Sarath Wijesinghe President’s Counsel / Solicitor in England and Wales former Ambassador to UAE and Israel and President Ambassador’s Forum

Addiction of ’’ ICE’’ and related narcotic drugs in Sri Lanka

We are in danger of addiction of drugs in Sri Lankan society in an unexpected and unprecedented rate with the imminent danger of destruction and breakdown of the society, economy, including the entire functioning of the nation on a grinding halt unless immediate and positive steps are taken in the right direction to eradicate the menace growing faster. Sri Lanka has been a healthy and educated exemplary nation with high world ratings on health, education and senior and a respected member nation in the world family. It is true we Sri Lanka is immersed in the economic downturn due to the bad management of successive ruled, and the economic crisis world over we have no control over. What we are in is manmade created by ourselves again due to bad management and governance. Ironically Sri Lanka today in in the world drug dealer’s map as a transit point and emerging drug addicts paradise as an easy prey surrounded by sea as an Island in the midst of famous sea routs used historically  world over with the giant neighbor too is  engulfed as a prey of the world drug mafia. The dead silence of the Politicians, non-government organizations and the activists on this issue is amazing when the vociferous social media is busy with the sexual ordinations and gossip of the politicians who are directly responsible to the menace we are faced with except the Justice Minister Hon ‘’Wijayadasa Rajapaksa’’ making a voice of the need of a comprehensive mechanism to prevent  inflow of ICE related drugs to Sri Lanka which is growing fast with little resistance form the ineffective and inefficient governance and ailing public service eating into a major portion of the tax payers money ever increasing. He is proposing a comprehensive mechanism but not a plan of action on the court, security and the machinery inefficient and ineffective to combat the powerful drug mafia with worldwide links as a drug center in the map. Media is not as vociferous as on sports and gossip possible due to the influence of drug mafia with tentacles in the political and business dealings possible drug money is in circulation in important circles. Drug menace is growing at a terrific speed among all age groups young and matured like wildfire. Neither the governance nor the Ministers appear to have taken a serious note of the danger which in the door steps spread initially elders now spread to schools even in villages as stated by the social media salons, shops, and SPAs as centers. Strange the governance has not realized the danger which is covered willfully by the interested parties in powerful positions in the governance swimming in illegal funds now emerging from the illegal small and large money laundering ‘’Priyamalies’’ and many similar individuals and organizations. The need of the hour is determination and joint action to eradicate the menace with a definitive plan and inserted efforts devoid of bribery corruption and inefficiency which is rampant in the country that will be difficult due to the weakness of the governance politically and physically- A shaky governance with no aim determine of a plan of action fo anything including the drug menace.

ICE is a manmade and laboratory made widely used narcotic

ICE is a drug made in the laboratory with easily obtainable row materials and at a comparatively cheap price in many drug dealing countries. It is easily made and freely available due to insufficient and ineffective legal process and the effective and powerful network of the drug dealers sheltered and supported by the politicos and drug barons powerful in the society. Obviously it is s virus spreading in important centers in the country at a rapid speed – a drug made by humans in the laboratory with the base methamphetamine which is a strong stimulant which gives temporary comforts and feelings to be free and confident taking small quantities yet a strong ‘kickback’ to the body. It is small, chunky, clear crystals, menthe glass shaped crank powder in Stoney small portions though expensive to purchase and powerful drug that has superseded most made on herbs. ICE appeared to be more powerful effective and attractive to the addicts who will take any and every endeavor to find funds for the purchase that has become an impact on the increase of crime which is published so often with detailed information ending the aim of the culprits on the intentions of the theft and robberies – a social calamity spreading far and wide and a threat to the society. ICE has overtaken most of other drugs due to the availability, effect, convenience on transport and the international and local network well placed with the network of corrupt administrators and security personal. Now the price is fast increasing with high demands and the increase of the addicts increasing fast. It gives an immediate ‘kick’ relief and sense of confidence and independence false pride and power of remembrance that attracts young and students obviously temporary but giving long-term consequences to retard the health and life span.

Who are responsible? And what is the solution to eradicate the menace

One may say that the addicts are responsible. Then what about the students day by day become addicts at a high rate according to news reports emerging mainly in the social media and not so in the traditional media which is also a questionable situation while noting the powerful drug barons and their powerful contacts far and wide. Main initial trainers appear to be the existing drug addicts and addicts in general promoting it for their share of drugs out of the profits assisted and protected by the drug dealers on all strata. The ICE drug addicts deteriorate their health fast to change health and appearance yet addicts are not is a position to recover due to strong addiction. fast Addicted senior students sell it to the small timers to purchase their share and goes downwards/upwards to the sellers around the schools, workplaces, SPAs, small hotels renting rooms to students, and many parties in the society using easy methods of transferring money via easy cash methods on mobiles of 110% of population including the school going children using mobiles for online studying. Prison is another breeding ground and a training center and a center of distribution showing how ineffective the Prison System as a part of the system of governance. One can imagine the extent of corruption in prisons when considering the main drug barons thrive and conduct their operations safe and efficiently whilst in prisons. This is only a fraction of the main scenario which is growing faster and faster due to the large sums of funds involved with the crime supporting the crime in the country is mostly due to the problems of drug transactions, connected to the underworld. It is in news that the tax increase is to be utilized for the expenditure on the sleepy and inefficient government servants and the security for which a major share of our income is spent. Bur the fact remains that the menace is growing faster with no proper plans to contain and ineffective due to the inefficiency of the security forces and the governance. Media is expected to play a main role to overcome this unfortunate situation with the security forces who are responsible to curb the situation on the directions of the governance appear to be weak and headless on this issue. Priority is to be given to this menace considering the impact, ethical social devastation on young and old pruned to be victims growing rapidly due to inactivity and insufficiency bribery and corruption with many questions unanswered on the amount of drugs found and confiscated and the outcome of the proceeds in large scale according to news reports. Part of the solution appear to be the adherence to the law and order by the security forces and the Judiciary supposed to be independent with enormous powers even to impose death sentence on drug related offences. Acts in force are numerous, 1/2008-13/1984/ with powers of imposing death sentence (54A) that is only on paper as the death sentence is not imposing due to internal and external pressure with one instance when a drug Barron was sentenced to death for murdering the presiding judge which is a serious and a bad precedence in the judicial history. It is the drug barons inside the walls prisons and living oversees illegally are the main dealers apart from the unseen powerful dealer in the shade under the guise of politicians and the riches and the rich with highest connections are the real dealers when small sprats are the paid agents of drug barons spending in the cages of courts and prisons at a price paid by leaders of the international mafic in this drug addicted beautiful Island.

Legal Basis and implications Local and International

Law is clear and strong on the face value with power to punish the drug trafficking and sale which is not appear to be implemented properly and fully with the political and judicial process.  Drugs and brought mainly from sea and different other methods used by powerful worldwide network and drug barons local and overseas. Drugs smuggled by sea is distributed by the major distributors through network safe probably with the help of distributors up to the last destinations now to schools and villages distracting, disturbing and destroying the values, economy, and the country to the absolute ruination of the nation leaving with a sick and indebted nation for the future. Drug is received via normal channels via corrupt officials and power of money spent lavishly as bribes and gratifications. There are news of tracing drugs received via post and hidden with the imported goods. There is presumption that a major portion of drugs found and confiscated goes back to the hands of the drug dealers with the help of the corrupt officials from the backdoor. On the whole the situation is dangerous and imminent that immediate steps should be taken as a matter of urgency to avert the imminent disaster utilizing resources and assistance from all corners with a concentrated effect aiming at eradication of drug menace ever. The author could be reached on sarathdw28@gmail.cm. 0094777880166 UK/Sri Lanka.

Sarath Wijesinghe President’s Counsel

Dr Ruwan M Jayatunge M.D.

සතුන් සමග රමණය බොහෝ විට එඬේර යුගයේ සිට මානවයා දැක්වූ චර්‍යාවක් විය හැකිය. බෞද්ධ ජාතක කතා වලද සතුන් සමග රමණය සඳහන් වෙයි. එක්තරා භික්‍ෂුවක් වැඳිරියක් සමග මෙවුන්ඳම් සේවනයේ යෙදීමක් පිලිබඳව බුදුන් විසින් පැනවූ තහංචියක් මෙහිදී සඳහන් කල හැක. වර්තමාන මනෝ විද්‍යාවේ සතුන් සමග රමණය අපගාමී ලිංගික චර්‍යාව ලෙස සනිටුහන් වෙයි.

The Jātaka Storyteller vividly describes the Zoophilia (Bestiality) tendency of Queen Mallika who had a sexual encounter with an animal…….

Zoophilia is a paraphilia whereby the perpetrator gets sexual pleasure in having sex with animals (Aggrawal , 2011). Zoophilia has lost its character as a severe mental disorder. (Dittert et al., 2005). Earls and Lalumière (2007) describe a case of zoophilia that challenges the widely held assumptions that men who have sex with animals are generally of below average intelligence and come from rural areas. Also they state that zoophilia is not as rare as once thought and shares many features with other atypical sexual interests. Dittert and colleagues (2005) stress that zoophilia shows a variety of manifestations. The subject’s desire to be transformed into the animal he or she has contact with can be understood as a narcissistic compound and is not related to lycanthropia.

The famous Kinsey reports on the sexual behavior of the American male and female also include data on sexual contact with animals. Kinsey and his colleagues interviewed about 5300 adults, white men, and 5800 adults, white women about their sexual experiences. Although the objectivity of the methods employed is sometimes criticized, the studies provide important information. Kinsey and his colleagues found that in rural areas about 40 to 50% of the males had had at least one sexual encounter with an animal, and 17% had even experienced an orgasm as a result of sexual contact with animals during adolescence. Amongst all the American men in the study, however, the prevalence was much lower, about 8% (Kinsey, Pomeroy & Martin, 1948; Beetz, 2005). Read more; http://transyl2014.blogspot.com/2014/10/human-sexuality-discussed-in-jataka.html

Courtesy Adaderana

තිසර සමල් – අනුරාධපුර

දරුවා පැහැර ගෙන ගිය 44 හැවිරිදි විදුලි කාර්මිකයාත්, ඔවුන්ට නවාතැන් දුන් පුද්ගලයින් දෙදෙනකුත් රිමාන්ඩ්…දරුවා රැගෙන ගිය ත්‍රී රෝද රථයත් පොලීස් භාරයේ..

එප්පාවල පොලිස් වසමේ කිරලෝගම, ගැටදිවුල ප්‍රදේශයේ පදිංචි 09 හැවිරිදි පිරිමි දරුවා පැහැර ගෙන ගොස් රිකිල්ලගස්කඩ ජොන්ස්ලන්ඩ් වතුයායේ නිවසක සඟවාගෙන සිටියදී සොයා ගැනීමට එප්පාවල පොලිස් ස්ථානයේ නිළධාරීන් කණ්ඩායමකට පසුගියදා (24) මධ්‍යම රාත්‍රියේ හැකි වී ඇත.

මෙලෙස පැහැර ගැනීමට ලක් වූයේ  අංක 16, ගැටදිවුල, කිරලෝගම ලිපිනයේ පදිංචි පී.කේ දෙනෙත් ගෞරව ප්‍රේමසුන්දර  නම් නව හැවිරිදි පිරිමි දරුවෙකි.ඔහු කිරලෝගම සුබෝධි මහා විද්‍යාලයේ සිව් වන වසරේ ඉගෙනුම ලබන සිසුවෙකි.

මෙම  සිසුවා එම ප්‍රදේශයේ විදුලි කාර්මික ශිල්පි ආයතනයක් පවත්වාගෙන ගිය විදුලි කාර්මික ශිල්පියකු සමඟ මීට මාස කීපයක සිට සමීප ඇසුරක් තිබූ බවත්, අදාළ විදුලි කාර්මිකයා දරුවා රවටා පැහැර ගෙන යන්නට ඇති බවට සැක කරන බවත් දරුවාගේ දෙමාපියන් එප්පාවල පොලීසියට පසුගිය 19 වැනි දින  රාත්‍රීයේ පැමිණිලි කර ඇත.

තම දරුවා පැහැරගෙන ගොස් ඇත්තේ දරුවා සමීපව ඇසුරු කළ ප්‍රදේශයේ විදුලි කාර්මිකයකු වන  ඇස්වැද්දුමේ අසේල ප්‍රියන්ත නම් 45 හැවිරිදි පුද්ගලයකු බවත්, ඔහු දරුවා රවටා රැගෙන යන්නට ඇති බවට සැකකරන බවටත් දරුවාගේ මව වන පුෂ්පා මල්කාන්ති මහත්මිය  හා යුධ හමුදා සෙබලකු වන දරුවාගේ පියාද මේ සම්බන්ධයෙන් එප්පාවල පොලීසියට සිදු කළ පැමිණිල්ලෙහි සඳහන්ව ඇත.

ඒ අනුව පොලිසීය වහාම ක්‍රියාත්මක වී පරීක්ෂණ ආරම්භ කර ඇති අතර, ඒ අනුව සිදු කළ පරීක්ෂණ වලදී  විදුලි කාර්මිකයා සන්තකයේ දරුවා සිටින බවට පොලීසිය අනාවරණය කර ගෙන ඇත.ඒ  අදාළ විදුලි කාර්මිකයා පැහැරගත් දරුවාද සමඟ  දරුවා පැහැරගත් දිනම (19)   රාත්‍රියේ නාවුල ප්‍රදේශයේ ඔහුගේ සහෝදරයකුගේ නිවසකට ගොස් එම නිවසේ රාත්‍රියේ රැදී සිට පසුදින  (20) අලුයම එම නිවසින් දරුවාද රැගෙන පිටත්ව උකුවෙල පිහිටි ඔහුගේ සහෝදරියකගේ නිවසකටද ගොස් ඇති බවට පොලීසිය අනාවරණය කර ගෙන තිබිණි.ඒ අනුව පොලිස් කණ්ඩායම් කීපයක් දරුවා සොයා  මාතලේ හා උකුවෙල ප්‍රදේශ වල හා අනුරාධපුරයේ  පරීක්ෂණ ආරම්භ කර ඇත. 

සැකකාර විදුලි කාර්මිකයා දරුවා රැගෙන ගිය දින සිට ඔහුට අයත් ජංගම දුරකථනය ක්‍රියා විරහිත කර තිබීම හේතුවෙන් ඉන් පසු දරුවා තබා ගෙන සිටින ස්ථානයක් සම්බන්ධයෙන් නිශ්චිත තොරතුරක් සොයා ගත නොහැකි වූ  අතර, පසුගිය 23 වනදා  පස්වරු 6.30 ට පමණ එම දුරකථනයෙන් හදිසියේම දරුවාගේ මවට ඇමතුමක් ලබා ගෙන දරුවා පැහැර ගත් විදුලි කාර්මික ශිල්පියා පවසා ඇත්තේ දරුවා හොඳින් ඉන්නා බවයි.තමන් අනුරාධපුර තලාව ප්‍රදේශයේ දරුවා සමඟ සිටින බවත්, කඩිනමින් දරුවා මව වෙත ලැබීමට සලස්වන බවත්,  දරුවාගේ ඉල්ලීම මත තමන් දරුවා රැගෙන ගිය බවද, හැකි නම් පොලීසියේ සිදු කළ පැමිණිල්ල ඉල්ලා අස්කර ගන්නා ලෙසත්, සැකකාර විදුලි කාර්මික ශිල්පියා දරුවාගේ මවට දුරකථනයෙන් පවසා ඇත.දරුවාද එහිදී මව සමඟ දුරකථනයෙන් කථා කර පවසා ඇත්තේ තමන් කැමැත්තෙන් මාමා (විදුලි කාර්මික ශිල්පියා) සමඟ පැමිණි බවත්, තමන් හොඳින් ඉන්නා බවයි.

කෙසේ වෙතත් ඔවුන් තලාව ප්‍රදේශයේ රැදී සිටින බව පැවසූවද අදාළ දුරකථන අංකය  ඔස්සේ ලැබුණු ඇමතුම පරික්ෂා කර එය රිකිල්ලගස්කඩ ප්‍රදේශයේ භාවිතා වන බවට තොරතුරු අනාවරණය වීමත් සමඟින් ඒ ඔස්සේ පරික්ෂණ පවත්වා දරුවා හා දරුවා පැහැර ගත් පුද්ගලයා රැදී සිටි  රිකිල්ලගස්කඩ, ජොන්ස්ලන්ඩ් වතුයායේ නිවසක රැදී සිටියෙදී  ඊයේ (23) මධ්‍යම රාත්‍රියේ එම නිවස වටලා ඔවුන් අත්අඩංගුවට ගැනීමට කටයුතු කර ඇත. දරුවා එප්පාවල සිට රැගෙන ගිය  විදුලි කාර්මික ශිල්පියාට අයත් ත්‍රීරෝද රථයද එම නිවසේ තිබී පොලිස් භාරයට ගෙන ඇත. මෙම දරුවාට හා දරුවා පැහැර ගෙන ගොස් සඟවා තබා ගැනීමට උදව් උපකාර කළ නිවසේ හිමිකරුද එම අවස්ථාවේදී අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත.

දරුවා රඳවා ගෙන සිටි ජොන්ස්ලන්ඩ් වතුයායේ පිහිටි නිවසේ හිමිකරු වන නගර සභා සේවකයාගේ  පියා , මෙම දරුවා පැහැර ගැනීම සිදු කළ විදුලි කාර්මිකයා සමඟ වසර කීපයක් තලාව ප්‍රදේශයේ සේවය කරමින් සිටි  බවත්, ඒ හිතවත්කම මත  මීට පෙරද නිවසට එක් වරක් පැමිණි බවත්, පසුගිය 20 වැනි දින තම පියාගේ නිවසට පැමිණි මොවුන් එහි රැදී සිට,  පසු දින (21) ඔවුන් තමන්ගේ නිවසට පැමිණ, මෙම දරුවා තමන්ගේම දරුවා බව පවසා නිවසේ තබා ගෙන සිටි බවද පොලීසියට ප්‍රකාශ කර ඇත.තමන් නව නිවසක් ඉදි කරමින් පවතින බවත්, මෙම පුද්ගලයා එහි විදුලි පද්ධතිය සකස් කිරීමද පසුගිය දින වල සිදු කළ බවත් ඔහු පොලීසියට පවසා ඇත.

ඒ අනුව  එම නිවසේ සිටියදී අත්අඩංගුවට ගත් පැහැර ගැනීමට ලක් වූ දරුවා, පැහැර ගැනීම සිදු කළ විදුලි කාර්මිකයා හා ඔවුන්ට නවතැන් දුන් තිදරු  පියෙකු වන නගර සභා රියදුරුද ‍පොලිස් අත්අඩංගුවට ගෙන එප්පාවල පොලිස් ස්ථානය වෙත පසුගිය  (24) උදෑසන රැගෙන එනු ලැබීය.

අත්අඩංගුවට ගත් විදුලි කාර්මිකයා එප්පාවල ප්‍රාදේශීය රෝහලේ වෛද්‍යවරයකු වෙත යොමු කර වෛද්‍ය පරීක්ෂණයකට යොමු කළ අතර, එප්පාවල පොලිස් ස්ථානයේ කාන්තා හා ළමා කාර්යංශයේදී දරුවාගේ ප්‍රකාශයක් සටහන් කර ගැනීම සිදු  කෙරිණි. ඒ අනුව 19 වැනි දින රාත්‍රියේ නිවසින් රහසින් පිටත්වී, මාමාගේ (විදුලි කාර්මික ශිල්පියාගේ) කඩය අසලට පැමිණ ඔහුගේ ත්‍රී රෝද රථයට නැඟ සැඟවී සිටි බවයි. තමාව මහණ කරන බවට දෙමාපියන් පැවසූ නිසා, මහණ වීමට අකමැති බැවින්, ගෙදර හිටියොත් මාව මහණ කරයි, ඒ නිසා මාව ඈතකට එක්ක යන ලෙස මාමාට (විදුලි කාර්මික ශිල්පියා)  ඉල්ලා සිටි බවයි.ඊට පස්සේ නාවුල හා මාතලේ ප්‍රදේශයේ පිහිටි මාමාගේ නෑදෑ ගෙවල් වලට ගිහින් පස්සේ රිකිල්ලගස්කඩට ගියා, රිකිල්ලගස්කඩින් මගේ කොන්ඩෙත් කැපුවා, මාව හොයනවා කියලා මම ටී.වී එකෙනුත් දැක්කා.ඒත් මට ගෙදර එන්න හිතුනේ නෑ යැයිද දරුවා පවසා ඇත.

 අත්අඩංගුවට ගත් දරුවා පැහැරගත් විදුලි කාර්මිකයාද පොලීසිය වෙත ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ, තමා දරුවාට කිසිදු කරදරයක් කර නැති බවත්, තමාගේම දරුවකු මෙන් දරුවා බලා ගත් බවයි.දරුවා තමන්ට ඇවිටිලි කරමින් කියා සිටියේ ගෙදර ඉන්න බෑ, ඔයා මට උදව් නොකලොත් මං සියදිවි හානි කර ගන්නවා කියලා.ඒ නිසා දරුවාගේ ඉල්ලීමට මං දරුවාට ආදරේට , එයාව අරගෙන ගියේ යනුවෙනි.

ඔවුන්ට නවාතැන් දුන් පුද්ගලයාගෙන්ද ප්‍රකාශ සටහන් කර ගෙන ඇති අතර, ඔහු ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ තමාගේ පියා තලාව ප්‍රදේශයේ ආපන ශාලාවක කොත්තු බාස්වරයකු ලෙස කටයුතු කළ බවත්, එහිදී හදුනාගත් ප්‍රියන්ත නම් පුද්ගලයා හා දරුවාද සමඟ තම පියා පසුගිය 21 නිවසට පැමිණි බවත්.එම දරුවා තමන්ගේ දරුවා බවද, බිරිඳ විදේශගතව සිටින බවද පවසා. නිවසේ නතර වීමට ඉල්ලා සිටි බවයි. තම නිවස ඉදි කරමින් පවතින අතර, එහි විදුලි පද්ධතිය සකස් කිරීමද ප්‍රියන්ත නැමැත්තා පසුගිය දින වල සිදු කළ බවද නවාතැන් දුන් නිවසේ හිමිකරු පවසා ඇත.මෙම දරුවා පැහැර ගෙන පැමිණි දරුවකු බව තමන් නොදන්නා බවද, රූපවාහිනියෙන් හෝ මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් දැනුම්වත් නොවුන බවද ඔහු වැඩිදුරටත් පවසා ඇත.

දරුවා හා දරුවා පැහැර ගෙන ගිය විදුලි කාර්මික ශිල්පියාද අනුරාධපුර ශීක්ෂණ රෝහලේ අධිකරණ වෛද්‍යවරයා වෙත යොමු කළ අතර, ඒ වන විටත් දරුවා තරමක තරමක අසනීප තත්වයක් පෙන්නුම් කිරීම හේතුවෙන් අනුරාධපුර ශීක්ෂණ රෝහලේ 24 වාට්ටුවට ඇතුළත් කර ඇති අතර, දරුවා එහි නේවාසිකව ප්‍රථිකාර ලබයි.මෙතෙක් සිදු කළ පරීක්ෂණ අනුව දරුවාට ලිංගික අතවරයක් හෝ අපහරණයක් සිදු වී නැති බවට වාර්ථා වේ.

අනතුරුව, සැකකාර විදුලි කාර්මික ශිල්පියා හා ඔවුන්ට නවාතැන් දුන් නිවසේ හිමිකරු තඹුත්තේගම මහේස්ත්‍රාත්වරයා හමුවට ඉදිරිපත් කළ අතර, ජනවාරි මස 04 වැනි දින දක්වා රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරන ලෙස තඹුත්තේගම මහේස්ත්‍රාත් එම්.එල් නුවන් කෞෂල්‍ය මහතා නියෝග කළේය.

නීත්‍යාණූකූල භාරකාරත්වයෙන් අපහරණය කිරීමේ චෝදනාව මත මෙලෙස රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කෙරුණේ 09 හැවිරිදි පිරිමි දරුවා පැහැර ගෙන යාමේ සිද්ධියට සම්බන්ධ ප්‍රධාන සැකකරු වන 22 කණුව, කැකිරාව පාර, තලාව ලිපිනයේ පදිංචි ඇස්වැද්දුමගේ අසේල ප්‍රියන්ත ප්‍රනාන්දු  නම් විදුලි කාර්මික ශිල්පියා හා  අපහරණයේ කිරීමේ චෝදනාවට ආධාර අනුබල ලබා දීමේ චෝදනාව මත දරුවා රැගෙන එප්පාවල ප්‍රදේශයෙන්  පළා ගොස් සැඟවී සිටිමට උපකාර කළ ජොන්ස්ලන්ඩ් වතුයායේ නිවසේ හිමිකරු වන අමිල සම්පත් කුමාර නානායක්කාර නම් 42 හැවිරිදි තිදරු පියෙකි. ඔහු රිකිල්ලගස්කඩ නගර සභාවේ රියදුරෙකු වශයෙන් සේවය කරන පුද්ගලයෙකි.

එම නිවසේ හිමිකරුගේ පියාද එප්පාවල පොලිස් ස්ථානයට පැමිණ භාර වීමෙන් අනතුරුව අත්අඩංගුවට ගෙන ඔහුද  ඊයේ (25) පෙරවරුවේ නීත්‍යාණූකූල භාරකාරත්වයෙන් අපහරණයේ කිරීමට ආධාර අනුබල ලබා දීමේ චෝදනාව මත අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් අනතුරුව ජනවාරී 04 දක්වා රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරන ලෙස තඹුත්තේගම මහේස්ත්‍රාත් එම්.එල් නුවන් කෞෂල්‍ය මහතා නියෝග කළේය.මෙලෙස රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කෙරුණේ එන්.එන්.ජී.ඩී සිරිසේන නානායක්කාර නම් 74 හැවිරිදි පුද්ගලයෙකි.

දරුවා රෝහලෙන් පිටව පැමිණි පසු , දරුවාගේ වෛද්‍ය පරීක්ෂණයෙන් ලැබෙන වාර්ථා සමඟ දරුවාද තඹුත්තේගම මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමට නියමිත බව එප්පාවල පොලීසිය පවසයි.

එප්පාවල පොලිස් ස්ථානාධිපති ඊ.අයි.එස් ඒකනායක මහතාගේ උපදෙස් මත, අපරාධ පරීක්ෂණ අංශයේ ස්ථානාධිපති උප පොලිස් පරීක්ෂක එස්.ඩබ්.පී.ආර් ජයම්පති, පොලිස් සැරයන් 3694 අයි.ජී ඉරුගල්, පොලිස් කොස්තාපල්වරුන් වන 67338 ජයසිංහ, 68606 එරංග යන නිළධාරීන් පරීක්ෂණ සිදු කර දරුවා ඇතුළු සැකකරුවන් අත්අඩංගුවට ගැනීම සිදු කර තිබිණි.

සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් එප්පාවල පොලීසීය වැඩිදුර පරීක්ෂණ සිදු කරයි.

චානක බණ්ඩාරගේ

ඇමරිකාව, කැනඩාව, ඕස්ත්‍රේලියාව යන රටවල් (i)

‘සිංහල බෞද්ධ’ අයිතීන් පරයා  ‘ශ්‍රී  ලාංකික අනන්‍යතාවය’ ප්‍රවර්ධනය කරන්නවුනගේ තර්කයක් වනුයේ ඇමරිකාව, කැනඩාව, එංගලන්තය, ඕස්ත්‍රේලියාව, නවසීලන්තය වැනි රටවල් වල පවා මහ ජාතිය ක්ෂය වීමක් සිදුවන බවත්, අප රටේ සිංහලයන් ගණන අඩුවීම ගැන අප  මැසිවිලි නොනැඟිය යුතු බවත්ය.

මෙය වැරදි තර්කයකි.

ඉංග්‍රීසි කථා කරන දියුණු බටහිර  රටවල රැකියා සඳහා විදෙස් රටවලින් පුහුණු ශ්‍රමිකයන් ආගමනය කරවීමේ ප්‍රතිපත්තිය (migration)  ඔවුන් ඉතා සුක්ෂම ලෙස මැනවින් පාලනය කරන්නේ එම රටවල සුදු ජාතික ප්‍රතිශතය සැමදා 75%න් ඉහලින් තබා ගන්නා අයුරිනි. අදද එම රටවල තත්ත්වය එයයි.

තවද, පැමිණෙන විදේශිකයන් එම රටවල පවත්නා ‘බටහිර ඇන්ග්ලෝ සැක්සන්’ ජීවන ක්‍රමය සහ සංස්කෘතිය පිළිගෙන ඒ අනුව ජීවත් විය යුතු බව එම රටවල ජීවත්වන අය සාක්ෂි දරනු ඇත. මෙය ඔවුන්ගේ ‘Assimilation’ ප්‍රතිපත්තියයි.

උදාහරණයක් වශයෙන්, මොන තරම් වෙනත්  ජාතීන් තම රටට පැමිණියත් (මුස්ලිම්, බෞද්ධ, හින්දු වැනි), ඕස්ත්‍රේලියාව සිය පාර්ලිමේන්තුවේ කටයුතු සැමදාම ආරම්භ කරන්නේ කොරානයේ, භගවත් ගීත හෝ ධම්මපදයේ පාඨ කියවීමෙන් නොව බයිබලයේ පාඨ පමණක් කීමෙනි. මෙයට හේතුව ඕස්ත්‍රේලියාව යනු ක්‍රිස්තියානු සම්භවය ඇති රටක් ලෙසට එරට රජයන් සහ වැසියන් විසින් සනිටුහන් කර සිටීමයි. කුමන හේතුවක් නිසාවත් එය වෙනස් නොවේ.

(ශ්‍රී ලංකාව බෞද්ධ සම්භවයක් නොමැති රටක් යයි කෑ ගසන්නේ අපේම සිංහලයෝය. ඉතා උගත් යයි කියාගත් පුරා විද්‍යාව පිළිබඳව මහාචාර්ය වරයෙක් (ශ්‍රී ලංකාවේ නුතන පරණවිතාන ලෙස පෙනී සිටින්නේ මොහුයි) මෙහි ඇත්තේ දෙමළ සම්භවයක් බවත් සිංහලයාට ප්‍රථම ද්‍රවිඩයන් මෙහි විසු බවත් පවසයි (මෙම ලිපි පෙලේ 2වෙනි කොටස බලන්න). ඔහුට අනුව මෙහි රාජ්‍යය කල සෑම රජ කෙනෙකුටම වාගේ (පණ්ඩුකාභය පවා) දෙමළ සම්භවයක් තිබී ඇත. උතුරු ඉන්දියාවේ සිට මෙරටට බුදු දහම රැගෙන ආ කණ්ඩායමේ වූ ලම්බකර්ණයන් දකුණු ඉන්දීය ද්‍රවිඩයන් යයි යනුවෙන් මොහු ලක් ඉතිහාසය පිළිබඳව බොරු පතුරුවයි. මොහු බුධ්‍දංගලදී හොරට සෙල් ලිපි සෑදු බවට ඉතිහාසය පිළිබඳව ප්‍රවීණයෙක් පවසයි.  මෙහි සත්‍ය අසත්‍යභාවය මෙම ලියුම්කරු නොදනී. අද පාසැල් ළමුනට ඉතිහාසය පිළිබඳව පෙළ පොත් සෑදීමේ කර්තව්‍යය භාර දී ඇත්තේ මොහුටය!).

වෙනත් ජාතීන් කොපමණ සිටියත් නවසීලන්තයේ ජාතික ගීය ගයනුයේ ඉංග්‍රීසියෙන් පමණි. එය ඉතාලි, වියට්නාම්, අරාබි, සිංහල, දෙමළ හෝ හින්දි බසින්ද ගායනා කල යුතුය යන සංවාදයක් එම රටවල නොමැත.

1980/90 දශක වල ඕස්ත්‍රේලියාව තමන් බහු සංස්කෘතික රටක් යයි කියා උදම් ඇනුහ. ඒ, විශේෂයෙන්ම ඒ රටට දස දහස් ගණනින් සංක්‍රමණිකයන් ඉංග්‍රීසී 1වෙනි බස ලෙස කථා නොකරන රටවලින්, විශේෂන්ම ආසියාතික රටවලින් (ශ්‍රී ලංකාව වැනි) පැමිණීම නිසාය. ‘අපි Multicultural’ කියා ඔවුහු උදම් ඇනුහ.

එනම් සංක්‍රමිකයන් ඔවුන්ගේම මුල් සංස්කෘතිය තුල ඕස්ත්‍රේලියාවෙදී ජීවත් වුනාට කමක් නැත යන්නය. වැඩිහිටි/වයෝවෘද්ධ සංක්‍රමණිකයන් ඉංග්‍රීසී නොදැන සිටියාට කමක් නැත වැනි අදහසක් එවකට තිබු රජයන් දැරීය. Multiculturalism වෙනුවෙන් කෝටි ගණන් මුදල් රාජ්‍ය අයවැයන් මඟින් වෙන් කරනු ලැබීය.

මේ Multicultural සංකල්පය වඩවනු වස් SBS නමැති නව රුපවාහිනි සේවයක් රාජ්‍ය  අනුග්‍රහයෙන් සංක්‍රමණික සුභ සිද්ධිය උදෙසා කර ආරම්භ කළහ. කොටින්ම ඔවුන්ගේ ආගමන දෙපාර්තමේන්තුවේ නමද ආගමන සහ බහු සංස්කෘතික වශයෙන් වෙනස් කලහ.

බහු සංස්කෘතික උත්සව වෙනුවෙන් මධ්‍යම රජය සහ ප්‍රාන්ත රජයන්  කෝටි ගණන් මුදල් අය වැයන් මඟින් වෙන් කළහ.

සංක්‍රමණිකයන්ට ඔවුන්ගේ ආහාර පාන, ඇඳුම් පැළදුම්, සංස්කෘතික අංගයන් ඒ අයුරින්ම ඕස්ත්‍රේලියාව තුල පවත්වා ගෙන යාම සඳහා කෝටි ගණන් මුදල් රජයන් විසින් සංක්‍රමණික සංවිධානවලට ප්‍රධානය කෙරිණි.

නමුත් 21 වෙනි ශත වර්ෂය ලබත්ම මෙම Multicultural ලේබලය කිසිවෙකුටත් නොකියා ඕස්ත්‍රේලියාවේ මධ්‍යම රජය විසින් ගලවා දමනු ලැබීය.

අද නැවතත් ඔවුන්ගේ ආගමන දෙපාර්තමේන්තුව හැඳින්වෙනුයේ ආගමන දෙපාර්තමේන්තුව ලෙස පමණි. එහි තිබු Multicultural Affairs යන්න දැන් හැලී ගොසිනි. 

බහු සංස්කෘතිය (Multicultural)  රට තුල නැංවීම වස් කෝටි ගණන් මුදල් පෙර මෙන් දැන් රජයන් විසින් වෙන් නොකරයි.

අද නැවතත් ඕස්ත්‍රේලියාවේ ප්‍රතිපත්තිය Assimilation ය. නමුත් නාමිකව පමණක් Multicultural ද අවශ්‍ය බව ඔවුන් දක්වත්.  

Assimilation යටතේ ඕස්ත්‍රේලියානු රජය බලාපොරොත්තු වන්නේ සංක්‍රමණිකයන් තමනට ආවේනික සංස්කෘතිය අත් හැර එම රටේ ඇති බටහිර ඇන්ග්ලෝ සැක්සන් ජීවන ක්‍රමය සහ සංස්කෘතිය අනුව, එය සමඟ මුසු වී, ජීවත් වනු ඇතැයි යන්නය. සෑම සංක්‍රමණිකයෙක්ම ඉංග්‍රීසි භාෂාව චතුර ලෙස කථා කරනු ඇතැයි ඕස්ත්‍රේලියානු රජය අපේක්ෂා කරයි.

මේ වෙනස් වීමට ඔවුන් ගියේ සංක්‍රමණිකයනට වර්ධනය කරන මෙන් අනුබල දුන් Multicultural ප්‍රතිපත්තිය නිසා ඔවුන්ගේ සුදු ජාතික ඇන්ග්ලෝ සැක්සන් සමාජයට හානියක් වේය යන බිය නිසාය.

අදටත් ඕස්ත්‍රේලියාව සංක්‍රමණිකයන් වශයෙන් වැඩිපුරම ගෙන්වා ගන්නේ එංගලන්ත, අයර්ලන්ත. නව සීලන්ත රටවල ඇන්ග්ලෝ සැක්සන් වරුන්ය. ඒ මඟින් තමන්ගේ සුදු ජාතික අනන්‍යතාවය ඔවුන් කෙසේ හෝ රැක ගණිත් (75% එහාට ප්‍රතිශතය රඳවා ගැනීම).

උතුරු, නැගෙනහිර පලාත්වල තමනට ජීවත් විය නොහැක යන ව්‍යාජ සිංහල විශ්වාසය

ශ්‍රී ලංකාවේ ඇති භයානක තත්ත්වය නම් උතුර සහ නැගෙනහිර පාරම්පරික ද්‍රවිඩ නිජභූමී යන JR ජයවර්දනගේ ඔලමොට්ටල, වැරදි සහගත පිළිගැනීම (1987 ඉන්දු-ලංකා ගිවුසුමේ) වැනි දේ නිසා අද ඒ ප්‍රදේශවල සිංහලයාට ඉඩම් මුදලට/බද්දට ගැනීමට පවා නොහැකි තත්ත්වයක් පැණ නැගීමයි.

නමුත්, 13 වන සංශෝධනය මෙවැනි පිළිගැනීමක් නොකරයි.

තේසවලාමේ නීතිය පුස්සකි – එය සිංහලයනට උතුරේ ඉඩම් ගැනීමට ඍජු, විශාල  බාධාවක් නොවේ.

නමුත් ද්‍රවිඩ දේශපාලනඥයන් විසින් ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට ලබා දී ඇති වැරදි සහගත පණිවුඩය නම් ‘තේසවලාමේ නිතීය නිසා කිසිදා ඔබලාට  උතුරේ හෝ නැගෙනහිර පදිංචි වෙන්න බැහැ’ යන්නය.

නමුත්, තේසවලාමේ නිතීයෙන් මෙවැන්නක් නොපැවසේ. අපගේ මෙම ලිපි පෙලේ 5වෙනි කොටස බලන්න.

සිංහලයා මෙම ව්‍යාජ අර්ථකථනයට බියවී සිටියා ඇත. ඔවුන් ‘කටුවෙන්’ එලියට පැමිණිය යුතු කාලයයි මේ.

සිංහලයාට අහිමිවී ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකාවේ භුමි භාගයෙන් 35%ක් සහ මුහුදු තීරයෙන් 3/4 කට වඩා වැඩි වූ ප්‍රදේශයකි.  මෙම දැඩි ජාතිවාදය ගැන අප තවත් නිහඬව නොසිටිමු.

අනිත් අතට TNA /අනෙක් ද්‍රවිඩ පක්ෂ දකුණට සහ ජාත්‍යාන්තරයට ගොස් ද්‍රවිඩ  ජනතාවට මේ රට තුල අසාධාරණ සිදුවේය කියා බොරු කියත්. අපගේ 6 වෙනි ලිපිය බලන්න.

සිංහලයා මේ රටේ විඳින ජාතිවාදය ගැන කිසිවෙක් කථා නොකරයි/පිළිනොගනී. සැවොම ඉල්ලන්නේ රටේ ජනතාව තුල ඔවුන්ගේ  ‘ශ්‍රී ලාංකේය අනන්‍යතාවය’ වැඩි කලයුතු බවය. ජාතීවාදීන්, අන්තවාදීන් බහුල මේ රටේ එය එසේ සිදුවන්නේ නම් ඉතා හොඳය. නමුත්, සියළුම ජාතීන් එය කළ යුතුය.

මේ වෙනුවෙන් සිංහලයා පමණක් දැඩි කැපවීම් කළ යුතු වීම සාධාරණ නොවේ. මෙය සිංහල බෞද්ධ රටක් නොවේය යන පිළිගැනීමටද ඔවුනට ඒ නිසා අවනත වීමට සිදු නොවිය යුතුය.

දැන් සර්ව පාක්ෂික සමුළුවක් අටවා, ඒ මඟින් 13 මුළුමනින්ම බලගැන්වීම පමණක් කරන්නේය යන නිදහසට කරුණක් දී, බෙදුම්වාදීන්ගේ වෑයම තමන්ගේ ඊලාම් සිහිනය වෙතට තවත් ලඟා වෙන මාර්ග සකස් කර ගැනීමයි.

‘සිංහල යයි කියා ගන්නා’ දේශපාලන පක්ෂ (එය නමට පමණක් වේ) මෙවැනි සමුළුවකට මේ අවස්ථාවේදී කැමති වුයේ ඇයි?

මේ වෙලාවේ අපට අවශය රටේ සෑම පළාතකටම, 13නේ පොලිස් බලතල යටතේ,  ඔවුනට ආවේනික නව පොලිස් හමුදාව බැගින් පිහිටුවීම නොවේ. ලක්ෂ 7කට අඩු ජන්ද දායකයන් සිටින ඌවට, සබරගමුවට ඔවුනට ආවේනික පොලිස් හමුදාවක්, ඔවුන්ගේම නිතී සහ ඒ හා බැඳුනු උසාවි, ඔවුන්ගේම පොලිස්පති, නීතීපති; මේ මොන විකාර කථාද?

TNA ඉඩම් බලතල ඉල්ලා බල කරන්නේ මධ්‍යම රජය සතු උතුරු නැගෙනහිර ඇති සියළු ඉඩම්, ගංගා, ඇල, දොළ, මුහුදු අයිතීන් ඔවුනට පවරා ගෙන සිංහලයනට ඒවා සදාකාලිකව අහිමිකිරීමටය.

ඉඩම් බලතල නැතත් විග්නේස්වරන් එකී බලතල බලෙන්ම ස්වකීය අණසකට ගෙන මහා ඇමති කාලයේ වැඩ කළේය. මධ්‍යම රජයන් නිහඬව බලා සිටීහ.

අද රටේ තිබෙන ප්‍රශ්ණ හාමතේ ඉන්නා මිනිසුන්ට  සහ දරුවනට කෑම වේලක් දෙන්නේ කෙසේද, දරුවන් අතර මන්ද පෝෂණය ඉහල යාම අඩු කිරීම, බෙහෙත් නැති ඉස්පිරිතාලවලට බෙහෙත් සපයන්නේ කෙසේද, විදුලි බල ප්‍රශ්ණය විසඳන්නේ කෙසේද  ආදියයි. සර්ව පාක්ෂික සමුළුවක් මඟින් සාකච්චා කර කඩිනම් විසඳුම් සොයා ගත යුත්තේ මේවාටයි.

මෙම ලිපි පෙලේ කලින් කොටස් වල සඳහන් කලාක් මෙන් උතුරේ ප්‍රදේශවලට වන තදබල දකුණු ඉන්දියානු බලපෑම් සහ TNA වැනි බෙදුම්වාදී පක්ෂවල ප්‍රතිපත්ති නිසා මධ්‍යම  රජයට හොරෙන් සිදුවන අනවසර පදිංචි වීම් බොහෝය. මේ නොරටුන් පසුව කොළඹට/දකුණට පැමිණෙත්. මෙයින්, රටේ ද්‍රවිඩ ජනගහනය දිගටම ඉහල යයි.

ඇමරිකාව, කැනඩාව, ඕස්ත්‍රේ ලියාව යන  රටවල් (ii)

ඇමරිකාව, කැනඩාව, ඕස්ත්‍රේලියාව, නවසීලන්තය වැනි රටවල ශ්‍රී ලංකාවේ මෙන් ඒ අයගේ තනි රාජ්‍ය දෙකඩ කර වෙනම රාජ්‍යක් (ඊලාම් වැනි) ඉල්ලීමේ ව්‍යාපාරයන් නොමැත. ඒ රටවලට යන සංක්‍රමණිකයෝ ඒවායේ ඉතා සාමකාමිව ජිවත් වෙති.

කැනඩාවට ගිය අපේ ද්‍රවිඩ සහෝදරයන් කොටසක් මීට කාලයකට පෙර එම රටේද වෙනම කෑල්ලක් ඉල්ලා යම් සටනක් දියත් කල බවට ප්‍රවෘර්ති අසන්නට ලැබුණි. ඕස්ත්‍රේලියාවේ ඩාර්වින් නගරයද තමනට අවශ්‍ය යයි යම්  ද්‍රවිඩ පිරිසක් විසින් ඉල්ලීමක් කළහ. ඔවුන් එම ඉල්ලීම කලේ ඕස්ත්‍රේලියාවේ ආදීවාසීන් (ඇබරජිනවරු) පැවතෙන්නේ තමන්ගෙන් යයි ඔවුන් දැක්වූ ව්‍යාජ හේතුවයි. එයට, ඕස්ත්‍රේලියානුවෝ බොහෝ කලබල වුහ.

(නියම වශයෙන් නම් මේ ඇබරජිනවරු හෙළයන්ය. ඕස්ත්‍රේලියාවේ පලවී ඇති පැරණි ඉංග්‍රීසි ග්‍රන්ථ වල මේ බව සඳහන් වේ. නමුත් ඇබරජිනවරු මේ පිළිගැනීමට දැන් අකමැතිය.

ඇබරජිනවරු සහ අපේ වැද්දන් අතර ඉතා සමීප සම්බන්ධතා ඇත (උදා: ඇබරජිනර් භාෂාවේ නගර/ගම් – රත්තරන් බහුල කැල්ගූර්ලී (අපේ, කළු ගුලිය), ක්‍ෂතිජය පෙනෙන මීකතරා (අපේ, මිහි කතර), කැලෑ බද පෙදෙසක්වූ  වන්නි ආසා (අපේ, වන්නියට ආස).  ඇබරජිනවරු සහ අපේ වැද්දන් එකම හැඩ රුව ඇත (උස, කෙට්ටු ශරීර), දෙගොල්ලෝම එකම  ආයුධ භාවිතා කළහ, එකම විදියේ බිතු සිතුවම් ඇන්ඳහ.  එකම විදියේ ගස්, ගල්, මළවුන් ඇදහීම වැනි ආගමික කටයුතු වල නිරත වුහ.

ලොව අයිස් යුගයේදී අප්‍රිකාව, ආසියාව සහ ඕස්ත්‍රේලියාව එකම භූ තලයකි. ඒ කාලයේ අපේ වැද්දන් ඕස්ත්‍රේලියාවට පයින් ඇවිද ගොස් ඇත).

මේ බටහිර රටවල ඕනෑම කෙනෙකුට රට තුල ඕනෑම ප්‍රදේශයක ඉඩම් මුදලට/බද්දට ගෙන තමන් කැමති ප්‍රදේශයක ජීවත්වීමේ  හැකියාව තිබේ. අප කවුරුත් දන්නා පරිදි  සිංහලයාට මේ අයිතිය උතුරේ සහ නැගෙනහිර නැත. එම පළාත් 2කේ ප්‍රාදේශීය සභා, මහ නගර සභා, පළාත් සභා සිංහලයන් එම පළාත් වලට  පැමිණ ජීවත්වීම වැලක්වීමට කල හැකි සෑම දෙයක්ම කරයි (අනුරාධපුර සිංහලයෙක් උතුරේ නාවට්කුලි ගම්මානයේ පදිංචියට ගිය අවස්ථාවේ ඔවුන්ව ආපසු අනුරාධපුරයට උතුරේ බලධාරීන් විසින් හරවා එවූ කථාවක් මේ ලිපි පෙළේ 4වෙනි කොටසින් අප කීවෙමු).

ඔවුන් ජය ගෙන ඇත්තේ අපේ මධ්‍යම රජයන්හි ඇති දුර්වල කම් නිසාය.

ඉදින් එම රටවල් කිසි බියක් නැතිව සංක්‍රමණිකයන් ශ්‍රී ලංකාව වැනි රටවලින් ගෙන්වා ගනී. සංක්‍රමණිකයන් මනා ලෙස ‘පාලනය’ කරණා  හැටි ඔවුන් දනී. ඕනාවට වඩා ‘කට ගසන’ සංක්‍රමණිකයන් කෙසේ හෝ මධ්‍යම  රජය සහ ප්‍රාන්ත රජයන් (සමහරවිට එක්ව) මෙල්ල කරති. බොරු චෝදනා ගොනු කර අමාරුවේ වට්ටන ලද අහිංසක සංක්‍රමණිකයෝ ඇත.

සංක්‍රමණිකයනට පිං සිදු වන්නටය ඔස්ත්‍රේලියාව අද ‘දිව්‍ය ලෝකයක්’ බවට පත්වී ඇත්තේ. දෙවන ලෝක යුද්ධයට මත්තෙන් සුදු ඇන්ග්ලෝ සැක්සන් ඕස්ත්‍රේලියානුවෝ බැටළු, හරක් මස් ආදිය පුච්චා කමින් ‘හරි චාරයක් නැතිව’ වාගේ ජීවත් වූ ජාතියකි. 1940 මැද ගණන් වල ග්‍රීක, ඉතාලීන් ගෙන් ඇරඹුණු මහා සංක්‍රමණ රැල්ල 1970 ගණන් වල වියට්නාම්, කාම්බෝජ, ලාඕස්, චීන ආදීන්ටත්, 1990 ගණන් වල සිට මේ දක්වා පිලිපීන, මැලේෂියන්, ඉන්දීය, බංග්ලාදේශ්, ශ්‍රී ලාංකිකයනටත් පැතිර ගොස් ඇත.

මේ අයට ‘පිං සිදු වන්න’ ඕස්ත්‍රේලියාව තරම් සුඛෝපභෝගී ආහාර පාන වලින් පිරිපුන් රටක් වෙන කොහෙවත් නොමැති තැනට පත්වී ඇත.  ලොව වැඩිම විවිධාකාරයෙන් වූ රෙස්ටොරන්ට් ඇති නගරය මෙල්බර්න්ලු.

ඇමරිකාව, ඕස්ත්‍රේලියාව වැනි රටවල සැඟවුණු ජාතිවාදය (racism) තවම ඇත. ‘Tall Poppy Syndrome’ යන සිද්ධාන්තය යටතේ නැගී එන දියුණුවේ උඩටම ආ’ උස සංක්‍රමනික ගස්’ යනුවෙන් හඳුන්වන දක්ෂ, සාර්ථක සංක්‍රමිණිකයන් කුමන්ත්‍රණකාරී/අති සුක්ෂම  ලෙස කපා බිම හෙළන ජුගුප්සාජනක ක්‍රම වේදයන් ද  එම රටවල ක්‍රියාත්මකයි.

පොදුවේ ගත් කල ඕස්ත්‍රේලියානුවෝ ඉතාම හොඳ, මිත්‍රශීලී, ආචාරශීලි, ශිෂ්ට සම්පන්න මිනිසුන්ය.

කුමක් වුවත්, ශ්‍රී ලංකාව තරම් හොඳ රටක් තවත් නැත.

සිද්ධාන්ත 2ක් (මේ දෙකම සිංහලයාට අසුභය):

1. මෑතක සිට රුවන්ඩාව පාලනය කරන්නේ ටුට්සින්ය (ඔවුන් ඉතා හොඳින් එම රට පාලනය කරත්) ඔවුන් ජනගහනයෙන් 9% – 14% පමණ වේ. මහ ජාතිය හුටුන්ය. ඔවුන් ජනගහනයෙන් 86% – 91% පමණ වේ. එන්න එන්නම අසාර්ථක රාජ්‍යයක් බවට පත්වන ශ්‍රී ලංකාවද නුදුරේදී ‘ටුට්සි රාජ්‍යක්’ වීම සිදු විය හැක.

කදිරගාමර් ජීවත් වුනානම් ශ්‍රී ලංකාව ටුට්සින් (දෙමළ) පාලනය කරන රුවන්ඩාවක් බවට පත් විමට බොහෝ දුරට ඉඩ තිබුණි. කදිරගාමර් දක්ෂයෙක් විය. නමුත් ඔහු ජනාධිපතිත්වය දරනු ලැබූ රජයක් යටතේ රුවන්ඩාවේ ටුට්සීන් මෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ ද්‍රවිඩයන් ඉහලට විත් සැම අංශයකින්ම සිංහලයන්ව පාලනය කරන තත්ත්වයක් උදාවිම නොවැලක්විය හැකි කරුණකි. රුවන්ඩාවේ හුටුන් අද උසස් තානාන්තර හොබවන්නේ ඉතා අඩුවෙනි. බොහෝ ඉහළ තැන් උසුලන්නේ ටුට්සින්ය. අනාගත ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය ද්‍රවිඩ නායකයෙක් යටතේ (මෙය නුදුරේම සිදුවීමට බොහෝ ඉඩ ඇත) සිංහලයනට රජයේ උසස් තැන් නොලැබෙනු ඇත.

මනෝ ගනේෂන් ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය නායකයා විය යුතුය වශයෙන් ඇතැම් භික්ෂුන් වහන්සේලා පවා ප්‍රකාශ කරත්. ඔහුට වඩා අවස්ථා ශානක්යන්ට ඇතැයි මෙම ලියුම්කරු විශ්වාස කරයි.

රට යන මාවත දෙස බලද්දී මෙවැනි දේ සිදුවිමට බොහෝ ඉඩ ඇත. මනෝ ගනේෂන් ප්‍රභාකරන් සමඟ එකම වේදිකාවේ සිටි බව බොහෝ අයට අමතකය. ශානක්‍යන් පසුගිය අගෝස්තු මස (2022) කැනඩාවට ගොස් දෙමළ බසින් එහි දෙමළ ඩයස්පෝරාවට කීවේ කුමක්ද? ඉංග්‍රීසි බසින් නම් කීවේ රට අස්ථාර වී ඇති මේ සමයේ ඉන් උපරිම ප්‍රයෝජන ගැනීමට දෙමළ ජනයා පසුබට නොවිය යුතු බවයි.

රසමානික්කම් ‘දෙවියෙක්’ කියා සිතන සිංහලයෝ බොහෝය.

(සුමන්තිරන් සහ ශානක්‍යන් දෙදෙනා සිංහලයනට බොරු චාටු කියා කෙසේ හෝ ඔවුන්ගේ ත්‍රස්ත මර්ධන පනත (PTA) අහෝසී කිරීමේ පෙත්සමට සිංහලයන්ගෙන් අත්සන් ගනිති. අපේ අයද වැල නොකැඩි ගොස් එයට අත්සන් තබත්.  යම් දවසක නැවත අන්තවාදී ත්‍රස්තවාදයක් මේ රටේ ඇතිවී (බොහෝ දුරට ඉඩ ඇත) දකුණේ බෝම්බ පිපිරෙන්න ගතහොත් ඉන් මැරෙන්නේ ඔවුන් සහ ඔවුන්ගේ පවුලවල් සාමාජිකයන්ද බව ඔවුන් වටහා නොගනී.

ජනතාවගෙන්  අත්සන් ලබා ඔවුන් සකස් කරන අවසන් පෙත්සම මොවුන් යවනුයේ ජෙනිවා වලට, බටහිර රාජ්‍යයනට සහ බටහිර  නොයෙක් NGO වලට නොවේද?

ජෙනිවා වලදී, වෙනත් බටහිර රටවලදී සහ බටහිර NGO සමුළු වලදී මොවුන් ඉල්ලන්නේ ශ්‍රී ලාංකික යුධ විරුවන් නොකළ අපරාධ වලට නඩු අසා දඬුවම් කිරීම, ශ්‍රී ලංකාවට සම්බාධක දැමීම, ශ්‍රී ලංකාවට විදෙස් ආධාර ලබා නොදීම,  අසාධාරණ වූ දෙමළ අයිතිවාසිකම් ඉල්ලීම වැනි දේයි. ඉදින්, සත්‍ය වශයෙන්ම රටට ආදරය කරනවුන් මෙවැනි අය හා සම්බන්ධ වන්නේ ඇයි?

1979 න් පසු සියළු ත්‍රස්තවාදයන්  සාර්ථක ලෙස අවසානයේ මැඩලීමට රජයනට හැකි වුයේ  ත්‍රස්තවාදය වැළක්වීමේ පනතට ස්තුති වන්ත වෙන්න බව රටට ආදරේ කරන මධ්‍යස්ථ මතධාරීහු පිළිගනිති.

ත්‍රස්ත මර්ධන පනත වනාහි අප සියළු රට වැසියන් – සිංහල, දෙමල, මුස්ලිම්, අපගේ  දෙඇස මෙන් සුරක්ෂා කල යුතු අතිශයින් වටිනා පනතකි.

ත්‍රස්තවාදී මර්ධන පනත අහෝසී වූ වහාම රජයට ප්‍රධාන වශයෙන් ඉතිරි වන්නේ අපරාධ නඩු විධාන සංග්‍රහයයි (Criminal Procedure Code – Act No 15 of 1979).  මෙයට ත්‍රස්ත ක්‍රියාවන් හසු කරගැනීම ඉතා අපහසුය.

ත්‍රස්තවාදය පිලිබඳ  පනත අහෝසි කිරීමෙන් පසු කිසි බියක් නොමැතිව උතුරේ සහ නැගෙනහිර ප්‍රභාකරන්  උපන්දිනය, වෙනත් දෙමළ ත්‍රස්තවාදී වැඩ සටහන්/උත්සව මහ ඉහලින් පැවැත්වීමට බෙදුම්වාදීන් කටයුතු කරනු ඇත.සයින්දමර්දු වලින් සහරාන්ලා බිහි වෙනු ඇත.  දෙමටගොඩ පදිංචිව සිටි මොහොමඩ් ඉබ්‍රාහිම් වැනි කෝටිපති, ත්‍රස්තවාදීන්ට මුදල් දුන් අය, අත් අඩංගුවට ගැනීමට ඉතා අපහසු වනු ඇත.

LTTE සොහොන් බිම් නැවත ඉදි කරනු ඇත. ඊලම ඉල්ලා ඔවුන්  උතුරේ සහ නැගෙනහිර හර්තාල් කරනු ඇත. සිවිල් ජනතාව යොදා හමුදා කඳවුරු වටලනු ඇත.  දැන් පලාලි වල ජාත්‍යාන්තර ගුවන්තොටුපලක්ද ඇති නිසා, රට ඉතා දරුණුව ආර්ථිකව වැටී තිබෙන මේ සමයේ, උතුරේ වෙනම රාජ්‍යක් ප්‍රකාශ කිරීමට පවා ඔවුන් පසුබට නොවනු ඇත.  

ශ්‍රී ලංකාවේ රජයන් මෙම අගනා ත්‍රස්ත පනත ඉතා නින්දිත ලෙස අවභාවිත කල බව රහසක් නොවේ. තමන්ගේ පුද්ගලික සතුරන්ට ‘පාඩම් ඉගැන්වීමට’ සෑම රජයක්ම මෙම පනත යොදා ගතී. ඔවුනගේ හුදු ආත්මාර්ථකාමී, පළිගැනීමේ ආශාවන් නිසා අද අමාරුවේ වැටි තිබෙන්නේ ශ්‍රී ලංකා මාතාවය. ඔවුන්ගේ මෙවැනි දේ බෙදුම්වාදීන් උලුප්පා පෙන්වා දෙති; එයින් වාසි ලබා ගනිති.

දැන් කළ යුත්තේ දැනට තිබෙන පනත අහෝසි කිරීම නොව එහි අත්‍යාවශ්‍ය වගන්ති තබාගෙන,  පනත යම් සංශෝධනයට ලක් කිරීමයි. එවිට බටහිරට අපව විවේචනය කිරීමට නොහැකි වනු ඇත. මේ සම්බන්ධව අපේ 8/10/22 ලිපිය බලන්න).

By Skandha Gunasekara Courtesy The Morning

Despite the All Ceylon Jamiyyathul Ulama (ACJU) backpedalling on its commitment to the consensus on the proposed reforms to the Muslim Marriage and Divorce Act (MMDA), the move to amend the legislation is to continue as planned, The Sunday Morning learns.

The MMDA reforms have been in the pipeline for decades and this month finally saw concrete headway being made. 

Muslim Council of Sri Lanka Vice President Hilmy Ahmed said the proposed reforms would see the age of marriage being increased to 18 and women being appointed as quazis. 

He also said that polygamy would be allowed but only under strict conditions. 

Quazi system 

Any quazi undertaking a marriage outside the reform conditions will be liable to a fine of up to Rs. 150,000 or a similar jail term. Islam does not require any legal proceedings from marriage other than what is called a nikah, so it is very likely that this will be abused. This is why strict conditions are being introduced for anybody who is undertaking to preside over an illegal marriage, with them being liable to prosecution under the current laws,” he said. 

Ahmed added that it had also been proposed that financial support should be ensured in the instance a husband decided to take a second wife. 

We have even suggested that if the first wife decides to stay in the house where she has lived with the husband, then she’s entitled to the house or the husband must provide alternate housing which is of a similar condition. The first wife must be looked after and her living conditions must be ensured, including support for any children. The Judicial Service Commission (JSC), which has control over the quazis, will be the authoritative body enforcing these conditions. Once these reforms are made the quazi will be held liable.”

He noted that a benefit of retaining the quazi system was that marital issues could be resolved swiftly and without legal costs to either party.

One of the main reasons we are demanding that the quazi system be retained is because otherwise resolution of marital affairs will require district court’s or the magistrate’s court’s involvement. This will require lawyers and a minimum charge for a lawyer is around Rs. 25,000 and resolution can take up to five to 10 years. However, in a quazi court the matter can sometimes be resolved in less than three months or a maximum of nine months with zero costs to the parties. People appear in person and there are no charges whatsoever.” 

Issues resolved 

On 8 December, a meeting was held in the Parliament Complex between the Muslim parliamentarians and the Minister of Justice as well as members of the committee headed by Attorney-at-Law Shabry Haleemdeen. 

It was communicated to the Justice Minister that consensus had been reached among the MPs and the broader Muslim community over the proposed reforms. 

Following the meeting of the Muslim MPs and the Minister of Justice along with the Haleemdeen committee members, there is now consensus over the reforms. We have reached an agreement and there is no further controversy within the community because whatever disagreements existed have now been settled and matters have been agreed upon,” Sri Lanka Muslim Congress (SLMC) Leader MP Rauff Hakeem told The Sunday Morning.  

He said that the contentious issues such as the age of marriage, the quazi system, and polygamy had been addressed and resolved. The age of marriage will be 18, women can be appointed as quazis, and every reform that was suggested by the Saleem Marsoof committee has been agreed upon. Polygamy will be retained but strict conditions have been imposed as it is based on the quranic principles and whatever the Quran mentions will have to be strictly followed. 

Polygamy is an option to be allowed under very strict conditions in the proposed new law. Not everyone can marry a second wife. He will have to have the requisite qualifications to apply and he must even get the first wife’s consent; all that has to be properly established. No Muslim male will have carte blanche to contract a second marriage.” 

Muslim Civil Society Alliance consensus 

A letter dated 18 November 2022 by the Muslim Civil Society Alliance which had been signed by all Muslim MPs was handed over to the Minister of Justice. It read:

The position of the Muslim Civil Society Alliance which is a broad-based organisation representing numerous Muslim organisations is as follows;

• The quazi system should not be abolished but reformed as suggested by the committee;

• Polygamous marriages of Muslim males should be permitted subject to the stringent conditions specified in the additional report of the committee.”

Moreover, the letter stated that there was consensus among the Muslim community that women should be permitted to be appointed as quazis and as members of the boards of quazis, the age of marriage should be 18, and the bride should sign the marriage certificate.

The Muslim Civil Society Alliance includes the All Ceylon Jamiyyathul Ulama, the Muslim Council of Sri Lanka, the National Shoora Council, and the All Ceylon YMMA Conference. The endorsement of these organisations was given for the proposed reforms. 

The letter was to convey to the Minister that all the disagreements that existed within the community have now been settled and that we have all agreed that the progressive reforms should be included,” MP Hakeem said.

ACJU backtracks 

However, the following week on 15 December, the Strengthen MMDA organisation issued a statement via its Facebook page stating that it had reached out to several organisations in the Muslim Civil Society Alliance including the ACJU and had been informed that none of them had been consulted in drafting the said letter to the Minister. 

In response to this, the ACJU issued a letter to the Strengthen MMDA organisation, denying that it had agreed to the reforms and adopted a complete U-turn in the stance that had been expressed in the letter handed over to the Minister of Justice.

With reference to the above mentioned letter dated 18 November 2022, we wish to state that the points stated therein were not drafted with due consultation of ACJU and are contrary to the stance of ACJU. It should be noted that we have informed the concerned parties regarding this matter.

The ‘Report on Muslim Marriage and Divorce Act by Union of Religious Scholars’ dated 22 January 2021, which declares the stance of ACJU, is attached herewith for your reference.

We wish to reiterate that since inception, the stance of ACJU has been very clearly declared, especially with reference to the appointment of women quazis and the stance of wali which are in accordance with the Shafi’i school of thought.”

When asked how this would affect the MMDA reform process, MP Hakeem expressed criticism of the ACJU. 

We are not concerned about whether the ACJU has distanced itself from the letter or not. We will stand by what we have signed. That is my position. The ACJU can’t be playing games with this issue for so long. We have, with great difficulty, resolved these issues. These are intra community issues. We signed that document because there was consent.”

He said that the reforms were essential and that the continuous hindrance of the process was unnecessary and frustrating to the community. They should not be blocking these things over unnecessary dogmatic issues. We are also somewhat annoyed with the continuous blockage of reforms. These are timely reforms that are needed and such organisations have been responsible for dragging this for too long. We have come to a conclusion and everybody has signed, so it is not possible to back out now. I will not change my position.”

He asserted that reforms would go ahead regardless of the stance of the ACJU. Meanwhile, attempts to contact the ACJU for comments failed. 

උපුටා ගැන්ම සිළුමිණ

ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ පන්දු යවන්නකු ලෙස කටයුතු කරමින් පසු කාලයේ ක්‍රිකට් පරිපාලන නිලධාරියෙකු ලෙස කැපී පෙ‍ෙනන චරිතයක් බවට පත් වූ ප්‍රකට ව්‍යාපාරිකයෙක් වූ ජනශක්ති සමාගමේ සභාපති චන්ද්‍රා ෂාෆ්ටර්ගේ පුත් දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ පසුගියදා සිදු වූ ඝාතනයෙන් අදටත් මුළු ව්‍යාපාරික ලෝකයම සිටින්නේ හෙල්ලී ගොසිනි.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් ද සිය පියා මෙන්ම සමාජයේ කැපී පෙනෙන්නට සිටි ප්‍රකට චරිතයක් වූ බැවින් ඔහුගේ ඝාතකයා නීතිය හමුවට පමුණුවන තුරු මුළු රටම බලා සිටින්නේ නොඉවසිල්ලෙනි. ඒ සුසාන භූමියක් තුළට ගෙන්වා ගෙන මහ දවාලයේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් වැනි ඉහළ ධනපතියෙක් මරා දමන්නට තරම් මුල් වූ කරුණ කුමක්දැයි දැන ගැනීමේ පිපාසාව ද සමඟිනි.

ඉහළ ධනපතියෙක් සුසාන භූමියක කළේ කුමක්දැයි කියාද ප්‍රශ්න නඟන්නෝ ද බොහෝය. මේ හැම ප්‍රශ්නයකටම පිළිතුරු වැඩි කල් යන්නට මත්තෙන් ලැබෙනු ඇති බව දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ සංවිධානාත්මක අපරාධ හා මිනිස් ඝාතන විමර්ශන කොට්ඨාසයේ විමර්ශන ප්‍රගතිය ගැන සොයා බැලීමේදී පෙනී යන කරුණකි.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් මෙරට පදිංචිව සිටියේ අංක 39 මල්පාර කොළඹ 07 දරන නිවසේය. එංගලන්තයේ ද ඔහුට නිවසක් හිමිය. සිය පළමු විවාහයේ දරුවා වාසය කරන්නේ ද එංගලන්තයේය. ඒ නිසාම ඔහු වැඩි කාලයක් ගත කිරීමට කැමැත්තක් දැක්වූයේ යැයි කියැවෙන්නේ එංගලන්තයේය.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ දෙවැනි විවාහයේ බිරිය ටානි ශමින් ෂාෆ්ටර්ය. ඇය 1978 වසරේ උපන්නියකි. ඇය දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ට වඩා වයසින් බාල වසර 08ක් පමණි. දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් ට මෙම දෙවැනි විවාහයෙන් ද දරුවන් සිටිති. ඒ දෙදෙනෙකි.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ බිරිය ටානි ශමින් පොලිසියට පවසා ඇති ආකාරයට අනුව සිය සැමියා ඝාතනයට ලක්වන අවස්ථාව වන විට ඔහු ඇසට්ලයින් නැමැති මුදල් අයෝජන ව්‍යාපාරයක් ද පවත්වාගෙන ගොස් ඇත. ඒ ඔහු සමාගම් රැසක දරන අධ්‍යක්ෂ ධුරයන්ට අමතරවය.

අන්තර්ජාලයේ තොරතුරු විමසා බැලීමේදී පෙනී යන්නේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් ජනශක්ති සමූහ ව්‍යාපාරයේ සමූහ අධ්‍යක්ෂ ලෙස සහ ෆස්ට් කැපිටල් හෝල්ඩින් පී.එල්.සී. හි කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂ ලෙස ද කටයුතු කර ඇති බවකි.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් ගේ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් කෙරෙන විමර්ශනයන්ට අදාළව පොලිස් විමර්ශකයන් කරනු ලබන ප්‍රශ්න කිරීම් හමුවේ ටානි ශමින් පවසා ඇති ආකාරයට අනුව එදා උදෑසන සිටම සිය සැමියාගේ හැසිරීමේ යම් වෙනසක් ඇය දැක තිබුණාය. ඇය කියන්නේ ඒ ඇයි දැයි කියා සැමියා කිසිවිටකදීවත් තමාට පැවසුවේ නැති බවය.

ඇය පවසන ආකාරයට අනුව එදින සවස 2.00ට පමණ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් නිවෙසින් පිටව ගොස් ඇත්තේ පැය භාගයකින් නැවත පැමිණෙන බව කියාය. ඒ ඔහුට අයත් wp KU 8732 අංකය දරන මෝටර් රථයේ නැඟීය. රථය පදවා ගෙන ගොස් ඇත්තේ ඔහුමය.

මම එයාගෙන් ඇහුවා කීයට ද එන්නේ කියල. එතකොටයි පැය භාගෙන් එනවා කීවේ ඒ ගැන ටානි ශමින් පොලිසියට පවසා ඇත්තේ එවැනි කතාවකි.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් ඒ කියූ ආකාරයට පැය භාගයකින් නිවසට ආවේ නැත. ටානි ශමින් සිය ජංගම දුරකතනයෙන් දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ ජංගම දුරතතනයට පණිවුඩයක් යොමු කළේ යැයි කියන්නේ ඒ කියූ වෙලාවට නොපැමිණි බැවිනි. දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ ජංගම දුරකතනය ඒ වන විට රැඳී තිබෙන්නේ කුමන ස්ථානයකදැයි ඇය සිය ජංගම දුරකතනයෙන් පරීක්ෂා කළේ යැයි කියන්නේ ද එම පණිවුඩය ඔහු නොබැලූ බව පෙනී ගිය නිසා බවය. එහිදී ඇයට දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් රැඳී සිටින ස්ථානය ලෙස පෙන්වා ඇත්තේ බොරැල්ල පොදු සුසාන භූමියයි.

පැය භාගයෙන් එනවා යැයි කියා ගිය සිය සැමියා ඒ කියූ වේලාවට නොපැමිණීම නිසා ටානි ශමින් කොතරම් කලබල වී සිටියේදැයි කිවහොත් ඇය ඒ ගැන සොයා බලන්නයි කියන්නේ ඔන්ග්‍රි පැට්රික් ක්‍රිෂ් පෙරේරාටය. ඇය කියන්නේ ඔහු සිය සැමියාගේ ඥාතියකු බවය. ඥාතියෙක් යැයි ඇය කීවාට දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් සහ ඔහු අතර තිබී ඇත්තේ ඥාතිකමට වඩා ළඟ මිතුරුකමක් බවද ඇය කියන්නීය. දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ බොහෝ ව්‍යාපාරික ගනුදෙනු මෙන්ම ව්‍යාපාරික රහස් ගොන්නක්ම දැන සිටි විශ්වාසවන්තයා යැයි කියැවෙන්නේද ක්‍රිෂ් පෙරේරාය. ඒ සිය සහෝදරයන් දෙදෙනාටත් වඩාය.

ක්‍රිෂ් දෙදරු පියෙකි. හැදල, වත්තල පදිංචි ක්‍රිෂ් පෙරේරා 1985 වසරේ උපන්නෙකි. නෙක්ස්ට් ඉන්වෙස්ට් ලිමිටඩ් හි අධ්‍යක්ෂකවරයෙක් ලෙසද ක්‍රිෂ් පෙරේරාට කටයුතු කරන්නේය. ක්‍රිෂ් හා දිනේෂ් අතර ඇති සබැඳියාව වසර 19ක් තරම් ඈතට දිව යන්නෙකි. ඒ ක්‍රිෂ් පෙරේරා පොලිසියට පවසා ඇති ආකාරයට අනුවය. ඒ අනුව පෙනී යන්නේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් යටතේ සේවකයෙක් ලෙස කටයුතු කර ඇත්තේ වයස අවුරුදු 18 සිටය.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් පැය භාගයෙන් නොපැමිණීමෙන් කලබල වෙමින් සිය සැමියා ගැන සොයා බලන්නැයි ටානි ශමින් දුරකතන ඇමතුමක් ගෙන ක්‍රිෂ් පෙරේරාට පවසා ඇත්තේ හරියට සැමියා සහ බිරිය අතර ඇතිවන හිත් අමනාපයකින් හෝ ගැටුමකින් අනතුරුව සැමියා හිස හැරුණු අතේ යනවා යැයි කියා හෝ සිය ජීවිතය නැති කර ගන්නවා යැයි කියා හෝ නිවෙසින් පිටව ගිය මොහොතක බිරියකගේ හැසිරීම සිහි ගන්වමිනි. එහෙත් මෙහිදී එවැනි සිදුවීමක් වූ බවක් නම් ටානි ශමින් පවසන්නේ නැත.

ඔන්ග්‍රිට මම ෂාෆ්ටර් ඉන්න ලොකේෂන් එක යවල කිව්වා පොඩ්ඩක් බලන්න කියල. ඒ වෙලාවේ එයා කිව්වා එයාටත් ෂාෆ්ටර් ලොකේෂන් එක එවල තියෙනවා කියල යැයි ද ඇය පොලීසියට වරෙක කියා තිබුණාය.

ඒ අනුව පෙනී යන්නේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් සිය බිරියට මෙන්ම සිය මිතුරා වූ ක්‍රිෂ්ට ද එදා ඔහු යන එන තැන් ගැන දැන ගැනීමට ලොකේෂන් හුවමාරු කර ඇති බවය. ඒ ගැන මේ වන විට ඇත්තේ විවාදාත්මක තත්ත්වයකි. ඒ ඊට පෙර අවස්ථාවලදී මෙසේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් සිය ජංගම දුරකතනයේ තමා රැඳී සිටින ස්ථානය වෙනත් අය සමඟ හුවමාරුකර ඇති බවක් බැලූ බැල්මට නොපෙ­‍ෙනන බැවිනි. ඒ ගැන මේ වන විටත් විමර්ශනයක් පැවැත්වෙන්නේ ඔහුගේ ජංගම දුරකතනය අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ ඩිජිටල් වෝහාරික පරිගණක විද්‍යාගාර ඔස්සේ දැඩි විමර්ශනයකට ලක්වෙමිනි. ඒ ලොකේෂන් හුවමාරු කිරීම් සම්බන්ධයෙන් අතීත තොරතුරු මතු කර ගනිමින් සහ දිනේෂ්ගේ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් වැදගත් තොරතුරු එහි ගබඩා වී තිබේදැයි සොයා බලමිනි.

විමර්ශන වලින් පෙනී ගොස් ඇති ආකාරයට අනුව ටානි ශමින්ගෙන් දුරකතන ඇමතුම ලැබෙන විට ක්‍රිෂ් පෙරේරා සිට ඇත්තේ ඔහු සේවයේ නිරතව සිටින ආයතනයෙන් පිටතය. ඒ මහා පාරේය. ඒ බොරැල්ල පොදු සුසාන භූමියට පහසුවෙන් ළඟා විය හැකි ස්ථානයකය.

ක්‍රිෂ් පෙරේරා පවසන ආකාරයට අනුව ටානි ශමින්ගෙන් දුරකතන ඇමතුම ලැබෙන විට ඔහු සිට ඇත්තේ සිය දරුවන් දෙදෙනාගේ පාසල වෙත ගොසිනි. ඒ පාසල නිම වීමෙන් පසු ඔවුන්ව නිවෙසට ඇරලවීම සඳහාය. එහිදී ඔහු සිය දරුවන් දෙදෙනාව වත්තල පිහිටි නිවසට ආරක්ෂාකාරීව ගමන් කිරීමට අවශ්‍ය පහසුකම් සලසා බොරැල්ල පොදු සුසාන භූමිය වෙත ආවේ යැයි කියනු ලබන්නේ ඔහු සේවයේ නිරතව සිටින ආයතනයෙන් ගෙන්වා ගත් කැබ් රථයක නැඟීය. එම කැබ් රථයේ රියදුරු ලෙස කටයුතු කළේ යැයි කියනු ලබන්නේ නිහාල් නැමැති අයෙකි.

පෙනී යන ආකාරයට අනුව ක්‍රිෂ් පෙරේරා එම ඇමතුම ලැබී ඉතා කෙටි වේලාවක් තුළ බොරැල්ල පොදු සුසාන භූමිය වෙත පය තබා ඇත්තේය.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් පැවැත්වෙන විමර්ශනයේදී අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ විමර්ශකයන්ට මුලින්ම පැන නැඟුණු ගැටලුවක් වූයේ ඔහුව වෙනත් ස්ථානයක ඝාතනය කර සුසාන භූමියට රැගෙනවිත් දමා ගියේදැයි කියාය. එම සැකය නිරවුල් කර ගැනීමට විමර්ශකයන් සිය අවධානය යොමු කරනු ලැබුවේ ආරක්ෂක කැමරා දත්ත විමර්ශනයෙනි. පළමුවෙන්ම විමර්ශකයන්ගේ නිරීක්ෂණයට ලක්වන්නේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් මල්පාරේ නිවෙසින් පිටව යන අවස්ථාවය. දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් පැය භාගයකින් පැමිණෙන බව කියා නිවසින් පිටත් වූයේ සවස 2.00ට පමණ යැයි ටානි ශමින් පැවසුවත් ආරක්ෂක කැමරා දත්ත නිරීක්ෂණයේදී පැහැදිලි වන්නේ සැබෑ ලෙසම ඔහුගේ මෝටර් රථය මහා පාරට දමන්නේ සවස 2.06 ට පමණ බවය. ඒ අවස්ථාවේදී මෝටර් රථයේ තවත් අයෙක් සිටියේදැයි සැක හැර දැන ගැනීමට තවත් තාක්ෂණික විමර්ශන ගණනාවක් මෙන්ම නිවසේ ආරක්ෂකයන්ගෙන් ද තොරතුරු විමසීමේදී පෙනී යන්නේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් එදා මෝටර් රථයේ නැඟී පිටත්ව යන්නේ තනිවම බවය.

එතැන් සිට හන්දියක් හන්දියක් ගානේ ඇති ආරක්ෂක කැමරා දර්ශන නිරීක්ෂණය කරමින් ඉතා සංකීර්ණ වූත් වෙහෙසකර වූත් විමර්ශනයකින් අනතුරුව අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ විමර්ශකයන් තහවුරු කර ගන්නේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් සිය නිවසින් පිටත්ව විනාඩි පහළොවක් විස්සක් ඇතුළත කෙළින්ම එන්නේ බොරැල්ල පොදු සුසාන භූමිය වෙත බවය. ඒ යන අතරතුර ඔහු සිය මෝටර් රථය නතරකර ඇත්තේ නම් ඒ එක් ස්ථානයක පමණි. ඒ තැන කොළඹ 07, මලලසේකර මාවතේ අංක 28 දරන ස්ථානයේ පිහිටි රොද්‍රිගෝ ලොජන්සි ප්ලේවර්ස් නැමැති කෙටි ආහාර අලෙවි සැල ඉදිරිපිටය. අනාවරණය වී ඇති ආකාරයට අනුව ඔහු එහිදී දෙදෙනකුට සෑහෙන කෙටි ආහාර කිහිපයක් මලු දෙකකට බහා මිලදී ගෙන ඇත. ඔහු එම කෙටි ආහාර මලු දෙක මෝටර් රථයේ දමාගෙන කෙළින්ම ගොස් ඇත්තේ බොරැල්ල පොදු සුසාන භූමිය වෙතය. ඒ දේවි බාලිකා විද්‍යාලය පැත්තෙන් ඇති දොරටුවෙන් සුසාන භූමිය වෙත සිය මෝටර් රථය ඇතුළු කරමිනි. ඒ අවස්ථාවේදී එම ගේට්ටුවේ සුසාන භූමියේ ආරක්ෂකයන් සිටි බවක් නම් මෙතෙක් තහවුරු වූ බවක් දැනගන්නට නැත. ආරක්ෂකයන් සිටියත් නැතත් බොරැල්ල පොදු සුසාන භූමියට වාහන ඇතුළු කිරීමේදී කිසිදු පරීක්ෂාවකට ලක් වන්නේ නම් නැත. හිතූ හිතූ හැටියට ඕනෑම අයෙකුට වාහනයක් සුසාන භූමියට දමා එහි කාලය ගත කිරීමට තරම් නිදහස් පසුබිමක් ඒ වන විට එහි පැවතියේය.

ආරක්ෂක කැමරා දත්ත විමර්ශනයේදී පැහැදිලිවම හෙළි වන්නට වූ කරුණු විශ්ලේෂණයේදී පෙනී යන කරුණක් වන්නේ පැය භාගයකින් නැවත පැමිණෙන බව කියා නිවසින් පිටත් වූ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ ගමනාන්තය වූයේ බොරැල්ල පොදු සුසාන භූමිය බවය.

ගමනාන්තය කරගත්තේ සුසාන භූමිය පෙනී පෙනී කෙටි ආහාර පාර්සල් දෙකක් ලබා ගත්තේ සුසාන භූමියේදී හමුවීමට නියමිත අමුත්තෙක් වෙනුවෙන් බව ද ඒ අනුව අනුමාන කිරීමට පුළුවනි. දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ මරණින් පසු කෙරුණු පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණයේදී පවා ඒ ලබාගත් ආහාර කැබලි ඔහුගේ බඩවැල් අතර තිබී හමු වීමෙන් පවා තහවුරු වන්නේ මලලසේකර මාවතෙන් මිලදී ගත් කෙටි ආහාර ඔහු සුසාන භූමියේදී හෝ ඒ එන අතරතුර මෝටර් රථයේදී ආහාරයට ගෙන ඇති බවය.

ඒ එක් කෙටි ආහාර බෑගයක් දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් විසින් හිස් කළේ නම් දෙවැනි පැකට්ටුවට සිදු වූයේ කුමක්ද? එය ආහාරයට ගෙන ඇත්තේ වෙන කිසිවෙක් නොව, සුසාන භූමියේදී දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් මුණ ගැසෙන්නට ගිය ඔහුගේ ඝාතකයා විසින් බවට අනුමාන කළ හැකිය. මෙම කෙටි ආහාර වේල මෙහිදී බොහෝ දේ කියා පාන්නේය. එනම් නොදන්නා අයෙක් වෙනුවෙන් ඔහු කෙටි ආහාර වේලක් ලබාදීමට සුසාන භූමියක් වැනි ස්ථානයකට රැගෙන යැයි දැයි කියාය. මෙමඟින් පැහැදිලි වන්නේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් සුසාන භූමියේදී මුණ ගැසීමට ගිය පුද්ගලයා ඔහුට වඩාත් හිතෛෂී අයෙක් බවය. එම ගමන විනාඩියෙන් දෙකෙන් සමු දෙන කතාබහක් නම් කෙටි ආහාර වේලක් එතැනට කිසිසේත්ම අවශ්‍ය නොවනු ඇත. ඒ අනුව පැහැදිලි වන්නේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ මේ ගමන පැය භාගයකට සැලසුම් වී නොතිබුණු ගමනක් බවය.

එහෙත් මේ ගමන ගැන දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ බිරිය තරමක් කලබල වූයේ ඇයි දැයි ඇත්තේ ගැටලුවකි. ඒ ගැන දන්නේ ඇය පමණි. ඇය වරෙක පොලිසියට පවසා තිබුණේ එදින රාත්‍රී කාලයේ එංගලන්තය බලා යාමට නියමිතව තිබුණු බැවින් ගුවන් තොටුපොළ වෙත කල්වේලා ඇතිව යාමට අවශ්‍ය බැවින් එසේ කලබලවී ඔහු සිටින තැන සොයා බැලූ බවය. සවස 2.30ට ඇය කලබල වී තිබුණේ රාත්‍රී 8.30ට ගුවන් ගතවන ගුවන් යානයක ගුවන් ගමනක් ගැන බව විමර්ශකයන්ට ද පෙනී ගිය කරුණකි.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ ඝාතනය ගැන ක්‍රිෂ් පෙරේරා පොලීසියට කියා ඇත්තේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් එදින සවස 1.00ත් 1.30ත් අතර කාලය තුළ බී.ටී.ව මුණ ගැසීමට යන බව තමාට පැවසූ බවකි. බී.ටී. යනුවෙන් ඔවුන් හඳුන්වනු ලබන්නේ ක්‍රිකට් විස්තර විචාරකයෙක් වූ බ්‍රයන් තෝමස්වය. ක්‍රිෂ් පෙරේරා කියන්නට උත්සාහ ගත්තේ දිනේෂ්ගේ ඝාතනයට බ්‍රයන් තෝමස් වගකිව යුතු බවකි. පොලිසිය හමුවේ ඔහු පෙන්වා දෙන්නට වූයේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ට රුපියල් කෝටි 160ක මුදලක් බ්‍රයන් තෝමස් වංචා කර ඇති බැවින් මෙම අපරාධය ඒ නිසාම බ්‍රයන් අතින් සිදුවී ඇති බවකි. ඒ සම්බන්ධයෙන් අධිකරණයේ නඩුවක් ද මේ වන විට ක්‍රියාත්මකය. ඒ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් විසින් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට කර ඇති පැමිණිල්ලකට අනුවය. කෝටි 160ක් යැයි කීවාට එම ගාන ඊට වඩා ටිකක් අඩුය. ඒ රුපියල් කෝටි 140කි.

අධිකරණයේ නඩුවක් විභාගයේ පවතින අවස්ථාවකදී බ්‍රයන් තෝමස්ව සුසාන භූමියකදී දිනේෂ් ෆාෂ්ටර් නතිවම ගොස් හමුවේවිද? මේ විමර්ශන ආරම්භයේදීම විමර්ශකයන්ට ගෙන දුන් ප්‍රහේලිකාවකි. ඒ ගැන ද විමර්ශකයන් විශේෂ අවධානයක් යොමු කර පරීක්ෂා කිරීමේදී පෙනී යන්නේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් ඝාතනය වූ දින ඔහු සිය නිවෙසින් එළියටවත් බැස නැති බවය. ඒ හැරුණු කොට තවත් විද්‍යාත්මක සාක්ෂි රැස්කිරීමකින්ද පෙනී යන්නට වූයේ බ්‍රයන්ගේ සම්බන්ධයක් මෙම ඝාතනයට නැති බවය. ඒ මෙතෙක් කර ඇති විමර්ශනවලදීය. ඉදිරියේදී විමර්ශන කුමන මාවතකට ගමන් ගනීවි දැයි කිව නොහැකිය. ඒ කොන්ත්‍රාත්තුවක් දෙමින් ඝාතනයක් කිරීමට ඇති හැකියාව කොතෙකුත් ඇති බැවිනි. ඒ තර්කය පවා බිඳ වැටෙන්නේ සුසාන භූමියට දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් තවකකුටත් එක්ක කෙටි ආහාර වේලක් ද රැගෙන ගොස් ඇති බව කියැවෙන නිසාය. ඒ ඔහු එදා සුසාන භූමියේදී හමුවන්නට ගියේ කෙටි ආහාර වේලක රස විඳිමින් කතාබහක නිරත වන අයෙක්ව මුණ ගැසීමට ගිය නිසා බවට වූ තර්කයන්ද ගොඩනැඟෙමින් ඇති බැවිනි. දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් මහ මඟදී ඝාතනය වූයේ නම් කොන්ත්‍රාත්තුවක් දෙමින් ඔහුව ඝාතනය කළේ යැයි කියන්නට හෝ සැකකරන්න හැකියාව ඕනෑ තරම්ය. එහෙත් බැලූ බැල්මටම අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තු විමර්ශකයන්ට පෙනී ගියේ බ්‍රයන් තෝමස් මෙම ඝාතනයට පැටලීමේ කුමන්ත්‍රණයක් ද මේ තුළ තිබී ඇති බවය. බ්‍රයන්ගේ ජංගම දුරකතනට එදා සවස 2.30න් පසු දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ ජංගම දුරකතනයෙන් ලැබී තිබී ඇත්තේ ඔයා එනකම් මම ඉන්නවා යනුවෙන් හැඟවෙන ඉංග්‍රිසියෙන් යොමුකළ පණිවුඩයකි. ඒ වන විට දෙදෙනා අතර කිසිදු හමුවක් හෝ කතාබහක සූදානමක් නොතිබුණු බැවින් බ්‍රයන් තෝමස් ඊට පිළිතුරක් යොමු කරනු ලබන්නේ මට ඔයා එක්ක කිසි කතාවක් නැහැ. යනුවෙන් අර්ථය ගැන්වෙන ඉංග්‍රීසියෙන් සටහන් තැබූ කෙටි පණිවුඩයකි.

මේ ගැන කරුණු අධ්‍යයනය කිරීමේදී විමර්ශකයන්ට පෙනී ගොස් ඇත්තේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් අපරාධකරුවකුගේ හෝ කිහිප දෙනකුගේ ගොදුර බවට පත්වීමෙන් අනතුරුව ඔහුගේ ජංගම දුරකතනයෙන් මෙම පණිවුඩය බ්‍රයන් තෝමස්ගේ ජංගම දුරකතනයට යොමු කර ඇති බවකි. ඒ අනුව පැහැදිලි වන්නේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ ජංගම දුරකතනය පිළිබඳව ද යම් අවබෝධයක් ඇති අයකු මෙම අපරාධයට සම්බන්ධව සිට ඇති බවකි.

බොරැල්ල පොදු සුසාන භූමියේ දේවි බාලිකා විද්‍යාලය දෙසින් ඇති ආදාහනාගාරය ආසන්නයේ ඇති ගුවන් හමුදා සාමාජිකයන්ගේ අළු තැන්පත් කරමින් ගොඩනඟා ඇති ස්මාරකය අසලින් දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් සිය මෝටර් රථය තුළ අපරාධකරුවන්ගේ ගොදුර බවට පත්ව සිටියදී සොයා ගන්නේ ක්‍රිෂ් පෙරේරාය. ඔහු එතැනට යන්නේ ටානි ශමින්ගේ දැනුම්දීමට අනුවය. ටානි ශමින් පවසන ආකාරයට අනුව ඇය මේ ගැන ක්‍රිෂ් පෙරේරාට කියා ඇත්තේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් නිවසින් පිටත්ව ගොස් පැය භාගයකට පසුවය. ඒ සවස 2.30 හෝ ඒ ආසන්න කාල පරාසයක් තුළදීය. ක්‍රිෂ් පෙරේරා පවසා තිබුණේ ඒ ඇමතුම ලැබෙන විට තමා සිටියේ සිය දරුවන් දෙදෙනා පාසලෙන් නිවසට ඇරලවීම සඳහා ගොස් සිටියදී එම ඇමතුම ලද වහාම ඔහු කළා යැයි කියන්නේ දරුවන්ව නිවෙසට යවා ඔහු සේවයේ නිරත සමාගමෙන් කැබ් රථයක් ගෙන්වා ගෙන බොරැල්ල පොදු සුසාන භූමිය වෙත ගිය බවය. එම රථයේ රියදුරු ලෙස ඒ වන විට සිට ඇත්තේ නිහාල් නැමැති අයෙකි.

විමර්ශනවලින් පෙනී යන ආකාරයට අනුව ක්‍රිෂ් පෙරේරා බොරැල්ල පොදු සුසාන භූමිය වෙත ගොස් ඇත්තේ ටානි ශමින්ගේ දුරකතන ඇමතුම ලැබී විනාඩි දහ පහළොවක් යන්නට මත්තෙනි. ඔහු සුසාන භූමියට ඇතුළු වන්නේ ද දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් සුසාන භූමියට ඇතුළු වූ පැත්තෙන්මය. දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් සොයා මෙහිදී ක්‍රිෂ් පෙරේරා සුසාන භූමියට ඇතුළු වන්නේ ද තනිවමය. ඒ ඔහු පැමිණි කැබ් රථයේ රියදුරුට මොඩල් ෆාම් පාරේ රථය නතර කරගෙන සිටින ලෙස දැනුම් දෙමිනි. එසේ සුසාන භූමිය වෙත කැබ් රථය ඇතුළු නොකර, මාර්ගයේ නතර කරන්නට රියදුරුට තමා දැනුම් දුන්නේ යැයි ඔහු කියන්නේ ඒ වන විට සුසාන භූමියට වාහන ඇතුළු කරන දොරටුව අසල යම් තදබදයක් පැවති නිසා බවය. මේ කාරණා සම්බන්ධයෙන් තවමත් ඇත්තේ විමර්ශන මට්ටමේය. විමර්ශකයන් මේ ගැන පැහැදිලි නිගමනයකට තාමත් එළඹ ඇති බවක් පෙනෙන්නට නැත. විද්‍යාත්මක සහ පරිවේෂණාත්මක සාක්ෂි රැස්කර ගැනීමෙන් අනතුරුව ඒ ගැන ක්‍රිෂ් පෙරේරාගෙන් ඉදිරි දිනෙක විමර්ශකයන් ප්‍රශ්න කර නිරාකරණය කර ගැනීමට ඇති ගැටලුවලට විසඳුම් සොයා ගනු ඇත.

ක්‍රිෂ් පෙරේරා පවසන හැටියට දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ව සොයා ඔහු සුසාන භුමියට ඇතුළු වී ඇත්තේ තනිවමය. එසේ ගොස් ඔහු හරියටම දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් රැඳී සිටි ස්ථානය සොයා ගත්තේය. ඒ මෝටර් රථය සුසාන භූමියේ 09 වැනි පටුමගේ නතර කර තිබෙනු දැකය. එතැනට ගොස් පරීක්ෂා කිරීමේදී ඔහු දකින්නේ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් අපරාධකරුවන්ගේ ගොදුරක් බවට පත්ව ඇති ආකාරයය. එහිදී ඔහුට තමා සමඟ පැමිණි රියදුරු නිහාල්ව මතකයට ආ බවක් පෙනෙන්නට නැත. සුසාන භූමියේ ඈත කොනක මිනියක් වළලෑමට වළක් කපමින් සිටි කම්කරුවෙක් දුටු ඔහු කෑ ගසා ඔහුට කතා කර එතැනට ගෙන්වා ගත්තේය. කොළඹ මහා නගර සභාවේ සේවකයෙක් වන එම කම්කරුවා සිතන්නේ සුසාන භූමියේ අවමඟුලක් සඳහා පැමිණි අයෙක් රෝගී වී ඇති බවකි. එය අපරාධයක් බව ඔහුට පෙනෙන්නට වූයේ එතැනට පැමිණි පසුවය. දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් ඒ වන විට සිටියේ රියදුරු අසුනේය. ඔහුගේ ගෙල වටා වයරයක් සිර කර තිබුණු අතර, එහි කොන් දෙක තිබුණේ රියදුරු අසුනට තබා ගැට ගසාය. දැන් තිබෙන්නේ කේබල් ටයිවලින් සිර කරය. ක්‍රිෂ් පෙරේරා එම බැමි වලින් දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් ව ගලවන්නේ කම්කරුවා ඔහු වෙත පැමිණ සියල්ල දුටු පසුවය. ඒ කම්කරුවාගේ සහය ද ඇති බවය. අනතුරුව ක්‍රිෂ් පෙරේරා උත්සාහ දරන්නේ රියදුරු අසුන පිටුපසට නවා දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ව පිටුපස අසුනට දමන්නටය. එය ව්‍යාර්ථ වූ තැන දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ව රියදුරු අසුනට යාබද අසුනට බොහෝම අමාරුවෙන් ඇද දමා ගන්නා ක්‍රිෂ් පෙරේරා රියදුරු සුක්කානම අතට ගන්නේ කොළඹ ජාතික රෝහලට යන මාර්ගය නොදන්නා බව කියා කම්කරුවාව ද එහි නංවා ගෙනය. විමර්ශන වලින් පෙනී යන ආකාරයට අනුව සවස 3.00ත් 3.15ත් අතර කාලය තුළ ඔවුන් සිට ඇත්තේ ජාතික රෝහලේය. ඒ වන විටත් දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් සිට ඇත්තේ ජීවිතයත් මරණයත් අතර දැඩි සටනක නරත වෙමිනි.

ටානි ශාමින් පවසන්නේ ඒ කාලය තුළ තමා දිගින් දිගටම ක්‍රිෂ් පෙරේරාගේත් සිය සැමියා වූ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේත් ජංගම දුරකතනවලට ඇමතුම් ලබාගනිමින් සිටි බවය. ඒ දෙදෙනාම දුරකතන ඇමතුම්වලට ප්‍රතිචාරයක් නොදැක්වූ බව ද ඇය කියන්නීය. අවසානයේදී ඇයට සිය සැමියාගේ ජංගම දුරකතනයෙන් ප්‍රතිචාරයක් ලැබුණේ යැයි කියන්නේ සවස 3.17ට පමණය. එම පුද්ගලයා කවුරුන්දැයි ඇය කියන්නට දන්නේ නැත. ඒ තැනැත්තා සිය සැමියා හෝ ක්‍රිෂ් පෙරේරා නොවන බව පමණක් ඇය දන්නීය. ඇමතුමට ප්‍රතිචාර දැක්වූ තැනැත්තා ඇයට පවසා ඇත්තේ ඉක්මනින්ම ජාතික රෝහලේ හදිසි අනතුරු අංශයට පැමිණෙන ලෙසය.

ඒ අනුව ඇය රෝහලට එන විට ක්‍රිෂ් පෙරේරා සිටින්නේ සුසාන භූමියේ කම්කරුවා සමඟිනි. දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ මෝටර් රථය නතර කර තිබුණු ස්ථානයේ සිට යම් පුද්ගලයෙකු වේගයෙන් ඉවත්ව යන අයුරු සුසාන භූමියේ වළකපමින් සිටියදී යාන්තමට මෙන් කම්කරුවා දැක තිබුණේය. ඒ ක්‍රිෂ් පෙරේරා එතැනට ඇවිත් උදව් ඉල්ලා කෑ ගසන්නට මොහොතකට පෙරය. සුසාන භූමි කම්කරුවා මේ ගැන ජාතික රෝහලේදී කියන විට ක්‍රිෂ් පෙරේරා සිය ජංගම දුරකතනයේ ඇති ඡායාරූප කිහිපයක් පෙන්වමින් මෙයා නේද ඒ ගිය කෙනා යනුවෙන් පවසමින් යම් හඳුනා ගැනීමකට දැඩි උත්සහයක නිරත වූ බවට තොරතුරුද විමර්ශකයන්ට ලැබී ඇත්තේය. ඔහු එසේ කම්කරුවාට පෙන්වමින් හඳුනා ගැනීමට උත්සාහ දරමින් සිට ඇතැයි කියැවෙන්නේ බ්‍රයන් තෝමස්වය.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ මෝටර් රථය නතරකර තිබුණු ස්ථානයේ සිට යම් පුද්ගලයෙක් ගමන් කරන අයුරු කම්කරුවා දකින්නේ ඡායාවක් මෙන් බැවින් ඔහුට ඒ පුද්ගලයා බ්‍රවන් තෝමස් ද නැති නම් වෙනත් අයෙක්දැයි කියා හදුනා ගැනීමට තරම් හැකියාවක් නොවීය. ඒ නිසාම ඔහු ඒ ඡායාරූපය හඳුනා ගන්නට නොගියේය. බැරිවෙලාවත් ඔහු එම හඳුනා ගැනීම කළේ නම් අද බොහෝ විට බ්‍රයන් තෝමස් සිටින්නේ කොතනකදැයි සිතා ගන්නට බැරිය.

මෙම අපරාධය ගැන බොරැල්ල පොලිසිය විසින් මූලික විමර්ශන ආරම්භ කරන පළමු අවස්ථාවේදී පවා ක්‍රිෂ් පෙරේරා පුන පුනා කියා ඇත්තේ මෙම අපරාධයට බ්‍රයන් තෝමස් සැක කරන බවකි. එම සැකය තීව්‍ර කරන්නට වූයේ ටානි ශමින්ද පොලිසිය හමුවේ සිය සැමියාට මෙම අපරාධය කර ඇත්තේ බ්‍රයන් තෝමස් හෝ ඔහු විසින් කිසියම් අයෙක් යොදවා කරවන්නට ඇති බව කියමිනි.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් මුදල් ගනුදෙනුවක් සම්බන්ධයෙන් ලොකු හිත් වේදනාවකින් සිටි බව ද ඇය මෙහිදී කියන්නට වූවාය. ඒ ගැන තමා දැන සිටියත් සැමියා තමාට ඒ ගැන කිසිවක් නොකියූ බව ද ඇය පැවසුවාය. එසේ සැමියා තමාට ඒ බව නොකියා සිටින්නට ඇත්තේ තමා එය අසා කලබල වනු ඇතැයි සිතා බව ද ඇය මෙහිදී කියන්නට වූවාය.

ඇය පොලිසිය හමුවේ එක හෙළා කියන්නට වූයේ සිය සැමියාට මෙවන් කරදරයක් කරන්නට බ්‍රයන් තෝමස් හැරුණු කොට වෙන හතුරෙක් නොමැති බවකි.

දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ ඝාතනයේ සැකය මුල් අවස්ථාවේදී බ්‍රයන් තෝමස් වෙත දිග හැරෙන්නට වූයේ එසේය. දැන් ඒ සැකය එල්ල වී ඇත්තේ වෙනත් පැත්තකටය. ඒ අය කවුරුන්දැයි හඳුනා ගෙන ඇතත්, තවමත් ඔවුන්ව නීතිය හමුවට ගෙන එන්නට විමර්ශන නිලධාරීන් කල්මරමින් සිටින්නේ ඊට තවමත් ශක්තිමත් සාක්ෂි ප්‍රමාණවත් ලෙස නොමැතිකම නිසාය.

මෙම ඝාතනය හා ඔහුගේ ව්‍යාපාරික ගනුදෙනුවක් බැඳී තිබේද? එසේත් නොමැති නම් වෙනත් සිදුවීමක් මුල් කරගෙන මෙම අපරාධය දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් ට සිදුවී තිබේද යන්න කෙරෙහි ඇත්තේ බලවත් සැකයකි. ඒ ගැන කරුණු හෙළිකර ගැනීමට විද්‍යාත්මක විමර්ශන ගොන්නක්ම මේ වන විට සිදු වෙමින් ඇත්තේ දිනේෂ්ගේ ජංගම දුරකතනයේ සිට බැංකු ගිණුම දක්වා වූ සියලු තොරතුරු පරීක්ෂාවට ලක්කරමිනි. මෙහිදී දිනේෂ්ගේ පමණක් නොව, සැකයට ලක්වුණු තවත් අයකුගේ ද හැඳුනුම්පත් අංක දෙකක් ඔස්සේ මෙරට බැංකු 16ක් පීරා තොරතුරු සොයන්නේ ඒ අයට එම බැංකුවල ඇති ගිණුම් ගැන තොරතුරු දැන ගැනීමටය. දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ සහෝදරයන් දෙදෙනාගෙන් ද ඒ අතර ප්‍රශ්න කරමින් ව්‍යාපාරික ගනුදෙනු ගැන බොහෝ තොරතුරු විමර්ශකයන් දැන ගත්තේය. ඒ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ට හිමිව තිබුණු ව්‍යාපාරික කොටස් සම්බන්ධයෙන් පැවති ආරවුල් ගැන ඇති තොරතුරු විස්තරාත්මකව නිවැරදි ලෙස දැන ගන්නටය.

ඒ හැරුණු කොට ඇතැම් මඟ හැරුණු තොරතුරු සොයා අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ විමර්ශකයන් විසින් දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් ගේ ජංගම දුරකතනය මෙන්ම ඔහුගේ බිරිඳ ටානි ශමින්, මිතුරා වන ක්‍රිෂ් පෙරේරා සහ සුසාන භූමියේ සේවකයාගේ මෙන්ම කාර්යාල සේවකයකුගේත් ජංගම දුරකතන පවා ජාල පරික්ෂාවකට යොමු කර ඇත්තේ වැදගත් තොරතුරු ඒ තුළ සැඟවී තිබෙන්නට හැකි බැවින් ඒවා මතු කර ගන්නටය. ඒ විමර්ශනයේදී වැදගත් සාක්ෂි හෝ තොරතුරු මේ තුළින් මතු කර ගැනීමෙන් ඝාතකයා හඹා යෑමට ඒ සෑම සියුම් කරුණක්ම ඉතා වැදගත් සාධකයක් බවට පත්වනු ඇති බැවිනි.

මේ අය ගැන පමණක් නොව, විමර්ශකයන් සිය පුළුල් විමර්ශන අවධානය දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් පදිංචිව සිටි මල් පාරේ පිහිටි නිවසට ආරක්ෂාව ලබාදී ඇති සමාගමේ ආරක්ෂක නිලධාරීන් කෙරෙහි ද නිවසේ මෙහෙකරුවන් කෙරෙහි ද යොමු කර ඇත. ඒ ප්‍රශ්නගත ගැටලු රැසක් නිරාකරණය කර ගැනීමට ඒ අයගේ සහය ලබා ගන්නටය. ඒ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් රියදුරු නොමැතිව තනිපංගලමේ මේ ආකාරයට මෝටර් රථයේ මෙයට පෙර ගමන් කර තිබේද? ඔහු ඝාතනය වූ දින හැසිරීමේ වෙනසක් දුටුවේ ආදි කරුණු බොහොමයකට පිළිතුරු සොයා ගන්නටය. ඒ දිනේෂ් ෂාෆ්ටර් වැනි ඉහළ තලයේ සිටින ව්‍යාපාරිකයෙක් රියදුරු නොමැතිව තනිපංගලමේ ගමන් බිමන් යෑම සැකයට පමණක් නොව, විමතියට ද කරුණක්ව බවට මේ වන විට පත්ව ඇති බැවිනි. ඊටත් වඩා මෙහිදී වඩාත් විමතිය දනවන්නක් බවට පත්ව ඇත්තේ ලංකාවේ ලොකුම සුසාන භූමියට ගොස් මෝටර් රථයේ රැඳී සිටිමින් ෂෝට් ඊට්ස් කතා අල්ලාප සල්ලාපයේ යෙදෙන්නට තරම් ඔහුට සිටි සමීපතමයා කවුරුන්දැයි කියාය. දිනේෂ් ෂාෆ්ටර්ගේ ඝාතනයේ අභිරහස විසඳිය හැක්කේ ඒ සමීපතමයා කොටු කර ගැනීමෙන් පමණි. විමර්ශකයෝ මේ වන විට පැය 24 පුරාම වෙහෙසෙමින් දැඩි පරිශ්‍රමයක් දරමින් සිටින්නේ එම සමීපතමයාට එරෙහිව බලවත් සාක්ෂි රැස් කරමිනි. ඒ එම සමීපතමයා අත්අඩංගුවට ගෙන නීතිය හමුවට කඩිනමින් ඉදිරිපත් කිරීමේ සූදානමක් ඇතිවය.

– Silumina

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයකු අරක්කු ටිකක් බිව්වට දුම්වැටියක් බිව්වට මහා ලොකු දෙයක් නොවන බව ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලයේ භික්ෂු සංගමයේ සභාපති පූජ්‍ය උදේනිගම ගුණරතන හිමියෝ සඳහන් කරති.

ශ්‍රී ලංකා පාලි හා බෞද්ධ විශ්වවිද්‍යාලයේ ඇති වූ සිදුවීම් සම්බන්ධයෙන් මාධ්‍යවේදීන් කළ විමසීමකදී උන්වහන්සේ මෙසේ කියා සිටියහ.

භික්ෂු විශ්ව විද්‍යාලයේ හමු වූ මත්පැන් බෝතල් අලුත්ම බෝතල් බවත් ඒවා හමුවූයේ සිසුන් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් පිටවී ගියාට පසුව වීම පුදුම සහගත වුවත් උන්වහන්සේ තවදුරටත් පැවසූහ.

දෙරට රූපවාහිනී නාලිකාවට එරෙහිව විරෝධතාවයක් පවත්වමින් සිටි අතරතුර මාධ්‍ය වෙත උන් වහන්සේ මේ අදහස් පල කරන ලදී.

Sugath Kulatunga

Bribery is one of the most vicious, repulsive and destructive features of our society. It is a subject which should receive the attention of all citizens in the country. It should be not only investigated but researched to identify its roots which might help in confronting it. It is a challenge for social scientists and historians. This note is only scratching the surface and doing some guesswork without deep research.

In bribery there is a taker and a giver. The giver does not attract much attention. It is considered part of business strategy. Bribery results in securing an undeserving benefit to the bribe giver and depriving a rightful benefit to a deserving party. Sometimes the denial of the benefit to the deserving party can be more damaging. It leads to discontent and loss of confidence in the system.

There are two types of bribery. One is the petty bribery (santhosam) given to a person who has the authority to do a favor or expedite an approval. Normally the taker is a bureaucrat, and the giver is a person who rightfully deserves to secure the benefit.

The more damaging kind of bribery is for bending or breaking a rule and giving an undeserved advantage. Here the giver is a private party expecting a substantial benefit in a government tender or a procurement. It could also be for the benefits of a lucrative post. The taker in this case will be a politician or a very high ranking official with authority. The worst kind of bribery is when a public official accepts a bribe to collude In an illegal activity and share the loot. It is common with organized crimes and drug trade and involves massive rewards. Another joint operation is misinvoicing at customs and under -declaration of tax.

Petty bribery corrupts the system but is not as damaging as the large-scale bribery. The main tool designed to prevent large scale bribery and illicit incomes is the Declaration of Assets Law which is not strictly implemented. Members of Parliament who are susceptible to bribes seem to be not adhering to the law. They have to submit their declarations to the Speaker who is not prepared to reveal them. This cavalier treatment of the law at the highest level of the society can be understood when even a former Chief Justice had not observed the law.

The declaration of Assets is not a right or privilege of a member of Parliament and is not a matter for the Speaker to intervene. It is a duty of any person entering the public service like taking the oath of loyalty. It is suggested that the Assets of members of Parliament and the President are submitted to the Chief Justice and the declarations of Supreme Court judges are submitted to the President. That will maintain the balance of power between the pillars of government.

Sociologists and historians should research on to what extent bribery is an ugly remnant of our feudal history. During the times our kings the land was his sovereign right. Even today land which is not granted by the crown some time or other remains to be crown land. The King gifted land to chieftains and sometimes to individuals as recognition of loyalty or bravery. These lands comprised of villages and other settlements. The Landlords were not paid any remuneration by the King and had to be maintained by the settlers. They had to pay the landlords in kind and in labor. This system I guess continued with the Mudliars, Rate Mahatthyas and Muhandirams during the colonial period. Even with the introduction of a salaried public service the feudal custom of a reward from a beneficiary may have continued and encouraged. Even sophisticated beneficiaries would have yielded into the socially accepted culture of rewarding the provider of a public service. This system of rajakariya still remains with temple land.

Taking and giving of bribes have increased significantly with the change of the constituency of an MP to a District. To run an election campaign in a District costs millions and the support of hundreds of thugs. Funds required are collected from supporters who consider it as an investment. The MP has to pay back these bribes by the offer of irregular benefits. Political parties demand financial support from contractors for political campaigns which are paid back with fraudulent awards of more contracts. These illicit transactions can be eliminated by restoring the smaller electorate.  

In the current situation there must be a new definition of grave social and economic crimes which should invite swift sentencing through special courts and given deterrent punishment which includes death sentence which cannot be commuted.

Justice for Animals and Nature

No religion can be true to itself if it is indifferent to the welfare of animals or at worse calls for the exploitation and death of non-humans. The defining quality of a true religion is loving kindness and compassion. It cannot be confined to one species or shared on a cherry-picking basis excluding all other non-human species.

Animals kidnapped from tropical countries are now dying en masse without heat in their cages in European Zoos being frozen to death. The bitter European Winter does not discriminate between man and animal. These avoidable deaths constitute a further Justification for the closure of Zoos which is another instance of man’s inhumanity to animals.  

On the eve of Christmas let us commit ourselves to fostering the development of ‘ Hithak Papuvak Athi Minissu’ ( noble people with good hearts and minds) for their own sake and that of other living beings. 

Justice for Animals and Nature 

තිසර සමල් – අනුරාධපුර

එප්පාවල පොලිස් වසමේ කිරලෝගම, ගැටදිවුල ප්‍රදේශයේ පදිංචි 09 හැවිරිදි පිරිමි දරුවා පැහැර ගෙන යාමේ සිද්ධියට සම්බන්ධ විදුලි කාර්මික ශිල්පියා හා ඔවුන්ට සැගවී සිටීමට උපකාර කළ රිකිල්ලගස්කඩ නගර සභාවේ රියදුරා එළැඹෙන ජනවාරි මස 04 වැනි දින දක්වා රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරන ලෙස තඹුත්තගෙම මහේස්ත්‍රාත් එම්.එල් නුවන් කෞෂල්‍ය මහතා අද (24) පස්වරුවේ නියෝග කළේය.

සැකකරුවන් අත්අඩංගුවට ගෙන අද (24) පස්වරුවේ තඹුත්තේගම මහේස්ත්‍රාත්වරයාගේ නිළ නිවසට ගොස් මහේස්ත්‍රාත්වරයාට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් අනතුරුව මෙමෙ නියෝග නිකුත් කරනු ලැබීය.

මෙලෙස රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කෙරුණේ 09 හැවිරිදි පිරිමි දරුවා පැහැර ගෙන යාමේ සිද්ධියට සම්බන්ධ ප්‍රධාන සැකකරු වන 22 කණුව, කැකිරාව පාර, තලාව ලිපිනයේ පදිංචි ඇස්වැද්දුමගේ අසේල ප්‍රියන්ත ප්‍රනාන්දු  නම් විදුලි කාර්මික ශිල්පියා හා ඔවුන්ට එප්පාවල ප්‍රදේශයෙන්  පළා ගොස් සැඟවී සිටිමට උපකාර කළ ජොන්ස්ලන්ඩ් වතුයායේ නිවසේ හිමිකරු වන අමිල සම්පත් කමාර නානායක්කාර නම් 42 හැවිරිදි තිදරු පියෙකි. ඔහු රිකිල්ලගස්කඩ නගර සභාවේ රියදුරෙකු වශයෙන් සේවය කරන පුද්ගලයෙකි.

පොලිස් භාරයට පත් වූ පැහැර ගැනීමට ලක් වූ  දරුවා අද (24) පස්වරුවේ අනුරාධපුර ශීක්ෂණ රෝහලේ අධිකරණ වෛද්‍යවරයා වෙත යොමු කිරීමට එප්පාවල පොලීසිය කටයුතු කළ අතර, එහිදී දරුවා තරමක අසනීප තත්වයක් පෙන්නුම් කිරීම හේතුවෙන් අනුරාධපුර ශීක්ෂණ රෝහලේ 24 වාට්ටුවට ඇතුළත් කර ඇති අතර, දරුවා එහි නේවාසිකව ප්‍රථිකාර ලබයි.

එප්පාවල පොලිස් වසමේ කිරලෝගම, ගැටදිවුල ප්‍රදේශයේ පදිංචි 09 හැවිරිදි පිරිමි දරුවා පැහැර ගෙන ගොස් රිකිල්ලගස්කඩ ජොන්ස්ලන්ඩ් වතුයායේ නිවසක සඟවාගෙන සිටියදී සොයා ගැනීමට එප්පාවල පොලිස් ස්ථානයේ නිළධාරීන් කණ්ඩායමකට ඊයේ (24) මධ්‍යම රාත්‍රියේ හැකි වී ඇත.

මෙලෙස පැහැර ගැනීමට ලක් වූයේ  අංක 16, ගැටදිවුල, කිරලෝගම ලිපිනයේ පදිංචි පී.කේ දෙනෙත් ගෞරව ප්‍රේමසුන්දර  නම් නව හැවිරිදි පිරිමි දරුවෙකි.ඔහු කිරලෝගම සුබෝධි මහා විද්‍යාලයේ සිව් වන වසරේ ඉගෙනුම ලබන සිසුවෙකි.

මෙම  සිසුවා එම ප්‍රදේශයේ විදුලි කාර්මික ශිල්පි ආයතනයක් පවත්වාගෙන ගිය විදුලි කාර්මික ශිල්පියකු සමඟ සමීප ඇසුරක් තිබූ බවත්, අදාළ විදුලි කාර්මිකයා දරුවා රවටා පැහැර ගෙන යන්නට ඇති බවට සැක කරන බවත් දරුවාගේ දෙමාපියන් එප්පාවල පොලීසියට පැමිණිලි කර ඇත.දරුවා පැහැරගෙන ගොස් ඇත්තේ දරුවා සමීපව ඇසුරු කළ ප්‍රදේශයේ විදුලි කාර්මිකයකු වන  ඇස්වැද්දුමේ අසේල ප්‍රියන්ත නම් 45 හැවිරිදි පුද්ගලයකු බවත්, ඔහු දරුවා රවටා රැගෙන යන්නට ඇති බවට සැකකරන බවටත් දරුවාගේ මව වන පුෂ්පා මල්කාන්ති මහත්මිය  එප්පාවල පොලීසියට පැමිණිලි කර ඇත.

ඒ අනුව පොලිසීය පරීක්ෂණ සිදු කර ඇති අතර, ඒ අනුව සිදු කළ පරීක්ෂණ වලදී  විදුලි කාර්මිකයා සන්තකයේ දරුවා සිටින බවට  තොරතුරුද පොලීසිය පළමුව අනාවරණය කර ගෙන ඇත.ඒ  අදාළ විදුලි කාර්මිකයා පැහැරගත් දරුවාද සමඟ  දරුවා පැහැරගත් දිනම රාත්‍රියේ  (19)  නාවුල ප්‍රදේශයේ ඔහුගේ සහෝදරයකුගේ නිවසකට ගොස් එම නිවසේ රාත්‍රියේ රැදී සිට පසුදින  (20) අලුයම එම නිවසින් දරුවාද රැගෙන පිටත්ව උකුවෙල පිහිටි ඔහුගේ සහෝදරියකගේ නිවසකටද ගොස් ඇති බවට අනාවරණය කර ගෙන තිබිණි.ඒ අනුව පොලිස් කණ්ඩායම් කීපයක් දරුවා සොයා පරීක්ෂණ ආරම්භ කර තිබිණි.

 සැකකාර විදුලි කාර්මිකයා දරුවා පැහැර ගෙන ගිය දින සිට ඔහුට අයත් ජංගම දුරකථනය ක්‍රියා විරහිත කර තිබීම හේතුවෙන් ඉන් පසු දරුවා සම්බන්ධයෙන් නිශ්චිත තොරතුරක් සොයා ගත නොහැකි වූ  අතර, ඊයේ (23) පස්වරු 6.30 ට පමණ එම දුරකථනයෙන් හදිසියේම දරුවාගේ මවට ඇමතුමක් ලබා ගෙන දරුවා හා දරුවා පැහැර ගත් විදුලි කාර්මික ශිල්පියා පවසා ඇත්තේ දරුවා හොඳින් ඉන්නා බවයි.තමන් අනුරාධපුර තලාව ප්‍රදේශයේ දරුවා සමඟ සිටින බවත්, කඩිනමින් දරුවා මව වෙත ලැබීමට සලස්වන බවත්,  දරුවාගේ ඉල්ලීම මත තමන් දරුවා රැගෙන ගිය බවද සැකකාර විදුලි කාර්මික ශිල්පියා දරුවාගේ මවට පවසා ඇත.

කෙසේ වෙතත් ඔවුන් තලාව ප්‍රදේශයේ රැදී සිටින බව පැවසූවද අදාළ දුරකථන අංකය  ඔස්සේ ලැබුණු ඇමතුම පරික්ෂා කර එය රිකිල්ලගස්කඩ ප්‍රදේශයේ භාවිතා වන බවට තොරතුරු අනාවරණය වීමත් සමඟින් ඒ ඔස්සේ පරික්ෂණ පවත්වා දරුවා හා දරුවා පැහැර ගත් පුද්ගලයා රැදී සිටි  රිකිල්ලගස්කඩ, ජොන්ස්ලන්ඩ් වතුයායේ නිවස ඊයේ (23) මධ්‍යම රාත්‍රියේ වටලා ඔවුන් අත්අඩංගුවට ගැනීමට කටයුතු කර ඇත. දරුවා එප්පාවල සිට රැගෙන ගිය  විදුලි කාර්මික ශිල්පියාට අයත් ත්‍රීරෝද රථයද එම නිවසේ තිබී පොලිස් භාරයට ගෙන ඇත. මෙම දරුවාට හා දරුවා පැහැර ගෙන ගොස් සඟවා තබා ගැනීමට උදව් උපකාර කළ නිවසේ හිමිකරුද මේ වන විට පොලිස් අත්අඩංගුවට පත්ව ඇත.

දරුවා රඳවා ගෙන සිටි නිවසේ හිමිකරු වන නගර සභා සේවකයාගේ  පියා , මෙම දරුවා පැහැර ගැනීම සිදු කළ විදුලි කාර්මිකයා සමඟ වසර කීපයක් තලාව ප්‍රදේශයේ සේවය කරමින් සිටි  බවත්, ඒ හිතවත්කම මත  මීට පෙරද නිවසට පැමිණි බවත්, පසුගිය 20 වැනි දින තම පියාගේ නිවසට පැමිණි මොවුන් එහි රැදී සිට,  පසු දින (21) ඔවුන් තමන්ගේ නිවසට පැමිණ එම දරුවා තමන්ගේ දරුවා බව පවසා නිවසේ තබා ගෙන සිටි බවද පොලීසියට ප්‍රකාශ කර ඇත.තමන් නව නිවසක් ඉදි කරමින් පවතින බවත්, මෙම පුද්ගලයා එහි විදුලි පද්ධතිය සකස් කිරීමද පසුගිය දින වල සිදු කළ බවත් ඔහු පොලීසියට පවසා ඇත.

ඒ අනුව  එම නිවසේ සිටියදී පැහැර ගැනීමට ලක් වූ දරුවා, පැහැර ගැනීම සිදු කළ විදුලි කාර්මිකයා හා නිවසේ නවතැන් දුන් තිදරු  පියෙකු වන නගර සභා රියදුරුද ‍පොලිස් අත්අඩංගුවට ගෙන එප්පාවල පොලිස් ස්ථානය වෙත අද (24) උදෑසන රැගෙන එනු ලැබීය.ඉන් අනතුරුව අත්අඩංගුවට ගත් විදුලි කාර්මිකයා එප්පාවල ප්‍රාදේශීය රෝහලේ වෛද්‍යවරයකු වෙත යොමු කර වෛද්‍ය පරීක්ෂණයකටද යොමු කෙරිණි.

එප්පාවල පොලිස් ස්ථානාධිපති ඊ.අයි.එස් ඒකනායක මහතාගේ උපදෙස් මත, අපරාධ පරීක්ෂණ අංශයේ ස්ථානාධිපති උප පොලිස් පරීක්ෂක එස්.ඩබ්.පී.ආර් ජයම්පති, පොලිස් සැරයන් 3694 අයි.ජී ඉරුගල්, පොලිස් කොස්තාපල්වරුන් වන 67338 ජයසිංහ, 68606 එරංග යන නිළධාරීන් පරීක්ෂණ සිදු කර දරුවා ඇතුළු සැකකරුවන් අත්අඩංගුවට ගැනීම සිදු කර තිබිණි.

Courtesy NewsIn.Asia

Dec 23 (The Hindu) – Sri Lanka is waiting for financing assurances from its bilateral creditors, including India and China, to tap support from the International Monetary Fund (IMF), according to Sri Lanka’s Central Bank Governor P. Nandalal Weerasinghe, The Hindu reported.

In September, the IMF reached a staff level agreement with Sri Lanka for a $2.9 billion package to help the island nation facing its worst economic crisis in decades. The development came months after Sri Lanka floated the rupee, opted for a preemptive default on its external debt, and increased interest rates sharply to tighten monetary policy.

For similar articles, join our Telegram channel for the latest updates. – click here

However, Sri Lanka must now obtain adequate financing assurances from its creditors, for the IMF Board to approve the promised Extended Fund Facility (EFF). Colombo is desperate for the $2.9 billion not because it is a big amount — it can barely meet two months’ worth of imports — but mainly to use the IMF package to qualify for more credit internationally, as the country struggles to recover from the dreadful economic crash that pushed citizens to the streets. Spanning months, the mass protests ousted the former Rajapaksa administration. President Ranil Wickremesinghe, who was elected through a parliamentary vote, has vowed to rebuild the island’s devastated economy, while repeatedly acknowledging the enormous challenge the task entails.

Delay in securing IMF support

Over the past few months, Sri Lanka has been in talks with China, Japan, and India — its three major bilateral creditors — to restructure the billions of dollars owed to them. We have shared all the information possible with our bilateral creditors, on an open, comparable, and transparent basis. Now they will have to look at it, make their decisions internally and come back to us…we hope they will do that soon,” the Governor of the apex Bank told The Hindu in an interview at his office on Tuesday. From the time the Sri Lankan government entered the provisional agreement with the IMF, India has underscored the need for creditor equitability and transparency”, implying Colombo must not give any creditor preferential treatment while restructuring their loans.

Although Sri Lanka aimed to secure IMF relief before the end of this year it failed to, as bilateral negotiations dragged. Talks with China got a little delayed”, Governor Weerasinghe observed, citing internal issues” such as the Chinese Communist Party (CCP)’s national congress held in October, and COVID-19 restrictions” in China.

But the delay in discussions with China is not the only reason” for Sri Lanka’s inability to secure the IMF package this year, in his view. Japan, and the Paris Club of which it is a member, know this business” [of debt restructure] as they have been doing it for many years”, he said. Because of that, they are more advanced in their engagement. They have done the analysis and shared it with non-Paris Club members like India and China,” Mr. Weerasinghe said, adding: Now, it is up to them.” After the creditors provide financing assurances, it would likely take the IMF Board four to six weeks to approve the package, he said.

In addition to bilateral loans, the island nation has over the years borrowed heavily from private creditors, the country’s largest external credit source, holding nearly $13 billion of its outstanding debt, apart from multilateral agencies. The focus, however, is on bilateral creditors whose role is key for Sri Lanka to obtain crucial IMF support. Multilateral loans, taken on low-interest and over a long term, will not be restructured, and the actual negotiation with commercial creditors will commence only after the IMF programme kicks in, according to the Governor.

Balance of Payments

With Colombo’s decision to default on its $51-billion foreign debt — the Governor maintained it was a debt standstill” as against a hard default — its subsequent move limiting imports to essentials, the nearly $4 billion Indian assistance and some repurposed funds, Sri Lanka waded through the last few months, despite unsuccessful attempts to obtain bridge financing. We can manage without bridge financing now, that is how we have been managing since July,” Mr. Weerasinghe said. With our export proceeds, worker remittances, and some support from the Asian Development Bank and World Bank we can manage,” he said.

The Central Bank recently said there was a notable contraction” in merchandise trade deficit in October 2022, compared to the previous year, even as Sri Lanka’s imports continue to exceed exports by millions of dollars. Exports will probably be coming down because global demand is also going down…and obviously that will impact imports as well.”

While Sri Lankan economists contend that the economy is still on a precarious path, the senior official sought to project a more hopeful picture, pitching earnings from tourism and remittances as additional benefits”. Official data showed earnings from tourism crossed over $1 billion from January to October 2022, while workers’ remittances went up to $3 billion during the period.

On how Sri Lanka planned to exit the cycle of debt going forward, Mr. Weerasinghe said Sri Lanka was looking at more concessional, long-term loans” only from multilateral agencies. And the relief we are expecting from other creditors is a grace period and maturity extensions so that our debt service burden in the next few years will be much lower than if we did not opt for debt restructure,” he said. Sri Lanka has debt service commitments to the tune of $6 billion a year for the next several years. So, what we are seeking from our creditors is some relief, so we repay this over the next 20 years rather than in the next four, five years.”

Reflecting on Sri Lanka’s past tendency in borrowings, Mr. Weerasinghe observed that it was a mistake that the country borrowed externally and spent locally, rather than use the funds to boost the country’s capacity, including in exports that would have equipped Sri Lanka to repay the loans from its own earnings. That was the problem”, he said.

Mr Alan Williams Media & Communications Officer University of Plymouth 

The University is working with organisations in the UK and Sri Lanka on new research to develop compound flood hazard maps.

An international team of engineers is joining forces with a disaster educationalist to investigate coastal flooding due to cyclones in three communities within the northern and eastern provinces of Sri Lanka.

Communities in these provinces face a significantly greater risk of flooding from storm surges associated with seasonal cyclones than those in the rest of the country’s coastal belt.

Using a range of methods including computer modelling, researchers plan to develop a series of compound flood hazard maps that will take into account storm surge components, rainfall and the future impact of climate change.

The C-FLOOD (Compound flooding from tropical cyclone-induced sea surge and precipitation in Sri Lanka) project is being funded through a grant from the Natural Environment Research Council (NERC) and the UK’s Department for International Development under the SHEAR Catalyst programme.

It builds upon the previous work of national storm surge flood hazard assessment conducted by the University of Peradeniya and the Coast Conservation Department for Sri Lanka’s Ministry of Disaster Management. This work produced storm surge flood hazard maps for the entire coastline of Sri Lanka. However, these maps did not include the effect of precipitation. This new C-FLOOD project will include rainfall modelling into the coastal flood hazard maps for the three selected communities.

The C-FLOOD team will also work with governmental organisations and the local communities to help people fully appreciate the level of threat and the actions they can take to minimise the risk to them and their homes.

The project is being led by the University of Plymouth with University of East London, University College London, the University of Peradeniya (SL) and the Coast Conservation Department (SL). They partners will also work in conjunction with engineering consultants, universities and governmental organisations in the UK, Sri Lanka, Japan and Australia.

Alison Raby, Professor in Environmental Fluid Mechanics in the University of Plymouth’s School of Engineering, is the project’s Principal Investigator. She said:

It’s a huge privilege to partner with experts in Sri Lanka, to quantify the hazards associated with flooding in these vulnerable areas. We hope that in developing an increased understanding of the coastal flooding mechanisms, and working alongside the local communities, we will improve their resilience to these natural hazards.”

Academics at the University of Peradeniya and the University of East London will develop state-of-the-art computer models of the flooding, and the effects of buildings and debris created by storm waves will be investigated through experiments in Plymouth’s COAST Laboratory.

Janaka Wijetunge, Professor in Civil Engineering at the University of Peradeniya who led the Sri Lanka National Coastal Hazards Modelling and Mapping Project said:

The C-FLOOD project enables us to build on the considerable volume of work that has already been done by us during the past 15 years in understanding and mapping the storm surge hazard and risk in Sri Lanka. It is a pleasure to partner with academics from the UK to include effect of precipitation into computer models of storm surge and to further enhance community awareness of coastal flood hazards.”

Ultimately, the findings will be shared with community members and local and regional leaders and administrators in Sri Lanka, in order to maximise the uptake of the new hazard maps.

Ravindra Jayaratne, Reader in Coastal Engineering at the University of East London, added:

The analysis from the hazard maps and flood impact mitigation methods can be implemented across the vulnerable communities in Sri Lanka and beyond. So it is important that we’ll be working very closely with people on the ground and the local communities to make sure they understand and implement the maps. It will mean better targeting of resources for disaster risk reduction, reducing loss of life from these natural hazards, and creating more resilient coastal communities.”

The main partners in the project are: University of Plymouth; University of East London; University College London; University of Peradeniya, Sri Lanka; Department of Coast Conservation & Coastal Resource Management, Sri Lanka; University of Western Australia.

Assistance is also being provided in the UK by the Environment Agency, HR Wallingford, WS Atkins Ltd. and Black & Veatch Ltd, and in Sri Lanka by the Disaster Management Centre, Department of Meteorology, Climate Change Secretariat, and Lanka Hydraulic Institute, and by Waseda University, Japan

Courtesy Adaderana

The nine-year-old boy from Eppawala, who was reported missing several days ago, was found with the welding mechanic suspected of accompanying him.

According to the police spokesman, they were found at an estate in Rikillagaskada early this morning.

The suspect has been placed under arrest.

Earlier this week, the Eppawala Police initiated an investigation in search of a man suspected to have kidnapped the nine-year-old from Kiralogama, Getadiwula in the North Central Province.

In a complaint filed with the police, the parents of the boy accused a 45-year-old male, employed as a welding mechanic in the area, of kidnapping the nine-year-old.

Although the child, named P. K. Deneth Premasundara, was reported missing at around 08:30 p.m. on Monday night (Dec 19), it was believed that he was in the custody of the suspect.

The suspect had reportedly stayed over at his brother’s house in Naula, and left in the early hours of Dec 20 with the child.

According to the boy’s mother, the man in question had befriended the child over their shared interest in electrical work and had taught the child various things in this regard.

She added that he often visited their house, and even took the child to school and other tuition classes and that they never suspected him as he had said his wife and children had died in a bomb attack.

The three-wheeler used by the suspect, registered under the plate YI- 1752 was also found near the child’s residence earlier this week.

Courtesy The Daily Mirror

PIC BY NISAL BADUGE

• Daily arrival average improves to 2,500
• Weekly arrival average improves to 16,000
• If current momentum is maintained, December could end with about 75,000 tourists

The tourist arrivals to Sri Lanka for the first 20 days of December have crossed 50,000, indicating a significant improvement in tourism activities.

The provisional data released by the Sri Lanka Tourism Development Authority showed that for the December 01 to 20 period, a total of 50,375 international visitors entered the country. This brings the total tourist arrivals for the year so far (January 01- December 20)
to 678,392.

Accordingly, the daily arrival average improved to 2,518. In the previous months, the daily arrival average was below 2,200.

Analysis of the weekly arrival numbers shows that for the first 20 days, the tourist arrivals were above 16,000 for the first three weeks of the month.

In the first week (December 01-07), the tourist arrivals reached 16,169, whereas in the second week (December 08 -14), the arrivals totalled 16,418. In the first five days of the third week (December 15-20), the tourist arrivals reached 17,788.

If the current pace of tourist arrivals can be maintained, Sri Lanka could end the month of December with about 75,000 tourist arrivals, which will mean the tourism sector has somewhat improved to what it was before the economic and political crisis in the country that escalated in April. The Russian Federation continues to remain as the largest tourist traffic generator for destination Sri Lanka, accounting for 22 percent of the total tourist arrivals for the first 20 days of December.

Ranking second is India, contributing to 18 percent of the total tourist traffic and in the third place is the United Kingdom, bringing in 9 percent of the total tourists
to the country.

The other notable markets include Australia, Germany and the
United States.

Courtesy The Daily Mirror

Social Empowerment State Minister Anupa Pasqual today denied media reports claiming that he had attended a meeting with a senior Korean official 30 minutes late and maintained that he had begun the meeting at the scheduled time.

 Pasqual, who came under immense criticism after South Korea Disaster Relief Foundation (SKDRF) President Cho Sung Lea slammed Sri Lankan ministers for not being punctual, said the meeting on Wednesday was scheduled to begin at 9.30 am but it was the media who was invited to arrive at 9 am.

“The head table was filled by 9.30 am. It was the media who was informed to arrive at 9 am so they could prepare. Therefore none of us are at fault and neither did we arrive late for the meeting. We have taken a decision to start all our work on time hereon,” the State Minister justified.

Pasqual who was expected to lodge a complaint at the CID today at 1.50 p.m. against social media reports which he claimed had tarnished his image after the Korean official slammed Sri Lankan ministers for not being punctual, said that he did not appear at the CID as he wanted to attend the press briefing instead.He said the Korean official Lea had also decided to hold a media briefing today and after seeing its outcome, he would visit the CID and the IGP tomorrow to lodge a complaint. 

The Minister also thanked the media for the free publicity given to him. (Chaturanga Pradeep Samarawickrama)

Courtesy The Daily Mirror

Police have arrested 47 people including a 17-year-old schoolboy of a leading school in Mirihana during a drug raid carried out near schools in the Western Province yesterday.

Police said the raids were conducted from 6.30 am till 2.30 pm near 149 schools in the Western Province.

The police have recovered 1.260 kg of ‘Mava’, 9.630mg of heroine and 2.38mg of ICE and 207g of cannabis during the raid.

Police said the schoolboy was arrested with cannabis in his possession.

They said the drug busting activities near schools will continue.(Darshana Sanjeewa Balasuriya)

Courtesy The Daily Mirror

The Sri Lanka Air Force (SLAF) signed an agreement with the Health Ministry to provide aircraft on a mobile Charter Basis for the purposes of airlifting remains of deceased personnel for organ retrieval at the request of the Ministry of Health.

Accordingly, C-130, AN-32, MA-60, Y-12, MI-17, Bell-412, Bell-212 and Bell-206 airworthy aircraft will be deployed to perform airlift operations under this agreement.

The Memorandum of Understanding (MOU) for Charter Aircraft Agreement was signed at Air Force Headquarters under the solemn approval by the Ministry of Defence.

Commander of the Air Force, Air Marshal Sudarshana Pathirana and Secretary to the Ministry of Health, Janaka Sri Chandraguptha attended to the ceremony. (Darshana Sanjeewa Balasuriya)

Shenali D Waduge

Regime changes are engineered to remove nationalist/populist leaders or to fast pace globalist agenda. Social media is a tool used to manipulate people to align with their agenda. Social media is partnered by non-governmental organisations (NGOs), civil society, media organisations, and any other locals, co-opted with various inducements. Some are knowingly involved, others get foolishly roped in. When diplomatic corps representing the regime change operators interfere on behalf of these agents of system change”, it’s a clue.

F. William Engdahl of Princeton University claims Srđa Popović’s organisation Otpor created in 1998, in Belgrade, was given $ 41 million to overthrow then-Serbian President Slobodan Milošević. Otpor was trained in methods of US regime change by Gene Sharp and US State department soft coup specialist former ambassador Richard Miles, who was instrumental in the Central Intelligence Agency (CIA) coup in Azerbaijan in 1993, as well as the CIA coup in Georgia to bring US asset Mikheil Saakashvili to power. Who, in Sri Lanka, has had soft coup training?

Otpor received outside funding from the National Democratic Institute. The Centre for Civic Initiatives distributed copies of Gene Sharp’s book From Dictatorship to Democracy to the organisation. The International Republican Institute trained 400 Otpor activists in nonviolent struggle. Otpor also distributed a training manual in nonviolent struggle based on Gene Sharp’s The Politics of Nonviolent Action.

The agents of regime change are handsomely rewarded. Popović received the 2011 Foreign Policymagazine award Top 100 Global Thinkers”. Popovic was nominated for the Nobel Peace Prize in 2012, World Economic Forum listed him Young Global Leader” in 2014, St. Andrews University in Scotland made him Rector in 2017.

Following the successful regime change Popović created in the year 2000, CANVAS (Centre for Applied Non-Violent Action and Strategies) is being used to train activists in other parts of the world to carry out similar regime-change revolutions. CANVAS activists were funded by Freedom House, IRI, OSI to overthrow Milošević. 

Popović also helped topple Hungarian Prime Minister Viktor Orbán. CANVAS boasts of training pro-democracy activists in more than 50 countries including Ukraine, Georgia, Zimbabwe, Myanmar, Georgia, Eritrea, Belarus, Azerbaijan, Tunisia, Egypt, and Syria. Sri Lanka is also mentioned.

Engdahl claims Stratfor (US intel consultancy) is a shadow CIA for corporate clients Lockheed Martin, Northrop Grumman, Raytheon, and the US Government agencies including the Department of Homeland Security and the Defense Intelligence Agency. The hacker colective Anonymous released 5 million emails from Stratfor in 2012 disclosing that Popović’s CANVAS was a spy for Stratfor. Wikileaks also revealed that CANVAS was also funded by Goldman Sachs and the Wall Street Bank.

Also, it is claimed that USAID channelled millions through NED, NDI, IRI, and OSI to Otpor to topple Milošević. 

Freedom House is funded by USAID, NED, and Soros. The Open Society Institute (OSI) was funded by Soros in 1993 specifically for colored revolutions in Eastern Europe. The International Republican Institute (IRI) is funded by NED (linked to the US Republican Party). The National Democratic Institute (NDI) for International Affairs – funded by NED chaired by Madeleine Albright (linked to the Democratic Party), while NED is supported by the US State Department and CIA.

Washington Post investigative reporter Michael Dobbs says the IRI has trained Popović and other Otpor leaders at Hilton Hotel Budapest in October 1999.

The training included how to organise a strike and how to communicate with symbols (the clenched fist became a logo of coloured revolutions). Resistance was to begin with street uprisings, which were were presented as spontaneous” public dissent (this was not so). Behind the scenes of the spontaneous uprisings” were Western advisors, pollsters, and consultants training thousands of opposition activists. Around 5,000 cans of spray paint were given to student activists to scrawl anti-Milošević graffiti on walls.

Unfolding of Milošević’s downfall and role of Otpor

• In June 2000, Milošević was to run for another term as President
• Otpor launched two campaigns for the election – with the first campaign He’s Finished” printed on t-shirts, stickers and posters, and the second campaign It’s Time” to encourage voter participation
• Otpor created the Democratic Opposition of Serbia to present a common candidate
• Otpor had tapped many decision makers to twist support to common candidates and many co-opted to join strikes and disobey national orders. It became fashionable” to join the mass protests. Law and order came to a standstill.
• Otpor got the Opposition to bring its supporters to Belgrade to create numbers
• Otpors protestors burned the media building and several rooms inside the federal Parliament building (note Sri Lanka’s protests)
• On 6 October 2000, Milosevic announced his resignation

A key similarity in Serbia and Sri Lanka was that the so-called youth” resistance had no known leader – primarily because groups of leaders were handling them from behind the scenes.

How do Popović and CANVAS connect to Sri Lanka?  

Sri Lanka is mentioned under the curriculum of the Harvard Kennedy School online leadership programme on Leading Non-Violent Movements for Social Progress. A co-instructor of this programme is Srđa Popović (of Otpor and CANVAS), according to the Harvard Kennedy School website.

Who were the Sri Lankan activists trained in leading non-violent movements? 

In June 2015, the US called for proposals from NGOs for projects on democracy, human rights, and rule of law. Reconciliation and ethno-religious projects were allocated $ 750,000 to $ 1 million under various themes. Who received these funds, how many have been trained by NED in Sri Lanka, and what type of training has been given to them?

University youth were trained and guided to overthrow the Serbian leader in 1999. Details of who funded them, who trained them, how they were trained, on what aspects they were trained came out after the Serbian leader was forced to resign. The world was made to believe that the people of Serbia, and in particular, the youth went spontaneously against the Serbian leader. Years later, we now know that there was no spontaneous youth revolution”, similar to the Arab Spring, where activists are now admitting to being trained on how to overthrow their leaders.

It is only a matter of time. How Sri Lanka’s aragalaya” took place will also emerge much to the embarrassment of many, though those who voluntarily took part unaware of the inside deals, should demand to know how much those who led the aragalaya” was paid for getting the non-paid to get involved.

Shenali D Waduge

By Raj Gonsalkorale

Has the symbiotic interdependence between the political system, politicians and religious institutions been a major contributory factor for Sri Lanka’s economic bankruptcy?

A dog is not considered a good dog because he is a good barker. A man is not considered a good man because he is a good talker – It’s not what you say but what you do that defines you – Buddha

Nothing ever exists entirely alone; everything is in relation to everything else.” – Buddha

The year 2022 will end as the year that turned Sri Lanka on its belly. It demonstrated that while some political leaders were well meaning and did what they thought was good for the country, the collective effort of 75 years of independent governance had ended in the economic bankruptcy of the country and owing more than what it is economically worth. It has demonstrated that the country is good at living on borrowed money, and it had demonstrated that the country has functioned without a clear vision and a clear strategy as to how to achieve that vision.

It is not the time to dwell on the past unless one is doing so to learn lessons from the past. What is more important is the present, and what one could do to avoid mistakes of the past, create a new vision for the future and move to a better future.

Not blaming politicians alone for such mistakes is one lesson one should learn as they are a product of the political system in place. Creators of the system and its participants includes the people who elect the politicians. So, collectively, the people, their representatives and the system in place have all failed the country. In saying this, the vast strides made in different sectors of the country are recognized, and so are some leaders who spearheaded such improvements. The achievements of the country are however looked at from the prism of where it is now, an economically bankrupt nation.

One may argue that after 75 years of independence, this bankruptcy extends beyond economic bankruptcy and to social, moral, and ethical standards despite the teachings of three major religions of the world, Buddhism, Christianity, and Islam which are well entrenched in the country. Some would take the view that the strengthening of cultural, ritualistic aspects of these religions rather than practices based on the original teachings of these religions have contributed to the social, moral, and ethical bankruptcy that is being experienced. In this regard, it is the religious institutions that should look inwards and question themselves of the part they have played by just mouthing, but not living the teachings of the founders of the major religions.

Politics and religion, or rather the religious institutions and the political establishment has a symbiotic relationship of inter dependance. This is markedly so when it comes to the Sinhala Buddhist institution and the political establishment. Early in independent Sri Lanka, the leader who is hated and loved in equal measure, one who is recognized as the one who gave the Sinhala Buddhist community their due place, and at the same time who is recognized as the person who was the cause of the Sinhala Tamil rift, SWRD Bandaranaike, born a Christian, converted to Buddhism. Whatever the reasons for this conversion, there cannot be any doubt that this helped his political objectives considering that in post independent history, being the first citizen of the country has not been possible unless one were a Sinhala Buddhist.

In terms of the future, a question must be asked where this symbiotic relationship would take the country? More of the same? If the status quo continues, how could leaders of the two institutions, the religious and the political, work together to advance the country rather than themselves? This is one of the most important challenges for the future. While the Buddhist institutions argue that their role is to ensure the protection of Buddhism, their activities have gone well beyond this. Divisions within Buddhist Monks, the institutions they belong to, and their partisan preferences and actions as to who and which party should govern the country, have clearly indicated the real motive of some individual Monks and more broadly the   institutions. This motive being the desire to be a key stakeholder in political governance. In this context, as influential stakeholders, they have contributed in equal measure to the sorry state of the country today.

The Buddhist clergy is supposed to abide by the Vinaya Pitakaya, the code of conduct applicable to them as Buddhist Monks. Today, this is a joke if one looks at the behavior of some Monks. The Buddhist institution is replete with various internal judiciary positions, all of which are no more than figurehead positions that do not seem to be performing their tasks as outlined in the Vinaya Pitakaya.

While it may be controversial to some, the role and power of the religious institutions and Buddhist Monks, their conformity with the Vinaya Pitakaya and their influence on political governance arising from their political partisanship is a challenge that the country will have to confront with. If their political partisanship, power and influence should remain, and their role as stakeholders in political governance continues, a truly bi partisan economic framework will not be possible to take the country forward. This political bipartisanship has not happened partly due to the actions of some influential members of religious institutions who have exerted a significant degree of influence with the voters who elect politicians and political parties to govern. In this context, such an influence factor contributes either to the success or otherwise of the country’s economic development. If the present status of bankruptcy is to be a yardstick, it can be taken that this influence factor has failed the country.

Ideally, no religious institution nor its members should engage in politics, and if they wish to do so, they should leave their religious institutions and do so as lay persons. The ability to make this happen is in the hands of the people, and they should clearly and unequivocally send this message to all religious institutions.

Another key challenge for the country and its public is the need for a long-term development framework, at least the contours of such a framework. The very nature of the political system of 75 years has resulted in short term planning of not more than 5 years. There has never been a bi partisan development framework, even within a span of 5 years, let alone any period longer than that. The country needs such a framework of not less than 10 years, and it is heartening to note that the current President is said to be working on a 25-year framework.

It is vital however for such a framework to have bi partisan (or multi partisan) agreement, and for such an agreed framework to be periodically reviewed and updated to keep it in line with global developments including technological developments.

Such a framework should include major economic drivers such as an export development plan, an import substitution plan, a tourism plan, an agriculture plan to assure food security, a plan to maximize land and water utilization, an industrial development plan that includes Port development, sustainable energy development etc., and an education plan that prepares the future generations to meet the challenges posed by such an economic framework. Besides these, the health of the nation is paramount, and the framework should include plans for long term primary and curative healthcare in the country.

It is questionable whether the people nor their representatives, and other institutions that influence governance planning and decision making will have the foresight nor the guts to make far reaching decisions for the benefit of future generations. Ad hoc planning has been the order of the day for 75 years, and sadly, it is quite likely that this situation will continue for another 75 years if not more.

Sri Lanka has faced its gravest economic and social crisis since independence, and this has not been sufficient for the political leaders and their parties, in particular the Opposition parties, to work with the governing party and agree on an economic framework to lift the country out of its morass. Calling for fresh elections is the only plan they have offered to the country.  

Even if elections were held, history has shown that generally, the vote between the governing party and Opposition parties have been split in the ratio of 55 % to 45%.

If this were to be the case at an election the Opposition is clamoring to have, what will suffer most will be the way forward for the economy as political partisanship, split in the manner described above will stand in the way of a commonly agreed economic development framework.

The country is bankrupt, and yet, the singing and dancing goes on. It has been reported that the appointment of more cabinet ministers is imminent. The Titanic is sinking, but more deckhands are said to join the captain. This may defy logic, but it does fit in with the reality that the morals and ethics of most politicians have already sunk far below the level of economic bankruptcy.

By Dr Garvin Karunaratne

As far back as 1937,Hon Philip Gunawardena mooted a Kelani Valley Development Scheme. It was in the days of our State Council- he made a special motion at the State Council meeting on 16/11/1937 , mooting the Kelani River Flood Management system  to save agricultural lands from severe floods. It was an attempt to harness the waters of the Kelani River for development. As usual it fell on deaf years and the people keep suffering.

In countries like the USA the Army has a Unit to attend to such tasks. It was the US Army that did build the bunds that save New Orleans from the North Atlantic Seas waters. In my travels I have seen the US Army at work, maintaining the bunds. It is upto our Army to undertake this task during times of peace.

It was unfortunate for Sri Lanka that Hon Philip Gunawardena was the Minister of Agriculture and Lands for only four years. However even within that four years he has done wonders- he has actually done what no other leader has achieved to date. He paved the path for the development of his Motherland even after he left.

I am happy to have worked for him in the Department for Development of Agricultural Marketing and later in the Department of Agrarian Services, a major department which he himself created brick by brick, in a very special manner that will continue to contribute to the people of his Motherland whom he loved, even if he was not there.

The Department for Development of Agricultural Marketing had been established by Prime Minister DS Senanayake earlier. I served as an Assistant Commissioner in that Department when Hon Philip Gunawardena was elected. I have listened to the forceful speeches he made on election platforms. His speeches really mesmerized the listeners. He was never verbose, as far as I know it was never a speech that was planned or written earlier. When he got on to the stage there was a hallowed silence. He commenced detailing his programme and gradually was bold to speak out forcefully. The audience listened raptured- the audience was actually captured by him.

His greatness was to accept what earlier leaders had done, provided what was done earlier was developmental. That was the Department for Development of Agricultural Marketing where I worked. He put his shoulder to the wheel. When he came in the shops were full of IXL Jam and Fruit Juice from Australia. The Department had just established the Cannery. It was under his leadership that Sri Lanka achieved self sufficiency in all fruit products within some three years. I was in charge of implementing the Vegetable and Fruit Marketing Programme in 1957and was in charge of supplying produce to the Cannery. A colleague of mine Oswald Tillekeratne was in charge of the Cannery and within the three years 1956 to 1958 Sri Lanka stepped up the production of jam and fruit juice for the country to become self sufficient. Eight percent of the pineapple products were exported. All this was achieved under the leadership of Hon Philip.

He came up with the Paddy Lands Act, which provided security of tenure to tenant cultivators. In addition, the Act established for the first time a farmer’s organization- the Cultivation Committees fully democratic- elected by the farmers to plan and develop paddy cultivation, the staple crop..

In order to implement the Paddy Lands Act and attend to furthering paddy cultivation he created a Department overnight. What was very special was that no officer was recruited anew. He appointed a veteran administrator MS Perera as the Commissioner and hand picked administrators who had acquitted well in other departments. Further the appointees were all selected for their leftist leanings. His development programme was a socialist programme and everyone selected had socialist leanings- they were all workers for whom work came first in priority. . So the Paddy Lands Act got off to a grand start.

Further for the first time there was an organization belonging to the people- a cultivation committee that was run by farmers elected by the people for the administration of paddy lands.

Hitherto there were cooperatives for various purposes. Philip Gunawardena came up with the concept of a Multipurpose Cooperative and a Union of Cooperatives at the Divisional level. This strengthened the cooperatives as the Union of Cooperatives was strong and had the finances to help the individual cooperatives.

The Paddy lands Act was commenced in the Hambantota District and gradually implemented in other districts. It was done in a masterly manner, holding publicity meetings to explain the Act to the farmers and solicit their enthusiasm , electing the Cultivation Committees and getting down to draft a programme planning paddy cultivation, the provision of inputs like fertilizer, detailing how fertilizer had to be used, the purchase of paddy at a premium price through cooperatives etc. This was the first time when the farmers worked together in cultivation and their enthusiasm was evoken. I introduced the Paddy Lands Act in the Matara District.

The nineteenth of May 1959 was a sad day for all of us workers. That was the day Hon. Philip Gunawardena was removed as Minister. However during the four years he was Minister he had brought in many changes that transformed the peasantry. He had done something that no other leader had achieved uptodate, according to my knowledge- anywhere in the world. After leaving the SLAS I have lived 49 years in four countries, have toured many countries- and I cannot find any politician who has equalled that record.

We all mourned his departure, but we were men of steel to continue the task he left for his Motherland. We continued with a greater force. Though the new Minister did not have socialist leanings he could not officially stop us working on the programmes that Hon Philip had commenced. Owners were prosecuted for evicting cultivators, I worked in the Kegalla District and later in 1963 introduced the Paddy Lands Act to the Anuradhapura District, established cultivation committees and got down to a major programme of paddy cultivation- cultivation committees becoming active with meetings planning work, developing tanks- some cultivation committees were even given the contracts to hire D4 and D8 earth movers and build up the tanks. . We continued unabated.

When Mr Dudley Senanayake was elected the Prime Minister in 1965, he continued the paddy production programme that the cultivation committees had done and I am of the opinion that the grand success of reaching selfsufficiency in paddy production by 1970 was possible because of the cultivation committees established under the Paddy Lands Act of Hon Philip Gunawardena. The planning of paddy cultivation- introducing the use of high yielding varieties of paddy, the use of fertilizer in the appropriate manner- all ordained by the organization done by the cultivation committees. In 1967 to 68 I worked in the Kegalla District as the Additional Government Agent and one of my tasks was to accompany the Hon Prime Minister every Saturday and Sunday, when he came to his electorate and met the cultivation committees and rural development societies and actively participated in many functions connected to paddy cultivation. The success of achieving self sufficiency in paddy cultivation would not have been possible without the organizations brought about by the Paddy Lands Act of Hon Philip Gunawardena.

Hon Philip Gunawardena was a legend. He left his imprint on the sands of time .

Working under him was a pleasure. Once I had punished one of his party followers who had done something wrong and I fined a labourer a day’s pay. I was transferred out of Ratnapura for that and at that time I was worried. However I was moved to be in charge of the Vegetable and Fruit Purchasing Scheme for the entire island based at Tripoli Market and found that he had totally forgotten that incident. It was a pleasure to work for him. He had developed a gestapo system of communication, where he had informants every where, and incidents were reported to him, even before the immediate officer in charge came to know. This did really happen in Tripoli Market and later, when I worked in Anuradhapura in the Agrarian Services Department. That was before mobile phones had come. Perhaps this communication network kept him informed and he knew who worked and who failed.

Today, the Paddy Lands Act and its cultivation committees are no more- there is no proper organization for paddy cultivation. The cooperatives are weak. The agricultural extension system where the cultivation committees organized paddy production is dead. This is mostly felt in the maintenance of irrigation tanks, which due to the lack of an organized body is actually in ruins. This is where we have to seek inspiration from Hon Philip Gunawardena. Tread on the path he left. Yet, he alone showeth us the way out of the economic meltdown of today.

I feel priviledged to have worked for Hon Minister Philip Gunawardena.

Garvin Karunaratne former G.A Matara, Additional Government Agent 1967-1968 and Assistant Commissioner  for Agrarian Services & Agricultural Marketing.(1955-65)

22/12/2022

ආචාර්ය ධරිණී රාජසිංහම් සේනානායක සමාජ මානව විද්‍යාඥ

ආචාර්ය ධරිණි රාජසිංහම් සේනානායක

බාහිර ආර්ථික කම්පන තරංග මාලාවකට මුහුණ දී ඇති ශ්‍රි ලංකාවේ ආහාර සංස්කෘතියේ සහ ජනතාවගේ පෝෂණ තත්ත්වයේ විශාල වෙනසක් සිදුවෙමින් පවතී. ශ්‍රි ලංකාවේ වෙරළතීරයේ ජනතාවන්ගේ සම්ප්‍රදායික ආහාරය වූ පෝෂ්‍යදායි බත් සහ මාළු ක්‍රමානුකූලව පසෙකට දමා ආනයනය කරන ලද කුකුළු මස් (බඩඉරිඟු වලින් නිෂ්පාදනය කරන ලද සත්වාහාර ලබා දෙමින් නිෂ්පාදනය කරන කරන ලද), සුදු තිරිඟුපිටිවලින් නිෂ්පාදිත පාන්, ක්ෂණික නූඩ්ල්ස්, සහ සකස් කරන ලද පැකැට් ආහාර එම තැන අත්පත් කරගෙන තිබේ.

එමෙන්ම නිර්මාංශ ආහාර අනුභව කරන්නන් විසින් භාවිතා කරන ලද ඉතා පෝෂ්‍යදායි කොස්, පොලොස්, කජු මාළුව වැනි ප්‍රෝටීන් සශ්‍රීක ආහාර වෙනුවට රසායනිකව නිෂ්පාදනය කරන ලද සෝයා මීට් ද වොල්නට්,හේසල්නට්, සහ කජු වැනි ඇටවර්ගද ව්‍යාප්ත කරමින් පවතී. දේශගුණික විපර්යාසය, සාගතය, ණය බර ආදි තේමාවන්ගෙන් සමන්විත ආඛ්‍යායනයක් දේශපාලනඥයන් සහ සහ ජනමාධ්‍ය විසින් ගොඩනංවමින් පවතින අතරම නොර්වේ රටින් ආනයනය කරන ලද සැමන් මාළු ටින් ඉහළ මිල ගණන්වලට ලංකාවේ ජනතාව සඳහා මුදා හැර තිබේ. ඒ අතර ශ්‍රී ලංකාවේ සශ්‍රීක පෝෂ්‍යදායි මත්ස්‍ය සම්පත සහ මුහුදු ආහාර වෙන්ව ඇත්තේ සංචාරකයන්ටත්, දේශීය සුපිරි ප්‍රභූ පැළැන්තියටත් පමණි.

අලුත්මාළු සමග රතු කැකුළු හෝ නාඩු සහලින් පිසින ලද බත ජාතික ආහාරයේ ලක්ෂණයක් වී තිබිණි. දකුණේ උත්සව අවස්ථාවන්හිදී සම්ප්‍රදායිකව පොල් කිරි යොදා පිසින ලද කිරිබත් ද සමග බල මාළු ඇඹුල් තියල් ව්‍යංජනය හෝ මිරිස් මාළු ව්‍යාංජනයද අනිවාර්ය අංගයක් ලෙස සැලකුණ කාලයක් තිබිණි. ඒ අතර යාපනයේ සහ උතුරේ ජනතාව කිරිබත් සමග මීන් කුලම්බු මාළු කරිය ආහාරයට ගන්නා ලදි. මහා මුහුදෙන් වට වූ මේ දිවයින තුළ දැන් වසරේ වැඩි කාලයක් තිස්සේ බලමාළු දැකීමට නොමැති අතර කලාතුරකින් දක්නට හැකි වුව ද ඒවා අධික මිලගණන් වලින් යුතුය. ඒ අතර කුඩා මාලු වර්ගද දැන් සාමාන්‍ය ජනයාගේ බත්පත මත මාස ගණනාවක් තිස්සේ දක්නට නොමැති සුඛෝපභෝගී ආහාරයක් බවට පත්ව තිබේ.

බෙංගාලයේ සිට ඉන්දුනීසියාව හෝ වියට්නාමය දක්වා බොහෝ ආසියානු සංස්කෘතින් තුළ බත් සහ මාළු සමෘද්ධියේ සංකේතයක් ලෙස සැලකේ. චීන භාෂාව තුළ මාළුන් යන තේරුම සහිත යූ”(yu) යන වචනය එම භාෂාව තුළ අතිරික්තය හෝ සමෘද්ධිය යන අර්ථය සඳහාද භාවිතා වේ. ඔවුන්ගේ නව අවුරුදු සුබ පැතුම නියාන් නියාන් යූ යු ” යන්න විසින් සෞභාග්‍ය හෝ සමෘද්ධිය හෝ සරු මත්ස්‍ය අස්වැන්නක් ප්‍රාර්ථනා කෙරේ. මාළු වෑංජනයක් රහිත ආහාර වේලක් අසම්පූර්ණ එකක් යැයි දකුණු ආසියාවේදී සළකනු ලබයි.

අද ලංකාවේ කවර හෝ මාළු කෑල්ලක් සහිත බත් පැකැට්ටුවක මිල කුකුළු මස් සහිත බත් පැකැට්ටුවකට වඩා මිල අධිකය. දුප්පතාගේ ප්‍රෝටීන් ප්‍රභවය ලෙස සැළකුණ කරවල කෑල්ල තවදුරටත් ඔවුන්ට දරාගත හැකි මිල සීමාවේ නොමැත. මේ අතර ටින් කළ මාළු සාමාන්‍ය වෙළඳපොළේ දක්නට ඇත්තේ ඉතා විරල වශයෙනි. ඒවා තිබුණද ඒවායේ මිල සාමාන්‍ය මිනිසුනට දරාගතහැකි සීමාවක නොපවතී. තමන්ට අයිති අති විශාල මුහුදු සීමාවකටත් සුවිශේෂ සාගර ආර්ථික කලාපයකටත් (Exclusive Economic Zone – EEZ)හිමිකම් කියන ශ්‍රි ලංකාව වැනි රටවල් ටින් කළ මාළු ආනයනය වෙනුවට කළ යුතුව ඇත්තේ අපනයනය කිරීම වුව ද අවාසනාවත් ලෙස සිදුවන්නේ එයට ප්‍රතිවිරුද්ධ දෙයයි.

බත් සහ මාළු වෙනුවට බඩ ඉරිඟු සහ කුකුළු මස්: ආහාරයේ වෙනස්කම්, පෝෂණය සහ රෝග රටාවන්

පරම්පරා ගණනාවක් තිස්සේ  සෞඛ්‍ය සම්පන්න, ප්‍රීතිමත් ලෙස ළමා පරම්පරාවන් ලංකාව තුළ හැදී වැඩුණේ ඔවුන්ගේ කායික සහ මානසික වර්ධනයට අවශ්‍ය ප්‍රෝටීන,කැල්සියම් සහ අනෙකුත් විටමින් සහ ඛනිජ ලවණ අඩංගු මාළු සහ බත් සහිත ආහාර වේලක් අනුභව කිරීම මගිනි. පිරිසිදු අළුත් මාළු වෙනුවට බඩ ඉරිඟුවලින් නිෂ්පාදිත සත්වාහාර ලබාදෙමින්ද, ප්‍රතිජීවක ඖෂධ ලබා දෙමින් ද අස්වාභාවික ලෙස වර්ධනය කරන ලද ෆාම් කුකුළු මස් තමන්ගේ ප්‍රධාන ප්‍රෝටීන ප්‍රභවය ලෙස යොදාගැනීමට ඉන්දියන් සාගරයේ උපායමාර්ගික වශයෙන් වැදගත් තැනක පිහිටා ඇති මෙම දිවයිනේ වත්මන් ළමා පරම්පරාවට බල කෙරී තිබේ. එමෙන්ම පාරිසරික වශයෙන් විනාශකාරි ඉස්සන් කොටු තුළ වගා කරන ලද ඉස්සන් ලංකාවේ මුහුදෙන් අල්ලා ගත් නැවුම් මාළු වෙනුවට ප්‍රවර්ධනය කරමින් තිබේ.

නිරාහාරවීම හේතුවෙන් පාසල් තුළ ක්ලාන්තව ඇද වැටෙන සිසු සිසුවියන් පිළිබඳ පුවත් දසත පැතිර යද්දි මේ ඔවුන්ට ලබා දෙන ලද රතුහාල්, කුරක්කන් සහ මුංඇටවලින් නිපදවන ලද ත්‍රිපෝෂ සහ සමපෝෂ ආහාර සලාකය වෙනුවට බහුජාතික කෘෂි- නිෂ්පාදක සමාගම් (Multinational Agri-business Corporations – MNC)විසින් ආනයනය කරන ලද කිරිපිටි, බඩ ඉරිඟු සෝයා වලින් සමන්විත සැකැසූ ආහාර පැකැට් ලබාදෙමින් තිබේ. මෙම ආනයනිත නිෂ්පාදන බොහෝ විට ජාන විකෘතිකරන ලද (GMO · genetically modified organism)බීජ මගින් නිෂ්පාදනය කරන ලද ධාන්‍ය සහ ඇට වර්ග වේ. යුනිසෙෆ් ළමා අරමුදලේ වාර්තාවකට අනුව මේ වසරේ අප්‍රේලයේ දී ශ්‍රි ලංකාව ඩොලර් ණය ගෙවීමට නොහැකි බවට ප්‍රකාශ කළ මොහොතේ සිට ශ්‍රී ලංකාවේ ළමුන්ගෙන් 30%ක් මන්ද පෝෂණයෙන් පෙළෙති.

ආහාර සංස්කෘතියේද පෝෂණ රටාවන්ගේද සිදු වූ වෙනස්කම් හේතුවෙන් සිදුවන මන්දපෝෂණයේ ව්‍යාප්තිය, සථූලතාව සහ හෘදයාබාධ, දියවැඩියාව වැනි රෝග, අධික රුධිර පීඩනය, කොලෙස්ටොරෝල් ( සහ මෙම රෝගී තත්ත්වයන් පාලනය සඳහා ගනු ලබන ඖෂධ) සහ ජීවන රටාවේ සිදුවන වෙනස් කම් මෙම දිවයිනේ සිදුවන මරණවලට බොහෝ සෙයින් බලපාන හේතු බවට පත්ව තිබේ. එමෙන්ම මාධ්‍ය විසින් සිය වෙළඳ දැන්වීම හරහා ප්‍රවර්ධනය කරනු ලබන සෝයා පිටි පදනම්ව නිෂ්පාදිත කෙටි ආහාර වර්ග, පේස්ට්‍රි සහ කේක්වර්ග වැනි රසකැවිලි ක්ෂණික ආහාර නාගරික ප්‍රදේශවල නිෂ්පාදකයන් සහ පරිභෝජකයන් අතර බෙහෙවින් ජනප්‍රිය වී තිබේ. ඊනියා කොවිඩ්-19 වසංගතය පැවැති කාලසීමාව තුළ පැතිර ගිය තවත් වසංගතයක් නම් අධික ලෙස සීනි යොදා නිෂ්පාදිත ස්පංචි සහ විස්කෝතු වර්ග සුළුපරිමාණ ගෘහස්ත නිෂ්පාදකයන් විසින් සමාජ මාධ්‍ය ජාලා හරහා ප්‍රචාරය කරමින් අලෙවි කිරීමය.

කෙසේ වුවද හෘදයාබාධ සහ දියවැඩියාව වැනි බෝ නොවන රෝග වලින් සිදු වූ මරණ කොවිඩ්-19 වසංගතයේදී” සිදු වූ මරණවලට බලපෑ වෙනත් හේතුන්” ලෙස වර්ගීකරණය කර තිබේ. අධික ලෙස කෘත්‍රීමව සකස් කරන ආහාර සඳහා බඩ ඉරිඟු පිටි, සෝයා පිටි, පාම් තෙල් සහ විවිධ රසායනික ද්‍රව්‍ය අධික ලෙස යොදාගැනේ. මෝසම් 2ක් විසින් ලබාදෙන , අධික වර්ෂාවෙන් ද සාරවත් සහල් අස්වැන්නෙන් සහ පුළුල් ධීවර සම්පත්වලින් ආශිර්වාද ලත්, කලක් සරුසාර වූ මෙම නිවර්තන දිවයිනෙහි, පල්වීම හා නාස්තිය උත්සන්න වෙමින් පවතී.

වී සහ සහල් ආශ්‍රිත නිෂ්පාදන වලට වඩා ආනයනික බඩ ඉරිඟු විසින් අධික උෂ්ණත්වයක් සහ ආර්ද්‍රතාවක් සහිත රටක් වන ශ්‍රි ලංකාව තුළ දිලීර රෝග සහ වෙනත් හානිකර ජීව විද්‍යාත්මක උවදුරු ව්‍යාප්තවීමේ අවදානම උත්සන්න කර තිබේ. නිදසුනක් ලෙස වසර කීපයකට පෙර ජීව විද්‍යාත්මක අවි නිපදවන විද්‍යාගාරයක් විසින් නිර්මාණය කරන ලද Spodoptera frugiperda නම් මැස්සාගේ සේනා දළඹුවා ( Fall Army Worm) නම් දළඹුවා විසින් දකුණු ආසියාවේ සහ අප්‍රිකාවේ ඉරිඟුවගාවට විශාලවශයෙන් හානි සිදු කර දැවැන්ත ආර්ථිකමය විනාශයක් සිදු කරන ලදි. කෙසේ වුවද මෙම දළඹු වසංගතයට දේශිය වී වර්ග තුළ පැවැති ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව ඉතා ඉහළ මට්ටමක පැවැති අතර ඒවා ට සිදු වූ හානිය අවම විය.

අපට අවශ්‍ය ආනයන මත රඳා පැවතීමේ ආහාර සංස්කෘතියක්ද?

සිය රටේ ජනතාව පෙළෙන ප්‍රෝටීන ඌනතාව, දුප්පත්කම, ආදියෙන් ගැලවීම සඳහා මෙන්ම එක්සත් ජනපදයේ ඩොලර් ණය උගුලෙන්ද ගැලවීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාව විසින් සිය ධීවර, සාගර සහ ඛනිජ සම්පත් යොදාගත යුතුව ඇති බව වඩ වඩාත් පැහැදිලි වෙමින් පවතී. සාගතය සිය ප්‍රතිපත්තිමය තීරණයක් ලෙස තෝරාගෙන ඇති බවට දිස්වන වත්මන් ජනාධිපතිවරයාගේ ප්‍රකාශ ප්‍රතිරාවය කරමින් එක්සත් ජාතින්ගේ විවිධ ආයතන විසින් ද, ශ්‍රි ලංකාවේ වැඩිහිටියන් සහ ළමුන් ඉතා විශාල වශයෙන් සාගතයට සහ මන්දපෝෂණයට ගොදුරුවීමේ අවදානම ගැන අනතුරු අඟවා තිබේ. කෙසේ වුව ද අත්‍යාවශ්‍ය ආහාර සඳහා ස්වයං පෝෂිත තත්ත්ත්වයක් ගොඩනැගීමට කටයුතු කිරීම වෙනුවට කොළඹ පාලකයන් සහ එහි ආර්ථික උපදේශකයන් විසින් කටයුතු කරමින් සිටින්නේ ආහාර ආනයනය මත රඳාපැවතීමේ ප්‍රතිපත්තිය ප්‍රවර්ධනය සඳහාය. කෘෂිකාර්මික ක්ෂේත්‍රය තුළ සිදු කෙරෙමින් පවතින ව්‍යුහාත්මක ගැලපීම් හරහා ඩොලර් ණය උගුලේ ග්‍රහණය උත්සන්න කිරීමට මං පාදා තිබේ. ප්‍රෝටීන ඌනතාවයෙන් පෙළෙන පාසල් ලමුන්ට ආහාර සැපයීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ පුළුල් මුහුදු සීමාව තුළ පවත්නා මත්ස්‍ය අස්වැන්න නෙළාගනු වෙනුවට ශ්‍රී ලංකා රජය යොමුවී ඇත්තේ කුකුළු ආහාර සඳහා බඩ ඉරිඟු විශාල වශයෙන් ආනයනය කිරීමටය. එමෙන්ම මහා පරිමාණ ලෙස බඩ ඉරිඟු වගාව ව්‍යාප්ත කිරීම සඳහා අවශ්‍ය බීජ, පොහොර සහ කෘමිනාශක ආනයනය සඳහා එය යොමු වී සිටි. මනුෂ්‍ය සහ සත්ව ආහාර ලෙස මෙම බඩ ඉරිඟු යොදාගැනීමට සැලසුම් කර ඇති අතර එමගින් වී වගාව ලංකාවෙන් තුරන් කරමින් ශ්‍රී ලාංකික ජනයාගේ ප්‍රධාන ආහාරය වූ බත් පත අහෝසි කරනු ඇත.

ඒ අනුව රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් සත්වාහාර සඳහා සෝයා බෝංචි සහ බඩ ඉරිඟු ආනයනයට ඉඩ සැලසීම සඳහා විවෘත ගිණුම් ආනයන සඳහා පනවා තිබූ තහනම මෑතකදී ගැසට් නිවේදනයක් මගින් ඉවත් කරන ලදි. අප්‍රේලයේ දී රජය විසින් ආර්ථික බංකොළොත් බව ප්‍රකාශයට පත් කිරීමෙන් පසු පැන නැගුණු ඩොලර් හිඟය හේතුවෙන් ඩොලර් ඉතුරු කර ගැනීම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය නොවන ද්‍රව්‍ය ආනයනය තහනම යටතේ ඉරිඟු සහ සෝයා සඳහා මෙම තහනම පනවා තිබිණි.

සීනි මගඩිය මෙන්ම නුදුරු අනාගතයේදීමබඩ ඉරිඟු සහ සෝයා මගඩියක් පිළිබඳවද අසන්නට ලැබේදැයි සැකයක් මතුව තිබේ. මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාව මගින් මෙන්ම , කලින් ජනාධිපතිවරයා යටතේ ආරම්භ වී තවමත් ඇදෙමින් පවතින කාබනික පොහොර මගඩිය මගින්ද අති විශාල ධනයක් වංචා සහගත ලෙස උපයන ලද ව්‍යාපාරික ජාවාරම්කරුවන් සමග රනිල් වික්‍රමසිංහ රජය ද සමීප සම්බන්ධකම් පවත්වයි.

වර්තමානයේදී අන්ත නවලිබරල්වාදියෙකු වන රනිල් වික්‍රමසිංහගේ රජය විසින් ‘අපනයන මූලික වර්ධනය ‘ මුවාවෙන් දේශීය ආහාර නිෂ්පාදනය අපනයන ආදේශනය” නමින් හඳුන්වනු ලබන ප්‍රතිපත්තියක් මගින් දැවැන්ත වෙනසකට ලක් කිරීමට කටයුතු කරමින් ඇත. මෙහිදී සිදුවන්නේදේශීය ජනයාගේ පරිභෝජනයට අවශ්‍ය ආහාර නිෂ්පාදනය බිඳ වැටෙන පරිදි විදේශ විනිමය ඉපයීම සඳහා අවශ්‍යවන ආහාර නිෂ්පාදනය සඳහා ප්‍රමුඛතාව දීමයි. නමුත් මෙරටට මේ මොහොතේදී සැබෑ ලෙසම අවශ්‍ය වී ඇත්තේ ආනයනය කරනු ලබන ආහාර වර්ග සඳහා දේශීය ආහාර ආදේශනය” ප්‍රතිපත්තියකට ප්‍රමුඛතාවය දෙමින් වඩාත් පෝෂ්‍යදායි මාළු සහ වෙනත් දේශීය ආහාර නිෂ්පාදනය පුළුල් කිරීමත් ඒ සඳහා දේශීය වෙළඳපොළ සංවර්ධනය කිරීමත්ය. එමගින් විදේශ විනිමය ඉතිරි කර ගත හැකිය. එපමණක් නොව වර්තමානයේදී ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ඉන්ධන සහ ආහාර සැපයුමට ජාත්‍යන්තර සහ ජාතික වශයෙන් පනවා ඇති විවිධ සම්බාධක මගින්ද ඉතා බලගතු ජාත්‍යන්තර බලවේග විසින් සංවිධානාත්මක ලෙස ආහාර සැපයුම් මාර්ග සම්බන්ධ ඩිජිටල් දත්ත හුවමාරු පද්ධති හැක් කිරීම මගින් ද ආහාර සැපයුම අඩාල කිරීම නිසා රටතුළ සාගත තත්ත්වයක් ඇති වීම වළක්වාගැනීම දේශීය ආහාර නිෂ්පාදනයට ප්‍රමුඛතාව දීම සිදු කළ හැකිය.

කොවිඩ්-19 ව්‍යුහාත්මක ගැලපීමක්: ආනයනය මත රඳා පවතින ආහාර සංස්කෘතිය

මේ මොහොතේදී දුප්පත්කම, දුෂ්පෝෂණය සහ ණය උගුල පැරදවීම සඳහා ශ්‍රි ලංකාව ඉතා පැහැදිලිව සිය ධීවර, සාගර සහ ඛනිජ සම්පත්වලින් ප්‍රයෝජනය ගත යුතුය. ඉතා පුළුල් ධීවර සම්පත් ප්‍රමාණයක අයිතිය සතු වුව ද ධීවර නිෂ්පාදනය විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ දළ ජාතික නිෂ්පාදනයට දක්වන වාර්ෂික දායකත්වය හුදෙක් 2.5%ක් පමණකි. ඉතා වටිනා ඛනිජ සම්පත් වන ග්‍රැෆයිට්, ටයිටේනියම්, සර්කොන් වැනි විරල වටිනා ඛනිජමය මුලද්‍රව්‍ය” (Rare Earth Elements – REE) හුදෙක් වැලි ලෙස අපනයනය කිරීම නිසා ලංකාව දැන් එමගින් ලබන්නේ ඉතා අවම ආදායමකි.

ජාතික ආහාර නිෂ්පාදන පද්ධතිය සහ රජයේ කෘෂිකාර්මික සහ ධීවර ආයතන සහ ඒ හා අදාළ සේවා සැපයිම වසර දෙකක කොවිඩ්-19 ලොක්ඩවුන් හේතුවෙන් දැවැන්ත පීඩනයකට පත්ව ඇති අතර බහුජාතික කෘෂිව්‍යාපාරික සමාගම් විසින් මෙම අංශ ආක්‍රමණය කිරීමට මේ අවස්ථාව උපයෝගී කර ගෙන තිබේ. මෙම සමාගම් විසින් ඉතා වේගවත්, සැලසුම් සහගත සහ භයානක ‘ව්‍යුහාත්මක ගැලපීම්’ දියත් කර ඇත්තේ ආනයනිත ආහාර මත ශ්‍රි ලංකාව පරාධීන කිරීමේ ඉලක්කය සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහාය. මෙම කෘෂි නිෂ්පාදන සමාගම් විසින් ලංකාවේ ආහාර නිෂ්පාදනය මුළුමණින්ම සියතට ගැනීම මගින් එය ලංකාවේ ආහාර ස්වෛරීත්වය අහිමි කරනවා පමණක් නොව ශ්‍රි ලාංකික ජනතාවගේ සෞඛ්‍යයටද, පෝෂණ තත්ත්වයටද බරපතල තර්ජනයක් එල්ල කරනු ඇත.

උතුරු නැගෙනහිර සහල් බඳුන ලෙස හැඳින්වෙන වාකරෙයි ප්‍රදේශයේ වී වගාව සඳහා භාවිතා කළ ඉඩම් ගර්කින් වගාව සඳහා යොදාගනිමින් තිබේ. ගෝලීය වෙළඳාම සැලසු ම්සහගතව කඩාකප්පල් කිරීම මගින් සිදුවන අවහිරතා වර්ධනය වෙමින් පවතින සංදර්භය තුළ ශ්‍රි ලංකාව තවත් ඩොලර් කීපයක් උපයනු සඳහා දිගුකාලීන ආහාර ස්වෛරීත්වයක අවශ්‍යතාව ද, ජානමය වශයෙන් විකෘති කරන ලද බීජ සහ අස්වැන්න මත රඳා පැවතීම හේතුවෙන් සිදුවන ජෛව විද්‍යාත්මක සහ පාරිසරික හානියද නොතකා හරිමින් මෙම දිවයින මැද පෙරදිග සඳහා කෙසෙල් වත්තක් බවට පත් කරමින් තිබේ.

ඩොලර් ඉපැයීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාව තුළ වගා කිරීමට සැලසුම් කෙරෙන බඩ ඉරිඟු සහ ගර්කින් සඳහා අවශ්‍ය වන බීජ, පොහොර සහ වෙනත් කෘෂි රසායනික ද්‍රව්‍ය ගෙන්වනු ලබන්නේ බහුජාතික කෘෂි සමාගම් වෙතින් වන අතර ඒ සදහාද ගෙවීමට සිදුවන්නේ ඩොලර් වලිනි. එහෙයින් මේ මගින් උපයන විනිමය නොසැළකිය හැකි තරම් සුළු වනු ඇත. මෙම බෝග සඳහා ආනයනය කරන බීජ, පොහොර සහ කෘමි නාශක සඳහා කොතෙක් වියදම් කිරීමට සිදුවන්නේ දැයි අපට දැනුම් දී තිබේ.

බෝග විවිධාංගීකරණය යහපත් දෙයක් වුවද ශ්‍රී ලාංකිකයන් විසින් සිය සෞඛ්‍ය සම්පන්න ධීවර සම්පත් වලින් ප්‍රයෝජන ගැනීම සහ සහලින් ස්වයංපෝෂිත වීමේ ඉලක්කය සාක්ෂාත්කරගැනීමද අනෙකුත් දේශීය බෝග වගාවන් ආරක්ෂාකර ගැනීමද අත්හැර නොදැමිය යුතුය. විශේෂයෙන්ම පසුගිය මාසවලදී සිදු වූ ඉන්ධන සහ බලශක්ති සැපයුමට එරෙහිව ජාත්‍යන්තරව සිදු කළ සැලසුම් සහගත අවහිර කිරීම් ද සේනා දළඹුවා වැනි විවිධ ජෛව විද්‍යාත්මක උවදුරු ද සැලකිල්ලට ගෙන බඩ ඉරිඟු වැනි ආනයනය කරන බීජ යොදමින් සිදු කරන බෝග වගාවන් මත සිය ආහාර සැපයුම පරාධීන නොකිරීමට ලංකාව වගබලාගත යුතුය.

ප්‍රමුඛතාවන් පිළිබඳ ප්‍රතිපත්ති අවතැන්වීම, ආර්ථික කම්පන යටතේ බහු ජාතික කෘෂි සමාගම් විසින් දේශීය ගොවි බිම් ආක්‍රමණය කිරීම

‘අපනයනය විසින් මෙහෙයවෙන’ ආර්ථික වර්ධනයක් සහ විවෘත ආර්ථිකයක් ගැන කතා කරන අතරම රනිල් වික්‍රමසිංහ රජය විසින් ආනයනය මත රඳා පවතින ආර්ථිකයක් ප්‍රවර්ධනය කරමින් ආහාර සංස්කෘතියේද, කෘෂිකාර්මික ව්‍යුහාත්මක සැකැස්මේද ආහාර සුරක්ෂිතතාවයේද විශාල සහ වේගවත් විපර්යාසයක් සිදු කිරීමට මං පාදා තිබේ. ආපදා ධනවාදයට ඉඩ සලසන විවිධ බාහිර ආර්ථික කම්පන” යටතේ ද ගෝලීය කෘෂි ව්‍යාපාර සහ සමාගම් විසින් ජාතික ආහාර නිෂ්පාදන පද්ධතීන් අත්පත් කරගැනීම මගින්ද ප්‍රතිපත්තිමය තීරණ මගින්ද මෙම පරිවර්තනය දැනට කලෙක සිට සිදුවන එකක් බව සැබෑවකි.

මෙයට පෙර 2019 පාස්කු බෝම්බ ප්‍රහාරය විසින්ද, කොවිඩ්-19 දෙවසරක ලොක්ඩවුන් මගින්ද මුහුදු යාම සීමා කිරීම සහ ධීවර වරායන් වසා දැමීම මගින්ද, 2022 එක්සත් ජනපද ඩොලර් ණය උගුල මගින් ඇති කරන ලද ඉන්ධන අර්බුදය තුළ ධීවරයන් සිය බෝට්ටු සඳහා භාවිතා කරන භූමිතෙල් සහ ඩීසල් හිඟය සහ මිල ඉහළයාම් හේතුවෙන්ද ධීවර ප්‍රජාවන් මසුන් ඇල්ලීම පිණිස මුහුදු යාම වළක්වන ලද අතර ඒ මගින් ඔවුන්ගේ ජීවිකාවට මෙන්ම රටේ සෙසු ජනකොටස්වල ආහාරයේ ප්‍රධාන ප්‍රෝටීන ප්‍රභවය වූ මුහුදු මාළු සැපයීමටද බරපතල තර්ජනයක් එල්ලකරන ලදි.

මේ අතර යුරෝපා සංගමයේ ව්‍යාපෘති සහ ට්‍රෝලර් යාත්‍රා මගින් ශ්‍රි ලංකා මුහුදු සීමාව තුළ දැවැන්ත පරිමාණයෙන් මසුන් මැරීම සිදු කරන අතර දේශීය ධීවරයන් බහුතරයකට සිදු වූයේ කුඩා එක්දින බෝට්ටු හෝ සම්ප්‍රදායික බෝට්ටු මගින් නොගැඹුරු මුහුදේ මසුන් ඇල්ලීමට සීමා වීමටය. දේශීය ධීවරයන් අතර බහු දින යාත්‍රා ඇත්තේ ඉතා සීමා සහිත පිරිසකට පමණි. ඒ අතර ශ්‍රී ලංකාවේ බටහිර වෙරළාසන්නව හයිබ්‍රිඩ් යුද මෙහෙයුමක ආකාරයෙන් සිදු වූ එම්වී පර්ල් සහ එම්ටී ඩයමන්ඩ් යාත්‍රා සම්බන්ධ අනතුරු විසින්ද බටහිර මුහුදේ ධීවර නිෂ්පාදනයට වසර ගණනාවකට යථා තත්ත්වයට පත් කළ නොහැකි හානියක් සිදු කරන ලදි. අනතුරට පත් වූ එම්ටී ඩයමන්ඩ් නැව තුළ පැවැති ටොන් 270,000ක බැරතෙල් විසින් මුහුදු ජලය දූෂණය කරමින් මත්ස්‍ය සම්පත විනාශ කරන ලදි. එම්වී පර්ල් නෞකාවේ තිබූ රසායනික ද්‍රව්‍ය ටොන් දහස් ගණනක්ද සහ ක්ෂුද්‍ර ප්ලාස්ටික් ගෝලිකා බිලියන ගණනක් ද සමුදුර එක්වී එවැනිම විනාශයක් සිදු කරන ලදි. මෙම හයිබ්‍රිඩ් යුද ප්‍රහාරයන් මගින් ධීවර ජනයාගේ ජීවිකාවට පමණක් නොව රටේ සමස්ත ජනතාවගේ පෝෂණයටද බරපතල හානියක් සිදු කර තිබේ.

කොවිඩ්-19 ලොක් ඩවුන් සහ ඉන් පසුව සිදු වූ ප්‍රතිඇරඹුම විසින් ලංකාවේ ධීවර කර්මාන්තය, කෘෂිකර්මාන්තය, සහ ඒ හා අදාළ පර්යේෂණ ආයතන සහ රජයේ ව්‍යාප්ති සේවාවන් අඩාල කර දුර්වල කරන ලදි. ඒ අතර බහුජාතික කෘෂි සමාගම් විසින් ණය උගුලට හසු වී දුර්වලව සිටි ගොවි ප්‍රජාව සිය ග්‍රහණයට ගනු ලබමින් සිටියි. මෙලෙස සාගතයක් නිර්මාණය වන තත්ත්වයන් විවිධ බාහිර බලවේග සමග එක්ව නිර්මාණය කරමින් සිටින ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ, පුළුල් ධීවර හා කෘෂිකාර්මික සම්පත් ඇති සශ්‍රීක හා සාරවත් ඝර්ම කලාපීය රටක් වන ශ්‍රි ලංකාව තුළ සාගතයක් ඇති වන බවට මේ වසරේ අප්‍රේල් මාසයේදී අභූත අනාවැකියක් පළ කර තිබේ.

දිවයිනේ බහුල සම්පත් ප්‍රයෝජනයට ගන්නවාට වඩා, රනිල් වික්‍රමසිංහ පාලනයේ ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති සහ සංවර්ධන න්‍යාය පත්‍රය සැලසුම් කර ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකාව පළමු අවස්ථාවේ දීම ණය උගුලට හසු කරගන්නා ලද ණයහිමියන්” තෘප්තිමත් කිරීමට බව පෙනේ. දකුණු හා මධ්‍යම ආසියාව සඳහා එක්සත් ජනපද රාජ්‍ය ලේකම් ඩොනල්ඩ් ලූට අනුව, බලයේ” පිටුබලය ලබන ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ, වොෂින්ටන් සම්මුතියද අභිබවා යන නව ලිබරල්වාදියෙකු ලෙස කීර්තියක් ලැබීම පුදුමයක් නොවේ!

මත්ස්‍යයන්ට සිදු වූයේ කුමක්ද? යුරෝපා සංගමයේ සාගර කොල්ලය සහ ආඛ්‍යාන ක්‍රීඩාව

මත්ස්‍ය සම්පත ක්ෂය වීම සම්බන්ධයෙන් ඉන්දියානු ධීවරයින්ට දොස් පැවරීම ලංකාවේ කොම්පැණි මාධ්‍ය විසින් ප්‍රවර්ධනය කරන ආඛ්‍යානයයි, නමුත් ඉන්දියානු සාගර ටූනා කොමිසමේ (Indian Ocean Tuna Commission-IOTC) නිල දත්ත පෙන්නුම් කරන්නේ යුරෝපීය සංගමයේ ට්‍රෝලර් සමාගම් විසින් විශේෂයෙන් ප්‍රංශය සහ ස්පාඤ්ඤය විසින් කලාපයේ විශාලතම ආසියානු රටවල් ඉන්දියාවට ඉන්දුනීසියාව වඩා මසුන් අල්ලා ඇති බවයි. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඉන්දියානු ධීවරයින් මසුන් අල්ලන්නේ උතුරු මුහුදේ මිස ධීවර සම්පත් බහුල ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු මුහුදේ හෝ ශ්‍රි ලංකාවට අයත් විශේෂ සාගර ආර්ථික කලාපයේ (Exclusive economic zone-EEZ) නොවේ.

ඉන්දීය ධීවරයින්ට දොස් පැවරීමේ මාධ්‍ය ආඛ්‍යානය විසින් ඉන්දියානු සාගර රටවල් අතර බෙදීම් ප්‍රවර්ධනය කරමින් ඉන්දියන් සාගරයේ දුරස්ථ කලාපයන්හි ප්‍රංශය, ස්පාඤ්ඤය ඇතුළු යුරෝපා සංගමයේ රටවල් අධික ලෙස මසුන් ඇල්ලීමට එරෙහිව එම ක්‍රියාව තහනම් කිරීම සඳහා ඉන්දියානු සාගර රටවල් එකමුතු වීම වළක්වයි, සෝමාලියානු මුහුදු කොල්ලකරුවන්” ලෙස බටහිර මාධ්‍ය විසින් හැඳින්වෙන සන්නද්ධ ධීවරයන් විසින් ප්‍රංශය බටහිර ඉන්දියන් සාගරයේ අධික ලෙස මසුන් අල්ලන විට ඒවා සිය බලය යොදා නැවත අත්පත් කරගැනීම සිදු කරයි. ස්පාඤ්ඤය සහ යුරෝපා සංගමයේ සෙසු රටවලට එරෙහිව ඉන්දියානු සාගරයේ නව යටත්විජිත කොල්ලය” සම්බන්ධයෙන් චෝදනා එල්ලවී ඇත.

මේ අතර දේශගුණික විපර්යාස හේතුවෙන් සිදුවන විනාශයන් පිළිබඳ ආඛ්‍යානයට සහ සාගර පාරිසරික සංරක්ෂණ කලාපවලට ( environmental protection Areas – MPA)මුවා වී දැවැන්ත බහුජාතික සමාගම් විසින් ධීවර නිෂ්පාදන අංශය ආක්‍රමණය කරමින් සිදු කරන නීල ආර්ථික සාගර කොල්ලය”(Blue economy Ocean grab ) පිළිබඳව ඉන්දුනීසියානු ධීවර ප්‍රජාව ලෝකයේ අවධානය යොමු කරවා ඇත.
2022 වර්ෂයේ ජූලිමාසයේදී පෘතුගාලයේ ලිස්බන්හිදී පවත්වන ලද එක්සත් ජාතින්ගේ සාගර කටයුතු පිළිබඳ ගෝලීය සම්මේලනයක් පවත්වන ලදි. එහි තේමාව වූයේ ඉලක්ක 14 වැඩ සටහන ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා නවීකරණය සහ විද්‍යාව මත පදනම්ව සාගරය සම්බන්ධ කටයුතු වේගවත් කිරීම (Scaling up ocean action based on science and innovation for implementing Goal 14) යන්නයි. එහිදී පවත්වන ලද සිය දේශනය තුළ ට්‍රාන්ස්නැෂනල් ඉන්ස්ටිටියුට් ආයතනයේ පර්යේෂකයෙකු වන කාර්ස්ට්න් පෙඩර්සෙන් (Carsten Pedersen) විසින් පෙන්වා දෙන ලද්දේ ලෝකයේ සාගර ආර්ථිකය වර්තමානයේදී ඉතා දැඩි ලෙස පාරජාතික සමාගම් (TransNational Vompanies – TNCs) 100ක් විසින් දැඩිලෙස පාලනය කරන බවයි.එම සමාගම් විසින් සාගර ආර්ථික ප්‍රාග්ධනයෙන් 60%ක් සංකේන්ද්‍රණය කරගෙන ඇති බවත් ඔහු විසින් එහිදී වැඩිදුරටත් පෙන්වා දී තිබේ. (මේ පිළිබඳව වැඩිදුර හැදෑරීම සඳහා කියවන්න)

එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධාන පද්ධතිය තුළ උත්සන්න වෙමින් පවතින බහුජාතික සමාගම්වල ග්‍රහණය විසින් සාගර සම්පත් කොල්ලය වඩාත් තීව්ර කොට තිබේ. මෙම සමාගම් විසින් සාගර ආර්ථිකය තුළ ආයෝජනය කිරීම් සහ මුල්‍ය සම්පත් යෙදවීම් පිළිබඳව දොඩමළු වී සිටිති. සාගර සංරක්ෂණ කලාපයන් [Marine Protected Areas] පිළිබඳව එක්සත් ජාතින්ගේ 2030 න්‍යාය පත්‍රය සඳහා අරමුදල් සපයන්නන් වන දානපති පදනම් ආයතන ද ප්‍රංශය, ජර්මනිය සහ ස්වීඩනය වැනි රටවල්වල මුල්‍යාධාර ලබන සාගර මෙහෙයුම් අරමුදල ( Blue Action Fund ) ද විසින් මෙම සංරක්ෂණ න්‍යාය පත්‍රය පෙරට ගෙන යාම සඳහා ඇමෙරිකන් ඩොලර් බිලියනයක් යොදවා තිබේ. නමුත් මෙම මුදලින් සතයක්වත් ඒ ඒ රටවල ආණ්ඩුවලට හෝ ධීවර ප්‍රජාවන් වෙත නොලැබේ. ඒවායින් විශාල ප්‍රමාණයක් ලැබෙන්නේ විශාල ජාත්‍යන්තර සංරක්ෂණ සංවිධාන වෙතය. WFF, Conservation International සහ The Nature Conservancy යනු ඒ අතර කීපයකි. සමහර අවස්ථාවන්හිදී මෙම සංවිධානවල අයවැය ඇතැම් රටවල ධීවර අමාත්‍යාංශවල අයවැයට වඩා විශාලය.”

මේ අතර ශ්‍රී ලංකාව සිර වී ඇති ඩොලර් ණය උගුල සහ තමන් බංකොළොත් බවට එය විසින් කරන ලද ප්‍රකාශය විසින් ගෝලීය සමාගම්වලට සහ වොෂින්ටන් සම්මුතියට ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථිකයේ සහ වෙළඳ ප්‍රතිපත්තියේ අභ්‍යන්තරයටම සිය ආක්‍රමණය විහිදුවාලීමට ඉඩ සලසා ඇත. එමෙන්ම ඒ මගින් දැනට ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවත්නා ජාතික ආහාර සුරක්ෂිතතාව, ප්‍රතිපත්ති සහ සංස්කෘතිය පිළිබඳ ව්‍යුහාත්මක ගැලපීම් තුළ විශාල අධිපතිවාදි මැදිහත් වීමක් ඔවුහු සිදු කරමින් සිටිති. මෙය ද්විත්ව අනතුරක්ද නැතහොත් පත්ලටම සූරා කමින් සිදු කෙරෙන මංකොල්ලයක්ද( race to the bottom)?

මේ අතර 2022 නොවැම්බර් දිනැති කඩිමුඩියේ එළි දක්වන ලද පර්යේෂණ” පත්‍රිකාවක් විසින් කැලරි කාර්යක්ෂමතාව” සඳහා ආනයන ආහාර මත යැපීම යහපත් බව ප්‍රකාශ කරමින් කෘෂිකාර්මික හා ධීවර අංශවල දියත් කෙරෙමින් පවතින ව්‍යුහාත්මක ගැලපුම් සාධාරණීකරණය කිරීමේ උත්සාහයක් දරා ඇත.

මෙම පර්යේෂණ පත්‍රිකාවේ කතුවරුන් කියා සිටින්නේ ආහාර හිඟයක් සහිත පවුල් විසින් භාවිතා කිරීමට පුරුදුව සිටින ආනයනය කරන ලද ආහාර (කැලරි) වැය කරන මිලට ඉහළම කාර්යක්ෂ්මතාවක් ලබාදෙන බව” සහ … ධාන්‍ය සහ පරිප්පු, වියලි බෝංචි, කඩල, සෝයා වැනි ආනයනිත ශාකමය ආහාර මත රඳාපවතින නාගරික පවුල්වල ආහාර සඳහා කරන වැයකිරීම්වල ඉහළම කාර්යක්ෂමතාවක් හිමිකරගන්නා බව” ත්ය.

අපගේ පර්යේෂණයේ ප්‍රතිඵල විසින් ඉල්ලා සිටින්නේ දේශීය ආහාර නිෂ්පාදනයට හිතකර ප්‍රතිපත්ති සහ ඒ සඳහා වන පක්ෂග්‍රාහීත්වය ආහාර හිඟයෙන් පෙළෙන සහ නාගරික පවුල්වලට අසමානුපාතික ලෙස බලපාන බැවින් ආහාර හිඟයෙන් පෙළෙන සහ නාගරික පවුල්වලට ආනයනික ආහාර අහිමි නොකරන විචක්ෂණ වෙළඳ ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරන ලෙසය.” යි එම පත්‍රිකාවේ කතුවරුන් විසින් වැඩි දුරටත් සඳහන් කර තිබේ.”iv

මේ අනුව ගුණාත්මක වශයෙන් ඉහළ දේශීය ආහාර බෝග සංවර්ධනයට සහ ලංකාවට අයත් පුළුල් ධීවර සම්පත් ප්‍රයෝජනයට ගැනීම සඳහා වැඩ පිළිවෙළක් සකස් කරමින් විදේශ විනිමය ඉතිරි කරගනු වෙනුවට අපනයනය මූලික කොට ගත් ආර්ථික වර්ධනයක් ඇති කරගැනීමේ මුවාවෙන් අපනයනය ඉලක්ක කරගත් ආහාර බෝග වගාවට යොමුවූත් සහ දුප්පත් මිනිසුනට අවශ්‍ය අත්‍යවශ්‍ය කැලරි සහ ප්‍රෝටීන ලබා ගැනීම සඳහා ලාභ බඩඉරිඟු වැනි ආනයනිත ආහාර මත පදනම් වූත් විකාර සහගත ප්‍රතිපත්තියකට ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුව යොමු විය යුතුයැයි මෙම පත්‍රිකාව විසින් අඟවනු ලබයි.

විවෘත වෙළඳපොළ අපනයන මූලික ආර්ථික වර්ධනය පිළිබඳ සටන් පාඨයට මුවා වෙමින් දේශිය බත් සහ මාළු කෑම වේලට වඩා අඩු පෝෂ්‍ය ගුණයකින් යුතු ලාබ බඩ ඉරිඟු ආනයනය විසඳුම ලෙස හුවා දක්වමින් තිබේ. සාවද්‍ය ලෙස ස්ථානගත කරන ලද ආහාර සුරක්ෂිතතාව පිළිබඳ ප්‍රමුඛතාවන් මේ මගින් පරාවර්තනය වේ. මෙම සාවද්‍ය ප්‍රතිපත්තිය ආනයන වියදම වැඩි කරමින් ණය උගුලේ තවදුරටත් සිරවීමට හේතුවක් වනු ඇත.

මේ අතර ශ්‍රී ලංකාවට අයත් මුහුදු සීමාව තුළ අල්ලන ලද ඉහළ ප්‍රමිතියේ නැවුම් බලමාළු අපනයනයට යුරෝපා සංගමයට සහ ගැඹුරු මුහුදේ මසුන් අල්ලන ට්‍රෝලර් සමාගම්වලට ඉඩ ලබා දෙන රහසිගත ගිවිසුමකට සහ ශ්‍රී ලංකා රජය විසින් අත්සන් තැබීමෙන් පසු එමගින් ලබන ලාභය ශ්‍රී ලංකාවට අහිමි වී තිබේ. එයට ආදේශකයක් ලෙස සිදු කෙරෙන ධාන්‍ය ආනයනය විසින් නිසැකවම ප්‍රෝටීන ඌනතාව සහ මන්දපෝෂණය උත්සන්න කරනු ඇත. රට වටා විශාල මුහුදු සීමාවකට හිමිකම් කියන ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික ධීවර කර්මාන්තය විසින් දළ දේශිය නිෂ්පාදනය වෙත සිදු කෙරෙන දායකත්වය 2%කට සීමා වී ඇත්තේ දිවයිනට අයත් සශ්‍රික මත්ස්‍ය සම්පත මේ ආකාරයට කුණුකොල්ලයට විදේශ රටවලට සහ සමාගම්වලට විකිණීම හේතුවෙනි.

කෙසේ වුවද කොළඹ ආණ්ඩුව එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානයේ විවිධ උපදේශකයන් සමග එක්වී දේශගුණික ව්‍යසනය” පිළිබඳ ආඛ්‍යානය ගොඩ නැංවීම වේගවත් කරමින් සිටියි. ඒ වගා කිරීම, පරිභෝජනය සහ ජාතික ආහාර සුරක්ෂිතතාව මත පදනම් වූ රටාව විශාල වශයෙන් පරිවර්තනය කරමින් අපනයන ආදේශන” නමින් හැඳින්වෙන ආනයනිත ධාන්‍ය මත රඳා පැවැත්ම තහවුරු කරන ප්‍රතිපත්තියට ආධාර කිරීම සඳහාය. නමුත් දේශගුණික විපර්යාසයන් නිසා සිදුවන වෙනස්කම් හේතුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ වාර්ෂික වර්ෂාපතනය ඉහළ යෑම පිළිබඳවද වගා කළහැකි බිම් ප්‍රමාණය වැඩිවීමට ඇති ඉඩ පිළිබඳව ද වන සාක්ෂි වැඩි වැඩියෙන් ලැබෙමින් පවතින බවට යෝජනා කිරීම ආහාර සුරක්ෂිතතාව පිළිබඳ රජයේ ප්‍රතිපත්තිමය ප්‍රමුඛතාවන් ව්‍යාකූල කිරීමට සහ අවධානය වෙනතකට යොමු කිරීමට ද බලපාන බව පෙනී යයි.

ද්විත්ව ව්‍යසනය සඳහා වන සුපිරි අමාත්‍යාංශය: අපනයන ආදේශනය සහ සාගතය ප්‍රතිපත්තිමය තෝරාගැනීමක් ලෙස

රනිල් වික්‍රමසිංහ සෑම විටෙකම වොංෂින්ටන් සම්මුතියටද එහා ගිය ආන්තික නව ලිබරල්වාදියෙකු විය. ඔහුගේ ආණ්ඩුව විසින් සිදු කරමින් සිටින වෙළඳ ලිබරල්කරණය සහ කෘෂි සහ ධීවර ක්ෂේත්‍රයන්හි සිදුකරන ව්‍යුහාත්මක ප්‍රතිසංස්කරණ විසින් පුද්ගලික සමාගම්වල අසීමාන්තික ආක්‍රමණයකට ඉඩ සලසන අතර එමගින් ශ්‍රි ලංකාව සාගත තත්ත්වයකට යොමු කෙරෙමින් පවතී.
පාරිසරික විනාශය හුවා දක්වමින් ශ්‍රි ලංකාව තුළ කාබනික සහ රසායනික පොහොර පිළිබඳ අර්බුදයක් නිර්මාණය කරමින් දේශීය ආහාර නිෂ්පාදනය අඩාල කළ සිය පූර්වගාමියා වූ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මෙන්ම ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ ද මානව ක්‍රියාකාරකම් හේතුවෙන් සිදුවන ගෝලීය දේශගුණික ව්‍යසනය පිළිබඳ ආඛ්‍යානය(The Global Anthropocene Climate Catastrophe Narrative) හඹා යමින් රටට අදාළ සුවිශේෂි සංදර්භය නොතකා හැර තිබේ. විශේෂයෙන්ම සාගත තත්ත්වයක් පිළිබඳ අවදානම මතුවෙමින් පවතින සංදර්භයකදී ඔහු ජාතික ආහාර සුරක්ෂිතතාව තහවුරු කරන ප්‍රතිපත්තියකට යොමු වීමේ අවශ්‍යතාව බැහැර කරමින් ව්‍යසන ධනවාදයට සහ කෘෂි සමාගම්වලටද සාගර සම්පත් කොල්ලකන සමාගම්වලටද උපරිම ලෙස ලාභ ලැබීමට ඉඩ සලසා තිබේ.

ආහාර සංස්කෘතියේ ද ආහාර සුරක්ෂිතතාවයේද විශාල පරිවර්තනයක් සිදු කෙරෙමින් පවතින්නේ ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් ක්ෂේත්‍රයන් ගණනාවක කටයුතු තමන් වෙතම පවරාගෙන ගොඩ නගාගෙන ඇති සුපිරි අමාත්‍යාංශයක් යටතේය. ඒවා නම් ආරක්ෂක, මුදල්, ආර්ථික ස්ථාවරකරණ, සහ ජාතික ප්‍රතිපත්ති, තාක්ෂණික කටයුතු, කාන්තා කටයුතු, ළමා කටයුතු සහ සමාජීය පරිසර, සහ ආයෝජන සහ ආයෝජන ප්‍රවර්ධන අමාත්‍යාංශය යන අමාත්‍යාංශ 11 ය. තමන් යටතේ පවතින මෙම අමාත්‍යාංශවල රාජ්‍ය ඇමැතිවරුන්ගෙන් ඔහු අපේක්ෂා කරන්නේ සියල්ල විකුණා දැමීමේ සිය ප්‍රතිපත්තියට නිහඬව සහාය දැක්වීම පමණි. චීනයට එරෙහි සිය යුද්ධය වේගවත් කරමින් සිටින එක්සත් ජනපදය විසින් තමන්ට ගැති ආර්ථික ඝාතකයෙකු යටතේ පිහිටුවන ලද ආණ්ඩුවක් මගින් උපායමාර්ගික වැදගත්කමක් සහිත මෙම දිවයින මත ඩොලර් ණය යටත්විජිතවාදය තවදුරටත් තහවුරු කර තිබේ.

කාබනික පොහොර වෙත මාරු වීමට දරන ලද උත්සාහය මෙන්ම මත්ස්‍ය ප්‍රෝටීන අත්හැර ආනයනිත බඩ ඉරිඟුවලින් නිෂ්පාදිත සත්වාහාර ලබා දී නිෂ්පාදනය කරන ලද කුකුළු මස් වලට මාරු වීම මහත් ව්‍යසනයක් සඳහා වන වට්ටෝරුවක් මෙන්ම ලබන වසරේදී සිදුවෙතැයි අපේක්ෂා කරන සාගතය සහතික කරන ප්‍රතිපත්තියක්ද වනු ඇත. එමෙන්ම කෘෂි සහ ධීවර කර්මාන්තයට අදාළ ආයතන ද ඒ හා සම්බන්ධ රාජ්‍ය සේවාවන්ද පසුගිය කොවිඩ්-19 ආඛ්‍යානයේ ලොක්ඩවුන් යටතේ දුර්වල කරනු ලැබීම හේතුවෙන් බහුජාතික කෘෂි සහ ධීවර සමාගම්වලට ලංකාවේ ජාතික ආහාර සංස්කෘතිය සහ ආහාර සුරක්ෂිතතාව ආක්‍රමණය කිරීමට ඉඩ සැලසිණ.

වසංගත, සාගතය, භීතිය, දේශගුණික අර්බුදය සහ ණය ගැතිභාවය මැද වේදිකාගත කරන ලද ව්‍යාජ පොහොර අර්බුදය ආදියෙන් සමන්විත ආඛ්‍යානය විසින් කාලයක් තිස්සේfi සිදුවෙමින් පවතින සාම්ප්‍රදායික ආහාර, ආහාර සංස්කෘතියේ සහ පෝෂණ තත්ත්වයන්ගේ සිදුවෙමින් පැවැති පරිවර්තනය මේ වසරේදී වේගවත් කර ඇති බව නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. මෙය ද්විත්ව අනතුරක් වෙත වේගයෙන් උත්සන්න වෙමින් පවතින තත්ත්වයක් ද?

ගෝලීය ප්‍රත්‍යාරම්භයන් මැද දේශීය විසඳුම්

ජාතික ආහාර සුරක්ෂිතතාව තහවුරු කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාවට සිය විශේෂ සාගර ආර්ථික කලාපයේ සම්පත් ආරක්ෂා කරගැනීමට සහ උපයෝගී කරගැනීමට රාජ්‍ය මෙහෙයවීම යටතේ වන ක්‍රියාත්මක සැලසුමක් අවශ්‍යය. එමෙන්ම එම සැලසුම මගින් බඩ ඉරිඟු බීජ, ඒ සඳහා වන පොහොර සහ කෘමිනාශක, සත්ව සහ මිනිස් ආහාරය සඳහා බඩඉරිඟු ආනයනය වෙනුවට වී සහ කුරක්කන් වැනි දේශීය බෝග වලට ප්‍රමුඛතාව ලබාදිය යුතුය. එමෙන්ම එම සැලසුම මගින් හරිතාගාර ආචරණය ට මං පාදන වායූන් මුදාහරින රතු මස් නිෂ්පාදනය අඩු කළ යුතුය.

ගැඹූරු මුහුදේ මසුන් මරන රාජ්‍යයන් සමග වන එකඟතාවන් සහ ගිවිසුම් නැවත විමර්ශනයකට ලක් කර ශ්‍රී ලංකාවේ පවත්නා ආහාර සහ පෝෂණ අර්බුදයත් සාගත තත්ත්වයක් ඇතිවීමේ අවදානමත් සැලකිල්ලට ගෙන එවැනි විදේශ රාජ්‍යයන් සමග ඇතිකරගෙන ඇති ගිවිසුම් සහ එකඟතාවන් අත්හිටුවිය යුතුය.එමෙන්ම ප්‍රංශ, ජපන්, කොරියන් සහ වෙනත් පුද්ගලික සමාගම් විසින් පුද්ගලික සහ රාජ්‍ය හවුල් ව්‍යාපාර උපයෝගී කරගනිමින් සිදු කරන ඉන්දීය සාගරයේ ධීවර සම්පත් කොල්ලය තහනම් කළ යුතුය.

අධික ලෙස මසුන් ඇල්ලීම නිසා ඉන්දීය සාගරය සහ ශ්‍රී ලංකාවේ විශේෂ සාගර ආර්ථික කලාපය තුළ මසුන් ගහණය තුනී වීම සහ වඳවීම වැලැක්වීමට යුරෝපා සංගමය සහ ඉන්දීය සාගරයට අයත් නොවන ගැඹුරු මුහුදේ මසුන් අල්ලන වෙනත් රාජ්‍යයන් සහ සමාගම් විසින් සිදු කෙරෙන මසුන් ඇල්ලීම නැවැත්වීම ක්ෂණික අවශ්‍යතාවයක් වී තිබේ. ඒ අතරම ශ්‍රි ලංකාව ක්‍රමයෙන් සිය ධීවර නිෂ්පාදනය සහ මත්ස්‍ය තෙල් නිෂ්පාදනය ඉහළ දැමීමට කටයුතු කළ යුතුය.

ආහාර සුරක්ෂිතතාව ඇති කිරීමට නම් මසුන් මැරීමට මුහුදුයාමට භාවිතා කෙරෙන කුඩා බෝට්ටු සඳහා සහ කෘෂිකාර්මික කටයුතු සඳහා ධීවරයන්ට සහ ගොවීන්ට අවශ්‍යවන භූමිතෙල් සහ ඩීසල් වැනි ඉන්ධන සහන මිලකට ලබාදීමට රජය කටයුතු කළ යුතුය. අවධානයට යොමු කළ යුතු අවසාන සහ වඩාත් වැදගත් කරුණක් වන්නේ දකුණු මුහුදේ මසුන් මැරීම සිදු නොකරන ඉන්දියන් ධීවරයන්ට දෝෂාරෝපණය කරමින් ධීවර කටයුතු පිළිබඳව ඉන්දියාව සමග ගැටුමකට එළැඹෙනු වෙනුවට ශ්‍රි ලංකා රජය ඉන්දියානු රජය සමග සමීපව කටයුතු කරමින් යුරෝපා සංගමය සහ අනෙකුත් ගැඹුරු මුහුදේ මසුන් මරන සමාගම් සහ ඔවුන්ගේ දේශීය එජන්තවරුන්ගේ මසුන් මැරීම තහනම් කරවීම සඳහා කටයුතු කළ යුතුව ඇති බවය. ශ්‍රී ලංකාවේ විශේෂ සාගර ආර්ථික කලාපය තුළ සහ මධ්‍යම ඉන්දීය සාගර කලාපය සිය කොලනි බවට පත්කර ගනිමින් සහ ශ්‍රී ලංකාවට නුදුරු චාගෝස් වැනි දිවයින් තුළ කඳවුරු බඳිමින් මෙම බාහිර රටවල් සහ සමාගම් විසින් දැවැන්ත පරිමාණයෙන් මසුන් මැරීම හේතුවෙන් දැනටමත් හිඟවෙමින් පවතින මත්ස්‍ය සම්පත ආරක්ෂා කිරීමටත් වර්ධනයටත් අවස්ථාව සැලසිය හැක්කේ එමගිනි.

පරිවර්තනය: අජිත් සී හේරත්

Malinda Seneviratne

Sometime in May 2022, when it was announced that plans were underfoot to hold the delayed parliamentary elections, there was a hue and cry, mostly from the then Opposition. Key leaders of the Samagi Jana Balavegaya (SJB) argued that elections would worsen the Covid-19 situation. Nothing of the kind happened of course, but at the time there was some merit to the reasoning. The results revealed the true concern: defeat.  

Elections should be held simply because that’s part of upholding the constitution. Over the years we have heard lots of arguments for postponing elections such as, yes, Covid, political turmoil, war and economic crisis. Typically, elections are demanded by those who feel confident of victory or who fear the returns would be even more unfavourable if they are held later. No one tells the truth, but in what kind of elections are demanded and when, tell us a lot about those who are agitating.  

The demand is for local government elections. They were last held on February 10, 2018. So elections need to be held in February 2023 or thereabouts. It is legitimate, absolutely, to say ‘this should be done.’ Those who are insisting on local government elections being held at the time demanded by the constitution often ice the demand with the word ‘democracy’. That’s good too. And correct.

There’s a small problem about these born-again democrats though. They’ve not only wanted the constitution violated and elections postponed on occasion (as happened in 2020), they’ve been DEAD SILENT about provincial council elections not being held.  

Elections were last held for the Western, Southern and Uva provincial councils in 2014, for the Central, Northern and North Western provincial councils in 2013, and for the Eastern, North Central and Sabaragamuwa provincial councils as far back as 2012.  Let that sink in.

So, ladies and gentlemen, democracy not being affirmed and indeed kicked in the metaphorical gut by not holding elections for the Eastern, North Central and Sabaragamuwa provincial councils in TEN long years, is ok? No, not ok. It’s been NINE years since elections were held for the Central, Northern and North Western provincial councils. That’s ok? No need to agitate? No need to talk about democracy? Really? Elections for the Western, Southern and Uva provincial councils should have been held three years ago. Not a murmur from the born-again democrats. Have you wondered why?  

The truth is that these worthies care not a hoot for democracy. They are not interested in the principles of true representation. They don’t worry about affirming or violating the constitution. They are, to put it plainly, humbugs. All of them.

Now, if they were serious, then they would not only talk about the problems of the system but offer corrections. The electoral system is in dire need of reform. They say it. Everyone says it. However, none of them have engaged with the draft proposals for electoral reform put forward by the committee headed by Dinesh Gunawardena. The president has observed that there are too many members in local government bodies. If that’s the case, corrective legislation should be drafted, debated and passed. Delimitation has been talked of for years. There are no deadlines for completing that exercise. The born-again democrats utter not a word of anguish about such things.  Let me repeat: they are humbugs, all.

Talking of putting things right, a committee was appointed to draft a new constitution. The draft I believe is done and has been handed over to the relevant authorities. What next? Well, that’s not a question that the born-again democrats have asked. Why not? Well, what can you expect from humbugs if not humbuggery, right?  

And it’s not just the politicians. We have the Candlelight Ladies, Rent-a-Protest Agitators, Bornagainazis, Stink Tanks and others who couldn’t get any sleep not too long ago because (hold your breath!) they were tormented by the absence of democracy. Are they sleeping well? They did wave the democratic-reform flag vigorously a few months ago. Have their anxieties been laid to rest since then? Didn’t such people call for a ‘Black Vesak’ as a mark of protest against all systemic ills including the absence of democracy or cheer those who did? Why aren’t they agitating for a ‘Black Christmas’? More humbuggery!

Democracy is about elections. The ‘Aragalaya’ was high on the issue of political legitimacy. Even after the resignation of Gotabaya Rajapaksa, the aragalists and their approvers questioned the legitimacy of the current parliament and the current president. You cannot get the legitimacy issue out of the way through local government elections. Such elections may indicate general support or opposition to a government, but the results either way will fall short of confirming or questioning legitimacy, respectively.  

While it is certainly legitimate to demand that local government elections be held, if the issue is one of democracy, then the louder screams should be for provincial council elections and a general election. Maybe the born-again democrats, among whom are diehard federalists/devolutionists have reconciled to the notion that there’s already reconciliation and that devolution is not even a half-way reasonable option that is thrown up by legitimate grievances.  That’s not the main concern here, of course. What’s mind boggling is the myopia and downright silliness of election-demanders who think that a berry called ‘local government elections’ will satisfy a democracy-hunger when there’s more nutritious fruit to be harvested.  

Why not? Well, it’s pretty simple. They are humbugs. Humbuggery is what they know and what they do.    

malindadocs@gmail.com

Media Release Sri Lankan High Commission in Delhi

High Commissioner Milinda Moragoda met with Rahul Bhatia, Founder and Managing Director of IndiGo. They discussed ways to expand collaboration in the aviation sector between Sri Lanka and India including ways and means to make Sri Lankan airports more competitive for Indian carriers. The opportunities presented by the recent permission granted by the Reserve Bank of India to allow VOSTRO accounts were also discussed.

IndiGo is India’s largest airline by passenger carriage and fleet size, and is a pioneer in low-cost aviation in India. The airline has carried over 300 million passengers as of November 2022. 

IndiGo currently operates scheduled flights between Chennai and Colombo and is responsible for transporting a significant portion of tourism traffic from India, Sri Lanka’s largest source market. Tourism from India will play a central role in Sri Lanka’s economic recovery. The recent approval by the Reserve Bank of India to allow VOSTRO accounts to be opened by Sri Lankan banks is a first step towards enhancing rupee-based trade between India and Sri Lanka. This development will be a further catalyst in enhancing tourism and IndiGo will play a key role in this regard.

දිනේෂ් ගුණවර්ධන , අග්‍රාමාත්‍ය, ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජය

යථාර්ථවාදීව ලෝකය දෙස බැලීමට ආදර්ශ සැපයූ ජේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ උප්පත්තිය සිහිගන්වන නත්තල, ප්‍රේමය මානව ගරුත්වය සහ මනුෂ්‍යත්වය පෙරදැරි සමාජයකට නවමු අඩිතාලමක් කර ගනිමු. එය පීඩාවට පත් ජනතාව ඉන් මුදා, යහපත් සමාජයක් නිර්මාණය කිරීම උදෙසා කැපවුණු ජේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දර්ශනය මත වූ සැබෑ කාලීන අවශ්‍යතාවයක් වනු ඇත.

වෛරය හා කෘරත්වය පිටුදකිමින් ගැටුම් සමනය වන ආර්ථිකමය වශයෙන් හා බව භෝගයෙන් සමෘද්ධිමත් වූ ශ්‍රී ලංකාවක් වෙනුවෙන් නත්තල තවත් ආරම්භයක් කරගත හැක.

සාමය, සමාදානය හා සමානාත්මතාවය යන අපූර්ව පාඩම් මත පිහිටා අන්‍යයන්ට පිහිටවෙමින් නත්තල අර්ථාන්විතව ගත කරමු.

 දිනේෂ් ගුණවර්ධන

අග්‍රාමාත්‍ය

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජය

2022 දෙසැම්බර් මස 23  

තිසර සමල් – අනුරාධපුර  

ඇයි අපේ ගෙවල් ගිණි තිබ්බේ පහුගිය කාළයේ ? ඇයි අපේ ගෙවල් වලට ගැහුවේ?  දැන් බලාගෙන යන කොට දේශපාලඥයෝ නෙමෙයිනේ හොරු.ඒ නිසා අපේ ගෙවල් නෙමෙයි ගිණි තියන්නේ ඉස්සරහට යැයි ප්‍රාථමික කර්මාන්ත රාජ්‍යය අමාත්‍යය චාමර සම්පත් මහතා ලංකා රාජ්‍යය පොස්පේට් ආයතනයේ අකටයුතුකම් සිදු කරන රාජ්‍යය නිළධාරීන්ට චෝදනා කරමින් පැවසීය.

රාජ්‍යය අමාත්‍යය චාමර සම්පත් දසනායක මහතා ඊයේ (22) එප්පාවල පිහිටි ලංකා රාජ්‍යය පොස්පේට් ආයතනයේ වැඩබිම නිරීක්ෂණය සඳහා පැමිණි අතර, පළමුව අමාත්‍යයතුමන් සේවක හමුවක් පැවැත්වීය.එහිදී එම ආයතනයේ වෘත්තීය සමිති ආයතනයේ සිදු වන දූෂණ අක්‍රමිකතා අමාත්‍යයවරයාට පවසා සිටි අතර, ඉන් අනතුරුව ලංකා රාජ්‍යය පොස්පේට් සමාගමේ අභිනව සභාපතිනිය වන ජී.ඒ.එම් එස්.පී අඹන්වෙල මහත්මියද ආයතනයේ වත්මන් තත්වය හා ඉදිරි සැලසුම් සම්බන්ධයෙන් අදහස් දක්වමින් කියා සිටියාය.අනතුරුව රාජ්‍යය අමාත්‍යය චාමර සම්පත් මහතා අදහස් දැක්වූ අතර, ඉන් අනතුරුව අමාත්‍යයතුමන් එම ආයතනයේ පොස්පේට් නිධිය හා ආයතනයේ වැඩබිම් වල කටයුතු නිරීක්ෂණය කරනු ලැබීය. එහිදී සේවකයින් සමඟ සාකච්ජා කිරීමටද අමාත්‍යයතුමන් කටයුතු කරන ලැබීය.

එහිදී සේවකයින් අමතමින් අදහස් දැක්වූ ප්‍රාථමික කර්මාන්ත රාජ්‍යය චාමර සම්පත් මහතා කියා සිටියේ,

අපි මේ රටේ දේශපාලනයට බොහෝම අමාරුවෙන් ආපු මිනිහෙක් චාමර සම්පත් කියන්නේ, චාමර සම්පත්ගේ දේශපාලන කථිකාව කියවලා තියෙනවා මේ රටේ මිනිස්සු, චාමර සම්පත් කියන්නේ බොහෝම පොඩි තැනකින් පටන් ගත්ත මිනිහෙක්, මේ රටේ අනෙක් දේශපාලඥයෝ වගේ නෙමෙයි, ඉන්දියාවේ නරේන්ද්‍ර මෝදියි , චාමර සම්පත් දසනායකයි දෙන්නම එකයි.එක විදිහට පටන් ගත්ත දෙන්නෙක්, මං ඒක පත්තර වලටත් කියලා තියෙනවා, පාර්ලිමේන්තුවෙත් කියලා තියනවා, අද අපිට ඒවා වෙනුවෙන් සමහර අය මඩ ගහනවා, මඩ ගහපු එවුන්ට මම ඊයේ පෙරේදා එක උත්තරයයි දුන්නේ, වාසගමත් එක්ක නම කියපන් කිව්වා, ඊට පස්සේ කට වහගත්තා.

මෙතන වෘත්තීය සමිති වලින් කියපු සමහර ඒවා අහගෙන ඉද්දී මට නම් ලැජ්ජයි, ඒවාට සම්බන්ධ කෙනෙක් මං වුණා නම් මං නම් හෙට අයින් වෙනවා.මේකේ සමස්ථ සේවකයින්ට තියෙන දේ  හතර පස් දෙනෙක් කන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා, අයින් වෙන්න, අයින් කරන්න ඉඩ තියන්න එපා.අපි අයින් කරන්න ගියොත් ප්‍රශ්නයක් වෙනවා.මෙතන බෑග් වලින් මිලියන 10 ක විතර පාඩුවක් වෙලා තියෙනවා.මේ ආයතනය ඕඩියකින් දුවන්නේ, මේ ආයතනයේ ස්ථාවර තැන්පතුව මිලියන 500 යි, ඒක ඇපේට තියලා මිලියන 95 ක අරන් තමයි දැන් පඩි ගෙවන්නේ.ඔය ස්ථාවර තැන්පතුවේ පොලියත් 7% ට විතර බැස්සොත් , මේ රටේ ආර්ථික අවපාතය හොඳ තත්වයකට හැදුනොත් බැංකු පොලිය බහිනවා ආයේ 6% – 7% විතර, එහෙම වුණොත් ඔය ස්ථාවර තැන්පතුව උකසට තියලා පඩි ගෙවන්න වෙන්නේ නෑ, ඊට පස්සේ ස්ථාවර තැන්පතුවටත් කෙළවිලා, ආයතනයටත් කෙළවිලා, ඔය මිලියන 595 ත් ඉවර වෙලා තමයි නවතින්නේ.

මං මේ ආයතනයේ සම්පූර්ණ සිද්ධි හොයලා ඉවර වෙලා තමයි මෙතන්ට ආවේ, කොළඹ ඉන්න අය ඉන්නවා, පැයක් අත්සන් කරලා එළියේ වැඩ කියලා ගෙදර යන අය, ඒවා කරන්න බෑ, මට මේ ආයතනයෙන් තේ එකක්වත් එපා, මට රුපියලක දෙයක් එපා.මං රාජ්‍යය ඇමති, ඔයගොල්ලන්ගේ ආයතනයෙන් නෙමෙයිනේ මට පඩි ගෙවන්නේ, මට කොහොමත් අමාත්‍යංශයෙන් තෙල් ටිකේ ඉඳන් හම්බෙනවා.ඒ නිසා මෙතනත් මෙච්චර කල් කරපුවා මට වැඩක් නෑ, මං ඒවා හොයන්න යන්නේ නෑ, ඒවාට ඔඩිට් දාන්න යන්නේ නෑ, මින් ඉදිරියට ඒවා වෙන්න බෑ, මේක මිනිස්සුන්ගේ ආයතනයක්. සියලු වරප්‍රසාද සමසේ බෙදෙන්න ඕන, ඒ නිසා මගෙත් එක්ක සෙල්ලම් කරන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා.ඒවාට මං භයත් නෑ.මෙහේ දේශපාලන අධිකාරියත් මගේ හිතවත්තු, හැමෝම මට උදව් කරනවා, මට ආදරෙයි, ඕන දේශපාලඥයෙක් චාමර සම්පත් කිව්වොත් ආදරෙයි, මට ගෞරවයක් තියෙනවා.ඒ නිසා දේශපාලන අධිකාරියෙන් මට ප්‍රශ්න නෑ,මම හැම වෘත්තීය සමිතියටම සලකනවා, සේවකයෝ ඔක්කොම එකයි.මේවා කාගෙවත් බූදල් නෙමෙයි, හරියට වැඩ කරන්න බැරි අය යන්න.පරිපාලනය කරන්න මේක එච්චර දෙයක් නෙමෙයි.අපි මීට වැඩිය පරිපාලනය කරනවා.මගේ නෝනා ඔය ඔක්කොම පාලනය කර ගන්නේ, ඇල්ලේ තියෙන හෝටල් අරවා මේවා.අපි 50-100 ක් දාගෙන නෙමෙයි ඕවා කරන්නේ.මේකට බඳවා ගන්න ඕන තරම් මිනිස්සු ඉන්නවා, අද ගැසට් කලොත් එන්න ඉන්නවා ඕන තරම්.

ලංකාවේ උලු කර්මාන්ත ශාලා 08 ක් තියෙනවා, 07 ක් වැහිලා, අම්පාරේ එක විතරයි වැඩ කරන්නේ, හැබැයි ඒ ආයතනයට මේ පොස්පේට් එකේ තියෙන හිඟමනය නෑ, ඒ ආයතනය ඕඩි දාලා පඩි ගෙවන්නේ නෑ.අලිමංකඩ මංතායි ලුණු කර්මාන්ත ශාලාව මේ වසරේ ලාභය මිලියන 109 යි, ඒක 20 වැනි සංවත්සරය තියෙනවා, ද්‍රවිඩ මිනිස්සු වැඩ කරන්නේ, මම ඒ සේවකයින්ට රුපියල් 10 000 ගානේ දෙනවා 20 වැනි සංවත්සරය වෙනුවෙන්. කලින් හිටපු සභාපතියා ලෑස්ති වෙලා හිටියේ  පාටි දාන්න, මං කිව්වා පාටි දාන්න ඕන නෑ, මිනිස්සුන්ට 10 000 ගානේ දෙමු කියලා.වෝටර්ස් ඒජ් එකේ තමයි පාටි දාන්න ලෑස්ති කරලා තිබ්බේ.මං සභාපතිගෙන් ඇහුවා ඔයාට පිස්සුද කියලා.කෑම එකක්ම 75000 ක් විතර ‍වෙයි. ළුණු හදන මිනිස්සු වෝටර්ස් ඒජ් එකේ ගිහින් කන්න ඕනද? මම කියන්නේ වැරදි තියෙන්න ඇති, දැන්වත් වැරදි හදාගන්න.

මේකේ බඩු ඉල්ලන ඕන මිනිහෙකුට බඩු දෙන්න, මේ ආයතනය විකුණනවාට තමයි නඩුවක් තියෙන්නේ, එප්පාවල පොස්පේට් ආයතනයට එක් දහස් නවසිය අනූ ගනන් වල නඩු තීන්දුවක් තියෙනවා, විදේශ සමාගම් වලට මේ ආයතනය විකුණන්න බෑ කියලා.මේක විකුණන්නේ නෑ, මේක විකුණුවේ නැති වුණාට බඩු විකුණන්න ඕන.මම මේ ඇමතිකම ගත්තාට පස්සේ මුදල් අමාත්‍යංශයට 10 පාරකට වඩා ගිහින් තියෙනවා. මම හිටියේ හැමදාම සේවකයින්ගේ පැත්තේ, මගේ සටන නිසා දැන් චක්‍රලේඛණය ආවා වෛද්‍ය නිවාඩු සඳහා දීමනාව දෙන්න, මගේ සටන නිසා බෝනස් එක ආවා, මම විතරයි ඒ සටනේ හිටියේ, මම සටන් කළා.මේ මාසේ රුපියල් 20 000 ක බෝනස් එකක් දෙනවා ඔයාලට, වෛද්‍ය නිවාඩු සඳහා දෙන දීමනවා මාසෙක එක වැටුපක් දෙන්න චක්‍රලේඛණය හදාගෙන තියෙනවා,ඒකත් දෙනවා.ඊට පස්සේ දෙන ඒවා ගන්න ඒවා ඉදිරියේදී, ආයතනය පිස්සු කෙලින්න බෑ, ආයතනයේ විනයක් තියෙන්න ඕන, වැඩ කෙරෙන්න ඕන, ලාභ පෙන්වන්න, ලබන අවුරුද්දේ මං හිටියත් නැතත් එක්කෙනක් රුපියල් ලක්ෂයක විතර බෝනස් එකක් ගන්න බලාගෙන වැඩ කරන්න, සල්ලි හම්බකලොත් සල්ලි දෙනවා.

බෑග් ටෙන්ඩර් කාරයා මාරු කරන්න, ගන්න පුලුවන් මිනිස්සුන්ගෙන් ගන්න. බෑග් කාරයාගෙන් හොරකම් කරලා, බෑග් නිසා මේ ආයතනය වහලා තියෙනවා කියන්නේ මොකක්ද මේක? විලිලැජ්ජයි.රටේ ටෙලිකොම් එක දෙනවා, මේකයි ටෙලිකොම් එකයි කියන්නේ ලේසීද? මේක පාලනය සේවකයින්ගේ අතේ, මේක ආරක්ෂා කර ගන්න මහන්සි වෙන්න, මේක පළාතේ තියෙන වස්තුවක්, මේක සම්පතක්, දුක් විදින්න, මහන්සි වෙන්න ඕන, නිකං ඉඳලා අපිට පඩි හම්බෙන්නේ නෑ,මාස 06 න් මේක හදන්න, ප්‍රශ්න ටික විසඳන්න.මේක මට ගෙනියන්න නෙමෙයි.මං පළාත් සභාවක් හදපු මිනිහෙක්, පහුගිය කාලේ මහාචාර්යලා, ආචාර්යලා හදපු විදිහ අපි දන්නවානේ, අපිට ප්‍රායෝගිකව, පොළවේ, බිමේ ඉඳන් හොදට වැඩ කරන්න පුලුවන්, ඒ වැඩ කරන්න තමයි අපි ඇවිත් ඉන්නේ.මට කවුරුත් ලොකු නෑ,එක ඡන්දයකින් හිටපු කෙනෙක් ජනාධිපතිව 134 න් හදන්න පුලුවන් අපිට, අනෙක් වැඩ කරන්න අපිට එච්චර දෙයක් නෙමෙයි. අඹ ගහට ගල් ගැහුවේ චාමර කියලා දන්නවානේ.හැමෝටම කියන්නේ වැඩ කරන්න බැරි නම් එහෙ මෙහ තපින්න ලෑස්ති වෙන්න එපා.වංචා කරලා, සී.අයි.ඩී, බ්‍රයිබරී යන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා.මං තමයි පැමිණිලි දාන්නේ මගේ ආයතනයේ වංචා වෙනවා.ඒ නිසා ඒක කර ගන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා, මාත් එක්ක තරහා වෙන්නත් එපා.

ඇයි අපේ ගෙවල් ගිණි තිබ්බේ පහුගිය කාළයේ, ඇයි අපේ ගෙවල් වලට ගැහුවේ. දැන් බලාගෙන යන කොට දේශපාලඥයෝ නෙමෙයිනේ හොරු.ඒ නිසා අපේ ගෙවල් නෙමෙයි ගිණි තියන්නේ ඉස්සරහට.ඒ නිසා ඒවා කර ගන්න එපා, අද ඉඳලා හැදෙන්න බලන්න.අද ඉඳලා හැදෙන්න බැරි නම් යන්න, අපි අලුතින් මිනිස්සු ගන්නම්.මාත් එක්ක කිසිම කෙනෙක් පෞද්ගලිකව තරහා වෙන්න එපා, ඔයගොල්ල කවුරුත් මට ඡන්දේ දෙන්නේ නෑ නේ, බදුල්ලේ කවුරුවත් ඉන්නවාද මෙතන, කවුරුත් නෑ, මම ඊළඟ සැරේ ඡන්දේ ඉල්ලන්නෙත් බදුල්ලෙන්, මොන මගුලෙන් හරි,  ලකුණ මොකක් වුණත්.මට දාන්නේ නෑ කවුරුත් මෙතන ඡන්දේ.

මං වේගවත් කථාවක් මේ කලේ මාධ්‍යත් ඉස්සරහා තියාගෙන, මං මාධ්‍යට හුරුයි ඔයිට වැඩිය, ඇයි අර ගුරුවරියක් දණ ගැස්සුවා කියලා ඒකාලේ කිව්වේ, දණ ගැස්සුවේ නෑ, දණ ගෑවා කියන ඒවාට, ඇත්ත කියන කොට දණ ගාන්න වෙනවා.උසාවි ගියා, අරෙහෙ ගියා මෙහෙ ගියා, එක එක දේශපාලන පක්ෂකාරයෝ අල්ලාගෙන මට කෙලින්න ගියා, අන්තිමේදී එයාම ඇවිල්ල නඩුව අස් කර ගත්තා, වැරදිකාරයා සර් නෙමෙයි කිව්වා, මාව බොරුවට අරන් ගිහින් අන්තිමට උසාවි යන කොට මට කවුරුත් නෑ කිව්වා.ඒ නිසා අපි අපි ගැන තේරුම් අරගෙන වැඩ කරමු.

මගේ ජීවිතය අත්දැකීම් බහුල ජීවිතයක්, ඇල්ල ප්‍රාදේශීය සභාවේ මන්ත්‍රී, ඇල්ල ප්‍රාදේශීය සභාවේ විපක්ෂ නායක, ඇල්ල ප්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපති, ඌව පළාත් සභාවේ මන්ත්‍රී, ඌව පළාත් සභාවේ ඇමති, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී, ඌව මහ ඇමති, ආයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී, දැන් රාජ්‍යය ඇමති ආයේ මට මොනවද වෙන්න තියෙන්නේ. කැබිනට් ඇමති වුණොත් මට ඇති.එහෙම දේශපාලනයේ ගමන් ඇවිල්ලා තියෙනවාද කවුරුත්, මං ආදර්ශයට අරන් කම්මැලි වෙන්න එපා වැඩ කරන්න.ආයතනය දියුණු කරන්න, තමන්ගේ වැඩේ තමන් කරන්න.උසස් නිළධාරීන්ට මං කියන්නේ දැන්වත් ඇති සේවකයින්ගෙන් අනං-මනං අහගත්තා, දැන් ඔයගොල්ල හැදෙන්න පටන් ගන්න යැයි පැවසීය.

 මෙම අවස්ථාවට පොස්පේට් රාජ්‍යය සමාගමේ විධායක නිළධාරීන්, සේවක මහත්ම මහත්මීන් ඇතුළු පිරිසක් සහභාගී වූහ.

By Michelle Cohan, CNN

When he was just 15, Kazumi Muraki created a small, portable device to capture carbon from the atmosphere. Seven years later, the Japanese chemist is researching how to convert this captured carbon into fuel.

As a young boy, Muraki was never very interested in science, he tells CNN, until his grandfather gave him the children’s novel George’s Secret Key to the Universe,” by the late Stephen Hawking and his daughter Lucy.

Muraki says the titular character goes on a quest to find a suitable planet for human life and settles on Mars. Amazed by pictures of the red planet and its blue sunset, at just 10-years-old Muraki made it his life mission to get to Mars.

Full Storey

With dreams of Mars, this young activist works for a greener future on Earth | CNN

Shenali Waduge

Mali is synonymous with Timbuktu. It was one of the largest empires that existed in Africa. No different to Sri Lanka, from the 15th century, the Kingdom of Mali began to weaken. There is much that the two nations have in common.

Mali is a country in Africa, created out of part of Sudan in 1891, and came under French control in 1892. In early 1959, the Sudanese Republic and Senegal formed the Federation of Mali, which was given independence on 20 June 1960.

The population of Mali is 20.8 million (the same as Sri Lanka). The majority of people there live below the poverty line. 90% survive on less than $ 2 a day.

International organisations claim Mali has a democratically elected government that has developed a national poverty plan, and that the country has a good system of financial accountability while being macroeconomically stable; even the International Monetary Fund (IMF) and World Bank (WB) agree.

Then what is their problem or where lies the problem? The problem lies in aid not being given on the basis of need. Why don’t the WB, IMF, and other donors give aid based on the need? Is this a problem relevant only to Mali or to the majority of Global South nations?

Is the problem the demand of the IMF/WB and other donors to implement controversial unproductive economic conditions like privatising and liberalising their economy?

The IMF and WB insisted that Mali privatise its electricity supply, which ended government support to cotton farmers. Mali was then forced to liberalise the price of cotton.

Less than 1% of rural Mali has access to electricity. Mali’s electricity was privatised between 1998 and 2000 in the midst of IMF/WB reforming the lending process – it was a condition to obtain loans from the IMF/WB. Mali retained 40% control, but 60% went into the private hands of French company SAUR.

What is noteworthy is how former IMF official Mandé Sidibé became Prime Minister of Mali in 2000. From 2000 to 2005, following the privatisation of electricity, Mali experienced electricity supply to affluent areas but not to the areas in need (80,000 in 2000 to 131,000 in 2003, but only in areas around the capital Bamako).

Prices were raised in spite of Mali continuing State subsidies to SAUR and other tax rebates.

In 2005, SAUR nullified the deal, forcing Mali to nationalise the company. It was another cost to an already impoverished nation. Mali accused SAUR of failing its contractual obligations and creating delays in the promised investments.

The World Bank report of 2001 acknowledged that Mali strongly opposed the privatisation of its electricity, but in spite of this, the WB and IMF wanted to include the privatisation of water and of their airport too.

The IMF and WB are both guilty of peddling economic reform conditions while knowing their negative outcome, even after claiming to not continue such practices. To prevent SAUR increasing prices, the Mali Government continued to subsidise, even giving it tax breaks, and subsidising on the fuel used by the company.

In 2003, the Electricity and Water Regulatory Authority was created when Mali’s electricity was privatised, which accused SAUR of falsifying its books. These differences resulted in renationalising electricity at a cost to the Government. This loss to Mali came about primarily because of the IMF/WB insistence on privatisation. The IMF/WB did not take lessons & moved on to putting Mali in further trouble by liberalising the prices of cotton.

Mali is famous for its cotton production. It is the second-biggest cotton producer in sub-Saharan Africa. The majority of people in Mali make their livelihood through cotton and it was naturally Mali’s main export. Mali’s cotton industry was part State-owned and part private. Mali was impacted when world cotton prices began to fall in the late 1990s, primarily as a result of a trading-monopoly by rich countries.

Rich countries subsidise their farming industries, resulting in world prices in the Global South cotton-producing countries getting adversely impacted, highlighting how world economies and production are manipulated. On top of this, the IMF/WB prevented Mali from supporting its farmers. This was a well-orchestrated downfall that forced Mali to seek IMF/WB aid and IMF/WB became the world’s poli-mudalali”, ready to give but with stringent conditions.

The World Bank in 2001 offered $ 70 million in conditional aid if Mali privatised and liberalised its cotton sector. The IMF too made the same demand for its 2002 Poverty Reduction and Growth Facility (in reality another name for SAP).

Mali was brought to its knees and had to agree and accept the conditions. By now you should have understood how the IMF/WB orchestrated themselves to give Mali no choice. Look at the scenario that took place in Sri Lanka and understand the bigger picture.

The Cotton Sector Development Policy was drafted by the World Bank though it claims to be a joint effort. We know too well how many of Sri Lanka’s policies must have been similarly passed.

Mali was asked to privatise their cotton industry in 2004. However due to the contentious nature of the demands, the Mali Government delayed it until 2008. This resulted in the WB and IMF using strong-arm tactics of withholding $ 50 million in aid (no different to what is done to Sri Lanka) – forcing the Government to adjust the producer price of cotton with artificially low market prices. The Mali Government adjusted the price of cotton in 2005 resulting in a 20% drop in the cotton prices earned by 3 million Mali cotton farmers. Was this how the IMF and WB claimed to eliminate poverty? Are their economists not aware of the ultimate outcome?

This is what Mali’s then-President Amadou Toumani Touré declared in 2005: True partnership supposes autonomy of beneficiary countries in requesting aid and in determining its objectives. Often programmes are imposed on us, and we are told it is our programme. People who have never seen cotton come to give us lessons on cotton. No one can respect the conditionalities of certain donors. They are so complicated that they themselves have difficulty getting us to understand them. This is not a partnership. This is a master relating to his student.”

The majority of the country’s population live in South Mali, while rebel groups North of Mali made several quests for autonomy in 1963, 1990, and 2006 (periods identical to issues in Sri Lanka). The current crisis began in 2012 with the Tuareg separatist group (National Movement for the Liberation of Azawad [NMLA]) rebelling for the 4th time. The NMLA was backed by numerous pro-Al Qaeda groups that ousted the Mali leader and declared independence. 

The French military intervened in 2013 and French troops have been deployed in Mali since 2014, as well as a UN Mission with 13,000 UN peacekeepers. Around 1,200 US military personnel are also present and have built a drone base in Niger to facilitate strikes. Who funds Al Qaeda and other militants? Who trains them? The question of who is fighting those that they have funded and trained, and why, is never answered, because it justifies foreign troop presence whether nations like it or not. A military coup occurred in 2021 and Mali faces economic sanctions. Mali’s situation, in spite of foreign presence, has not improved.

In 2022, the people of Mali protested in the capital against foreign meddling”, primarily because of opposition from the EU and France to a security deal with Russia. The people of Mali were protesting the presence of Western and UN troops.

In October 2022, Mali’s Foreign Minister even accused France of espionage and destabilising acts” and continued acts to undermine the sovereignty and national security of Mali when he addressed UN sessions. To be expected, the UN reports accused Mali soldiers of abusing and killing civilians suspected of colluding with jihadists”.

Mali’s State structure has been weakened by creating private military and security companies in Sahel. There are over 250 licenced companies. It was even encouraged by the UN as a protective measure. However, it has made authorities powerless and helpless.

The international community has failed Mali in its peace missions. In 2022, the French troops present in the country since 2012 agreed to withdraw from Mali. It is noteworthy that Mali’s rebels were used to oust Gaddafi. Every foreign contingent in Mali was present for different reasons than the ones they articulated. Jihadists were used to force Mali into agreeing to solutions” that were advantageous to those proposing. The rebels ended up attacking those that formed them. The entire situation takes us back to how Tamil militancy evolved – how they were used and how they exacted revenge for being used.

Mali is caught between a glorious past and an uncertain future; no different to what prevails in Sri Lanka. Sri Lanka has at least ended terrorism – but that is only the ground force. Terrorism was tied to separatism, which continues via tie-coat terrorists posing a far more dangerous threat than the uniformed terrorists. Mali was straddled with economic burdens using international monetary agencies and international systems peddled by powerful donor countries wishing to acquire Mali’s resources and gateways. Sri Lanka’s case is no different. The manner in which both countries became prey to loans/aid on conditions to liberate and privatise is a case in point.

Mali sits at a major crossroad in the African continent, just like Sri Lanka’s geopolitical importance in South Asia. Mali shares borders with seven nations that make up West Africa. Mali suffers colonial legacy just as Sri Lanka. Both Sri Lanka and Mali are key players in trade. Mali’s famous emperor Mansa Musa made Timbuktu a cultural centre. Mali is rich in resources. Corruption, cronyism, and poor governance in both Mali and Sri Lanka are features that tend to cloud the real enemies who hide behind the scenes.

(The writer is an independent political analyst who writes on a broad range of topics, and was previously the International Human Rights Commission’s Goodwill Ambassador for Sri Lanka)

Rahul Gautam Courtesy India Today

The Ram Setu or Adam’s Bridge between India and Sri Lanka has been a topic of debate for years

By Rahul Gautam: The debate on Ram Setu, also known as Adam’s Bridge, has come up yet again. This time, the issue was raised by an Independent MP from Haryana, Kartikeya Sharma, in Rajya Sabha. In a reply to his query of scientific research on the structure, the government said, “If it is said in simple words, it is difficult to say that the real form of Ram Setu is present there. However, there are some indications which suggest that the structure may be present there.”

ADVERTISEMENT

Kartikeya Sharma asked whether the government is doing any scientific research on “India’s glorious history as the previous governments continuously did not pay attention” to this issue.

Union Minister Jitendra Singh replied to his question and said, “I am happy that our MP raised a question regarding Ram Setu. We have some limitations regarding this. Because this is the history of about 18,000 years ago. The bridge we are talking about was about 56 km long.

ALSO READ | Centre gets 4 weeks to respond to plea seeking national heritage status for Ram Setu

Through space technology, we found out that some pieces of stones have been found in the sea. There are some such shapes which show continuity. Things like some islands and limestone have been seen in the sea. If it is said in simple words, it is difficult to say that the real form of Ram Setu is present there. However, there are some indications which suggest that the structure may be present there.”

He added that the government is continuously working to investigate the ancient city of Dwarka and such cases.

Congress leader Pawan Khera took the opportunity to slam the BJP and said, “All devotees, listen with open ears and see with open eyes. The Modi government is saying in Parliament that there is no proof of the existence of Ram Setu.”

In the ancient Indian Sanskrit epic Ramayana, it was mentioned that the Ram Setu was constructed by Lord Rama and his army. Hence, it has great historical and cultural significance.

Courtesy India Today

On Friday, a senior Sri Lankan official indicated serious fiscal reforms that the country may take to revive its economy, which faces an unprecedented slump in decades.

By Press Trust of India: Cash-strapped Sri Lanka will have to undertake serious fiscal reforms to revive the ailing economy as it has identified a huge gap between the state’s revenue and expenditure, a senior official said on Friday.

Addressing a seminar, Secretary to the Treasury Mahinda Siriwardena said, We have an average monthly income of 145 billion rupees where the monthly expenditure amounts to 157 billion.” He said the monthly state pay bill was 93 billion with another 27 billion for pensions. With the cost of the poor relief, social welfare costs, and capital expenditure of 11 billion there would be a revenue shortfall.

We are made to borrow to finance the gap. This is why fiscal reforms were needed to bring down expenditure and raise revenue”, Siriwardena stressed. The government has been facing opposition to its anticipated tax reforms which would see drastic rises in personal income taxes from employment. All salaries exceeding 100,000 per month are to be taxed at higher bands.