Courtesy The Daily Mirror

Former defense secretary Gotabhaya Rajapaksa said yesterday he now regretted to have finished the war because he had to undergo lots of trouble as a result of doing so. Mr. Rajapaksa expressed these views when he came to the Presidential Commission of Inquiry appointed to investigate serious acts of fraud, corruption and abuse of power, state resources, and privileges (PRECIFAC) yesterday, to give a statement over the Rakna Lanka armoury. Mr. Rajapaksa said he has had to report to all these commissions as a result of ending the war.(මෙරට දශක ගණනක් තිබූ යුද්ධය අවසන් කිරීමට මැචිහත් වීම ගැන දැන් තමන්ට කණගාටුවක් දැනෙන්නේ යයි හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ඊයේ දිනයේ බරපතල වංචා සහ දූෂණ සෙවීමට පත් කර ඇති ජනාධිපති කොමිසම හමුවට පැමිණි අවස්ථාවේදී මාධ්‍යවේදීන් අමතමින් කියා සිටියේය.)

Today I feel sad to have finished the war. I have had to report to all these commissions just because I finished the war. None of these commissions would be there, if I had not finished the war,” he said. Mr. Rajapaksa said he might have to report to the UNHRC as well to give statements following the release of the UN report over the alleged war crimes. He said the UN report was totally based on the needs of the Tamil Diaspora and said what the Diaspora wanted was to punish the security forces and the then political leaders. Mr. Rajapaksa said he hoped that the President and the Prime Minister would not agree on a move to punish security forces or political leaders by an international court.

– See more at: http://www.dailymirror.lk/88039/gota-regrets-ending-war#sthash.JKIwVIHA.dpuf

– ගෝඨාටත් අනගාරික ධර්මපාලතුමාට සිතුනු දේම සිතේ..

Courtesy Island

*Disquiet within Sinhala community over OHCHR report
*Gazetting of ministry functions and institutions delayed further
*IMF warns of ballooning budget deficit and makes strict ‘recommendations’
*Rupee slides, stock market stagnates & higher interest rates on the cards
*Mutterings of discontent within UNP

September 19, 2015, 7:48 pm

The release of the OHCHR report on Sri Lanka by the Office of the High Commissioner on Human Rights (OHCHR) has further compounded a complicated situation in Sri Lanka. What counts in this report are not the so called ‘findings’ because none those have been proved or even established to have occurred at all, but the recommendations which provide a course of action for the government of Sri Lanka to follow. As The Island editorial said last Friday, the ‘findings’ of the OHCHR report have been couched in more careful language than the amateurish report on Sri Lanka put out in April 2011 by the UN Secretary General Ban ki-Moon and it may well be the legal opinions expressed by a team of eminent international lawyers and specialists in the law of armed conflict led by Sir Desmond de Silva QC that made the OHCHR more guarded in what they said.

Other experts who contributed written opinions on the Sri Lankan case include Sir Geoffrey Nice QC, Rodney Dixon and Professors Paul Newton and David Crane. These legal opinions were exclusively published in The Island can be accessed on the following link. http://www.island.lk/index.php?page_cat*article-details&page*article-details&code_title*121960# Until The Island made these documents public, these were secret documents lying in the drawers of government bureaucrats. Sir Geoffrey Nice wrote a legal opinion on the UN Secretary General’s report of 2011 which appears to have had a salutary effect on the OHCHR. Even though the UN Secretary General’s report had mentioned a figure of 40,000 civilian deaths, the OHCHR report has been more guarded by not putting a number on the civilian fatalities, but said instead that, “Counting or estimating the exact number of civilian casualties during the different stages of the armed conflict is impossible without full access to the areas and communities affected, in particular in Sri Lanka. Yet, on the basis of the information compiled by OISL, there is no doubt that thousands, and likely tens of thousands, lost their lives…”

An open letter to President Maithripala Sirisena issued on Friday by a group of eminent Sri Lankans including V.Anadasangaree, Tamara Kunanayakam, Dayan Jayatilleke, Kumar Rupesinghe, T.Gunaruwan and others had faulted the government for not officially handing over to the OHCHR the comprehensive study of the law of armed conflict and humanitarian law done by these international lawyers in relation to the allegations against Sri Lanka. If it had been handed in officially, there is little doubt that the OHCHR would have been forced to at least acknowledge the matters raised by those international lawyers.

The most important recommendation made in the OHCHR report is of course the one advocating the establishment of an ad hoc hybrid special court, integrating international judges, prosecutors, lawyers and investigators, to try war crimes and crimes against humanity. This hybrid court as envisaged by the OHCHR is supposed to have its own independent investigative and prosecuting organ, defence office, and witness and victims protection program. What this envisages is an entire criminal justice system outside the present system in the country. From the statements that have been made, we gather that the government is not averse to the suggestion of ‘hybridizing’ the domestic mechanism they were talking about earlier. Obviously, these things will take time to implement and the final shape of whatever mechanism comes into being will depend on the political situation that prevails at that moment in this country. One thing that is certain is that any mechanism to investigate war crimes will have a politically destabilizing effect. This is a situation that this government can ill-afford, but they don’t seem to realize that they can’t afford it!

Revenge with a vengeance

Dayan Jayatilleke was the first to point out the most vicious and vindictive recommendation in the OHCHR report, which was an open request to member states of the UN to investigate and prosecute those allegedly responsible for torture and war crimes under universal jurisdiction. This is clearly a case of overkill. If a hybrid war crimes court was going to be set up, then why should other nations duplicate that function by opening their own trials under universal jurisdiction? Minister Champika Ranawaka has obviously not seen this recommendation because he was shown on TV saying that the risk of our war heroes being arrested by foreign governments for war crimes under universal jurisdiction has now receded because of this report! In fact the very opposite is true. There are international war crimes tribunals for the former Yugoslavia, for Rwanda and hybrid tribunals in Lebanon, Sierra Leon and Kampuchea but we have never heard of any country exercising universal jurisdiction in relation to a case that should rightfully come under one of those courts.

There are also several recommendations which will if implemented, turn this country into a virtual colony of the West. Foremost among them is the recommendation that the OHCHR be invited to establish a full-fledged country presence to monitor the human rights situation, and advice on implementation of the High Commissioner’s recommendations and to provide technical assistance. The OHCHR is a body that is funded and maintained by 10 to 15 Western nations and this office has come in for criticism from with the UN Human Rights Council itself for being biased towards the West. One way in which the non-Western member states of the HRC are trying to make the OHCHR reflect the international nature of the body it serves is by reducing the number of staffers from the Western nations serving in the OHCHR. If such an organization establishes a presence in Sri Lanka, that will be tantamount to turning SL into a colony of the Western powers.

Another recommendation in the OHCHR report is to seek Supreme Court review of its decision in the Singarasa case to accept the competence of the UN Human Rights Committee to consider individual complaints from Sri Lanka. Nallaratnam Singarasa v Attorney General (2006) was a case where a person convicted of terrorism related offences had made an application to the Human Rights Committee in Geneva under Optional Protocol I of the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR) to have his conviction overturned. The Chandrika Kumaratunga government which was famous for its woolly headed confusion had signed Optional Protocol I of the ICCPR in 1998. This in effect gives the Human Rights Committee in Geneva a status akin to the Privy Council of old where Sri Lankan cases can be referred to that body for adjudication after all remedies had been exhausted in Sri Lanka.

When the counsel for Singarasa armed with a ruling from the Human Rights Committee in Geneva calling on Sri Lanka to overturn his conviction and to pay him compensation applied to the Supreme Court for the same, the SC flatly refused to allow the motion saying among other things that though the executive arm of the state may have signed Optional Protocol I of the ICCPR, that act alone does not make the SC subordinate to the Human Rights Committee in Geneva because the constitution in Sri Lanka has not been amended and the executive arm does not have the legislative power to change the constitution. So in the Singarasa case, the Supreme Court for good reasons refused to make itself subordinate to the Human Rights Committee in Geneva. Now the OHCHR wants the Supreme Court to voluntarily give up its role of being the ‘supreme’ court and to cede that status to the Human Rights Committee in Geneva!

Another recommendation made by the OHCHR is that the Sri Lankan government develop a fully-fledged vetting process to remove from office military and security force personnel and any other public official where there are ‘reasonable grounds to believe’ that they were involved in human rights violations. The question is how does one know whether any military officer has committed human rights violations if it is not proven that he has done any such thing? How can any government ‘remove from office’ any official on suspicion and hearsay? In any administrative set up, whether military or otherwise, leaders do make judgments about the suitability of certain individuals to hold certain positions depending on the inclinations and competencies of the individual. But it is not this routine administrative selection that is being recommended by the OCHRC. They are recommending nothing less than the drastic step of ‘removal from office’ based entirely on arbitrary criteria.

Another recommendation is to initiate a high-level review of the Prevention of Terrorism Act (PTA) and its regulations and the Public Security Ordinance Act with a view to their repeal and the formulation of a new national security framework fully complying with international law. The Public Security Ordinance was passed back in 1947 to maintain law and order in the country. With the rise of separatist terrorist movements in the 1970s the PTA was introduced to enable the state to deal with that challenge. Sri Lanka would not have survived as a state if not for these laws. If these laws are being reviewed, then they should be brought in line with the public security laws in the USA – the country that initiated this OHCHR investigation on Sri Lanka.

Ministers without functions

There was enough on our plate already without the OHCHR report complicating matters further. The political issues facing this country would by itself be enough to floor any nation. On the one hand, a parliamentary election was concluded over one month ago and even though a cabinet and team of ministers was named after a delay of over two weeks, the institutions and subjects to those ministries have not been gazetted as yet at the time of writing. As of now all that these ministers have are the names of their ministries and probably their cars and security personnel. As can be expected there was an unseemly scramble behind the scenes for the allocation of institutions and when the gazette notification comes out the real infighting between the UNP and UPFA partners in the government will begin. This is not a united cabinet but one riven with rivalries between political parties in addition to the ever present rivalries between individuals within all political parties.

This is a ticking political time bomb that will go off at some point. It should be borne in mind that the crossover of Maithripala Sirisena and the SLFP dissidents was never about matters of principle but about what these individuals got or did not get from the Rajapaksa regime. One thing that is certain is that if there are a certain number of ministers who were dissatisfied with what they got from the Rajapaksa government, there are several times that number of dissatisfied individuals in the present government. Last week even before the institutions were allocated to the ministries, Manjusri Arangala who was the sheet anchor of the UNP in the Colombo district during its long sojourn in the opposition was openly saying that the ‘jathika aanduwa’ is fast becoming a ‘vijaathika aanduwa’ to UNPers.

Dilip Wedaarachchi, the new State minister of fisheries said on the day that he assumed duties in his ministry that the UPFA and UNP organizers of the Tangalle electorate in the Hambantota district had been appointed the minister and state minister of fisheries respectively, and that they needed to be given tuition how to work together without killing one another. He wanted separate functions to be allocated between the cabinet minister and the state minister – a very sensible suggestion given the fact that they represent two different political parties. Unless Maithripala Sirisena and Ranil Wickremesinghe succeed in making an allocation of institutions in a manner that will satisfy all stakeholders, we are in for considerable political turbulence. The blame for any conflicts, splits, and even fisticuffs between members of the newly appointed ministerial team will rest squarely with President Maithripala Sirisena who did not give the UNP a free hand to form a government.

Last week in fact, Arangala complained publicly that the best ministries have been taken by the UPFA. It is quite clear that the UNP leadership has lost control of things. They probably resent party members who come complaining about problems for which the UNP hierarchy has no remedy. If this had been the only challenge facing the government, it would have been daunting enough in itself. But this is only one of many problems. In the middle of being saddled with a dysfunctional government, there is a looming economic crisis gathering momentum. This once again is a reason why the UNP should be given a free hand to govern the country and if necessary to make unpopular decisions to keep the country on even keel. In December 2001, the reason why the UNP government was able to at least keep the economy steady without a total collapse is because they had a free hand to make the tough decisions that had to be made.

IMF pin to burst yahapalana bubble

An IMF team led by Todd Schneider concluded a study tour in Sri Lanka last Friday and their remarks highlighted the grave economic crisis faced by Sri Lanka. Among the observations they made were the following:

1.      The increase in consumer spending due to the sharp rise in public sector salaries has contributed to an increase in imports thus vitiating the advantage of lower fuel import costs.

2.      This has upset the trade balance and become a drain on foreign exchange reserves during the first eight months of the year.

3.      Core inflation, (ie. prices of goods excluding items like fuel and food,) has been rising steadily since the beginning of the year.

4.      Market forces should be allowed to determine the exchange rate. (In other words, the rupee should be allowed to depreciate further until it finds it’s true value.)

5.      A tight monetary policy meaning higher interest rates, and less printing of money is recommended. An increase in the interest rate will result in all those who have taken loans having to pay more in terms of interest.

6.      The IMF also wanted the government to borrow less and to reduce the yawning budget deficit and they want the process to begin from the next budget (due in November) itself!

7.      They want ‘durable’ reforms to enhance government revenue, instead of one off exactions like the super gains tax and the mansion tax that were proposed in the mini-budget earlier this year.

8.      The IMF has also stressed the need to eliminate tax reductions that had been made with a view to becoming popular and that the tax system should be fair, simple and efficient. When the IMF team was here earlier this year, they recommended that the proposals made by the tax reform committee appointed by the Rajapaksa government should be implemented.

9.      The IMF also recommended market based pricing of fuel and electricity.

10.  State enterprises should be allowed to make market based pricing decisions to prevent them becoming a burden on the budget.

After saying all this, there was no mention by the IMF of any money being on offer for the Sri Lankan government. If the government was expecting cheap credit from the IMF to take their ‘win votes with handouts’ policy forward, that is obviously not happening. Any assistance that the government gets will be predicated on the implementation of these recommendations without which Sri Lanka will become a drain on the IMF! The government is thrashing around looking for ways to increase government revenue without the general public feeling it and the yahapalana welfare bubble bursting. Treasury Secretary R.H.S.Samaratunga told a daily newspaper a few days ago that legislation may belatedly be brought in to charge the super gains tax that was introduced in the mini-budget. The government was expecting to rake in Rs. 50 billion from this super gains tax which means that virtually all the top companies in the country will have to fork out hundreds of millions of rupees on past profits. Little wonder there is bearish sentiment bourse.

The stock market is bearish, the rupee is depreciating, foreign money is exiting from the bond market and the stock market, exports are down, imports are up, the government is short of money, the IMF is breathing down their necks, the budget deficit is out of control and nobody seems to know what to do about it. With all these unresolved issues in the background, the government has taken upon itself the task of setting up a hybrid war crimes tribunal, making amendments to the constitution to devolve power in response to Tamil demands. On top of all this the Indian media is talking about the Sri Lanka government having agreed to finalize the CEPA agreement in a matter of months, and initiate a project to permanently link Sri Lanka to India via a bridge! For even the most powerful and politically stable government presiding over an economic boom to undertake any one of these tasks would be ambitious. But for the present government to undertake all these tasks together is nothing short of madness.

By Sandun Jayawardana Courtesy The Nation

President Maithripala Sirisena has ‘corrected’ his Foreign Affairs Minister Mangala Samaraweera’s statement made to the United Nations Human Rights Council (UNHRC) regarding the Sri Lankan Government’s stance on the death penalty.

Speaking at an official function in Galle on Friday (September 18), the President pledged to implement the death penalty from next year provided he obtained Parliamentary approval. President Sirisena cited the rape and murder of a five-year-old girl in Kotadeniyawa as the most recent example of a series of violent crimes and noted it had reignited calls within society to re-implement capital punishment.

While Sri Lanka has had a moratorium on the death penalty since 1977, it has not been abolished by law. As such, the death penalty can be re-implemented if the President signed the order. Addressing the gathering, President Sirisena went onto state that while he could in fact, implement the death penalty using his executive powers, he would prefer to obtain Parliamentary approval before doing so.

However, President Sirisena’s pronouncement contradicted the statement made by Minister of Foreign Affairs Mangala Samaraweera to the UNHRC in Geneva only four days before. In his address to the 30th Session of the UNHRC last Monday (September 14), Minister Samaraweera claimed that the Government of Sri Lanka was committed to maintaining the moratorium on the death penalty ‘with a view to its ultimate abolition.’ This was generally accepted as being the government’s official position.

Speaking with editors of newspapers and heads of media institutions on Friday evening, where Minister Samaraweera was also present, the President had stated that any move at lifting the moratorium on the death penalty would be subject to Parliamentary approval. However, he had again noted the growing calls for the re-implementation of capital punishment and stressed he was seriously considering the matter.

In July, the Department of Prisons also advertised to fill the two vacant posts of hangmen. In late August, the department stated it had received 13 applications in response. At the time, the Prisons Department said it expected to fill the two vacant posts by the beginning of November.

Courtesy Island

No CEPA talks in India says Ranil

September 19, 2015, 8:13 pm

President Maithripala Sirisena Friday said that the report of High Commissioner for Human Rights in Geneva would have been hundred times more severe than it was but for the regime change of January 8 this year.

The president, flanked by Prime Minister Ranil Wickremesinghe, was addressing publishers, editors and other media heads at a hurriedly summoned meeting following the release of the report from the OHCR in Geneva last week. External Affairs Minister Mangala Samaraweera and Justice Minister Wijeyadasa Rajapakshe were associated with the president and premier.

Sirisena said that it was best that these issues are resolved by a government “that did not include Mahinda Rajapaksa.”

Wickremesinghe said that there had been no discussions whatever on a Comprehensive Economic Partnership Agreement (CEPA) between Sri Lanka and India during his visit to India last week.

The media was told that the approach of various countries that had been earlier adversarial to Sri Lanka on war related issues had now softened considerably as evidenced by high level visits here by ranking US officials this year.

Foreign Minister Samaraweera expressed confidence that the resolution on Sri Lanka to be adopted by UNHRC at the end of this month will be favorable.

It was also indicated at the meeting that the government would respond to the demand for the reintroduction of the death penalty for grave and heinous crimes if that was the wish of Parliament. MPs would be given a free vote on this matter and may vote according to their conscience.

By Shamindra Ferdinando  Courtesy Island

President Maithripala Sirisena yesterday claimed the recently released Geneva report that dealt with accountability issues during the conflict would have been a 1,000 times worse than the one the country was confronted with had there been a government under Mahinda Rajapaksa.

The January 8 revolution prompted the Geneva-based United Nations Human Rights Council (UNHRC) to dilute the report; President Maithripala Sirisena told a hastily arranged media conference at the President’s House yesterday evening.

Addressing print and electronic media representatives, President Maithripala Sirisena said that had the Rajapaksas remained in power some persons could have been named in the report. The President asserted that the report released at the on-going 30th sessions of the UNHRC was comparatively a moderate one. The change of Sri Lanka’s approach to foreign relations, constitutional reforms, release of land held by the military, relief to the war affected, measures to alleviate the suffering of Tamil speaking people as well as national reconciliation process under former President Chandrika Bandaranaike Kumaratunga influenced the international community to accommodate Sri Lanka.

The President expressed the opinion that the country couldn’t have survived without forming a government sans Mahinda Rajapaksa. That was the reality, the President said.

The President repeatedly urged the media to highlight the crisis the country could have faced in case Mahinda Rajapaksa was elected. Accusing the media of conveniently turning a blind eye to reality, thereby undermining stability, President Maithripala Sirisena said that there was a long way to achieve national reconciliation.

President Maithripala Sirisena appreciated efforts made by Prime Minister Ranil Wickremesinghe and Foreign Minister Mangala Samaraweera to shape up Sri Lanka’s foreign policy.

Responding to strong criticism of the Geneva report, President Maithripala Sirisena said that the government was prepared to meet any eventuality. The President alleged that certain extremist elements would try to cause trouble. The President emphasised the need on the part of both print and electronic media to be more responsible in their reportage of the Geneva issue.

Strongly defending the government’s handling of the Geneva challenge, Prime Minister Wickremesinghe queried the stand taken by the media on accountability issues. The UNP leader said that due to measures which had been taken by them since the January 8 revolution, no one was named in the report. The Premier maintained that the setting up of the proposed investigative mechanism would be the prerogative of the government of Sri Lanka. Commenting on the proposed formation of a hybrid court to try those who had been allegedly responsible for war time atrocities, the premier said that a decision would be taken after having considered all reports, including the Geneva one as well as those prepared on the instructions of the previous government.

The Premier rejected the suggestion that the parliament should pass an Indemnity Bill to pardon those who had committed battlefield atrocities. An irate Premier queried whether those who wanted an Indemnity Bill believed in clearing all wrongdoers.

Restating that no one had been mentioned in the recently released Geneva report, the Premier strongly criticised a section of the media for propagating lies regarding signing of the Comprehensive Economic Partnership Agreement (CEPA) during his recent visit to New Delhi.

President Maithripala Sirisena too, strongly refuted recent media reports pertaining to high level talks between the governments of India and Sri Lanka regarding CEPA. The President insisted that there hadn’t been any movement relating to CEPA since the January presidential poll.

A visibly agitated Prime Minister said that some print media went to the extent of carrying advertisements regarding CEPA while he was in New Delhi. The Premier said that taxes were being contemplated on advertising.

Foreign Minister Mangala Samaraweera said Western powers would have crippled Sri Lanka if Mahinda Rajapaksa regained power at the January polls. There could have been travel ban imposed on the former leader and other government figures, including military top brass, economic sanctions as well as bilateral restrictions imposed by the US and the EU.

By P.K.Balachandran Courtesy The New Indian Express

COLOMBO: The United States’ draft resolution on alleged war crimes in Sri Lanka has called for the involvement of international judges, prosecutors and investigators  in the domestic judicial mechanism which Colombo is expected to set up to try cases of war crimes, a Geneva-datelined report in WeekendFT” said on Saturday.

But indicating a softening of the US stand on Lanka, the draft resolution praises the steps taken by the new Lankan government headed by President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe to restore democracy and promote ethnic reconciliation in the island nation.

The US draft, which was handed over to the Lankan government on September 17, will be discussed with its representatives in Geneva on September 21, the report said.

The draft is likely to undergo modifications as a result of these consultations, particularly because the two sides are pledged to present a collaborative resolution” to the UN Human Rights Council (UNHRC) on September 30.

Through the collaborative resolution”, the US and the core group plan to tie Lanka to the resolution. It will be difficult for Lanka to renege on it, especially if the resolution is passed unanimously. And given US dominance in the UNHRC, the resolution is expected to be passed unanimously by voice vote.

The Office of the UN High Commissioner for Human Rights had earlier recommended the establishment of a hybrid” court with both international and Lankan judges in its report submitted to the UNHRC on Wednesday.

Time Table

The US draft resolution is mostly on the lines of the UN report. While seeking  credible measures to ensure transitional justice”, the draft has called for an oral report” to the UNHRC in September 2016 on the progress made in implementation of the resolution. And a comprehensive report” has to be presented in March 2017, it said.

SL Leaders Defend UN Report

Speaking to heads of Lankan media institutions on Friday, President Sirisena said that the UN High Commissioner’s report could have been a thousand times stronger” if it were not for his government’s steps to promote reconciliation and democracy since January.

He appealed to Lankans to take a sober view of the recommendations and not oppose even a domestic probe into alleged war crimes. The choice is only between an international probe and a domestic probe,” he warned.

And Prime Minister Wickremesinghe said: We have not sold our sovereignty or integrity. We have saved not only Sri Lanka’s future but also political VVIPs of the previous regime.”

The UN report did not name former President Mahinda Rajapaksa, his colleagues and the commanders of the armed forces in its indictment.

Call For Caution  

In its edit on Saturday, The Island” daily appealed to the government not to commit the country to the UN’s recommendations without getting the approval of parliament.

Shenali D Waduge 

Two international probes have been held against Sri Lanka vis a vis the final phase of the conflict. If both international probes with international experts claim that war crimes have been committed by Sri Lanka why is there any need for a third international investigation or a domestic hybrid investigation with international judges? What is this hybrid investigation set up anyway? It is not within the jurisdiction of the OHCHR head appoint such and the GOSL would be foolish to agree. If the OHCHR is so confident of its report and it has sufficient evidence to prove its allegations against Sri Lanka the 2 damning reports (Ban Ki Moon Panel of Expert and the OHCHR investigation) alongside supportive evidence must be officially submitted to the UN General Assembly and/or the UN Security Council for them to determine whether there is substantial evidence to actually proceed to an international war crimes tribunal. This is the procedure to follow and the GOSL are warned not to play politics at this juncture by hurling war heroes before kangaroo courts that are illegal.

In May 2009 Sri Lanka militarily ended the LTTE ground force. It was natural for individuals and groups to be angry that the army brought to a close those that pocketed from the LTTE terror corporation for 30 years. It is the revenge for ruining what individuals and organizations had been thus far enjoying that is the real reasons behind the witch hunt against those that eliminated the LTTE corporation.

With the power that money and politics plays in how terrorism is steered globally it is no surprise that a lot of irregularities have taken place and with those tasked to be unbiased and impartial very much part of the wicked set up it is no surprise Sri Lanka is still struggling to convey the true story.

Some hometruths cannot be ignored

• Sri Lanka’s armed militancy was not homegrown. It was created by India and therefore India should have no role to play in any matter related to the conflict.
• Curiously the UN/INGOs/NGOs or international community never displayed the attention they are presently paying for justice during the last 3 months for justice for LTTE terror throughout the last 30 years
• It is unfair and unjust to only demand justice for victims of the last 3 months totally ignoring the victims of 30 years just as it is unfair to only consider Tamils as the aggrieved party totally ignoring the Sinhalese and the Muslim victims.
• The Ban Ki Moon Panel of Expert is being legally challenged in Sri Lanka as being illegal questioning how a report mandated to personally appraise the UNSG turned out to be the foundation for 3 successive resolutions against Sri Lanka and extensively quoted as the basis for the OHCHR Heads reports/statements.
• OHCHR does not have any mandate to order international investigations upon a UN Member country and that must be done either by the UN General Assembly or the UN Security Council.
• If both OHCHR Head and Ban Ki Moon believe that their internationally appointed panels have sufficient evidence to slap war crimes charges against Sri Lanka’s armed forces and commanding officers and government in charge they must produce their reports and submit them officially alongside all supplementary evidence/witness names etc to the UN General Assembly or the UN Security Council for them to decide the course of action to be taken against Sri Lanka.
• The Ban Ki Moon report was never officially tabled in the UNHRC for Sri Lanka to officially respond to it.
• OHCHR is trying to make a donkey out of the Sri Lankan Government who are triumphant that the West and UN is relieved that they have come into power and they can palm off some of their illegalities by turning them into GOSL approved legislation because the current government seems to care little to defend the nation, the war heroes or demand accountability for LTTE crimes from all those directly and indirectly involved in particular the 16 UNSC 1373 banned LTTE fronts and 400 individuals. The current government is making a historical blunder if they agree to accept a silly notion of a hybrid court held domestically by international judges which is a violation of the UN Charter interfering in the internal affairs of a sovereign nation.
• The argument is very simple. 2 international probes have been held. Both claim war crimes have been committed by Sri Lanka. If we were to accept the OHCHR conclusion and if both have enough of evidence to nail Sri Lanka why would they need to appoint another investigation? Why are they hesitant to present these findings with evidence before the UN General Assembly and/or the UN Security Council. If OHCHR says war crimes have been committed there is no requirement or time and money needed to be wasted on another investigation (domestic or international) officially submit the report with evidence. That OHCHR is pushing for another investigation goes to show that they do not have evidence needed to argue in a court of law. They only have hype and sensationalism which is paid for!
• The suggestion for another investigation by the OHCHR is because if officially filed the Ban Ki Moon report will be exposed as being illegal while the current OHCHR does not have the evidence to prove war crimes charges beyond the media and propaganda hype being paid for.
• On what basis can the UN/OHCHR use a documentary film produced and funded by private parties that is revealing bits and pieces every year claiming to be ‘authentic’ of war crimes without showing everything at once? Is this some game they are playing with people? They cant be getting new evidence every year and if so for how many years is this game to go on?

Lets just take an example of how a real international tribunal will question war crimes:

Allegation : Prabakaran’s son Balachandran killed by Sri Lanka military

Judge:          How can you establish that Prabakaran’s son was killed by the Sri Lankan military?

Counsel :      Because Callum MaCrae said so

Because C4 documentary projects so every year

Because articles paid by the LTTE fronts say so

Because LTTE fronts say so

Because foreign politicians connected to LTTE issue statements

Because LTTE linked NGOs say so

Judge:         Do you mean to say all these were watching this being shot?

Counsel:       Well, no… but…

Judge:          What do you mean… well no .. but…otherwise how can you say that they are saying he was killed by the Sri Lanka Military?

(no response from the counsel)…

Judge:                   Throw this to the bin. Are you trying to fool around with me?

Case closed! J J J

Now you can understand why OHCHR is patting the backs of our new government for them to agree to a domestic inquiry because their illegalities can be covered and palmed off to the new GOSL. Are they so foolish to fall for this trap just to score brownie points with their political enemies? We know the answer but at the same time we hope that thought does not happen for the sake of our war heroes without whom we would not be living in peace today!

The way forward

* GOSL should recommend OHCHR to submit report and evidence to the UN General Assembly & UN Security Council.

* Sri Lankan Public must raise voice against a third investigation highlighting it as part of the witch hunt and because of lack of evidence after 6 years!

* Sri Lankan Patriots must lobby among the UN Member States raising that 2 investigations have been held and it is because there is no evidence that they are now trying to suggest a third one and demand that the OHCHR reports be submitted to the UN General Assembly without slinging mud by funded propaganda

Shenali D Waduge

මහනුවර සිංහල බෞද්ධ ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ගේ සංවිධානය

මහනුවර සිංහල- බෞද්ධ ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ගේ සංවිධානය විසින් 2014 දෙසැම්බර් 2 දින ඉදිරිපත් කරන ලද සිය (100) පනත සංදේශයේ ඇතුළත් කරුණු සාරාංශ කර මෙහි දැක්වේ. අදාල සමස්ථ සංදේශය මෙම පති්‍රකාව අවසානයේ දැක්වෙන ලිපිනයෙන් ද ලබාගත හැකිය.

1. එක් රටක්, එක් රාජ්‍යයක් හා එක් ජාතියක්
   2. එක් නීතියක් / මේ යටතේ තේස වලමෙයි සහ මුස්ලිම් නීතිය අහෝසි කිරීම.
   3. එක් රාජ්‍ය භාෂාවක් – සිංහල (උතුරු නැගෙනහිර බහුතරය දෙමළ වන තන්හි දෙමළ භාෂාව සාධාරණය භාවිතය)
   4. බුද්ධාගම රාජ්‍ය ආගම
   5. පක්ෂ දේශපාලනයෙන් විනිර් මුක්ත උත්තරීතර ජාතික උපදේශක මණ්ඩලයක්
   6. ජනතා ඡන්දයෙන් පත් වන ජනාධිපතිවරයෙකු සහිත ජනරජයක්
   7. මහජන මන්තී්‍රවරුන් 150 කට හා අමාත්‍යවතුරුන් 20 කට නොවැඩි අමාත්‍ය මණ්ඩලයක් සහිත රජයක්
   8. උත්තර මන්තී්‍ර මණ්ඩලයක්
   9. ජාතික සැලසුම් මණ්ඩලයක්
   10. පළාත් සභා අහෝසි කොට රුහුණු, පිහිටි, මායා තුන් රට නැවත පිහිටුවා රට, දිශාව, කෝලරය සහ ගම පදනම යටතේ රටේ පාලනය ප්‍රතිව්‍යුහ ගත කිරීම.
   11. නීතියේ ස්වාධීනත්වය රකින ස්වාධීන අධිකරණයක්
   12. ජනතා ශ=භ-සෙත මුල් තන්හිලා කි්‍රයා කරන නිර්දේශ – පාලනීයකරණය වු ස්වාධීන රාජ්‍ය සේවයක්
   13. ජාති හා ආගම් පදනම් කොට ඇති දේශපාලන පක්ෂ සියල්ල අහෝසි කොට ජාතික දේශපාලන පක්ෂ පමණක් නීතිගත කිරීම සහ දිස්ති්‍රක් සහ අනුපාත ඡන්ද ක්‍රමය අහෝසි කොට සෑම මැතිවරණ කොට්ඨාශයකටම ජනතාවට සමීප මහජන නියෝජීතයෙකු ඇති වන පරිදි මැතිවරණ ක්‍රමයක් ඇති කිරීම.
2. රටේ ඉතිහාසය සහ සම්ප්‍රදායට ගැළපෙන හා ජාතියේ අනාගත අපේක්ෂාවන් සාක්ෂාත් කරගත හැකි නව ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ස්ථාපිත කිරීම.
   15. 1954 නේරු / කොතලාවල ගිවිසුම කි්‍රයාත්මක කොට, මේ රටට පමණක් ආදරය හා බැඳීමක් ඇති පුරවැසියන් කිරිමේ පදනමක් සකස් කිරීම.
   16. මුහුදු මට්ටමේ සිට අඩි 5000 කට ඉහළ සියළු ප්‍රදේශ අධි රක්ෂිත කලාපයක් වශයෙන් ප්‍රකාශ කොට කඳුරටින් ගලා බස්නා ගංගා සහ එම භූමිය ආරක්ෂා කිරීමේ ජාතික වැඩ පිළිවෙලක්
   17. 1951 උඩරට ගැමි කොමිෂමෙන් නිර්දේශිත උඩරට ප්‍රදේශ සංවර්ධනය කිරීමේ පුර්ණ බලැති සංවර්ධන අධිකාරිය පිහිටුවා උඩරට ගැමි ජනතාවගේ ප්‍රශ්න විසදීමට පියවර ගැනීම.
   18. රජයේ අයවැය පිළිබඳ සියළු කටයුතු භාණ්ඩාගාරය හා රාජ්‍ය තන්ත්‍රය හරහා පමණක් සිදු කිරීම යලිත් අරඹා මහජන මන්තී්‍රවරුන් හරහා ප්‍රතිපාදන වෙන් කිරිම වහාම අහෝසි කිරීම.
   19. සියලූම දේශපාලඥයන් සහ රාජ්‍ය සේවකයින් සඳහා දැඩි ආචාර ධර්ම පද්ධතියක් කි්‍රයාත්මක කිරීම සහ ඔවුන්ගේ අසීතිම වරප්‍රසාද සීමා කිරීම.
   20. පුරාවස්තු හා රාජ්‍ය දේපළ, ස්තී්‍ර දුෂණ, ළමා අපචාර සහ මත්ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධ අපරාධ වලට දැඩි දඩුවම් දීම සහ මරණ දඩුවම වහාම නැවත කි්‍රයාත්මක කිරීම.
   21. සෑම පුරවැසියෙකුටම කුසට අහරක්, හිසට වහළක්, කයට සවියක් හා හිසට ජාතිකාභිමානි ගැම්මක් ලබා දෙන වැඩපිළිවෙලක්
   22. සියළුම අනවශ්‍ය රාජ්‍ය ආයතන වසා දමා දේශපාලකයින් හා රාජ්‍ය සේවකයින් සියලූ දෙනගේද කාර්ය සාධනය මැනිමේ වැඩපිළිවෙලක්
   23. වෘත්තීකයින් හා නිපුණතා ඇත්තවුන් පමණක් විදේශ රැකියා වලට යැවීමේ පුළුල් අධ්‍යාපන වැඩපිළිවෙලක්
   24ග කෘෂිකර්මය, කර්මාන්ත, ධීවර, නාවික හා වානිඡ අංශ දියුණු කොට දේශිය රැකියා සුලභ කොට ගෘහ සේවිකාවන් පිටරට වහල් සේවයට යැවෙන ආර්ථීකයෙන් රට නිදහස් කර ගැනිම.
   25. ත්‍රයිනිකායික මහානායක හිමිවරුන් හා ප්‍රබුද්ධ බෞද්ධ භික්ෂුන්ගේ අනුශාසනා යටතේ ශාසනික කථීකාවතක් පවත්වා ලංකා සම්බුද්ධ ශාසනය හා සංස්කෘතිය ආරක්ෂා කොට ගැනීමේ පුළුල් වැඩපිළිවෙලක්.

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර
සභාපති
මහනුවර සිංහල බෞද්ධ ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්ගේ සංවිධානය
අංක 21, ගැමුණු මාවත, හන්තාන පෙදෙස, මහනුවර.
දු.අං: 081-2232744

Kandy Sinhala Buddhist Senior Citizen’s Movement

සිය (100) පනත
මේ රට සාමකාමී සමෘධිමත් හා ධාර්මික දේශයක් බවට පත්කිරීම සඳහා යෝජනා
මේ රටේ පසුගිය අඩසියවස තුලම ක්‍රියාත්මක වූ එසේම අදටත් වඩාත් ප්‍රබලව හා උපක්‍රමශීලව ක්‍රියාත්මකවන
1. ආත්මාර්ථකාමී,බලලෝභී,අදුරදර්ශී පඬ දේශපාලන Þදු ක්‍රීඩාව
2. අසමගිය,අවනීතීය, අවිචාරය, දුෂණය හා නාස්තිය
3. සිංහල බෞද්ධ විරෝධී දෙමළ හා මුස්ලිම් ජාතිවාදය
4. බටහිර අධිරාජ්‍යවාදී බලපෑම් සහ අඛණ්ඩව සිදුකෙරෙන ඉන්දීය බලපෑම් සහ
5. 1948 නිදහස ලැබූÞ සිටම පැහැදිලි හා ප්‍රබල දේශීය චින්තනයක් මත මේ රටේ රාජ්‍ය විචාරණය පදනම් නොවීම.
ආදී හේතූන් නිසා,
ජාතියේ චිරාගත බෞද්ධ සාරධර්ම හා හර පද්ධතීන් සියල්ලම ද සම්ප්‍රÞයික දේශපාලන ආර්ථජ්ක සාමාජික සංස්කෘතික රටාවේ පදනම ද සහමුලින් බීඳවැටී ඇති බැවින් මාතෘභුමියෙත්, ජාතියේත් ලංකා සම්බුද්ධ සාශනයේත් අනාගත ඉරණම අද දැඩි අර්බුදයකට පත්වී ඇති නිසාල උÞවී ඇති ආකූල ව්‍යාකූල තත්ත්වයෙන් රට දැය සමය බේරා ගැනීම සඳහා රටතුළ යහපාලනය, නීතීයේ ආධිපත්‍ය සහ සÞචාරය නැවත ස්ථාපිතකොටල භූමිපුත්‍රයන්ගේ සිත්සතන් තුළ දේශානුරාගය දල්වාල බලය, ධනය හා මුදල් පසුපස පිම්මේ හඹායන අප්‍රබුද්ධ ආත්මාර්ථකාමී, දුෂිත, වෛරී හා කුහක පාලකයින් වෙනුවට දිවිහිම්යෙන් රට දැය සමය ආරඬා කිරීමට ඇපකැප වන එසේම ජනතා ශ=භසෙත සහ පරාර්ථය මුල්තන්හිලා ක්‍රියාකරනල සුලූජන කොටස්වල බලපෑම් ඉදිරියේ දණ නොනමන යලිත් අනුරාධපුර – පොලොන්නරු යුගයකට මේ රට ඔසවා තැබිය හැකිල අනාගාරික ධර්මපාල චින්තනය අනුව දසරාජ ධර්මයෙන් හා සතර සංග්‍රහ වස්තුවෙන් උපලඬිතල අදූෂිතල අවෛරිල දේශප්‍රේමී මහත්මා ගුණයෙන් හෙබි ප්‍රබුද්ධ පාලකයින් විසින් මෙහෙයවනු ලබන මේ රටේ සැබෑ භූමිපුත්‍රයින් වන සිංහලයින්ට හිමි නියම භූමිකාව තුළ සිංහල, දෙමළ හා මුස්ලිම් ඇතුලූ සියලූ දෙනාම එක් › ලාංකික ජාතියක් වශයෙන් එක්ව ජීවත්විය හැකි පරිසරයක් ගොඩනැගීම සඳහා

යෝජිත සිය (100) පනත
අරමුණ
1. වර්තමානයේ මේ රටේ පාලනයට, සාමයට, සංවර්ධනයට සÞචාරයට ජාතියේ හුදු පැවැත්මට පවා බාධාවන්ව පවතින දේශපාලන, නෛතික, පරිපාලන, සාමාජික හා ආර්ථජ්ක ආදී සියලූ හේතු නැතිකොටල 1948 දී බි්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් විසින් අපට Þයාදකොට තබා ගිය ඛෙදුණු හා බිඳුණු ජාතිය, අපට ආගන්තුක වු ඔවුන්ගේ පාලනක්‍රම, නීතිය, භාෂාව, ආර්ථජ්ක හා සිරිත් විරිත් රටාවෙන් මුÞගෙන, මේ වනවිටත් අප විසින්ම පත්කරගත් පාලකයින් විසින් පිළිවෙලින් දෙමළ සන්ධානයට, හකීම්ට හා තොන්ඩමන්ලාට අනිල වශයෙන් පවරාදී ඇති උතුර, නැගෙනහිර, අග්නිදිග හා මධ්‍යම කඳුකරය ද සහිත සමස්ත දිවයිනම ආවරණය වන පරිදි යලිත් අනුරාධපුර – පොලොන්නරු යුගවල පැවති අන්දමේ සමෘධිමත්, ප්‍රබල, අභිමානවත් හා ධාර්මික දේශයක් ගොඩනගා, එක් රටක්, එක් රාජ්‍යයක් හා එක් ජාතියක් ස්ථාපිත කිරීම.
සහ
2. දේශපාලනඥයින් ඔවුන්ගේ ×තීන්, හිතවතුන් හා උසස් රාජ්‍ය නිලධාරීන් සුළුතරයක් විසින් ඔවුන්ගේ බලය රැකගැනීම සහ සුඛවිහරණය සඳහා රට ජාතිය අගාධයට ගෙන යන බහුතර ජනතාව පෙළෙන හා —දේශපාලනඥයින් හා උසස් රාජ්‍ය නිලධාරීන් විසින්ල දේශපාලනඥයින් හා නිලධාරීන් සඳහා පවත්වාගෙන යනු ලබන දේශපාලනඥයින්ගේ හා නිලධාරීන්ගේ පාලන ක්‍රමය˜ වෙනුවට ර්‍ණජනතාව විසින් ජනතාව සඳහා පවත්වාගෙන යනු ලබන බහුතර ජනතාවගේ යහපත උÞකරනල ජනතාවගේ පාලන ක්‍රමයක් ” ක්‍රියාත්මකවන ධර්මාශෝක ආකෘතියේ සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍ය ක්‍රමයක් ලක්දෙරණ මත ස්ථාපිත කිරීම තුළින්ල
ස-. සැබෑ ජනසම්මතවාදී, ජනහිතකාමී, තෘප්තිමත්, සාධාරණ, නීතිය රජයන, විනය ගරුක, සෞභාග්‍යමත් හා දැහැමි සමාජයක් නිර්මාණය කිරීම.
සස-ග රාජ්‍ය දුෂණය, භීෂණය, සාපරාධී නාස්තිය සහ බලධාරීන් විසින් රාජ්‍ය මුදල්, බලය හා ජාතික සම්පත් තම ආත්මාර්ථය හා සුඛව්හරණය සඳහා කොල්ලකෑම සහ අයථා අන්දමින් පරිහරණය කිරීම නතරකොට එකී බලය හා සම්පත් රටේ හා පොදුජනතාවගේ ආර්ථීක හා සාමාජීක සංවර්ධනය සඳහා යෙදවීම මෙම ව්‍යායාමයේ අරමුණු වේ.
ආමුඛය
› ලංකාවේ ප්‍රාග් ෙඵෙතිහාසික යුගයේ සිටම මේ රට හඳුන්වා ඇත්තේ ලංකා, සිංහලද්වීප යන නම් වලිනි. ක්‍රි.පූ.6 වන සියවසේ සිට එකී නම්වලින් ද, ක්‍රි.පූ.427 සිට ක්‍රි.ව.1815 දක්වා පුරා වසර 2242 තුල රුහුණු,මායා, පිහිට් යන ත්‍රිසිංහලයකින් යුත් ර්‍ණසිංහල දේශයර්‍ණ කියා ද, එසේම ක්‍රි.පූ.307 සිට 1815 දක්වාම වසර 2122 ක කාල පරාසයක් පුරා ර්‍ණලෝකයේ එකම සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යයර්‍ණ වශයෙන් හා ක්‍රි.ව.1972 දක්වා නැවතත් ර්‍ණසිංහලේ” :ක‍ැහකදබ- යන නමින් ද එතැන් පටන් මේ දක්වා ර්‍ණ› ලංකා ර්‍ණ යන නම්න් ද හඳුන්වනු ලැබ ඇත. :සමුද්‍රගුප්තගේ අලහබාද් සෙල්ලිපියේ ද (ක්‍රි.ව. 335 – 380) මේ රට හඳුන්වා ඇත්තේ ර්‍ණසිංහලද්වීප” යන නමිනි-.
මේ රටේත්ල ජාතියේත්ල ශිෂ්ටාචාරයේත් පදනම නිර්මාණය කළෝ සිංහල බෞද්ධයෝයග එසේම ඉතිහාසය පුරාම අනේකවිධ පරසතුරු උවදුරු හා ආක්‍රමණ හමුවේ ජීව්ත පරිත්‍යාගයෙන් රට ජාතිය හා සසුන ආරඬා කළෝත් සිංහල බෞද්ධයෝම වෙත්, ලංකා ධරණීතලය මතුපිට මෙන්ම එහි යට තවමත් වැලලී ඇති පුරාවස්තූන්ගෙන් සනාථ වනුයේ ද එම සත්‍යයමය. ඈත ඉතිහාසයේ මෙන්ම මෑත යුගයේ ද සිදුවු විවිධ පරසතුරු ආක්‍රමණ සහ විනාශයන් අප්‍රමාණ වූව ද අදටත් මේ රටේ මුලූ ජනගහනයෙන් 75% ම සිංහලයෝය. 70% බෞද්ධයින්ය. සමස්ත ජනගහනයෙන් 95% කට වැඩි පිරිසක් සිංහල කථාකරත්. ක්‍රි.ව.1815 දී උඩරට ප්‍රධානීන් විසින් බි්‍රතාන්‍ය කිරීටයට ගිවිසුම් මගින් භාරදී ඇත්තේ ද ර්‍ණ සිංහලේZ” නම් වූ රාජධානියයි.
මෙකී ෙඵෙතිහාසික සංසිද්ධීන් අනුව ඇත්ත වශයෙන්ම මේ රට නැවතත් සිංහලේ වශයෙන් නම්කළ යුතුව තිබුණේ 1948 බි්‍රතාන්‍ය පාලනයෙන් නිදහස ලැබූ අවස්ථාවේදීමය. එහෙත් ජාතියේ අවාසනාව නිසා අද වනතුරුත් එම ෙඵෙතිහාසික වරද නිවරැදි කිරීමට එඩිතර, ධෛර්ය සම්පන්න සිංහල ජනනායකයෙක් මේ රටේ පහළවී නැත. එබැවින් සිංහල ජාතියට සිදුකොට ඇති මෙම ෙඵෙතිහාසික අසාධාරණය ලක් රජය විසින් දැන්වත් නිවැරදි කළ යුතුව ඇත. මේ අනුව මේ රටේ වර්තමානයේ වාසය කරන සියලූ දෙනාම මෙන්ම ලෝකයේ සියළුම රටවල් විසින් ද මේ රට සිංහලයින්ගේ පරම නිජබිම වන ර්‍ණ සිංහලද්වීපය” වශයෙන් පිළිගත යුතුය.
ලෝකයේ පැරණි ශිෂටාචාරයන් ඇති ඉන්දියාව, චීනය, ජපානය, බුරුමය, තායිලන්තය, ඉරානය, ඉතාලිය, රුසියාව සහ එංගලන්තය ආදී සියලූම රටවල් සහ එම රටවල ජාතීන් නම්කොට ඇත්තේ ද එකී රටවල මුලික ශිෂ්ඨාචාරය නිර්මාණය කරන ලද ජනවර්ගයේ භාෂාව පදනම් කොට ගෙනය. එA අනුව ඇත්ත වශයෙන්ම සිංහලයින්ගේ රට යන අරුතෙන් මේ රට ර්‍ණ සිංහලේ ” කියාද ජාතිය ර්‍ණ සිංහලයින් ” වශයෙන් ද හැඳින්විය යුතුය. එසේ වූව ද වර්තමානයේ ලෝකයේ දැනට මේ රට ප්‍රචලිතව ඇත්තේ ර්‍ණ › ලංකාව ” කියා නිසා ද ප්‍රාග් ෙඵෙතිහාසික යුගයේ සිටම ලංකාදීප, ලංකා යන අපර නාමවලින් එය හඳුන්වා ඇති බැවින් ද කාලීන යථාර්ථයක් වශයෙන් මින් මතුවටත් මේ රට ර්‍ණ › ලංකාව ” නමින් හැඳින්විය යුතු බව ද එසේම මේ රටේ රට වැසියන් වන සියලූ දෙනාගේම ජාතිය ර්‍ණ › ලාංකික ” වශයෙන් හැඳින්විය යුතු බව ද අපි යෝජනා කරමු.
එකී ජාතිය තුල දෙමළ, මුස්ලිම් හෝ වෙනත් කිසිම සුළුජන කොටසක් මින් මතුවට වෙනම Zජාතියක්Z වශයෙන් පෙනී සිටිමට හෝ ප්‍රකාශ කිරීමට ද ක්‍රියා නොකල යුතුය. එසේම මේ රටේ කිසිම ප්‍රදේශයක් ඔවුන්ගේ නිජබිම් වශයෙන් ප්‍රකාශ නොකළයුතුවාක් මෙන්ම වෙනම රාජ්‍යයන් ඉල්ලීමෙන් ද වැලකී සිටිය යුතුය. එබඳු සියලූ ප්‍රකාශ දේශද්‍රෝහී මෙන්ම ජාතිද්‍රෝහි ප්‍රකාශ වශයෙන් නීතීගත කළයුතුය.
මේ රටේ නීත්‍යානූකූල රටවැසියන් වන සියලූම ජනවර්ගවලට සිංහලයින් සමග රටවැසියන් වශයෙන් සම අයිතිවාසිකම් භුක්තිවිඳීමේ වරප්‍රසාදය තිබුණ ද රටේ පරම අයිතිකරුවන් වන සිංහල බෞද්ධයින්ගේ ජන්ම අයිතිවාසිකම්වලට හානියක් සිදුවන කිසිදු ක්‍රියාවක ඔවුන් නොයෙදිය යුතුය. කෙසේ වූව ද මේ රටේ අනන්‍ය සංස්කෘතික Þයාදය වන සිංහල බෞද්ධ උරුමයට හානියක් නොවන පරිදි තම තමන්ගේ ආගම් ඇදහීමට ඔවුන්ට නිදහස තිබේ.
දැනට මේ රටේ දෙමළ හා මුස්ලිම්වරුන්ට පමණක් හිමිව තිඛෙන වරප්‍රසාදයන් වන රටේ ඕනෑම ප්‍රදේශයක පදිංචිවීමට, රැකියාවක් කිරීමට, ඉඩකඩම් මිලදීගෙන ව්‍යාපාර කරගෙන යාමට ඇති අයිතිය රටේ ශිෂ්ඨාචාරයේ නිර්මාර්තෘකරුවන් මෙන්ම පරම උරැමකරුවන් වන සිංහලයින්ට ද තිබිය යුතුය. එසේම එය නීතීයෙන් ද තහවුරු කළ යුතුය. මේ අනුව දැනට උතුරු නැෙඟනහිර ඇතුලූ දිවයිනේ ඇතැම් ප්‍රදේශවල පවතින ඊනීයා දෙමළ හා මුස්ලිම් ප්‍රදේශ තවදුරටත් එසේ නොහැඳින්විය යුතු අතර කිසිවෙකු විසින් එබඳු ප්‍රකාශ ද මින්මතුවට නොකළ යුතුය. මේකී ජාතික අනන්‍යතාවට පටහැනිව ක්‍රියා කිරීමට හෝ කථාකිරීමට කිසිවෙකුට අයිතියක් ද නැත.යෝජිත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ මෙකී කරුණු පැහැදිලිව අඩංගුවිය යුතු අතර මේ රටේ සහජීවනයේ සහ

උත්තරීතර නීතියේ පදනම ව්ය යුත්තේ මෙම ව්‍යවස්ථාමය රාමුවය. පුර්වෝක්ත අරමුණු සාක්ෂාත්කොට ගැනීම සඳහා ක්‍රියාත්මක කළ යුතු දේශපාලන, නෛතීක, රාජ්‍ය පරිපාලන හා පොදු කරුණු සියයක් :100- ඇතුලත් සිව්වැදැරුම් සිය පනත පහතින් දක්වමු.
පූර්වෝක්ත පරමාර්ථ සාක්ෂාත්කොට ගැනීම සඳහා යෝජිත උපාය මාර්ග
:1-ගදේශපාලන
එක් රටක්, එක් රාජ්‍යයක් හා එක් ජාතියක්
ස-. එක් රටක්
මේ රට මින් මතු සෑම දෙනා විසින්ම සෑම භාෂාවකින්ම හැඳින්විය යුත්තේ Z› ලංකාවZ යන නමින් පමණී. › ලංකාව නම් වු භුමිභාගය, ඊට අයත්වු මුහුදු සීමාව තුල පිහිටි සියලූම දුපත් ඇතුලූ සාගර කලාපය හා ගුවන් තලය ද ඊට අයත් වෙයි.

සස-ග එක් රාජ්‍යයක්
ර්‍ණ› ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය” වශයෙන් එය හැඳින්විය යුතුය.
එA අනුව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යස්ථාව, මුදල් නෝට්ටු, කාසි, රාජ්‍ය ලාංඡනය, රාජ්‍ය ආයතන, නැව්, ගුවන් යානා, ජාත්‍යන්තරය සමග ඇති කරගන්නා ගිවිසුම් සහ මේ රට හැඳින්වෙන වෙනත් සෑම අවස්ථාවකම අවශ්‍ය පරිදි Z› ලංකාවZ හා ර්‍ණ› ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය” යන නම පමණක් සිංහල, දෙමල, ඉංග්‍රීසී යන භාෂා තුනෙන්ම එය හැඳින්විය යුතුය.
මේ අනුව මින්මතු දෙමළ භාෂාවෙන් මේ රට ර්‍ණඉලංකෙයි” වශයෙන් හැඳින්වීම වහාම නතර කළ යුතු අතර එසේ කිරීම දේශද්‍රෝහී, රාජ්‍යද්‍රෝහී ක්‍රියාවක් වශයෙන් නීතිගත කල යුතුය.

:සසස-ග එක් ජාතියක්
මේ රට තුල වාසය කරණ දෙමළ, මුස්ලිම්, බර්ගර්, මැලේ ආදී සුළු ජනවර්ග මින්පසු ලංකාව තුල ර්‍ණජාතීන්” වශයෙන් පෙනී සිටීමට හෝ හැඳීන්වීමට ක්‍රියා නොකළ යුතුය. එA අනුව ජාතිය හැඳින්වෙන සියලූ තන්හි ර්‍ණ› ලාංකික” යනුවෙන් සඳහන් කළ යුතුය.
එසේම මින්මතු ර්‍ණසියලූම ජාතීන්ට ජාතිභේදයක් නැතිව” ආදී වදන් ද ලිඛිත,වාචික හා භාෂිත යන සෑම අවස්ථාවන්හිම (ජාතික රාජ්‍ය සභාව, සියලූම මාධ්‍ය ඇතුලූ) සියලූ තන්හි තහනම් කළ යුතුය. එA අනුව මේ රටේ දේශපාලනඥයින් විසින් තවදුරටත් දේශපාලන ඇමක් වශයෙන් › ලංකාව බහුජාතික, බහුවාර්ගික හා බහුආගමික රටක් වශයෙන් හැඳින්වීම ද වහාම නතර කළ යුතුය.
එසේම පුරවැසියන් :ක‍සඑසzැබ- යන්න වෙනුවට මින්මතුවට ර්‍ණරට වැසියන් ” යන වචනය භාවිතකළ යුතුය.

(2).එක් රාජ්‍ය භාෂාවක්
මේ රටේ රාජ්‍ය භාෂාව සිංහල විය යුතුය. සියලූම නිල රාජ්‍ය ලේඛන රාජ්‍ය භාෂාවෙන් තිබිය යුතු ය.
:ස-. දෙමළ කථාකරන්නන් බහුතරයක් වාසය කරන උතුරු හා නැගෙනහිර ප්‍රදේශවල පමණක් ප්‍රාන්ත භාෂාවක් වශයෙන් දෙමළ භාෂාව පාවිච්චි කිරිමට විධිවිධාන යෙදිය යුතුය.
:සස-. උඩරට වතුකරයේ ඉන්දියානුවන් සියලූදෙනා 1953 නේරු- කොතලාවල ගිවිසුමේ ප්‍රකාර වසර 10 ක් ඇතුලත දේශයේ භාෂාව වූ සිංහල ඉගෙනගෙන සිංහල සමාජයට අනුගතවීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භකළ යුතුය. එසේ කිරීමට සුÞනම් නැති සියලූදෙනාම මනාප පරිදි ඉන්දියාවට හෝ මහාබි්‍රතාන්‍යයට යා යුතුය.
මේ සිංහල දේශයතුළ තමිල්නාඩුවක් හෝ අරාබිකරයක් සෑදීමට කිසිවෙකුට ඉඩ නොදිය යුතුය.
:සසස-.සියලූම රාජ්‍ය සේවකයින් සිංහල, දෙමළ හා ඉංග්‍රීසී භාෂා ප්‍රවීනත්වය ලබාගත යුතුය.

(3). එක් නීතීයක්
මේ රටේ සාම්ප්‍රÞයික සිංහල නීතිය හා දැනට භාවිතවන පොදු නීති පද්ධතිය පදනම් කොටගෙන මුලූ රටටම බලපවත්වන ර්‍ණඑක් නීතියක්ර්‍ණ ස්ථාපිත කළයුතුය. ඉන්පසු රටතළ වෙසෙන සියලූම රටවැසියන්ගේ යුක්තිය පසඳලිය යුත්තේ එA යටතේය. එA සමගම දැනට පවතින තේසවලමෙයි හා මුස්ලිම් නීතී, නීතී පොතෙන් ඉවත්කළ යුතුය. එම නව නීතීය පිළිගැනිමට සුÞනම් නැති පුද්ගලයින් අÞළ නීතී යටතේ ජීවත්විය හැකි රටවලට යා යුතුය. සෑම රටවැසියෙකුම නීතීය ඉදිරියේ සමාන විය යුතුය.

(4).රාජ්‍ය ආගම
වසර 2500 ක් පුරා මේ රටේ රාජ්‍ය ආගම වශයෙන් පැවැති බුද්ධාගම යලිත් රාජ්‍ය ආගම කළ යුතුය. එA යටතේ සෙසු ආගම් අදහන අයට ඔවුන්ගේ ආගම් ඇදහීමේ නිදහස පමණක් තිබිය යුතුය.
(5).පඬ දේශපාලනයෙන් විනිර්මුක්ත ර්‍ණ උත්තරිතර ජාතික උපදේශක මණ්ඩලයක් ”
එහි සාමාජිකත්වය පහත සඳහන් පරිදි 15 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විය යුතුය.
ස-ග තෛත්‍රයි නිකායික මහනාහිමිවරුන් 04 නම – එනම් අස්ගිරි,මල්වතු,
රාමඤ්ඤ සහ අමරපුර – 04
සස-ග කල්‍යාණී,රෝහණ සහ දඹුලූ පාර්ශව නායක හිමිවරුන් – 03
සසස-ග නාහිමිවරුන් හත්නම විසින් නිශ්චිත කාලයක් සඳහා නම් කරනු ලබන විශාරද
හිමිවරුන් දෙනමක් – 02
සඩ-. හින්දු, කතෝලික, මුස්ලිම් පුජකවරුන් තිදෙනෙක් – 03
ඩ-ග අග්‍රවිනිශ්චකාර තැන – 01
ඩස-.සෙනෙට් සභාවේ සභාපති – 01
ඩසස-.රාජ්‍ය සේවයේ ප්‍රධාන රාජ්‍ය නිලධාරීයා, භාණ්ඩාගාරයේ ලේකම් – 01
( සල සසලසඩලඩ ඩස සහ ඩසස නිලබලයෙන්) 15

මෙහි කර්තව්‍යයන්
ස-.විදේශයන් සමඟ ඇති කරගන්නා ගිවිසුම් ඇතුලූව සියලුම ජාතික ප්‍රතිපත්ති සකස් කිරීමේදී රජයට උපදෙස්දීම. එබදු සියලුම රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති සඳහා මෙම මණ්ඩලයේ එකඟතාවය අනිවාර්යය කළ යුතුය.
සස-. දැනට රාජ්‍ය තනතුරු සඳහා අනුමැතිය දීමේ පාර්ලිමේන්තු කාරක සභාව සතු සියලූ බලතල මෙම මණ්ඩලයට පැවරිය යුතුය.
සසස-.මෙම උත්තරීතර මණ්ඩලයේ අනුමැතිය නොමැතිව ගනු ලබන සෑම තීරණයක් සහ කෙරෙන සෑම පත්වීමක්ම ව්‍යවස්ථාව යටතේ ව්‍යවස්ථා විරෝධී කරුණු යටතට ඇතුළත් කළ යුතුය.
මෙම උත්තරීතර මණ්ඩලයේ රැස්වීම් සහ පරිපාලන කටයුතු කරගෙන යාම සඳහා අංග සම්පූර්ණ Zජාතික උත්තරීතර මහලේකම් කාර්යාලයක් පිහිට විය යුතුය. එහි ප්‍රධානියා (මහලේකම්) විය යුත්තේල භාණ්ඩාගාරයේ ලේකම්ල ලකිසුරු ලේකම් සහ අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් මට්ටමේ ව්ශිෂ්ඨ ගණයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ පරිපාලන සේවා නිලධාරියෙකි.
මෙම කාර්යාලය අස්ගිරි, මල්වතු මූලස්ථාන දෙක පිහිටා ඇති මහනුවරට ආසන්න පල්ලේකැලේ ඇති මධ්‍යම පලාත් සභා කාර්යාල පරිශ්‍රයේ පිහිටු වීම යෝග්‍ය යයි යෝජනා කෙරේ.

(6). නව භූ දේශපාලන ඛෙදීමක්
මේ රටේ ක්‍රි.පූ.427 සිට 1815 දක්වා පැවති මේ රටට පමණක් ආවේනික වු ප්‍රශස්ථ ජාතික භූ දේශපාලන ඛෙදීම වු රුහුණු,පිහිටි,මායා යන ත්‍රී සිංහලය (තුන් රට) නැවත පිහිටුවා දිසා හා ගම් මට්ටමින් පරිපාලනය විමධ්‍යගත කිරීම. ( එA යටතේ ජාතික හා ප්‍රාන්ත මට්ටමේ දැනට පවතින අනවශ්‍ය දේශපාලන හා රාජ්‍ය තනතුරු හා ආයතන තුනෙන් දෙකක්ම පහත සඳහන් පරිදි අහෝසිවීමෙන් ඉතිරිවන මහා ධනස්කන්දය – රටේත් ජනතාවගේත් යහපත සඳහා ඛෙදිය හැකිය.)
(පහත සඳහන් වගුව බලන්න)

දැනට සිට්න මැති ඇමතිවරුන් සංඛ්‍යාව } 226 ¬ 647 } 873
යෝජිත මධ්‍යම රජය } 167
රට සභා } 153
එකතුව 323 = 320
එසේවූ විට අඩුවන මැති ඇමතිවරුන් සංඛ්‍යාව = 553

එA අනුව රටට හෝ ජනතාවට කිසිදු සේවයක් සිදු නොවන රාජ්‍ය මුදල් හා සම්පත් කෝටි,ප්‍රකෝටි ගණනින් නාස්ති කෙරෙන පාලන ක්‍රමයක් හා දේශපාලන පරපුට්ටන් 553 ක් අඩුවේ. එA සමගම ඊට අනුබද්ධ ආයතන හා නිලධාරින් අඩුවීමෙන් ඉතිරිවන රාජ්‍ය මුදල් හා සම්පත් කොපමණ වෙත්දැයි ඔබට සිතිය හැකිය.

(7). මෙම ක්‍රමය යටතේ රට පාලනය කිරීම සඳහා පහත දැක්වෙන භුදේශපාලන හා පරිපාලන ව්‍යුහයන් පිහිටුවීම
ස-ග භු දේශපාලන ව්‍යුහය
ජාතික මට්ටම,
රට සභා – 03
දිසා සභා – 27
සහ ගම් සභා
:රට මායිම් – දැදුරු ඔය, වලවේ සහ මහවැලි ගඟ-
අවශ්‍ය වෙනස් කිරීම් සහිතව දිසා 27ක් අළුතෙන් මහියංගනය සහ දිගාමඩුල්ල
ගම්සභා, නගර සභා සහ මහනගර සභා
සස-. ආයතනික ව්‍යුහය
ලකිසුරු (ජනාධිපති)
අග්‍රාමාත්‍ය
අමාත්‍ය මණ්ඩලය
උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලය
ජාතික රාජ්‍ය සභාව
රට සභා
ගම් සභා
(8).ලකිසුරු (ජනාධිපති වෙනුවට)
දැනට පවතින පරිදි මුළු රටේම මහජන ඡන්දයෙන් පත්වන විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය තවදුරටත් තිබිය යුතුය. ඔහු ජාතික රාජ්‍ය සභාවට වග කියන විධායක බලතල සහිත රාජ්‍ය නායකයෙක් විය යුතුය. ඔහු ජනාධිපති වශයෙන් පත්වීමෙන් පසු කිසිම එක් දේශපාලන පක්ෂයක නායකයා නොවිය යුතුය. ඔහු රටේ සියලූ දෙනාගේම රාජ්‍ය නායකයා වශයෙන් පෙනි සිටිය යුතුය. අගමැතිවරයා ඇතුළු සියලූම ඇමතිවරුන් පත්කිරීමේ හා ඉවත් කිරීමේ බලතල ඔහු සතුව තිබිය යුතුය. දේශපාලන පක්ෂවල නායකයෙකු අග්‍රාමාත්‍යවරයා වශයෙන් රට ජාතියට අහිතකර තීරණ ගන්නා අවස්ථාවක දී ඒවා වැළැක්වීම සහ තුලනය කිරිම සඳහා එබඳු ජනාධිපති තනතුරක් තිබිය යුතුය. ඒ අනුව දැනට පවතින ව්‍යවස්ථාවේ ඇති මුක්තිය හැර අනෙකුත් බලතල තවදුරටත් ඔහු සතුව තිබිය යුතුය. එසේ වූ විට ඔහු රාජ්‍යයේ ආණ්ඩුවේ සහ රජයේ නායකයා ද විය යුතුය. නිලකාලය වසර 06 කි. දෙවරකට වඩා මෙම ධුරය සඳහා තරග නොකළ යුතුය. එහෙත් ජනාධිපති මුක්තිය අහෝසි කළ යුතුය. වරදකරුවන්ට ජනාධිපති සමාව දීම වැනි බලතල ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා තනි කැමැත්තට එය කළ නොහැකි වන පරිදි නිර්නායකයන් සකස් කළ යුතුය. ඔහු සිංහල ෙඛෟද්ධයකු විය යුතු අතර රටට විශිෂ්ට සේවයක් කර ඇති අග්‍රගන්‍යයේ පුද්ගලයෙකු පමණක් එම තනතුර සඳහා පත්කර ගත යුතුය.

(9). ජනාධිපති විධායක බලය විශේෂ අවස්ථාවලදි හැර අමාත්‍ය මණ්ඩලය හරහා ක්‍රියාත්මක විය යුතුය.
විධායක බලය ලකිසුරුගේ ප්‍රධානත්වයෙන් යුත් අමාත්‍ය මණ්ඩලයකට පැවරිය යුතුය. අමාත්‍ය මණ්ඩලය 20 දෙනෙකුට සීමා විය යුතු අතර එහි අධිකරණ අමාත්‍යවරයා උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලයෙන් පත් කළ යුතුය.
සෑම අමාත්‍යංශයක්ම ස්ථීර ලේකම්වරයෙකුගේ පාලනය හා අධීක්ෂණය යටතේ තැබීම සහ ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය පරිපාලන සේවයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන් ඒ සඳහා පත් කිරීම. අග්‍රාමාත්‍යවරයා සිංහල ෙඛෟද්ධයෙකු විය යුතුය.

(10).රජයේ පාලන ජාලය
ස-. ජාතික මට්ටම – අමාත්‍යංශ, දෙපාර්තමේන්තු, සංස්ථා ආදිය
සස-. රට මට්ටම – උප දෙපාර්තමේන්තු සහිතව
සසස-.දිසා මට්ටම –
සඩ-.ප්‍රාදේශීය මට්ටම
ඩ-.ගම් මට්ටම

(11).රට සභා
රුහුණු, පිහිටි, මායා – තුන් රටේ අගනගර විය යුත්තේ මාගම, අනුරාධපුරය සහ කොළඹ ය.
මායිම් – ඉහත සඳහන් අංක 07 අනුව විය යුතුය. එම මායිම්තුළ
ආණ්ඩුකාරවරුන් – 03
මහඇමතිවරුන් – 03
අමාත්‍යවරුන් – 45 ( මහඇමති ඇතුළුව)
මන්ත්‍රීවරුන් – 150 ( රටකට 50 බැගින්)
මේ අනුව දැනට පවතින පලාත් සභා අහෝසි කළ යුතුය.

(12).ජාතික සැලසුම් මණ්ඩලයක් පිහිටුවීම
› ලංකා රජයේ සියලූම ජාතික සැලසුම් මෙම මණ්ඩලයේ අධීඬණය යටතේ සිදුවිය යුතුය. අග්‍රාමාත්‍යවරයා මෙහි සභාපතිත්වය දැරිය යුතුය.
මෙම ජාතික සභාව විසින් අනුමත පුළුල් ජාතික ප්‍රතිපත්තිය තුළ එහි අනුමැතියට යටත්ව රට, දිසා හා ගම්මට්ටමින් සැලසුම් කිරීම හා ක්‍රියාත්මක කිරීම එA එA මට්ටම්වලට අවකාශ තිබිය යුතුය.
(13).උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලය
දිසා 27 ක් සඳහා මහජන ඡන්දයෙන් පත්වන මන්ත්‍රීවරුන් 27 කින් සහ ලකිසුරු විසින් පත්කරනු ලබන 08 ක් ඇතුළුව 35 දෙනෙකුගෙන් යුක්ත විය යුතුය. නීතිය, මුදල්, පරිපාලන, අධ්‍යාපන, ව්‍යාපාරික හා ව්ද්‍යා වැනි විවිධ ඬෙත්‍රවල හසල දැනුමක් ඇති එසේම විශිෂ්ට සේවයක් සිදු කොට ඇති අවුරුදු 35 වැඩි අය පමණක් මේ සඳහා තෝරා ගත යුතුය.
(14).ජාතික රාජ්‍ය සභාව
කොට්ඨාශ ක්‍රමය යටතේ මහජන ඡන්දයෙන් පත්වන කේවල ඡන්ද ක්‍රමයටල නියෝජිතයින් 125 ක් හා ලකිසුරු විසින් පත්කරනු ලබන නියෝජිතයින් 06 දෙනෙකු සහිත 131 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත ජාතික රාජ්‍ය සභාවක් පිහිටුවිය යුතුය. නිලකාලය වසර 05 ක් විය යුතුය. විදේශයන් සමඟ ඇති කර ගනු ලබන සියලූම ගිවිසුම් ඇතුළු ජාතික ප්‍රතිපත්ති සඳහා ජාතික උපදේශක සභාවේ සහ ජාතික රාජ්‍ය සභාවේ පූර්ව අනුමැතිය ලබාගත යුතුය.
(15). බලතල ඛෙදීම
ව්‍යවස්ථාÞයකය, විධායකය සහ අධිකරණයේ බලතල පැහැදිලිව නිර්ණය කළ යුතු අතර අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය සහ නීතියේ ආධිපත්‍ය ද තහවුරු කළ යුතුය.
(16).සියලූම මට්ටම්වල දේශපාලනඥයින් සඳහා අÞළ මැතිවරණ කොට්ඨාශය තුළ අවම වශයෙන් වසර පහක (05) ස්ථීර පදිංචිය තිබීම. අවම අධ්‍යාපන සුදුසුකම්, වත්කම් සහ මනා චරිතයක් තිබීම අනිවාර්යය කළ යුතුය.
(17).සියලූම දේශපාලනඥයින් සහ රාජ්‍ය සේවකයින් සඳහා දැඩි ආචාර ධර්ම පද්ධතියක් පැනවිය යුතුය.
(18).එ.ජා.පඬය, › ලංකා නි.පඬය, ජ.වි.පෙ, ලං. ස.ස., කොමියුනිස් වැනි ජාතික පඬ හැර සිංහල, දෙමළ – මුස්ලිම් වැනි හෝ ආගම් හෝ ප්‍රදේශ මුල්කොටගෙන පිහිටුවා ඇති පඬ සියල්ල තහනම් කළ යුතුය.
(19).සියළුම ආගම්වල පූජ්‍ය හා පූජක පඬවලට ක්‍රියාකාරී දේශපාලනයට අවතීරණයවිම තහනම් කළ යුතුය.
(20).සියළුම දේශපාලනඥයින්ට අතිගරු, ගරු ආදී විශේෂණ යෙදීම වහාම නතර කළ යුතුය. මන්ද ඔවුන් සියලූ දෙනාම මහජන මුදලින් වැටුප් ලබන නිසා.
(21).ජාතික ලැයිස්තුව යටතේ මන්ත්‍රීන් පත්කිරීම වහාම නතර කොට, දැනට එසේ පත්කොට සිට්න මන්ත්‍රීන්ගේ ද තනතුරු අහෝසි කළ යුතුය.
(22).ආසන සඳහා අපේෂකයින් නම්කිරීමේ අයිතිය එA එA ආසනවල ඡන්දÞයකයින්ට දී පඬ නායකයින් විසින් නම්කිරීමේ සම්ප්‍රÞය අත්හිටවිය යුතුය.
(23).සියලුම දේශපාලනඥයින්ට ගෙවිය යුත්තේ දීමනාවක් මිස වැටුපක් නොවේ.
(24).දැනට ඔවුන්ට ගෙවනු ලබන ව්ශ්‍රාම වැටුප් ක්‍රමය වහාම අහෝසී කළ යුතුය. ඔවුන්ගෙන් පසු එම විශ්‍රාම වැටුප සිය කලත්‍රයාට ගෙවන ක්‍රමය ද අත්හිටවිය යුතුය. එසේම පුද්ගලික ලේකම්, සම්බන්ධීකරණ ලේකම් ආදීන්ට ගෙවන විශ්‍රාම වැටුප් ක්‍රමය ද අත්හිට විය යුතුය.
(25).කෙසේ වූවද ජාතියට විශිෂ්ට සේවයක් කොට විශ්‍රාම ගිය ජීවත්වීමට ආÞයමක් නොමැති දේශපාලනඥයින් සඳහා ජාතික රාජ්‍ය සභාවේ යෝජනාවක් අනුව විශේෂ දීමනාවක් හෝ විශ්‍රාම වැටුපක් අනුමත කළ හැකිය.
(26).දේශපාලනඥයින්ට හා ඔවුන්ගේ කලත්‍රයින්ට දැනට ලබාදී ඇති සියළුම අසීමිත වරප්‍රසාද (යානවාහන, ආරඬාව, ගිනිඅවි, ගෙවල්කුලී ආදිය වහාම අත්හිට විය යුතුය. දේශපාලනය සේවයක් මිස ව්‍යාපාරයක් හෝ රැකියාවක් හෝ ජවාරමක් නොව්ය යුතුය).
(27).මැතිවරණයෙන් පරාජය වන කිසිවෙකුට පත්කළ මන්ත්‍රී , සෙනෙට් සභාවේ පදවි, තනාපති තනතුරු හෝ එම කාර්යාලවල තනතුරු, සංස්ථා සභාපති,අධ්‍යඬ වැනි කිසිදු තනතුරක් නොදිය යුතුය.
(28).සියළුම දේශපාලනඥයින්ට සෘජුව හෝ වක්‍රව රජයේ කොන්ත්‍රාත් කිරීම සපුරා තහනම් කළ යුතුය.
(29).ලකිසුරු, අග්‍රාමාත්‍ය, අගව්නිසුරු, අධිකරණ හා අධ්‍යාපන ඇමතිධූර ආදීයට පත්කල යුත්තේ සිංහල බෞද්ධයන් පමණී.
(30).කිසියම් වරදක් සඳහා බන්ධනාගාර ගතවන සෑම දේශපාලනඥයකුටම අÞළ වරදින් නිදහස් කරන තුරු මන්ත්‍රීවරයකු වශයෙන් ඔහුගේ සියලූ වරප්‍රසාද අත්හිටවිය යුතුය.
(31).පුරප්පාඩු වන මන්ත්‍රී ධූරයකට දැනට ක්‍රියාත්මක වන පරිදි ඔහුගේ බිරිඳ හෝ පවුලේ අයෙකු පත්කිරීමේ සම්ප්‍රÞය නතර කොට අතුරු මැතිවරණයක් පවත්වා ඊට සුදුස්සෙකු පත්කොට ගත යුතුය.
(32).සියලූම දේශපාලනඥයින් දේශපාලනයට පිවිසිÞ සිටම ඔවුන්ගේ පවුල්වලට අයාථා අන්දමින් අත්පත් කොටගෙන ඇති සියලූම වත්කම් පිළිබඳ අල්ලස් හ දුෂණ නීතීය යටතේ පරීඬා කොට වරදකරුවන්ට දේපල රාජසන්තක කිරීම, ප්‍රජා අයිතිය නැතිකිරීම ආදි දැඩි ද~ුවම් පැමිණිය යුතුය.
(33).සියළුම දේශපාලනඥයින්ගේ නමින් හෝ පවුලේ අයගේ නමින් විදේශවල තිඛෙන මුදල් හෝ වත්කම් වහාම තහනම් කොට වරදකරුවන්ගේ වත්කම් රාජසන්තක කළ යුතුය.
(34).රාජ්‍ය ඉඩම්, ව්‍යාපාර හා කොන්ත්‍රාත් ආදිය ප්‍රÞනයේ දී දේශපාලනඥයින්ගේ නිර්දේශ ලබාගැනීමේ සම්ප්‍රÞය වහාම අත්හිටවිය යුතුය.
(35).දේශපාලකයින්ගේ කාර්යභාරය විය යුත්තේ ව්‍යවස්ථාÞයකයින් වශයෙන් සහ රාජ්‍ය යාන්ත්‍රනය නිසියාකාරව ක්‍රියාත්මක කරවන අධීඬකයින් වශයෙන් කටයුතු කිරීමය.
(36).රාජ්‍යයේ සියළුම අය සහ වැය ගණුදෙනු විය යුත්තේ භාණ්ඩාගාරය හරහා පමණි. රාජ්‍ය මුදල් වෙන්කිරීම සහ වැය කිරීම කළ යුත්තේ නීත්‍යානූකූල රාජ්‍ය ආයතන හරහා පමණක් වන අතර රාජ්‍ය මුදල් පිළිබඳ පූර්ණ වගකීම රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට පැවරිය යුතුය. එසේම රාජ්‍ය මුදල් හා සම්පත් වැරදි අන්දමින් පරිහරණය කරන්නවුන්ට දැඩි ද~ුවම් දිය යුතුය.
(37).දේශපාලනඥයින් හරහා රාජ්‍ය මුදල් වෙන්කිරීමේ වර්තමාන ක්‍රමය මේ අනුව වහාම අත්හිටවිය යුතුය.

මැතිවරණ
(38).පවතින මැතිවරණ ක්‍රමය මෙන්ම මැතිවරණ පවත්වන වර්තමාන ක්‍රමයද පූර්ණ සංශෝධනයකට භාජන කළ යුතුය. එA අනුව අනුපාත ඡන්ද ක්‍රමය සහ මනාප ක්‍රමය ද වහාම අහෝසි කොට පැරණි කේවල ක්‍රමයට වහාම යා යුතුය.
(39).ජනාධිපති, ජාතික රාජ්‍ය සභාව, උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලය සහ ගම්සභා යන සෑම ධූර කාලයකටම නිශ්චිත කාල සීමාවක් පැනවිය යුතු අතර ඉන් බැහැර මැතිවරණ පැවැත්වීම නීති විරෝධී කළ යුතුය.
(40).සියළුම මැතිවරණ එක් දිනක පැවැත්විය යුතුය. එසේ කිරීමෙන් මැතිවරණ සඳහා වැයවෙන අධ්ක වියදම් වෙන්ම අපතේ යන කාලය ද ඉතිරී වන අතර මැතිවරණ ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා අවමවන අතර රාජ්‍ය යාන්ත්‍රනය ජනතා ශ=භසිද්ධිය සඳහා යෙදීමට ද හැකිය.
(41).පූර්ණ බලතල සහිත ස්වාධීන මැතිවරණ කොමිසමක් පත්කොට මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා ජාතික රාජ්‍ය සභාවට පමණක් වගකියන විශේෂ බලතල සහිත අයෙකු බවට පත්කල යුතුය.

මැතිවරණය ප්‍රකාශ කිරීමන් පසු
(42).මැතිවරණය අවසාන වන තුරු මැතිවරණය පිළිබඳ සියලූ කටයුතු පිළිබඳ පූර්ණ බලධාරියා මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා විය යුතුය.
(43).මැතිවරණයක් ප්‍රකාශ කිරීමෙන් පසු එය අවසාන වී නව රජය පිහිටවන තුරු රාජ්‍ය නිලධාරීන් මාරුකිරීම් (ව්නයානූකූල හේතුමහ හැර) ආදී කිසිවක් ක්‍රියාත්මක නොකළ යුතුය.
(44).සියලූම මැති ඇමතිවරුන් නිල වාහන, නිල නිවාස ආදීය රජයට භාර දිය යුතුය.එAවා පැහැර හැරීම මැතිවරණ නීතී උල්ලංඝනය කිරීම සේ සැලකිය යුතුය.
(45).සියලූම ප්‍රචාරක කටයුතු ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශ, රූපවාහිනී හා ගුවන් විදුලි විවාද වලට පමණක් සීමා කළ යුතුය. රූපවාහීනී, ගුවන්විදුලි සහ පුවත්පත් දැන්වීම් ද, පෝස්ටර්, කටවුට්, බැනර්, ප්‍රචාරක පුවරු හා පෙලපාලි ආදි සියල්ල තහනම් කළ යුතුය.
(46).නාම යෝජනා භාරදීමේදී සියලූම අපේඬකයින් හා ඔවුන්ගේ පවුල්වල වත්කම් ප්‍රකාශ සහ අÞළ තනතුරු සඳහා ඔහු සුදුස්සෙකු වන බවට (පදිංචිය, වත්කම්, අධ්‍යාපන හා චරිතය ආදී) දිවුරුම් පෙත්සමක් ඇමිණිය යුතුය. මින් එකක් හෝ අසම්පූර්ණ නම් ඔහුගේ/ඇයගේ නාමයෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතුය.
(47).මැතිවරණයෙන් පසු මන්ත්‍රීවරුන්ට පඬ මාරුකිරීම තහනම් කළ යුතුය. එසේ කිරීමට යමෙකුට අවශ්‍ය නම්, ඉල්ලා අස්වී අතුරු මැතිවරණයකට මුහුණ දිය යුතුය.
(48).රජය පිහිටුවා මාස 06 ක් ඇතුලත නව ව්‍යවස්ථාවක් සකස්කොට සම්මත කොට ගත යුතුය.
ඉහතින් සඳහන් වෙනස්කම් ද ඇතුළත් කොට මේ රටේ ඉතිහාසයට, සම්ප්‍රÞයට හා සංස්කෘතියට මෙන්ම නව ලෝකයේ හා අනාගත අභියෝගයන්ට සාර්ථකව මුහුණ දිය හැකි පරිදි නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සකස් විය යුතුය.
(49).තවද රටේ ෙසෙවරීභාවය, භෞමික අඛණ්ඩතාව, නිදහස, ස්වාධීනත්වය, ස්වාධිපත්‍ය, යහපාලනය, ජනතා පරමාධිපත්‍ය, ජාතික ආරඬාව, සමගිය හා සාධාරණ සමාජයක් ගොඩ නැගිය හැකි අධිකරණය හා රාජ්‍ය සේවයේ ස්වාධිනත්වය හා ගුණාත්මක භාවය තහවුරු කෙරෙන ර්‍ණ ධර්මය මත ප්‍රවර්තනය වන බලචක්‍රයක් ” ඇති දසරාජ ධර්මය හා සතර සතරසංග්‍රවස්තූන් ද ආත්මය කොට ගත් සිංහල ෙඛෟද්ධ රාජ්‍යයක් උÞකළ හැකි පරිදි එය සකස් විය යුතුය.
(50).නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සකස් කොට සම්මත කොට ගැනීමට පෙර, නව රජය පිහිටු වහාම දැනට පවතින 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය හා 1987 ෙජ්.ආර්. රජීව් ගිවිසුම ද අහෝසි කොට 13 වන සංශෝධනය යටතේ පිහිටුවා ඇති
ස-. පලාත් සභා
ෂෂ-ග දිව්රුම් පෙත්සම් මගින් වතුකම්කරුවන් ලඬ පහකට (05) අධික පිරිසකට දී ඇති පුරවැසිකම් සහ
සසස-ග දෙමළ රාජ්‍ය භාෂාවක් කිරීම වහාම අහෝසි කළ යුතුය

(2)ගනීතී ඬේත්‍රය
(51). නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරගන්නා තුරු පවතින ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව රටේ උත්තරීතර නීතීය විය යුතුය. එසේම වහාම ක්‍රියාත්මක වන පරිදි නීතීපති දෙපාර්තමේන්තුව හා නීතී කෙටුම්පත් දෙපාර්තමේන්තුව ද අධිකරණය ද අධිකරණ අමාත්‍යාංශය යටතට පත්කළ යුතුය.
(52). ඉහත සඳහන් දේශපාලන උපාය මාර්ග අනුව නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කළ යුතුය. නව ව්‍යවස්ථාවේ ව්‍යවස්ථාÞයක, විධායක හා අධිකරණ ක්ෂේත්‍රයන්ගේ කාර්යයන් හා සීමාවන් පැහැදිලිව නිර්ණය කළ යුතුය.
(53). සිංහලේ රාජ්‍යතුල නීතීය ඉදිරීයේ සියලූදෙනාම සමානව සැලකිය යුතු අතර නීතීයේ ආධ්පත්‍ය නැවත ස්ථාපිත කල යුතුය.දැනට ක්‍රියාත්මක වන ජනාධිපති සමාව දීම අධිකරණ අමාත්‍යවරයාගේ නිර්දේශයකින් පසුව අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ ද අනුමැතියකින් පසුව පමණක් කළ යුතුය.
(54). ජනාධිපති ඇතුළු කිසිම පුද්ගලයෙකුට නීතීය යටතේ මුක්තියක් නොතිබිය යුතුය.
(55). සියලුම නීතී ආයතන දේශපාලන බලපෑමෙන් මුලූමනින්ම නිදහස් කළ විය යුතුය. නීතී ක්ෂේත්‍රයේ සියළුම පත්වීම්, උසස්වීම්,මාරුකිරීම් හා විනයානූකූල කටයුතු අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය ආරඬා වන පරිදි සිදුකළ යුතුය.
(56). අභියාචනාධිකරණයේ සහ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ විනිසුරුවන්ට දෝශාභියෝග ගෙන එAමේ දැනට පාර්ලිමේන්තුව සතු බලතල ඉවත් කොට එA සඳහා ඉන්දියාවේ ක්‍රියාත්මක වන ක්‍රමය ආදේශ කළ යුතුය. අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය, නීතියේ උත්තරීතරභාවය රකින අතරම අධිකරණය කෙරෙහි ජනතා විශ්වාසය පලූදු නොවන පරිදි සියලූ කටයුතු සිදු කළ යුතුය.
(57). › ලංකාව තුළ අවසාන අධිකරණ තීන්දුව දෙන ආයතනය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විය යුතුය
(58).මේ රටේ සෑම පුරවැසියෙකුටම ක්‍රියාත්මක විය යුත්තේ එක් නීතීයකි. දැනට පවතින තේසවලාමෙයි සහ මුස්ලිම් නීතීය අහෝසි කළ යුතුය. මේ අනුව සෑම රට වැසියෙකුට බහු විවාහය තහනම් කළ යුතුය.
(59).ගම් මට්ටමේ සුළු ආරවුල් විසඳීම සඳහා පැරණි ගම්සභා ක්‍රමය නැවත ස්ථාපිත කළ යුතුය. මේ සඳහා සෑම ගමකට හෝ බලධාරීන් තීරණය කරනු ලබන පරිදි ගම් කිහිපයකට ගම් වැසියන් පස්දෙනෙකුගේ හෝ දස දෙනෙකුගේ සභාව බැගින් පිහිට විය යුතුය. ගමේ පන්සලේ විහාරාධිපති, විදුහල්පති, වෙද මහතා, ග්‍රාම සංවර්ධන සභාවේ සභාපති, මහිලාසමිතියේ සභාපති, ගම්පති (ලේකම්) සහ තවත් 04 දෙනෙකුගෙන් මෙම සභාව සකස් විය යුතුය. ( මේ 04 දෙනා තරුණයින් 02 කු හා තරුණියන් 02 කු විය යුතුය)ග
(60). ර්‍ණ බල චක්‍රම් හී නිශ්රාය ධර්ම චක්‍රම් ප්‍රවර්ථතේ ර්‍ණ යන පැරණි සම්ප්‍රÞය අනුව සියලුම නීතී ධර්මය මත පදනම් කොට පැවතිය යුතු අතර රාජ්‍යයේ සියලූම කටයුතු ර්‍ණබහුජන හිතාය බහුජන සුඛාය” යන බුදු වදන පදනම් කොට සිදුකළ යුතු අතර රාජ්‍ය පාලනය දසරාජ ධර්මය අනුව සිදුකළ යුතුය.

(3). රාජ්‍ය පරිපාලන
(61).රටේ අභ්‍යන්තර පරිපාලනය
අ). ජාතික මට්ටම
ආ). දිසා මට්ටම
ඇ). උප දිසා මට්ටම
ඈ). ගම් මට්ටම යන සිව් මට්ටමෙන් සිදුවිය යුතුය.
දිසා මට්ටම දිසාපතිවරුන් යටතේ ද උපදිසා උපදිසාපතිවරුන් යටතේ ද ගම් මට්ටම ගම්පතීන් යටතේ ද රාජ්‍ය පරිපාලනය සංවිධානය විය යුතුය (දැනට පවතින ග්‍රාම සේවක ක්‍රමය වෙනුවට පූර්ණ ප්‍රති සංවිධානයක් යටතේ නව ගම්පති සේවයක් ස්ථාපිත කළ යුතුය)ග ගම්පතීන් වසර 05 කට වරක් මාරු කළ යුතු අතර එම මාරුවීම් ක්‍රමය උපදිසාපති කොට්ඨාශය තුළ පමණක් විය යුතුය.
(62). මෙම මට්ටම් තුනේම සියළුම රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ දේශපාලනඥයින් අÞළ මට්ටමේ මධ්‍යම රජයේ ප්‍රධාන රාජ්‍ය නිලධාරින් වන මහ දිසාපති, උපදිසාපති සහ ගම්පති යන නිලධාරීන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් සම්බන්ධීකරණය කෙරෙන යාන්ත්‍රනයක් පිහිටු විය යුතුය. විශේෂයෙන්ම ගම්පතීන් සඳහා අවශ්‍ය අධ්‍යාපන සුදුසුකම් (උÞ: උපාධිධරයින්), වත්කම්, චරිතය ආදීය මීට ඇතුළත් විය යුතු අතර පවතින ග්‍රාම සේවා නිලධාරී ක්‍රමය සම්පූර්ණ ප්‍රතිසංවිධානයකට භාජනය කොට ග්‍රාම සේවා එAකකය ගම් එකක් හෝ කීපයක් යහ පාලනයේ සහ සක්‍රීය පරිපාලනයේ පදනම බවට පරිවර්තනය කළ යුතුය. එසේම අÞළ ගම් මට්ටමේ සියළුම රාජ්‍ය නිලධාරීන් එක් වහලයක් යටතේ කටයුතු කළ යුතුය.
(63). රාජ්‍ය පරිපාලන සේවයේ ජ්‍යෙෂ්ඨතම හා විශිෂ්ටතම නිලධාරීයා යලිත් භාණ්ඩාගාරයේ හා මුදල් අමාත්‍යංශයේ ලේකම් වශයෙන් පත්කොට සමස්ත රාජ්‍ය සේවය ඔහුගේ යටතට පත්කොට ඔහු රාජ්‍ය සේවයේ ප්‍රධානියා බවට පත් කළ යුතුය.
(64). දිසා සහ උපදිසා මට්ටමේ පරිපාලන සේවයේ නිලධාරීන් වශයෙන් අÞළ මට්ටම්වල පරිපාලනය, සම්බන්ධීකරණය, මහජන සම්බන්ධතාව ආදී කරුණු පිළිබඳ විශේෂ හැකියාවක් ඇති අය පමණක් පත්කළ යුතුය. විශේෂයෙන්ම › ලංකා පරිපාලන සේවයේ නිලධාරීන් ජාතික මට්ටමේ තනතුරුවලට පත්කිරීමට පෙර ප්‍රාදේශීය මට්ටමේ අවම වශයෙන් වසර 06ක් (වියලි කලාපයේ වසර 02, කඳුරට වසර 02 හා පහත රට වසර 02ක් වශයෙන් ද දිසා මට්ටමේ වසර 03ක් ද සේවය අනිවාර්යය කළ යුතුය.
(65). › ලංකා පරිපාලන සේවය ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය පරිපාලන සේවය නමින් නම් කොට එය රාජ්‍ය පාලනයේ ප්‍රමුඛ යාන්ත්‍රනය වන පරිදි පූර්ණ ප්‍රතිසංවිධානයකට භාජන කළ යුතුය.
(66). දේශපාලකයින්ගේ දරුවන් සහ ×තීන් මෙන්ම උසස් රාජ්‍ය නිලධාරීන්ගේ දරුවන් ඇතුලූ කිසිවෙකු රාජ්‍ය සේවයට බඳවාගැනීමේ පිළිගත් ක්‍රමවෙදයට පිටතින් රාජ්‍ය සේවයට හෝ විදේශ සේවයට හෝ සංස්ථා ආදී කිසිවකට බඳවා නොගත යුතුය.
(67). සියළුම මට්ටම්වල රාජ්‍ය සේවා, සංස්ථා සේවක, විදේශ සේවය ආදීයට තෝරා ගැනීම් විවෘත තරඟ විභාග හා සම්මුඛ පරීඬණ අනුව කුශලතා මත පමණක් බඳවා ගත යුතුය. සියළුම පත්වීම් කල යුත්තේ වෘතීය රාජ්‍ය සේවකයින් අතුරෙන් පමණී.
(68). සියළුම නිලධාරීන්ගේ උසස්වීම්, ස්ථානමාරු යනාදිය සුදුසුකම් සහ සේවයේ අවශ්‍යතාවන් අනුව සිදුකළ යුතුය. විනයානූකූල කටයුතු කළ යුත්තේ හුදෙක් විනය පාටිපාටියට අනූකූලවය.
(69). මේකී සියළුම රාජ්‍ය සේවාවන් දේශපාලන මැදිහත්වීම් හා බලපෑම්වලින් සම්පූර්ණයෙන්ම නිදහස් කළ යුතුය. රාජ්‍ය සේවා පිළිගත් නීතී රීතී හා පරිපාලන රෙගුලාසී අනුව ජනතා යහපත පෙරටුකොට ගෙන පැවතිය යුතුය. දැනට පවතින පරිදි එය බලයේ සිටින දේශපාලන පඬයේ zzගෘහ සේවයක් ZZ නොවිය යුතුය.
(70).අධිකරණ, රාජ්‍ය සේවා, පොලිස්, සංස්ථා සේවා, විශ්ව විද්‍යාල සේවා සහ විදේශ සේවා යනාදී සියල්ල ස්වාධීන වෘතීය කොමිෂන් සභා මගින් පාලනය විය යුතුය.
(71). විගණකාධිපති, නීතිපති, මැතිවරණ කොමසාරිස්, අල්ලස් කොමසාරීස් ආදී තනතුරු ස්වාධීන තනතුරු විය යුතු අතර ඔවුන් වගකිව යුත්තේ පාර්ලිමෙන්තුවට පමණක් විය යුතුය.
(72). සියළුම රාජ්‍ය හා අර්ධ රාජ්‍ය සේවාවල පත්වීම් ආදීය තැපෑල මගින් පමණක් කළ යුතු අතර දැනට සිදුකෙරෙන පරිදි දේශපාලඥයින් විසින් උත්සවාකාරයෙන් පත්වීම් භාරදෙන නාස්තීකාරී දේශපාලන යැපුම් මානසිකත්වය ගොඩ නඟන ක්‍රමය වහාම නතර කළ යුතුය.
(73). සෑම රාජ්‍ය සේවකයකුටම කාර්ය සාධනයේ ඉලක්ක ක්‍රමයක් හඳුන්වා දිය යුතුය. එය අවශ්‍ය පරිදි දෛනික, සති, මාසික හා වාර්ෂික වශයෙන් සකස් කළ යුතුය. උපරිම කාර්යය සාධනයක් ලබාගැනීම සහ සංවර්ධනය කඩිනම් කිරීම සඳහා රජයේ නිවාඩු දින ගණන අඩු කළ යුතුය.
(74). සමස්ත රාජ්‍ය සේවයටම (අර්ධ රාජ්‍ය සේවය ඇතුලූව) ඇතුළත්වන පරිදි සාධාරණ ජාතික වැටුප් ක්‍රමයක් (වසර 05න් 05ට සංශෝධනය කෙරෙන) සකස් කොට ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය. එA සඳහා ස්ථීර රාජ්‍ය වැටුප් කොම්සමක් පිහිටු විය යුතුය.
(75). සියළුම රාජ්‍ය හා අර්ධ රාජ්‍ය ආයතනවලට දේශපාලන පදනම මත පත්කොට සිටින අÞළ ආයතනවලට බරක්ව සිටින අතිරික්ත සියළු දෙනාම ඉවත් කිරීම සහ පාඩු ලබන සියළුම රාජ්‍ය හා සංස්ථා වසා දැමීම.
(76). අත්දැකීම්වලින් බහුල විශ්‍රාමිකයින්ගේ දැනුමින් එA එA මට්ටමේ සේවය ලබාගැනීමේ වැඩ පිළිවෙළක් (ග්‍රාමීය, උපදිසා, දිසා හා ජාතික) ආරම්භ කළ යුතුය. මේ සඳහා සම්පත් Þයක කමිටු පිහිටු විය යුතුය.
(77). දිසා, උපදිසා හා ගම් මට්ටමින් ජාතික සංවර්ධන වැඩ සටහන් සැලසුම් කිරිම හා ක්‍රියාත්මක කිරීම.
(78). රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී පූර්ණ වගකිම අÞළ මට්ටමේ රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට පැවරීම. මෙහිදී දේශපාලනඥයින්ගේ වගකීම අÞළ කටයුතු අධීඬණය හා පරීඬා කිරීම ආදිය (නඩුවකදී නිතිඥයකුගේ කාර්යභාරය මෙන්) සීමාකිරීම.
(79). ග්‍රාම සේවා වසම් කීපයක් එක්කොට කෝරළයක් (ගම් සභාවක් ආවරණය වන පරිදි) පිහිටුවා එක් කෝරළයක් භාරව ප්‍රධාන ගම්පතිවරයෙකු පත්කිරීම. ග්‍රාමසේවා නිලධාරී – ගම්පති වශයෙන්ද, කෝරාළ – ප්‍රධාන ගම්පති වශයෙන් ද නම් කළ යුතුය.
(80).සියළුම රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ හා අර්ධ රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ ඡන්දය දීමේ අයිතිය හැර අනෙකුත් දේශපාලන අයිතීන් අහෝසි කළ යුතුය.
(81). වෛද්‍ය ආදී සියලූම රාජ්‍ය සේවකයින්ට පුද්ගලික සේවය තහනම් කළ යුතුය.
(82). රාජ්‍ය සේවාවේ සාරධර්ම සහ නීතී රීතීවලට අනුව කටයුතු කරන නිලධාරීන් ආරඬා කළ යුතුය. එAවා උල්ලංඝනය කරනවුන්ට දැඩි ද~ුවම් දිය යුතුය.
(83). සෑම රාජ්‍ය සේවකයකුටම ඉන්දියාවේ මෙන් එම තනතුරුවලට ගැලපෙන පරිදි විශ්‍රාම වැටුප් යාවත්කාලීන කළ යුතුය. මෙහිදී විශ්‍රාම ගිය දිනය කුමක් වූවද සියලූ දෙනාටම විශ්‍රාම ගිය තනතුරට හිමි වර්තමාන විශ්‍රාම වැටුප ගෙවිය යුතුය.
(84). රාජ්‍ය සේවය බලයේ සිටින ආණ්ඩුවේ ගෘහ සේවයක් නොකොට, ජනතා සේවයට කැපවන ජනතා ගෞරවය දිනාගත හැකි, ජනතාවගේ අයිතීන් ආරක්ෂා කරන පඬ දේශපාලනයට ගැති නැති ජනතා සේවයක් බවට පත් කළ යුතුය.
(85). දැනට පවතින අධික නිවාඩු දින ගණන අඩු කොට ජනතාවගේ ශ්‍රමය උපරිම අන්දමින් ජාතියේ සංවර්ධනයට යොÞ ගැනීම (උÞ. හින්දු, මුස්ලිම් හා කතෝලික ආගමික නිවාඩු දින එA එA ආගමිකයන්ට පමණක් ලබාදීම).
ජාතික නිවාඩු දින වශයෙන් සතර පෝය, සිංහල අලූත් අවුරුදු සහ ජනරජ දිනය පමණක් ප්‍රකාශ කිරීම.

(4).පොදු කරුණු
(86). මරණ ද~ුවම වහාම නැවත ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය.
(87). පුරා වස්තු හා මත්ද්‍රව්‍ය පිළිබඳ අපරාධ, ළමා අපචාර, ස්ත්‍රී දුෂණ, රාජ්‍ය දේපල හා මුදල් අයතා පරිහරණය වැනි වරදවලට දැඩි ද~ුවම් (මරණ ද~ුවම සහ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීම, දේපල රාජසන්තක කිරීම, අÞළ මුදල් අයකර ගැනීමට අමතරව, දීර්ඝකාලීන සිර ද~ුවම්) දිය යුතුය.
(88).දේශපාලඥනයින්, උසස් රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ තවත් අයට වසර 05 න් 05 ට තීරු බදු රහිත වාහන බලපත්‍ර ලබාදීමේ දැනට පවතින හැන්ද අතේ ඇති අයට ඛෙÞගැනීමේ හා ඡන්ද අත්ලස්දීමේ ජනතා වීරෝධි වැඩ පිළිවෙළ වහාම නතර කිරීම සහ මෙම ක්‍රමය ආරම්භ කරන ලද දින සිට නිකුත් කොට ඇති සෑම බලපත්‍රයක් සම්බන්ධයෙන්ම,
අ).බලපත්‍රලාභීයා වාහනය පරිහරණය කරන්නේ නම් එA සඳහා අÞළ සම්පූර්ණ බදු මුදල් (ආනයන කල දිනට අÞළව), එම බදු මුදල සඳහා මේ දක්වා සම්පූර්ණ පොලිය ද අයකර ගත යුතුය.
ආ).අÞළ වාහනය අන්සතු කර ඇත්නම්
• අÞළ චක්‍රලේඛනය උල්ලංඝනය කිරීමට විරුද්ධව ද~ුවම් කිරීම
• අÞළ වාහනය රාජ සන්තක කිරීම
• සහ එහි මුළු වටිනාකම සහ ඊට අÞළ පොලිය, වාහනය පරිහරණය කරන ලද අයගෙන් රජයට අයකර ගැනීම
(89). උතුරු නැෙඟනහිර පලාත්වලින් කොටි ත්‍රස්තවාදීන් විසින් පන්නා දැමූ සියලූම සිංහල සහ මුස්ලිම් ජනයා වහාම එම ප්‍රදේශවල නැවත පදිංචි කිරීම සහ ඔවුන්ගෙන් අහිමි වු ඉඩම් ආපසු ලබාදීම.
(90). බෞද්ධයන් බලහත්කාරයෙන් අන්‍යාගම්වලට හරවා ගැනීම තහනම් කිරීම සහ ආගම් අතර වෛරය වපුරන පුද්ගලයින්ට දැඩි ද~ුවම් දීම, මුස්ලිම් පල්ලිවල දිනකට 05ක් ශබ්ද විකාශන මගින් කෙරෙන ආගම ඇදහීම මෙන්ම පන්සල් ඇතුලූ අනෙකුත් ආගමික ආයතනවල ද තෝරතෝංචියක් නැතිව බලපත්‍ර නොමැතිව කෙරෙන ඝෝෂා නතර කළ යුතුය.
(91). ජාත්‍යන්තර පාසැල් ක්‍රමය අහෝසි කොට රාජ්‍ය අධීඬණය යටතේ ජාතික අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කරන පුද්ගලික ආයතන බවට පරිවර්තනය කිරීම සහ ජාතික අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තියක් සකස් කිරීම සහ සිංහල, දෙමළ හා මුස්ලිම් ආදී වශයෙන් වර්ගවාදය අනුව පාසල් පවත්වාගෙන යාම වහාම නතර කිරීම. අධ්‍යාපන ඇමති ප්‍රකාශ කොට ඇති පරිදි විද්‍යාල 1000 ක් පිහිටුවීමට පෙර දැනට තිඛෙන මධ්‍ය විද්‍යාල 54 යාවත් කාලීන කිරීම.
(92). දැනට වාර්ෂිකව පවත්වන ආණ්ඩුකාර සම්මේලන සහ මහ ඇමති චාරිකා නතර කිරීම සහ විශාල වශයෙන් රාජ්‍ය මුදල් නාස්ති කරමින් විදේශ සංචාර සඳහා ප්‍රාදේශීය සභා සහ පළාත් සභා නියෝජිතයින් යැවීම වහාම නතර කිරීම.
(93). 1951 උඩරට ගැමි කොමිෂන් සභා වාර්තාවේ 156 (්) සඳහන් පරිදි උඩරට ප්‍රදේශ සංවර්ධනය කිරීම සඳහා උපදේශක හා පූර්ණ විධායක බලතල සහිත සංවර්ධන මණ්ඩලයක් වහාම ස්ථාපිත කිරීම සහ මුහුදු මට්ටමින් අඩි 5,000 ක් ඉහළ සියළුම ප්‍රදේශ ජාතික ආරඬිත ප්‍රදේශ වශයෙන් ප්‍රකාශ කොට ආරඬා කිරීම සහ දේශයේ හදවත බඳුවූ ජල පෝෂක ප්‍රදේශය වන මධ්‍යම කඳුකරය ආරඬා කිරීමේ පුළුල් වැඩ පිළිවෙළක් ක්‍රියාත්මක කිරීම.
(94). ජනවර්ග අනුව එකරාශීව පදිංචි කරවීම හෝ පදිංචීවිම සහ ජනවර්ග අනුව පළාත් පාලන හෝ පාර්ලිමේන්තු ආසන සීමා නිර්ණය කිරීම තහනම් කිරීම.
(95). අන්‍ය ජනවර්ගවලට අයත් පුද්ගලයින් හා අන්‍ය ආගමිකයින් සමග සිංහල කාන්තාවන් විවාහ වන අවස්ථාවලදී,
අ).ඔවුන්ගේ ආගම වෙනස් නොකිරීම සහ ඔවුන්ගේ දරුවන්ට මවගේ ආගම අනිවාර්යය කිරීම.
ආ).දරුවන්ට මව් පෙළපතේ නාමයදීම අනිවාර්යය කිරීම සහ එවැනි විවාහ සිදුවීම් අවම කිරීම.
(96). නිදහස් දිනය වැනි ජාතික වැදගත් කමකින් යුතු රාජ්‍ය උත්සවවලට හැර රජයේ හා මැති ඇමතිවරුන්ගේ සහභාගිත්වයෙන් පැවැත්වෙන සියලුම අන්දමේ නාස්තිකාර උත්සව නතර කිරීම සහ නිදහස් උත්සවය සහ පාසල්වල උත්සව හැරණුවිට අනෙකුත් කිසිම උත්සවයන්ට පාසැල් සිසුන් සහභාගි කරවා නොගැනීම (උÞ: පදවි ප්‍රාප්ති දේශපානඥයින්ගේ උපන්දින උත්සව).
(97). දේශීය ආර්ථීකයේ මුල් තැන කෘෂිකර්මය, ධීවර සහ පශ= සම්පත් සංවර්ධනයට දීම. එසේම දේශීය තාඬණය තුළින් කෘෂිකර්මය නගා සිටුවීම සහ දේශීය ආහාරවලට මුල්තැන දීම හා ප්‍රචලිත කිරීම සහ කෘෂි රසායනික, කෘමිනාශක වැනි මිනිස් සෞඛ්‍යයට හා පරිසරයට අහිතකර දැ තහනම් කිරීම.
(98). ආර්යූවේදය නගා සිටුවීම සෑම ගමකටම ආර්යූවේද රෝහලක් හෝ වෙද මැදුරක් ලබාදීම.
(99). රැකියා උත්පාදන මාර්ගයක් වශයෙන් ගෘහ කර්මාන්තය හා කූඩා කර්මාන්ත නගා සිටුවීම. එයට අවශ්‍ය අමුද්‍රව්‍ය,උපකරණ පහසු මිලට ලබාදීම සහ වෙළඳපල පහසුකම් වැඩි දියුණු කිරීම.
(100). ස-. මේ රටේ උපත් පාලන වැඩ පිළිවෙළවල් වහාම නතර කිරීම.
සස-.මේ රටේ ආරඬාවට සහ සාම්ප්‍රÞයික සංස්කෘතියට තර්ජනයක් වන මුස්ලිම් කාන්තාවන්ගේ අබායා සහ පර්Þ වැනි ඇඳුම් විලාසිතා සහ වෙනත් ඕනෑම අයකුගේ එබඳු ක්‍රියා නීතියෙන් තහනම් කිරීම.
සසස-. දැනට විදේශ රටවලින් සහ සංවිධානවලින් එක් එක් ජනවර්ග සඳහා සෘජුවම ලබාදෙන සියලුම ප්‍රÞනයන් (ඉන්දියාව – දෙමළ ජනයාට, අරාබි රටවල් – මුස්ලිම් ජනයාට) මින් ඉදිරියට ලංකා රජය හරහා පමණක් ලබාගැනීම.
ඩස-. දැනට විශාල වශයෙන් පාඩූ ලබන සංස්ථා සහ රාජ්‍ය ආයතන වහාම (දේශපාලනයෙන් මුÞ) වෘත්තීය කළමණාකරන යටතේ ප්‍රතිසංවිධානය කොට ලාභ ලබන ආයතන බවට පත්කළ යුතුය. එසේ කිරීමට නොහැකි සියලූම ආයතන රටට බරක් නොවීම සඳහා වහාම වසා දැමීය යුතුය. දැනට සිදු කෙරෙන පරිදී භාණ්ඩාගාරය විසින් එAවා නඩත්තු කිරීම වහාම නතර කිරීම. කෝප් වාර්තාවෙන් විශාල වශයෙන් පාඩු ලබන බවට වාර්තා වී ඇති ආයතන භාර අමාත්‍යවරුන් හා නිලධාරීන් සියලූ දෙනා වහාම ඉවත් කොට සුදුසු ද~ුවම් දීම.
¹).ආගමික, පුජ්‍ය, පූජක, කාන්තාවන්, ළමුන්, ආබාධිතයින් හා වයස 60 න් ඉහළ වැඩිහිටියන්ට ප්‍රවාහන සේවයේ්, සෞඛ්‍ය වැනි ඬෙත්‍රවල විශේෂ පහසුකම් සැලසීම.
ඩස-. මැද පෙරදිග හෝ වෙනත් රටවලට ගෘහ සේවා නමින් වහල් සේවයට කාන්තාවන් යැවීම වහාම නතර කිරීම. දේශයේ හා ජාතියේ අභිමානය, සÞචාරය සහ සංස්කෘතිය නසන සිංහල බෞද්ධයන් පමණක් නොව සමස්ත ලාංකික ජනතාව නින්Þවට හා අවමානයට පත්කරන මැද පෙරදිග ඇතුළු සියලූ රටවලට පුද්ගලයින් හා කාන්තාවන් වහල් සේවයට යැවීම වහාම නතර කොට ඔවුන්ට මෙරට තුළ සාධාරණ ජීවිතයක් ගත කළ හැකි වැඩ පිළිවෙළක් ස්ථාපිත කිරීමට පොරොන්දු විය යුතුය.
ඩසස-.මේ රටේ සෑම පුරවැසියෙකුටම විශේෂයෙන්ම තරුණ පරම්පරාව, ස්ථීර හෝ තාවකාලිකව රැකියා කිරීමට විදේශ ගත වූ විට තම මව්බිම අත්හැර විදේශ ගතවීමේ මානසිකත්වයෙන් වහාම මිදිය යුතු බවට මානසික විප්ලවයක් ඇති කළ යුතුය.
ඩසසස-. මතුපිට මෙන්ම පොළොව යට තිඛෙන සියළුම පුරාවස්තු හා බෞද්ධ වෙහෙර විහාර ආරඬා කිරීම හා පූජාබිම්වලින් සියලුම පදිංචිකරුවන් ඉවත් කිරීම.
සං-. දේශීය සංස්කෘතියට පටහැනි සියලුම රූපවාහීනී, ගුවන් විදුලි වැඩසටහන් වහාම නතර කිරීම (උÞ. දකුණු ඉන්දීයානු චිත්‍රපට ආදිය).

වහාම ක්‍රියාත්මක කළ යුතු කරුණු
1).පූර්විකාවේ සඳහන් පරිදි මේ රටේ වාසය කරන සියලුම සිංහල,දෙමළ, මුස්ලිම් හා වෙනත් සෑම ජනකොටස් සහ ලෝකයේ සියලුම රටවල් විසින් ද මේ රට සිංහල බෞද්ධයන්ගේ පරම නිජබිම වන zz සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යයZZ වශයෙන් පිළිගත යුතුය. එසේ පිළිනොගන්නා කිසිම රටක් සමග තානාතිපතිකම් නොපැවැත්විය යුතුය.
2).දැනට හුදෙක් ආත්මාර්ථය සඳහා බලය රැකගැනීමට වැඩි පිරිසක් තම ග්‍රහණයේ හිරකොට තබා ගැනීම සඳහා පිහිටුවා ඇති කිසිදු අර්ථයක් නැති රටේ ආර්ථීකයට බරක් වූ ජනතාවගේ හිස මත පටවා ඇති අමාත්‍යංශ සියල්ල වහාම වසා රටේ යහපාලනයට හා කඩිනම් සංවර්ධනයට ගැලපෙන අර්ථවත් විෂය ඛෙදීමක් අනූව ඇමතිවරුන් 20 දෙනෙකුගෙන් යුතු රටට බරක් නැති කුඩා අමාත්‍ය මණ්ඩලයක් පිහිටුවීම.
3).ජනාධිපති සියලූ ඇමතිකම් අත්හැරීම, මුක්තිය අහෝසි කිරීම හා 18 වන ව්‍යවස්ථාව වහාම අහෝසි කිරීම.
4).17 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ සඳහන් කොමිෂන් සභා වහාම පිහිටුවීම සහ ක්‍රියාත්මක කිරීම.
5).1987 ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම සහ 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය වහාම අහෝසී කිරීම සහ එම සංශෝධනය යටතේ
ස).පිහිටුවන ලද පළාත් සභා
සස).පුරුවැසිකම් දෙන ලද ඉන්දීය වතු කම්කරුවන් 500,000 කගේ පුරවැසිභාවය සහ
සසස).දෙමළ රාජ්‍ය භාෂාව කිරීම වහාම අහෝසි කිරීම.
6).අනුපාත ඡන්ද ක්‍රමය අහෝසි කොට පැරණි කේවල ආසන ක්‍රමයට යාම සහ එA අනුව සියලූ මැතිවරණ පැවැත්වීමට විධිවිධාන යෙදීමට ආරම්භ කිරීම.
7).නිදහස් දිනය, ජනරජ දිනය සහ 2009 වර්ෂයේ මැයි 19වන දින ත්‍රස්තවාදීන් පරාජය කළ දිනය හැර දැනට පවත්වන නාස්තිකාරී සියලු රාජ්‍ය උත්සව නතර කිරීම.
8).රජයේ සියලූ පත්වීම් උත්සවාකාරයෙන් දීමේ වර්තමාන ක්‍රමය වහාම නතර කොට එම පත්වීම් තැපැල් මගින් දීම.
9).සියලුම දේශපාලනඥයින්ගේ විශ්‍රාම වැටුප් ක්‍රමය, අසීමිත ආරඬාව (විවිධ දීමනා, රඬණ සහ පාර්ලිමේන්තු පැමිණීමේ දීමනාව) ආදී වරප්‍රසාද අහෝසි කිරීම.
10).දේශපාලනඥයින්ට හා ඇතැම් උසස් නිලධාරීන්ට රාජ්‍ය/අර්ධ රාජ්‍ය දැනට දෙනු ලබන තීරු බදු රහිත බලපත්‍ර ක්‍රමය වහාම අහෝසී කිරීම හා පොදු 03 යටතේ ක්‍රියාමාර්ගය ආරම්භ කිරීම.
11).දේශපාලනඥයින් සෘජුව හෝ වක්‍රව රජයේ කොන්ත්‍රාත් ලබාගන්නා ක්‍රමය වහාම නතර කිරීම.
12).දූෂණ හා මතභේදයන්ට ලක්ව සිටින සියලුම මැති ඇමතිවරුන් එම තනතුරුවලින් වහාම ඉවත්කොට ඔවුන්ට විරුද්ධව විනයානූකූල ක්‍රියා කිරීම ඇරඹීම.
13).දැනට විශාල වශයෙන් පාඩු ලබන › ලංකන්, තෙල් සංස්ථාව, ලංගම, දුම් රිය දෙපාර්තමේන්තුව, මිහින් ලංකා වැනි ආයතන වහාම ප්‍රතිසංවිධානය කොට එAවා ලාභ ලැබිය හැකි තත්වයට පත්කළ හැකි වෘත්තීය කළමණාකරනයක් ඇති කිරීම හා එවැනි පාඩූ ලබන ජාතික ආර්ථීකයට වැදගැම්මක් නැති සියලුම රාජ්‍ය හා අර්ධ රාජ්‍ය ආයතන වසා දැමීමට පියවර ගැනීම.
14).සියලුම මැති ඇමතිවරුන්ගේ ප්‍රචාරක දැන්වීම් පුවරු වහාම ගලවා දමා එAවාට ගිය වියදම් අÞළ පුද්ගලයින්ගෙන් අයකර ගෙන රාජ්‍ය ආÞයමට බැර කිරීම.
15).සියලුම දේශපාලනඥයින්ට සහ රාජ්‍ය නිලධාරීනට ආමන්ත්‍රණය කිරීමේදී දැනට භාවිතා කරනු ලබන අතිගරු, ගරු වැනි ආමන්ත්‍රණ වහාම නතර කිරීම.
16).රාජ්‍ය/අර්ධ රාජ්‍ය අංශවලට මෙරට පිටරට(ව්දේශ සේවය) සිටින වෘත්තීය නොවන සියලුම දේශපාලන පත්වීම් අවලංගු කොට එම තනතුරුවලට වෘත්තීය නිලධාරීන් පත්කිරීම. තනතුරුවලට පත්කිරීමේදී දැනට ලබාගන්නා දේශපාලනඥයින්ගේ නිර්දේශ ක්‍රමය වහාම නතර කොට එම තනතුරු සඳහා ගැසට් මගින් තරග විභාග පවත්වා සුදුස්සන් පමණක් බඳවා ගැනීම ආරම්භ කිරීම.
17).රාජ්‍ය සේවයේ දැනට පවතින වැටුප් විෂමතා කැඳහැලිය නැතිකොට සියලූ දෙනාට සාධාරණය ඉටුකිරීම සඳහා පොදු රාජ්‍ය වැටුප් ක්‍රමයක් සකස් කිරීම සඳහා ස්ථාවර රාජ්‍ය වැටුප් කොමිසමක් පත් කිරීම.
18).මරණ ද~ුවම වහාම ක්‍රියාත්මක කිරීම.
19).නිදහස් දිනයට හැර දේශපාලනඥයින් සහභාගි වන සෙසු සියලූ උත්සව සඳහා පාසල් සිසුන් සහභාගි කරවා ගැනීම නතර කිරීම.
20).දිවයින පුරා පවතින පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී නැති ආසන සඳහා ජනතාවට වගකිව යුතු මන්ත්‍රීවරයෙකු සිටීම සඳහා දැනට සිටින මැති ඇමතිවරු අÞළ දිස්ත්‍රික්කයේ එක් එක් ආසනයට වහාම අනුයුක්ත කිරීම.
21).මැති ඇමතිවරුන්ගේ ගිනි අවි රජයට ගැනීම.
22).දැනට සිටින මැති ඇමතිවරුන්ගේ (ජනාධිපති ඇතුලූ) සියලුම මට්ටමේ මහජන නියෝජිතයන්ගේ,රාජ්‍ය/අර්ධ රාජ්‍ය හා වීදේශ දූත මණ්ඩල ප්‍රධානීන් මසක් ඇතුලත වත්කම් ප්‍රකාශ කළ යුතුය.
23).දැනට දිවයින පුරා මුස්ලිම් පල්ලිවල ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍ර මගින් දිනකට පස්වතාවක් කෙරෙන ආගම ඇදහීම වහාම තහනම් කිරීම.
24).සිංහල, දෙමළ හා මුස්ලිම් ආදී වර්ගවාදී දේශපාලන පඬ සියල්ල වහාම තහනම් කිරීම.
25).රටේ අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට ඉන්දියාව ඇතුළු විදේශ රටවල් මැදිහත් වන පරිදි කටයුතු කිරීම මේ රටේ සියලුම රටවැසියන්ටත් එසේම සියලුම දේශපාලන සහ වෙනත් සංවිධානවලටත් තහනම් කිරීම සහ එවැනි සියලූ දෙනා රාජ්‍යද්‍රෝහී, ජාතිද්‍රෝහී හා දේශද්‍රෝහීන් වශයෙන් නීතීගත කිරීම. එසේම අනවශ්‍ය අන්දමින් මේ රටේ අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට මැදිහත් නොවන මෙන් සියලුම රටවලට දැන්වීම සහ ඊට එකඟ නොවන රටවල් සමග තනාපති සම්බන්ධතා නතර කිරීම.

යෝජිත අමාත්‍යාංශ
1).අග්‍රාමාත්‍ය, රාජ්‍ය පරිපාලන සහ ක්‍රම සම්පාදන හා බුද්ධ ශාසන
2).මුදල්
3).ස්වදේශ කටයුතු හා ග්‍රාම සංවර්ධන
4).විදේශ කටයුතු හා විදේශ රැකියා
5).අධ්‍යාපන, සංස්කෘතික,ක්‍රීඩා හා තරුණ කටයුතු
6).කෘෂිකර්ම හා ගොවිජන සේවා
7).කර්මාන්ත හා බලශක්ති
8).ඉඩම්, වාරිමාර්ග හා පාරිසරික
9).සෞඛ්‍ය, පළාත් පාලන හා සමාජ සේවා
10).ප්‍රවාහන, මහාමාර්ග හා අහ්‍යන්තර ගමනා ගමන
11).අධිකරණ හා පාර්ලිමේන්තු කටයුතු
12).නාගරික සංවර්ධන, කම්කරු හා රැකී රඬා
13).වෙළඳ, නාවික, වාණිජ හා ගුවන් සේවා
14).සමූපකාර, ආහාර හා අභ්‍යන්තර වෙළඳ
15).රජයේ වැඩ, ප්‍රවෘත්ති, ජනමාධ්‍ය, විදුලි සංදේශ හා තැපැල්
16).රජයේ වැඩ නිවාස සහ කම්කරු
17).ක්‍රම සම්පාදන සහ සැලසුම් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ
18). ධීවර සහ ජලජ සම්පත්
19).විද්‍යා හා තාඬණ කටයුතු රජයේ සියලුම දෙපාර්තමේන්තු සහ සෙසු රාජ්‍ය ආයතන මෙම අමාත්‍යංශ යටතේ අර්ථාන්විතව ගලපා පෙළ ගැස්සවිය යුතුය.

දැනට තිඛෙන අමාත්‍යංශ
1).කෘෂිකර්ම සංවර්ධන හා ගොව්ජන සේවා
2).ළමා සංවර්ධන හා කාන්තා බලගැන්වීමේ
3).ප්‍රජා සංවර්ධන සහ සමාජ විෂමතා නැතිකිරීමේ
4).ව්‍යවස්ථා සංවර්ධන හා ජාතික එකාබද්ධතා
5).තැනීම් හා ඉංජිනේරු සේවා
6).සංස්කෘතික හා ජාතික උරුමය පිළිබඳ
7).ආරඬක, මහජන ආරඬාව, නීතිය හා සාමය
8).ආපÞ කළමණාකරන හා මානව අයිතිය රැකීමේ
9).අධ්‍යාපන
10).උසස් අධ්‍යාපන
11).ව්‍යාපාර සංවර්ධන හා අයෝජන ප්‍රවර්ධන
12).පාරිසරික හා ස්වාභාවික සම්පත්
13).අපනයන සංවර්ධන හා ජාත්‍යන්තර වෙළඳ
14).මුදල් හා සැලසුම් කටයුතු
15).ධීවර හා ජලජ කර්මාන්ත
16).විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන හා ශ=භසාධන
17).සෞඛ්‍ය හා පෝෂණ
18).මහාමාර්ග හා මාර්ග සංවර්ධන
19).නිවාස හා පොදු පහසුකම්
20).දේශීය වෛද්‍ය
21).කාර්මික සංවර්ධන
22).අභ්‍යන්තර පරිපාලන
23).වාරිමාර්ග හා ජලකළමණාකරන
24).අධිකරණ හා නීතී ප්‍රතිසංස්කරණ
25).කම්කරු සුභසාධන හා මිනිස්බල
26).ඉඩම් හා ඉඩම් සංවර්ධන
27).සත්ව නිෂ්පාදන
28).පළාත් පාලන හා පළාත් සභා
29).ජනමාධ්‍ය හා ප්‍රවෘත්ති
30).ජාතිය ගොඩනැගීමේ හා රාජ්‍ය යටිතල සංවර්ධන
31).පාර්ලිමේන්තු කටයුතු
32).ඛනිජ තෙල් හා ඛනිජතෙල් සම්පත් සංවර්ධන
33).සැලසුම් හා සැලසුම් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ
34).වැවිලි කර්මාන්ත
35).වරාය හා ගුවන් සේවා
36).තැපැල් හා විදුලි සංදේශ
37).බලශක්ති
38).රාජ්‍ය පරිපාලන හා ස්වදේශ කටයුතු
39).ආගමික කටයුතු හා චරිත අභිවෘධි
40).රාජ්‍ය වැවිලි කළමණාකරන හා සංවර්ධන
41).පුනරු†පන හා ආපÞ සහන
42).ග්‍රාමීය කර්මාන්ත ස්වයං රැකියා
43).විද්‍යා හා තාඬණ කටයුතු
44).සමාජ සේවා සහ සමාජ ශ=භසාධන
45).ක්‍රීඩා සහ මහජන විනෝද කටයුතු
46).අතිරේක වැවිලි භෝග
47).පේෂකර්ම සංවර්ධන
48).සංචාරක
49).වෙළඳ,අලෙවි සංවර්ධන,සමූපකාර සහ පාරිභෝගික කටයුතු
50).ප්‍රවාහන
51).නාගරික සංවර්ධන හා පූජනීය ප්‍රදේශ සංවර්ධන
52).වෘත්තීය හා තාඬණ සංවර්ධන
53).ජලසම්පාදන හා ජලාපවහාන
54).තරුණ කටයුතු
55).තරුණ බලගැන්වීමේ හා සමාජ සංවර්ධන
56).මහජන සම්බන්ධතා
57).ආර්ථීක සංවර්ධන
58).පුද්ගලික ප්‍රවාහන
(මීට අමතරව ජ්‍යෙෂ්ඨ ඇමතිවරුන් 10 දෙනෙකු සහ තවත් අප නොදන්නා අමාත්‍යාංශ ගණනාවක් ද එA සියල්ල එකතු වූ විට ඇමතිවරු සහ නියෝජ්‍ය ඇමතිවරු 112 කට වැඩියෙන් සිටිත්)

මැතිවරණ ප්‍රකාශනයේ විශේෂ අවධානයට යොමු විය යුතු කරුණු
1).13 වන ව්‍යාවස්ථා සංශෝධනය හා ෙජ්.ආර්. රජිව් ගිවිසුම අහෝසි කිරීම සහ 13 වන සංශෝධනය යටතේ ගනු ලැබූ සියලූ තිරණ අහෝසි කිරීම.
2).ත්‍රී සිංහලය නැවත පිහිටුවීම සහ එA අනුව රට සභා, දිසා සභා සහ ගම් සභා අනුව නව පාලන රටාවක් ඇති කොට පළාත් ක්‍රමය අහෝසි කිරීම.
3).ජනාධිපති තනතුර,පාර්ලිමේන්තුව, රට සභා සහ ගම් සභා යන ආයතනවල නිල කාල සීමා වෙනස් කළ නොහැකි පරිදි ව්‍යවස්ථාවෙන්ම නියම කිරීම.
4).අනුපාත ඡන්ද ක්‍රමය හා දිස්ත්‍රික් මන්ත්‍රී ක්‍රමය අහෝසි කොට සෑම මන්ත්‍රී කොට්ඨාශයකටම මහජන නියෝජිතයකු සිටින මැතිවරණ ක්‍රමයක් ඇති කිරීම.
5).පාර්ලිමේන්තු, රට සභා සහ ගම්සභා නියෝජිතය්ගේ ඡන්දයෙන් ජනාධිපතිවරයෙකු තෝරා පත් කරගැනීම සහ ඔහු ලකිසුරු නමින් නම් කිරීමග ව්‍යවස්ථාවෙන් නියම කරන අවස්ථාවන්වලදී හැර ඔහුගේ ව්ධායක බලතල ඉවත් කිරීම හා ජනාධිපති මුක්තිය ඉවත් කිරීම සහ ජනාධිපතිට කිසිදු අමාත්‍යාංශයක් දැරීම තහනම් කිරීම.
6).විධායක බලතල සහිත ජනතා ඡන්දයෙන් තෝරා පත්කරගන්නා අග්‍රාමාත්‍යවරයෙකු සහිත අමාත්‍ය මණ්ඩලයට විධායක බලතල පැවරීම.
7).ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රී ක්‍රමය අහෝසි කොට පාර්ලිමේන්තුවේ ආසන සංඛ්‍යාව අඩුකිරීම. අග්‍රාමාත්‍යවරයා ඇතුළු 20 කින් සමන්විත අමාත්‍ය මණ්ඩලයක්.
8).රාජ්‍ය පාලනයේ හා දේශපාලනයේ ගුණාත්මකභාවය වැඩි කිරීම සහ විවිධ ඬෙත්‍ර පිළිබඳ විශිෂ්ට දැනුමක් ඇති 35 කින් සමන්විත උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලයක් දැනට විකාරයක්ව ඇති ජ්‍යෙෂ්ඨ ඇමති නම් අහෝසි කිරීම
9).අධිකරණය, රාජ්‍ය සේවය, විශ්ව විද්‍යාල, මැතිවරණ සහ අල්ලස් කොමිසම ආදියේ ස්වාධීනත්වය හා ගුණාත්මකභාවය ආරඬා කිරීම, දේශපාලනීකරණයෙන් මුදවා ගැනීම සහ ඒවා කාර්යඬම ජනතා හිතවාදී ආයතන බවට පත්කිරීම.
10).එක් රටක්, එක් ජාතියක්, එක් නීතීයක් හා එක් රාජ්‍ය භාෂාවක්
11).රාජ්‍ය ආගම බුද්ධාගම. සෙසු ආගම් ඇදහීමේ නිදහස
12).දේශපාලනඥයින්ට සහ රාජ්‍ය සේවකයින්ට දැඩි ආචාර ධර්ම පද්ධතියක්. දුෂණයෙන් හා නාස්තියෙන් තෝර ජනතා සේවයට කැපවූ කාර්යක‍ෂම රාජ්‍ය පාලනයක් සහා රාජ්‍ය සේවයක්
13).අගතිගාමී පඬ දේශපාලනයෙන් රට ජාතිය ආරඬා කොට ගැනීම සඳහා පඬ දේශපාලනයෙන් විනිර්මුක්ත උත්තරීතර ජාතික උපදේශක මණ්ඩලයක්
14).සියළුම ජාතිවාදී ආගම්වාදී දේශපාලන පඬ තහනම් කිරීම
15).ජාතික ප්‍රතිපත්තී සැකසීම සඳහා අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් මධ්‍ය ජාතික සැලසුම් මණ්ඩලයක්
16).පාර්ලිමේන්තුවේ සහ පළාත් සභාවල දැනට සිටින 900 කට ආසන්න නියෝජිතයින් සංඛ්‍යාව අඩුකිරීම.
17).දැනට ක්‍රියාත්මක මැති ඇමතිවරුන්, උසස් රාජ්‍ය නිලධාරීන් සඳහා බදු සහන යටතේ වාහන ලබාදීම අහෝසි කිරීම.
18).පුරප්පාඩු වන සෑම මන්ත්‍රී තනතුරුකටම අතුරු ඡන්ද
19).1987 සිට වැරදි ක්‍රියාවල යෙදුනු රාජ්‍ය දේපල ගසාකෑ සියලූ දෙනාට දැඩි ද~ුවම්
20).දේශපාලනඥයින්ගේ අධික වරප්‍රසාද, විශ්‍රාම වැටුප් ඇතුලූව අහෝසි කිරීම
21).මැතිවරණවලින් පරජය වන කිසිවෙකු පත්කළ මන්ත්‍රී, සෙනෙට් සභා මන්ත්‍රී, රාජ්‍ය සේවා, විදේශ සේවා හෝ සංස්ථා සේවා සඳහා පත් නොකිරීම
22).සියලුම විශ්‍රාමකයින්ට විශ්‍රාම ගිය තනතුරට අÞළ තනතුරේ වර්තමාන විශ්‍රාම වැටුප හා ඊට අÞළ සියලූ දීමනා ලැඛෙන පරිදි නිරන්තර යාවත්කාලීන කිරීම
23).රාජ්‍ය පරිපාලන සේවයේ ෙජ්ෂ්ඨතම එසේම දඬතම නිලධාරියා භාණ්ඩාගාරයේ හා මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් වශයෙන් පත් කිරීම සහ ඔහු රාජ්‍ය සේවයේ ප්‍රධනියා වශයෙන් පත් කිරීම
24).වසර 350ක් පුරා මේ රට ජාතිය හා සාසනය පරදේශීන්ගෙන් ආරඬා කර දුන් සිංහලයින්ට අහිමි වූ අයිතිවාසිකම් ලබාදීම සඳහා 1951 උඩරට ගැමි කොම්සමෙන් නිර්දේශිත පූර්ණ බලතල සහිත සංවර්ධන අධිකාරියක් පිහිටුවීම.
25).මෙම සිය පනතේ අංක 49 අනුව නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් මාස 6 ක් ඇතුළත සකස් කොට සම්මත කර ගැනීම

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර
සභාපති
081 – 2232744

Courtesy The Nation

If the newly elected government headed by President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe expected the on-going sessions of the United Nations Human Rights Council (UNHRC) to be a resounding diplomatic victory for Sri Lanka, they must be disappointed.

Zeid’s statement at the UNHRC was as scathing as it was biased. He accepted that LTTE committed atrocities during the war but most of the alleged human rights violations singled out for mention were purportedly by Sri Lankan troops

Initially, it appeared as if the stage was set for a reasonable compromise, with the new regime in Colombo re-establishing good relations with the United States which sponsored the resolutions against Sri Lanka at the UNHRC during previous years. The US had agreed to a domestic inquiry.

The Sirisena-Wickremesinghe  government worked hard in the few months that they were in office to smoothen the feathers ruffled in Washington during the tenure of former President Mahinda Rajapaksa, culminating in the visit of US Secretary of State John Kerry to Colombo earlier this year.

However, this week’s remarks of the United Nations High Commissioner for Human  Rights, Zeid al Hussein, the successor Navaneethan Pillay, proved that the outcome in Geneva was not a foregone conclusion and that the pro-Eelam lobby may secure an international inquiry of sorts.

Zeid’s statement at the UNHRC was as scathing as it was biased. He accepted that the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) committed atrocities during the war but it was apparent that most of the alleged human rights violations singled out for mention were purportedly by Sri Lankan troops.

The horrific attacks on civilians the LTTE systematically carried out over thirty years are not dwelt on in the report. Instead, most of the ‘unlawful killings’ and ‘violations related to deprivation of liberty’ listed cites the government of Sri Lanka and its security forces as the alleged perpetrators.

Zeid then castigated Sri Lanka’s judicial system. The inescapable reality is that Sri Lanka’s criminal justice system is not ready to handle these types of crimes”, Zeid told the media in Geneva alleging that many of the structures responsible for the violations and crimes remain in place”.

Then, claiming that the degree to which the country’s security sector and judicial system had been corrupted by decades of emergency, conflict and impunity posed challenges to achieving justice for victims”, Zeid called for what he termed a ‘hybrid’ inquiry with international participation.

The contours of this so-called ‘hybrid’ mechanism have not been defined yet but Zeid said he hoped it would be with the integration of international judges, prosecutors, lawyers and investigators”. If that is indeed so, it would simply be an international probe with another name!

There is still some hope for Colombo as the proposal for this ‘hybrid’ inquiry has not yet been included in the final resolution that to emerge out of Geneva at the conclusion of the UNHRC sessions but there is no doubt Zeid – and the pro-Eelam lobby – will be advocating earnestly for it.

Having returned to Colombo, Foreign Minister Mangala Samaraweera was tight-lipped about Sri Lanka’s stance on Zeid’s call for a ‘hybrid’ inquiry. Instead, he acknowledged there would be an ‘international’ role in the probe and said this would be in specialised areas such as forensic analysis.

Samaraweera did commit to an eighteen- month period to conclude the inquiry and claimed that the level of international participation will be determined by Sri Lanka through consultation. He appeared to portray the outcome as a victory for Colombo because no alleged perpetrators have been named.

There is little doubt that between now and the conclusion of the UNHRC sessions, there will be hectic lobbying. Sri Lanka will want to wrest control of any inquiry that is to be held and the pro-Eelam lobby which remains very active will be pushing for all of Zeid’s requests to be entertained.

Colombo’s difficulties arise from the fact that the new government – unlike its predecessor has been adopting an accommodating role towards the US, its western allies and the UNHRC. It is now faced with an unexpected and forceful demand for a ‘hybrid’ probe with active international participation.

There is little doubt that if the government does allow the ‘hybrid’ inquiry that has been demanded by Zeid and a probe does include international ‘judges, prosecutors, lawyers and investigators’ as envisaged, the inquiry could be hijacked by the pro-Eelam western lobby intent on hurting Sri Lanka.

How the government navigates the diplomatic minefield is left to be seen. Premier Wickremesinghe is on record saying that domestic mechanisms are sufficient to provide a credible inquiry. Often vilified as a ‘stooge’ of the West, his image will take a further beating if he agrees to a ‘hybrid’ probe.

Much will depend on Sri Lanka’s resolve to deal with the UNHRC in a realistic but politically sensitive way. The government cannot be unaware that Rajapaksa and his loyalists will be waiting in the wings to say ‘we told you so’, if its policy of appeasing the US and its allies goes horribly wrong.

By Dr Dayan Jayatilleka  Courtesy The  Nation

One thing I’ll say for Prince Zeid: he’s a straight talker, clear, firm, strong and pointed, i.e., effective in his expressions of opinion, however unfair, absurd and frankly ridiculous they are. It’s a pity I cannot say the same about the representatives of the Government of Sri Lanka (GOSL), led by Minister Samaraweera. The UN High Commissioner and his Office are on the attack against Sri Lanka and its institutions. Where is our equally strong defense and counterattack on behalf of our country and the truth, by our representatives? Zeid comes across as determined in his frontal assault on Sri Lankan state actors” at war, but is Mangala Samaraweera anywhere as determined in his defense of the Sri Lankan state at war? If not, where does that leave us?

When you have an aggressive prosecuting attorney on one side and a passive defense attorney on the other, then you have a client who is in serious trouble. That’s Sri Lanka’s position at the UN in Geneva today.  On the one hand there is UN High Commissioner for Human Rights, Zeid al Hussein’s strong aggressive attack on Sri Lanka in his remarks introducing the report issued by his office. On the other there is the pre-emptive sellout by the Sri Lankan Government represented by Minister of External Affairs Mangala Samaraweera.

Zeid Al Hussein himself admits in his opening remarks and in the Q&A that followed, that the Report is an exercise that has been done for the first time”; that it is rather unique”; that it is the first of its kind on human right violations by his Office. In this at least he is honest. The obvious question is why on earth should Sri Lanka submit to or comply with an unprecedented procedure?  Why should our country go along with the product of a process that states which have committed infinitely vaster horrors for much greater periods of time and repeatedly, have not? Why should we be the first in line? Why should we be the guinea-pigs? Why should we put our heads on a chopping block as no one else has? Why should the Sri Lankan government, state and people submit to this discrimination; this institutional and diplomatic apartheid?

There is no pretense of even-handedness in Prince Zeid. In his opening remarks he spoke of crimes committed by the Sri Lankan state and not only by state actors, but also by the LTTE”. So the LTTE are merely an also ran” in the list of those culpable. Zeid implicitly rules out the possibility that the alleged crimes were committed by individuals in the heat of passions such as revenge; he rules out that these are aberrations, when he says that there was clear planning at institutional and command level.

Prince Zeid accuses the Sri Lankan state of international crimes”, i.e. of crimes of interest to the international community…war crimes, crimes against humanity”. He accuses us of indiscriminate shelling” and sexual violence”. We have an answer readily at hand; the reports of Sir Desmond de Silva QC and his colleagues, who were the internationally renowned experts advising the Paranagama Commission. While their report should be immediately tabled in Geneva, they could also be asked to draft our response to the OHCHR report.

The game that is going on is clear. It’s the old one of good cop, bad cop. Zeid plays the bad cop and demands that our collective head be cut off. The Americans will come in and play the good cop, saying, no, we shan’t take the rap for trying to cut their heads off ; we’ll just ask the Sri Lankans themselves to fall on their sword or commit ritual hara-kiri. Mangala Samaraweera has already agreed to the deal which is why he spoke of new statutes for a special criminal justice mechanism with a ‘Special Counsel’ (read Prosecutor).  What is it that the existing laws and institutions cannot do? What is that would require new statutes and legal structures for ‘criminal justice’ and ‘accountability’? The only possible answer is the presence of a foreign component; foreign involvement in the domestic legal process!

The Sri Lankan Ministry of External Affairs has already indicated that it will agree to a consensual resolution to be moved by the USA at the UNHRC on September 30th. This would mean that Sri Lanka will agree to a hybrid mechanism with foreign involvement, but under the guise of a ‘domestic mechanism’ to be set up by new legislation. The ‘consensus resolution’ formula will mean that Sri Lanka’s friends and those states who would be opposed to this model because of the violation of sovereignty that it entails and the dreadful precedent it sets , would be preemptively silenced. Not only will they be unable to speak up for us, they will be unable to speak up for a principle which is in their own interests simply because Sri Lanka will be used as a willing human shield by the US.
While Zeid’s  example in the Q&A about the prosecution of former president of Chad does indicate that Mahinda Rajapaksa is indeed a target, his entire presentation shows that the primary target is the Sri Lankan state and armed forces and the war itself—our war of liberation from terrorism and for the reunification of our country. His target is nothing other than history—the verdict of history on the Sri Lankan state, its armed forces and our victorious war. The target is our self-pride as a society; our pride in ourselves as a country and people that defeated a ferocious terrorist army. Zeid and his office have provided ammunition for generations the world over, to vilify Sri Lanka.  Their discourse and Report gives the pro-Tiger Diaspora the argument that their beloved Prabhakaran lost only because the Sri Lankan armed forces waged a war replete with war crimes. This is the worst possible reviling of the reputation of our dead heroes and their sacrifices—not least of those who gave their lives to breach the bunker-bund complex of the LTTE and save hundreds of thousands of civilians.

The weeks from today to September 30th will show whether or not Sri Lanka has a neocolonial puppet regime which is committed to returning this country to colonial rule, where foreign judges and lawyers sit in judgment of our citizens, our soldiers, our elected former leaders. A Government that does not defend the country’s sovereignty; a government that does not protect the State and the nation’s institutions from external threat be it physical, economic, legal or diplomatic; a government that does not protect the dignity of the nation; a government that does not counterattack against hypocrisy, unfairness, lies and calumny—such a government loses its legitimacy to rule; its legitimacy to govern.

[Dr. Dayan Jayatilleka was Sri Lanka’s Ambassador/Permanent Representative to the United Nations, Geneva 2007-2009 and a Vice–President of the UN Human Rights Council 2007-2008]

By The Nation

In a meeting with media heads and editors Friday afternoon at the President’s House, Prime Minister Ranil Wickremesinghe wanted to know where the media stood with respect to certain issues, in particular CEPA (Comprehensive Economic Partnership Agreement).

Showing much irritation, Wickremesinghe blasted the media in general for making an issue out of nothing and indicated that he was embarrassed by the brouhaha regarding CEPA before and during his visit to India.

‘It was my first visit after becoming the Prime Minister and had nothing to do with any agreement,’ he said He reiterated the sentiments of President Sirisena who said that there was no discussion regarding CEPA and that no steps whatsoever have been taken in this regard.

Both the President and the Prime Minister also spoke at length about the controversial UN Report on the last stages of Sri Lanka’s war against terrorism.  The President labored to say ‘it could have been worse’, i.e. had he not been elected President on January 8, 2015.  With regard to the confusion over whether or not Sri Lanka will go along with the recommendations included in the report, especially with respect to the mechanism to investigate allegations of rights violations, the Prime Minister said that no decision has been taken. He said that all reports including the Udalagama and Paranagama reports and recommendations therein will be considered along with the UN Report.

A third issue discussed was whether or not the moratorium on capital punishment will be lifted.  Foreign Minister Mangala Samaraweera has stated that the moratorium will be extended with a view to abolition.  The President however said that a final decision either way will be taken by Parliament.  Looks like there’s confusion.

And it’s not only about the death penalty. There is no clarity on anything from the side of the Government.  Not a single official or minister overseeing the broad subject of bilateral economic partnerships is ready to make any statement on the issue.  No one knows if there’s a ‘concept paper’ or a ‘draft’ or a point by point agenda for discussion regarding economic relations between Sri Lanka and India.  All that’s known is the acronym CEPA.
It’s the same with regard to the UN Report.  While the President congratulates himself for ‘arranging’ a less-damning document, Samaraweera says ‘the report is balanced and fair’.  Obviously neither seem to have read or understood the contents.  It is largely an ‘update’ of that other problematic document, the Darusman Report.  There’s obvious tokenism about the LTTE’s ‘share of blame’.  There’s absolute disregard for context.  It is clearly guided more by hearsay than anything else and worse, a trial is envisaged where claim is treated as fact.  Finally, despite Wickremesinghe chiding the media for giving play to the term ‘hybird mechanism’ (of investigation), what is recommended is that Sri Lanka concede sovereignty in multiple ways.

His assurances to the contrary, citing for example the Paranagama Commission Report, are certainly welcome, but they have to be taken along with Samarasinghe’s hurrahs, Sirisena’s consolations and calling for blood by the likes of Rajitha Senaratne and Chandrika Kumaratunga, the latter ironically in charge of ‘reconciliation’!

There’s no clarity on anything Mr Wickremesinghe.  Your Government does not know where it stands and therefore it seems rather ridiculous to ask where the media stands on anything.  The media has to report and comment.  Fairly. With balance.  That’s a given.  Right now, the only thing about which all sections of the Government are in agreement is the vilification of the previous regime and in particular Mahinda Rajapaksa.

There’s nothing legal in that kind of solidarity of course, but this Government was not elected to do just that.  It took Wickremesinghe and Sirisena weeks to appoint a cabinet.  It’s been more than a month since the Government was elected and we are yet to know which institution comes under which ministry.  The ministers themselves don’t know what the demarcations are with regard to their respective subjects.  Little wonder they talk out of turn or worse act as though they’ve lost their tongues.  The same goes for officials.
The Government has to get its act together.  There has to be clarity.  That’s the Government’s job, Mr Wickremesinghe.  We can help, certainly, and we do when we point out the contradictions.  Don’t vilify us just because your team doesn’t know where it stands.  That’s puerile, really.

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමා
ජනාධිපති
ශ්‍රී ලංකා ජනරජය

ප්‍රිය ජනාධිපතිතුමණි,

සාමකාමී සහජීවනය හා රටේ තිරසර සංවර්‍ධනය උදෙසා බිම් මට්ටමින් ගතයුතු ප්‍රථම පියවර

සමාජයේ විනය ගරුක භාවය, සදාචාරය හා සාර ධර්‍ම ශීඝ්‍රයෙන් පිරිහී යාම; අඩු නොවන ජීවන බර, දරිද්‍රතාවය හා වැඩිවෙන ඇති-නැති පරතරය; සැලැස්මක් නැති හා  නොසැලකිළිමත් ක්‍රියා නිසා ස්වාභාවික පරිසරයට සිදුවෙමින් පවතින හානිය, යන මේ කාරණා ලංකාවට පමණක් සීමාවූ අර්බුද නොවේ. එසේ නමුත් ලෝකයේ වෙනත් බොහෝ රටවල් මෙන් නොව, ලංකාවට මේ ප්‍රශ්න ජයගැනීමට ඉඩ ප්‍රස්ථා සැලසෙන වාතාවරණයක් 2009 මැයි 18 දායින් පසු උදාවුණත්, එය සාර්‍ථක ලෙස උපයෝගි කරගෙන නැතිබව රටේ චන්දදායකයින් විසින් දැන් දෙවරක්ම තක්සේරු කරදී ඇත.

1978 න් පසු බිහිකල විවෘත වානිජ ආර්ථික ක්‍රමය නිසාත්, තිස් අවුරුද්දක් තිස්සේ ත්‍රස්තවාදී බෝම්බ භීතිය යටිහිතේ කිඳාබැස තිබීම නිසා තමන් නොදැනම තමන් අසුවී ඇති දැඩි මානසික ආතතිය හා ඉන් ජනිතවන ද්‍ර‌ැඨ ආත්මාර්‍ථකාමීකම නිසාත්, ලංකා ජන සමාජයේ සිදුවී ඇති කොසොල් රජතුමාගේ සීන දාසැය යමෙකුට සිහිපත් කරවන ආකාරයේ පෙරළිය ඍජුවම දැනෙන්නේ රටින් පිට ජීවත්‌වී ආපසු රටට ආ කෙනෙකුටය. 2011-2012 කාලයේදී මාස අටක්ම ලංකාවේ ගතකල මා බස් වලින්, දුම්‍රියෙන් යමින් ගම්වල, නගරවල දුටුවේ, අත්‌වින්ඳේ එයය. මෙය මිනිසුන්ගේ වරදක්වත්, රටේ වරදක්වත් නොව, 1978 දී මා ගැලවී ගිය රටේ දේශපාලන-සමාජ ක්‍රමයේ වරදක් බව ඒ කාලයේ මෙන්ම දැන්ද මගේ ශාස්ත්‍රීය නිගමනයයි. අරාබි රටවල කුලී වැඩ සඳහා මිනිසුන් යෑමෙන් පවුල් විනාශයක් හා කාමුක සමාජයක් ගම් මට්ටමින් බිහිවී ඇත. ටෙලිවිෂන් නාට්‍ය කාමය අවුස්සන දෛනික විෂබීජයක් වී ඇත. කුඩු ජාවාරම්කරුවන් එය පෝෂණය කරයි.

ලංකාවේ බංකොලාත් දේශපාලන ක්‍රමයෙන්ම මතුව ආ ඔබ, මා මෙන්ම, උඩුගංබලා පීණූ කෙනෙක් සේ මම සලකමි. සිංහල මාධ්‍යයෙන් පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයට ගිය මා ඉන් පසු අවුරුදු හතක් පුරා රටට සේවය කිරීමේ සටනින් පැරදී, රක්‍ෂාවෙන් ඉල්ලා අස්වී, සංචාරක වීසාවකින් ඇමෙරිකාවට ගොස් ඒ රටේ විශ්ව විද්‍යාලයක ගුරුවරයෙක් වීමට සමත්‌වූයේ උත්සාහය හා, සුදුස්සාට සුදුසු තැනදීමේ රීතිය ඒ රටේ ක්‍රියාත්මක වන නිසාය. ලංකා දේශපාල නායකයින්ගේ ඉතිහාසය ගැන සිතන විට, නියමම ගම්බද, රජරට, දුප්පත්, තෙම්පරාදු කළු සුද්දෙක් නොවන අයෙක් වශයෙන් ජනාධිපතිවී ඇත්තේ ඔබ පමණය. අඩුතරමින් ඔබේ පියා මන්ත්‍රීවරයෙක්, පරිපාලන නිලධාරියෙක්, උසාවි-කාරයෙක් හෝ උපාධිකාරයෙක් වත් නොව වියළි කලාපයේ රාජ්‍ය ගොවි ජනපදයක සාමාන්‍ය ගොවියෙකි. මේ පසුබිම නිසා සම්මුතිවාදී දේශපාලන ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කර පක්‍ෂ දේශපාලනය නමැති විෂබීජය සමාජයෙන් තුරන්කර දැමීමේ ශක්තිය හා කැපවීම ඔබතුමාට ඇත යන මගේ විශ්වාසය නිසා මෙම සංදේශය මෙසේ එවීමට සිතුවෙමි.

මෙම සංදේශය ආරම්භ කරමින් සඳහන් කළ අර්බුද වලට අමතරව ලංකාවේ තිබෙනවා යයි සමහර දේශපාලකයින් විසින් පුන පුනා කියන්නේ, “දේශපාලන විසඳුමක් දිය යුතු ජාතික ගැටළුවක්” නොහොත් “නැෂනල් ක්‌වෙස්චන්” එකක් ගැනය.  මේවා මාක්ස්වාදය හා සම්බන්‌ධ බර වචන මිස ජාතක කතාවල දැකිය හැකි බෞද්ධයින් දන්නා වචන නොවේ.  මෑතකදී ඔබතුමා සඳහන් කල ධර්‍මපාල චින්තනයේ හෝ ගංගොඩවිල සෝම හාමුදුරුවන්ගේ කතාවල හෝ බොදු බල සේනාවේ ජාතික කතාවල සුළු ජන වාර්ගිකයින්ට හානි හෝ වෙනස්කම් කිරීමේ ජාතිවාදී අදහස් නැත්තේ ඒ නිසාය. කෙසේ වෙතත් රටේ සමාජ ආර්ථික ප්‍රශ්න හා මේ “ජාතික ගැටළුව” යන ප්‍රශ්නය එකිනෙකට බැඳී ඇති නිසා ඒවා විසඳිය හැක්කේ කොටස් වශයෙන් සළකා නොව සියල්ලම සමස්ත වශයෙන් (හොලිස්ටික්) සළකාය. උදාහරණයක් වශයෙන්, සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ජනයා පොදුවේ මුහුණ දෙන්නේ භූමීය අසමානාත්මතාවයකට (ස්පේෂියල් ඉනික්‌විටි) හෙවත් ඒ නිසා සැමට සමාන ඉඩ ප්‍රස්ථා (ඊක්වල් ඔපර්චුනිටි)  නොලැබීයාම නමැති භූමිකාවකටය, ක්‍රියාවලියකටය (ෆෙනොමෙනන්, ප්‍රොසෙස්).

බුද්ධාගමේ මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව අනුගමනය කරමින් මේ අර්බුදවලට ඉතා පහසුවෙන් විසඳුම් ලබාගත හැකි බව පෙනේ. මෙම මාර්‍ගය ඇමෙරිකාවේ ප්‍රශ්න සඳහා යොදාගත හැකි අන්දම ගැන, අන්‌දමන්‌ද වූ හිපියෙකු ලෙස ඉන්දියාවට ගොස් දලයිලාමා හමුවී පසුව බුද්ධාගම පිළිඹඳ මහාචාර්යවරයෙකුවූ රොබර්ට් තර්‌මන් විසින් 1999 දී ලියූ “ඉනර් රෙවොලූෂන්” නම් කෘතියක් මා කියවා ඇත. ලෝකයේ ප්‍රශ්නවලට විසඳුම් බුද්ධාගම ආශ්‍රයෙන් ලබාගත හැකි යයි ඉන්දීය ජනාධිපති ධූරය දැරූ  දෙදෙනෙක්ම (අබ්දුල් කලාම් හා ප්‍රතිභා පටිල්) පැවසුවේද මේ නිසා වියයුතුය.  බුද්ධාගමේ හරය වන මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව, බටහිර නීති විද්‍යාවේ (ජුරිස්ප්‍ර‌ැඩන්ස්) උගන්වන රීසනබල්නස් ඩොක්ට්‍රින් එකමය.

පොළෝ තලය මතුපිට විවිධත්‌වයත්, පරිසරය හා මිනිසා අතර සිදුවන අන්නොන්‍ය්‍ය සම්බ‌න්‌දයත් නිසා, භූමියේ හටගන්නා ස්ථානගත අසමානකම් (ස්පේෂියල් ඩිෆරන්සස්) හදාරණ හා විග්‍රහකරණ විෂය වන භූගෝල විද්‍යාව මගින්, යම් තැනක හා/හෝ වේලාවකදී (ස්පේස් & ටයිම්) රීසනබල් වෙනදේ හා නොවෙනදේ කවරේදැයි එළිදරව් කරයි. මේ නිසා යමෙක් ජීවත්‌වන ස්ථානය ආශ්‍රිතව ඇතිවිය හැකි යැයි පෙනෙන අසාධාරණකම් හෝ අසමානාත්මකකම් (ස්පේෂියල් ඉන්ජස්ටිස්/ස්පේෂියල් ඉනික්‌විටීස්), ඩිස්ක්‍රිමිනේෂන් විත් රීසන් නම් නීතිමය තර්‍කයක් මගින් සාධාරණීකරණය කරන ආකාරය දැනට ඕස්ට්‍රේලියාවේ වාසය කරණ දේවදාසන් නේසයියා, එම නමින් ලියා ඇති ඔහුගේ පොතේ (1997) කදිම ලෙස විග්‍රහ කර ඇත.

භූගෝල විද්‍යාවේ හා ඊට අදාල පරිසර විද්‍යාව හා ජල විද්‍යාව (ඉකොලොජි & හයිඩ්‍රොලොජි) උපකාරයෙන් රටේ ජනාධිපතිතුමා වශයෙන් ඔබතුමාට ගත හැකි සරල තීරණයක් නම් දැනට පවතින, ආර් ප්‍රේමදාස මහතාගේ කාලයේදී 4,000 සිට 14,000 දක්‌වා වැඩිකල, ග්‍රාම සේවක වසම්, පරිසර නිර්‍ණායක අනුව මායිම් ලකුණුකර නැවත බෙදීම සළකා බැලීම සඳහා, බී එල් පණ්ඩිතරත්න, ජී එච් පීරිස්, සී එම් මද්දුම බණ්ඩාර යන විශ්‍රාමලත් භූගෝල විද්‍යා මහාචාර්යවරුන්ද ඇතුලත්‌වන දේශපාලන පක්‍ෂ භේදයකින් තොර පර්යේෂණ කොමිටියක් පත්කිරීමය. මෙය රජයේ නිලධාරීන්ට පමණක් භාරදිය හැකි ආකාරයේ වගකීමක් නොවේ. විද්‍යාත්මක පදනමක් අනුව මායිම් ලකුණු කලවිට බිහි වන වසම් සංඛ්‍යාව 14,000 ට අඩුවනු නිසැකය (පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ සඳහා යොදාගන්නා චන්ද මධ්‍යස්ථාන (පොලින් ස්ටේෂන්ස්) 12,314 ක්ද ඇති අතර ඒවා හා ග්‍රාම සේවක වසම් අතර සම්බන්‌ධයක් ඇතැයි මම නොසිතමි).

මා මෙසේ යෝජනා කරන්නේ ඇයි?

1. මේ සඳහා -දේශපාලක-නිලධාරිතැන-එන් ජී ඕ කරු- යන ගම් මට්ටමේ සිට රට මට්ටම ද‌ක්වා වසාගෙන පැතිරී ඇති ලංකාවේ දුෂ්ඨ ත්‍රිකෝණය යයි හැඳින්විය හැකි භූමිකාව නිසා මතුවී ඇති අනේක විධ උභතෝකෝටික “දේශපාලන” ගැටළුවලට මුහුණ දීමට ඔබතුමාට සිදුනොවේ.

2. දිවයිනේ පහලම රාජ්‍ය සිවිල් පරිපාලන ඒකකය ග්‍රාම සේවක වසමය. 4,000 ක් 14,000 කරමින් මේ වසම්වල  සීමා මායිම් තීරණය කර ඇත්තේ කෙසේදැයි මම නොදනිමි.  නමුත් අප දන්නා කරුණක් නම් මේ වසම් ලංකාවේ පලාත් නවයේ බෙදුමේ පහලම අඩිය බවය.

3. යම් පලාතකට දිස්ත්‍රික් කීපයක් ඇතුලත් වේ. එම දිස්ත්‍රික්වල මායිම් තීරණය කර ඇත්තේ කෙසේද? බස්නාහිර හා උතුරු පලාතෙන් ගම්පහ හා මුලතිව් දිස්ත්‍රික් සැදුවේ කුමණ මායිම් නිර්‍ණායක යොදාගෙනද? රට පලාත් නවයකට බෙදා ඇත්තේ රටේ භූගෝල විද්‍යාව හා පරිසර සාධක අනුව නොවන බව නම් අපි දනිමු.

4. ලංකාවේ පලාත් නවයේ මායිම් හා ඒ අනුව කර ඇති දිස්ත්‍රික්, ඩී ආර් ඕ ප්‍රදේශ හා ග්‍රාම සේවා වසම්වල මායිම් හිතුවක්කාර හා කෘතිම මායිම් ය. ඉඳහිට ස්වභාව ධර්‍මයට, භෞතික පරිසරයට අනුව පරිනාමයවූ පරණ ගම්මානයක්, ගඟක්, ඇලක්, දොලක්, ඔයක්, වැවක් මෙහිදී සැළකුණා වෙන්නට පුළුවන. එහෙත් බෙදීම් වල අරමුණවූයේ අදායම් බදු එකතුකර ගැනීමට භූමි ඒකක වෙන්කර ගැනීමය.

5. මේ ක්‍රියාවලියේ ආරම්භය 1832 දී කෝල්බ්‍ර‌ෑක් කොමිසම මගින් සිදුවිය. මේ නිසා ඊට කෝල්බ්‍ර‌ෑක් සූත්‍රය යයි කිව හැකිය. ඊට කලින් යටත් විජිතයේ තිබූ ප්‍රදේශ 16 වෙනුවට රට පලාත් පහකට බෙදුවේ ඒකීය පාලනයක් (මුහුදුබඩ හා උඩරට යන ද්‌වන්‌ධ ක්‍රමය වෙනුවට) හා වියදම් අඩුකර ගැනීමට කියාය. නමුත් වැදගත්ම හේතුව වූයේ උඩරට ගැමියා කෙරෙහි නිලමේලාට තිබූ බලය අවම කිරීමය. මධ්‍යම පලාත කෙට්ටු පඹයෙක් සේ සිහින් විය,

6. ලංකාවේ පලාත් නවයේ මායිම් ලංකාවේ ගංඟා පෙන්වන සිතියමක් උඩ ලකුණු කලොත් ඒ ගංඟා දෙකට තුනට කඩමින් මේ මායිම් දුවන හැටි පෙනේ. ජලය හා ඉඩම් සඳහා බලතල සහිත ප්‍රාදේශීය ඒකක බිහිකලොත් දැනට දකුණු ඉන්දියාවේ සිදුවෙනවා මෙන්, ගෝලීය දේශගුණය උණුසුම් වුනත් නැතත්, නියංකාලයේ දී “වතුර යුද්ධ” (වෝටර් වෝර්ස්) හට නොගනීවිද?

7. නිව්සීලන්තය වැනි රටක ලෝකල් ගවර්න්මන්ට් ප්‍රදේශ (ඒකක) සැදිය හැක්කේ ගංඟා නිම්න අනුව පමණය. පරිසරය රැක ගැනීමේ සටනක මුල් පියවර එයය. අද ප්‍රශ්න වලට මුහුණ දී නැති ගඟක් ලංකාවේ තිබෙනවාද? ශ්‍රී පාද අඩවියේ ආගමික වැදගත් කම නිසා නොවේ නම් ඒ වනාන්තරද ඒ කාලේ කෝපි හා තේ වගාවට එලිකර, මහවැලි, කැළණි, වලවේ හා කළු ගංඟා වියළිවී යන්නට හොඳටම ඉඩ තිබුණි.  මේ නිසා ලංකාවේ ගංඟා ද්‍රෝණි රැක ගැනීමේ මුල් පියවර වන්නේ ග්‍රාම සේවක වසම් නිව්සීලන්තයේ නීතිය මෙන් ජල ද්‍රෝණි වශයෙන් මායිම් කිරීමෙනි.

8. අළුතෙන් මායිම් ලකුණු කල ග්‍රාම සේවා වසම් (එකක්, දෙකක් හෝ තුනක්) උපයෝගීකර ගනිමින් ජන සභා සංකල්පය ක්‍රියාවේ යෙදවිය හැකිය. උගත් පාඩම් හා සංහිඳියා කොමිසමේ කියා ඇත්තේ ගම් මට්ටමින් ජනයාට බලය පවරන ලෙස ය. දේශපාලකයාගේ මැදිහත්‌වීමෙන් තොරව ගැමි දිරිය නම් වැඩ සටහනක් ඉතා හොඳින් ගම් මට්ටමින් ක්‍රියාත්මකවූ බවත්, බැසිල් රාජපක්‍ෂ මහතා එය වසා දැමූ බවත් මෙහිදී සඳහන් කල යුතුව ඇත. ජන සභා ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා වෙනම ඩිරෙක්ටර් ජෙනරාල් කෙනෙක් පවා පත් කල නමුත් ඒ වෙනුවට දිවි නැඟුමක් කරට ගෙන ඔහු නොමග යෑම රටේ අවාසනාව විය.

9. මෙසේ ජන සභා සංකල්පය ක්‍රියාවට නැගීමෙන් විශේෂයෙන් රටේ දෙමළ හා මුස්ලිම් ජන කොටස්වලට දහස් ගණන් ජන සභා මඟින් “ස්වයංතීරණ” ගැනීමේ විශාල අවස්ථාවක් උදාවේ. එසේ ගන්නා තීරණ සිංහල ජනයා තුල, රට දෙකඩ කැඩේ යන බියක් ඇති නොකරන්නේ,  ජන සභා ඒකක ආගම හෝ භාෂාව අනුව මයිම් කර නැති නිසාත්, මේ ඒකක (උතුරු හා නැඟෙනහිර පලාත් දෙක එකතු කලා මෙන් නොව) කුඩා භූමි ඒකක වන නිසාත් ය.

ජන සභා මගින් ඉටු කර ගන්නේ මිනිසුන්ගේ එදිනෙදා පුද්ගලික අවශ්‍යතා හා ආශාවන් ය (නීඩ්ස් & ග්‍රීවන්සස්). බොහෝ ජන සභා ජන වර්‍ග මිශ්‍රව සිටින ඒකක වන නිසා යම් ඒකකයක් හිතුවක්කාර හා අසාධාරණ අභිලාශ (ඇස්පිරේෂන්ස්) ලබා ගැනීමට සිතා ක්‍රියාකිරීමට සැදුවොත්, ඒ ඒකකයට එහි අසල්වැසි හා වෙනත් ජන සභාවලින් එන බලාපොරොත්තුනොවූ අහිතකර ආනිශංසවලට මුහුණ දීමට සිදුවනු නිසැකය.

10. සිංහල ජනයාට ඇති සාධාරණ බියක් නම් දෙමළ නායකයින්ට වරින් වර හා එක දිගට දෙන “සහන” හරියට පිළිකාවක් පෝෂණය කරනවා වගේ නොවේද යන්නය. උදාහරණයක් වශයෙන් ටී එන් ඒ එක එකඟවන්නේ ඒකීය නොව එක්සත් ලංකාවක් තුල උපරිම ලෙස බලය බෙදීමකට යයි ඒබ්‍රහම් සුමන්තිරන් මහතා ජීනීවාහිදී මංගල සමරවීර මහතාගේ කතාව ඉදිරියේ කියා සිටින්නේ ඇයි? ඊට කලින් ඔහු ඉල්ලා සිටියේ “ආපසු ගන්න බැරි දේවල් දෙන ලෙසය.” ටී එන් ඒ එකේ 2015 අගෝස්තු චන්ද ප්‍රකාශණය 1985 තිම්පු ප්‍රකාශනයට වෙනස්ද යන ප්‍රශ්නය ඉතා වැදගත් ය.

මේ නිසා බෞද්ධ ක්‍රමය වියයුත්තේ, ලිච්චවි ක්‍රමය වියයුත්තේ, මීට පෙර එසේ නොසිතීම නිසා වෙස්සන්තර වෙන්නට ගොස් සිරි සංඝබෝ වී නිමවු ජනාධිපති ධූරය දැරූ තුන් දෙනා ලෙස (මරණය, ඇසක් නැතිවීම හා පරාජය) නොව බොදු ජන පෙරමුණේ චන්ද සළකුණවූ නාගයාගේ ක්‍රමය අනුගමනය කිරීමය. මොනදේ දුන්නත් රට දෙකට කැඩීමේ ව්‍යාපාරයට නම් ඉඩක් නැති බව තහවුරු කිරීමය. මෙම තහවුරු කිරීමේ අන්තිම අවස්ථාව දැන් ඇත්තේ ඔබතුමා අතය. සිංහල ජනයාට සාධාරණය ඉටුකිරීම හා විද්‍යාත්මක පදනමකින් කටයුතු කිරීම, දෙමළ හෝ අන් වර්‍ගයකට අසාධාරණයක් කිරීමක් නොවන බව ඔබතුමාට ඒත්තු ගිය යුතුය. යමෙක් සර්‍වාගමික භක්තිකයෙක්ද එසේ නැත්නම් බහුජාතිවාදිකයෙක්ද යන කාරණා මෙහිදී අදාල නොවේ.

සිංහල, මුස්ලිම් ජනයාට නැති දෙමළ ජනයාට පමණක් විශේෂවූ දුෂ්කරතා, මැසිවිලි මොනවාදැයි ටී වී විවාදයකදී මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන්, කුමාර් පොන්නම්බලම් මහතාගෙන් ඒ කාලයේ විමසූ විට, මොහොතක් තත්පරවීමෙන් පසු ඔහුගෙන් පිටවූයේ “දෙමළ ජනයාට ඔවුන්ගේමවූ අභිලාශ ඇති බවය.”  අයිතිවාසිකම් හා දුෂ්කරතා (රයිට්ස් & ග්‍රීවන්සස්) යනු යමෙකුගේ පුද්ගලික ආශා හා උවමනා එපා කම් ය. නමුත්  අභිලාශ (ඇස්පිරේෂන්ස්) යනු ඊට වඩා වෙනස් කතාවකි. අභිලාශ යනු ලෝකයේ දේශපාලකයින් විසින් තම ජීවනෝපාය සඳහා අහිංසක ජනයා රවටමින් කරගෙන යන ව්‍යාපාරයකි. මේ අභිලාශ එකිනෙක හා ගැටී ලෝක යුද්ධ, රටවල්තුල ලේ වැගිරීම් ආදිය සිදුවිය.

ලංකාවේ මේ දෙමළ දේශපාලකයින්ගේ අභිලාශය, විසඳිය යුතුව ඇති ලංකාවේ “ජාතික ප්‍රශ්නය” (නැෂනල් ක්‌වෙස්චන්) කියා දැන් ලංකාවේ විදේශ ඇමති විසින්ම ජීනිවාහිදී ප්‍රකාශකර ඇත. මදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන් පොදු අපේක්‍ෂකයා වශයෙන් යෝජනා කල කුමාර් ඩේවිඩ් නම් මාක්ස්වාදී මහතා, සම්බන්‌ධන් මහතා විසින් ලංකාව පලාත් තුනකට හෝ පහකට බෙදන ලෙස කල යෝජනාව අනුව යමින් රට පහකට බෙදා පෙන්වා දී ඇත (සන්ඩේ අයිලන්ඩ්, සැප්. 13, 2015). ඒ අනුව උතුරු නැගෙනහිර පලාත් සහිත විශාල දෙමළ ප්‍රදේශයකුත්, ඔළුවිල් ප්‍රකාශනයට ඉඩකුත්, කඳුරට මලයනාඩුවකුත් බිහිවන ආකාරයේ සිතියමක් ඔහු සාදා ඇත.

මෙම කුමාර්ගේ පලාත් පහේ බෙදුමත්, 2000 අගෝස්තුවේ චන්ද්‍රිකා මැතිණිය හා ජී එල් පීරිස් මහතා ඉදිරිපත්කල ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතේ රට බෙදා ඇති ප්‍රදේශ 7, 8 හෝ 9 ත්, 13 වන සංශොධනය අනුව කල බෙදීමත්, 1832 කෝල්බ්‍ර‌ෑක් සූත්‍රය අනුවම කල බෙදීම් ය. මෙම කෝල්බ්‍ර‌ෑක් පදනම වෙනස් කල යුත්තේ මෙවැනි මායිම් අනුව, සුමන්තිරන් මහතා කියන ආකාරයේ ආපසු ගන්නට බැරි දේ දුන්නොත් මායිම් යුද්ධ, වතුර යුද්ධ ඇතිවීම වැලැක්‌වීමට නොහැකිවන නිසාය.

එසේ නම් බෞද්ධ මධ්‍යම ප්‍රතිපදාවට අනුව ගත යුතු විසඳුම කුමක්ද? රටේ සිදුවන සදාචාර, සාමාජික හා ආර්ථික පරිහාණි සඳහා ජන සභා ක්‍රමය මගින් බිම් මට්ටමෙන් බොහෝ විසඳුම් ලබාගත හැකිවන පරිදි, ඉකොලොජි අනුව මායිම් බෙදූ ග්‍රාම සේවා වසම් ක්‍රමය ඉදිරියට ගෙන යෑමය. දැනට පවතින කෘතිම පලාත් හා දිස්ත්‍රික් මායිම් වෙනුවට, මෙම අළුත් ග්‍රාම සේවා වසම් එකතු කිරීමෙන්, ආගම හෝ භාෂාව අනුව නොවන මායිම් සහිත පරිපාලන ඒකක සදාගැනීමය. එවැනි ප්‍රදේශ මඟින් මෙම කෘතිම ජාතික ප්‍රශ්නයටද විසඳුමක් ලබාගත හැකිවේ.

ගසක අතුමෙන් කුඩා ජල පාරවල්, උල්පත්, ඇල දොළ වී විශාල ගංඟා ද්‍රෝණි බිහිවන නිසා (මෙවැණි ද්‍රෝණි 103 ක් දිවයිනේ ඇත), එම සාධක අනුව සීමා නිර්‍ණය කල ග්‍රාම සේවා වසම් එකතු කර ක්‍රමයෙන් මුහුද දෙසට පහළට යමින් දිස්ත්‍රික්ක හා පලාත් සදාගත හැකිය. මේ හැම දිස්ත්‍රික්කයක් හා පලාතක්ම ස්වභාව ධර්‍මයට අනුකූල පරිසර ඒකකයක් වේ. එයට ආගමක් හෝ භාෂාවක් හෝ නැත්තේ එම කාරණා නොසලකා භෞතික (නැචුරල්) සාධකයක් උඩ මායිම් ගලපා ඇති නිසාය. උදාහරණයක් වශයෙන්, ගිනිගත්‌හේන පොලිසියේ වහලේ එක පැත්තකට වැටෙන වැහි වතුර කැළණි ගඟටත්, අනිත් පැත්තේ වතුර මහවැලි ගඟටත් යනවා කියන්නේ මේ නිසාය. එක පැත්තක මුස්ලිම් මිනිසුන් සිටිනවාද, අනිත් පැත්තේ දෙමළ ජනයා සිටිනවාද යන්න අදාළ නොවේ.

මේ අනුව යමින් ලංකාව ගංඟා නිම්න හතකට බෙදූ සිතියමක් මෙහි පහතින් ඇත. මෙහි ඇති යාල්පානම් නිම්නය ලංකාවේ දෙමළ දේශපාලන නායකයින්ගේ සංස්කෘතික අභිලාශ සඳහා හොඳටම සෑහේ. එහෙත් එම ප්‍රදේශය දෙමළ ජනයා සඳහා ලෝකයේ වෙනම රටක් යන අභිලාශය සඳහා ඉණිමඟක් කර ගැනීමට මෙම සිතියම අනුව ඉඩක් නැත්තේ එය භාෂාව අනුව, ඉන්දියාවේ 1956 දී නේරු කලා මෙන් සැදූ භාෂා ප්‍රාන්තයක් නොවන නිසාය.

මුළු රටම බොහෝදුරට එක ප්‍රමාණයේ ප්‍රදේශ හතකට බෙදී ඇති අතර, මෙම සිතියම දුටු කලින් ජනාධිපතිව සිටි මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා විසින් මට පෙන්වාදුන් පරිදි සෑම ප්‍රදේශයකටම මුහුදු මූණතක් ලැබී ඇත (මෙම සමස්ථ යෝජනාවට හා ග්‍රාම සේවා වසම් මට්ටමෙන් ඇට්ලස් එකක් පිළියෙල කිරීමට එතුමා කැමැත්තෙන් සිටියත් බැසිල් රාජපක්‍ෂ මහතාත්, ලලිත් වීරතුංග මහතාත් එය යටපත් කලේය).

ලංකාවේ ජන ව්‍යාප්ත සිතියම විවිධ ආගම් හා භාෂා ඉතාමත් මිශ්‍රව ඇති සිතියමකි. එය හරියට හොඳට හැඳිගැසූ බිත්තරයක් වැනිය (ස්ක්‍රැම්බල්ඩ් එග්). මොනෝ දෙමළ ප්‍රදේශයක් රටේ ඇතිකල නොහැකි මේ නිසාය. දෙමළ ජනයා වැඩියෙන් ජීවත් වන්නේ දකුණේ හා කොළඹය. දකුණේ මුස්ලිම් ජනයා ඉන්නේ සිංහල ගම් අසල ගම් වලය. මේ නිසා ඉහත යෝජනාකල ලෙස ග්‍රාම සේවා වසම් බෙදීමෙන් ඔවුන් වැඩිදෙනා වසන ජන සභා බොහොමයක් දකුණේ සිංහල ප්‍රදේශ වලද බිහිවේ. නමුත් වැදගත් කරුණ නම් ඒවා ආගම හෝ භාෂාව අනුව මායිම් කල ඒකක නොවීමය. මේ නිසා ආගම හා භාෂාව අනුව සිතීමට ඇති පෘථග්ජන ප්‍රවණතාව ක්‍රමයෙන් අඩුවී යනු ඇත.  භාෂාව අනුව ප්‍රාන්ත බෙදීමට නේරු එකඟවූයේ ආන්ද්‍ර ප්‍රදේශයේ නායකයෙක් මාරක උපවාසයක් කල නිසාය. තම තීරණය ගැන පසු කලෙක නේරු පශ්චාත්තාප විය.

යම් ජන සභා ඒකකයක් ආගම හෝ භාෂාව මතුකරගෙන ක්‍රියාකරන්නට සිතුවොත් ඒ සඳහා නීතීමය වශයෙන් පණවා ඇති බාධකවලට අමතරව අනිත් ඒකක විසින් ඔවුන්ගේ ආගමික හෝ භාෂා අනුව එකට එක කිරීමෙන් ප්‍රතික්‍රියා දැක්‌වීමට සිතුවොත් ඉන් අහිතකර, අමිහිරි ප්‍රතිඵල ඉස්මතුවීම නිසැකය.

11. මෙම නව ජලය ආශ්‍රිත මායිම් බෙදීමේ ක්‍රමය අනුව යමින් සදාගන්නා ග්‍රාම සේවක වසම් ක්‍රමය ලංකාවේ පොලිස්, අධ්‍යාපන, සෞඛ්‍ය, ආපදා කළමණාකරණ ආදී දෙපාර්තමේන්තුවල පාලන ප්‍රදේශත්, ලංකාවේ කෘෂි පරිසර කලාපත් (ඇග්‍රෝ ඉකොලොජිකල් රීජන්ස්)  බෙදාගත හැකිය.

මේ සංදේශයට ඔබතුමාගෙන් යහපත් ප්‍රතිචාරයක් ලැබුණොත් වඩා දීර්‍ග, සවිස්තර, පියවරෙන් පියවර දැ‌ක්‌වෙන ක්‍රියාත්මක සැලැස්මක් ඉදිරිපත් කිරීමට බලාපොරොත්තුවෙමි. විශේෂයෙන්, සෑම ග්‍රාම සේවා වසමකම තොරතුරු සංඛ්‍යා ලේඛන හා සිතියම් ලෙස පිළියෙල කිරීමත්, එක් ග්‍රාම සේවක වසමක් ලංකා සිතියමේ තිතක් ලෙස සළකා ජාතික මට්ටමින් සම්පත්, සමාජ-ආර්ථික තොරතුරු පෙන්වන ඇට්ලස් එකක් සැදීමත් පහසුවෙන් කල හැකිය. මෙහි එක් අරමුණක් වන්නේ ඩෙස්ක් ටොප් පරිගණකයක් මඟින් රටේ ඕනෑම ග්‍රාම සේවා වසමක ඕනෑම භූමි පරිභොග කරුණක් ගැන ක්‍ෂණිකව තොරතුරු දැනගැනීමට රටේ ජනාධිපතිට හෝ වගකිවයුතු නිලධාරීන්ට ඉඩ ලබාදීමය.

මෙයට විශ්වාසී,

මව් බිමේ යහපත ගැන සිතන,

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම
ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය
18-9-2015

By Sulochana Ramiah Mohan Courtesy Ceylon Today

By Sulochana Ramiah mohan Courtesy Ceylon Today

By Uditha Devapriya Courtesy The Nation

Processes are rarely perfect. They have their champions. They have their critics. Very rarely do mechanisms and structures created to address reconciliation achieve everything and anything they want to achieve. Those who commend one mechanism over another, then, are either myopic or silent to this truth. This is the case whatever the context is and whatever the aims of such structures are.

The Government of Sri Lanka (GOSL) has over the years expressed its opinion of reconciliation. The Lessons Learnt and Reconciliation Commission (LLRC), its critics used to say, went beyond that mandate. Reconciliation was however not an end-all, but a means to that end, and no amount of pilfering with it could hide one salient fact: that if we did not want outside agency to demand for accountability, we had to deliver and deliver fast. That didn’t happen.

Mangala Samaraweera knows his words. He is not a yes-man as his predecessor was and for this reason he is capable to achieving what the LLRC could have achieved, but didn’t. Read his speech at Geneva, for instance, and you will realise that for all his flowery commendation of the current government’s stance on inter-ethnic amity he subtly hints at what the previous administration used to rant and rave about: that domestic mechanisms to address grievances from a 30 year-old war cannot and will not survive with outside intrusion.

Words however are easy. Action is not. So when Prince Zeid Ra’ad Zeid Al-Hussein (who seems to have a gripe with Sri Lanka just as his predecessor Navaneethan Pillay did) demands for a hybrid court, structured on the Nuremberg trials and hence focused on retributive justice, the reply from the government was less than satisfying. Gone was Samaraweera’s subtle chiding of international community; the letter was more concerned with commending the Prince’s remarks and reassuring him to wait, wait, and wait for more.”

First of all, if the government wants to achieve reconciliation through a National Plan and Mechanism, the Nuremberg trials (achieved through hybrid courts) is the last benchmark it must base itself on.

Secondly, as pointed out earlier, these processes are not perfect. The rift between retributive and restorative justice, reflected in the gap between Nuremberg and South Africa, is not so great when factoring in what failed in both instances.

That’s just one part of the story though. Among the TRC’s failures was its gross mishandling of outcome, that is the granting of amnesty to many key figures considered to have committed and sanctioned acts of hatred against the Black community.

The point is that we have been playing around with our version(s) of what TRCs should really represent. Let’s not forget, after all, that inasmuch as the likes of Navi Pillay and Darusman were genuflecting to pro-Eelam mythmakers (silently of course), the government of the day refused to listen to them and challenge their myths, thus leading to a no-win, Cold War-like situation where irrational nationalism rather than rational internationalism was privileged.

So what’s the road ahead? It is clear (starkly so) that no TRC is going to make everyone and anyone happy. Self-styled intellectuals who trash Sinhala Buddhism will have to be included in it as well, but don’t expect fairness to come from their side. As regrettable will be the tendency of anti-devolutionists and anti-13A howlers to inject rhetoric rather than reason to their submissions. Neither side gets off the hook here, therefore.

Golden rules cannot be applied to suit every context. In the case of our to-be TRC, what needs to be pointed out is this. Firstly, getting rid of the victor’s justice syndrome” which visits and revisits Commissions like this cannot duplicate privileging the other side”. Equality has as much to do with affirmative action as the UNP’s brand of capitalism has with that of the Republican Party in the US. The one does not mean, or lead to, the other. This will not make some people, particularly those Buddha-bashing moderates”, happy. That can’t be helped.

Secondly, the process should be open and transparent enough to convince people like Hussein to lower his demands. There was a time when he and his ilk wanted an international probe. If with US support (for us), he still wants a hybrid court, then achieving his targets with a domestic approach (that is, justice without amnesty, albeit this should NOT license the finding of war crimes”), then (who knows?) he may lower his demands even more, crushing the fantasies of the pro-LTTE Diaspora and shutting them up for good.

Processes need miracles to be perfect. They don’t make everyone happy, but then again they don’t have to. Perfection on this count will be judged on how far the local mechanism to handle reconciliation achieves its outcome(s). If this is what matters, then both local and foreign players may find that miracles are not long in coming.

Courtesy The Natio

Though they were partially hysterical, there was an air of predictability about the comments made by the UN Human Rights Commissioner Zeid Raad Al Hussein when he spoke on Wednesday about the OHCHR report on Sri Lanka and on what in his opinion, is to follow. Hysterical, because he did not rule out the ‘plausibility of genocide’, saying that there had been systemic violence perpetrated against innocents and combatants, mainly by the armed forces. Would the Sri Lankan government agree to the proposal for the so-called hybrid court to try armed forces personnel charged for supposed war crimes?

The new government is content to do what the US government stipulates with regard to Sri Lanka on the human rights front, which is what for a long time has translated as the UNHRC agenda for this country

The hybrid court is also part of the experiment with regard to human rights oversight functions the UN human rights commission is chancing its arm with. As far as the OHCHR investigation was concerned, it has been conceded that this was not a criminal investigation. However, this ‘human rights investigation’, whatever that means, has determined that there have been serious rights violations in Sri Lanka and determined that crimes of a sexual nature were pronounced in the context of the hostilities,  particularly after they ended.

UN High Commissioner for human rights Zeid Al Hussein had observed that the new Sri Lankan Government has worked with OHCHR in a cooperative spirit | (pic jto.s3.amazonaws.com)

The big question is whether the current government gets a reprieve, because it consists of the favorites of the international Establishment, and also because the new government is content to do what the US government stipulates with regard to Sri Lanka on the human rights front, which is what for a long time has translated as the UNHRC agenda for this country. The new Sri Lankan leadership seems to think that it has the influence at its command to stave off substantial prosecutions against members of the armed forces and the civilian high command for alleged war crimes. But is this a position any reflection of the reality?

It seems odd for instance that the OHCHR report also includes accusations against the current dispensation insofar as it is observed that there has been continued suppression of free media outside Colombo, along with references to regular incidents of rights violations against LTTE suspects even after the January elections, right up to the time the OHCHR hearing concluded.

On the other hand the positive if not rather glowing comments made about the new Lankan dispensation were almost of an ingratiating nature. For example, with regard to judicial independence, it is observed in the OHCHR report that a new Chief Justice was appointed, with words to the effect that this was after the formerly impeached Chief Justice was returned to office for one day. Nothing is said about the farcical nature of inducting a Chief Justice for one day, or Sri Lankans having to endure the spectacle of having three Chief Justices within the space of two days, or about the manner in which the sitting Chief Justice in January, was summary removed by executive order, in clear violation of even the most rudimentary principles of the independence of the judiciary.
Nothing either, is said about the farcical nature of democracy as it prevails in this country, with franchise being made a nonsense of with members Parliament being appointed from a list of those who had lost and been sent home by the voters, or the Opposition being steamrollered by Executive fiat. Instead the Zeid Al Hussein UN High Commissioner for human rights, for instance, had to observe that the new Sri Lankan government has worked with OHCHR in a cooperative spirit, and that the general climate of accusations and acrimony that prevailed during the tenure of the former government was absent.
That part about acrimony may certainly have been correct, but the obvious partiality towards the new dispensation is clear, and what is disturbing is that its own human rights violations are glossed over, except in cases where alleged violations of the rights of Tamil civilians are concerned.

The general contours of the new UNHRC policy on Sri Lanka are therefore clear. All of this seems to be with a view to ensuring that there are persecutions of forces personnel ‘because there has been impunity’, as the High Commissioner repeatedly stated at Wednesday’s press conference in Geneva. There seems to be tacit recognition of the fact that their new found friends, the Sri Lankan government, are in a bind, because the latter find themselves between a rock and a hard place. The new leadership in Colombo has to be conciliatory towards the United States and that agenda that emerges from Washington for obvious reasons, but also cannot allow indiscriminate prosecutions of Sri Lankan forces personnel, as that would lead to a certain a backlash which would be politically devastating at home.

Perhaps the new foreign-policy establishment would attempt to straddle the middle ground between the two extremes, but, there are no certainties that would ensue from this course of action.

When the UN High Commissioner for human rights says that though it’s too early to tell, the possibility of genocide is not ruled out after everything is taken into account, and adds repeatedly that impunity granted to Sri Lankan forces personnel has to end, it is obvious that there is no intent whatsoever of granting any kind of reprieve to the armed forces or the high command, despite the fact that there has been a change of government which was to the liking of the UN establishment and its backers.

In the face of this, the Sri Lankan government delegation had no option it seems, except to be conciliatory to the point of being cowed. This attitude is already coming in for pugnacious criticism from the likes of Dayan Jayatilleka for instance, and if the idea of a hybrid court is acceded to, it is clear that by and large in Sri Lanka, the majority of the population would consider this as a capitulation to foreign intervention.

So far the new Sri Lankan foreign-policy establishment has looked amateurish, but somebody might retort that it is early days still, and too premature to judge. But it is obvious that words would have to give way to substance. For the moment the new Sri Lankan foreign-policy czars have been content with reconciliatory and sometimes uplifting rhetoric, which some of the local media has been exultant over, labeling it as being ‘sincere and soothing’, whatever that means …

However, very soon, it would be decision-making time. And on that score, there would be no room for equivocation. Would there be a hybrid Court or not? Nobody could predict, for the simple reason that the style of the new President in particular has been to deliberately send out confusing messages, until final decisions are made. This tack was seen to have been finessed to be a code of conduct, particularly during election time. Whatever decisions are taken eventually, the certainty is that there would be a day of reckoning. The Sri Lankan foreign-policy’s joint authorship will not be able to hide behind platitudes anymore. The way things have been going, it appears that so far those of the likes of Dayan have been right. There has been a general climate of capitulation in Geneva, and this would not bode well for the government’s stature at home.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

මොන්ට්‍රියෝල් නගරයේ පටු මාවත් දිගේ
අප ඇවිද යන්නෙමු අතිනත් අල්ලාගෙන
දහසකුත් වූ මිනිස් ප්‍රාණීන් අතර
කෙනෙකු නැත ඇස ගැටෙන

තවත් දිනයක් උදාවී හිරු එලිය
සිප ගනියි කළු ගලින් කල මංමාවත්
රැගෙන එයි උණුසුම් සුළඟ
ගිම්හානයේ සම්ප්‍රාප්තිය පිලිබඳ පණිවිඩය

කහ පැහැති ටියුලිප් මල් සෙලවේ
ගිම්හාන සුළගේ තාලයට
ගයයි ගීතයක් කුරුල්ලෙකු සුමුදු විලසින්
උසැති මේපල් ගසක අත්තක සිට
නිල් අහස නරඹයි නගරයක අසිරිය
රාත්‍රියේදී රහසින් සඳුට කියා දෙන්නට

ධර්මන් වික‍්‍රමරත්න

ඉකුත් ජනවාරි 8 දින ආරම්භවී අගොස්තු 17වැනිදා විකසිතවූ දේශපාලන ‘විප්ලවය’ ප‍්‍රතිවිප්ලවකාරී බලවේගයන්ගෙන් රැක ගනිමින් ඉදිරියට ගෙනයා යුතු යැයි එම ජයග‍්‍රහණයට දායකවූ පක්ෂ නායකයෝ, එන්.ජී.ඕ සිවිල් සංවිධාන නිරතුරුව පවසති. එම විප්ලවය වනාහි පරාජයට පත් රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවට ආවේනිකව පැවැතිනියැයි කියන දූෂණය, ප‍්‍රචණ්ඩත්වය, ඒකාධිපතිත්වයට එරෙහිව උද්ගත වූ ජනතා ප‍්‍රවාහයක ප‍්‍රතිඵලයක් සේ ඔවුන් විසින් හුවා දක්වති. ටොයියාගේ තියරිය එය වේ. එයට එරෙහි වන්නෝ බයියෝය.

වෙලේ මාළු ඇලට ඇවිත් ඇලේ මාළුන්ට කියන්නේ අපි හිටියේ වැවේ කියලාය. කැපුවත් අපි මහින්ද‍ගේ මිනිස්සු යැයි කිවූ අය ෆුල්, ස්ටේට් හෝ හාෆ් ඇමතිකම් ගන්නේ ඒ අනුවය. රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ සිටියේ එවැනි ඇමතිවරු 91කි. මේ ආණ්ඩුවේ 93කි. තවත් කැබිනට් ඇමතිවරයෙකු සහ නියෝජ්‍ය ඇමතිවරු  4 දෙනෙක් ඉදිරියේදී පත්කරනු ඇතැයි කියති. එවිට 98කි.  ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේම යෝජනාවක් අනුව පාර්ලිමේන්තුවේදී ලබාගත් විවාදයකදී වැඩි ඡන්ද 61කින් සම්මතවූ යෝජනාවකි. මාදුළුවාවේ සෝභිත නාහිමිගේ රොටිය පිච්චීමට තැටිය තවමත් රත් නොවීම නිසා එහි වරදක්ද නැත. මාර්තු 12 ව්‍යාපාරයට අනුව පිරිසිදු දේශාපලනයක් දැන් ඡන්දයට නියම වටිනාකමක් ලැබී ඇත්දැයි ඔවුන්ම කිව යුතුය.

රාජපක්ෂ ආණ්ඩු‍වේ ජම්බෝ කැබිනට් මණ්ඩලය වෙනුවට විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදයක් අනුව පත්කරන බව කියූ කැබිනට් මණ්ඩලය මෙගා ජම්බෝ කැබිනට්ටුවකි. කොහොම ගසට කරවිල වැල ගියා වගේ වැඩකි. කැබිනට්ටුවේ 32ක් එජාපයේය. 16 ශ්‍රිලනිපයේය. ඒ අනුව ජනපතිවරණයේදී ලංගම බස් ගැනීමෙන් සිදුවූයේ යැයි කියන රුපියල් කෝට් 14 මුදල් ගෙවීම් පැහැරහැරීමට උත්තර බැදිය යුත්තේ ශ්‍රිලනිප ජේෂ්ඨ උප සභාපති නිමල් සිරිපාලද සිල්වා ප්‍රවාහන ඇමතිවරයාය. කැබිනට්ටුවේ තනතුරු අවශ්‍යනම් පෙම් හසුනක් මෙන් හුවමාරු කරගතද හැක.

අමුතුම මාදිලියේ ඇමතිකම් කීපයක් දක්නට ඇත. ඉන් එකක් නම් මහනගර හා බස්නාහිර සංවර්ධන ඇමතිකමය. යහපාලන ආණ්ඩුව ස්ථාපිත කරන්නට වෙහෙසුණු මධ්‍යම පාන්තික ජනතාව බෙහෙවින්ම ජීවත් වන කොළඹ ගම්පහ ආදී නගර වැසියන්ට නම් මෙය සුභාරංචියකි. මුස්ලීම් කටයුතු නියෝජ්‍ය ඇමති තනතුර ගම්පහ ඩුලිප් විජේසේකරට දීම පංකාදුය. විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදය අනුව එයදී ඇත්තේ මල්වාන සහ තිහාරියේ ජාතික සමගිය වැඩිදියුණු කිරීමට විය හැකිය. බියගමින් දැන් රටටම ආදර්ශයක් දිය හැකිය.

හවුල අවුල්ද? නැත. වෙනස සැපද? ඔව්ය. ඌරන් කැකුණ තලන විට හබන් කුකුළන්ට රජ මඟුල්ය. යහපාලන මාරය. රට හමාර නැත. විපක්ෂයේද කශේරුකාවක් ඇති මන්ත්‍රී පිරිසක්ද සිටින බව රට දැන ගත්තේය. මාතෘකාව විපක්ෂය නම් තහනම් වචනය විපක්ෂ නායකකමය. සන්ධානයේ ශ්‍රිලනිප පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීව‍රයෙක් එහි ප්‍රතිපත්තිවලට එරෙහිව කථා කලහොත් ආසන සංවිධායකකම අහෝසිවීමට ඉඩ ඇත. වර්තමානයේ පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින සන්ධානයේ විපක්ෂ මන්ත්‍රීවරුන් දැන් දළඹුවන් බව සැබෑය. දැක්කම කැතය. ගෑවුනාම කසනවාය. එහෙත් ඔවුන් කවදා හෝ සමනල්ලු වී ඉගිලෙන දිනයක්ද උදාවනු ඇත.

පක්ෂයක සාමාජිකත්වය ගෙන එහි ක්‍රියාකාරිකයෙකුවීම ප්‍රේම කිරීම වැනිය. එය බසයක යනවා වැනි වැඩකි. අකමැති නම් ඕනෑම මොහොතක බසයෙන් බැස යා හැකිය. එහෙත් ජේ.ආර්.ගේ ව්‍යවස්ථාව අනුව හෝ 19වැනි සංශෝධනය යටතේ වුවද පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරයෙකුවීම විවාහය හා සමානය. එය ගුවන්යානයක යනවා වැනි වැඩක්ය. එහිදී අකමැති වුවද බැස යා නොහැක. හදිසි අනතුරකදී බසින්නේනම් එයද පැරෂුට්ටුවකින් පමණක් බව සන්ධානයේ මන්ත්‍රීවරුන් දැනගත යුතුය. වවුලාගේ මඟුල් ගෙදර ගියානම් පුටු බලාපොරොත්තු විය නොහැකි සේම කොකාගේ ඇට්හෝම් ගෙදර ගියානම් පිඟන්ද බලාපොරොත්තු විය නොහැක. වර්තමානයේ සිදුවන්නේ අසත්‍ය සිය වංචනික බව සඟවා ගැනීමට හඬ නැගීමය. සත්‍ය නිහඬව ඒ දෙස බලා සිටී.

රෝයල් ගියත් ඉබ්බාගමුවේ සෙන්ටල් ගියත් ලයිසියම් ගියත් ජපුර හෝ පේරා ගියත් කේම්බ්‍රිජ්, ඔක්ස්ෆර්ඩ් ගියත් ඔවුන්ට මෙන්ම අටපාස් සෑම පුරවැසියෙකුටම ලංකාව අයත්ය. සන්ධානයේ මන්ත්‍රීවරුන්ට පාඩම් උගත හැකි ආකාර දෙකකි. එකක් ඉතිහාසය හැදෑරීමෙනි.අනෙක අත්ඇකීමට බෙල්ල දීමෙනි. දැන් සිදුවන්නේ දෙවැන්නය. පණිවිඩය පමණක් නොව පණිවිඩකරුවා හා ඔහුගේ අරමුණු පිළිබඳවද ඉදිරියේදී කල්පනාකාරී විය යුතුය.එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ අවුල ඉඩම් ආරවුලක් මෙනි. ඔප්පුවේ අයිතිය ඇත්තේ ශ්‍රිලනිප නායකයාටය. භුක්තිය ඇත්තේ සන්ධානයේ මන්ත්‍රීවරුන්ටය. භුක්තිය අයිතිය දක්වා පෙරළා ගන්නා තෙක් විසදුමක් නැත. ලබන මාර්තු මස පැමිණෙන පළාත් පාලන ඡන්දයේදී තෙවන විනිසුරු  එනතෙක් සීරු මාරුවෙන් සිටිය යුතුය. සන්ධානයේ ඡන්ද දෙකට කැඩුන විට එහි වාසියද එජාපයටය.

යුක්තිය පසඳලීමට තජුඩීන්ගේ සිරුර ගොඩ ගත්තේය. එහෙත් සරසවි සිසුන් වන ජනක සහ සිසිරට තවම යුක්තිය ඉටුවූයේ නැත. ඊයේ යාපනයේ විද්‍යාය. අද මිනුවන්ගොඩ සේයාය. ගම්පහ රතුපස්වල ජලය ඉල්ලූ මිනිසුන්ට වෙඩි තැබීමට අණදුන් බ්‍රිගේඩියර් දේශප්‍රිය ගුණවර්ධන තුර්කියේ සිට ඉකුත් 15වැනිදා ආවේය. රතුපස්වල තෙරිපැහැ සිරිධම්ම හිමියෝ මාධ්‍ය සංදර්ශනයකට මගී පර්යන්තය ඉදිරිපිට වැඩ සිටියහ. විශ්‍රාමික බ්‍රිගේඩියර් ප්‍රභූ පර්යන්තය ඔස්සේ නිවස බලා පිටව ගියේය. තමන් කළ වරදට දෙව්දත් අපායේ දුක්විඳින බවනම් බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ සඳහන්ය.

එක්සත් ජාතීන්ගේ ජිනීවා මානව හිමිකම් වාර්තාව අනුව 2002 සිට 2012 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ මානව හිමිකම් කඩවීම පිළිබදව ජත්‍යන්තර ‘හයිබ්‍රිඩ්’ අධිකරණයක් අවශ්‍ය බව නිර්දේශ කර ඇත. එය ශ්‍රී ලංකා‍ව විසින්ම ඉල්ලාගෙන කෑමකි. අනුන්ගේ පිහියකින් අපේ බඩ කපා ගැනීමකි. වසර 2002 කඩඉමක් වන්නේ අගමැති රනිල් සහ බෙදුම්වාදී නායක ප්‍රභාකරන් අතර අත්සන් කල ගිවිසුම නිසාය. එම වාර්තාවට අනුව දෙමළ බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදීන් සටන්කරුවන්ය. ශ්‍රී ලංකාවේ සහ දකුණු අප්‍රිකාවේ අරගල එකිනෙකට වෙනස්ය. මේ අනුව ඉදිරියේදි සිදුවනු ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකාව දංගෙඩියට යෑවීමය.

සීපා අත්සන් කළොත් රටත් ජනතාවත් බංකොලොත්ය. 1815 ගිවිසුම සහ 2002 සටන් විරාම ගිවිසුම කාලයේ වැලිතලාවට අහෝසිවී ගියද 1987 ජුලි අත්සන් කල ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම අවලංගු කිරීමට ප්‍රායෝගිකව නොහැක. සීපා ගිවිසුමෙන් ලාංකීය ඉතිහාසයේ අත්සන් කිරීමට යන භයානකම ගිවිසුම වේ. ඉන්දීය ආර්ථිකයට වාසිවන අන්දමට වසර 15කට පෙර සකස්කල එම ගිවිසුම කලින් කිසිම ආණ්ඩුවක් ක්‍රියාත්මක නොකළේය. ඉකුත් කාලය තුළ ඉන්දියාවට ශ්‍රී ලංකාවෙන් අපනයනය කර ඇත්තේ ඩොලර් දසලක්ෂ 580ක වටිනාකමක් ඇති භාණ්ඩ ප්‍රමාණයක් පමණි. නමුත් ඉන්දියාවෙන් ආනයනය කල ප්‍රමාණය ඩොලර් දසලක්ෂ 600 සිට ඩොලර් දසලක්ෂ 3,730 දක්වා වැඩිවී තිබිණි. ඉන්දියාවට ගිය රනිල් වික්‍රමසිංහ ඉන්දීය රාජ්‍ය නායකයින් සමඟ කල සාකච්ඡාවට ශ්‍රි ලංකාවේ විදේශ අමාත්‍යාංශයේ නිලධාරින් සහභාගිකර නොගත්තේය. ඒ ඉකුත් මහ මැතිවරණයේදී පොරොන්දුවූ ගෞරවනීය රාජ්‍ය සේවයක් සඳහා වන්නටද බැරි නැත.

ජයග්‍රහණය වෙත යාමටනම් ජනයා කන්දිය යුත්තේ අතීතය ගැන කතාකරන අයට නොව අනාගතය ගැන කතා කරන අයටයැයි කියමනක් ඇත. ඒ අනුව බස්නාහිර මහ ඇමතිකමට පත්වූයේ කලින් වසර 25ක් තුළ දේශපාලනය කළද පළාත් ඇමතිකමක්වත් නොදැරූ ඉසුරු දේවප්‍රියය. ඔහු කාගේ කාගේත් හිත දිනාගත් හොද දේශපාලන මහත්තයෙකි. මහරගම ශ්‍රිලනිප සංවිධායකකමට පවා ඔහු සුදුස්සෙකි. හිටපු පළාත් ඇමති කොඩිකාරගේ නෝනාත් නගරාධිපතිව සිටියේය. උඩහමුල්ල ඩිපෝව ඉදිරිපිට ලොකු කටවුට් එකකින් ඉකුත් වසර 10 තිස්සේම කොඩිකාර යුවල සිනා සෙමින් සිටියහ. ඉහළ සහ පහළ මධ්‍යම පාන්තිකයන් බහුතරයක් සිටින මහරගම ඡන්දදායකයෝ මේවාට සිනාසුනේ පශ්චාත් භාගයෙනි. මහරගම සහ ඒ අවට ජනයාගේ විරෝධතා පිටාර ගැලුවේය. මහින්ද රාජපක්ෂ පැරදීමට එවැනි කරුණුද ඉවහල් විය. බස්නාහිර නව මහඇමති ඉසුරු දේවප්‍රිය පිළිගැනීමේ කටවුට් විශාල ප්‍රමාණයක් දැන් ගජරාමෙටය. මේවා මසකට පසුව හෝ ගලවා දැමීමට මහඇමති ඉසුරු කටයුතු නොකල‍හොත් ඔහුද වැටෙන්නේ කොඩිකාර වලේමය.

ඌවේ මහඇමතිකමට පත්කළේ සැබෑ ජනතා පුත්‍රයකි. ඔහු‍ම ප්‍රසිද්ධියේ මාධ්‍ය මගින් ප්‍රකාශ කර තිබූ පරිදි ‍කුඩා කල කෝච්චියේ වඩේ විකුණූ කොල්ලෙකි. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකු ලෙස ඡන්දයෙන් දිනුවද ඔහු දිවුරුම් දි සිටියේ නැත. අවම වශයෙන් දිවුරුම් දී එක් දිනක් හෝ මන්ත්‍රී මායාදුන්නේ මෙන් සිටියානම් මියගිය පසු පාර්ලිමේන්තුවේ ශෝක ප්‍රකාශයක් සම්මත කර ගැනීම හෝ සිදුවනු ඇත. ලලිත් සහ ගාමිණී සමඟ රණසිංහ ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිවරයාට එරෙහිව දෝශාභියෝගයක් ගෙනආ මහියංගනයේ ලක්ෂ්මන් සෙනෙවිරත්නට පාර්ලිමේන්තුවට යාමට දැන් හැකිවී ඇත.එය ඔහුට මෙන්ම රටටද සතුටකි. කැප්ටන් සෙනෙවිරත්නගේ පුතාවූ ලක්ෂ්මන් කලින් කැබිනට් සීනි ඇමතිය. එහෙත් රටට දුක යහපාලන ආණ්ඩුවට තවත් නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයෙකුගේ බර දැරීමට සිදුවීමය.

මෙරට ආර්ථිකය මුහුණ දී සිටින ඉතිහාසයේ බරපතලම විදේශ විනිමය හුවමාරුවේදී රුපියලේ අගය බිඳ වැටීම මේ වනවිට සති දෙකක් පුරා අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී.දැන් ඇමෙරිකානු ඩොලර් එකක් සඳහා විකිණුම් මිල රුපියල් 142.15 ක් දක්වා ඉහළ ගොස් තිබිණ.ආණ්ඩුව පසුගියදා සඳහන් කර තිබුණේ රුපියලේ අගය පාවීමට ඉඩ හැරිය බවය. එනම් ඉල්ලුම සහ සැපයුම අනුව එය තීරණය වීමය. එජාපය මැතිවරණයට පෙර සඳහන් කර තිබුණේ ඔවුන්ගේ ආර්ථික කළමණාකරන උපාය මාර්ග අනුව රටේ ආර්ථිකය ශක්තිමත් කරන බවය. මහ බැංකුවේ අධිපතිවරයා ඉවත් කරන ලෙස බයියන් කොතෙක් උඩුබිරුවද තවලම ඉදිරියට යනු ඇත. රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ ආර්ථික ඝාතකයා වෙනුවට දැන් වෙනත් චරිත ආදේශ වෙමින් පවතී.

ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්ෂය කාලානාරූපීව අභියෝගවලට එරෙහිව සටන් වැදුනු ජාතික ව්‍යාපාරයකි. ඒඒ අවස්ථාවල විවිධ නායකයන් යටතේ එය මෙහෙයැවිණි. බටහිර අධිරාජ්‍යවාද හමුවේ වුවද එය එසේම විය. මේ නිසා ජාතික ව්‍යාපාරය යනු තමන්ට ඇති ප්‍රධානතම අභියෝගය බවද බටහිර අධිරාජ්‍යවාදීහු අවබෝධකරගෙන සිටියහ. දැන් සන්ධානයේ විපක්ෂ මන්ත්‍රීවරුන්ට සහ ජාතිමාමකයින්ට කීමට සිදුවී ඇත්තේ චිකාගෝ බන්ධනාගාරයේ එල්ලා මරා දැමීමට මොහොතකට පෙර ඇමරිකානු කම්කරු නායක ඕගස්ට් ස්පයිස් විසින් ජාත්‍යන්තර විප්ලවවාදීන්ගේ ගීතය වන මාසෙල්ස් ගීතය ගයමින් පොරක භූමියට පැමිණ කියා සිටි මෙම ප්‍රකාශය වේ. “අපේ නිශ්ශබ්දතාවය, අද ගෙල හිරකොට මරා දමන අපගේ කටහඩවල් අභිබවා බලගතුව නැගෙන කාලය ඉදිරියේදී එ‍ළඹෙනු ඇත”.

බයියෝ කැමති වුවද අකමැති වූවද දැන් ටොයියෝ සමඟ එක්වී ගී ගයමු. ඒ “මේ දූපත අපගේ රටයි…. අප ඉපදෙන මැරෙන රටයි…. මුළු ලොව මේ රටට යටයි.” කියමිනි. එයට පසුව අවශ්‍යනම් ආගමික සමගිය උදෙසා බුදු දහම අනුව සාදු කියා හෝ කිතු දහම අනුව ආමේන් කියා හෝ ඉස්ලාම් දහම අනුව ආමීන් කියා කීවාටද වරදක් නැත.  ටොයියාගේ තියරිය කියන්නේ මේවාටය. (The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com) 

ධර්මන් වික්‍රමරත්න  විශේෂාංග ලිපියක්

අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය(අන්තරේ) 29වැනි කැඳවුම්කරුවූ කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ අවසන් වසර සිසු නජිත් ඉන්දික වෙනුවට එහි 30වැනි කැඳවුම්කරුවූ රජරට විශ්ව විද්‍යාලයේ මහා ශිෂ්‍ය සංගමයේ සභාපතිවරයාවන ශ්‍රාස්ත්‍ර පීඨයේ  ළහිරු වීරසේකර ඉකුත් සෙනසුරාදා එනම් සැප්තැම්බර් 12 වැනිදා කැළණි සරසවියේ පැවති රැස්වීමකදී තෝරාපත් කර ගැණිනි. ලහිරු සහ නජිත්ට පිළිගැනීම සහ වෙන්වීම යන දෙකම වෙනුවෙන් පරස්පර අර්ථයන් දෙකකට ලොව භාවිතා කරන එකම වචනයවන ආයුබෝවන් කියා කියමු.

අධ්‍යාපනික අයිතීන් ලබාගැනීම සදහා සරසවි සිසුන් 5,000කට අධික සහභාගිත්වයකින් යුත් පෙළපාලියකින් ජනාධිපති මන්දිරය අසළට එන නජිත් ඉන්දික.

 අන්තරේ ආරම්භ වූයේ 1969 ජුනි 28වැනිදා පේරාදෙණිය සරසවියේදී වන අතර එහි ප්‍රථම සභාපතිවරයා වූයේ මැල්කම් විජේසිංහය. අන්තරේ දේශපාලන නායකත්වය 1969 සිට 1972 දක්වා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ප්‍රගතිශීලී ශිෂ්‍ය සංවිධානයේ 1973 සිට 1977 දක්වා ශ්‍රී ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ලංකා ජාතික ශිෂ්‍ය සංගමයටද 1978 සිට 2011 දක්වා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සමාජවාදී ශිෂ්‍ය සංගමයටද 2012 සිට අද දක්වා පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ විප්ලවවාදී ශිෂ්‍ය සංගමයටද හිමිවිය. එදා සිට අද දක්වා අන්තරේ කැඳවුම්කරුවන් 29 සමඟ වෘත්තීය මිතුරන් වශයෙන් කටයුතු කරන්නට ලියුම්කරුට හැකිවිය. එදා අ.වි.ශි.බ.ම නමින් කෙටි නමින් හැදින්වූ අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලයට අන්තරේ නමින් 1986දී  කෙටි නමක් හදුන්වා දුන්නේ දිවයින පුවත්පත මගිනි.

අන්තරේ හිටපු කැඳවුම්කරුවන නජිත් සහ අන්තරේ ලාංඡනය.

අන්තරේ කැඳවුම්කරු වශයෙන් නජිත් ඉන්දික කටයුතු ඇරඹුවේ 2014 පෙබරවාරි 9වැනිදාය. එසේ වෛද්‍ය සිසුවෙකු අන්තරේ කැඳවුම්කරු වූයේ වසර 25කට පසුවය. තංගල්ල රන්න උපන් 26 හැවිරිදි නජිත් ඉන්දිකගේ පියා ගොවියෙකු වන අතර වැඩිමහල් සොහොයුරිය වෛද්‍යවරියෙකි. නජිත්ගේ සොහොයුරා වර්තමානයේ පේරාදෙණිය සරසවියේ පශු වෛද්‍ය පීඨයේ දෙවන වසරේ සිසුවෙකු වන අතර නජිත් සොහොයුරා වීමේ හේතුවෙන්ම ආරක්ෂක අංශවල තාඩන පීඩනවලට ලක්විය. ලාංකීය ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයට පොහොසත් ඉතිහාසයක් ඇත. සීමාවන් ජයගැනුමට නිරතුරුවම ප්‍රයත්න ගනු ලැබීය. ඔවුන්ගේ දෘෂ්ඨිය පුළුල්ය. ශක්තිය ප්‍රබලය. හඬ උද්වේගකරය.

අන්තරේ නව කැඳවුම්කරු වශයෙන් පත්වූ ලහිරු විජේසේකර උද්ඝෝෂණයකදී සරසවි සිසුවෙකු අත්අඩංගුවට ගැනීමට විරෝධය පළකරමින්.

පේරාදෙණිය සරසවියේ වීරසූරිය ඝාතනය වූ 1976 දෙසැම්බර් 12 සිට 2015 ජුනි 20 දක්වා ඝාතනයට ලක්වූ සරසවි සිසුන්ගේ සංඛ්‍යාව 632කි. ඉන් 623ක් ඝාතනය වූයේ ජවිපෙ දෙවන කැරළි සමය වන 1986 සිට 1990 දක්වාය. ජවිපෙ දෙවන කැරැල්ලේදි ඝාතනයට ලක්වූ සරසවි සිසුන් 396ක් හඳුනාගත් අතර තවත් 227ක් අතුරුදහන් විය. ජවිපෙ දෙවන කැරළි සමයේදී ඝාතනයට ලක්වූ පාසැල් සිසුන් සංඛ්‍යාව 2,327කි. මේ අනුව 1976  සිට මේ දක්වා ඝාතනයට ලක්වී ඇති පාසැල් සහ සරසවි සිසුන්ගේ සංඛ්‍යාව 2,959කි. සරසවි සහ පාසැල් සිසුන්ගේ අයිතීන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින ගැලවුම්කාරයා බවට වර්තමානයේ පත්ව තිබෙන්නේද අන්තරේය.

1986 සිට 1990 දක්වා අන්තරේ කැඳවුම්කරුවන්ව සිටිමින් පසුව ඝාතනට ලක්වු සරසවි ශිෂ්‍යයින්. (වමේ සිට) පේරාදෙණිය ඉංජිනේරු පීඨයේ රංජිතම් ගුණරත්නම්, කොළඹ නීති පීඨයේ සරත් එදිරිසූරිය, කැළණිය ශ්‍රාස්ත්‍ර පීඨයේ මච්චාගම සේනාරත්න, මොරටුව ඉංජිනේරු පීඨයේ නිමල් බාලසූරිය, කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ වෙනුර එදිරිසිංහ, පේරාදෙණිය ඉංජිනේරු පීඨයේ උදේනි බන්දුල දිසානායක, කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ අතුල සේනාරත්න සහ කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ සිසිර කීර්ති ජයවර්ධන.

ජවිපෙ දෙවැනි කැරළි සමයේදී 1986 සිට 1990 දක්වා අන්තරේ කැඳවුම්කරුවන්වූ පේරාදෙණිය ඉංජිනේරු පීඨයේ රංජිතම් ගුණරත්නම්, කොළඹ නීති පීඨයේ සරත් එදිරිසූරිය, කැළණිය ශ්‍රාස්ත්‍ර පීඨයේ මච්චාගම සේනාරත්න, මොරටුව ඉංජිනේරු පීඨයේ නිමල් බාලසූරිය, කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ වෙනුර එදිරිසිංහ, පේරාදෙණිය ඉංජිනේරු පීඨයේ උදේනි බන්දුල දිසානායක, කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ අතුල සේනාරත්න සහ කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ සිසිර කීර්ති ජයවර්ධන යන කැඳවුම්කරුවන් සියළු දෙනාම ඝාතනයට ලක්විය. එයට අමතරව කොළඹ සරසවියේ වෛද්‍ය පීඨයේ සිසුන් 9, රුහුණු වෛද්‍ය පීඨයේ 2 සහ පේරාදෙණිය වෛද්‍ය පීඨයේ 21ද ඇතුළු වෛද්‍ය සිසුන් පමණක් 31 ඝාතනයට ලක්විය. මේ සියළු කරුණු කාරණා වෛද්‍ය සිසුවෙකු වූ නජිත්ට ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය මෙහෙයවීමට මහඟු මගපෙන්වීමක් වූවාට සැක නැත. සම සෞඛ්‍ය අරගලය ඇතුළු ශිෂ්‍ය අරගලයන් පමණක් නොව ගමේ දු දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන අයිතීන් වෙනුවෙන්ද මාලඹේ පෞද්ගලික වෙද විදුහලට එරෙහිවද ඔහු සටන් කඳවුරු බැන්දේය. අධ්‍යාපනය යනු වරප්‍රසාදයක් නොව අයිතියක් බව සමාජගත කළේය. නජිත් වෛද්‍ය සිසුවෙකුවීම මගින් අන්තරේට පොදු ජන ආකර්ෂණය වැඩි විය.

මාලඹේ පෞද්ගලික වෛද්‍ය විදුහලට එරෙහි විරෝධතා පාගමනක්.

ඉකුත් වසර 4 තුළදී පමණක් සරසවි සිසුන්ගේ පන්ති තහනම් කිරීම් 1,471ක් විය. නඩු පැවරීම් 414ක් විය. සිරගතවීම් 79ක් විය. මැර ප්‍රහාර අවස්ථා 78කදී සිසුන් 190ට ඒවාට මුහුණදීමට සිදුවිය. සිසුන් පැහැරගැනිම් 3ක් විය. නජිත්ගේ නායකත්වය යටතේ අන්තරේට පන්ති තහනම් කල සියළු සිසුන්ගේ වාරණයන් ඉවත්කර ගැනීමටද ආණ්ඩුවට සිදුවිය. නජිත් ඉන්දික පමණක් නොව අන්තරේ වෙනුවෙන් මෑත කාලයේදී එහි කැඳවුම්කරුවන් කල සේවය මෙහිදී සඳාකල් රැදෙනු ඇත.වෛද්‍ය උපාධිය සමත්වීමෙන් පසු නජිත් පමණක් ‍නොව නිදහස් අධ්‍යාපනයෙන් වෛද්‍යවරුන් බවට පත්වූ සහ පත්වන වෛද්‍යවරුන් සිය වෛද්‍ය සේවය ජනතා හදගැස්ම මත ක්‍රියාත්මක කරනු දැකීම සැම‍ගේ පැතුම වනු ඇත. (The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com)

By Charles.S. Perera

Yes of course Zaid Ra’ad Al Hussain and Pablo de Greiff may have heard of terrorism, but terrorism in Sri Lanka they see  through their  professional eyes, after all they have a job to do.   They cannot  see it  from the eyes of those who witnessed the brutality of  terrorism. Therefore they do not see it from the angle of those who suffered from terrorism. They take reality for myth and  myth for reality.

But they cannot shut their eyes to the  human side of what it was like suffering under terrorism. For them the period of terrorism in Sri Lanka is fiction or like reading    books about  the killing of the inhabitants of  ancient Mexico the Aztec by  the Invading Spaniards or burning of non-believers at stake to make others obedient and  accept to be Catholics  through fear of death in the hands of  the  armies of the Inquisitors.

Above all for them the terrorists in Sri Lanka were terrorising Sri Lankans and not the foreigners.  Therefore the Americans,  Norwegians, Germans , Japanese and the foreign NGOs met the terorists and  sat with the Sri Lanka terrorists to drink together  and eat lobsters in Kilinochchi. Even American Senators  came to enjoy the hospitality of the terrorists.

It is a pity Zaid Ra’ad was not there then , because he would have had his share of lobsters dinning and wining with the terrorists. It became a holiday resort for the INGOs, the Government representatives of USA, UK,Norway, Germany , Japan etc.

We appeal to the  47 Representatives of the governments at the UN HR Council Geneva, listening to stories concocted by the UNHRC presenting a report prepared on 3000 statements by eyewitnesses, whose identity strangely is to be kept confidential for thirty years, to understand the efforts the UN and the big powerful countries are making to hide the truth and establish falsehood in its place.  It is the Agenda of Navi Pillai that is evident in the UN Report on Sri Lankan war crimes presented by Zaid Ra’ad the UN High Commissioner.

How can any one intelligent assume the report presented without giving  the names of witnesses as correct ? It is a report prepared at the behest of the Tamils who have paid  people like Callum MacRae the Garbage Collector by profession, of UKTV Channel4 to make a film of the horrors of terrorism as those committed by  the Armed Forces. The UN Report presented at the UNHRC in Geneva is absolutely fiction as much as MacRae’s film.

In realistic democracy  any action taken by a sovereign state against terrorism or an armed insurgence to stop and eliminate such terrorism or insurgence should be beyond interference into by any other sovereign state, or even an International Organisation-the UNO,  because such actions are the inalienable right of a sovereign State in protecting its people and territory.

In Sri Lanka an insurgency of Sinhala youth in south was stopped  by the then governments with the use of excessive  repression, with reported use of torture and assassination of  the  insurgents , which was not questioned by the UN or the International Community. The suppression of that insurgency in the South ended without question despite torture, and assassination of large numbers of youth.

Similarly terrorism that began by  a group of Tamil youth was eliminated militarily with out inflicting torture.  But that did not stop there as it was with the insurgence of the Sinhala youth in the South.

Why was it so ?

In the case of the terrorism it was an ethnic group the Tamils who were the terrorists.  When the terrorism was eliminated it should have stopped at that, as it  happened in the insurgency in the South.

But the former became an international issue as the Tamil expatriates living in different countries in the West who were sympathisers of the terrorists and who contributed to arm the terrorists were able to make a hue and cry in the countries in which they were living  using the ethnic issue as the reason for the government  to eliminate terrorism militarily.

They made it out that it was not a mere elimination of terrorism but it was a deliberate  suppression of the right of the Tamils by the Sinhala majority government. Under normal circumstances the West and even the UN should not have intervened as what the Government of Sri Lanka had done using the Armed Forces was to stop terrorism, because Tamil or not terrorism had to be stopped by  the government whatever its ethnic representation , as it is the inalienable right of the Government to do so in the interest of its people and territory.

The Governmentof Sri Lanka  could not have stopped an insurgency by the Sinhala youth and allowed the terrorists to continue their terrorism because they were Tamil. That seems to be the lopsided  logic” of the West and the UN Human Rights Council and its Commissioners.

In fact there is no right what so ever to make the elimination of  terrorism in Sri Lanka an issue of violation of human rights , leave alone making  accusation of the Armed Forces for war crimes.

What happened in Sri Lanka in the elimination of terrorism by the use of Armed Forces, is justifiable , compared to what the USA and its NATO partners did in Iraq and Libya , which was not just violation of human rights but complete annihilation of Nations.

If the UNHRCouncil in Geneva were to justify its right to exist, and win the confidence of member states( other than  the  real perpetrators of crimes),  as a Council that stands for human rights, it should bring allegations against  USA and its NATO Partners for deliberately planned crimes against humanity.

Elimination of terrorism in Sri Lanka was  the Government’s inalienable right and duty as the provider of security to the people assuring them of their peaceful existence without allowing its enemies, what ever their origin, ethnicity or formation to destroy or divide the country.

That is the correct interpretation the Western Governments should have made to the Tamil expatriates in their countries who were demanding their intervention in Sri Lanka as the elimination of terrorism was  a discrimination against the Tamil Community in Sri Lanka. But it was not the Tamil Community that the Armed Forces were fighting against but the terrorists.

Instead of that,  now the UNHRCouncil Geneva working on a resolution by USA is asking for  accountability by the government of Sri Lanka,  presenting  the Darusman Report and  the latest UN Report is a serious injustice  against Sri Lanka a Sovereign State which had done nothing wrong  in eliminating terrorism, but  doing its duty by its people.

The terrorism has been eliminated, and it is now, that any one could go around collecting false eyewitness accounts. If  the conditions that prevailed at the time during the last phase of war against terrorism could be imagined by even a least educated  person he would give no credit at all to the so called  3000 eyewitness accounts. People  running away from the terrorists holding them as a human shield, had no time to look back and see what was happening, as  they were running pell-mell with the only idea of saving their own lives.

Therefore,  Mr.Zaid Ra’ad Hussain those 3000 eyewitness accounts are not worth  the paper on which they have been written. They are false beyond doubt, and besides there is no acceptable evidence to prove beyond doubt that those eyewitness accounts are true.

The two reports- Darusman Report and the UN Report on Sri Lankan war crimes, are not acceptable for the simple reason that the names of the witnesses  who gave evidence on which the reports have been prepared are being  kept confidential for 30 years.

This is not different from President Bush stepping over the UN Security Council to declare war against Iraq, showing a false document prepared by Tony  Blair the then Prime Minister of UK, that Iraq has weapons of mass destruction.

What moral right Zaid Ra’ad Al Hussain  has as the UN Commissioner for Human Rights to continue to go on with  the Resolution moved by USA, and present the false UN Report on Sri Lankan war crimes, before calling USA to account for the crimes it has committed against Iraq and Libya and continues to do in Pakistan using unmanned Drones.

The UN Report on Sri Lankan war crimes is an absolutely false document prepared to  satisfy the expatriate Tamil Community in the West, USA its Western Allies; and India to divide Sri Lanka so that China and Russian influence in the particular geographic area could be eliminated and enable the  setting up of an American military base.

If the Prince Zaid Ra’ad Al Hussain has any proud royal blood in him he should honourably resign from his Office as UN High Commissioner instead of presenting a false document which has no legal value as  the defendants are not in a position  to cross examine the so called  3000 eyewitnesses who had provided statements the  truth of which cannot be established.

Further more UNHRCouncil should extend the charges made against the LTTE in the UN report on Sri Lankan war crimes in the absence of the terrorists, to those who supported terrorism, for aiding and abetting terrorists in Sri Lanka, as they became a party to terrorism by collecting  funds for the terrorists, engaging American lawyers to defend terrorism,  help and encourage terrorists to carry on terrorism in Sri Lanka.

Notice should therefore be issued to Sampanthan and  TNA, Jayalalitha, Karunanidhi and Vaiko  of Tamil Nadu, Fr. Emmanual of the Global Tamil Forum, , Nediavan. And the  following Tamil Organisations

01. Liberation Tigers of Tamil Eelam a.k.a LTTE a.k.a Tamil Tigers.
02. Tamil Rehabilitation Organization a.k.a TRO.
03. Tamil Coordinating Committee a.k.a TCC
04. British Tamil Forum a.k.a BTF
05. World Tamil Movement a.k.a WTM
06. Canadian Tamil Congress a.k.a CTC
07. Australian Tamil Congress a.k.a ATC
08. Global Tamil Forum a.k.a GTF
09. National Council Of Canadian Tamils a.k.a NCCT a.k.a Makkal Avai
10. Tamil National Council a.k.a TNC
11.Tamil Youth Organization a.k.a TYO
12. World Tamil Coordinating Committee a.k.a WTCC.
13. Transnational Government Of Tamil Eelam a.k.a TGTE
14. Tamil Eelam Peoples Assembly a.k.a TEPA
15 .World Tamil Relief Fund a.k.a WTRF
16. Headquarters Group a.k.a HQ Group

The speech of the Foreign Minister of Sri Lanka Mangala Samaraweera is a complete sell out of the  Armed Forces of Sri Lanka of which some made the supreme sacrifice and others handicapped for life.  These Soldiers and their Army Commanders  did their  job to protect the people of Sri Lanka, and their motherland.

The Armed Forces of Sri Lanka  did not deliberately kill the civilians, and if some died that is collateral damages which is unavoidable in the elimination of a greater danger.  If the Sri Lanka Armed Forces had not eliminated terrorism  when it did , terrorism would have continued and many more civilians  from all communities in Sri Lanka  would have been  dying daily at the hand of the terrorists, their Suicide bombers, grenade lobbers, snipers, claymore bombs set in busses  and in trains and in market places, and the suffering would have continue, unabated.

Is it that what the UN,  and those who now accuse the Armed Forces of Sri Lanka for war crimes  wanted ?

The African States, Asia pacific States and the Latin American Carribbean States present at the sessions of the UNHRCouncil in Geneva , should take note of what the UN, USA and other Western States are capable of doing against developing countries who want to be independent of the repressive  countries, and follow a non-aligned political system . These powerful States are all out to maintain their global leadership suppressing the rights of the developing Countries.

As it had been repeated above Sri Lanka is accused unjustly at the call of pro terrorist Tamil expatriates for the simple reason of eliminating  terrorism in Sri Lanka by a group of Tamil and ending a thirty years of incessant suffering.

The USAand the West who were against the Chinese and Russian support of Sri Lanka and its very  close relationship with China which helped  Sri Lanka’s very fast infrastructure development ,  is making all efforts to isolate Sri Lanka from China and Russia and bring accusations against Sri Lanka for war crimes.

It is Sri Lanka today that is being unjustly accused by the UN System which is now almost  part of the USA State Department, to morrow it will be one of you from the African States, Asia pacific States or the Latin American- Carribbean States.  Therefore do not let  the rich buy you for their benefit, but try to defend one of you- that is Sri Lanka against this International political terrorism by the Rich Countries of the West against the developing Nations.

By Concerned Citizen

I am putting together some information I have read up on the Lankaweb and other sources, in Defense of Sri Lanka going to war with the LTTE over the many years and exposing certain facts that the International Community tends to ignore.

After some 500 years of suffering under Colonial Rule, we the Lankans, have some Questions to ask and facts to present:

No one in the UNHRC is asking why it is that the Tamil leaders of Lanka have consistently asked for a Separate state even during the time of British Colonial rule (1815-1948) ​where the Tamils were the favored ones, ​and the same demand going on today, even though they have all the rights that others in Lanka have.

Even though Tamil Dalits have migrated all over the world to countries such as Malaysia, Fiji, Mauritius, Madagascar, South Africa, Canada, Europe, Australia etc., it is only in Sri Lanka that they want a separate state. Is it not because we are only 12 miles away from Tamil Nadu the true home of Tamil where 15 million Tamil Dalits reside, struggling to get out of the institutionalized slavery they experience?  Is it not because the Tamil Language has been given Official/National status with Free Education and Free Health Care?

None of the UN bodies question the role of Tamil Nadu politics dversely affecting Sri Lanka. They ignore the 15 Million plus Tamil Dalits in Tamil Nadu struggling to leave Tamil Nadu. The Prevention of Atrocities Act of India ((as late as 1995) is not effective in Tamil Nadu.  Most cases of human degradation (Tamil Dalits degraded in the most inhuman way – many cases exposed now through the internet) are not even acted on.  The Times of India reported just this last June,

​that a Tamil Dalit youth had dared to enter a Hindu Temple and for that he was abused by his higher caste assailants urinating into this poor boy’s mouth.  This is the situation in Tamil Nadu today, yet the UNHRC has not taken any action.  Why is that?

No one at the UNHRC is asking about Tamil Dalit discrimination going on in Tamil Nadu.  When PM Nehru’s Anti-Secessionist Law came in (1963), putting a halt to Tamil Nadu’s separatism from India, the Separate state call in Lanka by Tamil leaders intensified culminating in the Vaddukoddai Resolution of 1976, for use of Violence in achieving a Separate state called Eelam.

​This Declaration has still not been officially revoked.  ​​Why is that?

Tamil Nadu fishermen poach fish in Sri Lanka waters.  No UN body has taken action to stop it.  Instead, Lanka is punished with a fish sales ban in the EU countries, stating that Lanka fish boats do not carry GPS equipment or some such excuse.  TN fishermen do not carry GPS equipment either and they spoil the sea bed with bottom trawling. ​Most of the fishing vessels are used owned by Tamil Nadu politicians. ​Lanka loses some one billion dollars worth of fish to TN poaches each year. Yet, Lanka is punished.  Why is that?

​Why was the JVP created by the poverty stricken youth of Sinhala Buddhist village families?  Do they know that almost all the SE Asian Buddhist countries had the same problem after Colonization of over hundreds of years?

Does the International Community realize that over 50% of the Tamil population of Sri Lanka live among the Sinhalese live in the South and West outside the North and East they demand as a separate state?

​More Questions for the UNHRC: ​

Why was the Sirima/Shashthri Pact allowed to be abrogated by India?

​​Why was the 1983 Riot orchestrated by a combination of India via Dixit, the then JR UNP Govt and some other powers allowed to happen? ​It was obvious that it was orchestrated since many Tamils were ready with passports to leave the country, and Tamil ambassadors were in place in London, Paris and Berlin to show the Riot videos, which were sent to them by Tamil leaders as soon as it happened.

​   ​Why was the 13-A imposed under DURESS on Sri Lanka by India (1987)?

​Why has the 6-A NEVER been activated?​

Since Sri Lanka has the Tamil Language as a National/Official language and offers free Education & Health Care, many hundreds of thousands of Tamil Dalits have left Tamil Nadu and entered Lanka as illegal migrants.  This is in addition to over a Million and a half Tamils of Dalit origin brought into Lanka during British & Dutch Colonial times to work as indentured labor in the coffee, tea and tobacco plantations.  They have all benefitted through Tamil Language use as well as well as the Free Education (including University) and Free Health Care.

​No other country in the world has given these benefits, including Tamil Nadu. ​

Now let us examine ​some of ​the ​LOSSES​  to Lanka due to t​he Tamil Leaders demand for a separate state:

​(1) Massive loss of life (mainly Sinhala Buddhists as well as Sinhala and Tamil leaders. It is estimated that over the 30 years period almost 100,000 people died. Over 27,000 Lanka Army soldiers have so far died to stop terrorism and defend the integrity of country).  The psychological damage to soldiers as well as lay people in Lanka are immeasurable.  Mistrust and divisions within the various groups grew.  Also, huge war expenses fighting the terror group, the LTTE, which was trained in Tamil Nadu, India.  All that money could have gone into developing the country for welfare of all Lankans. It is estimated the LTTE too lost about $5 billion on the arms shipments, alone which were sunk to the bottom by Sri Lanka navy with help from India and USA.  Those moneys could have been used for such good purposes.

(2) Loss of Reputation with the world community since the 1983 trumped up Riots is irreparable.  These arranged Riots ​enabled some one Million Tamils of Lanka to migrate to the West as refugees.  This Tamil Diaspora went as Refugees as no western country would have accepted them otherwise.  Hence the trumped up Riots.  The present day Tamil Diaspora lobby hard with votes and dollars to influence foreign organizations as well as international bodies, their objective being to form Tamil Eelam for Tamils only.  Lies, Cheat & Deceit go on apace to foreign organizations and govts to achieve such a State.  No proper evidence of crimes supposedly committed is even asked for!  In the meantime, they are demanding a Federal State for Tamils, merging the N&E (that was the stand of the TNA at the last election).  The GoSL is supposed to fund such a state too.

(3) Sri Lanka suffered enormously due to the treacherous acts of the Tamil Leaders in Sri Lanka. In spite of having all the benefits that all Sri Lankans have they found it expedient to wage a war of terror against the country and Sinhala and other people of Lanka. The acts of compassion by the citizens and govt of Lanka were returned with vicious anger against them.

(4)  All Sri Lanka wanted was cheap Labor from Tamil Nadu.  What a price to pay!  Have the International Community realized that the quest for Cheap Labor has brought the country to its knees?  Have the International Community realized that GoSL, past and present, have given the Tamil Dalit Cheap Labor the maximum that can be given at huge costs to life of others in Lanka?

​Foreign countries for their own agendas are exploiting all these acts by Tamil Leaders. ​

Loss of INDEPENDENCE FOR LANKA IS NOT REPLACEABLE.

DO TAMIL LEADERS FEEL ANY SHAME AND REMORSE FOR WHAT THEY HAVE DONE TO A NATION THAT HELPED DALIT TAMILS? TO DATE NO TAMIL LEADER HAS AT LEAST APOLOGIZED TO THE SRI LANKAN PEOPLE FOR WHAT THEY HAD TO ENDURE FOR OVER 30 YEARS FOR THE SAKE FOR SEPARATISM. 

More information on the situation of Tamil Dalits in the links below.  Google for more information.

See

http://timesofindia.indiatimes.com/india/Upper-caste-men-urinate-in-dalit-youths-mouth-in-Tamil-Nadu/articleshow/46605853.cms

​See ​http://www.thehindu.com/opinion/op-ed/the-dalit-moment-of-truth/article7310189.ece

By Gandara John

The ‘RW-CBK-MS’ (RCM) dictatorship have planned the pulverisation of the Island Nation to four States with a new Constitution, while a smug Sampanthan looks on.

Addressing Parliament on 02 Sep 15 on taking oaths as the leader of the Opposition, Sampanthan of the TNA advocated the creation of 3 to 5 States within the Nation of Sri Lanka (SL), with maximum powers of Governance devolved upon those States.

The likely States that Sampanthan had in mind, political observers say, were the Tamil – Eelam State, the Wahhabi Islamic State, the Indian – Plantation State and the Nordic – Buddhist State; and the probable territories of these complotted states, they say, are located in the merged North and the East, the South –East, the Central and the South – West provinces of SL.

Hitherto only some extremist elements of the Tamil population had been clamouring for an apartheid state based on ethnicity; but with Sampanthan bringing in to public focus a case for ‘Segregation and Division’ for other SL communities too, it is evident that while propagating the Eelam idea, Sampanthan is also attempting to diffuse public pique against Eelam by camouflaging it under a broader blanket of several ethnic apartheid States within the country.

To sell this idea Sampanthan appealed to the raw instincts of the ethnic and religious bigots in the country by holding out an attractive array of carrots which included a greater number of political positions of power (‘there are many young members of Parliament who could be ministers, chief ministers in those regions’) than which exists even in the diabolic absurdity of SL politics.

The idea is a perfect recipe for the balkanization of SL,  like a Yugoslavia, a Sudan, a Congo or an Eritrea, broken up on ethnic, religious, tribal and cast lines and plagued with ‘war lordism’, the archetypal geopolitical carcass of a failed State that the International hyenas thrive on.

Sampanthan was obviously preaching to the choir. Addressing the media at Temple Trees on 19 Aug 15, Ranil Wickramasinghe – the R of the RCM dictatorship – invited political parties to support him in establishing a ‘Lichchavi’ administration. It was not necessarily a matter of semantics, to confuse and mislead the people.

The Lichchavi administration was a repressive form of governance that once existed for a brief period (300 to 7ooAD) in Nepal during its long history. The obnoxious nature of governance brought an abrupt end to that system of administration in the land locked country located strategically astride two giants, India and China.

Described as a confederation of several tribes, the kingdom was not an absolute monarchy; at best it was a euphemism for a dictatorship of the oligarchy with only a small portion of the population qualified to vote.

The foundation of that oligarchy was a symbiosis of the military and a self claimed elitist caste which belonged to a sect of the Kshatriya tribe.

In this small kingdom the tribes dotted the periphery; the many tribal lords on whom power was devolved from the Centre were permitted to maintain private armies.

These marauding war lords, who had exclusive rights to own land, terrorised the people, ingraining fear, exacting ‘Kappan’, and forcing tribesman to work on their lands; the war lords pretty much did exactly what they wanted.

These war lords elected from amongst themselves, a ruler and 9 men; these ‘wise’ men advised the ruler.

The ruler operating from the centre was vested with Executive and Judicial powers; his Executive cabinet was the core of the three headed dictatorship comprising himself, the Army commander and his (the ruler’s) deputy.

How did the RCM dictatorship get the notion of Lichivisation into their heads?

Nepal like SL in view of its strategic location is rich hunting ground for the International hyena.

In the early 1990s Nepal was swarmed by a host of well funded Foreign Government Organisations (FGOs) such as, USAID, Ford Foundation, Asia Foundation, George Soros’ Human Rights groups and the UN ‘Framework Team’; these are the familiar organisations that have destabilised countries around the world and have initiated numerous  ‘counter – revolutions’ they describe as ‘Colour Revolutions’. In Nepal these organisations stoked ethnic strife and destabilised Nepal’s governing structure.

By 2008, the US funded ‘Maoists’ rebels grabbed state power, abolished the monarchy and established a Republic. In the run up to these events the ruling monarch and his entire family were slaughtered in one telling swoop.

The Yankee Maoists, an oxymoron of sorts, then agitated for dividing the country into 15 parcels of territory; they demanded a new Constitution that would accommodate 15 Identity Based Federal States for the Unitary Nation of Nepal.

The proposed ‘Putting – Together’ type of Federation of 15 States has weakened the Nation State and has given rise to deadly recriminations and rumbles in this mountainous country threatening to tear it apart; riots have broken out in the country and the Army are patrolling the streets. The people see the danger and see their politicians selling the country out.

The International hyenas are howling as they smell their prey; Nepalese territories bordering China and India are going belly up.

Most of these FGOs which receive NED funding (CIA funds) like to describe themselves as ‘Civil Society Organisations’. Their nexus with civil society comes from doing well what they are trained and paid for, ‘subverting civil society’.

Hinduism which was a glue to the multi – racial Nation of Nepal came unstuck when the country was made a secular Nation.

The host of evangelical Christian churches which have proliferated in Nepal did a comprehensive study of all the ethnic groups in the country, under the Joshua project. Arun Shrivastava reporting for Global Research says, The Complete list of every ethnic group in Nepal by number of households, population, residence, are known to CIA, MI6, and MOSSAD.”

A prominent FGO in SL funded by the NED and whose members serve as close  advisors and confidantes to the RCM dictatorship lent one of their ‘pundits’ to Nepal to advise the Maoists in drafting the new Constitution; a stint of two years in the foothills of the Himalayas culminated with the riots in Katmandu.

Any guesses from where the ‘Lichchavi Administration’ crept into the vocabulary of the RCM dictatorship?

Nepal is being Balkanized while SL is being Lichchavised. Like in the ancient kingdom of Lichchavi it is only to be anticipated that war lords like Prabhakaran of different sizes and shapes will be terrorizing and extorting the people

Buddhism is on the firing line like Hinduism was in Nepal.

With the stroke of a pen the Sinhalese will be made a minority in the Sri Lankan Nation.

In the proposed configuration of States, the Tamil speaking Eelam State, the Tamil speaking Indian Plantation State and the Tamil speaking Wahhabi Islam State will be a decided majority to the one Sinhala State.

With the aid of USAID and Monsanto, the monster company producing genetically modified food, now firmly entrenched in the island the Discovery channel prediction that the Sinhalese will be an extinct race in a hundred years will probably come to fruition.

Within the confederation Neighbour will be set up against Neighbour and the SL Nation will be set ablaze.

If SL is to be saved, if Buddhism is to be preserved and if the Sinhalese are not to be kraaled into a small territory within the Nation to be wiped out anon from the face of the Earth the illegal RCM dictatorship must be removed by all legal means.

Who amongst us will rise to Sri Lanka’s call?

Citizens Electoral Council of Australia Media Release  Thursday, 17 September 2015

A decision this Friday by the US Federal Reserve to raise interest rates could set off an earthquake in the global debt bubble, which is now much bigger than at the time of the 2008 crash.

The shock waves will slam economies which have lots of debt inflated by years of record low interest rates—including Australia.

The International Monetary Fund, World Bank and Bank for International Settlements have all issued warnings ahead of the US Fed’s decision, urging against a rate rise.

In a 14 September report, BIS chief economist Claudio Borio warned, Debt ratios have reached extreme levels across all major regions of the global economy, leaving the financial system acutely vulnerable to monetary tightening by the US Federal Reserve.” Of the recent market turmoil, Borio explained, We are not seeing isolated tremors, but the release of pressure that has gradually accumulated over the years along major fault lines.”

These warnings prove that there has been no economic recovery since the 2008 crisis; instead, the so-called developed economies have propped up their financial systems with virtually zero interest rates and the central bank money-printing called quantitative easing. If governments had directed this money into productive investments, such as infrastructure and industries, it would have fuelled a real economic recovery, but they didn’t. It went instead into propping up the banks which caused the crisis, and those banks used it for speculation, in derivatives and mortgages, which just expanded the debt bubble. Business consultants McKinsey & Co. reported back in February that global debt as of 2014 was $57 trillion more than in 2007, a 17 per cent increase; total Australian debt in that time increased by 30 per cent.

The problem with the decision-makers, such as US Fed chairman Janet Yellen, is that they believe their economic theories, whether they be monetarist or Keynesian (two sides of the same coin), and the statistics that are based on those theories. Consequently, if she raises rates she might think she’s pushing the recovery” button, but instead push detonate”.

It’s urgent that we change the entire system, beginning with a full Glass-Steagall separation of everyday retail banking from speculative investment banking. This is the equivalent of sheltering behind a wall while setting off a controlled detonation of a mine-field. It was the repeal of Glass-Steagall in 1999 which exposed the real economy to this danger; only restoring Glass-Steagall, worldwide, will protect the real economy.

Secondly, governments must immediately move to invest in the infrastructure projects and productive industries that will employ their populations and meet their needs. This can be done through government-owned national banks that use the same quantitative easing mechanism the central banks used after 2008, but for productive public investment—the policy that newly-elected UK Labour leader Jeremy Corbyn calls People’s Quantitative Easing.

Thirdly, Australia and other developed nations must collaborate with the BRICS nations to establish a new model of international relations, based on co-operation on economic development projects that create prosperity and the basis for lasting peace.

Governments will only take these steps if the people force them to. That is starting to happen: in the support for Glass-Steagall advocates including Jeremy Corbyn in the UK, and Bernie Sanders and Martin O’Malley in the US, and in the anti-austerity movements in Greece, Spain and other European countries. The CEC is building a mass movement to force this policy shift in Australia—join the fight today!

Click here for a free copy of the CEC’s weekly magazine analysing financial and strategic developments that impact Australia and the world, the Australian Alert Service, which consistently forecast this present crisis.

Click here to join the CEC as a member.

Click here to refer others to receive regular email updates from the Citizens Electoral Council of Australia.

The Editorial Island

September 17, 2015, 7:09 pm

The UNHRC report on alleged war crimes in Sri Lanka is being interpreted in different ways. Its authors have apparently avoided the mistakes UNSG Ban Ki-moon’s expert panel made in the Darusman report. They have refrained from plucking civilian casualty figures out of the air and sought to give the report a semblance of balance. Perhaps, the demolition by Sir Desmond de Silva, QC et al of the arguments and claims in the Darusman report riddled with flaws may have prompted them to act with some restraint.

The Geneva report stresses, in its introduction, that it ‘represents a human rights investigation, not a criminal investigation’. True, but what it has left unsaid is that the ‘human rights investigation’ is aimed at paving the way for a criminal investigation’.

The report has listed out the alleged war crimes in such a way that it gives the impression that, of the LTTE and the Sri Lankan military, the latter is the worse offender. It says, “… there are reasonable grounds to believe that those who disappeared after handing themselves over to the Army at the end of the conflict were deliberately targeted because they were or were perceived to be affiliated with LTTE forces.’ But, it has not mentioned the fact that about 12,000 LTTE combatants who either surrendered to the army or were captured after the conclusion of the war were rehabilitated and reunited with their families.

It is being claimed in some quarters that the UNHRC has softened its stand on Sri Lanka and endorsed the new government’s move to conduct a domestic war crimes probe. But, a careful look at the report and UNHRC Chief Zeid Ra’ad Al Hussein’s remarks thereon reveal that what has been proposed is an international probe in all but name. The hybrid special court will, in effect, conduct an international investigation with the participation of some local judges!

The Sirisena-Wickremesinghe government claims that it has restored judicial independence and repaired the country’s image internationally following what they call their Jan. 08 revolution. But, the UNHRC has not bought into this claim. It insists that ‘[Sri Lanka’s] criminal justice system remains vulnerable to interference and influence by powerful political, security and military actors’. Anyway, the UNHRC cannot be expected to grant that the situation has improved considerably here since last January because the admission of that fact is self-defeating for it vis-à-vis its claim that Sri Lanka is not capable of conducting a credible domestic investigation.

The UNHRC chief has, no doubt, said something positive about the new dispensation here but, given the overall tenor, thrust, nature and intent of the report there is no cause for celebration. The government has a Trojan horse at its doorstep!

The report calls upon Sri Lanka to accede to, among other things, the Rome Statute of the International Criminal Court. The government is in a dilemma. Prime Minister Ranil Wickremesinghe takes pride, and rightly so, in the fact that, he, as the PM of the UNP-led UNF government (2001-2004), prevented Sri Lanka from being a signatory to the Rome Statute and, thereby, foreclosed the possibility of its political and military leaders being hauled up before an international war crimes tribunal. But, now, the country is under pressure to accede to that statute. In its recommendations to the UN system and member states, the UNHRC has called for setting up ‘a coordination mechanism among donors in Sri Lanka to ensure focused and concerted efforts to support the transitional justice process’. One may recall how the Tokyo Co-chairs (the US, the EU, Norway and Japan) tied the provision of aid to Sri Lanka to progress to be made in talks with the LTTE under the UNF government.

The UNHRC report lays special emphasis on ‘system crimes’ which, it says, are generally of such a scale that they require a degree of organisation to perpetrate. It asks Sri Lanka ‘to enact various modes of criminal liability, notably command or superior responsibility’ and, we repeat, accede to the Rome Statute of the International Criminal Court. Thus, the UNHRC’s battle plan is clear. It is targeting the political and military leaders responsible for the Vanni war rather than the troops who are alleged to have committed war crimes.

Here is a situation where the government should tread cautiously. It will be interesting to see the position of Sri Lanka’s newfound big allies on the proposed hybrid mechanism.

Editorial Divaina
අවසානයේ බළලා මල්ලෙන් එළියට පැන තිබේ. ඒ ලෙහන්නටත් පෙර මල්ල ඉරාගෙනය. කල් මරමින් සිටි ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහි යුද අපරාධ වාර්තාව පෙරේදා ජිනීවාහිදී එළිදක්‌වා තිබිණි. ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකාව තුළ 2002 වර්ෂයේ සිට 2011 දක්‌වා වූ කාලය අතරතුර සිදුවූවා යෑයි කියන මානව හිමිකම් කඩවීම විමර්ශනය කිරීමට විදේශ විනිසුරුවරුන්ගෙන් සමන්විත වූ හයිබ්‍රිඩ් අධිකරණයක්‌ ශ්‍රී ලංකාවේ ස්‌ථාපිත කළ යුතු බව ජගත් මානව හිමිකම් මහ කොමසාරිස්‌ සෙයිද් රාද් අල් හුසේන් ප්‍රකාශ කර තිබිණි.
වැඩිදුරටත් වාර්තා වන ආකාරයට ජගත් මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ විශේෂ කාර්යාලයක්‌ ද ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටුවීමට යෝජනා වී තිබේ.
2002 – 2011 කාලය අතරතුර මෙරට ආරක්‍ෂක අංශ හෝ ඔවුන්ට සම්බන්ධ පිරිස්‌ විසින් දෙමළ දේශපාලනඥයන්, මානුෂීය සේවකයන්, ජනමාධ්‍යවේදීන් සහ සිවිල් වැසියන් ඝාතනය කළ බව ද ඊයේ නිකුත් කළ වාර්තාවේ සඳහන් කර තිබේ. එපමණක්‌ නොව එල්. ටී. ටී. ඊ. ය විසින් ද ඉවක්‌ බවක්‌ නැතිව මරාගෙන මැරෙන බෝම්බකරුවන්ගේ ප්‍රහාර එල්ල කිරීමෙන් සහ බිම් බෝම්බ ප්‍රහාර වලින් රජයේ නිලධාරීන්, විද්වතුන්, විරුද්ධ මත දරන දමිළ දේශපාලකයන් ඇතුළු පුද්ගලයන් ද, සිංහල, මුස්‌ලිම් සාමාන්‍ය වැසියන් ද ඝාතනය කළ බවට මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට වාර්තා වී ඇති බවත් ද සඳහන්ය. මෙරට ආරක්‍ෂක හමුදා හෝ ඊට සම්බන්ධ පිරිස්‌ විසින් ඝාතන සිදු කළා යෑයි අවධාරණය කරන ජගත් මානව හිමිකම් කවුන්සිලය එල්. ටී. ටී. ඊ. ය ද ඝාතන සිදු කළා යෑයි “වාර්තා” වන බවක්‌ ෂේප් න්‍යායෙන් කියයි. ගෙන ඒමට නියමිත ජාත්‍යන්තර උසාවිය මෙන්ම මේ ප්‍රකාශ ද “හයිබ්‍රිඩ්” ය.
ඇත්ත වශයෙන්ම සිහි කටයුතු ඇති අයෙක්‌ තේරුම්ගත යුත්තේ ජගත් මානව හිමිකම් කවුන්සිලය ඊයේ මුණගැසෙන විටත්, මාස හයකට පෙරාතුව මේ වාර්තාව සකස්‌ කර අවසන්ව තිබූ බවය. වැඩේ යාන්තමින් ගැස්‌සී ගියේ මහින්දගේ ආණ්‌ඩුව බිඳවැටීමත් සමගය. මාස හයකට පෙර වැඩ අවසන් කර තිබූ වාර්තාව මේ සමුළුවට සහභාගි වූ මෙරට නියෝජිතයන්ට ඉදිරිපත් කිරීමේ සම්ප්‍රදාය පවා අතහැර දමන්නේ වැඩේ සීරියස්‌ නිසා බව පෙනේ.
කෙසේ හෝ ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ සහකාර ලේකම් නීශා බිස්‌වාල් මෙරට කළ සංචාරය අවසානයේදී ප්‍රකාශ කළ “දේශීය යාන්ත්‍රණ” කතාව මේ වන විට යට ගොසිනි. (දේශීය යාන්ත්‍රණය පවා රට උගුලක පැටලවීමට ගන්නා උත්සාහයක එක්‌ පියවරක්‌ නිසා ඊට අපි එකඟ නොවෙමු.) එය වෙනත් කාරණයකි. එහෙත් දේශීය යාන්ත්‍රණය ගැන අපිටත් කලින් කලබල වූයේ ටී. එන්. ඒ. සහ උතුරු පළාත් මහ ඇමැතිවරයාය. “ජාත්‍යන්තර පරීක්‍ෂණයක අවශ්‍යතාව” ලෙස යෝජනාවක්‌ ද උතුරු පළාත් සභාවේදී සම්මත කර ගැනීමට ඔවුන් සමත් විය. දෙමළ ඩයස්‌පෝරාව පවා සිටියේ එවැනි ප්‍රතිපත්තියකය. ඒ නිසා මේ කිසිවක්‌ හුදකලා අහඹු සිදුවීම් නොව එකිනෙක ගැටගැසුණු ඒවා බව සිහිකටයුතු පුද්ගලයකුට වැටහේ.
යෝජනා කර ඇති වැඩපිළිවෙළ ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලය වෙනත් කිසිදු රටක්‌ සම්බන්ධයෙන් ගත් තීරණවලට වඩා වෙනස්‌ එකකි. මෙවැනි ක්‍රියාදාමයක්‌ වෙනත් කිසිදු රටකට අදාළව මෙහෙයවා නැත. විශේෂයෙන් රටක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන ඉහළින් කතා කරන මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ මේ ක්‍රියාදාමය මෙරට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය බලවත් ලෙස බිඳ දමන ආකාරයේ එකකි. මේ කියන හයිබ්‍රිඩ් (දෙමුහුන්) අධිකරණයේ ස්‌වභාවය හෝ එහි සාමාජිකයන් තෝරා ගැනීමේ සංයුතිය කවරේද යන්න නිසි සොයා බැලීමකින් තොරව එකඟතාවන් පළ කිරීම රටක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට හානිකර දෙයකි. විශේෂයෙන් උතුරට විශේෂ වූ හයිබ්‍රිඩ් අධිකරණයක්‌ පිහිටුවීම තුළ එල්. ටී. ටී, ඊ. ය විසින් සිදු කළ දකුණේ ඝාතන ගැන විමර්ශනය කෙරෙන්නේ කවරාකාරයට ද යන්න පැහැදිලි නැත.
හුසේන් කුමාරයාගේ වාර්තාවේ තිබෙන පරිදි එල්. ටී. ටී. ඊ. යද ඝාතන සිදුකර ඇතැයි වාර්තා වේ.” යන්න විමර්ශනය කිරීම ආරම්භ කරන්නේ කොතැනින්ද? අප විශ්වාස කරන්නේ මෙවැනි කාරණා එකඟත්වයකට පෙර විස¹ගත යුතුව තිබුණු ඒවා බවය.
මානව හිමිකම් කවුන්සිලය යෝජනා කරන සංහිඳියාව ඇතිකරන්නට මේ උතුරට පමණක්‌ සුවිශේෂී වූ හයිබ්‍රිඩ් අධිකරණයකට හැකියාවක්‌ නැත. ජිනීවාහිදී මෙවැනි ප්‍රවණතාවක්‌ හටගන්නේ ඉතිරිව ඇති එල්. ටී. ටී. ඊ. සාමාජිකයන්, ඔවුන්ගේ ඉත්තන් හා දෙමළ ඩයස්‌පෝරාව සහ ත්‍රස්‌තවාදයට Rජුවම උදව් උපකාර කරන පිරිස ගෙන ගිය දිගුකාලීන ප්‍රචාරණය මත පදනම්ව වන බව කිව යුතුය. (ශ්‍රී ලංකා රජය ඊට සමගාමීව හරි දේ ප්‍රචාරණය නොකිරීමේ උදාසීන පිළිවෙතක සිටි බවද අපි අවධාරණය කරමු.)
ඇමරිකාව, ඊශ්‍රායලය වැනි යුද අපරාධවලට කප් ගැසූ රටවල්වල තවමත් හයිබ්‍රිඩ් උසාවි පිහිටුවීමට ජිනීවාවලට කල්පනා නොවන්නේ යෑයි කිසිවිටෙකත් නොසිතන්න.

Mahinda Gunasekera

September 16, 2015

His Excellency, Maithripala Sirisena
President of Sri Lanka

Copy to:  Hon. Ranil Wickremasinghe, Prime Minister
”     ”    Hon. Mangala Samaraweera, Minister of Foreign Affairs
”     ”    Hon. Cabinet Ministers
”     ”   Permanent Secretaries to HE the President, Prime Minister, and Min. of Foreign Aff.

Your Excellency,

Unproven Allegations of War Crimes and Violation of Int’l Humanitarian Law

We who consider Sri Lanka as our dearly beloved motherland are confused as to the position the present government is taking to answer various allegations of wrong doing by Sri Lanka’s Armed Forces which fought a war thrust on Sri Lanka by the internationally designated terrorist movement known as the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), aka Tamil Tigers.  Our representatives are acting like cattle being taken to slaughter, when we have honorably discharged our role
in defeating the ruthless terrorist forces who deliberately used the civilians whom they herded as they retreated as a human shield putting them in harms way.

Our brave soldiers who risked their life and limb by having to tread over heavily mined and booby trapped terrain, approach the enemy who stood behind high earthen bunds in fortified bunkers with a clear view of opposing forces, succeeded in breaching the bunds and to finally surround the enemy and defeat them totally.  Our armed forces not only defeated the LTTE terrorists that wrought havoc over three decades, but also rescued 295,000 displaced civilians used as a shield by the cowardly terror forces.  Our soldiers were disadvantaged to wards the latter stages from around April 27, 2009, when they dispensed with the use of heavy weapons and air strikes in order to reduce the harm to the trapped civilian population while they were being targeted by the LTTE with all their weaponry.  The human cost suffered by our forces amounted to some 5,200 lives lost, and 22,000 plus disabling injuries in this three year operation.  The fighting men had to later handle welfare duties in providing care to rescued civilians, feed them, and provide numerous services in de-mining the land of nearly 1.5 million land/personal mines, rebuilding homes and infrastructure such as roads, constructing schools, hospitals, effecting repairs to irrigation facilities, and making the land livable for the displaced civilians. They also had the task of rehabilitating the nearly 12,000 former Tiger fighters, imparting new life skills and releasing them to society with livelihood assistance.

We are aware of the UNSG’s Panel of Experts on Accountability in Sri Lanka reaching conclusions deemed “credible allegations” based on one sided information which are locked away for 20 years.  Their report which was for the personal guidance of the UN Secretary General is surreptitiously leaked to the High Commissioner for Human Rights, Navi Pillay, who in turn attempts to table this unofficial report, but causes a further flawed OHCHR investigation on Sri Lanka that is before the September 2015 sessions of the UNHRC.

Your Excellency, we are a proud nation with a illustrious history dating back to over 2,500 years that developed a unique system of irrigation for utilizing the rainfall to cultivate the land.  Our country which is a sovereign nation cannot become a guinea pig to please the geopolitical aims of major powers, or give into the blackmail of extremist members of the Tamil minority community who are seeking to carve out territory from the island nation to gradually form a separate state using the 13th Amendment as a stepping stone to a federalist structure before opting for separation.  We have never been defeated by the many invaders we faced
during our long history, nor have we embarked on invasion of others lands to grab what is theirs.

In our opinion, we are quite capable of conducting investigations into any wrongdoings that may have taken place during the conduct of the war ended on May 19, 2009.  Despite over 30 years of unbridled terrorist violence on the part of the LTTE, we do not harbour thoughts of revenge or harm to members of the Tamil minority community which extended support to the terror movement both willingly and unwillingly. We must firstly defend our country at the UNHRC and not let the big offenders of human rights run rough shod over our country’s honour.  We call upon you to immediately arrange to publish the second stage of the report of the Paranagama Commission, along with the report submitted to the authorities by the distinguished legal experts from the UK and USA led by Sir Desmond de Silva, all of whom have been selected by the UN in prosecutions conducted before the ICC.  If necessary, retain these legal experts to study the report of the OHCHR before the September 2015 sessions, and prepare a draft response that could serve as a backgrounder to the correct position that Sri Lanka needs to take.

I am annexing hereto an opinion piece written by Mr. Dayan Jayatilleka, a former Sri Lankan diplomat and Permanent Representative to the UNHRC in Geneva.  I must stress that I am conveying the sentiments of many of my friends who are ardent patriots of our island motherland.  I trust you would give your immediate attention to this matter and take the decision that does not humiliate our nation. Shall appreciate if you would kindly acknowledge receipt and give an assurance that we will make our best possible case using the valuable advice and opinions of the legal experts referred to earlier.

May the Blessings of the Noble Triple Gem be with you.

Yours sincerely,

Mahinda Gunasekera

Shenali D Waduge

When biased people get together and hold a biased trial what is the outcome? A biased judgement. We have had enough of bias to last a lifetime and it seems to be getting worse. What needs to be made clear is that the UN and whoever they call the International Community demanded an investigation into the last 3 months. The preposterous demand completely ignored 30 years of suffering and only a handful of victims became the star focus. Bias went to a new level with sugar coated words issuing from the UN/UNHRC and foreign envoys mixing up allegations with evidence and an edited video doing the rounds is supposed to be the compelling evidence of war crimes. Where have you heard of such justice! The point that needs to be made clearly is that a domestic inquiry was held. It was called the LLRC. A country does not hold domestic inquiries just because the UNHRC head changes or a Government hostile to the West is replaced with a government favourable to doing exactly what the West wants them to. The actions of the US/UNHRC/UNSG and the EU bloc nations taking part in this charade is making a mockery of world justice and using Sri Lanka as a case study guinea pig to try out on other General Assembly members.

The Ceasefire agreement was signed at a time when in early 2000 under the rule of Chandrika Bandaranaike 2000 soldiers were killed by LTTE while in July 2001 the Katunayake International Airport was attacked.

The CFA was officially signed on 22 February 2002 without the knowledge of the President and demarcated territory to a terrorist organization and LTTE were allowed to do ‘political work’

LLRC

• 407 pages
• Mandate issued by Presidential Proclamation on 15 May 2010
• Public Hearings commenced on 11 August 2010
• Interim Recommendations made on 13 September 2010
• Chairman of Commission – C R de Silva
• Report Published in November 2011 (time limit to hand over report extended from 3 Nov 2010 to 15 May 2011)
• Period to be covered 21 February 2002 to 19 May 2009
  • Why the ceasefire agreement of 21 February 2009 failed and the sequence of events that led to 19 May 2009
  • Whether any individual, group or institution is directly/indirectly responsible
  • Lessons from these events
  • Restitution to those affected
  • Institutional, legislative and administrative measures taken to prevent recurrence, to promote national unity, reconciliation among all communities

The LLRC regrets that a COI has not been launched for the deaths of over 600 policemen

LLRC acknowledged ethnic cleansing of Muslims on 30 Oct 1990 from North and East at gun point by the LTTE. LLRC recommended that the GOSL facilitate the early return of Muslims to the areas they were chased out from.

The Commission also notes the Sinhalese living in Jaffna were forced to leave in 1977 and evicted my mid 1980s and by 1987 there were no Sinhalese living in Jaffna. The Consortium of Humanitarian Agencies established to support the peace initiatives following the 2002 CFA reported in 12 December 2003 ‘that no information was available about the Sinhalese who were displaced from Jaffna at the onset of the war’. However according to census data of 1981 there were 5648 Sinhalese in Jaffna district!

LLRC on Channel 4

• GOSL and the Rapporteurs experts point to ‘several technical ambiguities in the video which remain unclarified’
• Commission expresses doubts on the integrity of the video
• Technical issues and forensic questions raised by independent experts – Dr. Chathura de Silva and Prof. E A Yfantis casting doubts on authenticity of the video, especially the probability of electronic tampering and artificial construction of the ‘blood effect’ in the video.
• Non-availability of copy of broadcast footage to clarify technical ambiguities
• Commission finds troubling technical & forensic questions of a serious nature that cast doubts on the authenticity of this video and credibility of contents. Trauma evident on bodies of victims does not appear to be consistent with the type of weapon used and the close range at which the firing is seen to have taken place.
• The Broadcaster had not responded positively to the request made by the Commission to provide more comprehensive information.
• The Commission states that if summary executions had taken place it would be best to investigate and take action and clear the good name and protect the honor and professional reputation of the soldiers who defended the territorial integrity of Sri Lanka and particularly the many thousands of soldiers who perished carrying out their combat duties cleaning and professionally against a widely condemned terrorist group who used most inhuman tactics in combat. Offences, if any of a few cannot be allowed to tarnish the honor of the many who upheld the finest traditions of service.

The LLRC has covered important areas

• Cease Fire Agreement
• Political activities of the LTTE
• Jurisdiction of the SLMM
• 20 gives status of security forces casualties and LTTE casualties – from 2006 to May 2009 the Security Forces had lost 5556 personnel in action, while 28,414 were wounded and 169 missing in action. LTTE had lost 22,247 of which 11812 were identified by name.
• Chapter 4 covered the distinction of civilians and combatants / principle of proportionality / supply of food and medicines :

Poignant excerpts from the LLRC given below shows what a sham the UNHRC’ international investigators’ are attempting to project using the might of their western owned and controlled propaganda channels.

Anyone having control over mainstream media, human rights organizations through funding and even the UN through diplomacy can come up with all sorts of makebelieve fairy tales and sell them as truth as we see now taking place.

Just because Sri Lanka is a small country and we have meek leaders unwilling, unable and unconcerned to defend the interests of the country it is immoral and unethical the manner individuals, agencies and organizations pretending to be champions of justice and accountability are behaving.

Let time and truth eventually come and be recorded in history of the lies that has taken place these last 3 decades and in particular these last 6 years. It is shameful and disgusting to witness people in positions fall to such low levels for power and money.

One domestic inquiry is enough. LLRC is that domestic inquiry. Why should there be any need for another domestic inquiry and it sounds very childish when the UNHRC says a domestic inquiry with international judges ….doesn’t that make it an international inquiry!!! The First world may think that the leaders in power are foolish but we the people are not!

Shenali D Waduge

LLRC report – http://www.priu.gov.lk/news_update/Current_Affairs/ca201112/FINAL%20LLRC%20REPORT.pdf

LLRC submissions – https://docs.google.com/spreadsheets/d/1-G11r2htrux0XMeL27wtKHOnu2vJhmLnLgQEypHFo04/edit?f=0#gid=0

චානක බණ්ඩාරගේ

සැප්තැම්බර් 17 වෙනි දිනට යෙදෙන අනගාරික ධර්ම දිනය වෙනුවෙනි

ධර්මපාල විරෝධීන් සහ වෙනත් මථධාරීන්  ධර්මපාල තුමා සටන් කලේ සිංහළ බෞද්ධයන්ට පමණක් යයි කියත්.  මෙය තරමක් වැරදි සහගත වූ කියමනකි.  ධර්මපාලතුමාගේ සෑම ලිපියකම, කතාවකම පාහේ එවකට ශ්‍රී ලංකාව බලෙන් පාලනය කළ බ්‍රිතාන්‍යය අධිරාජ්‍යවාදී පාලනයට සිය විරෝධය ප්‍රකාශ කර තිබුණි.  එනම්, ඔහු සෑම ශ්‍රීලාංකිකයෙක් වෙනුවෙන්ම සටන් කළේය.

ධර්මපාලතුමා වැඩියෙන්ම සිංහල බෞද්ධයන් වෙනුවෙන් කතා කළ බව ඇත්තය.   ශ්‍රීලංකාව වනාහි සිංහල බෞද්ධ අඩිතාලමක් (foundation) ඇති රටකි. මෙහි බහුතර ජනතාව සිංහළය. ඔවුන් වෙනුවෙන් හඬක් නැගීම වරදක් නොවේ.

අද සමාජයට නොගැලපෙන වදන් ධර්මපාලතුමා පැවසුවේයැයි ධර්මපාලතුමා විරෝධීන් එතුමාට දොස් කියති. එතුමා ජාතිවාදියෙකු යයි කියති. 

ධර්මපාලතුමාට අවශ්‍යවූයේ සුළු ජාතින් මෙන් (ද්‍රවිඩ, මුස්ලිම්, බෝරා, සින්ද්හි, පාසි වැනි) සිංහලයන්ද අලස නොවී ධෛර්යමත්ව වැඩ කිරීමයි. ධර්මපාලතුමා කිසිවිටකත් සුළු ජාතින් පහත් කොට කතා කලේ නැත. ඔහු ‘පර’ යන වදන ඔවුන් වෙනුවෙන් නොයෙදුවේය. බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන් සමඟ තිබු දැඩි තරහ නිසා ඔවුනට පමණක් ‘පර’ භාවිතා කර, පර සුද්දා කියා කිවේය.

ධර්මපාලතුමා හම්බයා, දෙමළා, මරක්කලයා, පාදිලියා වැනි වදන් භාවිතා කළ බව සැබෑවී.  නමුත්, එතුමා ඒ වදන් පාවිච්චි කලේ අන් ජාතියක් හෝ අන් ආගමක් පහත් කොට සැලකීමට නොවේ.  ඒ වදන්, එකල, 19 අග සහ 20 මුල ශතවර්ශවල පොදුවේ කවුරුත් පාහේ භාවිතා කළ වදන්ය. 

ස්වකීය සිංහළ ජනතාවට ධර්මපාලතුමා ගොනා, මී හරකා, ගොන් අලියා වැනි වචනව්ලින් ආමන්ත්‍රණය කළේය. ඔහු එසේ කීවේ කිසිවෙකුටවත් පුද්ගලිකව අපහාස කිරීමේ චේතනාවෙන් නොවේ. සමහරවිටක එතුමාගේ ඔවදන් මිනිසුන් බැරෑරුම්කොට සැලකුවේ එවැනි තද වදන් පාවිච්චි කිරීම නිසා විය හැකයි.  ධර්මපාලතුමාගේ ඔවදන් මිනිසුන් කිසිම ද්වේශයක් නොමැතිව පිළිගෙන, පිළිපැද්දහ.  සාමාන්‍ය මිනිසුන් එතුමාව ඉතා ප්‍රිය කළහ.

වර්තමාන සමාජය අනුව බලනවිට ධර්මපාලතුමා එදා භාවිතා කළ ඇතැම් වදන් අදට සුදුසු නැති බව සත්‍යයකි.  නමුත්, උවමනාවෙන්ම අනුන් නිගාවට පත් කර කරනලද ප්‍රකාශයන් එතුමා කළාය කියා පෙන්වීමට එතුමාව විවේචනය කරණ අයට  මේ දක්වා හැකි වී නොමැත.

ධර්මපාලතුමා තද වචන භාවිතා කලත් එතුමා ජාතිවාදියෙකු නොවීය. ඉන්දියාවේ ගාන්ධිතුමා මෙන් උග්‍ර අධිරාජ්‍ය වාදී විරෝධියෙක් විය.

තම ලිපිවලින් සිංහලුන් ශ්‍රී ලංකාවේ එවකට විසු සුළු ජාතින් මෙන් (ඉන්දියාවෙන් පැවත එන) ධෛර්යමත්ව වැඩ කල යුතු බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.  සුළු ජාතින්ට වෙළඳ සහ වාණිජ ක්ෂේත්‍රයේ ඉහලටම් ඒමට හැකිනම් සිංහලයන්ට එසේ නොහැකි මන්දැයි ඔහු ප්‍රශ්න කළේය.  එවැනි උපදෙස් දීම වැරදි නොවේ.

සිය අධිරාජ්‍ය විරෝධී සටනේදී, සිංහළ, බෞද්ධ නායකයෙකු වූ ධර්මපාලතුමා සිං හළ බෞද්ධ අයිතීන් පිලිබඳව මුලිකවම සටන් කලේ ය.

ශ්‍රී ලංකාවෙන් සිංහල බෞද්ධයන් හැර අන් අය ඉවත්විය යුතුයයි වැනි කලහකාරී වදන් ධර්මපාලතුමා කිසිදා ප්‍රකාශ නොකළේය.

එදා ඉතා නිවට, නියාලු තත්වයේ සිටි සිංහලයන්ට එවැනි තත්වයන්ගෙන්  එලියට එන ලෙස එතුමා උපදෙස්/වීර්යය දුන්නේය.  හැකි සැම විටම ඔවුන්ව  උනන්දු/ධ්‍යාර්යමත්  කළේය. ඉංග්‍රීසින්ට කත් ඇද සිංහළ බෞද්ධත්වය දුර්වල කිරීමට කටයුතු කළ සිංහලයන්ව එතුමා ඉතා තදින්ම විවේචනය කළේය.  මේ නිසා එතුමාට බොහෝ සතුරන් විය. එතුමාගේ ලිපි කියවනවිට එතුමා මහත් සංවේගයෙන් සහ දැඩි  ආත්ම ධෛර්යයෙන් යුක්තව කටයුතු කල බව පෙනී යයි.

වසර 90ට ප්‍රථම කල එතුමාගේ ඉතා ප්‍රසිද්ධ වු පහත ප්‍රකාශය  දෙස බලමු;  මෙය කොතරම් අද දිනටත් අදාල නොවන්නේද?:

මතක තියා ගනිල්ලා කවදා හරි සුද්දෝ මේ රට දාලා යනවා. උන් යන්නේ උන්ගේ දරුවෝ වගේ විසි තිස් දාහක් බෝකලාට පස්සෙයි.ඊට පස්සේ මේ අපේ රට පාලනය කරන්නේ මේ කළු සුද්දෝ.…..”

උඹලා උඹලා වෙනුවෙන් දියසෙන් කුමාරයා ඉපදෙන තුරු බලා ඉන්නවා. උපදින්න ඉන්න දියසේන ලා තිඹිරි ගෙයිම මරා දමන්න මේ කළු සුද්දන්ට පුළුවන් බව මතක තියා ගනිල්ලා. අපේ හාමුදුරුවන්ට උන් එදාට ඉනා බේත් දෙනවා. ඉන් පස්සේ උඹලෑ කොල්ලෝ කෙල්ලන්‍ට ඇටි කෙහෙල් කාපු රිලව් වගේ නියෝ නියෝ ඉන්න සිද්ද වේවි”

සිංහලයන්ට සිය පටුවූ දෘෂ්ටි කෝණයෙන් පිටතට අවුත් ලෝකය දෙස බැලීමට එතුමා උනන්දු කළේය. ජනතාවට ඔවුන් නොදත් බොහෝ හොඳ දේ උගැන්විය. මේවා ඉතා හොඳ ක්‍රියාවන් වුවත් පටු අදහස් දරන සමාජයක, එතුමා සමඟ උරණ වුවෝ සහ එතුමාට ඉර්ශ්‍යා කළවුන් එතුමාට සැම පැත්තකින්ම පහර දුන්හ, ගැරහුමට ලක් කළහ. මේ අවාසනාවන්ත ලක්ෂණ අද ජීවත්වන සමාජයේද දක්නට ලැබේ.  එය රටේ ඉදිරි ගමනට බාධාවකි. ධර්මපාල චරිතය අගය කරන අද වන් වූ සමාජයක එතුමා පෙන්වා දුන් හරි මාර්ගයේ යාමට අපට පිළිවන් විය යුතුයි.

ධර්මපාලතුමාගේ උපදෙස්  අසා බොහෝ සිං හළයෝ සාර්ථක ව්‍යාපාරිකයෝ බවට පත්වුහ. එතුමා පැවත ආවේද රටේ එදා තිබු කීර්තිමක් සිංහල බෞද්ධ ව්යාපරීක පවුලකිනිනි (ඔහුගේ පියා සුප්‍රසිද්ධ ගෘහ භාණ්ඩ සැපයුම්කරු, එච්. දොන්. කරෝලිස් විය). මෙ ම ව්‍යාපාරය අදද ශ්‍රී ලංකාවේ පැවැත්වේ.

බටහිර අදිරජ්‍යවාදීන් විසින් මේ රටට හදුන්වා දුන් සත්ව මාංශ අ නුභවය හා මත්පැන්  පානයට විරුද්ධව ධර්මපාලතුමා දැවැන්ත සංග්‍රාමයක් ඇති කළේය.  මේ  ආදීනව පිලිබඳව මෝටර් රථයක් සරසා (සෝබන මන්දිරය නමින් ජනතාව ආදරයෙන් එම රථය හැඳින්වූහ) රට වටා ගොස් මාංශ අ නුභවය හා මත්පැන්  පානයට එරෙහිව ජනතාවට කරුණු දැක්විය. සමහර විට එතුමා ජනතාවට තද භාෂාවෙන් කතා කලේය. ඔහුට සාවධානව  සවන්දුන් ජනතාව ඔහුගේ මත පිළිගෙන මාංශ අනුබවයෙන් හා මත්පැන් පානයෙන් වැළකුණහ .1505 බටහිර  අදිරජ්‍යවාදයට පෙර සිංහළ මිනිසුන් මාං. ශ අනුභවය හා මත්පැන් පානයෙහි තොරව ජීවත්වූහ.

ධර්මපාලතුමා ස්වකිය ජනතාවගෙන් සියලු සතුන් මැරීමෙන් වළකින ලෙසට ඉල්ලා සිටියේය . ඔහු ඔවුන්ගෙන්, විශේෂයෙන්ම දරුවන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේ බෞද්ධ පන්සිල් පද පහ (5) සුරකින ලෙසයි. ජනතාව විශාල ලෙසින්  ධර්මපාල ඔවදන් පිළිගත්හ.

පෘතුගීසි හා ඉංග්‍රීසි වැනි බටහිර නම් භාවිතා නොකරන මෙන් ධර්මපාලතුමා ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. තමාට උපතින් ලැබුණු ‘ඩේවිඩ්’ යන ඉංග්‍රීසි නාමය් ඉවත් කර ධර්මපාල යන නාමය ගත්තේය. සිය පවුලේ සමාජිකයන් හටද ඔවුනට දී තිබුණු ඉංග්‍රීසි නම් ඉවත්කර සිංහළ නම් යොදා ගන්න ලෙස ඉල්විය. ඔවුන් එසේ කළහ, ඔහුගේ මෑණියන්ද ඇතුළුව. එකල රටේ බහුතරය භාවිතා කලේ පෘථුග්‍රීසි/ඉංග්‍රීසි  නම්ය. ලාංකික දරුවන්ට ඉදිරියට එවැනි නම් නොදමන මෙන් ඔහු ඉල්ලා සිටියේය.මේ පිලිබද කදිම උදාහරණයක්  වනුයේ – ධර්මපාලතුමා ඉදිරියේ වරක් කවි කථනයකට පෙනී සිටි 14 හැවිදිරි පේදිරිස් සිල්වා දරුවාව එකෙනෙහිම (දෙමව්පිය කැමැත්ත පරිදි) පියදාස සිරිසේන (පසුකාලයේ මහා ගත් කතුවරෙයෙකු වූ ) යනුවෙන් නම් කිරීමය. ධර්මපාල ආභාෂය නිසා දස දහස් ගණන් ශ්‍රී ලාංකිකයෝ සිංහළ නම් ලබාගත්හ.  මේ පිළිවෙත අදටද පැවැත්වේ.

ධර්මපාලතුමාගේ තවත් අති සාර්ථක වැයමක් වුයේ සිංහලයන්ට (පිරිමි හා ගැහැණු දෙපාර්ශවයටම ) බටහිර ඇදුම් නොඇඳ  සිංහල බෞද්ධ (ආර්ය) ඇදුම් ඇදීමට යොමු කරවීමයි.

තමන්ගේ උපදේශක සහ කලක් හාම්පුතාවූ  H.S ඕල්කට්ගේ බෞද්ධ පාටශාල ඇරබිමේ ව්‍යාපෘතියට ධර්මපාලතුමා සෘජුවම සම්බන්ධ විය. මොවුන් එක්ව  බිහිකළ පාසල් ගණන 300ට වැඩිය.(ලංකාවේ ප්‍රධානම පිරිමි බෞද්ධ පාසල වූ කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලය ඇතුළුව).

ධර්මපාලතුමා සිය පුවත්පත් වන The Buddhist”හා සිංහළ බෞද්ධයා”මගින් ඉතා හොද අවවාද අනුසාසනා ජනතාවට නිති පරිදි ලබාදුන්නේය. ජනතාවට දැහැමි,උසස්වූ  ජීවිත ගතකිරීම පිළිබඳව එතුමා උපදෙස්, අනුශාසනා පළ  කළේය.

බෞද්ධ නායයෙකු වශයෙන් ධර්මපාලතුමා බෞද්ධ දරුවන් ඉරිදා දහම් පාසල් යායුතු  බව කිවේය..එම දහම් පාසල් මගින් බුදු දහම හා වැඩිහිටියන්ට සැලකීම වැනි උතුම් ගුණාංග දරුවන්ට පුරුදු පුහුණු වන බව එතුමා පෙන්වා දුන්නේය. දෙමව්පියන් හා දරුවන් එතුමාගේ ඉල්ලීමට අවනත වුයෙන් රට පුරා  මහත් වූ දහම් පාසල්  පුනරුදයක් ඇතිවිය.ඒ  පුනරුදය අද දවස දක්වා සිදුවෙමින් පවතී.

ත්‍රිපිටකය පාලි බසින් සිංහලට පරිවර්තනය කිරීමට ධර්මපාලතුමාට ඉතා අවශ්‍යතාවක් තිබුණේය.ඔහු මෙම කාර්ය ස්වකියවෛද්‍ය වුර්තික සහෝදරයාවෙත පවරන ලදී.

බුද්ධසාසනයට ධර්මපාලතුමාගෙන් සිදුවූ මහාර්ගතම සේවාව නම් දබදිව වූ බුද්ධගයාව බෞද්ධයන් වෙත බේරාදීමය.බුද්ධගයාව වනාහි බුදුරදුන්ගේ උතුම් වූ බුද්ධත්වය ලැබූ, අතිශය  පුජනීයවූ ස්ථානයි. මෙයට උතුම් ස්ථානයක් ලොව වෙසෙන බෞද්ධයිනට නැත. ධර්මපාලතුමා එහි ස්තූපය ප්‍රතිසංස්කරනය කර විය.

මෙම දිනාගැනීම වූ කලි අතිශය විශාල වූවකි.

ධර්මපාලතුමා නොසිටියේ නම් බුද්ධගයාව අද හින්දු පුජස්ථානයක් බවට පත් වී තිබෙනවා නොඅනුමානය.

ධර්මපාලතුමා සාරානාත්හි (සැවැත් නුවර) මුලගන්ධ කුටි විහාරය බෞද්ධයන්ට ආරක්ෂා කර දුන්නේය. එතුමා එහි ස්තුප ගොඩනැගිය.(1930 ජවහල්ලල්නේරු විසින් මේවා විවුර්ත විය).  මුලගන්ධ කුටි යනු බුදුරදුන් ප්‍රථම ධර්ම දේශනය පස්වග මහනුන්ට  පවත්වන ලද ස්ථානයයි.  බරනැස් නුවර  ඉසිපතමාරාමය (අද වරනාසි) පිහිටියේ මේ ආසන්නයේය.

ධර්මපාලතුමා දඹදිව ඉතා වැදගත් බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන රාශියක් ස්ථාපනය කළේය. එතුමා කල්කටාවේ දැවැන්ත වූ ධර්මරාජික පන්සල පිහිටවිය. ඉන්දියාවේ නගර කිහිපයකම වන්දනා කරුවන් වෙනුවෙන් නේවාසිකාඝාර පිහිට විය.(චෙන්නායි  සහ කල්කටා ). ධර්මපාලතුමාගේ ප්‍රධාන අරමුණක් වූයේ එතුමඉතා ප්‍රියකල දඹදිව (ඉන්දියාව ) යලි බුදු දහම ස්ථාපිත කිරීමය. මේ සදහා  අවශ්‍ය අඩිතාලම  ඔහු දැමුවේය.  ඔහුගේ අනුගාමිකයෙකු  වූ අම්බෙඩ් කාර් මෙම වැයම ඉතා සාර්ථකව ඉදිරියට ගෙන ගියේය.

ඉන්දියාවේ තිබු ඉතා වැදගත් බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන පරිහානියට සහ අභාවයට යාමගැන  ධර්මපාලතුමා ඉමහත් කම්පාවට පත්විය.  ඒවා ආරක්ෂා කිරීමට සහ ඉතා යථා තත්වයට පත් කිරීමට හැකි සෑම දෙයක්ම කිරීමට එතුමා කැප විය.  මහාබෝධි සමාගම මුලිකවම බිහි කලේ ඒ මහඟු පරමාර්ථයෙනි.

මුලුමනිම වාගේ හින්දු භක්තික රටක් බවට පත්ව තිබු ඉන්දියාවේ බුද්ධාගම නගා සිටුවීමේ කටයුතු ධර්මපාලතුමා ඉතා මැනවින්, ප්‍රවේශමින් කළේය. මෙය අතිශය විශිෂ්ටතමවූ  කාර්යයකි,නිහඩ විප්ලවයකි.  ධර්මපාලතුමාට  ද්වේශකිරීම වෙනුවට ඉන්දියානුවන් කලේ එතුමාට ඇල්ම කිරීමය. අදත් ඉන්දීය ජාතිකයෝ එතුමාට ඇල්ම කරත්. ධර්මපාලතුමාගේ 150වන ජන්ම සංවත්සරය නිමිත්තෙන් ඉන්දියානු රජය තැපැල් මුල්දින කවරයක් සහ තැපැල් මුද්දරයක් නිකුත් කලේ ගිය වසරේ අග  භාගයෙයි. ඉන්දීය ජනාධිපති ප්‍රනාභ් මුකර්ජී මැතිතුමා මේ උත්සවයට සහභාගී විය. මෙය අතිශය සුවිශේෂමය වූ සිද්ධියකි. ඉන්දියානු රජය විදේශිකයකු සමරා තැපැල් මුද්දරයක් නිකුත් කරන්නේ ඉතාම කලාතුරකිනි. කල්කටාවේ ප්‍රධාන මාර්ගයක් අදත් එතුමාගේ නමින්  ඇත (මහාබෝධි විහාරය ඇති පාර විය යුතුයි).  ඇමෙරිකාවේ සුප්‍රසිද්ධ  ගොල්ප් ක්‍රීඩක, ටය්ගර් වූඩ්ස්  ධර්මපාලතුමා සමරණ කෙනෙකි. ඔහුගේ කාමරයේ ධර්මපාලතුමාගේ රුපයක් තබා ඇතැයි වාර්තා  විය.  ටය්ගර් වූඩ්ස්ගේ   මව තායිලන්ත කාන්තාවකි . ඉන්දියාවේ වෙසෙන අති පුජනිය දලයි ලාමා තුමා ධර්මපාලතුමා ගැන නිතර ගුණ කථනයේ යෙදෙයි. මේවායින් යින් පෙනෙනුයේ ධර්මපාලතුමා ජාත්‍යන්තරවම  පිළිගන්නා කෙනෙක් බවයි.

1915 සිංහළ මුස්ලිම් කෝලාහලයට ධර්මපාලතුමා සම්බන්ධය  කියා බ්‍රිතාන්න්යන් ඔහුව සිරගතකළහ.  මෙම කෝලාහලයට ධර්මපාලතුමාගේ කිසිම සම්බන්දයක් තිබුනේ නැත. ඒ සදහා සාක්ෂි කිසිත් නොවිය. මේ සිද්ධිය හට ගන්නා  විට එතුමා සිටියේ කල්කාටාවේය. මේ මඟින්ම ධර්මපාලතුමාගේ අහිංසකභාවය සනාථ වේ. ධර්මපාලතුමා  කිසිදා  හිංසාව පැතිර නොවිය.මෙම කෝළාහලයට සම්බන්දයක් නොවූ මෙතුමාව  බ්‍රිතාන්‍ය අදිජජ්‍ය වාදීහු වසර 6 සිර (නිවාස) අඩස්සියේ කල්කටා හි තැබුහ.ජාතික නායකයන් වූ DS සේනානායක ,FR සේනානායක හා වෙනත් අය මෙම කෝලාහලය මුල්කරගෙන  සිර අඩස්සියට දැමු අයයි. විලියම් පේදිරිස් විරෝදාර තරුණයාව  අමානුෂික ලෙෂ වැලිකඩ සිර ගෙදරදී වෙඩි තබා මරාදමන ලදී.  EW පෙරේරා  තම පාවහන් අඩියේ ලිපියක් සකසා බ්‍රිතාන්‍ය මහා රජාණන්ට එය ලැබීමට සලස්විමෙන් DS සේනානායක හා FR සේනානායක වැන්නවුන් නිදහස ලෑබුහ. නමුත් ධර්මපාලතුමා  තවදුරටත් ඔවුහු  සිරගත කළහ. වාසනාවකට, විලියම් පේදිරිස් මෙන් ධර්මපාලතුමාව  ඔවුහු ඝාථනය නොකළහ.  මේ කාලයේ  එතුමා 50 වන වසර ගත කරමින් තිබුණි.  ධර්මපාලතුමා සිරගත වීම නිසා මහත්වූ මානසික පීඩනයෙන්  බැට කෑවේය. බ්‍රිතාන්‍යයන් එතුමාට දඩුවම්  කලේ එතුමා කෙරෙහි තිබු ද්වේශය නිසායි.  බ්‍රිතාන්‍යන් එතුමාගෙන් පළි  ගන්න ලදැයි ඇතැමුන් කියත්.

වසර ගණනාවක අධිරාජ්‍යවාදී ආක්‍රමණ නිසා ධර්මපාලතුමා ජීවත්වූ 19 වන ශත වර්ෂය අග භාගයේ සහ 20න ශත වර්ෂය මුල් භාගයේ ශ්‍රී ලාංකිකයෝ  ඉතා යටහත්, හීනවූ  මානසික තත්වයකින් පසු වුහ.  කලින් සඳහන් කළ පරිදි, මේ තත්වය නැති කර ජනතාවගේ ආත්ම විශ්වාසය සහ පෙර රජ සමයේ පැවති ආත්ම අභිමානය  යළි ගොඩ නැගීම සඳහා ධර්මපාල තුමා බොහෝ දේ කළේය.  සමාජයේ  ‘උසස් යයි’ සම්මත පවුලකින් පැවත ආ එතුමා මනා පෞරෂවයකින් හෙබි විය.  අඩි  හයකට කිට්ටු වූ උසකින්,  මනාවූ  කාළ  වාර්ණ දේහයකින් යුක්තවූ  එතුමා, කැපී පෙනෙන කහ පැහැති ආර්ය සිංහළ වස්ත්‍රයක්  ඇන්දේය.  ඔහුගේ පැවැත්ම කාගේත් ඇසට ප්‍රසන්න වූ  දසුනක් විය.  ධර්මපාලතුමා අති දක්ෂ සන්නිවෙදියකු (communicator)  විය. චතුර ලෙස ඉංග්‍රීසි බස කතා කල ඔහු ඉංගිරිසි බස ලිවීමේහිද අති දක්ෂයෙකු විය.  ධර්මපාලතුමා ඉතා හොඳින් අධ්‍යාපනය හදාරා තිබුණි (කොළඹ 12 සාන්ත බෙනඩික්ට් පාසලේ උගත් ඔහු එම පාසලේ ක්‍රිස්තියානු පුජකවරයෙකු විසින් කුරුල්ලෙකු වෙඩි තබා මරා දමනු දැක එහි පාලන අධිකාරිය සමඟ නොමනාපකමක්  ඇති කර ගත්තේය) . ඕල්කට්තුමා සමඟ සම්ම්බන්ධ වන විට එතුමා ලංකා පරිපාලන (සිවිල්) සේවයේ නිලධාරියෙක් ලෙස කටයුතු කළේය.  බෞද්ධ භික්ෂුන් සහ ක්‍රිස්තියානි පුජකයන් අතරේ වූ පානදුරා වාදය එතුමා ඇසින් දුටුවේය. ඕල්කට්තුමා බෞද්ධයෙකු වුයේද පානදුරා වාදයේ ප්‍රතිපලයක් වශයෙනි.

ආත්ම විශ්වාසයෙන් පරිපුන් වූ ධර්මපාලයෝ අසාධාරණයට සහ අයුක්තියට විරුද්ධව සටන් කිරීමට සිය ජීවිතය කැප කළේය.  සැම විටම නැති බැරි අයට පිහිටවීමට සහ ඔවුන් වෙනුවෙන් සැමවිටම කැපවීමට වැඩ කලේය.  එතුමා සමානාත්මතාවය සහ යුක්තිය සැමවිටම සෙවීය.  සැමවිටම සිය ජීවිතය අන්‍යයන්ට ආදර්ශයක් වනසේ ගත කළේය. එතුමාගේ බිය නැති, එඩිතර නායකතත්වයේ උදාහරණ කිහිපයකි මේ (මෙවැනි උදාහරණ බොහෝය) :

අ).වරක් රොබට් චාමස් ආණ්ඩුකාරයා ධර්මපාලතුමාට ස්වකිය කාර්යාලයට පැමිණෙන මෙන් ඇරයුම් කළේය. එතුමා එහි ගිය පසු ඔහු එතුමාව  පැය 2ක් පමණ උවමනාවෙන්ම රැඳව්වේය.  මේ ගැන උරණ වූ ධර්මපාලතුමා  ආපසු ගියේ චාමස් ආණ්ඩුකාරයාගේ මුහුනටම් දොස් නැගිමෙනි.  සිදුවූ වරදට සමාව ඇයද සිටි චාමස් ආණ්ඩුකාරයාට  ධර්මපාලතුමා තුමා කිවේ ඔහු තමාගේ විශ්වාසය කඩ කළ බවත්, ඔහු සමඟින් කටයුතු කිරීමෙන් පළක් නොවන බවත්ය.  චාමස් ආණ්ඩුකාරවරයාගේ සේවකයන් ඉදිරියේ ඔහුට ධර්මපාලතුමා තුමා කථා කළ එඩිතර විලාශය ඔවුනටම අදහා ගත නොහැකි විය -චාමස්ට මෙය දැනුනේ ඔහුගේ කම්මුලට ගැසුවාක් මෙනි. මෙකළ ලංකාවේ විසු ඇතැම් ඉංග්‍රිසියානුවන් සිතුවේ ශ්‍රී ලාංකිකයන් මිනිසුන්ට වඩා පහත් වූ, තිරිසන් වැනි ජන කොටසක් කියායි. එවැනි පසුබිමක්‌ තිබියදී ශ්‍රී ලංකාවේ ඉංග්‍රීසි මහා රජුන්ගේ දූතයාට ධර්මපාලතුමා මෙලෙසින් කිසුදු බියක් නොමැතිව කථා කිරීම එකල සුද්දන්ට  ඇදහිය නොහැකි සිද්දියක් විය (ධර්මපාලතුමාව සිර අඩස්සියට පත් කරනවිට රටේ ආණ්ඩුකාරයා වී සිටියේ චාමස්ය).

ආ). 1920 අග භාගයේදී කල්කටාවේ පිහිටි මහාබෝධි සමිති මුලස්ථානය  විවුර්ත කිරීමේ උත්සවයට මහත්මා ගාන්ධිතුමාද එක්විය. එහිදී කතාවක් කල ගාන්ධි තුමා කිවේ ඉංග්‍රීසි ජාතික ශ්‍රීමත් එඩ්වින් ආනොල්ඩ්ගේ ‘Light of Asia’ පොත කියවීමෙන් තමා බුදුරජාණන් වහන්සේ ශ්‍රේෂ්ටයෙක් බව දැනගත් බවය. උත්සවයේ අවසන් (ස්තුති) කතාව නියමව තිබුනේ ධර්මපාලතුමා තුමාටයි. එහිදී එතුමා කිවේ දඹදිව පමණක් නොව මුළු ලොවම පහලවූ ශ්‍රේෂ්ටතම පුද්ගලයා වන බුදුරජාණන් වහන්සේගේ  ශ්‍රේෂ්ටත්වය  දැනගැනීමට ගාන්ධි තුමාට ඉංග්‍රීසි ජාතික ශ්‍රීමත් එඩ්වින් ආනොල්ඩ්ගේ ‘Light of Asia’ ග්‍රන්ථය කියවනතුරු ඉඳීමට සිදුවීම කනගාටුවට කරුණක් බවයි.  තමන්ට කල සරදම ගාන්ධිතුමා සතුටින් භාරගෙන ධර්මපාල තුමාගේ කතාවට සිය හිස වනමින් එකඟතාවය  දැක්විය. ධර්මපාලතුමාගෙන් ඉගෙනීමට ගාන්ධිතුමා සතුටුවිය.  එම සභාවේම සිටි ගාන්ධිතුමා  සහ ධර්මපාලයන්ගේ මිතුරකු වූ රබින්ද්‍රනාත් තාගෝර් සිනාසෙමින් ධර්මපාලතුමා තුමාට සුභ පැතිය. මේ කාලයේ ඉන්දියාවේ නිදහස් සටනේ නායකයාවූ ගාන්ධි තුමාව විවේචනය කිරීමට කිසිවෙක් එකළ සිහිනෙන්වත් සිතුවේ වත් නැත. නමුත් බුද්ධාගම සහ බුදු රජාණන්වහන්සේට සිය ජීවතය කැප කර සිටි ධර්මපාලතුමාට ගාන්ධිතුමාගේ වරද නිවැරදි කිරීම අවශ්‍යම බව තේරී ගියේය. ධර්මපාලතුමා ගන්ධිතුමට ඉතාමත් ගරු කළ කෙනෙකි. ඒ කෙසේවෙතත් ඒ අවස්ථාවේදී  කිවයුතු දෙය කිව යුතුය යන්න එතුමාගේ  ප්‍රතිපත්තිය විය. මෙහි තිබෙන විශ්මය නම්  ශ්‍රී ලාංකිකයවූ ධර්මපාලතුමා ඉන්දියාවේ දේවත්වයෙන් මෙන් සැලකු ගාන්ධිතුමාට, ගාන්ධිතුමාගේ ඉන්දියාවේදීම,  කිසිදු ඉන්දියානුවෙක්වත්   අමනාපද  නොකර ගාන්ධිතුමාගේ වරද නිවැරදි කර පෙන්වීමයි. 1933දී වූ ධර්මපාලතුමාගේ අභාවය පිළිබඳව ගාන්ධිතුමා ඉතා කණගාටුවූ බව වාර්තා වී තිබුණි.

ඇ).ඉන්දියාවේ සහ ලංකාවේ දුමිර්යෙන් ගමන් කරද්දී (සිද්ධීන් 2කි) ධර්මපාලතුමාට එතුමා ගමන් කළ 1වැනි පන්තියේ මැදිරියන්හි සිටි සුදු ජාතික මහත්වරු දෙදෙනෙකුගෙන් ප්‍රශ්න ඇති විය (ලංකාවේදී හමු වුයේ වතුපාලක සුද්දෙකි). අමුතු ඇඳුමක් ඇඳ තමන් යන දුම්රිය මැදිරිය තුල සිටින, දුම්රිය තුල තමන්ගේ මත්පැන් (විස්කි) පානයට විරුද්ධ වූ මේ කළු මිනිහාට මැදිරියෙන් බැස යන ලෙස සුද්දෝ ඉල්ලුහ. නමුත් ධර්මපාලතුමා ඔවුනට අවනත නොවිය.  ඔවුන්ට වඩා වැඩි වූ, තදබල පෞරෂයක් ධර්මපාලතුමාට තිබුණි.  අවසානයේදී, අවස්ථා දෙකෙහිදීම, සුද්දෝ දුම්රිය මැදිරියෙන් බැස  ධර්මපාලතුමාට පමනක්  මැදිරියේ ගමන් කිරීමට ඉඩ සලස්වා ගියහ (ගාන්ධි තුමාටද මෙවැනි තත්වයක් දකුනු අප්‍රිකාවේ ප්රීටෝරියා නගරයේදී අත්විඳීමට සිදු විය. දුම්රියේ පළවැනි පන්තියේ මැදිරියක ගමන් කල ඔහුව ඉංග්‍රීසි ජාතිකයෙකුගේ ඉල්ලීමට දුම්රිය බලධාරීන් විසින් එම මැදිරියෙන් ඇද එලියට විසි කළහ. මෙය ගාන්ධි තුමා මුහුණ දුන් ප්‍රථම ජාතිවාදී සිදුවීමයි.  මොහු බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදයට විරුද්ධ්වව් නැගී සිටීමට මේ සිද්ධිය මුලික විය.  ගාන්ධිතුමා මෙන්  ධර්මපාලතුමාව දුම්රියෙන්  ඈද දැමීමට සුද්දන්ට පුළුවන් වුයේ නැත).

ඈ). ධර්මපාලතුමා HS ඕල්කට්තුමාගේ පෞද්ගලික ලේකම් විය.  මුල් කාලයේ ඕල්කට්තුමා ධර්මපාලතුමාගේ මඟ පෙන්වන්නාද විය. දිනක් ඕල්කට් නිවසේ කාමරයක බිම කිසිදු ගරුසරුවක් නොමැතිව ශුද්ධ වූ දන්ත ධාතුන් වහන්සේගේ ආකෘතියක් බහාලීම සඳහා සාදන ලද මණ්ඩපයක් තිබෙනු ධර්මපාලතුමා දැක මහත්වූ සන්තාපයට පත්විය. පසුකාලයේ බෞද්ධයෙක් වූ ඕල්කට්තුමා බුදුදහම නගා සිටවීම පිළිබඳව සිය පුද්ගලික මුදල් වියදම් කළේය. දස දහස් ගණන් මුදල් බුදුදහම/බුද්ධ ප්‍රචාරක කටයුතු වෙනුවෙන් සෙව්වේය.  නමුත් ඔහු අතින් සිදුවූ වරදඔහුට නොතේරුනි – ධර්මපාලතුමා  සන්තාපයට  පත්වීමේ හේතුව එතුමාට  අවබෝධ නොවිණි.  බුද්ධාගම සහ බුදු රජාණන්වහන්සේට සිය ජීවතය කැප කර සිටි ධර්මපාලතුමාට එතූමාගේ ජෙෂ්ටයා වුවත් ඕල්කට්තුමාට  ඔහුගේ වරද පෙන්වා දදෙන්න මැළි නොවිය.  එතනදී ඇතිවූ  එම සිද්ධිය සහ ඕල්කට්තුමාගේ ‘සියළු ආගම් සමග වැඩ කළ යුතුය’ යන සංකල්පය  මත දෙදෙනා අතර ඇතිවූ  මතබේධයෙන්, දෙදෙනා අතර තිබු වසර 20ට වැඩිවූ තදබල සම්බන්ධය පලුදු වීය. නමුත්, ධර්මපාලතුමා තුල ඕල්කට්තුමා කෙරෙහි තිබු ගෞරවය මේ සිද්ධීන් නිසා කිසි ලෙසකින් නැති නොවිය. 

ධර්මපාලතුමා විශාල වශයෙන් දේශ සංචාරය කළේය. එකළ විදේශ ගමන් සිදු කළේ නැවෙනි.  සිය බුද්ධ ධර්ම ප්‍රචාරක කටයුතු සඳහා ධර්මපාලතුමා බොහෝ රටවලට් ගියේය. 1893දී ඇමරිකාවේ චිකාගෝ නුවර පැවතී ලෝක ආගමික සහ ප්‍රජා නායකයන්ගේ සමුළුවට සහභාගී විය.  එහිදී එතුමා බෞද්ධාගම සහ බුදු රජාණන්වහන්සේ අළලා වේගවත්, විචිත්‍රවත් කථාවක් කළේය. සමුළුවට පැමිණි 6,000 ට නොවැඩි ආගමික සහ ප්‍රජා නායකයෝ සිය අසුන් වළින් නැගිට එතුමාගේ කතාවෙන් පසු විනාඩි ගණනක් අත්පොලොසන් ගැසුහ.  කහ පැහැති ආර්ය ඇඳුමෙන් සැරසුණු, ඉතා දැකුම්කලු මේ කාළ වර්ණ තරුණයා එදා එම සමුළුවේ සිටි ජනප්‍රියතම පුද්ගලයා විය.  ඔහුට සමුළුව ඇමතීමට වාර ගණනාවක් ලබා දුණි. ධර්මපාලතුමා හමුවීමට  සමුළු සාමාජිකයන් උත්සුක වුයේ ‘හොලිවූඩ් නළුවෙක්’ හමුවෙන තරම් වූ ආසාවකිනි. සමුළුවට සහභාගිවුවන්ගෙන් වැඩි දෙනෙක් ක්‍රිස්තියානු භක්තිකයෝ වුහ. සමුළුවට ඉන්දියාවේ හින්දු භක්තිකයන්ව  නියෝජනය කළේ එවකට ඉන්දියාවේ සිටි ප්‍රසිද්ධතම හින්දු පූජක නායකයෙකුවූ විවේකානන්ද ස්වාමි තුමායි. එතුමා ප්‍රසිද්ධියේම  ධර්මපාලතුමා වැළඳගෙන එතුමාට තම භක්ත්‍යාදරය පෙන්විය. චිකාගෝ සමුළුව ධර්මපාලතුමාගේ ජීවන් ගමන් මග වෙනස්කළ ප්‍රධාන සංදිස්ථානයක් විය.

ධර්මපාලතුමා ලොවේ වෙනත් බෞද්ධ රටවල් සමඟ ඉතා කිට්ටු මිත්‍රත්ව පැවැත්වූයේය. එවකට අන් රටවල් (බටහිර) මඟින් පෑගීමට ලක්ව තිබු ජපානය කෙරෙහි සාධාරණවූ සැලකිල්ලක් ලැබිය යුතු බව එතුමා  කියා සිටියේය.  ධර්මපාලතුමාට ජපානයෙන් යම් තරම්වූ  මුල්‍ය ආධාර ලැබුණි.  එතුමාට ජපන් ජාතික ව්‍යාපාරික මිත්‍රයෝ සිටිහ.  ධර්මපාලතුමා බුරුමයට ගිය අවස්ථාවන්හිදී ඒ රටේ රජ මැදුරේදී එරට ඔටුනු පලන් කුමරු බැහැ දැකිය. ධර්මපාලතුමාගේ ධර්මදූත කටයුතුවලට විශේෂයෙන්ම  දඹදිව බුද්ධගයාව බේරාගැනීමේ කටයුතුවලට එම කුමරා යම් ප්‍රමාණයකින්  මුල්‍ය ආධාර එතුමාට දුන්නේය. ධර්මපාලතුමා තායිලන්තයේ රජ පවුල සමගද සම්භන්ධතා පැවැත්විය.  ධර්මපාලතුමා චීනයේ ෂැන්හයි නුවර කීප වරක් සංචාරය කළේය. එතුමා වෙනත් ආසියාතික සහ යුරෝපිය රටවලද  සංචාරය කළේය.

ධර්මපාලතුමාට  ජාත්‍යන්තර කටයුතු සහ ලෝක ආගම් පිළිබඳව ඉතා උසස්වූ දැනුමක් තිබුනේය.

ධර්මපාලතුමා බටහිර  ‘පොහොසත් සමාජ’ සංකල්පය (ධනවාදය ) ප්‍රතික්ෂේප නොකළේය.  ධර්මපාලතුමා විශිෂ්ටවූ දැහැමි, ව්‍යාපාරික ඥානයෙන් හෙබි අයෙක් විය.  ස්වකිය වැඩකටයුතු සඳහා එතුමා දස දහස් ගණනින් මුදල් සෙව්වේය  බොහෝවිට ඒවා විදේශ මුදල් විය.  එතුමාගේ ‘බුද්ධගයාව බේරා ගැනීමේ’ සටනට පමණක්  අති මහත් මුදලක් අවශ්‍ය විය.  එම නඩු හබ දීර්ග කාලයක්  ඉන්දියාවේ උසාවි  වල ඇසුනි.  බුද්ධගයාව අත් පත් කර සිටි හින්දු මහන්තයාව එතනින් එළවීමට විශාල වන්දි මුදලක් ගෙවීමටද සිදු විය.  හින්දු ආගමික රටක් වූ ඉන්දියාවේ ඉතා බලසම්පන්න හින්දු ආගමික නායකයෙකුවූ මහන්තා ලැගුම්ගෙන සිටි සිද්ධස්ථානයෙන් (බුද්ධගයාවෙන්)  ඔහුව ඉවත් කිරීම ලෙහෙසි පහසු කාර්යක් නොවන බව ඕනෑම කෙනෙකුට වැටහෙනු ඇත.  විශේෂයෙන්ම, විදේශ රටකින් (ශ්‍රී ලංකාවෙන්) ඉන්දියාවට ගොස් සිටි  විදේශිකයෙකුට. එවැනි කර්තව්‍යක් කළ හැකි වේයැයි කිසිවෙක් සිතන්නෙන් නම් ඒ ධර්මපාලතුමා විසින්ම පමණක්ම විය යුතුය්. සැබවින්ම, ධර්මපාලතුමා ඒ කාර්යය ඉෂ්ට කළේය. ධර්මපාලතුමා විසින් ලංකාවේ බෞද්ධ සහ ප්‍රජා සංවර්ධන ව්‍යාපෘති රාශියක් ඉතා සාර්ථකව ක්‍රියාත්මක කළේය. ඇතැම් ව්‍යාපෘති අදටත් ක්‍රියාත්මක වේ.  ධර්මපාලතුමා ඉන්දියාව සහ බටහිර රටවලද (විශේෂයෙන්ම ඇමරිකාව සහ එංගලන්තය) බෞද්ධ ප්‍රචාර ව්‍යාපෘති ක්‍රියාත්මක කළේය.  ඒ වෙනුවෙන් ඔහු බොහෝ අරමුදල් සෙව්වේය.  අද පවත්නා එංගලන්තයේ,  ලන්ඩන් නුවර බෞද්ධ විහාරය ධර්මපාලතුමාගේ  වැයමක සාර්ථක ප්‍රතිපලයකි.  අද, මෙම ස්ථානය (ලන්ඩන් නුවර සද්ධාතිස්ස බෞද්ධ මධ්‍යස්ථානය), එංගලන්තයේ ථෙරවාද බෞද්ධාගමේ ප්‍රධානතම ස්ථානයයි.  ධර්මපාලතුමා ඇමෙරිකාවේ සැන් ෆ්රැන්සිස්කෝ, බොස්ටන්, නිව්යෝක් යන නගරවල බෞද්ධ සම්බන්ධතා ඇති කළේය.  මුදලින් සපිරිණු සිය පවුලෙන් තම බුද්ධ ප්‍රචාරක කටයුතුවලට නොමසරු ආධාර ලබා ගැනීමට ධර්මපාලතුමා සමත්විය.  එතුමාගේ ධර්ම දුත සහ ප්‍රජා සංවර්ධන කාර්යයන් සඳහා මුලිකවම දායකත්වය සැලසුවේ ඇමරිකන් ජාතික මේරි ෆොස්ටර් රොබින්සන් මැතිණියයි. ධර්මපාලතුමාගේ චිකාගෝ දේශනය ගැන අසා, ඉතා පැහැදී, මැරෙනතුරු (වසර 25 ට කිට්ටු කාලයක්) ධර්මපාලතුමා සරණ ගිය කෙනෙකි මෙතුමිය.  ඉතා ධනවත් කාන්තාවක් වූ ඇය `විසින් ධර්මපාල තුමාට එවන ලද මුදල් සම්භාරය ඩොලර් ලක්ෂ හෝ  කෝටි ගණනකි (ධර්මපාලතුමා තුලින් තමන්ගේ මියගිය  ආදරණීය පුතා සිහිපත්වෙන බව ඇය වරක් පවසා තිබුණි) .  ධර්මපාලතුමා ගාල්ලේ හිනිදුම අක්කර සිය ගණනක කෘෂිකාර්මික ව්‍යාපෘතියක් ඉතා සාර්ථවක පවත්වාගෙන ගියේය. ගාන්ධිතුමා අනුකරණය කරමින් ලංකාවේ ප්‍රථම අත් යන්ත්‍ර පේෂකර්මාන්ත පුහුණු පාසැල රාජගිරියේ පණ ගැන්විය. ඒ, හේවාවිතාරණ අත් යන්ත්‍ර පුහුණු පාසලයි.  ශ්‍රී ලාංකිකයනට විදේශ රෙදි අත්හැර මෙරට වියු අත් යන්ත්‍ර රෙදි අඳින මෙන් ඉල්ලා සිටියේය.  හෙතෙමද එවන් වස්ත්‍ර ඇන්දේය.මේරි ෆොස්ටර් රොබින්සන් මැතිණිය මියගිය පසු එතුමිය සිහිවීම පිණිස එතුමියගේ නමින් නොමිලේ ප්‍රතිකාර කරන ආරෝග්‍යශාලාවක් එතුමා මරදානේ ඩීන්ස් පාරේ පිහිටවිය. ධර්මපාලතුමාගේ  ‘දිනපොත් කියවනවිට පෙනී යන්නේ කොතරම් මුදල් රැස් කලත් ධර්මපාලතුමා ‘ඒ මුදල් වියදම් කලේ ඉතා සැකසුරුවම්ව, ප්‍රවේශමින් බවයි.  මුල්‍ය පරිහරණයේදී ධර්මපාලතුමා ‘100%ක් අවංක විය.  මුල්‍ය කටයුතු පිලිබඳ ලිපිගොනු, පොත් තැබීම් නොපිරිහෙලා අකුරටම ඉටු කළේය.  මේරි ෆොස්ටර් රොබින්සන් වැන්නන් එතුමා වෙත බිය සැක නැතුව මුදල් එව්වේ එබැවිනි.  ධර්මපාලතුමාගේ මුදල් සෙවීම සහ සම්බන්ධතා ගොඩ නගා ගැනීමේ තිබු මහා හැකියාව ගැන ඊර්ශ්යාවෙන් පෙළුනවුන් එතුමා ජීවත්ව සිටියදී එතුමාට ‘උඩින්, පහලින් සහ මැදින්’ පහර දුන්හ.

ධර්මපාලතුමා අති විශිෂ්ටවූ බෞද්ධයෙක් විය.  බුදු රජාණන්වහන්සේ  ගිහියන්ට දෙසු දහම් ඒ අයුරින්ම අනුගමනය කිරීමට එතුමා සැමවිටම උත්සහ කළේය.  අන් අයටද ඒවා අවබෝධ කරවිය.  සිය මුළු වැඩිහිටි දිවියම බුදු දහම සහ බුදු රජාණන්වහන්සේ වෙනුවෙන් කැප කළේය.  එතුමා ‘අනගාරික’ වුයේ එබැවිනි.  දිනපතා බුදුන් ඇදහු එතුමාගේ සැම දේශනයකම බුදු දහමේ කරණා අඩංගු විය.

ස්වකිය මැනියන්ට එතුමා ඉමහත් ආදරය කළේය.  ඇය මිය යාමට කලින් ඔහු මිය ගියේය.

නැවත නැවතත් දඹදිව ඉපදීවා යනුවෙන් එතුමා ප්‍රාර්ථනය කළේය. එසේ කලේ තමන් උපන් ශ්‍රී ලංකාවට ආදරය නැති නිසා නොවේ.  ධර්මපාලතුමා ලංකාවට ආදරය කළේය. මෙම ලිපියේ දක්වා ඇති පරිදි ශ්‍රී ලංකාවේ උන්නතිය උදෙසා බොහෝ දේ එතුමා කළේය.  එතුමා ඉන්දියානුවන්ටද ආදරය කළේය.

තම නායකයා වූ බුදු රජාණන්වහන්සේ උප්පතිය ලැබූ සහ තමන් විසින් ලෝක බෞද්ධයන්ට බේරා දුන්,  බුදු රජාණන්වහන්සේ බුද්ධත්වය ලැබූ  බුද්ධගයාව පිහිටි දඹදිවම  නැවත නැවත ඉපදීමට එතුමාට උවමනා විය. ජීවතයේ සැඳා සමයේදී  සිරි දේවමිත්ත ධම්මපාල  නමින් ලංකාවේදී මහණ වී දඹදිවදී උපසම්පදාව ලැබුහ.  ධම්මපාල  ස්ථවිරයෝ අපවත් වුයේ සැවැත්නුවර මුලගන්ධකුටි විහාරයේ, තමන් විසින්ම  නිම කරනලද ස්ථුපයන් දෙස බලා වන්දනා මාන කරමිනි. උන් වහන්සේට එවන් ස්ථුපයන් දැක බලා ගනු වස් සහෝදර භික්ෂුන්වහන්සේලා  විසින් උන්වහන්සේගේ ඇඳ පන්සලෙන් එලියට ගෙනවිත්  මුලගන්ධකුටි ස්ථුපයන් පෙනෙන අයුරින් සකස් කර තැබුහ.

අපවත් වූ පසු උන්වහන්සේගේ භාෂ්මවශ්ස කොටසක් විශේෂ වූ ‘බෞද්ධ දුම්රියකින්’ ඉන්දියාවේ සිට ලංකාවට (කොළඹට) වැඩම කරවන ලදී.  දුමිර්ය මාර්ගය දෙපස සිටි ලක්ෂ සංඛ්‍යාත වැසියෝ එම දුමිරියේ වැඩම කරවන ලද භෂ්මවශේශයන්ට සාධු නාද දෙමින්, සුවඳ පුෂ්පයෙන් පූජෝපහාර කළහ. දුම්රිය පිළිගැනීමට කොටුව දුම්රිය ස්ථානයේ පමණක් සිටි ජනතාව 50,000 නොවැඩි  විය. තවත් විශාල ජනකායක් දුම්රිය ස්ථානයෙන් පිටත සිටියහ.  අති දැවැන්ත වූ ගුනානුස්මරණ උත්සවයක් මාලිගාකන්දේ විද්‍යෝදය පිරිවෙන් භූමියේදී පැවැත්වුවේ අතිගරු මහා නායක මාහිමිවරුන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙනි. ගාන්ධිතුමා, තාගෝර් තුමා, ලංකාවේ බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුකාරවරයා, සහ දෙස් විදෙස් නායකනන් බොහෝ දෙනෙක් ගුණ වර්ණනා පණිවුඩ ඒවා තිබුණි. ඉන්දියාවේ බිහාර් ප්‍රාන්තයේ  රජයයේ සහ පෞද්ගලික ගොඩනැගිලි රාශියක එතුමාගේ අභාවය වෙනුවෙන් සුදු කොඩි ඇද තිබුණි.

ධර්මපාලතුමා වෙනුවෙන් අපට පෙන්විය හැකි ලොකුම කෘතගුණය නම් එතුමා පෙන්වා දුන් මග ගමන් කිරීමයි. බුදු රදුන්ගේ පන්සිල් පද 5 රකින මෙන් ඔහු සැම බෞද්ධයෙක්ගෙන්ම (කුඩා ළමුන් ඇතුළු) ඉල්ලා සිටියේය.

ධර්මපාලතුමා අපට හිමිකර දුන් මහාර්ගතම්වූ දායාද මෙරට සහ පිටරට, විශේෂයෙන්ම ඉන්දියාවේ (බුද්ධගයාව ඇතුළු), ආරක්ෂා කර ගැනීම අප සතු යුතු කමකි.  ශ්‍රී ලංකාවේ 19/20 ශතවර්ෂ වල බිහිවූ ශ්‍රේෂ් ඨතම ශ්‍රී ලාංකිකයා වූ ධර්මපාලතුමාගේ ශ්‍රී නාමය සහ එතුමාගේ සංකල්ප රැක ගැනීම අපෙන් එතුමන් වෙනුවෙන් ඉටුවිය යුතුවූ වගකීම වේ.

* ජාත්‍යාන්තර නිතී සහ මානව හිමිකම් නීති පිලිබඳ නීතිඥවරයෙක්යෙක් වන කතුවරයා ඔස්ත්‍රේරෙලියාවේ කැන්බරා සහ සිඩ්නි නුවරන්හි පිහිටි සිටි ෆස්ට් සොලිසිටර්ස් සහ බැරිස්ටර්ස් (City First) නීතිඥ ආයතනයේ වසර 20තකට කිට්ටු කාලයක් එහි අධිපති සහ ප්‍රධාන බැරිස්ටර්වරයා විය.  මොහු විසින් දිනාදී ඇති නඩු (අපරාධ සහ සිවිල්) දහස්  ගණනකි.  වසර ගනානාවක් චීනයේ බෙයිජිනයේ සිරගෙදරක සිර ගතව සිටි, ඔස්ත්‍රේලියානු රජයට නිදහස් කරගත නොහැකිවූ ඔස්ත්‍රේරෙලියා ජාතික සිරකරුවා නිදහස් කරගත්තේ මොහුයි.  ඒ පිළිබඳව සිඩ්නි නුවර ජාත්‍යන්තර සම්මානයක් හිමි විය.  1997 දී සංක්‍රමණ පන්ති නඩු හඳුන්වා දීම නිසා සංක්‍රමණ පන්ති නඩු පියා (father of immigration class action) යන විරුදාවලියෙන් සිඩ්නි නුවර නීතිඥ ප්‍රජාව අතර ප්‍රසිද්ධ විය. කැන්බරාහි නීතිඥ සමිති වල උසස්  නිලතල හෙබවිය. ඔස්ත්‍රේලියාවේ  පිළිසිඳගත්, ශ්‍රී ලංකා සහයෝගිතා කණ්ඩායමේ ( අද දීපව්‍යාප්ත) (Sri Lanka Support Group) හි වත්මන් සභාපතිවරයාය

By Kanthar Balanathan, Australia

DipEE(UK), GradCert(RelEng-Monash), DipBus&Admin(Finance-Massey), MIEE, CEng, MIEAust (Ret), CPEng(Ret)

Retired Director & Power Systems Specialist Engineer,

Sri Lanka, the republican soil is owned by the people (citizens) of SriLanka. The country does not belong to the politicians or the Ministers or the President. The executive and politicians (MPs) are elected by the people, and hence the portfolios to be managed or administered are chosen by the parliament and/or approved by the Executive. The republican constitution must be followed and the sections that govern for each of the functions should be complied with by all. Deviation or bypassing out of ignorance or intent should be considered a violation of democratic principles, pointing towards a dictatorial or autocratic performance. The people should not be taken for a ride, by giving dubious reasons. The people of the country are in a frightening state conjecturing punitive action by the state, if opposed, which is absolutely clear of the events that happen in a third world country.

Building a bridge between Talai Mannar and Danushkodi

An excerpt from Daily Mirror: RAMESWARAM: The Centre has taken a policy decision for building a bridge linking Talai Mannar in Sri Lanka with Danushkodi, Union Minister Kalraj Mishra today said. – See more at: http://www.dailymirror.lk/87253/bridge-to-link-talaimannar-to-danushkodi-on-the-anvil#sthash.HZ866QQJ.dpuf”

The statement further states: On Coir industries, he said the Centre has decided to develop coir based industries in five states– Andhra Pradesh, Tamil Nadu, Telangana, Karnataka and Kerala. – See more at: http://www.dailymirror.lk/87253/bridge-to-link-talaimannar-to-danushkodi-on-the-anvil#sthash.HZ866QQJ.dpuf”.

On Samsung involvement it further states: The MSME-Samsung Technical Schools will run Samsung’s Advanced Repair and Industrial Skills Enhancement (A.R.I.S.E.2) programme, The government was determined to make products in India and was working hard on skill development among the youths and engineers. -See more at: http://www.dailymirror.lk/87253/bridge-to-link-talaimannar-to-danushkodi-on-the-anvil#sthash.HZ866QQJ.dpuf.

This article does not mislead information or written with intent of complaining actions by governments, however, unravel truths on economic benefits to our own soil, SriLanka.

Coir Industry

The Union Minister states that India wants to develop coir industries in Andra Pradesh, Tamil Nadu, Telangana, Karnataka and Kerala. What has that got to do with building a bridge? SriLanka, should be aware that coir industries are the speciality in the South. Sri Lanka should encourage people to invest in coir industries on a large scale for export. SL should provide the training, and formulate programs of technical courses in coir industry. Why is this necessary? Please refer: http://www.tis-gdv.de/tis_e/ware/fasern/kokosfa/kokosfa.htm. Coir management is science on its own. Coir could be made use of, for variety of products for human use.

India wants to smuggle out the speciality on coir industry. We have the basic resources for coir industry. Is India planning to siphon basic coir elements such as coconut husk, fibre raw materials, and other raw materials from SriLanka by road on a large scale? Sri Lanka, please wake up and try to educate, train, and make Sri Lankans specialists in each of the area, such as Tea, Rubber, Coir etc. Is SriLanka exporting coir products?

Communication

The MSME-Samsung Technical Schools will run Samsung’s Advanced Repair and Industrial Skills Enhancement (A.R.I.S.E.2) programme.  Sri Lanka should be aware that there are hundreds and hundreds of thousands of SriLankan specialists and experts are working on foreign soil as experts on IT, Communication, Software developers, Water management, and several other specialists’ areas. Is Sri Lanka aware of these specialists on foreign soil? They are in US, Canada, UK, Australia, New Zealand, Germany, Norway, Denmark etc.

Just to give an example: On speaking to a Power Systems Dynamics specialist SriLankan Professor, who has a PhD, and known to be the best in South East Asia; he stated that Sri Lanka does not welcome people like him. Another PhD who has another speciality, left for Canada. They are assets of SriLanka. Why have they left SL? The Universities in SriLanka does not recognise and accept people of high calibre engineering knowledge out of jealousy or with intent.

Why would Samsung come through India to train SriLankan human resources? And do we need a bridge to be constructed to accomplish this task?

One media states that four agreements have been signed by both parties. The 22 kilometre bridge will be completed at a cost of 5 billion dollars. Asian Development Bank will provide the funds. Ministerial agreements have been reached and remaining Secretarial negotiations, so stated the minister.

Opportunity Cost and/or Cost Benefit Analysis

The SriLankan Accountants, engineers and economists should dig deep into various economic and accounting theories and do an analysis on the Role of Opportunity Cost in Financial Decision Making”.

The analysis should be a qualitative and quantitative study detailing out the costs, benefits (tangible and intangible), plus the risks associated with the project. Quantify the risks associated with the project during and after.

It is of the author’s opinion that the bridge will not accrue any tangible or intangible benefits to the country. The reserve Bank should come out to detail out the benefits.

SriLankan people need to know the qualitative and quantitative benefits of this bridge. They have the right to know. Politicians have not been given the green flag to go and do anything and mortgage the country. It is GOSL’s duty of care to publish a report detailing out the benefits, risks, and threat to the sovereignty of the republic.

An example of the west operating pattern: In developed countries, major projects if planned, is placed before the public to study and make comments, either through the City Councils or the MP. Public is allowed to study the proposals, feasibility reports and submit constructive criticism.

 It is not sure whether Sri Lanka practice this type of project management. Is the Minister’s decision final? If so, the action cannot be brought under or identified as democratic. GOSL should carry out a feasibility study and apply Leonardo Da Vinci principle in concluding on this project. It is not a question of India wants.

Alternative Investments

1. The North of SL has a water problem. The farmers depend on rain for rice and paddy agriculture. Rice is only a seasonal agriculture during the winter season. The rainfall in the North is significant during the months of Oct-December, April to June and also other seasons.

Even for other vegetable consumption, the province depends on Kilinochi, South and the upcountry.

I would like to draw the attention of GOSL to an article by Engineer Thiru Arumugam, Engineer K. Shanmugarajah and Engineer D. L. O. Mendis on A River for Jaffna”. The following three links provides substantial evidences that a river for Jaffna is not impossible.

1. http://archives.dailynews.lk/2009/05/05/fea03.asp
2. http://www.island.lk/2008/08/31/features5.html
3. http://archive.riversymposium.com/index.php?element=ARUMUGAM
4. http://www.ft.lk/2013/09/11/a-river-for-jaffna-project/
5. https://www.mangrovesforthefuture.org/grants/small-grant-facilities/sri-lanka/phase-2-sgf-projects-lk/cycle-4-sgf-projects-lk/baseline-analysis-of-development-opportunities-for-thondaimanaru-lagoon/

Ancient kings have constructed Wavas and Samudra.

Parakramabahu Samudra Ref: https://en.wikipedia.org/wiki/Parakrama_Samudra

Minneriya Tank:  https://en.wikipedia.org/wiki/Minneriya_tank

The Minneriya Tank was built by the great tank builder, King Mahasen (276-303) who ruled in Anuradhapura. This tank occupied 4670 acres and it’s strong 13 meter tall dam running along a distance of 2 km held over 20 billion gallons of water. The water arrived from Mahaveli River, 48 km away, along the Elahara canal built by the King Vasabha (65-109) before his time.

The catchment area covering Thondaimannar and Vallai, and the rain water hence will increase paddy cultivation and other vegetation in the North.

Research has been completed by SriLankan engineers. However, GOSL did not recognise the valuable input by SriLankan engineers, Engineer Thiru Arumugam, Engineer K. Shanmugarajah and Engineer D. L. O. Mendis.

SL is planning to build a bridge at a cost of 5 billion dollars. How much will it cost to build bunds and construct a reservoir in the region of Thondaimannar/Vallai? At approximately 10%-20% of the cost, with local engineers and workers, the benefit is permanent, and risk free. Additional investment on fishing, such as boat docking platforms at various places, and loans to people to purchase small boats would be added advantage.

Build the reservoir in the North and spend the balance on investment in industries in the South. This will alleviate people’s suffering on unemployment and cost of living in the island.

An old statement: it is better to teach someone to catch fish rather supplying fish.

What is the motive behind the 5 billion dollar contract? Is there a company in SL to build this bridge? Some corporate body in the west is eager to get a 5 billion dollar contract, to build a bridge in sea, and subsequent kickbacks to politicians and corporate Officials. Can anyone deny this statement? There has been news on Reserve Bank’s Bond scam and now the 1.75 billion tender scam at SLT. Do we have a scam team now in SL?

There are adverse and significant amount of risks prevail if a bridge is constructed.

It is a call for SriLanka to honour and recognise the Sri Lankan engineers and specialists like Dr. D L O Mendis, Engineer Thiru Arumugam, Engineer K. Shanmugarajah and hundreds of thousands of specialists on foreign soil, who are developing foreign countries and not Sri Lanka.

by Ravi Prasad Herath Courtesy The Daily Mirror

Today is J. R. Jayewardene’s 109th birth anniversary My Friends called me old Fox” – J. R. Jayewardene  By name, the Resplendent Isle or the pearl of the Indian Ocean as Sri Lanka was known, it was the foreigners who carried away, or exported our precious gems. The Kings, merchants and the Elite, amongst the Ceylonese, processed gems and jewellery; however the henchmen were engaged servitude and carried favour to the masters.  Thus in this manner the citizen either failed to understand or appreciate, the national economy or this factor was not relevant for him. The foreigners realized the worth and valour of the country and its heritage. This foreign scourge and trend was much in evidence in various religious sectors.

The Sri Lankans could be easily manipulated via various strategies and elements. This was the undisputed fact as understood by foreign nationalists, as well as diverse religious leaders of the time. The father of the nation, the late D.S. Senanayake taking the dilemma into focus decided to resettle the Sinhalese in agricultural colonies such as Bakamuna, Elahara, Kagama, Galoya and brought about a Government which stabilized the Sinhala settlements in these regions. Since the national living index was not comparable to that of the Asian Countries, and especially to those bordering the Indian ocean, the local government and governance was no solution, and was not conducive to international politics. Thus, the country/nation veered towards youth uprisings, political upheavals, demonstrations and conspiracies towards the seventies.

Due to flaws of an extreme fascism of egoistic Felix R. Dias Bandaranaika; the Samagi Peramuna conceded defeat in 1977 and J.R. Jayewardene ascended the Throne and the way forward was an enigma to him. Gamini Dissanayaka and his Mahaweli Project, Lalith Athulathmudali and his Mahapola Project, R. Premadasa and his Gam Udhawa Project were up in arms. And the presentation of  Swarna bhoomi deeds (a Malaysian concept) and village reawakening project (Gam Udawa) were mega projects. Subsequently, Ronnie de Mel, another former UNP MP, initiated a new mega project in1977 and the national living index was 7%. This could be attributed to foreign investment as well as local commercial investment. The Governor of the Central Bank realized that the economic development should not trickle down in view of national interest. Even though the Central Bank was responsible for E.P.F/E.T.F deductions, these monetary transactions were carried out in a most unjust manner and the entries in the ledgers were questionable. And the employee remained deaf and blind to these unjust manipulations.

By 1977, the computer became a mega apparatus and  was used in special fields of agro-economics. The computations were affected by paper. A prominent UNP politician who too was ambitious like his other counterparts  ordered the issue of passbooks to all the employees. Thus Letchumi” from Punduluoya could come to Colombo to affect her E.P.F. transactions. This was an idea of the Central Bank to give them liberty and the responsibility to act independently and evade their responsibilities. In 1984, the Banks had an inquiry and investigation. There was no evidence to show a decline or downward trend in the economic development. No State Banks give loans to small-time businessmen or farmers due to the step-motherly treatment meted out to the minor employees. JR Jayewardene, N.G.P. Panditharatna, W. Rasaputhram (former Governor of the Central Bank) decided to seek alternate means without alienating themselves from the citizenry.  In 1981, Rasaputhram and other representatives of the Banks decided to focus their attention on I.D.A.D (Rome) – International Development for Agricultural Development. In order to meet the challenges and enable the citizen to access financial assistance, a one-day workshop was held in Colombo.

This gave an opportunity to all participants to voice their views and discuss their visions. The Director Yunus, who represented the Bangladesh Grameen Bank too participated. Even though R. Premadasa was given 20 minutes to talk on poverty alleviation, he spoke at length, on village reawakening (Gam Udawa). Thus Finance Ministers, discourse was limited to 20 minutes. Ronnie de Mel, whose objective was to introduce his own N.P.L (Non-Performing Loans) project, could not achieve his objective. He realized that R. Premadasa, as well as Upali Wijeyawardene were strong competitors on the financial field. Premadasa vexed eloquent on extension development eradication of poverty and I.F.A.D UNP Chairman N.G.P. Panditharatne decided to call Transparency International to have an office in Sri Lanka. He has been insistent on this since  1980 .

Ronnie de Mel’s mega Project was R.R.D.B. (Regional Rural Development Bank). This was an Indian model. By then the appointment of all Bank Managers was the responsibility of  the Central Bank (Monetary Board). Ronnie de Mel took  his power and purview over RRDB for the appointment of all Bank Managers. This was a move to fortify his power in all corners of Sri Lanka. On this move JR and his wife Elina  remained silent, and non committal due to their third sense.  Meanwhile, Premadasa    had stabilized the village reawakening scene under a new name ‘Janasaviya’. A year prior to this scenario, the Central  Bank operated Isuru Viyaparaya  project for Easy payment loans, until the year 2000. Rural Development was not feasible from Central Government. Thus, the DDS (District Development System) was born as a result . In spite of this blessing, the State Banks  were not warm enough to  grant loans to peasants. All State Banks were attached to their political henchmen and their corrupt methods, as usual and natural to Sri Lanka even  today. Due to these negative factors, India requested permission to set-up two of their Banks –Indian Overseas Bank (IOB), State Bank of India (SBI) in Sri Lanka. JR Jayewardene decided that the first Bank should be inaugurated at Anuradhapura and Matara.

The Central Bank was faced with a dilemma, under the new banking trend whether these banks be governed at district level or provincial level. The committee was represented by the Chairman of the I.O.B , who reiterated that the North and East should be considered as one district or province and the Central Government should be in Trincomalee. The Chairman of Gem and Jewellery Authority T.G.Punchiappuhami stressed the importance of districts administration. Making use of this instant trump card, JR decided to implement the district administration on all banking bodies, as against the provincial administration, so saying he left in a hurry. (he made a quick get away) Indian Banks closed up by degrees and the RRDB Banks which were set-up under the DDC framework operated first at Bullathsinhala, Kalutara, Anuradhapura and Kurunegala. Under Premadasa’s Janasaviya programme, Rs. 600 million were deposited in the NSB from the depositors. This was a sore point and has been a focal point of picketing and demonstrations by the public.  What happened to the Rs. 600million deposit at National Savings Bank?” After the1987 bomb blast at the Central Bank, all such plans were turned to ashes, and records and documents had been destroyed by the fatal blast. The State loans, EPF contributions and non-payable loans which were computerized went in flames. Before the explosion, the private and confidential reports stored at the Central Bank were removed and stored in an unknown location on the 29th. On 31st the Bank was blasted! (Confidential information). Adapted from the book JR : The Mafia Type Free Thinker by Ravi Prasad Herath –

See more at: http://www.dailymirror.lk/87607/day-of-the-jackal-of-sri-lankan-political-zoo#sthash.uRuq0uob.dpuf