Commercial and Industrial Workers’ Union, United Federation of Labour

Dr Nandalal Weerasinghe  was appointed by former President Rajapaksa.

• CBSL seems to function on the personal ‘belief’ of the CBSL Governor;
• CBSL continues to bury its head in the sand while the country is robbed by business elites in the export and import sector, saying corporate corruption is ‘their business’;
• CBSL ignores crucial findings and recommendations of IMF, World Bank, ADB, UNCTAD and OHCHR on illicit financial outflows affecting countries like Sri Lanka;
• Trade Unions demand immediate coordinated effort between CBSL, Commercial Banks and Customs to investigate the issue and repatriate illicitly transferred funds, starting from most recent transactions.

 Central Bank of Sri Lanka (CBSL) Governor Dr. Nandalal Weerasinghe has disregarded and trivialised the extent of illicit financial flows through trade mis-invoicing in instigating Sri Lanka’s ongoing foreign exchange and fiscal crisis. This was fully apparent at the Parliamentary Committee on Public Finance meeting on January 23^rd in response to revelations made by us as a collective of Sri Lanka’s prominent trade unions, mass organisations, professionals and economists.

In response to questions raised by Parliamentarians on our statement at the Committee meeting, the CBSL Governor responded,

Obviously people who do under-invoicing or over-invoicing happens basically to evade taxes. If you have taxation, you declare low value and pay low taxes and then they keep money. probably they keep it out or bring it here. That’s their business. We don’t know.”

The Governor of the country’s Central Bank continued to rationalise or mis-rationalise his admitted ignorance by speaking in a language which is alien to economists, saying,

Other thing is, I don’t believe this number. Reason is if exporters are doing business here, they can’t keep that amount of money abroad.”

After hearing this, we as citizens are concerned whether the operations of the CBSL are in fact moving forward on the erroneous personal beliefs of the CBSL Governor at this time of deep economic crisis. Since the CBSL Governor ‘does not know’, we as trade unions, civil society organisations, economists and concerned professionals find the need to enlighten him, CBSL Officials and all concerned citizens the extent and dynamics of trade mis-invoicing in accelerating Sri Lanka’s economic collapse. In the following account we will critically address the misleading remarks of CBSL Governor on capital outflows through trade mis-invoicing.

International Recognition that Trade Mis-invoicing is Not a Myth

 The CBSL Governor dismissed the findings of Global Financial Integrity (GFI) report published in December 2021 which pointed out that an estimated US$ 40 billion was transferred out of the economy between 2009-2018 through fraudulent invoicing by corporates operating in the import-export sector. This figure significantly exceeds Sri Lanka’s foreign debt of US$ 36 billion in default since April 2022. The impact of capital outflows of this magnitude on the ongoing economic collapse is self-explanatory. Nevertheless, the CBSL Governor is of the view that corporates would not have sufficient funds to operate within the economy if such a large sum of capital is held outside the country. Consequently, he falsely concludes that the GFI estimates are extreme exaggerations. This amounts to a complete misunderstanding of illicit outflows globally. If not, it indicates that the CBSL’s Governor and officials are colluding with business interests and the political establishment to trivialise and dismiss what appears to be the largest financial crime in Sri Lankan history.

These outflows are surpluses from both legal and illegal operations and therefore are not reutilised in domestic operations and in the interest of expanding industries locally. Economists such as Professor Arun Kumar at Jawaharlal Nehru University, New Delhi, have pointed out that the illegal outflow of capital is used to acquire property abroad or in conspicuous luxury consumption. In other words, illicit financial outflows enable the extravagant enrichment of individuals at the expense of entire countries in the third world.

However illicit financial flows are a common occurrence in countries which have poor financial controls. For instance, the UN referring to the GFI report published in 2014 recognised that illicit financial flows from the African continent through trade mis-invoicing from 1970 to 2009 is a staggering four times the aggregate foreign debt of the region. Furthermore, the UN Conference on Trade and Development (UNCTAD) in September 2020 revealed that an estimated US$ 88.6 billion leaves the African continent as illicit capital flight yearly and the aggregate outflows between 2000-2015 (US$ 836 billion) is far greater than total foreign borrowings of the continent (US$ 770 billion).

The ground-breaking findings of GFI and their collective work with the UN, the World Bank and the IMF advocated including illicit financial flows in the UN’s Sustainable Development Goals in 2015 under goal 16.4 to which Sri Lanka is also a signatory. As early as September 2018, Mr. Juan Pablo Bohoslavsky, the UN’s Independent Expert on Foreign Debt and Human Rights for 2014-2020 stated following his visit to Sri Lanka that no study or official estimation of illicit outflows or inflows has been conducted to date in Sri Lanka”. In his report, he urged the Government to conduct these studies in order to further curb illicit financial flows in line with the Sustainable Development Goals.”

Further, the Asian Development Bank (ADB) in 2003 emphasized that inaccurate pricing (misinvoicing”) of imports or exports [is used] to hide the transfer of funds. When such transactions are extensive, the impact on a country’s entire external sector can be substantial” (ADB, Manual on Countering Money Laundering, 2003). In 2017, the ADB further estimated that trade mis-invoicing accounts for a staggering 83% of all illicit capital outflows from developing countries. The recent statement endorsed by 182 globally renowned economists, academics and activists demanding cancellation of Sri Lanka’s foreign debt also highlighted that capital outflows during the past 15 years is estimated to be greater than Sri Lanka’s total outstanding foreign debt.

There is thus a vast body of research conducted by institutions such as the ADB, IMF, World Bank, OHCHR, UNCTAD and international economists on what happens to national economic development when rampant corruption is allowed through illicit financial flows. It is therefore hugely concerning that our CBSL Governor ‘does not believe’ and does not seem to be aware of the impact illicit financial flows through trade mis-invoicing have had on the Sri Lankan debt crisis. Ultimately, it is a tragedy that Sri Lanka’s foremost authority on economic affairs is completely oblivious to chronic issues engulfing the developing world and the root causes of the fiscal crises we face. Alternatively, if this is not ignorance or misunderstanding, then it points to deliberate collusion by the CBSL’s Governor and his officials with business interests and the political establishment to trivialise and dismiss what are massive financial crimes.

Government Enabling of Illicit Capital Flows

We are well aware that the Sri Lankan Government ‘legally’ permitted companies to park income outside the country for years and that this economic hara-kiri was only addressed in October 2021 through a regulation under the Monetary Law Act. It is our interest as citizens to know the full impact of this disastrous blunder. We demand that the CBSL publicise the amount of residual income that the export sector failed to repatriate between the period October 2021 to date, thereby aggravating the economic crisis. We further request institutions such as the CBSL to be responsible and reflect on the implications of the ‘legality’ of enabling local companies to take capital on a developing economy like ours’ in the long run. We are glad to note that the CBSL Governor is aware of other developing countries such as India and Malaysia which have placed restrictions on financial flows as part of a policy framework to accelerate their development with the capital produced in their own countries.

CBSL Governor passing the buck to Customs

In a separate press conference on January 26^th, Dr. Nandalal Weerasinghe stated it is the responsibility of the public to inform the Financial Investigative Unit (FIU) of CBSL and Customs Department if they have conclusive evidence of firms involved in fraudulent trade invoicing. It is only then he claimed that the FIU of CBSL and Customs Department can take appropriate legal measures against the perpetrators. He further stated it is the responsibility of Customs Department to address mis-invoicing and not of the CBSL. These assertions indicate the reluctance of CBSL to recognise and investigate illicit outflows. It is shocking to hear from the Governor that it is the general public who should provide information or advise CBSL on highly technical matters like illicit capital transfers when the CBSL employs the greatest number of Ph.D. holders under one institution in Sri Lanka. Furthermore, it is clearly stated throughout the Monetary Law Act, No. 58 of 1949 that the CBSL bears the responsibility and authority to address issues threatening the economic stability and economic wellbeing of the general public. Hence, the CBSL cannot simply abdicate responsibility by passing the mantle to Customs Department and the general public.

Export profits are only a fraction of capital transfers through trade mis-invoicing

During the Parliamentary Committee on Public Finance meeting, the CBSL Governor further claimed that capital flight through trade mis-invoicing is tantamount to shifting profits to an overseas destination for tax avoidance. However, this is a gross understatement of the gravity of the issue. We have shown in our earlier statements that the over-invoicing of imports transfers out foreign exchange received as foreign borrowing and even workers’ remittances. This compounds the foreign debt crisis, leads to chronic shortages of foreign exchange to finance essential imports and a collapse of living conditions. A study based on 39 African countries illustrates that between 1970 and 2010 approximately 63% to 73% of foreign borrowing exited Africa within a five-year window as a result of capital flight through trade mis-invoicing. Further, the IMF in its publications over the years shows that the loss of foreign reserves of Central Banks is accelerated by capital flight through trade mis-invoicing while decreasing tax revenue. It diminishes governments’ debt-servicing capacity and worsens the incidence of balance of payments crises. Capital outflows are a diversion of domestic savings out of the economy and deplete domestic resources, compelling governments to absorb more and more foreign debt to finance domestic investments, exacerbating debt unsustainability. Needless to say that these observations are clearly applicable to the course of Sri Lankan economy over the past three decades as we have emphasised repeatedly in earlier statements.

IMF Budget” for the People, Non-IMF Concessions for Corrupt Businessmen

The government is imposing an ‘IMF budget’ on Sri Lanka, making life unbearable to ordinary Sri Lankans, particularly working and poor people. We hope that the CBSL Governor is able to see the ground from the tall towers he occupies and observe how people are not eating any longer because they can’t afford food; have restricted even essential travel for medical and education purposes; live in the dark because electricity has become a luxury; and have children not going to school because of hunger and costs. His ‘belief’ is costing the lives of millions in Sri Lanka. Hence, we as trade unions, civil society organisations, economists and concerned professionals ask the obvious question – Why has the Government failed to move an inch on the observations and recommendations of institutions such as the IMF on illicit financial outflows? Why is the Government burying its head in sand while their friends, the business elite, loot money out of this country and deny our country of much needed foreign exchange?

The CBSL should therefore immediately implement a coordinated mechanism integrating itself with commercial banks and the Customs Department to investigate the issue and repatriate illicitly transferred, funds starting from most recent transactions. Instead of speculating on the credibility of GFI and the extent of trade mis-invoicing which are already recognised by international organisations like the UN, World Bank, IMF and ADB, the CBSL should collaborate with GFI and UNCTAD to further clarify the findings on Sri Lanka that emerged from 2021GFI report. In the absence of no such an initiative being even proposed by the CBSL Governor, we can only conclude that the CBSL is complying with the criminal corporate-political corruption that has driven the economy to the ground and ordinary Sri Lankans into destitution.

Swasthika Arulingam,

President,

Commercial and Industrial Workers’ Union, United Federation of Labour

02. 2023/13

Signed on behalf of:

Centre for Community Empowerment, Ceylon Bank Employees’ Union, Ceylon Federation of Labour, Ceylon Teachers’ Union, Dabindu Union, Engineers’ Services Professional Association, Federation of Media Workers’ Trade Union, Institute for People Engagement and Networking, Mass Movement for Social Justice, Movement for the Defence of Democratic Rights, Movement for Land and Agricultural Reform, Movement for Plantation Peoples’ Land Rights, National Collaboration Development Foundation, National Trade Protection Council, North South Solidarity Group, Professionals’ Centre for People, Protect Union, Satahan Media, Rural Development Foundation, Social Institute for Development of Plantation Sector, Sri Lanka All Telecommunication Employees’ Union, Stand Up Workers’ Union, Suriya Shakthi Foundation Nuwara Eliya, Textiles Garments and Clothing Workers’ Union, United Fishermen’s and Fish Workers’ Congress, Upcountry Civil Society Collective, Uva Shakthi Foundation, Young Lawyers’ Association

Sugath Kulathunga – Former Senior Advisor at International Trade Centre (WTO/UNCTAD), Former Director General of Sri Lanka Export Development Board and Former Additional Secretary to Ministry of Trade, Prof. (Dr.) M. P.S. Magamage – Former Chairman of National Livestock Development Board, Dr. Kalpa Rajapaksha – Senior Lecturer in Economics, Amali Wedagedara – Political Economist and PhD Student, Dhanusha Pathirana– Economist

Media Release  Sri Lankan High Commission in New Delhi

Continuing his engagement with the key officials of the Government of India, the High Commissioner of Sri Lanka in New Delhi Milinda Moragoda met with the Principal Secretary to the Prime Minister of India Dr. Pramod Kumar Mishra at the Prime Minister’s Office.

The meeting between the Principal Secretary to the Prime Minister and the High Commissioner of Sri Lanka was held in a very cordial manner, and a range of issues pertaining to the bilateral relationship was discussed. High Commissioner Moragoda also followed-up with Principal Secretary Mishra on the invitation that Prime Minister Narendra Modi has extended to President Ranil Wickremesinghe to visit New Delhi.

High Commissioner Moragoda thanked Dr. Mishra for the support India has been extending to Sri Lanka in the context of the present economic crisis. The Principal Secretary to the Prime Minister, while recalling India’s historical and deep ties with Sri Lanka, stated that it was India’s duty to help its neighbour when it faced a crisis.

The Sri Lankan High Commissioner also stressed the vital role that India could play in Sri Lanka’s economic recovery phase through tourism. The discussion focused on the ways and means to enhance bilateral cooperation in the tourism sector, including at the State level, using the MoU signed between Sri Lanka and the State of Gujarat in 2009 when Prime Minister Narendra Modi was the Chief Minister of Gujarat and High Commissioner Moragoda was the Tourism Minister of Sri Lanka, as a template.

During the past few weeks, High Commissioner Moragoda also met with several other key officials of the Government of India, including Finance Secretary T.V. Somanathan, Cabinet Secretary Rajiv Gauba and Chairman of the NITI Aayog Parameswaran Iyer.

A cabinet rank official, Dr. Mishra has been serving as the Principal Secretary to Prime Minister Narendra Modi since September 2019.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය 

යුරෝපයේ රටවල්හරහා භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය කරන ලිතුවේනියාවේ ප්‍රමුඛ සමාගමක් ට්‍රක් රථ රියදුරන් හය සියක් බඳවා ගැනීමට සූදානම් වෙයි .ඒ සඳහා ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට අවස්ථාව ලබාදෙන බව ලිතුවේනියාවේ Manvesta ප්‍රවාහන සේවයේ ජේෂ්ඨ අධ්‍යක්ෂ ධනා ජැනරිකෙඒට් මහත්මිය පවසයි.

ඇය ඇතුළු නියෝජිත පිරිසක් 2023.02.13 දින අරලියගහ මන්දිරයේ දී අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා හමුවූහ.

මෙම කඩිනම් බඳවා ගැනීම සඳහා අගමැතිවරයාගේ මැදිහත්වීම අපේක්ෂා කරන බව ඇය සදහක් කළාය.. තෝරාගත්  රියදුරන් සඳහා කඩිනම් පුහුණු වැඩසටහන්  අවශ්‍ය වේ. ඇබෑර්තු හයසියයක් පැවතියත් තෝරා ගැනීමට හැකිවි ඇත්තේ කුසලතා  ඇති එක සිය නව දෙනෙකු පමණි. එක් රියැදුරෙකුට රුපියල් මිලියනක පමණ මාසික වැටුපක් හිමිවේ. යුරෝපයේ  ප්‍රමිති සමාගම් 500 වැඩි සංඛයාවකට සුඛෝපභෝගී මෝටර් රථ, ආහාර සහ අනෙකුත් භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය කිරීම සඳහා කොන්ත්‍රාත්තු තම ආයතනය සතු බව ද ඇය පැවසුවාය. ඒ සඳහා මූලික ඉංග්‍රීසි දැනුම ඇති හොඳ රියැදුරන් අවශ්‍ය වේ.

මෙම පුහුණු කටයුතු සඳහා ශ්‍රී ලංකා ගමනාගමන මණ්ඩලයේ රියැදුරු පාසලේ සහ අනිකුත් පුහුණු මධ්‍යස්ථානවල රියදුරු පුහුණු පහසුකම් යොදා ගත හැකි  බව අග්‍රාමාත්‍යවරයා මෙහිදී පෙන්වා දුන්නේය. මෙවැනි රියදුරු රැකියා සඳහා අයදුම්කරුවන්  පිළිබඳ දත්ත බැංකුවක් ද ස්ථාපිත කිරීම  පිළිබඳව කම්කරු ඇමතිවරයා සහ විදේශ සේවා නියුක්ති කාර්යාංශය සමග  සාකච්ඡා කරන බව ද අග්‍රාමාත්‍ය වරයා කීය.

දේශීය බඳවා ගැනීමේ නියෝජිත ආයතනයක් වන Fortuna කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂ විමල් පෙරේරා මහතා පැවසුවේ අයදුම්කරුවන් තුන් සියයක් අතුරෙන් සියයකට වැඩි පිරිසක් බඳවා ගැනීම සඳහා සුදුසුකම් පරීක්ෂා කිරීමට කොළඹ වරායේ ඇති ට්‍රක් රථ යොදා ගත් බවයි. මෙම රියදුරු පරීක්ෂණය සාර්ථක වීමට නම් වම් පසින් පදවන  ට්‍රක් රථ අවශ්‍ය වේ. ඒ සදහා පහසුකම් ලබාදෙන්නැයි ඔහු රජයෙන් ඉල්ලීමක් කළේය.

අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් අනුර දිසානායක, Manvesta  පුහුණු ප්‍රධානි (Aussie Isganaitis),  ඔසී ඉග්නේෂස්  Fortuna  ආයතනයේ අධ්‍යක්ෂක (susie perera) සුසී පෙරේරා යන මහත්ම මහත්මීහු මෙම අවස්ථාවට එක්වූහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය        

Courtesy NewsIn.Asia

New Delhi, February 14 (NDTV): Income Tax officials searched the BBC’s Delhi and Mumbai offices today and seized phones and laptops, weeks after a massive controversy over the UK national broadcaster’s documentary on Prime Minister Narendra Modi and the deadly sectarian riots in Gujarat in 2002.

The taxmen sealed off the offices for a survey” linked to alleged diversion of profits and irregularities in transfer pricing involving the BBC (British Broadcasting Corporation).

The survey will continue at least till tomorrow and the officials are expected to search all night at the offices. Sources say, the Income Tax authorities are checking account details dating as far back as 2012.

The Income Tax Authorities are currently at the BBC offices in New Delhi and Mumbai and we are fully cooperating. We hope to have this situation resolved as soon as possible,” the BBC tweeted.

The Income Tax Authorities are currently at the BBC offices in New Delhi and Mumbai and we are fully cooperating.

We hope to have this situation resolved as soon as possible, the BBC team said in a tweet.

— BBC News Press Team (@BBCNewsPR) February 14, 2023

Documents were seized and phones and laptops of journalists were taken away. Employees were allowed to leave six hours after the searches began, only after their laptops had been scanned. Visuals showed some employees arguing with the officials.

The officials used the keyword tax” to search for information on the desktops after asking employees to log in, a BBC journalist told NDTV.

BBC, in a memo to staff, asked those not in office to stay away. It has also asked its staff to avoid commenting on social media on the searches.

Tax officials insisted that this was a survey, not a search, and that the phones would be returned.

We needed some clarifications and for that our team is visiting BBC office and we are carrying out a survey. Our officers have gone to check account books, these are not searches,” Income Tax sources asserted, adding that they asked the BBC’s finance department for details of balance sheets and accounts.

The opposition accused the government of targeting the BBC for airing a documentary critical of PM Modi over the riots that swept Gujarat in 2002, when he was Chief Minister. The Editors Guild of India said the raids were part of a wider trend of using government agencies to intimidate or harass press organisations that are critical of government policies”.

The two-part series, India: The Modi Question”, was taken down from public platforms last month. The Centre used emergency powers under IT Rules to block YouTube videos and Twitter posts sharing links to the documentary. The government slammed the documentary as hostile propaganda and anti-India garbage”.

Opposition leaders and students protested against what they called blatant censorship by organising public screenings of the documentary, which led to clashes on campus between students, college authorities and the police.

Here we are asking for a Joint Parliamentary Committee (JPC) probe into the Adani-Hindenburg row, and there the government is hounding BBC. Vinash Kaale Viprit Buddhi (when one is doomed, one makes wrong decisions),” commented Congress leader Jairam Ramesh.

Trinamool Congress MP Mahua Moitra jibed in a tweet: Reports of Income Tax raid at BBC’s Delhi office. Wow, really? How unexpected.”

When a government stands for fear and oppression instead of fearlessness, then one should realise the end is near,” wrote Samajwadi Party leader Akhilesh Yadav in Hindi.

The ruling BJP tore into the BBC for what it called venomous, shallow and agenda-driven reporting” and said the Income Tax department should be allowed to do its job. No individual or agency can be above the law. If they are working in India, they need to follow Indian law. If they have not done anything illegal, then what’s the worry? Why are the opposition parties defending the agency for cheap and petty politics,” said BJP spokesperson Gaurav Bhatia. He also mocked the BBC as Bhrasht, Bakwas Corporation (Corrupt, nonsensical corporation)”.

Last week, the Supreme Court rejected a request for a complete ban on BBC in India over the documentary, calling the petition entirely misconceived”.

The Guardian adds:

There has been an increasingly pressured environment for the media since Modi came to power in 2014. Journalists and news organisations that have published work critical of the BJP government have faced harassment, raids, criminal cases and tax investigations, and India has dropped to 150 out of 180 in the World Press Freedom Index.

The Editors Guild of India described the actions of the income tax department as part of the trend of using government agencies to intimidate and harass press organisations that are critical of government policies or the ruling establishment”.

The BBC is just the latest organisation to be hit with a tax evasion investigation following reports that have reflected poorly on the Modi government. Tax raids have been carried out on Oxfam and several thinktanks, while Amnesty International, which had documented the erosion of human rights and persecution of minorities, had to shutter its India operations in 2020 after its accounts were frozen by a central government agency.

Amnesty called the raid on the BBC a blatant affront” to freedom of expression. The Indian authorities are clearly trying to harass and intimidate the BBC over its critical coverage of the ruling Bharatiya Janata party,” said Aakar Patel, the chair of Amnesty International India’s board.

PTI said that there was shock in the UK” as news of the survey unfolded early on Tuesday morning. There was a broad consensus that the action was linked to the BBC documentary, which was banned in India by the government.

Everyone’s shocked and no one is fooled that today’s tax survey, as it’s being called, is a retaliation to the recent BBC documentary The Modi Question,” said Mukulika Banerjee, a leading author and academic at the London School of Economics (LSE).

The BBC is an independent public broadcaster so if it puts out a documentary, it is not acting at the behest of the British government. In fact, BBC journalists routinely grill the British PM and all elected officials holding them accountable for their actions. The word ‘independent’ means just that,” she said, according to PTI.

Finally, the Indian government has appointed India as the ‘Mother of Democracy’ during its year of the G20 Presidency and plastered posters across every inch of the country proclaiming that. It should know then that one of the basic principles of being a democracy is to recognise that press freedom is an essential central pillar of a functioning democracy. They really need to understand that this is what press freedom looks like. And stop its shameful harassment of the BBC in Delhi and Mumbai,” she added.

The South Asia Solidarity Group, a human rights organisation based in the UK, dubbed it a blatantly vindictive move”.

In the wake of the government’s ban on sharing extracts or screening the documentary, this raid makes it clear that the Modi government will attack all those who criticise Narendra Modi, the BJP and those close to them,” said Mukti Shah, spokesperson for the group, according to PTI.

 Lanka Lead News

රවිඩ භාෂාව කතාකරන ජනයා මේ රටේ මුල්ම ජනාවාස ඇති කළ බව හා සිංහලයන් පැවතගෙන එන්නේද ඔවුන්ගෙන් බවට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සී.වී. විග්නේෂ්වරන් මහතා පවසන ප්‍රකාශය කිසිම පදනමක් නැති ප්‍රකාශයක් බව මහාචාර්ය රාජ් සෝමදේව මහතා යළිත් වරක් පෙන්වා දී තිබේ.

එම ප්‍රකාශයේ ජීව විද්‍යාත්මක හෝ වාග්විද්‍යාත්මක පරදනමක් නොමැති බවත්, එය අවිද්‍යාත්මක ප්‍රකාශයක් පමණක් බවත් මහාචාර්යවරයා සදහන් කරයි.

මේ පිළිබදව ප්‍රකාශ නිකුත් කිරීමට පෙර මෙම විෂය පිළිබදව පුළුල් අවබෝධයක් ලබාගත යුතු බවද, දෙමළ භාෂාව කතාකරන ජනතාව ගැන පමණක් කතාකරන විග්නේෂ්වරන් මන්ත්‍රීවරයා දෙමළ භාෂාව කතා නොකරන එහෙත් ද්‍රවිඩ සම්භවයක් ඇති සහෝදර භාෂා කතාකරන කොපමණ ජනතාවක් ලෝකයේ සිටිනවාද යන්න පවා අවබෝධයක් ලබාගතයුතු බවද රාජ් සෝමදේව මහතා පෙන්වා දෙයි.

Courtesy The Nation

LAHORE   –   Governor Punjab Muhammad Balighur Rehman has said Pakistan and Sri Lanka have cordial relations and exist­ing bilateral coopera-tion be­tween the two countries can be further expanded.

Talking to a delegation of Sri Lanka – Lahore Business Council, led by Honor-ary Consul General of Sri Lanka, Yasin Joya, during a meeting at the Gover-nor’s House here on Monday, he said Sri Lankan students are studying in the universities of Pakistan and there are vast possibilities of cooperation be-tween the two countries in education, health and social sectors. The Gover­nor Punjab appreciated the Sri Lanka Lahore Business Coun­cil and Giving Sight Founda­tion Sri Lanka for helping in providing human eye corneas to the citi-zens of Pakistan.

The meeting discussed ways to enhance bilateral coopera­tion in trade and other fields.

The delegation proposed to sign a Memorandum of Under­standing (MoU) with the hospi­tals of South Punjab to provide human eye cornea for human eye transplan-tation. The del­egation said that the purpose of the MoU is to give access to the facilities of eye corneal trans­plant to the local people there. The Gover-nor Punjab appreci­ated the proposal of the delega­tion and assured efforts for its implementation.

The delegation included Syed Munir Gillani Convener Media Committee, Ahmad Lone, Convener Foreign Af­fairs Committee, Sadiq Sabir, Convener Tourism Com-mittee, Asim Zafar Convener Sri Lankan Students Welfare Committee, Agha Nair Latif Advocate Supreme Court Con­vener Trade Promotion Com­mittee and Zulqarnain Yasin Secretary Sri Lanka Lahore Business Council

Courtesy AP News

COLOMBO, Sri Lanka (AP) — Debt-stricken Sri Lanka is fast-tracking efforts to seal a stalled trade pact with Thailand in order to boost trade and tourism, and improve the foreign currency shortage that has led to its worst economic crisis, a government minister said on Tuesday.

Sri Lanka began talks with Thailand on a free trade agreement in 2016, held two rounds of discussions in 2018, and the latest last month. But government spokesman Bandula Gunawardena said there’s been a huge delay” and Sri Lanka is now determined to sign the agreement before the end of March.

The trade pact aims to boost two-way trade from $550 million to $1.5 billion.

Sri Lanka is also in talks with neighbouring India and China to reach trade agreements. The country is bankrupt and has suspended repayment of its $51 billion foreign debt, of which $28 billion must be repaid by 2027.

Gunawardena said the agreement with Thailand would help Sri Lanka to boost trade, tourism and investment and help resolve its foreign currency shortage.

Sri Lanka has reached a preliminary agreement with the International Monetary Fund on a $2.9 billion rescue package over four years. Its completion hinges on assurances on debt restructuring from creditors that include China, India and the Paris Club, a grouping of major creditor nations.

Courtesy Hiru News

The Japanese government has agreed to provide USD 38 million to Sri Lanka for the purchase of fuel, mainly Diesel, in order to carry out uninterrupted essential and emergency health services in Sri Lanka.

Cabinet spokesman Minister Bandula Gunawardena told the media today that the funds are being provided under the economic and social development program of Japan.

He further said that thereby, a proposal has been submitted by the President, in his capacity as the Minister of Finance, to make necessary arrangements to sign the agreement with the Japanese Government in this regard.

The Cabinet of Ministers has granted its approval to the proposal submitted by the President on the agreement to be drawn to obtain funds from the Government of Japan.

Courtesy Hiru News

Cabinet Spokesman Minister Bandula Gunawardena stated that Japan has decided to provide a grant of 38 million dollars to Sri Lanka to ensure the uninterrupted maintenance of essential and emergency health services.

He stated this joining the press conference to announce the Cabinet decisions held at the Government Information Department.

Courtesy Hiru News

The Treasury has released a circular on the government’s program for purchasing and distribution of paddy. The circular has been issued under the signature of the Treasury Secretary, K.M. Mahinda Siriwardena, on the direction of President Ranil Wickremesinghe, as the Minister of Finance, Economic Stabilization and National Policy.

>The objective of the paddy purchase and disbursement program is to offer farmers a fair price for their paddy harvest in the 2022/2023 Maha season, procure any surplus paddy, and provide aid to low-income households affected by the ongoing economic challenges.

District Secretaries have been instructed to purchase only “Nadu” paddy from small and medium-scale paddy owners and cooperative societies through the 2022/2023 season paddy purchase program.

Under the program, the cost of one kilogram of good quality paddy with a maximum moisture content of 14% and a maximum spoil paddy content of 9% will be Rs. 100, while one kilogram of paddy with a moisture content over 14% and a maximum spoil paddy content of 22% or lower will cost Rs. 88.

District and Divisional Secretaries are in charge of inventory management, storage, upkeep, and documentation related to the paddy procurement process.

As the acquired paddy stock will be milled and distributed in March and April 2023, the program will consider the milling capacity of small and medium-scale rice mill owners and cooperative societies, and allocate funds accordingly. Mill owners and cooperative societies will be given preference.

Under the program, a maximum of 2,000 kg of paddy can be purchased from a single farmer with up to one acre of land, 4,000 kg for 1-2 acres, and 5,000 kg for over 2 acres

District secretaries are required to inform the Development Finance Department of the General Treasury to obtain the necessary funds for the government’s paddy purchase program, which will be executed via small and medium-scale paddy mill owners and cooperative societies. Upon receiving notification, the Development Finance Department will direct district secretaries to the National Budget Department to assign treasury funds, and to the Treasury Operations Department to release the funds.

The National Budget Department will allocate budget funds directly to the respective District Secretaries, and the Treasury Operations Department will release liquid cash to them for the purchase of paddy.

Funds for the paddy purchase program will be released by the Treasury periodically as required.

All District Secretaries should ensure that paddy is purchased only from farmers in their district and that the Bank of Ceylon issues a payment certificate in the name of the concerned farmer. When submitted to the appropriate People’s Bank or Regional Development Bank branch, the required amount is immediately credited to the farmer’s bank account.

To provide relief to the identified low-income families, 10 kg of paddy per month per family will be distributed for a two-month period, and instructions regarding this will be issued by the Ministry of Women, Child Affairs and Social Empowerment.

The district secretaries have been instructed on the necessary steps to ensure the success of the paddy purchase program, including the deployment of Civil Security Department (CSD) officers to ensure the security of the paddy stocks in the warehouses, as well as the appointment of a staff officer in each district to oversee the implementation of the program. It is expected that the entire public service will be dedicated and work exemplarily during the harvest period, in order to reduce government expenses. Other operational costs of the paddy purchase program will be subject to financial regulations, circulars, and other necessary government approvals.

Courtesy Hiru News

Postal Voting for the Local Government Election postponed indefinitely, National Election Commission announced.

The Chairman of the National Election Commission had earlier announced that it will not be possible to distribute postal vote ballot papers for the Local Government polls, from tomorrow (15).

Nimal G. Punchihewa made the announcement by informing the General Secretaries of all political parties in this regard.

The Election Commission Chairman revealed that this was due to the Government Printers refusing to print ballot papers until due payments are made.

Sri Lanka is set to hold the local government elections on 09th March 2023, while all preparations are underway in this regard.

By Garvin Karunaratne

It all happened in the Bangladesh Secretariat, three days after General Ershard took over the country in a bloodless coup on the 24 th of March 1982. The Minister for Youth Development was clamped in prison and the work of the Ministry was in jeopardy. The third in command, Air Vice Marshall Aminul Islam, the Minister for Labour and Manpower evaluated the work done in the Ministry. Suddenly at the close, he realized that I was an outsider and inquired who I was and I was then introduced as the Commonwealth Fund Advisor to the Ministry of Youth Development.

What can you contribute for Bangladesh”. It was more a military command. I could have spoken in support of the youth training programmes done by the Ministry but decided otherwise. I replied.

I would like you to consider approving a new programme aimed at making the 40,000 youths who are being trained every year to be guided to become self employed.”

The Secretary to the Treasury, the highest officer in the land, objected.

The Creation of self employment can never be done. The ILO of the United Nations has just folded up a self employment programme which they have been trying to establish in Tangail, Bangladesh over the past three years with a massive loss. They brought experts from all parts of the world to guide the programme but it was a total failure. The Bangladesh Treasury has no more funds to waste. The ILO are the experts. They hold the last word on employment creation.

I replied that though the ILO failed I had the experience as well as the academic qualifications, which was contested by the Secretary to the Treasury. He was adamant that I would fail. I argued with the Secretary to the Treasury explaining how I had successfully established employment projections in Sri Lanka and how I held the academic qualifications at doctoral level. The heated battle went on for over two hours. The Minister allowed the two of us to argue; he was making notes and finally commanded us to stop.

Are there any development programmes in Bangladesh that train people to become self employed?”

The Secretary to the Treasury replied: None”

How many youths are trained in vocations every year.” The Minister inquired.

The Secretary to the Treasury rattled out the number that were being trained by all Government Departments and it totalled to some two hundred thousand. This included the 40,000 the Ministry of Youth trained a year.

Tell me the number of youths that pass out every year and fail to find either employment or a place for further study and continue being unemployed and destitute, living scraping the barrel for life.”

The Secretary to the Treasury replied. It is in the millions.”

The Minister without battling an eyelid ordered, staring at me, in my face.

I approve you establishing a self employment programme. Go ahead and show what you can do, which the ILO. failed to do.”

Before I could thank him the Secretary to the Treasury replied;

I will not provide any funds from the Bangladesh Treasury. The failure of the ILO attempt was a massive waste of funds and the Treasury has no more funds to waste.”

I replied even without consulting the two Secretaries of the Ministry who were present.

I need no new funds. I will find savings within approved youth training programme budgets to hold training sessions. I need approval to divert savings from approved training budgets to create this new programme and approval to alter the remits of officers to include training for self employment.”

The Minister approved my request.

I got cracking with training youth directors and lecturers of training institutes in economics. It included detailed studies on the economy of Bangladesh to identify areas where there was a propensity to create employment in a manner that also helped the economy in terms of production.

We had no funds to offer subsidies of any sort.

Youth Directors were all veteran workers who knew the art of relating to the youth. They moved with the youth and introduced ideas of how the youth could find incomes by rearing chicks and live with the chicks and see them grow. Some youths persuaded their brothers and sisters- even those who had migrated to the UK to help them. Till then they had not known what to with what they had studied in their three months training.

Yousoof Ali, a youth who had been trained did not know what to do with what he had learned and he became a nuisance to his brothers and sisters at home. His elder brother who could not tolerate him even went to the office of the Deputy Director of Youth at Jamalpur and accused the Department of indoctrinating his brother with ideas they could not follow. He even threatened to burn the office down. Instead of reporting to the Police who would have arrested him for public disorder the Deputy Director for Youth Development got in touch with us. I instructed the Deputy Director to somehow placate him and request him to attend our training sessions on self employment with his belligerent brother This was in a weeks’ time. When I marched into the training sessions I was shown his brother who was really breathing fire at us and the Department. Our sessions ran into hours of activity where we inspired the youths to save and commence any enterprises on their own. Some were motivated to even save the small daily stipend we paid for attendance to buy chicks which they could rear and see how the value increased. Our sessions were more inspiring the youth to save and take action to grow something, buy a chick and see it grow. The belligerent brother too joined us in our sessions because we related to them as brothers and sisters, as equals and the brother was so convinced that he immediately coffed up funds for his belligerent brother to buy a cow, ducklings and chicks and rear them. His brother got down to work under our supervision. Ten months later, I met the belligerent lad- he had , 190 layer ducks, one milk cow, 2 goats, earning a net income of Taka 1496 in December1982, all achieved in eight months. Our aim was to make them earn Taka 500 the then salary of a Clerical Officer in the Government Service.

We built up the momentum not by offering money and subsidies, but by relating to them day in and day out. One word of a problem- it could be small farm of a dozen chicks two hundred miles away in an inaccessible village but we were there within hours to share the burden with the youth. We were inspiring the youth to becoeme entrepreneurs and it was never instructing, but in youth work language participating with the youth, make the youth think and act -to educate them informally.

We were building up the abilities and capacities of the youth to become entrepreneurs.

It was non formal education in action where officials were never instructors but providers of ideas for the youth to think and become motivated. The staff was totally trained in non formal education methods of inspiring the youths to think and act on their own and become productive.

By the time my service period of two years was over, I had trained officials to continue the employment programme as a youth movement. It really paid high dividends. I last met the Minister Air Vice Marshall Aminul Islam just before I left Bangladesh. My request to him was to make an order that youths on our Youth Development Programme who had within months created incomes and earned more than the tax level should be given a reprieve to be exempt from taxes for a few years. The Minister said he will get that done.

These were the beginings of a youth self employment programme that begining in 1982 has created over three million youth entrepreneurs within four decades. 1982 to 2022, the only such programme of development the world has known. In a letter to me on June 20, 2005, a full twenty two years after I had established the Self Employment Programme, the Secretary to the Ministry of Youth Development wrote:

You will be happy to learn that the Self Employment Programme of the Youth Department has expanded across the country and attained great success. I have not forgotten your valuable contribution to the success of this great programme.”(Muhammed Asafuddowlah: June 20, 2005)

The Fourth Five Year Plan of the Planning Commission of Bangladesh, makes glorious references to this Programme and devotes eight pages to detail its success. It is a Programme that has achieved accolades in all the Five Year Plans of the Planning Commission.

It is important to note that for the first four years we had no funds from the Bangladesh Treasury. We found funds through savings in approved training budgets . But once we proved ourselves though hard work in training youths and inspiring them to become productive it paid huge dividends.

The youth self employment programme became a national programme and many helped. Way back after my work in Bangladesh I was working in Edinburgh. Whenever I went to London I took bulky and heavy dress pattern books which I handed over to Bangladesh Biman to be taken to the poor youth entrepreneurs in dress making at Jamalpur. That was the contribution made by Bangladesh Biman.

By now over three nmillion youths have become entrepreneurs on this programme. Many thanks are due to the officers of the Bangladesh Civil Service and officers of the Ministry , trained by me, who carried on the programme initiated by me to achieve the world stature of today. Today the Youth Self Employment Programme of Bangladesh is a world class programme that has found a definite place within the sands of time.

It is time that the Government of Sri Lanka seeks to establish a similar programme to create employment for our youth and also create the production that will allay the economic meltdown of today.

In 2011,when His Excellency Milinda Moragoda, today our Ambassador at Delhi made a bid for the Mayorship of Colombo in his Manifesto stated that if elected, he would seek to implement the Youth Self Employment Programme of Bangladesh which incidentally was am amazingly successful scheme introduced to that country by a distinguished son of Sri Lanka, Dr Garvin Karunaratne, who served in Bangladesh as an international consultant.”(The Nation: 11/9/2011)

It will be a pleasure to serve my Motherland again and I look forward to establish an employment creation programme if called upon. . It will be done in nineteen months- the time I took to establish that Programme in Bangladesh.

Garvin Karunaratne, Ph D Michigan State University, formerly SLAS, GA Matara 1971-1973.

13/2/2023,Colombo garvin_karunaratne@hotmail.com

චානක බණ්ඩාරගේ

මුලින්ම, අම්පිටියේ සුමනරතන හිමි ඝාතන තැත ගැන වදනක්  –

අම්පිටියේ සුමනරතන හිමි මරා දැමීමේ වෑයමින් උන්වහන්සේ බේරුනේ අප ජාතියේ පිනටය. උන්වහන්සේ බොහෝ පිං කර ඇත. නුලෙන් මෙවර බේරුනේ ඒ නිසාය.

මෙම මහා ඝාතන තැත ගැන රටේ දේශපාලනඥයෝ මුනිවත රකිති. කිසිවෙක් එය හෙලා දැකීමක් වත් කර නැත.  මාධ්‍යයද, සමාජ මාද්‍යය ඇතුළු, එය ප්‍රධාන පුවතක් සේ වාර්ථා නොකරයි. අප රට වැටී තිබෙන තත්ත්වය කුමක්ද?

උන්වහන්සේ මිය ගියා නම් මේ රටේ නැවත ජාතිවාදී ගින්නක් හට ගැනීමට පවා ඉඩ තිබුණි.

ඝාතකයන් නැවත මේ දේ කිරීමට අර අඳිනු ඇත. එහි කිසි සැකයක් නැත. විශේෂයෙන්ම, උන්වහන්සේ මඩකලපුවේ වැඩ වාසය කරන නිසා.

කරුණා, පිල්ලියාන් වැන්නන් ඉන්නේද එහිය.

අම්පිටියේ සුමනරතන හිමි නැගෙනහිර පළාතේ සිදු වූ ගෝනගල, අරන්තලාව දරුණු සිංහල ජීවිත ඝාතන ගැන නිතර කථා කරති.  

ඉහත දෙදෙනා මේ ඝාතනවලට සම්බන්ධ යයි දන්නෝ දනිති.

මේ දෙදෙනාට යහමින් රජයේ රැකවරණ, සියළු පහසුකම් සැපයේ.

නමුත්, අම්පිටියේ සුමනරතන හිමිගේ සියළු ආරක්ෂාව පසු ගිය කාලයේ ඉවත් කර තිබුණි.

ලබන වර, ඝාතකයන් විසින් මේ වටිනා භික්ෂුව මරා දැමුවහොත් එහි වගකීම රජය භාර ගත යුතුයි.

අම්පිටියේ සුමනරතන හිමිට පැය 24 පුරා උපරිම හමුදා සහ පොලිස් ආරක්ෂාව ලබා දීමට රජය බැඳී සිටී.

අම්පිටියේ සුමනරතන හිමිට තව බොහෝ කාලයක් සිංහල ජාතියට සේවය කිරීමේ හැකියාව ලැබේවා!

තේසවලාමේ

බොහෝ සිංහලයන් විශ්වාස කරන්නේ තේසවලාමේ  නීතිය නිසා උතුරේ දේපළ මිලදී ගැනීමට හෝ බදු දීමට ඔවුනට නොහැකි බවයි. මෙය ඔවුන් තුල ඇති  වැරදි මතයකි.

තේසවලාමේ  ආඥාපනත  (1947 අංක 59)මගින් ප්‍රතිලාභ ලබන පුද්ගලයන් සිටින්නේ පන්ති දෙකක් පමණි. ඔවුන්ට පමණක් පූර්වයෙන් නිදහස් කිරීමේ අයිතිය (right of pre-emption) නිතීයෙන් ලබා දී ඇත:

• දේපලක සම-හිමිකරුවන් වන පුද්ගලයින්

මෙයින් අදහස් කරන්නේ විෂය ඉඩම නොබෙදුනු  – පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකුට හෝ වැඩි දෙනෙකුට හවුල් විය යුතු එකක් බවයි.

දේපල විකිණීමේදී වෙනත් කිසිවෙකුට පෙර එය වෙළඳපල මිලට අනෙකුත් සම හිමිකරුට/කරුවන්ට පිරිනැමිය යුතුවේ.

උතුර ඇතුළු ශ්‍රී  ලංකාවේ ඉඩම්වලින් වැඩි ප්‍රමාණයක්  තනි අයිතිය (sole ownership) යටතේ පවතීන අතර මෙම ආඥාපනත ඒවාට  අදාළ නොවේ.

• නීත්‍යානුකූල අන්තිම කැමැත්තක් නොසාදා අයිතිකරු මිය යාමේදී මියගිය පුද්ගලයාගේ උරුමක්කාරයින්ට (ඊළඟ ඥාතීන්ට – heirs)  එම දේපල  මිලයට ගැනීමේ  අයිතිය ඇත

උදා: දකුණේ සිංහලයන් ඇතුළු අනෙක් අයට විෂය ඉඩම මිලදී ගත හැක්කේ උරුමක්කාරයින්ට වෙළඳපොල මිලට මිලදී ගැනීම සඳහා වන  යෝජනාව අසාර්ථක වුවහොත් පමණි.

මෙම යෝජනාව උරුමක්කාරයනට ඉදිරිපත් කිරීම ඉතාම තාක්ෂණශීලීව කල යුත්තකි. එසේ නොකළහොත් මුළු ක්‍රියාදාමයම බිඳ වැටේ. එවිට සිංහලයන් ඇතුළු ඕනෑම කෙනෙකුට ඉඩම මිලදී ගැනීමට හැකි වනු ඇත.

තේසවලාමේ   ඉතිහාසය

17 වන ශතවර්ෂයේ අග සහ 18 වන ශතවර්ෂයේ මුල් භාගයේදී දකුණු ඉන්දියාවේ කොරමැන්ඩල් (තේසවලාමේ) වෙරළ තීරයේ සිට දෙමළ ජාතිකයන් විශාල ප්‍රමාණයක් ශ්‍රී ලංකාවට සංක්‍රමණය වූ අතර අලුතින් පිහිටුවන ලද දුම්කොළ වතු වල වැඩ කිරීමට ඔවුන් ගෙන්වන ලද්දේ පෘතුගීසින්ගේ අවසාන කාලයේ සහ ප්‍රධාන වශයෙන් ලන්දේසීන් විසිනි. උතුරේ දෙමළ ජනගහනය මේ නිසා සීග්‍රයෙන් ව්‍යාප්ත විය (එළාර, මාඝ, චෝල යුගයේ පැමිණි ද්‍රවිඩ ආක්‍රමණිකයන් ආපසු දකුණු ඉන්දියාවටම පලවා හැරීමට එකළ සිටී සිංහල රජවරුන් සමත් වුහ).

තේසවලාමේ නිතීය ලන්දේසීන් ගෙනාවේ (කොරමැන්ඩල්හි ද්‍රවිඩයන්ගේ නිතීය – ඉඩම්, විවාහ සහ උරුමක්කාර), ඒ ද්‍රවිඩයන් මේ රටට ගෙන ඒමේ උත්තේජයක් ලෙසටය; සිංහලයන් යාපනයට ඒම වැලක්වීම අරමුණු කර ගෙන නොවේ.

සිංහලයෝ එකළ ලන්දේසීන් යටතේ ඔවුනගේ වගා බිම්වල වැඩ කිරීමට අකමැති බව ලන්දේසින් දැන සිටියහ.

උතුරේ ඇති අධික රශ්මිය, ජලය හිඟතාවය ආදිය  සමහරවිට විශාල සිංහල ජනාවාස (අනුරාධපුරය, පොලොන්නරුව මෙන්) රජ කාලයේ එහි ඉදි නොවීමට හේතු වුවා විය හැක. දකුණේ ඇති වඩා සෞම්‍ය දේශගුණය නිසා (උතුරට සාපේක්ෂව)  සිංහලයෝ එම ප්‍රදේශවල වැඩිපුර රාශි භූත වුවා විය හැක.

නමුත්, සිංහලයන් යාපනයේ ඕනෑ තරම් ජීවත්ව හිඳ ඇත. දෙවානම්පියතිස්ස රජතුමාගේ ශිලා ලිපි, ගල් කුළුණු උතුරෙන් හමුවී තිබේ. උතුරෙන් හමුවූ බෞද්ධ පුරාවස්තු නැගෙනහිරටත් වඩා වැඩි යයි ඇතැම් තතු දත්තෝ පවසත්.

ප්‍රභාකරන් සිංහලුන් උතුරෙන් එලවන විට යාපනයේ අඩු තරමින් සිංහලයෝ 35,000ක් වත් ස්ථිරව සිට ඇත. ඒ අය බොහෝ දෙනෙක් ඉතා සාර්ථක ව්‍යාපාරිකයෝ විය – එළවලු, පලතුරු, මාළු වැනි. සමහරු උතුරේ රැකියා කර යාපනයේ පදිංචි වූ විශ්‍රාමික සිංහලයෝය. දෙමළ අය සමඟ විවාහ වූ සිංහලයෝද වුහ.  මුළු යාපනයටම වාගේ පාන් සැපයුවේ යාපනයේ විසු සිංහල බේකරි හිමියන්ය යන කථාවක් තිබේ,

අද යාපනයේ ස්ථිරව ජීවත්වෙන සිංහලයෝ (හමුදාව, පොලිසිය නොවේ), 1000ක්  වත් වේද?

උතුරේ ඇති සියළුම  කෘතීම වැව් සදා ඇත්තේ සිංහල රජවරුන් විසිනි. මන්නාරමේ යෝධ වැව, කිලිනොච්චියේ ඉරණමඩු වැව ධාතුසේන රජුගේ ශ්‍රේෂ්ට  නිර්මාණයි. ගරු සංඝමිත්තා මෙහෙණින් වහන්සේ යාපනයේ දඹකොළ පටුනේ සිට මාන්තොට (වර්තමාන මන්නාරම) හරහා  අනුරාධපුරයට සිය පිරිවර සමඟ පයින් වැඩියේ පණ්ඩුකාභය රජතුමා සහ ඉන් පසු රජවරුන් සෑදු (දේවානම් පියතිස්ස ඇතුළු)  මල්වතු ඔය ආශ්‍රිත මාර්ගයේය.

අලි මංකඩ (Elephant Pass) වනාහි කන්ද උඩරට රජවරුන් (මහනුවර) මන්නාරම් තොටින් විදේශවලට අලි ඇතුන් යැවීමේ දී  අලි ඇතුන් ගාල් කර තැබූ  සන්ධිස්ථානයයි.

රොබර්ට් නොක්ස් සහ ඔහුගේ පියා ඇතුළු නාවික කණ්ඩායම ලන්දේසින්ට මන්නාරම අවටදී හසුවූ විට ලන්දේසින් ඔවුන්ව භාර දුන්නේ මහනුවර රජකළ දෙවන රාජසිංහ රජුටයි – ඊනියා දෙමළ රජෙකුට හෝ දෙමළ ප්‍රාදේශීය නායකයෙකුට නොවේ.

බෞද්ධ නටඹුන්, ඉපැරණි සිද්ධස්ථාන, කැඩුණු ඉපැරණි බුද්ධ රූප   අදත් මුලතිව්, කිලිනොච්චි, මන්නාරම ආශ්‍රිත  ප්‍රදේශවලින්  හමුවේ. 

උතුරේ ‘දෙමළ බෞද්ධයන්’ සිටියාය කියන කථාව සම්ප්‍රප්ලාපයකි.

ද්‍රවිඩ බෞද්ධයන් කියා කණ්ඩායමක් ශ්‍රී ලංකාවේ හෝ තමිල්නාඩුවේ ඓතිහාසිකව සිට නැත.

මෙවැනි කථා පතුරන සිංහල අය දේශප්‍රේමීන් නොවේ. බොහෝ විට බටහිර NGO සල්ලි වලට ‘කහින’ අයය.

ද්‍රවිඩ ජනයා මේ රටේ වසර 3,000ට වඩා පැරණියයි යන විග්නේස්වරන්ගේ මෑතක දේශන පුස්සකි. රටේ නැති ප්‍රශ්ණ ඇති කිරීමකි. දැනුවත්ව ඔහු විසින් ඉතිහාසය විකෘති කිරීමකි.

ද්‍රවිඩයන්ගේ නිජ බිම ශ්‍රී ලංකාව යයි ඇඳුම් ඇඳගත් මෙම බොරු කාරයා කියයි. එසේ නම් කෝටි 7ක් වාසය කරන තමිල්නාඩුව කුමක්ද?

කිසිම ජාතියකට නිජ බිම් 2ක් තිබිය නොහැක.

විග්නේස්වරන්ට අනුව ද්‍රවිඩයාගේ නිජ බිම ශ්‍රී ලංකාව නම් සිංහලයාගේ නිජ බිම තමිල්නාඩුවද?

සිංහලයාගේ සම්භවය දෙමළ බවත්, සිංහලයාට ප්‍රථමව මේ රටේ ද්‍රවිඩයන් සිටී බවත්, කුවේණීය  දෙමළ බවත්, මහින්දාගමනයට පෙර මේ රටේ ‘දෙමළ බෞද්ධයන්’ සිටී බවත්, මහාවංශය බොරු බවත්, සැමදා යාපනයේ ස්ථිර දෙමළ රජුන් සිටී බවත්, පන්ඩුකාභය රජු දෙමළ බවත්, සීගිරිය කාශ්‍යප රජුගේ නිර්මාණයක් නොවිය හැකි බවත් වැනි ජනතාවට බොරු අදහස් සහිත කථා පවත්වන එක් ප්‍රසිද්ධ පුරාවිද්‍යාඥ මහාචාර්යවරයෙක් සිටී. මොහුගේ ‘නොනවතින ඉතිහාසය’ වැනි නමකින් හඳුන්වන යු ටියුබ් වැඩ සටහන රටේ ඉතාම ප්‍රචලිත යු ටියුබ් වැඩසටහනකි.

ඔහු සහ විග්නේස්වරන් බොහෝ විට දෙන්නේ එකම පණිවුඩයයි. මොහුගේ බොරු සිංහලයාට නොතේරීම ජාතියේ අභාග්‍යයකි (මොහුගේ බොරු අල්ලා ගැනීමට නම් ඔහුගේ සෑම වැඩසටහනක්ම වාගේ ඉතා තීක්ෂණව සහ සියුම්ව සවන් දිය යුතුය).

දෙමළ යනු ‘ද්‍රවිඩියන්’ (Dravidiyan) භාෂාවකි. සිංහල – හින්දි, උර්දු, පාළි  මෙන්, ‘සංස්කෘත’ (Sanskrit) භාෂාවකි.  සිංහලයෝ ආර්යයෝය, දෙමළ අය ද්‍රවිඩියන්ය. මේ දොගොල්ල අහසට පොලොව මෙනි – බොහෝ විට පෙනුමෙන් පවා.

දෙමළ අය අප්‍රිකාවෙන් දකුණු ඉන්දියාවට රැගෙන ආ අය යයි ඉන්දීය ඉතිහාසඥයෝ පවසා ඇත.

ඉදින්, සිංහලයා ද්‍රවිඩයාගෙන් පැවතෙන්නේය යන බොරුව පවත්වාගෙන යන්නේ කෙසේද?

සිංහලයා විජයගෙන් පැමිණෙන අයය. කෙළිලොල් තරුණයෙකු වූ විජයව ඔහුගේ පියා – දඹදිව සිංහපුර, වංග දේශයේ, ලාට රටේ සිටි සිංහබාහු රජතුමා විසින් පිරිවර සමඟ රටින් පිටුවහල් කරන ලදී. මේ කාරණය නිසාදෝ අද සිංහලයෝ (ඇතැම් ගරුතර සංඝරත්නය පවා) තමන් විජයගෙන් පැවතෙන්නන්ය යන්න පිළි ගැනීමට මැලි වෙති. මේ නිසා බෙදුම්වාදීන්ගේ නොයෙක් නුල් සුස්තර වලට ඔවුන් පහසුවෙන් හසු වෙති.

සිංහලයා විජයගෙන් පැවතෙන්නේ නැතය යන මතයට සිංහලයා මේ තරම් කැමති වී ඇත්තේ ඉතා මෑතක සිටය.  ඉතිහාසය අපට වුවමනා ලෙස වෙනස් කර ගත හැකි දෙයක් නොවේ.

විග්නේස්වරන් වැන්නන් ‘පිස්සු නටන්නේ’ අපේම වරදන් නිසාය.

මහාවංශය සහ වෙනත් අටුවා පොත් අනුව සිංහලයන් බුදු බුදුරජානන් වහන්සේට ඥාති සම්බන්ධතාවක් ඇත.  ලංකාවේ දෙවන රජ වූ පඬුවස්දේව (ඔහුට විජය කුමරු තම මාමණ්ඩිය විය) විවාහ වුයේ බුදු රජාණන් වහන්සේගේ  සමීපතම ලේ ඥාතියෙක් වූ බද්ධ කච්චානා (කපිලාවාස්තුහි, ශාක්‍ය වංශයේ) කුමරිය සමඟයි.

විජය කුමරු ලක් බිමට පා තැබුවේ බුදු රජාණන් වහන්සේ පිරිනිවන් පෑ දිනය. මහාවංශයට අනුව, පිරිනිවන් මංචකයේදී අප තිලෝගුරු සම්මා සම්බුදු මෑණියන් වහන්සේ ශක්‍ර දේවේන්ද්‍රයන් අමතා මෙසේ කීහ – ‘සිංහබා පිත් තෙල විජය කුමාර අනුගත සියයක් පිරිවර ඇතිව ලාට රටින් ලක්දිව් බැසේය. දේවේන්ද්‍රය මාගේ සස්න ලක්දිවෙහි පිහිටන්නේය. එහෙයින් පිරිවර සහිත උහු ද ලංකාවද මොනවට රකුව’ යි වදාළ සේක.

විග්නේස්වරන් සහ මෙම පුරාවිද්‍යාඥ මහාචාර්යවරයා විජය මිත්‍යාවක් සේ සලකා විජයව  බැහැර කරති.  මහාචාර්යවරයා විජයව පාසැල් ඉතිහාසය පෙළ පොත් වලින් ඉවත් කර සිංහලයා පැවතෙන්නේ ‘හෝමෝ සපියෙන් වරුන්ගෙන්’ යයි සඳහන් කරන්නේ ඒ නිසාය.

මෙවැනි බරපතල වරදක් කිරීමට තරම් වූ බලයක් ඔහුට ලැබුනේ කෙසේද? රජයන්වල අධ්‍යාපන ඇමතිවරු මර නින්දේය.

පාසැල් දරුවනට රටේ ඉතිහාසය විකෘති කර කියාදීම තරම් වරදක් තවත් නම් නැත.

තමන්ගේ වටිනා ඉතිහාසය මෙසේ වෙනත් අය පැමිණ කෙලෙසීම ගැන සිංහලයාට වගේ වගක් නැත.

ඇමරිකාව, ඕස්ත්‍රේලියාව වැනි රටවලට ඇත්තේ වසර 200ට එහා ගිය ඉතා  කෙටි ඉතිහාසයකි (අපේ වටිනා ඉතිහාසය වසර 2500ට වඩා පැරණිය). නමුත් ඔවුහු තම ඉතිහාසය ‘පණ’ මෙන් රකිති.  කිසිවෙකුට එය විකෘති කිරීමට ඉඩ නොදෙති.

දැනුවත්ව ඉතිහාසය විකෘති කිරීම ඒ රටවල සිර දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් විය හැක.

නාද්සි යුධ අපරාධ, යුදෙව්වන් මැරීම සිදු  නොකළේය ආදිය කීම යුරෝපයේ සිර දඬුවම් විදින බරපතල වරදකි.

ඒ, ඉතිහාසය ඒ තරම් බරපතල ලෙස එම දියුණු රටවල සලකන නිසාය. අවුරුදු 2000ට වඩා පැරණි දෙවානම්පියත්තිස්ස රජතුමා සමයේ ඉදි කල ගල් කුළුණු, සඳකඩ පහන් පවා අදත් නැගෙනහිර පළාතේ වනාන්තර ඉඩම් වල නිරන්තරයෙන් හමුවේ. ඒවා සංරක්ෂණය කිරීමට වත් අප කිසිම ක්‍රියාමාර්ග නොගනිමු.

බෙදුම්වාදින් රාවණා සංකල්පය ගෙන එන්නේ විග්නේස්වරන්ගේ සහ මෙම මහාචාර්ය වරයාගේ මතය – එනම් සිංහලුන්ට පෙර මේ රටේ ද්‍රවිඩයන් සිටීහ සහ සිංහලයා පැවතෙන්නේ දෙමළ අයගෙන්ය යන්න ඔප්පු කිරීමටයි. නමුත්, අද රාවණා සංකල්පය මේ රටේ ප්‍රවර්ධනය කරන්නේ දෙමළ අයටත් වඩා සිංහලුන්ය.

ඊනියා දෙමළ රජුන්ගේ එකම ශිලා ලිපියක්, ගල් කුළුණක් හෝ වෙනයම් පුරා විද්‍යාත්මක සාක්ෂියක් උතුරේ හෝ නැගෙනහිර හමුවී නොමැත. ඒ මන්ද, උතුරේ දෙමළ කිසිම පිළිගත් දෙමළ රාජධානියක් නොතිබුණු බවයි 1980 මුල් භාගය වන තුරු ශ්‍රී ලංකාවේ සහ ලෝක ඉතිහාසඥයන් විසින් පිළිගෙන තිබු කරුණ වුයේ.

‘අනුරාධපුර යුගයේ ආරම්භයේ සිට මහනුවර යුගයේ අවසානය දක්වා වූ මේ දීර්ඝ ඓතිහාසික කාලපරිච්චේදයේ කිසිම අවස්ථාවක යාපනය අර්ධද්වීපයේ හෝ ඒ අවට ස්වාධීන ද්‍රවිඩ රාජ්‍යයක් නොපැවතී ඇත’ – මහාචාර්ය සිරිමල් රණවැල්ල.

1983 අර්බුදයත් සමඟ ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය විකෘති කිරීමේ මහා දෙමළ සටන ඇරඹුණි. හොඳම උදාහරණයක් වනුයේ මහාචාර්ය කතිරගේසු ඉන්ද්‍රපාලයි. මොහුගේ PhD උපාධිය සඳහා වූ ග්‍රන්ථය (1960 ගණන් වල පළ කල) කියවීමේදී විද්‍යාමාන වනුයේ 6 වන පරාක්‍රමබාහු රජතුමා (1412 – 1467) කෝට්ටේ සිට යාපනය මුලුමනින්ම පාලනය කල බවත්,  යාපනය සිංහල රාජ්‍යයට අයත් වූ බවත්ය. මොහුගේ එකී පොත  පැවසුයේ මෙම පරාක්‍රමබාහු රජු යාපනය පාලනය කරන අවධියේ කයිට්ස් දුපතේ ඉතා වැදගත් නාවික මධ්‍යස්ථානයක් පවත්වාගෙන ගිය බවයි. නමුත්, 1983න් පසු මෙම ඉන්ද්‍රපාල මහාචාර්යවරයා තදබල  ඊළාම්වාදියෙක් වී තමන්ගේ කලින් පර්යේෂණ තමන් විසින්ම මොට කරගත්තේය. ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය විකෘති කිරීමේ ක්‍රියාදාමයේ තවත් තදබල ද්‍රවිඩ පුරුකක් වුයේ ජාත්‍යාන්තර නිතීඥ සචි පොන්නම්බලම්ය. මොහුගේ The National Question and the Tamil Liberation Struggle (1983) පොතෙන් ඔහු ශ්‍රී ලාංකික ඉතිහාසය විකෘති කළා පමණක් නොව ඔහුගේ දෙමළ ජාතිවාදය ඉතා මොනවට නිරුපනය කරන ලදී.

ලන්දේසි ආණ්ඩුකාර සිමන්ස්

මේ නව ද්‍රවිඩයන් සතුටු කිරීම සඳහා එවකට වූ ලන්දේසි ආණ්ඩුකාර සිමන්ස් තේසවලාමේ නීති සංග්‍රහය 1706  දී පිළියෙළ කළේය.

ලන්දේසි ජාතික ජෑන් පයිරස් මෙය දෙමළ භාෂාවට පරිවර්තනය කරන ලදී.

බ්‍රිතාන්‍ය පාලන සමයේදී මෙම තේසවලාමේ නිතිය දිගටම ක්‍රියාත්මක විය. ශ්‍රීමත් ඇලෙක්සැන්ඩර් ජොන්ස්ටන් තේසවලාමේ නිතී සංග්‍රහය ඉංග්‍රීසී බසට පරිවර්තනය කරන ලදී. 

මුල් යුගයේ තේසවලාමේ නිතීය යාපනයට පමණක් ක්‍රියාත්මක වූ බවක් පෙනේ. එවිට යාපනය යන වචනය එම නිතී සංග්‍රහයේ ප්‍රධාන යෙදුම වූ අතර උතුරු පළාත යන්න එහි සඳහන් නොවීය.

සිවගනලිංගම් එදිරිව සුන්දරලිංගන් (1988)සුවිශේෂී නඩුවකි. එවකට අගවිනිසුරු ශර්වානන්ද  (ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ) තීන්දු කළේ මෙම නීතිය (තේසවලාමේ) යාපනයට පමණක් නොව මුළු උතුරු පළාතටම අදාළ වන බවයි.

එවිට රටේ ජනාධිපතිවරයා වුයේ JR ජයවර්ධන මහතාය. ඔහුට මෙම ‘නව නිතීය’ වෙනස් කිරීමට අවශ්‍ය නොවීය.

ශර්වානන්ද විනිසුරුතුමා වැඩිදුරටත් සඳහන් කලේ ශ්‍රී ලංකාවේ කොතැනක ජීවත් වුවද  උතුරු පළාතේ වැසියෙක් නම් ඔහුට හෝ ඇයට මෙම  නීතිය (තේසවලාමේ) බලාත්මක වන බවයි.  

උතුරු පළාත සමඟ සමීප සබඳතාවක් පවත්වාගෙන ගිය බොහෝ කොළඹ පදිංචි දෙමළ ජනයාට (උදා: වැල්ලවත්තේ, මට්ටක්කුලියේ) මෙය ප්‍රතිලාභයක් විය.

මෙය ගරු අධිකරණය මඟින් නව නිතී සැකසීමක් යයි (case law) කෙනෙකුට සාර්ථක ලෙස වාද කල හැක.

නිතී (පනත්) සෑදීමේ වරම ඇත්තේ උත්තරීතර පාර්ලිමේන්තුවට පමණි. පනත් මඟින් ගරු අධිකරණය විසින් නිර්මිත  case law යටපත් කර දැමිය හැක.

මෑත නඩු නීති තීන්දු,  1988 න් පසු,  පෙන්නුම් කරන්නේ සමහර විට තේසවලාමේ  නීතිය චංචල දේපළවලට අදාළ වන බවයි.  මානික්කසාගර් එරෙහිව කන්දසාමි නඩුවෙහි මෝටර් රථයක්  පවා මෙම නිතීයට නතු කරන ලදී.

•  පුර්ව නිදහස් කිරීමේ අයිතිය (right of pre-emption) දැන් යාබද ඉඩම් හිමියන්ට ද අදාළ වන බවක් පෙනේ

මෙයද, සිංහලයනට විශාල ප්‍රශ්නයක් බව නොපෙනේ.

නැවතත් – නව පනත් සම්මත කිරීමෙන් හෝ පවත්නා පනත් සංශෝධනය කිරීමෙන් දැනට පවත්නා නිතී වල ඇති අඩුපාඩු, අසාධාරණකම් රජයනට වෙනස් කල හැක.

තේසවලාමේ නිතීය අහෝසි  කිරීමට TNA සහ විග්නේස්වරන් එකඟ විය යුතුයි. නැතනම්, ඔවුන් මේ රටේ සිංහල, මුස්ලිම් සහ ඇතැම් දෙමළ ජනයාට (විශේෂයන්ම වතුකරයේ) ජනයාට ද්‍රෝහී වුවන් ලෙස ඉතිහාසගත වනු ඇත.

අඩුම තරමින් එකී සුවිශේෂී 1988 නඩු තීන්දුවට පෙර පැවති ලන්දේසි/ඉංග්‍රීසි පාලන කාලවල ක්‍රියාත්මක වූ තේසවලාමේ නීතියට නැවත යාමට හෝ ඔවුන් එකඟ විය යුතුය (තේසවලාමේ බලපාන්නේ මුළු උතුරු ප්‍රදේශයටම නොව යාපනයට පමණක් ලෙස).

ගරු ශර්වානන්ද උගත් විනිසුරුතුමා විසින් 1988 හඳුන්වා දුන් තේසවලාමේ අර්ථකථනය මහ ජාතිය වන සිංහලයාට, සුළු ජාතියක් වන මුස්ලිමානුවනට සහ වතුකරයේ ද්‍රවිඩයනට තදබල අසාධාරණයකි.

නිතීය සෑදීමේ සහ සංශෝදනය/වෙනස් කිරීමේ පරම වගකීම ඇත්තේ පාර්ලිමේන්තුවටය. මන්ද, රටේ මහජනතාව නියෝජනය වන්නේ පාර්ලිමේන්තුව මඟින් මිස වෙනත් කිසිම ආයතනයකින් නොවන නිසාය. නියම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යනු එයයි.

නැඟෙනහිර පළාතට තේසවලාමේ  නීතිය අදාළ නොවේ. එබැවින් නැගෙනහිර පළාතේ ඕනෑම නිශ්චල දේපලක් සිංහලයන්ට නිදහසේ සහ පහසුවෙන්, කෙලින්ම මිලදී ගත හැකිය. ඔවුන් මඩකලපුවේ, ත්‍රිකුණාමලයේ, මුතුර්, සාම්පුර් හි  ඉඩම් මිලදී නොගන්නේ මන්ද?

මේවායේ සිංහලයන් අද දිනට වඩා සිටියේ නම් අම්පිටියේ සුමනරතන හිමි වැනි හිමිවරුනට බියක් සැකක් නොමැතිව එම ප්‍රදේශවල වැඩ වාසය කල හැකි වේ.

තේසවලාමේ සිංහලයන්ට උතුරේ ඉඩම් මිලදී/බද්දට ගැනීමට බාධාවක් නොවේ

සීමිත අවස්ථා වලදී හැර – ඉහත තේසවලාමේ අවස්ථා 2 හෝ 3 (ඉහත i, ii සහ  iii), උතුරේ ඉඩම් මිලදී ගැනීමට සිංහලයන්ට විශාල බාධාවක් නොමැති බව මෙම නිතී හැදැරීමේදී පෙනේ. බාධාවක් තිබේ  නම් එය සිංහලයාට පමණක් නොව තේසවලාමේ  ප්‍රතිලාභ නොලබෙන ද්‍රවිඩයනට ද, මුස්ලිමානුවනටද බලපායි.

නැවතත් – සිමන්ස් තුල කිසිදු ජාතිවාදී අදහසක් නොවීය. ඔහුට අවශ්‍ය වුයේ තව තවත් ද්‍රවිඩ ජනයා කොරමැන්ඩල් වලින් යාපනයට ආගමනය කර වීමටය – යාපනයේ සාරවත් දුම්කල වැනි වගාවන් සඳහා. ඔවුන් දිරිමත් කිරීමට ඔවුනගේ එම දකුණු ඉන්දීය නිතී කොටස්  හෙතෙම ශ්‍රී ලංකාවේ ස්ථාපිත කළේය.

නැවතත් – වතුකරයේ ද්‍රවිඩයනට කිසිදු තේසවලාමේ ප්‍රතිලාභයක් හිමි නොවේ.  මේ සම්බන්ධව CWC, NUW මේ සම්බන්ධව හඬ නොනගන්නේ ඇයි?

ඉන්දීයාවෙන් මෙරටට ආනයනය කරන ලද වතු කම්කරුවන්

මෙම තේසවලාමේ නිතීය ගෙනෙන විට (1706) උඩරට ද්‍රවිඩයන් (Up Country Tamils) කියා කොටසක් මෙහි නොවීය. ඔවුන්ව ශ්‍රී ලංකාවට ගෙන්වන ලද්දේ (නැවතවරක් දකුණු ඉන්දියාවෙන්) බ්‍රිතාන්‍යයෝය. ඒ 1815 උඩරට ගිවුසුමෙන්ද අනතුරුවය; 1860 න් පමණ පසු මේ දකුණු ඉන්දීය ද්‍රවිඩ ආගමනය විශාල ලෙසින් ඇරඹුණි. 

1964 අත්සන් තබන ලද සිරිමා – ශාස්ත්‍රී ගිවුසුම එන තුරු පසුගිය 20 වෙනි ශත වර්ෂයේදී ‘කල්ලතෝනින්’ වශයෙන් හඳුන්වනු ලැබූ දකුණු ඉන්දීය ද්‍රවිඩයන් ඉතා විශාල ලෙස ශ්‍රී ලංකාවට හොරෙන් පැමිණ මෙහි පදිංචි වුහ (එවිට ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථිකය ආසියාවෙන් දෙවෙනි වුයේ ජපානයට පමණි). ඔවුන්ගෙන් ඇතැමෙක් මේ රටේ අති  සාර්ථක ව්‍යවසායකන් බවට පත් වුහ. ප්‍රභාකරන්ගේ පියා (ඔහු කේරල වැසියෙකි) පවා මෙරටට හොරෙන් පීනා පැමිණියෙකි.  

මෑත කාලයේද  මෙරටට හොරෙන් සංක්‍රමණය වන්නන් නිසා සිංහල ජනගහනය අඩු විය. ද්‍රවිඩ සහ මුස්ලිම් ජනගහණයන් වර්ධනය විය.

මාළු අල්ලන ධීවරයන් මෙන් පෙනී සිටිමින් දකුණු ඉන්දියාවෙන් ද්‍රවිඩයෝ පැමිණ මෙරට පදිංචි වෙන බවට වාර්ථා පළවී තිබුණි. මේවා සංවිධානාත්මකව කරන උතුරේ දේශපාලඥයෝ  සිටි බව නොරහසකි. වීසා ලබාගෙන මෙරටට පැමිණ නික්ම නොගොස් සිටින දකුණු ඉන්දියානු ද්‍රවිඩයෝ, මාලදිවයින්, පාකිස්ථාන් වැසියන් පිළිබඳව වාර්ථා පුවත් පත් වල නිරතුරුව පළවී තිබුණි. මෙවැනි අයට මෙහි ජීවත් වීමට ඉඩ නොදිය යුතුය.

විශාල පමණින් මුදල් හොරට දී නොරටුන් ආගමන විගමන දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ශ්‍රී ලාංකීය විදේශ ගමන් බලපත්‍ර ලබා ගෙන ඇති බවට ප්‍රවෘති ශ්‍රී ලංකාවේ මාධ්‍යවල/සමාජ මාධ්‍යවල පලවී තිබේ.   

1987 අත්සන් තබන ලද ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා ගිවුසුම නිසා ශ්‍රී ලංකාව 13වන සංශෝධනය ක්‍රියාත්මක කිරීමට බැඳී සිටී   යන ව්‍යාජ මතයෙහි එල්බ ගෙන සිටින්නන්ට පැවසිය යුත්තේ එසේ නම් 1964 අත්සන් තබන ලද සිරිමා – ශාස්ත්‍රී ගිවුසුම ක්‍රියාත්මක කිරීමටද ඉන්දියාව බැඳී සිටී යන්නයි. එසේ නම් දහස් ගණනින් වතු දෙමළ සහෝදරවරු, සහෝදරියන් ඉන්දියාවට අදත් ආපසු පිටත් කර යැවිය යුතු වේ.

Ceylon Diary – SBPC Official Channel

GEOPOLITICAL CRISIS REPORT 2023-02-12 මෙම සාකච්චාව වයසට ගිය වැඩිහිටි කුඩා දරුවන් සඳහා නොවේ. සමුද්‍ර ආරක්ෂක කටයුතු පිලිබඳ විශ්ලේෂක ඉන්දික සහභණ්ධු මහතා සමග සාකච්චාව මෙහයවිම දෙශාභිමානී සුර්ය වංශ රත්න විභූෂණ පාලිත ආරියරත්න විසින්. සිංහලේ දිනපොත යුටියුබ් – YouTube චැනලයේ වීඩියෝ සදහා කතෘ අයිතිය ලබාගෙන ඇති බැවින් ඒවා නැවත යුටියුබ් – YouTube ඔස්සේ පල කිරීමෙන් ඔබගේ යුටියුබ් – YouTube චැනලයට ප්‍රකාශන හිමිකම් අයිතිය(YouTube Copyright Strikes) ලැබිය හැකි බව කරුණාවෙන් සලකන්න. Since Ceylon Diary TV has obtained the copyright to YouTube channel’s videos Please note that re-uploading them on YouTube gives you ”YouTube Copyright Strikes”. Copyright :Ceylon Dairy (සිංහලේ දිනපොත)

C. Wijeyawickrema, LL.B., Ph.D.

දැන හෝ නොදැන ලංකාවේ අගමැතිවරු/ජනාධිපතිවරු දමිළ බෙදුම්වාදයට ඉණිමං බැඳීම

Link between the Indian Railway Zones and the 13-A?

හැඳින්වීම

කොමියුනිස්ට් ගොරිල්ලා  නිදහස් සටනත්, භූමිපුත්‍ර දේශප්‍රේමී ව්‍යාපාරයත් නිසා මැලේසියා බ්‍රිතාන්‍ය කොලනිය හැර යාමට සිදුවූ දමිළයෙක් ලෙස චෙල්වනායගම් ලංකාවට ආවේ (1940s) දකුණු ඉන්දියානු පල්ලිය හරහාය. පසු කාලයක කුඹුරු පණතට විරුද්ධ වුනත්, ලංකාවේ මාක්ස්වාදී ව්‍යාපාරය ඔහුට ක්ෂේම භූමියක් විය. කොසොවෝ, පකිස්ථාන් බෙදුම්වාදී උපනතීන් දුටු ඔහු, 1921/23 කාලයේ අරුණාචලම් පොන්නම්බලම් විසින් ආරම්භකල දෙමළ  ජාතිවාදී සටනට නව මුහුණුවරක් දුන්නේය. 1911 දී අරුණාචලම් විසින් මලබාර් ඉන්හැබිටන්ට් වෙනුවට ලංකා දෙමළ යයි ද්‍රවිඩ ජන කොට්ඨාශයේ නම වෙනස් කර ගත්තේ ඔහු ජන සංඛ්‍යා (census) දෙපාර්තමේන්තුවේ ලොක්කෙක් වූ විටය.

මැනිං ආණ්ඩුකාරයාගේ උසිගැන්වීමද මත එතෙක් පැවති මුළු රටේම සමබර නියෝජනයක් යන ඉල්ලීම (සමසමාජකාරයින්ගේ සමතැන පනහට-පනහ කතාව?) වෙනුවට, උතුර නැඟෙනහිර දෙමළ නිජබිමක් තිබෙනවා යයි චෙල්වනායගම් කියා සිටියේය. සිංහලයා බිහිවූයේ  දෙමළා ගෙන් යයි විග්නේශ්වරන් විසින් මෙම මිථ්‍යාව දැන් 2023 වනවිට අප්ඩේට් කර ඇත.

මෙම මිථ්‍යාවට හොඳම සක්කය ගසා දුන්නේ බණ්ඩාරනායක (1957) හා ඩඩ්ලි (1965) විසින්ය. මේ නිසා දැන් රනිල් මහතා පැටලී ඉන්නා 13-A පඹගාලේ මුල් ගවයින් ඒ දෙන්නාය. ඉන්දියන් නිලධාරීන් ලියූ 1988 13-A පලාත් සභා මර උඟුලේ දෙමළ  නිජ භූමියට <දුම් රිය ප්‍රදේශ> (railway regions) වශයෙන් අළුත් ඉඩම් වර්ගයක්ද අතුලත් කර තිබේ. 13-A වනාහි ඉන්දියාවේ මුස්ලිම්-හින්දු බෙදීම නීතිගත කල, 1935 ඉන්දියන් ආණ්ඩු පණතේ (Government of India Act of 1935) අවතාරයය.

අවිචාර සමය

මෙම ඉතිහාස කතාව අපක්ෂපාතීව, දැනට වාර්තාගතව තිබෙන සත්‍ය තොරතුරු පදනම් කරගෙන ලියනවා නම් වත්මන් හා අනාගත පරම්පරා යූටියුබ් දමාගෙන කරණ මෝඩ හා අර්ධ සත්‍ය ප්‍රකාශ වලින්  මුදවා ගත හැකිය. (අභිෂේකා කෙළීගේ හා බෲනෝගේ <ශාස්ත්‍රීය සංවාද> එක් උදාහණයකි). එවැනි ජාතික සේවයකට (යුතුකමකට) දැනට ඇති එකම මාධ්‍යය ලංකාවෙබ් වෙබ් අඩවිය පමණයයි මට සිතේ. මෙම ලිපියේ විෂය පථය බෙදුම් වාදයට රටේ සිංහල හා බෞද්ධයයි කියාගන්නා කළු සුද්දන් විසින් දුන් <තල්ලුව> වාර්තා කිරීමට සීමාව ඇත. එහෙත් මේ අය බුදු දහමේ හැඳින්වෙන <පංචස්කන්ධ> වශයෙන් සිය දේශපාලනයේදී හැසිරී ඇති ආකාරය ලැජ්ජා සහගතය. පුද්ගලික වාසිය සඳහා එකිනෙකාගේ බෙලි කපා ගැනීම්, කෲර හා පහත් හැසිරීම් හා ඒ නිසා රට ජාතියට සිදුවූ විනාශය ගැන ඉදිරියේදී වාර්තා කිරීමට සිතා සිටිමි. එය සර්  ජයතිලකව ඉන්දියාවට තල්ලු කිරීමේ සිට, මිසිස් B ගේ පුරවැසිභාවය තහනම් කිරීම, ඇයට පඩි නැඟීමට නොහැකි බව දැන දැනත් චන්දෙට නොමිනේෂන් දීම සඳහා කොළඹ නගර සභාවේ උඩතට්ටුවේ ශාලාවක් සූදානම්කර, ඇය උඩතට්ටුවට ගිය පසු එහි විදුලි සෝපානය ක්‍රියා විරහිත කොට, එහි යතුර හංගා,  ඇය අමාරුවෙන් පඩිපෙල බහින විට එය වීඩියෝ කර කැත සින්දු පද දෙකක් සමඟ එය ප්‍රචාරය කිරීම මොන තරම් වනචාරී, පහත් දුෂ්ඨ ක්‍රියාවක්ද?  මෙය අගමැති ප්‍රේමදාස විසින් අනුමත කලේ නැද්ද?

පන්සල හා බෙදුම්වාදය

මෙම හැඳින්වීමේ කොටස අවසාන කිරීමට පෙර පෙන්වා දියයුතු තවත් කරුණක් නම් පන්සල් හා, රටේ ජාතියේ මුර දේවතාවුන් ලෙස සැලකෙන හාමුදුරුවරුවරුනුත්, දෙමළ හා ඉස්ලාම් අන්තවාදීනුත්, එකම කාසියක පැති දෙකක් නොව යින්-යැන් තාලයේ  සංසිද්ධීන් දෙකක් බවය. මින් අදහස් වන්නේ යම් දේශපාලන පංචස්කන්ධයක් ඕනෑවට වැඩියෙන් සීමාව ඉක්මවා කඹ වැනි පිරිත් නූල් අතේ බැඳගෙන <බෞද්ධ ක්‍රියා> කරට ගෙන ඉන්නවා නම් ඔහු හෝ ඇය දෙමළ බෙදුම්වාදයට (හා ඉස්ලාම් චන්ද පෙරේත කමට?) රහසින් උඩගෙඩි දෙන්නෙක්ය යන්නය. එක් අතකින් මෙය මේ දේශපාලකයින් සිංහල බෞද්ධයින්ට සළකන්නේ සමහර පිරිමි හිත හොඳ ගෑණුන්ට සළකණ ආකාරයටය යන ග්‍රාම්‍ය කියමනට සමානය. මෙම මතයට ඕනෑතරම් නිදර්ශණ තිබේ.

මොවුන් මෙසේ කිරීමෙන් බුද්ධ ශාසනය ඩබල්- ට්‍රෙබල් ජෙපඩියකට (අකරතැබ්බයකට, jeopardy) අසුවිය. 9 වෙන වගන්තිය නිස බුදු සසුනට ලැබුණ කෙංගෙඩියක් වත් නැත. එහෙත් ඇමෙරිකන් ජනාධිපති කාටර්, දකුණු ඇමෙරිකන් බිෂොප් ඩෙස්මන්ඩ් ටුටු පමණක් නොව දලයි ලාමා පවා සිංහලයින් සුළු ජනවර්ග වලට හිරිහැර කරණවා යයි ප්‍රකාශ කලේ මේ 9 වෙනි වගන්තිය ගැන මහාවංශ විරෝධීන් ලෝකයට දුන් වැරදි ප්‍රචාරණය නිසාය. අනිත් අතට බුද්ධ ශාසන අමාත්‍යාංශයක් නිසා සිදුවූයේ ගමේ පන්සල් වලට දායකයින්ගෙන් ලැබෙන ආධාර ඇනහිටීම, නිලධාරින් මුදල් ආධාර මඟින් පන්සල් පාලනය කිරීම හා ඒ නිලධාරින් පන්සල් පිළිඹද විස්තර බෝන් අගේන් පාස්ටර්ලාට සපයාදීම වැනි හානිය. දුප්පත් පන්සල්වල නායක හාමුදුරුවරු ngo ගොඳුරු (ටාගට්) විය.

*5. අගමැති/ජනාධිපති ජේ. ආර්. ජයවර්ධන (1977-1989)

මෙවැනි පසුබිමක් යටතේ රටේ මිනිසුන් පාන් පෝලිම්වල සිටිනවා නවත්වන්නට හා ධර්මිෂ්ට සමාජයක් ගොඩනගන්නට, 1947 සිටම සේනානායක දේශපාලන බලපරාක්‍රමයට යටවී සිටි JRJ, 1977 අගදී අගමැති වුයේ හයෙන් පහක මන්ත්‍රී ආසන සංඛ්‍යාවක් දිනාගෙනය. ඔහු අතගැසූ හැම දෙයක්ම විනාශයෙන් කෙළවරවූයේ කුවේණිගේ සාපය නිසාද?

මෙහි පහළින් තිබෙන්නේ ඔහුගෙන් ඇරඹී, ඔහු විසින් දේශපාලනයට ගෙනා ඔහුගේ බැනා කෙනෙක්වන රනිල් මහතා ගෙන් අවසාන වන (1977-2023) මෙම ලිපියේ අවසාන කොටසය.

ලංකාවේ ගාන්ධි හා ලංකාවේ මෝසස්

ගාන්ධි මෙන් චන්ද වේදිකාවේ ඉඳගෙන, බෞද්ධ දර්ශණ මහාචාර්ය W.S. කරුණාරත්න මහතා ලවා ධර්මිෂ්ඨ සමාජයක් කතාව රට පුරා පතුරවමින් JRJ විසින් රටට කල විනාශය අදහා ගැනීමට පවා අසීරුය. රනිල්ගේ පවුලේ ඥාති බිෂොප් ලක්ෂ්මන් වික්‍රමසිංහ කී පරිදි චෙල්වනායගම් දෙමළ ජනයාගේ මෝසස් නම් සිංහල ජනයා JRJ ට මුලාවුනේ ඔහු පරණ යැන්කි ඩිකී නොව පරිණතවූ ගාන්ධි අවතාරයක් යයි සිතාය.

ඔහුගේ නොයෙක් ක්‍රියා හා ඔහු රටට ගෙනා මත්ස්‍ය න්‍යාය (ලොකු එකා පොඩි එකා ගිල ගැනීම, තමන්ගේ ආරක්ෂාව තමන් විසින්ම සපයාගත යුතුය යන කැලෑ නීතිය) ගැන කතා කිරීමට මේ අවස්ථාව නොවේ. ගව මුත්‍රා බොන මොරාජි දේසායි සමඟ ඉන්දිරා ගන්ධිට හා ඇගේ පුතාට අපහාස කරමින් ඔහු ඉන්දියාව  හතුරෙක් කර ගත්තේය. අන්තිමේදී ඔහු පන්දම් ඇල්ලු ඇමෙරිකාව ඔහුව අනාථ කලේය. මේ නිසා රජිව් ගාන්ධි නම් කොළු ගැටයා ඉදිරියේ දණගසන්නට ඔහුට සිදුවිය.

මෙම ගිවිසුම පසුකාලීන රනිල්ගේ 2002 (CFA) සටන් විරාම ගිවිසුම මෙන් පිටපතවත් නොකියවා අත්සන් කල බව සිතෙන්නේ එහි දුම්රිය ප්‍රදේශ වර්ගයක් ගැන පවා සඳහන් වන නිසාය. මුල් ගිවිසුමවත්, 13-A වත් ස්වාභාවික නීතිය (principles of natural justice) අනුව අවලංගු වන ක්‍රියාය. මන්ත්‍රීලාගේ චන්දය ගත්තේ බලහත්කාරයෙනි. සමස්ත ක්‍රියාදාමයම නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිළිඹද ගිනස් වාර්තාවකි. එපමණක් නොව ගිවිසුමේ කොන්දේසිවත් ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඉන්දියාවට නොහැකි විය.

JR විසින් රටබේරා ගැනීම

නාවික හමුදා භටයාගේ ප්‍රහාරයෙන් මරණයෙන් ගැලවී යන ගමන් ටැමිල්නාඩ් වලදී 13-A ගිවිසුම ගැන රජිව් ගාන්ධි කියා සිටියේ ලංකාවේ දමිළ ජනයාට ටැමිල්නාඩ් වල අයටවත් නැති තරම් බලතල ඔහු විසින් ලබාදුන් බවය! අනිත් අතට ඔහු කල සියළුම අඥාන ක්‍රියා අතරින් මෙම ක්‍රියාව තුලින්ම ඔහු විසින් රට බේරා ගැනීමද සිදුවිය. එය නම් යම් විධියකින් මහළු ඔහු ඒ අවස්ථාවේ රජිව් නම් කොළුගැටයා ඉදිරියේ දණ නොගැසුවා නම් ඉන්දියන් හමුදා උතුර නැඟෙනහිර අල්ලාගෙන, බංගලාදේශ උදාහරණය මෙන් ලංකාවේ දෙමළ <රටක්> පාදා ගැනීමට අත්තිවාරම දමා යනවා යන කරුණය. 13-A හරහා ඊළමට වක්කඩ කඩා ගෙන යාම වැලැක්වීම සඳහා එසේ තම දේශපාලන ආත්ම ගෞරවය පාවා දෙන ගමන් එම හැසිරීමට හිලව්වක් වශයෙන් රට වෙනුවෙන් යම් ආරක්ෂාවක් කපටි ඩික්ෂිට්ලා ගෙන් ආපසු ලබා ගන්නට ඔහු ක්‍රියාකලේය. සමහර විට ඊළම ඉන්දියාවටද තර්ජනයක් වන බව ඔවුන් දැන සිටියා විය හැකිය. දැන් 2023 දී රනිල් විසින් 13-A සම්පූර්ණයෙන්ම බලාත්මක කරණවා කියන්නේ JR විසින් මෙසේ ලබාගත් ආරක්ෂණ ආවරණ ඉවත් කිරීමටය.

අවාසනාවන්ත සිද්ධිය නම් 2009 මැයි යුද ජයග්‍රණයෙන් පසු මහින්දගේ උපදේශකයා තානාපති වශයෙන් දයාන් ජයතිලක ජිනීවා ගොස් 13-A+ ක්‍රියාත්මක කරනවා යයි ප්‍රකාශ කිරීමය. මෙය හසලක වීරයා වැනි ජාතිය වෙනුවෙන් ජීවිතය පිදූ දහස් ගණන් අමු අමුවේ ක්‍රිස්තියානි, මාක්ස්වාදී, මේ යුද්ධය නම් කවදාවත් දිණන්න බෑ යයි කී පිරිසේ අයෙක් විසින් එක වාක්‍යයකින් සිදු  කල මහා පාවාදීමකි. ජීනීවා යැවීමට නුසුදුසුම පුද්ගලයා වන දයාන්ව ජීනීවා යවා මහින්ද රටට කරවා ගත් (පසුව දයාන්ව තනතුරෙන් පහ කලත්) හානිය සදාකාලිකය.

බෙදුම්වාදයට රුකුලක් වශයෙන් ඔහුගෙන් සිදුවු තවත් දෙයක් නම් පාර්ලිමේන්තු චන්ද ක්‍රමය වෙනස් කිරීමය. දිස්ත්‍රික් හා මනාප සූත්‍ර මඟින් සුළු ජනවර්ගවලට කැබිනට් ඇමතිකම් පවා කේවල් කිරීමට බලයක් හිමිවිය. මෙය 1940 ගණන්වල ගෙනා සමබර නියෝජනය යන ඉල්ලීම දෙසට යෑමක් වැනිය. 1965 දී ITAK පක්ෂය ආණ්ඩුවක් පිහිටුවන්නේ කුමණ සිංහල පක්ෂයද යන්න තීරණය කලා වැනිය. 

මෙහි බරපතලකම තේරෙන්නේ පාර්ලිමේන්තූවේ එක චන්දයකින්  බලවත් විධායක ජනාධිපතිව කොට උඩ යවන්නට ඉඩකඩ උදාවීමය. 113+1 යනු එයය. විධායක ජනධිපති ධූරය නිසා නොවේ නම් 30 අවුරුදු යුද්ධය අවුරුදු 3 කින් නිමකරන්නට හැකිවන්නේ නැත. පාර්ලිමේන්තුවේ සුළු පක්ෂ වලට ඇති ආසන සමඟ මන්ත්‍රීන් 114 ක් සිටියොත් ජනාධිපතිගේ අය වැය යෝජනා පරාජය කල හැකිවේ.

*6. ජනාධිපති R ප්‍රේමදාස (1989-1993)

ඉහතින්  සඳහන්කල දිස්ත්‍රික් හා මනාප චන්ද ක්‍රමය යටතේ දෙමළ හා මුස්ලිම් පක්ෂවලට ලැබෙන  වාසිදායක තත්වය, ප්‍රේමදාස විසින් තවත් වැඩිකර දුන්නේය. දිස්ත්‍රික් මන්ත්‍රී ලැයිස්තුවේ යම් පක්ෂයක් විසීන් ලබාගතයුතු අවම චන්ද ප්‍රතිශතය 12.5% සිට 5% දක්වා අඩුකරණ ලෙස අශ්‍රොෆ් කල යෝජනාවට ඔහු එකඟවූයේ මුස්ලිම් චන්ද ලබාගනීමටය. ෂොපින් බැග් එකක ඇඳුම් දමාගෙන දකුණට ආ රිෂාඩ් බතියුර්දීන් හැම ආණ්ඩුවකම වෙළඳ, කර්මාන්ත වැනි ප්‍රධාන අමත්‍යධූර හා ආයතන ලබාගන්නේ ඔහුගේ කුඩා පක්ෂයට ලැබෙන ආසන කීපයේ කේවල් කිරීමට ඇති ශක්තිය නිසාය.

ඔහුගේ ජනාධීපති චන්දයට කලින් 16 වන සංශෝධනය හරහා ප්‍රේමදාස කල තවත් පාවා දීමක් නම් දෙමළ භාෂාව උතුරු නැඟෙනහිර රාජ්‍ය භාෂාව කර, අනිත් පලාත් හතේ සිංහල හා දෙමළ රාජ්‍ය භාෂා කිරීමය. මේ නිසා උතුරට යන නිතීඥයෙකුට උසාවියේ ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් වත් කතා කරන්නට නොදීමට මහේස්ත්‍රාත් කෙනෙක් තීරණයක් ගත්තේය. සාමාන්‍ය සිංහල ජනයා මේ නිසා විඳින හිරිහැර මඩකලපුව මංගලාරාමයේ අම්පිටියේ සුමනරතන හිමියන් විසින් පෙන්නා දෙමින් සිටී. බොදු බල සේනා සංවිධානයේ ඥානසාර හිමියන් මූලිකවු එක රටක් එක නීතියක් කොමිටිය ඉදිරියේ ශාක්ෂිදුන් සිංහල අය සුළු ජාතිය වශයෙන් තමන්ට ලොකු කුඩා දෙමළ හා මුස්ලිම් නිලධාරීන්ගෙන් සිදුවන හිරිහැර  පෙන්වා දුන්නේය.

ප්‍රේමදාස විසින් සිහි විකල්ව මෙන් කල ක්‍රියා ඉදිරි ලිපියකින් වාර්තා කරමි. ඔහු විසින් උතුරු පලාත ප්‍රභාකරන්ට බදුදීමට කල යෝජනාව ප්‍රභාකරන් ප්‍රතික්ෂේප කලේය. මෙවැනිම යෝජනාවක මිසිස් චන්ද්‍රිකාද කලේය.

*7. ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග (1994-2005)

ලංකාද්වීපයේ පෙඩරල් රැජින

රටේ ඉතිහාසය, භූගෝල විද්‍යාව, භාෂාව, ආගම ගැන කිසිදු ඉගෙනුමක්, අවභෝධයක් නොතිබූ ඇය දෙමළ ජනයාට සාධාරණය ඉටු නොකලා යයි සිය පියාට චෝදනා කලේ ඊළම්වාදීන් හා මාක්ස්වාදීන් පිරිවරා ගෙනය. ලංකාවේ සිංහල බෞද්ධ පදනම බිඳ දැමිය යුතුය යන්න ඇගේ සිල්පදය විය. ලංකාව දෙකට නොව කැලි 9 කට හෝ 10 කට කැබලි කරණ පෙඩරල් ප්ලැනක් (Union of Regions)  ඇය විසින් පිළියෙල කලේ  නීලන් තිරුචෙල්වම්, ජී ඇල් පීරිස්,  ජයම්පති වික්‍රම රත්න යන අය සමඟය (මෙම ප්ලැන සැදීමේදී එංගලන්තයේ කොම්පැනියක් දායකවී ඇති බව පෙන්වන සෙනාලි වඩුගේ විසින් ලියන ලද ලිපියක් ලංකාවෙබ් අඩවියේ පලවිය)

LankaWeb – Main elements of New Constitution drafted by British Solicitors in 1994.

The proposal by the British firm was on the request of an entity known as Sri Lanka Peace Support Group formed within the Centre for Policy Alternatives. Guess who members of this group consisted

• Radhika Coomaraswamy
• Sunila Abeysekera
• Sunil Bastian
• Sunanda Deshapriya
• Rohan Edrisinha
• Kethesh Loganathan
• Jehan Perera
• Paikiasothy Saravanamuttu
• Jeevan  Thiagarajah
• Joe William
• Javed Yusuf

ප්ලෑනේ මූලික අරමුණ වූයේ තිරුචෙල්වම්ට නොකිලිටි දෙමළ ප්‍රදේශයක් සාදා දීමය.  මේ සඳහා ඔවුන් යොදාගත් නිර්ණායකය වූයේ පාර්ලිමේන්තු චන්ද කොට්ඨාශය. යම් කොට්ඨාශයක් ඉන්නා සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ජන සංඛ්‍යා ප්‍රතිශතය අනුව පලාත් නවය පෙඩරල් ඒකක ලෙස කඩා ගොණු කරණු ලැබේ. මෙම බෙදීම දක්වන රහස් ප්ලැන අහම්බෙන් මට හමුවිය. එයට අදාල ලිපියේ ලින්ක් එක මෙහි පහතින් ඇත.

LankaWeb – Mrs. Chandrika’s ‘conspiracy’ to balkanize Sri Lanka (නොහොත් මළවුන්ගෙන් නැඟිටිමට සිතන නීලන්-GL- ජයම්පති-චන්ද්‍රිකාලාගේ පැකේජ් ඩීල් හොල්මන)

ඉන්දියාවේ පොන්ඩිචෙරි ක්‍රමය මෙන් නොව කාවුන් කැවා මෙන් නොවන මෙම දෙමළ ඒකකය සැදීමට අම්පාර චන්ද කොට්ඨාශය වෙනම ඒකකයක් කිරීමට පවා ප්ලැනට ඇතුලත් විය. මෙම සූත්‍රයේ ඇති භයානක කම නම් ඉදිරියේ දිනක උඩරට දෙමළ-මුස්ලිම් බහුතරයක් ඇති චන්ද කොට්ඨාශවලටද එසේ වෙනම පෙඩරල් ඒකකයක් ඉල්ලා සිටීමට නීතියෙන් අයිතියක් හිමිවීමය. චන්ද්‍රිකාගේ මෙම  පැකේජ් ඩීල් එකට එවකට අගමැතිව සිටි රනිල්ගේ සහයෝගය ලැබුණේය. නමුත් අන්තිමේදී චන්ද්‍රිකා විසින් අළුත් විධායක අගමැති ධූරය ඇයටම තබාගන්නට තීරණය කල නිසා රනිල් ඊට අකමැතිවී පාර්ලිමේන්තුව තුල 2000 ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පත ඉරා ගිනිබත් කරණ ලදී. පණත පැරදුනේ ඉතාමත් සුළු චන්ද ප්‍රමාණයකිනි. ජනයාගේ ඇස්වලට වැලි ගසා මේ කළු සුද්දන් සුද්දියන් රටට කරන්නට ගිය/යන ද්‍රෝහී ක්‍රියා දන්නේ කී දෙනාද? මේ වනවිට 13-A ට කැමත්ත පලකර සිටින ලැයිස්තු මන්ත්‍රී දර්ශන විද්‍යා මහාචාර්ය චරිත හේරත් වැනි  අය පවා මේ ගොඩට වැටීම ඛ්‍යේදජනකය.

ජනාධිපති සිරිසේන-අගමැති රනිල් යහපාලන ආණ්ඩුව විසින් 2018 දී ගෙනා ඔරුමිත්තනාඩු කෙටුම් පත මෙම චන්ද්‍රිකා 1995-2000 පැකේජ් ඩීල් ප්ලැනමය. සිය පරණ ප්ලැන රනිල්ලා විසින් පිළිගැනීම ගැන චන්ද්‍රිකා උදම් ඇණුවාය!

මීළඟ කොටසින් පහත සඳහන් පංචස්කන්ධ ගැන වාර්තා කරමි.

 *8. ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ

*9. ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන

*10. ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ

*11. ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ

Excerpted from volume two of Sarath Amunugama’s autobiography Courtesy Island

Excerpted from volume two of Sarath Amunugama’s autobiography

While tensions were rising between the two communities in 1978 I suggested to my Minister Wijetunga that we should visit the Jaffna peninsula for an inspection tour since Kokavil had a radio transmitter and the Japanese planners were proposing the erection of a TV transmitter also in the same location.

Wijetunga was initially reluctant but after we did the preliminary planning he agreed to my proposal and was warmly commended by the President as other Ministers were increasingly reluctant to go northwards. I had no qualms about this tour because my Kandy and University friend Lionel Fernando was the popular GA of Jaffna. He and his wife Somalatha Subasinghe were well settled there and were living in the GAs historic bungalow.

I found that Lionel had gathered around him several of our Tamil friends from Peradeniya University days. Also the Jaffna Campus had been opened recently and the staff under Vice Chancellor Vidyananthan, who was a long term resident at Peradeniya, had created an academic ambience familiar to us from our undergraduate days. There were many teachers from the South at the Jaffna campus as many permanent positions were made available in the new University.

Remembering our Peradeniya days, Lionel had arranged a Sinhala film festival. Robin Tampoe, a great local film personality who lived in Colombo, had provided a cinema in Jaffna for this event free of charge and the hall was filled to capacity. Wijetunga opened the festival and I gave a speech which was translated into Tamil by Sivananthan, my colleague from Arunachalam Hall, who later joined the SLAS. Siva became GA Galle some years later and was popular with the public there who protested when he was transferred.

We lived for several days in the Governor’s bungalow in Jaffna located within the Fort. Many Northern MPs who officially boycotted our tour came incognito to the bungalow to greet Wijetunga who was on good terms with them and was ever ready to accommodate requests from Parliamentarians for telephone connections.

Many Tamil officers who had worked with him before retirement and had settled down in Jaffna invited us for ‘thali’ meals with crabs, prawns, murunga and white rice which we gobbled up with relish. The SLBC staff in Jaffna and my University friends arranged a special treat for me by inviting me to participate in a temple music festival which featured classical Dravidian music played by a famous group from Chennai.

When we were taken to the Nallur temple premises I was given the signal honour of being hoisted onto the stage to sit with the musicians. From the stage I saw a wonderful sight. Thousands of devotees, particularly young people, were recording the sacred music on their transistor units. It was a sea of hand held transistors which surrounded the stage. Taken aback by this phenomenon which was not seen in the south, I inquired from my friends and was told that a large number of ‘boys’ had gone to the Middle East for employment and had sent back money and equipment to their families.

As a sociologist I realised that Middle Eastern employment was creating a new dynamic among the young Tamils. Earlier they looked on employment in the south, particularly in government service, as their lifeline. Education was the passport to a good life and the privileged Tamils who had lived in the South were happy to forge enduring links with their neighbors.

Southern politicians of both the SLFP and the UNP were making it difficult for them to continue in that spirit as they perceived increasing pressures on them because of their ethnicity. Tamil politicians highlighted these differences and the country was set on a path of confrontation and non-cooperation. The economic links which drew the communities together was based on their dependence on the south. Now those links were being snapped as the Middle East, and later the West, became a better source of income and employment.

Like in the South, the failing economy could not cope with the rising population and its high expectations. The classical ‘push and pull’ known to demography was now in operation and it boded ill for ethnic harmony in Sri Lanka. This was my ‘take away’ from the musical soiree in Nallur. Before long the country was set inevitably on the slippery path of racial conflict. The photograph reproduced in this book of my presence on stage in Nallur is a tragic reminder of the bonds of friendship that we as young undergraduates shared prior to the shooting war which started soon after and lasted for nearly 40 years with irreparable damage to both sides.

The Minister and I then went to Kokavil where both radio and TV masts were erected to transmit to the peninsula as well as the Wanni. It was so well located that we had viewers from the southern tip of South India who were enamored of our entertainment in color TV which contrasted with the dreary black and white instructional programmes of Doordarshan in India.

We also had reports of large scale smuggling of Japanese TV receiver sets to India via Velvettithurai, the smuggling centre of Jaffna fishermen. These were the sea lanes and fishing craft that the LTTE used when they began smuggling arms and fighters to South India and back. Viewed sociologically, it was no coincidence that Prabhakaran was of the Karaiyar or fisher caste which had an affinity to the sea.

Without the sea and sanctuary in coastal villages of Tamil Nadu the LTTE could not have sustained their war. They secured their rear through the sea and the South of India which were Karaiyar territory. The Tamil Vellalas, the equivalent of the Sinhala Goigama, were looked upon with suspicion by the LTTE. Indian RAW operatives also looked for cracks in the LTTE leadership and recruited Mahendraraja (Mahattaya), a Vellala, as their mole in the top leadership of the LTTE.

Lalith Athulathmudali made a bad strategic mistake in refusing the Indian request to interrogate captured LTTE cadres in Jaffna. Due to turf battles, Lalith flew them down after they was captured at sea in northern waters to Colombo. Many of The LTTE captives committed suicide. It was alleged that the cyanide was given to them by Mahattaya who had been permitted to meet the detainees by the IPKF. This contributed to the breach of the accord by Prabakaran and the resumption of hostilities.

India and The Tamil Question

JRJs growing estrangement with India played into the hands of the LTTE. When Mrs. B was the Prime Minister she had an excellent relationship with Indira Gandhi. It was a friendship which was signified in a masterstroke of making Indira a personal guest of the PM and lodging her in Temple Trees when she attended the Colombo non-aligned meeting in 1976. But months before the local general election of 1977 the Indian Congress was beaten at the polls and Indira was sent into the political wilderness.

She was replaced by Morarji Desai of the Janata Party. He and JRJ, both oldsters and late comers to the highest office, hit it off from the very beginning and created a situation wherein India was supportive of the UNP’s initiatives. I remember Morarji’s state visit to Sri Lanka following JRJ’s own state visit to India a few months earlier. He came with a family entourage led by his daughter.

Journalists who earlier had a field day publicizing the Indian PM’s penchant for drinking urine, told us that Morarjis daughter went on a shopping spree and bought up all the cosmetics available in a Colombo department store. Obviously she could not shop to her hearts content in Bombay because of her father’s constant calls for austerity. Morarji himself enjoyed his visit and assured JRJ that he trusted him to settle the grievances of the Tamil community.

But before midterm in JRJ’s first tenure in office, Indira had maneuvered the Janata government out of power and had become PM again. She did not forget the cosying up to Morarji Desai by JRJ and their joint attacks on her thinking that she will not come back. But come back she did and proceed to intervene in Sri Lanka’s internal affairs by encouraging the Tamil militants. As later documentation showed she brought in her newly formed Research and Analysis Wing [RAW] as a player in the Sri Lanka situation just as she had done before with Pakistan prior the invasion of East Bengal.

At this stage there were several militant groups among the disaffected Tamil youth. They were led by Uma Maheshwaran (PLOTE), Sri Sabaratnam (EPRLF), Douglas Devananda (EPDP) and Velupillai Prabhakaran (LTTE). For some time they worked together but soon differences arose, partly due to RAW intervention. They started to quarrel and even eliminate each other’s cadres. After the murder of Duraiappah, the Mayor of Jaffna by Prabhakaran the next murder attempt concerned our ministry.

Tom Pathmanathan who was a senior CCS was the additional secretary of my ministry. His wife was a rich and affable lady named Ranga from Eastern Province. Mrs. Pathmanathan’s brother, a businessman from Batticaloa, had linked with the Federal Party and was elected to Parliament. Sometime later he had left his party and was operating as an independent MP. One day about noon we received an urgent message that he had been shot. We rushed to his house in Charles Way and found that he had been taken to hospital. Later we were told that the assailant was Uma Maheshwaran.

Fortunately he was not successful in killing the MP But the MP resigned and his place was taken by his sister. The militants were beginning to strike; and the Federal Party was put on notice that the path of negotiation no longer had the assent of the Tamils. After much discussion District Development Councils were established to decentralize, not devolve, some powers to the periphery in the midst of opposition from extremists of both sides.

The UNP had managed to lure some politicians from the Federal Party as well as activate their own followers to present a party slate for the DDC elections. It was led by a popular ex-Principal who also was a former Member of Parliament. He was murdered on the eve of the election. The militants were on the ascendant. At this stage RAW got into the act and began to give weapons and weapons training to the militants as they had done with the Bangladeshi fighters (The Mukti Bahini) prior to their invasion and founding of Bangladesh.

The scenario was dangerously similar but our Foreign Ministry which should have been our eyes and ears was caught napping. They were pawns in an ego trip of their Minister Hameed. This was compounded by JRJ’s desire to be his own Foreign Minister. He was undertaking a difficult balancing act and he wanted full control. This decision rather than becoming a solution turned out to be the problem.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය 

ශ්‍රී ලංකාවේ 75 වැනි නිදහස් සංවත්සරය සහ ජපාන ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යතාන්ත්‍රික සබඳතාවලට වසර 70 ක් සපිරීම නිමිතිකොටගෙන ජපාන තානාපති මිසුකොෂි හිදෙකි මහතා විසින් සීතාවක තෙත් කලාපීය උද්භිද උද්‍යානයේ රුක් පැළයක් රෝපණය කරන ලදී.

අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා සහ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී යදාමිණි ගුණවර්ධන මහතා සහභාගී වූ මෙම අවස්ථාවට, ජපන් තානාපති කාර්යාල නිලධාරීන් සහ සීතාවක ජපන් භාෂා පුහුණු මධ්‍යස්ථානය පිහිට වූ සීමාසහිත ෂිමොකිකාකු සමාගමේ අධ්‍යක්ෂ හිරොයුකි ෂිමොතොරි ද එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය        

Manusha Media

ශ්‍රමිකයන් බඳවා ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය වේගවත් කිරීමට විදේශ රැකියා ක්ෂේත්‍රය ඩිජිටල් කරන්න – ඕමානයේ ශ්‍රමිකයන් බඳවා ගැනීමේ ආයතන ඇමැති මනූෂගෙන් ඉල්ලයි

විදේශ රැකියා ක්ෂේත්‍රය කඩිනමින් ඩිජිටල් කරනවා – මනූෂ සහතිකයක් දෙයි

ඕමානයේ රැකියා සඳහා ශ්‍රී ලාංකික ශ්‍රමිකයන් බඳවා ගැනීමේ දී ඇතිවන කාර්යපටිපාටි ම ය ප්‍රමාදයන් වළක්වා ගැනීම පිණිස, විදේශ රැකියා ක්ෂේත්‍රය ඩිජිටල් කිරීමට කඩිනම් පියවර ගන්නා ලෙසට, එරට සිටින ශ්‍රමිකයන් බඳවා ගැනීමේ ආයතන ප්‍රධානීන් කම්කරු සහ විදේශ රැකියා අමාත්‍ය මනුෂ නානායක්කාර මහතාගෙන් ඉල්ලා සිටි අතර, ඒ සඳහා කඩිනම් පියවර ගන්නා බවට ඇමැතිවරයා සහතික විය.

ඕමානයේ සිව් දින නිල සංචාරයක නිරත ව සිටින අමාත්‍ය මනුෂ නානායක්කාර මහතා සහ ශ්‍රමිකයන් බඳවා ගැනීමේ ආයතන ප්‍රධානීන් අතර පැවති සාකච්ඡාවේ දී ඇමැතිවරයා මෙම සහතිකය ලබා දුන්නේය.

ශ්‍රමිකයන් බඳවා ගැනීමේ දී ගත යුතු අනුමැතීන් ලබාගැනීමට විශාල දුරක් ගෙවා තානාපති කාර්යාලයට පුද්ගලිකව පැමිණිමට සිදුවන බවත්, එයට විශාල කාලයක් වැය කිරීමට සිදුව ඇති බවත්, ශ්‍රමිකයන් බඳවා ගැනීමේ ආයතන ප්‍රධානීහු ඇමැතිවරයාට පෙන්වා දුන්හ. මේ අතරම තානාපති කාර්යාලයේ පවතින නිලධාරී හිඟය නිසා ද අනුමැතීන් ලබාගැනීමේ කටයුතුවලට අමතර කාලයක් වැය කිරීමට සිදුව ඇති බවත් ඔවුහු සඳහන් කළහ.

එයට ප්‍රතිචාර දැක්වූ අමාත්‍යවරයා පැවසුවේ විදේශ රැකියා ක්ෂේත්‍රය කඩිනමින් ඩිජිටල් කිරීමට කටයුතු කරන බවයි.

මේ අතර ගෘහ සේවිකාවන් බඳවා ගැනීමේ දී දුරස්ථ ක්‍රමයට වීඩියෝ තාක්ෂණය ඔස්සේ සම්මුඛ පරීක්ෂණයක් පැවැත්වීමෙන් පසුව පමණක් බඳවා ගැනීමට අවශ්‍ය පියවර ගැනීමට ද මෙහි දී එකඟතාවයකට පැමිණියේය.

සංචාරක වීසා මගින් ඕමානයේ ගෘහ සේවයට කාන්තා ශ්‍රමිකයන් ගෙන්වා ගැනීම නිසා ඇතිවී තිබෙන ගැටලු සහ ඕමානයේ ශ්‍රමිකයන් බඳවා ගන්නා ආයතන නියෝජිතයන් මුහුණදී තිබෙන ගැටලු සඳහා දිය හැකි විසඳුම් පිළිබඳ ව ද මෙහි දී දීර්ඝ ලෙස සාකච්ඡා කෙරුණි.

—

By P. K. Balachandran Courtesy Eurasia Review

The majority Sinhalese community sees any further devolution to the Provinces as a pathway to the revival of Tamil separatism

As part of measures to make devolution of power under the 13th. Amendment of the Sri Lankan constitution meaningful, the Tamils have suggested that the powers now vested with Provincial Governors be pruned, and more powers granted to the Provincial Boards of Ministers. But the majority Sinhalese community sees the Tamils’ demand for further devolution or any more dilution of the Center’s powers, as a pathway to the revival of Tamil separatism. 

This puts President Ranil Wickremesinghe in a fix.  On the one hand, under pressure from India and Western countries, and eying the Tamil vote in the 2024 Presidential election, he has declared that he will find a solution to the ethnic question by 2024, the 75 th. anniversary of Sri Lanka’s independence. But on the other hand, devolution to the Provinces is a very controversial issue among the Sinhalese community which accounts for over 75% of the Sri Lankan population.     

In a list of proposals submitted to President  Wickremesinghe, the Ilankai Tamil Arasu Katchi (ITAK) MP from Jaffna district, M.A. Sumanthiran, has proposed a number of steps, chief among them is the pruning of the powers of the Provincial Governor by requiring him to act on the advice of the Chief Minister” except in specific cases where he has discretionary power.

Sumanthiran’s other suggestions are: (1) appoint a National Land Commission and formulate a comprehensive land policy; (2) set up Provincial Police Forces as envisaged in the constitution; (3) make necessary amendments to the following Acts: (a) the Provincial Councils Act; (b) the Provincial Councils (Constitutional Provisions) Act; and (c) the Transfer of Powers (Divisional Secretaries) Act; (4) amend all those Central enactments (such as the National Transport Act, Agrarian Services Act and the Divineguma Act) that had taken away powers given to the  Provincial Councils under the 13A; and (5) abolish the concept of National Schools and revert to the Provinces all schools and hospitals that now come under the Central government.  

The Tamil MP has suggested a number of other amendments too. These relate to the following sections of the Provincial Councils Act of 1987: 

Section 15 says that the Governor shall make rules for the allocation of business among Ministers. But the Tamils want this to be done on the advice of the Chief Minister.” Sec. 16 refers to contracts entered into in the exercise of the executive power of the Governor of the Province.” The Tamils say that this should be reworded as contracts entered into by the Provincial Council,” replacing the executive power of the Governor.”

As per Sec.31, the President shall appoint the Chief Secretary of the Province with the concurrence of the Chief Minister.” But this should be changed to: The Chief Minister shall appoint the Chief Secretary with the concurrence of the Governor.”  

Sect. 32 (1) says Subject to the provisions of any other law, the appointment, transfer, dismissal and disciplinary control of officers of the provincial public service of such Province are hereby vested in the Governor of that Province.” But the Tamils want this power to be exercised by the Governor on the advice of the Board of Ministers of the Province.” 

Sec. 32 (2) says that the Governor of a Province may, from time to time, delegate his powers of appointment, transfer, dismissal, and disciplinary control of officers of the provincial public service to the Provincial Public Service Commission of that Province. The Tamils want the Governor to act on the advice of the Board of Ministers” in these matters.

Sec 32 (3) also says: The Governor shall provide for and determine all matters relating to officers of the provincial public service, including the formulation of schemes of recruitment and codes of conduct for such officers, the principle to be followed in making promotions and transfers, and the procedure for the exercise and the delegation of the powers of appointment, transfer, dismissal and disciplinary control of such officers.” The Tamils say the Governor should exercise this power on the advice of the Board of Ministers.” 

Sec 33 (1) says: There shall be a Provincial Public Service Commission for each Province which shall consist of not less than three persons appointed by the Governor of that Province. The Governor shall nominate one of the members of the Commission to be the Chairman.” The Tamils submit that this should be done on the advice of the Board of Ministers” and that the Governor shall on the advice of the Board of Ministers” nominate one of the members of the Commission to be the Chairman, and not unilaterally.

Sec 33 (3) says that the Governor of the Province can remove a member of the Provincial Public Service Commission. But the Tamil submit that this should be done on the advice of the Board of Ministers.” Also, any temporary vacancy should be filled only on the advice of the Board of Ministers.

Government’s Response    

In his policy statement made in parliament recently, President Wickremesinghe said that amendments will be introduced to some relevant Acts such as the Transfer of Powers (Divisional Secretaries) Act, No. 58 of 1992, the Provincial Councils (Consequential Provisions) Act, No. 12 of 1989 and Provincial Councils (Amendment) Act No. 28 of 1990 to regularize and streamline delegation.

He further said: It is alleged that due to certain practices of the Central Government, the powers of the Provincial Councils have been reduced in the fields of education and health. Therefore, we envision bringing new laws regarding the implementation of powers of the Provincial Councils in these fields.”

However, the President made it clear that there will be no change in police powers, thereby saying that police powers will not be devolved, though, as per 13A, they should be.

While the Tamils will welcome the promises of the President. Support is not at all guaranteed on the Sinhalese side. Political parties of the majority Sinhala community are either non-committal or are totally opposed to it. The Sri Lanka Podujana Peramuna, on whose support the Wickremesinghe government survives, is silent on the issue, though in the past, its founder-leader Mahinda Rajapaksa had promised 13A Plus” with powers over land, if not the police. Already alienated from the people for mismanaging the economy since 2010 and causing widespread distress, the SLPP is unlikely to touch 13A even with a barge pole.  

The main opposition party, Samagi Jana Balawegaya (SJB) is sitting on the fence. It  would like the Tamils’ support without alienating the majority Sinhalese. The Janatha Vimukthi Peramuna’s General Secretary Tilvin Silva, on the other hand, is more explicit. He has said that the debate on 13A would arouse communal feelings and divide the people.The JVP is a Sinhalese party to the core.  

More importantly, Sri Lanka’s most influential constituency, the Buddhist clergy, is against the 13A being implemented in full or expanded. According to Jaffna MP C.V.Wigneswaran, the Mahanayake Theros had stated in a letter, that if Land and Police powers together with the right to administer archaeological sites and places of religious worship were granted to the Provincial Councils, Tamil separatism would raise its head again. 

The communal divide that is evident calls for fresh discussions involving all stakeholders, followed by widespread lobbying for the contemplated changes in the 13A.

P. K. Balachandran

P. K. Balachandran is a senior Indian journalist working in Sri Lanka for local and international media and has been writing on South Asian issues for the past 21 years.

Courtesy The Hindustan Times

Tamil nationalist leader Pazha Nedumaran’s claim that Velupillai Prabhakaran, the founding chief of the Liberation of Tigers of Tamil Eelam (LTTE), is still alive was quashed by Tamil nationalists and the Sri Lankan army

Tamil nationalist leader Pazha Nedumaran’s claim that Velupillai Prabhakaran, the founding chief of the Liberation of Tigers of Tamil Eelam (LTTE), is still alive was quashed by Tamil nationalists and the Sri Lankan army.

On Monday, Nedumaran had said that Prabhakaran (who was reportedly shot dead by the Sri Lankan army in May 2009 during the last phase of a civil war) is alive and will emerge publicly.

Nedumaran, president of the World Confederation of Tamils, seems to have attempted to keep the plight of Tamil people in Sri Lanka a burning point in Tamil Nadu for which a huge section is sympathetic.

The fierce Opposition to the Rajapaksas by the Sinhalese in Sri Lanka and the global situation has created a conducive atmosphere for the national president of Tamil Eelam (Prabhakaran) to emerge. At this juncture, I wish to announce the good news that he is alive,” Nedumaran had said in a statement. He followed the statement with a press meeting in Thanjavur.

Mahinda Rajapaksa was the president when Prabhakaran died. Having been with the Congress earlier, Nedumaran turned into a Tamil nationalist and claimed that he was in touch with Prabhakaran’s family.

Tamil nationalist S Seeman, head of the Naam Tamizhar Katchi and a known LTTE sympathiser, while responding to reporters’ questions in Erode, said, You think such a brave heart would be in hiding? Let’s not debate this and leave it at that.”

G Vaiko, who had met the LTTE leader several times by sneaking into northern Sri Lanka, also dismissed Nedumaran’s claims. Those who are in touch with me have confirmed that he is not alive,” said Vaiko.

Sri Lankan army spokesperson and director of media, Brigadier Ravi Herath, was also quoted by BBC Tamil that they have DNA evidence that Prabhakaran was killed on May 18, 2009 during the final battle.

The Sri Lankan army had announced that the 30-year war had come to an end on that day but they had officially declared Prabhakaran’s death the next day with photo and video evidence.

Courtesy FXEMPIRE

By Andrea Shalal WASHINGTON (Reuters) – Officials from China, India, Saudi Arabia and Group of Seven wealthy nations will participate in a first virtual meeting of a new sovereign debt roundtable on Friday, three sources familiar with the plans said on Monday.

WASHINGTON (Reuters) – Officials from China, India, Saudi Arabia and Group of Seven wealthy nations will participate in a first virtual meeting of a new sovereign debt roundtable on Friday, three sources familiar with the plans said on Monday.

71% of retail investor accounts lose money when trading CFDs with this provider

The roundtable will also include officials from countries that have requested debt treatments under the Group of 20 common framework – Ethiopia, Zambia and Ghana – as well as middle-income countries such as Sri Lanka, Suriname and Ecuador, which have faced their own debt crises, the sources said.

The meeting will be co-chaired by the International Monetary Fund, the World Bank and India, the current leader of the Group of 20 , and comes a week before G20 finance officials are due to gather in Bengaluru, India, from Feb. 23-25, with an in-person meeting of the roundtable expected on Feb. 25.

Brazil, which will lead the G20 next year, is also taking part, one of the sources said.

The roundtable will include the Paris Club of official creditors and private sector participants – the Institute of International Finance (IIF), the International Capital Markets Association and two private-sector financial institutions that have asked not to be identified, the source added.

Creation of the body comes amid growing frustration about the slow pace of discussions on debt relief for Zambia, which first requested help two years ago. Organizers say the roundtable could help resolve issues in principle and will not focus on Zambia or other individual cases.

Officials hope to resolve China’s concerns about cutoff dates to protect new financing from debt restructuring by the end of the year, one of the sources said.

G7, International Monetary Fund and World Bank officials have long pushed for faster and broader efforts to deliver debt relief to heavily indebted nations to avoid cuts in social services that they fear could tip off social unrest.

U.S. Treasury Secretary Janet Yellen and other G7 officials see China, now the world’s largest sovereign creditor, as the main stumbling block for quicker work on debt treatments. They are also pushing for agreement by G20 members on expanding the common framework to include middle-income countries.

Eric LeCompte, executive director of the Jubilee USA Network, a coalition of religious, development and advocacy groups, said support for the matter was growing among other countries. But China’s opposition – and that of Russia – remained significant a stumbling block,” he said.

The majority of countries support expanding these policies to middle-income countries, but China is the biggest challenge,” LeCompte said, adding that Europe had gone through a similar period of reluctance on debt relief in the 1990s, but eventually came around.

Also on the agenda will be China’s repeated calls for World Bank and other multilateral development banks to participate in debt reductions – a proposal firmly rejected by U.S. officials, who argue that those lenders already offer highly concessional loans and grants to countries in crisis.

By Sugeeswara Senadhira Courtesy Ceylon Today

Last week, two vocal representatives of Tamil political opinion, Abraham Sumanthiran and C.V. Wigneswaran made statements rejecting implementation of the 13th Amendment to the Constitution under the unitary system of government and demanded a federal system.

Sumanthiran claimed that all the Tamil parties agree on a meaningful power-sharing arrangement on a federal basis and added that his party would not have talks with the Government until that issue is resolved. Wigneswaran, using stronger words, said Sri Lanka’s position is internationally weakening and the Tamils could get federal powers with the support of foreign powers.

These two positions are contradictory to the Indian position, which calls for full implementation of the 13th Amendment, which was introduced under the Indo-Sri Lanka Agreement (ISLA) of 1987.

The ISLA was signed between President J.R. Jayewardene and Prime Minister Rajiv Gandhi amidst islandwide protests spearheaded by opposition parties. The then Sri Lanka Freedom Party (SLFP) Leader Sirimavo Bandaranaike, Mahajana Eksath Peramuna (MEP) Leader Dinesh Gunawardena and leading monks and politicians sat in Satyagraha under the Bo tree in Pettah in protest against the ISLA.

MEP Leader Dinesh Gunawardena, who is now the numero two in the Government as Prime Minister, declared in Parliament that his party will always be committed to secure a unitary Sri Lanka. He pointed out that MEP has always supported an administrative procedure focusing on districts. The focus on the provincial level was brought by the 13th Amendment.

Although the 13th Amendment was introduced to create provincial councils as a follow-up action on Indo-Sri Lanka Agreement to devolve powers to the Tamil majority North and East, the then President J.R. Jayewardene’s government, decided to set up 9 provincial councils for the entire country to scuttle the mounting opposition to devolution of powers to Tamil areas. While the main opposition, including the SLFP and the Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) decided to boycott the first Provincial Council Elections in 1989, they later entered the fray after realising that the United National Party succeeded in building up a powerful second level political power structure through provincial councils.

Although Sri Lanka gave an assurance to India during Mahinda Rajapaksa-Manmohan Singh talks in July 2010 and subsequently to then United Nations Secretary-General Ban Ki-moon that the Government would go beyond the 13th Amendment to devolve substantial powers to Tamil majority areas, neither India nor the UNSG asked Colombo to specify the meaning of 13 Plus. During one of the Indo-Lanka discussions in New Delhi, when Rajapaksa evaded the elaboration of his ‘13 Plus’ promise, Shivshankar Menon, who was the Foreign Secretary, who later became National Security Advisor, asked if it was to establish an Upper House to the Parliament to ensure more minority participation and Rajapaksa nodded in affirmation. He did not specifically mention either the Police or land powers during the talks.

After several All Party Conferences (APCs) and Parliamentary Select Committee (PSC) discussions on constitutional reforms that did not produce any result, the focus on devolution of powers resumed with recent talks between President Ranil Wickremesinghe and the leaders of Tamil parties.

Until then all previous governments have been stressing the difficulties in devolving land and Police powers to provinces. The opponents of Police powers argue that creating nine separate Police services could create a mess, leading to a chaotic situation in maintaining law and order. This was in the backdrop of mounting opposition in the country over the provincial council powers. The vast majority of the people believe that the provincial council system is a ‘white elephant.’ The Provincial Council members enjoyed all the privileges enjoyed by central ministers, deputies and parliamentarians including duty-free car permits, free fuel and various subsidies and benefits and gradually expanded their power bases to become a major asset to the party. First the SLFP and then JVP too realised their folly of boycott, and contested the subsequent PC Elections and later the SLFP-led alliance wrested power of all the seven provincial councils in the South. Subsequently, the SLPP alliance swept home easily. Although the central government did not devolve land and Police powers to the provinces, the councillors were given all the perks enjoyed by the central parliamentarians, thus giving a clear impression to the masses that the PCs are nothing but ‘white elephants.’

India too did not press for full implementation of 13th Amendment until recently. Even at the height of the war against the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) in May 2009, India was aware that it would not be prudent to expect President Mahinda Rajapaksa to keep his promise on 13 Plus. A WikiLeaks cabal revealed that the US sought a bigger role in pushing a political solution for Tamils, but was kept at bay by India. According to the cable, (then) Foreign Secretary Shivshankar Menon told the US Embassy Charge d’Affaires Peter Burleigh on 15 May 2009 that the Sri Lankan Government had reassured India that the Government would focus on the implementation of the 13th Amendment Plus as soon as possible, but Menon was sceptical.” (207268: confidential, 15 May 2009).

The Sinhalese majority is opposed to the devolving of land and Police powers to the Northern Province, mainly because of the bitter experience of 1990 when the first and only elected Chief Minister of temporarily amalgamated North and East Provinces, Varadaraja Perumal made a Declaration of Unilateral Independence. It was made worse by the visible Indian hand in the episode as Perumal left the country with the returning Indian Peace Keeping Force (IPKF) and sought political asylum in India.

However, there is a universal acceptance that the Tamil majority provinces should have the right to manage their affairs under a substantial devolution package. In the circumstances it is essential to find a solution acceptable to a substantial section – if not the majority – of all the communities. Hence, a consensus through Parliament, based on the proposals emerging at the talks, will go a long way to allay fears – unfounded or real – in the majority community. The TNA argues that there was no point in another PSC as the issue has already been thrashed out at several APCs during the last 30 years. However, one should not forget that for a long-lasting solution it is essential to find consensus among major parties representing different communities. There is a crucial role for the TNA as well as the main opposition, in this national issue of paramount importance.

The support for a reasonable devolution package will not be impossible as Rajitha Senaratne (SLPP), Vasudeva Nanayakkara (New Left Front), Tissa Vitharana (Sama Samaja Party – Socialist) and D.E.W. Gunasekera (Communist) have openly stated that the 13th Amendment should be implemented in full. There will be sizeable support from the Treasury benches for a consensus formula. Hence, the Tamil parties must drop the demand for a federal system and accept a consensual package within the unitary system.

(The views expressed in this article are personal).

By Sugeeswara Senadhira

Courtesy The Daily Mirror

Approximately 3.9 million families in the country live expecting help from the government, and therefore, the government has decided to provide them with 10kg of rice each free of charge in the months of March and April, Finance State Minister Ranjith Siyambalapitiya said.

Addressing the media, he said the government’s paddy procurement program for 2023 for the Maha season has been designed to maximize benefits to farmers and minimize errors.

The minister pointed out that it is the government’s expectation to carry out the rice purchase program this year, in order to protect the money as much as possible.

“We are hoping to get a huge harvest from the 2023 ‘Maha season’. As a result, the government has decided to buy a kilogram of paddy for Rs. 100 from the farmers at subsistence level. They will require funds as soon as they begin harvesting.

If the government does not intervene, the farmers would have to sell the products below the cost. Therefore, the government is focusing to strengthen the farmers’ economy, the minister said. (Chaturanga Pradeep Samarawickrama)

By Kelum Bandara Courtesy The Daily Mirror

• Maritime resources on the Indian side of the sea have already been destroyed. We cannot allow further damage to our resources
• The fisheries issue is a long standing irritant to bilateral ties between Sri Lanka and India

In response to a proposal for the introduction of a license system for fishing in Sri Lankan waters to resolve the India – Sri Lanka fisheries crisis, Fisheries Minister Douglas Devananda said he refused to allow the use of trawling nets no matter what . 

The Minister told Daily Mirror yesterday that he held talks with Indian Union Minister of Fisheries L.Murugan who arrived in Jaffna to participate in the function to mark the opening of the India – funded Jaffna cultural center.
He said a proposal had been mooted to introduce a license system for Indian fishermen to fish in Sri Lankan waters to prevent poaching .

Bottom trawling is a banned fishing method . Bottom Trawling is the use of  weighted nets which are dragged across the sea bed .

The Minister said it destroys maritime resources even affecting fish breeding .

The maritime resources of the Indian side of the sea have already been destroyed . We cannot allow further damage to our resources ,”he said.

The Sri Lankan authorities have given positive signal to allow the use of accepted fishing gear such as country boats .

The fisheries issue is a long standing irritant to bilateral ties between Sri Lanka and India.  Devananda said this issue would be discussed further when President Ranil Wickremesinghe visits New Delhi soon. 

Courtesy The Daily Mirror

Sri Lanka’s external reserves surpassed two billion dollars in January, reflecting gradual improvement in the foreign exchange conditions in the domestic market which was made possible due to a slew of tightening measures and also due to the acceleration in the foreign currency inflows, recently. 

According to the latest data available, Sri Lanka ended January with US$ 2,120 million in foreign currency reserves, compared to US$ 1,898 million in December 2022. 

This includes however the US$ 1.4 billion equivalent Chinese Yuan denominated swap line which has limitations in its use. 
The recent data also pointed to continued acceleration in remittances, tourism and exports, although the latter has seen some softening due to global conditions. 

The Central Bank raised rates and the government limited certain imports last year to rein in on  foreign currency outflows amid the worst shortage of foreign currency seen last year. 
The combined effects of the measures taken have helped the Central Bank to rebuild the reserves although it is far less than the minimum requirement to meet three months of imports. 

Reflecting this relative improvement seen in the foreign exchange market, the Central Bank became a big net buyer of foreign currency from the domestic foreign exchange market in January. 
The Central Bank purchased US$ 348.79 million in foreign currency while it sold US$ 137.64 million, becoming a net purchaser of US$ 211.15 million. 

In December last year, the Central Bank bought a net US$ 103.78 million. 
President Ranil Wickremesinghe in his throne speech delivered last week also touted the achievements the country’s external sector had made since he became the President. 
We have now been able to increase the foreign reserves which had fallen to zero up to US$ 500 million,” he stressed.

Shenali D Waduge

US military doctrine was such that American soldiers have been sent to war & to invade nations even for bananas! This was called America’s Banana Wars that involved US troops sent to invade Central America, Mexico & the Caribbean from 1898-1934. US actually occupied 6 nations (Cuba, Dominican Republic, Nicaragua, Mexico, Haiti & Honduras) & invaded Panama & Puerto Rico all to control fruits! The banana wars culminated in successive US invasions for numerous reasons. One US company stands out – the United Fruit Company. How could a company get a national army to invade nations, that too not just any army – but the US army. If these companies could exert influence over the US military, one can imagine the influence they exerted in the countries where they had their ‘investments’.  The banana mafia hasn’t changed. 80% of banana market is under a handful of large companies. They enjoy the best of land, transport prices & political privileges. UFC is now known as Chiquita.

United Fruit Company’s by 1916 was an international conglomerate owning more than 1.6m acres of land, employing 67,000 people across 32 countries & worth $100m. The United Fruit Company is synonymous with liberal capitalism, corrupt dictatorship & massacre of thousands. There were no bananas in Americas, bananas were introduced by the Portuguese in early 18^th century.

It was these incursions & Banana Wars that prompted the US military to produce Small Wars Operations in 1935 which became Small Wars Manual in 1940 & eventually called Counterinsurgency in 2006.

One may wonder why US commanders did not object to the use of military men for excesses of US companies, well Maj. Gen. Smedley Butler wrote a book War is a Racket calling himself a ‘high-class muscle man for Big Business, Wall Street & the Bankers”. He said he was a racketeer, a gangster for capitalism”. With all of the illegal occupations that took place since 2001, where US companies were the gainers while the US general public have to pick up bills of trillions in debt.

The banana wars continued from 1898 to 1933 when President Roosevelt introduced the Good Neighbor Policy” though that friendship did not last too long & proxy wars began from 1950 onwards.

How United Fruit Company used CIA & US Govt

The world is controlled by Big Guns (military industry), Big Green (multinational corporations & investors) Big Graphs (technocrats & tech companies) under whose influence intel agencies work under orders of government leaders who wear the cap of corporates. Yes, its not elected governments or officials who rule the world though some are also part of the corporate lobby.

Honduras was invaded 7 times between 1903 – 1925 (22 years) to ensure US companies held control over banana exports. The term banana republic’ was used to show the weak & corrupt side of the Honduras govt, though little attention went to presenting the wrongs of the US aggressors.

1930s – UFC helps Honduras President Andino gain power.

Drug trafficking was a big business to which Andino & UFC were involved.

As cocaine’s popularity grew during the 1970s — 1980s, Colombia became North America’s largest supplier.

US forced Cuba to sign treaty permanently leasing 45sq miles land around Guantanamo Bay as a US naval station. This is the venue of illegally kept prisoners following US rendition missions. This seizure was an outcome during the infamous banana wars.

US military invaded & occupied part of Mexico in 1914 when 9 US sailors were arrested after straying into off-limits of the city. Even though they were released, the US naval commander demanded a 21 gun salute alongside an apology, though the apology was given the gun salute was denied. Denying a salute resulted in US President Woodrow Wilson ordering troops to seize Mexico port, US presence lasted 7 months & cost lives as well.

If a salute costed an invasion to Mexico, 10,000 US soldiers were deployed over 9 months to arrest Pancho Villa in 1916 but returned empty handed – he was eventually assassinated in 1923.

About the same period, US decided to link the Atlantic & Pacific Oceans by building a Nicaraguan Canal but was abandoned after US forced the Panama govt to cede control over the Panama Canal from France in 1914.

1915 – Haiti – US troops land to protect US sugar company & stay behind.

1916 – Dominican Republic – US troops take over Fort Ozama castle & set up military presence to protect US corporates

Honduras – United Fruit Company & Standard Fruit Company result in US troops landing on 7 occasions.

The United Fruit Company ultimately owned or leased property in Honduras, Costa Rica, Guatemala, Panama, Colombia, Cuba, Jamaica, and numerous other Central American, South American, and West Indian countries.

1928 – United Fruit Company got Colombian military to massacre 2000 people

Workers at UFC went on strike to oppose UFC working conditions. Civil unrest was met by Govt ordering military force primarily because it thought US would intervene pretending to side with the protestors. The attack was known as the United Fruit Company Massacre”

1930 – UFC ships transporting cocaine / Colombia 

UFC was also known to be associated with cocaine trade. Colombia becoming the largest supplier to North America. In 1997 a ton of cocaine was seized from 7 Chiquita ships. Nothing happened to UFC as they were funding a terrorist group in Colombia that were using the UFC/Chiquita ships. Chiquita is also accused of carrying weapons & ammunition.

1952 overthrow elected govt of Guatemala

United Fruit Company was allowed to invest by President Urbico. In 1944 he was replaced by President Bermejo & his social welfare policies became reason to oust him by branding them communist”. He was replaced by another nationalist Jacobo Arbenz. Arbenz wanted to secure 1.5m acres of land back from UFC who had acquired land from 100,000 local farmers. Arbenz Govt offered $1,185,000 for the land. UFC demanded $19,355,000. Arbenz refused.

https://www.unitedfruit.org/chron.htm

Naturally UFC was unhappy with Arbenz reforms & launched campaign presenting Arbenz as a communist dictator” & US media joined the bandwagon. The impression given was that agrarian reforms was Soviet inspired to sabotage US economy. That was enough to task CIA to hire locals from Honduras into Guatemala & begin a proxy war. UFC got President Eisenhower to threaten Arbenz primarily because Eisenhower & other govt bigwigs had stocks in UFC. Arbenz resigned, Honduran militia head Castillo Armas was propped as Guatemala’s President & Armas was a puppet of UFC. Land taken by Arbenz & given back to farmers were confiscated & givne to UFC. UFC used media to present Armas as a liberator” & war hero”. The power of paid media is can be seen.

The company sparked civil war that lasted 36 years claiming 200,000 civilian lives.

1997-2004 Chiquita Brands executives paid $1.7m to Colombia’s terrorist group United Self-Defense Forces (AUC) to protect a farming region.

Chiquita admitted funding Colombian terrorists & had paid a $25m fine in 2007. Further investigations revealed Chiquita had paid National Liberation Army (ELN), Revolutionary Armed Forces of Colombia (FARC) justifying that they did so to protect their employees (source: US national security archives)

UFC/Chiquita use pesticides harming workers & environment in Guatemala, Costa Rica & Honduras

Environmental degradation, deforestation, toxic pesticides that were carcinogenic & use of chemicals banned in US, Canada & Europe. Pesticides used on banana & chemicals used in one factory sickened hundreds in Costa Rica.

UFC’s Legal Teams linked to US Govt

President Eisenhower’s Secretary of State, Foster Dulles was an attorney of UFC during 1930s. His brother Allen, also a lawyer was head of CIA. President Obama’s Attorney General, Eric Holder, worked with Chiquita Brands & negotiated a $25m payment to the Justice Dept for allegations that Chiquita financed terrorist groups.

1994 Chiquita Brands International uses Honduran military to evict people from their lands

This was done by presenting land as not being fertile & designating as abandoned” & UFC offered monetary compensation which they refused. They were assaulted & their harvest destroyed. In 1996 the Honduran President ordered troops to drive out the natives. For bananas, people were chased out of their lands by UFC influencing the local govt. This was the cost of the Cavendish banana.

UFC even hired scientists to write positive reviews about the nutritional value/health benefits of bananas. We have to really wonder how far we can trust even scientific journals.

Advertising tactics are such that tourists were taken on tours to show the good side of workplaces so tourists promoted bananas. UFC also pitted racial groups against each other, a carry-forward from colonial practices. The whites would get prestigious jobs while others were laborers. Some of these practices continue without fanfare still. Clothing was also racial-oriented. The top members were always in white, the lower rungs were made to wear black.

The merger of Chiquita Brands International with Irish fruit company Fyffes in 2014 meant that the new entity would control over 29% of the world’s banana market. Interestingly, both companies were owned by United Fruit Company till 1986. Both companies continue the autocratic & social manipulation & political influence but more subtly than UFC.

Shenali D Waduge

Jeffrey Armstrong provides rare insights into the history of Euro-Christian colonialism + how Britain’s $45 trillion India loot was sanctioned by the Church.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

මෙරට තරුණ තරුණියන්ට නොමිලේ ජපන් භාෂාව සහ ජපන් සංස්කෘතික අධ්‍යාපනය ලබාදීමේ අරමුණෙන් මත්සුරි (Mathsuri) ජපන් භාෂා කේන්ද්‍රය  2023.02.11 දින අවිස්සාවේල්ල සීතාවක දී අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා සහ ජපාන තානාපති මිෂූකෝෂී හිඩෙකී (Mizukoshi Hideaki) විසින් විවෘත කරනු ලැබීය.
මෙම මධ්‍යස්ථානය කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ තරුණ තරුණියන්ට බෙහෙවින් ප්‍රයෝජනවත් වනු ඇතැයි අග්‍රාමාත්‍යවරයා ප්‍රකාශ කලේය.
ජපානය සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර පවතින මිත්‍රශීලී සබඳතා සහ සහයෝගීතාව තවදුරටත් ශක්තිමත් කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකික තරුණ තරුණියන්ගේ ජපන් භාෂා දැනුම ශක්තිමත් වීමද හේතුවනු ඇතැයි මෙහිදී අග්‍රාමාත්‍යවරයා  අදහස් පළ කරමින් කියා සිටියේය.
ජපන් භාෂා පුහුණු කේන්ද්‍රය සිතාවක ස්ථාපිත කිරීම සම්බන්ධයෙන් ජපන් තානාපතිවරයාටත්, ආයතනය පිහිටුවීමට  භාවිතයට නොගත් ගොඩනැගිල්ලක් ලබාදීම සම්බන්ධයෙන් කම්කරු අමාත්‍යවරයාටත් මෙහිදී අග්‍රාමාත්‍යවරයා ස්තුතිය පළ කළේය.
භාවිතයට නොගත් රජයේ ගොඩනැගිලි ඵලදායී අරමුණු සඳහා යොදා ගැනීම සඳහා රජයේ ප්‍රතිපත්තිය යටතේ මෙම ගොඩනැගිල්ල මධ්‍යස්ථානයට ලබා දී ඇත.
තානාපති මිෂූකෝෂී හිඩෙකී  (Mizukoshi Hideaki) කියා සිටියේ ජපන් භාෂාව ඉගෙනීමට ශ්‍රී ලංකාවේ තරුණ තරුණියන් අතර දැඩි උනන්දුවක් දැකීමට ඇති බවයි.
විදේශයන්හි ක්‍රියාත්මක වන බොහෝ ජපන් සමාගම් සහ ජපානයේ සමාගම් ශ්‍රී ලංකාවෙන් පුහුණු ශ්‍රමිකයින් බඳවා ගන්නා බවත්, එම රැකියා සඳහා ජපන් භාෂා දැනුම පූර්ව අවශ්‍යතාවයක් බවත් ඔහු පැවසීය.
මෙමඟින් ජපන් භාෂා දැනුම ලබන සුදුසුකම් ලත් තරුණ තරුණියන්ට ජපානයේ රැකියා ලබාදෙන බව ජපාන තානාපතිවරයා හා මත්සුරි ජපන් භාෂා කේන්ද්‍රෙය් සම අධ්‍යක්ෂ හිරොයූකී ෂිමොටොරි( Hiroyuki Shimotori) මහතා මෙහිදී සහතික විය.
ඉහළ ජපන් භාෂා ප්‍රවීණතාවයක් ඇති ජපන් සහ ශ්‍රී ලාංකික ගුරුවරුන් පන්ති පැවැත්වීම සඳහා මත්සූරී (Mathsuri) ආයතනය මගින් සම්බන්ධ කර ගන්නා හෙයින් ජපන් සමාගම්වල සහ ආයතනවල රැකියා අවස්ථා ලබා ගැනීම සඳහා හැකිවන අයුරින් ශ්‍රී ලාංකික සිසුන්ට ප්‍රායෝගිකව ජපන් භාෂාව උගන්වනු ඇති බවට ද තානාපතිවරයා විශ්වාසය පළ කළේය .

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී යදාමිණි ගුණවර්ධන, ජපාන තානාපති කාර්යාලයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන් සහ අධ්‍යාපනඥයින්, විදුහල්පතිවරුන්,  සිසු සිසුවියන් ඇතුළු ආරාධිතයන්, ප්‍රදේශ වාසීන් රැසක් මෙම සමාරම්භක අවස්ථාවට එක්ව සිටියහ.



අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

Dr Raoul McLaughlin

Dr Raoul McLaughlin