හිදෝගම _ අමිල ප්‍රභාත් උපුටාගැණීම  මව්බිම

ජනතාවගේ අවශ්‍යතාව මත ආණ්ඩුව පෙරළුවද මේ ආණ්ඩුව කෙටි කාලීන එකක්. මීට වඩා ආණ්ඩුවකට බලයක් අවශ්‍යයි. ඒ සඳහා ජනතාව ඉදිරියට යා යුතු බව හිටපු රාජ්‍ය ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පැවැසීය.

තිස් වසරක කුරිරු යුද්ධයේදී මියගිය ත්‍රිවිධ හමුදා සාමාජිකයන්, පොලිස් නිලධාරීන් සහ සිවිල් ආරක්ෂක නිලධාරීන් සඳහා පින් පැමිණවීම සඳහා රන්වැලි සෑ සියපත් වන්දනා නමින් රුවන්වැලි මහා චෛත්‍යය අබිසදී ඉකුත්දා (03දා) පස්වරුවේදී සංවිධානය කොට තිබූ රණවිරු ආශීර්වාද පූජාවට එක්වෙමින් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා මේ බව සඳහන් කළේය.

එහිදී මාධ්‍යට අදහස් දක්වමින් හිටපු ආරක්ෂක ලේකම්වරයා මෙසේද පැවැසීය.

පසුගිය ආණ්ඩු කාලයේ රණවිරුවන්ට විරුද්ධව සිදුකළ සියලුම දේවල් භංග වේවා. මේ ආණ්ඩුවටත් කියනවා ඒවා අතුගාලම දාන්න කියලා. අද ටී.එන්.ඒ. එක කොටස් දෙකකට කැඩිලා තිබෙනවා. දෙමළ ජනතාවට ආදරය කරන මේ මන්ත්‍රිවරුන්ගෙන් පිරිසක් අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සහාය දෙයි කියලා බලාපොරොත්තු වෙනවා.

ඇමෙරිකානු විදේශ ලේකම් කියලා තිබුණා 2015දී ආණ්ඩුව පෙරළන්න ඩොලර් මිලියන 400ක් වැය කරලා තිබුණා කියලා. ඒ කාලේ දැක්කනේ මන්ත්‍රිවරු මුදල්වලට ගත්ත හැටි. සිංගප්පූරුවට යනවා මුදල් ගන්නවා. අපිට ඒ වාගේ සල්ලි දෙන්න රටක් සම්බන්ධ වෙලා නැහැ. අපි කාටවත් මුදල් දීලාත් නැහැ. පාර්ලිමේන්තුව කල්දැමීමට ජනාධිපතිවරයාට බලතල තියෙනවා. රටේ මොනයම් අවස්ථාවකදී ස්ථාවර භාවය ආරක්ෂා කිරීමට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමේ බලය ජනාධිපතිවරයාට තිබෙනවා. මේ බලය රටේ සෑම ජනාධිපතිවරයෙක්ම භාවිත කර තිබෙනවා. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ජනාධිපතිවරයෙක් කලක් පාර්ලිමේන්තුව මාස දෙකකින් කල්දමා තිබෙනවා.

රටේ ජනතාවගේ අවශ්‍යතාව මත තිබුණු ආණ්ඩුව පෙරළා දැමුවත් මේ ආණ්ඩුව කෙටි කාලීන එකක්. ආණ්ඩුවට මීට වඩා බලයක් අවශ්‍යයි. මගේ පෞද්ගලික මතය නම් ශක්තිමත් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට ජනතාව අතරට යා යුතුයි.

Dr Sarath Obeysekera

Just like the Kelaniya Prelate said to the press, I also voted for Ranil and the party .As everybody else we wanted a new and  better leader whose name was not with allegation . I became disgruntled day by day during last three and half years, when I personally encountered the leader and the ministers during official meetings which were held to help entrepreneurs in solving their day to problems .I had many issues related to delay in decision making process in establishing much needed industry like boat and shipbuilding.

During my presence in CECM ( chaired by then Prime Minister ) and OCEM  ( Chaired by Mr Paskeralingam ) meeting including Southern Development Committee  ( chaired by Minister Sagala Ratnayake)  I was not happy ( rather disanointed ) to note that leaders were either not taking firm decisions or they were unable to get the Officials and other line ministers to follow orders issues by the leaders .

These leaders were not listening to opinions expressed by other members or the aggrieved parties, but showing off their power and take decisions to their personal likings.

I remember attending meeting where Minister Sagala Ratnayake chaired southern development committee meeting ,where re-commencing of Galle Yacht and Boat Repair Industry was taken up .I detailed the grievance I had about the SLPA not allowing me to proceed and the minister brought out a absurd reasoning and postponed decision making for no apparent reason .At my age where I had nothing lose,  I lowered my head shaking a little bit unknowingly expressing by disappointed  ,The minister saw my behaviour and asked with somewhat arrogant way Mr Obeysekera ,Why are you shaking your  head ? –You look like not happy. but we are not prepared to do anything today” I profusely apologized but walked out disgruntled.

In an another meeting in the CECM chaired by Prime Minister ,I again brought out the same problem expecting some decision making,PM instructed the minister concerned to allow the project despite some ludicrous reasoning by the minister against it ,I argued about it but once the meeting was over I knew that minister was against it .

Later some of our higher-ups in the company want to see the minister to get a decision, where I was absent minister has asked Where is that Pandithaya ( wise man )? Apparently referring to me.

This are type of leaders we had during last three and half years who could not get things moving and ministers pulling the cart in different directions. Business leaders expected more decisive leaders who have the attitude to foresee the future .

We never had that.

When you talk about charisma and leadership ,I can also refresh my mind when I was in UK .Current prime minister came to the London Buddhist temple just before his first presidential election for a religious ceremony where I was present .He saw me after over 10 years ,standing on the other side of the gathering ,waved and called me to come to him .Held my hands with his both hands and asked me when are you returning to Sri Lanka to do something for the country ?He was playing the role of a politician who would reach the people’s hearts .One of my friend who was travelling from Kataragama accidently encountered the President MR at that time ,MR extended both hands and asked him I assume that you went to Katharagama?” My friend told me that he would not have known him personally and yet he says that MR played his public relationship stunt.

When I had an industrial unrest in the company when MR was the labour minister .I had to shut the gates of the shipyard because the working class was behaving badly creating unrest .After few days of sun buring outside the gates of the Port they went to labour ministry to complain .I was called in by the then Minster none other than MR who was asking me why I took a drastic decision in a quite aggressive voice .I told him in similar confrontational voice that I wanted discipline in the yard ,hence I wanted to teach all a lesson ,He got little irritated and told me that I was type of a person who even did not listen to a minister under whom I worked a s chairman .I told the minister that it is irrelevant here in the current situation

Labour minster apparently got irritated, and expressly warned me with this exact words Why ,you want to fight with me ? I am also a good street fighter .Let us go out and fight !

And yet he winked at me showing that he was playing gallery to the workers and not that serious!

Workers came back to work after signing a there year collective agreement .MR and I achieved what we both wanted

Breaking the impasse >

If you meet the ex PM he may not even look at you and greet you the way MR does.

A leader should have these qualities to win the heart of the people if you want him to lead the country.

I am telling my heart out, despite the fact that someone may tell that I am changing colours.

I am not.

We need a  leader , and I am repeating the same words .

We need a Benevolent Dictator with a Heart ,In Sinhala we say that we need Saundarya Ekadipathi nayakeyek ?

Dr Sarath Obeysekera

 lanka C news

කොලඹ පැවති ‘ජනමහිමය’ ජනරැලියේදී ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විසින් සිදු කරන ලද කතාව දැඩි අවධානයක් දිනා ගන්න සමත් වී ඇත.

එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ නායකත්වය ඉලක්ක කරමින් ජනාධිපතිවරයා විසින් එල්ල කරන බව දරුණු විවේචයන් හේතුවන් එජාප ඉදිරිපෙල ක‍්‍රියාකාරීන් දැඩි අපේක්‍ෂා භංගත්වයටත් කෝපයටත් පත්ව සිටින බව ඔවුන්ගේ සමාජ ජාලා පිටු නිරීක්‍ෂණයෙන් පෙනී යයි.

රනිල් වික‍්‍රමසිංහට ඉවත් කර අගමැති ධුරය ගන්නැයි තමන් විසින් කරන ලද ආරාධනාව අවස්ථා කිහිපයකදීම කරු ජයසූරිය හා සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහත්වරුන් විසින් ප‍්‍රතික්‍ෂෙප කරන ලද්දේ රනිල් එක්ක හැප්පෙන්න බෑ කියා බව පැවසුවේ යයිද ජනාධිපතිවරයා පැවසීය.

අන්තිමේ තමන් විසින් රනිල් එක්ක හැප්පෙන්න නොව රනිල් පෙරලාගෙන යන්න පුළුවන් මිනිහෙක් වන මහින්ද රාජපක්‍ෂ අගමැති කල බවද සදහන් කලේය.

රට රකින ජන මහිමය ට මහා ජන ගඟක්

Quite a lot of mainstream media agencies some who are even having local reporters writing for them are ranting away juggling the same words and parroting the same thing. Please pause for a moment & answer some questions or at least think about them before writing & trying to fool the readers. With alternate media & opinions a plenty, people are not as fooled or as ignorant as mainstream media like to believe.

Here are some of the news headlines

UK Guardian

Sri Lanka faces crisis as two stake claim to be lawful prime minister

NDTV

US, Japan Freeze Aid To Lanka Over Constitutional Crisis, Says Former PM

TheDiplomat

Sri Lanka’s Constitutional Crisis: Rajapaksa’s Dark Past Shapes the Present

TheNational

Colombo on edge as Sri Lanka faces constitutional crisis

CNN

Sri Lanka’s Constitutional Crisis turns violent (co-author of this is Iqbal Athas)

BBC

Sri Lanka crisis: Fears of a ‘bloodbath’ in power struggle

New York Times

Sri Lanka Faces Constitutional Crisis as President Unseats Prime Minister (co-author of this is Dharisha Bastians whom Ranil’s Government appointed Editor at a state newspaper Sunday Observer)

CNBC

‘Constitutional crisis’ could destabilize Sri Lanka, pushing it closer to China

Here’s some questions for media personnel (foreign & local) to ask themselves & answer

• Have you sought legal advice to see whether the decision is legally questionable before sensationalizing the story for commercial & political purposes?
• The UNP leader & former PM is a lawyer & so too are most UNP MPs as are their inner circles – they should be the first to know if anything is unconstitutional & they are the best people to file case in Supreme Court if it is not – why have they not done so, afterall the UNP leadership boasted that after they came to power in 2015 the judiciary became independent?
• Where is the ‘bloodbath’ – we are into the 11^th day since democratic ouster & nothing of a bloodbath media presents. However, a personal security officer attached to a Minister in former PM’s Govt shot dead in innocent civilian inside the Ceylon Petroleum Corporation. Why does Foreign media not demand action for this crime! Why does media not question the likely outcome of UNP MPs who are more worried about losing their portfolios & perks & are trying to surround parliament & intentionally trying to cause chaos with an ulterior plan in mind. People be warned that this is plan B of their modus operandi. These protests have nothing to do with the legal or illegal removal of a PM except to survive politically knowing their political future is now at stake. We are dealing with some worried UNPers trying to stir trouble manipulating the people into action.
• Everyone is going on a tangent over a supposed constitutional crisis – legal experts are expressing their views but why are they not moving Court? Why does Friday Forum, Church of Ceylon, Transparency International, Centre for Policy Alternatives, National Peace Council not file in Supreme Court instead of issuing statements, running online petitions, writing articles, giving interviews? What do they expect to achieve – no legal action simply public drama to fool masses
• How can you people ignore the most important fact that with the exiting of the SLFP MPs from the so-called National Government the entire cabinet collapsed & along with it the PM & President was well within his powers to appoint a new cabinet headed by a new PM. Reading 19a without reading clause applicable to national government is rather silly. Moreover, another legal question is while the 19a refers to national government the present UNF refers to themselves as national unity government so how valid are these terms legally too. Moreover, only SLFP & UNP signed a MOU for two years which expired in August 2017 & was not renewed.
• Public sentiment & public disappointment gaged by interviewing only UNP circles or foreign-funded NGO members & their cronies is not public sentiment. We have not seen any spontaneous protests against the decision by the President except the one’s organized by the UNP – how can media use this as an argument that the public is against the ouster of the former PM? If media is going to speak to the same circles that the former PM mingles with, naturally they will be weeping & wanting his return because they will be the first to lose their perks & privileges. Trying to make the public hysterical by quoting these Colombo circles is only making these circles hysterical & a public nuisance to the rest of the country!
• On 26 October 2018 the former PM was constitutionally ousted did people come to the streets shouting in protest? NO, they lit crackers to celebrate. That showed the will of the people which the President too echoed when he informed foreign envoys that 75% of people wanted the change.
• Calls about sanctions by West/India/Japan – on what legal or constitutional basis – just because a handful of people claim the President’s decision is wrong without any legal backing? Is this how these countries the custodians of democracy function?
• Can the UN Secretary General phone democratically elected leaders & tell them to hold elections, tell them to convene parliament – are these not violations of the UN Charter?
• Why was the same media & same actors now crying foul when after a presidential election Ranil Wickreamsinghe was appointed Prime Minister on the lame excuse (election manifestos are not legally binding & candidates can promise the stars & moon but once elected he has to abide by the constitution & the law of the country) that the President promised in his election pledge. Ranil Wickremasinghe was then Opposition leader & with 46 UNP MPs he did not command any majority in the House to be named PM. Wasn’t that disappointing the people? Moreover, he was appointed PM without removing the sitting PM (DM Jayaratne) Even if we accept this lame excuse of appointing Ranil as PM in 2015, the President did not promise to make UNP MPs the government but that was what happened & elections were promised in April 2015 which didn’t happen & elections were only held in August 2015 when Ranil W had no choice but to dissolve parliament before the COPE report held him directly responsible for the 2 Central Bank bond scams. Why is media hiding these important facts?
• Why is the media ignoring the plot to assassinate a President with a foreign intelligence agency name associated with the plot?
• Why is the media not highlighting UN interference in Sri Lanka by the manner even the UN Secretary General is demanding reconvening of Parliament & virtually saying to reinstate the dislodged Prime Minister. Aren’t these violations of the UN Charter & the spirit in which the UN is supposed to function?
• How can everything be illegal & irregular only now when media ignored a string of illegalities that took place since January 2015?
• Manner that CJ Mohan Pieris was removed without any due process
• Manner 2 Central Bank Bond Scams took place the main cause for the economic crisis in Sri Lanka in particular how the former PM took the CB directly under him to facilitate the 2 scams.
• Manner state land is being sold & enterprises set up manned by foreigners that function even without ministry approvals
• Manner ethnic & communal tensions are being ignited in order to justify clamp down on opposition targets & bring in new laws that curtail the people’s freedoms & rights

Do the right thing – Rule of Law – Good governance – such lovely terms but all of them have life only if they are followed. Simply stating them in official statements or reading them out at public podiums is just useless & is now making people laugh. It has come to a point where we can tell what these foreign envoys, foreign statements etc will say even before they issue them! Again, assume that the new government is not following rule or law, good governance, righteous rule blah blah blah…then can the media explain why a removed Prime Minister is not doing the right thing but refusing to evacuate Temple Trees and not only that allowing all sorts of people to enter the official premises & they are not only dirtying the place there is even a likelihood that security aspects are also getting exposed & items belonging to the State (including gifts from other States) may also disappear with no one accounting for these losses. What is the point in not leaving even when the removal has been gazette making it official while not even taking the legal avenue available by going to courts? How can media justify this?

Now the latest is ‘do not sell my vote’ seriously full marks for creativity to fool the masses. How did Rajapakse’s MPs jump to the MS-Ranil Alliance in 2014 that set the stage for the unseating of Rajapakse in January 2015… didn’t every Rajapakse MP going to Singapore do a leap jump after landing? Buying MPs & facilitating their crossovers has been happening for quite some time but never forget only 29 MPs are selected from the National List all 196 are voted by the People…how about not voting candidates without a clean record! If so the former PM with a string of controversies & allegations linked to his name should not stand a chance either!

Honest journalism is dead. Social media at least gives a podium for people to challenge. Print media on the other hand bats on with lies & controversies without giving right of replies. But if you are well read enough, if you can balance versions against the backdrop of lies & extremes – real eyes, can realize, real lies! Truth must matter whoever tells it, justice must matter whoever receives it & whoever it is against.

Shenali D Waduge

By Noor Nizam, Convener – “The Muslim Voice”, November 5th., 2018.

With my involvement with the SLFP since 1969, beginning with the Late Sirimavo R.D.Bandaranaike and to supporting Mahinda at the 2015 Presidential and General elections, being a staunch supporter of the SLFP/Mahinda Pela/JO and the SLPP, I know that the political cuemanship of the late T.B.Jaya’s advice “that we Muslims should not place all our eggs in one basket” has to be the best political “SAFETY VALUE”, Insha Allah for the Muslims of Sri Lanka. Even though, as a voice heard in the wilderness, I have stood with the SLFP/Mahinda Pela/JO and the SLPP, without changing colours or the party till to-date, Alhamdulillah. I have written nearly 900 “REBUTTALS” since January 8th., 2015 after the MY3-Ranil (Hansaya) government took office, till to date, DEFENDING Mahinda Rajapaksa, SLFP JO and then the SLPP in Tamil and English social media and internet news websites and forums. My primary focus was to enlighten the Muslim voters and the Sinhalese English reading internet audience who had been misguided by politically motivated “anti Mahinda forces” journalists. Today, the Muslim voters are acting on their own and do NOT wish to be represented by you leaders. But let’s look at the reality. Whatever said and done – the Mahinda -MY3 political steam roller is moving forward.

It is the free trade policy of the UNF/UNP and the free for all attitude of the UNF/UNP in the handling of all state and public matters and the economy of the country and the UNF/UNP political and hierarchical system of the big wigs of the UNP, since January 8th, 2015, involved in mega corruption with their minority coalition partners, which has resulted in the pathetic state of affairs in our country and the selling of our country’s assets to the political vultures of the eastern and western world. The BURDEN has befallen our poor citizens and the nation to redeem them for our next generations which cannot continue.

The 72% Sinhala people will finally support Mahinda, including the Police and the 3 Security Forces. That is the powerful political force needed to safeguard our MAATHRUBOOMIYA” from the crutches of the Western powers that are trying to make us their slaves economically and destroy our SOVEREIGNTY as an independent FREE STATE of the UN and a member of the COMMONWEALTH FAMILY, in the international political arena. It is the free trade policy of the UNF/UNP and the free for all attitude of the UNF/UNP in the handling of all state and public matters and the economy of the country and the UNF/UNP political and hierarchical system of the big wigs of the UNP, since January 8th, 2015, involved in mega corruption with their minority coalition partners, which has resulted in the pathetic state of affairs in our country and the selling of our country’s assets to the political vultures of the Eastern and Western world.

It is now the right time for you to come out and support MY3-Mahinda New government and do not allow the Muslim voters to hate you both in the next elections, Insha Allah. If you do not do so, you will make the 72% Sinhala people hate the Muslims too, God AllMighty Allah forbid, Insha Allah.

Noor Nizam.

Convener -“The Muslim Voice”.

By Dr Janaka Goonetilleke

Humanity in the last century has achieved immense technological skills that are far beyond once comprehension. They have gone to the moon, deciphered the Genome, Communications have resulted in people communicating across the globe in seconds that are unbelievable but do they have the wisdom to use it is the prime reason for this article. Blindly led into self annihilation by a group of advocates consisting of illiterate politicians, professional classes, a media that believes in a philosophy of make belief and a set of blind economists who have of mixed up statistics with human development. This is the plight of the present generation.

Individualism against the collectivism of our ancestors

Sri lanka was a fine example of collectivism until the invasion and subjugation by the colonialists Europeans. The colonists imposed a set of values that undermined the ancient ideas of collectivism. Collectivism of our ancestors believed in our ancient idea of integration, assimilation and diversity. The best example of this is in the maritime provinces of Sri Lanka. The fisherman are all migrants from India arriving in the northern part of sri Lanka and spreading down south where the islanders were most prosperous. Interestingly the fisherman in the north speaks Tamil, migrating south in the northwestern province they speak a dialect that is a mixture of Sinhalese and Tamil. In the south they speak Sinhalese and are strong Buddhists.  In the south the oldest migrants are blessed with Hindu Gods whom they can worship in the Buddhist shrine rooms in temples. In fact up to today the businessman visit the kovil in the morning before they start work. A fantastic example of humanism and harmony. Today this aspect of humanism is lacking in the thought process of the islanders where inter communal harmony is at the lowest ebb with antagonism and intolerance taking pride of place. A reflection of the individualism that breeds greed, hate and delusion. The question is one of both economic and social sustainability. A point most intelligent Sri Lankans lament after a 30 year old destructive war where all sri lankans have been made to pay. The price

INDIVIDUALISM AND SOCIAL PERFECTIONISM

Individualism has brought into society to desire achievement where the object is self fulfillment we push and push to building great cities, digging more mines, destroying climates we get what we want. We pursue our dreams with greed, ambition relentlessly. Self destruction is not a part of the plan but it is.

1. Around 10 % of the people in the west are on antidepressants
2. Suicide is increasing although reduced amongst the people on anti depressives. A result of an acute feeling of failure in their inability to pursue their desires. In other words they have sold their soul and have nothing to protect.
3. Children are the next generation that is paying a price. Driven by over ambitious parents that a wish their children to be multi talented been taken for different activities are gradually brought into the army of social perfectionists. Mental disease amongst the young is rising especially in the west. With both parents working and the little time they have with the parents been destroyed by extra school activities they are emotionally deprived leading to mental disease that is rising amongst the young in the west. The rest of the world led by the west is closely following.

Another example of the emotional deprivation is rising number of School massacres and rapes in the USA.

The overzealous parents have failed to realize is that mental stability amongst the adolescents does not occur until they are about 25 years of age. To be exposed to social perfection at the time of vulnerability is only going to make matters worse.

1. d) The emotionally deprived children brought up to be socially perfect having sold their souls are unable to even identify themselves with their own families. This is made worse by the high divorce rates (60%) and single parent families. In the USA it is said that 15% of the 13 to 15 year olds do not speak to their parents. The reasons are multifactorial but on the whole are a reflection of the present Social order of the masters of the Universe. This makes a mockery of the family and repercussions for the future are very negative. It has negated the evolutionary process over millennia.

4) Social Media

Social media have made especially the young addicted to face book, Instagram etc. where people from different cultures, different communities, different religions express a globalized version of the truth distorting the real issues of the local communities.  . A locally arrived solution is most appropriate for that society. A globalized version thus distorts and undermines democracy leading to communal and religious disharmony. These issues are most prominent in the Middle East where religious, communal disharmony has created millions of refugees, thousands dead and social disruption that will take years to remedy.

The masters have forgotten to understand that people from different backgrounds cannot be assimilated into one globalized unit.

World economy

Open Economy and the Politics

Individualism and greed are the main criterion on which the economy is developed well fueled by a Banking system where making a quick buck is the main philosophy. The altitude to money making is just looking for profit on a transaction but does not maximize profit on the long term. In fact unless we learn from our past financial myopia this will lead to bankruptcies and market failures as we saw in 2008 economic collapse.

Plenty of Power No Responsibility

The masters of the world have still not realized the implication of plenty of power but no responsibility. The political class is the best example in Sri Lanka. They have borrowed money from china at the rates of about 6% on the dollar when the market rate was .5%. The borrowed money has been invested in hyped up projects where the return on equity makes a mockery of investment. No wonder the politicians who get commissions on the investments have now gradually got heir families involved in the industry. Up till today  no sri Lankan Politician has been charged for corruption. It is a question of you scratch my back I will scratch yours. A disgusting phenomenon of a group of people who come pretending  to serve the people.

Banking System

The masters of the universe are still to realize that the creation of money is in the hands of the private sector not the central banks. In the west 95% of the money created is in private hands. These banks create wealth by investment and lending which is called the multiplier effect. The short termism is the theme.  Forests for instance are a good example. You cut down the trees and sell the timber making a big profit on the short term but the countries are left with bear land and the local societies are left with the losses and a wasteland. This is how this unhealthy relation ship between the politicians, Banking system and money lenders have prospered leaving the poor to carry the can.

The result of the banking crisis in 2008 is a standing example. 1% of the rich own 70% of the wealth whilst 99% own 30 % . Dwindling money in the majority can only lead to a collapse of the market system.

Lets forget about the unnecessary fluff about human rights, Democracy etc. that are the moral sold to the populace but it is the social and economic sustainability that matters which the masters of the universe has forgotten. This self destructive process advocated by the great powers of the world hope to sustain it by wars and destruction as we see in the Middle East. This does not sustain growth of wealth on the contrary helps in the destruction of wealth.

A LESSON FROM OUR ANCESTORS

The vast irrigation canal system of our ancestors and the difference between it and the present Mahaweli Project of the 1980s created to make Sri Lanka self sufficient in Rice and En energy.  The present mahaweli scheme lacks unfortunately the practical scientific thinking of our ancestors.

• The mahaweli scheme made a dam across the main river thus causing environmentally damaging results in the riverbed beyond the dam. Our ancestors on the other hand built dams across tributaries never on the main river. Thus the area around the main river was protected.
• Around the tributary they developed forbidden forests where even the produce could be only consumed by the king. In the forests were grown a tree called Vera that minimized evo evaporation. This made the soil damp allowing many varieties of herbs to grow that had a stable biodiversity that was protected by law. The purpose of the forests was to protect the environment that according to Buddhism was the perfect eco system that helped in the colonization of the area. The forests were the forest reserves that are protected in most countries. Unfortunately the foreign consultants did not realize the potential of these forbidden forests recommended that the versa tees to be cut and used as timber creating wastelands that were unproductive to the local populace
• Silting Tanks or BISO KOTUWA

These tanks had a pipe at the bottom in the entrance and at the top at the exit. It allowed decanting the water free of silt. When the tank needed desalting they used elephants stir the silt that was carried to the Paddy fields as fertilizer. The masters used caterpillar machines to de silt. It is difficult to fathom out he depth to which one should de silt was risky as it could damage the crest of the earth. Once the crest was damaged the water could not be contained in the tank.

• The present mahaweli scheme diverts all the fertilizer from the tea estates to the North Central Province that has resulted in 15% of the people  suffering  from kidney disease. This has been made worse by deforestation.
• Our ancestors were aware of the risks of heavy metals in the water that was transferred to the paddy fields and how it could affect the rice. They cooked the rice with excess water and decanted the excess water after the rice was cooked. This supernatant carried the pollutants out. Today we cook in rice cookers and do not have a mechanism to get rid of pollutants. The masters have failed again.

CONCLUSION

common sense of our ancestors cannot be matched by the masters as they lack a policy of sustainability be it in technology or otherwise. The masters believe in a policy of might is right as against harmony of our ancestors and interdependence with nature. This hubris of the masters is the cause of major environmental damage.

විශේෂ ලියුම්කරු කීර්ති රත්නායක 

2005 මහින්ද රට බාර ගන්නා විට ඒකීය ශ්‍රිලංකාවක් පිලිබද බලාපොරොත්තු මියදෙමින් තිබුනි. ප්‍රභාකරන් යුද්ධයෙන් පරාජය කල නොහැකියයි මතයක් ගොඩනැගී තිබුනි. බටහිර ප්‍රජාවේ අධීක්ෂනය නොමැතිව කිසිවක් කල නොහැකි යයි සිතූහ. ගැටලුවට එකම විසදුම සාකච්ඡා වටමේසයක යැයි කීහ. පාලකයන් ත්‍රස්තවාදීන් ඉදිරියේ දන නමන නිව‍ටුන් බවට පත් වී තිබුනි. නමුත් ඇලේ දොලේ සල්ලං වූ මැදමුලන මහින්දට වැල්වැටිතුරේ ප්‍රභාකරන් කෙරුමෙක් නොවීය. මාවිල් ආරුවේන් පටන් ගත් ව්‍යාපෘතිය නන්දිකඩාල් කලපුවෙන් විජයග්‍රාහීව අවසන් කලේය. කොටියාට වෙඩි තිබ්බේ කවුද, වෙඩි වැදුනේ මොන ඇටයටද සෙවීම අපට නම් අදාලම නැත

ලක් ඉතිහාසයේ ස්වර්ණමය පරිඡේදයක සක්ෂිකරුවන් අප වෙමු . බෙදී තිබුනු මව් බිම යලි එක්සේසත් කලේ අපගේ මේ පනගසන හුස්ම තුලය. ලියන මමත් කියවන ඔබත් එහි සාක්ෂි කරුවෝ වෙමු. සපුමල් කුමරු කොඩිකාමම් හි එසවූ සිංහ කොඩිය යලි එසවූයේ වසර 700 කට පසුය. ක්‍රිස්තු පූර්ව දෙවන සියවසේ රෝහනයෙන් එලිබට දු‍ටුගැමුනු නොවන්නට හෙල ඉතිහාසය එලාරගේ දමිල ඉතිහාසයට යට වන්නේ යම් සේද 21 සියවසේ රෝහනයෙන් පැමිනි රාජපක්ෂලා නොවන්නටලක්බිමේ හෙල ඉතිහාසය ඊලාම් ආක්‍රමනයෙන් බුල්ඩෝසර් වන්නේය.

එනමුත්  නොසිතු මොහොතක පෙරදිග සුලග යටපත් කරමින් බටහිර සුලග හමා ගියේ ය. වල්මත් වූ ජනයා හරිත වර්ණයෙන් උදාවූ වසන්තය නොව  යහපාලන මිරිගුදිය වැලද ගත්හ. නිලංකාර වූ දෑස්  සිහියට එලඹෙන විට සියල්ල සිදුවී හමාරය. සර්වජන ඡන්දයේ අවිචාරවත් ප්‍රතිඵලය තුල පරාජය වූයේ රාජපක්ෂලා නොවේ, සමස්ථ පුරවැසියන්ය.  ලක් භූමියේ ඒකීය භාවය බන්දේසියක බහා ප්‍රධානය කලා නොව සොල්දාදුවන්ගේ ලෙයින් එහි මිල ගෙවා ඇත. මාතෘභූමියේ උරුමය මතු පරපුරට රක්ෂා කලේ ඔවුන්ය. දේශය අනාරක්ෂිත නම් එහි මුල්ම වින්දිතයන් අපගේ ආදරනීය දුවා දරුවන්ය. අනාරක්ෂිත බිමක මුලින්ම වියකීයන්නේ හෙට දවසේ ඔවුන්ගේ මුහුනුවල සිනහවය

ලොව පුරා වසන දෙමල ජනයා එක් සිත්ව පහන් දල්වමින් හෘර්දයාංගමව සමරන එක් දිනයක් වෙයි. ඒ අන් කිසිවක් නොව ඊනියා විමුක්ති නායක වේලුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන්ගේ උපන්දිනයයි. යකඩින් සහ ලෙයින් ප්‍රභාකරන් මෙහෙයවූ ව්‍යපෘතිය තුලින් දෙමල ප්‍රජාව පරිහානිය කරා ‍රැගෙන ගියා මිස ලබා දුන් විමුක්තියක් නොමැත. එනමුත් දෙමල ජනයාට ප්‍රභාකරන් වීරයෙකි, මල් පහන් දල්වා දේවත්වයෙන් පිදුම් දෙන්නේය.. සිංහලයා කෙතරම් තුච්ච ගුනමකු ජාතියක්දයත් මව්බිම එක් සේසත් කරමින් සාමය ‍රැගන ආ මහින්ද හොරෙකි. සිංහලයේ මහා අග රජ රාවණ ගැනූ සොරකමේ ගිය සල් ලාලයෙකි , ඉන්දියාවෙන් පැමිනි පාදඩවිජය ජාතියේ පියාය හෙලයාගේ සහ දෙමලාගේ වෙනස මෙයයි

රාජ්යක් අරාජිකත්වයට දක්කා එය සූරාකෑම ඇමෙරිකානු ක්‍රමයයි. එ.ජා.පයේ සිටින්නේ ජනතා නියෝජිතයන් නොව බටහිරයෙන්ගේ කූට අරමුනු ඉ‍ටුකරන කුලී හේවායන් පිරිසකි. ශක්තිමත් නායකයෙකු සිටිනතාක් ඔවුන්ට ඉලක්ක කරා යාම දුෂ්කරය. ස්වදේශික ජනතාව ගොනාට අන්දවා ඔවුන්ගේ ‍රැකවලා ඔවුන් අතින්ම නැතිකිරීම බටහිරයන්ගේ උපායයි. ලිබියාව සුපිරි දේශයක් බවට පත් කල ගඩාපිට, ඉරාකය කෙලින් සිටවූ සදාම්ට, යුක්රේනය එලිය කල යනුකොවිච්ට පමනක් නොව බටහිරයන්ගේ මිනීමරු සුරතලාගේ ඔලුවට වෙඩි තැබූ මහින්දටද අත් වූයේ එම ඉරණමයි.

ඇමෙරිකානුවන් යනු හිරෝෂිමා නාගසාකි භූමියට පරමානු බෝම්බ දමා මිලියනයක ජනසංහාරයක් සිදු කල ජාතියකි. කිසිදු එදිවාදිකමක් නොවූ වියට්නාමයට බෝම්බ ටොන් 7850000 ගැසූ ජාතියකි. දුප්පත් කම්බෝජයට සහ ලාඕසයට ටොන් 613820 කවිෂ රසායන හෙලූ ජාතියකි. ශිෂ්ඨාචාරයක තොටිල්ල වූ ඉරාකය එක් රැයකින් නටබුන් කලේ ඇමෙරිකානුවන්ය. සිරියාව යේමනය ගෙවමින් සිටින්නේද ඇමෙරිකන් කාරයින්ගේ පව් කදුය.අද ලංකාවට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිලිබද පාඩම් කියාදීම්ට පැමිනෙන්නේ එහෙව් ඇමෙරිකාවය.

මාතෘ භූමිය සු‍රැකීමේ යුතුකම අත් හල නොහැකි වගකීමකි. මව් බිමේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් වෙනුවෙන් යුක්ති යුක්ත දේශපාලන ඉලක්ක හඹා යා යුතුව ඇත. යුක්ති යුක්ත දේශපාලන ඉලක්ක සමග නැගී සිටින ජාතිය පරයින්ගේ කුමන්ත්‍රන මගින් යටපත් කල නොහැක. ස්වර්ණ භූමියේ උරුමය රැකීමට ගොඩ නැගෙන දේශමාමක පවුර අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ සැටලයිට් වලට ඉලක්ක කළ නොහැක. මාතෘ භූමියේ ප්‍රතාපවත් හඩ යලි අවදිව ඇත. සිංහ කොඩියේ සිංහයා රණ බිම දෙවනත් කරමින් ඉදිරියට ඇදෙන්නේය, සොයුරණි , පරයන් ඉදිරියේ දනින් වැටෙන රාජ්‍යක නිව‍ටුන් ලෙස නොව සටන්කාමී ධජය මව් බිමේ නාමයෙන් වැලදගත යුතු හෝරාව එලඹ ඇත.

විශේෂ ලියුම්කරු කීර්ති රත්නායක 

තිස්ස ගුණතිලක

මීට අවුරැදු 10-15 කට පමන පෙර තැන තැන බෝම්බ පිපුරැන මේ දෙරනේ, කුඞුවී සුනුවිසුනු වුන තම මෑණියන්ගේ, පියාණන්ගේ, සහෝදර සහෝදරියන් ගේ කැබලි ඇහිදමින්, මිහිදන් කරමින් ජීවත්වුන ජාතියකට බියෙන් තොරව ජීවත් වීමේ  සුන්දර නිදහස ලබාදුන්නේත්, 2015 ජනවාරි 8 වනදා රාත්‍රියේ ජනපති පදවියෙන් ඉවත්කර සාමාන්‍ය මිනිසෙකු බවට පත්කලේත් එදා මෙදාතුර ශ්‍රි ලංකාව බිහිකල අභීතම ජනනායකයාය.

කුරිරැ ත්‍රස්තවාදයෙන් අපවත් රටත් මුදවාගෙන එවකට ලෝකයේ ප්‍රබලම රාජ්‍ය නයකයාව සිට ඉතාම කෙටිකලකින් බටහිර බලවේගයන්ගේ ගැත්තන් විසින් ශ්‍රි ලංකාවේ ඉහලම විධායක තනතුරෙන් මොහුව නෙරපා දමා, ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ නායකත්වයද ඔහුගේන් උදුරාගන්නා විටද අප නිසොල්මන්ව සිටියෙමු. ඔහු හා ඔහුගේ බිරිඳ ප්‍රමුඛ සහෝදර පිරිසට ඊනියා දූෂණ චෝදනා නගන විටත් තම වැඞිමහල් පුතුන් දෙදෙනාවම රිමාන්ඞ් සිරභාරයට ගන්නාවිටත් ඇතිවූ වේදනාව ඔහු විඳදරාගෙන සිටියේ අවංක ගැමි සුවද හඳුනන ජනතාව ඔහු හැර නොදමා සිටි බැවින් විය යුතුය.

මේ උපන් හපන් මිනිසා සියඵ තනතුරැ අහිමිවී සාමාන්‍ය මිනිසෙක්ව සිටියදී ඵතුමාට සිදුවුන අවනඞුවෙන් ප්‍රකොපවු ජනතාව තමුන්ට බියෙන් තොරව ජීවත්වීමේ අයිතිය ලබාදුන් නායකයා දකින්නට, පුදන්නට වැල නොකැඞී මැදමූලනටත් තංගල්ලටත් පැමිනිම සිදුනොවන්ට ඔහු දේශපාලනයෙන් සදහටම සමුගන්නට ඉඞතිබුනි.

එතෙක් මෙතෙක් අප ශ්‍රි ලංකාවේ ඇතිවු විශාලතම ජනගඟ තම නායකයාගේ ඡායාවක් හෝ නොදැක ගැලුවේ නුගේගොඞින් ඇරඹී රට වටා පැවති `මහින්ද සුළඟ’ ජන රැලිවලටය.  ඡායාරෑපයෙන් පමනක් මහින්ද දුටු ජනතාවගේ ඵකරාෂිත්වය දිනෙන් දින වැඞිවූයේ තම නායකයා නැවත කවදා හෝ දිනක ශ්‍රි ලංකාවේම නායකයාවී තමන්වද රටද රැකගනීවි යයි යන උතුම් බලාපොරොත්තුවෙන්මය.

මෙසේ ඇරඹි ජනතා පැතුම ඡන්ද වලට පරිවර්තනය වීමට ගතවුයේ මාස අටක පමන කෙටි කාලයකි. ඒ 2015 අගෝස්තු පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයයි. සියඵම පක්ෂවලට වඞා ඉදිරියෙන් සිටි මහින්ද ප්‍රමුඛ ශ්‍රි ලංතා නිදහස් පක්ෂයේ ජයග්‍රහණය පෙනි පෙනී මහින්ද දිනුවත් අගමැතිකම නොදෙන බවටකල ප්‍රකාශයෙන්වූ දෙය අප සියඵ දෙනාම දන්නා කාරනයකි. පරාජය අභියස සිටි රනිල් නැවත හිස ඵසවීමට සමත්විය. අප රට බටහිර ගැති හොර කැලෙන් බේරාගැනීමට තිබූ දෙවන අවස්ථාවද අපට අහිමිවිය.

`පොහොට්ටුව` ලාංචනාත්මක කරමින් ඵයින් මාස හයකට පමන පසුව බිහිවූ නව පක්ෂය වටා මහින්ද බලවේගය ඵක් රොක්වී පැවති ජන රැලියටත්, 2017 කොළඹ පැවති මැයිදින රැළියටත් සහභාගිවූ ජනතාව දැක බියෙන් මුසපත්වූ පක්ෂ නායකත්වය `පොහොට්ටුව`ට සම්බන්ද සියල්ලන් පක්ෂ ධූර වලින්ද පක්ෂ සංවිධායක ධූර වලින්ද නෙරපා දැමුවේ `මහින්ද සුළඟ’ සැර බාලකරනු පිනිසය.

මේ වන විට රනිල් ප්‍රමුඛ බටහිර ගැති පිරිස රටේ සෑම දර්ශකයක්ම පාහේ පහලට හරවා හමාරය. දැන් ඇත්තේ රල පහරට හසුවූ නැව චන්ඞ මාරැතයට දෙසට පැදවීම පමනි.

මේ චසරේ පෙබරවාරි මස 10 වනදා පැවති පලාත්පාලන මැතිවරණය දේශීය දේශපාලනයේ හැරවුම් ලක්ෂය වූවාට සැකයක් නැත. පොහොට්ටුව මහින්දගේ නායකත්වය යටතේ පලාත්පාලන ආයතන 231 ක බලය ලබාගන්නා විට රනිල්ගේ UNPයට ලබාගත හැකිවූයේ ආයතන 37 ක් හා ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්ෂය ප්‍රධාන සංධානයට ආයතන 9 ක් පමනි. වර්තමාන පාලනය කෙරෙහි ජනතා ප්‍රකෝපය මෙයටත් වඞා පැහැදිලි ලෙස ප්‍රකාශ කල හැකිද?

මහ බැංකු මංකොල්ලයේ මුදල්වලින් පසුගිය අප්‍රේල් මස විශ්වාසභංගයෙන් බේරැනත් වත්මන් පාලනයේ දේශපාලන දින ගනන සීමිත බව ජනතාවට අවබෝධය විය.

ජනපතිගේත් ගෝඨාභයගේත් ඝාතන කුමන්ත්‍රණය හමුවේ අගමැති තනතුර බාරගැනීමට මහින්දට කල ආරාධනය දිනෙන් දින වර්ධනයවූ ජනතා ප්‍රකෝපයේ අවසාන ප්‍රතිඵලය ලෙස සැලකිය හැකිය.

`නෙත් පුරා ඵක හීනයෙන් මුලු ලෝකයා නිදනා පැයේ` ඔබ මේ හෙලබිමේ අගමැති වූවේ ජන බලය නිරතුරැචම ඔබ සමග සිටිනා බැවිනි. ඉතාමත් වාසනාවන්ත ජනතාවකට වාසභූමිය වූ මේ හෙලබිම නැවතවරක් රැකගැනීමට මහින්ද රාජපක්ෂයානණි ඔබට ශක්තිය හා ධෛර්ය ලැබේවා.

කරැනාදාස සපුතන්ත්‍රි ගේ අදහසක් සුනිල් එදිරිසිංහයන් අපේ දෙසවන හඬවන්නේ මෙලෙසිනි

රන් මලක් ලෙස දෙව් බඹුන්

දෝතින් පිදූ මේ පින් බිමේ

පස් පිඞක් ගිලිහී නොයන්නට

රන් වැටක් ඇත සිව් කොනේ

නෙත් පුරා එක හීනයේ

මුළු ලෝකයා නිදනා රැයේ

දේශයේ මුර දේවතා එලි

රෑ පුරා දැල්වී තියේ

ඔබට සුභ පැතුම්

තිස්ස ගුණතිලක සිඞ්නි නුවර සිට

2018 නොචැම්බර් මස 05 වනදා

eMail: tgunite@tpg.com.au

ආචාර්ය වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

1972 අවුරුද්දේ ඉඳලා අපේ රට ජනරජයක්. ඉතින් අපේ රටේ පරමාධිපත්‍යය බලය හිමිවෙලා තියෙන්නේ ජනතාවට. ජනතාව කියන්නේ ඡන්ද බලය හිමි පිරිස විතරක් නෙවෙයි. තවමත් ඡන්ද බලය හිමි නැති දරුවන් පවා ජනතාව කියන ගොඩට අයිතියි. ඒ විතරක් නෙවෙයි. ඉදිරියේ දී උපදින අයත් මේ ජනතාව කියන ගොඩට අයිතිවෙනවා. ඉතින් ජනතා පරමාධිපත්‍යය කියලා කියන්නේ ඉතාමත් පුළුල්, ඒ වගේ ම සාමූහික හිමිකමක්. මේ හිමිකම අන්සතුකරන්න බෑ. මේ බව ඉතාමත් පැහැදිළිව අපේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 3 වැනි වගන්තියේ දක්වලා තියෙනවා.

3. ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ පරමාධිපත්‍යය ජනතාව කෙරෙහි පිහිටා ඇත්තේ ය. පරමාධිපත්‍යය අත්හළ නොහැක්කේ ය. පරමාධිපත්‍යයට පාලන බලතල, මූලික අයිතිවාසිකම් සහ ඡන්ද බලය ද ඇතුළත්වන්නේ ය.

මේ වගන්තිය වෙනස්කරන්න පාර්ලිමේන්තුවට බෑ. මේක වෙනස්කරන්න නම් පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරු 150 කට වඩා ඡන්දය දීලා සම්මත කරගත්ත යෝජනාවක් ජනමත විචාරණයකටත් ඉදිරිපත්කරලා සම්මත කරගන්නත් ඕන. එහෙම වුනත් ඒක නීතියක් වෙන්නේ නෑ. ඒක නීතියක් වෙන්න නම් ඒ විදිහට අනුමත කරගත්ත යෝජනාව ජනාධිපතිවරයාගේ අත්සනින් සහතික කරන්නත් ඕන.

මේ කියපු 3 වැනි වගන්තියේ අවසන් වාක්‍යයෙන් කියැවෙන පාලන බලතල, මූලික අයිතිවාසිකම් සහ ඡන්ද බලය පිළිබඳ පරමාධිපත්‍යය ජනතාව ක්‍රියාත්මක කරන්නේ කොහොම ද? මිනිස්සුන්ට එකතුවෙලා රට පාලනයකරන්න බෑ. මූලික අයිතිවාසිකම් ආරක්‍ෂාකරන්නත් බෑ. ඡන්ද බලය ක්‍රියාත්මකකරන්නත් බෑ. මේකට ක්‍රමයක් ඕන. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 4 වැනි වගන්තියෙන් විස්තර කරලා තියෙන්නේ ඒ ක්‍රමය.

ඒ හින්දා, 4 වැනි වගන්තිය වෙනම ඉදිරිපත් කරලා තිබුණත් ඒක සළකන්න ඕන 3 වැනි වගන්තියට ම අයිති එකක් විදිහට. ඒක 3 වැනි වගන්තියේ අනු ව්‍යවස්ථාවක් විදිහට සළකන්නත් පුළුවන්. එහෙම නැතිව රටේ පරමාධිපත්‍යය ජනතාවට තියෙනවා කියලා ඒක ක්‍රියාත්මක කරන ක්‍රමය ඒ පරමාධිපත්‍යය අයිතියෙන් වෙන්කරලා දක්වන්න පුළුවන්කමක් නෑ. ඒ හින්දා, 3 වැනි වගන්තියෙනුත් 4 වැනි වගන්තියෙනුත් කියැවෙන්නේ එක ම කාරණයක් කියලා අපි තේරුම්ගන්න ඕන.

ඉතින් 4 වැනි වගන්තියෙන් විස්තර කරලා තියෙන්නේ ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍යය ක්‍රියාත්මකවීමත්, භුක්තිවිඳීමත්. කලින් කියපු විදිහට මේ බලතල ක්‍රියාත්මකවීමත්, අයිතිවාසිකම් භුකිත්විඳීමත් ජනතා පරමාධිපත්‍යයට ම අයිති කටයුතු. අපි මේ කාරණයට අදාළ බලතල (ඒ කියන්නේ, පාලන බලතල) ගැන විතරක් සළකා බලමු. ජනතා පරමාධිපත්‍යයට අයත් බලතල තුන් ආකාරයකට වර්ගකරලා ව්‍යවස්ථාවේ දක්වලා තියෙනවා. ව්‍යවස්ථාදායක, විධායක, සහ අධිකරණ කියන විදිහට කරන ඒ බලතල බෙදීම ගැන අපි කවුරුත් දන්නවා.

ජනතාව ගේ ඡන්දයෙන් තෝරාපත් කරගනු ලබන මන්ත්‍රීවරයන්ගෙන් සමන්විත පාර්ලිමේන්තුව විසිනුත් ජනමත විචාරණයක දී ජනතාව විසිනුත් ව්‍යවස්ථාදායක බලය ක්‍රියාත්මකකරන්න පුළුවන්. කවුරු කොහොම ක්‍රියාත්මක කරත් මේක ජනතාවට අයිති බලයක්. මේ කාරණය අපේ ව්‍යවස්ථාවේ 4. (අ) වගන්තියෙන් පැහැදිළිකරලා තියෙනවා.

ඊට පස්සේ තියෙන්නේ 4. (ආ) වගන්තිය. මේ වගන්තියෙන් කියන්නේ “රටේ ආරක්‍ෂාව ඇතුළු ජනතාවගේ විධායක බලය ජනතාව විසින් තෝරාපත් කරගනු ලබන ජනරජයේ ජනාධිපතිවරයා විසින් ක්‍රියාත්මක කළ යුත්තේ ය” කියලා.

අධිකරණ බලය ක්‍රියාත්මක කරන විදිහ ගැන කියැවෙන 4. (ඇ) වගන්තිය ගැන කරුණු කියන අදහසක් මේ ලේඛකයාට නෑ. අපි මුලින් ම 4. (ආ) වගන්තිය ගැන විතරක් සළකලා බලමු.

දැන් මේ 4. (ආ) වගන්තියෙන් විස්තරකරන්නේ කාගේ බලයක් ක්‍රියාත්මකකිරීමක් ගැන ද? මේ කියන්නෙත් ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍යය බලයට ම අයිති විධායක බලය ක්‍රියාත්මක කරන විදිහ ගැන. මේ විධායක බලය ජනතාවට අයිති එකක්. එහෙම නැතිව ජනාධිපතිවරයාට අයිති එකක් නෙවෙයි. අපි අපේ විධායක බලය ක්‍රියාත්මක කරවන්න ජනාධිපතිවරයෙක් තෝරාපත් කරගන්නවා. ඒ මුළු රට ම එකතුවෙලා, තනි ඡන්ද කොට්ඨාශයක් විදිහට ක්‍රියාකරලා.

මෙ තැන දී, අපි එක කාරණයක් ඉතා හොඳින් තේරුම්ගන්න ඕන. විධායක ජනාධිපතිවරයා විසින් ක්‍රියාත්මක කරවන්නේ ඔහුට අයිති බලයක් නෙවෙයි. ඔහු හෝ ඇය හෝ විසින් ක්‍රියාත්මක කරවන්නේ ජනතාවට අයිති බලයක්.

මේ විධායක බලයට අයිති දේවල් ව්‍යවස්ථාවේ විවිධ වගන්තිවල විවිධ ආකාරයෙන් විස්තර කරලා තියෙනවා. ඒ බලතලවලින් විශාල ප්‍රමාණයක් සාරාංශ ගතකරලා 33 වැනි වගන්තියේ දක්වලා තියෙනවා. 33 වැනි වගන්තියේ තියෙන්නේ කාට අයිති බලතල ද කියන කාරණය ගැන අපි හොඳින් කල්පනා කරලා තේරුම්ගන්න ඕන. “ජනාධිපතිවරයාගේ බලතල, කාර්යය සහ කර්තව්‍යය” කියලා ඒ වගන්තිය නම් කරලා තිබුණත් ඒ වගන්තියෙන් කියැවෙන්නෙත් ජනතාවට අයිති බලතල ගැන කියන එක අපි අමතක කරන්න හොඳ නෑ. ජනාධිපතිවරයා ක්‍රියාත්මක කරන්නේ අපේ බලතල.

ව්‍යවස්ථාවේ 33. (2) (ඇ) වගන්තියෙන් කියැවෙන “පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීමට, වාර අවසන්කිරීමට සහ විසුරුවාහැරීමට” ඇති විධායක බලයත් ඒ විදිහට ම ජනාධිපතිවරයා විසින් ක්‍රියාත්මක කළ යුතු ජනතාවට අයිති බලයක්. මේ බලය ක්‍රියාත්මක කරන විදිහ පැහැදිළිකරලා තියෙන්නේ අපේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 70 වැනි වගන්තියෙන්. 2015 අවුරුද්දේ ජනවාරි 8 වැනි දා අපේ රටේ ජනතාව ඡන්දය දීලා විධායක ජනාධිපතිවරයෙක් තෝරාපත් කරගන්න වෙලාව වෙද්දි “පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීමට, වාර අවසන්කිරීමට සහ විසුරුවාහැරීමට” ඇති ඒ බලය ක්‍රියාත්මක කරන විදිහ අපේ ව්‍යවස්ථාවෙන් මේ විදිහට පැහැදිළි කරලා තිබුණා. (ඉඩකඩ සීමා ගැන සළකලා මේ සාකච්ඡාවට අදාළ උප වගන්තිය විතරක් මෙහි ඉදිරිපත්කරනවා).

70. (1) ජනාධිපතිවරයා විසින් කලින් කල ප්‍රකාශනයක් මඟින් පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීම, පාර්ලිමේන්තුව වාරාවසාන කිරීම සහ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම කළ හැක්කේ ය;

එසේ වුව ද,

(අ) (ඈ) ඡේදයේ විධිවිධානවලට යටත්ව ජනාධිපතිවරයා විසින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් මහ මැතිවරණයක් පවත්වනු ලැබ ඇති විට ඉන් ඉක්බිතිව පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින ලෙස යෝජනා සම්මතයෙන් පාර්ලිමේන්තුව ඉල්ලා සිටයහොත් මිස ඒ මහ මැතිවරණය පැවැත් වූ දින සිට එක් අවුරුද්දක කාල සීමාවක් ඉකුත් වන තෙක් ජනාධිපතිවරයා විසින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා නොහැරිය යුත්තේ ය.

මේ විදිහට ව්‍යවස්ථාවේ සඳහන් කරලා තිබුණේ ජනතාවට අයිති විධායක බලයක්. ඒත් 19 වැනි සංශෝධනයෙන් මේ කාරණය වෙනස්කරලා. ඒ කියන්නේ ජනතාවට අයිති විධායක බලයක් වෙනස්කරලා. ඒ, මේ විදිහට.

70. (1) ජනාධිපතිවරයා විසින් ප්‍රකාශයක් මඟින් පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීම, පාර්ලිමේන්තුවේ වාරාවසාන කිරීම සහ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම කළ හැක්කේ ය; 

එසේ වුව ද, පාර්ලිමේන්තුව විසින් එහි නොපැමිණි මන්ත්‍රීවරයන් ද ඇතුලුව මුළු මන්ත්‍රීවරයන්ගේ සංඛ්‍යාවෙන් තුනෙන් දෙකකට නොඅඩු සංඛ්‍යාවකගේ යෝජනා සම්මතයක් මඟින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින ලෙස ජනාධිපතිවරයාගෙන් ඉල්ලීමක් කරනු ලබන්නේ නම් මිස, පාර්ලිමේන්තුවේ ප්‍රථම රැස්වීම සඳහා නියම කරගනු ලැබූ දිනයෙන් අවුරුදු හතරක් සහ මාස හයක කාලයක් අවසන් වන තෙක් ජනාධිපතිවරයා විසින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම නොකළ යුත්තේ ය.

මේ මොකක්ද කරලා තියෙන්නේ? මේ කරලා තියෙන්නේ 2015 ජනවාරි 8 වැනි දා අපේ රටේ ජනතාව ඡන්දය ප්‍රකාශයට පත්කරලා තෝරාපත් කරගත්ත විධායක ජනාධිපතිවරයාට ජනතාව පවරපු ජනතාවගේ පාලන බලයක් බරපතල විදිහට කප්පාදුකිරීමයි. මේ මාර්ගයෙන් ඒ පාලන බලය මුළුමනින් ම අකර්මණ්‍ය කරලා තියෙනවා.

මහ මැතිවරණය පැවැත් වූ දින සිට” කියන කාරණය පාර්ලිමේන්තුවේ ප්‍රථම රැස්වීම සඳහා නියම කරගනු ලැබූ දිනයෙන්” කියලා වෙනස් කරලා. එක් අවුරුද්දක කාල සීමාවක් ඉකුත් වන තෙක්” කියන කාරණය අවුරුදු හතරක් සහ මාස හයක කාලයක් අවසන් වන තෙක්” කියලා වෙනස් කරලා. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින ලෙස යෝජනා සම්මතයෙන් පාර්ලිමේන්තුව ඉල්ලා සිටයහොත් මිස” කියන කාරණය නොපැමිණි මන්ත්‍රීවරයන් ද ඇතුලුව මුළු මන්ත්‍රීවරයන්ගේ සංඛ්‍යාවෙන් තුනෙන් දෙකකට නොඅඩු සංඛ්‍යාවකගේ යෝජනා සම්මතයක් මඟින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින ලෙස ජනාධිපතිවරයාගෙන් ඉල්ලීමක් කරනු ලබන්නේ නම් මිස” කියලා වෙනස් කරලා.

අවුරුදු හතරක් සහ මාස හයක කාලයක් අවසන් වන තෙක්” කියන සඳහනේ අර්ථය මොකක් ද? ව්‍යවස්ථාවේ 62. (2) වගන්තියේ තියෙන විධිවිධානත් එක්ක සසඳලා තමයි මේ කාරණය තේරුම්ගන්න පුළුවන්. ඒ වගන්තියෙන් මෙහෙම කියනවා.

62. (2) සෑම පාර්ලිමේන්තුවක්ම පළමුවරට රැස්වීමට නියමිත දින පටන් පස් අවුරුද්දකට නොවැඩි කාලයක් පවත්නේය. එහෙත් නියමිත කාල සීමාව ඉකුත්වීමට පෙර පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරිය හැක්කේ ය. එකී පස් අවුරුදු කාලය ඉකුත්ව ගිය විට ම පාර්ලිමේන්තුව විසිර ගියාක් සේ සැළකෙන්නේ ය.

මේ කියන විදිහට පාර්ලිමේන්තුවේ ආයු කාලය පස් අවුරුද්දක් ඉක්මවන්න බෑ. අවශ්‍ය නම් ඒ කාල සීමාව ඉක්මවන්න කලින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවන්න පුළුවන්. හැබැයි අවුරුදු හතරක් සහ මාස හයක කාලයක් අවසන් වන තෙක්” ඒක කරන්න බෑ.

ඒ කියන්නේ, පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවාහැරීම සඳහා තමන්ට තියෙන විධායක බලය ජනාධිපතිවරයා හරහා ක්‍රියාත්මක කරවන්න ජනතාවට ඉඩදීලා තියෙන්නේ පාර්ලිමේන්තු කාලයේ අවසාන මාස හය ඇතුළේ විතරයි. මේ කරලා තියෙන්නේ ජනතාවගේ විධායක බලය බරපතල විදිහට සීමා කරවීමක් නෙවෙයි ද? මේ වෙනස කරන්න ඕන ජනතාවගේ අනුමැතිය ජනමත විචාරණයක් පවත්තලා ලබාගත්තා ද?

මේ විතරක් නෙවෙයි.

අගමැතිවරයා පත්කිරීමත්, ඉවත්කිරීමත් ජනතාව විසින් විධායක ජනාධිපතිවරයා හරහා ක්‍රියාත්මක කරවනු ලැබූ කාර්යයන්. 2015 ජනවාරි 8 වැනි දා තෝරාපත් කරගත්ත ජනාධිපතිවරයාටත් ජනතාව විසින් මේ බලය පවරලා දුන්නා. අගමැති පත්කිරීමේ කාරණය 43. (3) වගන්තියේ සඳහන් කරලා තිබුණා. ඒ, මේ විදිහට.

43. (3) පාර්ලිමේන්තුවේ යම් කිසි මන්ත්‍රීවරයකු කෙරෙහි පාර්ලිමේන්තුවේ විශ්වාසය උපරිම පමණින් ඇතැයි ජනාධිපතිවරයා කල්පනා කෙරේ ද ජනාධිපතිවරයා විසින් ඒ මන්ත්‍රීවරයා අග්‍රාමාත්‍ය ධූරයට පත් කළ යුත්තේ ය.

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් මේ කටයුත්ත 42. (4) වගන්තියට ඇතුළත් කරලා තියෙනවා. ඒ, මේ විදිහට.

42. (4) ජනාධිපතිවරයාගේ මතය අනුව පාර්ලිමේන්තුවේ විශ්වාසය උපරිම වශයෙන් ඇති පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයා ජනාධිපතිවරයා විසින් අග්‍රාමාත්‍යවරයා ලෙස පත්කරනු ලැබිය යුත්තේ ය.

වගන්තිවල ඉලක්කම් මාරු කළාට, වචනයක් දෙකක් එහෙ මෙහෙ කළාට මේ වැඩේට යොදාගන්න ජනතාවගේ බලය වෙනස්කිරීමක් 19 වැනි සංශෝධනයෙන් කරලා නෑ. ඒත් අග්‍රාමාත්‍යවරයා ඉවත්කරවන්න තිබුණු ජනතා බලයට මොකක්ද කරලා තියෙන්නේ? 2015 ජනවාරි 8 වැනි දා ජනතාව විසින් තෝරාපත් කරගත්ත ජනාධිපතිවරයාට පැවැරුවේ මෙහෙම බලයක්.

47. අග්‍රාමාත්‍යවරයා හෝ අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ අමාත්‍යවරයෙක් හෝ වෙනත් යම් අමාත්‍යවරයෙක් හෝ නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයෙක් : –

(අ) ජනාධිපතිවරයාගේ අත්සන යටතේ යවන ලිපියක් මඟින් ඉවත්කරනු ලැබුවහොත්; හෝ

(ආ) ස්වකීය අත්සන යටතේ ජනාධිපතිවරයා වෙත යවන ලිපියක් මඟින් ස්වකීය ධූරයෙන් අස්වුවහොත්; හෝ

(ඇ) තවදුරටත් පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරයකු නොවුවහොත් හෝ

මිස, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ විධිවිධාන යටතේ යම්තාක් කල් අමාත්‍ය මණ්ඩලය පවත්නේ ද ඒ තාක් කල් ස්වකීය ධූරය දරන්නේ ය.

මෙහි දී අපේ සාකච්ඡාවට අදාළවෙන්නේ 47. (අ) වගන්තිය විතරයි. ඒ වගන්තියේ සඳහන් කරලා තිබුණෙත් ජනතාවට අයිති බලයක්. 47. (ආ) සහ 47. (ඇ) කියන වගන්ති දෙකේ එහෙම බලයක් ගැන කියැවෙන්නේ නෑ.

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් සිද්දකරලා තියෙන්නේ මොකක් ද? මේකට අදාළ ව්‍යවස්ථාවේ 46. 2 වගන්තියේ සඳහන් කරුණු.

46. (2) අග්‍රාමාත්‍යවරයා –

(අ) ස්වකීය අත්සන යටතේ ජනාධිපතිවරයා වෙත යවන ලිපියක් මඟින් ස්වකීය ධූරයෙන් ඉල්ලා අස්වුවහොත්; හෝ

(ආ) තවදුරටත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු නොවුවහොත්; හෝ

මිස, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ විධිවිධාන යටතේ යම් තාක් කල් අමාත්‍ය මණ්ඩලය පවත්නේ ද ඒ තාක් කල් ස්වකීය ධූරය දරන්නේ ය.

19 වැනි සංශෝධනයට පෙර පැවැති ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 47. (අ) වගන්තිය යටතේ ක්‍රියාත්මක වූ ජනතාවගේ විධායක බලයට සිදු වී ඇත්තේ කුමක් ද? ඒ බලය (ඒ කියන්නේ, ඒ සඳහා වූ ජනතාවගේ බලය) මුළුමනින් ම ඉවත් කරදැමීමට 19 සංශෝධනයෙන් කටයුතු කරලා තියෙනවා. මේ කරලා තියෙන්නේ ජනාධිපති ධූරය සතු අසීමාන්තික බලතල ඉවත්කිරීමක් කියලා කාට හරි කියන්න පුළුවන්. එත්, අපි අමතක නොකළ යුතු වැදගත් කාරණයක් තියෙනවා. ඒ තමයි, මේ බලය අයිති ජනතාවට කියන එක. ජනාධිපතිවරයා හරහා ක්‍රියාත්මක කළේ ජනතාව සතුව තිබුණු බලයක්. දැන් ඒ බලය අහිමි කරලා. ඒක අහිමිකරලා තියෙන්නේ විධායක ජනාධිපතිවරයාට නෙවෙයි. ජනතාවට!

විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය තුළ අසීමාන්තික බලතල ක්‍රියාත්මක වෙනවා කියලා හිතනවා නම්, ඒක වෙනස්කරන්න පුළුවන් වෙනත් ක්‍රම ගැන හිතන එකේ වැරැද්දක් නෑ. හැබැයි ජනතාවට හිමි බලය නැතිකරන්න බෑ. බලය අයිති ජනතාවට.

අපි උඩින් කියපු කාරණා දෙක ම උදාහරණ විදිහට සළකමු.

පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවන්න, අගමැතිවරයා ධූරයෙන් ඉවත්කරවන්න බලයක් අපේ ජනතාවට තිබුණා. ඒ බලය සහිත ජනාධිපතිවරයෙක් අපි 2015 ජනවාරි 8 වැනි දා තෝරාපත් කරගත්තා.

මේ කාරණා දෙකට අදාළ ජනතාවගේ විධායක බලය එක පුද්ගලයෙක් හරහා ක්‍රියාත්මක කරද්දි ඒකාධිපති තත්ත්වයක් නිර්මාණය වෙනවා කියලා හිතනවා නම් කරන්න ඕන මොකක් ද? මේ බලය ක්‍රියාත්මක කරන්න විකල්ප ක්‍රියාදාමයක් සම්පාදනය කරන එකයි.

ජනාධිපතිවරයා, ආණ්ඩු පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන්ගේ ඡන්දයෙන් තෝරාපත් කරගන්නා නියෝජිතයකු, සහ ඒ නියෝජිතයාට විරුද්ධ මන්ත්‍රීවරුන්ගේ ඡන්දයෙන් තෝරාපත් කරගන්නා නියෝජිතයකු එකතුවෙලා ඒ තිදෙනාගේ රහස් ඡන්දයෙන් උක්ත තීරණ දෙක ගන්න ක්‍රමයක් සම්පාදනය කරනවා කියලා අපි හිතමු. එහෙමත් නැතිනම් උක්ත කාරණා දෙකින් එකක් සඳහා වන ජනාධිපතිවරයාගේ යෝජනාවක් පාර්ලිමේන්තුවේ නොපැමිණි මන්ත්‍රීවරයන් ද ඇතුලුව මුළු මන්ත්‍රීවරයන්ගේ සංඛ්‍යාවෙන් තුනෙන් එකකට නොඅඩු සංඛ්‍යාවකගේ” ඡන්දයෙන් සම්මත කරගන්නවා කියලා අපි හිතමු.

මේ වගේ ක්‍රමයකින් ජනතාවගේ බලය ජනතාවට අහිමිවෙන්නේ නෑ. ඒ බලය තවදුරටත් ඒ විදිහට ම තියෙනවා. ඒ බලය ක්‍රියාත්මක කරන විදිහ පමණක් වෙනස්කරනවා. ඒත් 19 වැනි සංශෝධනයෙන් සිද්දවෙලා තියෙන්නේ ජනතාවට තිබුණු බලයක් අහිමිකරවීම. මේක ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍යය උල්ලංඝනය කිරීමක්.

19 වැනි සංශෝධනයෙන් ජනාධිපතිවරයාගේ ධූර කාලයත්, පාර්ලිමේන්තුවේ සභා කාලයත් වසර පහකට සීමා කරලා. මේ වෙනසේ වැරැද්දක් නෑ. ඒ වෙනසින් වෙලා තියෙන්නේ ජනතාවට තම ඡන්දය ප්‍රකාශකරන්න වැඩි අවස්ථාවක් ලබාදීම. ඒත්, කලින් කියපු වෙනස්කම් දෙකින් වෙලා තියෙන්නේ ජනතාවට හිමිවෙලා තිබුණු බලතල දෙකක් අහිමිකරවීමයි.

මේ කාර්යය පාර්ලිමේන්තුව එකතුවෙලා සම්මත කරගෙන අවසන් බවත්. ඒ වැඩේට අවශ්‍ය නීතිමය අවසරය අධිකරණයෙන් ලැබිලා තියෙන බවත් කාට හරි කියන්න පුළුවන්. ඒත් මේ කටයුත්ත සිද්දවෙච්ච පරිසරය, ඒ වෙලාවේ පැවැතුණු සුවිශේෂි වාතාවරණය අපි අමතක කළ යුතු නෑ.

19 වැනි සංශෝධනය සම්මත කරවාගත්තේ සුළුතරයක අගමැති කෙනෙක් නායකත්වය දීපු ආණ්ඩුවකින්. අගමැතිවරයාගේ පක්‍ෂයට හිමිවෙලා තිබුණේ පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීරු හතළිස් ගණනක් පමණයි. කලින් සිටි අගමැතිවරයාට පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරු එකසිය හතළිස් ගණනකගේ සහාය හිමිවෙලා තිබුණා. ඒ හින්දා, සුළුතරය විසින් බහුතරය අකර්මන්‍ය කරවපු වාතාවරණයක් ඒ වෙද්දි ඇතිවෙලා තිබුණා කියලා අපිට කියන්න පුළුවන්.

ඒ විතරක් නෙවෙයි. 2015 ජනවාරි 28 වැනි දා වන තෙක් හිටිය අග්‍රවිනිශ්චයකාරයා (මොහාන් පීරිස් මහත්තයා) අසාමාන්‍ය ක්‍රමයකින් ඉවත්කරනු ලැබුවා. 2013 ජනවාරි 11 වැනි දා දෝෂාභියෝගයකින් ඉවත් කරපු ශ්‍රියාණි බණ්ඩාරනායක මහත්මිය 2015 ජනවාරි 29 වැනි දා රාජකාරියට වාර්තා කරලා එදා ම විශ්‍රාම ගත්තා. ඊට පස්සේ කේ, ශ්‍රීපවන් මහත්තයාව අගවිනිසුරු ධූරයට පත්කළා.

මේකෙන් කියැවෙන්නේ මොකක් ද? මේ කරුණු ගැන අපිට හොඳින් හිතලා බලන්න පුළුවන්.

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත වුනේ 2015 අප්‍රේල් මස 28 වැනි දා. ඉතින් මේ කටයුත්ත ඒ දවස්වල පැවැතිච්ච විශේෂිත වාතාවරණයක් යටතේ, බොහොම කලබලෙන්, විධිමත් ජනතා සංවාදයකින් තොරව සිදුවෙච්ච එකක් බව පැහැදිළියි. සිංහල පිටපතේ සහ ඉංග්‍රීසි පිටපතේ ඇති වෙනස්කම් (උදාහරණ 48. 1) පවා මේ කලබලය තහවුරු කරන කාරණයක්.

ඒ හින්දා, ජනතාවට හිමිවෙලා තිබුණු බලයක් 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් ජනතාවට අහිමි කළ බව අපි තේරුම්ගත යුතුයි. ඒ බලතල වහා ම නැවතත් ජනතාවට ලබාදීමට අපේ පාර්ලිමේන්තුව කටයුතු කළ යුතුයි. ඒ කාර්යය සඳහා අවශ්‍ය ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංශෝධන සහ අධිකරණමය ක්‍රියාමාර්ග වහාම ආරම්භ කළ යුතුයි.

ආචාර්ය වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

iamwaruna@yahoo.com

2018 නොවැම්බර් 5

සැළැකිය යුතුයි: 18 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් ජනාධිපතිවරයාගේ බලතල අසීමිත ලෙසින් වැඩි කළ බවට චෝදනාවක් තිබෙන නිසා, මෙම ලිපියට ඇසුරු කළේ 2001 අවුරුද්දේ ඔක්තෝබර් 3 වැනි දින දක්වා සංශෝධිත (එනම් 17 වැනි සංශෝධනය ඇතුළත්) ව්‍යවස්ථාවත් 2015 මැයි මස 15 වැනි දින දක්වා සංශෝධිත (එනම් 19 වැනි සංශෝධනය ඇතුළත්) ව්‍යවස්ථාවත් බව සළකන්න

උදයන්ති මුණසිංහ, කැලණිය _ කුසුම් එස්. හැන්නදි උපුටාගැණීම  මව්බිම

‘බටහිර රටවල් අපේ රටට කෙතරම් සම්බාධක පැනෙව්වත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ නායකත්වයෙන් දවසකට එක වේලක් කාලා හරි අපි මේ රට ගොඩනඟමු’ යැයි කැලණිය රජ මහා විහාරයේ විහාරාධිපති මහාචාර්ය කොල්ලුපිටියේ මහින්ද සංඝරක්ඛිත හිමියෝ පැවැසූහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පෙරේදා (03දා) කැලණිය රජ මහා විහාරය වෙත පැමිණි අවස්ථාවේදී උන්වහන්සේ මේ බව සඳහන් කළහ.
වසර තුනහමාරක පමණ කාලයක සිට මෙරට මහ ජාතියට සහ සංස්කෘතියට සිදුකරන විනාශයත්, මේ රට බේරා ගත් උදාර රණවිරුවන්ට සිදු කරන බරපතළ මානසික කම්පනයත් පිළිබඳව අප්‍රමාණව කම්පාවට පත්ව සිටි බවද උන්වහන්සේ පැවැසූහ.

කෙසේ වුවත් එයින් රට බේරා ගැනීමට දෙවියන්ගේ ආශීර්වාදය හිමි වූවාක් මෙන් ජනාධිපතිවරයා හා අගමැතිවරයා එක් වී එකම අදහසකට පැමිණ මේ පරිවර්තනය සිදු කළ බවත් එය පෞද්ගලික සිතුවිල්ලක් නොව මේ රට වෙනුවෙන් ගත් දැඩි තීරණයක් බවත් සංඝරක්ඛිත හිමියෝ පෙන්වා දුන්හ.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දක්වමින් උන්වහන්සේ මෙසේද පැවැසූහ.

මේ සිදුවුණු පරිවර්නය කරණකොටගෙන මේ රටේ මහා සංඝයා වහන්සේ රටේ ජනතාව පුදුම විදියේ ශක්තියක් ආරෝපණය කරගෙන ජීවත් වෙනවා, අපිට නැවතත් පිළිසරණක් තියෙනවා කියලා. ගිය ආණ්ඩුවට මම පෞද්ගලිකව ඡන්දය ලබා දුන්නා. නමුත් පසුගිය රජය රටට කරපු විනාශය නිසා පෞද්ගලිකව මම දැන් ඒ රජයට කැමැති නැහැ.

පාර්ලිමේන්තුවේ හිස්ගෙඩිවලින් නොවේ කැමැත්ත බැලිය යුත්තේ රටේ ජනතාවගේ හිස් ගෙඩිවලිනුයි.

අද අපිට පුවත්පත්වලින් දැන ගන්න ලැබෙනවා බටහිර රටවල් අපේ රටට තහංචි පනවන්න යනවා කියලා. තහංචි දානවාට මම පෞද්ගලිකව කැමැතියි. තහංචි දැම්මාට පස්සේ තමයි මේ රටේ මිනිස්සු අවදි වෙන්නේ. එතකොට මේ රටේ මිනිස්සු මහන්සි වෙනවා. එතකොට රට දියුණු වෙනවා. කොච්චර තහංචි දැම්මත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ නායකත්වයෙන් දවසකට තුන්වේලෙන් එක වේලක්වත් කාලා හරි අපි මේ රට ගොඩනඟමු.

පසුගිය කාලේ ස්වභාවධර්මය පවා මේ රජය සමඟ හිටියේ නැහැ. විපත්ති ආවා. දැන් හොඳට වැහැලා රට සශ්‍රීක කරන්න පුළුවන් පරිසරයක් පවා නිර්මාණය වෙලා තියෙනවා.

සටහන – ඉෂාරා සිල්වා උපුටාගැණීම  මව්බිම

ප්‍රගතිශීලී විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්ගේ එකමුතුව නව අගමැතිවරයා පත් කිරීම සහ හිටපු අගමැතිවරයා ඉවත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් 19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් ජනාධිපතිවරයා වෙත පැවැරී තිබෙන බලතල පිළිබඳ ඊයේ (04දා) අගමැති කාර්යාලයේදී මාධ්‍ය හමුවක් පැවැත්විය. එහිදී ඒ පිළිබඳව විග්‍රහ කරමින් විවෘත විශ්වවිද්‍යාලයේ නීති පීඨයේ වැඩබලන පීඨාධිපති නීතිඥ රාජා ගුණරත්න පැවැත් වූ දේශනය.

මේ වන විට මේ රටේ මතු වී තිබෙන ප්‍රශ්නය ජාත්‍යන්තරයේ කෘත්‍රිම ප්‍රශ්නයක් බවට මතු කරමින් තිබෙනවා. මෙහි සත්‍ය වශයෙන්ම ප්‍රශ්නයක් තිබෙනවාද? ලෝකයේ සෑම රටකම නීති පද්ධතිය තුළ, ශිෂ්ට සම්පන්න නීති පද්ධතියක් තිබෙන සෑම රටකම සංකල්පය තමයි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මූලික නීතිය යන්න. එම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යටතේ රාජ්‍ය පාලනයේ ප්‍රධාන නියමුවන් වන්නේ ජනාධිපතිවරයා අගමැතිවරයා සහ කැබිනට් මණ්ඩලය. අපේ රටේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව රාජ්‍යයේ නායකයා වන්නේ ජනාධිපතිවරයා. කැබිනට් මණ්ඩලයේ නායකයා වන්නේත් ජනාධිපතිවරයා. සේනාධිනායකයා වන්නෙත් ජනාධිපතිවරයා.

එපමණක් නොවෙයි කැබිනට් මණ්ඩලයේ විෂයයන් වෙනස් කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට හැකියි. විෂයයන් සංඛ්‍යාව එකතු කිරීමට, වැඩි කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට හැකියි. පාර්ලිමේන්තුව ඕනෑම වේලාවක කැඳවීමට, ඒ වගේම සභාවාර කල් තැබීමට, විසුරුවා හැරීමට බලය ඔහුට තිබෙනවා.

මේ යනාදී සියලු බලතල ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ඉතා පැහැදිලිව දක්වා තිබෙනවා. මෙය මෙසේ නොවනවා කියලා කවුරු හරි කියනවා නම් අපි අභියෝග කරනවා එය වැරැදි බවට. මේ සියලු කාරණාවලින් ඉතා පැහැදිලිව පෙන්නුම් කර තිබෙන්නේ ජනාධිපතිවරයා රාජ්‍ය නායකයා ලෙස සියලු බලතල සංකේන්ද්‍රණය වූ ධුරයක් ලෙස.

එහෙම නම් ජනාධිපතිවරයා කරපු කාර්යය විමසා බලමු. ජනාධිපතිවරයා තමාගේ බලතල ක්‍රියාත්මක කරලා 19 වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 41(4) වගන්තියට අනුව හිටපු අගමැතිවරයා ඉවත් කරලා නව අගමැතිවරයකු පත් කළා. මේ සඳහා තිබෙන ප්‍රතිපාදනය වන්නේ 19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් දක්වනවා පාර්ලිමේන්තුවේ උපරිම විශ්වාසය ඇතැයි ජනාධිපතිවරයාගේ මතය අනුව ඔහු සිතන පුද්ගලයා අගමැතිවරයා ලෙස පත් කළ හැකි බව. මෙහි නිර්ණායක දෙකක් තිබෙනවා. එකක් තමයි මනෝමූලික නිර්ණායකය. අනෙක තමයි විෂය මූලික නිර්ණායකය.

මනෝ මූලික නිර්ණායකය කියන්නේ ජනාධිපතිවරයාගේ මතය. එය අගමැතිවරයාගේ හෝ කථානායකවරයාගේ හෝ මැති ඇමැතිවරුන්ගේ මතය නොවෙයි. මෙය ඉතාමත් පිරිසිදු මනෝ මූලික කාරණයක්. ජනාධිපතිවරයාගේ මනෝමූලික මතය විෂය මූලිකව සාධනය විය යුතුයි. හැබැයි මොනවද මේ විෂය මූලිකව සාධනය වන කරුණු.

හිටපු අගමැතිවරයා විසින් මේ රාජ්‍ය පාලනය කරගෙන ගිය ආකාරය, ආර්ථිකය මෙහෙයවූ ආකාරය, මුල්‍ය තත්ත්වය මෙහෙය වූ ආකාරය, පාර්ලිමේන්තුවේ සාමූහික බව රැකපු ආකාරය, ඒ වගේම විශේෂයෙන්ම අවසානයේ පදනම් වූ කාරණය තමයි ජනාධිපතිවරයා ඝාතනය කිරීම පිළිබඳ කුමන්ත්‍රණයේදී අල්ලා ගත් සැකකරුවන් කළ ප්‍රකාශ. මේ වාස්තවික විෂය මූලික කරුණු සැලකිල්ලට ගෙන ජනාධිපතිවරයා තීරණය කර තිබෙනවා මේ අගමැතිවරයා තනතුරෙන් ඉවත් කළ යුතුයි කියලා. ඒ තීරණය කිසිදු අධිකරණයක ප්‍රශ්න කරන්න බලය නැහැ. එය සම්පූර්ණයෙන්ම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුකූලයි.

නව අගමැතිවරයා පත් කිරීමේ ක්‍රියාවලියත් ජනාධිපතිවරයා සිදුකරන්නේ ඉහත සඳහන් නිර්ණායක මත. එතැනදී දැනට පාර්ලිමේන්තුවේ උපරිම විශ්වාසය තිබෙන පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරයා කවුද කියන එක තීරණය කළේ, ඒ වන විට එක්සත් ජාතික පෙරමුණෙන් එ.ජ.නි.ස. ඉවත් වෙනවා. එවිට ජාතික ආණ්ඩු සංකල්ප නැති වෙනවා. ඒ වගේම ඉතුරු වන්නේ තනි පක්‍ෂයක් හැටියට එ.ජා.ප.ය පමණයි. ඒ සංඛ්‍යාවට වඩා අනෙක් කණ්ඩායමේ සංඛ්‍යාව 95ක් දක්වා වැඩි වුණා. ඒ අවස්ථාවේදී උපරිම විශ්වාසය තිබෙන තනි කණ්ඩායම හැටියට සිටින ඒ වන විට මන්ත්‍රිවරයක්ව හිටපු මේ රටේ 05 වැනි විධායක ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ අගමැතිවරයා ලෙස පත් වුණා.

මේ තත්ත්වය ප්‍රශ්න කරන්න අභියෝග කරන්න ඒ කිසිවකුට බලය නැහැ. මෙවැනි තත්ත්වයන් ලෝකයේ රටවල්වල ඇති වෙලා තිබෙනවා. වෙස්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමයට අනුව මේකට කියන්නේ “කේ‍රාස් ද ෆ්ලෝ” කියලා. මෙය අතිශයින්ම නෛතික සංකල්පයක්. තමන් නියෝජනය කරන දේශපාලන පක්‍ෂය අතහැර අනෙක් පක්‍ෂයට එකතු වෙලා පාර්ලිමේන්තුවේ විශ්වාසය වැඩි කණ්ඩායමක් ගොඩනඟලා ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට කටයුතු කිරීම අතිශයින්ම නෛතිකයි.

මෙය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථානුකූලව විප්ලවයක්. මේක කිසිම රාජ්‍යයකට, කිසිම නීතිවේදියකුට, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට පටහැනි කියලා කියන්න බෑ. අපි ලෑස්තියි ඒ අභියෝගය භාර ගැනීමට.
කථානායකවරයා කියන්නේ මන්ත්‍රිවරයෙක් පමණයි. හැබැයි පළමු පාර්ලිමේන්තු රැස්වීමේදී සියලු දෙනා ඒකමතිකව තෝරාගන්නවා මෙයා තමයි කථානායක කියලා. පත් වුණ ගමන් කථානායකවරයා නිර්පාක්‍ෂික භාවයෙන් කටයුතු කරනවා. ඔහුගේ මූලික කාරණය තමයි පාර්ලිමේන්තු කටයුතු නිර්පාක්‍ෂිකව මෙහෙයවීම. එම මෙහෙයවීමේ කටයුතු සිදුකරන නීති පද්ධතියක් තිබෙනවා. එම ස්ථාවර නියෝගවලට අනුව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරුන්ට කාලය ලබා දීලා, ඔවුන්ගේ වරප්‍රසාද ආරක්‍ෂා කරමින්, විවාද සඳහා කාලය ලබා දෙමින් කටයුතු කළ යුතුයි.

මේ කටයුත්තේදී ලංකාවේ මෙතෙක් හිටපු ශේ‍ර්ෂ්ඨ කථානායකවරුන්ගේ ක්‍රියාදාමය පූර්වාදර්ශයක් ඇති කළා. අනුර බණ්ඩාරනායක මහතා ඉතාමත් නිර්පාක්‍ෂික ලෙස නියෝග ලබා දුන්නා. නමුත් මේ කථානායකවරයාගේ ක්‍රියාකලාපය ගෙන බැලූ විට ඔහු නිර්පාක්‍ෂිකයකුද කියන කාරණයේදී විශාල ප්‍රශ්නාර්ථය මතු වෙනවා. ඔහු සනාථ කරනවා නිර්පාක්‍ෂික නැති බව. ඒ ඔහු පාර්ලිමේන්තුව කැඳවිමෙන්. ඉන් මන්ත්‍රිවරුන්ට ප්‍රශ්නයක් මතු වෙනවා මේ අවස්ථාවේදී කථානායකවරයාට පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන්න පුළුවන්ද කියලා. පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීම සඳහා මේ අවස්ථාවේ කථානායකවරයාට කිසිම බලයක් නැහැ.

19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 17 වැනි වගන්තියේ පළමු වගන්තිය මඟින් ඉතා පැහැදිලිව කියනවා පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීමේ, නැවත කැඳවීමේ සභාවාර කල් තැබීමේ හෝ විසුරුවා හැරීමේ බල ජනාධිපතිවරයාට ඇත. එය කිරීමට ජනාධිපතිවරයා, කථානායකවරයාගේ මතය විමසීමට කිසිදු අවශ්‍යතාවක් නැහැ.

ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුව මේ වන විට 50 වතාවක් කල් දමලා තිබෙනවා. ඒ කිසිදු අවස්ථාවක මේ කථානායකවරයා කළා වගේ පාර්ලිමේන්තුවේ ‍ෙදාර ඇරලා දුන්නේ නැහැ. මොකද පාර්ලිමේන්තු සම්ප්‍රදාය අනුව එලෙස සිදුකරන්නේ නැහැ. පාර්ලිමේන්තුවක් සභාවාරය අවසන් කළාට පසුව එතෙක් පැවැති සියලුම කටයුතු නැවැත්වෙනවා. කිසිම කමිටුවක් පාර්ලිමේන්තුවට රැස්කරන්න බැහැ වාර අවසාන කළාට පසුව කථානායකවරයාට.

එපමණක් නොවෙයි පාර්ලිමේන්තුවේ මහ ලේකම්වරයාගේ කාර්යභාරයක් තිබෙනවා. පාර්ලිමේන්තු මහ ලේකම්වරයා තමයි පාර්ලිමේන්තුවේ කාර්යාවලියේ ලිපි කටයුතු කිරීම, පාර්ලිමේන්තුවේ භාරකරු වශයෙන් ක්‍රියා කරන්නේ. වාර අවසාන කරලා තියෙන වෙලාවක පාර්ලිමේන්තුවට රැස්වීමට කිසිදු පුද්ගලයකු ක්‍රියා නොකළ යුතුයි. එය නීති විරෝධී ක්‍රියාවක්.

මේ රටේ පුරවැසියන්ට අයිතියක් තිබෙනවා පාර්ලිමේන්තු මහ ලේකම්වරයාට විරුද්ධව නෛතික ක්‍රියාමාර්ගයකට යෑමට.

මේ රටේ ජනතාවට අපි කියනවා විශ්වාසය තබන්න නොමඟ යැවීම් කරන්න එපා කියලා. එ.ජා.ප.යෙන් ඉල්ලා සිටිනවා, හිටපු අගමැතිවරයාගෙන් අපි ඉල්ලා සිටිනවා වෙස්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තු සංස්කෘතියේ අවම නිර්ණායකයවත් පිළිගන්නවා නම් මේ ක්‍රියාදාමය විකෘතිකරණයට ලක් නොකර ඊට අනුගත වන ලෙස.

The Editorial Courtesy The Island

November 5, 2018, 9:49 pm

The crisis situation has taken a turn for the worse with Speaker Karu Jayasuriya refusing to recognise the newly formed government until it proves that it commands the confidence of Parliament. The President’s side insists that the Speaker is not constitutionally empowered to do so and he is overstepping his limits for political reasons.

The Speaker having thus placed himself on a collision course with the President, how the latter will react remains to be seen.

The Speaker previously announced that seating arrangements in Parliament had been made in keeping with the appointment of Prime Minister Mahinda Rajapaksa. What made him change his mind a few days later and issue a statement, which runs counter to his previous position?

The Attorney General has refrained from expressing his opinion on the change of government in response to Speaker Jayasuriya’s request. On whose advice has the Speaker acted in challenging the President’s discretionary powers? An explanation is called for.

The genesis of the present crisis is traceable to the change of government in Jan. 2015, when President Sirisena appointed the then Opposition Leader Ranil Wickremesinghe, who had only 47 seats, as Prime Minister, though the ousted Prime Minister D. M. Jayaratne commanded a two-thirds majority in Parliament. Nobody made an issue of the fact that PM Wickremesinghe had no majority in the House. Later, in the run-up to the general election in that year, President Sirisena, in an address to the nation, declared that he would not appoint Mahinda Rajapaksa Prime Minister even if the UPFA won the polls.

Rajapaksa contested as the UPFA’s prime ministerial candidate, but nobody said that the President was wrong in threatening not to appoint Rajapaksa PM even in case of the latter being able to command the confidence of the majority of MPs in Parliament. The President’s declaration at issue stood the UNP in good stead in that it demoralised the SLFP voters beyond measure. The present-day critics of President Sirisena defended him to the hilt as regards his actions and statements at that time as they helped advance their political agenda. They would have had some credibility today and been able to convince the public if they had defended democracy consistently without being swayed by their political affiliations, in the past. The SLPP and its allies are defending the very presidential action they condemned vehemently as undemocratic about three and a half years ago.

Strangely, why hasn’t the Supreme Court been consulted so far on the present situation? What matters in respect of a constitutional issue is not the opinion of UNP or SLFP lawyers or the members of the Colombo-based diplomatic community but that of the apex court, which alone can interpret the Constitution officially. The people are watching Hamlet without the Prince of Denmark!

If the parties to the ongoing dispute are of the view that they can handle constitutional issues themselves with the assistance of their legal consultants, then what is the Supreme Court there for?

Ad hoc measures that both sides to the dispute have adopted in dealing with the current constitutional issue will only enfeeble democracy further and plunge the country into anarchy. The SLPP-UPFA combine yesterday held a rally near Parliament by way of an answer to the UNP’s recent show of strength near Temple Trees. The signs are that the issue will spill over on to the streets.

Meanwhile, there has been a call for a general election. This is a sensible suggestion in that the people did not give any party a working majority in Parliament at the last parliamentary election and the country is on the throes of a crisis. People are the best judges.

By Rathindra Kuruwita Courtesy The Island

President Maithripala Sirisena yesterday said that the new government had already mustered more than 113 MPs out of 225 MPs. Addressing a rally in support of the new government near the Parliament complex, the President said that he had been compelled to appoint Mahinda Rajapaksa Prime Minister as Karu Jayasuriya and Sajith Premadasa had refused to take up the post.

President Maithripala Sirisena and Prime Minister Mahinda Rajapaksa waving at their supporters during a rally held near the Parliament complex yesterday. Pic by Sudath Silva

“I invited Speaker Karu Jayasuriya to take up premiership about eight months ago. But he turned it down saying that he could not let down his leader. Then, I invited Sajith Premadasa to accept the post about two months ago as I could not work with Ranil Wickremesinghe. He also turned it down,”

The President said Wickremesinghe and the UNP had tried to create a rift between the UPFA wing of the former government and India. All vital decisions of the former regime had been made by ‘a butterfly group’ close to the ousted PM, the President added.

The President said he had wanted to appoint a leader with whom he could work and, therefore, he had appointed Mahinda Rajapaksa PM.

Prime Minister Mahinda Rajapaksa said, addressing the rally, that he respected the President for the historic decision the latter had made for the sake of the country.

He said that it would not be hard for him to cooperate with President Sirisena who was from the SLFP and represented the progressive forces of the country.

“We will continue to work together for the benefit of the future generations of this country without letting anyone destroy this alliance.”

Courtesy Adaderana

Speaker Karu jayasuriya issuing a statement has stated that until the new faction is capable of showing the majority in parliament, he is compelled to accept the situation as it was before the change.

Further in the statement he says that the whole situation is an unpleasant incident which should not have occurred in a democratic country.

He also says that as the Speaker it is his responsibility to act according to the verbal promise of President Maithripala Sirisena over reconvening the Parliament on November 7th and stabilizing the country. He stated that it is also the President’s responsibility to  support him with it.

Complete message of the Speaker is as follows:

Even though I have remained silent so far at a time our motherland is embroiled in an unprecedented crisis,   I consider it my paramount duty to act in accordance with my conscience for the protection of rights and privileges of the majority of the Members of Parliament including the Leader of the Opposition of the Parliament and the prevention of the destruction of democracy that we have safeguarded up to now.

I am of the opinion that the request submitted to me under the hand of 116 Members of Parliament of the United National Party, the Tamil National Alliance, the Janatha Vimukthi Peramuna and the Muslim Congress stating that the decision made by His Excellency the President was unconstitutional and undemocratic and as they are not in agreement with the said decision that the Parliament should be summoned forthwith and seek approval thereto is extremely reasonable.

When I met His Excellency the President on 01st of November, he conveyed to me that he would pay attention to the request made by me to summon Parliament and would brief me on the evening of that day itself.

Though it did not materialize, he contacted me over the phone the following day around 10.30 a.m. and informed me that the gazette notification proclaiming the summoning of Parliament on 07th November would be issued and during a meeting with the ambassadors of Japan, France, the U.S.A. and Afghanistan in the morning of the same day, His Excellency had reiterated that Parliament would be summoned on 5th November.

The Hon. Mahinda Rajapaksa, too, confirmed during a meeting with a group of university teachers that the Parliament would be summoned on 5th November.

If I am to follow the verbal assurance given by His Excellency the President, it is my duty as Speaker to summon Parliament by 7th November and restore stability in the country. I consider it as the duty of His Excellency the President too to extend his support to me towards this end.

It is difficult for me to remain silent in the face of severe violation of democratic principles, forcible taking over of administration of media institutions and other public sector institutions disregarding the moderate employees and information to the effect that various perks and privileges are offered to Members of Parliament.

At a time it has been brought to my attention by the majority that the lawful summoning of Parliament has been prevented and the rights of the Members of Parliament have been usurped, in the name of justice and fair play, I have to make my stance known to the world.

As the majority is of the opinion that all changes made in the Parliament are undemocratic and inconsistent with traditions of Parliament and as the majority of Parliament have requested that the status that existed before these changes were made shall be accepted, I wish to emphasize that I am compelled to accept the status that existed previously until such time that they and the new political alliance prove their majority in Parliament.

Finally, I wish to state that these events which should not have occurred in a democratic society is an unpleasant phenomenon that took place without the use of arms.”

Lanka Lead News

පාර්ලිමේන්තු වරප්‍රසාද පනත කඩකරමින් කථානානයක කරු ජයසූරිය මහතා කටයුතු කළ හොත් ඔහුට දැඩි දඬුවම් විදීමට සිදුවනු ඇති බව හිටපු කථානායක විජමු ලොකු බණ්ඩාර මහතා පවසයි. ජනමහිම ජන රැළියට පාර්ලිමේන්තු වටරවුමේදී එක්වෙමින් ඔහු මේ බව සඳහන් කළේය.

මෙහිදි අදහස් දැක්වූ නව සභානායක දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතාද සඳහන් කළේ කථානායක කරු ජයසූරිය මහතා ව්‍යවස්ථාව අභිබවමින් කටයුතු කරන බවයි. පාර්ලිමේන්තුව කැදවිමේ හැකියාව ඇත්තේ ජනපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාට පමණක් බවද ඔහු සඳහන් කළේය.

 lanka C news

ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතා දෙමල සන්ධානය කෑලි කෑලිවලට කඩන්නට උත්සාහ කරන බවත් එය ඔහුගේ අවසානයේ ආරම්භය බවත් දෙමල සන්ධාන පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රි එම්.ඒ. සුමන්තිරන් මහතා පවසයි.

‘අපේ ලුණු කාල ඇවිත් අපේ පක්‍ෂයෙ එක්කෙනෙක් සොරා ගෙන ඇමතිකමක් දීල තියනව උඹට කොහොමද අපි සහාය පල කරන්නෙ. අපේ ජනතාව කෑලි කෑලිවලට කඩන්නද උඹව ගෙනාවෙ. අපිව කෑලි කෑලිවලට කඩන්න කුමන්ත‍්‍රණය කරන කපටියෙක්. මේ උඹේ විනශයේ ආරම්භයයි’ යයි එම පක්‍ෂ ජන හමුවක් අමතමින් ඔහු සදහන් කලේය.

 lanka C news

පාර්ලිමේන්තුව තුල නව පාර්ශවයට හිමි බහුතරය පෙන්වීමට හැකිවන තුරු පෙර පැවැති තත්වය පිළිගැනීමට තමන් කටයුතු කරන බව කතානායක කරු ජයසුරිය මහතා පවසයි.

කතානායකවරයා විසින් නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් මේ බව සදහන් කර ඇත.

කෙසේ වෙතත් ප‍්‍රවීණ ව්‍යවස්ථා විශාරදයන් පවසන්නේ පාර්ලිමේන්තුව වාරාවසාන කල පසු කතානායකට මේ අකාරයෙක් කටයුතු කල නොහැකි බවත් ව්‍යවස්ථා අර්ථ නිරූපනයන් සිදු කරන්නේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය පමණක් බවත්ය.

අගමැතිවරයා පත් කිරීම ජනාධිපතිවරයා සතු ව්‍යවස්ථානුකූල බලයක් බවත් ඒ සම්බන්දයෙන් ඔ්නෑම පාර්ශවයකට අධිකරණයට යා හැකි බවත් ඔවුන් පෙන්වා දෙති.

ජනාධිපතිවරයාාගේ ගැසට් නිවේදනය නොතකා 14 වැනිදාට කලින් පාර්ලිමේන්තුව බලහත්කාරයෙන් කැදවෙනු ඇතැයිද ඉගි කරමින් කතානායකවරයා විසින් නිකුත් කර ඇති නිවේදනය මෙසේය.

අප මාතෘ භූමිය පෙර නොවූ විරූ ආකාරයේ අර්බුධකාරී තත්වයකට මුහුණ දී ඇති අවස්ථාවක මා මෙතෙක් නිහඬව සිටි නමුත් පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්ෂනායකතුමා ඇතුළු බහුතර මන්ත්‍රී තුමන්ලාගේ අයිතිවාසිකම් සුරක්ෂිත කිරීම සඳහාත් අප මෙතෙක් රැකගත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය විනාශවනු වැළැක්වීම සඳහාත් ඉදිරිපත්ව හෘදයශාක්ෂියට එකඟව ක්‍රියාකිරීම මේ මොහොත් මා සතු ජාතික යුතුකමක් කොට සළකමි.

එක්සත්ජාතික පක්ෂය, ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානය, ජනතාවිමුක්ති පෙරමුණ සහ මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසයට අයත් මන්ත්‍රීවරුන් 116 දෙනෙකුගේ අත්සන් සහිතව අතිගරු ජනාධිපතිතුමා ගත් තීරණය ව්‍යවස්ථා විරෝධී සහ ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී බවත් සඳහන් කරමින් තමන් එය අනුමත නොකරන හෙයින් පාර්ලිමේන්තුව වහා කැඳවා එහි අනුමැතිය ලබා ගන්නා ලෙස සඳහන් කරමින් මා වෙත ඉදිරිපත්කොට ඇති ඉල්ලීම අතිශයින් සාධාරණ බව මාගේ හැඟීමයි.

මා නොවැම්බර් මස පළමුවන දින අතිගරු ජනාධිපතිතුමන් හමු වූ අවස්ථාවේ දී එතුමා දන්වා සිටියේ පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන ලෙස මවිසින් කරන ලද ඉල්ලීම කෙරෙහි අවධානය යොමුකොට එදින රාත්‍රියේදී මා දැණුවත් කරන බවයි.

එය එ‍ලෙසම සිදු නොවූ නමුත්, පසු දින පෙරවරු 10.30 ට පමණ එතුමා දුරකථනයෙන් මා අමතා නොවැම්බර් 07 වන දින පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීමට අවශ්‍ය ගැසට් නිවේදනය නිකුත් කරන බව දන්වාසිටි අතර එදින පෙරවරුවෙහි එතුමා හමු වූ ජපන්, ප්‍රංශ, ඇමරිකානු සහ ඇෆ්ගනිස්තාන් තානාපතිවරුන් හමුවේ ද එතුමන් තහවුරුකර තිබුණේ නොවැම්බර් 05 වන දින පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන බවයි.

ගරු මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමන් නොවැම්බර් මස 05 වන දින පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන බව තමා හමු වූ විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්‍යවරුන් පිරිසක් හමුවේද සනාථ කර තිබිණ.

අතිගරු ජනාධිපතිතුමන් වාචිකව ලබා දුන් පොරොන්දුව අනුව කටයුතු කරන්නේනම් නොවැම්බර් 07 වන දින වනවිට පාර්ලිමේන්තුව කැඳවා රට ස්ථාවර කිරීම කථානායකවරයා වශයෙන් මාගේ යුතුකමවේ. ඒ සඳහා මාහට සහය වීම ගරු ජනාධිපතිතුමාගේ ද යුතුකමක් බව හඟිමි.

රට තුළ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මූලධර්ම බරපතල ලෙස උල්ලංඝනය කරමින් මාධ්‍ය ආයතන ඇතුළු සෙසු රාජ්‍ය ආයතන පරිපාලනය බලහත්කාරයෙන් පැහැරගෙන මධ්‍යස්ථ සේවකයන් පිටුදකිමින් ගරු මහජන නියෝජිතයිනට වරදාන ලබාදෙන බවට ලැබෙමින් පවතින තොරතුරු දෙස නිහඬව බලා සිටීම අසීරු වේ.

පාර්ලිමේන්තුව නීත්‍යානුකූලව රැස්කිරීමට ඉඩ නොතබා ගරු මන්ත්‍රීවරුන් සතු අයිතීන් පැහැරගෙන ඇති බවට බහුතරය විසින් පෙන්වා දෙනු ලැබ ඇති අවස්ථාවක යුක්තියේ හා සාධාරණත්වයේ නාමයෙන් මාගේ ස්ථාවරය ලෝකයට පළකළ යුතුව තිබේ.

පාර්ලිමේන්තුවේ ඇතිකළ වෙනස්වීම් සියල්ල ව්‍යවස්ථා විරෝධීව සහ සාම්ප්‍රදාය විරෝධීව සිදුකර ඇති බව බහුතරයේ අදහස වන බැවින් මෙම වෙනස්වීම් වලට පෙර පැවති තත්වය පිළිගන්නා ලෙස පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතරය ඉල්ලා ඇති ‍හෙයින් ඔවුනට හා නව පාර්ශවයට හිමි බහුතරය පෙන්වීමට හැකිවන තුරු පෙර පැවැති තත්වය පිළිගැනීමට මා හට සිදුවන බව අවධාරණය කරමි.

අවසාන වශයෙන් කිව හැක්කේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජයක සිදු නොවිය යුතු මෙම සිද්ධිය අවිහරඹවලින් තොරව සිදු වූ අප්‍රසන්න සංසිද්ධියක් බවයි.

කරු ජයසූරිය
කථානායක, ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුව

 lanka C news

පාර්ලිමේන්තුවේ ආණ්ඩුව පිහිටුවීම සදහා 113 ක බහුතරය සාදා අවසන් බව ජනාධිපති මෛත‍්‍රිපාල සිරිසේන මහතා පවසයි.

ඔහු මේ බව කියා සිටියේ කොළඹදී පැවති ‘ජනමහිමය’ ජනරැුළිය අමතමිනි.

මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා අගමැති කිරීම, පාර්ලිමේන්කුව වාරාවසාන කිරීම ඇතුළු තමන් විසින් ගන්නා ලද ඔ්නෑම ක‍්‍රියාමාර්ගයක් සම්බන්දයෙන් ප‍්‍රශ්ණයක් ඇත්නම් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවට යන ලෙසද ඔහු එහිදී ඉල්ලා සිටියේය.

Lanka Lead News

පුද්ගල න්‍යාය පත්‍ර පසෙක තබා රටට න්‍යාය පත්‍රයක් සකස් කර ගනිමින් එය සාර්ථක කර ගැනීමට කටයුතු කළ යුතු බව පූජ්‍ය ඇල්ලේ ගුණවංශ හි මියන් පවසනවා.

එ නව අමාත්‍යාංශයේ දිවුරුම් දුන් දිනේෂ් ගුණවර්ධන ආශිර්වාද ගැනීම් සඳහා වූ උන් වහන්සේ බැහැ දුටු අවස්ථාවේදීය.

මහ නගර සහ බස්නාහ්නාහිර සංවර්ධන අමාත්‍යාංශයේ දිවුරුම් දුන් අමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන ඊයේ (04) පෙරවරුවේ කොළඹ බෞද්ධාලෝක මාවතේ ධර්මායතනයට පැමිණ පූජ්‍ය ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමියන් බැහැ දැක ආශිර්වාද ලබාගත්තා.

By : A.A.M.NIZAM – MATARA

In 1971, even before the lapse of one year of establishing a government of patriotic progressives headed by Madam Sirimavo Bandaranaike, the JVP hooligans launched their first rebellion with slogans including” what is the path we are tracking – We are tracking the path taken by Che Guevara” (Api Yannne Koi Paareda? – Che Guevara giya paare), Death or Motherland” (Mawbima nethinam Maranaya), It is precious to die rather than living kneeling down” (Danin Vetee Jeevvath wanawaata vadaa Maranay Uthum). Danaavadaya thuuran karamu” (Let us eliminate Capitalism).

Several thousand youths, male and female, who had got indoctrinated at clandestine classes conducted by JVP leaders which consisted 5 lessons including a class on perils capitalism” and a class on Indian expansionism” gave up their education and in helping these hooligans to capture power and for establishing what they called a government for proletariats. Their general plan was to capture and kill the Prime Minister. The Ministers, MPs., senior government officials, and Police stations throughout the country.   The plan misfired due to a communication error and Madam Sirimavo Bandaranaike became hyper alert like 1962 coup attempt alert and got all the leaders including Somawansa Amarasinghe the man assigned to capture her arrested.  J.R.Jayawardemne and other prominent leaders in the UNP such as Ranjan Wijeratne voluntarily came forward to help clamp down this uprising and execute all rebel leaders but Madam Siririmavo Bandaranaike who  had motherly affection towards these misguided youth decided to set up special camps to rehabilitate them and it is because of this action of hers that Jayadeva Uyangoda became a Senior University Lecturer, Lionel Bopaage became an Australian citizen, Mahinda Wijesekera, a leading Lawyer in Matara, Victor Ivan a leading Journalist to name a few.

Then in 1989-1990 they launched their second uprising in which Anura Kumara Dissanayake, Tilwin Silva, Vijitha Herath, Lal Kantha and others in the present JVP politburo who were in the age group of 28 – 30 at that time would undoubtedly have played prominent roles in the killing wing of the group, the DJV – The Deshapremi Janatha Vyaparaya, or in the groups that torched buses, trains, Agrarian Service Offices, Paddy Marketing Board warehouses. government buildings, smashed electricity transmission and telecommunication towers, robbed and looted banks, forcibly taken gold jewellery and ID cards from the people and assassinated scores of people.  During this time the prominent Lawyer Wijedasa Liynarachchi of Beliatte was killed together with several others at the Batalanda Torture Camp allegedly run and operated by the present UNP leader Ranil Wickremasinghe.

With this gruesome history of killing, persecution and oppression of JVP activists by the UNP, making many of their family members destitute the current JVP leadership has become close collaborators and saviours of the UNP IN ITS ALL FORMS OF MISDEEDS. It was the JVP leadership which has become a super rich clan that was extensively responsible for installing the UNP in power and making foreign puppet Ranil Wickremasinghe, the Prime Minister of this country.  The late JVP leader Mr. Somawansa Amarasinghe has gone on record saying that the present JVP leader Anura Kumara Dissanayake
received Rs. 25 Million from Malik Samarawickrema prior to the 2015 August election to help UNP win the elections.

It is strange that the JVP stalwarts remain silent over the alleged purchase of a palatial residence in Ireland by Anura Kumara without questioning him from where he got funds for this.  He was in Ireland recently for a period of almost one month and his partners in swindling have said that he went to Ireland for propagation of the party in that country where there is less than 10 Sri Lankans.
Since Ranil Wickremasinghe became the Prime Minister on 18^th August 2015 Anura Kumara Dissana and his vicious clan has extensively extended their support to Ranil Wickremasinghe which includes:

• Occupying an office in the Temple Trees and acting as an unofficial advisor to Ranil;
• Helping in the formation of the despicable FCID and in directing this vicious illegal Unit on persons to be interrogated charged and directing on what are the charges to be framed against them;
• Help introduce anti national Acts and clauses to be incorporated in revision of legislations;
• Accepting the illegitimate post of the Chief Opposition Whip and collaborating with the illegitimate Leader of the Opposition and making efforts to protect the government always;
• Speaking on behalf of the government on all and sundry issues;
• Fully acknowledging the necessity of introducing a new constitution in order to establish a federal and secular stat as demanded by the Tamil diaspora and western powers;
• Making no objections for the illegal denial of holding Local Government Elections and thereby curtailing the voting rights of the people.  This is not an offence in their eyes as they prevented Madam Sirimavo Bandaranaike becoming the President of this country in11989 by shooting and killing village voters;
• Despite the anti-Indian policy of their founder leaders were and one of their policy lessons was titled as Indian Expansionism” fully collaborating with Ranil Wickremasinghe’s Indianization programme of our national assets and natural resources;
• Helping to introduce illegal clauses during 3^rd stage reading of acts thereby to avoid Supreme Court Rulings;
• Endorsed leasing out of the Hambantota harbour and 1,500 acres of people’s lands containing places of worship from Hambantota district to China despite Hambantota district being the only district which sent the first JVP MP Nihal Galappathi to Parliament and it was Tissamaharama in the district which elected the first ever Local Government Institution held by JVP.
• They agitated and got legislation enacted for banning sale of lands when they were in the probationary government but endorsed repeal of this same legislation and facilitated sale of lands to foreigners by Ranil’s government.
• Remaining silent on denying voting rights for the people by postponing Provincial Council Elections;
• Endorsing the co-signing of the despicable American UMHRC resolution by Quisling Mangala Samaraweera. without the consent of the President and without Cabinet approval.
• The .JVP. Leadership remained silent about this resolution as it had been drawn up by western powers on the behest of Tamil diaspora and which makes Sri Lanka obligatory to permi-foreign powers to prorosecute our war heroes on concocted chargers;
• Remained silent when Ranil introduced legislations utterly detrimental to Sri Lanka’s sovereignty ty and as demanded in the UNHRC resolution.
• Endorsed establishment of institutions demanded by UNHCR and appointment of anti Sri Lankan and terrorist proxy Nimaka Fernando and her ilk to man these institutions;
• Did not utter a word when Wigneswaran spoke against Sinhalese people resettling in the North, against placing statues of Lord Buddha in [places that had been destroyed by the war, and made moves to take over temple lands in the North;
• Remained silent when terrorist grandpa Sambandan visiting foreign dignitaries and foreign diplomats to urge the Sri Lankan government to adopt a federal and secular constitution;
• Never condemned but fully encouraged terrorist proxy Sumanthiran’ repeated calls for enacting the federal and secular constitution he has formulated with Jayampathy’
• Never spoke a word against UNP MP Vijayakala’s call for revival of the LTTE
• Never spoke against construction of statues and monuments for slain or deceased terrorists and against holding of commemoration ceremonies for the terrorists.
• Remaining silent on the despicable clauses containing in the Malik Samarawickrema’s designed Singapore-Sri Lanka Trade Pact;
• Remaining silent on the offensive conditions of ETCA which was scheduled to be signed in December this year and to be followed by another vicious agreement with Thailand;
• Remaining silent on non-payment of compensation to Raja Rata farmers extensively affected by floods, droughts and lack of fertilizer;
• Remaining silent on failure to pay compensation to people who got affected by Meethotamulla tragedy, Aranayake mountain erosion, and several landslides;
• Remaining utterly silent on deterioration of the economy, taking foreign loans at extensively high interest rates, failure to curtail rupee depreciation and indulging luxury imports; etc.
• Bring in a constitutional amendment, 20tjh Amendment to nullify the powers of the Pre4sident and empower Ranil as the Executive Prime Minister of the country;
• Flaying the President for the legitimate constitutional step taken by the President to dismiss Ranil who is alleged to be behind the coup attempt to kill the President
• Ranil slavish and dollar voracious Anura KD has said that they will never recognize Mr. Mahinda Rajapaksa as the Prime Minister even if he affirms that h3e has the majority in the Parliament;
• The JVP who misused the University students for their agitations and kept the Universities closed for several years remained silent when Ranil’s government inhumanly suppressed by beating, baton charging, using high pressured water cannons and tear gassing demonstrations of University students which demanded justice for their grievances and demonstrated against SAITM
• They also remained silent when disabled war heroes staged demonstrations demanding justice for their grievances and against non-payment of their pensions and despite, they are being disabled they were inhumanly assaulted by Ranil’s Police battalions;
• They treat their ordinary misguided members as slaves and these people working for them without any renumeration was evident at Anura Kumara’s wife’s son’s church wedding and at LAL Kantha’s mother’s funeral house.  These JEPPOs said that they are volunteers.
• These dollar voracious JEPPOs who would settle down in foreign countries soon following the guidance provided by Lionel Bopage and Anura Kumara will know their real stand in the country if they at least read comments being made by people whenever a news item appears in websites or newspapers.  Their mothers even in their graves May be3 regretting for giving birth to them.

These are some more treacherous acts done by thes3e JVP hooligans and listing of all their treachery acts will run to several pages.  I feel it is also pertinent to mention that other than Ranil and the UNP they have now found a new ally in the Tamil separatists Tamil National Alliance.  It was to please these terrorist proxies that they held their official May Day rally in Jaffna this year with the participation Terrorist Grandpa Sambandan and terrorist comrade Sumanthiran.  Since these terrorist proxies are fast losing their popularity and Wigneswwaran’s Tamil Makkal Katchi (TMK) which is backed by the Tamil diaspora is fast gaining grounds it will not be strange to find these treacherous JEPPOs aligning soon with the TMK.

The misguided or4dinary JVP members who spend their hard earned money to erect platforms for them, at their own expenses or through hat collection hire buses to pull villagers to attend their rallies for survival and deception, perform various other activities should seriously view the UNP and terrorist affiliations of their so-called leaders and discard them forever and align with the progressive patriots to serve and build this country..

Sudath Gunasekara Mahanuwara

4.11.2018

Going by the way he had been behaving in Parliament ever since he was appointed  Speaker and especially how partially and madly he conducts these days as an epileptic patient, I think the first thing the newly summoned Parliament on the 16th should do is to replace this man with a sane person who can understand the role of a Speaker in the Hose and who can maintain the dignity, decorum and independence of the Chair of the legislature

Why don’t the Government get a court order to arrest the whole gang illicitly occupying the Temple by force, having illicitly entered and remaining unlawfully causing nuisance etc etc…and clear the PM’S official residence a public property and take legal action against the whole lot and put an end to this political melodrama otherwise they might even blow it up in desperation as all of them including Ranil are clearly out of their normal sense. Considering the mental depression and frustration are subjected to they might even commit suicide and put the blame on the President and the Prime minister to create an international issue for the West vultures to intervene.

By Laksiri Fernando Courtesy The Island

November 4, 2018, 12:00 pm
The ‘dismissal debate’ has now turned into a ‘prorogation debate.’ The latest statement by liberal/left academics and professionals demands the revocation of the prorogation and urges the Speaker to reconvene Parliament forthwith. The controversy over the appointment of a new PM has become quite stale perhaps though some ‘experts’ still bat on.

The Speaker agreed to allocate the Prime Minister’s seat to Mahinda Rajapaksa when he met the President on 31 October. This is a ‘de facto’ admission of the constitutional position that the dismissal of Ranil Wickremesighe and the appointment of Mahinda Rajapaksa are legally valid or ‘recte valet.’

The dispute over the PM’s chair is probably one reason why the Parliament was prorogued until 16 November, but obviously not the most important reason. The others reasons could be: (1) To buy time for the necessary crossovers. (2) To appoint a new Cabinet. (3) To announce and implement popular concessions to the people. (4) To formulate a new Budget or a Vote on Account. (5) To exhaust and drain the opposition with their arguments, protest and emotional anger.

Musical Chairs

In the Sri Lankan culture, one’s status or power is determined by the Chair one occupies! It is not easy to give this important seat in Parliament to two persons like what was done to the Kalawana seat under J. R. Jayewardene’s hegemony in 1981, course, unless the Constitution is amended!

When the Speaker met the President, the latter agreed to consider reconvening Parliament before 16 November though no firm promise was given.

It is possible that the Speaker also conveyed to the President that the whole international community wanted Parliament reconvened as soon as possible. That is a valid concern on the part of Western countries although they themselves prorogue Parliaments under similar circumstances. They have not clearly objected to the removal of Ranil Wickremesinghe or the appointment of Mahinda Rajapaksa as the new Prime Minister; they have not yet greeted the new PM. The circumstances are understandable.

Fake News?

There are a lot of fake news, miss communication or blatant ‘dead ropes’ given to the opponents. When the new PM was meeting with NUTA (not FUTA), there was a telephone call apparently from the Presidential Secretariat and when the PM came back to the meeting he commented that the Parliament may be convened on 5 November. However, this was not even technically possible as there needs to be three working days between the necessary gazette notification and the commencement day.

He probably was giving ‘fake hopes,’ not to that audience, but to the media. Because those university teachers were not at all interested in convening the Parliament.

Then again when a group of MPs met the Speaker, it was announced that the President had agreed to convene the Parliament on 7 November. But that claim was denied by the SLFP sources with the President keeping mum. It has become extremely difficult to know who is telling the truth. Counting numbers also has become extremely difficult for the politicians. Apart from counting the required number in Parliament, counting the people who go for a meeting or endorsing a resolution also has become difficult (118 or 109).

Mahinda Rajapaksa is famous for sarcastic or misleading comments. On the day the Prime Minister was changed, he asked former Minister Harsha de Silva at lunch time in Parliament whether he would join him, saying that he was going to form a new government. Harsha thought it was a joke. Harsha’s father probably knows better of MR, as they were working in the same building, Sri Sumangala, upstairs and downstairs, at Vidyodaya in late 1960s. Former at Archives and the latter at the university library.

Understandable Anger

Some people were disturbed and angered when I said last Monday, “Ranil Wickremesinghe holding on to power is unconstitutional and undemocratic.” I even received threatening and insulting emails. One sender was David, pretending to disbelieve I was the author.

When Reeza Hameed wrote “President is powerless to remove Prime Minister” on 13 April 2018, I argued to the contrary. My main points were the following.

[1] Interpretation of the constitution based on the ‘objectives’ of the drafters is subjective. [2] Whatever the ‘objectives,’ those cannot contradict the main thrust of the 1978 constitution i.e. the Presidential system without a referendum.

I also asked the following questions: If the absence of ‘removal clause’ in 42 (4) is deliberate, why it is present in Articles 47 (2), 47 (3) and 48 (1)? Do you think that the constitutional drafters must have thought the absence or not inclusion of ‘removal clause’ in 42 (4) is sufficient, whatever present in other articles? Do you admit that 19A is a messy and a bad piece of constitutional amendment?

Of course Hameed gave some answers. On his part, he has been fairly consistent. My point here is not about I was correct or he was wrong, but I have maintained this position at least since April, well before the present crisis that the President can remove the PM under certain circumstances.

Not the First Time

Since January 2015, the President of Sri Lanka has used his powers three times in appointing the Prime Minister, one may say when it was required under the constitution, based on Article 42 (4). In all these instances, it was not clear whether the appointed PM would hold a majority in Parliament at the outset. The last two instances were after the 19th Amendment and therefore it is difficult to argue that amendment made much difference in President’s powers in this respect.

However, there were political differences between these three instances. The first was after a presidential election without any change to the political composition of Parliament, nevertheless given the dramatic change of the election, there was no much political controversy. The second one was after a parliamentary election and the appointed PM was the same as before and again, there was no much political controversy.

However, this time it has not been after any popular election, presidential or parliamentary, and therefore there is much confusion as well as controversy though it followed the collapse of the National Government. This is something not very familiar to the country though it is defined in the constitution after the 19th Amendment. When a National Government collapses, the Cabinet becomes dissolved, including the PM and the President is empowered to appoint a new PM and a new Cabinet.

An Example from Australia

The controversy is because of the unexpected and the dramatic nature that it had happened apart from its secretive or ‘conspiratorial’ nature. Such dramatic changes have not been uncommon in Westminster model democracies as well. Among many examples, the dismissal of the sitting Prime Minister, with even a majority in Parliament, was enacted in 1975 in Australia. For easy reference I am quoting from Wikipedia. However, there are many books written on the subject.

“On 11 November 1975, [Prime Minister Gough] Whitlam intended to call a half-Senate election in an attempt to break the deadlock. When he went to seek [Governor-General Sir John] Kerr’s approval of the election, Kerr instead dismissed him as Prime Minister and shortly thereafter installed [Malcolm] Fraser in his place.”

That was also called a constitutional crisis. Jenny Hocking (‘The Dismissal Dossier,’ 2015) in her award winning biography of Gough Whitlam, reveals the astonishing secret story of the planning, the people and the collusion behind the removal of the sitting Prime Minister, Whitlam.

However, Whitlam did not resist, did not claim he was the Prime Minister or did not refuse to leave the official residence. Within a month, the election was held and Fraser returned with a massive majority. The Parliament was not prorogued but dissolved! Now our constitutional pundits claim that the President even cannot dissolve Parliament and it requires a two-thirds majority. People may have to very carefully look at this anarchist 19th Amendment and look for alternatives.

Story of Ranil

Although I supported the January 2015 change with much hope, I did not support the UNFGG at the August 2015 parliamentary elections, because of the bond scam in between. After the first bond scam, I was extremely critical of Ranil Wickremesinghe. Those were expressed in my articles though I am not usually a person to refer to my past articles or claim I said so. Therefore, no one needs to get upset about my last article about Ranil and his adamance in holding on to power which can create much harm to the country.

In August last year (2017) I wrote “Remove Ravi and Investigate Ranil” after the Bond Commission Report. In November I wrote “It’s Time to Go, Ranil.” These are clear enough reasons for my positions on the evolving scenario. I have always expressed my opinions as an independent person without aligning with any group or clique, let alone a political party.

Once Asanga Welikala (CPA) invited me to be part of an email network of left minded people to see how the Left Movement could be rejuvenated! I declined the invitation.

I still strongly maintain that Ranil Wickremesinghe and the UNP are planning a major disaster. According to the ‘Economy Next’ website (3 November), he has said “We will be calling on our people not to resort to violence. But you don’t know what arises in a situation like this…”

I leave the readers to figure out what he was saying. He was referring to his own people.

Call for General Election

Yes, there is a risk of violence, a major disaster and clashes. The best measure to avoid such a situation is for the five main political leaders, Maithripala Sirisena, Mahinda Rajapaksa, Ranil Wickremesinghe, R. Sampanthan and Anura Kumara Dissanayake to come to the table and, in my view, to agree for a general election to be held as soon as possible, probably early December.

The Parliament could be convened to approve a Vote on Account before 16 November, but then dissolved. Ranil Wickremesinghe can reside at Temple Trees!

By Lasanda Kurukulasuriya Courtesy The Island

November 4, 2018, 12:00 pm

Maithripala Sirisena is not exactly a type of politician described as ‘charismatic’ or ‘revolutionary.’ But in the space of three and a half years he has pulled off two dramatic political reversals in the country’s electoral history. The first was in 2014 ,when he broke ranks with the ruling UPFA coalition to be the UNP-led Opposition’s common candidate in the 2015 election. Now he’s unceremoniously dumped his UNP coalition partner, pulling the UPFA along with him to appoint his one-time bete noire Mahinda Rajapaksa as his prime minister.

With the UPFA having to prove a majority in the House in the days ahead in order to chrystalise the move, the situation has parallels with that which prevailed when the UNP-led coalition failed to garner a clear majority in 2015, and multiple cross-overs helped to consolidate power.

There has been furious debate on the legality/constitutionality or otherwise of the president’s actions, by loyalists on either side. This discussion related to the 19th amendment that redefined the presidential powers. The main point of contention is that the Sinhala version of the Constitution is said to include ‘removal’ by the president as one of the circumstances in which the prime minister ceases to hold office, whereas this condition is missing in the English version. It is the Sinhala version that prevails when there is a dispute, according to lawyers. A Supreme Court determination, if sought, would no doubt help settle the legal question.

Meanwhile, a closer look at the social context might help understand the forces at work in this drama. While constitutional experts split hairs over the interpretation of Article 48 subsection (1), or the meaning of Article 46 subsection (2), the reality is that these events come at a time of deep discontent among ordinary people across the country. The mood was best summed up by the chief prelate of a Colombo temple. In rough translation what he said was “Voters, when these things happened, did not cry, lament, light lamps, or curse. There was not a sound.” Ven. Galaboda Gnanissara Thera told reporters: “The people were hard-pressed, trampled upon, saddened and living in fear. In any other country if a government elected by a majority was toppled, people would rise up. But here nobody lost any sleep. I too slept well.”

As the monk suggested, it has been business as usual for the most part – in fact, stocks hit a six-week high. The mainstream media has not gone into overdrive, and service chiefs called on the new PM within days of his appointment.

Interestingly, those who rushed to Ranil Wickremesinghe’s side were western diplomats, who went into a huddle with him at Temple Trees and then came out with almost identical statements calling on the President to ‘reconvene parliament immediately.’ This call reflected the demand of the UNP camp, for the government to prove its majority on the floor of the House immediately, without waiting for the assigned date of 16th Nov. It is the president’s prerogative to prorogue parliament, and the inordinate ‘concern’ expressed by these ambassadors and high commissioners in what is essentially an internal problem, could be seen as unwarranted meddling.

“The meeting as well as subsequent declarations can be construed as a concerted and deliberate act against the Head of State, openly challenging the authority vested in the President by the people, interfering in internal political processes, and violating Sri Lanka’s sovereignty,” said Tamara Kunanayakam, Sri Lanka’s former ambassador to the UN, addressing an ‘Eliya’ briefing.

She drew public attention to the hypocrisy of these statements made by those who had nothing to say when Wickremesinghe was made prime minister in 2015 with the UNP in a minority while the UPFA held a two thirds majority in parliament, and when local and provincial council elections were endlessly postponed.

“How do you explain that the same indignation was missing when Germany was unable to form a government for five months, when Belgium had no government for almost two years (541 days) and Northern Ireland was without government for even longer?” she asked.

In a more respectful response, the Chinese ambassador called on both Rajapaksa and Wickremesinghe, while a spokesman in Beijing said “What is going on in Sri Lanka is their domestic affairs.” It should be mentioned that when Wickremesinghe was asked in an interview with NDTV if he saw a ‘Chinese hand’ behind what was going on, his categorically reply was “I don’t see a Chinese hand.”

In a development that could raise some eyebrows, UN Secretary General Antonio Guterres, in a phone call with President Sirisena on 1st Nov., echoed the call of the western powers, urging the latter to “revert to Parliamentary procedures and allow the Parliament to vote as soon as possible,” according to a readout of the conversation on the UN website. “He encouraged the government to uphold its earlier commitments to human rights, justice and reconciliation, in line with Human Rights Council resolutions,” the statement dated 2nd Nov. said. In a previous statement of 28th Oct. however, the UNSG had only said he was ‘following the latest developments with great concern’ and calling on the government to respect democratic values and constitutional process, uphold rule of law and ensure the safety of all Sri Lankans.

The reference to HRC resolutions raises the question as to whether the UNSG’s ‘second thoughts’ on the matter were influenced by those same western powers that led the 2015 Geneva resolution against Sri Lanka. The other question is whether the western powers ‘concerns’ for Sri Lanka have more to do with their own vested interests, than peace and stability in Sri Lanka.

The UNSG’s revised remarks come on the heels of a visit to the Speaker of Parliament on 30th Oct. by a delegation of ambassadors and high commissioners from the EU, Canada, UK and Germany along with the UN resident representative. At this meeting they reportedly warned of ‘inimical consequences’ of the power transition. It’s relevant to recall here how, during the 2014 CIA-backed coup in Ukraine, the US roped in a UN representative to help legitimise its actions. Or in other words ‘glue the thing together’ as a US official famously said in a leaked phone call with the US ambassador in Ukraine at the time.

The sequence of events in Sri Lanka would suggest western powers have gone into high-gear over the current political impasse, presumably with a view to influencing the outcome. These developments serve as a pointer to intense underlying geopolitical tensions in the region. Western powers alarmed at a rising China’s expanding footprint in this small but strategically located state, had counted on Wickremesinghe to bring the country within the western sphere of influence. The prospect of that project being undermined has rung alarm bells.

The new government will have more to deal with than revelations of an assassination plot targeting the president and former defence secretary. It will also have to navigate the threat of possible interventions by western powers alarmed by the prospect of further inroads by China. Such interventions will no doubt come packaged in the guise of a ‘concern for democracy and human rights.’

By G. H. Peiris Courtesy The Island

November 4, 2018, 12:00 pm

It is with a sense of gratitude that I read the ‘Opinion’ titled ‘A Flawed Argument’ by Savitri Goonesekere in last Friday’s issue of The Island, in which she has explained that it is not the discrepancy between the Sinhala and the English versions of the 19th Amendment, but the principle – “the Golden Rule” – of relevance to an adjudication of President Sirisena’s removal of Ranil Wickremesinghe from the premiership is that “Constitutional Provisions must be given a meaning that is purposive to fulfill the objective and intention” of the related provisions. When a legal luminary of the stature of Professor Goonesekere imparts her wisdom and knowledge no sensible layman would dare dispute her. Yet it would not be insensible for a layman like me to request several vitally important further clarifications on her interpretation.

First of all, is it not essential to take into consideration the qualifications pertaining to the near unanimity that prevailed in our parliament over the need to curtail presidential powers at the time the 19th Amendment was enacted. In that context, Professor Goonesekere, shouldn’t we look carefully at the general stipulations of the constitution (copied below) on how the “sovereignty of the people” should find expression in the legislative, executive and judicial power configurations of government? Or, is this concept of ‘sovereignty of the people’ a whole lot of rubbish?

Constitution of Sri Lanka – Chapter 1 – Exercise of Sovereignty

The Sovereignty of the people shall be exercised and enjoyed in the following manner—

(a)  the legislative power of the people shall be exercised by Parliament, consisting of elected representatives of the people and by the people at a referendum.

(b)  the executive power of the people, including the defence of Sri Lanka, shall be exercised by the President of the Republic elected by the people.

(c)  the judicial power of the people shall be exercised by Parliament through courts, tribunals and institutions created and established or recognised by the Constitution or created and established by law, except in regard to matters relating to the privileges, immunities and powers of Parliament and of its Members wherein the judicial power of the people may be exercised directly by Parliament according to law.

Likewise, among the new constitutional provisions brought into being by the ‘19th A’, there were several others that did not relate to presidential powers vis-à-vis the Prime Minister and the Parliament. For instance, there were those that elevated the concept of ‘National Government’ to constitutional status, those pertaining to presidential powers over Provincial Councils, and those providing for the establishment of a Constitutional Council and nine “independent” Commissions. In deciding on the ‘objective and intention’ of the legislators lending their support to the clause of the bill in professorial dispute between Goonesekera and her former Law Faculty colleague G. L. Peiris, is it not relevant to take into account the possibility of impulses other than those pertaining to the powers exercised by the President last week that swayed them to support the amendment?

Among the other impulses I refer to, there were, for instance, the introduction of the concept of ‘National Government’ and the expansion of the size of the cabinet and the number of ministerial posts which that entailed. Thus, does Professor Goonesekera imply that the related considerations are of no relevance now to determining the ‘objective and intention’ of the members of parliament? If the good lady does, it would be quite incredible.

The discrepancy between the Sinhala and English versions of a single provision of the ‘19th A’ which Professor Goonesekera considers as being of little relevance to a probe into the ‘objective and intention’ of the ‘19th A’ comes closely in the heels of other more general submissions made in an article co-authored by her on behalf of the illustrious ‘Friday Forum’ (which The Island carried), the thematic thrust of which was that President Sirisena is guilty of gross violations of the Constitution. In that context I find it necessary to argue that the near-exclusive focus on constitutional issues in the ongoing public discussions, regardless of the unassailable eminence of the ‘Man Fridays’ on whose behalf she had written that piece, is it itself thoroughly flawed.

The crux of my submission here is that the disclosures made by President Sirisena in the course of his ‘Address to the Nation’ on the evening of 28 October are of far greater relevance to the debate on propriety of the reforms he implemented than constitutional issues. Admittedly, the president’s charges such as the likely complicity of his former prime minister in the gigantic “Robbery of the Central Bank” caused no surprise in that they were no more than confirmations of widely prevalent suspicions based on the well known relations that prevailed among the main participants in that heist, and on media reports on proceedings of the ‘Bond Commission’. Several other indictments such as Ranil Wickreme-singhe’s autocratic disregard of the president’s constitutional authority (as he did even in his earlier spell as prime minister from December 2000 to April 2004), and his violation of the tenets of cabinet government were also widely known as features of his personal style of leadership and management. Nor is there a surprise in his pathetic dependence on the support of his guardians among the global powers to recover the lost position as the country’s ‘strongman’, and in the blatant duplicity seen in the response of the NATO powers to his appeal. But there were two other presidential indictments of far greater significance which were well within the realm of criminality and moral turpitude that have remained sidetracked.

Elaborating on one such accusation (as recorded in the English translation of President Sirisena’s address published in The Island of 29th October) the president stated:

“I must tell you that the committee set up by Mr. Ranil Wickremesinghe to manage the economy was totally fraudulent. The decisions taken by that committee were fraudulent. It was a major challenge to abolish it. As an alternative to that committee, I have established the National Economic Council. Mr. Ranil Wickremesinghe has taken (sic.) everything possible to weaken that Commission (sic.) The monthly emoluments for the economic expert was paid by an international monetary institution respected by all of us. On Mr. Wickremesinghe’s advice, that payment was stopped. Mr. Wickremesinghe took steps to prevent the Commission from functioning”…

The other, which ought to be considered more damning than all else, constituted a part of the President’s reference to the alleged conspiracy to assassinate him. The relevant extracts from the published translation read as follows:

“The reports provided by the CID and other investigating authorities including the Intelligence Bureau showed that this is a very serious matter. In this plot, there is a wide range of information which has not been disclosed to the public. There is also a Cabinet Minister in this plot to assassinate me. Furthermore, there have been tremendous pressures on investigations. There were instances of some responsible officers of the Attorney General’s Department evading the investigation duties.”

The ‘Address to the Nation’ was not read from a script. The president, as usual, was employing his extraordinary communication skills in flawless Sinhala. Yet, since there were public announcements about the impending ‘Address’ throughout that day, listeners were entitled to assume that it was well prepared and carefully designed, quite unlike the extempore pronouncements which some of our garrulous politicians make from public platforms and the floor of the ‘House’. It must also be recalled that the indictment was made after protracted investigations including prolonged interrogation and the incarceration of a Deputy Inspector General of Police.

Many in the President’s audience are also aware of the enormity of the losses our nation has suffered since the late 1950s as a result of assassinations targeted at national leaders. It has also been widely observed that such losses have not been confined to scarce leadership talent, but have invariably resulted in the emergence of mediocrity at the apex of the political system and at various levels of its sub-national hierarchy.

Another fact which perhaps is somewhat less well known is the probable involvement of some of the major world powers in assassinations and mass exterminations that have occurred in other countries of South Asia and elsewhere – also since the late 1950s. Patrice Lumumba, Salvador Allende and Zulfifer Ali Bhuto rank among the more prominent victims of the Cold War era. In the more recent past there were other contributions of the West to safeguarding democracy such as setting in motion the chaos in Libya (and the murder of Muamma Gaddafi),

Iraq (and the annihilation of an estimated 700,000 Iraqis including Saddam Hussain), and the reduction of the unique city of Damascus to rubble rank among its other major contributions to safeguarding democracy. In Nepal the officially published version of King Birendra’s assassination being attributed to Prince Dipendra (his son and heir to the throne) is considered by some as the cover-up of an externally engineered plot. These are only a few examples known to us of ‘regime changes’ operations conducted in the past few decades.

What the foregoing considerations point at is that people urgently need the President to elaborate and substantiate his indictments and the former Prime Minister to answer them without confining himself to stating mama eva prathikshepa karanava (I reject them). The latter, in particular, is absolutely vital because his image has been severely tarnished.

That the popular support he had at the time his party secured about 106 parliamentary seats has been severely eroded was made plainly evident by the results of the nation-wide local government polls of February 2018. There is also no secret about the fact that the delays in conducting elections to Provincial Councils is due mainly to his fear of facing the electorate. The parliament remaining prorogued until 16th November gives both of them – President and the ex-PM – adequate time to elaborate their case.

Courtesy The Island

November 4, 2018, 11:43 pm

Mangala Samaraweera, yesterday, issued a statement warning of dire consequences of the governent decision to abolish the oil pricing formula. Insisting that he remains the minister in charge of finance, Samaraweera said:

“By shelving the fuel pricing formula, the illegal administration is attempting to revert to the opaque, politicised regime of fuel pricing that resulted in the CPC being landed with debt of more than Rs. 350 billion – which is eventually borne by tax payers.

There has been a 12% reduction in the Singapore Platts price of refined petrol since October 10th, which would have enabled a reduction in pricing as per the fuel price formula as well.”

The following is the full text of the statement:

“As a result of the illegal and unconstitutional coup, led by President Maithripala Sirisena, Sri Lanka’s economy has been placed in great peril. The uncertainty created has triggered an immediate negative impact at a time of tremendous fragility in global financial markets.

“The first impact was felt in the stock market. Between Monday and Thursday net foreign outflows from the Colombo stock exchange were Rs. 4 billion in just a four-day period. For the entire 9 months (270 days) from January to September 2018, the total net outflow from the stock market was Rs. 6.1 billion.

“Foreigners are selling out rapidly due to a sharp drop in confidence in Sri Lanka’s economic management. These outflows are putting major pressure on the Sri Lankan rupee in an already fragile global economy.

“The yield on the USD 1 billion international sovereign bond maturing in January 2019 increased from 5.6% to 9.9% this week – almost doubling in an unprecedented manner. The spike in yield is because global investors are demanding a higher return for the very recently increased risk associated with Sri Lankan debt. This means Sri Lanka’s external borrowing costs will almost double.

“If Sri Lanka is unable to meet its external obligations we will collapse into a situation like Argentina or worse Venezuela, where similar reckless policies were implemented. It is our citizens that will suffer as a result of this reckless, opportunistic behaviour. In Argentina, a country with similar challenges to Sri Lanka and made key policy errors like what we saw this week, interest rate just reached 74%, inflation is 22%, and the Peso depreciated 115% this year.

“As a result of the accelerated foreign sales of Sri Lankan debt and equity, there will be significant pressure on the value of the rupee and will cause domestic interest rates to spike. The selling rate of the SL rupee that had stabilized below 175 spiked from 174 to 177.3 in just 4 days. The old Rajapaksa strategy of selling off our hard earned reserves to try and defend the Rupee has no doubt already been deployed – this has been proved time and again to be a failed strategy. Lost reserves will make it even more difficult to meet our upcoming external debt repayments.

“There is already significant upward pressure on domestic interest rates as liquidity has tightened sharply – it is highly probable that the Central Bank will have to increase interest rates in order to withstand the pressure that has developed this week. This will increase costs in borrowing across the board and will stifle investment and economic activity.

“Sri Lanka has just managed to turn around our declining exports and stagnating FDI. In 2017, we had our best ever exports and FDI and in the first half of 2018 these figures continued to grow. Unfortunately, the blatantly undemocratic, unconstitutional measures by this illegal regime have put at risk our hard won access to the EU market through the GSP + scheme. If we lose this market we will severely undermine our fishing & seafood sector and apparel sector, which were making strong inroads into the world’s largest single market. A return to inward looking, protectionist, regressive policies will put us back on the fast lane to economic crisis.

“These negative developments have immediately attracted the attention of global rating agencies. Fitch is quoted as stating “Prolonged political upheaval accompanied by deterioration of policy continuity could undermine investor confidence and make it more challenging for the government to meet its large external financing needs in 2019-2022”. Another rating agency Moody’s stated “At a time when global financial markets are turbulent, uncertainty about the direction of future policy could have a large and lasting negative impact on international investor confidence”

“There is a serious risk that rating agencies will downgrade their Sri Lanka ratings. In addition to the spike in yields on Sri Lankan international sovereign debt, the incoherent policy of this week will make creditors extremely reluctant to lend to Sri Lanka to enable us to refinance our USD 15 billion debt payments in the next three years. We are at very serious risk of our first ever international default unless the economy is restabilised immediately by reverting to the policy path that our government had carefully put in place.

“Sri Lanka’s Ministry of Finance and Central Bank had worked hard to build fiscal consolidation and macroeconomic stability in the last 2 years – sacrifices were made in order to ensure we gained the trust and credibility of global financial markets since we have such high external debt obligations between 2019 and 2022. This credibility has been eviscerated in the most irresponsible manner by an illegal regime in just one week.

“The range of tax cuts made on Thursday will severely undermine government revenue. In a context where we have Rs. 2 trillion worth of debt service in 2019 and our revenue in 2018 was just touching Rs. 2 trillion – any revenue slippage will be disastrous for the government’s ability to meet its financial obligations and to fund public services.

“Taking just three of the 15 tax measures proposed – telecommunications levy reduction, VAT threshold increase, and WHT on interest income – the revenue impact would be around Rs. 75 billion (almost double the annual expenditure on Samurdhi). Unless of course by removing the 5% Final Withholding tax they are expecting interest income to be declared as income tax and charged 24% tax instead of 5% applicable at present.

“It is not clear as to how this illegal administration expects to reduce government expenditure in order to balance the budget after these erratic, irresponsible, and populist tax cuts. In the first 6 months of 2018, total revenue was Rs. 925 billion. Expenditure on salaries and wages was Rs. 316 billion, interest payments Rs. 391 billion, welfare Rs. 223 billion. These 3 items alone add up to Rs. 930 billion. Will Mahinda Rajapaksa reduce the size of the public service? Will he cut salaries? Perhaps he will reduce pensions?

“In fact with the spike in treasury yields as a result of this coup interest expenditure will be far higher than previously estimated. The only other option is drastic cuts to development expenditure which our government was not willing to do. Simply saying that lost revenue will be caught up by “rationalising cabinet ministers” and “re-examining capital expenditure” is an irresponsible and lazy attempt to deceive the public.

“By shelving the fuel pricing formula, the illegal administration is attempting to revert to the opaque, politicized regime of fuel pricing that resulted in the CPC being landed with debt of more than Rs. 350 billion – which is eventually borne by tax payers. There has been a 12% reduction in the Singapore Platts price of refined petrol since October 10th, which would have enabled a reduction in pricing as per the fuel price formula as well.

“The irresponsible measures during this week have gone against the basic principles of economic management. These short-term, cheap, populist measures are an attempt to deceive the public to capture political power and avert impending court cases, whilst putting the country risk of major economic peril.

“Our government had put in place a carefully thought out, responsible set of programmes to stimulate economic growth and uplift the people. Enterprise Sri Lanka loan schemes have been making great progress in empowering small business and entrepreneurs, Gampereliya has resulted in a major drive to boost economic infrastructure in rural areas. Our pragmatic macroeconomic policies brought inflation under control and in fact food prices declined by 2.3% in October. We did not resort to cheap, short sighted, irresponsible measures like what have been proposed this week. I urge the public to not be fooled by these unsustainable gimmicks and to reject all undemocratic, unconstitutional measures of this illegal regime.”

lanka C news

රවුෆ් හකීම් මහතාගේ නායකත්වයෙන් යුතු ශ‍්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග‍්‍රසය නව රජයයට එක්වීම සදහා තීන්දු කර ඇති බව විශ්වාස කටයුතු ආරංචි මාර්ග කියා සිටී.

ඒ අනුව එම පක්‍ෂයට කැබිනට් ඇමති ධුර හා නියෝජ්‍ය ඇමති ධුර කිහිපයක් ලබා දීමට නියමිතය.

මීලග මැතිවරණයේදී තම පක්‍ෂය තරග වදින්නේ කෙසේද යන්න සම්බන්දයෙන් යම් ගැටළුවක් තිබුණද මේ වන විට එම ගැටළුව නිරාකණය කරගෙන ඇතැයිද වාර්තා වෙයි.

ශ‍්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග‍්‍රසය පාර්ලිමේන්තුව තුල මන්ත‍්‍රී ධුර හතක් නියෝජනය කරයි.

ඉක්මන් ක‍්‍රියාමාර්ගයක් නොගන්නේ නම් තව දුරටත් අල්ලාගෙන සිටීමට නොහැකි බව පක්‍ෂ නායක රවුෆ් හකීම් ඊයේ දිනයේදී හිටපු අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා දැනුවත් කර තිබින.

මෙම මන්ත‍්‍රී පිරිස එක්වීමත් සමග ආණ්ඩුවේ මන්ත‍්‍රී ආසන ප‍්‍රමාණය 112 දක්වා ඉහල යනු ඇත.