චානක බණ්ඩාරගේ

රටක නායකයා  විය යුත්තේ හොඳට දුක් විඳලා, ‘කට්ට කාලා’, මහා පොලවේ හොඳට අඩිය තබලා හිටිය කෙනෙක් (ස්වයං රැකියාවල යෙදුනු අය වගේ අය ඉතා හොඳයි). ඒ අයට පොදු ජනතාවගේ ප්‍රශ්ණ තේරෙනවා, මොකද, ඒ අයත් ඒ දුක විඳලා තියෙන නිසා.

පුංචි දෙයක් උනත් අස්සක් මුල්ලක් නෑර බලා, ප්‍රශ්නවල මුලටම ගොස් සොයා, විසඳපු, පොඩි කාලේ හොඳට දුක් විඳලා පන්නරය ලබාගත් ජනාධිපති වරයෙක් සිටියා 1990 මුළ.  ඔහුගේ කෙටි කාලය තුල රට ඉතා සීග්‍රයෙන් දියුණුවට පත් වුනා.

ජීවත්ව සිටින අයගේ නමින් මහාමාර්ග නම් කිරීම දැන් පුරුද්දක් කරගෙන. හොඳ දෙයක්  නොවේ.  ඔය දේ පිස්සුවක් උනොත් රටේ තියෙන මහාමාර්ග ටික මදි වේවි එහෙම නම් කරන්න.

බොහෝ ප්‍රතිමා, ස්මාරක තැනෙන්නේ, මාහාමාර්ග, උද්‍යාන නම් කරන්නේ, මුද්දර නිකුත් කරන්නේ මියගිය දේශපාලනඥයෝ නමින්.  මේවාට මුල්වී වැඩ  කරන්නේ ඔවුන්ගේ දැන් සිටින දේශපාලනඥ දරුවන් සහ පවුලේ ඥාතින්. සමහරුන් ජීවත්ව සිටියදී කල ක්‍රියා දෙස බලනවිට ඒ අය නොසැමරිය යුතුය කියායි බහුතරයක් ජනයා කියනු ඇත්තේ.

රටේ ජාතික වීරයෝ යනු මියගිය දේශපාලනඥයෝ පමණක් නොවේ.  යුධ භටයෙක්, කළාකාරයෙක්, ආගමික පුජකවරයෙක්, ලේඛකයෙක්,  ක්‍රීඩකයෙක්, ගත් කතුවරයෙක්, හොඳ ගුරුවරයෙක්, හොඳ පුරවැසියෙක්  (කාන්තාවන්ද ඇතුළුයි) ජාතික වීරයින් විය හැකියි. ඒ අය අතරින් අති විශිෂ්ටයන්  අතලොස්සක් තෝරා ස්මාරක/මුද්දර/පාරවල්  බිභිකල හැකියි. නමුත් එය  එසේ සිදු වන්නේ ඉතා කලාතුරකින්.

ධර්මසිරි සේනානායක වෙනුවෙන් පමණක් නිර්මාණය වූ ස්මාරක ප්‍රතිමා රටේ කෙතරම්ද? මොනවද ඔය තරම් කළේ?

1970 දශකයේ ‘පුංචි පවුල රත්තරන්’ කියා පවුල් සංවිධානය කිරීමට මහත්සේ කැපවී මහන්සි වී වැඩ කල හොඳ දොස්තර මහතෙක්ගේ  නමින් මාවතක් නම් කර තිබෙනවා. අවසානාවකට වගේ එතුමා එකල නොදැන සිටියත්, ඒ වැඩපිළිවෙලින් පුංචි වුයේ`වුයේ එක් ජනකොටසක ජනගහනය පමණයි.

විශිෂ්ටතම ගුරුවරයෙක් වන නාලන්දයේ හිටපු විදුහල්පති  ගුණපාල වික්‍රමරත්න මැතිතුමා (මෑතකදී මිය ගොස්) මැරුණු පසු නොව ඔහු ජීවත්ව සිටියදී ඔහුගෙන් සිප් සතර හැදෑරුවෝ, ඔහුගේ අනූ වැනි උපන්දිනය දා, ඔහුට උපහාර දැක්වූවා. ඉතාම හොඳ දෙයක්. මැරුණු පසු කෙනෙකුට උපහාර දැක්වීමෙන් ඇති පලය කිම?

අනගාරික ධර්මපාල තුමා තරම් එකළ බැනුම් ඇසු තවත් කෙනෙක් නැහැ අද එතුමාට තියෙන තැන.

1980 අග සහ 1990 මුල  දස දහස් ගණනින් දකුණේ තරුණ තරුණියන් දස වධ දී මරා දැමීම අනුමත කරන්න බැහැ. ටයර් සෑය වල මියගියේ අපේම අයියලා, මල්ලිලා, බාප්පලා, මිතුරන් නේද? ඒ වගේම තමයි 1971 දී  දහස් තරුණයන් මරලා ගඟවල් වල පා කර හැරිය හැටි. කන් වලට ඉලෙක්ට්‍රික් ෂොක් ඇල්ලීමෙන් මරපු තරුණයෝ ගැන විස්තර දන්නවා. 

ඒ, සංවිධානය විසින් කල ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියා අනුමත කරනවා නොවෙයි.  ඒත්, රජයකට තම වැසියන් නීතියෙන් පිටත ක්‍රියාමාර්ග වලින් මරා දමන්න අයිතියක් නැහැ. ඔවුන්ව අත් අඩංගුවට ගෙන නීති මඟින් කටයුතු කිරීමයි කරන්න තිබුනේ. ශිෂ්ට සම්පන්න රජයන් හැසිරෙන්නේ එසේයි.

රජය නමගිය අපරාධකරුවන් මරා ආයුධ පෙන්වන්න යද්දී ඔවුන් මැරුණා කියා බොරු කියනවා. එහෙම කරන්න බැහැ. මේ රජය තවම නම් එවැනි දේ කර නැහැ; එසේම වේවා.

බොහෝ සිඟන්නන්ට අස්වැසුම ආධාර ලැබෙන්නේ නැහැ. හේතුව අස්වැසුම ආධාර  ලබන්න ස්ථිර ලිපිනයක් තියෙන්න ඕන. චන්ද අයිතිය  තියෙන්න ඕන. තව, දරු පවුල් කාරයෝ වෙන්න ඕන කියලත් කියනවා. ග්‍රාම  සේවක අනුමැතිය අවශ්‍යයි. ඇත්තම කියනවානම් ඔවැනි දේවල් කරගන්න පුළුවන් අයෙකුට අස්වැසුම ආධාර අවශ්‍යත් නැහැ. 

මෙයින් පෙනී යන්නේ රාජ්‍ය ආධාර අවශ්‍යම කරන සමාජයේ කොටසට කිසිම ආධාරයක් ලැබෙන්නේ නැහැ. ඉදින්, අපේ සමාජ සේවා යාන්ත්‍රණයම අසාර්ථකයි නේද?

සාමාජ සේවා ආධාර කිසිත් නොලැබෙන අන්ත දුප්පතුන් තමා අපේ පාරවල, පේව්මන්ට් වල රෑට බුදියන අය, සෑම සියලු දේ අත් හල අය. එදාට එදාට ජිවත් වෙන අය. ඒ  අය අස්වැසුම පමණක් නොවෙයි කිසිම රාජ්‍ය හෝ වෙනත් ආධාරයක් සොයා යන්නේ නැහැ, පාරේම මැරිලා යනවා. මැරුණහම රජයට වළලන්න සිද්ධ වෙනවා.

කාත් කවුරුවත්ම නැති අපේම ඒ අය පාරේ ලගින්නේ වෙන යන්න කිසිම  තැනක් නැති නිසයි.

මේ අය අතර හිටපු විදුහල්පතිවරු, ගුරුවරු, ලිපිකරුවෝ, පියන්ලා, මුදලාලිලා පමණක් නොව දොස්තරලා, ලොයර්ස්ලා  වැනි සමාජයේ ‘උසස්’ ජීවිත ගත කල අය පවා ඉන්නවා කිවුවොත් කෙනෙක් පුදුම වෙයි. අපි කැමති නැහැ ඒ අය ගැන දැන ගන්න හෝ කථා කරන්න; මේක ශෝචනීය තත්ත්වයක්. දියුණු රටවල තත්ත්වය මෙහෙට වඩා ගොඩක් හොඳයි.

සතොසට බඩු ගන්න ගියහම හාල් ටික, කඩල, මුං, කවුපි, මිරිස් මේ සේරම පිටරටින්, බොහෝ විට, ඉන්දියාවෙන්, පකිස්තානයෙන් ගෙනාපුවා. ලංකාවේ කියලා නිෂ්පාදනයක් නැති තරම්. කෙන්යාවේ තේ, පිලිපීනයේ පොල් එහෙමත් කාලයකට ඉහතදී තිබුනා. අනාගත පරම්පරාවට සමහරවිට රම්පෙ කරපිංචා, මයියෝක්කා, කොස්, පොලොස්, පපඩම් එහෙමත් පිටරටින් ගෙන්න වෙයි වගේ.

දැන් දියලුණු කැටය, හඳුන්කුරු පැකට් එකත්  එන්නේ ඉන්දියාවෙන්.  අල්පෙනෙත්තක්, ඉඳිකටුවක් වත් හරියට මේ රටේ නිපදවා ගන්න බැරි තත්ත්වයක් උදාවෙලා; සේරම එන්නේ චීනයෙන් නැත්නම් ඉන්දියාවෙන්.  එදා තිබුණු ලක්ෂපාන බැටරිය, උෂා ෆෑන් එක, යුනික් රේඩියෝව, මැස්ඩා කාරය, කැළණි ටයරය, ඩියුරෝ සරම, තුල්ටෙක්ස් සාරිය,  සියල් පෑන, පර්මා ෂාර්ප් බ්ලේඩ් තලය අද අභාවයට ගිහින් හෝ පන අදින තත්ත්වයක තියෙන්නේ.

1970 – 1977 රජය පටි තද කරගන්න කියා ජනතාව දැඩි පීඩනයකට සහ අපහසුතාවයන් ලක් කල බව ඇත්ත, නමුත් යම් ප්‍රතිපත්තියක් ඇතුවයි රට පාලනය කලේ. 1977 වනවිට රට බොහෝ ආහාර ද්‍රව්‍යවලින් ස්වයංපෝෂිත වෙලා. රට තුල දේශීය කර්මාන්ත සහ වෙනත් නිෂ්පාදනයන් ඉතා ඉහල මට්ටමකට දියුණු වී තිබුනා. ඉතා සුළු වශයෙන් තමයි විදේශ වලින් භාණ්ඩ ආනයනය වුනේ. 1977දී පිළිවෙලක් නැතිව  හඳුන්වා දුන් නිදහස් ආර්ථිකය නිසා ඒ ලබා ගත් දියුණුව නැත්තටම වගේ නැතිවී ගියා. අද අප සෑම දේම පිටරටින් ගෙන්වනවා.

රුපියල් බිලියන් ගණනින් වියදම් කර රට පුරා අධිවේගී මාර්ග, නවීන පාලම්, ගුවන් පාලම්,  ඉදිකළත් බුලත්සිංහල මිනිස්සුන්ට පෝරුතොට – බොරලැස්ගමුව යා කරමින් පැළැන් ගඟ හරහා පාලමක් තනා දෙන්න රජයන්ට බැරි වෙලා තිබුනා.  තේ දළු ටික, රබර් ටික නගරයට රැගෙන යන්න, සිමෙන්ති කොට්ටයක් ගෙදරට ගෙන්න පමණක් නොවෙයි හදිසියේ රෝගියෙකු රැගෙන රෝහලට යන්න ත්‍රීරෝද රථයක් යන්න වත් ක්‍රමයක් නැහැ.

ප්‍රාදේශීය පාලකයෝ ජනතාවගේ දුක/අවශ්‍යතා හරියට දන්නවා නම්,  ඒ අයත් එක්ක ඉන්නවා නම්/ගැවසෙනවා නම් මෙහෙම වෙන්න බැහැ නේද?

ලංකාවට විදුලි දුම්රිය හඳුන්වා දෙන බවට හිටපු ප්‍රවාහන ඇමති කෙනෙක් පවසා තිබුනා මතකයි.  හොඳ වැඩක්  – හැබැයි ඩොලර් බිලියන ගණනක වැඩක්.

මේ මෑතක් වෙනතෙක්ම විදුලි මෝටරය ක්‍රියා විරහිත වීම නිසා හීන්දෙණිය-පට්ටිගොඩ දුම්රිය ස්ථානයට ජල සැපයුමක් නොමැතිවීම නිසා එහි ඇති එකම වැසිකිළියද පාවිච්චියට ගත නොහැකිව වසා දමා තිබුනේ. මඟීන්ට මොන තරම් කරදරයක්ද? අලුත් විදුලි වතුර මෝටරයකට යන මිල කීයද? වැඩිම වුනොත් රුපියල් 35,000ක්. දුම්රිය විදුලි කිරීම කෙසේ වෙතත් මේ වැඩේවත් කරලා දුන්නානම් නරකද?

රුපියල් ලක්ෂ 5කට වඩා වියදම් කර ‘ගම නැගුම’ ව්‍යාපෘතිය යටතේ පොල්ගහන්ගොඩ, හල්මිල්ලවැව, දුම්මීය ගම්මානයේ ඉදි කළ වාහන ගමනාගමන පාලම අවුරුදු දෙකක් යන්නටත් මත්තෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම, දෙකට මැදින් කඩා වැටුනා. ‘ගම නැගුම’, ‘දිචි  නැගුම’ කියන විට කාවද මතක් වෙන්නේ?

සමහර අමාත්‍යාංශ පවත්වාගෙන යාම සදහා මාසිකව රුපියල් ලක්ෂ ගණන් කුලී ගෙවනවා. ඉබ්බන්වල හන්දියේ තට්ටු 15 ක මහවැලි අමාත්‍යංශයේ කොටසක් නිකං වේලෙනවා.  සමහර තට්ටු වල දෙතුන් දෙනයි ඉන්නෙ. ඒකේ තට්ටු දෙක තුනක් අස් කරල අමාත්‍යාංශයක්  දාගන්න බැරිද. බත්තරමුල්ලේ සව් සිරිපායේත් ඕන තරම් ඉඩ කඩ තියෙනවලු.

කූට වෙළදුන් පාරිභෝගිකයන්ව පුදුමාකාර විදියට ගසා කනවා. අධ්ක මිලක් දී ගත්ත ලෙදර් සපත්තු ජෝඩුවක් 4-5  පාරක් දැම්ම පසු නිකම්ම කැඩී ගියා.  කොළඹ  ලෙදර් සපත්තු හදන ෆැක්ටරිය නොමිලේ රිපයාර් කර දෙන්නම් කීවත් සපත්තු දෙක අරගෙන යන්න ආවේම  නැහැ.  මාස 6ක් බොරු කියා කියා එම පාරිභෝගිකයාව මුලා කළා. පාරිභෝගිකයන්ට පැමිණිලි කරන්න පුළුවන්, කූට වෙළදුන්ට විරුද්ධව නිරන්තරයෙන් නඩු පවරන්න පුළුවන්  බලගතු පාරිභෝගික ආරක්ෂක අධිකාරියක් පිහිටවිය යුතුයි.

ඒ වගේම, පාරිභෝගිකයින් උසාවි නොගොස් කූට වෙළඳුන්ට, ව්‍යාපාරයනට  විරුද්ධව තමන් විසින්ම පුද්ගලිකව නඩු පැවරිය හැකි, ට්‍රයිබුනල් මණ්ඩල පළාත් පුරා බිහි කල යුතුයි.

කොළඹ කොන්ක්‍රීට් කණු උඩ දුවන, වටරවුම් පාරවල් මඟින් සියළු අධිවේග යා කරන බව කිවා, හොඳ අදහසක්, බුද්ධිමත්ව පරිසරය සහ අනෙක් දේපල විනාශ නොකර කරනවානම්.

උමං දුම්රිය, කොන්ක්‍රීට් කණු උඩ දුවන දුම්රිය/වාහන, යලිත් කොළඹට ට්‍රෑම් කාර්, පොලොව යට මෙට්‍රෝ  – මේවා ආකර්ශනීය අදහස්.  තියෙන සම්පත් හදාගෙන ඉදිරියටම යමු, බොරු නාස්තිකාර අත්හදා බැලීම් නැතුව.

ඔය අලුත් සමහර ව්‍යාපෘති සඳහා ගොඩාක් ඉඩම් අවශ්‍යයි, කොළඹ දැන් ඒවා නැහැ. පොලව උඩ සහ/හෝ යට කැනීම් වලින් තියෙන යටිතල පහසුකමුත් නැති වෙන්න පුළුවන්; ඒ නිසා එවැනි වැඩ ඉතා ප්‍රවේශමින් කරන්න ඕන.

ඔවැනි මහා පරිමාණ වැඩ කොළඹ නගරය තුල පටන් ගත් විට මහජනයා අධික ලෙස පීඩනයට ලක් වෙනවා, පාර වල කොටස් වසා තැබීම වැනි.  වසර ගණනාවක් ඒවා අවසන් කරන තුරු.

පොඩි රෙපයාර්, පොඩි සංවර්ධන වැඩ, පොඩි ණය ආධාර/සහානාධාර දීම තුලින්  තමයි රට හදන්න පුළුවන්, මිනිස්සු නගා සිටුවන්න පුළුවන්. නමුත් පාලකයෝ බලන්නේ මහා පරිමානයේ මෙගා ප්‍රොජෙක්ට්ස්. ඉස්සර ආණ්ඩුවල ඔය වගේ වැඩවලින් ඒ ගොල්ලන්ට හම්බවෙච්ච කොමිස් ගතමනාවන් හරි හොඳයිලු.  අද තත්ත්වය?

සමහර යු ටියුබ් කාරයන්ට ඕන ආණ්ඩුව වට්ටන්න. ඒ නිසා හොඳට රට හදන වැඩ වලට කැමති නැහැ. රට අඝාධයට යනවා නම් ඒ අය කැමතියි.

කොළඹ නගරයේ, විශේෂයෙන්ම කොළඹ 3, 7 පාරවල් අනවශ්‍ය ලෙස ‘වන් වේ’ කරලා. මේ නිසා  ඉන්ධන පුච්චාගන වාහන වටේ දුවනවා.  උදාහරණයකට බලන්න, බොරැල්ලේ සිට එන වාහනයක් හෝර්ටන් පෙදෙසින් වමට මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් එකට හරවලා, කුරුඳු වත්ත පොලිසිය ලඟට යන්න යනවා නම්  එම  වාහනයට කෙළින්ම යන්න බැහැ. මන්ද කිසි තේරුමක් නැතුව වම් පසින් පිහිටී ග්‍රෙගරි පාරට හැරෙන හන්දියේ සිට මේට්ලන්ඩ් පෙදෙස/මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් හන්දියට (සෙන්ට් බ්‍රිජට්ස් මොන්ටිසෝරිය අසල) මීටර් 25ක පමණ පාර වන් වේ කරලා. ඒ නිසා කිලෝ මීටර් 3ක විතර අමතර රවුමක් ගහන්න වෙනවා එම මේට්ලන්ඩ් පෙදෙස/මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් හන්දිය කරා එන්න: වාහනය වම් පස ග්‍රෙගරි පාරට හරවා කිලෝ මීටරයක් විතර පෙට්‍රල් පුච්චගෙන සම්බෝධි විහාරය පහු කරලා දකුණට  විජේරාම පාරට පැමිණ නැවත දකුණට SSC එක ලඟින් මේට්ලන්ඩ ප්ලේස් එකට හරවා මේට්ලන්ඩ් පෙදෙස/මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් හන්දියට පැමිණීම.   

රෙස්කෝස් එකේ KFC සිට කටුගෙය ගාවට තියෙන දුර KM 2  පමණ වුනත් වාහනේකට  යන්න අමතර KM 3ක පමණ බොරු රවුමක් යන්න ඕන. KFC සිට කුරුඳු වත්ත පොලිසිය අසලින් ගිල්ෆ්රඩ් චන්ද්‍රවංකයට යන්න බැහැ රීඩ් මාවත වන් වේ කරලා නිසා. ඒ නිසා කොළඹ කැම්පස් එක ලඟින් දකුණට හැරිලා තර්ස්ටන්/රෝයල් ප්‍රයිමරි පසුකර තමයි කටුගෙයට යන්න වෙන්නේ. Km 2 ½ක විතර අමතර ධාවනයක්.

පාරවල් ‘වන් වේ’  කරන්න එපා කියනවා නෙවයි (ඉස්සර ‘වන් වේ’ කලේ කොටුවේ පාරවල් පමණයි), නමුත්, එය ඉතා කල්පනාකාරීව, කල යුතු දෙයක්.  ආවට ගියාවට  නොකළ යුතුයි.

සුද්දා පාරවල් නිර්මාණය කර වාහන ගමනාගමනය පිලියෙල කලේ කිසියම් සැලැස්මක් මතයි. දැන් සැලැස්මක් නැතුව පාරවල් ‘වන් වේ’ කරනවා. ත්‍රි රෝද රියදුරන්ට නම් හොඳයි – මීටරය හොඳට වැඩ කරනවා. බස් මඟින් කිලෝමීටර් ගණන් අමතරව පයින් ගාටනවා.

කොටුවේ සුද්දගේ කාලේ දැමු ‘වන්වේ’ නිතිය ඉතාම හොඳයි යෝර්ක් විදීය වගේ පාරවල. අදත් හොඳට ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

2010 පමණ ගාලු පාර ‘වන් වේ’ කිරීම නිසා (කිසි තේරුමක් නැති වැඩක්) ඒ පාරේ තිබු බොහෝ ව්‍යාපාරික ස්ථාන ‘මැරී’ ගියා. අදත් මැරෙමින් පවතිනවා.

දැන් සති කිහිපයකට උඩදී ගාලු පාරෙන් බම්බලපිටිය හන්දියෙන්  දකුණට බෞද්ධාලෝක මාවතට හරවන්න ඉඩ දී තිබෙනවා. කළින් වන් වේ. හොඳ දෙයක්.

පාරවල් ‘වන් වේ’ කිරීමෙන් බොහෝ විට අමාරුවේ වැටෙන්නේ අසරණ බස් මඟින්. ඔවුන්ට සමහරවිට බොහෝ අමතර දුර පයින් ගමන් කරන්න වෙනවා. වියපත් වැඩිහිටියන්, ළමුන් උස්සා ගෙන යන මවු වරුන්  සහ අබාධිතයින් මේ නිසා තදබල අපහසුවට පත්වෙනවා.

පේරාදෙණිය කොළඹ ප්‍රධාන මාර්ගයේ වාහන එක් දිශාවකට ගමන් කිරිම සඳහා වන නීතිය වෙනස් කල කල යුතුයි. ඒ මාර්ගයේ වාහන දෙපත්තටම ධාවනය කලොත් ගොඩක් මාර්ග තදබදය අඩු කරගන්න පුළුවන්.

පිටකොටුවේ බැස්ටියන් පාරේ කඩ සිය ගානක් නොදන්වා කැඩීම, සෙන්ට් ජෝන් මාළු මාර්කට්, සුප්‍රසිද්ධ මැනින් මාකට් ආදිය වෙනත් ප්‍රදේශ වලට රැගෙන යාම නිසා වුනේ පිටකොටුව ක්‍රමයෙන්  ‘මැරී යාම ’.  පිටකොටුව යනු අපගේ ප්‍රධාන බස් නැවතුම, කොටුව දුම්රිය ස්ථානය තිබෙන, ජනයා බොහෝ ගැවසෙන, කොළඹ නගරයේ ජනාකීර්නම තැනයි. එය ජනාකීර්ණවම තිබිය යුතුයි. පිටකොටුව  පාළු කර  ‘මරා’ දැමුවහොත් එය මෝඩ අදහසක්. වෙනත් බොහෝ  ව්‍යාපාරද ‘මැරී’ යනු ඇත.

පිටකොටුවේ  නව පාවෙන සාප්පු සංකීර්ණය (එක සාප්පුවක් වත් පාවෙන්නේ නම් නැහැ), මේ ව්‍යාපෘතිය අද අසාර්ථක වෙලා වගේ. නමුත්  හොඳට හදලා ගන්න පුළුවන්. එතන තියෙන බේරේ වැව, පිරිසිඳුවට හදලා ගත්තොත් තියෙන  සංචාරකමය වටිනාකම කියා නිම කරන්න බැහැ.

කෝටි ගානක් වියදම් කරලා හදපු මේ පාවෙන සාප්පු ව්‍යාපෘතිය අද මේ තරම් අසාර්ථක වෙන්නේ  එදා බැස්ටියන් පාරේ කඩ සිය ගානක් කඩලා,  පාරට ඇදලා දාපු මිනිස්සුන්ගේ සාපය වැදිලා වද්ද? මන්ද, සමහර මිනිසුන්ට විකල්ප වෙළඳ කුටි ලබා දී නැහැ.

අවුරුදු 100ට වැඩි කාලයක් පිටකොටුවේ ඒ ස්ථානයේ පැවති සෙන්ට් ජෝන් මාළු මාර්කට්  එක එහිම තියාගෙන  එතන අළුතින් පිහිටවපු රත්තරන් මධ්‍යස්ථානය හෙට්ටි විදිය අසල නව ගොඩනැගිල්ලක විවෘත  කරන්න තිබුනා.

සෙන්ට් ජෝන් මාළු මාර්කට්, මැනින්  මාර්කට්,  පිටකොටුවේ පදික වෙළඳුන් ලෝක ප්‍රසිද්ධයි. මේවා පිටකොටුවටම  ආවේනික  වූ දේවල්. කොටින්ම පිටකොටුව පැවතුනේ එවන් දේ නිසායි. මේවා පිටකොටුවෙන් ඉවත් කර ඈතට ගෙනියන්න විවිධ හොඳ හේතු තිබුනත් (නව ව්‍යාපෘති වලින් එන කොමිස්) , ඒවා නැති කමින් පිටකොටුව නමැති අපේ වාණිජ මධ්‍යස්ථානයට හිඩැසක් එක් කර තිබෙනවා.

කලක් කදිමයට නඩත්තු කර පවත්වා ගෙන ගිය කොටුවේ ‘පැරණි  කච්චේරිය’, නැවත තදින්ම අභාවයට ගිහින්. කුමාර විදියේ ඕලන්ද කෞතුකාගාරයද  මීට වඩා උසස් තත්ත්වයෙන් තිබිය යුතුයි. එවිට මේවා සංචාරක තෝතැන් බවට පත් වේවි.

රජකාලේ, සුද්දාගේ කාලේ හදපු පැරණි, ලස්සණ ගොඩනැගිලි ජාතික උරුමයන් සේ සලකා රැක ගැනීමට නීතිමය පියවරන් ගත යුතුයි.  රජයට අයත් ගොඩනැගිලි පමණක් නොව, පුද්ගලික ගොඩනැගිලි/ගෙවල් පවා ලැයිස්තු හදා සංරක්ෂණය කල යුතුයි.  අනාගත පරපුරේ අභිවුර්ධිය තකා ඒවා කඩා බිඳ දැමීමට ඉඩ නොදිය යුතුයි.

කොම්පඥවීදියේ මුස්ලිම් පුස්ථකාලය තිබු පැරණි බ්‍රිතාන්‍ය රාජ්‍ය සමයේ බිහි කල ගොඩනැගිල්ල (දුම්රිය පොළ ඉදිරිපස පැත්තේ) අති දර්ශනීයයි. සංරක්ෂණ වටිනාකමක් තිබු ගොඩනැගිල්ලක්. එය පසුගියදා රේල් පාර උඩින් යන ගුවන් පාලමක් ඉදි කිරීමට කියා මුළුමනින්ම කඩා දමා තිබුනා. එම ගොඩනගිල්ලේ වැදගත් කම දැන සිටියෙක් සිටියා නම් බේරගන්න තිබුනා.

කොටුවේ පැරණි ඕලන්ද රෝහළ කඩලා රෙස්ටෝරාන්ට් සඳහා එම ගොඩනැගිල්ල බදු දුන්නා. නමුත් පැරණි ඕලන්ද රෝහළ ඒ විදියටම තැබුවා නම්  විදේශ සංචාරකයෝ වැළ නොකැඩී එය බලන්න යනු ඇත.

මහනුවර බෝගම්බර සිර ගෙදර ගැනත් කියන්න තියෙන්නේ ඒ දේමයි. නවීන පන්නයේ රෙස්ටෝරන්ට්, කඩ, සසාප්පු ඕනෑම තැනක දමා ගන්න පුළුවන්, කෞතුක වස්තු එහෙම නැහැ.

අප කළ යුත්තේ වසර සිය ගණන් පැරණි කෞතුක වස්තු කඩා බිඳ දැමීම නොව අනාගත පරපුරන් සඳහා ඒවා සුරක්ෂා කිරීමයි.

කෝට්ටේ ප්‍රදේශයේ (ඇතුල් කෝට්ටේ, පිට කෝට්ටේ, ජුබිලි කණුව, මිරිහාන, ඇඹුල්දෙණිය) පුරාණ කෝට්ටේ   රාජධානියට අයත් සහ එය විසින් තැනු, අදත් ඉතිරිව ඇති  ගොඩනැගිලි, පුරාවස්තු, බලකොටු රාශියක් අප බලා සිටිද්දීම අපට අහිමිව යනවා.

පෞද්ගලික ඉඩම් හිමියන්ට වන්දි ගෙවා කෝට්ටේ රාජධානියට අයත් ගොඩනැගිලි, කොටුව අප ආරක්ෂා කර ගත යුතුයි.

කලින් පදික වෙළෙන්දන්ව සිට  දැන් ඔවුන්ව පිටකොටුවේ බෝ ගහ පිටිපස ගාල් කර තිබෙන, ගෑස් පහ හන්දිය පැත්තේ ඉදිකර ඇති නව ගොඩනැගිල්ල. ඉතා අඩු පහසුකම් සහිත දුප්පත් පෙනුමයි. විශේෂයෙන්ම එළවලු/පලතුරු  වෙළෙන්දන්ව දමා තිබෙන කොටස. හරියට අම්බලං වගෙයි. තද වැස්සක් ආවොත් හිරිකඩට වෙළෙන්දන් සහ ඔවුන්ගේ වෙළඳ භාණ්ඩ තෙමෙනවා. ඒ අයට තමන්ගේ බඩු තියාගන්න පමණක් නොවෙයි, එළවලු/පලතුරු හොදා ගන්න හොඳ ටැප් පද්ධතියක් වත් නැහැ.  කඩවල එළියේ සේවකයෝ කුණු එළවලු තෝරනවා.

දැන් ඔන්න මල්වත්ත පාර මැදිනුත් ‘අම්බලමක් හදලා’ පදික වෙළෙන්දෝ දාන්න කියලා. ඒ පැත්තම කළුවර වෙලා ගිහිල්ලා. අවට කඩ සාප්පු වලටත්, ගොඩනැගිලි හිමියන්ටත් කරන අසාධාරණයක්, මොකද ඒවා මේ කඩවලට වැහෙනවා.

පිටකොටුවේ ඇතැම් හරස් විදී පදික වෙළෙන්දන් සඳහා විවෘත කිරීම හොඳයි. ඉතා අඩු මිලට පාරිභෝගිකයන්ට බඩු ගන්න අවස්ථාව ලැබී තිබෙනවා. හැබැයි MD ගුණසේන සාප්පුව පැත්තේ පේව්මන්ට් මුළුමනින්ම අවහිර කරගෙනයි ඒ අය වෙළදාම් කරන්නේ. මිනිස්සුන්ට ඇවිදින්න වෙලා තියෙන්නේ තඩි බස් සමඟ මහ පාරේ.

1, 2 3 හරස් වීදි සහ අවට විදී වල සාප්පු වලට පහරක් උනත්, සමහර පදිකයන්ට අපහසුතාවක් උනත්, පොදුවේ ගත්තොත් මේ ප්‍රදේශයේ පදික වෙළෙන්දෝ සිටීම හොඳ දෙයක්. ඒ ප්‍රදේශයට පිරිපුන් ජීවයක් ඔවුන් ලබා දෙනවා. මිනිසුන්ට තෝර තෝරා අඩු මිලට බඩු ගන්න පුළුවන්.

කොළඹ අනිත් ප්‍රදේශවලත්, මෙය ප්‍රවේශමින් නැවත පටන් ගන්න පුළුවන්.  කුඩු ගගහා ඉන්න කොල්ලන්ව පදික වෙළෙන්දන් කරලා හොඳ දෙයකට දාන්න පුළුවන්.

හැබැයි පදික වේදිකා බදු අරගෙන, පදිකයන් පාරට ඇද දමන පදික වෙළඳුන් හඳුනා ගත යුතුයි. පොලිසිය ‘මොනිටර්’ කරන්න ඕන.

කොටුවේ YMBA සිට කොටුවේ රේගු මුලස්ථානය දක්වා පයින් යන පදික වේදිකාවේ ලොකු ඉඩ ප්‍රමාණයක් සමහර වෙළඳ කුටි (පදික වෙළඳුන් නොවේ) අල්ලාගෙන. මිනිස්සුන්ට පාරට බැහැලා යන්න වෙලා තියෙන්නේ.  මගී ආරක්ෂාවට තර්ජනයක්.

කළින් නිවැසියන්ගේ කාර් පමණක් වගේ ගිය කොළඹ 3, 5, 7 වටිනා ගෙවල් තියෙන මාවත් –  බගතලේ, ඇල්ෆ්‍රඩ්, මේට්ලන්ඩ්, නිදහස් මාවත  වැනි පාරවල්,  අද තඩි බස්/ලොරි  වලට පමණක් නොවෙයි කන්ටේනර් පවා යාමට හැකි පරිදි විවෘත  කරලා. ඒ නිවෙස්වල වූ මුල්‍යමය වටිනාකම් සහ ප්‍රදේශයේ තිබු සුන්දරත්වය මේ නිසා අහෝසි වී ගොසින්. නමුත්, ට්‍රැෆික් ප්‍රශ්නය විසඳන්න මේ දේවල් කරන්න වෙනවා කියා තමා රථවාහන පොලිසිය කීවේ.

අද වෝඩ් පෙදෙසේ, බොරැල්ල හරස් පාරේ මංසන්ධියේ සිට බොරැල්ල හන්දිය දක්වා ‘වන් වේ’ කරලා. මෙයින් මරදාන පාරේ, බොරැල්ල පැත්තට තිබෙන්නේ උග්‍ර වාහන තදබදයක්.  මෙය ටිකක් හෝ අඩු කරගත හැකියි ඇස් වාට්ටුව පැත්තේ සිට එන වාහන, අඩුතරමින් ලොකු බස් වත්, වෝඩ් ප්ලේස් එක දිගේ කෙලින්ම බොරැල්ල හන්දියට ඇවිත් (එතන නව ට්‍රිලියම් මධ්‍යස්ථානය (කළින් දාස)  ළඟ පාර තව පොඩ්ඩක් පළල් කල හැකියි) වර්ණ සඥයා මගින්, බොරැල්ල හන්දිය තුලින්, කොටා රෝඩ්හි බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට යාමට සැලැස්වීමෙන්.

බොරැල්ල හන්දිය තරම් රථ වාහන තදබදය ඇති වෙනත් හන්දියක් නැත. 1994 රජය පොළව යටින් සාප්පු සහිත උමං පාරවල් හැදුවේ දුර දිග නොබලා. දැන්, ගුවන් පාලමක් හදන්න බැහැලූ යට තිබෙන උමං නිසා (කොන්ක්‍රීට් කණු හයි කරන්න විදියක් නැහැ). ගොඩාක් පහළට බැසිය යුතු මේ උමං තුලට ජ්‍යේෂ්ඨ පුරවැසියන්ට, අබාධිතයන්ට ගොඩ වෙන්න බැහැ. විදුලියෙන් පාවෙන පඩි පෙළවල් (එස්කලේටර්ස්) බිහි කිරීම අවශ්‍යයි.

නවීන තාක්ෂනය් උපයෝගී කරගෙන බොරල්ල හන්දියේ පාර 5 සඳහා ගුවන් පාලම් දැනුත්  දැමිය හැකි බවයි සමහරු කීවේ. නැත්නම් පොලොව උඩින් යන පාරවල් සෑදිය යුතුයි. එය නම් අධි වියදම් සහිත වැඩක්.

දෙමටගොට ඉඳලා එන වාහන වලට රාජගිරිය දෙසට යන්න සය්කල් බසාර් එක ලඟින් වමට මැගසින් පාරට යන්න සැලස්වූවා චම්පික ඇමතිතුමා කාලේ. හොඳ වැඩක්. එය නිසා බොරැල්ල හන්දිය මඟ හැර  එලියට් පාරෙන් කොටා පාරට වැටෙන්න පුළුවන් – රිට්ස් ෆිල්ම් හෝල් එක ඉදිරියට. නමුත් වැඩි දෙනෙක් මේ නව පාර දන්නේ නැහැ.

ආයුර්වේදේ, රාජගිරිය පැත්තෙන් එන වාහනවලට කොටා පාරෙන් බොරැල්ල නගර සභාවේ සුපර් මාර්කට් එකේ ගේට්ටුවෙන් වම් අතට හැරිලා කනත්ත පාරට යන්න පුළුවන් විදියට අලුත් වන් වේ පාරක් හදන්න ඕන.

නැත්නම්, ඔලම්ස් පෙදසේ (NAB බැංකුව, ලිඩෝ සිනමාහල ඉදිරිපිට පාර) අවසන් වන තාප්පේ කඩලා එය සම්නර් පාරට යා කරන්න ඕන – රාජගිරිය පැත්තෙන් එන වාහනවලට බොරැල්ල හන්දිය මඟ හැරලා කෙලින්ම කනත්ත හන්දියට යන්න. පීඩා වන නිවැසියන්ට වන්දි ගෙවිය යුතු වේවි. එවිට, බොරැල්ල හන්දියේ රථ වාහන තදබදය ගොඩාක් අඩු වේවි.

එදා කොළඹ 3, 5 7 සහ 8 සමහරක් ප්‍රදේශවල විසු නිවෙස් අයිතිකරුවන් බොහෝ දෙනක් තම ඉඩම් විකුනලා බත්තරමුල්ල, නිට්ටඹුව, ජාඇල වැනි පැතිවලට ගිහිං.

මේවා කොළඹ ජීවත්වීමට හොඳම ප්‍රදේශ.

එදා කොළඹ 3, 5 7 සහ 8 (සමහරක් ප්‍රදේශ) කළින් නිවෙස් අද බොහෝ නිවෙස් කාර්යාල/ආපන ශාලා වෙලා බවට පත් වෙලා. එදා හැම ගෙයකම අක්කර ¼, අරික්කාල,  වගේ විශාල ඉඩම් තිබුනා, අද පර්චස් 5-6 වගේ පොඩි කෑලි වලට කෑඩි ගිහින්. මෙයින් විද්‍යාමාන වන්නේ බස්නාහිර පළාතේ,  විශේෂයෙන්ම කොළඹ ඇති තදබල ඉඩම් හිඟ කමයි.

රටේ ජනගහනය පාලාත් 9ම ව්‍යාප්ත විය යුතුයි.  බස්නාහිරට පමණක් මිනිස්සු හිර කලොත්; රටේ වෙනත් ප්‍රදේශවල ජනයා බස්නාහිරට ගෙනාවොත්, දැන් තියෙන ප්‍රශ්ණ දෙගුණ, තෙගුණ වේවි. රටේ සෑම ප්‍රදේශයකම රැකියා අවස්ථා බිහි කල යුතුයි; බස්නාහිර පමණක් නොවෙයි.

කිසි ඇහිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතුව යුනියන් ප්ලේස්හි  සළාකා අසළ පාරේ තිබුණු බස් හෝල්ට් ඒක ඉවත් කළා. මේ නිසා වැඩිහිටියන්ට ඉමහත් හිරිහැරයක්. ඇස් වාට්ටුව හන්දියේ (විෂන් කෙයා) සිට ඉබ්බන්වල බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට පයින්ම ඇවිදගෙන යන්න වෙනවා – කිමි ¾ වගේ.

ඒ වගේම කොටුවේ හිල්ටන් හෝටලේ අසල තිබුණු බස් ස්ටෑන්ඩ් එක ඉවත් කළා පමණක් නොවෙයි බොරැල්ල සිට එන බස් කොටුව YMCA එක ලඟට යාම වැලක්වුවා මෑතකදී. ඉතාම වැරදි වැඩ.

දැන් ඒ බස්, කොටුව දුම්රියපොළ අසලින් ගමන අවසන් කර, කස්ටම් බිල්ඩිම ලඟින් U ටර්න් එකක් දමා නැවත පිටකොටුවට යනවා, බොරැල්ල පැත්තට.

මේ නිසා කොටුවේ චැතම් විදියේ දිනපතා වැඩ කරන කෙනෙකුට බොරැල්ල/නාරාහේන්පිට බසය අල්ලන්න එතැන සිට කස්ටම් බිල්ඩින් එක දක්වා කිලෝ කිමි ¾ වීතර පයින් යන්න වෙලා තියෙනවා.

මරදානේ පැත්තේ සිට ටෙක්නිකල් හන්දිය පසු කර උසාවියට යන බස් මාර්ගය (171)  නතර කළා.  අද අලුත්කඩේ උසාවියට යන සෑම කෙනෙක්ම ටෙක්නිකල් හන්දියේ සිට උසාවියට පයින් යායුතුයි – km ¾  පමණ. නඩු හබ වලට යන අයට, තියෙන කරදර මදිවට.

වෙන රටවල් බස් මගීන්ට, පදිකයින්ට මුල් තැන දෙනවා අන් සියළු වාහනවලට වඩා. අපේ රටේ කොළඹ  රථවාහන පොලිසිය ඒ අයට කුඩම්මාගේ සැලකිළි ලබා දී තියෙනවා.

තියෙන බස් හෝල්ට් ගලවන, බස් රූට් කැන්සල් කරන වෙනත් රටවල් තිබේද?

වාහන නැති දුප්පත් ජ්‍යෙෂ්ට පුරවැසියන්ට/ආබ්ධිතයන්ට මොන තරම් පීඩාවක්ද මේ  අමතර පයින් ගමන් කිරීම් නිසා සිදුවී තිබෙන්නේ.

දුර්වල මගී ප්‍රවාහන සේවා නිසා වැඩියෙන්ම බැට කන්නේ අපේ ජ්‍යෙෂ්ට පුරවැසියන්, අබාධිතයන්, පොඩි දරුවන් අරං යන අම්මලා, ගැබිණි කාන්තාවන්  වැනි අය. රටේ මිනිසුන් පෝලිම් සංස්කෘතියකට හරියට පුරුදු වී නැති නිසා (පෝලිම් පනින සංස්කෘතිය නම් හොඳට තියෙනවා), මෙවැනි, සමාජයේ දුර්වල අය, ඉමහත් අපහසුවට පත් වෙනවා.

අප අමතක කරන්න හොඳ නැහැ අපේ ජ්‍යෙෂ්ට පුරවැසියන් නිසායි, ඒ කාලේ ඒ අය දුක් මහන්සි වී වැඩ කල නිසායි, අපේ රට මේ තත්ත්වයෙන් දියුණු වී  තියෙන්නේ.

ඉස්සර තිබු සමහර බස් මාර්ග අද අවලංගු කරලා හෝ නැත්තටම  නැතිකරලා  – 104  බම්බලපිටිය – වත්තල,  කොටුව – සීවලී ලේන් (146) උදාහරණ.  මේවා ඉතා ජනාකීර්ණ බස් රූට් වෙලා තිබුනේ, විශේෂයෙන්ම, 168 නුගොගොඩ – කොටහේන බස් රූට් එක.  මේවා   ‘මරා’ දැම්මට ඒවාට විකල්ප, ඒ බස් රූට් භාවිතා කල මගීන්ට සපයලා නැහැ.

මේ ප්‍රධාන රූට් වහලා දාලා තියෙන්නේ  ප්‍රයිවෙට් බස් කාරයන්ගේ ඕන කමට?

මේ ලිපි පෙළේ කළින් ලිපියක සඳහන් කලා 155 රූට්  ඒක (ගල්කිස්ස – මට්ටක්කුලිය) යළි විවෘත කිරීම ඉතා හොඳයි කියා, පොඩි උත්සවයක් ගත්තට කමක් නැහැ.

ජනගහනයේ වැඩි වීමක් සිදුවෙද්දී තියෙන බස් රූට් කැපීම නොව කල යුත්තේ ඒවා වැඩි දියුණු කිරීම සහ මහජන අවශ්‍යතා අනුව නව රූට් ඇතිකිරීමයි.

බස් මඟින් 2වැනි පන්තියේ පුරවැසියන්ද? අදත් මේ රටේ 75% – 80%ක් පමණ ජනතාව  ගමනාගමනය පිණිස භාවිතා කරන්නේ බස් ප්‍රවාහන සේවයයි.

ඔය අධිවේග නිසා ඒවාට පිවිසුම් මාර්ග සහ අසබඩ මාර්ගවල වාහන තදබද වැඩි වුනා. අධිවේග හැදීම නිසා හොඳ රබර් වතු දෙකට මැදින් කපා ගොස් තියෙන හැටි. පරිසර දුෂණය, උරගයින්, මොනරු  වගේ සත්තු විශාල පරිමාණයෙන් මැරෙන විදිය දැක්කහම දුක හිතෙනවා.

දැන් හුංගම, අම්බලන්තොට, හම්බන්තොට පැත්තේ ජනාකීර්ණ තැන් වල පවා මොනරු, වඳුරන් සහ වෙනත් දුර්ලභ කැලෑ සතුන් දකින්න ලැබෙනවා. ඒ, ඒ සතුන්ගේ වාසභුමි වූ කෑලෑ එලි කර, විනාශ කරදෑමිම නිසායි.

ප්ලේන් එන්නැති මත්තල ගුවන් තොටුපොළ නිසා විශාල කැලෑ ප්‍රමාණයක් නැතිව ගියා. එදා වල් අලින්, මොනරුන්, වඳුරන් බහුලව තිබු සුරිය වැව කැලය අද නැහැ.

කවදාවත් මොනරුන් නොසිටී බොරලැස්ගමුවේ, අතුරුගිරියේ, පමුණුගම, ජා ඇල, ගම්පහ දැන් මොනරු.

බෙල්ලන්විල රක්ෂිතය බොහෝ දුරට එලි කිරීම, ඉඩම් ඇල්ලීම වැනි ක්‍රියා නිසා එහි සිටි වඳුරන්, රිලවුන් දැන් බොරලැස්ගමුව පැත්තේ පුද්ගලික වතුවලට පැන වගා හානි කරනවා. රක්ෂිතයේ ඇලේ හිටපු කිඹුල්ලු අද නැතිම වෙලා යන තත්වයකට  ඇවිල්ලා.

රජ කාලේ ඉඳන් තදින් ආරක්ෂා කල,  මිල කල නොහැකි  වටිනාකමක් ඇති, මුතුරාජවෙල රක්ෂිතය අද ගොඩාක්  දුරට නැති වෙලා, වැඩියෙන්ම කටුනායක අධිවේගය නිසා.  අනිත් පැත්තෙන්, තුඩැල්ල – බෝපිටිය/පමුණුගම පාරේ දෙපස මේ රක්ෂිතය නැතිවෙලාම වගේ ගිහිල්ලා – අද සීමාවී තිබෙන්නේ ඉතා කුඩා බිම් තීරුවලට පමණයි. දේශපාලනඥයයෝත් එහි ඉඩම් අල්ලා ගත්තා කියා ප්‍රවුර්ති පලවී තිබුනා.

2010 – 2015 තුල පුදුමාකාර ලෙස ස්වාභාවීක පරිසරය විනාශ කිරීමක් වුනේ. ආයිත් 2019 – 2022 කාලයේදී.

ඇමරිකාව, ඕස්ත්‍රේලියාව වගේ රටවල රජයේ එක ඉඩම් අඟලක් හරි හොරෙන් කොල්ලා කා තිබ්බොත් අවුරුදු 5න් එහා හිරේ.

හැමිල්ටන් ඇල  සහ ඒ අවට ප්‍රදේශය මොනතරම් සුන්දරද? ඒත් අප අද ඇලකන්ද /හැඳල/මෝදර පැති වලින් යන්නේ නහය වහගෙන නේද? ඕලන්ද කාලයේ හැදු මේ ඇල හොඳින් පිරිසිඳු  කර බලාගත්තොත්  එය සංචාරකයන් අද්දවාගන්නා වූ කාන්දමක් වෙනවා නිසැකයි. එපමණක් නොවෙයි, ඒ පළාත්වල වැසියන් නිරෝගීව තබා ගැනීමටත් උදවු වෙනවා.

මේ කිසිම ‘වැඩකට නැති’ පළාත් සභාවලින් මේ පුංචි රටට ඇති පලය කීම?

පළාත් සභා එන්න කලින් මේ රටේ පරිපාලනමය කටයුතු මැනවින් සිදු වුනා නේ.

අහිංසක සුළු ජාතින් මේවා ඉල්ලුවේ නැහැ; ඒ අයට ඕන මහ ජාතිය සමඟ සමඟියෙන් ජිවත් වෙන්න. නමුත් සමහර සුළු ජාතික ජාතිවාදී නායකයෝ තම ජනතාවගේ නම විකුණා රට කඩන ඉල්ලීම් ඉල්ලනවා.

1987 හඳුන්වා දුන් 13 වන සංශෝධනය තමයි මේ රටට ගොඩාක්ම වින කලේ. අපේ රටේ ස්වෛරීභාවයට තදබල පහරක්.

ජවිපෙ ආයුධ අතට ගත්තේ මෙයට විරුද්ධ වීමටයි.

ඔවුන් එදා පළාත් සභා පිහිටුවීමේ විරෝධයට ගත් ක්‍රියාමාර්ග සාධාරණයි. හැබැයි පසුව දරුණු ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවලට යොමු වුනා – 1989, 1990. ඒවා වැරදි.

මුළු රටටම ඇඳිරි නිතීය දමලා, බස්/ගොඩනැගිලි  ගිනි තියලා අති බලවත් මහජන අප්‍රසාදය මැදයි JR ඉන්දියාව සමඟ පළාත් සභා ඇතිකරන ගිවුසුම අත්සන් කලේ. එදා එයාගේ දෙපැත්තෙන් හිට ගත්තේ ACS හමීඩ්, දේවනායගම් සහ ගාමිණි දිසානායක.

එවකට හිටපු අගමැතිත් (R ප්‍රේමදාස මහතා) අරලිය ගහ මන්දිරයෙන් පිටතට අවුත් විරෝධය දැක්වූ ජනතාවට එක් වුනා කියලායි ආරංචි උනේ.  එවකට සිටි, පසුව වෙඩි තැබීමකට ලක්ව අභාවප්‍රාප්ත වූ, ගරු වෙළඳ ඇමති ලලිත් ඇතුලත්මුදලි මහතාත් ගිවුසුම අත්සන් කරන උත්සවය වර්ජනය කළා. පළාත් සභා වලට විරෝධය පල කරමින් සෞඛ්‍ය ඇමති ගාමිණි ජයසුරිය මහතා ඇමති මණ්ඩලයෙන් ඉල්ලා අස් වුනා. එතුමා අනගාරික ධර්මපාලතුමාගේ ඥාති පුතෙක්. සිරිල් මැතිව් මහතාත් කැබිනෙට්ටුවෙන් පසු කාලයකදී ඉවත් වුනා.

13 වන සංශෝධනය ගෙනාවත්, ඉඩම් සහ පොලිස් බලතල මධ්‍යම රජය තියා ගත්තා. JR කල එක් හොඳ වැඩක් ඒ. නමුත්, එක් පළාත් සභාවක් කටයුතු කලේ ඒ අයට ඉඩම් බලතල ලැබිලා තිබුනා වගේ.

2009 මැයි 19 වෙනිදා යුද්ධය දිනපු ගමන් බුද්ධිමත් නායකයෙක් නම් කරන්නේ ‘මේ රටේ තිබුනේ ත්‍රස්තවාදී ප්‍රශ්නයක්, දැන් එක ඉවරයි’ කියලා 13 වන සංශෝධනය අහෝසි කරලා දාන එකයි  (පළාත් සභා ක්‍රමය එතනින්ම  හාන්සියි).

ඉන්දියාවට ගැලපුනාට (ඒ අය විසින් බලෙන් අපිට ස්ථාපිත කල 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය) මේ අපේ පුංචි රටට පළාත් සභා අවශ්‍ය නැහැ. අපේ රට පුංචි වැඩියි. සියළු  ජාතින්, සාමයෙන්, සමගියෙන් එක ධජයක් යටතේ එක දේශයක ජිවත් විය යුතුයි.

ලංකාවටයි ඉන්දියාවටයි එකම පාලන ක්‍රමයෙන් කරන්න බැහැ. ලංකාවේ ජනගහනය මිලියන 22යි, ඉන්දියාවේ මිලියන 1200යි. තමිල්නාඩුවේ පමණක් මිලියන 70යි.

ඉන්දියාවේ ක්‍රමේ මෙහෙ කරන්න ගිහිං අපි අන්තිමටම  එරිලා, නහය ළඟටම. පළාත් සභා නඩත්තු කරන්න (පඩි නඩි, වාහන. බොඩි ගාඩ්ස්, නිල නිවාස, කාර්යාල විදේශ සංචාර). කිසිම වැඩක් නොකරන පළාත් සභා වල (කරන වැඩ කලින් තිබු කච්චේරි/ප්‍රාදේශීය සභා මඟින් කල හැකියි), මේ දේවල්වලට වැය කරන්නේ මහජන මුදල් රුපියල් බිලියන් ගණනින්.  ප්‍රාදේශිය සභා, මහා නගර සභා වලින් තමා මහජනයාට සේවයක් සිදුවන්නේ, පළාත් සභා වැඩක්ම  නැහැ.

නමුත්, දැන් නම් පළාත් සභා අහෝසි කරන්න පුළුවන් වේය කියා හිතන්න අමාරුයි. අති දැවැන්ත වෘක්ෂයක් බවට එය පත් වෙලා. අහෝසි කරන්න පුළුවන් වෙලාවල් වලදී කලේ නැහැ විශේෂයෙන්ම  2009 සහ 2012 දී.

උතුරු නැගෙනහිර පමණක් තබා ගෙන ඉතිරි 7 අහෝසි කරමු කියන අයත් ඉන්නවා. ප්‍රවේශමින් සළකා බැලිය යුතු යෝජනාවක්.

පළාත් සභා ඕනම නම්, අපට ඒමට හැකි ජාත්‍යාන්තර මානව හිමිකම් තහංචි ගැන හිතලා උතුරට සහ නැගෙනහිරට පමණක් පළාත් සභා 2ක් දිය හැකියි. ජන්දදායකයින් ලක්ෂ 10 ක් වත් නැති වයඹ, සබරගමුව, උතුරු මැදට, දකුණට මොන පළාත් සභාද? ඒවාට වෙනම නිතී?

යුද්ධේ දින්න ගමන් අපේ හිටපු නායකයා ඉන්දියාවට ගොස් පොරොන්දු වුනා පූර්ණ 13 විතරක්  නොවෙයි 13+ දෙනවා. UN ලොක්කා, බැන්කී මුන්ට පොරොන්දු වුනා හමුදාවේ යුධ අපරාධ පිළිබඳව විමර්ශනය කරනවා කියා. කිසි තේරුමක් නැති ප්‍රතිඥ්යා ඒවා.

රට ඇතුලෙන් විරෝධය එන නිසා පොරොන්දු වූ 13+ නොදී සිටීන විට ඉන්දියාව තරහ වූනා. ජෙනිවා වලදී අපට විරුද්ධව යෝජනා ගෙනාවා පමණක් නොවෙයි අහිංසක දෙමළ වැසියන් 40,000ක් යුද්ධය අවසන් වෙලාවේදී අපේ හමුදාව විසින් මරා දැමුවා කියන බොරු චෝදනාවෙන් අපව නිදහස් කරන්න ඉන්දියාව සහයෝගය දුන්නේ නැහැ.

අද හරි ඉන්දියාවෙන් සහයෝගය ලබා, මේ අමුළික පට්ටපල් බොරු චෝදනාවෙන් අපි නිදහස් වෙන්න බලන්න ඕන. මන්ද, ඉන්දියාව සත්‍ය දන්නා නිසා.

රටේ නායකයා දැන ගන්න ඕන විදේශ රටවලට ගිය විට 13+ දීම වැනි මෝඩ කථා කථා නොකර සිටීමට. වර්තමාන සහ ඉදිරියට එන නායකයනට මේවා හොඳ පාඩම්.

ලංකාවට වඩා 125 ගුණයෙන් විශාල වූ, මහාද්වීපයක් වූ, ඕස්ත්‍රේලියාවෙත් තියෙන්නේ පළාත් ආණ්ඩු  6යි (අමතරව, ටෙරිටරි 2යි).  අපේ පුංචි රටේ පළාත් ආණ්ඩු 9ක්. 

නැවතත්, ජනගහනය මිලියනයක් වත් නැති සබරගමුව, ඌව, වයඹට වෙනම ආණ්ඩු!  ඒ කියන්නේ වෙනම නීති පද්ධතීන්, වෙනම පොලිසී, වෙනම උසාවි ….

කුරුනෑගල වැව රවූමේ  රජය සතු වටිනා, දර්ශනීය නිවෙස් දැන් පළාත් සභා නියෝජිතයන් පරිහරණය කරනවා, මොකද ඒවා සතු වයඹ පළාත් සභාවට.

සෑම පළාත් සභාවක  මන්ත්‍රීවරු පිටරට ගියා  සවාරි, පළාත් සභාවල සල්ලි වලින්.  ඒ පළාත් වල ඉස්කෝල ළමයිට පුටු මේස සහ රෝහල් වාට්ටු ප්‍රතිසංසකරණය කරලා, ඇම්බියුලන්ස් එකක් හෝ දෙකක් අරගෙන, ගම්වල වලවල් තියෙන පාරවල් ටිකක් කොන්ක්‍රීට් කරලා දාන්න තිබුනා නේද ඒ සවාරිවලට ගිය කෝටි ගණන් සල්ලි වලින්.  යන්නම ආස නම් තමන්ගේ සල්ලිවලින් යන්න කියන්න තිබුනා.

මහනුවර මහ නගර සභාවේ මන්ත්‍රීවරුන් 20 ක්‌ සහ නිලධාරි කණ්‌ඩායමක්‌ එම පළාත් සභාවේ සල්ලි වලින් චීන රටේ  සංචාරයක්‌ සඳහා දිවයිනෙන් බැහැරව ගියේ 2016 ජුනි මාසයේදී.

ලංකාවට හරියන්නේ බලවත් වූ මධ්‍යම ආණ්ඩුවක්.  සෝල්බරි ව්‍යවස්ථාව කදිමෙට මේ රටට වැඩ කළා. දැන් ව්‍යවස්ථාව අවුල් වූ නූල් බෝලයක් වගෙයි.

1970දි මුදියන්සේ තෙන්නකෝන් මහත්තයා නිකවැරටිය ආසනය දිනුවේ ශ්‍රී ලංකා, යුඑන්පී දෙකම පරද්දලා ස්වාධින අපේක්ෂයෙක් ලෙස. තවත් හිටපු  ස්වාධින මන්ත්‍රිවරු තමයි ආර් ජි සේනානායක (කැළණිය), ඩොනල්ඩ් ජේ රණවීර (මස්කෙළිය), විජයානන්ද දහනායක (ගාල්ල)  වගේ මහත්වරු. මේ අයට යු එන් පී, ශ්‍රීලනිප දොගොල්ලම පැරදුනා. අද?

අද ආසනේකට කියලා මන්ත්‍රී වරයෙක් නැහැ. දැන් තියෙන ව්‍යවස්ථාවෙන් ස්වාධින මන්ත්‍රීවරයෙක් වෙනවා පමණක් නොව ස්වාධීනව, තනිවම චන්දෙ ඉල්ලනවත් බැහැ – මේවාටත් වඩා ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී චන්ද ක්‍රමයක් වෙයිද?

ඒ දවස්වල ඔය මනාප තිබුනේ නැහැ. ආසනවලට අපේක්ෂකයෝ ඉදිරිපත්වෙලා වැඩි චන්ද ලබාගෙන පාර්ලිමේන්තු ගියා.  ඉතා තියුණු තරග පැවතුනා. චන්දේ දිනන්න නම් චන්දේ ඉල්ලා ගෙන් ගෙට යාම ඒ කාලේ අනිවාර්යයයි.  අති තියුණු සටන් වලින් පසුව චන්ද 45, 103, 300, 500 න් වගේ දිනපු මන්ත්‍රීවරු හිටියා. පරාජිතයෝ පරාජය පිළිගෙන නම්බුකාර විදියට ගෙදර ගියා.

ඒ දවස්වල  චන්ද දායකයෝ දන්නවා ඒ අයගේ මන්ත්‍රි හරියටම කවුද කියලා.  නරක අයව ඊ ලඟට එන මැතිවරණයෙන් පරාද කර ගෙදර යවනවා. ලංකාව වගේ පොඩි රටකට හරියන්නේ මේ ක්‍රමයයි.

අද බොහෝ විට සල්ලිකාරයෝ දිස්ත්‍රික්කය පුරාම සල්ලි වියදම් කරලා මනාප අරගෙන පාර්ලිමේන්තුවට රිංගනවා.  බලයට ආපු දා ඉඳලා ලබන චන්දෙ දිනන්න වියදම් කරන්න සල්ලි හොයනවා. ඒ අය ඉන්නකම් මේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට  අහිතකර වූ ක්‍රමය වෙනස් කරන්න දෙන්නේ නැහැ.

එක් පළාත් සභා ආන්ඩුකාරවරයෙක් 2000 මැද ගණන් වල මහජන මුදල් රුපියල් මිලියන 18.55 ක් වැය කර, පුද්ගලික තෑගී මිලදී ගෙන, තමන් දෙන තෑගී හැටියට දීලා. මැරුනහම, මිනිහගේ පිළිරුවක් එහෙමත් හදයි.

චන්දෙට ඉස්සෙල්ලා නොයෙක් පොරොන්දු දෙනවා.  එහෙම කියලා චන්දෙය දිනනවා. දින්නට පස්සේ ඒ දේ හරියටම කරන්නේ නැහැ. කාවද මේ අය රවටන්නේ; තමන්ව දිනවපු චන්දදායකයින්ව.  කුඩා දරුවන් මේවායින් ඉගෙන ගන්න පාඩම මොකක්ද?

බොරු කීම හොඳයි කියලා කියන එක මේ රටේ පාලකයෝ ඔප්පු කලේ ඔය ‘හඳෙන්  හරි ගෙනල්ලා හාල් නිකන් දෙන්නම්’, ‘ඇට අට දෙන්නම්’ වගේ  බොරු පොරොන්දු වලින්.

1950 ගණන් වල පැය 24න් රාජ්‍ය භාෂාවක් ඇතිකරලා රටේ නැති ප්‍රශ්න ඇති කරලා, දින කිහිපයක් ඇතුලත u- ටර්න් එකක් ගත්තා පෙඩරල් ක්‍රමයක් දෙනවා කියලා.  ආපසු, හාමුදුරුවරු සත්‍යග්‍රහ කරන කොට ඒ පෙඩරල් යෝජනාව හකුලා ගත්තා.  මේ අය දේශපාලනඥයයෝද, මඩේ හිටවපු ඉනිද?

1983 ජාතිවාදී කෝලාහල ඇතිවුනේ එවකට හිටපු පාලකයන්ගේ අනුදැනුම මත කියලා සමහරු කියනවා.  අහිංසක දෙමල මිනිස්සුන්ගේ ගෙවල් හොයාගෙන ගිහින්  ගිනි තියලා තියෙන්නේ ග්‍රාමසේවක  ලැය්සිතු අතේ අතිවලු.

එදා 1983 කල ඒ ‘ගොන්’ වැඩය නිසා අදත් අප ජාත්‍යාන්තරයේ විඳවනවා.

ජාතියේ පියා එදා කෘෂිකර්මාන්ත ඇමති  සහ පසුව අගමැති අවධියේ බිහිකළ පදවිය, ශ්‍රී පුර, ගල් ඔය, ගෝනගල, අරන්තලාව, කනතලේ, කන්දකඩුව  වැනි ගොවි ජනපද නොවන්න අප අද විදේශ වලින් සහල් ගෙන්වනවා මහා පරිමාණයෙන්.  එතුමා නැතිනම්, මායිම් ගම් කියන ගම් පටන් ගැනෙන්නේ අනුරාධපුර, පොලොන්නරුව, අම්පාර වගේ තැන් වලින්.

1972 දී මැරෙනකොට තමන්ගේ බැංකු පොතේ රුපියල් 350ක් පමණක් තිබු හිටපු අගමැති කෙනෙක් හිටියා.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යනු නිරතුරුවම වෙනස් කරන ලියවිල්ලක් නොවිය යුතුයි. ‘බල්ලන්’, ‘පුසන්’ සඳහා වූ පනත් නම් නිරතුරුව වෙනස් කලාට කමක් නැහැ.

ඇමරිකාව, කැනඩාව, ඕස්ත්‍රේලියාව, සිංගප්පුරුව වැනි දියුණු රටවල් ඒ අයගේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව  මේ අපේ විදියට වෙනස් කරන්නේ නැහැ.

ලී ක්වාන් යු (සිංගප්පුරුව) සහ ජෝන් හවර්ඩ් (ඕස්ත්‍රේලියාව), දෙන්නම කිවුව දෙයක් ‘බලන්න ශ්‍රී ලංකාව දිහා, ඒ අය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කරලා ආමරුවේ වැටුන අය, අප ඒ අයගෙන් පාඩමක් ඉගෙන ගත යුතුයි’.

ඉස්සර අමාත්‍යංශයකට වෙන් කරන මුදල් වලට අත තියන්න පුළුවන් අමාත්‍යංශයේ ලේකම්තුමාට පමණයි, ඇමතිට බෑ. අද ඔක්කොම ඇමතිට යටයි වගේ. 

මහජන කටයුතු සඳහා වෙන්කරන මුදල් අද ඇමතිලා  පිටරට සවාරි (තම හෙන්චයියන් සමඟ), භෝජන සංග්‍රහ, ගෙදර විදුලි බිල/ජල බිල ගෙවන්න පවා පාවිච්චි කර තිබෙනවා. මාලිමාව මේ සංස්කෘතිය වෙනස් කලොත් ඉතාම හොඳයි, බලා හිඳිමු.

ඉස්සර රජයේ වැඩ කෙරුනේ දෙපාර්තමේන්තුවලින්. අමාත්‍යංශ තිබුනේ ඉතා පොඩි ආයතන හැටියට. අද දෙපාර්තමේන්තුවලට තැනක් නැහැ, සෑම දේම වගේ වෙන්නේ අමාත්‍යාංශයෙන්.

1948 ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම රජයේ කැබිනට් මණ්ඩලය සමන්විත වුනේ සාමාජිකයන් 18 දෙනෙක්ගෙන් විතරයි.

2000 ගණන්වල 100 අසන්න ඇමති මණ්ඩල තිබුනා.

අද මාලිමාව යටතේ නැවතත්  හොඳයි. 1970 මැතිණිගේ කැබිනට් මණ්ඩලයට අයත් වුනේ 21 දෙනායි.

ශ්‍රී ලංකාව මෙන් 120 ගුණයක් විශාල ඕස්ත්‍රේලියාවේ  කැබිනට් මණ්ඩලයට අදත් ඉන්නේ  සාමාජිකයන් 20  දෙනෙක්විතරයි.

රජය ශක්තිමත් කරගන්න කියලා තමයි හැම මන්ත්‍රී කෙනෙකුටම වගේ කැබිනට්/රාජ්‍ය/නියෝජ්‍ය ඇමතිකම් දුන්නේ.  ශක්තිමත් රජයක් අවශ්‍ය බව ඇත්ත, නමුත්,

ජනතා නියෝජිතයන් හැටියට මන්ත්‍රීවරු දැනගන්න ඕන තමන්ගේ පුද්ගලික අභිමතාර්ථයන්ට පෙර රට, ස්වකිය ප්‍රතිපත්ති, ජනතාවට දුන් පොරොන්දු ගැන හිතන්න.

කැබිනට් මණ්ඩලය ඉතා විශාල වීම නිසා ඒ අය නඩත්තුවට අති  විශාල මහජන මුදලක් වැය කරන්න වුනා. කට්ටිය වැඩි වුනහම ඇතුල අවුල්, පාලනය කරගන්න අපහසුයි. කැබිනට් රහස් ලෙහෙසියෙන් එලියට ‘ලීක්’ වෙනවා. හොරකම්/අක්‍රමිකතා කරන අයට ලෙහෙසියි.  

මැති ඇමතිවරු සීමාවක් නැතිව පිටරට සංචාරය කලා. ගොඩක් හිටපු ඇමතිවරුන්ට පිටරටවල (බටහිර) ගෙවල් තියෙනවා.   කොපමණ නම් හොරකම් කරන්න ඇද්ද?

අමාත්‍යංශවල මුදල් වලින් පිටරට හෝටල වල මත්පැන් බිල් පවා ගෙවා තියෙනවා හිටපු ඇමතිවරු. මේවා දැන් ඉහලින්ම සොයා බලා නවත්වන්න ඕන දේවල්.

දේශපාලනඥයන්ගේ වංචා දුෂණ හොයනවා නම්, සිය  විරුද්ධවාදීන් හෝ තමන් සමඟ තරහා  අයගේ පමණක් වංචා දුෂණ හොයනවා නම් ඒකත් වංචාවක් සහ දුෂණයක්. 

මේ මාලිමා ආණ්ඩුව ඇතුලේ ඉඳන් වංචා දුෂණ කරන අයවත්, කොයිතරම් බලවත් උනත්, කොයි තරම් තද  මිතුරන් උනත්,  අල්ලන්න ඕන. නැත්නම් මේ අයවත් හොරුන්ගේ ගණයට තමා අපට දාන්න වෙන්නේ.

වංචා දුෂණ කරපු දේශපාලනඥයන් අල්ලස් සහ දුෂණ කොමිසමට අරගෙන යන එක හොඳ දෙයක්. නඩු පවරා වැරදි කරුවන්ව හිරේ යැව්වහැම තමා උපරිම මහජන විශ්වාසය රජයට ලැබෙන්නේ.

දේශපාලනඥයින් ස්වකිය බිරියන්, දරුවන්, ඥාතින් සිය පුද්ගලික ලේකම්ලා, සම්භන්ධීකරන ලේකම්ලා කරගත්තා.  සමහර අයට සංස්ථා සභාපතිකම්/අධ්‍යක්ෂකම්  අරං දුන්නා. ඒ වගේමයි  ලිංගික අල්ලස් ප්‍රශ්ණ. මේවා වංචා දුෂණ වලට ඉනිමං තැනීම්.  මේ වැරදි වැඩ තහනම් කර පමණක් මදි. යාළු, මිත්‍රයෝ, ඥාති වුනත් සියළු හොරුන් ඇල්ලිය යුතුයි.   

එසේ කරයි කියා හිතන්න අමාරුයි, බොහෝ කරන දේවල් ජනතාව මුළා කරන මාධ්‍ය සංදර්ශන.

ඔක්කොම යාළුවො මල්ලි!

මේ රජයේත් ඥාති සංග්‍රහ, ගජ මිතුරු සත්කාර තියෙනවනේ. තදබල වැරදි වැඩ.

වංචා දුෂණ, අල්ලස් ගණන් ගන්නේ නැති හෝ ඒවායේ බරපතලකම අවතක්සේරු කරන අය බොහෝ විට තාන්න මාන්න ලැබුනොත් ඒ වගේ දෙවල් කරන අය.

නව ආචාර්යධර්ම පද්ධතියක්  දේශපාලනඥයන්ට සහ රාජ්‍ය සේවකයන්ට හඳුන්වා වංචා දුෂණ වැඩ මුළුමනින්ම තහනම් කල යුතුයි..

බොහෝමයක්  රජයේ කාර්යාල වලට ගියහම ඒවායෙහි  නිලධාරින් අදත් කටයුතු කරන්නේ වැඩේ කරලා දෙන්න නෙවි, වැඩේ නොකෙරෙන්න. සුළු වැඩකට අපිව තුන් හතර වතාවක් බොරුවට ගෙන්වනවා. මේ, එම නිලධාරීන් ඔවුන්ගේ ‘බලය’ අපට පෙන්වීමක්.

උඩින්ම හොඳ නායකත්වයක් පෙන්වනවා  නම් මේ අඩුපාඩු ‘ටක්’ ගාලා හදා ගත්තැකි, දැන් පඩිත් වැඩි කරලා තියෙන හන්දා.

දුෂණ, වංචා තිබුනට කමක් නැහැ, ඒවාත් එක්ක රට දියුණු කරන්න පුළුවන් කියන සංකල්පය මුලාවක්.  දුෂණ, වංචා හරියට කිරි කලයට ගොම එක් කළා වගේ.

දුෂණ, වංචා නොමැති රටක් ලොව නොමැති තරම්. නමුත් දියුණු රටවල ඒවා ‘සංස්කෘතියක්’ බවට පත්වී නැහැ. තවද, අහු උනොත් නිතිය අකුරටම ක්‍රියාත්මක වී ඒ අයට දැඩි දඬුවම් දෙනවා, හිරේ යවනවා.

දුෂණ, වංචා කරන කෙනා ඒ දේවලට ඇබ්බැහි වෙනවා, හරියට අබිං කෑ කෙනා වගේ. ඒ අයගෙන් තමන්ගේ වැඩ කොටස/රාජකාරිය  හොඳින් ඉටු වේ යයි කවදාවත් බලාපොරොත්තුවන්න බැහැ. කොටින්ගෙන් හොරට  සල්ලි අරන් සිමෙන්ති, කටුකම්බි, කම්බි ඇණ  උතුරට ගෙනියන්න දී, ඒවායින් හැදු බිම් බෝම්බවලින් තමන්ම මැරුණු වංචනික හමුදා නිලධාරින් සිටියා.

රටේ දුප්පත් කමට/ඉදිරියට නොයාමට  තවත් හේතු  කිහිපයක් තමයි අපරිපාලනය, අකලමනාකරණය, නාස්තිය, උකටලිභාවය සහ ආත්මාර්ථකාමිත්වය.

දුප්පත් කම නැති කිරීමට නම් පාලකයන් තුල දුප්පත්කමට නිවැරදි හේතු සහ දුප්පත්කම තුරන් කරන නැණවත්, බුද්ධිමත් මාර්ග දැන සිටිය යුතුයි.  ‘දුප්පත්කම තුරන් කරමි’ යන දැඩි කැපවීම සහ මතය ඔවුන් තුල තිබිය යුතුයි; එය මන්ත්‍රයක් මෙන් නිතර නිතර කිව යුතුයි.

මතු සම්බන්ධයි ……..

Shenali D Waduge

The Penal Code (Amendment) Bill No. 33 of 2025, recently passed by the Sectoral Oversight Committee on Governance, Justice and Civil Protection—chaired by Hon. Dr. Najith Indika and including members Mujibur Rahman, M.K.M. Aslam, Sellaththamby Thilaganathan, Attorney-at-Law Thushari Jayasingha, Major General (Rtd.) G.D. Sooriyabandara, Hon. Ajith P. Perera, Attorney-at-Law (Mrs.) Chamindranee Kiriella, Attorney-at-Law Chithral Fernando, and Attorney-at-Law (Mrs.) Anushka Thilakarathne—claims to protect children. However, it introduces sweeping, ambiguous definitions that threaten parents, teachers, and traditional Sri Lankan upbringing. The Govt must WITHDRAW the BILL. The damage the Govt will cause by this Bill is irreversible. 

https://documents.gov.lk/view/bills/2025/8/630-2025_E.pdf

The Bill establishes no boundaries for children, and does not recognize the duties of students, teachers, or parents. Respect for elders, authority, and moral obligations in line with our civilizational cultural heritage are omitted, creating a one-sided legal framework that shifts all power to the child, leaving adults vulnerable and guidance ineffective.

The Bill focuses entirely on what adults cannot do to children, but it:

1.    Does not define or emphasize children’s duties — no mention that children have responsibilities to behave respectfully, obey rules, or not manipulate adults.

2.    Ignores the reciprocal social contract — duties of teachers to teach, parents to guide, and children to respect and learn.

3.    Disregards cultural norms of hierarchy and moral guidance — Sri Lanka’s upbringing traditionally emphasizes duty, discipline, and respect for elders; the Bill is silent on these.

4.    No boundaries for children’s legal leverage — any perceived discomfort” can trigger legal consequences for adults; the Bill gives children procedural power without accompanying responsibilities.

The Bill contains no provisions addressing children’s misbehavior, such as lying, deceit, or manipulation. By protecting children from ordinary corrective measures without establishing responsibilities & duties, the law inadvertently encourages dishonesty and opportunistic behavior, leaving parents, teachers, and institutions powerless to enforce accountability.

1. Minor Classroom and Home Discipline becomes Criminal

Scenario (School & Home):

·      School: A teacher asks a student to stand in the corner during a lesson for repeatedly talking.

·      Home: The same child misbehaves at home and a parent denies TV or phone privileges for a day.

Bill text: Section 308B(1) defines corporal punishment as:

any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age.”

Expanded Impact:

Teacher:

·      Could be accused of humiliation” even if the intent was purely corrective.

·      Faces potential police investigation, fines up to LKR 100,000, imprisonment up to 6 months, or both.

·      Hesitant to enforce rules in the classroom; fear of legal action paralyzes ordinary discipline.

Parent:

·      Could be accused of causing mental discomfort” at home for denying privileges.

·      Ordinary corrective measures risk being interpreted as punishable corporal punishment.

·      May avoid setting boundaries or enforcing rules, weakening family authority.

Child:

·      Can exaggerate emotional distress to manipulate teachers or parents.

·      May threaten to report minor incidents to avoid punishment or gain privileges.

·      Could involve siblings or friends to support false claims.

·      Unwanted friction and animosity between child-parent-teacher created via bill.

Principal / Head of School:

·      Must respond to complaints about the teacher.

·      Required to investigate and document all allegations; failure could result in personal liability.

·      Might have to mediate disputes at home-school interface, adding stress and administrative burden.

Institution / School:

·      Hesitant or fearful teachers → reduced enforcement of rules → disorder in classrooms.

·      Staff and parents may fear any corrective action → children’s behavior may worsen.

·      Traditional cultural practices of discipline and moral guidance are undermined, both at school and home.

Chain Reaction:

·      Minor classroom misbehavior goes uncorrected; school environment becomes chaotic.

·      Children learn they can manipulate rules or exaggerate complaints for personal advantage.

·      At home, children may ignore rules knowing mild punishments could be treated as illegal.

·      Teachers and parents are caught in fear of legal consequences, while children gain leverage.

·      Principals face constant pressure to monitor, investigate, and document, increasing institutional bureaucracy.

Illustrative Example for Public Awareness:

In the Classroom:

·      A student whispers to a friend during class. The teacher, following normal practice, asks the student to stand quietly in the corner for five minutes. Under Section 308B(1), which defines corporal punishment as any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age,” the student’s feeling of humiliation” is enough to trigger a complaint. Parents can file a case, and the teacher risks fines up to LKR 100,000, imprisonment up to six months, or both.

At Home:

·      The same student refuses to do homework. The parent removes TV or phone privileges for one evening. The child then claims this caused mental discomfort.” Because the Bill does not distinguish between home and school, a legal complaint against the parent becomes possible.

The Result:

·      Faced with the risk of legal consequences, the teacher stops enforcing classroom rules; the parent stops enforcing household discipline. The student quickly learns that rules are unenforceable and that adults are powerless to correct him. Misbehavior becomes normalized and spreads to peers.

Hidden or Overlooked Dangerous Scenarios

Even beyond classrooms and homes, the Bill creates unforeseen risks:

1.    Digital / Online Exploitation – Children may claim mental discomfort” when parents restrict device or social media access; peer amplification can escalate complaints.

2.    Group or Peer Pressure – Coordinated complaints by multiple children can overwhelm teachers or parents, creating legal and administrative chaos.

3.    Sports and Extracurricular Activities – Coaches and instructors risk fines or imprisonment for corrective guidance during training or team activities.

4.    Special Needs / Disability Risk – Caregivers or teachers may avoid correcting vulnerable children for fear of legal action, leaving them unsafe or underserved.

5.    Community or Cultural Events – Normal guidance during religious or cultural activities may be interpreted as humiliation, undermining centuries-old practices.

6.    Educational Assessment and Feedback – Constructive criticism or low grades could be exaggerated as humiliation, leading to grade inflation and compromised learning.

7.    Emergency Safety Interventions – Life-saving physical guidance (e.g., preventing a child from running into traffic) could be viewed as corporal punishment, discouraging adults from acting in emergencies.

Long-Term Impact:

·      Sri Lanka risks producing a generation of children who grow up without boundaries, self-control, or respect for authority — children who will not be of benefit to themselves, their families, or society.

2. Parental Corrective Measures Criminalized

Scenario (School & Home):

·      Home: A parent finds their child lying to avoid chores, and decides to deny pocket money for a week or restrict access to video games.

·      School: The same child is caught copying homework or misbehaving during lessons; the teacher issues a firm warning or public correction.

Bill text: Section 308B(1) defines corporal punishment as:

any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age.”

Expanded Impact:

Parent:

·      Could be accused of causing mental discomfort” or humiliation” simply for denying privileges or setting consequences.

·      Ordinary corrective measures risk legal interpretation as punishable corporal punishment.

·      Fear of legal repercussions may prevent enforcing chores, study routines, or moral lessons.

·      Parents may avoid giving firm guidance or correcting lying, misbehavior, or disobedience.

Teacher:

·      Any minor classroom correction (e.g., scolding a student for copying homework) could be construed as humiliation.”

·      Teachers might hesitate to address misbehavior, knowing even culturally accepted discipline could trigger complaints.

·      Classroom authority eroded; other students may mimic misbehavior seeing no consequences.

Child:

·      Can exploit these protections to avoid responsibility, exaggerating emotional distress.

·      Might threaten to report parents for ordinary corrective actions, like restricting games or screen time. Social media may play a role in dare” games encouraging children to take such actions.

·      Gains legal leverage to manipulate parents and teachers.

·      Could involve siblings, friends, or even classmates in supporting false claims.

Principal / Head of School:

·      Must respond to complaints from either parents or children.

·      Required to investigate, document, and mediate disputes between home and school.

·      Personal liability possible if complaints are ignored or mishandled.

·      Increased administrative and legal burden — time-consuming investigations for minor domestic or school incidents.

Institution / School:

·      Teachers fearful of legal consequences may avoid any correction.

·      Parents may stop enforcing discipline at home to avoid legal trouble.

·      Traditional cultural and moral guidance undermined, weakening ethical development of children.

Chain Reaction:

·      Children learn that any parental corrective action is legally risky, creating an environment of unchecked misbehavior.

·      Minor misbehavior escalates; lying, refusal to follow chores, and classroom disruptions increase.

·      Teachers are unable to enforce rules; parents are hesitant to correct children.

·      School discipline and family authority structures erode simultaneously.

·      Administrators face constant pressure to monitor, investigate, and document, adding bureaucratic complexity and stress.

Illustrative Example for Public Awareness:

·      A child refuses to complete homework. Parent restricts TV access for one evening. Child claims mental discomfort” under the law. Parent could face police investigation, fines, or imprisonment.

·      At school, the same child is caught cheating. Teacher gives a firm verbal warning. Student claims public humiliation” under the Bill. Teacher could face the same legal risk.

·      Result: Children exploit the law to avoid responsibilities, parents are scared to correct them, and schools are hesitant to enforce discipline — leading to widespread chaos at home and school.

3. Sibling Fights and Peer Conflicts Become Legal Minefields

Scenario (Home & School):

·      Home: Two siblings argue over a toy. Parent intervenes and temporarily separates or scolds them.

·      School: Two students have a minor fight on the playground; teacher gives a verbal reprimand or sends them to sit apart.

Bill text: Section 308B(1)

any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age.”

Expanded Impact:

Parent:

·      Scolding or separating fighting children could be reported as humiliation” or mental discomfort.”

·      Risk of criminal investigation, fines, or imprisonment, even for ordinary sibling disputes.

·      Parents may avoid mediating conflicts, leaving children without guidance.

Teacher:

·      Cannot effectively separate or correct students in conflicts for fear of allegations.

·      Risk of complaints for any mild corrective measure, even verbal.

Child:

·      Can manipulate minor conflicts to claim mistreatment.

·      Gains leverage to avoid consequences or assert authority over adults.

Principal / Head of School:

·      Must investigate and mediate minor disputes to prevent legal consequences.

·      Administrative burden escalates; small conflicts may now become legal cases.

Institution / School:

·      Teachers hesitate to intervene in minor conflicts → fights escalate.

·      Bullying or teasing may go unchecked due to fear of humiliation” claims.

Chain Reaction:

·      Ordinary sibling squabbles and school playground disputes turn into legal headaches.

·      Children learn they can exploit disputes to avoid punishment.

·      Parents and teachers are paralyzed; institutional authority erodes.

4. Minor Physical Corrections by Parents or Elders Criminalized

Scenario (Home & School):

·      Home: Parent lightly taps a child’s hand for reaching for a dangerous object.

·      School: Teacher taps a student’s desk or hand to get attention during class.

Bill text: Section 308B(1)

Corporal punishment includes any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation…”

Expanded Impact:

Parent / Teacher:

·      Even minor protective or corrective acts can be construed as corporal punishment.

·      Subject to police complaints, fines, or imprisonment.

·      Ordinary child safety measures are discouraged.

Child:

·      Can exploit minor protective corrections, exaggerating impact.

·      May manipulate situations to avoid learning consequences or responsibilities.

Principal / School Head:

·      Must investigate complaints about these minor” acts.

·      Failure to act could create liability; acting may escalate legal or social tension.

Institution / School:

·      Fear of legal action → zero-tolerance for minor safety interventions.

·      Children may engage in risky behavior knowing adults cannot intervene physically.

Chain Reaction:

·      Safety and discipline compromised.

·      Children gain leverage to manipulate adults and avoid accountability.

·      Cultural practices of guiding children physically or correcting dangerous behavior are undermined.

5. Public Reprimand or Classroom Correction Leads to Legal Action

Scenario (School & Home):

·      School: Teacher publicly corrects a student for disrupting class.

·      Home: Parent publicly points out a child’s lie in front of siblings or relatives.

Bill text: Section 308B examples:

A teacher humiliates a student publicly during a school assembly”

Expanded Impact:

Teacher:

·      Fear of being accused of public humiliation” → avoids correcting students publicly.

·      Classrooms may become chaotic; peer misbehavior unchecked.

Parent:

·      Risk of being reported for normal moral guidance in front of family.

·      Avoids teaching values publicly; children miss lessons on accountability.

Child:

·      Can exploit public corrections to exaggerate humiliation.

·      Manipulates adults to avoid responsibility or gain privileges.

Principal / School Head:

·      Must mediate complaints arising from public reprimands.

·      Administrative and investigative burden increases, diverting attention from education.

Institution / School:

·      Teachers adopt overly cautious or lenient policies → students lose respect for authority.

·      Traditional moral and ethical instruction in schools erodes.

Chain Reaction:

·      Public guidance becomes legally risky.

·      Children perceive law as protection against discipline, encouraging misbehavior.

·      Adults’ ability to enforce rules diminishes, schools and families lose moral authority.

Public Correction or Guidance Becomes Dangerous

Scenario (School & Home):

·      School: A teacher reprimands a student publicly during a school assembly for bullying another student.

·      Home: A parent corrects a child in front of siblings for lying or misbehavior.

Bill text: Examples in Section 308B explicitly cite public humiliation as corporal punishment.

Impact:

·       Educators may avoid addressing misconduct publicly, letting misbehavior continue unchecked.

·       Moral and ethical guidance that relies on visible examples is undermined.

·       Teachers face possible police investigation, fines, or imprisonment even for minor corrective actions.

·       Parents may fear teaching children important lessons about honesty or responsibility in a public setting.

·       Children can manipulate public situations to claim humiliation, gaining leverage over adults.

·       Principals must document all incidents; failure to do so could create personal legal liability, increasing administrative stress.

4. Institutional and Vulnerable Children Are Overprotected to a Fault

Scenario:

·       Caregivers at a children’s home or school hostel correct misbehavior, either verbally or with minor guidance.

Bill text: Section 308B(3) imposes 6 months–2 years imprisonment and fines for corporal punishment toward children in state custody, school hostels, daycare centers, or those with disabilities.

Impact:

·       Staff may stop all corrective measures to avoid legal risk, creating unsafe or undisciplined environments.

·       Even minor guidance or routine discipline could result in severe legal consequences, criminal investigations, or compensation claims.

·       Vulnerable children may learn to misbehave freely, knowing adults cannot intervene.

·       Schools and institutions face administrative burden and potential reputational damage if an allegation arises.

5. Children Can Exploit the Law

Scenario:

·       Children and teenagers may threaten to report parents or teachers for minor misbehavior to avoid consequences.

·       Siblings or peers could exaggerate incidents (like a mild reprimand or denied privilege) to get an adult in trouble.

Impact:

·       Children gain unprecedented leverage over parents, teachers, and institutions.

·       Ordinary disputes, corrections, or guidance can escalate into legal complaints or investigations.

·       Parents and teachers may become overly cautious or passive, leaving children with no accountability.

·       The home-school interface becomes a legal minefield, with principals and caregivers under constant scrutiny.

6. Ordinary Family Discipline Threatened

Scenario:

·       Traditional parenting practices like mild spanking, firm verbal reprimands, or teaching moral/ethical behavior.

Impact:

·       Such practices are now criminalized under vague definitions.

·       Cultural norms emphasizing respect, hierarchy, and duty-based upbringing are directly challenged.

·       Parents may avoid enforcing rules, leading to children growing up without clear moral boundaries or accountability.

·       Teachers may hesitate to maintain discipline in classrooms, affecting the learning environment.

7. Teacher and Parent Anxiety

Impact:

·       Adults may feel fearful and uncertain in every interaction with children.

·       Even simple actions—telling a child to sit quietly, correcting behavior, or removing privileges—could trigger legal action.

·       Teachers and parents may feel they must document every word and action, creating excessive administrative burden and eroding natural guidance.

Societal, Emotional, and Procedural Consequences

The Bill’s vague definitions and harsh penalties extend consequences far beyond individual families or schools. At a societal level, respect for elders, teachers, and authority figures may erode, leading to increased juvenile misconduct, unchecked bullying, and weakened community moral standards. Emotionally, parents and teachers experience fear, anxiety, and stress in everyday interactions, while children may develop confusion, mistrust, or manipulative behavior due to inconsistent guidance. Procedurally, any minor complaint triggers formal investigations, documentation, and potential legal action, creating a bureaucratic burden on schools, principals, and law enforcement, diverting time and resources from education and child welfare. Ordinary corrective measures, safety interventions, or moral guidance risk escalating into legal disputes, leaving adults hesitant to act and children with unchecked freedom.

Why This Bill is Dangerous

·       Vague Terms: Words like discomfort” and humiliation” are subjective; a child’s perception alone could trigger investigations.

·       Enhanced Penalties: Minor acts in institutions or with vulnerable children carry imprisonment and fines.

·       Cultural Clash: Overturns centuries of Sri Lankan child-rearing practices where mild correction was considered moral duty.

·       Power Shift: Children gain unprecedented legal authority over adults, changing traditional family and school hierarchies.

·       Manipulation Risk: Children may misuse the law to avoid responsibility, exaggerate incidents, or coerce adults.

Immediate Consequences if Enforced

·       Parents become fearful to guide or discipline their children.

·       Teachers may stop all forms of classroom correction, creating unsafe or chaotic school environments.

·       Traditional methods of upbringing are criminalized, eroding moral and cultural education.

·       Children and teenagers gain the ability to manipulate legal consequences to their advantage.

·       Ordinary corrective measures could lead to legal battles, fines, or imprisonment, even if the intent was educational or protective.

The Penal Code (Amendment) Bill No. 33 of 2025, while claiming to protect children, creates confusion, fear, and opportunities for manipulation. It undermines parental authority, teacher guidance, and centuries-old cultural practices in Sri Lanka. Ordinary family discipline, moral teaching, and school authority are at risk.

Parents, educators, and the public must be aware of these far-reaching consequences before this law becomes fully enacted and enforced.

WITHDRAW THE BILL

It is not too late for the Government to act responsibly. By withdrawing this Bill, policymakers can prevent the creation of a generation growing up without boundaries, self-control, or respect for authority. Protecting children should never come at the expense of moral guidance, family authority, or social cohesion. The Government has the opportunity to uphold both the safety and ethical development of Sri Lankan children by reconsidering and withdrawing this dangerous legislation before it is enacted.

Shenali D Waduge

Shenali Waduge

Straight Pride: 99% Natural. 100% Human — 8 Billion Strong

Say it with pride: I am straight. I am natural. I am proud.

Preamble

Across the world, the 99% biological majority — men, women, mothers, fathers, sons, and daughters — are being pressured to accept minority sexual ideologies as rights.” Straight Pride is a universal truth: it defends family, reproduction, culture, and civilization everywhere. It is time we reclaim our rights.

A minority sexual-explicit lifestyle is being sold as human rights.”

The 99% majority of biologically straight people are told to be silent, to accept, to surrender.
We say: Enough.

We are the biological majority — men and women, mothers and fathers, sons and daughters.
We are natural. We are proud. We will never again be shamed or silenced.

Straight Pride is not an option.
Straight Pride is truth.
Straight Pride is fact.
Straight Pride is the survival of mankind.

1. We Are Biological. We Are Natural.
2. I am biologically male or female — and proud of it.
3. Men and women together bring life, protect families, and carry culture forward.
4. LGBTQIA is an unnatural sexual lifestyle choice for a minority. It cannot replace nature.
5. Straight Pride celebrates life, family, and the future of our species.

• The Moral and Civilizational Duty
• Civilization stands on family, duty, and responsibility.
• Children need parents, not propaganda.
• Societies need stability, not confusion.
• Straight Pride defends morality, parental authority, and social order.
• Rights Belong to All — Not a Lifestyle Lobby
• I have the right to be heterosexual, to marry the opposite sex, and to raise children according to values that protect family and society.
• Equality means fairness —not special privileges for a minority’s unnatural sexual lifestyle.
• LGBTQIA lobbies demand supra rights” for themselves while clipping the fundamental rights of the majority.
• Straight Pride asserts the people’s right to live naturally, freely, and without indoctrination — always respecting the rights of others, but never surrendering our own.

• We Reject Foreign Pressure
• UN officials/reports, diplomatic pressure, and aid deals cannot dictate our culture or rewrite our education to confuse & indoctrinate our children.
• PRIDE parades, media campaigns and corporate profit agendas cannot erase the truth of the majority.
• Biology cannot be redefined by politics or profits.
• The 99% come first. Always.

• Education and Culture Are Sacred
• Schools must teach biology, history, and duty — not sexual propaganda or condom distribution.
• Children must be protected not confused by gender experiments and premature sexualization.
• Parents, not foreign-funded activists, must guide the next generation.
• Language, traditions, and heritage are Straight Pride defends them.
• Our Demands
• Recognize the 99% biological majorityas the natural foundation of civilization — our rights cannot be erased or suppressed.
• Protect marriage, family, and reproduction— only between a biological man and a woman.
• Shield childrenfrom LGBTQIA indoctrination in schools, media, and corporate policies.
• Uphold Sections 365 & 365A— constitutional shields for morality and child protection.
• Acknowledge Straight Pride internationallyas humanity’s natural biological truth.

• Call to Action

From Colombo to Canberra, Delhi to Dakar, Moscow to Mexico, the majority must rise. Straight Pride is not just Sri Lanka’s truth — it is humanity’s truth.

DEFEND YOUR FAMILIES.

DEFEND YOUR CULTURE.

DEFEND NATURAL ORDER.

Together, the 99% biological majority stands strong, proud, and united.

• We are the 99% biological majority.
• We are the defenders of life, family, culture, and civilization.
• Straight Pride is family — we are the lifebearers
• Straight Pride is duty — we are humanity’s strength.
• Straight Pride is culture — we are the protectors.
• Straight Pride is creation — we are procreators.
• Straight Pride is nature — we are the progeny.

Say it with pride: I am straight. I am natural. I am proud.

DON’T BE SILENT – SPEAK UP – SHARE YOUR VIEWS

Bradley Mayhew continues his journey into Afghanistan, where difficult terrain lies ahead. He first reaches the city of Herat before traveling on to the ancient city of Balkh. This historic place is said to be where Zarathustra first worshipped fire, where Alexander the Great founded his first city in this part of Asia, and where Marco Polo wrote that Alexander married the beautiful Roxanna. From there, Bradley heads toward the mountains of northeastern Afghanistan, though the route passes through risky areas. Fortunately, the International Security Assistance Force for Afghanistan offers him a seat on one of their planes, helping him reach his destination safely. Marco Polo once described the lapis lazuli mines in great detail, and Bradley sets out to find them—discovering traces of the same mines that fueled trade for centuries. His travels then take him into Tajikistan, a small Central Asian nation that was part of the Soviet Union for over 50 years. In Ishkashim, Bradley spends time at the local stadium before moving on to the Wakhan Valley, a vital east–west passage cutting through towering mountain ranges. From there, he follows Marco Polo’s trail onto the Pamir Plateau, a remote high-altitude plain. In the valleys of the Pamirs, Bradley joins local herders who live almost entirely self-sufficiently with their yaks. Finally, he reaches Kashgar, China—one of Asia’s great market towns and an important hub along the Silk Road.

The Burning Archive

In his latest interview, Emmanuel Todd expands on the Defeat of the West and looks at political crisis in France, subordination of Europe to USA, and the moral collapse of the West. I share what I learned in English. And there is a surprise secret revealed at the end of this video about his book, The Defeat of the West.

Nava Thakuria

An initial sadness and grief following the unforeseen death of Assam’s cultural icon in Singapore have now turned into outrages demanding justice for Zubeen Garg, as millions of his fans and admirers get convinced that something wrong happened to their prince of melody during a sea-yacht outing in the southeast Asian nation. The heart-breaking news that brought the India’s north-eastern State with  3.3 million people to a standstill turning its capital city into a sea of humans weeping, sobbing, crying and exclaiming why Zubeen was put to die in the islands nation, thousands kilometer away from his motherland, on 19 September 2025. The phenomenal singer’s  last journey in a flower-decked ambulance on 21 September and later keeping his mortal remains at Sarusajai Stadium in Guwahati for public viewing and homage, had  witnessed an unprecedented gathering of young people arriving from different parts of north-eastern India. The crowds did not lessen even after Zubeen’s cremation on 23 September at Kamarkuchi village, about 20 kilometres east of Guwahati, with full state honours and 21-gun salutes.

Even before his last rites were performed, over 50 police complaints were lodged against Shyamkanu Mahanta (chief organizer of 4^th North East India Festival on 19, 20 and 21 September, where Zubeen was scheduled to perform), and  Siddharth Sharma (his manager) in various police stations across Assam, where a few FIRs added Shekarjyoti Goswami (a Zubeen associate) and Sanjive Narain (businessman and owner of Prag News satellite channel and Dainik Janambhumi newspaper) alleging that Zubeen had to die in Singapore because of their collective callousness. Facing unprecedented public cries, the State government in Dispur ordered a probe and urgently formed a special investigation team (SIT) under the criminal investigation department (CID) of Assam Police. Even though an autopsy was conducted in Singapore before handing over his body, another post mortem was conducted at Gauhati medical college  hospital in the presence of an AIIMS Guwahati doctor as a large section of people alleged foul play in Zubeen’s sudden death outside the country. According to the death certificate, issued by the Singaporean government, Zubeen died due to drowning, but both of his postmortem reports are yet to be made public.

Meanwhile, Assam chief minister Himanta Biswa Sarma revealed that look-out notices were issued against both Mahanta and Sharma asking them to appear before the CID officials in Guwahati by 6 October. He has written to the chief justice of Gauhati High Court for setting up a judicial commission headed by a sitting judge to ensure transparency in the police investigation. The SIT members also raided the residents of Mahanta  and Sharma in the city and seized a number of articles. Moreover, the CID  issued urgent notices to people who were ‘present or aware of the events’ leading to Zubeen’s death in Singapore to appear. Eight non-resident Assamese professionals, who accompanied  Zubeen in Singapore sea outings on the fateful day,  have also been asked to appear before its officers within 10 days. Lately, Zubeen’s wife Garima Saikia Garg along with close family members approached the police for probing the mysterious circumstances surrounding his death and also financial irregularities relating to the case.

Breaking silence after many days, Singapore’s Assam association stated that Zubeen went on a yacht trip to Saint John island along with some of its members. Expressing profound grief at his untimely demise, the association asserted that some of their members were assisting the investigating authorities in the probe and hence it was not permitted to make a public comment on the issue until the investigation process is over. In Assam, the lawyers’ association appealed to its members not to represent individuals accused in the death of Zubeen under mysterious circumstances that have ‘given rise to suspicion, mystery and a sense of conspiracy’. It would be a historic mistake for the legal fraternity to allow their conscience to defend the accused, said a statement.

Assam Congress president Gaurav Gogoi alleged that negligence of some individuals led to Zubeen’s death and hence the deputy leader of the opposition in Lok Sabha, the upper house of Indian Parliament, demanded a transparent probe into the incident. The opposition leader in Assam legislative assembly, Debabrata Saikia has raised voice for a probe under the Central Bureau of Investigation (CBI) and he has already sent a letter to President Droupadi Murmu requesting her intervention over the matter. A number of civil society groups including All Assam Students’ Union continue demanding a thorough investigation into Zubeen’s death, following which CM Sarma consented, if necessity arises (as the place of occurrence  of the incident was outside India), to handover the case to the CBI. The government also restricted Mahanta from organizing any event/function/festival in Assam and holding back all kinds of financial support to his companies. With more to it, a PIL has been filed at Gauhati HC by Aabhijeet Sharma and Palash Ranjan Baruah, demanding an authentic probe into Zubeen’s death and other relevant irregularities, which will be heard on 10 November next.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

                එළඹෙන වසරේ සිට පාසලේ හය වසරේ සිට සර්ව ආගමික මොඩියුලයක් ක්‍රියාත්මක කරන බවට අගමැතිනිය ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශයක් සිදු කර ඇත. එනම් සෑම දරුවෙකුටම සියළුම ආගම් පිළිබඳ උගැන්වීමක් ලබා දීමයි.මෙය මහ බරපතල ප්‍රකාශයකි. ලන්දේසි පල්ලිකුඩම් අධ්‍යාපන ක්‍රමයත් රොබට් බ්‍රවුන්රිග් ආණ්ඩුකාරයා සහ ට්විස්ල්ටන් පූජක තුමාගේ මිෂනාරි අධ්‍යාපන ක්‍රමයත් ආදර්ශයට ගෙන උඩටගත් සැලසුම්සහගත න්‍යාය පත්‍රයකි.

         පරංගි අධිපත්‍ය යටතේ ලංකාවේ මුහුදු බඩ පළාත් විදේශ පාලනයට නතු  වූ පසු එම පෙදෙස්වල තිබූ පන්සල් අධ්‍යාපන ආයතන අභාවයට පත් විය. කෝට්ටේ නැතක් පිරිමින් ද ගැහැණුන්ද ක්‍රිස්තියානිය වැළඳ ගැනීම නිසා ඔවුන්ගේ ඉදිරි පරම්පරාවට බයිබලය අනිවාර්ය විය. පරංගින්ගෙන් බලය උදුරාගත්  ලන්දේසීන් ගේ රෙපරමාදු අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තිය අනුව පල්ලි කුඩම් නමින් හඳුන්වන පාසල් රැසක් බිහි විය. ඒවායේ විවාහ උප්පැන්න මරණ ලියාපදිංචි කරන ලදහ.ළමුන්ට ආගමික අධ්‍යාපනය ලබාදෙන ලදී.බ්‍රිතාන්‍ය පාලන සමය එළඹෙන තෙක් මේ පාසල් විසින් සමාජය හසුරුවනු ලැබූහ. බ්‍රවුන්රිග් ආණ්ඩුකාරවරයා විසින් වෙස්ලියන් ,බැප්ටිස් සහ ඇන්ග්ලිකන්  මිෂනාරීන්ට ආගම පතුරුවා හැරීම පිණිස අවස්ථාව ලබා දෙනු ලැබූ අතර ඒ අනුව පල්ලි පාසල් කොළඹ යාපනේ ඇතූලු බොහෝ  ප්‍රදේශ වල ආරම්භ විය.නමුත් දොඩන්දූවේ පියරත්න තිස්ස නා හිමියන් ගේ ආරාධානයෙන් කර්නල් ඔල්කට් තුමාගේ සම්ප්‍රාප්තියත් සමග නැවත බෞද්ධ පාසල් පුනර්ජීවනයක් ඇති විය. ඒ නිසා මිෂනාරි අධ්‍යාපනය විසින් බලාපොරොත්තුවන ලද අරමුණ සාර්ථකව ඉටු කරගනු නෙහැකි විය. අනතුරුව 1945 න් පසු ලංකාවේ නිදහස් අධ්‍යාපන ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක වීමත් සමග සංවර්ධනය වූ සියලුම බෞද්ධ පාසල්  ජාතික පාසල් පද්ධතියට ඇතුළත් වීමෙන්  ඇතිවූ ප්‍රගමනය කවුරුත් අත් විඳින්නට ඇති බව නිසැකය.1962 දී බෞද්ධ පාසල් සහ මිෂනාරි පාසල් රජයට පවරා ගැනීමෙන් අනතුරුව ඒකාබද්ධ පාසල් ක්‍රමයක් රට තුළ ක්‍රියාත්මක විය.මේ ඒකාබද්ධ පාසල් පද්ධතිය නැවත මිෂනාරි ග්‍රහණයට ගැනීම පිණිස මේ වන තුරුත් දරණ උත්සාහයන් රැසක් ඇත.වර්තමානයේ සිදු වන්නේ එයට ක්‍රමානුකූලව රාජ්‍ය අනුග්‍රහය හිමි වීමයි.

            දහඅට වන සියවසේ සහ දහනව වන සියවසේ මිෂනාරි ක්‍රමය විසින් දැඩි ලෙස බෞද්ධ ඉගැන්වීම් වලට සහ සංස්කෘතියට පහර දෙනු ලැබූහ. පානදුරාවාදය අවස්ථාවේ දී පූජ්‍ය මිගෙට්ටුවත්තේ ගුණානන්ද හිමියන් විසින් මතවාදීව පරාජයට පත් කරන ලද්දේ ඒ මිෂනාරි වෑයමයි. ලංකාවේ පවතින බෞද්ධ සංස්කෘතිය නිදහස් මතධාරී ආර්ථික ක්‍රියාකාරම් වලට බලවත් බාධාවකි. සාර් ධර්ම මත සීමාවන් තබාගෙන මිනුම් දඬු තබාගෙන සිටින සමාප්‍රදායික  ජනතාව ඉන් නිදහස් කර ගැනීම මේ නව මිෂනාරීන් ගේ අරමුණයි. ජාතික අභිමානය ,ජාතික සිරිත් විරිත් තව දුරටත් පවත්වන්නට ඉඩ දීමෙන් ඒ න්‍යාය පත්‍රය සම්පූර්ණයෙන් ක්‍රියාත්මක කරගනු නොහැකිය. ඒ නිසා අධ්‍යාපන ප්‍රතිසස්කරණ මුවාවෙන් ඒ සැලසුම දැන් උඩට ගෙන තිබේ.

    කොරියාව බෞද්ධ රටකි. අසූව දශකයේ දී ඇති කරන ලද ප්‍රතිසංස්කරණ වලින් පසුව අද එහි බෞද්ධ ජනගහනය සියයට විසිහතකි.කොරියාවේ බහුතරයක් තරුණ තරුණියන් ආගමක් නැති ලෙසට හැසිරෙති.එවිට ආර්ථීක හයියක් තිබෙන ආගමික සංස්ථාවන්හි ජනප්‍රිය උපක්‍රමයන් මගින් විශේෂයෙන්ම නවීන සන්නිවේදන උපක්‍රමයන් මගින් ඒ නිරාගමික කොටස් තමන් වෙත ආකර්ශණය කර ගනිති.කොරියාවේ බෞද්ධ නොවන ජනගහනය වැඩිවී ඇත්තේ ඒ ක්‍රමයෙනි.

        ලංකාවේ බෞද්ධ ජනතාවට ද මේ ඉරණම අත් කර දීමට පළමු බෙදීම් ඇති කළ යුතුය. සිද්ධාර්ථ ගෞතමයන්ගේ උප්පත්තිය ලංකාවේ දී සිදු වී යැයි පවසන අමු කෙප්පය ඇත්තක් ලෙසට ප්‍රවර්ධන කරනු ලැබීමෙන් මේ බෙදීම ඇති කර තිබේ. අනෙක ධර්ම විකෘතියයි.ඒ සංකල්ප මත ඇති වූ ව්‍යාප්තිය වසංගතයක් මෙන්   ඔඩු දුවා ඇත. ඒ මත දරණ වෙනම නිකායක් බිහි කිරීම ද ආරම්භ කර තිබේ.ඉතින් බෞද්ධ සමාජය දෙකඩ කිරීම මගින් ශක්තිමත් සම්ප්‍රදයක් දුර්වල කර තිබේ.වර්තමාන ආණ්ඩුව තුළ සිටින ප්‍රබලතම චරිතයක් වන්නේ අගමැතිනියයි. ඇයට අධ්‍යාපනය භාර දී තිබේ.කන්නන්ගර ශ්‍රී මතාණන් විසින් ආරම්භ කරන ලද නිදහස් අධ්‍යාපන ක්‍රමවේදයේ පවතින වර්තමාන වීකෘතිය මත අඩුපාඩු රැසක් ඇති බව සැබෑය. එහෙත් රටට ගැලපෙන අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් ප්‍රතිනිර්මාණය කරගත හැකි වන්නේ නවසිය තිස් ගණන් වල දැමූ පදනම තුළ සිට ගෙනය.1944 දී නිදහස් අධ්‍යාපන පනත පාර්ලිමේන්තුව තුළ විවාද  කරන අතර  මිෂනාරි පාසල් වල උගෙන ගන්නා ළමුන් ගැන   පී .ද .එස්. කුලරත්න මහතා මෙලෙස කියා ඇත. ‘ඔවුහු කිසිම ආගමක් නැතිව පාසලෙන් අස්වෙති.ඔවුන්ගේ ආගම විනාශ කර ඇති අතර ඒ වෙනුවට වෙනත් ආගමක් ඔවුනට නැත.එබඳු මිනිසුන් ඉතා භයානකය.ඔවුන් අවිනිශ්චිත තත්වයක පසුවන අතර  ඔවුන්ගේ ආගම බොහෝ විට තීරණය කරනු ලබන්නේ විවාහ වන අවස්ථාවේ දීය.එම ක්‍රිස්තියානි පන්තිය ඉස්ත්‍රියානි යනුවෙන් හැඳින්වේ.ඔවුන්ගේ ආගම භාරයාව මත රඳා පවතී.’

         කුලරත්න මහාතගේ කතාව එදාට සාපේක්ෂව අපට තේරුම්  ගත හැතිය.එය වර්තමානයට ගැලපිය හැක්කේ වර්තමාන අගමැතිනියගේ අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණයන් පිළිබඳ කතා කරන කල්හිය.මේ වන විට අගමැතිනිය ප්‍රතාශ කර තිබෙන්නේ ලබන වසරේ සිට හය වසරේ දී සර්වආගමික කරුණු අධ්‍යනය කිරිමට මොඩියුලයක් සකස් කර ඇති බවයි. එහෙත් මේ වන තෙක් බුද්ධාගම පෙළපොත මුද්‍රණය කර නැත. කෝවිලෙත් ‘පන්සලෙත්, පල්ලියේත් දැල්වෙන්නේ එකම පහනක් ය යන කතාව ඉදිරි පත්කරන ලද්දේ ආර්.ප්‍රේමදාස යුගයේ දීය. එහෙත් ඉන් ගම්‍ය වන සමාන කමක් ආගම් අතර නැත. බෞද්ධයා නිවන ප්‍රාර්ථනා කරමින් එහි උපාසක වත පුරමින් සංසාරය කෙටි කරගැනීමට උත්සාහ කරයි. බෞද්ධ සංස්කෘතිය තුළ  ඔහුට ඒ මග යන්නට  පරිසරය සකස් කර දෙයි. නමුත් ක්‍රිස්තියානි මුස්ලිම් වැනි ආගම් වල අය සංසාරයක් විශ්වාස නොකර අතර ලද ජීවිතය සැපවත් ලෙසට ගතකිරීමේ ආශාවෙන් ගිහි සැප වර්ධනය කරගන්නන් වෙති. බෞද්ධ දෘෂ්ටියෙන් සංසාරය දික් කරගන්නන් වෙති.මිථ්‍යාදෘෂ්ටි යේ එල්බ ගත් බෞද්ධයන්ද සිටින නමුත් බහුතර බෞද්ධයන් සම්‍යදෘෂ්ටියේ  පිහිටමින් නිවන අරමුණු කරගෙන සිටිති. එවිට තරුණ වියට එළඹෙන දරුවෙකුට අනෙකුත් ආගම් පිලිබඳ කියා දෙන්නේ මොනවාද. ඔවුන් ගේ සිරිත් විරිත් ද බයිබලය  ගැනද කුරානය ගැනද මට පෙනෙන ආකාරයට සර්ව ආගම් පිස්සුව ඔලුවට ගැසූ පසුව කුලරත්න මහතා කියූ පරිදිම ඒ දරුවා වැඩිහිටියෙකු බවට පත් වීමෙන් පසු ආගමක් නැති පුද්ගලයෙකු බවට පත් වේ. බුද්ධශාසනය බරපතල ලෙසට පරිහානියට පත්ව ඇති යුගයක සැප ඇති තැන් වලට ඇදෙන්නට තරුණ සිත් කැමතිවන්නේ නම් එය පුදුමයට කරුණක් නොවනු ඇත. මෙහිදී සිදු වන්නේ කොරියාවේ සිදූ වූ දෙයයි. එයට පාර කැපීම සඳහා අගමැතිනිය පමණක් නොව දණ්ඩ නීති සංග්‍රහය වෙනස් කරමින් ළමුන්ට තරවටු කරන දෙමව්පියන් සහ ගරුවරුන් හිරගෙට දක්කන්ට වළිකන පෝල්රජ් ඇමතිනියත් සට කපට අන්දමින් කටයුතු කරනු පෙනේ. අවාසනාව නම් මේ සිදු වීම දිහා නොඇසූ කන් ඇතිව සිටීමයි. දෑසින් දුටුවත් අකර්මණ්‍යව සිටීමයි. මහා නායන හිමි වරුන් පවා තමන්ගේ දෙපා මුළට ප්‍රශ්ණය පැමිණෙපතුරු බලා සිටින බව පෙනේ.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

Fabio G.C. Carisio

The Handshake Between a Former Throat Cutter and the Ukrainian Neo-Nazi

by Fabio Giusppe Carlo Carisio

VERSIONE IN ITALIANO

At the United Nations General Assembly, amidst lies spewed  by NATO leaders, Donald Trump and Giorgia Meloni, who have distinguished themselves for their insight into geopolitical hypocrisy, a historic event occurred.

For the first time at the UN, an organization once dedicated to world peace and now rendered totally useless after the Donbass Civil War and the Gaza Genocide, two international terrorists met whose mission has been and continues to be to carry out massacres against civilians in order to legitimize the hegemony of their dictatorial regimes.

The former ISIS and Al Qaeda cutthroat, now acting president of Syria, met with Ukrainian President Volodymyr Zelensky, who has ruled without elections since 2019 thanks to the martial law he himself imposed in Ukraine, rejecting all peace talks with Russia and protecting the criminal neo-Nazis operating within the Ukrainian National Guard.

For example, Viltaliy Markiv, the paramilitary convicted of killing Italian journalist Andrea Rocchelli, a photojournalist posted to Donbass, and then miraculously acquitted by the Italian justice system on a legal technicality.

Meanwhile, the State of Palestine’s representatives were denied visas and the right to address the United Nations General Assembly, but Israel’s Netanyahu indicted for war crimes by UN’s own agencies and in various reports addressed the General Assembly with impunity.

The Visit to New York of the Former ISIS and Al Qaeda Terrorist

«The new President of Syria, Ahmed al-Sharaa, aka Mohammed al-Jolani, is in New York for what is widely being described as the first visit by a sitting Syrian president to the US in nearly six decades. But even more significant is another fact: it’s also the first state visit to the US by a leading veteran of Al Qaeda and ISIS».

This is according to the American counterinformation website The GayZone, directed by Max Blumenthal, who was arrested by the FBI in October 2019 shortly after publishing the exclusive dossier on the CIA’s (Central Intelligence Agency) Operation MOM, through which American counterintelligence funded 21 terrorist groups in Syria to bring about the regime change of pro-Shiite Muslim elected president Bashar al-Assad.

A change of government plotted by the Five-Eyes intelligence agency (Americans from the CIA and British from MI6 at the forefront) is similar to that perpetrated by similar NATO financiers like George Soros in Ukraine, attempted with the Orange Revolution of 2004 and then succeeded with the bloody 2014 coup in Kiev, carried out by mercenary snipers in a strategy similar to the 2002 coup in Caracas.

The UN Meeting Between Two Leaders of the Bloody NATO Coups

It is therefore disconcerting that two guerrilla leaders supported by NATO intelligence are meeting at the United Nations, flaunting their handshake, without anyone except counter-information journalists feeling the slightest shame.

Terrorists Al Jolani and Zelensky at the UN

Moreover, both Al Jolani and Zelensky are friends of the United States under President Donald Trump, faithful to his predecessor Joseph Biden’s line in supporting international criminals serving American geopolitics, such as the European servant of Rockefeller and Rothschild, global speculators in the arms market, Giorgia Meloni, Prime Minister of Italy.

«Just last year, al-Sharra/al-Jolani – the founding leader of Al Qaeda in Syria and a former deputy leader of ISIS — was on the US terrorism list with a $10 million reward for his arrest. But after leading the overthrow of Syrian president Basher al-Assad, the US has removed that designation and welcomed Jolani’s ruling Al Qaeda offshoot government. After all, as Jake Sullivan put it at the outset of the dirty war in early, 2012, Al Qaeda is on our side in Syria.”» The Gray Zone recalls.

«Because the US is on Al Qaeda’s side in Syria, that also means overlooking atrocities under its founding leader’s watch. Since al-Sharaa/al-Jolani took power, government forces have committed sectarian violence against Syria’s minority groups. In March, hundreds – possibly thousands – of Alawite civilians were massacred in Syria’s coastal regions. In July, hundreds more, mostly Druze civilians, were killed in Syria’s Suweida region» adds Max Blumenthal’s website, confirming what former Interpol official Antonio Evangelista wrote for Gospa News..

The Grayzone’s Aaron Maté speaks to members of two Syrian minority communities about the ongoing sectarian violence at the hands of a ruling Al Qaeda offshoot that the US and allies helped put in power.

We gave this extensive coverage on Gospa News by publishing a report from the Pontifical Foundation Aid to the Church in Need.

We have published countless investigations on the crimes of the pro-Nazi Kiev regime and the Azov Battalion, supported by British intelligence, of which Zelensky himself is said to be a secret agent. We encourage all readers to read them.

In one of these, we documented Ukrainian President Zelensky’s recruitment of ISIS guerrillas, militiamen trained by Syrian al-Jolani, for the Civil War and then the international war in Ukraine.

International intelligence accomplices suspected of playing crucial roles in the security omissions for the September 11 attacks on the Twin Towers in New York also operated in the war.

Clearly, it is time for the irrelevant and corrupt UN headed by a most hypocritical Secretary General Antonio Guterrez who should have been forced to resign long ago for the WHO’s Covid-19 crimes syndicate to shut down or move out of New York and the US.

Fabio Giuseppe Carlo Carisio – Gospa News Director

Shenali D Waduge

27 September 2025

To:
Mr. Buddhika Hewawasam
Chairman
Sri Lanka Tourism Development Authority /
Sri Lanka Tourism Promotion Bureau
Colombo, Sri Lanka

Cc: Hon. Minister of Tourism
Ministry of Tourism and Lands

Subject: Formal Objection to endorsement of LGBTIQ Tourism” Project

Dear Mr. Hewawasam,

As a citizen of Sri Lanka, upholding the Constitution & the Buddhist civilizational heritage of Sri Lanka, I register my strongest objection to the Sri Lanka Tourism Development Authority’s endorsement (letter dated 09th September 2025, Ref: SLTPB/EVT/2025/003/O) of the project to promote and develop LGBTIQ Tourism” in Sri Lanka. The claims advanced in that letter are not only inconsistent with Sri Lanka’s Constitution, Penal Code, and cultural heritage, but also place at risk our international reputation, our children’s safety, and our nation’s dignity.

This endorsement is unacceptable for three fundamental reasons:

1. It conflicts with the Constitution, the Penal Code and our cultural heritage.
2. It endangers our children, public health and national reputation.
3. It raises serious questions as to the legality and authority of the endorsement itself.

1. Authority & Legality — urgent clarification required

Under the Tourism Act No. 38 of 2005, SLTDA and SLTPB operate within a clear legal and administrative hierarchy: policy direction comes from the Hon. Minister of Tourism, and major decisions and public commitments of the Authority are expected to be made by the Board through duly passed Board Resolutions. A single official — including the Chairman — does not possess unilateral authority to endorse socially sensitive national projects of this magnitude.

Therefore, please clarify, immediately and publicly:

1. Whether this endorsement was authorized by a Ministerial directiveissued by the Hon. Minister of Tourism; and/or
2. Whether this endorsement was approved by a formal Board Resolutionof the SLTDA, recorded in the Board minutes; and if so, please provide the relevant resolution number and date; and/or
3. If neither (1) nor (2) applies, on what legal basis the Chairman signed and issued the letter purporting to endorse this project on behalf of SLTDA/SLTPB.

In the absence of Ministerial approval or a Board Resolution, this endorsement appears to be ultra vires — beyond the lawful authority of the SLTDA — and cannot bind the Authority, the Bureau, or the Government of Sri Lanka.

• Safe, inclusive, and welcoming” vs. National Identity, Constitution & Public Health

Hospitality is indeed part of our national character. But hospitality cannot be confused with surrendering our cultural, moral, and legal boundaries. Article 9 of the Constitution obliges the State to foster and protect the Buddha Sasana, while Christianity, Hinduism, and Islam also uphold traditional family structures. Promoting lifestyles in direct contradiction to these values is unconstitutional and socially destructive.

We cannot turn a blind eye to the devastating public health risks. In just one recent case, 1,327 Sri Lankans who came forward to donate blood discovered they were infected with HIV – a surge of 27% in 2023 alone. This staggering figure is a national tragedy — and yet we are told to welcome policies that would accelerate the spread of sexually transmitted disease. Should the Ministry not be preventing such risks rather than opening the floodgates?

Sri Lanka must weigh presumed economic gain” against the undeniable health and moral collapse that follows:

• Rising HIV/AIDS and sexually transmitted diseases, with innocent citizens already falling victim.
• Exploitation of vulnerable youth and children (as witnessed during the beach boy” scandals of the 1980s) – children in poverty easy prey.
• Increasing online pornography and foreign predators already advertising Sri Lankan men and women for sex on social media — a trend that will explode under official endorsement of LGBTIQ Tourism.”

• Diversification of tourism markets” vs. Exploitation, Awards & Reputation

The claim of market diversification” is dangerously misleading. Nations such as Bali, Thailand, and parts of the Caribbean that embraced sexualised or identity-driven tourism have faced exploitation, epidemics of child abuse, and reputational collapse.

Sri Lanka has painstakingly built a global reputation as an authentic, award-winning destination — voted multiple times by Lonely Planet and Travel + Leisure among the top travel destinations, praised for our heritage, natural beauty, Hela medicine, wildlife, and spirituality. All of this prestige purely based on our culture will be nullified if we officially endorse sex tourism under the guise of inclusivity. Quality tourists will shun us, leaving only predators, exploiters, and opportunists.

Already, social media shows foreign men openly seeking Sri Lankan partners for sexual holidays while there. Do we really wish to turn into a sex tourism colony and destroy what generations have worked to preserve?

• Training and awareness programs” vs. Penal Code & Rule of Law

The proposal for DEI-style training is legally untenable.

• Sections 365 and 365A of the Penal Code criminalize unnatural sexual acts.
• For SLTDA to endorse training that normalizes prohibited conduct is to contradict national law and erode public respect for the justice system.
• Globally, even the U.S. has cancelled federal DEI programs, restoring merit over ideological quotas. If the very nations exporting these models are abandoning them, why should Sri Lanka adopt what they themselves reject?

• International promotional linkages” vs. Sovereignty

Tourism branding must reflect what we are proud of – promote 2600 of heritage & history — not mimic newly created liberal ideologies that foreign lobbies call pride.” Outsourcing our tourism identity to international networks reduces Sri Lanka to a playground for divisive agendas alien to our culture.

Other nations protect their moral boundaries. The Maldives attracts the world’s richest tourists without indulging in identity-based sexual tourism. Sri Lanka must follow that path, not abandon its moral ground falling prey to well-funded campaigns & activists.

• Contribution to tourism growth” vs. Real Priorities

The promise of significant growth through LGBTIQ tourism is speculative at best. What is proven is the demand for:

• Heritage tourism.
• Hela medicines and wellness tourism.
• Religious pilgrimages.
• Eco-tourism, wildlife, and adventure tourism.

These markets align with our identity, offer sustainable returns, and elevate our reputation without the moral, social, and health costs of sexualised tourism.

Wider Agenda – A Dangerous Pattern

This endorsement cannot be viewed in isolation. It is part of a dangerous sequence:

• Attempts to introduce LGBTQIA teaching in schools.
• Moves to distribute condoms in schools.
• A Cabinet Minister shamelessly declaring that children as young as 16 can legally have sex.
• Efforts to legalize prostitution under the guise of reform.”
• Allowing PRIDE parades on our streets to mock cultural and religious values.
• An Opposition MP has highlighted the sentiments of the general public.

Tourism endorsement for sexualised niches. What will come next? Do we wish to turn Sri Lanka into a testing ground for every failed social experiment of the West?

It is telling that Western nations and corporates are now reversing Pride sponsorships and LGBTQIA promotions, after discovering they bring not profits but boycotts, consumer outrage, and reputational harm. Why then should Sri Lanka, a proud and traditional nation, blindly follow what the West itself is discarding?

The Tourism Act No. 38 of 2005 requires tourism development to be consistent with the interests of the people of Sri Lanka. Endorsing LGBTIQ Tourism” violates this mandate, undermines our Constitution and Penal Code, and erases decades of achievements in building Sri Lanka as a respected global destination.

We are concerned that a government entity partnering with a private NGO to promote LGBTIQ tourism raises serious questions about alignment with Sri Lanka’s cultural values and constitutional principles and the People’s will. Such initiatives, while framed as inclusive, may conflict with the nation’s traditional heritage and societal norms and must be rejected forwith.

I therefore respectfully request that the Ministry:

1. Withdraw the endorsement issued on 09th September 2025.
2. Ensure all tourism projects remain consistent with Sri Lanka’s Constitution, Penal Code, and cultural heritage.
3. Recommit to authentic tourism promotion — showcasing what Sri Lanka is genuinely proud of, rather than replacing our pride with imported immoral pride.”

Sri Lanka deserves a tourism strategy that unites society, protects children, safeguards public health, and elevates our identity — not one that invites division, disease, and exploitation.

Respectfully,
Shenali D Waduge

Courtesy The Daily Mirror

Colombo, Sept. 28 (Daily Mirror) – The United States has cautioned that Sri Lanka’s regulatory unpredictability, bureaucratic red tape and selective transparency are discouraging broader participation of American firms, despite strong interest in sectors such as ICT, energy, aviation and defence.

The U.S. Department of State’s 2025 Investment Climate Statement on Sri Lanka, released this week, paints a familiar picture of an economy with promise but weighed down by systemic obstacles. It notes that abrupt policy shifts, opaque procurement practices and delays in approvals continue to frustrate investors, undermining confidence in the stability of the investment environment.

Although Sri Lanka has pledged reforms under its IMF programme and announced plans to lure foreign capital, the report underscores that tangible progress has been slow. 

High-profile energy projects have already stalled amid disputes over tariffs, while aviation and defence firms cite complex licensing procedures and inconsistent enforcement as reasons for hesitation,” it said.

The statement comes at a time when the government is seeking to reignite growth and court foreign investment. Yet, according to Washington’s assessment, without greater transparency, streamlined processes and consistent rules, Sri Lanka risks missing out on deeper U.S. business engagement at a critical stage of its recovery.

The full report:

https://www.scribd.com/embeds/924393009/content?start_page=1&view_mode=scroll&access_key=key-0SSyFsCOT3IysU1btOX8

Top News Lk

3 Minutes – SEPAL AMARASINGHE

Asoka Weerasinghe (Mr.)

25 September 2025

Mr. Volker Turk
UN High Commissioner Human Rights (UNHRC)
UNHRC
Geneva, Switzerland

Dear High Commissioner Volker Turk:Re:  Tamil Tigers are alive and well in Geneva LTTE is Our Saviour: don’t demand to lay Down their weapons!”

Dear High Commissioner Volker Turk:

TheTamil Tigers told you all at UNHRC’s 60th Session , who are sleeping with them, and licking their Indira Gandhi’s Made in India  Jack-bootswith  their first salvo with their demand-poster written in Tamil Tiger flag red – LTTE is our Saviour: Don’t demand to lay down their weapons.”

Sweet Mother of Jesus, did you read that?   Holly Moses, did you read that? Volker Turk, did you read it too?   To me it is somewhat worrisome and scary!

Well..well…well, what choice have you got Volker?  Your lot are now pushed up the  demand- creek of no return” by the Tamil Tigers who most of us thought were extinct after their annihilation in Sri Lanka by their armed forces on 19 May, 2009.  Obviously with that demand poster held in Geneva for the whole world to read, most of us have been proved wrong.  

So they have started to push you up the same creek that India’s Rajiv Gandhi who slept with them, and so did Sri Lanka’s President Premadasa went up the same creek because he trusted them, ended up being assassinated with  Suicide body packs that the Tamil Tigers perfected, on 21 May1991, and 1 May 1993 respectively.  They took down their  TULF leader, Appapillai Amirthalingam who addressed them lovingly as My boys”, with a shower of live bullets on 13 July 1989.

Volkor, did you figure out what their weapons were that they demand Not to be asked to lay down.  Did you?

This was not  a school yard fight between separatist Tamils and the Sri Lankan Armed forces with bamboo sticks, stone catapults and small stones and Mahaveli River-tumbled rounded pebbles, charnokite-granite rocks and kabook rocks, but sophisticated armouries of weapons like 303 rifles, AK47 Kalashnikovs,T56, pistols and 380 & 450 revolvers, Self-Loading Rifles, Light-Machine Guns,  Sub-Machine guns, rocket launchers of 2” mortars, Hand grenades, SAMissiles. and Claymore mines and many more.   What chances have you at UNHRC got to dodge them when shot at, and fired at you all.

Volkor, let’s get it right at least for once, with that cocky-demand-poster, what the LTTE is telling you all as they did with Rajiv Gandhi’s Indian Army…We are the kings of the castle…You are the dirty rascals,  just move aside or vamoose!

You lot at UNHRC are going up the creek with your insolent remarks and demands from the Sri Lanka Government acts of Human Rights.

Well…Volker…. The American Republican Nikki Haley summed you all up brilliantly as the cesspool of political bias, and self serving body that makes a mockery of human rights.”   How true…how true!

Don’t you all know that your characterization that you are the best there was, and the best there is as  International Judges and Jurists on Human Rights, when you failed passing marks not able to recognize Sri Lanka’s Classic Text Book example of the amazing act of Human Rights, when the Sri Lankan Government soldiers gave back the paramount human right, THE RIGHT-TO-LIFE to their 20.5 million peoples when they annihilated the most ruthless terrorists in the world the Tamil Tigers.  Oops!  What a faux pas.!    Sweet Mother of Jesus, what’s with these guys and girls at UNHRC?

You who think that  you  all are the World’s Police of Human Rights, missed another great opportunity again to prove your honesty…prove that you all  are the Best Human Rights Police that have ever been in th world  Volkar, that’ a Haha Joke! What poppycock…   what a crass, disingenuous lie.   What Austrian-Hogswash!

Did you not know that the Sri Lankan Khaki and Blue serge clad  brave men and women in May of 2009, saved  295,873  Tamil refugees from the clutches of the Tamil Tiger terrorists who marched them for six months under a scorching 

Jaffna-Killiniochchi sun,  like an unwashed herd of cattle from the West coast to the East coast.  It would have been easy for the armed soldiers to have bumped them off….and they didn’t because of their brotherly, sisterly affection for humanity.  They were good-Christians, and they were good-Buddhists alike.

And you all lacked the honesty, decency and love for humanity to acknowledge this amazing act of valour who put their lives on line.  Not only that Volker, share this bit of information with your colleagues at UNHRC.  The 295,873 Tamil refugees were housed in a white tent city and sustained their lives with cooked Dietitian-approved, a million meals a day…. Hearty breakfasts, lunches and dinners.

I resent you lot,  and get off my back, for not having the courage and decency to acknowledge this beautiful Act of generosity and Love.   What the heck is wrong with you lot Why, Volker…why?   Explain to me.   That was a Classic Text Book example of a Human Rights Act.

Volker you and your mates at UNHRC failed the passing mark  again one more time, when you all missed recognizing another example of a Classic Text Book Act of Human Rights that the Sri Lankan armed forces were involved in.  Shish! What stupidity!!

You were absolutely weird and wrong ignoring Sri Lanka’s contribution to Human Rights,  and thus empowering the Tamil Tiger terrorism in the bid to resurrect in 2025 in Geneva, holding a Demand Poster which said in bold red letters -” LTTE is our Saviours: Don’t demand to lay down their weapons”. And  had the audacity to fly their banned terrorist flag.   This is amazing stuff. when you all cannot recognize and failed miserably the amazing Classic textbook Acts of Human Rights when the Sri Lankan armed forces gave back 20.5 million Sri Lankans their paramount human right, their Right-to-Life, when they annihilated the Tamil Tigers on 19 May 2009, and kicked their butts. The  Tamil Tigers feel empowered knowing they have friends in you all, who will guard their lives and skin and bone and let them carry a sophisticated armoury of guns in their arms cradling like babies.

Well, Volker, the resurgent Tamil Tigers, I see are pushing you all up their Cyanide-Creek, telling you all that, :We are the Kings of the Castle. And You lot at UNHRC are the Dirty rascals!”.  That Demand poster that was held during the UNHRC’s 60th Session said it all.

          Volker, here is my thesis when all this UNHRC Tommy-Rot started.

Ban Ki-Moon by 2011 was reduced to being a puppet by UNHRC’s Western Pay-Masters, and was ordered to go on the war path to hurt the puny, courageous island of Sri Lanka with his stupid three-panel investigation report.  By then it seemed to have hurt Ban Ki-Moon more than Sri Lanka as 20.5 million Sri Lankans had told him boldly, to sheba-nom, Ban Ki-Moon”

This is what I told Ban Ki-Moon on April 23, 2011, in a letter.

Here are the four reasons why I say to you that you are acting like a pretentious Asian Korean fool Ban Ki-Moon thinking that you are God and that Sri Lanka’s destiny is in your hands.

  When you appointed the Special panel of three to advice you on Sri Lanka’s alleged war crimes, the very issue that was dealt in June 2009 at the UN Human Rights Council in Geneva, where the members decided in a 29 to 12 votes not to intervene in Sri Lanka’s internal affairs, but the Tin-God in you Ban ki-Moon exceeded your powers prescribed in Chapter XV of the UN Charter where your role as the Chief Administrative Officer and the limits of your authority are detailed clearly in Article 97and 98.    And you, I understand, can read, write and understand English which the UN Charter is written in that Language. But you seem to have failed in that endeavour to comprehend.

No wonder 20.5 million Sri Lankans were telling you to Sheba-nom, Ban ki-Moon!”

You were told  quite clearly by the Sri Lankan Government that the panelists were unacceptable as two were viscerally prejudiced against the Sri Lankan Government and were suspect. But you, the Tin God in you, still went ahead foolishly with this panel.

Steven Ratner had written that the Tamils represented by the Liberation Tigers of Tamil Eelam (aka Tamil Tigers) are an oppressed minority.  More than Ratner’s ignorance this revealed his bias when he calls  the most privileged minority” during the 131-years of colonial rule, the Jaffna Tamils (12.6%) the oppressed minority”, compared to the wronged majority”, the Sinhalese (74%) during the 131-years of colonial rule.

What expert knowledge, based on objectivity, can Steven Ratner give you when he comes out with this kind of ill-informed punditry?

This statement should have disqualified him instantly.

Volker, here is another UNHRC’s Ban ki-Moon’s stupid doozy.

The leader of his panel  Marzuki Darusman (Indonesia’s former Attorney General) was a member of an international team appointed to observe proceedings of a previous Sri Lanka Commission.  He left in a huff squabbling over fees with strong anti-Sri Lankan feelings.

Volker, one does not have to be an Einstein to know what the contents of his report would be.    Ban ki-Moon was a stupid fool to keep him in this panel.  What was wrong with this guy., who was determined to keep Mooning at Sri Lanka!

And the third member of the panel, the South African, Yasmin Sooka, was heavily dependent on the EU to be impartial.

Well Volker Turk, that is how this UNHRC Tommy-Rot started

to target Sri iLanka on alleged Human Rights violations during the 30 year bloody Tamil Ethnic War that the Tamils were spoiling for a flight,’and their butts were kicked after 30-years of haemorrhaging that sovereign puny island, and killings.

The bottom line is…NO ONE, not even Nikki Haley’s UNHRC’s thecesspool of political bias and self serving body that makes a mockery of human rights” is going hurt my Mother Lanka unfairly.

And you all at UNHRC have been told boldly by the new generation of Tamil Tigers in their demands poster carried during the 60th Session in Geneva inSeptember 2025…”LTTE is Our Saviour: don’t demand to lay Down their weapons.”

You read between those lines Volker Turk, UN’s High Commissioner  of Human Rights …failing you will be pushed up their Cyanide-Creek of No Return.   That is the price  that others paid who did not toe their line, like:

Rajiv Gandhi (former Prime Minister of India), President Ranasinghe Premadasa (Prime Minister of Sri Lanka); Alfred Duraiappa (Jaffna Mayor 27.7. 75); A Thiagaraja  (MP for Vadukoddai 25.5. 81); V. Dharmalingam (MP for Manipay 3. 9. 85); 

K. Allasundaram (MP for Kopai 3,9.85); Sri Sabarathnam (TELO Leader 6.5 86); A. Amirthalingam (Leader TULF 13,.7.89); 

V. Yogeswaran (MP for Jaffna 13..89); Sam Thambimuutu ( MP for Batticaloa 7.5.90); W.K. Yogasangaree (MP for Jaffna 19.6.90); A. Thangathurai (MP for Trincomalee 5.7.97); Sarojini Yogewswaran (Mayor of Jaffna 17.5.98); S. Shanmuganadan ( MP for Vavuniya 17.7.98); Ranjan Wijeratne (MP Foreign Minister of Defence, 2. 3. 91 ); Lakshman Kadirgamar (MP, Minister of Foreign Affairs 12.8.05) and several hundreds more.

You know what, Volker?   With your biased mentality, and working with a knife that cuts just one way, by now you may think that all those deaths happened at the hands of the Khaki clad Sinhalese soldiers?

Sweet Jesus!…Haro Hara!!….Wrong…..wrong….wrong!!!  It was the Tamil Tigers who killed the Tamil MPs.  and NOT the Sinhalese soldiers that you all have baptized as criminals!”

They were forced up the Tamil Tiger cyanide-creek and ended resting under 24-inches of red kabook bloodied soil.

                    For War Theater purposes…my lexicon calls it
                    ‘Austrian-Hogswash.’
                     I conclude this mini-thesis of mine asking one question wanting
                    an honest answer.  How is it possible that, year after year 
                    since 2009, LTTE diaspora groups are allowed to brandish 
                    terrorist insignia, hold LTTE flags, and now even demand to
                   retain arms” outside your Palais des Nations?”

                    Come on High Commissioner Volker Turk, spit out the truth and 
                    nothing but the truth. I want to know, a guy who has been on
                    this file since 4 August 1983.

                     Wishing you at UNHRC Good Luck”

                     Warmly

                     Asoka Weerasinghe (Mr.)

                    (a son of Mother-Lanka who is standing tall for Her with
                     sheer pride of gratitude in the war trenches of Canada.)

Shenali D Waduge

They have turned the tables on the mighty UN itself. The United Nations Human Rights Council was created to uphold the dignity of victims and to protect human rights worldwide. Yet, the silence of Switzerland as host state, and the UN’s indifference to the glorification of the LTTE on its very doorstep, signals a dangerous precedent. If unchecked, the 2026 sessions of the UNHRC will not be remembered for resolutions or debates — but as the year Geneva became the global carnival of terrorists. Is this the downfall of the UN?

The Precedent of LTTE

In Geneva today, LTTE sympathisers openly wave the tiger flag, display images of Velupillai Prabhakaran, and demand the right” to retain arms. Placards proclaiming LTTE is our savior” have stood unchallenged while heavily accented foreign living members of the same group sit inside the halls of UN & bewail genocide”.

By tolerating this, Switzerland and the UN have effectively elevated a banned terrorist organisation — proscribed in over thirty countries — granting it visibility and legitimacy than the very states and people it once terrorised.

This is not freedom of expression. It is the glorification of terror. And once allowed for one group, it becomes impossible to deny for others.

The Next Wave: Global Terrorist Parades

If Geneva becomes the playground for terrorists, the UNHRC in 2026 could see the following:

• Hamas: Marching under the banner of resistance,” glorifying suicide bombers, and demanding weapons in the name of liberation.

• ISIS: The infamous black flag flying outside the UN, claiming caliphate rights” and demanding recognition of its fallen fighters.

• Al-Qaeda: Portraits of Osama bin Laden and his lieutenants raised under slogans of martyrdom.

• Boko Haram: Campaigning to keep arms, waving images of kidnapped schoolgirls as trophies rather than crimes.

• LTTE: Emboldened further, celebrating its assassinations and bombings while posing as victims.

This is not imagination. It is the logical consequence of precedent. If one terrorist organisation is permitted to flaunt its symbols and dead leaders outside the UN, every other banned group will demand equal treatment and UN/UNHRC or Swiss authorities cannot deny this.

Geneva’s Accountability

Switzerland cannot escape responsibility. As host state to the UN, it has a binding obligation under international law to ensure its soil is not used to glorify terrorism. Neutrality does not mean indifference. Silence places terrorists on par with legitimate governments and their National Armies. This is not neutrality – this is complicity with terrorists These actions are nothing but complicity with terrorist agenda and is another form of one man’s terrorist is another man’s freedom fighter.

Allowing LTTE symbols today means opening the door to Hamas flags tomorrow, and ISIS chants the day after. The UN cannot afford this hypocrisy — condemning terrorism in New York while hosting it in Geneva.

The Forgotten Victims

Every flag raised in Geneva dishonours the victims of terrorism worldwide:

• The Sri Lankan civilians massacred by LTTE suicide bombers.
• Israelis and Palestinians murdered by Hamas
• Iraqis and Syrians executed by ISIS.
• Americans and others killed on 9/11 by Al-Qaeda.
• Nigerian girls kidnapped by Boko Haram.

The UN itself has banned 89 entities as terrorist. The U.S. maintains a list of 80, the UK 84, the EU 22, and India over 100. What if all these groups arrive with their flags to the UNHRC in 2026?

What kind of a UNHRC session would this become when terrorists are martyred in Geneva?

The Final Warning

If this trend is unchecked, the UNHRC sessions in 2026 will be remembered not for defending human rights but for surrendering them — to terrorists waving flags, glorifying death, and demanding arms.

The credibility of both the United Nations and Switzerland hangs in the balance. They must act now. Tomorrow will be too late.

The world’s people must ask: can we continue to trust an organization that allows its own premises to be hijacked by terrorists? When even UNHRC Heads lay flowers at venues decorated with terrorist flags & retire with handsome packages doing sweet nothing for world peace — has the UN not itself become part of the problem?

Does the UN or the UNHRC have any credibility?

Why should member nations finance an entity that supports terrorists?

Shenali D Waduge

References:

• https://www.shenaliwaduge.com/unhrcs-guide-to-grave-diplomacy-19-skeletons-from-1990s-no-40000-skeletons-from-2009/ UNHRC Head

• https://www.shenaliwaduge.com/amnesty-international-secretary-general-agnes-callamard-arrives-to-commemorate-ltte-dead-in-mullaivaikkal/ – Amnesty International Secretary General

Sri Lanka Sovereignty Forum

26 September 2025

To:
Federal Department of Foreign Affairs, Switzerland
Office of the United Nations at Geneva
Office of the High Commissioner for Human Rights (OHCHR)

Excellencies,

Subject: Accountability of Switzerland as UN Host State Regarding LTTE Terrorist Symbols

We write to express our deep concern regarding the repeated public display of Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) flags, portraits, and insignia outside the United Nations premises in Geneva during Human Rights Council sessions.

Unlike in previous years, the LTTE diaspora has grown increasingly brazen, openly displaying placards declaring LTTE is our savior” and rejecting calls to lay down arms. Such slogans are not mere expression; they are open endorsements of continued terrorism. Moreover, portraits of LTTE leader Velupillai Prabhakaran and LTTE cadre Thileepan, who died after a death fast in 1987, were prominently displayed. It is inconceivable that UN and Swiss security services are unaware of the insignia of internationally designated terrorist organisations; their tolerance of such displays raises serious concerns.

The LTTE is a proscribed terrorist organisation in more than thirty countries, including the European Union, United States, United Kingdom, Canada, and India. It is responsible for the assassinations of heads of state, suicide bombings, ethnic cleansing, and the forced recruitment of child soldiers. It does not represent civilians but remains one of the most ruthless terrorist groups in recent history.

Switzerland, as the host state of the United Nations in Geneva, bears binding obligations under international law to ensure that its territory is not used for the promotion or glorification of terrorism. By permitting LTTE insignia to be raised in public demonstrations adjacent to the UN and the symbolic Broken Chair,” Switzerland:

·      Compromises its neutrality and risks its reputation as a state committed to peace and the rule of law.

·      Undermines the credibility of the United Nations, which cannot condemn terrorism globally while tolerating its glorification at its own doorstep.

·      Ignores the rights of victims of terrorism, whose memory is dishonoured each time LTTE symbols are publicly displayed.

·      Sets a dangerous precedent that could embolden other proscribed groups, including Hamas, ISIS, or Al-Qaeda, to demand similar visibility in Geneva.

If such impunity continues unchecked, from 2026 onwards the UN Human Rights Council sessions could risk becoming platforms where terrorist groups openly glorify their activities — setting a precedent that the international community cannot afford to ignore.

We therefore respectfully urge the Swiss authorities and the United Nations to take immediate corrective measures:

1.    Annul the accreditation of NGOs and entities proven to have engaged in or supported the public display of LTTE symbols.

2.    Circulate photographs and identities of such individuals and groups to international immigration and border authorities for surveillance. Many of these individuals reside in Western capitals and can be mobilised for other destabilising campaigns against host nation.

3.    Ensure consistent monitoring of future public demonstrations in Geneva and in other Western capitals to prevent the recurrence of such incidents.

4.    Publicly reaffirm Switzerland’s commitment to international counter-terrorism conventions and its duty as host to preserve the neutrality and dignity of the United Nations.

Silence and inaction on this matter cannot be mistaken for neutrality; it risks being seen as complicity. The credibility of the United Nations — and of Switzerland as its host — depends on upholding universal standards without exception.

We trust this urgent matter will receive your immediate attention.

Respectfully,
Sri Lanka Sovereignty Forum

Sports

https://share.google/aimode/b2pwPU6otIxlGHEYI

Sri Lankan lawyer and cricket enthusiast Senaka Weeraratna is widely recognized as the inventor of the “Player Referral” concept, which is the foundational principle of cricket’s modern Decision Review System (DRS). Despite his undeniable contribution, he has not received official recognition from the International Cricket Council (ICC). 

The invention and struggle for recognition

• The initial idea: Weeraratna first proposed the Player Referral system in a letter to the editor of The Australian newspaper on March 25, 1997. His argument was that if technology could reveal an umpire’s error to viewers, that same technology should be used to correct the mistake.
• A vision ahead of its time: Weeraratna’s proposal included four key elements that are now integral to the modern DRS:
  • Players could challenge an on-field umpire’s decision.
  • The appeal would be made through the team captain or the dismissed batsman.
  • A third umpire would review the decision using video playback.
  • The number of reviews per innings would be limited to prevent delays.
• International adoption, but no credit: The ICC officially adopted the Player Referral concept in 2006 and introduced the DRS in Test cricket in 2008. The first official use was during a Test match between New Zealand and Pakistan on November 24, 2009. However, unlike the Duckworth-Lewis method, the ICC has never formally credited an inventor for the DRS.
• ICC’s argument and Weeraratna’s response: The ICC has used legalistic arguments to deny Weeraratna credit, suggesting his idea was in the public domain and that his “intellectual property” had been waived by publishing his writings in newspapers. Weeraratna has pushed back against this stance, arguing that it is a denial of moral and economic copyright and that the ICC has failed to name any other individual within its ranks who demonstrably authored the concept.
• Ongoing campaign: For years, Weeraratna and his supporters have campaigned for official acknowledgement from the ICC and Sri Lanka Cricket (SLC). His case is widely known among cricket enthusiasts and journalists, but the official recognition has been slow to materialize. 

Wider recognition and impact

• Changed the game: Weeraratna’s concept has had a revolutionary impact, fundamentally changing how cricket is played by improving decision-making accuracy and reducing the number of incorrect calls.
• Influenced other sports: The Player Referral idea also influenced other sports, like tennis and football, to adopt similar review technologies.
• “The father of DRS”: Figures like journalist Varsha Thakur and others in the cricketing world have publicly referred to Weeraratna as the “father of DRS”. 

Ultimately, while Senaka Weeraratna’s contribution is widely acknowledged by commentators and fans, the world recognition sought by his supporters, in the form of official credit from the ICC, has remained elusive. 

Podcast Center

Hiru News

Iraj Show

උපුටාගැණීම මුහුනුපොත

පහුගිය දශකයේ බටහිර ලෝකයට විශාලම හානිය වුනේ යුද්ධ හෝ ආර්ථික අර්බුද නිසා නොවෙයි.

ලිබරල් වාමාංශික බලවේග ගෙන ආ රැඩිකල් වෝක් පනත්, නීති සහ සම්ප්‍රදායන් මගින්.

මේ හරහා ඇති වුනු විකෘති ලිංගික, අනාගමික, සදාචාර විරෝධී වෝක් සංස්කෘතිය එක්ක බටහිර සමාජය කඩා වැටුනා.

ඇමරිකාවේ ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් බලයට එන්න ප්‍රධානම හේතුව වුනේ මේ සමාජ බිඳවැටීම. ට්‍රම්ප් එක්සත් ජනපදය තුළ නැවත සුදු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතිය මත පදනම් වුනු පවුල් සංස්ථාව ආරක්ෂා වෙන සමාජයක් ගොඩනැගීමට පොරොන්දු වුනා.

මේ විකෘති රැඩිකල් වෝක් මතවාද අද බටහිර ලෝකයත් ප්‍රතික්ෂේප කරපු කුණු ගොඩක්.

නමුත් බයිඩන් පාලන කාලයේ සිටම මේ මතවාද ශ්‍රී ලංකා සමාජයේ පැළ කිරීමට දැවැන්ත මුදලක් පොම්ප උනා. හරිනි අමරසූරිය අගමැති කරමින් මාලිමා ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීම එහි එක ඉලක්කයක්.

අද ඒ කොන්ත්‍රාත්තුව ඉශ්ට කිරීමට මාලිමා ආණ්ඩුවේ සංස්කෘතික විරෝධී, පවුල් පදනමක් නොමැති ඇමතිවරියො ටිකක් පනතක් ගෙන එනවා.

සමාජය රැවටීම සඳහා පනත උඩින් දරුවන්ගේ ආරක්ෂාව වගේ අයිසින් ටිකක් දාලා සැබෑ අරමුණු යට හංගලා තමයි රැගෙන එන්නේ.

මේ පනතින් පාසල්වල දරුවන්ට දඩුවම් කිරීම තහනම් කරන බව තමා කියවෙන්නේ. නමුත් කායික දඬුවම් රටේ නීතියෙන් කොහොමත් තහනම්. ඒකට නව පනතක් රැගෙන ඒමට අවශ්‍ය නෑ.

මේ පනත මගින් පාසල් දරුවන්ට වාචිකව උපදෙස් දීම පවා අපරාධ වරදක් ලෙස අර්ථ දැක්වෙනවා. මින්පසු දරුවන්ට උපදෙස් දෙන්න ගුරුවරුන්ට හැකියාවක් නෑ.

කොණ්ඩ විලාසිතා, කොට ගවුම්, පච්ච කොටාගෙන පාසල් ආවත් ඒ ගැන වැරදි පෙන්වා උපදෙස් දීම දරුවාට කරන මානසික හිංසනයන් ලෙස අර්ථ දක්වා ගුරුවරුන් ට දඬුවම් ලබාදිය හැකියි.

දරුවන්ට උපදෙස් දෙන දෙමාපියන්ව නිවසින් පිට කිරීම, සිරගත කිරීම දක්වා මෙම පනතේ ප්‍රතිපාදන දිව යනවා.

කිසිදු උපදෙසක්, හික්මීමක් නොමැතිව හැදෙන දරුවන් උපදෙස් ආදර්ශ ලබා ගන්නේ මහා සමාජයෙන්. ඒ සමාජය මත්ද්‍රව්‍ය හා පාතාලය සමඟ විකෘති වූ සමාජයක්.

අවසානයේ සිදු වන්නේ අධ්‍යාපනයක්, විනයක් නොමැති, සදාචාර විරෝධී හැසිරීම් සහිත දරුවෙක් බිහි වීමයි.

“මෙච්චර දඬුවම් කරලා හදපු රට මොකද්ද ?” බොහෝ දෙනා අසන ප්‍රශ්නයක්. නමුත් අප පෙරලා කිව යුත්තේ සමාජය මේ තරමින් හෝ පවතින්නේ එලෙස හික්මවීම නිසා බවයි.

කිසිදු උපදෙසක්, හික්මවීමක් නොමැතිව දරුවන් හැදෙන සමාජයක් මීට වඩා බොහෝ සෙයින් දරුණු සහ කඩා වැටුනු එකක් වන බවයි.

මාලිමා ආණ්ඩුව ගෙනෙන මේ නව පනතින් අනාගතයේ සිදු වන්නේ එයයි. ඔවුන්ගේ අරමුණ ද එයයි. ඔවුන්ගේ බලයට ගෙන ආ බලවේගවල අරමුණත් එයමයි.

සංස්කෘතික පසුබිමක් නැති, පවුලක් නොමැති, දරුවන් නැති සමලිංගික ගැහැණුන් දරුවන් පිළිබඳ පනත් ගෙන ඒම පවා විහිලුවක්.

පදනමින්ම කඩා වැටුනු රටක් යටත් කර ගැනීමට යුද්ධ කළයුතු නැහැ.

වීදි පුරා බීමත් දරුවන් සැරිසරන, නගරයේ අඳුරු මුළුවල ලිංගිකව එක්වන, මත්ද්‍රව්‍ය නිසා කෘෂ වී ගිය දරුවන් ඔබට හයිටි රාජ්‍යයේ දී දැකගත හැකියි.

ජව සම්පන්න මිනිසුන් විසූ හයිටිය මේ බටහිර මතවාද ප්‍රචලිත වීමත් සමඟ විනාශ වී ගියා. හයිටියේ සම්පත් එක්සත් ජනපදයට හිමි වුනා.

මේ පනත සහ ජවිපෙ ආණ්ඩුවේ අනිකුත් විදේශ ගැති ප්‍රතිපත්ති සමඟ ශ්‍රී ලංකාව හයිටියක් වීම කාලය පිළිබඳ ගැටළුවක් පමණයි.

අනුර කුමාර ඇතුලු මාලිමා ආණ්ඩුව බලය පත් කරගැනීමට දරදිය ඇදි ගුරුවරුන්ට දැන් කීමට ඇත්තේ කුමක්ද ?

උපුටාගැණීම මුහුනුපොත

නයිජීරියානු ලේඛිකා Ngozi Okonjo-Iweala විසින් 2018 වසරේදී පොතක් ලියා පලකරනවා -Fighting Corruption Is Dangerous: The Story Behind the Headlines- යන නමින්…

රුවන්ඩා ජනාධිපති පෝල් කගාමේ 2019 වසරේ නයිජීරියාවේ සංචාරයක නියැලෙනවා..

නයිජීරියාවේ Abuja නගරයේදී පැවති anti-corruption/Economic and Financial Crimes Commission (EFCC) අමතා කල දේශනයකදී පෝල් කගාමේ Okonjo-Iwealaගේ fighting corruption is dangerous නම් පොත ගැන සඳහන් කරමින් කියා සිටිනවා “you need to be writing another book, to state that ‘Not Fighting Corruption is even more Dangerous’ යනුවෙන්..

රුවන්ඩා ජනාධිපති පෝල් කගාමේගේ “Fighting Corruption Is Dangerous,‘Not Fighting Corruption is even more Dangerous” යන ප්‍රකාශය ප්‍රසිද්ධියට පත් වෙනවා..

“දූෂණයට එරෙහි සටන භයානක වුවත් ඊට එරෙහිව සටන් නොකිරීම ඊට වඩා භයානකයි” යනුවෙන් පාඨයක් උපුටා දක්වමින් ඊයේ අනුර ජනාධිපතිතුමා නිව්යෝක් නුවර එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා මණ්ඩලය අමතමින් කල ප්‍රකාශය එතුමාගේ ප්‍රකාශයක් නොවේ..එය රුවන්ඩා ජනාධිපති පෝල් කගාමේගේ ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශයක්.. සමහර විට ජනාධිපති අනුර පවා මේ ගැන නොදන්නවා ඇති..එතුමා හිතනවා ඇති එතුමාට කතාව ලියා දුන් කෙනා එලෙස ලියන්නට ඇති කියා..අනුර ජනාධිපතිතුමා එය දැනගෙන කියූවානම් රුවන්ඩා ජනාධිපතිතුමාගේ ප්‍රකාශයක් බව සඳහන් කරමින් කියුවානම් යුක්ති සහගතයි..නැතිනම් එය අමුම අමු දූෂණයක්-වංචාවක්..ලෝක සමුලුවකදී ලෝකය ඉදිරියේ එවැනි ප්‍රකාශයක් තමන් විසින් පලමු වරට කියන ලීලාවෙන් ඊට නිසි කතෘ අයිතිය ලබා නොදෙමින් කතා කිරීම ජනාධිපතිතුමාගේ පමණක් නොවේ ලංකාවේත් කීර්තියට එතරම් හොඳ නෑ..

සකල ලංකාවාසී මාලිමා පාක්ෂිකයන් මේ ප්‍රකාශය අනුර දිසානායක ජනාධිපතිතුමාගේ සුපිරි පරිකල්පන ශක්තියෙන් උපද්දවාගත් එකක් යැයි කියමින් මේ ප්‍රකාශයෙන් උද්දාමයට පත්ව සිටිනවා..

කරුණාකර ඔවුන්ව දැනුවත් කරන්න..

මේක අනුර දිසානායක මුලින්ම කිව්ව අසවල් එකක් නෙවේ..මේක පෝල් කගාමේගේ කතාවක් බව..

අනුන්ගේ දරුවන්ට උප්පැන්නය දෙන්නට හදිස්සි වෙන්න එපා..

පෝල් කගාමේට හිනා යයි…

-මාලින්ද ඩයස්-

Dilrook Kannangara

Sri Lanka has fallen to extreme poverty following the economic collapse in the 2020s. Education can play a major role in overcoming poverty. Instead of teaching children in the free education system what politicians want them to learn, teach them what benefits them and the nation. A large number of Sri Lankans are gainfully employed in Japan and South Korea. Many more are dreaming of securing a job in Japan or South Korea.

The demand for Japanese and Korean language learning is extremely high. But unfortunately, the school system does not support this national demand. Students have to pay their own money, spend additional time after leaving school to learn these valuable languages. Japan and South Korea have ageing populations and their workforce is not sufficient to meet the demands of their economies. The number of vacancies will only increase with time.

In addition to Sinhala and English languages, Sinhala school students should be taught either Japanese or Korean or additional English instead of Tamil. They can learn Tamil language privately if they want to learn it. Equipped with Japanese, more English skills or Korean language will give young Sri Lankans an early start in life when they come out of the school system. It will take away unemployment, unrest and disruptions caused by young people.

Unlike middle eastern countries, Japan and South Korea have far more safeguards for expatriate workers. Their climatic conditions and culture are far more tolerable for Sri Lankans.

Education must evolve with time and should provide economic benefits to the people and the nation. Otherwise, it becomes a national burden and irrelevant.

Dr Ruwan M Jayatunge M.D.

Dr. Ruwan M. Jayathunge’s recent publication, “Revisiting Gananath Obeyesekere,” holds significant contemporary relevance as it offers a comprehensive analytical examination of the influential works and research contributions of Gananath Obeyesekere, a distinguished former anthropology professor at Princeton University. This book delves into various aspects of Obeyesekere’s scholarship, including his insightful interpretations of the Sinhabahu myth and the Oedipus complex, as well as his critical essays such as “The Work of Culture: Symbolic Transformation in Psychoanalysis and Anthropology,” “Dutthagamani and the Buddhist Conscience,” and “The Doomed King: A Requiem for Sri Vikrama Rajasinha.” Additionally, it explores themes in “Medusa’s Hair: An Essay on Personal Symbols and Religious Experience,” and “Karma and Reincarnation Concepts,” alongside a cross-cultural analysis in “Karma and Rebirth: A Cross-Cultural Study.” The book also addresses the myths that have historically justified colonialism, as seen in “The Man-Eating Myth and Human Sacrifice in the South Seas,” and provides insights into the Pattini cult in Sri Lanka through “The Cult of the Goddess Pattini.” Enhancing the book’s academic credibility, it features a foreword by Vamık Volkan, a Professor of Psychology at the University of Virginia, as well as contributions from French psychiatrist Eric Smadja, a close academic associate of Obeyesekere.

By Palitha Ariyrathna

The tragic incident at Nā Uyana Forest Monastery, which claimed the lives of seven monks and left several others injured, has cast a deep shadow over the Buddhist community in Sri Lanka and abroad. These monks—dedicated to a life of renunciation, meditation, and service—came from both Sri Lanka and overseas, reflecting the monastery’s global spiritual significance.

Funeral rites are still being prepared, and the community remains in mourning. Families, fellow monks, and devotees continue to gather in solemn reflection, preparing to pay final respects to those who lived with simplicity and passed away in such sudden and painful circumstances. At this moment, the foremost duty is to honor the departed with dignity and compassion, and to support the injured monks who are still receiving treatment.

According to police reports, the monks were travelling in a cable‑pulled trolley used to reach meditation cells on the mountain when the support cable suddenly snapped. The trolley derailed and crashed, killing seven monks instantly and injuring others. The system had reportedly been in use for decades, raising serious questions about maintenance, safety standards, and oversight. These concerns cannot be ignored, as they point to the possibility of preventable risks that may have endangered lives.

Once the mourning period has passed and all funeral rites have been respectfully completed, it will be essential to establish a truth‑finding commission. Such a body would investigate the exact causes of the tragedy, highlight lapses in safety and oversight, and identify any other contributing factors that may have been overlooked. It would also recommend safeguards to protect monastic communities and prevent recurrence. By initiating this process after the final rites, the commission can proceed in a spirit of calm reflection, ensuring that grief is respected while truth is pursued.

A careful, lawful inquiry is not about blame—it is about compassion, justice, and prevention. By uncovering the truth and implementing safeguards, Sri Lanka can ensure that the passing of these monks becomes a turning point toward greater protection for all who choose the path of renunciation. Such a step would also strengthen the foundations of a peaceful society, where the dignity of life is safeguarded and the public can trust that tragedies of this nature will not be repeated.

As funerals continue and the community grieves, the call for truth grows louder. Establishing a commission later, once mourning has been observed, will honor the departed, protect the living, and contribute to a more just and peaceful future. May the departed attain the bliss of Nirvāṇa. May the injured recover swiftly. May the truth be known, and may future lives be safeguarded.

The monks of Nā Uyana, true in their meditation, chose the right path in the cycle of life. Their passing reminds us of saṃsāra’s impermanence, and the Buddha’s guidance to bear such sorrow with patience and compassion in our hearts.”

By Palitha Ariyrathna

National Development Bank PLC

NDB Bank reaffirmed its steadfast commitment to empowering Sri Lankan exporters by hosting another successful Exporter Forum in Kandy. The event brought together a distinguished audience of exporters, business leaders, and key stakeholders to exchange insights and explore pathways to drive the country’s export growth.

The forum, part of NDB’s ongoing series of regional engagements, was designed to support SMEs and established exporters with financial solutions, advisory services, and practical knowledge to expand their reach into global markets. The event also underscored NDB’s role as a trusted financial partner for exporters in navigating challenges and seizing emerging opportunities.

Delivering the keynote presentation, Mr. Indika Ranaweera, Vice President – SME, Middle Markets and Business Banking at NDB, highlighted Sri Lanka’s recent export performance and the critical role SMEs play in this journey. He noted that while Sri Lanka recorded a 15.37% year-on-year growth in merchandise exports in July 2025, the contribution from local SMEs to national exports remains relatively low at just 5%, compared to much higher levels in regional peers such as India and Pakistan. He stressed the importance of enabling greater SME participation in exports by addressing barriers such as limited access to finance, low investment in R&D, and capacity-building gaps.

Adding valuable perspectives, Mr. Chamara Jayalath, Director at the Sri Lanka Export Development Board (EDB), spoke on national initiatives to enhance exporter competitiveness, including policies to expand market access, streamline export processes, and build SME capabilities. His address provided participants with a comprehensive view of the institutional support available to help exporters align with global trade demands.

The event also featured a panel discussion led by NDB’s Mr. Indika Ranaweera Mr. Surith Priyawansa, Assistant Vice President – Treasury, together with Mr. Nilendra Vithanage, Chief Manager and Zonal Head – Business Banking. The panel offered actionable insights into financial instruments and risk-mitigation tools that are essential for exporters navigating volatile international markets.

The forum concluded with an engaging discussion where exporters had the opportunity to share experiences, raise questions, and connect directly with NDB’s leadership and the EDB representative, ensuring practical solutions were explored for real-world challenges.

Through initiatives such as the Exporter Forum, NDB Bank continues to strengthen Sri Lanka’s export ecosystem by providing tailored financial solutions, advisory services, and a trusted platform for knowledge exchange. As the nation advances along its export-led growth trajectory, NDB remains committed to being a catalyst for opportunity, competitiveness, and long-term success for Sri Lankan businesses.

NDB Bank is the fourth-largest listed commercial bank in Sri Lanka. NDB was named Sri Lanka’s Best Digital Bank for SMEs at Euromoney Awards for Excellence 2025 and was awarded Domestic Retail Bank of the Year – Sri Lanka and Sri Lanka Domestic Project Finance Bank of the Year by Asian Banking and Finance Magazine (Singapore) Awards 2024. NDB is the parent company of the NDB Group, comprising capital market subsidiary companies, together forming a unique banking and capital market services group. The Bank is committed to empowering the nation and its people through meaningful financial and advisory services powered by digital banking solutions.

AFRICA OBSERVERS

uammar Gaddafi dreamed of a United States of Africa — a continent united, self-reliant, and free from Western control. But his dream was shattered, not just by NATO bombs, but by betrayal from within Africa’s own leadership. In this explosive documentary, we uncover the African leader who secretly turned on Gaddafi, how his betrayal shaped the fall of Libya, and what ultimately happened to him. From secret deals with Western powers to the ripple effects still destabilizing the Sahel today, this is the story the world rarely tells — the story of power, betrayal, and the price of ambition. 🔎 In this video, you’ll learn: The secret role one African leader played in Gaddafi’s downfall How Libya’s collapse changed Africa’s security forever What happened to the betrayer after Gaddafi’s death Why Gaddafi’s Pan-African dream still inspires leaders like Ibrahim Traoré today If you want to understand modern African geopolitics, you cannot ignore this story. 📌 Watch now and share your thoughts in the comments – was Gaddafi’s betrayal the turning point for Africa?

By Saman Indrajith, Courtesy The Island

Nalinda Jayatissa / Premadasa

Opposition and SJB Leader Sajith Premadasa yesterday demanded that the government disclose when it would introduce constitutional reforms and hold the long-delayed provincial council elections.

Making a special statement under Standing Order 27(2), the Opposition Leader raised a series of questions, including those related to the postponement of provincial elections, the status of promised constitutional reforms, and recent judicial transfers.

We want the government to inform this House whether it intends to proceed with constitutional reforms, as pledged in its election manifesto, titled A Thriving Nation, a Beautiful Life, specifically on page 194,” Premadasa said.

It must clarify whether it is still committed to this promise, and, if so, when it will be fulfilled. The government also promised to abolish the executive presidency, and we want to know when that will happen. Furthermore, the House deserves to know when the provincial council elections will be held,” he said.

Chief Government Whip and Minister of Health and Mass Media Dr. Nalinda Jayatissa responded by saying that the Prime Minister would address the questions raised by the Opposition Leader.

Premadasa: These are very important questions, and I do not understand why the government needs time to answer them.”

Minister Jayatissa: This is essentially a question paper. Someone needs to advise the Opposition Leader on how to raise questions under Standing Order 27(2). He has bundled multiple issues such as provincial elections, the executive presidency, judicial transfers and many others into one statement. These are complex matters that require time to prepare a comprehensive response.”

Kurunegala District SJB MP Dayasiri Jayasekara: All we’re asking for are answers. We’ve raised our questions. If the government is unwilling to respond, it should just say so.”

Minister Jayatissa: As I said, the Prime Minister will respond in due course. The Opposition Leader speaks of the urgency and national importance of provincial council elections but let me remind you that this government has been in office for just one year. You went three years without holding the same elections.”

Courtesy The Daily Mirror

Colombo, Sept. 25 (Daily Mirror) – The Samagi Jana Balawegaya (SJB) said they would bring a No-Confidence Motion (NCM) against Speaker of Parliament Jagath Wickramaratne, alleging that he is unfit to hold office due to his recent handling of Parliamentary procedures.

Speaking in Parliament today, SJB MP Ajith P. Perera accused the Speaker of rejecting a previously submitted No-Confidence Motion without providing any justifications. 

Perera said that such conduct undermines democratic principles and erodes Parliamentary accountability.

By Yohan Perera and Ajith Siriwardana Courtesy The Daily Mirror

Colombo, Sept. 25 (Daily Mirror) – Two intelligence officers who neglected the prior warnings on the Easter Sunday bomb attacks have engaged in a repeat performance by neglecting prior warnings on two containers comprising narcotic drugs, SLPP MP Namal Rajapaksa told Parliament today.

“The Department of Customs has allowed the clearance of two containers which had arrived from Teheran despite receiving prior information that they contained consignments of drugs. Intelligence units have received prior information about these containers.  The same thing happened to the 323 red labelled containers which were released. No probes have been conducted on these to date,” Rajapaksa said.

Prior information has been received by the two intelligence officers who had also neglected prior information they received on the impending Easter Sunday bomb attacks. Some of those who were responsible for the Easter Sunday attacks have been found out. Former President Maithripala Sirisena had to pay compensation to the Easter Sunday victims. Two former IGPs who were also found responsible for the Easter Sunday attacks are in jail today. However, the present government appointed two intelligence officers who had neglected prior warnings on the Easter Sunday attacks to high positions,” the MP also said.