H. L. D. Mahindapala

The Indian Government has repeatedly intervened in the domestic affairs of Sri Lanka based on the assumption that the policies of Government of Sri Lanka (GOSL) needs correction by the Big Brother, using the cane if necessary. This interventionist policy continues to prevail  even though the overall Indian experience as a regional power has proved that it is not  the best policy for building up trust and easing tensions and confrontations among neighbours. In the latest summit between the two heads of statesPrime Minister Narendra Modi and Prime Minister Mahinda Rajapakse the usual interventionist exhortations were reiterated with neither party shifting from their standard positions, or benefiting from it. It is now a predictable  ritual at Indo-Sri Lanka meetings for  India to chant the usual mantra in  which India calls on the GOSL to address the aspirations of the Tamil people for equality, justice, peace and respect ……” 

Pushing the political claims of Tamils of the North has been primarily India’s entry point to intervene in the domestic politics of Sri Lanka. In a multi-ethnic, multi-cultural society where there are rival claims  of competing communities, India has taken only the side of the Tamils of the  North. For instance, India has not backed  the claims of  the Muslims stated in the Oluvil Declaration of January 29, 2003. It has, however, backed the Vadkoddai Resolution (May 14, 1976) and actively intervened to extract concessions from the Sri Lankan government to consolidate the mono-ethnic extremism of the Northern Tamils.

This intervention on behalf of the Tamils of the North alone, which, of course, can come only at the expense of other communities, happens to be the main bone  of contention. The rationale for the intervention too is based on the litany of complaints listed in the Vadukoddai Resolution. Exhorting the GOSL to address the aspirations of the Tamil people for equality, justice, peace and respect ……” comes directly from the political agenda of the Vadukoddai Resolution.

It is this premise that gives the leverage India  needs to intervene, assuming the role of the highly moral Big Brother ever willing to bring the little brother into line. Whether the blaming of only the GOSL (aka ‘the Sinhala state”) for  the inevitable clashes of multi-factorial socio-economic forces competing in rival fields of multi-ethnic conditions is valid or not has not been examined critically, either to understand the problem  in all its dimensions or to work out a viable solution. In hindsight, it can be argued that it is the blind-sided acceptance of a mono-causal theory, blaming only the Sinhala-Buddhists in a multi-ethnic, multi-cultural and, hence, multi-dimensional political environment, that distorted the rational perspectives necessary to generate conditions for peaceful coexistence.

Particularly in the post-Donoughmore period when the Tamil Vellala elite that dominated Jaffna politics realised that they were losing  their dominance in the entrenched colonial administrative and legislative seats, they laboured incessantly to manufacture a history to boost their claim to be the founders and the  masters of nation from the dawn of time”. (Vadukoddai Resolution). Their tactic was to rewrite yesterday’s history to fill in the yawning gaps to boost today’s politics. Above all, in the absence of a substantial history, they felt the  need to pose as a superior breed, standing heads and shoulders above the rest, including  the regional and Tamil-speaking Muslims. It is the self-serving conclusions derived from distorted historical realities that led to the worsening of North-South  relations – a tragic logic that ran all the way to Nandikadal.

The Tamil Vellala elite had nothing to offer by way of a political program except their claim  to be superior human beings because (1) they speak Tamil, one  of the  oldest languages in the world  (2) they were in Sri Lanka from the dawn  of time” and (3) they are the God-anointed caste, in the absence of the Brahmins in Jaffna, chosen to rule Jaffna, as defined by Saivite  casteist guru, Arumuka Navalar ( 1822 – 1879 ). It is Arumuka Navalar who played the decisive role of defining the superior status of the Vellalas. He is the most revered religious guru of Jaffna mainly because he has been the patron saint of the Vellalas, the dominant majority in the peninsula. It was his revisionist Hinduism that elevated the Vellalas to the highest caste in Jaffna hierarchy. Though he attained the status of a demi-God in the eyes of Vellalas the low-caste stoned his statue when it was taken round Jaffna by V. Navaratnam in the sixties. The Sinhala state” had to send Police from the South to protect the right of the Vellalas to honour their guru.

The arrogant sense of Vellala supremacy was taken to extreme ends. They went to the obnoxious extreme of restricting the membership of the Tamil community only to the Vellalas. They denied the low-caste Nalavar and Pallar slaves as being Tamils. They were excluded from the Tamil community.

Prof. Bryan Pfaffenberger, a leading authority on the Jaffna caste system, wrote: To maintain the social boundary between Vellalars and untouchables, Vellalas employ ritual to sustain a belief that Minority Tamils (low-castes) are a non-Tamilian, “aboriginal” people of a despicably low status…. According to extreme Vellalar thinking, this stigma denies Minority Tamils full membership in the Tamil community. The Nalavars’ and Pallars’ recent historical origins in Dutch-sponsored immigrations from South India and their putatively darker skin serve to deepen the Vellalar sense that the Minority Tamils are a people apart from the mainstream….

If Vellalars deny that Nalavars and Pallalars are Tamils, as some indeed did in the early 1970s, where are the grounds for unifying the Tamil community? The Minority Tamils have long laid claim to full membership in the Tamil community, but in a way that could not fail to alarm Vellalars and stimulate a defensive reaction. As Kenneth David has noted, the Pallars of Jaffna expressly conceive themselves to be descended from one of two Vellalar brothers; after the older brother’s death, the widow-a “bad woman,” according to the tale-made the younger one into a landless slave (David 1976: 189-90). Thus, Minority Tamils’ claim to full membership in the Tamil community is also a claim to Vellalar status-which is precisely why Vellalars have fought their mobility campaigns with such vehemence.” (Bryan Pfaffenberger: Political Construction of Defensive Nationalism: The 1968 Temple-Entry Crisis in Northern Sri Lanka).

Religion, casteism intertwined inextricably with religion, and the Tamil language borrowed from S. India, were the three main strands that were rolled into one ideology– three inter-meshing forces that went to make the Tamil identity in the twentieth century. The identity politics of Jaffna was based primarily on this ideology. In the twentieth century when the Vellalas were turning  into a class from being dominant caste in feudal and colonial times they had no progressive ideology – liberalism, socialism, democratic pluralism etc — to justify their supremacy. Every one of those  ideologies would have undermined their casteist supremacy. So the Vellalas manufactured Tamil identitarian  politics as a vital for their own survival.

Their initial struggle to preserve their supremacy was based on casteist Saivism of Arumuka Navalar which they did with extra-legal force against the low-castes when necessary. But invading market forces, democratisation of the political system and modernity were undermining their casteist supremacy. It was when the outdated Vellala feudal fortress was crumbling that they took to the Tamil identitarian politics to unite Jaffna fragmented on casteist faultlines. It was also the last defence available to  them to retain their supremacy. Sir Ponnambalam Ramanathan’s last mission to the Colonial Secretary in the late twenties was to persuade the colonial masters on the necessity of maintaining the caste system for the preservation  of law and order. Every aspect of Jaffna society, everything from the womb to the tomb, was determined and enforced by the Vellala norms, ranks and gangs.

Any threat to the universe of the Vellala supremacists was seen as chaos. To maintain their supremacy they did not hesitate to reduce the low-caste slaves to subhuman conditions. In Jaffna,” wrote Pfaffenberger, in the 1940s and 1950s, for instance, Minority Tamils were forbidden to enter or live near temples; to draw water from the wells of high-caste families; to enter laundries, barber shops, cafes, or taxis; to keep women in seclusion and protect them by enacting domestic rituals; to wear shoes; to sit on bus seats; to register their names properly so that social benefits could be obtained; to attend school; to cover the upper part of the body; to wear gold earrings; if male, to cut their hair; to use umbrellas; to own bicycles or cars; to cremate the dead; or to convert to Christianity or Buddhism (Holmes1980:232-34). To enforce these restrictions extralegally, Vellalars have fielded gangs of thugs to punish upwardly mobile Pallars or Nalavars. These gangs pollute untouchable wells with dead dogs, fecal matter, or garbage; burn down untouchable fences or houses; physically assault and beat Minority Tamils, and sometimes kill them. Preceding the Maviddapuram crisis there had been several altercations in which Minority Tamils died (Times of Ceylon, Feb. 17, 1968, p. 1).” (Ibid).

One more critical issue that reveals the inhuman way in which the Tamil leadership treated their own people down the ages. It was demonstrated in 1968 when the low-castes staged a non-violent protest at the Maviddipuram Temple to gain admittance. Here’s the description  of the events that followed by Prof. Pfaffenberger: After days of tense but peaceful confrontation, the demonstration turned violent as dozens of self-styled “Defenders of Saivism,” Hindus of high-caste rank (Vellalars and their domestic servants, the Koviyars), beat back the Minority Tamils with iron rods and sand-filled bottles. Feelings ran very high throughout the peninsula, and there were many incidents of violence, some lethal.” (Ibid).

The obscene record of Tamils massacring Tamils, of Tamil oppressing Tamils, of Tamils dehumanising Tamils is the darkest chapter in Sri Lankan history. No other community was  treated with utter contempt by their leaders as the Tamils. No other community was persecuted, tortured, oppressed and reduced to subhuman slaves as the Tamils of Jaffna. It was a haven for the Vellala supremacists who ran Jaffna with an iron-fist. It was also a glorious regime for the  Tamil Tigers who turned the peninsula into a fascist gulag. But to the victims of these fascist leaders it was a hell-hole.

It is against this background that the accusation of blaming the Sinhala state” should be judged. Any judgement or accusation levelled against the GOSL must be compared  with the treatment meted out to the Tamils by the Tamil leaders. Before pointing the accusing finger at the Sinhala state” isn’t it only fair that there should be a fair and objective assessment of the manner in which the Tamil leaders treated the Tamils? After all, the Sinhala state” had  been there  only for the last 72 years. The Tamils of the North were ruled by their Tamils leaders during the feudal and colonial periods. Besides, the Tamils also  came under the rule of a Tamil leader from around 1976, after the Declaration of War by the Tamil leaders at Vadukoddai,  when the North and the East were occupied by the de facto state run by the Tamil Tigers. What kind of treatment  did the Tamils get under Velupillai Prabhakaran, their Surya Devan”? How does the treatment meted out to the Tamils by the Tamil leaders compare with the treatment they received under the Sinhala state?

So, when the Indian panjandrums pressure Sri Lanka to address the aspirations of the Tamil people for equality, justice, peace and respect ……” have they ever paused to ask what degree of equality, justice, peace and respect was given to  the Tamils by the Tamil regimes / leaders throughout their history? In comparison, the historical record proves that the Tamils never had it so good as under the Sinhala states”. For instance, no Tamil residing in other  parts of the world, including India, their one and only homeland, has had the privilege of being represented in  the national flag – the highest symbol of recognition and respect given to any community. The Tamils fly high among  the 193 flags at the UN because the Sinhala state” has given them their due respect and place.  Their language and their equal status have  been recognised and honoured in  the currency, the stamps and all official records of the Sinhala state”. No Tamil regime in  the past or in contemporary times  have delivered justice, however, flawed it may be, as the Sinhala state”. In fact, the best of Tamil lawyers practiced law in the courts of the Sinhala state” and not in the  Tamil courts of the de facto state of Prabhakaran. What justice was given to the low-castes Tamils protesting non-violently at the Maviddipuram Temple by the Vellalas? What equality did the Vellalas grant to the Tamil protestors when they cracked their heads with  iron rod and bottles filled with sand merely because they asked for permission to pray to the same God/s in the same  temple?

It is the Vellala leadership which dehumanised their fellow-Tamils and treated them as outcasts. It is the same leaderrship that is going behind India to put pressure on the GOSL to address the aspirations of the Tamil people for equality, justice, peace and respect.” The Tamil community will agree, if they are honest enough, that the record of their leaders treating their fellow-Tamils stinks to high heaven. Again, they will agree, if they are honest enough, that on balance the Sinhala state” has applied the principles of equality, justice and peace in dealing with all communities. There are, of course, instances of deviating from this norm. But any judgment on an historical scale will confirm that the  Sinhala state” have been far fairer and just to the Tamils than the Tamils have been to the Tamils.

So, where does this leave the Indians who are asking the Sinhala state” to address the aspirations of the Tamil people for equality, justice, peace and respect”? What justification is there for India to lecture to GOSL in dealing with only the Tamil minority who, tragically,  has been the perennial victims of their fascist leaders? The GOSL which has been in search of peaceful coexistence has gone a long distance to ameliorate the conditions of the Tamils. For instance, the first ever legal step to dismantle the fascist  caste structure was taken by S. W. R. D. Bandaranaike who passed the Prevention of Social Disabilities Act of 1957. In 2009 it was Mahinda Rajapakse who  liberated the Tamils from the fascist tyranny of the Tamil Pol Pot.

The Tamil leaders of Jaffna, of course, have been shedding  crocodile tears for the oppressed Tamils. Their humbuggery in blaming the Sinhala state” for their failure to deliver  their  people from the systemic evils of casteism is unforgiveable. Jaffna political class has survived by passing the buck to the Sinhala state. They never took responsibility for the consequences of the decadent and evil caste system that enslaved the Tamil people from the Dutch period to modern times. What is worse is the Indian morality that goes along with the Tamil humbuggery. They know what is happening under their noses. And yet they opt to go along  with Tamil humbuggery.

Tamil leaders of Jaffna are the last whingers who are entitled to complain about the denial of  equality, justice, peace and respect” to the Tamil people. Would Prabhakaran ever have invited R. Sampanthan to be his  leader of the Opposition? Would India  have allowed Muthiah Muralidharan to step into any part of Indian territory if he was throwing hand grenades for Prabhakaran? Wasn’t it because Murali was given respect and  treated equally that he became a famous Tamilian? India, on the contrary, trained Prabhakaran to throw hand grenades in Sirumalai, near Madurai and paid for it dearly.

So, when India accepts the humbuggery of the Tamil oppressors and  lectures to the GOSL on how to deal with its most privileged minority it degrades its claim to be a moral leader. It deviates from  the Gandhi-Nehruvian morality that made it a shining star, pointing the way to peace and security in a troubled world. Following the Tamil accusations blindly has given  India a moral veneer in the past to (1) violate international law (air space), (2) train Tamil terrorists to subvert and destabilise a  democratically elected neighbour, (3) send its military forces in the guise of disarming  the Tamil terrorists it trained, financed and exported to Sri Lanka and (4) generally twist the arm of GOSL to thrust the 13th Amendment down the throat  of Sri Lanka devolving power to the Tamils – its main objective – and (5) leave Sri Lanka achieving nothing to resolve the problem after beating Sri Lanka with its Big  Brother stick.

After throwing in  all its resources, after mobilising all its diplomatic, military and economic power India is still stuck in the place where it began. Besides, Sri Lanka too has gone the distance it could to accommodate the Indian solution”. Sri Lanka even opened its gates and  invited the Indian forces to come  and  fix the problem. It accepted the Indian political formula it imposed in the form of the 13^th Amendment. Sri Lanka has been bending over backwards not  to offend India. And yet, after going along with India’s solutions” s far as it could, India  is refusing to take any responsibility for the failure of its interventionist policy. It is still exhorting Sri Lanka to address equality, justice, peace and respect” as claimed by the Tamils of the North. Didn’t India come in to do that job saying that Indian Big Brother can do what Sri Lankan younger brother can’t do? So why is India pointing a finger at Sri Lanka after failing in its mission?

The fourth largest army in the world couldn’t even disarm, as promised in the Indo-Sri Lanka Agreement, the terrorists it trained in Indian  soil. Indian meddling in Sri Lanka has not brought a satisfactory solution to the Tamils, the Sri Lankans and, least of all,  to the Indians. The issue continues to simmer with the Tamil tail twisting  the Indian head in Delhi. Consequently, isn’t its India’s duty to revisit the problem and examine critically where it went wrong and ask: why has India gone nowhere so far? Could it be  that India has got its fundamentals wrong? Isn’t it clear that India has failed, even after exhausting all its options,  because it has not come to grips with the historical and political realities that fuelled the North-South crisis? Can India  provide a solution if it can’t get its basics right?

With all its accumulated experience that adds up to a failure so far, it is obvious that India  must go for a mid-course correction. If so from where should India begin? The most appropriate place would be to test the Indian premise on which India has acted so far to intervene in Sri Lankan affairs. Accepting the usual litany of complaints made by the Tamils of the North as its official line for intervention questions India’s judgemental capacity to evaluate critical issues relevant to its national and regional interests. So where should India begin since it has failed in achieving a solution by follow slavishly the political line sold by the Tamils to India.?

It is common knowledge that if you begin with the wrong premise you end up with the wrong conclusions. No logical, rational or acceptable solution can come if you start from a wrong premise. For instance, if a new critical analysis establishes that it is the Tamil leadership that  has been guilty of denying the oppressed Tamils their rights and their due place in the sun  will not the conclusion lead to different solutions? Why did the Tamil leadership fail to redeem their own people who were suffering under the yoke of Vellala casteism? Why did they go along with Prabhakaranist fascism and blame GOSL for not giving  into his demands? Why did they pass the buck to the Sinhala bogeyman and still continue to mislead the world with their self-serving narrative?

Since India has adopted the usual litany of complaints made by the Tamils of the North as its official line for intervention it is imperative that India should, even at this  late stage, revisit its premise and evaluate how far it can go down the failed path with the Tamils. The success of foreign policies depends on objective and critical analysis, particularly if  it is stuck in a rut. No foreign policy can survive for long on myths and  fiction.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

විදේශගත ශ්‍රී ලාංකේයන්ට ඡන්ද අයිතිය ලබාදීම ඇතුළු මැතිවරණ නීති සංශෝධනයට අවශ්‍ය තේරීම් කාරක සභාවක් ඉදිරියේදී යෝජනා කරන බව ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා අද 2020.10.16 දින පැවැසීය.

මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ උපාය මාර්ගික සැලසුම් පිළිබඳ සාකච්ඡාවක් අරලියගහ මන්දිරයේ පැවැති අවස්ථාවේ අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා මේ බව සඳහන් කළේය.

මෙම හමුවේදී කරුණු පැහැදිලි කළ මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සභාපති මහින්ද දේශප්‍රිය මහතා 2020-2024  මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ උපාය මාර්ගික සැලසුමට අදාළව මැතිවරණ නීති සංශෝධනය වීම අත්‍යවශ්‍ය කරුණක් බව පෙන්වා දුන්නේය.

මැතිවරණයට අදාළ ඇප මුදල් සංශෝධනය කිරීම, මැතිවරණය පැවැත්වෙන දිනයේ ඡන්දය දැමීමට නොහැකි පුද්ගලයන් වෙනුවෙන් ඊට පෙර වෙනම දිනයක් ලබාදීම, වයස අවුරුදු 18 සම්පූර්ණ වූ විගස ඡන්ද අයිතිය ලැබෙන සේ ඡන්ද හිමි නාම ලේඛනය මාස තුනකට වතාවක් යාවත්කාලීන කිරීම, විදේශගත ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට ඡන්ද අයිතිය ලබාදීම, මැතිවරණ වියදම් පාලනය, අබාධිත පුද්ගලයන්ට පහසුකම් සපිරි ඡන්ද මධ්‍යස්ථාන සකස්වීම සහ විශේෂ ව්‍යාපෘති යටතේ ඊ-ඡන්ද ක්‍රමය ඇතුළු කරුණු රැසක් පිළිබඳව මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ නිලධාරීහු මෙහිදී අග්‍රාමාත්‍යතුමා දැනුවත් කළහ.

මෙම අවස්ථාවට ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ ලේකම් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී නීතිඥ සාගර කාරියවසම්, අග්‍රාමාත්‍ය අතිරේක ලේකම්වරුන් වන චමින්ද කුලරත්න, ගනේෂ් ධර්මවර්ධන (නීති), මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සභාපති මහින්ද දේශප්‍රිය, මැතිවරණ කොමසාරිස් ජනරාල් සමන් ශ්‍රී රත්නායක, කොමිෂන් සභාවේ ලේකම් එච්.එම්.ටී.ඩී. හේරත්, නියෝජ්‍ය මැතිවරණ කොමසාරිස් එස්.අච්චුදන්, පර්යේෂණ හා සැලසුම් අධ්‍යක්ෂ චන්න පී. ද සිල්වා, ශ්‍රි ලංකා පොදු ජන පෙරමුණේ පාලන ලේකම් හා ජාතික නිවාස සංවර්ධන අධිකාරියේ සභාපති  රේණුක පෙරේරා මහත්වරු එක්ව සිටියහ.

මහින්ද රාජපක්ෂ ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ අග්‍රාමාත්‍ය

සංවර්ධනයට අනුව දරිද්‍රතා රේඛාවට පහළින් ජීවත් වන ජනතාවගේ ගැටලු කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීමේ අරමුණින් දරිද්‍රතාව තුරන් කිරීම සඳහා වූ ජාත්‍යන්තර දිනය ඔක්තෝබර් 17 වන දින ලෝකය පුරා සමරනු ලබයි.

1987 ඔක්තෝබර් 17 දා දරිද්‍රතාවයට එරෙහි ලෝක කම්කරු දිනයක් පැරීසියේ සමරනු ලැබීය. එහිදී ලෝක ජනගහනයෙන් දිළිඳුබවක් දක්වන, දිළිඳුබවට ගොඳුරු වී ඇති හා අනෙකුත් දරිද්‍රතා ගැටළු පිළිබඳව අවධානය යොමු වූ අතර දරිද්‍රතාවයේ ගැටලු පිළිබඳව සිහිපත් කරමින්  සෑම වසරකම එම රැස්වීම පැවැත්විණි.

දරිද්‍රතාවය යනු මානව අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කිරීමක් බව එහිදී ප්‍රකාශයට පත් කළ අතර එතැන් පටන් දරිද්‍රතාවයේ රැළිය සිහිවීම පිණිස ස්මාරකයක් ද ගොඩනැගුණි. පසුකාලීකව විවිධ රටවල ඊට සමාන ස්මාරක ගොඩනැගුණු අතර ඒවා කේන්ද්‍ර කර ගනිමින් සෑම වසරකම දරිද්‍රතාවය තුරන් කිරීමේ අරගලය සඳහා දිනයක් වෙන්විය. පසුව එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා මණ්ඩලය විසින් දරිද්‍රතාවය තුරන් කිරීම සඳහා ජාත්‍යන්තර දිනය 1992 ඔක්තෝබර් මස 22 වන දින නිල වශයෙන් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.

ආර්ථික විද්‍යාත්මක විග්‍රහයට අනුව, බොහෝවිට දිළිඳුකම වටහාගන්නේ ආදායම් අඩුකම නිසා ජිවන මාර්ගයක් නොමැති වීමෙන් ඇති වූ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි. එනම් ජනතාවගේ ද්‍රව්‍යාත්මක යහපැවැත්ම සහතික වන අයුරින් ඔවුන්ගේ මූලික අවශ්‍යතා වන ආහාරපාන, ඇදුම්පැළඳුම්, බේත්හේත්, අධ්‍යාපනය වැනි දෑ මිලදී ගත හැකි ආකාරයට ආදායමක් උපයා ගැනීමට හැකියාවක් නොමැතිවීමයි.

රටේ දරිද්‍රතාවය අඩුවන පරිදි  අප රජය සියලුම අංශයන්හි සංවර්ධන පැතිකඩයන් නව මාවතක් ඔස්සේ රැගෙන එමින් රට තුළ බිහි කළ අධිවේගී මාර්ගයන්, මං මාවත්, දේශීයකර්මාන්තකරුවා  හා දේශීය ගොවියා පණගැන්වීම තුළ ගම සහ නගරය අතර තුලනය සමනය විය. සෞභාග්‍යයේ දැක්ම ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශය ඔස්සේද අප පණ ගන්වනු ලබන්නේ දේශීයත්වයයි. දේශීය නිෂ්පාදන නඟා සිටුවීම, රැකියා ලක්ෂයේ වැඩපිළිවෙළ හා  කර්මාන්ත හා සේවා අංශයේ නඟාසිටුවීම තුළින් රටේ ඵලදායිතාව ඉහළ යනු ඇත.

කොවිඩ්-19 වසංගත තත්ත්වය හේතුවෙන් ඇති වූ අහිතකර ආර්ථික ප්‍රතිඵල හේතුවෙන් ගෝලීය දරිද්‍රතාව ඉහළ යෑම 2030 වන විට දරිද්‍රතාවය තුරන් කිරීමේ එක්සත් ජාතීන්ගේ තිරසර සංවර්ධන ඉලක්කයට සැබෑ අභියෝගයකි. ලොවපුරා ව්‍යාප්ත කොරෝනා වසංගතය හමුවේ ශ්‍රී ලංකාවේ උද්ගත ආර්ථික හා සමාජයීය අභියෝග සහ ඉඩප්‍රස්ථා කෙරෙහි සුවිශේෂ අවධානය යොමු කරමින් ආර්ථික පුනර්ජීවනය සැලසීමෙන්ද දරිද්‍රතාවය තුරන් කිරීමේ වගකීම අපසතුය.

අනාගත සෞභාග්‍යය  උදාකර ගැනීමට නම් ආදායම් හිඟයට විසදුම් ලබා දිය හැකි වඩාත් තරගකාරී හා සියලු දෙනා ඇතුළත් ආර්ථිකයක් සකස්කර ගැනීම අතවශ්‍යය. ඒ සඳහා රජයක් ලෙස ගත යුතු ක්‍රියාමාර්ගයන් අප රජය යටතේ ගන්නා බව දරිද්‍රතාව තුරන් කිරීම පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර දිනය සමරනු ලබන අද දිනයේ අවධාරණය කරමි.

මහින්ද රාජපක්ෂ

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ

අග්‍රාමාත්‍ය

සුර්ය වංශ රත්න විභූෂණ පාලිත ආරියරත්න සෙන්කඩගල සිංහ ද්වාරයේ සිට

මගේ අවධාරනයට යොමුවූ දිවයින පත්‍රයේ උපුටා ගත් ලිපිය :

ජාතීන් අනුව ඉඩම් මායිම් වෙන් කිරීම වත්මන් රජයේ මෙන්ම තමාගේ ද ප‍්‍රතිපත්තිය නොවන බව නැෙඟනහිර පළාත් ආණ්ඩුකාර අනුරාධා යහම්පත් මහත්මිය ඊයේ (14 දා* දෙමළ සන්ධාන පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන් හමුවේ අවධාරණය කළාය.
 
 සිංහල දමිළ හෝ මුස්ලිම් යනුවෙන් ඉඩම් වෙන් කිරීමක් සිදුව නොමැති බව පෙන්වා දුන් ආණ්ඩුකාරවරිය දේශපාලන අරමුණු වෙනුවෙන් එවැනි වෙන් කිරීම් සිදු කිරීමට උත්සාහ නොකරන බව ද මෙහිදී අවධාරණය කළාය.
 
 මඩකලපුවල අම්පාර දිස්ත‍්‍රික් දෙක මායිම්ව පිහිටි දිවුලපතාන ප‍්‍රදේශයේ ඉඩම් කෘෂිකර්මාන්තය සඳහා ජනතාවට ලබාදීම පිළිබඳව සාකච්ඡුා කිරීම සඳහා මෙම පිරිස ඊයේ (14 දා* පෙරවරුවේ ආණ්ඩුකාර ලේකම් කාර්යාලයට පැමිණ සිටියහ.
 
 එහිදී මෙම පිරිස අවධාරණය කර සිටියේ අදාළ ප‍්‍රදේශය මඩකලපුවේ ජනතාව ඇති කරන ගවයන්ගේ තෘණභුමි බැවින් එම ඉඩම් කෘෂිකර්මාන්තය සඳහා ලබාදීමට ගෙන ඇති තීරණය වහාම නතර කරන ලෙසය.
 
 එම ඉල්ලීම ප‍්‍රතික්ෂේප කළ ආණ්ඩුකාරවරිය පෙන්වා දුන්නේ කෘෂිකාර්මික කටයුතු සඳහා මෙම ඉඩම් ලබාදීමේ අරමුණ රට ස්වයංපෝෂිත කිරීම සහ පිටරටින් ආහාර භෝග ගෙන ඒම අවම කිරීම සඳහා වන රජයේ ප‍්‍රතිපත්තිය නිසා බවය.
 
 මෙහිදී මෙම පිරිස දිගින් දිගටම ආණ්ඩුකාරවරියට බලකර සිටියේ මෙම ඉඩම් කෘෂිකර්මාන්තය සඳහා ලබාදීමේදී ජනවර්ග අතර ගැටලූ ඇති වන බවය.
 
 එය ප‍්‍රතික්ෂේප කළ ආණ්ඩුකාරවරිය කියා සිටියේ 2015 වසරට පෙර එම භූමිවල
 
 වගාකළ ජනතාවට මෙම ඉඩම් ලබා දෙන්නේ කාෂිකර්මාන්තය සඳහාම පමණක් බවත් එසේ නොමැතිව මෙම කිසිදු ඉඩමක් සින්නක්කරව ලබා නොදුන් බවද ඇය සඳහන් කළාය.
 
 එසේම මෙම ඉඩම් පවරාදීම හෝ අත්පත් කර ගැනීම තමාගේ වගකීමක් නොවන බව ද ඇය ප‍්‍රකාශ කළාය.
 
 මෙම පිරිස දිගින් දිගටම දැඩි ආවේගශීලීව ආණ්ඩුකාරවරියට අවධාරණය කළේ තම වැසියන් ඇති කරන ගවයන්ගේ තෘණභූමි සඳහා භාවිතා කරන ඉඩම් කෘෂිකර්මාන්තය සඳහා ලබාදීමට එරෙහිව අධිකරණ ක‍්‍රියාමාර්ග ගන්නා බවය.
 
 ජාතීන් ඉලක්ක කර ගනිමින් තමන් කිසිම අවස්ථාවක ගැටලූ විසඳීමට කටයුතු නොකර බවත් පළාතේ සිටින සියලූ පුරවැසියන්ට එක හා සමානව සේවය කිරීමට තමන් බැඳී සිටින බවත් ආණ්ඩුකාරවරිය එම අවස්ථාවේ දැඩිව අවධාරණය කරමින් කියා සිටියේ මෙම ගැටලූව නිරාකරණය කිරීම සඳහා සියලූ පාර්ශව කැඳවා විශේෂ සාකච්ඡුාවක් පැවැත්වීමට තමන් කටයුතු යොදන බවය.
 
 තමුන්නාන්සේලා ලැජ්ජා වෙන්න ඕනේ මේ වගේ වෙලාවක මෙවැනි ඉල්ලීමක් කිරීම ගැන මොකද කොවිඞ් – 19 නිසා අපි පිටරටින් ආහාරපාන ගෙන්වීම අවම කරලා රට කෘෂිකර්මාන්තයෙන් ස්වයංපෝෂිත කරන්නයි අපේ රජය කටයුතු කරන්නේ.
 
 ජනාධිපතිතුමා අගමැතිතුමා ඇතුළු අපේ රජයේ අරමුණ ඒක. ජනතාව වෙනුවෙන් ඒ ක‍්‍රියාමාර්ගවලට සහය දෙන එකයි ඔබතුමාලා කළ යුත්තේ යැයි ආණ්ඩුකාරවරිය මෙහිදී වැඩිදුරටත් පිරිස හමුවේ අවධාරණය කළාය.
 
 මේ සාකච්ඡාව සඳහා පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන් වන රාසමානක්කම් සානකියන්, ගෝවින්දන් කරුණාකරන්, හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී සෙල්වරාජ්, මඩකලපුව නගරාධිපති ටී. සරවනබවන් ඇතුළු පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

එම ලිපිය සම්බන්ධයෙන් අප දැක්කම :

සමහර මිනිසුන් මේ රටට ඇතුල්වූ දා සිට අපේ හෙළ හරකා  පවා මරමින්  ‘ආහාරය ගැනීමට ලක්කරති හා ලක්වෙමින් පවතී’.  මේ ගෙරි බලල්න්ට අනුව ‘ හරකා යනු අදායම් ඉපයීමේදී ‘ලයිව් ස්ටොක් ‘ එකකි. හරකා මරා  විකිණීම තුලින් දැඩි අදායමක් ‘ගෙරි බල්ලන් උපාය ගත හැකිය. ඒ අනුව අප සංකෘතික උරුමයන් අනුව අනවසර ගව ඝාතනය වහා අප මේ ධර්ම දීපය තුල නැවැත්විමට ඉල්ලීමට ,කටයුතු කිරීමට නිතැතින්ම ඉඩ තිබේ .එය අපේ සිහල බොදු උරුමයකි. අප සතු යුතු කාර්යකි.

රජයට හෝ නොරටුන් හට අපේ තිරිසන් සතුන් මෙසේ නිකරුනේ  අපහරණයට ගොදුරු කරගැනීමට ඉඩ දීමට නොහැකිය. (තාම සත්ව ඝාතන පනත නිසියාකාරව පනවා නැත.)  අපේ කිරි හරක් සම්පත විනාශ කිරීමට ඉඩ දිය නොහැක. එසේම බලෙන් ලබාගත් කැලැ ඉඩම් තුල නිදහසේ හරකුන් බෝ කරගෙන පසුව ඔවුන්ව ක්‍රම්නුකුලව බුදීමට ද  ඉඩ දිය නොහැක. හරකුන්ගේ මස් බුදිම වෙනත් සංස්කෘතීන් තුල කෙනෙකුට  සාමාන්‍ය වුවත් අපට නම් එය තිර්සන් වැඩක් වෙන අතර. විශේෂයෙන් සිංහල බොදු අපට එය ඉවසා දරාගත නොහැකි වන්නේ රහසේ තිරිසනාට කරන දුක් ගිනි සදා කල් පලදෙන හා පාප කර්මයක් හැටියට අප සලකන බැවිනි.

ඉතින් මේ මිට ඉහතින් තිබෙන පුවත අනුව. මසට හෝ එවන් ගනයේ වෙළදාමක් ඇතිවිය හැකි හොර හරක් හැදීමට  දැන් දැන් රහස් ව්‍යාපාරිකයන් උන්ට පිට්ටනි සෙවීමට රජයට විරිද්ධව කටයුතු කිරීම සාධාරණ ලෙස (සිංහල ,දෙමළ ,මුස්ලිම් හෝ හින්දුන් ) සිතනවානම් බොදු අප එවන් ගණයේ මන්ත්‍රී උන්ගෙන් අසා සිටින්නේ සිංහලයන් සතු නිත්‍ය උරුමකම් ඇති මෙම පිට්ටනි සොයන ප්‍රදේශයන් තුල තිබු නමුත් කාලය තුලින් අහිමි ගිය ඉඩම් සංගණනයකට ලක්කොට. නැවත සිංහලයන් හට භාරදී තම හරකුන්ට (ඉදිරියේදී බුදිමට නියමිත සතුන් ) පමණක් පිට්ටනි නොසයා රටේ ඉතිහාසය සොයා හා හෙළයන්ගේ පදිංචිය පළමුව උතුරු නැගෙනහිර සිදු කොට නැවත තම තමන්ගේ පදිංචිය කළමනාකරණයට ලක් කර ගත යුතු බවයි.

එසේ නොසිදුවුවහොත් තම සතුනට පිට්ටනි සොයන ‘ මිනිසුන් ඉදිරියේ ‘ ”ලයිව් ස්ටොක් මස් කඩයට” අපේ ඉදිරි පරම් පරා අයිතීන් ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් ගොදුරුවී ‘ විදෙශ් අසිපතයන් ඉදිරියේ ‘ ගෙල සිඳ ගැනීමට අප  ලංවෙමින් පවතින බව රජයට පවසා සිටීමට සිංහල බොදුන්වන් වශයෙන් අප නොකැපිලි වෙනබවයි

මේ වනතුරු හුදු මහත්  ජනතාව වෙනුවෙන් රජය ගන්නා  ක‍්‍රියාමාර්ගවලට සහය දෙන නොරටෙක් ,විජාතිකයෙක් අප පෞද්ගලික දුටු නොමැති අතර, කොරෝනා උවදුර හමුවේද ඉන් ඔබ්බට අතීතයේද ඔය කියන පිරිස් විසින් රඟපු රංගනයන් අපට හොඳින් මතකය.දින 365 පුරාවටම  හුදෙක් ගෝත්‍රවාදී මානසිකත්වයෙන් අපරට බෙදා වෙන්කර ගැනීමට (දැන් මිනිසුන් හට පමණක් නොවේ තම හරකුන්ටත්  පිට්ටනි සෙවීම සිදුවෙමින් පවතී ) සිහිනය තුල කිමිද කිමිද ඉන්න පිරිසක් අපරට තුල ඉන්නා බව අප දනී.

රජය හා ගරු නායක ස්වාමින්වහන්සවරු මේ  ‘වරදකාරී ඉල්ලීම් ගැන අවධානයට යොමු කර ”අපේ හෙළ හරකා” මෙන්ම නිසියාකාර රාජ්ජ්‍ය කටයුතක් ලිපියේ  සඳහන් කල පළාත්වල කරගැනීමට, දැඟලීමට සිදු වූ සියළු රාජ්ජ්‍ය නිලධාරීන් මෙන්ම, ‘මේවා සම්බන්දයෙන් නිහඬව, නිශ්ශබ්ද සිට තම පරම්පරා අයිතීන් හා නිදහසේ රට තුල ජීවත්වීමේ අයිතිය රැක ගැනීමට වෙර නොදරන ‘ සිංහල ‘ගොන් හරකුන්ගේ ‘ ජිවිත හා පාරම්පරික නිත්‍ය ජන්ම භුමි අයිතීන්ද රැක දියයුතු බවට හා මෙම අශුද්‍ර ඉල්ලීම් කල පිරිස හමුවේ නැවතත් අවධාරණය කරන මෙන්ය.

අවධාරණයට : තම හරකුන් උදෙසා තෘණ  භුමි ඉල්ලන්නන් පිටුපස වාණිජ අරමුණු තිබේනම් එම භූමින් වෙත තම හරකුන් නිදහස් කිරීමට පෙර අයබදු එකතු කිරීමක් වහා සිදුකළ යුතුය. ඊට ප්‍රධාන හේතුව නගර ආසන්නයේ පවා ‘ ගව සම්පත තුලින් කිරි ලබාගැනීමට උපයෝගී කරගන්නා  ගව හිමියන්‘ නගර හා පළත් සභාවන් වල නීති රීති වලට ගරු කරමින්  දුකසේ තම උපන් දා සිට ” මයේ අම්මා” කියමින් තම ගවයාට සලකන සිංහල බොදුනුවන් වල් මිටක් කපා ගන්නට නිදහස් භූමියක් නැතිව ‘ ඔවුන් සදාකල් උපදින මාතෘ භුමිය තුලම වෙනත් වතුවල අයිති කරුවන්ට වල් කපා ගැනීමට දන ඇණ යදිමින් ‘ තම එකම රැකියාවක් වූ ගව සම්පත රැකගැනීම සිදු කරගනිමින් සිටින නිසාය.

නැගෙනහිර හා උතුරු ප්‍රදේශයන්හි සිංහලයන්ට අහිමි වූ භුමි ප්‍රමාණය මනාකොට මෙම ලිපිය ලියන අවස්ථාවේදී කතෘ වන මාහට නිසියාකාරව මතක නැති බැවින් මිට පසු ලිපයක එය සඳහන්  කරන්නෙමි. මතකයේ හැටියට නැගෙනහිරින් පමණක් අක්කර 28000 ක් හෝ ඊට වැඩි ප්‍රමාණයක් සිංහලයන්ට නැවත පවරා දියයුතුය.

ඉතින් නැගෙනහිර දී සිදුවන මේ නව තෘන භුමි ඉල්ලීම් පිටුපස ඇති වල  සුල මුල කල් තියා සොයා සොයා ගැනීම වටි. ජනවර්ග අතර ගැටලූ ඇති වන බව කීම  ප්‍රසිද්ධ ‘ කෙප්පයකි ‘ රාජ්ජ්‍ය නිලධාරීන් මෙන්ම සිංහල ඔබ මේ කේප්පයට නොරැවටෙන්න.

කතෘ : නීති සෑම විටම රටක පවතී නමුත් මෙම අහිංසක ජීවීන්ගේ ජීවිත බේරා ගැනීමට එම නීති රීති තාමත් අපොහොසත් වී තිබේ. එබැවින් ගෙරි මස් බුදින්නන් ‘ එනම් සිංහලයෙන් කිවහොත් ‘ ගෙරි බල්ලන් ‘  සෑම විටම තම ගෝත්‍ර දේශපාලන අභිමතය පරිදි හැසිරි තම නිතියානු කුල නොවන අයිතීන් අප රට තුල ගොඩ නගා ගනිති. අපි ජාත භුමිය වෙන්දේසි බදුනක තබා පුජා කිරීමට හෝ  එය බලයෙන් නඩු දමා ඉල්ලීමට විරුද්ධ වන්නෙමු.

ඔබ සැමට සම්මා සම්බුදුසරණයි !

සුර්ය වංශ රත්න විභූෂණ පාලිත ආරියරත්න

සෙන්කඩගල සිංහ ද්වාරයේ සිට

දිවයින පත්‍රයේ ලිපිය: https://divaina.com/daily/index.php/puwath-2/49026-2020-10-15-13-07-30

මාධ්‍ය නිවේදනය – නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, තාක්ෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යංශය

නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, තාක්ෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යංශය යටතේ පවතින ශ්‍රී ලංකා නව නිපැයුම්කරුවන්ගේ කොමිසමේ මග පෙන්වීම යටතේ කොවිඩ් -19 රෝගය පැතිරවීම අවම කිරීම සදහා සහ ඔවුන්ගේ ප්‍රතිකාර වෙනුවෙන් දේශිය නව නිර්මාණකරැවන් විසින් නිෂ්පාදනය කල නව නිර්මාණ රාශියක් අද දින  නාරාහේන්පිට පිහිටි නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය පුහුණු අමාත්‍යංශයේදී  හදුන්වාදෙන ලදි.

            නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, තාක්ෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය ඇමතිනී සීතා අරඹේපොල මහත්මිය මෙම නව නිෂ්පාදන පරීක්ෂා කිරීමෙන් අනතුරුව ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ කොවිඩ් – 19 මර්ධන සටනට සෘජුවම දායක වන වැලිසර පිහිටා ඇති ස්වසන රෝග පිළිබද ජාතික රෝහල සහ ගම්පහ මහ රෝහල වෙත ප්‍රධානය කරන ලදි.  මෙම උපකරණ අතරට ස්වයංක්‍රීය රෝබෝ යන්ත්‍ර, දැඩි සත්කාර ඒකක සඳහා ඇදන්,රෝගීන් පරික්ෂාකිරීමේ කුටි, අඩු වියදම් සංවාතක යන්ත්‍ර ( VENTILATORS) සහ ස්වයංක්‍රීය සෞඛ්‍ය ආරක්ෂිත ජල කරාම පද්ධති මේ අතර සුවිශේෂි වේ.

            මෙම අවස්ථාවට නව නිපැයුම් ඉදිරිපත් සහන් රණසිංහ, කේ.කේ.ඩබ්ලිව්. එස්. පී. කේ ජයසුන්දර, ගීතාන්ජන උදයසිරි යන මහත්වරුන් සහ ජාතික නව නිපැයුම්කරුවන්ගේ කොමිසමේ කොමසාරිස් මහාචාර්ය රංගික හල්වතුර, ගම්පහ දිස්ත්‍රික් මහරෝහල් අධ්‍යක්ෂ වෛද්‍ය සමන් පතිරණ, ස්වසන රෝග පිළීබද ජාතික රොහල් අධ්‍යක්ෂ වෛද්‍ය ඒ.ආර්.තවුෆික්, නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, තාක්ෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යංශ අතිරේක ලේකම් දීපා ලියනගේ යන මහත්ම මහත්මීන් සහභාගි වුහ.

මාධ්‍ය ඒකකය නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, තාක්ෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යංශය

මාධ්‍ය ප්‍රකාශය: තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තීයවේදීන්ගේ සංසදය

Courtesy  SPEAR’S

Sri Lanka has recovered before, from colonial rule and civil war. As the country’s vital tourism industry prepares to leap back into life, Andrew Harris recalls his pre-lockdown adventure in the land of serendipity 

Oblivious to the pandemic that was on the way, I had only a darting mongoose, a parading peacock and an Olympic-sized pool for company. In such surroundings, surrender to an off-grid tropical afternoon is inevitable.

Eschewing Sri Lanka’s famous sinews of sand, I’d headed straight for the hills. The mongoose and peacock were waiting inside Ulagalla, an ethereally beautiful property near Anuradhapura, the former 4th-century BC capital in the north of the island.

Time, if not standing still, was definitely dragging its feet. Ulagalla is one of several exceptional properties buried in the verdant, undulating folds of Sri Lanka’s interior. Conceived around a tastefully restored 150-year-old village chieftain’s mansion, 58 acres of luxury are interwoven into rurality with 25 secluded villas scattered around working rice paddies: back to nature without getting back to basics. In the middle of the paddies, a hut is converted into a rustic restaurant, presided over by women from local villages.

They have no English, but behind non-stop smiles they do have extraordinary culinary skills, which translate into a blissfully bucolic dining experience.

The principal restaurant, whose open sides invite open warfare with the monkeys, gazes out towards the lake and lost afternoons kayaking through the lily pads of its lost world landscape.

There are horses and bikes to explore surrounding villages, and tours curated to the many cultural landmarks, from the incredible Sigiriya fortress to Unesco-listed Anuradhapura which, after a thousand years as capital, disappeared into creeper clad obscurity for another millennium. National parks occupy 12 per cent of Sri Lanka’s surface area.

The busiest, Yala in the south, where Ulagalla has an equally stylish sister property, Chena Huts, boasts the highest density of leopards in the world. It might also have the highest density of safari jeeps, all seemingly driven by Lewis Hamilton wannabes.

Leopards, though, can be spotted in less frenetic parks such as Minneriya, accessible to Ulagalla, where we also marvelled at ‘the gathering’, the largest congregation of Asian elephants on the continent. As we emerged on to a huge expanse of wetland, suddenly there they all were. Hundreds of them, totally unperturbed by our presence. A magnificent spectacle. Sri Lanka’s abundance of riches, from secret surf spots to tranquil tea estates, the colonial streetscapes of Galle Fort and a plethora of palm-fringed beaches, is intoxicating.

One way of absorbing as much or as little as you choose is by car and driver: enter Terence, who, once conditioned to avoid jewellery showrooms, disports an encyclopaedic knowledge of his island. Setting out from the Dambulla Caves and their stunning centuries-old Buddhist imagery, we’re soon ruminating on the differences between Sri Lanka and its lugubrious neighbour, India, which he’s learned all about from Discovery Channel, rather than making the trip across the Palk Strait.

***

As we launched back into the kaleidoscope of colour and noise, with women in saris, diesel-choked highways, pungent spices wafting through a relentlessly tropical landscape, we could be in South India. But the illogical, endearing chaos that often defines the Indian experience is absent.

Scratch that multi-coloured Sri Lankan surface and an image of ordered calm emerges: it might look like India, but it feels more like Thailand. With Terence explaining how ordinary Buddhists don’t become monks, as in Thailand (again, he credits his own teacher, the Discovery Channel), we glide sedately into the drive of Nine Skies, a stunningly situated 1920s tea planter’s bungalow.

After a recent makeover rendering it more PG Wodehouse than PG Tips, Nine Skies is close by the colonial town of Ella, currently recolonised by backpackers. They pour off the little train built to transport tea to the coast, Instagramming away, as it chugs through timeless misty hidden hills of improbable perfection.

Named after the famous nearby Nine Arch bridge, Nine Skies looks down on to the Demodara Loop – not a Bulgarian gymnastic manoeuvre but another marvel of colonial engineering, where the track loops around a hill and back under itself, with tiny Demodara station in the middle.

Nearby, a bright yellow butterfly the size of a sparrow flutters aimlessly around the gorgeous gardens. Nine Skies is a picture of sleek sophistication, with an Art Deco bar and working fireplace. The five bedrooms might benefit from a more demonstrative design statement, perhaps, but the property remains an elegant escape route for seekers of solace.

Cruising through Ella, whose new-age visitors look disturbingly like the old ones I remember from Bali half a lifetime ago, (isn’t it time those tie-dye trousers just stopped now?), we’re suddenly plunging down the twists and turns of a valley draped in stunning Game of Thrones-type biodiversity; the Ella Gap.

The cascade from temperate cloud forest to stifling sea level surely ranks the Ella Gap among the world’s great drives. It definitely focuses Terence’s attention – he doesn’t mention the Discovery Channel once.

Television has nothing on these views. Smothered in sunshine, the late afternoon has us meandering trance-like around the back roads of low tea country, close to Kandy, the second city and final redoubt of Sinhalese culture, which surrendered to the British only in 1815.

Originally part of a larger estate belonging to Aollin Ondaatje, great-uncle of Booker Prize winner Michael Ondaatje, Rosyth Estate House blends imperceptibly into the hillside, from which several staff members are heading purposefully toward us.

At the heart of 62 picturesque acres, with its little tea factory teleported out of the 1940s, Farzana and Neil Dobbs, who divide their time between Sri Lanka and London, have crafted a rural retreat of immense charm.

A lack of pretension melds with attentive service from an army of staff. There are 11 rooms of varying standards: the best is the imposing Rock Villa, opened in 2019. Perched on a huge boulder away from the main building, it commands 360° views across a spectacular slice of central Sri Lanka.

***

he gastronomic goings-on in Rosyth’s glass-sided dining room, suspended dramatically amid tropical flora, soon exude an allure. Especially if Farzana is around. From the ubiquitous egg hoppers to subtly structured curries capable of administering shock and awe to unsuspecting taste buds, she remains passionate about her native cuisine.

Cookery classes with head chef Dhanushka are actively encouraged – as are estate tours with Subramanium, into his fifth decade with Farzana’s family at Rosyth. Amid spears of sunlight darting through the king coconuts and huge jackfruit bending their branches like great green dumbbells, he expertly demonstrates how to tap a rubber tree before eventually depositing us at the tea factory.

There has, of course, been trouble in paradise. A 26-year civil war was brutally concluded in 2009 and the Islamist attacks of Easter 2019 delivered a death blow not just to 270 victims, but also to a tourist industry responsible for 11 per cent of GDP.

Covid-19 has been managed in a predictably competent manner, however: the official death toll at the time of writing, in contrast to the alarming statistics emanating from India, stands at just 11, and the FCO removed Sri Lanka from its list of countries ‘posing an unacceptably high risk’ in late July. While the country remained closed to foreign travel, a reopening is planned for the earliest opportunity.

As the island known as Serendib to Arab traders (from which Horace Walpole derived serendipity) picks itself off the canvas yet again, the lush landscapes of the interior appear as ripe as ever for a voyage of discovery. And where Discovery’s concerned, I might have just the man for you.

Spear’s was a guest of Ulagalla by Uga Escapes (ugaescapes.com); Nine Skies (teardrop-hotels.com); Rosyth Estate House (rosyth.lk); bespoke journeys by Sri Lanka specialist travel-gallery.co.uk

by Stephanie Takyi London courtesy https://www.standard.co.uk/

Planning a long haul escape for when things (finally) open up again? Stephanie Takyi gets lost in the lush landscapes of this unique South Asian island 

Sri Lanka has long been a destination for travellers seeking escapism. This small beautiful island, situated south of India, is larger than life with idyllic beaches, sprawling tea plantations and exquisite properties that have the luxury credentials to rival any major city in the world.

There are plenty of towns hidden away from the well-trodden tourist paths of Sri Lanka. One is Piliyandala, where you’ll find Bolgoda Lake – which at a staggering 342 square kilometres is the country’s only natural and largest fresh water lake.

Just 45 minutes away from the capital of Colombo, it’s a secluded gem for those looking for a serene lakeside break.

For those who want to stay as close to the water as possible, local and international visitors can stay on board Flow by The Amber collection – a luxury river cruise aboard two floating houseboats docked on a secluded inlet on Bolgoda Lake.

Flow 1 and Flow 2, which were originally two steamers, channel old school elegance and luxury, with cosy four-poster colonial beds, antique furnishings and in-room standing bath tubs.

This is a boutique experience, with just five bedrooms in addition to a living area and dining space, all only accessible via Flow’s private marina. The crew on the vessels include an ex-Navy Captain, engineer, chefs, steward and deckhand.

Flow, as I discovered, is a haven for naturalists and also promotes well-thought out sustainability. The Flow ‘steamers’ are fitted with bio-tanks, which dispose of fuel waste in an earth-friendly way causing no harm to the very lake and ecosystem they sit in.

Every day on Flow immerses you in the lake safari experience. On my first day, at the crack of dawn, the captain set sail for Flow’s nature-watching cruise with naturalist Ajantha, who shared his knowledge on the rich and diverse flora and fauna of Bolgoda Lake.

As we cruise through unspoiled mangroves, we spot eagles, parrots and kingfishers. The Sri Lankan Monkeys also make an appearance leaping from palm tree to palm tree, calling to each other. In distant shores you can also spot the holiday homes of some of Sri Lanka’s wealthy elite.

Breakfast is served on the upper deck’s floating lawn and is a banquet of traditional Sri Lankan dishes: string hoppers, dhal curry, coconut sambol, fish curry, coconut roti and spiced chickpeas – all served up on a banana leaf.

The relaxing mornings are followed by fun-packed afternoons curated by The Marina – an exclusive water sports private members club, which arranges outdoor activities and excursions for Flow’s guests on a complimentary basis.

I opted to hop onto the back of a jet ski to enjoy an adrenaline-fuelled escapade speeding downstream the Bolgoda river to the south to the mouth of the Indian ocean at Panadura.

On the right day you may even spot the salt-water crocodiles, who are known to circulate the area mostly unnoticed.

A more relaxing excursion is fishing on an ‘Oruwa’ – a traditional Sri Lankan fishing boat made entirely from wood, held in place with bamboo poles. They are hard to miss as the sight of local fishermen steering the rudders and casting their nets are very much a part of everyday life on the lake.

Even for beginners like me, Bolgoda Lake is a fishing paradise with over 40 species of fish in this lake – if you’re lucky, your catch of the day will be on the menu for dinner.

On-board, guests are also encouraged to take part in cookery classes with Flow chefs who can lift the lid on many of Sri Lanka’s delicacies.

While I pride myself on being able to handle spicy foods, my taste buds were put to the test when I tried my hand at a traditional dish of beef curry and devil’s potato using a fiery concoction of spices and seasonings.

Flow is located near enough to Colombo for guests to also dip into the hustle and bustle of city life. There is an abundance of attractions to explore, many of which are easy to get to using Sri Lanka’s most popular mode of transport – a Tuk Tuk.

A personal highlight of visiting Colombo was learning about Sri Lanka’s Buddhist culture. This included a visit to Gangaramaya Temple, one of the most well-known and elaborate Buddhist temples in the country.

Barefoot visitors can marvel at the gigantic Buddha statues, all lined in formation to tell a story. The high ceilings also tell tales, with wall paintings that depict Buddha’s triumphs. In the background devotees can be heard chanting Buddhist prayers. Gangaramaya also boasts a museum that houses a robust collection of Buddhist artefacts.

For eating and drinking in Colombo, you’re never too far from a bounty of places to dine. Sri Lanka is a tropical island known for its great seafood and more uniquely its celebrated speciality of the lagoon mud crab.

I headed to grounds of the old 400-year-old Dutch Hospital in Colombo, where you’ll find The Ministry of Crab restaurant. This well-regarded eatery was set up by chef-restaurateur Dharshan Munidasa together with Sri Lankan cricket legends Mahela Jayawardena and Kumar Sangakkara.

The menu includes a variety of crab dishes freshly prepared on the day – thanks to the restaurant’s no freezer policy. Do visit on an empty stomach as the crabs’ weigh from 500g ‘1/2 Kilo’ up to a 2KG ‘Crabzilla’ and are plated up in a variety of ways from fiery Pepper Crab to Garlic Chilli Crab and the succulent Baked Crab. Other seafood choices are available including jumbo prawns, cuttlefish, clams and oysters.

Post-lunch drinks can be toasted nearby at Rooftop bar Botanik, where you can try your hand at a cocktail making class using Aarak – a traditional Sri Lankan spirit, which be warned is 47% ABV.

After a short adventure in Colombo it’s a nice feeling to retreat back to Flow, where you can watch the spellbinding pinkish-purplish sunset during a sunset dinner cruise. The moonlight of nightfall on the marina is just as enchanting with the added bonus of enjoying an alfresco film screening and, of, course more food.

Sri Lanka’s relatively small size makes it easy to town hop.

After leaving Flow I took a three-hour car journey to Kitulgala – which is also known as the adventure capital of Sri Lanka. Tucked away in a 10-acre rainforest jungle near the town is the Palmstone Retreat, a five-star boutique hotel which lives up to its ‘retreat’ name.

Compromising three chalets and two suites hidden amidst the rainforest, Palmstone blends Mother Nature with the unique artistic craftmanship of Sri Lankan architecture.

I stayed in the super deluxe Aarliya suite, which boasts a king-size bed, a 40” Flat screen TV with Satellite TV, an en-suite bathroom with shower, a sauna and a private outdoor heated plunge pool.

Outside the suite is a natural landscape to soothe mind, body and spirit. There was no better start to my day then with breakfast looking out at a stream steadily flowing past from a nearby waterfall.

While you can lounge at Palmstone all day long, there are adventures to be had nearby too, from a mountain cycling tour to white water rafting on the infamous rapids of the Kelani Ganga.

I enjoyed a hike up to Belilena Cave, one of Sri Lanka’s hidden wonders. Waiting to be found in the thick of Kitgula’s luscious rainforest jungle, the caves are one of the most important historic and cultural heritage sites of Sri Lanka.

Evidence of human occupants from 16,000 years ago has been found in the caves. On the walls you’ll find scrawlings from former inhabitants, including monks who have used the cave as a retreat for meditation. It’s easy to see why they picked this spot, beautifully secluded and surrounded by nature.

Nearby is a secret cascading waterfall, which can only be reached through a short but arduous hike. Every step is worth it as the endless vistas of green hills swoop all the way down to the gushing waters of the Kelani River. I long to go back there.

For prices and availability at Palmstone Retreat and Flow by the Amber Collection head to palmstoneretreat.com or theambercollection.com/flow.

Both Palmstone and Flow by Amber Collection have adopted the Safe& Sound initiatie, an all-round Covid-19 safety and hygiene program.

Yoshitha Perera Courtesy The Daily Mirror

Non- Governmental Organizations (NGOs) linked to the LTTE assisted the investigations conducted by former CID IP Nishantha Silva, who fled the country last year, former President Maithripala Sirisena informed the PCoI probing Easter Sunday attacks.

Testifying before the Commission on Wednesday, the former President said that several Buddhist monks, military and intelligence officers had complained against IP Nishantha Silva’s investigations.

“As the President, I had to decide whether I’m allowing IP Silva to carry out those investigations. Most of the people complained that the investigations led by him were biased,” he said.

The former President made the above statement while responding to a question raised by the representative of the Attorney General’s (AG) department whether the witness had instructed the former IGP to transfer IP Silva at an NSC meeting.

The witness further added that former IGP Jayasundara had sent a letter to the National Police Commission regarding the transfer of IP Silva indicating facts presented at the NSC and it was a serious mistake done by a responsible higher official.

“This was also one of the reasons for not inviting the IGP to NSC meetings,” he said.

Meanwhile, the Commission again questioned the witness why he had re-appointed IP Silva to the CID after transferring him to Negombo Police division.

The former President said that former Prime Minister Ranil Wickremesinghe, various other ministers and several NGOs had strongly objected to the transfer of IP Silva to Negombo Police division and he was recalled to the CID due to those issues. 

Courtesy The Daily Mirror

India’s federal counter-terrorist force NSG has trained a select group of personnel who protect Prime Minister Mahinda Rajapaksa, the chief of the commando force said on Friday. 

According to Economic Times, NSG director general (additional charge) S S Deswal said this in his address on the occasion of the force’s 36th Raising Day.

He said the force has acquired the most modern weapons and equipment to distinguish itself as a “world class zero-error force”.

“The NSG close protection force has trained 21 personnel of Sri Lanka’s PM security division in close protection skills. The honourable Prime Minister of Sri Lanka wrote to the honourable Indian PM and praised the training,” Deswal said.

He, however, did not mention the time period when these personnel were trained by the NSG.

The National Security Guard, also known as the ‘black cat’ commandos, was raised as a federal contingency force in 1984 to undertake specialist counter-terrorist, counter-hijack and hostage rescue operations.

It has a special component called the CPF (close protection force) that provides security to high-risk VIPs under the top category Z+ cover.

It has about 13 protectees under its charge at present, including Defence Minister Rajnath Singh, Uttar Pradesh Chief Minister Yogi Adityanath and former Jammu and Kashmir Chief Minister Farooq Abdullah.

Courtesy Adaderana

The Minuwangoda Covid-19 cluster has confirmed 49 more positive cases this evening (16), says the Commander of Sri Lanka Army, Lieutenant General Shavendra Silva. 

Thirty-five of them have been identified as apparel factory workers and contacts who are in quarantine centers.

The remaining 14 are contacts of Covid-19 positive patients from the cluster, according to reports.

Sri Lanka registered 110 novel coronavirus infections so far within the day.

Thereby, the total number of Covid-19 cases reported from the Minuwangoda cluster has soared to 1,899.

Courtesy Adaderana

Three days have passed since the Attorney General directed the Police to arrest MP Rishad Bathiudeen, however the investigation officers are yet to locate him.

The Criminal Investigation Department (CID) meanwhile recorded statements from Opposition Leader Sajith Premadasa and MP Rauff Hakeem with regard to the phone conversations they have had with the parliamentarian.

They also recorded a statement from MP Bathiudeen’s wife at their residence in Colombo last evening (15). However, she has told the investigating officers that the parliamentarian had not kept in touch with her since October 12 and that she is unaware of his whereabouts.

In the meantime, an attorney-at-law representing MP Bathiudeen filed a writ application yesterday, seeking an order from the Court of Appeal to prevent his arrest.

The writ application has been fixed for support on the 20th of October before Appeals Court justices Kumudini Wickramasinghe and Sobhitha Rajakaruna.

Acting Inspector General of Police C.D. Wickramaratne, Deputy Inspector General (DIG) of the Criminal Investigation Department (CID) S.P. Ranasinghe, Sub Inspector Gamini and four others have been named as its respondents.

Then-Minister of Industry and Commerce Rishad Bathiudeen, the director of the project Mohamed Yaseen Samsudeen and the project accountant Alagarathnam Manoranjan are accused of violating Article 82(1) of Presidential Elections Act, No. 15 of 1981 by misappropriating public funds to the tune of Rs. 9.5 million.

They have allegedly misused 222 buses belonging to the state-owned Sri Lanka Transport Board (SLTB) for transporting IDPs from Puttalam to polling stations in Silavathurai, Mannar during the 2019 Presidential Election.

The CID, upon the direction of the Attorney General, had sought the Colombo Fort Magistrate to issue a warrant to arrest MP Rishad Bathiudeen and the other two suspects on charges of criminal misappropriation of public funds and violation of election laws.

However, the magistrate ruled that the Police can proceed to arrest the suspects without a warrant.

Thereby, Attorney General Dappula de Livera directed the Police to arrest the three suspects according to the law.

Alagarathnam Manoranjan was taken into custody by the CID on Tuesday (13) in the area of Kirulapone. He was remanded until the October 26 after being produced before the Fort Magistrate’s Court.

In the meantime, a constable attached to MP Bathiudeen’s security detail was also taken into custody the following day, for allegedly aiding the parliamentarian to evade the arrest. He was apprehended in Wellawatte area, along with two cars and two firearms.

On October 14, the Fort Magistrate issued a travel ban on MP Bathiudeen upon a request by the CID.

Courtesy Adaderana

Notorious underworld figure Janith Madushanka, operating under the alias ‘Podi Lassie’, who was arrested and remanded for threatening the VIPs, has been granted bail.

However, he will continue to be held by the Criminal Investigation Department (CID) on detention orders.

The Galle Magistrate delivered the order when the suspect was produced before court today (16).

During the proceeding, it was revealed in open court that ‘Podi Lassie’ had used cosmetic products which weighed up to 5kg in total, while in remand custody at the high-security prison in Boossa. The focus of the judicial members fell on how the products were smuggled into a maximum-security jail.

It is further reported that an overseas travel ban was imposed on the infamous criminal figure.

‘Podi Lassie’ was named as the second suspect in the case filed over the death threats made in public at the Boossa Prison, against the President, the Defence Secretary and certain high-ranking officers of the Prisons Department.

What is this ‘creative balance & equilibrium in Sri Lanka’s favor’ that the Moragoda Doctrine espouses to achieve? Exactly how many votes would the Moragoda Doctrine have delivered to Gotabaya Rajapakse or the SLPP had that been the basis of their election manifestos & election campaigns?While Moragoda is the head of Pathfinder, the very organization that is promoting the implementation of the MCC, advocated via its Post-Covid Economic Proposal, MCC actually demands changes to the constitution and land policy and land laws prior to signing of the agreement. If so, how can Moragoda claim to ‘protect Sri Lanka’s interests and safeguard her sovereignty’? This is in direct contrast to the election manifesto that won the Presidency for H.E. Gotabaya Rajapakse & helped SLPP win a 2/3 in Parliament.

Understanding the Moragoda Doctrine – http://www.ft.lk/opinion/Understanding-the-Moragoda-Doctrine-A-historical-context/14-707270

‘nationalist isolationist strategy’ Moragoda claims is counter-productive, however it was the nationalist strategy that placed this Government in power. It is nationalist strategy that has been the winning streak in all of the powerful mandates leaders have secured across the world. Ask Narendra Modi how he came to power!

A nationalist policy and strategy is what inspired the ancient leaders to use diplomacy to win friends that came to Sri Lanka’s aid during adverse periods. Fast forward to present context, it is these friends that came forward to help Sri Lanka eliminate a terrorist organization banned by 32 nations while those promoting chit chats with tigers were attempting to whisk off the tigers to safety via sea. It is these alliances and friends that stand up for Sri Lanka on international forums. Does Sri Lanka need friends who shake hands and plot to stab Sri Lanka?

Moragoda high-commissioner designate is claiming that the model strategy was during the ‘international cooperation formulated & implemented during 2002-2004’ under his former hero Ranil Wickremasinghe.

This period saw some of the worst treacheries take place. A Norwegian brokered ceasefire agreement was signed keeping the document secret from the country’s President. A foreign monitoring mission was brought in simply to do clerical work & record violations. Over 3000 violations committed by LTTE remained just confined to paper. The highest number of child soldier recruitment took place during this period. The National Army was confined to barracks while the terrorists were allowed to roam the country with arms. Terrorists for the first time in history were officially given territory in a sovereign country. In addition to the treacherous Cease Fire Agreement two more detrimental agreements were in queue for signature – the PTOMs and ISGA. Terrorists were sent sophisticated communication and satellite systems, passed by Sri Lanka Customs with officials even waiving duties & taxes and helping transport items to the terrorists! So this was the ‘model strategy’ that Moragoda emulates!

In this age of social media and alternate news – it is natural that targeted parties escape is to shout ‘fake news’ ‘false news’ and attempt to hide their guilt. Who decides what is fake news anyway? Who decides the truth? Who can verify if anything is fact or fiction? To some the 2002 Cease Fire Agreement was Sri Lanka’s golden era but is this true? Is this fake news? Isn’t it up to the people to decide what they deem is correct or wrong? No one can and should force people to believe anything they do not wish to believe by branding it false news.

It is interesting that Moragoda brings up the ICC statute which was also a component of the Ranil-Moragoda ‘golden era of international cooperation’. The Rome Statute/International Criminal Court was established in 1998 to prosecute and adjudicate individuals, not states accused of genocide, war crimes & crimes against humanity.

In 2000 President Bill Clinton signed the Rome Statute. On May 6, 2002, the Bush Administration announced that the United States does not intend to become a party to the Rome Statute which went into force in 2002 July.  SrI Lanka has not signed or ratified the Treaty. If so what is the boasting of Moragoda to stop any Sri Lankans from being extradited? But Sri Lanka signed with US in November 2002 agreeing not to transfer a person of the other Party to a third country without the consent of each other. There is also reference to the US gift of a ship claiming it helped defeat LTTE, but then it completely contradicts the fact that US wanted to save Prabakaran & whisk him off to safety. It is also to be noted that RanilW & UNP wished IMF not to provide aid & even suggested sanctions when it became clear LTTE was on their way to defeat. The 2002-2004 period also saw the defection of Karuna from the LTTE and Moragoda claims to be the mastermind of the ‘international safety net’ trapping LTTE. Invariably, it is more than possible that for Plan B of the international geopolitical game in Sri Lanka, Prabakaran needed to be out of the way and removing Karuna would deliver a major dent to LTTE & Karuna. While, West pretended to be LTTE’s friend, it was clear, they were merely using them for their own advantage. The leaders of the 2002-2004 were playing their role in this bigger game.

Who are the like-minded group Moragoda has been assigned to establish and what is their modus operandi or objectives? Moreover, if the Ranil W administration had been so gaga, why did it face electoral defeat and why did Moragoda himself jump to the Opposition? Two years of giving and giving to the LTTE eventually resulted in the assassination of Sri Lanka’s most loved foreign minister Mr. Lakshman Kadiragamar.

Why is Moragoda plucking out the 2002 Extradition Treaty between Sri Lanka & US?

https://www.congress.gov/106/cdoc/tdoc34/CDOC-106tdoc34.pdf

Is this to convey a message to members of the Government & key heads of the armed forces on behalf of the US?

It is curious that there is reference to Sri Lanka depending on the ‘intelligence provided by the West particularly the CIA’ because even the US envoy claims to have had no intelligence of the Easter Sunday attack when India had sent Sri Lanka 97 security intel alerts! Also to date the FBI who took away the telephone records of the suicide attackers have still to provide the results to Sri Lanka and it’s been over 1 ½ years since the mass murder!

Yet, its good ot know that there had been very ‘close cooperation’ with US intel during the presidency of Mahinda Rajapakse – if so, it explains why US envoy Blake claimed to the US Congressional Committee of 40,000 deaths though he cannot produce any names or details of the deceased as yet!

Contrary to the claim that Sri Lankans have forgotten the wretched-three decade conflict – is the fact that, Sri Lankans very well remember every person who colluded with the enemy, propped them up and made use of the LTTE for their personal gain and who today are pointing fingers at the people. The people made sacrifices – those in power didn’t. The armed forces made sacrifices and sadly it was even at the cost of bad judgements.

The CFA did not turn any tide against the LTTE. The CFA only strengthened the LTTE. It was the will of the President to take the decision to military defeat the LTTE and the LTTE’s error in refusing to return to guerilla tactics that caused their eventual defeat.

No support of India or US can overpower the support that came from China & Pakistan. We cannot forget the number of trips and cost of those trips that the leaders had to make to India simply to keep the Indians happy. Sri Lanka had to play the bogus part of India’s role in claiming ‘India’s concern for Tamils’. If the West and in particular the US are so supportive of ending LTTE Terror, why do they not take action against the LTTE fronts operating from their shores and continuing the illegal international nexus which US admitted in 2015. LTTE fronts operated and continue to operate a campaign of fundraising & lies on western shores. Why are Western governments continuing to allow this if they are on the wave length that LTTE terrorism should be defeated and will help Sri Lanka do so? Why did US knowing the illegality of the Ban Ki Moon personal report, use it as a basis for 3 UNHRC resolutions based on LTTE heresay against Sri Lanka? Why are the West not going after the runaway LTTE combatants who are living on western shores as refugees/asylum seekers? Why is the same emphasis on the accountability of armed forces personnel being targeted at LTTE, when everyone knows LTTE was harming peace for all citizens of Sri Lanka. In a just war why should the armed forces be subject to retributive justice while the LTTE are to get restorative justice? Why are the armed forces vilified and ridiculed why LTTE are presented as innocent lambs? Is this the doctrine of the like-minded coalition that Sri Lanka has to accept?

As ambassador designate to India with ministerial powers – we hope the policy adopted will be nation-centric Gotabaya doctrine only!

Shenali D Waduge

Backed by an overwhelming majority at the Presidential & General Elections, the Government in power rightly has decided to work towards a closure of the successive UNHRC Resolutions against Sri Lanka by initially withdrawing from the co-sponsorship of 30/1 & 34/1 Resolutions. UNHRC has every provision to take up human rights issues at the Universal Periodic Review. Four of Sri Lanka’s dearest friends are members of the UNHRC – China, Pakistan, Russia & Cuba and Sri Lanka must initiate their cooperation to bring all of the former legally questionable procedural error resolutions to a grand finale. 

Sri Lanka must re-write the narrative and present a dossier to the UNHRC Membership of Sri Lanka during LTTE reign of terror and post-LTTE defeat. The decision to militarily defeat LTTE came after enduring 30 years of terror and failed peace talks, negotiations and even foreign-backed cease fires including foreign monitoring missions and foreign peace keepers. Sri Lanka was up against a terrorist movement banned by 32 countries which continue to maintain that ban even 10 years after LTTE defeat owing to the international illegal nexus that operates overseas. Sri Lanka must initiate action against the international LTTE fronts together with the diplomatic community. The world must know that all of LTTE’s victims included every ethnic denomination in Sri Lanka even foreigners. 

Sri Lanka must showcase what LTTE denied their own during their defacto reign and what Sri Lanka afforded to the people in the areas where LTTE ruled with gun. No reconciliation is required to take place with terrorists, while Sri Lanka acknowledges how Tamils also suffered under LTTE. This must be highlighted to the world once more. The false claim of discrimination must be nullified by producing examples of how minorities are represented in both public and private polity & the positions they hold. Every fabrication that has gained momentum via bogus propaganda channels must be nullified with facts & figures. The manner that 3 successive UNHRC resolutions were artificially birthed must also be shown. A privately commission 3-member panel report made available to the UNSG became the foundation for successive resolutions quoted even by UNHRC head now parroting for the LTTE in her retirement. The Ban-Ki-Moon Report was never tabled in the UNSC, UNGA or UNHRC for Sri Lanka to officially respond. Instead intrusive allegations went for vote in a political witch hunt against a UN member state, going so far as to even suggest constitutional amendments and annulling of even penal codes. That Sri Lanka brought peace, eliminating terror to the 21million people were ignored and those voting against Sri Lanka had no explanation for why they could not stop LTTE terror killings though questioning how LTTE were killed. The dossier of questions that those alleging needs to be prepared and endorsed by our friends in UNHRC together with the closure resolution. Sri Lanka has been unfairly treated in the manner the UNHRC has been used by lobby groups as a result of the power of international funding & lobbying. 

Nevertheless, the country & its people must move forward and should move forward. If we are going to continue with the question of accountability then we have plenty of accountability questions for those who joined the witch hunt against Sri Lanka. 

Today, these countries are facing their nemesis. 

Sri Lanka has backing of 33 non-aligned member nations against a handful of Commonwealth member states of which UK heads. It is also a good time with UK now isolated as a result of Brexit for Sri Lanka to even consider leaving the Commonwealth as Sri Lanka has had no support other than sipping tea inspite of being a member. 

15 New Seats expiring in 2023

Asia-Pacific – Pakistan, Uzbekistan, Nepal, China

Africa – Ivory Coast, Malawi, Gabon, Senegal

Latin America/Caribbean – Mexico, Cuba, Bolivia, 

Western Europe – Britain, France

Eastern Europe – Russia, Ukraine

Members expiring in 2021

Argentina, Austria, Bahamas, Bahrain, Bangladesh, Bulgaria, Burkina Faso, Cameroon, Czechia, Denmark, Eritrea, Fiji, India, Italy, Philippines, Somalia, Togo, Uruguay, 

Members expiring in 2022

Armenia, Brazil, Germany, Indonesia, Japan, Libya, Marshall Islands, Mauritania, Namibia, Netherlands, Poland, Korea, Sudan, Venezuela

Of the 47 UNHRC Members 26 countries are non-aligned movement members while 7 are Observe Member states of the Non-Aligned Movement (33 countries are NAM Members)

Cuba, Bahamas, Bahrain, Bangladesh, Bolivia, Burkina Faso, Cameroon, Eritrea, Fiji, Gabon, India, Indonesia, Ivory Coast, Libya, Malawi, Mauritania, Namibia, Nepal, Pakistan, Philippines, Senegal, Somalia, Sudan, Togo, Uzbekistan, Venezuela

Observer Members 7

China, Argentina, Armenia, Brazil, Mexico, Ukraine, Uruguay, 

Of the 47 UNHRC Members – 14 countries are not members of Non-Aligned Movement  

Austria, Britain, Bulgaria, Czechia, Denmark, France, Germany, Italy, Japan, Korea, Marshall Islands, Netherlands, Poland, Russia

Of the 47 UNHRC Members – only 10 countries are members of the Commonwealth of Nations

Bahamas, Bangladesh, Cameroon, Fiji, India, Malawi, Namibia, Pakistan, Togo & Britain 

Resolutions against Sri Lanka in 2009, 2012, 2013, 2014

Italy has voted 4 times against Sri Lanka 

Voting Once Against Sri Lanka

Netherlands (2009)

Korea (2013) – but abstained in 2009

Cameroon ((2012) – but voted for Sri Lanka in 2009

Uruguay (2012) – but voted for Sri Lanka in 2009

Twice voting against Sri Lanka

India (2012-2013) – but voted for Sri Lanka in 2009 and abstained in 2014

Argentina (2013-2014) – but abstained in 2009

Bahamas (2013-2014) – but abstained in 2009

Brazil (2013-2014) – but voted for Sri Lanka in 2009

Libya (2012-2013)

Poland (2012-2013)

Thrice voting against Sri Lanka

Mexico (2009-12-13)

Germany (2009-2013-2014)

Austria (2012-2013-2014)

Thrice abstaining 

Japan (2009, 2013, 2014)

Burkina Faso (2012, 2013, 2014) – but voted for Sri Lanka in 2009

Thrice voting Pro-Sri Lanka

Indonesia (2009-2012-2013) – but abstained in 2014

Philippines (2009-2012-2013) – but abstained in 2014

Pakistan (2009-2013-2014)

Twice voting for Sri Lanka

Bangladesh (2009, 2012)

Mauritania (2012, 2013)

Venezuela (2013, 2014)

Once voting for Sri Lanka

Senegal (2009) but abstained in 2012

Algeria 2014

Abstaining 

Ukraine (2009)

Namibia (2014)

UNHRC Resolution 2009-2012-2013-2014

Italy has been the only country to have voted against Sri Lanka in all 4 UNHRC Resolutions

Sri Lanka’s diplomats have their work cut out for them. 

·     Why Italy voted against Sri Lanka in all of the 4 resolutions against Sri Lanka

·     Why Korea abstained voting against Sri Lanka in 2009 but voted against Sri Lanka in 2013.

·     Why Cameroon & Uruguay voted for Sri Lanka in 2009 but voted against in 2012

·     Why India voted for Sri Lanka in 2009 but voted against Sri Lankan in 2012-2013 and abstained in 2014

·     Why Argentina & Bahamas abstained in 2009 but voted against Sri Lanka in 2013 & 2014

·     Why Brazil who voted for Sri Lanka in 2009 voted against Sri Lanka in 2013 & 2014

·     Why Libya and Poland voted against Sri Lanka in 2012 & 2013

·     Why Mexico voted against Sri Lanka in 2009, 2012 & 2013

·     Why Germany voted against Sri Lanka in 2009, 2013, & 2014

·     Why Austria voted against Sri Lanka in 2012, 2013, & 2014

·     Why Libya & Poland voted against Sri Lanka in 2012 & 2013

·     Why Japan did not vote for Sri Lanka but abstained in 2009, 2013 & 2014

·     Why Gabon abstained in 2009 & 2014

·     Why Burkina Faso voted for Sri Lanka in 2009 but abstained in 2012, 2013 & 2014

·     Why Indonesia & Philippines voted for Sri Lanka in 2009, 2012 & 2013 but abstained in 2014

·     Why Ivory Coast voted against Sri Lanka in 2013 & 2014

·     Why Senegal voted for Sri Lanka in 2009 but abstained in 2012

·     Why Ukraine abstained voting in 2009

·     Why Namibia abstained voting in 2014

Bangladesh voted for Sri Lanka in 2009 & 2012

Bolivia & Brazil voted for Sri Lanka in 2009

Mauritania voted for Sri Lanka in 2012 & 2013

Venezuela voted for Sri Lanka in 2013 & 2014

Pakistan voted for Sri Lanka in 2009, 2013, & 2014

China, Cuba & Russia voted for Sri Lanka in 2009, 2012, & 2014

Sri Lanka cannot forget the nations that defend Sri Lanka on international forums. That amity must always prevail. At the same time, Sri Lanka must also canvass among the other nations who may have a wrong notion of the conflict in Sri Lanka & correct the narrative using the best of diplomatic channels available. 

Shenali D Waduge

Ratanapala

15 Oct 20

The nation is being entertained by some circus artistes at the CID. Who are the directors and producer of  this grand illusion?

First it was Rajitha and Ravi K. Then it was Sampayo. These are people who were only a day earlier in the view of the public. When warrants are issued for their arrest they disappear from their palaces – sometimes two three or more around the island. Today it is Rishard Baithudeen’s case. He seems to have disappeared while being protected by a ‘government issue’ police guard. They have ‘arrested’ his cars complete with a haul of illegal firearms. 

As Galagodaatte Gnanasara Thero has mentioned the ‘little boy who came carrying a ‘silly silly’ bag to Putlam’ now owns thousands of acres of land, several palaces around the island and businesses. Is there any score of how this ‘innocent youth’ of yesteryear came to own so much wealth? The warrants on issue are for a simple crime of transporting voters using public transport – damage to the public a mere Rs 9.5 Million! 

This is only rat shit compared to what he had been doing deforesting WiIlpattu, handling the Muslim displaced, and all of his handling of several government ministries / institutions. All this is now unravelling before the Presidential Commissions of Inquiry that such benevolence towards him happened only in the garb of placating the all powerful minorities, in this case the Muslims and their benefactors in the Middle East. It will be a whole different picture if the whole dung heap is properly unearthed!

What a fiasco, sleight of hand and a magic show all this is complete with smoke, mirrors and screens! Are all this for them to appear a few days later in the company of powerful lawyers who will make them appear as day old innocent babes in diapers! 

As all these are educated people of standing, and presently standing parliamentarians now before the public being investigated for various charges ranging from fraud, moneylaundering, aiding and abetting terrorism they are duty bound to give themselves up to the law enforcing authorities voluntarily. This is not happening. Even when they are caught there doesn’t seem to be any retribution for their absconding. Today Rajitha S, Ravi K goes about as if nothing happened although the cases against them are still being investigated. Sampayo was given a hug and a kiss when he ‘surrendered himself’ to the ‘law enforcing friends’!

What irks the public is that the cases against them are taking for ever and a day. Ordinary simple Simeon gets arrested and put behind the bars with little time lost. In the instance of Ravi K’s money laundering case, he was not discharged after being absolved of all charges against him. It was a mere technicality of a wrong date in a document. The case should have been prosecuted to its conclusion. Even after 5 years now there is no justice to this money laundering case involving LTTE and Tamil Diaspora funds. 

It is only the other day an innocent villager came out after spending years behind bars for travelling without a ticket! The Lord Almighty Judges dole out judgements even if a person sneezes in their cobweb covered seemingly dirty palaces of justice smelling of many years old illicit liquor! They even hand out death sentences for getting a much wanted promotion before retiring! 

We implore the justice system in Sri Lanka to prosecute at least one case serially and get one of these big wigs behind bars so that the public can be confident that the wheels of law enforcing is seen to be turning to the benefit of the people who are supposed to be sovereign and not the Judiciary! Every time the hearing of a case is postponed it happens by several months! Eventually cases gets dragged for several years and away from public interest. This is not so for the average Simeon! 

Otherwise it will be just mirrors, smoke and screens and a disappointing circus of appearing and disappearing monsters and ghosts for the citizens of Sri Lanka. The Law Enforcement should not only appear but also actually seen to be delivering Justice!

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

            යහපාලන මෛත්‍රීපාල රනිල් ජෝඩුව සහ එවකට ආණ්ඩුබලයේ සිටි මහින්ද රාජපක්ෂ ප්‍රමුඛ මන්ත්‍රී කණ්ඩායම විසින් සම්මත කරගත් 19 වන සංශෝධනය පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත්කරන ලද්දේ අධිකරණ ඇමතිව සිටි විජේදාස රජපක්ෂ මහතාය.රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ අවශ්‍යතාවය මත මෙම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කොටුම්පත සකස් කරන ලද්දක් බව බොහෝ දෙනා දනී.විශේෂයෙන්ම එවකට ප්‍රබලව සිටි රාජපක්ෂ කණ්ඩායම දුර්වල කිරීම පිණිස එල්ල කළ විශේෂ සංශෝධන කීපයක් එහි විය.එසේම කුමන ප්‍රශ්ණ පැණ නැගුණද වසර හතරහමාරක කාලයක් ආණ්ඩුව පවත්වාගෙන යෑමට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදනද එහි ඇතුලත් විය.මෙම සංශෝධනය නිසා සිදු වූයේ යහපාලන රජය ආම්භයේ සිටම ඉතාමත් දුර්වල තත්වයකට පත් වීමයි.මෛත්‍රීපාල සහ රනිල් වික්‍රමසිංහ යන දෙදෙනා අතර ව්‍යවස්ථාමය සන්ධානයක් ඇති කරමින් රජයයක් පවත්වාගෙන යෑමට බලාපොරොත්තු වූ තවත් මන්ත්‍රීවරයෙකු විය.ඒ පූජ්‍ය අතුරලියේ රතන ස්වාමීන් වහන්සේය. 2014 වර්ෂයේ බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ මුලු දුන් පිවිතුරු හෙටක් රැස්වීමකදී රතන හිමියන් විසින් මෙම අදහස අඩංගු පත්‍රිකාවක් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට භාරදෙනු ලැබීය.විධායක ජනපතිවරයාගේ බලතල අඩු කිරීම ව්‍යවස්ථාදායක සභාවක් පත් කර ගැනීම ස්වාධීන කොමිෂන් සභා බල ගැන්වීම ආදී කරුණු එහි අඩංගු විය.

      යහපාලන කාලවකවානුව තුළ අප පසක් කරගත් පරිදි ව්‍යවස්ථා දායක සභාව එකම විකාරයක් විය.එහි ඇත්තේ පක්ෂ දේශපාලන අරමුණු සහ දෙමළ ජාතිවාදී අරමුණු මිස ජාතික දේශපාලන අරමුණු නොවේ.කොමිෂන් සභා වලට පත් වූයේ ද රට අවුල් කිරීම පිණිස  නිතර කතා කරන විදේශීය හාම්පුතුන් ගේ මුදලින් නඩත්තු වන පිරිස්ය. එසේත් නොමැති නම් දෙමළ ජාතිවාදීන්ය.මුස්ලිම් අන්තවාදීන්ය.මෙම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කල පිරිස් අතර ඉදිරියෙන්ම සිටින කෙනෙක් වූ විජේදාස එදා පාර්ලිමේන්තුවේ දී 70 (1) වන ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනයට කරුණු ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ කිසිම හිරිකිතයක් නොමැතිවය. මෙම 70 ව්‍යවස්ථාවෙන් කියැවෙන්නේ ජනපතිවරයාගේ බලතල පිළිබඳවයි. වසරකට පසුව පාර්ලිමේන්තුව විසිරුවා හැරිය හැකියැයි  78 ව්‍යවස්ථාව මගින් ජනපතිට දුන් බලය අඩංගු වැකිය සම්පූර්ණයෙන් ඉවත් කිරීමට රනිල් වික්‍රමසිංහට අවශ්‍ය විය. ඒ මන්ද වසර හතරහාමාරක් ඇතුලත් නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සකස් කොට බෙදුම්වාදයට පාර කපා ඉවර කරන්නටයි. විජේදාස රාජපක්ෂ මහතා ඒ බැව් දැන සිටියේය.ඔහුටද අවශ්‍ය වූයේ යම් කිසි ආකාරයකින් සිංහල බෞද්ධ බලය ශූන්‍ය කරන්නටයි. හිරිකිතයක් නැතිව මෙම සංශෝධන කිරීමට ඔහු ඉදිරිපත් වූයේ  ඒ නිසාය. නමුත් 70 ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීමට නම් ජනමත විචාරණයක් අවශ්‍ය බව 2002 දී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් තීන්දුවක් දී තිබුණි.එය නොසලකා හැර තුනෙන් දෙකක පාර්ලිමේන්තු චන්ද බලයකින්  සංශෝධනය සම්මත කිරීමට රනිල් හැකි වූයේ ජී.ඒල්. පීරිස් වැනි පුද්ගලයන් හරහා එක්සත් ජාතික නිදහස් සන්ධානය නොමග යවමිනි.

මේ කුමන්ත්‍රණය පිළිබඳ 2015 දී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ඉදිරිපිට දී සාකච්ඡා වූයේ නැත. ශ්‍රී පවන් ඇතුලු විනිසුරු මණ්ඩලය වංගුවක් ගසා 2002 නඩු තීන්දුව නොසලකා හරින ලද්දේය.එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් 2018 වසරේ මෛත්‍රීපාල ජනපතිවරයා විසින් ආණ්ඩුව විසිරුවීමෙන් පසු මහත් වූ ව්‍යවස්ථා අර්බුදයක් ඇති විය.

         ඉතින් අද තත්වය කුමක්ද ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා සිංහල බෞද්ධ බහුතරයකගේ චන්දයෙන් පත්වී තිබේ. එහෙත් රට වෙනුවෙන් ඔහුට හිතුවක් කළ නොහැකිය. එයට පළමු හේතුව වන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ විජේදාස වැන්නවුන් මුල් වී කල ව්‍යවස්ථා කුමන්ත්‍රණය ගැන ඔහු හරිහැටි තේරුම් ගෙන නොසිටීමයි. ඒ වෙනුවට ඔහු ගෙනා විස්ස  විසින් ඇති කර තිබෙන්නේ මහත් අවුලකි. ඔහුගේ නීති උපදේශක අලි සබ්‍රි මහතා ඔහුට නිවරදිව මග පෙන්වූයේ නම් ජනපති වරයා මෙලෙසෙ අමාරුවේ වැටෙන්නේ නැත.එසේත් නැතිනම් නීතිපති වරයා විසින් නිවැරදිව නීති උපදෙස් දුන්නේ  නම් ඔහු මේ අමාරුවේ වැටෙන්නේ නැත.සැබවින්ම 19 සම්මත වූයේ තුනෙන් දෙකකින් පමණකි.එහිදී හිටපු කතානායක වරයාගේ වගකීම විය යුතුව තිබුණේ.78 ව්‍යවස්ථාවේ 79 වගන්තිය ප්‍රකාරව ඔහුගේ අත්සන යොදා ජනාධිපතිවරයා වෙත කෙටුම්පත යැවීමයි.එවිට ජනපතිවරයාට ජනමත විචාරණයක් කැඳවීමට බලය ලැබේ.නමුත් එසේ සිදු නොවීමට හේතුව වූයේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා විසින් මුලු පාර්ලිමේන්තුවම නොමග යැවීමයි.සරත් වීරසේකර මහතා පමණක් මෙම සංශෝධනයට විරුද්ධව චන්දය භාවිත කළද වෙනත් කිසිම මන්ත්‍රීවරයෙකුට එවැනි නුවණක් පහළ වූයේ  නැත. කාරක සභා අවස්ථාවේ දී විජේදාස රාජපක්ෂ විසින් 1978 ව්‍යවස්ථාවේ වගන්ති අමු අමුවේ ඉවත් කරමින් අලුත් වගන්ති රිංගවීම කලේය.ඉන් ඒකක් නම් අග්‍රාමාත්‍යවරයා පිළිබඳ සඳහන් වන වගන්ති දෙකකි.අගමැති ස්වකීය අත්සන යටතේ ජනාධිපතිවරයා වෙත යවන ලද ලිපියක් මගින් සිය ධූරයෙන් ඉල්ලා අස්වුවහොත් හෝ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකු නොවුවහොත් මිස යම් තාක් අමාත්‍ය මණ්ඩලය පවතින්නේද ඒ තාක් කල් ස්වකීය ධුරය දරන්නේය.යන්න ඒ වගන්ති වල ඇතුලත්ව තිබුණි.

        මෙය නම් අගමැති රනිල් කිසිම කරුණකින් ඉවත් නොකිරීමට ඇටවූ සංශෝධනයකි.කෙසේ වෙතත් 19 විසින් කරන ලද විනාශය පෙරට පැමිණියේ හිටපු ජනපති වරයා විසින් පාර්ලිමේන්තුව විසිරුවා හළ අවස්ථාවේ දීය. එහිදී අධිකරණය විසින් එය ව්‍යවස්ථා විරෝධී යයි තීන්දු කල බව කවුරුත් දනී.සම්මත නොවූ ව්‍යවස්ථාවක පිහිටා දුන් තීන්දුවක්ද නිවැරදි නොවේ යැයි තර්ක කළ හැක්කේ ව්‍යවස්ථා විශාරදයෙකුට පමණි. නමුත්. වත්මන් විස්සට දෙන තීන්දුවෙන් ඒ බැව් තහවුරු වනවා නිසැකය.එයට හේතුව 19 වැරදි ගැන පෙත්සම් කරුවන් සාකච්ඡා කල බැවිනි.කෙසේ වෙතත් ජනපතිවරයා වටේ යවා විස්සක් ගෙන ඒමෙන් විශාල අවැඩක් වී ඇත. ජනපති වරයා බුද්ධිමත්ව කටයුත කලේ නම් 19 ඉවත් කරගන්නට ඔහුට කෙටි ක්‍රම තිබුණි. එනම් ජනපති වරයාට  129 ව්‍යවස්ථාව මගින් දී තුබූ බලතල ක්‍රියාත්මක කිරීමයි. එනම් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ මතය විමසීමයි.නමුත් ජනපති වටා සිටින කේවට්ටයන් කුමන්ත්‍රණ කරුවන් ඊට ඉඩදී නැත. ඔවුනට අවශ්‍ය විස්සට එල්ලවන විරෝධතාවය හමුවේ රජය අස්ථාවර කිරීමයි.මේ වන විට එය සිදු වෙමින් ඇත. කලින්ම 19 අඩපණ කොට මන්ත්‍රී මණ්ඩලය සමග සාකච්ඡා කොට අත්‍යවශ්‍ය සංශෝධන කීපයක් පමණක් 20 වශයෙන් පසුව ගෙන එන්නට තිබුණි. එනම් අමාතය මණ්ඩලය 30 ට අඩු කිරීම හදිසි පනත් ගෙන ඒමට තිබෙන හදිසිය නැති කිරීම මෙන්ම ද්විත්ව පුරවැසි බව ආදී තැන් නිවරදි කර ගැනීමට  අවස්ථාව තිබුණි. නමුත් සතුරන් ඊට ඉඩදී නැත.

     විශේෂයෙන්ම කවුරුත් දැන ගත යූතුම කාරණ නම් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා චන්දයෙන් පරාජය කොට තිබුණද ඔහු වටා පෙළ ගැසී සිටි විදේශීය හාම්පුතුන් පරාජය කොට නොමැති බවයි.ඔවුන් විසින් ලංකා අධීකරණයද පාලනය කරන බව කියන්නට පැහැදිලි සාක්ෂි තවමත් නැතද 20 වන සංශෝධනයට එරෙහි දී තිබෙන විනිශ්චයෙන් යම් කිසිවක් තේරුම් ගන්නට හැකිය.දැනට අන්තර් ජාලයේ සංසරණය වන නඩු තීන්දු පිටපත අනුව 20 සංශෝධනයේ 3 සහ 5 එමෙන්ම 14 සහ 22 ට ජනමත විචාරණයක් අවශ්‍ය වේ.තෙවන ව්‍යවස්ථාවෙන් පැරණි 33 ගැන කියැවෙන අතර පස්වන ව්‍යවස්ථාවෙන් පැරණි 35 ගැන කියැවේ. 14 වගන්තියෙන් කියැවෙන්නේ 70(1) ව්‍යවස්ථාව ගැනයි. 22 යනු 104 ව්‍යවස්ථාවයි.2002 නඩු තීන්දුවට අදාල වන්නේ 70 ව්‍යවස්ථාවයි.2015 දී එය ජනමත විචාරනයකින් සම්මත නොවුණු අතර එයට එරෙහිව තීරණයක් ගත් මෛත්‍රීපාල ජනපතිවරයා අසරණ කරනු ලැබිණ.දැන් මෙලෙස ජනමත විචාරණයකින් සම්මත නොවූ වගන්තියක් යලි වෙනස් කිරීමට ජනමත විචාරණයක් අවශ්‍ය බව දක්වා තිබේ.සැබවින්ම 2015 කුමන්ත්‍රණයේ තවත් දිගුවක් ගෙසට මෙය සැලකිය නොහැකිද. මෙහි තිබෙන භයානකම තත්වය නම් යම් හෙයකින් 1978 ව්‍යවස්ථාවේ නවවන වගන්තිය හෙවත් බුද්ධාගම පිළිබඳ ව්‍යවස්තාව පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක චන්ද බලයෙන් පමණක් සම්මතව නීතියක් බවට පත් වුවහොත් එය වෙනස් කිරීමට නැවත ජනමත විචාරණයක් පැවැත්වීමට සිදු වීමයි.මේ ආකාරයට රනිල් වික්‍රමසිංහ විජේදාස රාජපක්ෂ සුමන්තිරන් ඇතුලු දෙමල බෙදුම්වාදීන් මෙන්ම බද්යුදීන් වැනි මුස්ලිම් අන්තවාදීන් බලාපොරොත්තු වන විනාශය තව දුරටත් සිදු වීමට ඉඩ තැබිය යුතුද.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

නව රාත්‍රි පූජා උත්සවයට සමගාමීව තෝරාගත් හින්දු කෝවිල් හතළිහක් සඳහා රුපියල් 50000 බැඟින් මුදල් ආධාර ප්‍රදානය කිරීම ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් අද 2020.10.15 දින අරලියගහ මන්දිරයේදී පැවැත්විණි.

කොවිඩ්-19 වසංගතය හේතුවෙන් මුළු ලෝකයම විශාල තර්ජන හා අර්බුධවලට මුහුණ පා ඇති අවස්ථාවක වුවත්, රජයක් ලෙස හින්දු ආගමික සාරධර්ම ආරක්ෂා කිරීම අප සැමගේ වගකීමක් බව අග්‍රමාත්‍යතුමා මෙහිදී පෙන්වා දුන්නේය.

මුදල් ආධාර ප්‍රදානය සංකේතවත් කරමින් කෝවිල් භාරකාර මණ්ඩලවල සභාපතිවරු පැමිණ අග්‍රාමාත්‍යතුමා අතින් මුල්‍ය ආධාර චෙක්පත් ලබා ගත්හ.

අග්‍රාමාත්‍යතුමා හින්දු කෝවිල් සඳහා මූල්‍යාධාර ප්‍රදානය කිරීමේ උත්සවයේදී මෙසේ ද කීවේය.

මෙවැනි දුෂ්කර අවස්ථාවක හින්දු කෝවිල් සඳහා රුපියල් 50000 ක අධාර මුදලක් ලබා දීමෙන් ආගමික සාරධර්ම ආරක්ෂා කිරීමට සහ රටට සෙතක් වේවායි කියලා ප්‍රාර්ථනා කරන්න මා මෙය අවස්ථාවක් කර ගන්නවා.

ආගමික කටයුතු භාර අමාත්‍යවරයා වශයෙන් හින්දු ධර්මය හා හින්දු ආගමේ සාරධර්ම ආරක්ෂා කිරීම අපගේ වගකීමක්. මෙම ආගමික සාරධර්ම ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා රුපියල් 50000 ක දායක මුදලක් ලබා දෙන්න අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා.

ආරම්භ කරන සෑම දෙයක්ම සාර්ථකව අවසන් වේ යැයි බලාපොරොත්තුවෙන්, යහපත් ක්‍රියාවන් ආරම්භ කරන මෙම නවරාත්‍රී උත්සව කාලයේ අප මෙම පුණ්‍ය කටයුත්ත ආරම්භ කිරීම තමයි ඉතා වැදගත් වෙන්නේ. කෝවිඩ් – 19 ආසාදන තර්ජනය මධ්‍යයේ කෝවිල්වල පවත්වනු ලබන උත්සවවලදී සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ සෞඛ්‍ය මාර්ගෝපදේශ අනුගමනය කිරීමට කටයුතු කරයි කියලා අපි විශේෂයෙන් බලාපොරොත්තු වෙනවා යැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා පැවසීය.

අමාත්‍යවරුන්වන ඩග්ලස් දේවානන්දා, නාමල් රාජපක්ෂ, රාජ්‍ය අමාත්‍ය ජීවන් තොන්ඩමන්, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි එම්.රාමේෂ්වරන්, අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් ගාමිණි සෙනරත්, අග්‍රාමාත්‍ය අතිරේක ලේකම් චමින්ද කුලරත්න, බදුල්ල දිස්ත්‍රික් අග්‍රාමාත්‍ය සම්බන්ධීකරණ ලේකම් සෙන්දිල් තොන්ඩමන් මහත්වරු ඇතුළු පිරිසක් මෙම අවස්ථාවට එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

නව මහා භාරකාරතුමා ලෙස පත්වීම් ලද අග්‍රාමාත්‍ය අතිරේක ලේකම් (නීති) ගනේෂ් ධර්මවර්ධන මහතා අද 2020.10.15 දින කොළඹ 07, බුලර්ස් පටුමගේ පිහිටි මහා භාරකාර දෙපාර්තමේන්තුවේදී සිය ධූරයේ වැඩ ආරම්භ කළේය.

ගනේෂ්  ධර්මවර්ධන මහතා ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේ අතිරේක ලේකම් (නීති) වශයෙන් ද කටයුතු කරයි.

මෙම අවස්ථාව සඳහා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ප්‍රේමනාත් සී. දොලවත්ත, අග්‍රාමාත්‍ය අතිරේක ලේකම්වරුන් වන චමින්ද කුලරත්න හා හර්ෂ විජේවර්ධන යන මහත්වරු ඇතුළු පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ජෝන් කීල්ස් සමූහ ව්‍යාපාරය විසින් කොළඹ 12, ජස්ටිස් අක්බාර් වීදියේ ඉදි කරන ලද (Waterfront Integrated Resort) නිවාස සංකීර්ණයේ පැවති පිරිත් දේශනාව සඳහා ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමන් අද 2020.10.15 දින එක්විය.

එම නිවාස සංකීර්ණයේ පළමු ගොඩනැගිල්ලේ මූලික වැඩ අවසන් කිරීමට සමඟාමීව මහා සංඝ රත්නයේ ආශිර්වාද ලබා ගැනීම සඳහා  මෙම පිරිත් දේශනාව සංවිධානය කර තිබිණි.

ගොඩනැගිලි 6කින් සමන්විත මෙම නිවාස සංකීර්ණයේ මූලික කටයුතු අවසන් කළ ගොඩනැගිල්ල  මහල් 33 කින් සමන්විතය.

මහල් 47 කින් යුත් නිවාස සංකීර්ණ දෙකක්, සිනමාහල්, සාප්පු සංකීර්ණ හා ආපනශාලාවලින් සමන්විත මෙම නිවාස සංකීර්ණය සුඛෝපභෝගී  ජීවන රටාවකට අවශ්‍ය සියලු පහසුකම්වලින් සැදුම්ලත්ය.

ඇලන් මැතිනියාරාමාධිපති පූජ්‍ය උඩුවේ ධම්මාලෝක ස්වාමීන් වහන්සේ ප්‍රමුඛ මහා සංඝරත්නය මෙම පිරිත් සඡ්ඡායනාව සඳහා වැඩම කළහ.

මෙම අවස්ථාව සඳහා ජෝන් කීල්ස් සමූහ ව්‍යාපාරයේ සභාපති හා ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී ක්‍රිෂාන් බාලේන්ද්‍ර, Waterfront Integrated Resort නිවාස සංකීර්ණයේ වාස්තු විද්‍යාඥ කිම් තේ හී මහත්වරු ඇතුළු ජෝන් කීල්ස් සමූහ ව්‍යාපාරයේ නියෝජිත පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

මහින්ද රාජපක්ෂ ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ  අග්‍රාමාත්‍ය

ලෝක ආහාර දිනය (World Food Day) අද දිනයට යෙදී තිබේ. මෙවර එහි තේමාව වන්නේ සැවොම එක්ව, වැඩෙන්න, පෝෂණය කරන්න, පවත්වා ගන්න, අපගේ ක්‍රියාවන් අපගේ අනාගතයයි” යන්නයි.

1945 වසරේ දී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් ආහාර සහ කෘෂිකර්ම සංවිධානය හඳුන්වාදීම අනුස්මරණය කිරීමට සෑම වසරකම ඔක්තෝබර් 16 වැනිදා ලෝක ආහාර දිනය වශයෙන් නම් කරන ලදී. එතැන් පටන් කුසගින්න සහ මන්ද පෝෂණයෙන් තොර ලොවක් ගොඩනැගීමේ දී ජයග්‍රහණය කළ යුතු අභියෝග පිළිබඳ දැනුවත්භාවය වැඩි කිරීමේ අවස්ථාවක් ලෙස ලෝක ආහාර දිනය යොදා ගනී.

ලෝකයේ සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජනතාවක පැවැත්ම ආහාර සුරක්ෂිතභාවය, පෝෂණයට අවශ්‍යය තිරසාර ආහාර රටාව හා සෞඛ්‍ය සම්පන්න ආහාර පද්ධති මත රඳා පවතියි. අතීතයේ පටන් දේශීය ආහාර රටාවකට උරුමකම් කියන ජාතියක් ලෙස අපි දේශීය ආහාර රටාවකට උරුමකම් කියන ආහාර වලින් ස්වයංපෝෂිත ජාතියකි.

කොවිඩ් – 19 වසංගත තත්ත්වය හමුවේ ලෝක ජනගහනය දැඩි අර්බුදකාරී තතත්වයකට මුහුණ දී තිබේ. ඒ නිසා අද ජනතාවගේ ආහාර අවශ්‍යතාව සපුරා ගැනීම පිළිබඳව ලෝක මට්ටමෙන් අවධානය යොමුවනු ඇත. එසේ වුවද රටක් ලෙස කොවිඩ්-19 තත්ත්වයට මුහුණදෙමින් එය පාලනය කර ගැනීමේදී අන් සියලු රටවලට වඩා අපගේ ආහාර රටාව ද වැදගත් සාධකයක් විය.

ඉවතලන දණ්ඩක් වුවද ලියලන අපගේ මේ මහ පොළොව ආහාර බෝග නිෂ්පාදනාගාරයකි. ඈත අතීතයේ පටන් අපගේ හෙළ දරුවන් හා මුතුන් මිත්තන් විසින් හඳුන්වාදුන් ආහාර රටාවන් තුළින් රෝගාබාධයන් මේ පොළවෙන් තුරන් විය. එවන් ආහාර රටාවකට හිමිකම් කියන අප සෞභාග්‍යයේ දැක්ම ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනය තුළින් ද දේශීය ගොවියා හා දේශීය ආහාර නිෂ්පාදන නඟා සිටුවීමට කටයුතු කරන්නෙමු.

මෙරට නිෂ්පාදනය කළ හැකි ආහාර බෝග විදෙස් රටවලින් ආනයනය කිරීම හමුවේ මෙරටට අහිමිවන විදේශ විනිමය ප්‍රමාණය ඉහළ යාම රටට අහිතකර මෙන්ම රටේ ආර්ථිකයට ප්‍රභල අභියෝගයකි. එවන් පසුබිමක් තුළ අප රජය යටතේ දේශීයත්වය අගයමින් දේශීය සෞඛ්‍ය සම්පන්න ආහාර රටාවකට ජනතාව හුරු කරවීම ආරම්භ කර ඇති බව නොරහසකි.

ආහාර යනු මානව පැවැත්ම සහ යහ ජීවනය සඳහා වන මූලික අවශ්‍යතාවයකි. ලෝක ආහාර ප්‍රශ්නය පිළිබඳව ජනතාවගේ දැනුම වර්ධනය කරමින් සහ සාගින්න, මන්දපෝෂණය සහ දරිද්‍රතාවයට එරෙහිව ගෙන යන අරගලයේදී සහයෝගීතාවය ශක්තිමත් කිරීමට මෙවර ආහාර දිනයේදී අප පෙළ ගැසෙමු.

මහින්ද රාජපක්ෂ

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ

අග්‍රාමාත්‍ය

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ජාත්‍යන්තර සුදු සැරයටි සුරක්ෂා දින 50 වන සැමරුම් උත්සවයට සමඟාමීව සමරු මුද්දරයක් හා විශේෂ සමරු කවරයක් නිකුත් කිරීම ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් අද 2020.10.15 දින පස්වරුවේ අරලියගහ මන්දිරයේදී පැවැත්විණි.

තැපැල්පති රංජිත් ආරියරත්න මහතා විසින් ජාත්‍යන්තර සුදු සැරයටි සුරක්ෂා දින 50 වැනි සැමරුම් උත්සවය වෙනුවෙන් නිකුත් කළ සමරු මුද්දරය හා විශේෂ සමරු කවරය ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාට පිළිගැන්වීය.

එම විශේෂ සමරු කවරය හා සමරු මුද්දරය අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් ගාමිණී සෙනරත් සහ සෞඛ්‍ය අමාත්‍යංශ ලේකම් මේජර් ජනරාල් වෛද්‍ය සංජීව මුණසිංහ මහත්වරුන්ට ද පිළිගැන්විණි.

අනතුරුව අග්‍රාමාත්‍යතුමා ජාත්‍යන්තර සුදු සැරයටි සුරක්ෂා දින 50 වැනි සැමරුම් උත්සවය වෙනුවෙන් නිකුත් කළ සමරු මුද්දරය හා විශේෂ සමරු කවරය ශ්‍රී ලංකා දෘශ්‍යාබාධිත ජනතා සම්මේලනයේ සභාපති චමීර පුබුදු කුමාර ද සිල්වා මහතාට පිරිනැමුවේය.

මෙම අවස්ථාවේදී ශ්‍රි ලංකා දශ්‍යාබාධිත උපාධිධාරී මණ්ඩලයේ සභාපති සුගත් වසන්ත ද සිල්වා මහතා අදහස් දැක්වීය,

කොවිඩ්-19 වසංගත තත්ත්වය හමුවේ වුවද මෙම අවස්ථාවට අග්‍රාමාත්‍යතුමා සහභාගිවීම අපට පුදුමයට කාරණාවක් නෙමෙයි. මීට අවුරුදු 15කට කලින් ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන සංස්කෘතියට අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා ඉතා වැදගත් කාරණාවක් හඳුන්වා දුන්නා. මහින්ද චින්තන ප්‍රතිපත්තියේ තමයි පළමු වරට ආබාධ සහිත තැනැත්තන් සම්බන්ධයෙන් ආමන්ත්‍රණය කළේ. අපි දන්නවා ඊට පසුව 2010 මහින්ද චින්තන ඉදිරි දැක්මෙදිත් මේ කාරණා අවධානයට ලක්කරමින් මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා ජනාධිපතිධූර කාලය තුළ විශේෂයෙන් දෘශ්‍යාබාදිත ප්‍රජාව කෙරෙහි විශාල වැඩ කොටසක් ඉටු කළා. ඒ වගේම සෞභාග්‍යයේ දැක්ම ප්‍රතිපත්ති මාලාව ඔස්සේත් අග්‍රාමාත්‍යතුමා දෘශ්‍යාබාධිත ප්‍රජාවට විශාල වැඩ කොටසක් කිරීමේ මුලිකත්වය දරමින් සිටිනවා. සුදු සැරයටිය කියන්නේ දෘෂ්‍යාබාධිත පුද්ගලයන්ගේ ගමන් උපකරණය විතරයි.

මේ සුදු සැරයටිය තමයි දෘශ්‍යාබාධිත පුද්ගලයන්ගේ අනන්‍යතා ලක්ෂණය, ඔවුන්ගේ පෞරුෂය හා අභිමානය හා ස්වාධීනත්වය කියන කාරණා තුනම මේ සුදු සැරයටියේ එකට ගැබ්වෙලා තිබෙනවා. ශ්‍රී ලංකා දෘෂ්‍යාබාධිත ප්‍රජාව අග්‍රාමාත්‍යතුමා පිළිබඳව නිරන්තර මතකයකයෙන් පසුවන බව මේ මොහොතේ මතක් කරනවා.   යැයි සභාපති සුගත් වසන්ත ද සිල්වා මහතා පැවසීය.

මෙම අවස්ථාව සඳහා අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් ගාමිණී සෙනරත්, සෞඛ්‍ය අමාත්‍යංශ ලේකම් මේජර් ජනරාල් වෛද්‍ය සංජීව මුණසිංහ, සමාජ සේවා අධ්‍යක්ෂ චන්දන රණවීර ආරච්චි, තැපැල්පති රංජිත් ආරියරත්න, නියෝජ්‍ය තැපැල්පති (මෙහෙයුම්) රාජිත කේ.රණසිංහ, මුද්දර කාර්යාංශ අධ්‍යක්ෂ ශාන්ත කුමාර මීගම, දෘශ්‍යාබාධිත පුනරුත්ථාපන භාර අරමුදලේ ලේකම් ඊ.ඒ.වයි.එදිරිසිංහ, දෘශ්‍යාබාධිත ජනතා සම්මේලනයේ සභාපති චමීර පුබුදු කුමාර ද සිල්වා, දෘශ්‍යාබාධිත උපාධිධාරී මණ්ඩලයේ සභාපති සුගත් වසන්ත ද සිල්වා, දෘශ්‍යාබාධිත ජාතික සම්මේලනයේ සභාපති කමල්සිරි නානායක්කාර මහත්වරු ඇතුළු නියෝජිත පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

Prime Minister’s Media Unit

October 15, 2020

The High Commissioner of India Gopal Baglay called on Prime Minister Mahinda Rajapaksa this afternoon at Temple Trees and discussed several ongoing projects as well as possible cooperation in new sectors.

The primary purpose of the High Commissioners’s visit was to follow-up on the virtual summit that was held between Prime Minister Rajapaksa and Indian Prime Minister Narendra Modi last month. Both leaders have expressed satisfaction on the virtual summit, which was the first virtual engagement of Prime Minister Rajapaksa since resumption of office as the Prime Minister.

One priority sector for Prime Minister Rajapaksa is water and sanitation. The High Commissioner noted several areas on which the two countries could collaborate, including water requirements in schools, sanitation needs, rainwater harvesting, building of toilets for deprived areas, and a project that could convert sewage into fertilizer.

Prime Minister Rajapaksa indicated that the lack of safe drinking water in certain parts of the country is the main concern, including the role it plays in chronic kidney disease. This is now a key priority for the Sri Lankan Government.

High Commissioner Baglay spoke of the possibility to collaborate with Prime Minister Modi’s Jal Jeevan Mission” (Water for Life Mission), which is the Indian Government’s program that aims to provide potable water for every household.

Prime Minister Rajapaksa noted that the lack of drinking water is a particularly serious problem in the dry zone region of Sri Lanka and requested the High Commissioner to look into any assistance that can be provided towards that end.

The Prime Minister also requested India to look at the pharmaceutical sector and encourage Indian investors to establish research and manufacturing facilities in Sri Lanka to help the country meet its medicinal drug required.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දීය මහ කොමසාරිස් ගෝපාල් බාග්ලේ මැතිතුමා අද 2020.10.15 දින පස්වරුවේ ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා හමුවිය.

අරලියගහ මන්දිරයේ පැවැති මෙම හමුවේදී දැනට ක්‍රියාත්මක ව්‍යාපෘති කිහිපයක් සහ ඉදිරියේදී සහයෝගීතාව ඇතිකරගත හැකි ක්ෂේත්‍රයන් සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡා පැවැත්විණි.

මුලික වශයෙන් මෙම හමුව පසුගිය මාසයේදී ඉන්දීය අග්‍රාමාත්‍ය නරේන්ද්‍ර මෝදි මැතිතුමා සහ අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා අතර අන්තර්ජාලය ඔස්සේ පැවැති සමුළුව පිළිබඳව පසුවිපරමක නිරතවීම අරමුණ වී තිබිණි.

අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා නැවත අග්‍රාමාත්‍යධූරයට පත්වීමෙන් පසු ද්වීපාර්ශික සාකච්ඡාවක් ලෙස අන්තර්ජාලය ඔස්සේ වීඩියෝ තාක්ෂණයෙන් පැවැති පළමු සමුළුව පිළිබඳව දෙරටේම නායකයන්  අතිශය සතුටට පත්වූ බව මෙම හමුවේදී හෙළිවිය.

සැමට සුරක්ෂිත පානීය ජලය සැපයීම මෙන්ම සනීපාරක්ෂාව පිළිබඳව අවධානය යොමු කළ යුතු ප්‍රමුඛ ක්ෂේත්‍රයක් බව මෙම හමුවේදී අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා පෙන්වා දුන්නේය.

පාසල්වල ජල අවශ්‍යතා, සනීපාරක්ෂක අවශ්‍යතා, වැසි ජලය එක්රැස් කිරීම, දුෂ්කර ජීවන තත්ත්වයන් පවතින ප්‍රදේශවල වැසිකිළි තනාදීම සහ අපද්‍රව්‍ය පොහොර බවට පරිවර්තනය කළ හැකි ව්‍යාපෘති ඇතුළුව දෙරට අතර සහයෝගයෙන් ක්‍රියාත්මක කළ හැකි ක්ෂේත්‍ර කිහිපයක ව්‍යාපෘති පිළිබඳව ඉන්දීය මහකොමසාරිස්තුමා මෙහිදී අවධානය යොමු කළේය.

නිදන්ගත වකුගඩු රෝග පිළියම් යෙදීම ඇතුළුව රටේ ඇතැම් ප්‍රදේශවල පවතින සුරක්ෂිත පානීය ජලය නොමැතිකම පිළිබඳව ශ්‍රී ලංකා රජයේ ප්‍රධාන අවධානය යොමු වී තිබෙන බව අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා මෙහිදී පෙන්වා දුන්නේය.

සෑම නිවසකටම පානීය ජලය සැපයීම අරමුණු කරගත් ඉන්දීය රජයේ වැඩපිළිවෙළ වන අග්‍රාමාත්‍ය නරේන්ද්‍ර මෝදි මැතිතුමාගේ ජාල් ජීවන් මෙහෙවර – Jal Jeevan Mission” (ජීවිතය උදෙසා ජලය – Water for Life Mission) වැඩසටහන සමඟ දෙරට අතර ද්විපාර්ශවීය සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීමේ හැකියාව ඇති බව මහ කොමසාරිස් බාග්ලේ  මැතිතුමා මෙහිදී විශ්වාසය පළ කළේය.

ශ්‍රී ලංකාවේ වියළි කලාපයේ පානීය ජලය නොමැතිකම විශේෂයෙන් බරපතළ ගැටළුවක් බව පෙන්වා දුන් අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා ඒ සඳහා ලබා දිය හැකි සහය පිළිබඳව සොයා බලන ලෙස මහ කොමසාරිස්වරයාට දැනුම් දුන්නේය.

මෙරට ඖෂධ අවශ්‍යතාව සැලකිල්ලට ගනිමින් ඒ පිළිබඳ සොයා බලා ඖෂධ සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ පර්යේෂණ හා නිෂ්පාදන පහසුකම් ඇති කිරීමට ඉන්දීය අයෝජකයන් දිරිමත් කරන්නැයි අග්‍රාමාත්‍යවරයා මෙම හමුවේදී ඉල්ලා සිටියේය.

Courtesy Adaderana

Attorneys-at-Law and other parties from curfew-imposed areas have been requested to refrain from entering the Supreme Court premises at the Superior Court Complex in Hulftsdorp.

The Registrar of the Supreme Court, Pradeep Mahamutugala communicated the decision in a notice.

Accordingly, the aforementioned parties have been advised not to enter the Supreme Court premises for any purposes including filing new cases, referencing of cases, obtaining certified copies and filing motions.

The decision will be in effect until the quarantine curfew imposed in the Covid-19 affected areas is relaxed, the Supreme Court registrar said further.

Courtesy  Hiru News

Another 19 from Minuwangoda Brandix cluster tested positive for Covid-19. Among them 09 are from quarantine centres & 10 are close contacts.

Courtesy Hiru News

Attorney General Dappula de Livera has instructed DIG Prasad Ranaweera of the CID to act without disregarding the advice of the Attorney General and court orders.

That was when the DIG of the CID was summoned to the Attorney General’s Department this afternoon (15) to inquire into the delay in the arrest of MP Rishad Bathiudeen.

The Attorney General yesterday ordered the police to arrest three persons, including the former Member of Parliament, on charges of misusing public property and violating election laws by transporting displaced voters to Mannar on SLTB buses on the day of the last Presidential Election when he was the Minister of Resettlement.

Meanwhile, MP Rishad Bathiudeen has filed a writ petition in the Court of Appeal seeking and order to prevent his arrest.

The Acting Inspector General of Police, the DIG of the CID and seven other officers have been named as respondents in the petition stating that the allegations of misusing government funds are baseless.

He has emphasized in his petition that he was transporting the displaced voters with the approval of the then Finance Minister Mangala Samaraweera.

Courtesy Hiru News

The Presidential Commission of Inquiry probing alleged incidents of political victimisation has issued notice to former President Maithripala Sirisena and former Prime Minister Ranil Wickremesinghe to appear before the Commission on 19 October.

They were summoned to testify regarding a complaint made by former Ambassador to Russia Udayanga Weeratunga.

In addition, former Inspector General of Police Pujith Jayasundara, former Ministers Mangala Samaraweera, Ravi Karunanayake and MP Anura Kumara Dissanayake were also issued notices to appear before the Commission on the same day.

Courtesy Hiru News 

Courtesy The Times of India

CHENNAI: Sri Lankan drug trafficker Sunil Gemini Fonseka alias ‘Katta’ Kamini has been arrested from his hideout in Bengaluru by the ‘Q’ branch of the Tamil Nadu police. He has been remanded in judicial custody.

Read more at:
http://timesofindia.indiatimes.com/articleshow/78678489.cms?utm_source=contentofinterest&utm_medium=text&utm_campaign=cppst