KAMALIKA PIERIS

The government of Sri Lanka took much trouble over the development of the north after the Eelam war ended. The government called it development initiatives to improve the quality of life for conflict affected returnee communities in the North.”

Mahinda Rajapaksa initiated many improvements such as houses, roads and bridges. 15,000 wells were cleaned or renovated to provide safe drinking water. Major hospitals were renovated, provide with additional facilities at great expense. Families were given assistance to commence economic operations. Each family was given a package of assistance, of not less than Rs 35,000. Paddy cultivation, food crops, dairy farming, goat rearing and backyard poultry were encouraged.

In 2014 The Centre for Poverty Analysis (CEPA) organized an Open Forum to share the findings of a 6-year research programme carried out by CEPA for the Secure Livelihoods Research Consortium (SLRC), exploring how resettled communities in selected areas in the North and East of Sri Lanka, have fared, during the ‘postwar’ phase in accessing basic services, social protection and livelihoods.

This essay looks at improvements after 2015. Yahapalana government greatly helped the north. First of all, Yahapalana government provided Samurdhi to north, which did not have it before. This was a   very valuable service.

In June 2016 Government allocated Rs 14 billion for high impact resettlement project in north and east for war affected families. This was to be implemented by the Prisons and rehabilitation ministry, under Minister Swaminathan. In August 2016 Yahapalana government said it had allocated Rs    8000 million for resettlement progamme, for those in camps as well as 10,000 more living with friends.

There were 31 welfare camps in Jaffna district and 936 families consisting of 3260 members.  682 families within this group did not own land or houses. Yahapalana stated that   it was going to close down the IDP camps and offer houses, land to build own houses and provide financial assistance to built houses.

 There is a housing programme to build 9000 housing units for IDPs, 630 for refugee returning families, 400 in former threatened villages. 3140 houses in Jaffna district, 1035 in Kilinochchi district, 1035 in Mullaitivu, 1140 in Mannar, 910 in Vavuniya. Also 2 lakhs per house was provided for repairing damaged houses. There were 729 damages house injaffna120 Kilinochchi, 170 Mullaitivu, 200 Mannar, 50 Vavuniya. Rs 480 million has been allocated for this. Rs 100 million allocate for water supply projects, continued Yahapalana.

The Ministry provided the following breakdown. in Jaffna they have constructed houses with toilets for IDPs 3140  houses,  renovation 720 houses, financial assistance worth Rs. one lakh each to   3000 families, construction or renovation of  around 200 wells,  over 5 million spent on roads in Jaffna. In Kilinochchi new houses and toilets 1035, renovation 120, livelihood assistance of Rs. one lakh each 1600 families, new toilets for 1000 families.  Also well and water connections, roads and assistance to  hospitals and  schools.

In Mullaitivu it was new houses and toilets 1035, renovation 170, livelihood assistance of Rs. one lakh each for  families, 1500, new toilets for 1000 families. Also roads, schools, medical care units, paddy store. In Mannar new houses and toilets 1140, renovation 200, livelihood assistance 1600, new toilets 1000, well, roads, school buildings, hospitals, electricity connections and other infrastructure facilities.  In Vavuniya new houses and toilets 910, renovation 50, livelihood assistance  1500, new toilets 1000  roads, school buildings.

Title deeds were handed over to 190 families who had been temporarily settled in Sidhamabarapuram IDP camp .They were now given deeds to the lands. Eleven new houses were handed over in Pookkulam, Wanathavillu district. The main road to Pookklum village was also developed.

In 2017 Ministry of national integration and reconciliation advertised proposal for 50,000 brick and mortar type housing programme for north and east for conflict affected families. Puttalam, Vanathavilluwa, Panadhurawatha Mangalapura area was given a new electivity connection.

For the development of the health services in the north, Rs. 5 billion in 2016 and Rs. 33 billion in 2017 was allocated. 68 primary health care facilities in Jaffna, Kilinochchi, Vavuniya, Mannar and Mullaitivu, including OPD, MOH offices, were provided by 2017. These were funded by the Global Fund. Global Fund also spent Rs. 33 million to construct the new MOH office at Maradankerni. elanai Rural Hospital and Chankanai Divisional Hospital in Jaffna were upgraded at the cost of 6.8 million rupees.

Yahapalana government also planned to provide a new accident and emergency care hospital, a fully-fledged child and maternity hospital and a new kidney hospital for the north.  A new cancer hospital will be constructed at Thalippalei and a rehabilitation hospital at Mankulam.

In 2016 the government planned to develop about 15,000 km of road in the north and east and of which 700 km will be for Jaffna district. In 2017 The Cabinet of Ministers granted approval for the rehabilitation and upgrading of 66 roads in Northern and Eastern Provinces based on a Cabinet Memorandum submitted by Prime Minister Ranil Wickremesinghe. This was a long-felt need of the Northern and Eastern Provinces which were affected by conflict over a period of 30 years.

Under this project in the Jaffna District, roads such as Valukkaiyaru Punguduththivu – Kurikadduwan Road, Jaffna Manipai- Karainagar Road and Punnalai – Point Pedro Road, Eluthumadduwal – Nagarkovil Road including many Road Development Authority, Road Development Department  and rural roads. Nainathivu and Kurikadduwan Jetties are to be rehabilitated. In the Kilinochchi District, roads such as Murikandi Kanagapuram Paranthan Road and in the Mullaitivu District the bridge across Kokkilai lagoon, Vadduvaikal bridge, and Vattapalai main road and in the Mannar District, Mahilankulam Pallamadhu Road, Peramanalankulam Road, and Periyapandivirichan Road – Mullikulam Road and in Batticaloa Kiran bridge, Santhiveli Thikiliveddai bridge and Marine Drive Batticaloa – Kalkuda Road will be rehabilitated and upgraded.

Private social services organizations also moved to help the north. In 2016 Sarinda Unamboowe and Nathan Sivagananathan started cross-country fundraising walk from Dondra in 2011 to raise funds for USD one million to build an extension to the Tellipallai Jaffna hospital as a cancer treatment unit.  They got much support. Now they are doing this in reverse to raise USD 5 million for built a cancer treatment unit at Karapitiya teaching hospital, Galle, reported the media in 2016.

The Foundation of Goodness has worked relentlessly in 2011 to make a difference to the lives of people in the Northern Provinces of Sri Lanka, which were devastated by the 30 year civil war. Working in the Mankulam, Kilinochchi, Mullaitivu, Jaffna and Eastern areas of Sri Lanka since January 2011, the Foundation of Goodness has positively affected over 25,729 beneficiaries through a variety of projects and programmes including the gifting of 7,816 essential school packs, 3,722 bicycles and the betterment of countless lives through livelihood programmes, sports workshops, agricultural provision, essential food package distribution, school infrastructure projects (library, computer and sanitation), and the gifting of essential household items, clothing, computers for girls, musical instruments for school children and sports equipment. The Foundation set up the North Learning & Empowerment Institute’ in Panikkankulam in the Mankulam Region.

Appé Lanka is a project which aims to help the people of Poonekary achieve sustainable development Poonekary, is a small village west of Kilinochchi With a population of about 19,000. Many of the villagers earn their living through farming or fishing. After suffering from years of devastation following three decades of war, they face many challenges in rebuilding their lives.

A rural development project which began in 2015, Appe Lanka has been endorsed by the Ministry of Resettlement and Reconstruction. The programme was initiated by Shaan Corea. The project has four main goals – providing renewable energy, psychological empowerment, raising awareness and improving livelihoods. As a part of their first goal, a pilot project providing renewable energy to 28 households has already been successfully completed. They plan to provide renewable energy to all the households in Poonekary.

Appé Lanka organized a bike drive to raise the money for 150 bicycles to help such students stay in school, with people having already pledged enough funds for the bicycles. There were many people ready to support the project including Bishops College, S. Thomas’ College and Ladies’ College that joined as the school partners. Appé Lanka is here to stay in Poonekary , reported the media in 2016.

The Yahapalana government did not forget economic development . Karainagar was to gets a new     fishing boat yard costing 285 million.  There was to be a coconut rehabilitation programme. Over 18500 acres of coconut land in north will be rehabilitated and 25400 new coconut lands this will be done by the Coconut Cultivation Board of the Coconut Development Authority. Treasury will provide 650 million and balance 2650 million be will foreign investments said the media in 2016

Firms were encouraged to move into the North. Hirdramani open Rs 450 million factory in Puthukkudiyiruppu. Buddhi batiks conducted a CSR project for war widows in Batticaloa and Vavuniya to design woven shawls. Sustainable Green Energy a  Sri Lanka company  was to start a bamboo cultivation project in north in Vavuniya.

Pelawatte dairy planned to  invest Rs 1.5 billion in three fresh milk processing plants in North, there are several abandoned milk producing factories in the north east which could be developed with employment for 200 persons, said Pelawatte.

The Sri Lanka Export Development Board  launched the first in a series of awareness programmes in Jaffna in March 2017 to  enable regional exporters to explore new opportunities, set up and develop new enterprises to enter global markets. The Northern region with an abundance of natural resources in terms of minerals, agricultural produce, fisheries, offer innumerable opportunities for export development in agro based industries, fisheries, lifestyle product, IT and Tourism sectors.

The government encouraged foreign firms to invest in the north. The 1^st ever Northern province investment forum in 2016has attracted over Rs 3315 million dollars investments in 2016. This has led to a 209 billion solar power in Vavuniya, apparel factory in Kilinochchi 

Vinay R. Sharma, Chairman, Exhibition Council Chamber of Commerce and Industry of India (ASSOCHAM) said that Indian entrepreneurs are keen to set up joint ventures and revive sick industries in the North.  The main draw in the North is that the area offers plenty of virgin land and unprecedented business opportunities.

The Pohottu government of 2019  is continuing the good work. The Second Phase of construction of 100 Rural Townships programme in the country was intiated in the Velani DS Division in the Jaffna District in 2021. 182 title deeds for houses constructed by the Re-Settlement Ministry were handed over and the construction work of another 32 new houses under the housing programme was started in July 2021.

In 2021, the water needs of the north were attended to by the Jaffna-Kilinochchi Water Supply Project” of the National Water Supply and Drainage Board with the financial assistance of the Asian Development Bank.  the scheme consists of Nagadeepa Seawater Treatment Plant, Thalaiyadi Seawater Treatment Plant and Jaffna Town Distribution System.

The Nagadeepa Drinking Water Treatment Plant will provide safe drinking water through pipelines to 6,000 beneficiaries belonging to 1500 households in the Nagadeepa, Iluvativu and Analathivu islands. The cost for this is Rs. 187 million. The second phase of this project that is, laying of 25 Kilometer length pipeline system for transmitting water to the islands of Nagadeepa, Iluwathivu and Analathivu from the Nagadeepa Treatment System will also commence parallel. The estimated cost for this is Rs. 34 million.

Thalaiyadi Seawater Treatment Plant which is being constructed at a huge cost of about Rs. 19,000 water to a population of about 60,000 living in 12,000 households. Thalaiyadi Water Purification System will also be constructed parallel to this which provides pipe borne water for the Jaffna City Limits and suburbs and the cost of the project is Rs. 3,160 million. It has been able to provide safe piped water facilities to a population of about 60,000 people belonging to 28,000 families. The length of this system is 271 kilometers.

There was a lack of Post Offices and Sub Post Offices in the Northern Province, including the Kilinochchi District. This would be resolved as soon as possible said Pohottu government. The required number of Post Offices and Sub Post Offices for the Province including Kilinochchi have not been established.

Drinking water problem of the Jaffna Peninsula will be solved by more than 50% and this will benefit about 300,000 families only in the first phase. ONUR gave rainwater harvesting tanks to Jaffna and Kilinochchi   ( Continued)

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ශ්‍රී ලංකා පෝෂණ වෛද්‍ය සංගමය සංවිධානය කළ “රස වැඩියෙන් ලුණු අඩුවෙන් ආහාර පිසීමේ ජාතික අභියෝගය-2021” අවසන් මහා තරගය අග්‍රාමාත්‍ය ආර්යා ශිරන්ති රාජපක්ෂ මහත්මියගේ ප්‍රධානත්වයෙන් අද (30) පස්වරුවේ කොළඹ ගාලු මුවදොර හෝටලයේ දී පැවැත්විණි.

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය, සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය සහ ශ්‍රී ලංකා සූපවේදීන්ගේ සංගමයේ සහයෝගය ඇතිව ශ්‍රී ලංකා පෝෂණ වෛද්‍ය සංගමය සංවිධානය කළ මෙම තරගාවලියේ පළමු වටය සඳහා නිර්ණායක සපුරන ලද සාමාජිකයන් තිදෙනෙකුගෙන් සමන්විත කණ්ඩායම් හතළිහක් තරග වැදුනේය.

එම කණ්ඩායම් හතළිහෙන් විස්සක් දෙවැනි වටයටත් දෙවැනි වටයේ ප්‍රතිඵල අනුව කණ්ඩායම් පහක් අද දින පැවති අවසන් මහා තරගයටත් තේරී පත්ව තිබේ.

අවසන් තරගය පැවැත්වෙන අවස්ථාවට පැමිණි අග්‍රාමාත්‍ය ආර්යාව ශ්‍රී ලංකා පෝෂණ වෛද්‍ය සංගමයේ සභාපතිනි විශේෂඥ වෛද්‍ය රේණුකා ජයතිස්ස මහත්මිය විසින් පිළිගනු ලැබුවාය.

අනතුරුව අවසන් මහා තරගයට එක්වූ තරගකරුවන් හා සුහඳ කතාබහක නිරත වූ අග්‍රාමාත්‍ය ආර්යාව එම කණ්ඩායම් පිසින ලද ආහාරවල රස බැලුවාය.

අධික ලුණු භාවිතය සෞඛ්‍යට අහිතකර ලෙස බලපාන අතර අධි රුධිර පීඩනය සහ ඊට අදාළ සංකූලතා ඇතිවීමේ අවදානම ඉහළ යයි.

දෛනික ලුණු පරිභෝජනයෙන් සියයට 80ක් නිවසේ පිසින ලද ආහාරවලින් ලැබෙන බැවින් ආහාර පිසීමේ දී ලුණු අඩු කිරීම සෞඛ්‍යට ඇති අහිතකර බලපෑම අවම කරයි.

ලුණු අඩු ආහාර වේලක ඇති වැදගත්කම පිළිබඳව ආහාර තාක්ෂණ සහ සූපශාස්ත්‍ර කටයුතුවල නියුතු වන්නන් මෙන්ම මහජනතාවට අවබෝධයක් ලැබෙන පරිදි මෙම තරගාවලිය සංවිධානය කර තිබිණි.

මෙම අවස්ථාවට පසුගාමී ග්‍රාමීය ප්‍රදේශ සංවර්ධන රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් විශේෂඥ වෛද්‍ය අමල් හර්ෂ ද සිල්වා මහතා, ශ්‍රී ලංකා පෝෂණ වෛද්‍ය සංගමයේ වෛද්‍යවරු සහ යුනිසෙෆ් ආයතනයේ හා ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ නියෝජිත පිරිසක් සහභාගී වී සිටියහ.

KAMALIKA PIERIS

Throughout the thirty year period of the Eelam war, the aid coming into the country was exclusively for the north and east. This was well known.  Once the war ended, the north became the favored community with the blessings of the government.  Foreign countries offered assistance. These offers accelerated during the Yahapalana period 2015-2018.

India led in foreign assistance. By   2017, India had had completed 25 projects for Northern Province with 11 ongoing. This could be contrasted with its assistance to the south during the same period, 4 completed projects and 5 ongoing.

India has completed the construction of   40700 houses out of the 50,000 promised by 2015.

In 2016 Sri Lanka and India signed MOU to supply 150 boats and fishing equipment to fishermen of Mullaitivu. An Indian steel manufacture and fish net manufacturing company   started a factory in Jaffna.  In 2017 India granted Sri Lanka a credit line of US$ 45.27 million for rehabilitation of the Kankesanturai Port.  India also agreed to develop roads in Jaffna

India provided a generous grant of Rs 1.7 billion to construct a cultural centre in Jaffna district. It will be located adjoin the Jaffna public library. To help them reconnect with their cultural roots, and nurture the ancient cultural heritage of Jaffna.  There is also an Indian funded English language lab in Jaffna.

There were offers of Indian investment at the first Northern Province investment forum held in 2016. An Indian steel manufacture and fish net manufacturing company   had by then started a factory in Jaffna  

Other foreign countries also offered assistance to the north. They were mainly countries connected to USA.

Norway extended support for resettlement in the newly released Myliddy harbor area in Jaffna with support amounting to Rs 150 million. Norway and UNDP signed an Agreement to restore Myliddy Pier so that 550 fisher families   would benefit. Norway had also given through UNDP Rs. 290 million to the newly resettled community in the Valalai and Thellipalai areas in Jaffna District to start their livelihoods.

Since 2009, Australia has provided more than AUD250 million to support the reconstruction of conflict-affected communities in the North and East. Australian support has included housing and local infrastructure construction, de-mining, education, and a wide range of economic and business activities. Australia – World Bank ‘North East Local Services Improvement Programme’ had helped resettled families in Valikamam North .

The German embassy funded a project to construct 10 wells in the Chettilukam division of Vavuniya. German development corporation GIZ  started  the Sri Lanka German training institute at Kilinochchi. This is part of the vocational training in the north and east project. It is co funded by government of Switzerland. It will function under NAITA.

.Jointly implemented by five agencies of the United Nations namely UNDP, UNICEF, UNOPS, FAO and ILO, and IFC from the World Bank Group, the EU-SDDP is a European Union-funded development cooperation programme with a total financial grant support of EUR 60 million. Its objective is to contribute to poverty reduction and livelihood development in seven districts in the North and East to bridge the socio-economic gap with the rest of the country. The programme supports the conflict-affected districts of Batticaloa, Mannar, Vavuniya, Ampara, Monaragala, Anuradhapura and Puttalam impacting half a million people.

The Women’s and Children’s Desk (WCD) at Kanagarayankulam Police Station, Vavuniya was jointly inaugurated  IN 2017 by the Ambassador of the European Union to Sri Lanka and the Maldives Tung-Laï Margue, the United Nations Resident Coordinator (UNRC) Una McCauley and the United Nations Children’s Fund (UNICEF) Representative, Tim Sutton.

Also during their visit, in Nelumkulum, Vavuniya District, Ambassador Margue and UNRC McCauley handed over equipment to the Technical College of the Department of Technical Education and Training. Construction is a high growth sector in Vavuniya .The lack of up-to-date equipment for construction-related training led to funding assistance being granted through EU-SDDP, at the request of the Department of Technical Education and Training and the District Secretariat. The ILO is the implementing partner for this initiative. Approximately 300 people have already benefitted from this project, .while 250 people are expected to benefit annually.

The EU-SDDP is also providing support to the Vavuniya General Hospital through an UNOPS-implemented sewerage and waste water treatment facility, which was officially handed over by the visiting delegates including Ambassador Margue, UNRC McCauley and Director and Representative United Nations Office for Project Services (UNOPS), Francoise Jacob.

.Ambassador Margue and UNRC McCauley also attended an opening ceremony of the Local Economic Development Centre and Economic Advisory Service unit at Venkalachedikulam. This too has been funded through EU-SDDP and implemented by UNDP.

In 2017  and EU-funded housing project commenced in Kilinochchi, Mullaitivu and Batticaloa.  2,455 families would benefit from this  Euro 14 million multi-faceted housing project, financed by the European Union  and implemented by Habitat for Humanity and World Vision Lanka. The project, which bridges the gap between relief, rehabilitation and development, aims to build 2,315 houses and repair 140 homes in 31 divisions across Batticaloa, Kilinochchi and Mullaitivu by early 2020.

Ford Motor Company USA, represented in Sri Lanka by Future automobiles a subsidiary of soft logic holding was given a contract to Japanese NGO JEN   to carry out an agriculture livelihood project in Kilinochchi.

World Bank  has provided much assistance to North.  In 2015, it granted USD 20 million for improvement of local services in North and east. Rural small bridges, parks, small water schemes, rural electrification, waste dispels, drainage. in 2016 the  International Finance Corporation  of the World Bank has rolled out a programme to promote small business in Mannar and Vavuniya districts. This project is also funded by EU and implemented by five UN agencies and IFC.

In 2016 UN office for Project services and ILO started  to work with NAITA to increase skilled labor force in construction sector of Batticaloa, Mannar and Vavuniya. ( Continued)

High Commission of Sri Lanka New Delhi

Sri Lanka’s High Commissioner to India Milinda Moragoda, accompanied by a delegation of senior High Commission officials, paid a courtesy call on the Chief Minister of Uttar Pradesh Shri Yogi Adityanath recently at the Chief Minister’s official residence in Lucknow. The Chief Secretary of the Uttar Pradesh Government Shri Rajendra Kumar Tiwari and several other key State officials were present at the meeting.

The courtesy call on the Chief Minister of Uttar Pradesh by the High Commissioner came as part of the latter’s plan to expand Sri Lanka’s footprint at state level to promote greater interactions between Sri Lanka and the states of the Indian Union as stipulated in his policy road map the “Integrated Country Strategy for Sri Lanka Diplomatic Missions in India”.

The Chief Minister extended a warm welcome to High Commissioner Moragoda and the delegation. During the very cordial discussion that followed, the two dignitaries reviewed the ancient and strong cultural and religious affinities between Uttar Pradesh and Sri Lanka and discussed the ways to further strengthen them. The Chief Minister stated that they were very happy and honoured to have a high-profile delegation from Sri Lanka in the inaugural flight to the new international airport in Kushinagar. The High Commissioner thanked the Chief Minister for the excellent arrangements that were in place for the delegation from Sri Lanka and for the hospitality extended to them.  

Chief Minister Yogi Adityanath observed that six important places associated with the life of the Buddha are located in his state, while the High Commissioner brought to his attention that, similarly, there are a number of sites in Sri Lanka, which are connected to the Ramayana and Lord Rama. The two dignitaries agreed that there is tremendous potential for Uttar Pradesh and Sri Lanka to cooperate in the cultural and tourism sector, and High Commissioner Moragoda proposed a concrete mechanism for collaboration in this regard. The Chief Minister was in agreement with such a mechanism and instructed his senior officials to work closely with the High Commission to realize this objective.

High Commissioner Moragoda invited Chief Minister Yogi Adityanath to visit Sri Lanka, which the latter accepted with pleasure. Uttar Pradesh is the most populous state in India with a population of 24 million.     

High Commission of Sri Lanka
New Delhi

Sri Lanka High Commission of India

ඉන්දියාවේ ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස් මිලින්ද මොරගොඩ මහතා, උත්තර් ප්‍රදේශ් ප්‍රධාන අමාත්‍ය ශ්‍රී යෝගී ආදිත්‍යනාත් මහතා ලක්නව්හි ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයාගේ නිල නිවසේ දී හමුවිය. උත්තර් ප්‍රදේශ් රජයේ ප්‍රධාන ලේකම් ශ්‍රී රාජේන්ද්‍ර කුමාර් තිවාරි සහ තවත් ප්‍රධාන රාජ්‍ය නිලධාරීන් කිහිප දෙනෙකු මෙම රැස්වීමට එක්ව සිටියහ.

මහ කොමසාරිස් විසින් උත්තර් ප්‍රදේශ් ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයා අතර හමුවීම සිදු වූයේ “ඉන්දියාවේ ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යතාන්ත්‍රික දූත මණ්ඩල සඳහා ඒකාබද්ධ රට උපාය මාර්ගය” ඔහුගේ ප්‍රතිපත්ති මාර්ග සිතියමේ දක්වා ඇති පරිදි ශ්‍රී ලංකාව සහ ඉන්දීය ප්‍රාන්ත අතර අන්තර්ක්‍රියා ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා ප්‍රාන්ත මට්ටමින් සහයෝගීතාවය පුළුල් කිරීමේ සැලැස්මේ කොටසක් ලෙස ය.

උත්තර් ප්‍රදේශ් සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර පවතින පෞරාණික සහ ශක්තිමත් සංස්කෘතික හා ආගමික බැඳීම් පිළිබඳව සමාලෝචනය කළ අතර ඒවා තවදුරටත් ශක්තිමත් කර ගත හැකි ක්‍රම පිළිබඳව සාකච්ඡා කළහ. කුෂිනගර් හි නව ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපළ වෙත මංගල ගුවන් ගමනේදී ශ්‍රී ලංකාවෙන් ඉහළ පෙළේ නියෝජිත පිරිසක් පැමිණීම ගැන තමන් ඉමහත් සතුටට හා ගෞරවයට පත්වන බව ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයා ප්‍රකාශ කළේය.

බුදුන් වහන්සේගේ ජීවිතය හා බැඳුනු වැදගත් ස්ථාන 6 ක් උත්තර් ප්‍රදේශ් ප්‍රාන්තයේ පිහිටා ඇති බව මහ ඇමති යෝගී ආදිත්‍යනාත් මහතා ස`දහන් කළ අතර, ශ්‍රී ලංකාවේද රාමායණය හා සම්බන්ධ ස්ථාන ගණනාවක් ඇති බව මහ කොමසාරිස්වරයා පෙන්වා දුන්නේය.

උත්තර් ප්‍රදේශ් සහ ශ්‍රී ලංකාව සංස්කෘතික හා සංචාරක ක්ෂේත්‍රයේ සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීමට විශාල හැකියාවක් පවතින බවට එකඟ වූ අතර, මහ කොමසාරිස් මොරගොඩ මේ සම්බන්ධයෙන් සහයෝගීතාව සඳහා සංයුක්ත යාන්ත්‍රණයක් යෝජනා කළේය. ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයා එවැනි යාන්ත්‍රණයකට එකඟ වූ අතර මෙම අරමුණ සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය සමඟ සමීපව කටයුතු කරන ලෙස තම ඉහළ නිලධාරීන්ට උපදෙස් දුන්නේය. මහ ඇමති යෝගී ආදිත්‍යනාත්ට ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණෙන ලෙස ආරාධනා කළ අතර එය දෙවැන්නා සතුටින් පිළිගත්තේය. උත්තර් ප්‍රදේශ් යනු කෝටි 24 ක ජනගහනයක් සිටින ඉන්දියාවේ වඩාත්ම ජනාකීර්ණ ප්‍රාන්තයයි.

newsfirst

බැසිල් රාජපක්ෂ හා තිරුකුමාර් නඩේෂන් යන මහත්වරුන්ට එරෙහිව මල්වානේ නිවසට අදාළව පවරා ඇති නඩුව (01)ගම්පහ මහාධිකරණය හමුවේ නැවතත් කැඳවීය.

නඩුවේ සාක්ෂිකරුවෙකු වන මුදිත උපාලි ජයකොඩි මහතා අධිකරණයේදී කියා සිටියේ බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා දුන් මුදල්වලින් කොන්ත්‍රාත්කරුවෙකු යොදා මල්වානේ නිවස ඉදිකළ බවයි.

තමන්ට ලැබුණු මුදල් කොන්ත්‍රාත්කරුට භාර දුන් බව ද සාක්ෂිකරු කියා සිටියේ ය.

මුදිත ජයකොඩි මහතා මේ බව කියා සිටියේ ගම්පහ මහාධිකරණය හමුවේ නඩුව අද කැඳවූ අවස්ථාවේ විත්තිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ජනාධිපති නීතිඥවරයා නැගූ හරස් ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු දෙමිනි.

සාක්ෂිකරු කියා සිටියේ කොන්ත්‍රාත්කරුට මුදල් ලබා දීමේදී ඊට අදාළ රිසිට්පත් ලබා ගත් බවයි.

ඒවා තමාට අයත් සමාගමේ රිසිට්පත් බවට පිළිගන්නා බව ද සාක්ෂිකරු අධිකරණයේදී කියා සිටියේ ය.

දොම්පේ මල්වාන ප්‍රදේශයේ අක්කර 16 ක ඉඩමක් මිලට ගෙන එහි නිවසක් හා නාන තටාකයක් ඉදි කර රජයේ මුදල් අවභාවිත කිරීමේ චෝදනාව සම්බන්ධයෙන් මුදල් විශුද්ධිකරණ පනත යටතේ නීතිපතිවරයා බැසිල් රාජපක්ෂ සහ තිරුකුමාරන් නඩේසන් යන මහත්වරුන්ට එරෙහිව මෙම නඩුව පවරා තිබේ.

මාධ්‍යවේදී ප්‍රශ්නය :- ඇමැතිතුමා මංගල අයවැය ගැන ටිකක් කියලා යන්න කෝ

පිළිතුර (මුදල් අමාත්‍ය බැසිල් රාජපක්ෂ) :- ඒක රහසක්

මාධ්‍යවේදී ප්‍රශ්නය :- මොනවා ද ජනතාවට ලැබෙන්නේ?

පිළිතුර (මුදල් අමාත්‍ය බැසිල් රාජපක්ෂ) :- ජනතාවට ලැබෙන්න නෙවෙයි යන්නේ ජනතාවගෙන් ගන්න වෙයි.

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, November. 1 (Xinhua): People are pinning hope on a major breakthrough at the 26th United Nations Climate Change Conference (COP26) due to the failures in building a unified and global response to climate change in the last two decades, a Sri Lanka-based conservation activist has said.

The COP26 or the first conference after the five-year review cycle under the Paris Agreement on climate change reached in 2015, kicked off on Sunday in Glasgow, Scotland. Global leaders are expected to review overall progress and plan future actions at the meeting delayed for a year due to the COVID-19 pandemic.

In an interview with Xinhua, Dilhan Fernando, CEO of Dilmah Tea, said that Sri Lanka has suffered multiple economic challenges, and he called for international support in the form of climate finance and technology transfer to build renewable energy options, strengthen waste-to-energy systems, upgrade electricity distribution, or modernize public transport.

In his opinion, Sri Lanka and other climate-vulnerable countries are anticipating a major breakthrough at COP26.

Without exaggeration, therefore, everything depends on COP26 … Some of the collaboration and actions proposed in COP26 are critical for Sri Lanka,” Fernando said.

Sri Lanka is a signatory of the Paris Agreement on climate change, and the current government has committed to generating 70 percent of energy supply from renewable sources by 2030. Sri Lankan President Gotabaya Rajapaksa announced in September that the South Asian country would suspend building new coal energy capacity and target achieving carbon neutrality by 2050.

Fernando noted that Sri Lanka has a low per capita carbon emission of around 1.02 tons and a cumulative global contribution at 0.03 percent, but it ranks among the countries at very high risk of extreme weather events according to the Global Climate Risk Index.

Fernando is also director of Dilmah Conservation, which is actively involved in advocacy for biodiversity conservation in Sri Lanka and has undertaken projects to create eco-friendly tea gardens and encourage sustainable energy generation.

Fernando said that he thinks climate change threatens Sri Lanka’s economic development in a range of sectors including agriculture, fisheries, livestock, and tourism. He believes that urgent intervention is needed to enhance climate resilience.

The tourism appeal of Sri Lanka is significantly connected with its biodiversity, particularly where luxury or ecotourism is concerned. Sri Lanka’s wealth lies in its beaches, forests, national parks, and culture which is intertwined with nature,” Fernando said.

In his opinion, For Sri Lanka’s rural economy to continue to sustain the majority of the country’s population, the agriculture sector needs to be realigned to strengthen its resilience to climate change.”

BY ANH DOSTAFF WRITER  Courtesy Los Angeles Times

Hassina Leelarathna, a co-founder of the only Sri Lankan newspaper in the U.S. and an activist who spurred fellow immigrants to help when disasters struck their homeland, has died at age 73.

Leelarathna died in Sherman Oaks on Oct. 17 after battling lung cancer for the last five years, said her son, Sahan Gamage.

After moving to California from her native Sri Lanka, Leelarathna founded the Sri Lankan Express in 1981 with her husband, Deeptha Leelarathna.

The paper initially published biweekly, in English, moving completely online in 2015.

For her, it was an intense” labor of love. Leelarathna worked full time at other jobs, most recently as a financial analyst for the Department of Veterans Affairs.

The couple also broadcast a radio program, Tharanga,” in English and Sinhalese for a Sri Lankan community that in Los Angeles County numbers nearly 20,000 and supports about 10 Buddhist temples.

After her husband died in 2006, Leelarathna ran the newspaper on her own, spotlighting the decades-long civil war in Sri Lanka as well as issues faced by new immigrants in this country, including healthcare, education and the economy.

The Express also highlighted the accomplishments of immigrants and their children.

If a Sri Lankan won the spelling bee, he or she would be covered,” Gamage, 38, said. We’re small in size. We need to celebrate each other.”

Leelarathna played a dual role as a documenter of events and a participant.

She was a ubiquitous presence at rallies and protests, both interviewing people for the newspaper and at times, taking the megaphone to pump up the crowds.

She did not hesitate to tell people what she thought they should do, whether it was raising money for tsunami victims or showing greater respect to Buddhist monks.

She did not stay quiet, ever, when she could be doing something better like bringing attention to crisis or inhumanity,” said Podinilame Dissanayake, a longtime friend from Duarte who used to deliver the paste-up paper from the couple’s home in Pacoima to the printer in Gardena. Her character was marked by two distinct traits: her passion for journalism and the uncompromising patriotism toward the country of her birth.”

After a tsunami hit Sri Lanka and nearby nations in December 2004, the pair reported extensively on efforts to assist victims.

On a visit to his homeland, an island nation off the southern coast of India, Deeptha Leelarathna discovered international aid stuck at ports or being siphoned off by corrupt officials.

The Sri Lankan Express was among the first media outlets covering tsunami-related corruption and inefficiency at government agencies and international aid groups.

Urging fellow Sri Lankan immigrants to raise money for disaster victims or to take up social service causes, Hassina Lalarathna demanded: Why do you keep silent? Let us get together and make it happen,” recalled the Ven. Punyasiri Aparekke, a leader of the Maithree Vihara Buddhist Meditation Center in Sun Valley.

I would say more than 95% of the Sri Lankan older generation knows her and her contributions,” Aparekke said. She was a woman with a strong backbone. She was so dedicated, so concerned even about the minute things of life.”

Hassina Leelarathna was born on June 22, 1948, in Colombo, Sri Lanka.

At the Times of Ceylon, she met another reporter, Deeptha Leelarathna, whose pieces on politics and science won him two fellowships, including one at Stanford.

In 1975, the couple left their native country to move to the U.S., first settling in the Bay Area, then in Southern California.

Leelarathna, raised in a Muslim family in Sri Lanka’s small Malay community, had converted to Buddhism and became devout, attending weekly meditation sessions at Maithree Vihara.

She earned a master’s degree in English from San Jose State and loved Shakespeare and mysteries, reading every John Grisham novel.

She was a persistent sleuth” who pushed sources to explain themselves and was also a committed fact-checker, Gamage said.

She was really good at asking the right questions,” he said. Why are we spending X amount on this? Why are there two purchases when you only need one?”

Leelarathna wrote all the time” and in the last few years had been working on a book documenting the history of the Sinhalese people in the U.S.

The book is more than half-done, according to Dissanayake, and friends hope to dig into her computer files to see if there is a way to complete it.

Gamage, a systems analyst who describes himself as a terrible writer,” has no plans to take over the newspaper.

With no successor, its future is in jeopardy.

When my friends and I cleaned the garage and looked at my mother’s belongings and the old issues, they were amazed at everything the newspaper did. The depth of the coverage — suicide bombings, attacks, assassinations, aid — and the images and headlines were fascinating. It talked about real life, it was raw,” Gamage said. We need to save it, but how?”

by Eng Parakrama Jayasinghe Courtesy The Island

Both Liquid Petroleum Gas (LPG) which recently saw a sharp price increase and is now the preferred cooking fuel even in some rural areas, and yet-to-be-used Liquefied Natural Gas (LNG) have received widespread public attention.

Natural Gas (NG) , which is mostly Methane (CH4) , the fossil fuel promoted as the alternative for dirty coal used for power generation, has to be brought in to the country in concentrated form liquefied at low temperature for transport logistics and economies. This makes it LNG when the source of supply is foreign. We will therefore have to depend on LNG as long as it is imported and would also need the storage and regasification facilities such as the Floating Storage and Regasification Units (FSRU) to convert the LNG to the form usable at a power plant. These are the issues under hot debate right now.

Ignoring the sordid details of the major decision making processes of Sri Lanka, particularly in the energy sector, let us face the realities

* A 350 MW power plant designed to use natural gas is being built without any arrangements in place for the supply of the gas needed.

* The 300 MW Yugadhanawi power plant, pushed as designed for easy conversion for the use of Natural Gas, has been running on low sulfur furnace oil as expensive as diesel since 2011.

* The natural gas price in the world is soaring compared to what it was when it appeared to be the best option to get away from coal

* Renewable energy based electricity is now undoubtedly cheaper than any form of fossil fuel based generation including NG , and this is true for Sri Lanka too.

* There is a proven indigenous natural gas reserve in Mannar in Blocks M2 in close proximity to the 900 MW Norochcholai coal power plant

* Coal prices have gone through the roof making coal power, once considered the cheapest when all its ill effects are ignored, is no longer an option financially, economically, environmentally and socially

* Sri Lanka has declared a policy to achieve a 70% contribution by RE sources for electricity generation by 2030, and an international commitment to reach zero carbon emission status by 2050

* There is significant interest backed by actual commitments and multi million dollar investments for the purchase of the Mannar data, by big players in the oil and gas industry targeting the balance blocks offered by Sri Lanka for exploration. This process is underway, supported by an immediate captive demand for the proven sources to be developed

* Sri Lanka is in the throes of a foreign exchange crisis which makes an offer of US $ 250 Million to appear as manna from heaven. However the annual drain of over $ 4,000 Million for the import of fossil fuels, of which nearly $ 1,000 Million is consumed for power generation, is the main contributor to the crisis which is exacerbating due to the current world trends.

* In the government sector, the left hand does not seem to know what the right hand is doing

* Thus a national asset in a company making good profits is being sold through a midnight deal by the Treasury owning the shares, accepting conditions gravely affecting the performance of the Ministry of Power and Energy and the plans and programs of the Ministry of Energy, without any consultation with them.

* In this background it is worthwhile considering if there is still a way out and to eat the cake and keep it. This can be shown to be possible.

The Current State of Play in the Electricity Sector

There has been doomsday predictions of impending energy shortages in the past, most recent being in 2019, which did not come to pass. The next prediction is for 2023 unless the present dependence on imported fossil fuels is arrested. This may come true not because of lack of generation capacity but due to inability to pay for the import of fossil fuels – both oil and coal.

There has been some progress in the development of indigenous renewable energy which fortunately for us is non-fuel based in case of wind and solar. Some impediments imposed by vested interests on this progress has now been removed by the present administration and coupled with the laudable target to achieve 70% RE by 2030 would help accelerate this progress. This goal clearly limits the space available for non-renewable power generation. As the table below indicates there is no room to add any more fossil fuel based power plants including Natural Gas, except perhaps as replacement for the units due to be retired shortly at the end of their economic life.

Notes.

1. Projected total electricity demand in 2030

2. Fossil fuel generation allowable under 70% RE scenario

3. Renewable Energy Capacity to be reached by 2030 to achieve 70% RE target

Therefore the 350 MW Subadhanwi Power Plant under construction may have a role to play as several plants in the Kelanitissa complex are due to be retired.

Although the commitment to achieve zero emission by 2050 would be further challenged by the target of carbon free power generation by 2040, the introduction of natural gas (also a carbon emitter) as a transitional source of fuel to occupy the 30% space up to 2030 is not illogical.

The game plan

As stated above there is no room for adding any more NG power plants at Kerawalapitiya or for fuel switching at Kelanistissa, proposed as the means of absorbing the minimum Take or Pay (TOP) condition of 35 Million MBTU per year in the present deal with New Fotress Energy ( NFE) . Therefore the suggestion that we will only pay for the 25 Million MBTU per year that we can consume, during the first five years and the balance would be accumulated, but nevertheless is payable, will be a Damocles Sword hanging over us. This would also be a strategy to extend the contract for a further five year period. It is futile to make calculations of the amount we have to pay, for something we will not consume at present, as the crystal ball is quite cloudy as to the rate at which the NG prices would escalate. The recent price trends shown below is a good indication.

As such depending on imported natural gas which makes it LNG is not an option we should pursue, if not for any reason other than the drain on the foreign exchange.

Do we have an option? Fortunately based on the opinion of the officials of the Petroleum Development Authority of Sri Lanka (PDASL) now formally established under the Act No 21 of October 8, 2021, we do have a more attractive option. The hard work of these officials who never lost faith in spite of setbacks, unequivocally confirm the proven resources in the Block M2 in Mannar named Barracuda and Dorado of the presence of almost 1.85 Trillion Cubic Feet of Natural Gas (mid-level estimate). This is equivalent to 1,850 Million MBTU, to be compared to the present numbers being bandied about, of 175 Million MBTU over five years as the TOP offered by the NFE. There is adequate gas to operate these two power plants for over 50 years from this one gas field alone.

The prospects of the wider Mannar Basin, inc. Block M2, is estimated to hold 9 TCF of Natural Gas based on analysis of all available data.

So we can operate the Norochcholai, Yugadhanawi and Sobhadhanawi power plants for 30 years with our own gas, if we take the trouble to develop these two reservoirs alone.

But naturally we do not have the expertise or the economic capacity to develop this resource and would need a competent company in the Oil and Gas industry to come to a contractual arrangement with Sri Lanka. May I mention in passing that I hope these negotiations will be done by competent people who have interest of Sri Lanka as the utmost aim, while accepting the realities of the commercial world.

Take or Pay for Natural Gas Development in Mannar

As much as a supplier of an FSRU and supply of LNG would expect a minimum guaranteed of off take, the potential developer of our own gas fields would also have similar expectations, which we cannot deny. It is up to Sri Lanka to evaluate the minimum quantities we can afford to consume without having to pay for gas or services beyond that amount. This becomes even more critical when that payment will need to be in dollars that we don’t have.

It has often been said that the minimum off take that would be acceptable would be in the range of 1000 MW of power generation. This is verified by the NFE terms which targets the two plants at Kerawalpitiya adding up to 650 MW and the passing references to another power plant of capacity 350 MW at the same location, which has not received much attention. It is clear that this cannot happen if we accept the 70% RE target.

But how can we reach the 1,000 MW target but not violate the 70% RE target? Fortunately the recent events have opened a most attractive opportunity to offer a viable level of off take without having to construct any new power plants. The phenomenal rise in the coal prices now exceeding $ 240 per MT at source, could be a blessing in disguise in many ways. No amount of fancy accounting can now prove the cost of coal power generation to be at an acceptable level, even if we can find the dollars to buy the coal.

So the most obvious step to be taken is to covert the three units of 300 MW coal power plants at Norochcholai to operate on natural gas from our own gas resources. Not only does this not require any FSRUs, as the gas will be supplied in gaseous form, which can be pumped directly to the power plant, we will not have to pay for the gas in dollars. There would be some payment on the extraction, processing and piping costs. But this is not linked to any world gas prices. However, the benefits that would accrue, financially, economically and environmentally are massive and too numerous to list here.

Before anyone objects to this proposal by saying that this is not proven technology or has not been done anywhere, I must say that over 100 coal plants have been converted to gas in USA alone.

No doubt this kind of leap would require much planning and analysis in addition to the political wisdom and will. Some temporary measures would need to be taken if the planned time schedules are disturbed. But the realities on the ground and the dire situation faced by Sri Lanka presently and in the foreseeable future, behooves us to look for innovative solutions and maximize the utilization of our own resources that nature has bestowed on us.

But as mentioned before, the principle ingredient required is the commitment to achieve the best for Sri Lanka and the integrity of the decision makers. These unfortunately has been the missing ingredients in all of the past events.

I await responses from those who can appreciate the validity and value of these proposals, as well as those from among the doubting Thomas’s to which I will respond, as the space limits me to preempt such queries.

Has Sri Lanka got the courage to reject the current proposals driven by short term expediencies and possibly other reasons, which will definitely block any chances of our chances of ever developing our proven resources and take this step to make us a net energy exporter?

(E Mail : parajayasinghe@gmail.com Telephone : 0777269970)

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

President’s Counsel Ali Sabry, the only Muslim among the Cabinet ministers, is likely to quit the justice portfolio over the recent appointment of Ven. Galagodaatte Gnanasara Thera as the head of the Presidential Task Force (PTF) to make recommendations in respect of ‘One Country, One Law’ concept.

Well-informed sources say Sabry, who campaigned alongside civil society group ‘Viyathmaga’, at the 2019 presidential election, is quite disappointed at the unexpected development.

Sabry, who appeared for Gotabaya Rajapaksa in several high-profile cases, including the controversial acquisition of MiG-27 fighters, entered Parliament on the SLPP National List. Sabry is expected to make an announcement after President Gotabaya Rajapaksa’s return to the country from the UK.

Premier Mahinda Rajapaksa has discussed the issue with the Justice Minister and advised the latter against taking a hasty decision. The Justice Ministry was not consulted as regards Ven. Gnanasara Thera’s appointment as the head of the PTF, sources say.

The Ven. Thera is the General Secretary of the Bodu Bala Sena (BBS).

Justice Ministry sources said the announcement of Gnanasara Thera’s appointment had surprised them. Initially, we thought it was a social media prank,” they said.

The PTF has been authorised to examine the work undertaken by the Justice Ministry.

SLMC leader and one-time Justice Minister Rauff Hakeem has questioned the rationale behind accommodating Gnanasara Thera, who received a presidential pardon during Maithripala Sirisena’s tenure while serving a jail term for contempt of court, in the PTF. The SLMC is a constituent of the Samagi Jana Balavegaya (SJB), the main Opposition party in Parliament.

Lawmaker Hakeem has asked whether the new move was aimed at strengthening the hands of those trying to cause further mayhem amidst pressure on the government to implement the recommendations of the Presidential Commission of Inquiry (PCoI) into the 2019 Easter Sunday carnage.

The former minister said that such short-sighted strategies would only tarnish Sri Lanka’s image at a time the global Muslim community as well as other countries interested in post-war reconciliation process here were closely following the situation here.

Controversy has erupted over Ven. Gnanasara’s appointment as PTF head amidst speculation the monk may receive the national List slot of the Ape Jana Bala Pakshaya (AJBP) at the expense of Ven. Athureliye Rathana Thera.

The AJBP on 16 Oct, informed the Secretary General of Parliament of its decision to expel Ven. Rathana from the Parliament. Election Commission Chairman Attorney-at-Law Nimal Punchihewa told The Island that Ven. Rathana would automatically lose his seat within one month unless the monk moved court against the party’s decision.

Pointing out that Tamils and Christians hadn’t been represented in the PTF, MP Hakeem said that Gnanasara Thera’s leadership to such a vital outfit wouldn’t be acceptable under any circumstances.

Yuthukama Chief Gevindu Cumaratunga, too, raised the issue at hand with President Gotabaya Rajapaksa at a recent meeting at Temple Trees.

Meanwhile, Sri Lanka’s former Ambassador in Myanmar Prof. Nalin de Silva, in a statement, appreciated the appointment given to Ven. Gnanasara. Saying that he didn’t accept Ven. Gnanasara Thera’s views on some issues and the monk’s connections with certain persons, Prof Silva emphasised he was the most qualified to serve in that capacity.

Prof. de Silva said that the relevant the PTF should be headed by a Buddhist monk.

ලංකාවේ වෙනදේ

දැන් අප මුහුණ දෙන අභියෝගය වන්නේ නවීන විද්‍යාත්මක තාක්ෂණික ක්‍රම සහ භාවිතයන් පාරිසරික හානියක් ඇති නොකර කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනය ඉහළ නැංවීම සඳහා යොදා ගැනීමයි. දශක ගණනාවක් තිස්සේ නිදන්ගත වකුගඩු රෝගය ශ්‍රී ලංකාවේ කෘෂිකාර්මික හදවත් තුළ බරපතල ප්‍රශ්නයක් වී තිබේන බව නයිට්‍රජන් යළි සොයාගැනීම: දේශගුණික විපර්යාස, සෞඛ්‍ය, ජෛව විවිධත්වය සහ සඳහා විසඳුම් සහ සහයෝගීතාව” යන තේමාව යටතේ ස්කොට්ලන්තයේ ග්ලාස්ගෝ නුවර පැවැත්වෙන එක්සත් ජාතීන්ගේ දේශගුණික විපර්යාස සමුළුවට (COP 26) සමගාමීව ශ්‍රී ලංකාව විසින් සංවිධානය කරන ලද විශේෂ සමුළුව අමතමින් ජනාධිපතිවරයා ප්‍රකාශ කළේය.

රසායනික පොහොර අධික ලෙස භාවිත කිරීම මෙම ගැටලුවට විශාල දායකත්වයක් ලබා දී ඇති බව පැවසූ ජනාධිපතිතුමා, රසායනික පොහොර ආනයනය අවම කිරීමටත් කාබනික කෘෂිකර්මාන්තය දැඩි ලෙස දිරිමත් කිරීමටත් තම රජය දැඩි පියවර ගත් බව මෙහිදී ප්‍රකාශ නමුත් ඔහු රසායනික පොහොර සහ කෘශි රසායනික ද්‍රව්‍ය සම්පූර්න්යෙන්ම තහනම් කර ඇතිබව සභාව ඉදිරියේ ප්‍රකාශ නොකිරීමට වගබලා ගතේය

සමුළුව ඊයේ (31) පස්වරු 5.00 ට පැවැත්විණි. ස්කොට්ලන්ත වේලාවෙන් ජනාධිපති මාධ්‍ය අංශය පැවසීය.

“නයිට්‍රජන් යළි සොයාගැනීම” තේමාවද අසාසිටින පිරිස ව්‍යාකූල තත්වයටද පත්කර තිබුනි. සමහරදෙනේකුගේ අදහස වූයේ ලංකාවේ නවතම නයිට්‍රජන් සොයාගැනීමක් කල එලි දැක්වීමට එක්සත් ජාතීන්ගේ දේශගුණික විපර්යාස සමුළුවට (COP 26)  සමගාමීව ශ්‍රී ලංකාව විසින් මෙම සමුලුව සංවිධානය කරන ලද බවයි

සොබාදහමට එරෙහි නොවන නව කෘෂිකාර්මික විප්ලවයක අත්‍යාවශ්‍ය අවශ්‍යතාවය අවධාරණය කළ ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා සොබාදහමට එරෙහිව ක්‍රියා කරනවාට වඩා සොබාදහම සමඟ සහජීවනයෙන් සිටිය යුතු බව පෙන්වා දුන්නේය.

මගේ රජයේ ප්‍රතිපත්ති රාමුව තිරසාර බව අවධාරණය කරයි. දේශගුණික විපර්යාස පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ මූලික අවශ්‍යාංග සම්මුතිය (UNFCCC) යාන්ත්‍රණය සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ අභිලාෂකාමී යාවත්කාලීන කරන ලද ජාතික වශයෙන් නිර්ණය කළ දායකත්වයෙන් මෙය පිළිබිඹු වනබව” ජනාධිපතිතුමා පැවසීය.

මෙම ක්‍රියාව පුළුල් ලෙස අගය කර ඇතත්, එය යම් විවේචනයකට සහ ප්‍රතිරෝධයකට ද මුහුණ දී ඇත. රසායනික පොහොර ලොබි කණ්ඩායම්වලට අමතරව අස්වැන්න වැඩිකර ගැනීමේ පහසු ක්‍රමයක් ලෙස පොහොර අධික ලෙස භාවිත කිරීමට පුරුදු වී සිටින ගොවීන්ගෙන් මෙම ප්‍රතිරෝධය මතුව තිබෙනවා” යැයිද ජනාධිපතිතුමා පැවසීය.

ශ්‍රී ලංකාවේ පොහොසත් කෘෂිකාර්මික උරුමය සලකා බැලීමේදී මෙය විශේෂයෙන් අවාසනාවන්ත තත්ත්වයක්” යැයි ජනාධිපතිවරයා වැඩිදුරටත් පැවසීය.

සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටක් ලෙස සම්පත් අවහිරතා මධ්‍යයේ වුවද පරිසරය පිළිබඳ ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රගතිශීලී න්‍යාය පත්‍රය ක්‍රියාත්මක වන බව පැවසූ ජනාධිපතිතුමා, විශේෂයෙන් වසංගතයෙන් පසුව සංවර්ධන වැඩසටහන් සමඟ එවැනි න්‍යාය පත්‍රයක් පවත්වාගෙන යාම සංවර්ධනය වෙමින් පවතින සියලුම ජාතීන්ට අභියෝගාත්මක බව පෙන්වා දුන්නේය.

සංවර්ධන ආධාර, තාක්ෂණ ස්ථාන මාරුවීම්, නිපුණතා සංවර්ධනය, ආයෝජන සහ මූල්‍ය සහය තුළින් සංවර්ධිත රටවල් සිය පූර්ණ සහයෝගය එවැනි ජාතීන්ට ලබා දෙනු ඇතැයි ජනාධිපතිතුමා විශ්වාසය පළ කළේය. මෙම ප්‍රයත්නයේදී ව්‍යාපාර සඳහා සැලකිය යුතු කාර්යභාරයක් ද ඇති බවත්, තිරසාරභාවය සඳහා ආයෝජනය කිරීමේදී සැලකිය යුතු ප්‍රතිලාභයක් ලැබිය යුතු බවත් ඔහු සඳහන් කළේය.

අද ජීවතුන් අතර සිටින අප සියලු දෙනාම අනාගත පරපුර වෙනුවෙන් මේ පෘථිවියේ භාරකරුවන්ය. අපට හැකි සෑම ආකාරයකින්ම දායක වෙමින් එහි සෞඛ්‍යය තහවුරු කිරීම සඳහා අප සියලු දෙනා එක්ව කටයුතු කළ යුතුයි.’’ ජනාධිපතිතුමා පැවසීය.

“අපි සියලු දෙනාම සාමූහිකත්වයෙන් සහ හොඳ හිතකින් මෙය කරන්නේ නම්, අපගේ ජනතාව සහ අපේ පෘථිවිය සඳහා ධනාත්මක වෙනසක් ඇති කිරීමට අප සාර්ථක වනු ඇතැයි මට විශ්වාසයි,” ඔහු පැවසීය.

විදේශ නියෝජිතයින් සංසදයට සාදරයෙන් පිළිගනිමින් පරිසර අමාත්‍ය මහින්ද අමරවීර මහතා පැවසුවේ සාම්ප්‍රදායික කෘෂිකාර්මික ඉඩම් 100% කාබනික බවට පත් කිරීමට තීරණය කළ ලොව පළමු රට ශ්‍රී ලංකාව බවට පත්ව ඇති බවයි. දේශගුණික විපර්යාස සඳහා තිරසාර විසඳුම් සහිත හරිත සමාජ-ආර්ථිකයක් නිර්මාණය කිරීම මෙම පියවරේ අරමුණ බව අමාත්‍යවරයා පැවසීය.

ප්‍රමාද වූ සහ ජීවතුන් අතර සිටින සියලුම විද්‍යාඥයින් නයිට්‍රජන් පිළිබඳ ඔවුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් අගය කළ අමාත්‍යවරයා, නයිට්‍රජන් සොයා ගැනීමෙන් සියවස් ගණනාවකට පසු අපි නයිට්‍රජන් නැවත සොයා ගනිමින් සිටිමු” යනුවෙන් පැවසීය.

පරිසර අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් ආචාර්ය අනිල් ජාසිංහ දේශගුණයට ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව සහ අනුවර්තනය වීම පිළිබඳ ශ්‍රී ලංකාවේ අභිලාෂයන් පිළිබඳව අදහස් ප්‍රකාශ කළේය: COP26 සහ ඉන් ඔබ්බට,” එක්සත් රාජධානියේ ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස් සරෝජා සිරිසේන ද අදහස් පළ කළ බව PMD වාර්තා කරයි.

Courtesy Adaderana

The Director General of Health Services has confirmed another 17 coronavirus related deaths for October 31, pushing the death toll in the country due to the virus to 13,760.

This includes eleven males and six female patients. Six of the victims are aged between 30-59 years while the rest are aged 60 years and above. 

Meanwhile the Health Ministry reported that another 408 persons have tested positive for Coronavirus today, increasing the tally of confirmed cases reported in the country to 541,481.

Courtesy Adaderana

The Chairman of the Presidential Task Force for ‘One Country, One Law’ Ven. Galagodaaththe Gnanasara Thera has said that he is committed to fulfilling the desired objectives of the Task Force together with its members.

The Thera pointed out that in fulfilling that role, they will act according to a core policy framework and no citizen should be subjected to any difference or discrimination before the law on the basis of their race, religion, caste or any other factor.

The first media conference on the role of the Presidential Task Force for ‘One Country, One Law’ was held today (01) at the Presidential Media Centre via video technology.

Ven. Galagodaaththe Gnanasara Thera emphasized that if the citizens can place the country as number one, above all, regardless of their ethnicity, religion or political affiliation, the Task Force is ready to listen to all opinions regarding the legal framework of such a country and further said that the Presidential Task Force has a broad understanding on this issue.

Our responsibility is to create a one nation that can get together under one flag and to formulate one law suitable for the country,” the Thera added.

We need one nation which deviates from the narrow divisions and lives together in harmony, respecting each other’s cultural and religious heritages. Our responsibility is to create the necessary environment in this country to formulate one law that will bring together all the communities without being divided into as Sinhalese, Tamils, Muslims or else Buddhists, Catholics, Hindus or Muslims.”

The youth of this country have suffered the most due to racial, religious and provincial divisions.” Therefore, the youth have a special place in this process, he said, adding that all young people representing universities, higher education institutions and various organizations are invited to submit their ideas and suggestions to the Task Force.

The Thera also said that he hopes to discuss the matter with all political parties, religious and civil society organizations and groups in the coming days and added that the discussion is open to all who come without any hidden agendas. The Thera said that after consulting all these sections, the views and recommendations of the Task Force would be submitted to the President within the given timeframe.

Prof. Sumedha Siriwardana, Member of the Presidential Task Force for One Country, One Law, stated that the Task Force has been mandated to make recommendations for the implementation of One Country – One Law” concept in Sri Lanka after conducting a study. 

He said the Presidential Task Force does not have the power to make laws and that it will be done by the legislature.

උපුටාගැනීමකි

ඇය ගැහැණියක් වී මේ රටට කල සේවය අප රට පාලනය කල කිසිදු පාලකයෙක් සිදු කලේ නැත.

2000 අවුරුද්දේ සිරිමාවෝගේ නිසල දේහය නුවර පාරේ පෙරහැරකින් සමාධිය වෙත අරගෙන යද්දී ඒ දිහා බලාගෙන හිටිය මම මේ යන්නේ කවුද කින්ද මන්ද කියලා මුකුත් දැනගෙන හිටියේ නෑ.ඒත් ඒ ගියේ ලංකාව ඇත්තටම ආස්චර්‍යයක් කරන්න මාස්ටර් ප්ලෑන් එකක් තිබ්බ මහ යකඩ ගෑණියෙක්ගේ දේහය කියලා අද තමා තේරෙන්නේ.ඒලෙවල් පන්තියේ ඉද්දී එක සර් කෙනෙක් කිව්වා ගෑණුන්ට රටවල් පාලනය කරන්න බෑ කියලා.අපේ රටත් දෙන්නෙක් පාලනය කලා රට කෑවා කිව්වා.අපිත් අහගෙන හිටියා.අපේ වැඩිහිටියෝ ගොඩක් මෙහෙම කියනවා.”ඒ කාලේ මේ ගෑනි හින්දා අපිට කන්න නෑ.අඳින්න නෑ.පුදුම දුකක් වින්දේ ජීවත් වෙන්න”.මේ ඔක්කොම ඇත්ත වෙන්න ඇති.ඒත් තව අවුරුදු දහයක් අපේ ජාතිය ඉවසුවා නම්.

ඇය අපේ රට පාලනය කල මහ උත්තරීතර පාලිකාවක්.ඇමරිකන් ඩොලර් එකක් මිලදී ගන්න අපි රුපියල් හතරයි වැය කලේ.ඇයගේ කාලය තුල ලංකාව කිසිඳු රටකට ණය නැති රටක්.ඇය දේශීය නිශ්පාදන නව නිපැයුම් කෙරෙහි විශ්වාසය තැබුවා.අපේ රටේ දේවල් පිට රට ඇරියා.රටක් ගොඩ එන්න නම් දුක් විඳින්න ඕනෙම තමා.ඒ දුක මිනිස්සුන්ට දැනුණා.ආසියාවේ තිබ්බ විශාලතම වානේ කර්මාන්ත ශාලාව වෙච්ච ඔරුවල වානේ සංස්ථාව අපිට තිබුණා.කන්තලේ,සෙවණගල සීනී කර්මාන්ත ශාලා තිබුණා.කන්කසන්තුරේ,පුත්තලම,ගාල්ල සිමෙන්ති කර්මාන්තශාලා තුනක් තිබ්බා.කැලණි ටයර් ඉන්දියාවට අපනයනය කලා.තුල්ටෙක්ස්,වේටෙක්ස්,කූටෙක්ස් සමාගම් තිබ්බා.විදේශීයන්ට අයත් වෙලා තිබ්බ අපේ රටේ වතු ඇය විසින් රටට යලි ලබා ගත්තා.රිදී අපනයනය කලා.වාලච්චේන කඩදාසි කම්හල තිබුණා.ඇය යකඩ ගැහැණියක්.මහා දැක්මක් තිබ්බ රාජ්‍ය පාලිකාවක්.

ජේ ආර්ගේ සුරපුරයට වහ වැටිලා මිනිස්සු 77දී මැතිණියව ගෙදර යැව්වා.ජේ ආර් කරපු හානිය දැන් තමා අපිට තේරෙන්නේ.ඉඳිකට්ටක්වත් අපිට හදාගන්න බෑ.දේශීය සමාගම් පිටරටවල් වලට විකුණලා.ඇය දේශීය නිශ්පාදන කෙරෙහි විශ්වාසය තැබුවා වගේම දේශීය ව්‍යාපාරිකයන් කෙරෙහි සියලු සම්පත් ලබා දුන්නා.උපාලි  විජේවර්ධන වැනි දේශීය ව්‍යාපාරිකයන් ගොඩ නැගුවා.යුනික්,කැන්ඩොස්,මැස්ඩා ෆියට්,ඩෙල්ටා වැනි සන්නාම ලෝකයට ගෙනගිය පිලිප් උපාලි විජේවර්ධන වැනි මහා දැවැන්ත මිනිසුන් ගොඩ නගන්න ඇයගේ රජය කටයුතු කලා.සිරිමාවෝ දිගටම හිටියා නම් බිල්ගේට්ස් වගේ මිනිහෙක් ලංකාව ඇතුලේ හදලයි නවතින්නේ.කපු වගා කලා.මහා වගා සංග්‍රාමයන් කලා.තෝර පරිප්පු ,මුං ඇට වැව්වා.දේශීය ආහාර  රටාවක් ගොඩ නැගුවා.මහවැලිය ආරම්භ කලා.ඒවා ණය අරගෙන කරන්න ඇයට අවශ්‍ය වුණේ නෑ.ඒ හින්දා ඇය දශක ගණනකට එය ව්‍යාප්ත කලා.දේශීය මුදල් වලින් ලෝකයට ණය නොවී රට ගොඩනගන සැලැස්ම ඇය සතු වුණා.එහෙත් ජේ ආර් ආවා.මැතිණියව අන්ත අසරණ කරලා දැම්මා.ලෝකයේ බලවත් රටක් අපේ මිනිස්සුන්ගේ ඔලුවල මැව්වා.ආර්ථිකය විවෘත කලා.කිසිම දෙයක් අපි හදන්න ගත්තේ නෑ.තිබ්බ දේශීය සමාගම් විකුණලා දාලා චීනයෙන් ඉන්දියාවෙන් ගෙන්නන්න ගත්තා.අද අපි කොතනද????

මාග්‍රට් තැචර් පරාදයි සිරිමාවෝ ඉස්සරහා.සිරිමාවෝට තිබ්බ දර්ශණය කිසිම පාලකයෙකුට තිබ්බේ නෑ.ඔක්කොම ආවේ ණය අරගෙන රට ගොඩ දාන්න.දැන් අපේ රජයේ සේවකයන්ට පඩි ගෙවන්නෙත් ණය අරගෙන.ණය පියවන්න තව ණය ගන්නවා.මාර ආර්ථික ඔස්තාර්ලා අපේ රටේ ඉන්නේ.ඇයට නම් උපාධි මහ සහතික තිබ්බේ නෑ.ඒත් රට පාලනය කරන්න අවශ්‍ය සරල බුද්ධියක් තිබ්බා.සිරිමාවෝ ගෑණියෙක් තමා.හැබැයි සිරිමාවෝට තිබ්බ ගට් එක එක පිරිමියෙක්ට තිබ්බේ නෑ.ඇය ගියේ ඇගේ සැමියා ඇයට පෙන්නපු පාරේ.ඇය ගියේ උත්සහවන්ත ගමනක්.තවමත් ඇයට බනින මිනිස්සු ඉන්නවා.
එහෙත් ඇය තමයි මේ රට සුරපුරයක් කරන්න හරිම ප්ලෑන ගහපු පාලිකාව.ඔය මොන දැක්මවල් පොත් වල තිබ්බත් ක්‍රියාත්මක වෙච්ච නිවැරදිම දැක්ම ඇයගේ.ඇයට පණ දෙන්න අපේ ජාතියට පුලුවන් නම් රට ගොඩ දාන විදිය දවසින් ඇය උගන්නයි.

දේශීය කර්මාන්ත ගොඩ නොනගා දේශීය ආර්ථිකය ගොඩ ගැනීමට හැකි නම් ඌ වයිමාටත් වඩා වැඩ්ඩෙක් විය යුතුමය…..

මැතිණියනී…..
ඔබේ අගය වටහා ගැනීමට නොහැකි වීම අප ජාතියේ කරුමය මිස අන් කවරක්වත් නොවේ..
උපුටාගැනීමකි

රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන් දකුණු පලාත් හිටපු ආණ්ඩුකාර  

කෘෂි ඉතිහාසයේ ලොකුම මිනිස්සු හදාගත් ව්‍යසනය විදිහට ලංකාවේ කාබනික නාඩගම ඉතිහාසගත වේවි

කිසිම වල් නාශකයක් නැතිව, කෘමි නාශක – දිලීර නාශක විතරක් ගෙන්න ආණ්ඩුව කැබිනට් පත්‍රිකාවක් සකස් කරලා තියෙනවා.  කාබනික නාඩගමේ ඔස්තාර් ලා හිතාගෙන ඉන්නේ කෘමිනාශක – දිලීර නාශකවලට වැඩිය වල්නාශක ‘විෂයි’ කියලයි. වෙච්ච වරද නිවැරදි කරනකොට නැට්ටේ ඉදන් ගොම ගාන්න හරක් වගේ හැසිරෙන්න හොඳ නෑ.   මේ ආණ්ඩුව කිසිම විශේෂඥ මතයකට ඇහුම්කන් දෙන්නේ නෑ.  ගොවියාට වඩා තණ කොළ කන හරක් එළුවෝ කුකුලන්ගේ සෞඛ්‍ය ගැන හිතන රටක් බව ලංකාව පත් වෙලා තියෙනවා.

ලංකාවේ කාෂිකර්ම ව්‍යසනය ස්වභාවික ආපදාවක් නෙවෙයි. අමන තකතීරු පාලකයින් විසින් ඇතිකරගත් ව්‍යසනයක්. අනාගතයේ දවසක ලෝක ආහාර වැඩසටහන, ලෝක කෘෂිකර්ම සංවිධානය වගේ ජාත්‍යන්තර සංවිධාන ‘ඊනියා විශේඥයින්ගේ උද්දච්චකම නිසා විහින් කෘෂිකර්ම විනාශ කර ගත්ත රටක්’ ලෙස ලංකාව ගැන සදහන් කරයි යැයි හිටපු ආණ්ඩුකාර රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන් පවසයි.

මහ වැස්ස නිසා උඩරට එළවළු වගාව විනාශ වෙනවා.  උඩරට තේ වගාවට දිලීර රෝග හැදිලා කුඩා තේ වතු විනාශයි.  මහ වතු සමාගම්වලට දිලීර නාශක විතරක් නෙවෙයි, වල් නාශකත් තියෙනවා. කුඩා තේ වතු හිමියෝ, පොඩි වගාකරුවන්නට පොහොර බෙහෙත් මොකවත් නෑ. මේක ධපතියාට සලකන, දුප්පතා කාබාසිනියා කරන ප්‍රතිපත්තියක්. විනාශය කරා රට ගෙනියන මාවතක්.

පොහොර තහනමට වැඩි විනාශයක් බෙහෙත් පළිබෝධ නාශක  තහනම නිසා වගාවට සිදු වෙනවා. ආණ්ඩුව ඉන්නේ අමු මිත්‍යාවන් එක්කයි.  පලිබෝධ නාශකවලින් අඩුම විෂ තියෙන්නේ වල්නාශකවල.  එවා ගහන්නේ තේ වගාවේ, බඩ ඉරිඟු වගාවේ වල්වලට මිසක් ගහට නෙවෙයි. දැන් කාබනික වගාව ඉවරයි. හෙට කැබිනට් මණ්ඩලය පලිබෝධ නාශක කිහිපයක් ගෙන්නන්න අනුමැතිය දෙනවා.  හැබැයි හැම වගාවකටම, කර්මාන්තයකට අවශ්‍ය වන වල් නාශක තහනම් කරලා. 

මේක ගොවියොන්ට වඩා හරකුන්ට ආදරේ ‘හරක් ආණ්ඩුවක්’.  මේකේ තියෙන්නේ මිනිස් ප්‍රේමයක් නෙවෙයි හරක් ප්‍රේමයක්.  ආණ්ඩුව හරකුන්ට, කුකුලොන්නට කොච්චර ආදරේ ද කිව්වොත් උන්ට හදන බඩඉරිඟු ගහ අහලකටවත් වස විස වදින්න ඉඩක් නැති කරනවා. කෘමි නාශක අනුමත කරලා, වල් නාශක තහනම් කරන මැටි මෝල් ප්‍රතිපත්ති හදපු නිලධාරීන්ට අං තට්ටුවක් පලන්දන්න ඔ්න.

රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන් දකුණු පලාත් හිටපු ආණ්ඩුකාර  

Courtesy Adaderana

The Health Ministry says that another 154 persons have tested positive for Covid-19 today, pushing the daily count of new cases to 542.

This also increases the tally of coronavirus cases confirmed in the country thus far to 541,073.

14,532 patients infected with the virus are currently being treated across the island while total recoveries is 512,798.

The Director General of Health Services has confirmed another 18 coronavirus related deaths for October 30, increasing the death toll in Sri Lanka due to the virus to 13,743. 

The deaths confirmed today include 10 males and 08 females while all the patients are in the age group of 60 years and above.

ඉතාම වැදගත් සාකච්ඡාවක්….මේවාගෙන් රජය උගත යුතු පාඩම් ගොඩාක් තියෙනවා. ඉන් වඩාත් වැදගත්ම දේ නම්,.. රටක මූලික පැවැත්ම රඳවාගැනීම වෙනුවෙන් ගන්නා තීරනවලදි මෙවන් විශය උගත් ස්වාධීන බුද්ධිමතුන්ගෙන් උපදෙස් ගත යුතු බවයි. නමුත් සිද්ධවෙන්නේ තම “පාක්ශික” උගතුන්ගේ හඬට පමනක් සවන් දීමයි. ඇමතිවරයා උගත්, බුද්ධිමතෙක් නොවුනත් ඔහුට උපදෙස් දෙන්න ඕන අය හඳුනා ගත යුතුයි.

Newsfirst Sri Lanka

ආර්.එස්.  ධර්මකීර්ති පාංශු සාරවත් බව සහ පෝෂක කළමනාකරණය පිළිබඳ පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ මහාචාර්ය විසිනි. අනුග්‍රහය The Island

ගූගල් පරිවර්තනයක්.

ආහාර සුරක්ෂිතතාව සුරක්ෂිත කිරීම ජාතික ආරක්ෂාව සහතික කිරීම සඳහා පූර්ව අවශ්යතාවකි. අපට අවශ්‍ය තරම් ආහාර නිෂ්පාදනය කිරීමට හෝ ආහාර මිලදී ගැනීමට අවශ්‍ය තරම් විදේශ විනිමය උපයා ගත හැක්කේ ආහාර සුරක්ෂිතතාව ළඟා කර ගැනීමටය. මේ දෙක ආරක්‍ෂා කර ගැනීමට අපොහොසත් වුවහොත් අපට වෙනත් රටවල් විසින් ඉදිරිපත් කර ඇති කොන්දේසිවලට යටත් වීමට සිදුවනු ඇත. ආරක්ෂිත අවකාශයන් සුරක්ෂිත කිරීම සඳහා වත්මන් ගෝලීය භූ දේශපාලනික සටන යටතේ, සුපිරි බලවතුන් සෑම විටම ශ්‍රී ලංකාව වැනි උපායමාර්ගික වශයෙන් වැදගත් රටවල ප්‍රයෝජන ගත හැකි අවස්ථා සොයනු ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ කෘෂිකාර්මික ක්ෂේත්‍රයේ වත්මන් පොහොර අර්බුදය අපව වඩාත් අවදානමට ලක් කරයි.

කාබනික කෘෂිකර්ම උන්මාදය

ජාතියට ආරක්ෂිත සහ සෞඛ්‍ය සම්පන්න ආහාර සැපයීම සඳහා එක රැයකින් පාහේ කෘෂි රසායන භාවිතය තහනම් කිරීමට අප්‍රේල් 27 වැනි දින කැබිනට් මණ්ඩලය නිර්භීත තීරණයක් ගත්තේය. පසුගියදා කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය උදිත් ජයසිංහ මුදලිගේ මහතා හදිසියේ 100% කාබනික කෘෂිකර්මාන්තය වැරදි උපදෙස් මත සිදු වූවක් බව පිළිගනිමින් වාර්තාගතව ඇත. ජාතික ආරක්‍ෂාව සම්බන්ධ කාරණයකදී යම් කිසිවකුට රජයක් නොමඟ යැවිය හැකි නම්, එහි බරපතළ වරදක් තිබිය යුතුය. බලධාරීන් දැන් පවසන්නේ වසර 3-5 ක කාලයක් තුළ 100% කාබනික කෘෂිකර්මාන්තයට අදියරෙන් ඉවත් කිරීම හොඳම ප්‍රතිපත්තිය විය හැකි බවයි. 100% කාබනික කෘෂිකර්මාන්තයට යන්නට ආණ්ඩුවේ අධිෂ්ඨානය යමෙකුට දැකගත හැකි විය. රටක ආහාර අනාරක්ෂිත භාවයට තුඩු දෙන කාබනික කෘෂිකර්මයේ දී බෝග අස්වැන්න සාමාන්‍යයෙන් 20-25% කින් අඩු වන බව අවධාරනය කරන විද්‍යාත්මක ප්‍රකාශන ඕනෑ තරම් තිබේ. එබැවින් සංක්‍රාන්ති සමය නොව 100% කාබනික කෘෂිකර්මය යන සංකල්පයම ජාතික ආරක්ෂාවට තර්ජනයකි.

රසායනික පොහොර විෂ සහිත නොවේ

රජය තවමත් විශ්වාස කරන්නේ රසායනික පොහොර විෂ සහිත වන අතර එය නොදන්නා හේතු විද්‍යාවේ නිදන්ගත වකුගඩු රෝගය (CKDu) ඇතුළු බෝ නොවන රෝග ගණනාවකට හේතු වී ඇති බවයි. පාංශු විද්‍යාව පිළිබඳ දැනුමක් ඇති අය නැවත අවධාරණය කරන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ යොදන පොහොරවල සෞඛ්‍යයට ඇත්තේ ඉතා අඩු අවදානමක් පමණක් බවයි. උදාහරණයක් වශයෙන්, පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය රෝහණ චන්ද්‍රජිත් විසින් මෙහෙයවන ලද CKDu පිළිබඳ රජයේ අරමුදල් සහිත පර්යේෂණ ව්‍යාපෘතියක අවසන් වාර්තාවක් උදාහරණයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. එම වාර්තාවට අනුව, CKDu සඳහා හේතු සාධක තුනකට පටු කර ඇත; එනම් පානීය ජලයේ ෆ්ලෝරයිඩ් අන්තර්ගතය සහ මැග්නීසියම් අන්තර්ගතය සහ ගොවීන් අඩු ජල පරිභෝජනය. මෙම හේතු කිසිවක් එම ප්‍රදේශවල භාවිතා කරන කෘෂි රසායනවලට සම්බන්ධ නොවේ. 100% කාබනික ආධාරකරුවන් විසින් උද්දීපනය කරන ලද අනෙකුත් සෞඛ්‍ය ගැටළු සඳහා පවා, විද්‍යාත්මක පරීක්ෂණ මගින් හේතු-ඵල සම්බන්ධතාවයක් ස්ථාපිත කර නොමැත.

කාබනික පොහොර හිඟය

රජයන් 100% කාබනික කෘෂිකර්මාන්තය සඳහා වෙහෙසෙන්නේ නම්, ඔවුන්ට මුලින්ම අවශ්‍ය වූයේ රට තුළ කාබනික පොහොර අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට නිපදවීමට සහ ඊළඟ බෝග කන්නය (එනම් මෙම මහ කන්නය) ආරම්භ වීමට පෙර මාස 3-4 ක් ඇතුළත ය. මෙම ඉලක්කය සපුරා ගැනීමට ඔවුන් අසමත් වූ අතර ගොවීන් පොහොර ඉල්ලා සිටිති. ඉන්පසුව කාබනික පොහොර ආනයනය නොකරන්නැයි විද්‍යාඥයන් කළ කෑගැසීමට කන් නොදී එය අපේ ජෛව විවිධත්වයට, ශාක හා සත්ව සෞඛ්‍යයට තර්ජනයක් වන බැවින් චීන සමාගමකින් කාබනික නයිට්‍රජන් පොහොරක් ආනයනය කිරීමට රජය තීරණය කළේය. මෙම කාබනික පොහොර තොගවලින් අහඹු ලෙස අඳින ලද සාම්පල කට්ටල දෙකක්වත් රෝග කාරක සහ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් විසින් දූෂිත වී ඇති බව සොයා ගන්නා ලදී. පසුව රජය ප්‍රකාශ කළේ මෙම මුහුදු පැලෑටි සහ පොහොර සහිත නයිට්‍රජන් පොහොර මෙරටට ඇතුළු වීමට ඉඩ නොදෙන බවයි. ඉන්පසුව චීන රජය මාධ්‍ය නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් කියා සිටියේ අපගේ පරීක්ෂණ වාර්තා නිවැරදි නොවන බවයි. මේ සියල්ල තිබියදීත් පොහොර තොගය රැගත් නෞකාව තවමත් යාත්‍රා කරමින් පවතින අතර, එම පොහොර තොගය භාර ගන්නා ලෙසට චීන රජයෙන් එල්ල වන බලපෑම්වලට ශ්‍රී ලංකා රජය කෙසේ මුහුණ දෙයිද යන්න බලා සිටීමට සිදුවනු ඇත.

කෘෂිකාර්මික ඉඩම්වලින් ලැබෙන නිෂ්පාදන ගොවි ජනතාවගේ ජීවන මාර්ගය සහ එකම ආදායම් මාර්ගයයි. ඔවුන්ට පොහොර අවශ්‍යව ඇත. පොහොර සම්බන්ධයෙන් රජයෙන් සහතිකයක් ලැබෙන තුරු වාරි වැව්වල ජලය භාර නොගැනීමට පවා ඇතැම් ගොවි සමිති තීරණය කර ඇත. ගොවීන්ට නියමිත වේලාවට පොහොර ලබා නොදෙන්නේ නම්, මෙය තවත් අර්බුදයකට තුඩු දිය හැකිය; වාරි වැව්වල ජලය කළමනාකරණය කිරීම.

නැනෝ යූරියා: මායාවක්

Nano-N” නම් විකල්ප පොහොර ඉන්දියාවෙන් මිලදී ගැනීමට රජය තීරණය කර ඇත. මේ වන විටත් දිවයිනේ ඇතැම් ප්‍රදේශවල වගාව ආරම්භ කර ඔක්තෝබර් 20 වැනිදා ලැබී ඇති බැවින් මෙම පොහොරවලින් කොටසක් ගුවනින් ගෙන්වා ඇත. නැවතත්, කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් එය ඉතා කාර්යක්ෂම කාබනික” ද්‍රව නයිට්‍රජන් පොහොරක් බව වාර්තා විය. කුඹුරු හෙක්ටයාරයකට අවශ්‍ය වන්නේ මෙම නැනෝ-එන් ලීටර් 2.5ක් පමණි. මෙවර කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයට සහ රජයට කවුරුන් හෝ වැරදි උපදෙස් ලබාදී තිබෙනවා.

Nano-N” පොහොර සඳහා පේටන්ට් අයිතිය සීමාසහිත ඉන්දියානු ගොවි පොහොර සංස්ථාව (IFFCO) සතු වන අතර එය නිෂ්පාදනය කරනු ලබන්නේ ගුජරාටයේ IFFCO සතු කර්මාන්ත ශාලාවක ය. ඔවුන් මෙම තාක්‍ෂණය 2019 දී සොයා ගත් අතර 2021 ජුනි මාසයේදී වාණිජ අරමුණු සඳහා නිකුත් කරන ලදී. මෙයින් ඇඟවෙන්නේ ඉන්දියාවේ පවා මෙම පොහොර භාවිතය පිළිබඳ සීමිත අත්දැකීමක් ඇති බවයි. මගේ දැනුමේ හැටියට ශ්‍රී ලංකාවේ තත්ත්වයන් යටතේ මෙම නිෂ්පාදනය භාවිතා කිරීම පිළිබඳ පර්යේෂණාත්මක සාක්ෂි නොමැත. මෙම Nano-N හි ගොවීන් සහ සාමාන්‍ය ජනතාව දැනුවත් විය යුතු වැදගත් අංග කිහිපයක් තිබේ.

කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා පවසන පරිදි මෙය කාබනික” පොහොරක් නම්, චීන කාබනික පොහොර ප්‍රශ්නය වැනි තවත් ව්‍යසනයක් වළක්වා ගැනීම සඳහා නිසි ප්‍රොටෝකෝල අනුගමනය කරමින් ශාක ආරක්ෂණ පනතේ දක්වා ඇති කොන්දේසිවලට අනුව මෙය මෙරටට ආනයනය කළ යුතුය. එහෙත් බලධාරීන් මහජනතාවගෙන් වසන් කරන්නේ මෙම නැනෝ-එන්” යනු ඇත්ත වශයෙන්ම කාබනික කෘෂිකර්මාන්තයේ යෙදිය නොහැකි කෘත්‍රිම පොහොරක් බවයි. IFFCO හි වෙබ් අඩවියට අනුව, මෙම නිෂ්පාදනය ඇත්ත වශයෙන්ම නැනෝ-යූරියා ලෙස හැඳින්වේ, එබැවින් කාබනික විය නොහැක.

මෙම නැනෝ-යූරියා” යූරියා කැට වල නයිට්‍රජන් 46% ට සාපේක්ෂව 4% නයිට්‍රජන් අඩංගු වේ. හෙක්ටයාරයකට නැනෝ යූරියා ලීටර් 2.5ක් යෙදුවොත් වී පැලවලට ලැබෙන්නේ නයිට්‍රජන් ග්‍රෑම් 100ක් පමණයි. මෙය 100% ක කාර්යක්ෂමතාවයක් උපකල්පනය කරයි, එය අපට ස්වභාවධර්මයේ කිසිදා අත්කර ගත නොහැකි ය. මෙහි ඇති වැදගත්ම කරුණ වන්නේ හෙක්ටයාරයකින් වී අස්වැන්න ටොන් පහක් නිපදවීමට ශාකයකට නයිට්‍රජන් කිලෝග්‍රෑම් 105 ක් අවශ්‍ය වන අතර එයින් නයිට්‍රජන් කිලෝ 50 ක් ධාන්‍යවල තිබීමයි. එබැවින්, අපේක්ෂිත අස්වැන්න ලබා ගැනීම සඳහා නැනෝ යූරියා ලීටර් කීයක් අවශ්‍ය දැයි ඕනෑම කෙනෙකුට ගණනය කළ හැකිය. එනම් හෙක්ටයාරයකට නැනෝ යූරියා ලීටර් 1,250 කි. අඩුම වශයෙන් කුඹුරුවලින් ඉවත් කරන නයිට්‍රජන් අස්වැන්න සමඟ (එනම් කි.ග්‍රෑම් 50 කි. මේ නිසා, පවතින සීමිත ඉන්දියානු පර්යේෂණවලින් පෙනී යන්නේ නැනෝ-යූරියා නයිට්‍රජන් ප්‍රභවය ලෙස යෙදිය නොහැකි නමුත් අනෙකුත් කාබනික හා රසායනික ප්‍රභවයන්ගෙන් අවම වශයෙන් 50% නයිට්‍රජන් සමඟ භාවිතා කළ යුතු බවයි. ගොවීන්ට නැනෝ යූරියා ලීටර් 2.5 ක් පමණක් ලබා දීමෙන් ගොවීන් නිසැකවම ඵලදායිතාව අඩු කරනු ඇත. අපගේ පර්යේෂණ සාක්ෂි අනුව නයිට්‍රජන් පොහොර නොමැතිකම හේතුවෙන් වී අස්වනු හානිය අඩවියේ ලක්ෂණ අනුව 16-60% පමණ විය හැකිය. එබැවින් නැනෝ යූරියා” අපගේ ජාතික ආරක්ෂාව අනතුරේ හෙළනු ඇත, අපගේ ප්‍රධාන ආහාරය සඳහා වෙනත් රටවල් මත යැපීමට සිදුවනු ඇත.

IFFCO වෙබ් අඩවියට අනුව නැනෝ යූරියා මිලි ලීටර් 500 බෝතලයක මිල රුපියල් 640ක් පමණ වේ (ඉන්දියානු රු.240). ගුවන් භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය සහ අනෙකුත් වියදම් නොසලකා හැරියත්, නැනෝ යූරියා හි නයිට්‍රජන් කිලෝවක මිල රුපියල් 31,000 ක් වන අතර, කැට යූරියාවල නයිට්‍රජන් කිලෝවක් රුපියල් 130 ක් පමණි. හෙක්ටයාරයකට නැනෝ යූරියා ලීටර් 2.5ක් පමණක් ලබාදීමට රජය තීරණය කර ඇත්තේ ඇයිද යන්න පුදුමයක් නොවේ. 100% කාබනික කෘෂිකර්මාන්තය සෙවීමේදී යූරියා වැනි ඉතා ලාභදායී කෘත්‍රිම පොහොරක් තහනම් කර පසුව 240 ගුණයකින් වැඩි මිලකට වෙනත් කෘත්‍රිම යූරියා පොහොර වර්ගයක් ආනයනය කිරීම මෙම ලේඛකයාට තේරුම් ගත නොහැක. රජය විසින් රුපියල් 4,000,000,000 (ඉහත දක්වා ඇති සංඛ්‍යාලේඛනවලට අනුව රුපියල් බිලියන හතරක්) සඳහා IFFCO වෙතින් Nano-Urea ලීටර් 3.1million ඇණවුම් කර ඇත. ගොවීන්ට තම අපේක්ෂිත අස්වැන්න ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය නම්, රජය විසින් ගොවීන්ට අතිරේක නයිට්‍රජන් ප්‍රභවයන් ලබා දිය යුතුය. නමුත් විවිධ භෝග අංශවලට අවශ්‍ය නයිට්‍රජන් ප්‍රමාණයෙන් තුනෙන් එකක්වත් සැපයීමට තරම් කාබනික හෝ ජෛව පොහොර රට නිෂ්පාදනය කර නැත.

නැනෝ යූරියා යනු යූරියා බෑගය කිලෝග්‍රෑම් 50ක් වෙනුවට මෙම දියර නැනෝ පොහොර ලීටර භාගයක් පමණක් ලබා දිය හැකි ආශ්චර්යමත් නිෂ්පාදනයක් බවට රජය මිත්‍යාවක් නිර්මාණය කරමින් සිටී. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන් IFFCO විසින් සපයන ලද තොරතුරු මත රඳා පවතී. IFFCO ට අනුව, යූරියා නැනෝ” ප්‍රමාණයේ අංශුවල ඇති බැවින්, ශාකවලට මෙම නිෂ්පාදනයෙන් නයිට්‍රජන් පහසුවෙන් අවශෝෂණය කර කාර්යක්ෂමව භාවිතා කළ හැකිය. ඔවුන් බොහෝ විට නොදැන හෝ මහජනයාගෙන් වසන් කරන දෙය නම් යූරියා 100% ජලයේ ද්‍රාව්‍ය වන අතර ඒවා ක්ෂණිකව පාහේ විඝටනය වන යූරියා කැටය යූරියා අණු බවට දියකර හැරීමයි. යූරියා අණුවක ප්‍රමාණය නැනෝ යූරියා” අංශුවකට (ඇන්ග්ට්‍රොම් 200 සිට 500 දක්වා) වඩා බෙහෙවින් කුඩාය (විවිධ මානයන්හි ඇන්ග්ස්ට්‍රොම් 0.3 සිට 0.5 දක්වා). ප්‍රමාණය අවශෝෂණ කාර්යක්ෂමතාව තීරණය කරන්නේ නම්, විසුරුවා හරින ලද යූරියා වේගයෙන් අවශෝෂණය විය යුතුය. ඒ නිසා නැනෝ යූරියා” මුලින්ම නිෂ්පාදනය කළ යුත්තේ ඇයි කියන එකයි ප්‍රශ්නය. Nano-Urea” පිළිබඳ සීමිත සාහිත්‍යයට අනුව, IFFCO විසින් සිදු කරන ලද ක්ෂේත්‍ර අත්හදා බැලීම් වලට Nano-Urea” ප්‍රතිකාරය සමඟ සැසඳීමට දියර යූරියා ප්‍රතිකාරයක් නොමැත. අවම වශයෙන් මෙම ලේඛකයාගේ මතය අනුව, මෙම ආශ්චර්යමත් නිෂ්පාදනයේ වැදගත්කම පිළිබඳව මෙය යම් කනස්සල්ලක් ඇති කරයි.

නැනෝ නිෂ්පාදන පරිසරයට අලුත් වන අතර මානව සෞඛ්‍යයට සහ පරිසරයට නැනෝ අංශුවල දිගුකාලීන බලපෑම් පිළිබඳව ප්‍රමාණවත් පර්යේෂණ සිදු කර නොමැත. එබැවින් බොහෝ කාබනික කෘෂිකාර්මික සහතික කිරීමේ පද්ධතිවල නැනෝ පොහොරවලට අවසර නැත. එබැවින්, එවැනි නව නිෂ්පාදන හඳුන්වා දීමට පෙර, කාබනික කෘෂිකාර්මික පද්ධති වලින් අපේක්ෂා කරන පාරිසරික තිරසාර බව සහතික කිරීම සඳහා දී ඇති පරිසරයක් තුළ ප්‍රමාණවත් පර්යේෂණ පැවැත්විය යුතුය.

අවසාන වශයෙන්, රජය ඔවුන්ගේ උපදේශකයින්ගෙන් සාක්ෂි පදනම් කරගත් උපදෙස් ලබා නොගන්නේ නම්, අපට බලා සිටිය හැක්කේ අපගේ ආහාර සුරක්‍ෂිතතාවයට සහ එම නිසා ලෝක බලවතුන්ගේ අවශ්‍යතාවලට අනුව ජාතික ආරක්ෂාවට කුමක් සිදුවේද යන්න බලා සිටීම පමණි.

ලේඛකයා වෙත dharmakeerthirs@gmail.com හෝ +94-77 264 0505 වෙත ළඟා විය හැකිය.

Garvin Karunaratne

The Ministry of Youth Development where I was working as the Commonwealth Fund Advisor in Youth Development was attending to traditional youth work and providing skills training to 40,000 youths annually. The Military Government that took over in 1982 expressed dissatisfaction with the programmes and at an evaluation, presided over by Air Vice Marshall Aminul Islam, the Minister for Labour and Manpower,  I was questioned as to what contribution I could make for Bangladesh. It was delivered in the form of a military command

I replied that it would be ideal to have a Self Employment Program which will guide and train the annual intake of 40,000 youths  undertaking skills programs to become self employed.  Bereft of any such programme to guide them to venture into employment most of the trained youths remained unemployed. I was told blankly that this was something that can never be achieved because The ILO had miserably failed to establish a self employment program in Tangail in the earlier three years. The Secretaries of the Finance and other Ministries strongly objected, stating that it would end up in a waste of funds and also that the Youth Ministry should not be entrusted with the task of creating employment opportunities. I argued that though the ILO failed, I had the ability to  succeed because I had established many employment projects in my work in Sri Lanka. I also argued that youth work should concentrate on skills training and guiding the trained to establish enterprises. The Hon Minister listened carefully to an easy two hours’ arguments between me and the Secretaries of some Line Ministries. Finally he ordered all of us to shut up and asked the Secretaries for the number of drop outs of the education system in any one year, those who would be searching for employment without any qualification. The answer was in the millions. Then he asked for the number of youths who would be guided to become self-employed through Government Programs. The answer was none. He immediately ruled that I should be allowed to establish a youth self employment program. The Secretary to the Treasury immediately vetoed it by stating that there were no funds. I immediately said that I needed no funds, but authority should be granted for the Ministry to re deploy officers, redraft their work remits and to find savings within the skills training budgets for expenses on holding workshops to train and guide youths to become self employed. The Hon Minister granted that request.

The Youth Development Department under my direction  got cracking the very next day, identifying key areas where the work will commence, drafting training schedules to train the staff who attended to skills training on how to guide the youths to make their own assessment of how they can be self employed in their habitat. The Ministry took over elements of national planning, in identifying areas where there was a potential for youths to become self employed. I with a core of officials addressed the 40,000 youths in training on identifying areas where they could generate incomes,  and how they should draft plans to be self employed. It was to be a family basis where the parents and elders of the youths were also consulted. All skills training institutes were activated till late at night to enable youths to utilize the machinery to make something that  could be sold. What they made was evaluated at the next days training and this took on a process of training to make marketable products. The three Livestock and Poultry Training Institutes of the Ministry established  an extension service to help youths who commence farms in their homes. The Deputy Directors of Youth Development in charge of Districts took on the mantle of guiding the youths to establish income generation activities and guiding them on a day to day basis. In short the Ministry of Youth Development  became in facto a Ministry creating employment.

In 1982 I commenced training the staff in economics and techniques of community development and non formal education where the thrust was to enable youths to make their own decisions  and develop their abilities to make them become successful entrepreneurs. I was training 2000 youths and also training the staff to continue the program when I leave.

The design of the program and what was achieved in eighteen months is recorded by the two Secretaries with whom I worked.

Mr Ayubur Rahaman, The Secretary to the Ministry wrote on 5/10/1983:

His contribution towards successful launching of a number of skills  development training programs to promote employment of youths deserves special appreciation. His role as formulator of the self employment project has been particularly commendable. Dr Karunaratne  applied his initiative, skills, expertise and energy on training of youth officers, preparation of business profiles for encouraging self employment and guding youths to formulate small projects. It was mainly through his dedication and hard work  that the pilot program  for self employment  has now been formally accepted as one of the most important development projects to be implemented  by the Youth Development Department.”

Mr Md. Asafuddowlah, Joint Secretary on 28/8/1983:

Dr Karunaratne’s significant contribution has been in the field of self employment to the drop out youths. This Programme was not only designed by him but also guided by him. This activity which was initially launched  as a pilot experimental project has been a great success and has now been  adopted as a full fledged programme of the Youth Development Department. This is a non subsidy programme  in which the youths are subjected to non formal education inputs while they are engaged in viable bur small scale commercial ventures. The Government  has been successful in providing  meaningful employment  to a large number of youths on this programme.

Mr Md Asafuddowlah,  Secretary to the Ministry, on 20/2005, again wrote to me:

You will be happy to learn that the Self Employment Program of the Youth Development Department  has expanded across the country and attained great success. I have not forgotten your valuable contribution to the success of this programme.”

The Programme has been expanded apace, run by the administrators trained by me. . On 19/2/2011, the Government of Bangladesh,  in its Report to the 34 th Session of the IFAD(FAO) stated that two million youths have found self employment on this Programme.

Today this is the largest employment creation program the world has known. The Programme currently guides  160,000 youths to become self employed. The Ministry has taken over the task of national planning to create employment. Ninety five percent of the work of the Youth Development   is to create employment for the youth. In the first four years this Programme was not provided any funds. It was entirely worked on savings found in other approved training budgets. Later it was  provided ample funds. The Fifth Five Year Plan of the Planning Commission of Bangladesh details an  eight page assessment of this great programme. 

The Youth Self Employment Programme of Bangladesh, now in its third decade, having guided as much as three million youths to become viably self employed stands out as a success that can be repeated in many a Third World country.

Garvin Karunaratne,

 October 30, 2021

By Garvin Karunaratne

All we need is a few thousand wind turbines sited at Madugoda, at Ramboda, at Ohiya. at Haputale- at places where there is ample wind power, not sited on the coast to run with the evening breeze.  It will create employment for hundreds and all with little foreign exchange to import only the turbine mechanism. Even that I am dead cert that Jinasena Pumps can make it locally. It can all be done within a year if we work at the pace our men  worked  at the GODB- Gal Oya Development Board in the early Fifties
I repeat my earlier message:

A Message from the Wind that howls and blows

Posted on December 12th, 2020

By Garvin Karunaratne  

Two decades ago,
Motoring up Altamont Pass in California
I gazed at thousands of Wind Turbines.
It was the Californian Wind churning power for the USA.
I could hardly believe my eyes.
Once five centuries ago,
It was the  Wind that took Vas Co de Gama across the Cape of Good Hope,
But not in Sri Lanka
Where at Ramboda, Madugoda, at Hayes
The wind howls blowing us off the roads
Once in the Fifties, living in Hambantota
My evening walks were all to enjoy the sea breeze
The Winds wafted and soothed me; never blew me off
It is this evening breeze that wafts the turbines at Mannar and Puttlam
Our big wigs are happy with 100MW
It is sad that we do not site our turbines
Where the Wind howls and blows
Instead, let the wind blow through
Let Sri Lanka import fuel for power
Continue getting more and more into foreign debt.

By Garvin Karunaratne, author of

Wind Power for Sri Lanka’s Energy Requirements(2019)

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

මුළු ලොවම තිරසාර නාගරික සංවර්ධනය පිළිබඳ අවධානය යොමු කරවන ලෝක නගර දිනය වෙනුවෙන් සුබ පැතුම් එක්කරනුයේ ඉතාමත් සතුටිනි.

නාගරීකරණය රටක සමාජ සංවර්ධනයේ සුවිශේෂී කැඩපතකි. එසේ වුවද නාගරික ජීවන පරිසරය අප පෝෂණය කළ යුතු වන්නේ තිරසර සංකල්ප තුළිනි.

දේශගුණික විපර්යාස බලපෑමට ඔරොත්තු දෙන නගර නිර්මාණය කර ගැනීම අප හමුවේ ඇති ප්‍රධාන අභියෝගයකි. ඒ වෙනුවෙන් ගත යුතු ප්‍රතිපත්තිමය තීරණ කලට වේලාවට ගැනීමට අප සැමවිටම කටයුතු කර තිබේ.

මෑත ඉතිහාසයේ නාගරික සංවර්ධනය පිළිබඳව වැඩිම අවධානයක් යොමු කිරීමට මෙන්ම ප්‍රතිපත්තිමය වශයෙන් තිරසර නාගරික පරිසරයක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා ගත යුතු ක්‍රියාමාර්ග සඳහා අපි යොමු වී ඇත්තෙමු.

අද වනවිට ලෝක ජනගහනයෙන් සියයට 55ක් පමණ නාගරිකව ජීවත් වේ. මෙම ප්‍රමාණය 2050 වර්ෂය වනවිට සියයට 70ක් දක්වා ඉහළ යනු ඇතැයි එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය දැනටම පුරෝකථනය කර ඇත.

සංවර්ධන කටයුතු අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යෑම නිසා ශ්‍රී ලංකාවේ ද නාගරීකරණය දිනෙන් දින ඉහළ යන බව සැබෑය. මෙසේ දෛනිකව ඉහළ යන නාගරික ජනගහනයට සරිලන නිවාස, යටිතල පහසුකම් හා ප්‍රවාහන පහසුකම් ආදිය සංවර්ධනය කිරීම අප විසින් කළ යුතු වේ.

නාගරික වටපිටාවක් තුළ කැළිකසල බැහැර කිරීම වැනි පාරිසරික ගැටලු, ආර්ථික හා සමාජීය ප්‍රශ්න මෙන්ම දේශගුණික විපර්යාසයන්ගෙන් එල්ලවන බලපෑම සුළුපටු නැත.

දේශගුණ විපර්යාස බලපෑමට ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව සඳහා නගර අනුහුරු කිරීම” මෙවර ලෝක නගර දින තේමාව ලෙස යොදා ගැනීමෙන්ම මෙහි ඇති අභියෝගය වඩාත් පැහැදිලි වේ.

මෙවන් දිනයක් එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා මණ්ඩලය  ප්‍රකාශයට පත්කරන්නේ ගෝලීය නාගරීකරණය කෙරෙහි ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවගේ උනන්දුව ප්‍රවර්ධනය කිරීම, නාගරීකරණයේ අභියෝගවලට මුහුණ දීමේ අවස්ථාවන් සඳහා රටවල් අතර සහයෝගීතාව ඉදිරියට ගෙන යාම සහ ලොව පුරා තිරසර නාගරික සංවර්ධනයට දායක වීම යන අපේක්ෂාවන්  මුල්කරගනිමිනි.

ප්‍රධාන නගර හා ග්‍රාමීය නගර අතර පවතිනුයේ  අසමතුලිතතාවයකි. සියලු ජනතාවට සමාන නාගරික පහසුකම් ලබාදීමේ අරමුණ ඇතිව දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ  සංවර්ධනය නොවූ නගර සියයක් එකවර අලංකරණය කර සංවර්ධනය කිරීමේ සියක් නගර” සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය ද අපි මේ වන විට ක්‍රියාවට නංවා ඇත්තෙමු.

නගර ආශ්‍රිතව පැල්පත් හා මුඩුක්කු බිහිවන්නේ අක්‍රමවත් නාගරීකරණයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසිනි. නාගරික සංවර්ධන හා නිවාස අමාත්‍යාවරයා මෙන්ම  අග්‍රාමාත්‍යවරයා වශයෙන්  මාගේ අපේක්ෂාව තිරසර සංවර්ධනයක් ඔස්සේ ඉහළ ජීවන තත්ත්වයක් උදාකර දෙමින්  තිරසර නගරයක පහසුකම් අත්විඳිය හැකි අයුරින් ජනතාවට විධිමත් නගර උරුමකර දීමයි.  

ඒ සඳහා නාගරීකරණයේ තිරසර සංවර්ධන ඉලක්කයන් සපුරා ගනිමින් වඩා සුවදායී නගරයක් හා යහපත් ජීවිතයක් වෙනුවෙන් සියලු දෙනා අත්වැල් බැඳගනු ඇතැයි මම විශ්වාසය කරමි.

Courtesy MailOnline

Sri Lankan President Gotabaya Rajapaksa’s “essential services” order prohibits collective action across numerous public service sectors including energy, banking, and food distribution

Sri Lanka’s president on Saturday effectively banned trade union action against a controversial energy deal with a US firm in an attempt to scupper dissent within his coalition government.

The Ceylon Electricity Board (CEB) last month agreed to sell a 40 percent stake in its thermal power plant outside Colombo to New Fortress Energy, a move trade unions say hands the US firm a monopoly over LNG sales to the country.

“We will have a mass protest rally on Wednesday bringing all our members out from power stations,” CEB trade union leader Ranjan Jayalal told AFP.

“If the government fails to remedy the situation by then, there will be a general strike.”

Strikes by electricity unions usually lead to blackouts in Sri Lanka.

Gotabaya Rajapaksa’s “essential services” order prohibits collective action across numerous public service sectors including energy, banking, and food distribution, and is aimed at curtailing possible work-stoppages backed by his disgruntled junior coalition partners.

Saturday’s decree could send those who violate the order to prison for up to five years.

The deal, which according to the central bank will generate $250 million for Sri Lanka’s cash-strapped state, has been slammed by Rajapaksa’s coalition partners for having taken place behind closed doors and intensified fissures within the government.

“No government in the past had carried out a transaction like this in total violation of tender procedures,” said petroleum minister Udaya Gammanpila, who leads a smaller nationalist party in Rajapaksa’s cabinet.

Industries minister Wimal Weerawansa, another coalition partner, said he would give up his portfolio if the government finalised the New Fortress deal.

Rajapaksa left for the COP26 summit in Glasgow soon after the decree was announced.

Cracks in his two-year-old government surfaced as the country was gripped by protests from farmers demanding chemical fertiliser, which was banned earlier this year.

Faced with the prospect of crop failures and food shortages within months, the government relaxed an import ban on agrochemicals, but a foreign exchange shortage has prevented imports.

The foreign currency crisis has also led to shortages in imported milk powder, sugar, wheat flour as well as industrial raw materials such as cement.

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, Oct 30 (DailyMirror) – Prime Minister Mahinda Rajapaksa yesterday in a telephone conversation with Agriculture Minister Mahindananda Aluthgamage, expressed his anger and concerns at the comments made by Aluthgamage to the media on Thursday where he said Rajapaksa had informed the Chinese Ambassador that the Chinese Organic Fertilizer will not be accepted.

Informed sources told DailyMirror, Rajapaksa had fired a call to Mahindananda last afternoon questioning him as to who informed him that Rajapaksa had made this statement to the Chinese Ambassador in Colombo, when Mahindananda was not present at the meeting.

Sources said the Chinese Ambassador Qi Zhenhong had met the Prime Minister at the Temple Trees on Wednesday where talks focused mainly on a currency swap between China and Sri Lanka and the matter of the fertilizer import was raised by the Chinese side

During the discussions, Prime Minister Rajapaksa had informed the Chinese diplomat that he would look into this issue and get back to the Ambassador.

Rajapaksa had said the government will direct a third Sri Lankan independent party to test the fertlizer and the findings of this Sri Lankan company would be final.

READ: Chinese organic fertilizer company wants controversial samples to be tested by the Swiss SGS group

However, he said he would get back to the Chinese diplomat on this issue and said they could sort this out without relations between the two countries being strained.

However, Agriculture Minister Mahindananda Aluthgamage took to the media on Thursday and said the Prime Minister had informed the Chinese Ambassador that the ship carrying the Chinese Fertilizer will not be accepted, a statement which angered Rajapaksa when he saw it in the media.

Rajapaksa, during his telephone call with Mahindananda queried as to who authorized him to make this misleading statement, especially when the Minister was not present at the meeting.

READ: People’s Bank blacklisted by Chinese Embassy

The Prime Minister also informed the Minister to verify his statements in the future with the Premier himself as such misleading statements would cause a strain between the two countries. Mahindananda further went on to tell the media on Wednesday that the Prime Minister had informed the Chinese diplomat to return the fertilizer consignment to China and if China can meet Sri Lanka’s specifications with a new batch, Sri Lanka will consider testing those samples.

Mahindananda also told the media that the Chinese Organic Fertilizer, already en-route to Sri Lanka, will not be re-tested under any circumstance but a fresh batch of organic fertilizer samples prepared to meet Sri Lanka’s standards will be directed for tests at a third-party laboratory, that can be accepted by both sides. (Jamila Husain)

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

රණවිරුවන්ට දඩුවම් කිරීම, ෆෙඩරල් ව්‍යවස්ථාව ගෙන ඒම යනාදිය ඉටු කිරීම සදහා ශ්‍රී ලංකාවට බලපෑම් කල ඇමෙරිකාවට අනාගත ලංකාවේ ගෑස් ඒකාධිකාරියක් පැවරීම යනු ලංකාවේ ගෑස් විදුලි බලාගාර තිබෙන තුරාවට ලංකාව පාලනය කිරීමේ යතුරක් භාරදීම බව බලශක්ති අමාත්‍ය නීතිඥ උදය ගම්මන්පිල මහතා ප්‍රකාශ කලේය.

ඒ මහතා මේ බව සදහන් කර සිටියේ 29 දින කොළඹ දී පැවති මහජන මන්ත්‍රණ සභාව අමතමිනි.

එහිදී ඒ මහතා වැඩිදුරටත් මෙසේ අදහස් දැක්වීය

ශුද්ධ වූ අයිතිය

කැබිනට් ඇමතිවරු තිදෙනෙක් අමාත්‍ය මණ්ඩල තීරණයකට එරෙහිව අරගලයක. ඊටත් වඩා ලස්සන වැඩේ බලශක්ති අමාත්‍යවරයා බලශක්ති ව්‍යාපෘතියකට එරෙහිව අරගලයක. ඇමැති මණ්ඩලයේ සිටින ගමන් අමාත්‍ය මණ්ඩල තීන්දුවකට එරෙහිව අරගල කරන්න පුලුවන්ද? සදාචාර සම්පන්නද? සාමූහික වගකීමට මොකද වෙන්නේ කියන ප්‍රශ්නය අද සමහරු අහන්න පුළුවන්.

මීට හරියටම වසර තිහකට කලින් 1991 දි ඇමැති මණ්ඩලයේ හිටිය ඇමතිවරු තිදෙනෙක් ආණ්ඩුව ඇතුළේ අරගලයක් කළා. ගාමිණී දිසානායක, ලලිත් ඇතුලත්මුදලි, ජී එම් ප්‍රේමචන්ද්‍ර ඇමතිතුමන්ලාගේ ඇමැතිධූර අරගලයේ ප්‍රතිඵලයක් විදිහට අහිමි වුනාම මේ අය උසාවි ගියා. 1993 ශ්‍රී ලංකා නීති වාර්තා වේ දෙවෙනි වෙළුමේ නඩු තීන්දුව තියෙනවා. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය එහිදී අපූරු දෙයක් සඳහන් කරනවා, ඒ තමයි අමාත්‍ය මණ්ඩලය තුළ කාරණයක් පිළිබඳ සාකච්ඡා කිරීමට අමාත්‍යවරුන්ට අවස්ථාව නොලැබුණොත් එය ජනතාව සමග සාකච්ඡා කිරීමට අමාත්‍යවරුන්ට ශුද්ධ වූ අයිතියක් ඇත කියලා ශ්‍රී ලංකාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීරණය කරලා තියෙනවා. මිත්‍රවරුනි අපි මේ පාවිච්චි කරමින් ඉන්නේ ඒ ශුද්ධ වූ අයිතියයි.

මොකක්ද මේ LNG ?

දැන් මේ යුගදනවි කියන ප්‍රශ්නය. යුගදනවි.. යුගදනවි.. කිවුවහම මොකක්ද මේ ප්‍රශ්නේ කියලා මතු වෙනවා. ඒ නිසා මං කැමතියි මුලින්ම මේ ප්‍රශ්න පොඩ්ඩක් මොකද්ද කියල පැහැදිලි කරන්න.

ඇමරිකාවේ New Fortress Energy සමාගමත් එක්ක අත්සන් කරපු ගිවිසුමේ ප්‍රධාන කොටස් දෙකක් තියෙනවා.

පලවෙනි කොටසෙන් කියන්නේ දැනට නැවි තෙල් වලින් දිවෙන ඉදිරියේදී ස්වාභාවික වායු වලට පරිවර්තනය කරන්න නියමිත යුගදනවි කියන මෙගා වොට් 300 ක ධාරිතාවක් තියෙන විදුලි බලාගාරයේ කොටස් වලින් 40%ක් අනාගතයේ ඉදිකිරීමට නියමිත මෙගාවොට් 350 ක ධාරිතාවයක් තිබෙන ගෑස් වලින් දුවන අලුත් විදුලි බලාගාරයේ කොටස් වලින් 49% ක් New Fortress Energy සමාගමට දෙනවා කියලා. ඒකෙ ප්‍රශ්න තියෙනවා. නමුත් බරපතළ ප්‍රශ්නය තියෙන්නෙ එතැන නෙමෙයි .

දෙවැනි කොටසින් කියනවා මේ විදුලි බලාගාර දෙක ද ඇතුළුව සමස්ත එතන ඉදිකරන ගෑස් විදුලි බලාගාර පද්ධතියටම සදාකාලිකවම, බෝල්ඩ් අන්ඬලයින් කරලා ලියාගන්න සදාකාලිකවම, ගෑස් සැපයීමේ අයිතිය ඇමරිකාවේ New Fortress Energy සමාගමට දෙනවා. එතකොට මේ ගෑස් සැපයීමේ ඒකාධිකාරය අසීමිත වූ කාලයකට ඇමරිකාවේ සමාගමකට විදේශිකයන්ට දෙන එකේ භයානක කමක් තියෙනවා. ඒක ඇමරිකාව වීම නිසාම ඊට වඩා භයානක වෙනවා.

මම පැහැදිලි කරන්නම් ඒ ඇයි කියලා.දැන් මොකද්ද මේකෙන් වෙන්නේ. ගෑස් කිව්වම ගෙදර තියෙන ගෑස් අපි දන්නවා. සමහරු කියනවා නොනත් ගෑස් දානවා කියල. බඩෙත් ගෑස් එනවා. උයන්න තියෙනවා LPG කියලා ගෑස් ජාතියක්, අපි මේ ගෑස් කියන්නේ මහ පොළොව යට තියෙනවා. මීතේන් වායුව මේකේ ගොඩක් තියෙන්නේ. අපි විද්‍යාවට ඉගෙනගෙන තියෙනවා Ch4 කියලා හඳුන්වන මේ මීතේන් වායුව තමයි ස්වභාවික ගෑස් කියලා කියන්නේ. සාතිශය බහුතරයක් තියෙන්නෙ මීතේන්.

එතකොට මේ වායුව අපිට තැනකට ගබඩා කරද්දී විශාල ඉඩක් යනවා. ඒ වගේම වායු ප්‍රවාහනය කරන්න හරි අමාරුයි. ඒක නිසා – 168°C යෙදී මේක ද්‍රවයක් බවට පත් කරන්න පුළුවන්. දියරයක් කරන්න පුළුවන්. එතකොට ගෑස් ගබඩා කරන්නේ ප්‍රවාහනය කරන්නේ මේක දියරයක් බවට පත් කරලා. මහ පොළොව යටින් ගන්න නිසා මේකට කිව්වා ස්වභාවික වායු නැත්නම් natural gas කියලා. මේක ගබඩා කරලා තියාගන්න දියරයක් කරපු හින්දා liquified natural gas නැත්තං LNG ගෑස් කියලා කිව්වා.

දැන් අපිට ගේන්නේ පිටරටින්. පිටරටින් ගේනවා කියන්නේ අනිවාර්යෙන්ම NG නෙමෙයි LNG. එතකොට මේ කරන්න යන්නේ New Fortress Energy සමාගමේ පාවෙන ගෑස් ගබඩා නැවක් ගෙනල්ලා නතර කරනවා. ඒ නැවට වෙනත් නැව්වලින් ගෙනල්ල දියර ස්වභාවයෙන් ගෑස් පටවනවා. මේක ආපහු ගෑස් වලට පරිවර්තනය කරලා බටයක් දිගේ අපේ විදුලි බලාගාර වලට අරන් එන්න ව්‍යාපෘතිය.

New Fortress Energy වලට පොරොන්දු දුන්නේ කවුද ?

මේ සම්බන්ධයෙන් අපේ ආණ්ඩුව පත් වෙනකොටමයි මේ යෝජනා වත් එන්නේ. මේ New Fortress Energy සමාගම යෝජනාව අරන් එනවා. පාවෙන නැවත් අපි දෙන්නම්, ගෑස් නලයත් අපි හදන්නම් ,ඒක හරහා විදුලි බලාගාර වලට ගෑස් දෙන වැඩෙත් අපිම කරන්නම් කියලා මේ අය යෝජනාවක් ගේනවා 2019 නොවැම්බර්. හැබැයි 2021 පෙබරවාරි මාසේ ඩලස් ඇමතිතුමාත් සාකච්ඡා කරලා විවිධ යෝජනා ගොඩක් තිබුණු නිසා එක රටකට දුන්නොත් තව රටක් තරහ වෙනවයි කියලා අපි තීරණය කරනවා මේක ප්‍රසිද්ධ ටෙන්ඩර් කැඳවීමකින් කරන්න. පාවෙන නැව හදන එක ,එක ටෙන්ඩරයක් විදුලි බල මණ්ඩලයෙන් කරා. ගෑස් බටය හදන එක තව ටෙන්ඩරයක් ඒක තෙල් සංස්ථාවෙන් කලා. හැබැයි ගෑස් සැපයීම කාටවත් දුන්නේ නෑ විදුලිබල මණ්ඩලයේම තියාගත්තා. ඇයි ඒ ?

විදුලිබල මන්ඩලයේ ඇමතිතුමා විදිහට ඩලස් ඇමතිතුමා හමුවෙලා ඉල්ලීමක් කලා ගෑස් ඒකාධිකාරය කාටවත් දෙන්න එපා එහෙම දුන්නොත් අපේ රටේ තියෙන ගෑස් ටික ගොඩ ගත්තම ලංකාවේ වෙළඳපොළ අහිමි වුනොත් කවුරුවත් මේ රටේ ආයෝජනය කරලා මේක ගොඩගන්න එන්නෙ නෑ. අපේ ලංකාවේ කාටවත්ම මේක ගොඩ ගන්න සල්ලි නෑ. සල්ලි තියෙන දැනුම තියෙන සමාගම් එන්න නම් ඔවුන්ට මෙහි වෙළදපොලක් අවශ්‍යයි. ගෑස් තෙල් වගේ නෙමෙයි, තෙල් නම් ගත්තා බැරලයක දැම්මා ඕන තැනකට අරන් ගියා. ඕන කාලයක් තියා ගත්තා හැබැයි මේක -160°c ට සීතල කරලා තියාගන්න වියදමක් යන නිසා වඩා කැමති ගත්ත ගමන් විදුලිය හදන්න ,ගත්ත ගමන් කර්මාන්ත වලට දෙන්න, ගත්ත ගමන් ගෙවල් වලට එවන්න, එහෙම කරන්න පුළුවන් නම් තමයි වඩා ලාභදායී වෙන්නේ.

ඒ නිසා පෙබරවාරි මාසේ තමයි ටෙන්ඩර්ය දාන්නෙ විදුලිබල මණ්ඩලය. හැබැයි 2019 නොවැම්බර් වල ඉඳන් ලංකාවෙ මේ ව්‍යාපෘතිය ඇවිල්ල කතා කරන New Fortress Energy සමාගම ඊට මාස පහළොවකට පස්සේ දාන ටෙන්ඩරයට සහභාගි වෙන්නේ නෑ. ඇයි? කවුරු හරි කියලා තියෙනවා උබලා බයවෙන්න එපා උඹලා මේකට එන්න ඕන්නෑ. ටෙන්ඩර් එකට ගියොත් ලැබෙන්නත් පුළුවන් නොලැබෙන්නත් පුළුවන් .මේ අයගේ කොන්දේසි වලට වඩා හොඳ ලංකාවට වාසි කොන්දේසි වෙන අයෙක් දැම්මොත් New Fortress Energy වලට නෙමෙයි ලැබෙන්නේ. උඹලා පැත්තකට වෙලා හිටපල්ලා අපි උඹලට මේ ටෙන්ඩරය ලබා දෙනවයි කියලා කියලා කවුරුහරි පොරොන්දු වෙලා තියෙනවා.මේ ඉටුවෙමින් පවතින්නේ ඒ පොරොන්දුවයි.
බරපතල ප්‍රශ්න හතරක්

අපි දකිනවා මෙහි ප්‍රශ්න ගණනාවක් තියෙනවා. අපි දකින බරපතල ප්‍රශ්න හතරක් තියෙනවා . පළවෙනි දේ මේකෙ බරපතල යහපාලනයේ අවපාලනය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා.

මිත්‍රවරුනි ලංකා ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වතාවට, මා නැවත වතාවක් කියනවා ලංකා ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වතාවටයි ටෙන්ඩරය කට සහභාගී නොවුණු සමාගමකට ටෙන්ඩරය ඇගයීමට ලක් කරමින් තිබියදී ටෙන්ඩර් ගත ව්‍යාපෘතිය ලබා දෙන්නේ. අපි පට්ට පතුරු ගහපු දූෂිතයි කියලා හංවඩු ගහපු ජේ ආර් යුගයේ, ප්‍රේමදාස යුගයේ, චන්ද්‍රිකා යුගයේ, රනිල් යුගයේ මෙහෙම දෙයක් වුණේ නෑ යි කියන එක කනගාටුවෙන් වුණත් සඳහන් කරන්න ඕනේ.

දෙවැනි ප්‍රශ්නය බලශක්ති සුරක්ෂිතතාවය හා ජාතික ආරක්ෂාව පිළිබඳ ප්‍රශ්නය.

දැන් මේ විදුලි බලාගාර මෙතන ඉදිවෙනවා. .එතකොට අනාගත විදුලි අවශ්‍යතාවයෙන් අනිවාර්යෙන්ම තුනෙන් එකකට වැඩි ප්‍රමාණයකට මේ ගෑස් සැපයෙන ඕන. අද චීනෙ ප්‍රාන්ත විස්සක් ඉන්දියාවේ නව දිල්ලි ප්‍රාන්ත අවදානම මතුවෙලා තියෙනවා, ලෙබනනයේ ගල් අඟුරු නැති නිසා රට අඳුරට ගිහිල්ලා. මේ ඇමරිකානු සමාගමට පුළුවන්කම ලැබෙනවා ගෑස් සැපයුම පාලනය කරමින් ලංකාව අඳුරට යනවාද නැද්ද කියන එක තීරණය කරන්න . ඔබට මතකයි රණවිරුවන්ට දඩුවම් කළේ නැත්තං ආර්ථික සම්බාධක පනවනවා කවුද කියන්නෙ ඇමෙරිකාව. ෆෙඩරල් ව්‍යවස්ථාව ගෙනාවේ නැත්නම් ආර්ථික සම්බාධක පනවනවා. කවුද කියන්නෙ ඇමෙරිකාව. අන්න ඒ ඇමරිකාවට තමයි අනාගත ලංකාවේ විදුලියෙන් තුනෙන් එකකට වඩා නිපදවීමට සැපයීමේ ඒකාධිකාරය භාර දීල තියෙන්නෙ. දැන් රට අඳුරට දවස් දෙක තුනක් යවලා වහාම රණවිරුවන්ට දඬුවම් කරපිය කියල කිව්වොත් අපිට මොකද වෙන්නේ? අර ෆෙඩරල් ව්‍යවස්ථාව අරන් එන්න කිව්වොත් අපිට මොකද වෙන්නේ? මේක විදේශ රටකට යන එක භයානකයි. ලංකාවට බලපෑම් කරමින් සිටින ඇමරිකාවට යන එක වඩා භයානකයි කියන එක අපි ජනතාවට අනතුරු ඇඟවීම රටට ආදරය කරන අපගේ පරම යුතුකමක් වෙනවා.

ඒ වගේම තුන්වැනි කාරණය මං මේකෙදි කිව්වා සදාකාලිකවම කියලා කොහෙද ඕක තියෙන්නෙ කියලා අහන්න පුළුවන්. හැමෝම කියන්නේ වසර පහයි නේ කියලා. ගිවිසුමේ 4 (ii )වගන්තිය කියනවා ගෑස් සැපයීමේ කාලය වසර පහක් හෝ දැනට ක්‍රියාත්මක ටෙන්ඩරයේ සැපයුම්කරුවා ගෑස් සැපයීමට සූදානම් තත්ත්වයට පැමිණීම යන දෙකෙන් පරක්කු වී සිදුවෙන දෙයින් උදාවෙන කාලයට තමයි මේ ටෙන්ඩරයේ ගෑස් සැපයීමට ඔවුන්ට බලය ලැබෙන්නේ කියලා. අපි හැමෝම දන්නවා මේ දෙකේම ටෙන්ඩරය ක්‍රියාත්මක වීමේ කාලය තියෙන්නේ මාස 18. එතකොට ටෙන්ඩර් දෙකේම ගෑස් නල දෙකම හැදෙන්නෙ එකම කාලේ හැබැයි ඉතින් වසර පහක් මේ අයට දෙනවා නම් අනිත් එක්කෙනා ගෑස් නළය හදාගෙන අවුරුදු පහක් නිකං බලන් ඉන්න ඕනේ. එහෙම කරන්න කිසිම ආයෝජකයෙක් එන්නෙ නෑ. මට නිල නොවන ලෙස ලැබිලා තියෙන තොරතුරු අනුව එම ආයෝජකයා දැනටම ප්‍රසම්පාදන කමිටු වලදී New Fortress Energy ගිවිසුම ඉදිරියට යනවා නම් අපි මේ වැඩේ කරලා පලක් නැහැ අපි එහෙනම් අකුලගෙන යනවා කියන එක ප්‍රකාශ කර හමාරයි. ඒ කියන්නේ අර දෙවෙනි කොන්දේසිය තියෙන ටෙන්ඩරයෙන් එන සැපයුම්කරුවා කියන කෙනා කවදාවත් එන්නේ නැත .එසේ නම් සදාකල්ම ලංකාවට ගෑස් සැපයීමේ අයිතිය ගිවිසුමේ 4(ii) වගන්තියෙන් new fortress energy සමාගමට ලබාදී අවසන්. ලංකාවේ ගෑස් විදුලි බලාගාර තිබෙන තුරාවට ලංකාව පාලනය කිරීමේ යතුරක් ඇමරිකාවට භාරදීම මේ ගිවිසුමෙන් සිද්ධ වෙනවා කියන එක අපි පෙන්නල දෙන්න ඕනේ.

ඒ වගේම අපේ පරාක්‍රම ජයසිංහ මැතිතුමන් සිහිපත් කළා දැන් අපිට එන අනිත් ප්‍රශ්නේ තමයි අපි මන්නාරම් ද්‍රෝණිය අඳුනගෙන තියෙනවා ගෑස් නිධි විය හැකි ප්‍රමාණය ඝණ අඩි ට්‍රිලියන නමයක්. මහා විශාල ගෑස් ප්‍රමාණයක්. ගෑසුයි තෙලුයි දෙකම ගත්තම ඩොලර් බිලියන 300ක් වටිනව. ඩොලර් බිලියන 150ක් පමණ වටිනා ගෑස් සම්පතක් මන්නාරම් ද්‍රෝණිය තිබෙනවා. අනිත් ද්‍රෝණි වල තිබෙන වල තිබෙන සම්පත් තාම අපි ගවේෂණය කරලා නෑ. හැබැයි මේක ගොඩගන්න ලංකාවෙම ඉන්න ලොකුම ධනවතුන් එකතුවෙලා තමන්ගේ සබ්බ සකල මනාවම දුන්නත් ඒ ප්‍රමාණයක් මදි. ඊට වඩා දැවැන්ත ආයෝජනයක් ඕන වෙනවා. ආයෝජනයට ඕන කරන සල්ලි විතරක් නෙමෙයි ඒ තාක්ෂණ දැනුමත් අපි ගාව නෑ. එහෙම අරගෙන එන ආයෝජකයෙකුට ලංකාවෙන් එන්න නම් අඩුම ගානේ ලංකාවේ වෙළඳපොලක් තිබිය යුතුයි. ලංකාවේ වෙළඳපොලේ ඒකාධිකාරය New Fortress Energy වලට ලබා දුන්නොත් Fortress Energy හැර වෙනත් කිසිවෙක් මෙතන ගෑස් හාරන්න එන්නෙ නෑ. ඒ කියන්නේ ලංකාවේ විදුලිබල ක්ෂේත්‍රයේ ගෑස් සැපයීමේ ඒකාධිකාරිය විතරක් නෙමෙයි අපේ ගෑස් තෙල් ගොඩදාලා රටම ගොඩ යන සිහිනේ මේ ගිවිසුමක් හින්දා අකුල ගන්න අපට සිද්ධ වෙනවා. එහෙම නැත්නම් New Fortress ඉදිරියේ දණින් වැටිල අනේ අපේ ගෑස් ටිකක් ගොඩ දාලා උඹලා ඉල්ලන ගානකට අපි ගන්නම් කියලා ඒ අයට කියන්න සිද්ධ වෙනවා. ඉන්න එක්කෙනෙක් නම් එන්නෙ එක්කෙනෙක් නම් එයාගෙ කොන්දේසිවලට මිස අපේ කොන්දේසි වලට ඒ වැඩේ කරන්න පුළුවන් වෙන්නේ නෑ.

මෙහි තාක්ෂණික ප්‍රශ්න ගණනාවක් තියෙනවා. විශේෂයෙන්ම මිල සූත්‍රය ලංකාවට දැඩි ලෙස අවාසි විදිහට ඇමරිකන්කාරයට ලංකාවම හූරගෙන කන්න පුළුවන් විදියට මේ සූත්‍රය හදලා තියෙන්නෙ. මේ ගිවිසුම හුදෙක් තවත් කොටස් විකිණීමක් නොවෙයි. සමහරු මේ යුගදනවි 40% විකිණීම ගැන කතා කරමින් සැබෑ ප්‍රශ්නය කතා කර නැහැ.

අපි මේ කතා කරපු කාරණා අතර හතරවන කාරණය දළ වශයෙන් කියන්නම් රාජතාන්ත්‍රික ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා. ජපානයට අපි පොරොන්දු උනා මේක දෙනවයි කියලා. ඉන්දියාවට පොරොන්දු උනා දෙනවා කියලා. දකුණු කොරියාවට පොරොන්දු වුණා දෙනවා කියලා. තුනකට එකම දේ දෙන්න බැරි නිසා තමයි අපි විවෘත ටෙන්ඩර් එකට ගියේ. දැන් මේ තෝරාගෙන තියෙන සමාගම චීන පකිස්ථාන හවුල් ව්‍යාපාරයක්. චීන පකිස්ථානය යි කියන්න යුද්දෙදිත් අන්තර්ජාතික ප්‍රජාව ඉදිරියේ ලංකාවට එරෙහිව යෝජනා එනවිටත් කොන්දේසි විරහිතව ලංකාවේ එක්ක හිටගත්ත රටවල් දෙකක්. අපි චීනයට පකිස්ථානයට ටෙන්ඩර් ක්‍රියාදාමය හරහා හිමිවුණු ව්‍යාපෘතිය ටෙන්ඩරේ ට පැමිණ නැති අපිට සතුරුකම් කළ අපට සතුරුකම් කරන ඇමරිකාවට ලබා දුන්නට පස්සේ මිතුරෝ අපට ඉතුරු ඒවිද. මිතුරෝ හිතාවි යකෝ මුන්ට හතුරුකම් කළාම තමයි සලකන්නේ. අපිට සලකන්න අපිත් මුන්ට කෙළවන්න ඕනේ කියලා චීනයේ පකිස්ථානය හිතුවොත් අපි ඒකට පුදුම වෙන්න දෙයක් නෑ.

ඒ නිසා මේ සෑම අතින්ම ජාතික ආරක්ෂාවට අනාගත මවුබිමට තර්ජනයක් වන ව්‍යාපෘතියක්. ඒ නිසා මේ ව්‍යාපෘතිය පරාජය කිරීමට අපි හඬ නැගුවේ නැත්තං ඇමති ධූර දරාගෙන කරන කරන වැඩේට යහපති කියාගෙන හිටියොත් අනාගත පරම්පරාව ශාප කරන්නේ අපිටයි. ඒ නිසා ඇමතිධුර පමණක් නොව ඒ වෙනුවෙන් කළ යුතු ඕනෑම පූජාවක් කරන්න අපි ලෑස්ති කියන පණිවිඩය ඇමරිකාවේ ඒජන්තයන්ට ලබාදෙමින් මව්බිම සුරකින අරගලයට අපිත් එක්ක එකතු වෙන්න කියලා සමස්ත ජාතියටම ආරාධනා කරනවා.

– media unit

By R.S. Dharmakeerthi Professor in Soil Fertility and Nutrient management
University of Peradeniya Courtesy The Island

Safeguarding the food security is a prerequisite for ensuring national security. We can produce enough food or generate enough foreign exchange to purchase food to achieve food security. If we fail to secure these two, we will have to abide by the conditions set forth by other countries. Under the current global geopolitical battle to secure safe spaces, the super powers will always look for opportunities that they can capitalise in countries that are strategically important such as Sri Lanka. The current fertiliser crisis in the agriculture sector of Sri Lanka is making us even more vulnerable.

Organic Agriculture Mania

On 27 April, the Cabinet took a bold decision to ban the use of agrochemicals, almost overnight, to provide the nation with safe and healthy food. Recently, Senior Professor Udith Jayasinghe Mudalige, the Secretary to the Ministry of Agriculture, has gone on record admitting that the sudden 100% organic agriculture was based on the wrong advice. If someone can mislead a government on a matter related to national security, then there must be something terribly wrong. The authorities now say a phase-out transition to 100% organic agriculture within a period of 3-5 years could have been the best policy. One could see the determination of the government to go for 100% organic agriculture. There are enough scientific publications that insist that crop yield will be reduced by 20-25% on average in organic agriculture leading to food insecurity of a country. Therefore, not the transition period, but the concept of 100% organic agriculture itself is a threat to national security.

Chemical fertilizer is not poisonous

The government still believes that chemical fertilisers are poisonous and have led to a number of non-communicable diseases including the chronic kidney disease of unknown etiology (CKDu). Those who have a knowledge on soil science reiterate the fact that at rates of fertiliser applied in Sri Lanka, there is only a very low risk on health. For example, a final report of a government-funded research project on CKDu, led by Senior Professor Rohana Chandrajith of the University of Peradeniya can be considered a case in point. According to that report, causes for CKDu have been narrowed down to three reasons; namely fluoride content and magnesium content in drinking water, and low water intake by farmers. None of these causes are related to agrochemicals used in those areas. Even for other health issues highlighted by 100% organic supporters, a cause-effect relationship has not been established by scientific investigations.

Deficit of organic fertiliser

If the governments strive for 100% organic agriculture, they first wanted to produce the required quantities of organic fertilisers within the country and within 3-4 months before the next cropping season (i.e. this Maha season) starts. They failed to achieve this target and farmers are demanding fertilisers. Then without listening to the outcry of scientists not to import organic fertilisers, as it is a threat to our bio-diversity, plant and animal health, the government decided to import an organic nitrogen fertiliser” from a Chinese Company. At least two sets of randomly drawn samples from these organic fertiliser stocks were found to be contaminated by pathogens and micro-organisms. Later, the government announced that they will not allow this seaweed and manure-based nitrogen fertiliser to enter the country. The Chinese government then issued a press release saying that our test reports were not accurate. Despite all this the ship carrying the fertiliser lot is still sailing, and we will have to wait and see how the Sri Lankan government will handle the pressure from the Chinese government to accept that fertiliser lot.

Produce from agricultural lands is the lifeline and only income source of the farming community. They are in dire need of fertilisers. Some farmer societies have even decided not to accept water from the irrigation tanks until there is an assurance from the government on fertilisers. If fertilisers are not provided on time to farmers, this could lead to another crisis; management of water in irrigation tanks.

Nano-Urea: An illusion

The government has decided to purchase an alternative fertiliser called Nano-N” from India. Part of this fertiliser was airlifted as the cultivation has already started in some parts of the country and received on 20t October. Again, Secretary to the Ministry of Agriculture was on record saying it was a highly efficient organic” liquid nitrogen fertilser. One hectare of paddy land requires only 2.5 liters of this Nano-N. This time someone has given the wrong advice to the Ministry of Agriculture and the government.

The patent right for Nano-N” fertiliser is owned by Indian Farmer Fertiliser Corporations Ltd. (IFFCO) and is produced in a factory owned by IFFCO in Gujarat. They invented this technology in 2019 and released for commercial purposes in June 2021. This suggests that even in India there is a limited experience on the use of this fertiliser. To the best of my knowledge there is no experimental evidence on the use of this product under Sri Lankan conditions. There are some important aspects of this Nano-N that farmers and general public must be aware.

If this is a organic” fertiliser, as the Secretary to the Ministry of Agriculture states, this must be imported into the country according to the conditions set forth in the Plant Protection Act following proper protocols to avoid another fiasco like the Chinese organic fertiliser issue. But what authorities is hiding from the public is that this Nano-N” is actually a synthetic fertiliser that cannot be used in organic agriculture. According to the web site of IFFCO, this product is actually called Nano-Urea” and hence cannot be organic.

This Nano-Urea” contains only 4% nitrogen as against 46% nitrogen in urea granules. If only 2.5 litres of Nano-Urea” is applied per hectare, rice plants will receive only 100 grams of nitrogen. This is assuming 100% efficiency which we will never achieve in nature. The most important point here is that to produce five tons of paddy harvest from one hectare, plant needs 105 kg of nitrogen of which 50 kilos of nitrogen are in grains. Therefore, anybody can calculate how many liters of Nano-Urea” is required to produce the expected yield. That is 1,250 liters of Nano-Urea” per hectare to provide at least the nitrogen that is removed from paddylands with harvest (i.e. 50kg N). Because of this, the limited available Indian research indicates that Nano-Urea” cannot be applied as the only source of nitrogen but must be used together with at least 50% of nitrogen from other organic and chemical sources. By giving farmers only 2.5 liters of Nano-Urea”, farmers will definitely reduce productivity. Our research evidence suggests that paddy yield loss due to lack of nitrogen fertilisers could be around 16-60% depending on the site characteristics. Therefore, Nano-Urea” will endanger our national security as we will have to depend on other countries for our staple food.

According to the IFFCO website, 500ml bottle of Nano-Urea” costs about Rs.640 (Indian Rs.240). Even if airfreight and other costs are ignored, the cost of one kilo of nitrogen in Nano-Urea” is Rs.31,000, where as one kilo of nitrogen in granular urea is only Rs.130. No wonder why the government has decided to provide only 2.5 liters of Nano-Urea” per hectare. What this writer cannot understand is that a much cheaper synthetic fertiliser like urea has been banned in their quest for 100% organic agriculture and then import another type of synthetic urea fertiliser at a price of 240 times higher. The government has ordered 3.1million liters of Nano-Urea” from IFFCO at a cost of Rs.4,000,000,000 (Rs. four billion according to the figures given above). If farmers need to obtain their expected yields, the government has to provide farmers with additional sources of nitrogen. But the country has not produced enough organic or bio fertilisers to provide at least one-third of nitrogen required by different crop sectors.

The government is creating an illusion that the Nano-Urea” is a wonder product that can replace 50kg of urea bag with just half a liter of this liquid nano-fertiliser. Of course, they are relying on the information provided by the IFFCO. According to IFFCO, because urea is in Nano” size particles, plants can absorb nitrogen from this product easily and utilize efficiently. What they probably not aware or hide from the public is that urea is 100% water soluble and they dissolve almost instantaneously disintegrating urea granule into urea molecules. The size of a urea molecule is much smaller (approximately 0.3 to 0.5 Angstrom in different dimensions) than that of a nano-urea” particle (200 to 500 Angtrom). If the size determines the absorption efficiency, then dissolved urea must get absorbed faster. Therefore, the question is why Nano-Urea” needs to be produced in the first place. According to the limited literature on Nano-Urea” this writer reviewed, the IFFCO conducted field experiments do not have a liquid urea only treatment to compare with Nano-Urea” treatment. This raises some concerns, at least in this writer’s opinion, on the significance of this wonder product.

Nano products are new to the environment and not enough research has been conducted on the long-term effects of nano particles on human health and environment. Therefore, in many organic agriculture certification systems nano fertilisers are not allowed. Therefore, before such new products are introduced, adequate research must be conducted in a given environment to ensure environmental sustainability that is expected from organic agricultural systems.

Finally, if the government is not taking evidence-based advices from their advisors”, we can only wait and see what will become of our food security and hence the national security vis-à-vis the interests of world powers.

The writer can be reached at dharmakeerthirs@gmail.com or +94-77 264 0505

Courtesy Adaderana

The Director General of Health Services has confirmed another 19 coronavirus-related deaths for October 29, increasing the country’s death toll due to the virus to 13,725.

According to the figures released by the Govt. Information Department, the deaths reported today include 12 males and 07 females.

Seven of the deceased are between the ages 30-59 and the remaining twelve are aged 60 and above. 

Courtesy Adaderana

The daily count of COVID-19 cases confirmed in Sri Lanka moved to 565 today (October 30) as 137 more people were tested positive for the virus, says the Epidemiology Unit.

This brings the total number of confirmed cases of coronavirus reported in the country to 539,981.

As many as 512,481 recoveries and 13,775 deaths have been confirmed in Sri Lanka since the outbreak of the pandemic.

More than 13,725 active cases in total are currently under medical care, official figures showed.

The Victorian Trades Hall Council’s (VTHC) Occupational Health and Safety Unit.

Nanotechnology is the generic name given to the production or use of very small, or ‘nano’ particles. These are particles that are less than one hundred nanometres or about one thousandth the width of a human hair. A nanometre is one billionth of a metre.

• Introduction
• Possible dangers of Nanotechnology
• Australian News – Carbon nanotubes
• The importance of prevention
• Government Initiatives – Australia
• In Europe
• More information

Introduction

Nanotechnology is likely to be extremely important in the future as it allows materials to be built up atom by atom. This can lead to the development of new materials that are better suited for their purpose. There are several branches of nanotechnology, but most of them are in an early stage.

 It is an area for which there is no regulation in Australia.  Companies are under no obligation to even notify any government authority if they import, use or manufacture nanomaterials.

The potential effects of nanomaterials on worker health and that of the general community, as well as on the environment, are largely unknown.

The only nanotechnologies that are commercially available at present are ultra fine powders and coatings, although this is changing all the time. These are used in a variety of products including sunscreens, self-cleaning glass, and textiles – but the list of materials being developed commercially using nanotechnology is growing at a very fast rate.  For example, there have been recent media reports of research into the use of nanoparticles to treat dental cavities.  The Project on Emerging Technologies (based at the Woodrow Wilson International Center for Scholars) keeps a list of commercially available products containing nano materials. Recently updated (October 2013), the Nanotechnology Consumer Products Inventory now contains 1,628 consumer products that have been introduced to the market since 2005, representing a 24 percent increase since the last update in 2010.  The list is updated regularly, and can be browsed, or searched by product or country. 

Other forms of nanotechnology being developed include tiny sensors called nano-units, of which some simple types are readily available; ‘smart materials’ that change in response to light or heat; ‘nano-bots’ – tiny mobile robots that have yet to be developed but are theoretically possible; and self-assembling nano-materials that can be assembled into larger equipment. These are being actively developed. Australia’s own CSIRO, for example, has developed a building material that with nanotechnology, is able to repair itself multiple times.

Nanotechnology is already a huge industry with billions of dollars being spent on research and development worldwide.  There is still a great deal to learn about both the potential benefits and risks of the technology. Nevertheless, most experts agree that the use of nanotechnology in electronics, the pharmaceutical industry and in areas such as medical imaging is outstripping our understanding of the OHS risks.

Nanotechnology could lead to significant developments in medicine, manufacturing and computing. However it may also bring significant new health hazards.

Back to top

What are the possible dangers of nanotechnology?

Although most of the press coverage has been on the dangers of ‘nano-goo’ such as self-replicating particles that get out of control, or ‘nano-robots’, the real risks are much more simple, and real. The miniature size of nanomaterials and the way their surfaces are modified to increase the ease with which they can interact with biological systems – the very characteristics that make them attractive for applications in medicine and industry – makes nanomaterials potentially damaging for humans and the environment.

Nanoparticles are likely to be dangerous for three main reasons:

1. Nanoparticles may damage the lungs. We know that ‘ultra fine’ particles from diesel machines, power plants and incinerators can cause considerable damage to human lungs. This is both because of their size (as they can get deep into the lungs) and also because they carry other chemicals including metals and hydrocarbons in with them.
2. Nanoparticles can get into the body through the skin, lungs and digestive system. This may help create ‘free radicals’ which can cause cell damage and damage to the DNA. There is also concern that once nanoparticles are in the bloodstream they will be able to cross the blood-brain barrier.
3. The human body has developed a tolerance to most naturally occurring elements and molecules that it has contact with. It has no natural immunity to new substances and is more likely to find them toxic.

The danger of contact with nanoparticles is not just speculation. As more research is undertaken, concerns increase. Here are some of the recent findings:

• some nanoparticles cause lung damage in rats. Several studies have shown that carbon nanotubes, which are similar in shape to asbestos fibres, cause mesothelioma in the lungs of rats (see below)
• other nanoparticles have been shown to lead to brain damage in fish and dogs
• a German study found clear evidence that if discrete nanometer diameter particles were deposited in the nasal region (in rodents in this case), they completely circumvented the blood/brain barrier, and travelled up the olfactory nerves straight into the brain
• inhaled carbon nanotubes can suppress the immune system by affecting the function of T cells, a type of white blood cell that organises the immune system to fight infections.

According to the USA’s Woodrow Wilson International Centre for Scholars chief science advisor (speaking at a conference organised by the Australian Institute of Occupational Hygienists – AIOH), Dr Andrew Maynard, ‘Whether [the research] is relevant to humans we’re not sure yet. But it does indicate nanometer-size particles and nano-structured materials behave in different ways to what we’re used to.’ One of the big problems is that it’s impossible to know whether a product or substance contains nanoparticles, as current legislation does not require these to be labelled.

The US government safety research body NIOSH has produced a guide (see below) which states nanomaterials may interact with the human body in different ways than more conventional materials, due to their extremely small size. For example, studies have established that the comparatively large surface area of inhaled nanoparticles can increase their toxicity. Such small particles can penetrate deep into the lungs and may move to other parts of the body, including the liver and brain. 

NIOSH’s Nanotechnology Research Centre (NTRC), has also released an interim report Progress Towards Safe Nanotechnology in the Workplace [pdf] (Feb 2007). The NTRC was established to coordinate and facilitate research in nanotechnology and develop guidance on the safe handling of nanomaterials in the workplace. The report identifies 10 critical OHS areas and reports on the advancements to date. The areas include toxicity and internal dose -determined heart and lung responses to nanoparticles; risk assessment; epidemiology and surveillance – developing guidance for nanotechnology employers and workers on how to implement OHS surveillance programs in the workplace; engineering controls and PPE; and measurement methods.

Back to top

As hazardous as asbestos?

A major study published in Nature Nanotechnology in May 2008 suggested some forms of carbon nanotubes could be as harmful as asbestos if inhaled in sufficient quantities.  The study used established methods to see if specific types of nanotubes have the potential to cause mesothelioma.  The results show that long, thin multi-walled carbon nanotubes that look like asbestos fibres, behave like asbestos fibres.  The study shows there is strong evidence that if carbon nanotubes get into the wrong place, they can cause mesothelioma.  Still unanswered questions are whether exposure to the material will actually occur, whether people can breathe it in, and if they do, whether these fibres can work their way to the outer edge of the lung and then cause an effect.

Friends of the Earth has produced comment on the studies, and also interesting is a June 2009 article in the online magazine newmatilda.

Australian news

Safe Work Australia has done quite a bit of work on carbon nanotubes.

In June 2011: a research report, Durability of carbon nanotubes and their potential to cause inflammation. The report considered the durability of carbon nanotubes and the tendency to cause lung inflammation if inhaled, two indicators of potential asbestos-like behaviour.  Carbon nano-tubes are already being used in a number of different applications.

Key findings in the report include:

• Some types of carbon nanotubes can be durable, but others may also break down in simulated lung fluid.
• Carbon nanotubes of certain length and aspect ratio can induce asbestos-like responses in mice, confirming previous findings. However, this response may be reduced if the nanotubes are less durable.
• tightly agglomerated particle-like bundles of carbon nanotubes did not cause an inflammatory response in mice.

In October 2012, a further report: Human Health Hazard Assessment and Classification of Carbon Nanotubes  which it commissioned NICNAS to do. In addition, an information sheet Classification of Carbon Nanotubes as Hazardous Chemicals  has also been published.

The report recommends classification of carbon nanotubes as hazardous for repeated or prolonged inhalation exposure and for carcinogenicity. With respect to the carcinogenicity of carbon nanotubes, the Information sheet summarises it as follows: ‘Based on the limited data available on mesothelioma formation in animal studies and difficulty in conclusively determining whether a specific multi-walled carbon nanotube (MWCNT) can present as a fibre of pathogenic dimensions, the report recommends that all MWCNTs should be considered as hazardous and classified for carcinogenicity as follows in accordance with:

• Approved Criteria – Classification: Carcinogen Category 3, Harmful (Xn). Risk Phrase: R40  Limited evidence of a carcinogenic effect
• GHS – Classification: Carcinogen Category 2. Hazard Statement: Suspected of causing cancer

The report notes that there are no studies demonstrating that single-walled carbon nanotubes (SWCNTs) cause mesothelioma.

This work has had international implications, with the US’s NIOSH recommending a new level of exposure for carbon nanomaterials (see Update – April 2013). The recommendations include reducing worker exposures to airborne concentrations of those materials to no more than 1 microgram per cubic meter of air as a recommended exposure limit. This is the lowest airborne concentration that can be accurately measured. The recommended exposure limit is intended to minimize potential risk for adverse lung effects in workers who might be exposed at this concentration over a working lifetime.

Back to top

The importance of prevention

At the moment no one knows for certain how dangerous the many different types of nanoparticles are likely to be to humans. However it is important that we do not allow workers to be exposed to an unknown danger where effects may not be known for years, even decades.

These risks were highlighted in a report from the UK’s Royal Society which said ‘nanotechnology offers many potential benefits, but its development must be guided by appropriate safety assessments and regulation to minimise any possible risks to people and the environment.’  It also called for a tightening up of regulations.

The UK Royal Commission on Environmental Pollution released a report in November 2008:  Novel Materials in the Environment: The case of nanotechnology, stating that nanomaterials are likely to kill people in the future just as asbestos did unless extensive safety checks are put in place. The team of experts assessing the likely impacts of the emerging technology expressed concerns that when nanomaterials escape into the environment they will damage people and wildlife – but that it will be years before the effects are seen. Past generations have brought into general usage materials such as asbestos, leaded petrol, CFCs and cigarettes without adequately considering the potential damage and the commission fears nanomaterials will prove similarly dangerous.

The international insurance company, Swiss Re issued warnings at least fifteen years ago that the uncertainty about the risks that nanotechnology and nano-pollution pose means that they currently will not offer insurance to the industry.

There has been very little attention paid to nanotechnology in Australia.  Unions made a number of submissions to a Senate inquiry into Workplace Exposure to Toxic Dusts that raised the emerging issue of nanotechnology in Australia.  The VTHC, together with the ACTU and our union affiliates is calling on government to use its existing capabilities and authorities, or develop new ones as needed, to ensure that the risks of nanomaterials are identified before they are incorporated into products for commercial production. 

Employers should take a precautionary approach and ensure that workers are not exposed to nanoparticles. This is the advice given by the UK government, which adds that   ‘as the risks arising from exposure to many types of nanoparticles are not yet completely understood, control strategies should be based on a principle of reducing exposure as much as possible.’

For unions that means seeking to ensure that the production and use of nanoparticles is done within a contained process so that employees are not exposed to any potential unknown risk. Nanomaterials should be treated just like any other serious health risk.

It is important that unions act now to ensure that we do not have a re-run of the asbestos tragedy where hundreds of thousands of people were exposed to a killer dust that even today kills many thousands of people a year.  On September 19, 2007, the ACTU and its affiiates signed up to the international Declaration on the Principles for the Oversight of Nanotechnologies and Nanomaterials.  The declaration identifies eight fundamental principles for the effective oversight and assessment of nanotechnology, including mandatory government regulation. It can be downloaded at the top right hand side of this page.

In June of 2008, the European Trade Union Confederation (ETUC) adopted its first resolution on nanotechnology and nanomaterials: that the precautionary principle must apply. The resolution states: ‘nanometre forms of chemicals should not be allowed on the market unless sufficient data are supplied to show no harmful effect for human health and the environment.’ It adds that risk reduction measures must be used and employers must involve workers and their representatives in the assessment and reduction of nanomaterial-related risks. Other measures called for by ETUC include training and health surveillance for workers exposed to nanomaterials, at least 15 per cent of public research budgets on nanotech to be dedicated to health and environmental aspects and for workplace health and safety to be included in all research programmes. Statement and Resolution.

The ACTU Occupational Health and Safety, Rehabilitation and Compensation Policy (2012) now has a specific section on Nanotechnology. Download the Policy here.

Back to top

Government initiatives

The Federal Government established a National Nanotechnology Strategy Taskforce under the auspices of the then Department of Industry, Tourism and Resources (DITR).  The taskforce did work in the following areas:

• details of research and other activities – recently undertaken, current and planned;
• a critical review of substantial work done. This will include input from nanotechnology scientific expertise to ensure the scope of the review is relevant and covers current technologies;
• a synthesis of the current state of knowledge in the area relevant to OH&S, and relevant to the workplaces in Australian industries; and
• identification of key gaps in knowledge and areas where further research may be targeted.

The Department of Industry, Innovation, Science, Research and Tertiary Education now ‘houses’ the Enabling Technologies area, and has a website with information on government initiatives on nanotechnology. 

In August 2006 the ASCC (now Safe Work Australia) released its report: Review of the Potential Occupational Health and Safety Implications of Nanotechnology.  The report stated: ‘The distinctive and oftentimes unique properties which are observed with nanoparticles have been proposed to revolutionise manufacturing and consuming in the future – much as the industrial revolution did in the late 18^th and early 19^th centuries’ and ‘At this early stage the potential applications of nanoparticles seem to be limited only by the imagination’. 

It concludes that ‘[t]he occupational health and safety effects of engineered nanoscale particles are mostly unknown,’ while acknowledging however, that ‘findings from animal and in vitro test systems have provided some valuable information and these results indicate that human and environmental health consequences are possible from nanoparticle use and exposure.’

The report recommended addressing the ‘greatest gaps in our current knowledge’ as a matter of priority, namely:

• developing cost-effective and robust ambient air monitoring systems to provide accurate information on worker exposures
• setting priorities to acquire the necessary information for the determination of meaningful workplace exposure standards and adequate worker protection.
• undertaking chronic exposure studies in order to generate information on the long-term health effects

A 2007 publication from NSW WorkCover, Nanotechnology: OHS overview, summed up some of the concerns.  It called for a more proactive approach to regulating public and worker safety when it comes to nanotech. The paper pointed out that the pace of the industry’s development meant OHS researchers and regulators already lagged behind. There is still no specific nano regulation. Some of the points in the paper:

• Existing regulations do not sufficiently cover nanotechnology.
• Current OHS risk management processes do not readily apply because of the different structures and behaviours of nanoparticles
• So, there is no guarantee that existing safe work practices will transfer to nanotech.
• There is a crucial gap because OHS regulations focus on the chemical composition rather than the size or surface area, such as is the case with nanoparticles.
• However an effective gap analysis of how existing legislation applies to nanotech will not be possible until further knowledge of measurement procedures and exposure levels is gained.Back to top

2008

In July, Senator the Hon Kim Carr, the then Minister for Innovation, Industry, Science and Research released two documents:

1. The Australian Government Approach to the Responsible Management of Nanotechnology [pdf]: identified objectives to guide government agencies, including regulators and policy makers in their decision making process and policy development for nanotechnology.
2. The independent report, A review of possible impacts of nanotechnology on Australia’s regulatory framework [pdf]: commissioned by the Australian Office of Nanotechnology to assess the adequacy of nanotechnology regulation and produced by the Centre for Regulatory Studies at Monash University. It concluded that there were a number of regulatory ‘triggers’ (that is ‘gaps’) that needed to be addressed. NOTE: in 2013, many of these gaps had not yet been fixed.

2013

In April 2010, a large group of Non-government organisations, including unions and Not for Profit organisations, raised concerns with government regarding the information being produced by various departments on nanotechnology. The groups believed that much of the information was biased – understating the potential problems with the legislation, and overstating the potential benefits. After much discussion and delay, an independent review of the material (and a number of events) was undertaken. While the review was completed in 2012, the findings of of the review were not released by government until the end of 2013.   The review concluded: ‘Australian government public information on nanotechnology has had a bias in favour of promoting the technology.’

The reviewers, Toss Gascoigne from the Australian Science Communicators, and Dr Karen Cronin from the Asia-Pacific Science and Technology Studies Network, said, ‘Some of the items make only brief reference to scientific research and public concerns about potential health and environment risks. There is little in the materials about ethical, cultural or privacy issues.’

Below are the documents, now on the Department of Industry website:Review Panel Final Report (PDF 209KB) | (DOCX 105KB)

By Chandre Dharmawardana, Canada. Courtesy The Island

The rationale for banning agro-chemicals in May 2021 and going all organic” was mostly the claimed (but false) poisoning of the food chain” by chemicals”. It was well known that organic farming even at its best can only supply a tiny fraction of any nation’s food requirements, unless drastic steps are taken (like halving the population and forcing all to be vegetarians; see https://www.dh-web.org/green/CD-Mueller-OrganicL.pdf). Today, having realized the impossibility of providing the vast amount of organic fertilizer” needed even to get minimal harvests and avert famine, the government has done a knee-jerk purchase of nano-fertilizer from India.

A government working in the crisis mode has NOT asked if nano-urea can be a health hazard to farming communities, and instead accepted what the Indians say. The product was launched only on 31st May 2021 and sells in India at about $3-4 for a 500ml bottle. It is claimed that 11,000 farm trials were conducted by the Indian National Agriculture Research System in the preceding years. Looking at the published materiel I suspect that these only looked at yields and did NOT monitor the health of the farming communities. The preceding years even overlapped with the pandemic when health chaos prevailed.

Whether with DDT, thalidomide, glyphosate or nuclear waste, the impact on human health requires studies over several generations. With conventional materials, tests on micro-organisms and smaller animals with short life spans provide useful information. But this is not true for nanoparticles as their toxico-kinetic pathways are still quite unknown. Although the Indians say that the nano-urea has been tested for bio-safety and toxicity following Indian government guidelines as well as OECD international guidelines”, no details have been published. It is an open secret that there are no accepted OECD guidelines for the toxicity of various nanomaterials. The earliest nanourea declared nearly two decades ago in the CN1269774C Chinese patent, other products like the hydroxy-apatite nanourea from SJP university which is a few years old, or the Indian product which is only a few months old, have not been adequately investigated for their environmental and health impact.

The claim by the Indians that their product is eco-friendly” and safe to humans is an unsubstantiated statement, very likely to be false.

Nanoparticles are ultra-small. Their size is that of Covid-19 Corona virus particles. Being ultra-small, nanoparticles penetrate into foliage, roots or soil extremely efficiently. These materials, especially when sprayed, can get into human skin, eyes, ears, lungs, intestines etc., and instantly penetrate through epithelial layers into every organ and cell, womb and fetus, brain and neuron, chromosome and gene. They will act with high efficiency becoming hundreds of times more toxic than the parent substance from which the nanomaterial was manufactured. While the nanoparticle penetrates the foliage like a magic bullet”, their action on soil and leaf organisms, and pollinating insects can be akin to a cluster bomb” that destroys indiscriminately.

Lung inflammation, granuloma, and focal emphysema are found in studies on SiO2 nanoparticles. Gold nanoparticles are used in food technology and found to cause chromatin changes in the nucleus of human lung fibroblasts, making changes in gene expression in mouse fetus leading to lung cancers. Silver nanoparticles enter the intestinal mucus barrier and increase oxidative stress, damaging cell membranes, DNA, and chromosomes as well. Even at low concentrations, the toxicological effects of silver nanoparticles become evident, while abnormal cell damage, shrinkage, apoptosis, and skin cancers occur at higher concentrations.

Use of nanofertilizers creates a sophisticated agricultural industry that is the future. Nanofertilizers will increase yields, but they should be deployed with highly sophisticated safety clothing and usage protocols. Full-face masks and overalls should be unpenetrable to nanoparticles. The nanomaterials must be applied by trained farm technicians with the discipline of semi-conductor clean-room” technicians who engage in the fabrication of nanomaterials.

My research on nanomaterials at the National Research Council of Canada since the 1980s have been for optical and electronic technologies where sealed fabrication plants are used in manufacturing. Similarly, in the context of agriculture, I have long advocated that the steps beyond the green revolution are these sophisticated technologies, but deployed within sky-scraper” grow towers sealed from the environment, thereby freeing up farmland for reforestation. The alternative of using these technologies in the unprotected environment is like releasing synthetic viruses (nanoparticles) into ecosystems whose evolutionary tools have no defense against them.

Let us forget about the environment for the short term and ask about human safety. Where is the necessary nano-impregnable clothes and masks for the 1.2 million farmers who spray the nanourea? Furthermore, Nanourea should be sprayed so that the flora and fauna other than the targeted plants are spared. The long-term effects of such exposure are UNKNOWN at present.

In contrast to nanomaterials, conventional agrochemicals have been used for many decades. Substances like glyphosate or DDT have faced large-scale studies and periodic reviews sinCe the 1970s. The large-scale health study of the US government on Glyphosate with its adjuvents involved monitoring some 54,000 farming families over nearly a quarter century, ended in 2018 and established its safety. There had been many in-depth studies on most agrochemcials, and in many countries. In contrast, nanofertilizers have been available for a very short time, and we do not have reliable health-safety guidelines for these new materials.

The agricultural policies of the present government, or the previous government had been increasingly set by pseudoscience activists mesmerized by elite-class propaganda about creating toxin-free environments for themselves. They get their cues from wealthy environmental NGOs in California and Europe that list genetically engineered food as Franken-food”. The local movement was strengthened by nationalists who equated traditional agriculture to organic farming”, and by leftists who heroically” target multinationals like Bayer-Monsanto.

So an unlikely combination of Colombo-7 tree-saving (Ruk-Raekaganno”) types, Buddhist monks like Ven. Ratana, Marxist-inspired MONLAR activists, Nath Deviyo” inspired shamans like the late Ms. Senanayaka of Helasuvaya”, misguided academics like Dr. Nalin de Silva and their acolytes, lined up with medical doctors like Anurddha Padeniya of the GMOA, and Sanath Gunatilleke of California inspired by figures like Stephanie Seneff and Dr”. Mercola.

Their band wagon blamed every non-communicable disease on agrochemicals. The rise of an unusual form of Kidney disease, now believed by many researchers to be caused by geologically polluted water containing fluorides and other salts was a trump card for them. A staunch supporter of traditional agriculture (and traditional medicine) could write (quite incorrectly) that Paddy and other cultivations have been done in this country for thousands of years without chemical fertilizer. During these times there were no serious CKD problems. Started using Chemical Fertilizer from 1950s and after about 20 – 30 years serious CKD problems arose”.

Meanwhile scientists themselves had rightly begun to express serious concern over the excessive use of agrochemicals and the degradation of the soil and environment. This had begun to occur after the arrival of an uncontrolled free” market, further primed by subsidized fertilizers.

So, the stage was set for tighter restrictions on agrochemicals. Instead, the Toxin-Free bandwagon set the pace. First came a ban on the popular herbicide RoundUp” by the Sirisena government. Ven. Ratana was Sirisena’s prime mover in agriculture. This debilitated all agricultural sectors, causing a loss of at least three times the bond scam, and created the prospect of a collapse of tea exports. However, ideologically driven movements do not learn from evidence, and the present government decided to outsmart not only the Srisena government, but all other nations, by becoming the first to go 100% organic” by banning all agrochemicals.

That ban was imposed like a bolt from the blue in May 2021. Even the military was diverted to making compost, while shipments of chemical” fertilizers and pesticides were turned away. That it was impossible to generate enough organic fertilizer, containing at most a mere 2% of nitrogen to replace urea fertilizer with 46% N dawned on the government planners only when their yeoman efforts failed. This had been predicted in our earlier articles, already during the Sirisena era when the threat of the so-called toxin-free” agriculture had loomed over the country.

So, in trying to create a toxin-Free nation” based on 100% organic, a desperate government has come to its very antithesis, i.e., very high technology that deals only with artificial materials that are beyond anything organic or inorganic. It plans to explode a cluster bomb of nanoparticles on a fragile ecosystem and an unsuspecting citizenry.