Sunil Yatalamatta Gamage

Police officers should be held responsible if crimes including theft, murder or drug trafficking, were taking place in the areas coming under them’. GeneraL Kamal Gunaratna Defense Secretary

Four and half years of yahapalanaya”; rule had been a failure in many way to our country. Under the banner of Yahapalanaya” Our Central Bank was robbed, Our Christian people were murdered by decreasing the national security of the country via draining and jeopardizing the national intelligence, Hambantota Port was Sold, Indo lanka trade agreement was about to sign without any mandate of people, as the same Singapore trade agreement, the agricultural sector was embracing it’s natural death sentence, farmers were encouraged to grow Tulips and Roses, legislation for lesbian and same sex marriages, national forest preserves were cut down and living beings and their habitat were threatened, E.G Willpathtu, conspiring MCC treaty signing with US, Attaching our Maha Nayakaya and sanga society. Public strikes, trains strikes, postal strikes, tear gas and water canon for strikers, Parents were scared to send their children to schools. University students were picketing and unrest on daily basis. These were everyday practices and stories of past four and half years in our country. People must recall how much of uncertainty was in their lives past few years with Ranil and Mithree so called Yahapalanaya”. It was a stigma not to be forgotten easily by the general public. Ranil and the gang introduce mockery to governing constitution as he needed to stay in power to do more devastation to our country. I cannot be silent without recalling the past. That is what was happening to my beautiful country. Like every expatriate in the world, I love my country, and now the country is in the right direction with right leadership. I want every possible person to use their platform to educate public to win and vote for a leadership who will continue to develop the country through its resources and value.

In order to establish a law abiding society we need to practise tough rules for sometime until people obey the rules. Rules are prime forming a just society everywhere in the country. Discipline is quite essential quality or a present day skill we need to learn and practice whichever the stage of our lives.We talk discipline people; which means law abiding people. Which means if road sign says 60km/h, everybody need to aware we need to drive the vehicle 60km/h. Probably 5km above or less will not count as a big violation of law. But it is better to stick to that speed limit. If the people are walking on the right at the street speed limit must be maximum 50km/h or otherwise 30km/h is the speed. That is just a simple example of good practice. When we communicate we need to listen as much as possible rather than talking. Then we need to  aware how to listen attentively. We need to respect our parents, elders, teachers, values of others, etc. Think about the time we had gone through over the past 4 and half years. Do you remember the day our former prime minister Ranil Wickramasinge’s behavior in the parliament with his fellow politicians. He said Kauda hora” , then his followers said Rajapakse is the hora”. what this behavior make you aware. Ranil Wickramasinghe is a person more than 70 years old. His basic behavior and conduct in the parliament was very low and undisciplined. We all were watching this through media. Is this the behavior of responsible politicians. This is one of the reasons why people made aware  all the 225 politicians must be useless and utter waste of public money. There is no greatness in such a parliament. Hon President was exactly correct as he decided not to have those people summon to parliament again. Politicians need to be knowledgeable, disciplined, dedicated, trustworthy, committed, competent, respectful law abiding set of people who work as trustees to people of this country. That is why the incoming election is crucial judgement of people. We all need a country of safe for living and politicians of dedicated to protect its constitution and the land. We don’t want to hear divisive speeches of devolution of power again in the upcoming parliament. We want to hear people speak how they will improve our economy, we want to hear hear how they implement laws and orders to protect our forestry, we want to hear how they planning to improve the racial harmony between Our own Tamils, Sinhalese, Moslem s, We want to hear how they are planning to give the new life to our own industries like Valachenai paper mill. How they are planning to improve our fruit industry, How they are going to preserve  our  ancient historical sites and their integrity. Which will eventually gain our lost prestige lost proud again. It is not difficult to achieve. Our security forces achieve much difficult war against terrorism then why can’t we plan and work ourselves to achieve self sufficiency.

Right now only Sri Lankan military personnel only trustworthy based on the choice as well as circumstances by people. There is nothing wrong they have been entrusted more and more portfolios to carry on as they have proved by themselves as they are capable as well as won the hearts and minds of general public. Our military enormously respected by Sri Lankan people. Why is that for them. It is because they were the people established our national borders of the country. They are the people established the national security of the country. We all know how they did it and now they are dedicated to our security. People and Organizations respected and recognize for many achievements. However, there is significant difference between these two Words Anybody can identify recognition and respect are similar words. They apparently look same, but they are different in broad sense. The word recognition is for achievement of something. Mostly it is awarded as certificate or as a valued generous to admire. The recognition explodes in a big way at the time, and then forgotten later on. Probably the significance remains a shorter period of time. That is way I said it explodes and subside later on. But respect not like that; it reverberates as time goes on. It is because it stays in the hearts and minds of the people. Sri Lankan military stays in the hearts and minds of the people because of their contributions towards our motherland.  Even anything they involve to they did it with dedication , vision , guiding with values.  And the achievement through such a pathway is successful. And that success is a story for the country and for the people. That is the reason our military  has been respected by the people of the country.

According to current economic shifts and changes, the future economic prospects of a country will be on how safe the country to travel, stay, their hospitality and how much of bio diversity in that country ; all of these will depend the security; law and order of the country. The places in the world increasingly getting vulnerable and unsafe due to extremists, drug traffickers, religious troubles, racial communal unrest. Especially Asia Pacific region is getting more economic hot spot in the world , the security of that region getting more and more prime. Sri Lanka will be the main destination of many tourist, and cruise liners destination as world is looking for more and more places of safe and secure.

There is a huge potential to introduce brand new international news channel which will cover Asia and the world. It has to be born from a country like Sri Lanka. Such a news channel must prominently dedicated to cover the news of Asia. Right now world news channels doen’t do enough information, due their geo political interest and many more. The Asian news channel need to prepare Asian economic affairs and the world through this news channel. It is because Asian Pacific will be the next economic power center of the world. That is one of the method of getting rid of bogus news channel of BBC, CNN, Fox news etc. Asia Pacific region need a world news channel. This is the time for it. It has to be born from Sri Lanka.

These days all of our news channels broadcasting political discussions of upcoming election and views of politicians. Many people including myself find these discussions are useless and waste of time. They are just political discussions. I do not think most of these panel discussions with politicians bears any national importance to our country. People of this country are hungry of knowing of how this country will develop in economic, cultural, social sectors, planning and implementation of the policies in the next five years. It is necessary media platforms to use the concept to promote in a discussion style to aware the public. Only couple of channels are doing this national duty. Most of the channels are not doing the thing that they suppose to be doing. For example if we need to prosper in fruits; The sweet Green orange requirement for the country. We must invite expertise in agriculture sector and discuss how can we achieve the self sufficiency of green orange requirement to our country. Why this is important? Such a discussion will only be a perspective, but it will have the potential to be developed as an idea and develop further. Now we have a government looking for such opportunities and remember this is a people’ government. This is why made in Sri Lanka concept need to move forward. There is no point of discussing  MCC treaty, Politics in Sri lanka through Davasa” program. We do not need to hear what happen to the justice to drug dealers in the country. That is only a news. Please use your media platform to promote how can we achieve prosperity through self sufficiency in the areas of economy, culture, etc. Media Channels need to bring intelligent, academics, and thought leaders in to such discussions. We need to force those PhD holders into this type of projects and make use their intelligence put into work for the country.

We must need to promote our Sri Lankan entity heavily and aggressively around the world to gain the economic advantage to our country. We have everything for that to achieve. We need planning from a scratch starting with security. Security and safety must shift to focus to ensure individual safety and freedom from north to east without any scary to people. It is about safety culture. Right now we don’t have it. But for sure as there is a task force working round the clock to ensure the individual safety, we can hope it could be achieved.

I am compelled to write on Sri Lanka Police Narcotic Bureau division. According latest arresting of culprits involved in drug dealers in the country; above division front line officers are involved drug trafficking  hiding, & safe distribution of heroin throughout the network. It seems like the police officers involved into drug trafficking had been continuing the business for a long time. The police media spokesman says, when we recruit 100 people there may be 5 or 6 people; with in born hard to train people and every workplace is like that” This is a sensitive subject now it has gone to public awareness. I want to let this police officer;  when you know information worth content of a box. And when you suppose speak information circled in the box. Make sure you speak information within that circle. If you wish to continue to maintain the respect of police department. This has been a beyond dangerous development. We must be grateful being appointing a task force, which has more powers to investigate even police the chief.The immediate next step would have been the collapsing of the system. The end result would have been unimaginable; our country would have been a placed in the world map as a country of drug dealers. There could have been high way gun fights in our country among drug dealing groups. So if the president didn’t appoint the high powered panel of expertise to investigate the island wide narcotic and drug/heroin distribution system, the institutional officers involvement will never come to surface. So the question is what was our police chief doing all this time. He must resign otherwise must laid off from work immediately. People need to urge the government to do this and show the transparency of work. We want to see our country free from drugs dealers sooner than ever before. Making the legal network effective and efficient to bring those drug king pins to justice and the politicians involved into this business need to be revealed. This is a very good starting point to let the public aware which politicians involved in this business and sentence them. We are over looking many more investigations and their outcome. I will highlight something quite clear in this forum. People of this country are watching very closely; what is happening the investigation of Holy Sunday attach. We need to identify people behind this attach and prosecution through our justice system. We need to find brains behind bond scam, and prosecution through our justice system. If this is not going to happen it will be the starting point of falling of trust, people had kept on this government.

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ දේශපාලන පක්ෂයකි. මේ දේශපාලන පක්ෂය මෙරට සිටි උගත්, ඇති දක්ෂ තරුණයින් විසින් සිය ශක්තිය වැයකර ඉතා අසීරුවෙන් ගොඩනගන ලද එකම දේශපාලන ව්‍යාපාරයයි. මේ ව්‍යාපාරයට අප සම්බන්ධවුයේ, වර්ෂ 1967දිය. මෙය ගොඩනැංවීමට හේතුව මෙරට උගත් බුද්ධිමත් මිනිසුන් අතට රාජ්‍ය බලය ලබා ගැනීමයි.


ඒ වන විට පැරණි වාමාංශික ව්‍යාපාරයට වසර 30ක කාලයක් ගතව තිබුණි. එතරම් දිගුකාලයක් ගතව තිබුනද රාජ්‍ය බලය ගැනීමට තරම් ඔවුන් ප්‍රබල ස්ථානයක නොසිටියහ. එබැවින් නව වාමාංශික ව්‍යාපාරයක් ගොඩනැංවීමට එම තරුණයින් උත්සුක වුහ. ඇත්තටම ඒ වනවිට මෙරට ජන හදවත්වල වාමාංශික ව්‍යාපාරය පැල පදියම් වී නොතිබුණි. ඒ එවකට සිටි වාමන්ශිකයින් බෞද්ධ විරෝධී පදනමක හා සිංහල විරෝධී පදනමකද  සිටි බැවිණි.

නව වාමාංශික ව්‍යාපාරය මාක්ස්වාදය රටේ ස්වශේෂිත්වයට අනුකුලව ගලප්වන බව කියා සිටියහ.ඒ වන විට අපි දන්නා මාක්ස්වාදයක් නොතිබුණි. අපි සිටියේ මාක්ස්වාදයට එරෙහි කදවුරේය. නමුත් අපේ කදවුර සම්බන්ධව අපිටද කල කිරීමක් තිබී නව දේශපාලනයක් සොයමින් සිටි බැවින් මේ හා බද්ධ විය..අපි කිසි දිනෙක නායකයාව දැක නොතිබුණි. අපට,

1.ආර්ථික අර්බුදය.
2.ඉන්දියන් ව්‍යාප්තවාදය.
3.නිදහස.
4.වාමාංශික ව්‍යාපාරය
5. ශ්‍රී ලංකාවේ විප්ලවය ගත යුතු මග

යන පන්ති වලින් සන්නද්ධ කර තිබුණි. අපි සිදුකලේ කිසිවෙක් නොහඳුන දේශපාලනයකි. අපි තරුණයින් වශයෙන් හැමතැනකම ආක්‍රමණය කළහ. සංවාදවලට ගියේ හොයාගෙනය. අපි චීන තානාපති කාර්යාලය, රුසියන් සංස්කෘත මධ්‍යස්ථානය, උතුරු කොරියන් තානාපති සේවාව, යන සාම තැනකම හිදිමින් ඒ ඒ ආයතන වලින් අපට ගත හැකි, දැනුම වඩවන හැම දෙයක්ම හත්හ. ඒ සමගම අපි සියලු දෙනාම අප වටා තිබුන බැදීම් වලින්ද මිදීමට කටයුතු කළහ.අපට තිබුනේ එකම අරමුණකි, ඒ “මවුබිම නැත්නම් මරණය” යන්නයි.ඒ එදා නිර්ධන පන්ති සටන් කරුවන්ගේ ස්වරූපයයි.

අපේ අභිලාශය වුයේ, සටන ජයග්‍රහණය හෝ මරණය යන්නයි.අපි නොසිතු වෙලාවක නායකත්වය සිරගතව සිටින වෙලාවක, සටනට කැඳවීමක් ලැබුණි.පවතී තත්වය තුල අපට සැකයක් ඇතිවුවද, සාමුහිකව කරන මේ ක්‍රියාදාමයට එක්වීමු. අදත් අපි ඒ සම්බන්ධව කනගාටු නොවෙමු ඒ අපට ලැබුන චෝදනා පත්‍රයේ සටහන්ව ඇත්තේ

“බ්‍රිතාන්‍ය මහා රැජිනට එරෙහිව කැරලි ගැසීම ” ලෙසය.

අපි එය සතුටින් පිළිගනිමු. අපි අපේ විරුවන් අනුව යමින් බ්‍රිතානයේ මහා රැජිනගේ ආධිපත්යෙන් මිදීමට කැරලි ගැසුවන් ලෙස සතුරා විසින්ම අපව හදුන්වා තිබීම නිසාය.

දැන් අපිට ප්‍රශ්නයක් ඇත. අප වරක් නොව දෙවරක් මේ රටේ අරගල කල තරුණයින්ගෙන් යුතු පක්ෂයක් ගොඩ නැගුවත්, වර්තමානයේ මේ සිදුවෙමින් පවතින්නේ කුමන තත්වයක පත්වූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුනක්ද යන්නයි.

මේ වන විට මේ පක්ෂයට වසර 55ක ආයු ගෙවා දමා ඇත. වයස 30ක සිටි ලංකා සම සමාජ පක්ෂය පන්නා දැමීමට කටයුතු කල ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට දැන් ප්‍රකාශ කිරීමට ඇත්තේ තමන් මෙරට ජනතාව වෙනුවෙන් මේ දක්වා සිදුකර ඇත්තේ කුමක්ද කියාය.

උත්තරය වන්නේ කිසිත් නැත කියාය. දැන් මේ පක්ෂයට පන්ති සටන අමතකව ගොස් ඇත. පන්ති සහයෝගිතාවය ඉස්මතුකොටගෙන මෙරට ඉතිහාසයේ කිසිදු වාමාංශික දේශපාලන පක්ෂයක් සිදු නොකළ ආකාරයේ අධිරාජ්‍ය ගැති, පැහැර තුට්ටු දෙකේ දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් නිර්මාණය කර ඇත. මොවුන්ට මාක්ස්වාදය අමතකව ඇත.සමාජ පරිනාමය ඉවතට විසිකොට දමා ඇත. මොවුන් පන්ති සතුරා ලෙස දකින්නේ, රාජපක්ෂ පවුලයි. මුළු දේශපාලනයම පවත්වාගෙන යන්නේ රාජපක්ෂ පවුල දුෂිත බව කියමිනි. විට අමතරව මොවුන්ට තව සතුරෙක්ද සිටි. ඒ අවන්ට් ගාර්ඩ් සමාගම හා එහි හිමිකරු නිශ්සංක සේනාධිපති මහතායි.

වසර 55ක් දේශපාලනය කල මේ පක්ෂය නිකම්ම නිකම් දේශපාලන කුපාඩිකම් පා කප්පන් ගන්නා චෞරයන් කණ්ඩායමක් ලැගුම්ගත් ගුබ්බෑයමක්  නිර්මාණය කර ඇත. මේ ගුබ්බෑයමේ  සැබෑ තතු දන්නා නිශ්ශංක සේනාධ්පති මහතාට පහර ගසමින්, ඔහු හා කිසිදු සංවාදයකට නොඑමින්, ඔහුව මගහරිමින් සිටින්නේ අපුරු රැඟුමක් පාමිණි.

ජනතාව පයින් ගසා එළවා දැමු එවුන් ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට රිංගා රංගන රැගුම් නවතා ලිය යුතුය.මේ අධිරාජ්‍ය ගැති, හා ඉන්දීය දෙෂව්යාප්තවාදින් මෙහෙයන දේශපාලන පඹයින් පුළුස්සා විනාශ කිරීමට කාලය පැමිණ ඇත. ජනතාව මේ පරයින්ව එළවා දමන බව ඉතා විශ්වාස වන අතර, අනියම් අන්දමින් කුමක් හෝ සිදුකර එක ආසනයක් හෝ ලබා ගැනීමට ඉඩක් තිබේ. එසේ වුවොත් මෙරට ජනතාව මුදල් එකතුකර චන්ද පෙත්සමක් දමා යලි චන්ද ගණන් කිරීමට අවස්තාව උදාකරගෙන මුන්ව දේශපාලනයෙන් පලවා හරිය යුතුය.

“අධිරාජ්‍යවාදයට විනාශය – ජනතාවට විමුක්තිය.”

By Lakshman I Keerthisinghe Courtesy Ceylon Today

During the last stages of the war, many in the Diaspora remained silent in the face of numerous LTTE violations, including holding tens of thousands of Tamils hostage in the Vanni, using violence to prevent their escape and forcibly recruiting children into their ranks. At the end, parts of the Diaspora appeared more concerned about preserving the political State of ‘Tamil Eelam’ than about the suffering of the civilian population trapped between two fighting forces.”  – (Para 418 – UNSG Panel of Experts Report)

UNHRC Statement

The Media reported the UNHRC issued a statement regarding the recent utterances of Vinyagamoorthy Muralitharan alias Karuna Amman at an Election meeting held in Batticaloa. According to Media reports he admitted to having killed 2,000 to 3,000 soldiers in a single day. The UNHRC stated We note that Karuna, former LTTE Commander & Government Minister is being questioned for alleged past crimes. He should also be investigated for the wholesale recruitment of child soldiers, a crime under international law. Accountability should apply to everyone in Sri Lanka.” There is no doubt that recruitment of child soldiers is a war crime of the worst order.

It is relevant to note the Government of Sri Lanka had four rounds of talks with the LTTE during the 31-year Separatist War, to give up arms and enter the political mainstream. The LTTE refused this offer and embarked on their objective of establishing a separate state in Sri Lanka by waging an armed conflict with Sri Lanka.

However, in 2004, Karuna, then LTTE’s Eastern Commander declared his intention to leave the LTTE and surrendered to the Government utilising the peace overtures. Karuna gave up the struggle for separatism and joined the political mainstream. At that time the LTTE was mistakenly perceived as ‘an invincible military foe’ by the international community and the Government and the public approved Karuna’s move. The Government welcomed Karuna’s move and his offer to assist the Armed Forces in defeating the LTTE. The LTTE meanwhile continued with their onslaught boasting about their invincibility. The 4th Eelam conflict caused a large number of casualties on both sides. 

LTTE held 1,000s of Tamils hostage

Therefore, for the UNHRC to single out Karuna alone for ‘war crimes’ is not justifiable and to disregard all the other militants who fought and committed heinous war crimes for the LTTE, especially till the end of the conflict after Karuna’s departure. It is apparent the UNHRC is holding a brief for the Tamil Diaspora against the Sri Lankan Government. It is obvious from the ‘UNHRC’ quote at the outset of this article, that after Karuna’s departure, the LTTE during the last stages of the ethnic conflict, held thousands of Tamils hostage and the Diaspora were more interested in their target for a separate state than the suffering of the vast numbers of Tamil civilians, who were trapped by the LTTE during the fighting

UNHRC must investigate Rudrakumaran and  Surenthiran

T. Rudrakumaran and Suren Surenthiran of the Diaspora have been the most vociferous against the Sri Lankan Government supporting the LTTE during the sessions of the UNHRC. As they amongst many others have been financiers, propagandists and theoreticians of the LTTE and supported all activities of the LTTE in Sri Lanka, the UNHRC should take them to task for recruitment of child soldiers and other terrorist activities of the LTTE rather than singling out Karuna who helped the Sri Lankan forces to overcome the LTTE in many ways despite his past misdemeanors. 

This recent attempt by the UNHRC even without the backing of the US at the behest of the Diaspora attempting to avenge the defeat of the LTTE, is indeed shameful as the UN never ventured to help the Sri Lankan state during the nearly three decade long ethnic conflict engulfing our motherland. Some of these western powers just kept vigil until the LTTE succeeded in separating Sri Lanka in to parts in order to step in to gain undue advantage from such a miserable situation.

All peace loving Sri Lankans irrespective of race, creed or political differences should endeavour to forget and forgive the past mistakes and resolve to live in peace and harmony as one nation. Buddha in his discourses has advocated loving kindness to all living beings even by forgiving Angulimala for his past sins and indicating the correct path. All elected leaders whoever they may be must assist our motherland to tread such correct path.

In conclusion, what has occurred in the past is now history. Sri Lankans should take a lesson from the past and our people should look forward to a safe and prosperous future in our motherland presently fast overcoming the COVID-19 pandemic.

 The writer is an Attorney-at-Law with LLB, LLM, MPhil.(Colombo)-keerthisinghel@yahoo.co.uk

By Sumanasiri Liyanage Courtesy Ceylon Today

The two seemingly unrelated events became quite important in understanding the emerging trends in the Indian Ocean Region (IOR). The first was the simmering tension that has been prevailing in the border between India and China turned into face-to-face fighting between two sides broke out in the Galwan Valley on 15 June. The Line of Actual Control (LAC) between China and India runs from east to west for some 4,057 kilometres.

As BBC reported, at least 20 Indian soldiers were killed in a clash with Chinese forces in a disputed Himalayan border area. No details about Chinese casualties. The second was the handing over of the final report of the committee appointed by President Gotabaya Rajapaksa to investigate on the proposed Millennium Challenge Corporation (MCC) agreement.   

Events and Structures

Historians and social scientists incessantly debate on the relationship between events and structures. A standard dictionary defines events as happening or occurrence of any kind. It was customary to say that describing and analysing an event is a task of the historians while the specific task of the social scientists is to decipher social structure. Historians like Fernand Braudel are against this bifurcation. For him, an event is a mere froth on the waves of history. Hence, history should study geographical, ecological, and mental structures of long duration and how different elements or constituent parts (like economy, demography and politics) are conjoined. Marshal Sahlins puts it crystal clear in the following words: Structure is to the event as the social to the individual, the essential to the accidental, the recurrent to the idiosyncratic, the visible to the invisible, the lawful to the aleatory, the quotidian to the extraordinary, the silent to the audible, the anonymous to the authored, the normal to the traumatic, the comparable to the unique.”

Hence, the task of either a social historian or a social scientist is to look for underlying forces that worked beneath the surface. Some events are epoch-creating. Events may look accidental, but they demonstrate the strength, as well as the weakness of the structure within which they operate. Moreover, events are not isolated; they are linked with multiple events in the past so that to understand them they should be situated in their proper context. Only then their distant linkages may be diagnosed. It is in such a perspective that this column proposes to look at these two recent events.

Indo-China Border Conflict

Let me first deal with Event 1, i.e., the recent escalation of border conflict between India and China in Galwan Valley. Commenting on the event Achin Vanaik has to say this: To understand why these hostilities have broken out now, one must look beyond the immediate conditions on the border to the shifting bilateral relations between the two countries. This, in turn, cannot be separated from a survey of the historically evolving geopolitical ambitions of the two countries, and their respective ties and arrangements with other powerful States”. Of course, there are two drivers that would lead to border disputes between countries with common border, land or sea. They are: (1) nationalism and (2) Imperial domination in its many varieties. Both are in operation in India and China. However, as far as the border disputes are concerned, India’s record is worse than that of China. Vanaik notes: it further bears mentioning that China, which shares a border with fourteen countries, has resolved its land-border disputes with all but India. Of India’s six land neighbours, disputes remain with five of them — excluding only Bhutan”.

Indo-China relations worsened not because of the tension at the Border States but because of outside intrusion into the IOR in the guise of encountering Chinese influence in the IOR. As Vanaik has noted the China factor has divided Indian foreign policy establishment. He writes: ‘One group (the largest) argues that India must further consolidate and deepen its relations with the United States and the Quadrilateral Security Dialogue — QSD or the ‘Quad,’ consisting of the United States, Japan, Australia, and India. 

A second group somewhat problematically proposes that India pursue closer relationships with the United States and the Quad, yet also seek to maximise its strategic autonomy and thereby achieve better relations with China, as if both courses of action are compatible through some form of brilliant diplomacy. 

A third group (easily the smallest) call on India to reconsider and reframe its current relationship with the United States and the Quad to become much more independent and non-aligned. The very coinage of Indo-Pacific Region by the US establishment is to get India into this quadrilateral security dialogue. India’s ambiguous position over China has been working as the third driver for the border tension. The US appears to be playing the same role that it played to destabilise West Asia, popularly known as the Middle East, now in the IOR.

Millennium Challenge Corporation

It is imperative to situate the MCC compact in this broader configuration of the IOR. Although Sri Lanka does not fall into the category of poor Nations, the US is keen to offer a US$ 480 million grant to Sri Lanka. This is in itself fishy. The committee report on the MCC has painted the MCC agreement as detrimental to national economy and will not contribute positively to alleviate poverty or to rejuvenate the economy. Nonetheless, in my opinion, the most important negative aspect of the MCC is its possible adverse impact on the country’s sovereignty. Although the US Government has denied that the MCC has nothing to with military agreements, as we all are aware it is an integral part of the overall Indo-Pacific strategy that entails three main elements (diplomacy, defence and development) associated with three major agreements namely Status of Forces Agreement (SOFA), Acquisition and Cross Servicing Agreement (ACSA) and MCC. 

As I and many others have shown, through the MCC compact and other associated agreements, the US seems to be trying to make Sri Lanka a part of and centre of the Quadrilateral Security Dialogue between the US, Japan, Australia and India while Taiwan plays second fiddle. Sri Lanka’s decision to sign the MCC compact would be tantamount to moving away from the non-aligned foreign policy that was embedded into our foreign policy discourse in the 1960s and the 1970s. Transcending beyond party affiliations, every citizen in Sri Lanka should say without any hesitation ‘NO’ to the MCC following the message conveyed by the Prof. Gunaruwan Committee. 

(The writer is a retired teacher of Political Economy at the University of Peradeniya.) E-mail: sumane_l@yahoo.comBy Sumanasiri Liyanage | Published: 2:00 AM Jul 3 2020

Courtesy The Daily Mirror

A two-thirds majority in Parliament is needed at the forthcoming the General Elections to amend the Constitution in order to sort out issues in the country, Prime Minister and SLPP Leader Mahinda Rajapaksa said yesterday.

Speaking at an SLPP representatives’ meeting at Baddegama last morning, Mr. Rajapaksa said a good team was needed to execute the proposals made by President Gotabaya Rajapaksa during the presidential election campaign.

The country’s development, which was growing rapidly, collapsed during the previous government’s tenure. This was due to the fact that the President and the Prime Minister of Yahapalana Government represented two different camps. The President disregarded the Prime Minister and the Prime Minister didn’t pay attention to the President. As a result, the people suffered and not even a culvert was built,” he said.

Prime Minister Rajapaksa said a group of legislators who know how to get the job done should be elected to parliament. We have fielded a set of candidates who posses the knowledge of not only about the country buts also the world. They know how the world is evolving,” he said.

Ven. Baddegama Samitha Thera, Minister Dr. Ramesh Pathirana, Mohan P. Silva, Isuru Dodangoda, Sampath Athukorale and other SLPP members attended the meeting. (Lahiru Pothmulla)

Courtesy Adaderana

President Gotabaya Rajapaksa has instructed all cabinet ministers to submit their views on the Lalithasiri Gunaruwan Review Report on the Millennium Challenges Corporation (MCC) agreement within a week.

Co-Cabinet Spokesman Minister Bandula Gunawardena mentioned this speaking at the press conference held to inform the Cabinet decisions taken yesterday (01).

Responding to a query by a journalist, Minister Gunawardena said that the Sri Lanka Government’s final decision regarding any deal is that Sri Lanka will not enter into any agreement that harms the constitution, law, or the national security.

He further says that, if a government takes diplomatic relations as a simple task, that would be a government of jokers.

Gunawardena said that while the MCC deal has not been signed, Sri Lanka has entered into the Status of Forces Agreement (SOFA) and Acquisition and Cross-Servicing Agreement (ACSA).

A discussion looking into the link between the SOFA, ACSA agreements, and the MCC deal will be held in the future, he added.

Courtesy Adaderana

Employees at the Colombo Port have temporarily called off their indefinite strike over the Easter Terminal issue.

The strike, which started off this afternoon (02), was brought to a temporary halt after Prime Minister Mahinda Rajapaksa promised them a discussion on the matter.

Earlier today, President of the Sri Lanka Freedom Workers’ Union of the Ports Authority Prasanna Kalutarage stated that all trade unions of the Colombo Port had reached a joint decision to resort to strike action.

It was reported that the strike was launched in support of the protest fast launched by three trade unionists on top of a crane on Wednesday (01), protesting against the failure to fix three gantry cranes brought down from China at the Eastern Terminal of the port.

Mr Kalutarage stated that the strike will continue until authorities agree to fix the gantry cranes in the Eastern Terminal.

The Premier had noted on Wednesday that a final decision has not been taken to give the Eastern Terminal to India.

Sri Lanka Ports Authority (SLPA) had signed agreements with India and Japan to run the partially built East Terminal after dropping plans for a standard build-operate-transfer deal amid opposition from then President Maithripala Sirisena.

Courtesy Adaderana

Five more foreign arrivals have tested positive for the coronavirus infections, states the Department of Government Information.

The latest patients had recently returned from Kuwait, according to the Director-General of the Department.

With the new cases, a total of 12 new cases have been detected in the country within the day so far.

Thereby the total number of COVID-19 cases in Sri Lanka stands at 2,066.

Currently, 227 active cases are under medical care at selected hospitals across the country.

Meanwhile, with 79 more patients regaining health and being discharged from the hospital today (02), the tally of recoveries in the country has spiked to 1,827.

Sri Lanka has witnessed 11 deaths from the virus so far.

More foreign arrivals bring coronavirus case tally to 2,061

Seven individuals have tested positive for COVID-19 infection raising the total number of cases in the country, the Ministry of Health said.

The Director-General of the Government Information Department said that five among the latest cases have been detected among recent arrivals from Qatar.

Thereby, the total count of coronavirus-positive cases in the country is at 2,060 cases.

Currently, 222 active cases are under medical care at selected hospitals across the country.

Meanwhile, with 79 more patients regaining health and being discharged from the hospital today (02), the tally of recoveries in the country has spiked to 1,827.

Sri Lanka has witnessed 11 deaths from the virus so far.

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

තමන් පසුගියදා සිදුකළ කතාවක් සංස්කරණය කර ප්‍රසිද්ධ කිරීමෙන් සමගි ජනබලවේගයේ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස ඔහුටම අපහාස කර ගත් බව හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විනයාගමූර්ති මුරලිදරන් හෙවත් කරුණා අම්මාන් පවසනවා.

>ඔහු මේ බව කියා සිටියේ කලවංචිකුඩි ප්‍රදේශයේදී ඊයේ පැවති ජන හමුවකට එක්වෙමින්.

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

රනිල් වික්‍රමසිංහ හම්බන්තොට වරාය විකුණන්න යනකොට මිලදී ගන්න යන සමාගමට මහින්ද රාජපක්ෂ පාර්ලිමේන්තුවේදී අනතුරු අඟවපු බව ජාතික ජන බලවේගයේ අපේක්ෂක අනුර කුමාර දිසානායක පවසනවා.

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ අපේක්ෂක නිමල් සිරිපාල ද සිල්ලවා ජන හමුවකදී පැවසුවේ පසුගිය රජය කාලයේ සිදුකළ දේවල් සමාලෝචනය කර නීතිමය කටයුතු කරන බවයි.

තමන් පාර්ලිමේන්තුවේ නිදාගෙන නොසිටි බව ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ අපේක්ෂක තේනුක විදානගමගේ පවසනවා.

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ අපේක්ෂක මහින්ද අමරවීර පවසන්නේ මනාප වලට කුළල් කා ගතහොත් තුනෙන් දෙකක ආණ්ඩුවක් හදන්න නොහැකි බවයි.

>පොහොට්ටුවේ පළුවක් ගලවලා සජිත් ප්‍රේමදාස අගමැති කරන බව සමගි ජන බලවේගයේ අපේක්ෂක විජිත් විජිතමුණි සොයිසා පවසනවා.

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ අපේක්ෂක ප්‍රසන්න රණතුංග පවසන්නේ විහිළු කාරයෝ  බලයට ඇවිත් රටම කෑව බවයි.  

රනිල්ගේ ලැයිස්තුව හදන්න මහින්ද රාජපක්ෂ උදව්කළ බවට සාක්ෂි තියෙන බව සමගි ජන බලවේගයේ අපේක්ෂක සුජීව සේනසිංහ පවසනවා.

හරක් වෙදෙකුගෙන් බෙහෙත් ගත් පුවතක් ගැන එක්සත් ජාතික පක්ෂ අපේක්ෂක මර්වින් සිල්වා හෙළිකළා.

තවත් පක්ෂ විපක්ෂ දේශපාලඥයින් පලකළ අදහස් පහතින්

Prof. N.A.de S. Amaratunga

TNA leader S.Sampanthan in his letter to the President regarding the Presidential Task Force for Archaeological Heritage Management in the Eastern Province makes reference to a statement made by Paul E Peiris about the five Ishwarams of Lord Siva which are to be found  in the coastal regions of Jaffna, Trincomalee, Mannar, Chilaw and Devinuvara (The Island, 18.06.2020). Peiris’ statement is as follows; Long before the arrival of Vijaya there were in Lanka five recognized Ishwarams which claimed and received the adoration of  all India”.

Peiris made this statement  in a treatise he wrote in the Journal of  The Royal Asiatic Society, Vol.XXVI No. 70, 1917.  It has two parts and the relevant statement that Sampanthan quotes appears in Part 1 Chapter IV.  However, these Ishwarams have hitherto not featured in serious discussions pertaining to the Tamil ethnic problem and connected issues such as the history of Tamil settlements, the first inhabitants in the island, etc. As this matter has now been raised not only by Sampanthan but previously also by the former Chief Minister of the Northern Provincial Council, C.Vigneshwaran and as there is an intended political implication in their claims the subject needs serious attention. Further a discussion of the subject  may be critical at this juncture as the TNA in these election times is making overtures to the government.

The absence of mention of these Ishwarams in serious discussions up to now could mean that there is no evidence to prove these kovils existed prior to the arrival of Vijaya. Eminent scholars of the calibre of  K. Indrapala, K.M.de Silva, G.H.Peiris, K.N.O. Dharmadasa and others who had written about the early Tamil settlements, the Tamil Homeland issue, demographic changes in the Eastern Province, and the history of the claim that Tamils were the first inhabitants in Sri lanka do not mention these Ishwarams. They have not mentioned anything about these kovils though they do make reference to the work of historian Paul E. Peiris. 

In this regard first it may be pertinent and critical too to place  Peiris’ statement in its context. We must also see whether or not there is acceptable evidence that support his idea. Peiris’ extensive treatise was titled Nagadipa and Buddhist Remains in Jaffna”  and is an analysis of the findings of his archaeological explorations in the Jaffna peninsula. There cannot be any doubt about what Peiris found in Jaffna and his intention in writing about them. Peiris had found irrefutable archaeological and epigraphic evidence to show that Sinhalese and Buddhism were a strong presence in the North until the region was invaded by South Indians. In several villages listed in a document called Nam Potha” which gives the names of  places of Buddhist worship he had found ruins of dagobas, stupas and temples.  He says in summary  I think I have sufficiently outlined the intimate connection which existed through eighteen centuries between the Sinhalese and their religion and the North of Ceylon”.

The reason why Peiris mentioned these Ishwarams which have no bearing on his work in Jaffna was that he was looking for a seaport at the Northern tip of Jaffna peninsula from where the ambassadors of King Devanampiyatissa could have embarked on their journey to the court of King Dharmasoka in Pataliputhra in Northern India and also where Meheni Sangamitta could have disembarked on arrival with the Bo sapling. Peiris’ theory is that Naguleshvaram kovil which is one of the Ishvarams in Jaffna was built near a seaport in Kankasanthurai to cater to the religious needs of the merchants who used that seaport to travel to and from North India. Similarly all other Ishvarams have been built near seaports for the same reason. Those who travelled to South India used the seaport in Mannar and worshiped at the Kethiswaram kovil. Peiris’ reasoning regarding the geographical position of the Ishwarams may be acceptable but it does not prove that the Ishvarams existed before the arrival of Vijaya.

On what evidence does Peiris base his opinion about the Ishwarams? Of the five Ishawarams only Thirukoneshwaram at Trincomalee is mentioned in Mahawansa which was written in the 5^th Century AD. Deepawansa which was compiled earlier does not mention these kovils.  Royal Kotte Kingdom inscriptions mention Munneshwaram at Chilaw and Tondeshwaram at Devinuwara. The Galle Trilingual Inscription also mentions the Tondeshwaram kovil. Kokila Sandeshaya describes Munneshwaram at Chilaw and Tondeshwaram at Devinuvara. Tondeshwaram is mentioned in Tissara Sandeshaya and Paravi Sandeshaya also. These Sandesha Kavya were written in the 15^th Century AD and most of them by Thotagamuve Sri Rahula. None of these historical texts support the idea that the Ishwarams existed before the advent of Vijaya. Neither do they give any information regarding the history or the probable period of their construction.

Ramayana and Mahabharata the epics of ancient India make reference to Ishwarams in Lanka in their mythological tales. Mahabharata contains an abbreviated kind of Ramayana. It is in the story of Rama, Sita and Ravana in both these epics that Lanka is featured. Ishwarams are mentioned but their exact location cannot be determined from the descriptions and remains largely a matter of conjecture.

Further there are no epigraphic or archaeological evidence which supports the theory. On the other hand according to T.Sabaratnam (2004) there is archaeological evidence that shows there was a Buddhist temple at the site where Koneshvaram was built. No ancient ruins which resemble those at Anuradapura and Polonnaruwa are to be found at the sites of these Ishwaram kovils. Demala Seya for instance looks much older than these kovils. These Ishavaram kovils look more like modern kovils in Colombo. It is probable that the Ishvaram kovils in Jaffna were built after the Tamil invasions which started with the Chola invasion in 993 AD and they may have built the one at Mannar and perhaps at Trincomalee also. The Ishvarams at Chilaw and Devundera were probably built by Sinhala kings who had Tamil connections. Unfortunately these kovils has undergone much change due to repeated renovations and therefore their dating by modern methods may not be possible.

Yalpana Vaipava Malai, the earliest Tamil publication by a Sri Lankan, written by poet Mailvaganam in 1736  talks about the five Ishvarams and positions them accurately in the coast of the island. Though this book attempts to distort the history of Jaffna it indirectly establishes the fact that Sinhalese were inhabitants of Sri Lanka before the Tamils arrived.  Peiris may have been influenced by this work as it provides for a seaport at Kankasanthurai and moreover did not contest the fact that Sinhalese had arrived in the island before the Tamils.  Further all this would be in accord with the history of the country as described in the ancient chronicles and may have suited Paul E.Peiris’ mission quite well.

Prof. N.A.de S. Amaratunga

Shenali D Waduge

That MCC has undergone various stages of approval or observation prior to finalizing the document certainly questions how far our own are interested to view a bilateral document and appraise it considering the advantages and disadvantages to the Country & the People. While MCC has chosen to plug itself to foreign programs already commenced with foreign funding, MCC has also started ventures before signing the Compact. One such is the e-registrar, electronic scanning of deeds and cadastral mapping all being done by US firms or private parties selected by the US embassy. How many of our own associated with this project even those in the AG’s department as well as the members of the Bar Association have saw fit to question the LANGUAGE COMPONENT and why everything is being done ONLY IN ENGLISH in a country where over 75% are NOT ENGLISH LITERATE?  Why should the nation’s ROOTS held in the current DEED system have to be put into a FOREIGN-OWNED/CONTROLLED ENGLISH ONLY e-land registry omitting Sinhala & Tamil language rights?

There are a few problems in this scenario.

Firstly, all our land records – some 200,000 books in 45 land registries covering deeds of millions of people are in either Sinhala or Tamil ONLY. Even the handful of deeds written in English are next translated into Sinhala or Tamil and entered. The entries are ONLY in Sinhala or Tamil.

ex: the 4^thcolumn has the former owners details which becomes relevant for any legal cases. With the new title registration system in e-land registrar ONLY the present owners or rather only ONE SINGLE owner’s details are included and this issue arises for deeds that are co-ownership etc.

Secondly, this foreign imposed e-registrar is designed in English with details to be entered in English and anyone accessing it must be able to read & understand English.

Thirdly, if the private parties who are handling the e-registrar are entering in English, it essentially means they have to translate to English what is in Sinhala & Tamil. Who is doing this translation, is it signed off by a sworn-translator of the Government? If not, how credible and valid are these translations?

Fourthly, how many in Sri Lanka are NOT English literate and have NO access to computer or internet to see the status quo of their land records?

Lastly, how are these foreign/private parties translating the Nindagam/Devalagam and Ola Leaf entries into this e-land registry? This is the most frightening aspect of this ENGLISH-ONLY FOREIGN CONTROLLED E-LAND REGISTRY!

Rural/Urban Sri Lanka

• eight out of ten Sri Lankans (82%) live in rural areas
• almost 31.8% of the labour force work in agriculture (over 2million)

Digital literacy in Sri Lanka

• digital literacy (38.7%) – ability to use a computer, laptop, tablet, or smartphone without assistance.
• Rural – digital literacy rate is 36.4%
• Estate sectors – digital literacy rate is 16.4%
• Only 21% of rural households had a desktop computer or a laptop
• Only 5.1% of households in the estate sector had a desktop computer or a laptop
• almost 40% in urban areas had a desktop computer or a laptop
• Even in Western province only 33.4% households have a desktop computer or a laptop

English in Sri Lanka

• English literacy (22%)
• 2% of learners have Sinhala as their medium of study, 25% Tamil

The statistics does not look too good. Can 2million farmers know English enough to browse their entry in the e-land registrar from time to time even and see if any hanky panky has happened? How many of these 2million people can even afford to pay someone to look up their details and what a tedious and unfair task this is? Isn’t this woe relevant to many other non-English speaking players providing key source of income to our GDP like estate workers and garment workers as well as fishermen etc?

Didn’t the policy makers and even the Bar Association see this violation staring at them. As people who ‘know the law’ do we need to remind them of the constitutional provisions?

Article 12 and Article 18. Article 18 of the Sri Lankan Constitution declares Sinhala and Tamil to be National Languages of the country while adding that English will be a linking language.

Article 12 of the Constitution guarantees that no personal shall be discriminated based on language.

The Bar Association of Sri Lanka cannot be sitting on this important factor. No foreign funding can jeopardize or marginalize our People and violate the country’s constitution.

It is unfortunate that the officials who met the President yesterday (30 Jun) did not bring up this English only factor when discussing the e-land registry fraud. It certainly questions with what public interest every public official is actually working!

It is not the speed of entering into e-land registrar that should matter but CORRECTLY entering into registrar.

The e-land registry cannot be controlled by or under the patronage of any private or foreign party. It must be handled and owned by Sri Lanka and the relevant ministry with our own IT experts trained to handle such.

That the e-land registry is under foreign control is a dangerous aspect for Sri Lanka’s land records and land history given that the ownership details of the past is being subtly erased while translated from Sinhala/Tamil to English expecting the majority of non-speaking English/non-computer literate/non-owning computer/laptop populace to be comfortable in accepting this alien system simply because it comes with some foreign funding. This is a constitutional and fundamental rights violation of the common Sinhala/Tamil populace who make up the majority of the 20million populace and who contribute to the GDP toiling hard to do so. Expecting them to adjust to a foreign language disregarding Sinhala and Tamil is legally flawed and fundamentally wrong and this must be immediately taken up and solved.

The only way to do so, is for the Government of Sri Lanka & the Bar Association to step in and take ownership of the e-land registrar from the current foreign/private parties handling it and STOP foreign/private parties accessing Sri Lanka’s land registrars and wrongly translating and entering into their system.

The Sri Lanka Bar Association must demand to see all of the entries so far placed in the e-land registry and give its seal of approval publicly as the 700,000 title registration holders whose entries may be in the e-land registry already should not have wrong details inserted into it.

Bottom line is no country’s e-land registry where the majority do not speak English can be in English violating the fundamental rights of the Sinhalese & Tamil speaking populace.

This has to be immediately corrected and properly corrected.

Shenali D Waduge

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම, LL.B., Ph.D

හැඳින්‌වීම

<…චෙල්වනායගම් ලෝකයේ ඉන්නා භයානකම ගනයේ මිනිසෙකි… ඔහුට යමක යථාර්‌ථය කුමක්ද යන්න ගැනවත්, එහි ප්‍රායෝගිකත්‌වය ගැනවත් අබමල් රේණුවක තරමේවත් දැණුමක් නැත. අති භයානක මෙවැනි පුද්ගලයින්ට තමන්‌ව සම්පූර්‍ණයෙන්ම ඔල්මාද (ඩිලූඩ්) කරවා ගැනීමටත්, අනිත් අයව ඔල්මාද (ඩිලූෂන්) කරවීමටත් හැකියාවක් ඇත.. >

-අගමැති බණ්ඩාරණායක (හැන්සාර්ඩ්, 31 වෙළුම (1958 ජූනි 3) කොලම් 244-5)

පුරාවිද්‍යා නීතියට ආගමක්/ජාතියක් නැත

පුරාවිද්‍යා නීතිය අනුව අවසර නැතිව පුරාවිද්‍යා ඉඩමක පන්සලක ඉන්නා හාමුදුරුවරු වැසිකිලියක් සඳහා වළක් හෑරුවත් එය හිරේට යන වරදකි. එහෙත් උතුර-නැඟෙනහිර පුරාවිද්‍යා ඉඩම් අල්ලාගෙන ඒවා කුඹුරු වලට හරවන්නට, ඒවායේ ගෙවල් හදන්නට, දෙමළ හා මුස්ලිම් ජාතිකයින්ට තහනමක් නැත. මෙය ජඩ දේශපාලකයින්ගේ ආධාරයෙන් කෙරෙනවා යයි පවසා ඇඟ බේරාගන්නා පුරාවිද්‍යා නිලධාරීන්, මෙසේ අහක බලාගෙන ඉන්නේ පගා අරගෙන යයි මතයක්ද රටේ බෞද්‌ධයින් අතර පවතී. සම්බන්‌ධන්ට හදිසියේම දෙමළ බෞද්‌ධ පුරාවස්තු වගයක් මතක්‌වී ඇත්තේ, අතීත දෙමළ බෞද්‌ධයින්ගේ නෂ්ටාවශේෂ රැකගැනීමේ තන්හාවකින් වත්, ඒවා හින්‌දු-බෞද්‌ධ සංහිදියාවකට හේතුවනවාය යන ශුද්‌ධ විශ්වාසයක් වත් නිසා නොවන බව ඔහුගේ පෙත්සම පේලි අතරින් හඬනගා පවසන්නේය. ඔහුගේ අරමුණ පුරාවස්තුවලට ආගම පටලවා ඒ මඟින් ඊළම් මතවාදයට ඔක්‍ෂිජන් දීමය. ඒ සඳහා ඔහුට මුහුණ පෑමට සිදුවූ දෙමළ බෞද්‌ධ පුරාවස්තු වල ඇති හිඟය පියවා ගන්නේ, මිහිඳු හාමුදුරුවන්ට පෙර කාලයේ සිටම ලංකාවේ දෙමළ බෞද්‌ධයින් සිටි බවත්, පසු කලෙක ඔවුන් බුද්‌ධාගම අතහැර ඔවුන් කලින් ඇදහූ හින්‌දු ආගමටම ආපසු ගිය බවත් පවසන, විනේෂ්වරන්ගේ කතාව බදා ගැනීමෙනි.

පන්සල් අතරමංකල ලංකාවේ හා දකුණු ඉන්දියාවේ දෙමළ බෞද්‌ධයා

විග්නේෂ්වරන්ගේ මේ ඔල්මාද හැසිරීම, චෙල්වනායගම්, අමිර්‌තලිංගම්, ප්‍රභාකරන් ආදීන්ටද තිබී දෙමළ ජනයාට දුක ගෙනාවේය. දැන් විග්නේෂ් පාරේ යන සම්බන්‌ධන් මුහුණ පාන අර්බුදය නම් සමහර පුරාවිද්‍යා පන්සල්වල ඉඩම් ප්‍රමාණය විශාල වීමය. 1959 දී එල්ලාවල මේධානන්ද හාමුදුරුවන් විසින් මුහුදු මහා විහාරයේ නටබුන් මුහුදු වෙරළේ රැළි අතරින් සොයාගත් විට එහි දෙමළ බෞද්‌ධයින් සිටියේ නැත. රටේ කොහේවත් පෝය දාට පන්සල් වලට යන දෙමළ බෞද්‌ධයින් කණ්ඩායම් නොවීය. දකුණු ඉන්දියාවේ පොළොවේ හැමතැනම බෞද්‌ධ නටබුන් විසිරී ඇතත්, ලංකාවේ සිංහල බෞද්‌ධ පන්සල් මෙන් අඛන්ඩව පවතින දෙමළ පන්සල් එහි නැත. පන්සල් සඳහා රජවරු ඉඩම් පූජා කලේ, බුද්‌ධ ශාසනය යන්නට භික්‍ෂූ-භික්‍ෂුණී-උපාසක-උපාසිකා යන අංග හතරක් ඇතුලත් නිසා පමණක් නොව, පන්සල හා ගම ගහට පොත්ත මෙන් බැඳී ඇති නිසාය. පන්සල් වටේ ඉන්නේ උග්‍ර හින්දු හා මුස්ලිම් අය නම් පන්සල නඩත්තු කරන්නට දායකයින් පිරිසක් නැත. දෙමළ බෙදුම්වාදය මුහුණ දෙන්නේ මේ අර්බුදයටය. පන්සල් අවට සිංහලයින් සිටීම, සිංහලීකරණයක් ලෙස පේන්නේ දෙමළ නිජබිම් මිථ්‍යාවෙන් අන්‌ධවූ අයටය. සම්බන්‌ධන්ගේ පෙත්සම් කියන්නේ, පුරාවිද්‍යා ඉඩම් හඳුනාගෙන මායිම් කිරීම ඊළමට තර්‍ජනයක්‌ය යන කතාවය. ඔහුට මෙය කෙළින්ම කියන්නට නොහැකි ඔවුන්, ගෝඨාභයව බලයට පත්කල සිංහල ජනබලයට ඇති භය නිසාය.

පුරාවිද්‍යාව කන්නද?

අළුත් දෙමළ බෞද්‌ධ කතාවක් හරහා පරණ සිංහලීකරණ කතාව මතුකරණ සම්බන්‌ධන් මෙන් නොව, ඕස්ට්‍රේලියාවේ සිට ලියන අමීර් අලි විසින් මුස්ලිම් පැත්තෙන් කෙළින්ම කියන්නේ පුරාවිද්‍යාට වඩා වැදගත් මිනිසුන්ට ජීවත්‌වීමට ඉඩම් සැපයීම බවය (කලම්බු ටෙලිග්‍රාෆ් ජූනි 17). උදාහරණයක් වශයෙන්, මුහුදු මහා විහාරයට අක්කර 70 ක්ම අවශ්‍ය දැයි ඔහු අසයි. පරණවිතාන මහතා 1951 පුරාවිද්‍යා ලෙස මායිම් කල ඉඩම්, අමීර්‌ට අනුව නිකම්ම හිස් ඉඩම්‌ය! කාත්තන්කුඩිය වැනි තැන්වල ඇති දැඩි ඉඩම් පීඩනය නිසා ඒ හිස් ඉඩම් වල ඔවුන් පදිංචියට ගියේය; පුරාවිද්‍යා නීතියක් ගැන ඔවුන් දන්නේ නැතැයි ඔහු කියයි! අගමැතිණි බණ්ඩාරනායකගේ අධ්‍යාපන ඇමති බදියුද්දීන්, 1960න් පසු ඉතිහාසය පාසැල්වලින් ඉවත් කල නිසා ඉතිහාසය කන්නද කියා මුස්ලිම් හා දෙමළ මිනිසුන් අසන්නේය. පිළිම වල හිස් ලිග්ගල් වන්නේ ඒ නිසාය. තවද, අල් ටකියා න්‍යාය අනුව යමින් අමීර් බොරු කියයි. එල්ලාවල මේධානන්ද හාමුදුරුවෝ කියන්නේ උන්වහන්සේ මූදු මහාවිහාර නටබුන් සොයා ගත්තේ 1959 දී කියාය. නමුත් අමීර් කියන්නේ ඒවා මතුවුනේ 2004 ෂුනාමි රැල්ල නිසා යනුවෙනි (අමුණා ඇති වීඩියෝව බලන්න). මේ අනුව සිතන විට බැමියන් බුදු පිළිම විනාශ කිරීම හෝ ඉරාක ජාතික කටු ගෙවල් වල පුරාවස්තු කුඩුකිරීම වැනි ආකල්පයක් මුස්ලිම් ජනයා නැඟෙනහිර පුරාවස්තු ගැන දැරීම අමීර් අලිට ප්‍රශ්ණයක් නොවන්නට පුළුවන.

හිත හොඳ ගෑණු යුගයේ අවසානය

බන්‌ධනාගාර වලට ආගමක්, ජාතියක් නැත. එහෙත් ඒවා කෙතරම් අශීලාචාර දුෂ්ට ආයතනද යන්න එලිවුනේ සිංහල බෞද්‌ධයින් විසින් පත්කල සිංහල බෞද්‌ධ ජනාධිපති කෙනෙක් නිසාය. 2011 දී හිරගෙවල් භාරව සිටි මාක්ස්වාදී ඩිව් ගුණසේකර කියන්නේ මේ හොර ගුහාවල් ගැන ඒ කාලයේ ඔහු දැන සිටියත් ඔහුට කිසිවක් කල නොහැකිවූ බවය. පුරාවිද්‍යා නීතියද මේ හිරගෙවල් වල නීතිය වැනිම විය. හිර ගෙවල් වල මේ කණගාටුදායක තත්‌වය මුළු රටේ හැම නීතියකම, ආයතනයකම තත්‌වයය. ට්‍රැජඩි ඔෆ් ද කොමොන්ස් (රට, රටේ නීතිය, රටේ මහජාතිය හිත හොඳ ගෑණුන්සේ සැළකීම) කියන්නේ මෙයටය. සිංහලයින්ගේ රට මෙසේ අයුතු ලෙස සූරා කෑම දෙමළ බෙදුම්වාදයේ හා මෑතක සිට ශාරියා මුස්ලිම්වාදයේ පිලිවෙතය. අවාසනාවට එය කෙරුණේ සිංහල පක්‍ෂ දේශපාලක කළුසුද්දන්ගේ නිවට හැසිරීමේ උපකාරයෙනි. දෙමළ ජනයාගේ අභිවෘධිය හා දෙමළ බෙදුම්වාදය එකක් නොව දෙකක් යන්නත්, සිංහල මහජාතියට සිදුවූ අයුක්ති, අසාධාරණකම්, නිසි ආකාරයට නිවැරදි කිරීම සුළු ජන ව‌ර්‍ගවලට වෙනස්කම් කිරීමක් නොවන බවත් නොබියව රටට, ලොවට ප්‍රකාශ කල හැක්කේ නියම, තෙම්පරාදු නොවුන, බුදු අම්මෝ බෞද්‌ධ ජනාධිපති කෙනෙකුට පමණය.

රැවටීමේ න්‍යාය

ඉංග්‍රීසියෙන් පෙඩරල් කියාත් දෙමළෙන් අරෂු කියාත් 1949 දී දෙමළ පක්‍ෂයේ ආරම්භයේ සිටම චෙල්වනායගම්ලා රට රැවටූ බව කියන අමීර් අලි, කෙළින්ම බහින්නේ මුස්ලිම් ජනයාට උන් හිටි තැන් නැතිවී යාමේ අවදානම ගැනය. ඒකීය රටක් කියන්නේ ඔරුමිත්තනාඩුද නැද්ද යනුවෙන් 2017 වනවිට යහපාලන ව්‍යවස්ථාකාරයින් නැටූ නැටුමද මෙවැනි අරෂු ගනයේ අර්බුදයක් වූයේය. කාත්තන්කුඩියේ 50,000 ක් වසන්නේ වර්‌ග කිලෝමීටර් 3 ට ටිකක් වැඩි භූමි ප්‍රමාණයකැයි කියන අමීර් අලි, ඒ කාලයේ තේවතු නිසා උඩරට ගැමියා මුහුණ දුන් අන්දමේම, ඉඩම් නැතිකමේ අර්බුදයකට මුස්ලිම් ජනයා වැටී සිටින බව කියයි. මේ කුඩා බිමේ සමහර විට ලෝකයේ වෙන කොහේවත් නැති තරම් මුස්ලිම් පල්ලි අති විශාල ප්‍රමාණයක් තිබෙන්නේ ඒ දුක නිසාදැයි යමෙකුට සිතෙන්නටද ඉඩ ඇත!පාස්කු ප්‍රහාරය මේ දුකට හේත්තු කිරීමට ඔහු දරණ උත්සාහය අසාධාරණ වන්නේ එය ඉකුවාන්/ශාරියා අරාබිකරණයේ තෙල් සල්ලි හා බැඳී ඇති නිසාය. ඩුබායි මෙන් උස තට්ටු නිවාස හදන්නට හිස්බුල්ලාට ඉඩ තිබුණි. ගර්‍භාශ යුද්‌ධයේ එක් අංගයක් නම් වැඩි වැඩියෙන් මුස්ලිම් දරුවන් ලොවට ගෙන ඒමය.

ඉත්තෑවාගේ ගෙට කැබැල්ලාවා රිංගීම

අදහන ආගම කුමක් වුවත්, දෙමළ කතාකරණ ජනයා කියා දෙමළ නිජබිම් මිථ්‍යාවට මුස්ලිම් බොරු කකුලක් ඈඳාගන්නට ආරම්භයේ සිටම චෙල්වනායගම්ලා ක්‍රියා කලේය. මෙය ස්‌වයං-රවටා ගැනීමක් වුයේ, <දෙමළවී යාමෙන්> බේරී තම අරාබි අනන්‍යතාවය රැක ගැනීම මුල සිටම මුවර් නායකයින්ගේ යටි අරමුණ වූ බව චෙල්වාට නොතේරීමය නිසාය. මේ වන විට දෙමළ නොව අරාබි භාෂාව පදනම් කරගෙන ගෙනයන මේ අරාබිකරණය, ගිනිකොණදිග මුස්ලිම් නිජබිමක් වශයෙන් උඩුදුවා ගොස් ඇත (ඊළම් වෙනුවට සපිස්ථාන්-නසරිස්ථාන්- රහ්මන් අලි චෞදරිගේ විශාල පකිස්ථාන් ප්ලෑනේ [1933], බටහිර හා නැඟෙනහිර ලංකා කෑලි දෙක). මුවර් නායකයින්ට (මේ වන විට සර්‍පයින් වී සිටින) කිරිපෙවූ සිංහල කළුසුද්දන්ගේ අළුත් පරම්පරාද දැන් ගලේ ඉන්නා බළලුන් වී සිටී.

චන්ද්‍රිකාගේ 1994-2000 පැකේජ් ඩීල් කාලයේදී, නීලන් තිරුචෙල්වම්ට මුහුණ දෙන්නට වූ අකරතැබ්බය නම්, උතුරු-නැඟෙනහිර එකතු කලත්, එය ඉන්දියාවේ පොන්ඩිචෙරි මොඩලයේ මෙන් කාවුන් කෑවා වැනි හිල් සහිත ප්‍රදේශයක් මිස, පිරිසිදු-අඛණ්ඩ දෙමළ ප්‍රදේශයක් නොවනවා යන්නය. මෙහි අර්‌ථය නම් දෙමළ ප්‍රදේශය තුල, මුස්ලිම් හා සිංහල දූපත් බිහිවෙනවා යනුය. ඊට අකමැත්තෙන් වුවත් එකඟවූ ඔහු ජීව‌ත්‌ව සිටියා නම් අද වනවිට දකින්නේ, 1976 වඩුකෝඩ්ඩෙයි ප්‍රකාශය මෙන්, 2003 ඔළුවිල් ප්‍රකාශණය හරහා සිදුවීමට යන ඉත්තෑවගෙ ගෙට කැබැල්ලා රිංගුවා වැනි නැස්පත්තියකි. ඊනියා ඓතිහාසික දෙමළ හෝම්ලන්ඩ් එකේ භූමි ප්‍රමාණය තව තවත් කුඩාවී යෑමත්, මුස්ලිම් හතුරෙක් ගෙයි පිළිකන්නේ සිටීමත්‌ය!

විග්නේෂ්වරන්ගේ දේවානම් පිය-තීෂන් පාර

සම්බන්‌ධන්ගේ වැල්වටාරම් පෙත්සමෙන් ඔහු රට ගෙන යන්නට හදන රවුම්, අන්තිමේදී බලන විට පරංගියා කෝට්ටේ ගියා මෙන් විග්නේෂ්ගේ අළුත් තීෂන් පාර මඟින් දෙමළ බෙදුම්වාදයෙන් කෙළවර වේ. මේ තීෂන් පාර, පණ අදිමින් සිටිනා දෙමළ නිජභූමි මිථ්‍යාවට අළුතෙන් ඔක්‍ෂිජන් දීමේ උත්සාහයකි. උතුරට බුදු පිළිම එපා, පන්සල් එපා යයි කීමට පෙර, උපන්දා සිට කොළඹින් හැමදේම ලබාගත්, පුත්තු දෙන්නාට සිංහල ස්‌ත්‍රීන් දෙන්නෙක්ද ලබාගත්, මේ විග්නේෂ්වරන්, එක පැත්තකින් 1948 න් පසු ලංකාවේ දෙමළ ජන සංහාරයක් වෙනවා යයි කියමින්, අනිත් අතට, මිහිඳු මාහිමියන්ට කලින් ලංකාවේ දෙමළ බෞද්‌ධයින් සිටියා යයි කියමින් සිංහලයාට කලින් දෙමළා ලංකාවේ සිටියා යයි, චෙල්වාගේ නිජබිම් කතාව උඩු යටිකුරු කර ඇත. සම්බන්‌ධන් විසින් ඔහුගේ පෙත්සමෙන් මේ පාරුවට නගින්නට තතනා ඇත.

තේසවලමෙයි වෙල්ලාල මනස

මේ නිසා කෙටියෙන් කියනවා නම් මේ අය දකින්නේ පුරා විද්‍යා ප්‍රශ්ණයක් නොව, සිංහලීකරණය යයි කියන පරණ බිල්ලා මය. එනම් ලන්දේසි කාලයේ ආරම්භවී ඉංග්‍රීසි කාලයේදී වෙල්ලාල ජනයා බලගැන්‌වූ තේසවලාමේ නීතිය සිංහල විරෝධී වැටක් ලෙස පාවිච්චි කිරීමය. එසේ නොවේ නම් සම්බන්‌ධන්ගේ හා නිර්‌මලාගේ (අයිලන්ඩ්, ජූනි 12) පෙත්සමේ/ලිපියේ කතාකරන්නට දෙයක් ඇත්තේම නැත. මෙතෙක් ගැයූ දෙමළ නිජබිම් සිංදුව (මිථ්‍යාව) වෙනුවට, සිංහල බෞද්‌ධයින් හොඳින්ම දන්නා, ලංකාවේ දෙමළ බෞද්‌ධයින් සිටියා විය යුතුය යන කාරණයට, අමුතු, (තීෂන්) ජාතිවාදී නවපණක් දෙමින්, පුරාවිද්‍යා නටබුන් තුලින් අළුත් සංහිඳියා නාටකයක් ගෙන ඒමට වලිකෑම, සැඩපාරේ ගසා ගෙන යන මිනිහා පිඳුරු ගහෙත් එල්ලෙනවා යන ප්‍රස්ථා පිරුළ සිහිකරවන්නේය.

පුරා විද්‍යා මුව හමට තඩිබෑම

නැඟෙනහිර පලාත සඳහා පුරාවිද්‍යා කාර්‌ය සාධක බලකායක් පත්කල විට, සම්බන්‌ධන් මහතාට (සම්බා), හදිසියේම, විජය රජුට පෙර දකුණේ තිබුණා යයි කියන තොන්ඩේස්වරන් නම් කෝවිලක් මතක්‌වී තිබේ! මෙය හොයා දුන්නේ නැතැයි සම්බා පුරා විද්‍යා දෙපාර්‌තමේන්තුවට (පුරාවිද්‍යාව) චෝදනා නඟන්නේ, යහපාලන කාලයේ, ඔහුට <බලය> තිබූ කාලයේ ඔහු කලේ දියවන්නා හෝටලයට ගොස් නිදා සිටීම (පාර්ලි විවාද වීඩියෝ පටි වල අප මෙය දැක ඇත) නොවේද යන්න අමතක කරමින්‌ය. එහි නටබුන් තිබෙනවා යයි කතාවක් ඇතැයි කියන ඔහු එය තිබෙනවා යයි කියන ස්ථානය ගැන යම් හෝඩුවාවක් දැන්වත් පුරාවිද්‍යාවට නොදෙන්නේ ඇයි? මුන්නේෂ්වරම් දේවාලය ගැනද ඔහු සඳහන් කරයි. එය අපට මතක, මර්වින් සිල්වා ඇමතිකාලේ එහි ගොසින් එහි කරගෙන ගිය එළුවන්, කුකුළන් ගේ බිලි පූජා තහනම් කර සතුන් මුදා හල ආකාරය නිසාය.

පුරා විද්‍යාව එක ආගමක් පමණක් ප්‍රොමෝට් කරමින්, අනිත් ආගම් වල නීත්‍යානුකූල ඉන්ටරස්ට්ස් (රයිට්ස් යන වචනය ඔහුට අමතක වෙලාද?) වලට හානිකර ලෙස කටයුතු කරතැයි චෝදනා කරන, සම්බාට හිටපු හැටියේ පන්සල්වල ඇති දෙමළ ශිලාලිපි මතක් වන්නේ, හරියට පුරාවිද්‍යාව හෝ හාමුදුරුවරු ඒවා මකා දමන්නට හැදුවා වගේය. බුදු හාමුදුරුවෝ හින්‌දු ආගමට විරුද්‌ධ වූයේ නැතැයි කියන සම්බා, බුදුන්, හින්‌දු ආගම පිරිසිදු කරන්නට තැත්කලා යයි විශ්වාසයක් ඇතැයි කියයි! තම පෙත්සම මඟින් සම්බා කරන්නේ, විග්නේෂ්වරන්ගේ තීසන් පිස්සුව ටී.එ‌න්.‌ඒ නිල ප්‍රකාශණයක් ලෙස වහෙන් ඔරෝ ක්‍රමයට එලියට දැමීමය. දැන් මේ තීසන් මිථ්‍යාව, පුරාවිද්‍යාව පක්‍ෂග්‍රාහී ලෙස (බෞද්‌ධයින්ට) ක්‍රියාකරණවා යයි චෝදනා කිරීම සඳහා උපයෝගී කරගෙන ඇත. සම්බා කියන්නේ මේ පුරාවිද්‍යා බලකායෙන් සිදුකරන්නට යන්නේ බුද්‌‌ධාගම රක්‍ෂාකිරීම, සුරැකීම හා ප්‍රවර්‌ධනය කිරීම යන මුවාවෙන්, එම <දෙමළ බෞද්‌ධ> පුරා විද්‍යා නටබුන් ස්ථාන වල සිංහල ජනයා පදිංචිකරවා උතුරු-නැඟෙනහිර සිංහලීකරණය කිරීම තහවුරු කර ගැනීම යනුය.

ඔල්මාදකාරයින් රැළක්

මෙම ඔල්මාදය සමාන කල හැක්කේ අගමැති බණ්ඩාරනායක චෙල්වනායගම් ගැන 1958 දී පාර්ලිමේන්තුවේදී කී කතාවටය. දැන් ඉතින් දෙමළ ජනයාට උපකාර කල (ගලවාගත?) හැක්කේ දෙවියන්ට පමණක් යයි 1970 ජූලි චන්දයට පසු චෙල්වනායගම් සිතූවා යයි, ඔහුගේ දුවගේ සැමියාවූ ඒ. ජේ. විල්සන් ලියුවේය. 1975 දී ඔහු, ත්‍රස්තවාදියෙකුවූ ශිවකුමාරන්ගේ පිළිරුවට මල්මාලාවක් දැම්මේය. දෙමළ රටක් සඳහා මාරාන්තික සටනක් කිරීම හැර වෙන කල හැකි දෙයක් නැතැයි ඒ වන විට ඔහුට ශාක්ශාත්‌ව තිබුණායයි විල්සන් ලියයි. ලක්‍ෂ්මන් වික්‍රමසිංහ නම් පාදිලිතුමා (රනිල්ගේ බාප්පා) විසින් 1977 චෙල්වනාගම් මියගිය විට ඔහු දෙමළ මෝසස් කෙනෙක් යයි පැවසුවේ මේ නිසා විය යුතුය. නමුත්, කලින් අමිර්‌තලිංගම්, දැන් සුමන්තිරන්, සම්බන්‌ධන්, විග්නේෂ්වරන්ලාගේ හැසිරීම දෙස බලන විට, 1958 දී චෙල්වා ගන අගමැති කල ප්‍රකාශය කිරි ගහට ඇන්නා වගේ නොවේද?

පන්සලේ කෝවිල්!

පන්සලක දෙමළ ශිලාලිපියක්, දෙකක් තිබෙනවා නම් ඒ පන්සල් අතීත දෙමළ බෞද්‌ධයාගේ පන්සල් ලෙස පුරාවිද්‍යාව විසින් ප්‍රචලිත කල යුතුව තිබුණේය යන්න සම්බාගේ තර්‌කයය! එසේ කලා නම් බෞද්‌ධ-හින්දු සංහිදියාවක් ගොඩ නැඟෙනවා නොවේදැයි ඔහු අසයි. ලංකාවේ පන්සල් වල හින්දු-බෞද්‌ධ සංහිඳියාව ගැන ක්‍රිස්තියානි නිර්‌මලා හෝ හින්දු සම්බන්‌ධන් නොදන්නා දෙයක් ඇත. එය නම් ලංකාවේ පන්සල්වල වන්ඳනා අවකාශයෙන් (සේක්‍රඩ් ස්පේස්) සියේට 10-20 අතර ප්‍රමාණයක් වෙන්‌වී ඇත්තේ හින්‌දු දෙවි දේවතාවියන්ට යන්නය. ඒ නිසා මේ ගැන කොමිටියේ හාමුදුරුවරුන්ට බණ දෙසීමට යෑමේ අවශ්‍යතාවයක් නැත. මෙය දෙමළ බෞද්‌ධ <අයිතියක්> යයි නොකියා දෙමළ <ඉන්ටරස්ට්> යයි සම්බා කියන්නේ, විග්නේෂ්වරන්ගේ පාරේම යාමට ඔහුගේ හිතේ යම් චකිතයක් ඇති නිසා විය යුතුය. සිද්‌ධාර්‌ථ කුමාරයන් උපන්නේ ලංකාවේ යයි කියන පිස්සන් අතරට විග්නේෂ්වරන්වද එකතු කිරීමට හොඳටම ඉඩ ඇත!

නවගුන වැල හා කඩුව

නන්දා මාලිනීගේ සිංදුවෙන් කියන මුගුර නොගත් නිසා ඉන්‌දියාව ඇතුළු ආසියාවේ බොහෝ රටවලින් බුද්‌ධාගම අතුගෑවී ගියේය. මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන්ගේ යක්‍ෂාරූඪ වූවා වැනි පින්තූරයක් පිටකවරයට දමා ලියූ පොතක, ඇමෙරිකාවේ හාවර්ඩ් සරසවියේ සිට ඊළම ප්‍රචාරයේ යෙදී සිට මියගිය ක්‍රිස්තියානි ස්ටැන්ලි තම්බයියා ඇසු කෛරාටික ප්‍රශ්ණයක් නම්, බෞද්‌ධයින් මිණී මරන්නේ ඇයි? යන්නය. මෙයත්, ඒ පොතේ ඇති වෙනත් සාවද්‍ය ප්‍රකාශ ගැනත් දිගු පිළිතුරක් ඒ කාලයේ මා ඔහුට යැව්වත් ඔහු නිහඬව සිටියේය. දැන් සම්බා කියන්නේද මේ කතාව මය. බුදු හාමුදුරුවන් මෛත්‍රීය දේශනා කලත්, රජවරුන්ගේ යුද්‌ධ වලට මැදිහත්‌වූයේ නැත. බෞද්‌ධ තරුණයින් යුද හමුදාවේ සිටින එක ගැන පවා යුරෝපීය පර්යේෂකයින් උපාධි කලේ තම්බයියලාගේ පොත් කියවාය. බිලියන් 6 කට කිට්ටු ලෝක ජනගහනයක, ක්‍රිස්තියානි, මුස්ලිම්, දෙමළ හා බටහිර අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ සූරාකෑම් ඉදිරියේ, ලංකාවේ සිංහල මිලියන 100 ක් පණ බේරාගෙන ඉන්නේ කෝරාණය හෝ බයිබලය පරම සත්‍යය ලෙස අදහන අයමෙන් නොව (කම් ඇන්ඩ් බිලීව්), ධම්මපදය සම්බන්‌ධයෙන් පවා, ඒහි පස්සිකෝ (කම් ඇන්ඩ් එක්සැමින්) රීතිය අනුගමණය කරමින්‌ය. එහෙත් සම්බා ජනාධිපතිට දේශනා කරන්නේ, එසේ කලොත් රට සාමකාමි, අවුල් රහිත, රටක් වන බවය!

දෙමළ නිජබිම (හෝම්ලන්ඩ්) වෙනුවට දෙමළ බෞද්‌ධ බිම

මහවැලි එල් කොටස යටතේ, වැලි ඔය, සිංහල ජනයා පදිංචිකර, උතුරු හා නැඟෙනහිර පලාත් දෙකේ භාෂාමය අඛණ්ඩභාවය කඩන්නට ආණ්ඩු ක්‍රියාකරණවා යයි ඔහු කියයි. දෙමළ නිජභූමි කතාව වෙනුවට දැන් මෙසේ භාෂා කතාවක් කියන්නේ ශාරියා අරාබි භාෂා අළුත් මුස්ලිම් බිමක් නිසා මිථ්‍යා දෙමළ නිජබිම කුඩාවීම නිසා පමණක් නොව, මුළු රටම හැමෝගේම, එනම් ශ්‍රී ලාංකිකයින්ගේ, නිජබිම කියා බොරුවට හෝ කතාවක් තිබෙන නිසාය. මේ අනුව සිංහලයාට ඇත්තේ ලංකා පොකුණේ වෙන්කල කොටසකි. එහෙත් දෙමළා හා මුසල්මාණුවාට මුළු පොකුණේම, පලාත් නවයේම, පිණුම් ගැසිය හැකිය! ලෝකයේ සිංහල ජාතියට නිජබිමක් තිබෙන්නේ කොහේද යනුවෙන් ප්‍රශ්ණයක් ඉදිරියේදී හෝ අසන්නට අවකාශයක් ලබාදෙන අයුරු, රුවන්වැලි මහාසෑය ඉදිරියේ දිවුරුම් දෙන්නට, ශක්තිය ඇති සිංහල දේශපාලකයෙක්, 2020 වන තෙක් රටේ නොසිටියේය.

ඇනෝපිලීස් මඳුරුවා

ලන්දේසිකාරයින්ගේ අසාර්‍ථකවූ දුම්කොල වගාවේ සිට, පසුව ඉංග්‍රීසිකාරයින් විසින් වන්නි හිස් බිම්වල, දෙමළ-මලබාර් ජනයා පදිංචිකරවීමේ ව්‍යාපාරයක් ගෙන ගියද, එය බකල් කලේ ඇනෝපිලීස් මඳුරුවාය. තම පර්යේෂණ මඟින් විශ්‍රාමලත් භූගෝල විද්‍යා මහාචාර්ය ජී. එච්. පීරිස් මහතා මේ බව පෙන්‌වා දුන්නේය. මැලේරියාව නිසා, නැඟෙනහිරට අළුතින් ආගමනයවූ දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනයා නැඟෙනහිර මුහුදු වෙරළාසන්නයට සීමාවූ බවත්, එහෙත් පුරාණ සිංහල ගම්වල ගැමියා රට ඇතුලේ දිගටම තම ජනාවාස රැකගෙන ජීවත්‌වු බවත් සංඛ්‍යාලේඛන වාර්‌තා මඟින් ඔහු ප්‍රසිද්‌ධ කලේය. ඉංග්‍රීසි සිවිල් සේවකයින් විසින් 1800 දශක වලදී මේ පුරාණ ගම්වාසීන් විඳි දුක සිය නිල වාර්‌තාවල සඳහන් කර ඇති අන්දම ඔහු සටහන් කරයි. කිසිදු ආකාරයකින් <දෙමළ පාරම්පරික> ඉඩම් සිංහල ජනපද සඳහා උඳුරාගෙන නැත. 1970 දශකයේදී පවා යාපනේ කම්කරුවන් පුත්තලම සිමෙන්ති කම්හලට ඒමට අකමැතිවූ නිසා, කෑගල්ල වැනි ප්‍රදේශ වලින් සිංහල කම්කරුවන් ගෙන ඒමට සිදුවිය. කන්කසන්තුරේ සිමෙන්ති පැක්ටරියේ නිලධාරීන් පවා පුත්තලමට මාරු කිරීමට සිදුවූයේ බලෙන්‌ය.

3 වන කොටස: බණ්ඩාරණායක-ඩඩ්ලි අගමැති දෙන්නා රට පාවාදීම

Senaka Weeraratna

Asoka Weeraratna’s contribution to the spread of Buddhism in Germany

(A Foreword to a Booklet published in year 2000 entitled ‘ The Necessity for Promoting Buddhism in Europe’ by Ven. Bhikkhu Bodhi being the Keynote Address delivered at a Public Seminar held on July 2, 2000 at the Mahaweli Centre Auditorium in Colombo to commemorate the first death anniversary of Ven. Mitirigala Dhammanissanti Thero ( formerly known as Asoka Weeraratna))

Asoka Weeraratna on his visits to Europe nearly half a century ago discovered a void and deep disillusionment among Western people with their traditional religious beliefs, and a longing for an alternate and more meaningful spiritual path. He saw an immense potential for Buddhism in Europe, particularly in Germany, and was convinced that the prevailing conditions in that country in the aftermath of a terrible massacre in World War Two, were ideally suited to receiving the gentle doctrine of the Buddha via a Buddhist Mission from Sri Lanka. Asoka Weeraratna’s overall aim was to establish the Buddha Sasana in Germany as Arahant Mahinda had done it in Sri Lanka over 2,300 years ago.  Asoka’s energetic work upon his return to Sri Lanka, led to the founding of the German Dharmaduta Society, the establishment of the Berlin Buddhist Vihara and thereafter the regular dispatch of Dhammadutas, to reside in the Vihara and spread the Dhamma in Europe.

Today, a part of Asoka’s vision has been realized. Buddhism is now very much a part of the Western scene. A sizeable number of people in several parts of Europe have understood the Buddha’s Message and embraced it. A Western monastic Sangha born out of European soil now exists. Yet a lot remains to be done in terms of promoting Buddhism as a spiritual path to weather life’s troubles, in the unreached areas of Europe.

(Founder, German Dharmaduta Society  – 1952 Berlin Buddhist Vihara –  1957 Mitirigala Nissaranavanaya Hermitage  –  1967 ) 

Ever since the revered German monk Ven. Nyanatiloka Maha Thero began residing at the Island Hermitage in Dodanduwa in 1911, Sri Lanka has had the good fortune of attracting a dedicated band of Western Buddhists to our shores. The names of Nyanatiloka, Nyanaponika, Nyanasatta, Nyanamoli, Anagarika Sugatananda ( Francis Story ), Vappo among others, illumine the Buddhist landscape with their excellent exposition of the Dhamma and great literary contributions. They brought fresh perspectives and produced a wealth of translations of Buddhist texts from Pali into several other languages. These scholarly endeavours have played a substantial role in stimulating Western interest in Buddhism. 

Ven. Bhikkhu Bodhi belongs to this line of illustrious Western monks. As the President and Editor of the Buddhist Publication Society, Kandy, Bhikkhu Bodhi carries the mantle once borne by his erstwhile guru the late Ven. Nyanaponika Maha Thero, with steadfastness and dedication. The Internet provides a glimpse into the wide range of Bhikkhu Bodhi’s literary output. He was singularly honoured recently for his outstanding services to the dissemination of Buddhism, by being invited to be the Principal speaker at the United Nations, New York this year on the occasion of the declaration of Vesak as a day of International Religious Significance.    

Bhikkhu Bodhi’s keynote address on the topic ” The Necessity for Promoting Buddhism in Europe ‘ delivered at a Public Seminar held on July 2, 2000 at the Mahaweli Centre Auditorium in Colombo, to commemorate the first death anniversary of Ven. Mitirigala Dhammanisanthi Thero  ( formerly Asoka Weeraratna ), was exhaustive and meticulous. It has re-kindled interest in a subject that had first captured the spirit and imagination of the Buddhist public in Sri Lanka about 45 years ago. His in-depth research and analysis of the subject matter provides a sound framework in planning Dhammaduta missions in the future. There have been numerous requests for copies of his written paper.

We are pleased to publish Bhikkhu Bodhi’s paper for the benefit of the larger public.  We trust that the contents of this paper would generate an informed public discussion and lead to a better understanding of the work, infra structure and the challenges faced by Dhammadutas in Europe. 

The noted British historian Arnold Toynbee once wrote that of all the historical changes in the West, the most important change ” and the one whose effects have been least understood ”…” is the meeting of Buddhism in the Occident. In a similar vein the British philosopher Bertrand Russel reflected at the end of World War Two that ” If we are to feel at home in the world, we will have to admit Asia to equality in our thoughts, not only politically but culturally. What changes this will bring, I do not know. But I am convinced that they will be profound and of the greatest importance .

The German Dharmaduta Society takes immense satisfaction in being a vehicle for transmitting Asia’s best gift i.e. the Dhamma, to the West, while not being unmindful of the wider implications of this exercise in the creation of a balanced, peaceful and harmonious world.

 Senaka Weeraratna

Hony. Secretary

German Dharmaduta Society

August 19, 2000       

See also

    Ven. Omalpe Sobitha Maha Thero delivers sermon at Asoka Weeraratna Birth Centenary

උපුටාගැණීම ලංකාදීප

පාස්කු ඉරු දින සිනමන් ග්‍රෑන්ඩ් හෝටලයේදී මරාගෙන මැරෙන බෝම්බයක් පුපුරවා ගත් මොහොමඩ් ඉන්ෂාෆ් අහමඩ් නැමැත්තාට අයත් වූ තඹ නිෂ්පාදනය කරන කොලෝසස් පුද්ගලික සමාගමට අධික ලාභයක් ලැබෙන ලෙස, හිටපු කර්මාන්ත සහ වාණිජ කටයුතු අමාත්‍යවරයකු වූ රිෂාද් බදියුදීන් මහතා කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලය හරහා වට්ටම් ලබා දී ඇති බව කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ අලෙවි අධ්‍යක්ෂ සරත් උදයසිරි මහතා පාස්කු ඉරු දින බෝම්බ ප්‍රහාර මාලාව පිළිබඳ විමර්ශන සිදුකරන ජනාධිපති කොමිසම හමුවේ සාක්ෂි ලබාදෙමින් (01) ප්‍රකාශ කළේය.

කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ ඇස්තමේන්තුගත ලේඛනවලට අනුව කොලෝසස් පුද්ගලික සමාගමට වාසි සහගත ලෙස තඹ අමුද්‍රව්‍ය විකිණීම නිසා එම මණ්ඩලයට රුපියල් මිලියන ගණනක පාඩුවක් සිදු වී ඇති බවද, සරත් උදයසිරි මහතා සඳහන් කළේය.

කොලෝසස් පුද්ගලික සමාගමට එලෙස අධික ලාභයක් ලැබීමට සැලැස්වීම නිසා පාඩු සිදු වූ තඹ අමුද්‍රව්‍ය මිලදීගන්නා අනිකුත් සමාගම් කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලය වෙත දිගින් දිගටම පැමිණිලි ඉදිරිපත් කර තිබූ බවද ඒ මහතා කියාසිටියේය.

සරත් උදයසිරි මහතා මෙලෙස ප්‍රකාශ කරසිටියේ 2017 වර්ෂයේ සිට 2019 වර්ෂය දක්වා කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ විකුණුම් ලේඛනවල සඳහන් තොරතුරු ජනාධිපති කොමිසම හමුවේ හෙළිදරව් කරමිනි.

පාස්කු ඉරු දින බෝම්බ ප්‍රහාර මාලාව පිළිබඳ විමර්ශන කරන ජනාධිපති කොමිසම අභියාචනාධිකරණ විනිසුරු ජනක් ද සිල්වා මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් බණ්ඩාරනායක අනුස්මරණ ජාත්‍යන්තර සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ ස්ථාපිත කොට තිබෙන විශේෂ කාර්යාලයේදී රැස්විය.

By Asha de Vos Courtesy Scientific American

Conservation projects in the developing world should invest in local scientific talent and infrastructure

As a Sri Lankan marine biologist, I have often found myself challenging stereotypes. At the beginning, some of my fellow Sri Lankans questioned my choice of career path. Despite coming from a tropical island with jurisdiction over eight times more ocean area than land area most people had never heard of, let alone met, a marine biologist. Historically countries like mine used the ocean as a space of extraction and not protection. Studying to become a marine biologist was not, and still is not, possible in my island home. After this declaration and one degree down, I made my first discovery and was ready to launch my marine conservation career. Young and naive I did not understand that the road ahead would question my capabilities based on where I came from rather than my ability to drive change.

My eureka moment” was an aggregation of blue whales and a floating pile of whale poop. My textbooks and professors had all told me that blue whales, like all large whales, undertook long-range migrations between cold feeding areas and warm breeding and calving areas. Here I was, five degrees above the equator, and the fact that the whales were pooping was an indication that they were actually feeding in these warm tropical waters, contrary to everyone’s expectations. It was exciting, so I immediately wrote to experts in the field for guidance and support to launch the Sri Lankan Blue Whale Project. The responses in a nutshell: This sounds like an exciting discovery. Please apply for a research permit so we can bring our teams out to study it.”

I was shocked, but adamant that no matter how long it took, I would be the one to kickstart this work. In the end, it took five years—and my life savings.

This was my first experience with parachute science” or, as some might call it, colonial science”—the conservation model where researchers from the developed world come to countries like mine, do research and leave without any investment in human capacity or infrastructure. It creates a dependency on external expertise and cripples local conservation efforts. The work is driven by the outsiders’ assumptions, motives and personal needs, leading to an unfavorable power imbalance between those from outside and those on the ground.

I have been talking about the need to end parachute science for years now, starting with a keynote at the International Marine Conservation Congress in 2016, many efforts in between and, most recently, at a U.N. Decade of Ocean Science for Sustainable Development ((OK?)) planning meeting where I reminded private foundations of their role in ensuring this does not continue. I was seeing a shift in thinking, but it still didn’t seem obvious to many that if we are to protect the vast majority of our planet, we need the vast majority of our world’s population onboard and working together.

Then the COVID-19 pandemic hit, and the world shut down. I saw researchers and conservationists panicking that they could not get to their field sites across the world; that their multiyear data sets would have a gaping hole; and, finally, that if they had ensured that they trained local partners on the ground to do the work, then their data collection would have continued. Did it really take a pandemic for us to realize this?

If we acknowledged that working anywhere other than our own home country is a privilege and not a right, and if we all looked to learn and share equally and were equally equipped to do research based on the needs on the ground, then we would be better off than we are right now. This not only prevents pandemic-related data gaps, but far more importantly, it ensures the protection of those species, ecosystems and communities to which we dedicate our lives. Being inclusive is important to me. When I die, I do not want the work to end, because that would be a waste of my life.

As the world remains in some form of lockdown or other, with travel restricted for the foreseeable future, this period highlights the need for strong, on-the-ground partnerships if we are to succeed in our conservation efforts. I know there are many who work outside their home bases who do so in equitable ways. At Oceanswell, my nonprofit organization, we have worked with or currently collaborate with Shane Gero from the Dominica Sperm Whale Project, Larry Crowder from Stanford University, Shah Selbe from Conservify, Elizabeth Stephenson from the Marine Conservation Action Fund at the New England Aquarium and Claire Collins from the University of Exeter, to name a few individuals who share our belief in building equal partnerships for marine conservation success. 

They are not the faces of the project, but they are an important part of the system that supports those on the ground to grow and lead. These partnerships are important and sustainable and also two-way. I am more concerned about the partnerships that lack this thinking, that seek to fulfill personal needs rather than those of conservation.

Seventy percent of our coastlines are in the developing world, but representation at the global stage is disproportional. The harsh truth is, if we aren’t being inclusive and equitable, we aren’t going to move the needle on the things that really matter, the things that are integral to our very existence, and we will continue to fail. As humans continue to destroy habitats and explore the last wild places, we can look forward to more frequent unintended consequences like pandemics and perhaps even global lockdowns. Building the mechanisms that would enable us to continue the important work of conservation no matter what, should be our priority. So, if we truly want to save our oceans, never forget: every coastline needs a local hero.

By Dr.C.G.Ilangakoon Courtesy Ceylon Today

What the general public expects from governance is peace and prosperity as the minimum. A period, more than seven decades have lapsed and what the majority of the rulers have failed to give to the motherland is much more than that what they could give. The people are fed up of this ceaseless political deception. ‘Enough’ is the word which reverberates the totality of everyone’s soul. 

The Initial understanding for the voter must be:

(1)The mental state and emotions of humans must be seeded in the energy of oneness.  

(2)Dream and learn to perform only for the final result. 

(3)Admire and grant priority and preference to the tested and trusted politicians only – eg: The Rajapaksa regime, as politically promised, who crushed the LTTE, who caused ruthless bloodshed and brought peace to the Motherland. 

(4)Drop all politicians and their parties who deceived the voters, did not fulfil the pledges and destroyed the Motherland in various ways. eg: The UNP Good Governance regime who gave us the Central Bank Scam, Inaction against Zahran’s ‘Islam extremist terrorists’ and their brutal bomb blasts.

(5)Discard politicians and parties who and which sold the public wealth to private international or indigenous trade giants. eg: The UNP regime as in the Hambantota Harbour. 

(6)To vote, not for the party membership, party colour or its symbol, but, for the party-agenda, with a powerful determination to profit people. 

(7)To consider the casting of the vote as a business. The aim should be profit, profit and once again profit.

(8)To maintain the thought in its integrity that the Motherland must have one law, applicable to all.

(9)The governing leaders must be strong. eg: In the final days of the war against the LTTE terrorists, the British Foreign Secretary David Miliband and the French Foreign Minister Bernard Kouchner visited Sri Lanka and demanded to handover Prabhakaran to them. President Mahinda Rajapaksa categorically refused

(10)To comprehend that a Fighting President and a Parliament is a terrible loss for the country- eg: President Maithripala Sirisena and PM Ranil Wickremesinghe ‘National Government’ 

(11) To discard politicians, who fail to capture power via the wished will of the voters and who abuse the law to grab and stay in power.

We were given many chances but our rulers didn’t make use of them, not rightly nor intelligently. The Motherland was in dire need of a powerful political leadership team, who were the masters of their words. And they got them. That was during the last Presidential Elections, the former Defence Secretary, under whose military leadership the bloodshed of LTTE terrorism was crushed, the SLPP candidate Gotabaya Rajapaksa, was elected as the Executive President of Sri Lanka. Yet, the matters do not end at that. Why? The administration of the island comprises three constitutionalised pillars: (1) President (2) Legislature (3) Judiciary.

The judiciary is an independent constitutionalised organ for the administration of justice. It is not an elected institution by the people via votes. Hence, it’s nexus with the other two pillars of governance is not absolute, but, relative and specific. Nevertheless, the mutual relationship and the inter-supplementation of the Executive President and the Legislature is a very serious affair and in the absence of the management cordiality, right understanding, operational integrity, recognition of targets to be attained and the objectives to maintain the unity of the Motherland, both establishments are set in the potentiality of a deadlock. 

The two-thirds majority

The worst instance of this scenario was experienced during the time of the so-called ‘good governance’ in the tug-of-war of between the SLFP President and the UNP Prime Minister. The negative impact of this was so disastrous that it ruined the peace, the Rajapaksa regime installed and brought back to Sri Lanka, the ‘Iraq and Syria Islam State’ terrorism, bomb explosions, blood, pain, destruction and death.

Therefore, what the voters must logically realise is the President should have a cooperation-enriched and collaboration-conducive legislature to rightly execute the law, being enacted in the Parliament. 

This state of affairs requires the following major factors in force: 

(1) Oneness of the political party of the President, Prime Minister and the Parliament 

(2) One Election Manifesto as the Constitution of the economy and administration 

(3) An intelligent opposition capable of performing objectively in the best interest of the public 

(4) Two-thirds Parliament majority of the governing party, particularly, in this election.

The burning need of the two-thirds majority in the governing party, which the President is belonging to, is reflected very much specifically, by reason of the necessity of the amendment of the Constitution of Sri Lanka, by virtue of the de-constitutionalisation of the powers of the President by the erstwhile UNP ‘good-governance’ Government.

A futile effort to remove Gotabaya and Namal 

What the voters of Sri Lanka should intelligently understand is that the 19th constitutional amendment, besides the amputation of Presidential powers, had, as its orientation, a clandestine conspiracy to remove the powerful and popular Rajapaksa members from the domain of politics.

The foreign citizenry and the age limit components were enshrined with schemes on Gotabaya and Namal Rajapaksa. Hence, this Constitution cannot profit the country and its people. It follows that its immediate amendment and redesign, to fit the needs of the hour and the Motherland represents an inevitable imperative. 

This is possible only with the two- thirds majority of the Parliament. Now, it is the crucial duty of the voters to explore this constitutional crisis and exploit the God-gifted chance of election, to set aside the glasses of differing hues and use the votes to structure a two-thirds Parliament majority, in order to originate a cordial operational space for the present President, to execute his tasks in the best interest of the country.

The Essence

The voters must epitomise the above-elaborated as follows: 

(1) ‘Enough’ is the word, being reverberated in the souls of the frustrated populace. 

(2) The voters must elect ‘Masters of their own words’ as Members of Parliament. 

(3)  The Rajapaksa regime had ended the LTTE bloodshed. 

(4) The UNP ‘good-governance dependence on minority votes was exploited to import ISIS Zaharanic ‘Islam’ Extremist terrorism of ‘religious racists’.

(5) The Motherland needs a cooperation-enriched and collaboration-conducive         legislature. 

(6) Profit making, patriotic governance needs two-thirds majority. 

(7) The UNP designed a clandestine conspiracy to remove powerful and popular   Rajapaksa members. Now, what is the eighth threatening constituent?

The racist minority politicians and the tail wagging dog

The Sinhala Buddhist, Hindu Tamil, Christian, Muslim and other communities lived in this country in absolute friendship, mutual understanding and peace. They enjoyed no dirty conspiracy of destroying the historical and ancestral identity of the original community of Sri Lanka – the Sinhala Buddhists. During that peaceful time of absolute beauty, no racist rite and ritual was imported from abroad, to segregate people, by way of abusing the innocently existed and mutually acceptable historical dress codes and eating patterns of friendly communities. During the time of elections, any voter could cast his/her vote to anybody, independent of any communal, religious and cast discrimination. 

However, gradually with the lapse of time and with the increase of the number of heads of certain communities, things not only changed, but also criminalised into hating others racially and religion-wise. Strange eating habits and the Motherland identity destroying dress-codes, which never existed before, for the centuries of living together, began to mushroom in the name of certain Gods. On the top of that an inception was set, for racialisation and religionisation of politics, forming political parties and naming them after the race and the religion. The two ‘isations’ led to identification, the identification to differentiation, the differentiation to segregation, the segregation into division, the division into contradiction and the contradiction in to the conspiracy of the destruction of other communities, based on religion and ethnicity. The communal oneness was crushed, the competition was set in, the hating racial race began and the purity of politics was contaminated.

Now, the minority community does not vote for the policy manifesto of the Party, but for the individual form of their own community, religion and race. The Tamils would vote only for Tamil Parties. The vote of the Muslim is cast only for parties, carrying the words of precise ethnic identification: ‘Muslim and Islam’.  What matters is not the country, but the race and the religion. The unfortunate situation is the original community, which is the majority, is divided in conformity with the party, its colour and the symbol. The minorities are united. The majority is divided. Then, along with the proportional representation system, except for exclusive occasions, no one party can obtain the majority in the Parliament and structure an independent government. The major party is compelled to resort to the help of the party of a minor ethnic community. Right here begins the bargain and metaphorically speaking, the tail wagging the dog.

This is one centrally threatening aspect, the voters must seriously think of. The threatening state of the tail wagging the dog, is well capable of: 

(1) Bending the minds and dominating the souls of power greedy majority community politicians. 

(2) Using and abusing the power-greedy, character-weak, spineless politicians to bend the knees of the majority community and kneel them down before the minority community. 

(3) Allowing more than one law to be operative in the Motherland. 

(4) Closing the eyes of the Goddess of the administration of justice before heinous crimes, perpetrated by racists. 

(5) Promoting irrationally ethnicised and stupidly politicised grants to minority communities. 

(6) Being conducive to the execution of schemes for the bifurcation of the Motherland.

(7)  Super-imposing endeavours to introduce civilisationally condemned, religiously unacceptable and historically ethical disgusting doctrines like secularism. 

(8) Enjoying silence by power-greedy politicians, until the ancestral archaeological and religious remains are destroyed by race and religion based racists – eg: The Great Sea Temple 

9) The list is endless and the allocated newspaper space is limited.

What to do?

The most important: all Sinhala, Tamil, Burgher, Muslim and other communities should, not only understand, but also, seriously realise that not independence, not even dependence, but inter-dependence is the determining factor, the sine qua non, everyone must abide by. 

Hence, the racist doctrine of separatism, which champions communal segregation, should be perceived to be political and religious rubbish which leads this land solely to destruction. What must be discerned by all is, if with a war with minority Tamils, comprising only 12 per cent of the population, could cause so much damage, then, should there be a war of the Muslim minority with the Sinhala-Buddhist absolute majority, the community percentage of which is more than 75 per cent of Sri Lanka, what a colossal damage would be caused is an exploding truth, left for the intelligence of everyone. 

It is high time for minority politicians to discard the stupid question, one friend of mine, a staunch supporter of LTTE, living a luxury life in USA posed to me, in a midnight WhatsApp dialogue: “Can you live in Sri Lanka with Tamils, waging a way against you? “My immediate response was:” Of course No”. Then, I asked him: “Can you live in Sri Lanka with Sinhala Buddhists waging a war against Tamils? He became speechless and precisely, this is inter-dependence.

The voters of Sri Lanka need a political doctrine and a governance, which unite all communities under one roof, indeed, in the total absence of the trespass of original and majority community rights, in name of the protection of minority community rights. The voters must see that the UNP and the ‘Yahapalanaya’ successfully failed in this tremendous task. And then, the only option left for the voters is, the political and the economic Constitution, the SLPP Manifesto, furnished by the Podu Jana Peramuna, the leaders of which are not only tested, but also tasted and trusted by the absolute majority. It is only based on that test, taste and trust, the former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa, who nourished the military leadership of the war against LTTE fascism, became the President of our Motherland.

Strong Parliament for President GR

UNP Yahapalana and the SLFP Maithripala Sirisena team craftily slackened the constitutionalised Presidential competence. Unfortunately, some other parties, which should not have supported it, made a thundering blunder by voting for the 19th constitutional amendment for deconstitutionalising Presidential powers. 

Hence, the voters must feel the burning need to amend and rescript the Constitution, to fit the patriotic and prosperity needs of the island. Therefore, they must be politically and vision-innovative to structure a Parliament with a supportive two-thirds majority, in order to manufacture a space, for President Rajapaksa to galvanise the people profiting SLPP agenda- “Vistas of Prosperity and Splendor”.

About the writer: Dr.Gamini Ilangakoon is a Lawyer, specializing in International Treaty Laws.

By Shamindra Ferdinando and Saman Gamage

The Office of Attorney General Dappula de Livera PC, yesterday (1), confirmed an unprecedented meeting between the AG and Acting IGP C. D. Wickremaratne at the former’s Office following a revelation that some Police Narcotics Bureau (PNB) officers were dealing in heroin.

State Counsel and Coordinating Officer to the AG Nishara Jayaratne said that having inquired into the issue at hand, instructions had been issued to expedite investigations.

The State Counsel was responding to The Island query whether the AG raised the matter with the Acting IGP in the presence of Defence Secretary retired Maj. Gen. Kamal Gunaratne. The State Counsel declined to reveal how the AG had received information at issue.

Chief of National Intelligence (CNI) retired Maj. Gen. Jagath Alwis was present at the meeting where a junior law enforcement officer handling the high profile inquiry was invited to brief the top brass.

Responding to The Island query, the Defence Secretary said that President Gotabaya Rajapaksa had been briefed on the situation.

Close on the heels of the AG’s intervention, the Acting IGP has requested the National Police Commission’s (NPC) approval for the immediate transfer of the senior officer in charge of the PNB DIG Sanjeewa Medawatte and its Director SP Manjula Senarath pending investigations.

Secretary to the NPC Nishantha Weerasinghe yesterday told The Island that the Acting IGP had informed the NPC of the move last Saturday (25) pending their approval. Weerasinghe said that DIG G. K. J. Aponso and SSP Sujith Wedamulla had succeeded Medawatte and Senarath, respectively. Responding to another query, Weerasinghe underscored the need for a thorough investigation.

The State Counsel said that the AG would address the officers of the PNB, on Friday (3) morning, at the DIG Colombo Range (Conference Hall) Olcott Mawatha, Colombo 1 as part the continuing anti-crime drive. The AG addressed Prisons Department officers on June 19 at the Welikada remand prison where he demanded eradication of corruption among them or face the consequences.

Some officers of the PNB dealing in heroin came to light following the arrest of a suspect by the Minuwangoda police on June 12. The drug racket involving some PNB officers was exposed by accident when one of its Sub Inspectors through illegal means secured access to the suspect held at the Minuwangoda police on the pretext of questioning him. Thereafter, the officer left the police station placing a note that the 47-year-old suspect was yet to be produced before a Magistrate 48 hours after the arrest.

During the illegal meeting between the Sub Inspector and the suspect, who had been arrested along with 5 grammes of heroin in a luxury vehicle, the suspect openly inquired from the law enforcement officer whether he was the person who had delivered a stock of heroin to him.

Five days after the suspect’s arrest, the police recovered four shotgun cartridges secreted in a car parked at his garden. On June 23, the police found a repeater shot gun hidden in an abandoned house at Boragodawatte also in the Minuwangoda police area.

The police identified the suspect as the younger brother of a Coordinating Secretary to Industrial Export, Investment Promotion, Tourism and Aviation Minister Prasanna Ranatunga. A spokesperson for the Minister’s Office told The Island that the arrest had been made following Minister Ranatunga’s request to the Acting IGP to take action to bust a heroin distribution network following complaints received from Yatiyana villagers.

Police said that the enormity of the PNB-underworld operation attracted attention of higher authorities as investigations revealed a bank account maintained by the suspect that recorded transactions between Rs 10 mn to 40 mn on a monthly basis.

A PNB team led by the Chief Inspector who had the opportunity to brief the top brass later, questioned the suspect held under Detention Orders at the Minuwangoda police. Well informed sources said that the recovery of the suspect’s hand phone at the police station facilitated the investigation. There had been video footage of a kilo of heroin being packeted and when the suspect was questioned about the distribution network, he revealed one distributor living at Kurana, Katunayake in the Negombo police area.

Acting on information provided by the suspect, the PNB raided Kurana residence on the night of June 15 and found 6 kg and 137 g of heroin.

However, the Sub Inspector who secured access to the suspect through illegal means during the unofficial interrogation asked the suspect what he had done with 90 kilos of heroin received recently. The unexpected query prompted the suspect to tell the officer that the latter was the one who had handed over the contraband to him.

Further questioning established the six kilos recovered from Kurana had been part of the 90 kilos of heroin sold by the group of rogue PNB officers to the underworld. The handing over of the stock to the person in the custody of Minuwangoda police by the Sub Inspector had been taken place on a coconut estate in the Minuwangoda police area.

The Sub Inspector was among four PNB personnel taken into custody. Suspects taken into custody comprised one Sub Inspector, two Sergeants and one police constable. In addition to them, a brother-in-law of the Sergeant was also taken into custody. The police are looking for a Chief Inspector allegedly involved in the operation, but has gone missing.

Subsequently, the suspect in the custody of the Minuwangoda police revealed that the remaining stock of heroin had been handed over to his brother-in-law though the PNB couldn’t find it as by the time the team reached the suspect’s home; it had been shifted. Swift examination of security camera system at that house led to the identification of a vehicle taken from a rent-a-car agency used to move the remaining stock. Sources said that the vehicle had been rented by the Sub Inspector who obtained access to the suspect held at the Minuwangoda police, at a monthly fee of Rs. 100,000.

During the recent meeting chaired by the AG, it was revealed that the rogue PNB officers sold 90 kilos of heroin to the underworld from a stock of 250 kilos of undeclared heroin in the PNB’s custody. The remaining 160 kilos of raw heroin had been mixed with 65 kilos of some other substance, packeted at the PNB premises and then moved to a house at Mabole, Wattala where highly publicised detection was subsequently made at the height of the covid-19 crisis. The police arrested four persons including two working for underworld kingpin Kosgoda Tharaka.

Speculation is rife that Kosgoda Tharaka’s gang had been lured by the PNB by using another major heroin dealer. Sources asserted that it could be part of continuing battles for control of the narcotics trade. Recently, the elite Special Task Force (STF) commandos seized 11 T-56 assault rifles and one T 81 weapon belonging to Kosgoda Tharaka’s gang hidden inside a multi-storeyed furniture store at Pitipana, Homagama.

Following the operation at Mabole, Wattala, the then head of the PNB DIG Medawatta and incumbent Police Spokesman SSP attorney-at-law Jaliya Senaratne addressed the media. They said the stocks of heroin had been transported in the guise of essential items during curfew.

Authoritative sources told The Island that a comprehensive investigation, a fresh set of guidelines and greater monitoring of such units were required to bring the situation under control and restore public trust.

Courtesy The Daily Mirror

Industrial Development Board (IDB) supplied Brass and Copper to ‘Colossus’, a company owned by Easter Sunday suicide bomber Insaf Ahmad Ibrahim during the period between 2017 and 2019, although the company had failed to operate within the given criteria, Sarath Udayasiri, Marketing Director of IDB informed the PCoI probing Easter Sunday attacks today.

Testifying before the Commission, Udayasiri said that the IDB had supplied Brass and Copper to ‘Colossus’ at concessionary rates. He told the Commission that ‘Colossus’ procured a considerable amount of scrap brass between 2017 and 2019, and this had affected the other small and medium scale enterprises. “Colossus received 35% out of the total Copper and Brass that were accumulated between 2017 and 2019,” the witness said.

Udayasiri added that by the year 2018, the turnover of ‘Colossus’ exceeded Rs. 600 million. “So it was no longer a medium scale company. In 2017, it was registered as one,” the witness said.

The witness further said when ‘Colossus’ had been registered in 2017 and it also did not have the certification of the Grama Niladari of the area where the factory was located.(Yoshitha Perera)

Courtesy Adaderana

Colombo High Court sentenced five suspects, who were found guilty of selling a piece of land in Kollupitiya, to 67 years in prison.

Further, the five convicts have imposed a fine of Rs 130,000 and were ordered to pay an amount of Rs 14 million as compensation to the owner of the land.

The first defendant of the case, Christy Vivian Rodrigo, was sentenced to 25 years of rigorous imprisonment along with a fine of Rs 20,000, and Rs 2 million in compensation.

Dhammika Rodrigo, Jeyaraj Amarasinghe, and Chintha Rajapaksa, who were also found guilty, were served a sentence of 10 years each and fines worth Rs 20,000. The trio is also to pay compensation to the landowner worth Rs 3 million each.

Further, Jayantha Rodrigo, who was also named a convict of the case, was sentenced to 12 years of rigorous imprisonment, a fine of Rs 20,000, and compensation worth Rs 3 million.

The Attorney General served indictments against the five convicts overselling a piece of land on a road adjoining to the Marine Drive in Kollupitiya using fake deeds on October 24, 2012, and aiding and abetting the said crime.

Following a trial, Colombo High Court Judge Gihan Pilapitiya found the defendants guilty of the charges and handed down the aforementioned penalties.

Courtesy Adaderana

The Attorney General has approved the health guidelines for the upcoming 2020 General Election forwarded by the Ministry of Health. 

The Ministry of Health had prepared the set of guidelines last month and they were sent to the Attorney General for approval.

The gazette notification on the health guidelines pertaining to the general election will now be published as the AG’s approval has been obtained. 

Courtesy Adaderana

Prime Minister Mahinda Rajapaksa says that a final decision has not been taken to give the Eastern Terminal of the Colombo Port to India.

President Gotabaya Rajapaksa had last week given the go ahead to Shipping Minister Johnston Fernando to start talks on changing the agreement signed by the previous administration on building a container terminal in Colombo port.

Sri Lanka Ports Authority (SLPA) had signed agreements with India and Japan to run the partially built East Terminal after dropping plans for a standard build-operate-transfer deal amid opposition from then President Maithripala Sirisena.

Port workers had also objected to the unloading of some cranes that had arrived at Colombo port in a protest against the deal.

Trade unions today called for the expediting of the development of the East Terminal and opposed handing it over to a foreign country. 

Courtesy Sri Lanka News

Four (04) more person has tested positive for Covid-19 (new coronavirus) infection . 02 positive cases among arrivals from Bangladesh, a returnee from India and another from Dubai.

Seven new cases of Covid-19 were reported so far today (July 01).

The country total has increased to 2,054 according to the latest information by the Epidemiology unit of the Ministry of Health

Courtesy Hiru News

The Sri Lanka Nidhas Podujana Sandhanaya says that it is not possible to cancel the MCC agreement once it has been signed twice and the previous government has obtained Rs. 1,800 million.

Former Parliamentarian D V Chanaka made this statement at a media briefing.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

පූර්විකාව –

                ලංකාවේ අතීත ඉඩම් භාවිතය සැමවිටම රජු හා සම්බන්ධ විය. රටේ භාරකරු වශයෙන් සහ පාලකයා වශයෙන් භූපති ලෙසට ඔහු හැඳින් වූ අතර රටේ සංවර්ධනය උදෙසා ඉඩම් යොදා ගැනීම සඳහා ගම් වසම හා බැඳි වැඩ පිළිවෙලක් විය. අනුරාධපුර යුගයේ පණ්ඩුකාභය රජ්‍ය සමය වන විට මෙරට ගම් සීමා කොට විධිමත් ක්‍රමයකට රජ්‍ය පාලනය පරිවර්තනය වූ ආකාරය ඉතිහාසයේ දැක්වෙයි. නමුත් මහාවංශයේ සඳහන් ලිඛිත ඉතිහාස යුගයට ප්‍රථම පැවති ආදී ජනාවාස ගැන සැළකිල්ල දැක්වීමේ දී ගිරිජනපද සංකල්පය මත ඉඩකඩම් පරිහරණය සිදුව තිබෙන බව දැක්විය හැකිය. කෙසේ වෙතත් දසගම් පරිපාලන ඒකකයක් මගින් පාලනය හැසිරවීම නිසා රජු ගේ සංවර්ධන සංකල්ප මත රටෙහි ඉදිරි ගමන සිදු විය. මහා පරාක්‍රමබාහු සමය වන විට රට සහලින් ස්වයංපෝෂිත වූයේ මෙම ශක්තිමත් පරිපාලන ක්‍රමයක් රටතුළ පිහිටා තිබීම නිසාය. සෙංකඩගල මහනුවර අවසාන රජ්‍ය සමය වන  විට මේ රටේ විශාල වශයෙන් විහාරගම් සහ දේවාලගම් ව්‍යාප්තව පැවතිණ . එම ගම්මාන සශ්‍රීක කරවනු වස් සහ එම විහාර දේවාලයන්හි රාජකාරි ඉටුකරලීම පිණිස නිල පංගු ඉඩම් වෙන්ව තිබුණි. ඒ ඇරුණු කොට රජුගේ රදළ පේරුවට වෙන් කළ බණ්ඩාරපංගු නින්දගම්ද පිහිටා තිබුණි. එම ගම්මාන වල සේවා  ඉටු කරලීමට  ගැමියන් හට රාජකාරි නියම කර තිබුණි.එසේම අතීතයේ සිට පැවති පරවේණි ඉඩම් රාශියක් රටපුරා පැතිර පැවතුණි. පොදු හේන් ඉඩම් කැලෑ ජල උල්පත් සහ වෙනත් පොදු ස්ථාන පරිහරණය කරලීමේ තහංචි ද සමාජයේ පැවතිණ. සන්නස් මගින් ඉඩ කඩම් පූජා කරලීමේ දී පවා මෙම පොදු භාවිතය ගැන සැළකිල්ලක් දක්වා තිබේ.

පරාධීන සමයේ ලංකාවේ ඉඩම් භාවිතය –

            කාලිංග මාඝ සහ සත් ද්‍රවිඩ සේනාවන් ගේ ආධිපත්‍ය මගින් වරින් වර රටේ පාලන බලය අත්පත් කරගත්තද මේ රටේ ඉඩම් පරිහරණ රටාවේ විශාල වෙනසක් ඇති නොවීය. එහෙත් උතුරේ යාපන අර්ධ ද්වීපයේ ඉඩම් භාවිතය කෙරෙහි යම් බලපෑමක් සිදුව තිබෙන ආකාරයද නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. නමුත් පරංගීන් ගේ පැමිණීමෙන් පසු ඔවුන් රටේ යම් යම් භූමි ප්‍රදේශ අත් පත් කර ගැනීමෙන් මේ රටේ ඉඩම් භාවිතය ගැන පරිවර්තනයක් සිදු විය.ලංකාවේ රාජකාරි ක්‍රමය හා බැඳුණු ලේකම් මිටි ( හී ලේකම් මිටි කත්හාල් ලේකම් මිටි ) ආශ්‍රයෙන් පරංගීන් විසින් ඉඩම් තෝම්බු සකස් කරන ලද්දේය. ඒ පරංගි ආණ්ඩුවට සේවා කරලීම පිණිසය.මෙම තෝම්බු තවත් වැඩි දියුණු කරලීමෙන්  පසු ලන්දේසි ආණ්ඩුව තෝම්බු ලේඛන විධිමත් කර ඇත. වර්ෂ 1766 දී උඩරට රජු නිළමේ වරු සහ ලන්දේසි කොම්පඤ්ඤය සමග එළඹ ගත්  ගිවිසුමකින් (හඟුරන්කෙත ගිවිසුම)  ලංකාවේ ගව්වක පමණ තීරයක් අත් හරිනු ලැබිණ.මේ නිසා එම ඉඩම් තීරුව සඳහා වෙනම නීති සහ ඉඩම් පරිහරණ ක්‍රමයක් ඇති විය. විශේෂයෙන්ම මෙම ප්‍රදේශ වල( යාපන අර්ධ ද්වීපයේ ) සේවය පිණිස ඉන්දියාවේ මලබාරයෙන් ගෙනා වහලුන් සඳහා තේසවලාමෙයි නම් නීතියක් ක්‍රියාත්මක කරලීම ඇරඹිණ. මෙම නීති මලබාරයන් ගේ ස්වදෙශික ඉඩම් නීතිරීති මගින් සකස් කරන ලද්දක් විය.

      ලන්දේසි ආණ්ඩුව කොම්පැණියක් නොහොත් සමාගමක් වූයෙන් ඔවුන්ට ලැබෙන ආදායම මුදලින් ගණන් බැලීමක් කෙරුණී. ඒ නිසා ස්වදේශික ඉඩම් වලින් උපරිම ආදායම විශෙෂයෙන්ම කුරුඳු පුවක් ආදී ද්‍රව්‍ය ලබා ගැනීම පිණිස රාජකාරි ඉඩම් නිකුත් කරනු ලැබීය. එම ක්‍රමය මීට පෙර තිබූ රාජකාරි ක්‍රමයට වෙනස් වූවකි.මේ නිසා සිංහල වැසියන් අතර මුදල් භාවිතය ප්‍රචලිත වූ අතර 1796 දී ඉංග්‍රීසින් විසින් මෙරට මුහුදු බඩ පළාත් අත්පත් කරගත් විට ප්‍රකාශනයක් මගින් ලන්දේසි නීති පවත්වා ගෙන යෑමට එකඟතාවයක් ඇති කරගත්හ. ඉංග්‍රීසීන් ප්‍රථම වරට රාජකීය ආඥා මගින් ගැසට් පත්‍ර නිකුත් කරමින් මෙරටට සංක්‍රමණය වූ මුස්ලිම් ජන වර්ග වෙනුවෙන් ඉඩම් හා විවාහ නීති හඳුන්වා දුන්හ. (1806 මුස්ලිම් විවාහ හා දේපළ නීතිය ) 1815 දී උඩරට රජධානිය ගිවිසුමකින් පවරා දුන් පසුව රටේම නීතිය බවට පත් වූයේ ඉංග්‍රීසි නීතියයි.පෙර රජ දවස තිබූ චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර පිළිපැදීමට ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුව ගිවිස ගෙන තිබුණද කොල්බෘක් කැමරන් කොමසාරිස් වරු දෙදෙන විසින් සකස් කරන ලද වාර්තාවෙන් නිර්දේශ කරන ලද්දේ රටේ ඉඩම් භාවිතයට පදනම් වූ රාජකාරි ක්‍රම අවසන් කරන ලෙසටයි.

1840 වසරේ නිකුත් කරන ලද අනවසර ඉඩම් ආඥාව නිසා  මේ රටේ රාජකාරි ඉඩම් සම්බන්ධව බරපතල අර්බුදයක් ඇති විය.රාජකාරි සහිත ඉඩම් රාශියක් අයිතිය තහවුරු කර ගැනීමට නොහැකිව රාජසන්තක කරනු ලැබිණ. ඒවායේ රාජකාරිය නොසලකා හැරීමෙන් වාරිමාර්ග නඩත්තුව ඇණ හිටිණ. මේ නිසා වාර්ෂික ගංවතුරාවෙන් අමුණු වැව් රාශියක් කැඩී බිඳී ගිය අතර රටේ ආහාර නිෂ්පාදනය ද බිඳ වැටිණ.

 පාරම්පරික ඉඩම් කොල්ලකෑම පිණිස ගෙනා අණ පනත් –

1/ 1819 අංක 18 කන්ද උඩරට විහාරගම් ලියාපදිංචි කිරිමේ ආඥාව

2/ 1840 අංක 12 අනවසර ඉඩම් ආඥාව

3/ 1856 අංක 10 විහාර දේවාල ආඥාව

4/ 1870 අංක 04  සේවා භුක්ති ආඥාව   

5/ 1889අංක 03 බෞද්ධ විහාර ඉඩම් ආඥාව

6/ 1897අංක 01 මුඩු බිම් ආඥාව

7/ 1931 අංක19 බෞද්ධ විහාර දේවාල ගම් පනත

8/ 1931  ඉඩම් නිරවුල් කිරීමේ ආඥා පනත

9/ 1935 අංක 19 ඉඩම් ආඥා පනත

10/ 1950 අංක 50 ඉඩම්  පරවශ්‍යතාවය පනත

11/  1958 කුඹුරු පනත

12/ 1968 අංක 30  නින්දගම් ආඥා පනත

13/ 1970 අංක 02 මහවැලි පනත

14/ 1972 අංක 01 ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ පනත

15/ 1973 අංක 34 බෞද්ධ විහාර දේවාල ගම් පනත

16/ 1975 අංක 39 ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ පනත

17/ 1976 අංක 29 ජනවසම පනත

18/ 1979 අංක 23 මහවැලි අධීකාරි පනත

19/ 1979 අංක 07 රජයේ ඉඩම් සන්තකය ආපසු පවරා ගැනීමේ පනත

20/ 1979 අංක43 ඉඩම් ප්‍රදාන( විශේෂ විධි විධාන පනත)

21/ 1998 ඉඩම් හිමිකම් ලියාපදිංචි කිරීමේ පනත

ඉඩම් පනත් නිසා ඇති වූ ගැටළු කීපයක් –

1903 -1998 දක්වා ඉඩම් නිවුල් කිරීමේ ප්‍රතිඵල –

1903 දී ඉඩම් නිරවුල් කිරීම ආරම්භ කොට 1931 පනතකින් බලාත්මක කොට 1935 ඉඩම් සංවර්ධන ආඥා පනත ගෙන ඒ මෙන් පසු තත්ත්වය විග්‍රහ කළ හැක්කේ ඉඩම් මැනීම කට්ටි කිරීම වෙන්දේසි කිරීම ආදී ක්‍රියාකාරකම් නිරීක්ෂණය කිරීමෙනි. ඉඩම් නිරවුල් කිරීමේ දී පළමුව ගමක් තෝරාගෙන එය වැසීමට ලක් කරති.එහිදී ගම් වැසියන් සතුව සන්නස් තුඩපත් සීට්ටු ආදිය තිබේ දැයි පරීක්ෂා කර බලති.ඒ අනුව ඉඩම් මැනීම කරන අතර අතැම් විට සන්නස් හෝ තුඩපත් පිළිගැනීමට නිරවුල් කිරීමේ නීලධාරීන් අකමැත්ත පළ කරති.එවැනි එක් උදාහරණයක් නම් දඹුල්ල විහාරගමට අයත් නොවූ කුඹුක්කඳන්වල නින්දගමයි.මෙම ගම මැනීමට ලක් කරන ලද්දේ හැටේ දශකයේ දීය. ඒ වන විට 1968 අංක 30 පනතින්  නින්දගම් අහෝසි කර තිබූ බැවින් මේ තුඩපත පිළිගැනීමට ලක් නොවිණ. කුඹුක්කඳන්වල තුඩපතේ විශේෂත්වය නම් එහි ගම් සීමා වෙන් කිරීමේ දී වනය වැව් රක්ෂිත සිද්ධස්ථාන අතහැර ලකුණු කර තිබීමයි. ඉඩම් නිරවුල් කිරීමේ දී මෙම ඓතිහාසික සම්ප්‍රදාය නොසලකා හැර තිබිණ. ඒ වෙනුවට රජයේ ඉඩම් දොළ පාරවල් ආදිය වෙන වෙනම ලකුණු කොට සමස්ත ගම පරිසර පද්ධතියෙන් වියුක්ත කොට තිබීමයි.. අවසානයේ 2014 වන විට ගම ගැසට් කරන විට අක්කර 1848 ක් පමණ වූ පරවේණී  ඉඩම් අතරින් කොටසක් ගැමියාගේ කැමැත්ත මත හෝ නැතිව ඉතා අඩු මුදලකට මිලදී ගත් සමාගම් කීපයක් එක ඉඩම් කටිටියක් වශයෙන් අවසාන ගැසට් නිවේදනයට ඇතුලත් කර තහවුරු කර ඇත. ඉන්පසු පෙර සාම්ප්‍රදායික වනයට අයත්ව තිබූ මහකපුයාය රක්ෂිතයේ තිබූ තපස් ලෙනක සෙල් ලිපියක් ග්‍රයින්ඩර කොට විනාශයටද ලක් කර ඇත.

          දෙවනි උදාහරණය නම් ලේනාවල තුඩපතේ ඇතුලත් පන්නම් පිටිය ගමයි. වලගම්බා රාජ්‍ය සමයේ දී අලුත්වැවේ මුදප්පු ගම්මහේ ගේ වැදි පරම්පරාවට දෙන ලද මේ ඉඩම් වැලමිටියාවේ නෙලුවේ වලව්වේ මුදියන්සේට රිදී හැටකට විකුණන ලද්දේ ලන්දේසි සමයේ දීය. එසේ ලියැවුණු තුඩපතෙන් අත්කර ගත් ඉඩම් සහ තවත් ඉඩම් සමග වැලමිටියාවේ පරම්පරාවේ ලේනාවල මොහොට්ටාල  විසින් භුක්ති විඳ එන අතර  ඔහු 1823 කහල්ල කැරැල්ල ට සාභාගි වීම නිසා රාජසන්තක කොට තිබුණි. ලේනාවල මොහොට්ටාල මුරුසියට පිටිවහල් කළද ඔහුගේ දරුවන් ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුවට පෙත්සම් ඉදිරිපත් කොට මේ ඉඩම් වලින් අක්කර 652 ක් නිදහස් කර ගැනීමට සමත්ව තිබේ.. එහෙත් නව සිය හැටේ දශකයේ දී ඉඩම් නිරවුල් කිරීමේ දී මේ අක්කර 652 තුළින් සන්තකයට වැටුණේ අක්කර 147 කි. ඉතිරිවා රජසන්තක කරනු ලැබිණ. මේ අක්කර 147 ද ලැබුණේ මුල් තීරණයට විරුද්ධව නඩු පැවරීමෙනි.අද වන විට මේ පන්නම්පිටිය ඉඩම් වලට ව්‍යාජ ඔප්පු සකස් කොට විවධ අයිතිකරුවන් සන්තක කොට ගෙන ඇත.

හුරුලු පළාතේ ඉඩම් –

         හුරුලු පළාතේ (අනුරාධපුර දස්ත්‍රික්කය ) කල්පේ කොරළයේ ඉඩම් රාශියක් හුරුලු විදානේට අයත්ය. ඒම ඉඩම් සෑම එකකටම ගම් වැව් පිහිටා තිබේ. කාලිංග මාඝ ආක්‍රමණ වලින් පසු සිංහල ජනතාව අවතැන් වීමෙන් ඒවා කැළයට යට විය. පසුව කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ කාලයේ දී හුරුලු විදානේට පවරා තිබේ. මේ පැවරීමෙන් ඉඩම් වල සෑහෙන තරමේ  සිංහල ජනගහනයක් නැවත ඇති විය. නමුත් 1815 න් පසු ඉංග්‍රීසි රජයට අවශ්‍ය හරක් මස් සැපයීම පිණිස ඒ ඒ රදළ වරු නිලමේ වරු කටයුතු කිරීම නිසා එම ඉඩම් මඩකලපුවේ මට්ට ජන වර්ග  අතර බෙදා දී තිබේ. එවැනි ගමකි ආනඔලන්දාව. අද වන විට මෙලෙස මුස්ලිම් ගම් 11 ක් හොරෙව්පොතාන ආසනයේ දක්නට තිබේ ඒවා සියල්ලම ඓතිහාසික සිංහල ගම්මාන වශයෙන් හඳුනාගැනීම හැකි වන්නේ සෑම වැවක් කන්දක් අසබඩම තිබෙන පුරා වස්තු නිරීක්ෂණ කරලීමෙනි. මෙම පළාතේ තිබෙන සෑම කඳු පර්වතයකම කටාරම් ලෙන් හෝ ඓතිහිසාකි සිද්ධස්ථාන නටබුන් දක්නට ඇත. සංවර්ධන කටයුතු වලදී මේ කඳු පර්වත කැඩීමට බලපත්‍ර ලබා දීම මහත් ව්‍යසනයකි.එසේම අතැම් ස්ථාන වල තිබෙන පුරාවස්තු ඩෝසර කොට විවිධ වගාවන් කර ගැනීමට මුස්ලිම් ජනතාව උත්සාහ කර ඇත.

දඹුලු විහාර ඉඩම් සන්තකය –

මෙම විහාරයට වලගම්බා රජු විසින් පූජා කරන ලද ඉඩම් ප්‍රමාණය අක්කර 24000 ක් පමණ වේ. නමුත් අවසාන වශයෙන් අක්කර 12630 ක ඉඩම් ප්‍රමාණයක් මේ විහාරගමට අයත් වූයේ 1848 කැරැල්ලේ පසු අවදියේ දී ඉංග්‍රීසි රජයෙන් කරන ලද ඉල්ලීමකට අනුවයි.මෙම විහාරගම හරහා කුරුණැගල පොළෙන්නරු මහා මාර්ගය සහ  මාතලේ අනුරාධපුර මාර්ග ඉඳි වීමේ දී පළමුව ඉඩම් කීපයක් රජසන්තක කරන ලද අතර පසුව මේ හතරමංහන්දියේ රෝහල උසාවිය ආදිය තැනවීමට ද ඉඩම් අත්පත් කර ගන්නා ලදහ.මේ සියල්ල කරන ලද්දේ දඹුලු විහාරය ආසන්නයේ තිබූ පාදෙණිය ගමේ පැරණි වැව් ගොඩ කිරීමෙනි.දඹුලු විහාර සතු ඉඩම් වපසරිය තුළ  තිබූ බණ්ඩාරගම් පංගු කීපයක් ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ කොමිසන් සභා පණත යටතේද පවරා ගෙන ඇත.අද වන විට දඹුලු විහාරයට අයත් රාජකාරි නිල පංගු ක්‍රියාත්මක තත්ත්වයේ නොපැවතෙන අතර ඒවා පරිහරණය කරන්නන් මුදල් වාරික ලබා දීම පමණක් සිදු කරයි.දඹුලු විහාරගමට අයත්ව තිබූ නිකවටවන ගම අද සහමුලින්ම මුස්ලිම් ගමකි. එහි පැරණි නිලපංගු හිමිකරුවන් එම ඉඩම් මුස්ලිම් ජනයාට පැවරීමෙන් පසු විශාල මුස්ලිම් ජනගහනයක් ව්‍යාප්තව තිබේ.නමුත් එම මුස්ලිම් ජනයාගෙන් වර්තමානය වන විට විහාරගමට රාජකාරියක් සිදු නොවේ.

දළදා මාළිගයේ ඉඩම් –

            දන්ත ධාතූන් වහන්සේ සෙංකඩගල මහනුවරට වැඩම කොට ඓතිහාසික දළදා මාළීගයේ තැන්පත් කළ විමලධර්ම සූරිය රජු දළදා පූජාවට සහ නොයෙකුත් තේවාවන් සඳහා ඉඩ කඩම් පූජා කරමින් සත්කාර කර තිබේ. කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජු මේ ඉඩම් පරිහරණ රටාවට විශේෂ දෑ රාශියක් එකතු කර තිබේ.ඒ අනුව දළදා මාළිගය සතුව ඉඩම් අක්කර 12000 ක් පමණ දැනට ඉතිරිව ඇතැයි ගණන් බලා තිබේ. ඒවා මහනුවර මාතලේ කෑගල්ල කුරුණෑගල දඹදෙණීය ආදී පළාත් වල විසිරී පවතින ඉඩම්ය. ඉංග්‍රීසින් ගේ අණපනත් නිසා මේ ඉඩම් වලින් කොටසක් රාජ සන්තක වූ අතර ඉඩම් නිරවුල් කිරීමේ ආඥ පනත පැමිණි පසු ඒවායේ සේවා නිලපංගු වල අන්‍ය ජන වර්ග පදිංචි වීම නිසා සේවාවන් හෝ මුදල් ගෙවීම පැහැර හරින තත්ත්වයකට පත්ව ඇත. පේරාදෙණීයේ ඒ දඬුවාවගම රජකාරි නිල පංගු ලේඛනයට ඇතුලත්ය..නමුත් මෙම ඉඩම එම ප්‍රදේශයේ දේශපාලඥයෙකු විසින් අත්පත්  කරගෙන කුඹුරු ඉඩම් ගොඩ කර වාහන සේල් ආයතනයක් පවත්වාගෙන යයි. ඒවාට අලුතින් ඔප්පු තිරප්පු හදා ඇත. එසේම මාතලේ කොහොඹිලිවල මාර්ගයක් තැනවීමට දළදා මාළිගයේ ඉඩම් බලහත්කාරයෙන් අත්පත් කරගෙන ඇත. වන්දි ගෙවීමක් සිදු කර නොමැත. මේ තත්ත්වය කොමසාරිස්( විහාරගම් රෙජිස්ටරය ) පොතෙන් උපුටා දැක්වීමට දළදා මාළිගයේ නීති අංශය කටයුතු කළද උසාවිය විසින් පිළිගනු ලබන්නේ  වත්මන් ඔප්පු තිරප්පු ආදියයි.මේ අන්දමට ආරවුල් සහිත ඉඩම් අක්කර දහදාහක් පමණ පවතින බව මාළිගයේ ලේකම් කාර්යාලය දක්වයි. දළදා පොරහැර අවසානයේ ජනාධිපතිවරයාට ඉදිරිපත් කරන සංදේශ වලින් මෙම ගැටළුකාරී තත්ත්වය දිගින් දිගටම දක්වා ඇත ද කිසිම විසදුමක් මේ දක්වා ලබා දී නොමැත. මේ නිසා දළදා මාළිගයේ ඉඩ කඩම් සම්බන්ධ නඩු දිගින් දිගටම ඇදී යන බව පැවසිය යුතුය.

මහා විහාරයේ ඉඩම්.-

        අස්ගිරි මල්වතු මාහා විහාරයන්ට පුද සත්කාර කළ ඉඩම් රාශියක් වෙති.ඒවා විවිධ කාල වකවානු වල රජවරුන් ගේ කැමැත්තට දී ඇත. එම ඉඩම් බෞද්ධ විහාරගම් පනත යටතේ ආවරණය වන නමුදු රජකාරි නිල පංගු අතහැරීම නිසා ඒවා බොහොමයක් අන්සන්තක වී තිබේ. මහනුවර නගරයේ අස්ගිරි විහාරයට යාබද ව තිබෙන මීනක්කම් පල්ලියේ ඉඩම සුදු හුම්පළ විහාරයෙන් රාජකාරියට ලබා ගෙන තිබෙන්නකි. අස්ගිරි විහාරයට තෙල් සැපයීම එහි රාජකාරියයි. නමුත් අද වන විට එම සේවාවන් සිදු නොවන අතර මුදල් ගෙවීමක්ද නොකෙරේ. අස්ගිරි මල්වතු විහාරයන්හි වියදම් සඳහා ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩු කාලයේ පැවරූ  ගම්පළ වෙල(අක්කර හැත්තෑවයි) තලම්පිටිය( අක්කර තිස්හයයි ) සහ උගුරැස්සපිටිය( අක්කර තිස්හයයි ) රාජකාරි නිල පංගු වලින් නිදහස්ව අන්සන්තක ව තිබෙන අතර එම ඉඩම් මුස්ලිම් ව්‍යාපාරිකයන් විසින් අත්පත් කර ගෙන තිබේ.අස්ගිරි විහාරේ මහනායක පන්සල අනුනායක පන්සල සුදුහුම්පළ පන්සල බෝවල රත්මලේ පොතුහැර පිටියේ ගෙදර  යන පන්සල් වලට ගෙවන වී බෙර පහේ දීමානාව ද නැවතී තිබේ.මේ ආකාරයට විහාරගම් දේවාලගම් සතු තිබූ ඉඩම් රාශියක් අන්සන්තක වී ඇති අතර සාම්ප්‍රදායික දීමනා නැවතී ඒවායේ නඩු හබ  වල කිසිම අවසානයක් ද දක්නට නැත.

පුරාවස්තු ආඥා පනතේ සඳහන් ඉඩම් –

1949 පුරා වස්තු ආඥා පනතේ බලතල ප්‍රකාරව රජයට අත්පත් කරගන්නා ලද සහ පවරා ගන්නා ලද ඉඩම් පුරාවිද්‍යා රක්ෂිත වශයෙන් හැඳින්වෙයි. මෙම ඉඩම් ඇතැම් ඒවා මැන වෙන් කර නැත. අතැම් ඉඩම් වල පවතින පුරාවස්තු පමණක් ස්මාරක වශයෙන් ගැසට් කර තිබේ. 1766 හඟුරන්කෙත ගිවිසුම නිසා මුහුදු බඩ පළාත් වල ඉඩම් විහාරගම් දේවාලගම් පනත යටතට ගැනෙන්නේ නැත. එම නිසා එම ඉඩම් නිදහසේ වෙන්ද්සි කරලීමට හෝ පැවරීමට ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුවට හැකිවුණී.නැගෙනහිර පළාතේ පොතුවිල් හි පිහිටා තිබෙන මුහුදු මහා විහාරයේ ඉඩම් අක්කර 72 ක් 1951 ගැසට් පත්‍ර යෙන් රජයේ සන්තකය ලෙසට ගැසට් කර ඇත.මෙම සීමාව අතීත පූජා භූමි සීමාව නොවේ. මෙයින් අක්කර 33 ක ඉඩම් වපසරියක කොටස් උපදිසාපතිවරයා විසින් බැහැර කොට පෞද්ගලික ඉඩම් සන්තකයට පත් කර ඇත. අනතුරුව 1965 දී මෙම ඉඩම් කොටස සම්පූර්ණයෙන්ම බැහැර කොට අක්කර 30 ක ප්‍රමාණයක් නැවත පුරාවස්තු ආඥා පනත යටතේ ගැසට් කර තිබේ. මෙම ඉඩම් වපසරියෙන් ද අක්කරවිස්සක් පමණ ජය භූමි ඔප්පු මගින් වැසියන්ට නිදහස් කර තිබේ.(ඉඩම් ඔප්පු 38 ක් මගින් ). නැගෙනහිර පලාතේ පමණක් නොව උතුරු පළාතේ පැරණි සිද්ධස්ථාන පැවති බොහෝ  පැරණි ස්මාරක තිබෙන භූමි භාග සහ පුරාවිද්‍යා රක්ෂිත වලට මේ තත්වය බලපා තිබේ.

නව ඉඩම් පනත් සහ සංශෝධන –

1840 සිට 1998 දක්වා පනවන ලද ඉඩම් පිළීබඳ රජයේ ආඥාවන් මගින් සිංහල ජනතාවගේ පාරම්පරික ඉඩම් භාවිතය පිළිබඳ බරපතල ගැටළු මතුව තිබෙන ආකාරය පිලීබඳ තවත් නිදර්ශන බොහෝය.වෙසෙසින්ම විහාරගම් දේවාලගම් වල පවතින ඉඩම් ගැටළු හඳුනාගෙන ප්‍රතිපත්ති නිර්දේශ ලබා ගැනීම පිණිස 2005 වසරේ දී චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක ජනාධිපතිනිය කොමිසමක් පත් කළේය. එහි වාර්තාව 2006 වසරේ දෙසැම්බර මාසයේ දී නිකුත් විය.නමුත් එහිදී හඳුනා ගත් ගැටලු වලට විසඳුම් ලැබී නොමැත. හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් වර්තමාන ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා මැදිහත්ව කූරගල පුරාවිද්‍යා ස්ථානයේ අනවසර ඉඳි කිරීම් ඉවත් කරලීමට නියෝග පනවන ලද්දේ මෙම කොමිසම් වාර්තාව පදනම් කොට ගෙනයි. එහෙත් එම ආදර්ශය මුහුදු මහා විහාරය දීඝවාපී මහා විහාරය තිරියායි  හිරිගඬු සෑය වැනි ඓතිහාසික තැන් අරභයා ක්‍රියාත්මක ව නැත. එමවාර්තාවෙන් තවදුරටත් මතු කරන  ගැටළු විසඳීමට ලක් කරනවාට වඩා තව තවත් අවුල් කරලන නියෝග රජයෙන් නිකුත් වෙයි. 2018 වසරේ ඉඩම් විශේෂ විධි විධාන පනතක් ගෙන ඒමට රජය කටයුතු කර තිබුණි. එයින් බලාපොරොත්තු වන්නේ ගොවි ජනපද වල ඉඩම් වලට සහ රජයේ පොදු ඉඩම් වලට නිකුත් කරන ලද ස්වර්ණ භූමි සහ ජය භූමි ඉඩම් වල රජයේ කොන්දේසි ඉවත් කර ලීමයි. එසේම ඉඩම් බැංකු පනතක් හඳුන්වාදීමටද යෝජනා කෙරී තිබේ. මෙයින් රජයේ ඉඩම් පිළිබඳ විද්‍යුත් දත්ත එක් ස්ථානයකට ගනු ලබන අතර එම ඉඩම් බැංකුව මගින් ඉඩම් නිදහස් කරලීමට බලය ලබා දෙන බව පැවසේ. එම තීරණය 2017 භෞතික සැලසුම් කෙටුම් පතේ සඳහන්ව තිබේ.

  විදේශිකයන්ට රටෙන් ඉඩම් මිළදී ගැනීමට තිබූ තහංචිද  ඉවත් කර ඇති බැවින් අඩු මිළට අලෙවි වන ඉඩම් සහ ඉඩම් බැංකු සංචිතයේ දැක්වෙන ඉඩම් මිලදී ගැනීමට ඔවුන්ට බාධාවක් නැත. 1998 ඉඩම් හිමිකම් ලියාපදිංචි කිරීමේ පනත (බිම් සවිය ) බලතල ප්‍රකාරව සින්නක්කර ඉඩම්  සඳහා නවීන දත්ත ඇතුලත් බිම් සැලැස්මක් නිකුත් කරනු ලැබේ. ඒ ඉඩම් හිමියා භුක්ති විඳින ඉඩම් වපසරියේ ප්‍රමාණය අනුවයි. දඹුල්ල ප්‍රදේශයේ මෙලෙස ඉඩම් මැනීම අවසාන කර ඇති අතර ඒ මගින් බරපතල ගැටළු ඇති කර තිබේ.විශේෂයෙන්ම ගම් වාසීන් ගෙන් ඉඩම් අඩු මිළට ලබා ගෙන එම සම්පූර්ණ භුමියම එක බිම් සැලැස්මකට අතුලත් කරලීම සිදු කර ඇත.එවිට එම ඉඩම් වල අතීත භාවිතය අවලංගු වේ.

       කලුන්දෑව නම් ගම් පියසේ උණ පඳුර යාය නම් පොදු හේන් ඉඩම් සාම්ප්‍රදායිකව වෙන් කර තිබුණේ වැන්දඹුවන් ගේ නඩත්තුව සඳහාය. මෙම ඉඩම්  කැබලි ඉතාම අඩු මිළකට මිළදී ගත් ප්‍රදේශයේ දේශපාලඥයෙක් ඔහුගේ බිරිඳගේ නමට ඇති සමාගමට ලියා ගත් ආකාරය දැක්විය හැකිය. පසුව මේ සමස්ත ඉඩම් කොටස බිම් සවිය මගින් ගම් පිඹුරට එක් කර තිබේ. මේ ආකාරයට ඉඩම් බැංකුවක් ස්ථාපිත කළහොත් රජයේ හෝ පෞද්ගලික අංශයේ රැකියා සඳහා නියුක්තව සිටින්නන් විහාරගම් භූමියෙන් හෝ දේවාලගම් භූමියෙන් වෙන්ව තම ඉඩම් විකුණා ගැනීමට අවස්ථාව උදාකර ගනී. මෙම තීරණ විහාරගම් දේවාලගම් ඉඩම් වලට පමණක් නොව ජයභූමි සහ ස්වර්ණ භූමි ඉඩම් ඔප්පු ලාභීන්ටද සෘජුවම බලපානු ඇත.

ලංකාවේ ඉඩම් පරිහරණය පිළිබඳ නව සැලැසුම් –

වර්ෂ 1840 සිට 1998 දක්වා වූ කාලය තුළ පණවනු ලැබූ ඉඩම් ආඥාවන් ඒ ඒ අවස්ථාවන්හිදී රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තිය අනුව ගත් තීරණයන්ය. වර්ෂ 2000 න් පසු සමස්ත භෞතික සැලසුමකට යෑමට රජය උත්සුක වී ඇත. නගර හා ග්‍රාම නිර්මාණ දෙපාර්තමේන්තුව වශයෙන් තිබී පසුව භෞතික සැලසුම් දෙපාර්තමේන්තුව ලෙසට වෙනස් වූ ආයතනය 2007 වසරේ දී රටටම බලපාන නව භෞතික සැලැස්මක් සකස් කළහ. කොළඹ නගරයේ අවිධිමත් නාගරීකරණය විධිමත් කරලීම උදෙසා පළමුවරට 1952 පමණ නිකුත් කරන ලද සැලසුම් මෙසේ 2007 වසරේ දී සමස්ත රටටම බලපාන ලෙසට සකස් කර තිබේ. 2007 සැලැස්ම  මගින් ප්‍රධාන යෝජනා කීපයක් ඉදිරිපත් කරතිබුණි. 2030 වන විට ඇතිවේ යැයි උපකල්පනය කරන ජනගහන රටාව අනුව මේ භෞතික සැලසුම මගින් සංකල්පීය ජනාවාස රටාවක් සහ නාගරික කලාප පිළිබඳ සැලසුමක් ඉදිරිපත් කර තිබේ. කොළඹ සිට කළුතර දක්වා අධි නගර කලාපයක් ත්‍රිකුණාමල සිට දඹුල්ල දක්වා අධිනගර කලාපයක් මඩකලපු සහ පොතු විල් අධිනගර කලාපයක් හම්බන්තොට මූලික කර ගත්  ආර්ථීක කලාපයක් සහ යාපනය මූලික කරගත් ආර්ථික කලාපයක්  සකස් කරලීම මෙම සැලැස්මේ අරමුණ විය.මෙම සැලසුම් සකස් කරලීමේ ද යට දක්වන ලද ඓතිහාසික ඉඩම් පරිහරණයන් හෝ යටත් විජිතකරණය නිසා ඇති වූ ගැටළු හඳුනා ගැනීමට  උත්සාහ ගෙන නොමැත.වනගහනය නොහොත් රක්ෂිත වනාන්තර සංවර්ධනය වන ප්‍රදේශ වලින්  වෙන් කිරීම ට උත්සාහ කරලීම මෙහි විශේෂ ලක්ෂණය වෙයි. එය යටත් විජිත යුගයේ සිට පවත්වා ගෙන පැමිණි අධිරාජ්‍ය වාදී ක්‍රමවේදයක් වෙයි.නමුත් අතීතයේ දී සිදු වූයේ සමස්ත වනගහනය සහ ස්වභාවික පරිසරය තුළ නව සංවර්ධන කාර්යයන් සොබා දහමේ කොටසක් ලෙසට ස්ථාපිත කරලීමයි. කුඩා වැව් සහ මහ වැව් එයට හොඳම උදාහරණයයි.

            මෙහි දෙවනි අදියර වූයේ 2017 දී නිකුත් කරල ලද භෞතික සැලැස්මයි. මෙම සැලැස්ම යටතේ 2007 සැලැස්ම  අභිබවා යමින් ආර්ථික කොරිඩෝ හතරක් යෝජනා කර තිබූ අතර 2007 සැලැස්මේ සඳහන් අධිවේග මාර්ග සැලැස්ම තව දුරටත් පුළුල් කරමින් සාකච්ඡාවට බඳුන් කරතිබේ.අධිනගර එකිනෙක යා කරමින් තැනෙන අධිවේග මාර්ග විදිලි දුම්රිය මාර්ග නිසා සංවර්ධිත පෙදෙස් වල ස්වභාවික සම්පත් මෙන්ම ඓතිහාසික ස්ථානයන්ද විනාශයට පත් වන බව නිසැකය.කොළඹ සිට ත්‍රිකුණාමලයට තැනීමට යෝජිත ආර්ථික කොරිඩෝව නිසා උතුරු දකුණ වෙන් කරන බෙදුම්වාදී රේඛාවක් ද නිර්මාණය වේ. පසුගිය රජය සමයේ දී අරලියගහ මන්දිරයේ ස්ථාපිත කරනලද මිලේනියම් චැලෙන්ජ් කෝපරේෂන් නම් අයතනය හරහා ලැබෙන්න නියමිත වූ ඩොලර් මිලියන 480 මුදල ප්‍රදානය ඉහතකී සැලසුම් දෙක පාදක කොට ගෙන ලබා දෙන්නට නියමිතව තිබුණි. මෙම භෞතික සැලැස්මේ මූලික කෙටුම්පත දැන ගැනීමට ලැබීමෙන් පසු එහි තිබෙන අයෝග්‍යතාවය දක්වා ලීමට මාහට අවස්ථාවක් දෙන ලෙසට භෞතික සැලසුම් දෙපාර්තමේන්තුවේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ ජගත් මුණසිංහ මහතාගෙන් ඉල්ලීමක් කළෙමි. නමුත් එම අවස්ථාව මට නොලැබිණ. මහජන අදහස් නොවිමසා ජනපතිවරයාගේ මූලිකත්වයෙන් රැස්වෙන භෞතික සැලසුම් සභාවද මේ වෙනුවෙන් රැස් නොකර සෘජුවම හිටපු අගමැතිවරයාගේ මූලිකත්වයෙන් මුළු දෙන ආර්ථික සභාවට ඉදිරිපත් කොට මෙම සැලසුම සම්මත කරගෙන ඇති බව දැන ගන්නට තිබේ.

          ඇමරිකාව විසින් පසුගිය රජය වෙත බලහත්කාරයෙන් පටවන ලද මිලේනියම් චැලේන්ජ් කෝපරේෂන් ආයතනයේ ආර්ථික කොරිඩෝ යෝජනාව සහ එයට අදාල ගිවිසුමට පාදක ව තිබෙන්නේද ප්‍රධාන වශයෙන් ඉඩම් නිදහස් කර විවෘත වෙළෙඳ පලේ අලෙවි වීමට සැලැස්වීමයි.මෙම යෝජනා 1998 පමණ කාලයේ සිට ඇමරිකාව විසින් රජය වෙත බලහත්කාරයෙන් පටවන ලද යෝජනා වෙති.එමගින් නැවතත් අතීත මුඩු බිම් පනත් වලින් සිදු වූ වින්නැහියම සිදු වීමට ඉඩකඩ තිබේ.රටේ සංකීර්ණ ගැටළුවක් බවට පත්ව තිබෙන ඉඩම් භාවිතය පිළිබඳ නිවරදි තීරණයකට නොඑළඹී නව ඉඩම් සංශෝධන වලට යෑම  රටේ ස්වාධීනත්වයට බරපතල ලෙස බලපානු ඇත. එසේම මේ ගිවිසුමෙන් ප්‍රවාහනය නවීකරණය කරලීමටද මුදල් ලබා ගැනීමක් සිදු වෙයි. අධිවේගී මාර්ග රටේ සංවර්ධනයට අවශ්‍ය වුවද රටේ ඉඩම් ඒ හා බැඳි පරිසරය ගැන සැළකිල්ලක් නොදක්වා රටේ සංවේදී ඉඩම් ප්‍රවාහන මාර්ග වලට අපහරණය කිරීම නොකළ යුත්තකි.එසේම රටේ මාර්ග පද්ධතිය නවීකරණය කර ගැනීමට මෙරට සිටින උගතුන් ගේ සේවය ගත හැක්කකි.එමෙන්ම රටේ බදු මුදල් ගෙවන ජනතාවගේ මුදල් අරපිරිමැස්මෙන් භාවිත කළහොත් එය නිවරදව කළ හැකිය.අවසාන වශයෙන් කිව යුත්තේ රටට අවශ්‍ය වනුයේ භෞතික සැලැස්මකට වඩා සමස්ත සංවර්ධන සැලැස්මක් බවයි.

භෞතික සංවර්ධනය ද සමස්ත සංවර්ධනය ද –

        භෞතික සංවර්ධනය අප ළඟා කරගත යුත්තේ සමස්ත සංවර්ධන සැලැස්මකට අනුකූලවයි.එසේම  අපගේ ඉතිහාසය විසින් අපට ලබා දෙන සංවර්ධන ප්‍රවේශයන් සමගද සමපාත විය යුතුයි.ලංකාවේ මධ්‍යම කඳුකරය මේ රටේ හදවත බව බොහෝ දෙනෙකු අවබෝධ කර ගෙන නැත.සියළු ප්‍රධාන ගංගා ආරම්භ වන්නේ මධ්‍යම කඳුකරයේ දිය උල්පත් අශ්‍රයෙනි.එහෙයින් සමස්ත සංවර්ධනයෙදී මූලිකවම මේ රටේ ජල මූලාශ්‍ර ආරක්ෂා කර ගැනීමට ප්‍රමුඛ තැනක් දිය යුතුය.මධ්‍යම කඳුකරයේ දියඋල්පත අශ්‍රයෙන් දිය නහර පණ ගැන්වී පොළව අභ්‍යන්තරයේ ගලා බසිමින් රජරට නිම්න භූමි වලදී මතු වන ආකාරයද අපට නිරීක්ෂණය කළ හැකියි. මේවා එක් පැත්තකින් සිසිල් දිය උල්පත් වශයෙන් ද අනෙක් පැත්තෙන් උණු දිය උල්පත් වශයෙන් ද දක්නට තිබේ.මේ උල්පත් ඇතැම් විට අපගේ ඇසට නොපෙනෙන ආකාරයෙන් මතු වී කුඩා වැව් පෝෂණය කරන බවද දැක ගත හැකිය. රජරට පවතින වැව් 30000 ක තරමේ සම්පත් ප්‍රභවයක් මේ ආසියාකරයේ තවත් දක්නට නැතිය. එම නිසා පැරණි රජ වරු කුඩා වැව් පණ ගන්වමින් වාරි පද්ධති නිර්මාණය කළහ. මේ වාරි පද්ධති සඳහා අතිරේක ජලය නිදහස් කරලීමට මහා වැව්ද මහා වැව් වලට ජලය ගෙන යෑම පිණිස යෝධ ඇළවල්ද නිර්මාණය කළහ.මහවැලි ගග ප්‍රධාන කොට ගත් ජල මූලාශ්‍ර වලින් හරවා ගත් ජලය උතුරේ ඉරණමඩු වැව දක්වාද ගෙන ගිය ආකාරය අතීත අත්දැකීම් වලින් පසක් වෙන බව කිව යුතුය.එසේම උතුරේ යාපන අර්ධ ද්වීපය සහ මන්නාරම් කලාපයේ ජලය හිඟ වීම නිසා ශුෂ්ක දේශගුණයත් නිසා යෝධ වැව පණ ගන්වමින් කළ වාරි විශ්මය අදටත් එසේමය.මේ තත්ත්වය මත ශක්තිමත් වූ රජරට ශිෂ්ඨාචාරය නිසා මාන්තොට  වරාය මහා වරායක්ව වැජඹුණි.. රට තුළ නිපදවන සියලු දේ මෙන්ම රටට ගෙනෙන බොහෝ දේ මෙම තැනින් හුවමාරු වූයේ මෙහි තිබූ ශක්තිමත් ආර්ථික ජාලය  පිටිවහල් කර ගෙනය.ඇතැම් වේලාවට මේ තොටමුණු වලින් ගොඩ බහින විදේශිකයන් ගම්වැදී රට වැසියන්ට කරදර පමූණවන කල්හි. ඔවුන් අල්ලා රටින් පිට කළ යුතු බවට ආඥාවල්ද පෙර සෙල් ලිපි වල ලියැවී තිබුණී.

සමස්ත සංවර්ධන නොසලකා භෞතික සංවර්ධනය මත යැපීමෙන් සිදුවන විපාක –

1/  වනගහනය තුනී වීමෙන් සොබා දහම හා බැඳි ජල මූලාශ්‍ර තෙත් බිම් අහිමි වීම.

2/ ගොඩනැගිලි ඉඳි කිරීම් වේගවත්ව වර්ධනය වීමෙන් ග්‍රමීය ළිං සහ කඳුරු මෙන්ම තුලිත පරිසරය අහිමි වීම.

3/ ග්‍රාමීය ආර්ථික දියුණුව මත වර්ධනය වන කුඩා නගර සංකල්පය බැහැර කිරීමෙන් සහ අධිනගර සංකල්පයට යෑමෙන් විශාල ප්‍රදේශයක භූමි සම්පත් එකවර විනාශයට පත් වීම.

4/ ඓතිහාසික උරුම භූමි වලට ඇති වන තර්ජනය.

5/ ඉඳි කිරීම් සඳහා අවශ්‍ය වන කලුගල් සඳහා කඳු පර්වත කැඩීමෙන් ජල මූලාශ්‍ර හිඳී යෑම. පුරාවිද්‍යා ස්ථාන විනාශව යෑම.

6/ඉඳි කිරීම් සඳහා අවශ්‍ය වැලි ගංගා වලින් විහාල වශයෙන් ගොඩ දැමීම නිසා ගංගා දියට කරදිය මුසු වීම සහ ගංමෝය පෝෂණය නොවීම. (නිදසුන් – කළුතර මෝය )

7/ සිංහල වෙදකමට යොදා ගනු ලබන දේශීය ඖෂධ ශාක සහ එදිනෙදා ආහාරයට ගත හැකි ඉබේ වැවෙන ගස් වැල් ඩෝසර යොදා ඉවක්  බවක් නොමැතිව විනාශ කොට තිබේ.ඒ ඒ පරිසරයන්ට අදාල මෙම ජෛව විවිධත්වය සහමුලින්ම වඳ වී යෑමේ තර්ජනය මෙම භෞතික සංවර්ධනය මගින් උදා කර ඇත.

සමස්ත සංවර්ධනය නොහොත් තිරසර සංවර්ධන ප්‍රවේශයකට අවශ්‍ය යෝජනා –

1/ නව ඉඩම් කොමිසමක් පත් කොට යටත් විජිතකරණය සහ නව යටත් විජිතකරණයෙන් පාරම්පරික ඉඩම් වලට ඇති වූ බලපෑම විමර්ශනය කොට වාර්තාවක් සැකසීම.

2/ මෙම වාර්තාව පදනම් කොට පැරණී ඉඩම් අණ පනත් අහෝසි කොට රටට ගැලපෙන නව ඉඩම් පනතක් සම්මත කර ගැනීම.

3/ ලංකාවේ ජල මූලාශ්‍ර සහ වන සම්පත් සංරක්ෂණයට අවශ්‍ය සමස්ත සංවර්ධන සැලැස්මක් ස්ථාපනය කරලීම.මේ සංවර්ධන සැලැස්මේ  මූලික අරමුණක් විය  යුත්තේ ගොවිතැන් කිරීමට අවශ්‍ය වාරි පද්ධති යලි ගොඩ නැගීමයි..

4/ ආර්ථික සැලසුම් යෝජනා සකස් කරලීමට විදෙස් මුදල් භාවිත නොකිරීම.

5/ අධීනගර වෙනුවට ග්‍රාමීය ආර්ථිකය මත පදනම් වූ කුඩා නගර පරිසර හිතකාමීව සංවර්ධනය කරලීම.

6/ සමස්ත සංවර්ධන සැලැස්ම සඳහා සෘජු මහජන අදහස් ලබා ගැනීමට පහසුකම් සැලසීම.

7/ ග්‍රාමීය සංවර්ධන ප්‍රවේශයන්ට සරිලන මානව සම්පත දියුණු කරලීම මෙන්ම එයට සාපේක්ෂ අධ්‍යාපනයක් ලබා දීම.

8/ රටේ ස්වාධීනත්වයට  හානිකර මිලේනියම් චැලේන්ජ් ගිවිසුම අහෝසි කිරීම.රටේ තීරණ ගන්නා ව්‍යුහයන් වෙත සමීප වීමට විදේශිකයන්ට මින් ඉදිරියට අවස්ථාව නොදීම.

………………………………………………..

පරිසරවේදී ,පුරාවිද්‍යා ගවේශක

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

MCC is a US Govt foreign aid agency which is funded by US Govt and the top US representatives’ sit’s on its Board. When $480m MCC Compact was announced immediately after the jihadi terror attacks on Easter Sunday, it was presented as a ‘gift horse’. That everything was done in secret reconfirms our doubts. The then Govt even denied MCC was operating an office inside the PM’s office. It is important to understand that this American compact is part of an overall Indo-US Pacific Strategy and complimented by 3D’s (Development, Defense, Diplomacy). The MCC placed a set of preconditions prior to signing of the agreement, & commitments after signing & passing the compact in Parliament. We must know what the pre-MCC commitments that have been launched are and put a stop to these if the present Government commits to not signing the agreement. An important and necessary aspect of the already launched pre-MCC project is the e-land registry which is outsourced to multiple private companies selected by the US embassy in Colombo.The danger of continuing with the e-land registry lies in the MCC clause 3.9 clause on intellectual property which is why the e-land registry must be brought under Sri Lankan purview/laws & by locals and local IT experts and not outsourced to foreigners. 

In viewing this MCC agreement it is advisable for Sri Lankans to stop thinking from the lens of their preferred political party and look at the dangers a foreign agreement is likely to bring to the country & its citizens. Political parties change power periodically but we have enough experience of the suffering our people went through under colonial rule. We should not walk into another 1815 Kandyan Convention (ceding our nation to foreign powers) or allow a 1840 State Land Encroachment Ordinance (where invaders told the natives they were encroaching on their own land) or 1897 Wasteland Ordinance where anyone who had no documentary proof of land ownership had their lands confiscated by the British. MCC should not be a repeat of what took place exactly 200 years ago.

Now, please read these lines carefully and keep them at the back of your mind as you read the rest of this article.

MCC is a US Govt foreign aid agency which is funded by US Govt and the top US representatives’ sit’s on its Board. When $480m MCC Compact was announced immediately after the jihadi terror attacks on Easter Sunday, it was presented as a ‘gift horse’. That everything was done in secret reconfirms our doubts. The then Govt even denied MCC was operating an office inside the PM’s office. It is important to understand that this American compact is part of an overall Indo-US Pacific Strategy and complimented by 3D’s (Development, Defense, Diplomacy). The MCC placed a set of preconditions prior to signing of the agreement, & commitments after signing & passing the compact in Parliament. We must know what the pre-MCC commitments that have been launched are and put a stop to these if the present Government commits to not signing the agreement. An important and necessary aspect of the already launched pre-MCC project is the e-land registry which is outsourced to multiple private companies selected by the US embassy in Colombo.The danger of continuing with the e-land registry lies in the MCC clause 3.9 clause on intellectual property which is why the e-land registry must be brought under Sri Lankan purview/laws & by locals and local IT experts and not outsourced to foreigners. 

In viewing this MCC agreement it is advisable for Sri Lankans to stop thinking from the lens of their preferred political party and look at the dangers a foreign agreement is likely to bring to the country & its citizens. Political parties change power periodically but we have enough experience of the suffering our people went through under colonial rule. We should not walk into another 1815 Kandyan Convention (ceding our nation to foreign powers) or allow a 1840 State Land Encroachment Ordinance (where invaders told the natives they were encroaching on their own land) or 1897 Wasteland Ordinance where anyone who had no documentary proof of land ownership had their lands confiscated by the British. MCC should not be a repeat of what took place exactly 200 years ago.

Now, please read these lines carefully and keep them at the back of your mind as you read the rest of this article.

Just think for a minute about an elected Govt agreeing to grant MCC ‘PERPETUAL’ (Permanent), IRREVOCABLE (UNCHANGEABLE), ROYALTY-FREE (ABSOLLUTELY FREE), ‘ASSIGNABLE RIGHT’ (transferring right) to the US/MCC to on behalf of Sri Lanka – PRODUCE, REPRODUCE, PUBLISH, RE-PURPOSE, USE, STORE, MODIFY any PORTION or PORTIONS of INTELLECTUAL PROPERTY as MCC SEES FIT – in ANY MEDIUM, NOW KNOWN or HEREAFTER DEVELOPED, for ANY PURPOSE WHATSOEVER.

Don’t these lines shock you

Don’t you wonder what kind of an agreement this is to hand over Sri Lanka’s Intellectual Property Rights to a foreign country?

Don’t you wonder if the public officials associated with the drafting of this agreement with these lines were insane not to object? 

This means MCC would lay claim on products originating or produced in Sri Lanka and we would virtually lose our sovereign rights over products that have origin in Sri Lanka and the Government will have to pretend to be deaf dumb and blind because it actually agreed to hand over Sri Lanka’s past-present & future intellectual property to a foreign country!

The MCC land project is just 67million but is likely to impact our land, land legislation, our resources and our people. A presentation was made by MCC in Temple Trees on 25 September 2018 (slides are given at end of article)

It confirmed that a Constraints Analysis report was made in 2016.

It identified access to land as the root cause for investment (we were sold a bogus story of MCC alleviating poverty)

This means that the preparation of the parcel fabric map and inventory of state land, formulating a new land policy, with land information system & data on land was aligned to the goal of facilitating INVESTMENT.

A map showing MCC focus for land investment was shown covering 7 districts along a Colombo-Trincomalee Economic Corridor.

Slide 4 listed 3 activitiesnot subject to conditions precedent to fundingas these were part of other funding programs linked to World Bank & USAID

1. Inventory & mapping of State Land & preparation of parcel fabric
2. Improving Deeds Registry – scan & digitize deed records
3. Improvement of the valuation system

This means though these 3 activities are not part of the conditions precedent to funding, it is however associated with & is part of MCC land project.

In fact, US embassy called for expressions of interest as far back as 2011.

https://photos.state.gov/libraries/sri-lanka/577989/pdf/eLand%20Hub%20Project.pdf

This was the very year US announced its Pivot to Asia plan under President Obama. The MCC was without doubt on the pipeline with various associated projects being plugged in through funding unknown or not doubted by the government in power. Having sent teams to study Sri Lanka’s land administration and funding reports, the external parties knew more about our loopholes than our own public officials.

With the public entry of MCC after 2015 regime change. All of the hidden projects came out into the open and declared part of MCC.

Thus, the cadastral mapping, parcel fabric map, deed registry scanning and digitizing, state land information & valuation is being outsourced to multiple private parties selected by the US embassy Colombo.

Slide 4 of the presentation made on 25 September 2018 next listed 2 activities SUBJECT TO condition preceding MCC funding(what Sri Lanka had to do BEFORE obtaining any MCC funding) and requires passing by legislation in Parliament.

1. Registration of ‘grants’ in the title system & converting deeds to title system
2. Establishing a land policy body

Would any country allow foreign countries and private firms associated with these foreign countries to be given access to their land records? These companies and their staff are currently going through all of the 45 land registries in Sri Lanka and demanding millions of dollars for their system set ups. Why is the Government not putting a stop to this immediately?

When the surveyor’s department had the capability and the expertise to do the cadastral mapping, ignoring their appeals, the task was given to a US firm (Trimble Navigation) for a cost of $154m. Is this part of the $480m MCC Compact – why should Sri Lanka burden itself to pay 1/3 of what the US is supposed to be giving in total? No one will answer.

Keep in mind that the US has rejected the title registration system and continues with a modernized form of deeds. Why shouldn’t Sri Lanka also adopt the same US system instead of another old & outdated Australian registration system?

Already some 700,000 title registration certificates have been given and their data is being entered into an e-registrar that is operated by foreigners & foreign IT set with back-office and front office operated by them.

Return to the MCC clause 3.9 on intellectual property. Though MCC is not signed, the country’s data is not only being accessed by foreigners and private parties but they are taking over this data and entering into a system that is theirs. Now isn’t all of this data virtually their intellectual property rights even by default? Isn’t this a fundamental rights violation of the privacy of these 700,000 title owners? What if suddenly these private entities decide to suddenly close shop & leave with the data and this data is used against or to the disadvantage of these 700,000 owners, what will or what can the GoSL do on behalf of them?  These are very serious scenarios that we cannot afford to brush aside thinking that nothing will happen. We are dealing with a country that in its own website carried that $10m was given as part of MCC and now when the Gunaruwan report pointed this out as well as the amounts not being entered into the State records, the embassy website has deleted the entry of this news item.

https://lk.usembassy.gov/millennium-challenge-corporation-official-visits-sri-lanka-to-continue-progress-on-compact-development/

http://www.slguardian.org/2018/11/will-us-halt-its-5-years-mcc-on-sri.html

And even twitters that no such monies had been disbursed

Slide 5 is proposing a Land Policy Body which makes the newly set up private company (MCA Sri Lanka) above the Ministry of Lands. How can a private company be above the State’s Ministry?

MCC slide 6 proposes to establish a Land Policy Body. Didn’t no politician or official tell MCC that we already have a National Land Policy Department in the Land Ministry?

MCC wants to establish a new entity where its MCA-Sri Lanka private company will set policy for a sovereign country, probably ending up inviting all the nefarious local and international NGOs/civil society to be part of it.

How can the Land Policy Research Council be ‘independent & national” when its head is a private company (MCA Sri Lanka) and its members are private sector? Where is the voice of the public officials, the lawyers, the people?

Please look at the 8 slides that were shown by MCC on 25 September 2018 to understand better. Think for yourself the scenarios Sri Lanka & its people and even an elected government will find itself when there is a parallel policy making body functioning above it.

Sri Lankans must worry about the 3.9 Intellectual Property clause which inspite of MCC agreement not being signed is valid given that all of the pre-MCC land deed scanning, e-land hub entries and state land bank information are being entered by foreign/private companies into systems owned and operated by them.

Sri Lankans opposed CEPA on account of our IT personnel getting affected. Imagine our entire intellectual property being ceded to US? This cannot be allowed.

Shenali D Waduge

Courtesy NewsIn.Asia

Questions of sovereignty and notions of strings attached will have to be addressed for the smooth passage of the grant

By P.K.Balachandran/Daily Mirror

With the American Millennium Challenge Corporation Compact (MCC), getting into hot water in Sri Lanka, Nepal and some countries in Africa, what is apparent is that one size will not fit all. Each country has its own political, social, and economic concerns and historical experience shaping its mindset. The aid program will therefore have to be tailor-made to suit each country.

That the MCC is a grant and not a loan is a major plus but it still will not be accepted if the recipient countries see strings attached to it and perceptions of strings” vary from country to country.

The Sinhala version of the final report of the Sri Lanka experts’ committee on the MCC Compact, which has been put on the website to get public reactions, has apparently suggested that the government should not sign the Compact without amending the intrusive” clauses. According to Dr. Palitha, Kohona, a former Lankan Foreign Secretary and Lanka’s Permanent Representative to the UN, the objectionable intrusive” clauses were: (1) the substitution of Sri Lankan law by international law and (2) the special privileges and extensive immunities granted to US personnel under the MCC compact. The chairman of the panel, Dr. Lalithasiri Gunaruwan, had himself said that some of the clauses violated the Lankan constitution.

The report noted that the details of the MCC compact, on the table for years, were never made public for any meaningful discussion to take place. While acknowledging that governments have the right to enter into agreements with other countries, the panel said that there are some agreements which may impinge on the laws, sovereignty and constitution of Sri Lanka. In such cases, governments should seek the approval of parliament. Such pacts should also be open to any citizen’s inspection under the Right of Information (RTI) Act. If necessary, RTI regulations should be changed to allow it. Fortunately, the MCC Compact requires parliamentary sanction.

Dr. Kohona insists that the MCC serves America’s geo-political agenda. He recalled that the MCC had pulled out of Sri Lanka in 2008 on political (human rights) grounds. According to a piece in www.grain.com the US could terminate the Compact if its stringent conditions are not adhered to, or if it no longer suits its political interest.

Contours Of The Compact

Sri Lanka has been promised a grant (not a loan) of US$ 480 million under the MCC compact, 70% of which will be for the improvement of transportation and the rest for preparing a land registry. The purpose of the land project is to increase the availability of information on private land and under-utilized State lands. In 1998, the Lankan parliament passed the Land Titles Act to convert the outdated land deed system to a land titles system. The current land deed system requires decades of land deeds to prove ownership. This has led to long drawn out litigations over ownership.

However, the 1998 law was only partially implemented because of financial constraints. In 2007, Mahinda Rajapaksa regime re-started the ‘Bim Saviya’ project. But again, work could not go beyond Colombo district and a few other areas.

The MCC grant is to go into mapping government land, identifying utilized and un-utilized government lands, and creating a register of government lands. It is pointed out that 85% of all land in Sri Lanka is owned by the government, but the government does not have a central registry of this land. Most departments have no idea what land it owns. This means that land is heavily under-utilized. Land available for agriculture or industry is not used appropriately. This new land registry will allow for the government to know what it owns and where,” a source said.

But leftist leader Vasudeva Nanayakkara fears that accepting a big grant of US$ 480 million will put Lanka under a moral obligation to accept US demands. Nationalists like Udaya Gammanpila would like land registration work to be done by the government without direct foreign involvement. He fears that the MCC will be used to grab land for foreign investments as it happened in Africa. According to www.grain.com land projects in Mali, Ghana, Mozambique and Benin make it clear that the MCC has played a key role in commodifying Africa’s farmlands and opening them up to US agribusiness.

US Denial

In Sri Lanka’s case, the US has officially denied that it has any plan to buy released land or that it is eying land on the proposed Colombo-Trincomalee Economic Corridor, a project which Lankan nationalists oppose. Perhaps they think that the US is eying Trincomalee.

Jenner Edelman, Resident Country Director for MCC in Sri Lanka, addressing a Foreign Policy Round Table, on September 24, 2019 at the Lakshman Kadirgamar Institute in Colombo, said that there is no railway or transportation infrastructure project of any kind from Colombo to Trincomalee in the MCC grant; nor is there any mention of this conceptual corridor in the grant agreement. The so-called Colombo-Trincomalee Economic Corridor is a high-level conceptualization of the Government of Sri Lanka’s plans to create several proposed economic or development corridors by 2050, she said.

Edelman said that MCC projects will not be implemented by the MCC as such, but overseen by a Lankan Board of Directors, comprising senior Lankan government officials as well as private sector and civil society representatives. It will be handled by a management unit of around 65 Lankan professionals.

By necessity, some equipment and technical expertise required for the projects will come from abroad as it may not be available in Sri Lanka. However, there is no requirement to ‘buy American.’ There will be opportunities for local firms to win contracts.

It was pointed out that woven into the MCC scheme are modern principles of organization such as rationality, transparency and accountability. By learning to abide by these principles of good governance, Lankan personnel would be able to replicate them in other spheres of the administration. In the long run, MCC projects will help tone up Lankan administration which needs to be modernized if the country is to be a commercial ‘hub’ of South Asia and the Indian Ocean Region.

All MCC projects must be based on correct data and analytical rigor. Such rigor has to be applied to resource allocation, project design, and results measurement. Lastly, transparency and accountability must be embedded in all aspects of the partnership—before, during, and after the Compact period.

Daily Express (November 7, 2109) quoting a US embassy statement of November 2019 to say that projects under the five-year US$ 480 million grant will benefit at least 11 million (or 54% of) Sri Lankans. Of the total of US$ 480 million, US$ 350 million will go into the transport project with an estimated Economic Rate of Return (ERR) of 19%.

The transport project seeks to increase the relative efficiency and capacity of urban and provincial transport infrastructure in the Western, Central, Sabragamuwa and Uva Provinces. It will upgrade physical roadway networks, modernize traffic systems, and introduce policy and regulatory reforms.”

The US$ 67 million land project has an estimated Economic Rate of Return of 26% and aims to expand and improve existing government initiatives to increase the availability of spatial data and land rights information. The project will initially focus on districts in the Central, North-Western, North-Central and Eastern provinces,” the US Statement said.

The MCC grant may not be available for much longer as Sri Lanka had recently graduated to upper-middle income status, the US has pointed out.

The Gotabaya Rajapaksa government will take a decision after securing public opinion and negotiating with the US on any change it may want. A final draft pact will then be taken to the cabinet and parliament for their approval.

Courtesy DNA

The matter was raised at the leadership level during Prime Minister Narendra Modi’s telephonic conversation with Sri Lankan President Gotabaya Rajapaksa on May 23.

Indian and Sri Lankan authorities held talks over two days this week on rescheduling Colombo’s repayment of loans and the country’s $1.1 billion currency swap request to abate the economic impact of COVID-19 crisis.

A spokesperson for the Indian mission in Sri Lanka said, “In the context of the situation concerning the Sri Lankan economy’s external sector, the two countries have been engaged in close and constructive discussions.” 

Indian High Commissioner to Sri Lanka Gopal Baglay held discussions at the senior level in Colombo on Sri Lanka’s requirements.

The statement said, “In the post-COVID world, India remains committed to partner Sri Lanka closely for the latter’s sustained economic recovery and shared prosperity.”

The matter was raised at the leadership level during Prime Minister Narendra Modi’s telephonic conversation with Sri Lankan President Gotabaya Rajapaksa on May 23. 

During the talks, the Sri Lankan President requested the Indian government to provide $ 1.1 billion special SWAP facility to top up US $400 million under SAARC Facility. 

The Indian readout said, “Prime Minister assured the Sri Lankan President that India would continue to provide all possible support to Sri Lanka for mitigating the effects of the pandemic.”

President Rajapaksa also sought Indian help to revive key infrastructure projects in the Indian Ocean Island country, including hastening up the construction of the East Terminal of the Colombo Port. 

Courtesy Ada Derana

Defence Secretary Major General (Retired) Kamal Gunaratne says the senior police officers-in-charge of provinces should be ashamed of wearing their uniforms if large-scale illegal activities are taking place in their respective divisions.

You need to curb illegal activities that are increasing at an alarming rate without heeding to forces that might influence you and also to protect the dignity of the uniform that you wear. No police officer, from Senior DIGs, DIGs to OICs in the area, can wash their hands of the accountability for the increase in crimes rate in their respective areas,” the Defence Secretary said addressing senior DIGs and DIGs representing all provinces of the Sri Lanka Police at a special meeting held at the Defence Ministry.
 
He has advised the police officials not to consider their profession as just another job as the lives of the country’s people are in their hands, the Ministry of Defence said in a statement.

The responsibility of the armed forces is to protect people in events like major natural catastrophes like floods and landslides, terrorism or hostilities and also virus outbreaks like COVID-19. But you are the ones who recognize the pulses of the people. Hence, you shoulder a bigger responsibility in protecting people’s lives,” the Defence Secretary said adding that while many police officers are serving in a dignified manner, some are a disgrace to the entire police department.

The Defence Secretary said he had received letters from the public residing in various police divisions citing the inefficiency of some policemen, including top police officials in the areas, in curbing crimes and also their involvement with criminals in those areas.

Sir, there is no point of lodging complaints about drug peddlers to the police as these drug dealers, who were informed by the police on our complaints, are threatening to destroy our families the next day,” the  Defence Secretary quoted from letters that he received from various police divisions and questioned the Senior DIGs and DIGs whether the police could gain any respect in such situations.

If any of those top police officers, who have had hand in such crimes, are present here today, they should be ashamed of themselves. I have received many complaints that drug trafficking was carried out with the help of some police officers during the curfew and drugs were being distributed in motorcycles and three-wheelers and as well as by using young children with the blessings of those corrupt police cops. I have also received complaints about an OIC attached to a Northern Police Station, who had acquired a large sum of cash from a criminal, with the support of another high-ranking police officer, to allow him to run his illegal businesses, freely,” he revealed.

Despite the Defence Ministry, issuing a letter on April 5 this year had instructed Superintendents of Police (SP) to prepare reports on the underworld criminals and drug traffickers in the respective police divisions, they have failed to submit those reports to the Ministry, so far.

The Defence Secretary has instructed the Acting Inspector General of Police Chandana Wickremaratne to look into the matter.

If it took two-and-a-half months to implement, how could we bring the perpetrators to book” the Defence Secretary queried.

He stressed that when directives were issued by the Defence Ministry or the Acting IGP, it should not be considered as directives issued by a corporation or any other government institution as it is a matter related to national security.

Defence Secretary said police officers were responsible for maintaining national security as they are the main contributors to create a fear-free environment for the people to live freely.

I want to tell you the same thing that I told the prison officials. From today onwards, you have to perform your duties properly in a responsible manner. Let me know if any of you were not allowed to perform your duties. I have arranged this meeting today to request you to perform your duties to gain respect for the uniform that you wear and it is your responsibility not to leave room for any political force to harass people in your respective areas. The SSPs and ASPs have a responsibility to look into these,” he said adding that no police officer, who works for the sake of gaining personal benefits, earns respect when he is being called ‘a good boy’ by a politician.  

He also said the senior police officers should be held responsible if any form of crimes, including theft, murder or drug trafficking, were taking place in the areas coming under their purview.

The Defence Secretary said if there were 12 police stations under DIGs, all 12 OICs should be accountable for the crimes that took place in those areas.

You can inform about officers who perform duties irresponsibly to me or the IGP but those who make complaints should have clean records,” he said, noting that tourists or families cannot enjoy their evenings at the Mount Lavinia and Panadura Beaches due to drug addicts.

The Defence Secretary also revealed about a failed attempt by a henchman of a notorious underworld criminal to fill a large swathe of marshy land in the vicinity of Colombo and was thwarted by the Police’s Special Task Force.

When inquired, the Police officer-in-charge of that area said he was unaware of this illegal landfilling. You can justify a police officer saying that he couldn’t detect drugs hidden inside a flower basket or a pocket but how can he say that he was not aware of the filling of 4-5 acres of land,” the Defence Secretary questioned.

He said President Gotabaya Rajapaksa’s Election manifesto had spelt 10 main objectives and maintaining national security was its main priority and his main intention of appointing the Presidential Task Force was also to support to build a safe country, a disciplined, virtuous and legitimate society for all Sri Lankans.

Meanwhile, the Defence Secretary, who again quoted a telephone call that he received about a ransom of Rs. 5,000 from a 60-year-old female street vendor in Kaduwela, questioned as to how one could speak of national security when innocent street vendors aged 60 to 70 years were unable to sell green leaves without paying a ransom.

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම, LL.B., Ph.D.

හැඳින්‌වීම

රනිල් වික්‍රමසිංහ: ආ එන්න එන්න සන්නස්ගල, කොහොමද පොසොන් එක?
උපුල් සන්නස්ගල: ඔහේ ගෙවිලා ගියා සර්…
ර: ඕක තමයි ලංකාවේ ප්‍රථම ආක්‍රමණය
උ: ඔව්, ඔව්, ඇත්තම නේන්නම් සර්, අපි ඕක ප්‍රසිද්‌ධ කරමුද?
ර: අපොයි, තමුසෙට නම් දේශපාලනය කරන්න බැහැ!

මේ එක් පොසොන් පොහොය දිනකට පසුදා රෑ දොලහට පමණ රනිල් එන්න කියා ඔහුගේ නිවසට ගිය උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගල හා රනිල් අතරවූ දෙබසක් සන්නස්ගල විසින් නැවත මාධ්‍යවේදිණියකට කියූ හැටිය.

උපුල් මාධ්‍යවේදිණියට: මේ ප්‍රශ්ණය ඇහුවේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ නම් ඊට උත්තර දෙන හැටි මං දන්නවා. මොකද මං ඔහු ගැන දන්නවා. මං කියනවා ඔබේ නමත් මහින්ද, මිහිඳු හාමුදුරුවන්ගේ නමත් මහින්ද යනාදී වශයෙන් ….. එහෙත් රනිල්ට මොන විධියේ උත්තරයක් දෙන්නද කියලා මට හිතා ගන්න බෑ. ඒ නිසා මං ඇඟබේරෙණ උත්තරයක් දුන්නා…

තම 2020 චන්ද ව්‍යාපාරය අරඹමින් ලඟදී පන්සලකදී රනිල් කියා සිටියේ ලංකාව කොරෝනාව පැතිරීමෙන් බේරුණේ බුද්‌ධ ධ‌ර්‍මය නිසා බවත්, බුද්‌ධාගම රැකගත යුතු බවත්‌ය. බුද්‌ධ ධර්‌මය නොපිළිපැදීමෙන් කොරෝනාව ආවා මිස, එය පැතිරීම පාලනයවූයේ ගොඨාභය බලයේ සිටි නිසා ගත් තීරණ නිසාය. රනිල් එය හොඳාකාරවම දණී. කෙසේ වෙතත්, මේ සිද්‌ධි දෙක එකට ගලපා ගත් විට බෞද්‌ධයින් හිත හොඳ ගෑණුන් සේ සළකා මේ සිංහල කළුසුද්දන් ගෙන යන මගඩිය එලිවන්නේය. පොසොන් පෝය දවස ලංකාවට සිදුවූ ඉන්වේෂන් එකක් ලෙස හිතන මිනිහෙක් බෞද්‌ධයෙක් වෙන්න පුළුවන්ද? රනිල් විසින් පෘතුගිසීන් ලංකාවට ඇවිත් අවුරුදු 500 පිරෙන එකට පෘතුගාල අගමැති කොළඹට වඩම්මවා සමරන්න ප්ලෑන්කලා මතකද? මේවා මිලේනියම් සිටි පාවාදීමටත් වඩා භයානක ජාතිද්‍රෝහී සිතුවිලි නොවේද? ලංකාව අද වනවිට මරු කටකට, නරා වළකට වැටී ඇත්තේ කෛරාටික හොර මෙවැනි දේශපාලකයින් නිසාය. මෙවැනි රනිල්ලා සිය ගණනින් ලංකාවේ සිටියේය. සිටින්නේය.

මෙවැනි කතා රටේ සාමාන්‍ය ජනයා ඉදිරියට ගෙන ගොස් මේ අයගේ නියම ස්වභාවය එලිකරන ලිපි ලංකාචේ සිංහල භාෂා පුවත් පත් පල කරන්නේ නැත. එසේ එලිකිරීම මළවුන්ට හෝ නොමළත් මළ අයට හෝ අපහාස කිරීමක් නොවේ. මේ පත්තර අයිති අර්‌ධ ක්‍රිස්තියානී අයටද? ජනාධිපති ගෝඨාභය විසින් මෙම කැත දේශපාලන ක්‍රමයෙන් ගොඩaේමට පියවර ගනිමින් සිටිනා හෙයින් මෙවැනි සිද්‌ධීන් පිටිපස ඇති සත්‍ය කතාව පෙන්‌වා දිය යුතුයයි මට සිතෙන්නේ ඔහුට විරුද්‌ධව කට කැඩිච්ච කතා (බෑඩ් මවුතින්) කියන පරණ යහපාලන කාරයින් විශාල පිරිසක් සිටින නිසාය.

තොංඩේස්‌වරන් කෝවිල කෝ?

මේ සඳහා පලවෙනි මාතෘකාව ලෙස තෝරා ගත්තේ නැඟෙනහිර පලාතේ පුරාවිද්‍යා නටබුන් සම්බන්‌ධයෙන් පත්කල ජනාධිපති කාර්යසාධක බලකායට අදාලව, ටී.එ‌න්.‌ඒ. එකේ සම්බන්‌ධන් මහතා විසින් ජනාධිපති ගෝඨාභයට යැවූ පෙත්සමය (කලම්බු ටෙලිග්‍රාෆ්, ජූනි 17). මෙම පෙත්සමේ ඇති එකම අළුත් දෙය නම් දකුණේ, තොංඩේස්‌වරම් නම් ශිව දේවාලයක් තිබී ඇත යන ඔහුගේ එලිදරව්වය. ඊට අමතරව එය හඬනගා දෙන සංඥාව නම්, 1921-24 දී ආරම්භවුණ දෙමළ බෙදුම්වාදය (හා දැන් 2019 පාස්කු ප්‍රහාරයෙන් නග්නවූ ශාරියා මුස්ලිම් ආක්‍රමණය) ජය ගත යුතුවන්නේ මතවාදයෙන්ම නොවේද යන්නය.

දෙමළ මෝසස් (ගාන්‌ධි) ත්‍රස්තවාදියෙක් වීම

දෙමළ බෙදුම්වාදයේ ඉතිහාසයේදී, චෙල්වනායගම් විසින් 1975 දී ශිවරාම් නම් ත්‍රස්තවාදියාගේ පිලිරුවකට මල්මාලා දමා ගත් තීරණයවූයේ ඒ සඳහා මාරාන්තික සටනක් කල යුතුය යන්නය (1977 චෙල්වා මළ විට, ඔහු දෙමළ මෝසස් යයි කිව්වේ ලක්‍ෂ්මන් වික්‍රමසිංහ නම් (රනිල්ගේ බාප්පා) පාදිලිතුමාය. 1976 වඩුකෝඩ්ඩෙයි ප්‍රකාශණයේ හරය එයය. මේ සටන අවසන්‌වූයේ 2009 මැයි 19 දා නන්දිකඩාල් කලපුවේ මඩගොඩෙන් ප්‍රභාකරන්ගේ මිණිය හොයාගැනීමෙන්‌ය. එතැන් සිට 2019 නොවැම්බර් දක්‌වා ගතවූයේ බෝම්බයෙන් බැරිවූදේ පෑණෙන් ලබා ගැනීමේ හීතල යුද්‌ධයකි. මෙහිදී, මේ යුද්‌ධය නම් කවදාවත් දිනන්න බෑ, යයි කී පිරිස් යලි එකතුවී කල නොයෙක් දේ අතරින් එකක් නම් 1994-2000 කාලයේ චන්ද්‍රිකා නෝනාගේ නීලන්-ජී.‌එ‌‌ල් පැකේජ් ඩීල් වලට නැවත උජාරුවෙන් ඔක්‍ෂිජන් පිඹීමය. ඒ සමඟ ඇමෙරිකාවේ මිලේනියම් ට්‍රෝජන් අශ්වයා ගෙන ඒමටද ක්‍රියාකලේ, ලංකාව යකාට ගියත්, සිංහලයා මකබෑ වුනත්, ඊළමක් ලැබෙනවා නම් එවැනි ඕනෑම දෙයකට දෙමළ බෙදුම්වාදීන් සපෝට් නිසාය. මේ දෙකට අමතරව ගෙනගිය ව්‍යාපාරය නම් ගෝඨාභය දමණයය.

ගෝඨා දමණය

2006 දෙසැම්බර් 1 දා ඔහුව ඝාතනය කිරීමට පිත්තල හන්දියේදී ගත් උත්සාහයේ සිට දියවන්නා හෝටලයේ දොර යළි ඇරගන්නට සිතා සුප්‍රිම් උසාවියට ගොස් පිටිපස්ස බිම ඇනී යාම දක්වා‌ත් (2020, ජූනි 2), ඉන්පසු ස්විස් තානාපති කාර්යාලයේ කිඩ්නැප් මගඩියෙන් පවාත්, දෙමළ, මුස්ලිම් හා සිංහල යහපාලනකාරයින්, දෙස්-විදෙස් එන්.‌ජී.ඕකාරයින්, ඇමෙරිකාව ප්‍රමුඛ යුරෝපීය සංගමය යන කොටස්, ගෝඨාභය දේශය-පාලනයට ඒම වැළැක්‌වීම සඳහා නොකල දෙයක් නැත. නියම වශයෙන්ම හිට්ලර් ඇදහූයේ ආර් ප්‍රේමදාස වුවත්, ගෝඨාභය ආවොත් හිට්ලර් කෙනෙක් වෙතැයි භීතියක් ඇතිකරන්නට ඔවුන් තැත් කලේය. රාජිත සේනාරත්න කිඹුල් සුදු වෑන් නාඩගමක් පවා පෙන්‌වා දැන් එහි ප්‍රතිපල භුක්ති විඳිමින් සිටී. කොරෝනාව හරහා ඔහුව කොට උඩ යවා ගත හැකියයි සිතුවේ මුස්ලිම් ජනාවාසවල කොරෝනාව වැඩියෙන් තිබීම නිසා, මුස්ලිමුන්ට හිරිහැර කරණවා යන කතාවක් හරහාය. සජිත් ප්‍රේමදාස පරණ පොල්පරාල ඉන්ගිරිස් වලින් මුහුණු පොතටත් ඒ ගැන ලිව්වේය.

හමුදා නිලධාරීන්

පාස්කු ප්‍රහාරය ගැන දැන් එලිවෙන කරුණු අනුව යහපාලනකාරයින් ගල උඩ ඉන්නා බළලුන් වී සිටී. යුද හමුදා නිලධාරීන් කෙතරම් අවශ්‍යද යන්න බන්‌ධනාගාර බල්ලාට ගොස් ඇති තරමින් පෙනී යයි. හිරුණිකා බබාගේ පලල් කට පවා දැන් නිහඬය. මුළු රටම උඩු යටිකුරු කිරීමේ අවශ්‍යතාවය අතිමහත්‌ය. හමුදා නිලධාරීන් සේවයට යොදා ගැණීම යහපාලනකාරයින්ට ඉවසිය නොහැකි වන්නේ ඒ නිසා මෙතෙක් පැවති අශීලාචාර, නොහික්මුණු පාලන තන්ත්‍රය දියවන්නට ආරම්භවී ඇති නිසාය. මෙම උපාය නොරුස්සනම කල්ලිය නම් විග්නේෂ්වරන්, සම්බන්‌ධන් ප්‍රමුඛ දෙමළ බෙදුම්වාදීන්‌ය. මේ අයට, නැඟෙනහිර පුරාවිද්‍යා බලකාය වනාහි නයාට අඳුකොළ වැනිය. උතුරේ වැසියන් හමුදාවට කැමතිවීම ගැන ඔවුන්ට ඇත්තේ බලවත් ඊර්ෂ්‍යාවකට වඩා, දේශපාලන ඒකකාධිකාරය අහිමිවීයාමේ, රස්සාවල් නැතිව යාමේ භයය. කර්‌නල් රත්නප්‍රිය බන්‌ධු වවුනියාවෙන් චන්දය ඉල්ලීම එහි රතු සං‌ඥාවය. සෑම උතුරේ චන්ද කොට්‌ඨාශයකම සෑහෙන පිරිසක් ගෝඨාභයට චන්දය දී තිබුණේය.

රජුන් තැනීමේ සුළු ජාතික මිථ්‍යාව

එහෙත්, ජනාධිපතිවරණයේදී මුහුණ දුන් අන්ත පරාජය ඉදිරියේ, විශේෂයෙන්, දෙමළ, මුස්ලිම් චන්ද නැතුව දිනන්න බෑ යන මිථ්‍යාව හාමුදුරුවරුන් විසින් ශුන්‍ය කිරීමත් සමඟ, සම්බන්‌ධන්ගේ පෙත්සම හාමතේ ඉන්නා නයෙක් දෂ්ට කරන්නට හැදීමක් වැනිය! දෙමළ බෙදුම්වාදයට හෝ ශාරියාවාදයට, සිංහල රටේ සිංහලයා සමඟ එක ගමනක් යාමට නොහැකි බව, වැල්වටාරම් පේලි අතරින්, පෙත්සම්කරුවා විසින්ම ඔප්පුකරයි. දෙමළ නිජබිම සිංහලීකරණය කරනවා යන්න දෙමළ මන්ත්‍රය වන අතර, රට පුරා ඉඩම් ආක්‍රමණය කිරීම ශාරියා ගර්‍භා‌ෂ යුද්‌ධයය. 13 වන සංශොධනය ලාකඩ වලින් පෑස්සු සිංහල-දෙමළ දේශපාලන නායකයින්ගේ සංහිදියාවක් වූයේ ඒ නිසාය.

යා දෙක නොරත රත
සමඟ පෑසීමක් නැත
[ලාකඩ එහෙම නැත
දෙකක් ලංකල විටදි පෑහෙත]

මිස්ටර් ගාන්‌ධි, අපි හරකා මරා උගේ මස් බුදින්නෙමු. නුඹලා හරකාට දේවත්‌වයෙන් වන්ඳනාමාන කරන්නේය. ඉතින් අපි දෙගොල්ලන්ට මිත්‍රයින් වෙන්න පුළුවන්ද?
ඉන්‌දියාවෙන් පකිස්ථානයක් කඩා ගත් මොහමඩ් අලි ජින්නා

වෙනම රටක් [ඊළම] සඳහා කරණ දමිළයින්ගේ [ඊනියා නායකයන්ගේ] නහයෙන් ඇඬීම අත් හරින්නේ නම්, මේ ජනසමාජ දෙකට ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්ණ විසඳාගැනීමටත්, මිත්‍රත්‌වයෙන් හා නම්බුකාර ලෙස තවදුරටත් [එකට] ජීවත්‌වීමටත් හැකි වන්නේය.
එම්. සී. සන්සෝනි, අග විනිසුරු (1980 අංක 7, සැසි වාර්‌තාව)

සම්බන්‌ධන්ගේ පෙත්සමේ ඇති බොරු කකුල් පහ

1. ලංකාව බහු-බහු-බහු-බහු රටකි;
2. ලංකාවේ පලාත් නවයකි;
3. නැඟෙනහිර බහු පලාතේ බහුතරය දෙමළය;
4. කාර්යසාධක බලකාය සිංහල වීමේ අර්‌ථය නම් එය සිංහල බෞද්‌ධයින් උදෙසා යනුය;
5. අනිකුත් පලාත් හා අනිත් ජනවර්‌ග අත් හැරියේ ඇයි?

ලංකාව බහු ජාතික, බහු භාෂා (සිංහල, දෙමළ, අරාබි?), බහු ආගමික, බහු සංස්කෘතික රටක් වුනත් නැතත්, ටැමිල්නාඩ්, දෙමළාගේ රට මෙන්, ලංකාව, සිංහලයාගේ රටය. සුද්දා විසින් කල පලාත් නවයේ කෘතිම බෙදීම පුරවිද්‍යාවට අදාල නැත. මේ පලාත් නවය වෙනුවට පරිසරයට ගැලපෙන ගංඟා නිම්න වැනි මායිම් සහිත අළුත් බෙදීමක් අවශ්‍යය. නැඟෙනහිර පලාතේ දෙමළ බහුතරයක් සිටීම හා පුරාවිද්‍යාව අතර සම්බන්‌ධයක් නැත. උතුරු-නැඟෙනහිර දෙපලාතේ පුරාවිද්‍යා නටබුන් සංහාරයක් පවතින බවත්, එසේ විනාශ කරන්නේ සිංහල බෞ‌ද්‌ධ උරුමය බවත්, ඊට හේතුව දෙමළ නිජබිමකට පටහැනි ශාක්‍ෂි මකා දැමීමේ අවශ්‍යතාවය බවත්, සිංහලීකරණය නැවැත්‌වීමට නම් මෙය කලයුතු බවත් සම්බන්‌ධන්ලාගේ, සුමන්තිරන්ලාගේ, විග්නේෂ්වරන්ලාගේ පොදු මතයය. කා.සා.බ පත්කලේ මෙවැනි පසුබිමකය. මුහුදු මහාවිහාරයේ හාමුදුරුවන්ට මුස්ලිම් කොල්ලෝ හගන්නට යන වීඩියෝදුටු විට, මඩකලපු මංගලාරාමයේ හාමුදුරුවන්ට එන මරණ තර්‍ජන ඇසූ විට මුස්ලිම් හෝ දෙමළ සාමාජිකයින් ඊට දැමීම, දි. මු. ජයරත්න නම් බුද්‌ධාගම භාර ඇමති හා අගමැති, සම්බුද්‌ධ ජයන්ති සැමරුම් කොමිටියට ලෙබ්බේලා පත්කලා වැනි වන්නේය. පුරවිද්‍යාවේ මුස්ලිම්, දෙමළ නිලධාරීන් සිටී. ඊට අමතරව නැඟෙනහිර පමණක් නොව රටේ ඕනෑම තැනක තිබෙන දෙමළ/මුස්ලිම් පුරාවිද්‍යා ස්ථාන ගැන කෙරෙන ඉල්ලීම් කොමිටියට ඉදිරිපත් කල නොහැකි වන්නේ කෙසේද? මෙතෙක් සිංහලයින් නොදැන සිටි තොංඩේස්වරන් කෝවිල් කතාවම ඊට නිදසුනකි. උවමනාව පුරාවිද්‍යා නටබුන් තිබේ නම් ඒවා රැක ගැනිමද, නැත්නම් සන්සෝනි අගවිනිසුරු දුන් අවවාදය ප්‍රතික්‍ෂේප කර තවදුරටත් දෙමළ ජනයා අමාරුවේ දැමීමද?

අළුත් මාදිලියේ පානදුරා මහාවාදයක් අවශ්‍යය

දෙමළ බෙදුම්වාදය මතවාදයෙන්ම ජයගැනීම කලයුතු මේ නිසාය. ඒ සඳහා අවශ්‍ය බොරු කකුල් නොව, 1873 පානදුරා මහාවාදයෙන් ඔබ්බට ගිය බෞද්‌ධ රාජ්‍ය පාලන ප්‍රතිපත්තිය. බන්‌ධනාගාර හුටපටය හා කොරෝනාව, කොසොල් රජතුමාගේ සීන දෑසැය මතක් කරනවා කියන්නේ රටේ අගමැතිලා හා ජනාධිපති ධූර දැරූ අය ගෙනගිය පරණ සෙල්ලම් 2020 න් පසු සිදු නොකිරීමට වග බලා ගැනීමය. එක රටක්, එක නීතියක් යන කතාවට පණ දිය යුතු දැනට බන්‌ධනාගාර ශුද්‌ධ කරණ ක්‍රමයටමය. මේවා හරියට මදුරුවන් නැතිකරන්නට වළක වතුර හිස්කරනවා වැනි ක්‍රියාය. භෞතික හා මානසික උත්තේජක (ඉන්සෙන්ටිව්ස්) ඉවත් කිරීමය. ඒ කෙසේද යත්:

1. සිරිමාවෝ අගමැතිනි කාලයේ, ඇගේ නොදන්නා කමටම, බදිුද්දීන් නම් ඇගේ අධ්‍යාපන ඇමති විසින් ඉවත් කල, රටේ ඉතිහාසය හා භූගෝල විද්‍යව, නැවත පාසැල් විෂය මාලාවට අනිවාර්‌ය කල යුතුය;
2. ජාත්‍යන්තර පාසැල්ද ඇතුළු සියළුම පාසැල් සිසුන්ට දෙමළ හා සිංහල අනිවාර්ය කල යුතුය;
3. ජාති/ආගම අනුව පාසැල් පවත්‌වා ගෙනයාම තහනම් කල යුතුය;
4. 13 වන සංශොධනය අහෝසි කලයුතු එය දෙමළ බෙදුම්වාදයේ ඔක්‍ෂිජන් බටය නිසාය;
5. සුද්දාගේ කෘතිම පලාත් නවය වෙනුවට, පරිසර විද්‍යාවට අනුකූලවන අළුත් පරිපාලන ඒකක ක්‍රමයක් (ගංඟා ද්‍රෝණි අනුව) පිහිටුවිය යුතුය;
6. ජාතිවාදී දේශපාලන පක්‍ෂ තහනම් කල යුතුය;
7. දෙමළ බෙදුම්වාදී පක්‍ෂ නායකයින් නොව, දෙමළ (හා අනිකුත්) ජනතාව නියමාකාරයෙන් බල ගැන්‌වීම සඳහා ජන සභා (ජන මූල සභා) එකතුකල ග්‍රාම සේවා ඒකක මට්ටමින් හෝ ප්‍රාදේශීය සභා මට්ටමෙන් ස්ථාපිත කල යුතුය;
8. ග්‍රාම සේවා වසම්, භාෂාව, ආගම හෝ කුලය අනුව නොව, ස්වාභාවික නිර්‍ණායක (ඉකොලොජි, භූමි විද්‍යාව) අනුව නැවත සීමා මායිම් කල යුතුය. (ජනාධිපති ප්‍රේමදාස කාලේ අමනොඥ ලෙස ඒවා 4,000 සිට 14,000 දක්වා වැඩිකලේය).

බෙදුම්වාදයට පුරාවිද්‍යාව පටලවා ගන්නට පුළුවන්ද?

පණ අදිමින් සිටින නිජබිම් මිථ්‍යාවට හුස්ම පිඹින්නට, සුනිල් ආරියරත්න විසින් නන්දා මාලිනී සමඟ මැඩ්‍රාස් වල සැගවී සිටියදී හිතට ඇවිත්, කුමණ අරමුණකින් හෝ ලියන ලද, දෙමළ බෞද්‌ධයා නම් සිංහල පොත හරහා, විග්නේෂ්වරන් විසින් ගෙතූ, දේවානම්-තීෂන් නම් ඔල්මාද කතාවකට, නිල වශයෙන් අවකාශයක් ලබාදීමට, වහෙන් ඔරෝ පාරෙන්, උගුරට හොරා බේත් කෑමකට සම්බන්‌ධන් වෑයම් කරයි. අතීතයේදී ලංකාවේ භික්‍ෂූන්ට, දෙමළ නම් ඇති අය ගල්ලෙන් පූජා කල බව අළුත් කතාවක් නොවේ. එවැනි හෝ ඊට වැඩි ව්ස්තර ඇති ශිලාලිපි කීපයක් ශාක්‍ෂි ලෙස යොදා ගනිමින් ලංකාව නමැති දෙමළ බෞද්‌ධයාගේ රට, සිංහලයා විසින් ආක්‍රමණය කලාය යන අදහස, දියේ ගිලෙන මිනිහා පිඳුරු ගහේ එල්ලෙනවා මෙන් බුදුදහමේ එල්ලීමේ ව්‍යාජ උත්සාහයකි. මේ දෙමළ ශිලාලිපි මිහිඳු හිමියන්ට කලින් කෙටූ ඒවා නම් සිංහල බෞද්‌ධ උරුමය නම් සිංහල ඌරාගේ මස්, උගේ මස් ලෑල්ල උඩම කපන්නට නොහැකිද? කොටින්ම කියනවා නම් දෙමළ ඊළමක් සඳහා බුද්‌ධාගමම යොදාගැනීමට ආරම්භයක් ලෙස කාර්යසාධක බලකායට බලපෑම් කිරීම පෙත්සමේ අරමුණය.

දේවානම් පිය-තීෂන්

විග්නේෂ්වරන් කියන අන්දමට හින්‌දු දෙමළුන්ගේ රට සිංහලයින් විසින් යටපත් කරගත්තා නම් දකුණේත් ඓතිහාසික හින්‌දු නටබුන් තිබිය යුතුය. සම්බා තොංඩේස්වරන් නම් සඟවුණු දේවාලයක් හොයන්නේ මේ නිසාය. බොහෝ බෞද්‌ධ නටබුන් රටේ සිංහල රාජ ඉතිහාසය හා බැඳී පවතී. තීෂන්ට පසු දෙමළ බෞද්‌ධ රජවරුන්ගේ හිඟයක් විග්නේෂ්වරන්ට ඇත. බුදුහාමුදුරුවන් දෙමළ බුද්‌ධාගම, උතුරු-නැඟෙනහිර යන සුද්දා මායිම් කල කෘතිම දේශ දෙකකට සීමා කලේ මන්‌ද? කැළණිය, මහියංගණය යන බුදුන් වැඩි ස්ථාන, එක දෙමළ ශිලාලිපියක්වත් නැති ස්ථාන ලෙස, දෙමළ බෞද්‌ධයාට අකැපවුනේ කෙසේද?

දෙමළ බෞද්‌ධයින් සිටියා යන අහිංසක ඓතිහාසික සිද්‌ධිය, ඔල්මාද තීෂන් කතාවක් හරහා ඊළම් ඉල්ලමක් කරගන්නට හදන විග්නේෂ්වරන්ට මුක්කුවක් ගහන සම්බන්‌ධන් (සම්බා), පුරාවිද්‍යා කාර්යසාධක බලකාය පත්කිරීමට හේතුවූ කරුණු මොනවාදැයි සළකන්නේ නැත. බුදු පිළිම එපා යයි විග්නේෂ් කල කී දේ, රෝසි සේනානායක, කොළඹ පුරපති කාර්යාලයේ බුදු පිළිමය ඉවත්කලාට වඩා බරපතලය. කන්නායි (ත්‍රිකුණාමළය) බෞද්‌ධ නටබුන් ප්‍රභාකරන්ලා විනාශ කලාට පසුව 2011 දී ගැෂට් කලත්, එහි හින්‌දු ගැටුමේදී සම්බාලා නිහඬවිය. ගුරුකන්ද විහාරයේ ආදාහන ප්‍රශ්ණයේදී සම්බා සිටියේ විග්නේෂ් අතුළු ක්‍රිස්තියානි පාස්ටර්ලාගේ පැත්තේ නොවේද? දැන් පෙත්සමේදී සම්බා, හින්‌දු-බෞද්‌ධ සුසංයෝගයක් අවධාරණය කරයි.

යහපාලනකාරයින් සිවුරු දඩයමේ යෙදී සිටිද්දී, විල්පත්තු සංහාරයට අමතරව කුරගල හා දෙවනගල පුරාවස්තු වලට ආක්‍රමණය බෞද්‌ධයින් අසරණව බලා සිටියේය. මුහුදු මහාවිහාරයේ ඉඩම් කොල්ලය කෙතරම් උග්‍රවීදයත්, විහාර භූමියට යන පාරේත් පැල්පත් නිවාස හදාලාය. දැන් දෙමළ බෞද්‌ධ උරුමයක් ගැන කතාකරණ සම්බා හෝ හින්දු-බෞද්‌ධ සංහිදියාවක් ගැන ලියන ක්‍රිස්තියානි නිර්‌මලා චන්ද්‍රහසන් (චෙල්වනායගම්ගේ පුතාගේ බිරිඳ හා පෙඩරල් නාගයෙක්ව සිටි නාගනාදන්ගේ දුව) (අයිලන්ඩ්, ජූනි 12), ගුරුකන්ද විහාරයේ (මුලතිව්) හාමුදුරුවන්ට සිදුවූ, වඳින්න ගිය දේවාලය හිසමත කඩාවැටීමේ සිද්‌‌ධියේදී, කලේ කුමක්ද? පාර අයිනේ වැටී තිබූ පුල්ලෙයාර් පිළිමයට ආසනයක් තබා කල ගෞරවය අවසානවූයේ විග්නේෂ්ලා මැදිහත්‌ව පන්සලට උඩින් යන කෝවිල් සභාවක් පිහිටුවීමෙන්‌ය! එය යකාගෙ සංහිඳියාවක් නොවේද? මඩකලපුවේ එකම පන්සල වන මංගලාරාමයේ අම්පිටියේ සුමනරතන හිමියන්ට දුන් වධය සිංහල බෞද්‌ධ ජනයා පිළිකුල් කලේය.

2 කොටස- චෙල්වනායගම් කියන්නේ ඔල්මාදකාරයෙක් යයි අගමැති බණ්ඩාරණායක 1958 දී කතාව අදටත්, සම්බන්‌ධන්, සුමන්තිරන් හා විග්නේෂ්වරන්ටත් වලංගුය.