By P.K.Balachandran  Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, September 3: The ouster of the Bangladesh Prime Minister Sheikh Hasina by a student-led movement on August 5, has muddied South Asia’s waters. India, Bangladesh, Pakistan and China, are all impacted, for better or worse. Hasina’s exit in a cloud is a grave setback for India, but it opens new opportunities for the US, China, and also Pakistan.

The ouster has caused acute anxiety in India because Hasina was New Delhi’s protégé. India’s anxiety is reflected in the frenzied comments in Indian television debates, news reporting and expert opinions aired in seminar halls.

While government of India has not commented on the developments in Bangladesh, Indian think tanks and the media have attributed Hasina’s overthrow to a conspiracy hatched by Pakistan, the US and China.  

India’s Stakes

The new government in Dhaka is not anti-India at least on the face of it. But it is certainly not going to be India’s camp follower as Hasina’s government was. One of the popular charges against Hasina in the movement against her was that she was India’s puppet.

Thanks to Hasina’s tight grip on power from 2009 to 2024, India was able to pump in huge Lines of Credit totaling US$ 7.9 billion in 2023. These were spent on projects in connectivity and energy.

If the political vacuum in Bangladesh is filled by the anti-Indian Bangladesh Nationalist Party (BNP), Indo-Bangla relations could sour badly and the future of Indian projects could be in jeopardy. When the BNP was in the power in the 1990s and 2000s, India-Bangladesh relations had touched the nadir. Bangladesh was a cockpit of Islamic and tribal militants aided and abetted by Pakistan.   

There is a strong demand in Bangladesh that Sheikh Hasina be extradited from India to face the 100-odd cases filed against her, including murder. But India cannot oblige Bangladesh in this matter given its past close relations with Hasina and her father, Sheikh Mujibur Rahman.

US Stakes

The change of guard in Dhaka will have a significant impact on Indo-US relations also. The relationship is outwardly fine, with America characterizing India as a strategic partner” against China and parading it in the world as a feather in its cap. India is part of the Indo-Pacific partnership the QUAD.

But contradicting the US stand, New Delhi keeps flaunting its strategic autonomy” in international relations to America’s annoyance. America’s relations with South Asian countries often clashes with Indian interests. India had been blindly backing Sheikh Hasina while the US was very critical of her authoritarian rule and imposing sanctions.

The US was so annoyed with India for its support for Russia over Ukraine that envoy Eric Garcetti publicly stated: I know and respect that India likes its strategic autonomy. But in times of conflict, there is no such thing as strategic autonomy. We will, in crisis moments, need to know each other. I don’t care what title we put to it, but we will need to know that we are trusted friends, brothers and sisters, colleagues. The India-US relationship is not deep enough.”

US Stake

While India is wondering how to recover lost ground in Bangladesh, the US should be happy with the developments in Dhaka. It also has a stake in the growing rift between India and Bangladesh.

For the US, Bangladesh is a strategically important due to its geographic location connecting South and Southeast Asia. The location makes it a focal point in the Indo-Pacific strategy of the QUAD, comprising US, India, Japan and Australia.

In April 2023, Sheikh Hasina’s government published a peace and development-centric Indo-Pacific Outlook” which highlighted Bangladesh’s non-alignment on the issue of the Indo-Pacific. The Hasina government saw the American Indo-Pacific scheme as being anti-China and therefore not in conformity with its independent nonaligned foreign policy.  

Hasina told the US that if the Indo-Pacific architecture was for trade and investment she would be ready to support it. But US was looking at the Indo-Pacific only as a theater to confront China militarily.

The US was wanting Bangladesh to sign two defense agreements, namely the General Security of Military Information Agreement  (GSOMIA)  and the Acquisition and Cross Services Agreement (ACSA). But Bangladesh made it known that it would not sign these agreements.

Partly in retaliation, the US kept condemning the human rights violations of the Hasina regime, especially the extrajudicial killings and enforced disappearances. The US sanctioned some Rapid Action Battalion (RAB) officers and even a retired army chief, Gen. Aziz Ahmed.

A key factor in the post-Hasina US-Bangladesh relations is Dr.Muhammad Yunus, Nobel Peace prize winner and Chief Advisor to the Bangladesh President. Nuhammad Yunus is America’s point man in Dhaka. The US had fully backed his Grameen (Rural) Bank” project much to the annoyance of Hasina who saw the bank as a den of corruption.

It is even said that the student agitators were persuaded to accept Dr.Yunus as the Chief Advisor by the US and the pro-US Bangladesh army chief, General Waker-uz-Zaman.

After she was overthrown, Hasina issued a statement blaming America for her ouster and said that Washington would not have engineered her overthrow if she had only handed over St.Martin’s island in the Bay of Bengal to the US. The US refuted this charge.

China’s Stakes

There is an apprehension in India that the Interim Government might favor the Chinese as the pro-China BNP is now close to the power center, if not formally part of it.

But it should be noted that Chinese presence was strong even in Hasina’s time. Although not pro-China as such, Hasina’s government had secured huge investments from Beijing in the infrastructure sector.  Between 2016 and 2022, Chinese state-owned and private companies had invested nearly US$ 26 billion in Bangladesh.

In 2022, Beijing emerged as Bangladesh’s single largest FDI provider as its investments topped almost US$1 billion—a 30% increase from US$700 million in 2021. In both these years, Chinese investments also accounted for more than 65% of FDI registered by the Bangladesh Investment Development Authority (BIDA). Besides these projects, in 2023 alone, China invested nearly US$ 800 million in Bangladesh

But Hasina was not seen as Beijing’s puppet as the Chinese had not thrown their weight about publicly.

China’s relations with new regime is expected to be smooth as it had been in the past when BNP was in power. The Bangladesh army has had a preference for Chinese weapons and this is likely to continue.

And with the Chinese will come their ally, Pakistan. That will be a red rag for India as the Pakistanis could train and station Islamic militants in Bangladesh as they allegedly did when BNP was in power earlier.   

 India’s Hopes

Indeed, the prospects for India in Bangladesh look very dim. But the situation could change in its favor if the past events are any indication.

Developments in Bangladesh are difficult to predict given the volatility of the people. Their leaders also act more like quick-change artistes than ideologues committed to a given line. Bangladesh can come up with surprises upsetting conventional wisdom.

The nation was founded in 1971 with the active political and military involvement of India. But within four years, India’s protégé, Prime Minister-turned President Sheikh Mujibur Rahman, was assassinated by elements in the military who were riding on an anti-Indian wave based on a fear of Indian domination.

The anti-India chant was kept up by successive governments from 1975 to 1996. Military dictators like Gen. Ziaur Rahman and Gen.Hussain Muhammad Ershad; military backed non-political caretaker governments; and governments led by the BNP, were hostile to India.

Conventional wisdom would have been that Bangladesh had dissolved its marriage with India with no prospect of a rapprochement. But this was proved wrong. Mujibur Rahman’s daughter, Sheikh Hasina, made a daring entry into Bangladesh politics, revived her father’s party, the Awami League, won the 1996 elections and restored friendly ties with India.

She came back to power in 2009 and ruled the roost till 2024 with the Indians in tow.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

පෞද්ගලික ආදායම් බදු අඩු කිරීමට යෝජනා කරමින් සැලසුමක් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලට යොමු කර ඇති බවත් එම සැලසුම වසරකට රුපියල් කෝටි 2,500 කට වඩා වැඩි ආදායමක් රජයට අහිමි කරන බවත් භාණ්ඩාගාරයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරියෙක් පැවැසුවේය.

ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල ලබාදී ඇති ආදායම් ඉලක්ක සපුරා ගැනීමට හැකි වීමේ පදනම මත යෝජිත බදු අඩු කිරීමේ සැලසුම එම අරමුදල මවත ඉදිරිපත් කර ඇතැයි එම නිලධාරියා ප්‍රකාශ කළේය. එම සැලසුම් යටතේ පෞද්ගලික ආදායම් බදු සීමාව ලක්ෂ 5 සිට 720,000 දක්වා වැඩි කිරීමට යෝජනා කර ඇති අතර එක් එක් බදු සීමාට සඳහා පනවනු ලබන ආන්තික බදු අනුපාතය සියයට 6 සීමාවේ පවත්වා ගැනීමටත් ඉහළම බදු අනුපාතය සියයට 36 සීමාවේ නොවෙනස් පවත්වා ගැනීමටත් යෝජනා කර තිබේ.

නව සැලසුම් යටතේ විවිධ ආදායම් මට්ටම් වලට බදු අඩු කිරීම් රජය යෝජනා කර ඇති අතර ඒ යටතේ රුපියල් 1,50,000 ක මාසික ආදායමක් ලබන්නකුට සියයට 14 ක ප්‍රතිශතයකින්, මාසිකව රුපියල් ලක්ෂ 2 ක ආදායම් ලබන්නතුට සියයට 20 ක ප්‍රතිශතයකින්, ලක්ෂ 3 අදායමක් ලබන්නකුට සියයට 25 ක ප්‍රතිශතයකින්, ලක්ෂ 4 ක ආදායමක් ලබන්නකුට සියයට 23ක ප්‍රතිශතයකින්, ලක්ෂ 5ක ආදායමක් ලබන්නකුට සියයට 15 ක ප්‍රතිශතයකින්, 7.50,000 ක ආදායමක් ලබන්නකුට සියයට 8 ක ප්‍රතිශතයකින් සහ රුපියල් මිලියනයක ආදායමක් ලබන්නකුට සියයට 6 ක ප්‍රතිශතයකින් බදු අඩු කිරීමට යෝජනා කර ඇත.

බදුවලින් නිදහස් ආදායම් සීමාව වසරතට ලක්ෂ 12 සීමාවේ නොවෙනස්ව තබා ගැනීමට ද යෝජනා වී තිබේ.

නව සැලසුමට ඉදිරි සති දෙකක කාලය තුළදී ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලෙන් ප්‍රතිචාරයක් ලැබෙනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වන බවත් අනුමැතිය ලැබීමෙන් පසුව අනුමැතිය සඳහා එය කැබිනට් මණ්ඩලය වෙත ඉදිරිපත් කරන බවත් එම ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරියා පැවැසුවේය.

කැබිනට් මණ්ඩලයේ අනුමැතියෙන් ලැබීමෙන් පසුව අඩු කරන බදු ප්‍රතිශත ප්‍රමාණයන් ජනතාව වෙත ප්‍රසිද්ධ කරන බව ද ඔහු ප්‍රකාශ කළේය. කැබිනට් අනුමැතිය ලැබුණු පසු මීළඟ වසරේ අයවැයට සැලසුම ඇතුළත් කරනු ඇතැයි ද ඔහු පැවැසුවේය.

එසේම රාජ්‍ය සේවයේ වැටුප් වැඩිවීම ද එළැඹෙන ජනවාරි මාසයේ සිට ත්‍රියාත්මක වීමට නියමිතය. ඒ යටතේ කාර්යාල කාර්ය සහායකයකුගේ වැටුප රුපියල් 5,450 කින් ද, රියැදුරකුගේ වැටුප රුපියල් 6,900 කින් ද, සමෘද්ධි සංවර්ධන නිලධාරියකුගේ වැටුප රුපියල් 8,430 කින් ද, හෙදියකගේ වැටුප රුපියල් 13,725 කින් ද, විදුහල්පතිවරයකුගේ වැටුප රුපියල් 23,425 කින් ද, අධ්‍යාපන විද්‍යාපීඨ සුදුසුකම් ලත් ගුරුවරයකුට රුපියල් 17,480 කින් ද, උපාධිධාරී ගුරුවරයකුට රුපියල් 19,055 කින් ද, පොලිස් කොස්තාපල්වරයකුට රුපියල් 10,740 කින් ද වැටුප් වැඩිවීමට නියමිතය.

යෝජිත වැටුප් වැඩි කිරීම හේතුවෙන් රුපියල් බිලියන 160 මුදලක් අහිමිවීමට ද නියමිතය.

– දමිත් වික්‍රමසේකර / සන්ඩේ ටයිම්ස්

Courtesy Adaderana

The government has decided an immediate write-off of all crop loans taken by farmers, in response to requests received from several farmer associations, the President’s Media Division (PMD) said.

Furthermore, it mentioned that the decision was reached with a view to providing financial relief and support to farmers.

e-Con e-News

e-Con e-News 25-31 August 2024

US and Australian air forces practiced ‘hot pit’ bomber exercises southwest of Sri Lanka in this ocean called Indian recently – unreported by media in Sri Lanka. It was all part of ‘an overall US Bomber Task Force (BTF) Mission deployment to exhibit ‘joint force lethality… in the Indo-Pacific by demonstrating the US Air Force’s ability to operate anywhere in the world at any time’ (see ee Random Notes).

Add these old colonial practices to the evidence dribbling out that the IMF’s bitter prescriptions are aimed at creating further chaos in the country.

MP Wimal Weerawansa recently pointed out in Parliament, that it is useless to keep electing leaders, without dealing with the promoters and funders of ‘color revolutionaries’, who keep thwarting the people’s mandate, and keep destabilizing elected leaders, if they do not toe the white line: Sri Lanka, Pakistan, Bangladesh, Myanmar, Thailand, Indonesia (see ee Focus, CIA Front Preparing Color Revolution Using Elections in Indonesia). We will not point to Korea, Gaza, the Sudan or the Congo.

Dive no deeper then, than into that sunken unsinkable yacht in the Mediterranean. That once-luxurious yacht is giving up more secrets from its depths, quite revealing of the vested mathematics behind calculating Sri Lanka’s so-called debt. Add Sri Lanka-linked bankers, media, accounting firms, law firms and consultants, to the company owned by the drowned ‘tech wizard’, which ‘boasts a veritable closet of former operatives on the books: MI5, MI6, CIA, NSA, & FBI.  One multimillion-pound investor, with a family long linked to the colonization of Sri Lanka and to the Peninsular & Oriental Steam Navigation Co (P&O), which still controls our oceanic shipping, is Alexander Arbuthnot, whose father is a former English war (defence) minister, and mother, the Westminster chief magistrate, ‘Lady’ Emma Arbuthnot, who ‘presided over part of the lengthily cruel & prolonged extradition proceedings of Julian Assange.’ (see ee Focus)

     The links of spy agencies in the USA & England to the ‘financiers’ & ‘advisors’ who drowned and survived in that luxury yacht, expose their now-soggy fingers deep in ‘insider’ stock market manipulations. The practices of debt advisor Clifford Chance & Deloitte, the accounting firm responsible for selling off Sri Lanka’s national assets, offer insights into the – no doubt legal – practices of that world.

     Meanwhile, there is still no word about, or name given, to the Sri Lankan crew member still being detained in Baltimore USA, following the crash of the Maersk-chartered ship into a bridge on March 26. Still no name or personality given to the Sri Lankan passengers or crew onboard ‘the English-flagged luxury yacht The Bayesian [which] capsized in a storm early Monday, August 19 off northern Sicily with 22 people aboard… The 12 passengers & 10 crew members were believed to have hailed from Canada, France, Ireland, Myanmar, New Zealand, Sri Lanka, England & the USA’ (see ee Focus).

*

• Politics appears clearer in Sinhala: ‘Politics’ is desha + palana – the ruling of a country, and politicians, those who would rule the country. According to the capitalist mass media, politicians, those who rule Sri Lanka, are all corrupt. So if the politicians of the country don’t rule us, who should? The capitalist media? Artists? The unelected judiciary (who jump on the boards of private corporations at the first chance)? The armed forces, then? The multinational corporations (MNCs, larger than countries), and their subsidiaries, branch plants, whatever it is they call them now? Wish to be ruled by a former microfinancier & Nobel Prize-winning usurer? How about offshore rule? Indian National Security Advisor Ajith Doval dropped in and met with Ministers and Generals….(see ee Focus, Poliitical Officers)

     The media use of surveys and polls in a supposedly democratic electoral process, is rather pernicious. The pollsters named in most news items admit to being ‘funded by the Neelan Tiruchelvam Trust, England’s National Institute for Health & Care Research (NIHR), The Asia Foundation in Sri Lanka, and others.’ The USA’s Asia Foundation is a notorious CIA front (see ee Focus, Political Economy).

     Looking through the fog of fine words about diversity, and inclusion & equality, transparency, sustainability, etc, the USA, like their colonial predecessor England, clearly has no solution to ‘the continuing development of Sri Lanka’s underdevelopment’. The US is both working to unite the UNP & SJB, while putting pressure on both these merchant and usurers’ parties. They wish to weaken and strengthen certain tendencies, to especially contain ‘national feeling’, in all the parties. Likewise, they are also funding the JVP’s NPP, and promoting them in the media. This is meant to help stoke the JVP’s fantasies, as well as help to ‘whip’ certain sections of the UNP & SJB into uniting against that eternal specter of ‘Marxists’.

Imperialism still controls the media in Sri Lanka, in Sinhala, in Tamil, in English. As is evident in Bolivia, Venezuela, and the USA itself, it is the corporate media that influences or can cast doubt on elections, regardless of the voting.

     All sides could be provoked to collude in unleashing or subjecting people to violence prior to any election, which would eventually help the current unelected President Ranil Wickremesinghe to stay in office under certain provisions of the Constitution. They are fattening chickens to feed monkeys, or fattening frogs for snakes. This is meant to exacerbate instability. An NPP government may not last for even 2 years, given the type of superficial criticisms – corruption, tax avoidance, etc – legal or not, which do not get to the root of the crisis. These usually unsubstantiated accusations could also be used by and against any opponent.

Neither will a UNP-SJB government last. The US has no plans to enrich or resell the country, since their main plan is to prevent any increasing relations with China. They would prefer to promote a Ukraine style-chaos rather than help resolve any of the longstanding economic underdevelopment after centuries of colonialism.

*

• Last week, ee reported on how ‘the colonial project created an international division of labour to ensure that the colonized would never achieve modern industrialization & development… The fetters placed on Sri Lanka’s fiscal & monetary sovereignty appear almost tailor made to perpetuate its underdevelopment & prevent modern industrialization’(Shiran Illanperuma).

     In this ee Focus, Indian economist Prabhat Patnaik shows how Bangladesh entry into an IMF agreement has furthered economic disaster, meant to accelerate long-term chaos. More importantly, the IMF seeks to block the state’s ‘capacity to intervene’ so that it cannot ‘promote domestic industrialization’. They have no wish for countries to actually pay back supposed debts. To promote production, requires ‘some degree of protection of the home market. This protection is however disallowed by the IMF.’

     Patnaik recalls how the World Bank & IMF after having hailed Bangladesh: as an economic ‘miracle’ just a few months ago, calling it ‘a success story of export-led growth’, are now actively pushing it into chaos. Wholly dependent on ‘garment exports’, and remittances from overseas workers, Bangladesh was hit by the ‘restrictions’ on such world trade by the pandemic. Bangladesh also depended on imported fuel, which saw spikes blamed on the NATO war on Russia. Then Bangladesh approached the International Monetary Fund (IMF)…. This sounds rather eerily familiar to our ears.

     Patnaik concludes: ‘the transcendence of neoliberalism requires the mobilisation of people around an alternative economic strategy that gives a greater role to the state, focuses on the home market, and on national control over mineral & other natural resources.’ This is what ee has always advocated for Sri Lanka. However, ee still wonders what the term neoliberalism includes, and leaves out…

‘The Indians will not reap the fruits of the new elements

of society scattered among them by the British bourgeoisie,

till in Great Britain itself the new ruling classes shall have

been supplanted by the industrial proletariat, or till the

Hindoos themselves shall have grown strong enough

to throw off the English yoke altogether.’

Karl Marx, Manuscripts on the Polish Question (1863-64)

*

‘Neoliberalism is often associated with a set of economic

liberalization policies, including privatization, deregulation,

consumer choice, globalization, free trade, monetarism, austerity,

& reductions in government spending =100% IMF Proposals’

‘Often associated’ may be the key words here. This above definition came up during a social discussion of ‘neoliberalism’. But let’s see what neoliberalism & the IMF is not ‘associated’ with, especially in Sri Lanka? 1) Imperialism, 2) Anti-Marxism-Leninism (particularly anti-Stalinism). All of which amounts to anti-industrialization – to prevent the country from capturing the ‘commanding heights of the economy’ (Lenin).

     Imperialism was taken out of fashion almost suddenly, in the white world (let say, after 1976). No self-promoting academic would want to use such words, especially at a time when the white world was absorbing Asian & African ‘scholars’ (US Vice-Presidential Candidate JD Vance’s wife & other ‘Green Card’ Indians etc, are the manufactures of an immigration category called B1?).

     But in one shot the mighty eraser fogged out our major contradiction (500 years of contradiction at least – so now their calculations say: we owe them!) just as they were (expanding) launching their latest round of genocidal world wars (talk about real Keynesian – military – ‘welfare, and, Schumpeterian – military – ‘creative destruction’) to keep capitalism going.

     Then, while taming their working classes (actually saying ‘goodbye’ to them) and smashing unions, they welcomed an amorphous supposedly leaderless autonomous ‘multitude’ – ara gollo, indeed!). All this while also assassinating and massacring modern leadership, they also made nationalism a bad word. Especially industrial nationalism, the yakada nationalism of steel.

     After all, USSR leader Joseph Stalin, despite misrepresentations, gave leadership to gathering the late-19^thC and early 20^thC working genius around world into the USSR – expertise not only obtained from England & USA – to build an industrial state that can still defend itself – if it wishes to.

     So, they made the type of industrialized nationalism, of the USSR, PRC, DPRK, Eastern Europe, etc, a bad word, from which we are not supposed to study and learn, especially about the forms of organization (cadre party, central committee, politbureau) and machinery required.

     The word neoliberal is also so academic (using it, may make an academic, ‘edgy’ & ‘radical’ but retain their tenured career) and confusing (We doubt the word liberal was/is even used in daily (Sinhala) conversation. And also because few people even know what the 2-faced role of just ‘liberalism’ alone has been (the ‘freedom’ to own slaves). Neoliberal may mean even less but larger concentrated groups of slave owners. The original Rockefeller-funded economists who coined the word, also wished to call their attack, New Capitalism, and were clear this was about holding the rest of the world back.

     So now ‘analysts’ go into great details on ‘neoliberal’ policies – but these policies (free trade, globalization) have been there all along. Colonialism has been a ‘private ‘enterprise of the English state to keep its ruling class happy!? Again, people’s understandings of what ‘socialism’, ‘imperialism’ and ‘communism’ means, have also been happily confused, especially by so-called well-funded ‘Westernized’ Marxists (see ee Focus, Distorting Political Economy in Sri Lanka)

*

_________

Contents:

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

වව්නියාව දිස්ත්‍රික්කයේ ප්‍රතිසංස්කරණය වූ ප්‍රථම ස්ථූපය ගෞතම සසුනට පූජා කිරීමේ පුණ්‍ය මංගල්‍යය ඓතිහාසික සපුමල්ගස්කඩ රාජ මහා විහාර පරිශ්‍රයේ දී ඊයේ (31) දින සිදුවිය.

එහිදී පූජ්‍ය බලංගොඩ රාධ ස්වාමීන් වහන්සේ, පූජ්‍ය කොත්මලේ කුමාරකස්සප ස්වාමීන් වහන්සේ, පූජ්‍ය පොතානේගම සෝමරතන ස්වාමීන් වහන්සේ, පූජ්‍ය කිරිවත්තුඩුවේ අරියදස්සන ස්වාමීන් වහන්සේ මෙන්ම ජූජ්‍ය කහගොල්ලේ සෝමවංශ ස්වාමීන් වහන්සේ ප්‍රමුඛ දිවයිනේ ප්‍රසිද්ධ දේශකයාණන් වහන්සේලා විසින් උතුරුකරේ ප්‍රථම වරට තුන්යම් රාත්‍රියක් මුළුල්ලේ සුමධුර ධර්ම දේශනා පවත්වන ලදහ.

උතුරු පළාත් ප්‍රධාන සංඝනායක පූජ්‍ය ගල්ගමුවේ සන්තබෝධි හිමියන් මෙම ස්ථූපය ගෞතම සසුනට පූජා කිරීම සම්බන්ධයෙන් අදහස් දක්වමින් පවසා සිටියේ ජාතියක් ලෙස සමස්ත බෞද්ධ ජනයාට මෙය සතුටුවිය හැකි කරුණක් බවය.

එමෙන්ම වර්තමානය වන විට පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව ආරම්භ කර වසර 150ක් පමණ ගතවී තිබුනද, දෙපාර්තමේන්තුවට හෝ අනෙකුත් බෞද්ධ සංගම්වලට බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධාතූන් වහන්සේලා තැන්පත්කර තිබූ උතුරු පළාතේ ස්ථුපයක් ප්‍රතිිසංස්කරණය කිරීමට නොහැකි වූ බවද උන්වහන්සේ පැවසූහ.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ඉදිරි ජනාධිපතිවරණයෙන් ජය ගැනීමෙන් පසු විදුලි ගාස්තු වසර එකහමාරක් තුළ තුනෙන් එකකින් අඩු කිරීමට කටයුතු කරන බව ජාතික ජන බලවේග ජනාධිපති අපේක්ෂක පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී අනුර දිසානායක මහතා පවසයි.

එම පක්ෂයේ ජනාධිපතිවරණ ජන රැලියක් අමතමින් හෙතෙම මෙසේ පැවසුවේය.

‘අවුරුදු එකහමාරක්, දෙකක් වැනි කාලයක් ඇතුළත විදුලි බිල 1/3කින් අඩු කරන්න පුළුවන්. අනාගතයේ 85%ක් පමණ බලය උපදවන්නේ පුනර්ජනනීය බලශක්තියෙන්.

මන්නරාම් ද්‍රෝණියේ සුළං බලයෙන් ගිගාවොට් 40කට වැඩිය නිපදවන්න පුළුවන්.

2040 වෙන විට අපේ රටට මුළු ඉල්ලුමම ගිගාවොට් 08යි. අපට සුළංවලින් විතරක් මෙගාවොට් 40,000ක් විතර හදන්න පුළුවන්.

අපට විශාල විභවතාවක් තිබෙනවා. එතනට අපි ආයෝජනය ගෙනත් මේ සුළං බලය හදන්න ඕනෑ.

Murali N. Krishnaswamy Courtesy The Hindu

Jaffna will be the second destination in Sri Lanka for IndiGo, after Colombo

Air links between Chennai and Jaffna, Sri Lanka, were strengthened on Sunday, September 1, with private airline IndiGo beginning a once daily turboprop ATR72 service (6E1177/6E1178). The former Air India subsidiary and current Government of India feeder airline, Alliance Air, also flies a daily service on the same route (9I101/9I102), with an ATR72, which it inaugurated on October 17, 2019. Jaffna will be the second destination in Sri Lanka for IndiGo, after Colombo.

An aviation source associated with the route launch said the passenger demographic for this service would be the Sri Lankan Tamil diaspora visiting India from the United Arab Emirates and using Chennai as a transit point. The airline is also looking to tap tourist interest in the ‘Ramayana circuit’, covering Jaffna, Trincomalee, Kandy, and Colombo. Trader traffic and medical tourism have potential too, given the liberal bilateral air services agreement between India and Sri Lanka, the source added.

Passengers could contact the airline’s general sales agent in Sri Lanka, Acorn Aviation for travel-related assistance, the source said. With Chennai emerging as a major hub for IndiGo for the South East Asian region, the airline is preparing to begin more and new flights to Singapore, Kuala Lumpur, Colombo, Penang, and Siem Reap, Cambodia.

Paran Balakrishnan Courtesy Telegraph India

Increased activity of Chinese research vessels and warships – specially when India is conducting military or space-related tests – stokes security and diplomatic worries

The Indian Ocean Region continues to witness the presence of Chinese research vessels with new units recently deployed, this graphic illustrates the paths taken during their current surveys.X/@detresfa_

The Chinese Navy is intensifying its presence in the waters surrounding India. Chinese research vessels have been active in the Bay of Bengal and the Indian Ocean and a mini-fleet of three warships have docked in Colombo on an official visit.

Throughout August, three Chinese survey ships have been prowling in the seas around the subcontinent with a notable pattern of increased activity when India is conducting military or space-related tests.

The heightened Chinese presence in Indian waters come as China and the Philippines exchanged charges at the weekend of deliberately ramming each other’s coast guard vessels near the Sabina Shoal. The disputed atoll is the newest flashpoint in a row between Beijing and Manila over territory in the South China Sea.

The Chinese survey ship Xiang Yong Hong 03 spent several weeks in the Bay of Bengal and Indian Ocean through July and early August. At one point, it was located 380 nautical miles from Chennai and 120 nautical miles from the area where India had announced it would be holding a sub-surface firing between July 27 and August 10.

Two other Chinese survey ships were also sailing in the Indian Ocean region during the same period. One was the Yuan Wang 7, a ship used for satellite and missile tracking. The other was the Zhong Shan Da Yue, commissioned in 2020 and described as China’s largest-ever oceanographic research and training vessel. The Zhong Shan Da Yue features a landing platform for drones and helicopters and has been referred to as a large mobile laboratory at sea”.

Earlier in June, the Yuan Wang 07 also entered the Indian Ocean region just three days before India put out a warning about a 415 km No-fly zone from Balasore in Odisha where India has an integrated missile test range.,

In February and March, the Xiang Yang Hong 3 was the centre of a three-way diplomatic spat between India, the Maldives and China. The ship made a port call at Male ‘for rotation of personnel and replenishment’. India had opposed the stopover and was hoping the Maldives government would deny the request.

Sri Lanka imposed a ban at the start of the year on Chinese research ships docking at its ports after strong lobbying by New Delhi and Washington which said the vessels might be spying. But under intense pressure from the Chinese, Sri Lanka is widely expected to lift the ban from next year. Cash-strapped Sri Lanka considers both India and China important partners in its task to restructure its external debt.

Globally, China’s naval activity is stirring concerns. Beijing has used the Chinese Navy as a key force to push aggressive claims against China’s neighbours. On Saturday, a Chinese coast guard ship collided with a Philippine coast ship at the Sabina Shoal.

China accused the Philippine ship of causing the collision. But a video of the incident clearly shows the Chinese ship was the aggressor. This was the latest of a series of midsea clashes between the two countries.

The US State Department condemned China for what it said was deliberately” colliding with a Philippine coast guard vessel, calling the incident the latest in a series of dangerous and escalatory actions” by Beijing.

Additionally on Saturday, a Chinese survey ship entered Japanese coastal waters, prompting a protest from Japan. It was the second incursion of its kind in less than a week.

In response to Chinese activities, the Indian Navy is closely monitoring all Chinese ships entering the Indian Ocean region. It tracks them and, in some cases, follows them at a discreet distance. When three Chinese warships – the He-Fei, Wuzhishan and Qillanshan – docked in Colombo last week, an Indian Navy vessel, the INS Mumbai, was berthed not far away in the port.

India has also stepped up its presence in the South China Sea. In May, the Indian Navy’s eastern fleet made a visit to the Philippines, Vietnam, Malaysia, Singapore and Brunei, reflecting India’s growing engagement in regional maritime activities.

Royal Asiatic Society of Sri Lanka (RASSL)

                         Dr. Malini Dias

It is with deep sadness that the Royal Asiatic Society of Sri Lanka (RASSL) announces the death of its current President Dr. Malini Dias, who passed away on August 31. She was 81 years old.

Her funeral will be held on Monday, September 02, at the General Cemetery, Kanatte at 4.00 p.m.

She has served the RASSL with distinction in various capacities before being elected as the President in March 2021.  She was an Archaeologist, specializing in Epigraphy.  She served at the Department of Archaeology for a period of 35 years (1968 – 2004) ending as the Director of Epigraphy and Numismatics. She had her primary school education at Weragoda Vijayaba Vidyalaya, Southlands College (Galle), and Visakha Vidyalaya, Colombo. She obtained BA (oriental languages), University of Ceylon, (1967), MA (1985), Kelaniya University, Discipline- Sinhala language, and Doctor of Philosophy (Ph.D.) focused in Sinhalese Epigraphy from the School of Oriental and African Studies, U. of London.

Author of Epigraphical Notes.  Author of Epigraphia Zeylanica Vol. VIII – Title – The growth of Buddhist monastic institutions in Sri Lanka from Brahmi inscriptions, Department of Archaeology, Sri Lanka, 2001

She has also held offices in various international institutions including the World Fellowship of Buddhists (WFB) where she has served as the Vice – President, and as Chairperson of two Standing Committees on Dharmaduta Activities, and the Publications, Publicity, Education, Culture & Art.

Royal Asiatic Society of Sri Lanka (RASSL)

……………………………………

Brief Resume

Royal Asiatic Society

President of the Royal Asiatic Society of Sri Lanka (since March 2021 to August 2024, until her death)

Served as the Vice President (2011-2017 and 2019-2021) and Joint Secretary (2009-2011)

Published a number of articles to the Society journal

Delivered several lectures

Date of Birth 

Born 15 April 1943, Metiwala village, Ambalangoda District.

Education

Weragoda Vijayaba Vidyalaya, Southlands College Galle and Visakha Vidyalaya Colombo.

BA (1967), University of Ceylon

MA (1985), Kelaniya University, Discipline- Sinhala language

PhD (1989), School of Oriental and African Studies, University of London. (title of the thesis: the growth of Buddhist monastic institutions in Sri Lanka from Brahmi inscriptions)

Service at the Department of Archaeology

– joined 01.02.1968 as a Technical Assistant (epigraphy)

– Became the Director Epigraphy and Numismatics in 1999.

– Retired in 2003

– Advisor of the Department (2003-04) – a cabinet appointment

 Profession

Professional Archaeologist

Subject (specific): Epigraphy

 Publications:

Epigraphia Zeylanica Vol VIII (PhD Thesis)

Epigraphical Notes

Vallipuram Ranpatha (in Sinhala)

Eithihasika Badulla (in Sinhala)

Mahiyangana Rajamaha Viharaya (in Sinhala)

Sri Sankhapala Rajamaha Viharaya (in Sinhala)

A number of edited volumes, translations

A number of research articles and general articles

 Served as

– a visiting lecturer, University of Kelaniya

– board member, Post-Graduate Institute of Archaeology

– a post-graduate supervisor for several universities

 Attended several national and international conferences etc.

 Organizational work

Fellow of the Sri Lanka Council of Archaeologists

Held several positions in the World Fellowship of Buddhists (Sri Lanka Chapter)

Vice – President of the WFB

Chairperson of the WFB Standing Committee on Dharmaduta Activities

Chairperson of the WFB Standing Committee the Publications, Publicity, Education, Culture & Art

 Awards received:

Swarna Award (Ministry of National Heritage) 2014

Swarna Mudrika (Sri Lanka Council of Archaeologists) 2019

 ප්‍ර  සමරසිංහ

ඉන්දියාව, ඒ රටේ පළාත් බෙදන දුම්රිය මාර්ග සිතියම කට් ඇන්ඩ් පේස්ට් කරලා, පිලිගත හැකි කිසිම පදනමක් නැතුව සිරිලංකාවේ උ සහ නැ එක්කාසු කරවලා,13ක් සිරිලංකාවේ ඇටෙව්වා. ඒ 13 දඩමීමා කරගෙන ‘උ සහ නැ පළාතේ’ ප්‍රධාන ඇමති-වර්ධරාජා පෙරුමාල් “වහාම ක්‍රියාත්මක වන පරිදි උ හා නැ පළාත වෙනම රාජ්‍යයක්ය” කියල ප්‍රකාශ කලා- අමතකද/දන්නේ නැද්ද? 

එවක ‘විධායක’ ජනපති ආර් ප්‍රේමදාසට බලය තිබුනා ඒ සැනින්, වර්ධරාජා පෙරුමාල් එම තනතුරෙන් අස් කරල දාන්න සහ උ හා නැ පළාත් සභාව විසුරුවා දාන්න. 

මෙහෙම මෑත ඉතිහාසයක් තියෙන රටක, ඒ ඔක්කොම නොදන්නා ගානට දාල, එහෙමත් නැත්නම් අමතක වුන ගානට දාල, විධායක ජනපති ක්‍රමය අවසන් කල යුතුය කිය කියා මහජනතාව නොමග යවන පෙත්තප්පුල/ ලියනප්පුලා නිකමටවත් කියන්නේ නෑ/ලියන්නේ නෑ, ඉන්දියාව අපට බලහත්කාරකමෙන් පංගාර්තු කරවාපු 13 මුලින්ම ඉවත් කල යුතුය කියල විධායක ජනපති ක්‍රමය අවසන් කරන්නට මත්තෙන්. 

හිටපු අග විනිසුරු රාජා වනසුන්දර මහතා,13 සම කලේ සිරිලංකාවට එල්ල කර ඇති අසිපත් තුඩක් විලසට සහ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය ඒ අසිපත් තුඩ බැඳ තබා තිබෙන රැහැන් පටක් ලෙසටය. එම නිසා 13 තියෙන තාක් කල්, දිවිහිමියෙන් මේ විධායක ජනාධිපති රැහැන් පට රැක ගත යුතු බවය. 

 මතුගම සෙනෙවිරුවන්

තිස්වසරක් තුළ පැවති කොටි ජන ඝාතක ක්‍රියාවලිය අවසන් කරන ලද්දේ 2009 වසරේ දීය.ඒ ආරක්ෂක හමුදාවන් මහජනයා සහ අතලොස්සක් පමණ වන දේශපාලඥයන්ගේ කැපවීම මතයි.ඒ දුෂ්කර සමයේ මතකය වර්තමාන තරුණ පරපුරට නැත. රජරට ප්‍රදේශ වල දුෂ්කර ගම්මාන වල ජනයා රෑට කැලේ වදිමින් දහවලට බියේ ගැහෙමින් අලපලා කොළ වලින් ජීවිකාව ගැටගසා ගත් ඒ සමය අතිශය බියකරු විය. කොටි සංවිධානය උතුර සහ නැගෙනහිර පෙදෙස් වල සිංහල ගම්මානයන්හි මිනිසුන් කැති ගා පන්නා දමා කළජන වාර්ගික විසුද්ධිකරණයේ ප්‍රතිඵලය නම් ඒ ප්‍රදේශයන් සිංහල ජනතාවගෙන් තුරන් වීමයි.මාවිල් ආරු සොරෙවාව් වසා ජීවත් වීමේ අයිතිය ද නැති කළ අවස්ථාවේ ආපිට හැරුණු ශ්‍රී ලංකා යුධ හමුදාව මේ ඝාතකයන්ට පහර පිට පහර දෙමින් ගොස් අවසානයේ නන්දි කඩාල් කලපුවේ දී මේ කුරිරු යුද්ධය අවසන් කළ ආකාරය අප දනිමු. යුද්ධය පැවති වකවානුවේ දී තොප්පිගල ප්‍රදේශය මුදාගත් කල්හි වත්මන් ජනපති වරයා එය කැළයක් කියා හමුදාවට අපහාස කළේය. අනතුරුව මේ යුද්ධය නිසා 40000 ක් පමණ මිය යන්නට නියමිත බව 2008 දී ඇමරිකන් තානාපතිට  කේලාම් කී ආකාරය විකිලිස් වෙබ් අඩවිය වාර්තා කර ඇත.ඒපුද්ගලයා යුද්ධයයෙන් පසුව විවිධ සැලසුම් දියත් කරමින් අවසානයේ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන පෙරට දමා බලය පැහැර ගත් අතර අගමැති බවට පත්ව ජනාධිපති බලතල ද සියතයට ගෙන අධිපතිවාදී ලෙස ක්‍රියාකළ ආකාරය කාටත් මතක ඇතැයි සිතමි.මේ කාලයේ දී පැවති ජිනීවා මානව හිමිකම් සැසියකදී 30/1 යෝජනාට එකඟව සිටීම නිසා ඔවුන් අනුදත් සංහිඳියා ක්‍රියාවලියකට අවතීරණ වීමට සිදු විය.ඒ අනුව සංහිඳියා කාර්ය සාධක බලකායක් පිහිටුවන ලදී. සංහිඳියාව ගොඩ නැන්වීම පිණිස මූලිකව අරමුණු  හතරකින් සමන්විත ව කටයුතු කළ  අතර  මේ වන විට ඉන් පළමුවැන්න වූ අතුරුදහන් වූවන් සඳහා කාර්යාලය පිහිටුවා අවසන්ය. ඉන් අනතුරු පනත් හයක් සම්මත කරමින් ජිනීවා වලට වගවීම සහතික කළේය.අවසාන පනත වන්නේ සත්‍ය සෙවීම සහ ප්‍රතිසන්ධාන පනතයි. වත්මන් ආණ්ඩුව විසින් 2024/08/05 දින මේ පනත ගැසට් පත්‍රයකින් පළ කර ඇත.  එය නුදුරු දිනකදී පාර්ලිමේන්තු න්‍යාය පත්‍රයට ඇතුලු කිරීමට නියමිතය.

        යහපාලන සමයේ  අමාත්‍ය මණ්ඩල තීරණයක් අනුව සංහිඳියා ලේකම් කාර්යාලයක් පිහිටුවනු ලබන්නේ 2015 දෙසැම්බර් 18 දිනදීය.පාකියසෝති සරවනමුත්තු මහතා එහි ලේකම් වරයා විය. මනෝරි මුත්තෙට්ටුවේගම මහත්මිය එහි සභාපතිනියයි. ගාමිණි වියන්ගොඩ විසාකා ධර්මදාස ශාන්තා අභිමානසිංහම් මහාචාර්ය චිත්‍රලේඛා මානගුරු කේ.ඩබ්.ජනරංජන දයා සෝමසුන්දරම් අචාර්ය ෆර්සානා හනීෆා මහාචාර්ය ශමිලා සරමරසිංහ සහ මීරාක් රහීම් එහි සෙසු සාමාජිකයන් වශයෙන් සිටියහ. එහි කාර්ය භාරය වූයේ සත්‍ය හා යුක්තිය ස්ථාපනය කිරීම මානව හිමිකම් උල්ලංඝණය වගවීම් සහතික කිරීම යනාදියයි.එහි යට අරුත නම් දෙමල ජනතාව යුද්ධයේදී මුහුණ දුන් අත්දැකීම් පිළිබඳ සත්‍ය සෙවීමයි.විශේෂයෙන්ම යුද්ධය ආශ්‍රිතව මානව හිමිකම් උල්ලංඝණය පිළිබඳ සත්‍යය සෙවීම විශේෂ විය. මීට ප්‍රථම පරණගම කොමිසම මගින්ද එවැනි වාර්තාවක් සකස් කලද එය පිළිගන්නට දෙමල නාකයන් කැමති වූයේ නැත. මෙම ලේකම් කාර්යාලය  කොළඹ රැස්වීම් වාර කීපයක් පවත්වා තිබුණි. ඉන් පළමුවැන්න වන්නේ ආරක්ෂක ලේකම් වරයාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ආරක්ෂක අංශ දැනුවත් කිරීම උදෙසා පැවැත්වූ සම්මන්ත්‍රණයයි. හමුදා නිළධාරීන්ගෙන්ද සාක්ෂි විමසීමට නියමිත බව මෙහි සඳහන්ව තිබීම මීට හේතුවයි. මීට අමරතව ගිහි ආගමික නායකයන් දැනුවත් කිරිමටද 2016 ජූලි නව වනදා රැස්වීමක් පවත්වා තිබුණි. ජමාත් ඉස්ලාම්, ශ්‍රී ලංකා ජාතික ක්‍රිස්තියානි ඉවැන්ජලික සභාව, ජාතික ෂූරා සභාව, සමස්ත ලංකා මුස්ලිම් තරුණ සංගමය, සමස්ත ලංකා හින්දු සම්මේලනය , තරුණ බෞද්ධ සංගමය ,ජමාත්අත්සලාමාහ් සහ ක්‍රිස්තියානි ආයතනය පමණක් මෙයට සාභාගි කරවාගෙන තිබුණි.

        සංහිඳියා ලේකම් කාර්යාලය සිය ප්‍රවිචාරණ ක්‍රියාවලිය සාර්ථක කරගැනීම උදෙසා ප්‍රශ්ණ මාලාවක් ජනතාව වෙත ඉදිරිපත් කර තිබුණි. එහි අන්තර්ජාල පෝර්මයක්ද තිබූ අතර එහි 7ඒ වගන්තිය මගින් කියැවුණේ සත්‍ය සෙවීමේ කෙමිසම සම්බන්ධ කටයුතු කුමන කාලසීමාවක් තුළ අවසාන කළ යුතුද යන්නයි. එසේම එහිම 7 බී වගන්තිය තුලින් අසන ප්‍රෂ්ණය නම් මෙම කමිටුවේ සේවය කළ යුත්තේ කවුරුන්ද යන්නයි.  7 සී මගින් අසන ලද ප්‍රශ්ණය නම් ලැබෙන තොරතුර අනුව කුමක් සිදු කල යුතුද යන්නයි. 8 ඒ ප්‍රශ්ණය ඉතා වැදගත් විය. අධිකරණ යාන්ත්‍රණය ගැන එහිදී විමසයි. කුමන ආකාරයේ උල්ලංඝණය කිරීම් සම්බන්ධව කටයුතු කළ යුතු දැයි එහිදී විමසයි.එසේම එම අධිකරණයට සේවය කල යුත්තේ කවුරුද යන්න ඊළඟ ප්‍රශ්ණයයි. එසේම විශේෂ අධිකරණ යාන්ත්‍රණයක් අවශ්‍ය වන්නේද යන්න එහිදී විමසා තිබේ. 9 ඒ සිට 9 ඩී දක්වා අසන ප්‍රශ්ණ නම්  අතුරුදහන් වූවන් වෙනුවෙන් කාර්යාලයක් පිහිටුවිය යුතුද මෙම ගැටළු සඳහා කුමන ක්‍රියාමාර්ගයක් ගත යුතුද එහි සේවය කළ යුත්තේ කවුරුන්ද ලැබෙන තොරතුරු අනුව කුමක් සිදු කළ යුතුද යන්නයි.11 වන වගන්තිය මගින් ප්‍රකාශ වන්නේ යුද්ධයේ මූලාරම්භයට මූලික වූ හේතු ආමන්ත්‍රණය කිරීමටත් ගැටුම් නැවත ඇති වීම වැලැක්වීමටත් රජය විසින් ගන්නා ක්‍රියාමාර්ග කෙලෙසක වියයුතුද යන්නයි.එසේම විවිධකාරයෙන් ප්‍රචන්ඩත්වය වැනි සිදුවීම්  රජය විසින් පිළිගැනීම සිහි කිරීම සහ සැමරීම සිදු කළ යුත්තේ කෙසේද මෙය සිදු කල යුත්තේ ජාතික වශයෙන්ද ජාත්‍යන්තර වශයෙන්ද යන්න විමසීමයි.

                    ඉහත සඳහන් ප්‍රශ්ණ මාලාව අනුව උත්තර ලබා ගැනීමද මෙම ප්‍රවිචාරණ ක්‍රියාවලියේ අරමුණ වී තිබුණි. උදාහරණයක් වශයෙන් අධිකරණ යාන්ත්‍රණය ගැන අසන ප්‍රශ්ණයේදී මෙහි සේවය කල යුත්තේ කවුරුන්ද යනුවෙන් අසන විට එයට විශේෂ විනිසුරුවරුන් සභාගි කරගත යුතු යයි උත්තර ලබා දීමට ජනතාව පොළඹවනු ලබති. ඒ සඳහා මෙම ප්‍රශ්නාවලිය ජනතාව අතරට ගෙන යන නිළධාරීන්ට උපදෙස් සපයා දී තිබුණි.එසේම යුද්ධයේදී සිදුවූ අපරාධ සම්බන්ධයෙන් කුමක් කළ යුතු දැයි අසන විට. (සත්‍ය දැන ගැනීමද අපරාධ පිළිබඳ වගවීමද දඬුවම් දීමද හානිපූරණයද ) උත්තර ලබා දිය යුතු වන්නේ දඬුවම් දීම සහ හානි පූරණය යනුවෙනි. සංහිඳියා ලේකම් කාර්යාලයට සම්බන්ධ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ඇරුණු කොට මෙම ප්‍රවිචාරණ ක්‍රියාවලිය සඳහා දෙමළ ගෝලීය සංසදය විසින් මෙහෙයවන රාජ්‍ය නොවන සංවිධානද ඇමරිකානු ආධාර යටතේ ක්‍රියාත්මක ක්‍රිස්තියානි කණ්ඩායම්ද දෙමල ජාතික සංවිධානයද සාභාගි වී තිබුණි. ඒ සම්පූර්ණ ක්‍රියාවලියේම අරමුණු වූයේ සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසමක් පිහිටුවීමට සහ යුධ අපරාධ විනිශ්චය කිරීමට විශේෂ යාන්ත්‍රණයක් අවශ්‍ය බව ජනතාවගේ කැමැත්ත ලබා ගැනීමයි.

       යහපාලන රජය හමාර වී ගෝඨාභය පාලන සමයේ දී මේ රණ විරුවන් සම්බන්ධ ව තිබෙන ප්‍රශ්නය නිරාකරණය කිරිමට ඉඩ තිබුණි. මන්ද ‌ෙඑතිහාසික වශයෙන් මෙරට ස්වාධින තවය උදෙසා සටන් කල හමුදා සාමාජිකයන් මෙන්ම සෙන්පතියන් ආරක්ෂා කර ගැනීමට ද ගෞරව පිරිනැමීමට සම්ප්‍රදායක් තිබුණු බැවිනි. පනාකඩුව සන්නස වැනි පැරණි ලේඛන වලින් සනාථ වන්නේ විදෙස් සතුරු ආක්‍රමණිකයන් නිසා අසරණවූ රාජ්‍යය සෙමෙහි තබා ගැනීමටද රජ දරුවන් ආරක්ෂා කර ගැනීමටද කැප වූවන් වෙනුවෙන් කරන ලද ප්‍රදාන සහ අභය දානයයි.වර්තමානයේ  ඉදිරිපත් කළ සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම සම්බන්ධ ගැසට් පත්‍රය තුළින් පැණ නැගෙන ඊළ ඟ අදියර නම් රණ විරුවන්ට දඬුවම් දීම සඳහා පිහිටුවන  විදෙස් අධිකරණ යාන්ත්‍රණයකි.එදා යුද්ධ සමයේ දී රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් ඇමරිකන් තානාපතිවරයාට ලබා දුන් තොරතුරු මේ චෝදනාවට මූලික වී ඇත. ඊට පසුව ප්‍රවිචාරණ කාර්ය සාධක බලකාය විසින් එකතු කළ බොරු සාක්ෂි සටහන් කර සකස් කළ වාර්තාව තැන්පත් කර තිබූ ජාතික ලේඛතාගාර මූලාශ්‍ර ඩිජිටල් කිරීමේ මුවාවෙන් මනාව හිමිකම් සංවිධාන වලට සපයා දීමෙන් මේ වැරදි සහගත තොරතුරු ජාත්‍යන්තර කරණය වී තිබේ.යුද්ධය අවසන් වී වසර දාහතරක් ගතව තිබිය දී පවා මේ තුවාළය පාරමින් ත්‍රිවිධ හමුදා සාමජිකයන් පීඩාවට පත් කිරීමේ අරමුණ වන්නේ විදෙස් යාන්ත්‍රණයට අවශ්‍ය වන ලෙසට හමුදාව හීලෑ කර ගැනීමයි. පසුගිය අරගල සමයේ දී අප ඒ බැව් හොඳින් දැක බලා ගතිමු.දැන් මේ සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම හරහා සාක්ෂි ආඥා පනත බල රහිත වේ. බොරු සාක්ෂි ඉදිරිපත් කරන්නන්ට දඬුවම් පැමිණවිය නොහැකිය.යම් සිද්දියකට සම්බන්ධ කමක් නොමැති හමුදා ප්‍රදානියෙකුට වුවද අවශ්‍ය පියවර නොගැනීම යයි කියමින් වරදකරුවකු කළ හැකිය. කොමිසමේ සහායට විෂේෂයෙන්ම තාක්ෂණික සහායට විදෙස් විශේෂඥයන් කැඳවිය හැකිය.මේ අකාරයට ත්‍රිවිධ හමුදා සාමාජිකයන් කොටුකර පිටුවහ්ල කිරීමකට පවා බැඳිය හැකි වගකීමකට රජය පත්වන බව කිව යුතුය. මේ කොමිසම් වාර්තාව ඉදිරිපත් කල පසු එන්නේ ප්‍රතිසන්ධානයයි. එහි අරමුණ නම් දෙමළ ජනයාට සාධාරණයක් වන ලෙසට උතුර සහ නැගෙනහිර පෙදෙස්වලට අවශ්‍ය බලය බෙදීමේ ක්‍රියාවලීය සම්පූර්ණ කිරීමයි.

       ජනපතිවරණ සටනේ සිටින ප්‍රමුඛතම අපේක්ෂකයන් තිදෙනාම එනම් රනිල් වික්‍රමසිංහ සජිත් ප්‍රේමදාස සහ අනුර දිසානායක යන තිදෙනාම සිය ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශ වලින් බලය බෙදීමට ඒකඟතාවය පළ කර ඇත. පළාත් සභා තබා 16 වන සංශෝධනය සවිමත් ලෙසට ක්‍රියාත්මක කරන්නේ යැයිද සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම වඩා පුළුල් කර ක්‍රියාත්මක කරන්නේ යැයද අනුර දිසානායක පැහැදිලි ලෙසට ප්‍රකාශ කර තිබේ.ඒ නිසා කවුරු බලයට පත් වුවද ජනපතිවරණයෙන් පසුව ලංකාව තුළ සිදු කිරීමට යෝජිත විදෙස් ක්‍රියාවලින්ට විරුද්ධ වන කණ්ඩායම් නිෂේධ කිරීම පිණිස මේ කොමිසම මගින් බෙලහීන කරන ලද ආරක්ෂක හමුදා යොදා ගැනීමට සිටින්නේ ද යන්න විමසා බැලිය යුතුය.

 මතුගම සෙනෙවිරුවන්

අරුණ ලක්සිරි උණවටුන B.Sc(Col), PGDC(Col) නීතිඥ

“ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 70 ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනයට 2002 ජනමතවිචාරණයක් අවශ්‍ය වීම, 2015 ජනමතවිචාරණයක් අවශ්‍ය නොවීම, සර්ව සාධාරණත්වයේ අයිතිවාසිකම සහ අධිකරණ තිරණ අනුගම්‍ය පූර්වාදර්ශය” එළිදැක්වීම 2024 සැප්තැම්බර් 07 වන සෙනසුරාදා…

මම සහ තවත් අයෙක් 2015 වර්ෂයේ ගෙනා 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සම්බන්ධයෙන් 2024 ජූලි 09 දින වන විට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මූලික අයිතිවාසිකම් නඩු පවරා සහන අයද තිබුණ අතර එම නඩු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් විශාල නඩු ගාස්තුවලට යටත් කර මුල් දිනයේම ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද තත්ත්වයකදී සහ එකී ප්‍රතික්ෂේප කිරීම් වලින් දින කිහිපයකට පසුව එනම් 2024 ජූලි 19 දින, 2015 දී ගෙනා 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගෙන ඒමේදී පැවති අතපසුවීමක් ගැන ජනතාවගේ අවධානය යොමු කරමින් ගාල්ල බෙලිගහ ප්‍රදේශයේ ඉදිකළ අධිකරණ සංකීර්ණය විවෘත කිරීමේ උත්සවයේදී අධිකරණ ඇමති විජයදාස රාජපක්ෂ මහතා, නීතිපති පාරින්ද රණසිංහ මහතා, අගවිනිසුරු ජයන්ත ජයසූරිය මහතා සහ විනිසුරුවරුන්, නීතීඥවරුන් සහ ඉහළ රජයේ නිලධාරීන් සහ ජනතාව සහභාගී වූ උත්සවයකදී රජයේ ප්‍රධානියාද, විධායකයේ ප්‍රධානියාද, ආණ්ඩුවේ ප්‍රධානියාද, සන්නද්ධ සේවාවන්හි සේනාධිනායකයාද වන ජනාධිපතිවරයා විසින් අදහස් පළකිරීමත් එය නිවැරදි කිරීමට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 78වන ව්‍යවස්ථාව යටතේ 2024.07.18 දින නිකුත් කළ ගැසට් පත්‍රයේ, 22වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පනත් කෙටුම්පත ගැසට් පත්‍රයේ පළ කිරීම ඉතා වැදගත් නෛතික සිදුවීම් වෙයි.


එවන් පසුබිමක මා විසින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 70 ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනයට 2002 ජනමතවිචාරණයක් අවශ්‍ය වීම, 2015 ජනමතවිචාරණයක් අවශ්‍ය නොවීම, සර්ව සාධාරණත්වයේ අයිතිවාසිකම සහ අධිකරණ තිරණ අනුගම්‍ය පූර්වාදර්ශය” (ISBN 978-955-38965-6-8) කෘතිය සංග්‍රහය කර ඇත.


2015 දී 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සම්මත කරගත් ආකාරය අධ්‍යයනය කිරීම ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ පරමාධිපත්‍යය හිමි ජනතාවගේද අයිතිවාසිකමක් බවට නීතිමය කතිකාවක් ඇති කිරීමට මෙම කෘතිය මගින් පරිච්ඡේද 9 ක් යටතේ මාතෘකා දක්වා ඇත.


මෙම කෘතිය මගින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 83වන ව්‍යවස්ථාව, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීරණ, සර්ව සාධාරණත්වයේ අයිතිවාසිකම, අධිකරණ තීරණ අනුගම්‍ය පූර්ව නිදර්ශන න්‍යාය, 2002 දී ගෙනා 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පනත් කෙටුම්පත මගින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 70වන ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීමට උත්සාහ කළ ආකාරය සහ එයට අදාල ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරුන් 7දෙනාගේ තීරණය, 2015 දී ගෙනා 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පනත් කෙටුම්පත මගින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 70වන ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීම සහ එයට අදාල ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරුන් 3දෙනාගේ තීරණය, පනත් කෙටුම්පතක ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථානුකූලත්වය පිළිබද ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ නඩු පවරන ආකාරය ඇතුළු තවත් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීරණ 2ක් ඉදිරිපත් කර ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ නීතියේ පාලනය නොමැති බවට සරණාගතයන් ලෙස විදෙස් රටවලට ගොස් ශ්‍රී ලංකාව අපකීර්තියට පත් කිරීම වැළැක්වීම, ජිනීවා මානව හිමිකම් සැසිවලදී ශ්‍රී ලංකාවේ ගෞරවය සහ අභිමානය අහිමි කරවීම වැළැක්වීම සහ නීතියේ පාලනය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ආරක්ෂා කිරීම සහ තහවුරු කිරීම සදහා විශේෂ අභියාචනා ව්‍යවස්ථා සභාව” පිහිටුවීම අවශ්‍ය බවත් සුදුසු බවත් බොහෝ දෙනෙකු අදහස් කරන හෙයින්, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය මුල් අවස්ථා අධිකරණ බලය ක්‍රියාත්මක කරමින් නියෝග කරන දණ්ඩන, බන්ධනාගාරගත කිරීම්, දඩ සහ නඩු ගාස්තු සම්බන්ධයෙන් අතෘප්තියට පත්වන තැනැත්තන්ට අභියාචනා කිරීමට විශේෂ අභියාචනා ව්‍යවස්ථා සභාව” පිහිටුවීමට කර්තෘ විසින් ජනාධිපතිවරයාට, අධිකරණ අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්ට සහ නීතිපතිවරයාට කරන ලද ඉල්ලීම පිළිබද කරුණු ඇතුළත් පර්ච්ඡේදයක්ද දක්වා ඇත.


ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ ජනතාව කෙරෙහි පිහිටා ඇති පරමාධිපත්‍යය අත්හළ නොහැකි බව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 3වන ව්‍යවස්ථාවේ දක්වා ඇත.


2015 දී 19වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගෙනඒමේදී අතපසුවීමක් වී ඇති බව ජනාධිපතිවරයා විසින් 2024.07.19 දින ගාල්ලේදී කළ ප්‍රකාශයේ දැක්වෙන අතපසුවීම සුලු අතපසුවීමක් නොවේ. එය බරපතල අතපසුවීමකි. එමෙන්ම එය පවතින නීතිමය දෝෂයකි. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ පවතින වරදකි. එය නොතකා සිටීම කළ නොහැකිය. එය නිවැරදි කිරීම කළ යුුතුය.එය නිවැරදි කළ හැක්කේ ජනාධිපතිවරයා විසින් ජනතාවගෙන් සමාව ගැනීමෙන් හෝ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 78වන ව්‍යවස්ථාව යටතේ 2024.07.18 දින නිකුත් කළ ගැසට් පත්‍රයේ 22වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පළ කිරීමෙන් පමණක් නොවේ. ඒ සම්බන්ධයෙන් නීතිමය හැදෑරීමකට මෙම කෘතිය සහාය දක්වනු ඇත.


මෙම කෘතිය එළිදැක්වීමේ උත්සවය 2024 සැප්තැම්බර් මස 07 වන සෙනසුරාදා සවස 2.30 සිට 4.30 දක්වා, අංක 09, කොළඹ පාර, හඳපාන්ගොඩ, වෛද්‍ය තිලක පද්මා සුබසිංහ අනුස්මරණ නීති අධ්‍යාපන වැඩසටහන් දේශන ශාලාවේදී පැවැත්වේ.

http://neethiyalk.blogspot.com/2024/08/11-70-2002-2015-2024-07.html?m=1

අරුණ ලක්සිරි උණවටුන B.Sc(Col), PGDC(Col) නීතිඥ

Anjana Basu  Courtesy Outlook India

With ‘Ravana’s Lanka,’ Sunela Jayewardene transforms the mythical past of Sri Lanka into a tangible, vivid exploration of history and legend.

Ravana’s Lanka: The landscape of a lost kingdom Photo: Penguin Vintage

Book – Ravana’s Lanka: The landscape of a lost kingdom

Author – Sunela Jayewardene

Publisher – Penguin Vintage

INR 499

Sunela Jayewardene, celebrated as Sri Lanka’s foremost environmental architect, embarked on a journey through the heart of her homeland. She immersed herself in the narratives from the oral traditions, delving into Sri Lanka’s folklore and navigating the intricate web of race and religion that was woven over time. With these threads, she meticulously wove together a narrative of a long-forgotten landscape, the second in her Lanka series.

The tale of the kingdom once ruled by Ravana lies draped over the island consigned to mythology through the pages of the Ramayana yet the contours of the ancient land are still to be found lingering in the terrain which Jayawardene unearthed with the help of archaeologist friends. It is the mix of the myth and the real that makes Ravana’s Lanka so intriguing to those accustomed to a ten-headed demon killed by a magic bow.

Jaywardene’s book begins on a very down to earth note with the geological shifts that resulted in the creation of Lanka and the different migrant peoples that came with the shifts, hunter gatherers and the like. There are tales of the mask makers of Sinhala who were descended from the Nagas, another early dynasty and who still exist to this day, creating masks as symbols of protest. Jayawardene also traces an ecologically sensitive artistic super civilisation that built spas which she is certain Conde Nast would have raved over these days.

King Ravana of Lanka, demonised in the annals of history, had his reign and that of his powerful ancestors, the Mayuranga, obscured and veiled in myth. Legend has it that their kingdom once stretched far beyond Lanka’s shores, conquering lands across the seas—a vast empire the likes of which the island would never see again. Jayewardene takes the narrative beyond the Ramayana to the Yaksas and Rakusas who ruled Lanka until they were conquered by the Indian Buddhist Prince Vijaya with the help of a treacherous Yaksa princess. Vijaya brought Mahayana Buddhism to Lanka and this was apparently the first time Buddhism came to the island, a fact that Jayawardene debunks through archaeological evidence.

Jayewardene puts her architectural skills to archaeological use as she tracks Ravana’s history down various mountain trails with the threats of maneating leopards and marauding elephants to be tackled. While Ram gets not much mention she points out an inscription in a cave by Ravana’s daughter as proof that the king of the Mayurangas existed. She also tells the story of his banishing his baby daughter to King Janak’s fields so that she would not destroy Lanka which like all such predictions came true since he later heard that she was unhappy in her forest hut and kidnapped her. However again, she is unsure which story to follow in the end since the fact that Ravana never touched Sita was apparent and the fact that he would kidnap a woman for lust and then let her be seems unlikely.

Ravana has never shone in the Ramayana context – a dark demon according to the way the Aryans saw the original inhabitants of Lanka – though the same was true for the Indian subcontinent too. However, he created the first musical instrument to sing the first raga of praise to Lord Shiva whose devotee he was. She also mentions the aircraft invention, the Pushpak Rath merging magic and history. Ravana also apparently visited the Buddha after he materialised on earth. Though Theraveda Buddhism was in Lanka before Mahayana Buddhism and Ravana’s brother Kuber, whom some called the god of wealth, was shown as the Laughing Buddha, a form that still exists across South East Asia – this fluidity of eras makes the Ravana Buddha encounter feasible.

The history that she narrates veers between myth and reality crossing the lines between the two on occasion. This is her second book on the past of Lanka and the vast gap that exists between documented history and oral tradition. One might say that Ram’s character is shadowy – she locates him between the coming of the Buddha and Prince Vijaya. Armed with a nuclear astra, his bow, guided by Ravana’s treacherous younger brother, he shoots and kills Ravana in the heart of his palace in the Dumbara Kanduvetiya or Mist Laden Mountains, from an incredible distance away. Jayawardene’s focus remains Ravana, the once and future king whose role was transformed by the conquerors who overran the kingdom.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ජූලි මාසයේදී මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වුවේ නම් සමගි ජන බලවේගය හා ජාතික ජන බලවේගය අතර ඉතා තියුණු තරගයකින් පසු සමගි ජන බලවේගය ඉදිරියෙන් සිටින බව සමීක්‍ෂණ වාර්තාවකින් හෙලිව ඇත.

සෞඛ්‍ය ප්‍රතිපත්ති කේන්ද්‍රය විසින් නිකුත් කළ නවතම වාර්තාවේ සමගි ජන බලවේගයට සියයට තිස් හතරක් හා ජාතික ජන බලවේගයට සියයට තිස් දෙකක් ලෙස ප්‍රතිශතයන් වාර්තා කර ඇත.

තුන්වන ස්ථානයේ පසුවන ශ්‍රී ලංකා පොදු ජන පෙරමුණ සියයට දහ තුනක් ලබා ගනිද්දී එක්සත් ජාතික පක්ෂය ලබා ගෙන ඇත්තේ සියට හතකි.

සම්පුර්ණ වාර්තාව මෙතනින්…

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ඉදිරියේ ජනාධිපතිවරණයේදී ජාතික ජන බලවේගයේ ජනාධිපති අපේක්ෂක අනුර දිසානායක මහතා 60% ඉක්මවූ ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබමින් ජයග්‍රහණය කරන බව ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ප‍්‍රධාන ලේකම් ටිල්වින් සිල්වා මහතා පවසයි.

එම ප්‍රතිශතය ඉදිරි දින කිහිපය තුළ තවත් ඉහළ යනු ඇති බවද පැවසූ ඔහු දැනට සිදුකර ඇති සමීක්ෂණ වාර්තා අනුව ම් ප්‍රදේශවල මෙම ප්‍රතිශතයට වඩා වැඩි ඡන්ද ප්‍රමාණයක් ලැබෙනු ඇති බවද කියා සිටී.

මෙවර ජනාධිපතිවරණයේදී ජාතික ජන බලවේගය ෙන් අපේක්ෂක අනුර දිසානායක මහතාගේ මැතිවරණ මෙහෙයුම පිළිබඳව කළ විමසීමකට ප්‍රතිචාර දක්වමින් ඔහු මේ බව කියා සිටියේය.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ශ්‍රී ලංකාව මුහුණදුන් ආර්ථික අර්බුදයෙන් මිදීමේ ක්‍රියාවලිය ඉදිරි මැතිවරණයත් සමඟ යම් අවදානමකට පැමිණ ඇති බවත් යම් හෙයකින් පත්වන රජය ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ එකඟතා සහිත වැඩපිළිවෙළ නතර කළහොත් රට යථා තත්ත්වයට පත්වීම තර්ජනයට ලක්විය හැකි බවත් බ්ලූම්බර්ග් ඉන්ටෙලිජන්ස්” විශ්ලේෂණ ආයතනය පවසයි.

ඇතැම් ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයන් තමන් බලයට පැමිණියහොත් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල සමඟ ඇතිකරගෙන තිබෙන ගිවිසුම් සහ එකඟතා වෙනස් කරන බවට ප්‍රකාශ කර ඇති බවත් එසේ වෙනස්කම්ලට ලක්කිරීමේදී දැනට පවතින වැඩපිළිවෙළ අකර්මණ්‍ය විය හැකි බවත් එම ආයතනය පෙන්වා දෙයි.

එසේම බ්ලූම්බර්ග් ඉන්ටෙලිජන්ස් විශ්ලේෂකයන් අවධාරණය කරන්නේ ශ්‍රී ලංකාව පවතින ආර්ථික අර්බුදයෙන් මිදීම සඳහා දැනට ඇති කරගෙන තිබෙන එකඟතාවලට අනුකූල ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ අඛණ්ඩව ඉදිරියට යා යුතු බවය. ඒ අනුව බ්ලූම්බර්ග් පෙන්වා දෙන්නේ ශ්‍රී ලංකාව විදේශ ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය සම්බන්ධයෙන් මේ වන විට ඇතිව තිබෙන කතා අනුව ඉදිරියේදී අදාළ කටයුතු සම්පූර්ණ කරගත යුතු බවය.

2023 ජුනි මාසයේ සිට ණය පොලී අනුපාතිකයන් කෙමෙන් අඩුවෙමින් තිබෙනවා. එය රටේ ණය ඉල්ලුමේ වර්ධනයට බලපා තිබේ. ඒ වගේම රටේ සංචාරක කර්මාන්තයේද සැලකිය යුතු වර්ධනයක් මේ වන විට අත්පත් කරගෙන ඇති අතර ණය අනුපාත මේ වන විට වේගයෙන් පහළ පැමිණ තිබේ.

වසර අවසාන වන විට ණය වැඩසටහනේ තුන්වැනි සමාලෝචනයේදී නව පරිපාලනයකට IMF සමඟ වැඩ කිරීමට අවශ්‍ය වනු ඇත. එය මහ බැංකුව ලිහිල් කිරීමෙන් වළක්වනු ඇත. ලබන වසරේ ස්ථාවර ණය සහ තැන්පතු අනුපාත පිළිවෙළින් සියයට 8 සහ සියයට 7 දක්වා 125 කින් අඩු කිරීමට අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.” යනුවෙන්ද එම විශ්ලේෂණ වාර්තාවේ සඳහන් කර තිබේ.

– Mawbima

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

තමන් මෙරට ජනාධිපතිවරයා බවට පත් වී පිහිටුවුන නව රජය යටතේ කර්මාන්ත කරුවන් නගා සිටුවා මෙරට ආර්ථිකය ශක්තිමත් කිරීමට පියවර ගන්නේ යැයි විපක්ෂ නායක ජනාධිපති අපේක්ෂක සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා සඳහන් කරයි.

ජනාධිපතිවරණය වෙනුවෙන් පූගොඩ ප්‍රදේශයේදී පැවති ජන රැළියක් අමතමින් හෙතෙම මෙසේ කියා සිටියේය.

කොමිස් දේශපාලනය සම්පූර්ණයෙන් ඉවත් කරනවා. ළඟදීම ඔබලාගේ නිවෙස්වලට මේ වැඩසටහන අපි රැගෙන එනවා. මේ රටේ ආර්ථික ඩයිනමෝව ශක්තිමත් කරනවා.”

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

ජාතික ජනබලවේගයේ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශයේ 230 වෙනි පිටුවේ සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම තවත් බලගන්වා ක්‍රියාත්මක කරන බව සඳහන් කර ඇති බවද ඔවුන් එසේ පවසන්නේ කෙසේදැයි සිතාගත නොහැකි බවද දේශහිතෛෂී ජාතික ව්‍යාපාරයේ මහ ලේකම් වෛද්‍ය වසන්ත බණ්ඩාර මහතා පවසයි. 

2002 සටන්විරාම ගිවිසුමට එරෙහිව සහ යුද්ධ කාලසීමාව තුළ එදා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඉටුකළ මහා භූමිකාව අද ඔවුන් විසින් මෙලෙස පාවාදීම ගැන ඇත්තේ දැඩි සිත් වේදනාවක් බවද ඒ මහතා සඳහන් කරයි.

ඒ මහතා මේ බව පැවසුවේ  ඊනියා සත්‍ය සෙවීමේ පනත මගින් ආරක්ෂක හමුදා පාවාදීමේ දුෂ්ඨ මෙහෙයුම පරාජය කිරීම වෙනුවෙන් ඉකුත් 29 දා      පැවති සර්වජන බලය, රණවිරු සංවිධාන සහ ජාතික සංවිධාන අතර එකඟතාව අත්සන් කිරීමේ අවස්ථාවට එක්වෙමිනි.

සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම පනත දුෂ්ඨ පාවාදීමක් බවත්, ලෝකයේ කිසිඳු රටක තමන්ගේ රටේ හමුදාව පාවාදෙන පාලකයන් සිටින බවට සාක්ෂි නොමැති බවත් වසන්ත බණ්ඩාර මහතා මෙහිදී පැවසීය. 

මෙම පනත ගැසට් කිරීමටවත් පාලකයකුට අයිතියක් නැති බවත් පවසන ඒ මහතා මෙම පනත සම්බන්දයෙන් ජනාධිපති අපේක්ෂකයන් දැනුවත් කළ  බවත්, මෙයට විරුද්ධ නොවන කිසිඳු පුද්ගලයකුට මේ බිමේ ජීවත්වීමට අයිතියක් නැති බවත් සඳහන් කරයි.

මෙම කොමිසම දකුණු අප්‍රිකාවේ ක්‍රියාත්මක කළ ආකාරයේ කොමිසමක් නොවනබවත් මෙය සත්‍ය සහ ප්‍රතිසන්ධාන කොමිසම බවත්, මෙහි ඊනියා සත්‍ය සෙවීමට අමතරව වගවීම නොහොත් රණවිරුවන්ට එරෙහිව දඬුවම් කිරීම, වන්දි ගෙවීම, ගැටුම් නැවත ඇති නොවීම යනුවෙන් සඳහන් කර ඇති 13 සංශෝධනය බලාත්මක කිරීමේ ක්‍රියාදාමයද මේ තුළින් සිදු වන බවත් ඒ මහතා පෙන්වා දෙයි.

සවිස්තරාත්මක වීඩියෝව නරඹන්න…

Courtesy Adaderana

National People’s Power (NPP) presidential candidate Anura Kumara Dissanayake has stated that a relief package will be provided under a NPP government until the country’s economy stabilizes. 

He has made these remarks while addressing a rally held in Kottawa. 

A large number of citizens in our country incur high expenses for transportation needs. Those who buy a car can buy a car. Those who buy a bike can buy a bike”, he said. 

However, he said the NPP government will mainly focus on strengthening the public transport service. We will remove VAT on food through the very first budget proposal”, said Anura Kumara.

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසම පිහිටුවීමට ඔන්න මෙන්න කියා තිබිය දී ජනාධිපති අපේක්ෂකයක් වීමට තමන්ට ලැබීම ජාතියෙන් තමන්ට හිමිවූ වගකීමක් බව සර්වජන බලය ජනාධිපති අපේක්ෂක මව්බිම ජනතා පක්ෂයේ නායක දිලිත් ජයවීර මහතා පවසයි.

ඒ මහතා මේ බව පැවසුවේ ඊනියා සත්‍ය සෙවීමේ පනත මගින් ආරක්ෂක හමුදා පාවාදීමේ දුෂ්ඨ මෙහෙයුම පරාජය කිරීම වෙනුවෙන් ඊයේ (29)     පැවති සර්වජන බලය, රණවිරු සංවිධාන සහ ජාතික සංවිධාන අතර එකඟතාව අත්සන් කිරීමේ අවස්ථාවට සහභාගී වෙමිනි.

සත්‍ය සෙවීමේ ගනුදෙනුව පිටුපස සිටින ජාතියේ පවට උපන් තමන්ගේ පැවැත්ම සඳහාම ඕනෑම පාවාදීමක් කිරීමට සූදානම් මෙම නායකයන් සියලුම දෙනා හෙළිදරව් කළ යුතු බවත්, තමන්ගේ මරණ මංචකයේ දී වත් රණවිරුවන්ට සැනසුමක් ලබා නොදේනම් එම දූෂිත දේශපාලකයන් ගැන සෙවීමට සත්‍ය සෙවීමේ කොමිසමක් අවශ්‍ය බවත් ඒ මහතා මෙහිදී පැවසීය.

ඉකුත් දා දම්පාටින් එළියට දැමූ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශයේ 230 වැනි පිටුවේ සඳහන්කර ඇත්තේ සත්‍ය හා ප්‍රතිසන්ධාන කොමිසමේ ක්‍රියාකාරීත්වය තවත් පුළුල් කළ යුතු බව යැයි පවසන ඒ මහතා, රට වෙනුවෙන් තමන්ගේ ජීවිතය පරිත්‍යාග කරමින් කටයුතු කළ රණ විරුවන්ට සුද්දන් ලවා දඬුවම් කිරීම ඔවුන්ගේ අරමුණ වී ඇති බවද පෙන්වා දෙයි.

මෙවැනි දෙයක් පොතක මුද්‍රණය කර බෙදා හැරීමට තරම් පහත් තැනකට මේ රට පත්වුනා නම්, මේ බලවේගවල පිටුපස සිටින හස්ථයන් කෙතරම් බලවත් ඇත් දැයි සිතාගත හැකි බවත් දිලිත් ජයවීර මහතා පවසයි.

මැතිවරණ මාධ්‍ය නිරීක්ෂණ සහ ඡන්දදායකයන් දැනුවත් කිරීමේ මධ්‍යස්ථානය

කීර්තිමත් මාධ්‍ය විශේෂඥයන් පිරිසක් විසින් මාධ්‍ය වෘත්තීය භාවය ඉහළ නැංවීම සහ මැතිවරණයට අදාළ මාධ්‍ය  ආවරණයේ දී මාධ්‍ය ආචාර ධර්ම සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වටිනාකම්වලට අනුගත වීම සහතික කිරීම සඳහා මැතිවරණ මාධ්‍ය නිරීක්ෂණ සහ ඡන්දදායකයන් දැනුවත් කිරීමේ මධ්‍යස්ථානයක් පිහිටුවා ඇත.

මැතිවරණ මාධ්‍ය නිරීක්ෂණ සහ ඡන්දදායකයන් දැනුවත් කිරීමේ මධ්‍යස්ථානයේ කැඳවුම්කරු වන්නේ මහාචාර්ය ටියුඩර් වීරසිංහ මහතාය. විෂය ප්‍රාමාණික විද්වතුන් සහ ජේෂ්ඨ මාධ්‍යවේදීන්ගෙන් සමන්විත මැතිවරණ මාධ්‍ය නිරීක්ෂණ සහ ඡන්දදායකයන් දැනුවත් කිරීමේ මධ්‍යස්ථානය , වත්මන් ජනාධිපතිවරණ ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරයේ මාධ්‍ය නිරීක්ෂණයට අදාළ ගැටලු පිළිබඳ සාකච්ඡා කිරීම සඳහා මේ සතියේ මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව හමුවීමට නියමිතය.ඔවුන් අනෙකුත් ප්‍රදේශීය මැතිවරණ නිරීක්ෂණ කණ්ඩායම් සහ යුරෝපා සංගමය සමඟ ද අදහස් හුවමාරු කර ගනු ඇත.

  ජනමාධ්‍ය  මගින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මැතිවරණවල තීරණාත්මක කාර්යභාරයක්  ඉටු කෙරෙන බව හඳුනාගෙන ඇත.මේ අනුව, මැතිවරණ පරිපාලකයන් ලෙස ශ්‍රී ලංකා මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව ඉදිරි ජනාධිපතිවරණ කාලය තුළ යහපත් පරිචය පිළිබඳ  මාධ්‍ය වෙත මාර්ගෝපදේශ නිකුත් කර තිබේ.

මෙම තත්ත්වයන් තුළ මැතිවරණ සමයේ දී මාධ්‍ය හැසිරීම් සියල්ල නිරීක්ෂණය කිරීම සහ සමාලෝචනය කිරීම අවශ්‍ය වන අතර මාධ්‍යවල සදාචාරාත්මක හා සදාචාර විරෝධී හැසිරීම් පිළිබඳ ව මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව සහ රටේ ජනතාව දැනුවත් කිරීම අවශ්‍ය වේ. ‘මැතිවරණ මාධ්‍ය නිරීක්ෂණ සහ ඡන්දදායකයින් දැනුවත් කිරීම’ ලෙස නම් කෙරුණු මෙම මධ්‍යස්ථානය එකී අරමුණින් පිහිටුවා ඇත.

එහි අරමුණ වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වටිනාකම් ශක්තිමත් කිරීම සඳහා සදාචාරාත්මක සහ වෘත්තීය මාධ්‍ය ප්‍රමිතීන්ට අනුගත වන්නා වූ වඩා යහපත් ජන මාධ්‍ය ක්‍රියාකාරිත්වයක් සඳහා වන විනයගරුක දේශපාලන සංස්කෘතියක් සහතික කිරීම වේ.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

කොළඹ කොටස් වෙළඳපල අඛන්ඩව අටවන දිනටත් අද දිනයේ පහළ යමක් පෙන්නුම් කළේය.

සියලු කොටස් මිල දර්ශක අගය ඒකක 38.91 කින්ද S&P SL200 දර්ශකය ඒකක 11.67 කින්ද අද දිනයේ පහළ ගොස් ඇත.

දිනයේ අවසානයේ දී සියලු කොටස් මිල දර්ශගය ඒකක 10,869.07ක් හා S&P SL200 දර්ශකය ඒකක 3,058.60ක් ලෙසත් දැක්වින.

ජනාධිපතිවරණය ආසන්න වද්දී ඇති වෙමින් තිබෙන ආවිනිශ්චිත ස්වභාවයන් මත කොටස් වෙළඳපොලේ බොහෝ ආයෝජකයන් සිය කොටස් වැඩි වශයෙන් විකුණා දැමීමට උනන්දු වීමත් සමඟ මෙම තත්ත්වය ඇති වී තිබේ.

ප්‍රධාන අපේක්ෂකයන් සියලු දෙනාම පාහේ ජධිපතිවරණයේ සිය ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයන් එළිදැක්වීමෙන් පසු මෙම බරපතළ කඩා වැටීම කොළඹ කොටස් පලේ පෙන්නුම් කරයි.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ජාතික ජන බලවේග ආණ්ඩුවක් යටතේ ත්‍රිකුණාමලයේ තෙල් ටැංකි 99 යොදාගෙන ඉන්ධන පිරිපහදුවක් ආරම්භ කර ජාත්‍යන්තර වෙළඳපළට පිරිපහදු ඉන්ධන අලෙවි කරන බව එම පක්ෂයේ ජනාධිපති අපේක්ෂක අනුර දිසානායක මහතා සඳහන් කරයි.

ජනාධිපතිවරණ ජන රැලියක් අමතමින් හෙතෙම මෙම අදහස් පළ කළේය.

ත්‍රීකුණාමලයේ තිබෙනවා තෙල් ටැංකි 99ක්. එක ටැංකියක මෙට්‍රික් ටොන් 10,000ක් ගබඩා කරන්න පුළුවන්. ආසන්න වශයෙන් මෙට්‍රික් ටොන් ලක්ෂ දහයක් ගබඩා කරන්න පුළුවන්.

ඕකෙ තෙල් අපට වැඩියි. තෙල් පිරිපහදුව ආරම්භ කරලා, තෙල් පිරිපහදු කරලා, ගබඩා කරලා, ළඟම තිබෙන වරායෙන් මාර්කට් එකට යවන්න පුළුවන්.

ඒ වැඩේ කරන්න පුළුවන් ජාත්‍යන්තර සමාගමකුයි, තෙල් සංස්ථාවයි ඒකාබද්ධ වෙලා නැවත මේ ත්‍රිකුණාමලයේ තෙල් ටැංකි සංකීර්ණයට පණ දෙනවා. දැන් ඒක මළකඩ කමින් තිබෙනවා. අපි ඒක ගොඩ ගන්නවා.”

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

මෙරට පෙදරේරුවන් ඇතුළු ඉදිකිරීම් ක්ෂේත්‍රයේ වෘත්කයින් වෙනුවෙන් වෘත්තීය පුහුණුව ලබාදීම සඳහා රාත්‍රි වෘත්තිමය පාඨමාලා ආරම්භ කිරීමට සැලසුම් කර ඇති බව ජාතික ජන බලවේගයේ ජනාධිපති ධුර අපේක්ෂක අනුර කුමාර දිසානායක ප්‍රකාශ කළා.

ඒ විහාරමහාදේවී එළිමහන් රංගපීඨයේදී අද (30) පැවති සංවර්ධන නිලධාරී සංගමයේ ජාතික සමුළුවට එක්වෙමින්.

එහිදී ඔහු වැඩිදුරටත් කියා සිටියේ, රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ පඩි වැඩි කරන බවට ජනාධිපතිවරයා ප්‍රකාශ කළද පසුගිය කාලයේ රාජ්‍ය සේවකයින් වෘත්තිය සමිති ක්‍රියාමාර්ගවල නිරතව සිටියදී පඩි වැඩි කිරීමට නොහැකි බව ප්‍රකාශ කළ බවයි.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

රාජ්‍ය සේවකයන් සඳහා සෑම මාස හයකට වතාවක්ම වැටුප් වැඩිවීමක් ලබා දෙන බව ජාතික ජන බලවේගය නායක ජනාධිපති අපේක්ෂක අනුර දිසානායක මහතා සඳහන් කරයි.

කොළඹ දී පැවති සංවර්ධන නිලධාරීන්ගේ සමුළුවක් අමතමින් හෙතෙම මේ අදහස් පළ කරන ලදී.

‘2016 පස්සේ විශ්‍රාම වැටුපේ ප්‍රශ්නය මතුවෙලා තියෙනවා. අපි ඒ විශ්‍රාම වැටුප නැවත ප්‍රශ්නයකින් තොරව ලබාදෙන්න කටයුතු කරනවා. බඳවාගැනීම්, උසස් වීම් පිළිබඳ ප්‍රශ්න මතුවෙලා තියෙනවා. කිසිම උසස්වීමක් දේශපාලන මැදිහත්වීමකින් තොරව ලබාදෙන්න කටයුතු කරනවා.

ඒ වගේම මාරුවීම් දේශපාලනයට යටත්වෙලා තියෙනවා ඒවත් දේශපාලනයෙන් තොරව සිදුකරනවා. ජීවත් වීමට සරිලන වැටුපක් දෙන්න ඕනේ. සමහර අය බලනවා එයා වැඩකරනවා නම් ගෙවනවා නැත්නම් ගෙවන්නේ නෑ. එහෙම නෙමෙයි. ඔබ කාර්යයක් කරනවා. එවැනි රාජ්‍ය සේවකයෙකුට සාධාරණ වැටුපක් ලබාදීම රජයේ වගකීම.

අපේ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයට දාලා තියෙනවා එකපාර 25,000 කතා බොරු. ඒවා කරනවා නම් රනිල්ට දැන් කරන්න පුළුවන්. අපි එහෙම නෙමෙයි තමන්ගේ ජීවන වියදමට සරිලන වැටුප් සෑම අවුරුද්දකම මාස 6කට සැරයක් ගණනය කරලා ලබාදෙන්න අපි සැලසුමක් හදලා තියෙනවා’

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

හිටපු ජනාධිපතිවරුන් නඩත්තු කිරීමට යන මුදල් ඇතුළු මහජන මුදල් කාබාසිනියා කිරීම නතර කළහොත් රටට පහසුවෙන්ම මුදල් ලැබෙන බව ජාතික ජන බලවේග ජාතික විධායක සභික පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විජිත හේරත් මහතා පවසයි.

එම පක්‍ෂයේ ජනාධිපතිවරණ ජනරැලියක් අමතමින් හෙතෙම මෙම අදහස් පළ කරන ලදී.

සජිත්ගේ අම්ම නඩත්තුවෙන්නේ කාගෙ මුදලින්ද? ජනතා මුදලින්. ඒ මුදල් වලින් එයාට මදුරු කොයිල් එක පවා අරන්දෙන්න වෙලා. ජනාධිපති කාර්යාලයට ලියුමක් යවනවා මදුරු කොයිල්, පෑන් පැන්සල් පවා ඉල්ලලා. දැන් සජිත් ප්‍රේමදාස රටවටේ යනව සුහුරු පංති හද හද. අපි කියනව ඔය ගමන්ම ඔයාගේ අම්මට පුළුවන්නම් සුහුරු ඛෙඩ්රූම් එකක් හදල දෙන්න කියලා.

අරගලයෙන් පැන්නූ ගොඨාභය රාජපක්ෂ දැන් ජීවත්වෙන්නේ කාගේ මුදල් වලින්ද? තමුන්නාන්සේලාගේ බදු මුදල් වලින්. ඉන්න නිවාසය පවා එහෙමයි. මාසික වැටුප රු. 97,500යක්. මාසික දීමනාව රු.100,000යක්. මාසෙට ප්‍රවාහන දීමනාව දෙනව රුපියල් හත්ලක්ෂ හාරදහසක්. දැන් එයාට රාජකාරියක් තියෙනවාද කරන්න; නෑ. මේ ඔක්කොම ජනතාවගේ බදු මුදල්. මේවා නවත්වන්න ඕනද නැද්ද. අපේ පාලනයක් යටතේ වහාම මේ මහජන මුදල් කාබාසිනියා කරන එක නවත්වනවා. මේව නතර කරන කොට රටට පහසුවෙන්ම සල්ලි එනව.

අපි මේ කිව්වෙ එකයි. දෙකයි. ඒ ටිකම ඇති තත්වය තේරුම් ගන්න. හොරකමයි, නාස්තියයි නවත්තපු ගමන් ආර්ථීකයට විශාල මුදලක් එකතු වෙනවා.

මේ පාලකයෝ අපේ රටේ නිෂ්පාදනය කඩා වට්ටල ඇල්පෙනෙත්තේ ඉඳන් චීනයෙන්, ඉන්දියාවෙන් ගේන්නේ. මාලිමා ආණ්ඩුව ආ පසු කෙටිකාලීන, මධ්‍යකාලීන, දිගුකාලීන සැලසුම් හරහා අපේ රටේ නිෂ්පාදන ආර්ථීකය ක්‍රමානුකූලව ශක්තිමත් කරනවා. කාර්මීකරණය මත පදනම්වූ නිෂ්පාදන ආර්ථීකයක් අපි ගොඩනගනවා. එහෙම වෙනකෙට රට ටිකෙන් ටික සංවර්ධනය කරා යනවා. රට පොහොසත් වෙනවා. රටේ මිනිස්සුන්ගේ ජීවිතත් ලස්සන වෙනවා”

Courtesy Adaderana

The overall rate of inflation as measured by the Colombo Consumers Price Index (CCPI) on a Y-on-Y basis has decreased to 0.5% in August 2024 compared to the 2.4% calculated for the month of July 2024, according to the latest data released by Sri Lanka’s Department of Census and Statistics.

The CCPI for all items for the month of August 2024 was 191.1 and it records a decrease of 3.6 index points compared to July 2024, for which the index was 194.7. 

The overall rate of inflation as measured by CCPI on a Y-on-Y basis is 0.5% in August 2024, the report said. 

The CCPI for all items for the month of August 2024 was 191.1 and it records a decrease of 3.6 index points or 1.85 per cent compared to the month of July 2024 for which the index was 194.7. This represents a decrease in expenditure value by Rs 3304.55 in the Market Basket”.

The month-on-month change in CCPI from July 2024 to August 2024 was contributed by a decrease in Food items by 0.64% and a decrease in Non-Food items by 1.21% respectively, it said.

The overall rate of inflation as measured by the CCPI on a Y-on-Y basis is 0.5% in August 2024 and Y-on-Y inflation calculated for the month of July 2024 was 2.4%.

The Y-on-Y inflation of the Food Group decreased to 0.8% in August 2024 from 1.5% in July 2024 and the Y-on-Y inflation of Non-Food Group decreased to 0.4% in August 2024 from 2.8% in July 2024.

For the month of August 2024, on a Y-on-Y basis, the contribution to inflation by food commodities was 0.25%.

The CCPI is an economic indicator constructed to measure inflation which is defined as a percentage change in CCPI over the year. There are two measures of inflation in general use. One measure is Year-on-year base or Point to Point inflation (The percentage change in the CPI during the last 12 months). The other measure is Moving Average Inflation (The percentage difference between the average Price Index of the last 12 months & the average Price Index of the previous 12 months).

Lucky Sydney

Sri Lanka’s economy relies heavily on various sectors to generate foreign exchange, with key earners including workers’ remittances, tourism, the tea industry, and the apparel and textile industry. Notably, remittances stand out as the sole category with no import content, making it a significant contributor to the country’s foreign income. In contrast, sectors like tourism and the apparel industry require substantial foreign expenditure for imports such as food and beverage, transportation facilities, and materials needed to produce and export their goods.

However, despite the import expenses associated with sectors like tourism and apparel, the foreign income generated from remittances remains a crucial source of net foreign income for the country. This distinction underscores the importance of remittances in bolstering Sri Lanka’s economic stability and resilience.

The remittance statistics extracted from the World Bank site for the period 2000 to 2023 are provided in the attached table, comparing the remittance income of Sri Lanka, Bangladesh, Vietnam, and Pakistan. Notably, Sri Lanka was the only country experiencing a downward trajectory from 2020 onwards. This prompts the question: was this decline due to the pandemic in 2020?

While the pandemic likely played a role, its impact varied among the countries. Sri Lanka’s decline from 2020 might have been exacerbated by unique factors. Although Pakistan and Bangladesh also experienced declines from 2021 onwards, the severity of their downturns may differ due to various economic factors.

Between 2015 and 2020, Sri Lanka earned approximately US $7 billion in remittances, a sum significant enough to offset the country’s trade deficit during that period. Had Sri Lanka maintained this level of income in 2021 and 2023, it could have avoided financial distress (Bankruptcy). The absence of US $3 billion in remittances exacerbated the crisis.

Several factors may have contributed to this loss:

1. Pandemic Impact: The pandemic likely disrupted global remittance flows, affecting Sri Lanka disproportionately.
2. Currency Devaluation: Devaluation of the Sri Lankan rupee could have reduced the value of remittances, impacting overall income.
3. Management Issues: Poor governance or mismanagement may have hindered efforts to maintain remittance inflows.
4. Black Market Economy: The promotion of black market exchanges by powerful politicians during 2021 and 2022 could have diverted remittance flows away from official channels.

In summary, if Sri Lanka can regain its previous remittance income of US $7 billion or more annually, it has the potential to overcome its current financial crisis without external assistance. However, addressing the underlying factors contributing to the decline in remittances is essential for sustainable economic recovery.

Top of Form

By Raj Gonsalkorale

When a politician promises to give you something for nothing, he must first confiscate that wealth from you — either by direct taxes, by indirect tax, and by inflationary pricing arising from more debt – paraphrasing a quote by John Wayne

Election time is a bonanza time for the hearing pleasure of the public. Besides the carnival atmosphere that prevails, with one side trying to outdo others with crowd numbers, and extravaganza of the nature the country could hardly afford, unless funding comes from sources who have their own expectations in return, election promises are dished out to resounding cheers of the crowds at political meetings.

Past post-election experience demonstrates that most election promises made from political platforms are not kept or watered down ones are presented. Election manifestos face the same fate. In the current presidential election, the NPP has at least gone a step further and rightly termed their manifesto as a social and economic contract between them and the public. However, this contract is not an enforceable contract and only a statement of intent. Not much different to political promises made at political meetings or in the media. Ideally and if the NPP wished to be different, they could have stated that if their candidate were to win the election, they will present their manifesto as a Parliamentary bill for approval by the Parliament that will be elected at the next general election. If passed by the Parliament, it would have had the legal status that would enable any member of the public to seek legal redress if any item in the manifesto was not actioned by a government.

Other parties including the SJB, the SLPP and Independent candidate incumbent President Ranil Wickremasinghe are expected to release their formal manifestos. It is unlikely they will be any different to other manifestos of the past or present as none will give the public an idea of how promises will be funded without affecting other expenditure lines or raising new taxes or increasing current taxes.

This leads to the question of accountability, responsibility and duty of any Presidential aspirant to desist from making promises that are not tenable, and affordable and which simply cannot be kept based on the present economic situation of the country.  Delivering such promises could have very adverse consequences for the economy of the country as no specific revenue raising measures have been included in the manifestos. The public needs to know how some of these promises are to be kept and how funds would be forthcoming to keep such promises without impacting on the economy of the country.

It is here that an independent economic entity becomes the only avenue to cost promises made by all aspirants and present their findings to the public well before the election date. A serious discussion could then be had in the country about the feasibility of the promises, affordability and the role they will play in setting the stage for a better economic future for the country.

The country has withstood very tough times and thanks to the financial discipline introduced as a condition for IMF support, and the debt restructuring agreed with them, Sri Lanka has a four-year window of opportunity to work itself towards a more financially disciplined and stable country. This benefit is there for anyone who becomes the next President. If the incumbent President wins the election, he could build on what he has achieved so far. To the credit of President Wickremasinghe, he has always maintained that the country is not out of the woods yet, although it is not lost in the woods anymore as it was two years ago not knowing what to do and which direction to go. When others failed to navigate the leaking boat, he took over and guided it to relative safety.

The election will provide opportunities for other aspirants to explain what they will do if elected, and how they will find the resources to implement their promises. The culture of Sri Lankan elections has always been about promises, raising the hopes of voters but delivering little of what was promised. A promise was made some years  ago that rice will be brought even from the Moon when a shortage of rice was an issue in Sri Lanka.

An independent economic entity to undertake the costing of election promises and to report on the impact on the country’s economic situation has never been more important than now as Sri Lanka has just managed to emerge from bankruptcy and on a path towards greater economic stability.

Its foreign reserves, pitiful in comparison to many other countries in the region, is healthier than before although it is not even 6% of its GDP. Tourism is flourishing, exports are increasing, foreign investment is increasing although not to the extent expected and its rupee income is increasing. These achievements are meagre in comparison to what is needed to provide a platform of stability and opportunities for growth. Any potential winning aspirant should demonstrate to the people how they will strengthen this platform and work on the opportunities that are available at least for the next four years to do so.

Excessive debt, both foreign and local and the precedent of bankruptcy experienced by Sri Lanka just two years ago is akin to a Sword of Damocles hanging over Sri Lanka. Paraphrasing what it conveys, it could be said that it is a real threat of a future cut in funding to Sri Lanka unless the country manages its economy well and builds up its own local and foreign reserves. This cannot be done by making populist election promises that will adversely impact on the meagre resources of the country. Economic priorities should be investments in areas that will increase the country’s GDP, reduce its local and foreign debt, increase its local and foreign earnings and reserves while providing relief to those genuinely in hardship should be at the top of priorities of any Presidential aspirant. While the incumbent President Ranil Wickremasinghe stresses these priorities and has often invited others to formulate an economic plan together for the sake of the country, other aspirants have, in the main, offered populist promises that are not linked to the essential economic priorities of the country.

As per the Quarterly Debt Bulletin (2024 First Quarter), Ministry of Finance, Economic Stabilization and National Policies Sri Lanka (https://www.treasury.gov.lk/api/file/1f884c2c-71db-4058-9b99-a9cb7f0690b7), the debt summary as at March 2024 as shown indicates a domestic debt that comprises 57% of the total debt and an external debt that is 37% of the total government debt of USD 100.184 Billion. The Gross Domestic Product (GDP) in Sri Lanka was 84.36 billion US dollars in 2023, according to official data from the World Bank. Trading Economics says it is expected to reach 87.14 USD Billion by the end of 2024. However, based on the 2023 GDP, the country’s total government debt reported as US 100.184 billion translates to a Debt to GDP ratio of nearly 120% of its GDP, meaning that the country still owed 20% more than its worth.

The 2023 fiscal numbers, recently released through the Central Bank of Sri Lanka’s Annual Economic Review, reveal that the Government of Sri Lanka’s total expenditure for 2023 was LKR 5,357 billion (USD 17.83 Billion) and that a significant portion of this expenditure, amounting to LKR 2,456 billion (43%) (USD 8.1 billion), was spent on interest payments for existing government debt. This was followed by transfer payments at LKR 1,005 billion and salaries and wages at LKR 939 billion. 

The government financed 57% of its expenditure through revenue sources, primarily taxes, which amounted to LKR 3,017 billion leaving an income deficit of 43% (LKR 2,340 Billion). The main revenue contributors were taxes on domestic goods and services (mainly VAT and excise duties) totalling LKR 1,399 billion, and taxes on income and profit (mainly corporate and personal income taxes) totalling LKR 911 billion. 

The remaining 43% of the government expenditure was financed through borrowings, amounting to LKR 2,282 billion. Notably, the government borrowings included borrowings for its interest payments for the year, which totalled LKR 2,456 billion. This additional borrowing to cover the budget deficit increased the total amount of government debt, ultimately raising the interest bill further. 

Source: Central Bank of Sri Lanka. Annual Economic Review 2023 (last accessed 27 May 2024] https://www.cbsl.gov.lk/en/publications/economic-and-financial-reports/annual-economic-review/annual-economic-review-2023 

The government has increased its revenue in 2023, amounting to 10.2 percent of the nation’s gross domestic product (GDP). This was an increase from 2022, when the government revenue in Sri Lanka amounted to 8.4 percent of the country’s GDP. This no doubt is a significant achievement.

However, a Verité research document (Public Finance Data and Analysis; The State of the Budget Report) compiled annually by Verité Research and published on PublicFinance.lk, has some interesting but concerning data. While the writer is not aware of the analysis carried out by the Presidential aspirants, and what figures they have come up with, the Verité research indicates a drop in revenue from the budgeted government figure for 2024 of LKR 4,164 billion which is a 42% increase from its revised projections for 2023, to a projected revenue of only LKR 3,570 billion, a 14% shortfall in overall revenue (https://publicfinance.lk/en/topics/state-of-the-budget-report-estimates-14-shortfall-in-revenue-against-budget-projection-1713774716#:~:text=For%202024%2C%20the%20government%20is,its%20revised%20projections%20for%202023

The point here is that election promises must consider the debt analysis carried out by the Central Bank as noted earlier, and the projected revenue shortfall indicated by research carried out by Verité., and no doubt by others as well. As noted by the Central Bank, if 43% of revenue in 2023 had to be used to settle debt repayments, and if the projected revenue for 2024 drops as indicated by Verité, Sri Lanka is bound to borrow more to repay existing debt plus additional debt arising from some of the unrealistic, unaffordable election promises, leaving less money to fund existing expenditure and additional expenditure accruing from such election promises. The debt cycle will continue and generations to come will pay for this shortsightedness of their elders.  

Election manifestos therefore should be more realistic, accountable and affordable. It should become a social contract by law, through an Act passed in Parliament. Such an Act should provide for the establishment of an independent body to cost election promises, monitor their implementation and submit periodic reports to the Parliament. The public which is entering into a contract with a victorious President and government, should then be able to exercise their right to accountability through the courts if in their opinion the President and the government have violated the contract.

Pathfinder

Milinda Moragoda presented a copy of the Pathfinder Foundation’s Study Group Report on India-Sri Lanka Physical Connectivity to Ajit Kumar Doval, National Security Advisor to the Prime Minister of India yesterday (29 August)
Doval is in Colombo on an official visit.

The Study Group report which was recently launched, provides a comprehensive blueprint for physical connectivity in the sectors of road, rail, electricity and petroleum. The ultimate goal of this initiative is to increase Sri Lanka’s annual economic growth rate from 3 to 6% through economic integration between the two countries.

Photo:  Milinda Moragoda presenting a copy of the Pathfinder Foundation’s Study Group Report on India-Sri Lanka Physical Connectivity to Indian National Security Advisor Ajit Kumar Doval