Sri Lanka suffered 30 years of terrorism by LTTE banned 32 countries even 10 years after Sri Lanka eliminated LTTE militarily. Sri Lanka saw nothing beyond diplomatic statements condemning ‘alleged LTTE attacks’ by the so-called international community for every suicide, bombing, assassination and mayhem caused by LTTE. However, it was only post-LTTE defeat that the international community began demanding answers for civilians killed, how the defeat of LTTE was conducted etc… when LTTE was killing unarmed civilians in villages, towns on passenger buses, trains etc there were no resolutions on Sri Lanka. This is indeed strange. In May 2009 Sri Lanka had a favorable resolution which ended up in 3 successive anti-SL Resolutions but a series of procedural fallacies and illegalities need to be highlighted in the manner UNHRC and former UNSG have conducted affairs on Sri Lanka.  

In 2009 immediately after the conflict ended, Germany called for accountability from Sri Lanka. 3 million Germans died after war ended (2m were women and children 1m were prisoners of war) – British historian Giles MacDonogh in ‘After the Reich: The Brutal History of the Allied Occupation”. However, Sri Lanka managed to counter support and produce a Resolution favorable to Sri Lanka with 29 countries supporting Sri Lanka, 12 countries voting against the pro-Sri Lanka resolution and 6 countries abstaining.

2009 voting in favor of Sri Lanka (29 countries)

Angola, Azerbaijan, Bahrain, Bangladesh, Bolivia (Plurinational State of), Brazil, Burkina Faso, Cameroon, China, Cuba, Djibouti, Egypt, Ghana, India, Indonesia, Jordan, Madagascar, Malaysia, Nicaragua, Nigeria, Pakistan, Philippines, Qatar, Russian Federation, Saudi Arabia, Senegal, South Africa, Uruguay, Zambia;

2009 voting against Sri Lanka (12 countries)

Bosnia and Herzegovina, Canada, Chile, France, Germany, Italy, Mexico, Netherlands, Slovakia, Slovenia, Switzerland, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland;

2009 abstaining from voting (6 countries)

Argentina, Gabon, Japan, Mauritius, Republic of Korea, Ukraine.

Since 2012 – Sri Lanka has seen 3 successive Resolutions against Sri Lanka leading to an investigation by the UNHRC on Sri Lanka (OISL)

2012 voting for Anti Sri Lanka Resolution (24 countries)

Austria, Belgium, Benin, Cameroon, Chile, Costa Rica, Czech Republic, Guatemala, Hungary, India, Italy, Libya, Mauritius, Mexico, Nigeria, Norway, Peru, Poland, Republic of Moldova, Romania, Spain, Switzerland, United States of America, Uruguay

2012 voting against Anti Sri Lanka Resolution (15 countries)

Bangladesh, China, Congo, Cuba, Ecuador, Indonesia, Kuwait, Maldives, Mauritania, Philippines, Qatar, Russian Federation, Saudi Arabia, Thailand, Uganda

2012 Abstaining from voting for Anti Sri Lanka Resolution (8 countries)

Angola, Botswana, Burkina Faso, Djibouti, Jordan, Kyrgyzstan, Malaysia, Senegal

2013 voting for Anti Sri Lanka Resolution (24 countries)

Argentina, Austria, Benin, Brazil, Chile, Costa Rica, Côte d’Ivoire, Czech Republic, Estonia, Germany, Guatemala, India, Ireland, Italy, Libya, Montenegro, Peru, Poland, Republic of Korea, Republic of Moldova, Romania, Sierra Leone, Spain, Switzerland, United States of America

2013 voting against Anti Sri Lanka Resolution (13 countries)

Congo, Ecuador, Indonesia, Kuwait, Maldives, Mauritania, Pakistan, Philippines, Qatar, Thailand, Uganda, United Arab Emirates, Venezuela (Bolivarian Republic of)

2013 Abstaining from voting for Anti Sri Lanka Resolution (8 countries)

Angola, Botswana, Burkina Faso, Ethiopia, Japan, Kazakhstan, Kenya, Malaysia]

2014 voting for Anti Sri Lanka Resolution (23 countries)

Argentina, Austria, Benin, Botswana, Brazil, Chile, Costa Rica, Côte d’Ivoire, Czech Republic, Estonia, France, Germany, Ireland, Italy, Mexico, Montenegro, Peru, Republic of Korea, Romania, Sierra Leone, the former Yugoslav Republic of Macedonia, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, United States of America

2014 voting against Anti Sri Lanka Resolution (12 countries)

Algeria, China, Congo, Cuba, Kenya, Maldives, Pakistan, Russian Federation, Saudi Arabia, United Arab Emirates, Venezuela (Bolivarian Republic of), Viet Nam

2014 Abstaining from voting for Anti Sri Lanka Resolution (12 countries)

Burkina Faso, Ethiopia, Gabon, India, Indonesia, Japan, Kazakhstan, Kuwait, Morocco, Namibia, Philippines, South Africa

(Ironically 2014 vote places the against and abstain number more than the countries voting in favor of it – how did UNHRC pass this Resolution?)

Our Appreciations to countries

1. China
2. Russia
3. Cuba
4. Vietnam
5. Thailand
6. Bangladesh
7. Maldives
8. Pakistan
9. Azerbaijan
10. Madagascar
11. Nicaragua
12. Venezuela
13. Bolivia
14. Egypt
15. Algeria
16. Bahrain
17. Qatar
18. Saudi Arabia
19. UAE
20. Mauritiana
21. Ecuador
22. Ghana
23. Congo
24. Uganda
25. Zambia

Why did Cameroon that voted in favor of Sri Lanka in 2009 vote against Sri Lanka in 2012?

Why did Indonesia & Philippines who voted in favor of Sri Lanka in 2009, 2012, 2013 abstain in 2014?

Why did Senegal that voted favorably for Sri Lanka in 2009 abstain in 2012?

Why did Malaysia & Angola who voted favorably for Sri Lanka in 2009 abstain from voting in 2012 & 2013?

Why did South Africa who voted favorably for Sri Lanka in 2009 abstain from voting in 2014?

Why did Burkina Faso who voted favorably for Sri Lanka in 2009 abstain from voting in 2012, 2013, 2014?

Why did Djibouti & Jordan that voted favorably for Sri Lanka in 2009 abstain from voting in 2012?

Kenya abstained from voting in 2013 but voted against the 2014 Resolution.

Pattern in voting

US drafted the 2012, 2013, 2014 Resolutions against Sri Lanka

Italy & Chile have voted against Sri Lanka in all 4 Resolutions (2009, 2012, 2013, 2014)

Mexico & Switzerland have voted against Sri Lanka in 2009, 2012, 2013,

Germany has voted against Sri Lanka in 2009, 2013, 2014

France & UK has voted against Sri Lanka in 2009, 2014

Bosnia, Canada, Netherlands, Slovakia, Slovenia voted against Sri Lanka in 2009

Austria, Benin, Costa Rica, Czech Republic, Peru, Romania, US voted against Sri Lanka in 2012, 2013, 2014

Why did Chile, Libya, Poland, Moldova & Spain vote against Sri Lanka in 2012 & 2013?

Why did Belgium, Guatemala, Hungary, Norway vote against Sri Lanka in 2012?

Why did India that voted in favor of Sri Lanka in 2009, vote against Sri Lanka in 2012 & 2013 but abstain from voting in 2014?

Why did Kuwait who voted against Sri Lanka in 2012, 2013 abstain from voting in 2014?

Why did Mauritius that abstained from voting in 2009 vote against Sri Lanka in 2012?

Why did Cameroon, Nigeria, Uruguay who voted favorably for Sri Lanka in 2009 vote against Sri Lanka in 2012?

Why did Ivory Coast, Estonia, Ireland, Montenegro & Sierra Leone vote against Sri Lanka in 2013 & 2014?

Why did Brazil that voted in favor of Sri Lanka in 2009 vote against Sri Lanka in 2013, 2014?

Why did Argentina that abstained from voting in favor of Sri Lanka in 2009 vote against Sri Lanka in 2013 & 2014?

Why did Korea that abstained in 2009 vote against Sri Lanka in 2013?

Why did Poland, Moldova, Spain vote against Sri Lanka in 2012 & 2013?

Why did Botswana that abstained in 2012 & 2013 vote against Sri Lanka in 2014?

Why did Macedonia vote against Sri Lanka in 2014?

Why did Ethiopia abstain from voting in 2013 & 2014?

Why did Gabon abstain from voting in 2009 and 2014?

Why has Japan abstained from voting in 2009, 2013 & 2014?

Why did Kazakhstan abstain from voting in 2013 & 2014?

Why did Kyrgyzstan abstain from voting in 2012?

Why did Morocco, Namibia abstain from voting in 2014?

Why did Ukraine abstain from voting in 2009?

What can we make out of these voting patterns?

1. The 25 countries on this list that have voted favorably on behalf of Sri Lanka in an international arena must be applauded & appreciated. They must always have a special place for their support. Special mention must be made of China, Russia, & Pakistan who have given eloquent speeches on behalf of Sri Lanka.

2. Countries that have voted against Sri Lanka – Italy & Chile (vote against SL in all 4 Resolutions), Austria, Belgium, Benin, Bosnia, Canada, Chile, Costa Rica, Czech Republic, Estonia, France, Germany, Guatemala, Hungary, Ivory Coast, Ireland, Libya, Macedonia, Montenegro, Mexico, Moldova, Netherlands, Norway, Peru, Poland, Romania, Spain, Sierra Leone, Switzerland, Slovakia, Slovenia, UK, US

3. Countries that have voted favorably for Sri Lanka in 2009 but voted against Sri Lanka – Cameroon, Nigeria, Uruguay, Brazil (why did Sri Lanka lose their vote?)

4. Countries that have voted favourably for Sri Lanka in 2009 but abstained voting – India voted favorably in 2009, voted against Sri Lanka in 2012 & 2013 & abstained in 2014 (What prompted India to change?

5. Countries that have abstained voting in 2009 but voted against Sri Lanka – Mauritius, Argentina, Korea, Botswana (why did these countries make a drastic decision?)

6. Countries that voted against Sri Lanka but have changed stand in final 2014 Resolution – Kuwait (has Sri Lanka only won over 1 country?)

7. Countries that have abstained from voting – Ethiopia, Gabon, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Morocco, Namibia, Ukraine & Japan (why can’t Sri Lanka convert these countries – it is very strange to note Japan’s stand)

34 countries have been voting against Sri Lanka while 25 countries have voted favorably for Sri Lanka. Some countries that abstained initially went on to either vote against Sri Lanka or vote in favor of Sri Lanka.

How many of these countries know the exact background to Sri Lanka’s conflict. Has the Foreign Ministry and diplomatic corps briefed their counterparts and appraised them of what Sri Lanka endured for 30 years and how Sri Lanka took the decision to defeat LTTE and how Sri Lanka carried out a military-cum-humanitarian rescue operation. Did Sri Lanka’s diplomats explain and give opportunity for these countries to ask their questions and relieve their doubts. Or is the UNHRC voting system some kind of rigged voting where powerful countries decide to draft resolutions and then call their satellite states and demand they get their representatives to vote against targeted countries. Is this how UNHRC voting takes place?

As far as we know Sri Lanka suffered 30 years of gruesome terror – doesn’t the victims of LTTE terror deserve some peace and relief from the mayhem and killings suffered as a result of LTTE killings? Why is the world asking questions on how LTTE was defeated when for 30 years the world did not bother about how LTTE was killing innocent people.

Shenali D Waduge

ජනාධිපති මාධ්‍ය ඒකකය

ගරු කථානායකතුමනි
ගරු අගමැතිතුමනි
ගරු විපක්ෂනායකතුමනි
ගරු ඇමතිවරුනි, ගරු රාජ්‍ය ඇමතිවරුනි
ගරු මන්ත‍්‍රීවරුනි

ශ‍්‍රී ලංකා ප‍්‍රජාතාන්ත‍්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ රාජ්‍ය නායකයා ලෙස ඔබ ඇමතීමේ අවස්ථාව මට ලැබී තිබෙන්නේ නොවැම්බර් 16 දා මේ රටේ ජනතාව ලබා දුන් ඵෙතිහාසික ජයග‍්‍රහණය නිසයි.

සාමකාමී හා සාධාරණ මැතිවරණයක් වෙනුවෙන් කැපවූ සියලූම පුරවැසියන්ටත්, ආයතනවලටත්, සියලූම දේශපාලන පක්ෂවලටත් මා මේ අවස්ථාවේ මගේ කෘතවේදීත්වය ප‍්‍රකාශ කරනවා.

මේ උත්තරීතර සභාවේ අසුන්ගෙන සිටින ඔබ කුමන පක්ෂයකට අයිති වුනත් අප සියලුදෙනාගේම මූලික වගකීම වන්නේ මේ රටේ ජනතාවගේ සුබසෙත වෙනුවෙන් ක‍්‍රියා කිරීමයි.

මා වසර විස්සක් මේ රටේ හමුදා නිලධාරියෙකු ලෙසත්, වසර 10 කට ආසන්න කාලයක් මේ රටේ ආරක්ෂක ලේකම්වරයා වශයෙනුත් සේවය කළා.

මා ක‍්‍රියාකාරී දේශපාලනයේ යෙදුනේ නැති වුනත් ජනතා සේවය කුමක්ද යන්න මා කුඩා කාලයේ සිටම අත්දැක තිබෙනවා.

මගේ පියාගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා, ඩී.එම්. රාජපක්ෂ මැතිතුමා තමන්ගේ දේශපාලන
ගමන ආරම්භ කලේ 1936 දී රාජ්‍ය මන්ත‍්‍රණ සභාවේ හම්බන්තොට ආසනය නියෝජනය කරමින්. 1945 දී සිදුවූ ඔහුගේ අභාවයෙන් පසු හම්බන්තොට ජනතාව මගේ පියා, ඩී.ඒ. රාජපක්ෂ මැතිතුමාව රාජ්‍ය මන්ත‍්‍රණ සභාවට තෝරා ගත්තා. ඉන්පසු ඔහු
ලංකාවේ පළමුවන පාර්ලිමේන්තුවටත්, මහජන ඡන්දයෙන් තේරී පත්වුණා.

එතැන් පටන් මේ වනතුරු රුහුණේ ගිරුවාපත්තුවේ පිටිසර ගම්මානයක් වූ මැදමුලන මූලාශ‍්‍ර කරගත් පරම්පරා තුනක රාජපක්ෂවරු ඡන්දයෙන් පත්වූ මහජන නියෝජිතයන් ලෙස සේවය කොට තිබෙනවා. මේ කාලය තුළ මන්ත‍්‍රීවරු, නියෝජ්‍ය ඇමතිවරු, කැබිනට් ඇමතිවරු, නියෝජ්‍ය කථානායකවරයෙක්, කථානායකවරයෙක්, විරුද්ධ පක්ෂ නායකයෙක්, අගමැතිවරයෙක් පමණක් නොවෙයි ජනාධිපතිවරු දෙදෙනෙක්ම අප ගැන විශ්වාසය තැබූ මේ රටේ පොදු මහජනතාව විසින් තෝරා පත් කරගෙන තිබෙනවා.

එදා රුහුණේ සිංහයා වශයෙන් හැඳින්වුණු ඩී.එම්. රාජපක්ෂ මැතිතුමා පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණි මුල් දිනයේ සිටම කුරහන් පැහැය ඇති සාටකයක් පැළඳ සිටියා.එම සාටකයෙන් එතුමා සංකේතවත් කලේ ගිරුවාපත්තුවේ කුරක්කන් ගොවියන්වයි. ඩී.එම්. රාජපක්ෂ මැතිතුමාගෙන් පසු මගේ පියා ඩී.ඒ. රාජපක්ෂ මැතිතුමාත් එතුමාගෙන් පසු පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කළ රාජපක්ෂ පවුලේ අනෙකුත් සාමාජිකයන් සියලූදෙනාමත් මේ කුරහන් පාට සාටකය පැළඳ සිටියා.

මා ඒ සාටකය අඳින්නේ නැති වුවත් මා නියෝජනය කරන්නේත් මේ රටේ පීඩිත ජනතාව වෙනුවෙන් සැමවිටම කැපවූ, කුරහන් සාටකයෙන් සංකේතවත් කරනා ගැඹුරු දර්ශනයමයි.

එම දර්ශනය ජනාධිපතිවරණය සඳහා මා ඉදිරිපත් කළ ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශනය තුළත් අන්තර්ගතව තිබෙනවා.

ගරු කථානායකතුමනි, මා මේ අවස්ථාවේදී සෞභාග්‍යයේ දැක්ම” ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශනය සභාගත කරනවා.

2019 නොවැම්බර් 16 දා පැවති ඡන්දයෙන් මේ රටේ ජනතාව මට ඉතා පැහැදිලි ජනවරමක් ලබා දුන්නා. ඒ ජනවරම ලබා දුන්නේ මා ගැන මහත් විශ්වාසයෙන්. ඒ විශ්වාසය කිසි අයුරකින් කඩ නොකොට, ජනතාවට අප පොරොන්දු වූ ආකාරයටම සෞභාග්‍යමත් දේශයක් ගොඩනැගීමේ වැඩපිළිවෙල ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට මාත් මගේ රජයත් ඇප කැප වෙනවා.

මට ඡන්දය දුන් ජනතාවට අවශ්‍ය වුනේ මේ රටේ දේශපාලනික සංස්කෘතියේ ප‍්‍රබල වෙනසක් කරන්නටයි. විශේෂයෙන්ම ජාතිවාදය මත පදනම් වූ දේශපාලන න්‍යාය පත‍්‍ර ජනතාව ප‍්‍රතික්ෂේප කළා. තවදුරටත් රජුන් තනන්නන්ගේ භූමිකාව රඟපාමින් රටේ දේශපාලනය හසුරවන්නට කිසිවෙකුට ඉඩ නොතබන බව බහුතර ජනතාව ඔප්පු කළා.

මා ආරාධනා කරනවා අදාළ දේශපාලනඥයින්ට මේ යථාර්ථය තේරුම් ගන්න කියා. පසුගිය කාලයේ පටු දේශපාලන අරමුණු මුල් කරගෙන කළ දේශපාලනය දැන්වත් පසෙකලා ජාතීන් අතර බේද වපුරනවා වෙනුවට එකට එක්වී ජාතිය ගොඩනැගීමේ කර්තව්‍යය සඳහා එකතුවන ලෙස මා ඉල්ලා සිටිනවා. බහුතර ජනතාවගේ අපේක්ෂාවන්ට අපි හැමවිටම ගරු කළ යුතුයි. ජනතා පරමාධිපත්‍යය සුරකින්නට පුළුවන් වන්නේ එවිටයි.

අපේ රටේ උත්තරීතර ව්‍යවස්ථාවට අනුව මගේ ධුර කාලය තුළ රටේ ඒකීය බව ආරක්ෂා කරන බවත්, බුද්ධශාසනය සුරක්ෂිත කොට පෝෂණය කරන බවත්, එසේම
ඕනෑම පුරවැසියෙකුට තමන් අභිමත ආගමක් ඇදහීමේ නිදහස සැමවිටම සුරකින බවත් මෙහිදී ප‍්‍රකාශ කරන්නට කැමතියි.

මට මතකයි මා කුඩා කාලේ මගේ පියා පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරනවා. මම බොහෝ විට පාර්ලිමේන්තු මහජන ගැලරියේ සිට පාර්ලිමේන්තු ක‍්‍රියාකාරකම් නරඹලා
තිබෙනවා. අතීතයේ අප දුටු පාර්ලිමේන්තුව ඉතාමත් ආදර්ශමත් ස්ථානයක්. මෙහි ඉතා වැදගත් හරබර දේශන පැවැත්වුණා. ඉතා තර්කානුකූල වාද විවාද සිදුවුණා. ඒවාට ඇහුම්කන් දීමට පාසැල් දරුවන් මෙන්ම වැඩිහිටි ජනතාව ආශාවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ඇදී ආවා. පාර්ලිමේන්තුවේ උත්තරීතරභාවය රැකගන්නට මන්ත‍්‍රීවරුන් හැමවිටම උත්සාහ කළා. ජනතාව එදා පාර්ලිමේන්තුවට ගරු කළා. මහජන නියෝජිතයන්ට ගරු කළා. නමුත් පසුකාලීනව මේ ගෞරවය ක‍්‍රමක‍්‍රමයෙන් හීන වී
ගියා.

මෙම පාර්ලිමේන්තුව යළිත් වතාවක් ජනතාවගේ සැබෑ ගැටලූ සාකච්ඡා කෙරෙන, ජාතික ප‍්‍රතිපත්ති සංවාදයට ලක් කරන, ව්‍යවස්ථාදායකයේ වගකීම නිසිලෙස ඉටු කරන, ආදර්ශමත් ස්ථානයක් බවට පත් විය යුතුයි. පාර්ලිමේන්තුව ජනතාවගේ ගෞරවය දිනාගත් ස්ථානයක් බවට පත් කිරීමේ මූලික වගකීම තිබෙන්නේ මෙහි සිටින මහජන නියෝජිතයන් අතයි.

අද මේ රටේ සමාජ, ආර්ථික හා දේශපාලන අර්බුදයක් තිබෙනවා. නිදහසින් වසර 70 කට පසුවත් අපේ රටේ සංවර්ධනය ගැන අපට සෑහීමකට පත් වන්නට බැහැ. මේ
තත්ත්වය වෙනස් කරන්නට අප සියලූදෙනාටම වගකීමක් තිබෙනවා. ඒ වෙනුවෙන් අවශ්‍ය කැපවීම් කරන්නට අපි සූදානම් විය යුතුයි.
මහජන නියෝජිතයෙකුගේ මූලික වගකීම ජනතා සේවයයි. අපට ලැබී ඇති තනතුරු වරප‍්‍රසාදයන් නොව වගකීම් බව අප සියලූදෙනාම මතක තබා ගත යුතුයි.

රටක් දියුණු කරන්නට නිවැරදි දැක්මක් හා සැලසුම් අවශ්‍යයි. ජනාධිපතිවරණයේදී රටේ ජනතාවට හඳුන්වා දුන් සෞභාග්‍යයේ දැක්ම” ප‍්‍රතිපත්ති මාලාව වසර 4 කට ආසන්න කාලයක් වියත්මග වැනි ජාතික සංවිධාන හරහාත්, ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ විසින් සංවිධානය කළ ” ගම සමග පිළිසඳරක්” වැඩසටහන හරහාත්, අනෙක් දේශපාලන පක්ෂ සමග කළ සංවාද හරහාත්, ජනතාවගේ අදහස් ලබා ගනිමින්, මගේ දැක්මත් එයට එක් කොට සකස් කළ ජාතික වැඩපිළිවෙලක්.

ඒ සැලැස්මට අනුව ජනතාවට බරක් වී තිබූ බදු බර ලිහිල් කිරීම, විනිවිදභාවයෙන් හා කාර්යක්ෂමතාවයෙන් ඉහළ පරිපාලන ක‍්‍රමවේදයකට මුලපිරීම, අනවශ්‍ය රාජ්‍ය වියදම් කපාහැරීම වැනි පියවර රැසක් අපි මේ වනවිටත් ගෙන තිබෙනවා. අපේ ප‍්‍රතිපත්තීන් අතර ජාතික ආරක්ෂාවට ඉහළම ප‍්‍රමුඛත්වයක් හිමිවෙනවා.

ජාතික ආරක්ෂක යාන්ත‍්‍රණය නැවතත් ශක්තිමත් කරන්නට අවශ්‍ය පියවර අපි දැනටමත්
ගෙන තිබෙනවා. දක්ෂ නිලධාරීන්ට නැවතත් වගකීම් භාර දී තිබෙනවා. ජාතික ආරක්ෂාවට වගකියන ත‍්‍රිවිධ හමුදාව හා පොලීසිය අතර මනා සම්බන්ධීකරණයක් ඇති කරන්නට අප පියවර ගෙන තිබෙනවා. ජාතික බුද්ධි අංශ ජාලය ප‍්‍රතිසංවිධානය කොට ශක්තිමත් කොට තිබෙනවා.

අපේ මව්බිම ත‍්‍රස්තවාදයෙන්, අන්තවාදයෙන්, පාතාල ක‍්‍රියාකාරකම්වලින්, සොර බියෙන්, කප්පම්කරුවන්ගෙන්, මත්ද්‍රව්‍ය උවදුරින්, සාමාන්‍ය ජන ජීවිතය කඩාකප්පල් කරන්නන්ගෙන්, කාන්තා හා ළමා හිංසනයෙන් තොර සුරක්ෂිත රටක් කරන්නට අවශ්‍ය සියලූ පියවර ගන්නට කටයුතු කරනවා.

අපේ මූලික අරමුණ ඵලදායී පුරවැසියෙක්, සතුටින් ජීවත්වන පවුලක්, විනයගරුක සමාජයක් හා සෞභාග්‍යමත් දේශයක් ඇති කරලීමයි.

මේ රටේ ජීවත්වන, වැඩ කළහැකි වයසේ සිටින, සෑම නිරෝගී පුරවැසියෙකුම සමාජයට වැඩදායී, ඵලදායී පුරවැසියෙක් කිරීමට රජය මූලිකත්වය ගත යුතුයි. අපට අවශ්‍ය ඔවුන් සියලූදෙනාගේම දායකත්වය මේ රටේ ආර්ථිකයට ලබා ගැනීමටයි.

සංවර්ධන ක‍්‍රියාවල ප‍්‍රතිලාභ රටේ ජනතාවගේ සෑම කොටසකටම බෙදී යන බවට අපි වගබලා ගත යුතුයි. එමෙන්ම රටේ ජනතාවගේ අවශ්‍යතාවන් සැබවින්ම ඉටුවෙනවාද, ඔවුන් සතුටින් සිටිනවාද යන්න සොයා බැලීමට නවීන ක‍්‍රමවේදයක් හා දර්ශක භාවිත කළ යුතුයි. ආණ්ඩුවේ වැඩපිළිවෙල ගැන ජනතාවගේ ප‍්‍රතිචාරය සොයා බැලීමට ඡන්දයක් එනතුරු බලා සිටින්නට අවශ්‍ය නැහැ.

ජනතාවගේ ජීවන බර අඩු කිරීමට අප ගන්නා උත්සාහයට සියලූදෙනාගේම සහාය අපට අවශ්‍යයි. පසුගිය දිනවල අපි ව්‍යාපාරික ක්ෂේත‍්‍රයට ලබා දුන් බදු සහනවලින් යම් ප‍්‍රතිශතයක් ඔවුන් විසින් ජනතාවට ලබා දිය යුතුයි. ඒ අනුව බදු අඩු කළ සෑම භාණ්ඩයකම හා සේවාවකම යම් මිල අඩුවීමක් අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා.

දුප්පත්කම නැති කිරීම අපේ රජයේ ප‍්‍රමුඛතාවක් ලෙස සලසනවා. ඒ සඳහා අපි ජනතාව දුප්පත් වීමට හේතු වටහාගෙන ඒවාට විසඳුම් සැපයිය යුතුයි. නිසි අධ්‍යාපනයක් හෝ නිපුණත්වයක් නැතිකම, වගා කිරීමට ඉඩමක් නැතිකම, ස්වයංරැකියාවක් ආරම්භ කරන්නට ප‍්‍රාග්ධනයක් නැතිකම වැනි ගැටලුවලට විසඳුම් ලබාදීමෙන් දුප්පත්කම නැති කිරීමට ප‍්‍රායෝගික ප‍්‍රවේශයක් ලබා ගත හැකියි.
ඉදිරි මාසය තුළ මේ රටේ ආදායම් අඩු පවුල්වල තරුණ තරුණියන් ලක්ෂයකට රැකියා
ලබාදීමට අපි සැලසුම් සකස් කොට තිබෙනවා. රාජ්‍ය අංශයත්, පෞද්ගලික අංශයත් එක් කරගෙන රැකියා වියුක්තියට ප‍්‍රායෝගික විසඳුම් ඉදිරිපත් කිරීමට මගේ රජය සූදානම්.

ගුණගරුක, නීතිගරුක, විනයගරුක සමාජයක් ගොඩ නගමු යන්න පසුගිය මැතිවරණයේදී අපේ තේමාවක් වුණා. ජනතාව ඒ සඳහා අපට වරමක් ලබා දී තිබෙනවා.

අප ඉතා පැරණි ඉතිහාසයක් ඇති, බෞද්ධ දර්ශනය මෙන්ම තවත් ලොව පිළිගත් ආගම් කීපයකම ඉගැන්වීම්වලින් පෝෂණය වූ සමාජයක් සිටින රටක්. අපේ සාරධර්ම හා සංස්කෘතීන් අප හැමවිටම ආරක්ෂා කළ යුතුයි.

අපේ ඉලක්කය ලංකාව සංවර්ධිත රටක් බවට පත් කිරීමයි. එය ස්වෛරී, නිදහස් රටක් විය යුතුයි. එමෙන්ම එය සුරක්ෂිත සාමකාමී රටක් විය යුතුයි. ලංකාව සැබවින්ම සෞභාග්‍යමත් දේශයක් වන්නේ මේ සියලූ අංග සම්පූර්ණ වූ විටයි.

සෞභාග්‍යයේ දැක්ම” තුළින් අප හඳුන්වා දෙන්නේ ජනතා කේන්ද්‍රීය ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියක්.

සෑම පුරවැසියෙකුටම පිළිගතහැකි මට්ටමේ ආර්ථික ස්ථාවරත්වයක් සහතික කිරීම, දියුණු වීමට උත්සාහ ගන්නා සෑම අයෙකුටම සම අවස්ථා ලබාදීම, ජනතා සේවය වෙනුවෙන් කැපවූ පිරිසිදු, කාර්යක්ෂම රාජ්‍ය සේවයක් තහවුරු කිරීම හා දේශීය ව්‍යවසායකයන් ආරක්ෂා කොට ඔවුන් සවිබල ගැන්වීම එහි ප‍්‍රධාන අරමුණුයි.

ජනතා කේන්ද්‍රීය ආර්ථිකයක් සාර්ථකව ස්ථාපිත කිරීමට නම් රජයේ ඉහළම නිලධාරියා සිට පහළම නිලධාරියා දක්වා රට සංවර්ධනය පිළිබඳව අපේ දැක්ම හා අරමුණු ගැන දැනුවත් විය යුතුයි. එවිට ඔවුන්ගේ රාජකාරී වඩාත් ඵලදායී ලෙස ඉටුකරන්නට පුළුවන්.

දූෂණය හා වංචාව පිටු දැකීමට විශේෂ වැඩපිළිවෙලකුත් අපට ක‍්‍රියාත්මක කරන්නට සිදුවෙනවා. දූෂණ ක‍්‍රියාවල යෙදෙන්නන්ට එරෙහිව තරාතිරම නොතකා අප නීතිය කඩිනමින් ක‍්‍රියාත්මක කරනවා.

අද බොහෝ රටවල් රාජ්‍ය අංශයේ කාර්යක්ෂමතාවය ඉහළ දැමීමට තාක්ෂණය විසඳුමක් ලෙස යොදාගෙන තිබෙනවා. ඒ හරහා සැමට සමාන අවස්ථා ලබා දෙන්නටත් පුළුවන්. ඒ නිසා රාජ්‍ය ආයතන තුළ තාක්ෂණය භාවිතය ප‍්‍රචලිත කිරීමට විශේෂ අවධානයක් යොමු කරනවා.
අප අනාගතය සැලසුම් කළයුත්තේ අපේ රටේ භූගෝලීය පිහිටීම, භෞතික සම්පත් හා මානව සම්පත පාදක කරගෙනයි.

මීට වසර දහස් ගණනකට පෙර ලංකාව ග‍්‍රීක, රෝම, අරාබි, චීන ඇතුළු විවිධ ජාතික වෙළෙන්දන් පැමිණෙන ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳ මධ්‍යස්ථානයක්ව තිබුණා. ලංකාව එසේ ලොව සුපතල වන්නට ප‍්‍රධාන හේතුව වූයේ පෙර අපරදිග යා කරන මුහුදු මාර්ගයේ ඉතා සුවිශේෂී තැනක අපේ රට පිහිටා තිබීමයි. අදත් අපට ඒ වාසිය ඒ ආකාරයෙන්ම
ලබාගත හැකියි.

2005 – 2014 කාලයේ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමාගේ රජය, ලංකාව දකුණු ආසියාවේ ආර්ථික කේන්ද්‍රස්ථානය ලෙස දියුණු කරන්නට සැලසුම් කළා.

මත්තල ගුවන් තොටුපල හා හම්බන්තොට වරාය තෝරා ගනු ලැබුවේ දකුණේ විශාල කාර්මික නගරයක් ගොඩනැගීමේ අරමුණ ඇතිවයි.

කොළඹ වරාය නගරය ගොඩනගන්නට තීරණය කලේ ලංකාව ආසියාව තුළ මුල්‍ය හා වාණිජ කේන්ද්‍රස්ථානයක් බවට පත් කිරීම සඳහායි. දීර්ඝකාලීන අරමුණු ඇතුව සැලසුම් කළ ඒ ව්‍යාපෘති අපි ඉදිරියට ගෙන යා යුතුයි.

අප නිවැරදි සැලැස්මකට අනුව කටයුතු කළහොත්, කලාපීය අසල්වැසි රටවලට භාණ්ඩ හා සේවා සපයන විවිධ ජාත්‍යන්තර ව්‍යාපාර ලංකාවේ ස්ථානගත කරවා ගන්නට පුළුවන්. ඒ සඳහා ආයෝජකයන් දිරිගැන්වීම සඳහාත්, එම ආයෝජකයන්ට ලංකාව
තුළ අවශ්‍ය පහසුකම් සියල්ල කඩිනමින් සැපයීම සඳහාත් අප සූදානම්ව සිටිය යුතුයි.

අධිවේගී මාර්ග පද්ධතිය මෙන්ම මහාමාර්ග පද්ධතිය දියුණු කිරීමේ වැඩකටයුතු වේගවත් කොට රටේ ඕනැම තැනක සිට තවත් තැනකට පැය කිහිපයක් ඇතුලත ගමන් කළහැකි වාතාවරණයක් ඇති කිරීම ආර්ථික සංවර්ධනයට ඉතා වැදගත් වෙනවා. දුම්රිය සේවාව වැඩිදියුණු කිරීමත් මේ වැඩපිළිවෙලේ අවශ්‍යතම අංගයක්. කාර්යක්ෂම හා සුවපහසු දුම්රිය සේවාවක් මගින් අද බරපතල ගැටළුවක්ව පවතින මාර්ග තදබදයටත් විසඳුම් සොයන්නට පුළුවන්.

නාගරීකරණය රටකට යහපත් මෙන්ම අයහපත් ප‍්‍රතිඵල ගෙන දෙනවා. සංවර්ධනය රටේ සෑම ප‍්‍රදේශයකටම බෙදීයාම සහතික කිරීම සඳහා අපට ප‍්‍රතිනාගරීකරණ වැඩපිළවෙලක් අවශ්‍ය වෙනවා. නාගරික තදබදය අඩු කිරීමට, පරිසර දූෂණය අඩු කිරීමට මෙන්ම ජීවන වියදම අඩු කිරීමට මේ හරහා අපට පහසු වෙනවා. ලංකාව පුරා විසිරී සිටින ජනතාවට තම අධ්‍යාපන කටයුතු, සෞඛ්‍ය සේවා හා රැකියා සඳහා තම ප‍්‍රදේශය තුළම අවශ්‍ය පහසුකම් තිබිය යුතුයි. මාර්ග හා දුම්රිය මාර්ග පද්ධතියේ

දියුණුව මෙන්ම රට පුරා අධිවේගී අන්තර්ජාල පහසුකම් හා සන්නිවේදන පහසුකම්
ලබාදීමත් මේ සඳහා වැදගත් වෙනවා.

ආර්ථික සංවර්ධන ක‍්‍රියාවලියේදී විදුලි මිල වැදගත් සාධකයක්. විශේෂයෙන්ම කාර්මික ක්ෂේත‍්‍ර සඳහා ආයෝජකයන් ගෙන්වා ගැනීමේදී මෙය බලපානවා. සාධාරණ මිලකට බලශක්තිය නිෂ්පාදනය කිරීම සඳහා අපට කෙටිකාලීන මෙන්ම දීර්ඝකාලීන විසඳුම් අවශ්‍යයි. දීර්ඝකාලීන විසඳුම් සෙවීමේදී සූර්ය බලය, සුලං බලය, ජල විදුලිය වැනි පරිසර හිතකාමී පුනර්ජනනීය බලශක්ති ප‍්‍රභවයන් ගැන විශේෂ අවධානය යොමු කිරීම අපේ ප‍්‍රතිපත්තිය වෙනවා.

අපේ රට මැණික් හා ඛනිජ සම්පත්වලින් පොහොසත් රටක් වූවාට අගය වැඩිකිරීමේ කර්මාන්ත තවමත් ජාත්‍යන්තර මට්ටමට දියුණු වී නැහැ. අගය වැඩි කිරීමෙන් තොරව මේ ස්වාභාවික සම්පත් අපනයනය කිරීමෙන් රටට ලබා ගතහැකි විශාල විදේශ විනිමයක් වාර්ෂිකව අහිමි වෙනවා. ලංකාවේ පමණක් නොව අප‍්‍රිකානු කලාපීය රටවලින් පවා ගෙනෙනා මැණික් අගය වැඩිකොට අලෙවි කළ හැකි ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ මැණික් වෙළෙඳ සංකීර්ණයක් ලංකාවේ පිහිටුවීමට අපි කටයුතු කළ යුතුයි.

සාගර හා භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ සඳහා නවීන තාක්ෂණ පහසුකම් ලබා දිය යුතු අතර
ලංකාවේ ඛනිජ සම්පත්වලට අගය එකතු කිරීමේ කර්මාන්ත සඳහා වූ ආයෝජන වලට විශේෂ සහන සලසා ඒවා දිරිමත් කළ යුතුයි.

විවිධ නීතිරීති, බලපත‍්‍ර, තහංචි මගින් ශ‍්‍රී ලංකාවේ සාම්ප‍්‍රදායික ජීවනෝපායන් වූ මැණික් කර්මාන්තය, උළු කර්මාන්තය, ගඩොල් කර්මාන්තය, වඩු කර්මාන්තය, හස්ත කර්මාන්ත වැනි ක්ෂේත‍්‍ර සඳහා අනවශ්‍ය හා අසාධාරණ සීමාවන් පනවමින් රටේ සංවර්ධනයට බාධා කිරීමට අපි ඉඩ දෙන්නේ නැහැ.

අනාගතය සැලසුම් කරන විට කෘෂිකර්මාන්තය, වැවිලි කර්මාන්තය හා ධීවර කර්මාන්තය සම්බන්ධයෙන් දැනට තිබෙනවාට වඩා විශේෂ අවධානයක් යොමු විය යුතුයි. හොඳ දේශගුණයක් තිබෙන විශාල මුහුදු ආර්ථික කලාපයකට හිමිකම් තිබෙන රටක් වශයෙන් අපට මේ කර්මාන්ත මීට වඩා බොහෝ දියුණු කරන්නට පුළුවන්.

කුළුබඩු, පළතුරු, එළවළු, ධාන්‍ය, මස් සහ මාළු වැනි අපනයනය කළ හැකි කෘෂි නිෂ්පාදන රැසක් තිබියදී, මෙයට වඩා අපනයන ආදායමක් අප ලබා ගතයුතුයි.
රටේ ජනතාවගෙන් 1/3 ක් ජීවත් වන්නේ කෘෂිකර්මාන්තය හා වැවිලි කර්මාන්තය හා ධීවර කර්මාන්තය මතයි. අපි මේ ජනතාවගේ ජීවන මට්ටම ඉහළ නැංවිය යුතුයි.

මෙම කර්මාන්ත දියුණු කිරීම සඳහා සාම්ප‍්‍රදායික වගා ක‍්‍රමවලින් ඔබ්බට ගිය තාක්ෂණය මුල් කරගත් නව ප‍්‍රවේශයක් අවශ්‍යව තිබෙනවා.

එමෙන්ම වස විසෙන් තොර ආහාර නිෂ්පාදනය අරමුණු කොට කෘෂිකර්මාන්තය සඳහා කාබනික පොහොර භාවිතය ප‍්‍රචලිත කිරීමත්, අපේ ප‍්‍රතිපත්තියේ කොටසක්. ඉදිරි දශකය තුළ ශ‍්‍රී ලංකාවේ කෘෂිකර්මාන්තය මුළුමනින්ම කාබනික පොහොර භාවිතයට යොමු කිරීම සඳහා අවශ්‍ය කරන සැලසුම් අපි සකස් කළ යුතුයි. දේශීයව කාබනික පොහොර නිෂ්පාදනය වර්ධනය කිරීමේ වැඩපිළිවෙලකුත් මෙයට අයත් වෙනවා.

කෘෂි නිෂ්පාදන සීමාවකින් තොරව ප‍්‍රතිඅපනයනයට ඉඩදී තිබීම නිසා සුළු අපනයන භෝග වගාකරුවන්ට ඇති වී තිබුණු ගැටලූ විසඳන්නට අපි නව රජය පත්වූ වහාම ක‍්‍රියා කළා. කෘෂි නිෂ්පාදන ප‍්‍රතිඅපනයනය සම්පූර්ණයෙන්ම නතර කිරීමට මේ වනවිට නියෝග දී තිබෙනවා.

සාගර ආර්ථිකය සම්බන්ධයෙනුත් මීට වඩා අවධානයක් යොමු විය යුතුයි. ධීවර කර්මාන්තය දියුණු කිරීම සඳහා අවශ්‍ය කරන නව තාක්ෂණය හා යන්ත්‍රෝපකරණ ලබාදීම සඳහා ක‍්‍රමවත් වැඩපිළිවෙලක් අපි හඳුන්වා දෙනවා. ගැඹුරු මුහුදේ ධීවර කර්මාන්තයේ යෙදෙන බහුදින යාත‍්‍රාවලට අවශ්‍ය පහසුකම් සැපයීම සඳහා සියලූම ධීවර වරායන් නවීකරණය කරන අතර, අවශ්‍යතාවයන්ට අනුව අලූතින් වරායවල් ඉදිකිරීමටත් කටයුතු කරනවා.

මිරිදිය මත්ස්‍ය කර්මාන්තය දියුණු කිරීම සඳහා නව තාක්ෂණය හඳුන්වාදීමත් අපේ සැලැස්මේ කොටසක්. අනාගත පරපුර වෙනුවෙන් පරිසරය සුරැකීම අපේ මූලික වගකීමක්. රාජ්‍ය ප‍්‍රතිපත්ති සකස් කිරීමේදී හා ක‍්‍රියාත්මක කිරීමේදී පරිසර ආරක්ෂණය
ගැන අපි විශේෂයෙන්ම සැලකිලිමත් වෙනවා.

එක්සත් ජාතීන්ගේ තිරසාර සංවර්ධන අරමුණු ඉටුකිරීමේ දී ලෝකයේ ඉදිරියෙන්ම සිටින රටක් බවට ලංකාව පත්කිරීමට අප බලාපොරොත්තු වෙනවා.

රටක් වශයෙන් අපට ඇති වටිනාම සම්පත අපේ අනාගත පරපුරයි. ඒ නිසා මානව සම්පත් සංවර්ධනය, අපේ රජයේ මූලික වගකීමක් ලෙස අපි හඳුනාගෙන තිබෙනවා.

රටේ අනාගත පරපුර ඵලදායී පුරවැසියන් කරන්නට අවශ්‍ය දැනුමින් ඔවුන් පෝෂණය කරන්නට, ඔවුන්ගේ කුසලතා හා නිපුණතා වර්ධනයට විශේෂ අවධානයක් යොමු කරන්නට අපට සිදුවෙනවා. තරුණ තරුණියන්ට අධ්‍යාපන ක්ෂේත‍්‍රය තුළ අතරමං වීමට ඉඩ නොදී ඔවුන්ට උසස් අධ්‍යාපනයට හා තාක්ෂණික අධ්‍යාපනයට ඇති අවස්ථා පුළුල් කළ යුතුයි. මේ සඳහා අවශ්‍ය කරන යටිතල පහසුකම් ඉතා කෙටි කාලයක් තුළ ගොඩනැගිය යුතුයි. රජයේ විශ්වවිද්‍යාලවල හා රජයේ විවිධ උසස් අධ්‍යාපන ආයතනවල ඇති ධාරිතාවන් කාර්යක්ෂමව ප‍්‍රයෝජනයට ගැනීම තුළින්, විශ්ව විද්‍යාලවලට ඇතුලත් කර ගන්නා ශිෂ්‍යයන් සංඛ්‍යාව වැඩි කළ යුතුයි.

අද විශ්වවිද්‍යාලවල උගන්වන සමහර පාඨමාලා රැකියා වෙළෙඳපොලට ගැලපෙන්නේ නැහැ. වර්තමාන රැකියා වෙළෙඳපොල අවශ්‍යතාවන් සඳහා අපේ විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයන් පුහුණු කිරීම සඳහා දැනට හදාරන පාඨමාලාවලට අමතරව ඔවුන්ට ස්වේච්ඡාවෙන් සහභාගි විය හැකි කෙටිකාලීන අමතර පාඨමාලා හඳුන්වාදීමට අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා. සිසුන් ඇතුලත් කිරීමේදී මෙන්ම වෙළෙඳපොල අවශ්‍යතා ඉලක්ක කරගෙන පාඨමාලා ප‍්‍රතිසංස්කරණය කිරීමේදී විශ්වවිද්‍යාල හා අනෙකුත් උසස් අධ්‍යාපන ආයතනවලට වැඩි නිදහසක් ලබා දිය යුතුයි.

රටේ දැනට තිබෙන ඩිප්ලෝමා මට්ටමේ පාඨමාලා හදාරන ආයතන ක‍්‍රමයෙන් උපාධි පිරිනමන මට්ටමට උසස් කිරීම අවශ්‍යයි. මේ සඳහා ආරම්භයක් ලෙස අපේ ගුරු පුහුණු පාසල් හා හෙදි පුහුණු පාසල් උපාධි මට්ටමට ගෙන එන්නට අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා. පුහුණු උපාධිධාරී ගුරු හිඟය දැනටමත් අධ්‍යාපන ක්ෂේත‍්‍රය තුළ ගැටලූවක්. ඒ වගේම හෙදියන් සඳහා දැනට ලබාදෙන වසර 3 ක ඩිප්ලෝමාව වසර 4 ක උපාධියක් දක්වා උසස් කිරීමෙන් ද, ඔවුන්ගේ ඉංග‍්‍රීසි දැනුම වර්ධනය කිරීමට ක‍්‍රියා කිරීමෙන් ද, ඔවුන්ට ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රමිතීන්ට අනුව විදේශ රටවල්වල පවා සේවය කිරීමටත් ඉඩ සැලසෙනවා.

උසස් පෙළ අසමත්වන සහ සාමාන්‍ය පෙළ දක්වා ඉගෙනගත් ශිෂ්‍යයන්ට තාක්ෂණික සහ කාර්මික අංශයේ දැනුම වැඩි කිරීම සඳහා, කාර්මික සහ තාක්ෂණික විද්‍යාල පද්ධතිය ශක්තිමත් කළ යුතුයි. එම ආයතන සඳහා ලබා දෙන ප‍්‍රතිපාදන හා පහසුකම් වැඩි කළයුතුයි. මේ හරහා ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ වෘත්තීය පුහුණුවක් ලද ශ‍්‍රම බලකායක් ඇති කළ හැකි අතර, දේශීය මෙන්ම විදේශීය රැකියා වෙළෙඳපොල තුළ ඉහළ වේතනයක් ලබ‍ෙ ගතහැකි රැකියා අවස්ථා අපේ තරුණ තරුණියන්ට ලබා දිය හැකියි.

රැකියා ක්ෂේත‍්‍රය තුළ ඉංග‍්‍රීසි දැනුම මදිකම බොහෝ තරුණ තරුණියන්ට අවස්ථාවන් අහිමි කරවනවා. මේ නිසා ලංකාවේ සෑම පාසලකම ඉංග‍්‍රීසි භාෂාව ඉගැන්වීමේ පහසුකම් දියුණු කිරීමටත් ඒ සඳහා අවශ්‍ය ගුරුවරුන් අනුයුක්ත කිරීමටත් විශේෂ ක‍්‍රමවේදයක් අපි හඳුන්වා දෙනවා.

අලුත් රැකියා අවස්ථා තරුණ තරුණියන් සඳහා සොයා දීමට අපේ විදේශ තානාපති අංශවලට විශේෂ වගකීම් පවරන්නට අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා. නුපුහුණු සේවකයන් විශාල වශයෙන් පිටරට යවනවා වෙනුවට සෑම ක්ෂේත‍්‍රයකම පුහුණු සේවකයන් පිටරට යැවීමෙන් අපේ රටට ලැබෙන විදේශ විනිමය වැඩි කර ගන්නවා මෙන්ම ජාත්‍යන්තර
රැකියා වෙළෙඳපොල තුළ අපේ රටේ ප‍්‍රතිරූපයත් වර්ධනය කර ගත හැකියි.

අධ්‍යාපන ක්ෂේත‍්‍රය රටකට හොඳ විදේශ විනිමය උපයා ගත හැකි මාර්ගයක්. ශ‍්‍රී ලාංකික දරුවන්ද විශාල ප‍්‍රමාණයක් අද ආසියාතික උසස් අධ්‍යාපනික ආයතනවල ඉගෙනුම ලබනවා. අධ්‍යාපනය සඳහා අපේ දරුවන් විශාල වියදමක් දරා පිටරට යවනවා වෙනුවට විදේශීය ශිෂ්‍යයනුත් ලංකාවට ආකර්ෂණය කර ගැනීමේ වැඩපිළිවෙලක් අපි සකස් කළ යුතුයි. සියලූම විශ්වවිද්‍යාල ජාත්‍යන්තර වශයෙන් තම ශ්‍රේණිගත කිරීම් වලින් ඉහලට පැමිණීම සඳහා කෙටිකාලීන හා දීර්ඝකාලීන සැලසුම් සකස් කළ යුතුයි.

නිදහසින් වසර 70 කට පසුවත් අපව හඳුන්වනු ලබන්නේ දියුණු වෙමින් පවතින රටක් ලෙසයි. අපට මේ තත්ත්වයෙන් මිදී සැබවින්ම දියුණු රටක් වීමට නම් අපි ඒ සඳහා ඇති අවස්ථා හඳුනා ගතයුතුයි.

බිලියන 5 කට වැඩි ජනතාවක් වාසය කරන ආසියාව තුළ අද විශාල ආර්ථික පිබිදීමක් ඇතිවී ලෝක ආර්ථිකයේ බල කේන්ද්‍රය ආසියාව දෙසට නැඹුරු වෙමින් පවතිනවා.

මුදල් වැය කිරීමේ හැකියාව ඇති මධ්‍යම පන්තියේ ප‍්‍රජාව සීඝ‍්‍රයෙන්ම වර්ධනය වන්නේ මේ කලාපය තුළයි.

ඒ නිසා අපේ දේශීය ව්‍යවසායකයන් ආසියානු කලාපය තුළ නව වෙළෙඳපොලවල් සොයා යාමට දිරිගන්වනවා.

21 වන සියවස හඳුන්වනු ලබන්නේ දැනුම කේන්ද්‍රික ශතවර්ෂයක් ලෙසයි.

කෘතිම බුද්ධිය(Artificial Intelligence), ජෛව තාක්ෂණය(Biotechnology) රොබෝ විද්‍යාව(Robotics), 3D මුද්‍රණය, IOT උපාංග.(Internet of Things), වැනි අතිනවීන තාක්ෂණයන් ලෝකය වෙනස් කරමින් තිබෙනවා.

ලෝකයේ දියුණුවන රටවල් රැසක් මේ යථාර්ථය වටහාගෙන තිබෙනවා. තාක්ෂණික කේන්ද්‍රීය ආයෝජන සඳහා ඔවුන් විශාල මුදලක් වැය කරනවා.

අපේ ආයෝජන ප‍්‍රතිපත්තිය කළමනාකරණයේදීත් අපි මේ ගැන අවධානය යොමු කළයුතුයි. රටේ අනාගත සංවර්ධනය සඳහා අපට අවශ්‍ය කුමන ආකාරයේ ආයෝජනද යන්න අපි වටහා ගත යුතුයි. ඒ අනුව රටට නව තාක්ෂණයන් හඳුන්වාදෙන ආයෝජකයන්ට විශේෂ පහසුකම් හා සහන ලබාදී ඔවුන්ව දිරිමත් කරන්නට අපි කටයුතු කරනවා.

අපේ තරුණ පරපුර නව තාක්ෂණයන් හැදෑරීමට හා ඒවාට අදාළ පර්යේෂණ කිරීමට යොමු කරවීමත් ඉතාමත්ම වැදගත්. ඒ සඳහා ප‍්‍රමාද නොවී කඩිනමින් සුදානම් වීමට අපේ අධ්‍යාපන ක්ෂේත‍්‍රයට සහාය දිය යුතුයි. ඒ වගේම තරුණ පරපුර තුළ ඉංග‍්‍රීසි අධ්‍යාපනය හා තොරතුරු තාක්ෂණය භාවිතය ප‍්‍රවර්ධනය කිරීමට අප පියවර ගත යුතුයි.

අපට වෙළෙඳපොල අවස්ථා තිබෙන්නේ තාක්ෂණික ක්ෂේත‍්‍රවල පමණක් නොවන බවත් මෙහිදී වටහා ගත යුතුයි. අනාගතයේ අපට පහසුවෙන්ම දියුණු කළ හැකි තවත් ක්ෂේත‍්‍රයක් වන්නේ සංචාරක කර්මාන්තයයි. 2018 වසරේදී ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 4.4 ක පමණ ආදායමක් ඉපැයූ සංචාරක කර්මාන්තයට තව වසර කිහිපයක් තුළ ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 10 ක පමණ ආදායමක් ගෙනෙනා කර්මාන්තයක් බවට පත් වන්නට අවකාශය තිබෙනවා. ඒ සඳහා ඉතා ක‍්‍රමවත් වැඩපිළිවෙලක් අපි හඳුන්වා දෙනවා.

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ උපරිම ප‍්‍රයෝජන ලබාගැනීමට නම් රාජ්‍ය පරිපාලනයත් නිසියාකාරව ක‍්‍රියාත්මක විය යුතුයි.

රාජ්‍ය ආයතන ලාභදායී හා කාර්යක්ෂම ලෙස පාලනය කිරීම සඳහා ඉහළ තනතුරුවලට සුදුස්සන් තෝරා ගැනීමේදී අදාළ ක්ෂේත‍්‍රය පිළිබඳව දැනුමක් හා වගකීම දැරීම සඳහා සුදුසුකම් ඇති අය පත් කරන බවට අපි ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශනයේ සඳහන් කළා. මේ අනුව නව රජය පිහිටවූ පසු රාජ්‍ය ආයතන පාලනය සඳහා සුදුස්සන් නිර්දේශ කිරීමට අප කමිටුවක් පිහිටුවා තිබෙනවා.

2004 – 2014 කාලය තුළ අපි ලංකාවේ ආර්ථිකයේ වේගවත් සංවර්ධනයක් සිදුවන ආකාරය දුටුවා. මාර්ග පද්ධතිය, නිවාස, විදුලිය, ජලය, සන්නිවේදන පහසුකම් වැනි යටිතල පහසුකම්වලත් කසළ කළමනාකරණය, නගර අලංකරණය වැනි ක්ෂේත‍්‍රවලත් විශාල දියුණුවක් සිදුවුණා. දක්ෂ පරිපාලනයක් ස්ථාපිත කිරීම මගින් අපට මේ තත්ත්වය යළිත් උදාකරගන්නට පුළුවන්.

ගරු කථානායකතුමනි,

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රාජ්‍යයක සාර්ථකත්වය රඳා පවතින පදනම වන්නේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවයි. 1978 සිට 19 වතාවක් සංශෝධනය වී ඇති අපේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව තුළ ඇති අවිනිශ්චිතභාවය හා ව්‍යාකුලත්වය නිසා වර්තමානයේ ගැටලූ රැසක් නිර්මාණය වී තිබෙනවා.

අපේ රටේ සුරක්ෂිතතාවය, ස්වෛරීභාවය, ස්ථාවරභාවය හා ඒකීයභාවය ආරක්ෂා කර ගැනීමට නම් දැනට පවතින ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ යම් වෙනස්කම් සිදුවිය යුතුමයි.

සමානුපාතික ඡන්ද ක‍්‍රමය තුළ ඇති සාධනීය ලක්ෂණ රැකගන්නා අතරම පාර්ලිමේන්තුවේ ස්ථාවරභාවයද, ජනතාවගේ ඍජු නියෝජනයද තහවුරු කිරීම සඳහා වර්තමාන මැතිවරණ ක‍්‍රමයේ වෙනස්කම් අවශ්‍ය වෙනවා. ඉලක්කම්වලින් මැතිවරණ ජයග‍්‍රහණ වාර්තා කළහැකි වුවද, පැහැදිලි තීන්දු තීරණ ගත නොහැකි, අන්තවාදයේ බලපෑමට නිරන්තරයෙන් යටපත් වන, අස්ථාවර පාර්ලිමේන්තුවක් රටකට සුදුසු නැහැ.

ජනතා පරමාධිපත්‍යය තහවුරු වන ප‍්‍රබල විධායකයක්, ව්‍යවස්ථාදායකයක් සහ ස්වාධීන අධිකරණයක් ස්ථාපිත කිරීම ව්‍යවස්ථා වෙනසක් තුළින්ම විසඳා ගත යුතුයි.

අපේ රටේ සුවිශේෂී පිහිටීම නිසා ලෝක භූ දේශපාලනය තුල විශේෂ අවධානයක් මේ වනවිට ලංකාව දෙසට යොමු වී තිබෙනවා.

අප මධ්‍යස්ත විදේශ ප‍්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරනවා.

ජනාධිපති ගෝටාභය රාජපක්‍ෂ මහතා විසින් අද දිනයේ 08 වැනි පාර්ලිමේන්තු සැසිවාරය ආරම්භයේදී ඉදිරිපත් කරන ලද සිය ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශණය මෙහි දැක්වෙයි.

අප සෑම රටක් සමගම මිතුරුදම් පවත්වා ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුයි. නමුත් කිසිම විටක අපට අපේ ස්වාධීනත්වය පාවා දෙන්නට බැහැ.

රාජ්‍යතාන්ත‍්‍රික සබඳතාවලදී හෝ, ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳ ගනුදෙනුවලදී කිසිදු විදේශ රටක් හමුවේ දනින් නොවැටෙන, රටේ ස්වෛරීත්වය හැමවිටම ආරක්ෂා කරන, ඕනෑම රටක් සමග සම තත්ත්වයෙන් ගනුදෙනු කරන, දේශීය අභිමානය සුරකින, ගෞරවාන්විත පාලනයක් අපි ස්ථාපිත කරනවා.

විශේෂයෙන්ම ආර්ථික වැදගත්කමක් තියෙන අපේ භූ ප‍්‍රදේශ හෝ භෞතික සම්පත්, කිසිවිටකත් වෙනත් රටවල් සතු නොකිරීම අපේ ප‍්‍රතිපත්තියයි. ශ‍්‍රී ලාංකීය ජාතිය ජාත්‍යන්තර වශයෙන් පිළිගැනීමක් ඇති අභිමානවත් ජාතියක් බවට පත් කිරීම මගේ අභිලාෂයයි. ඒ අරමුණ කරා යන ගමනේදී ජාතියක් ලෙස එක්ව ක‍්‍රියා කිරීමෙන් අප හමුවේ ඇති සියලූ අභියෝග ජයගන්නට පුළුවන්.

මම මගේ රටට ආදරය කරනවා. මම මගේ රට ගැන ආඩම්බර වෙනවා. මට මගේ රට ගැන දැක්මක් තිබෙනවා.

ඉතිහාසය විසින් වත්මන් පරපුර මත පවරා ඇති ඵෙතිහාසික වගකීම බාරගන්නට මා සමග එක්වන මෙන් ඔබ සියලූදෙනාගෙන්ම ඉල්ලා සිටිනවා.

ඔබ සියලූ දෙනාටම ස්තුතියි. තෙරුවන් සරණයි.

– ජනාධිපති මාධ්‍ය ඒකකය

Ada Derana

President Gotabaya Rajapaksa says that it is essential that changes be made to the existing constitution in order to safeguard the security, sovereignty, stability and integrity of the country.

He made this observation while delivering his Policy Statement following the ceremonial inauguration of the fourth session of the eighth Parliament on Friday (03).

Addressing the MPs present in the House, the President said that irrespective of the political party the members in this august Assembly belong to, together they all have a prime responsibility to work for the betterment of the people of the country.

Rajapaksa said that he has served this nation as an Army Officer for twenty years, and as Secretary of Defence for nearly another ten years.

Even though I was not actively engaged in politics, I have experienced what service to the people is, from an early age,” he said.

He also said that even though he does not wear ‘the maroon shawl’, he stand for the same profound philosophy of constant dedication to the poor that is symbolized by the shawl.

It is this same philosophy that is embodied in the Policy Statement I presented during my Presidential election campaign.

He then tabled the Visions of Prosperity and Splendour” Policy Statement.

The President said that the people who elected him to office desired a profound change in the political culture of this country. They rejected political agendas founded on race. The majority of the people proved that it is no longer possible for anyone to manipulate and control the politics of this country by playing the role of king maker.”

He invited the politicians concerned to understand this reality. I call upon all to join together in the national undertaking to develop this country, and to reject the politics based on petty agendas that have sown division in our society in the past.”

He said there is a social, economic and political crisis in the country today and that even after 70 years of Independence, we cannot be satisfied with the country’s development.” 

He said they all have a responsibility to change this situation and that they must be prepared to make the sacrifices required for this.

The primary responsibility of a people’s representative is service to the people. We should all remember that the offices we hold are not privileges, but responsibilities,” Rajapaksa pointed out.

He stated that the right vision and plans are needed to develop the country and that the Policy statement, Vistas of Prosperity and Splendour”, placed before the people at the Presidential Election by him contains a national programme that was crafted during a period of nearly four years by incorporating his vision with the ideas and recommendations of national organisations such as Viyathmaga, the findings of the Conversation with the Village” programme conducted by the Sri Lanka Podujana Peramuna, the discussions held with other political parties, and the ideas contributed by the general public.

He stated that in their policy, National Security occupies the foremost place while eliminating poverty is a priority of  the new Government.

We have made plans to find employment opportunities for 100,000 young men and women from low income families within the next month.” He said his government is prepared to present practical solutions to resolve unemployment, with the public sector and the private sector working together.

President Rajapaksa said that success of a democracy rests upon the Constitution. The 1978 Constitution, which has since been amended on 19 occasions, has given rise to many problems at the present time because of its inherent ambiguities and confusions.”

In order to safeguard the security, sovereignty, stability and integrity of our country, it is essential that changes be made to the existing constitution,” he said.

He stated that whilst preserving the positive characteristics of the proportional representation system, electoral reforms are needed to ensure the stability of the Parliament and to ensure the direct representation of the people.

He added that even though elections can be won through numbers, an unstable Parliament that cannot take clear decisions and remains constantly under the influence of extremism is not one that suits the country.

We can solve this problem through constitutional reforms that will establish a strong executive, legislature and an independent judiciary that can ensure the sovereignty of the people.”

Full Statement by President Gotabaya Rajapaksa:

President Gotabaya Rajapaksa’s Policy Statement (English) by Ada Derana on Scribd

KAMALIKA PIERIS

Sri Lanka’s armed forces were praised and admired long before the Eelam victory of 2009. The US Pacific Command team which evaluated the Sri Lanka army in 2002 said the soldiers were well motivated and were confident as a team.  They were well trained, knew their weapons, and were proficient in the skills expected of them. ‘Maneuvers in close proximity to automatic weapons fire were rapid,’ they noted. Soldiers had a good understanding of LTTE warfare and knew how to defeat the LTTE. They had maintained a fighting spirit amidst tremendous hardships and it was this spirit that had prevented more drastic defeats.  The army would have succeeded better if the entire system were committed to that end, they concluded. 

The deputy head of the Naval Monitoring team of the SLMM, Lars Bleymann was on board Pearl Cruiser II” when it was attacked by the LTTE in 2006. He wrote to the Navy high command   thanking the navy, from the bottom of his heart, for saving his life. He said that the officer in charge and his crew behaved in exemplary manner. The OIC was calm, collected, never wavered, and never lost coolness.   His crew carried out his orders. They are a credit to the navy and the Sri Lanka Navy is in very good shape, he said.

On another occasion, the head of the International Committee of Red Cross had written to Rajiva Wijesinha ‘Your men either at sea or on land, carried out their tasks in an exemplary manner. Whether it be to protect the state and its citizens or the care of the sick and wounded they displayed a strict discipline and respect for rules of engagement and at the same time a very respectful and kind attitude to help those in need.’

Geneva Convention (Additional Protocol II, 1977) is the only regulation that is of any use to a government engaged in civil war. This Protocol supports the right of governments to preserve national unity, protect territory, and maintain law and order in a civil war situation. This Protocol prohibits others from meddling in the war or interfering with any actions the government chooses to take on the matter.  Sri Lanka has not signed this Protocol and therefore cannot make use of these valuable clauses.  When asked why Sri Lanka did not do so, officials have no answer.  Observers ask, was it deliberate? The present trumped up ‘war crimes’ charges are due to this omission.  The Ottawa landmine treaty prohibits the use production and stockpiling of anti personnel mines. We have not signed that either.

 The armed forces faced many obstacles when fighting this war, including sabotage. When the government negotiated to buy RM 70 multiple rocket launchers from Czechoslovakia, there was an attempt to scuttle the deal and the Czech manufacturers had to retain lawyers to proceed with the sale. The purchase was made but the plane carrying the launchers vanished after leaving Czechoslovakia. It was found in a former soviet republic. Sri Lanka made representation and the plane was allowed to take off. When the plane arrived in Sri Lanka, the Czech technicians in Colombo found that wires had been cut in both machines. They repaired the launchers with the help of SLAF technicians. The second aircraft carrying two more launchers was intercepted by fighter aircraft of a Middle Eastern country and forced to land in a military airport. It was held there for three weeks. An East European country had to make representation on behalf of Sri Lanka to secure the aircraft’s release. These rocket launchers were urgently needed by the army. LTTE fighting strength came primarily from their rocket launchers.

Some sections of the media helped the LTTE by publicizing arms purchases.  Specifications of the newly acquired fire finding equipment were published. Sensitive combat information was made public.  Navy said they could have targeted another LTTE vessel in addition to the ones they hit in 2003 if the media had not announced navy operations in advance. They charged that they could have destroyed at least four more LTTE ships in 2003 and 2006 if the media had not published sensitive information.

Military experts from UK, USA and India, three countries which opposed the war, were given an inside look at our armed forces. US Pacific Command invited by Prime Minister Ranil Wickramasinghe,  carried out a comprehensive study of the armed forces, to see whether the government could defeat the LTTE.  They assured, in their top secret report that this would not happen. The army did not have the necessary equipment.  Air force    did not have a comprehensive air operational plan  and lacked the equipment needed for surveillance and reconnaissance. They should acquire cluster bombs. US Central Intelligence Agency (CIA) was invited to advise on Sri Lanka’s intelligence. They  used this to sit in on intelligence briefings.  Lt Gen Nambiar and Vice Admiral Jacob (India) were invited to advice on Jaffna high security zone and a special sea route for LTTE. ( 2003) General Rose (UK) came to advise on military reform.

When it became clear that the government was going to win the war, the western powers wanted President Rajapakse to stop the war. When Kilinochchi fell in January 2009 USA, UK, Norway and France followed by India and Japan tried to force this. These countries were trying to save the badly cornered LTTE. The pressure exerted on President Rajapakse was enormous. Representatives of UN, UNDP, ICRC together with the ambassadors for USA, India and European Union met the Foreign Minister. USA threatened to withhold the promised 9 million loan unless a ceasefire was declared and foreign intervention was allowed. UN Secretary General Ban Ki Moon sent his chief of staff, Nambiar to meet the President. UN wanted an immediate ceasefire.  USA wanted a meeting between the UN representative and Prabhakaran as well.

In the first three Eelam wars, Sri Lanka succumbed to international pressure   and the military offensive was stopped when the army was about to win.  The Rajapakse government refused to do this. President Rajapakse firmly stated that he was not going to stop the war. They were going to fight to the finish.  Nothing short of unconditional surrender could save the LTTE.  The UN was not needed. LTTE could contact the President through the International Committee of the Red Cross (ICRC).

USA had also wanted President Rajapakse to offer a general amnesty to the LTTE. This coincided with the unilateral ceasefire declared by the LTTE when they found they were losing. President Rajapakse refused. The government could not offer an amnesty, he said. Even if the top leaders surrendered the government would go ahead with legal proceedings against them for crimes committed. It was also too late for the LTTE to negotiate a deal with the government.   President said that he would not accept Prabhakaran as party to any future settlement. Nothing could be more ridiculous than allowing LTTE to take part in negotiations when it had lost it fighting capability.

About two months before the final battle at Nanthikadal lagoon, USA had offered to evacuate the top LTTE leaders and their families. There were secret negotiations to take away Prabhakaran, Sea tiger wing leader, Soosai, intelligence wing leader Pottu Amman and their families, numbering over 100.  US wanted them to surrender to a third party. Sri Lanka insisted that LTTE must surrender to Sri Lanka and not to a third party.  Weerawansa said the west had asked Prabhakaran to lay down arms to a third party because if he was arrested he would tell the government how the west had helped him with the war. ( continued)

By Noor Nizam, Peace and Political Activist, Political Communication Researcher, SLFP/SLPP Stalwart and Convener – The Muslim Voice”.

Posted on January 2nd., 2020.
POLITICAL PARTIES BASED ON COMMUNITY, RELIGION AND COMMUNAL BASIS HAS TO BE BANNED IN SRI LANKA BY THE MAJORITY SINHALESE COMMUNITY AND NATIONALIST SINHALA FORCES IMMEDIATELY UNDER ANY NEW CONSTITUTION TO BE PRESENTED IN PARLIAMENT. FOR THIS –  ALL SINHALA FORCES, INCLUDING THE MAHA SANGHA, THE SLFP, UNP (those who love the maathruboomiya”), JVP AND OTHER PATRIOTIC POLITICAL PARTIES INCLUDING THE SLPP/JO SHOULD GIVE THEIR FULLEST SUPPORT TO MAKE THIS HAPPEN. SEVENTY TWO PERCENTAGE (74% ) SINHALA MP’s (voters) CAN EASILY DO THIS. MINORITY REPRESENTATION SHOULD ONLY BE IN THE NATIONAL PARTIES BY MEMBERSHIP AND BY BEING ELECTED FOR OFFICE IN THOSE PARTIES.

THIS IS THE ONLY WAY VOTE BANK CREATION BY MINORITY COMMUNITY POLITICAL LEADERS (THE MUSLIMS AND TAMILS) WHO TRADE THE VOTE BANK FOR SELFISH PERSONAL BENEFITS, FORGOING THE REAL BENEFITS FOR WHICH THE MINORITY GROUPS, ESPECIALLY THE MUSLIM VOTERS CAN BE SURE TO REAP THE TRUE BENEFITS OF THEIR POLITICAL ASPIRATIONS AND INSPIRATIONS, BE MADE POSSIBLE / A REALITY. A good example is the confession made by Rauf Hakeem when Rauf Hakeem admitted that he took money from Mahinda Rajapaksa, then President, to vote in favour of the 18th., Amendment Bill to the constitution on September 8th., 2010. One of the SLMC stalwarts, Segu Dawood exposed this incident and Rauf Hakeem admitted it in public. Browse this web link and learn how this political leader (MP. Rauf Hakeem) got money to vote for the 18th., Amendment in parliament on 8th., September 2010.

http://www.jaffnamuslim.com/2016/07/blog-post_144.html  (for Muslim tamil readers).

In 1994, when the SLMC found an opportunity, supported by R. Premadasa to reduce the cut-off point in proportional representation from 12.5 to 5 per cent, in return NOT to field a Muslim candidate as a Presidential candidate, to stop the Muslims voting Premadasa, the SLMC joined the UNP. (Rishad Bathiudeen) and theAtthaullah, regional Eastern province Muslim party), began to adopt THIS POLITICAL TRADING OF THE MUSLIM VOTES” and making DEALS” that was of NO BENEFIT, BUT DETRIMENTAL TO THE MUSLIM FACTOR” which were supported by the All Ceylon Jamiyathul Ulema and so-called Muslim Civil Society groups, whose leadership also were given a SHARE” of these SPOILS and BENEFITS”, became the NORM” of the SLMC, ACMC, NATIONAL CONGRES, ACJU, THE NATIONAL SHOORA COUNCIL and the MUSLIM COUNCIL OF SRI LANKA, in the equation of Minority politics in Sri Lanka since 1994/1980. As a result of these deceptions, the Muslims in Sri Lanka do NOT have a voice – a POLITICAL VOICE” for that purpose. The Muslims did not benefit to resolve their economical, employment, development, land education and fundamental rights issues by VOTING the SLMC, ACMC or THE NATIONAL CONGRESS. The Muslims became POLITICAL ORPHANS” in Sri Lanka at last. Today this has become a MENACE and a SICKNESS in the democratic political process of our country. Not only has it affected the Sri Lanka Muslims, but also PRALALYSED THE DEMOCRATIC RIGHT OF THE MAJORITY SINHALA COMMUNITY WHICH IS 72% OF THE NATION TO MAKE ANY DECECIVE POLITICAL CONCLUSSION BENEFICAL TO THEIR AND OUR MAATHRUBOOMIYA” OR TO AMEND / ADJUST THE CONSTITUTION TO THEIR NEEDS FOR THE BENEFIT OF THE NATION AND OUR MAATHRUBOOMIYA”. The present constitutional conflict in parliament is a result of this POLITICAL PLIGHT”.  

With the media uncovering the corruption and deception of the Muslim political leaders in recent times and exposing these DECEPTIVE AND HOODWINKING” Muslim politicians and their operating beneficial gangs, the Muslim political culture has begun to change. Today this VOTE BANK TRADING BY MINORITY MUSLIM AND TAMIL POLITICAL PARTY LEADERS” has become a MENACE and a SICKNESS in the democratic political process of our country. THIS HAS TO STOP FORTHWITH FOR A HEALTHY POLITICAL PROCESS TO TAKE PLACE IN OUR COUNTRY and the RIGHT for the voters to decide what their communities should do and the majority who are SINHALA VOTERS to decide what is best for the country they should do.

As for the Muslim Minority Community, the fact remains NOW, they do NOT wish to be represented by these “MUNAAFIKK and DECEPTIVE MUSLIM POLITICIANS”. THE SLMC AND ACMC MP’S SHOULD ALSO ACT ON THEIR OWN NOW and decide to support the new government, Insha Allah. We Muslims should set an example like our predecessors who TRUSTED” the majority community in the wake of the British trying to delay giving us independence in 1948. The role of Dr. T B Jayah becomes paramount at this moment to recollect, because had he, or the Muslim community, sided with the British at that time, granting of Independence to Ceylon would have been postponed. It is only because the minorities agreed that there was a United Front of Sinhalese, Tamils, Muslims asking for Independence. But one man was against it. That was G G Ponnambalam who tried to extract his pound of flesh. He said I will sign on the dotted line only if you agree to Fifty Fifty”. That is 50% of the seats for the Sinhalese and 50% for the minorities. Only if you agree to that, he told D S Senanayake, will I support the call for independence. It was at this point that Jayah rejected the ‘fifty fifty’ formula. He said he preferred to work in trust, to work in faith and goodwill with the majority community. Thereby T.B.Jayah totally undercut G G Ponnambalam’s fifty fifty” cry. That was the death knell of Fifty Fifty”. If Jayah joined the fifty fifty” cry at that time, Independence would have been postponed. One has to remember that even the word Sinhala was erased from the political lexicon. S W R D Bandaranaike ditched the idea of the Sinhala Maha Saba and he first joined the UNP and later set up the Sri Lanka Freedom Party which too did not have racial connotations. Everybody felt that communal parties were counter-productive. It is time up that a NEW POLITICAL FORCE” that will be honest and sincere that will produce CLEAN” and diligent Muslim Politicians to stand up and defend the Muslim Community politically and otherwise, especially from among the YOUTH has to RISE”, and this NEW POLITICAL FORCE” has to support the new government formed under President Gotabaya Rajapaksa and PM Mahinda Rajapaksa and the majority Sinhalese citizens notwithstanding the fact that the Tamils of the North and East and the Upcountry Tamils and all minorities should be equally respected, politically, for a better Sri Lanka, God willing, Insha Allah. Muslims should decide to vote in support of Gotabaya Rajapaksa, the New President of Sri Lanka and PM Mahinda Rajapaksa and the SLPP/SLFP Alliance in April 2020 wholeheartedly, and be part of the VICTORY OF THE SRI LANKANS in helping to form a 2/3 majority government by those who love our MAATHRUBOOMIYA”, Insha Allah.                                                                            

by Senaka Weeraratna

The primordial national identities of the overwhelming majority of people (75%) in Sri Lanka are Sinhala and Buddhism. These two historical identities are rooted in the national identity of the people whose ancestors, being Sinhala Buddhists, built the unique Buddhist civilization over a period in excess of 2000 years in the country that is now called Sri Lanka. It was called ‘Sinhale’ or ‘Thun Sinhale’ or ‘Sinhaladweepa’ in the pre-colonial period i.e. before the Portuguese landed on the island in 1505.

In 1815, the so called Kandyan Convention was identified and named as the ‘Ingrisy – Sinhale Givisuma’ by the high contracting parties. In other words, it was a Treaty between the Kandyan Kingdom officially known as ‘Sinhale’ and the Imperial British Government then steadfastly engaged in conquering and seizing the entirety of the island. It is still a valid Treaty document and continues to be a part of the Laws of Sri Lanka and a popular term of reference in public discussions.  

In the foolish and servile rush to embrace a so – called secularism at the behest of mostly western countries (that in effect practice pseudo – secularism) and foreign funded NGOs, let us not impulsively and unwisely dispense with our primordial Sinhala Buddhist identity in order to project an artificial secular identity (Sri Lankan) that has neither roots to the soil of the country nor been shaped either by history, common values, heritage or destiny.

Jathiya and Jathikathwaya

We, the Sinhala Buddhists, have every right to maintain and be proud of our national Sinhala Buddhist identity (Jathiya) together with our nationality (Jathikathwaya) – ‘Sri Lankan’.  The veneration and high regard for the Sinhala Buddhist identity does not imply contempt for other races. They too have a right to exist and be part of the national fabric. However, since races constitute the core of nations as manifested by nature, the very respect for nationhood demands due respect for those who have built the nation for a period in excess of 2000 years and the unique Buddhist civilization of this country. Sinhala Buddhists tower over everyone else in this respect. This fact must not be ignored or overlooked. It must be entrenched in the national consciousness, school curricula and public discourse. It must not be allowed to be challenged and must always remain non – negotiable as an article of faith.

If the descendants of those who had embraced the religions introduced to Sri Lanka by foreign intruders after 1505, mostly for selfish reasons and mercenary gain and in turn were forced to give up their loyalty to ‘ Rata, Jathiya and Agama’, are unhappy with the Sinhala Buddhist identity of the vast majority of the people, that is their problem. They have no right to insist on those have remained loyal to their ethnic and religious origins, to give up their primordial identities in order to secure a land free of conflict. This is a false argument. Conflict arises when history is distorted and perverted to accommodate a false narrative that satisfies the imperial agenda of foreign countries that continue to harbor neo – colonial designs over Sri Lanka.    History must not be allowed to be distorted to remove the credit due to the founding fathers of this nation i.e. the Sinhalese.

National Identity Cards and Passports    

One way of ensuring that the primordial national identity of the Sinhala Buddhist people continue to prevail and not be obliterated to satisfy the demands of foreign funded NGOs and fellow travelers, is to provide space(s) in public documents e.g. applications that require to be submitted to obtain the National Identity Card (NIC) and / or Passport, for declarations on the following basis:

National ………….

Nationality ……………

Religion ………………….

A Sinhala Buddhist would submit as follows:

National:   Sinhala

Nationality:  Sri Lankan

Religion:   Buddhism

Nation building is important not only to Sri Lanka but to all countries that are facing tension and ethnic conflict due to the entry of waves of immigrants and forced displacement of indigenous people e.g. Kandyan Sinhala peasantry, engineered by the colonial powers to achieve economic goals.

The claims of the autochthonous people that built this unique Buddhist civilization in an island territory that was called ‘ Sinhale’ for over two thousand years until that name was bastardized or corrupted ( to be known as ‘Ceylon’ ) with the entry of the Portuguese in 1505, cannot be placed on the same or equal footing as that of latter day arrivals in terms of allocation of credit for contribution to the making of a nation.

That would be tantamount to a great injustice. Through deliberate misrepresentation and distortion of history to solve a so – called ethnic problem, Sinhala Buddhists are now being called to make sacrifices to accommodate the unfair claims of latter day arrivals for equal communal status and recognition, that no other country in the world so far has done or would do.

Buddhism denied Official Recognition

Look at the examples of Australia, USA, Canada, New Zealand – what have they done to accommodate minorities? For example, all these countries including almost all Islamic countries, deny recognition to Buddhism as an Official Religion. Only two European countries have so far given official recognition to Buddhism, namely Russia and Austria.

Do any of these countries have national anthems sung in two languages?

Donald Trump in his inaugural address placed an emphasis on Patriotism. He called for a National Day of Patriotism. To remember those who had fought to keep the country intact and protect national values.

In Sri Lanka, we have not only failed to remember our freedom fighters since 1505, but are now in the process of erasing these names from school text books in a surreptitious manner to create a void in their minds for manipulation by NGO funded educators.

No country allows children in their formative years in primary and secondary schools to be taught all religions. This would only confuse young children. Where there is a need for certainty of one religion confusion would start with muddled idea of all four religions. It would result in conflict in homes with small children arguing over the pros and cons of religions. Yet, local newspaper editorials keep on harping on this theme despite its potential damage to children in their formative years.  

Missionary education was never secular. It was a curse. It was a tool of colonialism to barter education for religion conversion and strengthen hegemonic colonial rule.     

The forging of a modern day national identity i.e. Sri Lankan, should not be at the expense of discarding altogether the primordial national identity i.e. Sinhala Buddhist.

The venerated Sinhala Buddhist identity of more than 15 million people of Sri Lanka should not be allowed to be thrown overboard to resolve a problem created mainly by European colonial rulers using Divide and Rule policies in their colonies. What is happening today in Myanmar, a legacy of British colonial rule, is a foretaste of what may happen in regional countries including Sri Lanka, another victim of nearly 500 year colonialism, in the future?  

Patriotism and Nationalism are themes that must be given high priority by the new Government under President Gotabhaya Rajapakse, in the wake of a huge collapse of confidence in Reconciliation and Multi-culturalism, after the Easter Sunday Terrorist attack last year.

Senaka Weeraratna

This is not to question whether Israel is right or wrong or whether Sri Lanka is right or wrong but to question whether UN is treating all Members EQUALLY as the UN Charter is mandated to do. The principles of equality and non-discrimination are part of the foundations of rule of law. Every country that is a member nation of the United Nations is given equal rights, representation, importance, and respect. The mandate of the UN is to ensure the same. But how true is this in practice is a question. These are discrepancies that cannot be ignored and brings to focus the question of big and small nations, powerful and rich nations versus poor, less powerful & developing nations. It totally creates an imbalance and disproportionality in treatment of UN Member nations by the UN system and it is time this imbalance and inconsistency & discrimination is addressed by UN – there is no point in carrying a crusade against discrimination etc when Members of the UN are treated differently by the Members.

Israel has been condemned 124 times in the UNGA and 47 times by the UNHRC and US has vetoed 43 Resolutions condemning Israel at the UNSC. While UN Resolutions are generally non-binding UNSC Resolutions are but the power of the veto used by US ensures Israel is protected.  

The same US that called UNHRC a ‘cesspool of bias’ and departed is drafting successive UNHRC Resolutions against Sri Lanka and demanding actions by Sri Lanka for the very same proposals that US uses veto power in favor of Israel.

Confounding matters further is the manner UN has created Regional Groups in 1961. This has enabled the formation of en bloc groups of nations that by their strength of power exerted politically, diplomatically, economically etc lobby against less powerful nations lacking powerful lobby groups. The EU bloc and the majority Muslim bloc of nations represented via OIC is a case in point.

Interestingly as per Regional Group division, on a geographical basis Israel must belong to the Asia-Pacific Group but the Arab and Muslim nations blocked Israel from joining resulting in Israel being admitted to the Western European & Other Group (WEOG) in 2000 as a temporary member. It was only in 2004 that Israel became a permanent member of the WEOG but that too only in WEOG’s NY headquarters while remaining observer in other UN Offices. However Israel became a full member of WEOG in Geneva in 2013.

Despite the power of OIC nations and its numerous boycotts and sanctions against Israel, the powerful backing of the US gives Israel all the necessary global protections. US gives Israel around $3billion in aid annually.

It was using the power of en bloc lobbying that spurred OIC to use member Gambia to file against Myanmar on genocide in the ICJ. When Gambia was given $92.5million by Saudi – it immediately raised question whether it was reward for filing case against Myanmar!  

Inspite of countless and piling resolutions against Israel, boycotts and sanctions by Muslim majority nations, Israel takes a don’t care attitude of these actions by UN. In fact, Israel does not beat about the bush in its responses to UN/UNHRC resolutions either. But then Israel can afford to as it has the powerful backing of powerful nations.  

In 2018 UNHRC Commission of Inquiry Report took Israel to task over Israel’s reaction  

https://www.foxnews.com/world/israel-condemns-un-report-on-gaza-protests-says-human-rights-council-blinded-by-hatred

Reponse by Israel’s ambassador to UN Danny Danon to UNHRC Report:

The countries of the world should consider their membership in the Human Rights Council, which supports a murderous terrorist organization….”

This council is blinded by hatred of Israel and the Israel Defense Forces, and wastes its resources and time in political attacks and spreading lies.”

………The report ignores the only truth: that IDF soldiers acted morally to protect Israeli citizens while Hamas sent children to the fence and used them as human shields.”

The UNHRC Report was also rejected & condemned by Israel’s Foreign Minister Yisrael Katz claiming report to be based on distorted data free of fact-checking:

The Human Rights Council’s Theatre of the Absurd has once again produced a report that is hostile, mendacious and biased against Israel.”

US departed from the UNHRC in June 2018 with UN ambassador Nikki Haley calling the UNHRC a protector of human rights abusers, and a cesspool of political bias.”

Anne Herzberg, NGO Monitor’s Legal Advisor and UN Liasion, told Fox News that the council had issued yet another absurd report whitewashing Hamas terrorism while condemning Israel for protecting its citizens. It is laughable that the UN treats cross-border violence as the same as a domestic policing situation.”

 

Herzberg continued:

None of this is surprising given the UN relied overwhelmingly on information provided by Hamas and terror-linked NGOs, and uncritically adopted their false claims. The Commission itself had no military or legal expertise, and was completely unqualified to author this report.”

Don’t these statements echo some of the same sentiments majority in Sri Lanka voice against the UNHRC?

Resolutions against Israel in UN General Assembly:

Of the 27 UNGA Resolutions in 2017 – 21 have been against Israel

Of the 26 UNGA Resolutions in 2016 – 20 have been against Israel

Of the 23 UNGA Resolutions in 2015 – 20 have been against Israel

Of the 23 UNGA Resolutions in 2014 – 20 have been against Israel

Of the 25 UNGA Resolutions in 2013 – 21 have been against Israel

Of the 26 UNGA Resolutions in 2012 – 22 have been against Israel

From 2012 to 2017 – 150 UNGA Resolutions have been passed out of which 124 Resolutions have condemned Israel.

Resolutions against Israel by UN Human Rights Council (47 member states):

UNHRC was created in 2006. From June 2006 to June 2016 (10 years) UNHRC adopted 135 resolutions criticizing countries.

68 out of the 135 UNHRC Resolutions have been against Israel.

45 of the Resolutions against Israel have been from 2006 to 2013.

2016 – 5 out of 12 country-specific resolutions against Israel

2015 – 5 out of 14 country-specific resolutions against Israel

2014 – 6 out of 14 country-specific resolutions against Israel

2013 – 6 out of 15 country-specific resolutions against Israel

2012 – 5 out of 16 country-specific resolutions against Israel

2011 – 6 out of 15 country-specific resolutions against Israel

2010 – 8 out of 11 country-specific resolutions against Israel

Jun2008 – Dec2009 – 8 out of 14 country-specific resolutions against Israel

Jun2007 – May2008 – 10 out of 15 country-specific resolutions against Israel

Jun2006 – May2007 – 9 out of 9 country-specific resolutions against Israel

https://unwatch.org/un-israel-key-statistics/

Resolutions against Israel by UNESCO:

All of UNESCO’s 10 Resolutions have been against Israel.

In 2013 UNESCO adopted a resolution against Syria.

The crux of the argument is that UN simply takes pride in recording resolutions against Israel some of which it may consider to use as precedents against other countries who cannot afford to take the ‘don’t care attitude’ Israel adopts against UN Resolutions. But, if UN system deems it functions on the merit of equality – how can some countries be treated differently to others? This is so unfair and completely negates all of UN’s high and mighty claims of treating all Members Equally.

Can all countries adopt the same stand that Israel adopts?

If Sri Lanka cannot adopt the same attitude that Israel adopts – then there is something seriously wrong with the UN system and the international system of governance too.

Where does the buck stop?

Shenali D Waduge

ප්‍රවෘත්ති නිවේදනය තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය.

දැනුම ඒකරාශී  කිරීමට ඉදිරියේ දී විද්‍යාත්මක සමුළුවක් පවත්වා එම තොරතුරු රජයට යොමු කරන බව තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන  රාජ්‍ය අමාත්‍ය තිලංග සුමතිපාල පැවසීය. අද දින (02)  මහා සංඝරත්නයේ සෙත් පිරිත් සජ්ඣායනය මධ්‍යයේ 2020 නව වසරේ රාජකාරි ආරම්භ කරමින් ඔහු මේ බව ප්‍රකාශ කළේ ය. මෙහි දී අමාත්‍යවරයා මෙසේ ද පැවසීය.

තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන අමාත්‍යංශයේ වගවීම තිබෙන්නේ හෙට දවස වෙනුවෙන්. අපේ රටේ දරුවන්ට ඉදිරියේදී මීට වඩා දියුණු රටක් උරුම කර දීම අපේ යුතුකමක් වෙනවා. විද්‍යාත්මක පදනමක් හා අත්දැකීම් තුළින් තාක්ෂණය ගොඩනැගෙනවා. ඒ තුළින් සමාජයක් රටක් සංවර්ධනයට ඉඩ සැලසෙනවා. ඒ නිසා රටේ සංවර්ධනය වෙනුවෙන් විශ්වාසයක් ඇති වැඩපිළිවෙළක් තුළින් රජයට තාක්ෂණික උපදේශයක් අපේ අමාත්‍යාංශය ලබා දිය යුතුයි.  ඒ සඳහා ඉක්මනින්ම විද්‍යාත්මක සමුළුවක් පැවැත්වීමට අපි සූදානම් වෙනවා. ඒ තුළින් දැනටමත් නිර්මාණය කර ඇති ජාතික පර්යේෂණ හා සංවර්ධන රාමුව පිළිබඳව නැවත කතිකාවක් සිදුකරමින්, එහි සඳහන් තාක්ෂණික අංශ තුළ අපි දැන් සිටින තත්ත්වය පිළිබඳවත්  ලෝකයට ගැළපෙන ලෙස ඉදිරියේ දී යා යුතු ඉලක්ක පිළිබඳවත් අවධානය යොමු කරමින් කෙටි කාලීන, මධ්‍ය කාලීන හා දිගු කාලීන සැලසුම් සකස් කිරීමට කටයුතු කරනවා. ”

මෙම අවස්ථාවට අමාත්‍යාංශ ලේකම් චින්තක ලොකුහෙට්ටි මහතා ඇතුළු අමාත්‍යාංශයේ හා අනුබද්ධ ආයතන වල ප්‍රධානීන් ඇතුළු පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

මාධ්‍ය ඒකකය

තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය.

උපුටා ගැන්ම  මව්බිම

රාජ්‍ය ඔෟෂධ නීතිගත සංස්ථාව විසින් ඉකුත් ඔක්තෝබර් මාසයේදී පිළිකා නාශක එක් බෙහෙත් කුප්පියකට රුපියල් 6,500ක් බැගින් වැඩිපුර මුදල් ගෙවා මිලදී ගැනීමේ ක්‍රියාවලියක් පිළිබඳව වූ පෙත්සමක් විමසුමට ලක්කළ අභියාචනාධිකරණය වහාම එකී මිලදී ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය අත්හිටුවන ලෙසටච රාජ්‍ය ඔෟෂධ නීතිගත සංස්ථාවට නියෝග කළේය.

අතුරු තහනම් ආඥාවක් මඟින් ඉහත කී නියෝගය නිකුත් කරන ලද්දේ ඉහත රිට් පෙත්සම විමසුමට ලක්කළ අභියාචනාධිකරණයේ සභාපති විනිසුරු යසන්ත කෝදාගොඩ මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් හා විනිසුරු අර්ජුන ඔබේසේකර මහතාගේ සහභාගිත්වයෙන් වූ ද්විපුද්ගල විනිශ්චය මණ්ඩලය විසිනිි. 

හිටපු සෞඛ්‍ය අමාත්‍ය රාජිත සේනාරත්න, රාජ්‍ය ඔෟෂධ නීතිගත සංස්ථාව, අමාත්‍යාශ  ලේකම් වසන්ත පෙරේරා, ජාතික ඔෟෂධ නියාමන අධිකාරිය හා ඉහත සඳහන් ඔෟෂධයේ සැපයුම්කරු වන සීිමාසහිත ෆාර්මේස් (පෞද්ගලික) සමාගම වගඋත්තරකරුවන් කරමින් මෙම රිට් පෙත්සම ගොනු කරනු ලැබ ඇත්තේ සීමාසහිත මාර්ක්ස් හෙල්ත් කෙයා” නමැති සමාගමක් විසිනි.

අතුරු තහනම් නියෝගය නිකුත් කරමින් අභියාචනාධිකරණ සභාපති විනිසුරු යසන්ත කෝදාගොඩ මහතා ප්‍රකාශ කර සිටියේ, මෙම පෙත්සම ඉතාමත්ම හදිසි කරුණක් සේ සලකා ඉක්මනින්ම විභාග කොට අවසන් කර තීන්දුව ලබාදීමට තමන් පියවර ගන්නා බවය. 

මෙම පිළිකා නාශක ඔෟෂධය වන ‘බිවෙයිෂුමැබ්’ (ඕඡ්ඍඒඡ්ධ්ඛඋර්ඒඕ) එක් කුප්පියක් රුපියල් 28,500ක් බැගින් සැපයීමට තම සමාගම ටෙන්ඩර් පතක් ඉදිරිපත් කරන ලද බවත්, එහෙත් එය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් රුපියල් 35,000ක් බැගින් වගඋත්තරකාර සමාගමෙන් එකී ඔෟෂධය මිලදීගැනීමට ඇමැතිවරයා ප්‍රමුඛ වගඋත්තරකරුවන් ක්‍රියාකළ බවත් පෙත්සම් පාර්ශ්වය අධිකරණයට පැමිණිලි කර ඇත.

තවද මේ මාස කීපය ඇතුළත බෙහෙත් කුප්පි 1848ක් එක් වරකදීත් තවත් කුප්පි 2127ක් තවත් වරකදීත් අධික මිලට මිලදීගෙන ඇති බවත් එමඟින් රුපියල් 2,58,37,500ක මුදලක් (දෙකෝටි පනස් අට ලක්ෂ, තිස් හත්දහස් පන්සියයක්) රාජ්‍ය මුදල් නිකරුණේ වැය කොට ඇති බවද ඔවුහු පෙන්වා දෙති. 

මෙම පෙත්සම සම්බන්ධයෙන් යම් විරෝධතාවන් ඇතොත් ඒවා ජනවාරි මස 31 වැනි දිනට පෙර අධිකරණය හමුවේ ගොනුු කරන ලෙසට වගඋත්තර පාර්ශ්වයන්ට නියෝග කෙරිණි.

ජනාධිපති නීතිඥ චන්දන ජයසුන්දර මහතා, නීතිඥ පුලස්ති රූපසිංහ හා නීතිඥ චින්තක ප්‍රනාන්දු සමඟ පෙත්සම්කරු වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය.

A Patabendige Colombo Courtesy The Island

January 2, 2020, 7:17 pm

They are not selling Swiss Rolls down Gregory’s Road anymore. Not after having to eat two of them, one ‘original’ and the other that makes the Swiss look like donkeys or ‘proper nanas’ in Colombo. The Swiss, like their cheese and chocolates, haven’t looked good ever since their hoarding of Jewish gold surfaced after WW2. This included the gold teeth of 6 million Death Camp inmates in WW2. In Colombo they have produced circus clowns.

There is an Ambassador no less trying to hoodwink, if not bully, a sovereign state into accepting a ‘complaint’ that went viral as it meant to, but has now boomeranged. The complaint was that one of the Embassy ‘make in SL’ versions had undergone all manner of harm, less murder, in day light in the middle of the city. It took 48 hours to make the complaint. Was the delay with the female? What was she up to this time and who was her adviser?

The Ambassador then decided he would lodge the complaint on behalf of a SL citizen. In late 2018, the Ambassador became an intermediary in a parliamentary standoff supposedly as a neutral. He may have believed his efforts were appreciated. It was therefore not to the Police but curiously and ingeniously to the Prime Minister of SL. What did he expect to happen? Did he think because of the rapport he had built up with the parliamentary protagonists during the musical chairs of 2018 that the administration of law and justice could be short circuited on an old boy basis?

The Ambassador was not satisfied with making extravagant and ludicrous charges. His own aberrations were shocking. This was made clear to him. The charges were based entirely on the ‘make in SLs’ recipe for asylum (mental or physical or both), bonus (Christmas) or mercenary ambitions. He got down an air ambulance possibly thinking that the SL government would panic and give in, as it did some time ago. He made out that a ‘traumatized’ woman in need of medical attention should not be seen by her own doctors but needed Swiss ‘doctors’ 8,000 kms away.

He had to bow down to national law. She had to go to the CID. Close protection comfort too sensitive and even frightening to TV viewers was given as she was escorted by the Swiss to the CID. At first, there was this matron. Then there was a man who wrapped his arms round her. It was very painful, reminiscent of Jews going to where the Swiss must know. This charade, the Ambassador’s contribution to local teledrama, continues, despite everyone having seen her face splashed on TV and the newspapers. Goofy.

The Swiss were unmasked. They had recruited this woman whose antecedents were obviously unchecked.

The Swiss government knowing that it had been made to look infantile, puerile and really silly called Mock to plan damage control. Still labouring it is now trying to twist SL’s hand. It has sent its former Ambassador to intercede as the present one had messed up. It gratuitously asked SL to conduct her inquiries expeditiously according to ‘international norms’. Norms it did not adhere to when taking the LTTE of its terrorist watch. Pretty rich too coming from the only country that still hoards gold, cash and jewelry belonging to Jews that were sent to the gas chambers by Hitler. Apparently, the Jewish claimants couldn’t produce death certificates from Death Camps! The Swiss did not return anything for over 55 years after WW2 despite the world demanding it. That is ‘international norms’ for them. Heil! Heil!

In WW2, a few thousand German Swiss mainly from Bern and Zurich fought for Germany in the Wermacht and the horrible SS. The Swiss have had a reputation as mercenaries- criminals who kill for money. Did they with de Meuron’s regiment, formerly of the Dutch East India Company then, help the British East India Company to begin plundering SL in 1802? Who remembers?

The Swiss must know that inquiries into a litany of lies manufactured, labeled DPL, and bundled into the CID, cannot be concluded until the whole truth is out. Is that what excites and troubles Switzerland, which is blowing alternately hot (threatening) and cold (embracing) on the issue, hoping it will be forgotten? No Embassy has ever before trespassed as much in the SL state’s affairs.

Nowhere else in the world is a criminal plaint lodged with the Prime Minister! The Ambassador now babbles about how investigations should be done. Did he not know that the inquiry had to be done by the police and not by him and his gullible, arrogant, excitable and strutting staff? He should get off his high horse and settle for a donkey.

This was an affront to SL. A false flag. The truth needs no embellishment. The Ambassador must now vamoose with his wretched staff. This madness with mischievous intent cannot ever be allowed to happen again. The Ambassador tried first to bully. When that failed he pretended to be conciliatory. He should not be allowed to spit on the people and the nation in which he is a guest and get away with it. Not only because no one in SL will ever ask a guest, and not only God as in Switzerland, to pay for a glass of milk. The Swiss national anthem nevertheless states ‘That God dwelleth in this land.’ Why did Mock then come to ‘dwelleth’ in SL and test God too?

A Patabendige
Colombo

By Captain Chandra Godakanda Arachchi, Gladstone LNG, Australia (Member of the Company of Master Mariners) Courtesy The Island

January 2, 2020, 6:13 pm

It’s just over two years since China Merchant’s Port Holding Company (CMPHC) leased Port of Hambantota for 99 years. China Merchant Port Holding owning eighty five per cent of the company whilst SLPA holding the remaining share of fifteen per cent. The Hambantota port under CMPHC has made significant strides during the past couple of years in terms of port utilisation in imports, vehicle transhipments to various other ports, ship repairs etc though local exports yet to get off the ground. It appears that CMPHC is planning different phases of port development quite rightly. With a few ships calling Hambantota now steadily, the Port intends to commence bunkering services early this year. It might be pleasing for the locals to witness Hambantota taking carefully measured steps for the business with CMPHC slowly establishing its credentials as a long-term player in the area which might see locals having their fair share of the pie in the business.

The Port of Colombo has come a long way from being a break bulk port until early 1980s, then starting its container loading and unloading of ships at QEQ (present SAGT) without any suitable equipment. It is a remarkable achievement when SLPA celebrated 7 million TEUS throughput in 2018 thanks to brave decisions taken by SLPA to develop South port. It is interesting to note that the Port of Colombo took off as a transhipment hub at a time when India was somewhat a closed economy. However much water has flowed under the bridge since then with Indian economy is entirely different, today. Colombo’s strategic location played a big part in achieving what has been achieved. Even today majority of Colombo’s transhipment business come from Indian cargo, but there is a risk looming in the horizon upon changes to ‘cabotage’ laws [which pertain to the right to operate sea, air, or other transport services within a particular territory], in India, which allows global mainliners to call Indian ports direct which were typically feeder ports from Colombo. Risk is in addition to changing shipping dynamics in the Indian Ocean in terms of emergence of regional ports other than Indian ports such as Djibouti and Gwadar. Therefore it is imperative that change its course from transhipment port to number one maritime hub in the Indian Ocean. However Colombo is restricted of further expansion beyond South port seaward or North also unavailability of suitable land closer to the port of for additional industries and services essential for a maritime hub.

Let’s see what’s might be required for Maritime hub in the Indian Ocean

* Transhipment hub for containers (Colombo might run out of capacity in the future)

* Modern Refinery, Maritime hub for oil and gas, LNG, sufficient storage capacity for different products

* LNG power generation including boil off gas as fuel gas from LNG tanks (associated with LNG imports)

* Logistic hub connecting Indian coast East and West, Bangladesh, Myanmar, Pakistan, the Maldives and other islands, East African coast, Middle East, West coast Australia and rest of the world

* Flag of opportunity for ship registration, marina and Yacht registration (Merchant shipping act needs reviewing asap)

* Closer to maritime silk route

* Bunkering including offshore bunkering (need to streamline process to simple operation, not treating bunker barges as international trading ships)

* LNG bunkering

* Offshore supplies and crew changes (need to get rid of red tapes to peace time operation)

* Dry docking and heavy lifting capacity

* Safe anchorage throughout the year for various operations (SW monsoon is not ideal for Colombo)

* Reliable, fast safe boat service day and night

* International airport within a reasonable distance

* Selection of star hotels

* Suitable training centres for service personnel

* Most importantly no red tapes, no unnecessary holding or delays and professionalism from all stakeholders and operators

Colombo, being an established transhipment port, possesses many of aforementioned attributes, but major drawbacks are a modern refinery and storage tanks for transhipping, handling and exporting crude oil and products, LNG bunkering facilities. There isn’t any suitable land available even for building aforesaid facilities closer to the Colombo Port. Another aspect is container handling capacity. Colombo runs the risk of capacity running out even during current slow growth time in maritime transport in the region and, therefore, it is very much likely to run out of space when maritime transport really picks up in the future in the Asian region. It may not be possible to build another port north of the South port for a container terminal similar to the South port due environmental and various other operational reasons. Unless Colombo is determined to become the maritime hub in the Indian Ocean transhipment business too might drift away to the emerging maritime hub. The SLPA has been performing very well during the past three decades mainly with the transhipment business cash flow, royalties from CICT and SAGT etc, but in case the threat looming in the horizon (changes to Cabotage laws in India and emerging ports) becomes a reality, the SLPA might be struggling, also with extremely excessive employee numbers. The SLPA surely can utilise modern technology (example – Satellite technology for automated straddles for container loading on truck loading etc to minimise manpower) and divert manpower elsewhere.

In the meantime, the Port of Hambantota is in the process of transforming the business with the CMPHC—its two companies—got plans to develop the harbour in different phases yet with a minimum number of employees. There is no doubt the Port of Hambantota will receive overflow of transhipment business from Colombo, given that the CNPHC quite rightly commenced developing the harbour, knowingly that Hambantota was not in a position to travel much distance with the current facilities. Eventually Hambantota might extend the port outward seaward similar to South port though very much in a big way, for a planned maritime hub. Hambantota is better suited for safe anchorages throughout the year as the port is somewhat sheltered from both South West and North West monsoons. Hambantota, being closer to Maritime Silk Route than Colombo, is certainly an advantage for the ships as they can save time, money and fuel. Another advantage Hambantota posses is the extent of land available for development contracted to them—some 15,000 acres. In fact, the CMPHC has the capacity to embark on building infrastructure required for a maritime hub slowly but surely. Should it be challenged in future, perhaps Colombo shouldn’t be able to hold Hambantota from developing as it might not be within rules of fair competition and equal opportunity (remains to be seen). Removing of unnecessary obstacles should help CMPHC to develop not only the port to its potential but the whole District by setting up industries, which will generate lot of job opportunities for all walks of life for the locals and others alike. The Hambantota District, upon port development, is likely have all the facilities including top national and international schools, quality hospitals and all other needs including top quality recreational facilities. The Port of Hambantota has all that is required to be the Maritime Hub of the Indian Ocean within the next couple of decades.

Jayantha Samarakoon Courtesy The Daily Mirror

Health Minister Pavithra Wanniarachchi has found that three imported x-ray machines placed at the Apeksha Hospital at Maharagama had not been even opened for the past five years, hospital sources said.

The minister who was on an inspection tour to the hospital on January 1 had inquired as to why the three machines, which were imported at a cost of Rs.1,200 million, had been left idling.

The hospital management has said that the machines were imported in 2014 by the Mahinda Rajapaksa Government and therefore, the use of machines had been suspended.

A Hospital Director has said that a transformer was needed to put the machines in operation. He has informed the Minister that the previous government has failed to approve Rs.3.1 million to purchase the transformer.

Accordingly, the minister has taken steps to allocate the sum of Rs.3.1 million then and there and had instructed to operationalize the three machines before April for the benefit of the patients.

The Hospital Director has said there were two functioning x-ray machines already at the hospital but only 60 patients could receive their service on a daily basis.

It is learnt that with the operationalization of the new three machines, about 150 patients could be examined daily.

Apeksha Hospital Director Dr. Wasantha Dissanayake and the staff were present at the occasion. 

Dayasili Liyanage Courtesy The Daily Mirror

President Gotabaya Rajapaksa has directed parliament authorities not to hold the guard of honour at today’s ceremonial opening of the Parliament.

It is traditional to hold the ceremonial guard of honour for the President at the ceremonial opening of the Parliament session.

It is reported that the rehearsals for the session have been cancelled on the directive of the President and he has instructed the authorities to hold the ceremony in a simple manner.

The President has also asked that no horse-riding groups be used for the event.

Courtesy The Daily Mirror

The government will not sign the MCC agreement as it is but will see the possibility of signing it if the four member expert committee recommends amendments to ensure the agreement does not pose any threat to the national security and the economy, State Minister of Finance Shehan Semasinghe said.

Minister Semasinghe added that under no circumstances, the government would agree to the politically motivated conditions contained in the draft of the MCC agreement despite the fact that the previous government accepted it in to at the tail end of its tenure.

Addressing a hurriedly convened news briefing at the Finance Ministry, Minister Semasinghe said the SLPP never said that a government led by President Gotabaya Rajapaksa would never sign the MCC.

Not President Rajapaksa, Prime Minister Mahinda Rajapaksa or any other top leader of the SLPP said that we are fully opposed to the MCC. What they said was that we would not sign it with the current conditions and wanted to revisit it. The SLPP or the government’s policy is to revisit not only the MCC but ACSA and SOFA agreements also before taking a decision on the three agreements,” Minister Semasinghe stressed.

Commenting on the agreement signed by the government to lease out a plot of land with the extent three acres at the Galle face to Perennial Realities for US$ 250 million, Minister Semasinghe said it was not a sell out in anyway as the UNP led opposition tries to make out but a leasing of the land.

The negotiations were initiated by the yahapalana government in 2014 but failed whe various issued cropped up. We signed the lease agreement on extremely beneficial terms and US$ 250 million is a direct foreign investment,” he added.

Minister Semasinghe emphasized that President Rajapaksa or Prime Minister Mahinda Rajapaksa would not have agreed to the leasing of the land if it is detrimental to the national interests. Besides, the US4 250 million is extremely necessary to improve Sri Lanka’s asset base.

Courtesy Ada Derana

The Sri Lankan government’s aim to kickstart its economy in 2020 will be eased with the fruition of major infrastructure projects, Ajith Nivard Cabraal, senior advisor on economic affairs to Prime Minister Mahinda Rajapaksa, said on Thursday.

In an interview with Xinhua, the former Sri Lankan central bank governor, said that 2020 will be a year of opportunity for the country as well as domestic and international investors as many long-gestating infrastructure projects will be nearing completion.

We have a great opportunity because our transport and telecommunications infrastructure are at a very high level. Our workers are well educated and our business laws are up to international standards,” Cabraal said.

I think the stage is set for a wave of growth in Sri Lanka and we are excited for investors to make use of this opportunity,” he added.

Cabraal said that formulating the legislative framework for investment in Port City Colombo, whose 269 hectares of land reclaimed from the sea was gazetted as part of the District of Colombo in late 2019, would be a vital policy priority this year.

He added that a cabinet-approved working committee appointed to review and accelerate the joint-venture between China Harbor Engineering Corporation and Sri Lanka Ports Authority has been instructed to deliver results as soon as possible to provide clarity for investors.

We are very keen for the basic legal structures around land ownership and alienation to be set in place as soon as possible so that investors can start coming in,” said Cabraal.

Cabraal also said that Hambantota Port, which reported 60 percent growth in shipment volumes in 2019, is one of the most important and strategic assets for the country and that the government is keen for the port to play a leading role in the economy in 2020.

The potential in Hambantota has always been extremely high and this needs to be recognized and worked towards so that the port can be a driving force in the future of the Sri Lankan economy.”

Operated by Hambantota International Ports Group, a joint venture between China Merchants Port Holdings and Sri Lanka Ports Authority, the port is expected to see further growth this year with the further development of bunkering facilities and a 15,000-acre industrial zone.

Cabraal said that infrastructure investments under the China-proposed Belt and Road Initiative have created great opportunities for developing countries.

He added that there were opportunities for Chinese companies to further invest in hospitality, healthcare, sports, outsourcing to make use of Sri Lanka’s location, climate and labor capacity.

Sri Lanka is open for business. We hope that through partnerships Chinese businesses can come to Sri Lanka so that local businesses will prosper too.”

Cabraal said that he was optimistic about Sri Lanka’s potential to meet an ambitious growth target of 6 percent in 2020.

The most important priority for the government in 2020 is to kickstart economic growth. That will help bring the rest of the country’s macroeconomic fundamentals to normal levels,” said Cabraal.

Source: Xinhua

-Agencies

Courtesy Ada Derana

Parliamentarian Ravi Karunanayake says a strong United National Party (UNP) that can score a people’s victory in 2020 will be formed soon.

Speaking to media joining an event organized to clean schools in Colombo North and Bloemendhal area for the new school term, the former Minister pointed out that there are various rumors of crises within the UNP.

However, if such crises or issues exist, they shouldn’t be something that is discussed anywhere and everywhere, he added.

Stating that issues cannot be resolved alone, Karunanayake says that this issue should be resolved internally and by discussing it with all members of the party.

Karunanayake said, This is the biggest lesson we could learn from the Rajapaksas. They planned towards their victory since the day they lost. We should make an example of it.”

He says that the main reason behind the UNP’s defeat is the selfish acts of several people within the party.

He further said that they will work to take the party towards victory by correcting this situation.

Courtesy Hiru News

The Leader of Pivituru Hela Urumaya, Udaya Gammanpila testified before the Presidential Commission probing the Easter Sunday attacks this morning.

He appeared before the commission for the first time.

Earlier, Colombo Arch Bishop, His Eminence Malcolm Cardinal Ranjith also appeared before the Commission on December 6

Courtesy Hiru News 

Colombo Chief Magistrate Lanka Jayarathna rejected a motion which was filed by the lawyers of remanded former SPC chairman Rumi Mohamed to make submissions intending to obtain bail today.

The Magistrate informed Mohamed’s lawyers to make such submissions when the suspect is produced before Court on January 6th.

Rumi Mohamed is in remand in connection with paying 2 million rupees to the two suspects, who are also in remand in connection with the so-called white van media conference.

Meanwhile, MP Rajitha Senarathna who was remanded in connection with the white van media conference and received bail later is still staying at Lanka Hospital in Narahenpita.

Two days after the arrest warrants were issued on MP Senarathna in connection with the white van media conference, he admitted himself to the ICU and, the Magistrate observed him in hospital.

Later, he was remanded until December 30th.

Later, prison officials visited Lanka Hospital to escort the MP either to the prison hospital or the Colombo National hospital after the prison doctor recommended to do so.

However, Lanka hospital authorities did not allow prison officials to remove the MP.

Meanwhile, MP Rajitha Senarathna was granted bail on December 26 and, he was transferred to a General Ward yesterday.

MPs Ravi Karunanayake,  Rauff Hakeem and former general secretary of the UNP Tissa Attanayake visited Senarathna at Lanka Hospital today.

In addition, addressing a media conference held in Colombo today, SLPP MP Piyal Nishantha stated that it is a cause for concern that the lawyer appearing on behalf of MP Rajitha Senerathne has stated that his client has no faith in government hospitals, even though the MP served as the former minister of Health for 4 and half years and continuously publicized receiving numerous awards as one of the best health ministers of the world.

The SLPP MP further added that the MP’s supporters were responsible for bringing low quality medicine and medical equipment to the country

Courtesy Hiru News

Project director of the Moragahakanda Multi-Purpose Project DB Wijerathna says that nobody wants to create any fear about the reported leak in the dam.

Earlier, the HIRU CIA program revealed a water leak in the upper area of the main dam of the reservoir.

The workers and the security guards had informed about the water leak as the reservoir reached maximum capacity following heavy rains in the last few weeks.

The main dam has been built by merging 25-meter cement cubic blocks and the ongoing investigations reveal that the leak is reported between two such blocks.

Meanwhile, the National Organizer of the All Ceylon Farmers Federation, Namal Karunarathna says that the reported water leak in the dam should not be taken for granted.

He says a report from an international experts group should be called in this regard.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

මාධ්‍යවේදී ප්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ අතුරුදන්වීම සම්බන්ධයෙන් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී පාඨලී චම්පික රණවක අත්අඩංගුවට ගත යුතු බව මව්බිම වෙනුවෙන් රණවිරුවෝ සංවිධානය පවසනවා.

ඒ කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාශය හමුවේ ප්‍රකාශයක් ලබාදීමෙන් අනතුරුව අද මාධ්‍ය වෙත අදහස් දක්වමින්.

එම සංවිධානයේ කැඳවුම්කරු විශ්‍රාමික මේජර් අජිත් ප්‍රසන්න එහි කැඳවා තිබුණේ ප්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ අතුරුදන්වීමේ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් පොලිස් මූලස්ථානයට කළ පැමිණිල්ලකට අදාළවයි.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

රාජිත සේනාරත්න පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයා රඟ දක්වන නාඩගම අවසන් කිරීමට රජය කටයුතු කළ යුතු බව ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ පවසනවා.

කොළඹ පැවති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකදී පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී පියල් නිශාන්ත මහතා මේ බව සඳහන් කළා.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රාජිත සේනාරත්න මහතාට ඇප ලැබීම සම්බන්ධයෙන් අදත් විවිධ පාර්ශ්ව අදහස් පළ කළා.

KAMALIKA PIERIS

Several external agencies were supporting the LTTE during the Eelam wars. UNICEF had links with LTTE. UNICEF staffers in Sri Lanka were found to be working with the LTTE.   UNICEF in     2007 had imported 6000 ready to eat meal packs and it was suspected that this was for the LTTE. Head of the UN Children’s Fund at Kilinochchi   had linked with the LTTE and was moved out of Sri Lanka.   Therefore foreign assistance to the separatist north is nothing new.

There was considerable foreign assistance to get the North back on its feet after the Eelam war. Many countries offered support. They included Australia, European Union, Germany, India, Japan, Korea, Norway, UK, also UN agencies such as ILO, UNDP, the World Bank and several NGOs. Here are some examples of foreign assistance.

Since 2009, Australia has provided more than AUD250 million to support the reconstruction of conflict-affected communities in the North and East.Australian support has included housing and local infrastructure construction, de-mining, education, and a wide range of economic and business activities. Resettled families in Valikamam North, had benefited from the Australia – World Bank ‘North East Local Services Improvement Programme’

 Tripartite Memorandum of Understanding on a pipe-borne water provision project was signed in 2018 between the District Secretariat of Jaffna, the National Water Supply and Drainage Board (NWSDB), Jaffna, and World Vision Lanka (WVL).The project will provide household level pipe-borne water to Sarasalai North Grama Niladhari division in Chavakachcheri, an area faced with critical water related issues. This will benefit88 households, (nearly 350 individuals including 110 children) with water connections. The project is funded by the Department of Foreign Affairs and Trade (DFAT) Australia. The project so far has given access to safe drinking water & sanitation and promoted hygiene practices among rural people in the two DS Divisions of Chavakachcheri and Chankanai.

Australia has provided the funds to the IOM to restore critical fishing infrastructure in the Jaffna peninsula. The reconstructed anchorage will allow full access to the sea at any time.

The European Union set up a Support to District Development Programme (EU-SDDP). This was a 60-month Programme funded by the European Union aimed at assisting Sri Lanka to make a transition from post-conflict assistance to reconstruction and development. 

There were six implementing agencies of this Programme, United Nations Children’s Fund (UNICEF), International Labour Organisation (ILO), United Nations Office for Project Services (UNOPS), Food and Agricultural Organisation (FAO) and International Finance Corporation (IFC). The programme was to support the conflict-affected districts of Batticaloa, Mannar, Vavuniya, Ampara, Monaragala, Anuradhapura and Puttalam impacting half a million people.  Its duration was 2012 – 2017.’

 This was not all. The EU and UNICEF was to provide a pediatric ward at the Mannar Divisional Hospital in Chilawathurai, a water supply scheme in Periyamadu East and the Gramodhaya Health Centre at Asikulam, Vavuniya. EU and UNRC handed over equipment to the Technical College of the Department of Technical Education and Training in Nelumkulum, Vavuniya District.

EU is helping Local Economic Development Centre and Economic Advisory Service unit at Venkalachedikulam. This is funded through EU-SDDP and implemented by UNDP. The EU-SDDP is also helping Vavuniya General Hospital through an UNOPS-implemented sewerage and waste water treatment facility, reported the media.

Further, EU will finance a Euro 14 million multi-faceted housing project, implemented by Habitat for Humanity and World Vision Lanka. The project aims to build 2,315 houses and repair 140 homes in 31 divisions across Batticaloa, Kilinochchi and Mullaitivu by early 2020.

World Vision is a Christian relief, development and advocacy organization. The organization serves all people, regardless of religion, race, ethnicity, or gender and has been in Sri Lanka since 1977. The organization has 45 programmes spread across 19 Districts in the country.

 The ‘Friends of Sri Lanka Group’ of the European Parliament under took a visit to the country from 2 to 6 January 2019.  The Friends of Sri Lanka Group since its inception in 2006 has been involved in the promotion of EU – Sri Lanka relations. The Friends last visited Sri Lanka in February 2016. “

During their visit, they went to Vavuniya and the Security Forces Commander / Wanni,    Maj. General Kumudu Perera briefed them on the work done by the army in aiding resettlement activities. They also met with the District Secretary  of Vavuniya, and visited a resettlement village in Sithampirapuram/ Vavuniya, where they engaged in an open dialogue with the inhabitants of the area.

Germany funded project to construct 10 wells in the Chettilukam division of Vavuniya. Sri Lanka German Training Institute SLGTI initiated by German development corporation GIZ   and co funded by government of Switzerland set  up a training centre at Kilinochchi.. It will function under NAITA.  Germany has also helped NAITA to set up a vocation training centre  at Kaithady, Jaffna.

India has provided a great deal of assistance to the north and east. In 2018 India issued a list of completed projects in Sri Lanka . The list went  like this, Northern Province 26, Central Province 11,    Eastern Province 10, Western Province 4, Southern Province 4, North Central Province 2, Uva 2, North Western Province 1, and  Sabaragamuwa 1.

India has granted Sri Lanka a credit line of US$ 45.27 million for financing the rehabilitation of the Kankesanturai harbor. This would make the harbour a full-fledged commercial port. This could be considered India’s most important contribution. India  also agreed to develop roads in Jaffna and Trincomalee .

In 2018 India  funded 50,000 houses in the country on a grant basis. Of these 46,000 went to the North and East and 4,000 to the upcountry. Another 10,000 houses have now been pledged to the hill country. India has  also agreed to provide Rs. 300 million to build 300 houses in the vicinity of the Madhu Church in Mannar, for the use of devotees and tourists.

 In 2018 India  also said it had  committed  4,000 houses in the Eastern Province. This is in addition to 42,000 houses built under grants by the Government of India in the North and 14,000 being built in the upcountry.  The government of India has constructed a total of 46,000 houses  and25 model villages consisting of 600 houses, said the media in 2019. 

India gave a grant assistance package of vehicles, equipment, machinery to the faculties of Agriculture and Engineering of Killinochchi Campus of University of Jaffna. The grant assistance package is worth SLR 90 million and is part of the SLR 600 million grant project to develop both faculties of the Universities.

In 2019 India and Sri Lanka signed a Memorandum of Understanding to establish a Business Centre for ICT incubators/ accelerators in Jaffna with a grant of SLR 250 million from India. There is also an Indian funded English language lab in Jaffna.

India has provided a generous grant of Rs 1.7 billion to construct a Cultural centre in Jaffna district. It will be located adjoin the Jaffna Public Library. To help them reconnect with their cultural roots, and nurture the ancient cultural heritage of Jaffna

 In2016 Sri Lanka and India singed MOU to supply 150 boats and fishing equipment to fishermen of M Mullaitivu. In 2017 India gave Rs 300 million to construct 3000 rain water harvesting system in the Jaffna administration district. In 2018 India and Sri Lanka signed a Memorandum of Understanding  on a sanitation project under which 3400 toilets would be constructed in the Batticaloa District.  

Japan provided grants for two development projects to support livelihoods of agricultural community in Ampara and fishery community in Mannar, under the scheme “Grant Assistance for Grassroots Human Securities Project”.(GGP)

Japan is providing Rs 90 million for a project for livelihood assistance for those returning to their homes in north and east. About 60 pre-school children will also be provided an improved preschool education facility to enhance early education environment.

Japan will give US$ 86,358 (approx. Rs. 14.7 million) for “The Project for Constructing School Buildings for Resettled Children in Kilinochchi District” through  the GGP. Japan will  help in construction of two school buildings at Vembodukerny C.C.T.M School in Pachchilaipalli Division, Kilinochchi District. At present 214 students of grade 1 to 11 are studying at the school, however several classes are being conducted outside due to the shortage of classrooms.

The Project for the Economic and Social integration of the IDP returnees in Trincomalee District” is currently being implemented in Sampur, by Sevalanka Foundation with the Japanese Government ODA grant aid of US$93,022 (approx. Rs. 13.5 million) under this project. It will benefit 189 members of the Fishermens’ Society  by provision of fishing gear  and also by the construction of a fishermens’ facility and renovation of roads.    Japan  also handed over eight new fishing boats, engines, fishing nets and cooler boxes to the Sampur Fishermens’ Society. “

Korean International Cooperation Agency, (KOICA) is now on the third stage of the safe drinking water project for Mullaitivu, reported the media in 2019. It was a joint project with the NGO, ‘The Lamp’.

Norway is funding a two year project Mailaddy fisheries harbour, which will be renovated at a cost of Rs 400 million. Norway has already supported through UNDP Rs. 290 million to the newly resettled community in the Valalai and Thellipalai areas in Jaffna District and in the Sampoor area in Trincomalee District to start their livelihoods.

Nearly 600 families resettled on newly released land in the North and East of Sri Lanka will benefit from £1 million from the UK Government to support the provision of basic infrastructure and services.

The funding is being provided through the UK’s Conflict Security and Stability Fund (CSSF), increasing the UK’s contribution through the CSSF for Sri Lanka to £7.9 million between 2016 and 2019.The funding is part of the UK’s contribution to Sri Lanka’s Peacebuilding Priority Plan, a joint strategy agreed by the UN and the Government of Sri Lanka to support long term post-conflict peace building in Sri Lanka.

The funding will help those returning to their homes in the Jaffna, Killinochchi, Mullaitivu and Batticaloa districts by contributing towards roads, wells and sanitary services, and help re-establish access to local government services as well as local civil society organizations.

 In 2016 the media reported that the    Swiss Agency for Development and Cooperation, SDC has been in humanitarian work for 13 years, primarily in Jaffna, where they rebuilt schools, constructed houses, with        Rs.   550000 per 000 per housing unit for over 5000 families. 200 families in Jaffna and Kilinochchi. They have helped  companies for Palmyrah fiber, seaweed, dried fish, ground nuts and tailoring.  

 International Labour Organization (ILO) with  the UN office for Project services is working with NAITA to increase skilled labor force in construction sector of Batticaloa, Mannar and Vavuniya.

 ILO also has its “LEED+” project.(Local Empowerment through Economic Development and Reconciliation). LEED project has a rich history in the Northern Province , having commenced back in 2011 , with funding from the Governments of Australia and Norway.

LEED launched a  project at Mullaitivu  in September 2018. ” This was made possible through joint funding from Australia’s Department of Foreign Affairs and Trade and the Royal Norwegian Embassy in Sri Lanka. It is aimed at empowering local farming, fishing communities, producers organizations and small and medium enterprises establishing and strengthening local cooperatives and empowering women. Particular focus will be on vulnerable women and persons with disabilities.

UNDP, together with FAO, is working at three levels in the north, to ‘Improve sustainable livelihoods’, ‘Improve productive infrastructure’ and ‘Strengthen capacity of local Producer Organisations’. 

UNDP and FAO are supporting producer groups and organizations involved in key sectors of dairy, food processing, handicrafts and decorative items, commercial agriculture, fisheries, palmyrah and coir-based products Also, over 12000 small to medium-scale producers   are being helped improve production, marketing and processing. UNDP is  also helping to give  access to start- up seed capital, business mentoring and internship opportunities for 1100 young entrepreneurs. 

In 2016 World Bank, with the  International Finance Corporation has rolled out a programme to promote business for small business in Mannar and Vavuniya districts. It is also funded by EU and implemented by five UN agencies and IFC.

World Bank also granted USD 20 million for improvement of local services in North and east. It was for  rural small bridges, parks, small water schemes, rural electrification, waste dispels, drainage.

Rotary has helped to give wells to Seenanvali and Santhosapuram in Muttur, helped to develop Trincomalee general hospital, Eravur base hospital, and provide toilets for a girls’ home and boys’ home in Batticaloa. Rotary also gave a computer centre to Technical College, Vavuniya,   and provided preschool teacher training for Jaffna, Batticaloa.   

Canadian Tamil Congress had raised Canadian Dollar 110,000 for war widows of Sampur. ( Continued)

Ada Derana

චන්‍ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි.

අප සිතන විදිය හා පතන විදිය, බලපාන්නේ අපට පමණක්ම නොවේ. අප මිනිස් සමාජයේ ඒකකයක් බැවින් එය පොදුවේ සමස්ත සමාජයටම විශාල බලපෑමක් සිදු කරන කරුණක් බවට පත්වෙනවා. මේ වනවිට මේ රට, ඉන්දියන් සාගර කලාපය තුල නවතම ආකාරයේ ගමනකට සූදානම් වෙමින් සිටින බැවින්, මේ විෂය සම්බන්ධව පුලුල්ව කථා කරන්න අප සැමට සිදුව තිබෙනවා.

මෙම සමාජයේ, අපේ ජීවිත පවත්වා ගෙන යාමේදී විවිධ පලපෑම් වලට යටත්ව කටයුතු කිරීමට සිදුවන අවස්ථා ගනනාවක් ඇත. එම බලපෑම් විටෙක සංස්කෘතික වශයෙනුත්, තවත් විටෙක නීතිමය වශයෙනුත් තවත් විටෙක සදාචාරය වශයෙනුත් අප ඉදිරියේ පෙල ගැහෙනවා.

මේ කිසිදු එකද බාධකයක්වත් නැතිව ජීවත් විය හැකි සමාජයක්ද අපට උරුමව තිබෙනවා. අපි ඒ සමාජය තුල ඉතා නිදහස්ව, අපට සිතෙන සිතෙන ආකාරයට ජීවත් වීමට පුරුදුව සිටිනවා. එසේ ජීවත් වීමට කිසිදු බාධාවක් කිරීමට කාටවත් හිමි කමක් නොමැතිවීම එම සමාජය තුල ඇති විශේෂත්වයයි. එම සමාජීය කටයුතු උත්තර නිර්මිතයක කටයුතු වලට සමානයයි කීවද වරදක් නොවේ. බාධාවන් රාශියක් මැද ජීවත්වෙන මිනිසා, තමන්ගේ ක්‍රියාවන්ට බාධාවක් නැති සමාජයකට ඇතුලු වූ විට පාලනයක් නැතිව කටයුතු කිරීමට යාම හේතුවෙන් එම සමාජයද අවුල් සහගත තත්වයකට පත්කර ගන්නා අවස්ථාවන්ද තියෙනවා. එම නිසා එම සමාජයට ඇතුලුවෙන හැම දෙනාම ස්වයංව සම්භාධක දමාගෙනම ඇතුලුවීම වැදගත්වේ.

අප මේ කථා කරනුයේ, මනස හා බැදුන මනෝ ලෝකය සම්බන්ධවයි. ඒ තරම් නිදහස් ස්ථානයක් අප කිසිවෙකුටත් නැත. එම ලෝකය ආක්‍රමණය කිරීමට මෙලොව වසන අති බහුතරයකට නොහැකි බැවින් බොහෝවිට එම පරිසරය තුල අප නිදහස් නිවහල් මිනිසුන් බවට පත්වේ. පියවි සමාජයට පිවිසෙන පුද්ගලයාගේ චර්යාවන් මුලුමනින්ම ඔප මට්ටම් කරන්නේ එම සමාජය තුලයි. ඔප මට්ටම් කිරීමට අවශ්‍යය කරන දත්තයන් ලබා ගන්නා පියවි සමාජයේ ඇති ගුණාත්මක දේ පමණක් ලබාගෙන එම පියවි සමාජයට සාපේක්ෂව ගුණාත්මක පුද්ගලයකුද, එහි ඇති පහත් අංග කෙරෙහි ලොල්ව, ඒවායින් ඔප මට්ටම්ව පියවි සමාජයට මහත් පීඩාකාරී පුද්ගලයකුද බිහි කල හැක.

මම අද අපූරු සිදුවීමක් දුටුවෙමි. ඒ ත්‍රී වීලර් රියදුරු මහත්වරුන් කණඩායමක් සිය දෛනික කාර්යයන් නවතා ඔවුන් අවට පරිසරය තුල ඇති දුගද හමන කාණු පද්ධතීන් ඔවුන් විසින් පිරිසිදු කිරීමයි. පොලිතීන් උරවල දමන ලද කුණු එම කාණු තුලට දමා තිබීම හේතුවෙන්, එම කාණු පද්ධතිය අක්‍රියව තිබිණ.

අප ගොඩනංවන අනාගත සමාජයේ කාර්යය භාරය විය යුත්තේ පොලිතීන් උරවල දමා කුණු කාණු වලට හෝ පාර අද්දර දමා යන අයගේ මනසට, ඒ ගෞරවණීය ත්‍රී වීලර් රියදුරු මහත්වරුන්ගේ මනස තුල ඇති ගුණාත්මක දේ ගලා යාමට සැලසීමයි. අපට එය කල හැකිද?

එය මා දකින විදියට වර්ෂ 1977 සිට 2005 නොවැම්බර් මස 18 වෙනිදා දක්වා කිසිදු පොහොරක් නොයොදා හැදුන ඇට්ටකුණා වෙච්ච පොල් ගහකට, දැන් පොහොර දමා පලදාව ගන්නට හදනවා වැනි කාර්යයකි. මෙවැනි කුණාටු පොල් ගස් මෙරට පුරාම පවතී. අප ඒවා සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක කර දැමිය යුතුය. මේ රට තුල සිටින මල් කැකුලු වැනි වූ දරුවන් මේ රටට හිතකරවූ ආකාරයට ගොඩ නැංවීමේ කාර්යය වහාම ආරම්භ කල යුතුය. මෙම කාර්යය අධ්‍යාපන ඇමතිතුමා සිය අමාත්‍යාංශය තුලින් ආරම්භ කලයුතු පලමු කාර්ය යයි. ලක්ෂ 40ක සිසු පරපුරක්, යනු අනාගත ශ්‍රී ලංකාව සෑම අතකින්ම ජයග්‍රහණය කරා මෙහෙය විය හැකි මහා හමුදාවක් වන අතර, එම හමුදාවේ සෙන්පතියා අධ්‍යාපන ඇමතිතුමාය.

මේ සෙන්පතියාට මහා කාර්ය භාරයක් පැවරී තිබේ. ඒ රටේ අනාගතයයි. 40 ලක්ෂයක්වූ සිසු පරපුරගේ චින්තන රටාව සංවර්ධනය වන රටකට උචිත වෙන ආකාරයට සැකසීම ඔහු වෙත පැවරෙන පලමු අභියෝගයයි. ඒ සදහා සංවර්ධනය යයි අප හදුන්වන වචනයට පැහැදිලි අර්ථ කථනයක් තිබීය යුතුය. දකුණු අප්‍රිකාවේ ජොහැනර්ස්බර්ග් නගරය, ලෝකයේ දක්නට ඇති ඉහලම ගෘහ හා නගර නිර්මාණ ශිල්පිත්වයෙන් අනූන නගරයකි. වර්ගවාදී අකුණු අප්‍රිකාවේ සුපිරි නගරයක් වූ මේ නගරය වර්තමානයේද දහවල් කාලයේදී පවා කිසිවෙකුටත් නිදහසේ පයින් ගමන් කල හැකි නගරයන් නොවේ. තවද කේප් ටවුන් හා ඩර්බන් නගර තුලද හවසට නිදහසේ ගමන් කල හැකි පදනමක් ඇත්තේම නැත. මේ අති සංවර්ධිත නගර පහත් මානස තලයක ජීවත් වෙන පරපුරකට හිමිවූ විට අත්වන ඉරණමයි. මෙවැනි තත්වයන් අප ලංකාව තුලද දක්නට ඇති අවස්ථාවන්ද වේ. එම නිසා සංවර්ධනයවන  රට මෙහෙය වීමට, ඒ සංවර්ධනය මනාව අවබෝධ කරගත්, එමෙන්ම එය ප්‍රවර්ධන කිරීමේ හා පවතින තත්වයන් රැකගැනීමේ අභිලාෂය අඩංගු මිනිස් පරපුරක් මේ රටට මීලග අධ්‍යාපන ඇමතිවරයා උරුම කර දිය යුතුය.

අප ස්වභාවයට උරුම පරපුරක් වෙමු. ස්වභාවය අපව නිර්මාණය කිරීමට පෙර අපට ජීවක්වීමට අවශ්‍යය සියලූම යටිතල පහසු කම් නිර්මාණය කලහ. ඒ යටිතල පහසුකම් විනාශ නොකර, මිනිස් මොලයේ ඇති සමාජ නිර්මාණාත්මක තත්වයන් උපයෝගී කරගෙන ස්වභාවයේ ක්‍රියාකාරිත්වයට ඉහල තලයකට එසවීම සැබෑ සමාජ සංවර්ධනයයි. පරිසරයට නිකුත් වෙන කාබන්ඩයොක්සයිඩ් ඉවත් කල යුතුය. ඒ සදහා වැඩි වැඩියෙන් ගස් සිටවිය යුතුය. මේ සම්බන්ධව පාසලේ සිටින කුඩා දරුවාගේ පටන් ඉහලම පන්තියේ සිටින දරුවා දක්වා වූ සෑම දරුවෙකුටම මනා අවබෝධයක් ලබාදෙන අධ්‍යාපනයක් මේ රට ඉල්ලා සිටී. කාබන්ඩයොක්සයිඩ් ඌනව නිසි පරිමිතියෙන් යුත් ඔක්සිජන් පිරුණ පරිසරයක ජීවත්වෙන ජනතාවට සිතීම අවබෝධ කර ගැනීම හා නවතම දේ නිර්මාණය කර ගැනීමටද එම පරිසරය උපකාර කරයි. මෙවන් වූ පාරිසරික තත්වයන් ඇති ගම්බද පලාත්වල ජීවත් වන ජනතාව ලබන්නාවූ අති උතුම්ම දායාදය එය බව සිසු පරපුර අවබෝධ කර ගත යුතුය. සෑම විටම දූෂිත පරිසරයක ජීවත් වෙන ජනතාව ගෙන් බහු තරයේ සිතුවිලි පරම්පරාවන්ද දූෂිතය.

බුදු දහමේ ආනාපාන සති භාවනාව හරහා මිනිසාගේ ආශ්වාස ප්‍රාශ්වාස කාර්යට මහා බලපෑමක් සිදුකර ඔක්සිජන් ඇවැසි තරම් සංසරණ පද්ධතියට එකතු කර නිවැරදිව සත්‍ය දැකීමේ කර්තව්‍යයට විශාල උපකාරයක් සිදු කරන බව අවබෝධ කරගන්න. බුදුරජානන්වහන්සේ තරම් පරිසර හිතකාමී චරිතයක් ඉතිහාසය පුරා කිසිම තැනක දක්නට නොලැබෙන අතර, නගරය වනය උයන පරිසර හිතකාමිව තබා ගැනීම උන්වහන්සේ ඉතා අගය කල කටයුත්තකි. අති බහුතරයක් වූ මෙරට සිසු පරපුර පරිසරය රැකීමේ කර්තව්‍යයට මෙහෙය වන අධ්‍යාපනයක් මේ රට අපේක්ෂා කරයි. පිරිසිදු උයන්වතු මෙන්වූ පරිසරය ලමා මනස පවිත්‍ර කරන අතර එම පරිසරය තුල වසන පක්ෂීන්, සමනලයින් හා මී මැස්සන්, ගී ගයන විලාසය, නිදහසේ පියාසර කරන ආකාරය හා සාමූහිකව සමාජය වෙනුවෙන් වැඩකරන ආකාරය පැහැදිලි කරනු ඇත.

චන්‍ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ විසිනි.

RANJITH SOYSA

It is reported that the DMK, Tamil Nadu’s major Opposition Party and it’s BJP alley, THE PMK have expressed their opposition to Sri Lankan government’s opinion that it is not necessary to sing the Sri Lankan national anthem in Tamil at the forthcoming Independence Day celebrations.

While we reject the view point of the Tamil Nadu’s racist politicians interference in a Sri Lankan  domestic issue. which the Sri Lankan Government  has the capability of examining in detail and taking their own decisions for the benefit of the country. We have to reiterate that by making various strident noises concerning Sri Lankan Tamils the Indian politicians are attempting in vain to prove that they are the saviors of Sri Lankan Tamils which places the Sri Lankan Tamils in an awkward  position in relation to Sri Lankan nation state.

With regard to the Sri Lankan Nataional Anthem, it was the blunder made by the previous Government which  allowed a translated song to be accepted as a national anthem in Tamil whereas the country should have a single National Anthem, The translated Tamil national anthem has number of words which are different to the original including the term,  “Sri Lanka Matha’ The action should be taken urgently to rectify this aspect and replace the original song, The national anthem can be  written in Tamil ,but it should not be a translation. The government must get its teeth to this issue urgently without any delay.

As for the Tamil Nadu racists politicians we request them to look after their back yard by requesting or demanding the Central Government of India to get them the approval to sing a translated Indian Anthem in Tamil. We await to hear the response from the Central Indian Government.

RANJITH SOYSA

Courtesy Ada Derana

The 21st Amendment Draft Bill and the 22nd Amendment Draft Bill have been gazetted by Parliament.

The 21st Amendment Draft proposes to change certain provisions of the 19th Amendment to the Constitution while the 22nd Amendment Draft proposes to abolish the 15th Amendment to the Constitution.

The two draft Bills have been presented to the parliament by MP Wijeyadasa Rajapakshe as a Private Member’s Bill.21st Amendment to the Constitution:

Courtesy Ada Derana

President Gotabaya Rajapaksa, in his message to remark the dawn of 2020, says New Year dawns at a time when the entire Sri Lankan nation is beaming with hopes for a new era in economic, political, social, cultural and technological spheres of life.

The new government welcomes the New Year with determination and commitment to make it the Year of Prosperity”, the President said further.

As a country with our own vision, we can be proud of many great achievements in the past. We as a government step into the New Year with the utmost commitment to ensure prosperity by awakening our identities and skills and by interfacing them with modernity,” the President’s message read further.

The country is in need of a strong and vibrant economy which gives priority to nationalistic aspirations, it added.

The President went on to say he is aware that a well-protected nation with a disciplined society is the foremost expectation of the people. It is in such a society that soaring aspirations of the present and future generations will become a reality. We as adults should go hand in hand in unison to reach objectives during the New Year.”

He says the new government is the outcome of the unity among the people who love their country.

We will not allow any force to obstruct the realization of people’s expectations,” the President emphasized.

He pointed out that the sole aim is to create conducive environment where all can live harmoniously in peace.

It is my fervent belief and hope that the freshness formed in the hearts and minds of the people with the advent of New Year will facilitate the implementation of the Saubhagyaye Dekma” – the blue print to build a while new country,” the President continued.

Courtesy Ada Derana

Prime Minister Mahinda Rajapaksa says Sri Lanka enters the new decade in a context where a new President was elected to power by the people with an overwhelming mandate.

In his message for the New Year 2020, the Premier said a new Parliamentary government has also been formed and it is in the process of commencing work.

With this change of government the hope of a new Sri Lanka has galvanized and inspired the youth of this country,” says PM Rajapaksa.

The most important feature of this new trend is that young people have spontaneously come forward, without any intervention from the government, to assume leadership over the task of building a new Sri Lanka. We have seen the manner in which young people all over the country have organized themselves and have cleaned the walls in public places and decorated them with attractive paintings,” he added.

This has transformed the whole of Sri Lanka within a matter of days, the Premier said, speaking of the posts in the social media which indicate that similar groups of young people who have been experimenting with the cultivation of land as well.

All this is taking place through connections established via the social media. The most valuable resource that we have as we enter a new decade is this drive and motivation among young people to take an active part in developing the country. We saw a similar trend among young people during the war against the LTTE. The young people of that time never looked back until the LTTE was defeated and peace restored to this country.”

It is my belief and expectation that the young people of today, who have been motivated and inspired to make a personal and direct contribution to building a new Sri Lanka, will not look back until they have achieved their objective of a prosperous and well governed country. The world recognizes the 21st Century as the Asian Century. We should make the third decade of the 21st Century which commences on the 1st of January, the Sri Lankan decade. Some day when the world looks back on the third decade of the 21st Century, it should be recognized as the decade in which Sri Lanka made its mark on the world. May the year 2020 and the new decade be a period in which all Sri Lankans realize their aspirations and the country achieves peace and prosperity.”

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

උදා වූ 2020 නව වසර මැතිවරණ වසරක් බව අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පවසනවා.

අග්‍රාමාත්‍යවරයා මේ අදහස් පළ කළේ අද පෙරවරුවේ තංගල්ලේ පැවැති උත්සවයකට එක්වෙමින්.

අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඊයේ රාත්‍රී කතරගම – කිරිවෙහෙර චෛත්‍ය රාජාණන් වහන්සේ වැඳ පුදාගෙන ආශිර්වාද ලබා ගත්තා.

එහිදී මහා සංඝ රත්නය සෙත් පිරිත් සජ්ජායනා කර අග්‍රාමාත්‍යවරයාට ආශිර්වාද පළ කළා.

නව වසර උදාවත් සමඟ අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පැමිණියේ රුහුණු මහා කතරගම දේවාලයටයි.

එහිදී දේවාශිර්වාද ලබාගත් අග්‍රාමාත්‍යවරයා අනතුරුව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ නිර්මාතෘ එස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතා සහ සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිණියගේ ගුණ සිහි කරමින් සෑම වසරකම අඛණ්ඩව පවත්වනු ලබන සෙත් පිරිත් පිංකමට සහභාගි වුණා.

නව වසර සඳහා අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සුබ පැතුම් එක් කිරීමට අද පෙරවරුවේ මහා සංඝ රත්නය සහ ජනතාව තංගල්ල කාල්ටන් නිවස වෙත පැමිණියා.

රට පුරා වසරකට ගස් දශ ලක්ෂයක් සිටුවීමේ “හැදෙන රටට වැඩෙන ගසක්” ජාතික රුක්රෝපණ වැඩසටහනට සමගාමීව අග්‍රාමාත්‍යවරයා තංගල්ල කාල්ටන් නිවාස පරිශ්‍රයේ පැළයක් රෝපණය කළා.

තංගල්ල වජිරගිරිය මහා විහාරයේදී ගැබිණි මව්වරුන් සහ පාසල් දරුවන් උදෙසා භාණ්ඩ බෙදාදීමේ වැඩසටහනට අග්‍රාමාත්‍යවරයා එක්වුණේ ඉන්අනතුරුවයි.