Sri Lanka: After the Crisis, What Next?

January 7th, 2019

By Umesh Moramudali Courtesy The Diplomat

The immediate political crisis is over, but the underlying fire is still smoldering.

January 07, 2019

2018 was a very dramatic year for Sri Lankan politics and it left the possibility of more surprises in 2019. The political and constitutional crisis that created so much uncertainty in Sri Lanka now seems to have settled temporarily, with the ousted prime minister being reappointed while most of his cabinet ministers were reinstated.

The crisis lasted for almost two months after President Maithripala Sirisena dismissed Ranil Wickremesinghe as the prime minister October 26, 2018 before also attempting to dismiss Parliament itself. Although Wickremesinghe has been sworn in as the prime minister once more, the fissure between the president and the prime minister’s United National Party (UNP) is very much still evident. Sirisena’s speech after the swearing in ceremony included a number of verbal attacks against Wickremesinghe  and his cabinet.

The Parliamentary Tug-of-War

The crisis started with Sirisena’s party, the Sri Lanka Freedom Party (SLFP) leaving the unity government. The next step was Sirisena ousting Wickremesinghe and tapping former President Mahinda Rajapaksa as the prime minister in late October. Yet Rajapaksa struggled to prove that he commands a majority of the Parliament. Wickremesinghe earlier claimed that even though the SLFP left the unity government, he and the UNP still commanded a parliamentary majority. However, Sirisena issued a gazette notification dissolving the Parliament, preventing the legislature from clarifying the issue of who commands a majority. The Supreme Court of the country suspended the dissolution of the Parliament and ruled it as unconstitutional. Later, the Parliament was reconvened and despite the hostility in the chamber, a no-confidence motion was passed against Rajapaksa holding the office of the prime minster. Out of 225 MPs, 121 parliamentarians voted in favor of the no-confidence motion.

However, the no-confidence motion against Rajapaksa didn’t mean that Wickremesinghe commanded a majority of the Parliament either. The UNP, the party headed by Wickremesinghe, had only 106 parliamentarians while a simple majority requires a minimum of 113 MPs to show command of the Parliament. Earlier Wickremesinghe had more than two-thirds Parliament majority under the unity government formed together with the president’s party. The Tamil National Alliance (TNA), which represents a majority of the Tamil population in Sri Lanka’s Northern, and Eastern provinces came to the rescue of Wickremesinghe and the UNP. The TNA, which was an opposition party, extended support to the UNP to gain a parliamentary majority. TNA MPs voted in favor of Wickremresinghe in a vote of confidence.

Subsequent to the TNA supporting Wickremesinghe, Rajapaksa’s faction claimed that TNA leader R. Sampanthan cannot hold the office of the opposition leader any longer. Later, parliamentarians who support Rajapaksa informed the speaker in writing that a majority of the opposition wanted Rajapaksa to be appointed as the opposition leader, and he now holds that post.

The Role of the Judiciary

The path to reinstating Wickremesinghe as the prime minister was quite a ride and the judiciary played a crucial role in it. Sirisena had earlier insisted that he will not appoint Ranil Wickremesinghe as the prime minister again, but he was compelled to do so after pressure from the Parliament as well several court rulings.

During this political crisis, the judiciary played a vital role. A number of petitions were filed in the Supreme Court as well as in the Court of Appeal challenging the decisions taken by Sirisena. Some of the verdicts are still yet to be delivered. The key petition was filled by a group of UNP MPs; some of them were among the ministers ousted on October 26. The petition claimed that the president has no authority to dissolve Parliament at this point without having the approval of a two-thirds majority. The power vested upon the president to dissolve the Parliament after it completes just one year of its term was taken away by the 19th Amendment to the constitution, passed with the support of more than 90 percent of the MPs (including most of the MPs who support Rajapaksa).

Sirisena would have expected Rajapaksa to secure a majority in the Parliament using several cross overs, as Rajapaksa has done in the past. As president, Rajapaksa was very successful in fishing MPs. In 2010, Rajapaksa was able to get UNP parliamentarians to cross over to his government to secure a two-thirds majority in the Parliament. However, this time it was different. Rajapaksa failed to secure a simple majority of the Parliament and 121 members out of 225 voted in favor of a no-confidence motion against him. However, that was not sufficient to remove Rajapaksa from the post of prime minister — Sirisena as well as the MPs supporting Rajapaksa claimed that the no-confidence motion was brought in violating the standing orders of the Parliament. Subsequently, the matter was taken to the Court of Appeal, which issued an interim order suspending Rajapaksa from acting as the prime minister along with suspending the cabinet ministers from holding their posts, citing the results of no-confidence motion. After the Supreme Court delivered its ruling stating that the president has no power to dissolve Parliament prior to four-and-a-half-years into its term, Rajapaksa said he would resign from the post of prime minister, although the legality of him holding the post in the first place was questionable. Subsequently, Wickremesinghe was reappointed as prime minister.

Policy Inconsistency and the Economic Implications

The political instability of late 2018 affected the Sri Lankan economy badly. For one thing, the political crisis postponed the government budget for 2019, which was to be presented to the Parliament in November. Subsequent to the reinstatement of Wickremesinghe, Finance Minister Mangala Samaraweera presented a vote of accounts to the Parliament to obtain approval for government expenditure for the first four months. Accordingly, the budget for 2019 will be presented to the Parliament early this year.

At the time the political turmoil started, Sri Lanka’s domestic currency had started to fall significantly as a result of a strengthening dollar. The political crisis made the situation much worse and with the increasing uncertainty, foreign investors started to exit from the domestic security market, increasing the outflow of dollars. This resulted in the Sri Lankan rupee depreciating at a much faster rate.

With the high level of uncertainty, the yield for Sri Lankan bonds in international capital markets increased significantly, posing a risk to increase the interest rate on international capital markets. These implications resulted in three major credit rating agencies downgrading the credit ratings of Sri Lanka. Moody downgraded Sri Lanka’s ratings from B1 to B2 while Fitch and Standard and Poor both downgraded Sri Lanka’s credit ratings from B+ to B, citing the policy uncertainty and the risk to the fiscal consolidation due to the transfer of power.

The downgrades were not baseless. In addition to the government budget not being presented on time, several changes were introduced to the recently passed Inland Revenue Act, which simplified the taxation structure of the country. These arbitrary changes raised uncertainty among investors, undermining the major objective of introducing a new Inland Revenue Act in the first place.

Upcoming Elections and Beyond

At this point, the government headed by Wickremesinghe and the cabinet of ministers is carrying out its functions. Although political instability and tension seem to have eased, a fire is still smoldering under the ashes. The president has already indicated his displeasure about having to work with the Wickremesinghe government and Sirisena maintains some executive powers. That leaves us with number of possible scenarios to be witnessed this year.

The next general election is due in September 2020. However, the president can dissolve the Parliament in March 2020, when the Parliament will complete four-and-a-half years of its term. Yet, before that, Sirisena’s own presidential term will be concluded. Presidential elections are due between November 2019 and January 2020, but Sirisena could call for earlier polls. The next president — whether a re-elected Sirisena or a new face — should be sworn in by January 2020.

Prior to the General Election and presidential elections, several Provincial Council elections are due. Subsequent to the recent crisis, there is also renewed talk about a new constitution with changes to the executive presidency. That would result in a national referendum, the first in more than two decades.

Umesh Moramudali is a Sri Lankan journalist who is currently pursuing a Masters in Economics at the University of Warwick, U.K.

No Comments »

Elephant tramples a man to death as he tried to HYPNOTISE it in Sri Lanka

January 7th, 2019

By SARA MALM FOR MAILONLINE

WARNING: GRAPHIC IMAGES

  • Man tried to hypnotise an elephant in Kataragama in southern Sri Lanka
  • Video shows the man walking up to the elephant as it grazes in a field
  • He gets attention of the elephant, which charges at him and tramples him

A Sri Lankan man has been trampled to death by an elephant after he tried to hypnotise it.

Video footage shows the unnamed man walking up to a wild male elephant grazing in a forest clearing.

He then gestures to get the huge animal’s attention, after which it begins charging at him

+4

Video shows the man walking up to the grazing elephant near Yala National Park, southern Sri Lanka, and getting its attention, after which is charges at him

In what is said to have been an attempt to ‘hypnotise’ the elephant and stop it in its tracks, the man does not run away.

The elephant knocks the man to the ground and tramples him to death on the spot.

The incident took place in Kataragama near Yala National Park in southern Sri Lanka.

The  man then tries to 'hypnotise' the animal to stop in its tracks as it runs towards him

The  man then tries to ‘hypnotise’ the animal to stop in its tracks as it runs towards him

Even as the elephant comes up close, he does not run away, and ends up being trampled to death by the huge animal

Human interaction with wild elephants is not uncommon in the area as expansion of infrastructure and homes has destroyed the animals natural habitat.

The local forestry department have been made aware of the incident and said they are supporting the family.

No Comments »

Why is food so expensive in Sri Lanka?

January 7th, 2019

By Ravi Ratnasabapathy/www.research.advocata.org Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, January 7: Sri Lanka has a high cost of living. Data for August 2017 gathered by Numbeo, a crowd-sourced database, indicates that grocery prices are 34.48% higher (and consumer prices 25.22% higher) than in India.

Chicken is actually cheaper in Singapore than in Sri Lanka. Whole chicken retails for around Rs.425/-kg, while it is available in supermarkets in Singapore for around S$2.85 for 800g or Rs.412/kg. Unlike Sri Lanka, Singapore imports most of its food yet domestically produced chicken in Sri Lanka is marginally more expensive, even after taking into account Singapore’s higher rents and salaries.

Compared to Malaysia, which does produce its own chicken it is even worse; chicken breast costs Rs.670/kg in Sri Lanka but only RM 12.99/kg in Malaysia equivalent to Rs.472/kg.

Why is food so expensive in Sri Lanka?

One reason for the high prices is tax, Sri Lanka’s Government taxes food, sometimes quite heavily.

Chicken prices are high in Sri Lanka because of the high taxes levied on the raw materials used in poultry feed. The two main ingredients maize and soybean meal are taxed at an effective rate of 90% and 45%, respectively. (This is the total tax made up of duty, PAL, VAT, NBT , Cess.)

The Government imposes these taxes to promote the domestic cultivation of these crops, neither of which were cultivated on a mass scale until recently. In terms of stimulating production, the strategy has worked: the country produces around 200,000mt of maize and 30,000mt of soybeans but at a huge cost to consumers who have to pay higher prices for chicken.

The protection is generally justified on the grounds of promoting local production but in the case of wheat, protection is even extended to domestic processors of imported wheat grain.

Sri Lanka does not grow wheat as its climate is unsuitable so the entirety is imported. Wheat is the second most important cereal consumed after rice and its importance is growing as consumption is increasing. Lifestyle changes due to urbanisation, increase in the number of working mothers and the demand for convenience foods are some of the factors that are driving growth.

A high tax applies on wheat flour (effectively around 85%) while a lower tax (effectively around 23%) applies on wheat grain. This results in a high effective protection for domestic wheat millers who import the grain and grind it to flour.

The millers are able to earn a significant excess profit (termed a rent” in economics) due to the differential in taxes between grain and flour. The local millers are able to sell flour at high prices because the duty keeps the price of imported flour high. The apparent anomaly is no accident but the result of lobbying by industry groups to protect local industry.

The result of these policies is that wheat flour costs Rs.92/kg in Sri Lanka but is available for Rs.49/kg (RM 1.35/kg) in Malaysia. World wheat prices (along with other commodities) have fallen 50% since 2013 but the price of bread in Sri Lanka keeps rising.

These but two examples, there are plenty of others as recent policy has been directed towards import substitution both in agriculture and industry.

A second reason for the high levels of tax is revenue. Government spending has grown by leaps and bounds: between 2010-2015 total expenditure grew by 81.5%. The Government has sought ever more innovative ways to tax in order to support the growth in expenditure.

A basic principle of tax is that if revenue is to be raised, the most effective way to do so is to tax essentials. People have limited options with essentials so consumption does not drop significantly when taxes are raised.

This is why the Government has chosen to tax food. Sri Lanka’s Government earns substantial revenue through food taxes. The Special Commodity Levy (SCL), which usually applies to food earned the Government Rs55.8bn in 2016.

The public is unaware of the extent to which food is taxed, so we have compiled a table showing the tax on basic foodstuffs. The results are surprising, even shocking. Import taxes add Rs.130 to a bottle of cooking oil, Rs.880 to a kg of butter, Rs.625 to a kilo of yoghurt. The table gives details of the taxes.

1 Comment »

දේශීයත්වයට ජීවය දුන් බණ්ඩාරනායක චින්තනය

January 7th, 2019

ෂාන් විජයලාල් ද සිල්වා

හෙට (08දා) දිනට යෙදෙන හිටපු අග්‍රාමාත්‍යවරයකු වන දිවංගත ඇස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක ශ්‍රී මතාණන්ගේ 120 වැනි ජන්ම සංවත්සරය වෙනුවෙනි

ශේ‍ර්ෂ්ඨ යුග පුරුෂයෝ විශිෂ්ටත්වයට පත්වීමට අපේක්‍ෂා නොකරති. එහෙත් ඔවුහු සිය ප්‍රජාව වෙනුවෙන් විශිෂ්ට දේ කිරීමට උත්සුක වෙති. ඒ නිසාම ඔවුහු ජනතා සිත් සතන් තුළ සදාකාලයටම ජීවමාන වේ. බණ්ඩාරනායකයන් දැයට අහිමි කොට දශක හයකට ආසන්න කාලයක් ගත වී ගියද අදටත් සමස්ත ජාතිය මහත් කෘතවේදීව එතුමා අනුස්මරණය කරන්නේ ඔහු තුළින් දිස්වූ ඒ අතිශය උත්තරීතර මානව ගුණය නිසාවෙනි.
යටත්විජිත පාලකයන් විසින් මෙරට නිර්මාණය කළ ජාතිකත්ව අක්මුල් සිඳබිඳගත් අනුකාරක පන්තියකට අයිතිව ඉපදුණද එකී පැලැන්තියේ අපේක්‍ෂාවන්ට ප්‍රතිවිරෝධී වෙමින් බි්‍රතාන්‍ය පාලකයන් විසින් වුවමනාවෙන් යටපත් කර දැමූ දේශජ චින්තනයට යළි ජීවය ලබා දුන්නේ බණ්ඩාරනායකයන් විසිනි.

වර්තමානයේ අප දේශය මුහුණ දී සිටින සංකීර්ණ දේශපාලන, ආර්ථික, සමාජයීය මෙන්ම වාර්ගික අර්බුද රැසකට මුල් වී ඇත්තේ බණ්ඩාරනායකයන් විසින් මතු කළ ඒ දේශජ චින්තනය නිවැරැදිව කියැවීමට තවමත් අපි ජාතියක් ලෙස අසමත් වී තිබීම බව අප බහුතරයකගේ විශ්වාසයයි. එතුමාගේ ජන්ම සැමරුම අවස්ථාවේදීවත් ඒ දැක්මට, එම චින්තනයට යළි ජීවයක් ලබාදීම යුගයේ යුතුකමයි.

මුදලිඳු සොලමන් ඩයස් බණ්ඩාරනායක මහතාට මෙන්ම ඩේසි ඇස්ලින් ඔබේසේකර මහත්මියට දාව 1899 ජනවාරි 8 වැනි දින උපත ලැබූ බණ්ඩාරනායක මහතා මූලික අධ්‍යාපනය ලැබුවේ නිවෙසට කැඳවාගත් කීර්තිමත් බි්‍රතාන්‍ය ජාතික රැඩ්ෆර්ඩ් හා එමර්ෂන් ආදී ගුරුවරුන්ගෙනි.

අනතුරුව පාසල් අධ්‍යාපනය සඳහා 1907 වසරේදී ගල්කිස්ස ශාන්ත තෝමස් විදුහලට ඇතුළත් වන බණ්ඩාරනායකයන් 1915 වන විට කේම්බි්‍රජ් විශ්වවිද්‍යාලය මඟින් පවත්වන ලද කේම්බි්‍රජ් – සීනියර් විභාගයෙන් ඉංග්‍රීසි, ලතින්, ග්‍රීක් හා ප්‍රංශ භාෂාවන්ට සම්මාන සහිතව විශිෂ්ට ප්‍රතිඵල ලබා ගැනීමට සමත් වන්නේය.

කේම්බි්‍රජ් – සීනියර් විභාගයෙන් සමත්ව සිටි බණ්ඩාරනායක මහතා 1919 වසරේදී බි්‍රතාන්‍යයේ ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලයට ඇතුළත් කෙරිණි. ඔක්ස්ෆර්ඩ් සරසවි දිවිය තුළදීම තමාගේ නිසග ශාස්ත්‍රීය මෙන්ම චතුර කථිකත්වය ඇතුළු සුවිශේෂී හැකියාවන් විදහා දැක්වූ බණ්ඩාරනායකයන් සිය අනාගත විශිෂ්ටත්වයේ ගමන්මඟ ශිෂ්‍ය අවධියේදීම සනිටුහන් කළේය.

කේම්බි්‍රජ් විශ්වවිද්‍යාලයීය ශිෂ්‍ය සංගමයේ මහ ලේකම් ධුරය මෙන්ම සභාපති ධුරයද හෙබවූ එතුමා විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය නිමවා උපාධිධාරියකු මෙන් බැරිස්ටර්වරයකු ලෙස 1925 පෙබරවාරි 24 වැනි දින ආපසු ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණියේය.

1925 අප්‍රේල් 09 දින ශේ‍ර්ෂ්ඨාධිකරණයේ අධිනීතිඥයකු ලෙස දිවුරුම් දී ඉතා ඉක්මනින් අපරාධ නඩු පිළිබඳ දක්‍ෂ නීතිඥයකු ලෙස කීර්තියට පත් වූයේය. යුක්තිය, සාධාරණත්වය මුල් කරගෙන නීතිඥයකු ලෙස සේවය කරන ලද හෙයින් බණ්ඩාරනායක මහතා ඉතා කෙටි කලකින්ම නැති බැරි මිනිසාගේ අද්වකාත්වරයකු ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත් විය.

ලංකා ජාතික සංගමයෙන් සිය දේශපාලන ගමන අරඹන බණ්ඩාරනායක මහතා මුල සිටම දේශජ වූ දැක්මකින් කටයුතු කළේය. උපතින් කිතුනුවකු වූ බණ්ඩාරනායක මහතා මැවුම්වාදය බැහැර කරමින් ග්‍රීක දර්ශනය, ලිබරල් වාදය මාක්ස්වාදය මෙන්ම ගාන්ධිතුමාගේ අහිංසාවාදය ආදී දර්ශන හා මතවාද පිළිබඳ මනා අවබෝධයක් ලබා ගත් බණ්ඩාරනායක මහතා ඒ කිසිවක් එලෙසින්ම ලංකාවට ගැළපීමට උත්සුක නොවූ අතර ලංකාවේ දේශීයත්වයට උරුම ගමන්මඟ සිය දේශජ වූ චින්තනය ඔස්සේ තහවුරු කිරීමට උපරිම ශක්තිය යෙදවීය.

රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභා කාලයේ සිටම එතුමා ක්‍රියාත්මක වූයේ යටත්විජිත පාලන යුගයේ අභාවයට පත්ව තිබූ සිංහල භාෂාව, ආගම, සාහිත්‍යය, දේශීය වෙදකම, පිරිවෙන් අධ්‍යාපනය විදේශීය පාලකයන් විසින් හිතාමතාම අමතක කර තිබූ ඉපැරැණි ආගමික හා සංස්කෘතික නගර යළි පණගැන්වීමටය. එතුමාගේ නායකත්වයෙන් පැවැති සිංහල මහ සභාව ක්‍රියාත්මක වූයේ ඉහත කරුණු පිළිබඳ ජනතා උනන්දුව හා උදේ‍යා්ගය පණගන්වන නියාමක බලවේගයක ලෙසිනි.

ලංකාවට සර්වජන ඡන්ද බලය ලැබීමත් සමඟ ව්‍යවස්ථාපිත වූ රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ මන්ත්‍රිවරයකු ලෙස 1932දී තේරී පත්වූ බණ්ඩාරනායක මහතා එකී පාලන සමය තුළ සෞඛ්‍ය හා පළාත් පාලන අමාත්‍යවරයා වශයෙන්ද කටයුතු කළේය. සිංහල මහ සභාව එතුමාගේ දේශපාලන පක්‍ෂය වූ අතර 1948දී ශ්‍රී ලංකාව නිදහස් රාජ්‍යයක් බවට පත්වීමත් සමඟම රාජ්‍ය බලය හිමි වූ අගමැති ඩී.ඇස්. සේනානායක මහතාගේ ආණ්ඩුවේ සභානායක හා සෞඛ්‍ය හා පළාත් පාලන අමාත්‍යවරයා වූයේ බණ්ඩාරනායක මහතාය.

එහෙත් එම කිසිදු රජයකින් සිය දේශජ වූ අපේක්‍ෂාවන් ඉටු කර ගැනීමට නොහැකි බව බණ්ඩාරනායක මහතාට ඉතා කෙටි කලකින්ම අවබෝධ විය. බටහිර ගැති පැරැණි යටත්විජිතවාදී දේශපාලන දර්ශනයටත්, මෙරට ජනවිඥානය ස්පර්ශ නොකළ මාක්ස්වාදයටත් ගැති නොවුණු මෙරට ජන ජීවිතය, සංස්කෘතිය, ජනවිඥානය හා සිතුම් පැතුම් මූර්තිමත් කළ ප්‍රායෝගික දේශීය චින්තනයක් ජනගත කිරීම බණ්ඩාරනායකයන්ගේ අභිප්‍රාය විය.
එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය තුළින් තවදුරටත් දේශයේ හා ජාතියේ අපේක්‍ෂාවන් ඉටු නොවන බව පසක් කරගත් බණ්ඩාරනායක මැතිතුමා තම අදහස් හා මත දැරූ තවත් පිරිසක් සමඟ එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයෙන් ඉවත් වී ලංකාව සඳහා යෝග්‍ය ස්වදේශීය ජන සංස්කෘතික රටාවට ගැළපෙන නව දේශපාලන ගමනක් යෑම සඳහා නව පක්‍ෂයක් පිහිටුවාලූහ.

බණ්ඩාරනායක මහතා සමඟ එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය හැරදා පැමිණි ඒ.පී. ජයසූරිය, ඩී.ඒ. රාජපක්‍ෂ, ඩී.ඇස්. ගුණසේකර සහ ජයවීර කුරුප්පු ආදී පිරිස සමඟ තවත් විශාල පිරිසක් කොළඹ නගර සභා ශාලාවට එක්ව 1951 සැප්තැම්බර් 2 දින ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය පිහිටුවනු ලැබීය.

මෙලෙස 1951දී බණ්ඩාරනායක මහතාගේ නායකත්වය සහිතව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය පිහිටුවීමෙන් පසු 1952 මහ මැතිවරණයට ඉදිරිපත් විය. පාර්ලිමේන්තුව තුළ වැඩි ආසන සංඛ්‍යාවක් දිනා ගැනීමට නව දේශපාලන පක්‍ෂයට නොහැකි වුවද ඡන්ද 361,240ක් ලබා ආසන 09ක් හිමිකර ගත හැකි විය. බණ්ඩාරනායක මහතා 1952 සිට 1956 කාලය තුළ ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්‍ෂ නායකවරයා වශයෙන් ක්‍රියා කළේය.

1955 සැප්තැම්බර් 24 දින බණ්ඩාරනායක මහතාගේ නායකත්වය සහිත ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය සමඟ නිතරග ගිවිසුමක් ඇති කර ගන්නා ලදී. මෙම වකවානුව තුළදී ලංකා රාජ්‍ය භාෂාව පිළිබඳ පුළුල් කතිකාවක් නිර්මාණය විය.

මේ අතරතුර 1955 දෙසැම්බර් 17 දින සිංහල භාෂාව ලංකාවේ රාජ්‍ය භාෂාව බවට පත් විය යුතු බව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය සිය දෙවැනි සමුළුවේදී සම්මත කර ගන්නා ලදී. එසේම සිංහල භාෂාව පමණක් ලංකාවේ රාජ්‍ය භාෂාව විය යුතුය යන හ¾ඩින් කොළඹ නගර සභාවේ පැවැති එක්සත් භික්ෂු පෙරමුණ ඉදිරිපත් කළ ‘දස පනත’ බණ්ඩාරනායක මහතා විසින් පිළිගත් අතර තම ඉදිරි ආණ්ඩුවක් මඟින් එය ඉටු කරන බවද ප්‍රකාශ කර සිටියේය.

පොරොන්දු වූ පරිදිම 1956 බලයට පත් වී ‘සිංහල’ රාජ්‍ය භාෂාව බවට පත් කළේය. එතුමාගේ රාජ්‍ය භාෂා ප්‍රතිපත්තිය නිවැරැදිව ග්‍රහණය කරනොගත් පිරිස එතුමා ඉන් සිදු කළේ දෙමළ ජනතාවගේ හදවත් පෑරීමක් බවත් පසුකාලීනව ඇති වූ වාර්ගික දුරස්වීම් සඳහා එකී රාජ්‍ය භාෂා ප්‍රතිපත්තිය හේතු වූ බවත් ප්‍රකාශ කරති. නමුත් එවකට පැවැති දේශපාලන හා සමාජයීය තත්ත්වයන් විශ්ලේෂණය කිරීමේදී එතුමාට එරෙහිව නැඟි එම චෝදනා සාවද්‍ය බව පසක් වේ.

සිංහලය රාජ්‍ය භාෂාව කිරීමෙන් දෙමළ ජනතාවට කිසිදු මදිපුංචිකමක් කිරීමට එතුමා කිසි ලෙසකත් අපේක්‍ෂා කළේ නැත. එදා දේශීය භාෂාවන් වූ සිංහල හා දෙමළ යන භාෂා දෙකටම වඩා ඉහළින් වැජඹුණේ ඉංග්‍රීසියයි. ඉංග්‍රීසිය රජවීම තුළින් දේශීය භාෂාවන්ට සිදුව තිබූ ඓතිහාසික අසාධාරණයන් අහෝසි කිරීම එතුමාගේ මූලික අභිප්‍රාය විය.

මෙම වකවානුව වන විට සිංහල කතා කරන ජනතාව තුළ ඉංග්‍රීසි භාෂා ශාක්‍ෂරතාව පැවැතියේ ඉතාමත් අවම මට්ටමකය. ඒ නිසාම ඉංග්‍රීසිය රජ වීම තුළ බහුතර සිංහලයා ඓතිහාසික බරපතළ අසාධාරණයට ලක්ව සිටියේය.

රාජ්‍ය භාෂා ප්‍රතිපත්තිය තුළින් දෙමළ ජනතාවට කිසිදු අසාධාරණයක් කිරීමට අපේක්‍ෂා නොකළ බණ්ඩාරනායක මහතාට අවශ්‍යව තිබුණේ බහුතර සිංහල ජනතාවට සිදුව තිබූ ඓතිහාසික අසාධාරණය නිවැරැදි කිරීමයි. ‘බමුණු කුලය බිඳ දැමීම’ යනුවෙන් අර්ථ ගැන්වුණේ එකී සමාජ සංස්කෘතික විප්ලවයයි. අනතුරුව එතුමා බලයට පත්වීමෙන් පසුව රටේ දේශපාලන, ආර්ථික, සමාජයීය විප්ලවයක් ඇති විය. එතෙක් ධනවතුන් කිහිප දෙනකු සතුව තිබූ ශ්‍රී ලංකාවේ වෙළෙ¼දාම ඇතුළු ආර්ථිකය රජය මැදිහත් වීම මඟින් පොදුජන ව්‍යවසාය ආර්ථිකයක් දක්වා වර්ධනය කර සමාජවාදී ආර්ථික මාවතක් විවෘත කරනු ලැබීය.

එතෙක් වරප්‍රසාදලත් පැලැන්තියට පමණක් සීමා වූ අධ්‍යාපනය සියලුම ප්‍රදේශ කරා ව්‍යාප්ත කෙරිණි. ඒ ස්වභාෂා අධ්‍යාපනය සියලු ජන කොටස් සඳහා සහතික කිරීමෙනි. විදේ‍යාදය – විද්‍යාලංකාර පිරිවෙන් ද්විත්වය විශ්විද්‍යාල මට්ටමට පත් කිරීම තුළින් ස්වභාෂා මාධ්‍යයෙන් අධ්‍යාපනය හැදැරූ අයට සරසවි වරම් හිමිවිය.

විවිධ සමාජ පීඩනයන්ට ලක්ව සිටි දහස් සංඛ්‍යාත ගම්බද තරුණ තරුණියෝ බණ්ඩාරනායකයන් සිදු කළ එම සමාජ විප්ලවය නිසා සමාජයේ තමන්ට හිමි ස්ථානය ලබා ගත්හ.

වැඩ කරන ජනතාව ඇතුළු සාමාන්‍ය ජනතාවට අධ්‍යාපන, සෞඛ්‍ය, කෘෂිකර්මාන්තය, කර්මාන්ත හා සේවාවන්වල උපරිම ප්‍රතිලාභ ලැබෙන අයුරින් නව නීතිරීතී අණපනත් හඳුන්වා දෙනු ලැබීය.
එතෙක් කිසිම දේශපාලනඥයකු විසින් නොදත් සත්‍යයක් පසක් කර ගත් එතුමා ශක්තිමත් රාජ්‍ය අංශයක් සඳහා ඉතා නිර්භීත තීන්දු තීරණ රැසක් ගනු ලැබීය. ගුවන්තොටුපළ, වරාය, තෙල්, බස් සේවාවන් ජනසතු කළ බණ්ඩාරනායක මහතා ඉන් නොනැවතී රක්‍ෂණ සංස්ථාව, සේවක අර්ථසාධක අරමුදල පිහිටුවීම, සීනි, පේෂකර්මාන්ත, තෙල් හා මේද, පරන්තන් රසායන, සිමෙන්ති, පිඟන්, කඩදාසි වැනි සංස්ථා ඇති කිරීම තුළින් රටේ පොදු ජනතාවට ප්‍රතිලාභ ලැබෙන තිරසර ආර්ථික වැඩපිළිවෙළක් දියත් කළේය.

බණ්ඩාරනායක යුගය ලාංකික සමාජයේ පරිවර්තනීය යුගයක් විය. එය සමාජ ප්‍රගමනයේ එක් යුගයකින් නව යුගයක් කරා ගමන් කළ සංක්‍රාන්ති කාලයක් විය. එතුමාගේ යුග මෙහෙවර විශිෂ්ට වන්නේ එය ධනවාදී හෝ සමාජවාදී අන්තයන් කරා ඇදී නොගිය මැද මාවතේ ඇදී ගිය ලංකා පොළොවේ රෝපණය වූ දේශජ වූ ජාතික ගමන් මඟක් වූ නිසාය. බණ්ඩාරනායකයන් එම ගමන් මඟ නිර්මාණය කර ගත්තේ ආක්‍රමණිකයන් විසින් බලහත්කාරයෙන් යටපත් කර දැමූ දේශීයත්වයට යළි ජීවය දෙමිනි.

බණ්ඩාරනායකයන් විසින් යළි ජීවය ලබාදුන් එකී උත්තුංග ජාතිකත්වය යළි යළිත් ජීවත් කර වීම 1956 සමාජ විප්ලවයේ වත්මන් සැබෑ උරුමක්කාරයන් වෙත පැවරෙන අත්හළ නොහැකි වගකීමකි.

ෂාන් විජයලාල් ද සිල්වා

1 Comment »

අපේ ප්‍රශ්න අපි විසඳගන්නම් පුළුවන් නම් උදවු කරන්න නැත්නම් වැඩක් බලාගන්න

January 7th, 2019

සවනි ශේශාධි උපුටාගැණීම  මව්බිම

මෙරට ‘ආගමික සහජීවනය’ සහ ‘ජාතීන් අතර සහජීවනය’ සම්බන්ධයෙන් අර්බුද පවතිනවා නම් ඒවා සඳහා විසඳුම් සොයාගැනීම ආගම් තුළ ඇති ආධ්‍යාත්මික මඟ පෙන්වීම් තුළින් කළ හැකි බවත්, ඒ සඳහා කිසිසේත්ම විදේශීය අතපෙවීම් අපිට අනවශ්‍ය බවත් කොළඹ අගරදගුරු අතිඋතුම් මැල්කම් කාදිනල් රංජිත් හිමිපාණෝ පැවැසූහ.

අන්තවාදී රටක් ලෙස සිතා ශ්‍රී ලංකාවට අස්ථානගත චෝදනා එල්ල කරමින් හංවඩු ගසන බටහිර රටවල් ඇතුළු ලෝකයා සිදු කරනුයේ එකී රටවල නිෂ්පාදිත අවි ආයුධ විකුණමින් ඔවුන්ගේ මූල්‍ය ශක්තිය තව තවත් වැඩි කර ගැනීම විනා අන් කිසිවක් නොවන බවත් පවසන උන්වහන්සේ විදේශීය රටවලට අවධාරණය කරනුයේ මෙරට තත්ත්වය තවදුරටත් අවුල් නොකර තම තමන්ගේ වැඩක් බලාගන්නා ලෙසටය.

බානගල උපතිස්ස නාහිමි චරිතාපදානය එළිදැක්වීමේ අවස්ථාවට එක්වෙමින් උන්වහන්සේ මේ බව පැවැසූහ.
උන්වහන්සේ තවදුරටත් මෙසේද කීහ.

බොහෝ වෙලාවලදී විදේශීය රටවල් ලංකාව ම්ලේච්ඡ ජාතිකයන් සිටින රටක් ලෙස හංවඩු ගහනවා. පොඩ්ඩ එහාට මෙහාට වුණාම මනුස්සයන්ගේ දුර්වලකම් තුළ යමක් සිදුවුණාම මේ රටේ සිංහල ජාතිය, සිංහල බෞද්ධයා, මේ රටේ ජීවත්වන අනෙකුත් ආගමිකයන් සියලු දෙනා අතර විරසකවීම් ඇති වෙනවා කියලා අනවශ්‍ය විදියට සුළු සුළු සිද්ධීන් පවා විශාල සිද්ධීන් ලෙස හුවා දක්වලා අපේ රටටත් රටේ කීර්ති නාමයටත් කැළැල් ඇති කරන බොහෝ දෙනෙක් බටහිර යුරෝපය ඇතුළු බොහෝ රටවල ජීවත්වෙනවා. එය අපිට කනගාටුදායක කාරණයක්.

ශ්‍රී ලංකාව තුළ විවිධ ආගම් අදහන විවිධ ජාතීන් වෙසෙනවා. සාමදානයෙන්, සහෝදරත්වයෙන් ජීවත් වෙනවා. අපිට කවදාවත්ම ආගමක් වශයෙන් සලකා කරදර හිරිහැර කිසිවක් එල්ල කොට නැහැ. පොඩි – පොඩි වරදවල් තේරුම් නොගැනීම් විවිධ අවස්ථාවල සිද්ධ වෙනවා. මනුෂ්‍යයෝ විවිධ නම් එවැනි තත්ත්වයන් ඇතිවෙනවා. ඒ දේවල් පමණට වඩා උලුප්පලා පෙන්වලා මේ රට තුළ ආගමික විවිධත්වය පිළිගන්නේ නැහැ කියලා චින්තනයක්, භීතියක් මේ රට ගැන ලෝකය තුළ ඇති කරන්න සමහරුන් කටයුතු කරනවා.

අනෙක් රටවල මෙවැනි සුළු සුළු අර්බුද නැහැ කියලා කියන්න බැහැ. මෙවැනි දේවල් ව්‍යාප්ත කිරීම මඟින් ඔවුන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ශ්‍රී ලංකාව අන්‍යයන්ගේ මත නොඉවසන අන්තවාදී රටක්, බුදු දහම කියන්නේ අන්තවාදී ආගමක් කියලා ලෝකයට කියන්නයි. ආගමික, සහජීවනය ඇතිව සමානාත්මතාවෙන් මේ රටේ අපි ජීවත් වෙනවා. වෙන අයට ඕනෑ විදියට අපිව භේද කරන්න බැහැ. මේ රට ගහකට සමාන කළොත් එහි කඳ හෙවත් මුදුන් ලීය තමයි බුද්ධාගම. ඒ කඳට සම්බන්ධ වුණු අතු තමයි මේ රටේ විවිධ ආගම් අදහන අය. අපි සියලු දෙනා හරි ලස්සනට මේ රටේ ජීවත් වෙනවා.

ඔබ මේ කරන චෝදනා අස්ථානගත චෝදනා කියලා අපි ලෝකයටම කියනවා. එවැනි චෝදනා අපිට එල්ල කරන්න එපා. අපේ ආධ්‍යාත්මික පසුබිම තුළ අපේ ප්‍රශ්න විසඳගන්න අපිට පුළුවන්. ඒ නිසා අපි ම්ලේච්ඡ ජාතියක් කියලා කියන්න එපා. ම්ලේච්ඡ සංස්කෘතියක් අපිට නෑ. ඒ කතාව අපිට පිළිගන්න බැහැ. අස්ථානගත චෝදනා එල්ල කරලා රට තුළ භේද ඇති කරවා ඒ රටවල් නිෂ්පාදනය කරන ආයුධ අපිට ලබාදීලා අපි එක එකා කොටවන එක නෙවෙයි කරන්න ඕනෑ. අපේ රටේ අනන්‍යතාවට, එහි පැවැත්මට ඒ අය ගරු කළ යුතුය.

ඒ අයගෙන් අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නෙත් එවැනි දෙයක්. මේ රටේ සාමදානය, සහජීවනය පිළිබඳව යම්කිසි ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා නම් අපි ඒකට විසඳුම් සොයා ගන්නම්. ඒක අපිට පුළුවන්. ඔබ මේකට අතදාන්න එන්න ඕනෑ නැහැ. ඒ විසඳුම් සොයා ගැනීම සඳහා ආධ්‍යාත්මික මඟ පෙන්වීම් අපි ඉගෙන ගන්නා ආගම් තුළ තියෙනවා. විශේෂයෙන්ම බෞද්ධ දර්ශනය තුළ ඒ මඟ පෙන්වීම තියෙනවා. ඔබ කරුණාකරලා අපිට අවශ්‍ය නම් උදවු වෙන්න. අවශ්‍ය නැත්නම් ඔබගේ වැඩක් බලාගන්න. මෙහෙට ඇවිල්ලා අපේ රටේ තත්ත්වය අවුල් කරන්න එපා. මේක අපි ලෝකයට කියන්න ඕනෑ යැයිද උන්වහන්සේ තවදුරටත් පැවැසූහ

1 Comment »

Petition calling for report on President’s mental health dismissed

January 7th, 2019

By Charunya Rajakaruna Courtesy Adaderana

The petition calling for a medical report on the President’s mental status has been dismissed by the Court of Appeal.

The petitioner has also been ordered to pay an amount of Rs 100,000 as government legal costs.

The consideration of the relevant petition, filed by Thakshila Lakmali Jayawardena, a resident in Colombo 12, was done today (07), before the Court of Appeal President Justice Preethi Padman Surasena and Justice Arjuna Obeysekara.

The Additional Solicitor General, representing the Attorney General, objected stating that the Appeal Court does not have the power to take up the case.

As per the Ordinance on Mental Illnesses, if there is any information on a person ailing from a mental illness, it, first, should be reported at a police station. And then if the police do not take an action on the information, one can take legal action at the courts, pointed out the Solicitor general.

However, as there has been no police report on such afflictions on this case, this false petition has been filed with the purpose of humiliating the President, he said.

Further commenting, the Additional Solicitor General stated that under the clause 35 of the Constitution a case cannot be carried against the President.

Accordingly, the Additional Solicitor general requested the Court of Appeal to dismiss the relevant petition.

Following lengthy considerations, the judge panel declared that there is no fair legal basis to hear the petition.

Pointing out that the petition filed without any substantiation has had an adverse impact on both the Head of the Government and the country, the judge panel stated that the court procedure followed by the petitioner has no legal basis.

Accordingly, the petition was dismissed without being taken up for hearing and the petitioner was ordered to cover government legal costs.

No Comments »

Petition calling for report on President’s mental health dismissed

January 7th, 2019

By Charunya Rajakaruna Courtesy Adaderana

The petition calling for a medical report on the President’s mental status has been dismissed by the Court of Appeal.

The petitioner has also been ordered to pay an amount of Rs 100,000 as government legal costs.

The consideration of the relevant petition, filed by Thakshila Lakmali Jayawardena, a resident in Colombo 12, was done today (07), before the Court of Appeal President Justice Preethi Padman Surasena and Justice Arjuna Obeysekara.

The Additional Solicitor General, representing the Attorney General, objected stating that the Appeal Court does not have the power to take up the case.

As per the Ordinance on Mental Illnesses, if there is any information on a person ailing from a mental illness, it, first, should be reported at a police station. And then if the police do not take an action on the information, one can take legal action at the courts, pointed out the Solicitor general.

However, as there has been no police report on such afflictions on this case, this false petition has been filed with the purpose of humiliating the President, he said.

Further commenting, the Additional Solicitor General stated that under the clause 35 of the Constitution a case cannot be carried against the President.

Accordingly, the Additional Solicitor general requested the Court of Appeal to dismiss the relevant petition.

Following lengthy considerations, the judge panel declared that there is no fair legal basis to hear the petition.

Pointing out that the petition filed without any substantiation has had an adverse impact on both the Head of the Government and the country, the judge panel stated that the court procedure followed by the petitioner has no legal basis.

Accordingly, the petition was dismissed without being taken up for hearing and the petitioner was ordered to cover government legal costs.

No Comments »

Sri Lanka: How To Avoid Hybrid Governments – OpEd

January 6th, 2019

By Courtesy eurasiareview.com

Sri Lanka’s experiment with hybrid governments failed miserably. By hybrid government, I mean a government that entails the president from one party and the administration or the cabinet of ministers from another party (or a coalition). Under the Second Republican Constitution, the country had three hybrid governments: (1) Wijetunga -Kumaratunga administration, (2) Kumaratunga-Wickremesinghe administration, and (3) Sirisena – Wickremesinghe administration.

Hybrid Governments

The first hybrid government was formed when Chandrika Kumaratunga, the rising star of the Sri Lanka Freedom Party (SLFP), won the August 1994 general election. Dingiri Banda Wijetunga of the United National Party (UNP) was the president. This government operated without any significant hiccups. Hence, one can argue that this part of the experiment was smooth and uncontroversial.

There were two main reasons why this government was unproblematic. One, it lasted only for about five months as Kumaratunga won the presidential election in November 1994. Two, Wijetunga was not an ambitious politician when he was president. It was Wijetunga’s lack of political ambition that influenced President Premadasa to make Wijetunga the Prime Minister. Premadasa did not want to opt for Lalith Athulathmudali or Gamini Dissanayake who were too ambitious and challenged Premadasa from within the party.
Wijetunga was rather unexpectedly forced to accept the presidency when Premadasa was assassinated by the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) in May 1993. Wijetunga did not contest the presidential election in 1994 either. He allowed the nomination of Gamini Dissanayake, who was also killed during the campaign. The final contest was between Chandrika Kumaratunga and Sirima Dissanayake. Hence, Wijetunga did not have long-term political ambitions, which facilitated the smooth operation of the first hybrid government.

When the second hybrid government was formed, Kumaratunga was serving her second term as president. The United National Front headed by Ranil Wickremesinghe won the general election and formed the government in December 2001. The country expected what we then called cohabitation” between Kumaratunga and Wickremesinghe. This government which lasted for about two years was a mess.

The struggle between the President and the Prime Minister started even before the swearing in of the new government. Kumaratunga wanted to retain important portfolios such as the Ministry of Defense and opposed the inclusion of some ministers in the cabinet. For example, she did not want S.B. Dissanayake in the government. The President and the Prime Minister had vastly differing opinions about the peace talks with the LTTE and the ceasefire agreement signed in February 2002.

Kumaratunga who gradually started to take over government institutions from the control of the UNF, eventually reclaimed the ministries of Defense, Interior, and Mass Communication in November 2003. The Kumaratunga – Wickremesinghe government was terminated when the President prematurely dissolved Parliament in February 2004. Hence, this government represented constant confrontation rather than cohabitation.

The last experimentation was undertaken when Maithripala Sirisena and Ranil Wickremesinghe formed the government in September 2015. This should have been a relatively positive experience because they won elections with assistance from the same political alliance, although Sirisena was originally from the SLFP (and assumed leadership of the party as soon as he became president).

Despite the promise to serve only one term as president, Sirisena developed long-term political ambitions. Knowing very well that he cannot regain UNP votes in the next presidential election, he cooked up a political coup in collaboration with Mahinda Rajapaksa and dismissed Prime Minister Wickremesinghe from the office. The act pushed the country into a severe crisis. The crisis intensified when Parliament was dissolved in November 2018.

Eventually, the judiciary intervened to restore the status quo. However, there is no evidence to suggest that the problems between the government and the President have been resolved completely.

Abolishing the Presidency

What is evident from the experiment with hybrid governments is that this mode of arrangement cannot work in Sri Lanka when both the president and the prime minister are politically active and ambitious. On the other hand, hardly any politician in Sri Lanka is unambitious. They do not retire too easily. They cling on to power.

Meanwhile, there is no guarantee that Sri Lankans will not produce hybrid governments in the future. People vote based on the day’s problems and expectations. They do not vote on future scenarios. They could be wrong even if they take into account future scenarios. Who would have expected Sirisena to fire Wickremesinghe given the nature of relations that existed between them in August 2015?

So, how do we avoid another hybrid problem? One option is to abolish the executive presidential system and to return to the Westminster model of governance. Abolishing the presidential system has been a long-standing political slogan of almost all major political entities in the South. Many of them have won elections based on this promise. Nevertheless, they were not sincere. They like the powers” of the president. Hence, there has been an emotional attachment to the presidency among some political actors. Others have resisted the change on the belief that the return to the Westminster system would empower the minority political parties as they, most probably, have to be accommodated in a parliamentary form of government.

Hence, all major projects and proposals to change the system have already failed. Even attempts to water down the presidential powers through the 19th Amendment in 2015 faced stiff resistance. The JVP’s proposal for the 20th Amendment has no takers. Therefore, it seems that resolving the hybrid issue by abolishing the executive presidential system will not work in the short-term.

Elections on the Same Day

The other option is to conduct both the presidential and general elections on the same day. In order to implement this option, the voter needs to be given two ballot papers to fill when they go to the polls. Sri Lankan people generally have firm political opinions. Hence, they are unlikely to vote one party for the president and another party for Parliament. In other words, a majority of the Sri Lankan voters will vote for the same party on both ballots, if both elections are held on the same day. This would ensure the same party (or coalition) governments. What we are talking about here are regular elections, not special elections created by unexpected circumstances.

This option entails several benefits. First, the country could avoid problems, especially instability caused by hybrid governments. Two, national elections are costly affairs in Sri Lanka. Combining the two most significant elections and conducting them on the same day could save an enormous amount of public resources. Three, in the past, presidents have abused general elections to buttress their positions in Parliament. Presidents tend to conduct general elections when they suit their needs. This option could reduce presidential abuse of power at least marginally.

In order to implement this option, the country needs to make some serious decisions and introduce new legislation. Necessary legislation could be introduced with a simple majority in Parliament. In terms of decisions and legislation, the present government and the president need to be involved. The president and the government should understand the damage future hybrid governments could cause and act preemptively.

If conducting two elections on the same day is not acceptable, they should come up with other alternatives. It is in the best interest of the president and the government to avoid hybrid administrations.

Moreover, the voter needs to be educated on how to vote on two ballots. This will not be demanding. We had educated voters on new polling systems when the proportional representation system and the provincial council elections were introduced. The Election Commission could play a significant role in educating the voters.

3 Comments »

Won’t allow the country to be divided through Constitution: MR

January 6th, 2019

Navaratne Samaratunge, Wasantha Chandrapala and Priyantha Thilakaratne Courtesy The Daily Mirror

Opposition leader Mahinda Rajapaksa said yesterday that they would not allow anyone to divide the country, which was rescued from the LTTE, through a Constitution.

Addressing an event held in Ampara, he said plans were afoot to bring in a new Constitution, which would pave the way to divide the country and added that it was not possible to bring in a Constitution forcibly.

He said the national question could not be resolved through a Constitution, which would incite hatred among the communities but it should be a Constitution agreeable to all communities of Sinhala, Muslim and Tamil.

We managed to rescue the country, when the LTTE was trying to divide it. It will be silly to think that we will allow the country to be divided through a Constitution,” he said.

He said it was questionable whether the government ensured the due place and respect to Buddhism, whereas it claimed that due place and respect were given to Buddhism in the Constitution.

4 Comments »

සිංහරාජ අලි දෙදෙනා නැවතත් උතුරු මායිමට, අලි දෙදෙනාගේ සහ ගම්වාසීන්ගේ ජීවිත රැකීමට කඩිනම් ක්‍රියාමාර්ග ගන්න.

January 6th, 2019

පේශල පසන් කරුණාරත්න මාධ්‍ය සම්බන්ධීකාරක වැසිවනාන්තර සුරකින්නෝ සංවිධානය

ලෝක උරුම සිංහරාජය ආශ්‍රිතව වර්ථමාන වැඩිහිටි පරම්පරාව අනුව ඔවුන් කුඩා කායේදී අලින් 17 ක් පමණ සිංහරාජ වනාන්තරයේ ජීවත් වූ බවත් එතරම් අලි ප්‍රමාණයක් සිටියදීත් ඔවුන් මිනිසා සමඟ ගැටීම් වලින් තොරව මනා සහජීවනයකින් යුක්තව ජීවත් වී ඇත.  එසේ සහජීවනයෙන් ජීවත් වූ අලි රංචුවේ සංඛ්‍යාව වර්ථාමනය වන විට  තුන් දෙනෙක් දක්වා පහත වැටී ඇති අතර අදට දැක ගැනීමට හැකියාව ඇත්තේ පිරිමි අලි දෙදෙනෙකු පමණි. තුන් වැනි අලියාට සිදු වූ දෙය අදටත් අභිරහසකි. ගම්වාසීන්ගෙන් දැන ගැනීමට හැකි වූයේ වෙඩි පහරකට ලක්වූ අලියාගේ ලේ තැවරුණු තැන් කිහිපයක් පමණක් අවසන් වරට දැක ගැනීමට හැකි වූ බවයි.

වර්ථමානයේ වෙසෙන අලි දෙදෙනා තමන්ගේ ආහාර අවශ්‍ය තාවය සපුරා ගැනීම සඳහා  වාර්ෂිකව සිදු කරන්නා වූ  සංක්‍රමණ රටාවේ වසරේ මුල් මාස කිහිපය ගතකරන්නේ සිංහරාජයේ උතුරු මායිම ආශ්‍රිත ප්‍රදේශ වල බවත් අනෙක් කාල වකවානුව තුල වන බිමෙහි අභ්‍යන්තරය දක්වා ගමන් කර අනෙකුත් මායිම් දක්වා ගමන් කරනු ලබයි. එම සංක්‍රමණ රටාව ඔවුන්ගේ පාරම්පරිකව පැවත එන්නා වූ ජානමය සංක්‍රමික රටාවක් බව විද්වතුන්ගේ මතයයි.

එදා විශාල අලි ප්‍රමාණයක් සමඟ සහජීවනයෙන් ජීවත් වූ ජනයාට අද අලි දෙදෙනෙකු සමග සහජීවනයක් ඇති කර ගැනීමට නොහැකි වී ඇත්තේ සිංහරාජ වනාන්තරය ආශ්‍රිතව සිදුවන දැව හෙලීම, වල්ලපට්ට කැපීම, කසිප්පු පෙරීම, පතල් හැරීම වැනි විවිධ වූ ජාවාරම් වල යෙදෙන්නන්ට මෙම අලි දෙදෙනා බාධාවක් බැවින් ඔවුන් අලි දෙදෙනාට ඇසිඩ් ගැසීම, ඇණ පටි තැබීම, වෙඩි දැමීම වැනි නොයෙක් හිරිහැර නිරන්තරයෙන් සිදු කිරීම නිසා අලි දෙදෙනා ප්‍රචන්ඩ වීම නිසා බව ගම්වාසීන් පවසයි. එම හේතුන් නිසාවෙන් මේ වන විට සිංහරාජයේ අලින් විසින් මිනිස් ජීවිත කිහිපයකටම හානි පමුණුවා ඇත. මේ අලි දෙදෙනා බොහෝ විට ගැටුම් ඇති කර ඇත්තේ පොතුපිටිය සහ රක්වාන අතර ඇති ගම්මාන කිහිපයක ජනතාව සමගින්ය. නමුත් සිංහරාජයේ අලින් බොහෝ විට සිංහරාජය අවට ඇති සියලු ගම්මාන ආශ්‍රිත ප්‍රදේශ කරා ගමන් කලත් එම ගම්මාන වල ජනතාව සමගින් ගැටුම් ඇති වී ඇති බවක් වාර්ථා නොවන තරම්ය. කෙසේ නමුත් අලින්ට සුදුසු වටිනා පරිසර කලාපයක් වන වලන්කන්ද, හඳපාන්ඇල්ල වැනි ප්‍රදේශවලට අලියා ගමන් කිරීම නිසා මෙම ප්‍රදේශවල පිහිටි රජවත්ත, කෝපිකෑල්ල, තේ කොරටුව, මානික්කවත්ත, වැනි ගමානවල අලි දෙදෙනාගේ ක්‍රියා කාරීත්වය වැඩි වී ඇත.

පසු ගිය සමයේ මෙම අලි දෙදෙනා අල්ලා වෙනත් ප්‍රදේශයකට රැගෙන යාමට ගත් උත්සහයෙදී ගම්වාසීන්, පරිසර සංවිධාන, සහ සිංහාරජ අලියාට ඇලුම් කරන පරිසරවේදීන්ගේ දැඩි විරෝධය මත අලි දෙදෙනා සිංහාරාජ වන බිමෙන් විතැන් කිරීමට නොහැකි විය. ඒ හේතුව නිසාවෙන් පසුගිය සමයේ හිටපු වනජීවී ඇමති විසින් මෙම අවසන් වන අලි දෙදෙනා කොටු කර තැබීම සඳහා හෙක්ටයාර 30ක පමණ කුඩා භූමි කොටසක් දොලේකන්ද ප්‍රදේශයේ ස්ථාපිත කිරීම ඇරඹූ අතර එහි භුමියේ පිහිටීම හා ප්‍රමාණය අනුව එය ඉතා අසාර්ථක ක්‍රමයක් බව ප්‍රදේශවාසීන් හා පරිසරවේදීන් විසින් පෙන්වා දෙන ලදී. හෙක්ටයාර 11000 වපසරියක් පුරා වාර්ෂිකව සැරි සරන අලින්ට එම හෙක්ටයාර 30ක භුමි ප්‍රමාණය කෙසේවත් ප්‍රමාණවත් නොවේ. එය අලි දෙදෙනා සිරිකිරීමෙන් තවත් ප්‍රචන්ඩකාරී තත්වයකට ගෙන යාමක් පමණි.

නව වසර උදාවත් සමඟම අලි දෙදෙනා නැවතත් සිංහාරජ උතුරු මායිමට සංක්‍රමණය වී රක්වාන, 4 කනුව ප්‍රදේශයේදී දැක ගැනීමට හැකි විය. පසු ගිය කාලයේ සිදු වූ සිදු වීම් සහ එහිදී මතු වූ විවිධ වූ කරුණු කාරණා සලකා බලද්දී මෙවර පැමිණි අලි දෙදෙනාගේ ජීවිත වලට තර්ජන එල්ල විමට හැකියව ඇත.  විදිමත් ක්‍රම වේදයක් සමඟින් අලි දෙදෙනාට සහ ගම්වාසීන්ට සුවිශේෂි ආරක්ෂාවක් සැලසීම අත්‍යවශ්‍යම කරුණක් වී පවතී. මෙතෙක් අලි දෙදෙනා සමග ඇතිව ඇති ගැටුම් සලකා බලද්දී නොසැලිකිලිමත් බාවය නිසාම සිදු වී ඇති ගැටළු ලෙස හඳුනා ගත හැකි අතර රාත්‍රී කාලයේදී මාර්ග තුළ අඳුරේ ගමන් කිරීම, බීමතින් ගමන් කිරීම, අලින්ට පහර දීම් ආදී කරුණු හේතුවෙන් ගැටුම් ඇති වී ඇත. මෙවර එම ගැටුම් වලක්වා ගැනීම සඳහා සුවිශේෂ වැඩ පිලිවෙලක් සකස් කොට ජීවිත අවධානම තුරන් කිරීම කල යුතුය.

දැනට ප්‍රදේශය පුරා වන අලින් ගැවසෙන බවට අනතුරු ඇඟවීමේ පුවරු සවිකර ඇතත් එය ප්‍රමාණවත් නොවන අතර ,අලි දෙදෙනාට GPS / GSM / රේඩියෝ කරපටි පැළදවීම මගින් සංචරන ප්‍රදේශ අධ්‍යනය, එමගින් අලින් ගැවසෙන ප්‍රදේශ පිළිබද ගම්වාසීන් දැනවත් කිරීම, රාත්‍රී කාලයේ එම ප්‍රදේශයන් හි අතුරු මාර්ග අලෝකමත් කිරීම ,එම ප්‍රදේශය තුල වනජීවී නිලධාරීන්ගේ සංඛ්‍යාව වැඩි කිරීම, මුර සංචාරයේ යෙදීම ආදී ක්‍රියා මාර්ග  සිදු කිරීම මගින් අලි දෙදෙනා සහ මිනිසුන් අතර ඇතිවන ගැටුම අවම කිරීමට හැකියාව ලැබේ. වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුව, වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව හා අනෙකුත් වගකිව යුතු ආයතන එක්ව අලි දෙදෙනා සහ ගම් වාසීන් රැක ගැනීම සඳහා කඩිනම් ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා මෙන් වැසිවනාන්තර සුරකින්නෝ සංවිධානය ඉල්ලා සිටී. නැතහොත් තවත් මිනිස් ජීවිතයකට හෝ වැරදි කරුවකු නොවන දැවැන්තයෙකුට ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවීමට සිදුවනු ඇත.

මේ පිළිබඳ විමසීම සඳහා 0777771348 (ජයන්ත විජේසිංහ, කැඳවුම්කරු, වැසිවනාන්තර සුරකින්නෝ සංවිධානය)

පේශල පසන් කරුණාරත්න

මාධ්‍ය සම්බන්ධීකාරක

වැසිවනාන්තර සුරකින්නෝ සංවිධානය

No Comments »

2020-2025 අතරතුර ලක්වැසියන්ගෙ වාසනාවට පහල වෙන අදිසි කුමාරයා

January 6th, 2019

ඕස්ට්‍රේලියාවේ, සිඩ්නි නුවර නයෝමි සමරතුංග

ඉතාමත් සශ්‍රීකව පවතින ලක් දෙරණ ක්‍රම ක්‍රමයෙන් 2020 කාලය දක්වා අගාධය වෙත ඇදී යමින් එහි වෙසෙන ජනයා ගුණගරුක බවින් දුරස්ව පීඩිත තත්ත්වයකින් කල් ගෙවමින් සිටිනු ඇත. ආක්‍රමණිකයන්ගේ පාලනයට යටත්ව අනතුරුව එළඹෙන වසර 300ක කාලය එහි උච්චතම වකවානුව වේ. ගුණ ධර්ම මෙන්ම ධර්මයද පිරිහෙමින් මිනිසුන් නොමිසුන් වන වකවානුවකි ඒ කාලය. මිනිස්සු බලය වෙනුවෙන් සටන් වදිති. 2000 සිට ක්‍රමයෙන් 2018 වසර එළඹෙන්නේද රාජ්‍ය තන්ත්‍රය සම්පූර්ණයෙන්ම තම ජනතාව මුළා කරමින් පසුවෙද්දීය. මානසිකත්වයෙන් ඉතා අයහපත් අය තම නායකයන් බවට ජනතාව විසින්ම පත් කරගැනීමට තරම් ජනතාව මුළාවකින් පසුවන යුගයකි. රාජ්‍ය භාණ්ඩාගාරය නායකයන්ගේ දේපළ මෙන් පරිහරණය කරන අතර ඒ බව දැන ගත්තද ජනතාවට කළ හැක්කක්ද නොමැතිව සිටින කාලයකි.

එහෙත් බුද්ධි මට්ටම් අඩු තත්ත්වයක පසුවන වැඩි ජනතාවක් වෙසෙන කාලයක් බැවින් මුළාවේම වෙළී වැරැදි නායකයන්ම යදින කාලයකි. මිනිසුන් අන්ත දුක්ඛිත තත්ත්වයකට පත්වෙමින් තම ආහාර වේලද නොමැතිව දුකට පත්ව ජීවත්වන ජනතාවකි. එලෙස ජනතාව ජීවත් වෙද්දී නායකයන් ජනතා මුදල් රිසිසේ පරිහරණය කරමින් සිටින අයහපත් කාලයක නිමාවද එලෙසින්ම සුවිශේෂී සිදුවීමක් සමඟම ඇතිවීමට නියමිතය.

තත්ත්වය එසේ අර්බුදයට ලක්වෙද්දී ඉන් වසරක් ගත වන විට එනම් 2019 වසර එළඹෙන්නේ ඉන් වසර 2500කට පෙර සිදුවූ අතිශයින්ම වැදගත් උත්තම අධිෂ්ඨානයක නැවුම් බලාපොරොත්තුවක් මල්පල ගන්වමිනි. ඒ මහා බලසම්පන්න උතුම් කුමරකුගේ සම්ප්‍රාප්තිය සිදුවීමත් සමඟය. සටහන් කර ඇති ලෝක අක්ෂාංශ දේශාංශ සැලකීමේදී ඉංග්‍රීසි රටවල් වන කැනඩාව, ඇමෙරිකාව යන රටකින් මෙම උතුම් කුමරාගේ සම්ප්‍රාප්තිය සිදුවීම 2019 වසර මුල් භාගයේදී සිදුවනු ඇත. එතුමා පෙර මහා විරුවෙකි.

තම ජීවිතයේ විවිධ රටවල මෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේද අඩ සියවසක තම අත්දැකීම්වලින් පසුව වීරෝදාර කුමරු සමාජයට අවතීර්ණ වන්නේ මුළු ලෝකයම උඩු යටිකුරු කරමිනි. ඒ සා කාලයක් එතුමන් සඟවා තැබීමට විශ්වය ක්‍රියාත්මක විය. බුද්ධියෙන් කිසිවකුට සම කළ නොහැකි බුද්ධියෙන් අනූන කුමරෙකි. විද්‍යාවෙන්, තාක්ෂණයෙන් පරතෙරට දත් කුමරෙකි. ඒ උතුම් කුමරා නම් ලොවක් පාලනය කළා වූ මහා බලැති 6 වැනි මහා රාවණාගේ ආදරණීය පුත් කුමරාම වේ. ඔහු නම් රජෙකි. රජුන්ගෙත් රජෙකි. දිව්‍ය ලෝක 6ක ආදරයට පත් උතුම් කුමරෙකි. විශ්වයම තම අතට ගෙන එහි සැබෑව ගෙන හැර දැක්විය හැකි තීක්ෂණ බුද්ධියක් සතු කුමරෙකි. එදින දක්වා ලෝකයේ සියලු අය අධ්‍යාපනය ලැබූ විද්‍යාව ඔහු විසින් වෙනස් කරනු ඇත.

විද්‍යා පොත් අලුතින් ලිවීමට සිදුවනු ඇත. වෛද්‍ය විද්‍යාවද අලුතින් බිහිවීමට තරම් ඔහුගේ සම්ප්‍රාප්තියේදී එතුමන් ලොවට හෙළි කරන නව තතු සමත් වනු ඇත. මිනිසාගේ ආයු කාලය වසර 80 සිට 200 දක්වා ඉහළ නංවා ගැනීමට ඉදිරි අනාගතයේදී එතුමන් ලොවට හෙළි කරන දෙයින් හැකිවනු ඇත. ලෝකයේ ප්‍රබල රටවල කෙරෙන අභ්‍යවකාශ පර්යේෂණ එතුමන් හෙළිකරන සත්‍යතාවක් මඟින් නැවුම් මාවතකට පත්වනු ඇත. ඒ වන විට ලෝකයේ පවතින පාසල්වල සහ විශ්වවිද්‍යාලවල අධ්‍යාපනය ලබාදෙන ශේ්‍රෂ්ඨ විද්‍යාඥයන්ගේ සියලු න්‍යායන් බිඳ වැටෙනු ඇත. ඒ සියල්ල අභිභවමින් මේ ශේ්‍රෂ්ඨ කුමරා හෙළිදක්වන සැබෑ විද්‍යාවෙන් අවිද්‍යාව වසා දමනු ඇත. ලොවම උඩු යටිකුරු කරමින් එකින් එක සැබෑ විශ්වය හෙළි කරනු ඇත.

එතුමන්ගේ නාමය ඉඳින් තවත් වසර 2500ක් කල් යනතුරු ලෝකයේ සතර දිග් භාගයේම රන් අකුරින් ලියැවෙනු ඇත.

ලොවට සිදුවන සම්ප්‍රාප්තිය එතුමන් ඉංග්‍රීසි රටකින් සිදුවූවද ලක් දෙරණට ඔහු ඇලුම් කරනු ඇත. ඒ පින්වත් කුමරුගේ පූර්ණ ආශීර්වාදය ශ්‍රී ලංකාවට ලැබෙත්ද ඒ රටත් එහෙ වෙසන ජනතාවත් සෞභාග්‍යයෙන් පිරී ඉතිරී යනු ඇත. ඒ උතුම් කුමරු ගෝතම නම් බුදුන් වහන්සේගේ විවරණ ලබා ඇත්තාහ. බුදුන් වහන්සේගෙන් නිර්මල ධර්මය පිළිබඳ සියල්ල එවකට ලස්සන රාජ කුමාරයෙක් වූ මේ කුමරා නිරන්තරයෙන් උන්වහන්සේගෙන් දැන ඉගෙන අවධාරණය කරගෙන ඇත. ඒ මතකයන් සමඟ එතුමන් මිනිසත් බව ලබා තිබීම ලෝවැසි සියල්ලෝගේම භාග්‍යයකි. වෙනස්ව ඇති නිර්මල බුදු වදන් සැබෑ ලෙසම එතුමන් හෙළි දක්වන විද්‍යා සත්‍යතාවන් මඟින් ලොවට සනාථ වන අතර ලෝවැසි සියල්ලෝ ඉනික්බිතිව ඒවා උකහා ගැනීමට පෙලඹෙන අතර තවත් වසර 2500ක් කල් නිර්මල ධර්මය ඉතා යහපත් ලෙසින් සුරැකෙනු ඇත.

ඔහු යනෙන තැන සියලු දිව්‍ය පුත්‍රයන් සිටිනු ඇත. කිසිවකුටත් ඒ උතුම් කුමරාට හානියක් කිරීමට හෝ සිතීමටවත් නොහැක්කේමය. යමෙක් යම් විපතක් කරන්නට සැරසෙද්දී වෙන කවරදාකටවත් වඩා ඒ අයහපත් මිනිසුන් සියල්ලෝම සුන්නද්දූලි කර දැමීමට සියලු දිව්‍ය පුත්‍රයන් ක්‍රියාත්මක වනු ඇත. එතුමන්ට එරෙහිව යමකු කුමන්ත්‍රණයක් කරත්ද ඒ දෙයින්ම කුමන්ත්‍රකරුවන් වැනසෙනු ඇත. එතුමන් යන්නේ ලොව කොයි දෙසද ඒ රටේ ස්වාභාවික විපත් අවම වනු ඇත. ඒ පින්වත් කුමරාගෙන් ආශීර්වාදය යමකු ලබත්ද සියලු දෙවිවරුන්ද එතුමන්ගෙන් ආශීර්වාදය ලබන අයද එතුමන්ගෙන් ආශීර්වාදය ලබන ගම් නියම්ගම්ද රැකගනු ඇත.

මේ අසිරිමත් කුමරා එතරම් බලසම්පන්න වූවද එතුමන් සාමාන්‍ය මිනිසකු වශයෙන් පෙනී සිටීම විශේෂත්වයක් වනු ඇත. මුහුණේ නිරන්තර සිනාවකි. උසැති ඔහුට ළගන්නා සිරුරකි. 2019 වන විටද කිසිදු විටෙක ශ්‍රී ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුවක හෝ එවැනි දේශපාලන පාලන තන්ත්‍ර නිලයක නිරතව නොසිට ඇත. එහෙත් විවිධ රටවල මෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේද විවිධ වූ රාජ්‍ය උසස් තනතුරු හොබවා නොයෙක් විධ අත්දැකීම් ලබාගෙන සිටිනු ඇත. රාජ්‍ය නායකයන් ළඟින් ඇසුරු කර ඒවායේ අත්දැකීම්ද විඳ සිටිනු ඇත.

2005 සිට 2015 වසර දක්වා එතුමන් ලක් දෙරණේ විවිධ ප්‍රදේශවල සැරි සරද්දී වරෙක උසස් නිලධාරියෙක් ලෙසද වරෙක සාමාන්‍ය අයකු ලෙසද වරෙක නගරයේ උසස් සමාජයේද වරෙක ගැමි සමාජයේ ගැමියන් සමඟද සිටිනු ඇත. මේ පින්වත් කුමරු නොදැන සිටියද එතුමන්ට ගරු කළ නායකයන් එම වකවානුවේ රාජ්‍යත්වයට පත්වීම සිදුවනු ඇත. ඒ බව එතුමන් නොදත්තෝය. එතුමන්ගේ පිබිදීමට අවහිර කළෝද ඉවත් කළෝද තැකීමක් නොකළෝද රජකු වුවද මහා බලයක් තිබුණද එකෙණෙහිම ඉන් ඇද දැමීමද සිදුවනු ඇත.

එතුමන්ගේ පෙර භාවයන්වලදී ලක් මාතාව බේරාගත් අවස්ථා රාශියකි. රුවන්වැලි මහ සමිඳු එතුමන්ට සමීපය. දළදා සමිඳු බේරා ගත්තෝද මේ සුපින්වත් කුමරාම වේ. 2019ට වසරකට පෙර 2018 මුල් භාගයේදී ශ්‍රී මහා බෝධිය වන්දනා කිරීමේදී එතුමන්ගේ ශරීරය වටා සුදුව වූ රැස් වළල්ලක් විහිදුවමින් එතුමාගේ සම්ප්‍රාප්තියට කාලය එළඹ ඇති බවට එතුමන්ට සිහිකරදීමට ප්‍රබල දිව්‍ය පුත්‍රයන් කටයුතු කරනු ඇත. දුටුගැමුණු රජතුමාගේ අදරැති පුත් කුමාරාද වේ. අනාගතයේදී කේතු සක්විති රජු යුව රාජ කුමරුද එතුමන්ම වනු ඇත. ඉනික්බිති අනාගතයේදී මතු බුදු වන මෛත්‍රි බුදු සමිඳුන්ගේ දයාබර පුත් කුමරාද වනු ඇත. මේ සුපින්වත් කුමරුට ආශීර්වාද කළෝ කවරෙක්ද ඒ පින්වතුන් මෛත්‍රි බුදු සමිඳුන් මතු භවයකදී දකින්නෝද වනු ඇත.

එතුමන් මුළුමහත් ලෝකයම නව මාවතකට යොමු කරමින් ලොවම උඩු යටිකුරු කරන අලුත්ම සොයාගැනීම හෙළි කරද්දී ශ්‍රී ලංකාවේ ජනතාව මහත් ආදරයෙන් එතුමන්ගේ නාමය අගය කරන්නේද නාමය ගම් නියම්ගම්වල දර්ශනය වේද එතුමන් ඒ රටට නැවත යෑමට උනන්දු කරවනු ඇත. දිව්‍ය පුත්‍රයන්ගේ රැකවරණ මැද එතුමන් ශ්‍රී ලංකාවට සැපත් වනු ඇත. එතුමන්ගේ උත්පත්තියත් සමඟම උසස් තලවලින් පැමිණ එතුමන්ට අත්වැලක් වන්නට මෙහි උපත ලබා එහෙත් ඒ වනතෙක් නොදැන විවිධ තැන්වල දිවි ගෙවූ සියල්ලෝ එතුමන් වටා රොක් වනු ඇත. ඒ සඳහා ඉන් වසර කිහිපයකට පෙර ඒ අය වෙත තම අතීතය සිහිපත් කරදීමටද දේව සභාව කටයුතු කරන්නට වේ. එලෙසින් ඒ පින්බර කුමරුගේ සැපත්වීමත් සමඟම ශ්‍රී ලංකාවේ සෞභාග්‍යය ඉදින් ඇරැඹෙනු ඇත. ජනතාව ඉන් පසු වසර කිහිපයක් යන විට සතුටින් සැපයෙන් ජීවත් වීමට හැකි පරිසරය එතුමන් නිසා ඇරැඹෙනු ඇත. ශ්‍රී ලංකාව ලෝකයේ ප්‍රබලතම රාජ්‍යය බවට පත්වීමට නියමිත වනු ඇත. එහෙත් එතුමන් බල ලෝභිත්වයට ආශාවක් නොමැත.

එතුමන්ට නැවතත් රජකු වීමට එතරම් උනන්දුවක් නොපවතිනු ඇති අතර ඒ එතුමන් ලක්දිව චිරාත් කාලයක් රාජ්‍යත්වයේ සිටි උතුම් මිනිසකු වූ බැවිනි. එහෙත් බලවත් ජනතා ඉල්ලීමට එතුමන් කන් දෙනු ඇත්ද? එහෙත් එතුමන් සිය කැමැත්ත ඒ කෙරේ දක්වන්නේද එය වූ කලී ලක්වැසියන්ගේ වාසනාවකි. මෙම වාසනාවන්ත බව ලක්වැසියන්ට උදාවීම 2020 වසරේ සිට 2025 දක්වා අතර යම් දිනකදී සිදුවනු කිසිවකුටත් වැළැක්විය නොහැක්කේමය.ඒ දක්වා කැකෑරුණු ලංකාවේ මිනිසුන්ගේ අවාසනාවන්ත දුක්බර දිවි පෙවත වාසනාවන්ත වනු ඇත. එතෙක් යක්ෂ, ප්‍රේත, කුම්භාණ්ඩයන්ගේ ග්‍රහණයට පත්ව තිබූ ලක් දෙරණ උන් පලවා හැර දිව්‍යලෝකයට සමීප කරනු ඇත. ඉදින් මේ උතුම් කුමරාගේ සම්ප්‍රාප්තිය සිදුවීමෙන් පසු ලක් දෙරණට අවැඩක් නම් සිදු නොවනු ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවට නව හිරු පායනු ඇත.
වසර 300කට පමණ පෙර ඉංග්‍රීසි බසට පරිවර්තනය කරන්නට ඇතැයි සිතිය හැකි, දකුණු ආසියාවේ රටකින් මහා බි්‍රතාන්‍යයට ගෙන ගොස් රාජකීය පවුලක් භාරයේ තිබූ පෞරාණික රන් පත්‍රිකාවල දැක්වෙන අනාගත අනාවැකි සටහන් සිංහලයට පරිවර්තනය කළේ,

 

2 Comments »

CMC to collect a sewerage disposal service charge

January 6th, 2019

Courtesy The Daily Mirror

Colombo Municipal Council (CMC) has decided to impose a sewerage disposal service charge from commercial and industrial companies within the city.

It is expected to earn Rs.667 million revenue with the introduction of this scheme of revenue.

In replying to a question CMC member Sharmila Jayawardena Gonawala said proposal to collect this revenue had been included in the CMC budget for the year 2019.

The decision to levy sewerage disposal charge has been taken on the instructions by the Asian Development Bank.

According to the CMC budget proposal this fee will be imposed on all the institutions within the city limit except private houses.

No Comments »

Is the SLFP dead or alive?

January 5th, 2019

by C. A. Chandraprema Courtesy The Island

We once again see the Sri Lanka Freedom Party going through the same stresses and strains that the party went through in the 1980s only this time at a much greater magnitude. There are repeated meetings of the party central committee, stormy meetings of electoral organizers, and MPs holding furtive meetngs at each other’s houses to consider survival strategies. That things were going to come to this pass sooner or later after their ill-advised entry into a national government with the UNP in 2015 was obvious to everyone except those blinded by yahapalana propaganda.

On the one hand, the SLFP as represented by the authority wielded from its Darley Road headquarters, is all but dead. But the politics and the policies that the SLFP represented over the decades is alive and well outside the SLFP in the form of the SLPP and the Joint Opposition.

article_image

The stresses and strains within the SLFP that we have been witnessing over the past several weeks is due to the official SLFP deciding to ditch the failed marriage with the UNP and to rejoin its former camp which re-organized outside the SLFP after 2015. Over the past three years, the MPs who decided to remain with the Joint Opposition were one by one removed from their SLFP electoral organizer positions and replaced with complete non-entitites. The latter gave themselves airs on the basis that they were now the electoral organizers of the SLFP. With the SLFP leadership deciding to reunite with the SLPP and the JO, many of these newly appointed organizers have been left high and dry because very few of them will have any chance of being elected to represent the people. The actual fact is that these people never had a chance anyway – even if the SLFP contested on its own at the next Parliamentary election, very few of them would have stood even a fighting chance of getting elected.

If they had contested in partnership with the UNP, they would still be in the same position. If they contested together with the SLPP, once again their position would not be any different. The actual fact is that the electoral organizers and the sitting MPs still associated with the SLFP have no real standing politically and they have no option but to reconcile themselves to the fact that only a handful of them will make it to the next Parliament. Those who have the best chance of getting re-elected if they contested on the SLPP list will be those in the group of 15 who were seen by the public to be exerting themselves to break up the failed marriage between the UNP and the SLFP.

The various districts also may have certain peculiarities which may allow some members of the SLFP to make it even on the SLPP list such as the SLPP not having sufficient candidates with national name recognition to win preference votes in that particular district. This too is however not very likely because the wrenching struggle between the SLPP/JO and the UNP-SLFP coalition government over the past four years has given rise to ‘opposition heroes’ in every district. Though some them are not yet known at a national level, the people of the district knows who stood with the opposition during difficult times and those who did not. Hence the reality is that the 23 MPs who remained with the coalition with the UNP and even some of the people associated with the Group of 15 will have to think of retirement.

It was a wise decision that was made by the likes of Champika Ranawaka, Dr Rajitha Senaratne, Hirunika Premachandra and others to contest on the UNP list at the 2015 Parliamentary election because it will be the UNP voter who will determine whether they remain in politics or not. What the SLFP segment of that government did however was to fight the 2015 August Parliamentary election on an anti-UNP, anti-Yahapalana platform under the leadership of Mahinda Rajapaksa and then join the UNP government. After doing something like that it will be difficult for even the most influential politicians among them to obtain the critical number of preference votes necessary to get re-elected to Parliament.

Maithripala Sirisena as the President has some room to maneuver because he wields the ultimate power in the country and after October 26 he has demonstrated to the anti-government voter that he has now switched sides. Thus, he and some in the group of 15 who broke away from the UNP led government early may have a chance of being re-elected but not probably any of the 23 who remained in the government till the end. The talk that is doing the rounds about this group seeking refuge in the UNP is not going to do anything to endear this lot to the anti-government voter either.

The only reason why this entire group of 23 has not already made a bee line to UNP headquarters is probably because they know that their chances of getting elected on the UNP ticket are also virtually non-existent. If the results of the last local government election are anything to go by, it is clear that the UNP is on a downward trend and when the UNP is on a losing streak at an election, they will lose some of the seats they already have and it will be impossible for outsiders to get elected on UNP votes in such circumstances. Thus these days, we see a great deal of angst among members of the SLFP but the fate of the party is more or less sealed. They may enter into a coalition with the SLPP and field some candidates, but very few of them will win and the SLFP will be relegated to the level of a minor party in the SLPP led coalition.

In any case the SLFP has never really contested under

its own name since the local government election of 1991 and has always been a part of a coalition styled as the People’s Alliance or the United People’s Freedom Alliance. This time they will be in an alliance led by the SLPP who are also former members of the SLPP but the official SLFP will be a minor partner in the coalition. So to the question whether the SLFP is dead or alive, the answer is both yes and no. On the one hand the official SLFP is but a shadow of its former self, but the SLFP tradition is thriving within its offshoot the SLPP.

2 Comments »

Colombo to Jaffna

January 5th, 2019

Courtesy Dawn

THE distance from Colombo to Jaffna cannot be measured just in kilometres (around 450), or time (about seven hours by road), but in terms of the difference in attitudes.

While the Sri Lankan capital is a thriving city experiencing a construction boom, very few new buildings are going up in Jaffna which has none of Colombo’s sleek cars, glitzy shopping malls and snazzy restaurants. The much smaller northern city seems dirty and depressed by comparison.

Even after 10 years since the end of a vic­i­o­us civil war that lasted a quarter of a century, Jaffna still hasn’t recovered from the cr­­­ushing defeat suffered by the separatist LTTE. Hundreds of houses are either crumb­ling, or reduced to rubble. Their owners fled ab­­road, or to Colombo, to escape the violence.

The northern city seems dirty and depressed by comparison.

Mostly, those who escaped were educated, upper-caste Vallalar who had the money to make their lives either in the Tamil diaspora, or in Colombo. Many have done very well. But more than the Sri Lankan army, these successful émigrés feared the Tamil Tigers who imposed heavy taxes on them, apart from demanding that they hand over a son or a daughter to the cause of Tamil independence.

A second wave of refugees consisted of the lower-caste Tamils who contributed most of the foot soldiers fighting for independence. Many abroad (including this columnist), and in Sri Lanka, have tended to view the civil war as a purely secessionist struggle. However, Neville Jayaweera, the government agent between 1963 and 1966, has a more nuanced analysis. In his book Exorcising the Past and Holding the Vision, he writes:

irfan.husain@gmail.com

When Sinhala leaders imagined that … from the 1940s to the 1980s, they had been negotiating with the Tamils, it was to the Vellalar class … that they had been talking, whereas the underclass who comprised 65 per cent of the Tamil populace were never stakeholders in those negotiations. It was that underclass that, post-1983 [the year the civil war began], accelerated the ethnic conflict and raised its intensity by several notches.”

For centuries, the Vellalar had dominated the lower castes, and had imposed a stifling set of restrictions on them. This forced the non-Vellalar to remain locked into menial professions, categorised into 151 sub-castes ranging from sanitary workers to gravediggers. They could not enter temples where the Vellalar congregated, nor could they draw water from wells used by the upper caste. These restrictions went against the Sri Lankan constitution, but successive governments feared a Vellalar backlash, and failed to protect the lower caste.

The Tamil struggle had two separate strands: the Vellalar negotiated for an end to their marginalisation under the Sinhala Only policy of 1956, and used secession as a bluff. But when they failed to achieve success, Prabhakaran, the founder of the LTTE, took over the Tamil leadership, violently eliminating many opposition groups, and began to fight the state for a separate homeland in the north and east of the island.

One reason the fighting was so savage was that there was a long history of conflict between the two communities. There is evidence of a Tamil presence in the north of Sri Lanka since at least the third century BC, and in the following years, the Cholas, a South Indian dynasty, made inroads into the country’s hinterland, establishing kingdoms that endured for centuries. They destroyed Buddhist temples and, in many wars, created havoc among the Sinhalese population.

So clearly, there was a deeply embedded suspicion and resentment that had taken root among the majority Sinhalese population; these sentiments were reignited by the savage acts of terrorism carried out by the LTTE. K.M. de Silva writes in his magisterial A History of Sri Lanka:

… In Sinhala, the words for nation, race and people are practically synonymous and a multiracial or multi-communal nation is incomprehensible to the popular mind. The emphasis on the sense of uniqueness of the Sinhalese past and the focus on Sri Lanka as the land of the Sinhalese and the country in which Buddhism stood forth in its purest form, compared with which a multiracial polity was a meaningless abstraction.”

Thus the air of despondency that hangs heavy over Jaffna has a long history behind it. Even before the war began, Tamils were resentful of outsiders; now, a decade after its end, few Sinhalese businessmen have invested in the deprived province. My Sri Lankan friends tell me that even Tamil expatriates who have returned are not welcomed and are accused of abandoning their people in their hour of need.

In their heyday, the LTTE was a fearsome organisation, having pioneered the use of suicide jackets, and having assassinated major leaders, including Rajiv Gandhi. Even now, its cause has been taken up by a well-organised Tamil diaspora of around a million.

The danger is that if somehow, the Tamils are not incorporated into the mainstream, the next generation might take up arms again.

irfan.husain@gmail.com

Published in Dawn, January 5th, 2019

1 Comment »

රන්වන් ලිය අතින් ඝාතනය වූ කසුප් රජුගේ නිල් උපුලිය ගැබිනියක්

January 5th, 2019

 තිලකා රන්දෙනි  උපුටා ගැන්ම දිවයින

අද සීගිරියේ ඇති බොහෝ චිත‍්‍ර මැකී ගොසිනි. ඒ නිසාම ඒ යුගය ගැන එතරම් පැහැදිලි රූපයක් මවාගත නොහැකිය. එහෙත් චිත‍්‍ර මැකී ගිය ද එක්තරා වාසනාවකට සීගිරි ගී තවමත් කැටපත් පවුරේ ඇත. යම් යම් ලේඛකයෝ වරින් වර තම තම නැණ පමණින් ඒවා විග‍්‍රහ කරති. මේ ගී විග‍්‍රහයන් අඩංගු පොත් දෙකක් හා මෝහන ප‍්‍රතිගමනයක් ගැන මගේ අවධානය යොමු කරද්දී මහා අභිරහසක් යටපත් වී ඇති සෙයක් පෙනේ.

පළමුව විමල් ඒ. සෙනෙවිරත්න මහතාගේ ‘‘සීගිරි රූපිකාවෝ කාශ්‍යප දියණියෝම වෙති”, යන කුඩා පොත ගැන අවධානය යොමු කරමු.

71 කවිය. ‘‘සරසවි බැලූ පන්සිළු අඟනො බැලූ” – අදහස – සරසවි (ශ‍්‍රියා කාන්තාව) වැනි සීගිරි අගන බැලීමි. පන්සිළු මෙන් වාදනයෙහි යෙදී සිටින අඟනන් බැලීමි.

sigiri

මෙහි අඟනො යන බහු අර්ථ පදය නිසා කීපදෙනෙක් වාදනයෙහි යෙදී සිටි බව කියවුණත් ඔවුන් රන්වන් ලියන් ද නිල්වන් ලියන් දැයි සඳහන් නොවීම පාඩුවක් බව කතුවරයා කියයි. 42 පිට.

එහි 23 වෙනි පිටුවේ මෙසේ ඇත. ‘‘එක් රන්වන් ලියක් කැඩුණු වීණාවක් අතැතිව සිටි බව හා තවත් ලියක් මිණි පහනක් ගෙන සිටි බව (සී.ගී.146) එසේම කතුවරයා අසන්නේ මල් නෙළීම සඳහා මිණි පහනක් අවශ්‍ය නොවන බවයි. එසේම කැඩුණු වීණාවක් ද අවශ්‍ය නොවන බවයි.

කතුවරයා ඒ නිසාම නව මතයක් ඉදිරිපත් කරයි. එනම් මේ දෙදෙනාම කසුප් රජුගේ දියණියන් වන බවත් දෙදෙනාම රජුට කලින් මිය යන්නට ඇතැයි ද දුකට පත්වූ රජු දියණියන් කැමතිම භාණ්ඩ සමගම ඔවුනගේ චිත‍්‍රයන් අන්දවා ඒ දෙස බලා සිටින්නට ඇති බවයි.

එහෙත් එය පිළිගත හැකි මතයක් සේ මට නොපෙනේ. රජ දියණියකගේ ප‍්‍රියතම භාණ්ඩය කැඩුණු වීණාවක් විය හැකිද? එය කැඩුණේ කෙසේද? කැඩෙන්නට පෙර ඇය එය අත දරා සිටි සැටි සිහිකිරීමට කසුප් රජු වඩාත් සතුටු නොවන්නේද? ඇත්තටම ඇය කුඩා දැරියක් වූවානම් සමහරවිට කැඩුණු වීණාව ඇයගේ ප‍්‍රියතම භාණ්ඩය ලෙස ළඟින් ම තියාගත්තා යැයි අපට උපකල්පනය කිරීමට තිබුණි.

sigiri1එහෙත් කැඩුණු වීණාවක් අතින් ගෙන සිටියේ කුඩා දැරියක් නොව වැඩුණු ගැහැනියකි. සුජිත් අක්කරවත්තයන්ගේ ‘සිවගිරියෙන් සීගිරියට’ යන ග‍්‍රන්ථය කියවා ගෙන යද්දී 72 වෙනි පිටුවේ ඇති සීගිරි කවියෙන් එය පැහැදිලිවේ.

‘ගත රිසි කොට් වෙණ ළඟ කොට් නිරිද් ඉසිරා මෙළෙ යි ඇනැ කඩ නො කළ වෙණ රන්වන්’

ඉහත සඳහන් කවියේ අර්ථය මෙසේය. ‘‘රන්වන් (තැනැත්තිය) ගායනා කිරීමේ රිසියෙන් වීණාව උරහිසට ළං කර වයමින් (සිටියාය) රජතුමා නමැති හිමියා මළ බැව් (අසා) ( ඕ තොමෝ) වීණාවෙන් ගසා, එය කැබලි නොකළාද?”

මේ ගීය හා එහි අරුත් ගෙන බලද්දී එම ගී රචකයාට සිතී ඇත්තේ රජු මළ පසු ඇඳි චිත‍්‍රයක් සේ ය. එහෙත් අප දන්නා පරිදි රජු මළේ මුගලන් හා සටනට ගොස් ය. රජු මළ පසු, මෙහි චිත‍්‍ර අඳින්නෙක් සිටිය නොහැකි බව එම රචකයාට අවබෝධ නොවන්නට ඇත. එහෙත් මෙම ගීයෙන් අනිවාර්යයෙන්ම එක් දෙයක් ගම්‍ය වේ. එනම් කැඩුණු වීණාව අතින් ගත් ලිය සිටියේ සොවින් බවයි.

සෙනෙවිරත්න මහතාගේ පොතේ ඇති තවත් ගීයකින් ද ඒ බව සනාථ වේ.

‘‘තනරන්මලී වෙණ අතිනි ගත් හො රන්වන්ලි නිරිඳුමෙළෙන්එකල්නොමෙබෙ(ණෙයි) – අන් තන හය් යාවත්”

අදහස – රන්මලකින් (හෝ රන් මාලයකින්) පියයුරු (සදා) වීණාව අතින් ගත් ඒ රන්වන් ලිය, නිරිඳු මළහෙයින්, අන්කිසිවකු හා නොබෙණෙයි.

එම ගීය ලියූ කවියාගේ අදහස සැමියා මළ බව අසා රන්වන් ලිය කිසිවකු හා කතා නොකරන බවයි. එහෙත් නැවතත් යුද්ධෙට ගොස් කාශ්‍යප රජු මියගියාට පස්සේ ……

ඇත්තටම මේ රන්වන් ලිය ගැන ඇතැම් ගී රචකයන්ට පහන් හැඟුමක් නොතිබුණු බවද පෙනේ.

‘‘පිරිමි බැණලත් දික්නෙත් තමහට රවල (බැලූ) දික්නෙත්

ගල කළ (ළ) තිරි බැ(ව්) බෙයන්දහි – රන් (වනු)න් (ද)න්නෙ(ය්)” 193 ගීය.

අදහස – පිරිමින් (විසින්) බැණවූ කල්හි දිගැසිය ඔවුන්ට රවා බැලූවාය. (එහෙයින්) පව් බෙයදෙහි සිටි රන් වනුන් ගලින් කළ සිත් ඇති ස්ත‍්‍රීන් බව දත යුතුයි.

බිජෙර් වතුලියෙහි අග්බෝ නැමැත්තා ‘රන්වන් බට් තන’ ගැන කතා කරයි. (සී.ගී. 71) එයින් අදහස් කර ඇත්තේ වැටුණු හෙවත් ලිහිල් වූ මදක් වැහැරුණු ගතියක් පෙන්වූ පයෝධර රන්වන් ලියට තිබූ බව සෙනෙවිරත්න මහතා පවසයි. (පිටු 38)

පැරදී පලා යමින් සිටි කීත් නමැත්තාට අනුව මේ චිත‍්‍රවල සිටින්නේ නොකෙල්ලන්ය. එහි අරුත වනුයේ කෙළි (ලොල්) විය ඉක්මවූ කෙල්ලන් බවය. (පිටු.37)

මේ අතර ලියකට අත්වූ භයානක ඉරණමක් ගැන එක් ගීයක් මෙසේ ඉඟි කරයි. (පිටු 45)

‘‘මද් හා සුරලොයු මො ඔබ තබය් නිරින්ද් – මෙළෙ (නො) වී මේ හෙළින් නො ලී දිව් හී නෙලෙන් වෙළත – මල් පල්ලට”- 73 ගී ය.

අදහස – (මේ කතුන්ට) සුරලොව ද මඳ ය. (එසේ සිතමින්) (මොවුන්) මොබ තබා, නිරිඳ නො මෙළේ ද? (එසේ වුවද සුළං වේගයෙන්) දුවගොස් මේ හෙළින්, (මේ ලිය) වෙලාන්තයෙහි මල් පලූ අතර නො වැටුණිද?

මේ ගීයෙන් පැහැදිලි වන ප‍්‍රබල කරුණක් ඇත. එනම් ගලින් පහළට වැටී සිටින ලියකගේ චිත‍්‍රයක් එතැන ඇඳ තිබූ බවයි. ඇයි එවැනි චිත‍්‍රයක් ඇඳ තිබුණේ?

(මේ පව්වෙන් කිසිවකු බිමට හෙළා නොමැරුවේ යැයි සිතිය හැකිද? මේ අඳින ලද කාන්තාවෝ එසේ මරණ ලද කාන්තාවන්ගේ දැයි මට නිකමට සැක සිතේ. මොවුන් කිසිවකුගේ මුහුණේ සිනහවක් නැත. විජේවීර මරන්නට පෙර ඔහුගේ ඡුායාරූප ගත්තාක් මෙන් මරන්නට පෙර මොවුන් පව්වේ ඇඳ තැබුවා වන්නට නොහැකිද? (සංජීවනී රූපසිංහ – මහා මේඝයක සුළං කෝඩයක සිහිගිරි නැඟීමි- කැඩපත සඟරාව ඔස්ටේ‍්‍රලියාවේ ප‍්‍රකාශිත)

2012 වසරේ එක් දිනක රන්වන් ලියක සමග මෝහන ප‍්‍රතිගමනයක් නිරීක්‍ෂණය කිරීම පිණිස ලැබූ ආරාධනාවක් අනුව එහි යෑමට පිටත්වුණෙමි. අතරමඟදී නිල්වන් ලියක් ද වාහනයට නංවා ගතිමි. (මා මෙසේ ඒ දෙදෙනා හැඳින් වූයේ ඔවුනගේ සමේ වර්ණය නිසාය.)

මම නිල්වන් ලියව රන්වන් ලියට හඳුන්වා දුනිමි. මගේ පුදුමයට මෙන් දෙදෙනාගේම මුවේ නොපහන් බවක් ඇදී ගියේය. මුළු ගමනේදීම ඔවුන් කතා කළේ වචන දෙක තුනක් පමණි.

sigiri2අප ගියේ මෝහනය කරන මහතා වෙතය. එතුමා මෝහනය කිරීමට තෝරාගත්තේ නිල්වන් ලියයි. එහෙත් පැය දෙකක් පමණ උත්සාහ ගෙනත් ඇයව මෝහනය කිරීමට බැරි විය. අපේ ඉවසීමේ සීමාව ද ඉක්ම ගිය බව පෙනුණ නිසාදෝ ඇයව මෝහනය කිරීමට බැරි මුත් තමා ඇයව හඳුනාගත් බව කී එතුමා මටත් අර රන්වන් ලියටත් පමණක් පෙනෙන සේ ඇයගේ ඒ බවයේ නම සෙල් ලිපි අක්‍ෂරයෙන් පළමුව ලියා දෙවනුව සිංහල බසින් ලිව්වේ ‘පවිත‍්‍රා‘ කියාය. ඊළඟට මෙසේ ද කීවේය. ‘‘මෙහෙම නම ලිව්වාට එදා මේ නම උච්චාරණය කළේ වෙනත් විදියකට.”

එවෙලෙහි එතැනට පැමිණි තරුණයෙක් නිල්වන් ලියට මෙසේ කිව්වේය. ‘‘ඔයාව හොඳට දන්නවා.” එවිට ඇය ‘‘මටත් ඔයාව හොඳට පුරුදුයි.”

තරුණයා නැවත මෙසේ ඇසුවේය. ‘‘ඔයාට හොඳට වීණාව වාදනය කරන්න පුළුවන් නේද?” ‘‘මගේ මාමලා විශාරදයන් වුණත් මට බැරිම ඒ අංශය තමයි.” (මගේ සමීපයට පැමිණි ඔහු, ‘‘එයාට මා කීවේ පාර්වී කියලයි” පැවසුවේ මා විමතියට පත් කරවමිනි)

කිසිම ප‍්‍රගතියක් නොමැතිව අපි ආපසු පැමිණියෙමු.

2017 ත් ලැබුවේය. ස්වර්ණවාහිනියේ ‘‘සීරජ” නමැති ටෙලි නාට්‍ය බලද්දී හිටිහැටියේ මම ආධ්‍යාත්මික දැකීමකට (ස්වයං මෝහනයක් කියා ඇතැම්හු හඳුන්වති) සම වැදුණෙමි. කසුප් රාජ්‍ය සමයට පිවිසුණෙමි.

ඉතා කඩවසම් පැහැපත් (ඇත්තටම ඔහු පැහැපත්ය) කසුප් රජුගේ අග බිසවද පැහැපත් සිරුරක් ඇති පර්සියානු සම්භවයක් ඇති සිටුවර පරම්පරාවෙන් පැවත එන්නියකි. ඇයට වඩා බොහෝ වයසින් බාල යක්‍ෂ ගෝත‍්‍රික නිල් උපුලිය රජුගේ සිත්ගත් බිසවක් වුවාය. දෙදෙනාම වීණා වාදනයේ දක්‍ෂය. දෙදෙනාට ම වීණාව පණ වගේය. අග බිසව රජු හා නිතර කාලය ගත කළේ නිබඳව ඇයගෙන් රටේ ආර්ථිකය හා දේශපාලනය ගැන ලැබුණු උපදෙස් නිසා ය. ඒ ගැන ලා බාල ලිය අග බිසව හා නිතර ඊර්ශ්‍යවෙන් සිටියාය. අග බිසව ද ඇයව නොරිස්සුවාය. එහෙත් මේ ගැටුම රජු නොදැන සිටියේය.

මොවුන් දෙදෙනාම නොරිස්සු, එසේම බිසොවුන් දෙදෙනා අතර ඇති ඝට්ටනය අවබෝධ කරගත්, එයින් තෘප්තියක් ලද කාන්තාවක්ද මෙහි සිටියාය. ඇය ද යක්‍ෂ ගෝති‍්‍රකයකි. චිත‍්‍ර ඇඳීමට ඉතා දක්‍ෂය.

අන්තිමේදී නිල් උපුලී අග බිසවගේ වීණාව කඩා දැම්මාය. අග බිසව ශෝකයටත් ප‍්‍රකෝපයටත් පත්වී මේ ගැන ප‍්‍රශ්න කළද රජුට ඒ බව නොදැන්වුවාය. එහෙත් කැඩුණු වීණාව ගෙන ප‍්‍රශ්න කරන අග බිසව දැකීම අර කාන්තාවට විනෝදයක් විය. ඇය සීරුවෙන් එය මුල්ලක චිත‍්‍රගත කළාය.

මිගාර සෙනෙවි රජුට වඩා පක්‍ෂපාතී වූයේ අග බිසවටයි. හේතුව වෙළෙඳපොළ මෙහෙයවන සිටුවරුන් ඇයගේ නෑයින් නිසාය. නිල් උපුලිය ඝාතනය කිරීමේ කොන්ත‍්‍රාත්තුව ඇය මිගාරට පැවරුවාය.

ඇත්තටම රජ මාලිගය තිබුණේ භූගතවයි. ගල මුදුන භාවිත කළේ අහසේ අසිරිය විඳින්නටය. හරියට අද දවසේ මහල් නිවාසයක රුෆ් ටොප් එක බඳුය. වරක් ආචාර්ය පණ්ඩුල ඇඳගමයන් මා සමග කීවේ, ප‍්‍රංශ ජාතික තාරකා විද්‍යාඥයකු තරු නිරීක්‍ෂණය කිරීමට ලොව ඇති හොඳම ස්ථානයක් ලෙස සීගිරිය නම් කළ බවයි. සීගිරි ගල මුදුනේ විශාල මාලිගයක් ඉදිකර තිබුණි. නම් මීට වඩා ශේෂ කොටස් පව්වේ පාමුලින් සොයාගත යුතුව තිබුණි. ගල මුදුනේ ඇති ගල් ආසනයම අව්වට වැස්සට නිරාවරණය වන තැනක ඉදි කරන්නෙකි. ඔය රජුගේ සිංහාසනය නම් නොවේ.

වීණාව වැයීමට අමතරව නිල් උපුලියගේ තවත් විනෝදාංශයක් වූයේ අහසේ තරු රටා බැලීමය. සුපුරුදු පරිදි එදත් ඇය අහසේ තරු බැලූවාය.

පසුවදා උදේ ඇයගේ නිසල සිරුර යටිකුරුව බිම වැතිරී තිබුණි. යටි කය ආශ‍්‍රිතව ලේ ගලාගොස් තිබුණි. එයත් චිත‍්‍රයට නැඟුවේ අර කාන්තාවමද? අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරිනියට පහසු වීමට ඇඳි එකක්ද?

‘‘නැතැප් එකලූ රුතු ගැලවී හොවින් බිම – නොකෙල්ලන් විසින් කියය් අඩි කැරෙය් කිම” සෙනෙවිරත්න මහතා තම පොතේ 15 වෙනි පිටුවෙන් 251 වෙනි සීගිරි ගීය මෙසේ විග‍්‍රහ කරයි.

ඍතු වීමක් නැති වුවද (එයින් කියවෙන්නේ සිතුවම්ගත රූප නිසා එබඳු සිදුවීමක් නොවන බවයි) වෙන්වී හුදකලාව යටිකුරුව බිම දිගා වී සිටී නම් එහිද දෙපා දක්වාම පූර්ණ කාය රූපය ඇඳ තිබිය යුතුය.

sigiri3ඇත්තෙන්ම සෙනෙවිරත්න මහතාට අවශ්‍ය වූයේ වලාකුළු අතර සිටියා සේ ඇඳ තිබුණ ද මේ අප්සරා චිත‍්‍ර නොවන බව ඔප්පු කිරීමට පමණය. ඒ නිසා මේ ගීයේ ඍතුවීමක් නැති වුවද යන්නට වැඩි අවධානයක් ලැබී නොමැත. නිල් උපුලී යටිකුරුව වැටීමෙන් ඇයගේ බඩ තදින් බිම වැදුණි. එයින් ම

ගබ්සා වී තදින් රුධිරය වහනය වීමෙන් ඇය මිය ගියාය. රජුට ඒත්තු ගියේ පය පැකිලීමෙන් බිම වැටී ඇය මියයන්නට ඇති බවයි.

මම නිල්වන් ලියට දුරකථන ඇමතුමක් දුන්නෙමි. ‘‘ඔයාව ගලෙන් පහළට තල්ලූ කරලයි මරලා තියෙන්නේ.” එවිට ඇය ‘‘ඇත්ත වෙන්න ඕන. මට උස තැනකට නඟින්න බෑ. දැනට අවුරුදු දෙකකට කලින් පිටරටකින් ආපු කණ්ඩායමක් මට මාස 6ක් චර්යාත්මක තෙරපුමක් (behavior therapy) කළා. ඊට පස්සෙයි හොඳ වුණේ.”

වීණාවක් නිසා සියල්ල සිදුවූ නිසා ඇය වීණාවක් අල්ලන්නෙම නැත. හෘදසාක්‍ෂිය නිසාදෝ රන්වන් ලියටත් වීණාවේ අවශ්‍යතාවයක් නොමැත.

සීගිරියේ ඇත්තේ මේ දෙදෙනාගේ චිත‍්‍ර පමණක්මද? දැන් බලමු සංජීවනී රූපසිංහ කැඩපතට ලියූ ලිපියේ කොටසක්.

(බෙල් මහතාට අනුව මේ පිදුරංගල විහාරයට පුද පිණිස පිය නඟන ,බිසෝවරුය. ආනන්ද කුමාරස්වාමි මහතාට අනුව වලාකුළු මත පාවෙන අප්සරාවෝය. විල්සන්ට් ස්මිත් පවසන්නේ පූජාවන් සඳහා යන වරඟානාවන් බවය. හැටල්ට අනුව තුසිතයේ දෙවඟනන්ය. බෙන්ජමින් රෝලන්ඞ් පවසන්නේ පූජාවන් සඳහා මල් ගෙන යන දෙවඟනන් බවයි. ආචාර්ය සෙනරත් පරණවිතානයන් පවසන්නේ කයිලාශයේ විජ්ජු කුමරියන් සහ මේඝ ලතාවන් බවය. මේ මතයට වැඩි ඉඩක් ලැබෙන්නේ ස්වර්ණ පුරයෙන් හමුවූ ‘සිහිගිරි විතර‘ යන පුස්තකයේ ‘‘වේදිකාව ඉහළින් හුණු බදාමයක් ආලේප කර පර්වත පාර්ශ්වයෙහි වලා කුමරියන්ගේ හා විදුලිය කුමරියන්ගේ ස්වරූපයෙන් අප්සරා රූප සිතුවම් කරන ලද්දේය යනුවෙන් සඳහන් වීමෙනි. මාර්ටින් වික‍්‍රමසිංහයන්ට අනුව මේ දිය කෙළියට යන බිසෝවරුන්ය. නන්දදේව විජේසේකරයන්ට අනුව මේ කසුප් නිරිඳාගේ වියෝවෙන් වැළපෙන බිසෝවරුන්ය. රාජා ද සිල්වානනුවන් පවසන්නේ අවලෝකතේෂ්වර බෝධිසත්ත්වයන්ගේ වල්ලභ කාන්තාවන් බවය.)

කැඩුණු වීණාවක් අතින් ගත් රන්වන් ලියගේ බිතුසිතුවමින් මේ සියලූ මතයන් නිෂේධනය නොවන්නේද? අවලෝකෙතේශ්වරී බෝසත්වරියක් ලෙසින් ටිබට් ජාතිකයන් සලකන බව පන්නල විජේබන්ධු මහතා පවසයි.

ස්ත‍්‍රීන් වනාහි නිසර්ගයෙන්ම ප‍්‍රදර්ශනකාමීන්ය. ඒ නිසා නොවේද බුදුන් දවස විශාකා සිටු දේවිය මහා වැස්සේ පවා පෙඟුණ කසී සළුවෙන් යුතුව මහමඟ නාලිය ගමනින් ගියේ? කෙල්ලක් අවධියේ මා කෙතරම් බැණුම් ඇසුවාද අම්මාගෙන්, විශාකා සේ ගමන් නොකරනවාට? සීගිරි ලියන්ද කසී සළුවෙන් කළ හැට්ට හැඳ සිටි බව අද තහවුරු කරගෙන තිබේ. වැස්සට නොතෙමීත් කසී සළුවෙන් එසේ ශරීරය නිරාවරණය වුවා නම්…..?

මේ සියලූම චිත‍්‍ර පාහේ ඒ දෙදෙනාගේ ය. අවුරුදු 18 ක් තිස්සේ ඇඳි ඒවාය. (කසුප් රජු ක‍්‍රි.ව.477-495 දක්වා) අතරින් පතර අනික් අඟනක් සිටිය හැක. තමන්ගේ සිත් තුළ ඇති කහට නොපෙන්වීමට මල් අතට ගත්තාද? කසුප් රජුගේ චිත‍්‍රයක් උයනට අයත් ස්ථානයක ඇති ගල්ගෙයක තිබුණු බවත් තමා එය 1949 දී දුටු බවත් සෙනෙවිරත්න මහතා කියයි. (පි.38) ඇයි රජුගේ එක් චිත‍්‍රයක් පමණක්? මෙය සමහර විට අර කාන්තාව ඇඳි චිත‍්‍රයක්ද? ඒ චිත‍්‍රය ගැනද සීගිරි ගීයක් ඇත.

‘‘නැඟී ඇති බලනට බැලීමි සිහිහිමියන් සිහිගිරි මනදොළ පුරය් ඇති බලන රිසි (නොවෙ) – බෙයන්ද් රන්වන්” – 45 ගී ය.

අදහස – ඇති (දෙය) බලනට සිහිගිරි නැඟ, මන දොළ පුරා, සිංහ ස්වාමියා (සීගිරි ස්වාමියා හෙවත් රජුගේ රූපය) බැලීමි. බෙඳයෙහි (සිටින්නා වූ) රන්වන් (ලිය) බැලීමට රුචියක් (මා කෙරෙහි) ඇති නො වේ.

මෙහි සිංහ ස්වාමියා කීවේ එතුමා අග‍්‍ර බව පෙන්වීමටයි. සමහර විට එකල පිරිමි ප‍්‍රදර්ශනකාමී නොවූ නිසා චිත‍්‍රවලට රජු මුහුණ නොදෙන්නට ඇත. එහෙත් අද නම් පිරිමි ප‍්‍රදර්ශනකාමී බව මුහුණු පොතේ ඇති පැතිකඩ ඡුායාරූපවලින් පැහැදිලි වේ.

අපි හැමවිටම උපමා සඳහා සත්ත්වයන් යොදාගමු. මේ පර්වත රාජයා සිංහයෙක් බඳු තේජවන්ත පෙනුමකින් යුක්තය. ඒ නිසා සිහගිරි වන්නට ඇත. රාවණ රජුගේ මුත්තෙකු වන ශිව රජු මෙහි සිට තරු නිරීක්‍ෂණය කරන්නට ඇත. ඒ නිසා මෙය පළමුව සිවගිරි වූවා වන්නට ඇති. (අක්කරවත්තයන්ට අනුව සිවගිරියෙන් සීගිරියටද?)

ඉන්ද්‍රජාලියකු මවන ලද මහා ගුරුලෙකු විසින් දෙව්ලොව තිබූ මේ ආලකමන්දාව පැහැරගෙන ආවේ තම දෙපා අතර තබාගෙනද? එවැනි විශ්මයාන්විත අදහසක් දීමට ද මෙහි ගුරුළු පාද ඇත්තේ?

තිලකා රන්දෙනි

No Comments »

දැන් තියෙන්නේ සුමන්තිරන්-රනිල් ආණ්ඩුවක්

January 5th, 2019

සංවාදය  අනුරාධා හේරත් උපුටාගැණීම  මව්බිම

විපක්‍ෂ නායක ධුරය සම්බන්ධ ප්‍රබල ගැටලුවක් පැනනැඟී තිබෙනවා. කවුද විපක්‍ෂ නායක?

ඇත්තටම විපක්‍ෂ නායක වෙන්න ඕනෑ වැඩිම මන්ත්‍රිවරුන් සංඛ්‍යාවක් නියෝජනය කරන පක්‍ෂයේ නායකත්වය දරන පුද්ගලයා.

ඒ ඔබද?

ඔව්. ඒ මම.

පසුගිය දින 50කට අධික කාලය තුළ රටේ අගමැතිවරු දෙදෙනකු හිටියා. දැන් විපක්‍ෂ නායකවරු දෙදෙනෙක්. ආර්. සම්පන්දන් පවසන පරිදි ඔහුයි විපක්‍ෂ නායක?

සම්පන්දන් මෙහෙය වනවා සුමන්තිරන්. සම්පන්දන් ගියා. නමුත් සුමන්තිරන් තමයි ආපහු එයාව ගෙනැල්ලා නැවත තිබ්බේ. මේක එතැන කුමන්ත්‍රණයක් විතරක් නෙමේ. මේක පැහැදිලිව රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ආණ්ඩුවෙන් ගෙන යන ව්‍යාපාරයක්.

ඔබ කියන ආකාරයට සම්පන්දන් මහතා මෙහෙයවන ප්‍රබලයා රනිල් වික්‍රමසිංහද?

රනිල් වික්‍රමසිංහ පැහැදිලිවම සම්පන්දන්ව මෙහෙයවනවාද සම්පන්දන් රනිල්ව මෙහෙයවනවද කියලා ගැටලුවක් තියෙනවා. මොකද සුමන්තිරන් නම් රනිල් වික්‍රමසිංහ මෙහෙයවනවා කියලා අපි දන්නවා.

එ.ජා.ප.යෙ රටට අහිතකර කිසිම පනතකට ඔබ ඡන්දය දුන්නේ නැහැ. ඒ නිසා ඔබ විපක්‍ෂ නායකකමට සුදුසු චරිතයක් නොවෙයි කියලා පිරිස් චෝදනා කරනවා. මේ තර්කය ඔබට බැහැර කරන්න පුළුවන්ද?

මම වුවමනා වෙලාවට වුවමනා තැනදී වුවමනා දේ කරලා තියෙනවා.

මම ඔබට උදාහරණ කිහිපයක් කියන්නම්, සිංගප්පූරු ගිවිසුම, හම්බන්තොට වරාය ගිවිසුම්වලදී මහින්ද රාජපක්‍ෂ ඊට එරෙහිව ඡන්දය දුන්නේ නැහැ.

ඒවට එරෙහි සටන මෙහෙයවූයේ මමයි. නායකත්වයක් දෙනවා හෝ මෙහෙයවීමක් කරනවා හැර හැමදේම කරපු යුගය පැන්නා. එක්තරා කාලයක් තිබුණා මහ පාරේ ඉඳගෙන කරපු සටනක්. දැන් ඒකට අපේ පක්‍ෂයේ තරුණ මන්ත්‍රිවරු ඕනෑ තරම් ඉන්නවා.

ඔබේ පක්‍ෂය මොකක්ද?

මං ආවේ ශ්‍රීලනිපයේ සාමාජිකයෙක් වශයෙන්. ශ්‍රී ල.නි.ප ව්‍යවස්ථාවේ තියෙනවා ජනාධිපතිවරයෙක් පක්‍ෂයේ හිටියා නම් එයා ජීවිත කාලය පුරා අනුශාසකවරයෙක් ලෙස පත් කරනවා. මාව අස්කරනවා නම් වෙනම පිළිගන්න ඕනෑ. මාව අස්කරලා නෑනේ. එවිට මම ශ්‍රීලනිපයේ යාවජීව සාමාජිකයෙක්.

එතකොට ඔබ නියෝජනය කරන්නේ පොදුජන පෙරමුණ ද?

ශ්‍රීලනිපය එ.ජා.ප.ය සමඟ ආණ්ඩුවකට බැඳුනයින් පස්සේ අපි විපක්‍ෂය වශයෙන් ඉන්න පක්‍ෂයෙන් අවසර අරන් තියෙනවා. පක්‍ෂ සභාපතිගෙන් ඒ ගැන මන්ත්‍රිවරු ඇහුවා. ඉතින් අපි විපක්‍ෂයෙන් නායකත්වය අරන් වැඩ කරන කොට අනිවාර්යෙන්ම ඒ කණ්ඩායමට නියෝජනයට පක්‍ෂයක් හැදෙන්න ඕනෑ. ඒ අනුව පක්‍ෂයක් හැදුණා. ඒකෙ සාමාජිකත්වය අරන් නැහැ තවම.

ඔබ පොහොට්ටුවේ සාමාජිකත්වය ගත් බව ප්‍රසිද්ධියේ කිව්වා. ඔබේ ඊඹඪබබඥප ගිණුමේ පවා සඳහන් වුණා. දැන් එය එසේ නෙවෙයි කියන්නේ කොහොමද?

නැහැ. ඔක්කෝම සාමාජිකත්වය ඊළඟ මැතිවරණයේදී ගන්න බලාපොරොත්තු වෙලා තියෙනවා. අපිට තරග කරන්න පක්‍ෂයක් තියෙන්න ඕනෑනේ. ඔය කාලේ ආණ්ඩුව විසුරුවා හැරියා. විසුරුවලා පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට යන්න ලෑස්ති කළා. ඒකට සූදානම් වීමක් වශයෙන් තමයි අයැදුම්පත්‍රයක් පිළිබඳ කතා වුණේ. මම සාමාජිකත්වය ගන්නවා කියලා කිව්වොත් ආපහු මට එය දෙන්නත් එපායැ පක්‍ෂයෙන්.

ගහපු ගේම වැරදුණු තැන ඔබලා මෙවැනි ප්‍රකාශ කරන බවයි ප්‍රබල චෝදනාව?

අපිට ආරාධනාවක් ආවයින් පස්සේ ශ්‍රීලනිපයේ සභාපතිගෙන් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවන්න කියලා අපි ඒක භාරගත්තා. එච්චරයි වුණේ. ඉතින් ඒක සාර්ථක හෝ අසාර්ථක වීම පිළිබඳව කරන්න දෙයක් නැහැ. යම් යම් හේතු මත ඒ අර්බුද තවම තියෙනවා.

ඔක්තෝබර් 26 වුණේ පැහැදිලි දේශපාලන කුමන්ත්‍රණයක් බවට ලේබල් වැදී හමාරයි?

ඇත්තටම ඒක කුමන්ත්‍රණයක් නෙමෙයි. කුමන්ත්‍රණ කියන්නේ ඔහොම නෙමෙයිනේ. පක්‍ෂයක එකට ඉඳලා හවුල අයින් වුණා. හවුල අවුරුදු දෙකකට තිබුණේ. ඊට පස්සේ හිටියේ බෝනස් පීරියඩ් (Bonus Period) එකක. එවිට ඒ අය ඒ ගිවිසුමෙන් ඉවත් වුණා. ඉවත් වුණාම ජනාධිපතිවරයාට වැඩිම ඉන්න කණ්ඩායම එක්කාසු කර ගත්තා. එවිට ඒ ආරාධනාව කළා.

26 සිද්ධිය ගත්තාම එක්කෝ ඔබ මෛත්‍රිගේ ගැටයට අහුවුණාද? නැතිනම් දෙන්නම එක් වෙලා ගහපු ගැටේට දෙන්නාගේම ගෙල සිරවුණාද?

මම හිතන්නේ දෙන්නම ගැට ගැහුවේ නැහැ. මං විශ්වාස කරන්නේ ඒක ගැටයක් නෙමෙයි.

එතුමාට ඉන්න බැරිම තත්ත්වයක් ඇති වුණානේ. මොකද මෛත්‍රිපාල සිරිසේන කියන්නේ ශ්‍රීලනිපයේ හිටපු ලේකම්වරයා. මම 1970 ගණන්වල ඉඳලා අඳුරනවා. එතුමාට දේශපාලන වශයෙන් එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ ප්‍රතිපත්ති හා රටේ දේපළ විකුණනකම් බලාගෙන ඉන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. නායකයා වශයෙන් ඒ මොහොතේ එතුමා ඒවා අනුමත කරන්න ඇති. ඒත් ප්‍රතිපත්තිය ඉස්මතු වුණා. මැතිවරණයකට ගියා නම් ප්‍රතිඵලය බලන්න තිබුණා.

අවාසනාවන්ත ලෙස මැතිවරණය පැවැත්වීම නීති විරෝධීයි කියලා ශේ‍ර්ෂ්ඨාධිකරණයෙන් තීන්දුවක් ගත්තා. අපි ඒක පිළිගන්නේ නැහැ. නමුත් තීන්දුව පිළිගන්න සිද්ධ වෙනවා අපිට ඒක හරියි කියලා. අපිට අභියාචනා කරන්න හැකියාවක් නැහැ.

නමුත් ශේ‍ර්ෂ්ඨාධිකරණය දීලා තියෙන්නේ ව්‍යවස්ථාව කැඩූ බවට තීන්දුවක් මිස මැතිවරණයක් ගෙන ඒමට නීති විරෝධියි කියලා නොවෙයි නේද?

ඕකේ තර්ක දෙකක් තියෙනවනේ. අපි ඉදිරිපත් කරපු මතය පිළිගත්තේ නැහැ. තීන්දුව මම සම්පූර්ණයෙන් කියෙව්වේ නැහැ. නමුත් 19 වැනි සංශෝධනය අනුව එම තීන්දුව දුන්නා කියලා තමයි තීන්දුව දීලා තියෙන්නේ. අනිත් ඒවා පිළිබඳව අපි කතා කරන්න යන්නේ නැහැ. නමුත් ඒ ගැන අපිට ප්‍රශ්න තියෙනවා.

19 වැනි සංශෝධනයට එදා සරත් වීරසේකර මහතා හැර ඔබේ කණ්ඩායම අත ඉස්සුවා. අද එය විවේචනය කරනවා?

එවිට මං ඇත්ත වශයෙන්ම පාර්ලිමේන්තුවේ හිටියේ නැහැ. පක්‍ෂයක් ලෙස ගත් තීන්දුවක් එයට පැමිණ තිබෙනවා.

ඔබේ කණ්ඩායම 19 වැනි සංශෝධනය කියවන්නේ නැතිව ද එදා අත ඔසවා තිබෙන්නේ?

ඒ වෙලාවේ රටේ තිබිච්ච තත්ත්වය තමයි බලපෑවේ. මම පැරදිලා මම පක්‍ෂයෙන් අස්වී පක්‍ෂය භාර දීලා එවිට මෛත්‍රිපාල මහතා යම් තීන්දුවක් අරන් කණ්ඩායමට කිව්වම ඒ කාරණයට විරුද්ධ වෙන්න හැකියාවක් ඔවුන්ට තිබුණේ නැහැ. ඒක ගැඹුරට එක්කෙනෙක්වත් කියෙව්වද කියලා මං හිතන්නේ නැහැ.

කෙසේ නමුත් ඔබලාට අනුව එදා ඔබේ පක්‍ෂයේ සිට ඔබව පාවා දීලා එළියට ආ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන අතින් මෙවැනි වගකිව යුතු ධුරයක් භාර ගන්න තරම් ඔබට ඔහු කෙරේ තිබුණ විශ්වාසය මොකක්ද?

මම දන්නවනේ මෛත්‍රිපාල ඔය මොන වැඩ කළත් අවසානයේ එතුමා දේශපාලනයේ ගත්ත තීන්දුව පැත්තකට විසි කරන්න බෑනේ. අපිට අහක දාන්න පුළුවන්කමක් තිබුණේ නැහැ ඒ වෙලාවේ.

ඔබේ පක්‍ෂයේ ජේ‍යෂ්ඨයෙක් වන වෙල්ගම වැනි මන්ත්‍රිවරුන් මීට ප්‍රබල විවේචන එල්ල කරද්දි ඔබ ඊට ඇහුම්කම් නොදුන් එක ගැන අද පසුතැවෙනවද?

එතුමා නොයෙක් දේවල් ගැන කියනවනේ. ඒක ඉතින් එයාගේ මතය. එච්චරයි.

ඔබේ ඉල්ලා අස්වීමේ ලිපියෙන් සඳහන් කළේ මාස දෙකකට අන්තර්කාලීන ආණ්ඩුවක් පිහිටු වූ බව. නමුත් ඔබට අවශ්‍යව තිබුණේ අගමැතිකම තියාගෙන මහ මැතිවරණයකට යෑම නේද?

නෑ. මම භාරගන්නකොටම කිව්වා මම මේක භාරගන්නේ මැතිවරණයක් සඳහා යන්න කියලා. භාරගන්න ඉස්සරවෙලත් මම ප්‍රකාශ කළා.

ජනතාවට සහන මලු දෙන පොරොන්දු පිට ජනතාවට කප්පම් දීලා ඡන්ද ගොඩ වැඩි කරගන්න ඔබලා ලොකු උත්සාහයක යෙදුණා නේද?

ඡන්ද ගොඩ වැඩි කරන්න නෙමේ. අපි දැක්කා පුදුම විදිහට පටවා තිබ බදු බර. අපි දැක්කා තෙල් බැරලයක්. ඇ.ඩො. 28ට 29ට යද්දී තෙල්වල විශාල මිල ගණනක්නේ තිබුණේ. ඒ සහනය ජනතාව අතට දුන්නේ නැහැ. එතකොට කෝටි ගණනක්, මිලියන ගණනක් ලාබ ලබමින් අවුරුදු 3කටත් වැඩිය ගෙනිච්චා.

ඔබ තුන්වරක් තෙල් මිල අඩු කළේ එය ජනතාවගේ ප්‍රබල අවධානයට යොමු වන නිසා නේද?

නෑ. මට ඕනෑකම තිබුණා සහන දෙන්න පුළුවන් කම තියෙද්දී ජනතාවට එය දෙන්න. දැනුත් තෙල් මිල අඩු කරන්න පුළුවන්කම තිබෙනවා. මේ අය හැමදේටම බදු ගැහුවනේ. ව්‍යාපාර කඩා වැටුණා. රස්සාවලින් මිනිස්සු ‍ෙදාට්ට දැම්මා. ලක්‍ෂ හතරහමාරකට, පහකට වැඩියි. සමහර ඒවා වාර්තා වෙලත් නැහැ. ආපු ගමන් මේ අය සංවර්ධනයට ඕපඥචඬ ගැහුවා. මං හිතන්නේ ධ්ර්ජ් එක කියපු හැම කාරණයක්ම මේ අය ඉටු කළා.

දැන්වත් ජනතාවගේ පැත්ත බලන්න ඕනෑ. මේ මැතිවරණ කාලයක් නිසා ඉදිරි අය-වැය ජනතාවට පුළුවන් තරම් සහන දෙන අය-වැයක් වෙයි කියලා මං විශ්වාස කරනවා. ජනතාවට මේ අවුරුද්දේ අනිවාර්යෙන් සහන දීලා පුළුවන් නම් දිනාගත්තොත් ඊළඟ අවුරුද්දේ ඒ ටික ආයෙමත් කපන්න පුළුවන්. ඒ අයගේ මානසිකත්වය තියෙන්නේ එතැන. නමුත් ඒක වැරදියි. ජනතාව හැමදාම රවට්ටන්න පුළුවන් කියලා ඒ අය හිතනවා නම් වැරදියි ඒක.

විවිධ කඩාවැටීම්වලට මුහුණ දී තිබූ එ.ජා.ප. ප්‍රමුඛ ආණ්ඩුව අයවැය හරහා පරදවන්න හැකියාව තිබියදී 26 සිද්ධියට ආණ්ඩු පෙරළීමට යෑම අපරාධයක් කියලා හිතෙන්නේ නැද්ද?

නෑ. ඒ වෙලාවේ අය-වැය පරද්දන්න පුළුවන් කමක් තිබ්බේ නැහැ. යම් යම් සිද්ධි නිසා අර්බුදය හරහා මේ අයගේ යම් එකතුවීමකුත් තිබුණා. නැත්තේ නැහැ.

ඒ එකතුවීම්වලට බලපෑ කරුණු මොනවාද ඔබට හැඟෙන විදිහට?

අපි විශ්වාසභංග යෝජනාව ගෙන ඒම තුළ මේ අයගේ එකතුවක් ඇති වුණා කියලයි මං හිතන්නේ. ඒක තමයි අපිට මුල් වුණේ. ආපහු අපි ශ්‍රීලනිපත් විපක්‍ෂයත් අතර නැවත එක්වීමක් වුණේ.

ඒ එකතු වීම සමඟද ආණ්ඩුවේ ශ්‍රී ල.නි.ප. 16ක් විපක්‍ෂයට අරගෙන ගොඩ වැඩි කරගන්න පෙලඹුණෙත්?

යූ.එන්.පී. එකතු වීමක් වගේම ශ්‍රීලනිපයත් විපක්‍ෂයත් එකතු වුණා. ඒ ඇවිත් ශක්තිමත් පක්‍ෂයක් බවට පත් වුණා.

ඒ ශ්‍රීලනිපයෙන් ආපු 16 කණ්ඩායම ජනාධිපතිවරයාගේ හඬට ඇහුම්කන්දී පැමිණි බවයි කිව්වේ. ඔබත් එතැන මැදිහත්කරුවකුව සිටියද එදා?

නෑ. ඒ අය ඇවිත් අපි එක්ක කතා කළා. අපි ගත්තා. එහි හිටපු කට්ටිය නම් වශයෙන් සඳහන් කරන්න ඕන නෑ.

ඔබ සෘජුවම පැවැසුවා පින් අගමැතිකම් භාරගන්නේ නැහැ කියලා. අන්තිමට භාරගන්න වුණෙත් එවැනි අගමැතිකමක් නේද?

ඇත්ත වශයෙන්ම. මේක පින් අගමැතිකමක් කියන්න බෑ. අපිට තනතුරක් දෙනකොට අපි හැම වෙලාවේම සූදානම් වෙලා ඉන්නේ ආණ්ඩුව පෙරළන්න. ඒ පෙරළපු එකේ නායකත්වය දෙන්න වුණා.

ඔබ සහ කණ්ඩායම අවස්ථා කිහිපයකදී කිව්වා පෝය දෙකෙන් ආණ්ඩුව පෙරළන බව?

ඒක හරියටම කළා. තව පෝයක් ඉස්සරහට තියනවා. මං කිව්වේ වෙසක් පෝය කියලා. තව එක වෙසක් පෝයක් ඉස්සරට තියෙනවා.

ඒ වගේම පළාත් පාලන මැතිවරණයේදීත් ආණ්ඩුව පෙරළනවා කිව්වා. මෑතක ඔබම කිව්වා පෙරළිය හැකි පළමු තත්පරේදීම ආණ්ඩුව පෙරළන බව. මේ ප්‍රකාශවලින් ජනතාව අන්දවන වැඩක් නේද සිදු වෙන්නෙ?

නෑ. ඇන්දවෙන්නෙ නෑ. ජනතාවට අපි පෙන්නුවනේ. දැන් අපි කරපු ප්‍රකාශ බොරුද. පෝය දෙකෙන් පෙරළනවා කිව්වා. පෙරළුවා. තව පෝයක් තියෙනවා ඉස්සරහට.

ආණ්ඩු පෙරළන කතා මොකක් වුණත් අන්තිමට වුණේ පාර්ලිමේන්තුවෙන් විස¼දා ගන්න තිබූ ප්‍රශ්නයක් අධිකරණය හරහා ඓතිහාසික නඩු තීන්දුවක් සමඟ විස¼දා ගැනීමට සිදුවීම. ඔබට ඒ ගැන යම් අදහසක් නැති වෙන්න බැහැ.

මුලින් කිව්වා වගේ එය නඩු තීන්දුවක් ලෙස පමණක් පිළිගන්නවා. ඒකට අපිට අභියාචනා කරන්න හැකි වෙනම අධිකරණයක් තිබුණා නම් පුළුවන් ඉක්මනින් අපි එතැනට යනවා.

විශ්වාසභංගයක් හරහා ආණ්ඩුවක් පෙරළිය හැකි බව ඔබ දන්නවාද?

පෙරළන්න පුළුවන්. වෙලා තියෙන්නෙ අපි හරියට දැනගන්න ඕනෑ අපිට කොච්චර ඉන්නවාද කියලා. ඒ අවබෝධය තියාගෙන තමයි යන්න ඕන. සාමාන්‍යයෙන් විශ්වාසභංගයකින් ආණ්ඩු පෙරළෙන්නෙම නැහැ. එයින් තේරෙන්නෙ රටේ ජනතාව ආණ්ඩුව ගැන දැනුවත් කිරීමක්.

නමුත් නොවැම්බර් 13, 14 විශ්වාසභංග දෙකක් පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත වුණා. ඒ මොහොතේ අගමැති ධුරයෙන් ඉවත් නොවී සිටි නිසා නේද ප්‍රශ්න උග්‍ර වුණේ?

අපිට නඩු තීන්දුව දුන්නට පස්සේ රැඳී සිටීමේ සදාචාර අයිතියක් නැහැ. එවිට මා යා යුතුයි.

පිරිසක් කියනවා රනිල් වික්‍රමසිංහට එරෙහිව විශ්වාසභංගයක් ගෙන ඒම වැරැදියි කියලා. කොටසක් කියනවා මහින්ද රාජපක්ෂ අගමැති කළ එක වැරැදියි කියලා. ඒ ගැන අදහස මොකක්ද?

ඒකෙන් හොඳින් පැහැදිලියිනේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ වුවමනාවත් ඒක කියලා. ඒක ඒ අයගේ මතය. නමුත් අපි බැලිය යුත්තේ ජනතාවගේ මතය. මම ඒ ධුරය භාර නොගත්තා නම් අනාගතයේ එන අය වැයෙන්වත් මිනිස්සුන්ට සහනයක් ලැබෙන්නේ නැහැ. එදා ඒ පෙන්වපු මඟ පෙන්වීමෙන් තමයි අද මේ තත්ත්වය හරි තියෙන්නේ. බඩු මිල පහතට දාන්න ගත් පියවර හින්දා තමයි මේ අය-වැයෙනුත් ඒක එන්නෙ.

සංවර්ධනය වෙනුවෙන් ගමට සල්ලි ගියේ නෑ. දැන් ඔන්න ඒ සල්ලි යන්න පටන් ගන්නවා. මේකෙ අතුරු ප්‍රතිඵල ජනතාවට ලැබෙනවා. මොකද මේ අය ගමක් ගැනවත් හිතුවෙ නෑනේ. ඒ වෙනුවට ගමේ ඉන්න හැම මිනිහෙක්ගෙන්ම බදු අය කළා.

113 බහුතරය ඔබලාට හදාගන්න හැකියාව තිබෙද්දී ඔබේ පාර්ශ්වයේ ඇතැම් අයගෙන් ඒ දායකත්වය දුන්නෙ නෑ කියලා ඔබ කඳවුරෙන්ම විවේචන එල්ල වුණා. ඇයි එහෙම වුණේ?

නෑ ඒක වැරැදියි. ශ්‍රීලනිපයේ යම් කණ්ඩායමක් ප්‍රසිද්ධියේ කියලා තිබුණා අපි තවම මහින්ද රාජපක්ෂ එක්ක ආණ්ඩු පිහිටුවනවාද නැද්ද කියලා තීරණය කර නෑ කියලා.

කියන ගමන්ම අරලියගහ මන්දිරයේ යම් යම් සාකච්ඡා ඇතිවුණා. ඒක දැනගත්තාම ආණ්ඩු පක්ෂයේ සිට අපට එන්න හිටපු කට්ටියත් දුර්මුඛ වුණා.

එහෙම නැතිව එන්න සිටි කට්ටිය එක එක්කෙනා ගත්තෙ නෑ කියන එක නෙමෙයි. එහෙම එන්න පිරිසක් හිටියා. කට්ටියක් මක්කම ගියානේ. සමහරු මක්කම ඉඳලත් මට කතා කළා. ඒ අතරතුරදි යම් යම් සිද්ධි වගයක් වුණා. කථානායකවරයාට මන්ත්‍රිවරයෙක් ගිහින් කියලා තිබුණා විපක්ෂයට හතර දෙනෙක් එනවා පුටුව තියන්න කියලා. මේ වගේ ආරංචි මං හිතන්න ජනාධිපතිතුමාටත් ආවා. මං හිතන්නෙ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින එක තමා වඩා හොඳ කියන තීන්දුවට ආවා.

ඒ එන්න හිටියා කියන අය කවුද?

නෑ. මං කියන්න කැමති නෑ. පිටරට ඉඳලා කතා කරපු ඒ අයත් කිව්වා ආපු ගමන් ඔබතුමා සමඟ එක්වෙනවා කියලා.

ඒ එන්න නියමිතව සිටි අය රඳවා ගන්න යම් මුදල් සංසරණයක් සිදු වුණා කියලා ඔබ හිතනවාද?

සමහර විට. මං එහෙම චෝදනාවක් ඉදිරිපත් කරන්න කැමති නෑ මන්ත්‍රිවරයකුට. සමහර විට එහෙම වෙන්නත් පුළුවන්. සමහර විට එය කතාවකුත් වෙන්න පුළුවන්.

නැති අගමැතිකම් ගන්න ගිහින් අන්තිමට මහින්ද රාජපක්ෂට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිකමටත් තට්ටු වෙන්න යන්නෙ කියලා මතයක් තිබෙනවා?

මේකනේ. සම්පන්දන්ට විපක්ෂ නායකකම නැති වුණේ අගමැති එක්ක ආණ්ඩු පිහිටුවන්න ගිහින්නේ. සම්පන්දන්ලාගේ පිහිටෙන් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවපු පළමු වතාව මේක. මෙතෙක් කල් එවැනි දෙයක් වෙලා තිබුණෙ නෑ. එවිට මේ ආණ්ඩුව ටී.එන්.ඒ.+යූ.එන්.පී. ආණ්ඩුවක්. දැන් දේශපාලන වශයෙන් ගත්තොත් සුමන්තිරන්-රනිල් ආණ්ඩුවක්. ඒ දෙගොල්ලන්ගෙ කුමන්ත්‍රණයක්.

දැන් නව අණ්ඩුවක් පිහිටුවා තිබුණත් ජනපති මෛත්‍රි ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කළ බවට ඇති චෝදනාව තවම පවතිනවා. ඔබත් නීතිඥවරයෙක්.

විධායක ජනාධිපති කෙනෙක්. ව්‍යවස්ථාව කැඩුවේ යැයි කියා ඔහුට එරෙහිව ශේ‍ර්ෂ්ඨාධිකරණයට යා හැකිද?

නෑ. මෛත්‍රිපාල මැතිතුමාට එරෙහිව උසාවි ගෙන යන්න බෑ ඔහු මොන ආකාරයකින්වත්. ඒක හින්දනේ නීතිපතිවරයාට විරුද්ධව නඩුව දාලා තියෙන්නේ.

පසුගිය කාලය තුළ ඔබේ කණ්ඩායම මැතිවරණවලදී හොඳ ඡන්ද පදනමක් දේශපාලන ගමනක පෙරනිමිත්තක් පෙන්නුවා. ඒක නේද මේ උස්සලා පොළොවේ ගැහුවේ?

නෑ නෑ. ඔයා බලන්නකො ඊළඟ මැතිවරණය කොහොමද කියලා. දැන් පළාත් සභා මැතිවරණයක් පුළුවන් නම් තියලා පෙන්නන්න කියන්න. එතකොට අපේ බලය අපි පෙන්නන්නම්. ඔක්කොම හිතුවේ ශ්‍රීල.නි.ප.යත් අපිත් අතර තරගයෙන් ඡන්ද කැඩෙනකොට යූ.එන්.පී.යට බොහොම වාසියි කියලා. නමුත් ඒක බොරුවක් කියල ඔප්පු වුණා. හැම ප්‍රතිඵලයක්ම තිබුණෙ ඊට වඩා වෙනස් විදියට.

ඔබේ ආණ්ඩුව පෙරළන්න බටහිර තානාපති කාර්යාලවල බලපෑම් සිදුවුණා කියලා ඔබ විශ්වාස කරනවද?

ඇත්ත වශයෙන්ම ඒක බොහොම පැහැදිලිව අපි දැක්කානේ. කථානායක ගැලරියෙ හැසිරුණු ආකාරය කොයි ආකාරයෙන්ද කියලා අපි දැක්කා. ඡන්දය විමසන වෙලාවට අත්පුඩි ගහපු හැටි, උඩ පැනපු හැටි, කැමරා අරන් ගිහින් පින්තූර ගහපු හැටි. මේ සියල්ලම සිදුවුණානේ ඒක ඇතුළෙ. ඒකෙන්ම පැහැදිලි වෙනවා මේ අය කොහෙද හිටියෙ කියලා.

ඒ කියන්නෙ බටහිර රටවල බලපෑම මෙතැනට මැදිහත් වුණා කියලද?

මැදිහත් වීමක් සිදුවුණා. මං හිතන්නෙ ඒ අය ගෙනාපු ආණ්ඩුව. මාව පරද්දන්නත් ඒ අය මැදිහත් වුණානේ. සමහර රටවල් මාව පරද්දන්න මුදල් වියදම් කළා කියලා පිළිගත්තා. කාට වියදම් කළාද කියන එක වෙනම කතාවක්. ඒ අය ප්‍රසිද්ධියේම ඒක කිව්වා. එහෙම අය මේ ආණ්ඩුව රැකගැනීමේ වගකීමකුත් තියනවා කියලා හිතන්න ඇති.

2015 ජනාධිපතිවරණයේදීත් ජාත්‍යන්තර බලපෑම සිදුවූ බව ඔබ කියනවා. ඇත්තටම සිද්ධ වුණේ වසර දෙකක් තිබියදී ජනාධිපතිවරණයකට යෑම නේද ඔබට වැරදුණ තැන?

ඊට පස්සෙ මම ගියා නම් සමහර විට මට ගඩාෆිට කරපු වැඩේ මේ අය මට කරන්න තිබුණා. ඒ කුමන්ත්‍රණය ඊට වඩා දුරදිග ගිහිල්ලා මාව ඝාතනය කිරීමේ තත්ත්වයකට පවා එන්න ඉඩ තිබුණා. රට තුළ වෙනත් කුමන්ත්‍රණයක් වෙන්න ඉඩ තිබ්බා.

හොඳට හිටපු මහින්ද රාජපක්ෂ විනාශ වුණේ වටේ හිටපු කිහිපදෙනෙක් නිසා කියලා චෝදනාවක් තියෙනවා. එහි යම් සත්‍යතාවක් තිබෙනවා නේද?

නෑ නෑ. මොන පිස්සුද?

හැබැයි ඉතින් ඔය කියන කට්ටිය ගැනත් බලන්න ඕනෑ. කවුද මේ කියන්නෙ කියලා. විනාශ වෙන්නෙ කාගෙ කාගෙ උපදෙස් එක්කද කියන එක ගැන.

තිබුණු ආණ්ඩුව පෙරළුවා කියනවට වඩා එය මහින්ද – මෛත්‍රි එකතු වෙලා බලහත්කාරයෙන් පැහැර ගත්තා කියලා චෝදනාවක් කළොත්?

නෑ. විපක්ෂයේ තියෙන වගකීම මොකක්ද? විපක්ෂය බලය ලැබුණු ගමන් තියෙන ආණ්ඩුව පෙරළලා බලය ගන්න එක. ඒක තමා අපේ වගකීම. නැත්නම් විපක්ෂය වාඩිවෙලා ආණ්ඩුවට බොරුවට එළියෙ බැනලා පාර්ලිමේන්තුවේ අත උස්සලා ආණ්ඩුව රැකගන්න එක නෙවෙයිනෙ. අද විපක්ෂයේ ඉන්න සමහර දේශපාලන පක්ෂ කරන්නෙ ලොකුවට බනිනවා. වේදිකාවේ වීරයන් වෙලා. අපිටනෙ වැඩිහරියක් බනින්නෙ. හැම කතාවකම 75%ක් ඉන්නෙ රාජපක්ෂලා. හැබැයි 25%යි අනෙක් අයට බනින්නෙ. ඒ බැනලා පාර්ලිමේන්තුවට ඇවිත් ඒ අය ආරක්ෂා කරනවා.

ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාව නැවත කරළියට පැමිණ තිබෙනවා. ජනාධිපතිවරයා පැවසුවා බැඳුම්කරවලින් බිලියන 1,000ක පාඩුවක් සිදුව තිබෙන බව.

වත්මන් ආණ්ඩුව යටතේ සිදුවූ බැඳුම්කර පාඩුව රුපියල් බිලියන 11යි. එතකොට ඉතිරි බිලියන 989ම අයත් වෙන්නෙ ඔබේ පාලන සමයට?

නෑ තවම ගණන් හදලා නෑනේ. මහ බැංකු අධිපතිත් කියලා තිබුණේ තවම ගණන් හදලා නැහැ කියලා. අපි බලාගෙන ඉන්නවා ගණන් හදනකම්.

නමුත් මේ චෝදනාව සම්බන්ධයෙන් එවකට හිටපු මුදල් ඇමැති ලෙස ඔබ සෘජුව වගකිව යුතුයි නේද?

අපිට වගකීමක් තියෙනවා අපේ කාලේ එහෙම සිද්ධියක් වුණා නම්. එහෙම සිද්ධියක් වුණේ නෑනේ. එවැනි වංචාවක් සිදු වුණේ නෑ. අපි බොහොම පැහැදිලිව කියනවා. මං හිතන්නෙ අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් බොහොම පැහැදිලිව ඔය ප්‍රශ්නෙට උත්තර දීලා තියෙනවා.

පසුගියදා (1දා) අර්ජුන් ඇලෝසියස් සහ කසුන් පලිසේන දෙදෙනා ඇප මත නිදහස් කරනවා. මින් පෙන්නුම් කරන්නෙ කුමන ආණ්ඩුව පැමිණියත් තමන්ගෙ අයව ආරක්ෂා කිරීමක්ද?

මගේ හැඟීම අවුරුද්දක් නඩුවක් පැවරීම සිදු කරන්නෙ නැත්නම් ඒක අසාධාරණයි. ඒ නඩුව පවරන්න තිබුණා. නඩුව පැවරීම කළා නම් රිමාන්ඩ් එකේ ඉන්න එක සාධාරණයි. නඩුව පැවරීමෙන් ඇතිවන තත්ත්වය වෙනස්.

නඩුවක් පවරන්නෙ නැත්නම් චෝදනාවක් මත අනෙක් විත්තිකරුවො ගැන ප්‍රශ්න කරන්නේ නැතිව තියනවා නම් ඒක සාධාරණද?

අර්ජුන් ඇලෝසියස් පෞද්ගලික සමාගමක හිමිකරුවෙක්. ඔහු මෙහි වංචාවකට සම්බන්ධ වූ නමුත් රටට වගකිව යුතු පාර්ශ්වය ගැන ඔබ මොකද හිතන්නේ?

අද වගකිව යුතු පාර්ශ්වයට නඩු නැහැ. මේ අය ලාභ ලබන්න බිස්නස් එකක් කළා. අනවශ්‍ය ලාභ ලැබීමක් කළා. එය වැරැදියි. ඒක වෙනම කතාවක්. නමුත් ආණ්ඩුව වුවමනාවෙන්ම ඒ අයට නඩු පැවරුවෙ නෑ. නඩු පැවරුවා නම් ඇප ලැබෙන්නෙ නෑ.

මීට සෘජුවම වගකිව යුත්තා අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ බව එජාපය හැර අනෙක් වගකිවයුතු දේශපාලන පක්ෂ චෝදනා කරනවා. නමුත් බැඳුම්කර පිළිබඳ ජනපති කොමිසමේ ඔහුගෙ නම සඳහන් නැහැ.

කොහොමද ඔහුට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන්නේ?

මං හුඟක් වෙලාවට චෝදනා ඉදිරිපත් කරන්නෙ නැති බව ඔබත් දැකලා ඇති. අනවශ්‍ය චෝදනා මං කෙනෙක්ට එල්ල කරන්නෙ නැහැ. අපි චෝදනා කරනවා නම් ඒක ඔප්පු කරන්න පුළුවන් වෙන්න ඕනෑ. හැබැයි සැකයේ වාසිය ඒ විත්තියට ලැබෙනවා. නමුත් මං විශ්වාස කරනවා දේශපාලනඥයෙක් වශයෙන් රනිල් වික්‍රමසිංහ මීට වගකියන්න ඕනෑ.

හිටපු මහ බැංකු අධිපති අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීමට මෙතෙක් නොහැකිවෙලා. ඊට එරෙහිව නැඟූ ඔබ පාර්ශ්වයේ සටනක් දැන් අඩපණ වෙලා නේද?

බලපෑම් කිව්වට අර බීරි අලින්ට වීණා වයනවා වගේ වැඩක්නේ මේ ආණ්ඩුවට මේවා කියන එක.

නමුත් විපක්ෂයේ කාර්යභාරයක් නේද එවැනි බරපතළ කාරණාවක් සම්බන්ධව මැදිහත් වීම. ඒ සටන අත්හැරලද?

නෑ. නෑ. ඒ සටන ගෙනියනවා. අර හොරාගේ අම්මගෙන් පේන අහනවා වගේ උදාහරණ මේ ආණ්ඩුවට දාන්න පුළුවන්.

ඒ වගේම ජනාධිපති මෛත්‍රි පත්කළ බරපතළ වංචා පිළිබඳ මූල්‍ය විමර්ශන කොමිසමේ පැමිණිලි 33න් ඔබ හා ඔබේ පවුලේ සාමාජිකයන්ට මෙන්ම ඔබේ සමීපතමයන් කිහිප දෙනෙක්ට බරපතළ චෝදනා සහිත පැමිණිලි තිබෙනවා.

ඒවට ගත් ක්‍රියාමාර්ගයකුත් නෑ නේද?

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා කොමිෂන් 2ක් පත් කළා. කොමිෂන් 2 පත් කළාම ඉන් එක කොමිසමක මෙතුමට වාර්තාව දෙන එක විතරයි තියෙන්නෙ. අනෙක් එක ඊට වඩා වෙනස්. බැඳුම්කර කොමිසම වෙනත් ආකාරයක්. එතකොට මේකෙදි විත්තිකාරයන්ගෙන් ප්‍රශ්න කළේවත් නැහැ. ගෙන්නුවේවත් නෑ. නිකම්. අපේ එකේදී බොහොම පැහැදිලිව අන්තිමට කිව්වා ධ්ඊව් එකෙන් මට සල්ලි ගෙවන්න ඕනෑ කියලා. මං වැරැදිකාරයා කරලා. ඔය වගේ කොමිෂන් දානවා දේශපාලන වුවමනාවන් ඉටුකර ගන්න. දේශපාලන වුවමනාවෙන් කෙනකුට පහර ගහන්න පුළුවන් නම් ඔය වගේ කොමිසමකුත් දානවා. ඒකෙන් ඒ වෙලාවෙ වුණේ දේශපාලන වුවමනාවක් ඉටුකර ගැනීම විතරයි.

ඒ කියන්නෙ මේ ජනාධිපති කොමිසම පත් කිරීම ගැන ඔබ ජනපති මෛත්‍රිට චෝදනාවක් එල්ල කරනවා?

නෑ. ඒ කොමිසම අනුව ඒ වෙලාවේ ඒක තමයි කරන්න තියෙන්නෙ. මං පිළිගන්නෙ නෑ. ඒ කොමිසමේ වාර්තාව පිළිගන්න අපි සූදානම් නැහැ. ඒ කොමිසමට නඩුකාරවරු තුන්දෙනෙක් දාලා කළේ.

ඒත් මං පැහැදිලිව කියනවා ඒ කොමිසම සාධාරණක් ඉටුකළේ නෑ කියලා.

මෑතකදී ජනාධිපතිවරයාම ප්‍රකාශ කළා පසුගිය රනිල් වික්‍රමසිංහ පුමුඛ ආණ්ඩුවේ වංචා දූෂණ හොයන්නත් කොමිසමක් පත්කරන බව. ඒකත් ඔබ ඔය කියන ආකාරයේ කොමිසමක් බවට පත්වෙයිද?

මං කියපු කොමිෂන් දෙකේ ස්වභාවයන් දෙකක්. මේකට නියම එකක් පත් කළොත් හොඳයි.

ඔබ පසුගිය කාලේ කිව්වා ඔබ වටේ වැරැදි කරපු පිරිසක් සිටියා කියලා. අදත් ඔවුන් ඔබ ළඟද?

ඒ අය අද මේ ආණ්ඩුව වටේ ඉන්නවා.

ඔබේ දේශපාලනයට සිදුවූ ප්‍රබල ගැටලු සමඟ ඔබට හිතෙන්නෙ නැද්ද මේ මේ පුද්ගලයන්ගෙන් ඉවත් විය යුතු හොඳම මොහොත එළඹිලා කියලා?

දැන් ඒ අය නෑ. ඉවත් වෙලා. පරදිනකොට ඒ අය ඉවත් වෙනවා. සාමාන්‍යයෙන් මං එය පළපුරුද්දෙන් දැකලා තියෙනවා. මං දිනලා තියෙනවා. පැරදිලා තියෙනවා. මගේ තාත්තා දිනලා තියෙනවා පැරදිලා තියෙනවා. තාත්තගේ කාලේ ඉඳන්ම ඒ අත්දැකීම මං විඳලා තියෙනවා. ඉතින් දිනුම පැරදුම මට මහා දෙයක් නොවේ. අගමැතිකමක් ලැබුණද අනෙක් දෙයක් ලැබුණද ඒක දැන් මට ලොකු දෙයක් නෙවෙයි.

ඔබ නැවතත් අගමැතිකම් ලොකු නැහැ කියන කාරණය මතු කළා. හැබැයි මෙවර නම් මහින්ද රාජපක්ෂ තමන්ගෙ අගමැතිකම රැකගන්න දන්න දහං ගැට ඔක්කොම යෙදුවා කියලා ජනතාවට ඒත්තු ගැන්නුවා නේද?

ආණඩුවක් පිහිටෙව්වාම ඒ ආණ්ඩුව රැකගැනීමේ වගකීමක් තියෙනවනේ. ඒක රැකගන්න යම් යම් දේ අපි ක්‍රියාත්මක කළා. නැත්තේ නෑ. හැබැයි මම එකම ඇමැතිවරයකුටවත් ආණ්ඩු පක්ෂයේ මන්ත්‍රිවරයකුටවත් කතා කරලා මෙහාට එන්න කියලා කියලා නැහැ. මට දුරකථනයෙන් සමහරු කතා කළා.

රට ෆෙඩරල් කරන ව්‍යවස්ථාවක් පෙබරවාරි 4ට පෙර මන්ත්‍රි සුමන්තිරන් විසින් ගෙන ඒමට නියමිත බවට ප්‍රචාරයක් යනවා.

ඔබ පරිණත දේශපාලනඥයෙක් හැටියට මම අහන්නේ එවැනි ව්‍යවස්ථාවක් සිතෙන මොහොතක පාර්ලිමේන්තුවට ගෙන ආ හැකිද?

ව්‍යවස්ථාවක් පාර්ලිමේන්තුවට ගේන්න පුළුවන්. නමුත් ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරගැනීමේ ක්‍රමවේදයක් තියෙනවානේ. ආවට ගියාට ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරන්න පුළුවන්කමක් නෑ. සුමන්තිරන්ට 4 වැනිදා ඤඥචඤ තඪදඥ එකක් දීලා මේක කරන්න ඕනෑ කියලා කිව්ව පළියට රනිල් වික්‍රමසිංහ මහත්තයා කරයිද මම දන්නෙ නෑ.

නමුත් ඒක සම්පූර්ණම වැරැදි වැඩක්. මොකද මේ ව්‍යවස්ථාව මුලදි හදනකොට අවුරුදු 2ක් කොල්වින් ආර්. ද සිල්වා ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලයක් ඇති කරලා කරපු එකක්. ඊළඟට ජේ.ආර්. ජයවර්ධන වෙනස්කම් ඇති කළේ ඒ නීති විශාරදයෝ එක්ක එකතු වෙලා. අද මේ නිකම් කට්ටිය එක්කහු වෙලා දානවා ෆෙඩරල් ක්‍රමයක් අර ක්‍රමයක් කියලා. මං දන්නෙ නෑ පිටරටින් හදනවා කියලා සමහරු චෝදනා කරනවා. මේ ව්‍යවස්ථාවේ සමහර වෙනස්කම් ඕනෑ වෙනවා. නැත්තෙ නෑ.

නව ව්‍යවස්ථාවක අවශ්‍යතාවක් තිබෙනවාද?

මං හිතනවා සංශෝධන අවශ්‍ය වෙයි කියලා. නව ව්‍යවස්ථාවක් වැඩක් නෑනේ. ඒක කරනවා නම් පිළිවෙළකට කරන්න ඕනෑ. නිකම් කාට හරි කොමිටියකට දීලා, ව්ට්ර්ණී කාරයකුට දීලා ව්ට්ර්ණී එකට ඕනෑ විදියට ව්‍යවස්ථා හදන්න ඉඩ දෙන්න බෑ.

ඔබ රටේ යුද්ධය අවසන් කළ නායකයා. නමුත් රට ෆෙඩරල් කිරීම, උතුර නැඟෙනහිර වෙන් කිරීම වැනි ප්‍රකාශ දෙමළ ජාතික සන්ධානයෙන් මෙන්ම ඔබේ පාර්ශ්වයෙනුත් මතු කරනවා.

මෙවැනි බිල්ලන් මැවීම – රටට බරපතළ අනතුරක් නේද?

සුමන්තිරන් මේවා ප්‍රසිද්ධියෙ කියනවනේ. බොරු චෝදනා නෙවේනේ මම දකින ඇත්ත තමයි මේවා. උතුරේ සාමාන්‍ය ජනතාවට අවශ්‍ය නෑ. දේශපාලන වුවමනාවන් තියෙන කිහිපදෙනෙක්ගේ අවශ්‍යතාවක් පමණයි. දැන් බලන්න ඊව්ඒ එක විපක්ෂයේ ඉඳගෙන ආණ්ඩුවට සහාය දුන්නා.

දැන් විපක්ෂයේ ඉඳලා රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැති කරලා ආණ්ඩුව පිහිටුවීමට උදවු කළා. ඉතින් ඒකට මුළු රටක් පවාදෙන්න ඕනැද? උතුරේ ගම්වල එක සංවර්ධනයක් ඇති වුණාද? කිසිම දෙයක් කෙරුණේ නෑ. ඒ හින්දා තමයි සංවර්ධන අමත්‍යාංශ කියලා අරගෙන රනිල් වික්‍රමසිංහ මේ අයට භාර දෙන්න හදන්නේ ටික දවසකින් උඹලා උතුර සංවර්ධනය කරපල්ලා කියලා.

සම්පන්දන්් හෝ සුමන්තිරන් කුමන ප්‍රකාශයක් සිදු කළත් දැනට සිදු වෙන්නේ ව්‍යවස්ථා සම්පාදනයක් පමණයි. මෙවැනි ප්‍රකාශ කිරීම වැළැක්විය යුතු නැද්ද?

එයාලා කියන ඒවා පුවත්පත්වලින් එළියට එනවනේ. ඒ අය උතුරේ හදන්නෙ ජාතිවාදයක් අවුස්සාගෙන මේ වැඩපිළිවෙළ ගෙනියන්න තමන්ගේ දේශපාලන බල වුවමනාව මත. මං හිතන්නේ මිනිස්සු ඒක අනුමත කරන්නේ නෑ. උතුරේ මිනිස්සුන්ට ඕනෙ නෑ වෙනම රාජ්‍යයක් පිහිටුවන්න. මෙයාලට වෙන සටන් පාඨයක් නෑ. සුමන්තිරන්ලා, සම්පන්දන්ලා ජාතිවාදය වැපිරීම අද සටන් පාඨයක් කරගෙන. ඒකෙන් සමහරු යැපෙනවා.

ඩයස්පෝරාවෙන් යැපෙන පිරිසක් බවට පත් වෙලා.

බණ්ඩාරනායක මහතා ශ්‍රී ලනිපය හැදුවා කියලා ඉතිහාසගත වුණා. හැබැයි දැන් ශ්‍රී ලනිපයෙන්ම චෝදනාවක් එනවා මහින්ද රාජපක්ෂට ඕනෑ ශ්‍රී ලනිපය විනාශ කරලා පොහොට්ටුව උඩට ගන්න කියලා?

මං ඒ චෝදනාව බැහැර කරනවා. ඕක බණ්ඩාරනායකලා විතරක් නෙවේ හැදුවේ. ඩී.ඒ. රාජපක්ෂ මගේ පියා, මුලින්ම පක්ෂය අත හැරලා ආවෙත් ඒ දෙන්නා. ඒ කට්ටිය එකතු වෙලා හදපු දේශපාලන පක්ෂයනෙ ශ්‍රී ලනිපය. ඒ ඉතිහාසය අපි පිළිගන්නවා. නමුත් පක්ෂය යම් වැරැදි තීන්දුවක් ගත් වෙලාවකදී එජාපය සමඟ නැවත එක්කාසු වීම තුළ අපිට සිදුවුණා ඒකෙන් අෑත් වෙන්න. මොකද බණ්ඩාරනායක මහතා එජාපයෙන් අයින් වුණේ නැවත එජාපයට බැඳෙන්න නෙවේ නේ.

ඒ විරසකතාව තවම තියෙනවා කියලද ඔබ කියන්නේ?

දැන් අපි එක කණ්ඩායමක් වශයෙන් නැවත ඉන්නවා. ඒක කට්ටියම පිළිගත යුතුයි. සමහරු ඉතින් එක්කෙනෙක් දෙන්නෙක් ඇති ඇමැතිකම් නැති වුණා කියලා වේදනාවෙන්. ඒක එයාලගේ පෞද්ගලික ප්‍රශ්නයක්.

නාමල් කුමාර නමැති පුද්ගලයා ප්‍රභූ ඝාතන සැලසුමක් ගැන හෙළි කළ සිද්ධියෙ උණුසුම් තත්ත්වයකට පැමිණ තිබෙනවා. ප්‍රභූ ඝාතන සැලසුමකට වඩා දැන් ඉස්මතුව තිබෙන්නේ ඔහුගේ පෞද්ගලික තොරතුරු. මේක රටේ නීතිය සමඟ කරන සෙල්ලමක් බවට පත්වෙමින් නේ පවතින්නේ?

දැන් බලන්න ලස්සනම කතාව. සාමාන්‍යයෙන් පැමිණිලිකරුවෙක් පැමිණිල්ලක් දැම්මාම විත්තිකරුට විරුද්ධව සම්පූර්ණ සාක්ෂි මෙහෙයවීම් යනවා. මම රහස් පොලිසියෙ වැඩ කරන අයගෙන් දන්නවා. ඒ අය වැඩ කරන්නෙ සැකකාරයෙක් දුන්නම සැකකරයා වැරැදිකාරයා කරන්න. ලෝකෙ තියෙන පිටු ගණන් ලියනවා. ෆයිල් ගහනවා. පරීක්ෂණ කරලා සැකකාරයා හිර කරන්න තමයි හදන්නේ.

නමුත් මේකෙ වෙනසක් වෙලා තියෙනවා. මේ චෝදනාව ආවම පැමිණිලිකාරයගේ වගතුග තමයි දැන් සොයන්නේ. දැන් පැමිණිලිකාරයා විත්තිකාරයා වෙලා. නාමල් කුමාර අද විත්තිකරුවෙක් වෙලා. මෙයාගේ ඛ්පඥඤඪඡඪතඪබර එක බලන්න. ඒ නීතිඥවරයට අවස්ථාව තියෙනවා. එය පැමිණිල්ලට අදාළ නෑ. මේක මොකක් හරි වසන් කර ගැනීමට තමයි මෙවැනි දෙයක් වෙන්නේ මං හිතන හැටියට. යම්කිසි ඝාතන සැලසුමක් තිබෙනවා නම් එය හෙළිදරව් කිරීම වැළැක්වීමේ ප්‍රයත්නයක් තමයි මං මේ ආණ්ඩුවෙන් දකින්නේ.

ඔබට තිබෙන තවත් ප්‍රබලම චෝදනාවක් තමයි මහින්ද රාජපක්ෂ රනිල් වික්‍රමසිංහට බොහෝ තැන්වල ප්‍රබල චෝදනා එල්ල නොකරන බව. මේ මහින්ද – රනිල් ඩීල් එකේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසයි හඳුන්වන්නේ?

මගෙයි රනිල්ගෙයි අතර කිසිම ඩීල් එකක් නෑ. ගහන්න ඕනෑ තැන අපි හැමදාම ඔහුට ගහනවා. එහෙම නැතිව නිකම් හැම වෙලාවෙම රනිල් වික්‍රමසිංහ කිය කිය මේවා කරන්න ඕනෑ නැහැ. රනිල් කියන පුද්ගලයා එක්ක නෙවෙයි මගේ සටන තියෙන්නේ. රනිල් කියන දේශපාලන මෙහෙයවන්නා එක්ක තමයි අපේ සටන තියෙන්නේ. පුද්ගලයා නෙවේ ගැටලුව. ඔහුගේ ප්‍රතිපත්තියයි ගැටලුව.

රාජපක්ෂ පවුලේ බොහෝ නඩු ආරක්ෂා කරන්නේ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ කියලා කියන්නේ නිකම්මද එතකොට?

ඒ චෝදනාව සම්පූර්ණයෙන් වැරැදියි. දැන් මෛත්‍රිපාල මහතා කියන්නෙ මේ අයයි මේක ඇවිස්සුවේ කියලා.

නව අමාත්‍ය මණ්ඩලය ගැනත් විවිධ චෝදනා තිබෙනවා?

අපිට කමක් නෑ කවුරු පත් කළත්. ඒක යූ.එන්.පී. අයගේ වැඩක්. හැබැයි ඉතින් ජනතාවට වැඩක් නෑ කවුරු පත් කළත් දැන් එජාපයේම එක එක ඉදිරිපත් කරනවනේ. අපි ඒවා දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. මං පසුගිය දිනයක දැක්කා තෙවරප්පෙරුම සහ ෆොන්සේකා මහතා අතර විවාදයක් යනවා. සමහර වෙලාවට අපිට විනෝදය, හාස්‍ය ඔක්කොම බලාගන්න පුළුවන්. විහිළු චිත්‍රපට බලන්න ඕනැ නෑ. චිත්‍රපට වගේ මේ දෙක දිහා බලාගෙන හිටියම ඇති.

නමුත් වත්මන් ආණ්ඩුවේ අමාත්‍ය මණ්ඩලය 35ක් කිව්වත් එය 36ක් බවට තොරතුරු හෙළි වුණා නේද?

ඔව්, 36ක් එවලා තිබුණා ජනාධිපතිවරයාට.

මෙය ජාතික ආණ්ඩුවක් ලෙස හැඳින්විය හැකිද?

මේක ජාතික ආණ්ඩුවක් නෙවේ.

නමුත් අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් මතු කරන්න හදන කාරණයක්, මුස්ලිම් අමාත්‍යවරයෙක්ගෙන් සමන්විත නිසා මෙය ජාතික ආණ්ඩුුවක් ලෙස සැලකිය හැකි බව?

ඔක්කොම පක්ෂ නායකයන්ගේ සිට යූ.එන්.පී.යෙන් ඉල්ලලා එක ඇමැතිවරයෙක් විතරක් පිටින් ඉල්ලුවා කියලා කොහොමද ගිවිසුමක් ගහන්නේ? මං හිතන්නේ එය ව්‍යවස්ථා විරෝධීයි.

ආණ්ඩුවේ මාධ්‍ය මර්දනය සම්බන්ධ මාතෘකාව නැවත උඩට මතු වී තිබෙනවා?

බොහොම පැහැදිලිව මේ ආණ්ඩුව මාධ්‍ය මර්දනය කරනවා. ඒක සැලසුම් සහගතව වන දෙයක්. රනිල් වික්‍රමසිංහ පාර්ලිමේන්තුවේදී කිව්වා. අද ඒක ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතිනවා. අද සමහර මාධ්‍යවලට රජයේ වෙළෙඳ දැන්වීම් දීම නවත්වලා තියෙනවා. මේ මර්දනය පැහැදිලි ඒකාධිපති ස්වරූපයක් ගන්නවා.

නමුත් ඔවුන්ගේ පාර්ශ්වයෙන් චෝදනා කරන්නෙ රාජපක්ෂලා මාධ්‍යවේදීන් ඝාතනය කළා, පැහැරගෙන ගියා, මාධ්‍ය ආයතනවලට බෝම්බ ගැහුවා කියන ප්‍රබල චෝදනා.

ඇත්තටම ඔබේ පාර්ශ්වයට මාධ්‍ය මර්දනය ගැන කතා කරන්න සදාචාර අයිතියක් තිබෙනවාද?

එතකොට ප්‍රේමදාස කාලේ රිචඩ් ද සොයිසා උස්සගෙන ගියෙ මමද? අරගෙන ගිහින් ප්‍රසිද්ධියේ මරලා දැම්මා. මෙයාලගෙ කැරැට්ටුව කියන්න ගියොත් ටිකක් දුරදිග යනවා. අපි කවුරුත් ඝාතනය කරන්න ගියෙ නෑ.

ඒවට වගකිව යුත්තන් අද ඒ පක්ෂයේම ඉන්නවා. ඒ ඔක්කොම දිහා බලනකොට ඒ චෝදනා ඉදිරිපත් කරපු කට්ටියම අද ඒ ආණ්ඩුවේ.

විශේෂයෙන්ම ඊළඟ මැතිවරණ ගැනන් ජනතාව අවධානයෙන් සිටිනවා. ඔබ හිතන ආකාරයට තිබෙන තත්ත්වයත් සමඟ ඊළඟට යා යුත්තේ මහ මැතිවරණයකටද? ජනාධිපතිවරණයකටද?

මං හිතන්නේ මහ මැතිවරණයකට යා යුතුයි.

ජනවාරි 08න් පසු ජනාධිපතිවරණයක් කැඳවීමට ජනපති මෛත්‍රිට හැකියාව තිබෙනවා?

එතුමා කැඳවනවා නම් එතුමා අපේක්ෂකයා විය යුතුයි.

ඔබේ ජනපති අපේක්ෂකයා මෛත්‍රිද?

නෑ, නෑ. ඒ ප්‍රශ්නය තවම ඇදිලා නෑ. අපි ඒ ප්‍රශ්නය ආවයින් පස්සේ පක්ෂ එකතු වෙලා තීන්දුවක් ගන්නවා. ජනවාරි 8න් පස්සේ ජනාධිපතිවරණයක් කැඳවනවා කියලා ඔහු තීරණය කරන්න ඕන.

ඊට පස්සේ අපේ පක්ෂයෙන් තීරණය කරන්න ඕනෑ අපි අපේක්ෂකයෙක් දානවද නැද්ද කියලා. ඒ වෙලාවට තීන්දු කරනවා. ඒක දැන්ම එන එකක් නෙවේ.

ඔබ තරග කරන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ පොදුජන පෙරමුණෙන්ද? එසේ නැතිනම් ශ්‍රී ලනිපය හා පොදුජන පෙරමුණ සන්ධානගත වීද?

අපි සන්ධානගත වීමක් ගැන දැන් කතා වෙමින් යනවා. තනියම යනවට වඩා එකතුව යන එක ශක්තිමත් කියලා අපි විශ්වාස කරනවා.

පසුගිය කාලේ කරළියෙ වීරයා වී සිටියෙ ඔබේ සොයුරු ගෝඨාභය රාජපක්ෂ. ඔහුට මොකද වුණේ?

ඒ කණ්ඩායම ප්‍රබලව ඉන්නවා. ඔය කවුරු මොනවා කිව්වත් එයත් එක දේශපාලන ප්‍රබල චරිතයක්.

වත්මන් ආණ්ඩුවට දිගු කලක් රට පාලනය කිරීමේ අයිතිය නැතැයි කියා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරිය යුතු බවට ප්‍රබල මතයක් ජවිපෙන් ඉදිරිපත් වෙනවා. ඔබ සිටින්නේ ඒ මතයෙද?

ඒ මතය මුලින් කිව්වෙ අපි. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා මැතිවරණයකට යන්න කියලා.

නමුත් ජවිපෙ මතය තමයි 20 සංශෝධනය සම්මත කිරීමෙන් පසු පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරිය යුත්තේ කියලා?

ඒ අය අලුතෙන් ඩීල් දාගත්තම සුමන්තිරන්ලා එක්ක ඒක අවශ්‍ය ඇති. අපිට වුවමනාවක් නෑ. අපි පැහැදිලිව කියන්නේ මේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවන්න කියලා. ඒ වගේම ඉදිරි සැලසුම කෙටියෙන් කිව්වොත් මහ මැතිවරණයකට අපි සූදානම්.

සංවාදය
අනුරාධා හේරත්

1 Comment »

Sumanthiran’s federal conspiracy

January 5th, 2019

Courtesy Ceylon Today

TNA parliamentarian M.A. Sumanthiran has recently announced that the hope of adopting a Federal Constitution was still alive because there were 21 SLFP parliamentarians to support it. He announced this in Tamil. In fact, this was a deliberate lie to deceive the Tamils who have been promised with a Federal Constitution by Tamil politicians for several decades. In order to realize the baselessness of this announcement we should understand the composition of Parliament.

When the ‘October Revolution’ commenced on 26.10.2018, the UNP had 107 members in Parliament including the solitary SLMC member. The UPFA, TNA, JVP and EPDP respectively had 95, 16, 6 and 1 members. Between the period from 26 October to 9 November, eight UNPers, namely, Ananda Aluthgamage, Wasantha Senanayake, Ven Athuraliye Rathana Thera, Suresh Vadivel, Wijeyadasa Rajapaksha, Dunesh Gankanda, S.B. Nawinna and Asoka Priyantha pledged their support to the UPFA. Additionally, the sole member of the EPDP and S. Viyalendran from the TNA also supported the UPFA. As a result, the membership of the UPFA parliamentary group increased to 105 decreasing the UNP’s strength to 99

Thereafter, six UPFA members, namely, A. H. M. Fowzie, Piyasena Gamage, Manusha Nanayakkara, Vijithamuni Soysa, Lakshman Seneviratne and Indika Bandaranayake crossed over to the UNP. Suresh Vadivel and Wasantha Senanayake double crossed to pledge their support to the UNP. Meanwhile, Sivasakthy Ananthan of the TNA decided to be independent and refused to support the UNP. In this backdrop, the parliamentary strength of the UPFA, UNP and TNA respectively are 97, 107 and 14 members.

Prima facie lie

The proposed Federal Constitutional Bill needs the support of at least 150 members to approve it by Parliament with a two thirds majority. According to the above figures, the UNP, TNA and JVP coalition presently has only 126 members. Obviously, the Speaker cannot exercise his vote. Hence, it needs the support of another 25 members to legally approve the Federal Constitution Bill.

Sumanthiran claims that there were 21 SLFPers to support this disastrous Bill which may lead to break Sri Lanka into nine autonomous States. This appears to be a prima facie lie uttered by Sumanthiran to attract parliamentarians from the Opposition. After offering lucrative ministerial portfolios, only 23 SLFPers supported the UNP Government in the name of a National Government. Six of them have already joined back. How is Sumanthiran so confident about it?

Sumanthiran’s statement reflects the monetary power of the TNA and its European friends. Although the majority of Sri Lankans have expressed their vehement opposition to the proposed Constitution, he is still confident of getting it approved with a two thirds majority in Parliament. How will he attract Opposition members? Obviously, not by offering portfolios, since the number of portfolios has already reached the constitutional bar. Hence, is he offering money as rumoured during crossovers?

There is another interesting question to pose. What happened to the so-called defenders of democracy? Soon after three UNPers assuming ministerial portfolios of the UPFA Government, the so-called democracy defenders came to the streets with placards and screamed Don’t sell our vote!”. Both local and international media highlighted these campaigns. The Media published stories about bribing MPs almost on a daily basis. Embassies appreciated and supported these campaigns.

Of course, votes should not be for sale. However, is democracy a one-way traffic road? Going one direction is legal and democratic but not vice-versa? Let us forget these unknown defenders for a moment. What happened to the Embassies, NGOs and the Media which yelled about democracy? Should they be motivated with a bag of dollar notes to commence their pro-democracy protests?

By now, six UPFA parliamentarians have crossed over to the UNP. According to Sumanthiran, another 21 parliamentarians were on their way to mark the largest crossover in the history of this country. However, the defenders of democracy are dead silent.

‘D Day’

Sumanthiran has repeatedly said the Constitution would be approved by Parliament before the next Independence Day, i.e. 4 February 2019. We are less than a month away from the ‘D Day’. However, we have not seen such an important Bill as yet. That may be the case with Government parliamentarians. However, being an Opposition MP, Sumanthiran knows not only the time period, but also the contents. According to Sumanthiran, neither President nor Governors have any power in respect of Provincial Councils. The Governor should always act on the advice of the Chief Minister. Further, any number of Provinces can be amalgamated to establish one Provincial Council.

After hearing a few provisions in the Constitution from Sumanthiran, it is crystal clear that the new Constitution is based on the constitutional proposals produced by the Steering Committee and Sub Committees of the Constitutional Assembly despite vehement public protest. Sumanthiran is the true leader of the Government. He decides the contents and the deadline for the new Constitution. His authority over the Government was clearly displayed in November 2018 in Parliament.

When Lakshman Kiriella, the Leader of the House, acted against Sumanthiran’s wishes, he shouted at the Leader of the House having PM Wickremasinghe helplessly looking on at the incident. On 19th December, when I entered the Parliament Complex with President Rajapaksa, MP Vijithamuni De Soysa was on his way out. After exchanging pleasantries, President Rajapaksa said I have no grudge about your crossover. But I have an appeal to make. Please do not commit the sin of supporting the disastrous Federal Constitution”.

I have the same appeal. It is not only for the ones who have crossed over and those to crossover, but also to UNPers. Please do not commit the sin of dividing our beloved motherland by supporting the Federal Constitution!

3 Comments »

New Year dawns with political uncertainty

January 5th, 2019

by Lakshman I. Keerthisinghe Courtesy Ceylon Today

At a time of global uncertainty, rising terrorism and enormous threats to peace, it’s right that we as a country should now seek to extend our diplomatic footprint overseas- Leo Varadkar-Irish Politician

We need to reject any politics that targets people because of race or religion. This isn’t a matter of political correctness. It’s a matter of understanding what makes us strong. The world respects us not just for our arsenal; it respects us for our diversity and our openness and the way we respect every faith.- Barack Obama-Former US President

It appears that the new year, 2019 has dawned on Sri Lanka at a time of political uncertainty. In the past, when there was a global democratic backslide, Sri Lanka was a purported political success story. Presidential Elections in 2015, resulting in the ascension of Maithripala Sirisena as President, was supposed to put the country on a positive course and push behind a decade of increasingly authoritarian rule by the former regime.

Maithripala Sirisena was sworn into office on 9 January 2015. Almost four years have passed by and now it is time to evaluate the record of the present Government and visualise what Sri Lanka could expect in the New Year.

Far-reaching reform

The chance that far-reaching reform will occur during President Sirisena’s tenure appears to be highly unlikely unless a concerted effort is made in this direction with a strong political will to do so. The new Government came into office with an ambitious agenda, but after four difficult years, a sober assessment of its progress reveals that stagnation and false promises have been the order of the day. There has been virtually no progress dealing with high-level corruption from the previous era and the current administration has yet to address its own corruption scandals such as the Bonds scam.

The present regime has invested its time and resources in its Constitution-building project. However, creating a new, improved Constitution appears to be a distant dream mainly not only because that would require a two-thirds majority in parliament and then approval through a countrywide referendum, tough hurdles for a government that has become increasingly dysfunctional and unpopular. It’s also quite uncertain that such a document would even include a power-sharing arrangement that satisfies the aspirations of the country’s Tamil community with unstinted support from the majority community.

Sri Lanka is a complicated, post-war society. An ethnic conflict engulfed the nation from 1983 until May 2009, when the Sri Lankan military defeated the Tamil Tigers, a ruthless insurgency that fought for a separate Tamil State in Northern and Eastern parts of the country.

If not for the valiant efforts of the Tri-forces with the able guidance of the former President Mahinda Rajapaksa for which the nation is ever so grateful, Sri Lanka would have ended up as a war-torn divided country.

President Sirisena himself has very properly indicated that war heroes” will be protected (from criminal prosecution over frivolous allegations of wartime atrocities. Ineffectual leadership from President Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe has revealed that, even under ostensibly promising circumstances, the road to deeper reform is going to be a long, slow process. The former regime’s electoral defeat in January 2015 didn’t lead to a radically new era for Sri Lankan politics as envisaged by some.

Rather, it has resulted in another version of the flawed, majoritarian governance that the island nation has known for far too long.

Assuming the coalition government which was an awkward power-sharing arrangement based upon two opposing political parties – the Sri Lanka Freedom Party and the United National Party – which are longstanding rivals, manages to stay together, the remainder of its tenure was indeed characterised by an unwillingness to deal with many of the problems the previous administration also failed to address: persistent corruption; a lack of accountability for alleged wartime abuses; an inability or unwillingness to find a durable political solution to the country’s longstanding ethnic conflict. The new year may witness further disagreements between the two parties which are not conducive to the political stability of the country thereby resulting in political uncertainty in the future.

Right direction

In conclusion, the Sri Lankan people were undergoing great difficulties with increased taxation, rising commodity prices resulting in high cost of living under the Sirisena-Wickremesinghe administration when former President Mahinda Rajapaksa was appointed Prime Minister and for that short period the people were granted several relief measures such as lowering of fuel prices and prices of many food items and relief for farmers with low fertiliser prices.

The present PM Ranil Wickremesinghe has taken the cue and reduced fuel prices which although belated, is a step in the right direction. Sri Lankans eagerly await further reduction of the cost of living in these difficult times.
(The writer is an Attorney-at-Law with LLB, LLM, MPhil.(Colombo)-keerthisinghel@yahoo.co.uk))

1 Comment »

Single presidential candidate from SLFP-SLPP alliance: MR

January 4th, 2019

Lahiru Pothmulla Courtesy The Daily Mirror

Former president and Opposition Leader Mahinda Rajapaksa said yesterday they would field a single presidential candidate from an alliance formed by the Sri Lanka Freedom Party (SLFP), the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) and others.

He said this after assuming duties in the New Year at his office at the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) head office in Battaramulla.

When asked about their presidential candidate Mr. Rajapaksa said they would not field two candidates.

We will reveal who the candidate is at the right time. Now we are trying to form a broad alliance. We will all get together and field one candidate instead of two. As SLFP Chairman, President Maithripala Sirisena is strengthening the SLFP. This will not be an obstacle to form an alliance,” he said.

Responding to reports that former president Chandrika Bandaranaike Kumaratunga may join the United National Party (UNP) together with 18 SLFPers, Mr. Rajapaksa said he did not think the SLFP MPs would do so.

If they joined the UNP, it would only intensify whatever the internal issues the UNP already has and we are not going to field Ms. Kumaratunga as our presidential candidate,” he said and added that they would fulfil the role of the opposition in parliament with or without the office allocated for the opposition leader and other facilities.

Mr. Rajapaksa said 2019 would be an election year and it was vital to strengthen their political camp to face them.

Commenting on the 50-day government they formed at the end of last year, he said there were mixed reactions from the people over the move.

Some say it was a good move and others have opposing views. Had we waited till an election, national assets would have been sold and a constitution with federalist features would have been adopted. Since the SLFP was also with the government, they enjoyed the majority in parliament. The SLFP’s decision to break away from the government is a victory we achieved,”

7 Comments »

Ministry Secretaries told to comply with circular on appointment of SOEs heads

January 4th, 2019

Courtesy Adaderana

President Maithripala Sirisena has informed the Secretaries to the Ministries that it is a must to act according to the circulars issued by the Secretary to the President when appointing Chairpersons and members to Boards of Directors of State Owned Enterprises (SOEs) including the statutory boards and public corporations.

The circular numbered PS/PCMD/19/2018 signed by the Secretary to the President has been issued on December 31, 2018. Furthermore, the President took steps to appoint a Committee to submit recommendations after inquiring the qualifications of the individuals to be appointed as Chairpersons or members to Director Boards of State enterprises.

The Secretary to the President chairs the Committee to review the appointments, while other members of the Committee are President’s Senior Advisor W.J.S. Karunaratne, two representatives appointed by the Prime Minister and a representative of the Secretary to the Ministry of Finance.

The President also instructed the Secretaries of Ministries to forward the names of the currently appointed Chairpersons and members of the Board of Directors to this committee to submit their recommendations after examining their qualifications.

President Sirisena further stated that he will send written instructions to all ministers in the near future, the President’s Media Division said.

The President made these remarks during a meeting held at the Presidential Secretariat, yesterday (03) with the Ministry Secretaries.

The President also pointed out that irregularities were emerging due to the fact that regular reports on vehicles of the government were not regularly maintained. As such, he instructed the Ministry of Finance and the Ministry of Transport to jointly schedule a programme to regularize the details and facts of the vehicles of the government in order to evade such circumstances in the future.

President Sirisena also instructed the officials to maintain the details of the vehicles belonging to the government in a manner where any person can obtain the facts easily through the internet.

Thus the President instructed that the each secretary of the ministry should visit the departments and institutes under their ministry at least once in three months to meet the office staff and to find out its procedure and issues.

The President also highlighted the importance of taking action in all the Ministries to assist the initiatives to prevent the drug abuse and pointed out the importance of establishing a Drug Prevention Unit in each state institution, and fulfill their respective duties according to circulars issued in recent years.

The Gramashakthi People’s Movement was launched to free the people from poverty, and steps are being taken to implement it as a broad people’s movement in the future. The President said that the dedication of all state officials, including secretaries of Ministries is essential in this endevour.

The President also pointed out that all stakeholders should fulfill their respective obligations and responsibilities in a way that they would make the government’s 2020 goals more ambitious by delivering the development benefits to all the citizens for the benefit of the country’s development and people’s well-being.

Secretary to the President Mr. Udaya R. Seneviratne and ministry secretaries were also present on this occasion.

-PMD

No Comments »

ෆොන්සේකාට අනියම් ඇසුරකින් දරුවෙක්.. කෝප වී බිරිදගේ හිසේ පොල්තෙල් වත්කරයි.. ආප්ප වාටියකට හමුදා සෙබළුන් දණගස්වයි..- ෆොන්සේකා තෙවරප්පෙරුම ගැටුම සීමාව පනී..

January 4th, 2019

 lanka C news

සරත් ෆොන්සේකා මහතා විදින ලද සිර දඬුවමක් නැති බවත් ඔහුට සියළු පහසුකම් සලසා තිබූ බවත් නියෝජ්‍ය ඇමති පාලිත තෙවරප්පෙරුම මහතා පවසයි.

ෆොන්සේකා මහතාට සිරගෙදර තුලට ගෙන ගොස් දීමට නොහැකි වූයේ ගෑණියෙක් පමණක් යයිද ඔහු කියා සිටී.

සරත් ෆොන්සේකා මහතා විසින් ඊයේ දිනයේ දක්වන ලද අදහස්වලට පිලිතුරු ලෙස ඔහු මෙම අදහස් පල කලේය.

ෆොන්සේකා මහතා කෝප වී සිය බිරිදගේ හිසේ පොල්තෙල් වත්කල බවත්, ආප්පයක වාටින නැතැයි කියා හමුදා සෙබලුන්ට දණ ගැස්වූ බවත් ෆොන්සේකාට අනියම් ඇසුරකින් දරුවෙක්ද සිටිනා බවටත් ඔහු චෝදනා කලේය

No Comments »

අපි පාර්ලිමේන්තුවේ ඉන්න තුරු රනිල් වික‍්‍රමසිංහ එක`ගවුනු සුමන්දිරම්ගේ ව්‍යවස්ථාව කිසිදිනෙක සම්මත කරන්න ඉඩ තියන්නේ නැහැ. පාර්ලිමේන්තු මන්තී‍්‍ර සෙහාන් සේමසිංහ මහතා

January 4th, 2019

පොදුජන පෙරමුණ මාධ්‍යායතනය

අද (04/01/2019)  දින මාධ්‍ය සාකච්ඡුාවට සහභාගි වූ නියෝජිතයින්
 පාර්ලිමේන්තු මන්තී‍්‍ර සෙහාන් සේමසිංහ මහතා
 පාර්ලිමේන්තු මන්තී‍්‍ර සනත් නිශාන්ත මහතා

පස්වෙනි වරටත් රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා අගමැති වෙලා පාර්ලිමේන්තුවේ කරපු පළවෙනි ප‍්‍රකාශයෙන් ඇ`ගිල්ල දිග් කලේ මාධ්‍යයට. අවුරුදු හතරක් තිස්සේ ආණ්ඩුව රට විනාශ කරමින් සදාචාරය සංස්කෘතිය විනාශ කරමින් කළ දේ මාධ්‍ය රටට හෙළි කළා. අගමැතිධූරය දරන අවසන් අවස්ථාවේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා මාධ්‍ය හැදින්වූයේ කලූ මාධ්‍ය ලෙසයි. කලූමාධ්‍ය සංස්කෘතිය වෙනස් කරන්න ආණ්ඩුව පියවර ගන්න බව කිව්වා. මාධ්‍ය මර්ධනය සදහා අණ පනත් පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කරන්න සූදානමක් තියෙනවා. මාධ්‍ය නිහ`ඩ කලේ නැත්නම් රනිල් වික‍්‍රමසිංහ ආණ්ඩුවට ඉදිරියට යන්න බැහැ. එහි පියවරක් විදියට තෝරාගත් මාධ්‍ය සදහා දැන්වීම් ලබා දීම නතර කළා. හිරු හා දෙරණ තෝරා ගෙනයි මේ ප‍්‍රහාරය පටන් ගත්තේ. හෙට දිනයේ අනෙක් මාධ්‍ය ආයතනවලටත් මේ දේ වෙන්න පුලූවන්. 70%ක් පේක්ෂකයින් නරඹන නාලිකාවලට දැන්වීම් නොදීමෙන් වෙන්නේ රාජ්‍ය ආදායම අඩු වීමයි. ආණ්ඩුවේපළවෙනි පියවර මාධ්‍ය නිහඩ කිරිමයි.

රජයේ මැතිඇමැතිවරු එකිනෙකා බැන ගන්නවා. මේක අස්ථාවර කුමන්ත‍්‍රණකාරී ආණ්ඩුවක් නිසා ඒකේ තනතුරු බෙදා ගන්න බැරිව හැල හැප්පීම් යනවා. රටේ ව්‍යවස්ථාදායකය නියෝජනය කරන මන්තී‍්‍රවරයාගේ භූමිකාව ඉටු කරනවා වෙනුවට ඇමැතිධූර ලබා ගැනීම කෙරෙහි මේ අයගේ අවධානය යොමු වෙලා තියෙන්නේ. පසුපෙළ මන්තී‍්‍රවරුන්ගේ මේ ගැටුම රනිල්් වික‍්‍රමසිංහගේ තවත් කුමන්ත‍්‍රණයක් වෙන්න පුලූවන්. රටේ තියෙන අර්බුද ජනතාව අතරට යාම වළක්වන්න මේ විදියටම රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා මීට පෙරත් කටයුතු කර තිබෙනවා. පසුපෙළ මන්තී‍්‍රවරු හරහා මේ කි‍්‍රයාත්මක කරලා තියෙන්නේ නැවතත් ජාතික ආණ්ඩුවකට යන්න දරන උත්සාහයක්. ඩග්ලස් දේවානන්ද මහතා තනි පක්ෂයක් තනි මන්තී‍්‍රවරයෙක් විදියට පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරමින් සිටින නිසා රජය එතුමා ඉදිරියේ දණින් වැටිලා ජාතික ආණ්ඩුවකට යන්න ඉල්ලා සිටියා. එතුමා තමන්ට ඡුන්දය දීපු ජනතාවගේ ගෞරවය ආරක්ෂා කරමින් තමන්ට ඡුන්දය දුන්න ජනතාව වෙනුවෙන් සිටියා. දැන් ජාතික ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කරන්න විදියක් සොයමින් ඉන්නේ.

ඊයේ අගමැතිවරයා ඇමැතිධූර බලාගෙන ඉන්න මන්තී‍්‍රනවරු කිහිප දෙනෙක් අරලිය ගහ මන්දීරයට ගෙන්වූවා. ඒ ඇමැතිකම ලැබෙන තුරු ඔවුන්ට විෂයයන් වල වගකිම් බාරදෙන බව ප‍්‍රකාශ කළා. ජාතික ආණ්ඩුවකට යන්න මොවුන් කල් මරමින් මොවුන් ඉන්නේ. කුමන්ත‍්‍රණයක් ම`ගින් ජාතික ආණ්ඩුවකට යනවා නම් ඔවුන් ගැන ජනතාව බලාගනියි. අගමැතිතුමාට ඕනේ ඇමැතිකම් ලබා දීලා මන්තී‍්‍රවරු නිහඩ කරලා තියා ගන්නයි. නැවත වරක් ජනතාවගේ ඇස්වලට වැලි ගැසීමට දරන මේ උත්සාහයට හසු වෙන්න එපා කියලා අපි ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා.

අද ආණ්ඩුවේ හිතවතා දෙමළ සන්ධානයයි. දෙමළ සන්ධානයෙත් කිහිපදෙනයි මේ උත්සාහයේ ඉන්නේ. බලහත්කාරයෙන් විපක්ෂනායක කාර්යාලයේත්, විපක්ෂනායක නිල නිවසෙත් ඉන්නවා. රනිල් වික‍්‍රමසිංහ කරපු දේමයි මේ ගොල්ලෝ කරන්නේ. විපක්ෂනායකධූරය දැවැද්දෙන් ලැබුණු දෙයක්වත් භූදලයවත් නෙවෙයි. පාර්ලිමේන්තුව පත්කරන්නෙත් වෙනස් කරන්නෙත් ජනතාව. මේ තනතුරු වෙනස් කරන්නෙත් ජනතාවයි. එදා අගමැතිධූරයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඉවත් කරන්න කුමන්ත‍්‍රණය කරපු විදියටම අද විපක්ෂනායකධූරයෙනුත් ඉවත් කරන්නයි මේ අය හදන්නේ. පුලූවන්නම් මන්තී‍්‍රධූරයෙනුත් ඉවත්කරයි. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ කණ්ඩායමට හිතවත් අය වගේම විරුද්ධ අයත් ඉන්නවා. සාධාරණත්වයේ නාමයෙන් හා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ නාමයෙන් ඇස් ඇරලා රනිල් වික‍්‍රමසිංහ සහ සුමන්දිරම් මන්තී‍්‍රවරයා ගෙනයන වැඩපිීළිවෙල දිහා බලන්න. ඔවුන්ට බටහිර බලවේගයන් වලින් භාර¥පු වැඩපිීළිවෙලයි මේ කරමින් සිටින්නේ. රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා ආණ්ඩුකරන හැම අවස්ථාවකට දෙමළ සන්ධානය මේ විදියට ගිවිසුම්වලට ආවා.

එජාපය සුමන්දිරම්ලාව බළල් අතක් විදියට භාවිතා කරන බවයි බොහෝ අය කිව්වේ. නමුත් මේ සිද්ධවෙන දේවල් එක්ක බලපුවම පේන්නේ සුමන්දිරම් මන්තී‍්‍රවරයාගේ බළල් අතක් බවට එක්සත් ජාතික පක්ෂය පත්වෙලා තියෙනවා කියන එකයි. ව්‍යවස්ථාව ඔවුන්ගේ ප‍්‍රමුඛ කාර්යය. රට බෙදන, ජාතීන් අතර අසමගිය ඇති වෙන, ජනතාව විරුද්ධ ව්‍යවස්ථාව ගෙන ඒමයි මේ අයට අවශ්‍ය. තුනෙන් දෙකක් බලයක් සහිත රනිල් වික‍්‍රමසිංහ ආණ්ඩුවක් ඔවුන්ට අවශ්‍ය වෙලා තියෙන්නේ. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ඉ`දගෙන ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ වගේ පෙනී ඉන්න අයත් ඉන්නවා. අපි පාර්ලිමේන්තුවේ ඉන්න තුරු රනිල් වික‍්‍රමසිංහ එක`ගවුනු සුමන්දිරම්ගේ ව්‍යවස්ථාව කිසිදිනෙක සම්මත කරන්න ඉඩ තියන්නේ නැහැ. අද ආණ්ඩුව පවත්වා ගෙන යන්න බැරි තත්ත්වයක් ඇති වෙලා. ඇමැතිකම් ගත්ත අය සතුටු නැත්නම් ආණ්ඩුවේ එකිනෙකා කුලල් කා ගන්නවා නම් පවතින පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරලා නව පාර්ලිමේන්තුවයක් පත් කර ගැනීමට මැතිවරණයක් පවත්වන්න.

ආණ්ඩුව අයවැය ගේන්න සූදානම්. මැතිවරණයක් ඉලක්ක කරගත්ත මේ අයවැයෙන් ඒ සදහාම වූ බදු ප‍්‍රතිපත්තියක් එකතු වෙන්න ඉඩ තියෙන බව මේ වන විට විද්වතුන්ගේ අදහසයි. 2018 වෙද්දි රුපියල් බිලියන 11800 දක්වා ණය ගත්තා. ණය ගත්තේ රුපියල් බිලියන 7000 ණය ගෙවනවා කියලා. නමුත් ඒක වුනේ නැහැ. ආණ්ඩුව දැන් ආයෙත් විදෙස් ණය ගන්න සූදානම්. රුපියල් බිලියන 550ක් 2019 මුල භාගයේ ගන්න සූදානම්. ආර්ථිකය දුර්වල වීමේ වගකීමත් රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතාගේ ආණ්ඩුව භාර ගන්න ඕනේ. ආර්ථීක වර්ධන වේගය කඩා වැටිලා, ජාත්‍යන්තර සංවිධාන අපේ රට ආර්ථික දර්ශකවල පහලට දැම්මේ මහ බැංකු හොරකම නිසයි. තවදුරටත් මහ බැංකු සිද්ධිය ගැන ස්වාධීන පරික්ෂණයක් වෙන්නේ නැති බව මේ ආණ්ඩුව පත්වීමෙන් පැහැදිලි වෙනවා. රුපියල් 3000 අල්ලසක් ගත්ත පොලිස් නිලධාරියා බන්ධානගාරගත කරලා කෝටි ගණන් වංචා කරපු මහබැංකු හොරු නිදැල්ලේ. අත් අඩංගුවට අරන් ස්වාධීන පරික්ෂණයක් පවත්වනවා නම් පළමුව අත් අඩංගුවට ගන්න ඕනේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ අගමැතිවරයායි.

කෙටි කාලීන ආණ්ඩු වෙනස නිසා අද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා දෙමළ සන්ධානය අන්ත අසරණ වෙලා ඉන්නවා.
නිල කාර්යාල හා නිල නිවාසවල බලෙන් ඉන්න අයගෙන් ඊට වැයවූ මුදල් අය කරගැනීමට ඉදිරියේදී පියවර ගන්නවා.
පාලිත රංගේ බණ්ඩාර අපේ කණ්ඩායමට එකතු කර ගැනීම නතර කලේ මමයි.

පාර්ලිමේන්තු මන්තී‍්‍ර සනත් නිශාන්ත මහතා
අපේ පාක්ෂිකයෝ කියන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්තයා අගමැතිකම නොගත්තා නම් හො`දයි නේද කියන අවස්ථා තියෙනවා. රටේ මිනිස්සු දැක්කා ඇත්ත ආණ්ඩු කවුද? ඇත්ත විපක්ෂය කවුද? පාර්ලිමේන්තුව විකෘතියි නේද කියන දේ. කතානායක අසුනේ සිටියෙත් විපක්ෂ නායක ධූරයේ සිටියේත්, අගමැතිධූරයේ සිටියෙත්, විපක්ෂයේප‍්‍රධාන සංවිධායක ධූරයේ සිටියේත් හංසයා දිනවන්න කටයුතු කරපු අයයි. කෙටි කාලීන ආණ්ඩු වෙනස නිසා අද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා දෙමළ සන්ධානය අන්ත අසරණ වෙලා ඉන්නවා.

අපි ඒ තීින්දුව නොගත්තා නම් මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්තයා අදත් මන්තී‍්‍රවරයෙක් විතරයි. ඒ තීන්දුව නිසා අද මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්තයා විපක්ෂ නායක වෙලා ඉන්නවා. ශී‍්‍රලනීපය එජාපය විරසක වෙලා. ජනාධිපතිතුමා අගමැතිතුමා ඉදිරියේ අගමැතිතුමා වැඩ කරපු විදිය ප‍්‍රසිද්ධියේ කියපු ආකාරය ජනතාවට දැක ගන්න ලැබුණා. අද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට විපක්ෂයේ ප‍්‍රධාන සංවිධායකධූරය අහිමි වෙලා හතර අතේ දුවනවා. සම්බන්ධන් මහත්තයාලා නිල නිවෙස් බලහත්කාරයෙන් අල්ලා ගෙන ඉන්නවා. ඉදිරියේ දි අපි නිල නිවසකට වැය වන මුදල කාර්යාලයක් පවත්වා ගෙන යන්න වැයවන මුදල කොයි තරම්ද කියලා සොයා බලනවා. අපි දන්න විදියට පොදු දේපල පරිහරණයේදී අලාභය රුපියල් ලක්ෂයකට වැඩි නම් ඇප ලැබෙන්නේ නැහැ. මාස කිහිපයක්වත් රක්ෂීත බන්ධනාගාරයේ ඉන්නත් වෙනවා.

ජනතාවගේ අවධානය වොනතකට යොමු කරන්නත් මේ වෙද්දි එජාපයේ කට්ටිය පියවර අරන් තියෙනවා. පාලිත රංගේ බන්ඩාර කාලයකට ඉස්සෙල්ලා අපේ පස්සෙන් ආවා. ඒ දුරකතන සංවාද අදත් අපි දකිනවා. මේ සියලූ දේ කතා කරන විට පොදුජන පෙරමුනේ සංවිධාන කටයුතු කරපු මම කිව්වා පාලිත රංගේ බන්ඩාර අපිට එකතු කර ගන්න එපා. අපේ දිස්ති‍්‍රක්කයේ 34ක් අමුඅමුවේ මරා දැමුවා කියලා. මමයි ඔහුව ගැනීම වැලැක්වූවේ. පාලිත තෙවරප්පෙරුමයි සරත් ෆොන්සේකායි අද මරා ගන්නවා. ඒ අයට තියෙන්නේ ජනතාවට සේවය කිරීමේ අවශ්‍යතාවයක් නෙවෙයි. හරින් ප‍්‍රනාන්දුලා වගේ අය කිව්වා ලොම් හැරුණු අය ඉවත් කරන්න ඕනේ කියලා. ටිකිරි මොලේ තියෙන රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහත්තයා සහන මල්ලක් එක්ක අයවැයක් ගෙනත් ඉක්මනින් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට යන්නයි සූදානම. ඊට පස්සේ ඔහු ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වෙයි. මේකටයි ඔහු සූදානම් වෙන්නේ. අපේ ගම්වල මිනිස්සු අසරණ වෙලා. ආර්ථීකය කඩා වැටිලා.

No Comments »

වත්මන් අර්බුදය හමුවේ වැඩකරන ජනතා න්‍යාය පත‍්‍රය

January 4th, 2019

2019-01-03 දින කොළඹ මහජන පුස්තකාලයේ පැවති ‘වත්මන් අර්බුදය හමුවේ වැඩකරන ජනතා න්‍යාය පත‍්‍රය’ ජනගත කිරීම අවස්ථාවේ කම්කරු අරගල මධ්‍යස්ථානයේ සංවිධායක ලේකම් දුමින්ද නාගමුව දැක්වූ අදහස්

අපි මේ මුහුණ දෙමින් ඉන්න දේශපාලන අර්බුදය ඉස්සරහ පිට වැඩකරන ජනතාවගේ න්‍යාය පත‍්‍රය කුමක්ද? එය කෙසේ විය යුතුද කියලා මේ රටේ වැඩකරන ජනතාවත් එක්ක ඒ සාකච්ඡුාව ගන්න ඕන. 1990 දශකය ආරම්භ වනවාත් එක්කම විශාල මතවාදයක් ඉදරිපත් වුණා, ඉතිහාසය අවසන් කියලා. ෆ‍්‍රැන්සිස් ෆුකුයාමා තමයි මේ අදහස ඉදිරියට ගෙනාවේ. ඉතිහාසය අවසන් කියලා ඔහු කිව්වේ මොකක්ද? ඔහු කිව්වේ මිනිස් ඉතිහාසය අවසන් කියලා නොවෙයි, ගෙවිච්ච සියවස් එක හමාරක පමණ කාලය තුළ මිනිස් ඉතිහාසයේ ප‍්‍රධාන දේශපාලන මතවාද තුනක් අතර ගැටුමක් තිබුණා. ඒ ලිබරල්වාදය, ජාතිවාදය සහ මාක්ස්වාදය අතර. ඒ ගැටුම ඉවරයි, මෙතනින් එහාට තවදුරටත් පවතින්නේ එක දහමයි, ඒ ලිබරල්වාදය කියලයි ඔහු කිව්වේ.
නමුත් අපි දන්නවා පහුගිය දශකය වන විට ඔහුම ඔහුගේ කලින් අදහස ප‍්‍රශ්න කරමින් ඉන්නවා. ඒ දේශපාලන සංකල්පය අද ප‍්‍රායෝගික තත්වයේදී ඇති තරම් අභියෝගයට ලක් වෙලා තිබෙනවා. ලිබරල්වාදය හැම රටකදීම අද තියුණු අර්බුදයකට මුහුණ දීලා තිබෙනවා.
මේ වනවිටත් ලෝක දේශපාලනය තුළ ජාතිවාදය රටවල් තුළ ජනප‍්‍රිය වෙමින් තිබෙනවා. 1990 දශකය ආරම්භ වීමත් එක්ක ලෝකය තනි කඳවුරකට ගියා. නමුත් අද වන විට කඳවුරු ගණනාවක් නිර්මාණය වෙලා. ඒ කඳවුරු අතර ගැටුම තිබෙනවා. ඒ වගේම ඒ රටවල් තුළ ජාතිවාදය වර්ධනය වෙමින් තිබෙනවා. ට‍්‍රම්ප්ගේ මැදිහත්වීම, බි‍්‍රතාන්‍ය යුරෝපා සංගමයෙන් ඉවත්වීම පිටුපස තිබෙන්නේ ඒක. සමාජවාදී යැයි කියන චීන කොමියුන්ට් පක්ෂය යම් ජාතිවාදී ලක්ෂණ සහිතවයි කටයුතු කරමින් ඉන්නේ. මෝඩි හරහා ඉන්දියාව අඛණ්ඩ ඉන්දියාවක් නිර්මාණය කිරීමේ උත්සාහය රුසියාවේ පුටිංගේ මැදිහත්වීම තුළ වගේ බොහෝ රටවලව මැතිවරණවලින් පවා පෙනෙන්නේ ඒ ප‍්‍රවණතාව.
ලංකාවේත් ලෝකයේත් බහුතරයක් දෙනාට ජාතිවාදයට එරෙහිව ලිබරල්වාදය දෙසට නැඹුරු වෙන්න සිද්ධ වෙලා තිබෙනවා. මේ අභියෝගය ඉදරියේ තමන්ගේ න්‍යාය පත‍්‍රය හරියටම සකස් කර ගන්න එකයි, හරියටම සුසර කර ගන්න එකයි අද වැඩකරන ජනතාවට තිබෙන අභියෝගය. ලිබරල්වාදයත්, ජාතිවාදයත් අප ඉස්සරහට ගේන සටන් පාඨ අපි ඉතිහාසය පුරා ඇති තරම් අත්විඳලා තිබෙනවා.
රනිල් වික‍්‍රමසිංහලා මෛත‍්‍රිපාල මැදින් පැනලා පහුගිය කාලයේ ලබා දුන්නු ජවයත් පාවිච්චි කරලා ලිබරල් න්‍යාය පත‍්‍රය පෙරට ගන්න උත්සාහ කරමින් ඉන්නවා. රාජපක්ෂලා සුපුරුදු පරිදි ජාතිවාදී සටන් පාඨ ඉදිරියට දාලා දේශපාලන බලය ඩැහැ ගන්න උත්සාහ කරනවා.
මේ ජාතිවදාය, ලිබරල්වාදය කියලා දවටනවල ඔතලා ගේන වැඩපිලිවෙළ එකම වැඩපිළිවෙළක්. එකම ටොෆිය වික‍්‍රමසිංහලා ලිබරල් කොළයේ ඔතනවා, රාජපක්ෂලා ජාතිවාදී කොළයේ ඔතනවා. ආර්ථිකවය සම්බන්ධයෙන් මේ අයගේ ප‍්‍රතිපත්ති එකයි.
විශ‍්‍රම වැටුප් සම්බන්ධ ප‍්‍රශ්නය ගත්තොත්… එජාපය බලයට ආපු ගමන් ගෙනාපු 2016 අය වැය, රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ විශ‍්‍රාම වැටුප කැපුවා. දැනුත් දෙන පත්වීමේ ලිපියේ ලියන්නේ රජය ගන්නා තීරණයකට යටත් විය යුතු වේ කියලා. වික‍්‍රමසිංහලා විතරද මේක කළේ. නෑ. රාජපක්ෂලා තමයි 2006 විශ‍්‍රාම වැටුප කප්පාදු කළේ. ඒක නතර කළේ වෘත්තීය සමිති මැදිහත් වෙලා.
අර්ථසාධක අරමුදල කොල්ලකන්න රාජපක්ෂලාත් කැස කැව්වා, මේ අයත් කැස කවනවා. රොෂේන් චානකලා ජීවිත පරිත්‍යාග කරලා තමයි ඒ උත්සාහය පරාජය කරන්න පුළුවන් වුණේ. මේ වගේ ලැයිස්තුවක් අරගෙන කතා කරන්න පුළුවන්. අපට පැහැදිලිව පෙනෙන එක දෙයක් තිබෙනවා. ඒ තමයි ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියේදී දෙගොල්ලන්ටම තියෙන්නේ එකම වැඩපිළිවෙළයි.
නමුත් දේශපාලනය කරද්දී කාටද ආමන්ත‍්‍රණය කරන්නේ? ගමටද? නගරයටද? කියන ප‍්‍රශ්නෙදි, කතා කරන භාෂාවේ වෙනස්කම විතරයි ඔවුන්ට දේශපාලනයේදී වෙනසක් විදියට අපි ඉස්සරහට ගේන්න පුළුවන් වෙලා තිබෙන්නේ.
මේ කඳවුරු දෙක නැවතත් සූදානම් වෙමින් ඉන්නවා, ජනමතය කොල්ල කන්න. ඊළග මැතිවරණවල සූදානම් වෙන්නේ ඒකට. මේ ව්‍යාජයට එරෙහිව නව වැඩපිළිවෙළක් ඉස්සරයට ගෙන එන්න අපට අවශ්‍යයි. නව කේන්ද්‍රයක් ගොඩනගන්න අවශ්‍යයි. ඒ කේන්ද්‍රය ගොඩනැගීමේදී වැඩකරන ජනතාවට විශාල වැඩකොටසක් පැවරී තිබෙනවා. වැඩකරන ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් රැුකෙන වැඩපිළිවෙළකට කම්කරු පන්තිය සූදානම් කර ගන්නේ කොහොමද? ඒක තමයි අපි ඉදිරියේදී තිබෙන අභියෝගය.
අපි හිතනවා විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය අහෝසි කිරීම අප දිනා ගත යුතු දෙයක්. නමුත් මේ සටන් පාඨයට අපි තවත් කීපාරක් රැුවටෙනවාද? 1994 චන්ද්‍රිකා, 2005 මහින්ද, 2010 ෆොන්සේකා, 2015 මෛත‍්‍රී… දැන් එක්සත් ජාතික පක්ෂය. නවලිබරල් ධනවාදය ආරම්භ කළ හැම රටකම ඒක ආරම්භ කළේ විධායකය, අධිකරණය, ව්‍යවස්ථාදායකය අතර තිබෙන සංවරණය හා තුලනය බිදිමින්. නවලිරබල් ධනවාදය වැඩිපුර බලය තහවුරු කරන්නේ විධායටය සහ අධිකරණයට මිසක් ව්‍යවස්ථාදායකට නොවෙයි. අපි අත්දැකීමෙන් ඒක දන්නවා.
කම්කරු පන්තිය වැඩවර්ජනවලට ආවාම විධායකය කියනවා ඒක අත්‍යවශ්‍ය සේවාවක් කියලා. ඊළගට අධිකරණය කියනවා වැඩවර්ජන කරන්න බෑ කියලා. ව්‍යවස්ථාදායකය බලවත් කරන ප‍්‍රතිපත්තියක් නොවෙයි, නවලිබරල් ප‍්‍රතිසංස්කරණ හඳුන්වා දුන් රටවල්වල සිද්ධ වුණේ.
මේ රටේ වැඩකරන ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න මල්ල දිහා බැලූවාම ඒක විසඳන්නේ කොහොමද? විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය වෙනස් කරලා අගමැතිට බලය පැවරුවාම ඒ ප‍්‍රශ්න විසඳෙනවාද? ඒ අලූත් තත්වය අස්සෙන් රිංගලා මේ වැඩපිළිවෙළම ඉදිරියට ගෙන යන්න බැරිද? අපි මේ වගේ ප‍්‍රශ්න සිය දහස් ගණනක් අහන්න ඕන. නැත්නම් අපිට හැමදාම වෙන්නේ අඩු නපුර තෝර තෝර ඉන්න. හැමදාම අඩු නපුරක් තියෙනවා.
රනිල් අධිරාජ්‍ය ගැතියෙක්, ඒ නිසා රනිල් පරද්දන්න රාජපක්ෂ දිනවමු කියනවා. එයාත් මූල්‍ය අරමුදලේ පදේට නටනවා. එකම වෙනස එයාට චීනයෙන් ණය ටිකක් හම්බ වුණා. හොදට මතක තියා ගන්න ඒ ණය පිටුපස්සේ ලොකු අර්බුදයක් තිබෙනවා. චීන ණය සම්බන්ධ වෙලා තිබෙන්නේ චීනය සහ ඇමරිකාව අතර ගැටුමට. චීනයෙන් ණය ගත්ත රටවල් දහයක් දොළහක් අද දේශපාලන අර්බුදවලට ගොදුරු වෙලා තිබෙනවා. අප‍්‍රිකාවේ ජිබූති රාජ්‍යයේ චීනයේ, ප‍්‍රංශයේ, ඇමරිකාවේ යුද හමුදා කඳවුරු පිහිටුවලා තිබෙනවා. මූල්‍ය අරමුදලේ ණය ගත්තත් ඒක පිටුපසත් අර්බුදයක් එනවා. ලෝකයේ යුද උණුසුමක් වර්ධනය වෙන වෙලාවක මේ රට ඒ යුද උණුසුමේ ගොදුරක් බවට පත් වෙනවා. ඒ අවදානම ඉදිරියේ අපි අද ඉන්නේ.
ඒ නිසා එක පැත්තකින් මූල්‍ය අරමුදල, ලොක බැංකුව, යුරෝපය, එක්සත් ජනපදය, ඉන්දියාව මැදිහත් වෙලා ක‍්‍රියාත්මක කරන ප‍්‍රතිපත්තිය වගේම අනෙක් පැත්තෙන් ඒ ටික සහ චීනය මැදිහත් වෙලා කරන ප‍්‍රතිපත්තිය ගෙන එන්නේ අර්බුද.
දැන් පාර්ලිමේන්තුව ශක්තිමත් කරනවා කියන්න පුළුවන්ද? අර අර්බුදය අස්සේ මන්ත‍්‍රීවරු දවස ගානේ විකිණෙනවා. මේ විකිණෙන පාර්ලිමේන්තුවටද කියන්නේ ශක්තිමත් කරනවා කියලා. මේ ගොඩනගලා තියෙන මේ බල කණුවලට සාමාන්‍ය ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විසඳන්න පුළුවන් වෙලා නෑ. ඒ නිසා අද අවශ්‍යයි, මේ දේශපාලන ප‍්‍රශ්නය මේ අර්ථයෙන් තේරුම් ගන්න. ක්ෂණික ප‍්‍රශ්නවලට ක්ෂණික විසදුම් ඉදරිපත් කිරිම අපිට තේරුම් ගන්න පුළුවන්. නමුත් දැන්වත් අපි අපේ න්‍යාය පත‍්‍රය, අපේ ප‍්‍රශ්නය වේදිකාවට ගන්න ඕන. ඒ නිසා තමයි වැඩකරන ජනතාවට තමන්ගේම න්‍යාය පත‍්‍රයක් අවශ්‍ය වෙන්නේ.
වැඩකරන ජනතාවගේ න්‍යායා පත‍්‍රය ඉදිරියට ගන්නවා නම් අපට තිබෙන ප‍්‍රමුඛ ප‍්‍රශ්නය තමයි බෙදී යාමේ වසමතාව. මේ බෙදී යාමේ විසමතාව සලකන්නේ නැති වැඩපිළිවෙළක් ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න කතා කරන වැඩපිළිවෙළක් නොවෙයි. ඇති නැති පරතරය ගැන කතා නොකරන වැඩපිළිවෙළක් ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න නියෝජනය කරන්නේ නෑ.
2016 ඔක්ස්ෆෑම් කියන ලාබ නොලබන ආයතනය වාර්තාවක් නිකුත් කළා. ඒ වාර්තාවේ කියනවා 2016 වසරේ ලෝකයේ ජනගහනයෙන් දුප්පත්ම බාගයේ වත්කම් සහ පොහොසත්ම පුද්ගලයන් 62 දෙනාගේ වත්කම් සමානයි කියලා. 2017 ඔවුන්ගේම වාර්තාවේ ඔවුන් කියනවා ලෝකයේ දුප්පත්ම ජනගහනයේ වත්කමයි, ලෝකයේ පොහොසත්ම අට දෙනාගේ වත්කමයි සමානයි කියලා.
ඒ වගේම ඔවුන් ඉදිරිපත් කළ වාර්තාවට අනුව ආදායම් බෙදී යාමේ විසමතාව ලෝකයේ පොහොසත්ම සියයට එක, ලෝක ආදායමෙන් 47%ක් ලබා ගන්නවා. 2016 වන විට ඒක 49% දක්වා වැඩි වුණා. දැන් ඒක සියයට පනහ ඉක්මවවලා.
ලංකාවේ දත්ත පරිශීලනය කරන්න ලැබෙන්ේ අඩුවෙන්. නමුත් ලංකාවේ ප‍්‍රධාන සමාගම් සියයයේ පසුගිය ගෙවිච්ච අවුරුදු ත-න ත-ළ ඔවුන්ගේ වත්කම් ප‍්‍රසාරණය වෙලා. 2016 15., 2016 ……………………. ප‍්‍රසාරණය වෙලා. 2014-15 5%, 2016-17 13% ලාභ ප‍්‍රතිශතය වැඩි වෙලා. අර්බුදය තිබෙන්නේ කාටද? මේ සමාගම් ජාලයටදඃ නෑ. ඔවුන් ලාභ පිට ලාභ අරන් තිබෙනවා. රජය…? ආණ්ඩුවට විය හියදම් කර ගන්න බැරි වුණාම කාටද පටවන්නේ? ඒක පටවන්නේ මේ රටේ සාමාන්‍ය ජනතාවටද? අර්බුදයක් තිබෙනවා. ඒක තියෙන්නේ මේ රටේ සාමාන්‍ය ජනතාවට.
2017 වෙද්දි බිලියනව ……… පවුලේ සියයේ ත්කම්.

………………………………………
ඇත්ත ඒවා මීට වඩා ගොඩක් ලොකුයි.
ලාභය බිලියන 200ක් ශුද්ධ ලාභය සොයනවා. මේ ශුද්ධ ලාභය, සේවකයෙක්ගේ වැටුප 40000යි කියලා හිත-වොත්, පවුල් සියයක් අත ගොඩගැහෙන මේ පංග-ව ගත්තොත් සේවකයන් ලක්ෂ හතරකට අවුරුද්දක් වැටුප් ගෙවන්න පුන්‍දාවන්. මේ ඇති නැති පරතරයට පිළිබි ප5ශ්නය වේදිකාවට ගන්නේව කවද්ද? ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ගැන, ඇලෝසියස් ගැන, ¥ෂණ වංචා ගැන කතා කරනවා. නමුත් මේ ප‍්‍රශ්නය කවද්ද වේදකාවට ගන්නේ?
————-
වතු කම්කරුවන් කියන්නේ ඉතාම දුක්ඛිත ජීවත ගත කරන කම්කරු ප‍්‍රජාවක්. ඔවුන් ඉල්ලන්නේ දිනකට රුපියල් 1000ක්. දැන් අහයි කම්කරුවන්ට දාහක් දීලා වතු ටික රකින්නේ කොහොමද කියලා. ඇත්තද මේ කතාව. වතු කම්කරුවන්ගේ රුපියල් 500ක් වන මූලික වැටුප 1000 කළොත් යන්න බැරිද? වතු කම්කරුවන් දවස් හතක් වැඩ වර්ජනයක් කළා. හාම්පුතුන් කියනවා වර්ජනය නිසා එක දවසකට කෝටි 25ක් පාඩුයි කියලා. වතුකම්කරුවන්ට තවත් රුපියල් 500ක් දෙන්න යන්නේ කෝටි පහයි. ඔය කෝටි 25න් පහයි දෙන්න ඕන. ඒක දෙන්න බැරිද? දැන් හරි ඒක දෙන්න බැරි ඇයි? කුඩා තේ වතු හිමියෝ කීයක් ගෙවනවද? ඔවුනට පුළුවන් නම් 1000ට 1500ට වැටුප් ගෙවන්න මේ සමාගම්වලට බැරි ඇයි?
මේ බොහෝ වතු සමාගම්වලට තියෙනවා අතරමැදි තැරැුව්කාර සමාගමක්. එතකොට තැරැුව්කාර සමාගම් තමයි ලාභ ගන්නේ. ඒ විදියට තමයි වතු සමාගමේ ලාභ අඩු කරලා පෙන්වන්නේ.
රාජ්‍ය සේවකයාට 10000ක් දුන්නා කියලා මහ ලොකුවට කතා කළා. නමුත් 2007 අවුරුද්දේ තමයි එදා තිබුණු ජීවන වියදමට අනුව මේ වැටුප් වැඩිවීම ඉල්ලූවේ. 2007 ඉල්ලපු 10,000 මූලික වැටුපට එකතු වෙන්නේ 2020 වන විට. ඔන්න රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ වැටුප් වැඩි වුණු විදිය. මේ ලැබෙන වැටුපෙන් ජීවත් වෙන්න පුළුවන්. පෞද්ගලික අංශයේ මූලික වැටුප කීයද? රුපියල් 12,000ත් 15,000ක් අතර තියෙන්නේ. පෞද්ගලික අංශයේ මූලික වැටුප් වැඩි කළ යුතුයි. අවම වශයෙන් රාජ්‍ය, පෞද්ගලික, වතු කම්කරුවන්ගේ මූලික වැටුප රුපියල් 10,000කින්වත් වැඩි විය යුතුයි.
ඊළගට එන්න නියමිත ඊළග අර්බුදය තමයි, අර්ථසාධක අරමුදල කෝලකන්න පනත් කෙටුම්පතක් සකස් කෙරෙමින් තිබෙනවා. මේ අරමුදල රුපියල් බිලියන 2066ක වටිනාකමක් තිබෙන අරමුදලක්. මේ මුදල පුස් කකා තියෙන්නේ නෑ. දැනටත් ඒක බැදුම්කර හරහා ආයෝජනය කරලා තියෙන්නේ. දැන් මේ ඉල්ලන්නේ මේ ගොල්ලන්ට ඒ මුදලින් බිස්නස් කරන්න. ඒ පැළැන්තියට තමයි ඉල්ලන්නේ මේ සල්ලි ඉල්ලන්නේ. මේ සල්ලි බිස්නස් කරන්න අරගෙන පාඩු වුණොත් ඒ පාඩුව දරන්න වෙන්නේ පෞද්ගලික අංශයේ කම්කරුවන්ට. අර්ථසාධක අරමුදල රැුක ගැනීමට අරගලයකට මේ රටේ වැඩකරන ජනතාව පෙළ ගැසිය යුතුව තිබෙනවා.
සිංගප්පූරු ගිවිසුම මගින් මේ රටේ ශ‍්‍රම වෙළෙද පොළ විවෘත කළා. ලෝකයේ ඕනෑම රටක කම්කරුවන්ට මේ ගිවිසුම හරහා ලංකාවට එන්න පුළුවන්. ගොවියන්, සුළු නිෂ්පාදකයන් මේ හැමෝම අමාරුවෙන් උපයලා වෙළෙඳ පොළට ගේන භාණ්ඩ ගණනාවක් මේ ගිවිසුම අස්සට දාලා තිබෙනවා.
අපි කිව්වා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමයට ලඝු කරන්න එපා කියලා. නිදහස් වෙළෙද කලාපයේ වෘත්තිය සමිති හදන්න දෙනවද? පෞද්ගලික සමාගම් ගණනාවක් තිබෙනවා, වෘත්තීය සමිති හදන්න දෙන්නේ නෑ. වැඩර්ජනවලට, උද්ඝොෂණවලට කොහොමද ප‍්‍රතිචාර දැක්වුවේ. උද්ඝෝෂණවලට, වැඩවර්ජනවලට වාරණ නියෝග ගන්නවා. ඒ ගොල්ලෝ උද්ඝෝෂණ කරනවා පාරවල් වහගෙන. පහුගිය දවස්වල අපි ඒක දැක්කා. ඒකට ප‍්‍රශ්නයක් නෑ. ගොවියෝ ශිෂ්‍යයෝ පාරට බැස්සාම පාර අවහිර වෙනවා. සාමය කඩ වෙනවා.
ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවදය පිළිබද ගැඹුරු ප‍්‍රශ්නයකට මුහුණ දෙන්න වැඩකරන ජනතාවට සිද්ධ වෙනවා. ප‍්‍රතිත‍්‍රස්ත පනතට විරුද්ධව මේ රටේ කම්කරු ව්‍යාපාරය වැඩ වර්ජනයක් කැදවිය යුතු ප‍්‍රශ්නයක්. ඒකාබද්ධ ක‍්‍රියාමාර්ග ගන්නවා නම් ඒ සදහා ගනිමු. මොකක්ද ගෙනත් තියෙන්නේ. ඉතාම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරෝධී, දේශපාලන අයිතීන් උදුරා ගන්නා පනතක්. යටිතල පහසුකම්වලට, අත්‍යවශ්‍ය සේවාවලට අවහිර කරනවා නම්, සෙඛ්‍ය ක්ෂේත‍්‍රය අවහිර කරනවා නම්, ආණ්ඩුවට විරුද්ධව කටයුතු කරනවා නම් ත‍්‍රස්තවාදී ක‍්‍රියා විදියට නම් කරලා තිබෙනවා.
ජේ.ආර්. ත‍්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත ගෙන එන කොට අපි 87-89ක් දැකලා තිබණේ නෑ. මේ වගේ මර්දනයක් දැකලා නෑ. වික‍්‍රමසිංහ අද මේ හිතන විදිය තව අවුරුදු පහක් දහයක් යද්දි වික‍්‍රමසිංහලාගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයත් අර විදියටම රහ බලන්න ඕනද? රට පුරා කෙරෙන හැම උද්ඝෝෂණයකටම මේ නීතිය සම්බන්ධ වෙනවා. ඒ නිසා අපි සටන් පාඨවල ප‍්‍රමුඛතාව හදුනාගනිමු.
රාජ්‍ය ආයතන විකුණන ලැයිස්තුවේ තියෙනවා රාජ්‍ය බැංකු. ගොඩක් ආයතන යෝජනා කරනවා රාජ්‍ය පෞද්ගලික සහයෝගිතාව. මේ වැඬේ ටෙලිකොම් එකට කළා. පහුගිය කාලේ යෝජනා වුණේ ඉතුරු බාගෙත් විකණන්. ඒ නිසා මේ බාගෙට බාගෙ යෝජනාව ඉතුරු ටිකත් විකනන්න ගේන යෝජනාවක්. ආයතන තිස් ගනනක් මේ විකිණීමේ ලැයිස්තුවේ තිබෙනවා.
මේ සමස්ත අර්බුදය දිහා බැලූවාම අපේ න්‍යාය පත‍්‍රයේ අපට එන ප‍්‍රමුඛ ප‍්‍රශ්න ඒවා. අපේ ජීවිතත් එක්ක බැඳෙන ප‍්‍රශ්න මේවා නම් අපේ න්‍යාය පත‍්‍රය විය යුත්තේ මේක නේද? කවුරු හරි හදලා දෙන නැත්නම් කවුරු හරි සංස්කරණය කරලා දෙන න්‍යාය පත‍්‍ර උඩ නෙවෙයි, මේ වැඩකරන ජනතාවගේ න්‍යාය පත‍්‍රය උඩ පෙරට ආ යුතුයි.

1 Comment »

The Need To Revisit The 19th Amendment

January 4th, 2019

By Neville Ladduwahetty Courtesy The Island

Recent political developments have brought into sharp focus the need to revisit the 19th Amendment (19A) despite the unanimous approval it had received in Parliament in May 2015, with the notable exception of one brave Naval Officer Rear Admiral MP Sarath Weerasekara. The primary aim of the 19A was to transfer power from an Executive President to a Prime Minister and a Cabinet of Ministers. The first attempt to indulge in such an exercise was in 2002. Having failed in 2002 a fresh attempt was made in 2015. The 2015 attempt succeeded subject to the Supreme Court determining that some named provisions required approval of the people at a Referendum. Notwithstanding this judicial intervention the fact that certain provisions that should have received the attention it deserved escaped attention makes it necessary to revisit 19A in order to address at least some of the omissions that matter for the sake of clarity.

A few key issues that have a significant bearing on the functioning of the State are:

1. Article 33A: The President shall be responsible to Parliament.

2. Article 42 (2) The Cabinet of Ministers shall be responsible to Parliament

3. Article 33 (2) (c) and Article 70 relating to dissolution of Parliament

4. Chapter VIIA – The Constitutional Council

5. Article 46 (5) Composition of a National Government.

Although each of these issues had been addressed in previous publications they are herein presented collectively to emphasize the need to revisit these issues in order to prevent confusion of the sort that prevailed in the fifty plus days since October 26, 2018. Therefore, repeating material already published is inevitable for which I seek the reader’s indulgence.

1. ARTICLE 33A: PRESIDENT responsible to PARLIAMENT

Article 33A states: “”The President shall be responsible to Parliament for the exercise, performance and discharge of his powers, duties and functions under the Constitution…”.

The Supreme Court conveying its opinion on the 19th Amendment of 2015 stated:

“In fact Mr. Sumanthiran contended that Article 42 (1978 Constitution) is identical to the provision in the 1st Republican Constitution of 1972, which stated in Article 91 that ‘the President shall be responsible to the National State Assembly for the due execution and performance of the powers and functions of his office under the Constitution…Thus the position of the President vis-à-vis the legislature, in which the President is responsible to the legislature, was introduced by the 1978 Constitution”(S.D. No. 04/2015).

However, while the proposition that “the President is responsible to the National State Assembly” is appropriate for a Parliamentary system that collectively exercises legislative and executive powers, it is conceptually inconsistent within a Presidential system where legislative and executive powers are exercised by separate organs of government with equal status. In the particular case of the 1972 Constitution the President was a citizen “nominated by the Prime Minister for the Office” (Article 25). Such a “nominated” President should be responsible to the National State Assembly that is responsible for exercising the sovereignty of the People as the “the supreme instrument of State power of the Republic” (Articles 4 and 5 of the 1072 Constitution).

This is in sharp contrast to a President that is directly elected by the People and on whom the People have conferred their sovereign executive power as stated in the 1978 Constitution. This power starts with the sovereignty of the People as stated in Article 3 (below) of the 1978 Constitution.

Article 3 states: “In the Republic of Sri Lanka sovereignty is in the People and is inalienable. Sovereignty includes the powers of government, fundamental rights and the franchise”.

Article 4 states” “The sovereignty of the People shall be exercised and enjoyed in the following manner:

(a) “the legislative power of the People shall be exercised by Parliament, consisting of elected representatives of the People and by the People at a Referendum”

(b) “the executive power of the People, including the defence of Sri Lanka, shall be exercised by the President of the Republic elected by the People”

If the first rule when interpreting a Constitution as stated unanimously by a seven member Supreme Court (SC FR 351-3612/2018) is that “words in a statute must be given their ordinary meaning”, it is clearly evident from the foregoing that the sovereignty of the People in respect of their Legislative and Executive power are to be exercised separately. Furthermore, based on the opinion of the Court relating to the relationship between the general and the specific, while Article 3 – an entrenched Article is the general provision relating to sovereignty the specific form and manner in which the sovereignty of the People is exercised is in Article 4. Therefore Article 3 has to be read with Article 4; a fact accepted and repeated by the Courts. Therefore, since powers under such a system are separate and inalienable, a President as the directly elected Head of one organ of government that is responsible for the exercise of Executive powers of the People cannot be responsible to a separate organ of government that is responsible for the inalienable Legislative power of the People.

Whatever opinion one may have of Montesquieu and the theory of distribution of power applying the “ordinary meaning” to the words in Article 3read with Article 4 is what matters. The blind incorporation of an Article from a Parliamentary system into a Presidential system as in the 1978 Constitution and repeated in 19A without awareness of the altered context reflects poorly on the framers of both and all those who cite it repeatedly without question. Therefore, Article 42 in the 1978 Constitution and Article 33A in the 19th Amendment should thus be repealed for constitutional correctness and clarity.

Article 42 (2) – CABINET of MINISTERS shall be responsible to PARLIAMENT.

Article 42(2) of the 19th Amendment states:”The Cabinet of Ministers shall be collectively responsible and answerable to Parliament” and Article 42(3) states: “the President shall be a member of the Cabinet of Ministers and shall be the Head of the Cabinet of Ministers”. This is a direct carryover of a relic from the 1972 Parliamentary system (Article 92) and transposed out of context into a Presidential system in 1978; a practice of cut and paste common to Sri Lanka’s framers of Constitutions and Constitutional Amendments.

Commenting on how the Cabinet of Ministers derives its power the Supreme Court in 2015 stated:

“It is in this backdrop the Court in the Nineteenth Amendment Determination came to the conclusion that the transfer, relinquishment or removal of a power attributed to one organ of government to another organ or body would be inconsistent with Article 3 read with Article 4 of the Constitution. Though Article 4 provides the form and manner of exercise of the sovereignty of the people, the ultimate act or decision of the executive functions must be retained by the President. So long as the President remains the Head of the Executive, the exercise of his powers remain (sic) supreme or sovereign in the executive field and others to whom such power is given must derive the authority from the President or exercise the Executive power vested in the President as a delegate of the President” (S.D. No. 04/2015).

If the President in a Presidential system cannot be constitutionally “responsible” or “answerable” to any other organ of government, how can the Cabinet that “derives its authority from the President be “collectively responsible and answerable to Parliament”? Furthermore, the fact that if the President is not satisfied with the “direction and control of the Government”, he is entitled to “at any time change the assignment of subjects and functions and the composition of the Cabinet of Ministers…” as provided in Article 43(3) of the 19th Amendment and Article 44(3) of the 1978 Constitution) means the Cabinet of Ministers derive their powers and function as agents of the President.

Therefore, while the undue importance given to the Prime Minister regarding the selection of Cabinet Ministers is misplaced his primary function is to secure the support and approval of Parliament whenever needed.

In the particular context of Sri Lanka the Cabinet is made up of Members of Parliament. They do not sever their connections with Parliament when they become part of the Cabinet. Consequently, there is a conflict of interest between their constitutional Legislative responsibilities and delegated functions as part of the executive under the President. The only way to overcome such conflicts of interest is to make the Cabinet independent of Parliament; a principle accepted by the USA and France. Therefore, Article 42 (2) of 19A should be revised and the manner of selecting the Cabinet of Ministers should be revisited; an issue raised earlier and more recently by Prof. Rajiva Wijesinha (The Island, December 21, 2018).

2. DISSOLUTION of PARLIAMENT

The debate that prevailed in the country following the dissolution of Parliament on November 9th 2018 was resolved by the unanimous decision of a Supreme Court panel of seven judges. Their judgment addressed the relationship between Articles 33(2)(c) and 70. The key feature of the Court’s determination was:

“Thus it is evident that while article 33(2)(c) is by way of general provision in which the President’s power of summoning, proroguing and dissolving Parliament is enumerated in Article 33(2) along with seven other powers vested in the President, the specific and detailed provisions of Article 70(1) to Article 70(7) comprehensively specify the manner and method by which the President may lawfully exercise his power of summoning, proroguing and dissolving Parliament”.

The Court also stated: “The resulting conclusion must be that the President’s power…can only be exercised under and in terms of the scheme set out in Article 70 and is circumscribed and limited by the provisions of Article 70 and can be exercised only within and in conformity with the provisions of Article 70”.

The relationship between the general and specific also exists between Articles 3 and Article 4 of the Constitution. While the general provision in Article 3 is that “sovereignty is in the People and is inalienable” the specific form and manner in which it is exercised is in Article 4. Hence the often repeated statement by Courts that Article 3 must be read with Article 4. Applying this concept to Article 33(2)(c) and Article 70 (1) to Article 70 (7) the former is the general provision and the latter is the specific form and manner in which Parliament is to dissolved. Therefore, the two Articles must be read together and not separately as implied by the Court’s determination because the Article 70 states that the President “may by Proclamation …dissolve Parliament”.

The Gazette notification of November 9th 2018 states that it is a Proclamation by the President. The Proclamation states: “KNOW YE that by virtue of the powers vested in me by paragraph (5) of Article 70 of the Constitution…to be read with paragraph (2)(c) of Article 33 of the Constitution…” thus confirming that both Articles need to be read together and not separately.

The context in which the above Proclamation came into being was when the UPFA officially withdrew on October 26, 2018 from the “National Government” that had functioned for nearly three plus years. This was followed by the removal of the Prime Minister of the National Government that had existed from August 2015 and the appointment of a new Prime Minister on 26th October. Neither Prime Minister was able to muster a majority in Parliament to form a functioning government. Consequently there was no functioning government from October 26th until November 13th when a Court order staying the operation of the President’s action to dissolve Parliament was issued.

According to the Court’s determination the options open to the President are either to wait however long it takes for the formation of a functioning government or wait for Parliament to secure a two third majority and “request” him to dissolve Parliament hoping that a fresh election would return a functioning government. The Court’s determination that “the President’s power…can only be exercised under and in terms of the scheme set out in Article 70” means that the President’s powers have been severely curtailed to the point that he is made impotent and reduced to the position of an agent of Parliament with power to dissolve Parliament when asked to do so any time within four and a half years. The claim “that Article 33(2)(c) was intentionally inserted…as a new provision to preserve with the President a power to dissolve Parliament at any time at his sole discretion” was found unacceptable to the 2018 Court: a fact that disturbs the needed balance between different organs that represent the sovereignty of the people.

Since Courts have interpreted such removals and transfers of power from one organ to another as being “inconsistent with Article 3 read with Article 4, should not the provisions in 19A relating to dissolution of Parliament be a matter that should have been determined by the People at a Referendum (S.D. No. 04/2015)? Despite the Court’s opinion cited above the Court in 2015 did not find this issue among others to be a “matter that would require consideration” notwithstanding its significance. The reason perhaps being that there was no erosion of Presidential power because of the inclusion of Article 33(2)(c) as part of additional Presidential power that did not exist prior to 19A, thus endorsing that the general provision of 33(2)(c) must be read with the specific of Article 70. In such a background, the ruling by the Court in 2018 is a significant departure from judicial precedence that prevailed until 2018. As far as the public is concerned the divergence in the interpretation between the Court of 2015 that President’s power in relation to dissolution of power was not affected and the interpretation by the Court of 2018 that the President’s power is in fact circumscribed and limited by Article 70 is bound to have far reaching ramifications.

Accepting the fact that Sri Lanka has experienced minority governments in 1994, 2000, 2001, 2004 and 2015 and that many more are likely to follow in the future, it is imperative that the prevailing lack of clarity in constitutional provisions are revisited forthwith if Sri Lanka is to protect its People and the dignity of the State. (To be continued)

No Comments »

Sri Lankan becomes third woman to enter shrine

January 4th, 2019

Courtesy  DECCAN CHRONICLE.

Chief Minister Pinarayi Vijayan confirmed that a third woman” had indeed visited the sannidhanam.
The woman identified as Sasikala, reached Sabarimala on Thursday night with her family. Plainclothed officers escorted her to the temple and she prayed in front of the sanctum sanctorum at 9.30 pm.

 The woman identified as Sasikala, reached Sabarimala on Thursday night with her family. Plainclothed officers escorted her to the temple and she prayed in front of the sanctum sanctorum at 9.30 pm.

Pampa: Amidst confusion over the visit of a 46-year-old Sri Lankan woman to the Sabarimala temple on Thursday night, Chief Minister Pinarayi Vijayan confirmed that a third woman” had indeed visited the sannidhanam. Why nobody wants to call a hartal and undertake purification in the temple,” he asked on Friday.

The woman identified as Sasikala, reached Sabarimala on Thursday night with her family. Plainclothed officers escorted her to the temple and she prayed in front of the sanctum sanctorum at 9.30 pm. They accompanied her downhill to Pampa by 11.30 pm. Her passport gave her date of birth as December 3, 1972.

 

However, Sasikala told reporters at Pampa that she did not worship and that the police had sent her back. “I am a devotee. I wanted to pray, I had completed the 48-day vratham (penance). Who are they to send me back,” she asked.

Amidst confusion over the visit of a 46-year-old Sri Lankan woman to the Sabarimala temple on Thursday night, Chief Minister Pinarayi Vijayan confirmed that a third woman” had indeed visited the sannidhanam. Why nobody wants to call a hartal and undertake purification in the temple,” he asked on Friday.

The woman identified as Sasikala, reached Sabarimala on Thursday night with her family. Plainclothed officers escorted her to the temple and she prayed in front of the sanctum sanctorum at 9.30 pm. They accompanied her downhill to Pampa by 11.30 pm. Her passport gave her date of birth as December 3, 1972.

However, Sasikala told reporters at Pampa that she did not worship and that the police had sent her back. “I am a devotee. I wanted to pray, I had completed the 48-day vratham (penance). Who are they to send me back,” she asked.

She also said that her uterus had been removed for medical reasons and hence she had the right to go to the temple. “I am a devotee, I have a medical certificate,” she said.

Her husband told the media that they went only till Marakootam, which lies one km from the sanctum. According to him, the policemen in mufti retreated when they saw a camera crew. He and their son made the darshan, while Sasikala returned. The police on Friday reconfirmed that Sasikala had darshan at the temple.

They also claimed to have video footage of her entering the shrine and said they were ready to produce it if sought by a court or any competent legal authority.  Since it is linked to the right to privacy, they did not make it public.

The woman and her family had informed the police in advance about their visit and sought their protection.  The tantri has not proceeded to take action because he was not sure whether the woman had darshan.

Meanwhile, a transgender named Kayal, who arrived at Pampa around 6 am on Friday, was turned away by the police following protests from devotees. Kayal, who had come wearing a sari, later changed to men’s clothes and tried to trek the hills with the ‘irumudikettu.’ Four transgenders had recently offered prayers at Sabarimala wearing black saris.

2 Comments »

Sri Lanka police arrest two for bribing life-size cutout

January 4th, 2019

By Azzam Ameen BBC Sinhala, Colombo

Screen grab from social media video of man bribing life-size cardboard cutoutImage copyrightVAVUNIYA POLICE
Image captionThe man in this clip and his friend who filmed it have been released on bail

Sri Lankan police have arrested two people who posted a Facebook video showing one of them pretending to give a bribe to a traffic police cutout.

In the footage, a motorcyclist is seen offering money to the life-size figure of an officer with a speed gun in the northern town of Vavuniya.

The man in the video and his friend who filmed it have been released on bail.

They are charged with damaging public property, and humiliating and creating a bad public image of the police.

The cardboard cutout, which police say had its head damaged, is one of many which were placed on main roads last year to deter speeding and dangerous driving.

A few months ago, local police arrested two youths who had taken one home.

‘Satire, not crime’

Bribing traffic police to avoid formal fines and a long-drawn out process in court is common in Sri Lanka.

People have taken to social media to criticise the police action against the two men, said to be aged 23.

“The youth were sending a powerful message aimed at eliminating the bribery culture,” Twitter user Ameen Izzadeen told the BBC. “It’s satire, not a crime.”

Another social media user wrote: “This is not some joke. So many people are killed every year due to bad driving. There is so much the cops can do to enforce the law.”

Why is this controversial?

Transparency International, an anti-corruption NGO, told the BBC that it considers the police one of Sri Lanka’s most corrupt institutions.

“This issue is further evidenced by the lack of will to incorporate basic systems to combat petty bribery amongst traffic police,” said country head Asoka Obeysekara.

Last week police suspended two officers after a viral video showed them allegedly taking a bribe near the president’s office, which is also close to Sri Lanka’s police headquarters.

The country’s head of traffic police, Ajith Rohana, told the BBC last year they were taking measures to punish wrongdoers and urged the public to complain against such officers.

1 Comment »

Pakistan, Sri Lanka lack policies to tackle money laundering and terror financing, says watchdog

January 4th, 2019

Courtesy  scroll.in

The Financial Action Task Force said the Bahamas, Botswana, Ethiopia, Ghana, Serbia, Syria, Trinidad and Tobago, Tunisia and Yemen also need to do more.

The Reserve Bank of India on Thursday said inter-governmental body Financial Action Task Force has called on its members to take steps to protect the financial system from threats emanating from the Democratic People’s Republic of Korea. According to the top bank, Pakistan and Sri Lanka have been included in a list of nations with strategic deficiencies” in their approach towards anti-money laundering measures and the crackdown on financing of terrorism.

The Financial Action Task Force, set up in 1989, works to stop money laundering, terrorist financing and other related threats to the international financial system. The task force has listed the Bahamas, Botswana, Ethiopia, Ghana, Serbia, Syria, Trinidad and Tobago, Tunisia and Yemen as other countries that need to crack down on money laundering and terror financing.

No Comments »

Lankan instability stalls India’s Palaly airport modernization project: Livemint

January 4th, 2019

Courtesy NewsIn.Asia

New Delhi, January 4 (Livemint): The Indian Ministry of External Affairs (MEA) is waiting for the political atmosphere in Sri Lanka to clear before it gives the nod to the Airport Authority of India’s proposal to modernize the Palaly airport in North Sri Lanka, Livemint says quoting an un-named AAI official here.

An AAI official, requesting anonymity, said the state-run company hopes to get the clearadnce of the MEA in the coming months.

The delay in getting MEA nod is due to the current political climate in Sri Lanka. If the relationship between both countries, which is still sort of fragile, gets stronger in the coming months, we will definitely get a go-ahead to develop the airport,” the official said.

The MEA spokesperson didn’t respond to calls.

Lankan instability stalls India’s Palaly airport modernization project: Livemint

Jayant Sinha, Minister of State for Aviation, told the Lok Sabha that while AAI had signed a Memorandum of Understanding (MoU) with the MEA for preparing a detailed project report (DPR) for developing airports at Kalay in Myanmar and Palaly in Sri Lanka, the Ministry is yet to give the required permission.

The DPR for airport at Kalay has been completed and submitted to MEA. So far, MEA has not given its permission to prepare the DPR for Palaly Airport in Sri Lanka,” Sinha said.

Palaly is located in the Tamil-dominated Jaffna region of northern Sri Lanka, traditionally considered close to India.

With China investing massively in infrastructure in the island nation, the Indian government is also eyeing opportunities to invest in critical infrastructure.

No Comments »

Lankan President asserts authority over administration

January 4th, 2019

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, January 4 (newsin.asia): Sri Lankan President Maithripala Sirisena, who is yet to reconcile with his Prime Minister Ranil Wickremesinghe, has issued a series of instructions tightening his control over the country’s administration.

He told a meeting of Ministry Secretaries here on Friday that they must refer to a committee he has set up, names of people who are to be, or have been, appointed as Chairpersons or members of the Board of Directors of State Owned Enterprises (SOEs).

The Secretaries to the Ministries must act according to the circulars issued by the Secretary to the President when appointing Chairpersons and members to Boards of Directors of State enterprises including the statutory boards and public corporations,” the President said.

Lankan President asserts authority over administration

The circular numbered PS/PCMD/19/2018 signed by the Secretary to the President was issued on December 31, 2018. Furthermore, the President had taken steps to appoint a Committee to submit recommendations after inquiring into the qualifications of the individuals to be appointed as Chairpersons or members to Director Boards of State enterprises.

The Secretary to the President chairs the Committee to review appointments. Other members of the Committee are President’s Senior Advisor W.J.S. Karunaratne, two representatives appointed by the Prime Minister and a representative of the Secretary to the Ministry of Finance.

The President also instructed the Secretaries of Ministries to forward the names of the currently appointed Chairpersons and members of the Board of Directors to this committee for examining their qualifications.

President Sirisena further stated that he will send written instructions in this regard to all ministers in the near future.

The President made these remarks during a meeting held at the Presidential Secretariat, yesterday (03) with the Ministry Secretaries.

The President also pointed out that irregularities are emerging due to the fact that regular reports on the use of the vehicles of the government are not regularly maintained. He has instructed the Ministry of Finance and the Ministry of Transport to jointly schedule a program to get details and facts of the vehicles of the government in order to avoid misuse.

President Sirisena also instructed the officials to maintain the details of the vehicles belonging to the government in a manner that will enable the citizen to know about its use through the internet.

The President also instructed the Secretaries of Ministries to visit the departments and institutes under their ministry at least once in three months to meet the office staff and to find out the procedures and issues.

The President also highlighted the importance of taking action in all the Ministries to assist initiatives to prevent drug abuse and pointed out the importance of establishing a Drug Prevention Unit in each state institution, and fulfill their respective duties according to circulars issued in recent years.

The Gramashakthi People’s Movement was launched to free the people from poverty, and steps are being taken to implement it as a broad people’s movement in the future, the President said.

The dedication of all state officials, including secretaries of Ministries is essential in this endeavor,” the President stressed.

Secretary to the President Udaya R. Seneviratne and Ministry Secretaries were present on this occasion.

No Comments »

BUILDING THE NATIONAL INTEGRATION IN SRI LANKA (Part 1)

January 3rd, 2019

BY EDWARD THEOPHILUS

Building the national integration in Sri Lanka has been a significant issue since independence in 1948 as the Donoughmore reforms initiated in 1928 and the State Council was established by the reforms disguisedly attempted to make communal divisions by British rulers. A similar strategy used in India encouraging communalism between Hindus and Muslims as the communal divisions believed to be easier for the British rulers to control the country. The national integration has not achieved so far in Sri Lanka and political crisis and reconciliation issues remain in the country, which are motivated by the lack of national integration and unnecessary influences of outsiders to the reconciliation process in the country.

What is the meaning of national integration? Shona Khurana (2010) defines as National Integration is the awareness of a common identity amongst the citizens of a country.  This means that though we belong castes, religions, regions and speaks different languages we recognized the fact that we are all one nation.  This kind of integration is very important in the building of a strong and prosperous nation.”  The building national integration in India where has a more circuitous environment was a quite difficult task. We see day to day in international news reports that many communal conflicts are in India based on variety of reasons.   Sri Lanka has a less complex environment than in India and limited diversity with tiny differences. After 2009, there has been no report of communal conflicts except politically motivated commotions such as in Beruwala and Kandy. However, the politics in Sri Lanka shows that building the national integration has become a hard task as the strategies of political parties are contrary to the national integration and based on short-term gains for a specific political party or a front.

The political leadership considered to be primarily essential condition for the national integration. Historically, the national integration was established by the leaderships of Kings and religious institutions of the country such as Buddhist, Hindu, Muslim strongly supported to the national integration. Before Western invasions, Sri Lanka was consisting of only two communities and there were not serious barriers to maintain the national integration.  Anthropological fact is that Sinhala and Tamil people have biologically same origin and may have mixed with different communities, they became Sinhala or Tamil resulting they speak two different languages.   According to historical information of Sri Lanka, Kings gave the leadership for the national integration and never discriminated citizens of the country based on religions or regions or speaking different languages.

It is believed that King Parakramabahu the great was a Sinhala person, who was a believer of Hinduism. During the time of king, Dhatusena, there was an Assyrian Sect Christian Church in Anuradhapura and King Kashyapa and Mugalan has closed association with the Christian Church.  Kings in the Kandyan Kingdom allowed Muslim religion and Kings in Kotte allowed the Catholics. Kings in the history gave leadership for the national integration within a multicultural system. The history gives clear evidence that Buddhism and Hinduism worked together and the best example for this unity is that in each Buddhist temple, there are Hindu devoting places.

The national integration was obviously challenged by the Donoughmore Reform Commission in 1928, which established the State Council. The representatives to the State Council were based on criterion that disguisedly promoting communal differences and the democracy they introduced to the country, was a capitalism based which discriminated to poor. If it analyses more critically the elections to the State Council motivated to create divisions within the Sinhala community based on Castes and provinces. The representation to the State Council was also based on the election which was sowing seeds for promoting communalism in the country and the power of voting was given to rich disregarding poor and ignored the national integration, which had been existed under the leadership of kings. As Shona Khurana (2010) explained the British had encouraged communalism because of division between Hindus and Muslim made easier for them to control the country. it is a result of narrow mindedness, prejudice and lack of knowledge of other religions.”  The British rulers promoted communalism in Sri Lanka with a view to dividing the people as Sinhala and Tamil and destroying the national integration.

Why the British rulers wanted to promote communalism in the country disregarding the moral responsibility of governing a colony to maintain the law and order and the unity among the nationals in the colony? The ruling policy of the British rulers was not democratic and currently it can be seen that many Western democratic advocates are attempting to point figure to Sri Lanka in the reconciliation process, but it was really against the democratic principles.

As the census of 1881 revealed that the majority community of the population in Sri Lanka was Sinhala, the British rulers attempted to divide the majority community as Up Country Sinhala and Lower Country Sinhala, the strategy was   utter failure.  As Sinhala people had no external difference in relation to the language used or the religions they believed and Sinhala people whether they are from up country or lower country, they were similar. The division of Sinhala people as Sinhala Christian and Sinhala Buddhist was riskier to imperialist and Sinhala Buddhist and Sinhala Christian worked together at grassroot level and the divisive policy could not be applied and successful in the Sinhala community.  There were few differences within the Sinhala community based on caste dictions which were rapidly eliminating as a result of the wide expanding of education from grade one to university level.

The caste dictions originated in Sri Lanka in the history based on the professions of people, which were not subject to discrimination and the services of any caste wanted to citizens of the country including the kings, who really respected to services of people, who belong to different caste. At present we can see that the services of different castes have become profitable business, for example fashion, security services etc.  The Indian caste dictions primarily considers discrimination of people from the origin and people of high class have authority over the lower castes even sometimes to kill them. There have been legal changes in India since independence, it seems that legal changes are not implemented successfully due the attitudes of people.

No one can deny the fact that the State Council, implemented several progressive policies in the country in which free education policy, agricultural development programs and industrial development initiatives could be considered that they were vital to the building the national integration.  However, the divisive attitudes rooted to the Tamil community and such attitudes were vicious to building the national integration.  The British rulers were directly responsible for the origination and the complicating of the national integration issues.  Before the British rulers, there were Indian, Portuguese and Dutch rules in the country, neither rules promoted divisive attitudes a with view to encouraging communalism in the country.

1 Comment »

« Older Entries
Newer Entries »

Copyright © 2026 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress