The Editorial Courtesy The Island

The Grade Five Scholarship Examination (GFSE) results have been released. The best performers and their parents are walking on air while others are sulking. This, we see year in, year out. Some parents even mete out cruel punishment to their unfortunate progeny who fail to score enough marks. Numerous shocking incidents have been reported, where low-scoring students were beaten mercilessly or even burned with heated spoons, etc. by their frustrated parents.

President Maithripala Sirisena has recently told the parents of schoolgoing children some home truths. Speaking at a school function in Kandy, on Friday, when the GFSE results were released, the President urged parents not to cause untold suffering to their children in the name of examinations. He pointed out that the percentage of outstanding performers at the GFSE, doing equally well later and entering university, was woefully low.

One cannot but agree with President Sirisena, who deserves praise for having refrained from making a political speech at a school event and addressed an issue that affects children, their parents and teachers. It is hoped that he will continue to do so and other political leaders will follow suit. However, one should not lose sight of the fact that the Education Ministry itself has recognised some seats of learning as popular schools while doing precious little to develop others. This situation has, more or less, remained unchanged under successive governments. Students who fail to gain Grade One admission to privileged schools are left with no alternative but to sit the fiendishly difficult GFSE; they and their families are put through the hoop as a result.

Politicians have, in a bid to cover up their failure to develop the education sector, characterised by a glaring urban bias in resource allocation, have coined an attractive slogan: ‘The nearest school is the best school’. But how many MPs and ministers who represent rural areas send their children to schools in those far-flung corners of the country?

Why the ordinary people sans the wherewithal and political connections are so desperate to see their children perform exceptionally well at the GFSE is understandable. What attracts children to popular schools is not education per se. More opportunities are available to students in elitist urban schools than their less fortunate counterparts elsewhere, as is public knowledge. Products of the popular schools, therefore, get a head start over others in many fields, where the latter have to work their fingers to the bone in a bid to succeed in life. Besides educational qualifications and skills, social class and the old school tie do matter in the local job market.

Examination results are not the only yardstick of student’s performance, much less his or her intelligence, as the President has rightly said. But unfortunately, in this country, they are the sole means of separating the sheep from the goats, so to speak. (Perhaps, the only field where it is not applied is politics.) This is the reason for parents’ desperation to ensure that his or her child scores very high marks at examinations even at the expense of the latter’s mental wellbeing. No wonder those who undergo tremendous suffering owing to examinations in their formative years are not at peace with either the world or themselves when they grow up.

The yahapalana leaders, in the run-up to the 2015 regime change, promised to allocate as much as 6% of the GDP for education if they were voted into office. They are now ensconced in power, but their pledge has turned out to be yet another Machiavellian promise. Most state-run schools remain backward. The ever increasing number of private educational institutions to cater to the children who drop out of the race for popular schools is an indictment on the government.

Nothing is said to be given so freely as advice. No amount of exhortation is going to prevent ordinary parents from dragooning, if not coercing, their children into studying extremely hard with a view to clearing the GFSE hurdle and gaining admission to popular schools. If this undesirable practice is to be brought to an end, underprivileged people should be provided with an alternative, which is to develop the existing schools and build new ones with necessary facilities as a matter of national priority. Else, children will continue to face the crucible of GFSE with wily politicians shedding copious tears for them in public from time to time.

JANAKI CHANDRARATNA

It is heartening to note that the government is paying serious attention to the rapid depreciation of the rupee and the deterioration of the economy. We are being told that the import of luxury cars and other luxury items will be suspended for a short period of six months to improve foreign exchange reserves. Financial analysts have already questioned the success of this strategy as they claim the current foreign exchange reserve amounting to USD 8000 million, including Chinese loans to the tune of USD 1000 million will not be sufficient to meet the outstanding payment commitments. The loan repayment for 2019 is estimated to be USD 4000 million and the import expenditure for the first six months of 2018 alone was at USD 11,400 million. Needless to say the free trade agreements with Singapore and India are likely to further exacerbate the situation.

The yahapalana government is responsible for the country’s current predicament. The liberal capitalist economy was in full force for politicians and the rich to get richer for about three years. The government went all out to import the best vehicles and enabled its leaders and their kith and kin to go on foreign junkets. Even those in the Provincial Councils followed suit. They have been doing so at the expense of the country’s foreign exchange reserves, which are replenished for the most part by the Sri Lankan workers in West Asia.

The government appeared to be unaware of the disadvantages of liberal capitalism for a country like ours. No country in the world that cares for its future generations would adopt unrestricted liberal capitalism. One of the most damaging outcomes of the market economy in recent times, in Sri Lanka, is the impact it has had on the agricultural sector, in general and on food production in particular. In fact, the production of rice, our staple food, has been neglected. Farmers are not provided with the required fertilizer in a timely manner. Instead, they are asked to diversify crops and grow potatoes..

Food security is of paramount importance to most of the developed nations in the world, and they are focused on safeguarding the agriculture sector. Generally, farmers are subsidized and encouraged to increase production for local and export markets. Australia and the US are good examples. The agriculture sector in these countries not only adds to foreign exchange reserves, but also assures a steady food supply in times of world recessions. Our yahapalana leaders ruined our paddy stocks by storing it in unsuitable environments such as at the Mattala airport.

The yahapalana government is lucky that the previous regime developed infrastructure. But the country has not progressed on the intended path of development. The increase in foreign reserves was mainly through added loans. The government was imprudent in halting investment projects of the previous regime without assessing the future consequences. The cancellation of the Sri Lankan Airlines aircraft purchases incurred a significant foreign exchange loss to the already down trodden economy.

The government keeps blaiming the previous regime for the borrowings for infrastructure development. It now holds American President Donald Trump responsible for the depreciation of the rupee. It is true the surge in the American dollar affected a number of countries, but most of them have sufficient reserves to address currency fluctuations. What we have in Sri Lanka, in part, are the evils of an unbalanced market economy under the yahapalana regime. It is well known that unrestricted market economies can lead to an increase in the gap between the rich and the poor, unbalanced economies, lack of investments, sale of assets, depreciation of currencies, increased taxes, and increased loans to sustain imports.

Stressed economies also are often pressured to create tax havens and encourage money laundering activities. Without investors to boost export earnings, the government may have to take further restrictive measures for much longer period than mere six months.

by Sanath Nanayakkare Courtesy The Island

Woeful mismanagement of the economy coupled with the resultant steep fall in foreign reserves and the unjustifiable depreciation of the rupee will leave the government with serious cashflow problems in the future and the general public will have to stand in queues across the country every single day for hours at a time pushing, shoving and grunting for their basic necessities, such as, milk, sugar, soap and even bread, former Governor of the Central Bank Dr. Ajit Nivard Cabraal told the media in Colombo yesterday.

He said that the predictions he made six months ago have proved right today although few people took them seriously and this time too he is making this prediction having taken note of the government’s imprudent management of the economy.

‘Prime Minister Ranil Wickramasinghe has been complaining about a global economic crisis, seemingly in an attempt to show the public that the current economic problems are due to external factors. But this is not true. There is no global economic crisis currently. In fact, what we see currently is a positive trend in the global economic cycle. The average GDP growth of the world is around 3.9% . In the developing world the average growth rate is as high as 4.9%. The developed countries are growing at about 2.5% on average. So, to say that the country’s growth is impeded due to external factors is a lie, Cabraal said.

“There is also an attempt by some politicians to create an impression that the economic policies of U.S. President Donald trump have affected the global economy adversely. This is also not correct. It is not only the American economy that is growing, rest of the world is also progressing well, he said.

“The first action of the government when it came to power in 2015 was to freeze all infrastructure development projects starting with the flagship project of the previous government ‘the port city’. Not even the small and medium sized projects were spared. The economic advisors of the government failed to understand the economic implications of this shortsighted decision. It resulted in a chain reaction affecting economic activities across the country. Money circulation got affected. Many small and medium sized businesses had to be closed down. A large number of people lost employment. In such a context, the foreign investors became wary of economic policies of the government. Today the loan quantum has increased to Rs. 12 trillion from Rs. 7 trillion with nothing to show for it. Debt to GDP ratio has moved to 87% from 71%. Rupee has depreciated 9.1% per annum. Banks and micro finance companies are in a precarious situation. I saw news reports today of staggering amount of non-performing loans. These will lead to a plethora of economic ills which will present a dark era of queuing for food and basic goods for your family, he said.

Former SEC chair Dr. Nalaka Godahewa also made a presentation at the media briefing and illustrated how the government has put the country and its people into an economic abyss.

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

The Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) yesterday alleged that President Maithripala Sirisena, in spite of being the Commander-in-Chief of the armed forces, was a prisoner in the UNP-led administration.

SLPP Chairman Prof. Peiris asserted that President Sirisena was incapable of dealing with what he called an unprecedented police conspiracy.

Addressing the media at former President Mahinda Rajapaksa’s Nelum Mawatha Office, Prof. Peiris emphasized that the government owed an explanation as regards its failure to take Deputy Inspector General of Police Nalaka de Silva, the senior officer in charge of the Terrorist Investigation Division (TID) into custody in spite of his alleged involvement in conspiracy to assassinate President Sirisena and wartime Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa.

Prof. Peiris said that no arrests had been made though the alleged conspiracy was revealed on Sept 13.

Flanked by UPFA lawmakers, C.B. Ratnayake (Nuwara Eliya district) and Piyal Nishantha (Kalutara district), Prof. Peiris explained how IGP Pujith Jayasundera, too, had been placed among those who were allegedly involved in the assassination plot. The former Law Professor pointed out that the IGP had authorized the releasing of two Light Machine Guns (LMGs) from the Central Armoury to the TID. These weapons had been taken out of the TID for a couple of days before being brought back without any entries, Prof. Peiris said, adding that it would be of pivotal importance to establish the circumstances under which Nalaka de Silva sought the assistance of the elite Special Task Force (STF) to train some of its men in para-military operations.

“A thorough inquiry is required to identify the hidden hand behind the conspiracy,” Prof. Peiris said.

The SLPP Chairman said that it had transpired that DIG De Silva got to know whistle blower Namal Kumara through IGP Jayasundera. Prof. Peiris asserted that sufficient attention hadn’t been paid to the IGP’s role in Nalaka Silva meeting Namal Kumara.

Commenting on the conspirators having some role in Digana violence directed at the Muslim community, Prof. Peiris said that there should be a no-holds barred probe into a Sri Lankan based in France funding troublemakers here.

On behalf of the Muslim community, an MP recently complained to the CID regarding the threats directed at the community and its leaders.

By BROOKE ROLFE FOR DAILY MAIL AUSTRALIA Courtesy Mail on Line

• There were Barren scenes at Dubai International Cricket Stadium on Sunday

• It was Australia’s first game back after the ball tampering scandal in March 
• A sole security guard stood watch on the stands despite them being empty 

• The Australian cricket team received a frosty reception in Dubai for its first Test series back since its ball tampering scandal in South Africa in March.

  There were barren scenes in the stands at Dubai International Cricket Stadium on Sunday, and organisers mistakenly erected New Zealand flags instead of Australian.

  Despite there being thousands of empty seats, a sole security guard could be seen standing watch as he faced away from the game towards the grand stand.

  

  The Australian cricket team received a frosty reception in Dubai (pictured on Sunday) for its first Test series back since its ball tampering scandal in South Africa in March

  

  There were barren scenes in the stands at Dubai International Cricket Stadium and organisers mistakenly erected New Zealand flags instead of Australian (players on Sunday)

  

  Despite there being thousands of empty seats, a sole security guard could be seen standing watch as he faced away from the game towards the grand stand

  Australia’s bowling attack was yet to make an impact in Pakistan’s top order, with opening batsmen Mohammad Hafeez and Imam-ul-Haq still standing at the crease after 54 overs.

• Australia named three debutants with batsmen Aaron Finch, Travis Head and Marnus Labuschagne coming into the team for the visitors’ first test since the ball-tampering incident.

  The scandal at Newlands, South Africa, subsequently saw captain Steve Smith, David Warner and Cameron Bancroft receive lengthy bans for their part in trying to change the condition of the ball with a piece of sandpaper.

  

  The tests were the first of the two-match series, with three T20s due to follow (players pictured on Sunday)

  

  Thousands of seats were completely empty as the captains (pictured) took to the centre of the pitch for the coin toss

  The absence of Smith and Warner was certain to be a significant factor with three debutants among the visitors’ top six for the first Test in Dubai.

  Australia has lost four of its last five test series in Asia, including a 2-0 series defeat on its last tour of the UAE to play Pakistan in 2014.

  Pakistan captain Sarfraz Ahmed won the toss and elected to bat first, before the hosts handed a debut to offspinner Bilal Asif, with 26-test seamer Wahab Riaz selected ahead of Mir Hamza.

  

  Not one person, other than media, showed up to watch three Australians receive their baggy greens (ceremony pictured)

Courtesy The Korea Herald

The police have arrested a Sri Lankan national in its probe of a recent explosion at a local oil storage facility, police officials said Monday.

The arrest came one day after an explosion at the oil storage facility in Goyang, just north of Seoul, consumed a large storage tank with 2.66 million liters of gasoline, enough to fill 250 tank trucks.

The police said the 27-year-old Sri Lankan is believed to have accidentally caused the fire by releasing a sky lantern in the vicinity of the oil storage facility.

The police believe the sky lantern may have started the fire when it fell on the lawn of the oil storage facility, causing flames that later spread into the ventilation system of the oil tank, causing the explosion.

The 27-year-old is said to be a construction worker currently working at a site near the facility. (Yonhap)

COLOMBO, Oct 8 (Reuters) – ** The Sri Lankan rupee hit a record low for a fourth straight session on Monday due to dollar demand from importers and foreign banks amid outflows from government securities, while stocks rose for a fourth consecutive session to a more than two-week closing high.

** The rupee fell to an all-time low of 170.75 per dollar, surpassing the previous low of 170.40 hit on Friday, on importer demand for the greenback and foreign selling in government securities and exporter greenback sales, market sources said. ** The central bank surprised financial markets on Tuesday by leaving its key policy rates unchanged, despite heavy pressure on the rupee and foreign outflows from government securities. ** The central bank said on Tuesday it purchased 4 million dollars from the market in the previous day, but it has sold a net 184 million dollars to the market so far this year to defend the currency.

උපුටාගැණීම අද දෙරණ

රුපියල මෙන්ම මුළු රටම බාල්දුවීමේ අභියෝගයකට අද ශ්‍රී ලංකාව මුහුණ පා ඇති බව ඒකාබද්ධ විපක්ෂය පවසයි.

මහාබ්‍රිතාන්‍යයේ ඒකාබද්ධ පොදුජන පෙරමුණ විසින් ලන්ඩන් නුවර ඊයේ(06) සංවිධාන කර තිබූ සම්මන්ත්‍රණයකදී එහි නියෝජිතයින් මේ බව සඳහන් කළේය.

මේ අතර ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මඟින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට ගෙන එන 20 වන සංශෝධනයේ  අරමුණ වනුයේ ෆෙඩරල් ක්‍රමය රට තුළ සම්මත කර ගැනීමට බව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී උදය ගම්මන්පිල මහතා සඳහන් කළේය.

ඒ මහතා වැඩිදුරටත් සඳහන් ක‍ළේ ජනමත විචාරණයක් මඟින් කිසිවිටක ආණ්ඩුවට  20 වන සංශෝධනය සම්මත කර ගැනීමට නොහැකි වන බවයි.

 සාකච්ඡා කළේ – ශ්‍යාම් නුවන් ගනේවත්ත[Divaina]

ප‍්‍රශ්නය -අද දවසේ ප‍්‍රධාන ආර්ථික කතිකාව සිදු වන්නේ රුපියල ගැනයි. මොකක්ද මේ රුපියලට වෙන්නේ ?පිළිතුර – පසුගිය ආණ්ඩුව සහ මේ ආණ්ඩුව යටතේ රුපියලේ පිරිහීම ගැන මම කියන්නම්. ශ‍්‍රී ලංකා රුපියල, ඇමරිකානු ඩොලරයට සාපේක්ෂව 2005 අග වන විට පැවති අගය රු. 102 යි. 2014 අග වන විට එය රු. 131 ක් දක්වා ඉහළ ගියා. එනම්, වසර 9 ක් තුළදී, සාමාන්‍යයෙන් වසරකට 2.8% ක අවප‍්‍රමාණයක් ඒ කාලේ සිදු වෙලා තිබෙනවා. ඒ අතර, 2018.09.21 වන විට, එම අගය රුපියල් 171 ක් බවට පත්ව තිබෙනවා. ඒ අනුව, පසුගිය වසර 3.7 පමණ කාලය තුළදී, මෑත ඉතිහාසයේ සීග‍්‍රතම අවප‍්‍රමාණය සනිටුහන් කරමින් ශ‍්‍රී ලංකා රුපියල, ඇමරිකානු ඩොලරයට සාපේක්ෂව රුපියල් 40 කින් පමණ පහළ වැටී තිබෙනවා. එම පහත වැටීම සාමාන්‍යයෙන් වසරකට 9.1% ක පමණ අවප‍්‍රමාණයක්. එමෙන්ම, පසුගිය සතිය තුළදී පමණක්, රුපියලේ වටිනාකම 163 සිට 171ක් පමණ දක්වා රුපියල් 8 කින්, නැතහොත් 5% කින් පමණ, කඩා වැටුණා. 2018.09.21 දිනයේ පමණක්, රුපියල, රුපියල් 2.02 කින් අවප‍්‍රමාණය වුණා.

ප‍්‍රශ්නය – ඔබ කියන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ කාලෙට වඩා මේ රජය කාලයේ රුපියල වැඩියෙන් පිරිහුණ බවයි. එත් රජය කියන පරිදි ඇමරිකානු ඩොලරය ශක්තිමත් වීමත් මෙයට හේතුවක් නේද?

පිළිතුර – ඔව්. රජය නිදහසට කරුණු දක්වමින් කියා සිටින්නේ රුපියල බාල්දුවීමට හේතුව ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ ට‍්‍රම්ප් ජනාධිපති ඩොලරය ශක්තිමත් කර ඇති නිසා බවය. එම තර්කය තහවුරු කිරීමට, ඉන්දියානු රුපියල සහ පකිස්ථානු රුපියලත් මෑතකදී බාල්දු වී ඇති බව ඔවුන් පෙන්වා දෙනවා. එහෙත්, ආර්ථික වශයෙන් ඉතා දුර්වලයයි සැලකෙන රටවල් ඉදිරියේ පවා ශ‍්‍රී ලංකා රුපියල අවප‍්‍රමාණය වී ඇති බව ඔවුන් කියන්නේ නෑ. උදාහරණයක් වශයෙන්, 2018 වසරේදී බංගලාදේශ ටකා මුදලට සාපේක්ෂව 7.5% කින්ද, ඉතියෝපියාවේ බිර් මුදලට සාපේක්ෂව 9.2% කින්ද, සිම්බාබ්වේ ඩොලරයට සාපේක්ෂව 11.1% කින්ද, ශ‍්‍රී ලංකා රුපියල පහත වැටී තිබෙනවා. පසුගිය මුළු වසර තුළදීම, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ආර්ථිකය ශක්තිමත් වෙමින් පැවති බව සියලූ දෙනා දැන සිටි කරුණක්. එසේ නම්, එම තත්ත්වයෙන් උද්ගත වන අභියෝග වලට මුහුණ දීමට සූදානම් වීම පාලකයන්ගේ වගකීමක්. එසේ සූදානම් නොවී, සියල්ලන්ම අපේක්ෂා කළ තත්ත්වය ළඟාවූ විට, ඒ ගැන හඬන්නට පටන් ගෙන, ජනතාව මත බර පටවන්නේ නම්, එයින් පිළිබිඹු වන්නේ මේ රජයේ අන්ත නොහැකියාව සහ නොසැලකිලිමත්භාවයයි. 

ප‍්‍රශ්නය මේ අතර රජයේ සමහර ඇමතිවරු කියනවා රුපියල පිරිහීම වාසිදායකයි සහ අපනයන වලට හොඳයි කියලා නේද ?

පිළිතුර – මේ අයට නොහැකියාව තියන අතර ආර්ථික ඔස්තාර් කෙනෙකුයි කියා ගන්නා තවත් ඇමැතිවරයෙක් කියා ඇත්තේ රුපියල අවප‍්‍රමාණය වීම රටට හිතකර බවයි. එහෙත්, සාමාන්‍ය ජනතාව පවා දන්නවා, යම් ආර්ථිකයක මුදල් ඒකකයක් දිගටම බාල්දු වන විට, එම ආර්ථිකය කෙරෙහි ඇති විශ්වාසය පසු බසිනවා. එසේම මුදල දිගටම අවප‍්‍රමාණය වන එම ආර්ථිකය සැලකෙන්නේ දුර්වල වන එකක් ලෙසය. රටක මුදල් ඒකකය අධිප‍්‍රමාණය වන විට ඒ රට සාමාන්‍යයෙන් සැලකෙන්නේ ආර්ථිකමය ලෙස ශක්තිමත් වන රටක් වශයෙනුයි.

ප‍්‍රශ්නය – සාමාන්‍යයෙන් අපි දන්නවා රුපියල පිරිහුන විට විදේශ ණය ඉහළ යන බව. මේ ගැන ඔබේ තක්සේරුව කුමක්ද ?

පිළිතුර – මහ බැංකු වාර්තා වලටම අනුව, ශ‍්‍රී ලංකා රුපියලේ අවප‍්‍රමාණය වීම නිසා රාජ්‍ය ණය රුපියල් බිලියන 696.9 කින්, පසුගිය වසර 3 තුළදී ඉහළ ගොස් තියෙනවා. ඒ අතරම 2017 අවසානයේදී, රජයේ විදේශ ණය තොගය තිබුණේ රුපියල් බිලියන 4,719 ක්. එනම්, ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 31.4 ක්. තවද, 2018.09.21 වැනි දින වන විට, ඇමරිකානු ඩොලරයට සාපේක්ෂව ශ‍්‍රී ලංකා රුපියල තවත් 10% කින් අවප‍්‍රමාණය වී ඇති නිසා එම පැවති ණය තොගය තවත් රුපියල් බිලියන 472 කින් වැඩිවී ඇතැයි ගණනය කළ හැකිය.

ප‍්‍රශ්නය – රුපියල අවප‍්‍රමාණය නිසා මේ වසරේ (2018) වී ඇති බලපෑම කුමක්ද ?

පිළිතුර – රුපියල් බිලියන 507ක් ණයට එකතු වෙලා තියෙනවා. එය මම පැහැදිලි කරන්නම්. 2018 වසර මුල් භාගයේදී ලබා ගත් විදේශ ණය වන ඇ.ඩො. බිලියන 3.5 ක මුදලද, 2018 ජූලි සිට තියුණු අවප‍්‍රමාණයට ගොදුරු වෙලා තියෙනවා. ඒ සඳහාද, සෑම ඇමෙරිකානු ඩොලරයකටම වැඩිපුර රු. 10 ක් පමණ දැනටමත් ආපසු ගෙවීම සඳහා අය වැයෙන් වෙන් කරන්නට සිදු වෙනවා. එනම්, තවත් රුපියල් බිලියන 35 ක් ශ‍්‍රී ලංකා ණය තොගයට එකතු වී හමාරය. ඒ අනුව, මේ වසරේදී, රටේ සම්පත් තොගයට කිසිදු සම්පතක් එකතු නොවූවත්, රටේ ණය තොගයට රුපියල් බිලියන 507 ක් එකතු වීම සිදු වෙනවා. එම මුදල, මීට පෙර, ශ‍්‍රී ලංකාවේ සිදු කරන ලද දැවැන්ත ව්‍යාපෘති කීපයක්ම නිම කරන්නට ආයෝජන කළ මුදල හා ආසන්න මුදලක් වීම විශේෂත්වයක්. එනම් පසුගිය රජය යටතේ දියත් කරන ලද එම ව්‍යාපෘතිවල වටිනාකම් රුපියල් බිලියන වලින් කිව්වොත් කොළඹ/කටුනායක අධිවේගී මාර්ගයට රුපියල් බිලියන 48 ක් , කොළඹ/ගාල්ල අධිවේගී මාර්ගයට රුපියල් බිලියන 92 ක් ගාල්ල/මාතර අධිවේගී මාර්ගයට රුපියල් බිලියන 19 ක්, නොරොච්චෝලේ ගල් අඟුරු බලාගාරයට රුපියල් බිලියන 103 ක්, හම්බන්තොට වරායට රුපියල් බිලියන 137ක්, මත්තල ගුවන්තොටුපළට රුපියල් බිලියන 30 ක් , උතුරේ සහ නැගෙනහිර මාර්ග ප‍්‍රතිසංස්කරණයට රුපියල් බිලියන 87ක් වශයෙන් පෙන්වා දෙන්න පුළුවන්. මේ සියලූ ඒවායේ එකතුව රු .බිලියන 516 ක් වෙනවා.

ප‍්‍රශ්නය – විදෙස් ණය වර්ධනයට අමතරව මෙහි තවත් අහිතකර බලපෑම් මොනවාද ?

පිළිතුර – ඔව් ණය වැඩි වීමට අමතරව මෙලෙස රුපියලේ කඩා වැටීමත් සමගම ආර්ථිකයේ සහ රජයේ තවත් දැවැන්ත කම්පා කීපයක්ද හටගෙන තිබෙනවා. 2014 දී ගෙවූ පොලිය රුපියල් බිලියන 443 ක් වුවත් , 2018 දී ගෙවන්නට නියමිත පොලිය රුපියල් බිලියන 820 ක් වී තිබෙනවා. ණයබරතාවය දළ දේශීය නිශ්පාදිතයට සාපේක්ෂව 71% සිට 87% දක්වා වැඩි වෙලා. ණය තොගය රුපියල් බිලියන 7,391 සිට මේ වන විට රුපියල් බිලියන 11,971 දක්වා රුපියල් බිලියන 4,580 කින් එනම් 62% කින් පමණ වැඩිවී තිබෙනවා. ජනතාව සහ ව්‍යාපාර ගෙවන සියලූම පොලී අනුපාතයන් 50% කින් පමණ වැඩිවී තිබෙනවා. රටේ ඉහළම පෙළේ ව්‍යාපාර සිට මධ්‍යම සහ කුඩා පරිමාණයේ ව්‍යාපාර රාශියක් වැසී යමින් පවතිනවා. මහ බැංකු දත්ත අනුව 2014 දී වැඩ කරන සංඛ්‍යාව මිලියන 8.4 වුවද 2018 දී වැඩ කරන සංඛ්‍යාව මිලියන 7.9 දක්වා ලක්ෂ 5 කින් පමණ අඩු වීමත් සිදු වෙලා. බැංකු, මූල්‍ය ආයතන සහ ක්ෂුද්‍ර මූල්‍ය ආයතන කඩා වැටීමේ අවදානම බොහෝ සේ වැඩි වී තිබෙන බවත් කිව යුතුයි. නව ආයෝජකයන් ශ‍්‍රී ලංකාව වෙත පැමිණීම සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ නැවතී තිබෙනවා. තවද, ඉදිරි සති කීපය තුළදී, මහ බැංකුව විසින් පොලී අනුපාතයන්ද වැඩිකළ හැකියි. රජයේ සැලසුම් ඒ ආකාරයෙන් ක‍්‍රියාත්මක කරන්න බැරි වෙන්න පුළුවන් සහ ඒවගේම රටේ ණය ශ්‍රේණිගත කිරීම් අඩු වෙන්න පුළුවන්. මේ ආකාරයට මුළු මූල්‍ය පද්ධතියම විශාල පීඩනයකට ගොදුරුවීම අනිවාර්යෙන් සිදු විය හැකිව තිබෙනවා. අපි මෙහෙම වෙන්න කියල ප‍්‍රාර්ථනා කරන්නේ නෑ. එහෙත් අපි දකින දේ මහජනතාවට කියන්න ඕන. නැත්නම් ඒ අය පසුව අපිටත් දොස් කියාවි අපි මේ දේවල් පෙන්වා දුන්නේ නෑ කියලා.

ප‍්‍රශ්නය – බදු බරත් ඉහළ යයිද ?

පිළිතුර – ඔව් බදු බර වගේම බඩු මිලත් තව දුරටත් ඉහළ යාවි. 2014 දී දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය ඇමෙරිකානු ඩොලර් 79.4 ලෙස පවතින විට සමස්ත බදු, ගාස්තු සහ දඩ ප‍්‍රමාණය රුපියල් බිලියන 1,050 ක් වුණා . එහෙත් 2018 වන විට, දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 85.0 පමණ දක්වා වැඩි වෙද්දී, දැවැන්ත ලෙස බදු, ගාස්තු සහ දඩ ජනතාව මත පටවමින් රුපියල් බිලියන 2,034 ක් එනම් දෙගුණයක් පමණ මුදලක් ජනතාවගෙන් අය කර ගැනීමට රජය බලාපොරොත්තු වන බව පෙනෙනවා.

ප‍්‍රශ්නය – රුපියල කඩා වැටීම පාලනය කිරීමට රජයට කළ හැක්කේ කුමක්ද ?

පිළිතුර – අපිට පේන්නේ මේ රජයට කළ හැකි දෙයක් නෑ. මෙහෙම තත්ත්වය දරුණු මට්ටමක තිබුණත් රුපියල ස්ථාවර කිරීම සඳහා යෙදවීමට අවශ්‍ය විදේශ විනිමය මහ බැංකුව සතුව නැහැ. මුදල් ඇමති පවසා ඇති පරිදි, තිබෙන සංචිත, ණය ගෙවීමට පමණක් ප‍්‍රමාණවත් වෙනවා. ඒ නිසා, රුපියල ස්ථාවර කිරීමට ඒවා යෙදවිය නොහැකියි. ඒ හේතුවෙන්, තම ඇස් පනා පිට රුපියල කඩා වැටෙද්දිද, මුළු ආර්ථිකයම විනාශ වෙද්දීද, මෙම අදක්ෂ රජයට කළ හැකි වන්නේ ඒ දෙස බලාගෙන සිටීම පමණයි. ඒක තමයි අපිට කියන්න තියෙන්නේ.

වර්තමාන රජය විසින්ම නිර්මාණය කර ගන්නා ලද මෙම කම්පාසහගත තත්ත්වය දෙස ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් වශයෙන් ජනතාවට නම් තවදුරටත් බලා සිටිය නොහැකි බව පැහැදිලියි. මෙම තත්ත්වය වහා වෙනස් කොට ආර්ථිකය රැක ගැනීමට නම්, රජය වහාම ඉල්ලා අස්වී, මැතිවරණයක් පවත්වා, මෙම ආර්ථික ප‍්‍රශ්න වලට මුහුණ දිය හැකි රජයක් පත් කර ගන්නට ජනතාව දැඩි ලෙස බල කළ යුතුය. එසේ නොවුවහොත්, මුළු ශ‍්‍රී ලංකා ජනතාවටද, ඉදිරි අනාගත පරම්පරාවලටද සදහටම පාහේ මෙම ආර්ථිකයේ කඩා වැටීමෙන් පහල වන අර්බුදවල විනාශදායී විපාකවලට මුහුණ දීමට සිදු වෙනවා.

දැන් වෙන්නේ රුපියලට ‘හිටං’ කියන්න තමයි. ඒත් රුපියලට හිටං කිව්වට හිටින්නේ නැහැ. දැන් ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා කියනවා රුපියල පිරිහීම යහපතක් කියලා. මම කැමතියි එයා ඔය කතාව කිය කිය පාරේ යනවානම් මිනිස්සු මොනවද කියන්නෙ බලන්න. රුපියල් පිරිහීම ඉතාම හිතකරයි කියලා පාරේ කිය කිය යනව නම් මිනිස්සු මොනවගේ ප‍්‍රතිචාරයක් ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා විශේෂඥ මැතිතුමාට ලබාදෙයි ද කියලා බලන්න මම ආසයි. අපි බලමු. මම එතුමාට එම අභියෝගය යොමු කරනවා රුපියල අව ප‍්‍රමාණය හොඳයි කිය කියා පාරෙ යන්න කියලා. එවිට බලන්න පුළුවන් මොකද වෙන්නේ කියලා. 

ප‍්‍රශ්නය – මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනය යටතේ ඔබතුමාට අමතරව ආර්ථික කළමනාකරණයට ප‍්‍රධන වශයෙන් දායක වූ කෙනෙක් තමයි ආචාර්ය පී.බී. ජයසුන්දර මහතා. ඔබ තුමා ඉදිරියට ඇවිත් අදහස් දක්වනවා. ඇයි එතුමා ඉදිරියට නොඑන්නේ ?

පිළිතුර – එක එක චරිතනේ. මම හිතන්නේ ඒ දවස්වල වුණත් ජයසුන්දර මහත්තය සාමාන්‍යයෙන් ඉදිරියට ආපු පුද්ගලයෙක් නෙවෙයි. එතුමා එතුමාගේ වැඬේ ඉතාමත්ම හොඳින් කෙරුව. එතුමා දක්ෂයෙක්. අති දක්ෂයෙක්. මුදල් අමාත්‍යාංශය එතුමා ඉතාමත්ම දක්ෂ ලෙස එතුමා හැසිරෙව්වා.ඒකෙ ප‍්‍රතිඵල අපට පේනවා. සමහර කටයුතු අපි බෙදාගෙනත් කෙරුවා. මට මතකයි ආයෝජකයන් මුණ ගැසීම, බැඳුම්කර වලින් මුදල් රැස් කිරීම ඒවා කළේ මම. ජයසුන්දර මැතිතුමා තව විශාල කාර්යභාරයක් කළා. මුදල් පාලනය, මුදල් වෙන් කිරීම, ඒවායේ ප‍්‍රගතිය සෙවීම. ඒවා ඉතාමත්ම බැ?රුම් කටයුතු. ඒවා එතුමා කළා. අපි එතුමාව හමුවෙනවා. එතුමා අපිත් සමග සම්බන්ධ වෙලා ඉන්නවා.

සාකච්ඡා කළේ – ශ්‍යාම් නුවන් ගනේවත්ත[Divaina]

ඉෂාරා සිල්වා උපුටාගැණීම  මව්බිම

හම්බන්තොට වරාය චීනයට පවරාදීම හේතුවෙන් අනාගතයේදී චීන නාවික කඳවුරක් හම්බන්තොට වරාය පදනම් කරගනිමින් ඇති වන බවට ඇමෙරිකානු උප ජනාධිපතිවරයා සිදුකළ ප්‍රකාශය සාවද්‍ය බවත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂය එම ප්‍රකාශය හෙළා දකින බවත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි ආචාර්ය බන්දුල ගුණවර්ධන පැවැසීය.

ජාත්‍යන්තරයට මෙවැනි ප්‍රකාශ සිදුකිරීමට අවශ්‍ය වාතාවරණය සකස් කර දුන්නේ අගමැතිවරයා බවද මන්ත්‍රිවරයා අවධාරණය කළේය.

ඊයේ (07දා) පුංචි බොරැල්ල, වජිරාශ්‍රමයේ පැවැති ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ආර්ථික පර්යේෂණ ඒකකයේ මාධ්‍ය හමුවට එක්වෙමින් මන්ත්‍රිවරයා වැඩිදුරටත් මෙසේද කීය.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි බන්දුල ගුණවර්ධන
ඇමෙරිකා උප ජනාධිපති මයික් ෆෙන්ස් මහතා හම්බන්තොට වරාය චීනයට පවරාදීමෙන් අනාගතයේදී චීන නාවික කඳවුරක් හම්බන්තොට වරාය පදනම් කරගෙන ඇති වන බව ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය මේ පිළිබඳ පූර්ණ අවධානය යොමුකර මේ චීන ණය උගුලෙන් ගැලවීම සඳහා ලංකාවට ඇමෙරිකන් ආධාර සැපයීමට සූදානම් වන බව ප්‍රකාශ කළා. මෙය ඉතාම සාවද්‍ය ප්‍රකාශයක්. ලංකා ආණ්ඩුව නිදහසින් පසු කිසිම දිනෙක ණය වාරික පොලී ගෙවාගත නොහැකි තත්ත්වයකට මුහුණ දීලා නැහැ. හම්බන්තොට වරාය වගේ ඉතාම කුඩා ගනුදෙනුවක් තමයි මුළු ලෝකයටම ඇමෙරිකාව පෙන්වලා දෙන්නේ.

හම්බන්තොට වරායේ මුළු වටිනාකම ලෙස තක්සේරු කරලා තිබෙන්නේ ඇ.ඩො. බිලියන 1.4යි. 2015 වසරේදී ලෝක වෙළෙඳපොළේ වාණිජ තෙල්මිල අඩුවීම නිසා තෙල් ආනයනය කිරීමට ගිය වියදම අඩුවුණා ඇ.ඩො.බි. 1.9කින්. 2015 මේ රජය පැමිණි වහාම හම්බන්තොට වරායේ ණය සියල්ල එකවර ගෙවලා දැම්මත් ඇ.ඩො.මි. 500ක් ඉතුරු වෙනවා.

මෙහෙම තත්ත්වයක් තුළ තමයි ඇමෙරිකානු උප ජනාධිපතිවරයා ලංකාවේ කීර්තිනාමයට බරපතළ පලුද්දක් ඇතිවන ලෙස මෙම ප්‍රකාශය සිදුකර තිබෙන්නේ. ඒකාබද්ධ විපක්ෂය හැටියට අපි මේ ප්‍රකාශය හෙළා දකිනවා. හම්බන්තොට වරාය මහින්ද රාජපක්ෂ හිටපු ජනාධිපතිවරයා හැදුවේ වාණිජ නිදහස් වරායක් ලෙස ගොඩනඟාගෙන ඒ යටතේ රට සංවර්ධනයේ ප්‍රධාන උපාය මාර්ගික සංවර්ධනයක් සඳහා යොමුවීමටයි.
මේ ආණ්ඩුව භාරගත් දිනයේ සිට අවසන් දිනය දක්වා අගමැතිවරයා ලංකාවේ කීර්තිනාමයට අපහාසයක් සිදුවන ණය කන්දක් ගැන අසත්‍ය කරුණු පතුරුවා හරිනවා. ජාත්‍යන්තරයට මෙවැනි ප්‍රකාශ සිදුකිරීමට වාතාවරණය සකස් කරලා දුන්නේ අගමැතිවරයා.

2017 වසරේ අයවැය කතාවේ 110 වැනි පිටුවේ ඉතා පැහැදිලිව සඳහන් වෙනවා මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා කළ ව්‍යාපෘති 08ක් ඵලදායි නැති බවත් ඒ සඳහා රු.බි. 301ක මුදලක් වැය කර තිබෙන බව.
ඇමෙරිකානු උප ජනාධිපතිවරයාට පැහැදිලි උත්තරයක් ලබාදීලා තිබෙනවා චීනයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කරුණාසේන කොඩිතුවක්කු මහතා. ඔහු කියා තිබෙනවා චීනය ලංකාව ණය උගුලකට හසුකර නැති බව.
අපි නොවෙයි හම්බන්තොට වරාය චීනයට දීර්ඝකාලීන බද්දකට ලබාදුන්නේ. එජාප ආණ්ඩුවයි. විශාල සංවර්ධනයකට ‍ෙදාරටු විවර කිරීමට විනා බදු දෙන්න නොවෙයි හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ හම්බන්තොට වරාය

මේ ආණ්ඩුව ඇවිල්ලා අවුරුදු 04ක් තුළ රුපියල අවප්‍රමාණ කිරීම හේතුවෙන් ජාතියේ ණය බර බිලියන 1000කින් වැඩි වුණා. ඇමෙරිකානු උප ජනාධිපති ඇයි ඒ ගැන කතා නොකරන්නේ. මේ වෙද්දි ණය බර රු.මි. 1022කින් වැඩි වෙලා. කවුරු හරි ඇමෙරිකානු උප ජනාධිපතිවරයාට දීලා තියෙන්නේ සාවද්‍ය කරුණු. සමහරවිට අගමැති ඇතුළු එජාපය වෙන්නත් පුළුවන් මේ දේවල් කියලා තියෙන්නේ. ඇමෙරිකාව මේ රටට ගෙන්වා ගැනීමේ වුවමනාවට.

2014 මුළු ණය බර රු. බිලියන 7390යි. 2015 වසරේදී එජාපය මේ ණය තොගය වැඩි කළා රු. බිලියන 1112කින්. නිදහසින් පසු ලංකාවේ ණය බර මෙතරම් ප්‍රමාණයකින් වැඩි කළ ආණ්ඩුවක් තිබුණේ නැහැ.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි සිසිර ජයකොඩි

මේ රටේ කර්මාන්ත දවසින් දවස කඩාවැටෙනවා. ජාත්‍යන්තරය සමඟ ඇති කරගන්නා වෙළෙඳ ගිවිසුම් සහ ජාතික ප්‍රතිපත්තියක් නැති වීම නිසා නිදහසේ භාණ්ඩ මේ රටට ගලාගෙන එනවා. ස්වදේශික කර්මාන්තකරුවන් අඩපණ වෙනවා.

වන වගාව වාණිජමය වශයෙන් සිදුවන්නේ ඉතාම අල්ප වශයෙන්. ඒ අතරේ දේශපාලනඥයෝ නකල්ස් රක්ෂිතයේ තිබෙන ඉඩම් අක්කර 21,000ක් හිතවතුන්ට බදුදීලා තිබෙනවා. මේ වනාන්තර විනාශය ගැන රටේ නායකයන් කරන ප්‍රකාශ විහිළුවක් බවට පත්වෙලා.

ඉෂාරා සිල්වා

මහනුවර –නදීක දයා බණ්ඩාර උපුටාගැණීම  මව්බිම

එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය, ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය සමඟ සිටින තාක්කල් තමන් කිසිසේත්ම ඔවුන් සමඟ එක් නොවන බව හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පවසයි.

විකල්ප ආණ්ඩුවක් හදනවා මිස මේ ආණ්ඩුවට එක්වීමක් සිදු නොවන බව ඉකුත් 05 වැනිදා මහනුවරදී මාධ්‍ය හමුවේ අදහස් දක්වමින් හිටපු ජනපතිවරයා ප්‍රකාශ කළේය.

සියම් මහ නිකායේ මල්වතු පාර්ශ්වයේ ජේ‍යෂ්ඨ කාරක සංඝ සභික, අග්ගමහා පණ්ඩිත අපවත් වී වදාළ අලුත්ගම ධම්මානන්ද හිමිපාණන් වහන්සේගේ දේහයට අවසන් ගෞරව පුද කිරීමෙන් අනතුරුව හිටපු ජනපතිවරයා මාධ්‍යයට මෙසේ පැවැසීය.

දැනටමත් තමන් සඳහා පක්‍ෂ දෙකක් ඇති බවත් ඉන් එක් පක්‍ෂයක සභාපති ධුරය තමන් විසින් මේ වන විටත් දරන බවත් එහි ලේකම් ධුරය හිටපු අග්‍රාමාත්‍ය දි.මු. ජයරත්න මහතා බවත් කීය.

මේ ආණ්ඩුවට අවශ්‍ය වී තිබෙන්නේ ආගමක් නොමැති රටක් බිහි කරන්නයි. බුදුදහම නැති කරන තත්ත්වයක් අද උදාවී තිබෙනවා. දහම් පාසල්, පන්සල් ඉදිකරන විට විවිධ කමිටුවලින් අවසර ගත යුතුයි.

බුදුදහම විකෘති කොට පොත් ලියනවා. බුදුදහමට හානි කරන නාට්‍ය පාසල්වල ප්‍රදර්ශනය කරනවා. සමස්ත රටම පිළිගන්නා කාදිනල්තුමාට ප්‍රසිද්ධියේ අපහාස කරනවා. මෙවැනි විකෘති තත්ත්වයක් ආණ්ඩුව විසින් කරන බව හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කළේය.

හිටපු අග්‍රාමාත්‍ය දි.මු. ජයරත්න, මහනුවර දිස්ත්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරුන් වන ලොහාන් රත්වත්තේ, දිලුම් අමුණුගම, මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ යන මහත්වරුද මධ්‍යම පළාත් හිටපු ආණ්ඩුකාර ටිකිරි කොබ්බෑකඩුව මහතාද මේ අවස්ථාවට සහභාගි වූහ.

උපුටා ගැන්ම  lanka C news

ඩොලරය අගය ඉහල යන විට ගෙවීමට ඇති ණය ප්‍රමාණය ඉහළ යන්නේ යැයි ඇතැමුන් පවසන්නේ අසත්‍ය බවට නියෝජ්‍ය අමාත්‍ය හර්ෂ ද සිල්වා මහතා විසින් කරන ලද ප්‍රකාශයය හිටපු මහ බැංකු අධිපති අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් මහතා අභියෝග කරයි.

ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ 2010 වසරේදී ඩොලරය රුපියල් 110ත් වූ බවත් එකල ඩොලර් 100ක් ගැනීමට රුපියල් එකොළොස් දහසක් ප‍්‍රමාණවත් වුවත් අද එම ඩොලර් 100 ගැනීමට රුපියල් 17,000ක් වියදම් කිරීමට සිදුව ඇති බවත්ය.

එම නිසා තම වෘත්තිය භාවය රැුක රැුනිමින් මෙවන් කාරණා සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡාවට එන ලෙසද හිටපු මහබැංකු අධිපතිවරයා කියා සිටියේ කොළඹදී පැවති මාධ්‍ය හමුවක් අමතමිනි.

හැකිනම් අද රුපියල් 11,000ක් ගෙන ගොස් ඔ්නෑම බැංකුවකින් ඩොලර් 100ක් ගෙනවිත් පෙන්වන ලෙසටද ඔහු අභියෝග කලේය.

Dharma Sri Kariyawasam Lanka Lead News

නිදහසේ පියා ඩී.එස්. පළමු නිදහස් අරගලය පාවා දුන්නේ ය

ඩී.එස්. සේනානයක යනු ලංකාවේ නිදහසේ පියා යැයි කීයන පට්ටපල් බොරුව සමාජගත කරන්නට ‘නිදහසේ පියා ඩී.එස්.’ යනුවෙන් චිත්‍රපටයක් හදා විජේදාස රාජපක්ෂ ඇමැතිවරයා දරන උත්සාහය පිළිකුල් සහගත ය. එය ලේ බිඳක් වත් නොසොල්වා 1948 දී ලංකාවට නිදහස ලබා ගත්තේ යැයි කියන බොරුව තරම් ම පිළිකුල් සහගත ය. මේ දෙකින් ම ‍කෙරෙන්නේ ඉංග්‍රීසි අධිරාජයවාදයට එරෙහි ව 1817 දී සහ 1848 දී නිදහස් අරගල කර මව්බිමේ නිදහස වෙනුවෙන් ජීවිත පූජා කළ උදාර දේශප්‍රේමීන්ට නින්දාවකි. ඇත්ත වශයෙන් ම නම් කිව යුත්තේ ‘නිදහසේ පියා’ නොව ‘නිදහස එපා කී පියා ඩී.එස්.’ නැත්නම් ‘නිදහසට එරෙහි වූ පියා ඩී.එස්.’ යනුවෙනි. ඔහු ලංකාවට ආදරය නොකළේ යැයි කිව නොහැකි ය. එහෙත් ඔහු ඒ තරමට ම නැත හොත් ඊටත් වඩා බ්‍රිතාන්‍යයට ගරු කළේ ය. බ්‍රිතාන්‍ය ආධිපත්‍යයට අවනත වූයේ ය. එබැවින් ම ඩී.එස්. බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ සුවච කීකරු දේශපාලනඥයෙක් විය.

බ්‍රිතාන්‍ය ආධිපත්‍යයෙන් නිදහස් විය යුතු යැයි යෝජනාවක් මතු නොව අදහසක් හෝ ඉදිරිපත් වූ සෑම අවස්ථාවක දී ම ඩී.එස්. ක්‍රියා කළේ ඊට එරෙහි ව බව ඔහුගේ දේශපාලන ඉතිහාසය විමසා බලන විට පෙනේ. ලංකාවට සර්ව ජන ඡන්ද බලය ලබා ගැනීම සඳහා යෝජනාවක් ඉදිරිපත් වූ අවස්ථාව ඊට පළමු උදාහරණය යැයි කිව හැකි ය. දෙවැන්න ලෙස සැලකිය හැක්කේ 1940 මුල්ඔය වැඩවර්ජන සිද්ධිය ආශ්‍රයෙන් ඇති වූ ව්‍යවස්ථා අර්බුධය පිළිබඳ සිද්ධියයි.

එය මෙසේ ය.

හේවාහැට මුල්ඔය වත්තේ පැවැති වැඩවර්ජනයක දී ඇති වූ කලබලයක් අතරතුර පොලිසිය වෙඩි තැබීම නිසා ගොවින්දන් නැමැති කම්කරුවෙක් මියගියේ ය. මේ වෙඩි තැබීමේ සිද්ධිය ගැන කරුණු සොයා බලා වාර්තා කිරීම පිණිස රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාව විසින් කොමිසමක් පත් කරන ලදී. මේ කොමිසමේ වාර්තාව ලැබෙන තෙක්, සිද්ධිය පිළිබඳ ව පවරා ඇති නඩුව ඇසීම කල් තබන ලෙස ඉල්ලීමක් කරන බවත් අධිකරණයේ දී ඊට එරෙහි නොවන ලෙස ඊට සහභාගි වන පොලිස් නිලධාරීන්ට දැනුම් දෙන ලෙසත් ස්වදේශ කටයුතු ඇමැතිවරයා වැඩ බලන පොලිස්පතිවරයාට දැනුම් දුන්නේ ය. එහෙත් වැඩ බලන පොලිස්පතිවරයා ඒ නියෝගය පිළිපැදීම ප්‍රතික්ෂේප කළේ ය. ආණ්ඩුකාර ඇන්ඩෲ කැල්ඩිකොට් ද වැඩ බලන පොලිස්පතිගේ මතය පිළිගත්තේ ය.

මෙය ආණ්ඩුකාරයාට එරෙහි ව රාජ්ය මන්ත්‍රණ සභාව තුළ විශාල කැළඹීමක් හට ගැනීමට හේතු වූ අතර ඇමැති මණ්ඩලය ම ඉල්ලා අස්වීමට තරම් එය දුරදිග ගියේ ය. මේ කැළඹීම නිසා ඇති වූ අර්බුදය ලංකාවට නිදහස ලබා ගැනීම සඳහා කෙරෙන අරගලයක් බවට පත් කර ගැනීමට රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ සිටි සමසමාජ පක්ෂ මන්ත්‍රීවරුන් දෙදෙනා වූ ආචාර්ය ඇන්.ඇම්.පෙරේරාත් පිලිප් ගුණවර්ධනත් වෑයම් කළහ. ඊට මුල පුරමින් පිලිප් ගුණවර්ධන රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවට පහත දැක්වෙන යෝජනාව ඉදිරිපත් කළේ ය.

‘රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ සිටින ඡන්දයෙන් තේරී පත් වී ඇති මන්ත්‍රීවරුන් සිය අසනවලින් ඉල්ලා අස්විය යුතු ය. ආණ්ඩුකාරවරයාගේ බලතල අහෝසි කරනු සඳහාත් පූර්ණ ස්වාධීනත්වය ලබා ගනු සඳහාත් බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහි ව කෙළින් ම එල්ල කෙරෙන දීප ව්‍යාප්ත ජනතා අරගලයක් සඳහා ජනතාව වහා සූදානම් විය යුතු ය.’

ආණ්ඩුකාරයාට බරපතළ අභියෝගයක් වූ සමසමාජ මන්ත්‍රීවරුන් දෙදෙනාගේ මේ උත්සාහය ඩී.එස්. සේනානායක නිසා අසාර්ථක විය. ඔහු ආණ්ඩුකාරයා රහසේ හමු වී ඇමැති මණ්ඩලයත් ආණ්ඩුකාරයාත් අතර අතරමැදි සමාදානයක් ඇති කර ගන්නට කටයුතු කළේ ය. ව්‍යවස්ථාවේ 45 වැනි වගන්තිය යටතේ සඳහන් කරුණු සොයා බැලීම සඳහා කමිටුවක් පත් කිරීමට ආණ්ඩුකාරයා එකඟ විය. එබැවින් නිදහස ලබා ගැනීම සඳහා ඇර‍ඹෙන්නට ගිය ජනතා අරගලය උපන් ගෙයි ම මියැදුණේ ය.

ඒ වසරේ ම දෙසැම්බර් මාසයේ ලංකා ජාතික සංගමයේ කැලණි සම්මේලනයට ජේ.ආර්. ජයවර්ධන විසින් ලංකාවට පූර්ණ නිදහසක් ලබා ගැනීම සංගමයේ පරමාර්ථය බවට පත් විය යුතු යැයි යෝජනාවක් ගෙන ආ විට ඊට විරුද්ධ වීම ඊළඟ අවස්ථාවයි. ඒ යෝජනාවට විරුද්ධත්වය පළ කරමින් ඩී.එස්. මෙසේ කීවේ ය.

මේ යෝජනාවේ කිසි තේරුමක් නැහැ. ඩොමීනියන් කියන්නෙත් නිදහස කියන්නෙත් එක මයි. බ්‍රිතාන්‍යයෙන් එක් වර ම වෙන් වීමට උත්සාහ කිරීම අදූරදර්ශී ක්‍රියාවක්…”

ඔහුගේ මේ ප්‍රකාශය නිසා සභාව තුළ නොසංසුන් තත්වයක් හට ගත්තේ ය. මෙහි දී මහත් සේ කෝපයට පත් වූ ඩී.එස්. සභාවෙන් පිට වී ගියේ තමා නිරතුරු ව ම පළඳින හිස්වැස්ම ද සභාවේ අමතක කර දමමිනි.

ඩී.එස්. සේනානායක නිදහස ලබා ගැනීම ගැන මේ තරම් විරුද්ධ වූයේ ඇයි? පළමු අගමැති වීමේ සිහිනයට එය බාධාවක් වෙතැයි සිතූ නිසා ය. ඇත්ත වශයෙන් ම නම් ඔහු බලවත් සේ විරුද්ධ වූයේ බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදයට නොවේ. ලංකාවේ වාමාංශික ව්‍යාපාරයට ය.

Dharma Sri Kariyawasam

Namal Udalamatta Lanka Lead News

මට හමු වූ හොඳම ගුරුවරයකු වූ ද අපේ කාලයේ විශිෂ්ටතම පුරාවිද්‍යාඥයා වූ ද මහාචාර්ය රාජ් සෝමදේවයන් වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම විද්වතෙකි. පර්යේෂණ කිරීම, නව දැනුම ගවේෂණය සහ සිසුන්ට එම දැනුම ලබා දීම යන විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්වරයෙකුගේ කාර්ය බෙහෙවින් ලඝුව කේඩෑරි වී ගිය යුගයක එතුමා සැබෑ විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්වරයා විය.

බොහෝ විද්වතුන් සිය පූර්වාචාරීන් මෙන් ගවේෂණ පර්යේෂණ මගින් දැනුම නිර්මිණය නොකර පැරණි මත පුනරුච්චාරණය කරන යුගයක එතුමා සිය පූර්වාචාරීන් මෙන්ම මේ රටේ පුරාවිද්‍යා බිම් පීරා කැනීම් කරමින් ලොව දියුණු පර්යේෂණ ක්‍රමවේද භාවිතයෙන් රටේ ඉතිහාසය තවත් අතීත ඉසව් වෙත රැගෙන ගිය යුගයේ මහා විද්වතා විය.

එවැනි පසුබිමක මහාචාර්ය සෝමදේවයන්ගේ කටයුතුවලට අවශ්‍ය සියලු පහසුකම් ලබා දී දිරිගන්වනු වෙනුවට එතුමාගේ පුරාවිද්‍යා කැනීම් බලපත්‍රය ලබා නොදීමට පාලකයන් කටයුතු කරන්නේ එතුමා මේ රටේ සැබෑ ඉතිහාසය සමග අභීතව තිරව සිටගත් නිසාද?

ඊළාම් බෙදුම්වාදීන්ට කට උත්තර නැතිකර ඔවුන් ගොඩනැඟූ විකෘති ඉතිහාසය නිරුවත් කළ නිසාද? ⁣

මේ ආණ්ඩුවේ බෙදුම්වාදී ව්‍යාපෘතියට හිස නමා තම පර්යේෂණ කටයුතු වැල යන අතට මැස්ස ගසන ව්‍යාපෘති බවට පත් කරගෙන සිය මහා දැනුම් සම්භාරය පාවා නොදුන් නිසාද?

මෙරට බෞද්ධ ඉතිහාසය මහින්දාගමනයෙන් ඔබ්බට යන බව පුරාවිද්‍යා සාධක ඇසුරින් සනාථ කළ නිසාද?

මේ රටේ වසර දහස් ගණනක් පැරණි දියුණු ශිෂ්ටාචාරගත මානවයකු වාසය කළ බව කැනීම් ඔස්සේ තහවුරු කළ නිසාද?

ඒ කුමක් වුවද ඒ මහාචාර්ය සෝමදේව මේ රට වෙනුවෙන් ⁣අදීනව පෙනී සිටි නිසාය. ඔහුගේ සොයා ගැනීම් ඉතිහාස සංහාරය, ඊළාම් ව්‍යාපෘති, බෞද්ධ විරෝධි කුමන්ත්‍රණ ආදිය මත අසනි හෙණගෙඩි බවට පත් වූ හෙයිනි.

මේ රටට හිතැති සියලු බලවේග මහාචාර්ය සෝමදේව වෙනුවෙන් නැඟී සිටිය යුතුය. ඒ කිසිසේත් ඔහුට යුක්තිය ඉටු කිරීමට නොවේ. මේ රටට ජාතියට යුක්තිය ඉටු කරවා ගැනීමටය. එතුමා නිහඬ කරවීම යනු රටට එරෙහි බලවේග අභියස රට අසරණ කිරීමකි. ඒ සඳහා ඉඩ දිය යුතුද?

 දෙහිපෙ චන්ද්‍රවිමල හිමි Lanka Lead News

මේ දිනවල විපක්ෂයේ ප්‍රධාන මාතෘකා අයවැය පරදවා යහපාලනය නිමා කිරීමයි.ඒ මාතෘකාව යතාර්ථයක් වන්නේ නම් මේ මුළු මහත් රට වැසියාටම සෙතක් වන බව පහදන්න අටුවා ටීකා අවශ්‍ය නැත. නොවැම්බර් මස ලබන වසරට නියමිත අය වැය පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණීම සම්ප්‍රදායකි. අාණ්ඩුවේ ඉදිරි දැක්ම හා ගමන් මාර්ගය නව අය වැයකින් හදුනාගත හැකිය.

ලබන අය වැය කෙසේ වන්නේ දැයි දැන්ම ලංකාවේ පමණක් නොව විදේශිකයන්ට ද මනාව වැටහේ.ඩොලරය ඉහළ යාමත්, අාර්ථික පරිහානියත්,දේශීය නිෂ්පාදන අවපාත වීමත් යනාදී සරල කාරණාවලින් පවා ලබන වසරේ තත්ත්වය හදුනාගත හැකිය.

ඒ අනුව එවැනි තත්ත්වයක් මගහරවා ගන්න තිබෙන්නේ දුර්වල අාර්ථික කලමනාකරණයෙන් දක්ෂ අාර්ථික කලමනාකරණය දක්වා ගමන් කිරීමෙන් ය. ඒ සදහා අාණ්ඩුව ප්‍රතිපත්ති වෙනස් කල යුතු ය.එසේ නොමැතිනම් අාණ්ඩුව වෙනස් කළ යුතුය. මේ දෙකෙන් පළමු වැන්න වන බව පැහැදි නැත.දෙවැන්න විය යුතුව අැත.ඒ සදහා ද වැඩපිළිවෙලක් මිස සටන් පාඨයක් පමණක් ප්‍රමාණවත් නැත.අාණ්ඩුව වෙනස් කිරීම පමණක් ප්‍රමාණවත් නොවේ ඉන් පසුව ජාතික ප්‍රතිපත්ති මත රට ගොඩනැගිය යුතුය. ඒ සදහා සුදුසුකම් වෙන කවර දාටත් වඩා වර්තමානයේ පවතී.මේ සුදුසු ම කාලයයි.මේ කාලත් නිකම්ම ගෙවී යන්නේ නම් නැවත අවස්ථාවක් නොලැබෙනු අැත.

එකාබද්දයේ 52කි. ශ්‍රිනිපනේ ආ 16 දෙනාගෙන් ඉතිරිව ඇත්තේ 15කි. මෙම දෙපිරිස එකතු කළ විට 67ක් වේ. ආණ්ඩුවට 113 අහිමි කරන්නට තවත් 46 ක් අවශ්‍ය වේ. එම අඩුව පුරවා ගන්නේ කෙසේද? ශ්‍රිනිපනේ ඉතිරිව ඇති 22 න්
ප්‍රමාණයක් ඒජාපය සමග සම්බන්ධයක් ගැන කුකුසක් ජනතාව තුළ අැත.

අයවැය පරදවාන්නට අාණ්ඩුවට බහුතරය අහිමි කරන්න 46 ගන්නේ කාගෙන්ද? ඒ සදහා අන්තවාදි පක්ෂ කිහිපයක අවධානය යොමු කරන බව සිතේ.එම පක්ෂ ඉතිහාසයේ කවදාවත් දොලපිදේණි නැතිව අාණ්ඩුවලට සහයෝගය දුන් අවස්ථා නැත.පසුගිය අගමැතිට විරුද්ධව ගෙන අා විශ්වාසභංගයට සහය දීමට ඉල්ලූ ඉල්ලීම් තුළින් මනාව පෙනේ. හකීම්ලා මෑතක පවා කිව්වේ මුස්ලිම් පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කයක් අවශ්‍ය බවය.අනිකුත් අය ද තම තමන්ගේ අභිමතය පරිදි දොලපිදේණි ඉල්ලති.මේ අාන්ඩුව පලවා හැර හදන අාණ්ඩු වලින් රටට ජාතියට අපේ සභ්‍යත්වට හානියක් නොවනසේ සහතික වීම සදහා ගනු ලබන ක්‍රියාමාර්ග සැකසිය යුතු නොවේ ද? සටන් පාඨයක් පමනක් නොකර යතාර්ථයක් කරගන්නට මේ තම් බැරැරුම්ය. එහෙහත් බැරි නැත. අතීතය සාක්ෂි අැත.

අය වැය පරදවා හෝ මේ දුර්දාන්ත පාලනය නිමා කල යුතු බවට විවාදයක් නැත. ඒත් එය යතාර්ථයක් වීමට ඉතා සංවිධානාත්මක හා සූක්ෂම වැඩපිළිවෙළක් අවශ්‍ය වේ.අතීතයේ අය වැය පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණීමටත් පෙරම පැමිණෙන බව අාරංචි වී පිටරටවල සිට ඩොලර් පවුම් මැති අැමතිවරුන්ගේ එකවුට්වලට පැමිණ ඔවුන්ගේ අාර්ථික තර වු බව ජනතාවට අමතක නැත. මෙවර ද එසේ නොවෙතැයි අපට පේන කියන්නට බැරිය.විශේෂයෙන්ම අාණ්ඩුවේ මැති අැමතිවරු අයවැයට විරුද්ධව ඡන්ද දීමෙන් වලක්වන්න ඔවුන්ගේ ලන්සුව ඩොලර් කීයක් ගියද ඔවුන්ට ප්‍රශ්නයක් නැත.

බටහිර හා ඉන්දියාවේ අවශ්‍යතාවය අනුව පැමිණි මේයහපාලන අාණ්ඩුව තව දුරටත් රදවා තබා ගැනීම රනිල් මෛත්‍රීටත් වඩා ඔවුන්ට අවශ්‍ය වේ.ඒ නිසා ලංකාවේ මුදල් නැති වුන ද ඒ වෙනුවෙන් යොදවන්න බටහිර ඉන්දියාවට මුදල් ද උවමනාව ද අැත. ඒ සදහා අභියෝග කරන්න පුලුවන් වැඩපිළිවෙලක් ඒකාබද්ධ විපක්ෂය ගෙන අැතැයි සිතිය නොහැකිය.

මා එයින් අදහස් කරන්නේ මුදල් දීම නොව මහජන නියෝජිතයන් මේ සදහා සංවේදිතාවය අැති කිරීමට වැඩපිළිවෙලක් කිරීමයි.ඒ සදහා ජාතික ව්‍යාපාරවල වැදගත් කම දැකිය යුතුය.ඒ නිසා එය ශක්තිමත් කිරීම කළ යුතුය. තවමත් ප්‍රමාද නැත සැබෑ අවශ්‍යතාවය පමණක් ඒ සදහා ප්‍රමාණවත් ය. මෙය සාර්ථක බව යුද සමයේ පෙන්වා අැත.විදේශිකයන් පවා යුද්ධය යන අතරේ අයවැය පරදවා ගමන වෙනස් කරන්න හැදුවේ රටට හිතකර නොවන න්‍යාය පත්‍රයක් දිගහැරීමට ය.

ඒ අවස්ථා අය වැය රැක ගැනීමට පිරිසක් අාණඩුවෙන් එළියට අාවේ ය.අද අවශ්‍ය වන්නේ රටට හිතැති න්‍යාය පත්‍රයක් දිග හරින්නට අයවැය පරදවන්නට එළියට ඒමය.වෙනසක් නැත අවශ්‍යතාවය එකකි.ඒ සදහා අවශ්‍ය වැඩපිළිවෙළක් මිස හුදු මාධ්‍ය සංදර්ශන තබා ජනතාව නිර්වින්දනය කිරීම නොවන බව අවධාරණය කළ යුතු ය.

මේ තත්වය එසේ තිබිය දී ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ද ඒකමතික තාවයකට එළබෙන්නට අපහසුවී අැති බව මාධ්‍ය තුළ කරන අවඥා සහගත ප්‍රකාශ තුලින් පැහැදිලි වේ.තම තමන්ගේ න්‍යාය පත්‍ර වෙනුවට පොදු න්‍යාය පත්‍රයක් සදහා ගොනු වීම ඉතා අත්‍යවශ්‍ය කරුණක් බව විශේෂයෙන් ඒකාබද්ධ විපක්ෂ අවබෝධ කරගත යුතුමය.

පසු ගිය අවස්ථවලදී පාර්ලිමේන්තුවේ නියෝජනයන් හා ඒ අවස්ථාවවන්වලදී කළ ඡන්ද විමසීම්වලදී නියෝජනය කළ අාකාරය ජනතාවගේ ප්‍රශාදයක් නැත. රටේ වැදගත්ම පනත් ගණනාවක්ම සම්මත වුන අවශ්තාවන්වලදී ඔවුන්ගෙන් අැතැම් අය කටයුතු කලේ කොහොමත් සම්මත වන නිසා ගියත් එකයි නොගියත් එකයි ලෙසින්ය.ඒ ගොං තර්කයකි.සියළු දෙනාම එකම ලෙසින් විරුද්ධව ඒ අවස්ථාව මගනොහැර නියෝජනය වීම ද අන්‍යයන් සදහා උත්තේජනයක් බව කිව යුතුය.ජනතාව ද බලා සිටිනුයේ ඒ දෙසය. පසුුගිය සිද්ධියක් අලලා අැති වු ඡන්ද විමසීමක් සිදුවිය.එහි ප්‍රථිපලය කිසිසේත්ම ජනතාව අනුමත නොකල ප්‍රථිපලයකි. ඒ තීන්දුව පරාජය කරන්නට ලෙහෙසියෙන්ම හැකියාව තිබිණි.ඒ සදහා ක්‍රියා නොකලේ කාගේ වුවමනාවෙන් දැයි ප්‍රශ්නයකි.එයින් පසු ජනතාවගේ මතය වූයේ ඔවුන් ද ඩීල් කරුවන් බව පෙනුන බවයි.එවැනි තත්වය තම සගයන් රැකගැනීම පැහැර හැර අය ප්‍රතිවාදීන් දිනා ගැනීමට අසමත් බව පෙන්නුවේය.

මෙවැනි වටපිටාවක අයවැය පරදනවා කියා මාධ්‍ය ඉදිරියේ කියා ඒ වෙනුවෙන් වැඩපිළිවෙලක් නොකර සිට මේ අයවැය ද දිනා මේ වසර දෙකත් මේ දුර්දාන්ත පාලනයට නිත්‍යානුකූල අවසරය නොවන්නේ ද? එසේ නම් අසරණ ජනයාගේ හැගීම අවභාවිත කර තමන්ගේ සිහින මුදුන් පත් කර ගැනීමට කල් මැරීමක් පමණක් වන්නේ ය.මේ කාගේ කාට අවශ්‍ය වූවක් ද? බලලා කොස් අැට බානනේ තම අතින් නොව වෙනකෙකුගේ අතින්ය.එහෙත් කොස් අැටය ඔහුටය.කවුරු කරත් වරද වරදමය.

මේ‍ නොමනා ක්‍රියාවල ප්‍රථිපලය රටක් ලෙසින් බලපෑම් අැති කරයි.අනතුර පෙර හදුනාගෙන කල් අැතිව වෑයම් කිරීම ප්‍රයෝජනවත් බව මිලිදු රජුට නාගසේන හාමුදුරුවෝ මිලින්ද ප්‍රශ්නයේදී පෙන්වා දුණි. වර්තමානයට ද එය වලංගු වේ.
යහපත කරන්න පාට පක්ෂ කුල ගෝත්‍ර පසක දා කටයුතු කරන්න.

තෙරුවන් සරණයි.

දෙහිපෙ චන්ද්‍රවිමල හිමි

අනුරුද්ධ බණ්ඩාර රණවාරණ

රනිල් ඇතුළු හයිබ්‍රිඞ් හවුල මේ රට ‘වළ පතුලට‘ ඇද දැමීමට පෙර මහින්ද අගමැති කර භාරකාර ආණ්ඩුවක් පිහිටුවා, රට ආරක්ෂා කරන්න. එහෙම කළොත් ‘උපන් දා සිට කරපු පව් නැත, වරක් වැන්දොත් කැලණියේ’ යන කියමන සනාථ වේවි.”

– ජානිපෙ නායක විමල් වීරවංශ ජනපතිට කියයි

අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ ඇතුළු හයිබ්‍රිඞ් හවුල මේ රට ‘වළ පතුලට’ ඇද දැමීමට පෙර හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂ ප්‍රමුඛ භාරකාර ආණ්ඩුවක් පිහිටුවා ඉන් රට බේරා ගන්නා ලෙසත් එසේ කළහොත් ‘උපන් දා සිට කරපු පව් නැත, වරක් වැන්දොත් කැලණියේ’ යන කියමන සනාථ වනු ඇති බවත් ජානිපෙ නායක විමල් වීරවංශ මහතා, ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට අවධාරණය කර සිටී.

‘රට වළට : හොරකම, බැරිකම හා හිඟනකම’ යන තේමාව යටතේ රට රකින ජන පවුර සංවිධානය පසුගියදා පවත්වන ලද ජාතික කතිකාවෙහි ප්‍රධාන දේශනය පවත්වමින් ඒ මහතා මෙසේ අවධාරණය කළේය.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දැක් වූ විමල් වීරවංශ මහතා මෙසේද සඳහන් කළේය.

මම පසුගිය දා මේ රටේ ප්‍රබල මට්ටමේ ව්‍යාපාරිකයකුට දුරකථන ඇමතුමක් ගනු ලැබුවා. එවිට ඔහු මා සමඟ පවසනු ලැබුවා, ‘ දුරකථනයට ප්‍රවෘත්ති කෙටි පණිවිඩයක් ලැබුණාම පපුව පිච්චි, පිච්චි තමයි ඒක විවෘත කරන්නේ.’ කියලා. මම ඇහුවා ‘ඒ ඇයි ?’ කියලා. එවිට ඔහු පිළිතුරු දෙනවා ‘එක්කෝ බදු වැඩි වීමක්, නැතිනම් මිල සූත්‍රය අනුව ඉන්ධන මිල වැඩිවීමක් වැනි අපේ ප්‍රෙෂර් වැඩි වෙන කෙටි පණිවිඩනේ දැන් වැඩියෙන් ලැබෙන්නේ’ කියලා. ඒ තමයි මේ අර්බුදකාරී පාලනය නිසා ඉහත කී ව්‍යාපාරිකයා සලිත වී තිබෙන අන්දම.

‘මෝඩ පුත්තු‘

මට මෙහිදී ‘පංචතන්ත්‍රය’ සිහියට එනවා. එහි කියැවෙන රජතුමාට ‘බහු ශක්ති, උග්‍ර ශක්ති, අනත්ත ශක්ති’ කියා පුත්තු තුන්දෙනෙක් හිටියා. නම් එහෙම වුණාට මේ රජ පුත්තු තුන්දෙනා කිසිදු ශිල්ප ශාස්ත්‍රයක් ඉගෙන ගත්තේ නැහැ. රජුට තිබුණු ලොකුම ප්‍රශ්නය ඒක. ඒ ගැන ඉතා කනගාටුවෙන් හිටපු රජතුමා එක් අවස්ථාවක කියනවා, ’නූපන් පුතු, මළ පුතු යන දෙදෙනාගෙන්ම ලැබෙන වේදනාවට වඩා වැඩියි මෝඩ පුතුගෙන් ලැබෙන වේදනාව’ කියලා. නූපන් පුතු ගැන හිත හදා ගත හැකියි. මළ පුතු ගැන වුවත් පින්කමක් කරලා හිත හදාගත හැකියි. නමුත් මෝඩ පුතා ජීවතුන් අතර සිටිනවා. ඔහු සෑම මොහොතක් පාසාම මෝඩ වැඩ කරමින් දෙමව්පියන් වේදනාවට පත් කරනවා. ඒ වගේම 2015 ජනවාරි 8 වැනිදා ‘හංසයාට’ රැවටුණු ලක්ෂ 62ටත් ඒ වගේම නොරැවටුණු අපටත් උග්‍ර වේදනාවට ලක් වීමට සිදුව තිබෙනවා, එදා බලයට ආ මෝඩ පුතුන්ගේ මෝඩ වැඩ නිසා. රුපියල අවප්‍රමාණය වෙනකොට ‘මේක අපිට නවත්තන්න බැහැ. අපි ගාව සංචිත නැහැ. ඉදිරියේදී රුපියල තවත් අවප්‍රමාණය වේවි’ කියා කියන්න පුළුවන් මෝඩ පුතකුට මිස වෙන කාට ද? ‘මෝඩ පුතකු’ නොවෙයි ඔහු ‘මී හරකකු විය’ යුතුයි. එවැනි ප්‍රකාශයක් කළාම තවත් වේගයෙන් රට තුළ තිබෙන ඩොලර් ප්‍රමාණය පිටතට ඇදෙන බව නොතේරෙන්නේ ’මී හරකකුට’ පමණයි. අද වන විට අගමැතිවරයා මේ අර්බුදය පිළිබඳව දත්ත ප්‍රකාශයට පත් කරන්නකු බවට පත් වෙලා. මේ අර්බුදය ඇති කරනු ලැබුවේ මේ ‘මෝඩ පුතුන්ගේ ආණ්ඩුව’ විසිනුයි.

‘අද ඩොනල්ඞ් ට්‍රම්ප් කරන වැඬේ’

මෝඩ පුතුන්ගේ ආණ්ඩුව, තමන් බලයට ගෙන ආ බටහිර හාම්පුතුන්ගේ වුවමනාවන් ඉටු කරනවා විනා, ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල වැනි නව ලිබරල්වාදී ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය රටවල් මත නිර්දය ලෙස පටවන විදේශීය මූල්‍ය ආයතනවල ලණු කනවා විනා, මේ රටේ ආර්ථිකය, ස්වදේශික ජනයාට උරුම කර දීමට කිසිදු පියවරක් ගෙන නැහැ. ජාතික රාජ්‍යයක අයිතිය තිබෙන්නේ එහි සංස්කෘතිය, ඉතිහාසය, ගොඩනැගූ ජාතියටයි. ඒ නිසා ජාතික රාජ්‍යයක ආර්ථිකය කළමනාකරණය කළ යුත්තේ එම ස්වදේශික ජාතියේ පැවැත්ම හා උන්නතිය වෙනුවෙනුයි. අද ඇමරිකා එක්සත් ජනපද ජනාධිපති ඩොනල්ඞ් ට්‍රම්ප් සිදු කරමින් ඉන්නේ එයයි. රාජපක්ෂ පාලනය පැවති වසර 09ක කාලය තුළම රුපියල අවප්‍රමාණය වී ඇත්තේ 2.8%කින් පමණයි. එහෙම වුණේ ස්වදේශිකයාගේ උන්නතිය, පැවැත්ම වෙනුවෙන් එම පාලනය තීන්දු රැසක් ගත් නිසයි. දැන් මේ ‘මෝඩ පුතුන්ගේ ආණ්ඩුව’ ජනතාවට කියනවා, ‘රට යන්න එපා! අලුතෙන් කාර් ගන්න එපා! රුපියල රැකගන්න පෙරට එන්න’ කියලා. නමුත් අර්බුදය වැඩි වෙනකොට නායකයෝ හෙමින්ම රට යනවා. මේ දිනවල අගමැති රට ගිහින්. මේ වේදිකාවේ අසුන් ගෙන සිටින අතරේ මට හිටපු මහ බැංකු අධිපති අජිත් නිවාඞ් කබ්රාල් මහතා පැවසුවා, ‘ලෝක ආර්ථික අර්බුදය පැවති අවුරුද්දේ මම එක දිනයකටවත් පිටරට ගියේ නැහැ’ කියලා. අපේ ආණ්ඩුව ජනතාවගෙන් ඉල්ලුවේ ‘රට රකින්න පෙරට එන්න’ කියලයි. එහෙම ආයාචනා කළා පමණක් නොවෙයි, තිස් අවුරුදු යුද්ධය නිමා කරලා රටට විජයග්‍රහණයක් ගෙන දුන්නා. නමුත් මේ මෝඩ පුතුන්ගේ ආණ්ඩුව, ‘රුපියල රැකගන්න පෙරට එන්න’ කියා කියන තැනට මේ රට ඇදවට්ටවා තිබෙනවා.

‘අලුත් මුව හම – ට්‍රම්ප් මුව හම’

‘මේ කතාව පටන් ගන්නකොට ඩොලරයේ වටිනාකම රුපියල් 171යි. කතාව ඉවර වෙනකොට කීය වෙයිද?’ කියා කියන්න බැහැ. පසුගිය දිනක මේ ‘මෝඩ පුතුන්ගේ ආණ්ඩුව’ එක් දිනකදී 2.02%කින් රුපියල අවප්‍රමාණය වීමට ඉඩ දීමෙන් වාර්තාවක් තැබුවා. මා දුටුවා චන්ද්‍රිකා නෝනා, ‘ට්‍රම්ප්ගේ මෝඩකම් නිසා තමයි මෙහෙම වෙන්නේ’ කියා පවසනවා. දැන් මේ අයට ‘රාජපක්ෂ මුව හමට’ අමතරව අලුත් මුව හමක් ලැබිලා. ඒක තමයි ‘ට්‍රම්ප් මුව හම’. දැන් ඒකට තඩිබානවා. මේක ඩොලරයට සාපේක්ෂව රුපියල අවප්‍රමාණය වීමක් පමණක් නොවෙයි. අද රුපියල බංග්ලාදේශයේ මුදල් ඒකකයට සාපේක්ෂව සියයට 7.5%කින්, ඉතියෝපියාවේ මුදල් ඒකකයට සාපේක්ෂව සියයට 9.2%කින් හා සිම්බාබ්වේ මුදල් ඒකකයට සාපේක්ෂව 11.1%කින් ද අවප්‍රමාණය වී තිබෙනවා. මෙමගින් පෙනෙන්නේ අපේ රට ලෝක ආර්ථිකය ඉදිරියේ අසරණ වී ඇති අන්දමයි. ගෙවී ගිය වසර 03 තුළ රුපියල අවප්‍රමාණය වීම නිසා පමණක් රුපියල් බිලියන 696.9කින් මේ රටේ ණය බර ඉහළ ගියා. එතකොට මේ ණය උගුලට වගකිව යුත්තේ මේ ‘මෝඩ පුතුන්ගේ ආණ්ඩුව’ නොවෙයි ද?

කොන්දේසිවලට යටත් නොවීම

බාහිර ආයතනවල උපදෙස්, කොන්දේසි අනුව කටයුතු කරන්න ආණ්ඩුවක් ඕනෙ ද? මේ ආණ්ඩුව ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ කොන්දේසි හිස මුදුනින් පිළිගැනීම නිසා මෙවැනි ආර්ථික අර්බුදයක් මතුව තිබෙනවා. මෙයාලා ‘රුපියල නිදහසේ පාවෙන හරින්න’ කීවාම ඒක කළා. රාජපක්ෂ පාලනයටත් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල කොන්දේසි දැම්මා. මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමන් ඒවාට යට වුණේ නැහැ. මේ හා බැඳුණු කතාවක් තිබෙනවා. ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල රාජපක්ෂ පාලනයට ණය කොන්දේසි දමපු වෙලාවක, ලේක්හවුස් ඬේලි නිව්ස් පුවත්පතේ ප්‍රවෘත්තියක් පළ වූවා ‘සංචිත ප්‍රශ්නය විසඳන්න ලිබියාවෙන් ඩොලර් බිලියන ගණනක ආධාර’ කියා. ‘මේ ප්‍රවෘත්තිය ඇත්ත ද?’ කියා ලිබියාවේ මහ බැංකු අධිපතිවරයාගෙන් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ නියෝජිතයන් විමසා තිබුණා. කෙසේ නමුත් අවසානයෙදී කිසිදු කොන්දේසියකින් තොරව ඉල්ලූ ණය මුදල රාජපක්ෂ පාලනයට ලැබී තිබුණා. මා දන්නා තරමින් එය තමයි ලංකා ඉතිහාසය තුළ කිසිදු කොන්දේසියකින් තොරව මූල්‍ය අරමුදලින් ණය ගත් අවස්ථාව. ඒකයි නියම නායකත්වය. විදේශිකයාට මේ රටේ ආර්ථිකයේ දොරටු විවෘත නොකර, ස්වදේශික ජනතාවගේ පැවැත්ම හා උන්නතිය වෙනුවෙන් මේ රටේ ආර්ථිකය කළමනාකරණය කළ යුත්තේ ඒ ආකාරයටයි. අද මේ රටේ තිබෙන්නේ නායකත්වයේ සහ දැක්මේ අර්බුදයක්.

‘අවුරුදු තුනකට ණය අරන් කරපු දේවල්’

මේ රටේ සමස්ත ආනයන වියදමින් 10%කට වැඩි ප්‍රමාණයක් වැය වන්නේ ආහාර ද්‍රව්‍ය ආනයනය සඳහායි. එහෙම තිබෙන රටක ‘රුපියල වැටුණාට අපට කමක් නැහැ’ කියන ආචාර්යවරු ඉන්නවා. මේ ආණ්ඩුව ගෙවී ගිය වසර තුන තුළ රුපියල් බිලියන 4500ක් ලෝකයට ණය වී තිබෙනවා. නමුත් රටට කරපු කිසිවක් නැහැ. අගමැතිවරයාට කෝටි 50ක වාහන ගෙන ඒම, පාර්ලිමේන්තුවේ ඉන්න ආණ්ඩු පක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන්ට වෙනම දීමනා ලබා දීම, ඥාතීන් ඇතුළු බුරුතු පිටින් පොදි බැඳගෙන රට සවාරි යාම, ඇමති කාර්යාල හා නිල නිවාසවලට අධික වියදම් දැරීම වගේ නාස්තිකාර වැඩවලට ඒ මුදල් යොදවනවා. ජනතාවට ‘ණය ගෙවන්න පටි තදකර ගන්න’ කියන ගමන් මේ ‘මෝඩ පුතුන්ගේ ආණ්ඩුව’ තවත් ණය අරගෙන සුර සැප විඳිනවා.

‘ඇමති ගිණුම ගැන ජවිපෙ නිහඬයි‘

ඒ අතරේ විශේෂ කරුණක් කියන්න තිබෙනවා. එක්තරා ඇමතිවරයකුගේ බැංකු ගිණුමකට කෝටි ගණනක මුදලක් ඇවිත් තිබෙනවා. ඒ මුදල ආපු විදිහ හොයා ගන්න බැරි නිසා ඒ ගිණුමට මහ බැංකුව සීල් තබා තිබෙනවා. අපේ පාලන කාලයේ මෙහෙම ප්‍රවෘත්තියක් පළ වුණා නම් ජවිපෙ මරාගෙන මැරෙනවා. මහ බැංකුව ඉදිරිපිට ඇවිත් සියලු අඩව්, කස්තිරම් අල්ලනවා. මේ ගිණුම මලික්ගේ කියලානේ කියන්නේ. මාසෙකට නායකයාගේ අතට ලක්ෂ 25ක් දෙනකොට ජවිපෙ කොහොමද මලික් ගැන කතා කරන්නේ ? ජනතාව වෙනුවෙන් කිසිවක් නොකළාට අද මේ ‘මෝඩ පුතුන්ගේ ආණ්ඩුව’ තමන්ගේ ජාවාරම්කාර ව්‍යාපෘති නම් හොඳින් කරගෙන යනවා.

‘පාන්පිටි – කිරිපිටි බදු සහන’

බලන්න, මේ රටේ 2015 දී පාන්පිටි පරිභෝජනය මෙටි්‍රක් ටොන් ලක්ෂ 13යි. 2017 දී එය මෙටි්‍රක් ටොන් ලක්ෂ 17 වෙලා. මේකට හේතුව පාන්පිටි ගෙන්වන බහුජාතික සමාගම්වලට රුපියල් මිලියන 34,000ක බදු සහනයක් ලබා දීම. මෙහෙම බදු සහන දුන්නාට බේකරි නිෂ්පාදනවල මිල අඩු වුණේ නැහැ. රජයට ලැබිය යුතු රුපියල් මිලියන 34,000ක ආදායමක් අහිමි වීම පමණයි සිදු වුණේ. ඒ මුදල බහුජාතික පාන්පිටි සමාගම්කරුවන්ගේ සාක්කුවට හා බදු සහන දීමේ ප්‍රතිපත්තිය හදපු ඇමතිගේ සාක්කුවට යන්න ඇති.

‘කිලෝවට බද්ද රුපියල් දෙකයි’

පිටරටට මුදල් ඇදී යාම වැළැක්වීමට, දේශීය කිරි නිෂ්පාදකයා රැකගැනීමට, දේශීය කිරිපිටි නිෂ්පාදකයා දිරිමත් කිරීමට අපේ ආණ්ඩුව ආනයනික කිරිපිටි කිලෝවක් සඳහා රුපියල් 225ක විශේෂ බද්දක් පනවා තිබුණා. 2015 ජනවාරියේ සිට එය හත්අට සැරයක දී අඩු කළ මේ ආණ්ඩුව දැන් ආනයනික කිරිපිටි කිලෝවක් සඳහා පනවා ඇති බද්ද රුපියල් 02යි. වසරකට කිරිපිටි මෙටි්‍රක් ටොන් 80,000ක් ආනයනය කරනවා. මේ බදු අඩු කිරීම නිසාත් වසරකට රටට අහිමි වන ආදායම රුපියල් මිලියන 18,000කට වැඩියි. මේ මුදල සුළුකොට තකන්න බැහැ. එය සමෘද්ධිලාභීන්ට සමෘද්ධි දීමනා ලබා දීමට වසරකට වැය වන සමස්ත මුදලටත් වඩා වැඩියි.

මේ ආකාරයට නව ලිබරල්වාදී ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක් යටතේ කිරිපිටි සමාගම් අධික ලාභයක් ලබා ගනිද්දී දේශීය කිරි ගොවියා හෝ කිරිපිටි නිෂ්පාදකයා රැකෙන්නෙත් නැහැ, රුපියල රැකෙන්නෙත් නැහැ. අවසානයේ දී ස්වදේශික ජනයාට සියල්ල අහිමි වීම පමණයි සිදු වන්නේ. දැන් අපට ඉතා පැහැදිලියි, ‘මේ සමාජ – ආර්ථික දැක්ම තමයි මේ රට වියවුලෙන් වියවුලට ගෙන ගියේ’ කියා.

‘ස්වදේශිකයාට අධික බදු බර – විදේශිකයාට ?’

මලික් සමරවික්‍රම ඇමතිවරයා කැබිනට් මණ්ඩලයටත් කොලේ වහලා සිංගප්පූරුව සමග වෙළඳ ගිවිසුමක් ගැහුවා. ඒකෙන් සිංගප්පූරුවෙන් මෙරටට ආනයනය කරන භාණ්ඩ සඳහා ලැබුණු රුපියල් මිලියන 1600ක බදු මුදල අහිමි වෙනවා. ඒ විතරක් නොවෙයි, සිංගප්පූරුවේ විකිරණශීලී අපද්‍රව්‍ය පවා බැහැර කළ හැකි කුණුගොඩක් බවට එමගින් ශ්‍රී ලංකාව පත් වෙනවා. මේ සිංගප්පූරුව ට දීපු බදු සහන නිසාද, දන්නේ නැහැ මලික් සමරවික්‍රමගේ ගිණුමට කෝටි ගණනක මුදලක් හොරෙන්ම දාලා තියෙන්නේ. මේ ගිවිසුම මගින් සිංගප්පූරුවට මෙරටට සහල් පවා ආනයනය කරන්න බදු සහන ලැබෙනවා. සිංගප්පූරුව සහල් නිෂ්පාදනය නොකළත් තායිලන්තය හා මියන්මාරයේ අතිරික්ත වී අස්වනු අඩු මිලට ලබා ගෙන සහල් බවට පත් කරලා ‘මේඞ් ඉන් සිංගප්පූර්’ කියලා ගහපු මල්ලක දමලා අපට එවාවි. ඒ බදු සහන සහිතව එන සහල් පැකට්ටුව සමග පොර බදන්න අපේ මෝල් හිමියාට බැරි වෙනවා. අපේ වී ගොවියා, කෘෂි නිෂ්පාදකයා හතරගාතෙන් ඇද වැටිලා තමයි මේ ගමන අවසන් වෙන්නේ. ඒක තමයි මේ මෝඩ පුතුන්ගේ ආණ්ඩුවේ ප්‍රතිපත්තිය. පාන්පිටිවලට, ආනයනික කිරිපිටිවලට, සිංගප්පූරුවෙන් ආනයනය කරනු ලබන සියලු භාණ්ඩවලට එනම් විදේශීය නිෂ්පාදනවලට බදු සහන දීලා ජාතික ආර්ථිකයක් ගොඩනගන්නේ කොහොම ද?

‘අර්බුද සුළියක් පටන් ගන්නවා’

මේ ප්‍රතිපත්තිය යටතේ ස්වදේශිකයන්ගේ නිෂ්පාදන, කර්මාන්ත කඩා වැටෙන්න පටන් ගන්නවා. දුප්පත්කම පැටව් ගහන්න පටන් ගන්නවා. සමාජය අස්ථාවර වෙන්න පටන් ගන්නවා. අපරාධ, මංකොල්ලකෑම් වැඩි වෙන්න පටන් ගන්නවා. මත්ද්‍රව්‍ය ශීඝ්‍රයෙන් ව්‍යාප්ත වෙන්න පටන් ගන්නවා. පාලකයන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවිරෝධී මාර්ගවලින්, තමන්ට ජනතාවගෙන් එල්ල වන විරෝධතාවලට ප්‍රතිචාර දක්වන්න පටන් ගන්නවා. මේ අර්බුද සුළිය සමාජයේ සෑම ස්තරයක් මතම බලපෑම් සිදු කරන අර්බුද සුළියක්. මේ අර්බුද සුළිය විසින් නිර්මාණය කරන ලද ජවනිකා තමයි අද අප සමාජය තුළ දකින්න ලැබෙන්නේ.

‘නාමල් කුමාරගේ ජවනිකාව’

පොලිස් ඔත්තුකරුවකු වූ නාමල් කුමාරගේ ජවනිකාවත් මේ අර්බුද සුළිය තුළම නිර්මාණය කළ එකක්. ඔහු අනාවරණය කළා ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසය භාර නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිවරයා සමග එකතුව සැලසුම් කළ ජනාධිපති, හිටපු ජනාධිපති හා හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ඝාතන තැතක් පිළිබඳව. ඒ අනුව පෙනී යනවා අද මේ අර්බුද සුළිය හමුවේ ශ්‍රී ලංකාවේ ත්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකය ත්‍රස්ත ප්‍රවර්ධන එකෙක් බවට පත්ව ඇති බව. නාමල් කුමාර අනාවරණයකර තිබෙනවා ‘ඩෑන් ප්‍රියසාද් කියන්නෙත් පොලිස් ඔත්තුකරුවෙක්’ කියලා. මේ සියලුදෙනා සිංහලයා වෙනුවෙන් ‘ගනු කඩුව එනු සටනට’ කියන ජාතියේ අය. ඒ වගේම නාමල් කුමාර පවසා තිබෙනවා, ‘ඩයස්පෝරාවෙන් මුදල් ලබා ගත්තු තුෂාර පීරිස් නැමැත්තා මට මුදල් එව්වා සිංහල – මුස්ලිම් ගැටුමක් අවුලුවන්න’ කියලා. අද දෙමළ ඩයස්පෝරාවට සිංහල – මුස්ලිම් ගැටුමක් අවුලුවන්න වුවමනා වී ඇත්තේ ඇයි ? නැගෙනහිර මුස්ලිම් නායකයන් කැමති නැහැ, නැගෙනහිර, උතුරත් සමඟ ඒකාබද්ධ වෙනවාට. සිංහල හා මුස්ලිම් ගැටුමක් හදපුවාම අකමැත්තෙන් හෝ මුස්ලිම් නායකයන්ට උතුර හා ඒකාබද්ධතාවට යන්න වෙනවා. මේ කුමන්ත්‍රණකරුවන් මුස්ලිම් දේශපාලනඥයකු ඝාතනය කිරීමේ කොන්ත්‍රාත්තුවක් ද භාර දී තිබෙනවා. ‘සිංහල අන්තවාදියකු අපේ නායකයා මැරුවා. අපි යනවා උතුර සමඟ ඒකාබද්ධ වෙන්න’ කියන තැනට නැගෙනහිර මුස්ලිම් ජනතාවගේ මනස හදන්නයි මේ අය උත්සාහ ගන්නේ.

‘උපන් දා සිට කරපු පව් නැත, වරක් වැන්දොත් කැලණියේ’

මේ අර්බුද සුළියෙන් මේ රට බේරාගත යුතුයි. අපි මේ අවස්ථාවේ ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමාට කියනවා, ‘උපන් දා සිට කරපු පව් නැත, වරක් වැන්දොත් කැළණියේ’ කියා කියමනක් තිබෙනවානේ. ඒ නිසා රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැතිවරයා ඇතුළු මේ පරගැති, හයිබ්‍රිඞ් හවුල මේ රට ඇදගෙන යන ප්‍රපාතයේ වළට වැටෙන්න කලින් එය නතර කරන්න. ඒ සඳහා හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාට අගමැතිකම බාර දීලා, භාරකාර ආණ්ඩුවක් හදලා මේ රටේ අරාජිකත්වය නැති කරලා, රට ආරක්ෂා කරන්න’ කියලා”

මෙම ජාතික කතිකාවෙහි මුලසුන රට රකින ජනපවුර සංවිධානයේ කැඳවුම්කරු, නීතිඥ කපිල ගමගේ මහතා දැරූ අතර ප්‍රවීණ මාධ්‍යවේදී මොහාන් සමරනායක, හිටපු මහ බැංකු අධිපති අජිත් නිවාඞ් කබ්රාල් යන මහත්වතුරු ද දේශන පැවැත්වූහ.

BY EDWARD THEOPHILUS

Many newspapers, electronic websites and TV news in Sri Lanka frequently report that the foreign and domestic value of the national currency unit is being radically and continuously depreciated and the general price level of the country daily increases in response to the depreciation incurring economic predicaments to people. This unfortunate situation has created tremendous plight to lower income earners, especially in rural and semi-urban poor community. It also reflects the economic instability in the country, despite the promises given.  The public is quite uncertain whether Sri Lanka can go back to previous exchange level and regime controlling depreciation of the national currency unit. Current situation shows the economic instability has gone too far and the weakness of the management of the economy by the Yahapalana regime has gone from bad to worse.

The practical experience of the world indicates that the depreciation of national currency units is not an unnatural exposure specifically in Sri Lanka, but it’s a common plight in many countries in the Asian region as well as in African and Latin American countries.  Recent increase in interest rate by the Federal Reserve in USA has badly impacted to currency value of India, Australia and many other Asian countries. Although the domestic currency unit depreciation incurred many countries, they were able to go back to previous level when the instability changed, for example during the 2000 Sydney Olympic period, Australian dollar depreciated to US $ 0.50 level, but Australian Dollar recovered after the crisis of stability   Sri Lanka has an enduring depreciation trend for a long period and the experience after 2015 appears that it is an unmitigated tragedy like a specific experience.  The other point that significant to consider is like in stock market the past information is not relevant to present and the future. Is this a beginning of a new Asian crisis or a problem with the management of economy and political leadership of the country? The adapting to the dynamism is a successful policy development relevant to the present and the future.

In this gloomy situation, common people of Sri Lanka must understand a vital point that the determination of the domestic and foreign value of Sri Lanka rupee relates with abundant macroeconomic factors, which are not analogous like microeconomic determinants.  The relationship between foreign value of Sri Lanka rupee and macroeconomic variables is not a direct simple correlation identically between X and Y.  According to the textbook economic theory the demand for a product or service is determined by limited variables based on an assumption that the other factors remain silent, and the determination of foreign value of Sri Lanka rupee is not so a simple process, but it concerns with multiple correlated factors. The nature of influence of each factor is not linear and the relationship couldn’t be easily estimated at 99.9% accurate level by a research.  The identification of dependent variables for the foreign and domestic values of Sri Lanka rupee for a multiple regression analysis need accurate historical data for each variable and it should have been a continuous practice during the last five decades.  In fact, the identification of macroeconomic factors is quite a difficult task due to dynamic conditions of the modern environment and using such research data for the development of successful practical policies might not be efficaciously worked in Sri Lanka’s economy. I also suspect whether the Central Bank of Sri Lanka, which is responsible for maintaining the stability of the domestic and foreign value of Sri Lanka rupee has been maintaining a database of macroeconomic factors which are influencing to the currency value.

The second vital point that public needs understanding is, Sri Lanka is not an economic and trade giant in the international market, this means that Sri Lanka has not absolute power to aggressively react and participate in manipulative and natural policy responses as it is not an economic and trade power base, and financial manipulator with a huge quantum of forex reserves.  With this point, people also need to understand that Sri Lanka has confined competitive power and legally Sri Lanka has signed several free trade agreements with assorted countries. Despite the legal conditions related to free trade agreements the government of Sri Lanka cannot act like a bull in a shop of clay cooking utensil. Sri Lanka is a disciplined country respecting international conventions. Therefore, the people of Sri Lanka must understand the process of the international trade and financial framework and the limited capability of the country taking policy options for preventing the depreciation of rupee value, this doesn’t mean that Sri Lanka is impotent without potential policy options, it has many practical alternatives, however they are not teaching theories of textbooks and potential policy options are practical solutions and initiatives with international co-operation.

When Sri Lanka received independence in 1948, the foreign value of a Sri Lanka rupee was equivalent to US Dollar 0.21 or one US $ was valued at Rs 4.76 and now it has changed to Rs 170. Policymakers expect that the price of one US $ would rise to Rs 200 soon.  In 1948, Sri Lanka Rupee was linked with British Sterling Pound through the Currency Board System, which was a dependent currency management (Please read the book From Dependent Currency to Central Banking System in Ceylon by H.A.de S Gunasekera) and at that time, when the British pound was in a stable condition, Sri Lanka rupee also was stable preventing radical fluctuations. The favourable condition for the rupee value was supported by macroeconomic factors such as the well-managed balance of payment which had a US $35.0 Million overall balance and the current account had a positive balance of US$ 28.8 Million and the value of foreign assets was the US $ 237.16 Million. In this condition, Sri Lanka’s money supply, the rate of interest and highly positive fiscal operations and very lower unemployment, lower level of foreign and domestic debt, low level of inflation, good business and investors’ sentiments contributed to the stability of the foreign value of Sri Lanka rupee. The purchasing power of rupee remained in higher and the country was not involved in international politics and trade wars. Because of the combined effect of such macroeconomic factors, Sri Lanka was enjoying a higher value of rupee and there was a favourable market condition for rupee in the foreign exchange market.

Internationally, financial stability reasonably maintained by the regulations of the International Monetary Fund preventing the unstable situation had in 1930s.  Therefore, America did not play games like how Donald Trump plays his political and economic stability.

Before 1950, Sri Lanka had a dependent financial authority, which was called a Currency Board System, that was changed after establishing the independent Central Bank. Under the independent Central Banking system, the monetary authority was given a broader responsibility to achieve four specific objectives primely focussing on   the stability of national currency unit and the economy (Please read Central Bank and Financial institutions of Ceylon by HNS Karunatilake and Economic Development of Ceylon by HNS Karunatilake), the first challenging test to the Central Bank was the economic and trade conditions created after the Korean boom.  The government of Sri Lanka at that time wisely acted with the support of China.  As Sri Lanka rupee was linked with Sterling pound, the domestic and foreign value of rupee survived until 1967, the official depreciation of British pound.  On the advice of the International Monetary Fund, the foreign value of Sri Lanka rupee was officially depreciated by 20%. The official depreciation of the national currency unit resulting the problem of British Pound was 24.58% compared to the rupee value had in late 1940s and it was a very high depreciation.

After settling this problem, Sri Lanka was encountered another financial and trade problems with the oil crisis in early 1970s and the national currency unit linked to US dollar with a view to preventing fluctuation. Soon after the change, the national currency unit faced a crisis resulting from the US dollar depreciation. The US economy followed monetarist advices of economists mainly Milton Friedman and others.

During the late 1960s, Sri Lanka’s government, as well as the Central Bank clearly understood the weak symptoms of the economy and the financial system of the country. Sri Lanka highly concerned on the increasing unemployment, increasing population, weak foreign exchange market, and many other matters. Sri Lanka began diversification of the export market, import controls, and a dualistic foreign exchange market introduced through Foreign Exchange Entitlement System (FEECS) in 1968 and the Central Bank maintained an Adjustable Peg System to maintain the foreign value of Sri Lanka rupee. According to the Adjustable Peg System, Central Bank gave the exchange rate for 16 currencies including purchasing and sales rates to commercial banks and non-bank financial institutions. The commercial banks had the authority to slightly change the peg when buying and selling foreign exchange and there was a rule that excess foreign exchange should have been sold to the Central Bank after balancing the foreign cash flow. The system has been successfully operated, despite criticisms and weakness until 1978.

Adjustable Peg System to determine the foreign value of the domestic currency unit was an effective foreign exchange management strategy in many countries. Despite criticisms, the historical behaviour of the determination of the foreign value of Sri Lanka rupee abide since 1968 with a FEECS, which was a positive management strategy for a developing country.  It was a managed exchange rate determination with a higher level of controls.  In fact, it created a black market and a dualistic market for foreign exchange, but they were good to the country and the size of the black market was smaller than the currency frauds in the modern open system.

BY EDWARD THEOPHILUS

Before 1978, Sri Lanka had an economy with inward-looking strategies and this economy radically changed to a reasonably open system with outward-looking strategies in 1978.  It was a positive management strategy; however, it didn’t contain disciplines to control corruptions.  The exchange and import controls, regulations removed in support of the open economy.  The objective of radical changes was to control the black markets and corruptions, but they didn’t work well. Many unnecessary imports invaded country and the quality of domestic products was not improved and domestic producers failed compete with imports. The government ignored the policy for a production economy and incentives for domestic producers. Since late 1980s many countries opened the economy with better controls, for example, Japan opened the economy but never allowed to import rice, which was the foundation of the traditional economy.

The foreign value of Sri Lanka rupee against the US Dollar has been declined to75.68 in 2000 from Rupees15.56 in 1978. The pace of depreciation was 386.38% (Monthly Average of depreciation was 24.2%) during the early period of the market economy and the depreciation from the year 2000 to today is 124.63% (Monthly Average 43.68%). This calculation clearly indicates that the foreign value of Sri Lanka rupee depreciation was worse during 1978 to 2000 than the period from 2000 to 2018.  This means that during the Rajapaksa regime economic management was much better than the period from 2015 to 2018.

If we talk openly without politics on this matter people need to understand that the depreciation of Sri Lanka Rupee was a combined effect of many other factors, which were not mentioned before in this article. During the 21st-century world economy changed, because of change of attitudes of people based on two significant variables related to the environment, competition and the technology. Many unexpected factors generated in the management of economy, especially the contingency theory is more effective than textbook theories. The politics of the world has also changed and reforms have a lower probability of success for a long period and modern technology has failed to predict the success of reforms.  The market economy has failed to make positive responses to individual expectations of people.  Early 2000 and late 1990s the world bank advised for correction of policies, but it was really success full in large economies, small economies like Sri Lanka had a crisis in preference of policies.

The Asian crisis in 1997 – 1998 created a giant climacteric in Asian currencies especially in Indonesia, Malaysia, Thailand, Philippine, and other countries. When this crisis was gradually recovering, 2007 subprime mortgage issue and investment, exchange rate and other crisis came up and the depreciation of world currencies affected many countries including Sri Lanka rupee and now many economists have a feeling that the world is going to another crisis. Nobody can predict the possible economic and exchange crisis as the predicted soon after the ending the cold war.

When Sri Lanka allowed to freely floating rupee the exchange value was rapidly declined, the minister of finance Mr. Ronnie de Mel clearly viewed that the government of Sri Lanka cannot reverse back rupee value, the alternative should be supporting people to adapt into new environment in the way increasing wages and general price level and increasing the rate of interest. Liberal economic strategies of Mr. Ronnie de Mel were supported to jump up inflation and interest and that economic policy encouraged to depreciate currency at the open market.  After 1983, military spending in fiscal operations created an increasing trend.  The government had to borrow for military spending, disaster management, capital spending and the balance of payment adjustment and settlement of budget deficit. The trading bank system created too much money for lending and the monetary and fiscal policy of the country did not work together to control the weak economic performance. This situation encouraged to increase imports negatively affecting the value of the national currency unit.

After ending the civil war in 2009, there was a reasonable speculation in the market that the foreign value of Sri Lanka rupee would be increased or restrained the depreciation trend.  The speculation was purely based on an assumption that war spending would be reduced, especially the cost of military imports for logistics and services would abate and international trade performance in relation to the balance of payment, fiscal operations, debt management, and many others will improve. However, it was not successfully worked in favour of the value of Sri Lanka rupee.

The election results in 2015 negatively affected the value of rupee.  At beginning of new government, many financial scams of the new government reported and foreign reserves declined, international investment projects were suspended and many negative economic activities in the name of yahapalanaya exhibited without positive results. The most notable response to after the election was withdrawal of foreign investments and   Sri Lanka lost good policy and political leadership. The yahapalana government haven’t had policies for economic and financial stability.  The major strategy of yahapalanaya was making lies in political platforms and bluffing to voters. This background created negative sentiments among investors. The other significant issue was Sri Lanka has been faced to brain drain since 1970s, later the economic policy of the country focused to export labour as a solution for foreign exchange earnings and after 2000 Sri Lankans working overseas reduced remitting earned money and began sending money to developed countries to purchase houses and migration purposes. This situation badly affected to foreign exchange inflow to the country as well as skilled labour of the country.

Many exporters have restricted bring export proceeds to Sri Lanka and many of them send to anther countries.  This has been an issue since early 1980s and time to time Sri Lanka’s government did inquiries but they were not successful.

Sri Lanka needs a strong leadership.  During the periods of Mr JR Jayewardene and Mr Mahinda Rajapaksa, the political leadership supported to economic and financial stability.  As the prime Minister, Mr Wickremasinghe blames to others for depreciating currency value, it is not logical answer to the problem.  Sri Lanka cannot get away from outward looking strategies but for stability of economy and the current need to use restrictive policies.

There are several options to prevent depreciation. We will look at what are these options point by point.  These are contingency measures and when the economy and currency stabilise restrictions need to remove.

• Sri Lanka must temporarily get away from current free exchange rate regime and should go back to adjustable peg system to flexibly determine the exchange rate for selling and buying foreign exchange. The peg should be adjusted according changes in trade and international financial environment.  Central Bank needs a strong and efficient team to determination of daily exchange rates.
• Sri Lanka also needs an efficient system like FEECS to encourage purchases of foreign exchange and discourage foreign exchange sales. The current open operations are too flexible and many dishonest people use the system to cheat the country.  Various misinformation travels and many smugglers use the system cheat the country.
• The foreign exchange sales and purchase authority should be given only to trading banks and dealers in the open market should be stopped. There are many secret deals done by Jewellery shops in the sea street and they should be stopped. No foreign exchange should go out of the country without understanding of exchange control system of the country
• The imports to the country should be graded as A, B, C and they must be subject to tariff and some import and services must be banned.
• Sri Lanka should encourage foreign invests with various incentives and encourage Chinese investors for export-oriented productions of any agricultural, industrial area, and services and invisible exports.
• Sri Lanka must have a target US $ 30 Billion foreign reserves and needs to negotiate a scheme with China to sell Sri Lanka rupee when foreign value declines rather than Central Bank intervention. Sri Lanka must link with the Chinese economy
• Sri Lanka should maintain balanced foreign policy between China and India.

The above points are ideas for policy development, which what should be done by the country for stability and how to do they or the procedures to successful implementation of policies must be developed at operational level.  The stability of the economy and the rupee value is not a cause for playing politics.

by Ajith Nivard Cabraal Former Governor, Central Bank of Sri Lanka Courtesy The Island

October 7, 2018, 9:56 pm

As per the Monetary Law Act (MLA), it is a statutory duty of the Central Bank’s is to maintain “economic and price stability”. In so doing, the MLA requires the Monetary Board “to maintain the international stability of the Sri Lanka Rupee”. Towards that end, the Monetary Board has to maintain an International Reserve which has to be “adequate to meet any foreseeable deficits in the International Balance of Payments”. The MLA provides guidance as to the factors that need to be considered in “International Monetary Stabilization”, which, inter alia, requires the Bank to give consideration to “the volume and maturity of the foreign exchange assets and liabilities of (a) the Government, (b) the banking institutions, and (c) other persons in Sri Lanka”, in carrying out this duty.

One of the policy measures which the Monetary Board uses to maintain the stability of the Sri Lankan Rupee is the supply and absorption of Forex to and from the Forex market. In doing so, the Central Bank must attempt to achieve the optimum balance based on the interests of all stakeholders, instead of being guided by external dictates or powerful local influences in the determination of the value of the Sri Lankan Rupee.

Unfortunately, at present, the Monetary Board seems to be wittingly or unwittingly neglecting this statutory duty, judging by the comments of a spokesman for the Central Bank who indirectly claimed that a “waste” of Central Bank’s Forex Reserves occurred when the Central Bank intervened in the Forex market in 2012 to support the Rupee. In that context, in order to evaluate the veracity of such claim, a data series setting out the Depreciation History of the Rupee, the amount of Reserves, and the Central Bank’s Interventions in the Forex Market from 1st January 1977 to 30th September 2018, would be helpful. (Please see Table 1)

In 2012, the Rupee depreciated by 11.6% while the Central Bank supplied USD 1,166m to the Forex Market. At the same time, the Reserves increased by USD 356m (over 5%) to USD 7,105m. Further, after the Rupee “stabilized” at a level of Rs.127.16 per USD by end 2012, it recorded a depreciation of 3% over 2 years even while the Central Bank absorbed Forex of USD 981m (USD 436m in 2013 + USD 545m in 2014) into its Reserves in those 2 years. Hence, any suggestion that there had been a “waste” of Reserves during the 2012 Intervention is untenable, as the stability that followed the supply of Forex in 2012 is ample testimony of the wisdom of that intervention decision in 2012.

In 2011, the Central Bank supplied a significant quantum of Forex amounting to USD 2,840m to the market, but its Reserve of USD 7196m reduced by only USD 447m (6%) to USD 6,749m. With such an affordable intervention, the Central Bank was able to stabilize the Rupee and limit the depreciation to only 2.6%, on the back of an appreciation of 3% in the previous year. Thus, it would be observed that over a span of 4 years 2008 to 2011, the Rupee had moved from Rs.113.14 per USD to Rs.113.90 per USD, thereby recording its longest-ever period of “maintaining the international stability of the Sri Lanka Rupee” in Sri Lanka’s post-liberalization history. Undoubtedly, that stable platform set the environment for Sri Lanka’s high growth, low inflation, modest interest rates and high business and investor confidence during that era.

Overall, during the 9 years 2006 to 2014, the Central Bank successfully intervened in the Forex market (in accordance with its statutory duty) with a net supply of Forex of USD 2,283m, while simultaneously building-up its Reserves by a substantial USD 5,473m. By doing so, the Central Bank was able to limit the depreciation of the Rupee to a manageable 2.8% per year over the 9 years 2006 to 2014; by far the lowest average depreciation since 1977. In contrast, the Rupee suffered an average depreciation of 12.4% per year for 10 years from 1977 to 1986: 7.1% per year for 10 years from 1987 to 1996: and 6% per year for 9 years from 1997 to 2005.

It may also be recollected that during the years 2006 to 2014, Sri Lanka had to face some of the greatest global economic crises in history. The Global Financial Crisis – where a majority of countries (but, not Sri Lanka) experienced negative economic growth; The Global Oil Crisis – where the price of crude oil zoomed past USD 140 per barrel: The Global Banking Crisis – where hundreds of banks, insurance companies and financial institutions crashed all over the world: The Global Food Crisis – where commodity prices rose to unprecedented levels. In addition, Sri Lanka had to finance a bloody War on Terror, and thereafter allocate substantial funds towards the massive reconstruction effort. Through all these crises, the Sri Lanka economy progressed smoothly without transmitting the global shocks to the people or businesses or government, due to the judicious policies and balanced strategies implemented by the authorities at that time.

However, the benign trend that was painstakingly crafted from 2006 to 2014 with meticulous planning and robust execution was seriously de-railed soon after the Yahapalanaya Government took office in 2015. In the wake of the Bond Scam and other unsound economic decisions, acute economic de-stabilization occurred. As a consequence, the Central Bank indulged in a massive Forex intervention spree to defend the Rupee by pumping a staggering sum of USD 3,250m into the Forex market! Incidentally, that Forex outlay in 2015 was USD 967m higher than the entire net supply of USD to the Forex market during the 9 years of the previous administration! Notwithstanding such huge intervention, the Rupee depreciated by 9.9% during the year, while the Reserve suffered a devastating drop of USD 905m.

The year 2016 was only marginally better, with an intervention of USD 768m, while the Reserve plunged by USD 1,284m to an alarming level of USD 6,019m, leaving the economy highly vulnerable in a volatile external environment. Notwithstanding that substantial loss of Reserves and significant intervention, the Rupee depreciated by a further 4%, on the back of the 9.9% depreciation in the previous year.

In that background, a comparison can now be made between the Forex Intervention of 2012 with that of 2015 and 2016.

In 2012, the Central Bank supplied USD 1,166m to the Forex market out of Reserves that it accumulated during the same year. As a result, the Reserve actually increased by USD 356m (or 5%), although the Rupee depreciated by 11.6%. In the 2 years 2015 and 2016, the Central Bank supplied an astonishing USD 4,018m to the Forex market thereby depleting its Reserves by a massive USD 2,189m, while the Rupee too suffered a depreciation of 13.9%. It is therefore plain to see that what happened in 2015 and 2016 was a reckless dissipation of the country’s Reserves without achieving a stable Rupee, and hence that adventure could be identified as a serious mismanagement of the Rupee.

Fortunately, the year 2017 was more satisfactory, with the depreciation of the Rupee being capped at 2%, while the Central Bank absorbed a useful USD 1,664m from the Forex market. This absorption resulted in an overall increase in the Reserve by USD 1,939m, thereby shoring up the previously depleted Reserve to a more respectable level of USD 7,958m. Nevertheless, the authorities overlooked the fact that this relatively satisfactory achievement was mainly due to the acute depreciation of the USD against most currencies during year 2017. In fact, the “US Dollar Index” which tracks the performance of the USD against a large basket of currencies shows that the US Dollar Index declined from “103” to “90” in 2017. Therefore, had the Sri Lankan authorities taken cognisance of that trend, they would have surmised there was a serious likelihood of the USD appreciating in 2018 with the strengthening of the US economy, and prepared to face such challenge in 2018. Sadly, however, it is now clear that there was no such preparation, and the present economic chaos is a direct consequence of that lack of foresight and planning.

The year 2018 has been an unmitigated disaster. Almost all sectors of the economy are now in tatters, and the Rupee has already suffered a massive depreciation of over 11.7%! The Central Bank and the Government have gone to great lengths to blame the debacle on President Trump and the USD appreciation. However, the reality is that the US Dollar Index has only moved from a value of “90” in 2017 to a slightly higher “95” by end September 2018, and has not even reached the index value prevailing at the end of 2016. Meanwhile, the Central Bank and the Government have passively watched this rout of the Rupee, while making periodic hollow boasts that they possess large Reserves to face any eventuality. Nevertheless, all Forex dealers are aware of the reality and hence do not attach any credibility to these lofty Ministerial or Central Bank announcements. Adding to these woes, the Central Bank’s recent disclosure that their Reserves are now around USD 7,200m only, (which is about USD 1,000m less than the 2014 level) is also likely to send shivers down the spines of the worried national and international creditors!

Through this turmoil, the Government’s only response seems to be to continue its reckless commercial Forex borrowing spree, thus adding to the growing vulnerability. Already, according to the Government’s own boasts, at least USD 3,500m has been borrowed this year, while more borrowings are said to be in the pipe-line through the issue of Panda and Samurai Bonds. These borrowings scheduled for the last 3 months of this year, are possibly to meet the major shortfall in Revenue due to the significant down-turn of the real economy.

The above analysis would confirm that the management of the Rupee over the past 3 years and 9 months, has been via knee-jerk, un-planned reactions to unfolding events that should have been anticipated by the Policy-makers. The bottom-line of this chaos is therefore that they have miserably failed in their statutory duty to manage the Rupee with timely strategies. Needless to say, these unintelligent actions of the authorities have cost the country and it’s economy dearly. As a result, it has now also been confirmed beyond reasonable doubt that the present authorities are incapable of handling the challenges facing the economy. Therefore, in the interest of the country it is vital that the Sri Lankan people select a new government that could restore economic stability and instil confidence into stakeholders once again. It is then, and only then, that the economy could be restored to an era of growth and stability.

* In the 9 years 2006 to 2014, the Central Bank successfully intervened in the Forex market with a net supply of Forex of USD 2,283m, while simultaneously building-up its Reserves by a substantial USD 5,473m: By doing so, the Central Bank capped the Rupee depreciation to only 2.8% per year

* In 2012, the Central Bank supplied USD 1,166m to the Forex market from Reserves accumulated during the year: Reserves increased by USD 356m (5%) to USD 7,105m, while Rupee depreciated by 11.6%

* In the 2 years 2015 and 2016, the Central Bank supplied USD 4,018m to the Forex market while depleting its Reserves by USD 2,189m; Rupee depreciated by 13.9% during those 2 years

* In 2018, Rupee has already depreciated by over 11.7%: In the past 3 years and 9 months, the Rupee has depreciated by 9.1% per year

* Vital that a new Government restores stability to the economy and instils confidence amongst stakeholders: present authorities incapable of handling the challenges facing the economy

Dilrook Kannangara

Sri Lanka’s economic crisis is due to the inability to repay loans fallen due after grace periods gradually come to an end. This cannot be overcome without earning or saving $4 billion a year for this year and the next 3 years. This cannot be earned or saved no matter how much taxes are imposed as taxes only earn rupees.

Sri Lanka’s trade deficit with India is $4 billion and rising. This has destroyed local industries as India’s exports can be made locally. Investments in motor vehicles cannot be be made in Sri Lanka because the same can be imported from India at a cheaper price thanks to the FTA. Indina Oil Company that controls over 18% of the local petroleum market is also a massive drain on Sri Lanka. This was a profitable sector before privitsation by Ranil’s UNF in 2002. What these figures don’t reflect are service exports from India. A very large number of Indians work in Sri Lanka and they take out scant dollars out of the country. This must end if Sri Lanka plans to manage its forex reserves.

Sri Lanka must also consider defaulting on interest payments on certain bonds issued in western capitals. Some local politicians and their clans are said to be large investors of these. Out of all loans these bonds carry the largest interest burden at time exceeding 6%. It is insane to offer such high interest rates for US dollar loans.

On the other hand Sri Lanka must sign its long delayed FTA with China. This has been delayed since 2008 due to fears of India. China and Sri Lanka do not compete on the same products. Chinese investments will flood Sri Lanka at least in the initial years which can ease the dearth of dollars. Chinese motor investments can be made in the island which can replace Indian imports. Sri Lanka can also access China’s petroleum which China gets at bargain prices due to its economic clout.

As Sri Lanka is saddled with the garment industry, a FTA with China will be able to source material at cheaper prices increasing local value addition. It will also open up a massive market for local tea which now goes begging. Massive Chinese shipping can benefit Sri Lanka. None of this can happen without a FTA with China.

Sadly all Sri Lankan leaders play the blame game without taking bold action. India sides with alternating political clans to destroy Sri Lanka. If this countinues the nation will disintegrate by internal collapse. Sri Lankan people are very shortsighted which is exploited by politicians. The current crisis is due to loans we borrowed over 5 years ago. However, blame goes to the government in power during repayment time! Batterd by blame, the UNP regime is doing the same. Ranil has launched a massive borrowing spree to copy what Rajapaksas did as a desperate bid to become popular, temporarily ease the economic crisis and most importantly burden the next government. These loans too have a grace period of about 3 years. They will become payable in 2021 when the next government is in power. This retaliatory borrowing madness must end. For that to happen people must realise the concept of grace period and politicians must not play the brinkmanship game at the expense of the nation’s future.

Abrogate India FTA and sign an FTA with China to overcome economic crisis, else get ready for the nation’s collapse. Rioting and civil war will become the norm in Sri Lanka in the next few years if people are sqeezed by unending economic hardships.

By M D P DISSANAYAKE

මහින්ද සමග එක්ව ඡන්දය ඉල්ලන්නේ නෑ.. සරමක් ඇදගෙන මට ඒක කරන්න පුළුවන්ද..’- ජනපති මෛත‍්‍රී කියයි…”

Tuesday, November 21st, 2017

Mr Maithreepala Sirisena was a trusted Lieutenant in President Mahinda Rajapakse regime. But MS found a marriage of convenience   with someone with his endorsement  as  preferred candidate to be the Executive Prime Minister of Sri Lanka.  It was all underhand work, best described as
deceitful,  dishonest, dishonourable, disreputable, unethical, unprincipled, immoral, unscrupulous, fraudulent, cheating, dubious, dirty, unfair, treacherous, duplicitous, double-dealing.”  After 3 years, what did MS achieve? What did he deliver to the Nation? He cannot remember when Sri Lanka achieved Independence. He cannot remember how War ended.

UNP since losing power in 1956, tried to turn the events.  Prime Minister S W R D Bandaranaike was killed.  Then a well planned conspiracy to overthrow the government of Mrs Srimavo Bandaranaike.  To investigate these high profie cases, Scotland Yard was called in.   It is a common belief the real culprits were not found by  the Scotland Yard of England.

Then Lalith Athulathmadali, Gamini Dissanayake, Ranasinghe Premadasa were killed. There was no sense of urgency to call Scotland Yard at that time.

The political options are very clear:

1. President MS can continue to work with his chose partner in political marriage.  No one is obstructing him;
2. President Mahinda Rajapakse is in no hurry to grab power;

iii.               Hon Prime Minister Mr Ranil Wickremasinghe will be trying using all bullets at his disposal to re-ignite the economy and bring an united, unified Sri Lanka with the help of Norway and its Allies.

With only a few months left in the craddle, SLPP and Prez Mahinda Rajapakse are best advised to be tough, to see the natural death and carnage of this disrespectful government.

It is heartening Mr Basil Rajapakse is back in the saddle.

Mage Sri Lankawata Jaya Wewa.

Professor A.H.Sheriffdeen FRCS, Emeritus Professor of Surgery, Faculty of Medicine, Colombo.
Dr. Ruvaiz Haniffa MD, Head, Family Medicine Unit, Faculty of Medicine, University of Colombo

October 7, 2018, 12:00 pm
Introduction

Female genital mutilation (FGM) comprises all procedures that involve partial or total removal of the external female genitalia or other forms of deliberate injury to the female genital organs for non-medical reasons. This practice is mostly carried out by traditional circumcisers, who often play other central roles in communities, such as attending on child births and assisting religious preparation of the dead (especially females) for burial. In many settings. Even health care providers perform FGM taking comfort in the erroneous belief that the procedure is safer when medicalized. The World Health Organization (WHO) strongly urges health professionals not to perform such procedures as it has no health benefits for girls or women. The data indicated that FGM is mostly carried out on young girls between infancy and age of 15 years.

The reason why it is performed vary from a religious to a mix of sociocultural factors within families and communities. The commonly cited reasons are;

1. Religious belief – Religious leaders take varying positions with regards to FGM, some promote it, some consider it irrelevant to religion and others contribute toward its elimination.

2. Social convention – pressure to conform to what others do and have been doing as well so as to be accepted socially and the fear of being rejected by the community over a myriad of communal settings. (In some communities FGM is universally performed and is unquestioned)

Research shows that, if practicing communities themselves decide to abandon FGM, the practice could be rapidly eliminated

In 2008, the World Health Assembly passed a resolution (WHA 61.16) on the elimination of FGM emphasizing the need for concerted action in all sectors – health, education, finance, justice and women’s affairs.This l ed to the United Nations General Assembly adopting a resolution to eliminate the practice of FGM in December 2012. Furthermore, in May 2016, the WHO in collaboration with the UNFPA-UNICEF joint programme on FGM launched the first evidence-based guidelines on the management of health complications from FGM. The guidelines were developed based on systematic review of the best available evidence on health interventions for women living with FGM – estimated to be around 200 million in 30 countries across Africa, Middle East and Asia where FGM is concentrated.

We shall deal with the topic under 4 headings;

1. The Islamic basis for/against female circumcision

2. Health benefits or lack of it as a result of female circumcision

3. The definitions/nomenclature/semantics

4. Brief discussion

1. The Islamic basis for/against female circumcision

We admit straightaway that we are not qualified at all to contest the religious scholars on the finality over this heading and we seek their learned guidance. A review of the Islamic literature indicates that religious scholars over the millennia have agreed that the “hadiths”which deal with female circumcision are at the very best ‘weak’.This means that they cannot be used to create an Islamic ruling since it is not certain whether it came from the Prophet or not.

The Quran does not mention female circumcision, even though a whole sura (chapter) is devoted to the Islamic life of the female and protection of the Health of the female. Moreover, a feature of concern is that there is evidence that the Holy Prophet

Muhammad (Peace Be Upon Him) did not subject his daughters to any of the procedures of circumcision. There is also an oft repeated narration that the Holy Prophet once looked at his eldest daughter Fathima and tears poured from his eyes and that moments later he had looked at her again and smiled. When questioned as to why he wept and smiled soon after, he had said that a vision had appeared to him of her funeral and that tears had come to his eyes and that soon after a vision had come showing him meeting up with her in paradise, which had brought the smile to his face. We leave our readers to infer and to come to their own conclusions from this relevant to this discussion.

2. Health benefits or lack of it as a result of female circumcision

According to the World Health Organization (WHO), any type of female circumcision has no known health benefit. One needs to understand that the male and female genital anatomy are totally different in terms of structure, function and susceptibility to diseases and infections and what applies to one need not necessarily apply to the other.

In the female, the clitoris is the uppermost organ in the perineum. It is a vestigial structure with no useful physiological function. It has a prepuce or “hood”.A little distance below it is the urethral orifice which transmits urine and does not get involved in sexual activity. Further below this is the vaginal orifice and passage which is a canal for sexual activity and the passage for childbirth. Sexually transmitted infections infect the vagina.

The male organ, the penis on the other hand serves as a passage for urine, sperms and comes into direct mucosal contact with the vagina during intercourse. Mucosal to mucosal contact facilitates transmission of sexually transmittable diseases from female to male and vice versa. The male urethra is thus vulnerable to sexually transmitted diseases, especially gonorrhea.

Circumcision in the male exposes the distal end of the penis, the glans penis to outside air resulting in change of its outer covering from mucosa to stratified squamous epithelium. There is Level 3 (weak) evidence to show that such circumcision protects some males from HIV infections. The clitoris on the other hand, being some distance from the site of sexual activity, has no role to play in transmitting or receiving sexually transmitted diseases. Female circumcision therefore plays no part in protecting a female from these diseases including the Human Papilloma Virus (HPV). HPV is commonly found in females who have unprotected sex with multiple partners; whether the female is circumcised or not. A more reliable preventive strategy of prevention of HPV infection and its consequences and complications is vaccination. The HPV vaccine is offered to all females routinely through the world.

The role of smegma (a sebaceous secretion in the folds of the skin, especially under the foreskin of the male penis), as a causative factor in genital tract malignancies particularly in the male is under continuing discussion. The current evidence suggests that smegma itself is probably not responsible for penile cancer, but it can irritate and inflame the penis, which can increase the risk of cancer (American Cancer Society). In this context the smegma originating from the uncircumcised clitoris and it leading to unpleasant and other more serious health consequences pale into comparison as in the female more smegma is produced under the labia. No amount of ‘hoodectomy’(Type 1a Female Genital Mutilation) or washing only the clitoris is going to reduce this.

3. The definitions/nomenclature/semantics

The words “Hoodectomy”,”Clitoridectomy”and “Infibulation”are certainly meaningful to the informed. The complete typology and subdivisions of Female Genital Mutilation can be obtained from: http:/www.who.int/reproductivehealth/topics/fgm/overview/en/)

4. Discussion

The vital questions in the performance of female circumcision are;

a. Who is going to perform this surgical procedure?

b. Who maintains standards/ quality control?

The person undertaking such procedure should mandatorily be required to be aware of the different types of procedures as described in medical/surgical texts and been trained in them.

This training will require also managing the associated complication of such procedure primarily the complication of scarring. There is evidence that such scarring causes stricture or severe narrowing of vaginal passage giving rise to complications such as obstructed labour, foetal and even maternal death of the mutilated child later on in life. (http:/data.unicef.org)

For males, there is the traditional village “Ostad”who has acquired expertise passing it from father to son or an acolyte through apprenticeship. Then there are MBBS doctors trained to carry this out usually under local anesthesia in an operation theatre environment. Thirdly there are even Consultant Surgeons who carry them out.

Circumcision in the male is a therapeutic operation for a condition called “Phimosis”where the foreskin or prepuce cannot be retracted. One of us has over 50 years of experience in surgical practice. He has seen a fair number of young boys, even infants with horrendous injuries to the penis as a result of errors/misadventures during the act of circumcision. These have occurred in spite of the male penis being very much larger and easily accessible when compared to the clitoris and its hood which is hidden in the labial folds, especially in children. Such injuries usually go undisclosed and are closely hidden as parents do not want negative publicity for and stigmatization of the unfortunate victim.

During the times of “ignorance”before the birth of Islam, as propagated by Prophet Muhammad (Peace Be Upon Him), female children were often killed soon after birth or even buried alive. Female circumcision too was a cultural practice prevalent in pre-Islamic Arabia. One of the proud achievements of Islam is the banning and stopping of these barbaric practices, together with emancipation of the innocent little girl child and protection of women. We need not go back.

We wish to conclude by reminding the reader that as recommended by the First International Conference on Islamic Medicine held in Kuwait in January 1981, the following were identified as six basic characteristics of Islamic Medicine;

i. Adhering to Islamic teachings and etiquette

ii. Adhering to logic in practicing medicine

iii. Holistic approach paying equal attention to body, mind and soul for individuals as well as for societies

iv. Universal approach, taking into account all resources and aiming to benefit all people

v. Scientific approach, based on logical conclusions drawn from sound observations, accurate statistics and trustworthy experience

vi. Excellence, achieving what other kinds of treatment has failed to achieve”.

By Shivanthi Ranasinghe Courtesy Ceylon Today

India must be gnashing teeth. The government they installed in Sri Lanka has not only failed them miserably, but is also tarnishing their image. This government did stop Chinese submarines from docking at the Colombo Port. This is of cold comfort when the entire Hambantota Port was leased to China along with another 15,000 acres of land for the next 99 years. India can pretend to the world that China ‘forced’ Sri Lanka to hand over the Seaport, but they know the Sri Lankan Government ‘dropped’ the Seaport on China’s lap. Getting the Mattala Airport would only be a face saver, for without the Seaport, the Airport’s full value cannot be garnered.

Revelation at UN

At the recently concluded United Nations General Assembly in New York, Maithripala Sirisena revealed that during the last two weeks of the war, the Liberation Tigers of Tamil Eelam were planning an aerial attack on Colombo from India, possibly Chennai. If India were to claim that they were unaware of such an attack, which would be to admit that their own intelligence was lacking. Neither can they admit to being aware of such plans, for that would tantamount to planning the invasion of a sovereign country. All India can do is studiously ignore the comment, as they had to with the Hambantota Port matter.

Meanwhile, in the Jaffna Peninsula and Batticaloa, a number of commemoration events were organized to remember the hardcore terrorist Thileepan. The commemoration commenced at the Thileepan memorial statue near Nallur Kovil, in Jaffna, and spanned to other areas over the days. These events were attended by Tamil politicians and families of the missing and dead terrorists. The injunction, the Police filed, failed to ban the commemoration events and remove all decorations for a terrorist who belonged to an organization that is banned in Sri Lanka. The Jaffna Magistrate, Sinnathurai Satheeskaran, rejected the Police request after the Tamil National Alliance spokesman, Parliamentarian M. A. Sumanthiran, with a team of lawyers represented the Jaffna Municipal Councillor S. Jayaseelan who was summoned by the Magistrate following the injunction filed by Police. The government did not bat an eyelid.

While the media hardly makes a flutter about the significance of 19 May, anymore, a number of articles appeared waxing eloquent phrases about Thileepan. One newspaper article even equated this hardcore terrorist to Mahatma Gandhi.

True, Mahatma Gandhi too engaged in a number of fasts to pressurize the powers of the day. However, that hardly makes Thileepan another Mahatma Gandhi, just because he too engaged in a fast-unto-death protest. The article stated that he was inspired by Mahatma Gandhi. A greater insult could not have been levelled against the humanitarian, which bounces on to India as well.

Mahatma Gandhi is a celebrated figure of righteousness, even amongst those whom he protested against, because his fight was not for exclusive rights, but for collective rights. He stood for religious harmony and acceptance. He eschewed violence on principle, not because he was incapacitated.

Thileepan on the other hand had to be relegated to the LTTE ‘political’ wing after he sustained injuries at Operation Vadamarachchi. His fight was to get rid of the Sinhalese from one third of our country’s land. In his fight, he did not only battle with Sri Lanka’s  professional military forces, but also engaged in murderous and marauding acts against innocent Sinhala villagers and acts of intimidation against his own people.

Incidentally, his fast-unto-death protest was not against the Sri Lankan Government, but against the Indian Government. He was pressurizing the Indian Government to withdraw the Indian Peace Keeping Force that was installed in Sri Lanka’s North and the East.

The background to the IPKF ending up in Sri Lanka was revealed at the recently held dinner in honour of Mahinda Rajapaksa by ruling Bharatiya Janata Party MP Dr. Subramanyam Swamy. At the event, Rajiv Gandhi’s Minister of State for External Affairs, Natwar Singh recalled that Rajiv Gandhi rushed the IPKF without Cabinet knowledge after receiving a frantic phone call from the then Sri Lankan President, J.R. Jayewardene.

Panic call  

Contrary to popular belief that India forced its troops on us, Singh recalls that Jayewardene had called in panic for Gandhi’s help after the Indo-Sri Lanka Agreement was signed. Apparently, Jayewardene had said, There will be a coup tonight. I need your help. Unless help arrives immediately, the situation will get out of hand.”

The journalist S. Venkat Narayan who accompanied Gandhi also remembers the tense situation that was developing when Gandhi arrived in Sri Lanka to sign the Accord. He writes that Colombo was burning and the entire entourage had to be airlifted to Galle Face Green and then taken to their hotel, The Taj Samudra.

It was at the conclusion of this ignominious trip that a naval rating assaulted Gandhi with a rifle butt. While his action caused a huge embarrassment to the then Sri Lankan Government, Wijemuni Vijitha Rohana de Silva became an instant hero among Sri Lankans. Subsequently, Jayewardene’s successor Ranasinghe Premadasa bestowed him a Presidential Pardon.

The important point here though is that India risked the relationship with Sri Lanka by coming with their Accord to give a political solution to the Sri Lankan Tamils. Interestingly though, their focus was on the Tamils in the North and the East than the Indian descendants in the Hills. The Indian descendants, under the leadership of Saumyamoorthi Thondaman, rather than fighting for exclusive rights, worked to integrate with the country’s system. Today, many are no longer estate workers engaged in menial tasks living in substandard living conditions. Rather, they have entered other fields as professionals and are living on par with other Sri Lankans.

Tamils in the North especially, who once dominated the top professional fields, are now struggling to find a livelihood to keep themselves afloat.

Instead of taking a leaf from the veteran politician Thondaman, India resorted to pressurize the Sri Lankan Government to adapt India’s model disregarding that the two countries are as different as chalk and cheese.

India was totally committed to the task of giving the Sri Lankan Tamils in the North and the East a political say and governing powers of self-determination. While all the terrorist groups, funded, trained and supported by the Indian Government, fell in line with India’s plans and entered the political stream, the LTTE alone refused. It is against this Indian intervention that Thileepan launched a fast-unto-death
protest.

India’s failure to get the LTTE to fall in line that resulted in Sri Lanka facing another 22 years of terrorism, is laid squarely on India’s shoulders. Despite the passage of years, the relationship between the two countries continues to be strained. That is one main reason for the failure of the free trade agreement that India has been promoting for years, first as CEPA and now as ECTA. Even when the Hambantota Port was being handed over to the Chinese, Sri Lankans, though sad, thought it is perhaps better to have a Chinese presence to neutralize India.

Until now, war crimes allegations were against Mahinda and Gotabaya Rajapaksa and Field Marshal Sarath Fonseka. However, Sirisena by accepting that it was he who was in charge during this questionable period has exonerated them and has wittingly or unwittingly taken on the responsibility. This makes India guilty of installing the very man who is now responsible for the war crime charges in which Darusman’s Report estimate as many as 40,000 Tamil civilians were indiscriminately killed by the Sri Lankan Government. Thus, India can, now, never openly acknowledge their contribution to end terrorism in Sri Lanka, nor their efforts to look after those caught in the crossfire. Sirisena’s further remarks that implicate India of planning to attack Sri Lanka makes matters worse for India’s image.

While Sirisena was making this remark, TNA leader R. Sampanthan, while on a tour in India with the Sri Lankan Government, asked Narendra Modi to be strict with Sri Lanka and have the new Constitution implemented. Few days later TNA Spokesman Sumanthiran was arguing in the Jaffna Magistrate Courts to allow the commemoration of Thileepan’s protest against India’s intervention.

When will India learn that elements treacherous to one’s own country, for selfish gains, do not make trustworthy partners?

(ranasingheshivanthi@gmail.com)

ජනමාධ්‍ය නිවේදනයයි සමස්ත ලංකා හෙද සංගමය

රටේ ප‍්‍රධානතම රෝහල මෙන්ම සියළුම රෝග තත්ව හදුනාගැනීමට හා ඒ සදහා වූ විශේෂ ප‍්‍රතිකාර ලබාදෙන ස්ථානයක් ලෙසත් මෙරට අහිංසක රෝගී ජනතාවගේ විශ්වාසයට පාත‍්‍රව තිබෙන්නේ ශ‍්‍රී ලංකා ජාතික රෝහලයි. එහි ප‍්‍රධාන විකිරණ අංශය යනු රෝගීන්ගේ විවිධ රෝග පරීක්ෂාවන් සිදු කරන ප‍්‍රධාන ස්ථානයයි.

නමුත් පසුගිය මාස 04ක පමණ කාලයක සිට ප‍්‍රධාන විකිරණ අංශයේ සිදුකල පටකවේදීය පරීක්ෂණ (biopsy test) මේ වනවිට  සම්පූර්ණයෙන්ම නවතා ඇති බව අනාවරණය වේ. මේ පිළිබද සොයා බැලීමේ දී පටක වේදීය පරීක්ෂණ සිදු කිරීම සදහා භාවිතා කරන ඉදිකටු වර්ග (biopsy  needles)  නොමැතිකම නිසා මෙම පරීක්ෂණ නවතා ඇති බවට තොරතුරු වාර්ථා වේ. මෙම ඉදිකටු වර්ග ඉතා මිල අධික බවත්, ඒවා විකිරණ අංශයට සපයනු ලබන්නේ රටේ ප‍්‍රධාන පෙලේ් ඖෂධ හා ශල්‍ය උපකරණ ආනයනය කරනු ලබන සමාගම් කිහිපයක් හරහා බවත් පැවැසේ.

මෙම ඉදිකටු නොමැති බව බොහෝ කලකට පෙර විකිරණ අංශයත්, රෝහලේ විශේෂඥ වෛද්‍යවරු විසිනුත් රෝහල් අධ්‍යක්ෂක ඇතුළු බලධාරීන්ට දැනුම් දී තිබේ. එහෙත් එම උපකරණ  ගෙන්වීමට විධිමත් වැඩපිළිවෙලක් පසුගිය කාලය මුළුල්ලේම ක‍්‍රියාත්මක නොවූ බව සේවකයින් පවසයි. 2017 සහ 2018 වර්ෂ සදහා ඇස්තමේන්තුවක් හෝ සකස්කර නොමැති බවටද තොරතුරු ලැබී ඇත. මේ ක‍්‍රියාදාමයන් පිටුපස බරපතල කොමිස් ජාවාරමක් තිබෙන බවටද තොරතුරු ලැබී ඇත.

විවිධ පිළිකා රෝග හදුනාගැනීම සම්බන්ධව සිදුකරන පරීක්ෂණ කලට වෙලාවට සිදුකර ගැනීමට තිබුණු හැකියාව මේ තත්වය තුළ රෝගීන්ට අහිමි වී ඇත. මෙය මුදල් හැකියාව නොමැති අහිංසක ජනතාවගේ ජීවිත වලට දැඩිව බලපා තිබෙන බව වාර්තා වේ. එබැවින් උද්ගතව ඇති මේ තත්වය පිළිබද සොයා බලා අවශ්‍ය ඉදිකටු රෝහලට ලබා දී රෝගීන්ගේ ජීවත්වීමේ අයිතිය රැකදීම සදහා වහා මැදිහත් වන මෙන් සෞඛ්‍ය ඇමතිවරයා ඇතුළු සෞඛ්‍ය බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

ස්තුතියි.

The Editorial Courtesy The Island

Despite some reassuring noises from the Central Bank, the rupee keeps depreciating and the repercussions across the national economy must necessarily be pervasive. We’ve already had a fuel and gas price increase and given the way the global oil markets are behaving, it is unlikely that local prices will remain frozen at current levels over any length of time. They are most likely to go up further. Up until now, the government has not revealed the oil pricing formula. A week ago we urged in this space that this formula be made public and predicted that if this is not done sooner than later, an application under the Right to Information (RTI) law will be inevitable. Such a formula, replete with technical jargon, will obviously not be intelligible to most ordinary people. But businessmen will need to know where the prices will go to plan for eventualities. This will not be possible if the formula is not made public. Meanwhile public transport fares, both bus and rail, have gone up. We dread to think of what the rising price of aviation fuel will do to SriLankan Airlines which has been bleeding the economy for a number of years since the Mahinda Rajapaksa government, for petty personal reasons, chose to terminate what was then a profitable partnership with Emirates.

The Colombo Stock Exchange is a barometer on the state of the economy and it has taken a heavy beating in recent months reaching a four and a half year low in the middle of last week. It looked up on Thursday and Friday and brokers reported that this reversed three consecutive weeks of downturn. But it is unlikely that the market is going improve dramatically in the short to medium term with the foreign sell-off continuing. While there are some hopes that a return to the market by the EPF, now being talked about but with no firm dates set, will improve the situation. The exchange rate and political uncertainties connected with upcoming elections will most likely continue to keep foreign investors who were a major prop on the CSE out of the market.

National Development Bank (NDB) recently floated a rights issue, priced at Rs. 105 a share which closed under-subscribed last week. The bank was issuing new shares in the proportion of one new share for every three held to its existing shareholders. State agencies were among the lead shareholders of the bank holding considerable stakes. Whether or not they had subscribed to their rights will be known shortly. The 105-rupee price was way below the net asset value per share which ran over Rs. 190 for the year ended Dec. 31, 2017, the last full year for which the bank had published its accounts. Although the NDB share, like most others, was caught up in the share market downturn soon after the rights issue was first announced, there was even then a comfortable premium favoring the rights issue price vis-a-vis the then prevailing secondary market price the share commanded on the CSE. So much so, the bank’s directors did not see the need to spend money underwriting the issue which has fallen short of the approximately Rs. 6.1 billion targeted. By the time the issue closed on October 4, the NDB share had fallen below the rights issue price.

NDB is one of the stronger banks in the country with the Bank of Ceylon as its lead shareholder. Though banking profits in recent years have been spectacular with prices of commercial banking shares shooting up, even these blue chips have taken a heavy beating in the current share market downturn. There is no doubt that the NDB rights issue was badly timed. But saying so now is wisdom after the fact. Shareholders of privately controlled commercial banks like Hatton National Bank and Sampath (that had two rights issues in quick succession) did very nicely out of these issues priced way above that of NDB and were fully subscribed. That, of course, is if they realized profit when the time was right. If they did not and held on to their shares hoping for a further appreciation and bigger capital gain, the market has moved against them.

The government has taken a raft of measures to stem the outflow of foreign exchange to fund imports but these came much later than they should have. It was in 1732 that Alexander Pope famously said in his “An Essay on Man” that “hope springs eternal in the human breast.” People and governments too often postpone difficult decisions in the hope that the situation would improve. Nobody would seriously doubt the proposition that we have far too many privately owned vehicles for a country of our size and resources. Part of the reason for this is the thoroughly inadequate public transport system that incentivizes people to get a vehicle of their own, be it a three-wheeler, motor car or motorbike. While import duties on vehicles have been prohibitively high, succeeding government had sweetened the pill for certain privileged categories including public servants and MPs with concessionary or duty free permits, most of which have been sold at mind-boggling profit. These have now been ‘temporarily’ suspended after nearly all the MPs – the PM and Speaker have been exceptions we’re told – have utilized their entitlements and the media has seized on this with glee.

While the government targets higher revenue, little if anything has been done to eliminate waste and profligacy in the public sector as pointed out by the JVP last week. Tax money is spent with gay abandon on extravaganzas that are obscene in the context of the hardships ordinary people have to face every day. These can only become worse with the decline of the macro economy.

By Udaya P Gammanpila Courtesy Ceylon Today

The rupee is now resting for a while in its continuous sliding journey, thanks to the Central Bank.  The Central Bank has generously released its foreign reserves to the forex market to stabilize the rupee. The Bank has released 184 million dollars for this purpose.

As a result, instead of the rupee, foreign currency reserves are now sliding at an alarming rate.  Any country should maintain foreign reserves  sufficient to cover import costs for three months. Sri Lanka is an import-dependent nation with a colossal foreign debt burden.  Hence, Sri Lanka cannot afford to lose foreign reserves in this manner for a long time.  In this backdrop, the rupee will recommence its downward slide in the near future.

When the rupee depreciation was obvious,  Ministers praised it as a positive trend.  Within weeks the very same Ministers urged the public to curtail foreign travel and imports to arrest the sliding rupee. The Government has imposed a rule that a 100% margin should be deposited with the Bank when Letters of Credit are opened to import household electrical appliances.

The deposit for vehicles is 200%.  In other words, vehicle importers should deposit double the value of the vehicle with the Bank to open LCs.  These measures were taken with a view to curtail import and to mitigate the pressure mounted by imports on the exchange rate.  However, these measures show the Government’s poor understanding in macroeconomics.

The import cost of vehicles and household electrical appliances constitute only 4.4% of total import expenditure in 2017.  Hence, even if the government imposes a total ban of importation of these goods, it can reduce the imports only by 4.4%.

The government entirely forgot its rupee coffers in its attempt to safeguard its Dollar coffers.  Taxes on a vehicle are several fold its value and such taxes are a major contributor to State revenue.  Low vehicle importation means low State revenue.  If there is a drastic drop in revenue, the Government will face difficulty in meeting essential expenses such as salaries and pensions.

The second blunder was the Central Bank’s lethargic attitude towards managing the exchange rate.  The Central Bank has a statutory obligation to stabilize the exchange rate.  However, it did not actively intervene to stabilize the rupee when the US Dollar appreciated by Rs 6 within seven working days from 13 to 21 September.  Traders’ perception play a crucial role in the forex market.  If the people believe that the dollar would further appreciate in the near future, importers expedite imports to purchase dollars at a lower rate.

Thus, the demand for the dollar increases.  On the other hand, exporters delay receiving export income expecting to receive more rupees for a dollar. Consequently, supply of the dollar goes down.  The result of these reactions is the further appreciation of the dollar.

If the Central Bank released several million dollars from its reserves at the early stages, rupee would have stabilized at Rs 163 levels.  Although the Central Bank intervened on 24 September, by then it was too late.  Market forces had already commenced to react expecting the rupee to rapidly slide.

Although the Government’s attempts to stabilize the rupee by curtailing imports, there was no significant increase in import expenditure in the recent past.  The actual cause for the rupee depreciation are three blunders committed by the Government during the first three months of its rule.  In January 2015, the Government announced unbelievable budget proposals to attract voters at the forthcoming parliamentary election.

Sharp drop of fuel prices, salary increase by Rs 10,000 for Government officers were among those.  International fund managers realized that the Sri Lankan economy is at the risk of collapsing since such luxuries cannot be afforded by the already vulnerable economy.  Hence, they commenced to withdraw their investments from the share market.  When they converted their rupee investments to dollars to withdraw from Sri Lanka, the demand for dollars increased appreciating the dollar.

In February 2015, the notorious Government bond scam took place.  The alleged culprit was no less a person than the former Governor of the Central Bank.  The Central Bank is the regulator of the money market.  The Governor is the top officer of the Bank.  When foreign investors are subject to fraud, the Governor is the highest person, they can complain to.  In this situation, the regulator is the culprit as well.

Hence, investors in the money market realized that their investments were not safe.  They began to withdraw from the Sri Lankan money market eying genuinely secure Government securities in other countries. In March 2015, the Government unilaterally stopped the Port City Project.  It is not only a massive Chinese investment and it was none other than the President of China who laid the foundation stone.  No nation in the world, including the USA, dare to terminate a project ceremonially commenced by the Chinese President.

The Chinese Government is the undisputed number one investor in the world.  The other foreign investors in Sri Lanka were terrified by this action.  They could not imagine their fate considering the arrogance of the Sri Lankan Government regarding the largest investor in the world.  Hence, direct foreign investors also began to withdraw from Sri Lanka placing added pressure on the exchange rate.

Friction between President Maithripala Sirisena  and Prime Minister Ranil Wickremesinghe has been obvious since the inception of the Government.  This column named it three years ago as the ‘Smith Syndrome’ elaborating the plot in the Hollywood movie titled ‘Mr& Mrs Smith’.  This friction and indecisiveness of the Government has devastated the confidence of investors in addition to the above-mentioned factors.

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, Oct 5 (newsin.asia) – Sri Lanka’s national air carrier, Sri Lankan Airlines, was named the ‘World’s Most Punctual Airline’ in September by global flight data analysis company ‘Flightstats’, a statement from the airline said here Friday.

පේශල පසන් කරුණාරත්න මාධ්‍ය සම්බන්ධීකාරක වැසිවනාන්තර සුරකින්නන්ගේ සංවිධානය

රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ කලවාන ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයේ පිහිටා ඇති , ලෝක උරුම සිංහරාජ වනාන්තරයේ පරිවාර වනාන්තරයක් වන කුඩුමීරිය වැසි වනාන්තරය විස රසායන ද්‍රව්‍යය යොදාගනිමින් විනාශ කරන බවට 2018.10.04 වන දින අප විසින් නිකුත් කල මාධ්‍ය නිවේදනය පිළිබඳව ඔබ මාධ්‍ය ආයතනයේ අවධානය යොමුකරීම පිළිබඳව වැසිවනාන්තර සුරකින්නන්ගේ සංවිධානයේ ස්තූතිය පිරිනමන අතර මේ වන විට එම රක්ෂිත කලාපයේ විනාශය පිිළිබඳව බොහෝ දෙනාගේ අවදානය යොමුව ඇත.

මෙම අනාවරයෙන් පසුව සමාජ ජාලා කණඩායමක් විසින් මෙම රක්ෂිත ප්‍රදේශය වෙත ගොස් ගම් වාසීන්ගේ අදහස් ඇතිව නිකුත් කල වීඩියෝවක් ඇති අතර එහි සබැඳියද මේ සමඟ අමුණා ඇත. එය ගමන් මෙම රක්ෂිත කලාපය සිදු කර ඇති හානිය තව තවත් මනාව අවබෝද කර ගත හැක.

අදාල බලධාරීන් මේ සම්බන්ධව කටයුතු කරන අයුරු ඉදිරියේදී ඔබ මාධ්‍ය අයතනය දැනවත් කිරීමට අප බලාපොරොත්තු වන අතර මේ පිළිබඳ වැඩිදුර තොරතුරු  වැසි වනාන්තර සුරකින්නන්ගේ සංවිධානයේ කැඳවුම්කරු ජයන්ත විජේසිංහ (0777771348)  මහතා ඇමතීමෙන් ලබාගත හැක.

සමාජ ජාලා කණඩායම විසින් නිකුත් කර ඇති වීඩියෝවෙහි සබැඳිය

https://www.facebook.com/LKulasooriya/videos/1540629896039265/

 Lanka Lead News

දුෂන හෝ අල්ලස් විමර්ශන කොමිසම වෙත අද දින පැමිනෙන ලෙස දන්වා එම කොමොසම විසින් ලිඛිතව සදහන් කර ලිපියක් එවා තිබු බවත් ඒ අනුව අද දින සිලොන් හයිස්පීඩ් රේල්වේස් සමාගමේ සභාපතිනී අනුෂ්කා රේණු මහත්මිය ලිපියේ සදහන් ස්ථානයට නියමිත වෙලාවට BMICH හී පිහිටි දුෂන හෝ අල්ලස් විමර්ශන කොමිසමට වාර්තා කලත් එම ස්ථානයෙන් ජාවත්තේ පිහිටි තවත් ශාකාවක් වෙත යොමු කළ බව අනුෂ්කා රේණු මහත්මිය සදහන් කරයි.

ඒ අනුව ජාවත්තේ පිහිටි එම ශාකාව වෙත ගිය අනුෂ්කා රේණු මහත්මියට එම ස්ථානයෙන් කියා ඇත්තේ අද දින එම පරික්ෂණ බාරව සිටින නිලධාරියා නොමැති බැවින් ඔක්තොම්බර් 12 වන දින නැවත පැමිණෙන ලෙසටයි.

බඩුත් හාමුදුරුවන්ගේ නඩුත් හාමුදුරුවන්ගෙ නීතියේ ස්වාධීනත්වය උජාරුවට කතා කරන යහපාලනය ආණ්ඩුවේ ස්වාධීනත්වය ගැන ජනතාවට අමුතුවෙන් පැහැදිලි කිරිමට අවශ්‍ය නැත.

මහින්ද රාජපක්ෂලා හොරා කෑවා කියමින් චෝදනා එල්ල කරන යමපාලුවන් වසර 03ක් ඇතුලත සියල්ල පරදවා ඉදිරියට ඇදෙමින් ඇත.එයට කදිම නිදසුන නම් පසුගියදා මාධ්‍ය මගින් වාර්තා කර තිබුනේ මලික් සමරවික්‍රමගේ ගිනුමට ලක්ෂ 5500ක් එනම් කෝටි 15.5 ක් බැර කලේ කවුරුන්ද යන්න අමාත්‍යවරයා තහවුරු කිරිමට අසමත් වීම නිසා රජය විසින් තහනම් කර ඇති බවයි.

හොරුන්ට නැවත ඇමති කම් ලබා දෙන රජයක ජනාධිපතිවරයා ගැන රටේ ජනතාව කෙසේ විශ්වාස තවන්න්ද..?ලෝකේ වටේ ගිහින් පම්පොරි දොඩවා ඇවිත්.රනිල්ගේ අතකොලුවක් ලෙස අල්ලේ නැටවේන ජනාධිපති ගොයම් යායක මැද සිටවා තබන පබයෙකුට අන්තය.

හොරුන්ව ආරක්ෂා කිරීම රටේ ජනාධිපතිගේ වගකීමද…?මහින්ද රාජපක්ෂට වැරදුනේද එම හෙතුව නිසා බව වත්මන් ජනාධිපතිවරයාටද අමතක වී ඇත.

ජනාධිපති කොහොමද හොරුන්ට දඩුම් කරන්නේ..

වර්තමාන ජනාධිපතිවරයා බලයට පැමිණ මාස තුනක් ගතවන්නට මත්තේන් තම සහොදරයාගේ නමින් මහරගම විද්‍යාකර මාවතේ ඓතිහාසික බොරලැස්ගමුව වැවට මායිම්ව සුවිසල් මාලිගයක් ලක්ෂ 400කට මිලදී ගත් බව මාධ්‍ය වාර්තා කර තිබුනී.

එපමනක් නොව මේ වන විට චතුරිකා සිරිසේන පවා රජයේ ප්‍රචාරන කටයුතු හරහා විශාල මුදල් ඉපයිමක් කරමින් සිටින්නේ පසුගිය රජයේ දැයට කිරුළ වැඩ සටහනින් කෝටී ප්‍රකෝටී ගනන් මුදල් වංචා කළ ප්‍රචාරන ආයතන සමග එක්වෙමිනී.

පසුගිය දා ජල ව්‍යාපෘතියක් ගැන පුරාජේරු කියවන ජනාධිපති එම ව්‍යාපෘතියේ කෙලවර නිර්මාණය කළ බුදුන්ගේ පිළිරුවෙන් පවා මුදල් ගසා ගත්තේ එම රුව නිර්මාණය කිරිමට මාස 09ක් පුරා මහන්සී වූ නිර්මාණ කරුවා එලවා දමා මිරිස්ගල් කොටන්නකු ගෙන්වා නිර්මාණය අවසන් කරමින් ලක්ෂ 126ක් ජනතා මුදල් පිල්ලි ගැසිමෙනී.

ඉතින් කොහොමද ජනාධිපති හොරුන්ට දඩුවම් කරන්නේ..?

රටේ ජනාතව් වෙනුවෙන් රටට ආදය කරන මැති ඇමති වරු දැන් නැත.සියළුම දෙනා තම බඩ ගැන පමනක් සිතන්න උන්‍ ය.

වසර 70ක් තිස්සේ ශ්‍රි ලංකාව පාලනය කර ඇත්තේ වළව් හතරක් විසින්‍ බව ඔබට අප කිව යුතුය.එම වලව් හතර සහ වත්මන් ජනාධිපතිද රටට කළ ලබ්බක් නැත.මේ වන විට ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබෙන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් ආරම්භ කරන ලද ව්‍යාපෘති පමනී.

Lanka Lead News

එළැඹෙන අයවැයට පෙර කැබිනට් සංශෝධනයක් සිදුවීමට නියමිත බව රජයේ ආරංචි මාර්ග සඳහන් කරයි.

පසුගිය කාලයේදී ඇමැතිකම අහිමි වූ හිටපු ප්‍රබල ඇමැතිවරයකු ඇතුළු කණ්ඩායමක් අයවැයට පක්ෂව ඡන්දය දීමට නම් අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ වෙනසක් කර තමන්ටද කැබිනට් අමාත්‍ය ධුර ලබා දෙන ලෙස ආණ්ඩුවේ පාර්ශ්වයන්ට බලපෑම් කර ඇතැයි එම ආරංචි මාර්ග තවදුරටත් සඳහන් කරයි.

එසේ කැබිනට් සංශෝධනයක් නොකළහොත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සමග අයවැයට එරෙහිව ඡන්දය පාවිච්චි කර රජය පරාද කිරීමට කටයුතු කරන බව එම කණ්ඩායම ආණ්ඩු ප්‍රධානියා වෙත දන්වා තිබේ.

මේ අතර ශ්‍රී ලංකා ‍පොදු ජන පෙරමුණද එළැඹෙන අයවැයේදී ආණ්ඩුව පරාජය කිරීම සඳහා මන්ත්‍රී ඡන්ද එකතු කිරීමේ ව්‍යාපාරයක මේ දිනවල නිරත වී සිටින බවද දේශපාලන ආරංචි මාර්ග සඳහන් කරයි.

ඒ සමග ආණ්ඩුවේ සිටින ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ඇතැම් ඇමැතිවරු සහ ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වූ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ඇමැතිවරුද ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සිටින ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ මන්ත්‍රීවරුද එළැඹෙන අයවැය පරාද කිරීම සඳහා ජනාධිපතිවරයාගේ අවසරය ගැනීමට සූදානම් වන බවද වාර්තාවේ.