Courtesy Adaderana

Courtesy Adaderana

The Ministry of Health has confirmed that 19 more persons have tested positive for COVID-19 as of 2.30 pm today (27).

The latest coronavirus infections have moved the tally to 2,033.

The Department of Government Information said all of these patients are arrivals from Dhaka, Bangladesh.

Meanwhile, the total number of COVID-19 recoveries confirmed in Sri Lanka increased to 1,639 earlier today as 20 patients were discharged from hospitals.

According to the Epidemiology Unit’s statistics, 383 active cases are currently under medical care at several hospitals across the country.

Eleven patients have succumbed to the virus to date.

Courtesy Adaderana

A commission will be appointed to look into the financial misconducts and irregularities in the loans provided by state banks during the government of Good Governance, says Prime Minister Mahinda Rajapaksa.

This decision was reached during a meeting with the employees’ union of the Bank of Ceylon at the Temple Trees.

The Premier also heeded the issue of pension of current state bank employees. He assured them that solutions will be provided to the matter through a committee, without delay.

Courtesy Adaderana

Defence Secretary Major General (Retired) Kamal Gunaratne has reiterated that punitive actions would be initiated without delay against prison, law enforcement and other officials, who were found to have abused official powers through corrupt practices, abetting and collaborating with underworld criminals and drug traffickers.

He said the law enforcement authorities have already taken all measures to identify those uniformed men who were abusing powers vested with them, to get involved in corrupt practices.

When we were in the military academy, we were taught that the most dangerous enemy is the enemy within. We now need to identify and confirm the enemy within us to eradicate the drug menace. Otherwise, it will be a futile effort”, the Defence Secretary said.

Addressing a gathering at the foundation laying ceremony held to establish a new rehabilitation centre at the National Dangerous Drugs Control Board (NDDCB), at Nittambuwa, on Friday (26), he assured to take all necessary measures to eradicate drug menace in Sri Lanka soon, the Ministry of Defence said.

The Defence Secretary said drug addicts needed sympathy, support and assistance to get rehabilitated to reintegrate into the society to lead productive lives.

The fully-fledged rehabilitation centre, which is targeted to rehabilitate nearly 1,000 drug addicts, will be constructed with the assistance of the United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC).

The event was also held to mark the ‘International Day against Drug Abuse and Illicit Trafficking’, which falls on June 26.

While stating that the underworld and drug dealers should be ashamed of feeding their families using the money earned by abetting wrongdoings, the Defence Secretary noted that eliminating drug menace was a mammoth task and needed to bring all the notorious drug kingpins to book to do justice to the future generation.

The Defence Secretary stressed that the first corrective measure should be at rescuing children who had fallen prey, the second was saving the future generations and the third was to identify those who abuse the respective official capacity by abetting the wrongdoers.

Chairman NDDCB Dr. Laknath Welagedara said the NDDCB, which had been in operation for 36-years since 1984, was expanding treatments and rehabilitation facilities in order to ‘build a drug-free, healthy and secured nation’, the first response onto the nation’s policy of prosperous country following the vision of President Gotabaya Rajapaksa.  

He said the new building, ‘Nawa Diganthaya’ for treatment and rehabilitation centre, would be built in partnership with the Government of Germany and the United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC) while the construction being undertaken by the Sri Lanka Navy.  

Deputy Ambassador of Germany Andreas Berg said Germany was supporting the initiative as a part of a much larger project strengthening the capacity of Sri Lanka to prevent and counter-terrorism and violent extremism through effective criminal justice responses.

The expansion of this rehabilitation centre reflects the fourth pillar of the larger project and this is to strengthening capability and capacity in the prison sector”, he said.  

Berg said the expansion of NDDCB’s new facility would support the government’s efforts to decongest prisons, in which a high number of drug users are being currently held.  

He further said the project would complement the efforts by the government to tackle the challenges of drug menace in the country and consider treatment not as a method of punishment in addressing the issue.

We are looking forward to working in partnership with the government, UNODC, civil society, judiciary and prison officials in curbing drug and drug abuse and violent extremism,” he said.   

Head of Global Maritime Crime Program of the UNODC Alan Cole said since the land routes for drug trafficking had been restricted amidst the COVID-19 lockdowns, maritime routes become more attractive for drug traffickers while placing Sri Lanka Navy (SLN) at the forefront in the regional fight against the drug trafficking.  

Assuring to provide advice curbing organized crimes in prisons and drug menace Cole hailed the government’s new strategy to take them out of the prison system and initiatives introduced to rehabilitate them.

Foreign Affairs Ministry Secretary Ravinatha Ariyasinghe, Navy Commander Vice Admiral Piyal De Silva, Commissioner General of Rehabilitation Maj. Gen.(Retd) Darshana Hettiarachchi, Commissioner General of Prisons Thushara Upuldeniya, Defence Ministry’s Additional Secretary Malika Sooriyapperuma were also present at the occasion.

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විජේදාස රාජපක්ෂ, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට අභියෝගයක් කළා.

ඒ කොළඹ ඊයේ පැවති උත්සවයකදීයි.

එහිදී ඔහු කියා සිටියේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයට සහ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට න්‍යාය පත්‍ර දෙකක් ඇති බවට කවුරුන් විසින් හෝ පවසන්නේ නම්, තමන් එය එසේ නොවන බවට තමන් අභියෝග කරන බවයි.

රට පාවාදෙන සෑම ගිවිසුමකම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සිටි බවට ද ඔහු එහිදී චෝදනා කළා.

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

මැතිවරණ කොමිසම එජාපය ප්‍රමුඛ විපක්ෂයට පක්ෂග්‍රාහීව කටයුතු කරන බවට අමාත්‍ය විමල් වීරවංශ අද යළි චෝදනා කළා.

ඒ වව්නියාව – බෝගස්වැව ප්‍රදේශයේ දී මාධ්‍ය වෙත අදහස් දක්වමින්.

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

MCC ගිවිසුම සම්බන්ධයෙන් රජයේ ස්ථාවරය පළමුව රටට හෙළිකළ යුතු බව එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා පවනවා.

මේ අතර ඵක්‍ක්‍ ගිවිසුම සම්බන්ධයෙන් දේශපාලන වේදිකාවේ තවත් අදහස් පළ වුණා.

රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකයන් හමුවූ පමණින් හෝ සාකච්ඡා කළ පමණින් කබල නොවිය යුතු බවයි ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ අපේක්ෂක චන්දිම වීරක්කොඩි කියාසිටියේ.

අමාත්‍ය විමල් වීරවංශ ද මේ සම්බන්ධයෙන් අදහස් පළ කළා.

ඔහු කියාසිටියේ හොරට අත්සන් කළ ගිවිසුම් දෙකක් මේ වන විට එළියට පැමිණ ඇති බවයි.

සමගි ජන බලවේගයේ අපේක්ෂක පී හැරිසන් මහතා කියාසිටියේ හිටපු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ද මීට වගකිව යුතු බවයි.

මේ අතර එවැනි කිසිදු ගිවිසුමක් අත්සන් නොකරන බව අමාත්‍ය මහින්ද අමරවීර කියාසිටියා.

H. L. D. Mahindapala

Imagine for a moment Gunadasa Ameresekera, last of our novelist in the great tradition, writing a tirade against the Muslims, giving it the title F*** you, Mr. Rauf Hakeem”. Imagine if it is published in a leading Sinhala newspaper. Can you imagine the reaction? The entire phalanx of the NGO moralists would come out screaming like bats out of hell to condemn it. In one voice they will argue that this is not the language for reconciliation, peace or to maintain common decency. Prof. Savitri Gunasekera, Prof. Arjuna Aluvihare, her side-kick, Dayan Jayatilleka, Paki Saravanamuttu, Jehan (Pacha) Perera and their fellow-travellers will denounce it from roof ​-tops. Even NGOs, Ingos, Yasmin Sooka, ICJ et al will front up before international media to brand it as virulent Sinhala nationalism, a century-old phenomenon one could trace back, to name just one person, to Don David Hewawitharane, also known as Anagarika Dharmapala”, or weep saying the Muslim is today’s object of Sinhala nationalist war of terror.”

The quote above was written by Prof. Quadri Ismail, who teaches English at the Minnesota University, USA. He didn’t stop his accusations against Sinhala-Buddhists at that.  He went all out to hurl abuse at President Gotabaya Rajapakse. He told him: F*** you, Mr. President!”  He labelled Sinhala-Buddhists as a***holes”. Sinhala-Buddhist had said many things about the minorities but I can’t recall anyone of them spitting foul obscenities on any Tamil or Muslim leader. Nor can I remember Tamils or Muslims being called a***holes” by any Sinhalese. The minorities may have been called pariahs” at worst by the Sinhalese. But that, of course, is a Tamil word used by Tamils to describe their own outcastes

The Professori’s article was carried in the on-line publication, GROUNDVIEW— the micro-mini organ of Pakiasothy Saravanamuttu. At all times he parades as the high priest of public morality. He also claims to provide decent alternatives to indecent politics. His Centre for Policy Alternative has been pontificating on the need for decent discourse on public affairs. But when it comes to Sinhala-Buddhists and the Rajapakses he delights in ​abusing them with ​no-holds-barred obscenities. Obviously, the Professori and Paki” seem to be birds of a feather who suck together! What is ​equally obnoxious ​i​s that ​​the Professori has nothing new to say in demonising the Sinhala-Buddhists and, in particular, the President. In his piece he has been vomiting the same old anti-Sinhala-Buddhist venom expectorated earlier by his partisan hacks in the NGO circuit.

Apart from that, he has brought the English Department of the MU into disrepute by abusing those whom he hates with the four-letter words. It is not the lack of refinement that is worrying. After all, the F-word” has many uses. One of them has been to release the frustrations and anger of pompous professoris who have failed to find the mot juste to target their bete noirs. At a higher level, it gained a celebrity status when D. H. Lawrence used it in Lady Chatterly’s Lover. The use of it was challenged in courts and it passed the test with flying colours at the trial. In the Lawretian sense, with shades of Freud kicking in, it acquired an earthiness and respectability.

Lawrence picked the F-word appropriately to express the rawness of Lady Chatterly’s sensuous relationship with her virile gardener – unlike her paralysed husband — watering her grassy patch. When Lawrence uses it, it is literature. When our Professori uses it, it’s an obscenity because it is packed with hate. Anything packed with hate is an obscenity. When our Professori used the cheapest word in the richest language of the world to express his anger it means that he has either to (1) go for some training in anger management or (2) go for a refresher course in English to express his anger with a more effective and elegant verbal punch in keeping with the declaration of the English Department of MU: enlarging  our understanding of the human condition and power of creative imagination.” 

What is offensive is the Professori’s inexcusable crudity which arises from his inability to express his anger in measured tones and tempered terminology. That is appalling. It is possible to tolerate it if it came as an explosion of anger at the sophomoronic level but not from the professoriate of the English Department of MU. By using that trite obscenity, he is obviously trying to emphasize his anger with what he thinks is the most effective weapon in his verbal armoury. In other words, he is trying to impress that he is master of the English language who put the U” in KCUF!

His use of the four-letter word is a reflection on the standards maintained by the English Department of MU. It boasts that by studying or creating literature in English we enlarge our understanding of the human condition and power of creative imagination.” This statement is inspiring and incontrovertible. But in what way has the MU Professori contributed to its ideals? Leaving aside all other considerations, it is only fair to judge him by the ideals outlined by MU.

The first question that comes to mind is: How can a member of the MU’s professoriate enlarge our understanding of the human condition and power of creative imagination” by spitting the anti-Sinhala-Buddhist ideology he had swallowed from the hate-mongers of his ilk. Among the Sri Lankan literati he is known to have circulated in circles that lived on a diet dished out by anti-Sinhala-Buddhist NGOs – a diet that consisted mainly of the grass that came out of the other end of bull. So, it is not surprising that there isn’t a single original thought in his bitter attack that can elevate him to the ideals laid out in the laudable declaration of MU.

Second, how can anyone enlarge our understanding of the human condition” when it is laced with only venomous hate – all of which is encapsulated in F*** you, Mr. President”? He would also know that when he spits at the President he is also spitting at the nation – in particular, the Sinhala-Buddhist voters who elected him. He should also know that in the overheated inter-ethnic environment of Sri Lanka his vulgarity can be explosive. It is provocative and the Professori has no moral right to act as a pyromaniac throwing verbal sparks into a field saturated in Wahabist/Arabic fuel. 

For the sake of those who had not read his bitter bile let me summarise it. The first thing to note is that the Professori too has joined the anti-Sinhala-Buddhist queue that is raving and ranting against the newly elected President, Gotabaya Rajapakse, who won the Presidential election on November 19, 2019 exclusively on the Sinhala-Buddhist vote. It is a victory that has stunned Professori’s mob, the Muslims, who claimed that they were the makers-and- breakers of governments with their minority votes.

The victory of the Sinhala-Buddhist majority has thrown off balance the two major minorities – the Tamils and the Muslims. The Muslims who always had a share in one or the other governments in the past have suddenly found themselves without even a toe-hold in the present administration. The loss of political leverage by not being in the government is unbearable to them. Their reaction to the majority winning on its own is predictable: they are crying that the Sinhala-Buddhist majority is overpowering the minorities. This, however, is only fear-mongering – a common game played by minorities against majorities. But in case it happens who is to be blamed? The minorities boastfully joined the anti-Rajapakse side hoping to dictate their terms and conditions as king-makers. But when they lost the election they also lost the power to manipulate power at the centre. Their next move was to cry foul and complain that majoritarianism is threatening the minority – an allegation which is yet to be proved. Well, as in all politics, those who make the bed can’t refuse to lie on it, can they?

On top of losing the political clout they had in the past, the Muslims are facing the anger of the nation for breeding covertly the multi-millionaire Muslim terrorists who, for no reason arising from local conditions, blew up Churches on Easter Sunday (2019) killing 270 Tamils and Sinhala worshippers. Our Professori is now angry that there is a backlash against the Muslims as a result of the brutalities caused by some of the richest terrorists of the world, next, of course, to Osama bin Laden.

The angry reaction that has stirred the nation against Muslims is predictable. The aggressive and provocative actions of a minority trying to impose their will on the majority ineluctably causes friction and tensions. The government has kept the lid on it preventing any violent reaction against the innocent Muslim civilians. No mass murders of Muslims have taken place despite the angry reaction of the Buddhist monks and the public at large against the Muslims in the wake of Muslim terrorists blowing up innocent civilians. However, when the Professori points a finger at the Sinhala-Buddhists he fails to realise that the other four are pointing at him. He paints all those whom he hates (mainly the Sinhala-Buddhists) as a***holes”. He also declares that they should be effed” from the President downwards.  In the same breath, he proclaims that he considers dissent a virtue”. If so why does he label dissentients whom he hates (mainly the Sinhala-Buddhists) as a***holes”? He even insists on penetrating forcibly his bete noirs with circumcised sausages. What is the virtue in that, eh Professori?

He is also bitter that the Buddhist monks and the majority have reacted angrily at the Muslims by staging public protests against the Muslim leaders holding public office – leaders who are being investigated for maintaining close political links with the Muslim terrorists. The Presidential Commission of Inquiry probing the Easter Sunday morning bombings was told that Rifkhan Bathiudeen, brother of former Minister Rishad Bathiudeen, had assisted National Thowheed Jamaath (NTJ) Leader, Zahran Hashim in fleeing to India by sea in 2018. (The Island).

They launched the Arabification of the East with the fanciful notion of creating a Wahabist caliphate for the Muslims. Also, with Saudi money, madrassas mushroomed to radicalise young Muslims. Books were distributed to school children instructing them to kill Muslims who change their religion and cut the hands off of those who steal. In November 2018 they killed two Policemen in Vavunathivu, Batticoloa. In a provocative act, Muslim radicals vandalised Buddhist statues, a la Bamian barbarism, in central Mawanella. Muslim leaders are accused of raping the virgin forest of Wilpattu to plant Muslims who destroy the environment. These and other violent acts have roused fears and suspicions about the next move of the Muslims.

It is the irrational crimes committed by the Muslim terrorists that have provoked the wrath of public at large against those wearing the hijab, nijab, abaya and bisht, the long white robe worn by men.

Besides, the Muslims have generated fears, suspicions and anger against them through their own violent actions. It is a global phenomenon. But with his cock-and-bull theories the Professori tries to make out that the anger against the Muslims is vicious reaction of only the Sinhala-Buddhists. In support of this accusation he traces the origins of anti-Muslim anger to Anagarika Dharmapala, who revived Sinhala-Buddhism as an anti-colonial, anti-Western ideology over a century ago. Pretending to be a political scientist who knows the undercurrents of the social forces at play he says: The Rajapaksas, of course, don’t bear sole responsibility for virulent Sinhala nationalism, a century-old phenomenon one could trace back, to name just one person, to Don David Hewawitharane, also known as Anagarika Dharmapala.”

This is hilarious. He is parroting the anti-Sinhala-Buddhist venom that was first bruited by G. G. Ponnambalam in the thirties. It was his attack on the Mahavamsa and Sinhala-Buddhist history that sparked off the first racial riots in Ceylon, as it was known then. And the Professori wants to be taken seriously for regurgitating the hatred propagated by an antiquated Tamil politician from the Jurassic Park.

I do not know whether Minnesota University is a chunk hived off this earth and fired out to float among the debris circulating in outer space. But if the Professori’s feet are planted firmly on our planet he would know that the Muslims should take full responsibility for the fear they have created among citizens of the world wherever they may be.

The Muslims have brought down the wrath of the public upon themselves with their violent politics. In Sri Lanka they lived amicably with the rest until they began to aggressively confront the rest with their new radicalism, rituals, practices, dress code, and violent anti-Sinhala-Buddhist politics threatening their traditional place in history. Even in Kattankuddy the traditional Muslims resisted the violent aggression of Wahabist radicalism. In fact, Zaharan had to flee from the East and hide in Mawanella and Kurunegala. Was the internecine warfare between the traditional Muslims and the Zaharan’s also caused by Dharmapala? Is the global antagonism towards Muslims also caused by Dharmapala? The vast majority of the innocent Muslims too have become victims of the ideological fanaticism and indiscriminate violence of a few suicidal maniacs who are in a hurry to lift their bisht and go between the legs of virgins – an issue that needs to be explored by our Professori who is obsessed with Fraud – oops, Freud!

The last thing the nation needs now is provocative obscenities from a trousered mullah in Minnesota. If he is genuinely interested in serving the interests of the Muslims should he provoke the Sinhala-Buddhists with his obscenities? Can he explain how his obscenities can help the security of the Muslims? Isn’t he merely showing off that he is a great hero by throwing obscenities at the Sinhala-Buddhists knowing that he has the freedom to do so in the Sinhala-Buddhist democracy? Since he displays a serious concern about the Sri Lankan journalists, can he show us how brave he is by holding Prince of Saudi responsible for the torture and killing of Jamal Kashoggi? Will he also tell him to Eff-off” for this crime and get it into a Saudi publication?

All what he has done so far is to rap the knuckles of the Muslim terrorists who killed 279 Tamil and Sinhalese worshippers, including 45 children, with a wet tissue. He says that the Muslims must be understood in a global frame – its targets were Christians and westerners – represents the antipolitical as such, solicits only antipathy from anyone on the left or, indeed, any decent human. In their case, suicide constitutes a passport to paradise. Since Islam prohibits suicide, they conjure jihad as their visa.” Please note, there is no Eff-off” for the ideologically perverted Muslim terrorists. He hurls such abuse only at the Sinhala-Buddhists for resisting Muslim fanaticism and violence.

As stated earlier there is nothing original in Professori’s anti-Sinhala-Buddhist ravings to convince the readers that he is a creative product of MU. This is jejune stuff repeated umpteen times by every Tom, Dick and Ismail. Sadly, he has proved to be nothing more than a vulgar ventriloquist trained to repeat what his counterparts broadcast in the NGOs circles. He is, in short, a disgrace to the Minnesota Department of English.

Last word: Since you are unlikely to bring any kudos to the English Department of the MU why don’t you, QUADRIPED PISMAIL, go forth and multiply, activating your circumcised sausage, if it is not at a dysfunctional state these days?

By Noor Nizam – Peace and Political Activist, Political Communication Researcher, SLPP Stalwart and Convener  “The Muslim Voice” – June 26th., 2020.

This will ease the demand for University entrance/education in Sri Lanka.

This is a great support Pakistan and Prime Minister Imran Khan is offering to Prime Minister Mahinda Rajapaksa and President Gotabaya Rajapaksa to ease the demand for University entrance/education that many thousands of qualified AL students are bottled necked and suffering without a place in the higher educational institutions in Sri Lanka even though they are qualified. 

At a time when Sri Lanka is trying to bring about “CHANGES” in Social Justice, Economical Revival and create a better knowledgeable Nation, this arrangement offered, will be a strength of pillar to Sri Lanka, Insha Allah. I am sure that President Gotabaya Rajapaksa and PM Mahinda Rajapaksa will put in place a “FAIR and JUST SELECTION DUE PROCESS” for the selection of these students to be recommended for these scholarships irrespective of PARTY POLITICS, COMMUNAL AND RELIGIOUS BAIS and FREE from any LOBBYING POWER, Insha Allah. 

“THE MUSLIM VOICE” wishes that 50% of the scholarships should be made available to the women of all communities represented, Insha Allah. “THE MUSLIM VOICE” wishes to express their since thanks and gratitude to PM Imran Khan, The people of Pakistan and the Government of Pakistan for this generous offer made. 

Pakistan has always remained a true friend of Sri Lanka since the independence of both our friendly Nations. They proved it beyond expectation coming forward as the first Nation to support our TRI-FORCES to eradicate the ruthless LTTE in May 2009.

A Special Note for the attention of PM Imran Khan and the Government of Pakistan (Pakistan Higher Commissioner to Sri Lanka)  – PAKISTAN SHOULD OFFER 1000 MILKING COWS (TROPICALIZED SHAIWAL BREED) THAT WILL SUIT BEST TO SRI LANKA’S DAIRY FARMING ON BILATERAL AID ASSISTANCE TO REVIVE AND DEVELOP THE RURAL DAIRY FARMING AND BREEDING INDUSTRY OF SRI LANKA TO MAKE SRI LANKA SELF SUFFICIENT IN LOCAL MILK PRODUCTION. 

“THE MUSLIM VOICE” has been suggesting through it’s comments to Pakistan on this matter for many months and hope that Pakistan Authorities will give some positive response to this suggestion, Insha Allah. This will help former minister Basil Rajapaksa and President Mahinda Rajapaksa to implement development of local agriculture and animal husbandry, dairy farming and “RURAL ECONOMY as envisaged in the election manifest – “VISTAS OF PROSPERITY AND SPLENDER” in 2019 and now, Insha Allah.

Sunil Yatalamatta Gamage 

People have voted me to build this country; we need to identify industries and entepreneurial businesses, and funded them during this time to bring back the economy”” -Hon: President Gotabhaya Rajapakse

None of the Sri Lankan leaders couldn’t build a country people wanted to have; President Gotabhaya is the only hope.
Following media is an example which they used their platform to educate public on upcoming election.

http://col3negoriginal.lk/page/show?video_id=198622

When it comes to development the Central Bank has the major role to play. But over the years central has not done its national duty to move forward the country towards that path by making creative solutions to our motherland. Now is the time to do it, with the new leadership of the country. The leadership we have in our country is unique and this moment is phenomenon because president’s leadership is courageous as he is standing firm before the statements he made to public. Public has built their trust on him than ever before. Central bank need to do two things in this instance. National institution can show the pathway for prosperity from the financial management and investing point of view. Secondly they can make intelligent decisions on financial economic decisions on daily basis towards that prosperity perspective. The simultaneous approach will enhance objectives of financing stability of the country.Our medium and small industries will be benefited by this approach. If central bank fail to invent tools to rescue mid size entrepreneurs of the country it will have a ripple effect to our economy and collapse the economy. So intervention of central bank out of the box thinking is very important at this moment & develop the economy of the country. They essential must introduce financial product targeting our manufacturing and micro industries. Financing to import cars and selling cars want help to develop the economy. It will help only to develop individual people of the bank to move forward with promotions. That is not what the president expect form the the people in the institution. Central bank has the best intelligent financial expertise and this is the time to come out and bring their expertise. Every individual has a role to play towards the vision of the president.

The request by the president prior week meeting with central bank officers was phenomenon. President has every right to request that way, because he has been entrusted with huge confidence by the public of this country. People voted the president expecting that change, and that change is the voice of our deserving people of this country. Enough is enough the time has come to put your

brains into work and make use of it. There is no use of highly educated bankers of central bank if you cannot make financial products suited to our small industries to and agricultural sector. Most of the commercial banks make loans for well to do business people and the bank make profits at the year end, but it will not helpful to develop the country towards development of agricultural sector and small industries. In my previous articles I have addressed that this is a time for change: that change is a voice from the deserving people of this country. My personal opinion as such the state employees are not using to this change yet. But the president approach is the perfect voice, words, and behavior to initiate that change. Sometimes he will have to lay off some of those employees if they are not following the road map to prosperity vision.

Prosperity vision is not another piece of broken promises which was brought to people by previous Ranil and Maithree ruling to snatch the power of the country. They brought up about number of set of promises and all of them targeted to deceive people and snatch the power of the country. The last one was the funniest and once and for all for the country. Which was brought up by Designer gay finance minister Mangala Samaraweera , which was called Enterprise  Sri Lanka”. The meaning was to sell entire countries assets to private firms of locally and internationally and making the country bankrupt. So we all aware this was the reality too place over a period of time in this country. Our state sector public employees were not doing anything creative, at that time. Thinking out of the box to bring our economy towards progressive direction, wasn’t necessary, because the end result was making the country poor and have some wealthy business people in the country.

President Gotabhaya and previous leaders comparatively different in many ways. He has a clear laid out plan for the development of the country. He is mobilizing state service and resources towards it. His meetings with state service employees and visits signifies symbolic encouragement towards objectives. This leadership we haven’t had over a period of time. Today state service and state department aware to perform otherwise they know they need to face consequences. President is trustworthy, competent, committed, passionate, resilient, collaborative, and honest. Usually in western countries these were called soft skills, but today they are hard to earn skills and maintain. As I explained courageous leadership of his conduct and behavior with above skills make him the very right leader to our country.   

Attorney General Dappula de Livera has announced the prisons of the country, have become the playgrounds of criminals and pointed out that the prison department lacked honest and efficient officers. This is a serious comment made by top government law officer in public, that the state prison officers are corrupted handling drug dealers and prisons are safe heaven for them to continue their criminal activities. The question is how can we find solutions for these activities and implement law and order. Illegal activities have been in place at prison and come to surface through media, then only public will aware of these type of incidents. What can we expect from these criminals doers for the country; they already have inflicted heavy damages to our children, public and younger generation. We need to convict them in  courts in an expedite passion and must be given capital punishment. Nobody will find bad about it. Human right organizations won’t find solutions for the heavy social damage caused by these dangerous convicts to our younger generation of the country. If a country need to be civilized and disciplined, and to have law abiding people who in these circles need to act now. Again towards prosperity vision” cannot achieve without sacrifices and dedicated people.

Kabir Hashim the former parliamentarian at Balaya Program” tried to convince public that government is failed ruling and making in roads to a Military Junta rule. Mr. Kabir must be a long standing politician for his people but finding faults that way is not worth to a politician of a long standing. The people of Sri Lanka very well aware how your group of people acted in the past in parliament. People aware the drama you played in the previous Ranil regime. I must tell now the country has a leadership. It is not only a leadership but courageous leadership which means standing clear and firm in his vision and working towards it every moment of his leadership.

Muhudu Maha Viharaya is a national heritage of our country. According to ancient deeds written down the land belong to temple must be allocated and preserved as a national heritage. Some Moslem politicians want to change the historical heritage by occupying lands of north and east for political gains, but please don’t play games with Sri Lankan heritage. As you know over the years the previous government did not do anything to preserve them. They encouraged the vandalism of Buddhist statues and cultural heritage of our country. These monuments and statues evident and they are cultural proofs our history. They must be preserved and protected for the future. At the same time laws must implemented preserved the integrity of them. It has to be common Tamil ancient historical values and moslem, christianity as well.

The following was appered in EU site regarding eligibility for GSP Plus. This is a serious comment made by them .

Repealing the Prevention of Terrorism Act (PTA) was a commitment made by Sri Lanka to the European Union (EU) in the lead-up to SL’s readmission to GSP+ as well as to the UNHRC in April 2019”

This is a serious comment and this is the way they enter into our internal matters. This is how western countries want to enter into our internal matters. I believe it is totally unacceptable to sacrifice our national security and for economic reasons. Mangala Samaraweera did this 4 years ago, in front of the world body without the consent of the president or our parliament. He will suffer for all his political career for that national crime.

People who can make a contribution to our society; this is the time to come up by using of their platform to message and transform for change. One simple example for that as such the famous Janapriya” Comedy series. Most recent comedy is a wake up call and a message strongly addressing the public to select the correct candidate in upcoming election. This is plain and simple what everybody need to do make use of their platform, people who can influence to make that change. Like wise people who could make the difference please don’t be silent and use your platform to message and educate public with creativity. Then only change will take place and can hope for better. There is huge responsibility for media. We had enough suffering in this country. Now it is the time to move forward with the right courageous leadership and every single person bears the responsibility doing individual part rather than focusing their rights in the upcoming national election.   

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර අත්සන් තැබීමට යෝජනා වී ඇති MCC ගිවිසුමට අදාළ කිසිදු මුදලක් ශ්‍රී ලංකා රජය වෙත ලබාදී නැති බව කොළඹ පිහිටි ඇමෙරිකානු තානාපති කාර්යාලය සඳහන් කරයි.

තම ට්විටර් ගිණුම ඔස්සේ ඔවුන් සඳහන් කරන්නේ ගිවිසුම ගැන අවසන් තීරණයක් ලැබෙන තෙක් ප්‍රධානයන් ලබා දීම දින නියමයක් නැතිව කල් දමා ඇති බවයි.

මෙම ගිවිසුම සම්බන්ධයෙන් අධ්‍යයනය කිරීම සඳහා පත් කරන ලද කමිටු වාර්තාව ඊයේ බාර දෙමින් කමියු සාමාජිකයන් විසින් කල ප‍්‍රකාශයක් හේතුවෙන් මෙම සටහන දක්වා ඇත.

කෙසේ නමුත් කොළඹ ඇමෙරිකානු තානාපති කාර්යාලය වෙබ් අඩවියේ දැක්වෙන්නේ 2018 ජූනි මස 13 වන දින කොළඹ දී MCC ගිවිසුමට අදාළව ඩොලර් මිලියන 7.4 ක ශ‍්‍රී ලංකා රජයට ප්‍රධාන කළ බවයි.

යොමුව මෙතනින්

https://lk.usembassy.gov/millennium-challenge-corporation-official-visits-sri-lanka-to-continue-progress-on-compact-development/?fbclid=IwAR3iMD8iaR-h2k7AJJIooiUmRUZWp_tEBtU5BgJApJi7kdCxwFNG7W6BRR4

Editorial Courtesy The Island

Former Cabinet Minister Milinda Moragoda has urged political parties to seriously consider the abolition of the monster Provincial Council system which has cost this country a great deal more than a pretty penny. Six of the existing nine PCs ended their terms in 2018 while the other three went out of office last year and Governors are ruling all provinces. The whole country has been privy to the public slanging match between the previous yahapalana administration and its successor on the non-holding of the PC elections on the due dates and the endless postponing of their polling dates. Nobody has missed the PCs; and their factual non-existence has meant nothing to anybody except those elected to them who enjoyed lavish pay and perks courtesy of the taxpayer.

According to Moragoda who has served in government from both sides of the political divide – the UNP and the SLFP – and narrowly lost the Colombo Mayoralty when he ran against Mr. AJM Muzzamil of the green party fairly recently, the Provincial Council system costs this country over 250 billion rupees annually. He has said in a statement which we run today that “there is little doubt that significant savings and improved efficiency can be achieved through the abolition of this dysfunctional mechanism.” Few will have anything contrary to say about this proposition. It is accepted fact that the majority of our people prefer to deal with the Central Government rather than the Provincial Councils and there is no good reason why we should continue with these elected bodies whose main purpose appears to only serve as stepping stones to Parliament for the political class. First local bodies, then Provincial Councils and finally Parliament appears to be upward route for many of our politicians.

The PCs were set up, or more accurately forced down our throat, by India as a means of solving the ethnic crisis that has for too long bedeviled this nation. There was never any demand for this unit of devolution from anywhere except the north, and to a lesser extent the east, which has long sought a degree of autonomy. But, to borrow the phrase of the late Mr. Lalith Athulathmudali, a star or even superstar of our contemporary political history, “you can’t give to Jaffna what you won’t give to Hambantota.” So the 13th Amendment to our Constitution which, underwritten by India, sought to end the civil war that dragged on for nearly 30 years by the device of what has proved to be a massive white elephant.

Who among us can forget the intrusion into our airspace by Mirage fighter jets of the Indian Air Force, escorting Hercules transport aircraft, for that infamous parippu drop in the north of our country? That was when our troops were on the verge of defeating the terrorist LTTE through Operation Vadmarachchi in May-June 1987. The signal from India was unmistakable. Either Sri Lanka abandons the military campaign to stamp out the Prabhakaran brand of terrorism or India would intervene militarily. President J.R. Jayewardene was forced to eat humble pie and Prime Minister Rajiv Gandhi, who flew here for the purpose, and he signed the infamous Indo-Lanka Agreement. This brought the so-called Indian Peace Keeping Force (IPKF) here to keep the LTTE in line. This they failed dismally to do and India lost 1,200 troops and spent several billions fighting what the foreign press often labeled as the “Tamil rebels”.

And so the Provincial Councils, targeting regional autonomy, came into being. Moragoda has said in his statement that while the intention was to create more provincial autonomy, the structure that was created “has proved to be superfluous, expensive, divisive and fraught with inefficiency.” He has argued that “given the increasing ethnic, religious and regional polarization in our society,” we desperately need a viable democratic framework to address these issues. The truth of what he has said was clearly proved at the last presidential election when the winner polled the majority of the Sinhala (Buddhist) majority while the loser polled the majority of the minorities. Moragoda has expressed his belief that the more effective way of achieving this intent would be the creation of an empowered Senate/Upper House that could address critical issues concerning religious, ethnic and regional diversities. This, of course, requires national debate and discussion but for the time being, a clear commitment by the contenders for the National Parliament that they favour the abolition of the PCs will be most valuable.

Although Moragoda is not a runner at the forthcoming parliamentary election, he is clearly influential in our body politic and is known to have assisted the Gotabaya Rajapaksa victory last November. He is also the founder of the Pathfinder Foundation, undoubtedly among the more efficient of our Think Tanks. If his statement running into just one page of concise and tightly-written argument, is adopted by our Political Establishment a most useful objective will be achieved. As an analyst said in a hoary vernacular idiom, setting up the PCs was like “giving ladders to jumping monkeys.” Whatever their stripe, the vast majority of our politicians are widely regarded as monkeys by many of our people.

Courtesy The Island

Milinda Moragoda, Founder of the Pathfinder Foundation and former Cabinet Minister, called on political parties to clearly state their positions on the Provincial Council system in their policy platforms for the forthcoming general elections. He urges parties to consider repealing the 13th Amendment, thereby abolishing the Provincial Council system. Moragoda reiterated his earlier proposal that the Provincial Councils should be abolished and power be directly devolved to empowered and reconfigured local, urban and municipal councils, since these bodies operate closest to the citizenry, and are thus in a better position to address and solve community-level problems. 

He argued, that although the original intent of the 13th amendment enacted in 1987 was to create more provincial autonomy in order to help address Sri Lanka’s ethnic problem,

instead this structure has proven to be superfluous, expensive, divisive, and fraught with inefficiency. He stated that given the increasing ethnic, religious and regional polarization in our society, it is important that a viable democratic framework to address these issues be established, and that a much more effective way to achieve this intent, would be the creation of an empowered Senate/Upper House, that could address critical issues concerning religious, ethnic, and regional diversity.

Moragoda pointed out that:

1. The nine provincial councils existing in Sri Lanka had been dissolved and have not been functioning, many for nearly two years:

Sabaragamuwa Province:     26 September 2018

Eastern Province:                  30 September 2018

North Central Province:         01 October 2018

Central Province:   08 October 2018

Northwestern Province:        10 October 2018

Northern Province:       25 October 2018

Southern Province:               10 April 2019

Western Province:       21 April 2019

Uva Province:               08 September 2019

The population at large would be able to judge as to whether they have missed their presence during this period. 

2. Finally, the Provincial Council system costs Sri Lanka over 250 billion rupees annually and there is little doubt that significant savings and improved efficiency can be achieved through their abolition this dysfunctional mechanism.

Courtesy Sri Lanka Express

June 25, 2020 – The US Supreme Court in a landmark decision today voted in favor of the administration in its appeal against a lower court ruling that allowed a Sri Lankan the right to have a judge review the government’s handling of his asylum bid.

The justices ruled in favor of the Trump administration in its appeal of a lower court ruling that a Sri Lankan farmer named Vijayakumar Thuraissigiam had a right to have a judge review the government’s handling of his asylum bid.  In essence, the Supreme Court ruling upholds existing law that asylum seekers who are turned down by immigration officials do not have a right to make their case to a judge.

The ruling written by conservative Justice Samuel Alito enhances the U.S. government’s ability to quickly deport illegal immigrants with limited judicial review and will impact thousands of asylum seekers.

Sotomayor, Kagan dissented
The ruling written by conservative Justice Samuel Alito enhances the U.S. government’s ability to quickly deport illegal immigrants with limited judicial review and will impact thousands of asylum seekers.

Justice Samuel Alito, found that limiting judicial scrutiny in this rapid deportation case, known as expedited removal, did not violate key safeguards of individual liberty in the U.S. Constitution.

The vote was 7 to 2. Justices Sonia Sotomayor and Elena Kagan dissented.

On February 17, 2017, Vijayakumar Thuraissigiam  was apprehended by a US Customs and Border Protection officer at the southern U.S.-Mexico  border four miles west of the San Ysidro, California, port of entry. He claimed he faced a credible fear of persecution” if returned  to Sri Lanka and  was referred to the United States Citizenship and Immigration Services (USCIS) to be interviewed.   An asylum officer determined that he had not established a credible fear of persecution and a supervisor approved the decision.

Thuraissigiam then requested review by an immigration judge who affirmed the negative credible fear and returned the case to the Department of Homeland Security (DHS) for Thuraissigiam’s removal.

In January 2018, Thuraissigiam filed a habeas petition in federal district court, naming as respondents DHS, several of its constituent agencies, and individual agency officials. Thuraissigiam argued that his “expedited removal order violated his statutory, regulatory, and constitutional rights,” sought to vacate the order, and requested relief in the form of a “new, meaningful opportunity to apply for asylum and other relief from removal.”

Thuraissigiam alleged that in Sri Lanka he had been harassed for supporting a Tamil political candidate and that in 2007, he was “detained and beaten” by Sri Lankan army officers who warned him not to support the candidate. He further claimed that in 2014 when he continued to support the same candidate, government intelligence officers kidnapped, bound, and beat him while interrogating him about his political activities. Thuraissigiam alleged that he “was lowered into a well, simulating drowning, threatened with death, and then suffocated, causing him to lose consciousness.”

He said he had been savagely beaten in Sri Lanka by men who had blindfolded and abducted him and that he had spent 11 days in a hospital recovering from his injuries.

Couldn’t identify alleged assailants

While the asylum officer believed” Mr. Thuraissigiam, he rejected his request because he could not identify the assailants or definitively establish their motives.

Subsequently an immigration judge decided Thuraissigiam did not have a credible fear of persecution in Sri Lanka and the US Department of Homeland Seccurity (DHS) began expedited removal proceedings.

His case was then taken up by the American Civil Liberties Union (ACLU) on the basis that the current process where potential asylum seekers only get an administrative officer examining their case with no neutral federal judge is flawed and that Thuraissigiam has a right to have his case heard before a federal court.

Ninth Circuit Court ruling

In a win for Thuraissigiam and ACLU, the U.S. Court of Appeals for the Ninth Circuit ruled in March 2019 that asylum seekers are entitled to federal court review of their expedited removal orders.

However, in October, the Trump administration appealed to the Supreme Court to review the decision of the 9th Circuit Court of Appeals and the Court agreed to review the appeals court ruling that migrants targeted for quick deportation have the right to make their claims before a federal court.

Justice Alito  in his opinion for the majority, rejected the lower court’s ruling that the Constitution guarantees a meaningful opportunity” for asylum seekers to make their case to a judge if they are turned down in an initial screening.
Alito said the system set up by Congress weeds out patently meritless claims” and provides for quickly removing those making them. Most pass their initial screening, he noted, but those who do not have no additional recourse.

Responding to today’s ruling,  ACLU attorney Lee Gelernt said in a press release: This ruling fails to live up to the Constitution’s bedrock principle that individuals deprived of their liberty have their day in court, and this includes asylum seekers. This decision means that some people facing flawed deportation orders can be forcibly removed with no judicial oversight, putting their lives in grave danger.”

Courtesy Adaderana

Attorney General Dappula de Livera has returned 40 incomplete investigations files, pertaining to the suspects arrested in connection with the Easter Sunday terror attacks, to the Acting Inspector General of Police.

The Coordinating Officer of the Attorney General said the Acting IGP was also instructed to conclude the investigations properly.

Courtesy Adaderana

The US Embassy in Sri Lanka says that no MCC grant monies were ever transferred to or spent by the Government of Sri Lanka under the proposed $480 million grant.

MCC-managed funding to support grant preparatory activities — nearly all of which have been canceled or indefinitely postponed pending the Government’s decision on whether to proceed with the grant — was made available under the same highly transparent and accountable procedures used to enable other US development work.” the embassy said issuing a statement.

The Millennium Challenge Corporation (MCC) – a USG development agency – again ranks #1 globally among bilateral donor agencies, it said. 

MCC’s strong performance reflects its commitment to data transparency, fair & competitive procurements & rigorous monitoring & evaluation of poverty reducing programs,” the embassy tweeted.

The final report of the Experts Committee appointed to review the proposed Millennium Challenge Corporation (MCC) agreement was handed over to President Gotabaya Rajapaksa at the Presidential Secretariat yesterday (25). 

The report will be placed before the public later.

The Committee had presented its recommendations following a 6-month long study after careful consideration of opinions, views and suggestions from various sectors of the society including experts, voluntary organizations, public entities and individuals.

Two stages of the MCC had been signed in 2017 and 2018, said the Chairman of the Committee Lalithasiri Gunaruwan, Professor of Economics of University of Colombo. Although USD 7.4 million and 2.6 million had been granted under the two stages, no accounts details are to be found anywhere, Prof. Gunaruwan said.

The Chairman pointed out that no multi-sectorial analysis had been conducted by the focal points of the then Government entrusted with the task of reviewing before the signing of the Compact.

Prof. Gunaruwan said that after the adoption of the project as an Act of Parliament, it would be a violation of the agreement to submit a counter-proposal or a resolution relating to it.

Any condition of the Compact can be amended by two representatives by a letter. Such an action amounts to a violation of the sovereignty of Parliament. It had created a situation where the Attorney General cannot represent the Government or go to Courts, the Chairman said.

The members of the Committee enlightened the President on the current status of countries which had implemented the MCC. They said the fate of these countries is tragic.

The Chairman Prof. Lalithasiri Gunaruwan commended the opportunity given by the President to compile an unbiased report without intervention of any external party, the PMD said.

After considering all these facts, the President directed the Secretary to the President to place the recommendations of the report before the public.

Following a Cabinet decision taken on December 18, 2019, the four-member Committee was appointed with effect from January 01st, 2020. 

Former Secretary to the Ministry of Transport Dr. D. S. Jayaweera, President’s Counsel Justice Nihal Jayawardena and architect Nalaka Jayaweera are the other members.

The interim report of the Committee was handed over to the President on February 17th.

Chairman of the committee Professor Lalithasiri Gunarunwan had also presented the final report to Prime Minister Mahinda Rajapaksa at Temple Trees last evening (24).

The Prime Minister will table the final report at the next Cabinet meeting.

The committee was appointed with effect from January 01, based on a cabinet decision taken on December 18 last year, to conduct a comprehensive study on the agreement and make necessary recommendations to the government.

The government had previously decided to suspend the implementation of the previous government’s decision on signing the agreement until the committee reaches its conclusions.

Prime Minister Rajapaksa had tabled the interim report of the committee to the Cabinet of Ministers.

The Cabinet of Ministers had decided not to sign the Millennium Challenge Cooperation (MCC) in its present form based on the recommendations of the committee.

The committee of experts, in its interim report, concluded that the MCC agreement contains clauses that are not in agreement with the Constitution of Sri Lanka and are detrimental to the sovereignty of the country.

The government said it decided not to sign the agreement taking into consideration several facts concerning the MCC deal such as its obscure manner, inclusion of clauses that are against the country’s Constitution and are detrimental to its sovereignty, inclusion of clauses that can adversely affect national security and national, economic, social and cultural affairs and concerns that sprung up regarding the island nation’s sovereignty, independence and national security.

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

උසස් පෙළ විභාගය සමත්ව විශ්වවිද්‍යාල වරම් නොලැබූ සිසුන්ට පාකිස්ථානයේ විශ්වවිද්‍යාලවලට ඇතුළත්ව උපාධි ලබා ගැනීම සඳහා අවස්ථාව උදාවී ඇතැයි අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ පවසනවා.

ශ්‍රී ලංකාවේ – පාකිස්ථාන මහකොමසාරිස් විශ්‍රාමික මේජර් ජනරාල් මුහමද් සාද් කාතත් සහ අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ අතර, අරලියගහ මන්දිරයේ අද පැවති සාකච්ඡාවකින් අනතුරුව අදහස් දක්වමින් අග්‍රාමාත්‍යවරයා මෙම අදහස් පළ කළා.

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් මණ්ඩලයට තමා සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනයක් සිදුකළ නොහැකි බව දෙමළ එක්සත් නිදහස් පෙරමුණේ නායක විනයාගමූර්ති මුරලිදරන් හෙවත් කරුණා අම්මාන් ප්‍රකාශ කළා.

ඒ එල්.ටී.ටී.ඊ. නායකයෙකුු ලෙස සිටි සමයේ ඔහු විසින් සිදුකරන ලද යුද අපරාධ සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය කරන ලෙස මානව හිමිකම් මණ්ඩලය කළ ඉල්ලීම සම්බන්ධයෙන් ප්‍රතිචාර දක්වමින්.

Courtesy Adaderana

Leader of the Tamil United Freedom Front (TUFF) Vinayagamoorthy Muralitharan alias Karuna Amman, whose startling comment on the killing of Army soldiers sparked controversy, has made yet another revelation.

Joining ‘Mokada Wune’ programme on TV Derana, he said, late President Ranasinghe Premadasa, during his administration, had supplied weapons and funds to the LTTE and that he was the one who collected the supply.

Karuna Amman also noted that Samagi Jana Balawegaya (SJB) leader Sajith Premadasa is attempting to create a false image of him in the minds of Sinhalese people.

The former LTTE commander-turned-politician added that he never intended to underestimate the Sri Lanka Army in his statement.

In the meantime, the United Nations Human Rights Council (UNHRC), in a tweet concerning the controversial statement, said Karuna Amman should also be investigated for wholesale recruitment of child soldiers, a crime under international law.

The UN rights body also stressed that accountability should apply to everyone in Sri Lanka.

Cortesy Ada Derana

Four more persons have tested positive for COVID-19 as of 9.00 pm today (26), says the Ministry of Health.

These fresh cases of novel coronavirus have moved the tally to 2,014.

The Department of Government Information said these patients are arrivals from Pakistan, who are under quarantine at the facilities in Miyankulam (03) and Punanai (01).

Meanwhile, the total number of COVID-19 recoveries confirmed in Sri Lanka increased to 1,619 earlier today.

According to the Epidemiology Unit’s statistics, 384 active cases are currently under medical care at several hospitals across the country.

Eleven patients have succumbed to the virus to date.

In 2018, Yasmin Sooka representing International Truth & Justice Project administered through the EU funded Foundation for Human Rights South Africa submitted to The Office on Missing Persons (OMP) Sri Lanka, set up by an Act of Parliament, a list of 351 names of persons her entity claims are ‘enforced disappearances’ during the final phase of the conflict. The ITJP website however has a list of 425 names, none of whom are CIVILIANS but all of whom are either LTTE combatant or a member of a LTTE family (Mahaveer). This exposes Sooka based on  her own report. The entire basis for claiming war crimes, crimes against humanity and genocide was based on the allegation that the Sri Lankan Army indiscriminately killed UNARMED CIVILIANS NOT ENGAGED IN ANY FORM OF HOSTILITIES. Returning fire in an armed conflict is allowed by rule of war as is the proportionality of collateral damage, all of which absolves the Sri Lanka Armed Forces of committing willful killing given that they brought to safety close to 300,000 Tamils at the sacrifice of thousands soldiers and over 1000 soldiers still remain missing, while engaged in battle with an armed terrorist movement even banned internationally. We all expected Sooka & ITJP to produce lists of civilians that they alleged the Sri Lankan Armed Forces had killed or made to disappear. Instead she is presenting over 400 LTTE combatants & their families. The Sri Lanka Armed Forces saved close to 300,000 Tamils including 12,000 LTTE among whom were 594 child soldiers. This speaks volumes and exposes Sooka & ITJP as a voice for not Tamil civilians but LTTE. 

https://imadr.org/wordpress/wp-content/uploads/2016/09/Sri-Lanka_OMP-Act-No.-14_2016.pdf

https://disappearance.itjpsl.com/#lang=english

Total list of names = 425 (not 428 as there are duplicates) 

Total male LTTE combatants = 321

Total female LTTE combatants = 71

Which means out of 425 named by Sooka 392 are LTTE male or female ‘missing’ 

Some of the females are wives of LTTE while some wives are also LTTE combatants or working in some administrative position within the LTTE Inc.

There are unfortunately 32 children mentioned in this report as missing – all from Mahaveer families where either father, mother or both are LTTE combatants. It was highly unlikely that they would have attempted to cross over to Government side but would have remained till the end and probably had no choice given that they had to follow orders. 

LTTE FEMALE COMBATANTS

Of the 71 female combatants in the ITJP missing” list – all holding positions of importance

7 female combatants – Malathy Regiment holding rank of Lt. Col

1 female combatant – Commander of Malathy Regiment  

1 female combatant – Commander of Women’s Lt. Col. Kutty Sri Motor Regiment.

1 female combatant – Deputy in charge of Women’s Development Organisation.

1 female combatant – Ex-Commander of Siruththai Regiment (married to a senior LTTE)

1 female combatant – Former Deputy 2nd Lt Malathy Regiment Commander

1 female combatant – Head of English college run by Father Francis.

1 female combatant – In Charge  of the LTTE’s Women’s Head Office  

1 female combatant – In charge of “Nithersanam” ( LTTE  TV ) Women Unit

1 female combatant – In-charge of Women Development Organization.

1 female combatant – Lt Col Radha Anti Air Craft Regiment as a Map Section

1 female combatant – female helper of Father Francis (very interesting)

Can Yasmin Sooka/ITJP produce a list of CIVILIAN MISSING instead LTTE TERRORISTS

ITJP attached photos but only 2 female combatants were in LTTE uniform. 

The rest were in casual clothing. 

The oldest female combatant is born in 1963 – 36years 

The youngest female combatant is 16years (3 such combatants)

All the disappeared are cited in 2009 except 1 where date is not mentioned. Location of disappearance is cited as

Mathalan – 1

Wadduwakkal – 

Mullaiwakkal – 15

Nandikadal Lagoon – 4

PTK – 2

Omanthai – 1

Valayanmadam – 5

Vallipuram – 1

Another noteworthy feature that questions who these WITNESSES” making allegations are gets exposed by Sooka’s report itself. 

One of the female combatants from the Sothiya brigade (photo wearing a LTTE uniform) is claimed to be missing by HER SISTER. Is she a LTTE female combatant too? 

All of these witnesses had to have been directly or indirectly part of LTTE to have been able to recognize the LTTE combatants.

Other witnesses cited by ITJP are 

112  – on 3 LTTE female combatants

127 – cites 1 child of LTTE family

129 – on 2 LTTE female combatants

185 – claims to have seen this female combatant standing in a line to cross the Wadduwakkal Bridge on 17 May 2009. That the witness says the female combatant was not with her husband reveals the witness was known to the female combatant. 

191 – has identified Father Francis helper

60 & 191 – identified the LTTE combatant heading Father Francis school

There are some unimagineable comments in the ITJP report where ITJP claims families ‘personally handed over LTTE combatants to the Army” while there are letters” sent from one end of war zone to the other end as if some form of courier operation existed during the height of battle.

LTTE MALE COMBATANTS

ITJP reports cites 321 Male LTTE combatants

ITJP gives photos of 18 male combatants in LTTE uniform – the rest are identified as LTTE by their designations.

5 are personal body guards of Prabakaran / Col Ramesh

Head of Voice of Tiger

There are commanders of various LTTE regiments – ImranPandiyan, Radha, Col. Kitty Artillery unit, Charles Anthony Special regiment, Lt Col Kuttysri Mortar Regiment, Special Commander of the LTTE Sniper Regiment.

Top LTTE heading intelligence units, administrative units, LTTE engineering section, and financial units, LTTE student’s organisation. In-charge of vehicles, War Heroes’ Dept. In-charge of LTTE television services (TTN) In-charge of officers training college & in-charge of military science academy. Second in charge of Sea Tigers.

Internationally banned TRO representatives also 

Tamil Eelam education dept, Tamil Eelam Jewellery business, 

Deputy International Head of LTTE, military spokesperson for LTTE. Deputy Head of LTTE Police 

You will be surprised at some of the other designations of these LTTE missing” that Sooka is shedding crocodile tears for.

The oldest LTTE is 1944 born & in charge of external audits for LTTE Financial Wing (65 years)

The youngest LTTE are 2 born in 1992 (just 17 years)

W46 claims to have seen 3 LTTE with Father Francis

W51 claims he saw 2 LTTE taken away after surrendering

W67 claims he was 14 LTTE put into a bus in Wadduwakkal but he also sees 1 LTTE in Omanthai on the same day! 

W99 saw 9 LTTE surrender with Father Francis. Now why would Father Francis need to surrender?

W112 has seen 28 LTTE surrender with Father Francis and obviously knows much about the persons surrendering. We have to presume these ‘witnesses’ are themselves LTTE to be able to give such details to ITJP.

THE LTTE CHILDREN

Daughters 19 

Photos are available of all

One girl is mentioned as being a day old baby but the photo given against her name is of a girl well over 1year – ITJP claims surrendered herself to the Army” 

7 children’s birthdays are not given while the youngest is 2years and the eldest is 25years (Nadesan’s daughter)

ITJP claims all 19 disappeared on 18^thMay 2009 from Wadduwakkal 

Complaints have been filed for 5 of the 19. 

Sons: 13

Photos are available of 12 sons except 1

ITJP claims one child disappeared on 21 April in Puthumathalan while all others are cited as 18 May from Wadduwakkal.

The oldest son is 14 years while the youngest is 3 years.

The OISL Case 2 (320) cites the son of a senior LTTE commander 

There are in all 26 witnesses whose credibility has to be questioned while also wondering if they too were in Army custody, how they managed to escape. Are they actually real witnesses or are these stories being made up? How did they land up overseas & linked to Sooka? 

Why is it that Sooka’s entity has not presented a single CIVILIAN ‘missing’? How can missing LTTE be accepted as ‘civilian’ missing for which OMP is being manipulated to give compensation to families. 

Shouldn’t LTTE Inc that must be generating more than $500m annual profits be looking after the families of these fighters given that they fought for their bogus Eelam cause? Why should the Sri Lankan tax payers pay compensation to LTTE families when these LTTE women & men took up arms against the State. Compensating REAL civilians is a different issue but Sooka’s list of LTTE presented to the OMP cannot be accepted as civilian dead and the OMP cannot recommend any compensation to these LTTE families. 

Sri Lanka’s Dead: Are LTTE dead in LLRC report also featured in OMP list?

The Lessons Learnt & Reconciliation Commission Report of November 2011 declared 22,247 LTTE dead of which 11,812 had been identified by name. However, 10,435 LTTE dead had not been identified by the time LLRC report was released in November 2011. 

Is this 10,435 LTTE dead included as ‘civilians’ in the OMP list of 18,586 (of which 5000 are Missing Sri Lankan Soldiers)

It is the task of Sri Lanka Defense Ministry to see if Sooka’s 425 LTTE ‘Missing” are in the 10,435 LTTE dead who have yet to be identified. 

The international entities who have fallen prey to SOOKA & her ITJP reports must seriously question her on why she is presenting LTTE COMBATANTS as CIVILIANS. 

What took place was a non-international armed conflict. LTTE were no angels. They were an armed group, they had hierarchical power structure and was in fact the world’s only terrorist organization that had a sea wing – air attack plus ran police, courts, educational outlets, stores, pharmacies (all from medicines confiscated by the govt) and even forestry departments! 

Sooka and ITJP have no right to present terrorists as civilians. This is completely negating and demeaning the status given to civilians in an armed conflict. 

All the tamashas regarding civilian dead is in reality tamashas for LTTE dead. What is taking place is revenge by LTTE remnants against vanquishing their terrorist colleagues. 

Genocide of LTTE – YES

Genocide of CIVILIANS – NO 

Shenali D Waduge

by citizen Perera

NO MORE DEEDS 

Land is the wealth of the country, the wealth of the people. 480 Million Dollars when received, the lands will be privatized  the government  will be landless. This, they say, is the mantra to alleviate poverty .

MCC has at the moment a crash program for e registration, with US citizens working with diplomatic immunity in 10 of our land registries . .The history of our lands, the history of our country is being ingeniously erased with the entry of the e-register, with  a ;law already introduced by the World  Bank .  The destruction of all ‘paper’ deeds and the control of the e-register, without recording the history of ownership . The land is a number, the owner is another number. In another 100 years people would have forgotten that the land belonged to the Sri Lankans as all records in the e register is the present owner .

e-register, being in English will not be accessible to the majority of the Sri Lankans, who are not savvy in English or computer literate. Getting use to owning land with a 12 digit number is coming and its impact will be like a Tsunami . –The 12 digits are made up of

i. First two digits to identify the District.

ii. Next four digits to identify the Village/ GN division in the District.

iii. Next two digits for block number

iv. Next four digits for lot number SEE MORE http://www.ft.lk/2015/04/22/arcgis-powers-survey-

Hope the people understand that the ‘change’ was done in the prosperous nations with  3 decades of legal research with local professors of law in charge of drafting statutes to suit the local land owners.  We have telescoped this project to a 5 years without any local inputs: legal, professional and research. Is it not ironic that   USA  has a recording system .Their ownership and history  is not erased .

Will the land registries working only in Tamil and Sinhala be working only in English

Will the entire process be fully automated without any paper ?

Will the  200000 books  recording the history of our land ownership in 45 land registries  be abandoned.  Have the authorities  found a safe place to  archive them ?  Will they be removed to another foreign museum

Will all the poor  who receive Government land  be and their notaries be conversant with the new laws and  electronic systems

Who will have the ability to put things right if there are viruses or cyber  attacks

When Corona COVID 19 arrived we had competent Doctors,  will we have competent lawyers and IT specialists to counter cyber attack?

[ owners will have no deeds ]

The voters  must    study and be ready to own land in an  e era with the Land Information System already in place today

Question to be asked ?  Deeds are very important for poor land owners,  they  and their notaries do not have computers and internet .   How did we repeal every law and institution and  abolish the  deeds .    How do countries such as USA , Netherlands and South Africa have e registers with deeds ? They have not repealed all their laws to introduce e registration.

Please see Deputy Survey Generals request  retain your deeds .  He says retain your deeds .  He is correct , as the matter one day will be decided by the Judiciary , until then it is advisable to retain deeds although the section 53 Of Act 21 of 1998 permits to destroy the deeds that enter the owners  in the Electronic Register.

Over to the voter study and be ready to own land with electronics with no deeds .  The law does not permit access to court either to save your lands from fraud . Our lands are being set up for plunder. Only lawful orders have to be complied with by public servants; any order against the law and the Constitution, the public servants have a right and a duty to not comply

Here  is the e register

Owners please study the  Land Information System [LIS]”Plans of your  land blocks would be registered in the land registry with the owners’ name. Each block will get an identification number of twelve digits and the owner would be able to view his ownership through the computer using the 12 digit  number,”   No more deeds . New  land law    to practice with LIS given The  new statutes Act 21 of 1998 , Electronic Transactions Act 19 of 2006 Computer crimes Act 24 of 2007 and gazette 1886/58 -31^st October 2014 . Many more to come — look out

The 12 digits are made up of

i. First two digits to identify the District.

ii. Next four digits to identify the Village/ GN division in the District.

iii. Next two digits for block number

iv. Next four digits for lot number SEE MORE http://www.ft.lk/2015/04/22/arcgis-powers-survey-

The Buddhist clergy had protected their lands.  I hope their appeals  will remain valid.

Aloysius Hettiarachchi,

At last Sri Lanka seems to have got a sensible CEO to run our national carrier which has been a huge burden to the country. The clearest indication is the above action taken by the airline according to a news item in the News First. He has also suspended the services of non-essential staff in order to reduce the burden on the treasury, perhaps temporarily.

Our country is situated in an enviable position. This  is the reason some countries including India is trying hard to acquire these valuable assets like ports and airport. This is another reason why the prez should appoint achievers like this CEO to other strategic institution like CEB, ports etc.

Covid-19 pandemic has shown that our land has some other attributes that we can market if handled properly. When we look at the way Corona has affected our country in relation to many others, one can easily see that it does not affect the community in anyway; it is only those coming from overseas that are affected and not those living in the country. We can easily attribute this to the local food, water etc . Perhaps this may be one of the reasons there is a big demand for our vegetables, chicken, fish etc  these days.  I am sure  marketing these items to the world can be promoted together with tourism without any additional expenditure.

If the Prez can have a good team like this he can definitely make a difference in our country within a short time.

Dr. Sudath Gunasekara

Provisions for this so-called National list were introduced by amending Sec 62 of the1978 Constitution by the14th Amendment on 28.5.1988. Sec 62 of the 1978 Constitution provides only for 196 MPP. This was an increase of 28 from 168 seats representing 160 electorates in 1970.

After I year of making the 1978 Constitution it was amended and 196 was increased to 225 by the 14th Amendment which states.

  Artcle 62 of the 1978 Constitution is hereby amended by the repeal of (1) of that article and the substitution of the following paragraph therefore. 

‘There shall be a Parliament which shall consist of two hundred and twenty-five Members elected in accordance with the provisions of the Constitution” (Note 225 elected). Although it is said here, the 225 are elected, actually there were only 196 elected members. The balance 29 came through a new invention called the National List introduced in article 8 of 14th Amendment. Under this Amendment provision was made for the EC to appoint another 29 members to Parliament from the lists submitted by the respective parties at the time of nominations going by the number of votes polled by each party at the election.  Since they were taken in only from lists submitted outside the nomination list to contest elections by the parties and they were never elected by the people at the election, it is not correct to say all 225 were elected as stated in the 14th A. This was a willful violation of the country’s Constitution enacted a year ago. Instead it would have been better and more appropriate to have them called the 29 appointed members, thus calling a spade a spade.

The said amendment enacts by declaring that these 29 candidates submitted by political parties at the time of handing over nominations for the election the CE shall apportion them among the political parties or Independent groups in the same proportion which the number of votes polled by each party enabling them to be members of Parliament, although they were not physically elected by the people. This is a fabricated lie. The process adopted here is a devious and mischievous attempt by JR, only to give legitimacy to an illegitimate process designed by him to enable the political parties to send their faithful to enter Parliament through the back door bypassing the sovereignty of the people given to them to elect their representatives. This is another dirty political trick by JR to increase his power and consolidate his authority in the House as if the 196 elected by the people is not enough to carry out the functions of the House.  This was an increase of 57 members over the 1970 number and it constitutes the first additional burden imposed by JR on the heads of the tax payers, with no benefit to the people at all. Accordingly the introduction of the National list was malafide ipso facto.

 If you look at the National Lists submitted by various political parties this time you will find the ugliness of this system and to what sad levels it has been brought to by self-seeking political party leaders. This comment is particularly relevant to the SJBV list of Sajit led by Tissa Attanayaka, who can never win a seat anywhere in the country at this election. Added to this insult is Harin Fernando. Going back to the UNP list we see John Amaratunga, at the top of the list as if he is the most important and indispensable law maker who should be in Parliament of Sri Lanka. What a miserable selection t0 head a list of a national party. The SLPP list appears to be different this time.

One wonders as to what contribution these jokers have made to public life in this country in their long stay in politics other than making their own purses fat and supporting their leaders in parliament to ruin the country over the years.

Unfortunately this aspect has never being contested by anybody either inside or outside the Parliament, except a brief comment by Chandani Kongaha made last week in Kandy. Therefore it has opened the doors of the so-called August Assembly for undesirable 29 more parasitic political henchmen to get in to Parliament, thereby adding further burden to the tax payers, only for the benefit of politicians, converting the government to be a government by the politicians, for the politicians and of the politicians, fundamentally the opposite of what democracy is supposed to be. The idea of a National list I think finds its roots in the 6 Nominated MPP under the Soulbury Constitution and it continued up to 1977 with mixed results, both positive and negative. Jennings made provisions for it for a different purpose, invariably bona fide. That is to find representation for those elements not represented in Parliament through the elected. At the initial stages all appointed MPP were white men .Subsequently it changed to trade union leaders and minority representatives  to woo their vote rather that their capacity to improve the quality of law making.

The National list of JR on the other hand was shrewdly and cunningly designed entirely for accommodating their kith and kin and favorites who cannot come to Parliament through elections, first in order to enable them to enjoy the luxuries of political plums and second for party leaders to have a set of MPP reliable MPP in Parliament to provide against a rainy day who will not be answerable for recalling at subsequent elections or before even If they act against the public will  and also who will vote in favor of any legislation presented by their party leaders as they depends entirely on them for their political survival.  These backdoor intruders were heavily used by JR to bring in 16 Amendments to the 1978 Constitution within 2 years of its enactment, all passed for the benefit of the  UNP and broadly for politicians only.  Look at the enhanced benefits and privileges like increased salaries and perks such as full pension benefits in 5 years  that is passed on to their wives as well, duty free vehicles, liquor bars, petrol sheds Government contracts and other financial benefits like the DCB money, often misused, disbursed through them in the Districts and so on.  

President Sirisena misused this provision in 2015 to get the number of his SLFP votes in Parliament increased unconstitutionally and unethically by appointing even those who were rejected by the people at the 2015 elections. Few cases in point were S.B Disanayaka and Vijitamuni Zoysa. By doing so he not only violated the Constitution but also murdered the fundamental principles of all democratic values.

What is worse is these henchmen are not answerable and responsible to the people but only to their Party leaders who have put them there, made democracy a real joke and an open mockery in this country. These law makers under these circumstances only look after the interests of their leaders and their own. Under this situation democracy needs to be redefined in a new context in this country where universal franchise was granted even before the UK did it..

One can see further deterioration with this parachute list when you look at the list of political rejects submitted by the parties to fill I this time. Usually the names that appear at the top of the lists depend solely and entirely on personal considerations that has nothing to do with law making for the good of the people. This reference applies particularly to the UNP and the Jana Bala Wegaya of Sajit Premadasa.. The only way to prevent these nefarious elements coming to Parliament is to not to cast a single vote to these parties in protest so that these jokers will not find entry in to Parliament. Thereby the voters can do a  very big job to save democracy in this country.

As for me I am vehemently opposed to this undemocratic, anti-national and waste full national list that serves no purpose at all to the country or the people but only breeds corruption and erosion of democracy in this country. T

Therefore I strongly recommend that the next Government scrap this nuisance at the first opportunity it gets after the election under a new Constitution for this country and also even the number of MPP in Parliament should be reduced to about 150 so that we have a pruned Parliament affordable to the country instead of having a white elephant Parliament, a virtual paradise for politicians, as we have it today. I am sure such action on the part of the new Government will tremendously increase its popularity among the masses for decades to come, as they see that at last a people friendly government has emerged after 72 years of independence and 205 years of repressive foreign colonial rule in this country.

By M  D  P DISSANAYAKE

The Election Commission was back to the wall after the Supreme Court decision.   No doubt its members were disappointed.   Now the EC is ostensibly trying to curry favour the  President.  

The Health Department Guidelines on the Covid19 to hold the elections were discussed at length and agreed.  The Covid 19 guidelines  in  a country faced with a pandemic  will  not be an  ever lasting solution. For example, the State of Melbourne,   which was performing well  3 weeks ago, is now under the spot light.   This could happen in  Sri Lanka as well.

The   EC would  prefer the escalation of Covid19 within next 40 days.  Therefore,  it is now finding ways and means of exposing the President by virtually forcing  him to make directives  that will help their aims.

Last time, the EC has asked the President to seek the Supreme Court determinations  on the recalling of the defunct Parliament.   That was none of their business.  The President asked them to MYOB (mind your own business).

Now they are requesting  the President to  issue a Gazettte  in respect of the Health Guidelines  issued by the Department of Health in respect of the General Election.   

If a Gazette is issued as per existing  guidelines, then due to unforeseen circumstances  where  situation  change for better or worse, the EC will request to amend the Gazette.

For example, some  political parties are demanding to increase the number of participants in political gatherings from 100 to 500.   The EC commission is more than  likely to endorse the request, but will announce that the Gazette must be amended   to increase  the maximum stipulation from 100 to 500.  This will be a never ending saga of amending Gazettes, similar to actions of former President Maithreepala Sirisena.

The  President has already thrown the  previous request of the EC to seek Supreme Court determination to WPB (waste paper basket). 

JUST AS MUCH AS EC is trying to make the job difficult for the President, the President  need  to keep the untrustworthy institutions and its personnel in the right place.   

by A. Abdul Aziz.

Some atheists claim that this universe is in existence from ever and it will last forever. If this universe is in existence from ever, then it must have infinite source of power and energy, but we see that no material thing is infinite in this universe. The temperature of Sun is falling down, even the earth is cooling off. All the sources of energy in this universe are being consumed up and exhausting.

So the world is approaching to its end as was prophesied by all the religions. It proves that the universe came into being a finite time ago and it also has a definite end. We know from our whole life’s experience, that if we consider any process, there are only two possibilities, that a process is either started by some human beings, or it might be a result of some other process. If we move back in this tree of processes which are a result of some other process, ultimately we shall come across a process, which could not be attributed to any other process. At that place, we are left with no other argument, except to believe that it was started by some Super being. We refer to that super being as ‘GOD’, some atheists call this Super Being by the name of ‘nature’. Actually just giving a different name to this Super Being really does not make much difference, they believe in GOD, and all they need is just a little fine tuning.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

මහා කවි හෝමර් විසින් රචිත ඉලියඩ් (The Iliad) හා ඔඩිසි (The Odyssey) නම් වූ වීර කාව්‍ය දෙක ලෝකයේ මෙතෙක්‌ පළ වූ කාව්‍යයන් අතරින් උත්තරීතර  කාව්‍යයන් වෙති. මෙම කාව්‍යන් දෙක මයිසීනියානු සංස්කෘතියේ නිෂ්පාදනයකි. ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි සාම්ප්‍රදායිකව ක්‍රි.පූ 8 වන සියවසේ අගභාගයේ හෝ 7 වන සියවසේ මුල් භාගයට අයත් වේ.  බටහිර සාහිත්‍යයේ පළමු කෘති ලෙස පුළුල් ලෙස සැලකෙන පුරාණ ග්‍රීක වීර කාව්‍යයන් වන ” ඉලියඩ්” සහ ඔඩිසි  යන හෝමරික්  වීර කාව්‍යයන් දෙක ග්‍රීක භාෂාවෙන් රචනය කර තිබෙන අතර  සම්භාව්‍ය යුගය පුරා ග්‍රීක අධ්‍යාපනය හා සංස්කෘතියේ පදනම සපයයි. හෝමර් ගේ නිර්මාණ සාහිත්‍යයට පමණක් නොව ආචාර ධර්ම හා සදාචාරය කෙරෙහි ද බලපෑවේය. ග්‍රීක මිථ්‍යාව සහ ආගම පිළිබඳ තොරතුරු සෙවූ පළමු ප්‍රභවය හෝමර් විය. 

හෝමර් යනු බටහිර සංස්කෘතියේ මුල්ම කවියාය.  හෝමර් බොහෝ ග්‍රීක ලේඛකයින් අතර මුල්ම හා වැදගත්ම තැනැත්තා ලෙස සලකනු ලබන අතර සමස්ත බටහිර සාහිත්‍ය සම්ප්‍රදායේ ආරම්භකයා විය. හෝමර්ව පුරාණ ලෝකයේ ෂේක්ස්පියර් ලෙස නම් කොට තිබේ.  හෝමර් ඔහුගේ වීර කාව්‍යයන් සඳහා වඩාත් ප්‍රසිද්ධ වී ඇති නමුත් ඔහු වෙනත් කාව්‍යද ලියා ඇත. ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි ලිවීමට අමතරව ඔහු  තීබ්ස් නමින් හැඳින්වෙන පද රචනා කළේය. අනෙකුත් කෘති අතර හෝමරික් ගීතිකා, බෙට්‍රකොමියෝමාචියා -Betrachomyomachia හැඳින්විය හැකිය. අඳුරු යුගයේ ග්‍රීක සමාජය හා සංස්කෘතික ප්‍රකාශනය පිළිබඳ තොරතුරු රාශියක් ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි යන දෙකම හෙළි කරයි. පුරාණ ග්‍රීකයන් තමන් ගැන සිතන හා හැඟෙන ආකාරය ඔහු ලොවට ඉගැන්වීය.

හෝමර් උපත ලැබුවේ ක්‍රි.පූ 12 සහ 8 වන සියවස් අතර කාලයකදී අයෝනියාවේ බව සලකනු ලැබේ.  හෝමර්, සුප්‍රසිද්ධ ග්‍රීක කවියෙකු ටෙලිමචස් සහ එපිකාස්ට දාව උපත ලැබීය. හෙරෝඩෝටස්ගේ කාලයට අවුරුදු 400 කට පෙර හෝමර් ජීවත් වූ බව හෙරෝඩෝටස් ගණන් බලා ඇති අතර එය ක්‍රි.පූ. 850 දී පමණ ස්ථානගත වනු ඇත. ක්‍රි.පූ 12 වන සියවසේ මුල් භාගයේදී ඔහු ට්‍රෝජන් යුද්ධය යැයි කියනු ලබන කාලයට වඩා බොහෝ සමීපව ජීවත් වූ බව වෙනත් පුරාණ මූලාශ්‍රවලින් කියැවේ. හෝමර්ට උපතේදී මෙලෙසිජෙනස්, මෙලසගොරස් හෝ මෙලෙසියානාක්ස් යන නම ලැබුණි. ඔහු උපත ලැබුවේ ස්මර්නා හි කයිමේනියානු ජනපදයට ආසන්නව පිහිටි මෙල්ස් නමින් හැඳින්වෙන ගඟ අසල ය. සම්ප්‍රදායට අනුව හෝමර් අන්ධව සිටි නමුත් මෙම අදහස සඳහා සාක්ෂි විශ්වාස කළ නොහැකි ය. මෙම සාක්ෂි පදනම් වී ඇත්තේ ට්‍රෝයි වැටීම පිලිබඳ කවියක් ගායනා කරන අන්ධ පුද්ගලයෙකු  ඔඩිසි හි නිරූපණය මත ය.   

බොහෝ දෙනෙක් විශ්වාස කරන්නේ හෝමර් උපත ලැබුවේ ක්‍රි.පූ 750 දී පමණ බවයි. ක්‍රි.පූ 6 වන සියවසේදී හෝමර්ගේ පරම්පරාව යැයි විශ්වාස කරන පවුලක් චියොස් හි ජීවත් වන බව සොයා ගන්නා ලදී. කෙසේ වෙතත් සමහරු එය හඳුන්වන්නේ හෝමරිඩේ හෝ හෝමර්ගේ පුතුන් ලෙස හඳුන්වන පුවරු වල නාමික සංසදයක් ලෙස ය. ප්ලේටෝ, ඔහුගේ කෘති වල  හෝමර් පිලිබඳව ලියයි. හෝමර් සියලු අධ්‍යාපනයේ පියා බව ප්ලේටෝ කීවේය. ඇරිස්ටෝටල්  හෝමර් ගැන  මෙසේ ලියුවේය: ඔහු බොහෝ ප්‍රශංසාවට සුදුසු ය” යූරිපිඩීස් ඔහුව විශිෂ්ට හා දිව්‍යමය” ලෙස හඳුන්වයි. හෝමර්ගේ සැබෑ ජීවිතය අභිරහසක් ලෙස පැවතිය හැකි නමුත් ඔහුගේ කෘතිවල සැබෑ බලපෑම අද අපේ ලෝකය ආලෝකවත් කරයි. හෝමර් ගේ මරණය පිලිබඳව විවිධ කතා පවතියි. හෝමර් අයෝස් දූපතේදී මිය ගිය බවත් මිය යාමට පෙර ගැඹුරු මානසික අවපීඩනයකට ඇද වැටී සිටි බවත් සඳහන් වෙයි. ඔහුගේ සොහොන පිහිටා තිබෙන්නේ ප්ලකෝටෝ හි යැයි කියනු ලැබේ.

රිචඩ් බෙන්ට්ලි  ගේ අදහස අනුව හෝමර්  අපැහැදිලි, ප්‍රාග් ඓතිහාසික වාචික කවියෙකි. හෝමර් යන චරිතය මිත්‍යාවක් යන අදහස අභියෝගයට ලක් කරන විද්වතුන් කියා සිටින්නේ කවියෙහි භූගෝලීය නිරවද්‍යතාවය නිසා හෝමර්ට ට්‍රෝයි තැනිතලාව පෞද්ගලිකව හුරු වී ඇති ප්‍රදේශයක් වූ බවයි.  සමෝත්‍රේස් දූපතේ උසම කඳු මුදුනේ හිඳගෙන සිටින මුහුදු දෙවියා වන පොසෙයිඩන් ප්‍රියාම් නගරය සහ අචේන්වරුන්ගේ නැව්” නැරඹූ බව හෝමර් ලියයි. සිතියම් අනුසාරයෙන් පමණක් හෝමර්ට එය ලිවිය නොහැක.  එසේම හින්රිච් නමින් හැඳින්වෙන ස්ථානයක ප්‍රාග් ඓතිහාසික බලකොටුවක් පවතින බව හෝමර්ට දැන සිටියේය. මෙම ප්‍රදේශය පිළිබඳ පෞද්ගලික දැනුමක් නොමැතිව ඔහුගේ පරිකල්පනයෙන් ඒවා නිර්මාණය කර ඇතැයි සිතිය නොහැකිය. 

හෝමර් ගේ පුරාවෘත්තයට අනුව, ට්‍රෝයි යනු වසර 10 ක් වටලනු ලැබූ නගරයක් වන අතර අවසානයේ අගමෙමොන් රජුගේ නායකත්වයෙන් යුත් ග්‍රීක හමුදාවක් විසින් නගරය යටත් කර ගන්නා ලදී.  හෝමර්ගේ “ඉලියඩ්” ට්‍රෝයිට එරෙහි වටලෑමේ 10 වන වසර තුළ සකස් කර ඇති අතර සති කිහිපයක් තුළ සිදුවී ඇති බව පෙනෙන සිදුවීම් මාලාවක් ගැන කියයි.  ට්‍රෝයිගේ නගරයේ කීර්තිය  රෝම පාලන සමය දක්වාම පැවතියේය . ට්‍රෝයි වීරයන්ගෙන් කෙනෙකු වන ඊනියාස් රෝමයේ ජනප්‍රිය ආරම්භකයින් වන රොමුලස් සහ රෙමස්ගේ මුතුන් මිත්තෙකු බව රෝමවරු විශ්වාස කළහ. එස්කිලස්ගේ ඔරෙස්ටියා කෘතියේද ට්‍රෝයි නගරය පිලිබඳ විස්තර තිබේ. ට්‍රෝයි නගරය පිලිබඳ හෝමරික් පුරාවෘත්තය රෝමානු කවියෙකු වන වර්ජිල් විසින් ඔහුගේ ඇනයිඩ් හි විස්තර කර ඇත. පැරණි ග්‍රීක වීර කාව්‍යයක් වන “ක්වින්ටස් ඔෆ් ස්මර්නා” හිද ට්‍රෝයි යුද්ධය පිලිබඳව සඳහන් කරයි. මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් ක්‍රි.පූ. 334 දී මෙම ස්ථානයට ගිය බව වාර්තා වෙයි. 

දහනව වන ශතවර්‍ෂයේ අගභාගයේදී හෙන්රිච් ෂ්ලෙයිමන් විසින් කරන ලද කැණීම් මගින් ට්‍රෝජන් යුද්ධයට ඉතිහාසික පදනමක් ඇති බව පෙන්වා  දී තිබේ. පුරාවිද්‍යාඥයන් විශ්වාස කරන ආකාරයට පැරණි ට්‍රෝයි නගරය පිහිටා තිබී ඇත්තේ හිසාර්ලික් කන්ද ආසන්නයේ ය. ට්‍රෝයි තැනිතලාව, පැතලි කෘෂිකාර්මික භූමියක් වන අතර එය පහළ ස්කැමැන්ඩර් ගඟ සමුද්‍ර සන්ධිය දක්වා ගෙන යයි. ට්‍රෝයි  නගරය ඒජියන් මුහුද, මාමාරා මුහුද සහ කළු මුහුද අසල පිහිටා ඇති නිසා එය හමුදා ක්‍රියාකාරකම් හා වෙළඳාම සඳහා කේන්ද්‍රීය මධ්‍යස්ථානයක් වූ බවට මතයක් තිබේ. ක්‍රි.පූ 3000 ත් 2600 ත් අතර ලෝකඩ යුගයේ ප්‍රථම වරට ඉදිකරන ලද ට්‍රෝයි හි ප්‍රාකාරය නගරය ආරක්‍ෂා කලේය. ට්‍රෝජන් යුද්ධය ස්කැමැන්ඩර් තැනිතලා භූමියේ සිදු වන්නට ඇත. මෙම නටබුන් ප්‍රදේශය 1998 දී යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම ලැයිස්තුවට ඇතුළත් කරන ලදී. මෙම ප්‍රදේශය යුරෝපයේ පැරණිතම සාහිත්‍ය කෘතිය වන ඉලියඩ් හි විස්තර කර ඇති නගරය විය හැකි බව බොහෝ දෙනෙකු විශ්වාස කරති. මහාචාර්‍ය මැන්ෆ්‍රඩ් කෝර්ෆ්මන්ගේ මඟ පෙන්වීම යටතේ 1988 දී ටුබින්ගන් විශ්ව විද්‍යාලයේ සහ සින්සිනාටි විශ්ව විද්‍යාලයේ කණ්ඩායමක් විසින් කරන ලද කැනීම් වලදී ලෝකඩ ඊතල සහ ගින්නෙන් හානියට පත් නටබුන් හමු විය. මහාචාර්ය මැන්ෆ්‍රඩ් කෝර්ෆ්මන්ගේ කණ්ඩායම විසින් මෑතකදී අනාවරණය කරගත් පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි මත පදනම්ව, මෙය සැබවින්ම හෝමරික් නගරය ට්‍රෝයි බව යෝජනා වී ඇත. මේ අනුව ට්‍රෝයි  නගරය හා ට්‍රෝජන් යුද්ධය මිත්‍යාවක් විය නොහැක.   ට්‍රෝජන් යුද්ධය ක්‍රි.පූ 12 වන සියවසේ  සිදුවූ බවට අනුමාන කෙරේ.

උපකල්පිත න්‍යාන් අනුව ට්‍රෝයි විනාශ වී වසර 400 කට පමණ  පසු ” ද ඉලියඩ් ” කාව්‍ය සම්පාදනයකරන ලදි. ඉලියඩ්හි සැකසුම ට්‍රෝයි තැනිතලාව සහ එහි ආසන්න පරිසරයයි. භූ විෂමතා තොරතුරු  නිරවද්‍යතාවයකින් යුතුව හෝමර් ඉදිරිපත් කරයි. සෙරෝනියානු කඳුකරය, ඇඩ්‍රියාටික් මුහුද, පොසිඩෝනියා බොක්ක සහ ටිර්නේනියාවට ඔබ්බෙන් වූ දූපත් යන ප්‍රදේශ හෝමර් දැන සිටියේය. හෝමර්ගේ ප්‍රකාශයන් ප්‍රදේශයේ භූගෝලීය නියමයන් මගින් සනාථ කොට තිබේ.  

හෝමර් වාචික කවියෙකි. හෝමර්ගේ කාව්‍ය වසර දහස් ගනනක් පුරා පාඨකයෝ ආකර්ෂණය  කර ගන්නා ලදි. හෝමර්ගේ කවි නාටකාකාර වූ අතර සැබෑ චිත්තවේගයන්ගෙන් ඉස්මතු කලේය. හෝමර් යථාර්ථවාදය ගැන සැලකිලිමත් වේ. ඉලියඩ් හි තේමාවන් විශ්වීය මානව හැඟීම්, සම්බන්ධතා සහ ප්‍රකාශන සමඟ සම්බන්ධ වේ. හෝමර්ගේ වීර කාව්‍යයේ තවත් ප්‍රධාන ලක්ෂණයක් වන්නේ ඔහු මූලික වශයෙන් තනි පුද්ගල නාට්‍ය හා චිත්තවේගයන් කෙරෙහි සැලකිලිමත් වීමයි. සෑම චරිතයක්ම, ඔවුන්ගේ මනුෂ්‍යත්වය සහ සියුම් හැඟීම් පරීක්‍ෂාවට ලක් කෙරේ. දෙවිවරුන්ද මෙම කාව්‍යමය නිරූපණයෙන් පෙන්වා දෙයි.දෙවිවරුන් විවිධ චරිතවල ඉරණම තීරණය කරයි. දෙවිවරු හෙක්ටර් සහ ඩයොමෙඩීස් වැනි පුද්ගලයන්ට අසාමාන්‍ය කාය බලයක් ලබා දුන්නද අමරණීයභාවයෙන් ඔවුන්ට ආශීර්වාද නොකලේය. හෝමර් යුද්ධය උත්කර්‍ෂයට නැංවූයේ නැත. ජීවිතය හෝ මරණය යුද්ධයක ප්‍රතිලාභ යැයි හෝමර් පවසයි. හෝමර්ට අනුව මනුෂ්‍යත්වය යනු මානව ආශාවන්, දයානුකම්පාව සහ සියුම් හැඟීම් විදහා දැක්වීමයි.  යුද්ධයේ විනාශය මධ්‍යයේ මනුෂ්‍යත්වය නැති වී නැති බව ඇතැම් උදාහරණ මගින් හෝමර් පෙන්වා දෙයි.

හෝමර්ගේ මරණයෙන් සියවස් ගණනාවකට පසු ඉලියඩ් පිටපත් කරන ලදි. එය කොතරම් මතකයේ රැඳී ඇත්ද යත්, එය ක්‍රි.පූ 750 සිට ක්‍රි.පූ 700 අතර කාලය දක්වා  මිනිසුන් මුඛ පරම්පරාවෙන් කථාන්තර ගෙන ආහ.  ඇතීනියානු   පාලක හිපර්කස් විසින්  පැනතේනියානු උත්සවයේදී හෝමරික් කවි කියවීම කළේය.  මෙම කවි රඟ දැක්වීමට විශේෂ රැප්සෝඩ් නමින් හැඳින්වෙන වෘත්තීය ගායකයින් සිටියහ. ප්ලේටෝ  සංවාදයකට අනුව, පීසිස්ට්‍රාටෝස්ගේ පුත් හිපර්කෝස් මුලින්ම හෝමරික් කවි ඇතන්ස් වෙත විධිමත් ලෙස හඳුන්වා දුන්නේය. ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි හි ව්‍යුහය සහ වාග් මාලාව විශ්ලේෂණය කිරීමෙන් පෙනී යන්නේ කවි නිත්‍ය, පුනරාවර්තන වාක්‍ය ඛණ්ඩ වලින් සමන්විත බවයි; සම්පූර්ණ පද පවා පුනරාවර්තනය වේ. එබැවින් ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි වාචික-සූත්‍ර කවි විය හැකි යැයි අනුමාන කර ඇති අතර, කටපාඩම් කරන ලද සාම්ප්‍රදායික පද හා අදියර එකතුවක් භාවිතා කරමින් කවියා විසින් එම ස්ථානයේදීම රචනා කරන ලදී. හෝමර්ගේ පළමු මුද්‍රිත සංස්කරණය ක්‍රි.ව. 1488 දී ෆ්ලොරන්ස් හි ඇතන්ස්හි චල්කොන්ඩයිල්ස් විසින් සිදු කරන ලදී. 

හෝමර් මූලික වශයෙන් මහා කවි වල ප්‍රක්ෂේපණයකි. ඇතැමෙකු පවසන පරිදි ඉලියඩ්” රචනා කර ඇත්තේ හෝමර්ගේ පරිණතභාවයේ දී වන අතර ඔඩිසි” ඔහුගේ මහලු වියේ කෘතියක් විය. එහෙත් ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි විවිධ කතුවරුන් විසින් ලියන ලද්දක් බවට න්‍යායට අනුබල දීමට බොහෝ සාක්ෂි තිබේ. මෙම කෘති දෙකේ ප්‍රබන්ධය කැපී පෙනෙන ලෙස වෙනස් වන අතර, ඉලියඩ් වඩාත් විධිමත්, නාට්‍යමය ශෛලියක් සිහිගන්වන අතර ඔඩිසි වඩාත් නව්‍ය ප්‍රවේශයක් ගනියි. ඔඩිසි හි වඩාත් නිදර්ශනීය ලෙස භාෂාව භාවිතා කරයි. මෙම කාව්‍යන් දෙකේ වෙනස්කම් ද තිබේ. උදාහරණයක් ලෙස ඔඩිසියස් ඉලියඩ් හි හෙල්ලයක් භාවිතා කරන නමුත් ඔඩිසි හි අසාමාන්‍ය දුනුවායෙකි. හෝමර් සාක්‍ෂරතාවයෙන් තොර බැවින් මෙම කවි ලියා ඇති ආකාරය විවාදාත්මක ය. සමහරවිට ඔහු තම කවි අන් අයෙකුට දී ලියවා ගන්නට ඇත. හෝමර් සැබවින්ම ග්‍රීසියේ බුද්ධිමතෙකු බව ප්ලේටෝ එකඟ වන අතර හෝමර් ඛේදජනක කවීන් අතරින් වඩාත්ම කාව්‍යමය හා පළමුවැන්නා” බව  ප්ලේටෝ  පවසයි.

හෝමර් මෙතරම් දිගු කවි රචනා කළේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව ද බොහෝ විවාද පවතී, මන්ද එවැනි දිගු කාව්‍ය කෙසේ මතකයේ තබාගත්තේද යන ප්‍රශ්නය නැගේ.  සමහර කතුවරු  ඔහුගේ සියලු කෘති එක් වීර කාව්‍යයක් ලෙස ඒකාබද්ධ කළ බව පැවසේ.  හෝමර් මුලින් ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි යන කෙටි සංස්කරණ රචනා කර ඇති අතර පසුව වෙනත් කවියන් විසින් එය පුළුල් කර සංශෝධනය කරන ලද බවට සැලකේ.  සැමුවෙල් බට්ලර් තර්ක කළේ තරුණ සිසිලියානු කාන්තාවක් විසින් ඔඩිසි කාව්‍යය ලියා ඇති බවයි.  අපි දිගටම හෝමර්” ගැන සඳහන් කරන විට, අප කතා කරන්නේ අනිවාර්‍යයෙන්ම විශේෂිත පුද්ගලයකු ගැන නොව, සියවස් ගණනාවක් පුරා ලෝකයේ ශ්‍රේෂ්ඨතම  මිථ්‍යාවන් දෙකක් හැඩගස්වා ඇති කවියන් හා රංගන ශිල්පීන් ගැන ය. ඇත්ත වශයෙන්ම අප කතා කරන්නේ පුරාණ ග්‍රීක ජනතාව ගැන ය.    

හෝමර්ගේ ශෛලියේ ප්‍රධාන ගුණාංග මැතිව් ආර්නෝල්ඩ් විසින් මනාව ප්‍රකාශ කර ඇත:  ඔහු ඉතා වේගවත්ය; ඔහුගේ චින්තනයේ පරිණාමය සහ එය ප්‍රකාශ කිරීම, එනම් ඔහුගේ වාක්‍ය ඛණ්ඩය සහ ඔහුගේ වචන යන දෙකෙහිම ඔහු ඉතා පැහැදිලිව හා සෘජු ය; ඔහු තම චින්තනයේ සාරය තුළ ඉතා පැහැදිලිව හා සෘජුව සිටින බව, එනම්, ඔහුගේ කාරණය හා අදහස්; අවසාන වශයෙන්, ඔහු විශිෂ්ට  බව  පෙන්නුම් කරයි. චින්තනයේ පරිණාමය හෝ වාක්‍යයේ ව්‍යාකරණ ස්වරූපය පදයේ ව්‍යුහය මගින් මෙහෙයවනු ලැබීම මුල් සාහිත්‍යයේ ලක්ෂණයකි. හෝමර්ගේ කෘති වාචික සංස්කෘතියේ නිෂ්පාදනයක් වන බැවින්, ඔහුගේ අභිප්‍රායන් තීරණය කිරීම සඳහා, ඒවා ව්‍යුත්පන්න වූ සම්ප්‍රදායේ දෘෂ්ටි කෝණයෙන් බැලීම අවශ්‍ය වේ

ලෝකඩ යුගය තිබුනේ ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි මුලින්ම ලිවීමට වසර 400 කට පමණ පෙරය. ග්‍රීක හෝඩිය හඳුන්වා දෙනු ලැබුවේ 8 වන සියවසේ මුල් භාගයේදීය. හෝමර් ජීවත් වූයේ මුල් පුරාණ යුගයේ යැයි සිතුවද, ඔහුගේ වීර කාව්‍යයන්හි මාතෘකාව වන්නේ පෙර, ලෝකඩ යුගය, මයිසීනියානු යුගයයි. මුලදී, මයිසීනියානුවන් මුහුදු කොල්ලකරුවන් වූහ. ඔවුන්ගේ බලය හා ප්‍රගතිය අත්පත් කර ගනු ලැබුවේ සාමාන්‍යයෙන් රාජධානි කිහිපයකින් සංවිධානය වූ කණ්ඩායම් විසිනි. ඔවුන් යුද්ධ කළහ. මෙම යුද්ධ වල අරමුණ වූයේ භාණ්ඩ, අමුද්‍රව්‍ය සහ වහලුන් අත්පත් කර ගැනීමයි. මයිසීනියානු චාරිත්‍රය වූයේ යටත් කරගත් රාජ්‍යයක සිටින සියලුම පිරිමින් ඝාතනය කර කාන්තාවන් සහ ළමයින් අල්ලා ගැනීමයි.  මයිසීනියානු රාජ්‍යය තුළ දේශපාලන තීරණ ගනු ලැබුවේ සාකච්ඡාව හා විවාද කිරීමෙනි.

හෝමර් නම් මිනිසෙක් ඇත්ත වශයෙන්ම ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි රචනා කළේ නම් ඔහු එය කරන ලද්දේ වර්ජිල් විසින් ඇනයිඩ් රචනා කළ පරිදි මුල් හා මුළුමනින්ම තනි සංයුතියක් ලෙසය. මෙම කාව්‍ය වාචික සම්ප්‍රදායක් ලෙස යම් කාලයක් තිස්සේ පැවතිය  අතර, අවසානයේ දී තනි කාව්‍යමය බුද්ධිමතෙකු විසින් අවසාන, ලිඛිත ස්වරූපයට පත් කරන ලදී.  

හෝමරික් වීර කාව්‍යයන්  වන  ඉලියඩ් (ට්‍රෝජන් යුද්ධය) සහ ඔඩිසි (ඔඩිසියස් නැවත ඉටාකා වෙත පැමිණීම)  විස්තර කරයි. ඉලියඩ් සහ  ඔඩිසි සදාකාලික වීර කාව්‍යයන් ලෙස සැලකේ. සෑම කාව්‍යයකම සංවාද හා කථා වලින් සමන්විත වීම දැකිය හැකිය.  වීර කාව්‍යය නිර්මාණය කිරීමේදී සාහිත්‍ය (ලිඛිත) මෙන්ම ජන හෝ සාම්ප්‍රදායික බලපෑම් ද තිබුනේය. ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි යන භාෂා ලියා ඇති උපභාෂාව ආසියාතික ග්‍රීක ලෙස සැලකේ. මහාචාර්‍ය ෆ්‍රෙඩ්‍රික් ඔගස්ට් වුල්ෆ් ගේ මතය අනුව ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි හි එන භාෂා විලාසය වඩාත් සමීප කුඩා ආසියාවේ අයනික හා අයෝලියන් භාෂාවලට බවයි. ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි කොතරම් ජනප්‍රිය වීද යත්, මෙම විශේෂිත උප භාෂාව ග්‍රීක සාහිත්‍යයේ බොහෝමයක් ඉදිරියට යාමේ සම්මතය බවට පත්විය.හෝමර් සිය විස්තරාත්මක කථාව උපමා භාවිතයෙන් පොහොසත් කලේය.  ඔහුගේ ව්‍යුහාත්මක උපකරණය වූයේ මැද සිට මධ්‍යයේ ආරම්භ කිරීම සහ පසුව නැතිවූ තොරතුරු මතකයන් හරහා පුරවා ගැනීමයි. 1930 මුල් භාගයේදී ඇමරිකානු විශාරදයකු වූ මිල්මන් පැරී, ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි සම්ප්‍රදායන් මත පදනම් වූ වාචික, සූත්‍රමය ශෛලියකින් රචනා කර ඇති බවත්, රැප්සෝඩ් මතකයෙන් දිගු කොටසක් රඟ දැක්වීමට අතීත ග්‍රීකයන් පුරුදුව සිටි බවටත් පෙන්වා දුන්නේය.

ක්‍රි.පූ 1190 දී පමණ සිදු වූ ට්‍රෝජන් යුද්ධයේ කතාව ඉලියඩ් කාව්‍යය පවසයි. ට්‍රෝජන් යුද්ධයට” හේතුව, හෝමර්ගේ “ඉලියඩ්” ට අනුව, ස්පාටා හි රැජිනක් වූ හෙලන් පැහැර ගැනීමයි. මෙම පැහැර ගැනීම සිදු කළේ ට්‍රෝයි රජුගේ ප්‍රියාම්ගේ පුත් පැරිස් විසිනි. හෝමර්ගේ නම සැම විටම ට්‍රෝජන් යුද්ධය හා සම්බන්ධ වනු ඇත. මන්ද ට්‍රෝජන් යුද්ධය ලෙස හැඳින්වෙන ග්‍රීකයන් සහ ට්‍රෝජන් අතර ගැටුම සහ ග්‍රීක නායකයින්ගේ   පැමිණීම පිළිබඳව හෝමර් ලියා ඇති බැවිනි. ට්‍රෝජන් යුද්ධයේ සම්පූර්ණ කතාව පැවසීමේ ගෞරවය ඔහුට හිමිව තිබේ. 

ඉලියඩ් පද 15,693 කින් සමන්විත වෙයි. එය යුරෝපයේ පැරණිතම කාව්‍යය වන අතර යුරෝපීය සාහිත්‍යයේ පළමු සම්භාව්‍ය කෘතිය වේ.  ඉලියඩ් යනු ලොව පැරණිතම යුද කාව්‍යයයි. ඉලියඩ්හි  ට්‍රෝයි වටලෑමේ කාලය දහවන වර්ෂයේ දින හතරක් සහ රාත්‍රී දෙකක්  ලෙස විස්තර කරයි. යුද්ධය ආරම්භ වූයේ හේරා, ඇතීනා සහ ඇප්‍රොඩයිට් දේවතාවියන් අතර ඇති වූ ආරවුලකිනි. මයිසෙනේහි රජු සහ හෙලන්ගේ ස්වාමිපුරුෂයා වන මෙනෙලාවුස්ගේ සහෝදරයා වන අගමෙම්නොන්, ට්‍රොයි වෙත අචේන් හමුදා ගවේෂණය කිරීමට නායකත්වය දුන් අතර  පැරිස් කුමරු විසින් හෙලන්ව පැහැර ගෙන ඒම හේතුවෙන් වසර දහයක් ට්‍රෝයි නගරය වටලනු ලැබීය. ඉලියඩ්ට අනුව අචිලස් නැව් 50 ක් සමඟ ට්‍රෝයි වෙත පැමිණියේය.  ග්‍රීකවරුන් විසින් ට්‍රෝයි වෙත තෑග්ගක් වූ ‘ට්‍රෝජන් අශ්වයා’ කපටි ලෙස භාවිතා කිරීමෙන් පසු ට්‍රෝයි නගරය අල්ලා ගත් ආකාරය ඉලියඩ් විස්තර කරයි. හෝමර්ගේ ඉලියඩ් හි ප්‍රධාන චරිතය වන්නේ ග්‍රීක වීරයා වන ඇචිලිස්  ය. වීර කාව්‍යයේ සඳහන් වන්නේ එය ඇචිලිස් ගේ උදහසේ කතාව බවයි. 

ඉලියඩ්” සාමාන්‍යයෙන් සමස්ත බටහිර සාහිත්‍ය සම්ප්‍රදායේ පැරණිතම කෘතිය ලෙස සලකනු ලැබේ. ඉලියඩ්” පැරණි වාචික සම්ප්‍රදායක් මත රඳා  තිබෙන කාව්‍යකි. ට්‍රෝජන් යුද්ධයේ වීර කාව්‍යය, ලේවැකි සටනේ සිත් ඇදගන්නා සුළු දර්ශන, ඇචිලිස් ගේ කෝපය සහ දෙවිවරුන්ගේ නිරන්තර මැදිහත්වීම් තුළින් එය මහිමය, උදහස, නැවත පැමිණීම සහ ඉරණම යන තේමාවන් ගවේෂණය කර විෂයයන් සහ කථා මෙහි ඇතුලත් වෙයි. ට්‍රෝයි යුද්ධය පිළිබඳ විචිත්‍රවත්, අසීමිත විස්තරයක් මගින් කවියා විසින් මෙම දස අවුරුදු යුද්ධයේ අවසාන වසර තුළ සිදු වූ සටන් ඉදිරිපත් කරයි. දස අවුරුදු යුද්ධය උච්චතම අවස්ථාව කරා ළඟා වෙත්ම දෙවිවරුන් පවා සටනට එක්වන අතර සටනේ ඝෝෂාව සමඟ පොළොව දෙදරුම් කයි.   

පුරාණ ග්‍රීක මිථ්‍යාවේ, වීරයන් යනු අධිමානුෂික හැකියාවන්ගෙන් හෙබි, අමරණීය දෙවිවරුන්ගෙන් පැවත එන්නන් ය. ඇචිලීස් එවැනි වීරයෙකි. ඔහු තීටිස්ගේ පුත්‍රයාය. ඇය ප්‍රසිද්ධ මුහුදු දේවතාවියකි. ඔඩිසි යනු අමරණීයකරණය පිළිබඳ වඩාත් දීර්ඝ විස්තරයකි.   

හෝමරික් සංස්කෘතියේ  වීරයාට ඔහුගේ ගෞරවය අතිශයින්ම වැදගත් විය. ඔහුට අපහාස දරාගත නොහැකි වූ අතර, මරණය දක්වා ඔහුගේ කීර්තිය ආරක්‍ෂා කර ගැනීමට ඔහු පෙලඹිනි. වීරයාගේ රාජකාරිය වූයේ සටන් කිරීමයි. ඔහුට තේජස හා අමරණීයභාවය ලබා ගත හැකි එකම ක්‍රමය වූයේ යුධ පිටියේ වීරෝදාර ලෙස ක්‍රියා කිරීමයි. මේ අනුව, ඔහු යුද්ධයේ ජීවිත හා මරණ අවදානම සඳහා සිය ජීවිතය නිරතුරුවම සූදානම් කළේය.  ඔහු  අයුක්තිය පිළිකුල් කළේය.  මේ නීති අනුගමනය කිරීමෙන්  වීරයකුට තම ප්‍රජාවේ සමාජ මතකයේ තම ස්ථානය සහතික කෙරෙන ගෞරවය සහ ගෞරවය පිළිබඳ කීර්තියක් ලබා ගත හැකි විය. ඔහුගේ ප්‍රජාව විසින් ඔහුට පිරිනමන ලද පුද්ගලික ගෞරවය හෝ මහිමය ඔහුට අහිමි වුවහොත්, ජීවිතයේ අර්ථය නැති වී ඇති බව ඔහුට හැඟුණි.

පුරාණ ග්‍රීක වීරයන්ගේ කථා වල මරණීයභාවය ප්‍රමුඛ තේමාව වන අතර, ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි ද ව්‍යතිරේකයක් නොවේ. යුධ පිටියේ මරණ දෙසිය හතළිහක් ඉලියඩ් හි සවිස්තරව පැවසේ. මරණීයභාවය යනු මෙම වීර කාව්‍යයන්ගේ වීරයන්ට සහ විශේෂයෙන් ඇචිලිස් ගේ සහ ඔඩිසියස්ගේ දැවෙන ප්‍රශ්නයයි. මරණයේ මිනිස් තත්වය, එහි සියලු දුෂ්කරතා සමඟ, වීරෝදාර ජීවිතයම අර්ථ දක්වයි. යම් දවසක ඔබ මිය යනු ඇති බවට නිසැකකම ඔබව මනුෂ්‍යයෙකු බවට පත් කරයි, ඔවුන්ගේ අනාගත මරණය ගැන නොදන්නා සතුන්ගෙන් සහ අමරණීය දෙවිවරුන්ගෙන් වෙනස් වේ. මිනිස් තත්වයේ සියලු පීඩා අවසන් වන්නේ රණශූර වීරයෙකුගේ යුද්ධයේ දරුණු මරණයක් වන අතර, එහි සියලු භයානක ප්‍රභේදයන් ඉලියඩ් කාව්‍යයන් මගින් විස්තර කෙරේ. 

හෝමරික් කවි, රණශූරයන්ගේ මරණ පිලිබඳව හෙළි කරයි. වීරයෙකුගේ ප්‍රචණ්ඩකාරී මරණය සහ සතෙකු බිළි දීමේ විස්තර ඉලියඩ් හි 18 වන ලියවිල්ලේ අඩංගු වෙයි. පැට්‍රොක්ලස්ගේ මරණය හෝමර්ගේ ‘ඉලියඩ්’ හි ප්‍රබලම දර්ශනයකි. පැට්‍රොක්ලස් මහා රණශූර ඇචිලීස් ගේ සන්නාහය පැලඳ ගෙන හෙක්ටර් සමග සටනට එලැඹෙයි. ට්‍රෝජන් වීරයා වන හෙක්ටර් විසින් පැට්‍රොක්ලස් මරා දමන බව සියුස් දෙවියන් ප්‍රකාශ කර තිබේ. ඇචිලීස් පැට්‍රොක්ලස්ට අනතුරු අඟවන්නේ ග්‍රීක නැව් ආරක්‍ෂා කිරීමට මිස ට්‍රෝජන්වරු ලුහුබැඳ  නොයන ලෙසයි.  පැට්‍රොක්ලොස් ඇචිලීස් ගේ සන්නාහය  පැළඳ සිටින නිසා ට්‍රොජන්වරු විශ්වාස කරනුයේ ඇචිලීස්   නැවත යුද්ධයට පැමිණ ඇති බවය.  පැට්‍රොක්ලස් ට්‍රෝයි ප්‍රාකාරය ආසන්නයටම පහර දෙමින් පැමිනේ. පැට්‍රොක්ලස් හෙක්ටර්ගේ අස් රිය පදවන සෙබ්‍රියන්ස්ව මරා දමයි.  හෙක්ටර් සියුස්ගේ අනාවැකිය ඉටු කරමින් පැට්‍රොක්ලස්ව  හෙල්ලයකින් ඇන මරා දමයි. පැට්‍රොක්ලස්ව   මරා දමන විට  හෙක්ටර් ඔහුට කියන්නේ උකුස්සන් ඔබව අනුභව කරනු ඇති බවය. ඇචිලීස් විසින් හෙක්ටර්ව මරා දමනු ඇතැයි මිය යන  පැට්‍රොක්ලස් පවසයි.  

පැට්‍රොක්ලොස් ගේ අවමංගල්‍ය උත්සවය පිලිබඳව හෝමර් සඳහන් කරයි. අචිලස් සහ මීමිඩොන්ස් පැට්‍රොක්ලස්ගේ ශරීරයට ගෞරව කරති. පැට්‍රොක්ලොස් ගේ අවමංල උත්සවයේදී ගොනෙකු බිළි දෙන ලදි. ට්‍රෝජන් වහලුන් දොළොස් දෙනෙකුද මෙහිදී බිළි දුන් බව හෝමර් කියයි. පැට්‍රොක්ලස්ගේ ඇටකටු භූමදානය කිරීමෙන් පසු දින, ඇචිලීස් පැට්‍රොක්ලස්ගේ ගෞරවය වෙනුවෙන් තරඟ මාලාවක් පවත්වයි.

පැට්‍රොක්ලොස් යනු ඔහුගේ මිතුරා මෙන්ම සහකරුවාය. පැට්‍රොක්ලොස් ගේ මරණය නිසා ඇචිලීස් කම්පණයට පත්වී තිබේ. වඩාත් පෞද්ගලික මට්ටමින් ගත් කල, ඇචිලීස්  යනු ආතති සහගත ප්‍රතිවිරෝධයන්ගේ ප්‍රතිමූර්තියකි. මුලදී, ඇචිලීස් කාන්තාවක් ලෙස වෙස් මාරු කරගෙන ට්‍රෝජන් යුද්ධයෙන් වැළකී සිටීමට උත්සාහ කරයි.  එහෙත් ඔහු පසුව යුද්ධයට එකතු වෙයි. පැට්‍රොක්ලොස් ගේ මරණය නිසා ඇචිලීස්  තුළ වරදකාරී බවක් ඇතිවෙයි. ඇචිලීස්  තමා  වෙනුවට පැට්‍රොක්ලොස්ව සටනට යැව්වේය. දැන් ඇචිලීස්   තම මිතුරාගේ මරණය පිළිබඳ වගකීම  දරයි. ඔහු තුල ඇති ශෝකය සහ කෝපය ඇචිලීස්ව මනුෂ්‍යත්වයේ සීමාවෙන් ඔබ්බට ගෙන යයි. 

ඇචිලීස්ට හෙක්ටර් ගෙන් පළි ගැනීමට අවශ්‍ය වෙයි. ඇචිලීස් ගේ කෝපය සහ පළිගැනීමේ අවශ්‍යතාවය ඔහුව නැවත යුද්ධයට ඇද දමයි. ඔහු  මාරාන්තික අරමුණක් සහිතව හෙක්ටර් පසුපස හඹා යයි. හෙක්ටර් ට්‍රෝජන් හමුදාවට අණ දුන්නේය. ඔහු ප්‍රියාම් රජු සහ හෙකූබා රැජිනගේ කුලුඳුල් පුත්‍රයාය. එසේම පියාගේ සිංහාසනයට උරුමක්කාරයා විය. ඔහු විවාහ වූයේ ඇන්ඩ්‍රොමාච් සමඟ ය. ඔහුට ළදරු පුතෙකු සිටි අතර ඔහුව ඇස්ටියානාක්ස් (ස්කැමැන්ඩ්‍රියස්)  ලෙස නම් කරන ලදි. හෝමර් හෙක්ටර්ව සාමයට ලැදි, කල්පනාකාරී මෙන්ම නිර්භීත, හොඳ පුතෙකු, ස්වාමිපුරුෂයෙකු හා පියෙකු ලෙස හා අඳුරු චේතනා නොමැති වීරයෙකු බව කියයි. හෙක්ටර් යුද විරුවෙකි. ඔහු යුද්ධයේ ආරම්භයේ දී ග්‍රීක ශූර ප්‍රොටෙසිලස් සමඟ තනි සටනක දී සටන් කොට ඔහුව මරා දැමීය.

ඇචිලීස් හෙක්ටර්ට අභියෝග කරයි. හෙක්ටර් ට්‍රෝයි ප්‍රාකාරයෙන් පිටත  ඇචිලීස්ට මුහුණ දීමට තීරණය කරයි.  දෙවිවරු හෙක්ටර්ගේ ඉරණම ගැන විවාද කරති. ද්වන්ධ සටනේදී  ඇචිලීස් හෙක්ටර්ව මරා දමයි. ඇචිලීස් හෙක්ටර්ව මරා දමන්නේ හෙක්ටර්ගේ පියා ප්‍රියාම් රජු සහ ඔහුගේ මව වන හෙකුබා රැජින ගේ දෑස් ඉදිරිපිටදීය.  හෙක්ටර්ගේ මරණය  ඉලියඩ් හි හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් බවට පත්වේ. 

යුද භූමියේදී හෙක්ටර්ව මරා දැමීමෙන් පසුව ඇචිලීස්  හෙක්ටර්ගේ මෘත දේහය විකෘති කරයි. ඉන් පසු හෙක්ටර්ගේ මෘත දේහය  ඔහුගේ අශ්ව කරත්තයේ බැඳ ට්‍රෝයිහි ප්‍රාකාරය වටා ඇදගෙන යයි. මෙය යුද විරුවාගේ සීමාව ඉකුත් කිරීමකි. ඇචිලිස්  දරුණු සහ සම්මුති විරහිත මිනිසෙකු වෙයි. ඇචිලිස් ගේ  හැසිරීම හා ගති ලක්‍ෂණ  සලකා බැලීමේදී ඔහු රණ ශූරයෙකු වූවද ඔහු සමාජ විරෝධී  පෞරුෂත්ව ලක්‍ෂණ පෙන්වන බව රිචඩ් එම් රට්සාන් පවසයි. වියට්නාමයේ යුද්ධයේ ප්‍රවීණයන් සමඟ සම්මුඛ සාකච්ඡා කිරීම හා ප්‍රතිකාර කිරීම පිළිබඳ අත්දැකීම් බහුල මනෝචිකිත්සකයෙකු වන  ජොනතන් ශේ ට අනුව  ඇචිලීස් යනු පශ්චාත් ව්‍යසන කලමථ අක්‍රමතාවයෙන් (PTSD) පෙළෙන සොල්දාදුවෙකි.  ඔහු ක්‍රියා කරන්නේ දැනටමත් මිය ගොස් ඇති” ලෙසය.     

ඇචිලීස් තුල නිරන්තර අධි කෝපය තිබේ. ඇචිලීස් ගේ කෝපය මහා තරංග දෙකකින් හට ගනී. පළමු රැල්ල, අගමෙමොන් සමඟ ඇති වූ ගැටුම නිසාය. අගමෙමොන් සහ අචිලස් අතර ආරවුල මූලික වශයෙන් ගෞරවය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයකි.  ඇචිලීස් ගේ දෙවන කෝපයේ රැල්ල පැට්‍රොක්ලොස්ගේ මරණය සමගය.  ඇචිලීස්  ගේ අධි කෝපය  හෙක්ටර්ගේ දේහය ඔහුගේ පියා වූ ප්‍රියාම් රජු  වෙත භාර දෙන විට අවසන් වේ. ප්‍රියාම් සමඟ ඔහු නැවත මනුෂ්‍යත්වයේ කවයට සම්බන්ධ වේ.  

ට්‍රෝජන් වීරයා වන හෙක්ටර්  තුල වඩා මානුෂික ගති තිබේ.  ඔහුට බිරිඳක් සහ පුතෙක් සිටී. ආරවුලේ පදනම ඔහු දැන සිටියද ඔහු තම නගරය බේරා ගැනීමට සටන් කරයි. සමාජය රඳා පවතින්නේ ආදරය හා පවුලේ බැඳීම් මත වන අතර, හෙක්ටර් එම බැඳීම් සඳහා සටන් කොට සටන් කරයි. යුද්ධයේදී පවා හෙක්ටර් ඇචිලීස්ට වඩා මානව ගුණාංග විදහා දක්වයි. 

හෝමර්, ඇචිලීස් මිය යන්නේ කෙසේදැයි නිශ්චිතව සඳහන් නොකරයි. ඇචිලීස් මරණය සිදුවන්නේ  ඇපලෝ දේවමාළිගාවේ පැරිස්දී විසින් ඇචිලීස් ගේ විලුඹ  ප්‍රදේශයට ඊතලයකින් විදීමෙනි.  විලුඹ ප්‍රදේශය ඇචිලීස් ගේ සිරුරේ දුර්වළම හා මාරාන්තිකම කොටසයි. ඇචිලීස් පුරාවෘතය අනුව ඔහුගේ මව තේටිස් දේවතාවිය ඇචිලීස්ව බිහි කරයි, ඇය මෙන් නොව ඇචිලීස් මනුෂ්‍ය  ශරීරයකින් හෙබිය. එනම් ඔහු මෘත්‍යුතාවයෙන් යුක්තය.  තේටිස් දේවතාවිය ඇචිලීස්   බිලිඳාව අමරණීය කිරීමට  උත්සාහ කරන්නේ ඔහුව ස්ටයික්ස් ගඟේ (පාතාලය හරහා දිවෙන ගංගාව) ගිල්වීමෙනි. ඇය ඔහුගේ  විලුඹෙන් අල්ලාගෙන ඔහුව ස්ටයික්ස් ගඟේ ගිල්වයි. ස්ටයික්ස් ගඟේ  ගිලුන ශරීර කොටස්  අමරණීය වන අතර විලුඹ  ඔහුගේ දුර්වලතාවයේ මර්මස්ථානය වෙයි.

නිර්භීත රණශූරයෙකු නොවූ පැරිස් යුදකාමියෙකු වන්නේ අපරාජිත රණශූර ඇචිලීස්ව මරා දැමීමෙනි. ඇචිලීස් ඔහුගේ වැඩිමහල් සොයුරු හෙක්ටර්ව මරා දමා ඔහුගේ මෘත ශරීරය විකෘති කලේය. ට්‍රෝජන් යුද්ධය හට ගන්නේ පැරිස් විසින් හෙලන් කුමරිය පැහැරගෙන ඒම නිසාය. ලෝකයේ ලස්සනම කාන්තාව වූයේ ස්පාටන් හි රැජින වූ හෙලන් සහ මෙනෙලාවුස් රජුගේ බිරිඳයි. ඔහු හෙලන්ව ස්පාටා වෙතින් පැහැරගෙන යාම නිසා  නැව් දහසක් ට්‍රෝයි නගරය ආක්‍රමණය කලේය.මේ අනුව යුද්ධය ආරම්භ විය. යුද පෙරමුනේ සටන් කලේ හෙක්ටර්ය. හෙක්ටර් සිංහාසනයේ උරුමක්කාරයා සහ සියලු ට්‍රෝජන්වරු  අතර වඩාත් කීර්තිමත් වීරයා විය. 

පැරිස්  නිර්භීත හා වීරයන්ගේ ආයුධයක් නොවන දුන්නක් හා ඊතලයක් භාවිතා කිරීමට කැමති විය.  පැරිස් අරිතෝස් සහ ෆිලෝමෙඩූසාගේ පුත් මෙනෙතියස් යුද්ධයේදී මරා දැමුවේය. එසේම දක්‍ෂ සටන් සෙබලෙකු වූ ඩෙනෝකස්ට පැරිස් විසින් හෙල්ලයකින් ඇණ මරා දමන ලදී. මේ අනුව පැරිස් කුමරු බියගුල්ලෙකු ලෙස සැලකිය නොහැක. යුධ සමයේදී පැරිස්ට ද්විතීයික කාර්‍යභාරයක් පැවරී තිබුණි. මෙනෙලාවුස් සමග ද්වනධ සටනකදී පැරිස් පරාජය විය. නමුත් ඔහු දිවි බේරා ගත්තේය. හෙක්ටර් ගේ මරණයෙන් පසු යුද්ධය තීරණාත්මක විය. ට්‍රෝයි විනාශයට හේතු වූයේ පැරිස් ය. පැරිස් මිය යන්නේ සතුරු ඊතලයක් මගිනි.  ප්‍රතිවාදී දුනුවායෙකු වූ  ෆිලොක්ටෙටෙස් විසින් විශ පෙවූ ඊයකින් පැරිව මරා දමන ලදි. මේ ඊතලය හයිඩ්‍රාගේ රුධිරයෙන් පොඟවා තිබූ බව හෝමර් කියයි.

ග්‍රීක සමාජය යුද්ධය ජීවිතයේ ට්‍රෝජන් යුද්ධයේ තුවාල සිදුවීම් හෝමර් යථාර්ථවාදී විස්තර සහිතව විස්තර කරයි .ඉලියඩ් හි අඛණ්ඩව උරස් තුවාල 54 ක් වාර්තා වේ.  මහා කවියා,  ඇචිලීස්    ගේ කඩුවෙන් ට්‍රෝජන් රණශූරයකුගේ අක්මාවට මාරාන්තික තුවාල සිදුවීම ගැන සඳහන් කරයි. අඳුරු ලේ වලින් ඔහුගේ සිරුර ගලා ගියේය.   කාව්‍යයේ  විස්තරයෙන් ලේඛකයාට මානව ව්‍යුහ විද්‍යාව පිළිබඳ දැනුමක් ඇති බව පෙනී යයි.  යුද ආතතිය සහ යුද කම්පනය පිළිබඳ පළමු වාර්තා හෝමර්ගේ ග්‍රීක වීර කාව්‍යයන්ගෙන් හමු වේ.  තම  මිතුරා වූ පැට්‍රොක්ලස්ගේ මරණය නිසා ඇචිලීස් තුල ශෝකය කම්පනය මතුවේ. මෙම ප්‍රතික්‍රියාව survivor’s guilt ලෙස හැඳින්විය හැකිය. ට්‍රෝයි වටලෑමේදී හෝමර්ගේ ඉලියඩ්  යුද කම්පන පිළිබඳ  ගැඹුරු  අවබෝධයක් ලබා දෙයි . ඇතැම් සෙබළු යුද්ධයේදී සංග්‍රාමික පශ්චාත් ව්‍යසන ක්ලමථ අක්‍රමතාවේ ලක්‍ෂණ පෙන්වති.

හෝමර්ගේ මහා වීර කාව්‍යය වන ඉලියඩ් හි  පුරාණ හෙලනික් සටන්කරුවන් විසින් අත්විඳින ලද යුද ආතතීන්ගේ වේදනාකාරී අත්දැකීම් මාලාවක් විස්තර කරයි. හෝමර් යුද්ධයේ භීෂණය විස්තර කරන්නේ විවිධ ප්‍රකාශයන් භාවිතා කරමිනි.  යුධ දර්ශන සහ මිනිසුන් විඳින දුක් වේදනා ඉලියඩ් හි වැඩි ප්‍රමාණයක් අත්පත් කර ගනී. සටනට නිරාවරණය වන විට සොල්දාදුවන්ට වඩාත් තීව්‍ර හා අනපේක්‍ෂිත හැඟීම් ඇති වේ. ඉලියඩ්හිදී, සමහර සටන්කරුවන් අතිශයින් ව්‍යාකූලත්වයට පත්වන අතර අනාරක්‍ෂිතභාවයේ හැඟීම් අත්විඳිති. හෝමර්  මිනිස් මනෝභාවය ආන්තික අවස්ථාවන්ට ප්‍රතික්‍රියා කරන ආකාරය කාව්‍යමය ලෙස කියවයි.

හෝමර් විසින් නිරූපණය කරන ලද ලෝකයේ, කාන්තාවන් යුද්ධයේ විශේෂ ගොදුරු බවට පත්වන්නේ ඔවුන් නගරයේ බිඳවැටීමෙන් බේරී සිටින හෙයිනි. එම අවස්ථාවේදී, ඔවුන්ගේ තත්වය වෙනස් වන අතර ඔවුන් විවිධ දුක් ගැහැට වලට ලක්වන නමුත් ඔවුන් ජීවත්ව සිටිති.  සතුරා කෙරෙහි කෝපයෙන් හා වෛරයෙන් පිරී ඇති අගමෙමොන් තම සහෝදර සතුරන්ට දයාව දැක්වීම ගැන ඔහුගේ සහෝදර මෙනෙලස්ට තරවටු කරයි. 

ග්‍රීක අවමංගල්‍ය චාරිත්‍රයේදී කාන්තාවන්ගේ විලාපය අනිවාර්ය වේ. ඔවුන්ගේ ශෝකය ඉක්මවා යාමෙන්, ඔවුන් ආරක්ෂා කරන්නෙකු අහිමි වී ඇති බව පෙන්නුම් කරයි. හෝමරික් කවි වල යුද්ධයෙන් වහල්භාවයට පත්ව සිටින කාන්තාවන් ගේ ඉරණම හෙළි කරයි.  යුද්ධයේදී පුරුෂයන් මිය ගිය ට්‍රෝජන් කාන්තාවන් සතුරන් ගේ භීෂණයට ලක් වෙති. ප්‍රියාම් රජුගේ සහ හෙකූබා රැජිනගේ වැඩිමහල් දියණිය වන කැසැන්ඩ්‍රා සතුරු සේනාවෝ දූෂණය කරති. ප්‍රියාම් රජුව නියොප්ටොලෙමස් විසින් මරා දමන ලදි. 

ට්‍රෝජන් යුද්ධයේදී ඇන්ඩ්‍රොමාච්  හෙක්ටර්ගේ දරුවා හෙක්ටර්ගේ සොහොන තුළ සඟවා තැබූ නමුත් දරුවා සොයා ගන්නා ලදී. ඔහුගේ ඉරණම ග්‍රීකයන් විසින් විවාදයට ලක් කරන ලදී. මක්නිසාද යත් ඔහුට ජීවත් වීමට අවසර ලැබුණහොත් ඔහු තම පියාගෙන් පළිගැනීමට හා ට්‍රෝයි නැවත ගොඩනඟනු ඇතැයි යන බියෙනි. ඔඩිසියස් ඇස්ටියානාක්ස් මරා දමයි. ළදරුවාව මරා දමන්නේ පවුරෙන් බිමට විසි කිරීමෙනි. හෙක්ටර්ගේ මව වන හෙකුබාට ඇස්ටියානාක්ස් එකම බලාපොරොත්තුව හා සැනසීම වූ අතර ඔහුගේ මරණය පිළිබඳ නිවේදනය මහා ව්‍යසනයේ උච්චතම අවස්ථාවකි.ට්‍රෝජන් කාන්තාවන්ගෙන් එක් අයෙකු නොවූවත් හෙලන් බොහෝ සෙයින් දුක් විඳිය යුතුය: මෙනෙලාවුස් ඇයව නැවත ග්‍රීසියට රැගෙන යාමට පැමිණෙන්නේ මරණීය දණ්ඩනය නියම වන තෙක්ය. හෙලන්ගේ වෙනත් නිරූපණයන් ඇය සියදිවි නසාගැනීමේ පසුතැවිල්ලෙන් පිරී ඇති බව පෙන්නුම් කරයි. 

ඇගමෙමොන් යනු ස්පාටා හි මෙනෙලාවුස්ගේ සහෝදරයා අතර ඔහු විවහා වූයේ හෙලන්ගේ නිවුන් සහෝදරිය වන ක්ලයිටෙම්නෙස්ට්‍රා සමඟ ය. ට්‍රෝජන් යුද්ධයේදී ග්‍රීකයන්ගේ අණ දෙන නිලධාරියා වූයේ අගමෙමොන් ය. ඇගමෙමොන් ශක්තියෙන් හා හෙල්ලය විසි කිරීමේ හොඳම තැනැත්තා ලෙස නමක් දිනා තිබේ. යුද්ධයේ අවසන් වසර තුළ අගමෙමොන් සහ ඇචිලීස් අතර ඇති වූ ආරවුල පිළිබඳ කතාව ඉලියඩ් පවසයි. ඔහුගේ ප්‍රධාන වරද වූයේ ඔහුගේ අධික උඩඟුකමයි.  මානසික අවපීඩනය හා අධෛර්යමත් කාලය තුළ ඔහු වැරදි තීරණ ගන්නා අතර සමහර විට ඔහු අසාධාරණ වේ. රජෙකු තමාගේ ආශාවන්ට හා හැඟීම්වලට යටත් නොවිය යුතු බව තේරුම් ගැනීමට ඔහු අසමත් වේ.රණශූරයෙකු ලෙස අගමෙමොන්ගේ දක්ෂතාවය තිබියදීත්, රජෙකු වශයෙන් ඔහු ද මුරණ්ඩුකම, බියගුලුකම සහ නොමේරූකම යන ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරයි. අගමෙමොන් නිර්දය චරිතයකි. ඔහුගේ හැඟීම් නිර්වින්දනය වී ඇත. ඔහු තමාගේ දියණිය බිළිපූජාවක් ලෙස දීමට නොමැලි විය. හෝමර් විස්තර කරන්නේ අගමෙමොන් රජු යුද්ධයෙන් ආපසු සිය මව්බිමට පැමිණෙන්නේ මිනීමැරීමට පමණක් බවයි.  යුද්ධය නිසා ඔවුන් සියළුමදෙනා තිරිසන්කරණය වී ඇත.  අගමෙමොන් නිරුවත් අධිරාජ්‍යවාදියෙකි. ඇගමෙමොන් ට්‍රෝයි වෙතින් ආපසු පැමිණි පසු, ඔහුගේ බිරිඳ ක්ලයිටෙම්නෙස්ට්‍රාගේ පෙම්වතා වූ ඊගිස්ටස් විසින් ඔහුව  මරා දමන ලදී.

හෙලන් සියුස්ගේ දියණියක් බව හෝමර් පවසයි. ක්‍රි.පූ 5 වන සියවසේ අග භාගයේ ලියන ලද යූරිපිඩීස්ගේ නාට්‍යයක  හෙලන්ගේ උපත පිළිබඳව විස්තර සඳහන් වෙයි. හෙලන් විවාහ වීමට කාලය පැමිණි විට, ලොව පුරා බොහෝ රජවරු සහ කුමාරවරු ඇයගේ අත ගැනීමට ආවෝය. මෙනෙලාවුස් හෙලන්ගේ ස්වාමිපුරුෂයා ලෙස තෝරා ගන්නා ලදී. හෙලන් සහ මෙනෙලාවුස්ගේ විවාහය වීරයන්ගේ යුගයේ අවසානය සනිටුහන් කරයි.ට්‍රෝජන් කුමාරයෙකු වන පැරිස්, ස්පාටාවට පැමිණියේ මෙනෙලාවුස්ගේ රාජකීය අමුත්තෙකු ලෙසටය. පැරිස් මෙනෙලාවුස්ගේ බිරිඳ වූ හෙලන්ව පැහැරගෙන ඇයව ට්‍රෝයි වෙත ගෙනාවේය. 

හෝමර් හෙලන්ව හඳුන්වා දෙන්නේ කාන්තා සුන්දරත්වයේ උත්තරීතර ප්‍රතිමූර්තිය ලෙසිනි. එහෙත් ස්ත්‍රී බලය පුරාණ ග්‍රීක සංස්කෘතියට කුප්‍රකට ගැටලු මතු කරයි. ග්‍රීක දෘෂ්ටිවාදය සහ සංස්කෘතික භාවිතයන් යන දෙකම කාන්තා නියෝජනයට දැඩි සීමාවන් පනවා තිබේ. ඇගේ දේවත්වයට සමාන සුන්දරත්වය පිරිමින් කෙරෙහි ඇයගේ උත්තරීතර කාමුක බලය ලබා දෙයි. එහි ප්‍රතිඑලය මෙතෙක් පැවති දරුණුතම යුද්ධයයි. ට්‍රෝජන් යුද්ධයේ දැවැන්ත විනාශයට හේතුවක් ලෙස හෙලන්ව නම් කෙරේ.   ට්‍රෝජන් යුද්ධයට ඇය සංකල්පමය වශයෙන් අත්‍යවශ්‍ය වූ චරිතයකි. 

ට්‍රෝයි නගරයේ වැටීම තුළ හෙලන්ගේ භූමිකාව අපැහැදිලිය. හෙක්ටර් සහ පැරිස්ගේ මරණයෙන් පසු, හෙලන් ඔවුන්ගේ බාල සොහොයුරු ඩීෆොබස්ගේ අනියම් බිරිඳ බවට පත් වූවාය. එහෙත් ට්‍රෝයි  වටලෑම අවසානයේදී ඇය ඩීෆොබස්ගේ කඩුව සඟවා ඔහුව මෙනෙලාවුස් සහ ඔඩිසියස්ගේ ගොදුරක් බවට පත් කලාය. වර්ජිල්ගේ ඇනයිඩ් හි ඩීෆොබස් හෙලන්ගේ ද්‍රෝහී ස්ථාවරය ගැන විස්තරයක් සපයයි. හෝමර් හෙලන්ව නිරූපණය කරන්නේ පැරිස් සමග පලා යාම පිලිබඳව පසුතැවිලි වී මෙනෙලාවුස් සමඟ නැවත එක්වීමට කැමති වූ බුද්ධිමත්, ශෝකජනක චරිතයක් ලෙස ය. මෙනෙලාවුස් අවසානයේ ඇයව සොයාගත් විට ඔහු ඇයව මරා දැමීමට කඩුව ඔසවා ගත්තේය. මෙනෙලාවුස් හෙලන්ට පහර දීමට අදහස් කරයි; ඇයගේ සුන්දරත්වයට හසු වූ ඔහු කඩුව බිම හෙළයි. හෝමර්ගේ වාර්තාව අනුව හෙලන් මෙනෙලාවුස් සමඟ නැවත එක්වූවාය. හෙලන් නැවත ස්පාටාවට පැමිණ මෙනෙලාවුස් සමඟ ජීවත් වූවාය.

ඔඩිසි ආරම්භ වන්නේ දස අවුරුදු ට්‍රෝජන් යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසුවය.”ඔඩිසි” සාමාන්‍යයෙන් බටහිර සාහිත්‍යයේ දෙවන කෘතිය ලෙස සැලකේ. එය බොහෝ විට රචනා කර ඇත්තේ ක්‍රි.පූ. 8 වන සියවසේ අග භාගයේදී වන අතර එය අර්ධ වශයෙන් ඉලියඩ්” හි අනුප්‍රාප්තිකයකි.  ඔඩිසි හි ප්‍රධාන චරිතය වන්නේ   නුවණැති ඔඩිසියස් ය. ඔඩිසියස් අයෝනියන් මුහුදේ ඉතාකා නම් කුඩා දූපතක රජු විය. ඔඩිසි රේඛීය කාලානුක්‍රමයක් අනුගමනය නොකරයි.  මෙම කවිය ග්‍රීක වීරයා වන ඔඩිසියස් ( රෝමානු මිථ්‍යාවන්හි දන්නා පරිදි යුලිසෙස්)  ට්‍රෝයි  නගරයේ ඇද වැටීමෙන් පසු ඉටාකා වෙත ඔහුගේ දිගු ගමන ගැන අවධානය යොමු කරයි.  

15 වන ශතවර්ෂය වන තෙක් ඔඩිසි සංසරණය වූ සියලුම වෙළුම්  ග්‍රීක භාෂාවෙන් අතින් ලියන ලද පිටපත් වූහ.  හෝමර්ගේ මුල් ග්‍රීක භාෂාව පදනම් කරගත් ඉංග්‍රීසි භාෂාවට පළමු පරිවර්තනය 1616 දී ලන්ඩනයේ ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද්දේ නාට්‍ය රචක සහ කවියෙකු වන ජෝර්ජ් චැප්මන් විසිනි. ඔඩිසි පසුකාලීන යුරෝපීය, විශේෂයෙන් පුනරුදය, සාහිත්‍යය කෙරෙහි ප්‍රබල බලපෑමක් ඇති කර තිබේ. 

ග්‍රීක වීරයා වන ඔඩිසියස් ට්‍රෝජන් යුද්ධයෙන් පසු නැවත සිය රට බලා යාමට වසර 10 ක් ගත කළේය. ඔහු එක් ඇසක් සහිත සයික්ලොප්ස් රැවටූ ආකාරය, මස් අනුභව කරන ලැස්ට්‍රිගෝනියානුවන් මග හැරීම සහ ඉටාකා වෙත ළඟා වීමට වෙහෙසෙද්දී මායාකාරී සංගීතයේ  ආකර්‍ෂණයට එරෙහි වීම යන කතා හෝමර්ගේ ඔඩිසි හි සඳහන් වෙයි.  මෙම කථා ප්‍රබන්ධ විය හැකි නමුත් ඒවා සදාකාලික සත්‍යයන්ගේ යාත්‍රාවක් ලෙස සියවස් ගණනාවක් පුරා ගමන් කරයි. 

ඔඩිසියස් බොහෝ විට හැඳින්වෙන්නේ ඔඩිසි හි නාමික වීරයා ලෙස ය.  ඔඩිසියස් ට්‍රෝජන් යුද්ධයේදී වඩාත් බලගතු ග්‍රීක ශූරයන්ගෙන් අයෙකි. ස්වයං පාලනයක් නොමැති  ඇචිලීස් සහ අගමෙමොන් යන දෙදෙනා මෙන් නොව ඔඩිසියස් තුල ස්වයං විනයක් තිබේ. ඔහුගේ තීරණ සෑම විටම පාහේ හොඳ සහ සාර්ථකය. ඔහු සැමවිටම තාර්කික හා රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික ය.හෝමර් සෑම විටම පාහේ ඔඩිසියස්ව හඳුන්වන්නේ මහා උපායකරුවා” ලෙස වන අතර අවසානයේ යුද්ධය ජය ගන්නා ට්‍රෝජන් අශ්වයාගේ උපාය මාර්ගය ඉදිරිපත් කරන්නේ ඔඩිසියස් ය. ඔහුගේ බුද්ධිමත් බව ධෛර්‍යය සහ විඳදරාගැනීමේ ශක්තිය හෝමර් ගේ කාව්‍ය වලින් පෙන්වා දෙයි. ඔඩිසියස් සාම්ප්‍රදායිකව ඉලියඩ්හි ඇචිලීස් ගේ ප්‍රතිවිරෝධය ලෙස සලකනු ලැබේ. ඔහු අගමෙමොන් සහ ඇචිලීස් අතර ප්‍රතිසන්ධානය සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා ප්‍රමුඛ කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි.   ග්‍රීක යුද ප්‍රයත්නය සඳහා ඔඩිසියස්ගේ වඩාත් ප්‍රසිද්ධ දායකත්වය ට්‍රෝජන් අශ්වයාගේ උපායමාර්ගය සැලසුම් කිරීම විය හැකිය, එමඟින් ග්‍රීක හමුදාවට අට්‍රෝයි වෙතට යාමට ඉඩ සලසයි. නගරයේ සැබෑ විනාශකරුවා වන්නේ ඔඩිසියස් ය.හෝමර්ගේ ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි, කාව්‍යන්හි  ඔඩිසියස් සංස්කෘතික වීරයෙකු ලෙස නිරූපනය කරයි.  

හෝමර් තම වීර කාව්‍යය පුරාම ඔඩිසියස් ගැන සඳහන් කරන්නේ “උපායශීලී ඔඩිසියස්” යනුවෙනි. ඔඩිසියස්ව විස්තර කිරීම සඳහා හෝමර් බොහෝ යෙදුම් භාවිතා කරයි.  ඔහු පසුබසින්නේ නැති අතර ඔහුගේ සිතීමේ මනස ඔහුගේ හැඟීම, සංවේදනය සහ ප්‍රතිභානය යන අනෙක් අංග සමඟ සමපාත වේ. ඔහුට ප්‍රවීණත්වයක් ඇත. ඔහු තම පෞරුෂයේ අංශ සමබර කර ඇති නිසා ඔහුට ඔහුගේ අභියෝග ජය ගත හැකිය. පෙන්ලෝප් සහ ඔඩිසියස් විශේෂයෙන් නොපසුබට උත්සාහයේ තේමාව මූර්තිමත් කරයි. රැවටීම, මායාව, බොරු කීම හා උපක්‍රම බොහෝ විට ඔඩිසි හි ප්‍රශංසනීය ගති ලක්‍ෂණ ලෙස සැලකේ. ඔඩිසියස් මෙම කලාව ප්‍රගුණ කල අයෙකි. ඔඩිසියස් ට්‍රෝජන් යුද්ධයේදී   හිඟන්නෙකු ලෙස වෙස් වෙලාගෙන සතුරාගේ නගරයට ඇතුළු විය. ඔහු සතුරාගේ දුර්වල මර්මස්ථාන හඳුනා ගත්තේය. ග්‍රීක සොල්දාදුවන්ගෙන් පිරුණු යෝධ ලී අශ්වයාගේ උපායේ නිර්මාපකයාද ඔඩිසියස් ය.  ඔඩිසියස් ට්‍රෝයි බලා පිටත්ව යන විට ඔහු වීරයෙකු ලෙස ඔහුගේ කීර්තිය තහවුරු කර ගෙන තිබුණි. ඔහු යුද්ධයට සහභාගී වීම ග්‍රීකයන්ගේ ජයග්‍රහණයට තීරණාත්මක විය. ඔඩිසියස්ට බොහෝ විට ඇත්තේ තේරීම් දෙකක් පමණි: මරණය හෝ ජයග්‍රහණය. ඇතීනා ඔහු වෙනුවෙන් මැදිහත් වූ විට පවා ඇය බොහෝ විට අවසාන සාර්ථකත්වය හෝ අසාර්ථකත්වය ඔඩිසියස් ගේ උර මත තබන්නීය. සමහර විචාරකයින් ඔහුව පළමු “නූතන මිනිසා” ලෙස හඳුන්වති.  

ඔඩිසියස් සහ ඔහුගේ සේනාංකය ට්‍රෝයි සිට නැව් දොළහකින් පිටත් විය. මෙම දස අවුරුදු ගමනේදී දිව්‍ය හා ස්වාභාවික බලවේගයන් ජය ගැනීමට ඔහුට සිදු විය. ට්‍රෝයි සිට ඉටාකා බලා යාත්‍රා කල ඔඩිසියස් සහ ඔහුගේ ග්‍රීක රණශූරයන් මුලින්ම ට්‍රෝයි නගරයට උතුරින් පිහිටි ඉස්මරෝස් නම් දේශයට පැමිණියෝ‍ය.  ඔඩිසියස් සහ ඔහුගේ මිනිසුන් නගරයේ සිටි සියලුම මිනිසුන් මරා දමා  නගරය කොල්ල කෑහ.  නගර කොල්ලකෑමේ ඔඩිසියස්ගේ දක්ෂතාවයේ ප්‍රකාශනයක් විය හැකිය. එහෙත් සිකෝනියානු බලකායන් පැමිණ ඔවුන්ව නගරයෙන් පලවා හැර ඔඩිසියස්ගේ මිනිසුන් විශාල ප්‍රමාණයක් මරා දැමුවෝය.

ඉස්මාරෝස්ගෙන් බේරී දින 10 ක් පුරා දරුණු සුළං හමන විට ඔඩිසියස් සහ ඔහුගේ කාර්‍ය මණ්ඩලය ලෝටස් දිවයිනට ගොඩ බැස්සහ. පංකජ භෝජකයන් ලෙස හඳුන්වන දූපත්වාසීන් ගේ නෙළුම් මල් අනුභව කල සෙබළු බොහෝ දෙනෙක් මත් වූහ.  ඔවුන් නැවත සිය රට බලා යාමේ ඉලක්කය අමතක කළහ. නෙළුම් කන්නන් අතර සදහටම රැඳී සිටීමට ඔවුන්ට අවශ්‍ය විය. පංකජ භෝජකයන් ගේ භූමියෙන් නැව් ආරක්ෂිතව ඉවතට යන තෙක් ඔඩිසියස් මෙම මිනිසුන් නැව්වලට ඇදගෙන ගොස් බැඳ තබන ලදී. අවසානයේදී ඔඩිසියස් පංකජ භෝජකයන් ගෙන් බේරී ඉදිරියට යාත්‍රා කලේය. 

ඔඩිසි හි මීළඟ වැදගත් සලකුණ වන්නේ ඔඩිසියස් සහ ඔහුගේ කාර්ය මණ්ඩලය පොලිපෙමස් හමුවූ අවස්ථාවයි. පොලිෆෙමස් දැවැන්ත ස්වභාවයක් ලෙස දුටු අතර ඔහුගේ නළල මැද ඇත්තේ එකම ඇසක් පමණි.  ඔඩිසියස්  පොලිෆෙමස් ගෙන් ආගන්තුක සත්කාරය බලාපොරොත්තු වූ නමුත් පොලිෆෙමස් ඔඩිසියස්ගේ මිනිසුන් දෙදෙනෙකු අල්ලා මරාගෙන කෑවේය. ඔඩිසියස් පොලිපෙමස්ට වයින් පොවා මත් කොට ඔහුගේ ඇස අන්ධ කොට තම පිරිවර සමග ගුහාවෙන් පළා ගියේය.

සයික්ලොප් දූපතේ සිට යාත්‍රා කිරීමෙන් පසු, ඔවුන් සියුස්ගේ සුළං පාලකයා වන ඊයොලස්ගේ දේශය වන පාවෙන අයෝලියාව වෙත පැමිණේ. අයොලස් යනු සියුස්ට ප්‍රිය කරන හිපොටාස්ගේ පුත්‍රයාය. තම කාර්ය මණ්ඩලය නැව්වල නවතා  ඔඩිසියස් පමණක් අයෝලස්ගේ මාළිගාවට ගියේය. අයෝලස්  ඔඩිසියස්ට සුළං මල්ලක් ලබා දුන්නේය. ඔවුන්  සුළං මල්ල භාවිතා කරමින් දින නවයක් ඉටාකා දෙසට යාත්‍රා කළහ. දින නවයක් තනිවම යාත්‍රා කිරීමෙන් පසු ඔඩිසියස් නින්දට වැටුණේය. ඔහුගේ  පිරිවර  සුළං මල්ල අයෝලස්ගේ නිධානයක් යැයි සිතා එය විවෘත කලෝය. ඉන් සියලු සුළං මුදා හැරුනු අතර ඔවුන් ගේ යාත්‍රා යළි අයෝලියාවට පැමිණියෝය.

නැවත අයෝලියාවට පැමිණි විට ඔඩිසියස් තවත් සුළං මල්ලක්  අයෝලස්ගෙන් අයැද සිටියේය. ඉන් අයෝලස් කෝපයට පත් වූ අතර  වහාම දිවයිනෙන් පිටව යාමට ඔවුන්ට බල කළේය. එබැවින් ඔඩිසියස් සහ ඔහුගේ කාර්‍ය මණ්ඩලය ආපසු අයෝලියාවෙන් යාත්‍රා කළහ.

අයෝලියාව දූපතෙන් පිටව ගිය පසු ඔඩිසියස් සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම දින හයක් යාත්‍රා කළහ. හත්වන දවසේදී ඔවුහු ලැස්ට්‍රිගෝනියන්වරුන්ගේ දේශය වන ටෙලිපිලෝස් වෙත පැමිණියහ. මේ දේශයේ යෝධයන් ජීවත්වූ අතර ඔවුන් වරාය අසල කඳු මුදුනට විත් ගල් විසි කොට ග්‍රීක නැව් විනාශ කරමින් නැව්වල සිටි සියල්ලන්ම මරා දැමූහ. ඔඩිසියස්ට සිය නෞකාව දිවයිනෙන් පිටතට යාත්‍රා කිරීමට හැකිවූ නමුත් ඔහුගේ සෙසු සොල්දාදුවන් සහ නැව් සියල්ලම විනාශ විය.

ලැස්ට්‍රිගෝනියානුවන්ගෙන්  පලායාමෙන් පසු, ඉතිරි කාර්‍ය මණ්ඩලය ඔයායා දූපතට සේන්දු වෙයි. මේ දූපතේ සර්ස් නම් මායාකාරියක් ජීවත් වූ අතර ඇයට මිනිසුන් සතුන් බවට පත් කිරීමේ හැකියාවක් තුබුණාය. ඇය  ඔඩිසියස් ගේ පිරිවර සිරකර ගත්තාය. එහෙත් ඔඩිසියස් ඇයගේ මායා බලයට හසු නොවී තම පිරිවර බේර ගත්තේය. පිරිවර බේරාගත් ඔඩිසියස්  සර්ස් සමඟ දිවයිනේ වසරක් වාසය කලේය. 

ඉන් පසු ඔහු පාතාලය (නිරය ) වෙත ගමන් කලේය. ඔඩිසියස් සහ ඔහුගේ කාර්ය මණ්ඩලය පාතාලයට ප්‍රවේශය ලබා ගැනීම සඳහා ලෝකයේ අවසානය දක්වා යාත්‍රා කළහ. ටයිරියාස් නම් අනාගතවක්තෘවරයා ඔඩිසියස්ට ඉටාකා වෙත යන මාර්ගය හෙළි කළේය. ට්‍රෝජන් යුද්ධයෙන් මියගිය ඔහුගේ සහෝදරවරුන් කිහිපදෙනෙකු සමඟ ඔඩිසියස් සංචාරය කළේය. 

පාතාලයේදී ඔඩිසියස්ට අගමෙමොන්, ඇචිලීස් සහ තවත් බොහෝ අයගේ අවතාරවලට මුහුණ දීමට සිදුවේ.  ඉන් පසු ඔඩීසියස් සයිරන් දූපත පසුකර යාත්‍රා කරයි. සයිරන් ගීතයට සවන් දෙන කෙනෙකුට නැවත පැමිණීමක් නොමැති බවට සර්ස් ඔඩිසියස්ට අනතුරු අඟවා තිබුණි. මේ නිසා ඔහු සයිරන් ගීත වසඟයෙන් බේරුණි. වසඟයෙන් බේරීමට ඔඩිසියස් සයිරන් පසුකර යෑමට පෙර  ඔහුගේ කන්වලට ඉටි දමන්නැයි ඔහු තම මිනිසුන්ට උපදෙස් දෙයි. තවද, නැවේ කුඹගසට ඔහුව බැඳ තබන ලෙසද ඔහු ඔවුන්ට පවසයි. 

සයිරන් මායාවෙන් බේරී ගිය පිරිසට  මීලඟ අභියෝගය වන්නේ යෝධ සුළි සුළඟක් වන චරිබ්ඩිස් හෝ මුහුදු රාක්‍ෂයා වන ස්කයිලාය. ඉදිරියට යාත්‍රා කිරීම සඳහා ඔහුට තම පිරිසේ සිටි මිනිසුන් හය දෙනෙකු ව්‍යසනයට ඇද දමන්නට සිදු විය. කෙසේ වෙතත්, අනෙක් සාමාජිකයින්ට ඉදිරියට යා හැකි පරිදි ඔහු මිනිසුන් හය දෙනෙකු අහිමි කරගත්තේය. එහෙත් ඔවුන් අහිමි වීමේ ශෝකය ඔහුට තදින් බලපෑවේය.

ඔඩිසියස්ගේ ගමනේ ඊළඟ නැවතුම හීලියෝස් දූපතයි.කාර්ය මණ්ඩලය හීලියෝස් දූපතට පැමිණි විට, ඔවුන් සියලු දෙනාම එකඟ වන්නේ සර්ස් ඔවුන්ට දුන් ආහාර පමණක් අනුභව කිරීමට ය. කෙසේ වෙතත්,, ඔවුන් මාසයකට වැඩි කාලයක් දිවයිනේ සිරවී සිටිති. ඔඩිසියස්ට සහ ඔහුගේ මිනිසුන්ට අනතුරු අඟවා ඇත්තේ හීලියෝස්ගේ ගවයන් අනුභව නොකරන ලෙසයි. නමුත් ඔඩිසියස්ගේ මිනිසුන් කුසගින්නේ සිටින අතර ඔවුන්ට වෙනත් විකල්පයක් නොපෙනේ. කුසගින්නෙන් පෙළෙන කාර්ය මණ්ඩලය මංමුලා සහගතව සූර්‍ය දෙවියන්ගේ පූජනීය ගවයන් මරා අනුභව කලෝය. ඒ නිසා පිරිස වෙත හීලියෝස් ගේ ශාපය පතිත විය. ඔවුන් මුහුදේ සිටියදී දැවැන්ත කුණාටුවක් ඇතිවී පිරිස මුහුදු බත් වූහ.

කුණාටුවෙන් පසු දින නවයක් ඉලක්ක රහිතව පාවී ගිය ඔඩිසියස්ව කැලිප්සෝ දූපතට ගසාගෙන ආවේය. කැලිප්සෝ තම දූපතේදී ඔඩිසියස්ව හමු වූ විට, ඇය ඔහුව රැගෙන ගොස් ඔහුට   සාත්තු සප්පායම් කරන අතරම, ඔහු සමඟ ආදරයෙන් බැඳී සිටියාය. ඔඩිසියස් ඇය සමඟ දිවයිනේ රැඳී සිටියහොත් ඇය සදාකාල ජීවනය  ඔඩිසියස්ට ලබා දීමට පොරොන්දු වූවාය. කැලිප්සෝ යනු වීරයාට අධිමානුෂික පරීක්‍ෂාවක් විය. ඔඩිසියස් ඇය සමඟ තබා ගැනීම කැලිප්සෝගේ ඉලක්කය වුවද, වීරයාට  රැඳී සිටිනවාද නැද්ද යන්න තෝරා ගැනීමේ  නිදහස ඇත.  ඔඩිසියස් කැලිප්සෝ සමඟ අවුරුදු හතක් රැඳී සිටියද, ඔහු  තම බිරිඳ පෙන්ලෝප්  වෙත පැමිණීමට ආශාවෙන් සිටී. ඔඩිසියස් තම බිරිඳ වෙනුවෙන්  වැලපෙන අතර, සියුස් වීරයාට අනුකම්පා කරයි, කැලිප්සෝට ඔඩිසියස් නිදහස් කරන ලෙස නියෝගයක් සමඟ හර්මීස් යවයි. කැලිප්සෝ ඔඩිසියස්ට නැවත සිය නිවසට යාමට ඉඩ දුන්නාය.

අවසානයේදී කැලිප්සෝ දූපතෙන් පිටත් වූ පසු ඔඩිසියස් නැවත වරක් මුහුදට පැමිණේ. ඔහු ඉටකා බලා යාත්‍රා කරයි. යලිත් දැවැන්ත කුණාටුවකට මුහුණ දෙන ඔඩිසියස් ෆේසියානුවන්ගේ දේශය වන ෂෙරියා වෙරළට ගසාගෙන යයි.  එහිදී ඔහුට නෞසිකා කුමරිය හමුවෙයි . ඇය ඔහුව අරේට් රැජින සහ ඇල්සිනස් රජු වෙත ගෙනියන්නීය. ඉටාකා වෙත ආපසු යාමට පෙර ඔහුගේ අවසාන නැවතුම මෙය වන අතර, ෆේසියානුවන්ගේ මෘදු, කාරුණික ස්වභාවය ඔහුගේ නොසන්සුන් ගමනෙන් සුවය ලබා ගැනීමට උපකාරී වේ. ඔඩිසියස්, ෆේසියානුවන්ගේ නෞකාවක් භාවිතා කරමින් ඉටාකා බලා යාත්‍රා කරයි.

ඔඩිසියස්ගේ සියලු මිනිසුන් අවසානයේදී මරණයට පත් වන අතර, ඔහු පමණක් ආපසු නිවසට පැමිණෙන්නේ ඔහුගේ බහුකාර්යතාව සහ දක්ෂතාවය නිසාය. ඔඩිසියස් සිය නිවෙසට යන ගමනේදී මුහුදු රාක්ෂයා වන ස්කයිලා සහ වර්ල්පූල් චරිබ්ඩිස්, යෝධ සයික්ලොප්ස් පොලිෆෙමස් සහ කැලිප්සෝ දූපතේ වසර ගණනාවක් සිරවී සිටීම ඇතුළු අභියෝග රැසකට මුහුණ දුන්නේය. පෘථිවියේ හා මුහුදේ දෙවියා වන පොසෙයිඩන්ගේ සතුරුකම හමුවේ ඔඩිසියස් හට තම නිවසට යාම පමා විය. පළිගැනීමේ තේමාවේ වඩාත්ම කැපී පෙනෙන නියෝජිතයන් වන්නේ පොසෙයිඩන් සහ ඔඩිසියස් ය. සයික්ලොප්ස් (පොලිෆෙමස්) ගුහාවෙන් බේරීම සඳහා ඔඩිසියස් එක් ඇසක් ඇති යෝධයා අන්ධ කලේය. සයික්ලොප්ස් යනු මුහුදු දෙවි පොසෙයිඩන්ගේ පුතෙකි. පොසෙයිඩන් ඔඩිසියස්ට ශාප කරයි. පොසෙයිඩන්ට ඔඩිසියස්ව මරා දැමිය නොහැක.  එහෙත් ඔහුගේ නැව් යාත්‍රා කැඩී බිඳී ගොස් ඔහුගේ සගයන් මුහුදු බත් වූහ. ඔහුගේ යුද සගයන් සියළුදෙනා මිය ගියෝය. අවසානයේදී ඔඩිසියස් ඉටාකා වලට පැමිනෙන්නේ තනිවමය.  හිඟන්නෙකු ලෙස වෙස්වළාගත් ඔඩිසියස් අවුරුදු 20 කට පසු නැවත පැමිණෙන විට, ඔහුව හඳුනාගත හැක්කේ ඔහුගේ විශ්වාසවන්ත සුනඛයා වන ආගෝස්ට පමණි. ඔහුගේ බිරිඳ පෙන්ලෝප් මෙම අමුතු යාචකයා ගැන උනන්දුවක් දක්වයි, ඔහු ඇගේ දිගුකාලීන අහිමි වූ ස්වාමිපුරුෂයා විය හැකි බවට සැක කරයි. 

මෙම වීර කාව්‍යයේ තවත් එක්  ප්‍රධාන තේමාවක් මෙන්ම පෞද්ගලික ගුණාංගයක් වන්නේ පක්‍ෂපාතීත්වයයි. ඔඩිසියස්ගේ බිරිඳ වන පෙනිලෝප් වසර 20 ඔහු එන තෙක් බලා සිටින්නීය. තම සිහසුනට මාන බැලූ සතුරන් විනාශ කිරීමෙන් පසු  ඔඩිසියස් තම අනන්‍යතාවය සනාථ කොට  ඉටාකා  සිංහාසනය නැවත ලබා ගනියි. ඔහුගේ බලය සුරක්‍ෂිත වීම සහ ඔහුගේ පවුල යළිත් එක්වීමත් සමඟ ඔඩිසියස්ගේ දිගුකාලීන අත්දැකීම අවසන් වේ.  ඔඩිසි යනු ට්‍රෝජන් යුද්ධයෙන් නැවත පැමිණීමට අරගල කරමින් වසර දහයක් තිස්සේ මුහුදේ සැරිසැරූ ඔඩිසියස්ගේ කතාවයි .

ඔඩිසියස් ගේ මරණය සිදුවන්නේ මහළු වියේදීය. ඔඩිසියස් ගේ මරණය හෝමර් විස්තර නොකරයි. ඔඩිසියස්ට වෙනත් කාන්තාවකගෙන්  ටෙලිගොනොස්  නම් පුතෙකු සිටි අතර ඔහු වැඩුණු පසු ඔහුගේ මව ඔහුගේ පියා කවුදැයි ඔහුට හෙළි කළ කළාය.  තම පියා හමුවීමට ටෙලිගොනොස් ඉටකා වෙත ආවේය. හාමතින් සිටි ටෙලිගොනොස් නොදැනුවත්කමින් ඔඩිසියස්ගේ ගවයෙක් ආහාර සඳහා කොල්ල කෑවේය. වයස්ගත ඔඩිසියස් ඔහුගේ දේපළ ආරක්‍ෂා කිරීමට පැමිණි අතර ටෙලිගොනොස් ඔඩිසියස්ට  හෙල්ලයෙන් ඇන්නේය. මරණීය තුවාල ලැබූ ඔඩිසියස් තම පුතාව හඳුනාගත්තේය. නොදැනුවත්කමින් තම පියාට හෙල්ලෙන් ඇන ඔහුව මරා දැමීම ගැන ටෙලිගොනොස් බොහෝ සෙයින් තැවුනේය. ටෙලිගොනෝස් ඔඩිසියස්ගේ දේහය පෙන්ලෝප් සහ ටෙලිමචෝස් වෙත ගෙන ආවේය. ඔවුන් එක්ව ඔඩිසියස් ගේ සිරුර භූමිදායනය කලෝය. ඉන්පසු ටෙලිගොනෝස් පෙන්ලෝප් සමග විවහා විය. ඔඩිසියස් ගේ කතාවේ පීතෘ ඝාතනය මෙන්ම වියාභිචාරය දක්නට  ලැබේ.  ඔඩිසියස්ගේ මරණය පිළිබඳ තොරතුරු වීර කාව්‍යයක් වන ටෙලිගොනි  හි  සඳහන් වෙයි. එම කාව්‍යයේ  ප්‍රධාන චරිතය ටෙලිගොනස් ය. 

හෝමර්ගේ කථා වල හේතුව, බුද්ධිය,  ලෞකිකත්වය, ධෛර්‍යය, ගෞරවය, අඛණ්ඩතාව සහ සංයමය අඩංගු විය.ග්‍රීකයෝ හෝමර්ගේ ලේඛන දෙස බැලුවේ ඔවුන්ගේ ජීවිත ගත කිරීමට අවශ්‍ය ආකාරය පිළිබඳ රීතියක් ලෙස ය.කාලයත් සමග හෝමර් ගේ   ඉලියඩ්  සහ ඔඩිසි විශ්ව සාහිත්‍යයේ අසාමාන්‍ය ලෙස බලපෑම් කළ කෘති බවට පත්වී තිබේ.  හෝමර් “බටහිර සාහිත්‍යයේ පියා” ලෙස හඳුන්වනු ලැබුවේ ඔහුට පසුව ඇති සෑම කතුවරයකුටම පාහේ ඇති කළ බලපෑම නිසාය. ජෙෆ්ෆ්රි චවුසර්ගේ සිට තෝමස් ජෙෆර්සන් දක්වා විශිෂ්ට කතුවරුන් හා කාව්‍යකරුවන් හෝමර්ගේ ඇදහිය නොහැකි බලපෑම ගැන කතා කොට ඇත.හෝමර්ගේ තේමාවන් සහ දෙබස් ග්‍රීක නාට්‍යයේ වර්ධනයට බලපෑ අතර බොහෝ නාට්‍ය රචකයන්ට ඔහුගේ ආභාෂය ලැබුනේය. සමස්තයක් ලෙස සලකා බැලීමේදී බටහිර සංස්කෘතිය හා සාහිත්‍යය කෙරෙහි හෝමර්ගේ විසින් ඇති කර ඇති බලපෑම අති විශාලය. පොදුවේ ග්‍රීක පුරාවෘත්ත බටහිර සාහිත්‍යයට හා කලාවට විශාල බලපෑමක් ඇති කලේය.

හෝමර් ලෝකය පිළිබඳ අද්විතීය හා ගැඹුරු දෘෂ්ටියක් මූර්තිමත් කලේය. මරණය සහ මරණින් මතු ජීවිතය පිලිබඳව පිලිබඳව හෝමර් සඳහන් කරයි. වීර කාව්‍ය ලෝකයේ, මරණයේ බරපතලකම අත්විඳිය හැක්කේ මිනිසුන්ට පමණි. බොහෝ හොමරික් වීරයෝ මරණින් පසු ඔලිම්පස් හි ප්‍රීතිමත් ස්ථානයක් වන එලිසියම් වෙත යති. අහස යනු දෙවිවරුන් වාසය කරන ස්ථානයක් වන අතර, ස්වර්ගයේ ස්ථානයක් ලබා ගත හැක්කේ වඩාත්ම තෝරාගත් මනුෂ්‍යයන්ට පමණි. එවැනි අවස්ථාවලදී ඔවුන් දිව්‍යමය, අමරණීය බවට පත් වේ. මරණයෙන් පසු බොහෝ මනුෂ්‍යයන් පාතාලයට බැස යන අතර, පාතාලය යනු සියළුම මනුෂ්‍ය වර්ගයා සඳහා පොදු ස්ථානයකි. ටාටරස් නමින් හැඳින්වෙන පාතාල ලෝකය  නිරයට සමාන්තරයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. එහිදී දෙවිවරුන්ගේ අප්‍රසාදයට ලක්වූවන්ට දරුණු දඞුවම් ලැබේ. හෝමර්ගේ වීර කාව්‍යයන්හි, පාතාලය නිරූපණය කරන්නේ ජීවමාන මිනිසුන්ට ගමන් කළ හැකි ස්පර්ශ්‍ය ස්ථානයක් ලෙස ය. ඔඩිසි හි 11 වන පොතේ  පාතාල ලෝකය පිලිබඳ විස්තර ඇත. පාතාල ලෝකයේ වඩාත් පොදු නාමය වූයේ හේඩීස් ය. 

ඔඩිසි පවසන්නේ මරණය මනුෂ්‍යයන්ගේ මාර්ගය බවයි. මරණය සියල්ලන්ටම පැමිණෙන බැවින්, හේඩීස් සියල්ලන්ගේම අවසාන ගමනාන්තය විය. හෝමර්ගේ කෘති මරණයෙන් පසු ආත්මය කුමක් වීද යන්න පිළිබඳ අදහස් කෙරෙහි ප්‍රබල බලපෑමක් ඇති කළේය. හෝමරික් වීර කාව්‍යයන් සමකාලීන ග්‍රීකයන්ගේ ආගමික විශ්වාසයන්ට බෙහෙවින් බලපා ඇති අතර, මළවුන් පිළිබඳ ඔවුන්ගේ අදහස්, වීර වන්දනාවන්හි ව්‍යාප්තිය සහ ඔවුන්ගේ සුසාන ක්‍රම කෙරෙහි බලපා තිබේ. 

ඔඩිසි හි හෝමර්ගේ ලෝකය විශාලය.  ඔඩිසි, එවකට දන්නා (සහ නොදන්නා) ලෝකයේ බොහෝ දේ ආවරණය කරයි. මෙම කාව්‍යයේ විශ්වය සහ එය වටහා ගන්නා අත්දැකීම් පරාසය” පුළුල් කරයි. ඔහුගේ වීර කාව්‍යයෙන් දැක්වෙන්නේ මිනිසුන්, ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන් සහ අතීතය සිහිපත් කළ හැකි ආකාරය, අනුස්මරණය කළ හැකි ආකාරයයි. හෝමර්ගේ විශිෂ්ට කවි පසුකාලීන සම්භාව්‍ය ග්‍රීකයන් සඳහා ආගමික ලියවිලි නොව අත්තිවාරම් කලා කෘති ලෙස පැවතුනි. ගුණවත්කම සහ ගෞරවය යනු වීර කාව්‍යයන්ගේ කේන්ද්‍රීය අභිලාෂයන් ය. ගෞරවය පුරාණ ග්‍රීසියේ වඩාත්ම පුනරාවර්තනය වූ සංස්කෘතික හා සදාචාරාත්මක වටිනාකම” යැයි  රිචඩ් හූකර් පවසයි

පසුකාලීනව වර්ජිල් හෝමරික් අත්දැකීම රෝම අත්දැකීම්වල කොටසක් බවට පත්කිරීමට උනන්දු විය. වර්ජිල් හෝමර්ගේ වීර කාව්‍යයන් තේරුම් ගත් අතර, ඔහුට ඔඩිසි සහ  ඉලියඩ් යන  කාව්‍ය  ඔහුගේ ඇනයිඩ් කාව්‍ය තුලට ඇතුළත් කිරීමට අවශ්‍ය විය. හෝමර්ගේ වීර කාව්‍ය දෙකෙහිම බොහෝ චරිත අනුකරණය ඇනයිඩ් කාව්‍ය තුල දක්නට ලැබේ.  හෝමර්ගේ සහ ඔහුගේ වීර කාව්‍යයන්ගේ බලපෑම සියවස් ගණනාවක් පුරා විහිදී ඇති අතර එය අදටත් ප්‍රබල බලවේගයක් ලෙස පවතී. ඔහුගේ වීර කාව්‍යවල අන්තර්ගතය, අදහස් හා ශෛලිය සොක්‍රටීස්, ඇරිස්ටෝටල් සහ ප්ලේටෝගේ යුගයේ ග්‍රීක අධ්‍යාපනයේ අඩිතාලම වූ අතර විලියම් ෂේක්ස්පියර් ඇතුළු බටහිර සාහිත්‍ය කෘතිවලට බලපෑම් කලේය.ඩැන්ටේ, මිගෙල් ඩි සර්වන්ටෙස්, ජෝශප් කොන්රාඩ්, ජේම්ස් ජොයිස් සහ එල්. ෆ්‍රෑන්ක් බෝම් ඇතුළු ඔහුගේ ඊළඟ පරම්පරාවේ කවියන්ට ඔහුගේ ද ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි බලපෑම් ඇති විය.

පුරාණ ග්‍රීක දෙවිවරුන් සමරන ද ඉලියඩ්, ඔඩිසි සහ හෝමරික් ගීතිකා” කවි වල කර්තෘත්වය ආරෝපණය කළ හෝමර් නම් තනි පුද්ගලයෙක් වරෙක සිටි බවට අප උපකල්පනය කරමු. හෝමර් යනු තනි පුද්ගලයෙකු හෝ පුද්ගලයන් කිහිප දෙනෙකුද යන්න පිලිබඳව විවාදයක් ඇති බවද  අප පිලිගන්නෙමු. ග්‍රීක සාහිත්‍යයට අඩිතාලම දැමූ මහා වීර කාව්‍යයන් දෙක වන ‘ද ඉලියඩ්’ සහ ‘ඔඩිසි’ සාමූහිකව හෝමර් ලෙස හැඳින්වෙන කවි-ගායක කණ්ඩායමකගේ කෘති විය හැකිය. එහෙත් කාලයත් සමඟ  හෝමර්ගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය  අඩු වී නැත.  හෝමර්ව ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි හි කතුවරයා ලෙස අප පිළිගත්තත් ප්‍රතික්ෂේප කළත්, ඔහුගේ නම මෙම කලාකෘති සමඟ නොනවත්වා සම්බන්ධ වී ඇති අතර වෙනත් ආකාරයකින් ඔප්පු කිරීම සඳහා නව, නිශ්චිත සාක්ෂි සොයා ගන්නා හෝමර් ගේ නම පවතිනු ඇත. 

හෝමර් ග්‍රීක ශිෂ්ටාචාරයේ ප්‍රමුඛ සංස්කෘතික වීරයාය. හෝමර්ගේ කෘති ඔහුට සදාකාලික උපහාරයකි. වසර දහස් ගණනක් තිස්සේ, ඉලියඩ් සහ ඔඩිසි යනු සෑම භාෂාවකම කවියන් විසින්ම මනින ලද ප්‍රමිතීන් ය. හෝමර්ට මිනිස් ස්වභාවය පිළිබඳ සියළුම අංශයන්හි අවබෝධයක් තිබුනේය. හෝමර් මානව පරිකල්පනය සහස්‍ර දෙකහමාරකට වැඩි කාලයක් පෝෂණය කර ඇති අතර, ප්ලේටෝ සිට වර්ජිල් දක්වා, ඇලෙක්සැන්ඩර් පෝප් ගේ සිට  ජොයිස් දක්වා, ඩැන්ටේ සිට වුල්ෆ්ගැඞ් පීටර්සන් දක්වා සියල්ලන්ටම  සුවිසල් බලපෑමක් කොට ඇත.මනුෂ්‍යත්වය කිසි විටෙකත් හෝමර් සමඟ කටයුතු කිරීම නතර කළේ නැත.  

Works Cited

1. Croally, N. T. (1994). Euripidean Polemic: The Trojan Women and the Function of Tragedy. Cambridge, UK: Cambridge University Press.  
2. Dalby, Andrew. (2006). Rediscovering Homer. Inside the Origins of the Epic. New York and London: W.W. Norton & Company.  
3. Dougherty, C. 2001). The Raft of Odysseus: The Ethnographic Imagination of Homer’s Odyssey. New York and Oxford: Oxford University Press
4. Foley, J.M.(2007).  ‘Reading’ Homer through Oral Tradition, College Literature, Vol. 34, No. 2.
5. Ford, Andrew. (1992). The Poetry of the Past. Ithaca: Cornell University Press.    
6. Gottschall, Jonathan. (2008). The Rape of Troy: Evolution, Violence, and the World of Homer. Cambridge: Cambridge University Press.
7. Griffin, Jasper. (1980). Homer on Life and Death. Oxford: Clarendon Press.   
8. Homer (1992). The Odyssey (R. Fitzgerald, Trans.). New York, NY: Everyman’s Library/Alfred A. Knopf  
9. Homer. (2000). The Essential Homer: Selections from the Iliad and Odyssey. (S. Lombardo, Trans.). Indianapolis, IN: Hackett Publishing Company.
10. Malkin, I. (1998). The Returns of Odysseus: Colonization and Ethnicity. Berkeley and Los Angeles: University of California Press.
11. West, M.L. (1999). The Invention of Homer . The Classical Quarterly, New Series, Vol. 49, No. 2 

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ

අති උත්තම මැල්කම් රන්ජිත් කාදිනල්තුමා දේශපාලනය කරන බවට හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකු වූ හරින් ප්‍රනාන්දු හිටි හැටියේම, කාදිනල්තුමා ඉලක්ක කරගෙන චෝදනාවක් දමා ගසන ලදී. ඔව්! කාදිනල්තුමා සිදුකරන්නේ දේශපාලන ක්‍රියාවලියක් බව ලොවම දනී. එමෙන්ම. පන්සලේ හාමුදුරුවරු කරන්නේද දේශපාලන ක්‍රියාවලියක් බව අපි දන්නෙමු. සෑම ආගමික දර්ශනයක්ම දේශපාලනය හා සම්බන්ධතාවයක් ඇත. මේ ලොව වාසය කරන සියලුම මිනිසුන් තුල දේශපාලනයක් ඇති බව සියල්ලෝම දනී.. එසේ නොවන කිසිදු මිනිහෙක් මේ රටතුල ඇත්තේද නැත. දේශපාලනය කිරීම මෙරට නීතියෙන් වලංගු දෙයක් බැවින් සියලුම පුජකවරුන්ට චන්දය දැමීමේ බලය ලබාදී  ඇත. එවන් පසුබිමක් තුල අති උතුම් මැල්කම් රන්ජිත් කාදිනල්තුමාට මේ අවස්ථාවේදී, මේ ආකාරයෙන් පහත ලෙස පහරදීමට හරින ප්‍රනාන්දු පෙරමුණ ගත්තේ කුමන බලපෑමකට අනුවද යන්න සම්බන්ධව අපි සොයා බැලිය යුතුය. පෙරහරේ කස කාරයා ලෙස ඉදිරියෙන්ම හරින ප්‍රනාන්දු පළමු කටයුත්ත ආරම්භ කල විගසම අනිත් කට්ටියත් ටිකෙන් ටික එලියට අවතිර්න වෙමින් සිටි.

මෝඩ හරින්  ප්‍රනාන්දු මේ හදිසියේ කරන්නට පටන්ගත්තේ අනුන්ගේ කොන්තරාත්තුවකි. කොන්තරාත්තුව බාර දුන්න කෙනා ඊළඟට කලඑළි බැස්සේ හරින ප්‍රනාන්දුව අගය කරමිනි. ඊට පසු අපකීර්තිමත් නළුවාද හරින් ප්‍රනාන්දු අගය කරමින් සිය හඬ පතුරවන්න ආරම්භ කරන ලදී.

පාස්කු ප්‍රහාරය මේ රටේ සිදුවෙන විට මෙරට පැවතියේ, හරින්  ප්‍රනාන්දුලාගේ, මංගල සමරවීරලාගේ රජයකි. මියගියේ අති උතුම් මැල්කම් රන්ජිත් පියතුමාගේ කතෝලික සභාවට අයත් බැතිමතුන් පිරිසකි. මේ පිරිස මියගියේ, මිට වසර දහස් ගණනකට පෙර හරින් ප්‍රනාන්දු නියෝජනය කල රජයට සමාන රජයක් විසින් කුමන්ත්‍රණ කාරීව   කුරුසයේ ඇණ ගසා  මරාදමන ලද යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ උට්ඨානය හෙවත් යලි නැගී සිටීම සතුටින් සැමරීමට පැමිණි අවස්ථාවේදීය. මේ මිනිසුන්ට ඒ සතුට විද ගැනීමට පෙර තමන්ගේ ශරීර කැබලිකරණයකට ලක්කර දේවස්ථාන මිනි මස් මඩු බවට පත්කිරීමේ තත්වයක් හරින් ප්‍රනාන්දු රජය විසින් නිර්මාණය කර තිබිණි.

හරින් ප්‍රනාන්දු රජය ඒ තත්වය සිදුවීමට ඉඩ හැරියේ නින්දනීය ආකාරයටය. පල්ලි තුල බෝම්බ පුපුරුවා හැරිම දේශපාලන ක්‍රියාවලියකි.මේ දේශපාලන ක්‍රියාවලියේ අරමුණ සිංහල හා මුස්ලිම් ජනතාව අතර මහා ගැටුමක් නිර්මාණය කිරීමයි.අපි සිංහල හා මුස්ලිම් ජනතාව අතර ගැටුමක් නිර්මාණය වෙමින් පවතින බව දැක්කේ වර්ෂ 2015ට පෙරය. නමුත් ඒ වනවිට මෙරට පැවතියේ මහින්ද රාජපක්ෂ රජයක් බැවින් එවැන්නක් සිදුවීමට එවකට සිටි ආරක්ෂක ලේඛම්වරයා කිසි දිනෙක ඉඩ නොතබන බව දන සිටි බැවින් අප නිහඬව සිටියෙමු. නමුත් යහපාලය රජය බිහිවීමත් සමග මේ මුස්ලිම් අන්තවාදයේ බියකරුබව දන්නා අපිට නිහඬව සිටීමට නොහැකි බැවින් අපි ඒ බව අපිට හැකි මට්ටමින් හඬගා කීවෙමු. ඒ මෙසේය.

 https://www.lankaweb.com/news/items/2016/06/13/%e0%b6%b1%e0%b7%94%e0%b6%af%e0%b7%94%e0%b6%bb%e0%b7%94-%e0%b6%85%e0%b6%b1%e0%b7%8f%e0%b6%9c%e0%b6%ad%e0%b6%ba%e0%b7%9a%e0%b6%af%e0%b7%93-%e0%b6%b8%e0%b7%99%e0%b6%bb%e0%b6%a7-%e0%b6%ad%e0%b7%94/

අපි දුටුවේ,අප එදා පලකල ලිපියේ අන්තර්ගත කරුණු පමණක් නොවේ. අපි සිංහල මිනිසුන්ව පවුල් පිටින් කපන කොටන ආකාරය දුටුවෙමු. සිංහල කෙල්ලන්ව දුෂණය කරන ආකාරයට අමතරව ඔවුන්ව ප්‍රසිද්ධියේ ධනවතුන්ට විකුණන ආකාරයද දුටුවෙමු. සිංහල තරුණයින්ව තොග පිටින් මරණ ආකාරයද දුටුවෙමු. ඊට අමතරව පවතින රජයේ පාර්ශවයෙන්  මුස්ලිම්වරුන්ට එරෙහිව ඔවුන්ගේ ගෙවල් වලට පැන ඒවායේ ඇති මිල මුදල් කොල්ලකමින්, එම තරුණියන්ව දුෂණය කරමින් එම ගෙවල් පුළුස්සා දමන ආකාරයක්ද දුටුවෙමු.ඊටත් එහා ගිය තත්වයන්ද අපි දුටුවෙමු. ඒ ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව යයි හදුන්වාගත් ඇමරිකාව, බ්‍රිතාන්‍ය, ජර්මනිය, යන රටවල් සෘජුවම මෙරට ජනතාව සුරකින බව කියමින් රට තුල සිටින මුස්ලිම් අන්තවාදින්ව බලවත් කරන ආකාරයක්ද දුටුවෙමු. එදා LTTE තුලින් ලබාගැනීමට උත්සහ කල දේ මේ මුස්ලිම් අරගලය තුලින් ලබාගැනීමට වෙර දරන බවක්ද දුටුවෙමු. සිදුවීමට තිබුන තත්වය ඉතාම බරපතල බැවින්, අපි මේ ලිපිය ලියා පළකරමින් ඉල්ලා සිටියේ සිංහල මිනිසුන්වත් මුස්ලිම් මිනිසුන්වත් කලබලවී සටන් වැදීම නොකළ යුතු බවයි.

අප මේ සියල්ලකම දුටුවේ,ජාත්‍යන්තර දේශපාලන සිදුවීම් තුලින් වන අතර,2016 අප හඬගා  කිව දේ සිදුවුනේ වර්ෂ 2019දිය. අප කවුරු කොහොම කීවත්, පාස්කු ප්‍රහාරයේ දැඩි බලපෑම ඇතිවන්නේ, මියගිය හා අංග විකලත්වයට පත් මිනිසුන්ගේ ඥාතීන්ටය. මේ මිනිසුන්ගේ මනස හා ගනු දෙනු කිරීම අපට කිරීම කල නොහැක. ඒ මනස මුස්ලිම් ප්‍රජාවට එරෙහිව මෙහෙයවනු ලැබුවේ නම් ජයගන්නේ,සින්හලයින්වත් මුස්ලිම්වරුන්වත් නොවේ.බටහිර අධිරාජ්‍යවාදයයි. මේ තත්වය ඉතා බුද්ධිමත්ව වටහා ගෙන හැඟීම් පාලනය කරගනිමින්, ප්‍රඥාවන්තව ක්‍රියාකළ වැදගත්ම පුද්ගලයා වන්නේ, අති උතුම් මැල්කම් රංජිත් කාදිනල්තුමාය.උන්වහන්සේ සිදුකලේ අතිපුජනිය කාර්යකි. ඒ හේතුවෙන් සතුරාගේ සියලුම සැලසුම අකර්නම්යවූ අතර සතුරන් සියල්ලක්ම එකතුවී අවි අමෝරාගෙන උන්වහන්සේට එරෙහිව මේ එන්නේ, එදා යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට  සිදුකල දේට සමාන කාර්යක් උන්වහන්සේටද එරෙහිව සිදු කිරීමටය. උන්වහන්සේ සිදුකල ක්‍රියාව නිසා, සුරකුනේ, මෙරට සිංහල දෙමල හා මුස්ලිම් ප්‍රජාව බැවින් මේ අවස්ථාවේදී කිසිම බේදයකින් තොරව අප එතුමා වෙනුවෙන් පෙනී සිටිය යුතුය.

Courtesy NewsIn.Asia

The panel’s report submitted to President Gotabaya Rajapaksa will be thrown open to the public for comments

Colombo, June 25 (newsin.asia): The final report of the Expert’s Committee appointed to review the proposed Millennium Challenge Corporation Compact (MCC) was handed over to President Gotabaya Rajapaksa at the Presidential Secretariat on Thursday.

Later the report will be placed before the public, the Presidential Media Division said.

The Committee has presented its recommendations following a six months long study after careful consideration of opinions, views and suggestions from various sectors of the society including experts, voluntary organizations, public entities and individuals.

Two stages of the MCC had been signed in 2017 and 2018 said the Chairman of the Committee Lalithasiri Gunaruwan Professor of Economics of University of Colombo. Although USD 7.4 million and 2.6 million had been granted under the two stages, no accounts details are to be found anywhere, Prof. Gunaruwan said.

The Chairman pointed out that no multi-sectorial analysis had been conducted by the focal points of the then Government entrusted with the task of reviewing before the signing of the Compact.

Prof. Gunaruwan said that after the adoption of the project as an Act of Parliament it would be a violation of the agreement to submit a counter-proposal or a resolution relating to it.

Any condition of the Compact can be amended by two representatives by a letter. Such an action amounts to a violation of the sovereignty of Parliament. It had created a situation where the Attorney General cannot represent the Government or go to Courts, the Chairman said.

The members of the Committee enlightened the President on the current status of countries which had implemented the MCC. They said the fate of these countries is tragic.

The Chairman Prof. Lalithasiri Gunaruwan commended the opportunity given by the President to compile an unbiased report without intervention of any external party.

After considering all these facts the President directed the Secretary to the President to place the recommendations of the report before the public.

Following a Cabinet decision taken on December 18, 2019, the four-member Committee was appointed with effect from January 01st, 2020. Former Secretary to the Ministry of Transport Dr. D. S. Jayaweera, President’s Counsel Justice Nihal Jayawardena and architect Nalaka Jayaweera are the other members.

The interim report of the Committee was handed over to the President on February 17th.

By P.K.Balachandran Courtesy NewsIn.Asia

Ceylon’s Prime Minister Sirimavo Bandaranaike got together six non-aligned countries to help India and China end border clash

In the on-going Sino-Indian conflict over Galwan, no third country has taken serious steps to intervene. An off-the-cuff offer by US President Trump was politely rejected by both India and China, and Russia has said that no third country involvement is needed. But during the earlier more serious Sino-Indian conflict in 1962, six top non-aligned countries led by the then Sri Lankan Prime Minister Mrs. Sirimavo Bandaranaike, had taken the initiative to bring about a lasting ceasefire and enable the start of bilateral talks to end the border dispute.

That NAM move was made with the express consent of India and China. Both needed an excuse to end the hot war.

The six-member non-aligned group comprised Ceylon ( as SriLanka was known at that time), the United Arab Republic (which is Egypt now), Ghana, Indonesia, Burma (now Myanmar) and Cambodia.

In the Sino-Indian war, which broke out on October 20, 1962 and ended on November 21, 1962, the Chinese had seized the Chip Chap River Valley, Galwan Valley and Pangong Lake in Ladakh in the Western Sector bordering Sinkiang and Tibet. Tawang, Thagla Ridge, Dhola Pass (Che Dong for the Chinese) and Walong in India’s North East Frontier Agency (now called Arunachal Pradesh) had also been over-run. On their maps, the Chinese were showing 57,936 sq km of the North Eastern Frontier Agency and 19,312 sq km of Ladakh as being part of China.

China’s Proposal

While the fighting was going on, on October 24 and November 4, the Chinese Premier Chou-En-Lai proposed a three point peace plan. It envisaged a 20 km withdrawal by both sides from the Line of Actual Control (LAC); military disengagement; and talks between himself and Indian Prime Minister Nehru.

But Nehru rejected the offer and insisted that the withdrawal should be to positions held before 8 September, 1962 when the Chinese first attacked triggering a full scale war. Despite the distressing news from the front in which Indian troops were retreating, Nehru declared his intention to fight till the end.

We are taking all possible help from friendly countries and there is no limit at all for such help,” he said alluding to Western aid. Nehru’s lurch towards the West further irked China and Chou-En-Lai warned against the ‘internationalization’ of the border war.

Unilateral Ceasefire

However, on November 21, China unilaterally declared a ceasefire and said that it would withdraw its troops 20 km from the Line of Actual Control (LAC) by which it meant the LAC as of November, 7, 1959. But China stipulated that the Indians should not go up to the ‘illegal’ McMahon Line (the Sino-Indian border drawn by the British in 1914) in the Eastern Sector. The Indians should keep a clear 20 km distance from the line. India should also not reoccupy Walong, a major base in that sector, China said.

In the Western Sector, China said that India should withdraw 20 km and not try to get back to the Chip Chap River Valley, the Galwan River Valley and the Pangong Lake. India was told not to re-establish any of the 43 ‘strong points’ it had set up in the Western Sector prior to the war. Beijing said that Chinese troops would begin withdrawing from December 1 onwards, but would ‘hit back’ if the Indians failed to observe any of the stipulations.

Rejecting the humiliating conditions intoned in an arrogant way, Nehru declared that India did not propose to negotiate, unless the Chinese forces went back to the LAC which existed before September 8, 1962.

Nehru said: Events since 8 September, 1962, have completely shattered any hope that anyone would have entertained about settling the India-China differences peacefully in accordance with normal principles observed by all civilized governments. India would never submit, whatever the consequences, and however long and hard the struggle may be.”

The Chinese argued that if the September 8, 1962 line was accepted as the LAC, 6000 sq km of Chinese territory would be in Indian hands. However, on November 23, India ordered its troops not to take any provocative action,” even as it sought military aid from the US and UK.

Sirimavo’s Intervention

Meanwhile, alarmed by the unbridgeable gulf between the Indian and Chinese positions, and the possibility of resumption of hostilities leading to an expanded war involving the US and the West, Ceylon’s Prime Minister Sirimavo Bandaranaike called for an ‘informal’ meeting of Non-Aligned countries.

In letters sent to the UAR, Ghana, Burma, Cambodia and Indonesia, Sirimavo said: The grave international situation arising from the present state of the Sino-Indian Border Conflict, in my view, requires immediate and concerted attention to influence the Governments of India and China to avert the outbreak of a world war. I have been in communication with the Prime Ministers of India and China and I am aware that several other Prime Ministers of other non-aligned countries have made similar approaches, but it seems to me that individual efforts have not met with much success. It is therefore, extremely urgent that Heads of State/Prime Ministers of such non-aligned countries, as may be able to assist in influencing India and China should, if possible, meet and consult one another and decide upon an immediate joint appeal to India and China. I propose, therefore, for your urgent consideration, an immediate informal meeting of the Heads of State and Prime Ministers of UAR, Indonesia, Ghana, Burma, Cambodia and Ceylon, in the capital city of any one of these countries. If that is possible, I should be happy to suggest Colombo as the venue of such a meeting. I shall be glad to have your views if there are other non-aligned countries, who in your view, should be invited to such a meeting. I propose that the meeting should be held at the latest possible moment, and I suggest the first week of December. I shall be grateful to have an immediate reply.”

The UAR, Indonesia, Burma, Ghana and Cambodia, agreed to join a peace mission. The group of six agreed to meet in Colombo from December 10 to 12.

Colombo Proposals

On 12 December, 1962, the six-non-aligned group came out with the Colombo Conference Proposals (CCP): The CCP said that in the Western Sector (namely Ladakh), the Chinese military should go back by 20 km while India could keep its posts up to the LAC as of November 7, 1959. The demilitarized zone of 20 km created by Chinese military withdrawals will be administered by civilian posts of both China and India. With regard to the ‘Eastern Sector’, the Indian Forces can move up to the McMahon Line , except in two areas.

While India accepted the proposals in toto, China rejected them. On January 6, 1963, China said: Since the conflict occurred in both the Eastern and Western Sectors, the same principle of withdrawal should apply to all sectors. In no case should one side be called upon to withdraw, and the other side allowed to advance. If there should disengagement, this should be done all along the entire Sino-Indian Boundary and not just in one of the sectors.”

The Colombo proposals had allowed India to advance up to the McMahon Line, a line which China had not accepted as legitimate. It wanted the line to be renegotiated.

However, despite disagreement on the CCP, neither India nor China resumed hostilities. This was partly due to the threat of US involvement on the Indian side, and partly due to the moral pressure exerted on both China and India by the non-aligned group led by Mrs. Bandaranaike (The Citizen/Daily Express/newsin.asia)

(The picture at the top shows Ceylonese Prime Minister Mrs.Sirimavo Bandaranaike with her Indian counterpart Jawaharlal Nehru)