Is the SLFP dead or alive?

January 5th, 2019

by C. A. Chandraprema Courtesy The Island

We once again see the Sri Lanka Freedom Party going through the same stresses and strains that the party went through in the 1980s only this time at a much greater magnitude. There are repeated meetings of the party central committee, stormy meetings of electoral organizers, and MPs holding furtive meetngs at each other’s houses to consider survival strategies. That things were going to come to this pass sooner or later after their ill-advised entry into a national government with the UNP in 2015 was obvious to everyone except those blinded by yahapalana propaganda.

On the one hand, the SLFP as represented by the authority wielded from its Darley Road headquarters, is all but dead. But the politics and the policies that the SLFP represented over the decades is alive and well outside the SLFP in the form of the SLPP and the Joint Opposition.

article_image

The stresses and strains within the SLFP that we have been witnessing over the past several weeks is due to the official SLFP deciding to ditch the failed marriage with the UNP and to rejoin its former camp which re-organized outside the SLFP after 2015. Over the past three years, the MPs who decided to remain with the Joint Opposition were one by one removed from their SLFP electoral organizer positions and replaced with complete non-entitites. The latter gave themselves airs on the basis that they were now the electoral organizers of the SLFP. With the SLFP leadership deciding to reunite with the SLPP and the JO, many of these newly appointed organizers have been left high and dry because very few of them will have any chance of being elected to represent the people. The actual fact is that these people never had a chance anyway – even if the SLFP contested on its own at the next Parliamentary election, very few of them would have stood even a fighting chance of getting elected.

If they had contested in partnership with the UNP, they would still be in the same position. If they contested together with the SLPP, once again their position would not be any different. The actual fact is that the electoral organizers and the sitting MPs still associated with the SLFP have no real standing politically and they have no option but to reconcile themselves to the fact that only a handful of them will make it to the next Parliament. Those who have the best chance of getting re-elected if they contested on the SLPP list will be those in the group of 15 who were seen by the public to be exerting themselves to break up the failed marriage between the UNP and the SLFP.

The various districts also may have certain peculiarities which may allow some members of the SLFP to make it even on the SLPP list such as the SLPP not having sufficient candidates with national name recognition to win preference votes in that particular district. This too is however not very likely because the wrenching struggle between the SLPP/JO and the UNP-SLFP coalition government over the past four years has given rise to ‘opposition heroes’ in every district. Though some them are not yet known at a national level, the people of the district knows who stood with the opposition during difficult times and those who did not. Hence the reality is that the 23 MPs who remained with the coalition with the UNP and even some of the people associated with the Group of 15 will have to think of retirement.

It was a wise decision that was made by the likes of Champika Ranawaka, Dr Rajitha Senaratne, Hirunika Premachandra and others to contest on the UNP list at the 2015 Parliamentary election because it will be the UNP voter who will determine whether they remain in politics or not. What the SLFP segment of that government did however was to fight the 2015 August Parliamentary election on an anti-UNP, anti-Yahapalana platform under the leadership of Mahinda Rajapaksa and then join the UNP government. After doing something like that it will be difficult for even the most influential politicians among them to obtain the critical number of preference votes necessary to get re-elected to Parliament.

Maithripala Sirisena as the President has some room to maneuver because he wields the ultimate power in the country and after October 26 he has demonstrated to the anti-government voter that he has now switched sides. Thus, he and some in the group of 15 who broke away from the UNP led government early may have a chance of being re-elected but not probably any of the 23 who remained in the government till the end. The talk that is doing the rounds about this group seeking refuge in the UNP is not going to do anything to endear this lot to the anti-government voter either.

The only reason why this entire group of 23 has not already made a bee line to UNP headquarters is probably because they know that their chances of getting elected on the UNP ticket are also virtually non-existent. If the results of the last local government election are anything to go by, it is clear that the UNP is on a downward trend and when the UNP is on a losing streak at an election, they will lose some of the seats they already have and it will be impossible for outsiders to get elected on UNP votes in such circumstances. Thus these days, we see a great deal of angst among members of the SLFP but the fate of the party is more or less sealed. They may enter into a coalition with the SLPP and field some candidates, but very few of them will win and the SLFP will be relegated to the level of a minor party in the SLPP led coalition.

In any case the SLFP has never really contested under

its own name since the local government election of 1991 and has always been a part of a coalition styled as the People’s Alliance or the United People’s Freedom Alliance. This time they will be in an alliance led by the SLPP who are also former members of the SLPP but the official SLFP will be a minor partner in the coalition. So to the question whether the SLFP is dead or alive, the answer is both yes and no. On the one hand the official SLFP is but a shadow of its former self, but the SLFP tradition is thriving within its offshoot the SLPP.

2 Comments »

Colombo to Jaffna

January 5th, 2019

Courtesy Dawn

THE distance from Colombo to Jaffna cannot be measured just in kilometres (around 450), or time (about seven hours by road), but in terms of the difference in attitudes.

While the Sri Lankan capital is a thriving city experiencing a construction boom, very few new buildings are going up in Jaffna which has none of Colombo’s sleek cars, glitzy shopping malls and snazzy restaurants. The much smaller northern city seems dirty and depressed by comparison.

Even after 10 years since the end of a vic­i­o­us civil war that lasted a quarter of a century, Jaffna still hasn’t recovered from the cr­­­ushing defeat suffered by the separatist LTTE. Hundreds of houses are either crumb­ling, or reduced to rubble. Their owners fled ab­­road, or to Colombo, to escape the violence.

The northern city seems dirty and depressed by comparison.

Mostly, those who escaped were educated, upper-caste Vallalar who had the money to make their lives either in the Tamil diaspora, or in Colombo. Many have done very well. But more than the Sri Lankan army, these successful émigrés feared the Tamil Tigers who imposed heavy taxes on them, apart from demanding that they hand over a son or a daughter to the cause of Tamil independence.

A second wave of refugees consisted of the lower-caste Tamils who contributed most of the foot soldiers fighting for independence. Many abroad (including this columnist), and in Sri Lanka, have tended to view the civil war as a purely secessionist struggle. However, Neville Jayaweera, the government agent between 1963 and 1966, has a more nuanced analysis. In his book Exorcising the Past and Holding the Vision, he writes:

irfan.husain@gmail.com

When Sinhala leaders imagined that … from the 1940s to the 1980s, they had been negotiating with the Tamils, it was to the Vellalar class … that they had been talking, whereas the underclass who comprised 65 per cent of the Tamil populace were never stakeholders in those negotiations. It was that underclass that, post-1983 [the year the civil war began], accelerated the ethnic conflict and raised its intensity by several notches.”

For centuries, the Vellalar had dominated the lower castes, and had imposed a stifling set of restrictions on them. This forced the non-Vellalar to remain locked into menial professions, categorised into 151 sub-castes ranging from sanitary workers to gravediggers. They could not enter temples where the Vellalar congregated, nor could they draw water from wells used by the upper caste. These restrictions went against the Sri Lankan constitution, but successive governments feared a Vellalar backlash, and failed to protect the lower caste.

The Tamil struggle had two separate strands: the Vellalar negotiated for an end to their marginalisation under the Sinhala Only policy of 1956, and used secession as a bluff. But when they failed to achieve success, Prabhakaran, the founder of the LTTE, took over the Tamil leadership, violently eliminating many opposition groups, and began to fight the state for a separate homeland in the north and east of the island.

One reason the fighting was so savage was that there was a long history of conflict between the two communities. There is evidence of a Tamil presence in the north of Sri Lanka since at least the third century BC, and in the following years, the Cholas, a South Indian dynasty, made inroads into the country’s hinterland, establishing kingdoms that endured for centuries. They destroyed Buddhist temples and, in many wars, created havoc among the Sinhalese population.

So clearly, there was a deeply embedded suspicion and resentment that had taken root among the majority Sinhalese population; these sentiments were reignited by the savage acts of terrorism carried out by the LTTE. K.M. de Silva writes in his magisterial A History of Sri Lanka:

… In Sinhala, the words for nation, race and people are practically synonymous and a multiracial or multi-communal nation is incomprehensible to the popular mind. The emphasis on the sense of uniqueness of the Sinhalese past and the focus on Sri Lanka as the land of the Sinhalese and the country in which Buddhism stood forth in its purest form, compared with which a multiracial polity was a meaningless abstraction.”

Thus the air of despondency that hangs heavy over Jaffna has a long history behind it. Even before the war began, Tamils were resentful of outsiders; now, a decade after its end, few Sinhalese businessmen have invested in the deprived province. My Sri Lankan friends tell me that even Tamil expatriates who have returned are not welcomed and are accused of abandoning their people in their hour of need.

In their heyday, the LTTE was a fearsome organisation, having pioneered the use of suicide jackets, and having assassinated major leaders, including Rajiv Gandhi. Even now, its cause has been taken up by a well-organised Tamil diaspora of around a million.

The danger is that if somehow, the Tamils are not incorporated into the mainstream, the next generation might take up arms again.

irfan.husain@gmail.com

Published in Dawn, January 5th, 2019

1 Comment »

රන්වන් ලිය අතින් ඝාතනය වූ කසුප් රජුගේ නිල් උපුලිය ගැබිනියක්

January 5th, 2019

 තිලකා රන්දෙනි  උපුටා ගැන්ම දිවයින

අද සීගිරියේ ඇති බොහෝ චිත‍්‍ර මැකී ගොසිනි. ඒ නිසාම ඒ යුගය ගැන එතරම් පැහැදිලි රූපයක් මවාගත නොහැකිය. එහෙත් චිත‍්‍ර මැකී ගිය ද එක්තරා වාසනාවකට සීගිරි ගී තවමත් කැටපත් පවුරේ ඇත. යම් යම් ලේඛකයෝ වරින් වර තම තම නැණ පමණින් ඒවා විග‍්‍රහ කරති. මේ ගී විග‍්‍රහයන් අඩංගු පොත් දෙකක් හා මෝහන ප‍්‍රතිගමනයක් ගැන මගේ අවධානය යොමු කරද්දී මහා අභිරහසක් යටපත් වී ඇති සෙයක් පෙනේ.

පළමුව විමල් ඒ. සෙනෙවිරත්න මහතාගේ ‘‘සීගිරි රූපිකාවෝ කාශ්‍යප දියණියෝම වෙති”, යන කුඩා පොත ගැන අවධානය යොමු කරමු.

71 කවිය. ‘‘සරසවි බැලූ පන්සිළු අඟනො බැලූ” – අදහස – සරසවි (ශ‍්‍රියා කාන්තාව) වැනි සීගිරි අගන බැලීමි. පන්සිළු මෙන් වාදනයෙහි යෙදී සිටින අඟනන් බැලීමි.

sigiri

මෙහි අඟනො යන බහු අර්ථ පදය නිසා කීපදෙනෙක් වාදනයෙහි යෙදී සිටි බව කියවුණත් ඔවුන් රන්වන් ලියන් ද නිල්වන් ලියන් දැයි සඳහන් නොවීම පාඩුවක් බව කතුවරයා කියයි. 42 පිට.

එහි 23 වෙනි පිටුවේ මෙසේ ඇත. ‘‘එක් රන්වන් ලියක් කැඩුණු වීණාවක් අතැතිව සිටි බව හා තවත් ලියක් මිණි පහනක් ගෙන සිටි බව (සී.ගී.146) එසේම කතුවරයා අසන්නේ මල් නෙළීම සඳහා මිණි පහනක් අවශ්‍ය නොවන බවයි. එසේම කැඩුණු වීණාවක් ද අවශ්‍ය නොවන බවයි.

කතුවරයා ඒ නිසාම නව මතයක් ඉදිරිපත් කරයි. එනම් මේ දෙදෙනාම කසුප් රජුගේ දියණියන් වන බවත් දෙදෙනාම රජුට කලින් මිය යන්නට ඇතැයි ද දුකට පත්වූ රජු දියණියන් කැමතිම භාණ්ඩ සමගම ඔවුනගේ චිත‍්‍රයන් අන්දවා ඒ දෙස බලා සිටින්නට ඇති බවයි.

එහෙත් එය පිළිගත හැකි මතයක් සේ මට නොපෙනේ. රජ දියණියකගේ ප‍්‍රියතම භාණ්ඩය කැඩුණු වීණාවක් විය හැකිද? එය කැඩුණේ කෙසේද? කැඩෙන්නට පෙර ඇය එය අත දරා සිටි සැටි සිහිකිරීමට කසුප් රජු වඩාත් සතුටු නොවන්නේද? ඇත්තටම ඇය කුඩා දැරියක් වූවානම් සමහරවිට කැඩුණු වීණාව ඇයගේ ප‍්‍රියතම භාණ්ඩය ලෙස ළඟින් ම තියාගත්තා යැයි අපට උපකල්පනය කිරීමට තිබුණි.

sigiri1එහෙත් කැඩුණු වීණාවක් අතින් ගෙන සිටියේ කුඩා දැරියක් නොව වැඩුණු ගැහැනියකි. සුජිත් අක්කරවත්තයන්ගේ ‘සිවගිරියෙන් සීගිරියට’ යන ග‍්‍රන්ථය කියවා ගෙන යද්දී 72 වෙනි පිටුවේ ඇති සීගිරි කවියෙන් එය පැහැදිලිවේ.

‘ගත රිසි කොට් වෙණ ළඟ කොට් නිරිද් ඉසිරා මෙළෙ යි ඇනැ කඩ නො කළ වෙණ රන්වන්’

ඉහත සඳහන් කවියේ අර්ථය මෙසේය. ‘‘රන්වන් (තැනැත්තිය) ගායනා කිරීමේ රිසියෙන් වීණාව උරහිසට ළං කර වයමින් (සිටියාය) රජතුමා නමැති හිමියා මළ බැව් (අසා) ( ඕ තොමෝ) වීණාවෙන් ගසා, එය කැබලි නොකළාද?”

මේ ගීය හා එහි අරුත් ගෙන බලද්දී එම ගී රචකයාට සිතී ඇත්තේ රජු මළ පසු ඇඳි චිත‍්‍රයක් සේ ය. එහෙත් අප දන්නා පරිදි රජු මළේ මුගලන් හා සටනට ගොස් ය. රජු මළ පසු, මෙහි චිත‍්‍ර අඳින්නෙක් සිටිය නොහැකි බව එම රචකයාට අවබෝධ නොවන්නට ඇත. එහෙත් මෙම ගීයෙන් අනිවාර්යයෙන්ම එක් දෙයක් ගම්‍ය වේ. එනම් කැඩුණු වීණාව අතින් ගත් ලිය සිටියේ සොවින් බවයි.

සෙනෙවිරත්න මහතාගේ පොතේ ඇති තවත් ගීයකින් ද ඒ බව සනාථ වේ.

‘‘තනරන්මලී වෙණ අතිනි ගත් හො රන්වන්ලි නිරිඳුමෙළෙන්එකල්නොමෙබෙ(ණෙයි) – අන් තන හය් යාවත්”

අදහස – රන්මලකින් (හෝ රන් මාලයකින්) පියයුරු (සදා) වීණාව අතින් ගත් ඒ රන්වන් ලිය, නිරිඳු මළහෙයින්, අන්කිසිවකු හා නොබෙණෙයි.

එම ගීය ලියූ කවියාගේ අදහස සැමියා මළ බව අසා රන්වන් ලිය කිසිවකු හා කතා නොකරන බවයි. එහෙත් නැවතත් යුද්ධෙට ගොස් කාශ්‍යප රජු මියගියාට පස්සේ ……

ඇත්තටම මේ රන්වන් ලිය ගැන ඇතැම් ගී රචකයන්ට පහන් හැඟුමක් නොතිබුණු බවද පෙනේ.

‘‘පිරිමි බැණලත් දික්නෙත් තමහට රවල (බැලූ) දික්නෙත්

ගල කළ (ළ) තිරි බැ(ව්) බෙයන්දහි – රන් (වනු)න් (ද)න්නෙ(ය්)” 193 ගීය.

අදහස – පිරිමින් (විසින්) බැණවූ කල්හි දිගැසිය ඔවුන්ට රවා බැලූවාය. (එහෙයින්) පව් බෙයදෙහි සිටි රන් වනුන් ගලින් කළ සිත් ඇති ස්ත‍්‍රීන් බව දත යුතුයි.

බිජෙර් වතුලියෙහි අග්බෝ නැමැත්තා ‘රන්වන් බට් තන’ ගැන කතා කරයි. (සී.ගී. 71) එයින් අදහස් කර ඇත්තේ වැටුණු හෙවත් ලිහිල් වූ මදක් වැහැරුණු ගතියක් පෙන්වූ පයෝධර රන්වන් ලියට තිබූ බව සෙනෙවිරත්න මහතා පවසයි. (පිටු 38)

පැරදී පලා යමින් සිටි කීත් නමැත්තාට අනුව මේ චිත‍්‍රවල සිටින්නේ නොකෙල්ලන්ය. එහි අරුත වනුයේ කෙළි (ලොල්) විය ඉක්මවූ කෙල්ලන් බවය. (පිටු.37)

මේ අතර ලියකට අත්වූ භයානක ඉරණමක් ගැන එක් ගීයක් මෙසේ ඉඟි කරයි. (පිටු 45)

‘‘මද් හා සුරලොයු මො ඔබ තබය් නිරින්ද් – මෙළෙ (නො) වී මේ හෙළින් නො ලී දිව් හී නෙලෙන් වෙළත – මල් පල්ලට”- 73 ගී ය.

අදහස – (මේ කතුන්ට) සුරලොව ද මඳ ය. (එසේ සිතමින්) (මොවුන්) මොබ තබා, නිරිඳ නො මෙළේ ද? (එසේ වුවද සුළං වේගයෙන්) දුවගොස් මේ හෙළින්, (මේ ලිය) වෙලාන්තයෙහි මල් පලූ අතර නො වැටුණිද?

මේ ගීයෙන් පැහැදිලි වන ප‍්‍රබල කරුණක් ඇත. එනම් ගලින් පහළට වැටී සිටින ලියකගේ චිත‍්‍රයක් එතැන ඇඳ තිබූ බවයි. ඇයි එවැනි චිත‍්‍රයක් ඇඳ තිබුණේ?

(මේ පව්වෙන් කිසිවකු බිමට හෙළා නොමැරුවේ යැයි සිතිය හැකිද? මේ අඳින ලද කාන්තාවෝ එසේ මරණ ලද කාන්තාවන්ගේ දැයි මට නිකමට සැක සිතේ. මොවුන් කිසිවකුගේ මුහුණේ සිනහවක් නැත. විජේවීර මරන්නට පෙර ඔහුගේ ඡුායාරූප ගත්තාක් මෙන් මරන්නට පෙර මොවුන් පව්වේ ඇඳ තැබුවා වන්නට නොහැකිද? (සංජීවනී රූපසිංහ – මහා මේඝයක සුළං කෝඩයක සිහිගිරි නැඟීමි- කැඩපත සඟරාව ඔස්ටේ‍්‍රලියාවේ ප‍්‍රකාශිත)

2012 වසරේ එක් දිනක රන්වන් ලියක සමග මෝහන ප‍්‍රතිගමනයක් නිරීක්‍ෂණය කිරීම පිණිස ලැබූ ආරාධනාවක් අනුව එහි යෑමට පිටත්වුණෙමි. අතරමඟදී නිල්වන් ලියක් ද වාහනයට නංවා ගතිමි. (මා මෙසේ ඒ දෙදෙනා හැඳින් වූයේ ඔවුනගේ සමේ වර්ණය නිසාය.)

මම නිල්වන් ලියව රන්වන් ලියට හඳුන්වා දුනිමි. මගේ පුදුමයට මෙන් දෙදෙනාගේම මුවේ නොපහන් බවක් ඇදී ගියේය. මුළු ගමනේදීම ඔවුන් කතා කළේ වචන දෙක තුනක් පමණි.

sigiri2අප ගියේ මෝහනය කරන මහතා වෙතය. එතුමා මෝහනය කිරීමට තෝරාගත්තේ නිල්වන් ලියයි. එහෙත් පැය දෙකක් පමණ උත්සාහ ගෙනත් ඇයව මෝහනය කිරීමට බැරි විය. අපේ ඉවසීමේ සීමාව ද ඉක්ම ගිය බව පෙනුණ නිසාදෝ ඇයව මෝහනය කිරීමට බැරි මුත් තමා ඇයව හඳුනාගත් බව කී එතුමා මටත් අර රන්වන් ලියටත් පමණක් පෙනෙන සේ ඇයගේ ඒ බවයේ නම සෙල් ලිපි අක්‍ෂරයෙන් පළමුව ලියා දෙවනුව සිංහල බසින් ලිව්වේ ‘පවිත‍්‍රා‘ කියාය. ඊළඟට මෙසේ ද කීවේය. ‘‘මෙහෙම නම ලිව්වාට එදා මේ නම උච්චාරණය කළේ වෙනත් විදියකට.”

එවෙලෙහි එතැනට පැමිණි තරුණයෙක් නිල්වන් ලියට මෙසේ කිව්වේය. ‘‘ඔයාව හොඳට දන්නවා.” එවිට ඇය ‘‘මටත් ඔයාව හොඳට පුරුදුයි.”

තරුණයා නැවත මෙසේ ඇසුවේය. ‘‘ඔයාට හොඳට වීණාව වාදනය කරන්න පුළුවන් නේද?” ‘‘මගේ මාමලා විශාරදයන් වුණත් මට බැරිම ඒ අංශය තමයි.” (මගේ සමීපයට පැමිණි ඔහු, ‘‘එයාට මා කීවේ පාර්වී කියලයි” පැවසුවේ මා විමතියට පත් කරවමිනි)

කිසිම ප‍්‍රගතියක් නොමැතිව අපි ආපසු පැමිණියෙමු.

2017 ත් ලැබුවේය. ස්වර්ණවාහිනියේ ‘‘සීරජ” නමැති ටෙලි නාට්‍ය බලද්දී හිටිහැටියේ මම ආධ්‍යාත්මික දැකීමකට (ස්වයං මෝහනයක් කියා ඇතැම්හු හඳුන්වති) සම වැදුණෙමි. කසුප් රාජ්‍ය සමයට පිවිසුණෙමි.

ඉතා කඩවසම් පැහැපත් (ඇත්තටම ඔහු පැහැපත්ය) කසුප් රජුගේ අග බිසවද පැහැපත් සිරුරක් ඇති පර්සියානු සම්භවයක් ඇති සිටුවර පරම්පරාවෙන් පැවත එන්නියකි. ඇයට වඩා බොහෝ වයසින් බාල යක්‍ෂ ගෝත‍්‍රික නිල් උපුලිය රජුගේ සිත්ගත් බිසවක් වුවාය. දෙදෙනාම වීණා වාදනයේ දක්‍ෂය. දෙදෙනාට ම වීණාව පණ වගේය. අග බිසව රජු හා නිතර කාලය ගත කළේ නිබඳව ඇයගෙන් රටේ ආර්ථිකය හා දේශපාලනය ගැන ලැබුණු උපදෙස් නිසා ය. ඒ ගැන ලා බාල ලිය අග බිසව හා නිතර ඊර්ශ්‍යවෙන් සිටියාය. අග බිසව ද ඇයව නොරිස්සුවාය. එහෙත් මේ ගැටුම රජු නොදැන සිටියේය.

මොවුන් දෙදෙනාම නොරිස්සු, එසේම බිසොවුන් දෙදෙනා අතර ඇති ඝට්ටනය අවබෝධ කරගත්, එයින් තෘප්තියක් ලද කාන්තාවක්ද මෙහි සිටියාය. ඇය ද යක්‍ෂ ගෝති‍්‍රකයකි. චිත‍්‍ර ඇඳීමට ඉතා දක්‍ෂය.

අන්තිමේදී නිල් උපුලී අග බිසවගේ වීණාව කඩා දැම්මාය. අග බිසව ශෝකයටත් ප‍්‍රකෝපයටත් පත්වී මේ ගැන ප‍්‍රශ්න කළද රජුට ඒ බව නොදැන්වුවාය. එහෙත් කැඩුණු වීණාව ගෙන ප‍්‍රශ්න කරන අග බිසව දැකීම අර කාන්තාවට විනෝදයක් විය. ඇය සීරුවෙන් එය මුල්ලක චිත‍්‍රගත කළාය.

මිගාර සෙනෙවි රජුට වඩා පක්‍ෂපාතී වූයේ අග බිසවටයි. හේතුව වෙළෙඳපොළ මෙහෙයවන සිටුවරුන් ඇයගේ නෑයින් නිසාය. නිල් උපුලිය ඝාතනය කිරීමේ කොන්ත‍්‍රාත්තුව ඇය මිගාරට පැවරුවාය.

ඇත්තටම රජ මාලිගය තිබුණේ භූගතවයි. ගල මුදුන භාවිත කළේ අහසේ අසිරිය විඳින්නටය. හරියට අද දවසේ මහල් නිවාසයක රුෆ් ටොප් එක බඳුය. වරක් ආචාර්ය පණ්ඩුල ඇඳගමයන් මා සමග කීවේ, ප‍්‍රංශ ජාතික තාරකා විද්‍යාඥයකු තරු නිරීක්‍ෂණය කිරීමට ලොව ඇති හොඳම ස්ථානයක් ලෙස සීගිරිය නම් කළ බවයි. සීගිරි ගල මුදුනේ විශාල මාලිගයක් ඉදිකර තිබුණි. නම් මීට වඩා ශේෂ කොටස් පව්වේ පාමුලින් සොයාගත යුතුව තිබුණි. ගල මුදුනේ ඇති ගල් ආසනයම අව්වට වැස්සට නිරාවරණය වන තැනක ඉදි කරන්නෙකි. ඔය රජුගේ සිංහාසනය නම් නොවේ.

වීණාව වැයීමට අමතරව නිල් උපුලියගේ තවත් විනෝදාංශයක් වූයේ අහසේ තරු රටා බැලීමය. සුපුරුදු පරිදි එදත් ඇය අහසේ තරු බැලූවාය.

පසුවදා උදේ ඇයගේ නිසල සිරුර යටිකුරුව බිම වැතිරී තිබුණි. යටි කය ආශ‍්‍රිතව ලේ ගලාගොස් තිබුණි. එයත් චිත‍්‍රයට නැඟුවේ අර කාන්තාවමද? අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරිනියට පහසු වීමට ඇඳි එකක්ද?

‘‘නැතැප් එකලූ රුතු ගැලවී හොවින් බිම – නොකෙල්ලන් විසින් කියය් අඩි කැරෙය් කිම” සෙනෙවිරත්න මහතා තම පොතේ 15 වෙනි පිටුවෙන් 251 වෙනි සීගිරි ගීය මෙසේ විග‍්‍රහ කරයි.

ඍතු වීමක් නැති වුවද (එයින් කියවෙන්නේ සිතුවම්ගත රූප නිසා එබඳු සිදුවීමක් නොවන බවයි) වෙන්වී හුදකලාව යටිකුරුව බිම දිගා වී සිටී නම් එහිද දෙපා දක්වාම පූර්ණ කාය රූපය ඇඳ තිබිය යුතුය.

sigiri3ඇත්තෙන්ම සෙනෙවිරත්න මහතාට අවශ්‍ය වූයේ වලාකුළු අතර සිටියා සේ ඇඳ තිබුණ ද මේ අප්සරා චිත‍්‍ර නොවන බව ඔප්පු කිරීමට පමණය. ඒ නිසා මේ ගීයේ ඍතුවීමක් නැති වුවද යන්නට වැඩි අවධානයක් ලැබී නොමැත. නිල් උපුලී යටිකුරුව වැටීමෙන් ඇයගේ බඩ තදින් බිම වැදුණි. එයින් ම

ගබ්සා වී තදින් රුධිරය වහනය වීමෙන් ඇය මිය ගියාය. රජුට ඒත්තු ගියේ පය පැකිලීමෙන් බිම වැටී ඇය මියයන්නට ඇති බවයි.

මම නිල්වන් ලියට දුරකථන ඇමතුමක් දුන්නෙමි. ‘‘ඔයාව ගලෙන් පහළට තල්ලූ කරලයි මරලා තියෙන්නේ.” එවිට ඇය ‘‘ඇත්ත වෙන්න ඕන. මට උස තැනකට නඟින්න බෑ. දැනට අවුරුදු දෙකකට කලින් පිටරටකින් ආපු කණ්ඩායමක් මට මාස 6ක් චර්යාත්මක තෙරපුමක් (behavior therapy) කළා. ඊට පස්සෙයි හොඳ වුණේ.”

වීණාවක් නිසා සියල්ල සිදුවූ නිසා ඇය වීණාවක් අල්ලන්නෙම නැත. හෘදසාක්‍ෂිය නිසාදෝ රන්වන් ලියටත් වීණාවේ අවශ්‍යතාවයක් නොමැත.

සීගිරියේ ඇත්තේ මේ දෙදෙනාගේ චිත‍්‍ර පමණක්මද? දැන් බලමු සංජීවනී රූපසිංහ කැඩපතට ලියූ ලිපියේ කොටසක්.

(බෙල් මහතාට අනුව මේ පිදුරංගල විහාරයට පුද පිණිස පිය නඟන ,බිසෝවරුය. ආනන්ද කුමාරස්වාමි මහතාට අනුව වලාකුළු මත පාවෙන අප්සරාවෝය. විල්සන්ට් ස්මිත් පවසන්නේ පූජාවන් සඳහා යන වරඟානාවන් බවය. හැටල්ට අනුව තුසිතයේ දෙවඟනන්ය. බෙන්ජමින් රෝලන්ඞ් පවසන්නේ පූජාවන් සඳහා මල් ගෙන යන දෙවඟනන් බවයි. ආචාර්ය සෙනරත් පරණවිතානයන් පවසන්නේ කයිලාශයේ විජ්ජු කුමරියන් සහ මේඝ ලතාවන් බවය. මේ මතයට වැඩි ඉඩක් ලැබෙන්නේ ස්වර්ණ පුරයෙන් හමුවූ ‘සිහිගිරි විතර‘ යන පුස්තකයේ ‘‘වේදිකාව ඉහළින් හුණු බදාමයක් ආලේප කර පර්වත පාර්ශ්වයෙහි වලා කුමරියන්ගේ හා විදුලිය කුමරියන්ගේ ස්වරූපයෙන් අප්සරා රූප සිතුවම් කරන ලද්දේය යනුවෙන් සඳහන් වීමෙනි. මාර්ටින් වික‍්‍රමසිංහයන්ට අනුව මේ දිය කෙළියට යන බිසෝවරුන්ය. නන්දදේව විජේසේකරයන්ට අනුව මේ කසුප් නිරිඳාගේ වියෝවෙන් වැළපෙන බිසෝවරුන්ය. රාජා ද සිල්වානනුවන් පවසන්නේ අවලෝකතේෂ්වර බෝධිසත්ත්වයන්ගේ වල්ලභ කාන්තාවන් බවය.)

කැඩුණු වීණාවක් අතින් ගත් රන්වන් ලියගේ බිතුසිතුවමින් මේ සියලූ මතයන් නිෂේධනය නොවන්නේද? අවලෝකෙතේශ්වරී බෝසත්වරියක් ලෙසින් ටිබට් ජාතිකයන් සලකන බව පන්නල විජේබන්ධු මහතා පවසයි.

ස්ත‍්‍රීන් වනාහි නිසර්ගයෙන්ම ප‍්‍රදර්ශනකාමීන්ය. ඒ නිසා නොවේද බුදුන් දවස විශාකා සිටු දේවිය මහා වැස්සේ පවා පෙඟුණ කසී සළුවෙන් යුතුව මහමඟ නාලිය ගමනින් ගියේ? කෙල්ලක් අවධියේ මා කෙතරම් බැණුම් ඇසුවාද අම්මාගෙන්, විශාකා සේ ගමන් නොකරනවාට? සීගිරි ලියන්ද කසී සළුවෙන් කළ හැට්ට හැඳ සිටි බව අද තහවුරු කරගෙන තිබේ. වැස්සට නොතෙමීත් කසී සළුවෙන් එසේ ශරීරය නිරාවරණය වුවා නම්…..?

මේ සියලූම චිත‍්‍ර පාහේ ඒ දෙදෙනාගේ ය. අවුරුදු 18 ක් තිස්සේ ඇඳි ඒවාය. (කසුප් රජු ක‍්‍රි.ව.477-495 දක්වා) අතරින් පතර අනික් අඟනක් සිටිය හැක. තමන්ගේ සිත් තුළ ඇති කහට නොපෙන්වීමට මල් අතට ගත්තාද? කසුප් රජුගේ චිත‍්‍රයක් උයනට අයත් ස්ථානයක ඇති ගල්ගෙයක තිබුණු බවත් තමා එය 1949 දී දුටු බවත් සෙනෙවිරත්න මහතා කියයි. (පි.38) ඇයි රජුගේ එක් චිත‍්‍රයක් පමණක්? මෙය සමහර විට අර කාන්තාව ඇඳි චිත‍්‍රයක්ද? ඒ චිත‍්‍රය ගැනද සීගිරි ගීයක් ඇත.

‘‘නැඟී ඇති බලනට බැලීමි සිහිහිමියන් සිහිගිරි මනදොළ පුරය් ඇති බලන රිසි (නොවෙ) – බෙයන්ද් රන්වන්” – 45 ගී ය.

අදහස – ඇති (දෙය) බලනට සිහිගිරි නැඟ, මන දොළ පුරා, සිංහ ස්වාමියා (සීගිරි ස්වාමියා හෙවත් රජුගේ රූපය) බැලීමි. බෙඳයෙහි (සිටින්නා වූ) රන්වන් (ලිය) බැලීමට රුචියක් (මා කෙරෙහි) ඇති නො වේ.

මෙහි සිංහ ස්වාමියා කීවේ එතුමා අග‍්‍ර බව පෙන්වීමටයි. සමහර විට එකල පිරිමි ප‍්‍රදර්ශනකාමී නොවූ නිසා චිත‍්‍රවලට රජු මුහුණ නොදෙන්නට ඇත. එහෙත් අද නම් පිරිමි ප‍්‍රදර්ශනකාමී බව මුහුණු පොතේ ඇති පැතිකඩ ඡුායාරූපවලින් පැහැදිලි වේ.

අපි හැමවිටම උපමා සඳහා සත්ත්වයන් යොදාගමු. මේ පර්වත රාජයා සිංහයෙක් බඳු තේජවන්ත පෙනුමකින් යුක්තය. ඒ නිසා සිහගිරි වන්නට ඇත. රාවණ රජුගේ මුත්තෙකු වන ශිව රජු මෙහි සිට තරු නිරීක්‍ෂණය කරන්නට ඇත. ඒ නිසා මෙය පළමුව සිවගිරි වූවා වන්නට ඇති. (අක්කරවත්තයන්ට අනුව සිවගිරියෙන් සීගිරියටද?)

ඉන්ද්‍රජාලියකු මවන ලද මහා ගුරුලෙකු විසින් දෙව්ලොව තිබූ මේ ආලකමන්දාව පැහැරගෙන ආවේ තම දෙපා අතර තබාගෙනද? එවැනි විශ්මයාන්විත අදහසක් දීමට ද මෙහි ගුරුළු පාද ඇත්තේ?

තිලකා රන්දෙනි

No Comments »

දැන් තියෙන්නේ සුමන්තිරන්-රනිල් ආණ්ඩුවක්

January 5th, 2019

සංවාදය  අනුරාධා හේරත් උපුටාගැණීම  මව්බිම

විපක්‍ෂ නායක ධුරය සම්බන්ධ ප්‍රබල ගැටලුවක් පැනනැඟී තිබෙනවා. කවුද විපක්‍ෂ නායක?

ඇත්තටම විපක්‍ෂ නායක වෙන්න ඕනෑ වැඩිම මන්ත්‍රිවරුන් සංඛ්‍යාවක් නියෝජනය කරන පක්‍ෂයේ නායකත්වය දරන පුද්ගලයා.

ඒ ඔබද?

ඔව්. ඒ මම.

පසුගිය දින 50කට අධික කාලය තුළ රටේ අගමැතිවරු දෙදෙනකු හිටියා. දැන් විපක්‍ෂ නායකවරු දෙදෙනෙක්. ආර්. සම්පන්දන් පවසන පරිදි ඔහුයි විපක්‍ෂ නායක?

සම්පන්දන් මෙහෙය වනවා සුමන්තිරන්. සම්පන්දන් ගියා. නමුත් සුමන්තිරන් තමයි ආපහු එයාව ගෙනැල්ලා නැවත තිබ්බේ. මේක එතැන කුමන්ත්‍රණයක් විතරක් නෙමේ. මේක පැහැදිලිව රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ආණ්ඩුවෙන් ගෙන යන ව්‍යාපාරයක්.

ඔබ කියන ආකාරයට සම්පන්දන් මහතා මෙහෙයවන ප්‍රබලයා රනිල් වික්‍රමසිංහද?

රනිල් වික්‍රමසිංහ පැහැදිලිවම සම්පන්දන්ව මෙහෙයවනවාද සම්පන්දන් රනිල්ව මෙහෙයවනවද කියලා ගැටලුවක් තියෙනවා. මොකද සුමන්තිරන් නම් රනිල් වික්‍රමසිංහ මෙහෙයවනවා කියලා අපි දන්නවා.

එ.ජා.ප.යෙ රටට අහිතකර කිසිම පනතකට ඔබ ඡන්දය දුන්නේ නැහැ. ඒ නිසා ඔබ විපක්‍ෂ නායකකමට සුදුසු චරිතයක් නොවෙයි කියලා පිරිස් චෝදනා කරනවා. මේ තර්කය ඔබට බැහැර කරන්න පුළුවන්ද?

මම වුවමනා වෙලාවට වුවමනා තැනදී වුවමනා දේ කරලා තියෙනවා.

මම ඔබට උදාහරණ කිහිපයක් කියන්නම්, සිංගප්පූරු ගිවිසුම, හම්බන්තොට වරාය ගිවිසුම්වලදී මහින්ද රාජපක්‍ෂ ඊට එරෙහිව ඡන්දය දුන්නේ නැහැ.

ඒවට එරෙහි සටන මෙහෙයවූයේ මමයි. නායකත්වයක් දෙනවා හෝ මෙහෙයවීමක් කරනවා හැර හැමදේම කරපු යුගය පැන්නා. එක්තරා කාලයක් තිබුණා මහ පාරේ ඉඳගෙන කරපු සටනක්. දැන් ඒකට අපේ පක්‍ෂයේ තරුණ මන්ත්‍රිවරු ඕනෑ තරම් ඉන්නවා.

ඔබේ පක්‍ෂය මොකක්ද?

මං ආවේ ශ්‍රීලනිපයේ සාමාජිකයෙක් වශයෙන්. ශ්‍රී ල.නි.ප ව්‍යවස්ථාවේ තියෙනවා ජනාධිපතිවරයෙක් පක්‍ෂයේ හිටියා නම් එයා ජීවිත කාලය පුරා අනුශාසකවරයෙක් ලෙස පත් කරනවා. මාව අස්කරනවා නම් වෙනම පිළිගන්න ඕනෑ. මාව අස්කරලා නෑනේ. එවිට මම ශ්‍රීලනිපයේ යාවජීව සාමාජිකයෙක්.

එතකොට ඔබ නියෝජනය කරන්නේ පොදුජන පෙරමුණ ද?

ශ්‍රීලනිපය එ.ජා.ප.ය සමඟ ආණ්ඩුවකට බැඳුනයින් පස්සේ අපි විපක්‍ෂය වශයෙන් ඉන්න පක්‍ෂයෙන් අවසර අරන් තියෙනවා. පක්‍ෂ සභාපතිගෙන් ඒ ගැන මන්ත්‍රිවරු ඇහුවා. ඉතින් අපි විපක්‍ෂයෙන් නායකත්වය අරන් වැඩ කරන කොට අනිවාර්යෙන්ම ඒ කණ්ඩායමට නියෝජනයට පක්‍ෂයක් හැදෙන්න ඕනෑ. ඒ අනුව පක්‍ෂයක් හැදුණා. ඒකෙ සාමාජිකත්වය අරන් නැහැ තවම.

ඔබ පොහොට්ටුවේ සාමාජිකත්වය ගත් බව ප්‍රසිද්ධියේ කිව්වා. ඔබේ ඊඹඪබබඥප ගිණුමේ පවා සඳහන් වුණා. දැන් එය එසේ නෙවෙයි කියන්නේ කොහොමද?

නැහැ. ඔක්කෝම සාමාජිකත්වය ඊළඟ මැතිවරණයේදී ගන්න බලාපොරොත්තු වෙලා තියෙනවා. අපිට තරග කරන්න පක්‍ෂයක් තියෙන්න ඕනෑනේ. ඔය කාලේ ආණ්ඩුව විසුරුවා හැරියා. විසුරුවලා පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට යන්න ලෑස්ති කළා. ඒකට සූදානම් වීමක් වශයෙන් තමයි අයැදුම්පත්‍රයක් පිළිබඳ කතා වුණේ. මම සාමාජිකත්වය ගන්නවා කියලා කිව්වොත් ආපහු මට එය දෙන්නත් එපායැ පක්‍ෂයෙන්.

ගහපු ගේම වැරදුණු තැන ඔබලා මෙවැනි ප්‍රකාශ කරන බවයි ප්‍රබල චෝදනාව?

අපිට ආරාධනාවක් ආවයින් පස්සේ ශ්‍රීලනිපයේ සභාපතිගෙන් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවන්න කියලා අපි ඒක භාරගත්තා. එච්චරයි වුණේ. ඉතින් ඒක සාර්ථක හෝ අසාර්ථක වීම පිළිබඳව කරන්න දෙයක් නැහැ. යම් යම් හේතු මත ඒ අර්බුද තවම තියෙනවා.

ඔක්තෝබර් 26 වුණේ පැහැදිලි දේශපාලන කුමන්ත්‍රණයක් බවට ලේබල් වැදී හමාරයි?

ඇත්තටම ඒක කුමන්ත්‍රණයක් නෙමෙයි. කුමන්ත්‍රණ කියන්නේ ඔහොම නෙමෙයිනේ. පක්‍ෂයක එකට ඉඳලා හවුල අයින් වුණා. හවුල අවුරුදු දෙකකට තිබුණේ. ඊට පස්සේ හිටියේ බෝනස් පීරියඩ් (Bonus Period) එකක. එවිට ඒ අය ඒ ගිවිසුමෙන් ඉවත් වුණා. ඉවත් වුණාම ජනාධිපතිවරයාට වැඩිම ඉන්න කණ්ඩායම එක්කාසු කර ගත්තා. එවිට ඒ ආරාධනාව කළා.

26 සිද්ධිය ගත්තාම එක්කෝ ඔබ මෛත්‍රිගේ ගැටයට අහුවුණාද? නැතිනම් දෙන්නම එක් වෙලා ගහපු ගැටේට දෙන්නාගේම ගෙල සිරවුණාද?

මම හිතන්නේ දෙන්නම ගැට ගැහුවේ නැහැ. මං විශ්වාස කරන්නේ ඒක ගැටයක් නෙමෙයි.

එතුමාට ඉන්න බැරිම තත්ත්වයක් ඇති වුණානේ. මොකද මෛත්‍රිපාල සිරිසේන කියන්නේ ශ්‍රීලනිපයේ හිටපු ලේකම්වරයා. මම 1970 ගණන්වල ඉඳලා අඳුරනවා. එතුමාට දේශපාලන වශයෙන් එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ ප්‍රතිපත්ති හා රටේ දේපළ විකුණනකම් බලාගෙන ඉන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. නායකයා වශයෙන් ඒ මොහොතේ එතුමා ඒවා අනුමත කරන්න ඇති. ඒත් ප්‍රතිපත්තිය ඉස්මතු වුණා. මැතිවරණයකට ගියා නම් ප්‍රතිඵලය බලන්න තිබුණා.

අවාසනාවන්ත ලෙස මැතිවරණය පැවැත්වීම නීති විරෝධීයි කියලා ශේ‍ර්ෂ්ඨාධිකරණයෙන් තීන්දුවක් ගත්තා. අපි ඒක පිළිගන්නේ නැහැ. නමුත් තීන්දුව පිළිගන්න සිද්ධ වෙනවා අපිට ඒක හරියි කියලා. අපිට අභියාචනා කරන්න හැකියාවක් නැහැ.

නමුත් ශේ‍ර්ෂ්ඨාධිකරණය දීලා තියෙන්නේ ව්‍යවස්ථාව කැඩූ බවට තීන්දුවක් මිස මැතිවරණයක් ගෙන ඒමට නීති විරෝධියි කියලා නොවෙයි නේද?

ඕකේ තර්ක දෙකක් තියෙනවනේ. අපි ඉදිරිපත් කරපු මතය පිළිගත්තේ නැහැ. තීන්දුව මම සම්පූර්ණයෙන් කියෙව්වේ නැහැ. නමුත් 19 වැනි සංශෝධනය අනුව එම තීන්දුව දුන්නා කියලා තමයි තීන්දුව දීලා තියෙන්නේ. අනිත් ඒවා පිළිබඳව අපි කතා කරන්න යන්නේ නැහැ. නමුත් ඒ ගැන අපිට ප්‍රශ්න තියෙනවා.

19 වැනි සංශෝධනයට එදා සරත් වීරසේකර මහතා හැර ඔබේ කණ්ඩායම අත ඉස්සුවා. අද එය විවේචනය කරනවා?

එවිට මං ඇත්ත වශයෙන්ම පාර්ලිමේන්තුවේ හිටියේ නැහැ. පක්‍ෂයක් ලෙස ගත් තීන්දුවක් එයට පැමිණ තිබෙනවා.

ඔබේ කණ්ඩායම 19 වැනි සංශෝධනය කියවන්නේ නැතිව ද එදා අත ඔසවා තිබෙන්නේ?

ඒ වෙලාවේ රටේ තිබිච්ච තත්ත්වය තමයි බලපෑවේ. මම පැරදිලා මම පක්‍ෂයෙන් අස්වී පක්‍ෂය භාර දීලා එවිට මෛත්‍රිපාල මහතා යම් තීන්දුවක් අරන් කණ්ඩායමට කිව්වම ඒ කාරණයට විරුද්ධ වෙන්න හැකියාවක් ඔවුන්ට තිබුණේ නැහැ. ඒක ගැඹුරට එක්කෙනෙක්වත් කියෙව්වද කියලා මං හිතන්නේ නැහැ.

කෙසේ නමුත් ඔබලාට අනුව එදා ඔබේ පක්‍ෂයේ සිට ඔබව පාවා දීලා එළියට ආ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන අතින් මෙවැනි වගකිව යුතු ධුරයක් භාර ගන්න තරම් ඔබට ඔහු කෙරේ තිබුණ විශ්වාසය මොකක්ද?

මම දන්නවනේ මෛත්‍රිපාල ඔය මොන වැඩ කළත් අවසානයේ එතුමා දේශපාලනයේ ගත්ත තීන්දුව පැත්තකට විසි කරන්න බෑනේ. අපිට අහක දාන්න පුළුවන්කමක් තිබුණේ නැහැ ඒ වෙලාවේ.

ඔබේ පක්‍ෂයේ ජේ‍යෂ්ඨයෙක් වන වෙල්ගම වැනි මන්ත්‍රිවරුන් මීට ප්‍රබල විවේචන එල්ල කරද්දි ඔබ ඊට ඇහුම්කම් නොදුන් එක ගැන අද පසුතැවෙනවද?

එතුමා නොයෙක් දේවල් ගැන කියනවනේ. ඒක ඉතින් එයාගේ මතය. එච්චරයි.

ඔබේ ඉල්ලා අස්වීමේ ලිපියෙන් සඳහන් කළේ මාස දෙකකට අන්තර්කාලීන ආණ්ඩුවක් පිහිටු වූ බව. නමුත් ඔබට අවශ්‍යව තිබුණේ අගමැතිකම තියාගෙන මහ මැතිවරණයකට යෑම නේද?

නෑ. මම භාරගන්නකොටම කිව්වා මම මේක භාරගන්නේ මැතිවරණයක් සඳහා යන්න කියලා. භාරගන්න ඉස්සරවෙලත් මම ප්‍රකාශ කළා.

ජනතාවට සහන මලු දෙන පොරොන්දු පිට ජනතාවට කප්පම් දීලා ඡන්ද ගොඩ වැඩි කරගන්න ඔබලා ලොකු උත්සාහයක යෙදුණා නේද?

ඡන්ද ගොඩ වැඩි කරන්න නෙමේ. අපි දැක්කා පුදුම විදිහට පටවා තිබ බදු බර. අපි දැක්කා තෙල් බැරලයක්. ඇ.ඩො. 28ට 29ට යද්දී තෙල්වල විශාල මිල ගණනක්නේ තිබුණේ. ඒ සහනය ජනතාව අතට දුන්නේ නැහැ. එතකොට කෝටි ගණනක්, මිලියන ගණනක් ලාබ ලබමින් අවුරුදු 3කටත් වැඩිය ගෙනිච්චා.

ඔබ තුන්වරක් තෙල් මිල අඩු කළේ එය ජනතාවගේ ප්‍රබල අවධානයට යොමු වන නිසා නේද?

නෑ. මට ඕනෑකම තිබුණා සහන දෙන්න පුළුවන් කම තියෙද්දී ජනතාවට එය දෙන්න. දැනුත් තෙල් මිල අඩු කරන්න පුළුවන්කම තිබෙනවා. මේ අය හැමදේටම බදු ගැහුවනේ. ව්‍යාපාර කඩා වැටුණා. රස්සාවලින් මිනිස්සු ‍ෙදාට්ට දැම්මා. ලක්‍ෂ හතරහමාරකට, පහකට වැඩියි. සමහර ඒවා වාර්තා වෙලත් නැහැ. ආපු ගමන් මේ අය සංවර්ධනයට ඕපඥචඬ ගැහුවා. මං හිතන්නේ ධ්ර්ජ් එක කියපු හැම කාරණයක්ම මේ අය ඉටු කළා.

දැන්වත් ජනතාවගේ පැත්ත බලන්න ඕනෑ. මේ මැතිවරණ කාලයක් නිසා ඉදිරි අය-වැය ජනතාවට පුළුවන් තරම් සහන දෙන අය-වැයක් වෙයි කියලා මං විශ්වාස කරනවා. ජනතාවට මේ අවුරුද්දේ අනිවාර්යෙන් සහන දීලා පුළුවන් නම් දිනාගත්තොත් ඊළඟ අවුරුද්දේ ඒ ටික ආයෙමත් කපන්න පුළුවන්. ඒ අයගේ මානසිකත්වය තියෙන්නේ එතැන. නමුත් ඒක වැරදියි. ජනතාව හැමදාම රවට්ටන්න පුළුවන් කියලා ඒ අය හිතනවා නම් වැරදියි ඒක.

විවිධ කඩාවැටීම්වලට මුහුණ දී තිබූ එ.ජා.ප. ප්‍රමුඛ ආණ්ඩුව අයවැය හරහා පරදවන්න හැකියාව තිබියදී 26 සිද්ධියට ආණ්ඩු පෙරළීමට යෑම අපරාධයක් කියලා හිතෙන්නේ නැද්ද?

නෑ. ඒ වෙලාවේ අය-වැය පරද්දන්න පුළුවන් කමක් තිබ්බේ නැහැ. යම් යම් සිද්ධි නිසා අර්බුදය හරහා මේ අයගේ යම් එකතුවීමකුත් තිබුණා. නැත්තේ නැහැ.

ඒ එකතුවීම්වලට බලපෑ කරුණු මොනවාද ඔබට හැඟෙන විදිහට?

අපි විශ්වාසභංග යෝජනාව ගෙන ඒම තුළ මේ අයගේ එකතුවක් ඇති වුණා කියලයි මං හිතන්නේ. ඒක තමයි අපිට මුල් වුණේ. ආපහු අපි ශ්‍රීලනිපත් විපක්‍ෂයත් අතර නැවත එක්වීමක් වුණේ.

ඒ එකතු වීම සමඟද ආණ්ඩුවේ ශ්‍රී ල.නි.ප. 16ක් විපක්‍ෂයට අරගෙන ගොඩ වැඩි කරගන්න පෙලඹුණෙත්?

යූ.එන්.පී. එකතු වීමක් වගේම ශ්‍රීලනිපයත් විපක්‍ෂයත් එකතු වුණා. ඒ ඇවිත් ශක්තිමත් පක්‍ෂයක් බවට පත් වුණා.

ඒ ශ්‍රීලනිපයෙන් ආපු 16 කණ්ඩායම ජනාධිපතිවරයාගේ හඬට ඇහුම්කන්දී පැමිණි බවයි කිව්වේ. ඔබත් එතැන මැදිහත්කරුවකුව සිටියද එදා?

නෑ. ඒ අය ඇවිත් අපි එක්ක කතා කළා. අපි ගත්තා. එහි හිටපු කට්ටිය නම් වශයෙන් සඳහන් කරන්න ඕන නෑ.

ඔබ සෘජුවම පැවැසුවා පින් අගමැතිකම් භාරගන්නේ නැහැ කියලා. අන්තිමට භාරගන්න වුණෙත් එවැනි අගමැතිකමක් නේද?

ඇත්ත වශයෙන්ම. මේක පින් අගමැතිකමක් කියන්න බෑ. අපිට තනතුරක් දෙනකොට අපි හැම වෙලාවේම සූදානම් වෙලා ඉන්නේ ආණ්ඩුව පෙරළන්න. ඒ පෙරළපු එකේ නායකත්වය දෙන්න වුණා.

ඔබ සහ කණ්ඩායම අවස්ථා කිහිපයකදී කිව්වා පෝය දෙකෙන් ආණ්ඩුව පෙරළන බව?

ඒක හරියටම කළා. තව පෝයක් ඉස්සරහට තියනවා. මං කිව්වේ වෙසක් පෝය කියලා. තව එක වෙසක් පෝයක් ඉස්සරට තියෙනවා.

ඒ වගේම පළාත් පාලන මැතිවරණයේදීත් ආණ්ඩුව පෙරළනවා කිව්වා. මෑතක ඔබම කිව්වා පෙරළිය හැකි පළමු තත්පරේදීම ආණ්ඩුව පෙරළන බව. මේ ප්‍රකාශවලින් ජනතාව අන්දවන වැඩක් නේද සිදු වෙන්නෙ?

නෑ. ඇන්දවෙන්නෙ නෑ. ජනතාවට අපි පෙන්නුවනේ. දැන් අපි කරපු ප්‍රකාශ බොරුද. පෝය දෙකෙන් පෙරළනවා කිව්වා. පෙරළුවා. තව පෝයක් තියෙනවා ඉස්සරහට.

ආණ්ඩු පෙරළන කතා මොකක් වුණත් අන්තිමට වුණේ පාර්ලිමේන්තුවෙන් විස¼දා ගන්න තිබූ ප්‍රශ්නයක් අධිකරණය හරහා ඓතිහාසික නඩු තීන්දුවක් සමඟ විස¼දා ගැනීමට සිදුවීම. ඔබට ඒ ගැන යම් අදහසක් නැති වෙන්න බැහැ.

මුලින් කිව්වා වගේ එය නඩු තීන්දුවක් ලෙස පමණක් පිළිගන්නවා. ඒකට අපිට අභියාචනා කරන්න හැකි වෙනම අධිකරණයක් තිබුණා නම් පුළුවන් ඉක්මනින් අපි එතැනට යනවා.

විශ්වාසභංගයක් හරහා ආණ්ඩුවක් පෙරළිය හැකි බව ඔබ දන්නවාද?

පෙරළන්න පුළුවන්. වෙලා තියෙන්නෙ අපි හරියට දැනගන්න ඕනෑ අපිට කොච්චර ඉන්නවාද කියලා. ඒ අවබෝධය තියාගෙන තමයි යන්න ඕන. සාමාන්‍යයෙන් විශ්වාසභංගයකින් ආණ්ඩු පෙරළෙන්නෙම නැහැ. එයින් තේරෙන්නෙ රටේ ජනතාව ආණ්ඩුව ගැන දැනුවත් කිරීමක්.

නමුත් නොවැම්බර් 13, 14 විශ්වාසභංග දෙකක් පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත වුණා. ඒ මොහොතේ අගමැති ධුරයෙන් ඉවත් නොවී සිටි නිසා නේද ප්‍රශ්න උග්‍ර වුණේ?

අපිට නඩු තීන්දුව දුන්නට පස්සේ රැඳී සිටීමේ සදාචාර අයිතියක් නැහැ. එවිට මා යා යුතුයි.

පිරිසක් කියනවා රනිල් වික්‍රමසිංහට එරෙහිව විශ්වාසභංගයක් ගෙන ඒම වැරැදියි කියලා. කොටසක් කියනවා මහින්ද රාජපක්ෂ අගමැති කළ එක වැරැදියි කියලා. ඒ ගැන අදහස මොකක්ද?

ඒකෙන් හොඳින් පැහැදිලියිනේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ වුවමනාවත් ඒක කියලා. ඒක ඒ අයගේ මතය. නමුත් අපි බැලිය යුත්තේ ජනතාවගේ මතය. මම ඒ ධුරය භාර නොගත්තා නම් අනාගතයේ එන අය වැයෙන්වත් මිනිස්සුන්ට සහනයක් ලැබෙන්නේ නැහැ. එදා ඒ පෙන්වපු මඟ පෙන්වීමෙන් තමයි අද මේ තත්ත්වය හරි තියෙන්නේ. බඩු මිල පහතට දාන්න ගත් පියවර හින්දා තමයි මේ අය-වැයෙනුත් ඒක එන්නෙ.

සංවර්ධනය වෙනුවෙන් ගමට සල්ලි ගියේ නෑ. දැන් ඔන්න ඒ සල්ලි යන්න පටන් ගන්නවා. මේකෙ අතුරු ප්‍රතිඵල ජනතාවට ලැබෙනවා. මොකද මේ අය ගමක් ගැනවත් හිතුවෙ නෑනේ. ඒ වෙනුවට ගමේ ඉන්න හැම මිනිහෙක්ගෙන්ම බදු අය කළා.

113 බහුතරය ඔබලාට හදාගන්න හැකියාව තිබෙද්දී ඔබේ පාර්ශ්වයේ ඇතැම් අයගෙන් ඒ දායකත්වය දුන්නෙ නෑ කියලා ඔබ කඳවුරෙන්ම විවේචන එල්ල වුණා. ඇයි එහෙම වුණේ?

නෑ ඒක වැරැදියි. ශ්‍රීලනිපයේ යම් කණ්ඩායමක් ප්‍රසිද්ධියේ කියලා තිබුණා අපි තවම මහින්ද රාජපක්ෂ එක්ක ආණ්ඩු පිහිටුවනවාද නැද්ද කියලා තීරණය කර නෑ කියලා.

කියන ගමන්ම අරලියගහ මන්දිරයේ යම් යම් සාකච්ඡා ඇතිවුණා. ඒක දැනගත්තාම ආණ්ඩු පක්ෂයේ සිට අපට එන්න හිටපු කට්ටියත් දුර්මුඛ වුණා.

එහෙම නැතිව එන්න සිටි කට්ටිය එක එක්කෙනා ගත්තෙ නෑ කියන එක නෙමෙයි. එහෙම එන්න පිරිසක් හිටියා. කට්ටියක් මක්කම ගියානේ. සමහරු මක්කම ඉඳලත් මට කතා කළා. ඒ අතරතුරදි යම් යම් සිද්ධි වගයක් වුණා. කථානායකවරයාට මන්ත්‍රිවරයෙක් ගිහින් කියලා තිබුණා විපක්ෂයට හතර දෙනෙක් එනවා පුටුව තියන්න කියලා. මේ වගේ ආරංචි මං හිතන්න ජනාධිපතිතුමාටත් ආවා. මං හිතන්නෙ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින එක තමා වඩා හොඳ කියන තීන්දුවට ආවා.

ඒ එන්න හිටියා කියන අය කවුද?

නෑ. මං කියන්න කැමති නෑ. පිටරට ඉඳලා කතා කරපු ඒ අයත් කිව්වා ආපු ගමන් ඔබතුමා සමඟ එක්වෙනවා කියලා.

ඒ එන්න නියමිතව සිටි අය රඳවා ගන්න යම් මුදල් සංසරණයක් සිදු වුණා කියලා ඔබ හිතනවාද?

සමහර විට. මං එහෙම චෝදනාවක් ඉදිරිපත් කරන්න කැමති නෑ මන්ත්‍රිවරයකුට. සමහර විට එහෙම වෙන්නත් පුළුවන්. සමහර විට එය කතාවකුත් වෙන්න පුළුවන්.

නැති අගමැතිකම් ගන්න ගිහින් අන්තිමට මහින්ද රාජපක්ෂට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිකමටත් තට්ටු වෙන්න යන්නෙ කියලා මතයක් තිබෙනවා?

මේකනේ. සම්පන්දන්ට විපක්ෂ නායකකම නැති වුණේ අගමැති එක්ක ආණ්ඩු පිහිටුවන්න ගිහින්නේ. සම්පන්දන්ලාගේ පිහිටෙන් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවපු පළමු වතාව මේක. මෙතෙක් කල් එවැනි දෙයක් වෙලා තිබුණෙ නෑ. එවිට මේ ආණ්ඩුව ටී.එන්.ඒ.+යූ.එන්.පී. ආණ්ඩුවක්. දැන් දේශපාලන වශයෙන් ගත්තොත් සුමන්තිරන්-රනිල් ආණ්ඩුවක්. ඒ දෙගොල්ලන්ගෙ කුමන්ත්‍රණයක්.

දැන් නව අණ්ඩුවක් පිහිටුවා තිබුණත් ජනපති මෛත්‍රි ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කළ බවට ඇති චෝදනාව තවම පවතිනවා. ඔබත් නීතිඥවරයෙක්.

විධායක ජනාධිපති කෙනෙක්. ව්‍යවස්ථාව කැඩුවේ යැයි කියා ඔහුට එරෙහිව ශේ‍ර්ෂ්ඨාධිකරණයට යා හැකිද?

නෑ. මෛත්‍රිපාල මැතිතුමාට එරෙහිව උසාවි ගෙන යන්න බෑ ඔහු මොන ආකාරයකින්වත්. ඒක හින්දනේ නීතිපතිවරයාට විරුද්ධව නඩුව දාලා තියෙන්නේ.

පසුගිය කාලය තුළ ඔබේ කණ්ඩායම මැතිවරණවලදී හොඳ ඡන්ද පදනමක් දේශපාලන ගමනක පෙරනිමිත්තක් පෙන්නුවා. ඒක නේද මේ උස්සලා පොළොවේ ගැහුවේ?

නෑ නෑ. ඔයා බලන්නකො ඊළඟ මැතිවරණය කොහොමද කියලා. දැන් පළාත් සභා මැතිවරණයක් පුළුවන් නම් තියලා පෙන්නන්න කියන්න. එතකොට අපේ බලය අපි පෙන්නන්නම්. ඔක්කොම හිතුවේ ශ්‍රීල.නි.ප.යත් අපිත් අතර තරගයෙන් ඡන්ද කැඩෙනකොට යූ.එන්.පී.යට බොහොම වාසියි කියලා. නමුත් ඒක බොරුවක් කියල ඔප්පු වුණා. හැම ප්‍රතිඵලයක්ම තිබුණෙ ඊට වඩා වෙනස් විදියට.

ඔබේ ආණ්ඩුව පෙරළන්න බටහිර තානාපති කාර්යාලවල බලපෑම් සිදුවුණා කියලා ඔබ විශ්වාස කරනවද?

ඇත්ත වශයෙන්ම ඒක බොහොම පැහැදිලිව අපි දැක්කානේ. කථානායක ගැලරියෙ හැසිරුණු ආකාරය කොයි ආකාරයෙන්ද කියලා අපි දැක්කා. ඡන්දය විමසන වෙලාවට අත්පුඩි ගහපු හැටි, උඩ පැනපු හැටි, කැමරා අරන් ගිහින් පින්තූර ගහපු හැටි. මේ සියල්ලම සිදුවුණානේ ඒක ඇතුළෙ. ඒකෙන්ම පැහැදිලි වෙනවා මේ අය කොහෙද හිටියෙ කියලා.

ඒ කියන්නෙ බටහිර රටවල බලපෑම මෙතැනට මැදිහත් වුණා කියලද?

මැදිහත් වීමක් සිදුවුණා. මං හිතන්නෙ ඒ අය ගෙනාපු ආණ්ඩුව. මාව පරද්දන්නත් ඒ අය මැදිහත් වුණානේ. සමහර රටවල් මාව පරද්දන්න මුදල් වියදම් කළා කියලා පිළිගත්තා. කාට වියදම් කළාද කියන එක වෙනම කතාවක්. ඒ අය ප්‍රසිද්ධියේම ඒක කිව්වා. එහෙම අය මේ ආණ්ඩුව රැකගැනීමේ වගකීමකුත් තියනවා කියලා හිතන්න ඇති.

2015 ජනාධිපතිවරණයේදීත් ජාත්‍යන්තර බලපෑම සිදුවූ බව ඔබ කියනවා. ඇත්තටම සිද්ධ වුණේ වසර දෙකක් තිබියදී ජනාධිපතිවරණයකට යෑම නේද ඔබට වැරදුණ තැන?

ඊට පස්සෙ මම ගියා නම් සමහර විට මට ගඩාෆිට කරපු වැඩේ මේ අය මට කරන්න තිබුණා. ඒ කුමන්ත්‍රණය ඊට වඩා දුරදිග ගිහිල්ලා මාව ඝාතනය කිරීමේ තත්ත්වයකට පවා එන්න ඉඩ තිබුණා. රට තුළ වෙනත් කුමන්ත්‍රණයක් වෙන්න ඉඩ තිබ්බා.

හොඳට හිටපු මහින්ද රාජපක්ෂ විනාශ වුණේ වටේ හිටපු කිහිපදෙනෙක් නිසා කියලා චෝදනාවක් තියෙනවා. එහි යම් සත්‍යතාවක් තිබෙනවා නේද?

නෑ නෑ. මොන පිස්සුද?

හැබැයි ඉතින් ඔය කියන කට්ටිය ගැනත් බලන්න ඕනෑ. කවුද මේ කියන්නෙ කියලා. විනාශ වෙන්නෙ කාගෙ කාගෙ උපදෙස් එක්කද කියන එක ගැන.

තිබුණු ආණ්ඩුව පෙරළුවා කියනවට වඩා එය මහින්ද – මෛත්‍රි එකතු වෙලා බලහත්කාරයෙන් පැහැර ගත්තා කියලා චෝදනාවක් කළොත්?

නෑ. විපක්ෂයේ තියෙන වගකීම මොකක්ද? විපක්ෂය බලය ලැබුණු ගමන් තියෙන ආණ්ඩුව පෙරළලා බලය ගන්න එක. ඒක තමා අපේ වගකීම. නැත්නම් විපක්ෂය වාඩිවෙලා ආණ්ඩුවට බොරුවට එළියෙ බැනලා පාර්ලිමේන්තුවේ අත උස්සලා ආණ්ඩුව රැකගන්න එක නෙවෙයිනෙ. අද විපක්ෂයේ ඉන්න සමහර දේශපාලන පක්ෂ කරන්නෙ ලොකුවට බනිනවා. වේදිකාවේ වීරයන් වෙලා. අපිටනෙ වැඩිහරියක් බනින්නෙ. හැම කතාවකම 75%ක් ඉන්නෙ රාජපක්ෂලා. හැබැයි 25%යි අනෙක් අයට බනින්නෙ. ඒ බැනලා පාර්ලිමේන්තුවට ඇවිත් ඒ අය ආරක්ෂා කරනවා.

ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාව නැවත කරළියට පැමිණ තිබෙනවා. ජනාධිපතිවරයා පැවසුවා බැඳුම්කරවලින් බිලියන 1,000ක පාඩුවක් සිදුව තිබෙන බව.

වත්මන් ආණ්ඩුව යටතේ සිදුවූ බැඳුම්කර පාඩුව රුපියල් බිලියන 11යි. එතකොට ඉතිරි බිලියන 989ම අයත් වෙන්නෙ ඔබේ පාලන සමයට?

නෑ තවම ගණන් හදලා නෑනේ. මහ බැංකු අධිපතිත් කියලා තිබුණේ තවම ගණන් හදලා නැහැ කියලා. අපි බලාගෙන ඉන්නවා ගණන් හදනකම්.

නමුත් මේ චෝදනාව සම්බන්ධයෙන් එවකට හිටපු මුදල් ඇමැති ලෙස ඔබ සෘජුව වගකිව යුතුයි නේද?

අපිට වගකීමක් තියෙනවා අපේ කාලේ එහෙම සිද්ධියක් වුණා නම්. එහෙම සිද්ධියක් වුණේ නෑනේ. එවැනි වංචාවක් සිදු වුණේ නෑ. අපි බොහොම පැහැදිලිව කියනවා. මං හිතන්නෙ අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් බොහොම පැහැදිලිව ඔය ප්‍රශ්නෙට උත්තර දීලා තියෙනවා.

පසුගියදා (1දා) අර්ජුන් ඇලෝසියස් සහ කසුන් පලිසේන දෙදෙනා ඇප මත නිදහස් කරනවා. මින් පෙන්නුම් කරන්නෙ කුමන ආණ්ඩුව පැමිණියත් තමන්ගෙ අයව ආරක්ෂා කිරීමක්ද?

මගේ හැඟීම අවුරුද්දක් නඩුවක් පැවරීම සිදු කරන්නෙ නැත්නම් ඒක අසාධාරණයි. ඒ නඩුව පවරන්න තිබුණා. නඩුව පැවරීම කළා නම් රිමාන්ඩ් එකේ ඉන්න එක සාධාරණයි. නඩුව පැවරීමෙන් ඇතිවන තත්ත්වය වෙනස්.

නඩුවක් පවරන්නෙ නැත්නම් චෝදනාවක් මත අනෙක් විත්තිකරුවො ගැන ප්‍රශ්න කරන්නේ නැතිව තියනවා නම් ඒක සාධාරණද?

අර්ජුන් ඇලෝසියස් පෞද්ගලික සමාගමක හිමිකරුවෙක්. ඔහු මෙහි වංචාවකට සම්බන්ධ වූ නමුත් රටට වගකිව යුතු පාර්ශ්වය ගැන ඔබ මොකද හිතන්නේ?

අද වගකිව යුතු පාර්ශ්වයට නඩු නැහැ. මේ අය ලාභ ලබන්න බිස්නස් එකක් කළා. අනවශ්‍ය ලාභ ලැබීමක් කළා. එය වැරැදියි. ඒක වෙනම කතාවක්. නමුත් ආණ්ඩුව වුවමනාවෙන්ම ඒ අයට නඩු පැවරුවෙ නෑ. නඩු පැවරුවා නම් ඇප ලැබෙන්නෙ නෑ.

මීට සෘජුවම වගකිව යුත්තා අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ බව එජාපය හැර අනෙක් වගකිවයුතු දේශපාලන පක්ෂ චෝදනා කරනවා. නමුත් බැඳුම්කර පිළිබඳ ජනපති කොමිසමේ ඔහුගෙ නම සඳහන් නැහැ.

කොහොමද ඔහුට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන්නේ?

මං හුඟක් වෙලාවට චෝදනා ඉදිරිපත් කරන්නෙ නැති බව ඔබත් දැකලා ඇති. අනවශ්‍ය චෝදනා මං කෙනෙක්ට එල්ල කරන්නෙ නැහැ. අපි චෝදනා කරනවා නම් ඒක ඔප්පු කරන්න පුළුවන් වෙන්න ඕනෑ. හැබැයි සැකයේ වාසිය ඒ විත්තියට ලැබෙනවා. නමුත් මං විශ්වාස කරනවා දේශපාලනඥයෙක් වශයෙන් රනිල් වික්‍රමසිංහ මීට වගකියන්න ඕනෑ.

හිටපු මහ බැංකු අධිපති අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීමට මෙතෙක් නොහැකිවෙලා. ඊට එරෙහිව නැඟූ ඔබ පාර්ශ්වයේ සටනක් දැන් අඩපණ වෙලා නේද?

බලපෑම් කිව්වට අර බීරි අලින්ට වීණා වයනවා වගේ වැඩක්නේ මේ ආණ්ඩුවට මේවා කියන එක.

නමුත් විපක්ෂයේ කාර්යභාරයක් නේද එවැනි බරපතළ කාරණාවක් සම්බන්ධව මැදිහත් වීම. ඒ සටන අත්හැරලද?

නෑ. නෑ. ඒ සටන ගෙනියනවා. අර හොරාගේ අම්මගෙන් පේන අහනවා වගේ උදාහරණ මේ ආණ්ඩුවට දාන්න පුළුවන්.

ඒ වගේම ජනාධිපති මෛත්‍රි පත්කළ බරපතළ වංචා පිළිබඳ මූල්‍ය විමර්ශන කොමිසමේ පැමිණිලි 33න් ඔබ හා ඔබේ පවුලේ සාමාජිකයන්ට මෙන්ම ඔබේ සමීපතමයන් කිහිප දෙනෙක්ට බරපතළ චෝදනා සහිත පැමිණිලි තිබෙනවා.

ඒවට ගත් ක්‍රියාමාර්ගයකුත් නෑ නේද?

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා කොමිෂන් 2ක් පත් කළා. කොමිෂන් 2 පත් කළාම ඉන් එක කොමිසමක මෙතුමට වාර්තාව දෙන එක විතරයි තියෙන්නෙ. අනෙක් එක ඊට වඩා වෙනස්. බැඳුම්කර කොමිසම වෙනත් ආකාරයක්. එතකොට මේකෙදි විත්තිකාරයන්ගෙන් ප්‍රශ්න කළේවත් නැහැ. ගෙන්නුවේවත් නෑ. නිකම්. අපේ එකේදී බොහොම පැහැදිලිව අන්තිමට කිව්වා ධ්ඊව් එකෙන් මට සල්ලි ගෙවන්න ඕනෑ කියලා. මං වැරැදිකාරයා කරලා. ඔය වගේ කොමිෂන් දානවා දේශපාලන වුවමනාවන් ඉටුකර ගන්න. දේශපාලන වුවමනාවෙන් කෙනකුට පහර ගහන්න පුළුවන් නම් ඔය වගේ කොමිසමකුත් දානවා. ඒකෙන් ඒ වෙලාවෙ වුණේ දේශපාලන වුවමනාවක් ඉටුකර ගැනීම විතරයි.

ඒ කියන්නෙ මේ ජනාධිපති කොමිසම පත් කිරීම ගැන ඔබ ජනපති මෛත්‍රිට චෝදනාවක් එල්ල කරනවා?

නෑ. ඒ කොමිසම අනුව ඒ වෙලාවේ ඒක තමයි කරන්න තියෙන්නෙ. මං පිළිගන්නෙ නෑ. ඒ කොමිසමේ වාර්තාව පිළිගන්න අපි සූදානම් නැහැ. ඒ කොමිසමට නඩුකාරවරු තුන්දෙනෙක් දාලා කළේ.

ඒත් මං පැහැදිලිව කියනවා ඒ කොමිසම සාධාරණක් ඉටුකළේ නෑ කියලා.

මෑතකදී ජනාධිපතිවරයාම ප්‍රකාශ කළා පසුගිය රනිල් වික්‍රමසිංහ පුමුඛ ආණ්ඩුවේ වංචා දූෂණ හොයන්නත් කොමිසමක් පත්කරන බව. ඒකත් ඔබ ඔය කියන ආකාරයේ කොමිසමක් බවට පත්වෙයිද?

මං කියපු කොමිෂන් දෙකේ ස්වභාවයන් දෙකක්. මේකට නියම එකක් පත් කළොත් හොඳයි.

ඔබ පසුගිය කාලේ කිව්වා ඔබ වටේ වැරැදි කරපු පිරිසක් සිටියා කියලා. අදත් ඔවුන් ඔබ ළඟද?

ඒ අය අද මේ ආණ්ඩුව වටේ ඉන්නවා.

ඔබේ දේශපාලනයට සිදුවූ ප්‍රබල ගැටලු සමඟ ඔබට හිතෙන්නෙ නැද්ද මේ මේ පුද්ගලයන්ගෙන් ඉවත් විය යුතු හොඳම මොහොත එළඹිලා කියලා?

දැන් ඒ අය නෑ. ඉවත් වෙලා. පරදිනකොට ඒ අය ඉවත් වෙනවා. සාමාන්‍යයෙන් මං එය පළපුරුද්දෙන් දැකලා තියෙනවා. මං දිනලා තියෙනවා. පැරදිලා තියෙනවා. මගේ තාත්තා දිනලා තියෙනවා පැරදිලා තියෙනවා. තාත්තගේ කාලේ ඉඳන්ම ඒ අත්දැකීම මං විඳලා තියෙනවා. ඉතින් දිනුම පැරදුම මට මහා දෙයක් නොවේ. අගමැතිකමක් ලැබුණද අනෙක් දෙයක් ලැබුණද ඒක දැන් මට ලොකු දෙයක් නෙවෙයි.

ඔබ නැවතත් අගමැතිකම් ලොකු නැහැ කියන කාරණය මතු කළා. හැබැයි මෙවර නම් මහින්ද රාජපක්ෂ තමන්ගෙ අගමැතිකම රැකගන්න දන්න දහං ගැට ඔක්කොම යෙදුවා කියලා ජනතාවට ඒත්තු ගැන්නුවා නේද?

ආණඩුවක් පිහිටෙව්වාම ඒ ආණ්ඩුව රැකගැනීමේ වගකීමක් තියෙනවනේ. ඒක රැකගන්න යම් යම් දේ අපි ක්‍රියාත්මක කළා. නැත්තේ නෑ. හැබැයි මම එකම ඇමැතිවරයකුටවත් ආණ්ඩු පක්ෂයේ මන්ත්‍රිවරයකුටවත් කතා කරලා මෙහාට එන්න කියලා කියලා නැහැ. මට දුරකථනයෙන් සමහරු කතා කළා.

රට ෆෙඩරල් කරන ව්‍යවස්ථාවක් පෙබරවාරි 4ට පෙර මන්ත්‍රි සුමන්තිරන් විසින් ගෙන ඒමට නියමිත බවට ප්‍රචාරයක් යනවා.

ඔබ පරිණත දේශපාලනඥයෙක් හැටියට මම අහන්නේ එවැනි ව්‍යවස්ථාවක් සිතෙන මොහොතක පාර්ලිමේන්තුවට ගෙන ආ හැකිද?

ව්‍යවස්ථාවක් පාර්ලිමේන්තුවට ගේන්න පුළුවන්. නමුත් ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරගැනීමේ ක්‍රමවේදයක් තියෙනවානේ. ආවට ගියාට ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරන්න පුළුවන්කමක් නෑ. සුමන්තිරන්ට 4 වැනිදා ඤඥචඤ තඪදඥ එකක් දීලා මේක කරන්න ඕනෑ කියලා කිව්ව පළියට රනිල් වික්‍රමසිංහ මහත්තයා කරයිද මම දන්නෙ නෑ.

නමුත් ඒක සම්පූර්ණම වැරැදි වැඩක්. මොකද මේ ව්‍යවස්ථාව මුලදි හදනකොට අවුරුදු 2ක් කොල්වින් ආර්. ද සිල්වා ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලයක් ඇති කරලා කරපු එකක්. ඊළඟට ජේ.ආර්. ජයවර්ධන වෙනස්කම් ඇති කළේ ඒ නීති විශාරදයෝ එක්ක එකතු වෙලා. අද මේ නිකම් කට්ටිය එක්කහු වෙලා දානවා ෆෙඩරල් ක්‍රමයක් අර ක්‍රමයක් කියලා. මං දන්නෙ නෑ පිටරටින් හදනවා කියලා සමහරු චෝදනා කරනවා. මේ ව්‍යවස්ථාවේ සමහර වෙනස්කම් ඕනෑ වෙනවා. නැත්තෙ නෑ.

නව ව්‍යවස්ථාවක අවශ්‍යතාවක් තිබෙනවාද?

මං හිතනවා සංශෝධන අවශ්‍ය වෙයි කියලා. නව ව්‍යවස්ථාවක් වැඩක් නෑනේ. ඒක කරනවා නම් පිළිවෙළකට කරන්න ඕනෑ. නිකම් කාට හරි කොමිටියකට දීලා, ව්ට්ර්ණී කාරයකුට දීලා ව්ට්ර්ණී එකට ඕනෑ විදියට ව්‍යවස්ථා හදන්න ඉඩ දෙන්න බෑ.

ඔබ රටේ යුද්ධය අවසන් කළ නායකයා. නමුත් රට ෆෙඩරල් කිරීම, උතුර නැඟෙනහිර වෙන් කිරීම වැනි ප්‍රකාශ දෙමළ ජාතික සන්ධානයෙන් මෙන්ම ඔබේ පාර්ශ්වයෙනුත් මතු කරනවා.

මෙවැනි බිල්ලන් මැවීම – රටට බරපතළ අනතුරක් නේද?

සුමන්තිරන් මේවා ප්‍රසිද්ධියෙ කියනවනේ. බොරු චෝදනා නෙවේනේ මම දකින ඇත්ත තමයි මේවා. උතුරේ සාමාන්‍ය ජනතාවට අවශ්‍ය නෑ. දේශපාලන වුවමනාවන් තියෙන කිහිපදෙනෙක්ගේ අවශ්‍යතාවක් පමණයි. දැන් බලන්න ඊව්ඒ එක විපක්ෂයේ ඉඳගෙන ආණ්ඩුවට සහාය දුන්නා.

දැන් විපක්ෂයේ ඉඳලා රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැති කරලා ආණ්ඩුව පිහිටුවීමට උදවු කළා. ඉතින් ඒකට මුළු රටක් පවාදෙන්න ඕනැද? උතුරේ ගම්වල එක සංවර්ධනයක් ඇති වුණාද? කිසිම දෙයක් කෙරුණේ නෑ. ඒ හින්දා තමයි සංවර්ධන අමත්‍යාංශ කියලා අරගෙන රනිල් වික්‍රමසිංහ මේ අයට භාර දෙන්න හදන්නේ ටික දවසකින් උඹලා උතුර සංවර්ධනය කරපල්ලා කියලා.

සම්පන්දන්් හෝ සුමන්තිරන් කුමන ප්‍රකාශයක් සිදු කළත් දැනට සිදු වෙන්නේ ව්‍යවස්ථා සම්පාදනයක් පමණයි. මෙවැනි ප්‍රකාශ කිරීම වැළැක්විය යුතු නැද්ද?

එයාලා කියන ඒවා පුවත්පත්වලින් එළියට එනවනේ. ඒ අය උතුරේ හදන්නෙ ජාතිවාදයක් අවුස්සාගෙන මේ වැඩපිළිවෙළ ගෙනියන්න තමන්ගේ දේශපාලන බල වුවමනාව මත. මං හිතන්නේ මිනිස්සු ඒක අනුමත කරන්නේ නෑ. උතුරේ මිනිස්සුන්ට ඕනෙ නෑ වෙනම රාජ්‍යයක් පිහිටුවන්න. මෙයාලට වෙන සටන් පාඨයක් නෑ. සුමන්තිරන්ලා, සම්පන්දන්ලා ජාතිවාදය වැපිරීම අද සටන් පාඨයක් කරගෙන. ඒකෙන් සමහරු යැපෙනවා.

ඩයස්පෝරාවෙන් යැපෙන පිරිසක් බවට පත් වෙලා.

බණ්ඩාරනායක මහතා ශ්‍රී ලනිපය හැදුවා කියලා ඉතිහාසගත වුණා. හැබැයි දැන් ශ්‍රී ලනිපයෙන්ම චෝදනාවක් එනවා මහින්ද රාජපක්ෂට ඕනෑ ශ්‍රී ලනිපය විනාශ කරලා පොහොට්ටුව උඩට ගන්න කියලා?

මං ඒ චෝදනාව බැහැර කරනවා. ඕක බණ්ඩාරනායකලා විතරක් නෙවේ හැදුවේ. ඩී.ඒ. රාජපක්ෂ මගේ පියා, මුලින්ම පක්ෂය අත හැරලා ආවෙත් ඒ දෙන්නා. ඒ කට්ටිය එකතු වෙලා හදපු දේශපාලන පක්ෂයනෙ ශ්‍රී ලනිපය. ඒ ඉතිහාසය අපි පිළිගන්නවා. නමුත් පක්ෂය යම් වැරැදි තීන්දුවක් ගත් වෙලාවකදී එජාපය සමඟ නැවත එක්කාසු වීම තුළ අපිට සිදුවුණා ඒකෙන් අෑත් වෙන්න. මොකද බණ්ඩාරනායක මහතා එජාපයෙන් අයින් වුණේ නැවත එජාපයට බැඳෙන්න නෙවේ නේ.

ඒ විරසකතාව තවම තියෙනවා කියලද ඔබ කියන්නේ?

දැන් අපි එක කණ්ඩායමක් වශයෙන් නැවත ඉන්නවා. ඒක කට්ටියම පිළිගත යුතුයි. සමහරු ඉතින් එක්කෙනෙක් දෙන්නෙක් ඇති ඇමැතිකම් නැති වුණා කියලා වේදනාවෙන්. ඒක එයාලගේ පෞද්ගලික ප්‍රශ්නයක්.

නාමල් කුමාර නමැති පුද්ගලයා ප්‍රභූ ඝාතන සැලසුමක් ගැන හෙළි කළ සිද්ධියෙ උණුසුම් තත්ත්වයකට පැමිණ තිබෙනවා. ප්‍රභූ ඝාතන සැලසුමකට වඩා දැන් ඉස්මතුව තිබෙන්නේ ඔහුගේ පෞද්ගලික තොරතුරු. මේක රටේ නීතිය සමඟ කරන සෙල්ලමක් බවට පත්වෙමින් නේ පවතින්නේ?

දැන් බලන්න ලස්සනම කතාව. සාමාන්‍යයෙන් පැමිණිලිකරුවෙක් පැමිණිල්ලක් දැම්මාම විත්තිකරුට විරුද්ධව සම්පූර්ණ සාක්ෂි මෙහෙයවීම් යනවා. මම රහස් පොලිසියෙ වැඩ කරන අයගෙන් දන්නවා. ඒ අය වැඩ කරන්නෙ සැකකාරයෙක් දුන්නම සැකකරයා වැරැදිකාරයා කරන්න. ලෝකෙ තියෙන පිටු ගණන් ලියනවා. ෆයිල් ගහනවා. පරීක්ෂණ කරලා සැකකාරයා හිර කරන්න තමයි හදන්නේ.

නමුත් මේකෙ වෙනසක් වෙලා තියෙනවා. මේ චෝදනාව ආවම පැමිණිලිකාරයගේ වගතුග තමයි දැන් සොයන්නේ. දැන් පැමිණිලිකාරයා විත්තිකාරයා වෙලා. නාමල් කුමාර අද විත්තිකරුවෙක් වෙලා. මෙයාගේ ඛ්පඥඤඪඡඪතඪබර එක බලන්න. ඒ නීතිඥවරයට අවස්ථාව තියෙනවා. එය පැමිණිල්ලට අදාළ නෑ. මේක මොකක් හරි වසන් කර ගැනීමට තමයි මෙවැනි දෙයක් වෙන්නේ මං හිතන හැටියට. යම්කිසි ඝාතන සැලසුමක් තිබෙනවා නම් එය හෙළිදරව් කිරීම වැළැක්වීමේ ප්‍රයත්නයක් තමයි මං මේ ආණ්ඩුවෙන් දකින්නේ.

ඔබට තිබෙන තවත් ප්‍රබලම චෝදනාවක් තමයි මහින්ද රාජපක්ෂ රනිල් වික්‍රමසිංහට බොහෝ තැන්වල ප්‍රබල චෝදනා එල්ල නොකරන බව. මේ මහින්ද – රනිල් ඩීල් එකේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසයි හඳුන්වන්නේ?

මගෙයි රනිල්ගෙයි අතර කිසිම ඩීල් එකක් නෑ. ගහන්න ඕනෑ තැන අපි හැමදාම ඔහුට ගහනවා. එහෙම නැතිව නිකම් හැම වෙලාවෙම රනිල් වික්‍රමසිංහ කිය කිය මේවා කරන්න ඕනෑ නැහැ. රනිල් කියන පුද්ගලයා එක්ක නෙවෙයි මගේ සටන තියෙන්නේ. රනිල් කියන දේශපාලන මෙහෙයවන්නා එක්ක තමයි අපේ සටන තියෙන්නේ. පුද්ගලයා නෙවේ ගැටලුව. ඔහුගේ ප්‍රතිපත්තියයි ගැටලුව.

රාජපක්ෂ පවුලේ බොහෝ නඩු ආරක්ෂා කරන්නේ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ කියලා කියන්නේ නිකම්මද එතකොට?

ඒ චෝදනාව සම්පූර්ණයෙන් වැරැදියි. දැන් මෛත්‍රිපාල මහතා කියන්නෙ මේ අයයි මේක ඇවිස්සුවේ කියලා.

නව අමාත්‍ය මණ්ඩලය ගැනත් විවිධ චෝදනා තිබෙනවා?

අපිට කමක් නෑ කවුරු පත් කළත්. ඒක යූ.එන්.පී. අයගේ වැඩක්. හැබැයි ඉතින් ජනතාවට වැඩක් නෑ කවුරු පත් කළත් දැන් එජාපයේම එක එක ඉදිරිපත් කරනවනේ. අපි ඒවා දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. මං පසුගිය දිනයක දැක්කා තෙවරප්පෙරුම සහ ෆොන්සේකා මහතා අතර විවාදයක් යනවා. සමහර වෙලාවට අපිට විනෝදය, හාස්‍ය ඔක්කොම බලාගන්න පුළුවන්. විහිළු චිත්‍රපට බලන්න ඕනැ නෑ. චිත්‍රපට වගේ මේ දෙක දිහා බලාගෙන හිටියම ඇති.

නමුත් වත්මන් ආණ්ඩුවේ අමාත්‍ය මණ්ඩලය 35ක් කිව්වත් එය 36ක් බවට තොරතුරු හෙළි වුණා නේද?

ඔව්, 36ක් එවලා තිබුණා ජනාධිපතිවරයාට.

මෙය ජාතික ආණ්ඩුවක් ලෙස හැඳින්විය හැකිද?

මේක ජාතික ආණ්ඩුවක් නෙවේ.

නමුත් අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් මතු කරන්න හදන කාරණයක්, මුස්ලිම් අමාත්‍යවරයෙක්ගෙන් සමන්විත නිසා මෙය ජාතික ආණ්ඩුුවක් ලෙස සැලකිය හැකි බව?

ඔක්කොම පක්ෂ නායකයන්ගේ සිට යූ.එන්.පී.යෙන් ඉල්ලලා එක ඇමැතිවරයෙක් විතරක් පිටින් ඉල්ලුවා කියලා කොහොමද ගිවිසුමක් ගහන්නේ? මං හිතන්නේ එය ව්‍යවස්ථා විරෝධීයි.

ආණ්ඩුවේ මාධ්‍ය මර්දනය සම්බන්ධ මාතෘකාව නැවත උඩට මතු වී තිබෙනවා?

බොහොම පැහැදිලිව මේ ආණ්ඩුව මාධ්‍ය මර්දනය කරනවා. ඒක සැලසුම් සහගතව වන දෙයක්. රනිල් වික්‍රමසිංහ පාර්ලිමේන්තුවේදී කිව්වා. අද ඒක ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතිනවා. අද සමහර මාධ්‍යවලට රජයේ වෙළෙඳ දැන්වීම් දීම නවත්වලා තියෙනවා. මේ මර්දනය පැහැදිලි ඒකාධිපති ස්වරූපයක් ගන්නවා.

නමුත් ඔවුන්ගේ පාර්ශ්වයෙන් චෝදනා කරන්නෙ රාජපක්ෂලා මාධ්‍යවේදීන් ඝාතනය කළා, පැහැරගෙන ගියා, මාධ්‍ය ආයතනවලට බෝම්බ ගැහුවා කියන ප්‍රබල චෝදනා.

ඇත්තටම ඔබේ පාර්ශ්වයට මාධ්‍ය මර්දනය ගැන කතා කරන්න සදාචාර අයිතියක් තිබෙනවාද?

එතකොට ප්‍රේමදාස කාලේ රිචඩ් ද සොයිසා උස්සගෙන ගියෙ මමද? අරගෙන ගිහින් ප්‍රසිද්ධියේ මරලා දැම්මා. මෙයාලගෙ කැරැට්ටුව කියන්න ගියොත් ටිකක් දුරදිග යනවා. අපි කවුරුත් ඝාතනය කරන්න ගියෙ නෑ.

ඒවට වගකිව යුත්තන් අද ඒ පක්ෂයේම ඉන්නවා. ඒ ඔක්කොම දිහා බලනකොට ඒ චෝදනා ඉදිරිපත් කරපු කට්ටියම අද ඒ ආණ්ඩුවේ.

විශේෂයෙන්ම ඊළඟ මැතිවරණ ගැනන් ජනතාව අවධානයෙන් සිටිනවා. ඔබ හිතන ආකාරයට තිබෙන තත්ත්වයත් සමඟ ඊළඟට යා යුත්තේ මහ මැතිවරණයකටද? ජනාධිපතිවරණයකටද?

මං හිතන්නේ මහ මැතිවරණයකට යා යුතුයි.

ජනවාරි 08න් පසු ජනාධිපතිවරණයක් කැඳවීමට ජනපති මෛත්‍රිට හැකියාව තිබෙනවා?

එතුමා කැඳවනවා නම් එතුමා අපේක්ෂකයා විය යුතුයි.

ඔබේ ජනපති අපේක්ෂකයා මෛත්‍රිද?

නෑ, නෑ. ඒ ප්‍රශ්නය තවම ඇදිලා නෑ. අපි ඒ ප්‍රශ්නය ආවයින් පස්සේ පක්ෂ එකතු වෙලා තීන්දුවක් ගන්නවා. ජනවාරි 8න් පස්සේ ජනාධිපතිවරණයක් කැඳවනවා කියලා ඔහු තීරණය කරන්න ඕන.

ඊට පස්සේ අපේ පක්ෂයෙන් තීරණය කරන්න ඕනෑ අපි අපේක්ෂකයෙක් දානවද නැද්ද කියලා. ඒ වෙලාවට තීන්දු කරනවා. ඒක දැන්ම එන එකක් නෙවේ.

ඔබ තරග කරන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ පොදුජන පෙරමුණෙන්ද? එසේ නැතිනම් ශ්‍රී ලනිපය හා පොදුජන පෙරමුණ සන්ධානගත වීද?

අපි සන්ධානගත වීමක් ගැන දැන් කතා වෙමින් යනවා. තනියම යනවට වඩා එකතුව යන එක ශක්තිමත් කියලා අපි විශ්වාස කරනවා.

පසුගිය කාලේ කරළියෙ වීරයා වී සිටියෙ ඔබේ සොයුරු ගෝඨාභය රාජපක්ෂ. ඔහුට මොකද වුණේ?

ඒ කණ්ඩායම ප්‍රබලව ඉන්නවා. ඔය කවුරු මොනවා කිව්වත් එයත් එක දේශපාලන ප්‍රබල චරිතයක්.

වත්මන් ආණ්ඩුවට දිගු කලක් රට පාලනය කිරීමේ අයිතිය නැතැයි කියා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරිය යුතු බවට ප්‍රබල මතයක් ජවිපෙන් ඉදිරිපත් වෙනවා. ඔබ සිටින්නේ ඒ මතයෙද?

ඒ මතය මුලින් කිව්වෙ අපි. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා මැතිවරණයකට යන්න කියලා.

නමුත් ජවිපෙ මතය තමයි 20 සංශෝධනය සම්මත කිරීමෙන් පසු පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරිය යුත්තේ කියලා?

ඒ අය අලුතෙන් ඩීල් දාගත්තම සුමන්තිරන්ලා එක්ක ඒක අවශ්‍ය ඇති. අපිට වුවමනාවක් නෑ. අපි පැහැදිලිව කියන්නේ මේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවන්න කියලා. ඒ වගේම ඉදිරි සැලසුම කෙටියෙන් කිව්වොත් මහ මැතිවරණයකට අපි සූදානම්.

සංවාදය
අනුරාධා හේරත්

1 Comment »

Sumanthiran’s federal conspiracy

January 5th, 2019

Courtesy Ceylon Today

TNA parliamentarian M.A. Sumanthiran has recently announced that the hope of adopting a Federal Constitution was still alive because there were 21 SLFP parliamentarians to support it. He announced this in Tamil. In fact, this was a deliberate lie to deceive the Tamils who have been promised with a Federal Constitution by Tamil politicians for several decades. In order to realize the baselessness of this announcement we should understand the composition of Parliament.

When the ‘October Revolution’ commenced on 26.10.2018, the UNP had 107 members in Parliament including the solitary SLMC member. The UPFA, TNA, JVP and EPDP respectively had 95, 16, 6 and 1 members. Between the period from 26 October to 9 November, eight UNPers, namely, Ananda Aluthgamage, Wasantha Senanayake, Ven Athuraliye Rathana Thera, Suresh Vadivel, Wijeyadasa Rajapaksha, Dunesh Gankanda, S.B. Nawinna and Asoka Priyantha pledged their support to the UPFA. Additionally, the sole member of the EPDP and S. Viyalendran from the TNA also supported the UPFA. As a result, the membership of the UPFA parliamentary group increased to 105 decreasing the UNP’s strength to 99

Thereafter, six UPFA members, namely, A. H. M. Fowzie, Piyasena Gamage, Manusha Nanayakkara, Vijithamuni Soysa, Lakshman Seneviratne and Indika Bandaranayake crossed over to the UNP. Suresh Vadivel and Wasantha Senanayake double crossed to pledge their support to the UNP. Meanwhile, Sivasakthy Ananthan of the TNA decided to be independent and refused to support the UNP. In this backdrop, the parliamentary strength of the UPFA, UNP and TNA respectively are 97, 107 and 14 members.

Prima facie lie

The proposed Federal Constitutional Bill needs the support of at least 150 members to approve it by Parliament with a two thirds majority. According to the above figures, the UNP, TNA and JVP coalition presently has only 126 members. Obviously, the Speaker cannot exercise his vote. Hence, it needs the support of another 25 members to legally approve the Federal Constitution Bill.

Sumanthiran claims that there were 21 SLFPers to support this disastrous Bill which may lead to break Sri Lanka into nine autonomous States. This appears to be a prima facie lie uttered by Sumanthiran to attract parliamentarians from the Opposition. After offering lucrative ministerial portfolios, only 23 SLFPers supported the UNP Government in the name of a National Government. Six of them have already joined back. How is Sumanthiran so confident about it?

Sumanthiran’s statement reflects the monetary power of the TNA and its European friends. Although the majority of Sri Lankans have expressed their vehement opposition to the proposed Constitution, he is still confident of getting it approved with a two thirds majority in Parliament. How will he attract Opposition members? Obviously, not by offering portfolios, since the number of portfolios has already reached the constitutional bar. Hence, is he offering money as rumoured during crossovers?

There is another interesting question to pose. What happened to the so-called defenders of democracy? Soon after three UNPers assuming ministerial portfolios of the UPFA Government, the so-called democracy defenders came to the streets with placards and screamed Don’t sell our vote!”. Both local and international media highlighted these campaigns. The Media published stories about bribing MPs almost on a daily basis. Embassies appreciated and supported these campaigns.

Of course, votes should not be for sale. However, is democracy a one-way traffic road? Going one direction is legal and democratic but not vice-versa? Let us forget these unknown defenders for a moment. What happened to the Embassies, NGOs and the Media which yelled about democracy? Should they be motivated with a bag of dollar notes to commence their pro-democracy protests?

By now, six UPFA parliamentarians have crossed over to the UNP. According to Sumanthiran, another 21 parliamentarians were on their way to mark the largest crossover in the history of this country. However, the defenders of democracy are dead silent.

‘D Day’

Sumanthiran has repeatedly said the Constitution would be approved by Parliament before the next Independence Day, i.e. 4 February 2019. We are less than a month away from the ‘D Day’. However, we have not seen such an important Bill as yet. That may be the case with Government parliamentarians. However, being an Opposition MP, Sumanthiran knows not only the time period, but also the contents. According to Sumanthiran, neither President nor Governors have any power in respect of Provincial Councils. The Governor should always act on the advice of the Chief Minister. Further, any number of Provinces can be amalgamated to establish one Provincial Council.

After hearing a few provisions in the Constitution from Sumanthiran, it is crystal clear that the new Constitution is based on the constitutional proposals produced by the Steering Committee and Sub Committees of the Constitutional Assembly despite vehement public protest. Sumanthiran is the true leader of the Government. He decides the contents and the deadline for the new Constitution. His authority over the Government was clearly displayed in November 2018 in Parliament.

When Lakshman Kiriella, the Leader of the House, acted against Sumanthiran’s wishes, he shouted at the Leader of the House having PM Wickremasinghe helplessly looking on at the incident. On 19th December, when I entered the Parliament Complex with President Rajapaksa, MP Vijithamuni De Soysa was on his way out. After exchanging pleasantries, President Rajapaksa said I have no grudge about your crossover. But I have an appeal to make. Please do not commit the sin of supporting the disastrous Federal Constitution”.

I have the same appeal. It is not only for the ones who have crossed over and those to crossover, but also to UNPers. Please do not commit the sin of dividing our beloved motherland by supporting the Federal Constitution!

3 Comments »

New Year dawns with political uncertainty

January 5th, 2019

by Lakshman I. Keerthisinghe Courtesy Ceylon Today

At a time of global uncertainty, rising terrorism and enormous threats to peace, it’s right that we as a country should now seek to extend our diplomatic footprint overseas- Leo Varadkar-Irish Politician

We need to reject any politics that targets people because of race or religion. This isn’t a matter of political correctness. It’s a matter of understanding what makes us strong. The world respects us not just for our arsenal; it respects us for our diversity and our openness and the way we respect every faith.- Barack Obama-Former US President

It appears that the new year, 2019 has dawned on Sri Lanka at a time of political uncertainty. In the past, when there was a global democratic backslide, Sri Lanka was a purported political success story. Presidential Elections in 2015, resulting in the ascension of Maithripala Sirisena as President, was supposed to put the country on a positive course and push behind a decade of increasingly authoritarian rule by the former regime.

Maithripala Sirisena was sworn into office on 9 January 2015. Almost four years have passed by and now it is time to evaluate the record of the present Government and visualise what Sri Lanka could expect in the New Year.

Far-reaching reform

The chance that far-reaching reform will occur during President Sirisena’s tenure appears to be highly unlikely unless a concerted effort is made in this direction with a strong political will to do so. The new Government came into office with an ambitious agenda, but after four difficult years, a sober assessment of its progress reveals that stagnation and false promises have been the order of the day. There has been virtually no progress dealing with high-level corruption from the previous era and the current administration has yet to address its own corruption scandals such as the Bonds scam.

The present regime has invested its time and resources in its Constitution-building project. However, creating a new, improved Constitution appears to be a distant dream mainly not only because that would require a two-thirds majority in parliament and then approval through a countrywide referendum, tough hurdles for a government that has become increasingly dysfunctional and unpopular. It’s also quite uncertain that such a document would even include a power-sharing arrangement that satisfies the aspirations of the country’s Tamil community with unstinted support from the majority community.

Sri Lanka is a complicated, post-war society. An ethnic conflict engulfed the nation from 1983 until May 2009, when the Sri Lankan military defeated the Tamil Tigers, a ruthless insurgency that fought for a separate Tamil State in Northern and Eastern parts of the country.

If not for the valiant efforts of the Tri-forces with the able guidance of the former President Mahinda Rajapaksa for which the nation is ever so grateful, Sri Lanka would have ended up as a war-torn divided country.

President Sirisena himself has very properly indicated that war heroes” will be protected (from criminal prosecution over frivolous allegations of wartime atrocities. Ineffectual leadership from President Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe has revealed that, even under ostensibly promising circumstances, the road to deeper reform is going to be a long, slow process. The former regime’s electoral defeat in January 2015 didn’t lead to a radically new era for Sri Lankan politics as envisaged by some.

Rather, it has resulted in another version of the flawed, majoritarian governance that the island nation has known for far too long.

Assuming the coalition government which was an awkward power-sharing arrangement based upon two opposing political parties – the Sri Lanka Freedom Party and the United National Party – which are longstanding rivals, manages to stay together, the remainder of its tenure was indeed characterised by an unwillingness to deal with many of the problems the previous administration also failed to address: persistent corruption; a lack of accountability for alleged wartime abuses; an inability or unwillingness to find a durable political solution to the country’s longstanding ethnic conflict. The new year may witness further disagreements between the two parties which are not conducive to the political stability of the country thereby resulting in political uncertainty in the future.

Right direction

In conclusion, the Sri Lankan people were undergoing great difficulties with increased taxation, rising commodity prices resulting in high cost of living under the Sirisena-Wickremesinghe administration when former President Mahinda Rajapaksa was appointed Prime Minister and for that short period the people were granted several relief measures such as lowering of fuel prices and prices of many food items and relief for farmers with low fertiliser prices.

The present PM Ranil Wickremesinghe has taken the cue and reduced fuel prices which although belated, is a step in the right direction. Sri Lankans eagerly await further reduction of the cost of living in these difficult times.
(The writer is an Attorney-at-Law with LLB, LLM, MPhil.(Colombo)-keerthisinghel@yahoo.co.uk))

1 Comment »

Single presidential candidate from SLFP-SLPP alliance: MR

January 4th, 2019

Lahiru Pothmulla Courtesy The Daily Mirror

Former president and Opposition Leader Mahinda Rajapaksa said yesterday they would field a single presidential candidate from an alliance formed by the Sri Lanka Freedom Party (SLFP), the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) and others.

He said this after assuming duties in the New Year at his office at the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) head office in Battaramulla.

When asked about their presidential candidate Mr. Rajapaksa said they would not field two candidates.

We will reveal who the candidate is at the right time. Now we are trying to form a broad alliance. We will all get together and field one candidate instead of two. As SLFP Chairman, President Maithripala Sirisena is strengthening the SLFP. This will not be an obstacle to form an alliance,” he said.

Responding to reports that former president Chandrika Bandaranaike Kumaratunga may join the United National Party (UNP) together with 18 SLFPers, Mr. Rajapaksa said he did not think the SLFP MPs would do so.

If they joined the UNP, it would only intensify whatever the internal issues the UNP already has and we are not going to field Ms. Kumaratunga as our presidential candidate,” he said and added that they would fulfil the role of the opposition in parliament with or without the office allocated for the opposition leader and other facilities.

Mr. Rajapaksa said 2019 would be an election year and it was vital to strengthen their political camp to face them.

Commenting on the 50-day government they formed at the end of last year, he said there were mixed reactions from the people over the move.

Some say it was a good move and others have opposing views. Had we waited till an election, national assets would have been sold and a constitution with federalist features would have been adopted. Since the SLFP was also with the government, they enjoyed the majority in parliament. The SLFP’s decision to break away from the government is a victory we achieved,”

7 Comments »

Ministry Secretaries told to comply with circular on appointment of SOEs heads

January 4th, 2019

Courtesy Adaderana

President Maithripala Sirisena has informed the Secretaries to the Ministries that it is a must to act according to the circulars issued by the Secretary to the President when appointing Chairpersons and members to Boards of Directors of State Owned Enterprises (SOEs) including the statutory boards and public corporations.

The circular numbered PS/PCMD/19/2018 signed by the Secretary to the President has been issued on December 31, 2018. Furthermore, the President took steps to appoint a Committee to submit recommendations after inquiring the qualifications of the individuals to be appointed as Chairpersons or members to Director Boards of State enterprises.

The Secretary to the President chairs the Committee to review the appointments, while other members of the Committee are President’s Senior Advisor W.J.S. Karunaratne, two representatives appointed by the Prime Minister and a representative of the Secretary to the Ministry of Finance.

The President also instructed the Secretaries of Ministries to forward the names of the currently appointed Chairpersons and members of the Board of Directors to this committee to submit their recommendations after examining their qualifications.

President Sirisena further stated that he will send written instructions to all ministers in the near future, the President’s Media Division said.

The President made these remarks during a meeting held at the Presidential Secretariat, yesterday (03) with the Ministry Secretaries.

The President also pointed out that irregularities were emerging due to the fact that regular reports on vehicles of the government were not regularly maintained. As such, he instructed the Ministry of Finance and the Ministry of Transport to jointly schedule a programme to regularize the details and facts of the vehicles of the government in order to evade such circumstances in the future.

President Sirisena also instructed the officials to maintain the details of the vehicles belonging to the government in a manner where any person can obtain the facts easily through the internet.

Thus the President instructed that the each secretary of the ministry should visit the departments and institutes under their ministry at least once in three months to meet the office staff and to find out its procedure and issues.

The President also highlighted the importance of taking action in all the Ministries to assist the initiatives to prevent the drug abuse and pointed out the importance of establishing a Drug Prevention Unit in each state institution, and fulfill their respective duties according to circulars issued in recent years.

The Gramashakthi People’s Movement was launched to free the people from poverty, and steps are being taken to implement it as a broad people’s movement in the future. The President said that the dedication of all state officials, including secretaries of Ministries is essential in this endevour.

The President also pointed out that all stakeholders should fulfill their respective obligations and responsibilities in a way that they would make the government’s 2020 goals more ambitious by delivering the development benefits to all the citizens for the benefit of the country’s development and people’s well-being.

Secretary to the President Mr. Udaya R. Seneviratne and ministry secretaries were also present on this occasion.

-PMD

No Comments »

ෆොන්සේකාට අනියම් ඇසුරකින් දරුවෙක්.. කෝප වී බිරිදගේ හිසේ පොල්තෙල් වත්කරයි.. ආප්ප වාටියකට හමුදා සෙබළුන් දණගස්වයි..- ෆොන්සේකා තෙවරප්පෙරුම ගැටුම සීමාව පනී..

January 4th, 2019

 lanka C news

සරත් ෆොන්සේකා මහතා විදින ලද සිර දඬුවමක් නැති බවත් ඔහුට සියළු පහසුකම් සලසා තිබූ බවත් නියෝජ්‍ය ඇමති පාලිත තෙවරප්පෙරුම මහතා පවසයි.

ෆොන්සේකා මහතාට සිරගෙදර තුලට ගෙන ගොස් දීමට නොහැකි වූයේ ගෑණියෙක් පමණක් යයිද ඔහු කියා සිටී.

සරත් ෆොන්සේකා මහතා විසින් ඊයේ දිනයේ දක්වන ලද අදහස්වලට පිලිතුරු ලෙස ඔහු මෙම අදහස් පල කලේය.

ෆොන්සේකා මහතා කෝප වී සිය බිරිදගේ හිසේ පොල්තෙල් වත්කල බවත්, ආප්පයක වාටින නැතැයි කියා හමුදා සෙබලුන්ට දණ ගැස්වූ බවත් ෆොන්සේකාට අනියම් ඇසුරකින් දරුවෙක්ද සිටිනා බවටත් ඔහු චෝදනා කලේය

No Comments »

අපි පාර්ලිමේන්තුවේ ඉන්න තුරු රනිල් වික‍්‍රමසිංහ එක`ගවුනු සුමන්දිරම්ගේ ව්‍යවස්ථාව කිසිදිනෙක සම්මත කරන්න ඉඩ තියන්නේ නැහැ. පාර්ලිමේන්තු මන්තී‍්‍ර සෙහාන් සේමසිංහ මහතා

January 4th, 2019

පොදුජන පෙරමුණ මාධ්‍යායතනය

අද (04/01/2019)  දින මාධ්‍ය සාකච්ඡුාවට සහභාගි වූ නියෝජිතයින්
 පාර්ලිමේන්තු මන්තී‍්‍ර සෙහාන් සේමසිංහ මහතා
 පාර්ලිමේන්තු මන්තී‍්‍ර සනත් නිශාන්ත මහතා

පස්වෙනි වරටත් රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා අගමැති වෙලා පාර්ලිමේන්තුවේ කරපු පළවෙනි ප‍්‍රකාශයෙන් ඇ`ගිල්ල දිග් කලේ මාධ්‍යයට. අවුරුදු හතරක් තිස්සේ ආණ්ඩුව රට විනාශ කරමින් සදාචාරය සංස්කෘතිය විනාශ කරමින් කළ දේ මාධ්‍ය රටට හෙළි කළා. අගමැතිධූරය දරන අවසන් අවස්ථාවේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා මාධ්‍ය හැදින්වූයේ කලූ මාධ්‍ය ලෙසයි. කලූමාධ්‍ය සංස්කෘතිය වෙනස් කරන්න ආණ්ඩුව පියවර ගන්න බව කිව්වා. මාධ්‍ය මර්ධනය සදහා අණ පනත් පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කරන්න සූදානමක් තියෙනවා. මාධ්‍ය නිහ`ඩ කලේ නැත්නම් රනිල් වික‍්‍රමසිංහ ආණ්ඩුවට ඉදිරියට යන්න බැහැ. එහි පියවරක් විදියට තෝරාගත් මාධ්‍ය සදහා දැන්වීම් ලබා දීම නතර කළා. හිරු හා දෙරණ තෝරා ගෙනයි මේ ප‍්‍රහාරය පටන් ගත්තේ. හෙට දිනයේ අනෙක් මාධ්‍ය ආයතනවලටත් මේ දේ වෙන්න පුලූවන්. 70%ක් පේක්ෂකයින් නරඹන නාලිකාවලට දැන්වීම් නොදීමෙන් වෙන්නේ රාජ්‍ය ආදායම අඩු වීමයි. ආණ්ඩුවේපළවෙනි පියවර මාධ්‍ය නිහඩ කිරිමයි.

රජයේ මැතිඇමැතිවරු එකිනෙකා බැන ගන්නවා. මේක අස්ථාවර කුමන්ත‍්‍රණකාරී ආණ්ඩුවක් නිසා ඒකේ තනතුරු බෙදා ගන්න බැරිව හැල හැප්පීම් යනවා. රටේ ව්‍යවස්ථාදායකය නියෝජනය කරන මන්තී‍්‍රවරයාගේ භූමිකාව ඉටු කරනවා වෙනුවට ඇමැතිධූර ලබා ගැනීම කෙරෙහි මේ අයගේ අවධානය යොමු වෙලා තියෙන්නේ. පසුපෙළ මන්තී‍්‍රවරුන්ගේ මේ ගැටුම රනිල්් වික‍්‍රමසිංහගේ තවත් කුමන්ත‍්‍රණයක් වෙන්න පුලූවන්. රටේ තියෙන අර්බුද ජනතාව අතරට යාම වළක්වන්න මේ විදියටම රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා මීට පෙරත් කටයුතු කර තිබෙනවා. පසුපෙළ මන්තී‍්‍රවරු හරහා මේ කි‍්‍රයාත්මක කරලා තියෙන්නේ නැවතත් ජාතික ආණ්ඩුවකට යන්න දරන උත්සාහයක්. ඩග්ලස් දේවානන්ද මහතා තනි පක්ෂයක් තනි මන්තී‍්‍රවරයෙක් විදියට පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරමින් සිටින නිසා රජය එතුමා ඉදිරියේ දණින් වැටිලා ජාතික ආණ්ඩුවකට යන්න ඉල්ලා සිටියා. එතුමා තමන්ට ඡුන්දය දීපු ජනතාවගේ ගෞරවය ආරක්ෂා කරමින් තමන්ට ඡුන්දය දුන්න ජනතාව වෙනුවෙන් සිටියා. දැන් ජාතික ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කරන්න විදියක් සොයමින් ඉන්නේ.

ඊයේ අගමැතිවරයා ඇමැතිධූර බලාගෙන ඉන්න මන්තී‍්‍රනවරු කිහිප දෙනෙක් අරලිය ගහ මන්දීරයට ගෙන්වූවා. ඒ ඇමැතිකම ලැබෙන තුරු ඔවුන්ට විෂයයන් වල වගකිම් බාරදෙන බව ප‍්‍රකාශ කළා. ජාතික ආණ්ඩුවකට යන්න මොවුන් කල් මරමින් මොවුන් ඉන්නේ. කුමන්ත‍්‍රණයක් ම`ගින් ජාතික ආණ්ඩුවකට යනවා නම් ඔවුන් ගැන ජනතාව බලාගනියි. අගමැතිතුමාට ඕනේ ඇමැතිකම් ලබා දීලා මන්තී‍්‍රවරු නිහඩ කරලා තියා ගන්නයි. නැවත වරක් ජනතාවගේ ඇස්වලට වැලි ගැසීමට දරන මේ උත්සාහයට හසු වෙන්න එපා කියලා අපි ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා.

අද ආණ්ඩුවේ හිතවතා දෙමළ සන්ධානයයි. දෙමළ සන්ධානයෙත් කිහිපදෙනයි මේ උත්සාහයේ ඉන්නේ. බලහත්කාරයෙන් විපක්ෂනායක කාර්යාලයේත්, විපක්ෂනායක නිල නිවසෙත් ඉන්නවා. රනිල් වික‍්‍රමසිංහ කරපු දේමයි මේ ගොල්ලෝ කරන්නේ. විපක්ෂනායකධූරය දැවැද්දෙන් ලැබුණු දෙයක්වත් භූදලයවත් නෙවෙයි. පාර්ලිමේන්තුව පත්කරන්නෙත් වෙනස් කරන්නෙත් ජනතාව. මේ තනතුරු වෙනස් කරන්නෙත් ජනතාවයි. එදා අගමැතිධූරයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඉවත් කරන්න කුමන්ත‍්‍රණය කරපු විදියටම අද විපක්ෂනායකධූරයෙනුත් ඉවත් කරන්නයි මේ අය හදන්නේ. පුලූවන්නම් මන්තී‍්‍රධූරයෙනුත් ඉවත්කරයි. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ කණ්ඩායමට හිතවත් අය වගේම විරුද්ධ අයත් ඉන්නවා. සාධාරණත්වයේ නාමයෙන් හා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ නාමයෙන් ඇස් ඇරලා රනිල් වික‍්‍රමසිංහ සහ සුමන්දිරම් මන්තී‍්‍රවරයා ගෙනයන වැඩපිීළිවෙල දිහා බලන්න. ඔවුන්ට බටහිර බලවේගයන් වලින් භාර¥පු වැඩපිීළිවෙලයි මේ කරමින් සිටින්නේ. රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා ආණ්ඩුකරන හැම අවස්ථාවකට දෙමළ සන්ධානය මේ විදියට ගිවිසුම්වලට ආවා.

එජාපය සුමන්දිරම්ලාව බළල් අතක් විදියට භාවිතා කරන බවයි බොහෝ අය කිව්වේ. නමුත් මේ සිද්ධවෙන දේවල් එක්ක බලපුවම පේන්නේ සුමන්දිරම් මන්තී‍්‍රවරයාගේ බළල් අතක් බවට එක්සත් ජාතික පක්ෂය පත්වෙලා තියෙනවා කියන එකයි. ව්‍යවස්ථාව ඔවුන්ගේ ප‍්‍රමුඛ කාර්යය. රට බෙදන, ජාතීන් අතර අසමගිය ඇති වෙන, ජනතාව විරුද්ධ ව්‍යවස්ථාව ගෙන ඒමයි මේ අයට අවශ්‍ය. තුනෙන් දෙකක් බලයක් සහිත රනිල් වික‍්‍රමසිංහ ආණ්ඩුවක් ඔවුන්ට අවශ්‍ය වෙලා තියෙන්නේ. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ඉ`දගෙන ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ වගේ පෙනී ඉන්න අයත් ඉන්නවා. අපි පාර්ලිමේන්තුවේ ඉන්න තුරු රනිල් වික‍්‍රමසිංහ එක`ගවුනු සුමන්දිරම්ගේ ව්‍යවස්ථාව කිසිදිනෙක සම්මත කරන්න ඉඩ තියන්නේ නැහැ. අද ආණ්ඩුව පවත්වා ගෙන යන්න බැරි තත්ත්වයක් ඇති වෙලා. ඇමැතිකම් ගත්ත අය සතුටු නැත්නම් ආණ්ඩුවේ එකිනෙකා කුලල් කා ගන්නවා නම් පවතින පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරලා නව පාර්ලිමේන්තුවයක් පත් කර ගැනීමට මැතිවරණයක් පවත්වන්න.

ආණ්ඩුව අයවැය ගේන්න සූදානම්. මැතිවරණයක් ඉලක්ක කරගත්ත මේ අයවැයෙන් ඒ සදහාම වූ බදු ප‍්‍රතිපත්තියක් එකතු වෙන්න ඉඩ තියෙන බව මේ වන විට විද්වතුන්ගේ අදහසයි. 2018 වෙද්දි රුපියල් බිලියන 11800 දක්වා ණය ගත්තා. ණය ගත්තේ රුපියල් බිලියන 7000 ණය ගෙවනවා කියලා. නමුත් ඒක වුනේ නැහැ. ආණ්ඩුව දැන් ආයෙත් විදෙස් ණය ගන්න සූදානම්. රුපියල් බිලියන 550ක් 2019 මුල භාගයේ ගන්න සූදානම්. ආර්ථිකය දුර්වල වීමේ වගකීමත් රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතාගේ ආණ්ඩුව භාර ගන්න ඕනේ. ආර්ථීක වර්ධන වේගය කඩා වැටිලා, ජාත්‍යන්තර සංවිධාන අපේ රට ආර්ථික දර්ශකවල පහලට දැම්මේ මහ බැංකු හොරකම නිසයි. තවදුරටත් මහ බැංකු සිද්ධිය ගැන ස්වාධීන පරික්ෂණයක් වෙන්නේ නැති බව මේ ආණ්ඩුව පත්වීමෙන් පැහැදිලි වෙනවා. රුපියල් 3000 අල්ලසක් ගත්ත පොලිස් නිලධාරියා බන්ධානගාරගත කරලා කෝටි ගණන් වංචා කරපු මහබැංකු හොරු නිදැල්ලේ. අත් අඩංගුවට අරන් ස්වාධීන පරික්ෂණයක් පවත්වනවා නම් පළමුව අත් අඩංගුවට ගන්න ඕනේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ අගමැතිවරයායි.

කෙටි කාලීන ආණ්ඩු වෙනස නිසා අද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා දෙමළ සන්ධානය අන්ත අසරණ වෙලා ඉන්නවා.
නිල කාර්යාල හා නිල නිවාසවල බලෙන් ඉන්න අයගෙන් ඊට වැයවූ මුදල් අය කරගැනීමට ඉදිරියේදී පියවර ගන්නවා.
පාලිත රංගේ බණ්ඩාර අපේ කණ්ඩායමට එකතු කර ගැනීම නතර කලේ මමයි.

පාර්ලිමේන්තු මන්තී‍්‍ර සනත් නිශාන්ත මහතා
අපේ පාක්ෂිකයෝ කියන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්තයා අගමැතිකම නොගත්තා නම් හො`දයි නේද කියන අවස්ථා තියෙනවා. රටේ මිනිස්සු දැක්කා ඇත්ත ආණ්ඩු කවුද? ඇත්ත විපක්ෂය කවුද? පාර්ලිමේන්තුව විකෘතියි නේද කියන දේ. කතානායක අසුනේ සිටියෙත් විපක්ෂ නායක ධූරයේ සිටියේත්, අගමැතිධූරයේ සිටියෙත්, විපක්ෂයේප‍්‍රධාන සංවිධායක ධූරයේ සිටියේත් හංසයා දිනවන්න කටයුතු කරපු අයයි. කෙටි කාලීන ආණ්ඩු වෙනස නිසා අද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා දෙමළ සන්ධානය අන්ත අසරණ වෙලා ඉන්නවා.

අපි ඒ තීින්දුව නොගත්තා නම් මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්තයා අදත් මන්තී‍්‍රවරයෙක් විතරයි. ඒ තීන්දුව නිසා අද මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්තයා විපක්ෂ නායක වෙලා ඉන්නවා. ශී‍්‍රලනීපය එජාපය විරසක වෙලා. ජනාධිපතිතුමා අගමැතිතුමා ඉදිරියේ අගමැතිතුමා වැඩ කරපු විදිය ප‍්‍රසිද්ධියේ කියපු ආකාරය ජනතාවට දැක ගන්න ලැබුණා. අද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට විපක්ෂයේ ප‍්‍රධාන සංවිධායකධූරය අහිමි වෙලා හතර අතේ දුවනවා. සම්බන්ධන් මහත්තයාලා නිල නිවෙස් බලහත්කාරයෙන් අල්ලා ගෙන ඉන්නවා. ඉදිරියේ දි අපි නිල නිවසකට වැය වන මුදල කාර්යාලයක් පවත්වා ගෙන යන්න වැයවන මුදල කොයි තරම්ද කියලා සොයා බලනවා. අපි දන්න විදියට පොදු දේපල පරිහරණයේදී අලාභය රුපියල් ලක්ෂයකට වැඩි නම් ඇප ලැබෙන්නේ නැහැ. මාස කිහිපයක්වත් රක්ෂීත බන්ධනාගාරයේ ඉන්නත් වෙනවා.

ජනතාවගේ අවධානය වොනතකට යොමු කරන්නත් මේ වෙද්දි එජාපයේ කට්ටිය පියවර අරන් තියෙනවා. පාලිත රංගේ බන්ඩාර කාලයකට ඉස්සෙල්ලා අපේ පස්සෙන් ආවා. ඒ දුරකතන සංවාද අදත් අපි දකිනවා. මේ සියලූ දේ කතා කරන විට පොදුජන පෙරමුනේ සංවිධාන කටයුතු කරපු මම කිව්වා පාලිත රංගේ බන්ඩාර අපිට එකතු කර ගන්න එපා. අපේ දිස්ති‍්‍රක්කයේ 34ක් අමුඅමුවේ මරා දැමුවා කියලා. මමයි ඔහුව ගැනීම වැලැක්වූවේ. පාලිත තෙවරප්පෙරුමයි සරත් ෆොන්සේකායි අද මරා ගන්නවා. ඒ අයට තියෙන්නේ ජනතාවට සේවය කිරීමේ අවශ්‍යතාවයක් නෙවෙයි. හරින් ප‍්‍රනාන්දුලා වගේ අය කිව්වා ලොම් හැරුණු අය ඉවත් කරන්න ඕනේ කියලා. ටිකිරි මොලේ තියෙන රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහත්තයා සහන මල්ලක් එක්ක අයවැයක් ගෙනත් ඉක්මනින් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට යන්නයි සූදානම. ඊට පස්සේ ඔහු ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වෙයි. මේකටයි ඔහු සූදානම් වෙන්නේ. අපේ ගම්වල මිනිස්සු අසරණ වෙලා. ආර්ථීකය කඩා වැටිලා.

No Comments »

වත්මන් අර්බුදය හමුවේ වැඩකරන ජනතා න්‍යාය පත‍්‍රය

January 4th, 2019

2019-01-03 දින කොළඹ මහජන පුස්තකාලයේ පැවති ‘වත්මන් අර්බුදය හමුවේ වැඩකරන ජනතා න්‍යාය පත‍්‍රය’ ජනගත කිරීම අවස්ථාවේ කම්කරු අරගල මධ්‍යස්ථානයේ සංවිධායක ලේකම් දුමින්ද නාගමුව දැක්වූ අදහස්

අපි මේ මුහුණ දෙමින් ඉන්න දේශපාලන අර්බුදය ඉස්සරහ පිට වැඩකරන ජනතාවගේ න්‍යාය පත‍්‍රය කුමක්ද? එය කෙසේ විය යුතුද කියලා මේ රටේ වැඩකරන ජනතාවත් එක්ක ඒ සාකච්ඡුාව ගන්න ඕන. 1990 දශකය ආරම්භ වනවාත් එක්කම විශාල මතවාදයක් ඉදරිපත් වුණා, ඉතිහාසය අවසන් කියලා. ෆ‍්‍රැන්සිස් ෆුකුයාමා තමයි මේ අදහස ඉදිරියට ගෙනාවේ. ඉතිහාසය අවසන් කියලා ඔහු කිව්වේ මොකක්ද? ඔහු කිව්වේ මිනිස් ඉතිහාසය අවසන් කියලා නොවෙයි, ගෙවිච්ච සියවස් එක හමාරක පමණ කාලය තුළ මිනිස් ඉතිහාසයේ ප‍්‍රධාන දේශපාලන මතවාද තුනක් අතර ගැටුමක් තිබුණා. ඒ ලිබරල්වාදය, ජාතිවාදය සහ මාක්ස්වාදය අතර. ඒ ගැටුම ඉවරයි, මෙතනින් එහාට තවදුරටත් පවතින්නේ එක දහමයි, ඒ ලිබරල්වාදය කියලයි ඔහු කිව්වේ.
නමුත් අපි දන්නවා පහුගිය දශකය වන විට ඔහුම ඔහුගේ කලින් අදහස ප‍්‍රශ්න කරමින් ඉන්නවා. ඒ දේශපාලන සංකල්පය අද ප‍්‍රායෝගික තත්වයේදී ඇති තරම් අභියෝගයට ලක් වෙලා තිබෙනවා. ලිබරල්වාදය හැම රටකදීම අද තියුණු අර්බුදයකට මුහුණ දීලා තිබෙනවා.
මේ වනවිටත් ලෝක දේශපාලනය තුළ ජාතිවාදය රටවල් තුළ ජනප‍්‍රිය වෙමින් තිබෙනවා. 1990 දශකය ආරම්භ වීමත් එක්ක ලෝකය තනි කඳවුරකට ගියා. නමුත් අද වන විට කඳවුරු ගණනාවක් නිර්මාණය වෙලා. ඒ කඳවුරු අතර ගැටුම තිබෙනවා. ඒ වගේම ඒ රටවල් තුළ ජාතිවාදය වර්ධනය වෙමින් තිබෙනවා. ට‍්‍රම්ප්ගේ මැදිහත්වීම, බි‍්‍රතාන්‍ය යුරෝපා සංගමයෙන් ඉවත්වීම පිටුපස තිබෙන්නේ ඒක. සමාජවාදී යැයි කියන චීන කොමියුන්ට් පක්ෂය යම් ජාතිවාදී ලක්ෂණ සහිතවයි කටයුතු කරමින් ඉන්නේ. මෝඩි හරහා ඉන්දියාව අඛණ්ඩ ඉන්දියාවක් නිර්මාණය කිරීමේ උත්සාහය රුසියාවේ පුටිංගේ මැදිහත්වීම තුළ වගේ බොහෝ රටවලව මැතිවරණවලින් පවා පෙනෙන්නේ ඒ ප‍්‍රවණතාව.
ලංකාවේත් ලෝකයේත් බහුතරයක් දෙනාට ජාතිවාදයට එරෙහිව ලිබරල්වාදය දෙසට නැඹුරු වෙන්න සිද්ධ වෙලා තිබෙනවා. මේ අභියෝගය ඉදරියේ තමන්ගේ න්‍යාය පත‍්‍රය හරියටම සකස් කර ගන්න එකයි, හරියටම සුසර කර ගන්න එකයි අද වැඩකරන ජනතාවට තිබෙන අභියෝගය. ලිබරල්වාදයත්, ජාතිවාදයත් අප ඉස්සරහට ගේන සටන් පාඨ අපි ඉතිහාසය පුරා ඇති තරම් අත්විඳලා තිබෙනවා.
රනිල් වික‍්‍රමසිංහලා මෛත‍්‍රිපාල මැදින් පැනලා පහුගිය කාලයේ ලබා දුන්නු ජවයත් පාවිච්චි කරලා ලිබරල් න්‍යාය පත‍්‍රය පෙරට ගන්න උත්සාහ කරමින් ඉන්නවා. රාජපක්ෂලා සුපුරුදු පරිදි ජාතිවාදී සටන් පාඨ ඉදිරියට දාලා දේශපාලන බලය ඩැහැ ගන්න උත්සාහ කරනවා.
මේ ජාතිවදාය, ලිබරල්වාදය කියලා දවටනවල ඔතලා ගේන වැඩපිලිවෙළ එකම වැඩපිළිවෙළක්. එකම ටොෆිය වික‍්‍රමසිංහලා ලිබරල් කොළයේ ඔතනවා, රාජපක්ෂලා ජාතිවාදී කොළයේ ඔතනවා. ආර්ථිකවය සම්බන්ධයෙන් මේ අයගේ ප‍්‍රතිපත්ති එකයි.
විශ‍්‍රම වැටුප් සම්බන්ධ ප‍්‍රශ්නය ගත්තොත්… එජාපය බලයට ආපු ගමන් ගෙනාපු 2016 අය වැය, රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ විශ‍්‍රාම වැටුප කැපුවා. දැනුත් දෙන පත්වීමේ ලිපියේ ලියන්නේ රජය ගන්නා තීරණයකට යටත් විය යුතු වේ කියලා. වික‍්‍රමසිංහලා විතරද මේක කළේ. නෑ. රාජපක්ෂලා තමයි 2006 විශ‍්‍රාම වැටුප කප්පාදු කළේ. ඒක නතර කළේ වෘත්තීය සමිති මැදිහත් වෙලා.
අර්ථසාධක අරමුදල කොල්ලකන්න රාජපක්ෂලාත් කැස කැව්වා, මේ අයත් කැස කවනවා. රොෂේන් චානකලා ජීවිත පරිත්‍යාග කරලා තමයි ඒ උත්සාහය පරාජය කරන්න පුළුවන් වුණේ. මේ වගේ ලැයිස්තුවක් අරගෙන කතා කරන්න පුළුවන්. අපට පැහැදිලිව පෙනෙන එක දෙයක් තිබෙනවා. ඒ තමයි ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියේදී දෙගොල්ලන්ටම තියෙන්නේ එකම වැඩපිළිවෙළයි.
නමුත් දේශපාලනය කරද්දී කාටද ආමන්ත‍්‍රණය කරන්නේ? ගමටද? නගරයටද? කියන ප‍්‍රශ්නෙදි, කතා කරන භාෂාවේ වෙනස්කම විතරයි ඔවුන්ට දේශපාලනයේදී වෙනසක් විදියට අපි ඉස්සරහට ගේන්න පුළුවන් වෙලා තිබෙන්නේ.
මේ කඳවුරු දෙක නැවතත් සූදානම් වෙමින් ඉන්නවා, ජනමතය කොල්ල කන්න. ඊළග මැතිවරණවල සූදානම් වෙන්නේ ඒකට. මේ ව්‍යාජයට එරෙහිව නව වැඩපිළිවෙළක් ඉස්සරයට ගෙන එන්න අපට අවශ්‍යයි. නව කේන්ද්‍රයක් ගොඩනගන්න අවශ්‍යයි. ඒ කේන්ද්‍රය ගොඩනැගීමේදී වැඩකරන ජනතාවට විශාල වැඩකොටසක් පැවරී තිබෙනවා. වැඩකරන ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් රැුකෙන වැඩපිළිවෙළකට කම්කරු පන්තිය සූදානම් කර ගන්නේ කොහොමද? ඒක තමයි අපි ඉදිරියේදී තිබෙන අභියෝගය.
අපි හිතනවා විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය අහෝසි කිරීම අප දිනා ගත යුතු දෙයක්. නමුත් මේ සටන් පාඨයට අපි තවත් කීපාරක් රැුවටෙනවාද? 1994 චන්ද්‍රිකා, 2005 මහින්ද, 2010 ෆොන්සේකා, 2015 මෛත‍්‍රී… දැන් එක්සත් ජාතික පක්ෂය. නවලිබරල් ධනවාදය ආරම්භ කළ හැම රටකම ඒක ආරම්භ කළේ විධායකය, අධිකරණය, ව්‍යවස්ථාදායකය අතර තිබෙන සංවරණය හා තුලනය බිදිමින්. නවලිරබල් ධනවාදය වැඩිපුර බලය තහවුරු කරන්නේ විධායටය සහ අධිකරණයට මිසක් ව්‍යවස්ථාදායකට නොවෙයි. අපි අත්දැකීමෙන් ඒක දන්නවා.
කම්කරු පන්තිය වැඩවර්ජනවලට ආවාම විධායකය කියනවා ඒක අත්‍යවශ්‍ය සේවාවක් කියලා. ඊළගට අධිකරණය කියනවා වැඩවර්ජන කරන්න බෑ කියලා. ව්‍යවස්ථාදායකය බලවත් කරන ප‍්‍රතිපත්තියක් නොවෙයි, නවලිබරල් ප‍්‍රතිසංස්කරණ හඳුන්වා දුන් රටවල්වල සිද්ධ වුණේ.
මේ රටේ වැඩකරන ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න මල්ල දිහා බැලූවාම ඒක විසඳන්නේ කොහොමද? විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය වෙනස් කරලා අගමැතිට බලය පැවරුවාම ඒ ප‍්‍රශ්න විසඳෙනවාද? ඒ අලූත් තත්වය අස්සෙන් රිංගලා මේ වැඩපිළිවෙළම ඉදිරියට ගෙන යන්න බැරිද? අපි මේ වගේ ප‍්‍රශ්න සිය දහස් ගණනක් අහන්න ඕන. නැත්නම් අපිට හැමදාම වෙන්නේ අඩු නපුර තෝර තෝර ඉන්න. හැමදාම අඩු නපුරක් තියෙනවා.
රනිල් අධිරාජ්‍ය ගැතියෙක්, ඒ නිසා රනිල් පරද්දන්න රාජපක්ෂ දිනවමු කියනවා. එයාත් මූල්‍ය අරමුදලේ පදේට නටනවා. එකම වෙනස එයාට චීනයෙන් ණය ටිකක් හම්බ වුණා. හොදට මතක තියා ගන්න ඒ ණය පිටුපස්සේ ලොකු අර්බුදයක් තිබෙනවා. චීන ණය සම්බන්ධ වෙලා තිබෙන්නේ චීනය සහ ඇමරිකාව අතර ගැටුමට. චීනයෙන් ණය ගත්ත රටවල් දහයක් දොළහක් අද දේශපාලන අර්බුදවලට ගොදුරු වෙලා තිබෙනවා. අප‍්‍රිකාවේ ජිබූති රාජ්‍යයේ චීනයේ, ප‍්‍රංශයේ, ඇමරිකාවේ යුද හමුදා කඳවුරු පිහිටුවලා තිබෙනවා. මූල්‍ය අරමුදලේ ණය ගත්තත් ඒක පිටුපසත් අර්බුදයක් එනවා. ලෝකයේ යුද උණුසුමක් වර්ධනය වෙන වෙලාවක මේ රට ඒ යුද උණුසුමේ ගොදුරක් බවට පත් වෙනවා. ඒ අවදානම ඉදිරියේ අපි අද ඉන්නේ.
ඒ නිසා එක පැත්තකින් මූල්‍ය අරමුදල, ලොක බැංකුව, යුරෝපය, එක්සත් ජනපදය, ඉන්දියාව මැදිහත් වෙලා ක‍්‍රියාත්මක කරන ප‍්‍රතිපත්තිය වගේම අනෙක් පැත්තෙන් ඒ ටික සහ චීනය මැදිහත් වෙලා කරන ප‍්‍රතිපත්තිය ගෙන එන්නේ අර්බුද.
දැන් පාර්ලිමේන්තුව ශක්තිමත් කරනවා කියන්න පුළුවන්ද? අර අර්බුදය අස්සේ මන්ත‍්‍රීවරු දවස ගානේ විකිණෙනවා. මේ විකිණෙන පාර්ලිමේන්තුවටද කියන්නේ ශක්තිමත් කරනවා කියලා. මේ ගොඩනගලා තියෙන මේ බල කණුවලට සාමාන්‍ය ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විසඳන්න පුළුවන් වෙලා නෑ. ඒ නිසා අද අවශ්‍යයි, මේ දේශපාලන ප‍්‍රශ්නය මේ අර්ථයෙන් තේරුම් ගන්න. ක්ෂණික ප‍්‍රශ්නවලට ක්ෂණික විසදුම් ඉදරිපත් කිරිම අපිට තේරුම් ගන්න පුළුවන්. නමුත් දැන්වත් අපි අපේ න්‍යාය පත‍්‍රය, අපේ ප‍්‍රශ්නය වේදිකාවට ගන්න ඕන. ඒ නිසා තමයි වැඩකරන ජනතාවට තමන්ගේම න්‍යාය පත‍්‍රයක් අවශ්‍ය වෙන්නේ.
වැඩකරන ජනතාවගේ න්‍යායා පත‍්‍රය ඉදිරියට ගන්නවා නම් අපට තිබෙන ප‍්‍රමුඛ ප‍්‍රශ්නය තමයි බෙදී යාමේ වසමතාව. මේ බෙදී යාමේ විසමතාව සලකන්නේ නැති වැඩපිළිවෙළක් ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න කතා කරන වැඩපිළිවෙළක් නොවෙයි. ඇති නැති පරතරය ගැන කතා නොකරන වැඩපිළිවෙළක් ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න නියෝජනය කරන්නේ නෑ.
2016 ඔක්ස්ෆෑම් කියන ලාබ නොලබන ආයතනය වාර්තාවක් නිකුත් කළා. ඒ වාර්තාවේ කියනවා 2016 වසරේ ලෝකයේ ජනගහනයෙන් දුප්පත්ම බාගයේ වත්කම් සහ පොහොසත්ම පුද්ගලයන් 62 දෙනාගේ වත්කම් සමානයි කියලා. 2017 ඔවුන්ගේම වාර්තාවේ ඔවුන් කියනවා ලෝකයේ දුප්පත්ම ජනගහනයේ වත්කමයි, ලෝකයේ පොහොසත්ම අට දෙනාගේ වත්කමයි සමානයි කියලා.
ඒ වගේම ඔවුන් ඉදිරිපත් කළ වාර්තාවට අනුව ආදායම් බෙදී යාමේ විසමතාව ලෝකයේ පොහොසත්ම සියයට එක, ලෝක ආදායමෙන් 47%ක් ලබා ගන්නවා. 2016 වන විට ඒක 49% දක්වා වැඩි වුණා. දැන් ඒක සියයට පනහ ඉක්මවවලා.
ලංකාවේ දත්ත පරිශීලනය කරන්න ලැබෙන්ේ අඩුවෙන්. නමුත් ලංකාවේ ප‍්‍රධාන සමාගම් සියයයේ පසුගිය ගෙවිච්ච අවුරුදු ත-න ත-ළ ඔවුන්ගේ වත්කම් ප‍්‍රසාරණය වෙලා. 2016 15., 2016 ……………………. ප‍්‍රසාරණය වෙලා. 2014-15 5%, 2016-17 13% ලාභ ප‍්‍රතිශතය වැඩි වෙලා. අර්බුදය තිබෙන්නේ කාටද? මේ සමාගම් ජාලයටදඃ නෑ. ඔවුන් ලාභ පිට ලාභ අරන් තිබෙනවා. රජය…? ආණ්ඩුවට විය හියදම් කර ගන්න බැරි වුණාම කාටද පටවන්නේ? ඒක පටවන්නේ මේ රටේ සාමාන්‍ය ජනතාවටද? අර්බුදයක් තිබෙනවා. ඒක තියෙන්නේ මේ රටේ සාමාන්‍ය ජනතාවට.
2017 වෙද්දි බිලියනව ……… පවුලේ සියයේ ත්කම්.

………………………………………
ඇත්ත ඒවා මීට වඩා ගොඩක් ලොකුයි.
ලාභය බිලියන 200ක් ශුද්ධ ලාභය සොයනවා. මේ ශුද්ධ ලාභය, සේවකයෙක්ගේ වැටුප 40000යි කියලා හිත-වොත්, පවුල් සියයක් අත ගොඩගැහෙන මේ පංග-ව ගත්තොත් සේවකයන් ලක්ෂ හතරකට අවුරුද්දක් වැටුප් ගෙවන්න පුන්‍දාවන්. මේ ඇති නැති පරතරයට පිළිබි ප5ශ්නය වේදිකාවට ගන්නේව කවද්ද? ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ගැන, ඇලෝසියස් ගැන, ¥ෂණ වංචා ගැන කතා කරනවා. නමුත් මේ ප‍්‍රශ්නය කවද්ද වේදකාවට ගන්නේ?
————-
වතු කම්කරුවන් කියන්නේ ඉතාම දුක්ඛිත ජීවත ගත කරන කම්කරු ප‍්‍රජාවක්. ඔවුන් ඉල්ලන්නේ දිනකට රුපියල් 1000ක්. දැන් අහයි කම්කරුවන්ට දාහක් දීලා වතු ටික රකින්නේ කොහොමද කියලා. ඇත්තද මේ කතාව. වතු කම්කරුවන්ගේ රුපියල් 500ක් වන මූලික වැටුප 1000 කළොත් යන්න බැරිද? වතු කම්කරුවන් දවස් හතක් වැඩ වර්ජනයක් කළා. හාම්පුතුන් කියනවා වර්ජනය නිසා එක දවසකට කෝටි 25ක් පාඩුයි කියලා. වතුකම්කරුවන්ට තවත් රුපියල් 500ක් දෙන්න යන්නේ කෝටි පහයි. ඔය කෝටි 25න් පහයි දෙන්න ඕන. ඒක දෙන්න බැරිද? දැන් හරි ඒක දෙන්න බැරි ඇයි? කුඩා තේ වතු හිමියෝ කීයක් ගෙවනවද? ඔවුනට පුළුවන් නම් 1000ට 1500ට වැටුප් ගෙවන්න මේ සමාගම්වලට බැරි ඇයි?
මේ බොහෝ වතු සමාගම්වලට තියෙනවා අතරමැදි තැරැුව්කාර සමාගමක්. එතකොට තැරැුව්කාර සමාගම් තමයි ලාභ ගන්නේ. ඒ විදියට තමයි වතු සමාගමේ ලාභ අඩු කරලා පෙන්වන්නේ.
රාජ්‍ය සේවකයාට 10000ක් දුන්නා කියලා මහ ලොකුවට කතා කළා. නමුත් 2007 අවුරුද්දේ තමයි එදා තිබුණු ජීවන වියදමට අනුව මේ වැටුප් වැඩිවීම ඉල්ලූවේ. 2007 ඉල්ලපු 10,000 මූලික වැටුපට එකතු වෙන්නේ 2020 වන විට. ඔන්න රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ වැටුප් වැඩි වුණු විදිය. මේ ලැබෙන වැටුපෙන් ජීවත් වෙන්න පුළුවන්. පෞද්ගලික අංශයේ මූලික වැටුප කීයද? රුපියල් 12,000ත් 15,000ක් අතර තියෙන්නේ. පෞද්ගලික අංශයේ මූලික වැටුප් වැඩි කළ යුතුයි. අවම වශයෙන් රාජ්‍ය, පෞද්ගලික, වතු කම්කරුවන්ගේ මූලික වැටුප රුපියල් 10,000කින්වත් වැඩි විය යුතුයි.
ඊළගට එන්න නියමිත ඊළග අර්බුදය තමයි, අර්ථසාධක අරමුදල කෝලකන්න පනත් කෙටුම්පතක් සකස් කෙරෙමින් තිබෙනවා. මේ අරමුදල රුපියල් බිලියන 2066ක වටිනාකමක් තිබෙන අරමුදලක්. මේ මුදල පුස් කකා තියෙන්නේ නෑ. දැනටත් ඒක බැදුම්කර හරහා ආයෝජනය කරලා තියෙන්නේ. දැන් මේ ඉල්ලන්නේ මේ ගොල්ලන්ට ඒ මුදලින් බිස්නස් කරන්න. ඒ පැළැන්තියට තමයි ඉල්ලන්නේ මේ සල්ලි ඉල්ලන්නේ. මේ සල්ලි බිස්නස් කරන්න අරගෙන පාඩු වුණොත් ඒ පාඩුව දරන්න වෙන්නේ පෞද්ගලික අංශයේ කම්කරුවන්ට. අර්ථසාධක අරමුදල රැුක ගැනීමට අරගලයකට මේ රටේ වැඩකරන ජනතාව පෙළ ගැසිය යුතුව තිබෙනවා.
සිංගප්පූරු ගිවිසුම මගින් මේ රටේ ශ‍්‍රම වෙළෙද පොළ විවෘත කළා. ලෝකයේ ඕනෑම රටක කම්කරුවන්ට මේ ගිවිසුම හරහා ලංකාවට එන්න පුළුවන්. ගොවියන්, සුළු නිෂ්පාදකයන් මේ හැමෝම අමාරුවෙන් උපයලා වෙළෙඳ පොළට ගේන භාණ්ඩ ගණනාවක් මේ ගිවිසුම අස්සට දාලා තිබෙනවා.
අපි කිව්වා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමයට ලඝු කරන්න එපා කියලා. නිදහස් වෙළෙද කලාපයේ වෘත්තිය සමිති හදන්න දෙනවද? පෞද්ගලික සමාගම් ගණනාවක් තිබෙනවා, වෘත්තීය සමිති හදන්න දෙන්නේ නෑ. වැඩර්ජනවලට, උද්ඝොෂණවලට කොහොමද ප‍්‍රතිචාර දැක්වුවේ. උද්ඝෝෂණවලට, වැඩවර්ජනවලට වාරණ නියෝග ගන්නවා. ඒ ගොල්ලෝ උද්ඝෝෂණ කරනවා පාරවල් වහගෙන. පහුගිය දවස්වල අපි ඒක දැක්කා. ඒකට ප‍්‍රශ්නයක් නෑ. ගොවියෝ ශිෂ්‍යයෝ පාරට බැස්සාම පාර අවහිර වෙනවා. සාමය කඩ වෙනවා.
ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවදය පිළිබද ගැඹුරු ප‍්‍රශ්නයකට මුහුණ දෙන්න වැඩකරන ජනතාවට සිද්ධ වෙනවා. ප‍්‍රතිත‍්‍රස්ත පනතට විරුද්ධව මේ රටේ කම්කරු ව්‍යාපාරය වැඩ වර්ජනයක් කැදවිය යුතු ප‍්‍රශ්නයක්. ඒකාබද්ධ ක‍්‍රියාමාර්ග ගන්නවා නම් ඒ සදහා ගනිමු. මොකක්ද ගෙනත් තියෙන්නේ. ඉතාම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරෝධී, දේශපාලන අයිතීන් උදුරා ගන්නා පනතක්. යටිතල පහසුකම්වලට, අත්‍යවශ්‍ය සේවාවලට අවහිර කරනවා නම්, සෙඛ්‍ය ක්ෂේත‍්‍රය අවහිර කරනවා නම්, ආණ්ඩුවට විරුද්ධව කටයුතු කරනවා නම් ත‍්‍රස්තවාදී ක‍්‍රියා විදියට නම් කරලා තිබෙනවා.
ජේ.ආර්. ත‍්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත ගෙන එන කොට අපි 87-89ක් දැකලා තිබණේ නෑ. මේ වගේ මර්දනයක් දැකලා නෑ. වික‍්‍රමසිංහ අද මේ හිතන විදිය තව අවුරුදු පහක් දහයක් යද්දි වික‍්‍රමසිංහලාගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයත් අර විදියටම රහ බලන්න ඕනද? රට පුරා කෙරෙන හැම උද්ඝෝෂණයකටම මේ නීතිය සම්බන්ධ වෙනවා. ඒ නිසා අපි සටන් පාඨවල ප‍්‍රමුඛතාව හදුනාගනිමු.
රාජ්‍ය ආයතන විකුණන ලැයිස්තුවේ තියෙනවා රාජ්‍ය බැංකු. ගොඩක් ආයතන යෝජනා කරනවා රාජ්‍ය පෞද්ගලික සහයෝගිතාව. මේ වැඬේ ටෙලිකොම් එකට කළා. පහුගිය කාලේ යෝජනා වුණේ ඉතුරු බාගෙත් විකණන්. ඒ නිසා මේ බාගෙට බාගෙ යෝජනාව ඉතුරු ටිකත් විකනන්න ගේන යෝජනාවක්. ආයතන තිස් ගනනක් මේ විකිණීමේ ලැයිස්තුවේ තිබෙනවා.
මේ සමස්ත අර්බුදය දිහා බැලූවාම අපේ න්‍යාය පත‍්‍රයේ අපට එන ප‍්‍රමුඛ ප‍්‍රශ්න ඒවා. අපේ ජීවිතත් එක්ක බැඳෙන ප‍්‍රශ්න මේවා නම් අපේ න්‍යාය පත‍්‍රය විය යුත්තේ මේක නේද? කවුරු හරි හදලා දෙන නැත්නම් කවුරු හරි සංස්කරණය කරලා දෙන න්‍යාය පත‍්‍ර උඩ නෙවෙයි, මේ වැඩකරන ජනතාවගේ න්‍යාය පත‍්‍රය උඩ පෙරට ආ යුතුයි.

1 Comment »

The Need To Revisit The 19th Amendment

January 4th, 2019

By Neville Ladduwahetty Courtesy The Island

Recent political developments have brought into sharp focus the need to revisit the 19th Amendment (19A) despite the unanimous approval it had received in Parliament in May 2015, with the notable exception of one brave Naval Officer Rear Admiral MP Sarath Weerasekara. The primary aim of the 19A was to transfer power from an Executive President to a Prime Minister and a Cabinet of Ministers. The first attempt to indulge in such an exercise was in 2002. Having failed in 2002 a fresh attempt was made in 2015. The 2015 attempt succeeded subject to the Supreme Court determining that some named provisions required approval of the people at a Referendum. Notwithstanding this judicial intervention the fact that certain provisions that should have received the attention it deserved escaped attention makes it necessary to revisit 19A in order to address at least some of the omissions that matter for the sake of clarity.

A few key issues that have a significant bearing on the functioning of the State are:

1. Article 33A: The President shall be responsible to Parliament.

2. Article 42 (2) The Cabinet of Ministers shall be responsible to Parliament

3. Article 33 (2) (c) and Article 70 relating to dissolution of Parliament

4. Chapter VIIA – The Constitutional Council

5. Article 46 (5) Composition of a National Government.

Although each of these issues had been addressed in previous publications they are herein presented collectively to emphasize the need to revisit these issues in order to prevent confusion of the sort that prevailed in the fifty plus days since October 26, 2018. Therefore, repeating material already published is inevitable for which I seek the reader’s indulgence.

1. ARTICLE 33A: PRESIDENT responsible to PARLIAMENT

Article 33A states: “”The President shall be responsible to Parliament for the exercise, performance and discharge of his powers, duties and functions under the Constitution…”.

The Supreme Court conveying its opinion on the 19th Amendment of 2015 stated:

“In fact Mr. Sumanthiran contended that Article 42 (1978 Constitution) is identical to the provision in the 1st Republican Constitution of 1972, which stated in Article 91 that ‘the President shall be responsible to the National State Assembly for the due execution and performance of the powers and functions of his office under the Constitution…Thus the position of the President vis-à-vis the legislature, in which the President is responsible to the legislature, was introduced by the 1978 Constitution”(S.D. No. 04/2015).

However, while the proposition that “the President is responsible to the National State Assembly” is appropriate for a Parliamentary system that collectively exercises legislative and executive powers, it is conceptually inconsistent within a Presidential system where legislative and executive powers are exercised by separate organs of government with equal status. In the particular case of the 1972 Constitution the President was a citizen “nominated by the Prime Minister for the Office” (Article 25). Such a “nominated” President should be responsible to the National State Assembly that is responsible for exercising the sovereignty of the People as the “the supreme instrument of State power of the Republic” (Articles 4 and 5 of the 1072 Constitution).

This is in sharp contrast to a President that is directly elected by the People and on whom the People have conferred their sovereign executive power as stated in the 1978 Constitution. This power starts with the sovereignty of the People as stated in Article 3 (below) of the 1978 Constitution.

Article 3 states: “In the Republic of Sri Lanka sovereignty is in the People and is inalienable. Sovereignty includes the powers of government, fundamental rights and the franchise”.

Article 4 states” “The sovereignty of the People shall be exercised and enjoyed in the following manner:

(a) “the legislative power of the People shall be exercised by Parliament, consisting of elected representatives of the People and by the People at a Referendum”

(b) “the executive power of the People, including the defence of Sri Lanka, shall be exercised by the President of the Republic elected by the People”

If the first rule when interpreting a Constitution as stated unanimously by a seven member Supreme Court (SC FR 351-3612/2018) is that “words in a statute must be given their ordinary meaning”, it is clearly evident from the foregoing that the sovereignty of the People in respect of their Legislative and Executive power are to be exercised separately. Furthermore, based on the opinion of the Court relating to the relationship between the general and the specific, while Article 3 – an entrenched Article is the general provision relating to sovereignty the specific form and manner in which the sovereignty of the People is exercised is in Article 4. Therefore Article 3 has to be read with Article 4; a fact accepted and repeated by the Courts. Therefore, since powers under such a system are separate and inalienable, a President as the directly elected Head of one organ of government that is responsible for the exercise of Executive powers of the People cannot be responsible to a separate organ of government that is responsible for the inalienable Legislative power of the People.

Whatever opinion one may have of Montesquieu and the theory of distribution of power applying the “ordinary meaning” to the words in Article 3read with Article 4 is what matters. The blind incorporation of an Article from a Parliamentary system into a Presidential system as in the 1978 Constitution and repeated in 19A without awareness of the altered context reflects poorly on the framers of both and all those who cite it repeatedly without question. Therefore, Article 42 in the 1978 Constitution and Article 33A in the 19th Amendment should thus be repealed for constitutional correctness and clarity.

Article 42 (2) – CABINET of MINISTERS shall be responsible to PARLIAMENT.

Article 42(2) of the 19th Amendment states:”The Cabinet of Ministers shall be collectively responsible and answerable to Parliament” and Article 42(3) states: “the President shall be a member of the Cabinet of Ministers and shall be the Head of the Cabinet of Ministers”. This is a direct carryover of a relic from the 1972 Parliamentary system (Article 92) and transposed out of context into a Presidential system in 1978; a practice of cut and paste common to Sri Lanka’s framers of Constitutions and Constitutional Amendments.

Commenting on how the Cabinet of Ministers derives its power the Supreme Court in 2015 stated:

“It is in this backdrop the Court in the Nineteenth Amendment Determination came to the conclusion that the transfer, relinquishment or removal of a power attributed to one organ of government to another organ or body would be inconsistent with Article 3 read with Article 4 of the Constitution. Though Article 4 provides the form and manner of exercise of the sovereignty of the people, the ultimate act or decision of the executive functions must be retained by the President. So long as the President remains the Head of the Executive, the exercise of his powers remain (sic) supreme or sovereign in the executive field and others to whom such power is given must derive the authority from the President or exercise the Executive power vested in the President as a delegate of the President” (S.D. No. 04/2015).

If the President in a Presidential system cannot be constitutionally “responsible” or “answerable” to any other organ of government, how can the Cabinet that “derives its authority from the President be “collectively responsible and answerable to Parliament”? Furthermore, the fact that if the President is not satisfied with the “direction and control of the Government”, he is entitled to “at any time change the assignment of subjects and functions and the composition of the Cabinet of Ministers…” as provided in Article 43(3) of the 19th Amendment and Article 44(3) of the 1978 Constitution) means the Cabinet of Ministers derive their powers and function as agents of the President.

Therefore, while the undue importance given to the Prime Minister regarding the selection of Cabinet Ministers is misplaced his primary function is to secure the support and approval of Parliament whenever needed.

In the particular context of Sri Lanka the Cabinet is made up of Members of Parliament. They do not sever their connections with Parliament when they become part of the Cabinet. Consequently, there is a conflict of interest between their constitutional Legislative responsibilities and delegated functions as part of the executive under the President. The only way to overcome such conflicts of interest is to make the Cabinet independent of Parliament; a principle accepted by the USA and France. Therefore, Article 42 (2) of 19A should be revised and the manner of selecting the Cabinet of Ministers should be revisited; an issue raised earlier and more recently by Prof. Rajiva Wijesinha (The Island, December 21, 2018).

2. DISSOLUTION of PARLIAMENT

The debate that prevailed in the country following the dissolution of Parliament on November 9th 2018 was resolved by the unanimous decision of a Supreme Court panel of seven judges. Their judgment addressed the relationship between Articles 33(2)(c) and 70. The key feature of the Court’s determination was:

“Thus it is evident that while article 33(2)(c) is by way of general provision in which the President’s power of summoning, proroguing and dissolving Parliament is enumerated in Article 33(2) along with seven other powers vested in the President, the specific and detailed provisions of Article 70(1) to Article 70(7) comprehensively specify the manner and method by which the President may lawfully exercise his power of summoning, proroguing and dissolving Parliament”.

The Court also stated: “The resulting conclusion must be that the President’s power…can only be exercised under and in terms of the scheme set out in Article 70 and is circumscribed and limited by the provisions of Article 70 and can be exercised only within and in conformity with the provisions of Article 70”.

The relationship between the general and specific also exists between Articles 3 and Article 4 of the Constitution. While the general provision in Article 3 is that “sovereignty is in the People and is inalienable” the specific form and manner in which it is exercised is in Article 4. Hence the often repeated statement by Courts that Article 3 must be read with Article 4. Applying this concept to Article 33(2)(c) and Article 70 (1) to Article 70 (7) the former is the general provision and the latter is the specific form and manner in which Parliament is to dissolved. Therefore, the two Articles must be read together and not separately as implied by the Court’s determination because the Article 70 states that the President “may by Proclamation …dissolve Parliament”.

The Gazette notification of November 9th 2018 states that it is a Proclamation by the President. The Proclamation states: “KNOW YE that by virtue of the powers vested in me by paragraph (5) of Article 70 of the Constitution…to be read with paragraph (2)(c) of Article 33 of the Constitution…” thus confirming that both Articles need to be read together and not separately.

The context in which the above Proclamation came into being was when the UPFA officially withdrew on October 26, 2018 from the “National Government” that had functioned for nearly three plus years. This was followed by the removal of the Prime Minister of the National Government that had existed from August 2015 and the appointment of a new Prime Minister on 26th October. Neither Prime Minister was able to muster a majority in Parliament to form a functioning government. Consequently there was no functioning government from October 26th until November 13th when a Court order staying the operation of the President’s action to dissolve Parliament was issued.

According to the Court’s determination the options open to the President are either to wait however long it takes for the formation of a functioning government or wait for Parliament to secure a two third majority and “request” him to dissolve Parliament hoping that a fresh election would return a functioning government. The Court’s determination that “the President’s power…can only be exercised under and in terms of the scheme set out in Article 70” means that the President’s powers have been severely curtailed to the point that he is made impotent and reduced to the position of an agent of Parliament with power to dissolve Parliament when asked to do so any time within four and a half years. The claim “that Article 33(2)(c) was intentionally inserted…as a new provision to preserve with the President a power to dissolve Parliament at any time at his sole discretion” was found unacceptable to the 2018 Court: a fact that disturbs the needed balance between different organs that represent the sovereignty of the people.

Since Courts have interpreted such removals and transfers of power from one organ to another as being “inconsistent with Article 3 read with Article 4, should not the provisions in 19A relating to dissolution of Parliament be a matter that should have been determined by the People at a Referendum (S.D. No. 04/2015)? Despite the Court’s opinion cited above the Court in 2015 did not find this issue among others to be a “matter that would require consideration” notwithstanding its significance. The reason perhaps being that there was no erosion of Presidential power because of the inclusion of Article 33(2)(c) as part of additional Presidential power that did not exist prior to 19A, thus endorsing that the general provision of 33(2)(c) must be read with the specific of Article 70. In such a background, the ruling by the Court in 2018 is a significant departure from judicial precedence that prevailed until 2018. As far as the public is concerned the divergence in the interpretation between the Court of 2015 that President’s power in relation to dissolution of power was not affected and the interpretation by the Court of 2018 that the President’s power is in fact circumscribed and limited by Article 70 is bound to have far reaching ramifications.

Accepting the fact that Sri Lanka has experienced minority governments in 1994, 2000, 2001, 2004 and 2015 and that many more are likely to follow in the future, it is imperative that the prevailing lack of clarity in constitutional provisions are revisited forthwith if Sri Lanka is to protect its People and the dignity of the State. (To be continued)

No Comments »

Sri Lankan becomes third woman to enter shrine

January 4th, 2019

Courtesy  DECCAN CHRONICLE.

Chief Minister Pinarayi Vijayan confirmed that a third woman” had indeed visited the sannidhanam.
The woman identified as Sasikala, reached Sabarimala on Thursday night with her family. Plainclothed officers escorted her to the temple and she prayed in front of the sanctum sanctorum at 9.30 pm.

 The woman identified as Sasikala, reached Sabarimala on Thursday night with her family. Plainclothed officers escorted her to the temple and she prayed in front of the sanctum sanctorum at 9.30 pm.

Pampa: Amidst confusion over the visit of a 46-year-old Sri Lankan woman to the Sabarimala temple on Thursday night, Chief Minister Pinarayi Vijayan confirmed that a third woman” had indeed visited the sannidhanam. Why nobody wants to call a hartal and undertake purification in the temple,” he asked on Friday.

The woman identified as Sasikala, reached Sabarimala on Thursday night with her family. Plainclothed officers escorted her to the temple and she prayed in front of the sanctum sanctorum at 9.30 pm. They accompanied her downhill to Pampa by 11.30 pm. Her passport gave her date of birth as December 3, 1972.

 

However, Sasikala told reporters at Pampa that she did not worship and that the police had sent her back. “I am a devotee. I wanted to pray, I had completed the 48-day vratham (penance). Who are they to send me back,” she asked.

Amidst confusion over the visit of a 46-year-old Sri Lankan woman to the Sabarimala temple on Thursday night, Chief Minister Pinarayi Vijayan confirmed that a third woman” had indeed visited the sannidhanam. Why nobody wants to call a hartal and undertake purification in the temple,” he asked on Friday.

The woman identified as Sasikala, reached Sabarimala on Thursday night with her family. Plainclothed officers escorted her to the temple and she prayed in front of the sanctum sanctorum at 9.30 pm. They accompanied her downhill to Pampa by 11.30 pm. Her passport gave her date of birth as December 3, 1972.

However, Sasikala told reporters at Pampa that she did not worship and that the police had sent her back. “I am a devotee. I wanted to pray, I had completed the 48-day vratham (penance). Who are they to send me back,” she asked.

She also said that her uterus had been removed for medical reasons and hence she had the right to go to the temple. “I am a devotee, I have a medical certificate,” she said.

Her husband told the media that they went only till Marakootam, which lies one km from the sanctum. According to him, the policemen in mufti retreated when they saw a camera crew. He and their son made the darshan, while Sasikala returned. The police on Friday reconfirmed that Sasikala had darshan at the temple.

They also claimed to have video footage of her entering the shrine and said they were ready to produce it if sought by a court or any competent legal authority.  Since it is linked to the right to privacy, they did not make it public.

The woman and her family had informed the police in advance about their visit and sought their protection.  The tantri has not proceeded to take action because he was not sure whether the woman had darshan.

Meanwhile, a transgender named Kayal, who arrived at Pampa around 6 am on Friday, was turned away by the police following protests from devotees. Kayal, who had come wearing a sari, later changed to men’s clothes and tried to trek the hills with the ‘irumudikettu.’ Four transgenders had recently offered prayers at Sabarimala wearing black saris.

2 Comments »

Sri Lanka police arrest two for bribing life-size cutout

January 4th, 2019

By Azzam Ameen BBC Sinhala, Colombo

Screen grab from social media video of man bribing life-size cardboard cutoutImage copyrightVAVUNIYA POLICE
Image captionThe man in this clip and his friend who filmed it have been released on bail

Sri Lankan police have arrested two people who posted a Facebook video showing one of them pretending to give a bribe to a traffic police cutout.

In the footage, a motorcyclist is seen offering money to the life-size figure of an officer with a speed gun in the northern town of Vavuniya.

The man in the video and his friend who filmed it have been released on bail.

They are charged with damaging public property, and humiliating and creating a bad public image of the police.

The cardboard cutout, which police say had its head damaged, is one of many which were placed on main roads last year to deter speeding and dangerous driving.

A few months ago, local police arrested two youths who had taken one home.

‘Satire, not crime’

Bribing traffic police to avoid formal fines and a long-drawn out process in court is common in Sri Lanka.

People have taken to social media to criticise the police action against the two men, said to be aged 23.

“The youth were sending a powerful message aimed at eliminating the bribery culture,” Twitter user Ameen Izzadeen told the BBC. “It’s satire, not a crime.”

Another social media user wrote: “This is not some joke. So many people are killed every year due to bad driving. There is so much the cops can do to enforce the law.”

Why is this controversial?

Transparency International, an anti-corruption NGO, told the BBC that it considers the police one of Sri Lanka’s most corrupt institutions.

“This issue is further evidenced by the lack of will to incorporate basic systems to combat petty bribery amongst traffic police,” said country head Asoka Obeysekara.

Last week police suspended two officers after a viral video showed them allegedly taking a bribe near the president’s office, which is also close to Sri Lanka’s police headquarters.

The country’s head of traffic police, Ajith Rohana, told the BBC last year they were taking measures to punish wrongdoers and urged the public to complain against such officers.

1 Comment »

Pakistan, Sri Lanka lack policies to tackle money laundering and terror financing, says watchdog

January 4th, 2019

Courtesy  scroll.in

The Financial Action Task Force said the Bahamas, Botswana, Ethiopia, Ghana, Serbia, Syria, Trinidad and Tobago, Tunisia and Yemen also need to do more.

The Reserve Bank of India on Thursday said inter-governmental body Financial Action Task Force has called on its members to take steps to protect the financial system from threats emanating from the Democratic People’s Republic of Korea. According to the top bank, Pakistan and Sri Lanka have been included in a list of nations with strategic deficiencies” in their approach towards anti-money laundering measures and the crackdown on financing of terrorism.

The Financial Action Task Force, set up in 1989, works to stop money laundering, terrorist financing and other related threats to the international financial system. The task force has listed the Bahamas, Botswana, Ethiopia, Ghana, Serbia, Syria, Trinidad and Tobago, Tunisia and Yemen as other countries that need to crack down on money laundering and terror financing.

No Comments »

Lankan instability stalls India’s Palaly airport modernization project: Livemint

January 4th, 2019

Courtesy NewsIn.Asia

New Delhi, January 4 (Livemint): The Indian Ministry of External Affairs (MEA) is waiting for the political atmosphere in Sri Lanka to clear before it gives the nod to the Airport Authority of India’s proposal to modernize the Palaly airport in North Sri Lanka, Livemint says quoting an un-named AAI official here.

An AAI official, requesting anonymity, said the state-run company hopes to get the clearadnce of the MEA in the coming months.

The delay in getting MEA nod is due to the current political climate in Sri Lanka. If the relationship between both countries, which is still sort of fragile, gets stronger in the coming months, we will definitely get a go-ahead to develop the airport,” the official said.

The MEA spokesperson didn’t respond to calls.

Lankan instability stalls India’s Palaly airport modernization project: Livemint

Jayant Sinha, Minister of State for Aviation, told the Lok Sabha that while AAI had signed a Memorandum of Understanding (MoU) with the MEA for preparing a detailed project report (DPR) for developing airports at Kalay in Myanmar and Palaly in Sri Lanka, the Ministry is yet to give the required permission.

The DPR for airport at Kalay has been completed and submitted to MEA. So far, MEA has not given its permission to prepare the DPR for Palaly Airport in Sri Lanka,” Sinha said.

Palaly is located in the Tamil-dominated Jaffna region of northern Sri Lanka, traditionally considered close to India.

With China investing massively in infrastructure in the island nation, the Indian government is also eyeing opportunities to invest in critical infrastructure.

No Comments »

Lankan President asserts authority over administration

January 4th, 2019

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, January 4 (newsin.asia): Sri Lankan President Maithripala Sirisena, who is yet to reconcile with his Prime Minister Ranil Wickremesinghe, has issued a series of instructions tightening his control over the country’s administration.

He told a meeting of Ministry Secretaries here on Friday that they must refer to a committee he has set up, names of people who are to be, or have been, appointed as Chairpersons or members of the Board of Directors of State Owned Enterprises (SOEs).

The Secretaries to the Ministries must act according to the circulars issued by the Secretary to the President when appointing Chairpersons and members to Boards of Directors of State enterprises including the statutory boards and public corporations,” the President said.

Lankan President asserts authority over administration

The circular numbered PS/PCMD/19/2018 signed by the Secretary to the President was issued on December 31, 2018. Furthermore, the President had taken steps to appoint a Committee to submit recommendations after inquiring into the qualifications of the individuals to be appointed as Chairpersons or members to Director Boards of State enterprises.

The Secretary to the President chairs the Committee to review appointments. Other members of the Committee are President’s Senior Advisor W.J.S. Karunaratne, two representatives appointed by the Prime Minister and a representative of the Secretary to the Ministry of Finance.

The President also instructed the Secretaries of Ministries to forward the names of the currently appointed Chairpersons and members of the Board of Directors to this committee for examining their qualifications.

President Sirisena further stated that he will send written instructions in this regard to all ministers in the near future.

The President made these remarks during a meeting held at the Presidential Secretariat, yesterday (03) with the Ministry Secretaries.

The President also pointed out that irregularities are emerging due to the fact that regular reports on the use of the vehicles of the government are not regularly maintained. He has instructed the Ministry of Finance and the Ministry of Transport to jointly schedule a program to get details and facts of the vehicles of the government in order to avoid misuse.

President Sirisena also instructed the officials to maintain the details of the vehicles belonging to the government in a manner that will enable the citizen to know about its use through the internet.

The President also instructed the Secretaries of Ministries to visit the departments and institutes under their ministry at least once in three months to meet the office staff and to find out the procedures and issues.

The President also highlighted the importance of taking action in all the Ministries to assist initiatives to prevent drug abuse and pointed out the importance of establishing a Drug Prevention Unit in each state institution, and fulfill their respective duties according to circulars issued in recent years.

The Gramashakthi People’s Movement was launched to free the people from poverty, and steps are being taken to implement it as a broad people’s movement in the future, the President said.

The dedication of all state officials, including secretaries of Ministries is essential in this endeavor,” the President stressed.

Secretary to the President Udaya R. Seneviratne and Ministry Secretaries were present on this occasion.

No Comments »

BUILDING THE NATIONAL INTEGRATION IN SRI LANKA (Part 1)

January 3rd, 2019

BY EDWARD THEOPHILUS

Building the national integration in Sri Lanka has been a significant issue since independence in 1948 as the Donoughmore reforms initiated in 1928 and the State Council was established by the reforms disguisedly attempted to make communal divisions by British rulers. A similar strategy used in India encouraging communalism between Hindus and Muslims as the communal divisions believed to be easier for the British rulers to control the country. The national integration has not achieved so far in Sri Lanka and political crisis and reconciliation issues remain in the country, which are motivated by the lack of national integration and unnecessary influences of outsiders to the reconciliation process in the country.

What is the meaning of national integration? Shona Khurana (2010) defines as National Integration is the awareness of a common identity amongst the citizens of a country.  This means that though we belong castes, religions, regions and speaks different languages we recognized the fact that we are all one nation.  This kind of integration is very important in the building of a strong and prosperous nation.”  The building national integration in India where has a more circuitous environment was a quite difficult task. We see day to day in international news reports that many communal conflicts are in India based on variety of reasons.   Sri Lanka has a less complex environment than in India and limited diversity with tiny differences. After 2009, there has been no report of communal conflicts except politically motivated commotions such as in Beruwala and Kandy. However, the politics in Sri Lanka shows that building the national integration has become a hard task as the strategies of political parties are contrary to the national integration and based on short-term gains for a specific political party or a front.

The political leadership considered to be primarily essential condition for the national integration. Historically, the national integration was established by the leaderships of Kings and religious institutions of the country such as Buddhist, Hindu, Muslim strongly supported to the national integration. Before Western invasions, Sri Lanka was consisting of only two communities and there were not serious barriers to maintain the national integration.  Anthropological fact is that Sinhala and Tamil people have biologically same origin and may have mixed with different communities, they became Sinhala or Tamil resulting they speak two different languages.   According to historical information of Sri Lanka, Kings gave the leadership for the national integration and never discriminated citizens of the country based on religions or regions or speaking different languages.

It is believed that King Parakramabahu the great was a Sinhala person, who was a believer of Hinduism. During the time of king, Dhatusena, there was an Assyrian Sect Christian Church in Anuradhapura and King Kashyapa and Mugalan has closed association with the Christian Church.  Kings in the Kandyan Kingdom allowed Muslim religion and Kings in Kotte allowed the Catholics. Kings in the history gave leadership for the national integration within a multicultural system. The history gives clear evidence that Buddhism and Hinduism worked together and the best example for this unity is that in each Buddhist temple, there are Hindu devoting places.

The national integration was obviously challenged by the Donoughmore Reform Commission in 1928, which established the State Council. The representatives to the State Council were based on criterion that disguisedly promoting communal differences and the democracy they introduced to the country, was a capitalism based which discriminated to poor. If it analyses more critically the elections to the State Council motivated to create divisions within the Sinhala community based on Castes and provinces. The representation to the State Council was also based on the election which was sowing seeds for promoting communalism in the country and the power of voting was given to rich disregarding poor and ignored the national integration, which had been existed under the leadership of kings. As Shona Khurana (2010) explained the British had encouraged communalism because of division between Hindus and Muslim made easier for them to control the country. it is a result of narrow mindedness, prejudice and lack of knowledge of other religions.”  The British rulers promoted communalism in Sri Lanka with a view to dividing the people as Sinhala and Tamil and destroying the national integration.

Why the British rulers wanted to promote communalism in the country disregarding the moral responsibility of governing a colony to maintain the law and order and the unity among the nationals in the colony? The ruling policy of the British rulers was not democratic and currently it can be seen that many Western democratic advocates are attempting to point figure to Sri Lanka in the reconciliation process, but it was really against the democratic principles.

As the census of 1881 revealed that the majority community of the population in Sri Lanka was Sinhala, the British rulers attempted to divide the majority community as Up Country Sinhala and Lower Country Sinhala, the strategy was   utter failure.  As Sinhala people had no external difference in relation to the language used or the religions they believed and Sinhala people whether they are from up country or lower country, they were similar. The division of Sinhala people as Sinhala Christian and Sinhala Buddhist was riskier to imperialist and Sinhala Buddhist and Sinhala Christian worked together at grassroot level and the divisive policy could not be applied and successful in the Sinhala community.  There were few differences within the Sinhala community based on caste dictions which were rapidly eliminating as a result of the wide expanding of education from grade one to university level.

The caste dictions originated in Sri Lanka in the history based on the professions of people, which were not subject to discrimination and the services of any caste wanted to citizens of the country including the kings, who really respected to services of people, who belong to different caste. At present we can see that the services of different castes have become profitable business, for example fashion, security services etc.  The Indian caste dictions primarily considers discrimination of people from the origin and people of high class have authority over the lower castes even sometimes to kill them. There have been legal changes in India since independence, it seems that legal changes are not implemented successfully due the attitudes of people.

No one can deny the fact that the State Council, implemented several progressive policies in the country in which free education policy, agricultural development programs and industrial development initiatives could be considered that they were vital to the building the national integration.  However, the divisive attitudes rooted to the Tamil community and such attitudes were vicious to building the national integration.  The British rulers were directly responsible for the origination and the complicating of the national integration issues.  Before the British rulers, there were Indian, Portuguese and Dutch rules in the country, neither rules promoted divisive attitudes a with view to encouraging communalism in the country.

1 Comment »

BUILDING THE NATIONAL INTEGRATION IN SRI LANKA (Part 2)

January 3rd, 2019

BY EDWARD THEOPHILUS

The Solebury Constitution, which developed the reforms for granting the independence also did not promote the national integration and tried to spread the communalism through the election system. The emergency of 1958 was the first communal struggle obviously echoed in the Sri Lankan society after the independence and the leader of the government had many difficulties to control the problem and the nominal head of state had to take executive power in hand despite the parliamentary traditions and limits of the independent constitution, to control the communal problem. Since then the communal problem in the country complicated and developed to a bloodletting terrorist war in 1983. There were many opportunities to initiate the national integration between 1958 and 1983, however, nobody was interested on this matter as the politics in the democratic system have given priority for gaining power whatever the issue is using.

Since 1983 to until defeat of LTTE terrorism in 2009, various negotiations were between the government and Tamils, but they were not successful and one of the major reasons for the failure was external influences and the concept of national integration was purposely ignored by external forces. When deeply analyses it shows that the external influences dislike the national integration as external forces might have hidden and undisclosed purposes against uniting Sri Lankans as one nation.  It also might contradict with the plans of outside forces toward Sri Lanka.

The reconciliation process initiated after 2015 presidential and general elections was unsuccessful as the process was not genuine to the majority Sinhala community and it seemed that it was a forceful activity involved in hidden tactics against the national unity influenced by external forces. In the history, before Sinhala Kingdom established, Lord Buddha visited the country to reconcile a conflict between Chulodara and Mahodara and in that process Lord Buddha played an impartial process and people of the country accepted the final outcomes of the reconciliation process.  The reconciliation process that Lord Buddha conducted was very cleared to the two parties involved in the conflict and the transparency of the reconciliation process was attracted by people and there was no string from outside and two parties direct negotiated with the mediator (Lord Buddha).

The reconciliation process commenced after the elections of 2015 was not direct negotiation between two parties to the conflict.  Sri Lanka’s government and Army forces were one party but the other party, LTTE was not participated taking the responsibility for the conflict during 1983 to 2007.  Tamil political parties were directly represented Tamil nationals (Most probably the Tamil nationals and LTTE) but never accepted the responsibility for atrocities done by LTTE. In fact, it was not a conflict resolution or a reconciliation process. It clearly seems that the reconciliation was an attempt to punish Sri Lanka’s government.  The behaviour of LTTE during the 1983 to 2007 was against the international law and order.

The reconciliation was a process that was forceful to Sri Lanka’s government to accept a variety of conditions, which were strange to public.  It clearly seemed that the reconciliation process did not prioritized the conditions with the agreement of two parties involved in and it was an attempt to insist conditions that were against the culture (rules and regulations) generally accepted in the society of Sri Lanka.  According to international experiences, it is quite clear that forceful reconciliation would not last long, people involved in reconciliation process should be accepted by the parties to the reconciliation whether the outside forces like to it or not.

The other major short coming of the reconciliation process was that the process did not focus on building the national integration as one nation all communities living in Sri Lanka.  What were the reasons to ignore national integration?  General opinion of that point is outside forces dislike to the national integration, which promotes for the unity idea as a one nation.  Practically, outside forces promote communal divisions in relation to policy implementation. Such a division would be helpful to outsiders, who are eyeing to take Sri Lanka’s assets and facilities for their purposes. Any country like to promote the national integration, despite many communities living in the country have different purposes, the priority should be given to the prime purpose.  For example, in many European countries people from other countries live together though they have migrated from different countries with different cultural background, the governments of those countries, all people have integrated to one nation.  Why is this strategy being not suitable for Sri Lanka?

According to the demographic records of the census of 2012, the total population in Sri Lanka divides to Sinhala 74.90%, Sri Lankan and Indian Tamil 15.27% (Sri Lankan Tamils 11.29% and Indian Tamils 15.43%), Muslim 9.30%, Burghers 0.19% and others 0.34%.  It is estimated that demographic records have already changed increasing Sinhala population to 78% and reducing the Sri Lankan Tamils to less than 10%.  It is quite easy to building the national integration as the 98% total population in Sri Lanka knows Sinhala language and 95% of people in Sri Lanka use Sinhala language as the main language or communication media in homes. Many Muslim organizations recognize Sinhala as their national language.  The demographic results clearly show that the reconciliation and the national integration of Sri Lanka is easier based on Sinhala language.

The lack of political leadership and the divisive attitudes of religious institutions after the independence in 1948 made complexity in the thrust of the national integration.  The constitutional reforms initiated in 1972 attempted to the national integration, but the expectation was remote as the head of state or the president in the 1972 constitution was lacking executive power and the president was inactive for the building of national integration. The constitution introduced in 1978 gave the executive power to the president, despite terms of 1978 constitution, several amendments made to the constitution have become barriers to the national integration.

The effort of national integration needs beginning from the grassroot level and the other important point is that people of the country unit to secure the country first rather than dividing the country by a new constitution.

3 Comments »

Putting our thoughts into action

January 3rd, 2019

Bhante Y. Wimala

Dear friends and students,

The new year 2019 has arrived. It is that time again to take a few moments to relax, reflect and make some positive choices.

Following are my affirmations for 2019. Please join me.

1. I will not allow the negativity of others to pollute my mind or disturb me.

Every negative thought is a painful thought. Negativity breeds suffering. We often run into and sometimes we are surrounded by people who are frustrated, angry, and bitter about politicians, injustice, violence in the world and one thing or another. If we are not prepared and do not have clear guidelines for ourselves, it is so easy for them to pollute our minds and disturb us with their negativity.
Be prepared to stop yourself from getting drawn into such dialogues or situations. Be prepared to walk away politely. Be prepared to disconnect or find a reason to change the topic. If everything else fails, remind yourself of the power of your own mind to control your reactions and positively engage them. Refuse to allow the anxiety  of others to disturb you.
2. I will try my best to become a more kind and loving person.

The warmth of kindness and love is universal. When you feel truly loving or kind, you do not even have to tell others. They feel it. Not only humans — even animals and plants — can feel your loving kind thoughts. Whenever you feel genuine love or kindness, you feel a sense of comfort and fulfilment inside you, a kind of comfort that nobody can give you.
By becoming more kind and loving, you nurture yourself while nurturing others around you. The kindness and love help you to bring the best of you into the day. Remember to be kind as often as you can. Ask yourself, am I a loving person? How can I become a more loving person? So your second affirmation is I will remember to try my best to nurture the love and kindness in my heart in the year 2019.”

3. I will try my best to face all my challenges and problems calmly and patiently.

Challenges and problems are a normal part of normal life. You know very well that you do not solve any problem by worrying about it. Worrying about anything simply adds more burden to the problem or challenge. Then why worry? It is simply a habit, a habitual trigger in your mind. The affirmation above will help you to train the mind not to worry and understand that worrying about a problem or challenge does not solve any problem. By remaining calm and becoming patient in the midst of challenges or problems, you can carefully choose an appropriate action and avoid getting stressed.

Thought alone is not enough. Let us bring these thoughts into action and get results in the year 2019. I wish you success in your efforts to bring positive changes into your life.

May you be well and happy.

Bhante Y. Wimala

No Comments »

How women are treated in Hindu temples in India

January 3rd, 2019

Prevention of women entering Temples by Orthodox Hindus in Kerala.

This kind of discrimination against women and also lower castes happens all the time in Tamil Nadu and also especially in Northern Sri Lankan Kovils and Temples. But such things are hardly reported. Before the rise of the LTTE, there were protests in Mavattipuram and other places in Sri Lankan Temples where low-caste people were not allowed entry.  The ITAK party opposed liberalizing temple entry while the Marxist leader Shanmugathasan led the protests. During the LTTE wars, the Tigers militarized and used women for their objectives, often using them as expendable and easily controllable carder who can be used as suicide bombers.

After the war, old caste traditions and orthodoxy have once again began to creep back, with Norther Provincial leaders like Wigneswaran strongly encouraging orthodoxy. But things are stirring up in Kerala and other parts of India.

Unfortunately, Sri Lanka’s  “civil society” types and  “human rights” NGOs are dominated by members of the upper caste Jaffna Orthodoxy. Even the Catholic church memebers in Jaffna are caste and orthodoxy dominated, with burials in the chruchyard determined by caste.

Unlike in India, the feminist movement among women in Sri Lanka is quite inactive against these issues. Instead, Tamil human rights famininists  unleash their ire in Geneva.

Zwei Frauen trotzen der Mauer aus Hindu-Männern

Zwei Frauen trotzen der Mauer aus Hindu-Männern

Unter Polizeischutz und bei Dunkelheit haben sie es geschafft: Zwei Frauen gelangten in einen Hindu-Tempel im Sü…

 

Here is a rough translation of a German language report .

——————————————————————-

Two women defy the wall of men forbidding Temple entry for Women in Kerala

Under police protection and in the dark, they made it: Two women arrived in a Hindu temple in the south of India – and so demanded their right to equal treatment. The conflict has been smoldering for months.

In the shelter of darkness, two women in India have entered one of the holiest Hindu shrines, claiming their right to equal treatment. According to authorities, they secretly entered the Sabarimala Temple in Kerala state under police protection shortly before sunrise and later left the sanctuary undetected. They were thus able to bypass the extremist Hindus, who have for weeks transformed the Sabarimala Temple in Kerala into a fortress and withheld women.
Two women arrive at the Hindu temple in the state of Kerala in southern India.

[Photo” Two women arrive at the Hindu temple in the state of Kerala in southern India.]

On video footage can be seen how the two women in black robes with lowered heads rush into the temple. They did not come to the temple via the “18 holy steps” but through the personnel access, they reported afterwards.

Head Priest orders “cleansing ritual”
The action of the two women caused violent protests by arch-conservative Hindus – the Sabarimala Temple is one of their most sacred temples. The supreme priest ordered the temple to be shut down for a cleansing ritual. After an hour he was reopened.

The extremist Hindus oppose the lifting of the women’s ban on visiting the country’s Supreme Court. According to tradition, women between the ages of ten and fifty cannot enter the gilded temple because the deity worshipped there is considered unmarried and believers fear a “seduction” of the god by women’s vile. The ban was informal for many years and became law in 1972. However, in September 2018, India’s Supreme Court declared that the practice violated the constitutionally guaranteed equal treatment of men and women.

Violent riots
Many women then tried to reach the mountain shrine of the god Ayyappa. However, they had been deterred by angry Hindu activists. There were riots between supporters of the ban and the police in October, and around 2,000 people were arrested. Again, there were  violent protests against the action of women. In front of the parliament in Kerala’s capital Thiruvananthapuram, there were violent clashes. The police used tear gas, water cannons and stun grenades against the protesters. Protests were also reported from other cities in the state

Recently, tens of thousands of women in Kerala had formed a mile long human chain to protest against the Temple ban and to promote gender justice. According to the Communist Party of Kerala, 5.5 million women came together for the protests. The news of the two women who had access to the temple was received enthusiastically by the solidarity movement.

Opposition to court decision
Even legally, the dispute continues. Numerous conservative Hindu movements and the Hindu nationalist Bharatiya Janata Party (BJP) of Prime Minister Narendra Modi object to the Supreme Court’s decision. They challenge the verdict on the grounds that it ignores the traditional belief that Ayyappa lived in celibacy. For January 22, a court hearing of the opponents of the judgment is provided.

Since India is again ruled by Modi’s Hindu nationalist BJP, conservative and fundamentalist Hindus have been buoyant. The conflict over the South Indian temple is therefore also indicative of the identity politics with which they make mood. Not only does the BJP seek to give new meaning to the ancient Indian cultural and religious heritage, it also borders on India’s other religious communities, whether Muslim, Christian, Jain or Parse. Equal rights for women are also considered fundamental. This strategy should also shape the election campaign of the Hindu nationalists: this year, the Indians determine a new parliament, the BJP wants to remain  in power by what ever means.

No Comments »

Re-Kids eat free in Australia

January 3rd, 2019

Stanley Perera Melbourne, Australia.

It is absolute truth that kids eat free in Australia.  Kids have pets and there are bank accounts for the pets and and pets hospitals and pets cemetries in Australia.  It is also absolute truth that kids and their pets are Australian’s national treasure.  Kids go to school and pets go to obedience classes and get toilet trained.  When those kids grow up those entitlements and inheritanced enjoyed in their childhood are transferred to their kids.  That is the Australian National heritage enjoyed by Australians with dignity, honesty and integrity.  In my days if an English man was called a liar, he would commit suicide.  It was that truthful an Englishman those days.  In the modern day the English Prime Minister Tony Blair  was called Blair the liar by the English public when Tony Blair said a pack of lies about Sadam Husein.  As a reward Tony Blair was made the lifetime president of the Middle east peace board by Little Bush with enormous amounts of perks.  Blair’s wife was called Flats lady.

225 KIDS ALSO EAT FREE IN ISLAN NATION OF SRI LANKA

It is absolute truth that 225 kids eat free 5 course meals all day and all night 24 hours of the in in this beautiful Island Nation of Sri Lanka.  They are issued with duty free luxury BMW permits every year instead of a pet.  It is not only His,but also a Her’s.  So His’s and Her’s Luxury BMWs.  One for the master(luxury bullet proof), two for the kids and none for the naughty kids who say no to the 19A.  Majority of those kids never went to a school.  They carry knives to the play scool.  They pour water on to the class teacher’s chair, fortunately it was not that electric chair made in the USA.  Some kids call the class teach who is also a kid “Karumaya”.  One kid threw urine mixed with chilli powder which got into the eye of another kid and this kid was crying his eyes out and screaming his head off danawo “danawo, danawo”.  Some people though it was a real act of kids and some people thought it was the play school drama.  Unlike in Australian kids, these 225 Siri Lankan kids are housed in 7 star luxury hotel in the tiny little island in Diyawanna.  It is absolute truth that tose 225 Siri Lankan kids never grow up, nover go to school and never do a job.  All they do twddile their thumbs, picking their noses and arses and thinking day and night how to rob the banks.  Those duty free luxury car permis once every year come with a no repay bank loans not exceeding 500 million rupees.  The Ambassadors visit the head of the kids from time to time to check the health and welfare of the kids.  Those Ambassados in the public gallery applause whenever the class teacher discipline the kids at the play scool.  Those dispora appointed Ambassados’s main job is to puppeteer the puppet kids play school.  The head of the kids is a thug.  Some people call him Mr. Batalanda.  Some people call him white skinned Ambusados’s boot licker.  All the people call him mid night.  That is becuse when all the kids go to sleep the thug of the kids pass 19A 40A, 33A and all the As that comes to his mind.  Some people call him an arch crook.  Somebody said he is butter fly.  Pople also call those 225 kids “free loaders”.  Part 11 to be continued.

Stanley Perera

Melbourne, Australia.

2 Comments »

ELON MUSC Vs THAI CAVE RESCUER

January 3rd, 2019

Stanley Perera Melbourne, Australia.

Elon Musc the American Billioner was preparing a capsule to rescue the Thai boys from the cave. This pommy guy who was a cave rescuer said the American can stick his capsule where it hurts.  In response to that tounge lashing American billioner Elon Musc said that pedo guy.  As I did not know what it meant by pedo guy, I asked this Aussie guy what the meaning of pedo guy.  The Aussie guy said to me ” those Pommy Guys and Aussie Guys go to Thailand to sleep with boys are called pedo guys.  So that pedo guy the cave digger sued American billioner Elon Musc for deformation of caracter.  Elon Musc said “I am not denying.  I said what I know about the pommie guy.  He sleeps with Thai boys.  Such people are called pedo guys”.  What are you going to do about it?  So the pedo guy had to shut his face.

The other day  In a public speech the Siri Lankan President said ” that man is a butterfly”.  As I did not know the meaning of butterfly, I asked a young Siri Lankan lass what it meant by Butterfly.  This young Siri Lankan lass told me it is the three letter word starting with G”.  Oh it is the god I said .  No dumb dumb three letter word starting with ga.

Oh, it is gal.  No idiot it is gay.  I still cannot understand what it really means gay.  Let me tell you in simple language man, she said “it is the man sleeping with a man”.  Then I asked the young Siri Lankan lass what is the difference between the gay guy and pedo guy.  The lass said the pedo guy is the guy who sleeps with the boys and gay guy is the guy who sleeps with a guy.  I am confused it is like the Siri Lankan constitution and 19A,33A, and 40 a,b.c. which can be translated either this way or that way but not both ways.  I asked this Siri Lankan lass what is this homo.  This lass told me I don’t no man I am a les girl. I am confused and confused like the Siri Lankan constition.  God save my Siri Lanka.  My Siri Lanka is in the hands of a bunch of gay guys and pedo guys with les guys.  Where is the nearest mental assylum?  I want to book a room in there.  Before I get there I will find out if there are any pedo guys,gay guys and les guys.  Don’t worry myself all the residents and doctors including nurses are pedo guys, gay guys and les guys.

Stanley Perera

Melbourne, Australia.

 

No Comments »

යුද ජයග්‍රහණයට ගෞරව පුද කිරීමට මහින්ද නමින් මම ගමක් හදනවා-සජිත් ප්‍රේමදාස

January 3rd, 2019

උපතිස්ස පෙරේරා උපුටාගැණීම  මව්බිම

අප හිටපු ජනාධිපතිතුමන්ට යුද ජයග්‍රහණයට ගරුත්වය ලබා දිය යුතුයි. ඉදිරියේදී එතුමන්ට එම ගරුත්වය ලබා දෙමින්, මගේ සුරතින් ඔහුගේ නමින් ගම්මානයක් ඉදිකරන්නට කටයුතු කරනවා යැයි, සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා පැවැසීය.

එස්.ඩබ්ලිව්. ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතාගේ සහ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායකගේ නමින්ද ගම්මාන ඉදිකරන බවත්, දේශපාලන කුහකකම් හෝ වෛරය හදවතේ තියා ගනිමින් තමා කටයුතු නොකරන බවත් පැවැසීය.
ජාති, ආගම්, පක්ෂ, පාට නොබලා පැය 24ම දින 365ම, ජනතාවට සේවය කිරීම තම බලාපොරොත්තුව බවත් ජනපති ප්‍රමුඛ මැති සභයේ 225 දෙනා රටේ ලක්ෂ 210ක් වූ ජනතාවගේ භාරකරුවන් මිස අයිතිකරුවන් නොවන බවත් පොහොට්ටුවේ පිරිස් රටේ ජනතාව වහලුන් යැයි සිතා කටයුතු කරන්නේ ඔවුන් රටේ අයිතිකරුවන් යැයි සිතන නිසා බවත් පැවැසීය.

පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කයේ කරුවලගස්වැව, පහළ පුලියන්කුලමේ ඉදිවූ ‘රන්වියන්පුර’ උදා ගම්මානය ජනතා අයිතියට පත් කිරීම වෙනුවෙන් පැවැති උත්සවයේදී නිවාස, ඉදිකිරීම් සහ සංස්කෘතික කටයුතු අමාත්‍ය සජිත් ප්‍රේමදාස මෙසේද පැවැසීය.

මෙම උදා ගම්මානය විවෘත කිරීමට තිබුණේ පසුගිය ඔක්තෝබර් මස 31 වැනිදායි. නමුත් ඔක්තෝබර් 26 වැනිදා අපේ රටේ දේශපාලන ඛේදවාචකයක් සිදු වුණා. මෙම ඛේදවාචකය සිදු නොවී පසුගිය දින 52ක කාලය තුළත් අපේ ආණ්ඩුව තිබුණා නම් මේ වන විට නව ගම්මාන 150ක් පමණ ආරම්භ කර ඉඩම් හා නිවාස නොමැති ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ජනතාවට ආධාර උපකාර කරන්නට තිබුණා. නමුත් අද සිදු වී තිබෙන්නේ කුමක්ද? දින 52ක් නැවතී තිබූ සංවර්ධනය හා ජනතා සේවාව දැන් අප වහා දියත් කළ යුතුයි.

මීට සති කිහිපයකට පෙර ජනාධිපතිතුමන්ටත් හොරෙන් පොහොට්ටුවේ නායකතුමා මන්ත්‍රිවරුන්ට පොහොට්ටු පක්ෂයේ සාමාජිකත්වය ලබා දුන්නා. එසේ කටයුතු කළ ඔවුන් ‘අපි පොහොට්ටුවේ නෙවෙයි අපි එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ’ කියා අද කියනවා. පොහොට්ටුවේ සාමාජිකත්වය ලබාගෙන තමන්ගේ මුහුණු පොතේ පණිවුඩ නිකුත් කළා. නමුත් මේ පිළිබඳව පාර්ලිමේන්තුවේදී නීත්‍යනුකූල ලෙස ප්‍රශ්න කරන විට ඔවුන්ගේ පාණ්ඩුකම්බල ශෛලාසන රත්වෙනවා. ඔවුන් දැන් ප්‍රකාශ කළොත් පොහොට්ටුවේ බව ඔවුන්ගේ මන්ත්‍රිකම අහෝසි වෙනවා. මෙයින් අපට විශාල පාඩමක් ඉගෙන ගැනීමට තිබෙනවා. අපි පක්ෂය සහ පාක්ෂිකයා අපේ අනාගතය උදෙසා කිසිවිට පාවා නොදිය යුතුයි.

සජිත් ප්‍රේමදාසටත්, කරු ජයසූරියටත් අවස්ථා රැසකදී අගමැති ධුරය භාරගන්න කිව්වා කියා පසුගියදා ජනාධිපතිතුමාම ප්‍රකාශ කළා. එය සත්‍යයක්. මට දහ වරකට වඩා එය කිව්වා. එම ඉල්ලීම පිළිබඳව ජනාධිපතිතුමන්ට මා අගෞරවයක් නොකර වැඩ කළ යුතුයි.

අප එක දිනක් තුළ ගම්මාන 85ක වැඩ කටයුතු ආරම්භ කරනු ලැබුවා. කවුරුන් හෝ අභියෝග කරනු ලබනවා නම් මුල්ගල් තැබූ ගම්මාන 85 පිළිබඳව අවශ්‍ය ලියකියවිලි මා සතුව මේ මොහොතේ තිබෙනවා. ජාති, ආගම්, පක්ෂ, පාට, පන්ති භේදයන් මට වැදගත් වන්නේ නැහැ. එකම සුදුසුකම වන්නේ ඉඩමක් නොමැතිකම, නිවෙසක් නොමැතිකමයි.

මගේ පියාණන්ද භේද බින්නවලින් තොරව නිවාස ඉදිකළ නිසා රටේ මහනගර සභාවක මන්ත්‍රිවරයකු ලෙස සිට එතුමා ජනාධිපති වුණා. අපේ වැඩසටහනේ මුල්තැන ලබා දෙනුයේ මිනිසත්කමටයි. එක්කෙනකු, දෙදෙනකු වැරැදි කළාට මා සූදානම් නෑ මාධ්‍යයට විවේචන ඉදිරිපත් කරන්නට.

 

3 Comments »

Appointing SF Field Marshal was Prez’s biggest mistake: Thewarapperuma

January 3rd, 2019

Chaturanga Samarawickrama Courtesy The Daily Mirror

While assuming duties as Deputy Minister of Social Empowerment, Palitha Thewarapperuma said yesterday among the many mistakes done by President Maithirpala Sirisena, the biggest was to promote Sarath Fonseka to the rank of Field Marshal.

He said Fonseka did not have qualifications to be promoted to that post and Sri Lanka was fortunate that he was not elected as president.

“When I assumed duties as the deputy minister of the Wildlife Ministry, I thought I was so lucky to work under a war hero like Field Marshal Sarath Fonseka. But I gradually realised that he was not the person he appeared to be,” the deputy minister said. I suffered a lot because of Sarath Fonseka. I was sentenced to prison for 400 days. My party membership was suspended. He did not even have the courtesy to ask me what happened.”

He said they had helped him unconditionally when he was nominated as the common candidate during the election and that he was personally involved in re-erecting elephant fences because Fonseka was not concerned about such issues.

“Fonseka has said I will not be nominated but it is Prime Minister Ranil Wickremesinghe and the party who will decide whether to nominate me or not. It is none of his business. I secured 1.8 million votes. Fonseka got only 2,000 votes. It is clear who should be given nominations,” the deputy minister said.

He said I was removed from my post because of a wise decision taken by the Prime Minister.
If the Prime Minister has taken that decision, he should be responsible for the human-elephant conflict and should be answerable to the people. Fonseka ruined the funds of the Wildlife ministry and had done nothing for the country. Fonseka has also claimed that my family used vehicles belonging to the ministry. My family has not even seen my ministerial vehicle. The truth behind this whole drama is that Fonseka is not ready to accept that I have worked hard in the ministry. Now he is mad and crying because of not having a ministerial post. I can offer my Social Empowerment Deputy Minister’s post if he wants,” the deputy minister said.

1 Comment »

I will never allow Thewarapperuma to enter parliament: Former Minister and Field Marshal Sarath Fonseka

January 3rd, 2019

Ajith Siriwardane Courtesy The Daily Mirror

Former Minister and Field Marshal Sarath Fonseka said today he would not allow deputy minister Palitha Thewarapperuma to come to parliament alleging that he was engaged in corrupt activities such as sand mining.

Mr. Fonseka told a news conference that he received fewer votes at the 2015 general election than Thewarapperuma as he did not want to enter parliament but to act as an anti-Rajapaksa force and added that if Thewarapperuma contested under a minority party, he would not receive votes of even his family members.

Responding to the allegation that Mr. Fonseka was keeping kith and kin as his personnel staff, he said Mr. Thevarapperuma had no moral right to talk about it and added that he had a right to keep anyone in his personnel staff.

He alleged that Mr. Thewarapperuma had begun politics as a Kasippu’ smuggler and said he was known as Naiwadiye Palitha”.

He was now engaged in sand smuggling. I will take action against this person. I will teach him a good lesson. I will teach him what political decency is,” he said.

Mr. Fonseka said Mr. Thewarrapperuma was a navy deserter and he began politics as the driver of Anil Munasinghe and then joined Kumara Welgama, who kicked him out.

1 Comment »

An SLPP govt. will launch fresh probe on bond scam: Mahinda Yapa

January 3rd, 2019

Lahiru Pothmulla Courtesy The Daily Mirror

A government formed by the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) will launch a fresh probe on the Central Bank bond scam after formulating a separate court, MP Mahinda Yapa Abeywardane said yesterday.

When asked about his comment over Colombo Chief Magistrate granting bail on Arjun Aloysius and Kasun Palisena, who are allegedly involved in the bond scam, the MP said the government wants to conceal the bond scam.

“This issue is unlikely to be solved. We hope to establish a separate court and start a new probe under a government of ours,” he told a news briefing held at the SLPP office.

Meanwhile, he said the current government was formed by the elements which wished to see the country divided.

“The ambition of these elements is to weaken the government and divide the country. As the SLPP, we will not allow this to happen,” he said.

MP Kanaka Herath, who also addressed the news briefing, requested President Maithripala Sirisena to remove the National List MPs of the SLFP who joined the government.

“National List MPs came to parliament because of the sacrifices we made. Therefore, we also have a right about the posts of these MPs.They are in parliament thanks to the hard work of former president Mahinda Rajapaksa during the election campaign. They have betrayed the party now,” he said.

No Comments »

20th Amendment is Like a String Bikini; What it Reveals is Interesting but What it Hides is Significant’

January 2nd, 2019

Geethanjana Kudaligamage

Our system is rigged beyond repair. It is a fact. When a system is rigged beyond recognition by a bunch of charlatans and robber barons, the last thing we need is to see rewriting our supreme document of the law of the land by them. Therefore, we shall keep the Executive presidency as much as they hate it and trash it. If we need to rewrite our constitution, of course we may need to do it eventually, let us wait until the right time and right people comes. Those who rigged the system have taken the task of rewriting and changing the laws into their hand right now so they can change it in their favor. So, we ask them, please hands off our constitution! We don’t trust you fellas!

Before Yahapalanaya began, I wasn’t quite contented to write anything about constitutional affairs. Because I thought I was an artist and wasn’t well versed about that area therefore shouldn’t touch such an extremely ‘obnoxious’ field usually kept exclusively for ‘Kalu coat Karayas. Then I was under the impression that one needs to have some background knowledge to touch our constitution.

However, things radically changed. After realizing that our politicians had handled our constitution, the likes of Sambandan and Anura Kumara who were holding high caliber positions in the parliament such as ‘Opposition Leader’ and the ‘Chief Opposition Whip’ respectively, without even knowing kindergarten mathematics, why shouldn’t I? I mean, they didn’t even know what was the greater number among 6,16 and 95, both of them thought 16 and 6 were greater than 95. Not only that, they handled our constitution with such an ease similar to that of an uneducated Nattamy who handled his ‘Race Kole’ (රේස් කොළේ) with incredible comfort. If that is the situation of the folks who are now messing with our constitution, and if that is such an easy thing like reading the ‘race kole’ (රේස් කොළේ) by ‘math-illiterate’ Anura and Sambandan, hell, why shouldn’t I also touch constitutional affairs I thought? Thanks to Anura and Sambandan, I know the secret of reading our constitution now; you must hold it like a race kole (රේස් කොළේ). It’s simple as such.

The twentieth amendment is already in the pipeline. Elderly politician Sambandan looks so excited to see mother Lanka being left defenseless. Anura Kumara acting as the facilitator for this heinous crime, appeared to be enjoying it. As he chuckles when he speaks about the constitution, people ponder if he is really having a mental disorder lately. The main objective of this legal circus is to change our political system entirely to accommodate the path for the division of the nation just to satisfy Sambandan, sumanthiran, Ranil Wickramasinghe, Anura Kumara, NGOs and the click.

However, they want to annul people’s sovereign rights without going for a referendum. Actually, they are trying to pickpocket the approval for the bill through the parliament, to steal something valuable for the people of Sri Lanka without asking for their consent.

According to 1978 constitution, people have entrusted their sovereign rights at Executive president, and if the nation needs to repeal it, then a referendum is required. However, they have brought 19th without going for a referendum creating a bad precedence for future changes, to do anything in future as well. So who are the victims here? The ordinary masses are the victims here. We are being trashed by all the politicians left and right.

We must identify all the charlatans in the parliament who will vote for this bill instead of asking the question whether or not this is unconstitutional to strip sovereign rights of people without asking their consensus for it. This is the biggest crime after the 13th amendment. But still they identify themselves as champions of democracy. Is this democratic for Ranil and Anura?

Following links will take you to the current constitution of Sri Lanka (as amended up to 15th May, 2015) and the next link to the bill of twentieth amendment. To understand the 20th bill, one has to compare the constitution because, I think by purpose, the 20th never provide an addendum explaining the changes.

file:///C:/Users/kudal/Desktop/constitution%20of%20Sri%20Lanka%20after%2019th.pdf

http://srilankabrief.org/wp-content/uploads/2018/05/Twentieth-Amendment-to-the-Constitution-English.pdf

The 20th amendment is presented in such a manner, as I said, it doesn’t even provide an addendum explaining the reason why those amendment are needed for the country. For instance, it says…

29. Article 93 of the Constitution is hereby amended by the omission of the words of the President of the Republic and”. (No explanation, addendum or side notes)

30. Article 94 of the Constitution is hereby repealed.” (No explanation, addendum or side notes)

This way of presentation makes the ordinary person to compare 1978 constitution with 20th amendment. Then there is no addendum explaining why we need these constitutional changes. It is pretty clear this confusion is also the part of the design. The constitution is the supreme document of the law of the land, therefore it is more important for the ordinary people than the politicians or lawyers. It is therefore responsibility of the authorities to provide a comprehensive addendum. But they have avoided it. Why? Because all they want is to throw sand into public eyes. It is also doubtful if JVP membership or in that matter, even the leadership is well aware of the true weight of the 20th to the nation. The biggest deceitful thing is the new practice of secret vote in the chamber. What is the reason for people’s representatives need to vote secretly? What kind of democracy is that? To hide from whom? Don’t they know that people have the right to know what their representatives do in the parliament? Isn’t this entire circus is aimed to cheat the masses?

The reason why we have to write about 20th amendment and its related issues with EP is because legal experts do not care about it. And we have found that majority of lawyers in the parliament have violated the ethics of their profession. I haven’t seen any of these lawyers coming to Lipton circle to protest against 20th amendment or abrogation of presidency since they see through it and understand the disasters that is looming. The legal professionals know it better than the laymen who doesn’t know the impact of the constitutional law.

I haven’t seen constitutional lawyers debating each other in the media about abrogating EP or the dangers of 20th amendment, other than sporadically publishing one or two articles in the media. If they do, they can bring public awareness about the dangers that are pending in the pipeline. I haven’t seen our eminent legal professionals filing fundamental rights cases in the supreme courts against 20th amendment and about the consequences of abrogating EP while having 13th amendment and provincial councils functioning. Well, maybe they do not trust the legal system since they know about it better than us. Majority of lawyers in the parliament want to bring 20th amendment to destroy the country.

The most troublesome issue is that none of the advocates of the 20th amendment never have given any attention to the reason why Elamists also advocating the abrogation of executive presidency. Why they throw 330 million rupees or 2 million Dollars per vote in the parliament, to pay who is willing to vote for the bill. I won’t be surprised if a secret voting is conducted for this bill. Some of these lawyers maybe do not want to see through it perhaps because they are also part of the conspiracy. Or maybe money makes them mute. Otherwise their explanations would be balanced addressing all aspects of the problem including the dangers of eventual division of the nation.

Democracy would be good if our political culture is sacrosanct and pious; and our politicians are virtuous, honest and ethical. Democracy might be a disaster for a society full of corrupt charlatans, thieves and robber barons. The concept of democracy invented in Greece about 2500 years ago when people had never heard of corrupt form of predatory capitalism, and they had never seen Dollars falling from the sky, above all they had never heard of a fifth column working day and night to destroy a country. When the concept of democracy was invented in Greece, they had an economy based on barter system and there were no politicians capable of breaking central banks in politics. They never had heard of backdoor dealings, nor had they known about bribing representatives to switch sides. They never had offshore banking facilities to hide stolen wealth. When we have offshore banking, a system created by western powers to maintain this corrupt global political culture, that can function above the laws, and where democracy become a mockery. That is the reason why they recommend us to go back to Westminster system, because it serves them better and they can manipulate it far greater than EP system.

Westminster parliamentary system is a colonial recommendation for us to adapt as our political system of our government. Masters never recommend anything virtuously for the slaves to eventually become completely independent from the master’s yoke. That kind of Samaritan masters only found in fairy tales that Ranil Wickramasinghe might have heard in his bedtime stories. Definitely J.R. Jayawardene might have heard of that type of masters in his bedtime stories for sure, since his nanny was an English woman. The colonialists groomed this baby JRJ from the time he was in the womb to destroy his country later in 61 years. He met the expectations of his class obligations. Same goes with SWRD. Although S.W.R.D was also groomed in the same manner, but gone off track therefore they killed him.

If the proponents of 20th amendment have sanctimonious objectives, why do they want to avoid referendum? Why is this fear and horror about people? Is that the democracy that has been perpetuated for Sri Lanka? Isn’t it an unalienable right of the people to decide what is right for them? If they are the angels or the guardians of Democracy, then why are they so frightened of people’s verdict? For me, it is a valid question to ask. But it doesn’t seem to be so valid for Ranil and Anura Kumara and some other folks. May be the kind of democracy they know is much advance than what we know about.

Please watch this video.

https://www.youtube.com/watch?v=nebAwGOYAXA&app=desktop

Please see following videos as well.

https://www.bing.com/videos/search?q=analysis+of+20th+amendment+in+sri+lanka&&view=detail&mid=6771BF9E367AD2DF7CB96771BF9E367AD2DF7CB9&&FORM=VDRVRV

Pivithuru Hela Urumaya statement

https://www.bing.com/videos/search?q=analysis+of+20th+amendment+in+sri+lanka&&view=detail&mid=E107CFB7315F7D9CF59CE107CFB7315F7D9CF59C&&FORM=VDRVRV

What other politicians have to say about 20th

https://www.bing.com/videos/search?q=analysis+of+20th+amendment+in+sri+lanka&&view=detail&mid=87B972570F160ABC9B9F87B972570F160ABC9B9F&&FORM=VDRVRV

Former president J. R. Jayawardene has left huge scars in the psych of the nation so it is easy for anyone to anthropomorphize/personify Executive presidency with JRJ. For that reason, the promoters of abrogating EP talk a lot about JRJ’s wrong doings to win the hearts of people to hide the real agenda behind the entire project. What all the front runners who are promoting the abrogation of the Executive Presidency and the rosy things they are telling us about 20th amendment is pretty interesting. Of course, they are! It reminded me Arthur Koestler’s famous saying about statistics.” Statistics (20th amendment) is like a string bikini; what it reveals is interesting but what it hides is significant’ actually, what these people are hiding from us is so significant, and of greater value for us.

Be cautious mother Lanka. Raise your voice and tell them your verdict loud and clear. The last thing we need is to see these charlatans rewriting our supreme document of the law of the land. Hands off our constitution” Period!  

25 Comments »

Treasury bond scams ‘mother of all problems’

January 2nd, 2019

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

January 1, 2019, 9:16 pm
Speaker Karu Jayasuriya recently asserted that the relationship between President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe turned sour in the run up to the last local government polls in Feb 2018. Jayasuriya said so addressing religious leaders at his official residence, on Dec 26, 2018.

A statement issued by the Speaker’s Office, on Dec 28, 2018 quoted Jayasuriya as having said that he, at every possible opportunity, intervened to improve the situation as he realized the disastrous consequences of such a clash. Claiming that he realized the danger at an early stage, Jayasuriya confirmed President Sirisena offered him the premiership on several occasions.

article_image

Jayasuriya emphasized that he didn’t want to accept the premiership as they received a mandate for Sirisena to be the President and Wickremesinghe to be Prime Minister.

The Speaker’s Office statement, issued in Sinhala, dealt with issues at hand, particularly the proposed abolition of the executive presidency.

Unfortunately, Jayasuriya has conveniently forgotten the circumstances, leading to the damaging battle between Sirisena and Wickremesinghe. Those present there, on the invitation of Jayasuriya, refrained from reminding the gathering what was the mother of all yahapalana problems.

Nothing can be further from the truth than Jayasuriya’s claim that Sirisena – Wickremesinghe relations turned sour in the run up to the last local government polls. Obviously, Jayasuriya has turned a blind eye to the bond scam, perpetrated on the morning of Feb 27, 2015, allegedly by the then Governor of the Central Bank, Singaporean Arjuna Mahendran, and his son-in-law, Arjun Aloysius, the owner of primary dealer Perpetual Treasuries Limited (PTL). The UNP has been accused of providing the political backing for the heist.

The first bond scam, perpetrated 50 days after the last presidential election, is the mother of all problems for the Sirisena-Wickremesinghe government. The new administration never really recovered from the unprecedented treasury bond scam, though President Sirisena went out of his way to protect the interests of the UNP, for about a year.

At the time of the first bond scam, Jayasuriya functioned as Minister of Public Administration, Democratic Governance and Buddha Sasana. Chamal Rajapaksa was the Speaker. Jayasuriya cannot be unaware how the treasury bond scam caused a massive rift between the UNP and the SLFP, both in and outside parliament. The crisis created by the treasury bond scam certainly caused a debilitating setback to the 100-day government and gave a turbo boost to the group led by twice President, Mahinda Rajapaksa. The UNP should examine the impact of the first treasury bond scam, on the 100-day government, and how the second fraud, committed in late March 2016, ruined everything. At the time of the second bond scam, Jayasuriya was the Speaker and, therefore, he knew the deterioration of the UNP-SLFP relationship long before the Feb 2018 local government polls.

Chronology of events

Let me mention key events relating to the ‘mother of all problems’ against the backdrop of the Presidential Secretariat accusing parliament of deliberately thwarting an accelerated investigation into the treasury bond scam. Following a meeting at the Presidential Secretariat on Dec 21, 2018, President Sirisena had with senior officials involved in the treasury bond scams probe, the media was told how the relevant Parliamentary oversight Committee deliberately sabotaged President Sirisena’s efforts to have those responsible for treasury bond scams punished. President Sirisena cannot, under any circumstances, absolve himself of the responsibility for the second far bigger bond scam perpetrated, due to him dissolving parliament on the night of June 26, 2015 to prevent the Committee on Public Enterprises (COPE) Chief Dew Gunasekera from presenting the report on the first scam.

Jan. 8, 2015: Presidential election

Jan.9, 2015: Maithripala Sirisena sworn in as President

Jan.9, 2015: Ranil Wickremesinghe sworn in as Prime Minister

Jan.23, 2015: Then Finance Minister Ravi K recommended Arjuna Mahendan as Governor, CBSL

Jan. 26, 2015: President Sirisena appointed Singaporean Mahendran as Governor, CBSL.

Feb. 26, 2015: Mahendran met ministers, Ravi K, Kabir H and UNP Chairman Malik S at CBSL, allegedly to discuss a massive fund requirement of Rs 18 bn (All three politicians were present when President Sirisena lambasted the UNP over treasury bond scams on Dec 16, 2018 at the Presidential Secretariat. PM Wickremesinghe and Mrs Wickremesinghe were also present.)

Feb 27, 2015: First bond scam perpetrated. Within hours, those who mattered knew how PTL had carried out the operation in connivance with Mahendran. The PTL is a fully owned subsidiary of Perpetual Capital (Pvt) Limited, owned by Geoffrey Joseph Aloysius and Arjun Joseph Aloysius. The Central Bank was under the purview of Premier Wickremesinghe, though previously it functioned under the Finance Ministry.

Massive media coverage of the bond scam sent shock waves through the Sirisena-Wickremesinghe government. President Sirisena directed his party to lodge a complaint with the CIABOC. The high profile institution, handling of that particular inquiry, should be examined for obvious reasons.

March 10, 2015: Wickremesinghe, following consultations with Sirisena, appointed a three-member committee to probe the issuance of treasury bonds. The committee comprised those considered UNP loyalists i.e. attorney-at-law Gamini Pitipana, attorney-at-law Mahesh Kalugampitiya and attorney-at-law Chandimal Mendis. (Wickremesinghe thereby thwarted Sirisena from appointing a Commission by naming his own)

May 21, 2015: The Joint Opposition requested Speaker Chamal R to call a special debate on the bond scam.

May 22, 2015: Special Sub Committee of CoPE appointed to probe the Feb 27, 2015 issuance of treasury bonds. The 13-member Sub Committee had its inaugural meeting on the same day under the chairmanship of Dew Gunasekera.

The committee comprised Chairman of the Committee on Public Enterprises (COPE) and General Secretary of the Communist Party, D.E.W. Gunasekera, UPFA MP Susil Premajayantha, Minister of Health and Indigenous Medicine Rajitha Senaratne, UPFA MP Lasantha Alagiyawanna, Democratic National Alliance MP Sunil Handunetti, Minister of Ports, Shipping and Aviation Arjuna Ranatunga, UPFA MP Hassan Ali, Deputy Minister of Highways and Investment Promotion Eran Wickramaratna, Prof. Rajiva Wijesinha, Deputy Minister of Justice Sujeewa Senasinghe, UPFA MP Weerakumara Dissanyake, Illankai Tamil Arasu Kadchi (ITAK) MP E. Saravanapavan and State Minister of Child Development Rosy Senanayake (Sujeewa Senasinghe was later exposed as one of those lawmakers to receive money from the PTL. Senasinghe recently received a promotion with his appointment as a non-cabinet minister).

Parliament had never before appointed a special committee comprising members of COPE to investigate a specific allegation against a senior state official.

May 26, 2015: Probe commenced with Treasury Secretary Dr. R.H.S. Samaratunga and Director General, Department of Treasury M.S.D. Ranasiri being questioned (Later it was revealed Samaratunga took part in a discussion when Ravi K issued controversial directives to state bank officials pertaining to issuance of treasury bonds).

June 18, 23, 2015: CoPE questioned Mahendran. The Singaporean was the last to appear before the committee.

June 25, 2015: Wickremesinghe alleged CoPE denied him of an opportunity to appear before the watchdog. (In terms of the Standing Orders, ministers cannot be summoned before COPE.  Parliament is yet to make required amendments to allow ministers to appear before the watchdog committee. Jayasuriya, as well as leaders of all political parties, represented in parliament, owed an explanation as to why changes weren’t made so far)

June 26, 2015: Sirisena dissolved parliament to thwart CoPE presenting its report on treasury bond scam. General election set for Aug. 17, 2015. (President Sirisena paid a very heavy price for his action).

The dissolution prevented the CoPE Chairman Dew Gunasekera from presenting his report on the first treasury bond scam. In a related action, UNP Deputy Justice Minister Sujeewa Senasinghe moved court to bar Gunasekera from releasing his report to the media.

The writer sought an explanation from Gunasekera, in January this year, at a media briefing, as to the responsibility of Sirisena and the SLFP in the second bond scam, perpetrated on March 29, 2016. Asked whether, a far bigger second treasury bond scam could have been prevented if not for the dissolution of parliament in June 2015; Gunasekera said that question should be posed to President Sirisena as he had done so.

Much respected veteran politician Gunasekera explained the unacceptable growth achieved by PTL at the briefing held at the Communist Party headquarters, Borella. “Let me explain the phenomenal growth of PTL since its establishment in 2013 during the previous administration. Having launched operations with Rs. 300 mn as capital, how could PTL manage to obtain Rs. 11 bn in profits in such a short period?”

June 28, 2015: The writer in an exclusive story based on Dew Gunasekera’s suppressed report headlined ‘COPE inquiry finds Mahendran had intervened in bond issue’ in the June 28 edition of The Sunday Island dealt with Mahendran’s clear complicity in the first scam.

The report drew an angry reaction from the UNP in the wake of Sirasa giving heavy coverage to The Sunday Island report. The ruling party insisted that it be given immediate opportunity to counter The Sunday Island report. Senasinghe and Mahendran told the writer there was no basis for the Dew Gunasekera report. Senasinghe flayed Dew Gunasekera for playing politics and making a despicable bid to undermine the UNP for the advantage of a section of the SLFP (Bond scam: UNP rejects COPE report as biased with strap line ‘Govt. MPs did not endorse the document’-The Island, June 29, 2015).

July 3, 2015: Dew Gunasekera declared that Sirisena could take tangible action on what he called ‘dossier of evidence’ produced by his committee. Gunasekera asserted that Sirisena could call for a copy of the 447-page report from the Secretary General of parliament W.B.D. Dissanayake. The writer covered the briefing at the Sri Lanka Foundation Institute where the Communist Party chief explained how those responsible for the worst financial scam here could be dealt with (COPE bond scam probe: Prez can act on evidence-The Island, July 4, 2015). President Sirisena choose not to do anything. He was determined to ensure the UNP’s victory at the parliamentary polls. The President, obviously believed in continuing with his marriage of convenience with the UNP at any cost.

Aug. 17, 2015: Parliamentary polls.

Sept. 4, 2015:– Malik Samawickrema appointed Development Strategies and International Trade Minister in spite of him never being in parliament or at any level of political structure (Local Government or Provincial Council). Jayasuriya appointed as the Speaker.

Nov. 27, 2016: COPE reconstituted with JVP MP Sunil Handunetti as its Chairman.

March 29, 2016: Second far bigger bond scam perpetrated. The Central Bank was still under Premier Wickremesinghe. Jayasuriya functioned as the Speaker at the time of the second fraudulent transaction. The COPE, headed by Handunetti, was inquiring into the first treasury bond scam. Some UNPers in Handunetti’s committee later that year tried to interfere with the final report. Hope readers hadn’t forgotten about the so-called ‘foot note’ gang.

June 29, 2016: Sirisena visited the CBSL much to the discomfort of Wickremesinghe and Mahendran. Recently, President Sirisena revealed how Wickremesinghe tried to discourage him from visiting CBSL.

July 2, 2016: Renowned economist Dr. Indrajith Coomaraswamy succeed Mahendran as Governor of CBSL after Wickremesinghe made an abortive bid, with the support of Karunanayake, to secure Sirisena’s approval for Charitha Ratwatte to be appointed to the post. But disgraced Mahendran remained in Wickremesinghe’s entourage.

January 27, 2017: Sirisena appoints P-CoI consisting of Supreme Court Judges Kankanithanthri T. Chitrasiri and Prasanna Sujeewa Jayawardena and former Senior Deputy Auditor General Kandasamy Velupillai to probe bond scams.

Aug. 2, 2017: Karunanayake humiliated at P-CoI over the lease of a fifth-floor super luxury condominium apartment at the Monarch Residencies that was allegedly paid for by Arjun Aloysius.

Aug. 10, 2017: Foreign Minister Karunanayake resigned in the wake of shocking revelations at the P-CoI. Karunanayake received the foreign ministry portfolio on May 25, 2017. Karunanayake switched portfolios with Mangala Samaraweera. This took place amidst accusations as regards Samaraweera’s handling of the accountability process. Samaraweera earned the public wrath for co-spnsoring Geneva Resolution though it was a policy decision of the Sirisena-Wickremesinghe government. The SLFP cannot absolve itself of the responsibility for the Geneva Resolution adopted on Oct 1, 2015.

Nov 16, 2017: Evidence at the Bond Commission revealed how Arjun Aloysius had been in touch with some members of the COPE during its hearings.

Aloysius had spoken a total of 227 times to Sujeewa Senasinghe, 18 times with Dayasiri Jayasekara, 176 times with Harshana Rajakaruna and 73 times to Hector Appuhamy during the period commencing January 2015.

Nov 20, 2017: Wickremesinghe received kid glove treatment at P-CoI with AG Jayantha Jayasuriya assigned to question him. But Wickremesinghe’s affidavits received by P-CoI in response to questions sent to him by the P-CoI and the AG’s department and PM’s responses to AG Jayasuriya established the UNP’s leader’s complicity and failure to thwart the scams beyond doubt. However, Wickremesinghe and the UNP have repeatedly denied involvement whatsoever in bond scams.

Dec 30, 2017: P-CoI report handed over to Sirisena.

Jan. 4, 2018: Sirisena addressed the nation regarding the P-CoI report. Sirisena mounted a devastating attack on the UNP over treasury bond scams in the run-up to the Feb. 10 local government polls. Sirisena’s strategy caused heavy damage to the UNP at the Feb. 10 polls. Sirisena’s relationship with Wickremesinghe suffered irreparable damage due to Sirisena’s verbal attacks. Jayasuriya recent remarks at a meeting with religious leaders meant that the senior UNPer had conveniently forgotten what led to Sirisena’s attacks on Wickremesinghe in the run up to the local government polls in Feb 2018.

Feb 04, 2018: Arjun Aloysius and Chief Executive Officer of PTL Kasun Palisena arrested. They are still in remand pending investigations.

Feb. 10, 2018: UNP and SLFP suffered debilitating setbacks at the long delayed local government polls. Their sidekick JVP too suffered heavy defeat.

Feb. 19, 2018: Constitutional expert Dr. Jayampathy Wickremaratne, on behalf of the United Left Front (ULF) asserted Wickremesinghe role in bond scams – the third primary reason for the humiliating defeat suffered at the Feb. 10 polls.

March 28, 2018: Sirisena removed Central Bank and the Securities and Exchange Commission from Wickremesinghe’s purview -1,125 days after the first bond scam and 727 days after the second bond scam. President Sirisena owned an explanation as to why he waited so long to act.

April 04, 2018: Wickremesinghe comfortably defeats a No-Confidence Motion (NCM) moved by the Joint Opposition and the SLFP against him by a majority of 46 votes. A total of 122 voted against the NCM, 76 for and 26 abstained (24 SLFP lawmakers and two CWC).

Strangely throughout this period, Western powers conveniently refrained from publicly commenting on the bond scam though they worked overtime to discredit the previous Rajapaksa administration with the US pledging to help Sri Lanka recover stolen funds. India also pledged to assist yahapalana efforts.

In fact, the current political leadership certainly owed an explanation to the public as to how Mahendran, Aloysius and PTL CEO Kasun Palisena had committed the second bond scam, 13 months after the first. Obviously, they had been so sure that nothing could go wrong. Most probably, they believed Mahendran was going to have his own term as the Governor after having completed the period allocated to his predecessor Ajith Nivard Cabraal. Cabraal quit immediately after the Jan 2015 presidential polls.

The public should be grateful to former CBSL Senior Deputy Governor Dr W. A. Wijewardena, and the media for relentlessly pursuing the treasury bond scams.

Primary dealer PTL receiving prior information as regards the CBSL’s last minute decision to issue treasury bonds to the value of Rs. 20 bn in spite of its initial call for bids for only Rs 1 bn worth of 30-year treasury bonds has been established beyond doubt now.

Treasury bond scams fallout

Treasury bond scams and the UNP’s determination to pursue neo-liberal economic policies ruined the Sirisena-led administration. Jayasuriya’s comment on the deterioration of President Sirisena’s relationship with Wickremesinghe meant their reluctance to come to terms with the undeniable truth. The President had no option but to explore the possibility of replacing Wichremesinghe with Sajith Premadasa, Karu Jayasuriya, or Ranjith Madduma Bandara, due to disruption of his political alliance with the UNP leader. President Sirisena had the guts to declare, in the presence of Mahinda Rajapaksa that he swore in the former President as the Premier as three UNPers refused to accept the challenge. Although Wickremesinghe managed to secure his premiership back on Dec 16, 2018, President Sirisena seems hell bent on pursuing the treasury bond scam probe. The Presidential Secretariat statement the writer referred at the top of this piece is evidence that President Sirisena intends to go the whole hog. President Sirisena, having rapped the parliament for blocking his efforts to expedite the judicial process against those responsible for treasury bond scams, demanded that those responsible pursue the matter without further delay. The Presidential Secretariat also pointed out the failure on the part of Singapore to extradite Mahendran in spite of Sri Lanka making a formal request.

With presidential and parliamentary polls scheduled for 2019 and 2020 in addition to Provincial Council polls, treasury bond scams will certainly dominate the media, certainly much to the disappointment of those determined to hush up the GREAT CENTRAL BANK ROBBERY.

(To be continued on January 09)

2 Comments »

දින 51 ක් බලපොරුත්තුවෙ හිරුඑලියෙන්  සතුටට පත්වූ ජනතාව දෙසැම්බර 13 වනදා විනාශයට ඇද දැමුවාට වගකියන්නේකවුද ?

January 2nd, 2019

චාර්ල්ස් එස් පෙරේරා විසින්

සමහරක් ඇන් ජී ඕ කාරයොයි ජනතාවිමුක්ති පෙරමුනේ ගොයියෝයි එක අච්චුවේ වක්කරපු රුකඩ වගේ. උන් ඔක්කොම දැන් කතාකරනවා  ඔක්තෝබර් 26වැනිදායින් ආරම්භ වී දෙසැම්බර් 16 වැනිදා දක්වා දින 51ක කාලය අඳුරේ විනාශයක් බවත්  ඒ යුගයට වග කිව යුත්තන් සොයා ඒ අයට විරුද්ධව නීතිමය කටයුතුතු කලයුතුබව.

ඇන් ජී ඕ කාරයොයි ජනතාවිමුක්ති පෙරමුනේවිනාශකාරී මාර්කස් වාදියෝයි  හිතාගෙන ඉන්නේ ස්වාධීන කියාගන්න  අභියාචනාධිකරණයෙ  හා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙ නඩුකාරයෝ උන් ගෙනයන විනාශකාරී දේශපාලනයේ සහකරයෝ හැටියටයි.  ජනාධිපති සිරිසෙන මැතිතුමාට  හෝ මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාට විරුද්ධව නඩු පැවරුවොත් ඒ  නඩුකාර මඩුලු  අනුමානයක් නැතිව ඔවුන්ට විරුද්ධව නීතිමය ක්‍රියාවක් ගැනීමට සුදානම්යයි ඇන් ජී ඕ කාරයොයි ජනතාවිමුක්ති පෙරමුනේවිනාශකාරී මාර්කස් වාදියෝයි  හිතා සිටිනවා.

ඇන් ජී ඕ හා ජනතාවිමුක්ති පෙරමුනේ රුකඩයෝ  කියන්නේ මේ 51 දවසක කාලයේ සිදුවුයේ සම්පූර්ණයෙන්ම ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන නිර්මාණය කල අර්බුදයක් කියල. අපි මේ ලිපියට ගත්තේ කේ ඩබ්ලියු ජනරංජන කියන  ඇන් ජී ඕ රූකඩයෙක් ඔවුන්ගේ පත්තරයකට ලියපු ලිපියක්.

ඇත්ත වශයෙන්ම ලංකාවේ අධිකරණය දෙශීය  නීතියත් ජනතාවත් අතර ඇති සම්භන්ධය අවභෝධකරනොගත් නීතියේ අකුරුවල හැංගිලා ඉන්න නීතියේ මානුෂික දර්ශනය ගැන හොයාබලන්න නොදන්නා  සමාජයෙන් ඈත්වුනු මිනුස්සු කොටසක්.

මෙය ලියන මා එංගලන්තයේ ලින්කන්ස් ඉන් නමැති නීති සමාජයේ බැරිස්ටර් වරයෙක්කමි. එහිදී නීති ශිෂ්ෂයන් වශයෙන් අපි  වින්ඩ්සර් පාර්ක්හි පිහිටා තියෙන චේම්බර් ලොජ් හි සමහරක්  සති අන්තවල හමුවෙනවා. එහිදී එංගලන්තයේ ප්‍රසිද්ධ ලෝර්ඩ් ඩේනින් ලෝර්ඩ් රස්සෙල් වැනි විනිෂචයකාරවරුන් අපට නීතිමය දේශනා පවත්වනවා.

ඔවුන් අපට නිතර කිවූ දෙයක් තමා නීතිය හැදෑරුවායින් පසු නීතියට අදාල පසුබිම සෙවිය යුත්තේ නීතිය අදාලවෙන මිනිසුන්ගෙන්, ඔවුන් ජීවත්වන පරිසරයෙන්  කියලා, කෙනෙක් වරදකරුවෙක් වශයෙන් උසාවියට ඉදිර්පත්කලාම  ඔහු වරදකාරයෙක් හැටියට බලන්න එපා.  ඔහු ඒ වරද කිරීමට පෙලම්බවුන හේතු හොයන්ට කියල ඔහු හැදුණු පරිසරය බලන්න කියලා. නීතියේ අකුරට යටනොවී එයින් පැනනගින මානුෂික ප්‍රශ්න මොනවාද හොයන්න ඕනේ.

අපේ අධිකරණය එතරම් උසස් ව හිතලද තීන්දු ගන්නේ? එතරම් විශිෂ්ට නීතිමය තීරණ ගැනීමේ දක්ෂතාවයක් බවක් මෑතක  අභියාචනාධිකරණයෙ  හා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙ විනිසුරු මඩුලු ජනාධිපතිතුමා පාරලිමේන්තුව විසුරුවීම පිළිබඳව  හා පාරලිමේන්තුව නාඩගමක්කරගෙන  පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු 122 ඉදිරිපත් කල විශ්වාෂභන්ග යෝජනාව පිළිගෙන කරපු  නීති විපර්යාශයෙන් එහෙම අධිකරන දක්ෂතාවක් දුටුවෙ නෑ.

නඩුතීන්දුවක් විවේචනය කිරීමේ  හෝ ප්‍රෂනකිරීමේ අයිතියක් හැම කෙනේකුටම තියනවා. 2018 දෙසැම්බර 13 වනදා ශ්‍රීලංකා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙ නව දෙනෙකුගෙන් යුත් විනසුරු මඩුල්ල  දුන් නඩුතීන්දුව මුලුලොකයේම ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳව දුන් නඩුතීන්දුවල ඉතාමත් අපැහැදිලි ජනතාවගේ ප්‍රජාතන්ත්‍ර අය්තිවාසිකම් උදුරාදැමු ලකා ඉතිහාසයේ කළු අකුරෙන් ලියවෙන නඩුතීන්දුවකි.

ශ්‍රී ලංකා ව්‍යවස්ථාවේ 19වන සංශෝධනය නිසා  ව්‍යවස්ථාවේ පෙරතුබු වගන්ති අවලන්ගුවී නොමැත. එබැවින් අලුතින් එක්කරනලද සංශෝධනයක් පරික්ශාකිරිමෙදි අවශ්‍යයෙන්ම ව්‍යවස්ථාවේ අනිත්  වගන්ති  කොතරම්දුරට සංශෝධනවලට බලපානවාදැයි බැලීමට  මොලයක් ඇති ඕනෑම නීතීඥ වරයෙකු දැන සිටිය යුතුය.

19වන සංසෝධනයේ 70වන වගන්තිය  සම්පුර්ණයෙන්ම අපි දන්නා  ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට පටහැනිය. සම්පුර්ණ 19වන සංශෝධනය  සකසා තිබෙන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ සහ ඔහුගේ අනුගාමිකයන් විසින් රාජපක්ස පවුලට දේශපාලනයට නැවත පැමිණීමේ දොරටු  වසාදමා එක්සත්ජාතිකපක්ෂයේ ආඥාදායකත්වයක් ස්ඨාපීත කිරීම සඳහාය.

එහි එන 19වන සංශෝධනය අවුරුදු  හතරහමාරක් යනතුරු මැතිවරණයක් පැවතිවිය නොහැකිය යන 70 වන වගන්තිය  ලෝකයේ කොයි රටකවත් නැති ප්‍රජාචන්ද්‍රවාදයට පටහැනි වගන්තියක්.

එයින් මිදී අපි දන්න ප්‍රජාතන්ත්‍ර වාදය නැවත ජනතාවට ලබාදීමට තුබු 70 වන වගන්තියෙන් වාරනයකළ නොහැකි  33වන වගන්තිය ජනාධිපතිතුමන්ට දේශපාලන අර්භුධයකදී ජනතාවගේ ස්වාධිපත්‍යයට ඉඩදී මැතිවරණයකට යාමේ එකම බලය පවත්නේ මේ 33වන වගන්තියේය.

මෙය දුටු නීති දෙපාරතමේන්තුවේ නීතිවේදීන් ජනාධිතුමා පාරලිමේන්තුව විසුරුවාහැරීමට ගත් තීරණයට විරුද්ධව ගොනුකළ විරෝධතා අහකදැමිය යුතුය යන නිර්දේශය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ඉදිරිපත්කලේය. නමුත් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙ විනුසුරුමන්ඩලයට එය අවභෝධකරගැනීමට අපහසු බවයි ඔවුන් දෙසමබර  13වනදා ඒ විනිශ්චය  විනසූරු මඩුල්ලේ එක  බාධක මොලයක්  අවුරුදු හතරහමාරකට විසුරුවන්නට බැරියයි මහා හයියෙන් කීයන අතරමගම  ප්‍රකාශයට පත්කළේ .

මේ විනිසුරු මන්ඩලය හිතන්න ඇති ඒ නඩු තීන්දුව පරාජයකලේ ජනාධිපති සිරිසේනගෙයි මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේයි බලාපොරොත්තු යයි කියා  වෙන්න ඇති.  නමුත් එයින් පරාජයට  පත්වුයේ අර නඩුකාරයන් වැඩිය හිතන්නේනැති ලන්කාවේ වැඩියක් සිටින  අවුරුදු තුනහමාරක යහපාලනය නිසා අගහිගකමින් මිරිකී දුකින් සිටි දුප්පත් ජනතාවගේ බලාපොරෝත්තු බව ඒ නඩුකර හාමුදුරුගොල්ල නොදත්තෝය.

මේ ඇන් ජී ඕ හා ජනතාවිමුක්ති පෙරමුනේ රුකඩයනට රට දැය ආගම ගැන හැගීමක් හෝ  අවුරුදු තුනහමාරක යහපාලනය නිසා අගහිගකමින් මිරිකී දුකින් සිටි දුප්පත් ජනතාව  ගැන සොයාබැලීමට උවමනාවක් නැත.

ඇන් ජී ඕ රුකඩයන්ට නම් මහජනතාව ගැන කැක්කුමක් ඇත්තේම නැ. උන්ට උවමනා විදේශිකයන්ට හා දේමළ දයස්පොරාවට කත් ඇදීමයි. ජනතාවිමුක්ති පෙරමුනේ මාර්කස් වාදියෝ උන්ට බලයට එන්ට කදීම අවස්තාවක් පහලවෙලා තියෙනවායයි සිතාගෙන බලලෝභයෙන් අන්ධවෙලා 20 වන සංසෝධනයක් කරපින්නගෙන දෙමල සන්ධානයයි එක්සත් ජාතික පක්ෂයයි එක්ක කරන බලය තහවුරු කර  ගැනීමේ වැඩපිළිවෙල නිසා පීඩාවිඳින ජනතාව ගැන සොයාබැලීමට වෙලාවක් නැ.

මේ අධමයන්ට  රටේ  ජනතාවගේ හිතුම් පැතුම් ගැන අබමල් රෙනුවකතරම් වත් දැනීමක් නැ. ඒ නිසයි මුන් කියන්නේ ඔක්තොම්බර  26වනදා පටන් ගෙන දෙසැම්බර 13වනදා අවසන්උන දවස් 51 අඳුරේ විනාශ උන  කාලයක් කියන්නේ.

 අවුරුදු තුනහමාරක් තිස්සේ මේ රට අගාදියට ඇද දමමින් බැංකු මංකොල්ල කාගෙන ජනතාවට බදුබර පටෝලා,රටේ ආදායම් මාර්ග විකුනල, රටේ ආරක්ෂක හමුදාව යුදාපරධකාරයෝ හැටියට ඇමෙරිකාවට පාවාදීල,සින්ගප්පුරුවත් එක්ක වෙළඳ ගිවිසුමකින් අපේ රට ලෝකයේ කුණුකසල ගොඩබාන දුපතක් බවට පත් කරලා,  රටේ ෆෙදෙරල් ව්‍යවස්ථාවකට පාරකපල,  බුද්ධාගම නැතිකරලා, රට අදුරුයුගයකට ඈදදාළ කරගෙන ගිය වැඩපිළිවෙල නවත්වන්න ඔක්තොම්බර 26වනැ දා ගත් පියවර පෙරලා අධිකරණයත් නොමග යවාගෙ රට විනාශයට පත් කරන එකද ඇන් ජී ඕ හා ජනතාවිමුක්ති පෙරමුනේ රුකඩයෝ  රනිල් වික්‍රමසිංහගේ නැවත අගමැති වීමෙන් ලැබුවා කියන ඔවුන්ගේ ප්‍රජාතන්ත්‍ර වාදී නිදහස ?

අපේ රට විනාශකරන්න විදෙශිකයින්ගෙ ඩොලර් සල්ලි වලට  රටට ද්‍රෝහිකම්  කරන ඇන් ජී ඕ හා ජනතාවිමුක්ති පෙරමුනේ රුකඩයෝ  ඔක්තොම්බර 26 වනදා සිට ජනතාව ලද නිදහස බෙල්ල තදකරන මිනිහෙක් ඒ මිනීමරුවාගෙන් බෙරාගත්තාම ලබන නිදහසක් මරණ බියෙන් මිදීමෙන් ලබන සහනයක්  හා සමාන සතුටක්  ඒ ඔක්තොම්බර 26වනදා මහින්ද රාජපක්ස මැතිතුමා අගමැතිවෙලා එ විගසම ජනතාවට ලබා දුන්න සහන ගොඩ නිසා එදා ජනතාව ලැබුවා.  ඒ සතුට  ජනතාවට ඇති උනෙ ආයෙත් නිදහසේ  සතුටින් ජීවත් වීමට සහනයක් ලැබුනාය යන බලාපොරොත්තුව ජනතාව තුල ඇතිවීමෙන්.

නමුත් මේ ඇන් ජී ඕ හා ජනතාවිමුක්ති පෙරමුනේ අධමයන්ට පෙනෙන්නේ ඔක්තොම්බර  26වනදා ලැබුවේ අඳුරු කාලයක් හැටියට. ඒ අදුරුකාලය ඇත්තෙන්ම ලැබුනේ ඇන් ජී ඕ හා ජනතාවිමුක්ති පෙරමුනේ උන්ටයි. උන්වගේම අධම අධිකරණයක් නිසා එදා අපේ රටේ ජනතාව ලැබූ සතුට කෙටිකාලකට සීමා උනා.

එදා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙ නඩු තීන්දුව ජනතා පක්ෂපාතී තීන්දුවක් වුයේ නම් අද පවතින දෙශපාලන අර්භුධ හා  වෙන්ටයන රටේ විනාශය ගැන කිසුදු බයක් නැතිව ජනතාවට අවශ්‍ය සහනාධාර ලබාදී රට යන දේශද්‍රෝහි,  විනාශකාරී මග වෙනස්කර  නැවතත් රටේ සාමය, ආරක්ෂාව ඇතිකර  දියුණුවේ මාර්ගයෙ  යනගමනක සළකුණු පිබිදෙන්නට ඉඩ ප්‍රස්තාවක් තිබුණි.

එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයෝ මහා හයියෙන් කියනවා උන්  ලංකාව ලෝකයේ පිළිගත් රටක් කලාය ප්‍රජාතන්තන්ත්‍රවාදය ස්ථාපිත කලාය අධිකරණය ස්වාධිනකලාය කියල නමුත් ඔවුන් ප්‍රජාතන්තන්ත්‍රවාදය කෙලෙසුවා මෙන්ම අධිකරණයත් ඔවුන්ගේ මෙවලමක් කරගෙන ඇති බවනම් මුළුමහත් ජනතාවම දන්නවා.

පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවාහැරලා චන්දයකට  ගියානම් එක්සත් ජාතික පක්ෂය පරදින බවත් රනිල් වීක්‍රමසිංහට නැවත අගමැතිවෙන්න බැරි නිසාත් එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයෝ කියන නිදහස් අධිකරණය පුංචි උපකාරයක් දුන්බවක් තමයි අපි දෙසැම්බර 13වනදා දුටුවේ.  තවත්  අභියාචනාධිකරණයෙන් නඩු තීන්දුවක් බලාපොරුන්තුවෙනවා  බලමුකෝ කෙතරම් දුරට නිදහස්  ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නඩු තීන්දුවක් ලැබෙයිද කියලා.

6 Comments »

« Older Entries
Newer Entries »

Copyright © 2026 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress