය ප්‍රවර්ධනය කරමින් මේ රට පටලවා ඇති ගැට ලිහා දැමීමේ කාර්යයට අත ගැසීමයි.

එහි පළමු පියවර වන්නේ, මෙරට ජනාධිපතිවරයා ඉලක්ක කොට වට කොට ඇති, නිර්මාණිත වැට වන 19 වෙනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය වහාම කිසිදු වාද විවාදයකින් තොරව එකාවන්ව එකතු වී ඉවත් කිරීමයි. ඒ කාර්යය සඳහා 20 වෙනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ඉදිරිපත් කර ඇත. මේ 20 වෙනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය පවතින්නේ ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පාලන සමයේදී පමණක් බැවින් ඊට පසු එන ජනාධිපතිවරුන් සම්බන්ධව කතා මෙයට පටලවා 20 වෙනි ව්යාවස්තා සංශෝධනය සම්මතවිම වළක්වාලීමට ඉඩදිය නොහැක. 20 බලතල ගෝඨාභය රාජපක්ෂයන්ගෙන්  පසු බලයට පත්වෙන කිසිදු ජනාධිපතිවරයෙකුට හිමිවන්නේ නැත. එබැවින් අනාගතයේදී බිහිවෙන මනොවිකාරිත ජනාධිපතිවරුන් ගැන රූප නිර්මාණය කිරීම අවඥා සහගත කටයුතක් බවට පත්ව ඇත. ජනතාව එය මනාව අවබෝධ කරගෙන ඇත.දැන් දැන්  සතුරා අලුත්ම ක්‍රියා සමුහයක් ආරම්භ කර තිබේ, ඒ අප දැඩි වෙහෙසක් දරා, ගොඩනගාගත් මේ රජය පෙරලා දැමීමටයි. ඔවුන්ගේ අලුත්ම ක්‍රියා මාර්ගයන් අපි මෙසේ දකිමු.

1. මේ රජය රක්ෂිත වනාන්තර විනාශ කරන බවට මතයක් ජනමනසේ ස්ථාපිත කිරීම.
2.රිෂාඩ් රජයට සම්බන්ධ කරගැනීමට රජය සුදානම් වෙනබවට මතයක් ජනතාව තුල ගොඩනැගීම. ඒ තුලින් රජයට අපකීර්තියක් අත්කර දීමට වෙර දැරීම.
3.රිෂාඩ්ව අත් අඩංගුවට ගැනීමට නියෝග නිකුත් කිරීම
4. රිෂාඩ්ව සැඟවීම
5.රිෂාඩ්ව සඟවාගෙන ඉන්නේ මේ රජය බව මත ප්‍රචාරණය කිරීම.
6. රටපුරා ආහාර හිඟයක් නිර්මාණය කිරීම.
7.විමල්, බැසිල් අර්බුදයක් නිර්මාණය කර අභ්‍යන්තර වියවුලක් නිර්මාණය කිරීම.
8.අත්අඩංගුවේ සිටි රිශාද්ගේ මල්ලි තම හෙන්චයියලා මාර්ගයෙන් නිදහස් කර ඒ වරද රජය මත පැටවීම.
9.හැකි ලෙසින් කොරෝනා ව්‍යාප්තිය වැඩිකර එහි වරද රජය පිට දැමීම.

මේ සියලු දේශපාලන ව්‍යාපෘතීන්ම යල්පැන ගිය මෙවලම් වුවත්, එකවර මෙවැනි සිදුවීම් රාශියක් සමාජගත වෙන විට, මේ  සම්බන්ධව ජනතාවට මනා අවබෝධයක් තිබුනද, යම් තරමකින් හෝ 69ලක්ෂයක්වූ මේ රජය ගොඩනැගීමටදායක වූ ජනමනසේ වික්ෂිප්ත භාවයක් නිර්මාණය කිරීමට මේ උපක්‍රමවලට හැකිවී ඇත.

මේ අතරවාරයේ, අලුතින්ම මෙරට සේවය සඳහා මේ රටට එරෙහිව සෘජුවම ජාත්‍යන්තරය තුල සිටගන්නාවූ රාජ්‍යන් හතරක තානාපතිවරුද ස්ථාපිත කරන ලදී. ඒ මෙසේය.

01- Mr. Jeong Woonjin (ජොන්ග් වුන්ජින්ග් මහතා)Ambassador of the Republic of Korea (කොරියානු ජනරජයේ තානාපති)
02- Mr. Holger Lothar Seubert (හොල්ගර් ලෝතර් සොයිබෙයට් මහතා) Ambassador of the Federal Republic of Germany (ජර්මන් ෆෙඩරල් ජනරජයේ තානාපති)
03- Monsignor Brian Udaigwe (මොන්සිඤ්ඤෝර් ධූරන්දර බ්‍රයන් උඩයිවේ හිමිපාණන්) Apostolic Nuncio of the Holy See(ශුද්ධ වතිකානයේ අපෝස්තලික නන්සියෝ)
04- Mr. Dominik Furgler (ඩොමිනික් ෆර්ග්ලර් මහතා) Ambassador of the Switzerland( ස්විට්සර්ලන්තයේ තානාපති)

මේ කරුණු යනු සතුරා විසින් දේශපාලන සටන්බිම සකස්කරන ආකාරය සම්බන්ධව අපට ලබාදෙන පෙර නිමිති බැවින් අපි මේවා සම්බන්ධව ඉතා සැලකිල්ලෙන් එකින් එක ගෙන එහි ඇති ගැට පටලවා ගන්නේ නැතිව ලිහා බලා තේරුම් ගත යුතුය.

දැන් දැන් ලැබෙන නවතම ආරංචි අනුව ඉන්දීය කොන්සල්වරු රටපුරාම වසංගතයක් සේ ස්ථානගත කරමින් සිටි.

ඊට අමතරව ලහි ලහියේ ඇමරිකන් රාජ්‍ය ලේකම්වරයාද ශ්‍රී ලංකාවේ සංචාරයක් සඳහා දින නියම කරගෙන ඇත.

අපි 20ට සංශෝධන ඇතුලත් කරමින් රජයට තර්ජනය කරමින් සිටින රාජ්‍යපාක්ෂික මන්ත්‍රී වරුන්ද, ඇමතිවරුන්ද මේ සමගම දකින්නෙමු.

මේ කිසිවක් අපිට අභියෝග නම් නොවේ. මේවා ගොඩනගන ආකාරය දන්නා අපට මේවා විනාශකර දැමීම ඉතා පහසු කටයුත්තකි. ජනතාවටද අවශ්‍ය එයයි. ජනතාවගේ අපේක්ෂාව වන්නේ,හොදින් හෝ නරකින් මේ පාදඩ දේශපාලන යාන්ත්‍රනය විනාශකර දැමීමයි.

රජය එම කටයුත්තට නොබියව,අත ගැසිය යුතුය. රජය කෙසේ වෙතත් ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂයන් මේ තත්වය හොදින් අවබෝධකරගෙන කටයුතු කරන බව ඉතා පැහැදිලිය.මේ වනවිට එතුමා සතුව.

1.පරිපුර්ණ දේශපාලනමය සැලැස්මක් ඇත.
2.මහා බලවත් හමුදා යාන්ත්‍රණයක්ද ඇත.
3,සතුරු බලමුළු මිශ්‍රිත රාජ්‍යන්තරයක් ඇත.
4. 69 ලක්ෂයක මහාජන පවුරක්ද ඇත.

එතුමා සතුව ඇති ප්‍රබලම අවිය වන්නේ රට ගොඩනැගීමට ඇති දැඩි අවශ්‍යතාවයයි. සම්ප්‍රදායික දේශපාලඥයෙකු නොවන එතුමාව මෙම තනතුරේ පිහිටුවීම සඳහා  ස්වභාවය විසින් සිදුකරන ලද කාර්යභාරය අතිමහත්ය. එබැවින් එතුමාගේ ආරක්ෂාවෙන් විශාල කොටසක් ස්වභාවයම විසින් ලබාදෙනු ඇත. එසේ වුවද පවතින තත්වයන් සැලකිල්ලට ගෙන එතුමාගේ ආරක්ෂාවන් දැඩි කරගත යුතුය. එතුමා සතු ඒ ආදරණිය රණවිරු හමුදාව එය ඉටුකරන බවට ජනතාව තුල දැඩි විශ්වාසයක්ද  ඇත.

මෙම කාර්ය කිරීමට ඇති එකම බාධාව අවන්නේ සතුරු මතවාදයන්ගෙන් සරු බුමක් බවට සකස්කර ඇති රාජ්‍යයන්ත්රයයි. මෙය වෙනස් කිරීම ප්‍රභාකරන් හා කලාට වඩා බලවත් යුද්ධයක් කිරීමට සිදුවේ. 20 ගෙන එන්නේ ඒ සඳහාය.20ට බලවත් විරෝධයක්ද ගොඩනැගෙන්නේද  ඒ නිසාය. මෙය නන්දිකඩාල කලපුවේ අවසන් මහා සටනට සමකල හැකිය. එබැවින් ජනතාව මේ සිදුවෙන දේශපාලන ක්‍රියාවලින් දෙස බුද්ධිමත්ව බලා තීරණ ගත යුතුය.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා, තවම තම පාලන කටයුතු සඳහා ජනතා බලය යොදා ගන්නා ආකාරය සම්බන්ධව ප්‍රායෝගික සැලැස්මක් නිර්මාණයකර නැති බව ඉතා පැහැදිලි අතර එය නිර්මාණය කරගතයුතු ඉතාම වැදගත් දෙයක් බවත්, ඒ සඳහා මෙරට ජනතාව සතුව ඉතා ප්‍රබල සුපිරිසිදු වැඩපිළිවෙලක් ඇති බවද සඳහන් කරනු කැමැත්තෙමු.

පළමුව ලිහාගත යුත්තේ ඇතුලේ ඇති ගැටය. සතුරා නිර්මාණය කල, පොහොට්ටුවේ මන්දදෘෂ්ටිකයින් විසින් පෝෂණය කරමින් ඇදගෙන යන, විමල් හා බැසිල් ගැටුම මිත්‍යාවක් බව රටට පෙන්වාදීම කල යුතුය.. මෙවැනි දෑ සෑම සංවිධානයකම තිබෙන මිත්‍ර  ප්‍රතිවිරෝධතා බව ජන මනසට පැහැදිලිව පෙන්වාදිය යුතුය..එය විමල්ගේත්, බැසිල්ගේත් ඉතා වැදගත් කටයුත්තක් බවට පත්ව තිබේ. මෙරට ජනතාවට විමල් මෙන්ම බැසිලුත් ඉතා වැදගත් දේශපාලන උපාංග දෙකක් බව කිව යුතුයමය.

මීළඟට අප කතා කල යුත්තේ රිෂාඩ්ගේ නාඩගම සම්බන්ධවයි. රිෂාඩ් කියන්නේ,
1.මහින්ද රාජපක්ෂ යුගයේ සිටම ඇමතිකම් දරමින්. ප්‍රසිද්ධියේ විල්පත්තු සංහාරය කල මිනිසෙකි.
2.සතොසේ බහිරවයා බවට පත්ව, සතොසට ආනයනය කල බඩු අතරේ සඟවා කොකේන් මෙරටට ගෙන ආ ඇමතිවරයෙකි.
3. පුල්මුඩේ ඉල්මනයිට් නිධිය තමන්ගේ පෞද්ගලික සම්පතක් සේ පරිහරණය කල් දේශපාලන බලවතෙකි.
4.ලෝක ඉතිහාසයේ සිදුවූ තවත් ම්ලේච ප්‍රහාරයක් වූ පාස්කු ප්‍රහාරයට සෘජුවම සම්බන්ධ අයෙකි..
5. මුළු සතොසම මුස්ලිම් අන්තවාදය ප්‍රවර්ධනය කිරීමට යොදාගත් පුද්ගලයෙකි.

මොහුට එරෙහිව ඇති මේ බරපතල චෝදනා හමුවේ, මොහුව අත්අඩංගුවට ගැනීම සඳහා ඉදිරිපත්කර ඇති චෝදනාව, ඉතා ලඳ බොළඳය. මේ තුලින්  සිදුකරන්නේ, ඔහුට ඇති බරපතල චෝදනා සියල්ලක්ම යට ගැන්වීමයි. එය බරපතල වරදකි. නමුත් මෙය සිදුකරන්නේ, ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාගේ බලපෑමක් හෝ අනුදැනුමක් ඇතිව නොවන බව මෙරට ජනතාව දැඩිව විශ්වාස කරයි. මෙය රජයට එරෙහි රාජ්‍යාන්ත්‍රයේම සිටින නිලධාරීන්ගේ අලුත්ම ගේමක් බව ඉතා පැහැදිලිය. මේ අදිසි හස්තයේ නුතන ගේම ඉදිරියේ ජනාධිපති ඝෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා මුනිවත රකී. ඒ මෙවන් තත්වයන් ඉදිරියේ, කලයුතු එකම ක්‍රියාව නිහඬව සිටීම බව එතුමා පැහැදිලිව අවබෝධකරගෙන සිටින බැවිණි.   

ඇත්තටම මේ රටේ දුෂිත නොවන කිසිදු ආයතනයක් නැත.අධිකම දුෂිත ආයතනය වන්නේ, අධිකරණ පද්ධතිය බව රන්ජන් රාමනායක,මහතා ඉතා පැහැදිලිවම් රටට නිරාවරණය කර පෙන්වා දෙන ලදී.අධිකරණ විනිසුරුවරුන් හා විනිසුරුවරියන්ගේ රෙදි ගලවා දැමු ඔහුට ජාතියේ උපහාරය පිදිය යුතුය.කන්‍යාවක් ලෙස පෙනී සිටින මැය ගණිකාවක් බව ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාද මනාව දන්නා බැවින් එතුමා කිසිදු අවස්තාවක මැයගේ සහය ලබා ගැනීමට ඉදිරිපත් වන්නේ නැත. කන්‍යාවක් සේ පිරිසිදු කමක් ඇති අධිකරණයක් නැතිව රාජ්‍යක් පවතින්නේ නැති අතර, ගණිකාවක්වූ මේ තැනත්තිය  සමග එකතුව ගොඩනැගිය හැකි සාධාරණ සමාජයක් නැති බව එතුමා ඉතා මැනවින් දනී. පිරිසිදු රාජ්‍යක් ගොඩනැගීම සඳහා කල යුත්තේ මැයව පන්නා දමා, ඒ සඳහා සැබෑ කන්‍යාවක් පත්කර ගැනීමයි.එය කිරීමට 20 සම්මත කරදිය යුතුය.ජනතාවෙනි සත්‍ය අවබෝධ කර ගන්න.මුලාවන්ට නොරැවටෙන්න.එකාවන්ව 20 වෙනි ව්යාව්ස්තා සංශෝධනය සම්මත කරගැනීමට සහය දෙන්න.යුගයේ කාර්යභාරය එයයි. ඔබ සැමට තිසරණ සරණයි! 

ජනමාධ්‍ය නිවේදනයයි. ලංකා ගුරුසේවා සංගමය.

ගරු අග්‍රාමාත්‍ය හා මුදල් අමාත්‍ය,
මහින්ද රාජපක‍ෂ මැතිතුමා,
මුදල් අමාත්‍යාංශය,
කොළඹ 01.
අග්‍රාමාත්‍යතුමනි,

2021 වර්ෂයට අදාලව සිදුකරනු ලබන අය – වැය යෝජනා

සංවර්ධනය අරමුණු කර ගත් රටකට එහි වැදගත්ම සම්පත වනුයේ මානව සම්පතයි. එම මානව සම්පත සංවර්ධනයට අවශ්‍ය මුලික පදනම වැටෙනුයේ එරට අධ්‍යාපනය තුළිනි. ඒ අනුව අධ්‍යාපනයේ මුලික කාර්යභාරය පැවරි ඇත්තේ සමස්ත ගුරු පරපුරට වන අතර ඒ සදහා තම වෘත්තියේ ඉහළ නිපුණතාවන්ට ලගාවිමට අවස්ථාවක් ලබාදීමත් (වෘත්තිකභාවය), උසස් ජීවන තත්වයක් ලබාදීමත් අරමුණු කොට ගනිමින් 1994 දී දීප ව්‍යාප්ත වැටුප්තල වල පිහිටුවමින් ගුරු, විදුහල්පති සේවා ව්‍යවස්ථාවන් හදුන්වා දීමට ක්‍රියාකරන ලදි.  මෙම තීරණය අනුව දීප ව්‍යාප්ත වැටුප්තල ඇතුලත් සේවා ව්‍යවස්ථා ලෙස අංක 843/04 හා 1994.10.31 දිනැතිව 1994.10.06 දින සිට ක්‍රියාත්මක ශ්‍රී ලංකා ගුරු සේවා ව්‍යවස්ථාවත් අංක 1086/26 හා 1999.07.22 දිනැතිව 1997.01.01 දින සිට ක්‍රියාත්මක ශ්‍රී ලංකා විදුහල්පති සේවයත් අති විශේෂ ගැසට් පත්‍ර මගින් ස්ථාපිත කරන ලදි.  ඉන් වසර 02 ට පසු එනම් 1997 දී සමස්ත රාජ්‍ය සේවයෙහිම වැටුප් සංශෝධන කිරීම සදහා බී.සී. පෙරේරා මුලිකත්වයෙන් යුත් වැටුප් කොමිෂන් සභාවක් පත්කල අතර එහි නිර්දේශ අනුව 1997.11.12 දිනැති අංක 02/97 (ෂෂෂ) රාජ්‍ය පරිපාලන වැටුප් චක්‍රලේඛනයෙහි පිටු අංක 03 හි 03 :10 වගන්තිය මගින් zz ශ්‍රී ලංකා ගුරු අධ්‍යාපන සේවය, ශ්‍රි ලංකා විදුහල්පති සේවය සහ ශ්‍රී ලංකා ගුරු සේවය යන සේවාවන්ට අදාල වැටුප් පරිමාණ පසුව දන්වනු ලැබේZZ යනුවෙන් සදහන් කර ඇත.  නමුත් පසුව දැනුම් දෙන බව සදහන් වුවද ඉන්පසුව නිකුත්කළ අංක 15/2003, අංක 09/2004, අංක 06/2006 හෝ අංක 03/2016 යන රාජ්‍ය පරිපාලන වැටුප් චක්‍රලේඛ මගින් මෙම කරුණ සම්බන්ධව ඉදිරි කටයුතු කිසිවක් සිදුනොවූ අතර අද වනවිට ඊට වසර 23 ක් ගතව ඇත.
 මේ අනුව ගුරු හා විදුහල්පති සේවාවන්ට 1997 දී බී.සී.පෙරේරා වැටුප් කොමිෂන් සභාව ඇති කළ වැටුප් විෂමතාව මේ වන තෙක් විසදීමට කටයුතු නොකළ අතර ඉහත සදහන් චක්‍රලේඛ මගින් එය තවදුරටත් වර්ධනය කර ඇත. ඒ අනුව මේ වන විට වැටුප් සංශෝධන සම්බන්ධව අවසන් වරට නිකුත් කරන ලද 2020 වර්ෂයේදී ක්‍රියාත්මක කර අවසන් වු 03/2016 චක්‍රලේඛයට අනුව 1995.01.01 දින සිට සමාන්තර වැටුප් ලැබු අධ්‍යාපන පරිපාලන සේවයේ 1,2,3 පන්ති සමග ගුරු හා විදුහල්පති සේවා සැස`දිමේදී ගතවු වසර 23 හි ආරම්භක වැටුපට පමණක් ඒ, ඒ ශ්‍රේණි හා පන්ති වලදී අහිමි කළ වැටුප පහත පරිදි පෙන්වා දිය හැක.

ශ්‍රී ලංකා ගුරු සේවය 97 සිට 2020 දක්වා අහිමි කළ මුළු වැටුප(දළ වශයෙන්)
1 පන්තිය රු.2836530.00
2-ස ශ්‍රේණිය රු.2821230.00
2-සස ශ්‍රේණිය රු.1777800.00
ශ්‍රී ලංකා විදුහල්පති සේවය 97 සිට 2020 දක්වා අහිමි කළ මුළු වැටුප(දළ වශයෙන්)
1 පන්තිය රු.3337440.00
2 පන්තිය රු.2553120.00
3 පන්තිය රු.1353540.00

 එය එසේ තිබියදී ගතවු මෙම වසර 23 ක ගුරු හා විදුහල්පති සේවා ව්‍යවස්ථාවන් මෙතෙක් විධිමත්ව ක්‍රියාත්මක නොවීම තුළින් එහි නිරතවන්නන් බරපතල අරාජිකත්වයකට හා ඉච්ඡාභංගත්වයට පත්ව ඇත. දීර්ඝ කාලයක සිට පවතින මෙම තත්ත්වය නිසා සමස්ත අධ්‍යාපනය තුළ ගුණාත්මක බව පිරිහෙමින් තිබිණිි. ඒ සම්බන්ධව නිරන්තර අරගල අප විසින් සිදු කළ අතර එහි උච්චතම අවස්ථාවක් ලෙස අප සියලූ වෘත්තීය සමිති ඒකරාශි කර ගනිමින් 2007/2008 වර්ෂයන්හිදී සිදුකළ අ.පො.ස උසස් පෙළ ඇගයීම් වර්ජන හා දීප ව්‍යාප්තව සිදුකළ වැඩ වර්ජන පෙන්වා දිය හැක.
 මෙහිදි 2008 වර්ෂයේ අතිගරු ජනාධිපති හා මුදල් අමාත්‍ය ලෙස ඔබතුමා විසින් 2009 වර්ෂයට අදාලව ඉදිරිපත් කරන ලද අයවැයේදි ගුරු හා විදුහල්පති සේවා වල පවතින වැටුප් විෂමතාව විසදීම සදහා රු.මි.3000 වෙන් කළ බව ප්‍රකාශ කළද එය අදාල වර්ෂයේදි හෝ ඉන්පසු හෝ ලබා දීමට කටයුතු නොකළ බව සිහිපත් කළ යුතුව ඇත.
 නමුත් 2019 වර්ෂයේ පැවති ජනාධිපතිවරණයේදි මෙන්ම 2020 මහ මැතිවරණයේදී ද ගුරුවරුන් හා විදුහල්පතිවරුන්ගෙන් සාතිශය බහුතරයක් මෙන්ම මෙරට ජනතාව ද ඔබ විසින් ඉදිරිපත් කළ රට හදන සෞභාග්‍යයේ දැක්ම තුළ තම දරුවන්ගේ ගුණාත්මක අධ්‍යාපනයක් වෙනුවෙන් වු යෝජනා සම්බන්ධයෙන් විශ්වාසය පළ කරමින් බලයට පත් කර ඇත.
 ඒ අනුව රට හදන සෞභාග්‍යයේ දැක්මෙහි සිව්වන කොටසෙහි —ඵලදායි පුරවැසියෙක් සහ සතුටින් ජීවත්වන පවුලක් ˜යන තේමාව යටතේ එක් කරුණක් ලෙස අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රය තුළ සේවයේ නියුතු ගුරුවරුන්, විදුහල්පතිවරුන්, ගුරු උපදේශකවරුන් සහ අධ්‍යාපන පරිපාලන නිලධාරින්ගේ කැපවිම අගය කරමින් එය වඩාත් අර්ථවත් කිරීම සදහා සහ ඔවුන්ට බලපාන බොහෝ ප්‍රශ්න විසදා ගැනීම සදහා මෙම සියලූ සේවාවන් ඒකාබද්ධ කොට සංවෘත සේවාවක් බවට පත් කෙරේ යනුවෙන් සදහන්ව ඇත.
 ඒ අනුව යමින් බලයට පැමිණි වර්තමාන ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක‍ෂ මහතාගේ මුලිකත්වයෙන් අග්‍රාමාත්‍යවරයා හා මුදල් අමාත්‍යවරයා ලෙස ඔබතුමා ද ඇතුලූව 2019 ඔක් 30 දින රැස්වු අමාත්‍ය මණ්ඩලය උක්ත කරුණු තහවුරු කරමින් අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරයා විසින් ඉදිරිපත් කළ අංක අ.ම.ප/19/2930/127/075 දරණ අමාත්‍ය මණ්ඩල පත්‍රිකාව අනුමත කරමින් ගුරු හා විදුහල්පති සේවාවන් ඇතුලූව අනෙකුත් සේවාවන්ද සමස්ත රාජ්‍ය සේවයෙන් බැහැරව සංවෘත සේවාවන් බවට පත් කර පවතින වැටුප් විෂමතා විසදීමටත් එතෙක් ගුරු හා විදුහල්පති සේවාවන්ට අතුරු වැටුප් දීමනාවක් ලබා දිමටත් තීරණය කර තිබිණි.  ඒ අනුව ජාතික වැටුප් හා සේවක සංඛ්‍යා කොමිෂන් සභාවේ ඉල්ලීමකට අනුව ගුරු හා විදුහල්පති සංගම් සමග අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය සිදු කළ සාකච්ඡා වලින් අනතුරුව අධ්‍යාපන ලේකම් විසින් අංක ෑෘරැ02රැ29රැ02රැ02රැ24 හා 2020.01.21 දිනැති ලිපිය මගින් වැටුප් විෂමතා විසදන තුරු අතුරු දීමනාවක් සදහා වන යෝජනාවක් නව වැටුප් කොමිෂන් සභාව වෙත ඉදිරිපත් කරන ලදි. එහි ස`දහන්ව ඇති ආකාරයට මෙම දීමනාව ගෙවීමට මාසිකව රු.මි. 2480.42 වැය වන බවත් ඒ අනුව ඊට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන බලයට පත්වන තම ආණ්ඩුවේ පළවන අයවැය මගින් වෙන් කරන බවත් එවකට අධ්‍යාපන අමාත්‍ය ඩලස් අලහප්පෙරුම මහතා විසින් ප්‍රකාශ කළ බව පෙන්වා දිය යුතුව ඇත.

ඒ අනුව අප ඉහත සදහන් කළ අමාත්‍ය මණ්ඩල තීරණ හා අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය එකග වු කරුණු මත පදනම්වූ ගුරු හා විදුහල්පති වැටුප් විෂමතා ගැටළු වලට මෙවර අය වැය මගින් විසදුම් ලබාදිය යුතු බවට අවධාරණය කරන අප සංගමය තවදුරටත් ක්ෂේත්‍රයේ පවතින ගැටළු සම්බන්ධව පහත ස`දහන් යොජනා ද ඉදිරිපත් කිරීමට කැමැත්තෙමු.

1. ගුරු හා විදුහල්පති සේවාවන්ට 1997 දී බී.සී. පෙරේරා කොමිෂන් සභාවේ නිර්දේශ මත නිකුත් කළ 2/97 වැටුප් චක්‍ර ලේඛය මගින් නිර්මාණය කළ වැටුප් විෂමතාව සම්පුර්ණයෙන් විසදිය යුතු බවටත්,
2. මෙරට අධ්‍යාපනය ලබන 4500000 වු සිසු දරුවන්ගේ නිදහස් අධ්‍යාපන අයිතින් ආරක්ෂා කරමින් දෙමව්පියන්ගෙන් මුදල් රැස් නොකොට දළ දේශිය නිෂ්පාදිතයෙන් 6% ක ප්‍රතිපාදන වෙන් කිරීමටත්,
3. 2016 වර්ෂයේ සිට රාජ්‍ය සේවය තුළ අහෝසි කර ඇති පැවති විශ්‍රාම වැටුප් ක්‍රමය නැවත ක්‍රියාත්මක කිරීමටත්, 2016.01.01 සිට 2020.12.31 දින දක්වා ගුරුවරුන්, විදුහල්පතිවරුන් ඇතුලූ සමස්ත රජයේ විශ්‍රාම ලැබුුවන්ට නීත්‍යානුකූලව හිමි විශ්‍රාම වැටුප් වැඩි විම ලබා දීමටත්,
4. ගුරු සේවයේ සිට තර`ග විභාග මත විදුහල්පති සේවයේ පත්වීම් ලැබුවන්ට පවතින වැටුප් විෂමතා හා උසස්වීම් ගැටළු ඉවත් කිරීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන වෙන් කිරීමටත්,
5. ශ්‍රී ලංකාවේ බොහෝ ප්‍රදේශ වල පවතින ප්‍රවාහන ගැටළු විස`දා ගැනීම වෙනුවෙන් ගුරු හා විදුහල්පති සේවාවන්ට තීරු බදු රහිත වාහන බලපත් ලබා දීමටත්,
6. දුෂ්කර ප්‍රදේශ වල ඉගෙනුම ලබන දු දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන අයිතිය තහවුරු කරනු වස් එම ප්‍රදේශ වල පවතින දුෂ්කරතාවයන් සැලකිල්ලට ගෙන ගුරු නිවාස හා ගුරු ගම්මාන ඇති කිරීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන වෙන් කිරිමටත්,
7. ගුරුවරුන් හා විදුහල්පතිවරුන් ස`දහා මේ වන විට කප්පාදු කර ලබා දෙන ආපදා ණය මුදල මාස 10 ක මුලික වැටුපේ එකතුවක් ලෙස සම්පුර්ණයෙන් ලබා දීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන වෙන් කිරීමටත්,
8. ගුරු උපදේශක සේවයේ නියුතු ගුරු උපදේශකවරුන් සදහා අවශ්‍ය ප්‍රවාහන දීමනා සදහා ප්‍රතිපාදන වෙන් කිරිමටත්,
9. කොරෝනා වසංගතය හේතුවෙන් සිසු දරුවන්ගේ බිද වැටි ඇති අධ්‍යාපන කටයුතු යාවත් කාලීන කිරීම සදහා අවශ්‍ය අන්තර්ජාල පහසුකම් වෙනුවෙන් දීමනාවක් ලබා දීම සදහා ප්‍රතිපාදන වෙන් කිරීමටත්, 10.පන්ති කාමර ඉගෙනුම් - ඉගැන්වීම් ක්‍රියාවලියට බාධා වන අයුරින් පවරා ඇති ව්‍යාපෘති හා අමතර වැඩ නතර කර එම කටයුතු සදහා සුදුසුකම් ඇති අනධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩල බ`දවා ගැනීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන වෙන් කිරිමටත්,
10. රට තුළ උද්ධමනය ඉහළ යමින් වැඩිවන ජීවන වියදම හමුවේ ජිවත් වීමට සරිලන වැටුප් වැඩිවිමක් සමස්ත රාජ්‍ය සේවයට ලබා දීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන වෙන් කිරීමටත් කටයුතු කළ යුතු බවට යොජනා කරමු.

මෙවර අය වැය මගින් අප ඉදිරිපත් කළ යෝජනා ක්‍රියාත්මක කිරීම සම්බන්ධව සාධාරණ තීරණ නොගන්නේ නම් අප සංගමයේ විධායක සභාව තීිරණයකර ඇති පරිදි ඉදිරියේදී අධ්‍යාපන ෙක‍ෂ්ත්‍රයේ වෘත්තීය සමිති සමග එකාබද්ධව වෘත්තීය ක්‍රියාමාර්ග වලට අවතීර්ණ වීමට කටයුතු කරන බව ද දැඩිව අවධාරණය කරමු.

මෙයට,
විධායක සභාව වෙනුවෙන්,

මහින්ද ජයසිංහ
ප්‍රධාන ලේකම්
ලංකා ගුරුසේවා සංගමය.

පිටපත් – 01. ගරු ජනාධිපති ගෝඨභය රාජපක‍ෂ මැතිතුමා

1. ලේකම් – මුදල් අමාත්‍යංශය
2. අධ්‍යාපන ලේකම් – අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය

Andres Oppenheimer,Miami Herald

When people ask me why I’m so critical of President Trump, I tell them that it’s not just because — as I discovered first-hand when I interviewed him in 2013 — he’s a horrible human being and a terrible role model for our children. It’s for reasons that go far beyond his awful personality.

I can’t support Trump because his mishandling of the COVID-19 pandemic has resulted in a world record of more than 218,000 deaths. With only 4 percent of the world’s population, America has more than 20 percent of the world’s COVID-19 deaths. The United States suffered many more COVID-19 deaths as a percentage of its population than Canada, Germany, South Korea and other wealthy countries. That’s a fact.

And many of the U.S. deaths could have been prevented. Trump knew about the lethality of the pandemic early on —he is on tape telling author Bob Woodward this in February — but chose to lie to the American people for fears that it would ruin his re-election chances.

Instead of leading by example, wearing a mask and preaching social distance, Trump has mocked people who do that. For selfish reasons, Trump neglected his main duty — to protect the American people.

I can’t support Trump because I can’t back a candidate who has built his political career on racism and xenophobia. He started his 2016 campaign by falsely claiming that most Mexican undocumented immigrants are criminals and rapists; he separated immigrant children from their parents’ and claimed that there are very fine people” on both sides when neo-Nazi thugs clashed with protesters in Charlottesville.

Emboldened by Trump’s racist rhetoric, neo-Nazi and white supremacist groups are flourishing. There is a huge rise in anti-Hispanic, anti-Black, anti-Semitic and anti-Muslim hate crimes in the United States, according to the FBI. Trump’s own former Defense Secretary (R) Gen. James Mattis said recently that his former boss is the first president in my lifetime who does not try to unite the American people.”

I can’t support Trump because his veiled threats not to recognize the results of the 2020 election if he loses, his constant verbal attacks against America’s public servants and his daily claims that an independent press is the enemy of the people” undermine America’s democracy like nothing else we’ve seen in our lifetimes.

I can’t support Trump because his efforts to dismantle Obamacare without replacing it with any other plan threatens to leave millions of Americans with pre-existing conditions without health services.

I can’t support Trump because he is on the wrong side of the struggle to stop global warming, protect women’s rights and pass gun-safety measures.

I can’t support Trump because his claims to have created the greatest economy on Earth are ludicrous. Before the pandemic, he had largely benefited from, and continued, the Obama years’ recovery.

While former President Obama reduced unemployment from 10 percent in 2008 to 4.7 percent in 2016, Trump only further reduced it to 3.7 percent in early 2020. Since the start of the pandemic, it’s back to nearly 8 percent.

I can’t support Trump because his foreign policy — except for helping forge a peace deal between Israel and the United Arab Emirates — has been a string of failures. His Israeli-Palestinian peace plan never materialized, his love affair with North Korea resulted in nothing and his verbal attacks on European allies have left America more isolated than ever.

What’s worse, Trump’s embrace of the dictators of North Korea, Russia, China, and Turkey has left the United States with no moral authority to lead any international efforts to restore democracy and defend human rights anywhere, including in Venezuela and Cuba.

As Trump’s own former National Security Adviser John Bolton told me, Trump’s hard-line rhetoric against Cuba and Venezuela is political theater for domestic consumption. If Trump were serious about restoring democracy in Venezuela, he would have long put pressure on Russia — Venezuela’s biggest backer — to stop helping that country’s dictatorship.

I can’t support Trump because hardly a day goes by without him insulting our intelligence, claiming that the COVID-19 pandemic is almost over when U.S. coronavirus cases are once again on the rise or that Mexico will pay for his border wall, or re-tweeting crazy conspiracy theories such as the one alleging that Osama bin Laden’s death was an Obama hoax.

Trump is not just a horrible person, a danger to public health and a serial liar. He’s a threat to America’s democracy. Another four years of Trump would turn this country into a banana republic. America needs a return to normalcy.

Don’t miss the Oppenheimer Presenta” TV show at 8 p.m. E.T. Sunday on CNN en Español. Twitter: @oppenheimera

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ජාතික ජල සම්පාදන හා ජලාපවහන මණ්ඩලයේ සේවකයෝ සිය දිනක වැටුප එක්කොට රුපියල් මිලියන 15ක මුදලක්, ඉටුකම කොවිඩ් – 19 අරමුදල සඳහා අද 2020.10.19 දින පස්වරුවේ අරලියගහ මන්දිරයේදී අග්‍රාමාත්‍යතුමාට භාර දුන්හ.

ජාතික ජල සම්පාදන හා ජලාපවහන මණ්ඩලයේ සියලුම කාර්යය මණ්ඩලය හා කළමනාකාරීත්වය නියෝජනය කරමින් ඊට අදාළ චෙක්පත ජාතික ජල සම්පාදන හා ජලාපවහන මණ්ඩලයේ සභාපති නිශාන්ත රණතුංග මහතා විසින් ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා වෙත පිළිගැන්වූයේය.

ඉටුකම කොවිඩ්-19 සෞඛ්‍ය හා සමාජ ආරක්ෂණ අරමුදල වෙනුවෙන් ජාතික ජල සම්පාදන හා ජලාපවහන මණ්ඩලයේ සේවකයින් 7500 ක් දායකත්වය දක්වා තිබේ.

මෙම අවස්ථාව සඳහා ජාතික ජල සම්පාදන හා ජලාපවහන මණ්ඩලයේ සභාපති නිශාන්ත රණතුංග, සාමාන්‍යාධිකාරී තිළිණ විජේතුංග, හිටපු සාමාන්‍යාධිකාරී ආර්.එ‍ච්.රුවිනස්, අතිරේක සාමාන්‍යාධිකාරී (මානව සම්පත් කළමනාකරණ) ජී.කේ.ඉද්දමල්ගොඩ මහත්වරු එක්ව සිටියහ.

By Sugeeswara Senadhira/Ceylon Today

He wanted the Northern Province for the Tamils only, says Sugeeeswara Senadhira

Colombo, Octobr 19: The inhuman order given to 90,000 Muslims of Sri Lanka’s Northern Province to leave the province in October 1990, giving them just a few hours to obey the diktat had proved to the international community the ultra-racist, chauvinist stance of the terrorist outfit. The entire Muslim population of Jaffna, Vavuniya, Mullaitivu, Mannar and Kilinochchi Districts were evicted from their homes at gun point and turned into Internally Displaced Persons (IDPs) overnight by the LTTE.

This ill-advised and inhuman action unmasked the true face of Velupillai Prabhakaran and his companions in terror. Earlier he had projected his fight against the Sri Lankan armed forces as a struggle to win the rights of the Tamil speaking people, Hindus, Christians and Muslims. The disinformation campaign that the Tamils and Muslims, as Tamil-speaking people, desire a separate State, gained sympathy in the world – including some Muslim countries – for a short while. To get Muslims youths to join his movement, Prabakaran named his deputies, Balasubramaniam Canagarathnam as ‘Colonel Raheem’ and Thambirasa Kuhasanthan as ‘Lt Col Nizam’ to hoodwink the Muslims that there were youths from their community among the LTTE top-rankers.

While, the immense sufferings caused by the ethno-political conflict and terrorism to Sinhala and Tamil civilians was well publicised, very little has been told about the plights of the Muslims of the North who became victims of terrorism.

Grappling With This Paradox

The LTTE first ensured the exodus of all Sinhala residents from the Northern Peninsula. The second phase of the strategy was the 1990 eviction of Muslims, the largest displacement in the country. Referring to the plight of the expelled Northern Muslims who were languishing in the refugee camps in Puttalam District, the Editor of Nepal’s Himal political journal said: The nature of this event helps us understand the contradictory faces of Tamil nationalism, as well as the paradox the situation represents: how one group of people, Tamils, has the freedom to belong, while the other group, Muslims, is without the right to belong but has retained the freedom to speak, because the community is not subject to the LTTE’s focus. It is necessary to grapple with this paradox if we are to understand what democracy could look like for those living in the north and east.”

On 22 October 1990, quite unexpectedly, the LTTE announced over loudspeakers in the streets of the Muslim populated areas in the Northern Province that the Muslims must leave their homes, villages and towns, leaving all their valuables behind, or face death. The ultimatum was that Muslims should leave this region within 48 hours from the 22 of October 1990. In Jaffna town the time given was only two hours.

On 27 October 1990, I was working in the fields. LTTE cadres came and asked us to leave the place within two hours. We took a few clothes in plastic carrier bags and walked a long way”, said an elderly man now living in a Puttalam camp.

LTTE Grabbed Their Possessions

On the Mannar mainland, on 25 October, the LTTE announced that the area’s Muslims must surrender their possessions, register with the LTTE office, and leave the following day. They were allowed to bring five travel bags per family, one gold sovereign and 2000 rupees. At the final checkpoint leading south, in Vavuniya, all additional items were confiscated.

The orders for the Muslim eviction came from the highest rung of the Tigers. This was an LTTE-only military operation, and there is no evidence of civilian collusion; no ordinary Tamils participated in the eviction. neither was any reason for the operation ever offered. The LTTE, faced with a numerically and politically stronger Muslim minority in the East, simply decided to evict a much smaller and more politically vulnerable Muslim minority in the north. It was to give a message to the people that LTTE was to keep the Northern Province solely for Tamil people. What is certain is that this was a decision to remove an entire community, and without any attempt to legitimise the action through popular campaigns.

Quick And Dirty Operation

It was ethnic cleansing. Devenesan Nesiah, a Member of the Citizen’s Commission, referring to the expulsion of the Northern Muslims by the LTTE stated that the details of the constraints imposed on the victims varied from location to location depending on the brutality of the local leadership of the LTTE, but nowhere were those who were evicted able to sell, transfer or otherwise secure or dispose of their property or to take with them cash or other movable possessions. The operation was carried out quickly and with such ruthless efficiency that there was little or no resistance.”

The tragedy is that the Muslim leaders also found that it was to their advantage to keep the displaced people permanently in the camps in Puttalam as that was a valuable vote bloc for them. While the vast majority of the displaced Muslims live in makeshift camps and temporary shelters, a few politicians who represent them became multimillionaires. One example is former minister Rishad Bathiudeen who arrived as a pauper from the North to a Puttalam camp in 1990 today boasts of thousands of acres of land and property owned by him and his immediate family members.

Address Displaced Muslims’ Problems

R. M. Imtiaz, a researcher attached to Temple University, warned in a research paper that one should not simply disregard any possible future connections between the economically weak but religiously rich Northern Sri Lanka Muslims who construct their ethnic identity on Islamic faith and global Islamic forces and who desperately need recruiters beyond the borders for their campaign to build an Islamic state. Our recent communications with a few frustrated displaced Northern Muslim youth suggests such possible future collaborations with the Middle-East-based Islamic transnationalists.”

The rapid Islamisation of the local Muslim community and the desire to uphold Islamic values suggest some form of transformation among the Muslims of Sri Lanka in general and the affected North and East Muslims in particular.”

He added that one way to rationally prevent radicalisation is to address the problems of the displaced Muslims. Sri Lanka should not be a new recruiting base for global Islamic forces. Such an eventuality will further complicate the path to Sri Lanka’s much needed long-term peace. This prophetic view was proved correct on Easter Sunday, April 21, 2019.