Manusha Media

රටක් විදියට අපේ බලාපොරොත්තුව විදෙස් රැකියා සදහා වෘත්තිකයන් යොමු කිරීම මිස තවදුරටත් ගෘහ සේවය ප්‍රවර්ධනය කිරීම නෙවෙයි

බිංදුවට වැටුණු රටකත් පටු දේශපාලනය වෙනුවෙන් වැඩ කරනවා නම්, අපට කවදාවත් අපේ රට ගොඩගන්න වෙන්නේ නෑ.

මේ තත්ත්වයට රට වැටීමේ වගකීම 100%ක් ම දේශපාලනඥයන් සහ රාජ්‍ය නිලධාරීන් භාර ගත යුතුයි.

ඔබේ යුතුකමේ පිහිටෙන් දැන් රටේ මිනිස්සු දෙයියනේ කියලා හුස්ම ටිකක් ගන්නවා.

ඇමැති මනුෂ සෞදියේ දී කියයි.

වර්තමානයේ රට වැටී ඇති තත්ත්වයට දේශපාලනඥයන් සහ රාජ්‍ය නිලධාරීන් 100%ක් ම වගකිව යුතු බවත්, රට බිංදුවට වැටී තිබිය දීත් පටු දේශපාලන අරමුණු මත වැඩ කරනවා නම් යළි මේ රට ගොඩ නැගිය නොහැකි වනු ඇති බවත්, කම්කරු හා විදේශ රැකියා අමාත්‍ය මනුෂ නානායක්කාර මහතා රියාද්හි පිහිටි ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයේ දී පැවැසීය. ඒ සිය නිල සංචාරය අතරතුර සෞදියේ වෙසෙන ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ ගැටලු සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡා කිරීමට රියාද් හි ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයේ පැවැති වෘත්තිකයන්ගේ හමුව අමතමිනි.

එහි දී රැස්ව සිටි පිරිස ඇමැතූ අමාත්‍යවරයා මෙසේ අදහස් දැක්වීය.

ඉතිහාසය තුළ සෞදිය කිව්වා ම අපේ හිත්වල තිබුණේ අපේ කාන්තාවන්ට සේවය කරන්න තියෙන තැනක් විදියට. විදේශ සේවා නියුක්ති කාර්යංශය ගත්තත් අරාබිකරයට රස්සාවකට එනවා කිව්වොත්, අපේ රට කාන්තාවන්ගේ ශ්‍රමය අඩු මුදලකට විකුණන රටක් විදියට ප්‍රසිද්ධියට පත් වෙලා තිබුණා. ඒත් සෞදියේ දී අපට හමුවුණු බොහෝ ඇමැතිවරු, රාජ්‍ය නිලධාරීන් කිව්වේ අපේ අම්මා ලංකාවේ කියලා බොහොම ආදරයෙන් ගෞරවයෙන් කිව්වා. ඒ කියන්නේ අපේ කාන්තාවන් තමන්ගේ සේවාව ඉතා ම හොදින් ඉටුකරලා තියෙනවා. අපි ඒක අඩුකොට සලකන්නේ නෑ. රටක් විදියට ඉදිරියට යන්න බලාපොරොත්තු වන්නේ විදෙස් රැකියා සදහා හැකි තරම් වෘත්තිකයන් යොමු කිරීමෙන් මිස ගෘහ සේවයට යොමු කිරීමෙන් නෙවෙයි.

වෘත්තිකයන් විදියට ඔබ ලංකාවේ අධ්‍යාපනය ලබලා, සෞදියට ඇවිල්ලා ලංකාව වෙනුවෙන් ලොකු සේවයක් කරනවා. තවත් බොහෝ පිරිසක් ආයෙමත් ලංකාවට නොඑන්න ම දුර රටවලට යනවා. තමන්ගේ ගේ දොරත් විකුණලා ඒ ඩොලර් ටිකත් ඒ රටවලට ම අරගෙන යනවා. හැබැයි ඔබ, ඔබේ වේතනය ලංකාවට යවලා, නැවත කවදා හරි ලංකාවටත් යනවා. යුරෝපෙට, එංගලන්තයට, ඇමෙරිකාවට යන බොහෝ අය ආයේ නොඑන්නමයි යන්නේ. හැබැයි ඔබ ඔබේ යුතුකම ඉහළින් ම ඉටුකරනවා.

සෞදි රාජ්‍යයට වෘත්තිකයන් කාණ්ඩ තුනක් යටතේ හැකියාවන් තහවුරු කිරීමේ පරීක්ෂාවකින් අනතුරු ව යොමු කෙරෙනවා. ලංකාවෙන් සෞදියට එන විදුලි කාර්මිකයන් දැන් ඉන්නේ සහායකයන්, අත්උදව්කරුවන් විදියට. මේ හරහා ඉදිරියේ දී ඔවුන්ට විදුලි කාර්මිකයන් ලෙසින් ම රැකියාවට එන්න අවස්ථාව සැලසෙනවා.  

ලංකාවේ විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියෙන් ලබා දෙන උපාධි හා ඩිප්ලෝමා සියල්ල සෞදි රජය පිළිගන්නා මට්ටමට සකස් කිරීම සදහා හදුනා ගැනීමේ වැඩපිළිවෙල ඉක්මනින් ම ක්‍රියාත්මක කරනවා.

එවගේ ම නියෝම් ව්‍යාපෘතිය ඇස් දෙකෙන් ම බලා ගන්න වුවමනාව තිබුණේ කොහොමද ඒක ගොඩ නැගෙන්නේ කියන එක බලාගන්න. මේ ව්‍යාපෘතිය තුළින් යුරෝපය සතු බලය ක්‍රමානුකූල ව මේ කලාපයට  අත්පත් කරගැනීමේ සහ මෙය එහි මූලස්ථානය වීමේ ලකුණු පහළ වී තියෙනවා. මේකට තමයි අපි වැඩියෙන් ම අවධානයක් යොමු කළ යුත්තේ. ශ්‍රමිකයන් යොමු කරවීම, ව්‍යාපාර අවස්ථා හරහා කොහොමද මෙයින් අපේ රටට වැඩි වාසි ලබා ගන්න පුළුවන් කියලා අවධානය යොමු කළ යුතුයි. යුරෝපානුවන් අපේ ශ්‍රමය සහ සම්පත් හූරා කෑවා පමණයි.  හැබැයි මෙය දෙපැත්තට ම සමබර කර ගනිමින් කොහොමද අපේ උන්නතියට භාවිත කරන්නේ කියන එක අපි සැලසුම් කර ගත යුතුයි.

කම්කරු හා විදෙස් රැකියා ඇමැතිවරයා වශයෙන් මෙහේ ඉන්න ප්‍රජාව සම්බන්ධයෙන් මට වගකීමක් තියෙනවා. මම විෂය භාර ඇමැතිවරයා මිස දේශපාලන පක්ෂයක් නියෝජනය කරන්නේ නෑ. මේ රටේ ශ්‍රමිකයා, විදේශගත ශ්‍රමිකයා භාර මට. මම මගේ රාජකාරිය කරනවා හැර ඉන් එහාට මට කිසි ම දේශපාලනයක් හෝ පක්ෂ දේශපාලනයක් නෑ. හැබැයි මට දේශපාලන මතවාදයක් තියෙනවා. මට තියෙන්නේ රටේ අභිවෘද්ධිය වෙනුවෙන් වැඩකරන්න, ඒ යුතුකම ඉෂ්ට කරන්න.

ඉකුත් මැයි මාසේ අපි තීන්දුවක් ගත්තේ පක්ෂ දේශපාලනය පැත්තකින් තියලා. ආයේ දේශපාලනය කරන්න වුවමනාව තියෙනවා නම් ඒ තීරණය ගන්නේ නේ. එතනින් එහාට රට වෙනුවෙන් මිස ඊළග ඡන්දය බලාගෙන තීන්දු තීරණ ගන්නේ නෑ.  රටේ කම්කරු නීති සුදුසු පරිදි සංශෝධනය කරනවා. හැබැයි වෘත්තීය සමිතිවත් එයාලගේ ඡන්දය වත් බලාගෙන නෙවෙයි. ලෝකයේ අනිත් රටවල කම්කරු නීති වගේ, කම්කරුවා ආරක්ෂා කරන ගමන් ව්‍යවසායකත්වයට ඉඩ දෙන, ආයෝජකයන්ට එන්න පුළුවන් පරිසරය හදන්න හැකි වෙන පරිදි වෙනස් කරනවා.

විදේශ රැකියාවන්ට යොමු කරවද්දී, ශ්‍රමිකයා ආරක්ෂා කර ගැනීමට වගේ ම, නොතිබුණු නීති සම්පාදනය කරන්න, යල්පැනගිය නීති ඉවත් කරන්න, අපි කටයුතු කරන්නේ චෝදනා විවේචන, සමාජ මාධ්‍ය චෝදනා ගැන හිතන්නේ නැතිවයි. අපිට අවශ්‍ය හරි දේ. රට දියුණු කර ගන්න විතරයි.

ඒ නිසා ආරම්භයේ ඉදල ම අභියෝගාත්මක දේවල් ටිකක් කළා. විදෙස් ගත ශ්‍රමිකයන්ට විතරක් විදුලි වාහන ගෙන්නන්න අවසර දුන්නා. ළගදිම ඒ සදහා වන සුඛෝපභෝගී බද්ද ඉවත් කරනවා. රටට යවන මුදලින් හරි අඩක වටිනාකමට ඕනේ ම වාහනයක් ගෙන්න ගන්න පුළුවන්.

විදෙස් ගත ශ්‍රමිකයන් සදහා වන විශ්‍රාම වැටුප් ක්‍රමය දැන් ක්‍රියාත්මකයි. ඒ වගේ ම රටට එවලා තියෙන මුදල් ප්‍රමාණය අනුව ඩියුටි ෆ්‍රී සීමාව ඩොලර් 7500 දක්වා වැඩි කරලා තියෙනවා. එවන මුදල් ප්‍රමාණය තහවුරු කරගැනීමට අවශ්‍ය ඩිජිටල් ක්‍රමවේදයන් සකසමින් ඉන්නවා. ඒ වගෙ ම ඕවර් සීස් ශ්‍රී ලංකන් යුනිට් එක හදලා තියෙනවා. ඔබට තියෙන සියලු ප්‍රශ්න, විදෙස්ගත ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට මුහුණ දීමට වන සියලු ප්‍රශ්නවලට ඒ ඒකකය හරහා විසදලා දෙන්න කටයුතු කරනවා.

ඩුබායි රැකියාවක දී NVQ සහතිකය තියෙනවා නම් ඉහළට යන්න පුළුවන්. කෝකිවරයෙක් විදියට එන කෙනෙක් එයාගේ රස්සාව කළාට, එයාට සහතිකය ගන්න විදියක් නෑ. ඒ වගේ අයට අපි සහතිකය ගන්න ක්‍රමවේදයක් හදලා තියෙනවා, නයිටා එකත් එක්ක එකතු වෙලා. මෙහේ දී ම ඒ අදාළ පරීක්ෂණ කරලා සහතිකය දීලා යන්න. ඩුබායිවලින් අපි ඒක පටන් අරන් තියෙනවා.

ජෙඩාවලදී ලැබුණු ඉල්ලීමක් තමයි ලංකාවේ අධ්‍යාපන ආයතනවල ඔන්ලයින් ඉගෙන ගන්න අවස්ථාව ලබා දෙන්න කියන එක. ලංකාවට ගිය ගමන් ඒ සදහා අවශ්‍ය පියවර ගන්නවා. හැම ආයතනයකින් ම ඒ දේ ඉක්මනින් කරගන්න බැරි වෙයි. නමුත් කළ හැකි ආයතනවල ඉදන් ක්‍රමයෙන් ඒ දේ පටන් ගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.

විදේශගත ශ්‍රමිකයාට තිබුණු ගරුත්වය පිළිබද ප්‍රශ්නයට, ගුවන් තොටුපලේ දී මුහුණ පාන ගැටලුවලට හෝප් ගේට් එක හරහා විසදුම් දෙන්න පටන් ගත්තා. හැබැයි එතනත් තාම ඉන්නේ අපේ රටේ සාම්ප්‍රදායික නිලධාරීන් ම තමයි. ඒ නිසා අලුත් පරම්පරාව එහෙම නැතිව ඇති කියලා හිතලා එතැන රාජකාරීවලටත් ඉතා ඉක්මනින් තරුණ පිරිසක් යොදවන්න කටයුතු කරනවා.

රට වෙනස් කළ යුතු වේලාව මේක කියලයි අපි විශ්වාස කරන්නේ. අපිට ආයි වැටෙන්න තැනක් නෑ. බිංදුවට වැටිලා ඉවරයි. තෙල් පෝලිම්වල, බෙහෙත් නැතිව මැරුණා කියන්නේ ආයි වැටෙන්න තැනක් නෑ. එහෙම රටක තවදුරටත් පටු දේශපාලන අරමුණු වෙනුවෙන් වැඩ කරනවා නම්, අපට කවදාවත් අපේ රට ගොඩගන්න වෙන්නේ නෑ. ඒ නිසයි රට වෙනුවෙන් තීන්දු ගන්න එකතු වෙලා ඉන්නේ.
 
බොහෝ දෙනෙක් ඔබට ලංකාවට සල්ලි එවන්න එපා කියන්න ඇති. හිතා ගන්නත් අමාරු වුණත් සරත් ෆොන්සේකා මහතත් කියලා තිබුණා ලංකාවට එක ඩොලර් එකක් වත් එවන්න එපා කියලා. හැබැයි ඔබ ඒ දේශපාලන මතිමතාන්තර පැත්තකින් තියලා, ලංකාවේ පෝලිම්වල ඉන්න මිනිස්සු වෙනුවෙන් ඔබේ මුදල් බැංකුව හරහා යොමු කරන්න. අපේ අය එහෙ කළා. රුපියල් පහළොවේ විස්සේ වාසිය ගැන නොබලා මුදල් යොමු කළා. දැන් මාසික විදෙස් ප්‍රේශන මාසික ව ඩොලර් මිලියන 359 දක්වා ඉහළ ගිහින් තියෙනවා.

මම යෝජනාවක් කළා විදෙස්ගත ශ්‍රමිකයන්ට ලංකාවට එද්දී අවශ්‍ය සම්පූර්ණ තෙල් ප්‍රමාණ ලබා ගන්න එයාපෝට් එකේ දී ම කාඩ් එකක් දෙන්න කියලා. ප්‍රමුඛතාව අනුව දැන් ඒක සංචාරකයන්ට දෙන්න පටන් අරන් තියෙනවා. විදේශගත ශ්‍රමිකයන්ටත් ඒක ඉක්මනින් ම ලබා දෙන්න කටයුතු කරනවා.

ගෘහ සේවිකාවකට එවන්න පුළුවන් ඩොලර් දෙසීයයි. විදෙස් ප්‍රේෂණ ඩොලර් මිලියනයකින් වැඩි වෙනවා කිව්වාම, ඒ වගේ කොච්චර දෙනෙක් මේකට දායක වෙලා තියෙනවද? රට ගැන, රටේ මිනිස්සු ගැන හිතලා, කොච්චර නම් විදෙස්ගත ශ්‍රමිකයන් ප්‍රමාණයක්, ඩොලර් මිලියන දෙසීයේ ඉදලා තුන්සිය පනස් නවය වෙනකල්, ඩොලර් මිලියන එකසිය හැටකින් වැඩි වෙන්න කී දෙනෙක් දායක වෙන්න ඇති ද? සාමාන්‍යය ඩොලර් පන්සීයයි කියලා හිතුවත් කී දෙනෙක් මේ වෙනුවෙන් දායක වෙන්න ඇද්ද? ඒ නිසයි අපි හිතන්නේ අපි ඔබෙන් කළ ඉල්ලීමට, ඒ වෙනුවෙන් දැරූ වෙහෙසට ඔබ සාධාරණය ඉටුකරමින් ඉන්නවා කියලා. ඒ නිසා දැන් අපේ රටේ මිනිස්සු දෙයියනේ කියලා ටිකක් හුස්ම ගනිමින් ඉන්නවා.

දෙසැම්බර් වෙද්දී අයිඑම්එෆ් අරමුදල් සහාය ලැබෙයි කියන විශ්වාසය තියෙනවා. ඉන් අනතුරු ව ජාත්‍යන්තරයේ සහයෝගයත් සහනයත් ලැබේවි. ඒ සල්ලිත් අපි කන්නයි, බොන්නයි, හොරකම් කරන්නයි, අනවශ්‍ය ව්‍යෘපෘතිවලට යට කරන්නයි, කොමිස් ගහන්නයි ගන්නේ නැතිව විධිමත් සංවර්ධනයක් සදහා වන අපේ වැඩපිළිවෙල තුළ පමණක් යොදවන්න කටයුතු කෙරෙනවා. 1998 අයිඑම්එෆ් සහාය ලැබුණට පස්සේ තමයි කොරියාව ගොඩනැගුණේ. හිරොෂිමා – නගසාකි බෝම්බවලින් බිංදුවට ම වැටුණට පස්සේ තමයි ජපානය ගොඩ නැගුණේ. වියට්නාමය සීග්‍රයෙන් දියුණු වෙනවා, බංගලිදේශය වේගයෙන් ඉදිරියට එමින් ඉන්නවා, රටක් විදියට අපි තාමත් ඉතා ම පහළ.

ඒ වගකීම දේශපාලනඥයන් විදියට 100%ක් ම අපි භාර ගන්න ගමන්,  රාජ්‍ය නිලධාරීනුත් ඒ වගකීම 100%ක් භාර ගත යුතු වෙනවා. ඒ වගේ ම රටේ මිනිස්සු විදියට අපිටත් ඒ වගකීම තියෙනවා. සිංගප්පූරුව, මැලේෂියාව, කොරියාව මේ තත්තවෙට ගොඩ නැගුනේ එක රැයකින් නෙවෙයි. මිනිස්සු හැමෝට ම  එකට එකතු වෙන්න වුවමනා වුණා. මිනිස්සු එකතු වුණා. දැඩි නීති රීති දැම්මා. මිනිස්සු විදියට අපිටත් එතැනට එන්න පුළුවන්. අපි හැමෝම ඒ ගමන යන්න එකතු වෙමු.

—

Manusha Media

Media Release Sri Lanka High Commission to India

Sri Lanka’s High Commissioner to India Milinda Moragoda met with the National Security Advisor of India Shri Ajit Kumar Doval today (12) in New Delhi and reviewed the current status of the relations between Sri Lanka and India.

The meeting took place as part of the regular and ongoing dialogue between the High Commissioner of Sri Lanka and the National Security Advisor of India.  They discussed a range of issues pertaining to the mutual interests of the two countries as well as priority areas for future cooperation

රජිත් කිර්ති තෙන්නකෝන්

මහෙස්ත්‍රාත් අධිකරණයේ දැන් විභාග වන ඩයනා ගමගේ නඩුව ලංකා ඉතිහාසයේ සුවිශේෂ නඩු කටයුත්තක් බවට පත්වෙමින් තිබෙනවා. මා මිත්‍ර නීතිඥ ගුණරත්ත වන්නිනායක ඇතුළු පිරිසක් ස්වෙච්ඡාවෙන් ඉදිරිපත් වී, ඩයනා ගමගේ මන්ත්‍රීවරියට විදේශ ගමන් තහනමක් ලබාගැනීමට කටයුතු කර තිබෙනවා. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය දිනේවා!!

ඩයනා සජබ මන්ත්‍රීවරියක්. ඇය ඉවත් කිරීමට දැන් සජබට ඇත්තටම ඒච්චර උනන්දුවක් තිබෙන බවක් පෙන්නේ නෑ. මේ නඩුවේ පැමිණිලිකාර ඔ්ෂල හේරත් දිගු කළක් මේ විෂය කතා කර තියෙනවා. ඒක දවසක් තුල සජබ පක්ෂ ලියාපදිංචිය සිදු කිරීමේ සිට ඈඳුණු කතා ගොඩක් මේ හා බැඳී තිබෙනවා. අද විපක්ෂය මහින්ද දේශප්‍රියට ගහන්නටත්, වත්මන් මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති නිමල් පුංචිහේවා වෙනුවෙන් කොන්දේසි විරහිතව පෙනී සිටින්නටත් හේතු වෙලා තියෙන්නේ මේ නඩුව හා බැඳුණු අලකලංචියයි. ඒ ගැන නඩුවක් ගියොත් කතා කරමු!

ඡන්ද, මන්ත්‍රී ධූර ගැන හැමදේටම කථා කරන පැෆරල්, සී.ඒම්.ඊ.වී., කැෆේ කිසිම සංවිධානයක් තවම ඩයනාගේ මන්ත්‍රී ධූරය අහිමි කරන්නට අවශ්‍ය නෛතික කටයුත්ත (අභියාචනාධිකරණයේ නඩු පැවරීම) සිදු කර නෑ.

දේශපාලන පක්ෂ වගේම සිවිල් සංවිධානත් මේ ගැන නොතකා හරින්නට හේතු තියෙනවා. මේ ගැන සිදුවන නඩු විභාගයක් ලංකාවේ මැතිවරණ ක්‍රියාවලියේ (පක්ෂ ලියාපදිංචිය, පක්ෂ නම් මාරුකිරීම, නාම යෝජනා ලබාදීම, උප්පැන්න සහතික වෙනස් කිරීම, හොර පාස්පෝට් හැදීම, ඡන්ද ලියාපදිංචිය) ආදී බොහෝ කේෂ්ත්‍රයන් ගැන මම වසර 15 කට වැඩි කාලයක් සිදු කළ කතා කරළියට ගෙන එන්නට හේතු වෙනවා.

මම රාජ්‍ය සේවකයෙකු නොවී පුරවැසියෙකු ලෙස කටයුතු කලා නම් මේ වන විටත් මම මෙයට විරුද්ධව නඩු පවරනවා. අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් ගේ නඩුව වගේම ඩයනාගේ නඩුවත් උසාවියේ අහන දවසක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ ඝාතකයින් ගැන අපි දන්නා බොහෝ දේ ලෝකයම දැන ගනීවී.

සජබ ජාතික ලැයිස්තුවේ සිටි ශිරාල් ලක්තිලක, අසාද් සාලි, ගුණරත්න වන්නිනායක ඇතුළු දක්ෂයින් කපා දමා ඩයනා ගමගේ පාර්ලිමේන්තු පැමිණීම ලංකා දේශපාලනයේ සාමාන්‍ය යෙන් එළිපිට කතා නොවන දෙයක්.

මේ පැමිණිල්ල සිදු කළ ඔ්ෂල හේරත් ට එය කරන්නට තිබූ ධෛර්යයටත්, දිගින් දිගටම ඒ් ගැන පෙනී සිටීමට තිබූ කැපවීමටත් මම ගරු කරනවා. ඔහු ඒ නිසා අපමණ පීඩාවට පත් වූ බවත් ඔහුට ගෞරවයක් ලෙස සටහන් කළ යුතුයි.

ඩයනාගේ කතාව කෙටියෙන්

ඩයනා ගමගේ විදේශීය බලපත්‍ර මත ලංකාවට ආවා. 2015 සිට ඩයනා විධිමත් ආකාරයට වීසා නෑ. ඩයනා ලංකාවෙන් හොර පාස්පෝට් ඒකක් අරගෙන තියෙනවා. එය ලබාගන්න පාවිච්චි කළ උප්පැන්න සහතිකයත් ලියාපදිංචි කර නෑ කියලා ප්‍රා.ලේ. කියනවා. ඒ උප්පැන්නය යොදාගෙන හැදූ හැඳුණුම්පතක් (ව්‍යාජ ලේඛන මත හැදූ) තියෙන බව පේනවා. එය පාවිච්චි කරලා හොර ගමන් බලපත්‍රයක් අරගෙන තියෙනවා. ඒ් හොර ගමන් බලපත්‍රය පාවිච්චි කරලා, ඩිප්ලොමැට් බලපත්‍රයක් ලබාගෙන තියෙනවා.

ඇයට ගමන් බලපත්‍ර හතරක් තියෙනවා. (බ්‍රිතාන්‍ය, හොරට ගත්ත සමාන්‍ය ගමන් බලපත්‍ර 2, සහ තානාපති ගමන් බලපත්‍රය)

මේ කරුණු සාක්ෂිකරුවෝ 8 කින් තහවුරු වෙලා තියෙනවා.

1. විදේශීය කාන්තාවක් වීසා නැතුව ලංකාවේ රැදී සිටීම

2. ව්‍යාජ ලේඛන මත වංචනිකව ගමන් බලපත්‍ර ලබාගැනීම කියන වරද ඉතා පැහැදිලිව ඇය විසින් සිදු කර තිබෙනවා.

ලංකාවේ නීතිය අනුව, විදේශීය පුරවැසියෙක් වීසා නැතිව ඉන්නවා නම් අත්අඩංගුවට ගෙන පිටුවහල් කළ යුතුයි. ඒ් ගැන වහා ගත යුතු, ගත හැකි ක්‍රියාමාර්ගය ඒ්කයි.

නීතිඥ ගුණරත්න වන්නිනායක ස්වෙච්චාවෙන් ඉදිරිපත් වෙලා ඩයනාට රටින් පිටවීම නොවැ. 17 තහනම් කරන නියෝගයක් අරගෙන තියෙනවා. ඒ නිසා නඩු දානවානම් දැන් දවස් පහක් තියෙනවා!

නැතිනම්, ආගමන විගමන පනතේ 45 1 (අ) සහ (ආ) වගන්ති යටතේ පනත උල්ලංඝණය වෙලා වරදක් සිදු කර ඇති බැවින් වහාම ඇය අත්අඩංගුවට ගෙන අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ යුතුයි.

සජබ කාලයකට පෙර ඩයනාට විරුද්ධව මන්ත්‍රී ධූරය අහිමි කරන්න නඩු දැම්මා. හැබැයි, අද ඩයනාගේ මන්ත්‍රී ධූරය අහිමි කරන්න අවශ්‍ය නම් ඒ සඳහා වෙනත් මාවතක්, වෙනත් පක්ෂයකට අපේක්ෂකයෙකු විසින් උදාකර දී ඇති විටත් ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ නෑ.

ඩයනා ගමගේ ගේ මන්ත්‍රී ධූරය ගැන පුරවැසියෙක්, සිවිල් සංවිධානයක් නඩු පැවරීම සිදු කළ යුතුයි. (රජයේ රස්සාව නැතිනම් මම මේ වන විටත් නඩු දාලා) මොකද, ඒ නඩුව, ලංකා ඉතිහාසයේ පක්ෂ ලියාපදිංචියේ ඉදන්, සිදුවන අනෙක විධි අකටයුතුකම් පිළිබඳ ‌ෛඒතිහාසික අනාවරණයක් සිදු කරන නිසයි. වත්මන් මැතිවරණ කොමිසමේ සාමාජිකයින් ගැන සමහර දේශපාලනඥයින්ට තියෙන ප්‍රේමයත්, විරෝධයත් එයින් නිරුවත් වනු ඇත්තේය.

ඩයනාට තවදුරටත් ලංකාවේ ඉන්න බෑ. ඇය පිටුවහල් කළ යුතුයි! නීතිය ඒකයි.

හැබැයි, මන්ත්‍රී ධූරය අහිමි කිරීමට පුරවැසියෙක්, සංවිධානයක් නඩු පවරන්නේ නැතිනම් පැය 24 කින් පක්ෂයක් ලියාපදිංචි වූනේ කොහොමද? ඩයනා ජාතික ලැයිස්තුවෙන් ආවේ කොහොමද? කියන දේශපාලනයේ අඳුරු කතාව කවදාවත් එළියට එන්නේ නෑ!

රජිත් කිර්ති තෙන්නකෝන්

චානක බණ්ඩාරගේ

‘ලොව හොඳින්ම කලේ අපය’ යන මත ජනගත කිරීමක් පසුගිය කාලවල සිදු විය. ඒ හා සමාන දෙයක් රටේ ප්‍රසිද්ධ යයි කියා කිව හැකි පුරාවිද්‍යාඥයෙක් අපේ ඉතිහාසය ගැන දැන් කාලාන්තරයක් තිස්සේ ඉතා සාර්ථක ලෙස කරගෙන යයි.

මොහු කියන අයුරින් මීට වසර දහස් ගණනකට පෙර ශ්‍රී ලංකාවේ අති සාර්ථක කෘෂිකාර්මික ජිවන ක්‍රමයක් පැවත ඇත. මෙය දැවැන්ත, නව සොයා ගැනීමකි.

නමුත් ලෝකයේ  වෙනත් ඉතිහාසඥයන්,  පුරාවිද්‍යාඥයන් අද වෙනතුරු මෙය සනාථ කර නොමැත. 

ලොව පිළිගත් සමාජ විද්‍යා මුළ ධර්ම අනුව ලොවේ ජීවන ශිෂ්ටාචාර 3කි – දඩයම සහ එකතුකිරිම (Hunter and Gatherer), කෘෂිකාර්මික (Agrarian) සහ කාර්මික (Industrial) ජීවන රටායි.

අවුරුදු දස දහස් ගණනකට පෙර මිනිසා මේ ලොව ජීවත්වුයේ සතුන් මරා, ඒවා අනුභව කිරීමේ ජීවන ක්‍රමයකිනි. මෙය  දඩයම සහ එකතුකිරිමේ ශිෂ්ටාචාරයයි. ඉන්පසු මිනිසුන් කෘෂිකාර්මික ශිෂ්ටාචාරයක් වෙත යොමු විණ. ඒ තත්ත්වයට එන්නේ දඩයම සහ එකතුකිරිම යන ජීවන රටාවෙන් ඔබ්බට ‘දියුණු’ වීමෙනි. එනම්, බෝග වගාවන් සහ සත්ව පාලනයෙන් ජිවන ක්‍රමය ගෙන යන සමාජයකි. ක්‍රමානුකූලව භුමිය වගා කිරීම සහ සතුන් පාලනය කිරීම ඒ සමාජයේ ප්‍රධානතම ජීවන ක්‍රමයයි. කෘෂිකාර්මික ජිවන රටාවක් තුල වවන ලද බෝග වල අතිරික්තය ගබඩා කිරීමක් සිදුවේ. කෘෂිකාර්මික ජිවන රටාවට පසුව එන්නේ 3වෙනි සහ අවසාන ජිවන රටාව වන කාර්මික ජිවන රටාවයි.

ලොව පිළිගත් ඉතිහාසය වනුයේ ලොවේ ප්‍රථම සංවිධානාත්මක කෘෂිකාර්මික ජිවන ක්‍රමය බිහි වුයේ මිසපොටේමියාවේය (දැනට වසර 5,500ට ප්‍රථම). ඉන්පසුව ලොව බිහිවූ කෘෂිකාර්මික ශිෂ්ටාචාර වනුයේ  ඉන්දු වැලි, ඊජිප්තු සහ දකුණු ඇමරිකාවේ ඇන්ඩිස් කඳුකරය ආශ්‍රිතවයි. ලොව කිසිම පොතක ශ්‍රී ලංකාවද මේ ගොන්නට අයත් වන බව පවසා නැත.

අද දකුණු ඇමරිකාවේ ඇන්ඩීස් වනාන්තරගත ඇතැම් පිරිස්, ආර්ක්ටික් හි මසුන් මරා අනුභව කරන්නන් සහ සයිබීරියාවේ මුවන් වැනි සතුන් මරා අනුභව කරන්නන් වැනිවූ  ඉතා සුළු ආදිවාසි පිරිසක් පමණක් දඩයම සහ එකතුකිරිමේ ජීවන රටාවන් තවදුරටත් පවත්වාගෙන යයි. කඩිනම් මහවැලි සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය නිසා අපේ වැදි ජනතාවගේ මේ ජීවන ක්‍රමය අප විසින් ඔවුනට අහිමි කර දෙන ලදී.

අද ඇමරිකාව, කැනඩාව, බටහිර යුරෝපය, ජපානය, ඕස්ත්‍රේලියාව, රුසියාව, දකුණු කොරියාව, සිංගප්පූරුව වැනි රටවල් පැහැදිලිවම කාර්මික ජීවන රටාවන් විද්‍යාමාන කරන රටවල් වේ.  මේවාද කාලාන්තරයක් දඩයම සහ එකතුකිරිම සහ  කෘෂිකාර්මික ජිවන රටාවන් හෙබු රටවල් විය.  චීනයද කෘෂිකාර්මික ජීවන රටාවෙන් ඔබ්බට ගොස්  කාර්මික ජීවන රටාවට දැන් අයත් වන රටකි. ඉන්දියාවද එසේ යයි කෙනෙකුට වාද කල හැක.

කර්මාන්ත ඇතත් අද ද  ශ්‍රී ලංකාව කෘෂිකාර්මික ශිෂ්ටාචාරයක් (ජීවන රටාවක්) ඇති රටක් වශයෙන් දැක්විය හැක (පන්ඩුකාභය/දේවානම් පියතිස්ස ඒ කෘෂිකාර්මික ආරම්හය අපට දුන්හ). වෙනත් බොහෝ රටවල්ද තවම කෘෂිකාර්මිකය – දකුණු/දකුණු නැගෙනහිර ආසියා සහ අප්‍රිකා. 

මෙවැනි තත්වයක් මත ලොව සියල්ලන්ටම පෙර වාගේ වී වගාව පටන් ගත්තේ අපයි (නැත චීනයයි), යකඩ සොයා ගැනීම සිදු කලේ අපයි (නැත චීනයයි), ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහයෝ සැරි සැරූහ (විය නොහැකියි), මීට වසර 49,000 පෙර සිංහලයෝ හෝර්ටන් තැන්නේ බාර්ලි, ඕට්ස් වැවුහ (මේවා වගා කිරීම ආරම්භ වුයේ ඊජිප්තුව, වර්තමාන ඊශ්‍රායලය වැනි ප්‍රදේශ වල  දැනට වසර 8, 000 කට පමණ පෙරය) යන මෙකී මහාචාර්යවරයාගේ සොයාගැනීම් හුදු ප්‍රබන්ධ ලෙස බැහැර කල යුතුය.

මෙවැනි සුවිශේෂී ලොව වෙනත් කිසිම රටක නොතිබු තත්වයක් ශ්‍රී ලංකාවේ තිබුනේ නම් ලොව වෙනත් ඉතිහාසඥයන්,  පුරාවිද්‍යාඥයන් ඒවා අනුමත කල යුතුය. කිසිවෙක් එසේ කර නැත.

ශ්‍රීලංකාව ඉන්දියාවෙන් වෙන් වුනේ මීට වසර 7,000ට පෙර යයි මොහු ඇතැම් වැඩ සටහන් වල කියා ඇත.  එසේ නම් අපේ ඉතිහාසය පැරණි වන්නේ වසර 7,000ක් පමණක් නොවේද? එසේ නම්, ඉන් පෙර අප ඉන්දියානුවෝ විය යුතුයි. අපේ ප්‍රෞඩ ඉතිහාසය අවුරුදු දස දහස්/ලක්ෂ ගණනාවක්  පැරණි යයි මොහු එසේ නම් කියන්නේ කෙසේද?  එක් සමාජ නාලිකා වැඩසටහනක ‘ හෝමෝසපියන් වරු ගොඩ බැස්සා යාලේ’ යයි මොහු පවසයි.

මෙවැනි අසත්‍ය නිසා ශ්‍රී ලංකාවට වන හානිය, එමෙන්ම අපේ අනාගත පරම්පරාවට, අති මහත්ය. 

කණගාටුවට කරුණක් වන්නේ මෙවැනි දේ පාසැල් සිසුන්ගේ ඉතිහාසය පෙළ පොත්වලට අඩංගු කර තිබීමයි. ඒ පිළිබඳව මෙම ලිපි පෙලේ සවිස්තරාත්මකව පසුව සඳහන් වේ.

එක්තරා සමාජ මාධ්‍ය ජාලයක් විසින් ‘නොනවතින ඉතිහාසය’ වැනි සමාන නමකින් පවත්වා ගන යන වැඩසටහන් කිහිපයකට සවන් දීමේදී පෙනී යන්නේ එකී නාලිකාව ශ්‍රී ලංකාවේ පිළිගත් ඉතිහාසය කණපිට පෙරලීමේ මෙම තැතට උදව් කරන බවයි.  මෙම වැඩසටහන් වල කරුණු සපයන්නේ මෙකී මහාචාර්ය වරයාමයි.

මෙම වැඩසටහන් වල ස්වභාවය නම් එකම කරුණ විවිධ අවස්ථාවලදී විවිධ ලෙස දැක්වීමයි. උදා: වසර 49,000 ට පෙර ශ්‍රී ලංකාවේ ලෝකයේ බාර්ලි, ඕට්ස් වැනි වගාවන් තිබුනේය යනුවෙන් වෙනත් වැඩසටහනක මහාචාර්ය වරයා විසින් කියා තිබු කාරණය මෙම නාලිකාවේදී මෙය වසර 17,500කට පෙර වශයෙන් වෙනස් කර තිබුණි.  

ඉතිහාසය එසේ විටින් විටින් විට වෙනස් කරමින් කිව හැකි දෙයක් නොවේ. අප කැමති වුවත් නැතත් අපට ඇති ඉතිහාසය අප පිළිගත යුතුය. අපට වුවමනා ලෙස විටින් විට වෙනස් කිරීමට ගියහොත් ලෝකයා ඉතිහාසය පිලිබඳ අපේ නිවැරදි ඉදිරිපත් කිරීම් පවා ගණන් නොගනු ඇත.

මෙම නාලිකාවේ වැඩ සටහන්වලට සවන් දීමේදී සිංහලයාගේ සම්භවය දකුණු ඉන්දියාව බව පෙන්වීමට උත්සහ දරන බවක් පෙනේ.

මහාවංශයට අනුව ශ්‍රී ලංකා දේශය බිහි වූයේ  මෙයට වසර 2,504 කට පෙර – ක්‍රි පු 498) උතුරු ඉන්දියාවේ සිංහපුර, වංග දේශයේ, ලාට රටේ (අද උතුරු බෙංගාලයේ)  සිටි විජය කුමරුගේ ශ්‍රී ලංකාවට (තම්බපන්නිය) වූ ආගමනයත් සමගිනි.  ‘සිංහළයේ’ ප්‍රාරම්භකයා, විජය, ඉන්දියානුවෙකි (බෙන්ගාලියෙකි).

මහාවංශය සහ වෙනත් අටුවා පොත් අනුව සිංහලයන් බුදු බුදුරජානන් වහන්සේට ඥාති සම්බන්ධතාවක් ඇත.  ලංකාවේ දෙවන රජ වූ පඬුවස්දේව (ඔහුට විජය කුමරු තම මාමණ්ඩිය විය) විවාහ වුයේ බුදු රජාණන් වහන්සේගේ  සමීපතම ලේ ඥාතියෙක් වූ බද්ධ කච්චානා (කපිලාවාස්තුහි, ශාක්‍ය වංශයේ) කුමරිය සමඟයි. සිංහලයාට බුදු රජාණන් වහන්සේ ඥාති වන්නේ මේ ලෙසිනි (ජැක්සන් ඇන්තනි මහතා පෙන්වා දීමට උත්සහ කර ඇත්තේ මෙය විය යුතුයි).

මහාවංශය සඳහන් කරන ආකාරයට විජය ලංකාවට පැමිණියේ බුදුන් වහන්සේ පිරිනිවන් පෑ දිනයේය. මහාවංශයට අනුව පිරිනිවන් මංචකයේ හොත්තාවූ බුදුන් වහන්සේ ශක්‍රයා අමතා ‘සිංහබා පිත් තෙල විජය කුමර අනගත සත් සියයක් පිරිවර ඇතිව ලාට රටින් ලක්දිව් බැසේය. දේවේන්ද්‍රය මාගේ සස්න ලක්දිව්හි පිහිටන්නේය. එහෙයින් පිරිවර සහිත උහුද ලංකාවද මොනවට රකුව’ යි වදාළ සේක.”

සිංහලයා පැවතෙනුයේ විජය රජුගෙන් යන්න වසර දහස් ගණනක් තිස්සේ, මෑතක් වනතුරුම, මේ රටේ පිළිගත් ඉතිහාසය විය. නමුත් 21 වන ශතවර්ෂය ආරම්භයත් සමඟ මෙයට ප්‍රතිවිරුද්ධ මත පැණ නඟින්නට වන. විජය රජු වැනි ‘සල්ලාල සෙල්ලක්කාරයෙක්ගෙන්’ (ඔහුගේ පියා, සිංහබාහු රජ විසින්, විජයට 700 පිරිවරදී , නැවක නංවා, රටින් නෙරපා හරින ලදී) සිංහලයා පැවතෙන්නේය යන්න නොපිළිගත යුතු යයි ඇතැම් සංඝයාවහන්සේලා පවා කීමට ඉදිරිපත් වුහ. අප රාවණා ගෙන් පැවතෙන්නන් යයි පැවසීම වඩා උචිත බව බොහෝ දෙනා සිතීමට පටන් ගතී.

නැවතත්, රටක ඉතිහාසය අපට වුවමනා ආකාරයට වෙනස් කර ගත හැකි දෙයක් නොවේ. නවීන සුදු ඕස්ත්‍රේලියාව බිහි කිරීමට පුරෝගාමී වුයේ මහා බ්‍රිතාන්‍යයෙන් එම රටට එවන ලද සිරකරුවෝය – 1788  පමණ සිට. සිඩිනි, මෙල්බර්න්, බ්‍රිස්බන් නගර බිහි කලේ මේ අයයි. ඔවුන් පැමිණීමෙන් වසර 50 ට පමණ පසුවය සිරකරුවන් නොවන බ්‍රිතාන්‍යයන් ඕස්ත්‍රේලියාවට එවනු ලැබුවේ. නමුත්, තම රට ගොඩ නැගු මුතුන් මිත්තෝ බ්‍රිතාන්‍යයෙන් එවන ලද සිරකරුවන් බව සුදු ඕස්ත්‍රේලියානුවෝ අදත් සතුටින් පිළිගනිත්. සත්‍ය වසන් කිරීමට ඔවුනට නුවමනාය.

වර්ෂ 2000න් පසු කාලය වන විට රාවණා යනුවෙන් රජෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ සිටියේය යන ඉන්දියාවේ රාමායණය යන ප්‍රභාන්ධනාත්මක ග්‍රන්ථයේ ඇති කථාව (fiction) සත්‍යයක් වශයෙන් පිළිගත යුතු බවට ශ්‍රී ලංකාවේ මතයක් ගොඩ නැඟූණි. ඉතා බලවත් රටක් බවට පත්වෙමින් තිබෙන ඉන්දියාවේ ඇති රාවණා, රාමා, සීතා පිලිබඳව  වූ පිළිගැනීම මෙයට සාධකයක් විය. ඇතැම් ප්‍රධාන පෙලේ සංඝයාවහන්සේලාද මේ කථාවට උඩ ගෙඩි දුණි.

බොහෝ ප්‍රධාන පෙලේ පෞද්ගලික රුපවාහිනී නාලිකා (මේවා සමහරක් රහසිගත ද්‍රවිඩ බෙදුම්වාදී ආකල්ප ඇති ඒවාය) විවිධ වැඩසටහන් තුලින් රාවණා සත්‍ය බව පෙන්වමින් සිංහල ජනමතය වෙනස් කර තිබුණි. අද රාවණා ගැන වැඩි කථාවක් නැත්තේ රාවණා යනු දෙමළ රජෙක් ලෙසට ඉන්දියාව සහ ජාත්‍යාන්තරය තදින් පිළිගෙන තිබෙන  නිසාය.

විකිපීඩියා අනුව ශිව දෙවියන්ගේ භක්තිවන්තම දායකයා රාවණාය. තවද එම වෙබ් අඩවිය පවසන්නේ  රාවණා විෂ්ණු දෙවියන්ගේ අවතාරයක් බවයි. මෙරට ද්‍රවිඩයන් කියන්නේද රාවණා ඔවුන්ගේ කෙනෙක් බවයි. ත්‍රිකුණාමලයේ කෝනේෂ්වරන්, නාගධීපයේ හින්දු  කෝවිලේ උග්‍ර ලෙස රාවණා ප්‍රවර්ධන වැඩ සටහන් ක්‍රියාත්මක වේ.

රාවණා මිත්‍යාව ජනතාවට අවබෝධ වන මේ අවධියේ ඔවුන් තමන් රාවණාගෙන් පැවැතෙන්නන්ය යන සංකල්පයෙන් ඈත් වෙමින් සිටිත්. මෙය හොඳ දෙයකි.

ඉතා පැහැදිලි සහ අව්‍යාකුල වූ ශ්‍රී ලාංකේය ඉතිහාසය (මහාවංශය) බොරු බවත්, ඉතා නිරවුල් වූ අපේ ඉතිහාසය ඉතා ව්‍යාකුල, පටලැලි සහිත බවත් පෙන්වීමටත්  ඇතැම් රුපවාහිනි සහ සමාජ මාධ්‍ය නාලිකා (යු ටියුබ්) දැඩි සටනක් දෙමින් සිටී.

මෙකී මහාචාර්යවරයා කරන්නේ ද එවැනි දෙයකි.  ඔහු මෙම චෝදනාව ප්‍රතික්ෂේප කරනු ඇත.

මහාවංශය අනුව ද්‍රවිඩ ඊලාමක් ගැන කථා කිරීමට බෙදුම්වාදීන්ට කිසිදු හැකියාවක් නොලැබේ. ප්‍රභාකරන්,  ඇන්ටන් බාලසිංහම් මහාවංශය බොරුයයි කියා කීවේ එහෙයිනි. මහාවංශය බොරු බව පෙන්වීමට LTTEය හැකි සෑම දෙයම කළේය.

අද, විග්නේශ්වරන් සහ සමහර TNA මන්ත්‍රීන් සහ ඔවුනට හිතෛය්ෂී ඉතිහාසඥයන් තර්ක කරන්නේ රාවණා දෙමළ නිසා එවක (මිට වසර 4,000ට පෙර) මෙරට සිටි ජනතාවද දෙමළ බවයි. කුවේණි දෙමළ හෝ අඩු තරමින් දෙමළ මුසු බව ඔවුන් කියන්නේ එහෙයිනි. ඔවුනට අනුව හෙළයන්ද (වැද්දන්ද) ද්‍රවිඩයන්ය. (තමනට කිසිදු දෙමළ සම්භවයක් නැති බව  අපේ වැදි ආදිවාසීහු තරයේ කියා සිටිති. ඔවුන් කියන්නේ ඔවුන් ‘හෙළයන්’ බවත්, විජයාගමනයෙන් ඔවුන්ගේ වැඩිතරය සිංහලයන් සමඟ මුසුවූ බවත්ය. සිංහ + ලේ = සිංහලේ).

සිංහලයින් බිහිවීමට පෙර (විජයාගමනයට පෙර) මුළු රටම දෙමළ වූ බව අන්තවාදී ද්‍රවිඩයෝ කියති. රාවණා ඔවුනට තිබෙන ප්‍රධානතම තුරුම්පුවකි.

නිවැරදි නම විය යුත්තේ දේවානම් ‘පියතිස්සම්’ යයි විග්නේස්වාරන් කියයි.

සීගිරිය ගොඩ නැගුවේ කාශ්‍යප නොව රාවණා බව බෙදුම්වාදීන් කියති. ඇතැම් සිංහලයෝද දැන් මේ බව පවසත්. 

රාවණා රජු සත්‍යයක් නම්, සිංහලයාට වඩා වැඩි අයිතියක් ද්‍රවිඩයනට ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳව ඇතැයි යන ඉල්ලුමක් ද්‍රවිඩයනට කල හැක. ද්‍රවිඩයන් සිංහලුන්ට කලින් මේ රටේ වාසය කළේය යන මතය මුල්බැස ගතහොත් ද්‍රවිඩයනට යම් දවසක  ජාත්‍යාන්තර නිතිය අනුව (Customary International Law) උතුරු නැගෙනහිර පමණක් නොව මුළු ශ්‍රී ලංකාවේම අයිතිය උදෙසා ඉල්ලීමක් කල හැකි වනු ඇත. මේ පදනම මත – එනම්, හුදු ජාත්‍යාන්තරමය   පිළිගැනිම මත, ලොව නව රටවල් බොහෝ ගණනක් බිහිවී තිබේ (කොසවෝ, දකුණු සුඩානය, නැගෙනහිර ටිමෝර් වැනි).

අදද TNA සහ වෙනත් බෙදුම්වාදීන් මහා වංශය බොරු බව පෙන්වීමට තැත් කරති. රටේ ඇතැම් ප්‍රසිද්ධ පෞද්ගලික රුපවාහිනි නාලිකා මේ මතය සිංහල ජනතාවට කාවැද්දීමට විශාල ලෙස මුදල් වියදම් කර, රාවණා ප්‍රවර්ධන වැඩ සටහන් ඉදිරිපත් කල බව නොරහසකි. ඉදිරියටත් ඔවුන් මේ දෙය කරනු ඇත.

ඉදිරියේදී  බෙදුම්වාදීන් ජාත්‍යාන්තරය හමුවේ උතුරු නැගෙනහිරට වෙනම රාජ්‍යයක් අනිවාර්යයෙන්ම ඉල්ලනු ඇත. සුමන්තිරන්, ශානක්‍යන්, විග්නේස්වරන් වැන්නන් මෙහි පෙරමුණ ගනු ඇත (හොර රහසේ).

දැනුදු TNA මන්ත්‍රීන් ශ්‍රී ලංකාව තුල එකක් කියා ජෙනිවා සහ බටහිරට ගොස් තව එකක් කියති. පළාත් සභා මැතිවරණය පැවැත්වන තෙක් විග්නේශ්වරන් සහ TNA වැන්නන් කල් මරමින් සිටිත්.

වසර 2,500 ක් පැරණි  අභිමානවත්, ප්‍රෞඩ සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ටාරයට, සිංහල උරුමයට/සාර ධර්මයනට  පහර ගැසිමට සහ කිසිදා නොතිබුණු ස්ථිරසාර දෙමළ අධිරාජ්‍යයක් මෙරට තිබුනාය කියා පෙන්වීමට බෙදුම්වාදීන්  රාවණා සහ වෙනත් නොයෙක් සංකල්පය යොදා ගනිත්.

සිංහලයන්ද මේ උගුල් වලට ඉතා පහසුවෙන් අසුවීමයි කණගාටුවට කරුණ වනුයේ.

මතු සම්බන්ධයි…..

මෙම ලියුම්කරු ජාත්‍යාන්තර නිතීඥවරයෙකි. ඔහු ඉතිහාසය/සමාජ විද්‍යාව පිලිබඳව ද උසස් ගණයේ උපාධිධරයෙකි. 

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

• උරුමය රැකගෙන ජීවිතවලට ශක්තියක් එකතු කිරීමට මහපොළොව සූදානම්…
• නීති රීති වල තිබෙන වාද විවාද වලට කාලය ගත කරන්න තවදුරටත් ඉඩක් නැහැ..
• රජයේ වගා සංග්‍රාමයේ ආයුර්වේදයට අවශ්‍ය වගාවන් අන්තර් ගත විය යුතුයි…  
-අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා

මහ පොළොවේ හරය, උරුමය රැකගෙන  මනුෂ්‍ය ජීවිතවලට ශක්තියක් එකතු කිරීමට ශ්‍රී ලාංකීක ආයුර්වේදය ලොව පුරා ව්‍යාප්ත කළ යුතු බව අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා පවසයි.
රජයේ ආයුර්වේද වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ දහනම වැනි සංවත්සරය 2022.11.11 දින කොළඹ දී පැවති අවස්ථාවේදී අග්‍රාමාත්‍යවරයා අවධාරණය කළේ ‍ නීති රීති වල තිබෙන වාද විවාද වලට කාලය ගත කිරීමට තවදුරටත් ඉඩක් නොමැති බවයි.
 මෙරට ආයුර්වේදය ලොව පුරා ප්‍රසිද්ධ නමුත් රටට විදේශ විනිමය උපයා ගැනීමට ක්‍රමවත් වැඩපිළිවෙළක් නොපැවතීම කණගාටුදායක තත්වයකි. මේ සඳහා යාබද රටවල ක්‍රියාත්මක කරන වැඩසටහන් පිළිබඳ අභාශය ගෙන දේශීය ආයුර්වේද මධ්‍යස්ථාන රට පුරා  මෙන්ම ලොව පුරා විවෘත කිරීමට  කඩිනම්  පියවර ගැනීම විදේශ විනිමය අර්බුදයට එක් විසඳුමක් වනු ඇත.  
දැනට ආයුර්වේද උපාධිය සම්පූර්ණ කළ  සැමදෙනාට සක්‍රීය ලෙස මෙම ජාතික කර්තව්‍යයට එක් වන ලෙස අග්‍රාමාත්‍ය වරයා මෙහිදී ආරාධනා කරනු ලැබීය. ආයුර්වේද වෛද්‍ය ක්ෂේත්‍රය මෙරට  වෛද්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ කොඳු නාරටියයි.  ආයුර්වේද ක්ෂේත්‍රය විශ්වවිද්‍යාලය දක්වා ගෙනයාමට රජයේ ආයුර්වේද වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය සිදුකළ මෙහෙය අගය කළ යුතුයි. සෞඛ්‍ය ක්ෂේත්‍රය එක වෛද්‍ය ක්‍රමයකට සීමා වන්නේ නැහැ. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය පවා ඊට ඉඩකඩ දොරටු විවෘත කළා. අප පසුගිය කාලයේ විවිධ කාල පරිච්ඡේදයන් පසු කලා. වර්තමානයේ අර්බුදයක් පසු කරමින් සිටිනවා. මේ කිසි දෙයක් අනාගතයට යා යුතු නැහැ.
ආහාර සුරක්ෂිතතාවයට රෝග නිවාරණයට රෝග වැළැක්වීමට ඵලදායි වැඩසටහනක් මේ වෙනකොට රජය ක්‍රියාත්මක කර තිබෙනවා. වගා කටයුතු වලට භූමිය නිදහස් කරන්න මේ වෙනකොටත් රජය තීරණය කර තිබෙනවා. අක්කර ලක්ෂයකට වැඩි ප්‍රමාණයක් ඉදිරි මාස කිහිපය තුළ තුළ වගාවන් සඳහා නිදහස් කෙරෙනවා. ඉඩම් වල ආයුර්වේදයට අවශ්‍ය වගාවන් අන්තර් ගත විය යුතු බවට රජය පැහැදිලිව තීරණයක් අරගෙන තිබෙනවා.
දේශීය වෛද්‍ය රාජ්‍ය අමාත්‍ය සිසිර ජයකොඩි, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී වජිර අබේවර්ධන, ආයුර්වේද කොමසාරිස් කේ.ඩී.සී කුමාරණතුංග, ශ්‍රී ලංකා ආයුර්වේද සංස්ථා සභාපති සාගලා අබේවික්‍රම ආචාර්ය නිමල් කරුණාසිරි යන මහත්ම මහත්මීන් මෙම අවස්ථාවට එක්විය.  
 
අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

Embassy and Permanent Mission of Sri Lanka in Bangkok

At the Second handing over Ceremony held at the Ministry of Foreign Affairs, Deputy Prime Minister and the Minister of Foreign Affairs Don Pramudwinai symbolically handed over cash donation of 14,000,000 Thai Baht (SLRS 135,398,986 ) from Royal Thai Government to Sri Lanka Ambassador and Permanent Representative to UNESCAP C.A. Chaminda I. Colonne on 01^st of Nonmember 2022. This financial donation will be channeled through the United Nations to Sri Lanka.  Other symbolic donations made included medicines and medical supplies valued THB 1,000,000 by Thai Red Cross Society, THB 1,071, 300  by the Thai Chamber of Commerce, eleven freight containers transporting services valued THB 748,376 by Regional Container Line Public Company Limited, THB 436,120 valued 16 tons of sugar and 1000 pieces of blankets by Thai Beverage Public Company, 120 tons rice valued THB 3,724,800 by Rama IX Golden Temple, 96 tons of rice valued THB 1,400,000 by Chak Daeng Temple and 24 tons of rice valued THB 500,000 by Siri Guru Singh Sabha.

Deputy Prime Minister recalled that the two countries have been bound together by shared values and cultural ties, long before the formal establishment of the diplomatic relations, 67 years ago.  Also he has conveyed that these strong bonds have continuously hosted close cooperation and partnership in various areas particularly in trade and investment, technical cooperation and people to people contacts, all of which have flourished and prosperity substantively in recent decades.  On behalf of the Government of Thailand Deputy Prime Minister and the Minister of Foreign Affairs has assured the strong will of Sri Lankan people will lead the country to a right direction and committed to continue assisting Sri Lanka to overcome the daunting challenges during this most difficult time.

Ambassador also highlighted that the Sri Lankan economy is envisaged to record a gradual recovery over the medium term. Ambassador added that regional countries may extend assistance to such recovery by providing preferential market access for Sri Lanka’s exports by lowering tariffs, providing/increasing quotas or implementing special procurement schemes, and helping Sri Lankan industries in which they are specialized by providing technical assistance. Ambassador has extended her sincere appreciation to His Majesty the King Maha Vajiralongkorn Phra Vajiraklaochaoyuhua, Prime Minister Prayut Chan-o-cha, Government and the People of the Kingdom of Thailand, especially to the Ministry of Foreign Affairs for making several thoughtful and generous donations for the people of Sri Lanka, with the assistance of Thai Buddhist temples, Private and other entities.

Previously, during a similar recent  handing over symbolic ceremony at the Foreign Ministry presided over by Vice Minister of Foreign Affairs Vijavat Isarabhakdi, 1.3 Million THB (SLRS. 12,571,927.28) worth of medical supplies and 700,000 Thai Baht financial support by Thai Parliament were symbolically handed over to the Ambassador along with symbolic donations by the Department of Disease Control, Ministry of Public Health, Government Pharmaceutical Organization, Thai Red Cross Society, Somdet Phra Nyanasamvara Somdet Phra Sangharaja Wat Bavoranives Vihara Foundation under the Royal Patronage, and Wat Phra Ram 9 Karnchanapisek, totaling over 5 million THB. (SLRS. 48,308,003.65).

Ambassador thanked for the compassion, optimism and inspiration for sharing sense of true abundance of Thai people with Sri Lankan people and for positively impacting countless lives in Sri Lanka and also extended her gratitude to Thailand Ambassador in Colombo Poj Harnpol for assisting the distribution of these donations locally in Sri Lanka. 

Embassy and Permanent Mission of Sri Lanka in Bangkok

උත්තර ලංකා සභාගයේ අනුරාධපුර සමුළුව

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ රජය විසින් සිදුකළ විශාල වරදක් වන රසායනික පොහොර තහනම් කිරීම සඳහා උපදෙස් ලබාදුන්නේ කවුරුන්දැයි යන්න අදටත් අභිරහසක් බව පිවිතුරු හෙළ උරුමයේ නායක නීතිඥ උදය ගම්මන්පිල මහතා පවසයි. මෙය ක්‍රියාත්මක කිරීමට පෙර   තමන් සහ විමල් වීරවංශ මන්ත්‍රීවරයා මේ සම්බන්ධයෙන් දැඩි ව විරෝධය පළ කළ බව  ඒ මහතා වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේය.

පිවිතුරු හෙළ උරුමයේ  නායකයා මේ බව සදහන් කර සිටියේ උත්තර ලංකා සභාගයේ අනුරාධපුර සමුළුව අමතමිනි.

එහිදී අදහස් දැක්වූ පිවිතුරු හෙළ උරුමයේ නායකයා වැඩිදුරටත් මෙසේ පැවසීය.

ලෝක ඉතිහාසයේ අඛණ්ඩව වසර 1,400ක් අගනුවර ලෙස පැවැති එකම නගරය අනුරාධපුරයයි.  ක්‍රිපූ 377 දී පණ්ඩුකාභය රජු අනුරාධපුරය අගනුවර බවට පත් කළ දා පටන් ක්‍රිව 1017 දී රාජේන්ද්‍ර චෝල විසින් පස්වන මහින්ද සිහසුනෙන් නෙරපන තුරුම අපේ රටේ අගනුවර අනුරාධපුරයයි.  මෙතරම් දිගු කලක් අගනුවර ලෙස පවතින්න අනුරාධපුරයට පුළුවන් වුණේ ඇයි?  අභියෝග නොතිබුණු නිසා නොවේ.  අභියෝග වලට උත්තර හොයලා හරියට ඒවාට මුහුණ දුන්නු නිසා.  සේන ගුත්තික එලාර පුලහත්ත දාතික වගේ ආක්‍රමණිකයින් අනුරාධපුරය ආක්‍රමණය කලා. බැමිණිතියා සාය වැනි මහ දුර්භික්ෂ ආවා.  වසංගත රෝග පැතිරුණා.  නමුත් ඒ අභියෝග වලට මුහුණ දීලා වැටි වැටි නැගිටීමේ ජීවි ගුණය අනුරාධපුරයට තිබුණා.  වැටි වැටි නැගිටින හොඳම පාඩම ලෝකයට ඉගැන්වූ අනුරාධපුරයට උත්තර ලංකා සභාගය ආවේ ඇද වැටුණු ලංකාවේ ප්‍රශ්නවලට උත්තර සොයාගෙන  ඔබත් එක්ක කතා කරන්නයි .

රජරට ජනතාව හැමදාමත් කිව්වේ අපට වතුර දෙන්න.  අපට පොහොර දෙන්න අපි රටටම කන්න දෙන්නම් කියලා.  එදා පෙරදිග ධාන්‍යාගාරය වුණු ලංකාවේ අද තත්වය මොකක්ද?  ගොයම් ගහ කහ ගැහිලා. බඩ ඉරිගු කරල යන්තම් අගල් හතරයි.  රටටම කන්න දුන්නු රජරට ජනතාව අද බඩගින්නේ. අභිමානයෙන් ජීවත් වුණු ජනතාව අද සිඟමනට ඇද වැටිලා.

ගෝඨාභය ආණ්ඩුවේ අවසානය ආරම්භ වුණේ අන්තනෝමතික විදිහට රසායනික පොහොර තහනමින්.  ලෝකයේ කිසිම රටක් නොකල වැඩක් කිසිම පර්යේෂණයක් නැතිව කිසිම අත්හදා බැලීමක් නැතිව කාගෙදෝ ලණුවක් කාලා හෙන හත වදිනවා වගේ  එක පාරටම තහනම් කලා. එවිට රටක ආර්ථිකය කඩා වැටෙන එක අහන්න දෙයක් ද? 2021 අප්‍රේල් 26 ආණ්ඩුවේ අර්බූදය ගැන කතා කරන්න ජනාධිපතිතුමා අපට එතුමාගේ නිවසට ආරාධනා කලා.  විමල් මම තව ඇමතිවරු දෙන්නයි.  එදා තමයි පොහොර තහනම ගැන අපට මුලින්ම කිව්වේ.  කතා කරන්න ගිය එක පැත්තක තියලා මේ අපරාධය කරන්න එපා කියලා අපි ජනාධිපතිතුමා සමග පැයකට වඩා වාද කලා. හැබැයි එතුමා දැඩි තීන්දුවක හිටිය. අමාත්‍යමණ්ඩල රැස්වීමට ඉදිරිපත් කලා. අපේ අමාත්‍ය මණ්ඩලය කියන්න නිකන් සිග්නල් කණු ටිකක්.  අනුරාධපුරයේ රාජසභාවේ හිටපු ඇමතිවරුවත් එතරම්ම සිග්නල් කණු නොවෙයි. ඒ ඇමතිවරු නම් යහපති මහරජ එහෙමයි මහරජ කියන ගමන් එහෙම කොහොමද මහරජ කියන්න පුරුදු වෙලා හිටියා. ඒකටත් එක්ක දැන් ඉන්න ඇමතිවරු.  කටින් වචනය පිටවෙන්න කලින් එහෙමයි සර් කියනවා. රාජ්‍ය නායකයන්ට හරි තීන්දු ගන්න මේ ඉන්න සිග්නල් කනු ඇමතිවරුන්ගෙන් කිසිම සහායක් හිමිවුණේ නැහැ.

2021 මැයි මාසයේ දී රසායනික පොහොර තහනම පිළිබඳ යෝජනාව ජනාධිපති විසින් ඉදිරිපත් කළ අවස්ථාවේ ඊට එරෙහිව කතා කලේ වාසුදේව නානායක්කාර, බන්දුල ගුණවර්ධන, රමේෂ් පතිරණ යන ඇමතිවරුන් සහ මා පමණයි. විමල් අමාත්‍යතුමා එදා ඒ අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ හිටියේ නැහැ.  එක ඇමති කෙනෙක් කිව්වා සර් මේක කලොත් ඔබතුමා ලෝක ඉතිහාසයට එක් වෙනවා” කියලා.  තව කෙනෙක් කිව්වා සර්ට මේ පිනම ඇති නිවන් දකින්න” කියලා.  සාතිශය බහුතරය නිහඬව සිටියා.  ජනාධිපති හිතන්න ඇති කල්ප ලක්ෂයක් පෙරුම් පුරන්නේ නැතිව නිවන් දකින්න ෂෝට් කට් එකක් තිබෙනවා නම් ඒක පාවිච්චි කලාම මොකෝ කියලා. තහනම් කළා පොහොර.

ටික දවසක් යද්දි රට පත්තු වෙන්න ගත්තා. 2021 ඔක්තෝම්බර් මාසයේ දී ජනාධිපතිතුමා  හදිසි ඇමති මණ්ඩල සාකච්ඡාවක් කැඳෙව්වා.  ආණ්ඩුවේ ජනප්‍රියතාවය බරපතල ලෙස පිරිහී පවතින බව කියලා. ඊට හේතු සහ පිලියම් ඉදිරිපත් කරන මෙන් ඇමතිවරුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියා.  විමල් වීරවංශ ඇමතිතුමා දිගු විස්තරයක් කරමින් රසායනික පොහොර තහනම පොහොට්ටුවේ සම්ප්‍රදායික බලකොටුව වන ගම පොහොට්ටුවට අහිමි කළ ආකාරය විස්තර කළා.  එදා නම් ඇමතිවරු ගණනාවක් විමල් ඇමතිතුමාට පක්ෂව කරුණු දැක්වුවා. ඒත් ගොවි බිම් නියෝජනය කරන ඇමතිවරයෙක් මොකද කිව්වේ? ඕක දැන් නතර කලොත් සර්ගේ ආත්ම ගරුත්වයට මොකද වෙන්නේ.  අපි දැන් බිම් මට්ටමෙන් කොම්පෝස්ට් පොහොර හදාගෙන යනවා.  උද්ඝෝෂණ කරන්නේ පොඩි පිරිසක් විතරයි.  ඒ නිසා සර් ගත්ත කීරනයේම ඉන්න කියලා”.

කොළඹ ඇමතිවරු රසායනික පොහොර තහනමට විරුද්ධයි.  ගොවි ප්‍රදේශවල ඇමතිවරු පක්ෂයි.   ජනාධිපතිතුමා කන් දුන්නේ අර ගමේ ඇමතිවරුන්ගේ ඉල්ලීමට.

ගෝඨාභය ආණ්ඩුව කළ ලොකුම ගොන්කම පොහොර තහනමට ලණුව දුන්නේ කවුද කියන එක අදටත් අබිරහසක්.

ආර්ථිකය ඇද වැටීම ඉක්මන් කළ අනිත් තීන්දු තුනම බැසිල් මල්ලි පාර්ලිමේන්තු ගෙන ඒම වෙනුවෙන් ගත්තු තීන්දු. මේ අයියලාට ලොකු ඕනැකමක් තිබුනා බැසිල් මල්ලිට ඇමෙරිකානු පුරවැසිකමත් රැකගෙන පාර්ලිමේන්තු එන්න සලස්වන්න. ඒකට 20 වන සංශෝධනය සම්මත කර ගන්න ඕනෑ.  ඒකට පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ දී ආණ්ඩුව තුනෙන් දෙකේ බලයක් දිනා ගන්න ඕනෑ.  යුද්ධය දිනපු මහින්ද ජනාධිපතිතුමාටවත් 2010 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ දී තුනෙන් දෙකක් ගන්න බැරි වුණා.  ජනාධිපතිවරණයේදී ලැබුණු ඡන්ද ටික තවත් වැඩි කරගෙන තුනෙන් දෙකේ බලය හදාගන්න නම් විජාවල් වල් දෙක තුනක් පෙන්වන්න ඕනෑ.

මුලින්ම කළේ රුපියල් ට්‍රිලියනයක් විතර අපිට පාඩු වෙච්ච 2019 බදු කප්පාදුව . එය කලේ බැසිල් මල්ලි පාර්ලිමේන්තු ගේන්න 2/3ට ඕනෑ ඡන්ද ටික හොයන්න.  ඒකෙන් මේ ආර්ථිකය මෙච්චර ඉක්මනට කඩා වැටුණා.  සාමාන්‍ය පෙල අසමත් දරුවන් ලක්ෂයකට රැකියා දුන්නේ බැසිල් මල්ලි වෙනුවෙන්.  ආණ්ඩුවට විශාල වැය බරක් වුණත් දරුවන්ට වුණු සෙතකුත් නෑ.  අවුරුදු තුනකට පස්සේත් රු22,500/- පඩියට අස්ථිර රස්සාවක්. එහෙම වෙලා තියෙන්නේ ඒක මේ රස්සා දීමක් නෙවෙයි ඡන්ද විජ්ජාවක් නිසා. උපාධිධාරින් හැට දහසකට රජයේ රැකියා දුන්නෙත් බැසිල් මල්ලි වෙනුවෙන්.  පෞද්ගලික අංශයේ හොඳ රස්සාවල් කරපු අය අනේ දෙයියනේ ආණ්ඩුවේ රස්සාවක් නේද කියලා ඇවිත් රජයේ රස්සාවට එකතුවෙලා අද අස්ථිර රස්සාවක සොච්චම් වැටුපකට ලොටවනවා.

මේ විජ්ජා වලින් තුනෙන් දෙකේ බලය අරන් 20 සංශෝධනය සම්මත කරලා ඇමෙරිකානුවෙකු විධියටම පාර්ලිමේන්තු ආපු බැසිල් මලයා රටට කෙළ වෙනකොටම  අපි අනාවැකි කිව්ව විදිහටම බඩුමුට්ටු උස්සගෙන ඇමරිකාවට ආපහු ගියා. අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන්ගෙන් තිත්ත පාඩමක් ඉගෙන ගත්ත නිසා තමයි අපි ඕකට මුල ඉදන්ම විරුද්ධ උනේ. කුළුදුල් අමාත්‍ය මණ්ඩල සාකච්ඡාවට තමයි මේක ඉදිරිපත් කළේ. කිරිබත් කාලා පටන් ගත්ත මංගල අමාත්‍ය මණ්ඩල රැස්වීම. අපිට එහිදී මෙයට විරුද්ධව කතා කරන්න සිද්ධ වුණේ මේ අනතුර අපි කලින්ම දැක්ක නිසයි.

දැන් බැන බැන ඉඳලා වැඩක් නෑ.  මේ අර්බූදයෙන් ගොඩ එන ක්‍රමය කතා කරමු.

මේ අර්බූදයෙන් ගොඩ එන්න නම් වවන්න පුළුවන් හැම දේම වවන්න ඕනෑ, අපි හදන්න පුළුවන් හැමදේම හදන්න ඕනෑ.  අද අපි නිෂ්පාදන ආර්ථිකයකට යන්න ඕනෑ.  මුලින්ම ඉතින් ප්‍රමිතියේ ප්‍රශ්න තිබේවි. වියදමත් අනෙක් රටකට වඩා වැඩියි තමයි. සහල් බුරුමයේ ගත්තොත් මේ මීට වඩා ලාබයි. එහෙනම් ලංකාවේ සහල් වවන් නැතුව බුරුමයෙන් ගේනවද ? බී ලූනු ගෙඩිය අර්තාපල් ගෙඩිය ලංකාවේ වවනවට වඩා ඉන්දියාවේ වවන එක ලාභ නිසා  ඉන්දියාවෙන් ගේනවද ? ඔය හදන හැම දෙයක්ම චීනයේ මීට වඩා ලාබයි.  බඩු ටික චීනෙන්  ගන්න පුළුවන්. නමුත් ගේන්න ඩොලර් කෝ. ඒ නිසා අපි හදමු.  අපි වරද්ද වරද්දා හදමු.  අද කටට රසට කෑම උයන අම්මලාත් පළමු හොද්ද වරද්ද ගත්ත අය තමයි.  ලුණු වැඩි වෙන්න ඇති.  මිරිස් වැඩි වෙන්න ඇති. හොද්ද රොස් වෙන්න ඇති. එහෙමයි කියලා හොද්ද හදන එක අම්මලා අත හැරියනම්  අපිත් අද ඉන්නේ බඩගින්නේ. මට මතකයි 1990 මම පිටරට ගිහින් මුල් වරට පරිප්පු හොද්දක් හැදුවේ.   මම හිතා ගෙන හිටියේ හොද්ද හැඳි ගාන අතරේ රත් වන විට කහපාට වෙනවා කියලා.  හොද්ද හිඳෙන තුරුම හැඳි ගෑවාත් කහපාට වුණේ නෑ.  පස්සේ අම්මාට දුරකතනයෙන් කතා කරලා මගේ ප්‍රශ්නය කිව්වා.  අම්මා හිනා වෙලා කිව්වා හොද්ද කහපාට වෙන්නේ රත් වුණාම නොවේ.  ඒකට කහ දාන්න ඕනි කියලා.   වරද්ද වරද්දා ඉගෙනගන්න ඕනෑ. සමුදි දුමින්ද

1970 දශකයේ කවුරු හරි ජපන් කාර් එකක් ගත්තොත් හැමෝම කියන්නේ අපෝ ඕක හයිය නෑ.  හැප්පුනොත් ඔයාගේ කකුල් නෑ.  ඉංග්‍රිසි හරි ජර්මන් හරි කාර් එකක්නේ ගන්න තිබුණෙ කියලා.  හැමෝම බනිනවා කියලා ජපනා කාර් හැදිල්ල අත් හැරියා ද? නෑ.  ජපනා හපනා අද ලෝකයේ අංක 1 කාර් නිෂ්පාදකයා ජපානය.  1981 අපේ ගෙදරට රූපවාහිනියක් ගෙනාවා.  බ්‍රෑන්ඩ් එක ඔරෙක්ස්.  කොරියාවේ හදපු එකක්.  දකින දකින කෙනා කියන්නේ ඇයි ජපන් ටීවී එකක් ගත්තේ නැත්තේ.  කොරියාවේ කුණු බඩුනෙ කියලා. ඒ වෙනකොට ජපානය හොඳ වෙලා කොරියාව පෝලිමට එකතු වෙලා. නමුත් කොරියන් බඩු හොඳ නෑ කියලා කොරියාව බඩු හදන එක නැවැත්තුවෙ නැහැ. විවේචන වලින් පස්සට ගියේ නැති නිසා අද කොරියාවේ සැම්සුන්ග් සමාගම තමයි විද්‍යුත් උපකරණ නිෂ්පාදනයේ අංක 1.  අද චීනයේ බඩු වල ප්‍රමිතිය ගැන සමහරු හිනා වෙනවා.  චීනා නිෂ්පාදනය නතර කරනවාද?  නෑ.  ඒ වෙනුවට අඩුපාඩු හදාගෙන නිෂ්පාදනය වැඩි කරනවා. එහෙනම් අපි හදන බඩු වලත් මුල් යුගයේ දී මිළ වැඩි වෙයි.  නමුත් අපි රුපියල් වලිනුයි ගෙවන්න වෙන්නේ. අපේ ප්‍රමිතියේ පොඩි ප්‍රශ්න තියෙයි. වරද්ද වරද්ද හරි අපේ නිෂ්පාදකයාට එය හදන්න දෙන්න ඕන.   අපේ නිෂ්පාදන අපි ගන්න ඕන. ඔච්චර  සල්ලි තියෙන ඕස්ට්‍රේලියාව  ගුවන්තොටුපලේ ඉඳන් නගරයට යනකොට දැවැන්ත ප්‍රචාරක පුවරු ගහලා තියෙනවා ඔස්ට්‍රේලියානුවෙකු වෙන්න ඕස්ට්‍රේලියාවේ හදන දේ මිලදී ගන්න කියලා.

අපිත් හැත්තෑවේ  යුගයේ කිව්වා සිරිලක දේ සිරි සැප දේ කියලා.  හැබැයි දැන් වෙළෙඳ පොළට ගිය ගමන් භාණ්ඩය අනිත් පැත්තට හරවල බලනවා මොන රටේද හදලා තියෙන්නේ කියලා. අරලන්ඩ් මේ ලන්ඩ් කියලා තියෙනවා නම් භාණ්ඩය ඉස්තරම්.  ශ්‍රී ලංකාව කියලා කියනවා නම් කියන්න ලැජ්ජයි. නමුත් වෙන රටවල් තමන්ගේ බඩු ගැන බොහොම අභිමානයෙන් කතා කරන්නේ. මම ළඟදී නිවසක් විවෘත කරන අවස්ථාවකට සහභාගි වුණා. ටයිල් කැට ඉතාලියේ නානකාමර කට්ටල ජර්මනිය ගෘහ භාණ්ඩ බුරුම තේක්ක කියලා පෙන්නුවා. මම ඇහුවා ලංකාවේ පස් ටිකක් වත් මේකේ නැද්ද කියලා.  මෙන්න මෙහෙමයි අද අපේ රටේ මානසික තත්ත්වය. අපි සිරිලක දේ සිරි සැප දේ කියලා හිතන දාට අපි අපේ දේ අගය කරන දාට තමයි අපිට නැගිටින්න පුළුවන්. වරද්ද වරද්ද හරි අපේ දේ අපි හරියට හදනවා කියල හිතා ගත්ත දවසක තමයි අපිට නැගිටින්න පුළුවන්.  අන්න ඒ  සපිරි  බල සිරිලක හදන්නට අපිත් එක්ක එකතු වෙන්න කියලා තමුන්නාන්සේලා සියළු දෙනාටම අරාධනා කරනවා.

– Media unit

Courtesy DNA

Santhan, Robert Payas, and Jayakumar are Sri Lankans while Nalini and R P Ravichandran, belong to Tamil Nadu.

Nalini (File)

The six Indian and Sri Lankan nationals convicted in the assassination of former Prime Minister Rajiv Gandhi are likely to be released from jail today. The jail authorities have reportedly received copies of the Supreme Court order that secured their premature release and set in motion formalities required to end their three-decades-long incarceration. Nalini Sriharan, who has been released from jail, may stay in Chennai or might join her daughter who lives in London, her lawyer P Pugazhendi told PTI. “She will take a call on this,” he added. 

Nalini’s husband V Sriharan alias Murugan — a co-convict — is a Sri Lankan national. The lawyer said that the Tamil Nadu government will decide his fate. 

Santhan, Robert Payas, and Jayakumar are Sri Lankans while Nalini and R P Ravichandran, belong to Tamil Nadu.

Santhan has expressed his will to return to Sri Lanka. 

Earlier today, Nalini, who was on parole, reached the Katpadi police station. She was later taken to the Vellore prison to complete the formalities regarding her release.

Also read: Who is Nalini Sriharan? What role did she play in assassinating Rajiv Gandhi?

The Supreme Court on Friday set the six convicts free, observing that its order releasing co-convict AG Perarivalan earlier this year extended to other convicts as well.

Gandhi was killed by LTTE operatives in Sriperumbudur in 1991 during the general election campaign by a suicide bomber named Dhanu. Sri Lanka’s Tamil militia feared Gandhi might send back the peace-keeping force should he return to power.

Nalini was the only survivor of the five-strong squad tasked to kill Gandhi. She was seen in a photo with Dhanu before the explosion.

She was sentenced to death but it was later converted to life imprisonment.

Meanwhile, Congress leader Jairam Ramesh said in a statement that the Supreme Court’s decision was “totally unacceptable and completely erroneous”. The party also commented on Sonia Gandhi’s personal pardon for Nalini, saying that was her personal view, not the Congress party’s.

By Neville ladduwahetty Courtesy The Island

I t is reported that the Ministry of Foreign Affairs has tasked the Lakshman Kadirgamar Institute (LKI) with reviewing Sri Lanka’s foreign policy and making recommendations on the structure of the island’s diplomatic apparatus” (The Sunday Morning, October 30, 2022). According to the Executive Director Dr. D. L. Mendis of the LKI, once the consultations are completed, recommendations on a new foreign policy will be presented to the President and later to Parliament (Ibid). Continuing, Dr. Mendis stated: Sri Lanka comes first. But we have to also be mindful of our neighbourhood. As a result, our relations should be a bit better with countries in the region, especially India. The Indians also expect us to take that into consideration. The recent Yuan Wang 5 vessel visit is an example.” (Ibid).

The report cited above was followed soon after by a report in the Daily News of October 31, citing the full text of a speech delivered by the Prime Minister, Dinesh Gunawardena at the Convocation of the Bandaranaike International Diplomatic Training Institute (BIDTI). The text of PM’s speech states: Sri Lanka’s foreign policy is based on neutrality in international affairs and we extend a hand of friendship to every country. But this neutrality should not be taken as a weakness. It is merely a detached neutrality in regional or international power games. Though neutral, we will not allow anybody to use our soil against a third country. In such attempts we zealously safeguard our sovereignty”. The policy of Neutrality” adopted by Sri Lanka and stated by the PM would in no uncertain terms serve Sri Lanka’s interests better in the background of increasing Great Power Rivalries in and around Sri Lanka in the Indian Ocean with the formation of the strategic security alliance of the United States, India, Japan and Australia known as the Quad on the one hand, and China on the other. The fact that the policy of Neutrality” is backed by the codified provisions in the Hague Convention (V) Respecting the Rights and Duties of Neutral Powers and Persons in Case of War on Land”, entered into force January 26, 1910 would add strength to zealously safeguard” Sri Lanka’s sovereignty as evidenced by the Articles of the Convention cited below. The Rights and Duties of Neutral Powers Article 1.

The territory of neutral Powers is inviolable. Art. 2. Belligerents are forbidden to move troops or convoys of either munitions of war or supplies across the territory of a neutral Power. Art. 3. Belligerents are likewise forbidden to: (a) Erect on the territory of a neutral Power a wireless telegraphy station or other apparatus for the purpose of communicating with belligerent forces on land or sea; (b) Use any installation of this kind established by them before the war on the territory of a neutral Power for purely military purposes, and which has not been opened for the service of public messages. Art. 4. Corps of combatants cannot be formed nor recruiting agencies opened on the territory of a neutral Power to assist the belligerents. Art. 5. A neutral Power must not allow any of the acts referred to in Articles 2 to 4 to occur on its territory. It is not called upon to punish acts in violation of its neutrality unless the said acts have been committed on its own territory. Art. 6. The responsibility of a neutral Power is not engaged by the fact of persons crossing the frontier separately to offer their services to one of the belligerents. Art. 7. A neutral Power is not called upon to prevent the export or transport, on behalf of one or other of the belligerents, of arms, munitions of war, or, in general, of anything which can be of use to an army or a fleet. Art. 8. A neutral Power is not called upon to forbid or restrict the use on behalf of the belligerents of telegraph or telephone cables or of wireless telegraphy apparatus belonging to it or to companies or private individuals. Art. 9. Every measure of restriction or prohibition taken by a neutral Power in regard to the matters referred to in Articles 7 and 8 must be impartially applied by it to both belligerents. A neutral Power must see to the same obligation being observed by companies or private individuals owning telegraph or telephone cables or wireless telegraphy apparatus. Art. 10. The fact of a neutral Power resisting, even by force, attempts to violate its neutrality cannot be regarded as a hostile act. In the context of today’s technological advances some of the provisions in the Articles cited above have lost their relevance.

Despite this, sufficient provisions exist to justify any country that adopts a policy of Neutrality to zealously” protect its sovereignty and territorial integrity. Neutrality in relation to India If the foreign policy of Sri Lanka is Neutral, its conduct in its relations with other countries has to reflect its core value of impartiality. This means Sri Lanka cannot afford to have special relations with some to the exclusivity of others. For instance, the common perception in Sri Lanka is that both geography and history of Sri Lanka and India are so closely knit together that its relations with India must necessarily be different to that with any other State. However, this perception that is founded on history and geography is based on an India that was so vastly different to what India is today. The past relations and bonds that Sri Lanka developed was with an India that consisted of several princely States.

While some of them had a profound influence in molding the culture and heritage of Sri Lanka, with the gift” of Buddhism from one of these States to Sri Lanka, other States in the South of the subcontinent repeatedly plundered, vandalized and laid waste what was cherished by Sri Lanka. The India that the world sees today was crafted under British Colonial Rule when the entire Indian subcontinent was unified and eventually partitioned at an unimaginable human cost in the process of granting independence to India and Pakistan. It is in such a context that Sri Lanka has to fashion its policy of Neutrality, and not on a past that does not exist today. While Sri Lanka’s security and territorial integrity in the past was dependent on the ambitions of Empires in the Indian subcontinent, by a quirk of fate and circumstance, the security and territorial integrity of today’s India depends on the security and territorial integrity of Sri Lanka. For instance, IF the Northern and Eastern Provinces of Sri Lanka were to separate from the rest of Sri Lanka, as attempted by the LTTE, the support of Tamil Nadu that was given so willingly on grounds of common kinship would have contributed immeasurably towards furthering Tamil Nadu’s own separatist ambitions; a process that would encourage other Southern States to eventually follow suit, with serious consequences on India’s existing territorial integrity, without which its aspiration to be recognized as a global power would have been dented.

It was to prevent such an outcome that India undertook a military mission to defeat the LTTE. Having failed, much to its embarrassment, all India could do was to come up instead with devolution of power to the Provinces in Sri Lanka under the 13th Amendment; a position from which India would not budge because of the unintended consequences that could follow. The common belief is that the choice of Province as the unit of devolution had more to do with appeasing Tamil Nadu instead of devolution to Districts that would have assured Sri Lanka’s territorial integrity and through it assured India’s territorial integrity too. The lesson to be learnt is that both India and Sri Lanka have to adopt policies that assure each other’s territorial integrity because it is in each other’s own self-interests to do so.

Viewed from the perspective presented above it is in India’s selfinterest to help Sri Lanka overcome its current debt crisis. Whatever contribution India has made towards this effort is to ensure that Sri Lanka gets over this crisis, because if Sri Lanka fails, other global powers are bound to exploit the situation at a serious cost to India’s self-interests. This means that any help extended to Sri Lanka is in the pursuit of India’s own self-interest. The important review process that the LKI is tasked to engage in, should develop a fresh perspective in respect of relations with India that is in keeping with current global developments, instead of being influenced by a past that has ceased to exist. Such a perspective should acknowledge that India’s aspirations to become a global power depends on its territorial integrity being intact.

This means axiomatically, that India makes sure that Sri Lanka’s territorial integrity stays intact too. This endeavour should make the relationship between India and Sri Lanka as equal partners engaged in the joint task of ensuring each other’s territorial integrity and not as a big brother or sister of Sri Lanka as believed by some. Sri Lanka’s policy of Neutrality must underscore this sense of reality. Practice of a neutral foreign policy How does a policy of Neutrality manifest itself in practice? First, it means a country that adopts a policy of Neutrality extend a hand friendship to every country” as stated by the PM at the BIDTI Convocation. Second, such a country cannot be partial to any country over any other or others. Thirdly it must promote and live by the rule of law. This means, a Neutral country cannot pick and choose countries to parcel out infrastructure projects, as for instance to hand over the East Container Terminal to India and Japan and consider offering the West Container Terminal to The Adani Group of India along with a Solar Power Project in Mannar and/or Trincomalee.

 Another instance on similar lines was to offer the Hambantota Harbour first to the United States, then to India and finally to China. The practice instead, should be for Sri Lanka to prepare relevant project proposals and call for Expressions of Interest for evaluation and selecting the offer that best suits Sri Lanka’s interests. This means unsolicited proposals have no place in the scheme of a Neutral country. The tendency of Sri Lanka to be influenced by the security concerns of India should have rational and meaningful limits. For instance, objecting to the award of a solar power project to a Chinese Company on the basis of Asian Development Bank procedures by India on grounds of security, should not have been entertained if Sri Lanka is to assert its independence, because no concrete reasons had been presented for India’s objections similar to the decision taken in regard to Yuan Wang 5 of China. As a Neutral State, Sri Lanka has every right to comply with the provisions relating to the Rights and Duties of a Neutral State” cited above when it comes to addressing requests from other countries.

The exercise of a Neutral policy in a manner that is credible means the ability to act independently. To exercise that independence, Sri Lanka has to be economically independent. Such economic independence comes with food and energy security. Sri Lanka has to focus on these two areas if its Neutrality is not to be compromised. Conclusion The statement by the Prime Minister Dinesh Gunawardena on the occasion of the Convocation of Bandaranaike International Diplomatic Training Institute that Sri Lanka’s foreign policy is based on Neutrality, is bold and courageous because he has dared to charter a new direction from the long held policy of Non-Alignment.

 He has done right by Sri Lanka to recognize the altered geopolitical architecture and adopted a policy to guide Sri Lanka’s relations with the rest of the world in a manner that enables Sri Lanka to accommodate the rivalries developing in an around Sri Lanka made intense by the strategic location destined on the People of Sri Lanka. Unlike the specificity of the policy of Neutrality, the lack of specificity of the former policy of NonAlignment was perhaps the reason for the directionless and lackadaisical performance of the Foreign Ministry and its diplomatic apparatus” that caused its performance to depend entirely on the leadership given by the Foreign Minister in how Sri Lanka conducted its foreign relations. This was most evident in Sri Lanka’s performance in Geneva. This new beginning means a new direction as to how Sri Lanka and its governments conduct themselves in a manner that makes the policy of neutrality alive as far as its relations with the rest of the world are concerned. If the policy of Neutrality is practiced as recommended above, there is a strong possibility that Sri Lanka would emerge from the crisis that is affecting all the countries without exception, with minimum cost to its image and its dignity.

by N.A.de S. Amaratunga Courtesy The Island

The above topic is relevant to all countries experiencing economic crises for IMF and China, it appears are alternative and perhaps competing sources for economic aid and they are both accused of causing debt-traps for the recipient countries. IMF is accused by people like Joseph Stiglitz of manipulating the economy of poor countries in such a way that there is a drain of their wealth for the benefit of the rich countries. China is accused of trapping the recipients of its aid to cough out to the Chinese their valuable national assets like harbours and airports. Poor countries have turned to China after realising the apparent folly of following IMF policy and China has willingly stepped in to displace the IMF. In this context IMF is perceived as a tool of the Western powers and China as the alternative power that could stand up against Western imperialism.

Sri Lanka seemingly is in a situation where it is not possible to be choosy. Most of the economic advisers have been asking the government to go for an IMF programme since 2019 when the early symptoms of an economic downturn were visible. However, the then government decided not to go to IMF but tried out other measures like heavy cuts on tax and stabilizing the rupee against the dollar. These plus other blunders like a ban on agro-chemicals brought the country to bankruptcy forcing it to default on debt repayment and to decide to seek IMF assistance. IMF may have already asked the government to adopt policies that may cause lot of hardship to people. Heavy taxation has been brought back. Loss making public enterprises may have to be privatized. Welfarism may have to be curtailed with less public expenditure. Market forces may have to be given more freedom with less government intervention.

All these measures would finally hurt the lower middle class and the poor. This is where the Chinese factor comes in. The relevant questions are whether China is an alternative to IMF, whether its presence as a player in the global debt scenario would give recipient countries the opportunity to negotiate with the IMF for more favourable terms and conditions and whether any of these lenders have designs on the recipients. These are important questions for Sri Lanka at the present moment as negotiations with the IMF are not finalised, rescheduling of debt is still being discussed and nothing is certain yet. And China seems to be closely watching the unfolding events, all the time promising every assistance.

A research study done by James Sundquist (2021) involving 104 developing countries covering the period from 2001 to 2017 has shown that Chinese aid has helped some countries to turn away from the IMF and others to negotiate deals with less damaging conditions. Chinese loans may have achieved much more than the loudest critics of the IMF. Plain criticism of the IMF has not brought any results beneficial to poor countries. But the competition brought on by China has resulted in the change of policy in relation to terms and conditions of the IMF. In 1996 the IMF and the World Bank developed the Heavily Indebted Poor Country (HIPC) Initiative, under which low-income countries with multi-year track records of good policies would qualify for grants in association with their concessional loans.

The HIPC initiative soon came under heavy criticism for offering too little relief too slowly to too few,” with only four countries obtaining full stock of available debt relief before the end of the century. In 1999, the Bretton Woods institutions enhanced” the Initiative by lowering the bar for judging whether debt was unsustainable and providing debt relief and grants sooner to qualifying countries. Within three years, enhanced HIPC could deliver almost US$1 billion in debt relief to 25 countries.

Critics of China on its role as an aid-giver accuse China of many dirty tricks including 1) prioritising short term projects instead of long term programmes aimed at sustainable prosperity, 2) non-transparent lending with little regard for issues such as corruption and money laundering and 3) promoting infra-structure projects that benefit China’s economy, for instance its imports of raw materialas and export of manufactured goods.

However, if China is intent on ensnaring poor helpless countries it would target countries like Zimbabwe, but it did not come forward to bail out that country for it was seen that Zimbabwe had no reliable foreign exchange earning capacity. This shows that China focuses on debt sustainability of a country rather than its vulnerability that provides an opportunity to trap them and force them to part with their national assets. Countries which export large volumes of natural resources are the most likely to benefit from Chinese aid. This could mean that China may not be interested in encouraging these countries to develop their technology that would enable them to add value to their natural resources before they export them. Yet there are countries which see China as an alternative to the IMF. China may not be engaged in ensnaring poor countries but it certainly is interested in their natural resources.

Financial Times reports (18^th January 2022) that some 74 low- and middle-income countries will have to repay an estimated $35 bn to official bilateral and private-sector lenders in 2022”, which is a 45% increase compared with 2020, with seen as one of most vulnerable.” Ghana, Salvador and Tunisia could also be in jeopardy. Zambia defaulted in 2020 on an amount of $3 billion and the situation has not improved. The Zambian government is negotiating a new loan from the IMF, which, if granted, will demand more austerity measures. As explained in the Financial Times, this surge is a consequence of developing countries contracting ever more debt to face the impact of coronavirus, but also of the rising cost of refinancing existing loans and the resumption of debt repayments that had been suspended during the pandemic. David Malpass, President of the World Bank, warned that the creditors’ insistence on being paid will increase the risk of disorderly defaults. Countries are facing a resumption of debt payments at precisely the time when they don’t have the resources to be making them,” he said.

Almost all countries take loans from other countries with the US being the biggest borrower. For the rich it is a game they can play and also enjoy very well. But for the poor countries it is a matter of life and death. The slightest mishap, eg; Covid pandemic, and their survival is in danger. This is so mainly because the system involving global debt is so designed that it ensures a flow of wealth from the poor to the rich. The IMF and the World Bank may have changed their policies, but that may be to prevent the total death of the indebted countries but not with the intention of making them prosperous. The idea is to keep the developing countries in a permanant state of poverty and remain suppliers of raw materials and cheap labour. The hidden agenda, the one that is actually applied, is to subordinate the public and private spheres of all human societies to the capitalist imperative of seeking maximum . The implementation of this hidden agenda results in reproducing poverty rather than reducing it and in increasing inequalities rather than reducing them. It results in stagnation, if not deterioration, of the living conditions of a great majority of the world’s population, concurrently with a greater and greater concentration of wealth in the hands of a smaller and smaller elite. A further result is the continued deterioration of ecological balances, which means that the very future of humanity is in danger” (Eric Toussaint, 2022).

China, if it is not a party to this evil system must try to help change the system. Chinese economy is not entirly profit dependent and neo-liberal. It must come forward, as it has shown in the recent past, at this critical hour to help the poor countries come out of the debt-trap they have got into. It must get together with other like-minded countries to set up an alternative to the IMF. This new organisation could prevent poor countries from being entrapped by the imperialist forces. It could strengthen the negotiating capacity of poor countries which have to obtain loans for their survival. It should be possible for these countries to get some aid without having to mortgage their future survival.

By Rathindra Kuruwita Courtesy The Island

Indian investments in some strategic locations in Sri Lanka could pose a serious national security threat, Education Secretary of the Frontline Socialist Party (FSP), Pubudu Jayagoda says.Jayagoda added that President Ranil Wickremesinghe, who does not have a mandate to be the President, had initiated a number of economic policy and legal amendments to facilitate Indian investments in strategic areas.

Speaking in Parliament on Thursday Wickremesinghe urged the Tamil political parties to join him in finding a solution to the problems faced by Tamil people. No one opposes this in principle, but this is nothing but an eyewash. He is trying to pacify the people of the North, who are not at all happy with certain Indian projects to be carried out in the North,” he said.

Jayagoda said the government was planning to carry out a number of renewable energy generation projects in the North. Soon after Wickremesinghe became President, he presented a strategic plan on the Trincomalee District. According to the plan, a number of strategic locations in the district will be handed over to Indian companies.”

The FSP Education Secretary also alleged that there were plans to change the district borders of Trincomalee and Polonnaruwa. Some Tamil majority areas would be made a part of Polonnaruwa and vice versa, he said.

This is an attempt to change the ethnic composition of the Trincomalee District. The SLPP and Wickremesinghe associates are telling the Sinhalese of Trincomalee that the Sinhalese will be the majority in the Trincomalee District. This is a plot to dampen opposition to Indian projects in the district among the Sinhalese,” he said.

Jayagoda said District Secretariats of Trincomalee and Polonnaruwa were working on data gathering to change district borders. However, a change of this magnitude could only be made with the approval of the Parliament, he said.

This was raised by TNA Leader, R. Sampanthan, and MP M. A. Sumanthiran made a statement in Parliament in October. Everyone who knows what is happening is deeply worried. Unfortunately, this has not received adequate attention by the media,” Jagoda said.

The government has agreed to allow India to explore oil in the Mannar Basin and this poses a serious security threat to the country. Several Sri Lankan laws prevent such an Indian intervention and Wickremesinghe has asked relevant officers to change the laws, he said.

Adani Group has gained a foothold in the Colombo Port. Initially, he wanted a stake in the East Terminal, but that was thwarted. Now, he has the West Terminal, and the plan is to attract the large ships that come to Colombo to the West Terminal. India controls bunkering at Trincomalee. Soon, they will have a firm foothold in Mannar as well. This is a serious national security issue,” he said.The FSP Education Secretary said India had also won a number of renewable energy projects in the North and the people were unhappy about them.

Courtesy The Daily Mirror

Former Central Bank Governor, Ajith Nivard Cabraal who has been one of the individuals criticized for Sri Lanka’s worst-ever economic crisis, has released a new book titled “Among Economic Killers” which is priced at Rs.2500.

The book is written in Sinhalese. 

Cabraal was last week released on bail by Colombo Chief Magistrate’s Court over a private plaint filed alleging that he was responsible for the country’s crippling economic crisis. Colombo Additional Magistrate Harshana Kekunawala ordered Cabraal to be released on a surety bail of Rs.10 million.

Outside court, reporters asked Cabraal how he could sleep peacefully at night knowing what he had done to the country and its people.

Cabraal responded saying, I can sleep very well. I have not done anything against the people. I am the one who acted and saved the country from bankruptcy. People can say anything.”

Courtesy Adaderana

The National Council sub-committee on national policy which met on Nov. 10 has decided to appoint a sub-committee made up of representatives of all the relevant institutions to formulate policies related to ensuring food security in this country.

This was decided at the meeting of National Council sub-committee on identifying short and medium-term programs related to National Policy chaired by MP Namal Rajapaksa.

Officials from the Ministry of Agriculture and Ministry of Fisheries, as well as other institutions under the said ministries were invited to this meeting and basic proposals were discussed on how to change the policies and the existing obstacles to achieve the goals related to food security.    

Instead of these institutions trying to achieve their goals separately, the committee chairman emphasized the need for all institutions to enter into a joint approach.

Accordingly, apart from the ministries of agriculture and fisheries, the sub-committee also advised to plan these policies jointly with the Ministry of Irrigation, Ministry of Lands, Provincial Councils and Local Government Institutions, Department of Wildlife Conservation and all other relevant institutions.

Furthermore, a special discussion regarding the formulation of national policies related to encouraging entrepreneurship and investment was also held yesterday under the chairmanship of the National Assembly sub-committee chairman Namal Rajapaksa.

Department of Manpower and Employment, Export Development Board, Industrial Development Board, Investment Board and many other institutions were invited to this committee meeting held. It was decided to appoint a committee for the formulation of policies including the promotion of entrepreneurship in collaboration with all these institutions.

 A number of fundamental issues including the need to create a culture that appreciates the entrepreneur and encourages entrepreneurship were addressed here.

State Minister Piyal Nishantha, MPs Asanka Navaratne, Sagara Kariyawasam, and Sudath Manjula were present at this sub-committee meeting held.

Courtesy Adaderana

India’s National Investigation Agency (NIA) on Friday filed a charge sheet against three LTTE supporters who were allegedly planning terrorist acts to revive the proscribed group in Tamil Nadu.

The charge sheet was filed against the arrested accused from Tamil Nadu – Naveen alias Chakaravarthy M, Sanjay Prakash J and A Kabilar alias Kabilan,” a spokesperson for the NIA said.

The NIA said the case was related to the recovery of two country-made pistols, ammunition and gunpowder during a vehicle check near Puliyampatti division in the Omalur police station area of Salem district in Tamil Nadu on May 19. The spokesperson said the accused were inspired by LTTE, a proscribed terrorist organisation, and wanted to create an organisation similar to the LTTE with the aim to wage an armed struggle against the government”.

The case was first registered at Omalur police station on May 19 and was later re-registered by the NIA.

Investigations have established that the three accused had conspired and associated themselves with the LTTE…, and created an organisation called ‘World Tamil Justice Court’. They had made plans to attack people who work in quarries, crushers and TASMAC liquor shops by using illegal firearms, lethal weapons and explosive substances and also causing destruction to property,” the spokesperson said.

The NIA said investigations also revealed that they had chosen to strike on May 18, which marks the Mullivaikkal Remembrance Day, observed by Sri Lankan Tamil people and supporters of LTTE to pay homage to those who died in the Sri Lankan civil war.

Source: The Indian Express

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ජාත්‍යන්තර සහයෝගීතාව සඳහා වූ රුසියානු සංගමයේ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩල නියෝජ්‍ය සභාපති පොලොස්කොව් ව්ලැඩිමීර් (Polozkov Vladimir) මහතා හා  අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා අතර හමුවක් 2022.11.10 ශ්‍රි ලංකා පාර්ලිමේන්තුවේ  දී සිදුවිය.  
දෙරට අතර පවතින දීර්ඝ කාලීන මිත්‍රත්වය සහ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික සබඳතා පිළිබඳව අදහස් දක්වමින් අග්‍රාමාත්‍යවරයා රුසියානු දූත පිරිස පිළිගත්තේය.
ශ්‍රී ලංකාවේ සිදුකළ හැකි මහා පරිමාණ ආයෝජන අවස්ථා පිළිබඳව සාකච්ඡා කළ දෙපාර්ශවය කර්මාන්ත, වරාය, නාවික ඇතුළු ක්ෂේත්‍ර කිහිපයක   ආයෝජන අවස්ථා පිළිබඳව සාකච්ඡා කරනු ලැබීය.    
මෙම අවස්ථාවට අමාත්‍ය රමේෂ් පතිරණ, මොස්කව් හි ශ්‍රී ලංකා තානාපති ජනිතා ලියනගේ මොස්කව් හි ප්‍රමුඛ පෙළේ සංවර්ධන සමාගම් කිහිපයක  අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩල සභාපති Ryzhkov Petr, සහ අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් අනුර දිසානායක  ඇතුළු පිරිසක්  එක්ව සිටියහ.
 

Dr Sarath Obeysekera 

Operations of the Port of Colombo with the help and investment of companies from China India and Mersk with Keels have shown remarkable progress and efficient functioning under POP basis enabling the country to generate more income.

This is the best time to promote another investor like Japan or Korea to take   lion’s  share paving the way to infuse funds to complete the construction of the East Container Terminal (ECT) 

In order to satisfy union demand it is also suggested that 10% shares are allocated to all the port  workers 

Parallelly Jaya Terminal  Bunkering Operations and Mahapola Training Centre should also be privatized on PPP basis so that the port becomes a landlord generating funds for the government 

Similar action should be initiated for Galle port for tourism development on a PPP basis with a structured plan for Trinco port to develop industry related to Construction work of the Marine  and Offshore Industry 

High time that Sri Lanka follows  the way Singapore and Dubai have done, if we want to solve our problems to become a leading hub port operator in this region 

Privatization can be coupled with Liberalisation of the shipping and logistics  sector so that the private sector becomes the engine of growth for future Sri Lanka 

Dr Sarath Obeysekera 

Ex chairman SLPA 

Ex CEO Colombo Dockyard 

Chairman Advisory Board to develop marine and offshore industry under EDB 

Courtesy Adaderana

Investigations into complaints filed over the incidents ragging will be handed over to the Criminal Investigation Department (CID), the police said today.

According to a press release issued by the police media division, the decision was taken based on a directive given by the Inspector-General of Police (IGP).

The IGP has informed all senior police officers that hereafter, the CID would be probing the complaints regarding ragging incidents received by police stations.

Courtesy The Daily Mirror

For the first time from Sri Lanka, arrangements have been made to export the first consignment of sour banana to the Dubai Market on November 26, Agriculture Minister Mahinda Amaraweera said.

He said 12,500kg of sour bananas in a 40′ container will be exported to Dubai market later this month.

Sri Lanka’s economy is currently suffering from foreign exchange crunch.

Therefore, Sour Banana has been cultivated as a project in Rajanganaya with the aim of earning foreign exchange.

It has been cultivated in 200 acres of the land in the Rajanganaya farm zone,” he said. (Chaturanga Samarawickrama)

Courtesy The Daily Mirror

Budget proposals for 2023 has been compiled within the framework of economic program recommended by the International Monetary Fund (IMF), President Ranil Wickremesighe informed Parliament today.

The President came out with this information in response to questions raised by the opposition MPs on the budget in the House.

What we will focus on the budget whether to increase direct taxes or indirect taxes, and on controlling state expenditure. This will be the framework on the budget and it will also reflect the economic targets set by the IMF,” he said.

Responding to a question raised by the chief Opposition Whip Lakshman Kiriella whether the program for which the government had agreed with the IMF would be presented to the House before the budget, the President said it will be presented after the next round of discussions are completed. It won’t be too long as we have to get into tri-party agreements with debtors,” he said.

The basis of the discussions with the debtors is to whether the debt would be written off or whether Sri Lanka would be given more time to settle them,” he added.

The President requested the Speaker, Prime Minister and the Leader of Opposition to expedite the appointment of a constitutional council. The Prime Minister, Speaker and the Leader of Opposition will have to agree on the names of three civil members who will represent the constitutional council. This is just a matter of three names and will not be time consuming. It will be possible to appoint independent commissions after the constitutional council is finalized and formed,” he said.

Also he said he would meet the MPs representing North and the East soon to discuss the issues pertaining to them. He assured that the legislations pertaining to  Truth and Reconciliation Commission, the Counter Terrorism Bill and the Anti-Corruption Bill will be presented to the House in February next year. (Yohan Perera and Ajith Siriwardana)

Courtesy Adaderana

The United States has imposed sanctions on an individual who was identified as the Sri Lanka based-business partner of a sanctioned al-Qa’ida financial facilitator and external operations plotter. 

According to a statement issued by the US Department of the Treasury, the individual named Mohamad Irshad Mohamd Haris Nizar had been al-Qa’ida financial facilitator, Ahmed Luqman Talib’s business partner in Sri Lanka since at least late 2018.

Their business dealings in Sri Lanka have generated nearly USD 200,000 per year in profit; the majority of Talib’s income was derived from one-third of those proceeds.”

Reportedly, Nizar is also a relative of Talib.

The US Treasury Department said Nizar is being designated pursuant to E.O. 13224, as amended, for having materially assisted, sponsored, or provided financial, material or technological support for, or goods or services to or in support of, Talib.

The US Treasury’s Office of Foreign Assets Control (OFAC) has also designated Musab Turkmen, Talib’s Türkiye-based brother-in-law and business partner, who conducted businesses activities to assist Talib.

Ahmed Luqman Talib, who was previously designated by OFAC for facilitating the international movement of individuals and finances in furtherance of al-Qa’ida’s objectives. 

Australian authorities arrested Talib on March 25, 2021, and days later charged him with plotting incursions into foreign states for the purpose of engaging in hostile activities.

Treasury is taking this action to further disrupt a transnational al-Qa’ida financial facilitation and operational plotting network,” said Under Secretary of the Treasury for Terrorism and Financial Intelligence Brian E. Nelson. The United States continues to work with our foreign partners to counter the operational and financial activities of al-Qa’ida and its associates, wherever they may be.”

These individuals are being designated pursuant to Executive Order (E.O.) 13224, as amended, which targets terrorist groups and their supporters. 

OFAC designated Talib pursuant to E.O. 13224, as amended, on October 19, 2020, for having materially assisted, sponsored, or provided financial, material, or technological support for, or goods or services to or in support of, al-Qa’ida. Talib conducted business around the world, including in Brazil, Colombia, Sri Lanka, Tanzania, Türkiye, and the Gulf.

As a result of today’s action, all property and interests in property of the individuals named above, and of any entities that are owned, directly or indirectly, 50 percent or more by them, individually, or with other blocked persons, that are in the United States or in the possession or control of U.S. persons must be blocked and reported to OFAC. 

Unless authorized by a general or specific license issued by OFAC or otherwise exempt, OFAC’s regulations generally prohibit all transactions by U.S. persons or within the United States (including transactions transiting the United States) that involve any property or interests in property of designated or otherwise blocked persons

Courtesy Hiru News

President Ranil Wickremesinghe held discussions on debt management with the Managing Director of the International Monetary Fund (IMF) Kristalina Georgieva, Finance Minister of Ghana Ken Ofori-Atta and Speaker of the People’s Majlis of the Maldives Mohamed Nasheed on the sidelines of COP27.

President Ranil Wickramasinghe says that they expect to reach an agreement on debt restructuring by December.

The President mentioned this when he briefed Parliament today (10) regarding the discussions he had with the Managing Director of the International Monetary Fund, Kristalina Georgieva.

President Ranil Wickramasinghe further stated that she has promised to provide maximum support to Sri Lanka while the World Bank has also agreed to provide support to Sri Lanka.

by Garvin Karunaratne

Sri Lanka being a Third World country will find the attempt of Michigan State University to find the best and quickest method of bringing about economic development in Bangladesh, very helpful. That was the The Comilla Programme of Rural Development which stands out as an instance of how an educational institute could bring about development. Here the ‘university’ was called an Academy. The Government of Pakistan requested help from the USA. The United States assigned that task to Michigan State University, the institution that had successfully brought about economic development in the State of Michigan. The aim was to find out what can be done to bring about the soundest and quickest economic and social development all over East Pakistan.”(Khan:1963:12)

What is very special of this Programme is that education- non formal education concepts were used to enable the people to participate in development tasks, building up their capacities and abilities in the process.

The educational strategy of Non Formal Education, used to enable the people to advance themselves in the Comilla Progr mme is best expressed in the words of Richard O. Niehoff one of the leading professors of Michigan State University:

Non Formal Education is defined for our purposes as the method of assessing the needs and interests of adults and out of school youth in developing countries, communicating with them, motivating them to participate, helping them to acquire necessary skills to adopt behavioural patterns and related activities which will increase their productivity and improve their living standards”(Niehoff:Non Formal Edu:1976)

It was decided to implement the rural development programme in the Kotwali Thana of the Comilla District on a pilot project basis. . The Kotwali Thana was 107 sq miles in size and involved 150,000 people. The Programme involved developing a number of models for rural development, aimed at ‘decentralized and coordinated rural administration, strengthening of local government and its coordination and synthesis with the civil administration… the building of the infrastructure of roads, drainage and irrigation, establishing a new concept of agricultural extension, collective and individual effort to bring about development, the establishment of a two tier cooperative system, including agricultural cooperatives and non agricultural cooperatives ’(Khan,1979,1-14)

An Academy, a land grant university type of organizaion, was established comprising specialists in agriculture, livestock and industry and the professors from Michigan State University were attached to this Academy. Cooperatives were to be used as the participatory institution to enable the people to function together. In the words of legendary Akhter Hameed Khan, the Director of the Academy, The Academy is expected to be a living centre of village development, where knowledge is not only collected and disseminated, but some fresh and critical thinking is done and and ideas and schemes are analysed and tested as in a laboratory….. The Action Research of the Academy or its pilot projects have become its distinctive feature. The purpose of the pilot projects is to study in depth and as a continuous project some aspect of rural development in order to discover effective methods, institutions and models. (The Works of Akhter Hameed Khan, Vol.!)

The individual village level cooperatives were united at the divisional level. Each cooperative selected a model farmer who was trained at the divisional level cooperative. All specialist officers in agriculture, industry, livestock at the divisional (Thana) level were attached to the Thana cooperative and the model farmers from every individual cooperative were trained one day every week at the Thana cooperative, where plans were discussed and developed further. The model farmers in turn had to work with the individual farmers and all farmers, members of the cooperative met once a week at the local cooperatives where specialists from the Academy including professors from Michigan State University would assess problems and contribute in drafting plans to be followed and also detail what had to be done in the future. The cooperative was built up with funds from the people.

On this Programme, in less than a decade- 1962 to 1969, 80% of land was brought under new hybrid seeds, with new techniques of cultivation being introduced, irrigation water was made available via tube wells and the yield increased from under 20 maunds to 46.5 maunds per acre, an increase of over a hundred percent. A situation of full employment was achieved with people being advised to become employed, with the help of cooperative loans. Agriculture and livestock development was the key and the Creamery making butter and cheese exists even today. In addition, a development model based on people organized in cooperatives, where the cooperatives were united at the Thana level to discuss development and implement development programmes was drawn up under the eye of the specialists at the Academy. This rural development model has been established in other areas of Bangladesh.

In the words of Hasnath Abdul Hye, the Director of the Comilla Programme:

Of all the Non Formal Education models the one experimented at Comilla has attracted wide attention for simplicity of approach and cost effectiveness. Its emphasis on involving the rural population as not

only the object but subject as well, in educational programs has been considered as the crucial element in the strategy… It is because of this significance that the Comilla Model of non formal education as evolved in the Sixties has lessons for today within and beyond Bangladesh”(Hye:Introduction to Non Formal Education..:1984)

Muhammed Asafuddowlah, once Director of the Comilla Programme states:

The Comilla Approach showed results yet unmatched in terms of application of non formal techniques in imparting lessons of management, discipline and increased income. The pristine quality of this system is its comprehensiveness and is its conceptual integration….. The greatest testimony of the viability of its viability of a concept is its result. In that analysis, the Comilla Approach has no peer.”(Introduction to The Works of Akhter Hammed Khan)

The pristine success achieved by the Comilla Programme in terms of increased production- over a hundred percent and full employment, even spilling over to border areas, militates the necessity for development specialists to assess what can be learned to enable success in economic development. The Comilla Model of Rural Development has been replicated in other areas of Bangladesh.

The Comilla Programme is ideal for immediate implementation if we are to find a way out of our economic meltdown of today. 

 References:

The Works of Akjhter Hameed Khan,  The Bangladesh Academy for Rural Development, 

Non Formal Education Theory and Practice at Comilla,  by Garvin Karunaratne,  The Bangladesh Academy for Rural Development, 1984

Richard O. Niehoff & Kenneth L. Neff,

Non Formal Education and the Rural Poor, Report of Conference & Workshop,

College of Education, Michigan State University, 1977

by Garvin Karunaratne, former Government Agent, Matara

In nostalgia I remember my handling public address systems in Colombo. My father owned Radio Works, Bambalapitiya, that held a contact to supply public address systems for the LSSP for years. He employed three technicians who were busy at other venues and I was dropped off with equipment somewhere. I would scale a wall or scramble up a small tree to set up a loudspeaker and blast music till the speakers would drop in one by one. NM, Philip, Colvin had to attend to about five meetings and the people would wait eagerly for Philip. Crowds would greet them and Jayaweva rang the air for a while.

Philip was a very special speaker whom the people loved to hear. NM was very factual, explaining in detail and the people listened. Colvin had his arguments- he could never get out of his manner of speaking at the Courts. He was factual, exact, meticulous and firm. Dr S.A Wicks was a father figure who spoke softy. When Philip got up to the platform the people waited for his first utterance. It did not come that quickly. He would roll his fiery sharp eyes all around . Then he would grab the phone, move it forcefully and address all of us Sahodara varuni and the people listened in solemn silence. The difference between his speech and the speeches of the other leaders was that every word was uttered by Philip with a vehement force that shook the stage. It was unimaginable- a force that cannot be expressed in words. Every syllable was uttered sharp; we would even turn around to see what hit us- his words were that forceful. Then he would get into a frenzy and in detailing either the colonial imperial legacy that we all had to suffer dash the table with his fist sending any glasses on it flinging around. He would even take out his spectacles and dash it on the table.

That was Philip to me when I was a schoolboy. Then I never dreamt that in later life I would be one of his chief lieutenants in the field. We were all lieutenants as we had to invariably march to his tune. We could not fall out of step.

The General Election of 1956 was won by the oratory of Philip and Ven Henpitagedara Gnaseeha. I and Assistant Commissioner PK Dissanayake were very close to Ven Gnaseeha. We went to the Mudduwa temple every night at around ten and waited to greet Ven Gnanaseeha. He came always late in the night after addressing five or ten meetings and by five next morning was away in his Volkwagon again to address meetings. Philip and Ven Gnaseeha were the two speakers that moved the crowds to gain that victory. .

Philip became the Minister for Agriculture and Food and I was thrilled to work under him.

In a year, I was in charge of the Vegetable and Fruit Marketing Scheme centered at the Tripoli Market. I was moved to Colombo on a punishment transfer as I had punished a henchman of his- a trade union leader and I was worried thick. I loved the transfer as I could be at home with my parents and sisters. Before long I realized that Philip did not carry that incident in his mind.

Then, as Assistant Commissioner in charge of the Tripoli Market I was the supplies chief for the Canning Factory. The Marketing Department officers would ring me and tell me of a glut of tomatoes of red pumpkin and ask pumpkin and melon which they cannot tackle- going waste for lack of buyers. They had only one or two lorries. I would authorize them to purchase everything available. One call from me and in minutes Fonseka the Transport Officer despatched lorries. . The marketing officers had to wait at the fairs at night with kerosen lanterns; somehow the tomatoes and fruits were moved overnight. Our Commissioner approved all our work. The cannery was working 24 hours a day under Oswald Tilekeratne. who even exported about ten percent of the produce of pineapple pieces. . It was through this process that our country became self sufficient in all fruit jam and juice in the three years 1955. The Ministry was always up to the mark. That was Philip at the helm to mastermind every detail. He had catchers everywhere to somehow keep him informed.

I got moved to Anuradhapura. One day there was some petty pilfering and Philip in Colombo knew it before I got wind of it. He had called for a report and it was only then that I knew what had happened a few hours ago in a store under me. We were on pins, closely watched.

In another year I was implementing the Paddy Lands Act in the South . We Assistant Commisioners were put in charge of Districts. Philip was always too busy directing the agriculture department the agrarian services and the marketing departments. However he had his chief lieutenants and would dictate to them what had to be done. I use the army word lieutenants purposely as we had to forge ahead, like soldiers never take no for an answer. It was do or die. He would come for the first meeting and painstakenly explain the provisions of the Paddy Lands Act to the people. The people listened mesmerized and he would leave for another meeting. We Assistant Commissioners had earned the art of forceful speaking from him to continue. Philip had made us officers to forge ahead undettered.

We were always upto the mark. Stanely Senanayake was the first to spearhead the Paddy Lands Act in Hambantota. He would painstakently explain the Act and the people cheered. I had to organize meetings in the Matara District, Philip never came for a single meeting at Matara . I had a cadre of Divisional Officers who had mastered the art of forceful speaking, just in the Philip manner. Wickremasekara was very special who would carry the audience away for hours. My oration took at least an hour and the manner of Philip was there in every word. The masses flocked to listen to us. I got moved to Kegalla.

The day Philip was flung out of the Cabinet was a sad day for all of us. We Assistant Commissioners had got used to forge ahead and we were all lost for a while. The Ministry was taken over by a Minister who was not a socialist. We were worried but continued. Before the new Minister realized what was happening we were implementing the provisions of the Paddy lands Act with a vehement force. The new Minister realized that he could not stop us. Philip had packed the Agrarian Services Department with a handpicked staff vetted for socialist leanings and though the master had been thrown out we continued the battle. The Paddy lands Act was introduced to other districts and we spearheaded the task vehemently. It was as if Philip was behind us. He was nowhere. No one had to tell us what to do. Philip had done it all in the three years he was in charge.

That was Philip Gunawardena who has left his imprint on the sands of time.

Garvin Karunaratne

former SLAS, Assistant Commissioner of Agrarian Services,

Later Government Agent, Matara

චන්ද්‍ර අබේනායක

සිංහළ භාශාව රාජ්‍ය භාශාව කිරීමෙන්  එවකට රටෙහි මුළු ජනග්‍රහණයෙන් 6% වැනි කුඩා කොටසක් පරිහරණය කල ඉංගිරිසි බස අභිබවා, 94% ක් වැනි ජනකොටසකට තම බසින් රජයත් සමග ගනුදෙනු කිරීමේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මහඟු අවකාශය  තහවුරු විය. එමගින්  දෙමළ ජනයාට විශේශිතව අබමල් රේනුවක අසාධාරනයක් වූවාදැයි අභියෝගාත්මකව ප්‍රශ්ණ කල හැක.   

නිදහසෙන් පසු ලංකාව පාලනය කිරීමේ ක්‍රියාදාමය කේදවාචකයක් යයි පවසන සමාජ දේශපාලන විශ්ලේශකයෙකු වශයෙන් හැඳින්වන තැනැත්තෙකු විසින් සමාජ මාද්‍ය  ජාලය ඔස්සේ පවසන්නේ සිංහළ භාශාව රාජ්‍ය භාශාව කිරීම හේතුකොටගෙන බර්ගර් ජනයා සහ දෙමළ ජනයා රට හැර ගිය බවය.       

ප්‍රතිශතයක් වශයෙන් ඉතා කුඩා ජනකොටසක්වූ බර්ගර් ජාතිකයන් හට බ්‍රිතාන්‍ය සමයෙහි  ඔවුන්ගේ යුරෝපීය සම්භවය නිසා  ඔවුනට විශේශ වරප්‍රාසාද  බුක්තිවිඳීමට අවකාශය ලැබිණ. සිංහළ භාශාව රජයේ භාශාව කිරීමෙන් බර්ගර් ජනයාට අපහසුතාවයක් දැනුනානම් එය ඉතාමත් සීමිතය. මක්නිසාදයත් එවකට රාජ්‍ය සේවයෙහි නිරතවූ බර්ගර් ජනයා සිටියේ ඉතාමත් සුළු කොටසකි. ඔවුන් වැඩිවශයෙන් රැකියා කලේ වෙළඳ අංශයේය.  ඔවුනට යම්කිසි අවහිරතාවයන් සිදුවූවත් ඔවුන් ඔස්ට්‍රෙලියාවට සංක්‍රමණය වීමට හේතුව වුයේ එවකට  එමරටෙහි රැකියා හිඟයක් හේතුකොටගෙන ආගමන නීති වෙනස්කොට යුරෝපීය  සම්භවයක් ඇති අයට එරටට සංක්‍රමනය වීමට විශේශ පහසුතාවයක් ස්ථාපිත කිරීමෙන් පසුය. කෙසේ වෙතත් බොහෝ කලක් ඔවුන්ගේ  අන්යෝන්‍ය සංකෘතික ගති පැවතුම් රැකගෙන ලාංකික සම්භවයක් ලත් බර්ගර්වරු වගකිව යුතු පුරවැසියන් වශයෙන් මෙරටෙහි රැඳී සිටියහ. ඉහතකී විශ්ලේශකයා කියනා අන්දමට ඔවුන් සිංහළ භාශාව රජයේ භාශාව කල නිමිත්තෙන්ම විශාල වශයෙන්  ඔස්ට්‍රෙලියාවට  හෝ වෙනත් රටවලට සංක්‍රමනය වූයේ නැත. 

එවකට විදේශගතවූ ලාංකිකයන් අතර දෙමළ ජනයාද විශේශිත ජන කොටසක් නොවීය.  විශේශිතව  ඔවුන් බටහිර රටවලට සංක්‍රමනය වූයේ ‘කලු ජූලිය’  නමින් හැදින්න්වන ඛේදවාචකයට පසුවය. ඉන් අනතුරුව එල්.ටී.ටී. ඊ.ත්‍රස්තවාදය උත්සන්න වීමත් සමග සරණාගතයින් ලෙසින් බොහෝ දෙමළ ජනයා රට හැර ගියහ.   

සිංහළ දෙමළ ජනවාර්ගික ප්‍රශ්ණවලට තුඩුදුන් හේතූන් අතර 1956  වසරේ   එස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී.බන්ඩාරනයක මහතාගේ ආගමනය සහ, විශේෂයෙන්ම ඔහු විසින් ස්තාපිත කල සිංහළ භාශාව රාජ්‍ය භාශාව කිරීමේ ක්‍රියාවලිය බව තතු දත් සේම තතු නොදත් බොහෝ දෙනා අදටත් ගෙනහැර පෑමට උත්සාහ කරති. තතු දත් වුවන් අතර පන්ච මහා බලවේගය නමින් බන්ඩාරනායක මහතාගේ නායකත්වයෙන් දියත්වූ සමාජ දෙශපාලන පරිවර්තණය නුරුස්සන සිංහළ/දෙමළ ප්‍රභූ වරුන් කොටසක් විය. මොවුන් යටත් විජිත පාලනය තුල වරප්‍රසාද ලත්  එහි පාලකයන්ට ගැති  සිංහළ/දෙමළ/වෙනත් කුඩා කණ්ඩායමක්  වූ  අතර ඉංගිරිසි භාශාව පමනක් කතාකරණ යටත් විජිත විදි විදාන අගය කල,  සාමාන්‍ය ජනයාගේ අභිවෘධිය තකා ඉදිරිපත් කරන්නට යෙදුනු සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ යෝජනා  හෙලා දකින, ඒවාට අවහිර කළ බලගතු ජනකොටසක් විය. එම කුඩා පිරිස මාටින් වික්‍රමසිංහ මහතා හැඳින්වූයේ බමුණු කුලය යනුවෙනි. සී.ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්.කන්නංගර මහතාගේ නිදහස් අධ්‍යාපනය, ස්වභාශා වැනි මහගු අධ්‍යාපන සං කල්ප මොවුන් විසින් එකහෙලා ප්‍රතික්ෂේප කලහ. එකී බමුණුකුලය කාලය ඇවෑමෙන් අතුරුදන්වීගෙන යන අතර අදටත් යම් කුඩා කන්ඩායමක් ඔවුන්ගේ සෙවනැලි පසුපස යන්නාක්මෙන් තතු විකෘති කිරීමට තැත්කරමින් සිටිති.  දෙමළ ත්‍රස්තවාධයක් කරා රට ගෙනයාමටද  ප්‍රධාන  හේතුවක් ලෙස සිංහල භශාව රාජ්‍ය භාශාව කිරීම බව ප්‍රචලිත කිරීමට ඔවුන් උත්සාහ දරති. මෑතක විපක්ශ නායක සජිත් ප්‍රෙමදාස මහතාද සිංහළ බස රාජ්‍ය බස කිරීම සාපයක් යයි ප්‍රකාශ කිරීම ඛේද ජනකය.  

ප්‍රතිශතයක් වශයෙන් රටෙහි ජනග්‍රහනයෙන් 70% කට අධිකවූ සිංහළ ජනයාගේ භාශාව වන සිංහළ භාශාව රාජ්‍ය භාශාව කිරීමේදී දෙමළ ජනයාට කිසියම් අපහසුතාවයන්  සිදුවූවානම් එයට විසඳුමක් වශයෙන් දෙමළ භාශාව පරිහරණය කිරීමට  සාධාරණ විදි විධාණ අඩංගු පනතක්ද බන්ඩාරනායක මහතා විසින් නීතිගත කරනු ලදී. කෙසේ වෙතත් සිංහල භාශාව රජයේ භාශාව කිරීමෙන්  එතෙක්  ඉංගිරිසි භාශාවෙන් පමනක් වැඩකල රජයේ සේවකයන්ට යම් කිසි අපහසුතාවයන් සිදුවූවානම් එම අපහසුතා සිංහළ දෙමළ ජනකොටස් දෙකටම එකාකාරව බලපෑහ.   

සිංහළ භාශාව රාජ්‍ය භාශාව කිරීමෙන් හා දෙමළ භාශාව සාධාරන ලෙස පරිහරණය කිරීමට විදි විදාන නීතිගත කිරීමෙන් ජනග්‍රහණයෙන් 6% පමණකට සීමාවූ  ඉංගිරිසි පරිහරණය අභිබවා තම තමන්ගේ බසින් රජයත් සමග ගනුදෙනු කිරීමට රටෙහි ජනග්‍රහනයෙන් 94% වැනි කොටසකට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මහඟු අවකාශය තහවුරුවූ වග අභියෝගාත්මකව ප්‍රකාශ කලහැක. 

High Commission of Sri Lanka

High Commission of Sri Lanka in New Delhi celebrated this year’s Diwali festival, felicitating its long-serving Indian staff members and with a family get-together that included the family members of both home-based and local staffs numbering around 150. The felicitation ceremony and the family get-together were held instant in the garden of the official residence of the High Commissioner.

The event was organized under the guidance and full sponsorship of the High Commissioner of Sri Lanka to India Milinda Moragoda, with a view to promoting camaraderie between the home- based and local staffs, and particularly to recognize and honour the services of Indian staff members who have served in the High Commission for more than twenty-five years.

In this regard, five Indian staff members who have served more than twenty-five years in the High Commission were felicitated at the event. Notably, the High Commissioner, with the support of the Sri Lankan private sector, has made arrangements for these long-serving five staff members and their spouses/ family members to undertake a visit to Sri Lanka with a five-night stay, and the announcement in this regard was made at the family get- together.

This was the second consecutive time that the High Commission celebrated Diwali felicitating its long-serving staff members. Last year too, it celebrated Diwali honouring five of its long-serving staff members and with a family get-together.    

This year’s event also included distribution of Diwali gifts to the children and families, lighting of Diwali lamps and a dinner. As a special feature, a talent show with performances by the staff and their family members was also held, adding much colour to the celebrations. 

Mrs. Jennifer Moragoda also joined the High Commissioner in distributing Diwali gifts to children and felicitating long-serving staff members.   

Manusha Media

ඉදිකිරීම් සහ සෞඛ්‍ය ක්ෂේත්‍ර සඳහා වැඩි ශ්‍රී ලාංකිකයන් පිරිසක් බදවා ගැනීමටත්, ගෘහ සේවක සේවිකාවන්ගේ අවම වැටුප ඉහළ නැංවීමටත් අවශ්‍ය පියවර ගැනිමට සෞදි අරාබිය එකගතාවය පළ කර තිබේ.

ඒ අමාත්‍ය මනුෂ නානායක්කාර මහතා සහ සෞදි අරාබියේ මානව සම්පත් සහ සමාජ සංවර්ධන අමාත්‍ය ඉංජිනේරු අහමද් බින් සුලෙයිමාන් බින්අබ්දුල් අසීස් අල් රාජ්හි මහතා අතර ඊයේ (08) පැවැති පළමු නිල ද්වීපාර්ශ්වික සාකච්ඡාවේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසිනි.

මෙහි දී ඉදිකිරීම් සහ සෞඛ්‍ය ක්ෂේත්‍ර බදවාගැනීම් සදහා ද්වී පාර්ශ්වීය කමිටු දෙකක් පත් කිරීමටත්, ගෘහ සේවක සේවිකාවන් බදවා ගැනීමේ දී පවතින අක්‍රමිකතා සොයා බැලීම සදහා දින 30ක් තුළ නිර්දේශ ඉදිරිපත් කිරීමට උපදේශන කමිටුවක් පත් කිරීමටත් සෞදි අරාබියේ මානව සම්පත් සහා සමාජ සංවර්ධන අමාත්‍ය ඉංජිනේරු අහමද් බින් සුලෙයිමාන් බින්අබ්දුල් අසීස් අල් රාජ්හි මහතා එකග වී තිබේ.  මෙරට ශ්‍රමිකයන්ට දැනට ගෙවන අවම වැටුප තවදුරටත් ඉහළ දැමීමටත් සෞදි අමාත්‍යවරයා එකගවී ඇති අතර ඒ සදහා වන නිර්දේශ දින තිහක් ඇතුළත ඉදිරිපත් කිරීමටද නියමිතය. ශ්‍රී ලංකාවේ සේවක අතිරික්තයක් ඇති අංශයන් සදහා වැඩි ප්‍රමුඛතාවක් ලබා දීමටත් එකගතාව පළ කර තිබේ. අරාබි සහ ඉංග්‍රීසි බසින් පමණක් ඇති සේවා ගිවිසුම් සම්බන්ධයෙන් ද එහි දී අවධානය යොමු ව තිබේ. එසේ ම ගෘහ සේවක සේවිකාවන් මුහුණපා ඇති ගැටලු සොයා බලා දින 30ක් තුළ අදාළ ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමට ද දෙපාර්ශ්වයේ එකගතාව හිමි වී තිබේ.

මෙ‍තක් කලක් පිලිපීනයට සහ බංගලිදේශයට පමණක් විවෘත කර තිබූ ඉදිකිරීම් ක්ෂේත්‍රයේ රැකියා අංශ ගණනාවක් ශ්‍රී ලාංකික පුහුණු ශ්‍රමිකයන්ට විවෘත කිරීමට නියමිතය. ගෘහ සේවය සම්බන්ධයෙන් ගැටලු ඉස්මතු ව ඇති බඳවා ගැනීමේ ගාස්තු සහ පිරිවැය යළි සලකා බැලීමටත්, සේවක අක්‍රමිකතා සිදුකළ රැකියා නියෝජිත ආයතන 400ක් පමණ වසා දැමීමටත් තීරණය කර තිබේ.

මෙම ද්වීපාර්ශ්වීය සාකච්ඡාව සදහා සෞදි අරාබියේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික නියෝජිතයින්  සහ සෞදි අරාබියේ පිහිටි ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයේ නිලධාරීහුද එක්ව සිටියහ.

Empire Files

Despite a concerted effort by the U.S. Empire to snuff out the ideology, a 2016 poll found young Americans have a much more favorable view of socialism than capitalism. Though he died 133 years ago, the analysis put forward by one of the world’s most influential thinkers, Karl Marx, remains extremely relevant today. The Empire’s recent rigged presidential election has been disrupted by the support of an avowed socialist, Bernie Sanders, by millions of voters. To find out why Marx’s popularity has stood the test of time, Abby Martin interviews renowned Marxist economist Richard Wolff, Professor Emeritus of Economics at UMass – Amherst, and visiting professor at the New School in New York. Prof. Wolff gives an introduction suited for both beginners and seasoned Marxists, with comprehensive explanations of key tenets of Marxism including dialectical and historical materialism, surplus value, crises of overproduction, capitalism’s internal contradictions, and more. Watch teleSUR’s The Empire Files every Friday.

Courtesy The Real News Network 

In the first of a two-part interview, Chris Hedges and Noam Chomsky explore the links between militarism, rising fascism, and climate catastrophe.

World-renowned linguist, philosopher, cognitive scientist, essayist, and political activist Noam Chomsky joins The Chris Hedges Report for the first of a two-part interview. Chomsky has been a vocal critic of the $47 billion dollars in military aid the US has sent to Ukraine—an amount that equals the total budget of the State Department and exceeds the paltry amounts the country has committed to the fight against climate change. In a wide-ranging discussion, Chomsky and Hedges discuss the current war, the rising tide of global fascism, the climate catastrophe, and the role left to public intellectuals in an increasingly restrictive and censored media environment.

Noam Chomsky is the author of more than 150 books on topics that include linguistics, the press, the inner workings of empire, and the war industry. He is a Laureate Professor of Linguistics at the University of Arizona and an Institute Professor Emeritus at the Massachusetts Institute of Technology. His books include Hegemony or Survival, For Reasons of State, American Power and the New Mandarins, Understanding Power, The Chomsky-Foucault Debate: On Human Nature, On Language, Objectivity and Liberal Scholarship, The Fateful Triangle, and many others. His latest book is Notes on Resistance, interviews by David Barsamian.

For Full Report

Noam Chomsky: Ukraine, climate crisis, and declining empire (therealnews.com)

“ප්‍රභාගේ උපතේ සිට මරණය දක්වා විශේෂ අනාවරණයක්” – ප්‍රභාගේ පවුල ලඟින්ම ඇසුරු කළ වෛද්‍යවරයෙක් හෙළිකරයි

Courtesy The National Peace Council

Since the end of the civil war, hate narratives and extremist ideologies spread by nationalistic groups and politicians have gradually changed the mindset of citizens to suspect other ethno religious groups. Trust among communities had been lost and furthered eroded by the Easter Sunday attacks, undermining religious coexistence. The tendency of youth to accept hate narratives has grown in recent years as a result of social media.

Identifying the need of strengthening multi religious cooperation, the iDove approach was launched by the African Union Commission and GIZ to foster innovative youth based interventions using dialogue and soft skills to create agents of change for inter religious coexistence and harmony. NPC collaborated with GIZ to empower youth driven networks to strengthen inter religious understanding and multi religious cooperation.

Eight NPC staff members were trained as trainers and, in turn, trained 42 youth representatives from 24 districts who were selected from District Inter Religious Committees (DIRCs), Local Inter Religious Committees (LIRCs), universities and other youth platforms, taking into consideration their leadership skills to make a change in their localities.

The first phase of the training was designed to teach participants practical skills and knowledge on identity and community, understanding conflict, understanding and responding to violent extremism and the role of youth in preventing violent extremism.

The second phase taught participants on how communication and religious and cultural resources should be used in preventing violent extremism. A power play, puppet show and cultural show were included to encourage participants to use different strategies to convey their message of preventing violent extremism to communities.

M.R. Nusra, who participated in the training in Nuwara Eliya, believed she had a special role in working against the extremist ideologies. I realised how impactful my role is. As young leaders, we should take the lead in changing the attitudes of the people. It is not easy to fight against extremist ideologies but through the practical sessions in this training, I learnt that we could use different tactics and strategies to convey our message. I will share this knowledge with others,” she said.

M. R. Rifadh Ahmed is an active member of the Weligama Youth Wing. This training enhanced our leadership skills as well as conceptual knowledge. Youth are the next generation who will make a change in society. We do not have many opportunities to learn new things or to share our opinions, so this training addressed that gap,” he said.
Youth do not get many opportunities to participate in these types of trainings. As a youth leader, I am ready to share this knowledge with others and to be a part of the process of eliminating extremist ideologies in our localities.’’ Kosala Gunawardhane from Hambantota DIRC said.

Ashvini Selvaraja, a participant from Nuwara Eliya district, said, Because of trainings like these, thinking patterns of my community have gradually changed. Earlier women were disempowered and helpless but now many women participate in these initiatives. I learnt how to take measures against violent extremism and I want to help other girls in my community by empowering them with knowledge,” she said.

As the last session of the programme, an inter faith dialogue was carried out with the religious leaders who shared their religious beliefs and values with participants, developing a discourse to understand how their religions have ensured inclusivity.

Father Sumith Weeramunda from Negombo Methodist Church stated that love and forgiveness were the fundamentals of his religion. The whole world is suffering from various types of extremist actions. Violent extremism is the major reason for the poverty of most developing countries,” he said.

Kurukkal Dakshana Sharma said, The whole world is one family. We should learn how to love and forgive others.” Ven. Kandegama Sumanasiri Thero from Weligama said, We should learn to accept different cultural and religious practices. Without knowing of the teaching of other religions, we cannot make assumptions. Religious leaders should encourage their followers to learn about other religions. With the proper understanding, most disputes can be resolved.”

Muslim Mavulavi, Z.A.M. Faris condemned extremist parties involved in violence in the name of religion. He explained that Islam was a religion that appreciated peaceful coexistence. At the end of the session, the participants presented rituals, practices and activities in their religions that empower followers to tackle violent extremism and build cohesive communities.