Top News Lk

SepalAmarasinghe

Dasatha News

Top News Lk

e-Con e-News

blog: eesrilanka.wordpress.com

‘Before you study the economics, study the economists!’

e-Con e-News 21-27 September 2025

England’s Hongkong & Shanghai Banking Corporation (HSBC) this week sold certain retail ‘assets’ in Sri Lanka to the Nations Trust Bank (NTB) for Rs18billion – so, the merchant media tells us. HSBC claims this ‘exit from retail is part of a global retrenchment that includes several Asian markets’ and ‘reflects a wider shift in global finance as multinational banks scale back.’ HSBC’s origins can be traced to England’s trading of opium grown in India & imposed on China through war. Many of England’s leading agency houses, from 19^th century Ceylon to this day in Sri Lanka, have been linked to HSBC & England’s voracious opium business…

*

It was only in August that HSBC was ‘recognized as the Best International Bank in Sri Lanka by Euromoney for the 2^nd year in a row’. They earlier won ‘the 2025 FinanceAsia award for the Best International Bank in SL for the 8^th time’. We know these awards & attendant ceremonies and hoopla are fake. Yet if true, why are such worldly behemoths ‘scaling back’? Perhaps it was to hype their share prices. ‘The proposed acquisition covers ‘HSBC Sri Lanka’s retail banking business including premium banking customers, credit cards, retail loans and accounts of approximately 200,000 customers!’ And from where did NTB get this Rs18bn, in a supposedly ‘bankrupt’ economy? NTB claims the transaction ‘will be funded by internally generated funds.’ Yet, how does all this recall and mirror the colonial role played by Indian capital, as intermediaries for the imperialist exploitation of Sri Lanka?

     2025 marks the centennial of the crash in 1925 of a Nattukottai Chettiar moneylender in Colombo, which led to a larger banking crisis in the country, previewing the onset worldwide of the so-called Great Depression of 1929, which accelerated the march to Japan’s invasion of China in 1931, and England’s World War 2. After the 1925 Chettiar crash, the English banks stopped lending money to Chettiar ‘firms’, who then began demanding repayment of loans from ‘Ceylonese clientele’, who were themselves in financial straits. The ‘Ceylonese’ then defaulted and lost their properties, resulting in an intense anti-Chettiar campaign, accompanied by an outcry against toddy & arrack ‘renters’, who were also financed by Chettiar lenders

     The Chettiar moneylenders were middlemen between the English banks and local people, because English banks refused to lend directly to Ceylonese. The crash inspired demands for a local bank, which resulted in the English creation in 1934 of the Ceylon Banking Commission (CBC, headed by Indian Parsi banker Sir Sorabji Nusserwanji Pochkhanawala, a founder of the Central Bank of India). The CBC supposedly ‘favored a policy of industrialization’ and recommended the formation of the state-sponsored Bank of Ceylon (1938). The state-sponsored Bank of Ceylon, & later Peoples’ Bank, would however be sabotaged from operating as development banks, which were supposed to invest in modern production.

*

The 1922 Industries Commission had baldly declared: ‘By reason of natural resources Ceylon is destined to be primarily an agricultural country.’ Meanwhile, England’s Donoughmore Constitution, 1931-47, retained English control of war-making & external affairs, public service, finance & justice in Ceylon. It was a harbinger of the restrictions that would be retained after ‘Soulbury independence’ in 1948, that would impede & sabotage any attempts to industrially modernize the economy.

     The architects of such stunted independence had to act ignorant of the excellent example the USSR was at that time, showing throughout the 1920-40s, how a country could modernize in a short time. The USSR had learned the lessons from the examples provided by the colonies of ‘new settlement’ like the USA, Canada, Australia, etc, minus the stealing of lands from indigenous peoples. Yet, the whites’ genocidal practices were solely projected falsely onto the USSR, to tarnish its industrial achievements.

*

‘If money comes into the world

with a congenital blood-stain on one cheek,

capital comes dripping from head to foot,

from every pore, with blood and dirt.’

– Karl Marx, Capital

*

• The 19^thC English prohibition of chena cultivation, had taken place midst mass murder in Lanka, and the wholesale robbery & sale of chena lands & forests to expand the plantations, with the aid of an indentured system of unfree immigrant labor from India. Chena, also known as ‘swidden’, was given the English moniker ‘slash&burn‘ in Ceylon, to demonize an ancient practice, which had enabled the Sinhala cultivator to grow cash crops & earn cash, rather than just barter their harvests for imported industrial goods. The prohibition on chena then led to a ‘liquidity crisis in the village’. These changes in production relations soon resulted in ‘the rise of merchant-cum-usurer class in the agrarian system’. This alien class fraction provided loans to the peasantry within and between the harvesting periods of paddy, in exchange for a greater share of the total harvest. This created the socioeconomic space necessary for this usurer-cum-merchant class – mostly ‘Chettiars’ by the 20^thC – to ascend in the English period.

     The import of rice to Sri Lanka from Burma had been monopolized by Chettiar & other Indian traders who controlled 40% of Burma’s imports and 60% of exports. These regional Chettiar bankers later became the reason for the Bank of Ceylon to be set up, because the English banks would only lend to local people through them. Such crucial linkages explain why state & commercial banks simply refuse to invest in modern (machine-building) production. These Chettiar bankers grew to also control Tamil political parties as well as other politicians, and such media as MTV, News1^st, etc.

     The Chettiar crisis led, in 1927, to Mahatma Gandhi’s tour of Colombo, Kandy & Jaffna, organized by the Nagarathar Society of Colombo – powerful Nattukottai Chettiar financiers. These businessmen included wealthy recruiters of unfree labor from India.

     ee earlier (17 July 2021) discussed the link between the first English (& gay) governor of colonial Ceylon in the 18-19^th centuries and the resounding crash of England’s Arbuthnot & Co in 1906. Funded by Nagarathar Chettiar capital, the Indian Bank (IB) was set up by Venkatarama Iyer Krishnaswamy. He had purportedly sued Arbuthnot, and ensured the principal English partner of the firm, Sir George Arbuthnot was imprisoned. The English then made Krishnaswamy a judge of the Madras High Court in 1909 and a member of the Executive Council of the Madras Governor. The IB then spread through Sri Lanka, Myanmar, Singapore, and Southeast Asia.

     In 1932 the India Bank opened a branch in Colombo. It opened its 2^nd Ceylon branch in 1935 in Jaffna, and later opened a branch in Rangoon, Burma (Yangon, Myanmar). The Burmese government nationalized all foreign banks, including IB’s branch, in 1963. In 1969 the Government of India nationalized 14 top banks, including IB. Assassination & sabotage would prevent Sri Lanka from making any such moves!  In July 1983 ‘rioters’ burned the Indian Overseas Bank Branch in Colombo, but the Indian Bank Branch, miraculously ‘escaped unscathed’, as did the gold shops of Sea Street.

*

• Merchant- & moneylender-dominated media in Sri Lanka (see ee Finance, HSBC to exit retail banking in SL) claims HSBC’s ‘retail’ sale to NTB, and this ‘global rentrenchment’ by multinational banks, ‘creates space for local institutions to consolidate’. What on earth could this mean? Concentrate? Create further monopolies? They compare the sale to Singapore’s DBS Bank, which ‘has emerged as the dominant player; in Sri Lanka, local banks are now filling the same role’. Really? Apparently, ‘on the corporate side’, the NTB ‘continues to prioritise exporters, value-added manufacturers, and financial institutions.’ This itself shows, there is absolutely no compare with Singapore.

*

• DBS (Development Bank of Singapore), the ‘largest bank in Southeast Asia by assets’, is controlled by state-owned Temasek Holdings, Singapore’s 2^nd-largest sovereign wealth fund after GIC (Government of Singapore Investment Corporation, which manages the country’s foreign reserves, & is funded by the Monetary Authority of Singapore/MAS, their central bank & monetary authority). Singapore is a modern industrial city-state. They invest in modern high-technology production, ie, machine-making machineries. They compulsorily retain 20% of workers’ wages which are placed in a savings fund. They prevent ‘sweatshops’ from operating in their country, and demand they pay their workers high wages. How can they compare with Sri Lanka’s banks, especially the so-called private commercial banks which are fronts for foreign multinationals? And why are media-promoted economists (especially from ‘rule-of-law’ Singapore, where former central-banker-on-the-run Royal College’s Arjuna Mahendran is supposedly hiding!) promoting the so-called ‘independence’ of the Central Bank from political, ie, elected, oversight?

*

Central banks were never neutral bodies

designed to provide expert advice & decisions

on controlling interest rate, money supply &

affecting the wider economy. Central banks were

created as ‘lenders of last resort’ to ensure that

the banking sector did not implode & would

continue to ‘lubricate’ the capitalist economy.

In the post-1945 period, they morphed into agencies

for ‘managing the economy’ (with little success);

& the neoliberal period saw a drive to establish

their ‘independence’ from any Leftist governments

in the interests of finance capital. – M Roberts,

ee Economists, Immigration & the World Order

*

Another Royal College hitman & former Central Bank governor, Indrajit Coomaraswamy was this week inducted as a Fellow of National Academy of Sciences. There he repeated his tired, utterly false & unscientific mantra about the independence of the Central Bank and that ‘at the time of independence Sri Lanka was second to Japan on almost any socioeconomic indicator in Asia;’ and that Sri Lanka has ‘very toxic combination of populist politics on the one hand and a deeply entrenched entitlement culture amongst the people’. Again we ask, really? Is it ‘populism’ & ‘entitlement’ that has retained the colonial import-export plantation fraud? 

*

• Fair Facts – John Keells Holdings is Nation Trust Bank (NTB)’s largest shareholder with a 56.4% stake. Keells recently invested in a casino! – City of Dreams! Keells’ largest shareholder is HWIC Asia Fund, a subsidiary of ‘Canadian company’ Fairfax Financial Holdings. A major financier of car imports, Fairfax, along with other foreign funds (World Bank’s International Finance Corporation – IFC, Norways Norges, England’s Aberdeen, & USA’s Templeton) and foreign HNIs (High-Net-Worth Individuals, Mark Mobius etc) are big investors in the ‘rigged’ (according to UNP leader Ranil Wickremesinghe) Colombo S.tock Exchange (CSE). Fairfax’s frontman Prem Watsa visited their Fairfirst Insurance offices in August this year to welcome Sri Lanka’s ‘remarkable recovery’ after opening the country to further car imports. Prabhat Patnaik, in a recent essay ‘Is India Heading for Foreign Ownership of Banks?’ (see ee Economists) notes that the Reserve Bank of India (RBI), despite having a limit of 15% on ownership by non-residents of the equity of an Indian bank, has ignored the 2018 purchase by the Mauritius-based Holding Company of the Canadian company Fairfax of a 51% equity in the Catholic Syrian Bank of Kerala. So exactly who is Prem Watsa a laundering front for?

     Keells & World Bank’s International Finance Corporation are also big investors in the Commercial Bank of Ceylon Group, comprising Sri Lanka’s ‘largest private sector bank’, and called the ‘Best Bank in Sri Lanka’ by the US-based Global Finance magazine. Washington-based World Bank’s IFC in 2023 gave a US$400million swap facility to the Commercial Bank of Ceylon, Sampath Bank & Nations Trust Bank, ‘to help import food, medicine & fertilizers.’ No wonder they vehemently oppose local production of these goods, and their merchant media, corporate & so-called ‘social’ media raised a ruckus over such ‘import-substitution’ in 2022, leading to the ‘aragalaya’ (see ee Quotes, Exploding Gas Cylinders?).

*

• Multilateral lenders, such as Asian Development Bank (ADB) [& the World Bank etc ee may add!] are ‘forcing cooperatives & government-led credit programs to be weakened while promoting the commercialisation of microfinance‘. So says ‘ADB Loan Condition Trumps Consultation with Communities Affected by Microfinance’, by the Ekabaddha Praja Sanwardhana Kantha Maha Sangamaya, the Collective of Women Victimised by Microfinance and the Uva Vellassa Kantha Sangamaya (see ee Focus). These well-advertised institutions are ‘as much to blame for the microfinance crisis in Sri Lanka’, which the Non-banking Finance division at the Central Bank claims to be unaware, The ‘independent’ Central Bank is in fact refusing to regulate large finance companies. Many of these finance companies are fronts for agents importing the industrial goods of imperialist countries.

     ‘Usury has been nurtured and reproduced by the household debt crisis caused by the profit-driven and extractive lending practices of big finance companies… Large finance companies, have contributed to and exacerbated the microfinance crisis.’

     This critique does not discuss the role played by intermediaries, just like the Chettiar bankers, between the multilaterals like the World Bank, and the commercial banks, which are fronts for so-called Development Agencies. Nor does it discuss the need for nationalizing these banks. The first priority, as Lenin noted during the 1917 Russian Revolution, a lesson learned from the failure of the 1871 short-lived & pathbreaking Paris Commune, is to imprison these ‘bankers’ who if not held responsible, will finance mayhem again & counter-revolution.

*

‘Bank loans to NBFCs & MFIs are now

counted as part of priority sector lending.

The basic purpose of bank nationalisation,

which among others, was to make bank

finance directly available to marginal borrowers

in sectors like agriculture, small industries &

small businesses, bypassing all intermediaries,

has been undermined.’ (see ee Economists, Patnaik)

*

Meanwhile, rather than nationalizing banks, the Economic Development Deputy Minister AJ Fernando is dreaming of using the Stock Market to shakedown ‘domestic savings’. He says such savings remain are scattered & fragmented, limiting their impact on development. ‘Scattered, insignificant capital cannot make a big push for economic development. We need to pull them together, and the stock market is the platform for that.’ (see ee Economists, Govt says capital market reforms critical)

*

• This week saw the Sri Lanka Banks’ Association (SLBA) submit proposals for the 2026 budget complain about  ‘Excessive taxation, currently at 53% for domestic banks & 65% for foreign banks’ They claim it’s ‘a barrier to competitiveness & capital formation’. Really? What kind of capital? Usurer? Mercantile? Industrial? ‘A fairer regime… would allow banks to direct resources towards lending for critical infrastructure & priority sectors.’ What are the priorities for the SLBA? Only their lame history can tell us. The SLBA meanwhile wants a level playing field, ‘by applying VAT on global digital services, such as Google, Meta, PayPal.’ They also want to remove cash, and advance digital transactions by capping large cash payments and mandating electronic settlement of supplier, tax and utility bills.’ (see ee Economists, Budget 2026: SLBA present proposals)

*

• SBD de Silva constantly pinpointed the media’s incessant call for investment, ‘FDI! FDI!’ and always asked, ‘Investment for what?’ To splash on more luxury imports? ee continues Chapter 2 of SBD de Silva’s 1982 classic, The Political Economy of Underdevelopment (PEU). SBD compared ‘investment patterns in the settler & nonsettler colonies, and the resulting economic underdevelopment in the latter’. The last ee described the ‘deviant cases‘ that did not readily fit SBD’s settler/nonsettler model, where he pointed out that the economic structures that emerged in the underdeveloped countries seem to be connected with the type of colony which they represented.

     SBD’s Chapter 2 seeks to explain ‘the relative economic viability of the settler colonies, & the politico-economic impulses to their development’. He critiqued ‘the perceptions of a few earlier writers’ as to the ‘developmental significance of the settler/nonsettler distinction’. Countries with settlers, both ‘European & alien Asian’ were more ‘intensely colonized’ than those with expatriates & (non-resident) investors based in metropolitan centers. He described the greater industrial &/or urban growth and diversified agriculture in settler colonies, whose internally oriented development involved reinvestment of profits, with production for local or regional markets. These settler communities mimicked the socio-political structure of the imperialist homelands, and had a far greater social heterogeneity, particularly a white working class. He exposed the racist claim that only Black people can ‘face the sun’, and suggests that the non-presence of settlers in certain countries was actually due to the strong resistance to white intrusion by Indian & Chinese merchants. SBD also suggested:

The eclipse of the resident investor

& the growth of absentee capital

are connected with the growth of

corporate ventures financed

by the capital market in England.

Absentee ownership in the colonies, the foundation of the company form of organization, began after 1880 when metropolitan capital became ‘increasingly mobile ‘, enabled by new telegraphic communication and by advances in financial machineries & institutions‘, which ‘superseded the small promoter’ as a channel for investment funds.

*

• This ee Focus also continues Gustavus Myers’ History of Tammany Hall, which exposes the New York ‘charity’ that was a front for the political machinations of the USA’s foremost municipality. Here we find how intermittent ‘commissions’ and investigations into corruption, including movements for ‘good governance’ (yahapalanya!), rather than changing the capitalist structure of a rising imperialist power, result only in further concentration and monopoly entrenched in big bosses. Here we learn how fraudulent ‘democratic’ elections, municipal and national, are enabled through the ‘active cooperation and connivance’ of the police, who get their jobs via ‘forced contributions’ to the ‘charity’. Corporations, real-estate, roads & railways, also pay large sums to maintain their control. Myers spends little ink on fully explaining the uppermost role of these corporations in the game, with only faint references to the role of public displays of ‘charity’ to the ‘poor’ and the ‘Cuban cause’, behind the ‘millions’ derived from rents, fees, fines, interest, assessments, bond sales, premiums, contract juggling, legislative ‘goods’, in order to control of an army of 60,000 employees…

*

• Barclays Bank Pulls out of Financing Israel’s Genocide? England Barclay’s Bank was created out of the compensation paid by the Rothschild bankers, to the English slave owners to abolish the incessantly system of enslaving Africans as chattel, and its replacement with indentured enslavement mainly of people from Asia (‘coolies’). Apparently, ‘the question is no longer about profit margins or Zionist enthusiasm in the boardroom – it’s about reputational survival. Barclays, a bellwether of the English establishment and Anglo-American banking, is voting with its balance sheet, and its verdict is a blow to Israel’s financial capacity to win its long war against the Palestinians, the Arabs, Iran and Turkey.’ (see ee Sovereignty, John Helmer)

*

• Regarding this week’s reader’s comment on ee’s discussion of the origins of Thurstan College: In 1859, Anglican missionary A J Thurstan had set up a ‘private technical school on former cinnamon estate (later, Colombo 7’s Cinnamon Gardens). Kumari Jayawardena‘s The Rise of the Labor Movement in Ceylon (1972) recalls the school, thus: ‘It is not possible to precisely determine when the first strike occurred in Ceylon, for stoppages of work by groups of unorganized workers were not unknown in the 19^th century. For example, around 1860 the carpenters & teachers at the Industrial School run by Mr Thurstan went on strike because they had not received recognition in the form of ‘native rank’ which they had expected from the government.’ In 1884, the English colonial government had set up an agricultural school set up where the technical school had been, ‘to promote the cinnamon industry’ (Wiki). As with all such mistaken uses of the term ‘industry’, it is unclear what exactly was being taught there: was it for research into the growing of cinnamon, or for processing?

     What may be of interest is that the 1884 setting up of an agricultural school, in the aftermath of the devastation caused by the coffee blight, took place midst the failure of the City of Glasgow Bank. London’s Oriental Banking Corporation (OBC, main bank in India & China), one of colonial Ceylon’s early ventures in banking, actually a ‘Scottish concern’, was then closed down and most coffee planters ruined. Food riots almost took place. Armed force prevented depositors and ‘note holders’ from battering down doors: governor then guaranteed payment of bank notes. OBC was then reconstituted as New Oriental Bank Corporation, and OBC Badulla manager Harley Lowe began the Bank of Uva.’  In 1910, the agricultural school closed down…

*

__________

Contents:

HSBC Withdraws from Retail Banking in Sri Lanka

C. Wijeyawickrema, LL.B., Ph.D.

A letter addressed to the DGM of the Bribery or Corruption Commission, Mr. Ranga Dissanayaka (RD), is copied below. Written in August, I let it simmer out of my respect for his desire to do a superb service for his motherland, Sri Lanka. However, two recent events, (1) comments by a leading agent of Galleface Aragalaya-lawyer, Saliya Peiris, on the rapid weaponization of law, and (2) revelation made by ex-JVP member Nanadana Gunathilaka about Ranga Dissanayaka’s (RD), JVP background, I lost faith about RD’s sincerity and integrity (හෘදය ශාක්ෂිය-අධ්‍යාත්මය), and decided to make public the contents of it via the Lankaweb.

In December 1971, I was one of the 200 independent civilian officers deployed by the then government to record statements from JVP rebels, captured and surrendered, and kept in prisons and, camps such as the Vidyodaya Campus. From the time I was an undergraduate at Peradeniya, I felt the need for a meaningful systems change, but never supported the Marxist politics, especially the decision taken by the JVP to eliminate its political opponents. I believed that instead of the Banga Wewa (බංගවේවා) jungle politics, there was/is a Buddhist Way to seek happiness for all, including animals and plants, under the principles of Buddhist Economics. The socio-economic-pollical model of this island for thousands of years was based on the Trinity of ගම-වැව-දාගැබ (Village-Water Tank-Temple). Ven. Kalukondayavea Pragnasekara, a follower of the Anagarika Dharmapala,  implemented this Trinity successfully in the 1940s despite step-motherly treatment given to him by the Donoughmore ministers, D. B. Jayatilaka, D. S. Senanayaka and SWRD Bandaranayaka.

I heard there is a story in the Bible, that Jesus at His Last Supper, mentioned that poverty will always be there in the world, and therefore the disciples serving the poor on the road ought to return to witness the Last Supper was the last chance for them to see Him alive in this world. As Buddhists we are told that there is no point preaching to a person who is starving.  So Marxism and the JVP survived in this island because the capitalist ruling families (Black Whites politicians) in Sri Lanka ignored the Christian and Buddhist messages so clearly spelled out!

What is taking place in Sri Lanka since September 2024 is exactly what Hannah Arendt described in her book, The Origins of Totalitarianism (1951). Telling lies prior to the 2024 election fever, knowing they were lies and after the victory boasting that people believed those lies and voted  for them, then  arresting former JVP members for opposing action of the JVP-NPP government, are all parts of a Bolshevik drama that Hannah has vividly recorded in her book with examples from Hitler and Stalin. One does not need to talk about Pol Pot or North Korea. Actually, Mrs. Kottahachchi of the  Uganda billion- fame, was even smarter than Hannah in inventing a new rule that in a democracy people have a right to lie!

The appointments of Shani Abesekara, Ravi Seneviratna etc. are alarming signal of what rewards are in store for the Sri Lankan voters who gave a blank check to AKD and Co. And JRJ in 1978 brought SC judges under the president’s control. After all judges are also humans like the prisoners,  full of greed, hate and delusion (ලෝභ-ද්වේශ-මෝහ) and a good example of how the independence of the judiciary could be compromised is the job given to the retiring CJ Jayantha Jayasuriya as the Sri Lanka Ambassador to the UNO. Who could guarantee that this is not a signal to other judges at all levels on how to tread on eggshells.

Thus the handing over of the Buddhism ministry to a noted anti-Buddhist local Omar Khayyam or education ministry in lock stock and barrel to an ardent supporter of gay-lesbian rights are direct hits on the Sinhala Buddhist way of living in Sri Lanka. But the appointment of RD as DG of bribery or corruption commission is perhaps the worst damage one could do to destroy the Sinhala Buddhist society from within. At least the harm by way of an Indian bridge etc. one could see and die, but not the hidden slow death of a 2600 year-old civilization.

Udaya Gammanpila is the only politician so far who had the courage and conviction to come publicly to point out the seriousness of appointing and accepting drama of this job. In two essays printed on the Lankaweb (2019/01/22; 2019/09/15),  I discussed in detail how case initiated by the then Maharagama Magistrate Ranga Dissanayaka against Ven. Galagodaatte Gnanasara was a grave injustice done to a monk who was playing the historic role fell on his yellow robes as a guardian of protecting Sinhala Buddhism in this island (මුර දේවතා සංකල්පය) .

The young lawyer Sugandika Fernando, recently stated at an interview she had with Darshan Handungoda (SLVlog) the ordeal she went through under a judge who wanted to harass her by abusing his judicial powers that courts must be equipped with CTC cameras to have transparency in how a court is run by a judge. This is the only way a judge or a lawyer becomes accountable for there behavior as public officials.

Fortunately, in the case of the ordeal faced by Ven. Gnanasara, there is a video recording of what transpired between Magistrate RD and Ven. G. This evidence proves the following:

1. There was a peaceful dialogue between the two, and Magistrate gave some advice on what Ven. G could do and the matter was closed;
2. Dileepa Peiris and JVP lawyer Kumarapperuma (appearing for Eknaligoda’s wife Sandya) left the makeshift puny court house and went to the tea boutique on the other side of the road;
3. Sandya met them and the two lawyers came back to the court, at which point Ven. G made some comments about them;
4. They then insisted the Magistrate to report against Ven. G on contempt of court. The JVP lawyer Kumarapperuma thus influenced the Magistrate to change his mind and make a complaint to the Court of Appeal.
5. With the new disclosure by Nandana Gunatilaka we now know the MISSING LINK. It was

 a conspiracy between two JVP buddies (I have no idea whether Dileepa Peiris from the AG Dept. and the then CA judge Padman Surasena were past JVP members or NPP sympathizers);

• One thing was very clear. Prior to this incident, Mrs. CBK boasted before a Muslim meeting that soon Bodu Bala Sena will be in Balu Kuuduwa (බලු කූඩුව)!

Police and the AG Department are two corrupt and/or heavily  politicalized institutions. The plight of two Buddhist monk (Vens. Gnanasara and Sumanaratana) is a result of their involvement in public affairs against the organized, systematic injustices facing the Sinhala Buddhists. Mr. Ranga Dissanayaka could clear his name and redeem his the confidence of the nation if he look into the bogus cases filed against these two monks.

Six lawyers and a monk: importance of impotence

නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති සෙප්පඩවිජ්ජාව

=================

අගෝස්තු 12, 2025

රංග දිසානායක මහතා

අධ්‍යක්ෂක ජෙනරාල්

අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාව

කොළඹ 07

ශ්‍රී ලංකාව

ප්‍රිය මහත්මයාණනි,

ලංකාවේ අධිකරණ පද්ධතියතුල සිදුවන දූෂණ: මුර දේවතා සංකල්පය ආශ්‍රිත උදාහරණ දෙකක්

පොතේ ඇති නීතිය හා ක්‍රියාත්මක වන නීතිය යන විෂය පිළිඹදව  (applied law and applied geography) අධ්‍යයනය කරණ අයෙක් වශයෙන්, <සුසැදි දෙසට හැරෙමු> යන අරමුණ කරා ඔබේ ආයතනය ගෙනයාමට ඔබතුමා විසින් ගන්නට යන උත්සාහය අගය කරමි.  

අවුරුදු 2300 ක තරම් කාලයක් පුරා අඛණ්ඩව මෙම දූපතේ සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ටාචාරය රැකගත්තේ ජාතියේ මුර දේවතාවුන් ලෙස හඳුන්වනු ලබන හාමුදුරුවරුන් විසින්ය. යුරෝපීය ආක්‍රමණිකයින් විසින් ජනවර්ග බෙදා පාලනය  කිරීමේ උපක්‍රමය  භාවිතා කිරීමට පෙර, ඓතිහාසිකව සෙසු ජනවර්ග වලටද මෙම රැකවරණය ලැබුණේය.

1948  සිට ආරම්භවූ කළු සුද්දන්ගේ පාලන සමය සුද්දගෙ නීතිය දිගටම ගෙනයන යුගයක් විය. බොරු බෞද්ධ සිංහල දේශපාලකයින් සිංහල බෞද්ධ ජනයාට සැළකුවේ/සළකන්නේ  ගැමියෙකුගේ භාෂාවෙන් කියනවා නම්  හරියට සමහර පිරිමි හිතහොඳ ගෑණුන්ට සළකණවා වගේමය.

මෙවැනි වංචාකාරී පසුබිමක් යටතේ හාමුදුරුවරු දෙනමක් මෙම කළු සුද්දන්ගේ උදහසට ලක්වූයේය. අම්පාරේ මංගලාරාමයේ අම්පිටියේ සුමනරතන හිමියන් එක් නමකි. ප්‍රභාකරන්ගේ කාලයේ සිටම මරණය අභියස සිටිමින් නැගෙනහිර  පලාතේ සිංහල ජනයාට නිලධාරීන්ගෙන් හා උසාවි මඟින් සිදුවන වෙනස්කම්වලට (racial discrimination) විරුද්ධව හුදකලා <සටනක්> ගෙනයන උන්වහන්සේ ගේ දුක් ගැනවිල්ල පිළිඹඳව රටේ ජනාධිපතිලා, නීතිපතිලා, පොලිස්පතිලා  නිහඬය.

(පහතින් ඇති වීඩියෝවේ 10 වෙනි තත්පරයේ සිට බලන්න)

බත්කන කටින් අසුචි කන භික්ෂුව ගැන කියන කතාව #මඩකලපුවෙ_හාමුදුරුවො #madakalapuwe_hamuduruwo

නිලධාරීන් විසින් උන්වහන්සේට විරුද්ධව පටලවන බොරු නඩු සංඛ්‍යාව මේ වනවිට 20 ක් පමණවේ.  කලාතුරකින් හෝ උසාවියෙන් උන්වහන්සේට පක්ෂව දෙන තීන්දු ක්‍රියාත්මක නොකර කුණුකූඩයට දමන තරමට සිස්ටම් එක දූෂිතය. මේ සම්බන්ධයෙන් ඔබතුමාගේ අවධානය යොමුවුනොත් යෙහෙකිය.

අනිත් හාමුදුරුවන් නම් බොදු බල සේනාවේ නිර්මාතෘ ගලගොඩ අත්තේ ඥානසාර හිමියන්ය. උන්වහන්සේ සම්බන්ධයෙන් පවතින්නේද සුමනරතන හිමියන්ට කරණ අන්දමටම උසාවි ක්‍රමය අවභාවිතා කරමින් නොමරා මැරීමය. එක්තරා නීතීඥයෙක් එක්තරා නඩුවකට ගාස්තුව වශයෙන් ලක්ෂ 100 ක් ඉල්ලා සිටියේය. මෙහිදී ගෙනයන ක්‍රමාණුකූල, සංවිධානාත්මක ක්‍රියාදාමය/උපක්‍රමය වන්නේ  (1) මුස්ලිම් දේශපාලකයින් තිරයෙන් පිටුපසින් සිටිමින් මුස්ලිම් ජාතිකයෙක්  ලවා යම් චෝදනාවක් පොලිසියකට කරවා, (2)  පොලිසිය  විසින් එය විභාගකර විසඳනවා වෙනුවට (3) එය උසාවියට ඉදිරිපත්කර, (4) උසාවියෙන් එය නීතිපතිට යවා චෝදනා ඉදිරිපත් කිරීමය.  පොලිසියේ මෙම  අසාධාරණ, අනීතික හැසිරීම (2 & 3) ගැන මහාධිකරණ විනිසුරු ආදිත්ය්‍යා පටබැඳිගේ විසින් නටෂා එදිරිසූරිය ඇපැල් තීන්දුවේදී පෙන්වාදී තිබේ.

….The following note by Gour regarding Deliberate and Malicious Intention on page 2335 of the 3rd Volume of the 11th Edition of his book titled Penal Law of India is important.
An act may be deliberate without being malicious and it may be Malicious without being deliberate, since it may be reckless without being intentional. What is required to constitute the offence is the presence of both.”

Accordingly, it is not possible to act under not only Section 3 of the ICCPR Act but also Section 291(a) of the Penal Code for mere making of a statement that hurt the feelings of a certain race, religion or group.

Especially just because a complaint is made by a Buddhist monk or another religious leader or an influential person in society, it is not the task of the investigator to arrest a person based on that alone.

Specially, an officer who conducted an investigation under Section 116 of Criminal Procedure Code may arrest without a warrant if the information presented is based on acceptable facts and if he has committed a cognizable offence.

According to the facts of this case, the task of the investigator is not to arrest a person on the mere receipt of a complaint but to consider the international interpretations to see whether hate speech has actually been committed under Section 3 of International Covenant on Civil and Political Rights Act in line with the international accountability and obligations of our country…..”

Natasha Edirisooriya Vs ICCPR Act ;The land mark High Court judgement in full • Sri Lanka Brief

ඉහතින් සඳහන් කර ඇති සංවිධානාත්මක උපක්‍රමය (1-4 පියවරවල්) අනුව ඥානසාර හිමියන්ට මේ අය සළකන්නේ රටේ දැනට ඉතිරිව සිටින ප්‍රධානතම මුරදේවතාවෙක් වශයෙන් නොව සිරගත කලයුතු රස්තියාදුකාරයෙක් හැටියටය. මෙම ආයතනවලට ශාරියා/වහාබ්වාදීන් හා විශේෂයෙන් භයානක නලිමිවරුන් රිංගාගෙන මෙන්ම බෝන් අගේන් හා ඇමෙරිකන් ඩොලර්  බලපෑම් සිදුවෙන බවට බලවත් මතයක් පැතිරී ඇත.

ICCPR නීතිය යටතේ මුල්ම නඩුව ගොණුකලේ ඥානසාර හිමියන්ටය.  නටාශා නඩුවේදී මෙන් ආකල්පයක් උසාවිය විසින් ඥානාසර නඩුවේදී හෝ අම්පිටියේ සුමනරතන නඩුවලදී හෝ නිකමටවත් නඩුකාර උන්නාන්සේලාට නොවෙන්නේ සිංහල බෞද්ධයින්ගේ අවාසනාවට විය යුතුය.

මෙම දූෂිත ක්‍රියාවලිය සම්බන්ධයෙන් කදිම නිදසුනක්වූ නඩුවක තීන්දුවක් අළුත්කඩේ උසාවියේ ශාලා අංක 3 දී පසන් අමරසේන මහේස්ත්‍රාත්වරයා  විසින් දෙනලදී. (Jan 9, 2025). ඒ සම්බන්ධයෙන්  කල දීර්ග විග්‍රයක් සහිත  සංදේශයක් නීතිපති වෙත මා  විසින් Jan 8, 2025  දින යවන ලදී.  එය මෙහි පහතින් අමුණා ඇත.

Memorandum regrading Ven. Galagodaatte Gnanasara Thero – wijeychandra@gmail.com – Gmail

ඔබතුමාගේ හෘදය ශාක්ෂිය

මෙම ලිපියෙන් ඔබතුමාට පෙන්වා දීමට  මා උත්සාහ කරන්නේ මේ සමඟ අමුණා ඇති ලංකා සී නිව්ස් වීඩියෝ ක්ලිප් එකෙන් එලිදරව් වන අන්දමට, දිලීප පීරිස් හා උපුල් කුමාරප්පෙරුම යන දෙන්නාගේ මැදිහත්වීමේ බරපතල කමය. ඥානසාර හිමියන් ඔබතුමාව ආමන්ත්‍රණය කලේ නඩුව අවසානවී විත්තිකරුවන් උසාවියෙන් පිටතට ගෙනයාමටත්, දිලීප හා උපුල් යන දෙන්නා ගෙදර යාමට තම වාහන වලට කළු කෝට් ගලවා දැමුවාටත් පසුවය. ඔවුන් නැවත උසාවියට දුව ගෙන ඇවිත් ඔබතුමාට කල බලපෑම දැක ඥානසාර හිමියන් ඔවුන්ට දැක්වූ ප්‍රතිචාරය  ඇපැල් උසාවිය කලින් ඔබතුමා හා හිමියන් අතර ඇතිවූ සංවාදය සමඟ පටලවා ගෙන ඇත.

මේ නිසා අධිකරණ පද්ධතිය හරහා නඩු මඟින් ඥානසාර හිමියන් නොමරා මැරීමට කරගෙන යන අසාධාරණ ක්‍රියාවලිය විමසා බැලීමට ක්‍රියාකරණ මෙන් කරුණාවෙන් ඉල්ලා සිටිමි. එම  ක්‍රියාවලියට එක් අවස්ථාවකදී ඔබතුමාවද කෙළින්ම සම්බන්ධ කරවා ගෙන ඇත. මේ පිළිඹඳව නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවෙන් විමසා බැලීමට නීතිමය බලයක් ඔබතුමාට තිබෙන නිසා මෙය ලංකාවේ පන්සල හා පාලකයා අතර සිදුවන නිරන්තර දේශ-පාලන ගණුදෙනුවේදී එය විනාශකර දැමීමට පොලිසිය හා නිතීඥයින් පිරිසක් මැදිහත්ව නීතියේ ආධිපත්‍යයේ  (rule of law) නාමයෙන් කරගෙන යන සියුම් අයුතු උපක්‍රමයක් නොවේද කියා ඔබතුමාගේ හෘදය ශාක්ෂියෙන් අසා බලන්න.

Chand Wije

wijeychandra@gmail.com

1-512-567-4599 (whats app)

LankaWeb – Six lawyers and a monk: importance of impotence

Six lawyers and a monk: importance of impotence
Posted on January 22nd, 2019

C.Wijeyawickrema, LL.B., Ph.D.

Introduction

[six lawyers= AG/DSG+2 AC judges +Magistrate+ Senior St. Co.+ private attorney monk= Ven. Galabodaatte Gnanasaara]

Inspire public trust and confidence”

Nobody disputes the motto of the Supreme Court (SC) and the Court of Appeal (CA) copied above, which is applicable universally to any court of law in the world. The question, however, is that judges entrusted with this noble task are mere mortals, not saints. For example, a recent case handled by these two courts in Sri Lanka did not make lot of people (specially Sinhala Buddhist) comfortable. The decision given by CA on the contempt of (Homagama magistrate) court case against the BBS leader Ven. Galabodaatte Gnanasara (GG) is laden with several minor (factual) and two major (legal) problems. Subsequently, the petition submitted to the SC seeking its permission to make an appeal was dismissed by it in a very unfortunate manner, reminding one the famous rule of natural justice, not only must justice be done; it must also be seen to be done.” One of the judges who disallowed the petition was an active opponent of BBS in the recent past when he was an officer of the (publicly anti-BBS), Sri Lanka Bar Association.

In America, there are hundreds of law school law journals, in which one can find essays critically analyzing court decisions. Such scholarly work helps everybody, including the judges. In USA, continuing education is mandatory for judges.  I do not know if Sri Lanka has law journals or if there are any good faith efforts by legal professionals to dissect court decisions. For such service one does not even have to be a lawyer. If democracy requires voters to be vigilant, an intelligence check on judges’ decision-making process is a healthy sign of a people-centered judicial system.

Today, we see only one such effort from an applied law (efficacy of law) perspective. Public interest lawyer Nagananda Kodituwakku has challenged former CJs, SC judges, AG’s Dept., and Bar Association officers for improper and unprofessional behavior. He is not afraid of contempt of court threats, but other lawyers are afraid to sit next to him at SC proceedings because they fear such ‘bad association’ could affect their pocket book sooner or later when they appear for their clients. Ravaya’s Victor Ivan has written a courageous (documentary) book, the silence of the court,” which disclosed antics of the legal establishment from lower to the highest level. Then there are examples of rash outbursts by juvenile politicians, who spoil the cake. There is no question that some of our courts of law are under severe stress, partly due to their own misbehavior. Only one name, Victor Tennakoon, former CJ, left his job with his and his court’s dignity intact.

I began to write this essay, long before the political crisis started after, the October 26, 2018 bombing of his yahapalana prison by prisoner Maithripala Sirisena himself, which dragged both SC and CA into dirty political arena. What this means is that courts are compelled to weigh political facts (not law) and make subjective judgements on whether the president acted fairly and not arbitrarily. Inherent in this task is the reality that one side to the dispute will always be unhappy and angry with the judges! Despite these darker clouds on the horizon, I think what I wanted to write must proceed because it is an important story the country should not forget.

Background to BBS case

The first thing we do, let’s kill all the lawyers”- Shakespeare

A discussion of background information relating to this case is helpful in our task of analyzing the decision of CA in its objective and subjective context. Many statements in the judgement reveal the judges’ personal ‘bias’ (prejudice) against the accused in his role as the leader of BBS. The behavior of the AG’s dept. during yahapalana years, has given people an impression that it is a politically bias agency operating against the Buddhist monks targeting those who are actively engaged in socio-political problems created by the politician class (black-whites). It looks like that the anti-Buddhist arrogance of this agency is contagious, going against the Sinhala Buddhist heritage in the island. For example, in the case that sent Ven. Galabodaatte Gnanasaara to jail, the public record of the Court of Appeal, mentions AG as Hon. AG,” and Ven. Gnanasaara (GG) just as Galabodaatte Gnanasaara.” Why did it not cite GG as Ven. GG?” (or at least as monk GG). Is this a trivial matter? I do not think so. Do they treat other religious clergy the same disrespectful way, in the rare case of one of them become an accused? (rarely, because they do not fight publicly on social issues).

How does this attitude operate at the street-level or one step above? On 19th November 2018, at the old parliament building, a small group of monks came to hand over a petition to president Sirisena appealing him to pardon Ven. GG. A man from president’s office came out and told the monks that they could see the president at the end of December! After this crazy response, the police used tear gas and water canon to disperse the crowd. Later, at a meeting arranged by Tilanga Sumathipala, the president apologized to the monks, and said that he was not informed of the monks’ arrival to hand over the petition. Neither was he consulted by the police before using tear gas against the monks. How shoddily some officers of the government (judges and/or court clerks, civil officers, police officers in this case) treat the monkhood in the country is evident without doubt. The monks experience more than other sections, the dirty side of suddage niithiya.

Balu kuudu (dog cages) and AG’s Dept.

Ven. Bengamuwe Nalaka said recently (Oct. 2, 2018) that the AG’s Dept. and the police intentionally fabricated a false case against Ven. Ganansara. The public record is that the officers of the Bar Association also hated BBS. In fact, the latest news (Oct. 5) is that SC judge Prasanna Jayawardena (with Nalin Perera agreeing and Eva Wanasundara opposing) who decided against Ven. G’s appeal was an ardent ‘enemy’ of BBS when he was VP of the Bar Association. This is against the principles of natural justice. He should have recused from hearing this appeal. More importantly, unless a full bench of SC is activated, BBS case now has no judicial option, despite the fact courts implement the judicial power of the people of Sri Lanka.

Monks and laymen are careful not to add the courts into this allegation. Their formula is perhaps based on what Mrs. Chandrika said some time back that balu sena will be put in balu kuudu (dogs and dog cages) soon.” As discussed later in this essay, if the AG’s Dept. studied the facts of the case carefully using the video clip evidence, the CA would not have made the two fatal errors in its judgement that I have found.  AG’s Dept. should have advised the court not to proceed with the case. But this was a case of lawyers from different state entities working in collaboration to fix from their perspective, a notorious monk, and their biased minds must have missed the legal theories supporting the monk. It also depends on how these lawyers as citizens of this country view, sometimes critical, role monks have played in the 2500-year old history of this island. The history records how a king of Kandy wanted to kill Weilivita Sri Saranaka Sangaraja for opposing and agitating for his ouster. A person who has no knowledge of the Sinhala Buddhist heritage cannot appreciate the roles played by monks such as Migettuwatte Gunanada, Gangodawila Soma or presently, Ven. GG.

It is no secret that ever since BBS started (May 2012) its militant Buddhist movement (militant in Gandhian and MLK (USA) sense), not just anti-Buddhists, but the entire black-white political establishment in the country, including the officers of the Bar Association, hated it, and wanted to ‘kill” it just like somebody killed (December 2003), the previous Buddhist awakening started by the late Ven. Gangodawila Soma. Ven. Soma got trapped due to his human weakness (a desire to get a worthless Ph.D., secretly arranged, via a Sinhala Christian Russian agent), and the whole country knew very well that enemies are waiting in the dark to get Ven. Gnanasara ‘trapped,’ sooner than later. The monk himself knew about this danger and of late acted cautiously both as a private individual and as the BBS leader, but tear drops fell on his arm from one of the helpless soldiers worshipping him after the Homagama magistrate re-remanded them on war crimes charges, the monk’s heart melted taking momentary control over his brain!

Ironically, law recognizes this kind of emotional reaction known as the defense of grave and sudden provocation, but the monk was destined to be disallowed that universal benefit. A judge who understands almost mechanically (like we brake automatically at traffic red lights) the application of this defense in a murder trial, depending on his perceptions and attitudes may not realize the applicability of that defense in the case of a monk devoted his life to protect Sinhala Buddhist lost rights in the country. Even if AG Dept. either forgot or ignored the relevance of this defense to this accused’s case, the judges of CA have a statutory duty to examine the applicability of this defense in mitigating his punishment. The facts in this case would have taken a totally different shade if the accused was given the benefit of this universal defense.

Law is [not] an ass

I read the decision of the Court of Appeal (CA) on this case, and the moment I saw how the case was listed on the CA website, I was greatly perturbed. I found two factual errors made by the two CA judges, that go to the heart of the prosecution’s case. Law is not an ass, but some lawyers and judges make law an ass, because they too are human.  It was only a few days ago that Ms. Sugandhika Fernando revealed that the Bar Association president U. R. de Silva, in his pep talk to a new set of female lawyers preached that they should use one or two of their 64 mayams (feminine charms?) to get favors (such as early hearing dates for their clients) from judges. What a disgrace to womanhood and to the legal system!

The USAID recently commenced a million-dollar project to ‘modernize’ (to Americanize with its own notoriously defective justice system?) the justice system in Sri Lanka. They even gave a separate grant to the SL Bar Association. American help to modernize can mean different things to different people. A coherent, open, responsive and effective justice program (CORE) means what?  Are they giving computers or try to brain-wash targeted personnel? Would they promote legal scholars or lawyers writing critical analyses on court decisions that they think incorrect?

I felt the CA decision was defective, and I think the BBS monk should file a fundamental rights violation case against the CA, because the SC had already refused to give permission to file a normal appeal. I wonder how SC did not see the two glaring errors that I saw in the CA judgement. If a monk like Ven. GG could be treated like this what must be happening to hundreds of others?  Depending on how one looks at the role of BBS as a national movement, one could decide whether the monk is politically guilty or not, but a court of law must be objective and decide cases based on facts, in this case facts are in the public domain.

Naked title

Galagodaaththe Gnanasara Vs.Hon. Attorney General-Hon. P Padman Surasena (P/CA), Shiran Gooneratne (decided on August 8, 2018).”  This is how the Court of Appeal website lists the case against the Bodu Bala Sena (BBS) leader Ven. Gnanasara. He was given a punishment of 19 years of rigorous imprisonment for ‘insulting’ the Homagama magistrate Ranga Dissanayake. In another recent case, a complaint by a monk relating to the pollution of Tissawewa, decided on September 4, 2018, the listing style was Venerable Halmillawe Saddhatissa Thero and others Vs R. M. Wanninayake and others-Hon. Mahinda Samayawardhena. (J).” In each case a monk was involved in a public affair. It was not about rape or murder by a monk.  In the first case, what was the reason that the term ‘Hon.’ was used for the legal eagles while the monk’s name was cited nakedly as ‘Galagodaaththe Gnanasara?’ Who made this decision?  Who decides who is a ‘Hon.’? The Hansard is full of ‘Hons.’ But one reason why a monk is addressed as ‘Venerable,’ is because his robe represents part of the Triple Gem in Buddhism.

It was because of this national norm, that in the previous case of monk Vatareka Vijitha, the magistrate did not ask the monk Gnanasara to stand in the accused’s box. On this incident, the lawyer for the monk Vatareka, Maithri Gunaratane, now a new political party leader, complained that the magistrate was violating the human rights of his client by allowing the accused to sit in a separate chair instead of the hira kooduwa (accused box?)!  Another female Tamil magistrate went beyond this, and arranged a chair covered by a white cloth for an accused monk to sit, and there was no objection from the Tamil lawyers.  Thus, reasonable judicial discretion is a prerogative of judges. In this regard, one must note that the Homagama magistrate, used his discretion to report the Ven. Gnanasara to the Court of Appeal, because, he said that he did not have authority to impose a punishment, severe enough, for the criminal offence committed by the monk! The video clip however records that the magistrate had a change of his mind after the intervention of lawyers Dileepa Peiris, and Upul Kumarapperuma, a JVP supporter appearing for Ekanligoda’s widow Sandya.

Hon vs. Ven

Coming back to the Hon-Ven issue, only such scenario in the world (if one video tapes the ceremony of how a layman becomes a monk) where a son worships his mother/father first, and a few minutes later that they in turn worships their son, is associated with the concept of monkhood in Buddhism, which was above the kingship of Sinhale for 2500 years. The queen of England is below a monk in Buddhist hierarchy of politics. Semantics apart, if Judges are ‘Hon.’ and the AG is ‘Hon.’ irrespective of the fact whether the holders of the respective positions are qualified, honest or moral, the same standard or same courtesy should be applied to the concept of monkhood. Lowering the dignity bestowed upon one concept (the yellow robe), intentionally, inadvertently or due to stupidity or ignorance, automatically lowers the dignity offered to the other (learned counsels wearing a black coat with a pocket on the back) especially, when it happens next to each other in the same sentence.

Judges cannot be immune from the currents and cross currents occurring in Sri Lanka, especially since 1978. The thinking that courts decide cases within the framework of case law and legal case books, was abandoned as far back as in 1954 in the landmark case of Brown Vs. Board of education, when extra-judicial sociological evidence was accepted by the U.S. Supreme Court in overruling its own 70-year old previous decision. Besides, judges are human and can never be objective because everything in this world is relatively linked to a continuum running from subjective to objective. Courts need to understand that they are part of the society and bound by the societal norms. If somebody attached to the CA thinks that calling or citing the name of a monk without the traditional honorific is acceptable, he should be required to attend mandatory continuing education classes. It is no different from other incidents such as the title, Budunge Rastiyaduva, or Mrs. Chandrika’s radio drama, Nirvastram Paraman Sukan.

Two Fatal errors

Publicly disrespecting a monk without using the honorific Ven could be an unfortunate attitude of some judges, but it is no reason to suspect the specific intent of the two judges who handled this case. Instead, one must see if there are specific facts which are clearly erroneous. It is now an accepted fact that even an eye witness account could be different from reality. Thus, several persons witnessing an incident could ‘see’ it differently, depending on their status of mind, ideology, perception, angle of vision, distance etc. Referees of football games now use video footage as a recording of absolute truth for instant correction of their mistakes. Placebo effect means mind has controlling power over matter.

Videotaping (and CCTV) technology has become a savior of life and liberty in the modern world. The CA decision states that (1) the monk Gnanasara did not apologize to the magistrate and (2) he called the AG dept lawyer a ‘napunsakaya.’  But the video clip attached prove otherwise.  It shows the monk apologizing to the magistrate not once but twice in no uncertain terms. The intention to insult a court is a deciding element in a contempt of court hearing, and the CA judgement is unacceptable with this contrary, concrete evidence. The derogatory term was used as ‘this napunsaka government,’ and not as ‘this govt lawyer.’

The video clip link below is copied from Lanka C News, August 28, 2018

http://lankacnews.com/%e0%b6%a5%e0%b7%8f%e0%b6%ab%e0%b7%8f%e0%b7%83%e0%b7%8f%e0%b6%bb-%e0%b7%84%e0%b7%92%e0%b6%b8%e0%b7%92-19-%e0%b7%80%e0%b7%83%e0%b6%bb%e0%b6%9a%e0%b6%a7-%e0%b7%84%e0%b7%92%e0%b6%bb%e0%b7%99%e0%b7%8a/

It is strange why the monk’s lawyers did not present this video tape clip as evidence.  It is also strange why two monks who gave evidence on behalf of the monk said contradictory stories, which the judges used against the accused monk. The evidence used by CA was what the three lawyers said in the court and not the video tape recorded at the scene when it took place.  Lawyers are not supposed to coach prospective witnesses to tell lies, but under an adversarial system of litigation, lawyers have a duty to examine the witnesses in advance, assess them, and decide not to use them if their evidence is going to harm the accused instead of helping hm. The use of such evidence by a court to impute criminal intention is a case of cutting pork on a leg of pork.

Balu Theendu and BBS

When S B Dissanayake was sent to jail for branding SC decisions as balu teendu (decision by dogs?), his intention was crystal clear. He did not apologize. Or, the pending case against Ranjan Ramanayaka for condemning the court system as corrupt, his purpose in doing that is not clear. When Nagananda Kodituwakku goes to SC with briefs against SC judges, Chief Justice or the AG, no one said his purpose was not noble. The way BBS monk was trapped using clause 105 of the constitution is unique. The magistrate Ranga Dissanayake had a dialogue with the monk and the monk accepted his mistake, gave an explanation as to why he had to talk and apologized twice and went on to ask the judge in the Gandhian style to impose appropriate punishment for his behavior. All this is on the video clip. The magistrate could have fined him, imprison him for the day, warn him or sent him to jail for a longer duration. The magistrate was aware that he was dealing not about a solitary monk, but a kind of national entity. He would have settled it in a casual manner, if not for the intervention of the AG dept lawyer Dileepa Peiris and the JVP-connected lawyer Upul Kumarapperuma, who appeared for the wife of an allegedly disappeared person, Ekneligoda.  With their intervention, the magistrate lost his judicial independence and discretion. A minor incident became a national issue.

The facts of the case, the reaction of the magistrate as recorded on the video, do not justify his subsequent opinion, that the monk should be punished severely, and for that purpose monk’s behavior should be reported to CA, because he has no power to impose a punishment like 19 years of rigorous imprisonment. In S.B. Dissanayake’s case the complaint was by ordinary citizens, perhaps motivated by partisan politics. In BBS case, it was instigated by two biased lawyers who found a golden opportunity to trap the monk for his work in exposing the black-whites’ game. It is clear from the evidence gave by the magistrate that he had to make a case in narrating what had happened, so that he could justify why he wanted to report the incident to CA for severe punishment instead of a lighter punishment that he could have given then and there. The lawyer for the monk argued on this basis, but CA refused to accept it. The million-dollar question is why the court did not see the video clip, which makes court’s position untenable!

Objective/Subjective Test

It is a common belief that a judge usually has an opinion formed already about the case pending before him and gathers facts and evidence that he wants to justify his decision. Often, words and statements in the judgement provide hints as to the way a judge’s mind was working. The following are examples reflective of the subjective nature of the judgement (the statements copied from the judgement are categorized; my comments are in italics below each category).

1. High quality of lawyers as witnesses

[Magistrate] was severely cross examined; [SSC] was severely cross-examined at length; [private attorney] faced continuous questioning by the accused’s attorney.

The judgement states the three lawyers who gave evidence against the monk faced three different levels of testing. What did the judges expect to achieve by these adjectives on cross examination of the witnesses? Did the court mean that the accused’s side faced only mild/soft cross examination ?

Dileepa Peiris and Upul Kumarapperuma corroborated magistrate’s evidence.

The three lawyers who were directly responsible for the filing of the case are not going to do anything different than corroborating!

1. accused corroborated Magistrate’s evidence

accused’s lawyer and his two witnesses denied accused saying impotent,” but accused admitted it!

accused’s two witnesses lied

accused lied

These statements demonstrate that the monk was honest, but his lawyer made some technical errors. For example, no lawyer will use/call witnesses who will put the accused in trouble.  Unless the court is determined to teach a lesson to the accused, these are so trivial in a case like this. This is not a murder trial.

1. accused said magistrate was a good magistrate

why then magistrate gave bad evidence against him?

When AG’s lawyer asked this tricky question, the monk could not give an answer. But CA used it against the monk. This change of magistrate’s mind was due to the two lawyers who influenced the magistrate to act at the time of the incident. (The case was over and the two lawyers went to their vehicles to go home. But they came back again and advised the Magistrate to act against Monk Gnanasara). The issue was not a good magistrate became a bad magistrate. The issue should be why the monk’s mind changed at that moment. It was his loss of hope for w he considered as national heroes and sudden loss of his mind and body control, triggered by the tear drops fell on his hand. See how one incident could be twisted to get the outcome one wants!

1. address was not in the form of plea

not a peaceful dialogue

addressed the court in high tone being emotionally aroused

accused tried to intimidate magistrate to reverse his order

this is white man’s law. We do not accept this law. Therefore, give bail to these war heroes

The monk did not intervene when the case was being heard. He did not disrupt that case. He spoke after it was over and the remand prisoners were taken out.  The video clip does not justify, what the court was imagining. Again, was this an incident/offence warranting a rigorous jail term of 19 years? Unlike what S.B. Dissanayaka or Ranjan Ramanayaka said the remark about the white man’s law is a political comment not directed at courts or judges.

1. impotent government’s some officers/impotent officers (obscene words)

sit-down, you, impotent state lawyer (to Dileepa Peiris)

this type of treacherous government officers

The monk was accused of uttering these words. Other than the words directed at Dileepa Peiris, there was no insult to an individual but to the government in general. Napunsakaya in Sinhala usage does not mean impotent in its biological English language meaning, but as one who is a puppet without principles in its sociological context. A barren person is not called a napunsakaya in Sinhala. A man acting like a woman and vice versa is called a napunsakaya. Judges should have obtained experts’ advice in this regard.

http://www.colombotoday.com/54927-23/

https://www.youtube.com/watch?v=iwUhCS25hhE

1. JVP connection/protection of Buddhism

AC went on to state that lawyer Kumarapperuma (Ekneligoda’s wife’s lawyer) said that he was not anti-Buddhist and that his links with JVP (he contested 2015 election as a JVP candidate) has nothing to do with the truthfulness of the evidence he gave. He was the only non-state lawyer against the accused. By this statement CA whitewashes Kumarapperuma’s evidence used as another corroboration of magistrate’s evidence.

1. Only lawyers can address the judges in court

CA was clearly erroneous here. Any accused can represent himself in a court of law; Any person can address a court with permission. The accused monk even though he has no direct link with this case was representing the close relatives (their wives) of the remanded war heroes. They went to his temple and begged the monk repetitively to do something for their relatives in remand for months without any charges filed against them. The monk was the only outlet they had to disclose the political nature of the arrests. After all, there are some doubts as to whether Ekneligoda is hiding in Dubai. His disappearance is used for political purposes by a napunsaka government.

Conclusion

Any reasonable person watching the video clip attached cannot help but have doubts about the way the Court of Appeal handled the BBS case, and the harsh punishment given to a public service monk.

The president has referred the appeal for his pardon to AG for advice. An AG’s Dept. who went overboard to fix this monk cannot expect to be impartial in this regard.

Therefore, the lawyers of the monk need to make either a fundamental rights appeal or a fresh appeal to the president to release the monk from prison. There are strong reasons to doubt the legality and reasonableness of the CA decision.

LankaWeb – Why is this sudden concern for BBS leader?

Why is this sudden concern for BBS leader?
Posted on February 22nd, 2019

 C. Wijeyawickrema

Ravi Karunanayaka, Mano Ganeshan and Asad Sally, three non-Buddhists, went to see Galagodaatte Gnanasara Thero in the prison hospital, and the dialogue ensued as reported by websites was as follows:

Monk:

I was sent to jail for 19 years on false charges. If you see the Video tape recording of what happened between me and the magistrate on that unfortunate day you can see how I was framed.

RaviK:

Please give leadership to save the country from breaking in to pieces and save Buddhism for eternity, when you come out of the prison.

Why did these three politicians go to see the monk? What is the open and hidden purpose? Why were they silent when there was high expectation that the monk would be released from prison along with the other prisoners released on February 4^th? Did they try to prevent PM Ranil’s wife signing a petition against releasing the monk, which had false information?

This drama reminds one of the previous one by the American ambassador visiting the Nagaviharaya, Kotte, with atapirikara to the late Ven. Maduluwave Sobhita. Can it be a very faint, remote plan to get the monk excited for a bribe for freedom. This is not going to work, because the messengers are not honest. If they were honest, at least after the visit, they should have run to the minister of justice and watch the video tape together and request an explanation from the AG Dept why they framed the monk despite the overwhelming evidence against it.

The monk is not only in prison, but two SC judges put another prison around him. When the prisoner- monk petitioned the SC, seeking permission to appeal against his conviction by the Court of Appeal (CA), the three-judge bench denied the monk his right for natural justice.  Of the two judges who decided to deny the petition without considering its merits, one was an active anti-BBS officer of the SL Bar Association. SLBA hated BBS for some unknown reason, perhaps because BBS wants to remove the suddage neethiya, under which lawyers are thriving.

The video tape proves that the CA decision was factually wrong. There was simply no ground to decide that the monk had an intention to insult the court.

1. CA says the monk did not apologize to the magistrate. The Video shows that he apologized not once but twice, without any conditions;
2. CA says the monk called the govt. lawyer a Video shows this was no so.

Video clip clearly shows that the monk and the magistrate had a dialogue or exchange of views. CA thought that the monk threated the judge.  What actually took place was, when the discussion was over and the monk left the court house and  the judge began to take up his next case on the roster, the govt. lawyer who was outside the court house came to know about the incident and went back to insist the judge to take action against the monk.  The judge’s discretion of what he wants to do was taken away from him by the govt lawyer and the JVP lawyer who was appearing for Eknaligoda’s wife. They put the judge in an embarrassing situation in an open court.

This is a case Mrs. Chandrika wanting to put Bodu Bala Sena in balu kuudu. If the monk is not released soon, if a larger bench of SC is not going to re-hear this case, the monk has only one option, to go before the people’s court. At the next election, he should contest while in prison. At the next presidential election, he should contest from the jail, so that voters get an opportunity to register their disapproval of this corrupt system of green, blue, SLPP and red politics.

A hand bill explaining the injustice done to him must be distributed all over the country to educate people on the facts of the case. After all, all other communities also expressed their dissent against this unfair jail term. They now know that BBS was not what dishonest politicians tried to brand it. Most of what BBS has pointed out are now burning issues in the country. Look at this: half of MPs do not have even GCE (OL) level; half of them, including the SL Bar Association, took bribe-money from Arjun Aloysius; and now half of them took money from Madush! May be wish Madush killed by the Dubai govt. so the secrets will go with him.

I think it is time for Udaya Gammanpila to join with BBS informally, because BBS is not against any non-Buddhist community. He should submit the video tape which disproves CA ruling to the parliament for record.

In a corrupt system of governance, nobody will hand over justice on a platter, you have to fight for it.

LankaWeb – නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති සෙප්පඩවිජ්ජාව

නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති සෙප්පඩවිජ්ජාව
Posted on September 15th, 2019

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම

ලංකාවේ අභියාචනා මහාධිකරණය (ඇපැල් උසාවිය) විසින් හෝමාගම මහෙස්ත්‍රාත් උසාවියට අපහාස කලාය යන චෝදනාව මත බොදු බල සේනාවේ ඥානසාර හිමියන්ට අවුරුදු 19 ක බරපතල වැඩ සහිත සිර දඬුවමක් (අවුරුදු 6 කින් ගෙවී යන පරිදි) දෙන ලදී. මෙම දඬුවමට විරුද්ධව සුප්‍රීම් උසාවියට අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට උන්වහන්සේ විසින් කල ඉල්ලීම, සුප්‍රිම් උසාවියේ නඩුකාරවරුවන් තුන් දෙනකු විසින් සළකා බලා, ඉන් දෙදෙනෙකුගේ තීරණය උඩ ඉවත දමන ලදී. මේ නිසා පුරවැසියෙකු වශයෙන් උන්වහන්සේට ඇති එකම වරණය වූයේ රටේ ජනාධිපතිවරයාට ඇති ව්‍යවස්ථාගත බලතල යටතේ මෙයට අවධානය යොමුකර තමාව නිදහස් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටීම පමණය. එම නඩු තීන්‌දුව, බැලූ බැල්මටම පෙනෙන නිතිමය වැරදි සහිතය.

මීට පෙර මිනීමරු ඇමති බිරියන්ට, පාතාලකාරයින්ට ජනාධිපතිලා සමාව දුන් අවස්ථාවලදී නිහඬව සිටි ඩොලර් මුදලාලි කෙනෙක් දැන් ඥානසාර හිමියන්ව හිරෙන් එලියට දැමීමට විරුද්ධව උසාවියට ගොස් සිටී. ඒ නඩුව දෙසැම්බර් 5 දාට යෙදී ඇත. සුමන්තිරන්ගේ 19 සංශොධනයට අනුව ජනාධිපතිට ජනයාගේ මූලික අයිතිවාසිකම් කඩකල නොහැකිය. එසේ කිරීම නීතියේ ආධිපත්‍යයට පටහැනිය. වෙනත් වචන වලින් කියනවා නම් (එංගලන්තයේ රැජිණට හැර), පවතින නීතියට ඉහලින් යාමට කාටවත් නොහැකිය. එක්නැලිගොඩගේ ගේ (සමහරවිට) වැන්දඹුවද ඈඳාගෙන සරවනමුත්තු පාකියසෝති නම් ඩොලර් මැතිසඳ නියැලී ඉන්නේ ඥානසාර හිමියන් හිරෙන් එලියට දැමීමෙන් ඒ දෙන්නාගේ මූලික අයිතිවාසිකම් කඩ කල එක නිවැරදි කරගන්නටය. හාමුදුරුවන් දිගටම හිර දඬුවම් විඳීමින් සිටීම බලාසිටීම මේ දෙන්නාට ඇති මූලික අයිතිවාසිකමකි.

අව්වේ කරවෙන ගොවියෙකු වැන්නෙකුට මේ කොළඹට වී විස්කි බොමින් චන්ද්‍රිකා සමඟ උපන්‌දින සාදවල ඩාන්ස් කරණ දෙමළ-සිංහල නොදන්නා පාකියසොති උන්නැහේගේ මේ මූලික අයිතිවාසිකම්-නීතියේ ආධිපත්‍ය හුටපටය, අව්වේ කරවෙන ගොවියෙකුගේ පැත්තෙන් බලනවිට පේන්නේ සෙප්පඩවිජ්ජාවක්, ඇස්බැඳුමක්, ප්‍රෝඩාවක් හැටියටය. ඊට හේතුව හාමුදුරුවන් මොන දහංගැටයකින් හෝ හිරේ දාන්නට බැලූ පිරිසක් සිටිබව ඔවුන් දැනසිටි නිසාත්, හාමුදුරුවන් නිදහස් කරන්නට හා නොකරන්නට කී කොටස් දෙකක් සිටි නිසාත්‌ය. පාස්කු ප්‍රහාරය නිසා රටේ ජනාධිපතිට නොව මොන යකාටවත් තවදුටරත් හාමුදුරුවන් හිර ගෙදර තියාගන්නට නොහැකි වටපිටාවක් ක්‍ෂණිකව ගොඩනැඟුන නිසාත්‌ය.

අගමැති රනිල්ගේ නෝනාත් හාමුදුරුවන් නිදහස් කරන්නට එපා යයි ලිව්වේය. ඒබ්‍රහම් සුමන්තිරන්, වැලිමුණේ, ලාල් විජේනායක යන අයද ඇය හා එකඟ විය. එහෙත් හිස්බුල්ලා, අසාද් සාලි, රාවුෂ් හකීම්, මුස්ලිම් සංගම්, හින්දු සංගම් හා ක්‍රිස්තියානීන් හාමුදුරුවන් නිදහස් කරන්නැයි ප්‍රසිද්ධියේ ඉල්ලා සිටියේය. කෙසේ වෙතත් ජනාධිපති ක්‍රියාත්මක වුනේ අප්‍රේල් 21 පාස්කු ප්‍රහාරයට පසුවය.  දේශපාලක කළුසුද්දන්ගේ ද්වේශයට, වෛරයට හා අපහාසයට ලක්‌වූ ඥානසාර හිමියන් ජාතික නායකයෙක් ලෙස යළි ඉපදුනේ මේ දේශපාලක තක්කඩින් ගල උඩ සිටි හොර බළලුන් කරලමින්‌ය. ඒ හිමියන් හිරෙන් එලියට දානවා හැර කල හැකි වෙන විකල්පයක් රටේ ජනාධිපතිටද නොවීය. හිරේට ගිය ඥානසාර හිරෙන් එලියට ආ ඥානසාර නොවේයයි කියන උන්වහන්සේ ගැන දැන් බොහෝදෙනා සිතන්නේ ලංකාවේ සංඝරාජ කෙනෙක් වගේය කියාය.

මෙම පසුබිම යටතේ මේ ලිපිය ලියන්නට හේතුව පාකියසෝතිගේ නීතියේ ආධිපත්‍යය කරත්ත රෝදයට ඔහුම යටවන බව පෙන්වා දීමටය. ඥානසාර හාමුදුරුවන්ව මෙසේ අයුතුලෙස හිරේට දැමීම ගැන මීට පෙර ඉංග්‍රීසියෙන් ලියූ සවිස්තර විග්‍රහයක් ලංකාවෙබ් වෙබ් අඩවියේ පලවිය. පාකියසෝති විසින් නිසැකවම දැන සිටිය යුතුවන, එහෙත් රටේ ජනයා නොදන්නා රහසක් නම් ඔහුගේ මෙම නඩුව අසන්නට යන තුන් දෙනාගෙන් එක් නඩුකාරයෙක්, නීතියේ ආධිපත්‍යයේ නාමයෙන්ම ඒ නඩුව ඇසීමෙන් ඉවත්‌විය යුතු නොවේද යන කාරණාවය. මේ නඩුකාරයාම මීට පෙරද ඥානසාර හිමියන්ට බලවත් අවනීතිමය අසාධාරණයක් සිදු කලේය. හාමුදුරුවන්ට, ඇපැල් උසාවිය විසින් දුන් දඬුවමට විරුද්ධව සුප්‍රිම් උසාවියට අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට අවසර ඉල්ලා කල ඉල්ලීම ඇසූ නඩුකාරයින් තුන් දෙනාගෙන්, එය ප්‍රතික්‍ෂේප කල නඩුකාරයින් දෙදෙනාගෙන් එක් නඩුකාරවරයෙක්, අවුරුදු කීපයකට පෙර ඔහු ලංකා නීතිඥ සංගමයේ උප සභාපතිව සිටිද්දී, බොදු බල සංවිධානයට විරැද්ධව දැඩිලෙස ක්‍රියාකල අයෙකු විය. ලෝක සම්මත ස්වභාවික නීතියට (නැචුරල් ජස්ටිස්) අනුව නම් මෙම නඩුකාරවරයා මෙම කරුණ විනිශ්චය කිරීමෙන් සිය කැමැත්තෙන්ම ඉවත් විය යුතුව තිබුණේය. බුද්ධාගමේ හිරි ඔත්තප්ප කියන්නේ එයටය. සුප්‍රීම් උසාවියට යාමට හාමුදුරුවන්ට තිබූ අයිතිය මේ නඩුකාරයා අයුතු හා අසාධාරණ ලෙස අහිමි කලේය.

අවජාතක දරුවෙකු සුජාතක කිරීම

නැඟෙනහිරෙන් ඉර පායනවා, ඉපදුනොත් මැරෙනවා වැනි ස්වභාවධර්‍මයේ රීති හෝ ව්‍යවහාර බවට පත් අතීතයේ සිට එන සිරිත්-විරිත් සාරධර්‍ම හැරුණ විට මිනිස් සමාජයේ ඇත්තේ මිනිසා විසින් කලින් කලට පණවා ගන්නා නීතිරීතිය. මේ වනාහි යම් සමාජයක රටක පාලන බලය අල්ලාගෙන ඉන්නා සුළු පිරිසක් විසින් දරදිය අදිනා සෙසු මහත් හුදී ජනයා පාලනය කිරීමේ හෙන්‌ඩුය. ඕලන්ද කාලයේ කුරුඳු ගහක් කැපීමට දඬුවම මරණය. අරාබියට බුදු පිළිමයක් හෝ ධම්මපදයක් ගෙන ගියොත් දඩගසන්නේ ඇයි. ලංකාවේ තාමත් තිබෙන්නේ සුද්දගෙ නීතිය යයි කියන්නේ ඒ නිති සිංහල බෞද්ධයා මර්‍ධනයට 1818 න් පසු පැණවු ගුල් නිසාය. සුද්දගේ පැත්තෙන් ඒවා යටත් විජිතයේ සාමය හා මනාපාලනය සඳහා පාස් කල නීතිය.
නීති පැනවීම භාරව ඉන්නා පාර්ලිමේන්තුව හොරක්‍රමයට නීති පනවනවා නම් හා සුප්‍රිම් උසාවියට පවා වැලි ගසා නීති හදාගන්නවා නම් ඒ නීති වලට ආධිපත්‍යයක් දිය යුතුද? හොඳ හෝ නරක නීතියක් ක්‍රියාවේ යෙදවීම භාර අය ඒවා නවනවා නම් මේ ආධිපත්‍යය යනු හරියට වළාකුලක් ලණුවකින් බඳින්නට හදනවා වගේ බොරුවක් නොවන්නේද? ඊට අමතරව එය මකුණු දැලක් නොවේද? ලොකු එකා පගාවෙන්, බලයෙන්, ‌ධනයෙන්, නෑකමෙන් දැල කඩාගෙන යන මුත් කුඩා කෘමීන් දැලට අසුවේ. සමාජයේ සිදුවන මේ අවනඩු පසිඳලීම භාර උසාවි වල නඩුකාරයින් නුසුදුසු පත්‌වීම් නම්, ලෝභ-දෝෂ-මෝහයෙන් පිරි මේ පංචස්කන්‌ධ අතර ලැජ්ජාභය නැති අය සිටිය නොහැකිද? නාගානන්ද කොඩිතුවක්කු මහතාගේ නීතීඥ ලයිසම අවුරුදු දෙකකට තහනම් කලේ ඔහුව රවටා බව ඔහු කියයි. කෝප් කමිටුවේදී එලිවූ පරිදි ජාතික ඉතිරිකිරීමේ බැංකුවේ රක්‍ෂාවල් දෙන්නේ ඇමතිගේ ලැයිස්තුවට නම් ඊට විරුද්ධව උසාවියට යන්නට නීතියක් තිබේද?

පාර්ලිමේන්තුව කියන්නේ බත් කඩයකට නම්, ඒ බත් කඩය රටට හානිකර අන්දමට පිස්සු නටනවිට ඒ ගැන කල් මරමින් සිටිනවා මිස යම් පියවරක් ගත නොහැකියයි නීතියක් තිබේ නම්, ඒ නීතිය වංචා සහගත ලෙස වියවුල් අන්දමට ජයම්පතිලා- සුමන්තිරන්ලා විසින් අටවා තිබේ නම්, රටේ අධිකරණ බලය තිබෙන්නේ රටේ ජනයාට නම්, පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා චන්දයක් පවත්‌වන එක නීතියේ ආධිපත්‍යයට පටහැනියයි කියන්නට නඩුකාරයින්ට අයිතියක් තිබේද? කබරගොයා, තලගොයා කරන්නේ මොන පදනමකින්ද? වර්‍ෂ 2000 දී අල්ගෝර්-ජෝර්ජ් බුෂ් නඩුවේදී ඇමෙරිකන් සුප්‍රිම් උසාවිය දේශපාලන තීන්‌දුවක් දුන්නේ රටේ ජාතික අර්බුදයක් ඇතිවීම වැලැක්‌වීමටය. එම තීන්‌දුව වැරදි බව පසු කලෙක ඊට මූලිකවූ නඩුකාරයාම පිළිගත්තේය. නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති හෙළුව වසා ඇති කඩතුරාව ගැලවියයුතු අවස්ථාවේදී ගැලවිය යුතුවන බව මින් පෙනේ. ඇමෙරිකන් ඩොලර් බලපෑමට ලංකාවේ අධිකරණ අංශ යටවුනා හෝ නොවුනා හෝ ලංකාවේ සුප්‍රිම් උසාවිය ලංකා ජනයා බලවත් ව්‍යසනයකට දැම්මේ රූල් ඔෆ් ලෝ නම් ප්‍රෝඩාව හරහාය. මුළු රටම, සමාජයම කුණුගොඩක් නම් නඩුකාරයින්වත් වෙන රටවල පොත්‌වල ඇති න්‍යාය වලින් නොසැඟී මේ රට බේරා ගන්නේ කෙසේද කියා සිතිය යුතුය. ඥානාසාර හිමියන් නැවත හිරේට දැමීමේ ප්ලෑන, ඇමෙරිකන් ප්ලෑනක් විය නොහැකිද? උසාවියේ බෞද්ධ නොවන නඩුකාරයින්ට මෙය නොතේරෙන්නට ඉඩ ඇත. මේ අයට රටේ ඉතිහාසය හා භූගෝල විද්‍යාව ගැන දැණුමක් නැත.  මෙය රන්ජන් රාමනායකගේ පන්සල් ලිංගික ප්ලෑනේම පියවරක් වන්නට පුළුවන.

ඥානාසාර හිමියන්ගේ නඩුව දේශපාලන නඩුවකි. බොදු බල සේනාව රටට හානියක් කරනවාදැයි හොයන්නට කොමිෂමක් පත්කරණවා යයි කී දේශපාලකයින් එය නොකලේද ඒ නිසාමය. බොදු බල සේනාවට මුහුණදීමට ආත්ම ශක්තියක් නැති දේශපාලකයින් උසාවි හරහා එය දමනය කරන්නට මාන බලමින් සිටියේය. බල සේනාව ලඟදීම බලු කූඩුවලට දමනවා යයි 2015 දී හිටපු ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා මැතිණිය ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශකලේය. මෙම මුළු නඩු විභාගයම දෙස බලනවිට ඒත්තු යන කරුණක් නම් හාමුදුරුවන්ව කොටුකර ගැනීම සඳහා චන්ද්‍රිකා මැතිණිය හා එකඟවන අන්දමේ නීතිය හා සාමය භාරව සිටින පිරිසක් මඟ බලමින් සිට ඇති බවය. නොවැම්බර් මස 19 දින හාමුදුරුවන් වෙනුවෙන් ජනපතිතුමාට සංදේශයක් භාරදීමට පැමිණි භික්‍ෂුන් පිරිසකට ඒ සඳහා ඉඩ නොදී පොලිසිය විසින් කඳුළු ගෑස් දමා හිරිහැර කිරීමද මෙම අයුතු ආකල්පයේම තචත් පිළිඹිබුවක් විය. එම ක්‍රියාවට පෙර, එම භික්‍ෂූන් වහන්සේලාගේ පැමිණීම ජනපතිගේ අවධානයට යොමුකිරීමට සුදුසු නොවේදැයි මෙම නිලධාරීන්ට නොසිතුනේය. ඇපැල් උසාවියේ නඩුතීන්‌දුවේ පේලි අතරින් බලනවිට කියවෙන්නේද එම කතාවමය.

ඇපැල් උසාවියේ නිල නඩු වාර්තා ලැයිස්තුවේ හාමුදුරුවන්ගේ නම සඳහන් කර ඇත්තේ නිකම්ම ගලබොඩ අත්තේ ඥානසාර කියාය. මේ රටේ බුද්ධ සාසනයේ, භික්‍ෂුත්වයේ නාමයෙන්, බුදුන්ගේ රස්තියාදුව, නිර්‍වස්ත්‍රම් පරමං සුඛං යන පාරේම නොගොස්, අඩුතරමින් ඥානසාර හිමි කියාවත් නොලියවීමට ඇපැල් උසාවිය වගබලා ගත්තා සේය.  එහෙත් ප්‍රින්ස් ගුණසේකර මහතා විසින් 1958 දී ලියූ විහාර නීති විත්ති නම් පොතේ සඳහන් කර ඇති කරුණක් නම්, නිතරම සෙනඟ පිරුණු උසාවි කොරිඩෝර් වල හාමුදුරුවරුන් රස්තියාදු කරවීම ඉතාමත් අශොභන ක්‍රියාවක් බවත්, ඔවුන්ගේ ගරුත්වය රැකෙන ආකාරයට ඔවුන් සඳහා වෙනම උසාවි පිහිටු විය යුතුය කියාත් මෑත අතීතයේ ලංකාවේ සිටි සුදු නඩුකාරවරුන් විසින් නිතර නිතර යෝජනා කල බවය. සුද්දන්ට තිබූ එම කරුණාව, මානව දයාව, වේදනාව, 1931 න් පසුව බලයට ආ කළු සුද්දන්ට නොතිබුණේය. එහෙත් මේ කළුසුද්දන් 1951 දී ඉස්ලාම් භක්තිකයින්ට වෙනම කාති උසාවි ලබා දුන්නේය.  මේ උසාවි මුස්ලිම් ස්ත්‍රීන් වහල් භාවයේ තබාගන්නා ක්‍රමයක් බව නොබොදා ඊට විරුද්ධව ඉදිරියට ආ මුස්ලිම් ස්ත්‍රීන්ගෙන් අනාවරණය විය. මේ වනවිට ශාරියා බැංකු, අරාබි භාෂා පාසැල්, මද්‍රසා, හලාල් නිතී යනාදියද සපයාදී ඇත.

යම් නඩුවක් පැවරීමේදී සිදුවන සාමාන්‍ය ක්‍රියා පටිපාටිය පවා මෙහිදී උඩුයටිකුරු වී ඇත්තේද, බලයට පත්‌ව සිටින කවර හෝ ආණ්ඩුවකට වෙනස් ජාතික අදහස් දරණ භික්‍ෂූන් දඩයම් කිරීමේ ආකල්පයක් රටේ පැතිරෙමින් පවතින නිසාය. නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවම හවුල්වී පටලැවූ, නිර්‍මාණයකල නඩු නිමිත්තක්, යළිත් වරක් මඩ සෝදා ඔපමට්ටම්කර ඇපැල් උසාවියට දමන්නේද නීතිපතිමය. ඔවුන් ගෙනා චෝදනා හතර සාධාරණ සැකයෙන් තොරව ඔප්පු කල නොහැකි චෝදනා බව ඔවුන්ට නොපෙණුනේ මේ නිසාය. ඔවුන් අදාල ශාක්‍ෂි විශ්ලේෂණය කර නැත. මේ නඩුවට ශාක්‍ෂිදීම සඳහා පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් එක් සාමාන්‍ය ගිහියෙක් වත් කැඳවා නැත.

මෙවැනි නඩුවක් උසාවියේ ගොණු කිරීමට පෙර සළකා බලා විග්‍රහකර ගතයුතුව තිබූ මූලික කරුණුවත් නීතිපති වරයා විසින් ඉෂ්ඨකර නැති බවක් පෙනේ. නගරයක, ගමක පොලිසියක් විසින් වුවද කරන මෙය සාමාන්‍ය නිල රාජකාරීමය වගකීමකි. එය ඉටුකලා නම් මට විරුද්ධව චෝදනා පත්‍රයක් පිළියෙල කල නොහැකි බව නීතිපතිට වැටහීයාමට ඉඩකඩ තිබුණි. මෙම නඩුවට අදාල සිද්ධිය (නඩු නිමිත්ත) වන්නේ හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත් උසාවියේදී සිදුවුන මගේ හැසිරීමය. මෙම හැසිරීම පෙන්වන වීඩියෝ පටියක් ලෝක වෙබ් ජාලයේ තිබේ. වත්මන් ලෝකයේ ඇසින් දුටු ශාක්‍ෂි වෙනුවට වඩාත්ම නිවැරදි ශාක්‍ෂි ලෙස යොදාගන්නේ වීඩියෝ ශාක්‍ෂිය.

වීඩියෝ පටයෙන් එළිවන අයුරු, ඥානසාර හිමියන්ට විරුද්ධව දුන් නඩු තීන්දුවේ ඇති ප්‍රබලතම වැරදි දෙක පෙන්වා දීමට පෙර, සඳහන් කලයුතු කරුණක් නම් අපරාධ නීතිය යටතේ යම් චූදිතයෙකුට, හදිසි හා දරුණු ප්‍රකෝප කිරීම (ග්‍රේව් ඇන්ඩ් සඩන් ප්‍රොවොකේෂන්) නිසා ඇතිවන මානසික තත්‌වය යටතේ ලැබෙන සහනයවත් උන්වහන්සේට නොලැබුණ බවය. බලාපොරොත්තුවුණ අන්දමට ඇප නොලැබීම නිසා මාංචු දමා උසාවියෙන් පිටට ගෙනයන එක් රණවිරුවෙකුගේ කඳුළු හාමුදුරුවන්ගේ අත මතට වැටීම නිසා ඇතිවූ බලවත් මානසික කම්පනය නිසා තමාට, තමාවම පාලනය කරගත නොහැකි චිත්ත ව්‍යාධි තත්වයකට වැටුනා නොවේද? මෙම චූදිතයින්ගේ බිරින්දෑවන් හා ලඟ ඥාතීන් නිතර නිතර හාමුදුරුවන්ගේ පන්සලට පැමිණ, දැන් කිසිවෙකුගේ පිහිටක් නැතිව අනාථව අසරණ වී සිටින, රට ගලවා ගැනීමට තම ජීවිතය පරදුවට තබා ක්‍රියාකල මේ රණවිරුවන් වෙනුවෙන් මැදිහත්‌ව, කුමණ හෝ හැකි සහනයක් ලබාදෙන මෙන් හාමුදුරුවන් ඉදිරියේ වැඳ වැටෙමින් ඉල්ලා සිටියේය. ඔවුන්ගේත් හාමුදුරුවන්ගේත් අරමුණ වූයේ චන්ඩි වැඩක් කිරීම හෝ උසාවිය වැටලීම හෝ නොවේ. මෙවර නම් නිසැකවම ඇප ලැබිය හැකි බව ඔවුන්ගේත් හාමුදුරුවන්ගේත් විශ්වාසය විය. එහෙත් හදිසියේ නොසිතූ අන්දමට එය බිඳ වැටුනේය. හාමුදුරුවන් බලවත් මානසික ආතතියකට හසුවිය.

මෙහිදී සඳහන් කල යුතු තවත් කරුණක් නම් මෙම චූදිතයින්, ඇප නොදී දිගටම සිරභාරයේ තබා ඉන්නා අර්ජුන ඇලෝසියස් වැනි අයට වඩා වෙනස් අය වන බවය. රහස් පොලිසියට විසඳාගත නොහැකි ප්‍රශ්න නිසා මෙසේ ඔවුන්ගේ හිතූ මතයට බොල් නීති තර්‍ක වලට මුවා වී මෙම චූදිතයින් හා ඔවුන්ගේ පවුල් දැඩි පීඩනයකට ලක් කල යුතුද? යහපාලනය යයි කියමින් රටේ පාලකයින් හා ඔවුන්ට කත් අදින නිලධාරීන් අතලොස්සක් විසින් කරගෙන ගිය මෙම ව්‍යාපාරය, අළු යට සැඟවුන ගිණිපුපුරක් නොව කාල බෝම්බයක් වැනිවිය. මෙසේ අයුතු උපක්‍රම මඟින් ධර්‍මය අධර්‍මයෙන් (යුක්තිය අයුක්තියෙන්) යට කරගෙන ඇත. මේවා සුද්දගෙ නීති නොවේද?  එපමණක් නොව මෙම නඩුවේ එක්නැලිගොඩ නම් පුද්ගලයා මරා දමාද නැත්නම් රටින් පලාගොස්ද යන සැකයක් දිගටම, මුලසිටම පැවතියේය. නොබෝදා ඩුබායි සංචාරයකින් පසු පැමිණි මධු මාධව මහතා විසින් අනාවරණය කලේ අතුරුදහන් කලා කියන මෙම පුද්ගලයා ඉන්දියන් කාන්තාවක සමඟ ඩුබායි වල රහසේ පවුල් කමින් ජීවත් වනවාය යන තොරතුරය. එක්නැලිගොඩ ලංකාවේ ඔහුගේ බිරිඳට දුරකතන ඇමතුම් දෙන බවත්, මධු මාධව හා මෙම රහස් ඔත්තුව දුන් අනිත් පුද්ගලයාත් එක්නැලිගොඩ රහසේ ජීවත්‌වූ නිවසට ගියවිට ඔහු හා ඉන්දියන් කාන්තාව එම නිවසින් පලාගොස් ඇති බවත් මධු මාධව මුහුණු පොතෙන් වාර්තා කලේය (එක්නැලිගොඩට ලංකාවේ මාතලේද අනියම් බිරිඳක් සිටිබව කලින් අනාවරණය විය). මෙහිදී  ලංකාවේ රහස් පොලිසිය විසින් කල යුත්තේ වහාම මධු මාධව ගෙන් කට උත්තරයක් ලබාගෙන ඉන්ටර්පොල් සහාය හෝ ලබාගෙන මෙම දුරකතන සංවාද හාරා බැලීමේ ඩිජිටල් තාක්‍ෂණය උපයෝගි කරගනිමින් එක්නැලිගොඩ ඉන්නා ස්ථානය සොයා ගැනීම නොවේද?
 
වීඩියෝ පටියෙන් සක් සුදක් සේ අනාවරණයවන කාරණා නම්:

(1) හාමුදුරුවන් විසින් හෝමාගම උසාවියෙන් සමාව ගත්තේ නැත යන ඇපැල් උසාවියේ නිගමනය සාවද්‍ය බවත්;

(2) හාමුදුරුවන්  විසින් නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ නීතිඥයාට නපුංසකයා කියා ආමන්ත්‍රණය කලාය යන ඇපැල් උසාවියේ තීරණය සාවද්‍ය බවත් ය.

හාමුදුරුවන් විසින් එක වරක් නොව දෙවරක්ම හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත් වරයාගෙන් සමාව ඉල්ලා සිටි බව වීඩියෝ පටියේ සටහන්ව ඇත. නපුංසක, නපුංසක ආණ්ඩුවක්, නපුංසක රජයේ ඇතැම් නිලධාරීන් යන කතා ඇපැල් උසාවියේ සභාපති විනිසුරුතුමාට සිංහල භාෂාව හරිහැටි නොදැනීමේ, නොතේරීමේ ප්‍රශ්ණයක් බව පෙනේ. ඉම්පොටන්ට් යන ඉංග්‍රීසි වචනයේ දෙන ජීව විද්‍යාත්මක අර්‍ථය සිංහලෙන් නපුංසක යන වචනයෙන් දෙන්නේ නැත. හාමුදුරුවන් විසින් රජයේ නීතීඥයාට ඔහු නපුංසකයෙක් කියා එතුමා ආවේගශීලිවුන මොහොතේදීවත් පවසා නැත. ඔහුගේ නඩු තීන්දුවේදී ඇපැල් විනිසුරු නපුංසකයා යන්න අර්‍ථ නිරූපණය කරගෙන තිබෙන්නේ ලිංගික ආභාධයක්, සංසර්‍ග නොහැකියාවක් ඇති පිරිමියෙක් යන අන්දමටය.  නමුත් සිංහල භාෂා ව්‍යවහාරයේ නපුංසකයා කියන්නේ බාල වැඩ කරන, පඹයෙක් මෙන් හා අන් අයගේ බළල් අතක් සේ ක්‍රියාකරන, ප්‍රතිපත්තියක් නැති, මෝඩ (අඳබාල), පහත් ගති ඇති, සදාචාර විරෝධී හැසිරීමක් පෙන්වන පිරිමියෙකුටය. යම් පිරිමියෙකුගේ බිරිඳක් වෙන පිරිමියෙකු හා අනියම් සම්බන්ධයක් ප්‍රසිද්ධියේ පවත්‌වා ගෙන ගියත් එම සැමියාට කියන්නේ එයා වෙස්සන්තර කෙනෙක් කියා මිස එයා නපුංසකයෙක් කියා නොවේ. හාමුදුරුවන්ගේ සිංහල භාෂා ව්‍යවහාරය මෙසේ නිසා, මේ නපුංසක ආණ්ඩුව, නපුංසක රජයේ නීතීඥයා යන වාග් ව්‍යවහාරය රජයේ නීතීඥයාට පුද්ගලිකව එල්ලකරන ලද අපහාස කිරීමක් නොවන්නේ එවැනි චේතනාවක් නොතිබුණු නිසාය. ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ එන සබ්ජෙක්ටිව් හෝ ඔබ්ජෙක්ටිව් නිර්‍ණායක අනුවවත් එහි පුද්ගලික අපහාසයක් නැත.

නපුංසක යන්න නාම පදයකි. සරදියෙල් අල්ලාගත් විට ලන්ඩන් වලින් එවූ ටෙලිග්‍රාෆ් පණිවුඩය මෙහිදී මතක්වේ. කිල් නොට්. සෙන්ඩ් යන නියෝගය කොළඹින් සටහන් කලේ, කිල්. නොට් සෙන්ඩ් යනුවෙනි. මෙම සුළු වරද (නැවතීමේ ලකුණ වැරදි තැන දැමීම) නිසා සරදියෙල්ව මරා දමන ලදී.  මේ වගේම නපුංසක රජයේ, නීතීඥයා වෙනුවට නපුංසක, රජයේ නීතීඥයා කියා හාමුදුරුවන් කිව්වා යයි ඇපැල් විනිසුරුතුමා නිගමනයකට පැමිණ ඇත. අනාගාරික ධර්‍මපාලතුමා සුදු මිනිසුන්ට පර සුද්දා කියා අපහාස කරන්නේ ඇයිදැයි වරක් සුදු නඩුකාරවරයෙක් එතුමා ගෙන් ප්‍රශ්ණ කලේය. එතුමා කියා සිටියේ පර කියන්නේ විදේශික යන අර්‍ථයෙන් බවය. පර යන්නේ උතුම් කියන අදහසද තිබේ. එහෙත් පර බල්ලෙක් කියන්නේ බල්ලෙකුට නොව ජරා ගති ඇති මිනිසෙකුටය. තෝ පර බල්ලා කියා මිනිසුන් බල්ලන්ට කෑ ගසන්නේ නැත. අනික් කාරණය නම් කේන්තියෙන් කරන උච්චාරණ ශබ්දය මෙහිලා තීරණාත්මක සාධකයක් වීමය.  නපුංසක, රජයේ නීතීඥයා යන්න එසේ වචන තුනෙන් මුල් වචනය කඩා ඇපැල් උසාවිය නිගමනය කල ආකාරයට ආක්‍රෝධයෙන් උච්චාරණය කල නොහැකිය. වචන තුනම නොකඩා එකට ඇදී යායුතුය. ඒ අනුව පෙනීයන්නේ වාග් විද්‍යාව අනුව විග්‍රහ කල විටද ඇපැල් උසාවිය නොමඟ ගොස් ඇති බවය. මෙවැනි සුළු සිද්ධියක් කෙස් පැලෙන තර්‍ක යොදවා ගෙන අවුරුදු 19 ක හිර දඬුවමක් දීමට දඩමීමා කර ගැනීම යුක්ති සහගත නැත.

නීතිපතිවරයා කලින් මෙම කරුණු සළකා බැලුවා නම් ඥානසාර හිමියන්ට විරුද්ධව චෝදනා පත්‍රයක් ඉදිරිපත් කිරීමට ඉඩක් නැතිබව ඔහුට අවභොධ වන බව නිසැකය. කෙසේ වෙතත් නඩු තීන්දුව කියවන විට පෙනී යන්නේ හෝමාගම මහෙස්ත්‍රාත්ට හෝ රජයේ නීතීඥයාට හෝ  හාමුදුරුවන් විසින් අපහාස කල බවක් ඔප්පු නොවන බවය. සුද්දගේ නීතිය අපිට එපා කියා මහේස්ත්‍රාත් ඉදිරියේ කියා සිටීම මුළු රටේම සමස්ථ නීති ක්‍රියා පද්ධතියට එරෙහිව කල බරපතල රාජද්‍රෝහී ක්‍රියාවක්, ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවක් ලෙස මහේස්ත්‍රාත්වරයා එම අවස්ථාවේදී නොසිතූ බව විඩීයෝ පටියේ සංවාදයෙන් මනාව තහවුරු වුවත්, එය නොදුටු ඇපැල් විනිසුරු කෙන්ද කන්ද කරගෙන තිබේ.

පිට මැද සාක්කුවක්ද ඇති කළු කබායක් දමා උසාවියේ උස් මේසයේ ඉඳගෙන ඉන්නේ ශාන්තුවරුන් නොව නොයෙක් අඩුලුහුඬුකම් ඇති පංචස්කන්ධය.  ලෝකයේ ඉන්නා නඩුකාර වරුන්ට ඕනෑනම් කබර ගොයා තල ගොයා කරන්නට වුවද පුළුවන් බව ප්‍රසිද්ධ රහසකි. බොහෝ නඩුවලදී සිදුවන දෙයක් නම් නඩුව විභාගයට යන්නට කලින්ම නඩුකාරයා එම නඩුව ගැන යම් නිගමනයකට පැමිණ සිටින බවය. මේ සිද්ධාන්ත සංඛ්‍යාන විද්‍යාවේ නෝමල් කර්ව් එක වැනිය. එක් එක් නඩු තීන්දු කෙසේ තීරණය කෙරෙනවාද යන්න ඒ මඟින් තීරණය කල නොහැකිය. එය එසේ වුවද, මේ නඩු තීන්දුවේ යම් යම් කරුණු වලින්, නඩුකාරතුමාගේ ආකල්පය, චිත්ත ක්‍රියාවලිය පිළිඹඳ යම් සංඥා, හෙවනැලි, හෝඩුවාවන් දැනේ, පෙනේ. මෙම නඩුව බොදු බල සේනා සංවිධානයට විරුද්ධව නීතීඥයින් හය දෙනෙකු විසින් ගත් අනිසි ව්‍යායාමයක්දෝ කියා සිතෙන්නේ ඒනිසාය. මෙම අතිරේක කරුණු එකතුවක් ලෙස ගත් විට උසාවි තීරණයේ චෝදනා නමැති කුළුණු හතර පුපුරවා බිමට නොදැම්මත් ඒවා එම කුළුණු සොලවා ඇලකර දමයි.

1. හාමුදුරුවන්ට විරුද්ධව ශාක්‍ෂි දුන් නීතීඥයින් ඉතා උසස් ගනයේ ශාක්‍ෂිකරුවන් යයි ඇපැල් උසාවිය කියා සිටී. විනිසුරුට අනුව මහෙස්ත්‍රාත්වරයාව තදබල (සිවියර්ලි) ලෙසත්, රජයේ නීතීඥයාව තදබල ලෙස දීර්‍ග කාලයක් පුරාත්, නීතීඥ කුමාරප්පෙරුමව දිගින් දිගටමත් හාමුදුරුවන්ගේ නීතීඥයා විසින් ප්‍රශ්ණ කර ඇත. මේ අනුව මේ නීතීඥයින් තුන් දෙනා මට්ටම් තුනකින් පරීක්‍ෂණයට ලක් කරා යයි ඔහු කියා සිටී. ඉහත කියා ඇති විශේෂණ පදවලින් නඩුකාරතුමා බලාපොරොත්තු වන්නේ කුමක්ද? මේ මඟින් ඔහු වක්‍රව කියන්නට සදන්නේ විත්තිය පැත්තේ ශාක්‍ෂිකරුවන් මුහුණ දුන්නේ මෘදු, ලිහිල් ප්‍රශ්ණ කිරීමකට යන්නද?

 රජයේ නීතීඥ දිලීප පීරිස් හා නීතීඥ කුමාරප්පෙරුම, මහේස්ත්‍රාත් දුන් ශාක්‍ෂිය තහවුරු කරා යයි නඩුකාරතුමා ලියයි. හාමුදුරුවන්ට නඩුවක් පැටලැවීමට එකතුව ක්‍රියාකල මේ තුන් දෙනා එකිනෙකාට පටහැනි ශාක්‍ෂි දේවිද? අනික මොවුන් නීතීඥයින් මිස නීතියේ වෙට්ටු නොදන්නා සාමාන්‍ය ජනයා නොවේ.

2. 1.විත්තිකරු මහේස්ත්‍රාත්ගේ ශාක්‍ෂිය තහවුරු කලා; 
 2.විත්තිකරුගේ නීතීඥයා හා විත්තියේ ශාක්‍ෂිකරුවන් දෙන්නා විත්තිකරු විසින් නපුංසක යන වචනයභාවිතාකලේ නැතැයි කියා සිටියත්, විත්තිකරු තමා එසේ කල බව පිළිගත්තේය;
 3.විත්තිකරුගේ ශාක්‍ෂිකරුවන් දෙන්නා බොරු ශාක්‍ෂි දුන්නේය;
 4.විත්තිකරු බොරු ශාක්‍ෂි දුන්නේය?
නඩුකාරතුමාගේ මෙම නිගමන වලින් පෙනීයන්නේ විත්තිකරු විසින් අවංකවම, සත්‍ය ලෙස ශාක්‍ෂි දුන් බව නොවේද? සාමාන්‍යයෙන් සිදුවන්නේ යම් නඩුවක ශාක්‍ෂිකාරයින්ගෙන් ඔවුන් දෙන ශාක්‍ෂිය කුමක්ද යන්න ඒ ඒ පාර්‍ශවයේ නීතීඥයින් විසින් විමසා බැලීමය. ඒ අවස්ථාවේදී විත්තියට වාසිවන ආකාරයට බොරු ශාක්‍ෂි දීමට නීතීඥයින් උපදෙස් දෙන්නේ නැත. එහෙත් එම ශාක්‍ෂිකරු කියන දෙය විත්තියට අවාසි නම් එවැනි ශාක්‍ෂිකරුවන්ව විත්තිය විසින්ම උසාවිය ඉදිරියට ගෙනියන්නේ නැත. කුමක් නිසා මෙවැනි වරදක් සිදුවූවාද යන්න පැහැදිලි නැත. කෙසේ වෙතත් කුමන හේතුවක් නිසා හෝ විත්තියේ ශාක්‍ෂිකරුවන් විත්තිකරු කී දේට පටහැනි දෙයක් කිව්වා නම් එය විත්තිකරුට විරුද්ධව පාවිච්චිකිරීම සුදුසුද?  විත්තිකරු දුන් බොරු ශාක්‍ෂිය කුමක්දැයි නඩුකාරවරයා පැහැදිලි ලෙස සටහන් කර තිබේද? 
3. විත්තිකරු මහේස්ත්‍රාත් ඉදිරියේ කලේ ආයාචනයක් නොවේ; එය සාමකාමී සංවාදයක් නොවේ;
 ඔහු මහේස්ත්‍රාත්‌වරයාව ඇමතුවේ ආවේගශීලී උස් හඬකිනි; මේක සුද්දගෙ නීතියයි, අපි මේ නීතිය පිළිගන්නේ නෑ, ඒ නිසා මේ රණවිරුවන්ට ඇප ලබා දෙන්න යනුවෙන් විත්තිකරු කියා සිටියා.
නඩුව අසන අවස්ථාවේ විත්තිකරු නිහඩව සිටියේය.  නඩුවට භාධා කලේ නැත. විත්තිකරු කතාකලේ නඩුව අවසානවී චූදිතයින්ව පිටතට ගත් පසුවයි. වීඩියෝ පටිය බැලූ විට ඇපැල් උසාවියේ ඉහත නිගමන සාධාරණද(රීසනබල්ද) යන සැකය මතු නොවන්නේද? අවුරුදු 19 ක බරපතල වැඩ ඇති සිරදඬුවමක් දීම යුක්තිසහගතද? විත්තිකරු මිනීමැරුම් චෝදනා ලැබූවෙක්ද? බොදු බල සංවිධානයේ ප්‍රධානියා වශයෙන්, යහපාලන නඩය කරගෙන ගිය රණවිරු දඩයම හා භික්‍ෂු දඩයම විත්තිකරු තුල බලවත් ආතතියක් ජනිත කලේය. මේ කාරණය මහේස්ත්‍රාත්වරයාද තේරුම් ගත්තේය. ඔහු පසුව වෙනස්වුනේ ඒ වනවිට උසාවියෙන් පිට මිදුලේ සිටි නීතීඥයින් දෙන්නා නැවත උසාවියට ඇතුළුව කල බලපෑම නිසාය.

4. ජේවීපි හා බුද්ධාගම

උසාවිය විසින් කුමාරප්පෙරුම නම් නීතීඥයාට චරිත සහතිකයක් දීම මෙවැනි නඩුවලදී නඩූකාරවරුන් හුදෙක් නීති පොත් හා නඩු වාර්තා පොත් වලට පමණක් සීමා නොවී ඉන් ඔබ්බටද යන බව පෙන්වා දේ. කුමාරප්පෙරුම එක්නැලිගොඩගේ බිරිඳ සන්ධ්‍යාගේ නීතීඥයාය. වීඩියෝ පටියෙන් පෙනෙන අයුරු මහේස්ත්‍රාත්වරයා විසින් සිය අභිමතය මත ගොඩින් බේරා දැමීමට ගිය සිද්ධියක් ගිනි අවුලා ඔහුට බලපෑම් කල එක් අයෙක් කුමාරප්පෙරුමය.  ඔහුගේත් රජයේ නීතිඥයාගේත් මැදිහත්වීම නිසා උසාවිය ඉදිරිපිටම මහේස්ත්‍රාත්වරයා අසරණ අවස්ථාවකට පත්‌විය. ඔහුට ක්‍රියා නොකර සිටීමට නොහැකි පරිසරයක් මැව්වේ මේ නීතීඥයින් දෙන්නා විසින් ය. ඔහුට ඇති බලයට වඩා වැඩි බලයක් ඇති උසාවියක් මඟින් හාමුදුරුවන්ට දඬුවම් කල යුතුය යන තීරණයකට ඔහු ආවේ මේ බලපෑම නිසාය. එහෙත් මේ ගැන ඇපැල් උසාවියේදී නැවත ප්‍රශ්ණ කල විට එය සිදුවූයේ ඒ ආකාරයට නොවේ යයි කියන්නට ඔහුට පුළුවන්ද? ඔහුට නූතන කැප්පෙට්ටිපොළ කෙනෙක් විය හැකිද?

මෙම කාරණය කණපිට හරවා විත්තිකරුට විරුද්ධව පාවිච්චි කර ඇත. මහේස්ත්‍රාත්වරයා එදින උසාවි කටයුතු මෙහෙයවූ අන්දම ගැන විත්තිකරු සතුටු වනවා යයි හරස් ප්‍රශ්ණ වලට විත්තිකරු දුන් පිළිතුර නිසා විත්තිකරුගෙන් ඇසූ තවත් හරස් ප්‍රශ්ණයක් නම්, එසේ නම් ඔහු විත්තිකරුට විරුද්ධව ශාක්‍ෂි දෙන්නේ ඇයිද යන්නය. මෙම උභතෝකෝටික ප්‍රශ්ණයට ක්‍ෂණයකින් පිළිතුරක් දීමට නොහැකිවීම විත්තිකරුට විරුද්ධවම පාවිච්චිකර ඇත. මහේස්ත්‍රාත්වරයා වෙනස් වූයේ අනිත් නීතීඥයින් දෙන්නාගේ බලපෑම නිසා නොවේද යන්න ඒ වේලාවේ හාමුදුරුවන්ගේ කල්පනාවට ආවේ නැත.

කුමාරප්පෙරුම මහතා උසාවියේදී කියා සිටියේ 2015 දී ඔහු ජේවීපී යටතේ පාර්ලිමේන්තු චන්දය ඉල්ලුවත්, තමන් බොදු බල සේනා විරෝධියෙක් නොවන බවය. නොෙසේ නම් තමන් බුද්ධාගමට විරුද්ධ නැති බවය.  නඩුකාරවරයා එය පිළිගෙන තිබේ. එහෙත් ලංකාව හෝ ලෝකය එය පිළිගන්නවාද? කෙසේ වෙතත් මින් එළියට පනින දෙයක් නම් සිංහල බෞද්ධ විරෝධී ව්‍යාපාරය ගැන විනිසුරුතුමාටද යම් හෝඩුවාවක් තිබී ඇති බවය.

ලංකාවේ නීතිය පසිඳලන අකාරය ගැන වික්ටර් අයිවන්ගේ උසාවිය නිහඬයි යන වාර්තා චිත්‍රපටියේ හා සුගන්ධිකා ප්‍රනාන්දුගේ නඩුකාරයාගේ පතුල්වලට දෙහිගෑම් යූටියුබ් වීඩියෝ පටියෙන් රටටම එලිදරව් විය. එහෙත් උසාවි ක්‍රමය, සංස්ථාව කෙතරම් පහත් අඩියකට වැටී තිබේද යන කාරණය, ඥානසාර හාමුදුරුවන්ට දුන් දරුණු දඬුවමෙන් කදිමට පැහැදිලිවිය. ඇමෙරිකාවේ මීට කියන්නේ කෲර හා අසාමන්‍ය දඬුවම් කියාය. නීතීඥයින් දෙන්නෙක් නිසා අසරණවූ හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත්‌වරයා ශාක්‍ෂි දෙමින් කියා සිටියේ මේ වරදට දැඩි දඬුවමක් දීමට අවශ්‍ය නිසා ඔහු එය ඇපැල් උසාවියට වාර්තා කරන්නට තීරණය කල බවය. එහෙත් ඊට පෙර හාමුදුරුවන් සමඟ දේශපාලන සංවාදයක ඔහු නියැලී සිටි ආකාරය වීඩියෝ පටිගතව තිබේ!

LankaWeb – නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති සෙප්පඩවිජ්ජාව

(ciaboc_gen@ciaboc.gov.lk/secbranch@ciaboc.gov.lk)

චානක බණ්ඩාරගේ

රටක නායකයා  විය යුත්තේ හොඳට දුක් විඳලා, ‘කට්ට කාලා’, මහා පොලවේ හොඳට අඩිය තබලා හිටිය කෙනෙක් (ස්වයං රැකියාවල යෙදුනු අය වගේ අය ඉතා හොඳයි). ඒ අයට පොදු ජනතාවගේ ප්‍රශ්ණ තේරෙනවා, මොකද, ඒ අයත් ඒ දුක විඳලා තියෙන නිසා.

පුංචි දෙයක් උනත් අස්සක් මුල්ලක් නෑර බලා, ප්‍රශ්නවල මුලටම ගොස් සොයා, විසඳපු, පොඩි කාලේ හොඳට දුක් විඳලා පන්නරය ලබාගත් ජනාධිපති වරයෙක් සිටියා 1990 මුළ.  ඔහුගේ කෙටි කාලය තුල රට ඉතා සීග්‍රයෙන් දියුණුවට පත් වුනා.

ජීවත්ව සිටින අයගේ නමින් මහාමාර්ග නම් කිරීම දැන් පුරුද්දක් කරගෙන. හොඳ දෙයක්  නොවේ.  ඔය දේ පිස්සුවක් උනොත් රටේ තියෙන මහාමාර්ග ටික මදි වේවි එහෙම නම් කරන්න.

බොහෝ ප්‍රතිමා, ස්මාරක තැනෙන්නේ, මාහාමාර්ග, උද්‍යාන නම් කරන්නේ, මුද්දර නිකුත් කරන්නේ මියගිය දේශපාලනඥයෝ නමින්.  මේවාට මුල්වී වැඩ  කරන්නේ ඔවුන්ගේ දැන් සිටින දේශපාලනඥ දරුවන් සහ පවුලේ ඥාතින්. සමහරුන් ජීවත්ව සිටියදී කල ක්‍රියා දෙස බලනවිට ඒ අය නොසැමරිය යුතුය කියායි බහුතරයක් ජනයා කියනු ඇත්තේ.

රටේ ජාතික වීරයෝ යනු මියගිය දේශපාලනඥයෝ පමණක් නොවේ.  යුධ භටයෙක්, කළාකාරයෙක්, ආගමික පුජකවරයෙක්, ලේඛකයෙක්,  ක්‍රීඩකයෙක්, ගත් කතුවරයෙක්, හොඳ ගුරුවරයෙක්, හොඳ පුරවැසියෙක්  (කාන්තාවන්ද ඇතුළුයි) ජාතික වීරයින් විය හැකියි. ඒ අය අතරින් අති විශිෂ්ටයන්  අතලොස්සක් තෝරා ස්මාරක/මුද්දර/පාරවල්  බිභිකල හැකියි. නමුත් එය  එසේ සිදු වන්නේ ඉතා කලාතුරකින්.

ධර්මසිරි සේනානායක වෙනුවෙන් පමණක් නිර්මාණය වූ ස්මාරක ප්‍රතිමා රටේ කෙතරම්ද? මොනවද ඔය තරම් කළේ?

1970 දශකයේ ‘පුංචි පවුල රත්තරන්’ කියා පවුල් සංවිධානය කිරීමට මහත්සේ කැපවී මහන්සි වී වැඩ කල හොඳ දොස්තර මහතෙක්ගේ  නමින් මාවතක් නම් කර තිබෙනවා. අවසානාවකට වගේ එතුමා එකල නොදැන සිටියත්, ඒ වැඩපිළිවෙලින් පුංචි වුයේ`වුයේ එක් ජනකොටසක ජනගහනය පමණයි.

විශිෂ්ටතම ගුරුවරයෙක් වන නාලන්දයේ හිටපු විදුහල්පති  ගුණපාල වික්‍රමරත්න මැතිතුමා (මෑතකදී මිය ගොස්) මැරුණු පසු නොව ඔහු ජීවත්ව සිටියදී ඔහුගෙන් සිප් සතර හැදෑරුවෝ, ඔහුගේ අනූ වැනි උපන්දිනය දා, ඔහුට උපහාර දැක්වූවා. ඉතාම හොඳ දෙයක්. මැරුණු පසු කෙනෙකුට උපහාර දැක්වීමෙන් ඇති පලය කිම?

අනගාරික ධර්මපාල තුමා තරම් එකළ බැනුම් ඇසු තවත් කෙනෙක් නැහැ අද එතුමාට තියෙන තැන.

1980 අග සහ 1990 මුල  දස දහස් ගණනින් දකුණේ තරුණ තරුණියන් දස වධ දී මරා දැමීම අනුමත කරන්න බැහැ. ටයර් සෑය වල මියගියේ අපේම අයියලා, මල්ලිලා, බාප්පලා, මිතුරන් නේද? ඒ වගේම තමයි 1971 දී  දහස් තරුණයන් මරලා ගඟවල් වල පා කර හැරිය හැටි. කන් වලට ඉලෙක්ට්‍රික් ෂොක් ඇල්ලීමෙන් මරපු තරුණයෝ ගැන විස්තර දන්නවා. 

ඒ, සංවිධානය විසින් කල ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියා අනුමත කරනවා නොවෙයි.  ඒත්, රජයකට තම වැසියන් නීතියෙන් පිටත ක්‍රියාමාර්ග වලින් මරා දමන්න අයිතියක් නැහැ. ඔවුන්ව අත් අඩංගුවට ගෙන නීති මඟින් කටයුතු කිරීමයි කරන්න තිබුනේ. ශිෂ්ට සම්පන්න රජයන් හැසිරෙන්නේ එසේයි.

රජය නමගිය අපරාධකරුවන් මරා ආයුධ පෙන්වන්න යද්දී ඔවුන් මැරුණා කියා බොරු කියනවා. එහෙම කරන්න බැහැ. මේ රජය තවම නම් එවැනි දේ කර නැහැ; එසේම වේවා.

බොහෝ සිඟන්නන්ට අස්වැසුම ආධාර ලැබෙන්නේ නැහැ. හේතුව අස්වැසුම ආධාර  ලබන්න ස්ථිර ලිපිනයක් තියෙන්න ඕන. චන්ද අයිතිය  තියෙන්න ඕන. තව, දරු පවුල් කාරයෝ වෙන්න ඕන කියලත් කියනවා. ග්‍රාම  සේවක අනුමැතිය අවශ්‍යයි. ඇත්තම කියනවානම් ඔවැනි දේවල් කරගන්න පුළුවන් අයෙකුට අස්වැසුම ආධාර අවශ්‍යත් නැහැ. 

මෙයින් පෙනී යන්නේ රාජ්‍ය ආධාර අවශ්‍යම කරන සමාජයේ කොටසට කිසිම ආධාරයක් ලැබෙන්නේ නැහැ. ඉදින්, අපේ සමාජ සේවා යාන්ත්‍රණයම අසාර්ථකයි නේද?

සාමාජ සේවා ආධාර කිසිත් නොලැබෙන අන්ත දුප්පතුන් තමා අපේ පාරවල, පේව්මන්ට් වල රෑට බුදියන අය, සෑම සියලු දේ අත් හල අය. එදාට එදාට ජිවත් වෙන අය. ඒ  අය අස්වැසුම පමණක් නොවෙයි කිසිම රාජ්‍ය හෝ වෙනත් ආධාරයක් සොයා යන්නේ නැහැ, පාරේම මැරිලා යනවා. මැරුණහම රජයට වළලන්න සිද්ධ වෙනවා.

කාත් කවුරුවත්ම නැති අපේම ඒ අය පාරේ ලගින්නේ වෙන යන්න කිසිම  තැනක් නැති නිසයි.

මේ අය අතර හිටපු විදුහල්පතිවරු, ගුරුවරු, ලිපිකරුවෝ, පියන්ලා, මුදලාලිලා පමණක් නොව දොස්තරලා, ලොයර්ස්ලා  වැනි සමාජයේ ‘උසස්’ ජීවිත ගත කල අය පවා ඉන්නවා කිවුවොත් කෙනෙක් පුදුම වෙයි. අපි කැමති නැහැ ඒ අය ගැන දැන ගන්න හෝ කථා කරන්න; මේක ශෝචනීය තත්ත්වයක්. දියුණු රටවල තත්ත්වය මෙහෙට වඩා ගොඩක් හොඳයි.

සතොසට බඩු ගන්න ගියහම හාල් ටික, කඩල, මුං, කවුපි, මිරිස් මේ සේරම පිටරටින්, බොහෝ විට, ඉන්දියාවෙන්, පකිස්තානයෙන් ගෙනාපුවා. ලංකාවේ කියලා නිෂ්පාදනයක් නැති තරම්. කෙන්යාවේ තේ, පිලිපීනයේ පොල් එහෙමත් කාලයකට ඉහතදී තිබුනා. අනාගත පරම්පරාවට සමහරවිට රම්පෙ කරපිංචා, මයියෝක්කා, කොස්, පොලොස්, පපඩම් එහෙමත් පිටරටින් ගෙන්න වෙයි වගේ.

දැන් දියලුණු කැටය, හඳුන්කුරු පැකට් එකත්  එන්නේ ඉන්දියාවෙන්.  අල්පෙනෙත්තක්, ඉඳිකටුවක් වත් හරියට මේ රටේ නිපදවා ගන්න බැරි තත්ත්වයක් උදාවෙලා; සේරම එන්නේ චීනයෙන් නැත්නම් ඉන්දියාවෙන්.  එදා තිබුණු ලක්ෂපාන බැටරිය, උෂා ෆෑන් එක, යුනික් රේඩියෝව, මැස්ඩා කාරය, කැළණි ටයරය, ඩියුරෝ සරම, තුල්ටෙක්ස් සාරිය,  සියල් පෑන, පර්මා ෂාර්ප් බ්ලේඩ් තලය අද අභාවයට ගිහින් හෝ පන අදින තත්ත්වයක තියෙන්නේ.

1970 – 1977 රජය පටි තද කරගන්න කියා ජනතාව දැඩි පීඩනයකට සහ අපහසුතාවයන් ලක් කල බව ඇත්ත, නමුත් යම් ප්‍රතිපත්තියක් ඇතුවයි රට පාලනය කලේ. 1977 වනවිට රට බොහෝ ආහාර ද්‍රව්‍යවලින් ස්වයංපෝෂිත වෙලා. රට තුල දේශීය කර්මාන්ත සහ වෙනත් නිෂ්පාදනයන් ඉතා ඉහල මට්ටමකට දියුණු වී තිබුනා. ඉතා සුළු වශයෙන් තමයි විදේශ වලින් භාණ්ඩ ආනයනය වුනේ. 1977දී පිළිවෙලක් නැතිව  හඳුන්වා දුන් නිදහස් ආර්ථිකය නිසා ඒ ලබා ගත් දියුණුව නැත්තටම වගේ නැතිවී ගියා. අද අප සෑම දේම පිටරටින් ගෙන්වනවා.

රුපියල් බිලියන් ගණනින් වියදම් කර රට පුරා අධිවේගී මාර්ග, නවීන පාලම්, ගුවන් පාලම්,  ඉදිකළත් බුලත්සිංහල මිනිස්සුන්ට පෝරුතොට – බොරලැස්ගමුව යා කරමින් පැළැන් ගඟ හරහා පාලමක් තනා දෙන්න රජයන්ට බැරි වෙලා තිබුනා.  තේ දළු ටික, රබර් ටික නගරයට රැගෙන යන්න, සිමෙන්ති කොට්ටයක් ගෙදරට ගෙන්න පමණක් නොවෙයි හදිසියේ රෝගියෙකු රැගෙන රෝහලට යන්න ත්‍රීරෝද රථයක් යන්න වත් ක්‍රමයක් නැහැ.

ප්‍රාදේශීය පාලකයෝ ජනතාවගේ දුක/අවශ්‍යතා හරියට දන්නවා නම්,  ඒ අයත් එක්ක ඉන්නවා නම්/ගැවසෙනවා නම් මෙහෙම වෙන්න බැහැ නේද?

ලංකාවට විදුලි දුම්රිය හඳුන්වා දෙන බවට හිටපු ප්‍රවාහන ඇමති කෙනෙක් පවසා තිබුනා මතකයි.  හොඳ වැඩක්  – හැබැයි ඩොලර් බිලියන ගණනක වැඩක්.

මේ මෑතක් වෙනතෙක්ම විදුලි මෝටරය ක්‍රියා විරහිත වීම නිසා හීන්දෙණිය-පට්ටිගොඩ දුම්රිය ස්ථානයට ජල සැපයුමක් නොමැතිවීම නිසා එහි ඇති එකම වැසිකිළියද පාවිච්චියට ගත නොහැකිව වසා දමා තිබුනේ. මඟීන්ට මොන තරම් කරදරයක්ද? අලුත් විදුලි වතුර මෝටරයකට යන මිල කීයද? වැඩිම වුනොත් රුපියල් 35,000ක්. දුම්රිය විදුලි කිරීම කෙසේ වෙතත් මේ වැඩේවත් කරලා දුන්නානම් නරකද?

රුපියල් ලක්ෂ 5කට වඩා වියදම් කර ‘ගම නැගුම’ ව්‍යාපෘතිය යටතේ පොල්ගහන්ගොඩ, හල්මිල්ලවැව, දුම්මීය ගම්මානයේ ඉදි කළ වාහන ගමනාගමන පාලම අවුරුදු දෙකක් යන්නටත් මත්තෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම, දෙකට මැදින් කඩා වැටුනා. ‘ගම නැගුම’, ‘දිචි  නැගුම’ කියන විට කාවද මතක් වෙන්නේ?

සමහර අමාත්‍යාංශ පවත්වාගෙන යාම සදහා මාසිකව රුපියල් ලක්ෂ ගණන් කුලී ගෙවනවා. ඉබ්බන්වල හන්දියේ තට්ටු 15 ක මහවැලි අමාත්‍යංශයේ කොටසක් නිකං වේලෙනවා.  සමහර තට්ටු වල දෙතුන් දෙනයි ඉන්නෙ. ඒකේ තට්ටු දෙක තුනක් අස් කරල අමාත්‍යාංශයක්  දාගන්න බැරිද. බත්තරමුල්ලේ සව් සිරිපායේත් ඕන තරම් ඉඩ කඩ තියෙනවලු.

කූට වෙළදුන් පාරිභෝගිකයන්ව පුදුමාකාර විදියට ගසා කනවා. අධ්ක මිලක් දී ගත්ත ලෙදර් සපත්තු ජෝඩුවක් 4-5  පාරක් දැම්ම පසු නිකම්ම කැඩී ගියා.  කොළඹ  ලෙදර් සපත්තු හදන ෆැක්ටරිය නොමිලේ රිපයාර් කර දෙන්නම් කීවත් සපත්තු දෙක අරගෙන යන්න ආවේම  නැහැ.  මාස 6ක් බොරු කියා කියා එම පාරිභෝගිකයාව මුලා කළා. පාරිභෝගිකයන්ට පැමිණිලි කරන්න පුළුවන්, කූට වෙළදුන්ට විරුද්ධව නිරන්තරයෙන් නඩු පවරන්න පුළුවන්  බලගතු පාරිභෝගික ආරක්ෂක අධිකාරියක් පිහිටවිය යුතුයි.

ඒ වගේම, පාරිභෝගිකයින් උසාවි නොගොස් කූට වෙළඳුන්ට, ව්‍යාපාරයනට  විරුද්ධව තමන් විසින්ම පුද්ගලිකව නඩු පැවරිය හැකි, ට්‍රයිබුනල් මණ්ඩල පළාත් පුරා බිහි කල යුතුයි.

කොළඹ කොන්ක්‍රීට් කණු උඩ දුවන, වටරවුම් පාරවල් මඟින් සියළු අධිවේග යා කරන බව කිවා, හොඳ අදහසක්, බුද්ධිමත්ව පරිසරය සහ අනෙක් දේපල විනාශ නොකර කරනවානම්.

උමං දුම්රිය, කොන්ක්‍රීට් කණු උඩ දුවන දුම්රිය/වාහන, යලිත් කොළඹට ට්‍රෑම් කාර්, පොලොව යට මෙට්‍රෝ  – මේවා ආකර්ශනීය අදහස්.  තියෙන සම්පත් හදාගෙන ඉදිරියටම යමු, බොරු නාස්තිකාර අත්හදා බැලීම් නැතුව.

ඔය අලුත් සමහර ව්‍යාපෘති සඳහා ගොඩාක් ඉඩම් අවශ්‍යයි, කොළඹ දැන් ඒවා නැහැ. පොලව උඩ සහ/හෝ යට කැනීම් වලින් තියෙන යටිතල පහසුකමුත් නැති වෙන්න පුළුවන්; ඒ නිසා එවැනි වැඩ ඉතා ප්‍රවේශමින් කරන්න ඕන.

ඔවැනි මහා පරිමාණ වැඩ කොළඹ නගරය තුල පටන් ගත් විට මහජනයා අධික ලෙස පීඩනයට ලක් වෙනවා, පාර වල කොටස් වසා තැබීම වැනි.  වසර ගණනාවක් ඒවා අවසන් කරන තුරු.

පොඩි රෙපයාර්, පොඩි සංවර්ධන වැඩ, පොඩි ණය ආධාර/සහානාධාර දීම තුලින්  තමයි රට හදන්න පුළුවන්, මිනිස්සු නගා සිටුවන්න පුළුවන්. නමුත් පාලකයෝ බලන්නේ මහා පරිමානයේ මෙගා ප්‍රොජෙක්ට්ස්. ඉස්සර ආණ්ඩුවල ඔය වගේ වැඩවලින් ඒ ගොල්ලන්ට හම්බවෙච්ච කොමිස් ගතමනාවන් හරි හොඳයිලු.  අද තත්ත්වය?

සමහර යු ටියුබ් කාරයන්ට ඕන ආණ්ඩුව වට්ටන්න. ඒ නිසා හොඳට රට හදන වැඩ වලට කැමති නැහැ. රට අඝාධයට යනවා නම් ඒ අය කැමතියි.

කොළඹ නගරයේ, විශේෂයෙන්ම කොළඹ 3, 7 පාරවල් අනවශ්‍ය ලෙස ‘වන් වේ’ කරලා. මේ නිසා  ඉන්ධන පුච්චාගන වාහන වටේ දුවනවා.  උදාහරණයකට බලන්න, බොරැල්ලේ සිට එන වාහනයක් හෝර්ටන් පෙදෙසින් වමට මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් එකට හරවලා, කුරුඳු වත්ත පොලිසිය ලඟට යන්න යනවා නම්  එම  වාහනයට කෙළින්ම යන්න බැහැ. මන්ද කිසි තේරුමක් නැතුව වම් පසින් පිහිටී ග්‍රෙගරි පාරට හැරෙන හන්දියේ සිට මේට්ලන්ඩ් පෙදෙස/මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් හන්දියට (සෙන්ට් බ්‍රිජට්ස් මොන්ටිසෝරිය අසල) මීටර් 25ක පමණ පාර වන් වේ කරලා. ඒ නිසා කිලෝ මීටර් 3ක විතර අමතර රවුමක් ගහන්න වෙනවා එම මේට්ලන්ඩ් පෙදෙස/මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් හන්දිය කරා එන්න: වාහනය වම් පස ග්‍රෙගරි පාරට හරවා කිලෝ මීටරයක් විතර පෙට්‍රල් පුච්චගෙන සම්බෝධි විහාරය පහු කරලා දකුණට  විජේරාම පාරට පැමිණ නැවත දකුණට SSC එක ලඟින් මේට්ලන්ඩ ප්ලේස් එකට හරවා මේට්ලන්ඩ් පෙදෙස/මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් හන්දියට පැමිණීම.   

රෙස්කෝස් එකේ KFC සිට කටුගෙය ගාවට තියෙන දුර KM 2  පමණ වුනත් වාහනේකට  යන්න අමතර KM 3ක පමණ බොරු රවුමක් යන්න ඕන. KFC සිට කුරුඳු වත්ත පොලිසිය අසලින් ගිල්ෆ්රඩ් චන්ද්‍රවංකයට යන්න බැහැ රීඩ් මාවත වන් වේ කරලා නිසා. ඒ නිසා කොළඹ කැම්පස් එක ලඟින් දකුණට හැරිලා තර්ස්ටන්/රෝයල් ප්‍රයිමරි පසුකර තමයි කටුගෙයට යන්න වෙන්නේ. Km 2 ½ක විතර අමතර ධාවනයක්.

පාරවල් ‘වන් වේ’  කරන්න එපා කියනවා නෙවයි (ඉස්සර ‘වන් වේ’ කලේ කොටුවේ පාරවල් පමණයි), නමුත්, එය ඉතා කල්පනාකාරීව, කල යුතු දෙයක්.  ආවට ගියාවට  නොකළ යුතුයි.

සුද්දා පාරවල් නිර්මාණය කර වාහන ගමනාගමනය පිලියෙල කලේ කිසියම් සැලැස්මක් මතයි. දැන් සැලැස්මක් නැතුව පාරවල් ‘වන් වේ’ කරනවා. ත්‍රි රෝද රියදුරන්ට නම් හොඳයි – මීටරය හොඳට වැඩ කරනවා. බස් මඟින් කිලෝමීටර් ගණන් අමතරව පයින් ගාටනවා.

කොටුවේ සුද්දගේ කාලේ දැමු ‘වන්වේ’ නිතිය ඉතාම හොඳයි යෝර්ක් විදීය වගේ පාරවල. අදත් හොඳට ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

2010 පමණ ගාලු පාර ‘වන් වේ’ කිරීම නිසා (කිසි තේරුමක් නැති වැඩක්) ඒ පාරේ තිබු බොහෝ ව්‍යාපාරික ස්ථාන ‘මැරී’ ගියා. අදත් මැරෙමින් පවතිනවා.

දැන් සති කිහිපයකට උඩදී ගාලු පාරෙන් බම්බලපිටිය හන්දියෙන්  දකුණට බෞද්ධාලෝක මාවතට හරවන්න ඉඩ දී තිබෙනවා. කළින් වන් වේ. හොඳ දෙයක්.

පාරවල් ‘වන් වේ’ කිරීමෙන් බොහෝ විට අමාරුවේ වැටෙන්නේ අසරණ බස් මඟින්. ඔවුන්ට සමහරවිට බොහෝ අමතර දුර පයින් ගමන් කරන්න වෙනවා. වියපත් වැඩිහිටියන්, ළමුන් උස්සා ගෙන යන මවු වරුන්  සහ අබාධිතයින් මේ නිසා තදබල අපහසුවට පත්වෙනවා.

පේරාදෙණිය කොළඹ ප්‍රධාන මාර්ගයේ වාහන එක් දිශාවකට ගමන් කිරිම සඳහා වන නීතිය වෙනස් කල කල යුතුයි. ඒ මාර්ගයේ වාහන දෙපත්තටම ධාවනය කලොත් ගොඩක් මාර්ග තදබදය අඩු කරගන්න පුළුවන්.

පිටකොටුවේ බැස්ටියන් පාරේ කඩ සිය ගානක් නොදන්වා කැඩීම, සෙන්ට් ජෝන් මාළු මාර්කට්, සුප්‍රසිද්ධ මැනින් මාකට් ආදිය වෙනත් ප්‍රදේශ වලට රැගෙන යාම නිසා වුනේ පිටකොටුව ක්‍රමයෙන්  ‘මැරී යාම ’.  පිටකොටුව යනු අපගේ ප්‍රධාන බස් නැවතුම, කොටුව දුම්රිය ස්ථානය තිබෙන, ජනයා බොහෝ ගැවසෙන, කොළඹ නගරයේ ජනාකීර්නම තැනයි. එය ජනාකීර්ණවම තිබිය යුතුයි. පිටකොටුව  පාළු කර  ‘මරා’ දැමුවහොත් එය මෝඩ අදහසක්. වෙනත් බොහෝ  ව්‍යාපාරද ‘මැරී’ යනු ඇත.

පිටකොටුවේ  නව පාවෙන සාප්පු සංකීර්ණය (එක සාප්පුවක් වත් පාවෙන්නේ නම් නැහැ), මේ ව්‍යාපෘතිය අද අසාර්ථක වෙලා වගේ. නමුත්  හොඳට හදලා ගන්න පුළුවන්. එතන තියෙන බේරේ වැව, පිරිසිඳුවට හදලා ගත්තොත් තියෙන  සංචාරකමය වටිනාකම කියා නිම කරන්න බැහැ.

කෝටි ගානක් වියදම් කරලා හදපු මේ පාවෙන සාප්පු ව්‍යාපෘතිය අද මේ තරම් අසාර්ථක වෙන්නේ  එදා බැස්ටියන් පාරේ කඩ සිය ගානක් කඩලා,  පාරට ඇදලා දාපු මිනිස්සුන්ගේ සාපය වැදිලා වද්ද? මන්ද, සමහර මිනිසුන්ට විකල්ප වෙළඳ කුටි ලබා දී නැහැ.

අවුරුදු 100ට වැඩි කාලයක් පිටකොටුවේ ඒ ස්ථානයේ පැවති සෙන්ට් ජෝන් මාළු මාර්කට්  එක එහිම තියාගෙන  එතන අළුතින් පිහිටවපු රත්තරන් මධ්‍යස්ථානය හෙට්ටි විදිය අසල නව ගොඩනැගිල්ලක විවෘත  කරන්න තිබුනා.

සෙන්ට් ජෝන් මාළු මාර්කට්, මැනින්  මාර්කට්,  පිටකොටුවේ පදික වෙළඳුන් ලෝක ප්‍රසිද්ධයි. මේවා පිටකොටුවටම  ආවේනික  වූ දේවල්. කොටින්ම පිටකොටුව පැවතුනේ එවන් දේ නිසායි. මේවා පිටකොටුවෙන් ඉවත් කර ඈතට ගෙනියන්න විවිධ හොඳ හේතු තිබුනත් (නව ව්‍යාපෘති වලින් එන කොමිස්) , ඒවා නැති කමින් පිටකොටුව නමැති අපේ වාණිජ මධ්‍යස්ථානයට හිඩැසක් එක් කර තිබෙනවා.

කලක් කදිමයට නඩත්තු කර පවත්වා ගෙන ගිය කොටුවේ ‘පැරණි  කච්චේරිය’, නැවත තදින්ම අභාවයට ගිහින්. කුමාර විදියේ ඕලන්ද කෞතුකාගාරයද  මීට වඩා උසස් තත්ත්වයෙන් තිබිය යුතුයි. එවිට මේවා සංචාරක තෝතැන් බවට පත් වේවි.

රජකාලේ, සුද්දාගේ කාලේ හදපු පැරණි, ලස්සණ ගොඩනැගිලි ජාතික උරුමයන් සේ සලකා රැක ගැනීමට නීතිමය පියවරන් ගත යුතුයි.  රජයට අයත් ගොඩනැගිලි පමණක් නොව, පුද්ගලික ගොඩනැගිලි/ගෙවල් පවා ලැයිස්තු හදා සංරක්ෂණය කල යුතුයි.  අනාගත පරපුරේ අභිවුර්ධිය තකා ඒවා කඩා බිඳ දැමීමට ඉඩ නොදිය යුතුයි.

කොම්පඥවීදියේ මුස්ලිම් පුස්ථකාලය තිබු පැරණි බ්‍රිතාන්‍ය රාජ්‍ය සමයේ බිහි කල ගොඩනැගිල්ල (දුම්රිය පොළ ඉදිරිපස පැත්තේ) අති දර්ශනීයයි. සංරක්ෂණ වටිනාකමක් තිබු ගොඩනැගිල්ලක්. එය පසුගියදා රේල් පාර උඩින් යන ගුවන් පාලමක් ඉදි කිරීමට කියා මුළුමනින්ම කඩා දමා තිබුනා. එම ගොඩනගිල්ලේ වැදගත් කම දැන සිටියෙක් සිටියා නම් බේරගන්න තිබුනා.

කොටුවේ පැරණි ඕලන්ද රෝහළ කඩලා රෙස්ටෝරාන්ට් සඳහා එම ගොඩනැගිල්ල බදු දුන්නා. නමුත් පැරණි ඕලන්ද රෝහළ ඒ විදියටම තැබුවා නම්  විදේශ සංචාරකයෝ වැළ නොකැඩී එය බලන්න යනු ඇත.

මහනුවර බෝගම්බර සිර ගෙදර ගැනත් කියන්න තියෙන්නේ ඒ දේමයි. නවීන පන්නයේ රෙස්ටෝරන්ට්, කඩ, සසාප්පු ඕනෑම තැනක දමා ගන්න පුළුවන්, කෞතුක වස්තු එහෙම නැහැ.

අප කළ යුත්තේ වසර සිය ගණන් පැරණි කෞතුක වස්තු කඩා බිඳ දැමීම නොව අනාගත පරපුරන් සඳහා ඒවා සුරක්ෂා කිරීමයි.

කෝට්ටේ ප්‍රදේශයේ (ඇතුල් කෝට්ටේ, පිට කෝට්ටේ, ජුබිලි කණුව, මිරිහාන, ඇඹුල්දෙණිය) පුරාණ කෝට්ටේ   රාජධානියට අයත් සහ එය විසින් තැනු, අදත් ඉතිරිව ඇති  ගොඩනැගිලි, පුරාවස්තු, බලකොටු රාශියක් අප බලා සිටිද්දීම අපට අහිමිව යනවා.

පෞද්ගලික ඉඩම් හිමියන්ට වන්දි ගෙවා කෝට්ටේ රාජධානියට අයත් ගොඩනැගිලි, කොටුව අප ආරක්ෂා කර ගත යුතුයි.

කලින් පදික වෙළෙන්දන්ව සිට  දැන් ඔවුන්ව පිටකොටුවේ බෝ ගහ පිටිපස ගාල් කර තිබෙන, ගෑස් පහ හන්දිය පැත්තේ ඉදිකර ඇති නව ගොඩනැගිල්ල. ඉතා අඩු පහසුකම් සහිත දුප්පත් පෙනුමයි. විශේෂයෙන්ම එළවලු/පලතුරු  වෙළෙන්දන්ව දමා තිබෙන කොටස. හරියට අම්බලං වගෙයි. තද වැස්සක් ආවොත් හිරිකඩට වෙළෙන්දන් සහ ඔවුන්ගේ වෙළඳ භාණ්ඩ තෙමෙනවා. ඒ අයට තමන්ගේ බඩු තියාගන්න පමණක් නොවෙයි, එළවලු/පලතුරු හොදා ගන්න හොඳ ටැප් පද්ධතියක් වත් නැහැ.  කඩවල එළියේ සේවකයෝ කුණු එළවලු තෝරනවා.

දැන් ඔන්න මල්වත්ත පාර මැදිනුත් ‘අම්බලමක් හදලා’ පදික වෙළෙන්දෝ දාන්න කියලා. ඒ පැත්තම කළුවර වෙලා ගිහිල්ලා. අවට කඩ සාප්පු වලටත්, ගොඩනැගිලි හිමියන්ටත් කරන අසාධාරණයක්, මොකද ඒවා මේ කඩවලට වැහෙනවා.

පිටකොටුවේ ඇතැම් හරස් විදී පදික වෙළෙන්දන් සඳහා විවෘත කිරීම හොඳයි. ඉතා අඩු මිලට පාරිභෝගිකයන්ට බඩු ගන්න අවස්ථාව ලැබී තිබෙනවා. හැබැයි MD ගුණසේන සාප්පුව පැත්තේ පේව්මන්ට් මුළුමනින්ම අවහිර කරගෙනයි ඒ අය වෙළදාම් කරන්නේ. මිනිස්සුන්ට ඇවිදින්න වෙලා තියෙන්නේ තඩි බස් සමඟ මහ පාරේ.

1, 2 3 හරස් වීදි සහ අවට විදී වල සාප්පු වලට පහරක් උනත්, සමහර පදිකයන්ට අපහසුතාවක් උනත්, පොදුවේ ගත්තොත් මේ ප්‍රදේශයේ පදික වෙළෙන්දෝ සිටීම හොඳ දෙයක්. ඒ ප්‍රදේශයට පිරිපුන් ජීවයක් ඔවුන් ලබා දෙනවා. මිනිසුන්ට තෝර තෝරා අඩු මිලට බඩු ගන්න පුළුවන්.

කොළඹ අනිත් ප්‍රදේශවලත්, මෙය ප්‍රවේශමින් නැවත පටන් ගන්න පුළුවන්.  කුඩු ගගහා ඉන්න කොල්ලන්ව පදික වෙළෙන්දන් කරලා හොඳ දෙයකට දාන්න පුළුවන්.

හැබැයි පදික වේදිකා බදු අරගෙන, පදිකයන් පාරට ඇද දමන පදික වෙළඳුන් හඳුනා ගත යුතුයි. පොලිසිය ‘මොනිටර්’ කරන්න ඕන.

කොටුවේ YMBA සිට කොටුවේ රේගු මුලස්ථානය දක්වා පයින් යන පදික වේදිකාවේ ලොකු ඉඩ ප්‍රමාණයක් සමහර වෙළඳ කුටි (පදික වෙළඳුන් නොවේ) අල්ලාගෙන. මිනිස්සුන්ට පාරට බැහැලා යන්න වෙලා තියෙන්නේ.  මගී ආරක්ෂාවට තර්ජනයක්.

කළින් නිවැසියන්ගේ කාර් පමණක් වගේ ගිය කොළඹ 3, 5, 7 වටිනා ගෙවල් තියෙන මාවත් –  බගතලේ, ඇල්ෆ්‍රඩ්, මේට්ලන්ඩ්, නිදහස් මාවත  වැනි පාරවල්,  අද තඩි බස්/ලොරි  වලට පමණක් නොවෙයි කන්ටේනර් පවා යාමට හැකි පරිදි විවෘත  කරලා. ඒ නිවෙස්වල වූ මුල්‍යමය වටිනාකම් සහ ප්‍රදේශයේ තිබු සුන්දරත්වය මේ නිසා අහෝසි වී ගොසින්. නමුත්, ට්‍රැෆික් ප්‍රශ්නය විසඳන්න මේ දේවල් කරන්න වෙනවා කියා තමා රථවාහන පොලිසිය කීවේ.

අද වෝඩ් පෙදෙසේ, බොරැල්ල හරස් පාරේ මංසන්ධියේ සිට බොරැල්ල හන්දිය දක්වා ‘වන් වේ’ කරලා. මෙයින් මරදාන පාරේ, බොරැල්ල පැත්තට තිබෙන්නේ උග්‍ර වාහන තදබදයක්.  මෙය ටිකක් හෝ අඩු කරගත හැකියි ඇස් වාට්ටුව පැත්තේ සිට එන වාහන, අඩුතරමින් ලොකු බස් වත්, වෝඩ් ප්ලේස් එක දිගේ කෙලින්ම බොරැල්ල හන්දියට ඇවිත් (එතන නව ට්‍රිලියම් මධ්‍යස්ථානය (කළින් දාස)  ළඟ පාර තව පොඩ්ඩක් පළල් කල හැකියි) වර්ණ සඥයා මගින්, බොරැල්ල හන්දිය තුලින්, කොටා රෝඩ්හි බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට යාමට සැලැස්වීමෙන්.

බොරැල්ල හන්දිය තරම් රථ වාහන තදබදය ඇති වෙනත් හන්දියක් නැත. 1994 රජය පොළව යටින් සාප්පු සහිත උමං පාරවල් හැදුවේ දුර දිග නොබලා. දැන්, ගුවන් පාලමක් හදන්න බැහැලූ යට තිබෙන උමං නිසා (කොන්ක්‍රීට් කණු හයි කරන්න විදියක් නැහැ). ගොඩාක් පහළට බැසිය යුතු මේ උමං තුලට ජ්‍යේෂ්ඨ පුරවැසියන්ට, අබාධිතයන්ට ගොඩ වෙන්න බැහැ. විදුලියෙන් පාවෙන පඩි පෙළවල් (එස්කලේටර්ස්) බිහි කිරීම අවශ්‍යයි.

නවීන තාක්ෂනය් උපයෝගී කරගෙන බොරල්ල හන්දියේ පාර 5 සඳහා ගුවන් පාලම් දැනුත්  දැමිය හැකි බවයි සමහරු කීවේ. නැත්නම් පොලොව උඩින් යන පාරවල් සෑදිය යුතුයි. එය නම් අධි වියදම් සහිත වැඩක්.

දෙමටගොට ඉඳලා එන වාහන වලට රාජගිරිය දෙසට යන්න සය්කල් බසාර් එක ලඟින් වමට මැගසින් පාරට යන්න සැලස්වූවා චම්පික ඇමතිතුමා කාලේ. හොඳ වැඩක්. එය නිසා බොරැල්ල හන්දිය මඟ හැර  එලියට් පාරෙන් කොටා පාරට වැටෙන්න පුළුවන් – රිට්ස් ෆිල්ම් හෝල් එක ඉදිරියට. නමුත් වැඩි දෙනෙක් මේ නව පාර දන්නේ නැහැ.

ආයුර්වේදේ, රාජගිරිය පැත්තෙන් එන වාහනවලට කොටා පාරෙන් බොරැල්ල නගර සභාවේ සුපර් මාර්කට් එකේ ගේට්ටුවෙන් වම් අතට හැරිලා කනත්ත පාරට යන්න පුළුවන් විදියට අලුත් වන් වේ පාරක් හදන්න ඕන.

නැත්නම්, ඔලම්ස් පෙදසේ (NAB බැංකුව, ලිඩෝ සිනමාහල ඉදිරිපිට පාර) අවසන් වන තාප්පේ කඩලා එය සම්නර් පාරට යා කරන්න ඕන – රාජගිරිය පැත්තෙන් එන වාහනවලට බොරැල්ල හන්දිය මඟ හැරලා කෙලින්ම කනත්ත හන්දියට යන්න. පීඩා වන නිවැසියන්ට වන්දි ගෙවිය යුතු වේවි. එවිට, බොරැල්ල හන්දියේ රථ වාහන තදබදය ගොඩාක් අඩු වේවි.

එදා කොළඹ 3, 5 7 සහ 8 සමහරක් ප්‍රදේශවල විසු නිවෙස් අයිතිකරුවන් බොහෝ දෙනක් තම ඉඩම් විකුනලා බත්තරමුල්ල, නිට්ටඹුව, ජාඇල වැනි පැතිවලට ගිහිං.

මේවා කොළඹ ජීවත්වීමට හොඳම ප්‍රදේශ.

එදා කොළඹ 3, 5 7 සහ 8 (සමහරක් ප්‍රදේශ) කළින් නිවෙස් අද බොහෝ නිවෙස් කාර්යාල/ආපන ශාලා වෙලා බවට පත් වෙලා. එදා හැම ගෙයකම අක්කර ¼, අරික්කාල,  වගේ විශාල ඉඩම් තිබුනා, අද පර්චස් 5-6 වගේ පොඩි කෑලි වලට කෑඩි ගිහින්. මෙයින් විද්‍යාමාන වන්නේ බස්නාහිර පළාතේ,  විශේෂයෙන්ම කොළඹ ඇති තදබල ඉඩම් හිඟ කමයි.

රටේ ජනගහනය පාලාත් 9ම ව්‍යාප්ත විය යුතුයි.  බස්නාහිරට පමණක් මිනිස්සු හිර කලොත්; රටේ වෙනත් ප්‍රදේශවල ජනයා බස්නාහිරට ගෙනාවොත්, දැන් තියෙන ප්‍රශ්ණ දෙගුණ, තෙගුණ වේවි. රටේ සෑම ප්‍රදේශයකම රැකියා අවස්ථා බිහි කල යුතුයි; බස්නාහිර පමණක් නොවෙයි.

කිසි ඇහිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතුව යුනියන් ප්ලේස්හි  සළාකා අසළ පාරේ තිබුණු බස් හෝල්ට් ඒක ඉවත් කළා. මේ නිසා වැඩිහිටියන්ට ඉමහත් හිරිහැරයක්. ඇස් වාට්ටුව හන්දියේ (විෂන් කෙයා) සිට ඉබ්බන්වල බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට පයින්ම ඇවිදගෙන යන්න වෙනවා – කිමි ¾ වගේ.

ඒ වගේම කොටුවේ හිල්ටන් හෝටලේ අසල තිබුණු බස් ස්ටෑන්ඩ් එක ඉවත් කළා පමණක් නොවෙයි බොරැල්ල සිට එන බස් කොටුව YMCA එක ලඟට යාම වැලක්වුවා මෑතකදී. ඉතාම වැරදි වැඩ.

දැන් ඒ බස්, කොටුව දුම්රියපොළ අසලින් ගමන අවසන් කර, කස්ටම් බිල්ඩිම ලඟින් U ටර්න් එකක් දමා නැවත පිටකොටුවට යනවා, බොරැල්ල පැත්තට.

මේ නිසා කොටුවේ චැතම් විදියේ දිනපතා වැඩ කරන කෙනෙකුට බොරැල්ල/නාරාහේන්පිට බසය අල්ලන්න එතැන සිට කස්ටම් බිල්ඩින් එක දක්වා කිලෝ කිමි ¾ වීතර පයින් යන්න වෙලා තියෙනවා.

මරදානේ පැත්තේ සිට ටෙක්නිකල් හන්දිය පසු කර උසාවියට යන බස් මාර්ගය (171)  නතර කළා.  අද අලුත්කඩේ උසාවියට යන සෑම කෙනෙක්ම ටෙක්නිකල් හන්දියේ සිට උසාවියට පයින් යායුතුයි – km ¾  පමණ. නඩු හබ වලට යන අයට, තියෙන කරදර මදිවට.

වෙන රටවල් බස් මගීන්ට, පදිකයින්ට මුල් තැන දෙනවා අන් සියළු වාහනවලට වඩා. අපේ රටේ කොළඹ  රථවාහන පොලිසිය ඒ අයට කුඩම්මාගේ සැලකිළි ලබා දී තියෙනවා.

තියෙන බස් හෝල්ට් ගලවන, බස් රූට් කැන්සල් කරන වෙනත් රටවල් තිබේද?

වාහන නැති දුප්පත් ජ්‍යෙෂ්ට පුරවැසියන්ට/ආබ්ධිතයන්ට මොන තරම් පීඩාවක්ද මේ  අමතර පයින් ගමන් කිරීම් නිසා සිදුවී තිබෙන්නේ.

දුර්වල මගී ප්‍රවාහන සේවා නිසා වැඩියෙන්ම බැට කන්නේ අපේ ජ්‍යෙෂ්ට පුරවැසියන්, අබාධිතයන්, පොඩි දරුවන් අරං යන අම්මලා, ගැබිණි කාන්තාවන්  වැනි අය. රටේ මිනිසුන් පෝලිම් සංස්කෘතියකට හරියට පුරුදු වී නැති නිසා (පෝලිම් පනින සංස්කෘතිය නම් හොඳට තියෙනවා), මෙවැනි, සමාජයේ දුර්වල අය, ඉමහත් අපහසුවට පත් වෙනවා.

අප අමතක කරන්න හොඳ නැහැ අපේ ජ්‍යෙෂ්ට පුරවැසියන් නිසායි, ඒ කාලේ ඒ අය දුක් මහන්සි වී වැඩ කල නිසායි, අපේ රට මේ තත්ත්වයෙන් දියුණු වී  තියෙන්නේ.

ඉස්සර තිබු සමහර බස් මාර්ග අද අවලංගු කරලා හෝ නැත්තටම  නැතිකරලා  – 104  බම්බලපිටිය – වත්තල,  කොටුව – සීවලී ලේන් (146) උදාහරණ.  මේවා ඉතා ජනාකීර්ණ බස් රූට් වෙලා තිබුනේ, විශේෂයෙන්ම, 168 නුගොගොඩ – කොටහේන බස් රූට් එක.  මේවා   ‘මරා’ දැම්මට ඒවාට විකල්ප, ඒ බස් රූට් භාවිතා කල මගීන්ට සපයලා නැහැ.

මේ ප්‍රධාන රූට් වහලා දාලා තියෙන්නේ  ප්‍රයිවෙට් බස් කාරයන්ගේ ඕන කමට?

මේ ලිපි පෙළේ කළින් ලිපියක සඳහන් කලා 155 රූට්  ඒක (ගල්කිස්ස – මට්ටක්කුලිය) යළි විවෘත කිරීම ඉතා හොඳයි කියා, පොඩි උත්සවයක් ගත්තට කමක් නැහැ.

ජනගහනයේ වැඩි වීමක් සිදුවෙද්දී තියෙන බස් රූට් කැපීම නොව කල යුත්තේ ඒවා වැඩි දියුණු කිරීම සහ මහජන අවශ්‍යතා අනුව නව රූට් ඇතිකිරීමයි.

බස් මඟින් 2වැනි පන්තියේ පුරවැසියන්ද? අදත් මේ රටේ 75% – 80%ක් පමණ ජනතාව  ගමනාගමනය පිණිස භාවිතා කරන්නේ බස් ප්‍රවාහන සේවයයි.

ඔය අධිවේග නිසා ඒවාට පිවිසුම් මාර්ග සහ අසබඩ මාර්ගවල වාහන තදබද වැඩි වුනා. අධිවේග හැදීම නිසා හොඳ රබර් වතු දෙකට මැදින් කපා ගොස් තියෙන හැටි. පරිසර දුෂණය, උරගයින්, මොනරු  වගේ සත්තු විශාල පරිමාණයෙන් මැරෙන විදිය දැක්කහම දුක හිතෙනවා.

දැන් හුංගම, අම්බලන්තොට, හම්බන්තොට පැත්තේ ජනාකීර්ණ තැන් වල පවා මොනරු, වඳුරන් සහ වෙනත් දුර්ලභ කැලෑ සතුන් දකින්න ලැබෙනවා. ඒ, ඒ සතුන්ගේ වාසභුමි වූ කෑලෑ එලි කර, විනාශ කරදෑමිම නිසායි.

ප්ලේන් එන්නැති මත්තල ගුවන් තොටුපොළ නිසා විශාල කැලෑ ප්‍රමාණයක් නැතිව ගියා. එදා වල් අලින්, මොනරුන්, වඳුරන් බහුලව තිබු සුරිය වැව කැලය අද නැහැ.

කවදාවත් මොනරුන් නොසිටී බොරලැස්ගමුවේ, අතුරුගිරියේ, පමුණුගම, ජා ඇල, ගම්පහ දැන් මොනරු.

බෙල්ලන්විල රක්ෂිතය බොහෝ දුරට එලි කිරීම, ඉඩම් ඇල්ලීම වැනි ක්‍රියා නිසා එහි සිටි වඳුරන්, රිලවුන් දැන් බොරලැස්ගමුව පැත්තේ පුද්ගලික වතුවලට පැන වගා හානි කරනවා. රක්ෂිතයේ ඇලේ හිටපු කිඹුල්ලු අද නැතිම වෙලා යන තත්වයකට  ඇවිල්ලා.

රජ කාලේ ඉඳන් තදින් ආරක්ෂා කල,  මිල කල නොහැකි  වටිනාකමක් ඇති, මුතුරාජවෙල රක්ෂිතය අද ගොඩාක්  දුරට නැති වෙලා, වැඩියෙන්ම කටුනායක අධිවේගය නිසා.  අනිත් පැත්තෙන්, තුඩැල්ල – බෝපිටිය/පමුණුගම පාරේ දෙපස මේ රක්ෂිතය නැතිවෙලාම වගේ ගිහිල්ලා – අද සීමාවී තිබෙන්නේ ඉතා කුඩා බිම් තීරුවලට පමණයි. දේශපාලනඥයයෝත් එහි ඉඩම් අල්ලා ගත්තා කියා ප්‍රවුර්ති පලවී තිබුනා.

2010 – 2015 තුල පුදුමාකාර ලෙස ස්වාභාවීක පරිසරය විනාශ කිරීමක් වුනේ. ආයිත් 2019 – 2022 කාලයේදී.

ඇමරිකාව, ඕස්ත්‍රේලියාව වගේ රටවල රජයේ එක ඉඩම් අඟලක් හරි හොරෙන් කොල්ලා කා තිබ්බොත් අවුරුදු 5න් එහා හිරේ.

හැමිල්ටන් ඇල  සහ ඒ අවට ප්‍රදේශය මොනතරම් සුන්දරද? ඒත් අප අද ඇලකන්ද /හැඳල/මෝදර පැති වලින් යන්නේ නහය වහගෙන නේද? ඕලන්ද කාලයේ හැදු මේ ඇල හොඳින් පිරිසිඳු  කර බලාගත්තොත්  එය සංචාරකයන් අද්දවාගන්නා වූ කාන්දමක් වෙනවා නිසැකයි. එපමණක් නොවෙයි, ඒ පළාත්වල වැසියන් නිරෝගීව තබා ගැනීමටත් උදවු වෙනවා.

මේ කිසිම ‘වැඩකට නැති’ පළාත් සභාවලින් මේ පුංචි රටට ඇති පලය කීම?

පළාත් සභා එන්න කලින් මේ රටේ පරිපාලනමය කටයුතු මැනවින් සිදු වුනා නේ.

අහිංසක සුළු ජාතින් මේවා ඉල්ලුවේ නැහැ; ඒ අයට ඕන මහ ජාතිය සමඟ සමඟියෙන් ජිවත් වෙන්න. නමුත් සමහර සුළු ජාතික ජාතිවාදී නායකයෝ තම ජනතාවගේ නම විකුණා රට කඩන ඉල්ලීම් ඉල්ලනවා.

1987 හඳුන්වා දුන් 13 වන සංශෝධනය තමයි මේ රටට ගොඩාක්ම වින කලේ. අපේ රටේ ස්වෛරීභාවයට තදබල පහරක්.

ජවිපෙ ආයුධ අතට ගත්තේ මෙයට විරුද්ධ වීමටයි.

ඔවුන් එදා පළාත් සභා පිහිටුවීමේ විරෝධයට ගත් ක්‍රියාමාර්ග සාධාරණයි. හැබැයි පසුව දරුණු ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවලට යොමු වුනා – 1989, 1990. ඒවා වැරදි.

මුළු රටටම ඇඳිරි නිතීය දමලා, බස්/ගොඩනැගිලි  ගිනි තියලා අති බලවත් මහජන අප්‍රසාදය මැදයි JR ඉන්දියාව සමඟ පළාත් සභා ඇතිකරන ගිවුසුම අත්සන් කලේ. එදා එයාගේ දෙපැත්තෙන් හිට ගත්තේ ACS හමීඩ්, දේවනායගම් සහ ගාමිණි දිසානායක.

එවකට හිටපු අගමැතිත් (R ප්‍රේමදාස මහතා) අරලිය ගහ මන්දිරයෙන් පිටතට අවුත් විරෝධය දැක්වූ ජනතාවට එක් වුනා කියලායි ආරංචි උනේ.  එවකට සිටි, පසුව වෙඩි තැබීමකට ලක්ව අභාවප්‍රාප්ත වූ, ගරු වෙළඳ ඇමති ලලිත් ඇතුලත්මුදලි මහතාත් ගිවුසුම අත්සන් කරන උත්සවය වර්ජනය කළා. පළාත් සභා වලට විරෝධය පල කරමින් සෞඛ්‍ය ඇමති ගාමිණි ජයසුරිය මහතා ඇමති මණ්ඩලයෙන් ඉල්ලා අස් වුනා. එතුමා අනගාරික ධර්මපාලතුමාගේ ඥාති පුතෙක්. සිරිල් මැතිව් මහතාත් කැබිනෙට්ටුවෙන් පසු කාලයකදී ඉවත් වුනා.

13 වන සංශෝධනය ගෙනාවත්, ඉඩම් සහ පොලිස් බලතල මධ්‍යම රජය තියා ගත්තා. JR කල එක් හොඳ වැඩක් ඒ. නමුත්, එක් පළාත් සභාවක් කටයුතු කලේ ඒ අයට ඉඩම් බලතල ලැබිලා තිබුනා වගේ.

2009 මැයි 19 වෙනිදා යුද්ධය දිනපු ගමන් බුද්ධිමත් නායකයෙක් නම් කරන්නේ ‘මේ රටේ තිබුනේ ත්‍රස්තවාදී ප්‍රශ්නයක්, දැන් එක ඉවරයි’ කියලා 13 වන සංශෝධනය අහෝසි කරලා දාන එකයි  (පළාත් සභා ක්‍රමය එතනින්ම  හාන්සියි).

ඉන්දියාවට ගැලපුනාට (ඒ අය විසින් බලෙන් අපිට ස්ථාපිත කල 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය) මේ අපේ පුංචි රටට පළාත් සභා අවශ්‍ය නැහැ. අපේ රට පුංචි වැඩියි. සියළු  ජාතින්, සාමයෙන්, සමගියෙන් එක ධජයක් යටතේ එක දේශයක ජිවත් විය යුතුයි.

ලංකාවටයි ඉන්දියාවටයි එකම පාලන ක්‍රමයෙන් කරන්න බැහැ. ලංකාවේ ජනගහනය මිලියන 22යි, ඉන්දියාවේ මිලියන 1200යි. තමිල්නාඩුවේ පමණක් මිලියන 70යි.

ඉන්දියාවේ ක්‍රමේ මෙහෙ කරන්න ගිහිං අපි අන්තිමටම  එරිලා, නහය ළඟටම. පළාත් සභා නඩත්තු කරන්න (පඩි නඩි, වාහන. බොඩි ගාඩ්ස්, නිල නිවාස, කාර්යාල විදේශ සංචාර). කිසිම වැඩක් නොකරන පළාත් සභා වල (කරන වැඩ කලින් තිබු කච්චේරි/ප්‍රාදේශීය සභා මඟින් කල හැකියි), මේ දේවල්වලට වැය කරන්නේ මහජන මුදල් රුපියල් බිලියන් ගණනින්.  ප්‍රාදේශිය සභා, මහා නගර සභා වලින් තමා මහජනයාට සේවයක් සිදුවන්නේ, පළාත් සභා වැඩක්ම  නැහැ.

නමුත්, දැන් නම් පළාත් සභා අහෝසි කරන්න පුළුවන් වේය කියා හිතන්න අමාරුයි. අති දැවැන්ත වෘක්ෂයක් බවට එය පත් වෙලා. අහෝසි කරන්න පුළුවන් වෙලාවල් වලදී කලේ නැහැ විශේෂයෙන්ම  2009 සහ 2012 දී.

උතුරු නැගෙනහිර පමණක් තබා ගෙන ඉතිරි 7 අහෝසි කරමු කියන අයත් ඉන්නවා. ප්‍රවේශමින් සළකා බැලිය යුතු යෝජනාවක්.

පළාත් සභා ඕනම නම්, අපට ඒමට හැකි ජාත්‍යාන්තර මානව හිමිකම් තහංචි ගැන හිතලා උතුරට සහ නැගෙනහිරට පමණක් පළාත් සභා 2ක් දිය හැකියි. ජන්දදායකයින් ලක්ෂ 10 ක් වත් නැති වයඹ, සබරගමුව, උතුරු මැදට, දකුණට මොන පළාත් සභාද? ඒවාට වෙනම නිතී?

යුද්ධේ දින්න ගමන් අපේ හිටපු නායකයා ඉන්දියාවට ගොස් පොරොන්දු වුනා පූර්ණ 13 විතරක්  නොවෙයි 13+ දෙනවා. UN ලොක්කා, බැන්කී මුන්ට පොරොන්දු වුනා හමුදාවේ යුධ අපරාධ පිළිබඳව විමර්ශනය කරනවා කියා. කිසි තේරුමක් නැති ප්‍රතිඥ්යා ඒවා.

රට ඇතුලෙන් විරෝධය එන නිසා පොරොන්දු වූ 13+ නොදී සිටීන විට ඉන්දියාව තරහ වූනා. ජෙනිවා වලදී අපට විරුද්ධව යෝජනා ගෙනාවා පමණක් නොවෙයි අහිංසක දෙමළ වැසියන් 40,000ක් යුද්ධය අවසන් වෙලාවේදී අපේ හමුදාව විසින් මරා දැමුවා කියන බොරු චෝදනාවෙන් අපව නිදහස් කරන්න ඉන්දියාව සහයෝගය දුන්නේ නැහැ.

අද හරි ඉන්දියාවෙන් සහයෝගය ලබා, මේ අමුළික පට්ටපල් බොරු චෝදනාවෙන් අපි නිදහස් වෙන්න බලන්න ඕන. මන්ද, ඉන්දියාව සත්‍ය දන්නා නිසා.

රටේ නායකයා දැන ගන්න ඕන විදේශ රටවලට ගිය විට 13+ දීම වැනි මෝඩ කථා කථා නොකර සිටීමට. වර්තමාන සහ ඉදිරියට එන නායකයනට මේවා හොඳ පාඩම්.

ලංකාවට වඩා 125 ගුණයෙන් විශාල වූ, මහාද්වීපයක් වූ, ඕස්ත්‍රේලියාවෙත් තියෙන්නේ පළාත් ආණ්ඩු  6යි (අමතරව, ටෙරිටරි 2යි).  අපේ පුංචි රටේ පළාත් ආණ්ඩු 9ක්. 

නැවතත්, ජනගහනය මිලියනයක් වත් නැති සබරගමුව, ඌව, වයඹට වෙනම ආණ්ඩු!  ඒ කියන්නේ වෙනම නීති පද්ධතීන්, වෙනම පොලිසී, වෙනම උසාවි ….

කුරුනෑගල වැව රවූමේ  රජය සතු වටිනා, දර්ශනීය නිවෙස් දැන් පළාත් සභා නියෝජිතයන් පරිහරණය කරනවා, මොකද ඒවා සතු වයඹ පළාත් සභාවට.

සෑම පළාත් සභාවක  මන්ත්‍රීවරු පිටරට ගියා  සවාරි, පළාත් සභාවල සල්ලි වලින්.  ඒ පළාත් වල ඉස්කෝල ළමයිට පුටු මේස සහ රෝහල් වාට්ටු ප්‍රතිසංසකරණය කරලා, ඇම්බියුලන්ස් එකක් හෝ දෙකක් අරගෙන, ගම්වල වලවල් තියෙන පාරවල් ටිකක් කොන්ක්‍රීට් කරලා දාන්න තිබුනා නේද ඒ සවාරිවලට ගිය කෝටි ගණන් සල්ලි වලින්.  යන්නම ආස නම් තමන්ගේ සල්ලිවලින් යන්න කියන්න තිබුනා.

මහනුවර මහ නගර සභාවේ මන්ත්‍රීවරුන් 20 ක්‌ සහ නිලධාරි කණ්‌ඩායමක්‌ එම පළාත් සභාවේ සල්ලි වලින් චීන රටේ  සංචාරයක්‌ සඳහා දිවයිනෙන් බැහැරව ගියේ 2016 ජුනි මාසයේදී.

ලංකාවට හරියන්නේ බලවත් වූ මධ්‍යම ආණ්ඩුවක්.  සෝල්බරි ව්‍යවස්ථාව කදිමෙට මේ රටට වැඩ කළා. දැන් ව්‍යවස්ථාව අවුල් වූ නූල් බෝලයක් වගෙයි.

1970දි මුදියන්සේ තෙන්නකෝන් මහත්තයා නිකවැරටිය ආසනය දිනුවේ ශ්‍රී ලංකා, යුඑන්පී දෙකම පරද්දලා ස්වාධින අපේක්ෂයෙක් ලෙස. තවත් හිටපු  ස්වාධින මන්ත්‍රිවරු තමයි ආර් ජි සේනානායක (කැළණිය), ඩොනල්ඩ් ජේ රණවීර (මස්කෙළිය), විජයානන්ද දහනායක (ගාල්ල)  වගේ මහත්වරු. මේ අයට යු එන් පී, ශ්‍රීලනිප දොගොල්ලම පැරදුනා. අද?

අද ආසනේකට කියලා මන්ත්‍රී වරයෙක් නැහැ. දැන් තියෙන ව්‍යවස්ථාවෙන් ස්වාධින මන්ත්‍රීවරයෙක් වෙනවා පමණක් නොව ස්වාධීනව, තනිවම චන්දෙ ඉල්ලනවත් බැහැ – මේවාටත් වඩා ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී චන්ද ක්‍රමයක් වෙයිද?

ඒ දවස්වල ඔය මනාප තිබුනේ නැහැ. ආසනවලට අපේක්ෂකයෝ ඉදිරිපත්වෙලා වැඩි චන්ද ලබාගෙන පාර්ලිමේන්තු ගියා.  ඉතා තියුණු තරග පැවතුනා. චන්දේ දිනන්න නම් චන්දේ ඉල්ලා ගෙන් ගෙට යාම ඒ කාලේ අනිවාර්යයයි.  අති තියුණු සටන් වලින් පසුව චන්ද 45, 103, 300, 500 න් වගේ දිනපු මන්ත්‍රීවරු හිටියා. පරාජිතයෝ පරාජය පිළිගෙන නම්බුකාර විදියට ගෙදර ගියා.

ඒ දවස්වල  චන්ද දායකයෝ දන්නවා ඒ අයගේ මන්ත්‍රි හරියටම කවුද කියලා.  නරක අයව ඊ ලඟට එන මැතිවරණයෙන් පරාද කර ගෙදර යවනවා. ලංකාව වගේ පොඩි රටකට හරියන්නේ මේ ක්‍රමයයි.

අද බොහෝ විට සල්ලිකාරයෝ දිස්ත්‍රික්කය පුරාම සල්ලි වියදම් කරලා මනාප අරගෙන පාර්ලිමේන්තුවට රිංගනවා.  බලයට ආපු දා ඉඳලා ලබන චන්දෙ දිනන්න වියදම් කරන්න සල්ලි හොයනවා. ඒ අය ඉන්නකම් මේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට  අහිතකර වූ ක්‍රමය වෙනස් කරන්න දෙන්නේ නැහැ.

එක් පළාත් සභා ආන්ඩුකාරවරයෙක් 2000 මැද ගණන් වල මහජන මුදල් රුපියල් මිලියන 18.55 ක් වැය කර, පුද්ගලික තෑගී මිලදී ගෙන, තමන් දෙන තෑගී හැටියට දීලා. මැරුනහම, මිනිහගේ පිළිරුවක් එහෙමත් හදයි.

චන්දෙට ඉස්සෙල්ලා නොයෙක් පොරොන්දු දෙනවා.  එහෙම කියලා චන්දෙය දිනනවා. දින්නට පස්සේ ඒ දේ හරියටම කරන්නේ නැහැ. කාවද මේ අය රවටන්නේ; තමන්ව දිනවපු චන්දදායකයින්ව.  කුඩා දරුවන් මේවායින් ඉගෙන ගන්න පාඩම මොකක්ද?

බොරු කීම හොඳයි කියලා කියන එක මේ රටේ පාලකයෝ ඔප්පු කලේ ඔය ‘හඳෙන්  හරි ගෙනල්ලා හාල් නිකන් දෙන්නම්’, ‘ඇට අට දෙන්නම්’ වගේ  බොරු පොරොන්දු වලින්.

1950 ගණන් වල පැය 24න් රාජ්‍ය භාෂාවක් ඇතිකරලා රටේ නැති ප්‍රශ්න ඇති කරලා, දින කිහිපයක් ඇතුලත u- ටර්න් එකක් ගත්තා පෙඩරල් ක්‍රමයක් දෙනවා කියලා.  ආපසු, හාමුදුරුවරු සත්‍යග්‍රහ කරන කොට ඒ පෙඩරල් යෝජනාව හකුලා ගත්තා.  මේ අය දේශපාලනඥයයෝද, මඩේ හිටවපු ඉනිද?

1983 ජාතිවාදී කෝලාහල ඇතිවුනේ එවකට හිටපු පාලකයන්ගේ අනුදැනුම මත කියලා සමහරු කියනවා.  අහිංසක දෙමල මිනිස්සුන්ගේ ගෙවල් හොයාගෙන ගිහින්  ගිනි තියලා තියෙන්නේ ග්‍රාමසේවක  ලැය්සිතු අතේ අතිවලු.

එදා 1983 කල ඒ ‘ගොන්’ වැඩය නිසා අදත් අප ජාත්‍යාන්තරයේ විඳවනවා.

ජාතියේ පියා එදා කෘෂිකර්මාන්ත ඇමති  සහ පසුව අගමැති අවධියේ බිහිකළ පදවිය, ශ්‍රී පුර, ගල් ඔය, ගෝනගල, අරන්තලාව, කනතලේ, කන්දකඩුව  වැනි ගොවි ජනපද නොවන්න අප අද විදේශ වලින් සහල් ගෙන්වනවා මහා පරිමාණයෙන්.  එතුමා නැතිනම්, මායිම් ගම් කියන ගම් පටන් ගැනෙන්නේ අනුරාධපුර, පොලොන්නරුව, අම්පාර වගේ තැන් වලින්.

1972 දී මැරෙනකොට තමන්ගේ බැංකු පොතේ රුපියල් 350ක් පමණක් තිබු හිටපු අගමැති කෙනෙක් හිටියා.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යනු නිරතුරුවම වෙනස් කරන ලියවිල්ලක් නොවිය යුතුයි. ‘බල්ලන්’, ‘පුසන්’ සඳහා වූ පනත් නම් නිරතුරුව වෙනස් කලාට කමක් නැහැ.

ඇමරිකාව, කැනඩාව, ඕස්ත්‍රේලියාව, සිංගප්පුරුව වැනි දියුණු රටවල් ඒ අයගේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව  මේ අපේ විදියට වෙනස් කරන්නේ නැහැ.

ලී ක්වාන් යු (සිංගප්පුරුව) සහ ජෝන් හවර්ඩ් (ඕස්ත්‍රේලියාව), දෙන්නම කිවුව දෙයක් ‘බලන්න ශ්‍රී ලංකාව දිහා, ඒ අය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කරලා ආමරුවේ වැටුන අය, අප ඒ අයගෙන් පාඩමක් ඉගෙන ගත යුතුයි’.

ඉස්සර අමාත්‍යංශයකට වෙන් කරන මුදල් වලට අත තියන්න පුළුවන් අමාත්‍යංශයේ ලේකම්තුමාට පමණයි, ඇමතිට බෑ. අද ඔක්කොම ඇමතිට යටයි වගේ. 

මහජන කටයුතු සඳහා වෙන්කරන මුදල් අද ඇමතිලා  පිටරට සවාරි (තම හෙන්චයියන් සමඟ), භෝජන සංග්‍රහ, ගෙදර විදුලි බිල/ජල බිල ගෙවන්න පවා පාවිච්චි කර තිබෙනවා. මාලිමාව මේ සංස්කෘතිය වෙනස් කලොත් ඉතාම හොඳයි, බලා හිඳිමු.

ඉස්සර රජයේ වැඩ කෙරුනේ දෙපාර්තමේන්තුවලින්. අමාත්‍යංශ තිබුනේ ඉතා පොඩි ආයතන හැටියට. අද දෙපාර්තමේන්තුවලට තැනක් නැහැ, සෑම දේම වගේ වෙන්නේ අමාත්‍යාංශයෙන්.

1948 ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම රජයේ කැබිනට් මණ්ඩලය සමන්විත වුනේ සාමාජිකයන් 18 දෙනෙක්ගෙන් විතරයි.

2000 ගණන්වල 100 අසන්න ඇමති මණ්ඩල තිබුනා.

අද මාලිමාව යටතේ නැවතත්  හොඳයි. 1970 මැතිණිගේ කැබිනට් මණ්ඩලයට අයත් වුනේ 21 දෙනායි.

ශ්‍රී ලංකාව මෙන් 120 ගුණයක් විශාල ඕස්ත්‍රේලියාවේ  කැබිනට් මණ්ඩලයට අදත් ඉන්නේ  සාමාජිකයන් 20  දෙනෙක්විතරයි.

රජය ශක්තිමත් කරගන්න කියලා තමයි හැම මන්ත්‍රී කෙනෙකුටම වගේ කැබිනට්/රාජ්‍ය/නියෝජ්‍ය ඇමතිකම් දුන්නේ.  ශක්තිමත් රජයක් අවශ්‍ය බව ඇත්ත, නමුත්,

ජනතා නියෝජිතයන් හැටියට මන්ත්‍රීවරු දැනගන්න ඕන තමන්ගේ පුද්ගලික අභිමතාර්ථයන්ට පෙර රට, ස්වකිය ප්‍රතිපත්ති, ජනතාවට දුන් පොරොන්දු ගැන හිතන්න.

කැබිනට් මණ්ඩලය ඉතා විශාල වීම නිසා ඒ අය නඩත්තුවට අති  විශාල මහජන මුදලක් වැය කරන්න වුනා. කට්ටිය වැඩි වුනහම ඇතුල අවුල්, පාලනය කරගන්න අපහසුයි. කැබිනට් රහස් ලෙහෙසියෙන් එලියට ‘ලීක්’ වෙනවා. හොරකම්/අක්‍රමිකතා කරන අයට ලෙහෙසියි.  

මැති ඇමතිවරු සීමාවක් නැතිව පිටරට සංචාරය කලා. ගොඩක් හිටපු ඇමතිවරුන්ට පිටරටවල (බටහිර) ගෙවල් තියෙනවා.   කොපමණ නම් හොරකම් කරන්න ඇද්ද?

අමාත්‍යංශවල මුදල් වලින් පිටරට හෝටල වල මත්පැන් බිල් පවා ගෙවා තියෙනවා හිටපු ඇමතිවරු. මේවා දැන් ඉහලින්ම සොයා බලා නවත්වන්න ඕන දේවල්.

දේශපාලනඥයන්ගේ වංචා දුෂණ හොයනවා නම්, සිය  විරුද්ධවාදීන් හෝ තමන් සමඟ තරහා  අයගේ පමණක් වංචා දුෂණ හොයනවා නම් ඒකත් වංචාවක් සහ දුෂණයක්. 

මේ මාලිමා ආණ්ඩුව ඇතුලේ ඉඳන් වංචා දුෂණ කරන අයවත්, කොයිතරම් බලවත් උනත්, කොයි තරම් තද  මිතුරන් උනත්,  අල්ලන්න ඕන. නැත්නම් මේ අයවත් හොරුන්ගේ ගණයට තමා අපට දාන්න වෙන්නේ.

වංචා දුෂණ කරපු දේශපාලනඥයන් අල්ලස් සහ දුෂණ කොමිසමට අරගෙන යන එක හොඳ දෙයක්. නඩු පවරා වැරදි කරුවන්ව හිරේ යැව්වහැම තමා උපරිම මහජන විශ්වාසය රජයට ලැබෙන්නේ.

දේශපාලනඥයින් ස්වකිය බිරියන්, දරුවන්, ඥාතින් සිය පුද්ගලික ලේකම්ලා, සම්භන්ධීකරන ලේකම්ලා කරගත්තා.  සමහර අයට සංස්ථා සභාපතිකම්/අධ්‍යක්ෂකම්  අරං දුන්නා. ඒ වගේමයි  ලිංගික අල්ලස් ප්‍රශ්ණ. මේවා වංචා දුෂණ වලට ඉනිමං තැනීම්.  මේ වැරදි වැඩ තහනම් කර පමණක් මදි. යාළු, මිත්‍රයෝ, ඥාති වුනත් සියළු හොරුන් ඇල්ලිය යුතුයි.   

එසේ කරයි කියා හිතන්න අමාරුයි, බොහෝ කරන දේවල් ජනතාව මුළා කරන මාධ්‍ය සංදර්ශන.

ඔක්කොම යාළුවො මල්ලි!

මේ රජයේත් ඥාති සංග්‍රහ, ගජ මිතුරු සත්කාර තියෙනවනේ. තදබල වැරදි වැඩ.

වංචා දුෂණ, අල්ලස් ගණන් ගන්නේ නැති හෝ ඒවායේ බරපතලකම අවතක්සේරු කරන අය බොහෝ විට තාන්න මාන්න ලැබුනොත් ඒ වගේ දෙවල් කරන අය.

නව ආචාර්යධර්ම පද්ධතියක්  දේශපාලනඥයන්ට සහ රාජ්‍ය සේවකයන්ට හඳුන්වා වංචා දුෂණ වැඩ මුළුමනින්ම තහනම් කල යුතුයි..

බොහෝමයක්  රජයේ කාර්යාල වලට ගියහම ඒවායෙහි  නිලධාරින් අදත් කටයුතු කරන්නේ වැඩේ කරලා දෙන්න නෙවි, වැඩේ නොකෙරෙන්න. සුළු වැඩකට අපිව තුන් හතර වතාවක් බොරුවට ගෙන්වනවා. මේ, එම නිලධාරීන් ඔවුන්ගේ ‘බලය’ අපට පෙන්වීමක්.

උඩින්ම හොඳ නායකත්වයක් පෙන්වනවා  නම් මේ අඩුපාඩු ‘ටක්’ ගාලා හදා ගත්තැකි, දැන් පඩිත් වැඩි කරලා තියෙන හන්දා.

දුෂණ, වංචා තිබුනට කමක් නැහැ, ඒවාත් එක්ක රට දියුණු කරන්න පුළුවන් කියන සංකල්පය මුලාවක්.  දුෂණ, වංචා හරියට කිරි කලයට ගොම එක් කළා වගේ.

දුෂණ, වංචා නොමැති රටක් ලොව නොමැති තරම්. නමුත් දියුණු රටවල ඒවා ‘සංස්කෘතියක්’ බවට පත්වී නැහැ. තවද, අහු උනොත් නිතිය අකුරටම ක්‍රියාත්මක වී ඒ අයට දැඩි දඬුවම් දෙනවා, හිරේ යවනවා.

දුෂණ, වංචා කරන කෙනා ඒ දේවලට ඇබ්බැහි වෙනවා, හරියට අබිං කෑ කෙනා වගේ. ඒ අයගෙන් තමන්ගේ වැඩ කොටස/රාජකාරිය  හොඳින් ඉටු වේ යයි කවදාවත් බලාපොරොත්තුවන්න බැහැ. කොටින්ගෙන් හොරට  සල්ලි අරන් සිමෙන්ති, කටුකම්බි, කම්බි ඇණ  උතුරට ගෙනියන්න දී, ඒවායින් හැදු බිම් බෝම්බවලින් තමන්ම මැරුණු වංචනික හමුදා නිලධාරින් සිටියා.

රටේ දුප්පත් කමට/ඉදිරියට නොයාමට  තවත් හේතු  කිහිපයක් තමයි අපරිපාලනය, අකලමනාකරණය, නාස්තිය, උකටලිභාවය සහ ආත්මාර්ථකාමිත්වය.

දුප්පත් කම නැති කිරීමට නම් පාලකයන් තුල දුප්පත්කමට නිවැරදි හේතු සහ දුප්පත්කම තුරන් කරන නැණවත්, බුද්ධිමත් මාර්ග දැන සිටිය යුතුයි.  ‘දුප්පත්කම තුරන් කරමි’ යන දැඩි කැපවීම සහ මතය ඔවුන් තුල තිබිය යුතුයි; එය මන්ත්‍රයක් මෙන් නිතර නිතර කිව යුතුයි.

මතු සම්බන්ධයි ……..

Shenali D Waduge

The Penal Code (Amendment) Bill No. 33 of 2025, recently passed by the Sectoral Oversight Committee on Governance, Justice and Civil Protection—chaired by Hon. Dr. Najith Indika and including members Mujibur Rahman, M.K.M. Aslam, Sellaththamby Thilaganathan, Attorney-at-Law Thushari Jayasingha, Major General (Rtd.) G.D. Sooriyabandara, Hon. Ajith P. Perera, Attorney-at-Law (Mrs.) Chamindranee Kiriella, Attorney-at-Law Chithral Fernando, and Attorney-at-Law (Mrs.) Anushka Thilakarathne—claims to protect children. However, it introduces sweeping, ambiguous definitions that threaten parents, teachers, and traditional Sri Lankan upbringing. The Govt must WITHDRAW the BILL. The damage the Govt will cause by this Bill is irreversible. 

https://documents.gov.lk/view/bills/2025/8/630-2025_E.pdf

The Bill establishes no boundaries for children, and does not recognize the duties of students, teachers, or parents. Respect for elders, authority, and moral obligations in line with our civilizational cultural heritage are omitted, creating a one-sided legal framework that shifts all power to the child, leaving adults vulnerable and guidance ineffective.

The Bill focuses entirely on what adults cannot do to children, but it:

1.    Does not define or emphasize children’s duties — no mention that children have responsibilities to behave respectfully, obey rules, or not manipulate adults.

2.    Ignores the reciprocal social contract — duties of teachers to teach, parents to guide, and children to respect and learn.

3.    Disregards cultural norms of hierarchy and moral guidance — Sri Lanka’s upbringing traditionally emphasizes duty, discipline, and respect for elders; the Bill is silent on these.

4.    No boundaries for children’s legal leverage — any perceived discomfort” can trigger legal consequences for adults; the Bill gives children procedural power without accompanying responsibilities.

The Bill contains no provisions addressing children’s misbehavior, such as lying, deceit, or manipulation. By protecting children from ordinary corrective measures without establishing responsibilities & duties, the law inadvertently encourages dishonesty and opportunistic behavior, leaving parents, teachers, and institutions powerless to enforce accountability.

1. Minor Classroom and Home Discipline becomes Criminal

Scenario (School & Home):

·      School: A teacher asks a student to stand in the corner during a lesson for repeatedly talking.

·      Home: The same child misbehaves at home and a parent denies TV or phone privileges for a day.

Bill text: Section 308B(1) defines corporal punishment as:

any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age.”

Expanded Impact:

Teacher:

·      Could be accused of humiliation” even if the intent was purely corrective.

·      Faces potential police investigation, fines up to LKR 100,000, imprisonment up to 6 months, or both.

·      Hesitant to enforce rules in the classroom; fear of legal action paralyzes ordinary discipline.

Parent:

·      Could be accused of causing mental discomfort” at home for denying privileges.

·      Ordinary corrective measures risk being interpreted as punishable corporal punishment.

·      May avoid setting boundaries or enforcing rules, weakening family authority.

Child:

·      Can exaggerate emotional distress to manipulate teachers or parents.

·      May threaten to report minor incidents to avoid punishment or gain privileges.

·      Could involve siblings or friends to support false claims.

·      Unwanted friction and animosity between child-parent-teacher created via bill.

Principal / Head of School:

·      Must respond to complaints about the teacher.

·      Required to investigate and document all allegations; failure could result in personal liability.

·      Might have to mediate disputes at home-school interface, adding stress and administrative burden.

Institution / School:

·      Hesitant or fearful teachers → reduced enforcement of rules → disorder in classrooms.

·      Staff and parents may fear any corrective action → children’s behavior may worsen.

·      Traditional cultural practices of discipline and moral guidance are undermined, both at school and home.

Chain Reaction:

·      Minor classroom misbehavior goes uncorrected; school environment becomes chaotic.

·      Children learn they can manipulate rules or exaggerate complaints for personal advantage.

·      At home, children may ignore rules knowing mild punishments could be treated as illegal.

·      Teachers and parents are caught in fear of legal consequences, while children gain leverage.

·      Principals face constant pressure to monitor, investigate, and document, increasing institutional bureaucracy.

Illustrative Example for Public Awareness:

In the Classroom:

·      A student whispers to a friend during class. The teacher, following normal practice, asks the student to stand quietly in the corner for five minutes. Under Section 308B(1), which defines corporal punishment as any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age,” the student’s feeling of humiliation” is enough to trigger a complaint. Parents can file a case, and the teacher risks fines up to LKR 100,000, imprisonment up to six months, or both.

At Home:

·      The same student refuses to do homework. The parent removes TV or phone privileges for one evening. The child then claims this caused mental discomfort.” Because the Bill does not distinguish between home and school, a legal complaint against the parent becomes possible.

The Result:

·      Faced with the risk of legal consequences, the teacher stops enforcing classroom rules; the parent stops enforcing household discipline. The student quickly learns that rules are unenforceable and that adults are powerless to correct him. Misbehavior becomes normalized and spreads to peers.

Hidden or Overlooked Dangerous Scenarios

Even beyond classrooms and homes, the Bill creates unforeseen risks:

1.    Digital / Online Exploitation – Children may claim mental discomfort” when parents restrict device or social media access; peer amplification can escalate complaints.

2.    Group or Peer Pressure – Coordinated complaints by multiple children can overwhelm teachers or parents, creating legal and administrative chaos.

3.    Sports and Extracurricular Activities – Coaches and instructors risk fines or imprisonment for corrective guidance during training or team activities.

4.    Special Needs / Disability Risk – Caregivers or teachers may avoid correcting vulnerable children for fear of legal action, leaving them unsafe or underserved.

5.    Community or Cultural Events – Normal guidance during religious or cultural activities may be interpreted as humiliation, undermining centuries-old practices.

6.    Educational Assessment and Feedback – Constructive criticism or low grades could be exaggerated as humiliation, leading to grade inflation and compromised learning.

7.    Emergency Safety Interventions – Life-saving physical guidance (e.g., preventing a child from running into traffic) could be viewed as corporal punishment, discouraging adults from acting in emergencies.

Long-Term Impact:

·      Sri Lanka risks producing a generation of children who grow up without boundaries, self-control, or respect for authority — children who will not be of benefit to themselves, their families, or society.

2. Parental Corrective Measures Criminalized

Scenario (School & Home):

·      Home: A parent finds their child lying to avoid chores, and decides to deny pocket money for a week or restrict access to video games.

·      School: The same child is caught copying homework or misbehaving during lessons; the teacher issues a firm warning or public correction.

Bill text: Section 308B(1) defines corporal punishment as:

any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age.”

Expanded Impact:

Parent:

·      Could be accused of causing mental discomfort” or humiliation” simply for denying privileges or setting consequences.

·      Ordinary corrective measures risk legal interpretation as punishable corporal punishment.

·      Fear of legal repercussions may prevent enforcing chores, study routines, or moral lessons.

·      Parents may avoid giving firm guidance or correcting lying, misbehavior, or disobedience.

Teacher:

·      Any minor classroom correction (e.g., scolding a student for copying homework) could be construed as humiliation.”

·      Teachers might hesitate to address misbehavior, knowing even culturally accepted discipline could trigger complaints.

·      Classroom authority eroded; other students may mimic misbehavior seeing no consequences.

Child:

·      Can exploit these protections to avoid responsibility, exaggerating emotional distress.

·      Might threaten to report parents for ordinary corrective actions, like restricting games or screen time. Social media may play a role in dare” games encouraging children to take such actions.

·      Gains legal leverage to manipulate parents and teachers.

·      Could involve siblings, friends, or even classmates in supporting false claims.

Principal / Head of School:

·      Must respond to complaints from either parents or children.

·      Required to investigate, document, and mediate disputes between home and school.

·      Personal liability possible if complaints are ignored or mishandled.

·      Increased administrative and legal burden — time-consuming investigations for minor domestic or school incidents.

Institution / School:

·      Teachers fearful of legal consequences may avoid any correction.

·      Parents may stop enforcing discipline at home to avoid legal trouble.

·      Traditional cultural and moral guidance undermined, weakening ethical development of children.

Chain Reaction:

·      Children learn that any parental corrective action is legally risky, creating an environment of unchecked misbehavior.

·      Minor misbehavior escalates; lying, refusal to follow chores, and classroom disruptions increase.

·      Teachers are unable to enforce rules; parents are hesitant to correct children.

·      School discipline and family authority structures erode simultaneously.

·      Administrators face constant pressure to monitor, investigate, and document, adding bureaucratic complexity and stress.

Illustrative Example for Public Awareness:

·      A child refuses to complete homework. Parent restricts TV access for one evening. Child claims mental discomfort” under the law. Parent could face police investigation, fines, or imprisonment.

·      At school, the same child is caught cheating. Teacher gives a firm verbal warning. Student claims public humiliation” under the Bill. Teacher could face the same legal risk.

·      Result: Children exploit the law to avoid responsibilities, parents are scared to correct them, and schools are hesitant to enforce discipline — leading to widespread chaos at home and school.

3. Sibling Fights and Peer Conflicts Become Legal Minefields

Scenario (Home & School):

·      Home: Two siblings argue over a toy. Parent intervenes and temporarily separates or scolds them.

·      School: Two students have a minor fight on the playground; teacher gives a verbal reprimand or sends them to sit apart.

Bill text: Section 308B(1)

any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age.”

Expanded Impact:

Parent:

·      Scolding or separating fighting children could be reported as humiliation” or mental discomfort.”

·      Risk of criminal investigation, fines, or imprisonment, even for ordinary sibling disputes.

·      Parents may avoid mediating conflicts, leaving children without guidance.

Teacher:

·      Cannot effectively separate or correct students in conflicts for fear of allegations.

·      Risk of complaints for any mild corrective measure, even verbal.

Child:

·      Can manipulate minor conflicts to claim mistreatment.

·      Gains leverage to avoid consequences or assert authority over adults.

Principal / Head of School:

·      Must investigate and mediate minor disputes to prevent legal consequences.

·      Administrative burden escalates; small conflicts may now become legal cases.

Institution / School:

·      Teachers hesitate to intervene in minor conflicts → fights escalate.

·      Bullying or teasing may go unchecked due to fear of humiliation” claims.

Chain Reaction:

·      Ordinary sibling squabbles and school playground disputes turn into legal headaches.

·      Children learn they can exploit disputes to avoid punishment.

·      Parents and teachers are paralyzed; institutional authority erodes.

4. Minor Physical Corrections by Parents or Elders Criminalized

Scenario (Home & School):

·      Home: Parent lightly taps a child’s hand for reaching for a dangerous object.

·      School: Teacher taps a student’s desk or hand to get attention during class.

Bill text: Section 308B(1)

Corporal punishment includes any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation…”

Expanded Impact:

Parent / Teacher:

·      Even minor protective or corrective acts can be construed as corporal punishment.

·      Subject to police complaints, fines, or imprisonment.

·      Ordinary child safety measures are discouraged.

Child:

·      Can exploit minor protective corrections, exaggerating impact.

·      May manipulate situations to avoid learning consequences or responsibilities.

Principal / School Head:

·      Must investigate complaints about these minor” acts.

·      Failure to act could create liability; acting may escalate legal or social tension.

Institution / School:

·      Fear of legal action → zero-tolerance for minor safety interventions.

·      Children may engage in risky behavior knowing adults cannot intervene physically.

Chain Reaction:

·      Safety and discipline compromised.

·      Children gain leverage to manipulate adults and avoid accountability.

·      Cultural practices of guiding children physically or correcting dangerous behavior are undermined.

5. Public Reprimand or Classroom Correction Leads to Legal Action

Scenario (School & Home):

·      School: Teacher publicly corrects a student for disrupting class.

·      Home: Parent publicly points out a child’s lie in front of siblings or relatives.

Bill text: Section 308B examples:

A teacher humiliates a student publicly during a school assembly”

Expanded Impact:

Teacher:

·      Fear of being accused of public humiliation” → avoids correcting students publicly.

·      Classrooms may become chaotic; peer misbehavior unchecked.

Parent:

·      Risk of being reported for normal moral guidance in front of family.

·      Avoids teaching values publicly; children miss lessons on accountability.

Child:

·      Can exploit public corrections to exaggerate humiliation.

·      Manipulates adults to avoid responsibility or gain privileges.

Principal / School Head:

·      Must mediate complaints arising from public reprimands.

·      Administrative and investigative burden increases, diverting attention from education.

Institution / School:

·      Teachers adopt overly cautious or lenient policies → students lose respect for authority.

·      Traditional moral and ethical instruction in schools erodes.

Chain Reaction:

·      Public guidance becomes legally risky.

·      Children perceive law as protection against discipline, encouraging misbehavior.

·      Adults’ ability to enforce rules diminishes, schools and families lose moral authority.

Public Correction or Guidance Becomes Dangerous

Scenario (School & Home):

·      School: A teacher reprimands a student publicly during a school assembly for bullying another student.

·      Home: A parent corrects a child in front of siblings for lying or misbehavior.

Bill text: Examples in Section 308B explicitly cite public humiliation as corporal punishment.

Impact:

·       Educators may avoid addressing misconduct publicly, letting misbehavior continue unchecked.

·       Moral and ethical guidance that relies on visible examples is undermined.

·       Teachers face possible police investigation, fines, or imprisonment even for minor corrective actions.

·       Parents may fear teaching children important lessons about honesty or responsibility in a public setting.

·       Children can manipulate public situations to claim humiliation, gaining leverage over adults.

·       Principals must document all incidents; failure to do so could create personal legal liability, increasing administrative stress.

4. Institutional and Vulnerable Children Are Overprotected to a Fault

Scenario:

·       Caregivers at a children’s home or school hostel correct misbehavior, either verbally or with minor guidance.

Bill text: Section 308B(3) imposes 6 months–2 years imprisonment and fines for corporal punishment toward children in state custody, school hostels, daycare centers, or those with disabilities.

Impact:

·       Staff may stop all corrective measures to avoid legal risk, creating unsafe or undisciplined environments.

·       Even minor guidance or routine discipline could result in severe legal consequences, criminal investigations, or compensation claims.

·       Vulnerable children may learn to misbehave freely, knowing adults cannot intervene.

·       Schools and institutions face administrative burden and potential reputational damage if an allegation arises.

5. Children Can Exploit the Law

Scenario:

·       Children and teenagers may threaten to report parents or teachers for minor misbehavior to avoid consequences.

·       Siblings or peers could exaggerate incidents (like a mild reprimand or denied privilege) to get an adult in trouble.

Impact:

·       Children gain unprecedented leverage over parents, teachers, and institutions.

·       Ordinary disputes, corrections, or guidance can escalate into legal complaints or investigations.

·       Parents and teachers may become overly cautious or passive, leaving children with no accountability.

·       The home-school interface becomes a legal minefield, with principals and caregivers under constant scrutiny.

6. Ordinary Family Discipline Threatened

Scenario:

·       Traditional parenting practices like mild spanking, firm verbal reprimands, or teaching moral/ethical behavior.

Impact:

·       Such practices are now criminalized under vague definitions.

·       Cultural norms emphasizing respect, hierarchy, and duty-based upbringing are directly challenged.

·       Parents may avoid enforcing rules, leading to children growing up without clear moral boundaries or accountability.

·       Teachers may hesitate to maintain discipline in classrooms, affecting the learning environment.

7. Teacher and Parent Anxiety

Impact:

·       Adults may feel fearful and uncertain in every interaction with children.

·       Even simple actions—telling a child to sit quietly, correcting behavior, or removing privileges—could trigger legal action.

·       Teachers and parents may feel they must document every word and action, creating excessive administrative burden and eroding natural guidance.

Societal, Emotional, and Procedural Consequences

The Bill’s vague definitions and harsh penalties extend consequences far beyond individual families or schools. At a societal level, respect for elders, teachers, and authority figures may erode, leading to increased juvenile misconduct, unchecked bullying, and weakened community moral standards. Emotionally, parents and teachers experience fear, anxiety, and stress in everyday interactions, while children may develop confusion, mistrust, or manipulative behavior due to inconsistent guidance. Procedurally, any minor complaint triggers formal investigations, documentation, and potential legal action, creating a bureaucratic burden on schools, principals, and law enforcement, diverting time and resources from education and child welfare. Ordinary corrective measures, safety interventions, or moral guidance risk escalating into legal disputes, leaving adults hesitant to act and children with unchecked freedom.

Why This Bill is Dangerous

·       Vague Terms: Words like discomfort” and humiliation” are subjective; a child’s perception alone could trigger investigations.

·       Enhanced Penalties: Minor acts in institutions or with vulnerable children carry imprisonment and fines.

·       Cultural Clash: Overturns centuries of Sri Lankan child-rearing practices where mild correction was considered moral duty.

·       Power Shift: Children gain unprecedented legal authority over adults, changing traditional family and school hierarchies.

·       Manipulation Risk: Children may misuse the law to avoid responsibility, exaggerate incidents, or coerce adults.

Immediate Consequences if Enforced

·       Parents become fearful to guide or discipline their children.

·       Teachers may stop all forms of classroom correction, creating unsafe or chaotic school environments.

·       Traditional methods of upbringing are criminalized, eroding moral and cultural education.

·       Children and teenagers gain the ability to manipulate legal consequences to their advantage.

·       Ordinary corrective measures could lead to legal battles, fines, or imprisonment, even if the intent was educational or protective.

The Penal Code (Amendment) Bill No. 33 of 2025, while claiming to protect children, creates confusion, fear, and opportunities for manipulation. It undermines parental authority, teacher guidance, and centuries-old cultural practices in Sri Lanka. Ordinary family discipline, moral teaching, and school authority are at risk.

Parents, educators, and the public must be aware of these far-reaching consequences before this law becomes fully enacted and enforced.

WITHDRAW THE BILL

It is not too late for the Government to act responsibly. By withdrawing this Bill, policymakers can prevent the creation of a generation growing up without boundaries, self-control, or respect for authority. Protecting children should never come at the expense of moral guidance, family authority, or social cohesion. The Government has the opportunity to uphold both the safety and ethical development of Sri Lankan children by reconsidering and withdrawing this dangerous legislation before it is enacted.

Shenali D Waduge

Shenali Waduge

Straight Pride: 99% Natural. 100% Human — 8 Billion Strong

Say it with pride: I am straight. I am natural. I am proud.

Preamble

Across the world, the 99% biological majority — men, women, mothers, fathers, sons, and daughters — are being pressured to accept minority sexual ideologies as rights.” Straight Pride is a universal truth: it defends family, reproduction, culture, and civilization everywhere. It is time we reclaim our rights.

A minority sexual-explicit lifestyle is being sold as human rights.”

The 99% majority of biologically straight people are told to be silent, to accept, to surrender.
We say: Enough.

We are the biological majority — men and women, mothers and fathers, sons and daughters.
We are natural. We are proud. We will never again be shamed or silenced.

Straight Pride is not an option.
Straight Pride is truth.
Straight Pride is fact.
Straight Pride is the survival of mankind.

1. We Are Biological. We Are Natural.
2. I am biologically male or female — and proud of it.
3. Men and women together bring life, protect families, and carry culture forward.
4. LGBTQIA is an unnatural sexual lifestyle choice for a minority. It cannot replace nature.
5. Straight Pride celebrates life, family, and the future of our species.

• The Moral and Civilizational Duty
• Civilization stands on family, duty, and responsibility.
• Children need parents, not propaganda.
• Societies need stability, not confusion.
• Straight Pride defends morality, parental authority, and social order.
• Rights Belong to All — Not a Lifestyle Lobby
• I have the right to be heterosexual, to marry the opposite sex, and to raise children according to values that protect family and society.
• Equality means fairness —not special privileges for a minority’s unnatural sexual lifestyle.
• LGBTQIA lobbies demand supra rights” for themselves while clipping the fundamental rights of the majority.
• Straight Pride asserts the people’s right to live naturally, freely, and without indoctrination — always respecting the rights of others, but never surrendering our own.

• We Reject Foreign Pressure
• UN officials/reports, diplomatic pressure, and aid deals cannot dictate our culture or rewrite our education to confuse & indoctrinate our children.
• PRIDE parades, media campaigns and corporate profit agendas cannot erase the truth of the majority.
• Biology cannot be redefined by politics or profits.
• The 99% come first. Always.

• Education and Culture Are Sacred
• Schools must teach biology, history, and duty — not sexual propaganda or condom distribution.
• Children must be protected not confused by gender experiments and premature sexualization.
• Parents, not foreign-funded activists, must guide the next generation.
• Language, traditions, and heritage are Straight Pride defends them.
• Our Demands
• Recognize the 99% biological majorityas the natural foundation of civilization — our rights cannot be erased or suppressed.
• Protect marriage, family, and reproduction— only between a biological man and a woman.
• Shield childrenfrom LGBTQIA indoctrination in schools, media, and corporate policies.
• Uphold Sections 365 & 365A— constitutional shields for morality and child protection.
• Acknowledge Straight Pride internationallyas humanity’s natural biological truth.

• Call to Action

From Colombo to Canberra, Delhi to Dakar, Moscow to Mexico, the majority must rise. Straight Pride is not just Sri Lanka’s truth — it is humanity’s truth.

DEFEND YOUR FAMILIES.

DEFEND YOUR CULTURE.

DEFEND NATURAL ORDER.

Together, the 99% biological majority stands strong, proud, and united.

• We are the 99% biological majority.
• We are the defenders of life, family, culture, and civilization.
• Straight Pride is family — we are the lifebearers
• Straight Pride is duty — we are humanity’s strength.
• Straight Pride is culture — we are the protectors.
• Straight Pride is creation — we are procreators.
• Straight Pride is nature — we are the progeny.

Say it with pride: I am straight. I am natural. I am proud.

DON’T BE SILENT – SPEAK UP – SHARE YOUR VIEWS

Bradley Mayhew continues his journey into Afghanistan, where difficult terrain lies ahead. He first reaches the city of Herat before traveling on to the ancient city of Balkh. This historic place is said to be where Zarathustra first worshipped fire, where Alexander the Great founded his first city in this part of Asia, and where Marco Polo wrote that Alexander married the beautiful Roxanna. From there, Bradley heads toward the mountains of northeastern Afghanistan, though the route passes through risky areas. Fortunately, the International Security Assistance Force for Afghanistan offers him a seat on one of their planes, helping him reach his destination safely. Marco Polo once described the lapis lazuli mines in great detail, and Bradley sets out to find them—discovering traces of the same mines that fueled trade for centuries. His travels then take him into Tajikistan, a small Central Asian nation that was part of the Soviet Union for over 50 years. In Ishkashim, Bradley spends time at the local stadium before moving on to the Wakhan Valley, a vital east–west passage cutting through towering mountain ranges. From there, he follows Marco Polo’s trail onto the Pamir Plateau, a remote high-altitude plain. In the valleys of the Pamirs, Bradley joins local herders who live almost entirely self-sufficiently with their yaks. Finally, he reaches Kashgar, China—one of Asia’s great market towns and an important hub along the Silk Road.

The Burning Archive

In his latest interview, Emmanuel Todd expands on the Defeat of the West and looks at political crisis in France, subordination of Europe to USA, and the moral collapse of the West. I share what I learned in English. And there is a surprise secret revealed at the end of this video about his book, The Defeat of the West.

Nava Thakuria

An initial sadness and grief following the unforeseen death of Assam’s cultural icon in Singapore have now turned into outrages demanding justice for Zubeen Garg, as millions of his fans and admirers get convinced that something wrong happened to their prince of melody during a sea-yacht outing in the southeast Asian nation. The heart-breaking news that brought the India’s north-eastern State with  3.3 million people to a standstill turning its capital city into a sea of humans weeping, sobbing, crying and exclaiming why Zubeen was put to die in the islands nation, thousands kilometer away from his motherland, on 19 September 2025. The phenomenal singer’s  last journey in a flower-decked ambulance on 21 September and later keeping his mortal remains at Sarusajai Stadium in Guwahati for public viewing and homage, had  witnessed an unprecedented gathering of young people arriving from different parts of north-eastern India. The crowds did not lessen even after Zubeen’s cremation on 23 September at Kamarkuchi village, about 20 kilometres east of Guwahati, with full state honours and 21-gun salutes.

Even before his last rites were performed, over 50 police complaints were lodged against Shyamkanu Mahanta (chief organizer of 4^th North East India Festival on 19, 20 and 21 September, where Zubeen was scheduled to perform), and  Siddharth Sharma (his manager) in various police stations across Assam, where a few FIRs added Shekarjyoti Goswami (a Zubeen associate) and Sanjive Narain (businessman and owner of Prag News satellite channel and Dainik Janambhumi newspaper) alleging that Zubeen had to die in Singapore because of their collective callousness. Facing unprecedented public cries, the State government in Dispur ordered a probe and urgently formed a special investigation team (SIT) under the criminal investigation department (CID) of Assam Police. Even though an autopsy was conducted in Singapore before handing over his body, another post mortem was conducted at Gauhati medical college  hospital in the presence of an AIIMS Guwahati doctor as a large section of people alleged foul play in Zubeen’s sudden death outside the country. According to the death certificate, issued by the Singaporean government, Zubeen died due to drowning, but both of his postmortem reports are yet to be made public.

Meanwhile, Assam chief minister Himanta Biswa Sarma revealed that look-out notices were issued against both Mahanta and Sharma asking them to appear before the CID officials in Guwahati by 6 October. He has written to the chief justice of Gauhati High Court for setting up a judicial commission headed by a sitting judge to ensure transparency in the police investigation. The SIT members also raided the residents of Mahanta  and Sharma in the city and seized a number of articles. Moreover, the CID  issued urgent notices to people who were ‘present or aware of the events’ leading to Zubeen’s death in Singapore to appear. Eight non-resident Assamese professionals, who accompanied  Zubeen in Singapore sea outings on the fateful day,  have also been asked to appear before its officers within 10 days. Lately, Zubeen’s wife Garima Saikia Garg along with close family members approached the police for probing the mysterious circumstances surrounding his death and also financial irregularities relating to the case.

Breaking silence after many days, Singapore’s Assam association stated that Zubeen went on a yacht trip to Saint John island along with some of its members. Expressing profound grief at his untimely demise, the association asserted that some of their members were assisting the investigating authorities in the probe and hence it was not permitted to make a public comment on the issue until the investigation process is over. In Assam, the lawyers’ association appealed to its members not to represent individuals accused in the death of Zubeen under mysterious circumstances that have ‘given rise to suspicion, mystery and a sense of conspiracy’. It would be a historic mistake for the legal fraternity to allow their conscience to defend the accused, said a statement.

Assam Congress president Gaurav Gogoi alleged that negligence of some individuals led to Zubeen’s death and hence the deputy leader of the opposition in Lok Sabha, the upper house of Indian Parliament, demanded a transparent probe into the incident. The opposition leader in Assam legislative assembly, Debabrata Saikia has raised voice for a probe under the Central Bureau of Investigation (CBI) and he has already sent a letter to President Droupadi Murmu requesting her intervention over the matter. A number of civil society groups including All Assam Students’ Union continue demanding a thorough investigation into Zubeen’s death, following which CM Sarma consented, if necessity arises (as the place of occurrence  of the incident was outside India), to handover the case to the CBI. The government also restricted Mahanta from organizing any event/function/festival in Assam and holding back all kinds of financial support to his companies. With more to it, a PIL has been filed at Gauhati HC by Aabhijeet Sharma and Palash Ranjan Baruah, demanding an authentic probe into Zubeen’s death and other relevant irregularities, which will be heard on 10 November next.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

                එළඹෙන වසරේ සිට පාසලේ හය වසරේ සිට සර්ව ආගමික මොඩියුලයක් ක්‍රියාත්මක කරන බවට අගමැතිනිය ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශයක් සිදු කර ඇත. එනම් සෑම දරුවෙකුටම සියළුම ආගම් පිළිබඳ උගැන්වීමක් ලබා දීමයි.මෙය මහ බරපතල ප්‍රකාශයකි. ලන්දේසි පල්ලිකුඩම් අධ්‍යාපන ක්‍රමයත් රොබට් බ්‍රවුන්රිග් ආණ්ඩුකාරයා සහ ට්විස්ල්ටන් පූජක තුමාගේ මිෂනාරි අධ්‍යාපන ක්‍රමයත් ආදර්ශයට ගෙන උඩටගත් සැලසුම්සහගත න්‍යාය පත්‍රයකි.

         පරංගි අධිපත්‍ය යටතේ ලංකාවේ මුහුදු බඩ පළාත් විදේශ පාලනයට නතු  වූ පසු එම පෙදෙස්වල තිබූ පන්සල් අධ්‍යාපන ආයතන අභාවයට පත් විය. කෝට්ටේ නැතක් පිරිමින් ද ගැහැණුන්ද ක්‍රිස්තියානිය වැළඳ ගැනීම නිසා ඔවුන්ගේ ඉදිරි පරම්පරාවට බයිබලය අනිවාර්ය විය. පරංගින්ගෙන් බලය උදුරාගත්  ලන්දේසීන් ගේ රෙපරමාදු අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තිය අනුව පල්ලි කුඩම් නමින් හඳුන්වන පාසල් රැසක් බිහි විය. ඒවායේ විවාහ උප්පැන්න මරණ ලියාපදිංචි කරන ලදහ.ළමුන්ට ආගමික අධ්‍යාපනය ලබාදෙන ලදී.බ්‍රිතාන්‍ය පාලන සමය එළඹෙන තෙක් මේ පාසල් විසින් සමාජය හසුරුවනු ලැබූහ. බ්‍රවුන්රිග් ආණ්ඩුකාරවරයා විසින් වෙස්ලියන් ,බැප්ටිස් සහ ඇන්ග්ලිකන්  මිෂනාරීන්ට ආගම පතුරුවා හැරීම පිණිස අවස්ථාව ලබා දෙනු ලැබූ අතර ඒ අනුව පල්ලි පාසල් කොළඹ යාපනේ ඇතූලු බොහෝ  ප්‍රදේශ වල ආරම්භ විය.නමුත් දොඩන්දූවේ පියරත්න තිස්ස නා හිමියන් ගේ ආරාධානයෙන් කර්නල් ඔල්කට් තුමාගේ සම්ප්‍රාප්තියත් සමග නැවත බෞද්ධ පාසල් පුනර්ජීවනයක් ඇති විය. ඒ නිසා මිෂනාරි අධ්‍යාපනය විසින් බලාපොරොත්තුවන ලද අරමුණ සාර්ථකව ඉටු කරගනු නෙහැකි විය. අනතුරුව 1945 න් පසු ලංකාවේ නිදහස් අධ්‍යාපන ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක වීමත් සමග සංවර්ධනය වූ සියලුම බෞද්ධ පාසල්  ජාතික පාසල් පද්ධතියට ඇතුළත් වීමෙන්  ඇතිවූ ප්‍රගමනය කවුරුත් අත් විඳින්නට ඇති බව නිසැකය.1962 දී බෞද්ධ පාසල් සහ මිෂනාරි පාසල් රජයට පවරා ගැනීමෙන් අනතුරුව ඒකාබද්ධ පාසල් ක්‍රමයක් රට තුළ ක්‍රියාත්මක විය.මේ ඒකාබද්ධ පාසල් පද්ධතිය නැවත මිෂනාරි ග්‍රහණයට ගැනීම පිණිස මේ වන තුරුත් දරණ උත්සාහයන් රැසක් ඇත.වර්තමානයේ සිදු වන්නේ එයට ක්‍රමානුකූලව රාජ්‍ය අනුග්‍රහය හිමි වීමයි.

            දහඅට වන සියවසේ සහ දහනව වන සියවසේ මිෂනාරි ක්‍රමය විසින් දැඩි ලෙස බෞද්ධ ඉගැන්වීම් වලට සහ සංස්කෘතියට පහර දෙනු ලැබූහ. පානදුරාවාදය අවස්ථාවේ දී පූජ්‍ය මිගෙට්ටුවත්තේ ගුණානන්ද හිමියන් විසින් මතවාදීව පරාජයට පත් කරන ලද්දේ ඒ මිෂනාරි වෑයමයි. ලංකාවේ පවතින බෞද්ධ සංස්කෘතිය නිදහස් මතධාරී ආර්ථික ක්‍රියාකාරම් වලට බලවත් බාධාවකි. සාර් ධර්ම මත සීමාවන් තබාගෙන මිනුම් දඬු තබාගෙන සිටින සමාප්‍රදායික  ජනතාව ඉන් නිදහස් කර ගැනීම මේ නව මිෂනාරීන් ගේ අරමුණයි. ජාතික අභිමානය ,ජාතික සිරිත් විරිත් තව දුරටත් පවත්වන්නට ඉඩ දීමෙන් ඒ න්‍යාය පත්‍රය සම්පූර්ණයෙන් ක්‍රියාත්මක කරගනු නොහැකිය. ඒ නිසා අධ්‍යාපන ප්‍රතිසස්කරණ මුවාවෙන් ඒ සැලසුම දැන් උඩට ගෙන තිබේ.

    කොරියාව බෞද්ධ රටකි. අසූව දශකයේ දී ඇති කරන ලද ප්‍රතිසංස්කරණ වලින් පසුව අද එහි බෞද්ධ ජනගහනය සියයට විසිහතකි.කොරියාවේ බහුතරයක් තරුණ තරුණියන් ආගමක් නැති ලෙසට හැසිරෙති.එවිට ආර්ථීක හයියක් තිබෙන ආගමික සංස්ථාවන්හි ජනප්‍රිය උපක්‍රමයන් මගින් විශේෂයෙන්ම නවීන සන්නිවේදන උපක්‍රමයන් මගින් ඒ නිරාගමික කොටස් තමන් වෙත ආකර්ශණය කර ගනිති.කොරියාවේ බෞද්ධ නොවන ජනගහනය වැඩිවී ඇත්තේ ඒ ක්‍රමයෙනි.

        ලංකාවේ බෞද්ධ ජනතාවට ද මේ ඉරණම අත් කර දීමට පළමු බෙදීම් ඇති කළ යුතුය. සිද්ධාර්ථ ගෞතමයන්ගේ උප්පත්තිය ලංකාවේ දී සිදු වී යැයි පවසන අමු කෙප්පය ඇත්තක් ලෙසට ප්‍රවර්ධන කරනු ලැබීමෙන් මේ බෙදීම ඇති කර තිබේ. අනෙක ධර්ම විකෘතියයි.ඒ සංකල්ප මත ඇති වූ ව්‍යාප්තිය වසංගතයක් මෙන්   ඔඩු දුවා ඇත. ඒ මත දරණ වෙනම නිකායක් බිහි කිරීම ද ආරම්භ කර තිබේ.ඉතින් බෞද්ධ සමාජය දෙකඩ කිරීම මගින් ශක්තිමත් සම්ප්‍රදයක් දුර්වල කර තිබේ.වර්තමාන ආණ්ඩුව තුළ සිටින ප්‍රබලතම චරිතයක් වන්නේ අගමැතිනියයි. ඇයට අධ්‍යාපනය භාර දී තිබේ.කන්නන්ගර ශ්‍රී මතාණන් විසින් ආරම්භ කරන ලද නිදහස් අධ්‍යාපන ක්‍රමවේදයේ පවතින වර්තමාන වීකෘතිය මත අඩුපාඩු රැසක් ඇති බව සැබෑය. එහෙත් රටට ගැලපෙන අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් ප්‍රතිනිර්මාණය කරගත හැකි වන්නේ නවසිය තිස් ගණන් වල දැමූ පදනම තුළ සිට ගෙනය.1944 දී නිදහස් අධ්‍යාපන පනත පාර්ලිමේන්තුව තුළ විවාද  කරන අතර  මිෂනාරි පාසල් වල උගෙන ගන්නා ළමුන් ගැන   පී .ද .එස්. කුලරත්න මහතා මෙලෙස කියා ඇත. ‘ඔවුහු කිසිම ආගමක් නැතිව පාසලෙන් අස්වෙති.ඔවුන්ගේ ආගම විනාශ කර ඇති අතර ඒ වෙනුවට වෙනත් ආගමක් ඔවුනට නැත.එබඳු මිනිසුන් ඉතා භයානකය.ඔවුන් අවිනිශ්චිත තත්වයක පසුවන අතර  ඔවුන්ගේ ආගම බොහෝ විට තීරණය කරනු ලබන්නේ විවාහ වන අවස්ථාවේ දීය.එම ක්‍රිස්තියානි පන්තිය ඉස්ත්‍රියානි යනුවෙන් හැඳින්වේ.ඔවුන්ගේ ආගම භාරයාව මත රඳා පවතී.’

         කුලරත්න මහාතගේ කතාව එදාට සාපේක්ෂව අපට තේරුම්  ගත හැතිය.එය වර්තමානයට ගැලපිය හැක්කේ වර්තමාන අගමැතිනියගේ අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණයන් පිළිබඳ කතා කරන කල්හිය.මේ වන විට අගමැතිනිය ප්‍රතාශ කර තිබෙන්නේ ලබන වසරේ සිට හය වසරේ දී සර්වආගමික කරුණු අධ්‍යනය කිරිමට මොඩියුලයක් සකස් කර ඇති බවයි. එහෙත් මේ වන තෙක් බුද්ධාගම පෙළපොත මුද්‍රණය කර නැත. කෝවිලෙත් ‘පන්සලෙත්, පල්ලියේත් දැල්වෙන්නේ එකම පහනක් ය යන කතාව ඉදිරි පත්කරන ලද්දේ ආර්.ප්‍රේමදාස යුගයේ දීය. එහෙත් ඉන් ගම්‍ය වන සමාන කමක් ආගම් අතර නැත. බෞද්ධයා නිවන ප්‍රාර්ථනා කරමින් එහි උපාසක වත පුරමින් සංසාරය කෙටි කරගැනීමට උත්සාහ කරයි. බෞද්ධ සංස්කෘතිය තුළ  ඔහුට ඒ මග යන්නට  පරිසරය සකස් කර දෙයි. නමුත් ක්‍රිස්තියානි මුස්ලිම් වැනි ආගම් වල අය සංසාරයක් විශ්වාස නොකර අතර ලද ජීවිතය සැපවත් ලෙසට ගතකිරීමේ ආශාවෙන් ගිහි සැප වර්ධනය කරගන්නන් වෙති. බෞද්ධ දෘෂ්ටියෙන් සංසාරය දික් කරගන්නන් වෙති.මිථ්‍යාදෘෂ්ටි යේ එල්බ ගත් බෞද්ධයන්ද සිටින නමුත් බහුතර බෞද්ධයන් සම්‍යදෘෂ්ටියේ  පිහිටමින් නිවන අරමුණු කරගෙන සිටිති. එවිට තරුණ වියට එළඹෙන දරුවෙකුට අනෙකුත් ආගම් පිලිබඳ කියා දෙන්නේ මොනවාද. ඔවුන් ගේ සිරිත් විරිත් ද බයිබලය  ගැනද කුරානය ගැනද මට පෙනෙන ආකාරයට සර්ව ආගම් පිස්සුව ඔලුවට ගැසූ පසුව කුලරත්න මහතා කියූ පරිදිම ඒ දරුවා වැඩිහිටියෙකු බවට පත් වීමෙන් පසු ආගමක් නැති පුද්ගලයෙකු බවට පත් වේ. බුද්ධශාසනය බරපතල ලෙසට පරිහානියට පත්ව ඇති යුගයක සැප ඇති තැන් වලට ඇදෙන්නට තරුණ සිත් කැමතිවන්නේ නම් එය පුදුමයට කරුණක් නොවනු ඇත. මෙහිදී සිදු වන්නේ කොරියාවේ සිදූ වූ දෙයයි. එයට පාර කැපීම සඳහා අගමැතිනිය පමණක් නොව දණ්ඩ නීති සංග්‍රහය වෙනස් කරමින් ළමුන්ට තරවටු කරන දෙමව්පියන් සහ ගරුවරුන් හිරගෙට දක්කන්ට වළිකන පෝල්රජ් ඇමතිනියත් සට කපට අන්දමින් කටයුතු කරනු පෙනේ. අවාසනාව නම් මේ සිදු වීම දිහා නොඇසූ කන් ඇතිව සිටීමයි. දෑසින් දුටුවත් අකර්මණ්‍යව සිටීමයි. මහා නායන හිමි වරුන් පවා තමන්ගේ දෙපා මුළට ප්‍රශ්ණය පැමිණෙපතුරු බලා සිටින බව පෙනේ.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

Fabio G.C. Carisio

The Handshake Between a Former Throat Cutter and the Ukrainian Neo-Nazi

by Fabio Giusppe Carlo Carisio

VERSIONE IN ITALIANO

At the United Nations General Assembly, amidst lies spewed  by NATO leaders, Donald Trump and Giorgia Meloni, who have distinguished themselves for their insight into geopolitical hypocrisy, a historic event occurred.

For the first time at the UN, an organization once dedicated to world peace and now rendered totally useless after the Donbass Civil War and the Gaza Genocide, two international terrorists met whose mission has been and continues to be to carry out massacres against civilians in order to legitimize the hegemony of their dictatorial regimes.

The former ISIS and Al Qaeda cutthroat, now acting president of Syria, met with Ukrainian President Volodymyr Zelensky, who has ruled without elections since 2019 thanks to the martial law he himself imposed in Ukraine, rejecting all peace talks with Russia and protecting the criminal neo-Nazis operating within the Ukrainian National Guard.

For example, Viltaliy Markiv, the paramilitary convicted of killing Italian journalist Andrea Rocchelli, a photojournalist posted to Donbass, and then miraculously acquitted by the Italian justice system on a legal technicality.

Meanwhile, the State of Palestine’s representatives were denied visas and the right to address the United Nations General Assembly, but Israel’s Netanyahu indicted for war crimes by UN’s own agencies and in various reports addressed the General Assembly with impunity.

The Visit to New York of the Former ISIS and Al Qaeda Terrorist

«The new President of Syria, Ahmed al-Sharaa, aka Mohammed al-Jolani, is in New York for what is widely being described as the first visit by a sitting Syrian president to the US in nearly six decades. But even more significant is another fact: it’s also the first state visit to the US by a leading veteran of Al Qaeda and ISIS».

This is according to the American counterinformation website The GayZone, directed by Max Blumenthal, who was arrested by the FBI in October 2019 shortly after publishing the exclusive dossier on the CIA’s (Central Intelligence Agency) Operation MOM, through which American counterintelligence funded 21 terrorist groups in Syria to bring about the regime change of pro-Shiite Muslim elected president Bashar al-Assad.

A change of government plotted by the Five-Eyes intelligence agency (Americans from the CIA and British from MI6 at the forefront) is similar to that perpetrated by similar NATO financiers like George Soros in Ukraine, attempted with the Orange Revolution of 2004 and then succeeded with the bloody 2014 coup in Kiev, carried out by mercenary snipers in a strategy similar to the 2002 coup in Caracas.

The UN Meeting Between Two Leaders of the Bloody NATO Coups

It is therefore disconcerting that two guerrilla leaders supported by NATO intelligence are meeting at the United Nations, flaunting their handshake, without anyone except counter-information journalists feeling the slightest shame.

Terrorists Al Jolani and Zelensky at the UN

Moreover, both Al Jolani and Zelensky are friends of the United States under President Donald Trump, faithful to his predecessor Joseph Biden’s line in supporting international criminals serving American geopolitics, such as the European servant of Rockefeller and Rothschild, global speculators in the arms market, Giorgia Meloni, Prime Minister of Italy.

«Just last year, al-Sharra/al-Jolani – the founding leader of Al Qaeda in Syria and a former deputy leader of ISIS — was on the US terrorism list with a $10 million reward for his arrest. But after leading the overthrow of Syrian president Basher al-Assad, the US has removed that designation and welcomed Jolani’s ruling Al Qaeda offshoot government. After all, as Jake Sullivan put it at the outset of the dirty war in early, 2012, Al Qaeda is on our side in Syria.”» The Gray Zone recalls.

«Because the US is on Al Qaeda’s side in Syria, that also means overlooking atrocities under its founding leader’s watch. Since al-Sharaa/al-Jolani took power, government forces have committed sectarian violence against Syria’s minority groups. In March, hundreds – possibly thousands – of Alawite civilians were massacred in Syria’s coastal regions. In July, hundreds more, mostly Druze civilians, were killed in Syria’s Suweida region» adds Max Blumenthal’s website, confirming what former Interpol official Antonio Evangelista wrote for Gospa News..

The Grayzone’s Aaron Maté speaks to members of two Syrian minority communities about the ongoing sectarian violence at the hands of a ruling Al Qaeda offshoot that the US and allies helped put in power.

We gave this extensive coverage on Gospa News by publishing a report from the Pontifical Foundation Aid to the Church in Need.

We have published countless investigations on the crimes of the pro-Nazi Kiev regime and the Azov Battalion, supported by British intelligence, of which Zelensky himself is said to be a secret agent. We encourage all readers to read them.

In one of these, we documented Ukrainian President Zelensky’s recruitment of ISIS guerrillas, militiamen trained by Syrian al-Jolani, for the Civil War and then the international war in Ukraine.

International intelligence accomplices suspected of playing crucial roles in the security omissions for the September 11 attacks on the Twin Towers in New York also operated in the war.

Clearly, it is time for the irrelevant and corrupt UN headed by a most hypocritical Secretary General Antonio Guterrez who should have been forced to resign long ago for the WHO’s Covid-19 crimes syndicate to shut down or move out of New York and the US.

Fabio Giuseppe Carlo Carisio – Gospa News Director

Shenali D Waduge

27 September 2025

To:
Mr. Buddhika Hewawasam
Chairman
Sri Lanka Tourism Development Authority /
Sri Lanka Tourism Promotion Bureau
Colombo, Sri Lanka

Cc: Hon. Minister of Tourism
Ministry of Tourism and Lands

Subject: Formal Objection to endorsement of LGBTIQ Tourism” Project

Dear Mr. Hewawasam,

As a citizen of Sri Lanka, upholding the Constitution & the Buddhist civilizational heritage of Sri Lanka, I register my strongest objection to the Sri Lanka Tourism Development Authority’s endorsement (letter dated 09th September 2025, Ref: SLTPB/EVT/2025/003/O) of the project to promote and develop LGBTIQ Tourism” in Sri Lanka. The claims advanced in that letter are not only inconsistent with Sri Lanka’s Constitution, Penal Code, and cultural heritage, but also place at risk our international reputation, our children’s safety, and our nation’s dignity.

This endorsement is unacceptable for three fundamental reasons:

1. It conflicts with the Constitution, the Penal Code and our cultural heritage.
2. It endangers our children, public health and national reputation.
3. It raises serious questions as to the legality and authority of the endorsement itself.

1. Authority & Legality — urgent clarification required

Under the Tourism Act No. 38 of 2005, SLTDA and SLTPB operate within a clear legal and administrative hierarchy: policy direction comes from the Hon. Minister of Tourism, and major decisions and public commitments of the Authority are expected to be made by the Board through duly passed Board Resolutions. A single official — including the Chairman — does not possess unilateral authority to endorse socially sensitive national projects of this magnitude.

Therefore, please clarify, immediately and publicly:

1. Whether this endorsement was authorized by a Ministerial directiveissued by the Hon. Minister of Tourism; and/or
2. Whether this endorsement was approved by a formal Board Resolutionof the SLTDA, recorded in the Board minutes; and if so, please provide the relevant resolution number and date; and/or
3. If neither (1) nor (2) applies, on what legal basis the Chairman signed and issued the letter purporting to endorse this project on behalf of SLTDA/SLTPB.

In the absence of Ministerial approval or a Board Resolution, this endorsement appears to be ultra vires — beyond the lawful authority of the SLTDA — and cannot bind the Authority, the Bureau, or the Government of Sri Lanka.

• Safe, inclusive, and welcoming” vs. National Identity, Constitution & Public Health

Hospitality is indeed part of our national character. But hospitality cannot be confused with surrendering our cultural, moral, and legal boundaries. Article 9 of the Constitution obliges the State to foster and protect the Buddha Sasana, while Christianity, Hinduism, and Islam also uphold traditional family structures. Promoting lifestyles in direct contradiction to these values is unconstitutional and socially destructive.

We cannot turn a blind eye to the devastating public health risks. In just one recent case, 1,327 Sri Lankans who came forward to donate blood discovered they were infected with HIV – a surge of 27% in 2023 alone. This staggering figure is a national tragedy — and yet we are told to welcome policies that would accelerate the spread of sexually transmitted disease. Should the Ministry not be preventing such risks rather than opening the floodgates?

Sri Lanka must weigh presumed economic gain” against the undeniable health and moral collapse that follows:

• Rising HIV/AIDS and sexually transmitted diseases, with innocent citizens already falling victim.
• Exploitation of vulnerable youth and children (as witnessed during the beach boy” scandals of the 1980s) – children in poverty easy prey.
• Increasing online pornography and foreign predators already advertising Sri Lankan men and women for sex on social media — a trend that will explode under official endorsement of LGBTIQ Tourism.”

• Diversification of tourism markets” vs. Exploitation, Awards & Reputation

The claim of market diversification” is dangerously misleading. Nations such as Bali, Thailand, and parts of the Caribbean that embraced sexualised or identity-driven tourism have faced exploitation, epidemics of child abuse, and reputational collapse.

Sri Lanka has painstakingly built a global reputation as an authentic, award-winning destination — voted multiple times by Lonely Planet and Travel + Leisure among the top travel destinations, praised for our heritage, natural beauty, Hela medicine, wildlife, and spirituality. All of this prestige purely based on our culture will be nullified if we officially endorse sex tourism under the guise of inclusivity. Quality tourists will shun us, leaving only predators, exploiters, and opportunists.

Already, social media shows foreign men openly seeking Sri Lankan partners for sexual holidays while there. Do we really wish to turn into a sex tourism colony and destroy what generations have worked to preserve?

• Training and awareness programs” vs. Penal Code & Rule of Law

The proposal for DEI-style training is legally untenable.

• Sections 365 and 365A of the Penal Code criminalize unnatural sexual acts.
• For SLTDA to endorse training that normalizes prohibited conduct is to contradict national law and erode public respect for the justice system.
• Globally, even the U.S. has cancelled federal DEI programs, restoring merit over ideological quotas. If the very nations exporting these models are abandoning them, why should Sri Lanka adopt what they themselves reject?

• International promotional linkages” vs. Sovereignty

Tourism branding must reflect what we are proud of – promote 2600 of heritage & history — not mimic newly created liberal ideologies that foreign lobbies call pride.” Outsourcing our tourism identity to international networks reduces Sri Lanka to a playground for divisive agendas alien to our culture.

Other nations protect their moral boundaries. The Maldives attracts the world’s richest tourists without indulging in identity-based sexual tourism. Sri Lanka must follow that path, not abandon its moral ground falling prey to well-funded campaigns & activists.

• Contribution to tourism growth” vs. Real Priorities

The promise of significant growth through LGBTIQ tourism is speculative at best. What is proven is the demand for:

• Heritage tourism.
• Hela medicines and wellness tourism.
• Religious pilgrimages.
• Eco-tourism, wildlife, and adventure tourism.

These markets align with our identity, offer sustainable returns, and elevate our reputation without the moral, social, and health costs of sexualised tourism.

Wider Agenda – A Dangerous Pattern

This endorsement cannot be viewed in isolation. It is part of a dangerous sequence:

• Attempts to introduce LGBTQIA teaching in schools.
• Moves to distribute condoms in schools.
• A Cabinet Minister shamelessly declaring that children as young as 16 can legally have sex.
• Efforts to legalize prostitution under the guise of reform.”
• Allowing PRIDE parades on our streets to mock cultural and religious values.
• An Opposition MP has highlighted the sentiments of the general public.

Tourism endorsement for sexualised niches. What will come next? Do we wish to turn Sri Lanka into a testing ground for every failed social experiment of the West?

It is telling that Western nations and corporates are now reversing Pride sponsorships and LGBTQIA promotions, after discovering they bring not profits but boycotts, consumer outrage, and reputational harm. Why then should Sri Lanka, a proud and traditional nation, blindly follow what the West itself is discarding?

The Tourism Act No. 38 of 2005 requires tourism development to be consistent with the interests of the people of Sri Lanka. Endorsing LGBTIQ Tourism” violates this mandate, undermines our Constitution and Penal Code, and erases decades of achievements in building Sri Lanka as a respected global destination.

We are concerned that a government entity partnering with a private NGO to promote LGBTIQ tourism raises serious questions about alignment with Sri Lanka’s cultural values and constitutional principles and the People’s will. Such initiatives, while framed as inclusive, may conflict with the nation’s traditional heritage and societal norms and must be rejected forwith.

I therefore respectfully request that the Ministry:

1. Withdraw the endorsement issued on 09th September 2025.
2. Ensure all tourism projects remain consistent with Sri Lanka’s Constitution, Penal Code, and cultural heritage.
3. Recommit to authentic tourism promotion — showcasing what Sri Lanka is genuinely proud of, rather than replacing our pride with imported immoral pride.”

Sri Lanka deserves a tourism strategy that unites society, protects children, safeguards public health, and elevates our identity — not one that invites division, disease, and exploitation.

Respectfully,
Shenali D Waduge

Courtesy The Daily Mirror

Colombo, Sept. 28 (Daily Mirror) – The United States has cautioned that Sri Lanka’s regulatory unpredictability, bureaucratic red tape and selective transparency are discouraging broader participation of American firms, despite strong interest in sectors such as ICT, energy, aviation and defence.

The U.S. Department of State’s 2025 Investment Climate Statement on Sri Lanka, released this week, paints a familiar picture of an economy with promise but weighed down by systemic obstacles. It notes that abrupt policy shifts, opaque procurement practices and delays in approvals continue to frustrate investors, undermining confidence in the stability of the investment environment.

Although Sri Lanka has pledged reforms under its IMF programme and announced plans to lure foreign capital, the report underscores that tangible progress has been slow. 

High-profile energy projects have already stalled amid disputes over tariffs, while aviation and defence firms cite complex licensing procedures and inconsistent enforcement as reasons for hesitation,” it said.

The statement comes at a time when the government is seeking to reignite growth and court foreign investment. Yet, according to Washington’s assessment, without greater transparency, streamlined processes and consistent rules, Sri Lanka risks missing out on deeper U.S. business engagement at a critical stage of its recovery.

The full report:

https://www.scribd.com/embeds/924393009/content?start_page=1&view_mode=scroll&access_key=key-0SSyFsCOT3IysU1btOX8

Top News Lk

3 Minutes – SEPAL AMARASINGHE

Asoka Weerasinghe (Mr.)

25 September 2025

Mr. Volker Turk
UN High Commissioner Human Rights (UNHRC)
UNHRC
Geneva, Switzerland

Dear High Commissioner Volker Turk:Re:  Tamil Tigers are alive and well in Geneva LTTE is Our Saviour: don’t demand to lay Down their weapons!”

Dear High Commissioner Volker Turk:

TheTamil Tigers told you all at UNHRC’s 60th Session , who are sleeping with them, and licking their Indira Gandhi’s Made in India  Jack-bootswith  their first salvo with their demand-poster written in Tamil Tiger flag red – LTTE is our Saviour: Don’t demand to lay down their weapons.”

Sweet Mother of Jesus, did you read that?   Holly Moses, did you read that? Volker Turk, did you read it too?   To me it is somewhat worrisome and scary!

Well..well…well, what choice have you got Volker?  Your lot are now pushed up the  demand- creek of no return” by the Tamil Tigers who most of us thought were extinct after their annihilation in Sri Lanka by their armed forces on 19 May, 2009.  Obviously with that demand poster held in Geneva for the whole world to read, most of us have been proved wrong.  

So they have started to push you up the same creek that India’s Rajiv Gandhi who slept with them, and so did Sri Lanka’s President Premadasa went up the same creek because he trusted them, ended up being assassinated with  Suicide body packs that the Tamil Tigers perfected, on 21 May1991, and 1 May 1993 respectively.  They took down their  TULF leader, Appapillai Amirthalingam who addressed them lovingly as My boys”, with a shower of live bullets on 13 July 1989.

Volkor, did you figure out what their weapons were that they demand Not to be asked to lay down.  Did you?

This was not  a school yard fight between separatist Tamils and the Sri Lankan Armed forces with bamboo sticks, stone catapults and small stones and Mahaveli River-tumbled rounded pebbles, charnokite-granite rocks and kabook rocks, but sophisticated armouries of weapons like 303 rifles, AK47 Kalashnikovs,T56, pistols and 380 & 450 revolvers, Self-Loading Rifles, Light-Machine Guns,  Sub-Machine guns, rocket launchers of 2” mortars, Hand grenades, SAMissiles. and Claymore mines and many more.   What chances have you at UNHRC got to dodge them when shot at, and fired at you all.

Volkor, let’s get it right at least for once, with that cocky-demand-poster, what the LTTE is telling you all as they did with Rajiv Gandhi’s Indian Army…We are the kings of the castle…You are the dirty rascals,  just move aside or vamoose!

You lot at UNHRC are going up the creek with your insolent remarks and demands from the Sri Lanka Government acts of Human Rights.

Well…Volker…. The American Republican Nikki Haley summed you all up brilliantly as the cesspool of political bias, and self serving body that makes a mockery of human rights.”   How true…how true!

Don’t you all know that your characterization that you are the best there was, and the best there is as  International Judges and Jurists on Human Rights, when you failed passing marks not able to recognize Sri Lanka’s Classic Text Book example of the amazing act of Human Rights, when the Sri Lankan Government soldiers gave back the paramount human right, THE RIGHT-TO-LIFE to their 20.5 million peoples when they annihilated the most ruthless terrorists in the world the Tamil Tigers.  Oops!  What a faux pas.!    Sweet Mother of Jesus, what’s with these guys and girls at UNHRC?

You who think that  you  all are the World’s Police of Human Rights, missed another great opportunity again to prove your honesty…prove that you all  are the Best Human Rights Police that have ever been in th world  Volkar, that’ a Haha Joke! What poppycock…   what a crass, disingenuous lie.   What Austrian-Hogswash!

Did you not know that the Sri Lankan Khaki and Blue serge clad  brave men and women in May of 2009, saved  295,873  Tamil refugees from the clutches of the Tamil Tiger terrorists who marched them for six months under a scorching 

Jaffna-Killiniochchi sun,  like an unwashed herd of cattle from the West coast to the East coast.  It would have been easy for the armed soldiers to have bumped them off….and they didn’t because of their brotherly, sisterly affection for humanity.  They were good-Christians, and they were good-Buddhists alike.

And you all lacked the honesty, decency and love for humanity to acknowledge this amazing act of valour who put their lives on line.  Not only that Volker, share this bit of information with your colleagues at UNHRC.  The 295,873 Tamil refugees were housed in a white tent city and sustained their lives with cooked Dietitian-approved, a million meals a day…. Hearty breakfasts, lunches and dinners.

I resent you lot,  and get off my back, for not having the courage and decency to acknowledge this beautiful Act of generosity and Love.   What the heck is wrong with you lot Why, Volker…why?   Explain to me.   That was a Classic Text Book example of a Human Rights Act.

Volker you and your mates at UNHRC failed the passing mark  again one more time, when you all missed recognizing another example of a Classic Text Book Act of Human Rights that the Sri Lankan armed forces were involved in.  Shish! What stupidity!!

You were absolutely weird and wrong ignoring Sri Lanka’s contribution to Human Rights,  and thus empowering the Tamil Tiger terrorism in the bid to resurrect in 2025 in Geneva, holding a Demand Poster which said in bold red letters -” LTTE is our Saviours: Don’t demand to lay down their weapons”. And  had the audacity to fly their banned terrorist flag.   This is amazing stuff. when you all cannot recognize and failed miserably the amazing Classic textbook Acts of Human Rights when the Sri Lankan armed forces gave back 20.5 million Sri Lankans their paramount human right, their Right-to-Life, when they annihilated the Tamil Tigers on 19 May 2009, and kicked their butts. The  Tamil Tigers feel empowered knowing they have friends in you all, who will guard their lives and skin and bone and let them carry a sophisticated armoury of guns in their arms cradling like babies.

Well, Volker, the resurgent Tamil Tigers, I see are pushing you all up their Cyanide-Creek, telling you all that, :We are the Kings of the Castle. And You lot at UNHRC are the Dirty rascals!”.  That Demand poster that was held during the UNHRC’s 60th Session said it all.

          Volker, here is my thesis when all this UNHRC Tommy-Rot started.

Ban Ki-Moon by 2011 was reduced to being a puppet by UNHRC’s Western Pay-Masters, and was ordered to go on the war path to hurt the puny, courageous island of Sri Lanka with his stupid three-panel investigation report.  By then it seemed to have hurt Ban Ki-Moon more than Sri Lanka as 20.5 million Sri Lankans had told him boldly, to sheba-nom, Ban Ki-Moon”

This is what I told Ban Ki-Moon on April 23, 2011, in a letter.

Here are the four reasons why I say to you that you are acting like a pretentious Asian Korean fool Ban Ki-Moon thinking that you are God and that Sri Lanka’s destiny is in your hands.

  When you appointed the Special panel of three to advice you on Sri Lanka’s alleged war crimes, the very issue that was dealt in June 2009 at the UN Human Rights Council in Geneva, where the members decided in a 29 to 12 votes not to intervene in Sri Lanka’s internal affairs, but the Tin-God in you Ban ki-Moon exceeded your powers prescribed in Chapter XV of the UN Charter where your role as the Chief Administrative Officer and the limits of your authority are detailed clearly in Article 97and 98.    And you, I understand, can read, write and understand English which the UN Charter is written in that Language. But you seem to have failed in that endeavour to comprehend.

No wonder 20.5 million Sri Lankans were telling you to Sheba-nom, Ban ki-Moon!”

You were told  quite clearly by the Sri Lankan Government that the panelists were unacceptable as two were viscerally prejudiced against the Sri Lankan Government and were suspect. But you, the Tin God in you, still went ahead foolishly with this panel.

Steven Ratner had written that the Tamils represented by the Liberation Tigers of Tamil Eelam (aka Tamil Tigers) are an oppressed minority.  More than Ratner’s ignorance this revealed his bias when he calls  the most privileged minority” during the 131-years of colonial rule, the Jaffna Tamils (12.6%) the oppressed minority”, compared to the wronged majority”, the Sinhalese (74%) during the 131-years of colonial rule.

What expert knowledge, based on objectivity, can Steven Ratner give you when he comes out with this kind of ill-informed punditry?

This statement should have disqualified him instantly.

Volker, here is another UNHRC’s Ban ki-Moon’s stupid doozy.

The leader of his panel  Marzuki Darusman (Indonesia’s former Attorney General) was a member of an international team appointed to observe proceedings of a previous Sri Lanka Commission.  He left in a huff squabbling over fees with strong anti-Sri Lankan feelings.

Volker, one does not have to be an Einstein to know what the contents of his report would be.    Ban ki-Moon was a stupid fool to keep him in this panel.  What was wrong with this guy., who was determined to keep Mooning at Sri Lanka!

And the third member of the panel, the South African, Yasmin Sooka, was heavily dependent on the EU to be impartial.

Well Volker Turk, that is how this UNHRC Tommy-Rot started

to target Sri iLanka on alleged Human Rights violations during the 30 year bloody Tamil Ethnic War that the Tamils were spoiling for a flight,’and their butts were kicked after 30-years of haemorrhaging that sovereign puny island, and killings.

The bottom line is…NO ONE, not even Nikki Haley’s UNHRC’s thecesspool of political bias and self serving body that makes a mockery of human rights” is going hurt my Mother Lanka unfairly.

And you all at UNHRC have been told boldly by the new generation of Tamil Tigers in their demands poster carried during the 60th Session in Geneva inSeptember 2025…”LTTE is Our Saviour: don’t demand to lay Down their weapons.”

You read between those lines Volker Turk, UN’s High Commissioner  of Human Rights …failing you will be pushed up their Cyanide-Creek of No Return.   That is the price  that others paid who did not toe their line, like:

Rajiv Gandhi (former Prime Minister of India), President Ranasinghe Premadasa (Prime Minister of Sri Lanka); Alfred Duraiappa (Jaffna Mayor 27.7. 75); A Thiagaraja  (MP for Vadukoddai 25.5. 81); V. Dharmalingam (MP for Manipay 3. 9. 85); 

K. Allasundaram (MP for Kopai 3,9.85); Sri Sabarathnam (TELO Leader 6.5 86); A. Amirthalingam (Leader TULF 13,.7.89); 

V. Yogeswaran (MP for Jaffna 13..89); Sam Thambimuutu ( MP for Batticaloa 7.5.90); W.K. Yogasangaree (MP for Jaffna 19.6.90); A. Thangathurai (MP for Trincomalee 5.7.97); Sarojini Yogewswaran (Mayor of Jaffna 17.5.98); S. Shanmuganadan ( MP for Vavuniya 17.7.98); Ranjan Wijeratne (MP Foreign Minister of Defence, 2. 3. 91 ); Lakshman Kadirgamar (MP, Minister of Foreign Affairs 12.8.05) and several hundreds more.

You know what, Volker?   With your biased mentality, and working with a knife that cuts just one way, by now you may think that all those deaths happened at the hands of the Khaki clad Sinhalese soldiers?

Sweet Jesus!…Haro Hara!!….Wrong…..wrong….wrong!!!  It was the Tamil Tigers who killed the Tamil MPs.  and NOT the Sinhalese soldiers that you all have baptized as criminals!”

They were forced up the Tamil Tiger cyanide-creek and ended resting under 24-inches of red kabook bloodied soil.

                    For War Theater purposes…my lexicon calls it
                    ‘Austrian-Hogswash.’
                     I conclude this mini-thesis of mine asking one question wanting
                    an honest answer.  How is it possible that, year after year 
                    since 2009, LTTE diaspora groups are allowed to brandish 
                    terrorist insignia, hold LTTE flags, and now even demand to
                   retain arms” outside your Palais des Nations?”

                    Come on High Commissioner Volker Turk, spit out the truth and 
                    nothing but the truth. I want to know, a guy who has been on
                    this file since 4 August 1983.

                     Wishing you at UNHRC Good Luck”

                     Warmly

                     Asoka Weerasinghe (Mr.)

                    (a son of Mother-Lanka who is standing tall for Her with
                     sheer pride of gratitude in the war trenches of Canada.)

Shenali D Waduge

They have turned the tables on the mighty UN itself. The United Nations Human Rights Council was created to uphold the dignity of victims and to protect human rights worldwide. Yet, the silence of Switzerland as host state, and the UN’s indifference to the glorification of the LTTE on its very doorstep, signals a dangerous precedent. If unchecked, the 2026 sessions of the UNHRC will not be remembered for resolutions or debates — but as the year Geneva became the global carnival of terrorists. Is this the downfall of the UN?

The Precedent of LTTE

In Geneva today, LTTE sympathisers openly wave the tiger flag, display images of Velupillai Prabhakaran, and demand the right” to retain arms. Placards proclaiming LTTE is our savior” have stood unchallenged while heavily accented foreign living members of the same group sit inside the halls of UN & bewail genocide”.

By tolerating this, Switzerland and the UN have effectively elevated a banned terrorist organisation — proscribed in over thirty countries — granting it visibility and legitimacy than the very states and people it once terrorised.

This is not freedom of expression. It is the glorification of terror. And once allowed for one group, it becomes impossible to deny for others.

The Next Wave: Global Terrorist Parades

If Geneva becomes the playground for terrorists, the UNHRC in 2026 could see the following:

• Hamas: Marching under the banner of resistance,” glorifying suicide bombers, and demanding weapons in the name of liberation.

• ISIS: The infamous black flag flying outside the UN, claiming caliphate rights” and demanding recognition of its fallen fighters.

• Al-Qaeda: Portraits of Osama bin Laden and his lieutenants raised under slogans of martyrdom.

• Boko Haram: Campaigning to keep arms, waving images of kidnapped schoolgirls as trophies rather than crimes.

• LTTE: Emboldened further, celebrating its assassinations and bombings while posing as victims.

This is not imagination. It is the logical consequence of precedent. If one terrorist organisation is permitted to flaunt its symbols and dead leaders outside the UN, every other banned group will demand equal treatment and UN/UNHRC or Swiss authorities cannot deny this.

Geneva’s Accountability

Switzerland cannot escape responsibility. As host state to the UN, it has a binding obligation under international law to ensure its soil is not used to glorify terrorism. Neutrality does not mean indifference. Silence places terrorists on par with legitimate governments and their National Armies. This is not neutrality – this is complicity with terrorists These actions are nothing but complicity with terrorist agenda and is another form of one man’s terrorist is another man’s freedom fighter.

Allowing LTTE symbols today means opening the door to Hamas flags tomorrow, and ISIS chants the day after. The UN cannot afford this hypocrisy — condemning terrorism in New York while hosting it in Geneva.

The Forgotten Victims

Every flag raised in Geneva dishonours the victims of terrorism worldwide:

• The Sri Lankan civilians massacred by LTTE suicide bombers.
• Israelis and Palestinians murdered by Hamas
• Iraqis and Syrians executed by ISIS.
• Americans and others killed on 9/11 by Al-Qaeda.
• Nigerian girls kidnapped by Boko Haram.

The UN itself has banned 89 entities as terrorist. The U.S. maintains a list of 80, the UK 84, the EU 22, and India over 100. What if all these groups arrive with their flags to the UNHRC in 2026?

What kind of a UNHRC session would this become when terrorists are martyred in Geneva?

The Final Warning

If this trend is unchecked, the UNHRC sessions in 2026 will be remembered not for defending human rights but for surrendering them — to terrorists waving flags, glorifying death, and demanding arms.

The credibility of both the United Nations and Switzerland hangs in the balance. They must act now. Tomorrow will be too late.

The world’s people must ask: can we continue to trust an organization that allows its own premises to be hijacked by terrorists? When even UNHRC Heads lay flowers at venues decorated with terrorist flags & retire with handsome packages doing sweet nothing for world peace — has the UN not itself become part of the problem?

Does the UN or the UNHRC have any credibility?

Why should member nations finance an entity that supports terrorists?

Shenali D Waduge

References:

• https://www.shenaliwaduge.com/unhrcs-guide-to-grave-diplomacy-19-skeletons-from-1990s-no-40000-skeletons-from-2009/ UNHRC Head

• https://www.shenaliwaduge.com/amnesty-international-secretary-general-agnes-callamard-arrives-to-commemorate-ltte-dead-in-mullaivaikkal/ – Amnesty International Secretary General

Sri Lanka Sovereignty Forum

26 September 2025

To:
Federal Department of Foreign Affairs, Switzerland
Office of the United Nations at Geneva
Office of the High Commissioner for Human Rights (OHCHR)

Excellencies,

Subject: Accountability of Switzerland as UN Host State Regarding LTTE Terrorist Symbols

We write to express our deep concern regarding the repeated public display of Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) flags, portraits, and insignia outside the United Nations premises in Geneva during Human Rights Council sessions.

Unlike in previous years, the LTTE diaspora has grown increasingly brazen, openly displaying placards declaring LTTE is our savior” and rejecting calls to lay down arms. Such slogans are not mere expression; they are open endorsements of continued terrorism. Moreover, portraits of LTTE leader Velupillai Prabhakaran and LTTE cadre Thileepan, who died after a death fast in 1987, were prominently displayed. It is inconceivable that UN and Swiss security services are unaware of the insignia of internationally designated terrorist organisations; their tolerance of such displays raises serious concerns.

The LTTE is a proscribed terrorist organisation in more than thirty countries, including the European Union, United States, United Kingdom, Canada, and India. It is responsible for the assassinations of heads of state, suicide bombings, ethnic cleansing, and the forced recruitment of child soldiers. It does not represent civilians but remains one of the most ruthless terrorist groups in recent history.

Switzerland, as the host state of the United Nations in Geneva, bears binding obligations under international law to ensure that its territory is not used for the promotion or glorification of terrorism. By permitting LTTE insignia to be raised in public demonstrations adjacent to the UN and the symbolic Broken Chair,” Switzerland:

·      Compromises its neutrality and risks its reputation as a state committed to peace and the rule of law.

·      Undermines the credibility of the United Nations, which cannot condemn terrorism globally while tolerating its glorification at its own doorstep.

·      Ignores the rights of victims of terrorism, whose memory is dishonoured each time LTTE symbols are publicly displayed.

·      Sets a dangerous precedent that could embolden other proscribed groups, including Hamas, ISIS, or Al-Qaeda, to demand similar visibility in Geneva.

If such impunity continues unchecked, from 2026 onwards the UN Human Rights Council sessions could risk becoming platforms where terrorist groups openly glorify their activities — setting a precedent that the international community cannot afford to ignore.

We therefore respectfully urge the Swiss authorities and the United Nations to take immediate corrective measures:

1.    Annul the accreditation of NGOs and entities proven to have engaged in or supported the public display of LTTE symbols.

2.    Circulate photographs and identities of such individuals and groups to international immigration and border authorities for surveillance. Many of these individuals reside in Western capitals and can be mobilised for other destabilising campaigns against host nation.

3.    Ensure consistent monitoring of future public demonstrations in Geneva and in other Western capitals to prevent the recurrence of such incidents.

4.    Publicly reaffirm Switzerland’s commitment to international counter-terrorism conventions and its duty as host to preserve the neutrality and dignity of the United Nations.

Silence and inaction on this matter cannot be mistaken for neutrality; it risks being seen as complicity. The credibility of the United Nations — and of Switzerland as its host — depends on upholding universal standards without exception.

We trust this urgent matter will receive your immediate attention.

Respectfully,
Sri Lanka Sovereignty Forum

Sports

https://share.google/aimode/b2pwPU6otIxlGHEYI

Sri Lankan lawyer and cricket enthusiast Senaka Weeraratna is widely recognized as the inventor of the “Player Referral” concept, which is the foundational principle of cricket’s modern Decision Review System (DRS). Despite his undeniable contribution, he has not received official recognition from the International Cricket Council (ICC). 

The invention and struggle for recognition

• The initial idea: Weeraratna first proposed the Player Referral system in a letter to the editor of The Australian newspaper on March 25, 1997. His argument was that if technology could reveal an umpire’s error to viewers, that same technology should be used to correct the mistake.
• A vision ahead of its time: Weeraratna’s proposal included four key elements that are now integral to the modern DRS:
  • Players could challenge an on-field umpire’s decision.
  • The appeal would be made through the team captain or the dismissed batsman.
  • A third umpire would review the decision using video playback.
  • The number of reviews per innings would be limited to prevent delays.
• International adoption, but no credit: The ICC officially adopted the Player Referral concept in 2006 and introduced the DRS in Test cricket in 2008. The first official use was during a Test match between New Zealand and Pakistan on November 24, 2009. However, unlike the Duckworth-Lewis method, the ICC has never formally credited an inventor for the DRS.
• ICC’s argument and Weeraratna’s response: The ICC has used legalistic arguments to deny Weeraratna credit, suggesting his idea was in the public domain and that his “intellectual property” had been waived by publishing his writings in newspapers. Weeraratna has pushed back against this stance, arguing that it is a denial of moral and economic copyright and that the ICC has failed to name any other individual within its ranks who demonstrably authored the concept.
• Ongoing campaign: For years, Weeraratna and his supporters have campaigned for official acknowledgement from the ICC and Sri Lanka Cricket (SLC). His case is widely known among cricket enthusiasts and journalists, but the official recognition has been slow to materialize. 

Wider recognition and impact

• Changed the game: Weeraratna’s concept has had a revolutionary impact, fundamentally changing how cricket is played by improving decision-making accuracy and reducing the number of incorrect calls.
• Influenced other sports: The Player Referral idea also influenced other sports, like tennis and football, to adopt similar review technologies.
• “The father of DRS”: Figures like journalist Varsha Thakur and others in the cricketing world have publicly referred to Weeraratna as the “father of DRS”. 

Ultimately, while Senaka Weeraratna’s contribution is widely acknowledged by commentators and fans, the world recognition sought by his supporters, in the form of official credit from the ICC, has remained elusive. 

Podcast Center

Hiru News

Iraj Show

උපුටාගැණීම මුහුනුපොත

පහුගිය දශකයේ බටහිර ලෝකයට විශාලම හානිය වුනේ යුද්ධ හෝ ආර්ථික අර්බුද නිසා නොවෙයි.

ලිබරල් වාමාංශික බලවේග ගෙන ආ රැඩිකල් වෝක් පනත්, නීති සහ සම්ප්‍රදායන් මගින්.

මේ හරහා ඇති වුනු විකෘති ලිංගික, අනාගමික, සදාචාර විරෝධී වෝක් සංස්කෘතිය එක්ක බටහිර සමාජය කඩා වැටුනා.

ඇමරිකාවේ ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් බලයට එන්න ප්‍රධානම හේතුව වුනේ මේ සමාජ බිඳවැටීම. ට්‍රම්ප් එක්සත් ජනපදය තුළ නැවත සුදු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතිය මත පදනම් වුනු පවුල් සංස්ථාව ආරක්ෂා වෙන සමාජයක් ගොඩනැගීමට පොරොන්දු වුනා.

මේ විකෘති රැඩිකල් වෝක් මතවාද අද බටහිර ලෝකයත් ප්‍රතික්ෂේප කරපු කුණු ගොඩක්.

නමුත් බයිඩන් පාලන කාලයේ සිටම මේ මතවාද ශ්‍රී ලංකා සමාජයේ පැළ කිරීමට දැවැන්ත මුදලක් පොම්ප උනා. හරිනි අමරසූරිය අගමැති කරමින් මාලිමා ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීම එහි එක ඉලක්කයක්.

අද ඒ කොන්ත්‍රාත්තුව ඉශ්ට කිරීමට මාලිමා ආණ්ඩුවේ සංස්කෘතික විරෝධී, පවුල් පදනමක් නොමැති ඇමතිවරියො ටිකක් පනතක් ගෙන එනවා.

සමාජය රැවටීම සඳහා පනත උඩින් දරුවන්ගේ ආරක්ෂාව වගේ අයිසින් ටිකක් දාලා සැබෑ අරමුණු යට හංගලා තමයි රැගෙන එන්නේ.

මේ පනතින් පාසල්වල දරුවන්ට දඩුවම් කිරීම තහනම් කරන බව තමා කියවෙන්නේ. නමුත් කායික දඬුවම් රටේ නීතියෙන් කොහොමත් තහනම්. ඒකට නව පනතක් රැගෙන ඒමට අවශ්‍ය නෑ.

මේ පනත මගින් පාසල් දරුවන්ට වාචිකව උපදෙස් දීම පවා අපරාධ වරදක් ලෙස අර්ථ දැක්වෙනවා. මින්පසු දරුවන්ට උපදෙස් දෙන්න ගුරුවරුන්ට හැකියාවක් නෑ.

කොණ්ඩ විලාසිතා, කොට ගවුම්, පච්ච කොටාගෙන පාසල් ආවත් ඒ ගැන වැරදි පෙන්වා උපදෙස් දීම දරුවාට කරන මානසික හිංසනයන් ලෙස අර්ථ දක්වා ගුරුවරුන් ට දඬුවම් ලබාදිය හැකියි.

දරුවන්ට උපදෙස් දෙන දෙමාපියන්ව නිවසින් පිට කිරීම, සිරගත කිරීම දක්වා මෙම පනතේ ප්‍රතිපාදන දිව යනවා.

කිසිදු උපදෙසක්, හික්මීමක් නොමැතිව හැදෙන දරුවන් උපදෙස් ආදර්ශ ලබා ගන්නේ මහා සමාජයෙන්. ඒ සමාජය මත්ද්‍රව්‍ය හා පාතාලය සමඟ විකෘති වූ සමාජයක්.

අවසානයේ සිදු වන්නේ අධ්‍යාපනයක්, විනයක් නොමැති, සදාචාර විරෝධී හැසිරීම් සහිත දරුවෙක් බිහි වීමයි.

“මෙච්චර දඬුවම් කරලා හදපු රට මොකද්ද ?” බොහෝ දෙනා අසන ප්‍රශ්නයක්. නමුත් අප පෙරලා කිව යුත්තේ සමාජය මේ තරමින් හෝ පවතින්නේ එලෙස හික්මවීම නිසා බවයි.

කිසිදු උපදෙසක්, හික්මවීමක් නොමැතිව දරුවන් හැදෙන සමාජයක් මීට වඩා බොහෝ සෙයින් දරුණු සහ කඩා වැටුනු එකක් වන බවයි.

මාලිමා ආණ්ඩුව ගෙනෙන මේ නව පනතින් අනාගතයේ සිදු වන්නේ එයයි. ඔවුන්ගේ අරමුණ ද එයයි. ඔවුන්ගේ බලයට ගෙන ආ බලවේගවල අරමුණත් එයමයි.

සංස්කෘතික පසුබිමක් නැති, පවුලක් නොමැති, දරුවන් නැති සමලිංගික ගැහැණුන් දරුවන් පිළිබඳ පනත් ගෙන ඒම පවා විහිලුවක්.

පදනමින්ම කඩා වැටුනු රටක් යටත් කර ගැනීමට යුද්ධ කළයුතු නැහැ.

වීදි පුරා බීමත් දරුවන් සැරිසරන, නගරයේ අඳුරු මුළුවල ලිංගිකව එක්වන, මත්ද්‍රව්‍ය නිසා කෘෂ වී ගිය දරුවන් ඔබට හයිටි රාජ්‍යයේ දී දැකගත හැකියි.

ජව සම්පන්න මිනිසුන් විසූ හයිටිය මේ බටහිර මතවාද ප්‍රචලිත වීමත් සමඟ විනාශ වී ගියා. හයිටියේ සම්පත් එක්සත් ජනපදයට හිමි වුනා.

මේ පනත සහ ජවිපෙ ආණ්ඩුවේ අනිකුත් විදේශ ගැති ප්‍රතිපත්ති සමඟ ශ්‍රී ලංකාව හයිටියක් වීම කාලය පිළිබඳ ගැටළුවක් පමණයි.

අනුර කුමාර ඇතුලු මාලිමා ආණ්ඩුව බලය පත් කරගැනීමට දරදිය ඇදි ගුරුවරුන්ට දැන් කීමට ඇත්තේ කුමක්ද ?

උපුටාගැණීම මුහුනුපොත

නයිජීරියානු ලේඛිකා Ngozi Okonjo-Iweala විසින් 2018 වසරේදී පොතක් ලියා පලකරනවා -Fighting Corruption Is Dangerous: The Story Behind the Headlines- යන නමින්…

රුවන්ඩා ජනාධිපති පෝල් කගාමේ 2019 වසරේ නයිජීරියාවේ සංචාරයක නියැලෙනවා..

නයිජීරියාවේ Abuja නගරයේදී පැවති anti-corruption/Economic and Financial Crimes Commission (EFCC) අමතා කල දේශනයකදී පෝල් කගාමේ Okonjo-Iwealaගේ fighting corruption is dangerous නම් පොත ගැන සඳහන් කරමින් කියා සිටිනවා “you need to be writing another book, to state that ‘Not Fighting Corruption is even more Dangerous’ යනුවෙන්..

රුවන්ඩා ජනාධිපති පෝල් කගාමේගේ “Fighting Corruption Is Dangerous,‘Not Fighting Corruption is even more Dangerous” යන ප්‍රකාශය ප්‍රසිද්ධියට පත් වෙනවා..

“දූෂණයට එරෙහි සටන භයානක වුවත් ඊට එරෙහිව සටන් නොකිරීම ඊට වඩා භයානකයි” යනුවෙන් පාඨයක් උපුටා දක්වමින් ඊයේ අනුර ජනාධිපතිතුමා නිව්යෝක් නුවර එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා මණ්ඩලය අමතමින් කල ප්‍රකාශය එතුමාගේ ප්‍රකාශයක් නොවේ..එය රුවන්ඩා ජනාධිපති පෝල් කගාමේගේ ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශයක්.. සමහර විට ජනාධිපති අනුර පවා මේ ගැන නොදන්නවා ඇති..එතුමා හිතනවා ඇති එතුමාට කතාව ලියා දුන් කෙනා එලෙස ලියන්නට ඇති කියා..අනුර ජනාධිපතිතුමා එය දැනගෙන කියූවානම් රුවන්ඩා ජනාධිපතිතුමාගේ ප්‍රකාශයක් බව සඳහන් කරමින් කියුවානම් යුක්ති සහගතයි..නැතිනම් එය අමුම අමු දූෂණයක්-වංචාවක්..ලෝක සමුලුවකදී ලෝකය ඉදිරියේ එවැනි ප්‍රකාශයක් තමන් විසින් පලමු වරට කියන ලීලාවෙන් ඊට නිසි කතෘ අයිතිය ලබා නොදෙමින් කතා කිරීම ජනාධිපතිතුමාගේ පමණක් නොවේ ලංකාවේත් කීර්තියට එතරම් හොඳ නෑ..

සකල ලංකාවාසී මාලිමා පාක්ෂිකයන් මේ ප්‍රකාශය අනුර දිසානායක ජනාධිපතිතුමාගේ සුපිරි පරිකල්පන ශක්තියෙන් උපද්දවාගත් එකක් යැයි කියමින් මේ ප්‍රකාශයෙන් උද්දාමයට පත්ව සිටිනවා..

කරුණාකර ඔවුන්ව දැනුවත් කරන්න..

මේක අනුර දිසානායක මුලින්ම කිව්ව අසවල් එකක් නෙවේ..මේක පෝල් කගාමේගේ කතාවක් බව..

අනුන්ගේ දරුවන්ට උප්පැන්නය දෙන්නට හදිස්සි වෙන්න එපා..

පෝල් කගාමේට හිනා යයි…

-මාලින්ද ඩයස්-

Dilrook Kannangara

Sri Lanka has fallen to extreme poverty following the economic collapse in the 2020s. Education can play a major role in overcoming poverty. Instead of teaching children in the free education system what politicians want them to learn, teach them what benefits them and the nation. A large number of Sri Lankans are gainfully employed in Japan and South Korea. Many more are dreaming of securing a job in Japan or South Korea.

The demand for Japanese and Korean language learning is extremely high. But unfortunately, the school system does not support this national demand. Students have to pay their own money, spend additional time after leaving school to learn these valuable languages. Japan and South Korea have ageing populations and their workforce is not sufficient to meet the demands of their economies. The number of vacancies will only increase with time.

In addition to Sinhala and English languages, Sinhala school students should be taught either Japanese or Korean or additional English instead of Tamil. They can learn Tamil language privately if they want to learn it. Equipped with Japanese, more English skills or Korean language will give young Sri Lankans an early start in life when they come out of the school system. It will take away unemployment, unrest and disruptions caused by young people.

Unlike middle eastern countries, Japan and South Korea have far more safeguards for expatriate workers. Their climatic conditions and culture are far more tolerable for Sri Lankans.

Education must evolve with time and should provide economic benefits to the people and the nation. Otherwise, it becomes a national burden and irrelevant.

Dr Ruwan M Jayatunge M.D.

Dr. Ruwan M. Jayathunge’s recent publication, “Revisiting Gananath Obeyesekere,” holds significant contemporary relevance as it offers a comprehensive analytical examination of the influential works and research contributions of Gananath Obeyesekere, a distinguished former anthropology professor at Princeton University. This book delves into various aspects of Obeyesekere’s scholarship, including his insightful interpretations of the Sinhabahu myth and the Oedipus complex, as well as his critical essays such as “The Work of Culture: Symbolic Transformation in Psychoanalysis and Anthropology,” “Dutthagamani and the Buddhist Conscience,” and “The Doomed King: A Requiem for Sri Vikrama Rajasinha.” Additionally, it explores themes in “Medusa’s Hair: An Essay on Personal Symbols and Religious Experience,” and “Karma and Reincarnation Concepts,” alongside a cross-cultural analysis in “Karma and Rebirth: A Cross-Cultural Study.” The book also addresses the myths that have historically justified colonialism, as seen in “The Man-Eating Myth and Human Sacrifice in the South Seas,” and provides insights into the Pattini cult in Sri Lanka through “The Cult of the Goddess Pattini.” Enhancing the book’s academic credibility, it features a foreword by Vamık Volkan, a Professor of Psychology at the University of Virginia, as well as contributions from French psychiatrist Eric Smadja, a close academic associate of Obeyesekere.