තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි

පක්ෂ, විපක්ෂ, සම්මුතිවාදී සියලු දෙනා බලාසිටි ඒකබද්ධ විපක්ෂයේ පාද යාත්‍රාවත් අවසන් විය. මේ පාද යාත්‍රාව ගැන ඉව වැටුන දා පටන් මුලු ඇමති මණ්ඩලය ඇතුලු ආණ්ඩු පක්ෂ නියෝජිතයින්ට වෙන මාතෘකාවක් නොතිබිනි. මේ කටයුත්තේ කෙස් ගසක වරදක් අල්ලාගන්නට බලා සිටි ඔවුන්ට අල්ලාගත හැකි වූ දේ අතරින් තලු මර මරා රස විඳින්නට ලැබුන හොඳම මාතෘකාව නම් සිව් හැවිරිදි පමන වූ කුඩා දරුවෙකු “ආප්පයා අපට එපා” වැනි සටන් පාඨ කියමින් කෑ ගැසීමයි. මෙය ළමා අපචාරයකැයි පවසමින් ජාතික ළමාරක්ෂක අධිකාරියට පැමිනිල්ලක් කිරීමට පවා පුද්ගලයෙකු ඉදිරිපත් විය.

මේ දුටු රජයේ මැති ඇමතිවරුන්ගේ හදවත් වෙඬරු පිඬක් සේ උණු වී, දෑස් වලට කඳුලු නැගුනේ ද එතැන සිදුවූ ළමා අපචාරය නිසාය!

2016 ජනවාරියේදී නිකුත් වූ වාර්තාවකට අනුව, 2015 වසරේදී ශ්‍රී ලංකාව තුල ළමා අපචාර සිද්ධීන් 10,732 ක් වාර්තා වී ඇත. ඉන් 2,317 ක් ළමයින්ට කෲර ලෙස සැලකීමත්, 1463 ක් අධ්‍යාපන අවස්ථා අහිමි කිරීමත්ය. නොසලකා හැරීම්   885 කි. ලිංගික අපයෝජන 735 ක් වන අතර ළමා දූෂණ 433 කි. ඉතාම බරපතල ගනයේ ලිංගික අපචාර සිද්ධීන් 365 ක් වාර්තා වී ඇත. මේ උතුම් සිංහල බෞද්ධ රටය, ඉතාමත්ම වටිනා සංස්කෘතියකට උරුම කියන රටක්ය ආදී වශයෙන් වර්ණනා කරන ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමාන තත්වයයි. දැන් 2016 අගෝස්තු මාසයයි. මේ වන විට මේ සංඛ්‍යාවන් කෙසේ යාවත්කාලීන වී ඇත්දැයි අන්තර් ජාලය තුලින් දැන ගැනීමට දැරූ උත්සාහය ව්‍යර්ථ වූයේ එවන් තොරතුරු එහි නැති හෙයිනි. මෙහි තේරුම නම් යලි මේවා ගණන් බලන්නේ 2017 ජනවාරියේදී විය යුතු බවය. ළමා අපචාර පිටු දැකීමේ යාන්ත්‍රණය ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය මින් පැහැදිලි වේ. මේ සංඛ්‍යා ලේඛණ වසරින් වසර වැඩි වන්නේ එබැවිනි. (2015 ජනවාරියේ දී වාර්තා වූ ළමා අපචාර සිද්ධීන් සංඛ්‍යාව 10, 315 කි)

අප රටේ කාන්තා හා ළමා කටයුතු අමාත්‍යංශයක් තිබේ. ළමාරක්ෂක අධිකාරියක් තිබේ. මේවායේ මහජන මුදලින් වැටුප් ලැබ නඩත්තු වන කාර්ය මණ්ඩල සිටිති. නමුත් මේ තොරතුරු යාවත්කාලීන කර, අදාල පියවරයන් ගෙන, මෙම සංඛ්‍යාවන් අඩුකර ගැන්මට දරන ප්‍රයත්නයන් දකින්නට නැත. මේ බල අධිකාරීන්වල ප්‍රධානීන්ට ළමා අපචාර ඇති බව සිහි වූයේ මේ පාද යාත්‍රාවේදී සටන් පාඨ කියූ දරුවා දුටු විටය.

ඉහත සංඛ්‍යා ලේඛණවල වර්ගීකරණය වන ළමා අපචාර හැරුන විට වත්මන් ශ්‍රී ලංකාවේ  සිදුවන ළමා අයිතීන් උල්ලංඝනය කිරීම් වලින් අඩුවක් නැත. ලොව පිලිගත් ළමා අයිතිවාසිකම් ප්‍රඥප්තියක් තිබේ. මේවායේ වගන්ති ගැන පොදු ජනතාවට තබා අදාල අමාත්‍යංශ හා ඒවාට අනුබද්ධ ආයතනවල ප්‍රධානීන්ටවත් දැනුමක් තිබේද යන්න සැක සහිතය. වත්මන් සමාජ රටාව තුල දරුවෙකුට අත් වී ඇති ඉරණම ගැන අමුතුවෙන් කිවයුතු නොවේ. ප්‍රශ්ණය නම් සියලු දෙනා මේ තත්වය දැන සිටියත් ඊට විසඳුම් සෙවීමට අපොහොසත් වීමය.

අප රටේ පවතින අධ්‍යාපන ක්‍රමය, පාසල් වර්ගීකරණය සහ විභාග ක්‍රමය තුල දරුවන් පීඩාවට පත්ව ඇති අයුරු ඉතා විවෘතය. නගරබද නම් දරුවා හොඳ යයි සම්මත පාසලකට යවා ගන්නට ව්‍යාජ ලිපි ලේඛණ සකසන අතරම සම්මුඛ පරීක්ෂණයේදී පවසන්නට බොරු තොරතුරු කට පාඩම් කරවීම, පළමුවැනි ශ්‍රේණියේ පිටම පොත් ගොන්නක් පිට මත පටවා ටියුෂන් පන්ති රැගෙන යාම, ඉතිරිවන නිවාඩු වෙලාවන්හිදී දෙමව්පියන්ගේ අභිමතය පරිදි ළමයා බලහත්කාරයෙන් බාහිර ක්‍රියාකාරකම්වල යදවීම! මේවා තුල කෙසේ ළමා අයිතිවාසිකම් කඩවනවාද  යන්න පිලිබඳව දෙමව්පියන්ටවත් හැඟීමක් නැත. මන්ද ඔවුන් තම අභිමත දිව්‍ය ලෝකයට ගොඩ වන්නට ඉණිමඟක් කරගන්නට බලන්නේ තම දරුවා වන බැවිනි. ඔවුන් තම දරුවා තුලින් ගොඩ නගන්නට බලන්නේ පුරවැසියෙකු නොව තමා සිතන ආකාරයේ මොඩලයකි. පවතින සමාජ රටාව තුල ඔවුන්ටත් වෙන විකල්පයක් නැත.

ගම්බද දරුවන්ට තවත් ආකාරයක ප්‍රශ්ණ තිබේ. පසුගිය දිනෙක තණමල්විලදී වන අලි පහර දීමකට ලක්ව මියගිය 9 හැවිරිදි දැරිය ඔබට මතක ඇති. මේ අයුරින් යන්නට ලඟ පාත පාසලක් නැතිකම, පාසලට යන්නට ආරක්ෂාකාරී ප්‍රවාහන ක්‍රමයක් නැතිකම නිසාම ජීවිත අවදානමට ලක් වෙමින් දිනපතා පාසල් යන දරුවන් කොපමන වේද? එපමනක් නොව අද වන විට ගුරු හිඟය හෝ වෙන යම් හේතු නිසා ගම්බද පාසල් රාශියක් වැසී යාමේ අවදානමට ලක්ව ඇත. එසේ පාසල් වැසී යන විට මේ දරුවන්ට සිදුවන්නේ එක්කෝ දුර බැහැර පාසලකට ඇතුලත් වී දුෂ්කරතාවලට මුහුණ පෑමටය. නැතිනම් ආර්ථික අපහසුතා දරාගත නොහැකිව ඉගෙනීම අවසන් කිරීමටය. පසුගිය වකවානුවේ සිරස රූපවාහිනී නාලිකාව මගින් පැවැත් වූ ‘ජන අසුන’ නම් දේශපාලන චරිත තෝරන තරගයකදී අලි මිනිස් ගැටුම පිලිබඳව අවධානය යොමුකර ඒ සඳහා විසඳුම් යෝජනා කිරීමට පැවරුන කණ්ඩායමක් සිටියහ. මේ කණ්ඩායමේ සිටි එක් තරුණියක් (කොළඹ පදිංචි කාරියකි) ඒ ගමේ මවකගෙන් ඇසුවේ ” ඔයාගෙ දරුවා කොයි වගේ කෙනෙක් කරන්නද බලාපොරොත්තුව? ඩොක්ට කෙනෙක්?” කියායි. ඇය කියමින් සිටියේ ඒ දිනවල වන අලින් ගම් වදින හේතුව නිසා තම දරුවනට දින පහකින් පාසල් යන්නට නොහැකි වූ  බවය. මූලික තරග වට කිහිපයකින් තේරී පැමිනි මේ ඇයට, අනාගතයේ දේශපාලනයට පිවිසෙන්නට පෙරුම් පුරන ඇයට දුෂ්කර ගැමි ජීවිතය පිලිබඳව තිබූ දැනුම හා සංවේදී භාවයයි ඒ.සැබෑව නම් අද සිටින දේශපාලකයන්ගේ දැනීමේ තත්වයද මීට වැඩි වෙනසක් නොමැති බවය.

දරුවෙකුගේ ඉගෙනීමට, නිදහසට, ජීවත් වීමේ හිමිකමට බලපාන ප්‍රශ්ණ ගැන සංවේදී නොවන හා ක්‍රියාත්මක නොවන සියල්ලෝම ළමා අපචාරවලට අනුබල දෙන්නන් බව කිව යුතුය.

පළමුව අප රටේ කාන්තා හා ළමා කටයුතු පිලිබඳ අමාත්‍යංශය සහ ළමාරක්ෂක අධිකාරිය ඉටු කරන කාර්ය භාරය කුමක්ද? මේ ආයතන තුලින් සමාජය තුල ළමයකුගේ හිමිකම් සුරැකෙන පරිදි කටයුතු කරන ආකාරයේ වැඩ පිලිවෙලක් තිබේද? උත්සව අවස්ථාවකදී බර වචන යොදමින් දේශන පැවැත්වූවාට ප්‍රමානවත් නොවේ. ඒ දේශන වල ඇතුලත් කරුණු ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක කරනුවස් නිසි වැඩ පිලිවෙලක් යොදන අතරම තොරතුරු රැස් කිරීම, යාවත්කාලීන කිරීම සහ ප්‍රතිචාර දැක්වීම මේ තුල සිදුවිය යුතුය. සැබැවින්ම මෙවන් න්‍යාය පත්‍රයක නොසිටින කාන්තා හා ළමා කටයුතු පිලිබඳ ඇමතිවරියත්, ළමාරක්ෂක අධිකාරියේ සභාපතිනියත් ළමා අපචාර සඳහා අනුබල දෙන ලැයිස්තුවේ මුලටම නම් කල හැක.

ඊලඟට, ළමයින්ට තම කුසලතාවන්, දක්ෂතාවන් ඔප මට්ටම් කරගෙන තමා ජීවිතය ගැන සෑහීමකට පත්විය හැකි ආකාරයේ පුරවැසියෙකු බවට පත් වීම වෙනුවට, තමා පිට පටවන ලද බරින් මිරිකී තම ජීවිතය අනුන් අත නැටවෙන රූකඩයක් බවට පත් කරන ආකාරයේ අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් පවත්වාගෙන යන අධ්‍යාපනය සහ ක්‍රීඩාව භාර දේශපාලකයින් ද ළමා අපචාර සඳහා අනුබල දෙන්නෝය.

අන්තර්ජාලය ඔස්සේ ලිංගික සහ කාම වැඩසටහන් නරඹන සංඛ්‍යාවට අනුව ශ්‍රී ලංකාව පිට පිටම වසර කිහිපයක් ලෝකයේ පලමු තැනට පත්ව ඇති බව ඔබ දන්නවාද? පසුගිය වසරේ මහත් ආන්දෝලනයට ලක් වූ සේයා සදෙව්මී දැරිය පිලිබඳ සිද්ධියේදී පලමුව අත්අඩංගුවට ගත් 17 හැවිරිදි පාසල් ශිෂ්‍යයාගේ පරිගනකයේ මෙවන් දේ අඩංගුව තිබූ බව පොලිසිය කී අතර ඒ පුවතට ප්‍රතිචාර දැක්වූ අයෙකු පවසා තිබුනේ එසේ නම් ශ්‍රී ලංකාවේ ඔය වයසේ පසුවන ළමුන්ගෙන් 3/4 ක් අත් අඩංගුවට ගත යුතු බවයි. එය යතාර්ථයයි. ළමා පරපුර මෙවන් ප්‍රවනතාවකට යොමු වීමට වගකිව යුත්තෝ කවුද? කිසිදු සීමාවක්, ප්‍රතිපත්තියක් නැතිව තාක්ෂණය දියුණු විය යුතු යයි කියමින් ඕනෑම කුණු කන්දලකට රටට ඇතුලු වීමට දොර හැර දෙන තාක්ෂණ විෂයය භාර දේශපාලකයින් ද ළමා අපචාරයන්හි අනියමින් හවුල් කරුවෝය.

මේනයින් බලන කල අනාගත පරපුර වන ළමා කැලට නිසි පරිදි ගොඩ නැගෙන්නට මං අහුරනන සියල්ලෝම මේ විෂයයෙහි ලා වගකිව යුත්තෝ වෙති. මේ තත්වය නිවැරදි කිරීමේ මූලික වගකීම ඇත්තේ රට කරවන්නට මහජනයාගෙන් වරම් ලබන ඇත්තන් අතය.

නමුත් වත්මනේ සිදුවී ඇත්තේ කුමක්ද? රජයේ මැති ඇමතිවරු සියලු දෙනාම පාහේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය කරන කියන දේ තුල පොටක් අල්ලා ගැනීමට බලා සිටිනවා හැර කරන කෙං ගෙඩියක් නැත. මතක ඇති කාලයක මේ ඇමතිවරයෙකු තමාට භාර වූ විෂයයට අදාලව කතා කරනු ඇසී නැත. ඉතින් මේ නොසලකා හැරීම් තුල ජන ජීවිතයේ පැන නැගෙන ගැටලු ආරවුල් වලට පිලිතුරු වශයෙන් ඔවුන් ලඟ ඇත්තේ පසුගිය රජයේ වැරදි පමනි. තමන් අද බලයේ ඉන්නේ ඒ වැරදි නිවැරදි කිරීමට සඳහා ජනතාව දුන් වරම පිට බව මොවුන්ට අමතකය. මේ තත්වය තුල අප රටෙ ඇති දැවැන්ත ඇමති මණ්ඩලයේ ඉතා සීමිත කිහිප දෙනෙකු හැර, නිකම්ම ඇමති කෙනෙකු බව දන්නවා විනා කාට කුමන අමාත්‍යංශ පැවරී ඇත්ද කියා බහුතර ජනතාවට අමතකය.

මේ සියල්ල මෙසේ තිබියදී කුඩා දරුවකු “ආප්පයා අපට එපා” කීවාය යන පදය අල්ලාගෙන, ඒකාබද්ධ විපක්ෂය විසින් මහා ළමා අපචාරයක්  සිදුකල බව පවසමින් මාධ්‍ය සාකච්ඡා පවත්වති. මේ ‘ආප්පයා’ කවුද? මොවුන් මේ ක්‍රියා කරන පිලිවෙල උඩ මතක් වන්නේ ‘පුහුල් හොරා කරෙන් දැනේ’ කතා පුවතයි.

මැතිවරණ සමයේ තම ප්‍රචාරක දැන්වීම් සඳහා මේ දේශපාලකයන් ළමයින් යොදා ගත්තේ නැද්ද? එමෙන්ම අද බටහිර සම්බන්ධතා ගැන උජාරුවෙන් දොඩවමින්, ශ්‍රී ලංකාවට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කරන අය හමුවේ හිස පාත් කරගෙන සිටින රජයේ ඇත්තන්ට, එදා එල්ටීටීඊ ය තම ළමා හමුදාව යොදාගෙන කල අපරාධ තුල සිදු වූ ළමා අපචාරයන් ගැන සඳහන් කරන්නටවත් ධෙෙර්යයක් නැත. අදටද රහසක් වූ, යාපනය කොකාවිල් හින්දු විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍යයෙකු වූ සෙන්දුරන් රාජේශ්වරන්ගේ සිය දිවි හානි කරගැනීම (26/11/2015) ඔබට අමතක නොවිය යුතුය. ද්‍රවිඪ දේශපාලන සිරකරුවන් නිදහස් කරන ලෙස ඉල්ලමින් ඉංග්‍රීසියෙන් ලියූ ලිපියක් තබා ඔහු දුම්රියට පැන සිය දිවි හානි කර ගත්තේය. මේ සිද්ධිය ගැන විවිධ සැක සංකා පැන නැගුනි. මේ තුලින් දේශපාලන වාසි ලබා ගැන්මට තැත්කල ද්‍රවිඪ ජාතික සන්ධන දේශපාලකයන් සිදු කලේද ළමා අපචාර නොවේද? සංහිඳියාව උදෙසා මෙවන් දේ හීන් සීරුවේම යට ගැසූ රජයේ ඇත්තෝ අද ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට උඩ පැන පැන තලන අයුරු අපූරුය.

තව එක දෙයක් කිව යුතුය. මැති ඇමතිලා මේ වන් ප්‍රශ්ණ ඇදගෙන ජනතා අවධානය ඒ වෙත යොමු කිරීමට කටයුතු කරන අල්ල පනල්ලේ හීන් සීරුවේ පිට රටකට ලිස්සා යන අගමැති, විදේශ ඇමති ආදීන් ද්විපාර්ශ්වික ගිවිසුම් යයි කියමින් මොන මොන ගිවිසුම් ගසනවාදැයි දන්නේ ඔවුන්ම පමනි. මොවුන් රටේ  අනාගතය වෙන්දේසියේ දමති. එබැවින් මේවා ජනතාව නොමග යැවීමට කරන මාධ්‍ය සංදර්ශන මිස අන් කිසිවකුත් නොවේ.

ඒ අනුව ඒකාබද්ධ විපක්ෂය අර දරුවා සටන් පාඨ කීම සඳහා භාවිතා කර අපචාරයක් සිදු කලා නම් රජය විසින් ද මේ සිද්ධිය ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට පහර ගැසීමට හා ජනතාව නොමග යැවීමට භාවිතා කරමින් සිදු කරන්නේ ඊට නොදෙවනි අපචාරයකි.

By Noor Nizam. Peace and Political Activist, Political Communication Researcher, SLFP Stalwart and Convener – “The Muslim Voice”, August 6th., 2016.

All MP’s including Muslim and Tamil MP’s should oppose the VAT bill in parliament. Instead of enforcing the VAT, the government must bring in legislations to collect the funds needed by the government by implementing the following:

1) Ban/withdraw the privilege of granting DUTY FREE imports of motor vehicles to:

All parliamentarians, Provincial council members, Pradeshiya Chairman’s, Government Doctors, Professionals, Government Officials, Heads of Public Institutions, Secretaries of Ministries and politically appointed Government Consultants. In all, all issues of duty free import of vehicles should be banned. If such imports of vehicles are necessary by the above category, then the government should the government should ask them to pay the full customs duty and any other taxes applied. This will save the government millions of rupees/hundreds of thousands o dollars.

2) The subsidized meals provided to parliamentarians and the parliamentary staff should be stopped immediately.Market rates/prices should be charged for these services. This will save the government hundreds of thousands of rupees.

3) The free allocation of petrol how given to the MP’s and Ministers and government officials has to be slashed by 50%. This will put a stop to galavanting drives and discipline the use of such resources for the benefit of the nation. This will save the government hundreds of thousands of rupees/dollars.

4) The allocation of use of “Free Cellphones has to be limited” and curtailed by at least 50%. This will discipline government officials and parliamentarians from misusing this privilege to official talk only. This will save the government hundreds of thousands of rupees.

5) Government residents or official bungalows granted/issued to politicians should be withdrawn immediately and as an alternate, all government officials and parliamentarians, ministers and government servants should me made to pay the market rent price if they are to continue in such residences/houses, including the water bills, electricity bills etc.

If these remedies are applied to the economical management of the expenditure of government funds/fiscal revenue, then the government will save MILLIONS of RUPEES every month/year which could be USED to SUPPLEMENT the proposed income expected by the application of VAT on the masses/people and free them from the economical burden.THUS, THERE WILL BE NO USE OF FORCING A VALUE ADDED TAXATION on the poor masses. The above mains issues are the grumbling and grievances of the ordinary citizen/voter and the main opposition to the VAT, raising the question – why all these facilities and privileges to such a section of the society and why should we be TAXED to pay them for such FANCIES in life.

Maithripala Sirisena should show leadership in bringing these REFORMS, which the UNP and the Ministry of Finance of the Hon. Ranil Wickremasinghe camp of the Yahapalana government will NOT like.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්  

ගාල්ල නගරයේ සීමිත චන්ද බලයෙන් ව්‍යවස්ථාදායක සභාවට පත් වූ සී.ඩබ්.ඩබ්. කන්නන්ගර මහතා පසුව ඩොනමෝර් ආණ්ඩුක්‍රම ප්‍රතිසංස්කරණ යටතේ සර්ව ජන චන්ද බලය උරගා බලන අවස්ථාවේ 1931 රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ  ගාල්ල මන්ත්‍රීවරයා වී අධ්‍යපන ඇමති ධූරයට ද පත් විය. පසුව ගාල්ල ආසනය කොටස් කීපයකට වෙන් කරන ලදී. එහිදී කන්නන්ගර මහතා ගාල්ලේ රැඳී සිටීමට වඩා වෙනත් ආසනයක් ලබා ගැනීමට කැමැත්තෙන් පසු විය.එහිදී දැදිගම ආසනය කෙරෙහි යොමු වීමට ද උත්සාහයක් විය. නමුත් කන්නන්ගර මහතා ගේ පියා දොන් දානියෙල් කනනන්ගර මහතා මතුගම  ලූල්බද්දූවේ උපත ලද්දෙකි. ඔහු ගේ දෙවනි විවාහය නිසා බලපිටියට යාමට සිදු වුවද ඔහුගේ මූලයන් පැවතුණේ ලූල්බද්දුව පදනම් කොට ගෙනය. මේ නිසා මතුගම ආසනයට තරඟ කිරීමට කන්නන්ගර මහතා ගත් තීරණය පක්ෂයෙන්ද අනුමත කලේය. මේ වන විට මතුගම ඉද්දගොඩ ගම් කාර්ය සභාවේ සභාපති වරයාව සිටියේ එච්.ඒ. මුණසිංහ මහතාය. කන්නන්ගර මහතා ගේ සමීපතම මිතුරියක් වන ශ්‍රීමති  මැතිණිය කන්නන්ගර මහතා අත සිය සහෝදරයාට ලියුම් කරදහියක් පිටත් කලේය. අයියේ මේ එන ක්‍රිස්ටි ගේ අවශ්‍යතාවය ඉෂ්ඨ කර දෙන්න යයි ඇය සිය සහෝදරයාගෙන් ඉල්ලා සිටියාය. වැඩි කලක් නොගොස් කන්නන්ගර මහතා කටුගහ හේන වලව්වේ සමීපතමයෙකු විය. මුණසිංහ මහතා කන්නන්ගර මහතා වෙනුවෙන් චන්ද ප්‍රකාශයක් ද නිකුත් කලේය.

          මතුගම ආසනයට ආධුනිකයෙකු වූ කන්නන්ගර මහතාට ප්‍රතිවාදීන් කීප දෙනෙකුම සිටියහ. ඉන් ප්‍රබලතම ප්‍රතිවාදියා වූයේ කලක් සූරියගෙඩ සුමගංල වශයෙන් පැවිදිව සිටි පසුව උපැදිවූ ප්‍රාචීන භාෂා උගතෙකි.සුමංගල සූරියගොඩ මහතා වූ කලි සූරියගොඩ සුමංගල නමින් මහණව උපසම්පදාව ලබා වලානේ සිද්ධාර්ථ ධම්මානන්ද සහ මහගොඩ ඥාණිස්සර නායක ස්වාමීන් වහන්සේලාගේ ඇසුරේ අධ්‍යාපනය ලබා පාලි සංස්කෘත සිංහල යන පෙරදිග භාෂා පිළිබඳ ප්‍රවීනත්වය හිමි කරගෙන පසුව ලංකා විශ්වවිද්‍යලයට ඇතුළත්ව සිංහල සිංහල සාහිත්‍යය සංස්කෘත ව්‍යාකරණ සහ සාහිත්‍යය පිළිබඳ විශේෂ උපාධිය ලැබූ ඒ යුගයේ පහළව සිටි උගත් පඬි රුවනකි. සූරියගොඩ සුමංගල හිමි පෙරදිග භාෂා සහ අපරදිග භාෂා පිළිබඳව ලැබූ ප්‍රවීනත්වය නිසා යටත් විජිත ආණුඩුකාරයාගේ විශේෂ ශිෂ්‍යත්වයක් ද ලබා එංගලන්තයේ ඔක්ශ්ෆඩ් විශ්වවිද්‍යාලයට පිටත්ව යාමට වරම් ගත් විශේෂ චරිතයෙකි.

          දෙවැන්නා ප්‍රදේශයේම ප්‍රභූවරයෙකු  වූ හින්ටන් සෙනෙවිරත්න මහතාය. තුන්වැන්නා ආර්.එච්. විජේමාන්න මහතාය. ඩබ්.එෆ්. බී පෙරේරා නමින් තවත් අපේක්ෂකයෙකු විය. මේ සිවු දෙනා සමගින් සටනට අවතීර්ණ වූ කන්නන්ගර මහතාට ඥාතීන් ගෙන්ද සහයෝගය ලැබුණි. මතුගම චන්ද කොට්ඨාශයෙහි මට ඇති වූ හැඟීම නම් ආධාර ලබා ගැනීමෙහි ලා කන්නන්ගර මහතා ඉමහත් සාර්ථකත්වයක් ලබා ඇති බවයි යනුවෙන් එකළ සිලෝන් ඩේලි නිවුස් පත්‍රයේ වෙසෙසි වර්ණනාවක් පළ කර තිබුණි. මතුගම ප්‍රදේශයේ එකල තිබූ සියලුම ඉන්ධන හල් වල පෙට්රල් ප්‍රමාණය කන්නන්ගර මහතා වෙනුවෙන් වෙන්කර තිබූ අතර වෙනත් අපේක්ෂකයින් මේ නිසා දුර්මුඛ විය. බෝපිටියේ කේ. ඩී සිරිසේන නම් මහතෙකු කටුගහහේන වලව්වේ මූලිකත්වයෙන් කවි කොළයක් ද අච්චු ගසා ප්‍රසිද්ධ කරවන ලදී. එය නම් කර තිබුණේ  පඤ්ච විසර්ජනය යනුවෙනි. එහි මෙසේ සඳහන් විය.

සුදත් රතු අලු දුඹුරු පාටැති වලා දිසි වේ අහසේ තැන     තැන

මහත් සැඩ තල පහර වැදි ඒ සියල්ලෙම ගිය සඳෙහි ගහගෙන

රැගත් දහමත් සුනිල් අහසම කැලුම් බබළනා                මෙන

උගත් පිවිතුරු ඇමති තුම ගරු සැරද මතුගම අසුන ලැබ ගෙන

    අදමෙන් පෝසටර් කටවුට් බැනර් නොතිබුණු යුගයක කවි කොළය ප්‍රබල සංනිවේදන මාධ්‍යයක් විය.කෙතරම් උගතෙකු වුවුද සුමංගල සූරියගොඩ මහතා උපැවිදි වීම නිසා ද මිෂනාරි කුමන්ත්‍රණයේ ප්‍රතිඵල වශයෙන් ලැබූ නින්දා අපහාස නිසාද සාමාන්‍ය ජනතාව අතර අප්‍රසාදයට පත්ව සිටියේය. 1936 පෙබරවාරි විසිහත්වන දා චන්ද විමසීම පවත්වන  ලද අතර උප දිසාපති එෆ්.සී.ගිම්සන් මහතා විසින් කලුතර කච්චේරියේදී චන්ද ප්‍රතිඵලය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. එහිදී කොළ පාටින් ඉදිරිපත් වූ අපේක්ෂකයා වන සී.ඩබ්.ඩබ්. කන්නන්ගර මහතා සිය ප්‍රධාන ප්‍රතිවාදියා වන සුමංගල සූරියගොයඩ මහතාට වඩා වැඩි චන්ද 4459 ක් ලබා මතුගම අසුනට තේරී පත් වූයේය. නව රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාව 1936 වර්ෂයේ දී ආරම්භ කරන ලද අතර කන්නන්ගර මහතා නැවතත් අධ්‍යාපන විධාකය කමිටුවේ සභාපති වශයෙන් එම වර්ෂයේ මාර්තු මස 18 වන දින තෝරා පත් කර ගැනිම නිසා ලංකාවේ අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයට සුවිසල් මෙහෙවරක් කිරීමට හැකි විය. එය මෙලෙස පෙළ ගැස්විය හැකිය.

        බෞද්ධ අධ්‍යාපන ක්‍රියාවලිය පුරාතන උරුමයෙකි. ග්‍රාමීය විහාරස්ථාන ආශ්‍රිතව සිංහල පාලි සංස්කෘත ආදී භාෂා අධ්‍යාපනය මෙන්ම ගණිතය සහ නක්ෂත්‍රය ද හැදෑරීමට අවස්ථාවක් තිබිණි. පුරාණයේ දී එම විෂය පථය තවත් පුළුල්ව පැවති බව විහාරස්ථාන ආශ්‍රිතව පැවති පුස්කොළ නාමාවලිය විමර්ශනය කිරීමෙන් පෙනේ. වාරි කර්මාන්තය කෘෂිකර්මය වෛද්‍ය ශාස්ත්‍ර ආදී කොට ඇති මහා විෂය පද්ධතියක් ක්‍රියාත්මකව පැවති බව පෙනේ. පෘතුගීසි අධ්‍යාපනය නිසා පසුබසින්නට වූ ශාසනික ප්‍රබෝධය තුළ අධ්‍යාපන අවස්ථාවන් හීන විණි. දේශීය සටන් කලා සම්ප්‍රදාය වන අංගම්පොර ශිල්පීය අවස්ථාවන්ද මෙහිදී යටපත් වූ බව පැවසෙයි.යුධ අභ්‍යාස සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වූ එම ශිල්පය පවත්වා ගෙන යෑම සඳහා සීතාවක රාජ්‍ය සමය තුළ වෙසෙසි වැඩපිලිවෙලක් ක්‍රියාත්මක විය. ශ්‍රී දන්ත ධාතුන් වහන්සේ කුරුවිට දෙල් ගමුවට වැඩම කරවූ  විට රජුගේ නියෝගය මත අංගම් පොර ශිල්පය නර්ථන සම්ප්‍රදායක් ලෙසට ආරම්භ විය. එය දළදා පෙරහැරේ ප්‍රදර්ශනාත්මක අංගයක් විය. කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ අවදියේ ඇතිවූ ශාසනික ප්‍රබෝධය නිසා ලංකාවේ බොහෝ තැන් වල පිරිවෙන් ඇති විය. භික්ෂූන් වහන්සේගේ අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් ඒ ස්ථානයන්හි කළ කාර්ය භාරය අති විශිෂ්ඨ විය. ලන්දෙසි යුගයේ දී එවැනි පරිවේනස්ථාන 163 ක් වූ බව කියවෙයි. මේ පිරිවෙන්හි අධ්‍යපනය ලැබූ ගිහි පිරිස් එවක ලංකාවේ භාෂා ශාස්ත්‍ර උන්නතිය සඳහා කටයුතු කල විද්වත්හු වූහ. ලන්දේසීහු සිය ආගම ප්‍රචාරය කරලීම සඳහා පාසල් පද්ධතියක් බිහි කළහ. පල්ලි කුඩම් නමින් හැඳින්වූ මේවා ලන්දේසි පරිපාලන ප්‍රදේශ වල පිහිටා තිබුණි. ඒවා සඳහා මෙස්ටිසෝ ( මිශ්‍ර ජාතික) ගුරුවරුන් පත් කරන ලදහ. මේ පාසල් දේවස්ථාන ලඟින්ම පිහිටා තිබූ අතර සොහොන් භූමියත් ඒ අසලින්ම විය.

        ලන්දේසි පාලන ප්‍රදේශ 1796 න් පසු බ්‍රිතාන්‍යයන්ට යටත් විය. යටකී පාසල් පරිපාලනයද ඉංග්‍රීසින් අතට පත් විය. ඔවුහු ද ලන්දේසින් ගිය මග ගනිමින් සිය ආගමික අභිමතාර්ථ සඳහා පාසල් පවත්වාගෙන ගියහ. 1817 විමුක්ති අරගලය මගින් සිංහල පරිපාලනය දුර්වල මට්ටමකට පත් වූ අතර බෞද්ධ අධ්‍යපනය භික්ෂූන් වහන්සේලාගෙන් ඈත් කිරීමට ඉංග්‍රීසි රජය උනන්දු විය.1845 දී ශ්‍රී දන්ත ධාතුන් වහන්සේගේ භාරකාරත්වය උභය විහාරිය මහා සංඝරත්නයට සහ දියවඩන නිලමේ වරයාට පැවරුණු අතර එවැනි පියවරක් ගන්නා ලද්දේ සිය භාරකාර වගකීම අවසන් කරලිමට බව බ්‍රිතාන්‍ය රජය ප්‍රකාශ කලහ. මේ අවදියේ දී මිෂනාරීහු බලවත්ව සිටි අතර ඔවුහු බෞද්ධ ධර්මයටත් බුද්ධ ශාසනයටත් දැඩි ලෙස පහර දුන්හ. ක්‍රිස්තියානි දේවස්ථාන වල පැවැත් වූ ප්‍රසිද්ධ රැස්වීම් වලදී බුදු දහමට අපහාස කළහ. වෙසෙසින්ම මෙතොදිස්ත මිෂනාරීහු ගමින් ගම යමින් පත්‍රිකා බෙදා හරිමින් බුද්ධ ධර්මයෙහි සත්‍යතාව අභියෝගයට ලක් කළහ.

    ග්‍රාමීය විහාරස්ථානයන්හි භික්ෂූන්වහන්සේලා මේ ප්‍රකාශයන්ට විරුද්ධව ඒකරාශි වූ අතර මිගෙට්ටුවත්තේ ගුණානන්ද හිමියන් මේ විරෝධය සහ සාකච්ඡා සදහා මුල් වීමෙන් පසු විශාල ප්‍රසිද්ධියක් ඇති විය. අනතුරුව 1865 දී කැළණිය වරාගොඩ දී ප්‍රසිද්ධ  වාද සභාවක් පැවැත්වීමෙන්ද 1873 දී අවසාන වශයෙන් පාණදුරේ දී ද ක්‍රිස්තියානි පක්ෂයට එරෙහිව වාද පැවැත්වීමෙන්ද මුලු ගැන්වී සිටි බෞද්ධයන් සිය උරුමයන්හි ස්වාධීනත්වය පතා ඉදිරියට පැමිණියහ. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් විහාරස්ථාන ආශ්‍රිතව ග්‍රාමීය අධ්‍යපන මධ්‍යස්ථාන රාශියක් බිහි විය. ලන්දේසීන් පවත්වා ගෙන ගිය පාසල් පද්ධතිය ඉංග්‍රීසිහු පවරාගැනීමෙන් පසු එහි පරිපාලනය කරන ලද්දේ මධ්‍යම පාසල් කොමිටිය මගිනි. 1866 දි මන්ත්‍රණ සභාවට යොජනාවක් ඉදිරිපත් කරන ලද කුමාරස්වාමි මහතා ලංකාවේ අධ්‍යාපනය පිළිබඳව සොයා බලා වාර්ථා කිරීම ට කමිටුවක් පත් කළ යුතු බව පැවසීය. ඒ අනුව 1867 දී අධිනීතිඥ ආර. එස්. මොර්ගන් මහතාගේ මූලිකත්වයෙන් සාමාජිකයන් පස් දෙනෙකුගෙන් සමන්විත කමිටුවක් පත් කරන ලදහ. මෙම මොර්ගන් වාර්තාව 1868 දී ව්‍යවස්ථාදායකය විසින් පිළිගත් අතර එහි පියවරක් වශයෙන් ප්‍රසිද්ධ ඉගැන්වීම් දෙපාර්තමේන්තුව පිහිටුවන ලදහ. මේ වාර්ථාව නිසා ස්වභාෂා අධ්‍යපනය පිලිබඳව දැඩි උනන්දුවක් ඇති වූ අතර මෙම කමිටුව ඉදිරියේ සාක්ෂි දුන් බොහෝ නිළධාරින් එවකට පවත්වාගෙන  ගිය විහාරස්ථාන ආශ්‍රිත බෞද්ධ අධ්‍යාපනය අගැයුමට ලක් කළහ. නමුත් කමිටුවේ නිර්දේශ අනිවාර්යයෙන්ම මිෂනාරින්ට පක්ෂපාති වූ අතර පාසලකට ආධාර ලබා දීමට නම් බයිබලය ඉගැන්වීම කළ යුතු බවට කොන්දේසියක් පනවන ලදී. මෙම කොන්දේසිය අධ්‍යාපන අධ්‍යක්ෂ ජේ.එස්. ලෝරි විසින් ඉවත් කරන ලද නමුත් ආධාර ලබා දීමේ දී  මිෂනාරි පාසල් සඳහා වන සහයෝගය ට බාධා ඇති නොකරන ලදී. මේ අවදියේ දී විහාරස්ථාන විසින් පවත්වගෙන එනු ලැබූ ග්‍රාමීය පාසල් පරිපාලනයට යම්කිසි තීරණයකට එළඹීමට සිදු විය. එය නම් රජයේ ආධාර ලබා ගැනීම සදහා ප්‍රතිසංස්කරණය වීමයි. ඉස්ලාම් අධ්‍යාපනයට මුල්වූ පිරිස මෙවැනි ප්‍රතිසංස්කරණයකට දිරිමත් නුවූ අතර බෞදධයන් වෙසෙසින්ම ඒ අවදියේ දී නගරබදව සිටි ධනවත් බෞදධයන් ප්‍රතිසංස්කරණය මගින් බෞද්ධ අධ්‍යාපනය පවත්වාගෙන යායුතුයයි විශ්වාස කළහ.

       මේ අනුව ලංකාවේ ලියාපදිංචි පළමු පාසල් දෙක වශයෙන් දොඩන්දූවේ ජිනලබ්ධි විශෝධක පාසලත් පාණදුරේ උපාධ්‍යය පාසලත් සලකා ඇත. 1890 වන විට එම පාසල් සංඛ්‍යාව පණහ ඉක්ම වූ බව පෙනේ. 1881 වර්ෂයේ දී බෞද්ධ පාසල් අරමුදලක් පිහිටවූ අතර මේ ප්‍රබෝධයද රජයේ ආධාර ලබන පාසල් ඇති කර ගැනීමට ඉවහල් විය. මේ තත්ත්වය මත විහාරස්ථාන ආශ්‍රිතව තිබූ ග්‍රාමීය පාසල් අභාවය ගිය අතර පරිවේණස්ථාන අධ්‍යපනය පමණක් දියුණුවට පත් විය. ඒ අතරින් රත්මලානේ පරමධම්මචේතිය පිරිවෙන හා දොඩන්දූවෙ සරස්වති මණ්ඩප පිරිවෙන ප්‍රධාන වෙයි. රටට දේශයට ගැලපෙන අධ්‍යපනයක් පවත්වාගෙන යෑම ග්‍රාමීය පාසල්හි අරමුණ විය. වෙසෙසින්ම කෘෂිකර්මය ස්වභාෂා අධ්‍යපනය මෙන්ම දේශීය ශිල්ප ශාස්ත්‍ර ප්‍රාගුණ්‍ය එහි අරමුණු අතර විය. නමුත් රජයේ ආධාර ලබන පාසල් වල ඒ අරමුණු ප්‍රතිසංස්කරණයට භාජනය විය. පන්ති කාමර අධ්‍යාපනය ක්‍රමයක් ඉස්මතු විය. වතුවැඩ මැහුම් කෘෂිකර්මය ආදිය ඉගැනුවුද ඒවා බටහිර සංස්කෘතියට අදාළව සකස් කෙරුණු විශය මාලා  විය. ස්වභාෂා අධ්‍යාපනයට මුල් වූ රජයේ පාසල් සඳහාද ආධාර ලැබුණු නමුත් මිෂනාරීහු රජයේ පූර්ණ අන්‍රග්‍රහය ලබමින් උසස් පාසල් පද්ධතියක් බිහි කළහ. රිච්මන් ශාන්ත තෝමස් ගණයේ මෙම පාසල් හි ලංකාවේ ප්‍රභූවරුන්ගේ දරුවන් හට දොර විවර විය. ඉංග්‍රීසි අධ්‍යාපනය ඇති සංස්කෘතිය එහි මූලික රටාව විය. සී.ඩබ්.ඩබ්.කන්නන්ගර මැතිතුමාගේ අධ්‍යපන තිඹිරිගෙය වූයේද ගාල්ල රිච්මන් විදුහලයි.

         1927  වැනි ඈත කාලයකදී කන්නන්ගර මහතා ඒකාබද්ධ රාජ්‍ය පාසල් පද්ධතියක් කෙරෙහි විශ්වාසය ගැබීය. ඒ සඳහා වන ඔහුගේ චින්තනයට බලපෑවේ1927 දී ලංකාවට පැමිණි කොලොම්බියා ගුරු විදුහලෙහි මහාචාර්ය විලියම් එච්. කිල්පැට්රික් මහතාගේ අදහස් දහරාවයි. එක්සත් ලංකාවකට එකම නිකාය මගින් පාලනය වන පාසල් ක්‍රමය ප්‍රබල බාධාවක් බව මෙහිදී කිල් පැට්රික් මහතා පෙන්වා දුන්නේය. ඒකාබද්ධ රාජ්‍ය පාසල්  පද්ධතියක් පිළිබඳව කල්පනා කල කනනන්ගර මහතා යළි ග්‍රාමීය අධ්‍යාපන ක්‍රමයයෙහි පුනර්ජීවනයක් ඇති කල යුතු යයි ද කල්පනා කලේය. වෙසෙසින්ම වෘත්තීය අධ්‍යාපනය නැංවීම ඵලදායි බව තේරුම් ගත් තේය. ඒ අනුව 1932 දී හන්දෙස්ස ග්‍රාමයේ දී ඒ අධ්‍යපන ක්‍රමය ආරම්භ කරන ලදී. එය සහමුලින්ම පරිසරයට අනුබද්ධිත ප්‍රායෝගික අධ්‍යාපනයක් විය. 1868 ට පෙර ලංකාවේ පැවති බෞද්ධ අධ්‍යාපන ක්‍රමයට යම් තරමකින්  මෙය සමාන විය. කන්නන්ගර මහතා වසර 16 ක්ම අධ්‍යපන අමාත්‍ය ධූරය හෙබවිය. ඔහු විසින් අධ්‍යපන ප්‍රතිසංස්කරණ රාශියක් ඇති කරන ලදී. රජයේ ආධාර ලබන පාසල්වල ගුරුවරුන්ට වැටුප් ගෙවීමේ ක්‍රමය ස්වභාෂා අධ්‍යපනයට අනුබල දීම දිවා ආහාරය නිදහස් අධ්‍යපනය දෙවන භාෂාවක් වශයෙන් ඉංග්‍රීසිය ඉගැන්වීම ඔහුගේ අධ්‍යපන ක්‍රියාවලියට අයත් විය. මේ අවදියේ දී ආධාර ලබන පාසල් 2499 ක් වූ අතර ඉන් 1666 ක් මිෂනාරි පාසල් විය. ඒවායේ මූලික අධ්‍යාපනය ඉංග්‍රිසියෙන් වූ අතර බෞද්ධ පාසල් වශයෙන් හැඳින්වූ ස්වභාෂා පාසල් 240 තුළ භාෂා දෙකෙන්ම අධ්‍යාපනය සිදු විය. කන්නන්ගර අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංසකරණ වල මුල් අවදිය ඉතා සාර්ථක ප්‍රතිඵල අත්කර දුන්නේය. හුදෙක්ම එම ප්‍රතිසංසකරණ කන්නන්ගර මහතාගේ අත්දැකිම් ඇසුරෙන් ඉස්මතු වූ නිර්මාණයන් විය. ඒ මගින් රජයේ පාසල් විශාල ප්‍රබෝධයකට පත් වූ අතර මේ සාර්ථකත්වය යටත් විජිත නිළධාරින්ගේද පැසසුමට ලක් විය.

    1932 හැන්සාඩ් වාර්තාවේ දැක්වෙන පරිදි ආධාර ලබන රජයේ පාසල් ක්‍රමයේ වෙනසක් සඳහා කන්නන්ගර මහතා යොජනාවක් ඉදිරිපත් කරන ලදි. ඒ විහාරස්ථාන ආශ්‍රිතව හෝ නුදුරුව පාසල් පිහිටුවීමයි. ඒ ඔහුගේ බෞද්ධ අධ්‍යපන අරමුණ විදහා දක්වන ලද අවස්ථාවකි.ඒ අනුව 1935 වර්ෂය වන විට පන්සල් වලට සම්බන්ධ පාසල් 70 පමණ විවෘත කිරීමට හැකිවූ  බව ව පෙනේ. 1939 වන විට එලෙස සකස් වූ පාසල් 158 දක්වා වර්ධනය වූ බව කියවේ. එම පාසල් වල නාමයන් පවා බෞද්ධ විය. නිදසුනක් වශයෙන් අගලවත්තේ කැකුලන්දොළ ප්‍රතිරාජ පිරිවෙනට අනුබද්ධව සූරියගොඩ සුමංගල හිමියන් ආරම්භ කරන්නට යෙදුණු සම්බුද්ධ රාජ විද්‍යාලයත් මතුගම පාන්තිය සුදර්ශනාරාමයේ විහාරාධිපති පූජ්‍ය දියගම සාරානන්ද හිමියන් ගේ මූලිකත්වයෙන් 1933 දී ආරම්භ කරන්නට යෙදුණු ධර්මරාජ  පාසලත් දැක්විය හැකිය. නමුත් 1939 වර්ෂයේ අවසානය වන විට බෞද්ධ අධ්‍යාපනයට බාධා ඇති කරන තිරණයක් ගන්නා ලදී. එනම් ඒකීය අධ්‍යපන වර්ෂයක් ආරම්භ කිරීමයි. බටහිර ලිත් කැලැන්ඩරය අනුව ජනවාරි සිට දෙසැම්බර් මස දක්වා වූ ඒ කාලය බටහිර සංස්කෘතියට ගැලපෙන්නක් වුවද දේශිය පාසල් වල ගැලපෙන්නක් නොවීය. අප්‍රියෙල් මාසයෙන් නොහොත් බක් මාසයෙන් ආරම්භව මැදින් මාසයෙන් අවසන් වන ලිත් වර්ෂය මෙරට පිරිසරයට ඉතා ගැලපී තිබිණි. නමුත් ඒකාබද්ධ රජයේ පාසල් ක්‍රමයට යෑමේදී මෙම ප්‍රතිසංස්කරණයට යට වීමට සියල්ලන්ටම සිදු විය.

    1935 වර්ෂය අවසාන භාගයේ රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාව සඳහා චන්ද විමසීමකට සැරසිණ. ඒ වන විට කන්නන්ගර මහතා මතුගමට තරඟකිරීම පිණිස තීරණයක් ගෙන තිබුණි. කටුගහහේන වලව්වේ මුණසිංහ මහතාගේ මග පෙන්වීම යටතේ නවුත්තුඩුව ගැහැණු පාසල 1935 දී ආරම්භ කර තිබීම මේ චන්ද සටනට මහත් පිටුබලයක් විය. ඒ සමගම කටුගහහේනේ පේෂකර්ම මධ්‍යස්ථානයක්ද කන්නන්ගර මහතාගේ යෝජනාවක් පරිදි මුණසිංහ මහතා විසින් ආරම්භ කරන ලදී. මේ ආකාරයට පස්යොදුන් කෝරළය පුරාම විශාල වශයෙන් පාසල් ආරමභ කරන්නට යෙදුණි.   කන්නන්ගර මහතා විසින් 1939 දී ඉදිරිපත් කරන ලද  අධ්‍යාපන කෙටුම්පත නිසා මිෂනාරීන් අතර නොසන්සුනතාවයක් ඇති විය. නියමිත පාසල් පාලනය කිරීමට රජය උත්සාහ දරන්නේ යැයි ඔවුහු චෝදනා ක ළහ. අලුතෙන් නියමිත පාසල් ආරම්භ කිරීමට මේ නීතිරීති බාධාවක් බව ද ඔවුහු කියා සිටියහ.1941 වර්ෂයේ දී මධ්‍යම මහා විද්‍යාල සංකල්පය යටතේ වන පළමු වන විදුහල මතුගම මධයම මහා විද්‍යලය යන නමින් ආරම්භ කිරීමට කන්නන්ගර මහතා කටයුතු යෙදුවේය. ඒ හා සමගාමීව ග්‍රාමීය දරුවන්ට ඉගෙනුම ලැබිය හැකි පාසල් පද්ධතියක්ද ගමේ බිහි කිරීමට කටයුතු ආරම්භ කෙරුණි.  අනුක්‍රමයෙන් කන්නන්ගර මහතාගේ දෙවනි ප්‍රතිසංස්කරණ අවදියේ දී රටේ ආගමික නිකායන් නිදහස් අධ්‍යපනයට විරුද්ධව කඳවුරු බැඳගත්හ. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ 1947 වන විට කන්නන්ගර මහතාගේ අධ්‍යාපන ක්‍රියාවලියට විරුද්ධව සවකීය පක්ෂයේ අයම නැගී සිටීමයි. වෙසෙසින්ම ක්‍රිස්තියානි පල්ලියේ උපදෙස් මත අගමැති ඩී.එස්. සේනානායක මහතා ප්‍රමුඛ ඇතැම් පිරිස් 1947 දී ඉදිරිපත් කරන ලද අධ්‍යපන සංශෝධන පණතට ප්‍රසිද්ධියේ ද රහසින්ද විරුද්ධත්වය ප්‍රකාශ කළහ. මෙයට හේතු වූයේ ආගමික පාසලක වුවද දෙමව්පියන්ගේ ආගමට අයත් නොවන ආගමික අධ්‍යාපනයක් දීම තහනම් කිරීමේ යොජනාවක් එහි අන්තර්ගතව තිබිමයි. නමුත් කන්නන්ගර මහතා ගේ ප්‍රතිසංස්කරණ වලට රටේ බහුතර බෞද්ධයන් සහාය දැක්වීය. ඔවුහු එයට සහාය පළ කරමින් රැස්වීම් සංවිධානය කළහ. එම නිසා අසීරු සටනකින් පසුව මෙම පණත සම්මත කර ගැනීමට අධ්‍යාපන ඇමතිවරයාට හැකි විය. නමුත් 1947 මැතිවරණයේ දී කන්නන්ගර මහතාට සිය ප්‍රතිවාදින් එළිපිටම දක්නට ලැබුණි. පක්ෂ නායකයා වූ ඩී.එස්. ඔහුට සහාය දැක්වීමට එකදු රැස්වීමකටවත් නොපැමිණියේය. ඔහුට විරුද්ධව වූ ප්‍රතිවාදි අපේක්ෂකයා වූ විල්මට් ඒ. පෙරේරා වඩා ඔහුගේ සතුරන් වෙසෙසින්ම කතොලික පල්ලියේ මිතුරන් ප්‍රතිවාදින් දහසක් දෙනා ඉදිරිපත් කලේය. අවසානය පරාජයෙන් කෙළවර වූ අතර 1947 – 1952 අතර කාල වකවානුවවේදී අධ්‍යපන ක්ෂේත්‍රය යළිදු වෙනස්කම් රැසකට භාජනය විය. අගමැති ඩී.එස්. ගේ වුවමනාව පිට විදේශිකයෙකු වූ වුඩ් හවුස් මහතා  අධ්‍යාපන අධ්‍යක්ෂකවරයා ලෙසට පත් කර ගත් අතර ඔහු කන්නන්ගර ප්‍රතිසංස්කරණ වලට බාධා ඇති කළේය. එයට පදනම් වූයේ 1951  අධ්‍යාපන සංශෝධන පණතයි. කන්නන්ගර මහතා යෝජනා කරන ලද ප්‍රගතිශීලී අදහස් බොහොමයකට එහිදී තිරිංග දමන ලදී. මෙය ආගමික පාසල් ලබන ලද ජයග්‍රහණයක් විය.1934 දී කන්නන්ගර මහතා නියම කල දිවා ආහාරය පවා 1953 දී ළමුන්ටඅහිමි කරන ලදී. එය නැවත ආරම්භ කරන ලද්දේ 1956 වසරේ දීය.

       නවසිය පණස්හයේ ජාතික බලවේගයන්හි ජයග්‍රහණයයෙන් පසු උදාවු කාලවකවානුව අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ කෙරෙහි නැවත යොමු වූ අවදියකි. සියලුම ආගමික පාසල් රජයට පවරා ගැනීම පිළිබඳව උත්සාහයක් තිබුණද 1961 ආධාර ලබන පාසල් හා අභ්‍යස විද්‍යල පණත යටගේ සියලුම් මිෂනාරි පාසල් රජයට පවරා නොගැනිණි. අතැම් ඒවා පවරා ගත්තද ඒවායේ කතෝලික නාමය එලෙසම තිබෙන්නට ඉඩ හැරියහ. මතුගම ශාන්ත මරියා විදුහල එලෙස පවත්වාගෙන යන පාසලකි. නමුත් රජයට පවරාගන්නා ලද  බෞද්ධ පාසල්වල නාමයන් වෙනස් කරන ලද අතර ඒවා ප්‍රාථමික පාසල් හෝ රජයේ විදුහල් බවට පත් විය. කන්න්ගර අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ ගැන උනන්දු වන්නෝ අදත් කන්නන්ගර මහතා අගයයි. ඔහු ජාතික වීරයෙකු ලෙසට සලකයි. එහෙත් ඔහුගේ විශිෂ්ටතම ප්‍රතිසංස්කරණ රාශියෙන් ඔවුහු අගයන්නේ නිදහස් අධ්‍යාපන ක්‍රමය පමණකි. නමුත් 1885 වර්ෂයට ප්‍රථම මේ රටේ දරුවන් වෙනුවෙන් විහාරස්ථාන විසින් කරන ලද අධ්‍යපන සේවය නැවත නගා සිටු වීම ට කන්නන්ගර මහතා කළ උත්සාහය කිසිවෙක් අගයන්නේ නැත. එසේම 1931 සිට 1947 දක්වා ඔහු ග්‍රාමීය අධ්‍යාපනය නන්වාලීමට කල සේවය වළපල්ලට යවා ඇත. ඒ වෙනුවට අද පාසල් පද්ධතිය තුළ දක්නට ඇත්තේ විකෘති කල නිදහස් අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංසකරණයකි.

          . 1947 වර්ෂයේ සැප්තැම්බර් මස එකොලොස්වන දින පැවැත්වූ  චන්දයේ දී දී මතුගම ආසනයෙන් එතුමා පරාජයට පත් වූයේ මේ කෙනහිලිකම් නිසාය.එයට වඩාත්ම හේතු වූයේ එතුමා නියෝජනය කරන පක්ෂයෙන්ම ඇතිවූ විරුද්ධ වාදී කම්ය. ඔවුහු සංවිධානයව මතුගම ආසනයෙන් කොටසක් හොරණ ආසනයට එකතු කළහ. ඒ නිසා විල්මට් පෙරේරා මහතාට කන්නන්ගර මහතා අභිබවා යා හැකි විය.වැඩි චන්ද 3614 ක්  පමණක් ලැබීමෙන් ඒ බැව් සනාථ විය.කෙසේ වෙතත් කන්නන්ගර මහතා වර්තමාන අධ්‍යපන ක්‍රමය අධිරාජ්‍යවාදී බැම්මෙන් මුදවා නිදහස් කරලීමට ගත් උත්සාහය අදත් අගය කරනු ලබයි. කටුගහහේන වලව්වේ එච්.ඒ. මුණසිංහ මහතාගේ පුත් පාලිත මුණසිංහ මහතා කන්නන්ගර මහතා ගේ අනුස්මරණ උත්සවයකදී රචනා කල මේ පැදි පෙළින් මේ ලිපිය අවසන් කරමි. මෙම ලිපියට මූලාශ්‍ර සපයා දුන් පාලිත මුණසිංහ  මහතාට ද කන්නන්ගර මහතාටද එය මහත් ගෞරවයක් වනු නිසැකය.

කටුගහහේන මතුගම පස් යොදුන්    රට – පාසල් උදාකොට සිවු සැට කලාවට

නිදහස වැළඳ ඉගෙනුම සරු කිරීමට – මැදි විදුහලක් බිහිකලෙ පස් යොදුන් රට

සුද්දට යටව වහලෙකු විය    ලක් අම්මා – පසු වූ යුගය දැක දැක දුල හද නම්මා

ජාතික සටනකට ගුරු දෙවි සිත නම්මා – දුටුකළ මෙහෙවරට පුද දෙමු හිස නම්මා

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

ආශ්‍රිත ග්‍රන්ථ –

1/ පාලිත මුණසිංහ මහතාගේ ලේඛන

2/ ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපන ඉතිහාසය -කේ.එච්.එම්.සුමතිපාල

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ඒකාබද්ධ විපක්ෂය මගින් ජන සටන නමින් පස්දින පාද යාත්‍රාවක් 2016 ජුලි 28 සිට අගෝස්තු 1 දක්වා ලක්ෂ සංඛ්‍යාතික ජනයාගේ සහභාගිත්වයෙන් පැවැත්වීම දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයේ මෑත කාලයේ ඇතිවූ සුවිශේෂි සිද්ධියකි. එම පාගමන පැවතියේ යෝජිත ව්‍යවස්ථා මර උගුලට, පළාත් පාලන ඡන්ද කල් දැමීමට, බදු බර වැඩිකර මිල ඉහළ දැමීමට, රට ඉන්දියාවේ කොලනියක් කරන එට්කා ගිවිසුමට, ගොවි සහන සහ පාසැල් නිල ඇදුම් කප්පාදුවට, දේශපාලන දඩයමට, රණවිරු පළිගැනීම් වලට ඇතුළු කරුණු ගණනාවකට එරෙහිවය. පේරාදෙණිය පාලම අසල සිට පාද යාත්‍රාව කොළඹ ලිප්ටන් වටරවුමට පැමිණියේ කිලෝ මීටර් 112ක් දුර ගෙවාගෙනය.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න විසිනි.

ජන සටන පාද යාත්‍රාව ජුලි 28 සිට අගෝස්තු 1 දක්වා දින 5ක් පැවති අතර එයට   වරින්වර විවිධ ප්‍රදේශවලදී පාගමනට එක්වෙමින් ගමන් කිරීම සඳහා සහ මඟදෙපස සිට දිරිගැන්වීමට ලක්ෂ 20කට ආසන්න ජනකායක් සම්බන්ධවූ බව ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ජාතික සංවිධායක මාතර දිස්ත්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ඩලස් අලහපෙරුම ප්‍රකාශ කළේය. පාද යාත්‍රාවෙන් රටට දුන් ලොකුම පණිවිඩය වූයේ ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ ක්‍රියා පිලිවෙතට එරෙහිව අති බහුතර පිරිසක් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ක්‍රියාමාර්ග වලට සහාය පලකරන බවකි. ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින්ද මුළුමන්ම වාගේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය නියෝජනය කරන සන්ධානයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් 51දෙනාට හිමිවන බවකි. මහින්ද රාජපක්ෂගේ මෙහෙයවීමෙන් 1992 මර්තු 16 සිට අප්‍රේල් 1 දක්වා පුරා දින 17ක් පැවති කොළඹ සිට කතරගමට ගිය පාද යාත්‍රාවට වඩා මෙවර 2016 පැවැත්වූ පාද යාත්‍රාවට මුහුණදීමට සිදුවූ අභියෝගයන් රැසකි.

පාද යාත්‍රාවට සමෘද්ධිලාභීන් සහ දිවිනැගුම නිලධාරින් විශාල පිරිසක් සමඟ ක්‍රියාකාරිව එක්වූ සමස්ථ ලංකා සමෘද්ධි බැංකු මහා සංගම් සහ කාර්යාල නිලධාරින්ගේ සංගමයේ සභාපති ඉන්ද්‍රජිත් බණ්ඩාර අබේසේකර එහි ලේකම් රෝහිත සේනාධීර, 1992 පාද යාත්‍රාවට දින 17 සහ මෙවර 2016 දින 5ම සහභාගිවූ මාධ්‍යවේදී පද්මසිරි රාජපක්ෂ, බේරුවලින් එක්ව සිටි නිහාල් චන්දන හෙට්ටිආරච්චි, ඉහළ බියන්විලෙන් එක්වූ ඩෙරික් විමලරත්න සහ හලාවතින් එක්වූ ශ්‍රී ලංකා ප්‍රගතිශීලි පෙරමුණේ සභාපති නෙල්සන් පෙරේරා(ඉහළ වමේ සිට)

ඉන් ප්‍රධාන වුයේ 1992 පාද යාත්‍රාවේදි එවකට තිබූ එජාප ආණ්ඩුවට එරෙහිව ශ්‍රිලනිප ඇතුළු විපක්ෂයේ සහාය එයට හිමිවූවද මෙවර එනම් 2016දී පාර්ලිමේන්තුවේ කථානායක පත්කල නිල විපක්ෂයවූ  මන්ත්‍රීවරුන් 15දෙනෙකුගෙන් යුත් දෙමල ජාතික සන්ධානයේ සහායද ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ නෛතික පාර්ශවය නියෝජනය කරන ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පත්වූ මන්ත්‍රීවරුන් 12 දෙනාද ඇතුළත් 41 දෙනෙකුගේ සහායද එජාප ආණ්ඩුවට පක්ෂව හිමිවීමය. මන්ත්‍රීවරුන් 6දෙනෙකුගෙන් යුත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සහායද පාද යත්‍රාවට එරෙහිව වක්‍රව හිමිවූයේද එජාප ආණ්ඩුවටය.

පාද යාත්‍රාවලට විදේශීය සහ දේශීය ඉතිහාසයද බෙහෙවින් පොහොසත්ය. දහඅටවන සියවසේ අවසාන කාර්තුවේ දේශපාලන විමුක්තිය සහ මානව අයිතිවාසිකම් උදෙසා එදා පා ගමන් නමින් හැදින්වූ එය වර්තමානයේ පාද යාත්‍රා නම් වේ. එවැනි පාද යාත්‍රා සිය ගණනක් පිළිබඳව ලොව පුරා අසන්නට ලැබිණි. පාද යාත්‍රාවක් යනු එක් දිනකට වඩා නිශ්චිත අරමුණක් හෝ අරමුණු වෙනුවෙන් පෙළපාලියක ස්වරූපයෙන් පයින් ගමන් ගන්නා මිනිසුන් සමූහයකගේ එකතුවකි. පාද යාත්‍රාවක් මගින් දේශපාලන අරමුණු ප්‍රවර්ධනයටත්, ජනමනස හැඩගැන්වීමටත්, ජනයාගේ උද්යෝගය වැඩිකිරීමටත් පාද යාත්‍රා මගින් සාධනීය කාර්යභාරයක් ඉටුකර ඇතිබව ජගත් ඉතිහාසය සාක්ෂි දරයි.

ජන සටන පාද යාත්‍රාව 2016 ජුලි 28 සිට අගෝස්තු 1 දක්වා දින 5ක් පැවති අතර එයට වරින්වර විවිධ ප්‍රදේශවලදී පාගමනට එක්වෙමින් ගමන් කිරීම සඳහා සහ මඟදෙපස සිට දිරිගැන්වීමට ලක්ෂ 20කට ආසන්න ජනකායක් සම්බන්ධවූ බව ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ජාතික සංවිධායක මාතර දිස්ත්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ඩලස් අලහපෙරුම ප්‍රකාශ කළේය. පාද යාත්‍රාවෙන් රටට දුන් ලොකුම පණිවිඩය වූයේ ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවේ ක්‍රියා පිලිවෙතට එරෙහිව අති බහුතර පිරිසක් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ක්‍රියාමාර්ග වලට සහාය පලකරන බවකි

හිරු නොබසින බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන්ට එරෙහිව මහත්මා ගාන්ධි විසින් ඉන්දියාවේදී 1930 මාර්තු 12වැනිදා අරඹන ලද පාද යාත්‍රාව ඒ සියල්ල අතරින් වැදගත් තැනක් ගනී. 4ක් පුරා කිලෝමීටර් 390ක දුරක් ගෙවා 1930 අප්‍රේල් 6වැනිදා ඩැන්ඩි වෙරළට ලඟාවන විට එයට එක්ව සිටි පිරිස ලක්ෂ ගණනකි. නීතිය බිඳ ලුණු නිෂ්පාදනයට වෙරළට පැඑම පා ගමනේ අරමුණ වූයේ ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුව වෙතින් බලපත්‍රයක් ලබාගැනීමෙන් තොරව ලුණු නිෂ්පාදනය කිරීමේ නීතිය බිඳ බලපත්‍රයකින් තොරව ලුණු නිෂ්පාදනයකර බ්‍රිතාන්‍ය ආධිපත්‍යයට අභියෝග කිරීමය.  ඉන්දියාවේ පැවති එම පාද යාත්‍රාව සබාමර්ති ආශ්‍රමයෙන් අරඹන විට ගාන්ධි සමඟ එක්වී සිටියේ 100කට ආසන්න පිරිසකි. දින 2මිණි ගාන්ධිගේ පාද යාත්‍රාව හේතුවෙන් ඉන්දියානු නිදහස් සටන සාමාන්‍ය ජනතාව අතරටද ගලා ගියේය. නිදහස් සටනට ඉන්දියානු කාන්තාවන්ද එක්වූයේ ලුණු පාද යාත්‍රාවෙන් පසුවය. ඉන්දියාව 1942 නිදහස ලබාගැනීමේදී එම පාද යත්‍රාවෙන් ලැබුණු ශක්තිය අසමසමය.

මාටින් ලූතර් කිං සහ මාවෝ සේතුං පවා පාද යාත්‍රා ගොස් ඇත. වර්ණභේදවාදයෙන් පීඩිත ඇමරිකානුවන්ගේ සිවිල් අයිතිවාසිකම් දිනාගැනීම සඳහා සටන්කල මාටින් ලූතර් කිං සිවිල් අයිතිවාසිකම් පනත සම්මතකර ගැනීම සඳහා 1963 සංවිධානය කරන ලද දෙදින පාද යාත්‍රාව 1965 එම පනත සම්මතවීමට සුවිශේෂි මෙහෙයක් කළේය. චීන විප්ලවයේ පුරෝගාමියෙකුවූ මාවෝ සේතුං 1934 ඔක්තෝබර් 16 සිට 1935 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වසරක පමණ කාලයක් ඇදී ගිය කිලෝමීටර් දහස් ගණනක් දුරින් යුත් විප්ලවීය න්‍යාය මත පදනම්ව පැවැත්වූ පාද යාත්‍රාවෙන් විනාශ මුඛයට භාජනය වී තිබූ දැවැන්ත චීන දේශය යලිත් ප්‍රපාතවත් ජාතියක් බවට පත් කළේය. එම පාද යාත්‍රාවේ ගමන්කල චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂය නායකත්වය දුන් චීන රතු හමුදාව, කුම්මිංටාං හමුදාවේ ප්‍රහාරවලට මුහුණදෙමින් ජී යැංසි සිට ෂැංසි පලාතට පැමිණියේ කිලෝ මීටර් 9,012 මඟගෙවා ගෙනය.

මහත්මා ගාන්ධි විසින් ඉන්දියාවේදී 1930 මාර්තු 12වැනිදා අරඹන ලද පාද යාත්‍රාව

පාද යාත්‍රා පිළිබඳව  ශ්‍රි ලංකාවේ පළමු වාර්තාගතවීම වන්නේ මත්පැන් උවදුරට එරෙහිව වලිසිංහ හරිස්චන්ද්‍රගේ නායකත්වයෙන් 1913දී පැවති දීර්ඝ පාගමනය. පසුව 1957 ජුලි මාසයේදී ජුනි 26වැනිදා අත්සන් කෙරුණු අගමැති එස්.ඩබ්ලිව්. ආර්.ඩී බණ්ඩාරනායක සහ ෆෙඩරල් පක්ෂ නායක චෙල්වනායගම් ගිවිසුමට එරෙහිව එය රට පාවාදිමක් ලෙස විග්‍රහ කරමින් එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ජේ.ආර්. ජයවර්ධන කොළඹ සිට මහනුවර බලා ගමන් ගන්නා පාද යාත්‍රාවක් සංවිධානය කළේය. එය කොළඹදී 1957 ඔක්තෝබර් 3වැනිදා ආරම්භවූ අතර පළමු දින බාධා මැද කඩවත දක්වා ගමන් කළේය. දෙවන දින කඩවත පසුකොට කිලෝමීටර් 5ක් ගිය පසු ඉඹුල්ගොඩදී ගම්පහ මන්ත්‍රී එස්. ඩී. බණ්ඩාරනායක ඇතුළු විශාල පිරිසක් පාර හරහා වාඩි වී විරෝධතා ව්‍යාපාරයක් පැවැත්වීම නිසා අත්හැර දැමීමට සිදුවිය. තරුණ විරැකියාවට එරෙහිව කොමියුනිස්ට් තරුණ සම්මේලනය 1969 ජුලි 20 රත්නපුරයෙන් ආරම්භකල තෙදින පාද යාත්‍රාව කොළඹ ගෝර්ඩන් උද්‍යානයෙන් ජුලි 22වැනිදා නිමාවූයේ කිලෝමීටර් 85ක් පැමිණීමෙනි.

ඉකුත් සතියේ පැවති පාද යාත්‍රාවට පෙර ලාංකීය ඉතිහාසයේ විශාලතම පාද යාත්‍රාව කොළඹ ටවුන්හෝල් සිට කතරගම දක්වා පැවැත්වූයේ 1992 මාර්තු 16 සිට අප්‍රේල් 1වැනිදා දක්වාය. දින 17ක් පැවති එම පාද යාත්‍රාව විපක්ෂ ඒකාබද්ධ කමිටුව වෙනුවෙන් මෙහෙයවූයේ හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික් ශ්‍රිලනිප මන්ත්‍රී නීතිඥ මහින්ද රාජපක්ෂය. එජාප ආණ්ඩුවේ භීෂණය, මර්ධනය සහ පීඩනයට එරෙහි පැවති කිලෝ මීටර් 213ක දුරින් යුත් පාද යාත්‍රාව එජාප ආණ්ඩුවේ ගමන් මඟ 1994 මහ මැතිවරණයෙන් පරාජය කිරීමට බලපෑ ප්‍රබල සිදුවීමක්ද විය. වරෙක 2001 දෙසැම්බර් 9වැනිදා බලයට පත්වූ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ප්‍රධානත්වයෙන් යුත් එජාප ආණ්ඩුව විසුරුවා හැර මහා මැතිවරණයක් පවත්වන ලෙසට බලකරමින් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නායකත්වයෙන් දේශහිතයිශී ජාතික ව්‍යාපාරය මගින් 2003 අගෝස්තු සහ සැප්තැම්බර් මාසයන්හිදී පාද යාත්‍රාවන් දෙකක් පැවැත්වුයේ 2002 රනිල්-ප්‍රභාකරන් ගිවිසුම සහ අන්තර්වාර ස්වයං පාලන අධිකාරි යෝජනාව හරහා කරලියට පැමිණි බෙදුම්වාදී වෑයමට එරෙහිවය.  එමගින් නැගුණු උද්ඝෝෂණ ව්‍යාපාර හේතුවෙන් ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග විසින් එජාප රජය 2004 අප්‍රේල් 6වැනිදා විසුරුවන ලදී.

මාවෝ සේතුං 1934 ඔක්තෝබර් 16 සිට 1935 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වසරක පමණ කාලයක් ඇදී ගිය කිලෝමීටර් 9,012 දුරින් යුත් විප්ලවීය න්‍යාය මත පදනම්ව පැවැත්වූ පාද යාත්‍රාව

අධ්‍යාපනය සඳහා සියයට 6ක් වෙන්කරන ලෙස ආණ්ඩුවට බලකිරීම සඳහා විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්ය සමිති සම්මේලනය විසින් ජවිපෙ සහ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ජාලයකද සහාය ඇතිව ගාල්ල සිට කොළඹටද පාද යාත්‍රාවක් 2012 සැප්තැම්බර්හිදී පැවැත්විණි. ඒ හා සමගාමීව අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය මගින් පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ සහයෝගයද ඇතිව පේරාදෙණිය සරසවියේ සිට පාගමනක් කොළඹ බලා සංවිධානය කර තිබිණි. එමෙන්ම යහපාලන ආණ්ඩුවේ අධ්‍යාපන කප්පාදුවට සහ ශිෂ්‍ය මර්ධනයට එරෙහිව අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලයෙන් තවත් පාගමනක්ද 2015 නොවැම්බර් මස පේරාදෙණිය සරසවියේ සිට කොළඹ බලා සංවිධානය කෙරිණි.

එජාපයේ රනිල් වික්‍රමසිංහගේ නායකත්වයට එරෙහිව එජාප හිටපු පලාත් සභා මන්ත්‍රීවරුන්වූ ශිලාල් ලක්තිලක සහ මෛත්‍රී ගුණරත්න යන දෙපලගේ නායකත්වයෙන් එජාපයේ ඉහළ නායකයින් දෙදෙනෙකුගේද ආශිර්වාදයෙන් දෙව්නුවර දේවාලේ සිට කොළඹට පැමිණීමට නියමිතව තිබූ පාද යාත්‍රාව 2013 ඔක්තෝබර් ආරම්භකිරීමෙන් පසු එජාපයේම එයට එරෙහි පිරිසක් විසින් කුරුදු පොලු ප්‍රහාරයක් එල්ලකර පලවා හරින ලදී. ඒ පිළිබඳව ඔවුහු චෝදනා කළේ මාතර  දිස්ත්‍රික් එජාප මන්ත්‍රී මංගල සමරවීරටය. 

2016 ජුලි 28 සිට අගෝස්තු 1 දක්වා දින 5ක් පැවති පාද යාත්‍රාව දිනූ රට රැකගැනීමට වෙරදරන ජනතාවට ගෙන ආවේ ජව ජවයකි. බලයකි. එය ජනතාගේ ස්වෙච්ඡා සහභාගිත්වයෙන් යුත් ව්‍යාපාරයක්ම විය. ලාංකීය ඉතිහාසයේ පැවැත්වූ දැවැන්තම පාද යාත්‍රාව පමණක් නොව වැඩිම ජනකායක් එක්වූ අවස්ථාවක් ලෙසද එය ඉතිහාසයට එක්වී හමාරය

මෙවර 2016 ජුලි 28 සිට අප්‍රේල් 1දක්වා පැවති පාද යාත්‍රාව පේරාදෙණියේ සිට කොළඹ පුරහල බලා පැමිණි දුර ප්‍රමාණය කිලෝ මීටර් 112කි. ලියුම්කරු මෙම දින 5 තුළම එක් දිනකදී පාද යාත්‍රාව ස්ථාන 3කදී පමණ නිරීක්ෂණයට ලක්කල අතර දැවැන්තම පිළිගැනීම් තිබුණේ ජුලි 29වැනිදා කෑගල්ල නගරයේදීය. එයට 25,000ක ආසන්න පිරිසක් එක්ව සිටියහ. පාර දෙපස හිස් ගොඩක් සේ දිස්වූ අතර ගම් නියම්ගම් වලින් මිනිසුන් නගරයට පැමිණ තිබිණි. මඟ දෙපස නිල් ධජ පතාක සහ සුබපැතුම් බැනර් ලෙලදෙනු දක්නට ලැබිණි. ඉන් දහස් ගණනක් කෑගල්ලේ සිට ගලිගමුව දක්වා පෙළපාලියේ කොටසට එක්වනු දක්නට ලදී. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී කනක හේරත්ගේ සංවිධාන ශක්තිය කෑගල්ලේදී මැනවින් කැපී පෙනිනි. මන්ත්‍රී තාරක බාලසූරියද එයට දායක විය. දින 5 තුළ පාද යාත්‍රාවේ ගමන් කල අය වෙනුවෙන් ඇස ගැටුණු දන්සැල් සංඛ්‍යාව 143ක් විය. ගම්පහ බැලුම්මහර හන්දිය සහ ඒ අවට පමණක් දන්සැල් 7ක් විය. මෙම දන්සැල් වලින් පාද යාත්‍රාවේ ගමන් කරන්නන්ට සීනි සම්බල් පාන්, අයිස් පැකට්, පැණි කොමඩු, පිපිඥ්ඥා, කිරිබත්, ලුණුමිරිස් සමඟ මංඥොක්කා, තම්බපු මුංඇල සහ කඩල, ජල බෝතල්, වීදුරුවලට දමන ලද සිසිල් බීම, බත් පැකට් වැනි දෑ දක්නට ලැබිණි. මාර්ගයේ දෙපස නිවෙස් සහ කඩසාප්පු සිය ගණනක් බීම සඳහා ජලය බට මගින් බීමට සලසා තිබිණි මුහුණ සේදිමට අවශ්‍යනම් ජලය පිරවූ බැරල්ද තැන් කිහිපයක විය.

හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ දින 5හේම පාද යාත්‍රාවට ස්ථාන ගණනාවකදී එක්වූ අතර ඇතැම් ස්ථානයන්හි පයින්ද ආරක්ෂක උපදෙස් මත ඇතැම් ස්ථානයන්හිදී වාහනයකින්ද ගමන් කරනු දක්නට ලැබිණි. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ නායක දිනේෂ් ගුණවර්ධන, ජාතික සංවිධායකවූ ඩලස් අලහප්පෙරුම, සෙසු නායකයින් වූ විමල් වීරවංශ, වාසුදේව නානායක්කාර, උදය ගම්මන්පිල ඇතුළු කිහිපදෙනෙක්ම පෙළපාලිය ඉදිරියෙන්ම ගමන් කළේය. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් සියළු දෙනාම පාද යාත්‍රාවට දින ගණනාවක්ම සහභාගිවූ අතර මන්ත්‍රීවරුන් 25ක් පමණ දින 5හේම පාද යාත්‍රාවට එක්ව සිටිනු දක්නට ලැබිණි. කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයෙන් ජොන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දු සහ සාලින්ද දිසානායක සමඟ එක්වූ ආධාරකරුවන්ද හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කයෙන් නාමල් රාජපක්ෂ සහ හිටපු පළාත් ඇමති ඩී.වී උපුල් සමඟ එක්වූ ආධාරකරුවන්ද, රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයෙන් පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි සහ රංජිත් සොයිසා සමඟ එක්වූ ආධාරකරුවන්ද, ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයෙන් අක්මීමන රමේෂ් පතිරණ සහ මොහාන්  සිල්වාද, කළුතර දිස්ත්‍රික්කයෙන් කුමාර වෙල්ගම, පියල් නිශාන්ත සමඟ එක්වූ ආධාරකරුවන්ද, අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයෙන් එස්.එම් චන්ද්‍රසේන සමඟ එක්වූ ආධාරකරුවන්ද, පොලොන්නරුව දිස්ත්‍රික්කයෙන් රොෂාන් රණසිංහ සමඟ එක්වූ ආධාරකරුවන්ද ඇතුළු බොහෝ මන්ත්‍රීවරුන් සමඟ එක්වූ පිරිස් පාද යාත්‍රාවට එක්කලේ නව ජවයකි. පාද යාත්‍රාව සංවිධානය කිරීමෙහිලා සබරගමු පළාත් සභාවේ සභාපති කාංචන ජයරත්න දින 5දීම දැක්වූ කැපවීමද මෙහිලා ඉහළින් කැපී පෙනින. මෙයට අමතරව ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සියළුම පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ද, පළාත් සභා සහ පළාත් පාලන වල හිටපු සභාපතිවරුන් සහ මන්ත්‍රීවරුන් අති බහුතරයද දින ගණනාවක්ම පාද යාත්‍රාවට එක්වී සිටිනු දක්නට ලැබිණි.

විමල් වීරවංශගේ නායකත්වයෙන් ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ දහස් ගණන් සාමාජික සංඛ්‍යාවක් පාද යාත්‍රාවට දැවැන්ත සටන්කාමීත්වයක් සපයනු ලැබීය. ඒ අතර පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්වූ කළුතර ජයන්ත සමරවීර, මොණරාගල උදය ශාන්ත, මාතර නිරෝෂන ප්‍රේමරත්න, අනුරාධපුරයේ වීරකුමාර දිසානායක එහි ඉදිරියෙන්ම විය. වාසුදේව නානායක්කාරගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වාමාංශික පෙරමුණේ ටී.ඩී තිලකසිරි ඇතුළු ක්‍රියාකාරිකයෝ සිය ගණනක් පෙළපාලියේ ගමන් ගත්තේ විරෝධයේ අධිෂ්ඨානය නමින්වූ සටන් පාඨ හඬ නගමිනි. ලංකා සමසමාජ පක්ෂයේ නායක මහාචාර්ය තිස්ස විතාරණ, නියෝජ්‍ය ලේකම් අනිල් සොයිසා ඇතුළු සමසමාජ ක්‍රියාකාරිකයෝ විශාල පිරිසක්ද නිරතරුව පෙළපාලියට එක්විය. කොමියුනිස්ට් පක්ෂය නිල වශයෙන් මෙයට සහභාගි නොවන බව එහි ලේකම් ඩිව් ගුණසේකර ප්‍රකාශ කර තිබුණද කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ සභාපති රාජා කොල්ලුරේ සහ දකුණු පළාත් සභා ඇමති වීරසුමණ වීරසිංහ ඇතුළු කොමියුනිස්ට් පාක්ෂිකයින් විශාල පිරිසක් පාද යාත්‍රාවේ දින කිහිපයක්ම ගමන් කරනු දක්නට ලැබිණි. ගාල්ල දිස්ත්‍රික් මන්ත්‍රී චන්ද්‍රසිරි ගජධීර නම් දක්නට නොලැබිණි.

පාද යාත්‍රාවේ සුවිශේෂි ලක්ෂණය වූයේ එහි ගමන් ගත් සියයට 30කට වැඩි පිරිසක් කාන්තාවන් වීමය. ඉන් බොහෝ දෙනා වයස 30ත් 60ත් අය අතර වූහ. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරියන්වූ රත්නපුරයේ පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි, ගාල්ලේ ගීතා කුමාරසිංහ, අම්පාරේ ශ්‍රියානි අබේවික්‍රම වැනි අය දින ගණනාවක්ම එයට සටන්පාඨ කියමින් පාද යාත්‍රාවට නායකත්වය දෙමින් තිබිණි. සබරගමු පළාත් සභා මන්ත්‍රීනි ලංකා සමසමාජ පක්ෂයේ වත්සලා ජනාදරී පද්මසිරි පාද යාත්‍රාවේ අවසන් දිනය පුරා දක්නට ලැබූ අතර රක්ත වර්ණයෙන් සැරසුන කෑගල්ලේ සමසමාජ කාන්තා ක්‍රියාකාරිනියන් සිය ගණනකට ඇය සටන්කාමී නායකත්වයක් සපයනු ලැබීය. ‘යහපාලනය’ වෙනුවෙන් එදා පෙනී සිටි මධූෂා රාමසිංහ දින 5 පුරාම කාන්තාවන් කණ්ඩායමක් සමඟ සටන් පාඨ හඬ නගමින් යෑම මඟදෙපස සිටි සැමගේ අවධානයට ලක්විය.

සමස්ථ ලංකා සමෘද්ධි මහා සංගම් සහ කාර්යාල නිලධාරින්ගේ සංගමය එහි සභාපති ඉන්ද්‍රජිත් බණ්ඩාර අබේසේකරගේ නායකත්වයෙන් පාද යාත්‍රාවේ දින ගණනාවක්ම සමෘද්ධිලාභින් සිය ගණනක් සමඟ සටන්පාඨ හඬ නගමින් ගමන් කරනු දක්නට ලදී. දිවි නැගුම යටතේ දුන් සහන සමෘද්ධිලාභීන්ට ලබාදෙන ලෙසද දිවි නැගුම නිලධාරින්ගේ වෘත්තීය අයිතීන් කප්පාදුවට එරෙහිවද ඔවුන් අත පුවරු විය. සමස්ථ ලංකා සමෘද්ධි බැංකු මහා සංගම් සහ කාර්යාලීය නිලධාරි සංගමයේ භාණ්ඩාගාරික රෝහිත සේනාධීර, සුබසාධක භාණ්ඩාගාරික උපාලි ඒකනායක සහ විධායක සභික රන්දෙණියද ඔවුනට නායකත්වය දෙන ලදී. රණවිරුවන් රෝද පුටුවල සිට තමනට හිමිවිය යුතු අයිතීන් නොලැබීම පිළිබඳව අවනඩුව ඔවුන් ප්‍රදර්ශනය කල පුවරුවල ලියා තිබිණි. ජනහිතවාදී කලාකරුවෝ නියෝජනය කරමින් ඕෂධී හේවාමද්දුම, ගාමිණී ජයලත් ඇතුළු විශාල කලාකරුවන් පිරිසක් එක්ව සිටියහ. වෘත්තීය සමිති, සිවිල් සහ දේශපාලන සංවිධාන ගණනාවක් පාද යත්‍රාවට එක්ව සිටි අතර සමස්ථ ලංකා පළාත් පාලන සංසදය, ප්‍රගතිශීලි බැංකු සේවක සංගමය ඒ අතර විය. 

මෙවර ජුලි 28වැනිදා ආරම්භවූ නුවර කොළඹ පාද යාත්‍රාව ආරම්භ වූයේ පේරාදෙණිය පාලම අසළිනි. එයට හේතුව වූයේ නුවර නගරයේ එජාප ප්‍රවර්ධන වැඩසටහනක්ද එම මොහොතේ පැවැත්වෙන බවට පොලිසිය අධිකරණයට කල කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමකින් පසු දෙන ලද නියෝගයක් අනුවය. එහෙත් එදින දවස පුරා නුවර නගරයේ කොඩි කොඩිවැල් එල්ලා තිබුණද විධිමත් සාමාජික ප්‍රවර්ධන වැඩසටහනක් දක්නට නොලැබිණි. ප්‍රථම දින පා ගමන මාවනැල්ලෙන් නිමාවීමට තිබුණද පොලිසිය මාවනැල්ල අධිකරණයෙන් කල ඉල්ලීමක් අනුව පෙලපාලියට මාවනැල්ල නගරයට ඇතුල්වීමට තහනම් කර තිබිණි. මාවනැල්ල නගරයේද එජාප සාමාජික ප්‍රවර්ධන වැඩසටහනක් දක්නට නොලැබුණද කොල කොඩි එල්ලා තිබිණි. ඒ අනුව පාද යාත්‍රාවේ දෙවැනි දින ආරම්භය සිදුවූයේ මාවනැල්ල නගරය පසුකර උතුවන්කන්දෙනි. ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජුලි 29වැනිදා පෙරවරුවේ මාවනැල්ලේ උත්සව කිහිපයකට සහභාගිවිය. ඒ අතර මෙඩේරිගම විද්‍යාලයේ සහ මාවනැල්ල ප්‍රාදේශීය සභා ශ්‍රවණාගාරයේ පැවති රැස්වීම්ද විය. එයට ඇමතිවරුන්වූ රවුෆ් හකීම්, කබීර් හෂීම්, රංජිත් සියඹලාපිටියද එයට එක්ව සිටියහ.

පාද යාත්‍රාව පේරාදෙණියෙන් ඇරඹුණේ ලක්ෂයකට අධික ජන සංඛයාවකගේ සහභාගිත්වයෙනි. එහිදී නුවර දිස්ත්‍රිකයේ විවිධ ආසන වල ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින්ගේ උද්යෝගය කැපී පෙණිනි. මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ, කෙහෙලිය රඹුක්වැල්ල, ලොහාන් රත්වත්ත, දිළුම් අමුණුගම ඇතුළු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ගේ ආධාරකරුවන් දස දහස් ගණන් ඒ අතර විය. ප්‍රථම දින මුල්භාගයේදී විදිපුරා පාද යාත්‍රාව දෙගොඩ තලා ගලායෑම කිසිවෙකුට නැවතීමට නොහැකි විය.

පාද යාත්‍රාව ප්‍රථම දින එනම් ජුලි 28 කිලෝමීටර් 16ක් ගෙවා ගනේතැන්නට පැමිණියේ පේරාදෙණිය, පිලිමතලාව, කඩුගන්නාව සහ හිගුල පසුකරමිනි. දෙවන දින ජුලි 29වැනිදා එය උතුවන්කන්දෙන් ඇරඹූ අතර මොලගොඩ, කෑගල්ල, ගලිගමුව හරහා නෙළුම්දෙනියට පැමිණියේ කිලෝමීටර් 25ක් ගෙවාගෙනය.  ජුලි 30 තෙවන දිනය සෙනසුරාදා වූ අතර නෙළුම්දෙණියෙන් ආරම්භවූ පාද යාත්‍රාව වරකාපොල, වේවැල්දෙණිය, කලගෙඩිහේන, ගම්පහ හරහා නිට්ටඹුවට පැමිණියේ කිලෝමීටර් 28ක් පසුකරමිනි.

සිව්වන දින එය නිට්ටඹුවෙන් ආරම්භ වූ අතර කිලෝමීටර් 30ක් පසුකොට කිරිබත්ගොඩින් නිමාවිය. කඩවත සිට කිරිබත්ගොඩ දක්වා සවස 5 සිට රාත්‍රී දක්වා ප්‍රධාන සෑම මංසංදියකම දහස් ගණන් පිරිස් පැමිණ සිටියේ පවුල් පිටිනි. එම ප්‍රදේශවල සිටි සමස්ථ පිරිස කෑගල්ලට වඩා වැඩිය. එහි නායකත්වය ගෙන සාර්ථකව ගම්පහ තුළ පාද යාත්‍රා වැඩසටහන තුළ මුළු බරම කර ගසා තිබුණේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී මිනුවන්ගොඩ ප්‍රසන්න රණතුංගය. විශේෂයින් සිව්වන දින සංවිධාන කටයුතුවලදී ගම්පහ, දොම්පෙ සහ මහර පෙදෙස් වලින් දස දහස් ගණන් පිරිස් පෙළපාලියට එක්වීමට සංවිධානාත්මකව පැමිණ සිටියහ. ඔවුහු ගම්පහ හිටපු මන්ත්‍රී සරණ ගුණවර්ධන, දොම්පෙ හිටපු ප්‍රාදේශීය සභා සභාපති මිලාන් ජයතිලක සහ මහර පළාත් සභා මන්ත්‍රී සහන් ප්‍රදීප්ගේ ආධාරකරුවන් වූහ. පාගමන අවසානයේ එදින පැවති රැස්වීමට අතිවිශාල පිරිසක් එක්වූ අතර එහි සංවිධාන ශක්තිය විදහාපෑවේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී කැලණිය ප්‍රසන්න රණවීරය. සන්ධානයේ මඑපෙ මන්ත්‍රී සිසිර ජයකොඩි දින ගණනාවක්ම පාද යාත්‍රාවේ ඉදිරියෙන්ම විය.

අවසාන දින එනම් අගෝස්තු 1වැනි සඳුදා පාද යාත්‍රාව ඇරඹුණේ කිරිබත්ගොඩ නගරයෙනි. එය කැලණිය, පෑලියගොඩ, මරදාන, ඩාර්ලි පාර ඔස්සේ ලිප්ටන් වටරවුමේ පුරහල අසලට කිලෝමීටර් 13ක් පසුකරමින් ඇතුළු වූයේ පස්වරුවේදීය. ඒ වන විටත් අවසන් රැස්වීමට සහභාගිවීමට අතිවිශාල පිරිසක් ලිප්ටන් වටරවුමට පැමිණ තිබිණි. පාද යාත්‍රාවේ මුල්කොටස ලිප්ටන් වටරවුමට ඇතුල්වී අවසන් කොටස එයට ඇතුල්වන විට පැය 2කට වඩා ගතවිය. හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවති රැස්වීමට ලක්ෂ ගණනක් එක්ව තිබිණි. එම වටරවුමේ දවටගහ පල්ලිය අසල සිට පැරණි ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රා විදුහල දක්වාද, වොඩ් පෙදෙසින් දන්ත රෝහල දක්වාද, කොටුව දෙසට හයිඩ් පිටිය දක්වාද මහරගම දෙසට ජේ.ආර්. ජයවර්ධන සංකෘතික කේන්ද්‍රය දක්වාද සෙනඟ පැතිර ගොස් තිබිණි. බැලූ බැලූ අත එකම හිස් ගොඩක් මෙන් යායකි. රැස්වීම අමතා ඒකාබද්ධ විපක්ෂය වෙනුවෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ, දිනේෂ් ගුණවර්ධන, විමල් වීරවංශ ඇතුළු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් කිහිපදෙනෙක්ම පොලොන්නරුව මන්ත්‍රී රොෂාන් රණසිංහ විසින් සපයන ලද ලොරියක සකස්කරන ලද වේදිකාවක නැගී කථා පැවැත්වූහ.

පාද යාත්‍රාව දිනූ රට රැකගැනීමට වෙරදරන ජනතාවට ගෙන ආවේ ජව ජවයකි. බලයකි. එය ජනතාගේ ස්වෙච්ඡා සහභාගිත්වයෙන් යුත් ව්‍යාපාරයක්ම විය. එයට අති බහුතර ජනතා සහභාගිත්වය ලැබුණේ එය සමස්ථයක් ලෙස ගත්කල ජාති, ආගම්, පක්ෂ සහ පාට  වලින් ඔබ්බට ගිය වැඩපිලිවෙලක් තිබූ බැවිනි. ලාංකීය ඉතිහාසයේ පැවැත්වූ දැවැන්තම පාද යාත්‍රාව පමණක් නොව වැඩිම ජනකායක් එක්වූ අවස්ථාවක් ලෙසද එය ඉතිහාසයට එක්වී හමාරය.(The writer ධර්මන් වික්‍රමරත්න Dharman Wickremaretne is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

Ranjith Soysa

It was on 8^th August 1992 -24 years ago- the Lt Gen Denzil Kobbekaduwa was killed in Arali ,Jaffna when he was planning to wrest the control of the peninsula  from the LTTE tamil tiger terrorists.

He joined the army in 1960 and had completed 32 years serving the country during one of the most unenviable periods of the nation’s history.

Lt Gen Kebbekaduwa was a man with high integrity, superior in intelligence, just and humane in his approach to the war and victims of the war.

At a time when the leading heroic defence forces’ members who since led the war against the Tamil Tiger terrorists and their efforts in the battle field are underestimated and also vilified by some quarters , the story  of the late Lt Gen Kobbekaduwa who almost crushed the LTTE in Vadamarachchi in 1987 conveys to the Nation that it is the men in battle hardened uniforms who will form the last line of defence and save the Country when confronted by the internal and external enemies.

They shall not pass”.. Gen Petain

Not with dreams but with blood and iron-Shall a nation be moulded at last” – Swinburne

Ranjith Soysa

 ධර්මසිරි සෙනෙවිරත්න

රනිල්  හා මයිත්‍රී ඇතුළු  පරගැතියන් මෙන්ම වර්ග භේදයකින් තොරව සියලු අසරණයන් ප්‍රභාකරන් නමැති කොටියාගෙන්  බේරා  ගෙන වසර තිස් ගණනක මරණ භය දුරු කර දේශප්‍රේමීන්ට දේශය ගොඩනැංවීමටත් ද්‍රෝහීන්ට නිදහසේ එය විවේචනය කරන්නටත් ඉඩ ලබාදුන් මහින්දගේ  ජීවිතය දැන් අ න තුරෙය .කිසිදාක චන්දයෙන් බලය ලබාගත නොහැකි රනිල්  මයිත්‍රී න ම්  නිවට මිනිහෙකු ලවා මහින්ද පක්ෂයෙන්ද නෙරපීමට දැන් කටයුතු කරමින් සිටී .මේ  සඳහා මන්ත්‍රීවරුන් බිලීබා ගැනීමට ඉන්දියාවත් බටහිර රටවලුත්  කෝටී  ගණනින් අල්ලස් දීමට සුදානම්ය . මේ අල්ලස් වලට යට නොවෙන මන්ත්‍රීවරු   දුර්ලභය  මුන් ලවා  මහින්ද ශ්‍රීලනිපයෙන් නෙරපීමට බොහෝ ඉඩ කඩ ඇත  අනිල් හෝ මයිත්‍රී කිසිදා බලය ඇත හැර යන්නේ නැත .ඉන්දියාව  හා බට හිර රටවල් මේ දෙන්නා බලයේ රඳවා ගැනීමට හැකි සෑ ම දෙයක්ම කරනු ඇත .  ඒ බව ශ්‍රීලනිප මන්ත්‍රීවරු දනිති  එනිසා උන් තමන්ට වාසි පැත්ත ගනු ඇත . මේ අවස් තාවේ වේ තමන් චන්දය දුන්  පසික්කාටුවන්ගේ තරම මැ න ගැනීමට චන්ද දායකයාට හැකිවනු ඇත .  
                                                           ලිඳේ වැටුන කොටියෙක් මරණය පෙනී පෙනී බයේ ගැහෙමින් සිටින විට එක සානුකම්පික එමෙන්ම  පරහිතකාමී එක මිනිහෙක් ඒ කොටියා ගොඩට ගෙන  මරණයෙන් බේරා ගත්තේය  .පාලු ලිඳේ අතරමංව සිටි කොටියාට  දැන් ලෝකයට හය්රම් පාන්නට අවස්තාව ලැබී ඇත .ඌ  වහා පැ න  අර මිනිසා මරාගෙන කෑවේය                                          කොටියා  සිරාය . සිරාවටම ඌ  කෝටියා ය .
                                                                 මෙවන්  අසමජ්ජාති මිනිසුන්  විනාශ විය යුතුව තිබුනේ ප්‍රභාකරන් අතිනි .උගෙන් මුන් බෙරාගත්තේ  මහින්දය එවන් මහින්ද පක්ෂයෙනුත් එළවන්නට තර  අවලම් බල්ලෝ ශ්‍රීලනිපයේ සිටින්නේ ඒ පක්ෂයේ  සියලු ජාති හිතය් ශී   ප්‍රතිපත්ති  චන්ද්‍රිකා නම් චව්ර ගැහැණිය විසින්  විනාශ කල නිසාය . අම්ම අප්පා පමණක් විනාශ කිරීමෙන් සෑහීමට පත්නොවෙන  මේ නින්දනීය ගැහැණිය  දැන් තමන් හෝ තම දරුවන් සිංහල වීම ගැනත් ලජ්ජාවෙන බව ලො වට හඬගා කියය් එහෙත් සමහර අලජ්ජී සිංහලයෝ තවමත් ඇ ගේ පිටිපස්සෙන් යති
                              ඕනෑම  අකරතැබ්බයකට මුල ගැහැනියක් බවට කතාවක් ඇත සිංහල බෞධ්ධයන්ගේ විනාශය අතළඟ ඇති මේ අවස්ථාවේ  ”””””කවුද ගෑනි , කවුද ගෑනි ””’ යනුවෙන් කියා සොයා බලන විට  චව්ර ගැහැණිය දිස් වේ නම්  ඔබ එළඹි
සිහියෙන් යුතු අයෙකි . ඔබවැනිඅ  ය මේ අවස්ථාවේ රටට ඉතා අවශ්ශය 
                                                                    මහින්ද පක්ෂයෙන් නෙරපන බ .  වත් ඔය පක්ෂය දැනටමත් මරාදමුන පක්ෂයක් බවත්  දිවි ඇතිතාක් ඔය පක්ෂයේ බලය නැවත මහින්දට ලබාගැනීමට රනිල්මයිත්රී හවුල ඉඩ නොතබන බවටත් එනිසා අලුත් ජාතික බලවේගයක් හදා  මේ ද්‍රෝහී හැතිකරය එළවීමට කටයුතුකරන ලෙසත්  දුරදිග දක්නා දේශ ප්රෙමීහු ඉල්ලා සිටියත්  මහින්ද ගෙවලයෙක් මෙන් පක්ෂයබදා ගත්තේය ඔහුට රටට වඩා පක්ෂය ලොකුවිය.ඩලස් ලා ජීඑල්  ලා  වැනි  මහින්ද අතරමන් කරගිය මිනිස්සු   විපතේදී අහක බැ ලු මිනිස්සු මහින්දට ලොකුවිය .මහින්ද පරණ මෝඩකම් දැ න්  සිහියට නගා ගන්න . අලුත් ගමනක් යන්න  හිතට ගන්න .මේ රජයේ දුෂණ විතරක් රටට කියාපාමින් ජයගැනීමට නම්ම් මේ වෙලාවේ නොහැකිය සියලු සින්හලබෞධ්ධයන්ට ඔබ විසින් විශේෂයෙන් ආමන්ත්‍ර නය කලයුතුයවෙන්න යන වින්නැහිය කියා දිය යුතුය   රනිල් මයිත්‍රී හිටියොත් වසර 2500ක  බෞධ්ධරාජ්ජය අවසානවෙන හැටි ඔවුන්ට කියාදී ඔවුන්පුබුදුකරන්න  මැල්කම් රන්ජිත් පියතුමාද  මේ රටේ බෞද්ධයන්ට විශේෂ තත්වයක් ඇතිබව  පිළිගන්නා නිසා අබෞද්ධ සින්හලයන්ද  කරුණු තේරුම් ගනු ඇත .ඔබ කන්ගවෙනෙකු මෙන් කඩා බිඳගෙන නොඅවොත්  මිනිසුන්ට  ගැම්මක් නැතිවෙනු ඇත  හනුමන් පාලම එට්කා ගිවිසුම් ආදිය   ද වැදගත් නමුත් බොහෝ යට ඒවා තේරෙන්නේ නැත  එනිසා   විශේෂයෙන් ඔවුන්ගේ ජාතිකත්වයම අවදිකරන්න   .. විමල්  හොඳ ජාතිකවාදියෙක් නොවුනත්  දක්ෂ කථිකයෙකි . සරත් වීරසේකර උගත් බුද්ධිමත් එමෙන්ම හොඳ ජාතිකවාදියෙකි  ඔහු  අම්පාරට නොයවා මහරගම පැත්තට දාන්න ඔහු රටට අවශ්‍යම අයෙක් .
                                                             යම් හෙයකින් ඔබ පක්ෂයෙන් ඉවත් කර ප්‍රජා අයිතියත් ඉවත් කලොත්   එත් සටන  මෙහෙයවන්න  පිටත සිට .එසේ වුනොත්  දිනේෂ් ට නායකත්වයදීඔබේ අනුශාෂකත්වයෙන්  සටන මෙහෙය වන්න .  දිනේෂ් ට  ඇති ජාතිකත්වයේ තරමට ඉන්ද්‍රඛීලයක් මෙන් නොසැලී සිටිමින්  කන්ගවෙනෙකු මෙන් පෙරට යාමේ ශක්තියකුත්  තිබුනානම්   මේවා මෙසේ වෙන්නේ නැත . ඔබට ශක්තිය තිබුනත් දිනේෂ්ට ඇත ජාතිකත්වය නැත .  එනිසා   දිනේෂ් – මහින්ද සුසංයෝගය   ඉතා අවශ්ෂ්‍ය ය ..  සරත් වීරසේකරගේ රණ කාමිත්වය ඔබ දෙදෙනාට ආශීර්වාදයක් වනු ඇත . ගෝ ඨ බයආවොත් එත් හොඳය  .
                         දැන් පක්ෂය යකාට ගියදෙන් .එක හිස සුන් මලකන්දකුත් නොවෙය.සම්මස් අට දියවී ගිය ඇටසැකිල්ලක් විතරය් .දියවෙන්නට හරියේ චන්ද්‍රිකා   එයාට අහුවෙන ඕනෑම  එකක් දියවෙනවමය් න්සිහියට නගා ගන්න   

Dilrook Kannangara

අද ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය දෙලොවක් අතරය. ජනතාව සමග එක්වී VAT මගඩිය පරාජය කරනවාද, UNP හැතිකරය සමග එක්වී මළගම් යනවාද?

ජනාධිපති සිරිසේනට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය වැඩක් නැත. සිරිසේනට හංසයා ඇත. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය නොදෙන දේ රවී කරුණානායක ලියාපදිංචි කල හංසයා පක්ෂයෙන් ගත හැක. මොන පක්ෂයෙන් ආවත් සිරිසේනට 2020 දී යන එන මං නැති බව දනියි. ඒ නිසා සිරිසේන සරණ යාමෙන් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්ෂිකයන්ට සෙතක් නොවේ. පක්ෂයටත්, තම දේශපාලනයටත්, තම දරුවන්ගේ දේශපාලනයටත් ආදරයක් ඇත්නම්, පාර්ලිමේන්තු ගිය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්ෂිකයන් VAT මගඩියට එරෙහිව ඡන්දය දිය යුතුය.

JVP පාක්ෂිකයන් VAT මගඩියට එක හෙලාම විරුද්ධය. VAT විරෝධය පෙන්නා JVP ඡන්ද තර කර ගනු ඇත. පොදු විපක්ෂයද VAT මගඩියට එක හෙලාම විරුද්ධය. ජනතා අධිකරණයේ ජය JVP සහ පොදු විපක්ෂය බෙදා ගන්නා අතර ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්ෂිකයන් UNP පක්ෂය විසින්ද පිළිකුලෙන් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ඇත. ලබන ඡන්දය ප්‍රකාශයට පත්කළ සැනින් සිරිසේනගේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්ෂිකයන්ට හිරබත් හිමිවීම වැලැක්විය නොහැක. ඔවුන් පිට ආණ්ඩුවේ සියළු වැරදි පටවා UNP තක්කඩින් සුදනන් වනු ඇත.

සිරිසේන යනු UNP සහ ඉන්දීය හැතිකරය විසින් පත්කළ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ අවමංගල්‍ය අධ්‍යක්ෂ බව පාක්ෂිකයන් තේරුම් ගත යුතුය. බණ්ඩාරනායකට වඩා ලොකු වූ කුමාරතුංග අදහස් දරන්නන් වඩා ගැළපෙන්නේ ඉන්දියාවට මිස ලංකාවට නොවේ. පක්ෂය දමා ගිය, පක්ෂ සතරක් පාවා දුන් අය විශ්වාස කරන්න තරම් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්ෂිකයන් මුග්ධද?

අද ප්‍රශ්ණය ඇත්තේ මහින්ද පන්නා දැමීම තුළ නොව ජනතාව මත VAT මගඩිය පැටවීම තුළයි. VAT මගඩියෙන් බේරෙන්නට ජනතාව මහින්ද නොව කොටි පවා දිනවනු ඇත. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්ෂිකයන් VAT මගඩියට එරෙහිව ඡන්දය දිය යුතුම වන්නේ මේ නිසාය.

Shenali D Waduge

Slobadan Milosevic was arrested in 2001. In 2002 the UN Tribunal charged him of crimes against humanity and war crimes. He spent 5 years in prison defending himself against allegations of war crimes & genocide. He was found dead in his cell on 11 March 2006. After 14 years the Criminal Court in The Hague now says Milosevic is NOT GUILTY of war crimes. It is too late. The former President is now dead. The West and UN and the media stand guilty. Milosevic was branded the ‘butcher of the Balkans’. They compared him to Hitler and accused him of genocide. They demonised him. They used false images to justify economic sanctions and the 1999 NATO bombing of Serbia and Kosovo war. Not so much as an apology has come even after the exoneration. We do not wish to see the same lies and travesty of justice take place in Sri Lanka as is being planned.

The UK Guardian called it the most important war crimes case since the trial of the Nazis at Nuremberg.” It was the first case on war crimes since World War 2. It was described as the ‘trial of the century’.

Bill Clinton – “As you know the United States and its Nato allies have begun a military campaign to reduce President Milosevic’s ability to inflict war on the people of Kosovo.”

Louise Arbour, the lead prosecutor, described Kosovo—a former province of the Federal Republic of Yugoslavia—as one vast crime scene.”

 The similarities in the demonization of Serbia and Sri Lanka is unbelievable when compared.

News of the World’s political editor wrote It was just like watching the evil strutting Adolf Hitler in action,” and we can give plenty of examples from the usual media culprits in the Sri Lankan scene as well as the NGO kakkas who were coughing for their supper in support of the LTTE.

Milošević was indicted in May 1999, during the Kosovo War, by the UN’s International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia for crimes against humanity in Kosovo. Milosevic arrested in April 2001. The trial started on February 12 2002. In November 2002 he fell ill. The prosecution finished their case in February 2004. Milosevic began his defence until August 2004 with a five-hour speech

Cost of the Tribunal – 1,062 staff members from 79 countries and the budget for 2004-2005 alone was £157m. 4650 witnesses. 5,000 exhibits were presented to the court 10800 trial days. 2.5million pages of transcripts. 154 accused. 37 indictments withdrawn. 19 indictments acquitted. 13 indictments referred to national courts.

Slobodan Milosevic (former president of Yugoslavia) was accused of (full text of indictment http://www.icty.org/)

• charge of violating the laws or customs of war.
• genocide in Bosnia-Herzegovina between 1992 and 1995
• accused of being behind the killing of thousands of Bosnian Muslims and Bosnian Croats, including the infamous massacre of civilians at Srebrenica in 1995.
• two charges of crimes against humanity relating to atrocities carried out in Kosovo in 1999 and in Croatia in 1991 and 1992
• Serbian troops were described in court as committing acts of “almost medieval savagery and a calculated cruelty that went far beyond the bounds of legitimate warfare”.
• Accusation that Serbian troops were involved in ethnic cleansing and killing civilians indiscriminately – court was trying to decide whether Milosevic knew about these atrocities and ordered them or had failed to stop them.

He was given 4 hours to present his case. He demanded 2 days citing that the prosecution was given 3 days just to read their opening statement. He also declared that he planned to call British Prime Minister Tony Blair, German Chancellor Gerhard Schröder and former US president Bill Clinton as witnesses.

He refused to plea. He described the court as illegal and a victors court. He claimed he was a victim of an “ocean of lies” and that the entire Serbian nation was on trial. He accused the court of trying to justify “NATO war crimes committed in Yugoslavia”.

Milošević was found dead in his cell on 11 March 2006, in the UN war crimes tribunal’s detention center in the Hague. His death is also suspicious. He was found dead in his cell less than 72 hours after his attorney delivered a letter to the Russian Ministry of Foreign Affairs in which he said that he feared he was being poisoned. The Tribunal’s official report on the inquiry into his death confirmed that, Rifampicin had been found in a blood sample taken from Mr. Milosevic on 12 January 2006.”

The Tribunal admitted they knew about the Rifampicin for months but did not tell Milosevic the results of his own blood test until days before his death because of medical confidentiality is rather a lame excuse. Wikileaks of US State Dept reveals that Milosevic’s medical condition and his medical records were shared with U.S. Embassy personnel without Milosevic’s consent.

ICTY Chief Prosecutor Carla Del Ponte too came under investigation for bribing of witnesses. One Serbian witness said he was offered a well-paid job in the US in return for testimony favourable to the prosecution. These are factors we in Sri Lanka are well aware would happen to prosecute Sri Lanka’s armed forces. http://www.globalresearch.ca/the-criminalization-of-justice-at-the-hague-former-prosecutor-carla-del-ponte-faces-charges-of-witness-intimidation/20938?print=1

ICTY Frederik Harhoff, a Danish judge became the centre of controversy after a private email claimed high-profile acquittals could have been the result of political pressure. Harhoff wrote that he had heard that the Tribunal’s president, Theodor Meron, an American, allegedly put pressure on other judges to approve the acquittals. Where’s the credibility of these foreign judges! So much for the demand by UNHRC for foreign judges to Sri Lanka!

When Milošević, read from Friedrich Naumann’s book Mitteleuropa, claiming it was a long-standing objective of German foreign policy and the German liberal party in particular to “erase Serbia from the map”,– it reminds Sri Lankans of the historical aim of India and the role India played in creating LTTE terrorism and India’s underhand role in the UNHRC resolutions against Sri Lanka.

Authors like Louise Sell, a former US Foreign Service Officer went to the extent of ridiculing Milosevic’s upbringing and claimed that US psychiatrists that labelled Milosevic as a malignant narcissistic” personality. When the author refers to Milosevic and his minions” as “hardliners,” conservatives,” and “ideologues”; they are anti-West,” it immediately calls to mind similar name tags against Mahinda Rajapakse and a barrage of authors who are still counting the dead while others are still in their cage!

It is now amply clear that Milosevic’s crime was that he resisted the balkanization of Yugoslavia and opposed US imposed hegemony as well as opposing merciless privatizations that other former communist countries were subject to. Now is that not why Rajapakse was also removed from his mantle? Yugoslavia was the only nation in Europe that did not apply for entry into the European Union or NATO or OSCE.

The other noteworthy comparison of Serbia and Sri Lanka is the media hyped death figures. The allegation that genocide was committed against ethnic Albanians in Serbia and Tamils in Sri Lanka is a case in point. In both cases the numbers kept changing – 250,000 or 100,000 or 50,000, 40,000 or 10,000 but there were no dead bodies. Western forensic teams were brought in.

José Pablo Baraybar, a Peruvian who headed the U.N.’s Office on Missing Persons and Forensics, described Serbia as one of the most exhumed places on earth.” But they could hardly find 2000 bodies in total! This is exactly why we have been challenging the figures of 40,000 dead in Sri Lanka and continue to challenge for we do not wish to waste time money and put people unnecessarily behind bars to be told years later that they are exonerated because we know it was a lie from the beginning.

What is also poignant about Serbia and Sri Lanka is that the same man – Marti Ahtisaari who gave a cut and paste compromise” Proposal used in the 1995 Dayton agreement (which turned Bosnia into a Western colony), is now one of the investigation panellists chosen by UNHRC against Sri Lanka. The same cut and paste is likely to occur if not objected now itself.

What is the ‘independence’ Kosovo has? All major decisions pertaining to public spending, social programs, monetary and trading arrangements remain in the hands of the NATO-UN occupation administration. The calls for a separate North and East provinces now chanted by both the TNA and Muslims are likely to be no different. ‘Independence’ in name only but the real rule will be by West and using India who is happy to play role as a sepoy.

Electing a pro-Western” president Boris Tadic and placing a puppet leader in Sri Lanka are another feature to take note of. Boris Tadic’s Democratic Party takes its orders from Washington. Prime Minister, Hashim Thaci, former leader of the Kosovo Liberation Army, The KLA has links to Albanian and European crime syndicates. TNA is Sri Lanka’s version of the KLA. If KLA was supported from the outset in the mid-1990s by the CIA and Germany’s intelligence agency, the Bundes Nachrichten Dienst (BND) – we all know how LTTE started! Hashim Thaci was involved in drug trafficking and prostitution the same curriculum vitae that LTTE and its foreign fronts have. The criminal syndicate working in cahoots with the West in Kosovo is no different to the criminal LTTE Diaspora now working in cahoots with the West, UN & keeping India in the loop.

If Kosovo has turned into a mafia state the same is likely to happen to an ‘independent North Sri Lanka’. In both cases the West gain military jurisdiction of the area. Notice how Sri Lanka’s Eastern Muslims have also joined the bandwagon asking for a separate Muslim only unit. These are all planned demands with a bit of inducements to those demanding! The West are masters of manipulating the Muslims and then destroying them.

In declaring Kosovo’s independence enabling NATO’s occupation to respond to US foreign policy objectives, a highly militarized zone has been created which creates Western Europe to the Black Sea. Camp Bondsteel is the largest and most expensive army base since Vietnam.” with more than 7000 US troops using 1,000 acres and over 300 buildings http://www.globalresearch.ca/kosovo-s-mafia-state-and-camp-bondsteel-towards-a-permanent-us-military-presence-in-southeast-europe/30262 .

It is no rocket science to understand how Sri Lanka’s geopolitical position will be made use of by the West and raises alarm bells of the US embassy expansion with a marine residence being built as we speak with absolutely no objection from any quarters!

What is also interesting is that it was in 1997 that the US declared the KLA as a terrorist organization while also proscribing the LTTE as a foreign terrorist organization.

When the UK Sunday Times quoted a legal expert who claimed that Eighty percent of the prosecution’s opening statements would have been dismissed by a British court as hearsay.” It calls to mind the manner the UNHRC is unwilling to accept the expert opinions of terrorism experts and instead go by witnesses sourced from LTTE fronts and given 20 years anonymity under a bogus witness protection program and also covered by another bogus entity being introduced called the Office of Missing Persons which must be drafted by the LTTE legal experts for every word in it absolves the LTTE while criminalizing the armed forces that saved the nation from terror.

An injustice has been done by the West to the former President of Serbia. Compensation, apology needs to be paid to Mrs. Milosevic and her children for the suffering caused resulting in the death of her husband/father. The Serbian state must deserve an apology too for the bogus claims of genocide, war crimes and crimes against humanity that the country’s image was tarnished with by world leaders, the UN and the media.

You don’t have to be Sherlock Holmes to see a pattern which is why these are lessons for Sri Lanka and actions Sri Lanka need to take are

• Refuse any type of war crimes tribunal with any type of foreign involvement. Agree to take criminal and military court action against any soldier who has misbehaved once solid evidence is presented. GOSL must simultaneously using national laws bring criminal charges against LTTE and all of its leaders (in Sri Lanka & Overseas)
• Refuse any type of foreign judges or setting up of any UNHRC office along the proposals currently made (Office of Missing Persons etc) – the credibility of these foreign judges have been proven by their actions as seen in all former tribunals with foreign judges. To have tribunals we have to have committed war crimes – so far other than hysterical fabrications as seen in Serbia’s case nothing substantial has been presented. The 5 legal luminaries tasked to give their legal opinions have clearly established that no war crimes have been committed by the Sri Lankan Army.
• No Government elected for a term of office can without consulting or obtaining the views of the masses agree to place a terrorist organization and a State’s national armed forces on par (this mistake was done in the 2002 ceasefire – the same cannot be repeated by that same political party once again)
• No Minister has any right to agree to any tribunals, Offices, judges or what not without the consent of the People. This Minister has absolutely no public backing and no vote base other than a segment who belongs to his caste. He has no respect of the people in Sri Lank and must be removed from his position forthwith.
• As has been seen in the case of Serbia and Milosevic a great travesty of justice has taken place. We do not wish to be a party to such lies and agree to lock up our armed forces, brand them as murderers to be told years later that they have not committed any crime. We know they have not committed any crime and that is why we oppose any Tribunals. True, people died but where is there a war without death and collateral damage. Against the skeletonless dead figures the Sri Lankan Army physically saved close to 300,000 Tamil people – that in itself shows they are not murderers to be accused of committing genocide. They took months to finish off the war when they could have if they were murderers bombed the entire area and completed the operation. That way they would have not sacrificed 5000 of their own troops.

Therefore, from the example of Serbia and Milosevic it is now clear that the UN has no credibility to be proposing any type of tribunal for Sri Lanka and the GOSL is foolhardy to meekly agree to the traps now being laid out.

Let the Ministers in Government and those in the Opposition realize that they cannot be playing footsie anymore. They are now answerable to the entire nation and we will have no more follies and foolish decision making from them just to please foreign agendas.

Shenali D Waduge

http://www.globalresearch.ca/icty-exonerates-slobodan-milosevic-for-war-crimes/5539237

Asoka Weerasinghe Kings Grove Crescent . Gloucester . Ontario . Canada

5 August 2016

The Editor

THE HILL TIMES

Ottawa, Ontario.

Dear Editor:

I was jolted with apprehension reading Peter Mazereeluw’s observations on Foreign Minister Stephane Dion’s visit to Sri Lanka.

Mr. Dion had the gall and temerity to go to Sri Lanka and lecture its government on its human rights and domestic policy when we Canadians have an appalling record on human rights dealing with our First Nation peoples.

Mr. Dion was off base when he was discussing about Canada’s Tamil refugee community which was created because of the Tamil Tiger’s Eelam War, as it was his Liberal government that aided and abetted that war letting the Tamil Diaspora collect two million dollars a month for 13 years to stuff the Tamil Tiger war-chest to purchase sophisticated weapons to fight the Sri Lankan Government Forces.  And it was his parliamentary colleagues, Paul Martin, then Minister of Finance and Maria Minna, the Minister for CIDA with 11 other Liberal backbenchers who patronized a $60-a- plate fund raiser for the Tamil Tigers on 6 May, 2000, in Toronto,  The Liberal Government has been disingenuous to its core on their Sri Lanka policy, pandering to the GTA Tamil community seeking their votes.

My litmus test on the honesty of Canadian parliamentarians of the three major political parties is simple.  None of them have as yet acknowledged the most amazing classic text book example of

Human rights protection in Sri Lanka when the Sri Lankan soldiers by the end of the Eelam war on 19 May 2009, rescued 295,873 Tamils from the clutches if the Tamil Tigers who used them as a human shield and herded them for 30 months like unwashed cattle from the west coast to the east coast under a scorching hot Jaffna sun.

And none of the Canadian parliamentarians have acknowledged the very fact that the army helped to prepare a million meals a day – hearty breakfasts, lunches and dinners to feed these 295,873 Tamil refugees in temporary camps.  The lack of the capacity to be honest among the Canadian parliamentarians on the Sri Lanka’s human rights record is appalling and disingenuous.

Let me tell Peter Kent, the Conservative Foreign Affairs critic who admonished Foreign Minister Stephane Dion that he had been timid” in calling for stronger human rights protection in that country.

Sorry Peter Kent, I disagree, It was the Sri Lanka Government that was timid” not to tell Foreign Minister Stephane Dion, Why don’t you go back home and sort out your human rights problems of your Native Peoples which have been dragging on for decades before you come to us preaching that We are Holier than Thou”, squeaky clean and lily-white when it comes to Canada’s Human Rights record.”

Asoka Weerasinghe

Wade Shepard Courtesy Forbes

If there is a bright spot in Sri Lanka and China’s multi-billion dollar Hambantota debacle it’s that nobody has given up on it yet.

Too big to fail” is a term that’s often been applied to China’s large-scale developments which don’t take off right away or appear to be failures that the government continues pumping with new resources, funding, supporting infrastructure and ideas until they eventually come to fruition.

This development strategy is often regarded as foolish in the freer markets of the West, but in the context of the Chinese system — where the government maintains a large degree of power over investment and the spatial positioning of enterprises — it can be made to work. Shanghai’s Pudong financial center can no longer be considered a statist monument for a dead pharaoh on the level of the pyramids;” Zhengdong New District is now the million person plus financial capital of Henan province rather than being uninhabited for miles and miles and miles;” and even the Great Ghost Mall of China” has come back from the dead. When we look across China we find that many of the booming new metropolises of today were the mocked and ridiculed ghost cities of yesterday.

Hambantota is a district in the south of Sri Lanka that over the past five years has been the site of one of the most ambitious development plans in the world. Featuring a $1.4 billion deep sea port, a large industrial zone, an LNG plant, an international airport, as well as a tourism zone, conference center, a world-class cricket stadium and some of the best highways in the country, Hambantota was supposed to have grown into Sri Lanka’s second most important city.

This plan was the work of Sri Lanka’s former president Mahinda Rajapaksa, for whom Hambantota was not coincidentally his hometown. To finance the projects here he looked towards China, who happily pumped the country with $8 billion in soft loans. This development worked to China’s interests as well, as Hambantota, Colombo South Port and the impending Colombo Port City were to be major parts of China’s Maritime Silk Road strategy, which aims to link together Chinese-invested and managed sea ports in Asia, Africa and Europe.

The biggest caveat to Sri Lanka’s ambitions in Hambantota is that it is in an extremely rural region that’s better known as the domain of migrating elephants. Literally, Sri Lanka and China aimed to build a new city in the middle of the jungle.

Almost needless to say, the Hambantota developments have so far struggled to break the inertia and come to life. With at most two scheduled flights per day, Hambantota’s Mattala International Airport is probably the world’s emptiest, the deep sea port is running at severe under-capacity, the conference center and cricket stadiums are seldom used, the smoothly paved new highways have very little traffic, and the industrial zone has yet to be built.

However, Sri Lanka hasn’t given up on Hambantota yet.

This morning, it was announced that China and Sri Lanka have formed a joint committee to devise and implement strategies to save the Hambantota project. This agreement came after Yi Xianliang, China’s ambassador to Sri Lanka, personally went out to Hambantota for an on-site inspection and then met with with Prime Minister Ranil Wickremesinghe.

Chief on the agenda of this new committee is to develop the long awaited Sri Lanka-China Industrial Zone, which is vital for the success of the deep sea port, to facilitate discussions concerning land allocation, devise strategies to bring in Chinese companies, and to develop a Colombo-Kandy-Hambantota economic corridor, which will tie together many of Sri Lanka’s big development projects.

As of now, Hambantota is a prime example of an ambitious new city at a mid-point of development, which is perhaps the most tenuous stage. Building new infrastructure is always long-term endeavor — a very expensive long-term endeavor which often does not produce adequate returns for many years, if not decades.

The conundrum is whether the developer has enough patience and cash flow to see their projects through to the end. If yes, that often means continuously dumping funds into projects that are not making any money (and potentially may not ever make any money); if no, that means a huge amount of already invested funds are going to be wasted and the landscape is going to be littered with half-built White Elephants that are of little use to anyone.

Sri Lanka has gone deep into debt trying to develop its infrastructure and economy with endeavors like the Hambantota project, and this has pushed the country to the brink of insolvency. Sri Lanka currently owes $58.3 billion to foreign financiers, which is taking up 95.4% of the government’s total revenue to repay. The situation is not sustainable, and to these ends the IMF has jumped in with a bailout.

However, China has a history of sticking it out in large-scale development projects and rarely cuts its losses and runs, especially when so much leverage, geopolitical positioning and face is at stake. For China, it’s about the big picture — it’s about the broader Maritime Silk Road network — and Sri Lanka’s Hambantota dream is a core part of this.

No matter how bleak the prospects of this new city in the jungle may seem, Hambantota may very well be too big to fail.

Full Article

http://www.forbes.com/sites/wadeshepard/2016/08/04/sri-lanka-and-chinas-hambantota-debacle-is-too-big-to-fail/2/#6dd240461170

Sithum Rajakaruna

A devil dance for those who are proudly wearing the colonoscopic cologne of colonialists.

*Warning : highly hazardous to the whiskey soaked heart of kalu suddas*

Its high time to care about whats ours, before the rest of the world defecate on us.

And, No, I’m not going to discuss about the old issue regarding the National anthem or deliberate depletion of the strength of our national security. Because I’ve expected the stench as soon as I heard the fart on the 8th of January 2015.

I’m not surprised at all, I’m surprised that you are.

Is patriotism the religion of the common retrograde?

First lets take a step back.

Ask yourself.,

Would you allow someone to pop in your house out of nowhere and start dictating terms? Change your surname, force you to worship his god, and sleep with your wife?

That’s exactly what ‘they’ did. and its sad to learn that there are still some පොන්නයෝ ‘s who don’t see any fault in this.

Actually In a perfect world, Patriotism is nothing but an illusion. Because we are all earthlings who share the same air, water & food.

Besides-the most prominent characteristic of pop patriotism- is that it had always seem to have been a Soul satisfying label for the spiritually feeble and morally empty folks, usually stereotyped as the red necks in the west or baiyyas in Sri lanka. These are individuals who are incapable of forming their own opinion, and thus, falling in line with rest of the sheep, continue to obey the shepherd with no idea of the real meaning or value of patriotism or self-identity. For them, patriotism and politics provide great outlets to stand out by regurgitating what they’ve heard or read somewhere else.

But, unfortunately, this is not a perfect world.

And whatever said and done, we are, and we will forever be separated based on our evolving ideologies.

Lets view patriotism in a different light, in the current context.

Even though owning a gun can be viewed as being morally backward, If everyone was owning a gun, and the legal system had gone haywire (Like in the wild west, 19th century America) would you not consider purchasing a weapon? if not for your own good, but merely for the safety of your beloved ones? You’d have to be a coward and a fool not to. Because we have to realize that, once the pond get polluted so does the fish.

Now the pond is really polluted friends. And Sri lankan tunas (කෙලවල්ලා, කොහොමටත් දැන් සෑහෙන දුරට කෙලවෙලා ඉවරයි ) sadly, have a lot to lose compared to American sharks and British eels.

Think about it, we are the only country, with a written record of history spanning for over 2,500 years. And also, we have to keep in mind that, if it weren’t for Sinhala-Buddhist kings, who built reservoirs (4th century before christ) when the English were sleeping in tree houses, defended this country from foreign forces with sincere sacrifices, we would’ve long lost our values so unique and so dear to us, the fundamental essence of who we are and the building blocks of our identity.

So what? you may ask.

The imperialists conquered us, because they ran out of spices to make the ginger bread man(True story), raped us for 130 years. Converted Innocent sinhala buddhists to white mans religion, providing them with incentives such as missionary school education, estates, acceptance to higher social circles etc. They destroyed our ancient temples and replaced them with churches. (not their fault, they were merely following the old testament , allow me to quote the holy bible- Exodus 34:13 ”…But rather, you are to tear down their altars and smash their sacred pillars and cut down their Asherim”)

And still, we’ve managed to safeguard our identity. Because, our heroes of the yesteryears had pure patriotism, which was not a replacement for wisdom, virtues or personal integrity, but rather, a result of these positive qualities acting in harmony.Because, they, had a spine, a backbone, which flexed before none. Because, they were true sinhala buddhists, who showed their middle finger to colonialists and their holy book.

All the other identities have homes, our poor Sinhala identity is like an orphan ignored by everyone.

Right now, Its not about being patriotic or not, its about figuring out whether you are a vertebrate(පෘෂ්ඨවංශී සත්ත්ව) or an invertebrate(අපෘෂ්ඨවංශී සත්ත්ව)

The rest of the world, are proud of their identity, they are willing to fight for it. Also They are even willing to die for it.

And in a world where everybody  else is plotting to spread their empire, if  we cant at least have an ounce of pride in our identity, we will be slaves chained by the neck in ‘Western progressive thinking’ or a lost civilization of buddhists that used to exist in indonesia, malaysia, bangladesh, india , afghanistan, iraq, iran etc.

Whats the number one priority of a Japanese man? Dignity

Whats the number one priority of a Muslim national? Religion

Whats the number one priority of a Modern day Sinhalaya?  Money

Wake up

Ancient Sinhala Buddhist

Sithum Rajakaruna

සේනක සේරසිංහ

අගමැති රනිල්  වික්‍රමසිංහ, මහින්ද රාජපක්ෂ හිටපු ජනාධිපති සිහිවන බොහෝවිට ඔහුට දුටුගැමුනු රජු මතක්වේ. ඔහුගේ  කතාව උපාහාසාත්මකය. ඒ දුටුගැමුනු රජුද මහින්ද රාජපක්ෂ සම්බන්ධයෙන්දැයි පැහැදිලි නැත. සමහර විට ඒ දෙදෙනාම වන්නට පුලුවන. ඔහුට දුටුගැමුනු රජු නිතර  සිහිවුවත් අනුරාධපුර රාජධානිය මල සොහොනක් බවට පත්කල කාලිංග මාඝ නිකම්වත් සිහි වන්නේ නැත. ඒ යුගයේ ඔහු සිටියා නම් දුටුගැමුනු රජුටත් සංහිඳියාවේ අරුම උගන්වන්නට ඔහුට හැකියාව තිබුනේය. ඕනෑම රටක ජනයාට තමුන්ගේ ඉතිහාසය ඉතා වැදගත්ය. ලංකා ඉතිහාසයේ දුටුගැමුනු රජුන්ට හිමිවන්නේ අද්විතීය ස්ථානයකි. එය කිසිවකුටත් අකාමකා දැමිය නොහැක. යහපාලන ආණ්ඩුව නිරන්තරයෙන් වර්ණනා කරන යුරෝපයේ රටවල් තම ඉතිහාසය සහ ආගම ගර්හාවට ලක්කරන්නේ නැත. ලෝකයේ අනිකුත් රටවල්ද එසේමය.

අගමැති රනිල්  වික්‍රමසිංහ දැන් හැසිරෙන්නේ යුද්ධයේ නිර්මාතෘන් ද මහින්ද රාජපක්ෂ ගානටය. ඔහුට අනූව මේ සියලු රෝගාබාධයන්ට හේතුව ඔහුගේ පාලන කාලයත් ඔහු වටා සිටින පිරිසත්ය. වර්ථමාන තත්වය අනූව ඔහු වටා රොද බඳිනා ජනතාවත් මේවාට වගකියන්න ඕනෑ යයි කියන දවස වැඩි ඈතක නැත.

අපි කාල චක්‍රය හරහා 1977 දක්වා අතීතයට ගියහොත් බොහෝ දේවල් උගත හැකිය. වර්තමාන තරුණ පරපුර මේ දේවල් දැන සිටීම ප්‍රඥාගෝචරය. එසේ කියන්නේ අප සෝද සෝදා මඩේ දමන ජාතියක් නිසාය. ඓතිහාසික හේතු කාරනාත්, භූවිශමතාවයත්,ද්‍රවිඩ ජන සමාජයට ආවේනිකවූ සංකීර්න ගැටලු  සහ විවිධ කාලවල් වල සිදුවූ වැරදි දේශපාලන තීන්දූත්  නිසා ඔද්දල්වී තිබූ ද්‍රවිඩ අරගලය ත්‍රස්ථවාදයක් කරා ගමන් ආරම්භ කිරීමේ පූර්න වගකීම 1977 ජුලි බලයට පැමිනි ජූනියස් රිචඩ් ජයවර්ධන ප්‍රමුඛ එජාප රජයට හිමිවේ. එම වර්ෂයේම අගෝස්තු මස ද්‍රවිඩ කලබල පටන් ගත්විට අැඳිරි නීතිය ක්‍රියාත්මක කර කලබල මැඩපැවැත්වීම පසෙකලා හිතාමතාම ද්‍රවිඩ ජනයාට තම මැර පාක්ෂිකයන් ලවා පහරදීමට ඉඩ ප්‍රස්තා ඇතිකර 75000 පමන දකුනේ ද්‍රවිඩ ජනයාට උන්හිටි තැන් නැති කලේය.ඉන් 300 පමන නිරායුධ අහිංසක මිනිසුන් ඝාතනය වූහ. 1983 දී පෙර ලෙසම ද්‍රවිඩ ජාතිකයන්ට අනාරක්ෂිත පරිසරයක් ඇති කර දහස් ගණනින් ඝාතනය කිරීමට ඉඩහැර සිංහල ජනයා ලෝකයේ ම්ලේච්ඡ ජාතියක් ලෙස බව්තීස්ම කලේය. කලු ජුලිය යන කුප්‍රකට නාමයෙන් හඳුන්වන එම අපකීර්තිමත් ජන සංහාරය ලෝකය පුරා ද්‍රවිඩ ත්‍රස්ථවාදී  කන්ඩායම්වලට සහයෝගය පල කරන වටපිටාවක් ඇතිකර අවුරුදු 30 ගණනක් පුරා පැවතුන ම්ලේච්ඡ යුද්ධයකට මාවත සාදා දුන්නේය. දහස් ගණන් අහිංසක ද්‍රවිඩ ජනයා ඝාතනය වූ අතර දිවයින පුරා මිල කල නොහැකි වටිනා කමක් සහිත නිවාස වෙළඳ සැල් සහ අනිකුත් දේපල ගිනිබත් කරන ලදී. මෙමගින් ජාතීන් දෙකක් සදාකාලික සතුරන් බවට පත් කලේය.

එසේම රටට අහිතකර පාදඩ ආර්ථිකයක් හඳුන්වාදී සමස්ථ ජනයාම එහි ගොදුරක් කර එයට ප්‍රතිරෝධයක් වශයෙන් පැමිනි දකුනේ කැරැල්ල සාහසික ලෙස මැඩ පවත්වා 60,000 පමන තරුණ තරුණියන් මහමඟ ටයර් සෑයවල් ආදාහන කලේය. රාජ්‍ය සම්පත් කුනු කොල්ලයට විදේශීය සමාගම් වලට විකුනා දැම්මේය. ආනයන ප්‍රතිපත්ති ලිහිල් කර ඕනෑම භාන්ඩයක් ආනයනය කිරීමේ ප්‍රතිපත්තියක් ඇතිකර දේශීය කර්මාන්ත නැති බංගස්ථාන කර දැම්මේය. කෘෂි ආර්ථිකයකින් එදිනෙදා ජීවිතය ගැටගසා ගස් උතුරේ ජනයා කබලෙන් ලිපට වැටුනේය. ඇවිලෙමින් තිබු අරගලයට නව පනක් ලැබුනේය.

මේ එජාප ඒකාධිපති පාලන කාලය තුලදී කිසිදු සාක්ෂියක් නොමැතිව ඝාතනවූ පුද්ගල නාම ලේඛනය බොහා්ෙ දිගය. මේ අතර බොහෝ ප්‍රසිද්ධ පුද්ගලයන් සේම කිසිදු හව්වරනක් නැතිව අඹු දරුවන් සමග එදිනෙදා ජීවිතය සරි කර ගැනීමට අනවරත අරගලයක යෙදුනු අහිංසක මිනිසුන්ද දහස් ගණනකි. ඒ ඒ සමයේ පාලකයන්ට අජීර්න වූ හේතුව නිසාම මියගිය පුද්ගලයන් අතර ලසන්ත වික්‍රමතුංගලා වැන්නවුන්ද, ප්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ, ලලිත්, කූගන් වැන්නවුන්ද පමනක් නොව තව බොහෝ වෙති. අවාසනාව වන්නේ මේ වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් වීමට කිසිදු ජාත්‍යයන්තර හෝ දේශීය සංවිධානයක් නොමැති වීමය. ඒ ඉදිරිපත් වීමත් තම දේශපාලන වාසි තකා නොවේ යයි ඔවුනට කිව හැකිද? එය එසේ නොවේ නම්, මෙසේ අනෙකෙකුගේ උවමනා එපාකම් වෙනුවෙන් තම ජීවිතය අත්හරිනට සිදු වූ මිනිසුන් තව කොපමන වේද?

මේ  එජාපයේ කෙරුම්  බොහෝ කෙටියෙන්ය.

කිසි දිනක කිසිම පාලකයෙක් මේ සඳහා සාධාරන පරීක්ෂනයක් පැවැත්වීමට උනන්දු වූවේද නැත.   එහෙත් අද මහින්ද රාජපක්ෂගේ පාලන කාලය තුල සිදුවූ කටයුතු සම්බන්ධයෙන් පමනක් සොයා බැලීමට ආණ්ඩුවත් විදේශීය සංවිධානත් දැඩි ප්‍රයත්නයක් දරයි.  මේ උනන්දුව 1977 සිට අද දක්වා සිදුවූ සියලු ඝාතන, අපරාධ සහ දූෂන සම්බන්ධයෙන් වේනම් එය බොහෝ අගනේය.  එසේ නැතහොත් මේ පිටුපස ඇති ව්‍යාජ භාවය ජනතාව තේරුම් ගනු ඇත. දැනට ඇති තත්වය අනූව මහින්ද රාජපක්ෂටත් පොදුවේ රටටත් එරෙහිව යම්කිසි කුමන්ත්‍රනයක් පවතින බව ජනතාව අවබෝධ කර ගනිමින් සිටී. ආණ්ඩුවට එරෙහි ජන මතය දිනෙන් දින දිනන් දින වැඩි වීමෙන් එය පැහැදිලි වේ.

එජාප යේ  අතීත ක්‍රියාකාරකම් මෙසේ වුවද දැන් ඔවුන් සාමාන්‍ය ජනයාට කියන්නේ සංහිඳියාව ඉගෙන ගන්නට කියාය. සාමාන්‍ය ජනයාට උගැන්විය යුතු අමුතු සංහිඳියාවක් නැත. එල්ටීටීය සිංහල ජනයා තිරස්චීන ලෙස ඝාතනය කරද්දීත් දකුනේ සිංහලයෝ සාමකාමී ද්‍රවිඩයන් සමග සාමයෙන් කටයුතු කලේය. ඒ දකුනේ සංහිඳියාව හොඳට තිබුනු නිසාය. සංහිඳියාව නොතිබුනේ එජාපයටය. මිනිසුන්ගේ මොලවලට විසබීජ දමා සංහිඳියාව නැතිකරේ එජාපයේ නායකකාරකාදීන්ය. පලමුව එජාපය තමුන්ගේ අපරාධ වලට කොන්දේසි විරහිතව සිංහල සහ දෙමල ජාතියෙන් සමාව ගත යුතුය. අද ද්‍රවිඩ දේශපාලකයන්ටත් අමතකවූ සත්‍යයමද මෙයය. අද දෙමල නායකයන් සිතා මතාම මේ ඉතිහාසය අමතක කර එජාප ය හා අත්වැල් බැඳ ගෙන සිටී. ඔවුනගේ පරම සතුරා මහින්ද රාජපක්ෂය. ඔවුන් අද සාමාන්‍ය අහිංසක ද්‍රවිඩ ජනයා පලිහක් කර  බොරදියේ මාලු බෑමට සැරසී සිටියි.

1989 දී ජේ ආර් , ආර්. ප්‍රේමදාසට බාර දුන්නේ දෙකොන පත්තුවූ විලක්කුවකි. ඔහු එහිම දැවී  ජීවිතය අවසන් කලේය. එසේම 2005 දී  මහින්ද රාජපක්ෂටද  බාරවූයේ එවැනිම දෙකොන පත්තුවූ විලක්කුවකි. ප්‍රාණය හුයකින් එල්ලී අපේක්ෂා භංගත්වයෙන් ජීවත්වූ ජාතියකට හුස්ම ගැනීමේ අයිතිය ලබාදීමේ ගෞරවය ඔහුට අනිවාර්යයෙන්ම හිමිවේ. එහි කිසිදු කේවල් කිරීමක් නැත. යුද්ධය අවසාන කිරීමෙන් පසු ඔහු ජනයා අතර අමරනීය නායකයෙක් බවට පත් විය. අවුරුදු 30 ක යුද්ධයකින් පසු කෙටි කලක් තුල රටේ විශිෂ්ඨ ප්‍රගතියක් ඇතිවිය. යම් කිසි ඉලක්කයක් කරා රට ගමන් කරමින් තිබුනේය.එහෙත් අනිකුත් ජනාධිපතිවරුන්ට වැලඳුන රෝගය ඔහුටද තිබුනේය. අවාසනාවකට රටේ තත්වය සාමකාමී නිසා රෝගය අසාධ්‍ය විය. රටේ තත්වය සාමකාමීව තිබුනේ නම් අනිකුත් පාලකයන්ද හැසිරෙන්නේ කුමන අයුරින්දැයි ඔවුන්ගේ අතීත ක්‍රියාකාරකම් බැලීමෙන් තක්සේරු කර ගත හැක. රාජපක්ෂ පාලනය යනු හුදෙක් අහම්බයක් නොවේ. එය ජේ ආර් ඇතිකල ව්‍යවස්ථාව යටතේම දිගුවකි.එහි වෙනසක් නැත. වඩා වැදගත් වන්නේ එහි රාජපක්ෂ භූමිකාව පිලිබඳ මැදහත්ව බලා එහි වාසි අවාසි මැන බැලීමකි. සත්‍ය නම් සෑමවිටම ශ්‍රීලනිප ප්‍රමුඛ සංධානයකින් රටට යම් සෙතක්වන බවය. එමගින්  ජේ ආර් හඳුන්වා දුන් ජරා ජීර්ණ ආර්ථික ක්‍රමය තුල යම්තමින් හෝ දිවි ගලවා ගැනීමට ජනයාට ඉඩ පහසුකම් සැලසෙන බවය.  මධ්‍යම සහ පහල පංතියේ ජනයාට දැනෙන පීඩනය අඩු බවය.

වැරදියට වටහා නොගන්න. සත්‍ය තත්වය නම් යහපාලන ආණ්ඩුව තම දූෂණ විරෝධී අභිලාෂයන් සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තහවුරු කිරීම වැනි මාතෘකා කතා කරන්නේ වෙන කිසිවක් තකා නොව ඔවුන් වෙත ජාත්‍යයන්තරය විසින් පවරා ඇති කාර්යභාරය ඉෂ්ඨ කිරීම සඳහා මග පාදා ගනු  පිණිසය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට යන ගමන වැටී ඇත්තේ ප්‍රජාතන්ත්‍ර  විරෝධී මාවතක් හරහා නොවේ. චොකලට් දවටනයට යටින් ඇත්තේ වසය.එසේ නැතහොත් ඒ සඳහා ඔවුන් පෙන්වා ඇති පූර්වාදර්ශයන් කවරේද? පලමුව ඔවුන් මහජනයාගෙන් ප්‍රතික්ශේප වූ  පුද්ගලයින් නැවත පාර්ලිමේන්තුවට පත්කර ඇමතිකම් සහ අනිකුත් වරදාන පුදා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගර්හාවට ලක් කලේය. පාර්ලිමේන්තුවේ සුලුතරයක් විපක්ෂය වශයෙන් නම්කර ඇත. එසේම ආණ්ඩුවේ දූෂණ වසා ගැනීමේ නිර්ලජ්ජිත ක්‍රියා දාමයක යෙදී සිටින අතර දේශීය සම්පත් විදේශීය සමාගම්වලට විකුනා දැමීමේ උත්සාහයක යෙදී සිටී.

සමහරවිට මාරාන්තික ප්‍රහාර කීපයකින් අඩපන වී සිටින ශ්‍රී ලංකාව සදාකාලික නින්දට වැටීමේ අවසාන පියවර මෙය වන්නට පුලුවන. මෙවර එය එන්නේ සාමයේ හස්තය දිගු කරමිනි. මේ සඳහා ජනපති මෛත්‍රීපාලගේ කාර්යභාරය ශ්‍රීලනිප ය දියකර හැරීමය. ඔහු මුල් පුටුවේ වාඩි කරවා එජාපය තමන්ගේ සුපුරුදු දේශ විරෝධී කාර්යයන් වල යෙදී සිටී. ශ්‍රී ලංකාව මුහුනදුන් බොහෝ දුෂ්කර අවස්ථාවන් වලදී ශ්‍රීලනිපය ප්‍රමුඛ වාමාංශික පක්ෂ කල කාර්යභාරය අතිමහත්ය. වර්තමානයේ එම  පක්ෂය  විහිලුකාරයන්ගේ තිප්පොලක් බවට පත්කර එය එජාපයේ දේශ ද්‍රෝහී  වැඩ පිලිවෙල  අවසන් වන තුරු  මුක්කුවක් සේ තබා ගැනීම අරමුන විය හැක. ඒ සඳහා බලයට සහ ධනයට කෑදර ජනතාවගෙන් ප්‍රතික්ශේප වූ ශ්‍රීලනිපයේ නෝන්ජල් දේශපාලකයින් පිරිසකගේ අනුග්‍රහය ලබාගෙන තිබේ. ඔවුන්ට කිසියම්ම දේශපාලන අනාගතයක් නැත. අවසානයේ ඔවුනට ඉතිරි වන්නේ ශ්‍රීලනිපයේ බෝඩ් ලෑල්ල පමණකි. එජාපයේ ඉඳුල් වලින් යැපෙන ඔවුනට ඊලඟ මැතිවරනයකදී ජනයා නිසි පාඩම් උගන්වනු ඇත.

මෙ මගින් උත්සාහ දරනුයේ එජාපයට සදාකාලික පාලනයක් තහවුරුකර රට විදේශයන් ගේ සති පොලක් බවට පත් කිරීමය. මේ පෙන්වන්නේ ජේ ආර් ජයවර්ධන නවත්වා ගිය තැනින් පටන් ගන්නා බවය. තවත් අර්බුධ රාශියක ආරම්භය බවය.

කිසියම් දේශපාලනඥයෙකුට අවංකවම රටට ඇල්මක් ඇත්නම් සාමකාමී රටක් සුසාන භූමියක් බවට පත් කල මේ සියලු අතීත ක්‍රියාදාමයන් සෙවීම සඳහා පූර්න බලැති කොමිසමක් පත් කර මේ සියලු කාරනා වල ඇත්ත යුත්ත සොයා බැලිය යුුතුය. රටේ උන්නතිය තකන සියලු දෙනා ආණ්ඩුවට බල කල යුත්තේ ඒ සඳහාය.මේවාට සම්බන්ධ  සියලු දේශපාලකයෝම ජාතියෙන් සමාව ගත යුුතුය. මේ කාල වකවානුව 1977 සිට විය යුතුය. මේ සමස්ත විනාශයේම  ආරම්භය එතැනය.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ඉකුත් සදුදා නිමාවූ පාද යාත්‍රාව ලාංකීය දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයේ හැරවුම් ලක්ෂය හෙවත් ටර්නින්ග් පොයින්ට් එකක් බවට දැන් පැහැදිලිය. එය ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවට එරෙහිව ලක්ෂ සංඛ්‍යාතික ජනයා ආරම්භ කල සටනක පළමු වෙඩිමුරය විය. පාද යාත්‍රාවෙන් මතුවූ අති ප්‍රබල තරංග මාලාවන් ජනතා අයිතීන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින සහ ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුවෙන් පීඩාවට පත්වූ ජනයාට ගෙන ආවේ නව ජවයකි. පන්නරයකි. ආශ්වාදයකි. ඒ නිසාම මෙලෝ රහක් නැති මිනිසුන්ගේ අපහාසයට, උපහාසයට සහ ප්‍රහාරයන්ට ලක්වෙමින් තිබීම අරුමයක් නොවේ. එබැවින් ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුව නොසන්සුන්ය. වෙනස් කල නොහැකි සියළු දේ වෙනස් කල හැකි බව පාද යාත්‍රාව රටට කියා ඇත. ජනයා සන්සුන්ය.

රජවාසල සෑදිමට ගඩොල් ඇද්දා කියා රජ පුටුවේ වාඩිවීමට රජු ඉඩදෙන්නේ නැත. එමෙන්ම පාද යාත්‍රාවට සහභාගිවූ සියල්ලෝම ඊට පසුදාම අලුත් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවන බවට සිහින මැව්වේද නැත. පාද යාත්‍රාවට ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුව දක්වන ප්‍රතිචාර හරියට උදේ සවස ගේ දොරකොඩට එන චූං පාන් කාරයින්ගේ වැඩ වාගේය. පාද යාත්‍රාවේ යන්නේ හොරුනම් ඉන්නේ සුළු පිරිසක් පමණක්නම් අධිකරණ වාරණ නියෝග ගැනීමට පොලිසිය මගින් දුසිමක් පැමිණිලි යොමුකරමින්ද රෝගීන් හෝ උපස්ථායකින් නැති ගිලන් රථ නලා හඬ නගමින් ප්‍රථම දින නිරතුරුවම ගියේද රැස්වීම සඳහා වෙන්කරගත් හයිඩ් පිටියේ බොරු වලවල් කැපුවේද අහවල් එකකටදැයි ජනතාව අසන්නේ ඒනිසාය.

ජන සටන පාද යාත්‍රාව ජුලි 28 සිට අගෝස්තු 1දක්වා පුරා දින 5ක් පැවති අතර එයට ලක්ෂ 20ක පමණ ජනකායක් වරින් වර විවිධ ප්‍රදේශවලදී මුළු පාගමනටම එක්රොක්වී සිටියහ. එමෙන්ම මඟ දෙපස රැස්ව දිරිගැන්වීමට එක්ව සිටියහ. පාද යාත්‍රාව පැවතියේ කරුණු රැසක් මුල් කරගෙනය. ඒ ව්‍යවස්ථා මර උගුලට එරෙහිවය. ගමේ පුංචි ආණ්ඩුව වන පළාත් පාලන ඡන්ද කල්දැමීමට එරෙහිවය. වැට් ඇතුළු බදුබර වැඩිකර බඩුමිල ඉහළ දැමීමට එරෙහිවය. රට ඉන්දියාවේ කොලනියක් කරන එට්කා ගිවිසුමට එරෙහිවය. ගොවි සහන සහ පාසැල් නිල ඇදුම කප්පාදුවට එරෙහිවය. දේශපාලන දඩයමට එරෙහිවය.  කැලෑ නීතියට එරෙහිවය. ආර්ථිකය මංකොල්ලකෑමට එරෙහිවය. දෙමළ අන්තවාදයට පණදීමට එරෙහිවය. ලක්ෂ ගණන් ජනයා එයට එක්රොක්වී සිටියහ. ඒ දිනූ රට රැක ගැනීමටය. එය මහා බලයකි.

මහින්ද රාජපක්ෂගේ මෙහෙයවිමෙන් 1992 මාර්තු 16 සිට අප්‍රේල් 1වැනිදා තෙක් දින 17ක් පුරා කොළඹ සිට කතරගමට ගිය පාද යාත්‍රාවට වඩා මෙවර 2016 ජුලි 28 සිට අගෝස්තු 1වැනිදා දක්වා මහනුවර සිට කොළඹට ආ පාද යාත්‍රාව අතර ඇත්තේ බරපතල වෙනසකි. මෙවර පාද යාත්‍රාව පැවැත්වූයේ ගියවර මෙන් නොව එජාප ආණ්ඩුව මෙන්ම පාර්ලිමේන්තුවේ නිල විපක්ෂය පමණක් නොව ශ්‍රිලනිප නෛතික පාර්ශවයද එක ගෙයි කෑමේ යෙදී සිටියදීය. ඉන් පැහැදිලිවූ දෙයක් ඇත. ශ්‍රිලනිප නෛතික පාර්ශවය පමණක් නොව දෙමළ ජාතික සන්ධානයද පාද යාත්‍රාවට එරෙහිව එජාප ආණ්ඩුව සමඟ එක්වූ බවය. මෙහිදී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සිටියේ හරියට ජෙලිෆිෂ් වාගේය. විනිවිද පේනවාය. හැබැයි සැකිල්ලක් නැත.

නුවර සිට කොළඹ දක්වා පාද යාත්‍රාවේ අඩපන කිරීම සඳහා එහි අදිසි නායකයෙකු වූ බැසිල් රාජපක්ෂ ජුලි 18වැනිදා අත්අඩංගුවට ගත්තේය. පසුව ප්‍රථමයෙන් අගෝස්තු 1වැනිදා දක්වාද දෙවනුව යළි අගෝස්තු 8වැනිදා දක්වාද රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාර ගතකරන ලදී. එම අත්අඩංගුවට ගැනීමේ යටි අරමුණ බැසිල් නිහඬකර ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ පාද යාත්‍රාව අඩපණ කිරීමට උත්සාහ කිරීම බව පැහැදිලිය. එහෙත් අත්අඩංගුවට ගන්නා විටත් එවැනි අනතුරු කලින් පැහැදිලිවූ බැවින් පාද යාත්‍රාවේ සංවිධානය සඳහා පළමු පෙළ පමණක් නොව දෙවන පෙළ යාන්ත්‍රණයක්ද ගොඩනැගී තිබිණි.

පාද යාත්‍රාවට එක්වූ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට අයත් ශ්‍රිලනිප මන්ත්‍රීවරුවන්ට එරෙහිව දැඩි තීරණයක් ගැනීමට ශ්‍රිලනිප මධ්‍යම කාරක සභාවද ඊයේ රාත්‍රී රැස්විය. එහිදී තද තීරණයක් ගනු ඇතැයි කලින් ප්‍රකාශකර තිබිණි. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට සිය හෘද සාක්ෂියට අනුව කටයුතු කිරීමට ඉඩදීම පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ මූලධර්මයකි. එය පක්ෂ නායකයින්ට ලේකම්වරුන්ට, පක්ෂ විනයට යටත් කිරීමට ඉඩදිය යුතු නොවේ. එසේ වුවහොත් එය පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට බරපතල අනතුරක් වනු ඇත.

වැට් එකෙන් මිනිසුන් ෆැලැට් වූවේය. ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ නායක විමල් වීරවංශගේ මැදිහත්වීම මත දුන් අධිකරණ තීන්දුව හේතුවෙන් එය තාවකාලිකව නතර කරගැනීමට සිදුවිය. වැට් බද්ද අයකර ගැනීමට පාර්ලිමේන්තුව හමුවේ පනත ඉදිරිපත් කලවිට එය පරාජය කිරිමට ඡන්දය පරිහරණය කිරීමට සන්ධානයේ සියළු මන්ත්‍රීන් ගේ වගකීමකි. ජනතාව නොමරා මරණ වැට්බදු සංශෝධනයට පාර්ලිමේන්තුවේදී පරාජය කිරීමේ ශක්තිය සන්ධානයට මන්ත්‍රීවරුන් 95දෙනාට ඇත. එසේ නොවුනහොත් කෑගසා වැටෙන දියඇලිද අවසානයේ ගැඹුරු මහමුහුද හමුවී නිහඬ වන්නාක් මෙන් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන් තරඟකර පාර්ලිමේන්තුවට ඡන්දයෙන් සහ ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පත්ව වර්තමානයේ ඇමති වරදාන භුක්තිවිදින ශ්‍රිලනිප නෛතික පාර්ශවයේ මන්ත්‍රීවරුන් ලබන මහ මැතිවරණයේදී සිදුවන්නේ දේශපාලනයෙන් අතුගා දැමීමට ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින් කටයුතු කරනු ඇත. එවිට ස්ප්‍රීට් කියා හිතාගෙන සිටි බොහෝ දෙනා තනිකරම ගෝඩා බව රටට පැහැදිලි වනු ඇත.

සේවක අයිතීන් සහ ජනතා ප්‍රශ්න වෙනුවෙන් හඬ නඟන ශ්‍රිලනිප වෘත්තීය සමිති නායකයින් දඩයම් කිරීමද ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුව කටයුතු කරමින් සිටී. ප්‍රථමයෙන් මැයිදිනය දා ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ රැස්වීම ඇමතුවායැයි පවසමින් තෙල් සංස්ථාවේ ශ්‍රී ලංකා වෘත්තීය සමිති නායක සමන් බන්දුල වැඩ තහනම් කළේය. පසුව සේවක වැටුප් පිළිබඳ සාකච්ඡාවේදී තදින් අදහස් දැක්වූ බව පවසා ශ්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාවේ නිදහස් සේවක සංගමයේ සභාපති කමල් ගෝමස්ගේද වැඩ තහනම් විය. අලුත්ම දඩයම බවට පත්වූයේ පාද යාත්‍රාව වරකාපොලට ලඟාවීමෙන් අනතුරුව හිටපු ගුවන් සේවා අමාත්‍ය සහ ශ්‍රිලනිප මහලේකම් ධර්මසිරි සේනානායකගේ පිළිරුවට ගුණසමරුවක් වශයෙන් මල්දමක් පැලදවීමට දොඹකරයක් රැගෙන ආ බව කියන ගුවන්සේවා අධිකාරියේ ශ්‍රිලනිප ගුවන් තොටුපළ වෘත්තීය සමිතියේ සභාපතිවරයා වන වර්ණසිරි මොහන්දිරම් මෙසේ වැඩ තහනමට ලක්කිරීමය.

පුංචි ඡන්දය වෙනුවෙන් වෙනුවෙන් ශ්‍රිලනිප නෛතික පාර්ශවය මෙම දිනවල එවා තිබෙන සම්මුඛ පරික්ෂණ කැඳවීම් ලිපි පිළි නොගන්නා බව පවසමින් කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික් පළාත් පාලන හිටපු මන්ත්‍රීන් බහුතරයම එම ලිපි ඉරාදමා ප්‍රසිද්ධියේ පිලිස්සුවේ පෙරේදාය. මෙයට කලින්  බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයෙන් ප්‍රාදේශීය සභා 18 සඳහා අයදුම්පත් යොමුකර තිබූ 450 දෙනා සම්මුඛ පරික්ෂණයට කැඳවීමේදී පැමිණ සිටියේ 43දෙනෙකි. සෙවනැල්ල වුවද තමන් සමඟ සිටින්නේ ආලෝකය තිබෙන තාක් පමණි.

එජාප ආණ්ඩුවට ශ්‍රිලනිප නෛතික පාර්ශවය එක්වීමෙන් රටට වෙච්ච සෙතක් නැත. ජනතාවට ලැබුණු දෙයක් නැත. විදේශ විනිමය සංචිතය පහලටය. විදේශ විනිමය වෙළඳපොල ඩවුන්ද පල්ලම්ය. ආයෝජන බින්දුවේය. පොලී අනුපාතය ඉහළටය. මහ බැංකු සහ ගල් අඟුරු හුටපටේ අතේ මාට්ටුය. බොරතෙල් හුටපටේ මඟ එනවාය. උපදේශකයින් 57ක් සිටින මහමාර්ග අමාත්‍යාංශය රැකියා උල්පතකි. හිල්ටන් හෝටලය, ලංකා හොස්පිටල්, හයිටි රිජන්සි, මත්තල ගුවන්තොටුපොල ඇතුළු රාජ්‍ය ආයතන 7ක් විකිණීමට රජය දැනටමත් පිඹුරුපත් හදා අවසන්ය. රජු සිටියදී තීරණ ගන්නේ පුරෝහිතය.

සිගරැට් පැකැට්ටුවට පිලිකා රෝග ඡායාරූප දැම්මාට වැඩක් නැත. ආණ්ඩුව දැන් සිගරැට් පැකැට්ටුවේ නම සහ රජයේ අවවාදය පමණක් මුද්‍රණය කර සුදු පැහැති පැකැට්ටුවක් සිගරැට් සඳහා හදුන්වාදීමට යයි. නටපු නැටමකුත් නැත. බෙරේ පළුවකුත් නැත. මතට තිත කියමින් බීර නිෂ්පාදකයින්ට ගංවතුර කඩතුරාවක් කරගනිමින් අසීමිත ලෙස බදු සහන දී ඇත.

පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීමට නියමිත අතුරුදහන් පුද්ගලයින් සඳහා වන කාර්යාලය පිළිබඳ පනත් කෙටුම්පතද එක්සත් ජාතින්ගේ මානව හිමිකම් කොමිසමේ වාර්තාවේ ඇති නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක කිරීමට ගැනෙන පියවරකි. එමගින් අදහස් කරන්නේ යුධ අපරාධ චෝදනා නැගීමට අවශ්‍ය පරිසරය නිර්මාණය කරදීමය. විදේශීය විනිසුරුවරයන් නැතහොත් තාක්ෂණිය නිලධාරින් අනුයුක්ත කිරීමේ හැකියාවද ඇත. විදේශීක විනිසුරුවන් ඇතුළත්වූවද නැතද මෙහි මෙහෙයුම්වලින් සිදුවන හානිය නොඅඩුව සිදුවනු ඇත. මෙම කාර්යාලයේ අරමුණ නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග වලට ප්‍රවිශ්ඨවීම නොවන බව රජයේ පාර්ශවයෙන් පැවසුවද මෙමගින් ලබාදෙන තොරතුරු ඔස්සේ නීතිමය ක්‍රියාමාර්ගවලට ප්‍රවිෂ්ඨ වීමේ ක්‍රියාමාර්ග ඇත. මෙම පනත සම්මත වීම වැලැක්විය හැක්කේ එයට විරුද්ධවී සරළ බහුතරය ලැබීම වලක්වන ලෙසින් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් ක්‍රියා කිරීමෙනි. නැතිනම් පනත ඉල්ලා අස්කරගන්නා ලෙස රජයට බලකිරීමෙනි.

නීතිය සහ සාමය පිළිබඳ අමාත්‍යාංශය ඉකුත් අප්‍රේල් 18වැනිදා නිතුත් කල නිවේදනයකින් කියවුනේ ත්‍රස්තවාදය වැලැක්වීමේ පනත වහාම අහෝසි කිරීමටත් ඒ වෙනුවට නව පනත් 3ක් ගෙන ඒමට රජය අවධානය යොමුකර ඇති බවකි. මින් සිදුවන්නේ මර්ධන නීති අහෝසි කිරීමක් නොව අලුතින් මර්ධන නීති පැනවීමකි. මෙම තත්ත්වය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින ජනතා ව්‍යාපාර තුළ තවමත් නිසි පරිදි සාකච්ඡාවට ලක්ව නැත.

පාද යාත්‍රාවෙන් රටට දුන් ලොකුම පණිවිඩය වූයේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය තුළ ඇමති වරදාන ගත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරුන් සහ ඔවුන්ගෙන් යැපෙන්නන් හැර සියළු ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින් සිටිනේනේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සමඟ බවය. ඒකාබද්ධ විපක්ෂය එම ලක්ෂ සංඛ්‍යාතික ජනතාව දෝතීන් පිළිගත් බවය. කඩි ගුලක් ඇවිස්සුනා සේ ‘යහපාලන’ ආණ්ඩුව අද කලබල වී ඇත්තේ එබැවිනි. සැබෑ ශ්‍රිලනිප යනු ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයින් මිස ඩාර්ලි පාරේ ශ්‍රිලනිප මුලස්ථාන කොන්ක්‍රීට් ගොඩනැගිල්ල නොවන බවද ඉන් පසක් විය.(The writer ධර්මන් වික්‍රමරත්න Dharman Wickremaretne is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

මා ඉගෙනුම ලැබුවේ සිංහල බෞද්ධ පාසලකය​. අපගේ පාසලේ ද්‍රවිඩ හෝ මුස්ලිම් සිසුන් කිහිප පෙනෙකුවත් සිටි බවක් මට මතක නැත​. අප උසස් පෙළ පන්ති වල සිටියදී නම් කලම්බෝ චෙට්ටි කියා ජන වාර්ගිකව හඳුන්වන සිසුවෙකු අළුතින් උසස් පෙළ ඉගෙන ගැනීමට නාලන්දාවට ආ බව  නම් මතකය​.

ආනන්ද මහා විද්‍යාලයේ සිටි මගේ මිතුරන් අතර මුස්ලිම් සිසුවෙකු විය​. ඔහු ඉතා හොඳ මිත්‍රයෙකි. පසුව ඉහල අධ්‍යාපනය සඳහා එංගලන්තයට ගියේය​.

සිංහල බෞද්ධ පාසලක මම ඉගෙනුම ලැබුවද මා කුඩා කාලයේ සිටම හැදී වැඩුනේ බහු වාර්ගික පරිසරයක​. එම නිසා මා තුල වාර්ගික අගතීන් වර්ධනය වීම සාපේක්‍ෂව අඩු විය​. මේ හැර මගේ පියාට සෑම ජාතියකම මිතුරන් සිටියේය​. මොවුන් අතරින් ස්කන්ධරාජා අංකල් (ද්‍රවිඩ) , කලීල්  අංකල් සහ අකිල් මොහොමඩ් අංකල් (මුස්ලිම්) , බදූර් අංකල් (බෝරා) , ජසීම් අංකල් (මැලේ), ඇලෙක් රොබට්සන් මහතා ( බර්ගර්) මට මතකය​. ඔවුන් මගේ පියාට මෙන්ම අපගේ පවුලේ සාමාජිකයන්ටද හිතවත් වූහ​. මේ මිතුරුදම් මගේ පියා මිය යන තෙක් පැවති අතර මේ අංකල්ලා බොහෝ දෙනෙකුද අද ජීවතුන් අතර නැත​.

1983 කළු ජූලියේදී ස්කන්ධරාජා අංකල් ගේ වැල්ලවත්ත නිවස පුච්චනු ලැබීය​. මේ නිසා මගේ පියා බොහෝ සෙයින් කම්පා විය​. ස්කන්ධරාජා අංකල් පසුව යාපනයේ ඔහුගේ ගමට ගියේය​. ඉන් වසර දෙකකට පමණ පසු හදිසි අණතුරක් නිසා ඔහු මිය ගියේය​.

අපගේ අසල්වැසි ළමුන් සමග අප සෙල්ලම් කලෙමු. එසේම රන්ඩුද කලෙමු. රන්ඩු වලදී සමහර විට වාර්ගික අගතීන් ද ඉස්මතු විය​. එහෙත් පොදුවේ රන්ඩු වෙමින් යාළු වෙමින් එකට සෙල්ලම් කරමින් කුඩා කාලයේ සිට අප එකට වැඩුනි.

මේ මිතුරන් අතර තම්බි හෙවත් ලිංගම් මට මතකය​. තම්බි අපට දෙමලෙන් බනින හැටි ඉගැන්වීය​. පන්දු කල්ලන් ( බෝල හොරා) ඇනප්පි නෑරුම් යන ද්‍රවිඩ වචන මා ඉගන ගත්තේ තම්බි මගිනි. එසේම ද්‍රවිඩ ජාතික ළමුන් වූ රාජන් සහ කුමාරන් සමග අප ක්‍රිකට් ගැසුවෙමු. කුමාරන් ඉතා සන්සුන් අයෙකි. එහෙත් රාජන් ගෝරිකාරයෙකි. මම රාජන් සමග ගුටි බැට හුවමාරු කරගෙනද තිබේ. සිංහල කාන්තාවක් විවහා කරගත් කුමාරන් වර්තමානයේ ඕස්ට්‍රේලියාවේ ජීවත් වෙයි.

ක්‍රිස්තියානි ද්‍රවිඩයෙකු වූ ජෙරමි නත්තලට ඔහුගේ නිවසේ තිබෙන සාදයට වරක් අපට ආරාධනා කලේය​. අප කොල්ලන් රොත්තම ජෙරමි ගේ නිවසට ගොස් කේක් කා පළතුරු යුෂ බිව්වෙමු.  ජෙරමි වර්තමානයේ කැල්ගරි හි ජීවත් වේ.

මුස්ලිම් ජාතික ළමයෙකු වූ අන්වර් අප සමග ක්‍රිකට් ගැසීමට ආවේය​. ඔහු අරුම පුදුම කතා කියන්නෙකි. වරක් වෑන් දෙකක් එකට හැප්පීම නිසා තට්ටු තුනේ ගොඩනැගිල්ලක් කඩා වැටුණු බව කීවේය​. අප දෙනෙත් ලොකු කරගෙන අන්වර් ගේ කතාව අසා සිටියෙමු. අන්වර්ලා මුස්ලිම් වූවද සිත්තර පත්තරය බලති. අප ඉරිදා සවස සිත්තර පත්තරය අන්වර්ලා ගෙන් ඉල්ලාගෙන සඳුදා සවස ගෙන ගොස් දෙන්නෙමු. 1997 වසරේදී මට බම්බලපිටිය චෙෆ් ලංකා අවන්හලේදී අන්වර් ව හමු විය​. අප ඉතා ලෙන්ගතුව අපගේ ළමා කාලය ගැන කතා කලෙමු.

මැලේ ජාතික  ඩිල්‍ෂාන් සහ රෙන්සා  අප සමග ක්‍රිකට් මෙන්ම හොරා පොලිස් ක්‍රීඩාවද කලෝය​. ඔවුන් උත්සව සමයේ අපට වටලප්පම් ගෙනාවෝය​. එසේම මැලේ හරුප අපට උගන්වා ඔවුන් ගේ පියා ගෙන් පටි පාර කෑවෝය​.

ඩිල්‍ෂාන් සහ රෙන්සා අයියා මලෝ අපට ඉගැන්වූ මැලේ හරුපයක් නම් ; ලුප්පේ මූකේ සෙප්පේ පන්තක්කේ ආඩාය​. මෙහි තේරුම උඹගේ මූණ මගේ පශ්චාත් පෙදෙස වගේ යන්නයි. ඩිල්‍ෂාන් සහ රෙන්සා අපට ඉගැන්වූ මැලේ වචන අප හොරා පොලිස් සෙල්ලම කරද්දී කියා කෑගැසුවෙමු. එය ඇසුණු ඔවුන් ගේ පියා ඩිල්‍ෂාන්ට සහ රෙන්සාට තරවටු කොට නිවසට කතා කර පටි පාර දුන්නේය​. එහෙත් අප ලුප්පේ මූකේ සෙප්පේ පන්තක්කේ ආඩා වචනය කීම අත් නොහැරියෙමු.

මුස්ලිම් පිරිමි ළමුන් සුන්නත් කිරීම ගැන අප දැනගත්තේ මේ මුස්ලිම් මිතුරන් ගෙනි. ඩිල්‍ෂාන් සහ රෙන්සා සුන්නත් කිරීමෙන් පසු ඔවුන්ව දකින කොල්ලන් කවට ලෙසින් ටිප් කට් කියති. පසු කාලයක ඩිල්‍ෂාන් සහ රෙන්සා ඕස්ට්‍රේලියාවට ගියෝය​.

අපගේ නේබර්හුඩ් එකේ ලන්සි ළමුන් ද සිටියහ​. රොහාන් , යොහාන් යනාදී වශයෙන් නම් වලින් යුතු ෆ්රුට්නික්ලා ලන්සි වූහ​. ඔවුන් අප සමග තරඟයට ක්‍රිකට් ගැසීමට ආහ​. එසේප අප ඔවුන් සමග රණ්ඩුද කලෙමු. වරක් මා සමග ගෝරියට   රොහාන්ට මම පහර දුන්නෙමි.   ඉන්පසු ඔහු තම සොහොයුරු කැළ සමග ආවේය​. මම පැන දිව්වෙමි. ඉන්පසු මේ ගැටුම සමථයකට පත් විය​.

ඒ කාලයේ අප තෙමහල් ගොඩනැගිල්ලක ඉහල මාළයේ කොනේ තිබූ ඔවුන් ගේ නිවසේ වීදුරු වලට ගල් ගැසුවෙමු. අප ඉලක්ක ගැනීමට පුරුදු වූයේ ෆ්‍ රුට්නික්ලා ගේ ජනෙල් කැඩීමෙනි. වරක් ජෙරමි ෆ්රුට්නික්ලා ගේ ජනේලයක් කැඩී යන ලෙස ගලක් ගලක් ගැසීය​. ජනේලය ස්ලං ගා කැඩී යාමත් සමගම අපි කොල්ලන් බුරුත්ත වහා දිව ගොස් සැඟවූයෙමු.

1993 මම කළුබෝවිල රෝහලේ  සේවයේ සිටින විට ඔවුන් ගේ පියා ප්‍රතිකාර සඳහා ආවේය​. මම  ජ්‍යෙෂ්ඨ ෆ්රුට්නික්ට උපකාර කලෙමි.

ලන්සි ළමයින් වූ රසල් ,ටිරෝන් , සිරිල් යනාදීන් සමග අප සමහර විට කටුස්සන් මරා බැනුම් ඇසුවෙමු. වරක් මම ලන්සි ළමයින් සමග උණම්බුව ආන්ටීගේ වත්තේ කටුස්සන් අල්ලද්දි  උණම්බුව  ආන්ටී ” ඔය මිසිස් ජයතුංගේ පුතා නේද ? ඔය ළමයා දහම් පාසල් යනවා නේද ඇයි මේ පව් වැඩ කරන්නේ කියා මට කෑගැසුවාය​. එහෙත් ඇය ලන්සි ළමුන්ට කිසිවක් නොකීම මට විමතිය ගෙන ආවේය​.

ලන්සි ළමයින් ලඟ ටින් ටින් පොත් කොමික්ස් පොත් තිබූ නිසා අප ඒවා ඔවුන් සමග මාරු කරගෙන බැලුවෙමු. නත්තල් කාලයට අප ඔවුන් සමග එක් වී රතිඤඥා පත්තු කලෙමු. එසේම මුඩුම ගති තිබූ අසල්වාසීන් ගේ නිවෙස් වල දොරවල් වලට රතිඤඥාවක් සෙලෝ ටේප් මගින් අලවා එය පත්තු කොට දොරට තට්ටු කොට දිව්වෙමු. එසේත් නැතහොත් අහස් කූරක අගට හඳුන්කූරක් සම්බන්ධ කොට හඳුන්කූර පත්තු කොට අහස් කූර අදාල අසල්වැසි නිවසේ ජනේලයකට එල්ල කොට මාරු වූයෙමු. අහස් කූර විනාඩි විස්සකට පසුව පියාඹගෙන නිවස අස්සට යයි. ඒ වන විට කොළු ත්‍රස්තවාදීන් තම තම නිවෙස් වල ඇඳන් උඩ ගුලිවී නිදති.

ලන්සි ළමයි අප සමග කතා කලේ ඉංග්‍රීසි බසිනි මේ නිසා කුඩා කාලයේ සිට ඉංග්‍රීසි බස අපගේ සවන් වලට වැටුනි. ඔවුන් කතා කලේ දැට්  බගර්  දිස් බගර් කියාය​. වරක් මම  බගර්  වචනය නිවසේදී කීම නිසා පියා මගේ කණ මිරිකීය​.

සිංහල බෞද්ධ පාසලක ඉගෙනුම ලැබුවද මට බහු වාර්ගික සංස්කෘතීන් සමග මුහු වීමට කුඩා කාලයේ සිට අවකාශ ලැබුනි. අපගේ පාසල් ක්‍රමය බහු වාර්ගික සංස්කෘතීන් වෙනුවට අන‍්‍රග්‍රහ දෙන්නේ ඒක වර්ගික සංස්කෘතියකටය​. උදාහරණ ලෙස සිංහල , පාසල , මුස්ලිම් පාසල , දෙමල පාසල ලෙස වාර්ගිකව වෙන් කරන ලද පාසල් වල ඉගෙන ගන්නා ළමුන් උස් මහත් වී සමාජයේදී එකිනෙකා හමු වූ විට මරාගනිති.

මුස්ලිම් හෝ ද්‍රවිඩ විරෝධී බව ලේ වලට කා වැදී තිබෙන මගේ සමහර මිතුරන් කුඩා කාලයේ සිට හැදී වැඩී ඇත්තේ සිංහල  වටපිටාවක බව මට පෙනී ගොස් තිබේ.  එසේම තනිකර මුස්ලිම් හෝ ද්‍රවිඩ පරිසර වල අනෙකුත් ජාතීන් සමග මුහු නොවී වැඩෙන ළමුන් තුල වාර්ගික අගතීන් පහසුවෙන් රෝපණය කල හැක. මලිනී ජෙයකුමාරන් හෙවත් තමලිනී තම ස්වයං ආත්ම කථනය වූ “තියුණු අසිපතක සෙවණැල්ල යට” කෘතියෙන් ද මෙම කරුණ පෙන්වා දෙන්නීය.

වාර්ගිකව ආගමිකව ළමුන් වෙන් නොකොට බහු වාර්ගික පරිසරයක ළමුන්ට ඉගෙන ගැනීමට සලස්වන්නේ නම් අනාගත ලේ ගලා යාම් වැලැක්විය හැකි බව මට සිතේ.

Dr Sarath Obeysekera 

IGP was boasting about beating up demonstrators  without killing them .We had news during last regime about local politicians killing  an Israeli from UK .We also  heard how sons of big shots roaming in car parks beating others and also getting beaten up .We heard about sportsmen getting killed with the connivance some big shots .

Then cam Yahaplanaya where the main topic is getting rid of thuggery .

Police should act better than this to eradicate this menace.

I remember ,when I came for a visit more than 40 years ago and travelled to Maskeliya and visited our school friend who was a Sub inspector of Police and he took us around in his jeep

He saw some youngsters sitting on a culvert doing nothing, He stopped the jeep and asked them what they were doing and they confirmed negative .He called them in filth and chased them away with a furious face and turned to us and smiled and said police should behave like this otherwise they will  not listen to us

40 Years ago , in the capital of Azerbaijan where I was working in an Oil and Gas field on training .During a week-end I was walking in the town and a young man seeing a foreigner ,  joined me and walked along talking to me.

A Militzia ( soviet policeman ) whom we passed shouted If something happens to the foreigner ,I will chop your head off !

Young man slowly walked away .

Few weeks back I was walking along Galle Face carrying a long umbrella ,very peacefully. I noted that a young man looks like a drug addict pestering a young white couple sitting on a bench, and I noted the frustration on their face for not being able to get away from him

Police booth was nearby  but the cop  was (cat)  napping

I pointed my long umbrella which had a  long pointed end to the young man and just said what Mokada”??

He treated

At my age I was trying to be a hero for which my wife blasted me later , but that is the way any  vigilant ( ante)  citizen should act .

Today with Human rights ,Yahaplanaya in the forefront ,we will never be able establish discipline unless good brave young policemen are deployed to withhold law and order

Dr Sarath Obeysekera

V. Anandasangaree  General Secretary Tamil United Liberation Front

04^th  August, 2016

Hon.R.Sampanthan M.P
Leader of  the opposition
 Colombo.

My dear Sam,

Let the world know the truths

Seven years had passed since the war came to an end. The government that was formed with your support has functioned for over 20 months now. The tussle between the government and the people over their lands  is continuing. The first village that was formed in Killinochchi  is Paravipanjan,  which is the most important settlement in the Killinochchi town area. It is now under the control of the army which is using it as the Head Quarters of a division of the Sri Lankan Army. In the midst of this confused situation, apart from the sufferings, difficulties and losses sustained by the people, the government is now preparing to take over 617 acres of private lands belonging to the people of Mullivaikkal  in the Mullaitivu district. The land is to be surveyed shortly. In this situation I wish to ask you as to what you have achieved for the suffering victims of war. I would have called for the unity of the Tamil people more than ten times during the last few years but upto now you have not taken any step towards it.  I did not do any wrong to our people. I am the one who challenged the Defense Minister in Parliament one day that he will never recapture Elephant pass. That is the truth. But you have said that I wanted Elephant pass to be returned to the forces. That was a deliberate lie which made me to lose even the Local elections that  I contested, for which the credit goes to both you and Senathirajah.  If only Mr. A.Vinayagamoorthy M.P  will confirm what you said, I am prepared even now  to quit  politics. All these are old stories. The credit for depriving our people of my services for well over 12 years also go to you and Mr. Senathirajah.  I remained silent these 12 years because by my interference the peace process should not get disturbed. I can’t remain silence any more. Under compelling circumstances I have to come out with what happened in the past without hiding anything. This is the first in the series of letters that  I propose to write to you.

From the time you broke away from the Tamil United Liberation Front, I had written to you a number of letters without receiving a single reply for any of them. However I refrained from dealing with sensitive issues for the main reason that, my actions should not go detrimental to the interest of the TULF’s policies.

You are not unaware of the fact that History is a country’s record of past events, social, political and economical, in order of time. It is the history of its great individuals and also records of all varieties of events. I accuse you of destroying the history of the TULF which itself is a part of the political history of the country involving great leaders and personalities like the Hon. S.J.V.Chelvanayagam Q.C, Hon.G.G.Ponnambalam Q.C, Hon.S.Thondaman, Hon.A.Amirthalingam,  Hon.M.Sivasithamparam and many such others.

You should first know the history of your association with the TULF. When the TULF was inaugurated on the 14^th of may 1972, initially the entire membership of the Thamil Arasu Kadchi and the All Ceylon Tamil Congress got merged together, with the blessings of the founder President Hon.S.J.V.Chelvanayagam and Hon.G.G.Ponnambalam. I hope you will remember that I was a founder member of the TULF, joined it from the ACTC. Although you were there at the public meeting held that evening, you did not join the TULF because you were not a member of any one of these two parties. You joined the TULF with your nomination as its candidate at the 1977 General Election, at which 17 of us won and lost only one seat in the East. Your conscience will tell you as to who was responsible for the defeat of one of our candidates at that election.

It is now very clear that you were not a member of the Thamil Arasu Kaddchi formed by the late Hon. S.J.V. Chelvanayagam, till he died on 26-04-1977. With his demise, the ITAK was virtually dead. But to prevent anyone from misusing its name and the symbol ‘HOUSE’  the late Mr.A. Amirthalingam, perhaps the only founder member living at that time, who was active in politics, had the registration of the party ITAK in force. This is confirmed by a statement issued by his wife Mrs. Mangayarkarasi Amirthalingam long before she died, an extract of which is as follow:

It is a pity that some of those who have been groomed by him have attempted to misuse the name of the Federal Party and trying to revive it. They have only breached the Trust he had placed on them. Thus I categorically make it clear to all that I have never approved nor blessed the revival of the Federal Party but instead condemn it as this act is a ploy to destroy the TULF which was formed by our great leaders.” Please note that she refers to our leaders as great leaders.Who are these great leaders who have now revived it, I wish to know.

The Presidentship of the ITAK which you held for some time was not that of the ITAK founded by the late Hon. S.J.V.Chelvanayagam, fondly referred to as  ‘Eelaththu Gandhi’ and was strictly  committed to Non Violence. The one of which you were President, was founded by Hon.Mavai Senathiraja 26 years after the demise of the original founder Thanthai Chelva. The details of this episode will be given to you in my next letter to you.

Please forget about our differences of opinion and start seriously thinking about our ethnic problem. I am not interested in any positions. I want to see a permanent solution arrived at for the ethnic question. As a first step please drop the TNA garb you are wearing which found a good market among the Diaspora crowed, since many of them were under the impression that the TNA was a creation of the LTTE. But you and I know that we created it on the advice of six leading Tamil civilians namely M/s V.Kailasapillai, Kandiah Neelakandan, V.R.Vadivetkarasan, Nirmalan Kathikeyan, S.Thiyagarajah and K.Jeyabalasingam. It was formed on the 22^nd October, 2001 and the signatories to the MoU were M/s. R.Sampathan, Dr. Kumarakurubaran, N.Prasanna and K.Premachandren, in their capacity as secretaries of the TULF the ACTC, the TELO, and the EPRLF respectively. You should feel guilty  for betraying the late Mr.Muthulingam by depriving him of the National list Membership of Parliament promised to him after Mr.M.Sivasithambaram. This promise was given to him by the party including you. But even before the funeral pyre of Mr.Sivasithambaram was lit, you rushed to Vanni with another Member of parliament to meet Mr. S.P.Thamilchelvan to have Mr.Muthulingam’s name replaced with the name of Mr.Thurairatnasingam who came next to you in the Trincomalee District. You were very much aware that Mr.Muthulingam was persuaded to stand down in favour of the late Mr.Raviraj who won at that election. Mr. Thurairatnasingam did not have any justifiable reason to have himself nominated to that position.  The party should have removed you from your position as secretary general of the party for your wrongful act. Although it is not my concern, I should say that you played this foul game again, detrimental to the unity of the TNA. This does not mean that I approve the existence of the TNA which was a fraudulent combination of parties not constituted in a proper way. But you ignored the other constituent partners of the TNA very often and always continued deliberately to promote the ITAK founded by Mavai Senathiraja by fraudulent means.

The term TNA is now being thoroughly misused and it has lost its credibility. We should not take mean advantage of the popularity the term TNA has unjustly earned among the Tamil people, mistakenly still believing it as one organized by the LTTE. But I am glad that you have openly admitted that the LTTE has nothing to do with the TNA. Let us be fair by our people and not continue to cheat them anymore. Therefore please drop the TNA garb and come to the ring with clean hands and with sincere motives to solve the main problems of the Tamils, the ethnic problem.   Please reply.

Thanking you,

Yours

V. Anandasangaree Secretary -General

Sarath Obeysekera

Quote

We are looking at getting the best talent from private sector; but of course the problem is the pay, because the government can’t afford that kind of remuneration.”

Unquote

There is an opinion in the Island today by Mr G Weethunge who says

Quote

Waste and misuse of public funds

August 3, 2016, 9:08 pm

The Treasury is allocating funds to various ministries, departments and projects. We must analyze and see how this money is being used by our politicians and senior government officers.

Government funds should be used for development of the country and welfare of the people. Actually, what is happening now is not that. A fairly big portion of that money is used by politicians and senior government officers for their personal benefit.

Anther opinion by a Malasian CEO of a an agency

Jala jolts Sri Lanka Inc…. Malaysian official Idris Jala in the Chamber of Commerce
Malaysian official Idris Jala in the Chamber of Commerce  Quote Addressing Finance Minister Ravi Karunanayake the Malaysian official called on him to, find a way to get the private sector into a room for eight weeks and run the labs and bring the recommendations that anybody can view. The existing people in Government can do more provided the plan is brought down. If it is very detailed then even a monkey can do it.”

I have quoted above opinions to emphasize the fact that government needs to put the house and the country in order.

There are many committees like Cabinet Committee on Economic Management (CCEM) which is chaired by the Prime Minister who will have the final say .He may be giving the final verdict depending on how the member of above committee where Hon Minister Malik will be playing a major role with Hon Sagala Ratnayake and may be Hon Amunugama and few other consultants like Mr Paskeralingam

They may have a vision and mission to accomplish, but the a person or a committee with very high powers should be established in the country to Implement .

My contention is His Excellency President becomes the implementer with his remaining power.

Any herd ,flock ,school ,bloat ,troop or humans need a leader like bees and ants

He can still play that role

Otherwise people will surround the houses of leaders and may even burn the bridges ( of friendship  with India !!)

Sarath Obeysekera

Sudath Gunasekara

4.8.2016  

Dear Patriots,

Look at the following advertisement issued by THE HIGH COMMISSION OF INDIA

COLOMBO on August 2, 2016

Applications are invited from the children of estate workers, who are…

Home › Press Releases › Applications are invited from the children of estate workers, who are resident on estates, for award of scholarships by the Ceylon Estate Workers Education Trust (CEWET).

Applications are invited from the children of estate workers, who are resident on estates, for award of scholarships by the Ceylon Estate Workers Education Trust (CEWET).

HIGH COMMISSION OF INDIA

COLOMBO

***

PRESS RELEASE

Applications are invited from the children of estate workers, who are resident on estates, for award of scholarships by the Ceylon Estate Workers’ Education Trust (CEWET).   These scholarships are available for G.C.E. Advanced Level, Undergraduate courses and for students undergoing Vocational/ Technical education in any other Government Technical Colleges in Sri Lanka.

Students who have passed G.C.E. Ordinary Level (with minimum 6 credit passes) or Advanced Level examination and below 25 years of age are eligible to apply. The completed applications forms must be accompanied by photocopies of birth certificate, result sheet of G.C.E ‘O’ Level or ‘A’ Level, latest salary slip of parents and Estate Superintendent’s certificate regarding parent’s occupation. Application forms could be downloaded at the High Commission of India, Colombo website www.hcicolombo.org.

Application forms could also be obtained from the High Commission of India, 36-38, Galle Road, Colombo-03 and the Assistant High Commission of India, No.31, Rajaphilla Mawatha, Kandy.

Duly completed forms should reach the Honorary Secretary, CEWET c/o High Commission of India, P.O. Box 882, Colombo-03 on or before 30th August, 2016.

*****

Colombo 
August 2, 2016

Why should this kind of things happen in this country?

Is it because

1 The area where Ceylon Estate Workers’ live is already a part of India

2 India thinks the estate Tamils are their citizens though they live physically on Sri Lankan soil

3 They think Sri Lanka is a  suzerainty of India

4 India refuses to accept sovereignty of Sri Lankan over these parts of the country

5 India has already infiltrated the estate population to train them against the Sri Lankan State as it did in the past in the North and East to train LTTE youngsters to take arms against the Sri Lankan Government and

6 it is a part of another hidden strategy to destabilize this country by empowering a section of people of Indian origin who have displayed continuous and trustworthy allegiance to India, to rise against the Government of Sri Lanka and divide this country on ethnic grounds

7 They have come to the conclusion that Sri Lanka does not have a strong Government that can resist Indian interference or

8 They think it is their god given privilege in the Ramayana and Kautilyan traditions  to interfere with and bully all smaller neighboring countries to destabilize and weaken them with the ultimate objective of annexing to the larger Indian State

OR

On the other hand

1 The Sri Lanka Government has already handed over these areas secretly to India like how JR did in 1987 by signing a Pact with Rajiv, accepting North and East as traditional Homelands of Tamils and agreeing for the 13^th Amendment, thereby reducing the Sri Lankan Constitution to a mere piece of paper that doesn’t worth a dime

2 Sri Lankan Government has already accepted its subservience to India and consider this country as a regional State of the subcontinent of India

3 Sri Lankan Government just keep mum on Indian interference in our internal governance as it is afraid of the Big Brother or consider it as a part of Yahapalana ideology invented by them

4 It has agreed with Modi to allow India to infiltrate Sri Lanka in any form she likes in return to the help given to ousted Rajapaksa Government and come to power

5 it is a part of the pre-election agreement with Digambaran as a part of the list of political bribes like, outright deeds on Sri Lankan lands, two or more Ministries for them, 25 Colleges with A Level Science teaching facilities, a rapid development package to be completed in 10 years under UNDP aid and a special Development Authority with super powers to develop the estate sector Indian Tamils

The Government of Ranil-Sirisena consortium has to answer the people of this country on these issues without delay or ask the Indian Embassy to withdraw this advertisement and offer it through the Government of Sri Lanka

In my opinion no foreign Government should be allowed to deal directly with the people of another country whether it be education or any other matter. The correct and civilized way to do this is to offer it to the respective country Government as a bilateral offer of friendship and goodwill, allowing the recipient country to decide as to who should be sent for these scholarships without specifically mentioning any selected group of people with ulterior motives

In this case India has clearly specified the people who can apply when it said Applications are invited from the children of estate workers, who are resident on estates” This clearly shows that there is a sinister Indian political agenda behind this offer. By including these specific conditions the Indian High Commission has completely ignored and disregarded the existence of  a Government in this country and acted in a very high handed manner just like what happened in 1987. This is undiplomatic, illegal, unethical and uncivilized

Therefore it is the bounden duty of the Government, if there is one, to tell the Indian Ambassador and the Government immediately to stop all further actions on this offer and either offer it to the Government or cancel it forthwith. Also thereafter it should tell the Government of India all bilateral dealings should be between the two Governments of the two countries only and it stop forthwith all direct dealing with estate Tamils or any other ethnic group in this country as such dealings are undiplomatic and illegal and will amount to blatant interference with governance in this country as an independent sovereign State.

If the Government fails to act accordingly the opposition parties and the general public should protest against this advertisement of the INDIAN HIGH COMMISSION and take up this issue immediately with the Government to prevent another protracted and devastative Tamil war against this country.

Also we must thank India for all the help” she has extended to destabilize this Island nation over the past and ask them at least now to stop this type of unwanted interference with this country.

If she is so concerned about them as her people, I strongly suggest that India takes back all Indians who are resident on estates in Sri Lanka. Why only think of children of estate workers without creating unnecessary problems for us. If they are genuine and sincere in helping these people that is what they have to do. Big brother India, please stops this type of treacherous and dirty Kautilyan tactics at least now. Isn’t it not a shame on the lofty Indian traditions and its great people like Lord Buddha, Mahatma Gandhi and Nehru to engage in this type of underhand and selfish conspiracies.

Courtesy The Island

August 4, 2016, 9:45 pm

Former President and Kurunegala District parliamentarian Mahinda Rajapaksa yesterday called on all MPs to oppose the VAT Bill when it is taken up by parliament next week. He said unbearable taxes were being imposed on the public due to costly election handouts like the salary hike given against all economic reasoning, just to win the August 2015 general election.

“No previous government has taken such liberties with public finances for political purposes. I call upon all members of parliament to oppose the Value Added Tax (Amendment) Bill when it comes before parliament on 11 August. I believe the president will also make an intervention in this matter as he has stated publicly that he will not allow unreasonable taxes to be imposed on the people. The VAT on ill-health and the VAT on the small and medium retail and wholesale trade should not under any circumstances be allowed to be passed into law”, the ex-President pointed out.Following is the text of his statement titled “All parliamentarians should oppose the VAT Bill on 11 August”: The Bill to increase and broaden the application of the Value Added Tax will be taken up in parliament on 11 August. This draft legislation seeks to revive and give legal effect to all the objectionable features of the VAT reforms that were suspended by the Supreme Court last month. The new VAT Bill seeks to increase the VAT rate from 11% to 15%, to bring the small and medium retail and wholesale trade and the private health care services within the ambit of VAT and to mandatorily require all establishments with a turnover exceeding Rs. 33,000 a day to register for VAT. A tax on health care is in effect a tax on ill health. The more serious the illness, the more revenue the government will make from that patient. Everyone knows that those who make use of private health services are not only the rich.

Traders and small businessmen countrywide, opposed the 15% VAT imposed on the wholesale and retail trade because it will cause an increase in the prices of goods when it is passed onto the consumer and lead to reduced sales. Previously the VAT on the retail and wholesale trade was limited to large establishments with a turnover of more than Rs. one million a day. But when the threshold is brought down to Rs. 33,000 a day, that brings even small establishments within the ambit of VAT. When retail sales drop as a result of increased prices that in turn leads to a chain reaction whereby the manufacturers who supply the goods don’t get enough orders to be able to break even.

The small and medium sector has already suffered a reduction in turnover due to the general economic slowdown after the yahapalana government came into power. It was reported in the press that even the profitability of many large listed companies had declined in 2015. The fear is that the reduction in sales which will result from the VAT increase will destroy the small and medium sector. We have heard that due to the widespread opposition to VAT, the government is contemplating reducing the VAT rate and increasing the Nation Building Tax (NBT) rate. The public should be aware that VAT and NBT are both taxes imposed on turnover and the threshold for registering for both taxes is Rs. 33,000 and they are applicable to virtually the same goods and services so no difference will be made as far as the public is concerned by reducing the VAT rate and increasing the NBT rate.

Such attempts at deception must be resisted. The imposition of VAT/NBT on small business like eateries, barber shops, retail shops, repair shops, service stations, furniture shops etc., as well as cottage industries will be a severe burden on that sector as they operate mostly on credit. Operations of small and medium business places in economic hubs like Dambulla, Embilipitiya, Pamunuwa, Pettah – just to mention a few – will be endangered. The government should be mindful of the fact that the small and medium sector is the largest employer in the country – not the government or the formal private sector.

What makes this increase in VAT most objectionable is that it is being imposed on the public to finance the salary increase and various other concessions that the yahapalana government gave against all economic reasoning in order to win the August 2015 parliamentary election. No previous government has taken such liberties with public finances for political purposes. I call upon all members of parliament to oppose the Value Added Tax (Amendment) Bill when it comes before parliament on 11 August. I believe the president will also make an intervention in this matter as he has stated publicly that he will not allow unreasonable taxes to be imposed on the people. The VAT on ill-health and the VAT on the small and medium retail and wholesale trade should not under any circumstances be allowed to be passed into law.

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

August 4, 2016, 9:45 pm

Former Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa yesterday told The Island that the government had now accepted his public declaration that India had pressured the previous government to abandon the $ 1.4 bn Chinese funded off-shore Port City Project. The former Defence Secretary first made the accusation over a year ago in the run-up to parliamentary polls in August last year.

The former Defence Secretary said that the previous government had been brought under tremendous pressure over the joint venture on the basis of New Delhi’s perception that it threatened their security interests.

The war veteran spoke out on the matter once again after co-cabinet spokesman and Health Minister Dr Rajitha Senaratne’s admission that the government renegotiated the agreement following Indian intervention. The Health Minister made the statement at the weekly post-cabinet briefing at the Government Information Department on Tuesday (Aug. 2).

State-owned China Communications Construction Company Limited (CCCC) is responsible for the project.

“Political parties should take up this matter both in parliament and outside. The country needs a clear explanation in respect of the Minister’s statement,” former Defence Secretary Rajapaksa said.

Responding to a query, the former Defence Secretary said that Minister Senaratne on behalf of the government of Sri Lanka had admitted that the bilateral agreement was renegotiated due to India’s intervention.

Perhaps, the yahapalana administration should explain whether India had to be consulted in respect of agreements with China or any other country deemed hostile to the regional power, the former Defence Secretary said.

In July last year, the former Defence Secretary alleged at a seminar at the National Library, Colombo that India had wanted the then government to stop the Chinese-project on their assumption that it was inimical to India’s security. The Gajaba regiment combat veteran said that India’s position had been conveyed to him personally by no less a person than India’s National Security Advisor Ajit Doval.

Retired police officer and veteran intelligence operative Doval succeeded one-time Indian High Commissioner Shivshankar Menon as National Security Advisor on May 30, 2014.

Then Lankan Defence Secretary met Doval in New Delhi in October 2014. Subsequently, Doval visited Colombo in early December 2014 to meet the then President Mahinda Rajapaksa, common presidential candidate Maithripala Sirisena and UNP leader Ranil Wickremesinghe.

“Doval’s primary request was to stop the Colombo Port City project. The reason he gave was that the Port City was a threat to the security of India. I don’t know if the present government is facing such demands,” the local media quoted the former Defence Secretary as having told the meeting at the National Library.

“I assured the Indian National Security Advisor that the project posed no threat to India.”

Pointing out that the Sirisena-Wickremesinghe administration had halted the project immediately after January 2015 presidential polls, the former Defence Secretary alleged that obviously Indian officials and the then Opposition discussed the matter in the run-up to the polls. Had there been an understanding between India and the then Opposition regarding the future of port city project as well as other

Chinese funded ventures? the former Defence Secretary asked.

Rjapaksa pointed out that Minister Senaratne had also contradicted a previous Foreign Ministry denial (in July last year following his original statement) that India pushed Sri Lanka to suspend the project. The media quoted Foreign Ministry spokesperson Mahishini Colonne as having said that it was not true.

The former Defence Secretary said that the government suspended the project in March 2015, a week ahead of Indian Prime Minister Narendra Modi’s visit to Sri Lanka.

The former Defence Secretary said that the circumstances under which Sri Lanka had been forced to renegotiate the project should be examined against the backdrop of continuing external intervention in domestic matters. The government initially alleged that the Rajapaksa administration authorized the project without obtaining proper environmental assessment.

The retired soldier recalled India coming to the LTTE’s rescue way back in May-June 1987 when the then JRJ government pursued military option to eradicate terrorism by launching the Vadamaarachchi operation (Operation Liberation).

Asked whether the previous government had pursued a policy hostile towards India or Western powers, the former Defence Secretary emphasized that the previous government’s priority was nothing but eradication of terrorism. “Both India and China backed Sri Lanka’s war effort and we continuously briefed our neighbour regarding progress.”

Responding to another query, the former Defence Secretary emphasized that China and India had invested in Sri Lanka in various sectors and also provided training and equipment to armed forces over the years.

Ranil Senanayake Courtesy The Island

August 4, 2016, 9:26 pm

The recent statement from the Cabinet spokesman on the ‘Port City’ project is a slap in the face of the many Sri Lankans, who lobbied and protested this project on legal, as well as health and safety grounds. According to him, it was not Sri Lankans who pointed out the vexing issues behind the land ownership questions under the original agreement, it was Indians!

He is reported to have stated that: “the Chinese funded ‘Port City Project’ (PCP) initiated by the Mahinda Rajapaksa government had to be suspended and re-visited under pressure from India. It was the Indian government that forewarned Sri Lanka of the negatives in the event Sri Lanka went ahead. India said once completed, the project will not come under the jurisdiction of Sri Lanka with a big question mark on Sri Lanka’s sovereignty”

What the Port City is expected to look like upon completion

Pressure from India? If this is the voice of our cabinet, I wonder where their eyes and ears are. Did they not see or hear of the press articles, public presentations, and public protests seeking to inform the government of the social, health, environmental costs of this project that has not been considered in the original EIA? Proceeding without a valid EIA is illegal; no supplementary EIA as requested has yet been submitted. I am sure most of the informed public would have been aware of the public protests during the last year and a half. But the cabinet seems to have been unaware. We wrote, researched, organized, protested etc, we thought that our voices were heard by the government, but the cabinet spokesman says no! Our voices are unheard; the cabinet hears only the voice of India.

The shortcomings of the EIA have been pointed out and it seems impossible for a democratic, responsible government to permit this project to proceed until a comprehensive EIA has been filed. A comprehensive EIA will be one that includes the concerns listed below.

(1) Air Quality. The pollution from the new city will be swept into Colombo city by the prevailing sea breeze. Will there be controls of the air quality in the new city, so that the residents of Colombo will not have to suffer increased rates of emphysema, lung cancer and related illnesses? How will the standards for air quality from the new city be set and monitored?

(2) Water Quality. The new city will need huge quantities of fresh water for its use. Where will this water come from? There is not enough surface water in the Kelani basin to supply such a quantity. Will the citizens of this nation have to compete with the new city for its fresh water? Will we lose our water rights?

(3) Energy. Where will the energy to operate the new city come from? At the moment we are promoting dangerous coal fired power plants that have been demonstrated to bring ill health to our citizens, destroy our agriculture, poison our fishery and ruin our heritage. At the moment over 50% of the energy needs of the country are generated from fossil fuels. Will these new energy needs be met with more such polluting power generation being foisted on our nation?

(4) Garbage and pollution. Who will deal with the garbage and toxic effluents that will be generated by the new city? Will Sri Lanka be used as the dumping ground for the new city? What waste treatment plans are in place, recognized by the current EIA? If the citizens of the new city are expected to generate waste at similar levels like in the new cities in the UAE, each person will generate around 2.5kg of waste per day, which at over 900kg an year, will see a garbage mountain from the Port City exceeding 180,000 tons per annum. Where will this go?

(5) Carbon Footprint. As cement generates 16 times the heating effect that CO2 does in terms of global warming, and a massive input of fossil energy will go to construct and maintain the infrastructure, the Carbon footprint of this city must be calculated and determined if it will be a part of the ‘National Footprint’ for Climate Change deliberations. The garbage mountain will also figure in this calculation as landfills are one of the largest anthropogenic emitters of the greenhouse gas (GHG) methane (CH4). For instance, in 2006, landfills in the U.S. emitted 6,211 tons—34% of the total U.S. methane emissions (equivalent to 130.4 million tons of CO2). Methane as a greenhouse gas has 20 times the potency of carbon dioxide (CO2).

(6) Destruction of the land environment. The massive amount of rocks that will be used in filling up the sea has to come from our land. What will be the effects of this blasting and quarrying? We have already witnessed the earth slips and erosion at Koslanda and elsewhere through bad land use practices.

There are many other considerations including offshore sand transport, marine biodiversity and climate change impacts that should appear in a reasonable EIA. Thus, it is clear that any ‘comprehensive review’ will have to address these issues.

These are the real issues, not attempting to please one country or another at the cost to Sri Lanka. If the cabinet is deaf to the voices of the people and hear only the voices of other countries to negotiate our land; If this nation is treated as a negotiating chip for the economic benefit of others , ignoring the concerns and well being of the people, the government will lose its credibility and we are heading into difficult times indeed!

Ranil Senanayake

By Malinda Seneviratne Courtesy The Daily Mirror

– See more at: http://www.dailymirror.lk/113568/The-March-as-a-test-of-Yahapaalanaya-#sthash.ushJKzuC.dpuf

Courtesy Adaderana

An observation has reportedly been made by Minister Kabir Hashim to finalise an agreement for building a bridge connecting India and Sri Lanka, Pivithuru Hela Urumaya leader Udaya Gammanpila says.

The observation was made while speaking at a press conference held in Colombo this afternoon (04). According to Gammanpila, the observation was made while the minister was responding to a cross question asked by a reporter recently in Indonesia.

He pointed out there is a possibility Sinhalese of losing their motherland if this proposal comes a reality, The number of unemployed persons in India is over 50 million. There is no way we would be able to stop them from coming here looking for jobs,” he added.

He also vowed to take actions to blow up” the bridge if it is built for the sake of Sri Lankans.

– See more at: http://www.adaderana.lk/news/36370/gammanpila-ready-to-blow-up-proposed-bridge-between-sl-and-india#sthash.oUVi1aVr.dpuf

Indra Samaratunga Courtesy The Island

Whilst I am no admirer of the brand of politics practised by the Rajapaksas, I am equally, if not more abhorrent, of the way the ruling coalition has responded to his “pada yathra” which concluded a few days ago.

An event which would have passed into history as another colourful political event, has now emerged as a potential take off point for the adversaries of the present ruling coalition to destabilize the loosely knit partnership.

The claims made by the leading figures of the ruling coalition, and the Rajapaksa antagonists such as Chandrika Kumaratunga, that the crowd participation in the march was minimal were ridiculous; one wonders whether they are physically or politically short sighted. It is impossible to think that the leading TV channels have all doctored their images of massive crowds in the march. Through their futile attempts to disrupt the march by mobilizing the police to harass the marchers and by digging up Municipal grounds , the coalition loyalists only displayed their ‘Mahinda phobia’ they are secretly harbouring .

It is obvious the Joint Opposition that organized the march is highly elated due to dismal failure of the ruling coalition to mobilize their supporters to disrupt the march.

For many years the words international banker, Rothschild, Money and Gold have held a mystical type of fascination for many people around the world but particularly in the United States.

Over the years in the United States, the international bankers have come in for a great deal of criticism by a wide variety of individuals who have held high offices of public trust — men whose opinions are worthy of note and whose responsibilities placed them in positions where they knew what was going on behind the scenes in politics and high finance.

President Andrew Jackson, the only one of our presidents whose administration totally abolished the National Debt, condemned the international bankers as a “den of vipers” which he was determined to “rout out” of the fabric of American life. Jackson claimed that if only the American people understood how these vipers operated on the American scene “there would a revolution before morning.”

Congressman Louis T. McFadden who, for more than ten years, served as chairman of the Banking and Currency Committee, stated that the international bankers are a “dark crew of financial pirates who would cut a man’s throat to get a dollar out of his pocket… They prey upon the people of these United States.”

John F. Hylan, then mayor of New York, said in 1911 that “the real menace of our republic is the invisible government which, like a giant octopus, sprawls its slimy length over our city, state and nation. At the head is a small group of banking houses, generally referred to as ‘international bankers.'”

Were these leading public figures correct in their assessment of the situation, or were they the victims of some exotic form of paranoia?

Let’s examine history analytically and unemotionally and uncover the facts. The truth, as it unfolds, will prove to be eye-opening and educational to those who are seeking to more clearly understand the mind-boggling events that have been (and are) taking place on the national and international scenes.

* read more : THE ROTHSCHILD DYNASTY : http://www.biblebelievers.org.au/slav…

* The Rothschild Bloodline : http://www.theforbiddenknowledge.com/…

* The Federal Reserve – Zionist Jewish Private Bankers : http://www.rense.com/general85/feddre…

* Jewish Banking& Financial Manipulations : http://www.jewwatch.com/jew-jewishban..

https://youtu.be/FHEdBQZxorc

Courtesy Adaderana

August 4, 2016  04:04 pm

– See more at: http://adaderana.lk/news.php?mode=beauti&nid=36367#sthash.idxzsMQh.dpuf

Courtesy The Daily Mirror

The Government’s revelation that it had to suspend the Port City Project due to pressure from India not only shows the incompetency of the government but also reflects badly on both India and China, the joint opposition charged today.

Cabinet Spokesman and Minister Rajitha Senaratne on Tuesday revealed that the Port City Project, which was initiated by the Rajapaksa government and launched by Chinese President Xi Jinping, had to be suspended and re-visited because of pressure from India.

MP Dinesh Gunawardena told a news conference that it was surprising to note that the government had taken one and half years to reveal the real reason behind the suspension of the Chinese-funded project. But then again, the statements of the Cabinet spokesman hold little value.

But if what he says is true, this is a serious matter,” he said. Meanwhile, MP Bandula Gunawardane said the decision to suspend the project under Indian pressure shows the incompetency and the naive nature of the government.

After all, the project was launched by the Chinese President. How can they suspend it just because India told them to do so,” he asked. When asked about the shortcomings of the first agreement signedby the previous government and alleged harmful clauses in it, the MP said the agreement was not presented in Parliament and therefore the MPs didn’t see the contents.

Minister Senaratne said a 20-hectare block of land set aside for the port city was to be granted to the CHEC Port City (Pvt) Ltd on a freehold basis according to the first agreement and that there was the risk of project management refusing landing rights to Sri Lanka’s aircraft on the properties under its purview and prohibit the use of its air space.(Lahiru Pothmulla) – See more at:

http://www.dailymirror.lk/113561/Revelation-on-Port-City-reflects-badly-on-India-China-JO#sthash.5takhWXX.dpuf