Pathfinder foundation

Now that Sri Lanka has achieved notable success in containing the danger posed by the COVID-19 pandemic to the health of the nation, the time has come for a concerted and decisive focus on reviving the economy.  This is particularly timely now that the economy has been removed from its induced coma” with the elimination of daytime curfew throughout the island.

A Pathfinder Foundation Study Group produced a report which set out a new economic vision for post-COVID-19  Sri Lanka.  It has been shared with the key leaders of the government.  An important recommendation in the Report was the pursuit of trade agreements.

The Doha Round of Multilateral Trade Negotiations is at an impasse.  It has probably been dealt a fatal blow with the disengagement of the current US administration from the WTO.  Many countries have responded by pursuing bilateral, regional and plurilateral trade agreements to boost their growth and employment prospects.  Sri Lanka has fallen behind and is confronted with the possibility of falling even further behind.

The Sri Lankan authorities have done well to stabilize the external position of the country despite the extreme shock delivered by the pandemic to Sri Lanka’s key sources of foreign exchange: remittances; apparel exports; tourism receipts; earnings from shipping, FDI inflows; foreign institutional investment in government securities and the stock market; as well as the prospects of raising money from international capital markets. However, the temporary import bans and the decline in oil prices have served to mitigate the worst effects of these adverse trends.  The effectiveness of these measures is reflected in the forex market, where the LKR has been largely stable after its initial sharp depreciation to LKR 199: USD.  It has now stabilized around LKR 186:USD. 

However, the economy is in a sub-optimal equilibrium as far as growth and employment prospects are concerned.  There have been some green shoots of recovery in exports of apparel, seafood, tea and some rubber products.  However, this is far from sufficient to support the country’s ambitions on growth and employment.

For this to happen, Sri Lanka has to work towards a transformation of its export and FDI performance. This has proved elusive so far.  The measures needed to achieve this are well known.  They must now be implemented effectively and trade agreements need to be an integral part of this effort. 

The shift of the centre of gravity of the global economy to the East is likely to be accelerated in the post-COVID-19 world.  At present, over 50% of Sri Lanka’s exports are to the EU and US.  More needs to be sold to Asia.  In addition, the export basket needs to be more diversified and complex.  Trade agreements provide access to markets, investment and know-how which can catalyse the diversification of both export markets and the product mix.

On FDI, a market of 21 million people with purchasing power based on USD 4000 per capita income is not attractive in a world where over 190 countries are competing for investment inflows.  Securing enlarged market access on a preferential basis is therefore a matter of high priority, particularly at a time when global supply chains are being reconfigured for the post-Covid19 world.

The Pathfinder Foundation recommends that Sri Lanka:

1. Sell more to Asia, the most dynamic region and the part of the world which is recovering most quickly from the effects of the pandemic; and

2. Enlarge preferential market access to attract FDI to promote export growth. 

An urgent priority therefore is to revive and accelerate the negotiation of a partnership agreement with China; an expanded agreement with India; and an agreement with Thailand.  Agreements with other Asian countries, particularly other ASEAN members and Japan, should also be explored.  Another goal should be maximizing the benefits from the Agreement with Singapore. 

In addition, the UK remains an important trading partner.  Brexit negotiations have recommenced. At the same time, the UK is negotiating trade deals with non-EU countries. It is important that Sri Lanka negotiates an early trade deal with the UK which sets the GSP Plus preferences as the minimum. 

3. In order to accelerate these processes, it is important that an empowered and technocratically competent high-level trade negotiating team is appointed reporting directly to the highest level of government. 

Rohan Abeygunawardena Nugegoda

Over the last couple of decades we have seen with great pride the emergence of a highly distinctive brand of Sri Lankan cricket that has exploded on the world scene winning the admiration of the cricket world. Consequently, Sri Lanka is no longer treated as a minnow or a mighty atom but as a respected member deserving a place at the high table of world cricket.

It would be tantamount to an unpardonable lapse if cricket followers worldwide were to confine their admiration exclusively to the Sri Lankan players while leaving out from their attention and gratitude several Sri Lankan cricket lovers who have made unique contributions to the development of International cricket through use of modern technology. 

Mahinda Wijesinghe, a former Secretary of Sri Lanka Cricket Foundation and now a prominent cricket writer first suggested in a written paper to the ICC ‘’the concept of third umpire’’ in cricket. The suggestion was to have two more umpires watching television monitors and action replays in a special TV room in addition to on field (ground) umpires. In the absence of sophisticated equipment that is used now, he recommended the use of walkie- talkie system to communicate between on field umpire and umpires watching the screen. As a result on field umpire can clear up any doubt by contacting screen watching umpires.

Mahinda’s paper was presented to the ICC meeting in July 1984. The idea was reported but not supported” stated the Wisden Almanack. South Africans grasped the importance of it. They were the first to use video evidence in Tests and international matches between South Africa and India in 1991/92 series after ICC reinstated South Africa as a Test nation in 1991.

The cricket journalist and editor of the monthly London Cricketer International Christopher Martin- Jenkins reported some time back that the rightful owner of this ‘’third umpire’’ concept was actually Mahinda Wijesinghe, the Sri Lankan cricket writer.

Then came Senaka Weeraratna, the Sri Lankan lawyer who conceived an unique concept called ‘player referral’ as far back as 1997 to minimize umpire errors in the middle. His letter to the Editor entitled ‘’Third umpire should perform the role of appeal judge’’ was first published in the ‘Australian’ (Australia’s national newspaper) on March 25th 1997, and thereafter in several newspapers and Journals all over the cricket world.

This concept of the Sri Lankan lawyer is undoubtedly revolutionary in its scope because it challenges the validity of a fundamental rule since the inception of cricket – the decision of the Umpire is final. Weeraratna has argued with vehemence that in the interest of achieving greater accuracy in decision making this cardinal rule must be discarded to enable players to appeal against an umpire’s decision to a Third Umpire located outside the boundary with access to play back video technology.

The mechanism he has suggested is similar to a review of a lower court decision by an appeal court judge.     

This proposal was adopted by the International Cricket Committee of the ICC in 2006 and later introduced to the Cricket world as the Umpire Decision Review System (UDRS also called DRS). The lynch pin of the UDRS or DRS is Senaka Weeraratna’s ‘player referral’ concept. 

The UDRS was first tested in an India v. Sri Lanka Test match in 2008, and was officially launched by the ICC on 24 November 2009, during the first Test between New Zealand and Pakistan at the University Oval in Dunedin. It was first used in a One Day International (ODI) match during the January 2011 tour of Australia in England.

An examination of all available evidence clearly reveals that Senaka Weeraratna was the first to suggest a ‘player referral’ system for cricket. No one has so far been able to challenge Weeraratna on this score. Even Duncan Fletcher the English Cricket Coach who has claimed authorship of ‘player referral’ concept in his book ‘Ashes Regained – the Coach’s story’(2005) has withdrawn his claim once he came to know that Senaka Weeraratna ’s publication of the concept in 1997 had anteceded by two years Duncan Fletcher’s first pronouncements on the subject in 1999. With no one in the world to challenge Weeraratna’s claim of authorship it has now become a one horse race. This is a world class achievement for Sri Lanka. 

Furthermore, it also appears that Weeraratna’s brain child ‘player – referral ’ has also been adopted in several other sports such as Soccer, Rugby Football, Tennis, etc.  There was no such Player Referral system or mechanism in any sport prior to the publication of the aforesaid letter of Weeraratna in ‘The Australian’ on March 25, 1997. Weeraratna had sent his papers on the subject  not only to leading newspapers in the world but also to the ICC and the cricket authorities of all the Test playing countries, including the Board of Cricket Control of Sri Lanka.    

The conventional practice in any sphere of activity be they sports, science or technology, is accurate attribution of authorship for any innovation or discovery. In other words, the name of the founder or author is ascribed to the invention(s). Two Englishmen Frank Duckworth and Tony Lewis worked out a mathematical formulation to calculate the target score for the team batting second in a limited overs cricket match interrupted by weather or other circumstances.  It was introduced in 1997, and adopted officially by the ICC in 1999 and was colloquially known as the Duckworth–Lewis method (D/L).

However in respect to the Player – Referral mechanism, now employed in all three formats of the game, i.e. Test, one –day and T20, the ICC led cricket world has yet to give due recognition to Senaka Weeraratna, who has been fighting a lone struggle for recognition for the last 20 years.

It is heartening to know that Sri Lanka Cricket (SLC) has finally decided to recognize Weeraratna at a formal meeting of its Executive Committee held recently and accordingly SLC armed with an exhaustive and very thorough legal opinion prepared by two leading lawyers namely Dr. Harsha Cabral, P.C. and Mr. Kushan Illangatilaka, has submitted a memorandum to the ICC seeking formal recognition for Senaka Weeraratna’s contribution towards amending the laws of cricket to achieve a higher degree of accuracy in Umpire decision making.

While awaiting the decision of the ICC, it is imperative that the Govt. of  Sri Lanka should seek India’s support for this endeavor. The most powerful member of the ICC is India which wields enormous economic clout these days. Its help plus the support of other South Asian countries like Pakistan and Bangladesh should clinch the deal bringing enormous recognition not only to the author Weeraratna but to Sri Lanka as a whole.

An Indian journalist Varsha Thakur ( ETV) recently wrote ‘’ A careful analysis of the essence behind Senaka Weeraratna’s UDRS or DRS is the spirit of religion, justice and Satyamev Jayate that constitute the foundation of the civilizational links between India and Sri Lanka since eternity. The time has come for the values of religion, justice and Satyameva Jayate to be spread to all corners of the world and influence the whole of humanity.’’  

She further says ‘’Modi Government started International Yoga Day all over the world which was extremely successful. Elevating sports and honouring the people associated with ground breaking achievements in sports also signifies successful foreign policy. Therefore honoring Senaka Weeraratna and his contribution to the development of cricket rules, by India, the world’s leading country in cricket, will not only strengthen India’s leadership in world cricket but will further deepen Sri Lanka’s relations with India. Therefore, the Ministry of External Affairs of India needs to take cognizance of this matter immediately so that the Indian High Commissioner in Colombo can be directed to take appropriate and necessary action without delay.’’

Varsha Thakur calls Senaka Weeraratna the Dharmaraja of cricket and the father of DRS. This is a good sign for not only 21 million Sri Lankans backing him but also the realization that there will be a potential 1.2 billion Indians to support Weeraratna to gain recognition for his rightful claim.

Ranjith Fernando, who was a former Sri Lankan cricketer (Batsman/Wicketkeeper) who later became a prominent International Cricket Commentator coined the term ‘’Aerial route’’ to describe a sixer. Today you can hear many commentators using this term whenever a batsman hits a six. Many of them also acknowledge fact that the term was first aired by Ranjith Fernando.

The important  message that must be conveyed to the world is that Sri Lanka has unlimited talent not only in respect of high attainments on the playing fields but also ‘Cricket brains’ to transform the rules of the game radically which is what Senaka Weeraratna’s ‘player referral’ and Mahinda Wijesinghe’s ‘Third Umpire ‘concepts have done.

Rohan Abeygunawardena

Nugegoda

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

විලියම් ෂේක්ස්පියර් ලොව ශ්‍රේෂ්ඨතම  නාට්‍යකරුවා ලෙස සැලකේ. ඔහු බ්‍රිතාන්‍යය නාට්‍ය කලාවේ එලිසබෙතන් සහ ජේකොබ් යුගයන් නියෝජනය කලේය. ෂේක්ස්පියර්ගේ සෑම නාට්‍යයකම තේමාවන් විශ්වීය වන අතර කාලයත් සමඟ අර්ථය නැති නොවේ.  නව විවෘතභාවය සහ මානවවාදය ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවලින් පිළිබිඹු වේ.  ඔහුගේ නාට්‍ය අද ඉතා ජනප්‍රිය වී ඇති අතර ලොව පුරා විවිධ සංස්කෘතික හා දේශපාලන සන්දර්භයන් තුළ නිරන්තරයෙන් අධ්‍යයනය කිරීම, රඟ දැක්වීම සහ නැවත අර්ථකථනය කිරීම සිදු කරයි.

විලියම් ෂේක්ස්පියර්  චරිත නිරූපණය,භාෂාව සහ ප්‍රභේදයේ නාට්‍යමය විභවය පුළුල් කළේය. ඔහු ඉංග්‍රීසි ජනතාවාදී භාෂාවක් බවට පරිවර්තනය කළේය. ඔහු නාට්‍ය 30 කට අධික ප්‍රමාණයක් සහ සොනට් පද්‍යය (sonnets) 150 ක් ඉතා සුවිශේෂී වචන වලින් ලියා ඇත.  ෂේක්ස්පියරියානු  රූපක  පොහොසත් අර්ථ නිරූපණයක්  දරන අතර සුන්දර වාක්‍ය ඛණ්ඩ  වලින්  යුක්තය.    

ඉංග්‍රීසි පුනරුදය ආරම්භ කිරීම සඳහා ඔහු විශාල දායකත්වයක් දුන්නේය. ඉංග්‍රීසි භාෂාවට  ෂේක්ස්පියර්ට වඩා වැඩි බලපෑමක් කළ තනි ලේඛකයෙකු නොමැත. ඔහු ඉංග්‍රීසි භාෂාව කෙරෙහි සිදු කරන ලද බලපෑම අති විශාලය. ඔහු  භාෂාමය හා ශෛලීය විලාසිතාවන් නිරන්තරයෙන් යොදා ගත් අතර  ඉංග්‍රීසි භාෂාව පොහොසත් කළ සියලු ආකාරයේ නවෝත්පාදන, අපෝහක අනුවර්තනයන් අත්හදා බැලීය. රූපක, නව වාක්‍ය ඛණ්ඩ සහ ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද නව වචන රාශියකි. බොහෝ ෂේක්ස්පියර් වචන සහ වාක්‍ය ඛණ්ඩ ඉංග්‍රීසි භාෂාවට කාවැදී ඇත. 17 සහ 18 වන සියවස් වලදී ඉංග්‍රීසි භාෂා නීති රීති සහ ව්‍යාකරණ ප්‍රමිතිකරණය කිරීමට ඔහුගේ කෘති දායක විය. මූලික වශයෙන් ඔහුගේ නිර්මාණයන් සඳහා ෂේක්ස්පියර් වචන 17,677 ක් භාවිතා කරයි: ඉන්  1,700 ක් මුලින්ම භාවිතා කළේ ෂේක්ස්පියර් විසිනි. ඔක්ස්ෆර්ඩ් ඉංග්‍රීසි ශබ්දකෝෂය 2,000 කට අධික ෂේක්ස්පියර් විසින් නිර්මාණිත වචන පෙන්වා දෙයි.

ෂේක්ස්පියර් බටහිර අර්ධගෝලයේ වැඩිපුරම කියවන නාට්‍ය රචකයා වෙයි.  ෂේක්ස්පියර්ගේ බලපෑම ඔහුගේ උපන් එංගලන්තයට හා ඉංග්‍රීසි භාෂාවට වඩා බොහෝ සෙයින් විහිදේ. ගතේ , වෝල්ටෙයාර්, බයිරන්, මිල්ටන්, කීට්ස්, ඩිකන්ස් සහ ෆෝක්නර් වැනි සාහිත්‍ය පතාකයන් කෙරෙහි  ෂේක්ස්පියර් ප්‍රබල බලපෑමක් ඇති කලේය. ෂේක්ස්පියර් නියෝජනය කලේ යුගයක් නොව සදාතන කාලයක් බව ඉංග්‍රීසි නාට්‍ය රචකයෙකු හා කවියෙකු වූ බෙන්ජමින් ජොන්සන් පැවසීය. චාල්ස් ලෑම්බ්ට අනුව ෂේක්ස්පියර්ට විශ්මය ජනක බුද්ධිය, මිනිස් චරිත පිළිබඳ ගැඹුරු අවබෝධය, පොදු දුක් වේදනා සහ අවාසනාව පිලිබඳව අවබෝධයක් තිබුණි.ජෝර්ජ් බර්නාඩ් ෂෝ ඔහුව හැඳින්වූයේ Bardolatry දේවානුභාවයෙන් ලියන මිනිසා ලෙසටය.

විලියම් ෂේක්ස්පියර් උපන්නේ 1564 අප්‍රියෙල් 23 වන දින එංගලන්තයේ අග නගරය වූ ලන්ඩනයට සැතපුම් 100 ක් වයඹ දෙසින් පිහිටි වෙළඳ පොළ නගරයක් වන ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ්-ඔන්-ඒවොන්හිදී ය. ඔහු ජෝන් ෂේක්ස්පියර්ගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයා විය. ඔහු ජෝන් සහ මේරි ෂේක්ස්පියර්ගේ දිවි ගලවා ගත් වැඩිමහල් දරුවා විය; ඔවුන්ගේ පළමු දරුවන් දෙදෙනා, ගැහැනු ළමයින් දෙදෙනාම ළදරු විය ඉක්මවා ජීවත් වූයේ නැත. ඔහු අධ්‍යාපනය ආරම්භ කළේ වයස අවුරුදු හය හෝ හතේදී විය හැකිය.  ෂේක්ස්පියර් ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ් ව්‍යාකරණ පාසලක් වන කිංග්ස් නව පාසලට ගිය අතර එහිදී ඔහු ලතින්, ග්‍රීක හා දේවධර්මය ඉගෙන ගත්තේය. ෂේක්ස්පියර්ගේ කාලයේ ව්‍යාකරණ පාසල්වල  අභ්‍යාස, කටපාඩම් කිරීම සහ අනුකරණය කිරීම කෙරෙහි විශේෂ අවධානයක් යොමු කරවන ලදි . ෂේක්ස්පියර් වයස අවුරුදු 14 හෝ 15 දී පාසැල් හැර ගොස් ඇත.  

ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ්හි ඔහුගේ යෞවනය පිළිබඳ වාර්තා අවමය.  මුවන්  සොරකම් කිරීම සඳහා ෂේක්ස්පියර් වෝර්වික්‍ෂයර් වෙතින් පිටුවහල් කරන ලද බවත්, ඔහු ලන්ඩන් හි  රංග ශාලාවලට යන ප්‍රේක්‍ෂකයන් ගේ අශ්වයන් බලා ගත් බවටත් වාර්තා තිබේ. 1593 දී ලන්ඩනයේ  මහාමාරිය වසංගතය පැතිර ගිය අතර රංගශාලා වසා දැමීමට සිදුවිය. එම නිසා ෂේක්ස්පියර් කවි ලිවීමට යොමු විය. ෂේක්ස්පියර්ගේ කවි හා නාට්‍ය පුරා පුළුල් පරාසයක විහිදෙයි. ෂේක්ස්පියර්ගේ සාර්ථකත්වය 1590 ගණන්වලදී වර්ධනය විය. 1592 වන විට, ෂේක්ස්පියර් ලේඛකයෙකු හා නළුවෙකු ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත් වෙයි. ඔහු එලිසබෙත් රැජිනගේ සහ ජේම්ස් රජුගේ ප්‍රියතම නාට්‍ය රචකයා විය.

ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ් හි උපත ලැබූ ෂේක්ස්පියර්  විවිධ භාෂා, නීතිය, තාරකා විද්‍යාව, සංගීතය, මිලිටරි සහ විදේශීය රටවල ජීවන රටාවන් පිලිබඳව පුළුල් දැනුමක් ලබාගත්තේ කෙසේද? කතුවරයාගේ භාෂාමය දීප්තිය විදේශීය වචන වලින් ආනයනය කරන ලද වචනවලින් සහ කියමන් වලින් බබළයි, නමුත් ෂේක්ස්පියර් වයස අවුරුදු 13 ඉක්මවා අධ්‍යාපනය ලැබුවේ නැත. එංගලන්තයෙන් පිටත කිසි දිනෙක සංචාරය නොකළ ඉංග්‍රීසි මිඩ්ලන්ඩ්ස්හි මධ්‍යම පාන්තික මිනිසෙකු ඉතිහාසයේ වඩාත්ම පරිවර්තනය කළ  කතුවරයා බවට පත්වූයේ කෙසේද? සමහර න්‍යායවාදීන් යෝජනා කර ඇත්තේ ඔවුන්ගේ සැබෑ අනන්‍යතාවය සඟවා ගැනීමට කැමති කතුවරුන් එකක් හෝ කිහිපයක් විලියම් ෂේක්ස්පියර්ගේ පුද්ගලයා පෙරමුණක් ලෙස භාවිතා කළ බවයි. 

ෂේක්ස්පියර්  හට ග්‍රාමීය ජීවිතය මෙන්ම නාගරික දිවියේ අත්දැකීම් තිබුණි. ෂේක්ස්පියර්  ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ්හි දේපළ මිලදී ගත් නමුත් ඔහු සේවය කළේ ඉංග්‍රීසි නාට්‍ය කලාවේ කේන්ද්‍රස්ථානය වන ලන්ඩනයේ ය. මෑතකදී සොයාගත් පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්‍ෂිවලින් පෙනී යන්නේ ෂේක්ස්පියර් ලන්ඩනයේ වරින් වර නවාතැන් ගෙන සිටි අයෙකු බවයි. මෙයින් ඇඟවෙන්නේ ඔහු සිය කාලය ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ් සහ ලන්ඩන් අතර ගත කොට ඇති බවයි.  

ෂේක්ස්පියර්ගේ ලන්ඩනය මුල් නූතන ඉංග්‍රීසි සංස්කෘතියේ හරස්කඩක් විය. දළ වශයෙන් 100,000 ක ජනතාවක් එහි ජීවත් වූ අතර  අතර රාජකීයත්වන්, වංශවතුන්, වෙළෙන්දන්, ශිල්පීන්, කම්කරුවන්, නළු නිළියන්, ගණිකාවන්, යාචකයන් ,  සොරුන් සහ ඔත්තුකරුවන් මෙන්ම මහාද්වීපයේ දේශපාලන හා ආගමික හිංසනයන්ගෙන් සරණාගතයින් ද ලන්ඩනයේ වූහ.  වැඩිහිටියෙකු ලෙස, ෂේක්ස්පියර් ලන්ඩනයේ වීදි සහ ගොඩනැගිලි මධ්‍යයේ ස්ථිර රැකියාවක් සහ නිවසක් සොයා ගත්තේය. නමුත් ලන්ඩනයට යාමට පෙර, ඔහු ගම්බද ප්‍රදේශවලින් වට වූ පළාත්වල රැකියාවල නිරත වන්නට ඇත. ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවල ගම්බද ප්‍රදේශවල ග්‍රාමීය චරිත හා සැකසුම් ඇතුළත් වන අතර ස්වාභාවික ලෝකයේ විවිධාකාර අංග ඇතුළත් වේ.  ෂේක්ස්පියර් සොබාදහමේ ආශ්වාදයන් ද සොයා ගත්තේය.

ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයේ පියා  ලෙස සැලකෙන  ජෙෆ්රි චෞසර්  ෂේක්ස්පියර්  කෙරෙහි ඇති කල බලපෑම සුවිශේෂී වෙයි. ජෙෆ්රි චෞසර්  ෂේක්ස්පියර්ගේ ප්‍රියතම ලේඛකයෙකු විය. තවද රෝමයේ දර්ශනවාදයේ ගුරුවරයෙකු වූ ප්ලූටාර්ක්  (ක්‍රි.ව. 46-120)  ෂේක්ස්පියර්  කෙරෙහි  ආභාෂයක් ඇති කරන ලදි. දහසයවන සියවස සැබවින්ම ප්ලූටාර්ක්හි ගිලී තිබුණි. ලතින් කවියෙකු වන ඕවිඩ් ෂේක්ස්පියර් හට ප්‍රබල බලපෑමක් කලේය. තවද ප්‍රංශ රචක මයිකල් ඩි මොන්ටේන් ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවලට  වැදගත් බලපෑමක් කල බව පෙනෙන්නට තිබේ.  මොන්ටේයින්ගේ රචනා විස්මිත අදහස් පරාසයක් ආමන්ත්‍රණය කරන අතර ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍ය බොහෝ විට සමාන අදහස් ගවේෂණය කරයි. උදාහරණයක් ලෙස  මොන්ටේයින් වයස්ගත දෙමව්පියන් තම දරුවන්ගෙන් කෘතගුණය ඉල්ලා නොසිටිය යුතු බව කීවේය. ෂේක්ස්පියර් කිං ලියර් හි මෙම මාතෘකාව ගවේෂණය කරයි. දහහතරවන සියවසේ ඉතාලි කවියෙකු වූ පෙට්‍රාර්ච්ගේ කෘතියකින් තොරව ෂේක්ස්පියර්ගේ සොනෙට්ස් විස්තර කළ නොහැක. සොනෙට් දහතුන්වන සියවසේදී සොයා ගන්නා ලද නමුත් පෙට්‍රාර්ච් විසින් එම ආකෘතිය පරිපූර්ණ කර සොනෙට් මාලාවක් තේමාත්මක අනුපිළිවෙලට යොමු කලේය. දහසයවන සියවසේ සිට බොහෝ ඉංග්‍රීසි ලේඛකයින් ආදර කතා පැවසීමට සොනෙට් අනුක්‍රම භාවිතා කළහ. ෂේක්ස්පියර්ගේ  රෝමියෝ සහ ජුලියට් ඔහු   පෙට්‍රාර්ච්ගේ සොනෙට් කියවා ඇති බවට සාක්‍ෂි සපයයි.  

තම ජීවිත කාලයේදීම ෂේක්ස්පියර් තම සමකාලීන ලේඛකයන්ට බලපෑම් ඇති කලේය.ක්‍රිස්ටෝපර් මාර්ලෝ ෂේක්ස්පියර්ට වඩා මාස දෙකක් වැඩිමල් වූ නමුත් ෂේක්ස්පියර් සිය වෘත්තීය ජීවිතය ආරම්භ කරන විට ඔහු  එංගලන්තයේ ජනප්‍රියම නාට්‍ය රචකයා විය. ඔහුගේ සියලු නාට්‍යවල ෂේක්ස්පියර් භාවිතා කරන  පද භාවිතා කිරීමට මාර්ලෝ පුරෝගාමී විය. ෂේක්ස්පියර් මෙන්ම මාර්ලෝ ද වේදිකාවේ සංකීර්ණ ඛේදනීය චරිත නිරූපණය කළේය. මොවුන් එකිනෙකා පෞද්ගලිකව දැන සිටියත් ඔවුන්ට දිගු මිත්‍රත්වයක් තිබෙන්නට නොතිබුණි. 1503 දී වයස අවුරුදු 23 දී මාර්ලෝ තරුණ වියේදී මියගියේය. ෂේක්ස්පියර් ඔහුගේ නාට්‍ය කිහිපයකම මාර්ලෝට උපහාර දැක්වීය.

 එලිසබෙතන් එංගලන්තය කාන්තාවන්ට කළ හැකි හා කළ නොහැකි දේ දැඩි ලෙස සීමා කළ නීති සහිත සමාජයකි. සමාජයේ පුරුෂාධිපත්‍ය තදින් පැවතුනේය. පළමුවන එලිසබෙත් රැජිනගේ පාලන සමයේදී කාන්තාවකට පිරිමියෙකු ලෙස පාලනය කළ හැකිද යන්න පිළිබඳව වාද විවාද ඇති විය. ෂේක්ස්පියර් මෙම තත්වය විවේචනය කරන්නේ ඔහුගේ  The Taming of the Shrew මගිනි.  පෙට්රූචියෝ සිය බිරිඳ ගැන සඳහන් කරන විට මගේ භාණ්ඩ, මගේ චැටල්. . . මගේ ගොනා, මගේ බූරුවා… යනාදී වශයෙනි.  ෂේක්ස්පියර් පුරුෂාධිපත්‍ය පාලනය සහ කාන්තාවන් යටපත් කිරීම අනුමත කලේ නැත. ඔහු තම නිර්මාණ වල කාන්තාවන් ඔසවා තැබුවේය. විචාරක ජෝන් රස්කින් පැවසුවේ, ෂේක්ස්පියර්ට වීරයන් නැත. ඔහුට ඇත්තේ වීරවරියන්  පමණි. 

විලියම් ෂේක්ස්පියර්ගේ කීර්තිය මූලික වශයෙන් ඔහුගේ නාට්‍ය මත පදනම් විය. ෂේක්ස්පියර්  නාට්‍ය තෙවර්ගයක් රචනා කලේය.  එනම් ඛේදවාචක, විකට හා ඉතිහාසයයි.  ෂේක්ස්පියර් ගේ හාස්‍යය – එය විවාහයකින් අවසන් වේ. ඛේදවාචකයන් – ප්‍රධාන චරිතයේ මරණයෙන් අවසන් වේ. මීට අමතරව ඔහු ඛේදවාචකය හා හාස්‍යය යන දෙකම මිශ්‍ර කරන ප්‍රභේදයන් නිර්මාණය කලේය. ෂේක්ස්පියර්ගේ මුල්ම නාට්‍ය අතරට හෙන්රි VI කොටස් I, II සහ III,  The Two Gentlemen of Verona සහ ටයිටස් ඇන්ඩ්‍රොනිකස් ඇතුළත් විය. 1592 වන විට ඔහු රෝමියෝ සහ ජුලියට්, රිචඩ් III සහ ඒ මිඩ්සමර් නයිට්ස් ඩ්‍රීම් ඇතුළු නාට්‍ය 11 ක් රචනා කර ඇති බව පෙනේ. 1593 දී ෂේක්ස්පියර් විසින් වීනස් සහ ඇඩෝනිස් යන  කාව්‍ය  ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. 1590 සිට 1613 දක්වා කාලය තුළ ෂේක්ස්පියර් අවම වශයෙන් නාට්‍ය 37 ක්වත් ලියා ඇත.  ඔතෙලෝ (1622) හැරුණු විට, සියලුම ක්වාර්ටෝස් 1611 දී ෂේක්ස්පියර් රඟහලෙන් විශ්‍රාම ගැනීමට පෙර ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. 

17 වන ශතවර්‍ෂයේදී නාට්‍ය ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට පෙර ලියාපදිංචි කළ යුතුව තිබුණි. ෂේක්ස්පියර් කිසි විටෙකත් ඔහුගේ නාට්‍ය කිසිවක් ප්‍රකාශයට පත් නොකළ අතර ඒ කිසිවක් ලියාපදිංචි කර නැත. එකල ප්‍රකාශන හිමිකම් නීති නොතිබූ නිසා ඒවායින් සමහරක් ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලැබුවේ අනවසර ප්‍රකාශකයන් විසිනි. 1623 දී, ෂේක්ස්පියර්ගේ මිතුරන් හා සෙසු නළුවන් දෙදෙනෙකු වූ ජෝන් හෙමිංගස් සහ හෙන්රි කොන්ඩෙල්, ඔහුගේ නාට්‍යමය කෘතිවල එකතුවක් වන ෆස්ට් ෆෝලියෝ ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. එයට ෂේක්ස්පියර් ගේ ලෙස දැන් හඳුනාගෙන ඇති නාට්‍ය දෙකක් හැර අන් සියල්ලම ඇතුළත් විය.

ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවල කාලානුක්‍රමය දෙස බලන විට, ෂේක්ස්පියර් ප්‍රසිද්ධියට පත්වීමත් සමඟ වඩාත් සන්සුන් ජීවිතයකට නැවත පැමිණීමත් සමඟ ඔහුගේ නාට්‍යවල විෂයයන් වෙනස් කළ බව පැහැදිලිය.ඔහුගේ ඛේදවාචකයන් අතර වඩාත් ප්‍රචලිත වන්නේ හැම්ලට්, ඔතෙලෝ, කිං ලියර්  සහ මැක්බත් ය. ෂේක්ස්පියර් කාව්‍යන් 4 ක් ලියා ඇති අතර 1609 දී ප්‍රථම වරට ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදි. 1616 දී ඔහු මිය යන විට ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍ය 18 ක්   ක්වාර්ටෝ නමින් හැඳින්වෙන කුඩා   පත්‍රිකාවල පළ වී තිබුණි. ෂේක්ස්පියර් ඔහුගේ කාලයේ ගෞරවනීය කවියෙකු හා නාට්‍ය රචකයෙකු වූ නමුත් දහනව වන ශතවර්ෂය වන තුරුම ඔහුගේ කීර්තිය වර්තමාන මට්ටමට නොපැමිණියේය.

රෙපරමාදු ප්‍රතිසංස්කරණය සිදු වූයේ ෂේක්ස්පියර් ඉපදීමට අවුරුදු පනහකට පෙරය.  එම නිසා දෝ ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවලට ආගමික විවරණ නොමැති විය. එහෙත් ෂේක්ස්පියර්  ගේ සමයේ කාලයේ රෙපරමාදු භක්තිකයන් සහ කතෝලිකයන් ගැටුම් පැවතියේය.  ඔහු කතෝලික චරිත කිහිපයක් නිර්මාණය කලේය. කතෝලික චරිත අතරට ෆ්‍රියර් ෆ්‍රැන්සිස් (” Much Ado About Nothing”), ෆ්‍රියර් ලෝරන්ස් (“රෝමියෝ සහ ජුලියට්”) සහ හැම්ලට් පවා ඇතුළත් විය.  ෂේක්ස්පියර්ගේ ලිවීමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ ඔහුට කතෝලික චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර පිළිබඳ මනා දැනුමක් තිබූ බවයි.

ෂේක්ස්පියර් ගේ සමයේ කලාවේ පුනරුද ව්‍යාපාරය එංගලන්තයේ ඉහළ මට්ටමක පැවතුනි. ෂේක්ස්පියර් ඇතුළු පුනරුදයේ සංස්කෘතික නිර්මාණකරුවන් දෙවියන් වහන්සේ සමග මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ සම්බන්ධතාවය ප්‍රශ්න කළහ.  ෂේක්ස්පියර් සිය නාට්‍ය ලිවීමේදී ග්‍රීක හා රෝමානු සම්භාව්‍ය පිළිබඳ දැනුම උපයෝගී කර ගත්තේය. පුනරුදයට පෙර මෙම ග්‍රන්ථ කතෝලික පල්ලිය විසින් යටපත් කර තිබුණි.  මේ කාලයේදී  එංගලන්තය ද ආර්ථික දුෂ්කරතා සහ ආගමික නැගිටීම්වලට ගොදුරු විය.  ෂේක්ස්පියර් සිය මුළු ජීවිතයම ගත කළේ බුබොනික් මහාමාරිය වසංගතයේ සෙවණැල්ල තුළ ය.ඔහුගේ නාට්‍ය හා කවි වල ෂේක්ස්පියර් කිසි විටෙකත් වසංගතය කෙලින්ම නිරූපණය නොකිරීම වඩාත් කැපී පෙනෙන කරුණකි.  

1603 දී එලිසබෙත් රැජින මිය ගිය පසු ස්කොට්ලන්තයේ හයවන ජේම්ස් රජු ඇගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස නම් කරන ලද අතර ඔහු එංගලන්තයේ පළමුවන ජේම්ස් රජු බවට පත් විය. පළමුවන ජේම්ස් රජුට  එංගලන්තය හා ස්කොට්ලන්තය පාලනය කළ පළමු රජු වීමේ ගෞරවය හිමි වූ අතර, මහා බ්‍රිතාන්‍යය ලෙස හැඳින්වීමට ඔහුට අවශ්‍ය වූ රාජධානි දෙක එකම රටකට එක්සත් කිරීම ඔහුගේ ලොකුම අභිලාෂය විය. කිං ලියර් හි බ්‍රිතාන්‍යය වෙනම රාජධානි තුනකට බෙදීමට ගත් තීරණය දරුණු ප්‍රතිවිපාක ගෙන දෙන අතර, සමහර විද්වතුන් පවසන්නේ එක්සත්කම පිළිබඳ ජේම්ස්ගේ දැක්ම ෂේක්ස්පියර් ව්‍යංගයෙන් යුක්ති සහගත කරන බවයි.   පළමුවන ජේම්ස් රජු ෂේක්ස්පියර් ගේ මැක්බත් නාට්‍යට ඇළුම් කලේය. මැක්බත් ජේම්ස්ගේ උපන් ස්කොට්ලන්තයේ පිහිටුවා ඇති අතර, මෙම නාට්‍යයෙන් රජුගේ සැබෑ ජීවිත මුතුන් මිත්තෙකු වන බැන්කෝව නිරූපණය කරයි.

ෂේක්ස්පියර් ගේ නාට්‍ය බොහෝ විට වරප්‍රසාද ලත් ජීවිතයේ දර්පණ ලෙස ක්‍රියා කරනවාට වඩා මිනිස් පැවැත්ම පිළිබඳ විශ්වීය සත්‍යයන් සමඟ බැඳී තිබුණි. මිනිස් මනසෙහි ගතිකතාවයන් ග්‍රහණය කර ගැනීමටත්, මිනිස් මනෝභාවයේ  දෝලනයන්  අවබෝධ කර ගැනීමටත් ෂේක්ස්පියර්ට සුවිශේෂී හැකියාවක් තිබුණි. මිනිස් චිත්තවේගයන්ගේ පරාසය  ගැඹුරු වාක්‍යයකින් සාරාංශ කිරීමට ෂේක්ස්පියර්ට ඇති හැකියාව ඔහුගේ ජනප්‍රියත්වයට ඇති ලොකුම හේතුව විය හැකිය. ඔහු මානව අත්දැකීම් ආලෝකමත් කලේය.  ෂේක්ස්පියර් සමාජ ගවේශකයෙක් ද විය.   ඔහු දුෂ්කර සමාජ ප්‍රශ්න පිළිබිඹු කිරීම සඳහා හාස්‍යය භාවිතා කලේය. මිනිස් ස්වභාවය සහ  යථාර්ථවාදය පිළිබඳව ඔහුගේ අවබෝධය සුවිසල් ය.

ෂේක්ස්පියර් ගේ නිර්මාණ  ස්ත්‍රීවාදී හා ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය පිළිබඳ මූලිකාංග සපයයි. ඔහුගේ ටෙම්පස්ට් නාටකය ස්ත්‍රීවාදී අධ්‍යයනයට වැදගත් වේ. ස්ත්‍රීන් පිළිබඳ පුරුෂ අනාරක්‍ෂිතතාවයන්, පිරිමින්ට ආධිපත්‍යය දැරීමට හා කාන්තාවන් සන්තකයේ තබා ගැනීමට ඇති අවශ්‍යතාව සම්බන්ධයෙන්   කරුණු  ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවල හෙළි වෙයි. බොහෝ ස්ත්‍රීවාදී විචාරකයින්ගේ ඇස් හමුවේ ඔහු වර්ජිනියා වුල්ෆ් සහ ජෝර්ජ් එලියට් වැනි කතුවරුන් තුළ දක්නට ලැබෙන ආකාරයේ පූර්ණත්වය හා ගැඹුර යොදාගනිමින් කාන්තාවන් නිරූපණය කරයි.    

 සැමුවෙල් ටේලර් කොලරිජ්, ෂේක්ස්පියර්ගේ දාර්ශනික චින්තනයේ හා සදාචාරාත්මක බලපෑමේ ගැඹුර මෙන්ම ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද චරිතවල ස්වාභාවික විෂමතාවය සටහන් කරයි. මනෝවිද්‍යාත්මක සංකීර්ණතාවයකින් යුත් මිනිස් චරිත නිර්මාණය කිරීම කෙරෙහි  ෂේක්ස්පියර් අවධානය යොමු කළේය. ෂේක්ස්පියර් ඔහුගේ ඛේදවාචකයන් තුළ මිනිස් මනෝභාවය ගැඹුරින් සොයා බැලීය. මනෝවිද්‍යාව තුළ ෂේක්ස්පියර්ගේ සම්බන්ධතා සහ කියවීම් බොහෝය. මනෝ වෛද්‍ය විද්‍යාවට ෂේක්ස්පියර් ගෙන් ප්‍රබල බලපෑමක් තිබුණි. විලියම් ෂේක්ස්පියර්ගේ කෘති  මනෝ ව්‍යාධි  ඇතුළු පුළුල් පරාසයක මානව මානසික තත්වයන් විස්තර කරයි. උදාහරණයක් ලෙස ෂේක්ස්පියර්ගේ ඛේදවාචක  නාට්‍යක් වූ ඔතෙලෝ ව්‍යාධිජනක  මාත්සර්ය්‍යය  (Pathological Jealousy) ලක්‍ෂණ පෙන්වයි. ඔතෙලෝ සින්ඩ්‍රෝමය ප්‍රථම වරට හඳුනාගනු ලැබුවේ බ්‍රිතාන්‍ය මනෝ චිකිත්සකයෙකු වන වෛද්‍ය ජෝන් ටොඩ් විසිනි. ඔතෙලෝ” යනු ඊර්ෂ්‍යාවේ සහ ඊර්ෂ්‍යාවේ බලපෑම පිළිබඳ පරිපූර්ණ සිද්ධි අධ්‍යයන වේ. 

ඔතෙලෝ යනු වෙනිසියානු සමාජයේ සොල්දාදුවෙකු, නායකයෙකු සහ බලවත් පුද්ගලයෙකි. ෂේක්ස්පියර් ඔතෙලෝගේ චරිතය නාටකාකාර ලෙස ඉදිරිපත් කරන අතර ඔහුගේ අභ්‍යන්තර මානසික ගැටුම් තීව්‍ර ලෙස විස්තර කරයි.  ෂේක්ස්පියර් ඔතෙලෝ හි අද්විතීය ආකාරයකින් ඉයාගෝව භාවිතා කළ අතර, ඔහුගේ මුළු කතාවම ප්‍රේක්ෂකයන්ට පැහැදිලි කරන හුදෙකලා කතා කිරීමට ඔහුට ඉඩ දුන්නේය.

ඔතෙලෝ යනු මිශ්‍ර විවාහයන්ගේ අස්ථිර තත්වය පිළිබඳ විවරණයකි. ඩෙස්ඩෙමෝනාට වාර්ගික අගතියට මුහුණ දිය හැකි නමුත් ඔතෙලෝට වාර්ගික අගතිය සමඟ කටයුතු කළ නොහැක. ඩෙස්ඩෙමෝනාට වාර්ගික අගතියක් ඇත්නම්, ඇය ඔතෙලෝව සැමියා ලෙස පිළිගත්තේ නැත. ඔහු සමඟ ඇයගේ සම්බන්ධතාවය පදනම් වී ඇත්තේ ආදරය මත ය. නමුත් කළු පැහැය කැත සහ පහත්කම යන අදහස ඔතෙලෝ ක්‍රමයෙන් පිළිගනී. ඔහු කළු ජාතිකයෙකු බැවින් ඩෙස්ඩෙමෝනාට සුදුසු නැති බව ඔහු සිතයි. ඔතෙලෝගේ ඛේදනීය දෝෂය ඔහුගේ ඊර්‍ෂ්‍යාවයි. මෙම පෞරුෂත්වයේ දෝෂය නිසා ඉයගෝට ඔතෙලෝව නොමඟ යැවීම පහසු කරයි.  

ඔතෙලෝ සෙනෙට් සභිකයෙකුගේ දියණිය වන ඩෙස්ඩෙමෝනාගේ ආදරය දිනාගෙන ඇතත්, ඔතෙලෝට තම බිරිඳ එමිලියා සමඟ අනියම් සම්බන්ධයක් ඇති බවට ඉයාගෝ  සැක කරයි. ඉයාගෝ  ඔතෙලෝගෙන් පළිගැනීමට කුමන්ත්‍රණය කිරීමට පටන් ගනී. ඔතෙලෝගේ මනසෙහි බිහිසුණු සිතුවිලි පැටවීමට පෙර, ඉයාගෝ උපායශීලීව ඔතෙලෝගේ කුතුහලය අවුස්සයි. ඔතෙලෝ සත්‍යය කතා කරන ලෙස ඉයාගෝගෙන් ඉල්ලා සිටින විට, ඉයාගෝ මවාපාමින් ඊර්‍ෂ්‍යාව ගැන දැනුවත්ව සිටින ලෙස ඔතෙලෝට අවවාද කරයි. ඉයාගෝ ඊර්‍ෂ්‍යාව හරිත ඇස් ඇති රාක්‍ෂයා”  ලෙස හඳුන්වයි. ඩෙස්ඩෙමෝනාට එරෙහිව ඉයාගෝගේ දරුණු චෝදනාව ඉතා ඉක්මණින් ක්‍රියාත්මක වේ. ඩෙස්ඩෙමෝනා ද්‍රෝහී බව විශ්වාස කළ යුතුද නැද්ද යන්න ඔතෙලෝ හුදකලා කරයි. ඔහු ඉයාගෝව අවිශ්වාස කළ යුතුද නැද්ද යන්න ගැනද ඔහු හුදෙකලා වේ.

ආතතිය, ඊර්‍ෂ්‍යාව සහ ගෞරවය නැතිවීම යන සංයෝජන ඔතෙලෝ උමතු බවට පත්කිරීමේ උත්ප්‍රේරකයක් ලෙස ක්‍රියා කරයි. එබැවින් ඔහු තම ඔහුගේ බිරිඳ ඩෙස්ඩෙමෝනාව ඝාතනය  කිරීමට පසුබට නොවේ.  ඔතෙලෝගේ මානසික ගැටලුව මුල් බැස ඇත්තේ ඔහුගේ අවිඥාණික  මනස තුළ ය. ඔතෙලෝගේ ඊර්ෂ්‍යාව ඔහුගේම ආශාවන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමක් විය හැකිය.  ඔහුගේ   ඊගෝව ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා ඔහු මෙම ආශාවන් තම බිරිඳ වෙත ප්‍රක්ෂේපණය කළේය. එවිට, ඔහු අන් අය සමඟ ඇයගේ අන්තර්ක්‍රියා ගැන දැඩි සැකයට භාජනය වේ. ඔතෙලෝ තම බිරිඳගේ අවිශ්වාසය ගැන තමාටම ඒත්තු ගන්වන්නේ ඩෙස්ඩෙමෝනා වෙත තමා කෙරෙහි වෛරයක් විසුරුවා හැරීමෙනි.  ඩෙස්ඩෙමෝනා ඝාතනය කිරීමෙන් පසු   ඔතෙලෝ ඉයාගෝගේ ද්‍රෝහිකමේ බිහිසුණු සත්‍යය දැනගනී.  

ඔතෙලෝගේ ස්වයං විනාශය වෙනත් දෘෂ්ටි කෝණයකින් විශ්ලේෂණය කළ හොත්, ඔහුගේ ඊනියා සියදිවි නසා ගැනීම ඩෙස්ඩෙමෝනාගේ මරණයට නිසි පළිගැනීමක් ලෙස පෙනේ. කෙසේවෙතත්, ඔතෙලෝ තමාවම විනාශ කර ගැනීමට තීරණය කරන්නේ එය ගෞරවනීය ලෙස මියයාම වැදගත් යැයි විශ්වාස කරන නිසාය. ඊර්ෂ්‍යාවේ හානිකර බලපෑම් නිසා ඔතෙලෝ විනාශයට පැමිණේ.  සමහර විචාරකයින්  විශ්වාස කරන්නේ ඉයාගෝ යනු ඔතෙලෝගේ මනස පාලනය කිරීම නිසා ඔතෙලෝගේ සැඟවුණු ආත්මයේ ප්‍රක්‍ෂේපණයක් බවයි. ඩෙස්ඩෙමෝනාගේ මරණයට තුඩු දෙන ඔතෙලෝගේ ආශාව මෙහෙයවන්නේ ඉයාගෝගේ තර්කානුකූල භාවිතයයි.

ඔතෙලෝට ස්වයං දැනුවත්භාවය හා ස්වයං විග්‍රහයක් තිබුනේ නම්, ඉයගෝට ඔහුගේ ආශ්චර්යමත් උපාමාරු බලයන් තිබියදීත්, ඔතෙලෝව රැවටීමට කිසි විටෙකත් සමත් නොවනු ඇත. ඔතෙලෝගේ අවසාන කථාව ස්වයං රැවටීමකි: ඔහු දෛවයට දොස් පවරයි, ඔහු ඉයාගෝට දොස් පවරයි, නමුත් ඕනෑවට වඩා” ආදරය කිරීම හැර ඔහු කිසි විටෙකත් තමාටම දොස් පවරන්නේ නැත. බටහිර සාහිත්‍යයේ පළමු බැරෑරුම් යුරොපියොයිඩ්  නොවන චරිතය ඔතෙලෝ වන අතර ඔහු  ෂේක්ස්පියර්ගේ වඩාත්ම සංකේන්ද්‍රිත ඛේදවාචකයන්ගේ කොටසකි.  සමස්තයක් වශයෙන් ගත් කල, මනෝවිද්‍යාත්මක දෘෂ්ටි කෝණයකින් බලන කල, ඊර්‍ෂ්‍යාව නිසා ඇති වූ  උමතුවකට ඔතෙලෝගේ ඛේදනීය බැසයාම සහ ඩෙස්ඩෙමෝනා කෙරෙහි ඇති ඔහුගේ ආදරය ඔතෙලෝට තම යථාර්ථය පාලනය කර ගත හැකිද නැද්ද යන්න විශ්ලේෂණය කළ හැකිය.

ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍යවලට ප්‍රභවයන්” ඇති බව ඔහුගේ කාලය තුළම පෙනෙන්නට තිබුණි. 1599 දී දැඩි ලෙස රඟදැක්වූ ජුලියස් සීසර්ගේ ඛේදවාචකය ෂේක්ස්පියර්ගේ වඩාත්ම කල් පවත්නා නාට්‍යයකි. කෙසේ වෙතත්, එය ෂේක්ස්පියර්ගේ බොහෝ නාට්‍ය කෘති මෙන්, කතුවරයාගේ මනසින් පමණක් උපත ලැබුවේ නැත. සීසර්ගේ කතාව සහ ඉන් ඔබ්බට රෝමයේ ඉතිහාසය එලිසබෙතන් එංගලන්තයට හොඳින් දැන සිටියේය. ෂේක්ස්පියර් මෙම නාට්‍යය මුළුමනින්ම පාහේ පදනම් කර ගෙන ඇත්තේ ප්ලූටාර්ක්ගේ නොබෙල් ග්‍රීසියන්ගේ සහ රෝමවරුන්ගේ ජීවිත වලින් කියවා ඇති දේ මත ය.ෂේක්ස්පියර් ඔහුගේ නාට්‍යය පදනම් කර ගෙන ඇත්තේ ප්ලූටාර්ක්ගේ රෝමානු චරිත පිළිබඳ ආඛ්‍යානය මත වූවද ඔහු එම නාටකයට බොහෝ අංග එකතු කලේය.   

කිං ලියර් (King Lear)  කතාව මහලු වියේ මානසික අවපීඩනය පිළිබඳ පැහැදිලි කතාවකි.මානසික අවපීඩනය ශාරීරික රෝග සහ ආබාධිතභාවය, ජීවිත සිදුවීම්, සමාජ හුදකලාව සහ තනිකම සමඟ සම්බන්ධ වේ. කිං ලියර් හුදෙකලා වන අතර ඔහුගේ නිෂේධාත්මක සිතුවිලි , බලාපොරොත්තු රහිතබව, වරදකාරිත්වය,   සහ අවිනිශ්චිතතාවයෙන් කිං ලියර්හුදෙකලා වන අතර ඔහුගේ නිෂේධාත්මක සිතුවිලි වික්‍ෂෝභය , බලාපොරොත්තු රහිතබව, වරදකාරිත්වය,  සහ අවිනිශ්චිතතාවයෙන් සමන්විත වේ. 

බොහෝ ෂේක්ස්පියර් චරිත  පෞරුෂත්ව ආබාධ සඳහා වන නිර්ණායකයන්ට ගැලපේ. පෞරුෂත්වය යනු  මිනිසුන් වෙන්කර හඳුනාගත හැකි චර්‍යාත්මක හා මානසික ගතිලක්‍ෂණ සමූහයකි. එබැවින් පෞරුෂත්වයේ ආබාධ නිර්වචනය කරනු ලබන්නේ සමාජ සම්මතයන් හා අපේක්ෂාවන්ට වඩා වෙනස් වූ අත්දැකීම් සහ හැසිරීම් මගිනි. ෂේක්ස්පියර් තම නිර්මාණයන් හරහා සංජානනය, චිත්තවේගීය බව, අන්තර් පුද්ගල ක්‍රියාකාරිත්වය හා ආවේග පාලනය පාලනය කිරීමේ දුෂ්කරතා ඇති පුද්ගලයන් පිලිබඳව පෙන්වා දෙයි. උදාහරණයක් ලෙස හැම්ලට් පිලිබඳව ෂේක්ස්පියර්  මෙසේ ලියයි ඔහුගේ මනස ප්‍රචණ්ඩකාරී හා කාලකණ්ණි සිතුවිලි වල සුළි සුළඟකි”. ඔහුට අවතාරය හමු වූ පසු ඔහුගේ මනසෙහි සමබරතාවය නැති වී යයි”

ෂේක්ස්පියර්ගේ මනෝ විද්‍යාත්මක නාට්‍යය වන වින්ටර්ස් ටේල් යනු මිත්‍රශීලී රජවරුන් දෙදෙනෙකු වන ලියොන්ට්ස්, සිසිලියා රජු සහ බොහිමියාවේ රජු වන පොලික්සෙනස් අතර කතාවකි. අනපේක්ෂිත ලෙස රජවරුන් වන ලියොන්ට්ස් උමතු වී ඔහුගේ ගර්භනී බිරිඳ හර්මියොන් රැජින පොලික්සෙනස් රජු සමඟ අනියම් සම්බන්ධයක් පවත්වා ඇති බවට සැක කරයි. සැකයෙන් හා කුමන්ත්‍රණ න්‍යායෙන් පිරී ඇති ලියොන්ට්ස් රජුගේ මායාකාරී මනස ෂේක්ස්පියර් නාටකාකාර ලෙස නිරූපණය කරයි. ෂේක්ස්පියර්ගේ ප්‍රේමය වින්ටර්ස් ටේල් හි ව්‍යාකූල ආබාධයකින් පෙළෙන මිනිසෙකු විස්තර කරයි.

ෂේක්ස්පියර්ගේ ද වින්ටර්ස් ටේල් හි  ලියොන්ට්ස්ගේ අශෝභන උමතුව පිලිබඳව විස්තර කරයි. ෂේක්ස්පියර් පැහැදිලිවම ලියොන්ට්ස්ව අනෙක් චරිතවල යථාර්ථයෙන් විසන්ධි වූ මිනිසෙකු ලෙස ඉදිරිපත් කරයි. ලියොන්ටෙස්ගේ මනෝභාවය භින්නෝන්මාදය (Schizophrenia) පිළිබඳ නවීන නිර්වචන සමඟ අනුකූල වේ. ඔහුගේ ක්‍රියාවන් සහ කථා මගින් මුළා වූ මනසෙහි අභ්‍යන්තර ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබඳ ගැඹුරු අවබෝධයක් ලබා ගත හැකිය. ලියොන්ටෙස්ගේ භින්නෝන්මාදය ඔහුගේ මානසික ආතතියට බලපෑමක් මෙන්ම හේතුවක් වන අතර, එය අවට ලෝකය පිළිබඳ වැරදි අර්ථකථනයක්, වැරදි කියවීමක් නිසා ඇතිවේ. ලියොන්ට්ස්, නාට්‍යයේ ආරම්භයේ සිටම, උදාසීනත්වය සහ සමාජයෙන් ඉවත්වීම (social isolation) පෙන්නුම් කරයි. මනෝ චිකිත්සකයන් පෙන්වන පරිදි භින්නෝන්මාද රෝගීන් හුදෙකලා වී සිටින අතර ආන්තික ජීවිත ගත කරති. ෂේක්ස්පියර්ගේ ද වින්ටර්ස් ටේල්  මානව මනෝ විද්‍යාව පිළිබඳ වඩාත් දීප්තිමත් හා ගැඹුරින් දැනෙන අධ්‍යයනයක් ලෙස අර්ථ කථනය කල හැකිය.

මනෝ විශ්ලේෂක සිග්මන්ඩ් ෆ්‍රොයිඩ්, මිනිස් ස්වභාවය පිළිබඳ ඔහුගේ බොහෝ න්‍යායන් සඳහා පදනම ලෙස හැම්ලට් භාවිතා කලේය . සිග්මන්ඩ් ෆ්‍රොයිඩ්, මනෝ විශ්ලේෂණ කාචයක් හරහා ෂේක්ස්පියර් දුටු අතර ෂේක්ස්පියර් කෘති පිළිබඳ මනෝ විශ්ලේෂණ කියවීම් විශේෂයෙන් කළේය. ෂේක්ස්පියර්ගේ  මැක්බත් යනු පෞරුෂ ආබාධ සහිත චරිතයක් අඩංගු නාට්‍යයක තවත් උදාහරණයකි. මැක්බත් යනු ස්කොට්ලන්ත ඉතිහාසය පිළිබඳ නාට්‍යකි. මැක්බත් යනු යැපෙන පෞරුෂයකට සමාන වන අතර ප්‍රධාන ජීවිත තීරණ වල වගකීම මග හැර අන් අයට එම බලය භාර ගැනීමට ඉඩ සලසයි. ඔහු අන් අයගේ අනුමැතිය දිනා ගැනීම සඳහා බොහෝ දුරට යයි. මැක්බත් ආර්‍යාව තුල අත සේදීමට තිබෙන ග්‍රස්තිය , සිහිනෙන් ඇවිදීම වැනි විඝටන ලක්‍ෂණ ෂේක්ස්පියර් විස්තර කරයි.  මැක්බත් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ජී. විල්සන් නයිට් ප්‍රකාශ කරන්නේ, මැක්බත් යනු නපුර පිළිබඳ වඩාත්ම ගැඹුරු දැක්ම හා නපුරේ ප්‍රකාශයක් ලෙසටය.

විලියම් ෂේක්ස්පියර් 1600 දී පමණ හැම්ලට් ලියූ අතර ෂේක්ස්පියර්ට අනුව  හැම්ලට් ඉතා උද්‍යෝගිමත්, උතුම් හා මෘදු ස්වභාවයක් ඇති, වඩාත් ආදරණීය, තම පියාගේ මතකය වෙනුවෙන් කැප වූ, තම මව තුළ ලැජ්ජාවක් නොතිබීම ගැන කෝප වූ මිනිසෙකුය.  හැම්ලට් ගේ මානසික අපගමනය පිළිබඳ  සාක්‍ෂි ෂේක්ස්පියර් මෙම නාටකයෙන් ඉදිරිපත් කරයි. ෆ්‍රොයිඩ් පවසන්නේ හැම්ලට් යනු ඊඩිපස් සංකීර්ණය විසින් මෙහෙයවනු ලබන චරිතයක් බවයි.    

ඩෙන්මාර්කයේ කුමාරයා හැම්ලට් නම් තරුණ කුමාරයාගේ කතාව ඛේදවාචකයකි. හැම්ලට්ගේ අර්බුදය වේගවත් වන්නේ ඔහුගේ පියාගේ මරණය, ක්ලෝඩියස්ගේ ඔටුනු පැළඳීම සහ ඔහුගේ මව නැවත විවාහ වීමෙනි.  මුර සෙබළුන් කිහිප දෙනෙකු ඔහුගේ පියාගේ අවතාරය දැක ඇති බවට ඔහුට වාර්තා කරයි, ඊළඟ රාත්‍රියේ හැම්ලට් ඔවුන් සමඟ යන විට ඔහු අවතාරය දකී.  ඔහුගේ ඔටුන්න සහ බිරිඳ ලබා ගැනීම සඳහා මාමා විසින් ඔහුව  ඝාතනය කළ බවත්, ඔහුගේ මරණයට පළිගැනීමට  දිවුරුම් දෙන ලෙසටත් අවතාරය හැම්ලට්ට පවසයි. රජු තමා සැක නොකරන බවට වග බලා ගැනීම සඳහා හැම්ලට් උමතු ලෙස පෙනී සිටීමට තීරණය කරයි. රජුගේ උපදේශක පොලෝනියස්ගේ දියණිය වන ඔෆීලියා ද ඔහුව ප්‍රතික්‍ෂේප කරන අතර ඔහුගේ ශෝකය තවත් වැඩි වෙයි. ඔහුගේ මානසික අවපීඩනය ඉතා සැබෑ නමුත් බොහෝ විට ඔහුගේ ව්‍යාජ උමතුවෙන් පෙළෙයි. පළිගැනීම සඳහා අවතාරයේ ඉල්ලීම ඉටු කිරීමට ඔහු දරන ප්‍රමාදය සහ ස්වයං-කලකිරීම ෂේක්ස්පියර් පෙන්වා දෙයි.  ඔහුගේ   පීතෘ ඝාතන චේතනාව වෙස්වලාගෙන ඇත්තේ සැබෑ පියා වෙනුවට හැම්ලට්ගේ ළදරු වෛරය මාමා වූ ක්ලෝඩියස් වෙත  ආදේශ කිරීමෙනි.  හැම්ලට් ගේ මව වන ගර්ට්රූඩ් සමඟ හැම්ලට්ගේ සම්බන්ධතාවය ව්‍යභිචාරයේ යථාර්ථයට නැඹුරු වෙයි  

ෂේක්ස්පියර් ගේ පියා  1601 දී මිය ගියේය. ඔහු බොහෝ විට වයස අවුරුදු හැත්තෑවකට ආසන්න විය හැකි අතර ඔහු විවාහ වී අවුරුදු හතලිස් හතරක් විය.  1570 ගණන්වල සිට ජෝන් ගේ ජීවිතය කරදර සහිත විය.  ඔහු 1572 දී නීති විරෝධී ලොම් මිලදී ගැනීමේ චෝදනාව මත උසාවියේ පෙනී සිටියේය. 1601 දී ජෝන් මිය යන විට 37 හැවිරිදි විලියම් ෂේක්ස්පියර්ට ෂේක්ස්පියර්ගේ උපන් ස්ථානය ලෙස හැඳින්වෙන මුළු දේපලම උරුම විය. ෂේක්ස්පියර් තම පියාගේ මරණයෙන් පසු හැම්ලට්හි ඔහුගේම ප්‍රතිගාමීත්වය නාට්‍යගත කළේය.

හැම්ලට් 1599 සිට 1601 දක්වා කාලය තුළ විලියම් ෂේක්ස්පියර් විසින් ලියන ලද ඛේදවාචකයකි. ඩෙන්මාර්කයේ කුමරු වන හැම්ලට්ගේ ෂේක්ස්පියර් ඛේදවාචකයේ දී  හැම්ලට්ගේ ආදරය ප්‍රතික්ශේප වීම නිසා  ඔපීලියා අධි තීව්‍ර ප්‍රතික්‍රියාවක් පෙන්වන්නීය. මෙම අධි තීව්‍ර මානසික ප්‍රතික්‍රියාව ( acute stress reaction) ඇයව දිවි නසා ගැනීමට යොමු කරවයි. ෂේක්ස්පියර් හැම්ලට්ගේ චරිතය විචිත්‍රවත් අයුරින් නිර්මාණය කළ අතර හැම්ලට් ෂේක්ස්පියර්ගේ සංකීර්ණ චරිතවලින් එකක් බවට පත්ව ඇත. හැම්ලට්ගේ චරිතය පිළිබඳ ෆ්‍රොයිඩ්ගේ මනෝ විශ්ලේෂණ පැතිකඩෙන් ඇඟවෙන්නේ ඩෙන්මාර්කයේ රැජින වන ඔහුගේ මව වන ගර්ට්රූඩ් කෙරෙහි හැම්ලට් අස්වාභාවික ප්‍රේමයක් ඇති බවයි. මෙම අදහසම ඔපීලියාට ආදරය කිරීමට ඔහුට ඇති නොහැකියාව සමග සමපාත වේ.  ඔහුගේ මවගේ ව්‍යභිචාර සම්බන්ධය කෙරෙහි ඔහු තුළ ඇති ඇල්ම, ඔහුගේ මව සමඟ ව්‍යභිචාර සබඳතා පැවැත්වීමේ ආශාවෙන් පැන නගී. මේ අනුව හැම්ලට් ඊඩිපස් සංකීර්ණයේ සම්භාව්‍ය උදාහරණයකට එක් කරයි.  

බ්‍රිතාන්‍යයේ මනෝ විශ්ලේෂණ ව්‍යාපාරයේ නිර්මාතෘ මනෝ විශ්ලේෂක අර්නස්ට් ජෝන්ස් හැම්ලට් සලකන්නේ “ෂේක්ස්පියර්ගේ දර්ශනයේ හරය හා ජීවිතය පිළිබඳ දෘෂ්ටිය ලෙසටය.ෆ්‍රොයිඩ් හැම්ලට්ව සලකන්නේ ඊඩිපස් රෙක්ස්ගේ භූමියේම මුල් බැසගත්” අයෙකු ලෙසය. තවද ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ ඊඩිපස් රෙක්ස්” හි දී දරුවාගේ මූලික පැතුම් ෆැන්ටසිය ආලෝකයට ගෙන එන අතර එය සිහින වල මෙන් අවබෝධ වී ඇති බවත් හැම්ලට්හි එය මර්දනය වී ඇති බවත් ය. . ෂේක්ස්පියර් ගේ හැම්ලට් මනෝවිද්‍යාත්මක චින්තනයට වැදගත් දායකත්වයක් සපයයි. ෂේක්ස්පියර්ගේ ඛේදවාචකයන්ගේ චරිත බල ආශාවන්ගෙන් පෙලඹී ඇත. ෂේක්ස්පියර් පෙන්වන්නේ මිනිස් අවශ්‍යතාවය, හැඟීම්, චිත්තවේගයන් සහ ආශාවන් හෝ ආශාවන් සීමාවන් ඉක්මවා යාමට යටත් වූ විට ඔවුන් උමතුවට පත්වීමට ඉඩ ඇති බවයි.  

දොළොස්වන රාත්‍රියේ  Twelfth Night ප්‍රධාන චරිතයක් වන ඔලිවියා සිය සහෝදරයාගේ මරණය ගැන වැලපීම සඳහා සමාජයෙන් මුළුමනින්ම ඉවත් වේ. ඇය ප්‍රේමය ප්‍රතික්ෂේප කරන අතර ලෞකික සැප සම්පත් වලින් බැහැර වේ. ඇය විශාදය ක්ලමථය  ලක්‍ෂණ පෙන්වන්නීය.  ඔලිවියාගේ මානසික තත්වය පිළිබඳ ෂේක්ස්පියර්ගේ  සමායෝගී ආබාධයකින් (Adjustment Disorder) පෙළෙන පුද්ගලයෙකුට සමීප වේ. ප්‍රධාන ආතති සහගත ජීවිත සිදුවීමෙන් පසු ඇය බොහෝ විට මානසික අවපීඩනය හා කාංසාව වැනි හැඟීම් අත්විඳින බව පෙනේ. 
      
ෂේක්ස්පියර්ගේ හෙන්රි IV සුරාධූර්ත්වයේ ලක්‍ෂණ පෙන්වයි. ෂේක්ස්පියර්ගේ තුන්වන රිචඩ්  නාට්‍යයේ  ඔහු බලයට පත්වන්නේ  සතුරන් බොහෝ දෙනෙකු ඝාතනය කිරීමෙනි. ක්‍ෂිතිමය අත්දැකීම් වලට නිරාවරණය වීම නිසා තුන්වන රිචඩ් තුල චිත්තවේගීය ගැටුම් සහ නින්ද නොයෑමේ තත්වය (insomnia) තිබේ.   
    
ෂේක්ස්පියර් සිෆිලිස්  රෝගයේ බලපෑම ගැන දැන සිටි අතර ඔහුගේ නාට්‍යවල සිෆිලිස්  නිසා ඇතිවන කායික මානසික රෝග තත්වයන් සඳහන් කරයි. ඇතන්ස්හි ටිමොන්ගේ ජීවිතය ( Love’s Labour’s Lost ) සහ ඔහුගේ සමහර කවි  සිෆිලිටික් රෝග ලක්ෂණ විචිත්‍රවත් ලෙස විස්තර කරයි. ෂේක්ස්පියර්ගේ කාලයේ සිෆිලිස් රෝගය පව්කාර හැසිරීමට දණ්ඩනයක් ලෙස සලකන ලදි.  නියුරෝසයිෆිලිස් රෝගීන්ට ඩිමෙන්ශියා මතක ශක්තිය නැතිවීම, මානසික අවපීඩනය, උමතුව සහ තවත් බොහෝ ලක්‍ෂණ තිබිය හැකි බව මෙහිදී සඳහන් කල යුතුය. බොහෝ විට ෂේක්ස්පියර් නියුරෝසයිෆිලිස් රෝගියෙකු දැක ඇති බවට උපකල්පනය කිරීමේ සාධක තිබේ.  
   
ෂේක්ස්පියර්ගේ එකම පුත් හැම්නෙට් 1596 දී වයස අවුරුදු 11 දී මිය ගියේය. ඔහුගේ වැඩිමහල් දියණිය සුසන්නා පසුව ස්ට්‍රැට්ෆර්ඩ්හි වෛද්‍යවරයකු වූ ජෝන් හෝල් සමඟ විවාහ විය. ඔවුන්ගේ දියණිය එලිසබෙත්, ෂේක්ස්පියර්ගේ පළමු මුනුබුරා 1608 දී උපත ලැබීය. ෂේක්ස්පියර් 1610 දී මහජන ජීවිතයෙන් විශ්‍රාම ගත්තේය. ඔහු 1616 අප්‍රියෙල් 23 වන දින මිය ගියේය.    

ෂේක්ස්පියර් පසුකාලීන ඉංග්‍රීසි නිර්මාණකරුවන්ට ඉමහත් බලපෑමක් ඇති කලේය. රොමැන්ටික කවියෙකු වන ජෝන් කීට්ස් (1795-1821) ෂේක්ස්පියර්ගේ බලපෑමට ලක් වූ අතර කීට්ස්ගේ කවි ෂේක්ස්පියර්ගේ නිරූපණයන්ගෙන් පිරී ඇත. ජෝන් කීට්ස්ට අනුව විලියම් වර්ඩ්ස්වර්ත් යනු ෂේක්ස්පියර්ගේ ශිෂ්‍යයා සහ අනුගාමිකයාය.  විලියම් බ්ලේක්ගේ කෘති විශ්ලේෂණය කිරීමේදී  ෂේක්ස්පියර්ගේ රේඛා බොහොමයක් තිබේ. වෝල්ටර් ස්කොට් දොන් ජුවාන්” හි නිමක් නැති ෂේක්ස්පියර්ගේ විවිධත්වය” සටහන් කළේය. ෂේක්ස්පියර්ගේ  මැක්බත්”  බයිරන් කෙරෙහි සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇත් කරන ලදි. පර්සි බයිෂේ ෂෙලිගේ නිර්මාණ වල ෂේක්ස්පියර්ගේ පොහොසත් සම්ප්‍රදායදක් දක්නට තිබේ. චාල්ස් ඩිකන්ස්  හටද ෂේක්ස්පියර්ගේ  බලපෑමෙන් මිදෙනු නොහැකි විය. 
ඉංග්‍රීසි නිර්මාණකරුවන්ට අමතරව ඔහුගේ බලපෑම යුරෝපය පුරා පැතුරුණි. ගොතික්” නාට්‍යය ,යුරෝපයේ රොමැන්ටික රංග කලාව කෙරෙහි ෂේක්ස්පියර්ගේ බලපෑම අති ප්‍රබලය.       

ෂේක්ස්පියර්ගේ නිර්මාණ කාලය හා සංස්කෘතිය ඉක්මවා යයි. සාහිත්‍ය ඉතිහාසයේ වඩාත් ප්‍රචලිත රේඛා බොහොමයක් පැමිණෙන්නේ විලියම් ෂේක්ස්පියර්ගේ ලේඛනවලිනි. ජොහාන් වුල්ෆ්ගැන්ග් වොන් ගතේ හට  ෂේක්ස්පියර්ගේ නිර්මාණ වල ආභාශය ලැබුණි. ෂේක්ස්පියර්ගේ සාහිත්‍ය දායකත්වය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය, චිත්‍ර, සංගීතය සහ චිත්‍රපටය වැනි කලාත්මක ප්‍රකාශන ක්‍ෂේත්‍රයට බලපෑම් ඇති කලේය. හර්මන් මෙල්විල් සහ චාල්ස් ඩිකන්ස්ගේ සිට අගාත ක්‍රිස්ටි සහ ඇන්තනි බර්ගස් දක්වා සියලු දෙනාටම ප්‍රබල බලපෑමක් ඇති කළ ෂේක්ස්පියර් ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයේ වඩාත්ම බලගතු චරිතයකි. විලියම් ෂේක්ස්පියර් ඉතිහාසයේ වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ කතුවරයා වන අතර ඔහු සංස්කෘතික නිරූපකයෙකු ලෙස සැලකේ. ෂේක්ස්පියර්ගේ නාට්‍ය ඇමරිකානු නාට්‍ය කලාවේ ප්‍රබල බලවේගයක් විය. 

ෂේක්ස්පියර්ගේ බලපෑම තවමත් ජීවමානව පවතියි.    ෂේක්ස්පියර් යනු මිනිස් මනෝභාවය පිළිබඳ විශිෂ්ට විශ්ලේෂණයක් කළ සැබෑ බුද්ධිමතෙකි. ඔහුගේ නිරීක්ෂණ තරමක් අද්විතීය වූ අතර ඔහු ස්වභාවයෙන්ම ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තර මානසික ගැටුම් හා හැසිරීම් සෞන්දර්යාත්මක ස්වරූපයෙන් ප්‍රකාශ කරමින් ඔහුගේ සාහිත්‍ය චරිත ඉදිරිපත් කළේය. සමහර විට ෂේක්ස්පියර් මධ්යකාලීන මනෝ විශ්ලේෂක යන පදවි නාමය ලබා ගැනීමට සුදුසුකම් ලබයි.  

Works Cited

• Boyce, Charles. Shakespeare A to Z. New York: Facts on File, 1990.
• Bradbrook, M. C. Shakespeare, the poet in his world. London : Weidenfeld and Nicolson, 1978.
• Bradley, A. C. (1960). Shakespearean tragedy: lectures on Hamlet, Othello, King Lear, and Macbeth. London: Macmillan Co Ltd.; New York: St Martin’s Press.   
• Bushnell, R., 2019. Greek Tragic Women on Shakespearean Stages by Tanya Pollard. American Journal of Philology, 140(1), pp.182-184.
• Chute, Marchette. Stories from Shakespeare. New York: World Publishing Company, 1956.
• Foucault, M. (2001). Madness and Civilisation: A History of Insanity in the Age of Reason London: Routledge.  
• Frye, Roland Mushat Shakespeare Routledge, 2005.Gager, Valerie L. (1996). Shakespeare and Dickens: The Dynamics of Influence. Cambridge University Press.
• Halio, Jay. The Tragedy of King Lear. Oxford: University of Oxford Press, 1992.
• Jeffrey, David J. and Patrick Grant. Othello’s Loss of Fame and Reputation Leads to His  Self-Destruction.” Readings on Othello. Ed. Don Nardo. San Diego: Greenhaven,  2000.
• Jonathan Bate, The Genius of Shakespeare (1997). Oxford University Press.
• Patrick Colm Hogan, P. (2006). Narrative universals, heroic tragi-comedy, and Shakespeare’s political ambivalence. College Literature, 33(1), 34-35.
• Plutarch. Plutarch’s Shakespeare. Ed. C.F. Tucker Brooke. London: Chatto and Windus, 1909. 
• Shakespeare, W. (1973). The Complete Works of William Shakespeare. Sybil Thorndike (foreword). London: Rex Library.  
• Shakespeare, W. (1998). The tragedy of Othello, the moor of Venice. A. Kernan (Ed.). New York: Signet Classics.   
• Trung, Chung-hsuan. “The Strange Eruption” in Hamlet: Shakespeare’s Psychoanalytic Vision.” The Strange Eruption” in Hamlet (n.d.): n. pag. Shakespeare’s Psychoanalytic Vision. National Chung Hsing University, 2007. 

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

පසුගිය ආණ්ඩුව විසින් තමන් ත්‍රස්තවාදියෙකු ලෙස ෆේස්බුක් ආයතනය වෙත දැනුම් දී ඇති බව බොදුබල සේනා සංවිධානයේ මහලේකම් පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියෝ සඳහන් කරති.

ඒ හේතුවෙන් ෆේස්බුක් ආයතනය විසින් ෆේස්බුක් ජාලයේ තම පිංතූර හා නම වාරණය කර ඇතැයිද උන් වහන්සේ පැවසූහ.

උන්වහන්සේ මේ බව කියා සිටියේ පාස්කු ඉරිදා බෝම්බ ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් කරුණු පරීක්‍ෂණ කරන ජනාධිපති විශේෂ පරීක්ෂණ කොමිෂන් සභාව හමුවේ සාක්ෂි දීමෙන් පසුව මාධ්‍ය අමතමිනි.

තමන් මෙරට ඇති ඉස්ලාම් අන්තවාදී අනතුර සම්බන්ධයෙන් අවස්ථා ගණනාවකදීම කරුණු හෙළි කළද ඒ සම්බන්ධයෙන් යම් හෝ අවධානයක් දැක්වූයේ එවකට හිටපු ආැරක්‍ෂක ලේකම් වත්මන් ජනාධිපති ගෝටාභය රාජපක්ෂ මහතා පමණක් බවයි.

දැන් ඔහු මෙරට ජනාධිපති නිසා අන්තවාදය මැඩලීම සඳහා ඔහු යම් සාධනීය පියවරක් ගනු ඇතැයි විශ්වාසයක් තැබිය හැකි යැයිද උන්වහන්සේ කියා සිටියහ.

Courtesy NewsIn.Asia

Donations included 308,600 face masks, 1,600 face shields, 2,400 goggles and 400 protective gowns

Colombo, June 14 (Xinhua): When the Sri Lankan government announced an island-wide curfew on March 20 to contain the COVID-19 outbreak, Jinith De Silva, Acting President of the Sri Lanka-China Society (SLCS), was eager to use his connections with China to secure help for his country – Sri Lanka.

I wrote to several organizations in China and asked them to help us fight the virus. Sixteen organizations including the Amity Foundation in Nanjing and the Chinese People’s Association for Friendship with Foreign Countries (CPAFFC) responded generously,” De Silva said his eyes gleaming with pride.

Donations amounting to 126,564 U.S. dollars, including 308,600 face masks, 1,600 face shields, 2,400 goggles and 400 protective gowns, were handed over to the Embassy of Sri Lanka in Beijing and to Sri Lanka’s Consulates General in Shanghai and Guangzhou.

I am touched by the fact that every Chinese friend responded immediately. Some Chinese foreign friendship organizations sent us more than they had promised. Some doubled it,”De Silva pointed out.

The Chinese donations drew praise from both the Sri Lankan Ministry of Health and President Gotabaya Rajapaksa who tweeted: Our sincere appreciation to Sri Lanka-China Society for coordinating the donations.”

From day one of the curfew, De Silva had been working to make the best of the people-to-people ties forged between the SLCS and friendship organizations in China. In the past few years, the SLCS has inked memoranda of understanding with a number of such organizations.

As a developing country, Sri Lanka’s biggest difficulty in combating the pandemic stemmed from insufficient medical resources. Every morning, the first thing I used to do was to check on the donations we were seeking,” De Silva recalled.

He regards the government and people of China as all-weather friends, giving much needed aid during times of crises. Donations form the Chinese government, and from Chinese private companies and individuals were critical in bringing the outbreak in Sri Lanka under control, he said.

At present, the situation in Sri Lanka has been alleviated, and curfew is being relaxed gradually. I am very pleased that we did not waste the curfew period and were able to receive anti-epidemic material from China fast, despite the curfew,” De Silva said.

(The picture above shows members of the Sri Lanka China Society demonstrating in Colombo in support of China’scampaign against coronavirus)

By Shivanthi Ranasinghe Courtesy Ceylon Today

Last week, three notable incidents took place back to back. Though not related, these three incidents in its own way hold relevance to each other. The first incident was the Frontline Socialist Party (FSP) taking to streets to protest over the death of a man half way across the world. The day after, families of the 774 policemen and officers who were massacred by the LTTE commemorated their 30th death anniversary. The following day, Pasindu Hirushan returned home after 98 days in hospital partially recovered from the skull and brain injuries sustained when a ‘ragging’ party goes horribly wrong – yet again.

First Incident – FSP protest

The fact that the FSP’s protests come two weeks after the incident occurred indicates that this was a carefully planned event rather than one that erupted on the heat of emotion. They did not protest at the Protesters’ Park”, adjacent to the Presidential Secretariat, but along the busy roads in front of the US Embassy. The Police asked them to disperse. They refused and this quickly turned into a heated argument. Finally, the Police literally bundled and carted them off to Courts. 

The Police action was condemned by almost all quarters, including from within the Government. Namal Rajapaksa tweeted that violent acts” should not be allowed to destroy the services rendered by the Police to the Nation. This reaction by the public needs a closer look. 

In the past few years, the Police did not meet protesters without donning their riot gear first and protesters were aggressively prevented from entering the Fort. A monstrosity of a riot Police truck was a menacing semi-permanent presence in Fort, parked there even when a protest was not in progress. Without much aggression from protesters, water cannons and tear gas canisters were used along with the baton. Pictures of protesters and the Police grappling with each other, blood drenched protesters and barricades were common images that filled the evening news. 

Perhaps the worst incident that happened was when the disabled war veterans, including retired Policemen, were violently repulsed. In a truly tragic turn of events, one tear gas canister damaged the eye of a soldier whose other eye was already impaired due to injuries sustained during the war. It was absolutely heart rending when the water pressure detached artificial limbs from its wearers. 

There was one incident that day that disclosed the outlook of the riot Police. Shortly before unleashing the water cannon, a Policeman rushed over to the protesters’ side and removed a severely disabled veteran out of the way. This incident highlighted that the Police are often simply following orders from their political masters. Obviously, the violent measures taken against the disabled veterans were deeply troubling to these Policemen. However, as a disciplined force committed to upholding law and order, the Police must do as the legit arm directs them. 

2nd Incident – Police Massacre memorial

The day after the fracas with the FSP, the families of 774 Policemen who were massacred by the LTTE in 1990 held a commemoration for their loved ones. This 11 June marks 30 years since the then incumbent Government headed by President Ranasinghe Premadasa ordered the Police of the Eastern Province to surrender to the LTTE. Of the 774 Policemen who surrendered, 324 were Sinhala and Muslims, the others were Tamils. 

The Police complied, but they warned the top brass that the terrorists would torture and kill them. The assertions of ASP Ivan Boteju will reverberate through the annals of history. As the OIC of the Kalmunai Police station he was extremely conscientious of the lives of his men he was holding in his hands. Boteju and his men retaliated fighting against the LTTE for three hours causing heavy losses to the enemy whilst repeatedly requesting for air and artillery support. 

To the slaughter

The Government denied Boteju and his men that support. Instead, the IGP contacted ASP Boteju and personally ordered him to surrender despite the Police station holding enough arms and ammunition to fight for two more days. As a disciplined officer, ASP Boteju was unable to ignore the direct order.  

Exactly as the Government was warned, the LTTE took these officers and men to the Vinayagapuram and Trincomalee jungles, where they were blindfolded, restrained by tying their hands to the back, forced to prostrate on the ground and shot. The imprudence of that Government is that along with their security advisors they patiently waited for the terrorists to grant a safe passage out of the Province to the surrendered Police. 

Discrediting country and Police

It is unfortunate that those who were quick to condemn the Police action over the recent protests failed to salute these men and officers who senselessly lost their lives in such a brutal fashion because of the callousness of a Government thirty years ago. Their grieving families and the Police were alone at the 30th death anniversary commemoration. Some of the Policemen were no more than 20-21 years of age when they were killed that day. 

The 30th death anniversary of this massacres and the recent condemnation of the Police over the handling of the protesters is significant. It is not so just because the two incidents took place with just a day apart of one another. It is because nefarious elements are at work again to destabilise the country and the Police are once again being tagged. There is a concentrated effort to discredit the Police. This exercise did not start with the FSP protests, but their efforts gained some traction only after these protests. The FSP’s motive for the protests is the key to understand this project. 

Did FSP protest the 21 April massacre?

Their protest was for the death of a man in America, two weeks after the incident. The fact that there was also an officer with Asian roots, who stood resolutely with his back to the manslaughter, has raised the question whether this Police brutality is based on racism or bad Police training. Either way, the need for Police reforms cannot be denied. The big question is ‘why is US Police brutality that relevant for us to take to the streets?’ Last year, nearly 300 were killed in the Easter Sunday massacres due to Police and political failures. Yet no one protested. 

Failure, however, is not the same as brutality. Therefore, the anchor of this protest was about Police brutality. This objective is not to be confused with commiserating or seeking justice for the dead man. If FSP is so bothered about George Floyd’s death, then before asking the US to reform and respect life, they must reform their political associations in the universities. 

3rd Incident – Pasindu returns home

Bullying in universities is a serious issue in Sri Lanka. Freshmen, especially in the Arts faculty, are often subjected to some of the most gross and depraved acts of bullying. The first such victim was recorded in 1975. To escape sexual assault, a 22- year-old undergraduate jumped out of the second floor of a building and was permanently paralysed. She committed suicide in 2002. 

The latest victim of ragging was Pasindu. He was hit by a tractor tyre that was thrown at him from a height. He lost his balance and crash landed on his head, sustaining severe skull and brain injuries. Once an active sportsman and brilliant student, he is now unable to stand on his own, speak coherently and even write. 

Did FSP protest the Pasindu ragging?

Yet, no one has protested, demanded justice or reforms for Pasindu or any of the other victims. In this context, for FSP to protest over Floyd indicates a different agenda. This was revealed by the press conference called by the Inter University Students’ Federation (IUSF) Convener Lahiru Weerasekara. 

He outlines that in the coming weeks, the people will begin to feel the effects of COVID-19 owing to the contracted economy. He predicts that people will lose their jobs and  face many social issues. Almost salivating at the prospect of people suffering, he promises that the socialist group would defy the law and take to the streets. It is clear from this statement that they are planning to clash more with the Police. They will defy the Police into provocation and any such will be blown out of proportion as Police brutality. Thus, the FSP’s protest was not for George Floyd, but to capitalise on his death to establish the Police as a brutal force. Once the Police is thus discredited, more mayhem can follow. This is their plan of action to gain political ground. Sri Lanka better be aware. 

ranasingheshivanthi@gmail.com 

Kelum Bandara Courtesy The Daily Mirror

The government will introduce new legislation to curb ‘the leasing mafia’ or the unlawful activities of the disorganised financial market, a minister said.

Cabinet Spokesman Minister Bandula Gunawardane told Daily Mirror that around 800 – 1,000 such financial institutions were in operation in the country.

The government has given mind to introduce fresh legislation after the murder of President of the Self Employed Three Wheeler Association Sunil Jayawardane by a group of individuals attached to a leasing company.

Mr. Jayawardane was assaulted to death when he visited a leasing company in the Mirihana area to inquire about a vehicle seized from a member of his association.

The Minister said the employment of persons with muscle power to seize vehicles and properties from defaulters of payment was unlawful.

We have to amend the existing laws or introduce new ones to curb such strong-arm tactics in the disorganised financial market,” he said.

Courtesy Hiru News

According to the epidemiology unit 5 covid-19 patients have been reported so far today increasing the total number of confirmed cases in the island to 1889.

According to the government information department all new cases are members of the navy.

35 individuals were discharged today increasing the total number of recovered to 1287.

Accordingly 591 patients remain under medical treatment.

Meanwhile the public health inspector’s association warns that the public is not following laid down health procedures such as social distancing and wearing facemasks, and this could result in an increased spread of covid-19.

Courtesy  Hiru News

Former Parliamentarian Mangala Samaraweera who recently withdrew his candidature from the Samagi Jana Balavegaya has met former President Chandrika Bandaranaike Kumaratunga  .

This was at the Horagolla house.

BY M D P DISSANAYAKE

New Zealand has issued a new travel advice on 8 June at 11.59 pm, moving to Alert Level 1,  with the advice Do not travel overseas at this time. Transport and transit options to return to New Zealand have reduced significantly. Even booked flights may be cancelled.”

The New Zealand Prime Minister Jacinda Ardern declared  her country as the first Covid 19 free nation.   This appears to be  based on intentionally and technically manipulated statistics.

There were appeals from NZ work visit holders, ( who are neither permanent residents nor citizens, but may qualify for PR  if they meet the threshold requirements in future), who left temporarily before the outbreak of pandemic,  due to lack of employment opportunities in NZ. They have been remitting foreign exchange earnings saved from their  overseas income to NZ. They are  currently living overseas  and lost jobs due to Covid 19 and facing the risk of contacting the deadly virus.  Therefore  requests have been made  to make arrangements for them to return to NZ.   The NZ government did not allow any of them to come back to the country and sealed off Air Ports due to fear of imported Covid 19”.

Had NZ allowed those who work overseas in Italy, Brazil, NSW and Victoria to return home,  then NZ  statistics would have changed dramatically.

In comparison, Sri Lanka, much poorer nation, brought back thousands of its workers back home for safety.  Some of them were brought back from countries  worst affected by Covid 19. Hundreds of Sri Lankans stranded in Australia and New Zealand were also brought back to Sri Lanka.

The data shows, in Sri Lanka there are no  new cases of Covid 19 outside the declared number of patients, the existing stock numbers related to previously identified Navy and new cases amongst Sri Lankan expatriates  returned to  the island.  Unlike Jacinda Arden, Sri Lanka has a compassionate President and Prime Minister who looked after its citizens anywhere in the world, when they are in trouble. This program to bring back Sri Lankan in trouble waters are ongoing, regardless of its end results  on Covid 19  national statistics!

Now lets see the statistical analysis between NZ and Sri Lanka.

1.      Population:   NZ  4.9 million compared to Sri Lanka 22 million;

2.      Land area in square kms: NZ 268,000 vs. Sri Lanka 66,000. 

3.      Number of persons per square kms: NZ 18 persons vs Sri Lanka 333  persons.

4.      With only 18 persons per square km, SOCIAL DISTANCING IN NEW ZEALAND is  a daily occurrence, even without Covid 19, compared with  333 persons per square km, SOCIAL DISTANCING  IN SRI LANKA  is a tough job in a densely dispersed country to be implemented.  In fact NZ is appropriately nick named as GHOST COUNTRY!

5.      Total Covid 19 cases in NZ was 1,184 with 22 DEATHS.  Total Covid 19 cases in SL are: 1,869 with 11 deaths;

6.      Covid 19 total confirmed cases as a percentage of population in  NZ 0.02%, compares with SL 0.008%,

7.      NZ has an excellent  FREE Healthcare System , with minor exceptions such as cosmetic surgery;

8.      NZ is a sparsely populated country 18  persons per square km, with an excellent Public Health System, yet it had 22 deaths, almost 2% of total Covid 19 cases,  compared with 0.59% deaths in Sri Lanka.

We hope  NZ Prime Minister will  open the country and allow its visa holders  who work abroad  to return to the island.  

The statistics should not be manipulated  to favour a political stunt, at the expense of human lives.

Engr. Kanthar Balanathan  DipEE (UK), GradCert(Rel-Eng-Monash), DipBus&Adm(Finance-Massey), CEng. MIEE (UK) Former Specialist Engineer, Power & Control, NRG-GPS Australia

If one wants to know the true record of the problems & concerns in SriLanka (SL), then that person should exercise patience and read the entire document. No point in blabbering with a lack of understanding of SriLankan history and the issues that prevailed in the country since 1948.

1. History

Since the war on terror was concluded and the country achieved peace in 2009, Tamil Diaspora was not exultant & ecstatic that there wasn’t any motive to show as a reason to swindle funds from the Tamils, hence started a campaign on Genocide, missing people, war crimes etc and opened up several diaspora organisations collecting membership fees and donations. Who are these people? Mostly doctors, business people, Accountants etc. Plus, maybe engineers who warm up chairs in Councils.

One should understand that before the war on terror was kicked off by the military, the county was under the control of the terrorist and guerrilla warfare of the LTTE (main) and several terrorist groups in the whole of SriLanka. The North was under full control of the key terrorist LTTE. The North and the South was under terror and people and the government was under horror and fear of bomb blasts, guerrilla attacks, air bombing etc. The entire country was devastated and business, development, etc was at standstill. The terrorist group LTTE demolished a Cement factory which produced 265,000 tons of cement per year. Key power line 132kV which supplied electricity to the North was blasted and dismantled. Oil bunkers and the main airport at Katunayake in the capital was bombed. Since all bombing and blasting cannot be accounted here in one page, in concise form: – several key installations and political leaders were bombed, blasted and killed. This includes the PM of the great country India, Rajiv Gandhi. Another horrific history is that several hundreds of thousands of peasants (Tamils) and workers were marched from the North to Mullivaykal as a human shield in 1995. The situation was like that of Kampuchea and Pol Pot. Most Tamils weakness is that these peasants and workers do not understand the economic risks/volatility and the development halt as a result of the terrorist’s act. Although medium level literacy rate is moderately high among Tamils, the majority of the population have a mindset of Tamil Eelam and Tamil power. Since 1972/76 the country was at turmoil under the terror of LTTE and nothing could be done as a result of practising Human rights, health & safety of people by the Government of Sri Lanka (GOSL) and the military. Democracy was virtually nullified.

• Leonardo Di Vinci

Can any foreign diplomat or a foreign political leader or a politician of a foreign country justify these acts? These politicians: Just think of the past, Libya, Iraq, Afghanistan, Yugoslavia, etc and the situation of these countries now. The cultural practice and mindset of different races are totally different. My different articles on history and politics of SriLanka can be read in my blog; http://nrnmind.blogspot.com/.

Please visit and read Professor Rohan Gunaratne’ s speech in my above blog; – A post-war challenge for Sri Lanka: Dismantling the LTTE overseas and rebuilding a Sri Lankan identity by Dr Rohan Gunaratne

Now let us come to visit the knowledge of Leonardo Da Vinci.

First of all, we must understand Leonardo Da Vinci theory on problem analysis.

Who was Leonardo Da Vinci? Quote ref: https://www.theguardian.com/news/2019/apr/22/who-was-leonardo-da-vinci-and-what-can-we-learn-from-him

Leonardo was born in 1452, apparently in a Tuscan village called Anchiano, not far from Vinci, and died in France in 1519. He may be best known as an artist but he was also an engineer, thinker and inventor.

The Genius in You – The Seven Leonardo da Vinci Principles

• An insatiable curiosity.
• Testing knowledge through experience.
• Continued refinement of the senses.
• A willingness to embrace ambiguity.
• Developing a balance between art and science.
• Cultivating fitness and poise.

1. Don’t limit yourself to one field of study.
2. Embrace curiosity and train your mind to question everything.
3. Don’t just sit on these questions; seek answers.
4. Learning happens over time. Leonardo didn’t wake up one morning knowing the entire anatomy of the human body. …
5. Record, record, and record some more.

• Spawning Human Rights Violation

Expertise + Flexibility + Reliability = Capability     (Kanthar)

Quote: Perception is an active mental act. It is a dynamic, a dialectical conflict between the self-perspective transformation and external vectors of power bearing upon us. That which we perceive is a balance between these antagonists”. (Ref: Understanding Conflict and War: vol. 1: the dynamic psychological field, chapter 11, by R.J. Rummel) 

Humans perceive different effects about the same state, as perceptions vary from person to person. People assign different meaning to what they perceive.  (Kanthar)

Although all human males are born with ≈1.5 kg of the brain, not all perceive the same thing in the same perspective, the same way. 

Knowledge is defined as information, proofs, aptitudes and proficiencies, acquired through involvement and practise; i.e. an appreciation of the theoretical and practical training, and understanding of a subject or job. 

Therefore, it is conspicuous that foreign politicians and diplomats do not make comments and conduct interviews on the SriLankan issues, theoretical genocide and theoretical missing persons etc.

Let us all study the true story of events that happened for the 30 years that SL was under the control of the terrorists LTTE.

Some years before the USA Asst Secretaries and Indian foreign secretaries and some other countries politicians fly into SriLanka lie that of seagulls. (i) Some countries have a mindset of establishing a base in SL to widen their empire, (ii) Countries like India was always interested in SL to keep their power base stable and to spy on SL, (iii) Countries like Norway, go knows as to why? Maye if they want to help then can, but it is sure that Norway is a janissary of the USA. What is the guarantee that Norway does do what the US wants?

Now China is interesting cos of India’s influence. China has conquered most of the African countries by giving aid and the poor idiots do not realise the consequences. In giving aid to the countries by the African culture, it may be evident that China may have pumped in millions of dollars bribery to the heads of these countries. Most of the installations in Nigeria, Zimbabwe and other African countries are not controlled by China. SriLanka received the aid of several million to construct a port in Hambantota. Today the port has been leased to China for several years. This is the trick of the diplomacy of China which the damn Sri Lankans did not understand. Did they not have the preception or were they, idiots. Another Tamil went to steel 20 billion RS from the Central Bank, who was nothing other than the governer then Arjun Mahendran who has changed his name now. These are worse than theoretical genocide, forcing the country to bankruptcy.  Why not these damn foreign politicians and diplomats talk about the practical forcing of SL to bankruptcy.

The Tamil Diaspora (TD) is now in full gear, maybe assisted by some countries or intelligence orgs to proceed with their attack on SL.

It is a pity that every year TD gets a mental effect as if the moon has come closer and the gravitational force influence on the brain of humans to cause a psychiatric disorder. 18^th May, 25^th July, 27^th Nov, Sivakumarans death (suicide) etc.

It is an opinion that if a person attempts to commit suicide, then that person may be suffering from a psychiatric disorder. judiciary Service Commission shall not intake such candidates into their service.

Several terrorist cadres were sent through rehabilitation centres in SL and SL shall be careful not to appoint such people to sit in judgement or services, like that in a Court.

• Australia

There were some organisations in Australia and several Tamil radio stations broadcasting racial slogans among the SL people. It is to be remembered that SriLanka consists of majority Sinhalese, then Tamils, Burghers and Muslims. SriLankan diaspora in Australia also consists of majority Sinhalese, Tamils, Burghers, & Muslims. Some political party members focus on Tamil diaspora organisation and support in spraying racial differentials among the SL populace. All Sri Lankan have come here to live not to victimise GOSL and liquidate the government and make them poppers. What do these organisations gain from what they broadcast and get politicians to speak in public? In Canada, the country is in the brink of demand from Tamils for a separate state. Canadian Tamils somehow force Tamils to enter parliament and organise to get what they want. The writer knows cos he can understand Tamil. Canada should get their RCMP members to learn Tamil to spy on these terror groups.

The Mayor of Toronto (John Tory) is quite versatile in that he is only focusing to develop Toronto and give people what they need. However, Some members in Australia are proud to support Tamil Diaspora and talk on TVs.

Tamils are shrewd in that they are now dragging in Aboriginal issue which is long gone and all aboriginal people are living happily apart for a few illiterates who misbehave.

Quote from Tamil TV:

1000’s of Abusive Emails, Threatening Violence against my family, Sexual Violence against my wife… these sums up exactly the type of people which we must stand against. – Hugh McDermott in an exclusive interview with

 AUSTamilTV
Full interview: https://youtu.be/A4aXo2rmFRc (with English subtitles)

https://www.facebook.com/austamiltv/?notif_id=1591868695596705&notif_t=page_post_liker_invite

For an MP in Australia, he could easily get the police to track down the culprit who threatened violence. Strangely, this MP could not. Some MPs play partisan politics for votes.

Let the foreign politicians and diplomats not play partisan politics for votes as they seem to nullify the effect of democratic principles.

• The photos depict the 300,000 civilians taken to safety by the army.
• Submarines manufactured by LTTE. Who made these?
• 32 feet canon buried in ground by the LTTE.
• Foreign military advising the SL military.

Australia is a country where we all live and work hard to survive, it is considered that when politicians play on cheap partisan politics supporting only one side of the ethnic race, it is unfair, and maybe human rights violation. Why not talk to the SriLankan High Commissioner in Canberra, and the SPUR- Sydney & Victoria to study the real truth of the situation. It may be that the practice of democracy can lead to partisan politics, I do not know.

At this situation of the Corona Virus pandemic period; firstly, Tamils should not have gathered for Mullivaykal remembrance, but stayed at home and remembered. Secondly, Dr Hugh McDermott, you could have avoided a speech in FB about the false pretence of Genocide” as it would have hurt thousands of SriLankan Australians. It is to comprehend that you in the labour party may be attempting to drive a wedge between the two races in SriLanka, Australia and the world.

It is a polite request that kindly politicians could avoid practising partisan politics and let democracy take its progression.

Courtesy RT

The New York Times has admitted that the allegations of election fraud that led to Evo Morales’ ousting from the Bolivian presidency were “flawed.” These allegations caused Morales’ exile from the country in what critics say was tantamount to a Washington-backed coup. RT America’s John Huddy reports.

Then RT producer and Latin America expert Dr. Enrique Rivera joins Rick Sanchez to share his insights. RT’s Charlotte Dubenskij reports on the movement in Paris to remove statues and renaming streets associated with France’s colonialist and slave-trading past.

US Army General Mark Milley, chairman of the Joint Chiefs of Staff, has apologized for allowing his photograph to be taken with President Trump after the controversial clearing of protesters near St. John’s Church near the White House last week. RT America’s Faran Fronczak reports. Then “Watching the Hawks” co-host Ameshia Cross and conservative author Ed Martin join Rick Sanchez to discuss.

The Trump administration has painted Chinese telecom giant Huawei as a threat to US national security. But modern wireless technology may be too reliant on Huawei patents for the US tech sector to survive without continued business with Huawei. RT America’s Alex Mihailovich reports.

https://cdnv.rt.com/files/2020.06/5ee291772030274ad02f28a7.mp4

ආචාර්ය සුදත්ගුණසේකර. මහනුවර

(මෙම ලිපිය  2019 ජනාධිපති මැතිවරණයට පෙර  2019 අගෝස්තු 27 මවිසින් ළන්කාවෙබ් අඩවියට ලියනලද ලිපිය යාවත්කොට නැවත පළකිරිමකී)

මහාමැතිවරණයට තරඟකිරීමට අපේක්ශාකරන සියලුම සිංහල දේශපාලනපක්ශ සහ අපේක්ශකයින්වෙත ඉදිරිපත්කෙරෙන කොන්දේසි 50 ක් සහිත විවුර්ත සන්දේශයක්. මේ වු කලී මින් පසු පැවැත්වෙන ඕනෑම මැතිවරණයක් සඳහා මේ රටේ භූමිපුත්‍රයින් වන සින්හලයින් විසින් සියලුම දේශපාලනඥ්යින්වෙත ඉදිරිපත් කරණු ලබණ මැතිවරණ ප්‍රකාශණයක යෝජිත අනුරුවකි.

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර අග්‍රාමාත්ය සිරිමවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනියගේ හිටපු ඉස්තිර ලේකම් සහ මහනුවර සින්හල බෞද්ධ ජේත්ෂ්ඨ පුරවැසියන්ගේ සන්විධානයේ සභාපති

හැඳින්වීම

අද මේ රටේ මධ්යම රජයේ ජනාධිපතිවරයෙක්, අගමැතිවරයෙක්, පාර්ලිමේතුවේ අමාත්යවරුන් 112 ක් පමණ සහ මහජන මන්ත්‍රීවරුන් 225 ක්ද, වර්ග සැතපුම් 25,000 වන මෙ පුන්චි රටේ   පලාත් සභා 9 ක ආණ්ඩු කාරයින්  9 ක් (ලන්කාව මෙන් 6 ගුණයකටත් වඩා විශාල, වර්ග සැතපුම් 163,696 කැලිෆොර්නියාවේ ඉන්නෙත් එක්  ආණ්ඩුකාරයෙක් පමණී),  මහ ඇමතිවරුන් 9ක් සහ ඊට අමතරව තවත් ඇමතිවරුන් 36 සමඟ ඇමැතිවරුන් 157 ක් පමණද, පලාත්සභා මන්ත්රිවරුන් 700  ක් පමණද, ප්රාදේශීය  සභා 336 ක මන්ත්රීවරුන් 8825 ක්ද  සිටී. එසේම සෑම මිනිසුන් 2150 දෙනෙකුටම 1 ක් දේශපාලකයකුද, සෑම මිනිසුන් 16 කටම එක් රාජ්ය නිලධාරියකුද සිටී.

මේ අනුව මුලු ලෝකයේම ඔනෑම රටක ජනගහනය අනුව වැඩිම දේශපාලනඥයින් සහ රාජ්ය නිලධාරින් සිටින රට   වශයෙන් වාර්තාවක් තබා තිබෙන්නේ මේ ශ්‍රී ලන්කාව වුව ද අදද මේ රටේ ජනතාවට යුක්තිය, ශක්තිය හා සාධාරණය නිසිපරිදි ඉටුනොවන බවනම් ඉන්දුරාම කිව යුතුය. පරමාධිපත්ය ජනතාව වෙත ඇතැයි පොතේ සදහන්වුවද එය තබා තමන්කැමැති අයකු තෝරාපත්කාරගැනිමේ අයිතිය පවා අද ඔවුන් සතු නැත. මැතිවරනයේදී පමණක් චන්දය භාවිතාකරන ඔවුන්ගේ සියලුම් අයිතිවාසිකම්  අද දේශපාලකයින් විසින් කොල්ලකා ඇත. ඔවුන් චන්දයදෙන්නෙ පක්ෂ නායකයින් විසින් එවන කෙනෙකුට මිස තමන්ට කැමැති කෙනෙකුට නොවේ. චන්ද අපෙක්ෂකය ද පිටින් එන කෙනෙකි. චන්දයෙන් පසු නැවත ඔහු දකින්නේ ඊලන්ග චන්දයෙදීය. චන්දදායකයාට තම චන්ද කොට්ඨාශයේ පදින්චි කෙනෙක් තෝරාගැනිමේ අවස්ථාවක්ද නැත. නව මැතිවරා ක්‍රමය අනුව මන්ත්‍රීවරුන් තෝරාගන්නේ දිද්ස්ත්‍රික් මට්ටමෙන් නිසා බොහෝ ආසන වලත් මන්ත්‍රීවරුද නැත  උදාහරණයකට මේ ක්‍රමය නිසා මහනුවර දිසාවේ ආසන  8/14 කටම අද මහජන නියෝජිතයින් නැත. මේ නිසා ප්‍රජාතන්තරවාදය මේ රටේ අද ව්හිලුවක් හා ප්‍රෝඩාවක් බවට පත්ව එය “දේශපපාලකයින් විසින් දේසපාලකින් වෙනුවෙන් පවතින දේශපාලකයින්ගේම පාලන ක්‍රමයක් බවට පත්ව ඇත. උපන් ඇඳුමෙන් මිදුලේ දුව පැන ඇවිදින කුඩා ළදරුවෙකුට වුවද එය තේරෙණු නොඅනුමානය.

 මේ අතර තවත් විශේෂයක් නම් රටක අගමැතිවරයාගේම මෙහයවීමෙන් සැළසුම්කොට ජාතියේ මහ බැන්කුව දෙවරක්  මන්කොල්ල කා සොරුන් සඟවා කිසිදු දන්ඩුවමක්ද නැතිව තවමත් ඔහුද සුවසේ  රැඳී සිටින ලෝකයේ එකම රටද මේ ශ්‍රී ලන්කාව පමණි.

මේ අනුව තවම මේ රටේ පවතින්නේ මුලු ලෝකයේම දූෂිත හා වන්චනික දේශපාලන හොරමුලක් සහ ඔවුන්ගේ සහචරයින් විසින් කිසිදු දඬුවමකට යටත් නොවී ජාතියක් මහදවල් මන්කොල්ල කමින් රටත් ජාතියත් විනාශයකරා ඇදගෙන යන ජනතා පීඩිත පූර්ණ අරාජික යුගයක් බව නම් ඉඳුරාම නොකියාම බැරිය. තවද අද මේ රටේ අධිකරණය මෙන්ම රාජ්ය සේවයද, ජනතා හිතවාදී නොවී ජනතාව පෙලන පීඩිත යාන්ත්රණයන් බවට පත්ව් හමාරය.

මේ අනුව මේ රටේ දේශපාලකයින් මෙන්ම රාජ්ය සේවකයින්ද අන්ත දූශිත බවින්, අකාර්යක්ශම බවින් හා නිවට නියාලු බවින් පිරුණු තම අයබදුවලින් ඔවුන් නඩත්තුකරන ජනතාවට කිසිදු සේවයක් නොකරන ජනතතාව පීඩාවෙන් පීඩාවට පත්කොට ඇති පරපෝෂිත හොර නඩයකි. රාජ්ය ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කිරීමේ යාන්ත්රණය මෙන්ම මහ දෙවොලද වියයුතු රාජ්ය සේවයද ඉහල සිට පහලටම  අද බලයේ සිටින  රජයේ ගෘහසේවයක තත්වයට ඇද වැටී ඇත.

මෙම අභාග්යසම්පන්න තත්වය, 2015 දී රජය පත්වූදා සිටම පැවතුනද ඇත්තවශයෙන්ම එයහ උග්‍රවූයේ, 1987 ජේ.ආර් රජය පිහිටවූදා සිටමය. එසේම ඊනියා විවුර්ත ආර්ථිකය ක්‍රියාත්මක වූ දා සිට. අපේ රටෙ සාම්ප්‍රදායික දේශපාලකයින් කිසිදාක මෙය ගොඩගන්නේ නැත. මන්ද තමන්ගේ වැඩ කරගැනීම මිස එසේ කිරීමට ඔවුන්ට වෙලාවක් නැති බැවිනි. එමනිසා රට කිසිදාක නැවත ගොඩගැනීමට නොහැකි තත්වයකට ඇදවැටීමට පෙර එය ගොඩැගැනීමේ වැඩපිලිවෙලක් ගැන ගැඹුරින් සිතීමට සෑම දේශප්‍රේමියෙකුටම කාලය දැන් පැමිණ ඇත.

සෑම දේසපාලන පක්ශයක්ම ජාතිය ගොඩ නැගීමේ හරවත් දැක්මක් හෝ සැලැසුමක් නොමැතිව බලයේ රැඳි සිටීම සඳහා චන්ද දඩයමේ පමණක් යෙදී සිටින නිසා දිනපතාම  මෙම තත්වය උග්‍රවෙමින් පවතී. එමනිසා රට යලි ගොඩගත නොහැකි තත්වයට වැටීමට පෙර මෙම භයානක ජාතික  ගැටලුව  විසඳා ගැනීමට පියවර ගැනීමේ අවස්යතාව අද පැනනැගී ඇත.

මේ වනවිට රට ජාතිය පිලිබද නව චින්තනයක් හා දර්ශනයක් ඇති නව ජනාධිපතිවරයකු පත්ව සිටීම ජාතියට තරමකහෝ සැනසීමක් වුවද ඔහුට රට ඉදිරියට ගෙන යාමට අවස්ය ප්‍රතිසන්සකරණ කිරිම සන්දහා ප්‍රභල පාර්ලිමෙන්තුවක් නොමැති බැවින් ඉදිරි මතිවරණයේදී ඒ සන්දහා එවැනි පාර්ලිමේන්තුවක් පත්කරඇනිම අනිවාර්යය. තවමත් පවතින අභාග්ය සම්පන්න තත්වයෙන් රට මුදවාගෙන එය නැවතත් ඉන්දීය සාගරයේ මුතුඇටය බවට පත්කිරීම සඳහා ජාතියේ අභිලාශයන් තේරුම්ගෙන ඒ අනුව කටයුතු කළහැකි දේශප්රේමී ප්රබල නායකත්වයක් යටතේ රජයක් පිහිටුවා ගතයුතුය. මෙම අරමුණ මුල්කරගෙන මීලඟ මහාමැතිවරණයට තරඟ කිරීමට අපේක්ශාකරන සියලුම දේශපාලන පක්ශ සහ අපේක්ශකයින්ගේ දැඩි අවධානය සඳහා 1956 ජාතික පුනරුදයේ අත්දැකීම් පදනම් කරගෙන  සකස්කරණලද පහත සඳන් යෝජනාවලිය අපි ඉදිරිපත් කරමු

මේ රටේ දේශපාලන ඉතිහාසයේ අයිතිහාසික හැරවුම් ඉලක්කයක් සටහන් කිරීමට වහාම ක්රියාත්මක කළයුතු පියවර 50 ක්

මේ රටේ දේශපාලන ඉතිහාසයේ අයිතිහාසික හැරවුම් ඉලක්කයක් වශයෙන් සැලකිය හැකි මෙම අරමුණ ඉටුකර ගැනීමේ උපාය මාර්ගයක් වශයෙන්, වහාම ක්රියාත්මක කළයුතු පියවර 50 ක් මෙහි පහතින් දක්වමු. (වැඩි විස්තර සඳහා කරුණාකර මෙම ලිපියේ අගට අමුනා ඇති උපලේඛණ 1 සහ 11ද බලන්න).

පහත දැක්වෙන යෝජනාවලිය පදනම් වී ඇත්තේ 1948 දී ඊනියා නිදහස උදාවූ දා සිටම වසර 72 ක් තිස්සේ සියලු දේශපාලන පක්ෂ විසින් නොසලකා හරිනලද මේ රටේ භූමිපුත්‍රයන් වන   ස්වදේශික සිංහල බහුතරයේ අභිලාෂයන් මතය. එය මෙතෙක් ඉදිරිපත් කරන ලද දේශපාලන පක්ෂවල සාම්ප්රදායික ප්රතිපත්ති ප්රකාශනයන්ගෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් ආකාරයක යෝජනාවළියකි. මෙතෙක් ඉදිරිපත්වූ දේශපාලකයින්ගේ සියළුම මැතිවරණ ප්‍රකාශන පදනම්වූයේ දේශපාලන බලය ලබාගැනීම සඳහා මිනිසුන්ගේ ඡන්ද උදුරා ගැනීම සහ තමන්ගේ දුෂ්ට හා ආත්මාර්ථකාමී අරමුණු ඉටු කර ගැනීම සඳහා පමණි. මෙය ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් වූ ජනතා අපේක්ශාවන් මත පදනම්කරගෙන සකස්වූ, මැතිවරණ ප්‍රකාශනයක් වන අතර එය  රටපුරා පුළුල් හරස්කඩක් සමඟ සාකච්ඡා කිරීමෙන් අනතුරුව සකස් කර ඇත.

මෙම යෝජනාවලිය, මගින් 1948 සිට මේ දක්වා දේශපාලකයින් විසින් ඔවුන්ගේ අරමුණු ඉටුකරගැනීමට තම  ප්‍රතිපත්ති ජනතාවගේ හිස මත පැටවීම වෙනුවට රටේ මැතිවරණ ඉතිහාසයේ ප්‍රතම වතාවට දේශපාලකයින්ට සහ දේශපාලන පක්ෂවලට තම ඡන්දය අවශ්ය නම්, තමන්ගේ ඉල්ලීම් පිළිගැනීමට හා ඒවා ක්රියාත්මක කරන බවට ප්රසිද්ධියේ එකඟ වන ලෙසට ජනතාව බලකර සිටිති. මෙතෙක් ඉදිරිපත්කොට ඇති දේශපාලකයින්ගේ මැතිවරණ ප්‍රත්පත්ති ප්‍රකාශන සහ මෙම මැතිවරන ප්‍රකාශනය අතර ඇති මූලික වෙනස එයයි. මෙම නව ප්රවේශය මේ රටේ ප්‍රජාතන්තර වාදය (මහා සම්මත වාදයට) අවශ්ය ස්ථිර හා ශක්තිමත් අඩිතාලමක් දැමීම සහ සියළුම  අනාගත මැතිවරණ සඳහා පූර්වාදර්ශයක් සපයනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.

 මහමැතිවරණය සඳහා මහජන මැතිවරණ ප්‍රකාශනයේ අඩිතාලම

අරමුණු

(මෙම අරමුණු සකස් කර ඇත්තේ ජාතිය ගොඩනැගීමේදී මේ රටේ හා ජාතියේ ආරක්ෂාව, ශපාලනය, ආර්ථිකය හා සමාජ සංස්කෘතික වැනි සියලු ක්ෂේත්‍ර ආවරණය වන පරිදි ය)

1 දේශපාලන දූශිතයින්, ඔවුන්ගේ පවුල් සහ ඔවුන්ගේ සහචරයන් සඳහා නිර්මාණයකොට ඇති පවතින දූෂිත, විනාශකාරී, දේශද්‍රෝහී දේශපාලkayin පන්නා දමා ඒ වෙනුවට, ජනතාව විසින් ඉදිරිපත් කරණු ලබන ඔවුන්ගේ අභිලාශයන් ඉටුකරණ එසේම ජනතාවගේ හිත සුව පිනිස ක්‍රියා කරණ ජනතා හිතවාදී  පුද්ගලයින් පමණක් මහජන නියෝජිතයින් වශයෙන් පත්කරගැනීම මෙහිදී අප අපේක්ශා කරනුයේ මාටින් ජැක් විසින් චීනය ලෝකය පාලනය කරන විට” (2009)  නමැති චිර ප්‍රසිද්ධ කෘතියෙහි යෝජනා කළ පරිදි, අපගේ ස්වදේශික ශිෂ්ඨාචරය පාදකකොටගත් පාලන ක්‍රමයක්‍මත පදනම්වු රටට, එහි ජනතාවට සහ ඔවුන්ගේ සංස්කෘතියට ආදරය කරන, රටේ හා ජාතියේ ආරක්ශාව තහවුරු කරන නීතිගරුක හා සාධාරන සමාජයක් තුලින් රටේ සාමය, සව්භාග්ය හා ස්ථාවරත්වය ගොඩනැගිය හැකි ගෞරවනීය ශක්තිමත් දේශප්‍රේමී  සිංහල බෞද්ධ  රාජ්යක් සහ සැබෑ රාජ්ය සේවක්යින්ගෙන්”  සමන්විත ශිෂ්ටාචාර රාජ්යයක්” (Civilization State) පිහිටුවීමය.

2 1948 සිටම මේ රටතුල ක්‍රියාත්මකවූ දෙමළ හා මුස්ලිම් සුළුජන දේශපාලන ත්‍රස්ථවාදයෙන් රට බේරාගෙන මේ රටේ භූමිපුත්‍රයින් වන 75% වූ සින්හලයින්ගේ අතට රටේ පාලනබලය අත්පත්කරගැනීම සහ ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් තහවුරු කර ගැනීම

1948 සිට මේ රට විනාශ කර ඇති මේ රටේ සුළුතරයේ දේශපාලන කුරිරුකම් අවසන් කිරීම සහ සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යයක රාමුව තුළ මේ රටේ ඔවුන්ටද හිමි ස්ථානය ලබාදීම

3 රටේ නම සිංහලේ ලෙසත්, සිංහල භාෂාව රාජ්‍ය භාෂාව ලෙසත්, බුද්ධාගම රාජ්‍ය ආගම ලෙසත්, 1815 දී පැවති ජාතික ධජය, මව්බිමේ භූමිපුත්‍රයින්ට හිමිව තිබුණු මුල් අයිතිය යථා තත්වයට පත් කිරීම සහ 1815  මාර්තු 2 වන දින  උඩරට ගිවිසුමෙන් ඉන්ග්‍රීසීන්ට භාරදෙන විට පැවැති මව්බිමේ ස්වෛරීභාවය, භෞමික අඛණ්ඩතාව, ස්වාධීනත්වය, නිදහස්  රටක් සහ ජාතියක් ලෙස පැවැති සංස්කෘතික උරුමය, අයිතිය  හා අභිමානය යථාතත්වයට පත්කිරීම.

 (මේවා 1948 දී කළ යුතුව තිබූ නමුත් මේ වනතුරුම ඉටු කිරීමට වසර 72 ක් පුරා පැවැති සෑම රජයක්ම අපොහොසත්වී ඇත.)

4 මේ රටේ දේශපාලනයේ පවතින සුලු ජන ත්‍රස්ථවාදය පිටුදැක රාජ්ය ඒකාබද්ධතාව තහවුරු කිරීම සඳහා ෆෙඩරල්, ටී.එන්.ඒ, ටෙලෝ, එස්. එල්. එම්.එස්, ටී.සී සහ ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් වැනි ජනවාර්ගික හෝ මුස්ලිම් ආදී ආගමික වශයෙන් නම් කර ඇති සියලුම දේශපාලන පක්ෂ තහනම් කිරීම සහ පහතින් දැක්වෙන  ඇමුණුම 1 සඳහන් වන  ශ්රී ලංකා රාජ්යයේ සාකච්ඡා කළ නොහැකි කොන්දේසිවලට පටහැනි වෙනත් ඕනෑම පක්ෂයක්ද තහනම් කිරීම. මේ රටේ දෙමළ හා මුස්ලිම් සුලුජන කොටස් 100 වසරක් පුරා සිදුකළ වර්ගවාදි හා බෙදුම්වාදී කුළල් කාගැනීමේ දාදු කෙළියෙන් දැන්වත් මිදී රටේ නියම උරුමකරුවන් වන සින්හලයින් සමඟ සහයෝගයෙන් වැඩ කළහැකි වාතාවරණයක් මේ තුලින් උදාවණු නොඅනුමානය.

5 නව ව්යවස්ථාවක්

ජාතියේ ඉතිහාසය, රාස්ඨ්‍ර පාලනය, සම්ප්‍රදායන්, නීති පද්ධති, සංස්කෘතික උරුමය සහ වසර 2500 ක් පැරණි ශිෂ්ඨාචාරය පදනම් වී ඇති මූලයන් පදනම් කරගෙන නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීම.

6 නවආරයක මැතිවරණප්රතිපත්ති ප්රකාෂනයක්

රට හැදීමක් ගැන නොසිතා ඡන්දය ලබා ගැනීම සඳහා පමණක් දේශපාලකයින් සිය මැතිවරණ ප්රතිපත්ති ප්රකාශන ඉදිරිපත් කිරීමේ මෙතෙක් පැවති සම්ප්‍රදාය වෙනුවට 1956 දී මෙන් ජනතාව විසින් සකස් කරන ලද මැතිවරණ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයක් ක්‍රියාවට නැංවීම මගින් දූෂිත දේශපාලකයින් අතට සෑම දෙයක්ම භාරදී බලා සිටීමේ සම්ප්‍රදායික පුරුද්දද අවසන් කිරීම.

7කැපුවත්,මැරුවත්අපියූ.එන්.පී/ශ්‍රීලන්කා ජේ.වී.පීවැනි අන්ධ පක්ෂදේශපාලනය තුරන්කොට සින්හල ජාතිය සින්හ ධජය යටතේ යළිත් එකමුතුකිරීම

සිංහල ජනතාව බෙදී සුළු ජනකොටස් රජවරුන් තනන්නන් බවට පත්කොට තිබීම පරාජයකොට සියළුම දේශපාලන පක්ෂභේධ අතැර මේ සින්හල බෞද්ධ ජාතිය පරාජයකළ නොහැකි ‘බලවේගයක්’ ලෙස සින්හ කොඩිය සෙවන යටතේ එක්සත් කිරීමෙන් සින්හලයාගේ අයිතීන් කොල්ලකෑමේ සුළුතර බලය අවසන් කොට පක්ෂය, ආගම හා කුලය වැනි අනෙකුත් විෂමතා සියල්ල ඉවතදා යටත් විජිත බ්රිතාන්යයන් විසින් මේ රට විනාශ කිරීම සඳහා පිහිටුවා ඇති පක්ෂ දේශපාලනයේ බෙදීම්වලින් අන්ධවී ඒ තුල සිරවී සිටීමෙන් මිදී යළිත් ප්‍රබල ජාතියක් වසයෙන් නැගී සිටීම.

8.1948 ඊනියා නිදහස ලබා වසර 72 ක් ගතව ඇතත් තවම තහවුරුවී නැති සින්හල ජාතියේ උරුමයන් ලබාගැනීම

එසේ කිරීමට මේ රටේ  සියළුම දේශපාලන පක්ශ    අවාසනාවන්ත ලෙස අසමත් වී ඇති නිසා නියම සත්ය සහ ප්‍රප්‍රබන්ධය අතර ඇති සැබෑ වෙනස හඳුනා ගැනීම සඳහා අනිවාර්ය විෂයයක් ලෙස මේ රටේ සත්‍ය ඉතිහාසය නැවත ඉගැන්වීම වහාම සියලුම පාසල්වල  2 වන පන්තියේ සිටම ආරම්භ කළ යුතුය.

9 සින්හලයාගේ අයිතිහාසික මාතෲ භුමියේ අයිතිය හා බලය නැවතත් තහවුරු කරගැනීම.

වසර 2600 කට වැඩි කාලයක් පුරා අඛන්ණ්ඩව සින්හලයාගේ අයිතිහාසික මාතෲ භුමිය වශයෙන් පැවැති අපගේ මාතෲ භුමියේ 1) උතුරු හා නැගෙනහිර සාම්ප්රදායික දෙමළ නිජබිම වශයෙන් පාවා දීම  2) මේ රටේ දෙමළ භාෂාව ද රාජ්ය භාෂාවක් වශයෙන් ප්‍රකාශ කිරීම 3) වතුකරයේ දකුණු ඉන්දියානුවන් ලක්ෂ ගණනකට  රුපියලේ මුද්දරයක දිවුරුම් ප්රකාශයකින් පුරවැසිභාවය ලබා දීම, 4)1987 ලන්කාණ්ඩු ක්‍රම විවස්ථාවද මුළුමනින්ම අක්‍රිය කළ එසේම 5) මේ රටේ වරක් ඉතාමත් කාර්යක්ශම හා අඩු වියදමක් සහිතව ඉතාමත් කාර්යක්ෂම පැවැති  දිස්ත්‍රික් පරිපාලනය මුළුමනින්ම අවුල්කර අප හිස මත බලහත්කාරයෙන් පටවනලද, මන්ත්‍රීවරුන් ගලධාරී මෙරීඩියන් හෝටලයේ සිරකොට තබා හදිසිනීතිය පනවා  ඒ යටතේ

6)1987 දි අත්සන්කරන ලද රජිව්/ජේ ආර් ගිවිසුමද ඒ යටතේ නීති විරෝධීව පවනලද

7)13 වන ව්යවස්ථා සංශෝධනය යටතේ පිහිටුවනලද  පළාත් සභා සුදු අලියාද වහාම අහෝසිකළ යුතුය

මේ යටතේ මේ කුඩා රටට, ආණ්ඩුකාරවරුන් 9 ක්,  මහ ඇමැතිවරුන් 9 ක් සහ පලාත් ඇමැතිවරුන් 45 ක් සහිත පලාත් සභා සහ ප්‍රාදේශිය සභා ආදි වශයෙන් පරපෝෂිත දේශපාලකයින් දහස් ගණනින් අලුතෙන් පත්කොට ගෙන රාජ්‍ය සේවකයින් දෙගුන තෙගුනකොට, රට අර්ධ ෆෙඩරල් ඒකක 9 කට බෙදා, රට බෙදීමට හා පරිපාලනය අවුල් කිරීමට මග සලසමින්, දේශපාලන, පරිපාලනා සහ ආර්තික වශයෙන් මේ රට අවුලෙන් අවුලට පත්කොට විනාශකළ රාජ්‍ය අරමුදල් බිලියන ගණනක් නාස්ති කිරීම මේ මඟින් සිදුවී ඇත.  පලාත්සභා නොතිබුණේ නම් මේ මුදල් කන්දරාව නිසැකවම රටේ සංවර්ධනය සඳහා ලාභදායී ලෙස යොදාගැනීමට අවස්ථාව තිබිණ.. පලාත් සභා වසදමා දැනට වසර 3 ½ පමණ ගතව ඇතත් ඉන් රටට යහපතක් මිස කිසිදු අයහපතක් සිදුවී නැති බව මනාව පැහැදිලිව ඔප්පුවී ඇතිම් බැවින්  කිසිසේත්ම මේ හූනියම තවදුරටත් පවත්වා ගෙන යා යුතු නැත. ඒ සන්දහා ජේ ආර්/රජීව් ගිසුම සහ පලාත් සභා වහාම අහෝසි

10 ශ්‍රි ලන්කා මහ බැන්කු මංකොල්ලයට සම්බන්ධ සියළුම දෙනාට දැඩි දඬුවම්

ශ්‍රි ලන්කා මහ බැන්කු මංකොල්ලයට සම්බන්ධ ප්‍රධාන කුමන්ත්‍රණයේ පලමු වරදකරුවන රනිල් විච්ක්‍රමසින්හ ඇතුලු සියලුම වරදකරුවන්ට දඬුවම් කිරීම සහ ඉන් රටට සිදුවූ මුළු පාඩුව ඔවුන්ගෙන් අයකර ගැනීම අවසන් කර, ප්‍රධාන වරදකරුවන්ට මරණ දඬුවම් කිරීම හෝ ජීවිතාන්තය දක්වා සිර දදඬුවම් නියම කිරීම සහ ඔවුන්ගේ සියළු දේපළ රාජසන්තක කිරීම

11 ජාතික සම්පත් විකිණීම හෝ බදුදීම සඳහා විදේශ  රටවල් සමඟ මෙම රජය විසින් අත්සන්කර ඇති සියලු විනාශකාරී ගිවිසුම් අවලංගු කිරීම සහඅ නාගතයේදී ජාත්‍යන්තර ගිවිසුමක් අත්සන්කිරීමට පෙර ඒසඳහා පාර්ලිමේන්තු අනුමැතිය අනිවාර්ය  කිරීම.

12 මුළු දිවයිනේම සමස්ථ ජීවී පද්ධතිය සහ ශිෂ්ඨාචාරයේම  පදනම වන රටේ සියලුම ගංගාවලට ආරම්භය සපයන රටේ භූගෝලීය හදවත වන මුහුදු මට්ටමේ සිට අඩි 5000 ට ඉහළින් පිහිටි සියලුම ඉඩම් පැරැණි රජවරුන් දවස මෙන් යළිත් දැඩි රක්ෂිත වනාන්තර ලෙස ප්රකාශයට පත් කිරීම සහ එම ප්රදේශයේ සියළුම ආකාරයේ තැනීම් තහනම් කිරීම. එමඟින් රටේ ප්‍රධාන ජලපෝෂක ප්‍රදේශ ආරක්ෂා වී මේ රටේ කෘෂිකර්මාන්තය, ජල විදුලිය, කර්මාන්ත සහ ගෘහස්ත භාවිතය සඳහා අවශ්ය ජලය වසරපුරා අඛණ්ඩව සැපයීම මෙන්ම භූගත ජල සම්පත්ද වැඩිකර ගැනීමට හැකිවනු ඇත

13 මධයම කඳුකරයේ භෞතික ස්ථාවරත්වය ආරක්ෂාකිරීම සඳහා සියලුම ජනාවාස අඩි 3500ට පහල ප්රදේශවලට සීමාකිරීම.

එමඟින් දිවයිනේ දැඩි බෑවුම් සහිත ප්‍රදේශවල සම්ප්‍රදායික උඩරට බහුභෝග ගෙවතු ව්යාප්ත වී, පසසෝදා යාමද  පාලනය වී පහල ගන්ගා  නිම්න වල ජලගැල්මද පාලනය වනු ඇත.

14. ස්වදේශික උඩරට සිංහලයන්ගේ 1505 සිට 1948 දක්වා අහිමිවූ ඉඩම් ඇතුලු ඔවුන්ගේ  සියලු අයිතිවාසිකම් වහාම ඔවුන්ට නැවත ලබා දීම

පෘතුගීසි, ලන්දේසි සහ ඉන්ග්‍රීසින් යන සතුරු ආක්‍රමණිකයන් සියල්ලට එරෙහිව වසර 443 ක් තිස්සේ ජීවිත පරිත්යාගයෙන් සටන්කොට මහපොලව ඇතුලු තම සියලු උරුමයන් අහිමිකොට ගත් ස්වදේශික උඩරට සිංහලයන්ගේ ඉඩම් ඇතුලු සියලු අයිතිවාසිකම් වහාම ඔවුන්ට නැවත ලබා දීම. ඒ සඳහා 1951 උඩරට ගැමි කොමිෂන් සභාව විසින් නිර්දේශ කරන ලද උඩරට සිංහල ගැමියන් පුනරුථාපනය සඳහා වෙනම අමාත්‍යාංශය සහ අධිකාරිය වහාම පිහිටුවීම සහ ඔවුන්ට සිදු වූ සියලු අයිතිහාසික  වරද නිවැරදි කිරීම

15 පසුගිය රජය විසින් උඩරට පාරම්පරික සින්හලයින්ගේ ඉඩම් අලුතින් පිහිටුවන ලද කඳුරට දෙමළ ගම්මාන සහ යටිතල පහසුකම් සංවර්ධන අමාත්යාංශය සහ ඒ යටතේ ක්‍රියාත්මක වන ආසියානු සන්වර්ධන බන්කුවේ අනුග්‍රහයෙන් ක්‍රියාත්මක වන වැඩසටහන යටතේ වතු දෙමළ ජනයාට ලබාදී මේ රට මධ්යයේ ස්ථිර ඉන්දියානු ජනාවාස ගොඩනැගීම වහාම නතර කිරීම.

වතුකරයේ ද්රවිඩයින් 1840 න් පසු බ්රිතාන්යයන් විසින් බ්රිතාන්ය භාණ්ඩාගාරය පොහොසත් කිරීම සඳහා වහලුන් ලෙස දකුනු ඉන්දියාවෙන් ගෙන එන ලදී. සුද්දන් විසින් 1840–1864 කාලය තුල පමණක් 14 ලක්ෂයක් දකුණු ඉන්දියානුවන් වහලුන් වශයෙන් මේ රටට ගෙන එන ලදී. අද අපේ මෝඩ දේසද්‍රෝහී  දේසපාලුවන් මුදු මට්ටමේ සිට අඩි 8000 දක්වා අදි සන්වේධී බෑවුම් සහිත කන්දු මුදුන් වල නිවාස 65,000 හදා දී ඔවුන්ගේ චන්දය ලබාගැනීම සන්දහා මල් පුදමින්  ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්තයක් වසයෙන් පදිචි කරමින් සිටින්නේ මෙන්න මේ වහලුන්ගෙන් පැවත එන්නය. බ්රිතාන්ය ස්වාමිවරුන් වෙනුවෙන් වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කරමින් සිටියදී 1948 දක්වා ඔවුන් සිය වනෝපාය උපයා ගත් අතර ඉතිරිකරගත් සෑම සතයක්ම වාර්ෂිකව ඔවුන්ගේ මව් රට වූ ඉන්දියාවට ගෙනගොස් එහි තැන්පත්කර ආහ.ඔවුන් කිසිදිනක මේ රට ඔවුන්ගේ මව් රට වශයෙන් නොසළකනලදී. අදද නොසලකයි.

මේ නිසා 1505 සිට 1948 දක්වා වසර 443 ක් තිස්සේ පෘතුගීසි, ලන්දේසි සහ බ්රිතාන්ය යටත් විජිත සතුරු ආක්රමණිකයන්ට එරෙහිව මව්බිමේ මහපොලව සහ මේ ජාතිය අප වෙනුවෙන් ආරක්ශා කරගැනීමට සටන් වැදුණු ස්වදේශික සිංහලයන්ගේ සියලු අහිමි වූ අයිතිවාසිකම් යථා තත්වයට පත් කිරීම සහ බ්රිතාන්යයන් සහ ඔවුන්ගේ කළු-සුදු අනුප්‍රාප්තිකයින් විසින් ඔවුන්ට කරන ලද අයිතිහාසික  අසාධාරණයන් වහාම නිවැරදි කිරීම සහ බ්‍රතාන්යන් විසින්  මේ රටේ සම්පත්වලට හා 1818 සහ 1848 නිදහස් සටන් වලදී දසදහස් ගනනින් මරමින් සිදුකළ සාපරාධී ක්‍රියාවන් සඳහා ඔවුන්ගෙන් වන්දි ලබා ගැනීමට පියවර ගැනීම.

මේ රටේ සියළුම සින්හල දේශපාලන පක්ශ න්දය ලබාගැනීම සඳහා මේ රටට කිසිම ආදරයක් නැති රටේ ආක්‍රමනිකයින් හා ආගන්තුකයින් වන දෙමළ හා මුස්ලිම් සුළු ජනයාගේ අයිතිවාසිකම් ගැන කථා කිරීමට පෙර රටේ ජන්ම උරුමකරුවන් වන සින්හලයින්ගේ අහිමිවු උරුමයන් හා හා අයිතිවාසිකම් පලමුව ලබාදීමට දැන්වත් කටයුතු කළයුතු බව සියළුම දේශපාලනඥයින්ට පෙන්වා දිය යුතුව ඇත. එසේ නොකළහොත් සින්හල අපට මේ රට අහිමිවන දවස වැඩි ඈතක නොවන බව අවධානරණයෙන් පෙන්වාදිය යුතුව  ඇත.

16පාර්ලිමේන්තුවේ සහ අමාත්‍යාංශවල සිට ගම්මට්ටම දක්වා රටේ ආර්තථිකයට දැරියහැකි   පරිදි සෑම තරාතිරමකම සිටිනදේශපාලකයින්, ආයතන හා අනවශ්ය නිලධාරිසංඛ්‍යාව වහාමඅඩුකිරීම.

17.(අ)1954 නේරු–කොටලවලගිවිසුමට අනුව පමණක් ඉන්දියානු ද්රවිඩවැසියන්ට පුරවැසිභාවය ලබාදීම   සිමාකිරීම

1954 නේරු-කොටලවල ගිවිසුමට අනුව පමණක් ඉන්දියානු ද්‍රවිඩ වැසියන්ට පුරවැසිභාවය ලබා දී සීමා කිරීම සහ 1954 සිට හුදු දේශපාලන වාසිය සන්දහා ලබා දී ඇති සියලුම පුරවැසිභාවයන් අවලංගු කිරීම; ඉන්දියාව සමඟ ශාරීරිකව හා මානසිකව ඇති සියලු සම්බන්ධතා අතහැර දමා මේ රට සිංහල ජාතියේ දේශය ලෙස පිළිගෙන ඉතිහාසයේ සෑම විටම සිදුවූවාක් මෙන් ස්වදේශික සිංහල ජනතාව සමඟ ඒකාබද්ධ වීමට එකඟ වන අයට පමණක් පුරවැසිභාවය ලබා දීම.

(ඇමුණුම 1 වෙනස්කළ නොහැකි කොන්දේසි 15 ට අනුකූල වීමට ද ඔවුන් එකඟ විය යුතුය. මේ යටතේ සුදුසුකම් නොලබන අය 1948 පෙබරවාරි 4 වන දින බ්රිතාන්ය පුරවැසියන් වූ බැවින් ඔවුන් ඉන්දියාවට හෝ බ්රිතාන්යයට පිටත්කොට් යැවිය යුතුය.

1954 ගිවිසුමෙහි දක්වා ඇති කොන්දේසි සපුරාලීමට අමතරව ඔවුන් පුරවැසිභාවය ලැබීමට සුදුසුකම් ලැබීමට පෙර සිංහල හා ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසය පිලිබන්ද විභාගයකින් සමත්වීම ද අනිවාර්ය කළ යුතුය. තවද වෙනම රාජ්යන් නොඉල්ලා සියළුම ඉන්දීය සිහින ඉවත් කොට මේ රටේ භූමිපුත්‍රයින් වන සින්හලයින් සමඟ අන්තර්ග්‍රහනයවී සිටිමටද එකඟ විය යුතුය.

ආ) අනෙකුත් සියලුම කාණ්ඩවලට පුරවැසිභාවය ලබා දීම සීමා කිරීම සහ විදේශිකයන්ට පුරවැසිභාවය ලබා දීම සම්බන්ධයෙන් දැඩි නීති පැනවීම; පුරවැසිභාවය ලබා දිය යුත්තේ  ඇමුණුම 1 යටතේ ලැයිස්තුගත කර ඇති කොන්දේසි 15 පිළිගන්නා සහ මේ රට සිංහල ජාතියේ භූමිය ලෙස පිළිගෙන ගරු කරන සහ අනාගතයේ දී පවා කිසිදු දිනයක මෙම තත්වයට අභියෝග නොකිරීමට එකඟ වන පුද්ගලයින්ට පමණි. (කරුණාකර ඇමුණුම 1 බලන්න). පුරවැසිභාවය ලබා ලබා දීමට ඔවුන් සිංහල භාෂාව සහ මෙම භූමියේ ඉතිහාසය පිළිබඳ විභාගයක්ද සමත් විය යුතුය.

18 රටපුරා සිංහලබෞද්ධ ශිෂ්ාචාර ය හා සංස්කෘතිය ආරක්ෂාකිරීම  සඳහා    දෙමළ  හා මුස්ලිම්වරුන් විසින් විනාශ කරන ලද පුරාණ පුරාවිද්‍යාත්මක හා   අයිතිහාසික ස්මාරක යථාතත්වයට පත්කිරීම හාආරක්ෂාකිරීම සඳහා ක්ෂණික පියවර ගැනීම

රට පුරා සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ාචාරය හා සංස්කෘතිය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා දෙමළ හා මුස්ලිම්වරුන් විසින් විනාශ කරන ලද පුරාණ පුරාවිද්යාත්මක හා අයිතිහාසික ස්මාරක යථා තත්වයට පත් කිරීම හා ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ක්ෂණික පියවර ගැනීම සහ මුළු රට පුරාම මෙම ආයතන සඳහා  පුරාණ රජවරුන් විසින් පරිත්යාග කරන ලද මුලු භුමි ප්රමාණයන් නැවත ලබාදිය යුතු අතර මේ රටේ සින්හල බෞද්ධ ශිෂ්ඨාචාරය විනාශකිරීමට පැරණි දෙමළ ශිෂ්ඨාචාරයක් තිබුණ බව තහවුරු කිරීම සඳහා පෘතුගීසි, ලන්දේසි, බ්රිතාන්ය පාලන සමයේ දී ලබා දී ඇති සියලුම ස්ථාන නාම සහ ගංගා ආදියේ මුල් නම් නැවත ලබාදී 1505 ට පෙර පැවති තත්ත්වයට පත්කොට ඒ අනුව භූමි සිතියම්ද වහාම සකස් කළයුතුය.

19 රජය යටතේ සියලුම රැකියා ජනවාර්ගික අනුපාතයන්ට අනුකූලව වෙන්කිරීම සහ පෞද්ගලික අංශයේ පඒසඳහා දැඩිනීති රීති තිබීම මන්ගින් සිංහලයන්ගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂාකිරීම.   

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           20 රටපුරා සිංහලබෞද්ධශිෂ්ාචාරය හා සංස්කෘතිය ආරක්ෂාකිරීම සඳහා දෙමළ හා මුස්ලිම්වරුන් විසින් විනාශකරනලද පුරාණ පුරාවිද්යාත්මක හා අයිතිහාසික ස්මාරක  වහාම ප්‍රතිසන්ස්කරණයකොට පුරාණ රජවරුන් විසින් එම ස්ථානවලට පූජාකොට තිබුණු මුළු බිම්ප්‍රමානයන්ම ආපසු ලබාදියයුතුය

21 කෘෂිකර්මාන්තය, පශුසම්පත්, මසුන්ඇල්ලීම, අපනයන ප්‍රවර්ධනය, නාවික සේවා, ගුවන්සේවා, අපනයනය සඳහා විද්යුත් භාන්ඩ නිපයුම, තාක්ශනික, වයිද්ය, ඉන්ජිනේරු සහ කළමනාකරණ වැනි මානව නිපුනතා දියුණු යන අංශවලටආර්ථිකයේප්ධානඅංශලෙසජාතිකආර්ථිකයේ අභිමානවත් ස්ථානයක් ලබාදෙමින් ශ්‍රීලංකාව යළිත් ඉන්දියානුසාගරයේ හා ආසියාවේ ආශ්චර්යය බවට පත්කිරීම සහ ජාතියේ ආර්ථිකය ගතික,විචිත්‍රවත් හාශක්තිමත් තත්වයකට පත්කිරීම

22 දේශපාලන වාසි ලබාගැනිම සඳහා සෑමපක්ශයක් වින්ම කරණ සියලුම නාස්තිකාර වියදන් වහාම් නතර කළයුතුය.

හුදෙක් ශපාලන වාසි ලබාගැනිමට රාජ්‍ය වියදමින් අත්තිවාරම් දැමීම හා නාස්තිකාර ව්‍යාපෘති  ආරම්භ කිරීම සහ මිල අධික මල් සැරසිලි සහ මණ්ඩප සහිත දේශපාලකයින් විසින් සංවිධානය කරන සියළුම නාස්තිකාර රැස්වීම් නැවැත්වීම, ඔවුන්ගේ අහන්කාරභාවය ප්‍රදර්ශනය කිරීමට, මහජන මුදල් මිලියන ගණනක් වියදම් කිරීම සහ නිලධාරින් අනවස්ය රැස්වීම් සඳහා නිතර කැඳවීමෙන් රටේ සන්වර්ධනයට යොදාගත හැකි වටිනා මිනිස් පැය කෝටි ගණනින් නාස්ති කිරීම වහාම නතරකිරීම, සහ  වියදම  අවම කිරීමට  ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමට දේශපාලකයින්ට බල කිරීම සහ පසුගිය වසර 71 ක කාලය තුළ ඔවුන් කළ කයිවාරු නතර කිරීම සහ පත්වීම් භාරදීම සඳහා සංවිධානය කරන සියලුම රැස්වීම් වහාම නතර කර තැපැල් මගින් එවැනි ලිපි යැවීම. ජාතික ධනය බිලියන ගණනක් වැයකොට රට පුරා ප්‍රදර්ශන පුවරුවල සහ රජයේ කාර්යාලවල දේශපාලකයින්ගේ ඡායාරූප ප්‍රදර්ශනය කිරීම ද තහනම් කළ යුතුය.

23 සියලුම විශ්‍රාමික රාජ්‍යසේවකයින් සඳහා විශ්‍රාමගොස්ඇති දිනය කුමක්වුවත් වර්තමානයේ අදාල තනතුරට හිමි විස්‍රාම වැටුපම ලැබෙන පරිදි සන්සෝධනය කළයුතුය.මේ සන්දහා 1985 ඉන්දීය උපරිමාධිකරණ තීන්දුව අනුව කටයුතු කිරීමෙන් සියළුදෙනාටම සාධාරණය ඉටුවණු ඇත. 

24 මැදපෙරදිග ඇතුළු වෙනත් රටවලට වහල්ශ්‍රමිකයන් යැවීම වහාම තහනම්  කළයුතුය.

මැදපෙරදිග ඇතුළු වෙනත් රටවලට වහල් ශ්රමිකයන් යැවීම වහාම තහනම් කිරීම සහ අපගේ සංස්කෘතිය විනාශ වීම නැවැත්වීම සහ දේශීය වශයෙන් ඔවුන්ට රැකියා අවස්ථා ලබා දීමේ මාර්ග සකස් කිරීම ඒ වෙනුවට වෛද්‍යවරුන්, ඉංජිනේරුවන්, කළමනාකරුවන්,කාර්මික ශිල්පීන් වැනි වෘත්තිකයන් පමණක් යැවීමේ වැඩසටහනක් ආරම්භ කිරීම. මේ මන්ගින් අපගේ විශ්ව විද්‍යාල සහ කාර්මික විද්‍යාලවලින් පිටවන තරුණ තරුණියන්ට රැකියා ලබාගැනීම මෙන්ම රටට විදේශ විනිමය ලබාගනීමේ නව මාර්ගද සැළසෙනු ඇත.    

25 මද්‍රාසා වැනි අන්තවාදි ජාත්‍යන්තර ලේබල් සහ අන්තවාදී මතවාද යටතේ රට පුරා පිහිටුවා ඇතී සියලුම නීතිවිරෝධී මුස්ලිම් ආගමික පාසල්ත හනම්කිරීම.

මේ තුළින් අනාගතයේ දී ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කරන ජාතික පාසල් පමණක් අපට ලැබෙනු ඇත. නව ලෝක සන්දර්භය තුළ රටට නිසි ජාතියක් ගොඩනැගීම සඳහා මේ මගින් නැගී එන ලෝකයේ අභියෝගයන්ට මුහුණ දිය හැකි ශක්තිමත් පදනමක් තැබිය හැකිය. සියලුම ශ්‍රී ලාංකික පුරවැසියන්ට සිංහල අධ්‍යාපනය අනිවාර්ය කරන්න.

26 බොහෝ රටවල පිළිගන්නා පරිදි රජයේ වාර්ෂික නිවාඩුදින ගණන 12 නොඉක්මවන සංඛ්‍යාවකට අඩුකිරීම.

දැනට මේ රටේ වාර්ෂික නිවාඩු දින ගණන 125 -135 පරාසයේ පවතී. ඉතින් රටක් දියුණු කරන්නේ කෙසේද යන්න කිසිම රජයකට මෙතෙක් තේරුණ බවක් නොපෙනේ.

27 පිටරැටියන් විසින් අපගේ සාගරකලාපයතුල මත්ස්ය සම්පත ඇතුලු සියලුම  සාගර සම්පත් කොල්ලකෑම නැවැත්වීම

ඉන්දියාව ඇතුළු ඕනෑම විදේශීය රටක් විසින් අපගේ සාගර කලාපයතුල මත්ස්ය සම්පත ඇතුලු සියලුම සාගර සම්පත් කොල්ලකෑම නැවැත්වීම සහ ලෝකයේ විසාලතම සාගර කලාපයක් හිමි රට වශයෙන් ඉන් උපරිම ප්‍රයෝජනය ගැනීමේ වැඩ පිළිවෙලක් දියත් කිරීම. රටේ ගෝලීය පිහිටීම, සාගර කලාපයේ විශාලත්වය සහ අපේ මිනිසුන්ගේ දක්ශතා අනුව නිසි පරිදි ක්ටයුතු කළහොත් වසර 10 ක් තුල මේ රට ලෝකයේම නාවික බලවතෙක් කළ හක

28 මත්ද්‍රව්ය හා සම්බන්ධ සියලුම අපරාධ සහ සියලුම බරපතල හා සමාජවිරෝධී අපරාධ සම්බන්ධයෙන් වැරදිකරුවන්වූ සියල්ලන්ට මරණීයදණ්ඩනය නියමකිරීම

 29 දේශපාලකයින් සඳහා විශේෂ සුදුසුකම්  නියමකිරීම.

දෝෂාරෝපණය කළ නොහැකි චරිතයක්, උසස් අධ්‍යාපන සුදුසුකම්, සාධාරණ වත්කම්, දේශප්‍රේමය සහ චරිතය යනාදියට අමතරව ඔහු හෝ ඇය නාමයෝජනා අපේක්ෂා කරන චන්ද කොට්ඨාශයේ වසර 5 ක ස්තිර පදින්චිය අනිවාරිය කිරීම සහ අවුරුදු 70 ක ඉහළ වයස් සීමාවක් පැනවීම සහ තණතුරට නුසුදුසු බව පෙනීගිය විට නැවත කැඳවීමේ  බලය චන්ද දායකයින්ට දීමේ විධිවිධාන සහිතව අවසානයේ ජාතික රාජ්ය සභාවට උගතුන් සහ බුද්ධිමතුන් යවා   ජාතික මන්තරණ සභාව රටේ  උත්තරීතර සභාවක බවට පත්කිරීම.

30 සුවිශේෂී අවස්ථාවලදී හැර රාජ්ය නිලධාරින් සහ දේශපාලකයින්ට තමන්ගේ බල ප්‍රදේශයෙන් බැහැර යෑම තහනම් කිරීම

අමාත්‍යවරුන් හැර සෙසු සියලුම දේශපාලකයින්ට, රාජ්‍ය සේවකයින්ට ඔවුන්ගේ බල ප්‍රදේශවලින් පිටත රාජ්‍ය කටයුතුවලට සහභාගී වීම ආසන්නම ප්‍රධානියාගේ පුර්ව අවසරයක් නොමැතිව තහනම් කිරීම ඇතුළුව පැහැදිලි හා දැඩි කාර්යසාධන ඉලක්ක සහිත දේශපාලකයින් සහ රාජ්‍ය සේවකයින් සඳහා දැඩි ආචාර ධර්ම පද්ධතියක් හා විනය මාලාවක් ඇති කිරීම.

31නවක්‍රමය යටතේ රට යථාතත්වයට පත්වනතුරු වසරක් නොමිලේ වැඩකිරීමට සියලු දේශපාලකයින් එකඟවියයුතුයැයි ඉල්ලාසිටීම

32 1987 සිට සියලුම දේශපාලනකයින්ගේ සහ උසස්නිලධාරීන්ගේ අකටයුතුකම්  පිළිබඳව    සොයාබැලීමට  ස්ථිර කොමිෂන්සභාවක් පත්කිරීම සහ වරදකරුවන්ට නීතිවිරෝධීලෙස අත්පත්කරගත් දේපළ රාජසන්තක කිරීම, සිවිල් අයිතිවාසිකම් ඉවත්කිරීම සහ වෙනත් අධිකරණයකට සුසුදුයයි හැගෙනඕනෑම දණ්ඩුවමක්  නියම කිරීම.

33 අමාත්‍යාංශ 15 දක්වා අඩුකොට වර්තමාන රාජ්යයාන්ත්රණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකිරීම. ඒඅනුව අඩුකෙරෙන අවම   දෙපාර්තමේන්තු සහ ව්‍යවස්ථාපිත මණ්ඩල සහ ආයතන සන්ක්යාවකින් රජයේ ප්‍රතිපත්ති හා වැඩසටහන්   ක්‍රියාත්මකකරනආයතනලෙ දිගටම කටයුතු කිරීම.

34 තරඟකාරී විභාගමත පදනම්ව කුසලතා මත පමණක් සියලුම රාජය සේවාවන්ට බඳවාගැනීම්, ස්ථානගතකිරීම් සහ උසස්වීම් සිදුකෙරෙන ස්වාධීන වෘත්තීය අධිකරණයක් සහ රාජ්‍යසේවාවක් පිහිටුවීම.  දේශපාලනය ඇතුළු මේ සෑම ක්‍ෂේත්‍රයකම මූලික පදණම  වියයුත්තේකුසලතාවය.

35 මේ යටතේ නව රජයේ ප්‍රධාන ලක්ෂණ

 මධ්‍යමරජය.

1 උත්තරීතරපුරෝහිත / උපදේශකසභාවක්

සාමාජිකයන් 17 දෙනෙකුගෙන් යුත් උත්තරීතර පුරෝහිත සභාවක් පිහිටුවීම (සිය පනතේ සඳහන් පරිදි විස්තර සඳහා 2019 සඳහා මහනුවර ප්‍රඥප්තියේ 05 වන වගන්තිය බලන්න.

2 ජාතික සැලැසුම් මණ්ඩලයක් 

රාජ්ය පරිපාලනය, ආර්ථික විද්‍යාව, නීතිය, මුදල්, කෘෂිකර්මාන්තය, පරිසරය, කර්මාන්ත, අධ්‍යාපනය, වෙළඳ හා වාණිජ, ඉතිහාසය සහ සංස්කෘතිය වැනි ක්ෂේත්‍රවල ප්‍රවීණයන් 10 ක් හෝ 15 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විය යුතුය. සමස්ත ජාතික සැලැස්ම මෙම මණ්ඩලය විසින් සකස් කළ යුතුය. මෙම වැඩසටහන නිරන්තරයෙන් ඇගයීමට ලක් කිරීම, අධීක්ෂණය කිරීම සහ නිවැරදි කිරීමේ ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම රජය විසින් අඩුපාඩු නොමැතිව අවසානය දක්වා ක්‍රියාත්මක කිරීමට කටයුතු කළ යුතුය.

3 ජනාධිපති

මුලු රටේම ඡන්ද දායකයින් විසින් වසර 6 කට වරක් චන්දයෙන් පත්කර ගනු ලබණ පුර්ණ බලැති විධායක ජනාධි පති වරයෙක්

 19 වන ව්යවස්ථා සංශෝධනයෙන් ඉවත් කරන ලද ඔහුගේ බලතල යථා තත්වයට පත් කර රාජ්ය නායකයා, රජයේ ප්රධානියා සහ ත්රිවිධ හමුදාවේ ප්රධාන අණ දෙන නිලධාරියා වන ඔහු රටේ සියලු ජනතාව විසින් තෝරා පත්කර ගන්නා විධායක ජනාධිපතිවරයෙකි. මේ රට  වාඅ 2600 කට ආසන්න කාලයක් පාලනය කළේ රජවරූන් විසින් බැවින් එම සම්ප්‍රදාය හා මාන්සිකත්වය සින්හලේ මිනිසුන්ගේ ශරීර ගතව ඇති බවද මෙහිදී අප අමතක නොකළ යුතුය. එබැවින් රටෙ මහසම්මතයෙන් තෝරාපත් කරගන්නා  එසේම මහා සම්මත්යෙන්ම ඉවත්කළ හැකි රජෙකු පත්කර ගත්තද එහි වරදක් නැතැයි මම සිතමි.

 4 අගමැති

පහත දැක්වෙන 6 හි සඳහන් පරිදි 15 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විධායක කමිටුවේ සභාපති අගමැති වියයුතුය.

5 ජාතිකරාජ්‍යසභාව

මැතිවරණ කොට්ාශ 150 කට නොවැඩි ගණනක් නියෝජනය කරන චන්දයෙන් තේරී පත් වූ මන්ත්‍රීවරුන් 150 කින් ජාතික රාජ්‍ය සභාව. සමන්විත වියයුතුය (පාර්ලිමේන්තුව ජා. රා. ස. ලෙස නම් කළ යුතුය (නව විවස්ථාවෙන් ඊනියා පරජාතන්තරවාදය අමු විහිලුවක් සහ ප්‍රෝඩාවක් බවට පත්ක්කොට ඇති ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්රී, දිස්ත්රික් මන්ත්රී, සමානුපාතික හා මනාප ක්රමය ආදී කුණුහරුප අහෝසි කල යුතුය.සියලුම  අපේක්ෂකයින් සඳහා අදාළ ඡන්ද කොට්ාශයේ වසර පහක ස්ථිර පදිංචිය අනිවාර්ය කළ යුතුය  අපේක්ෂකයින් සඳහා අදාළ ඡන්ද කොට්ාශයේ වසර පහක ස්ථිර පදිංචිය අනිවාර්ය කළ යුතුය  අපේක්ෂකයින් සඳහා අදාළ ඡන්ද කොට්ාශයේ වසර පහක ස්ථිර පදිංචිය අනිවාර්ය කළ යුතුය. (නව විවස්ථාවෙන් ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්රී, දිස්ත්රික් මන්ත්රී, සමානුපාතික හා මනාප ක්රමය අහෝසි කෙරේ) සියලු අපේක්ෂකයින් සඳහා අදාළ ඡන්ද කොට්ාශයේ වසර පහක ස්ථිර පදිංචිය අනිවාර්ය කළ යුතුය .

6) අමාත්යමන්ඩලය

ජා. රා. ස හි විධායක කමිටු 15 කින් යුක්ත වන අතර එහි සභාපතිවරුන් 15 අමාත්ය මන්ඩලය වනු ඇත. අමාත්යවරයකු නොලැබුණු දිස්ත්රික්ක 15 නියෝජනය කිරීම සන්දහා නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරුන් 15 දෙනෙකු පත් කෙරේ.. සභාපතිවරුන් 15 දෙනාගෙන් එක් අයෙකු අමාත්ය මන්ඩලයේ සභාපතිවරයා ලෙස තේරී පත් වන අතර ඔහු අග්‍රාමාත්‍යවරයා ලෙස ජනාධිපතිවරයා විසින් පත් කරනු ලැබේ. (වැඩි විස්තර සඳහා 2019 දේශපාලන පක්ෂ නොමැති රජයක්” බලන්න)

7 රාජ්යයාන්ත්රණය

පවතින ආයතන සහිත රටට දැරිය හැකි මට්ටමකට අඩු කිරීමෙන් පසු) අමාත්‍යාංශ හා දෙපාර්තමේන්තු  සහිත ර්තමාන රාජ්‍ය යාන්ත්රණය අඛණ්ඩව පවතිනු ඇත.

8 නවව්‍යවස්ථාව

2019 මහනුවර ප්‍රඥප්තියේ වඩාත් විස්තරාත්මකව විස්තර කර ඇති පරිදි අපේම ශිෂ් ාචාරය මත පදනමවූ නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කළ යුතුය. ඕනෑම රටක් සඳහා ව්‍යවස්ථාව සකස් කළ යුත්තේ එම භූමියේ ආරම්භක ශිෂ්ටාචාරය ඇති කළ සහ එහි ඉතිහාසය ආරම්භයේ සිටම එහි ජීවත් වූ භූමිපුත්‍රයන් විසිනි. මේ රට සඳහා එවැනි ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීම යනු සාකච්ඡා කළ නොහැකි පරමාධිපත්‍ය සිංහල බෞද්ධයන්ගේ පරම හා ජන්ම අයිතියයි.

(ඇමුණුම 1/11 සහ 2019 මහනුවර ප්‍රඥප්තියේ දක්වා ඇති කොන්දේසි වලට එකඟ වීමට සූදානම් නැති කිසිම පුරුෂයෙක් හෝ ස්ත්‍රියක්, ඔහු / ඇය සිංහල බෞද්ධයෙකු වුවද ඇමතිවරයෙකු හෝ රාජ්ය නිලධාරියෙකු ලෙස පත් නොකළ යුතුය).

9 පළාත්පාලනය

 ග්‍රාම සභා,

  ගම් සඳහා කෝරලේ මට්ටමින් ගම් සභා සහ,

නගර සඳහා නාගරික සභා සහ මහ නගර සභා. (මෙම ක්‍රම යටතේ ප්‍රාදේශීය  සභාඅහෝසි  කළ  යුතුය).

දිස්ත්‍රික් හා ප්‍රාදේශීය කෘෂිකාර්මික හා සම්බන්ධීකරණ කමිටු යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම

දිස්ත්‍රික් හා ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරුන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් (දිසාපති සහ උපදිසාපති)

36 ග්‍රාම සේවා කොට්ඨාශය මේ රටේ රාජ්ය පාලනයේ පදනම වන පරිදි වර්තමාන ග්රාම සේවා ක්‍රමය සම්පූර්ණයෙන්මප්‍රතිසංවිධානයකිරීමහාවැඩිදියුණුකිරීම

වර්තමාන සංචාරක ග්රාම සේවා නිලධාරි ක්රමය වෙනුවට නැවතත් ගම්වසම තුල පැය 24 ම පදින්චි ගම්පති ක්රමය නැවත ඇතිකළ යුතුය. ක්රි.පූ. 307 සිට ඉතිහාසය ආරම්භයේ සිටම ගම මේ රටේ පරිපාලනයේ අයෝමය පදනම විය

37 දිවයින යළිත් රුහුණු, පිහිටි හා මායා යන තුන් රට ලෙස බෙදා වෙන් කිරීම.

එක් රටකට දිසා 10 ක් බැගින් මුලු රටට දිසා 30 ක් වේ. රුහුණු රට සඳහා නව දිසා 3ක්, මහියංගනය, වැල්ලවාය සහ සේරුවාවිල; මායා රට සඳහා යාපහුව සහ   පිහිට්රට සඳහා විල්පත්තුව.රට සභා සඳහා රට සඳහා නොපිටවේ.  රට දිසා 30 මඟින් පාලනය කෙරේ.

38 සියලුම ආගම්වල පූජ්‍යපක්ෂය ජාතික රාජ්‍යසභාවට හෝ වෙනත් දේශපාලන ආයතනයක මැතිවරණයට ඉදිරිපත්වීම තහන ම්කිරීම

39 රජයේ සහ අර්ධරාජ්යආයතනවලට හෝ දේශීය හාවි දේශීය සේවාවලට බඳවාගැනීමේ සියලු ක්රියාපටිපාටි උල්ලංඝනයකරමින් පරාජිත දේශපාලකයින්, දේශපාලන පවුල්වල සාමාජිකයින් සහ හිතවතුන් ඇතුළු බාහිර  පුද්ගලයන් පත්කිරීම තහන ම්කිරීම.

40. දේශපාලකයින්ට  සහ රාජ්යසේවකයින්ට දැනට ලබාදෙන තීරුබදුරහිත වාහන සහ නිලවාහන වැනිවිශේෂ වරප්රසාද සියල්ල වහාම නැවැත්වීම සහ සියපනතේ අන්ක 88 හි දක්වා ඇති පරිදි 1987 සිට මෙම පහසුකම අනිසිලෙස භාවිතා කොට ඇති  සියලුම දෙනාට  දණ්ඩුවම් කිරීම ස

41දේශපාලකයින්ටදැනටලබාදෙනවිශ්රාමවැටුප්අයිතිවාසිකම්අහෝසිකොට දේශපාලනය යලිත් අතීතයේ දී මෙන් නැවත වරක් ගෞරවනීය රාජ්ය සේවාවක් බවට පරිවර්තනය කිරීම සහ  වංචාවක් හා මහා ව්යාපාරයක් ලෙස දේශපාලනයේ යෙදීම අවසන්  කිරීම.

42 දේශපාලනයේ හෝ රාජ්යසේවයේ කිසියම් තනතුරක්  දැරීම සඳහා රජයට හෝ රටට එරෙහි                       කිසියම්  ද්රෝහී ක්රියාවක් සම්බන්ධයෙන් වැරදිකරුවන්වූ  සියලුම පුද්ගලයින් නුසුදුස්සන්කිරීම.

දැනට කිසියම් රාජ්ය තනතුරක් දරන අයද මේ යටතට වැටෙන  අතර එවැනි අයට වහාම සේවයෙන් ඉවත් කළ යුතුය.මෙවැනි වරද කරුවන්ට බලධාරීන් සුදුසු යැයි සලකන වෙනත්  දණ්ඩුවම්  වලට අමතරව සිවිල් අයිතිවාසිකම් ඉවත් කිරීම, ජීවිතාන්තය දක්වා සිරදණ්ඩුවම් ලබාදීම සහ නීති විරෝධී ලෙස අත්පත් කරගත් දේපළ රාජසන්තක කිරීමද කළ යුතුය.

43 මේ රටේ අභ්යන්තර කටයුතුවලට විදේශ රටවල් හෝ ඕනෑම විදේශීය සංවිධානයක් මැදිහත්වීම නැවැත්වීම

සහ මේ රටේ භූමිපුත්රයන්ගේ අභිමතයන් හා අභිලාෂයන් අනුව පමණක් පාලනය කිරීම, නවී පිල්ලේ, සමන්ත පවර්, බ්රිතාන්ය අග්රාමාත්යවරයා, ජිනීවා සහ ඇම්නෙස්ටි ඉන්ටර්නැෂනල් සහ යූඑන්එච්ආර් වැනි අනෙකුත් සියලුම සංවිධානවල අනවස්ය මැදිහත්විම් වහාම අවසන් කළ යුතුය. එසේම මේ රටතුල ස්ටින සියලුම විදේශ තානාපතීන්ට රජය සමඟ හැර වෙන කිසිම් අපුද්ගලයකු හෝ ආයතනයක් සමන්හ කිසිම සම්බන්ධකමක් පැවත්වීම තහනම් කළයුතුය

එසේම ඇමුණුම් 1 සහ 11 හි දැක්වෙන ජාතික ප්රතිපත්ති නොපිළිගන්නා සහ ශ්රී ලංකා රජයේ ප්‍රතිපත්ති වලට පටහැණිව ක්රියා කරණ සහ දේශීය හා විදේශීය එල්ටීටීඊ ශේෂවලට සහය දක්වන සහ පිට රට සිට ක්රියාත්මක වන ඊනියා දෙමළ ඩයස්පෝරාව සමඟ සම්බන්ධකම් පවත්වන සියලුම රාජ්යයන් සමඟ රාජ්ය තාන්ත්රික සබඳතා අවසන් කඅළ යුතුය.

44 නැවතත් භාණ්ඩාගාරයේ සහ මුදල්අමාත්යාංශයේ ලේකම්වරයා රාජ්යසේවයේප් රධානියා වශයෙන් පත්කිරිම.

දැනට පවතින පරිදි ජනාධිපති ලේකම් වරයා රාජය සේවයේ ප්‍රධානියා වීම අහෝසිකොට නැවතත් භාණ්ඩාගාරයේ සහ මුදල් අමාත්යාංශයේ ලේකම්වරයා රාජ්ය සේවයේ ප්රධානියා කළ යුතුය. අමාත්යාංශවල ලේකම්වරුන් පත්කළ යුත්තේ ලේකම්වරුන්ගේ සේවයෙන් පමණි (වැඩි විස්තර සඳහා සිය පනත අංක 3 බලන්න).මෙමඟින් රාජ්ය සේවය දේශපාලන අවුල් ජාලයෙන් ආරක්ෂා වන අතර රාජ්ය සේවයේ ස්වාධීනත්වය, විනය හා ගුණාත්මකභාවය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම සහ රාජ්ය රැකියා සඳහා බඳවා ගැනීම් දේශපාලන මැදිහත්වීමකින් තොරව සිදු කිරීම තහවුරුවණු ඇත. එසේම සියලුම රජයේ ආයතනවලට ස්ථාවර සේවක සංඛ්යාවක් සිටිය යුතු අතර භාන්ඩාගාරයේ අනුමැතියෙන් තොරව රාජ්ය සේවයට කිසිවෙකු අලුතෙන් බඳවා නොගත යුතුය.

45 එල්ටීටීඊ හිංසාවන් නිසා හෝ යුද්ධයේදී අවතැන්වූ යලුදෙනා මාසහයක් ඇතුළත ඔවුන්ගේ මුල් ස්ථානවල නැවත පදිංචිකිරීම.

46 දිවයිනේ සෑම පලාතකම සියලු වර්ගවාදී ජනපද  පිහිටුවීම් වහාම   තහනම්කිරීම සහ කිසිදු භේදයකින් තොරව මුළු දිවයිනම සියලු ජන කොටස් සඳහා විවෘත කිරීම සහ මෙම මූලධර්මයට එරෙහිව විවෘතව දේශනා කරන හා ක්රියා කරන විග්නේශ්වරන් වැනි අයට දැඩි දන්ඩුවම් ලබා දිය යුතුය

47 සියලුම විශ්ව විද්යාල රජයේ ජාතික අධ්යාපන ප්රතිපත්තිය ක්රියාත්මක කිරීමට යටත්ව පූර්ණ ස්වාධීන ආයතන බවට පත්කිරීම.

 ඒ සමඟම සමස්ථ තරුණ පරපුරම විකුර්ති මන්සින් යුත් ජේ. වී. පී. ග්‍රහණයෙන් මුදාගෙන නවලෝකයේ ඉදිරි අභියෝගවලට මුහුණදිය හැකි ඉලෙක්ට්රොනික භාවිතයන්ගෙන් ඔබ්බට යන අද්යාපන මාවතකට පෙළ ඇස්විය යුතුය

48 දේශපාලකයින්ට සහ රාජ්ය නිලධාරීන්ට විදේශ සංචාර අවම කිරීම.

විදේශ අධ්යයන චාරිකා හෝ පුහුණුවීම්වලට යන දේශපාලකයන් සහ රාජ්ය නිලධාරීන් ආපසු පැමිණ මාසයක් ඇතුළත ඔවුන්ගේ ප්‍රගති වාර්තා ඉදිරිපත් කළ යුතු අතර, ඔවුන් ඉගෙන ගත් පාඩම් මොනවාද, ඒවා රටේ දියුණුවට යොදාගන්නේ කෙසේද යන කරුණු ඇතුලත් වාර්තාවක් දේශපාලකයින් සහ නිලධාරීන් විසින් අදාළ අමාත්යාංශයට / දෙපාර්තමේන්තු ප්රධානීන් ට ඉදිරිපත් කළ යුතුය

එවැනි වාර්තා නොදෙන එසේම ගමන සඳහා වැයවූ මුදලට සරිලන ප්‍රතිලාභයක් පෙන්වීමට අපොහොසත්වන පුද්ගලයන් වෙනුවෙන් වැයවු මුදල ආපසු අයකර ගැනීම සහ ඉන් පසු එවැනි අයට රජයේ වියදමින් කිසිම විදේශ සන්චාරයකට අවසර නොදීමටද කටයුරු කළ යුතුය.

49 චන්දදායකයින්ට අල්ලස් දීම සඳහා නිර්මාණයකරනලද ආසන හෝ විමධ්යගත අයවැය මගින් දේශපාලකයින්ට මහජනමුදල් වෙන්කිරීමේ     වර්තමාන ක්රමය    වහාම නවත්වා අතීතයේදී සිදුවූවාක්මෙන් රාජ්යනිලධාරීන් හරහා පමණක් සියලු රාජ්යඅරමුදල් බෙදාහැරීම සහ මූල්යකළමනාකරණය නැවතත්කිරීම ආරම්ඹකිරීම..

 50 මෙම කොන්දේසි වලට එකඟ වීමට සූදානම් නැති කිසිම පුරුෂයෙක් හෝ ස්ත්රියක් මේ රටේ පුරවැසියෙකු වීමට හෝ ජාතික දේශපාලනයට පිවිසීමට හෝ රාජ්ය සේවයට පත් කිරීමට සුදුසු නොවන බැවින්, එවැනි කිසිදු පුද්ගලයෙකු රාජය යටතේ කිසිම තණතුරකට තෝරා පත්කර නොගත යුතුය.

(මේ එක් එක් කාරණය පිළිබඳ විස්තර සඳහා කරුණාකර මහනුවර ප්රඥප්තිය 2019 අදාළ කොටස් බලන්න).

අපගේ  ඒකායන ප්‍රාර්ථනාව!

අවසානවශයෙන් මේරටයළිත්, වසරදහයක් (10) තුල ආරක්ෂිත, නීතිගරුක, සාමකාමි, සමුර්ධිමත් හා බෞද්ධමූලධර්මයන් මත පදනම්වූ ධාර්මික දේශයක්  බවට පත්කොට ආසියාවේ  ආශ්චර්ය බවට පත්කිරීම  කෙළවරකොට ඇතිඒඋත්තු0ග ගමනාන්තයටළඟාවනතුරුමෙම මහා ජාතික  ඉදිරිපිම්මේ කිසිවිටෙකත් අම්බලම් නොතිබියයුතුය” යනුඅපගේ ඒකායන ප්‍රාර්ථනාවයි!

ඇමුණුම 1

මේ සිංහලේ රාජධානියේ/ ජනරජයේ කිසිදිනක කිසිවෙකුට අහිමිකළ නොහැකි එසේම සාකච්ඡා කළ නොහැකි කොන්දේසි 17ක්.

කුමන රජයක් බලයට පත්වුවද මෙම කරුණු 17 සිංහලේ රාජධානියේ අනුල්ලන්ඝනීය හා වෙනස්කළ නොහැකි රාජ්ය ප්‍රත්පත්ති වශයෙන් සදාකාළිකවම පැවැතිය යුතුය.

1 මේ රට යලිත් සිංහලේ රාජධානිය වශයෙන් නම්කළයුතුය

ක්රිස්තු පූර්ව 543 සිට ක්රි. ව. 1972 දක්වා වසර 2515 තිස්සේ අඛණ්ඩව පැවති පරිදි යළිත් මේ රට සිංහලේ   රාජධානිය වශයෙන් නම් කළයුතු. එසේම මේ රට සිංහල ජාතියේ අයිතිහාසික මාතෲභූමිය ලෙසද ප්රකාශයට පත් කළ යුතු අතර මේ රටේ සිටින සියලුම සුළුජන කොටස් හෝ වෙන කිසිවෙකුට එය විවාදයට භාජනය නොකළ යුතු හා සාකච්ඡා කළ නොහැකි කරුණක් වශයෙන්ද ප්රකාශ කොට විවස්ථා ගතකළ යුතුය.

(සියලුම අයිතිහාසික හා සාහිත්ය මූලාශ්රයන් මේ රට හඳුන්වා ඇත්තේ සිංහලේ, සිංහලද්වීප, සීහල දීප, ත්රි සිංහලේ,  ලක්දිව හෝ ලංකාව ලෙසය. දකුණු ඉන්දියාවේ පුරාණ මලයාලම් ජනයා පමණක් එය ඊලම් ලෙස හඳුන්වා ඇත. ඉන් ඔවුන් අදහස්කළේ සින්හලයින්ගේ රට යන්නමය. 1815 මාර්තු 2 වන දින උඩරට ගිවිසුම මගින් ඉන්ග්රීසීන්ට භාරදුන්නේද සිංහලේය.ඔවුන් Ceylon ලෙස එය පරිවර්තනය කරන ලදි, එහි අර්ථයද සිංහල ජනයාගේ භූමිය යන්නමය. එබැවින් රටේ මුල් නම නොපමාව යථා තත්වයට පත් කළ යුතුය. සින්හළේ හා ලංකාව යන දෙකම ඉතා අතීතයේ සිටම මේ රට හැඳින්වීමට භාවිතා කර ඇත. 1972 ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව ශ්රී ලංකාව ජනරජයක් ලෙස නම් කරන ලද අතර අද එය ජාත්යන්තරව ශ්රී ලංකාව ලෙස හැඳින්වෙයි. මහජන එකඟතාවයකින් පසුව අවශ්ය නම් එය සිංහලේ හෝ ශ්රී ලංකාව ලෙස හැඳින්විය හැකිය. (කෙසේ වුවද එසේ කරන්නේනම් සින්හලේ යන නාමය වරහන් තුල යෙදිය යුතුය. මන්ද එය මේ රටේ ජාතිය හා බැදුණු අනන්ය නාමය බැවිණි . ලන්කා යන්න මද්යයේ පිහිටි, ලස්සණ රට  යන තෙරුම් ඇති විශේෂණ පදයක් පමණක් වන බැවිණී එවිට මේ රට සියලුම භාෂාවලින් සිංහලේ හෝ ශ්රී ලංකාව ලෙස හැඳින්විය යුතුය. ඊලාම්, ඉලන්කෙයි හෝ කලිස්තාන් වැනි වෙනත් අපබ්රන්ශ නම්වලින් එය හැඳින්වීම රාජද්රෝහී ක්රියාවක් ලෙස ප්රකාශයට පත් කළ යුතුය).

2 ජාතියේනම සිංහල” වියයුතුය

ක්රිස්තු පූර්ව 543 සිට 1972 දක්වාම මෙම රටේ ජාතියේ නම සිංහල විය. 1815 වනතුරුම මේ රටේ ජාතිය හදින්වූයේද සින්හල වශයෙනි. ද්රවිඩයන් හා මුස්ලිම්වරුන් මේ රටේ එවකටත් සිටියද කිසිදිනක ඔවුන් ජාතීන් වශයෙන් කිසිම තැනක හන්දුන්වා නැත. එමනිසා මින් පසුවද ඔවුන් සුළු ජන කොටස් ලෙස මිස කිසිවෙකු විසින් ජාතීන් වසයෙන් නොහැඳිවිය යුතුය. ඔවුන් සුළු ජන කොටස් මිස ජාතීන් නොවේ. ඔවුන් සුළුජාතීන් වශයෙන් පරිවර්තනය කොට  තිබීම මෙම අර්බුධයට හේතුවන්නට ඇත. තවද දෙමළ මිනිසුන්ට දකුණු ඉන්දියාවේ අවශ්යනම් ජාතියක් වසයෙන් හඳුවාගත හැකි අතර මුස්ලිම් කියා ජාතියක් ලෝකයේ කිසිම රටක නැති බවද මෙහිදී පෙන්වා දිය යුතුව ඇත. එසේ තිබියදී මේ රටේ පමණක් මුස්ලිම් ජාතියක් සිටින්නේ කෙසේද? තව දුරටත් ලෝකයේ ඔනෑම රටක සිටින්නේ එක් ජාතියක් පමණක් බවද මෙහිදී පෙන්වාදිය යුතුව ඇත.එමනිසා මේ රටේ පමණක් කිසේත්ම ජාතීන් කීපයක් සිටිය නොහැක.

මේ නිසා මින් පසු මේ රටේ සියළුම ජාතියකටම, සෑම ජාතියකටම සියළුම හා සෑම ජාතින්ට වැනි වචන දේශපාලකයින් ඇතුළු සියළුදෙනාම ප්‍රකාශ කිරිම සහ භාවිතය වහාම නතර කළයුතුය. මන්ද එසේ කිරීමෙන් මේ  රටේ ජාතින් කීපයක් සිටින බව ගම්යවන  නිසාය.

3 මේ  රටේ රටවැසියන් (පුරවැසියන්) සිංහලවිය යුතුය. ඒ සිංහලේ වැසියන් යන අරුතිනි.

ඉතිහාසය පුරාම මේ රටේ රටවැසියන් (පුරවැසියන්) හඳුන්වා ඇත්තේ සිංහල ලෙසය. සිංහලේ පුරවැසියන් වීමට කැමති අය සිංහල භාෂාව ඉගෙන ගත යුතුය, සිංහල නම් ගත යුතුය, ඔවුන්ගේ මුල් රටට ඇති පක්ෂපාතිත්වය අතහැර දමා 1947 දී බුරුමය කළාක් මෙන් ස්වදේශික සිංහල නම් ගත යුතුය. සිංහල සමාජය සමඟ සම්පුර්ණයෙන්ම අන්තග්රහණය විය යුතුය. මෙම අවශ්යතාවයන්ට අනුකූල නොවන අයට සිංහලේ පුරවැසිභාවය ලබා නොදීය යුතුය.

 රටවැසියන් දෙයාකාර වියයුතුය

 අ) පරම්පරාවෙන් රටැවැසියෝ (භූමිපුත්රයෝ) 1815 ට පෙර සිංහලේ පදින්චිව සිටි අයගෙන් පැවත එන්නන්

ආ) ලියාපදිංචි වීමෙන් රටවැසියෝ.රටවැසිභාවය සම්බන්ධව මහනුවර ප්රඥප්තියේ (2019) අන්ක 7 හි දක්වා ඇති කොන්දේසි වලට යටත්ව, මෙහි ඇතුළත් කර ඇති ඇමුණුම 1 සහ 11 හි සඳහන් කොන්දේසි පිළිගෙන ලියාපදිංචි වූ  අයද මේ ගණයට ඇතුළත් ය.

4 බුද්ධාගම මේ රටේ රාජ්ය ආගමලෙස නැවතත් ප්රකාශ කළයුතුය

ක්‍රිස් පූර්ව 307 සිට 1815 දක්වාම මේ රටේ රාජ්ය ආගම වූයේ බුද්ධාගමය. එමනිසා බුද්ධාගම රාජ්ය ආගම ලෙස ප්රකාශයට පත්කළ යුතුය. අනෙකුත් සියළු ආගම් ඇදහිමෙ පූර්ණ නිදහස තහවුරු කෙරේ. එසේ උවද ඒවා ප්රසිද්ධියේ ප්රකාශයට පත් කිරීමට, ඉගැන්වීමට හෝ ප්රචාරය කිරීමට කිසිදු අයිතියක් නොමැත. මේ රටේ ඉතිහාසයේ ආරම්භයේ සිට 1815 දක්වා පැවතියේ එම තතවයය. අතීතයේ දී මෙන්ම  සමකාලීන කාලවලදී පවා ‘අනෙක් සියලුම ආගම්  කුඩා ශාඛා පමණක් බවද බුද්ධාගම  ප්රධාන ගස ලෙස පිළිගෙන ඇති බව අගරදගුරු මැල්කම් ප්රනාන්දු රදගුරුමන් ද ප්රකාසකළේය.,මේ අනුව බුද්ධාගම මේ රටේ රාජ්ය ආගම ලෙස නීතිගත කිරීමත කිසිදු භාදාවක් නැත. 1987 ආණ්ඩුක්‍රම විවස්ථාවේ 9. සහ 14 (E) මේ අනුව පරිච්චින්න කළයුතුය.  

එසේම මේ රටේ අයිති හාසික සන්ස්කෘතික අනන්යතාව ආරක්ශා කිරීම සඳහා රටපුරා සෑමතැනකම තිබෙන පවුරානික සින්හල බෞද්ධ පුරාවස්තු සන්රක්ශනයකොට ආරක්ශා කළයුතු අතර ඒවාට හානි පමුණුවන පුද්ගලයින්ට විරුද්ධව දැඩි දඳුවම් ලබාදිය යුතුය.

5. 1815 දක්වා තිබුණුපරිදි මුළුරටේම යලුමරටවැසියන්ට එක් නීතියක්  50 මෙම කොන්දේසි වලට එකඟ වීමට සූදානම් නැති කිසිම පුරුෂයෙක් හෝ ස්ත්රියක් මේ රටේ පුරවැසියෙකු වීමට හෝ ජාතික දේශපාලනයට පිවිසීමට හෝ රාජ්ය සේවයට පත් කිරීමට සුදුසු නොවන බැවින්, එවැනි කිසිදු පුද්ගලයෙකු රාජය යටතේ කිසිම තණතුරකට තෝරා පත්කර නොගත යුතුය.

(මේ එක් එක් කාරණය පිළිබඳ විස්තර සඳහා කරුණාකර මහනුවර ප්රඥප්තිය 2019 අදාළ කොටස් බලන්න).

සම්ප්රදායික දේශීය නීති මත පදනම්ව, භූමිපුත්රයින්  විසින් රටට අව්ශ්ය නිති සම්පාදනාය කළයුතුය. ඊට සමගාමීව රට ජාතිය බෙදීම සඳහා ලන්දේසීන් සහ බ්රිතාන්යයන් විසින් මේ රටට හඳුන්වා දුන් තේසවළමෙයි (මලබාර් වැසියන් සඳහා නීතිය) සහ  මුස්ලිම් නීතිය (මුස්ලිම්වරුන් සඳහා) වැනි ජනවාර්ගික නීති අහෝසි කොට තහනම් කළයුතුය. දැනට පවතින ක්‍රමයේ විහිළුව වඩාත් කැපී පෙනෙණුයේ දේශයේ භූමිපුත්‍රයින්වූ සින්හළයින්ගේ ගේ වසර දහස් ගානක් පැවෙති ස්වදේශීය නීතිය ඉවත්කොට ඒ වෙනුවට ඔවුන් පමණක් රෝම ළන්දේශි හා ඉන්ග්‍රීසි නීතියට යටත් කිරීමයි. නීතිය කාටත් සමාන වියයුතු අතර නීතියේ ආධිපත්ය ඉදිරියේ සියළුදෙනාම සමාන විය යුතුය.

 6 මේ රටේ රාජ්යභාෂාව සින්හල වියයුතුය.

ක්රිස්තු පුර්ව 543 සිට 1815 දක්වා මේ රටේ පැවති රාජ්ය භාෂාව සිංහලය. අදටත් රටේ මුළු ජනගහනයෙන් 75% පිරිසක් සින්හල නිසාද, 100%  පිරිසක් සින්හල කථා කරන නිසාද මේනිසා කිසිවෙකුට අසාධාරනයක් සිදු නොවේ. අනෙක මේ සින්හල රටේ රාජ්ය භාෂාව සින්හල නොකරන්නේ නම් එය අපි කරන්නේ හඳේදැයි විමසිය යුතුය. ස්වදේශිකයන්ගේ භාෂාව එනම් සිංහල නොදන්නා කිසිවෙකුට මේ රටේ සම්පූර්ණ රටවැසිභාවය ලබා  නොදිය යුතුය.

7 එක් රටක්, එක් ජාතියක්, එක් ජාතික ධජයක් සහ එක් ජාතිකගීයක් එක්

මෙකී නියමයන් ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ ඇතුළත් කළ යුතුය. ජාතික ගීය ගායනා කළ යුත්තේ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ දක්වා ඇති පරිදි සිංහල භාෂාවෙන් පමණි. (මෙය එක් ජාතියක් ලෙස එක්සත්කම හා දේශප්රේමය වැඩි දියුණු කර ශක්තිමත් කරනු ඇත)

8මේ රටේ ජනාධිපති,අගමැති, ත්‍රිවිධහමුදාපතිවරුන් සහ පොලිස්පති සෑමවිටම සම්මුතියෙන් හා නීතියෙන් සිංහල බෞද්ධයන්පමණක්වියයුතුය.               

9 දිවයිනතුළ  ඇතිභූමිය, ජලය හෝ වෙනත් කිසිදු ජාතිකස ම්පතක් කිසිදු විදේශීය රටකට හෝ විදේශීය ආයතනයකට නොවිකිණිය යුතුය.

(මෙම සියළු තත්වයන් ම 1815 දී උඩරට ගිසුමේ සම්මුතියෙන් මේ රට ඉන්ග්රීසීන්ට භාර දෙන අවස්ථාවේ දී පැවති බැවින් මේ කොන්දේසි පැනවීමෙන් මෙම රටේ භූමිපුත්රයන්ගේ නීත්යානුකූල අයිතිවාසිකම් යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම හැර අන් කිසිවක් මින් සිදු නොවේ. 1818 නොවැ. 21 දිනැති බ්රවුන් රිග් ආණ්ඩුකාරයා විසින් ගේ ඒකපාර්ශවිකව පණවන ලද රාජකීය ප්රකාශණයෙන් නීතිවිරෝධී ලෙස බ්රිතාන්යයන් විසින් උල්ලන්ගණය  කරනණු ලැබුවද, උඩරට ගිවිසුම අනුව අදද රටවල් දෙකක් අතර  ඇතිකරගත් ගිවිසුමක් වශයෙන් වළන්ගුය. මේ රටේ නිදහස අර්ථවත් කිරීම සඳහා මෙම කොන්දේසි 1948 දී යථා තත්වයට පත් කළ යුතුව තිබුණ නමුත්  එසේ නොකළද 1815 ට පෙර මේ රටේ සියලුදෙනාම එම පද්ධතිය තුළම ජීවත් වූ බැවින් මෙම කොන්දේසි අද පැනවීම අභියෝගයට ලක් කිරීමට දෙමිළ හෝ මුස්ලිම්වරුන්ට නොහැකිය. අද ඔවුන් භුක්ති විඳින සියලු අයිතිවාසිකම් ඔවුන්ට ලබාදී ඇත්තේ රටේ භූමිපුත්රයින්වූ සින්හලයින්ට එරෙහිව ඉන්ග්රීසීන් ක්රියාවට නන්ග්වනලද දැඩි මර්දනය යටතේය)

10 සිංහල ජනයාටද තමන් කැමති ඕනෑම ප්රදේශයක ජීවත්වීමේ අයිතිය තිබියයුතුය

 දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනයා දැනට භුක්ති විඳින ආකාරයට සිංහලයින්ටද මේ රටේ ඕනෑම  තැනක ඉඩම් මිළදී ගැනීමට,පදින්චි වීමට, පන්සල් හා සිද්ධස්ථාන වැනි ආගමික ආයතන ගොඩනගා ගැනීමට අයිතිය තිබිය යුතුය. යමෙක් මෙම කොන්දේසිය ප්රතික්ෂේප කරන්නේනම් ඔවුන් ඉන්දියාවේ හෝ අරාබියේ තම මව්බිම් බලා පිටත්ව යා යුතුය. මන්ද මේ රට ඔවුන්ගේ මාතෲ භූමිය නොවන නිසාය. මේ රටේ  භුමිපුත්‍රයින් වන සින්හලයින්ට හැර වෙනත් කිසිම සුලු ජනකොටසකට අයිතිහාසික මාතෲ භූමි මෙහි නැත.

11 රටේ සම්පත් සීමිත බැවින් දැඩි ජනහන ප්‍රතිපත්තිය ඇතිකිරීම සහ බහුවිවාහ තනම්කිරීම

12 ජනවාර්ගිකත්වය,ආගම,කලාපය හෝ මේ රටට කිසිසේත්ම නොගැළපෙන ෆෙඩරල්, ටීඑන්ඒ, ටෙලෝ, එ.එල්.එම්.එස්, ටී.සී සහ ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් නිබෙදුම්වාදී, ආගම්වාදී. හා දේශපාලන මතවාදී වශයෙන් මේ රටට නොගැළපෙන සියලුම දේශපාලන පක්ෂතහනම්කළයුතුය.  ජේ.වී.පී. වැනි මාක්ස්වාදී පක්ෂවල පවා දේශපාලන මතවාද මේ රටට කිසිසේත්ම නොගැලපෙන පමණක් නොව අතිශයින්ම විනාශකාරී බැවින් තහනම් කළයුතුය, ශ්රී.ල.නි.ප, එ.ජා.ප.,කො.ප., හා ල.ස.ස. වැනි පක්ෂ මේ වන විටත් මිහිදන් වී හමාර බැවින් ඒ ගැන කථා කිරිමෙන් පළක් නැත.

13රාජ්යසේවයට බඳවාගැ ජනවාර්ගික අනුපාතයන්ට අනුකූලව සිදුකළයුතුය (කරුණාකර විස්තර සඳහා මහනුවරා ප්ර ter ප්තිය 2019 සහ සියපනාතා බලන්න)

14 රටේ  ඔනෑම ප්‍රදේශයක දෙමළ මුස්ලිම් තනි ජනවාර්ගික ජනපදකරණය තහනම්කිරීම සහ රජයවිසින් පිහිටවණුලබණ සියළුම නවජනපදවල මිශ්රව පුරවැසියන් පදින්චිකිරීම

15 දේශපාලානඥ්යින්ට මෙන්ම සියළුම රාජ්ය නිලධාරීන්ට විශේෂ සුදුසුකම් හා ආචාර ධර්ම මාලාවක් නියම කිරීම හා රාජද්රෝහී, දේශද්රෝහී වරද කරන්නවුන්ට දැඩි දන්ඩුවම් ලබාදීම සහ සාමාන්ය පුර වැශියෙකුට නැති කිසිම විශේෂ වරප්‍රසාදයක් ඔවුන්ට නොදීම

16 සින්හල බෞද්ධ සන්ස්කෘතියේ මහා විනාශයට හේතුවී ඇති මැද පෙරදිග වහල් සේවය සඳහා කාන්තාවන් යැවීම තහනම් කිරීම සහ ඔවුන්ට ඒ වෙණුවට මේ රටතුල රැකියා අවස්ථා ලබාදීම

17 මේ රටේ අයිතිහාසික අනන්යතාව ආරක්ෂා කිරීම සඳහා උතුරු නැගෙනහිර අතුලු සෑම ප්‍රදේසශයකම තිබෙන පවුරානික බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන  නැවත සන් රක්ෂනයකොට එවාට පුරාවිද්යාත්මක සාක්ෂි අනුව රජදවස තිබුනු සම්පූර්න භූමි ප්‍රමාණයන් නැවත ලබා දී සන් රක්ෂනය කළයුතුය.

නව ශ්රීලංකා ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවක්

නව ශ්රීලංකා ආණ්ඩුක්රම යවස්ථාව සකස්වියයුත්තේ පහතසඳහන් අයිතිහාසික පදනම මතය.

1 අයිතිහාසික වශයෙන් මේ රට අවම වශයෙන් ක්රි.පූ 543 සිට මේ දක්වා අඛණ්ඩව සිංහල ජාතියේ සාම්ප්රදායික නිජබිම ලෙස සහ ක්රි.පූ 307 සිට සිංහල බෞද්ධ රාජ්යක් වසයෙන් මේ දක්වා පැවතීම.

2 සිංහල බෞද්ධයන් යනු මෙම දූපතේ අද්විතීය සිංහල බෞද්ධ ශිස්ඨාචාරය ආරම්භකළ,  ගොඩනැගූ හා පෝෂණය කළ අයයි.

3.පළමුව, ක්රි.පූ 543 ක්රි.ව.12 වන සියවසේදී ම්ලේච්ඡ මාඝ ආක්රමණිකයින් විසින් අනුරාධපුර, පොලොන්නරු ශිෂ්ටාචාර විනාශ කරන තුරු එය පුරාණ හා   මධ්යකාලීන ලෝකයේ හොඳම ශිස්ඨාචාර අතර ශ්රේණිගතව තිබිණ. අණතුරුව පැමිණි සෑම විදේශ ආක්‍රම්ණයකින්ම මේ රට බේරාගත්තේද සින්හළයින්මය.

දෙවනුව, පෘතුගීසි, ලන්දේසි සහ බ්රිතාන්ය ආක්රමණිකයින් විසින් 1505 සිට 1948 දක්වා වසර 443 ක්තිස්සේ සිදුකරණ ලද සියලුම ආක්රමණ වලට ජීවිත පරිත්යාගයෙන් මුහුණ දී රට හා ජාතිය බේරාගත්තේද සින්හළයින්ය. 

4.විශේෂයෙන් 1818 ඌව සහ 1848 මාතලේ නිදහස් සටන්වලදී බ්රිතාන්යයන්ට එරෙහිව නැගිටීම්.

අනාගත  පරම්පරාව සඳහා මව්බිම ආරක්ෂා කිරීම සඳහා සතුරන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමේ දී ඔවුන්ගේ සියලු ඉඩම් කඩම් අහිමි  වූයේය. මේ සෑම යුද්ධයකදීම ආක්රමණිකයාට මුහුණ දී සිය මව්බිම ආරක්ෂා කිරීම සඳහා දසදහස් ගණනින් යුද්ධයෙන් මිය ගියේද සිංහල බෞද්ධයින්මය. මෙම ආක්රමණිකයන් විසින් සිදුකරන ලද කුරිරු හා ම්ලේච්ඡ හිංසාවන්ගේ දීර්ග ලැයිස්තුව අතර, අත්අඩංගුවට ගත නොහැකිවූ සියලු දෙනාට මරණ බියෙන් දුවන සතුන්ට මෙන් වෙඩි තබා මරා  දැමීම, එසේ මැරූවන් පවා නැවත ප්රසිද්ධ ස්ථානවල එල්ලා තැබීම, ඔවුන්ගේ සියළුම කෙත්වතු, ගෙවල්දොරවල්, අටුකොටු  සහ ගම්දනව් පිටින් ගිනිතබා විනාශකිරීම, ස්වදේශිකයන්ගේ සියලු සතුන් මරා ආහාරයට ගැනීම සහ ජනතාවගේ සහ විහාර දේවාල ඉඩකඩම් සියල්ල බලහත්කාරයෙන් අත්පත්කරගැනීමෙන් සින්හලයින් නැගෙනහිර සහ උතුරුමැද වනාන්තරවලට පන්නා දැමීම මෙම ආක්රමණිකයන් විසින් සිදුකරන ලද කුරිරු අපරාධ පිළිබඳ උදාහරණ කිහිපයක් පමණි.

මේ සෑම යුද්ධයකදීම දෙමළ සහ විශේසයෙන්ම මුස්ලිම් වරුන් ගත්තේ ආක්රමණිකයාගේ පැත්තය. සින්හල නායකයින්ට විරුද්ධව ඔත්තු සැපයීම, වරායවල සිට රට තුලට ගොනුන් පිටින් සුද්දන්ගේ අවි ආයුධ සහ බඩුමුට්ටු ප්රවාහනය කිරීම විශේසයෙන්ම කරන ලද්දේ සින්හලයින්ගේ අනුග්රහයෙන්ම ඉඩකඩම් ලබාගෙන රටතුල විවිධ ප්රදේශවල පදිචිව සිටි සින්හල අපගෙන්ම යැපුණු  එසේම අපේම ගැහැණුන් පවා විවාහකරගෙන සිටි රටේ අභ්යන්තරය පිළිබඳ ඉතා හොඳින් තොරතුරු දැනගෙන සිටි මුස්ලිම් වරුන්ය.

5 1815 මාර්තු 2 වනදිනඋඩරටගිවිසුමේදක්වාඇතිපරිදි 1815 දීබ්රිතාන්යටපවරාදුන්රටේනමසිංහලේය.

ටැප්රොබේන් සහ සෙරෙන්ඩිබ් හැර සෙසු 23 කට වැඩි සෙලාන් වැනි නම් සියල්ලෙන්ම අදහස් කළේ සිංහල ජනයාගේ දේශය යන්නමය. ඊලාම් යන දෙමළ වචනයේ තේරුමද සිංහලයන්ගේ දේශයමය. මෙයින් පැහැදිළිවම පෙනී යන්නේ, ඉතිහාසය පුරාම මෙම භූමිය හඳුන්වා ඇත්තේ සින්හලයින්ගේ රට වශයෙන් බවය. ළන්කාව යන අපරනාමය පැරැණි භාරතීයයන් විසින්, ලස්සණ රට, භූ මද්ධ්යයේ පිහිටි රට හා දිවයින යන අරුතෙන් තබන ලද්දකි.

6 ක්රි. පූ. 2 වනසියවසේසිටක්රි. ව. 1948 දක්වාපළමුවදකුණුඉන්දියානු ආක්රමණිකයින්  සහඉන්පසුවපෘතුගීසීන්, ඕලන්දකාරයිසහඉන්ග්රීසීන්ටඑරෙහිව  වසරදහස්ගානක්තිස්සේනොනවත්වාසටන්කළසිංහලබෞද්ධයන්මේරටේශිෂ්ථාචාරයේ  නිර්මාතෘවරුන්වූඅතර 1505 සිට 1948 දක්වාබ්රිතාන්යආක්රමණිකයන්ගෙන්තමමව්බිමආරක්ෂාකරගැනීමසඳහාදසදහස්ගණනක්සටනේදීමියගගියේද ඔවුහුමය.

විශේෂයෙන්ම 1818 ඌව සහ 1848 මාතලේ නිදහස් සටන් වලදී බ්රිතාන්යයන්ට එරෙහි අභීතව සටන්කොට මතු පරම්පරාව සඳහා මව්බිම ආරක්ෂා කිරීම සඳහා  සටන් කිරීමේ දී ඔවුන්ගේ ජීවිත මෙන්ම සියලු ඉඩම්කදම්ද ඔවුන් අහිමිවිය.

7 මේ කිසිම ජාතික සටනකදී කිසිම දෙමල හෝ මුස්ලිම් මිනිසෙක් සින්හලයින්ගේ පැත්ත ගත්තේ නැත   

ඒ වෙනුවට ඔවුන් (වශේෂයෙන් මුස්ලිම්වරුන්) ගත්තේ සතුරාගේපැත්තය.

ප්රවාහනය කිරීමෙන් සහ ස්වදේශික සිංහලයන්ට විරුද්ධව ඔත්තු සැපයූ මුස්ලිම් වරුන් ඔවුන්ගේ පූර්ණ සහාය ලබාදුන්නේ සුද්දන්ටය. 1665 දී පෘතුගීසීන් විසින් බටහිර වෙරළ බඩදී මුස්ලිම්වරුන් අමානුෂික ලෙස සමූළඝාතනාය කළ අවස්ථාවෙදී දිවි ගලවා ගත් අය මහනුවර රජු වෙත පලාවිත් ඔවුන්ව බේරාගන්නා මෙන් සින්හලේ රජුගෙන් ඉල්ලා සිටි අවස්ථාවෙ නැගෙනහිර පානම්පතුවේ ඔවුන් පදින්චි කොට ආරක්ෂා කරණ ලද්දේ සිංහලේ රජු විසිනි. අද අග්නිදිග ලන්කාවේ වෙනම අරාබි රාජ්යයක් ඉල්ලා සින්හලයින්ට විරුද්ධව යුධ වැදී සිටින්නේ උන්ගෙන් පැවත එන මේ අකුර්තඥ මිනිසුන්ය.

8 මුල් දේශපාලන උද්ඝෝෂන ගයේදී දෙමළ විද්වතුන් පවා මේ රටේ  අනන්ය සිංහලබෞද්ධශිෂ්ථාචාරය ගැන ලියාඇති අතර මෙය ඉතිහාසයේ ආරම්භයේ සිටම සිංහලයන්ගේ දේශය බව එකහෙලාම පිළිගෙනඇත.එසේමසින්හලයින්මේදූපත්රාජ්යයේසුවිශේෂීශිෂ්ටාචාරයේනිර්මාතෘවරුන්බවපිළිගත්තේය.

පොන්නම්බලන් අරුණාචලම් සිය Sketches of Ceylon History” නමැති ග්රථයේද (1906) ආනන්ද කුමාරස්වාමිගේ සම්භාව්ය මධ්යකාලීන සිංහල කලා (1905)  නමැති කෘතියේද  මේ රටේ ශිෂ්ඨාචාරය ගැන ඔවුන් විසින් දක්වා ඇති ප්රශස්ත අදහස් බලන්න. මෙවැනි ශ්රේස්ඨ දෙමළ ශ්රි ශ්රී ලාංකිකයන් පැවසූ දේ වර්තමානයේ සිටින දෙමළ ජාතිවාදයෙන් අන්ධ්වූ දෑස් ඇති සම්බන්දන්, විග්නේශ්වරන් සහ සුමන්තිරම් වැනි දෙමළ අන්තවාදී ජාතිවාදීන්ට මෙම පොත් කියවා ඔවුන් මේ රටේ සිටිය යුත්තේ කොතැනදැයි සොයා බැලීමට මම ආරාධනා කරමි. ඒ වෙනුවට අද ඔවුන් සියල්ලෝම අනුගමනය කරන්නේ මැලේසියානු ජාතික දෙමළ කතෝලික  චෙල්වනායගම් නමැති උන්මත්තක සින්හල විරෝදියාය. ඔහු මේ රටට සංක්රමණය වී ඇත්තේ (1903 දී පමණ) 4 හැවිරිදි පිරිමි ළමයෙකු ලෙසය.  පසු කලෙක ඉලන්කයි තමිල් අර්සුකච්චි අදහසෙහි පියා වූ (1947) ඔහු මේ රටේ නූතන දෙමළ ජාත්වාදයේ මෙන්ම අන්තවාදයේද සීයාය.

9 ඉතිහාසය පිළිබඳ මහාචාර්ය කේ.ඉන්ද්රපාල මහතාසිය  ආචාර්ය උපාධි නිබන්ධනය වූ ශ්රිලන්කාවේ ද්රවිඩජනාවාස (1965) කෘතියෙන්නිගමනයකළේ 13 වන සියවස වනතෙක් මේ රටේ අභ්යන්තරයේ දෙමළ ජනාවාස කිසිවක් නොතිබුණුබවසහඒවාපටුවෙරළතීරයකටපමණක්සීමාවූබවය.

මා මෙහි කතා කරන්නේ 1965 දී සිය ආචාර්ය උපාධි නිබන්ධනය ලියූ ඉන්ද්රපාල ගැන මිස එල්ටීටීඊ තුවක්කු ඉදිරියේ දී ලිවූ ඔහුගේ ශ්රී ලංකාවේ ද් රවිඩයන් (300 බී.සී.-1200 ඒ.ඩී.) කෘතියේ මෑතකදී පැවසූ දේ නොවේ: –

10 මේ රටේ සිටින සියළුම දෙමළ හා මුස්ලිම්සු ළුජන කොටස් ඉතිහාසයේ පසුකාලවලදී වරින්වර ඉන්දියාවෙන් හෝ අරාබිකරයෙන් මේරට ටපැමිණි සංක්රමණිකයන්ගෙන් හෝ සුද්දන්විසින් 1505 ට පසු මෙහි ගෙනඑනලද ඔවුන්ගේ වහලුන්ගෙන් පැවතඑන්නන්වේ..

 ඔවුන්  එක්කෝ වෙළඳුන්, ආක්රමණිකයන්, යටත් විජිත බලවතුන්ගේ වහලුන් හෝ නීතිවිරෝධී සංක්රමණිකයන් ය. කෙසේ වුවද මුල් ආක්රමණිකයන්ගෙන් පැවත එන අය ඉතා අල්පය. පෘතුගීසි, ලන්දේසි සහ බ්රිතාන්යයන් විසින් 1505 න් පසු උතුරු හා නැගෙනහිරට  විශාල වශයෙන් දකුණු ඉන්දියානු  ද්රවිඩයන් වහලුන් ලෙස ගෙන එන ලදී. වසාන කාණ්ඩය වන්නේ 1840 න් පසු බ්රිතාන්යයන් විසින් ඔවුන්ගේ කෝපි සහ තේ වතු වල වැඩ කිරීම සඳහා  ගෙන එන ලද වතු ද්රවිඩයන් ය. එබැවින් ඔවුන් 1948 දී පිටත්ව යන විට බ්රිතාන්යයන් විසින් අතහැර දමා ගිය බ්රිතාන්ය පුරවැසියන් ය. 1954 නේරු කොතලාවල ගිවිසුම අනුව දේශයේ භාෂාව සහ ඉතිහාසය ඉගෙන ගෙන ස්වදේශික සිංහලයන් සමඟ අන්තග්රහනය වීමෙන් පසු ඔවුන් මේ රටේ පූර්ණ පුරවැසියන් බවට පත්වන තුරු මේ රට ඔවුන්ගේ මව්බිම ලෙස හැඳින්වීමට නීත්යානුකූල අයිතියක් ඔවුන්ට නැත.

අභාග්ය වන්නේ මේ කිසිවෙකු මේ රට සිංහලයන්ගේ දේශය ලෙස නොපිළිගැනීමයි. ඒ වෙනුවට දෙම්ලුන්ට අවශ්ය වන්නේ මෙම භූමියෙන් උතුරු නැගෙනහිර පලාත් දෙක වෙන්කොට  ස්වාධීන හා ස්වයං පාලන තනි දෙමළ කලාපයක් පිහිටුවා ගැනීමයි.අනෙක් අතින් මුස්ලිම්වරුන්ගේ දොළදුක මුළු රටම  මුස්ලිම් රාජ්යක් කර ගැනීමයි. එල්ටීටීය සහ ඔවුන්ගේ හිතවතුන් වැනි සමහරු වසර 30 ක් තිස්සේ සිංහලයන්ට එරෙහිව යුද්ධ කළේ උතුරු නැගෙනහිර පලාත් දෙක පමණක් අල්ලා ගැනීමටය. මේ අවාසනාවන්ත තත්වය ගැන 1948 ටේ සිට මේ රට පාලනය කළායයි කියන දේශපාලකයින් සියළුදෙනාම රිජුවම වගකිව යුතුය.

මේඅනුවමෙමයෝජනාවළියෙහි  අඩන්ගු කිසිදු කරුණකට විරුද්ධවීමේ නීත්යානුකූළ අයිතියක් මේරටේ ජීවත්වන් කිසිදු  සුළුජනවැසියෙකුට නොමැතිබව  සක්සුදකසේ පැහැදිළිබව පෙන්වාදියයුතුය.

  පසුවදන

මේ රටේ වාසය කරණ දෙමළ, මුස්ලිම් සහ සෙසු සියලුම අන්තවාදීන් නූතන යුගයේ ශ්රී ලංකාවේ ශ්රේෂ්ඨ තම පුත්රයෙකු වන අති උතුම් කාදිනල් මැල්කම් රංජිත් තුමන්ගේ ප්රඥාවන්ත ප්රකාසයෙන් පාඩමක්   ඉගෙන ගත යුතුයයිමමසිතමි..එතුමෝ පැවසුවේ මේ රටේ බුද්ධාගම විශාල ගසවන  අතර අනෙකුත්  සියලුම ආගම් යනු එහි කුඩා ශාඛා පමණි’ කියාය. මගේ මතය අනුව මෙය මෙතෙක් ශ්රී ලාංකික සමාජයේ ඕනෑම සම්භාවනීය ආගමික නායකයෙකු  විසින් ශ්රී  ලන්කාවේ සමාජය පිලිබඳ  කරන ලද විශිස්ඨතම ප්රකාශයයි. මේ රටේ ජනවාර්ගිකත්වය සම්බන්ධයෙන් ද එයම පැවසිය හැකිය. ඒ අනුව මම එය මෙසේ සටහන් කරමි.”මේරටේ සිංහලජාතිය විශාලතර ගස වන අතර අනෙක් ප්රජාවන් සියල්ල  එම යෝධ  ගසේ කුඩා අතුපමණි”. මේ රටේ දෙමළ මුස්ලිම් මිනිසුන්ද මේ බව පැහැදිළිව වටහාගත යුතුය. එ එසේම මේ භූමියේ ඒ යෝධ සින්හල ගසේ අත්තක පිළිලක් වී මුල්ගස් මරාගෙන අලුත් ගසක් වීමට උත්සාහ නොකළ යුතුය.

මේ සින්හල රටේ සදකාලික සන්හිඳියාව සහ සාමය ඇතිවන්නේ මෙන්න මේ යථාර්තය දෙමළ සහ මුස්ලිම් ජනයා තේරුම්ගත්දාට හෝ ඔවුන්ගේම අයිතිහාසික මාතෲභූමි වලට ආපසු ගියදාට පමණි. එසේ නොකොට මේ විකල්ප දෙකම බහැරකොට සටනින්ම ජය ගැනීමට තවමත් අදහස් කරන්නේනම් ඒ වූ කලී ඉර හඳ පවතිනාතුරු කිසිදාක සිදු නොවන දවල් සිහිනයක් පමණක් බව ඉස්තිරවම්  ඔවුන් තේරුම් ගත යුතු බව් මම ඉඳුරාම කියමි.

සින්හලත් නොවන,බෞද්ධත් නොවන සින්හල දේශපාලනඥයින්, අන්තවාදී හා ජාතිවාදි මෙන්ම ආගමික උන්මත්තකයින් වන දෙමළ හා මුස්ලිම් දේශපාලනඥයින්, දේශද්රෝහී රාජ්ය නොවන සංවිධානවල, කොලොම්බියානු සිංහල දේශපාලනඥයින් සහ ඊනියා ජාත්යන්තර ප්රජාව යන සිංහල විරෝධී කණ්ඩායම් පහට ද මෙම සර්වකාලීන යථාර්ථය තේරුම් ගත නොහැකි බව අපි දනිමු.

දෙමළ මුස්ලිම් ජනයා සිංහල ජනතාව සමඟ රණ්ඩු නොවී මේ රටේ සින්හලයාගේ පරම ජන්ම අයිතිය පිළිගෙන එකට ජීවත් වීමට ඉගෙන ගත යුත්තේ ඇයි? මේ දේශයේ සැබෑ භූමිපුත්රවරුන් කවුරුද?  ඒ’යෝධ සිංහල ගසේ පරපෝෂිත ශාක පමණක් වන ‘දෙමළ හා මුස්ලිම් යන කුඩා පරපොෂිත සාක ප්රධාන සින්හල ගස සමඟ සැසඳිය හැකිද. ඒ යෝද සිංහල ගස මරා දැමීමට අරගල කරන පරපෝෂිත අතු මහගස වීමට උත්සාහ කිරීම සාධාරණ්ද යන ප්රස්න විවුර්තව  ඇසිය යුතුය.

මේ සංක්රමණිකයින්ට මෙම යථා තත්වය පිළිගැනීමටත්, ස්වදේශික සිංහලයන් සමඟ සුහදව ජීවත් වීමට හෝ එසේ කිරීමටත් නොහැකිනම් ඔවුන්ගේ මව්බිම් කරා පිටත්ව යාමටත් දැන් කාලය පැමිණ ඇත. මෙම අභීත පණිවිය මේ කළහකාරි සුළු ජනකොටස් වෙත රිජුව හා නොබියව ප්රකාශකළ හැකි සින්හල බෞද්ධ නායකු අප සොයාගත යුතුය.

අද මේ රටට අත්යාවස්යව ඇත්තේ සුළුජන චන්ද භීතිකාවෙන් නොපෙළෙන, සුළුජන චන්ද නොමැතිව ඔනෑම චන්දයක් ජයගත  හැකි බව තේරුම්ගත්, තම තමන්ගේ නියම තත්වය නොදැන ඒ ගැන අධි මානසිකත්වයෙන් හා අධ් තක්සේරු උන්මාදයෙන් පෙළෙන උග්ර ජාතිවාදි හා ආගම් වාදී දෙමළ හා මුස්ලිම් දේශපාලනඥයින්ට මෙම පණිවිඩය නොබියව, රිජුව ප්‍රකාශකොට, එසේත් නැතිනම් දෙමළ මුස්ලිම් දේසපාලනඥ්යින්ගේ නියම පාට දෙමල හා මුස්ලිම් සාමාන්ය ජනතාවට පැහැදිළිකොට දී ඔවුන් දිනාගත හැකි එසේම සියලුම සුළුජන  කොටස් වලට මේ රටේ හිමි නියම භූමිකාව ප්‍රකාශකළහැකි  කොන්ද පණඇති දේශප්‍රේමී සින්හල බෞද්ධ ජන නායකයෙකි.

මා ඉහතින් දැක්වූ සින්හල බෞද්ධ විරෝදී පන්චවිධ කණ්ඩායම් වලට මැල්කම් රන්ජිත් කාඩිනල් තුමන්ගේ ලොවක් වටිණා ඒ ප්‍රශස්ථ ප්‍රකාශය තේරුම් ගැනිමට හැකිවූදාට මේ රටේ වාර්ගික හා ආගමික ගැටුම් නියත වශයෙන්ම අවසානය දකිනු ඇත. අනතුරුව යලිත් මේ  සින්හලේ රාජධානියට සාමය සතුට හා සව්භාග්ය උදාවී සියළු දෙනාම සතුටින් ජීවත් වෙන ආසියාවේ ස්චර්ගය බවට මේ දිවයින විරුදාවළි ලබණු ඇත.

මෙම සන්දේශයෙහි ඇතුලත් කරුනු පිළිගෙන ඒවා පිලිපැදීමටත් මේ රටතුල වෙනම රාජ්යන් ඉල්ලා මෙ භූමියේ භූමි පුත්‍රයින් වන සින්හලයින්ට හා ඔවුන්ගේ පරමාධිපත්තියට අභියෝගයක් නොවී සාම්කාමීව සහයෝගයෙන් හා රටේ නීතියට අවනතව සිටින ඔනෑම කෙනෙකුට කිසිම සින්හලයෙක් විරුද්ධ වෙතැයි මම කිසිසේත්ම් නොසිතමි.

ආචාර්ය සුදත් ගුනසේකර,
අන්ක. 21 ගැමුණු මාවත,
හන්තාන පෙදෙස,
මහනුවර.

2019 අගෝස්තු 27. Email:gunasekarasudath@gmail.com

TP: 071 8075326-081 2232744

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම, LL,B,, Ph.D.

අගමැතිලා ජනාධිපතිලා නාස් ලණු දමා ගැනීම

මෙහි දෙවන කොටස අවසානවූයේ මුස්ලිම් ජයග්‍රහණ ලැයිස්තුවකින්‌ය. ඒවා <ජයග්‍රහණ> වන්නේ ඒවා නැතිවූ අයිතියක් නැවත ලබාගැනීමක් නොව, අළුතෙන් සිංහල දේශපාලකයින් ඔහේ, ඇඟට නොදැනීම ඔවුන්ට ලබාදුන් වරප්‍රසාදවූ නිසාය. දිවුරුම් පෙත්සමකින් පුරවැසිකම් දුන් එකම රට ලංකාව නොවේද? මේවා බෞද්‌ධ දශරාජ ධර්‌මයක් රකින අයවළුන් විසින් මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව අනුව යමින්, අනිත්‍යය සිහිකරමින් කල වෙස්සන්තර ප්‍රදාන (දොල පිදේනි?) නොව, සිරි සංඝබෝ වර්‍ගයේ ජාතියේ බිලි පූජාය. ඒවා තම පංචස්කන්‌ධ වලට බලයේ සිටීමට සිතා දුන් වරදානය.

සෝම හාමුදුරුවන්ගේ ඩව්‌රි එක

දෙවන කොටස අවසානයේදී පෙනීගිය කරුණක් නම් දෛවෝපගතව ඒ කරුම වලට කරගැසීමට සිදුවූයේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ පාලනයට වීමය. ලෝකයම විෂ්මිත කරමින් දෙමළ ඊළම් යුද්‌ධය අවසන් කල එයට, ඉස්ලාම් ත්‍රස්තවාදයක් කෙසේ වෙතත්, සිවිල් මුස්ලිම් ව්‍යාප්තවාදයක් වත් ගැන අහන්නට ඕනෑ වුනේම නැත. සෝම හාමුදුරුවන් 1990 දශකයට පෙර සිට බණ මඩුවේ සිට දේශනාකල මුස්ලිම් බල අසමමිතික උවඳුර, උන්වහන්සේගේ හදිසි, සැකසහිතවූ වියෝවෙන් හා ඉන්පසු උන්වහන්සේගේ මව සමඟ චන්ද්‍රිකා ජනාධිපති ගත් පින්තූරයෙන් වැසී ගියේය. අගමැති රනිල් හා චන්ද්‍රිකා ආණ්ඩු ක්‍රිස්තියානි බලය පෙන්‌වූ පාලන කාලයක් විය. එවැනි පසුබිමක, අසරණව සිටි සිංහල බෞද්‌ධයාට, සෝම හිමිඳුන් ඇතිකල නව බෞද්‌ධ ප්‍රභොධය නමැති දායාදය ජාතික වශයෙන් උරුමවූයේ මහින්ද රාජපක්‍ෂටය. ඔහු විදේශ බලවේගද පරදා, 2005 චන්දයේදී රනිල් ගෙන් නූලෙන් බේරුණේ ඒ නිසාය. ද වර්ක් ඔෆ් කිංස් පොත ලියා හාමුදුරුවරුන්ට ඔච්චං කල ඇමෙරිකාවේ වසන එච්. එල්. සෙනෙවිරත්න එය විග්‍රහකලේ ජාතික (මහින්ද)-ආර්ථික (රනිල්) ද්‌වන්‌ධ සටනක් ලෙසටය.

පටිසෝතගාමී වුන දේවදත්ත

යුද්‌ධය ජයගත් පසුව ජාතික හෙළ උරුමයට සිංහල බෞද්‌ධ අයිතීන් වෙනුවෙන් කිසිවක් කරගත නොහැකි විය. ඔවුන් කතාකලේ ක්‍රිස්තියානී මූලධ‌ර්‍මවාදී අන්‍යාගමීකරණය ගැනය. මේ නිසා ඇතිවූ සිංහල බෞද්‌ධ අසහනය නිසා 2012 මැයි මස පිහිටවූ බොදු බල සේනාව, ආරක්‍ෂක ලේකම් ගෝඨාභයට හැර, සෙසු රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුවට පෙණුනේ දේවදත්තයෙක් ලෙසටය. ඊට හේතුව වූයේ ලිස්සා යාමේ න්‍යාය, පැලැස්තර න්‍යාය යොදා ගනිමින් ගැලවී යාමට තවදුරටත් ඉඩක් නැතිව යාමය. සිංහල බෞද්‌ධයින්ට නායකයෙක් නැතැයි යන කියමන නිසා, අතේ කඹ වැනි පිරිත් නූල් බැදගෙන ඉන්නා බොහෝ ඇමතිවරු, මන්ත්‍රීවරු අන්ද මන්ද වී ගියේය. බොදු බල සේනාව යළි පණ දුන්නේ සෝම හාමුදුරුවන්ගේ බල අසමමිතික මතවාදයටය, හලාල් හා ස්ත්‍රීන් පාරේදී මුහුණ වසා ගැනීමෙන් එලියට පැන්න, සැඟවුණු ඉස්ලාම් ආක්‍රමණයය. මෙය ඉදිරියේ ආණ්ඩුවට කලහැකිවූයේ පණිවුඩකරුවා නෝර්වේ ඒජන්ත කෙනෙක් යයි ඔප්පු කල නොහැකිවූ ප්‍රචාරයක් ගෙන යෑම පමණය. ඒ ගැන කොමිෂමක් දානවා යයි බොරුවට කීම පමණය. මෙම ක්‍රියාකලාපයත්, බහු ජාතික, ඉන්ටර්ෆේත් කතා නිසාත්, බුද්‌ධාගම භාරව සිටි මහළු ඇමති දි. මු. ජයරත්නගේ මුස්ලිම් ලෙබ්බේ ලා වත් සම්බුද්‌ධ ජයන්ති සැමරුම සඳහා පත්කිරීම වැනි දේ නිසාත් 2014 දී සිංහල බෞද්‌ධ චන්ද අහිමිවී ගියේය.

බලු සේනා බලු කූඩුවට

බොහෝ මැති ඇමතිලා ඥානසාර හාමුදුරුවන් අල්ලා හිරේ දමන ලෙස යෝජනා කලත්, ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ යටතේ එවැනි සංඝ දමනයකට ඉඩක් නොලැබුණේය. ඒ සඳහා මිථ්‍යා දෘෂ්ටික, ඕ මයි ගෝඩ් චන්ද්‍රිකාලාට, මංගලලාට, ඉඩක් සපයා දුන්නේ මිචෙල් සෙසන්ගේ ලණුවක් කෑ මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන්‌ය. මුස්ලිම් රැස්වීමකදී බොදු බල සේනාවට බලු සේනාවක් යයි කිව හැක්කේ, අත් බෝම්බ ඔඩොක්කුවේ තබාගෙන යාහැකි, විස්කි බොන චන්ද්‍රිකා වැනි අයෙකුට පමණය. එක අතකින් බලන විට උන්වහන්සේ ක්‍ෂණික ලෙස අපවත්‌වීම යහපතක් වන්නේ තමන් කල පාපකර්‍මය ගැන සිත සිතා කම්පාවී නොමැරී මැරෙණවාට වඩා එය සුදුසු විසඳුමක්‌වූ නිසාය. උදාහරණයක් වශයෙන්, රොබෙට් බ්ලේක් හා රාජ යෝගය නිසාවෙන්, අදටත්, පුනරුත්ථාපනය නොවී, සිය කීර්තිනාමය දිගින් දිගටම කෙළෙසා ගනිමින් ඉන්නා සරත් ෆොන්සේකා ගැන සිතන්න. මේ අනුව සිතන විට ජනාධිපති සිරිසේන ඓතිහාසික වන්නේ ඔහු විසින්ම, ඉවසා බැරිම තැන, කෘතගුණ සැළකීමේ කෙළවරටම පැමිණ, 2018 ඔක්තෝබර් 26 දා, යහපාලන බෝම්බයක් ගසා ඔහුගේ <රනිල් සර්> ව නෙරපීම නිසාය (රනිල් හා චන්ද්‍රිකා, සිරිසේන ජනාධිපතිට නිල වශයෙන් හෝ <සර්> කිව්වාද කියා මීට පෙර ලිපියක මම ප්‍රශ්ණයක් ඇසුවෙමි).

මහින්ද රාජපක්‍ෂ පාලනය (2004-2014)

සෝම හිමියන්ගේ දායාදය හෙවත් සිංහල බෞද්‌ධ ආශීර්‍වාදය ලැබුණා වගේම ඒ පසුපසින් ආවේ දුගඳ හමමින් තිබෙනා, පහතින් දැක්‌වෙන, මුස්ලිම් බරව කකුල්‌ය. මින් බැසිල් රාජපක්‍ෂගේ නම ගෑවී ඇති, රිෂාඩ් ගේ විල්පත්තු සංහාරය හා ඩලස් අලහප්පෙරුමගේ නම ගෑවී ඇති හිස්බුල්ලාගේ අරාබි විශ්ව විද්‍යාලයේ මුල් ගල හැරෙන විට සෙසු අර්බුද ඔහුට කලින් බලයේ සිටි අය විසින් ගිනියම් කරණ ලද <දේශපාලන හොට් අර්‌තාපල්> විය. 2014 පරාජයෙන් පසු, දයාන් ජයතිලක, නාලක ගොඩහේවා හා රජීව විජේසිංහ විසින් අයිලන්ඩ් පත්තරේට ලියන ලද මරණ පරීක්‍ෂණ ලිපිවල, මෙම මුස්ලිම් අර්බුදයට මහින්ද රාජපක්‍ෂ ජනාධිපති දැක්‌වූ ඇල්මැරුණ ආකල්පය අඩංගු වූයේ නැත. මීට හේතුව මොවුන් ඥානසාර විරෝධී, සිංහල නොව ශ්‍රී ලාංකික යයි කියාගන්නා අන්‌ධයින් වීම නිසාය.

ස්ත්‍රියක් ගර්‍භනීවීම දිගටම හංගා ගෙන සිටිය නොහැකිවා සේ දැන් 2020 දී ගෝඨාභය ජනාධිපතිට මුහුණ දීමට සිදුවී ඇති අභියෝගයක් වන්නේ යාදෙක නොරත රථ සේ පෙනෙන මුස්ලිම් සංහිඳියා කතාවය. උදාහරණයක් වශයෙන්, එක රටක්, එක නීතියක් යනුවෙන් සිංහල ජනතාව බලාපොරොත්තු වන දෙයත්, මුස්ලිම් නායකයින් හා උලෙමා සභාවල් දැනටමත් ලබාගෙන ඇති <ජයග්‍රහණත්> අතර ඇති පරස්පරය නමැති ගොනා අංදෙකෙන්ම අල්ලා ගන්නට සිදුවන්නේය. මෙය, සියළු සත්‌වයෝ (මිනිසා පමණක් නොවේ) සුවපත් වේවා යන බෞද්‌ධ රාජ්‍ය පාලන ප්‍රතිපත්තිය අනුව විසඳිය හැකිය, විසඳිය යුතුය.

මුවර් ජයග්‍රහණ රාශිය එක මිටකට ගැනීම-ඔක්‍ෂිජන් බට කපාදැමීම

තනි තනිව ලබාගත් දිගුකාලීන ජයග්‍රහණ, මුස්ලිම් තරුණයින් අතට ගියේ තනි තනි ඉරට වශයෙන් නොව ඉරටු මිටි වශයෙනි. එසේ මිටිබැන්ඳේ අරාබි ශාරියා-සලෆිසම්-ඉකුවාන් නූල් වලට ඩොලර් තෙල් ගාලාය. එය බෞද්‌ධ දේශපාලකයින්ගේ පිරිත් නූල් මෙන් ප්‍රෝඩාවක් නොවීය. සහරාන් යනු ඉන් එක් උදාහරණයක් පමණය. ඒ පාරේ දණගාන දහස් සංඛ්‍යාත පිරිස් ලංකාවේ විසිරී සිටී. ඔවුන්ට අවශ්‍ය මතවාදී ඉන්‌ධන පමණය. ඔළුවිල් ප්‍රකාශණය, හිස්බුල්ලාගේ රට ඉඳි හිටවූ අරාබි නගරය, මුස්ලිම් මන්ත්‍රීන් 21 ම එකට සිට ගැනීම වැනි දේ ඔවුන් කුල්මත් කරවන්නේ, දිව්‍යාංගනාවන් ගැන ඇති කෑදරකමක් නොව, මෙලොවදීම ලැබෙමින් ඇති සෝම හාමුදුරුවන් පෙන්‌වා දුන් අසමමිතික බල ප්‍රාක්‍රමයය. මොහමඩ් රාජිත හරහා එන බලයක් ඇතත් නැතත්, අළුත්ගම මුස්ලිම් ජනයා ඔවුන් අල්ලාගත් ගමක ඉතිරිව ඇති එකම පන්සල ඉදිරියේ හරක් ඔළු දැම්මේ ඒ නිසාය. බේරුවල හෝ කාන්තන්කුඩියේ හෙල්මට් නොදාන්නේ ඒ නිසාය. රෑ දොලහට අල්ලපු ගමේ පන්සලේ හාමුදුරුවන් බදාගෙන මූණට කහින්නේ ඒ නිසාය. මුස්ලිම් පල්ලි විසින් නිරෝධායන නීති කැඩුවේ ඒ නිසාය. අටළුගම කචල් වලට බණ්ඩාරගම අජිත් පෙරේරා හිටියත් නැතත් කම් නැත.

කලින් මාවනැල්ල බුදුපිළිම කැඩුවේ යහපාලනකාරයින් ඇතුළු 2020 ට පෙර සිංහල පක්‍ෂ නායකයින්ගේ නිවට හැසිරීමේ අනිසි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි. මෙම අවසන් ලිපි කොටසෙන් පෙන්නා දීමට හදන්නේ, මෙහි පහත ඇති ලැයිස්තුව, අවංක සිංහල ජනාධිපති කෙනෙකුට අන්තෝජටා බහිජටා, උභතෝකෝටික ඉරටු මිටියක් නොවන බවය. රටේ එක නීතියක් යන සටන් පාටය මේ ලැයිස්තුවේ ඔක්‍ෂිජන් බට බොහොමයක්ම ගලවා දමන්නේ දීපිකා උඩගමලාගේ හා යස්මින් සූකා ලාගේ, මංගල සමරවීරලාගේ, ජේවීපීකාරයින්ගේ හා පෙරටුගාමී හෙමිජ්ජන්ගේද තටු කපා දමමිනි.

1. සංවිධානාත්මක ලෙස ඉඩම් හා නිවාස මිලට ගැනීමේ ව්‍යාපාරය‌
2. චින්තන ජිහාදය යටතේ රාජ්‍ය සේවයේ හා වෙනත් මර්‌මස්ථාන වල, ඉකුවාන්-ජාමියා නලීම්වරු ස්ථානගත කිරීමේ රහසිගත ව්‍යාපාරය
3. හලාල් අන්‍යාගමිකයින්ටපැටවීම
4. ස්ත්‍රීන් මුහුණ සම්පූර්‍ණයෙන් වසාගෙන පාරේ යාම
5. පිරිමි හෙල්මට් නොදා තොප්පියෙන් යතුරු පැදිවල යාම
6. අරාබි භාෂාවෙන් පොදු ස්ථානවල නාම පුවරු දැමීම
7. පාරවල් වල සිංහල නම් ඉස්ලාම් නම් වලට හැරවීමේ උත්සාහ
8. ස්ත්‍රීන් වහළුන් කල කාති උසාවි විවාහ-දික්කසාද අර්බුදය
9. මුස්ලිම් බහු විවාහ අර්බුදය
10. බාල වයස්කාර විවාහ අර්බුදය
11. මුස්ලිම් සලෆිෂම් ගර්‍භාෂ යුද්‌ධය
12. සිංහල-දෙමළ ස්ත්‍රීන් ඉස්ලාම් කිරීමේ ප්ලෑන
13. පෝය දිනවල හරක් මස් විකිණීමේ අර්බුදය
14. විල්පත්තු වන සංරක්‍ෂණ කැලෑ කැපීමේ අර්බුදය
15. ලංකා ඉතිහාසය විකෘතකල (මුස්ලිම්) පාසැල් පොත් රජයෙන් මුද්‍රණය කිරීම
16. බුදු දහම විකෘතිකල පොත් මුද්‍රණය කර බෙදා හැරීම
17. එක තැනක් වෙනුවට වෙන වෙනම ආගම් අමාත්‍යාංශ පිහිටුවීම
18. මද්‍රසා විෂයමාලා පාසැල් අර්බුදය
19. හිස්බුල්ලාගේ ශාරියා අරාබි විශ්ව විද්‍යාල පලහිලව්ව
20. ශාරියා බැංකු අර්බුදය
21. කුරගල ප්‍රශ්ණය
    22 මුහුදු මහා විහාර ඉඩම් කොල්ලය
22. දෙවනගල/දීඝවාපි අනාගතය

<බුදු අම්මෝ> බෞද්‌ධ නායකයෙක්

දොන් ජුවන් ධර්‌මපාල ක්‍රිස්තියානි රජෙක් බව හැමෝම දනී. එහෙත් ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ බෞද්‌ධයෙක්ද? ලංකාවේ සිංහල බෞද්‌ධයින්ට පක්‍ෂ දේශපාලන නායකයින් ගැන ඇත්තේද මෙවැනි සංකාවකි. බොදු බල සේනාව 2012 දී, සිංහල බෞද්‌ධයින්ට හරි හමන් නායකයෙක් නැතැයි කීමෙන් ද්‌වනිත වූයේද මෙයය. ඕ මයි ගෝඩ් බෞද්‌ධයෝ කළු සුද්දන් පරම්පරාය. තෙම්පරාදු ඕල්කොට් බෞද්‌ධයෝය. එහෙයින් හරියට බුදු දහම අදහන නායකයෙකු ඉදිරියේ ඇත්තේ සංකීර්‌ණසේ පෙනෙන එහෙත් සරල අභියෝගයකි. මහින්ද සුළඟට නුගේගොඩදී හොට දමා, ඉන් පසුව මෛත්‍රීපාලට හේත්තු‌වී, අන්තිමේදී ගෝඨාභය භය හෝ උන සැදී, ඔහු වෙනුවට දිනේෂ් ගුණවර්‌ධනගේ නම ප්‍රොමෝට් කර ලිපි ලියා, දැන් සජිත් කටුස්සෙක් වීමට යන දයාන් ජයතිලක වැන්නන් ඔහුගේ කෝකටත් තෛල සූත්‍රය වන ලෝකයේ ඉන්නා මුස්ලිම් හෝ ක්‍රිස්තියානි සෙනඟ බිලියන් සංඛ්‍යා පෙන්නා සිංහල බෞද්‌ධයින් භය කිරීමට සිතා වැඩ අරඹා ඇතත්, ක්‍රිස්තියානී-මාක්ස්වාදි කළු සුද්දන්ගෙන් ඊට වැඩි දෙයක් බලාපොරොත්තු විය නොහැකිය. කොරෝනාව නිසා සිංහල ස්ත්‍රීන් අරාබි වහල් සේවයට යාම නතර වෙනවා නම් ඊට වඩා භාග්‍යයක් සිංහල ජාතියට තිබේද? පිරිමි ගිහින් කාණු කැපීම වෙනම කතාවකි.

ශ්‍රී ලාංකික පොකුණේ වතුර, ජාතිවාදී බට වලින් බොන ජන වර්‌ග

එක් ජාතක කතාවක සඳහන්වන රාක්‍ෂයාගෙන් බේරීමට පොකුණට නොබැස එහි ගැට්ටේ සිට බටලීයෙන් වතුර බිව්, බෝධිසත්‌ව වඳුරා මෙන් නොව, තමන් ශ්‍රී ලාංකික යයි කියන සුළු ජනවර්‌ග වල නායකයින් මුස්ලිම්-දෙමළ බට ඒ සඳහා යොදාගැනීම හාස්‍යජනකය. මෙය පෙන්නා දෙන්නේ කුරුණෑගල ශාෆි සහබ්දීන්ගේ වඳ සැත්කම් නඩුවට මැදිහත්‌වූ නීතීඥ චානක අබේවික්‍රමය (නිදහස් සංවාද වැඩබිම- චාපා බණ්ඩාර, ජූනි 12, 2020, එපිසෝඩ් 136). නීතීඥ අලි සබ්‍රි තමන් ශ්‍රී ලාංකිකයෙක් යයි කියන ගමන්, ශ්‍රී ලාංකික කොරෝනා මරණ පිච්චීමට, ශ්‍රී ලංකා සෞඛ්‍ය බලධාරින් ගත් තීරණයට, මුස්ලිම් ආගමික කෝණයක් මතුකරන්නේ කෙසේදැයි ඔහු විමසයි. ශ්‍රී ලාංකික පදය ගසන හෝ නොගසන හෝ සිංහලයින් බෞද්‌ධ පාංසුකූල කෝණයක් මතු කලේ නැත. මෙම දෙබිඩි-කුහක හැසිරීම, මීට කලින් ලිපි කොටසක සඳහන් කල ට්‍රැජඩි ඔෆ් ද කොමොන්ස් නොහොත් හිත හොඳ ගෑණී සංකල්පය, සිංහල බෞද්‌ධයා නම් පොදු දේපලට ආදේශ කිරීමය.

ඇතිවී-නැතිවන පංචස්කන්‌ධ වර්‌ග කිරීම

ජනාධිපති ගෝඨාභයට උපදෙස් දෙන අයගේ වගකීම නම්, ස්ථාවර මතවාදී පදනමක් මත මුස්ලිම් ඉකුවාන් අනතුරට මුහුණ දීමය. සිංහල දේශපාලක පරම්පරා හතරක් විසින් කල පව් සෝදා හැරීමය. මුස්ලිම්, දෙමළ, හින්‌දු, ක්‍රිස්තියානි යන ජන කොටස් වලට හිංසාවක් නොවන අයුරින්, සිංහල බෞද්‌ධයාගෙන් උඳුරාගත් අයිතීන් ඔවුන්ට ලබා දෙන්නේ කෙසේද යන්නේ පදනම වන්නේ ලෝකයේ පංචස්කන්‌ධ දෙකක් එක සමාන නොවේය යන බෞද්‌ධ ධ‌ර්‌මය විය යුතුය. පාලකයා විසින් කලයුතු වන්නේ, සෑම දෙනාම සබන් පැක්ටේරියෙන් එන සබන් කෑලි කිරීමට සිතීම නොව, අසමාන පංචස්කන්‌ධ වලට සමාන ඉඩ ප්‍රස්ථා සලසා දීමය (equal access to opportunities). ගවයාට හා සිංහයාට එකම නීතියක් තිබුනොත් එතැන ඇත්තේ අයුක්තියය, මර්‌ධනයය (one law for the lion and ox is oppression ) යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ එයය. ලංකාවේ සම සමාජ පක්‍ෂයට 1935 සිට 1964 දක්‌වාම මෙය තේරුණේ නැත. මාක්ස්ගේ, යන ප්‍රකාශය කුමක් වුවත්, මානව හිමිකම් නමැති අළුත් යුරෝපීය-ඇමෙරිකානු යටත් විජිතවාදී ආයුධය ඉදිරියේදීත්, දැන් පැහැදිලිවී ඇත්තේ, සමානාත්මතාවය කියා අයිතියක් නැති බවත්, තිබිය හැක්කේ, තිබිය යුත්තේ, සමාන ඉඩ ප්‍රස්ථා සපයා දීම බවත්‌ය ලංකාවේ මුස්ලිම් ජනයාට මෙය ඕනෑවටත් වඩා වැඩියෙන් ලැබී ඇත. දේශපාලන, වෘත්තීය, වානිජ, වෙළඳ,ආගමික යනාදී සියළු ක්‍ෂේත්‍රයන්හි සෝම හිමිඳුන් පෙන්වා දුන් අයුරු අසමමිතික බලයක් ඔවුන් අත්පත්කරගෙන ඇත. මෙය සාමකාමි ලෙසින් පේන්නේ පුද්ගලික රෝහල්වල වැඩියෙන්ම ඉන්නේ මුස්ලිම් ලෙඩුන් වීමෙන්‌ය.

සමාන ඉඩ ප්‍රස්ථා අවභාවිතය

ලංකාවේ පන්සල් අසල නිශ්ශබ්ද වෙනු යයි සංඥා පාරේ නැත. නමුත් සමහර මුස්ලිම් පල්ලි අසල එය ඇත. කුරුණෑගල දොස්තර ශාෆි විසින් මුස්ලිම් දරුවෙකු සැත්කමින් එලියට ගත් විට ඔහුව උඩට ඔසවා අල්ලා දෙවියන්ට ස්තුති කරන්නේත් (ශල්‍යාගාරයේ හෙදියන් දකින අන්දමට), සිංහල හෝ දෙමළ උපතකදී එසේ නොකරන්නේත්, ඒ පංචස්කන්‌ධය, එක් ශ්‍රී ලාංකික පංචස්කන්‌ධයක් වශයෙන් සළකා නොව, එය මුස්ලිම් පංචස්කන්‌ධ වලින් එකක් නිසාය. මහජන ටැක්ස් මුදලින් ඉගෙනගෙන, ලෙඩ්ඩුන්ගේ විරෝධය නිසා මූණ වසාගෙන දොස්තර රක්‍ෂාවට නොෙන ලෙස දැන්‌වූ විට, දොස්තර වීමට රජය දැරූ වියදම ආපසු නොගෙවා, රක්‍ෂාවෙන් අස්වී රටින් පැන යන්නේ, අසමාන ඉඩ ප්‍රස්ථා අනිසි ලෙස ලැබී තිබීම නිසාය.

දොස්තර ශාෆි කතාව, සහරාන් කතාවට වඩා භයානකය. සහරාන් ඉකුවාන් යුද්‌ධය කෝටිපති තරුණයින් සමඟ එක්ව එලිපිට පුපුරවා හැරියේය. ඉහතින් නීතීඥ චානක එලිදරව් කල ශාෂිගේ ඉකුවාන් යුද්‌ධය දිය යටින් ගින්දර ගෙන යන මොහමඩ් රාජිතලා, ශානි අබේසේකරලාද හවුල් ජාලයක් සහිත ශීතල යුද්‌ධයකි. ඉස්පිරිතාලේ මුස්ලිම් ටෙක්නිෂියන් කෙනෙකුගේ ලඟ තිබී අසුවූ ගිණුම් කාඩ් හයෙන්, එකක් ශාෆිගේ‌ය. එහි කෝටි හතරක් විය. මේ සල්ලි ආවේ කොහෙන්ද? ඒවා පාස්කු ප්‍රහාරයට යෙදුවාද? සිසේරියන් සැත්කම් 8,000 ක් කලේ කෙසේද? ඔහු එය කල සිංහල ස්ත්‍රීන් ඉන් පසු වඳවූයේ කෙසේද? මේ සියල්ල යට ගැසීමට, ලංකාවේ අපරාධ පරීක්‍ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව යොදවා ගැනීමට, යූ.එන්.පී මන්ත්‍රී අපේක්‍ෂක ශාෆිට හැකිවූයේ අල්ලා දෙවියන්ගේ බලය නිසාද එසේ නැත්නම් ඔවුන් දැනට ලබා සිටින අසමමිතික බලයද?

මේ සිංහල අපගෙ රටයි!

1965 දී සාරවිට චිත්‍රපටියේ නන්දා මාලිනී ගැයූ මේ ගීතය, ඇය හා සුනිල් ආරියරත්න මඩ්‍රාස් වල සැඟවී සිටි කාලයෙන් පසු ලන්ඩන් වලදී ගායනා කිරීමට ප්‍රතික්‍ෂප කලේය. මේ සිංදුවේ හරය නැවත ප්‍රසිද්‌ධියේ ප්‍රකාශ කලේ ගෝඨාභය මහතා විසින් රුවන්වැලි මහාසෑය බිමේ දුටුගැමුණු ප්‍රතිමාව ඉදිරියේ 2019 නොවැම්බර් 18 දාය. මේ සිංහලයාගේ රටය කියන්නට අදිමදි කරණ සිංහලයා මොකෙක්ද? 1815 දී සුද්දාට පාවා දුන් සිංහලේ නම් රටේ සෙසු ජනවර්‌ග ජීවත්‌වුනේ අසතුටින්ද? ඒ සමඟම දෙමළ රට තිබුණේ මැඩ්‍රාස් ප්‍රාන්තයේය. ඉස්ලාම් රටවල් ආරම්භවුනේ අරාබිකරයේ මිස ඉන්දියාවේ, මැලේසියාවේ හෝ ඉන්දුනීසියාවේ නොවේ.

ශ්‍රී ලාංකී-කරණය යටින් දුවන අරාබිකරණය

කලින් ලිපියේ පෙන්‌වූ මුවර් නායකයින් ලබාගත් ජයග්‍රහණ ලැයිස්තුව, මේ වනවිට දුප්පත්, සම්ප්‍රදායික මුස්ලිම් ජනයාගේ ගෙලේ එල්ලූ ගල්‌මෙන් අර්බුදයක් වී ඇති අන්දම, රටේ සිංහල බෞද්‌ධයාට, සිංහල දේශපාලකයින් විසින් කල අසාධාරණකම් ඔවුන්ටම පාරාවළල්ලක් වීමකි. මින් රට ගලවා ගැනීමේ අන්තිම අවස්ථාව දැන් 2020 දී ලැබී ඇත. ගාන්‌ධිට (හා සුබාෂ් චන්ද්‍රබෝෂ්ට) හා හිට්ලර්‌ට පින්සිදුවන්නට පෙත්සම් ගසා, ඒ වන විට ඉන්දියාව අතහැර යාම මිස වෙන වරණයක් නැතිව තැතිගෙන සිටි සුද්දගෙන් 1948 දී බලය මාරු කරගත් සිංහල කළු සුද්දන් මෙන්, මුවර් නායකයින්ද මේ සිංහල කළු සුද්දන්ට බටර්‌ගාමින්, ආගම ඉස්සරහට දමා ගනිමින්, හෙමින් හෙමින් තම බලකොටු ශක්තිමත් කරගත්තේය. තොන්ඩමන් දිවුරුම් පෙත්සම් වලින් පුරවැසිකම් ලබාගත්තා මෙන් ලියුමකින්, ටෙලිෆෝන් කතාවකින් මුස්ලිම් නීති, රෙගුලාසි, ගැෂ්ට් පත්‍ර පිටකරවා ගත හැකි විය.

දකුණු ඉන්දියන් ක්‍රිස්තියානී චෙල්වනායගම් සූත්‍රයේදී මෙන් සිංහලීකරණයක් යන චෝදනා වෙනුවට මුවර් නායකයින්, එකින් එක වශයෙන් ලබාගත් ඉල්ලීම් එකිනෙක හා අනුබද්‌ධ දම්වැල් පුරුක් වැනිය. පුද්ගලික මන්ත්‍රී යෝජනා වශයෙන් කාටවත් නොදැනී සම්මත කරගත් ආගමික සංස්ථා, ආයතන කෙරම්ද? පිරිත් නූල් බෞද්‌ධ මන්ත්‍රීලා එක්කෝ නිදාගෙන නැත්නම් කැන්ටිමේය. එලන ලද දැල හෙවත් මුළු දිවයිනම දිය යටින් මුස්ලිම්-කරණයේ සිට ප්‍රචන්ඩ අරාබිකරණයකට යටකිරීමේ ඉලක්කය පේන්නේ සියල්ල එකට එක්‌වුනවිට දැන්‌ය. හිස්බුල්ලාගේ රට ඉඳිගස් අස්සෙන්‌, චම්පික රණවකගේ පොතේ සඳහන්, ඉන්දියාවේ මුස්ලිම් බෙදුම් වාදය පැතිරවූ රහමත් අලි චෞදරිගේ (1933) ඉස්ලාම් අධිරාජ්‍යයේ, සපිස්ථාන් (බටහිර: පුත්තලම්-මන්නාරම්-විල්පත්තු) හා නසරිස්ථාන් (නැඟෙනහිර: ඔළුවිල්) යන ප්‍රදේශ දෙක මතුවෙන්නේ ඇමෙරිකන් මිලේනියම් ට්‍රෝජන් අශ්වයාද සමඟය. හිස්බුල්ලාගේ යෝධ ශාරියා විශ්ව විද්‍යාලය මුළු ආසියාවටම ඉකුවාන්/සලෆි පූජකයින් සැපයීමට සූදානම්‌ය. ඉහත ලැයිස්තුවේ සඳහන් කාරණා එකිනෙකට සම්බන්‌ධ නොවේද කියා සිතා බලන්න. 2003 ඔළුවිල් ප්‍රකාශය එන තුරුම, ඊළම වැනි වෙනම ප්‍රදේශයක් ඉල්ලීම වෙනුවට තම ජනපොකුරු සිටින ලංකාවේ විසිරී ඇති තැන් (ලොකේෂන්ස්) කුඩා කුඩා මුස්ලිම් ඊළම් වැනි විය.

විසදුම: ඵලයට හේතුව (catastrophic theory of planning)

1971, 1988/89, 1976/2009 මේ වර්‌ෂ වැදගත් වන්නේ ඉතිහාසයෙන් පාඩම් ඉගෙන නොගැනීමේ අවස්ථා වශයෙනි. එසේ නැත්නම් වඳුරන් වැස්සට ගෙවල් හදනවා මෙන් දේශපාලකයින් හැසිරුණු අන්දම ගැනය. 1990 තරුණ කොමිෂම් වාර්‌තාව මඟින් ජේවීපී, පෙරටුගාමී වැන්නන් තරුණයින් නොමඟ යැවීම වැලැක්‌වීමට අසමත් විය. පාස්කු ප්‍රහාරය හා ඒ පිළිඹඳ ජනාධිපති කොමිෂමෙන් දැන් නග්න වන යහපාලන හෙළුවෙනුත්, කොරෝනා ඇඳිරි නීතිය එලිකල මිනිසුන් අශීලාචාරවී ඇති මට්ටමෙනුත්, සාමකාමී මුස්ලිම්-කරණයක්, ප්‍රචන්ඩකාරී අරාබී-කරණයක් කරා ගොස් ඇති තරම රටට පෙන්‌වූයේය. විනාශයක්, හානියක් ඇතිවූ විටවත් විධිමත් ලෙස එවැනිදේ නැවත සිදුවීමට පියවර ගැනීම බුද්‌‌ධාගමේ හේතු-ඵල න්‍යායය (ක්‍රයිසිස් ඇන්ඩ් ඔපර්චුනිටි, කැටැස්ට්‍රොෆික් තියරි ඔෆ් ප්ලෑනින්).

2020 ට පෙර සිදුවූ පරිදි පැලැස්තර දමනවා වෙනුවට ලංකාව අරාබිකිරීම දමණය කල හැක්කේ මතවාදී අරගලයකින් පමණය. මෙම ඵලයට හේතුව ඉකුවාන්-ශාරියාකාරයින්ට, මිලේනියම් කෝපරේෂන් කාරයින්ද එක්‌වීමය. මෙම හේතු ගැන 2002 චන්ද්‍රිකා පත්කල කොමිෂම් වාර්‌තාවේ සිට එකතුකල තොරතුරු බොදු බල සේනාව සතුව තිබේ. පාස්කු කොමිෂමට ඥානසාර හිමිඳුන් දුන් ශාක්‍ෂි වලට කුමක් වුවත්, මේ ප්‍රශ්ණය මතවාදී ලෙස විසඳීම සඳහා කාර්යසාධක බලකායක් පත්කරවා ගැනීමට ජනාධිපති උපදේශකයින් ක්‍රියාකල යුතුය. මහසෝන් බලකායේ සුමිත් වීරසිංහ නැතත්, ඒ සඳහා අනිවාර්යයෙන්ම ‌ඥානසාර හිමියන් සභභාගි කරගත යුතුමය. අලි සබ්‍රිට මන්ත්‍රීකමක් දෙනවා නම්, ගෝඨාභය පාලනය ඥානසාර හිමියන්ට කුඩම්මාගේ සැළකිලි පෑම බෞද්‌ධ මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව නොවේ. චන්ද පැත්තෙන් බැලුවත්, මෙම වෙනස්කම් කිරීම බෞද්‌ධයින්ගේ විමතියට හේතුවෙමින් පවතී. බොහෝ සංඝ සාකච්චාවලට අරාධනා ලබන බොහෝ හාමුදුරුවරුන්ට ඥානසාර හිමියන්ට ඇති බිම් මට්ටමේ අත්දැකීම්, දැණුම නැත. වයෝවෘධවීම, ජෙෂ්ඨත්‌වය සාමාන්‍ය රක්‍ෂාවකදී මෙන්ම මෙවැනි උපදේශක සභාවලදීද එකම සුදුසුකම නොවිය යුතුය.

2020 ට පෙර ලංකාවේ පාලක තන්ත්‍රය බොදු බල සේනාව නම් පණිවුඩ කරුට වෙඩි තියන්නට සැදීමේ හේතුව, එය ඔවුන් හැම දෙනාවම ගලේ පැහැරූ බළලුන් කල නිසාය. ඥානසාර හිමිඳුන් පක්‍ෂ දේශපාලන කළු සුද්දන් කියන ලෙසට නෝර්වේ ඒජන්ත කෙනෙක් නම් උන්වහන්සේගේ පස් අවුරුදු ඇමෙරිකන් වීසාව ඇමෙරිකන් රජය විසින් හේතුවක් නොදී අවලංගු කරනවාද? ඊළඟට මේ බළලුන් (හා සමහර ඕ මයි ගෝඩ් බෞද්‌ධයින්ද) කිව්වේ හාමුදුරුවන්ගේ වාග් විලාශය සිල්වත් නැති බවය.

ධ‌ර්‍මපාලතුමාටත් ඒ කාලයේ මෙසේ කිව්වාදැයි මම නොදනිමි. ගාන්‌ධි, මාටින් ලූතර් කිං, ස්කොට් ජාතික පෝල් හැරිස් (රනිල්ගේ 2002 සාම විරාම ගිවිසුම ලෝකයේ මහාම පාවාදීම යයි කී නිසා බාලසිංහම්ගේ ඉල්ලීමට ජී. එ‌ල්. පීරිස් විදේශ ඇමති විසින්) ලංකාවෙන් පිටු වහල් කල) වැනි අමුතු අන්දමේ පුරුෂයින් ලෝකයේ සිටී. දිවි පරිත්‍යාගයෙන් සිංහල ජාතිය රක්‍ෂාකල නොයෙක් හාමුදුරුවරුන් සිටියෝය. මඩකලපුව මංගලාරාමයේ අම්පිටියේ සුමනරතන හිමියන් හා ඥානසාර හිමියන් තුල මා දකින්නේ ධ‌ර්‍මපාලතුමාගේ තුල මෙන් තිබෙන දුර්ලභ ගතියකි. ඉතාමත් අවංක ලෙස ජාතියේ ඉරණම ගැන ඔවුන් කතාකරණ විට ඔවුන් එක්තරා මානසික පරළවීමකට පත්වේ. සෝම හිමියන්ගේ බණ මඩුව ඔවුන්ට අමතකවේ. ඩිලාන් පෙරේරා, රාජිත, මංගල වැනි අයට ඥානසාර හිමියන් දුන් උත්තර පිහියකින් අණිනවාට වඩා තියුණු විය. පාරේ, ගමේ සිංහල බෞද්‌ධයා උන්වහන්සේගේ පැත්තේ ඉන්නේ ඒ නිසාය. බොදු බල සේනාවේ එක වරදක් ඔප්පු කරන්නට මෙතෙක් කිසි ජගතෙක් සමත්‌වී නැත. නීතිපති දෙපාර්‌තමේන්තුව උසාවි අල්ලාගෙන දඟලන්නේ ඒ නිසාය.

ප.ලි.
මේ වනවිට පිටිපස්ස බිම ඇණී සිටිනා, ටී.එ‌න්.ඒ සුමන්තිරන්ලාගේ අළුත්ම ඊළම් ඇම පිළිඹඳව ලිවිය යුතු නිසා මේ ලිපි පෙළ අවසන් කරමි. ඉදිරියේ දිනක ඉස්ලාමී-කරණය, අරාබි-කරණයක් කිරීම පෙන්වන සිතියම් දෙක තුනක් බලාපොරොත්තු වන්න.

Aswathi Pacha Courtesy Hindu

A new Indian subcontinent sub-lineage emerges

Studying the geographic distribution and evolution of the chikungunya virus over the period from 2005-2018, a team from ICMR-National Institute of Virology, Pune, has noted India as an endemic reservoir for the virus with persistent global transmissions from the country. The paper published recently in Infection, Genetics and Evolution adds that dispersal of the strains from India was noted to neighbouring and distant countries” such as Sri Lanka, Bangladesh and China.

The team studied newly sequenced chikungunya viruses isolated during outbreaks that happened between 2014 and 2018. During these years, the virus showed activity in India. Karnataka, Maharashtra and New Delhi accounted for a majority of the cases.

Indian Ocean lineage

The whole-genome sequencing study revealed that the isolates belonged to the Indian subcontinent sub-lineage of the Indian Ocean lineage. The Indian Ocean lineage is a subgroup within the East Central South African genotype. It was responsible for the resurgence in the epidemic on La Reunion island and other neighbouring islands in the Indian Ocean and in the Indian sub-continent during 2004-2005. This study helped understand the overall evolution and epidemiology of the Indian Ocean lineage.

Analyses of about 207 whole genomes, including the eleven whole genomes of this study and 39 additional whole genomes from India, showed two separate clusters of Indian Ocean islands sub-lineage and Indian subcontinent sub-lineage. It is already known that Kenya was the most likely ancestral location for both the sub-lineages, and the study further confirmed this.

Spread from clusters

Observations from the phylogeography study based on the genome sequences over the period from 2005 to 2018, showed persistent global transmissions from India. The strains from these clusters were noted to have spread to China, Sri Lanka, Bangladesh, and Southeast Asian countries including Indonesia, Malaysia, Singapore and Papua New Guinea beyond mid-2006. Transmissions to Yemen, China, Japan, Hong Kong, Pakistan, Australia, Bangladesh and Italy were also noted later on.

Further studies of the chikungunya sequences revealed indigenous evolution in India at least at three time points over the period 2005-2018, with specific mutations that conferred viral fitness in the Aedes vector species.

The authors add that there is a possibility of further diversification as this is an RNA virus and continues to acquire mutations. They add and that surveillance is a continuous process and that their laboratory continues to monitor the changes in the viral strains.

The authors write in the summary of the paper that sustainable efforts towards vector control might help in reducing the transmission of the chikungunya virus.

Courtesy WNOW

Sandun A Jayasekera Courtesy The Daily Mirror

Power, Energy and Transport Minister Mahinda Amaraweera said he would urge President Gotabaya Rajapaksa, Prime Minister Mahinda Rajapaksa and the Cabinet to conduct a thorough assessment of the interest rates charged by Finance Companies and those employed to seize vehicles from defaulting customers.

While condemning the killing of Three-Wheeler Association Chairman Sunil Jayawardana on Wednesday after a clash that erupted between him and those employed by a finance company to seize a three-wheeler, he said the government must initiate a probe to know whether finance companies use underworld characters and criminals to seize vehicles taken on lease.

We regularly receive complaints on excessive interest rates charged by finance companies and about those who seize vehicles in an unlawful manner. This must be stopped forthwith. The excessive interest rates and a further surcharge when installments are defaulted push customers into a debt trap,” the minister said.

He said the Central Bank must find a solution to this pressing problem and that disputes could not be resolved by killing a person.

He said he would urge the government to introduce a set of guidelines to be followed when seizing a vehicle and place a ceiling on the interest rates charged by finance companies and added that the killing of Mr. Jayawardana showed that finance companies had ignore the relief given by the government to three-wheeler operators and other vehicle owners who had leased out vehicles.  

Courtesy The Daily Mirror

As the method adopted by the leasing companies to seize vehicles of those who had failed to pay their loan installments is unlawful, President Gotabaya Rajapaksa has ordered the Police that no room should be left to continue this practice, the President’s Media Division said.

Leasing companies do not inform the Police prior to such seizing. They lodge complaints only after taking over the vehicle. This kind of forceful action sometimes leads to grave violence. As such, the President instructed the Acting IGP Chandana Wickremaratne not to entertain complaints received from the leasing companies after seizing,” it said.

Under the package of concessions offered to the public affected with the spread of COVID -19, recovery of leasing installments from three-wheeler owners was suspended for 6 months.

It was clearly stated in the Section 2 of the Circular 16/2020 issued on March 23 under the signature of the Secretary to the President.

In this context, seizing of vehicles for not paying the installment is a breach of the Government order. President informed the Police not to allow vehicles to be seized on the ground of non-payment of installments.

Courtesy Adaderana

Three more persons have tested positive for COVID-19 as at 5.30 pm today (13), the Ministry of Health confirmed.

Two of them are Sri Lankan expatriates who returned to the island from Qatar. They are being quarantined at the facilities in Ampara.

The other patient is a naval person at the Mullaitivu quarantine centre, according to the Department of Government Information.

Thereby, the total number of novel coronavirus patients count moved to 1,883.

Meanwhile, COVID-19 recoveries in Sri Lanka increased to 1,252 earlier today as 56 more patients regained health.

They had been receiving treatment at the Infectious Disease Hospital (10), Welikanda Base Hospital (02), Colombo East Base Hospital (01), Iranawila Hospital (16), Kattankudy Base Hospital (07), Welisara Navy Hospital (09), Homagama Base Hospital (07), Minuwangoda Base Hospital (03) and Hambantota District General Hospital (01).

Accordingly, the active cases under medical care now stand at 620.

Sri Lanka has confirmed 11 deaths due to the COVID-19 so far.

Courtesy Adaderana

Courtesy Adaderana

At a jungle-covered cave site in southwestern Sri Lanka, archaeologists have found a remarkable collection of ancient objects, including tools that they believe are among the oldest survival gear humans used in rainforests.

The artifacts range in age from 48,000 to 4,000 years old and include 130 bone arrow tips—the oldest arrow tips found outside of Africa—as well as 29 bone tools for making bags or clothing and a handful of ornamental beads.

Archaeologists discovered the objects as they excavated the cave and believe they correspond to four distinct phases of human habitation of the site, with arrowheads and awl-like tools first appearing in the earliest phase.

Thirty items from the site have also been dated using radiocarbon technology, allowing researchers to create a timeline and see how the tools grew more sophisticated over the centuries.

Most of these tools were made out of monkey bone, and many of them appear to have been carefully shaped into arrowheads,” says archaeologist Michelle Langley of Griffith University in Australia, who lead the new research published in the journal Science Advances. They are too small and light to have been spearheads, which need some weight to gain force, and too heavy and blunt to have been blow darts.”

The arrow tips show evidence of having been attached to shafts, as well as small fractures that may have originated when they hit something. The bows they went with would have been made from perishable plant materials,” Langley says, and haven’t survived the millennia. But the collection of bone tools that were preserved reveal some of humans’ earliest steps into the rainforest.

Adapting to a new home
While the main wave of humans is believed to have migrated out of Africa around 60,000 years ago, smaller groups appear to have started leaving between 200,000 and 100,000 years ago, and they expanded across significant portions of the planet. By 85,000 years ago, modern humans had arrived on the Arabian Peninsula. About 15,000 years later, they were in Southeast Asia, and by 65,000 years ago, they had made it all the way to Australia.

Along the way, Homo sapiens encountered and adapted to many challenging environments, from the freezing cold of the Siberian Arctic to the high altitudes of the Tibetan Plateau. When humans migrated into South Asia, they encountered yet another intimidating new habitat: the tropical rainforest, where dense vegetation, elusive prey, persistent insects, and well-camouflaged predators made it challenging for humans to survive.

As modern humans presumably made their way along the coasts of South Asia and into Sri Lanka about 48,000 years ago, they didn’t enter the dense forests right away. The first people arriving on the island were probably living along the coast,” says archaeologist Oshan Wedage of the University of Sri Jayewardenepura in Sri Lanka, who has led a number of excavations in and around the Fa-Hien Lena cave. But as the population grew, some of their descendants may have moved into the rainforest.”

The new environment would have required some important innovations. In the plains, people were hunting big animals living in large groups that were easy to spot and target,” Langley says. But in the tropical forest, many prey are very agile and may live high in trees. A spear isn’t particularly useful for catching a monkey or a squirrel in a forest, you need something that’s swift and that can go high. Bows and arrows are ideal for such an environment.” In turn, the monkey bones made excellent material for new arrow tips.

Some of the bone tools appear to have served other purposes. One flattened piece of bone looks quite like a net shuttle, the kind of tool people use to drag the thread along when making or fixing a net,” Langley says, which would have been useful along the inland rivers as well as on the coasts. Other tools look like they were used to work leather and plant fiber, possibly into bags or even clothes. People in the rainforest didn’t need many clothes to stay warm, but maybe they were useful to protect their skin from injury by insects or the vegetation,” Wedage says.

Archaeologist Ian Gilligan of the University of Sydney, who studies the early history of clothes, says he would not be surprised if humans were making clothing in Sri Lanka during this time. Genetic evidence from body lice, for example, which would have needed clothing to survive on humans, suggests that Homo sapiens in Africa may have been wearing clothes as long as 170,000 years ago.

As the wearing of garments became more established, clothes acquired social functions, and no doubt these became a dominant factor in maintaining their use in many regions,” Gilligan says.

Cultural artifacts like clothes and beads may have helped humans weave tightly knit social groups, allowing them to be successful in almost every environment they encountered. New tools that nimble minds came up with could be shared with others, inherited and improved across generations.

Maintaining ties with old relative
Though people in the forest were forging a new way of life, they also appear to have maintained a connection with the populations they broke off from. Beads made out of the shells of marine animals, some of which were discovered in the rainforest cave about 25 miles from the shore, suggest that the Fa-Hien Lena group may have traded with other of people who stayed along the coasts, Wedage says.

The beads were rounded, polished, and pierced so they could be slung on a string. The oldest ones were made of shell, but later on, some were crafted from bright red ochre nodules.

I am not sure whether people would have used the ochre beads as an ornament,” Langley says. Maybe this was just a way to keep them together and carry them around, as they may have been used to decorate the body otherwise, by scraping them to release colorful powder that people could then spread on their skin.” Apart from three distinctive ochre beads, which are no older than 8,700 years, the researchers discovered 136 other fragments of yellow, red, and silver-colored mica, including from the oldest layers in the cave, that also may have been used to decorate the body by scraping off powder.

Bright red often seems to be the first color people want to paint themselves with, usually in combination with white,” Langley says. These colors have been found from Blombos Cave in South Africa all the way to Australia and beyond.” So it seems that even as groups of Homo sapiens spread around the world, steadily adapting their toolkit to the mountains or the Arctic or the rainforest, they kept some favorite colors wherever they went.

Source: National Geographic

Courtesy Adaderana

The Bandaranaike International Airport in Katunayake is expected to be reopened for tourists from August 01, says Minister of Tourism and Aviation Prasanna Ranatunga.

The same procedure that is applied to tourists will be exercised on Sri Lankans returning to the country, however, prior to August 01, returnees will be quarantined upon arrival, the Minister said responding to media queries.

Sri Lanka will continue to receive tourists after the repatriation procedure is concluded, he added. 

Tourists are required to submit a PCR test report obtained before departing their respective countries but they will be directed to another PCR test upon landing on the island.

Accordingly, the tourists will be allowed to travel across the country only if the test results reveal they are negative to the virus.

Minister Ranatunga, however, stressed that the places visited by the tourists will be monitored by the authorities.

Courtesy Ada Derana

Comments by Dr. Sudath Gunasekara former Secretary to Prime Minister Sirimavo Badaranayaka and President Sinhala Bauddha Jestha Puravesiyanage Sanvidhanaya Mahanuwara and member viyath manga Kandy Branch.

Your Excellency the President of Sri Lanka, hearty cheers and congratulations on your bold and patriotic decision to appoint a set of vibrant and proactive professionals who blends patriotism and loyalty to you   as a Presidential Task force to build a secure country, disciplined, virtuous and lawful society” and also to protect the ancient sacred Buddhist places in the Northern and Eastern Provinces in this thrice blessed Island by Gautama the Buddha (We wish he will extend this Task Force to cover the whole Island very soon). In addition to the above objectives, I have no doubt your Task Force will also convert this country to an economically prosperous, vibrant and peaceful country by eradicating the tyranny of minority politics sawn by Tamil and Muslim in this Land of the Sinhala Nation, as it was known all over the world for the past 2500 years.

We the discriminated and utterly neglected and betrayed Sinhala Buddhist Bhumiputras of this Island nation for the past 72 years by all post Independent governments since the colonial British left the shores of this Island after conferring fake Independence, congratulate you for this historic action you have taken by appointing, a powerful Task force of patriotic and competent persons with wide powers as stated in the terms of reference of that Task force. This in fact was a long overdue duty and it constitutes the first visionary step ever taken by any statesman in the post- Independence era in order to rebuild our motherland on the correct lines by restoring the birth rights and the unique culture of the sons of the soil after 72 years of appalling neglect by all post Independent Governments. I have no doubt it will therefore usher in a golden period in statecraft in the history of our motherland.

Furthermore it will go down in the annals of history of this Island nation as a gloving land mark and a turning point in statecraft in this country full of vision followed by concrete results since I see it as a welcome departure from the stale practice of blindly following the British colonial system of governance meant only to collect the maximum revenue for the Empire as if we never had an advance system of statecraft of our own, little realizing that we were a nation with a rich heritage and a legacy running in to  2500 years or more, long before the British became a civilized nation.  At least ever since the advent of Buddhism in 307 BC this country had remained as a Sinhala Buddhist country and the land was known as Sinhale up to 1815. It was ruled by Sinhala Buddhist Kings. The state language was Sinhala. At no time in its history Tamils and Muslims were considered as separate nations. They constituted a part and parcel of the Sinhala nation in the Sinhale. As such no one identified this country as a multi- national, multi-religious and multi linguist country at any time in recorded history, until President Premadasa declared so driven by minority votes.

Actually these are the social germs invented by the British to consolidate their rule within a divide and rule policy they practiced right from the beginning of their occupation to destabilize and destroy the Sinhala Buddhist civilization in this country.

It was the Sinhala people who originally found the civilization in this country and built and rebuilt after successive devastations by Cholas and other South Indian invaders from 2^nd century BC to 12^th century AD. Even in modern history when Europeans invaded from 1505 onwards up to 1948. The Tamils and Muslims always took the side of the invaders and they together conspired against the Sinhala Buddhists. The invaders promoted the minorities in different ways and even renamed names of rivers, land and even places in Tamil to support their occupation. It was the Sinhala patriotic people who defended the country against all of them while the Tamils and Muslims always took the enemy’s side and destroyed the Sinhala Buddhist monuments particularly in the North and the East. In more recent times the LTTE terrorist and Muslims Jihadists who encroached and invaded on destroyed and vandalized the ancient Sinhala Buddhist monuments that stood in the North and East and many other part of the country that were there for more than 2500 years as the hall mark of the civilization of this Island nation. These vandalisms in recent times were carried out  with the connivance and open support of the communal Tamil and Muslim politicians while the power hungry unpatriotic Sinhala, politicians in the South belonging to the UNP (as the fathers of the nation accepted multi-nationality even in 194when they agreed to name their Party as United National Party-that construed the concept of many nations) also turned a blind eye on such devastations  just to collect their venomous votes to be in power betraying the Sinhala Buddhists.

Next I would like to draw the attention of all patriotic people in this country to  the main issues raised by this writer in the  above article captioned Gota’s Junta Consolidates after SC Ruling.

First, he has tried to demonize the appointment of a Task force by the President by calling it an action that signals a major shift towards authoritarian leadership” This is exactly what the 6. 95 million people who voted for GR wanted and I presume even more people will definitely vote now for a secure country, disciplined, virtuous, prosperous and lawful society” that was lacking in this country for decades.  Today the need for a strong and patriotic leadership has become a foregone conclusion to rescue this country out of the mess, politicians have put it into, ever since 1948.

Second, criticizing the Supreme Court decision on June 2, 2020 as an act of paving the way for unchecked executive rule by the President. This I opine, is a defamatory comment that calls for immediate action against the writer for defamation of the Supreme court.

Third alleging the President Gotabaya Rajapaksa looks to be sidelining even the Cabinet of Ministers. is designed to create conflict between the President and the Cabinet and more particularly between GR and MR, which I think is only a day dream.  In fact the 69.5 million who voted Gotabhaya wanted to rectify the mistakes done by all politicians since Independence, including the lapses of his brother MR between the period 2009-2015 including the most important blunder, the failure to consolidate the war victory on ground all over the country as Dutugemunu and Vijayaba1 did after their victories over the South Indian invaders in history, and banning communal political Parties and declaring one law, one official Language (Sinhala) and  enacting a new Constitution based on our civilization which definitely no one would and could have opposed as he had  more than 2/3 majority in  Parliament and over 90 % public support in the country. MR‘s this failure I note as the biggest failure on his part in history that eclipse his landmark victory over the LTTE on ground. Therefore I deem it the onerous duty of the 69.5 million Sinhala Buddhist voters to demand and compel Gothabhaya to fulfill his sacred duty by the country and the nation by rectifying these historical injustices  done to this country and the Sinhala nation by all his predecessors and prove that he is the incarnation of Gothayimbara the legendary warrior of Dutugemunu in history and Anagarika Dharmapala, the only Sinhala Buddhist leader in Modern times.  

Fourth the writer is also making an attempt to disrupt and demoralize the Public Service and set the sleeping public servants against the Gota’s regime by saying that by this act he is trying to establish control over the whole state machinery through his generals. It is aimed at weakening the morale of the Public Service by demoralizing and creating dissention among public servants. Well even in this field Gota is fully justified in making this decision for two reasons. In the first place the public service any more as has it has miserably failed to do its sacred duty by the public as today it has ceased to be a public service any more having converted to a domestic service of the Political Party in power for the time being, for their survival. To that extent these people are also equally responsible for the appalling situation in the country along with the politicians since 1948. Second It is the Armed forces that defeated the 30 year LTTE war and not the public service. In my opinion winning the present war of putting the country in order seems to be even much more difficult than winning the LTTE war. Because, the LTTE war was only 30 year old whereas the mess in the country is 515 years old (1505-2020). This fact also stands heavily in support of appointing military person to key positions in the machinery of Governance.

The writer who remains anonymous attributes his observations to legal experts” though he has not mentioned who these legal experts are except in one case where he has cited an attorney at law and Jaffna University faculty member Dr K. Guruparan whose existence has to be checked to hide the writer’s nakedness and he is also trying to add undue importance and weight to these ideas with the mischievous intention of arousing protest by public servants against the President both at home and in the international forum.

The writer is addressing this note to a specific group of people both at Home and abroad who are primarily anti-Sinhala anti Buddhist and anti Sri Lankan.  He also describes the President’s action as a threat to the supremacy of the Parliament and democracy.

Since the country knows better than this writer the nature of our Parliament and the kid of democracy displayed by its members over the years and also what service it has done to the country ever since Independence and its appalling performance particularly during the past 4 and ½ years, there is no point in talking about the supremacy of our Parliament.. When one looks at how undemocratically and illegally the members of the last Parliament were selected on a district basis and the so-called proportional and preferential systems by violating the basic principles of representative democracy it wants be difficult to understand the kind of democracy and the supremacy exists inside it.  Considering the enormous cost of maintaining a Parliament of 225 with fabulous facilities and life time fat pension with five years extending even to their spouses for no service done but only roaming in the corridors of Parliament, overall majority of people of this country today has come to the conclusion that it is much better to close down this monkey cage as one western writer has called and it is far far better to run the country by one authoritarian patriotic man if he can build a secure country, disciplined, virtuous and lawful society than leave in it in the hands of a clumsy, uneducated and underworld pack of  rogues, including Ministers and Prime Ministers who rob even the Nation’s Central Bank.

  Meanwhile if you look at the terms of reference or the mandate given to the Taskforce all sensible people in the country will unanimously agree that this is exactly the type of governance this country needs today. The need for such strong and disciplined programme of action handled by a dedicated and committed patriotic team is the crying need of the hour to rescue this country and raise it in  to which it had been pushed in by all politicians who were supposed to have ruled this country (rather ruined) since Independence without a clear vision and a mission.

As for me I strongly believe that this is the way to run this country. I have been always arguing that only a benevolent Sinhala Buddhist dictator of the type of Dutugemunu or Dharmasoka can rescue this country from the Augean mess in to which it has been dumped by our politicians who had no vision or a mission to build a prosperous and a vibrant independent nation by taking in to consideration the geopolitical potentials of the country’s location on the globe and the bountiful natural resources of land, water and the ocean, right round it extending from Arica in the west to Australia in the East and from its shores to the Antarctic in the south plus the rich human resources overflowing with creativity and ingenuity as aptly displayed by our forefathers in the past who built a grand  monuments like the Ocean like reservoirs and sky high Stupas and marvelous irrigation works unmatched anywhere else in the ancient or modern world with a model of agrarian civilization unmatched by any in the world.

Who does it, whether civilians or uniformed men it does not matter a penny for the people. What they are interested is the end result. Security, Law and order, economic prosperity and freedom from hunger, peace and happiness in life and freedom from internal and external threats are the basic things people of any country are looking for as basic needs of contentment.

At the same time another person by the name Keerthaponcalan criticize this attempt as a move for Sinhalization and buddhissization the East and the North. It is a complete contradiction and a diabolical lie. Because in the first place all these areas were part and parcel of the Sinhala Kingdom, long before Tamils and Muslims moved in to this country in recent times. It was the Tamil and Muslim invaders who have destroyed the age old Buddhist monuments in these areas and trying to build Tamil and Muslim dream homelands on somebody else’s mother land, that was our traditional Homeland  for the past 2 ½ millennia while they have their own Homelands in South India and Arabia. These jokers must realize at least now that this was the land of the Sinhala nation for the past 2600 years and therefore they have no right to make any claim over it. But on the other hand the sons of the soil have a legitimate right and a claim as well over it as it was their ancestor’s homeland.

The Sinhala Buddhists who have been desperately crying for this kind of bold decision by a Sinhala leader ever since independence are overjoyed to read this news. I have no doubt they all hail and welcome the President’s decision as a long overdue dream come true and as such they all stand firmly with the President.

 One last word about the uselessness of the Parliament and the provincial Councils. As we all know the Parliament has been now closed for nearly 4 months and the Provincial Councils almost for 3 and half years. How much of people’s money spent on these useless institutions have been saved over time?. How much of confusion in governance and administration we have avoided. What wonders have been done by one man, the President during the past three and half months without a noisy and divided Parliament and wasteful and clumsy Provincial Councils with the help of a lean Cabinet of 17 and almost 1/3 the existing state machinery?. Under this new system decisions are taken quickly ad their implementations are even quicker and effective as responsibilities are fixed on task masters. Public funds are not wasted on lotus eater politicians and their lackeys and they are now spent on the needs of the people. If one can get the job done effectively, and quickly at minimum cost to the satisfaction of the people the question is asked as to why we maintain these institutions like a mammoth Parliament of 225 and, nearly 112 Ministers there 36 Provincial Ministers who do nothing other than enjoying the perks and privileges at the expense of the pub and creating chaos in district administration.

As I it is today this country has one politician for every 2325 people and one public servant for every 16 people.  Thus we have gone on record as the country that has the largest number of politicians and the largest number of public Servants per capita in the whole world.

As such it is high time that we think of a system of lean State machinery comprising the minimum number of politicians and public servants that is affordable to the national economy. Every man and woman must earn his or her living by work. Maintaining a nationwide dansela  and breading  millions od Nikamas parasites is not the duty of a government.   

Going by this wonderful experience of Gota’s governing majority of sane people in this country now think the new President who has already proved that he is a man with a clear vision and a deeply committed mission and equally good in action to convert this country to a disciplined, virtuous and lawful society with a vibrant and prosperous economy where law and order and justice will prevail for the happiness and wellbeing of its subjects should be given an open mandate to change the entire system of state craft and go for a lean and efficient Parliament. h Therefore he should be empowered to  with an overwhelming majority Parliament to make a new Constitution that suits this country and run the it with a small Cabinet and a lean public service  affordable to the country. The new Constitution should be enacted on the civilization of this country and install a Sabhyatva Raajyak” based on the history, customs and traditions and its overall culture as Gunadasa Amarasekara has pointed out. 

Finally by going through the long list of responses to this article filled with blasphemous and indecent language used in them one can easily identify the people who rise up in arms against this move. It has aptly proved that the objective of the writer to rouse the anti- Sinhala- anti-Buddhist elements against Sinhala Buddhist model has been fulfilled perhaps even beyond his expectations and many extremists have hauled their voice criticizing the President’s action. 

 It is time now for the President Gothabhaya Rajapaksa to build up the  patriotic Sinhala Buddhist State as visualized by first by Anagarika Dharmapala the greatest Sinhala Buddhist revivalist leader born in this country during the colonial times (1865-1933) and initiated to a lesser extent by F.R Senanayaka before his untimely death in 1926 before his dream was put in to practice with his Janasabha movement and betrayed by all governments since then. This is the historic mission that has fallen on the new President and I wish that he will be blessed by the Tipple Gem and the pantheon of four fold Gods that preside over the destiny of this Island Nation.

Above all creation of a generation of patriotic people who love this country, its bountiful natural resources given by God and its people will form the glittering crest jewel of his crown.

by C.A.Chandraprema Courtesy The Island

The long awaited date of the parliamentary election has been announced and the beleaguered Elections Commission has been able to somewhat vindicate itself. The August 5 date is not too far off nor too close for more accusations to be hurled at the EC. Up to the time of writing, we have not heard anyone complaining about the poll date. That is a victory of sorts for the EC which had been under pressure from both sides of the political divide. The statement made by the Chairman of the Elections Commission Mahinda Deshapriya in making the announcement of the poll date was a resounding indictment of the yahapalana government’s obsession with avoiding elections. Just replaying Deshapriya’s words can serve as a campaign advertisement for the SLPP.

 In announcing the date for the parliamentary election, EC Chairman Deshapriya denied any involvement of the Elections Commission in the delay of the local government elections by nearly three years between 2015 and 2018 and he made the quite correct claim that if the Elections Commission had not gone ahead and Gazetted 93 local government institutions for the poll to be held, there would have been no local government election up to now. He said that the EC was not responsible for the complete absence of the provincial councils either and said that all members of Parliament were responsible for that.

 Even though he blamed all members of Parliament for the disappearance of the provincial councils, everyone knows that the provincial councils election law was amended in September 2017 by the yahapalana political parties despite stiff resistance from the Joint Opposition. However as the Elections Commission, they cannot call a spade a spade and say that it was the yahapalana government that made the provincial councils disappear, so they lay the blame on all 225 Members of Parliament. But anyone familiar with the sequence of events will know what happened. Be that as it may, now that the election date has been announced, there are certain realities that the parties contesting this election will have to take into account.

Four instead of three

Usually, outside the North and East, only three political parties count at a parliamentary election – the two main political parties and the JVP. It was only at the parliamentary election of 2004 that a fourth group appeared – the Jathika Hela Urumaya and they disappeared soon afterwards. At the 2015 parliamentary election, only the UNP led alliance the UNF, the UPFA, JVP and TNA won significant parliamentary representation. The EPDP won one seat in the Jaffna district and the SLMC won one seat in the Batticaloa district. Thus only six political parties obtained parliamentary representation. If the TNA, EPDP and SLMC which are mainly based in the North and East are left out, that leaves just the UNP, UPFA and JVP in the rest of the country. At this election however, there will be four political parties, the SLPP, the Samagi Jana Balawegaya, the UNP and the JVP all vying for the vote. The appearance of the UNP rump as a fourth element bodes ill for the JVP because of the way the elections system works. The JVP has managed to survive as a political party with parliamentary representation only because of the proportional representation system. They would not have had a snowflake’s chance in hell of making it to Parliament under a first past the post system. Now however, the very system that enabled them to win representation in parliament may push them out into the wilderness because of the appearance of the UNP.

 The 225 Members of Parliament are made up of 29 national list MPs and 196 MPs elected from the various electoral districts. The 196 elected MPs includes the bonus seats allocated to the winner in each electoral district. The way the 196 seats are divided between the 22 electoral districts is as follows: Colombo – 19, Gampaha – 18, Kalutara – 10, Mahanuwara -12, Matale – 5, Nuwara Eliya – 8, Galle – 9, Matara – 7 Hambantota – 7, Jaffna – 7, Vanni – 6, Batticaloa – 5, Digamadulla – 7, Trincomalee – 4, Kurunegala -15, Puttalam – 8, Anuradhapura – 9, Polonnaruwa – 5, Badulla – 9, Moneragala – 6, Ratnapura – 11, Kegalle – 9. Total = 196.

 The way candidates are elected under the proportional representation system is as follows: After the total valid votes in each electoral district are counted, the recognized political party or independent group which has polled the highest number of votes in any electoral district will have the candidate nominated by it, who has secured the highest number of preferences, declared elected. That is the bonus seat which goes to the winner. After the declaration of the bonus seat, every recognized political party or independent group polling less than 5% of the total votes polled in any electoral district is eliminated from the race. The votes polled by the disqualified parties and independent groups, are then deducted from the total votes polled at the election in that electoral district to arrive at the ‘relevant number of votes’.

 The ‘relevant number’ of votes is divided by the number of members to be elected for that electoral district reduced by one, to arrive at the ‘resulting number’. Thereafter, the number of votes polled by each recognized political party and independent group beginning with the party or group which polled the highest number of votes are then divided by the resulting number to arrive at the number of MPs that the relevant party or group is entitled to. The individuals who will get these seats will be decided on the basis of the number of preference votes polled by the candidates on that party list.

If after the election of MPs in this manner there still are one or more members in that district to be declared elected, the remaining seats will be allocated to the various political parties contesting that district on the basis of the number of residual votes lying to the credit of those political parties after the division of the total number of votes polled by that party by the resulting number.

 Hence the hindmost is in danger if a competitor appears on the scene. It should be borne in mind that getting more than 5% of the valid votes cast in each district does not guarantee a party a seat in Parliament. If you get more than 5% of the vote all that it means is that you are in the running to get a seat. If you get less than 5% you will be out of the race altogether. At the 2015 Parliamentary election, the JVP got more than 5% in the following districts but got no MPs elected from those districts. Anuradhapura (6.04%) Galle (6.05%) Matara (7.38%) Moneragala (5.18%) Polonnaruwa (5.71%)

 The reason why this happens is that the number of seats available to that district are apportioned on the basis of the resulting number and the residual votes left over from that division as explained above. We see from the results of the 2015 parliamentary election that the JVP got 7.38% of the vote in the Matara district but failed to win a seat whereas they got a mere 5.51% of the vote in the Kalutara district and got one MP elected.

 The total number of valid votes cast in the Kalutara district at the 2015 Parliamentary election was 697, 635. When the votes of those who failed to get less than 5% of the vote is deducted from this number, the relevant number of votes is 687,510. When this relevant number of votes is divided by the ten seats that the Kalutara district is entitled to reduced by one, (i.e. nine) we arrive at the resulting number of 76,390. The UPFA won the Kalutara district at that election, so the UPFA starts with one seat already in its pocket. When the resulting number is set against the 338,801 votes polled by the UPFA, we see that they are entitled to four more seats bringing their total up to five. When the resulting number is set off against the 310,234  votes received by the UNP, we see that they are entitled to four  seats.

 One more seat remains to be filled and it will be filled on the basis of the highest number of residual votes belonging to each political party. After setting off the resulting number against the total number of votes polled by the UPFA, the UNP and the JVP, each party is left with a residual number of votes as follows: UPFA – 33,241, UNP – 4,674 and

JVP – 38,475. The JVP could not come even close to the resulting number so all their votes are residual votes. The JVP had the highest number of residual votes in the Kalutara district, so they got the remaining seat.

Winning seats on leftovers

If one works out the numbers in this manner one will see why the JVP got more than 5% of the votes in certain districts, but failed to win seats in that district. Until the UNP appeared on the scene after being ‘hollowed out’ by the breakaway of the Samagi Jana Balawegaya, the JVP had a monopoly of the leftovers. Now however, they have a competitor in the form of the UNP rump. This places the JVP in an unenviable position. At the last Presidential elections, they got only 3.16% of the vote, which is much lower than the 4.19% obtained by Rohana Wijeweera at the 1982 presidential elections. Even when they had reached a highpoint in 2015, after having successfully participated in the ousting of the Rajapaksas from power, they obtained only 4.87% of the vote at the 2015 parliamentary election. Today they are not riding high and with the appearance of the UNP as a direct competitor for the bottom of the pile, the JVP is in grave danger of being pushed out.

 The JVP has been in a joint political enterprise with the UNP for well over a decade, since 2009. They have become even in public perception a fellow traveler of the UNP and the distinction between the two political parties has become blurred. When the JVP first began contesting elections and getting into parliament in 1994, they were seen as a Marxist outfit that was distinct from all other political parties in the country – even the other Marxist political parties like the CPSL and LSSP. After they began collaborating in what can loosely be called the yahapalana project from 2009 onwards, with political parties like the UNP, TNA, TPA and SLMC and ACMC, their separate identity has been compromised. Political parties like the TNA, TPA, SLMC and ACMC will always remain distinct from the JVP because they are ethnicity and religion based political parties.   

 However, when it comes to the UNP and the JVP which are both Sinhala based political parties, the distinction is now blurred. This situation has been exacerbated by the JVP abandoning its red clolour and bell symbol in favour of a different colour and compass symbol and contesting elections as a coalition of political parties. At this election in fact even the names of the JVP led coalition and the coalition led by Sajith Premadasa sound the same with Sajith’s outfit being called the Samagi Jana Balawegaya and the JVP led coaltion having the name Jathika Jana Balawegaya. After being in a joint political enterprise for over a decade, they are beginning to look and sound like one another. The UNP, its breakaway SJB and the JVP are all vying for the votes of much the same constituency. Instead of the ideological camps that we had earlier, what we have now is a yahapalana ideological soup.

 When the yahapalana government was in power, the JVP did try to make a pretense of maintaining its separateness by criticizing the Central Bank bond scam but when it came to the survival of the UNP led government, the JVP closed ranks with the former. The manner in which the JVP went out of its way to back the UNP-led government when President Maithripala Sirisena dissolved Parliament in November 2018, is a case in point. After backing the UNP led government in that manner, it will be futile for the JVP to expect the general public to attach much credence to their criticism of the Central Bank bond scam. Furthermore, there was little difference between the JVP and the UNP when it came to the policy on the draft Constitution. The UNP and JVP collaborated in changing the system of elections to the local government bodies and the provincial councils in August-September 2017 and they were on all fours with the UNP in putting off elections to these bodies. Even though the JVP did not formally join the yahapalana government they have for all practical purposes been a part of it. The advantage of such an arrangement is that this leaves room for those who were in the UNP to be able to shift their allegiance to the JVP, because the latter would be seen as fellow travelers and a sister political party. It works the other way around too where voters of the JVP will see the UNP as a political party that espouses the same cause. The reason why the JVP shed the red colour, the bell symbol and all Marxist rhetoric at the last Presidential election was probably in the hope that voters of the UNP would find them an attractive alternative.

 As we know, that’s not the way things worked out. When the border is open, people migrate from the weaker to the stronger. If the UNP and the JVP espouse the same cause, why be in the JVP? They might as well all shift to the UNP. In any event, the mechanics of the elections system may have the effect of the UNP rump crowding the JVP out of the bottom end. When they were at their strongest at the 2015 August parliamentary election, the JVP managed to get over 5% of the vote in nine districts. They managed to get MPs elected in four districts. But it was only in two districts – Colombo and Gampaha – where the JVP managed to obtain more than the ‘resulting number’ of votes of that district. Even in the Hambantota district, the JVP was not able to come anywhere near the resulting number even though they got nearly 10% of the vote in that district. They won a seat in the Hambantota district because they had a large number residual votes. There is a distinct possibility that at this parliamentary election, the JVP may suffer its biggest setback yet, as a result of blurring the distinction between themselves and the UNP and its offshoots.

Courtesy The Island

President Gotabaya Rajapaksa said the Central Bank has failed in its duty and cannot evade responsibility for the alleged irregularities in ETI Investments, the Presidential Media Division said.

The inquiring committee appointed to investigate alleged irregularities in ETI Investments met with President Gotabaya Rajapaksa at the Presidential Secretariat on Thursday.

The Committee told the President that ETI Investments had not adhered to proper procedures in the conduct of its business since inception. The company had invested its assets in other ventures and at the same time, it had not been properly supervised by the Central Bank, the Committee said.

President Rajapaksa instructed the Committee to investigate the irregularities in depth and pay more attention to reimburse the investments of depositors immediately.

“The Central Bank cannot evade responsibility in this matter”, President emphasized.

The Central Bank is obligated to protect depositors if any irregularities are discovered in a financial institution. The Central Bank has failed in its duty, the President said.

Retired Supreme Court Judge K.T. Chitrasiri chairs the three-member committee. The other members are retired Solicitor General Suhada Gamlath and Senior Banker D. M. Gunasekara.

Secretary to the President, P. B. Jayasundera was also present at the meeting.

iflscience.com

The earliest human inhabitants of Asia’s tropical rainforests were packing some serious heat, according to a new study in the journal Science Advances, which describes the discovery of 130 arrowheads dating back 48,000 years. Found in a cave in Sri Lanka, the bone projectiles are the oldest weapons of their kind to be found outside of Africa and were accompanied by other tools that were probably used to make clothing, indicating an unexpectedly sophisticated material culture during a critical period of mankind’s global migration.

Sri Lanka’s Fa-Hien Lena cave is something of an anthropological treasure trove, having yielded tools and artifacts from four distinct stages of occupation. Among these are the earliest Homo sapien fossils in South Asia, indicating man’s presence in the heavily jungled area some 48,000 years ago. After analyzing some of the relics discovered here, a team of researchers has now determined that these ancient occupants were probably hunting game using bows and arrows, with the arrowheads made predominantly of monkey bones.

The 130 projectile points all display dents, scratches, and other impact marks that are consistent with hunting damage. While the earliest of these tools are thought to have been used to target monkeys, the fact that the arrowheads increased in length over time suggests that later generations must have been hunting larger animals such as pigs and deer.

Other notches on the bone weapons suggest they were probably attached to thin shafts, although their size and weight rules out the possibility they could have been fired from blowguns, suggesting they were most likely used like bows and arrows.

^{Tools made on bone and teeth were used to hunt small monkeys and squirrels, work skins or plants, and perhaps create nets at Fa-Hien Lena, Sri Lanka 48,000-years-ago. Here a possible net shuttle, monkey tooth awl/knife, and projectile point are shown. Image: M.C. Langley}

Prior to this discovery, the earliest evidence for high-velocity projectile weaponry in South Asia came from Sarawak in Borneo, where arrowheads thought to be around 32,000 years old have been discovered. The authors of this new study explain that the projectiles found at Fa-Hien Lena are remarkably similar to these younger artifacts, with the main difference being that the tools found in Sarawak were made from the bones of larger mammals.

The researchers also describe the discovery of numerous tools that would once have been used to work animal skins and plant fibers in order to make clothing. Given the warm temperatures in tropical forests, it is unlikely that ancient humans living in the area would have needed to wear skins to keep warm, so the authors hypothesize that they may have covered themselves as a form of protection against disease-carrying insects.

Other items found at Fa-Hien Lena include decorative beads and sea shells, which are likely to have been traded as a form of currency. The presence of marine artifacts is particularly interesting, as it indicates an established trade network linking inland forest dwellers to coastal populations.

Taken together, the various relics found at Fa-Hien Lena paint a detailed picture of the technological and social sophistication of the earliest humans to inhabit South Asia’s jungles, revealing the means by which they were able to survive and thrive in this challenging environment.

Courtesy theconversation.com/

Archaeological excavations deep within the rainforests of Sri Lanka have unearthed the earliest evidence for hunting with bows and arrows outside Africa.

At Fa-Hien Lena, a cave in the heart of Sri Lanka’s wet zone forests, we discovered numerous tools made of stone, bone, and tooth – including a number of small arrow points carved from bone which are about 48,000 years old.

When was the bow and arrow invented?

The invention of the bow and arrow allowed people to hunt prey at a much greater distance. People no longer had to get within a stone’s throw” of prey which could suddenly bolt and escape. This innovation greatly increased the chances of a successful hunt.

Bows and arrows also made it much safer to hunt dangerous prey. If you don’t have to get too close, you’re less likely to be trampled or mauled by a hurt and angry animal.

The origin of the bow and arrow is one of the great mysteries of human technological innovation. How did it come about? When? Where? And why?

---

Read more: What a bone arrowhead from South Africa reveals about ancient human cognition

---

Currently, the oldest evidence for the use of the bow and arrow are small stone points found in Sibudu cave in South Africa, which are some 64,000 years old.

Outside Africa, the oldest finds were previously pieces of bows found in Germany dating back no more than 18,000 years.

Because bows and arrows are mainly made from highly perishable stuff like wood, sinew, and fibres, they don’t leave a lot of evidence behind for archaeologists to find. So the small bone points recovered from Fa-Hien Lena are an important discovery.

The bone points show evidence for having been fixed to a small shaft and shot at high speed into prey – which were apparently mostly small monkeys and giant squirrels, judging by the butchered bones thrown away at the site after meals.

Complex tools, complex minds

The discovery of such ancient bone arrow points is startling in itself. However, we also found other tools which give equally rare insights into the lives of the earliest members of our species currently documented in Sri Lanka.

Particularly interesting are well-preserved knives, scrapers, and awls made from the bones and teeth of monkeys and deer, which were used to work skins or plant materials.

These tools are our only way to learn about the other, more fragile items that may originally have been at the site, because anything made from leather or plant fibre (such as clothing, bags, baskets, mats, or nets) stood no chance of surviving 48,000 years in the humid tropical environment.

One of these artefacts is an unusual implement with carefully spaced notches down each side. It appears to be a shuttle for creating nets of woven fibres. No doubt nets would have been incredibly useful for catching the tree-dwelling prey the people of Fa-Hien Lena hunted, as well as bringing the fish up from the rivers.

These rainforest pioneers also left behind evidence about their social lives in the form of white shell beads and small blocks of mineral pigments in bright colours: red, yellow, and silver.

Each of the pigment nodules show signs they were used to create paints for the body, and three of the bright red nodules were drilled to be strung as beads – something we have not found anywhere else in the world.

The white shell beads, on the other hand, are similar to those found in Africa and Eurasia, but were collected or traded from the coast some 20–30 kilometres away. Apparently, small, shiny, white shell beads never get old.

With these finds, it is becoming more and more clear that we have only just begun to scratch the surface when it comes to understanding the earliest modern human communities.

By Shivanthi Ranasinghe Courtesy Ceylon Today

At the recently concluded Ranawiru Day commemoration, President Gotabaya Rajapaksa vowed “not to allow anyone to exert undue pressure and harass our war heroes who have sacrificed so much for the country” to return to the status of peace and tranquility to the people and our country. 

He then expanded, “If any international body or organisation continuously targets our country and our war heroes, using baseless allegations, I will also not hesitate to withdraw Sri Lanka from such bodies or organisations”.

Continuous target 

Ironically, independent onlookers instantaneously assumed that he was referring to the UN. Since then, many subject experts have articulated their concerns. Many warn that while the President’s words are great for local consumption, leaving the UN is not an option for Sri Lanka. Instead, they advocate that Sri Lanka must stay on and continue to engage with the UN. 

The fact that almost all jumped to the conclusion that the President was referring to the UN exclusively and was not making a general statement should get the UN bigwigs to closely study the President’s statement. The statement that he will not hesitate to leave offending entity cannot be taken in isolation.

 Instead, it must be taken in conjunction with the conditions that he specified that must come true for him to leave such an entity. The two conditions for him to leave are, if “our country and our war heroes” continue to be “targeted using baseless allegations”. 

Thus, the stress should be on “continuously target” Sri Lanka and “baseless allegations,” rather than on just target Sri Lanka with accusations. The allegations must be both baseless and continuous beyond reason for such a drastic step to be activated. 

Concrete evidence a prerequisite 

Therefore, President Gotabaya’s loaded statement can also be correctly interpreted as; any entity has the space to raise questions about our Military Forces’ conduct as long as it is not baseless. The charge must be followed with tangible evidence. This means, if there is evidence on which one can conduct a credible investigation, it will be done so. 

Hence, it is not enough to simply level allegations such as thousands had disappeared and insinuate that all disappearances had been involuntarily enforced. Each person who is alleged to have disappeared must be accompanied with details such as a name, his NIC number or some form of identification (if he is a minor) and so on. Otherwise, an investigation simply cannot be conducted on the mere allegation that “thousands have disappeared”.

A la Deutsch – the German way

It is not only the paucity of information that has stalled Sri Lanka’s efforts of conducting thorough investigations. It is also the lack of cooperation from the accusers. A classic case would be the arrest by German authorities of a person involved in Sri Lanka’s then Foreign Minister Lakshman Kadirgamar’s assassination. 

He, identified as only “Navanithan G” in line with German privacy rules, had applied for asylum in Germany in 2012. The war ended in 2009. At the asylum interview, he had admitted to have been a member of the LTTE. 

Instead of handing him over instantly to Sri Lankan authorities for further investigations, the German authorities arrested him in January 2019 and in 2020 sentenced him to prison for six years and ten months. As Germany did not share their information with Sri Lanka, our authorities still do not know the identity of Navanithan. 

He may well be listed as missing in Sri Lanka. How did he arrive in Germany? Did he leave Sri Lanka alone, if not, where are the others who accompanied him? What was he doing in Germany for seven years before his arrest? 

Navanithan is not an isolated incident. Over the past 11 years such “disappeared” persons have surfaced from many places including Tamil Nadu, Europe and Australia. Yet, none of these countries agree to cooperate with Sri Lanka to locate those who had disappeared from the Island but now settled in their countries. 

By allowing those with a criminal past, still nurturing the LTTE ideology, capable of unleashing violence against fellow Tamils domiciled in these countries such as extortion without any form of rehabilitation carries a risk. 

Yet, clearly it is a risk these countries are willing to carry. In 2009, summoning the UNHRC for a special session Germany tried to pass a resolution against Sri Lanka citing war crimes. Yet, Germany is unwilling to corporate with the Sri Lankan authorities to conduct investigations into these allegations. 

Navanithan gets German crime record!

Sri Lanka, instead of prosecuting the LTTE cadres, sent former LTTE cadres into rehabilitation. This was designed with the help of international experts, including Harvard. The programme, ranged from six months to two years depending on how high the level of LTTE ideology was indoctrinated, the cadres were either sent back to school or trained in a vocational skill. 

Afterwards, much support was extended to them to reintegrate into society and rebuild their lives. They now live amongst citizens without any branding or blemish attached to them. 

Thus, it is not as if cooperating with the Sri Lankan authorities would result in former LTTE cadres been subjected to gross human rights violations. Hence, the reluctance of countries that accuse Sri Lanka of war crimes to cooperate is questionable. 

The irony is, had Navanithan surrendered to the Sri Lankan authorities, the chances are that by now he would have been able to firmly put his violent past behind him. As it turned out, 11 years after the war ended, he is being punished for a crime he committed 15 years ago. In 2026 he will leave the German prison with a permanent criminal record. 

Yahapalana Govt co-sponsored defeated UNHRC resolution 

The second condition President Gotabaya stipulated was that Sri Lanka must also have the space to clear its name. Once Sri Lanka conducts and concludes an investigation, the matter must be allowed to rest. This is something Sri Lanka has not been allowed to do. In 2009, the Germany initiated UNHRC resolution against Sri Lanka was defeated. In fact, a counter resolution commended Sri Lanka for resolutely eradicating terrorism from the Island. Yet, the resolutions kept coming. Each time, the accusations within became more aggressive. 

Had the Yahapalana Government not co-sponsored the 2015 resolution, this exercise would have continued. However, co-sponsoring the resolution did not stop this process either. For instance, the Office for Missing Persons that came about as a result of this resolution states that if a missing person is located, his status as missing cannot be changed without his explicit consent. The whole premise of bringing closure to his loved ones who do not know his fate is thus lost. Worse, Military officers accused for his disappearance can never clear their name or record. 

LLRC and Paranagama Commissions

Contrary to what many internationally think about the Sri Lanka Government trying to push war crime allegations under the carpet it is not true. After the war, Sri Lanka engaged in two mechanisms – the Lessons Learnt and the Reconciliation Commission and the Paranagama Commission. The LLRC was made up of some of the finest legal brains in Sri Lanka. Citizens of all walks of life were encouraged to share their experiences and opinions vis-a-vis the war and causes that led to the war. 

The Paranagama Commission, though a domestic mechanism, also included experts on warfare and International Humanitarian Laws as Sir Desmond Silva, Sir Rodney Nixon, Major General John Holmes, Sir Geoffrey Nice, Professors David Crane and Michael Newton. 

Both commissions found the Sri Lanka Military did not intentionally target civilians, nor commit war crimes. Yet, these findings did not stand a chance. 

Ban Ki-moon violates UN mandate

Before the LLRC was concluded, the then UNSG Ban Ki-moon initiated his own fact finding mission – the Panel of Experts who produced the controversial Darusman Report. Though he violated the UN mandate, he assured that it was for his own personal appraisal. 

Yet, the contents of this report was leaked and republished by other sources. Today, these contents despite its questionability are established as true and factual, when true facts are pushed out of sight. More damagingly, Ban Ki-moon undermined the domestic mechanism without due cause. 

President Gotabaya is not being unreasonable when he noted that allegations must be with evidence that can lead a solid investigation and the findings must be accepted. He demonstrated his sincerity during the recent allegation involving an employee from the Swiss Embassy. Even in his Ranawiru Day speech, he did not accuse or address any specific entity. 

However, all independent onlookers immediately linked this to the UN. This despite the Gotabaya Administration pledging at the recent UNHRC session to continue to work with the UNHRC. This means the onlookers are accusing the UN of needlessly targeting Sri Lanka with baseless accusations. This is a very serious charge and the UN must immediately conduct an internal investigation as to the reasons for this presumption. 

ranasingheshivanthi@gmail.com.