Prof. N.A. de S. Amaratunga

This government is about the worse we had since independence. There is not a single area where the government has not failed. None of the promises made before the election in 2015  has been fulfilled. Leaving aside those promises what is worse is that the government had failed even to maintain the standards achieved by the previous government. Instead the government, like a standing fool, has helplessly watched  the country slide downhill, unable to act. One could blame the people for voting into power a government made of parts which are not functional. The previous regime fell for two reasons; cost of living which affected the poor and exaggerated accusations of corruption which influenced the educated. The voters however, have brought in a much worse government into power, worse in every respect including cost of living and corruption. The people after much suffering may have realized their folly and must have learn a lesson as shown by the unprecedented defeat the SLFP and also the UNP suffered at the LG polls on the 10^th of February 2018.

This government has no time to look into people’s problems. It has so many other problems that it has no time for the people.  Most of the time it is trying to sort out its inter-party and intra-party conflicts, power struggles, and no-confidence motions. When it is not doing that it is busy trying to fabricate legal cases against the opposition and preempt its leaders developing into potential presidential/prime ministerial candidates. Or  they are busy trying to find ways and means of postponing elections. And when they are not doing that they are busy trying to please the western powers, the regional power and the Tamil separatists by implementing the UNHRC Resolution proposals. And then they have to try and hide Arjuna Mahendran and also protect the Central Bank robbers who are entrenched in the government. And when the government is not doing any of the above it is traveling abroad.

This government seems to be determined to ruin the country’s economy. The government  should have set up a good team of economists who have a proven record and who are capable of developing a national economy which would ensure that people are not overburdened, the agricultural sector is well looked after so that we could be self sufficient in food, the local industry is protected so that there is certain amount of industrial growth, and achieve a reasonable balance in exports and imports. This kind of national economic policies are abhorred by this government’s masters, the western powers and their tool, the IMF. So, instead what the government has done is to employ economic advisers  who have no originality but who has the ability to do the bidding of the  IMF.  This was no blunder or mistake on the part of the government, it was obeying orders of its masters. Readers who are familiar with the works of John Perkins and his book Confessions of an Economic Hit Man” would know how the IMF ruined the economy of Philippine and several other countries.

The other such deliberate evil act of this government was the appointment of a set of thieves to head the  Central Bank and then keep its doors open. Government made sure that the thieves were given every opportunity to rob the Bank and get out without getting caught. In fact the government wanted to allow the robber another go at it. The Central Bank lost about ten billion which is enough money to build a few harbours, airports and highways. The two Economic Hit Men; the IMF and the Bank Robber have cleaned up our coffers and we may never recover.

The disaster that has struck our economy could be gauged by comparing the status of the economy in 2014 with that after 2015. The economy in 2014 according to every parameter was on a sound footing and was expected to reach middle income bracket soon. The GDP in 2014 was 5.8 compared to 4.5 in 2016. Foreign Direct Investments was US$ million 939.3 in 2012 – 2014 compared to US$ million 763.4 in 2015 – 2017. External Assets in Aug.2014 was US$ Mn.10684  which has come down to US$ Mn. 8993  in Jul.2017.  The Govt. debt as a percentage of the GDP was 68.7 in 2012 which has increased to 79.3 in 2016. It could be seen that the economy under the present government has performed poorly. Considering the fact that the European Union and the West are the best buyers of our products and the fact that the government has won them over to their side one would expect the economy to do better and the new found friends to help us to achieve rapid growth. Leave alone rapid growth the west could not prevent our economy nosediving. This is exactly what the West wants. Obviously it does not want us to be economically independent.

The government seems to be willingly taking the country deeper into the mire of economic dependence. It has just got the green light from the High Courts to go ahead with the proposed Active Liability Management Bill which would enable the government to borrow up to USD one trillion. The Bill will remove the controls and restrains that prudent governments strictly adhere to. Unless the government is planning to go on a borrowing frenzy it wouldn’t think of enacting such crazy laws. Sri Lanka’s indebtedness in all probability would increase in leaps and bounds in the coming months and it could lead to financial insolvency and eventually would result in compromising the country’s sovereignty. Sri Lanka is already in the grip of western powers. It interferes in the country’s internal affairs at will. Economic dependence would tighten the noose that was placed round the country’s neck with the cosponsoring of the UNHRC Resolution 30/1. Our slavery started with that outrageous act of the government; cosponsoring a UN resolution against its own country, first time it has happened in the history of the UN..

Thus the sovereignty of our country is going to be grossly violated by a two pronged attack by the western powers;  creating a dependent economy characterized by heavy indebtedness and forcing the country to abide by the UNHRC Resolution with all its recommendations.  The government probably agreed to cosponsor this treacherous Resolution hoping the western countries, which had helped it come to power, would further help it to develop the economy as well. The West did the opposite. However, all this goes to prove the naivety of the government, it should have known that the West is interested  only in pursuing its own agenda as its past colonial record shows, and Sri Lanka’s importance to them is nothing else but its strategic position in the Indian Ocean. They wanted Sr Lanka to be economically dependent on them so that it will do their bidding. This they have achieved thanks to the slavish government.  The weak and dependent economy and the UNHRC Resolution 30/1 would enable the western powers to take a firm grip of Sri Lanka by its neck and use it in its geopolitical agenda.

Every time the UNHRC meets the implementation of its proposals is thoroughly reviewed and we are prodded to move faster.  At the recent meeting they expressed in no uncertain terms their dissatisfaction about the progress Sri lankan government has made and insisted on the full implementation of the Resolution including the appointment of a hybrid court (The Island – 22.03.2018).  This Resolution employs the latest weapon that western powers use to bludgeon third world countries and sometimes also China and Russia  into submission; allegations of human rights violations during internal conflicts. Its clauses  have several proposals which if implemented would make us a vassal state of the Western powers. These proposals called on Sri Lanka to enact a bill on  Protection of All Persons from Enforced Disappearance” which the government hurriedly did on the 7^th March 2018 under cover of the gloom that descended on the country due to communal violence.  Further the government has recently  appointed people who openly support the LTTE at Geneva to  The Office of the Missing Persons”. Some more bills are in the pipe line; Office for Reparation” which has been drafted and ready, The Truth Seeking Commission”,  Special Court with Independent Counsel” and the act which makes all these collectively much worse;  Mutual Assistance in Criminal Matters Act”. These laws would enable anybody from anywhere in the world to take action against any of our war heroes and get them extradited for kangaroo trial.

Moreover, the draft Constitution which was presented to the parliament, though it has unitary pretensions, obviously is designed to grant federal powers to the provinces. Constitution reforms is also strongly recommended by the UNHRC Resolution. At every Geneva meeting the government is reminded of the need to carry out constitutional changes if it is to ensure post-conflict communal reconciliation. Least said about the reconciliation that could be achieved by a federal constitution is best. When all these laws come into effect and commissions and counsel are appointed, which going by past record  would in all probability comprise  LTTE sympathizers, it could be said that the Western powers, via their obedient servant the UNHRC would be able to wield enormous power over Sri Lanka. People of this country would have no sovereignty of their own to talk about.

How did the government come to this pathetic state? A leader desperate for an election victory, a common candidate with a private vendetta,  the Western powers with a geopolitical agenda and Tamils with a separatist agenda got together and plotted to oust the previous regime. It can be seen this alliance in the first instance, has come together to solve their own problems and  not  the country’s problems. The desperate leader went all out to align the country with the Western powers hoping they would help to develop the economy. He did his utmost to please the West, even castigating China and stopping their huge projects. Obviously the plan has not worked and the gang is caught by their necks. We don’t mind if it is their necks but the country is getting suffocated and would soon be no more the Sri Lanka that all of us love.

The desperate leader ironically had to go on bended knees to China and start their projects on  terms favourable to them. This shows that those in charge of the government lack an understanding of the world economic situation and a vision of the emerging global power polarization. In their eagerness to please the west they rushed to denigrate China, a country which has been a true friend to Sri Lanka not only in the economic sphere but also at the UN going out of its way to support us when the western powers were gunning for us. Further, unlike the western powers, China does not interfere in our internal affairs and preach us on human rights and constitution making. The previous government, whatever its faults may be, understood this aspect of world politics and adopted their foreign policy accordingly. Thus it could control external interference and conduct the war to a conclusion and thereafter undertake a massive development project with unprecedented Chinese assistance. This government on the other hand antagonized China to please the west and got nothing in return except a nosediving economy not to mention a UNHRC Resolution against Sri Lanka.

What baffles us, leaving aside the slavish capitulation to please the West who helped them to come to power, is the government’s refusal to capitalize on the opportunity created by the revelations made by Lord Naseby. At the recent meeting of the UNHRC  in Geneva  the Sri Lankan delegation, instead of making use of Lord Naseby’s findings to defend their country, had reaffirmed the government’s commitment to implement the recommendations of the Resolution. Lord Naseby had revealed the difficulty he faced in digging out the  evidence which proves  our army had not committed war crimes. Most of the British High Commission war time dispatches have been redacted according to Lord Naseby. All this shows that Britain is not interested in finding out the truth but is doing its utmost to conceal it and our government strangely is colluding with Britain in this dastardly plot. No doubt it would be most embarrassing to the government to challenge a resolution it had cosponsored. Yet the people would expect it to eat humble pie for the sake of the country. The government has the opportunity to clear Sri Lanka’s good name and  of the accusation of war crimes. Any other government would grab the opportunity and go to any length to clear country’s good name. This government though servile to the West is not so naive as to miss this opportunity to do some good service to the country and score points in the eyes of the voters when elections are around the corner. There has to be a good reason for the government to down play the importance of Lord Naseby’s findings, as its spokesmen did at media conferences and then repeatedly reaffirm its commitment to the Resolution at Geneva.

Obviously the UNHRC Resolution 30/1 must be useful to the government as it is to the West. For one thing the Resolution could be kept in reserve as a deterrent against the previous regime’s leaders who prosecuted the war. It could be used for instance to stop them from contesting future elections.  Further as the government will have to depend very much on the Tamil vote in the coming elections  it cannot antagonize the TNA by not implementing the recommendations of the Resolution. Government has started to persecute the war heroes, several top notch officers of the armed forces have been taken into custody. The CID has started questioning the officers who were attached to the most important bases which played a crucial and decisive role in the war against the LTTE in the North. The TNA which supports the government has to be kept happy. Their support at a presidential election could  be decisive.

Mr Neville Laduwahetti writing in The Island on 21.03.2014 says If the country is to be saved, those who carry the banner of good governance need to come out of hiding and stand on the bridge as well.” He says Mr Nihal Jayamanne the eminent lawyer has already come over to stand on the bridge. So has Dr.Upul Wjeyewardena as he says in his excellent letter in The Island on 23.03.2018. The country needs as many as possible of such intellectual giants on the bridge if the country is to be saved.

Prof. N.A. de S. Amaratunga

Kanthar Balanathan DipEE (UK), GradCert (RelEng-Monash), DipBus&Adm (Finance-Massey), CEng. MIEE

Going back to pre-independence and post-independence, we all know that Tamils have been oppressing the lower caste Tamils and kept them under their arms to carry out mean & unkind work and obey them. Ponnambalam Ramanathan and Arunachalam advocated removing voting rights for the low caste Tamils (LCT). This boils down to disfranchising N&E Tamils. They advocated that the LCT should not engage in Politics and no education. This is the most malicious, vindictive, and felonious act by the Vellalars of SL. To add the Dutch when they invaded SL, they supported this cause of oppression and supported the Thesavalamai law.

SWRD Bandaranaike in 1926 wrote in favour of a Federal-State system for SL. In 1923 the Kandyan National Assembly also requested a Federal System of government. The Kandyan Sinhalese suspicious of the low country Sinhalese, formed the Kandyan Association to assert the distinctiveness of Kandyan Nationality”. On one side the Tamil elites wanted to assert the distinctiveness of their race, as Tamils”, while in the Central region the Kandyan Sinhalese asserted the Kandyan Symbol. Even today the TNA joins hands with UNP, however, they are forcefully opposed to the other party (SLFP). History quotes that Kandyans are Malabar”, although they speak Sinhalese, their dress, habits are similar to Kerala (Malabar). Quote: Birds of the same feather flock together”. The last king of Kandy Rajasinhe was a Malabar Nayakiya.

It may be in the culture of the Indian Tamils that when the French asked for contract manual labour to the Reunion Island, Tamils from Tamil Nadu (TN) went to work in farms. When the British wanted labour Tamils from TN to work in Seychelles and Mauritius Islands Tamils agreed in several thousands. In the same way, Tamils from TN were shifted to South Africa, Fiji Island, Kenya, Uganda, and several other islands. It may be the poor living conditions, caste discrimination and the greediness made them shift from their birthplace to these islands looking for greener pasture. The same way Tamils from TN were shifted to SL by the British. Beginning in 1839, the British shifted Tamils from TN to work in the Tea, Rubber estates in SL. Telugu workers were shifted for sanitary work. Megha in the 13^th century brought Malabar and people from the South as Labour (Contract). In both cases people settled in the migrated countries, although it cannot be regarded as migration, but Contract Labour.

Tamil Diaspora, now boast that Tamils are everywhere and that they do not have a country of their own. It is the greediness that shifted Tamils from India and the egoism is making them utter cloudy words. Tamil Nadu is the country for the Tamils and Tamils cannot claim any other as their own country

When British took power in SL, they were so sympathetic to treat all Tamil as equal. To add, the Sinhale also treated all Tamils as equal. They removed the barrier for education, work and gave freedom to everyone in SL. The Sinhale politicians were also sympathetic and they gave freedom to all Tamils. Tamil politicians (Elites) did not like this to happen. Tamil elites were not intelligent, industrious, scientific-minded; hence they observed the caste system of administration. If a lower caste person attends a political meeting, then all were told about the lower caste person and their focus will be on that person to make sure he does not elevate himself in the political arena. This is the dirty mind and the dirty culture of the Tamil elite politicians. Even in social associations in Australia, the dirty Vellalar will manipulate not to allow any lower caste person to head or even being Secretary whom they believe is lower than them. That’s the dirty unscrupulous mind of the Tamils from SL and India.

The writer has worked in an industry (KKS-Cement) where he studied and seen how they treat lower caste workers in the KKS Cement factory. It is absolutely barbarism and dirty minded industry politics. Tamils are a bunch of caste-oriented megalomaniac clowns. For example, a megalomaniac in Australia, in a meeting stated that TNA cannot do anything because lower caste Tamils are more now within the Northern Provincial Council. Tamil elite politicians have noticed that lower caste Tamils have elevated their social status through education, technical know-how, and knowledge. The elites are not happy about this and will not accept. In Jaffna, some people poisoned the water tank because the students at that school were quite intelligent but lower caste.

TNA and the Tamil elite politicians like R. Sampanthan, CV Vigneswaran etc have now developed a strategy to get back to their old style of political governance. I.e. to oppress the lower caste Tamils. This strategy may be to stress the government to grant police and land power. How can this be done?

1. Similar to the TN politics create Law & Order disobedience.
2. Advocate separatism.
3. Organise sword killing culture among the people in Jaffna.
4. Organise and escalate drug trafficking.
5. Assaults and stealing from houses.
6. Organise and escalate smuggling.
7. Politicians create separate political groups/parties.
8. Generate theories in favour of Tamils.
9. Tamil Diaspora and Tamil media always address a Tamil diaspora as Eelam Tamil”, while they are from SL as Sri Lankan Tamil. This is for the senseless educated/uneducated Tamils to generate a mindset that there is a land called Tamil Eelam.
10. Vijayakala’ s recent statement on LTTE may be with motive and knowledge. Subramaniam Swamy has stated that one of the top leaders of LTTE is in Italy. It is to be believed that most LTTE cadre may be in Italy. CV Vigneswaran and Vijayakala are on the same path.
11. It could be that a team from NPC/Jaffna may be working with the Tamil Diaspora developing a strategy to get the police and land power.
12. The seven prisoners who have been recommended for a death sentence from the Prison are Tamils. Reason: Drug trafficking.
13. Generate wealth to fill their caste-based power hunger

Why do they want these two?

To maintain the politics and governance under their arms. I.e. Vellalar. Police power will help them to be in power. Land power will help them to maintain settlement based on caste.

SL faced terrorism for 30 years. Right from the first century, the SL people were invaded by the South Indians. The invasion continues with the Tamils playing their dirty politics.

Tamils, hate and are xenophobic against their own Tamils because of their caste status.

Tamils hate the Sinhale because of the Eelam and power mindset.

Tamils have to reform their mind to think that they are Sri Lankan and not Eelam Tamils because there is no Eelam in the Island. All are Sri Lankan.

GOSL should punish whoever who is advocating separatism and terrorism, possibly pass a death sentence for people who advocate terrorism and jail terms under PTA. Ignoring on the assumption it is trivial may lead to another set of decades for destruction.

ALI SUKHANVER

The role of media in shifting knowledge and spreading awareness from one end of the world to the other end is no doubt very important but at the same time media has an ability of concealing facts and figures too. Media has another ability too; the ability of deforming the facts and realities. This ability is altogether different from that of concealing facts and figures but unfortunately today’s media is enjoying this ability at its full.

Everyone knows that today wars are not fought in battle-fields; today’s battle-fields have been shifted to the television screens, pages of newspapers, face-book and other social media equipments. To tell you the truth, today all over the world, media houses are acting like strategic and planning divisions of different governments and countries. Another horrible fact is that most of the powerful media houses are owned or controlled by the investors belonging to some foreign lands. According to a report 96% of the World’s Media is controlled by six Jewish Companies. The said report was published somewhere in 2015.

The report referred to a statement of Tzipora Menache, an Israeli spokeswoman who said addressing the Americans, You know very well, and the stupid Americans know equally well, that we control their government, irrespective of who sits in the White House. You see, I know it and you know it that no American president can be in a position to challenge us even if we do the unthinkable. What can they (Americans) do to us? We control congress, we control the media, we control show biz, and we control everything in America. In America you can criticize God, but you can’t criticize Israel…”

Most of our readers won’t be aware of the fact that Michael Eisner, the chairman and CEO of Walt Disney is also a Jew. Walt Disney is considered the largest media company of today. This company owns several more television production companies including Walt Disney Television, Buena Vista Television, Touchstone Television, and a cable network with 14 million subscribers as well as two video production companies. It all is known as The Disney Empire.  Another big name in media industry ESPN is also headed by a Jew Steven Bornstein.

According to a report, ‘Time Warner is ranked as the second of the international media ‘tycoons’. Gerald Levin, another Jew is the CEO of Time Warner. Time Warner’s subsidiary HBO is the country’s largest pay-TV cable network. Warner Music is by far the world’s largest record company, with 50 labels, the biggest of which is Warner Brothers Records, headed by Danny Goldberg. Stuart Hersch is president of Warnervision, Warner Music’s video production unit. Goldberg and Hersch; and they all are Jews.’

These are few examples from electronic media; there are countless more from the print media. Moreover this involvement of the Jews in media houses is not limited only to UK or USA; even in South Asian countries the hidden deep roots of the Jews could be traced if someone tries to expose honestly. Alan Morton Dershowitz is an American lawyer and academic. He is a scholar of United States constitutional law and criminal law and a noted civil libertarian. In an article published in the Jerusalem Post in January 2018, he very beautifully commented upon the aims and ambitions of the Jewish community. He said, Individual Jews who happen to have succeeded and are in positions of authority, always work together on behalf of Jewish control of the world.

The reality is quite different. Consider, for example, the alleged Jewish control of the media. It is true that Jewish families have ownership interests in The New York Times and other newspapers. But those newspapers don’t promote Jewish control” of the world. Indeed, they are often at odds with Jewish public opinion. The same is true of Wall Street, Hollywood and academia, where individual Jews hold diverse opinions on issues of Jewish concern. But to the antisemite, all Jews are the same and their goal – to control the world – is identical.” So the Jews are everywhere in a very strong position and no doubt very much committed to the Jewish philosophy of controlling the world. Sometimes they are on the screen and sometimes they are behind the screen and sometimes they use countries like India as a tool.

In countries like Pakistan, it seems quite difficult for the Jews to interfere directly in media affairs so to achieve their hidden motives they try to ‘invade’ indirectly. Experts say that the presently promoted urge for a free media in Pakistan is also an outcome of the Jewish exploitation of the situation. There have been three targets of those who advocate unchecked media liberty or the liberty of expression; religious leaders, judiciary and the army.

These are in fact three elements which play the most important role in keeping the nation united. To achieve the set targets negative themes are floated to malign the image of the Armed Forces of Pakistan, the leaders of religious parties and of the judiciary. In Pakistan there are elements in media, though a very few, which seek guidance from their masters sitting outside Pakistan.  Our nation will have to be very much alert and conscious with reference to these media elements. Most important point to be kept in mind is that every word uttered is not to be heard and every word written is not to be read.

චතුරංග ද අල්විස් සභාපති වෙබ් මාධ්‍යවේදීන් ජාතික ව්‍යාපාරය

2018 ජුලි 19 වන දින

පි.ආර්.එස්.පි ජයතිලක
අධ්‍යක්ෂක ජනරාල්
ශ‍්‍රී ලංකා විදුලි සංදේශන හා නියාමන කොමිෂන් සභාව,
276, ඇල්විටිගල මාවත,
කොළඹ 08.

2018. 07. 19

මහත්මයාණෙනි,

නීති විරෝධි කේබල් නාලිකා වලට එරෙහිව ක්‍රියාමාර්ග නොගෙන නව කේබල් රූපවාහිනී සේවාවන් සදහා බලපත්‍ර නිකුත් කිරිම ගැන විරෝධය දැක්විම.

ජාතික ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් වන නීති විරෝධි කේබල් රූපවාහිනී සේවාවන් ගැන වහාම පරීක්ෂණ අරඹනු! මැයෙන් 2018. 06. 13 දින ශ‍්‍රී ලංකා විදුලි සංදේශන හා නියාමන කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිවරයාට අප විසින් ලිඛිත ඉල්ලිමක් භාර දෙනු ලැබීය. එම ලිපිය සම්බන්ධයෙන් හිටපු ජනාධිපති ලේකම්,කොමිසමේ සභාපති ඔස්ටින් ප්‍රනාන්දු මහතා ජුනි මස 22 දින ලිපියක් (PS/SP/Sec/TRCSL) අප වෙත යොමුකර තිබු අතර තැපැල් වර්ජනය හේතුවෙන් අදාළ ලිපිය අප හට ලැබුනේ ජුලි මස 14 වැනිදා ය.

අදාළ ලිපිය මගින් කොමිසමේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් පී.ආර්.එස්.පී.ජයතිලක මහතාට සභාපතිවරයා විසින් නියෝග කර තිබුනේ අප විසින් යොමුකල පැමිණිල්ල සම්බන්ධයෙන් වහාම පරික්ෂණයක් සිදුකර ඊළඟ කොමිෂන් සභා රැස්විමට වාර්තාකරන ලෙසයි.

තත්ත්වය එසේ පවතිද්දි ජාතික ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් වන නීති විරෝධි කේබල් රූපවාහිනී සේවාවන් ගැන පරීක්ෂණ ආරම්භ කර ඒ සම්බන්ධයෙන් තින්දුවක් නොගෙන මාධ්‍ය ආයතනයක් වන Trymas Media Network (Pvt) Ltd සදහා කොමිෂන් සභාව විසින් කේබල් නාලිකාවක් පවත්වාගෙන යැමට අවශ්‍ය බලපත්‍රයක් නිකුත් කිරිමට කටයුතු කිරිම සම්බන්ධයෙන් අපගේ බලවත් විරෝධය මේ හරහා ප්‍රකාශ කරමු.

පසුගිය කාලය පුරාම උතුරු නැගෙනහිර ඇතුලූව රට පුරා ඉතා සංවිධානාත්මකව හා තීව‍්‍ර ලෙස ක‍්‍රියාත්මක වන ලියාපදිංචි නොකල නීතිවිරෝධී කේබල් රූපවාහිනී සේවාවන් හරහා ජාතික ආරක්ෂාවට මෙන්ම රටේ ආර්ථිකයට කල මහත් බලපෑම සම්බන්ධයෙන් කඩිනම් පරික්ෂණයක් කර ඊට සම්බන්ධ පාර්ශවයන් හට නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන තෙක් අලුත් කේබල් නාලිකාවකට අවශ්‍ය බලපත්‍ර නිකුත් කිරිම සමාජ සාධාරණතමක මුලධර්ම උල්ලංඝනයක් බව තරයේ අවධාරණය කරමු.

කේබල් නාලිකාවක් පවත්වාගෙන යැමට අවශ්‍ය බලපත්‍රයක් ඉල්ලා ඇති අදාළ ආයතනය හරහා උතුරේ ක්‍රියාත්මක වන නීති විරෝධි කේබල් රූපවාහිනී සේවාවන් නීතියට මුවාවී ජාතික අරක්ෂාවට බලපෑම් කිරිමට අවශ්‍ය අවකාශ සපුරා ගැනිමට කුමන්ත්‍රණය කරනු ඇති බව අපගේ විශ්වාසයයි.

ඒ හේතුවෙන් Trymas Media Network (Pvt) Ltd සඳහා කේබල් රූපවාහිනී බලපත්‍ර නිකුත් කිරිමට වෙබ් මාධ්‍යවේදීන්ගේ ජාතික ව්‍යාපාරය දැඩි ලෙස විරුද්ධත්වය පලකරන අතර වහාම නව බලපත්‍ර නිකුත් කිරිමට පෙර ජාතික ආරක්ෂාව අනතුරේ දමමින්, රටේ බදු මුදල් ගෙවිම පැහැර හරිමින් ක්‍රියාත්මක වන නීති විරෝධි කේබල් රූපවාහිනී සේවාවන් වහාම නතර  කරන ලෙසත්,ඔවුනට එරෙහිව නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා ලෙසත් අප ඉල්ලා සිටිමු.

ස්තූතියි!

මෙයට,

චතුරංග ද අල්විස්

සභාපති

වෙබ් මාධ්‍යවේදීන් ජාතික ව්‍යාපාරය

ඇමුණුම් -01 වෙබ් මාධ්‍යවේදීන්ගේ ජාතික ව්‍යාපාරය ශ‍්‍රී ලංකා විදුලි සංදේශන හා නියාමන කොමිෂන් සභාවට භාරදුන් පැමිණිල්ල.

-02 හිටපු ජනාධිපති ලේකම්,කොමිසමේ සභාපති ඔස්ටින් ප්‍රනාන්දු මහතා නිසී පරික්ෂණයක් කරන ලෙස ඉල්ලමින් කොමිෂන් සභාවට යැවු ලිපිය.

-03 Trymas Media Network (Pvt) Ltd සඳහා කේබල් රූපවාහිනී බලපත්‍ර නිකුත් කිරිමට අදාළ ප්‍රසිද්ධ දැන්විම (PUBLIC NOTICE)

පිටපත් :-

01.ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය

02.මුදල් හා ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යංශය

03.සියලූම මාධ්‍ය

Sri Lanka Solidarity Movement

It is with great pain that we say that we completely disagree with this treacherous government regarding their stance with regard to extremely important, grave and critical issues facing Sri Lanka, mostly this treacherous government trying to bring on a treacherous new constitution which is nothing but a federal constitution or an Eelam, which the vast majority of Sri Lankan people, and almost all Sinhala people, especially almost all Sinhala Buddhists, do not want.

Perhaps these NGO types, neo-colonialists, this treacherous government etc. do not understand or even feel, but we Sinhala Buddhists know that our ancestors had to safeguard Theravada Buddhism for thousands of years with their lives. Today Buddhism is but a minority religion when taken on a worldwide basis and Theravada Buddhism is even more of a minority religion. So  NGO types, neo-colonialists, this treacherous government should please not keep endlessly insulting this minority religion i.e. Theravada Buddhism endlessly which is not only painful but an insult to the ancient Sinhala Buddhist civilization which our ancestors built on this island with great care. As a Buddhist I have no problem with other religions whatsoever and have great respect for all other religions but  NGO types, neo-colonialists, this treacherous government seem to have some kind of hatred towards the indigenous religion of this country i.e. Theravada Buddhism. Even the bishops, the maulavis or the right thinking kurukals, all have said they have no problem with Buddhism being the state religion or Buddhism being given the foremost place in the constitution. However the NGOs, the neo-colonialists and this treacherous government do not like it.

Some may not know it and care but Sri Lanka in ancient times, was a foremost place of Buddhist learning and dissemination. Buddhist scholars from all over the world came to Sri Lanka came to study the thripitakaya and copied it to take back to their home countries. The services rendered to Buddhism by ancient Si Lanka is outstanding and incomparable in the ancient world. Some may not know it but the two Burmese merchants, Thapassu and Bhalluka, just after the Buddha’s passing away, came to India to study the thripitakaya and bring back relics and on their way home to Burma landed in Thiriyaya, Trincomalee, where the Girihandu Seya the most ancient stupa in Sri Lanka still surviving was built by the Sinhala king at the time with the patronisation of Thapassu and Bhalluka, who went back to Burma and built the Shweddagon Chaitya, the foremost Chaitya in Burma.

Ideally, the 13th amendment which was forced upon Sri Lanka by force should be abolished. Please consider that the Sinhala people are the indigenous people of this country. Consider the many archaeological finds which attest to this fact and reproduced below…..

……..Looking at the ancient history of Anuradhapura, a large settlement appears to have been founded before 900 BC at the site of Anuradhapura where signs of an iron age culture has been found. The size of the settlement was about 15 hectares at that date, but it expanded to 50 ha, to ‘town’ size within a couple of centuries. Three major sites at Anuradhapura have been excavated by the Archaeology Department. From 900BC (early iron age), large quantities of artifacts, which were characterised by the use of iron, high grade pottery and possibly cultivation of rice have been found. This culture developed progressively and expanded into city life by 700 BC.

The Sinhala civilization which emerged in Sri Lanka with the mixing of the indigenous tribes, Yaksha, Naga, Raksha and Deva with an influx of Indo Aryans who migrated around 543 B.C., took root in the dry zone, the rolling plains of the North, North Western and North Central (Rajarata) and the East and the South Eastern (Ruhuna) of ancient Sri Lanka………

In fact, Sri Lanka has a pre-history dating back at least 34,400 years since the earliest skeleton found on the island is over 37,000 years old.

Therefore the Sinhala people are the indigenous people of this island as attested by many pre-historic and historic archaeological finds. The Sinhala people built the hydraulic civilization of the island comprising at least 17,000 (which are in existence today) small, medium and large scale reservoirs in the dry zone of the country. Therefore this island is our homeland. As the indigenous people of the island, we have first rights as the first peoples as other first peoples around the world i.e. the Aborigines in Australia, the Maori in New Zealand, the American Indians in Bolivia etc. have. In fact, the Sinhala people being the majority in the island, there is no doubt that we have the first and foremost rights to this island, our homeland.

If NGOs can shout from the rooftops about ‘rights’ of the indigenous Aborigines of Australia, the Maori of New Zealand, the American Indians of Bolivia etc., why are they so hostile towards the indigenous people of Sri Lanka ‘the Sinhala’?

As the indigenous people of this island we have land rights which no one can take away from us to this island which is our homeland. As they say land is freedom and freedom is precisely that, being able to live in your own land, your homeland, in freedom.

The Tamils, Muslims etc. (no disrespect to them and in fact those Tamils and Muslims who care about this country will agree with me) are descendants of immigrants to the country and cannot demand homelands and besides they are minorities in the country, not the majority. Where in the world does descendants of immigrants get homelands, unless the Sinhala are the stupidest people on planet earth, which we are. The present day provincial boundaries were created by the British without any consultations with the Sinhala people in order to divide the Sinhala people’s homeland and for divide and rule purposes and nothing else. Prior to that we had the Kandyan Kingdom comprising almost all of the island except the Jaffna Peninsula (which was invaded by Aryachakravarthi the invader and so still a part of the Island) and prior to that the Rajarata, Ruhuna and the Malayarata which was the entire island.

Therefore even the 13th amendment should be scrapped since minorities as per the UN charter are entitled to language, cultural and religious rights which Sri Lanka has provided and continue to provide a long time ago and provided political rights too ( which we need not give at all) in the form of provincial councils. In a small country such as Sri Lanka of 65,000 km2, there is simply no space for nine provincial councils and nine provincial governments. It is absurd to partition this small country in this way and in particular the North and the East comprise over 28% of our land area, over 66% of our coastline and over 66% of our exclusive economic zone (which is the ocean around Sri Lanka which is four times the size of Sri Lanka) which we are giving away as ‘homelands’ to descendants of immigrants to the country i.e. Tamils etc. while we stupid Sinhala, the real indigenous people (whose actual homeland this island is) gets less and less of everything and will soon loose a huge part of our homeland once the treacherous new constitution is brought forward, which would be the biggest betrayal our unfortunate island has ever seen in its over 37,000 years of pre-history and ancient history. Why on earth did over 35,000 of our brave soldiers and over 7,000 of our brave villagers get massacred at the hands of the LTTE for over 26 years, why on earth did over 23,000 of our soldiers get disabled if we are going to hand over Eelam now in the guise of this new treacherous constitution?

Some people say we have no international support for a centralised government which is a unitary state. I say to those people, make your case, show those internationals evidence (which we have plenty of) that the Sinhala are indeed the indigenous people of the island from a pre-history of over 37,000 years ago, to those who built a great hydraulic civilization, of over 30,000 small, medium and large scale reservoirs and a Sinhala Buddhist civilization in this island and most especially based in the dry zone of the island. Show the internationals our great irrigation reservoirs built thousands of years ago, the great stupas built thousands of years ago, the Buddhist statues, the architecture, the development of our own script, our most ancient inscriptions, our earliest landscaped gardens such as at Sigiriya, our ancient sculpture, our ancient steel making, our ancient ports and they will not only be convinced but extremely impressed.

The 13th amendment forced upon us should be scrapped forthwith since it serves no purpose but to segregate our homeland which is this entire island and create separate states to be handed over to the Tamils etc. who are but descendants of immigrations to the island which is not only crazy but is a gross violation of the indigenous Sinhala people’s rights to this island, our homeland. Besides, those Tamil people and Muslim people who care about this country will agree with me and they too support one central government, based in Colombo the capital, which will set one set of laws applicable to the entire island for all subjects such as education, higher education, finance, transport, agriculture, irrigation, healthcare, religion, culture, environment, water resources, energy, defense, trade, land,  housing, industry etc. which is the only sensible thing to do, i.e. have one set of laws, debated in parliament by representatives from all over the island and come up with one set of laws applicable to the entire island. We are a small island and if we do not come together as a unitary state with a strong central government, we will surely get alienated from each other compartmentalized into provinces (created by the British without any consultations with the Sinhala people in order to divide the Sinhala people’s homeland and for divide and rule purposes only and nothing else) or separate countries, with each ethnic group not being able to interact with one another and being suspicious of one another and never, ever coming together to move forward. The 13th amendment was designed to precisely achieve that unfortunate end and with the treacherous new federal or Eelam constitution, this island, our homeland, will surely fall apart into two, three or even four countries and this will then be the end of our ancient Sinhala Buddhist civilization, our ancient hydraulic civilization in this island and surely the end of the Sinhala people. Why on earth did over 35,000 of our brave soldiers and over 7,000 of our brave villagers get massacred at the hands of the LTTE for over 26 years, why on earth did over 23,000 of our soldiers get disabled if we are going to hand over Eelam now in the guise of this new treacherous constitution?

How absurd it is that in an area of 65,000 km2, which is small, with now a modern transportation network, a modern communication system of the internet, phones etc., where you can get from one end of the island to the other in a few hours, do you have nine provincial governments? Surely this is a system designed to divide this small island? On the contrary one strong central government with representatives from all over the island, at one place, making one set of laws applicable all over the entire island is the way forward to unity and most especially towards a developed Sri Lanka. Why are we stupid enough to still listen to the colonialists etc. and try to divide our own homeland in this way, our only homeland in this entire world. What right do we have to deprive future generations of their own homeland which is this entire island as attested by pre-historic finds, and ancient historic finds? Surely future generations will curse us if we do not safeguard our own homeland and bequeath it to future generations intact and in one piece.

A description of the  Development of the ancient Hydraulic Civilization of Sri Lanka is provided below:

Sri Lanka is a classic example of a “hydraulic civilization” which developed during the ancient period. Looking at the ancient history of Anuradhapura, a large settlement appears to have been founded before 900 BC at the site of Anuradhapura where signs of an iron age culture has been found. The size of the settlement was about 15 hectares at that date, but it expanded to 50 ha, to ‘town’ size within a couple of centuries. Three major sites at Anuradhapura have been excavated by the Archaeology Department. From 900BC (early iron age), large quantities of artifacts, which were characterised by the use of iron, high grade pottery and possibly cultivation of rice have been found. This culture developed progressively and expanded into city life by 700 BC.

In 377 BC, King Pandukabhaya (437–367 BC) made Anuradhapura his capital and developed it into a prosperous city. King Pandukabhaya was the founder and first ruler of the Anuradhapura Kingdom.

The earliest chronicles or ancient texts, the Dipavamsa and the Mahavamsa say that the island was inhabited by tribes worshipping Yakkas (demons), Nagas (cobras), Rakshas (demons) and Devas (deities) from pre-historic times, as attested by many archaeological findings. These may refer to totemist iron age autochthones. King Pandukabhaya was therefore tribal and only partly Indo Aryan, there being an Indo Aryan influx around 543 BC into the island.

Anuradhapura was the royal seat of more than 250 Buddhist kings recorded in the royal genealogies, and the pre-eminent city on the island for some 1,400 years. One of the most notable events during the Anuradhapura period was the introduction of Buddhism into the country. A strong alliance existed between King Devanampiya Tissa (250–210 BC) and the Emperor Ashoka of India, who sent Arahat Mahinda thero, son of the Emperor Asoka, to Sri Lanka. King Devanampiya Tissa, guided by the Arahat Mahinda thero, took steps to firmly establish Buddhism in the country.

The Sinhala civilization which emerged in Sri Lanka with the mixing of the indigenous tribes, Yaksha, Naga, Raksha and Deva with an influx of Indo Aryans who migrated around 543 B.C., took root in the dry zone, the rolling plains of the North, North Western and North Central (Rajarata) and the East and the South Eastern (Ruhuna) of ancient Sri Lanka. As the essentially agricultural Sinhala civilization flourished, increasingly ambitious projects of irrigation were launched at a pace with a view to harnessing the monsoonal rains. The irrigation works in ancient Sri Lanka, the earliest dating from about 300 B.C., during the reign of King Pandukabhaya and under continuous development for the next thousand years, were some of the most complex irrigation systems of the ancient world. In addition to constructing underground canals, the Sinhala were among the first to build completely artificial reservoirs to store water. The well-known historical concept of Wewai-Dagabai” (‘the tank’ and ‘the stupa’) i.e. the four essential elements of the Sinhala civilization, a Buddhist stupa, an irrigation reservoir, a village and a Buddhist temple, highlights the historical importance of water and irrigation to the Sinhala civilisation.

The culture in the dry zone villages was based on the concept of Wewai, Dagabai, Gamai, Pansalai” which means the culture is based on the relationship between the components, namely: The Tank, the Stupa, the Hamlet and the Temple” which are common to any village.

Village tanks gained reference in inscriptions, especially during the reigns of King Walagambahu (104 – 77 BC), King Bhathikabhaya (21 – 7 BC) and King Wasabha (67-105 AD), There are reported studies that have been carried out on the historical aspects of small tanks in the country. Some references indicate that these small tank systems have been in existence since the era of BC.

The tanks and related water conveying structures were particularly developed in the dry and intermediate climate zones of Sri Lanka where average annual rainfall varies from 900 to 1800 mm. More than 12,000 operational tanks and reservoirs have been identified within these zones, and a similar number still remains abandoned as stated in Jayasena H.A.H., Chandrajith Rohana, Gangadhara K.R., 2011, Water Management in Ancient Tank Cascade Systems (TCS) in Sri Lanka: Evidence for Systematic Tank Distribution, Journal of the Geological Society of Sri Lanka Vol. 14 Prof. C.B. Dissanayake Felicitation Volume, 27-33.

According to history, in early Anuradhapura and Polonnaruwa periods in the dry zone of Sri Lanka, irrigation played a vital role in the nurturing of the Sinhala civilization. The greater part of this region receives a mean annual rainfall of 1,250 to 1,750 mm. In this whole region, which covers about seventy percent of the total land area of the island, only the Northern most peninsula and a stretch of land in the North-Western coastal belt with water-retentive limestone rock-strata afford scope for extensive irrigation by means of wells. Without artificial storage of water, human existence in the North Central Province would have been impossible. In the beginning, there were small-scale village reservoirs with a simple channel system. The North Central Province, although apparently flat, is in reality undulating, and the ancient tank builders took advantage of the nature of the terrain to create strings of tanks in the valleys called the small tank cascade system. The first most irrigation reservoir ever built in the world, the Abhaya Wewa” (Basawakkulama Wewa), built by King Pandukabhaya in the 3^rd century B.C, is situated in Anuradhapura. Thereafter, construction of large reservoirs had been started in the 1^st century B.C. during the reign of King Wasabha (67 – 111 B.C.). Historical records narrate that King Wasabha built 11 large reservoirs and two irrigation canals.

The finest example of the ingenuity of Sinhalese irrigation engineering is the invention of the “Besi-Kotuwa” (meaning ‘where the water flows down’ in Sinhala) in the 3^rd century B.C. The Besi-Kotuwa is the equivalent of the modern day valve-pit or the Sluice Structure, which operates in the regulation of the outward flow of water. This invention allowed the Sinhala to proceed boldly with the construction of vast reservoirs that still rank among the finest and greatest works of its kind in the world. Therefore, from that day onwards, Sri Lankan tank builders developed a remarkable expertise in the controlling of large bodies of water which allowed them to build massive reservoirs. All the reservoirs and canals in an area were inter-connected by an intricate network, so that excess water from one will flow into another. The locations of these constructions indicate that the ancient engineers were aware of geological formations of the sites as well and made effective use of them. Underground conduits have also been constructed to supply water to and from artificial ponds, such as in the Kuttam Pokuna (twin ponds), and the King’s Garden in Anuradhapura.

The dry zone minor irrigation clusters of Sri Lanka were widely considered as one of the unique water conveying and management systems among the ancient civilizations of the world. This is now known as the ‘Tank Cascade System’ (TCS) and has been known to impact irrigation systems in Sri Lanka since the 3^rd century BC. The ancient irrigation systems of ancient Sri Lanka consist of an intricate network of small to gigantic reservoirs called tanks connected through a series of feeder canals that brought water for year long rice cultivation to the dry zone. Some have been in operation continuously for more than 2000 years. There were about 30,000 reservoirs in Sri Lanka of which the majority was built from 3^rd century B.C. to the 12^th century AD. This compared to the Sri Lankan dry zone land area of about 40,000 sq. kilometres (where almost all the tanks are located), is almost equivalent to one reservoir for each sq. kilometre.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

අපගේ සමාජය සෑමකල්හිම ධනපතියන්ට වෛර කල සමාජයකි. මහන්සියෙන් ව්‍යාපාර කොට මුදල් උපයා තවත් සිය ගනනකට රැකියා ලබා දුන් පුද්ගලයා ලාංකික ප්‍රමිතීන්ට අනුව සූරාකන්නෙකි. අපගේ සමාජය සෑම විටම වන්දනා කලේ  ධනයක් උත්පාදනය නොකරන,  කර්මාන්ත කෙරෙහි අලස , ව්‍යාපාර කෙරෙහි අගතියෙන් බැලූ සමාජයට එලදායී දෙයක් ලබා නොදුන් එහෙත්  විවේචනයේ  දක්‍ෂ හිස් මිනිසුන්ටය​.    

කොලඹ වරායේ වැඩවර්ජන සංවිධානය කොට කොලඹ වරායට ඒමට නියමිතව තිබූ බිස්නස් සිංගප්පූරු වරායට ලබා දුන් එන් .එම් පෙරේරා අපගේ සමාජයට ජාතික වීරයෙකි. කිසිවෙකුට රැකියාවක් නොදුන් ජීවිත  බොහෝ ගනනක් නාය යාමට යොමු කල රෝහණ විජේවීර වන්දනීය නායකයෙකි.   

ආසියාවේ සිටි දක්‍ෂතම ව්‍යාපාරිකයෙකු වූ උපාලි විජේවර්ධන අපගේ සමාජයට හුදු ජාවාරම්කරුවෙකු විය​. නවලෝක මුදලාලිලාගේ , මැලිබන් මුදලාලිලාගේ , සිද්ධාලේප  මුදලාලිලාගේ  ගේ ව්‍යාපාර දියුණු කිරීමේ හැකියාව අධ්‍යනය කරනවා වෙනුවට අපගේ මිනිසුන් උනන්දු වූයේ  ඔවුන් ගේ දිළිඳු අතීතයේ ඇද කුද සෙවීමටය​.   

අපගේ සමාජය ඉල්ලන්නේ වියාපාර ලෝකයේ ඉහලට නගින ධනය උත්පාදනය කරමින් ආර්ථිකයට උර දෙන ධම්මික පෙරේරලා නොව අවස්ථාවාදී කපටීන්ට රැවටී බිලි බෝයිස්ලා වී ස්වයං විනාශයක් කරා ගිය ත්‍රීමා විතාණලා සහ වෙනුරලාය​. එහෙත් උත්ප්‍රාසය නම් ව්‍යාපාර කර්මාන්ත ආදියේ යෙදෙමින් ධනය උපද්දවන පුද්ගලයන් සූරාකන්නන් , ධනපතියන්  , ජාවාරම්කරුවන් කියමින් ඔවුන්ව විවේචනය කරන පා පැදියක් වත් ගැනීමට මුදල් නොතිබුනු , ඉරිසියාව සහ වයිරය සමාජයේ වපුරුවන පුස්සෝ දේශපාලනය හරහා හෝ ඩීල් හරහා හෝ  මුදල් උපයා  ගැනීමට තැත් කරති.  මොවුන් අත්දැකීම් අඩු විචාර බුද්ධියෙන් හීන පරම්පරාවක්ම  ග ්ඟ යවති.   

පෙරදා අපට ධනපතියන් භංග වේවා කියමින් පන්ති කල  පුද්ගලයා අද පාස්පෝට් දෙකක සහ රුපියල් මිලියන දෙදහසක හිමිකරුවෙකි. ඔහුගේ බස් බැරෑරුම් ලෙස ගත්තෝ අද කුණු කය නොමැති ගන්ධබ්බයන් ය. සමහරු ජීවත් වූවද  දුප්පත්කමින් වෙළී තමන් ගේ  අසාර්ථක වූ  ජීවිත නිසා තමන් සමග මෙන්ම සමාජය කෙරෙහි  වයිරයෙන් ජීවත් වෙමින් තමන්ට දේශපාලන පන්ති කල නායකයන් ජීවිතය සුවදායක ලෙස වින්දනය කරන අයුරු බලා සිටිති. එහෙත් මේ විශම චක්‍රයෙන් ශ්‍රී ලාංකික සමාජය මිදෙන්නේ නැත​. මේ අනුව තවමත් පසුගාමී ආකල්ප කර තබාගෙන අවස්ථාවාදීන්ට සවන් දෙමින් සිටින ලාංකිකයාට ලබන සියවසේද තුන්වන ලෝකයේ හිඟන රටක් ලෙස ලෝකය ඉදිරියේ පෙනී සිටිය හැක​.   

පහත දැක්වෙන්නේ ඇවන්ගාඩ් ව්‍යාපාරය බිහි කරන ලද මේජර්  නිශ්ශංක සේනාධිපති සමග කරන ලද සාකච්ඡාවකි

සාකච්ඡා කලේ වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

1) නිශ්ශංක සේනාධිපති කියන පුද්ගලයා ගැන යමක් කියන්න පුළුවන්ද පුද්ගලික විස්තර සමග ?    

1963 දෙසැම්බර් මස 7 වැනිදා කොළඹ කොච්චිකඩේ දී උපත ලැබූ මා සහෝදර සහෝදරියන් සිව් දෙනෙකුගෙන් යුතු පවුලේ දෙවැන්නා විය. මාගේ පියා ශ්‍රී ලංකා පොලිසියේ සාජන් මේජර්වරයෙකු වූ අතර ඔහුගේ නීතිගරුක භාවයත්, මවගේ ආදර රැකවරණයත් මධ්‍ය යේ තිඹිරිගස්යාය පොලිස් නිවාස සංකීර්ණයේ මාත් මාගේ සහෝදරියන් දෙදෙනා හා සොහොයුරාත් හැදී වැඩුනෙමු. මා අධ්‍යාපනය ලැබූයේ කීර්තිමත් ඉතිහාසයක් ඇති කොලඹ ඉසිපතන විද්‍යාලයෙනි.

පාසල් අධ්‍යාපනයෙන් අනතුරුව මා ශ්‍රී ලංකා  යුද හමුදාවට කැඩෙට් නිලධාරියකු  ලෙස එක්වීමට තීරණය කළෙමි. කැඩෙට් නිලධාරී පුහුණු පාඨමාලාවෙන් පසුව යුධ හමුදා කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවට එක්වීමට ස්වේච්ඡාවෙන් මා ඉදිරිපත් වුනෙමි. 1993 වර්ෂයේ දී විවාහ වූ අතර, මා හට එක් පිරිමි දරුවකු සිටී. වසර 12 ක සේවා කාලයකින් පසු 1996 වර්ෂයේ ‍ ශ්‍රී ලංකා යුධ හමුදාවෙන් මා නිත්‍යානුකූල ලෙස ඉවත් වී ඉන් අනතුරුව ව්‍යාපාර ක්ෂේත්‍රය වෙත යොමු වුනෙමි.

 2)   ඔබගේ යුද හමුදා ජීවිතය ගැන කෙටියෙන් සඳහන් කළොත්  ?

මා යුද හමුදාවට එක්වන අවධියේ ඕනෑම මවක හෝ පියකු තම දරුවා හමුදාවට යැවීමට කිසි විටකත් නොසිතන කාලයක, කුරිරු යුද්ධයේ උච්චතම අවස්ථාවේදී මගේ දෙමවුපියන්ගේ දැඩි විරෝධතාවය මධ්‍යයේ මා ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාවට බැඳුණේමි. මිනිසුන් අතර සැබෑ මිනිසකු වන්න නම් යුද හමුදාවට බැඳිය යුතු යැයි මා තුළ සංකල්පයක් විය. යුද්ධ හමුදා නිල ඇඳුමට මා බොහෝ සෙයින් ප්‍රිය කළ අතර, යුද හමුදාවට බැඳී පිරිස් මෙහෙයවිය යුතු යැයි මාතුල දැඩි අධිෂ්ඨානයක් පැවතියෙමි. යුද්ධ හමුදාව මිනිසකු පරිපූර්ණත්වයට පත් කරවන තෝතැන්නක් බව යුද්ධ හමුදාවට එක් වූ පසු මා හට පසක් වුනෙමි.

1985 වර්ෂයේ ඔක්තෝම්බර් මස 7 වන දින කැඩෙට් නිලධාරියකු වශයෙන් ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාවට බැඳුණු මා පාකිස්තාන යුද හමුදා විද්‍යාපීඨයේ පැවති මූලික කැඩෙට් පාඨමාලාව සාර්ථකව හැදෑරීමෙන් අනතුරුව 1987 පෙබරවාරි මස 12 වන දින දෙවන ලුතිනන් වරයෙකු වශයෙන් අධිකාරියට පත් විය.  57 දෙනෙකුගෙන් යුත් මාගේ බඳවා ගැනීමේ ඛණ්ඩයේ දක්ෂතාවය අනුව සිවුවැනි ස්ථානය ලබා ගැනීමට මා හට හැකි විය.

පාකිස්තාන හමුදා විද්‍යාපීඨයේ වසරක පමණ පුහුණුවෙන් අනතුරුව මා ස්වේච්ඡාවෙන්ම කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවේ තිබූ පුරප්පාඩු  සඳහා අයදුම් කළෙමි. අයදුම්කරුවන් 22 දෙදෙනකු අතුරින් මා යුද හමුදා කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවට තේරී පත්වූ අතර, කොමාන්ඩෝ පුහුණු පාඨමාලාව ආරම්භයේදී නිලධාරීන් 14ක් පමණ සහ සෙසු නිලයින් 360 ක ගෙන් ආරම්භ වුවද මා හා තවත් එක් නිලධාරියෙකුද, සෙසු නිලයින් 46 දෙනෙකුද, පාඨමාලාව සාර්ථකව අවසන් කරන ලදී. ඉඳුරාම කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවට බඳවාගත්  ප්‍රථම  නිලධාරීන් දෙදෙනාගෙන් එක් අයකු මා විය.

කොමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවේ තේමා පාඨය වනුයේ නොහැක්කක් නොමැත යන්න වන අතර කමාන්ඩෝ සෙබළුන් ගේ රාජකාරිය වනුයේ තම ජීවිත අවදානම ගැන නොතකා අන්   අයවලුන්ගේ ජීවිත ආරක්ෂා කිරීමත් පැවරෙන කාර්යය ඉටු කිරීමත් ය.

මගේ සේවා කාලය තුළ විවිධ වූ රාජකාරීන්හි  නිරත වූ අතර එය සෑම යුද හමුදා නිලධාරියකුටම ලබාගත නොහැකි අත්දැකීමකි. මාගේ බඳවා ගැනීමේ ඛණ්ඩයේ ඉහළම ස්ථානයක් ලබා සිටි මාහට වෙන ඕනෑම රෙජිමේන්තුවක් වෙත මාරු වීමට හැකියාව තිබූ මුත්, යුධ බිමට සක්‍රීයව දායක වීමට තිබූ ආශාව හේතුවෙන් මා කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවට එක්වන ලදී.

මාගේ පරමාර්ථය වූයේ මාතෘභූමිය වෙනුවෙන් සටන් වැදීමයි. මගේ හමුදා සේවා කාලය තුළ මා පළමුකොටම ලුතිතන් කර්නල් එස්.ඩී. පීරිස් යටතේ පළමුවන කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවේ සේවයේ යෙදුණු අතර, මා ලබා තිබූ විශේෂ ප්‍රභූ ආරක්ෂක රාජකාරි කටයුතු පිළිබඳ පුහුණුව හේතුවෙන් කැබිනට් අමාත්‍යවරුන් කිහිපදෙනෙකුගේ ආරක්ෂාව භාරව කටයුතු කිරීමට සිදුවිය.  එමෙන්ම ඉන්දීය සාම සාධක හමුදාවේ  අණදෙන නිලධාරියා වූ ජෙනරාල් ඒ.එස්. කල්කට් ගේ පෞද්ගලික ආරක්ෂක වශයෙන් කටයුතු කිරීමටද, ඉන් අනතුරුව ශ්‍රී ලංකාවේ තෙවැනි විධායක ජනාධිපතිවරයා වූ ගරු ඩී.බී. විජේතුංග මැතිතුමාගේ පෞද්ගලික ආරක්ෂක වශයෙන් කටයුතු කිරීමට ද සිදු වූ අතර, එය යුද හමුදා නිලධාරියකුට ලැබෙන ගෞරවනීය අවස්ථාවක් වශයෙන් සලකනු ලබයි.

තවද, මා නිලධාරී පුහුණු උපදේශකයකු ලෙස දියතලාව යුද හමුදා විද්‍යා පීඨයේ  නිලදාරීන්  සිය දෙනෙක් පමණ පුහුණු කිරීම භාරව ද, යුධ හමුදා සැඟවුණු වෙඩික්කරුවන් පුහුණු පාසලේ  ප්‍රධාන උපදේශක ලෙස ද, යුද හමුදා ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වරට කටුණායක ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපලේ පිහිටුවන ලද පැහැර ගැනීම් වැළැක්වීමේ හා ප්‍රාණ ඇපකරුවන් මුදා ගනු ලබන කණ්ඩායම භාර නිලධාරීන් අණදෙන වශයෙන් වසරක කාලයක් සහ  ප්‍රධාන  ආරක්ෂක නිලධාරී ආරක්ෂක අමාත්‍යංශය  සහ යුද්ධ හමුදා මුලස්ථානය යන තනතුරුවල  ත්‍රස්තවාදයේ උච්චතම අවස්ථාවේ කටයුතු කරන ලදී.

3) ඇවන්ගාඩ් කියන්නේ මොකක්ද? කොහොමද ඔබ එකට සම්බන්ධ වෙන්නේ? 

ඇවන්ගාඩි යන නම සෑදී ඇත්තේ ප්‍රංස භාෂාවේ Vanguard නමින් හඳුන්වනු ලබන හමුදාවේ යුද පෙරමුණේම ඉදිරියෙන්ම ගමන් කරනු ලබන භට කණ්ඩායමයි. මෙම භට කණ්ඩායම සෑම විටම තම හමුදාව ආරක්ෂා කරමින් සතුරන් පරාජය කරනු ලබන හමුදාවේ ප්‍රබලම  භට කණ්ඩායමක් වේ. එය Advance Guard  යනුවෙන්ද හඳුන්වනු ලැබූ අතර, එකී භට කණ්ඩායමේ නිර්භීතභාවය හා නොසැලෙන අධිෂ්ඨානය සැලකිල්ලට ගනිමින් මගේ ව්‍යාපාරයට Avant Garde නම තැබීමට තීරණය කළෙමි.

4)     ඇවන්ගාඩ් ව්‍යාපාරය  යනු කුමක්ද?  

ඇවන්ගාඩ් යනු මුලින්ම ගොඩබිම් ආරක්ෂක සේවා කටයුතු සඳහා ආරම්භ කර ඉන් අනතුරුව ජාත්‍යන්තර සමුද්‍රරක්ෂක සේවය දක්වා විහිදී ගිය සමූහ ව්‍යාපාරයකි. මා එහි නිර්මාතෘ සහ සභාපති වශයෙන් ඊට සම්බන්ධ වෙනවා. ඇවන්ගාඩ් ව්‍යාපාරය ආරම්භයේදී මා සමග තව එක් නිලධාරියෙකු මේ සඳහා දායක වුවද, මාස හයක පමණ කාලයකට පසුව පෞද්ගලික හේතූන් මත ඔහු ඉවත්ව යන ලදී.

5)  ඇවන්ගාඩ් ව්‍යාපාරය ආරම්භ වන්නේ කොහොමද?     

1996 වර්ෂයේ මා හමුදාවෙන් විශ්‍රාම  ගන්නා විට මාහට කිසිදු වත්කමක් නොතිබුණි. එහිදී මා සිතුවේ ඊළඟට මා කුමක් කළ යුතු දැයි කියා, ඒ වන විට මා සතුව පැවැති යුධ හමුදාවේකොමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුව තුලින් ලත් පුහුණුව, විනය හා දැඩි අධිෂ්ඨාන ශක්තිය පමණි. මා කල්පනා කළා මා සතු මේ දැනුම යොදා ගතහැකි වන්නේ ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් කටයුතුකිරීම සඳහා. එබැවින් මා තීරණය කළා ආරක්ෂක සේවා ආයතනයක් ආරම්භ කිරීමට. පළමුවෙන්ම මා එක්තරා පෞද්ගලික ආරක්ෂක සේවා ආයතනයක ආරක්ෂකයෙකු ලෙස දින 14 ක්සේවය කරන ලදී. එමගින් මා අවබෝධයක් ලබාගත්තා ආරක්ෂක නිලධාරියෙකු හට මෙම රාජකාරිය දී මුහුණපාන්නට සිදුවන දුෂ්කරතා පිළිබඳව. ඉන් අනතුරුව මා යුද හමුදාකොමාන්ඩෝ සෙබළුන් දෙදෙනෙකු ගෙන් තමයි මෙම ඇවන්ගාඩ් ආරක්ෂක සේවා ව්‍යාපාරය ආරම්භ කළේ.

ආරම්භයේ දී ආරක්ෂක නිලධාරීන්ගේ නිල ඇඳුම් සේදීම පවා මා විසින් සිදුකරනු ලැබුවා. ඒ වගේම මගේ මෝටර් සයිකලයෙන්  දිනපතා ඔවුන් රාජකාරී ස්ථානයන් වෙත රැගෙන යාම මෙන්ම, මාගේ මෑණියන් විසින් පිළියෙල කර දෙනු ලැබූ ආරක්ෂක නිලධාරීන්ගේදිවා ආහාරය ඔවුන් වෙත රැගෙන යාම සහ ඔවුන් ආහාර ගන්නා කාලය තුළ ආරක්ෂක රාජකාරිය සිදු කිරීම පවා මා විසින් ඉටු කරන ලදි. එවන් කැපකිරීමක් කරමින් මා ව්‍යාපාරය දියුණු කරන්නට පටන් ගත්තෙමි. මෙහිදී ආයතනයේ කළමනාකරු, ප්‍රවාහන  සැපයුම්කරු සහ ආරක්ෂක නිලධාරී යන සියලු කටයුතු සිදු කළේ මා විසිනි.

එවැනි අප්‍රතීහත ධෛර්යයකින් යුතුවයිමා මෙම ඇවන්ගාඩ් ආරක්ෂක සේවය ගොඩ නැඟුවේ. මෙම සියලු කටයුතු සඳහා මා පෙරදී සඳහන් කරන ලද මගේ  හිතමිතුරු  නිලධාරිගේ සහාය මා හට හිමි වන ලදී. මෙමකාලවකවානුවේ පාතාල ක්‍රියාකාරකම්  බහුලව පැවති මුත් එකී ක්‍රියාකාරකම්  වැලැක්වීමට මාගේ ආරක්ෂක සේවය නොබියව මුහුණ දීම පිළිබඳව ව්‍යාපාරික ප්‍රජාව තුළ විශ්වාසයක් ගොඩනැගීම හේතුවෙන් මාගේ ආරක්ෂක සේවය ක්‍රමක්ක්‍රමයෙන්   දියුණු වන්නට පටන් ගන්නා ලදී. එම වකවානුවේ ඉන්දීය ප්‍රකට නළු නිළි පිරිසක් විසින් ලංකාවේ පැවැත්වූ ප්‍රසංග  කීපයකට ආරක්ෂාව සැලසීම අප ආයතනය විසින් සිදුකල අතර, 2002 වර්ෂයේ ලංකාවේ පැවති Mini World Cup ක්‍රිකට්  තරගාවලියට ආරක්ෂාව සැපයීම තුළින් ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලයේ ප්‍රසාදයට පවා පත්වීම හේතුවෙන් අප ආයතනය ජාත්‍යන්තර කීර්තියට පත් විය.   එවැනි ජනප්‍රියත්වයක් අප ආයතනය ලැබූ විට අප ආයතනය වෙත බැඳීම සඳහා බොහෝ පිරිසක් උත්සුක විය. අපගේ ආයතනයේ සාර්ථකත්වයට ඉමහත් පිටුවහලක් වූයේ ඕනෑම ආරක්ෂක  නිලධාරියකුට තමන්ට මුහුණපාන්නට සිදුවන ගැටලු පිළිබඳව කෙලින්ම මා වෙතදැන්වීමට දී තිබූ  අවස්ථාවයි. එමගින් ඔවුන්ගේ ගැටළුවලට ක්ෂණයෙන් මා විසින් විසඳුම් ලබාදීමට පියවර ගැනීමයි. එමෙන්ම රාජකාරී අවස්ථාවේදී මියගිය හා වසර පහළොවකට වඩාසේවයකර විශ්‍රාම ගනුලැබූ සේවකයින් සඳහා විශ්‍රාම වැටුපක් ලබා දීමේ ක්‍රමවේදයක්  මා විසින් ක්‍රියාත්මක කරන ලදී. එවන් පහසුකමක් ලංකාවේ වෙනත් කිසිදු පෞද්ගලික ආරක්ෂක ආයතනයක් සිදු නොකරනු ලබන බව මාගේ හැඟීමයි.

එපමණකින් නොනැවතුණු මා මෙම ඇවන්ගාඩ් ආරක්ෂක සේවාව ජාත්‍යන්තර සමුද්‍ර ආරක්ෂක සේවාවක් දක්වා ව්‍යාප්ත කරන්නට කටයුතු කරනු ලැබුවා. එයට හේතු වූයේ සෝමාලියාවේදෙවන සිවිල් යුද්ධයෙන් පසුව 2005 වර්ෂයේදී පමණ ඇරඹුණු සෝමාලි මුහුදු මංකොල්ලකරුවන්ගේ ක්‍රියාකාරකම්   2007 වර්ෂය වන විට අන්තර්ජාතික නාවික වෙළඳාමට හා නාවික ගමනාගමනයට  බලවත් තර්ජනයක් වන තරමට ව්‍යාප්ත වී තිබීම. මේ පිළිබඳව යුහුසුළු ලෙස ක්‍රියාත්මක  වූ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය මෙම ව්‍යසනය  මැඩලීම සඳහා අන්තර්ජාතික සහයෝගීතාව පිළිබඳ දැඩි විශ්වාසයක් තබමින් සාමාජික රටවල් වෙතින් නොයෙක් අන්දමේ උපකාර හා උදව් ඉල්ලා සිටින්නට වුණා.

එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලය මේ සඳහා පිළියම් සෙවීම අත්‍යවශ්‍ය බව අවධාරණය කළ අතර සියලු සාමාජික රටවල් වලින් ඉල්ලා සිටියේ සෝමාලි කොල්ලකරුවන්ට එරෙහි මෙහෙයුම් සඳහා සහය දක්වන ලෙසටයි. මේ වකවානුවේම ඩුබායි ගුවන් තොටුපල සඳහා ආරක්ෂාව සැපයීමේ පරමාර්ථයෙන් යුතුව ඇවන්ගාඩ් එමිරේටෙස් එල්.එල්.සී.  යනුවෙන් ආයතනයක්  ඩුබායිහිදී ලියාපදිංචි කර, ඒ පිළිබඳ කටයුතු කරමින් සිටින ලදී. එසේ ලියාපදිංචි කිරීම සඳහා ඩුබායි රාජ්‍යයේදී  පෞද්ගලික ආරක්ෂාව සැපයීම සම්බන්ධ පාඨමාලාවක් හැදෑරීමට  මාහට සිදුවුණු අතර, එවැනි පාඨමාලාවක් හදාරා එම සුදුසුකම් ලද එකම  ශ්‍රී ලාංකිකයා    මා පමණි.

මෙම සෝමාලි මුහුදු කොල්ලකරුවන්ගේ ක්‍රියාකාරකම්  මැඩ පැවැත්වීම පිළිබඳව මා වසර එකහමාරක පමණ කාලයක් පුරා මහත් පරිශ්‍රමයෙන්  කරන ලද කරුණු සොයා බැලීමෙන් පසු, ඇවන්ගාඩ් එමිරේටෙස් එල්.එල්.සී. ආයතනය වෙතින් සෝමාලි මුහුදුමංකොල්ලකරුවන්ගේ තර්ජන මැඬලීම සඳහා යෝජනාවලියක් වර්ෂ 2009 දී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ලේකම් බෑන් කී මූන් මහතා වෙත ඉදිරිපත් කරන ලදි.  මෙම කාලයවන විට රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සමාගම තුළද සමුද්‍ර  ආරක්ෂක අංශයක් පිහිටුවා නොතිබුණි.

මුහුදු මංකොල්ලකරුවන්ගේ තර්ජන මැද ඉන්දියානු සාගරයේ බහුදින ධීවර නෞකා යොදවා මසුන් ඇල්ලීමේ විශාල ව්‍යාපෘතියක් සඳහා තායිවාන රටෙහි ආයතනයකින් වර්ෂ 2010 දීසෘජුවම අප ආයතනයෙන් සේවාවන් ඉල්ලා සිටින ලදී. මෙම අවස්ථාව මාහට උදාවූයේ තායිවාන ජාතික ව්‍යාපාරිකයා  හා මා අතර තිබූ පෞද්ගලික හිතවත්කම හේතුවෙනි. මෙම හිතවත්කම ගොඩනැගුනේ ඔහු හට ශ්‍රී ලංකාවේ දී මුහුණ පෑමට සිදු වූ ගැටළුකාරී තත්වයන් නිරාකරණය කර දීමට මා පෞද්ගලිකවම මැදිහත් වී ඔහු හට උපකාර කිරීම හේතුවෙනි. එමනිසා ඔහුට ඇවන්ගාඩ් ආයතනයේ සේවාවන් පිළිබදව දැඩි විශ්වාසයක් තිබිණි. මේ සඳහා මුලින්ම එම ආයතනය සමඟ ඊමේල් පණිවුඩ හුවමාරු කරගනු ලැබූයේ 2010 ජූලි මාසයේ වන අතර එම වසරේ අප්‍රේල් මාසයේදී එම තායිවාන ජාතිකයා ලංකාවට පැමිණ මා හමුවන ලදී.

මේ පිළිබඳව දීර්ඝ අධ්‍යනයකින් පසුව එම සේවාවන් සැපයීම සඳහා අවසර ඉල්ලා ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය වෙත ලිපි දෙකක් පිළිවෙලින් 2010 දෙසැම්බර් මස 15 වන දින හා  2011 මාර්තු මස17 වන දින මා විසින් යවනු ලැබුවා. මේ සඳහා අප ආයතනය වෙත අවසර ලැබුණේ නැත. එමෙන්ම රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනය වෙතින් වාණිජ නැව් සඳහා ආරක්ෂක සේවාවන්සැපයීමට ලිපි ගණනාවක් මගින් සහ සාකච්ඡා වට ගණනාවක් පවත්වා අවසර ඉල්ලා සිටියද, ඒ සඳහා අවසර නොලැබුණි.

රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සමාගම වර්ෂ 2011 මාර්තු මස එම ආයතනයේ වෙනම  මුහුදු ආරක්ෂක සේවා අංශයක් ඇති කර මුහුදු ආරක්ෂක සේවා සමාගම් විසිහතරක්  සමග ඇතිකරගත් ගිවිසුම් වලට අනුව අවි පතොරම් සහ මුහුදු ආරක්ෂක නිලධාරීන් සැපයීම පටන්ගෙන තිබුණි. මෙම කාලය තුළ අප හට මුහුදු ආරක්ෂක කටයුතු සඳහා දායක වීමට අවස්ථාව හිමි නොවන ලදී. බොහෝ දෙනෙකු පවසන පරිදි මා හා හිටපු ආරක්ෂක ලේකම්වරයා අතර සමීප සම්බන්ධතාවයක් පැවතියේ නම් මෙම සියලු මුහුදු ආරක්ෂක සමාගම් වලට රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනයේ සේවා ලබාගැනීමට අවස්ථාව හිමිව තිබියදී අප සමාගමට එය නොලැබීමට  කිසිදු හේතුවක් නැත.

ඒ අනුව රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සමාගම සමග මුහුදුආරක්ෂක කටයුතු සඳහා ලියාපදිංචි වන ලද 25 සමාගම ලෙස වසරකට පසුව මෙම කටයුත්තට සම්බන්ධ වීම සඳහා අප විසින් ඇවන්ට් ගාර්ඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් පුද්ගලික සමාගම 2011 ජුනිමස 24 වන දින ස්ථාපිත කර වෙළඳ නෞකා සඳහා ආරක්ෂාව සැපයීම වෙනුවෙන් රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනය සමඟ ගිවිසුම් ගතවන ලදී. එහිදී සිදුවූයේ කොන්ත්‍රාත් ක්‍රමයයට වෙනත් ප්‍රසිද්ධ  නැව් ඒජන්ත සමාගමකට රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සේවාවන් යොමු කිරීමට අවකාශ ලැබීම පමණයි.

2011 වසරේ ජනවාරි මස සිට යොමුකරන ලද ලිපි ගණනාවක් හා පැවැත්වූ සාකච්ඡා වට 30 කට පමණ පසු ධීවර නෞකා සඳහා ආරක්ෂාව සැපයීම පිණිස රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සේවාවන්ලබාගැනීම සඳහා නියමු ව්‍යාපෘතියක් (Pilot Project) ලෙස මාස හයක කාලයක් පමණක් සඳහා අවසරයක් ඇවන්ට් ගාර්ඩ්  ආයතනය වෙත 2011 සැප්තැම්බර් මස 13 දින ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයෙන් ලැබුණි. ඉන්පසු ඉතා දැඩි ප්‍රයත්නයක් යොදා ඉන්දියන් සාගරයේ ධීවර නෞකා වලට ආරක්ෂාව සැපයීම පිණිස ඉතා ප්‍රබල වැඩ පිළිවෙළක් අප ආයතනය විසින් සකස් කරන ලදී.

ලෝකයේ ප්‍රබල  නාවික හමුදාවන් ද යාත්‍රා කිරීමට අකමැති වූ ප්‍රදේශයකට  පිවිසීමේ දී ඇතිවිය හැකි අනතුරුදායක තත්වයන් හමුවේද වසර 30ක ශ්‍රී ලංකාවේ දරුණු ත්‍රස්තවාදය  ජය ගැනීම තුළින් ලබාගත් අත්දැකීම් සහිත වූ වීරෝධාර රණවිරුවන් යොදාගනිමින් 2011 වර්ෂයේ නොවැම්බර් මස අග සිට සෝමාලි මුහුදු කොල්ලකරුවන්ගේ තර්ජනවලට එරෙහිව ආරක්ෂක  කටයුතුවල යෙදෙමින් ධීවර නෞකාවන් හට ධීවර කටයුතුවල යෙදීමට අප විසින් අවකාශ සලසනු ලැබූවා.

මෙම ක්‍රියාවලිය  අතිභයංකර තත්ත්වයක් වූයේ වැඩියෙන්ම මසුන් හසුවන ප්‍රදේශ පිහිටියේ සෝමාලි මුහුදු තීරයට ආසන්නව බැවිනි. ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවට ද නාවික සැතපුම් 4000ක් දුරගෙවා ක්‍රියාන්විත   කිරීමේ පහසුකම් නොතිබූ අතර, ජාත්‍යන්තර නීතියෙන් ද ඒ සඳහා අවස්ථාවක් නොතිබුනි. මේ ආකාරයට ක්‍රමයෙන්  වර්ධනය වූ ධීවර නෞකා වලට ආරක්ෂාව සැපයීමේ ව්‍යාපෘතිය  පටන් ගෙන මාස දෙකක් යනවිට මුහුදු මංකොල්ලකරුවන්ගේ ප්‍රහාර වලට මුහුණදීමට අප විසින් යොදවන ලද මුහුදු ආරක්ෂක නිලධාරීන් හට සිදුවූ අතර, එවැනි ප්‍රහාර ඉතා සාර්ථකව මැඞලීම​ට  ඇවන්ට්-ගාර්ඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් ආයතනය හරහා මුහුදු ආරක්ෂක රාජකාරියේ නියැලුනු අප ත්‍රිවිධ  හමුදාවේ සහ පොලීසියේ විශ්‍රාමික  වීරෝදාර රණවිරුවන්ට හැකිවිය.

මෙම මුහුදු ආරක්ෂක රාජකාරි කටයුතු විශ්‍රාමික  නාවික හමුදාවේ අයවලුන්ට පමණක් සීමාවී තිබූ කාර්යයක් වුවත්, මා විසින් ගුවන් හමුදාවේ, යුධ හමුදාවේ සහ පොලීසියේ විශ්‍රාමික රණවිරුවන්ට මෙම කාර්යය සඳහා අවශ්‍ය පුහුණුවීම් ලබා දීමට කටයුතු කරන ලද අතර, ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම වතාවට එම අයවලුන්ටද මුහුදු ආරක්ෂකයින් ලෙස සම්බන්ධ වීමට අවස්ථාව උදාවන ලදී.

2012 වසරේ අප්‍රේල් මාසය වන විට මෙම ව්‍යාපෘතිය  ඔස්සේ සෝමාලි මුහුදු  තීරය අසල ධීවර නෞකා වලට ආරක්ෂාව සැපයූ මුහුදු ආරක්ෂක නිලධාරීන් සංඛ්‍යාව 600ක් පමණ විය. එලෙසඑම මුහුදු ප්‍රදේශයේ   ආරක්ෂාව තහවුරු වූ නිසා අරාබි මුහුදුකරයේ සිට දකුණු අප්‍රිකාව  දෙසට යන නැව් මාර්ග ආරක්ෂාවීමෙන් අති දැවැන්ත මෙහෙයක් අප අතින් සිදුවූ බව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය ද, සමුද්‍රීය   ආරක්ෂක කටයුතු පිළිබඳ විශේෂඥ ආයතන බොහොමයක් ද, මුහුදු කොල්ලකරුවන් පිළිබඳව අධ්‍යනය   කළ විශ්ලේෂකයන් ද අගය කරන්නට වූනා.

ඇවන්ට් ගාර්ඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් ආයතනය ධීවර නෞකා ව්‍යාපෘතිය එලෙස ක්‍රමක්ක්‍රමයෙන්  වර්ධනය වූයේ අප ආයතනයේ සේවය කළ විරෝධාර රණවිරුවන්ගේ ධෛර්යවන්ත කම හා කැපවීම තුළින් මුහුදු මංකොල්ලකරුවන්ගේ ප්‍රහාර මැඩ පැවැත් වූ හේතුව නිසා ධීවර නෞකා අයිතිකරුවන් අප කෙරෙහි ඉමහත්  විශ්වාසයක් තැබීමයි. මෙයට බලපෑ තවත් ප්‍රධාන කාරණයක් වන්නේ ඇවන්ගාඩ් සමාගමේ කළමනාකාරීත්වය, උසස් නිලධාරීන් හා අනෙකුත් නිලධාරීන් ඒ වනවිට සමාගමේ මුදල් රුපියල් මිලියන 750 ක් පමණ වියදම් කර වාර 300කට  අධික ප්‍රමාණයක් රටවල් 54 ක පමණ සංචාරය කොට සාකච්ඡා වට පවත්වා සමුද්‍රරක්ෂක ක්ෂේශ්ත්‍රයේ උසස් නිලධාරීන් සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට අනුබද්ධිත කමිටු වලනිලධාරීන් ද හමුවී ලබාගත් දැනුම යනාදී කාරණා වේ.

මෙම කරුණු නිසා 2011 නොවැම්බර් මස නෞකා තුනකින් පටන්ගත් ව්‍යාපෘතිය  2012 අප්‍රේල් මාසය වනවිට නෞකා 200ට  වැඩි ප්‍රමාණයක්  දක්වා වර්ධනය වුණා. මේ හේතුව නිසා 2012 වසරේ අප්‍රේල්   මාසය අග වනවිට ධීවර යාත්‍රා ව්‍යාපෘතිය  ඔස්සේ රුපියල් මිලියන 548ක්  පමණ විදේශ විනිමය ලෙස ලංකාවට ගෙන ඒමට අපට හැකි වුණා. විශ්‍රාමික රණවිරුවන්ට බොහෝ රැකියා අවස්ථා උදා වූ මේ වකවානුවේ ශ්‍රී ලංකාවට  වැඩිම විදේශ විනිමය ප්‍රමාණයක්  ගෙන ආවේ අප ආයතනය විසිනි. මේ සඳහා කිසිදු වියදමක් ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවෙන් හෝ ආණ්ඩුවටඅනුබද්ධිත ආයතනයක් විසින් දැරුවේ නැත. මෙම ධීවර නෞකා වලට ආරක්ෂාව සැපයීමේ ව්‍යාපෘතිය මගින් 2015 මාර්තු මස 31 වන විට උපයා ඇති මුළු විදේශ විනිමය ප්‍රමාණය රුපියල්බිලියන 4.4 ක් වන අතර උත්පාදනය කර ඇති රැකියා ප්‍රමාණය 1750 කට අධික වේ.

ඇවන්ගාඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් ආයතනය යටතේ පාලනය වූ ධීවර නෞකා ව්‍යාපෘතිය සිදුවෙමින් පවතින අතරතුර අරාබි කලාපයේ සහ රතු මුහුදට ආසන්න මුහුදු කලාප වල මුහුදුකොල්ලකරුවන්ගේ තර්ජන නිසා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට අයත් බලවත් රටවල් එකතු වී ස්ථාපිත කර තිබූ අංක 150 සහ 151 වැනි කාර්ය සාධක බලකා සමග සම්බන්ධ වී කටයුතු කිරීමට තරම් ශක්තියක් අප ආයතනය වෙත තිබිණි.

වරෙක ධීවර නෞකාවක ගින්නක් හටගත් අවස්ථාවක ඇතිවූ තත්ත්වය පාලනය කර ගැනීමට එම බලකා යටතේ තිබූ නෞකා වලින් විශාල  ලෙස උදව් ලබා ගැනීමට අපට හැකි විය. මෙසේ ලොව කිසිම නිත්‍ය නාවික හමුදාවකට  පවා ලබාගත නොහැකි වූ සහයක් ජාත්‍යන්තර සමුද්‍රරක්ෂක  තලයේ අප සමාගමට ලබා ගතහැකි වූයේ අප සතු ව්‍යාපාරික  ඥානය, උසස් යුද්ධෝපක්‍රම, ඉතා පළපුරුදු සමුද්‍රරක්ෂකයින් සතු වීම ආදිය පිළිබඳව ජාත්‍යන්තරය   අප කෙරෙහි තැබූ විශ්වාසය හා පිළිගැනීම මත බවනිහතමානී ආඩම්බරයකින් යුතුව සඳහන් කරන්නට පුළුවන්. මීට අමතරව ඇමරිකානු නාවික හමුදාවේ සහාය ද අපගේ මුහුදු ආරක්ෂකයන්ගේ කටයුතු සඳහා යම් යම් අවස්ථාවලදී ලැබීතිබුණු අතර ගුවන් යානා, ප්‍රහාරක නෞකා ද, හෙලිකොප්ටර් යානා ද අපගේ මෙම කටයුතුවලට සහාය ලබා දුන් අවස්ථා ඇත. මේ සඳහා සියලු සාක්ෂි අප සතුව ඇති අතර මෙම ආකාරයට සහායක් ලබා ගැනීමට හැකි වූයේ ඒ වන විට අප සමාගම අන්තර්ජාතික වශයෙන් ලබා තිබූ විශිෂ්ට පිළිගැනීම හේතුවෙනි.

ධීවර නෞකා වලට ආරක්ෂාව සැපයීම පිණිස තිබූ නියමු ව්‍යාපෘතිය” අතිසාර්ථක වූ නිසා, ඒ වෙනුවට අවුරුදු පහක් දක්වා දිවෙන බද්ද ගිවිසුමක් ගැන සාකච්ඡාවට බොහොමයක් පවත්වාඒ සඳහා වූ ගිවිසුමකට 2012 මාර්තු මස 21 වන දින අත්සන් තබන ලදී. මෙම ධීවර නෞකා වසරකට අධික කාලයක් මුහුදේ රැඳී සිටින බැවින් ඒවාට අවශ්‍ය  සැපයුම් ලබාදීම අතිශයින් දුෂ්කර කාර්යයක් විය. එම නෞකා එකවර නාවික සැතපුම් 4000ක  පමණ දුරක් යාත්‍රා කරන අතර සැපයීම්, සෞඛ්‍ය හා පණිවිඩ හුවමාරුව ආදිය මනාව සැලසුම් කිරීම මෙහි සාර්ථකත්වයටඉවහල් විය.

ලෝක ආර්ථිකයට බලවත් පහරක්ව තිබූ මුහුදු මංකොල්ලකරුවන් මැඩලීමේ ක්‍රියාන්විත  වලදී අප ආයතනය නියෝජනය කළ රණවිරුවන්ගේ වෘතීය ප්‍රවීනත්වය, එඩිතර භාවය, යුධෝපක්‍රම භාවිතය හා විනය පිළිබඳව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය, ජාත්‍යන්තර සමුද්‍රිය  ආයතනය හා ප්‍රධාන පෙලේ නෞකා සමාගම් හා පුද්ගලික සමුද්‍ර ආරක්ෂක සමාගම් වලින් අතිශයින් ප්‍රසංසනිය ප්‍රතිචාරයන් ලබා ඇත.

2012 වර්ෂයේ මුල භාගය වනවිට රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනය හා කටයුතු කරමින් සිටි සමාගම් 24ක් විසින් මුහුදු ආරක්ෂක කටයුතු සඳහා ලබාගත් ශ්‍රී ලංකා රජයට අයත් අවි 172 ක්පමණ අස්ථාන ගතව තිබුණි. මෙම අස්ථානගතවීම්  පිටුපස තිබුනේ එම ආයතනය විසින් රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සමාගමට නොදැනී එම අවි වෙනත් නැව් වල ආරක්ෂක රාජකාරි සඳහායොදවා වංචනික මාර්ගයෙන් අයුතු ලෙස මුදල් උපයා ගැනීමට කටයුතු කිරීමයි.

රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනය වෙතින් නැව් සඳහා ලබා දී තිබූ අවි කිහිපයක් සම්බන්ධයෙන් පෝලන්තයේ ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය විසින් සෘජුවම රාජ්‍ය ආරක්ෂකඅමාත්‍යාංශය  විමසා තිබූ අතර ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය විසින් ඒ සදහා පිලිතුරු ලිපියක්ද පෝලන්ත මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය වෙත යොමු කර තිබිණි.  . එවැනිඅපරික්ෂාකාරී ලෙස අවි තැන්තැන්වල තිබෙන්නට හැරීම එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ නීති වලට අනුව බලවත් වරදක් වන අතර, එසේ සිදු වූ අවස්ථාවල අදාළ රජයන් හට සම්බාධක පැනවීමට වුවද හැකියාවක් තිබිණි.

2012 වර්ෂයේ අප්‍රේල් මස වන විට අස්ථානගතවූ ශ්‍රී ලංකාවෙන් නිකුත් කළ සමහර අවි ගැන එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ සෝමාලියා එරිත්‍රියා නිරීක්ෂණ කමිටු සාමාජික ජෝර්ජ්‍    රූප්තූප්ට්    මහතා විසින් විද්‍යුත් තැපැල් පණිවුඩයක් මගින්   කෙළින්ම මාගෙන් විමසා සිටීමට හේතු වූයේ ඒ වන විට ඇවන්ගාර්ඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් ආයතනය සෝමාලියාවට නාවික සැතපුම් 200කට  ආසන්න මුහුදු ප්‍රදේශයන්හි  ඉතා සාර්ථක ලෙස තම මෙහෙයුම් කටයුතු සිදු කරමින් සිටිය බැවිනි.

2012 වර්ෂයේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් නිකුත් කළ වාර්තාවේ (S/2012/544-2012 ජූලි 13 දිනැති) ශ්‍රී ලංකාව වෙතින් නිකුත් වූ අවි සහ පතුරම් සිය ගණනක් අස්ථානගත වී ඇති බවසඳහන් වී තිබිණි . ඒ අනුව ක්‍රියාත්මක  නොවූයේ නම් අනිවාර්යෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවට  එරෙහිව සම්බාධක පැනවීමට ඉඩ තිබුණි. මේ ගැන කරුණු අධ්‍යනය කර තිබූ බැවින් ඇවන්ගාඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් ආයතනය ඒ සම්බන්ධයෙන් රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනයට සහ ආරක්ෂක අමාත්‍යංශයේ උසස් නිලධාරීන් හට ඒ පිළිබඳව කරුණු වටහා දීමටහැකිවිය. මෙසේ මුහුදු ආරක්ෂක රාජකාරි සඳහා නිකුත් කරනු ලබන ශ්‍රී ලංකා රජයට අයත් අවි ආයුධ අස්ථානගත වීමකින් තොරව නිසි ක්‍රමවේදයකට   අනුව ගබඩා කිරීම සඳහා රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සමාගම විසින් ඇවන්ගාඩ් ආයතනය උපදෙස් හා සහාය ඉල්ලා සිටින ලදී.

ඒ අනුව වාණිජ නැව් සඳහා ශ්‍රී ලංකාවෙන් නිකුත් කරන අවි පතරොම් සහ මෙවලම් නිසි පරිදි ආරක්ෂා කරගැනීම සඳහා සහ එම කටයුතු අධීක්ෂණය කිරීම පිණිස රටවල් 7 ක  ඉදිරිමෙහෙයුම් මධ්‍යස්තාන ” රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනය හා එක්ව ඇති කිරීමටත්, පාවෙන අවි ගබඩා දෙකක් ස්ථාපිත කිරීම සඳහාත්, එම සියලු මධ්‍යස්තාන   නඩත්තු කිරීම සඳහාත්,ඇවන්ගාඩ් ආයතනය රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනය සමග ගිවිසුමකට එළැඹෙන ලදී. මෙම කටයුත්ත සඳහා අප ආයතනය මගින් වැය  කල මුදල ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 6.5 කි.  එබැවින් ලෝකයේ ප්‍රථම වතාවට රාජ්‍ය අනුග්‍රහය යටතේ පාවෙන අවි ගබඩාවක් ස්ථාපනය කළ එකම සමුද්‍රරක්ෂක ආයතනය ඇවන්ට්-ගාර්ඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් සමාගම විය.

අපආයතනය විසින් සිදුකරන ලද සියලු පරිපාලන හා ක්‍රියාන්විත   කටයුතු ඉතා ඉහළ ප්‍රමිතියක  පැවතුන නිසා ශ්‍රී ලංකා තත්ත්ව පාලන අධිකාරිය වෙතින් ISO 9001-2008 යන තත්ත්ව සහතිකයද (ඇමුණුම 12 ), ධීවර නෞකා ව්‍යාපෘතිය  වෙනුවෙන් ලෝකයේ ම පිළිගැනීමට පාත්‍ර වූ මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ ලොයිඩ්ස්  ආයතනය වෙතින් පිරිනමන ISO 28007 යන තත්ත්ව සහතිකය ද , දිනා ගැනීමට අප ආයතනය හට හැකි විය.

මෙම තත්ත්ව සහතික සමුද්‍ර ආරක්ෂක රාජකාරි සඳහා අත්‍යාවශ්‍ය  වන අතර මුළු මහත් ආසියාවෙන්ම එම තත්ත්වයට පත් එකම සමාගම අප වීමද, ශ්‍රී ලාංකික සමාගමක් ලෙස තැබූගෞරවයක් වේ. මෙම ISO 28007 ප්‍රමිති  තත්ව සහතිකය ධීවර නෞකා ආරක්ෂක ව්‍යාපෘතියක් සඳහා හිමිකරගෙන ඇති ලෝකයේ එකම සමාගම අප වන බව නිහතමානී සතුටකින් ප්‍රකාශ කරන්නට පුළුවන්.

එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය හා අන්තර්ජාතික සමුද්‍රීය සංවිධානය (IMO) අප ආයතනය ඉතා විශිෂ්ට සේවා සපයන්නෙක් බව පසුගිය වසර කිහිපය තුල දී ඔවුන්ගේ වාර්තාවලින් පෙන්වාදී ඇත. මහා බ්‍රිතාන්‍යය  පාර්ලිමේන්තුවේ ආර්ථික කමිටුව විසින් අනුමත කරන ලද පාවෙන අවි ගබඩා පිළිබඳ වාර්තා වේ අප ආයතනය විසින් පවත්වාගෙන යන ලද සියලුම පාවෙන අවිගබඩාවන් නිර්දේශයන්ට පාත්‍ර වී ඇති බවත් එම ක්ශේත්‍රයේ    විශිෂ්ටයන් ඇවන්ගාඩ් සමාගම බවටත් දක්වා ඇති සටහනක් තිබෙන බවත් අභිමානයෙන් යුතුව මා හට ප්‍රකාශ  කළ හැකිය .     ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලයේ දුරස්ථ පර්යේෂණ ආයතනය වන OMEGA ආයතනය විසින් සිදුකරන ලද පාවෙන අවි ගබඩා පිළිබඳව ජාත්‍යන්තර  කරුණු සමීක්ෂණයකදී ඇවන්ට්  ගාර්ඩ්ආයතනය පාවෙන අවි ගබඩා ක්ෂේස්ත්‍රයේ සහ සමුද්‍රාරක්ෂක සේවා සැපයුම් ක්ෂේස්ත්‍රයේ  අන්තර්ජාතික මට්ටමේ පවතින හොඳම ආයතනයක් බවට වූ වාර්තාවද   බ්‍රිතාන්‍යයේ Security association for Maritime industry (SAMI) හි  අධ්‍යක්ෂවරයෙකු වන පීටර් කුක් මහතා විසින් ගාල්ලේ මහනුවර පාවෙන අවි ගබඩාව වෙනුවෙන් නිකුත් කරන ලද වාර්තාව ද අනූව ලෝකයේ  සමුද්‍රරක්ෂක සේවා සමාගම් අතුරින් හොඳම  සමුද්‍රරක්ෂක  සේවා සපයන්නා ලෙස ඇවන්ට්  ගාර්ඩ්  මැරිටයිම් ආයතනය ලෙස පිළිගෙන ඇති බවත්අභිමානයෙන් යුතුව  ප්‍රකාශ කළ හැකිය.

6) ගාළු පාවෙන අවි ගබඩා  වියාපෘතිය යනු කුමක්ද ? 

පෙරදිග සිට අපරදිග දක්වා දිවෙන  ප්‍රදාන  නැව් මාර්ගය වැටී ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු මුහුදු තීරයට ඉතා නුදුරින් වීම හේතුවෙන් සියලු වෙළද නැව් වෙත ආරක්ෂක භටයින් නංවා ගැනීමත්, නැවත බැස්සවීමත් සිදු කිරීමට අන්තර්ජාතික ආරක්ෂක සමාගම් හා නැව් සමාගම් ශ්‍රී ලංකාව තෝරා ගත්තේ පහසුව පිණිස හා අධික  වියදම් අඩුකර ගැනීමටය. මෙහි ප්‍රතිපලයක්  ලෙස අන්තර් ජාතික සමුද්‍ර  ආරක්ෂක සමාගම් එම සමාගම් වලට අයිති පෞද්ගලික අවි පතොරම් හා උපකරණ ගබඩා කර තැබීම පිණිස ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවේ පිහිට පැතීම හේතුවෙන් ඒ සදහා අවසර ලැබී එම කටයුත්ත ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව සමග සම්බන්දව සිදුකරලිම සඳහා වෙනම ව්‍යාපෘතියක් තාවකාලිකව දියත් වී තිබිණි.

එලෙස සේවාවන් සැපයීමසඳහා නාවික හමුදාව විසින් ඉහත කි සමාගම් වෙතින් එක් අවි නිකුත් කිරීමක් හෝ ලබා ගැනීම සඳහා ඩොලර් 1000 ක මුදලක් අයකරගෙන තිබූ අතර, වර්ෂ 2009 මැයි මස සිට ඔක්තෝම්බර් මස දක්වා අවුරුදු තුනහමාරක් තුල ඒ අයුරින් උපයා තිබු අදායම දළ වශයෙන් රුපියල් බිලියන 1.8 ක් වේ.

වර්ෂ 2012 මැද භාගය වන විට විදේශීය මුහුදු ආරක්ෂක සේවා සමාගම් වල පෞද්ගලික අවි ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව විසින් ගොඩබිම අවිගාරයක් ඔස්සේ ලබාගැනීම හා නිකුත්කිරීම සඳහාඑලෙස පවත්වාගෙන ගිය ව්‍යාපෘති තුල බොහෝ අඩුපාඩු සිදුවී ඇති බවට වාර්තා පල වූ අතර, එලෙස ගබඩා කර තිබු  විදේශ සමුද්‍රරක්ෂක සමාගම් වලට අයත් අවි සඳහා නිත්‍යානුකුල බලපත් හෝ අවසර පත්‍ නොතිබූ බවද හෙළිදරව් වී තිබිණි.

මේ වකවානුව තුල නීති විරෝධී අවි සහිතව ශ්‍රී ලංකාව අවට මුහුදු තිරයේ සැරිසරමින් තිබු විදේශීය නෞකා සම්බන්දයෙන් ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව විසින් ගත තීරණ රාජ්‍ය  ආරක්ෂාවට බලපාන ආකාරයේ ගැටලුකාරී තීරණ වූ නිසා ඒ සම්බන්දයෙන්ද මතබේද හා ආන්දෝලනයක් ආරක්ෂක අංශවල ඇතිව තිබිණි.

මෙය ජාත්‍යයන්තර  වෙළඳ ව්‍යාපාරයක්  වූ නිසාත් එයටඅදාල සංකීර්ණ අන්තර්ජාතික නීතිරීති නිසාත්, ඔවුන් අතින් නොදැනුවත්වම සිදු වූ මෙම අඩුපාඩු ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව නිහතමානිත්වය හා මහත්මා  ගුණය පෙන්වමින් පිළිගන්න ලදී .

ඉහත සඳහන් කළ අක්‍රමිකතා රාජ්‍ය ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයට වාර්තා වූ පසු ගාල්ල නාවික හමුදාව ඔස්සේ සිදුකළ පිටරට සමුද්‍ර ආරක්ෂක සේවා ආයතන වල අවි ගබඩා කර නිකුත් කිරීමේ හා ලබාගැනීමේ යනාදිය සම්පූර්ණයෙන් නවතා දැමීමට ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය විසින් තීරණය කරන ලදී. එම හේතුවෙන් උද්ගත වූ තත්ත්වය හේතු කොට ගෙන ඉහත කී විදේශීය සමාගම් වල අවි/ පතොරම් නිකුත් කිරීම් මාලදිවයින ඔස්සේ සිදු කිරීම සඳහා ප්‍රවණතාවක් ඇති වූ හෙයින්, එවකට නාවික හමුදාව ලැබූ ආදායම සම්පූර්ණයෙන්ම ශ්‍රී ලංකාව වෙතින් ගිලිහී යාමට ඉතා ආසන්න අවස්ථාවකට පැමිණුනි.  මේ අවස්ථාවේ රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනය වෙතට මේ සඳහා විසඳුමක් සොයා බලන ලෙසට ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයෙන් උපදෙස් ලැබී තිබූ අතර, රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනය විසින් ඒ සඳහා ඔවුන් සතුව න්‍යයික ප්‍රායෝගික දැනුම නොමැතිවීම හේතුවෙන් ඉහත ව්‍යාපෘතිය වෙනුවෙන් යෝජනාවලියක් ඉදිරිපත් කරන ලෙසට ඇවන්ගාඩ් ආයතනය වෙත දන්වා සිටින ලදී. එසේ සිදුකරන ලද්දේ ඒවනවිටත් ශ්‍රී ලංකාවේ සිට නාවික සැතපුම් හාරදාහකට වඩා දුරකින් පාවෙන අවි ගබඩා දෙකක් ස්ථාන ගත කර ඒවා හරහා හොඳින් සේවා සපයමින් ලද අත්දැකීම් නිසා මෙම ඉල්ලීම ඉටු කිරීමට සුදුසුකම් සපුරා සිටියේ ශ්‍රී ලංකාවේ මෙන්ම ආසියාවේ සිටි එකම සමාගම වූ ඇවන්ගාඩ් මෙරිටයිම් සර්විස් සමාගම වූ බැවිනි.

මෙම අවස්ථාවේදී ශ්‍රී ලංකාවට ඇති වීමට තිබූ ගැටලුකාරී තත්ත්වය වළක්වා ගැනීම පිණිස කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමට ඇවන්ගාඩ් සමාගමට හැකි වූයේ සමුද්‍රරාක්ෂක ක්ෂේත්‍රයේදැවැන්තයන් සමග ඉතා සමීප සම්බන්ධකම් පැවැත්වීම සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ(UN) හා අන්තර්ජාතික සමුද්‍රීය ආයතනය (IMO) වෙතින් නිකුත් කර තිබූ කමිටු වාර්තා හා චක්‍රලේඛ ඇවන්ගාඩ් ආයතනයේ කළමනාකාරිත්වය විසින් හොඳින් අධ්‍යයනය කර තිබූ නිසයි.  ඒ අනුව ඒ සඳහා යෝජනාවලියක් ඉදිරිපත් කළ පසු එකී යෝජනාවලියට අනුව ශ්‍රී ලංකාව අවට මුහුදේ පාවෙන අවි ගබඩාවක් ස්ථාපිත කිරීම සඳහා අවශ්‍ය දැනුම සහ පළපුරුද්ද තිබුණේ ශ්‍රී ලංකාවේ නැව් ඒජන්ත සමාගම් අතරින් අප ආයතනය පමණක් වන බව පසක් විය. එබැවින් ඇවන්ගාඩ් ආයතනය පමණක් පාර්ශවකරුවෙක් විය යුතු බවට එකඟතාවක් පළවිය.

මේ සඳහා කැඳවන ලද රැස්වීමක දී අප විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද සැලැස්මට පැමිණ සිටි කිසිදු සමාගමකින් විරුද්ධත්වයක් පල නොවූ අතර, ඔවුන් විසින් කිසිදු යෝජනාවක් ද ඉදිරිපත් නොකරන ලදී. එම ව්‍යාපෘතිය ආරම්භ කිරීමට දින 45කට පෙර දේශීය හා විදේශීය ආයතන වෙතට අපගේ සැලැස්ම අනුව පාවෙන අවි ගබඩාවක් ස්ථාපිත කිරීම ගැන ලිඛිතව දන්වා සිටින ලදී. මේ දින වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ ලියාපදිංචිව තිබූ බොහෝ මුහුදු ආරක්ෂක සමාගම් විසින් රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනයට අයත් අවි අස්ථානගත කිරීම හේතුවෙන් අසාදු ලේඛන ගත ව තිබිණ.  මෙම යෝජිත ව්‍යාපෘතිය සඳහා සැලසුම් සකස් කරන විට ඒ සඳහා අවශ්‍ය වියදම් දැරීමට රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනයට හැකියාවක් නොතිබුණු බැවින් මෙම ව්‍යාපෘතිය ස්ථාපිත කිරීමට පමණක් ඇවන්ට්ගාඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් ආයතනය වැයකළ මුදල රුපියල් මිලියන 130 ක් වන අතර, එයට අමතරව තවත් රුපියල් මිලියන සියයකට අධික පිරිවැයක් මෙම කටයුත්තක සාර්ථක කර ගැනීම සඳහා වැය කිරීමට සිදුවන ලදී. ඇවන්ට්-ගාර්ඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් ආයතනය, රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනය හා ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව සමඟ එක්වී විනිවිද භාවයකින් යුතුව මෙම ව්‍යාපෘතිය කළයුතු බවට ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයෙන් උපදෙස් ලබා දී තිබුණි.  මේ වනවිට රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සමාගම සිදුකල ව්‍යාපෘතිය වූයේ වෙළෙඳ නෞකා සඳහා අවි සහ සමුද්‍ර ආරක්ෂක නිලධාරීන් සැපයීම පමණි. තවද, මෙම පාවෙන අවි ගබඩා ව්‍යාපෘතිය රක්නා ආරක්ෂක ලංකා හා ඇවන්ගාඩ් ආයතනය සමඟ සම්බන්ධවී සිදු කළ එක් ව්‍යාපෘතියක් පමණක් වන අතර, පහත දක්වා ඇති නව ව්‍යාපෘති ඇවන්ගාර්ඞ් මැරිටයිම් සර්විසස් ආයතනය විසින් හඳුන්වා දෙනු ලැබූ අතර එමගින් විශාල විදේශ විනිමය ප්‍රමාණයක් මෙරටට ගෙන ඒමට හැකි විය.

ධීවර යාත්‍රා සඳහා වන ව්‍යාපෘතිය.

පිටරට සමාගම් වල පෞද්ගලික අවි ගුවන් මගින් ප්‍රවාහනය කිරීම.

කොළඹ වරායේ  අවි  සුරක්ෂිතව තැබීමේ ව්‍යාපෘතිය (රංගල ව්‍යාපෘතිය)

විදේශීය මුහුදු ආරක්ෂක නිලධාරීන් සඳහා අවි සංස්කරණ පුහුණුව ලබාදීම.

ඇවන්ට්-ගාර්ඩ් මැරිටයිම්  සර්විසස්   සමාගම මෙවැනි අද්විතීය තලයකට ගෙන ඒමට මා මෙන්ම අපගේ නිලධාරීන් හට විශාල කැපකිරීමක් කිරීමට සිදුවිය. එයට එක් උදාහරණයක් නම් මෙම සමුද්‍රාරක්ෂක කටයුතු වලට අදාල නාවික නීතිය පිළිබඳව ඉගෙන ගැනීම සඳහා මා පෞද්ගලිකව ඇමරිකානු එක්සත් ජනපදය වෙත ගොස් හාවර්ඩ් සරසවියේ පාඨමාලා හදාරනු ලැබූ මා හිතවත් විදේශීය අද්මිරල් වරුන් හමුවී ඔවුන්ගේ දේශන කාලයෙන් පසුව ඔවුන් සමග සාකච්ඡා පවත්වා වෙනස් වන නාවික නීති පිළිබඳව උගත්තෙමි.

එමෙන්ම සමාගම වෙත දායකත්වය ලබාදෙන ලද විශිෂ්ඨ  ගණයේ දේශීය හා විදේශීය රටවල විශ්‍රාමික ජ්‍යෙෂ්ඨ හමුදා නිලධාරීන් ගෙන් ලද දායකත්වය ද මෙකී සාර්ථකත්වය සඳහා ඉමහත් පිටුවහලක් විය. එම නිලධාරි මඩුල්ල හිටපු ආරක්ෂක මාණ්ඩලික ප්‍රධානීන් දෙදෙනෙකුගෙන් ද, ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවේ විශ්‍රාමික නාවික හමුදාපතිවරුන් සිව් දෙනකුගෙන් ද, ඕමාන් නාවික හමුදාවේ හිටපු නාවික හමුදාපතිවරයෙකු ගෙන්ද, ඉන්දියානු නාවික හමුදාවේ ජ්‍යෙෂ්ඨත්වයෙන් තුන්වන ස්ථානයේ සිටි රියර්  අද්මිරාල් වරයෙකුගෙන් ද, යුද්ධ හමුදාවේ හිටපු මාණ්ඩලික ප්‍රධානී වරයෙකු මෙන් ම විශ්‍රාමික රියර් අද්මිරල් වරු සහ මේජර් ජෙනරාල්වරු බොහොමයකින් ද සමන්විත විය. මෙවැනි ප්‍රවීණ අත්දැකීම් බහුල නිලධාරි මඩුල්ල කින් සමන්විතව ඔවුන්ගේ සමුද්‍රාරක්ෂාව පිළිබඳ දැනුම තුළින් ඉතාමත් ක්‍රමානුකූලව මෙහෙයවූ අප සමාගමේ සමුද්‍රාරක්ෂක කටයුතු ලොව සුප්‍රසිද්ධ  සමුද්‍රාරක්ෂක සමාගමක් වන Black Waters සමාගම වැනි ආයතනයන්හි සමසමව සිටින තත්වයකට පැමිණ තිබිණ.

7) ඇවන්ගාඩ් ව්‍යාපාරය හරහා ලංකාවට ලැබුණු ප්‍රතිලාභ මොනවාද?  

ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව විසින් වුන්ගේ ව්‍යාපෘතිය සිදු කරන කාලය තුළ එක් අවි නිකුත් කිරීමක් හෝ ලබා ගැනීමක් (One Job) වෙනුවෙන් 2009 වර්ෂයේ සිට 2012 වර්ෂය දක්වා වසර තුනක කාලයක් තුළ අය කර තිබුනේ ඇමරිකානු ඩොලර් දාහක් වුණු අතර, ඇවන්ගාඩ් ආයතනයේ මැදිහත් වූ පසු මෙම කටයුත්ත සඳහා වෙළඳ වටිනාකමක් ලබාදී එම අය කරන මුදල ඇමෙරිකානු ඩොලර් 3500 දක්වා ඉහල දැමූයේ පාවෙන අවි ගබඩාවක් මුහුදේ ස්ථාපිත කිරීම සඳහා අධික වියදමක් දැරීමට සිදුවන බැවිනුත්, ඊටත් වඩා වැඩි මුදලක් එවැනි කාර්යයන් සඳහා ලෝකයේ අනෙක් ස්ථානවල පාවෙන අවි ගබඩා විසින් අය කරමින් තිබීමත් හේතුවෙනි. මෙහිදී ශ්‍රී ලංකා  මුහුදු සීමාවන් තුළ තිබූ අනවසර පාවෙන අවි ගබඩා පහක් ඉවත් කරවීමට අප ආයතනය කටයුතු කළ අතර, ඒ හරහා ලංකාවට අහිමිව තිබූ jobs වාර තුන්සීයක් පමණ එක්වරම වැඩිවිය. ඉන්පසුව නාවික හමුදාව විසින් සිදුකර තිබූ උපරිමය වූ jobs 515 අප විසින් jobs 800 දක්වා වර්ධනය කරන ලදි.  මීට අමතරව මසකදී නාවික හමුදාව ලබා තිබූ උපරිම ආදායම රුපියල් මිලියන 70 අප විසින් රුපියල් මිලියන 320 දක්වා වැඩි කරන ලදී.

එනමුත් වර්තමානයේ නාවික හමුදාව විසින් මෙම ව්‍යාපාරය සිදු කිරීමේදී එක් වාරයක් සඳහා අයකරනු ලබන්නේ ඇමරිකානු ඩොලර් 2500ක් පමණි. එසේ ඇමෙරිකානු ඩොලර් දාහක් එක් වාරයකින් අඩු කිරීමෙන් පමණක් මසකට රටට අහිමිවන විදේශ විනිමය ප්‍රමාණය අමෙරිකානු ඩොලර් ලක්ෂ 8 කි. ඒ අනුව වසරකට ඩොලර් මිලියන 10ක විදේශ විනිමය ප්‍රමාණයක් ශ්‍රී ලංකාවට අහිමි වෙ. තවද, විදේශීය සමුද්‍රාරක්ෂක සමාගම් නාවික හමුදාව වෙතින් මෙම සේවාව ලබා ගැනීමට මැලිකමක් දක්වන හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ අවි තැන්පත් කිරීම සඳහා විකල්ප මාර්ග සොයමින් පවතින බවට අනාවරණය වී ඇත. එබැවින් අප විසින් මසකට සිදුකරන ලද වාර 850 මේ වන විට ශීඝ්‍රයෙන් අඩු වෙමින් පවතී, එමගින්ද රටට විදේශ විනිමය අහිමිවෙ. අප සමාගම විසින් ශ්‍රී ලංකාවට විදේශ විනිමය ගෙන දීමෙන් ලබා දුන් ප්‍රතිලාභ නාවික හමුදාව විසින් ව්‍යාපාර කිරීමට යාමෙන් අහිමි කර ඇති බවත් මින් මනාව තහවුරුවේ.

මෙම ගාලු පාවෙන අවි ගබඩා ව්‍යාපෘතිය ඔස්සේ වර්ෂ 2014 දෙසැම්බර් මස 31 වන විට උපයා තිබූ මුළු ආදායම රුපියල් බිලියන 8.1 කි. මෙයින් ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවට රුපියල් බිලියන 1.8 ක් ද එය ප්‍රතිශතයක් ලෙස දැක්වූ විට ආදායමෙන් 40% ක ප්‍රමාණයකි. මෙම හිමිකම් භාගය  ආණ්ඩුවට ලැබුණේ ආණ්ඩුව විසින් කිසිදු මුදලක් වැය නොකරය. මෙය අප සමාගම ලැබූ විශාල ජයග්‍රහණයකි. කරුණු මෙසේ වුවද, කරුණු මෙසේ වුවද අප ආයතනයට එල්ල වී ඇති ප්‍රධාන චෝදනාවක් නම් නාවික හමුදාවෙන් මෙම ව්‍යාපාරය කඩාගෙන නාවික හමුදාවට පාඩු සිදු කළ බවයි. එහෙත් සත්‍යයෙන්ම සිදුවී ඇත්තේ නාවික හමුදාව කිසිසේත්ම ඉපැයූ නැති මුදල් ප්‍රමාණයක් කිසිදු වියදමක් නැතිවම ලාභ ලෙස නාවික හමුදාවට සහ රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනයට ලැබීමයි.

ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථිකයට 2012 වර්ෂයේ සිට 2015-03-31 දින වන විට ඇවන්ට්-ගාර්ඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් ආයතනය විසින් ගෙනැවිත් ඇති විදේශ විනිමය ප්‍රමාණය රුපියල් බිලියන දහසයක් වන අතර, ඉන් ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවට රුපියල් මිලියන 1757ද, සියලුම ව්‍යාපෘති වෙනුවෙන් රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනයට රුපියල් මිලියන 1895 ක්ද, අප ආයතනය විසින් දැනටමත් ගෙවා ඇත. ඒ අනුව අප ආයතනයේ වියදම් දැරීමට පෙර ආදායමෙන් රුපියල් බිලියන 4.1 ක මුදලක් ශ්‍රි ලංකා රජය වෙත ගෙවා ඇත. මෙසේ ගෙවා ඇත්තේ රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සේවකයින් වෙනුවෙන් ගෙවන ලද වැටුප් ද අනෙකුත් සේවාවන් සඳහා සිදුකරන ලද වියදම් වලට අමතරව වේ.

8)  ඇවන් ගාර්ඩ් ව්‍යාපාරයට සමහරු අකුල් හෙළුවේ ඇයි?  

සමුද්‍ර ආරක්ෂක කටයුතු ආරම්භයේදී අප ආයතනයට ඊට සම්බන්ධ වීමට කිසිදු අවකාශයක් නොලද මුත්, අපගේ ආයතනයේ සේවයේ යෙදී සිටි ත්‍රිවිධ හමුදාවේ සහ පොලීසියේ විශ්‍රාමික රණවිරුවන්ගේ සාමූහික දායකත්වය මත සමාගම සමුද්‍රාරක්ෂක ක්ශේත්‍රයේ හොඳම සේවාවන් සපයන්නා බවට පත් විය. එමෙන්ම එකී ව්‍යාපාරය හරහා අප විසින් කරනු ලැබූ නව සොයා ගැනීම් ඔස්සේ ව්‍යාපාරය වඩ වඩා දියුණු වන්නට විය.

එසේ දියුණුව ලබමින් සිටි අප ව්‍යාපාරය පිළිබඳව පිටත සිටි බලා සිටි පුද්ගලයින් පිරිසක් මෙහි නිර්වද්‍යතාවය හා නිත්‍යානුකුල භාවය පිළිබඳ කිසිදු කරුණක් නොදැන මෙය දේශපාලනික සම්බන්ධතා මත දියුණු ව්‍යාපාරයක් ලෙස සලකා ඒ පිළිබඳ වෛරයකින් යුතුව සීමිත අවස්ථාවාදි දේශපාලනඥයින් පිරිසක් හා එක්ව ඔවුන්ගේ නොදන්නාකම නිසා හෝ පෞද්ගලික අභිමතාර්ථයන්ට අනුව කටයුතු කරන්නට විය.  ඉහත කී සියලු ව්‍යාපෘතීන් සඳහා ප්‍රාග්ධනය ඇතුළු අනෙකුත් සියලුම වියදම් දරන ලද්දේ ඇවන්ගාඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් ආයතනය මගිනි. ඒ වන විට ලංකාවේ ක්‍රියාත්මක වූ සමුද්‍රාරක්ෂක ආයතන 24 ටම  සිතීමටවත් නොහැකි වු නව ව්‍යාපෘතින් ඉතා උසස් අයුරින් සිදු කිරීම හේතුවෙන් ඒ හරහා ශ්‍රී ලංකාවට ලැබුණු කීර්තිය හා විදේශ විනිමය ප්‍රමාණයන් පිළිබඳව වෛරයකින් යුතුව එම ආයතන හා ඔවුන් සමග එක්වී ඇති සීමිත දේශපාලනඥයින් පිරිසක් ඔවුන්ගේ නොදන්නාකම නිසා හෝ පෞද්ගලික අභිමතාර්ථයන් අනුව කටයුතු කිරීමට යාම ජාතික අපරාධයකි.

9)    ඇවන්ගාඩ් ව්‍යාපාරයේ වර්තමාන තත්වය කුමක්ද?  

මා සැලසුම් කර තිබූ නයිජීරියානු ව්‍යාපෘතිය සැලසුම් කළ අයුරින්ම ක්‍රියාවට නැංවීමට අවස්ථාව තිබුණේ නම් එමගින් මසකට ඩොලර් මිලියන 75ක් ශ්‍රී  ලංකාවට රැගෙන ඒමට අවස්ථාව තිබුණි. මෙයට අමතරව ඇවන්ට්-ගාර්ඩ් මැරිටයිම් සර්විසස් ආයතනය විසින් ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවේ නිෂ්පාදිත කුඩා ප්‍රමාණයේ වේග ප්‍රහාරක යාත්‍රා හමුදාව සඳහා නාවික හමුදාව සමඟ ගිවිසුම්ගතව තිබුණි. මෙම ව්‍යාපෘතිය ලබා ගැනීම සඳහා අපට රටවල් විසිහයක් සමඟ තරග කිරීමට සිදුවූ අතර, එකී රටවල් අතරට ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය මහා බ්‍රිතාන්‍ය ද ඇතුළත් විය. එනමුත් මෙම ව්‍යාපෘතිය අප සමාගමේ හැකියාව මත ලබා ගැනීමට හැකි විය. මේ සඳහා ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවේ සහයෝගය ද යම් තරමකට ලැබිණි. එනමුත් මෙකී සෑම ව්‍යාපෘතියක්ම මෑත කාලයේ අප ව්‍යාපාරයට සිදුවූ අභාග්‍ය සම්පන්න ක්‍රියාවලිය හේතුවෙන් නවතාලීමට සිදුවිය. මෙම සම්පූර්ණ ව්‍යාපෘතියෙන් ලැබීමට තිබූ ප්‍රතිලාභ පිළිබඳ තහවුරු වන ලිපියක් වර්තමාන රජයේ ශ්‍රී ලංකා ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා විසින් 2015-03-08 දින අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට යොමු කරන ලදී.

එම ලිපිය මගින් තහවරු කරනු ලබන කරුණු වනුයේ මෙකී ව්‍යාපෘතිය මගින් ඉදිරි වසර පහ තුළ රැකියා අවස්ථා විසිපන්දාහක් උත්පාදනය කිරීමත්, විදේශ විනිමය ඩොලර් බිලියන එකක් (මිලියන 1000ක්) ලංකාවට ගෙන එන බවත්ය.  එයට අමතරව Avant Garde Maritime Services සමාගම වර්තමාන රජය යටතේ ද මේ වනවිටත් රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනය සමඟ කටයුතු කරමින් සිටිනු ලබයි. මේ මොහොත වන විටත් රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සමාගම විසින් ුහුදු ආරක්ෂක සමාගම් වෙත නිකුත් කරන ශ්‍රී ලංකා රජයට අයත් අවි රතු මුහුදේ සහ Gulf of Oman කලාපයේ ගබඩා කරනු ලබන්නේ අප විසින් සේවාව ලබා දෙනු ලබන පාවෙන අවි ගබඩා වන්හි ය. පසුගිය කාලයේ පළවූ මාධ්‍ය ප්‍රචාරයන්ට අනුව අප සමාගම නීත්‍යානුකූල නොවන්නේ නම් රජය අදටත් අපගේ සේවාවන් ලබා ගන්නේ කෙසේද?

රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සමාගම අප සමඟ ගිවිසුම්ගතව පවත්වා ගෙන එන ලද ව්‍යාපෘති එම ආකාරයටම ඉදිරියට පවත්වාගෙන යාම සඳහා 2015 ඔක්තෝම්බර් මස 20 වන දින ගිවිසුම්ගත වුවත්  2015 නොවැම්බර් මස දහතුන් වන දින ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව විසින් ගාලු පාවෙන අවි ගබඩා ව්‍යාපෘතිය බලහත්කාරයෙන් පවරා ගැනීමට කටයුතු කිරීම හේතුවෙන් විශ්‍රාමික ත්‍රිවිධ හමුදා සහ පොලිසියේ නිලධාරීන් විශාල පිරිසකගේ රැකියා අවස්ථාවන් අහිමි විය. රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සමාගම සියලු ව්‍යාපෘතීන් පවත්වාගෙන යාමට ගිවිසුම් අත්සන් කරනු ලැබුවත් ඔවුන් එම ගිවිසුම් ඒ ආකාරයෙන්ම පවත්වාගෙන යාමට අපොහොසත් වන ලදී.

2015 නොවැම්බර් මස දහතුන් වන දින අප සමාගමේ ගාල්ල පාවෙන අවි ගබඩා ව්‍යාපෘතිය සම්බන්ධව ව්‍යාපාර කටයුතු නාවික හමුදාව වෙත පවරා ගැනීමත් සමග සමාගමේ එතෙක් පැවති ආදායම අහිමි වීම හේතුවෙන් පිරිවැය පාලනය කිරීමට වෙනත් විකල්පයක් නොවූ බැවින් අකමැත්තෙන් වුවද සේවක කප්පාදුවක් සිදු කිරීමට සිදු වූ අතර, දැනට අප ආයතනයේ සේවයේ යෙදෙනුයේ පෙර සේවයේ යෙදීසිටි සේවක සංඛ්‍යාවෙන් සියයට දහයක් පමණි. එම සීමිත සේවක පිරිසට ද ‍ව්‍යාපාරයේ වැඩකටයුතු වලට වඩා ව්‍යාපාරය සම්බන්ධයෙන් විවිධරාජ්‍ය ආයතන විසින් කරනු ලබන පරීක්ෂණ කටයුතු සඳහා සහ නඩු කටයුතු සඳහා තොරතුරු සැකසීමේ කාර්යයන් හි යෙදීමට සිදුව ඇත.

10)  මේ ගැටලු නිරාකරණය කර ගැනීම සඳහා ඔබ ගන්නා පියවර මොනවාද?  

අප ආයතනයේ නීත්‍යානුකූල භාවය ඔප්පු කිරීම සඳහා අධිකරණ ක්‍රියාමාර්ගයන් ගැනීමට අප හට සිදු වී ඇති අතර ඒ සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකා අධිකරණයේ මෙන්ම සිංගප්පූරු බේරුම්කරණ අධිකරණයේ නඩු පවරන ලදී. සිංගප්පූරු බේරුම්කරණය මගින් එම බේරුම්කරණ නඩුවේ තීරක ප්‍රදානය ඇවන්ගාඩ් සමාගම වෙත ලබාදුන් අතර, ඒ අනුව රුපියල් මිලියන දාහක් පමණ රක්නා ආරක්ෂක ලංකා සමාගම විසින් ඇවන්ගාඩ් ආයතනයට ගෙවිය යුතුව ඇත.

එම තීරක ප්‍රදානය රක්නා ආරක්ෂක ලංකා ආයතනය විසින් සිංගප්පූරු මහාධිකරණය අභියෝගයට ලක් කළ ද, සිංගප්පූරු මහාධිකරණය විසින් එය නිෂ්ප්‍රභ කරන ලදී. දැනට මෙම තීරක ප්‍රදානය බලගැන්වීම සඳහා කොළඹ වාණිජ අධිකරණයේ නඩු කටයුතු සිදු කරමින් පවතී. එමෙන්ම ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව විසින් මහනුවර පාවෙන අවි ගබඩාව බලහත්කාරයෙන් පැහැර ගැනීම හේතුවෙන් අප හට සිදුවූ අලාභය ලෙස රුපියල් බිලියන 2.4 ඉල්ලා ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාවට එදිරිව අප ආයතනය විසින් නඩු පවරා ඇත. සිංගප්පූරු බේරුම්කරණ අධිකරණයේ දී අපහට සාධාරණය ඉෂ්ට වූ ආකාරයටම ශ්‍රී ලංකාවේ අධිකරණයේදී Avant Garde Maritime Services ආයතනයටත් එහි සේවයේ යෙදී සිටි ත්‍රිවිධ හමුදාවේ සහ පොලීසියේ විශ්‍රාමික රණවිරුවන්ටත් සාධාරණයක් ඉෂ්ට වනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වන්නෙමි.

 11) ඔබගේ අනාගත බලාපොරොත්තු මොනවාද?  

2015 වර්ෂයේ ජනවාරි මාසයෙන් පසුව උද්ගත වූ තත්ත්වය හා 2015 නොවැම්බර් මස දහතුන් වන දින ශ්‍රී  ලංකා නාවික හමුදාව විසින් එම්.වී. මහනුවර පාවෙන අවි ගබඩාවේ වත්වාගෙන ගිය ව්‍යාපාරය බලහත්කාරයෙන් පවරා ගැනීම හේතුවෙන් දහස් ගණනක් රණවිරුවන්ට රැකියා අවස්ථා අහිමි වන ලදී. එම හේතුවෙන් රණවිරුවන් මෙන්ම ඔවුන්ගේ පවුල්වල අයවලුන්ගේ ජීවිත මහත් වූ අසරණ තත්ත්වයකට පත්ව ඇත. මාගේ ඒකායන බලාපොරොත්තුව නම් ඔවුන්ට යළිත් රැකියා අවස්ථාවන් උදා කරදී රණවිරුවනුත් ඔවුන්ගේ පවුල්වල අයවලුන්ගේ ජීවිත සුඛිත මුදිත කිරීමයි.

එමෙන්ම 2012 වර්ෂයේ සිට 2015 වර්ෂය දක්වා අප ආයතනය විසින් අඩු  ආදායම්ලාභී පවුල් 200කට අධික ප්‍රමාණයක සුබසිද්ධිය සඳහා රුපියල් මිලියන 750 ක් වැයකර ඇති අතර, එයට හෘද සැත්කම් 235 ක් ද, කුඩා දරුවෙකුට සිංගප්පූරුවේ මවුන්ට් එලිසබත් රෝහලේ සැත්කමක් කිරීම සඳහා යොමු කිරීම වෙනුවෙන් වැය කරන ලද රුපියල් මිලියන 27 ක් ද ඇතුළත් ව ඇත. එමෙන්ම, අප සමාගමේ මූල්‍ය දායකත්වය ආගමික ස්ථාන ඉදි කිරීම සඳහාත්, රෝහල් නඩත්තු කටයුතු සඳහා  ලබාදී ඇත. මෙම සියලූ වියදම් බැංකු මාර්ගයෙන් සිදු කර ඇති අතර ඒ බව අපට තහවරු කළ හැක. මේ වන විට එවැනි සමාජ සත්කාර සිදු කිරීමට මා හට නොහැකි වී ඇති අතර මාගේ ඒකායන බලාපොරොත්තුව යළිත් එම සේවාවන් ඉටු කිරීමයි.  ඒ වගේම අපගේ නවතම වෑයම වන්නේ විදේශ රාජ්‍ය ආරක්ෂක කටයුතු සඳහා විශ්‍රාමික ත්‍රිවිධ හමුදාවේ හා පොලීසියේ රණවිරුවන් 3300 කටපමණ නව රැකියා අවස්ථා උදා කර දීමටත්, ඉන් අනතුරුව එකී ප්‍රමාණය පහළොස් දාහ ඉක්මවා වැඩි කර ශ්‍රී ලංකාවට විශාල විදේශ විනිමය ප්‍රමාණයක් උපයා ගැනීමට උත්සාහ කිරීමත් වන අතර මේ වන විට ඒ සඳහා යෝජනාවක් 2018 ජුනි මස 28 වන දින වර්තමාන ආරක්ෂක ලේකම්වරයා වෙත ඉදිරිපත් කර ඇති අතර ඒ සඳහා යහපත් ප්‍රතිචාරයක් ලැබුනොත් එකී කර්තව්‍ය සාර්ථක කර ගැනීමෙන් ශ්‍රී ලංකාවට සුවිසල් විදේශ විනිමය ප්‍රමාණයක් ඉපයීමට කටයුතු කරන බවත් ප්‍රකාශ කරමි.

එනමුත් අපගේ ව්‍යාපාරය විනාශ කිරීම සඳහා අකුල් හෙලමින් ද්වේශසහගත ලෙස අභූත චෝදනා නගමින් කටයුතු කරනු ලබන  වෙයිරී දේශපාලකයින් විසින් මෙවැනි ශ්‍රී ලංකාවට ඵලදායී කටයුත්තක් ආරම්භ කිරීම සඳහා අවැසි සහයෝගය හා අනුමැතිය වත්මන් රජයෙන් ලබා ගැනීමට අපහට ඉඩ දෙනු ඇතැයි මා කිසිසේත්ම විශ්වාස නොකරමි. මන්දයත්, මෙවැනි කටයුත්තකට අනුමැතිය අප සමාගමට ලබා දුනහොත් එකී දේශපාලකයින් විසින් නැගූ අභූත චෝදනාවන් පදනම් විරහිත චෝදනාවන් බවට ජනතාවට පසක් වන බැවිනි.

සාකච්ඡා කලේ වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

By Saman Indrajith Courtesy The Island

Former Minister and UPFA MP Dayasiri Jayasekera yesterday informed parliament that a plot was being hatched to remove the President through constitutional amendments.

Jayasekera said so when heated arguments ensued in parliament over the discussion paper of the Constitutional Amendments prepared by the Expert Panel.

Dayasiri

Speaker Karu Jayasuriya said that he would discuss with Prime Minister Ranil Wickremesinghe, who is also the Steering Committee Chairman, the issues that had cropped up on the expert panel report.

The Steering Committee, when it met on Wednesday, rejected the discussion paper prepared by the Expert Panel on the grounds that it lacked unanimous agreement of the panel. The 10-member expert panel has been asked to meet again and arrive at a consensus on the discussion paper.

Minister Kabir Hashim informed the House that the draft of the Constitutional amendments would be presented only after a broad discussion to accommodate the opinions of all parties involved in constitution making.

MP Dayasiri Jayasekara brought to the attention of the House that the expert panel was divided on its report and four out of its ten members had not signed it. “Only Dr Jayampathy Wickramaratne, M.A. Sumanthiran and Suren Fernando were involved in the drafting of the constitutional amendments. This was said by the expert committee members. A plot is being hatched to remove the President through constitutional amendments. A provision has been included for the first time allowing the Prime Minister,

Speaker and the Opposition Leader to remove the President if all three agree. We are not ready to support any constitutional amendment which would help some individuals achieve their political goals.”

Joint Opposition MP Mahindananda Aluthgamage charged that the signature of an Expert Committee member had been forged in the report. “This member has not been to Sri Lanka for six months now. He is overseas, but the report submitted yesterday contains his signature,” he noted.

Joint Opposition Parliamentary Group Leader Dinesh Gunawardena said it was obvious that the members of the Expert Panel had contradictory and views on the content of the report. “Some individuals have compiled it and other members have been forced to sign it. The Prime Minister also accepted the views expressed by the experts that their voice was not heard. Therefore the Steering Committee asked the panel to resubmit the report.”

MP Anura Kumara Dissanayake, referring to Wednesday’s Steering Committee urged the Speaker’s intervention to resolve the prevailing confusion. The Speaker agreed to look into the issue and discuss the matters with the Prime Minister.

Editorial Courtesy The Island

July 19, 2018, 10:34 pm

President Maithripala Sirisena never misses an opportunity to wax eloquent on what he considers his government’s achievements. Speaking at the inauguration of the Open Government Partnership Global Summit 2018 in Georgia the other day, he declared that his administration had adopted some important measures to sever the link between power and corruption. On reading what is reported of his speech, many a discerning reader must have said, ‘My foot!’

The Sirisena-Wickremesinghe rule began with a mega scam at the Central Bank (CB) in 2015. A Singaporean, brought in to head the CB, on the instructions of his political bosses, manipulated the Treasury bond issuance to enable his son-in-law to make billions of rupees fraudulently. It has now been revealed that quite a few government politicians benefited from the largess of the bond racketeers. This scam, which has caused massive losses to the country and the workers’ superannuation fund, would not have been possible but for the nexus between power and corruption.

Prime Minister Ranil Wickremesinghe and his ministers defended CB Governor Arjuna Mahendran under a cloud to the hilt in Parliament. President Sirisena threw his weight behind the PM as he was dependent on the UNP for his political survival. If he had not dissolved Parliament to prevent the COPE (Committee on Public Enterprises) report on the first bond scam from being taken up for debate, the people would have been able to make an informed decision at the last general election.

Above all, if action had been taken against Mahendran at that time, the second bond scam would not have occurred the following year. He wanted the UNP to win the parliamentary polls so that he could hold his bete noire, Mahinda Rajapaksa, at bay. He succeeded in his endeavour, but at the expense of the country, which lost billions of rupees as a result.

The President has also claimed, in Georgia, that his government has strengthened the so-called independent commissions. The National Election Commission is idling like the Mattala Airport. Its Chairman has taken exception to the endless postponement of polls. His commission can only protest. The National Audit Commission (NAC) has not been given adequate teeth. The recently passed National Audit Act is a far cry from the original National Audit Bill, which contained necessary provisions for the NAC to combat corruption effectively. So much for the government’s commitment to combating corruption!

President Sirisena has told the world that the Commission to Investigate Allegations of Bribery or Corruption (CIABOC) has been strengthened and is devoid of political interference. If so, will the CIABOC reveal the number of complaints it has received against the key politicians of the present government and how many of them have been investigated so far?

Unlike in the past, all key appointments are, today, made by the Constitutional Council (CC), the President has said. That may be so, but the fact remains that the CC stands accused of rubber-stamping government decisions. Its members are known for their commitment to what is known as the yahapalana cause. Prominent among them are the Prime Minister (UNP), the Speaker (UNP) and the Opposition Leader, who backs the government. Five other members are appointed by the President on the recommendations of the PM and the Opposition Leader. One member is nominated by the majority of MPs who do not belong to either the PM’s party or that of the Opposition Leader and appointed by the President. Thus, the President, the PM and the Opposition Leader decide on the CC appointments save one.

The CC has come under fire over the appointments of the incumbent Attorney General (AG) and IGP. The AG’s Department and the Police draw flak for their subservience to the government. The fish is said to rot from the head down.

One is justified in insisting that yahapalana leaders’ claims be taken cum grano salis.

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

The British Government this week acknowledged that wartime dispatches from its diplomatic mission in Colombo hadn’t been considered in the preparation of its Annual Human Rights Report 2017.

A British High Commission Spokesperson said that the Annual Human Rights Report published on 16 July covered incidents that took place between January and December 2017.

The Spokesperson called the annual report an important part of the UK’s commitment to monitoring and drawing attention to human rights abuses.

Sarath

The official said so when The Island asked the BHC whether the UK considered its Colombo High Commission dispatches (January-May 2009) before issuing its latest human rights report that dealt with Sri Lanka (The first report since revelation of military dispatches in October 2017).

Joint Opposition spokesman, retired Navy Chief of Staff and ex-MP Rear Admiral Sarath Weerasekera yesterday told The Island that the UK certainly owed an explanation why unquestionable official documents that had been revealed late last year in the House of Commons couldn’t be considered if the British were genuinely interested in ascertaining the truth.

In its latest report, the UK categorized Sri Lanka as one of 30 ‘Human Rights Priority Countries’ (HRPCs); countries where the UK has serious human rights concerns and hopes to engage positively to develop human rights performance.

The report acknowledged that there has been limited progress in the human rights situation in Sri Lanka. Particular concerns highlighted include attacks on minority communities and the slow delivery of key human rights and reconciliation commitments.

Rear Admiral Weerasekera alleged that human rights and reconciliation commitments that Sri Lanka had been compelled to accept by way of Geneva Resolution 30/1 co-sponsored by treacherous Sirisena-Wickremesinghe government in October 2015, was based on unsubstantiated allegations. Commenting on the Foreign and Commonwealth Office (FCO) turning a blind eye to House of Commons revelations, the naval veteran said the Foreign Ministry should respond to the latest UK report.

Responding to another query, Rear Admiral Weerasekera alleged that probably British military dispatches had never been considered by the FCO before throwing its weight behind the US move against Sri Lanka.

Noting that former External Affairs Minister Prof. G.L. Peiris had recently written to newly appointed British Foreign Secretary Jeremy Hunt requesting that the Geneva Resolution be withdrawn, Rear Admiral Weerasekera said that the very basis for that resolution as well as Annual UK Human Rights Report 2017 had been challenged by their own reports.

Rear Admiral Weeraselera said that the British never referred to the Colombo dispatches until Conservative member Lord Naseby placed in the House of Commons heavily censored military dispatches obtained under the Right to Information Law with the help of Information Commissioner’s intervention.

The British High Commission in Colombo last November declared that Lord Naseby’s statement pertaining to accountability issues in Sri Lanka didn’t reflect UK’s stand.

The British HC said so in response to The Island query whether the BHC had discussions with the Foreign Ministry here or the Tamil National Alliance (TNA) as regards Lord Naseby’s call for reviewing Geneva Resolution 30/1.

Lord Naseby urged UK to take up Sri Lanka’s issue with Geneva-based United Nations Human Rights Council (UNHRC). The Conservative member called for amending the Resolution on the basis that 40,000 hadn’t been killed in the Vanni offensive and of the 7,000-8,000 killed, one fourth were LTTE cadres. Naseby also declared that the then government hadn’t deliberately targeted civilians.

Rear Admiral Weerasekera said that instead of requesting the UK to make available all available data pertaining to the ground situation available for scrutiny, the government was bending backwards to appease those propagating lies against war winning armed forces.

Weerasekera pointed out that the government had deliberately refrained from taking up House of Commons revelations with Geneva yet, nearly ten months after the partial exposure of military dispatches.

The Inspector-General of Police said the matter had turned into a case of interest”, especially after 53 police reports were lodged on the matter.

 
Highway patrols: Fifteen Expressway Mobile Patrol Vehicles from Plus Malaysia Berhad being handed over to the police. The vehicles will help bolster the effectiveness of the force.

We are currently investigating … The investigation was initially handled by the Penang police.

However, Bukit Aman has taken over and we will investigate thoroughly,” he said at a press conference after witnessing the handing over of 15 new Expressway Mobile Patrol Vehicles yesterday at Persada Plus.

image: https://content.thestar.com.my/smg/settag/name=lotame/tags=Demo_Gender_Male_enr,all,Demo_Age_65plus_enr

Allegations of Ramasamy’s ties were widespread after a photo of himself and pro-LTTE politician V. Gopalasamy circulated online.

The photo is believed to have been taken during a recent wedding reception.

The LTTE is a Sri Lanka-based organisation that has been classified as a terror group by multiple foreign countries.

Meanwhile, Mohamad Fuzi said the police force had been beefed up with an additional 15 Expressway Mobile Patrol Vehicles.

The 15 cars, worth around RM2mil, had been given to the police by Plus Malaysia Berhad at the ceremony.

The IGP said the new additions would help increase the police’s effectiveness, especially along the highways.

He added that a request to the Government had been made for allocation to replace old vehicles still in service.

This would possibly be done in stages,” he said.

We understand the current financial situation faced by the country.

However, we will continue to request it, so that we can provide the best service possible for the people.”

Read more at https://www.thestar.com.my/news/nation/2018/07/20/igp-well-investigate-deputy-cms-alleged-links-to-ltte/#2DQdxRyJV57JZeKi.99

By Kusal Perera Courtesy The Daily Mirror

Good Governance the joke of this generation

Glyphosate issue is more of a Sinhala Nationalist demand than an actual environmental and health issue

Govt. contradicts and exhibits its inability to reach consensus in making decisions

Some smart guy who first stuck the label Good Governance” on this unpalatable coalition perhaps guessed it could be the joke of this generation.

Or perhaps thought once the Rajapaksa regime was replaced by this motley group of politicians, anything was Good Governance”.

Whatever way the Good Governance” label came to be stuck on it, three years plus six months under it has only been horribly peaky.

It seems Ministers are there in this Government to decide and announce policy and implementation for President to reverse and cancel them the
next morning.

It also is a Government where the Cabinet of Ministers has to endorse whatever the President proposed at Cabinet meetings, but then could also contradict and oppose the Cabinet endorsement publicly, ignoring collective responsibility.

Will a Government as ineffective as this and eternally running into contradictions on almost every decision it makes whether collectively or as decided by the President, leave a future for this country?

All that seems Good Governance” for some Anti Rajapaksa Quacks” who say that proves how democratic this Yahapalanaya” is.

IF Yahapalanaya” is all about messing up everything right royally, then what’s the fallout with this type of a fractured and tattered Government?

A few recent decisions of this Government seem to explain the hysterics of this Government.

Two months ago in early May, Finance Minister Samaraweera said fuel prices would henceforth be decided every two months on a pricing formula in relation to global market prices based on the Singapore oil price index”.

He said it was being discussed with relevant Ministries. With that, local prices would increase when global market prices increase but come down when global market prices fall.

On that basis, fuel prices were increased on Thursday, July,5 midnight. Motorists refuelling early morning Friday, July 6 were perhaps charged on the new price, or they had to be charged on the new price as the fuel price increase was effective from midnight.

This Government policy was not an issue discussed at length in the media or among Colombo middle-class circles.

Within those circles, issues like 2020 Presidential Candidates”, PTL cheques” and Gota’s US Citizenship” are more important though they don’t in anyway provide answers to serious problems the society is grappling with.

Yet how it could surprise and shock the President of the country, who chairs weekly Cabinet meetings, is more shocking than even the midnight price hike.

The result?

A shocked” President orders prices to be reversed immediately. With CPC authorities pressed to contact individual fuel stations to say prices should not be increased, the confusion left a schizophrenic society.

Those who may have been charged the increased price in the early hours of the morning to be told many hours later the prices have been reversed would have left an annoyed and a spitting consumer. This left the question what is Basic Governance?” In this ‘paradise island,’ it means the President decides without any consultations with Cabinet ministers and on his own to reverse his own Government’s policy without even explanations.

Leaving the adjective good” aside, Governance” with President reversing decisions as he pleases, is not about whether the decision (s) is ‘just and fair’ by the people, but how decisions are made by a Government that promised accountability and transparency.- A government that was guaranteed by leaders of foreign-funded elite organisations in Colombo as definitely better” than the previous Rajapaksa regime. The decision of the Finance Ministry to restructure fuel prices on an accepted pricing formula was in the public domain for two months.

There is now a deafening silence on the death penalty. It would be another OMP that will not have any implementing despite the early hype…

If the President was concerned, he could have taken up the issue with the Finance Ministry or at a Cabinet meeting. But he proved, he wasn’t concerned and therefore was not aware of such a proposal. Far worse is when the price increase is allowed once again after six days without any explanation by the President or his Media Secretariat.

It gets activated as any routine decision. And then, everyone else goes about business as usual.

The lifting of the Glyphosate ban” is another mockery of the same type.

In Sri Lanka, the cry for banning Glyphosate was more of a Sinhala Nationalist demand than an actual environmental and health issue.

Scientists and academics of repute have consistently contested and challenged these demands made by Ven. Athuraliye Rathana Thera and another who denounces everything Western including medicinal science.

One who extols on primitive spiritual practices and rituals for healing and yet is accepted as an academic at the Rajarata Medical Faculty by the UGC and never opposed by the GMOA as well. That Glyphosate contributes to Chronic Kidney Disease of Uncertain Aetiology (CKDu) has never been clinically proved.

CKDu is prevalent in and heavily restricted to the Anuradhapura and Polonnaruwa Districts, but is totally absent in districts like Ampara and in districts with large tea plantations and rubber estates.

The lobby for the Glyphosate ban was hyped on a supposed ‘case study’ which is not accepted by any Medical Journal and was published by an environmental website and that too as a hypothesis”

Thus their lobby could not convince even the avowed Sinhala nationalist leader President Rajapaksa to ban ‘Glyphosate’.

Despite all contradictions and controversies, President Sirisena in 2015 accepted the Sinhala nationalist demand and banned the total use of Glyphosate. There were many in the Cabinet who disagreed. Plantation Minister Navin Dissanayake kept arguing the ban would have a drastic impact on tea and rubber industries. A Pesticides Technical and Advisory Committee” was appointed to advise the cabinet of ministers that handed over their report in March 2018. It was reported the expert committee had concluded Glyphosate cannot be held as the cause for the widespread presence of CKDu.

The ban on Glyphosate use in tea and rubber plantations was lifted in March for 36 months after discussions between the President and the PM, it was reported.
Meanwhile, Rathana Thera told media, the President had assured him personally the ban would remain for at least another year, before a decision was made and that Rathana Thera was working with the Presidential Secretariat to have a toxic and poison free country”. Yet, in July a Gazette Extra Ordinary lifted the total ban on Glyphosate use in the country, based on the Pesticides Technical and Advisory Committee Report.If the President thought it necessary then in 2015 to ban it, there needs to be a good reason for him to agree to lift the ban 03 years later with CKDu still an unsolved issue.

President needs to tell the people, at least his own NCP voters, though he banned the use of Glyphosate in 2015, there seems to be no necessity to continue with the ban now based on the experts’ committee report.

Or that he has nothing to do with the lifting of the ban and the Gazette extraordinary No.2079/37 dated 11 July 2018 was signed by the Registrar of Pesticides. There is now Minister Senaratne publicly disagreeing with the lifting of the ban and arguing an official cannot overrule a cabinet decision. Another mess?There is also a total contradiction in what this Government does and what it says about disappearances.

After over a year’s delay, the Office of Missing Persons” (OMP) was finally established with the UNHRC Sessions coming up next September.

War affected people, who went before three other Commissions beginning with the LLRC from the time of Rajapaksa are invited again to place their grievances and complaints before the fourth public consultation now with the OMP. The question rightly asked by the protesting family members is, Why an OMP if the Government leaders including the President and PM say there are no disappearances?”

PM Wickramasinghe is on record telling Parliament on January 6, 2017in reply to a question raised by JVP leader Anura Dissanayake As per Police records, there is no information relating to persons who had allegedly disappeared during the ethnic conflict. However, they may have left the country illegally through unconventional channels,” That brings this Government to the same page with Mahinda-Gota duo. Then why an OMP?

The latest is the controversy on President Sirisena’s announcement he would sign for capital punishment to prisoners who continued drug trafficking from their prison cells.

His decision announced at the cabinet meeting was endorsed unanimously, but ran into immediate opposition internationally, nationally and within the Government as well.

Discarding collective responsibility, Ministers Senaratne, Samaraweera, State and Deputy Ministers Ajith Perera and Karu Paranavithana have all opposed the death penalty.

The HRCSL and the BASL too stood firm against capital punishment. A few Buddhist monks contradicting Lord Buddha gave President their consent to implement the death penalty to eradicate drug abuse”.

Not surprisingly, Cardinal Malcolm Ranjith was one of the first religious leaders to endorse the President’s decision, ignoring Pope Francis’s statement that the death penalty is contrary to the Gospel, however, grave the crime committed”.

There is now a deafening silence on the death penalty. It would be another OMP that could not have any implementing despite the early hype.

The whole of 2018 spent so far, this Government had contradicted itself and has exhibited its inability to reach a consensus in taking decisions and implementing them.

It had often been that anyway with even Budget proposals being shelved or amended after the parliament approved them. The pressing and important question, therefore, is, will a Government as ineffective as this and eternally running into contradictions on almost every decision it takes whether collectively or as decided by the President, leave a future for this country?”

A Government as groggy as this Government, will not be able to leave a future for the people of this country, not even that little bit the Rajapaksas could not gulp down whole.

And that’s for sure.

By M.S.M. Ayub Courtesy The Daily Mirror

Human Rights organizations and some foreign countries, including the EU, are not in favour

The general public in the country seems to be endorsing it

Is the President admitting his Government’s failure in Prison Administration?

How States resort to extra-judicial killings while keeping a moratorium on Death Penalty

Why the opposition to capital punishment by politicians is nothing but the best manifestation of hypocrisy

When Parliamentarian Hirunika Premachandra brought an adjournment motion in Parliament for the implementation of Capital Punishment  in October 2015, the then Justice Minister Wijeyadasa Rajapakshe had to give an assurance to the International Community that Sri Lanka would not implement the death sentence.

But now, the same Government has decided to do so.Strangely, no political party in the country has officially protested against the decision. In a way, the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) might be happy about the decision as they would be able to use it against their opponents in future if they came to office.

If the incumbent Government started to implement the decision, one couldn’t expect others, especially the SLPP, to reverse it once they assume power.

As in the case of introducing a new tax regime, the Government is helping the future Governments by taking a difficult decision to hang convicts.

Also, there are no signs of strong and clear opposition on the part of the religious leaders either, except for the Anglican Church of Ceylon, which had on Tuesday announced its disagreement and the Catholic Archbishop Malcolm Cardinal Ranjith, who had denied media reports, though belatedly, that he had supported the Government’s decision. Interestingly, the Jathika Hela Urumaya (JHU), which claims to be following Buddhist Philosophy had brought a motion during the last Western Provincial Council meeting endorsing the implementation of the death penalty.

While Human Rights organizations here and abroad and in some foreign countries, including the European Union, are not in favour of Sri Lanka implementing the death penalty, the general public in the country seem to be endorsing it.

President Maithripala Sirisena, while announcing the Government’s decision on the matter last week stated that capital punishment would be carried out only on those who continue drug trafficking, even after they were convicted and incarcerated for the offence.

But contradicting the President’s statement, UNP Ministers said that the decision was made in respect of all drug-related convicts. In the light of the harm these drug peddlers and traffickers commit to our future generations in particular and society in general, and the obstinacy of those behind bars to change themselves, many tend to justify the Government’s decision.

But the move raises many questions.

The Jathika Hela Urumaya (JHU), which claims to be following Buddhist Philosophy had brought a motion during the last Western Provincial Council meeting endorsing the implementation of the death penalty.

First of all the President’s explanation is an admission of his Government’s failure in Prison Administration. It is obvious that prisoners cannot access mobile phones or drugs or any other prohibited material without the support of Prison Officials. But it is common knowledge that they have all these facilities in Prisons. Despite increasing reports about prisoners using drugs, phones and weapons, bribing officials and misusing the Prison Hospital being carried in the media for years, no action is being taken to prevent those illegal acts. If the Government genuinely takes action to clean the Prison Administration and prevents illegal acts, such as mobilising drug business from within the prisons, there wouldn’t be any necessity to hang anybody.

It goes without saying that the death sentence has never and nowhere totally deterred serious crimes such as rape and murder. Nor have the other punishments totally eliminated other crimes either. Many factors including education, culture, poverty and effectiveness of law enforcement mechanism contribute to the deterrence or proliferation of crimes.

Thus the effectiveness of capital punishment in the elimination of crimes is an obscure factor. Therefore, the suitability or unsuitability of it is also a matter that could be eternally argued.

Apart from the contention that the death sentence cannot serve as a means to make a man to repent since he would be no more to do so once the punishment is meted out, there is a danger of sending innocent persons to the gallows, due to the miscarriage of justice. So many unfortunate men had been exonerated decades after they were executed or incarcerated in other countries. Judges and prosecutors could later regret, but could not give the victims their lives or the youth incarcerated with them. Nor can they mete out justice to the original rape or murder victims of these cases.

Nevertheless, the opposition to the implementation of capital punishment by many politicians is nothing but the best manifestation of hypocrisy.

That could be corroborated by their behaviour during politically turbulent times in the country. During every regime after 1970, leaders of almost all political parties-ruling or Opposition- have resorted to extrajudicial killings or endorsed them, while the country maintained a moratorium on capital punishment. It was reported that as many as 20,000 youths were killed at the hands of the State Armed Forces during the first insurrection of the Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) in 1971.

Many of them died on what was then called tyre pyres” that were introduced in the country for the first time. That was the time people had seen human bodies floating in rivers for the first time as well. These bodies on tyre pyres and rivers were not of those killed in fighting or crossfire between the Armed forces and the Insurgents, rather, most of them had been killed after being captured.

Despite these murders being illegal, never a member of any of the then ruling parties- Sri Lanka Freedom Party (SLFP), Lanka Sama Samaja Party (LSSP) and Communist Party of Sri Lanka (CPSL) had regretted them.

These killings were committed as a method of capital punishment for the victims’ alleged involvement in the insurgency or sometimes for the mere moral support for it.
President J.R. Jayewardene during his attempt to crush the Northeast Tamil rebellion set December 31, 1979, as a deadline for the then Security Forces Commander Jaffna T.I. Weeratunga to clear Jaffna of rebels, especially the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE). The Jaffna commander failed to meet the deadline but the people of Jaffna saw many human bodies floating in the Jaffna Lagoon. However, Jayewardene’s successor Ranasinghe Premadasa decimated the southern rebels with an iron hand. It was during his tenure, the found mass graves were first introduced in the North as well as the South. The discovery of the mass grave of 31 school children at Sooritakanda in 1994 and the reports of massacres of hundreds of people in places such as Kokkattichcholai in the East were emblematic cases.
Despite the southern rebellion being still called JVP bheeshanaya, the number of extra-judicial killings in the South by the State Armed Forces and the vigilante groups – PRRA and the Green Tigers-was placed at more than 60,000 by the then Human Rights activists such as Mahinda Rajapaksa and Vasudeva Nanayakkara. We cannot recall any Human Rights activist or organization, here or abroad officially calling for a probe on the killing of Rohana Wijeweera, the founder leader of the JVP. There is no doubt that all these murders were a method of capital punishment carried out for expressing views or acting against the State machinery, while a relatively small number of death sentences delivered by courts were under a moratorium. During the Operations Riviresa and Sathjaya in 1995/1996 it was alleged that more than 600 people had been made to disappear apart from those killed in action. The allegations of extra-judicial killings and disappearances during President Mahinda Rajapaksa’s tenure finally landed the country in a UNHRC mess and the Paranagama Commission that probed the disappearances had recorded more than 19,000 cases in the north- east alone. On the other hand, the brutalities of the LTTE and the JVP too were second to none.This is the case with the so-called International Community as well. More than 9,000 Iraqi surrendered soldiers were buried alive during the first Gulf War in 1990/91. This was the concern for the human lives by those who protest against the capital punishment.

අනුරුද්ධ බණ්ඩාර රණවාරණ lanka C news

 lanka C news

නව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතට අත්සන් තබා ඇත්තේ එය සකස් කල කමිටුවේ දස දෙනාගෙන් හය දෙනෙකු පමණක් යයි පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී දයාසිරි ජයසේකර මහතා පාර්ලිමේන්තුවේදී කියා සිටියේය.

යෝජිත ව්‍යවස්ථාව අනුව පලමු වතාවට අගමැති, කථානායක හා විපක්ෂනායකට ජනාධිපතිවරයා ධුරයෙන් නෙරපා දැමීමට හැකි බවත් ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.

අදාල කෙටුම්පතට අත්සන් කර ඇති එක් පුද්ගලයෙකු මාස 06 ක කාලයක සිට මෙරට නොසිටි බවත් ඔහුගේ අත්සනද ඊට යොදා ඇති බවත් මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ මහතා පැවසීය

METHMALIE DISSANAYAKE Courtesy Ceylon Today

Heated words were exchanged in the Parliament over the discussion paper of the Constitutional Amendments prepared by the Expert Panel.

United People’s Freedom Alliance (UPFA) Parliamentarian Dayasiri Jayasekara noted that the expert panel had been divided on its report and that four out of its 10 members had not signed it.

It is said that only MPs Dr. Jayampathy Wickramaratne, M.A. Sumanthiran and Suren Fernando had been involved in the drafting of the Constitutional Amendments. How can this happen when there are several members in the committee. For the first time, a Provision has been included to give powers to the Prime Minister, the Speaker and the Opposition Leader to remove the President if all of them agree with it. We cannot support this type of Constitution,” Jayasekara claimed.

Speaker Karu Jayauriya told Jayasekara that he would discuss the matter raised by the latter with Prime Minister Ranil Wickremesinghe.

At this juncture, Joint Opposition (JO) MP Mahindananda Aluthgamage alleged that a signature of an Expert Committee member had been forged in the report. This member had not come to Sri Lanka for six months now. He is overseas, but the report has contained his signature. It seems that the Speaker does not have a genuine interest to look into the matter. Why are you doing this?” he questioned from the Speaker.

The Speaker refuted the allegations Aluthgamage made against him. He dismissed certain words said by Aluthgamage claiming that they were un-Parliamentary.

Joining the discussion, JO Parliamentary Group Leader Dinesh Gunawardena said that there is no wonder that the members of the expert panel had contradictory and clashing views on the content of the report.

A few individuals had compiled it and other members had been forced to sign it. The Prime Minister also accepted the views expressed by the experts that they are not being heard. Therefore the Steering Committee asked the panel to re-produce the report. This is a serious problem. MP Jayasekara said that a conspiracy has been hatched to remove the President. The Speaker should allow us to talk about this.” he said.

Chief Government Whip and Minister Gayantha Karunatileka stressed that the JO wanted to distract the Parliament by bringing up problems like this. An important debate on recent the New York Times report on Sri Lanka is scheduled to be held. Because of that these people are trying to waste time and distract the Parliament from its original purpose. The Speaker should not allow that to happen,” he asserted.

Chief Opposition Whip and Janatha Vimukthi Peramuna Leader Anura Kumara Dissanayake then explained as to what had taken place at the Steering Committee meeting on 18 July.

He said that, The Steering Committee, when it met on 18 July, rejected the discussion paper prepared by the Expert Panel as it was revealed that it lacked the unanimous agreement of the panel. The 10-member expert panel was asked to meet again and arrive at a consensus on the discussion paper.”

Speaker Jayasuriya assured that he would look into the matter. He said that the scheduled operations of the House should be carried out without a further delay.

Minister of Highways and Road Development Kabir Hashim joining the discussion and said that the draft of the Constitutional Amendments would be presented only after conducting a broader discussion to have the opinions of all parties which are involved in the matter.

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, July 16 (newsin.asia) – The European Union, Canada and Norway, on Monday expressed concerns over the Sri Lankan government’s intention to resume implementing the death penalty after more than 40 years, a statement from the EU mission in Colombo said.

The Delegation of the European Union, the missions of the EU Member States in Sri Lanka as well as the diplomatic missions of the governments of Canada and Norway in Sri Lanka have written to President Maithripala Sirisena to verify the worrying information in the public domain about the intention of the Sri Lankan government to resume implementing the death penalty after a moratorium of more than 40 years,” the statement said.

The statement added that the mentioned diplomatic missions have made known in their letter that they strongly and unequivocally oppose capital punishment in all circumstances and in all cases.

The death penalty is incompatible with human dignity, does not have any proven deterrent effect, and allows judicial errors to become fatal and irreversible,” the EU statement said.

The diplomatic missions have also requested the President to maintain the moratorium on the implementation of the death penalty and to uphold Sri Lanka’s tradition of opposition to capital punishment.

Sri Lanka’s cabinet of ministers , last week, agreed to re-implement the death penalty on drug traffickers including those who are already facing the death sentence in prisons.

The government said the cabinet of ministers had taken a collective decision to impose the death sentence considering the recent rise in drug related murders and a large amount of drug imports planned by drug traffickers who were already in prison custody.

Following cabinet approval, President Sirisena had instructed Justice and Prison Reforms Minister Thalatha Atukorale to prepare the draft bill to implement the death sentence.

Although capital punishment is a legal penalty in Sri Lanka, there have been no executions carried out since 1976.

By P.K.Balachandran/Daily Express Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, July 18: Sri Lanka’s Tamil leaders are pulling in different directions on crucial issues of common concern to the Tamils of the island.

The Chief Minister of the Tamil majority Northern Province, C.V.Wigneswaran, is stubbornly adhering to his position that a political solution of the Tamil question should precede economic development.

Giving priority to economic development schemes while going slow on the search for a political solution is like putting the cart before the horse, he says.

( R.Sampanthan and Mano Ganeshan) 

Wigneswaran recently wrote to President Maithripala Sirisena saying that he does not want to be part of the Task Force on Economic Development of the North and East, because the Committee is packed with Central government officials and ministers. Local elected representatives, barring himself, have been kept out.

Wigneswaran slammed the Cental government for drawing up economic development schemes without  prior consultations with the provincial administration and elected representatives.

But the Tamil National Alliance (TNA) led by R.Sampanthan has been silent on the actions and utterances of the Northern Chief Minister though he is part of the TNA.

However, of late,  Sampanthan has been publicly taking a line contradictory to Wigneswaran’s in this matter. He feels that the search for a political solution should go on simultaneously with programs for economic  development which will give employment to the common Tamil man in the North and East.

The Tamil people need a political solution which allows them to chalk  out their destiny within a united and undivided Sri Lanka. But they also have existential economic problems which threaten their survival, he says. Political and  economic advancement should go hand in hand.

Sampanthan strongly and publicly endorsed the government’s plan to develop Trincomalee as an economic zone with Japanese and Indian aid. In parliament, he has strongly endorsed the Sri Lanka-Singapore Free Trade and Agreement (SLSFTA) ,an FTA which is being bitterly opposed by the Joint Opposition led by former President Mahinda Rajapaksa.

When Sampanthan met the Indian Foreign Secretary, Vijay Gokhale, recently, he asked Gokhale to encourage Indian entrepreneurs to invest in Sri Lanka, especially in the North and East.

He pointed out that foreign investments could boost the economic status of the people and increase more job opportunities in the North and East, especially for the youth.

The TNA appears to be divided on the issue of further postponing Provincial elections. The official TNA view is that  priority should be given to enacting a new constitution rather than holding Provincial Council elections.

A final draft of the constitution, done by the Experts Committee, is to be presented to the Steering Committee soon and there is a likelihood that a new constitution will be passed by December 2018.

According to the TNA, the current composition of parliament is ideal for getting the new constitution passed because the government can get the required two thirds majority. This is a rare and golden opportunity which the TNA and the Tamil people cannot afford to miss ,Sampanthan has said.

However, a Sampanthan loyalist and fellow MP, M.A. Sumanthiran, has said that Provincial elections should not be postponed. And Wigneswaran has demanded that the Northern Provincial Council which should not get dissolved in September this year, and that he should be allowed to continue as Chief Minister for some more time, given the special conditions in the Northern Province which had been the scene of a brutal war only nine years ago.

The TNA’s leadership is yet to react to Wigneswaran’s demand.

Meanwhile, Mano Ganeshan, Cabinet Minister for Official Languages and leader of the Tamil Progressive Alliance, a party of Indian Origin Tamils, suggested that the TNA should give up its long standing policy of not joining governments at the Center and sharing executive power with other parties in the country,

The TNA is yet to respond to Ganeshan’s suggestion. But it  will not be easy for it to decide on this matter because non-participation in the Central government/Council of Ministers has been a long standing principle in Tamil politics and  is therefore very difficult to shake off.

Moreover, the vocal sections of Tamils, especially university students and teachers, are for a politics of confrontation with the Center rather than cooperation to achieve their political ends.

(The featured image at the top shows R.Sampanthan and Mano Ganeshan) 

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, July 19 (newsin.asia): India and Sri Lanka signed on Wednesday a Memorandum of Understanding (MoU) on a sanitation sector project under which 3400 toilets would be constructed in Batticaloa district in Eastern Sri Lanka with a grant of LKR 300 million (US$ 1.8 million) from the government of India.

top spin By Suni

July 19th 2018

It has to be re-iterated questionably -Is the ICC overplaying their hand over the Dinesh Chandimal issue?

Along with  administrators Hathurusingha and Gurusinha,  he has been charged with a level 3 offence which the ICC and its cohorts have been notorious for doing quite regularly in recent times as they appear trigger happy and jumpy on related issues ever since Australia’s cricketers were found guilty of ball tampering.

Could they be looking for more apparently susceptible victims to justify their actions and could they have picked the wrong target this time ( just as they did in the case of Kusal Janith Perera which almost ruind his career) as they seem to have done here based on the presented evidence, the credibilities of the match referee Srinath of India with obvious conflicts of interests and inconsistencies  based on some of his past actions as well as those of the umpires involved whose decision making in certain recent matches could easily be deemed questionable?

It seems very easy for the ICC to lay down the law based on their perceptions albeit there being a darker and hidden side to some of their own policies and decision making apparatus which at the best of times appear dubious,biased , at times baseless and probably needs looking into and re-vamping towards posterity as there are many decent and credible followers who disagree with how the ICC executes some of its actions where players of smaller nations are often targetted for all the wrong reasons.

In the case of Australia, the guilty parties were caught red handed and admitted shamefacedly to their offences but in  Chandimal’s case he has remonstrated angrily and quite justifiably but there there could be no analogies drawn to the Australian case where the comparisons of sandpaper(Steve Smith, Warner and co.) deliberately used as opposed  to a toffee  wrapper found  on Chandimal one would presume innocently as well as harmlessly where the ICC appear to be making an issue out of. It truly seems a feeble excuse- one which the adjudicators were in all probabilities waiting for, to make a scapegoat of someone!!

Veritably,  the issues involving the Sri Lankans particularly Chandimal ( a player of integrity and unblemished character) which goes for the whole team and its adjudicators need to be quashed and an apology in order rather than implement a set of falsely purported offences which in all probabilities would never hold water in any legal perspective as there was simply no culpable offence on the part of Chandimal and  the Sri Lankans whatsoever beyond being a misguided conclusion which could eventually turn out to be a comedy of errors that may​ embarrass the ICC.

Sri Lanka skipper Dinesh Chandimal, has appealed against the charges laid against him on grounds of ball-tampering after the match referee Javagal Srinath arrived at the conclusion having studied the video evidence from the third day’s action of the second Test against the Windies, the ICC confirmed.What Srinath was looking a seems to have had little or nothing to do with rationality based on conclusive evidence and the umpire involved Aleem Dar notorious for botched up decisions in the past too seems to have no tangible proof or evidence to go by.

Related exerpt from the News media

An interesting legal battle is now on the cards between the lawyers of Sri Lanka Cricket and International Cricket Council after the former has decided to contest the ICC sanctions. Following Srinath’s decision of handing the Sri Lankan skipper a one-match ban along with a fine of 100 per cent of his match fees, the ICC announced that CEO David Richardson had charged Chandimal, head coach Chandika Hathurusingha and team manager Asanka Gurusinha of a more serious Level 3 offence which relates to conduct that is contrary to the spirit of the game.

The Sri Lankans were charged for holding up play for two hours on the morning of day three after the umpires accused the Sri Lankan captain of ball tampering.

SLC officials were in discussion with the Sri Lankan side that is currently in Barbados and late Wednesday night made a decision to contest the charge. SLC sources had mentioned on Wednesday that the board will inform the decision to the ICC the following morning.

That means the ICC will have to appoint a Judicial Commissioner to hear the case and the trio of Chandimal, Hathurusingha and Gurusinha will not be suspended from the third and final day-night Test in Barbados.

A level three offence carries a penalty of a ban of two to four Test matches and if found guilty, the top brass of the Sri Lankan side will miss most part of the home series against South Africa next month.

Sri Lanka are believed to be contesting the charge on the grounds of inconsistency of application of the rule and not following proper procedure. The charge against Chandimal was laid on the morning of day three and Sri Lankan believe that he should have been charged on day two. However, officials have 18 hours to charge a player. But Sri Lankan argue that the umpires didn’t have any issues with the ball when they took it to their custody at stumps on day two.

Sri Lanka claim that they were informed about the charge ten minutes before play on day three although both teams had arrived at the venue more than two hours prior to the start of day’s play.

Match Referee Srinath also has been accused of inconsistency. The tourists claim that when they were reluctant to take the field, Srinath had assured there would be no imposition of the five penalty runs sanction or a change of change the ball. However, when they took the field, the umpires did completely the opposite holding up play again.

Sri Lanka are believed to have accused umpire Ian Gould of getting carried away after the ball tampering fiasco in South Africa early this year that saw three Australian players getting suspended for a very justifiable case of ball tampering done deliberately by their own admission.In the case of the Sri Lankans this is not the case although Chandimal has admitted to having a sweet in his mouth quite innocently although the judgement against him and his coach and Manager has been draconian and harsh.

So is this a hard line stance the ICC has reserved  for players whom they think fit to target for all the wrong reasons and with no justifiable cause in which case the ICC should re-think their strategies so as to avoid criticism from the cricketing world which believes in fair play and justice as this seems a clear cut case of unnecessary victimization.

N.A de S. Amaratunga 

Title of this letter suggests reconciliation and peace are not complementary to each other but are antagonistic. Usually in most post conflict situations it is not the case and reconciliation paves the way for peace and vise versa. In Sri Lanka, however, when one looks at the process of reconciliation one wonders whether it could bring peace or perpetuate conflict and hatred. One wonders how a process that appears to be a malicious witch hunt that is designed to apply tremendous pressure on the government and the majority community could result in peace. This process is engineered by the Tamil diaspora which is a LTTE rump and assisted by the Western powers and their local agents in order to force the granting of unfair demands pertaining to land that belongs to everybody and security which would threaten the very existence of the majority community in this little island.

Contrary to what the authors of this process claim, at the present moment, there is peace in Sri Lanka. It is much more peaceful than India, Pakistan, Bangladesh, France, Belgium not to mention the Middle East which is a perpetual killing field courtesy the Western powers. Peace in this country is possible because the previous government had annihilated the LTTE terrorists for there was no other way. The Tamil Diaspora (aka LTTE rump), the Western powers, local Tamil separatists and their agents, all of whom helped the LTTE to prolong the war for their own different reasons and agendas, are not happy about this outcome because it has upset their plans and designs. They have ganged up to take revenge from the national leadership that led the war and the war heroes of the armed forces. Reconciliation is one of the tools they use to bludgeon the national leaders of the previous regime and the war heroes. But more importantly they desperately want to rejuvenate all their agendas; the West want to pursue their geo-political hegemony, the local Tamil separatists want a separate state, the Tamil Diaspora want to enjoy the good influential life abroad and local agents want to remain in power. Reconciliation, Human Rights, Humanitarian rights, War Crimes are all tools in their hands which they use via the UN, Ban Ki Moon, Prince Hussain, Samantha Power, Bishwa and such others to achieve their different goals. Though these goals are different they are complementary to each other. And that is why the enemies of Sri Lanka are ganged up together and help each other. The final winners would be the imperialists and not the poor Tamils or the Sinhalese who want to live peacefully in Sri Lanka.

How could reconciliation be achieved when one side of the conflict is selectively accused of committing atrocities, war crimes, rape, torture, bombing hospitals, depriving civilians of food etc.? And when these accusations have no basis and evidence and identity of witnesses is not going to be revealed how could there be reconciliation? And if these investigations, legal enquiries and judgments are to be carried out by foreign prosecutors, lawyers and judges appointed by the UN which is nothing but a tool of the Western powers how could there be reconciliation? If the TNA which is the main political party that represents the Tamils endorses all this anti-national, unfair, illegal and one-sided procedures how could they ask for reconciliation? When they say there cannot be reconciliation until and unless these illegal deeds are done how could they expect a positive response from the Sinhalese? When they adopt resolutions in the NPC to pronounce that genocide has been committed against the Tamils which is a blatant lie how could there be reconciliation? Could reconciliation be built on such lies, such betrayals, such intentional distortion of the truth? How could there be reconciliation when the Tamil leadership is demanding a federal state? Could there be reconciliation when the Western powers have linked their aid programme with the granting of federal powers to the North and East and the cash strapped Government is showing signs of capitulation?

How could there be reconciliation when retribution is demanded against one side to the conflict only and the other side which was by far the greater offender is allowed to go scot free? How could there be reconciliation when there is no recompense demanded of the LTTE, no accountability demanded from the LTTE? Isn’t it the responsibility of the TNA to see that there is repentance and retribution for the brutal atrocities openly committed by the LTTE against civilians, clergy and places of worship? There must be hundreds if not thousands of LTTE cadres who are guilty of such offences still active and bidding their time. Should not they be brought to book if the past is to be dug to the bottom and justice meted out fair and square? If not could Tamils ask for reconciliation with the Sinhalese? If a settlement is forced on the Sinhalese by the joint effort of Tamil separatists, Western powers and local agents could there be reconciliation?

It is clear that for reconciliation to happen both sides must forget the past, forgive each other and work towards it. It is clear that what they want is not reconciliation. What they want is a situation where the peace that prevails at present is gradually eroded and the threat of war hangs over our heads so that the country capitulates to the dictate of the West and Tamil separatists. Finally, the country would be torn asunder and another Middle East created in the Indian Ocean which would perfectly suit the agenda of the imperialists.

N.A de S. Amaratunga

By Kelum Bandara Courtesy The Daily Mirror     

Courtesy The Island

July 18, 2018, 11:02 pm

Amidst continuing controversy over the proposed implementation of capital punishment to curb the narcotic trade, the Archbishop of Colombo Malcolm Cardinal Ranjith has said that the resumption of judicial execution should be the last option, if at all.

The Sri Lankan Church Leader said that the Holy Father Pope Francis has not accepted the death penalty which is also his own position invariably.

The following is the full text of the statement:

Malcolm Cardinal Ranjith
Archbishop of Colombo

CLARIFICATION

My attention has been drawn to reports and comments appearing in the print and social media concerning an interview I have given on the decision by His Excellency the President and the Cabinet, to introduce a limited application of the death penalty to certain types of prisoners, whose activities are detrimental to national security, safety and the concerns of the future generations.

Unfortunately, especially in the English language media, the interview given in the Sinhala language and which appeared in the Lankadeepa newspaper of 13th July 2018 has not been correctly studied and presented and thus the public seems to have thought that I am in favour of the death penalty in general.

What I stated on this matter if it is translated in English is as follows: “It has been reported in the Newspaper media that some of the prisoners condemned to death and presently residing in the prisons are organizing activities of criminality from the prisons”. Then I said “we should condemn this kind of action as unacceptable. Here, there seems to be two questions that emerge. The first one concerns the whole complex of the prisons, the ministry and the officials in charge of the prisons. If all these institutions are fulfilling their responsibilities well, how could such activities originate from the prisons? It was reported that once an underworld criminal condemned to the prison and taken there by the guards had been carried on the shoulders of the other prisoners in a kind of welcoming ceremony in the prison. Who is authorizing and giving them permission to do such things? We express our surprise about such activities taking place in the prison. How could such things happen where there are prison officials and those responsible for the administration? I believe, therefore, that an inquiry needs to be held and a proper reform of the prisons be carried out. It is the responsibility of our political leadership.

We always treat with kindness our prisoners on the basis of our culture and this extends also to those condemned to capital punishment in Sri Lanka. Capital punishment, though it exists in the Statute books, is not carried out in our country mainly because of our religious traditions. Our religions teach us that, human life is a precious thing. For this reason, we can never agree to kill someone.

Yet, if there are prisoners who engage in drug importation and distribution or in the perpetration of violence through the underworld causing death to others, one needs to re-consider that practice and implement whatever punishment has been received by them through the Courts of Law. It is a more complex question if all those who have received a death sentence should be executed. There should be a bigger discussion on that matter as such sentences may be flawed.

People in prison who engage in organizing such crimes from the security of the prison, are doing a grave harm to society. They commit a grave sin. Thus there is nothing wrong in carrying out the punishment given to them by the Courts. Not all people fall into that special category. They could be identified on the basis of only credible witnesses and solid facts. That is up to the justice system to do. Perpetrators of such gruesome crimes could be considered as having forfeited their own right to life. Because such activities cause death to other people. His Excellency the President has not expressed the idea of executing all those who are condemned to death.

We support the consideration he has shown towards the upholding of the rule of law. It is a way in which the violent activities of the underworld can be curtailed which the State is obliged to do. It is the misfortune of this country that such harmful activities continue to happen with impunity from the prisons” [Lankadeepa, 13th July 2018, p.14].

From the above it is clear that neither have I advocated a re-introduction of the death penalty carte blanche as people seems to have understood nor have I desired to close my eyes and do nothing before this terrible phenomenon our country is faced with at present which causes death and violence in the streets and the destruction of the cream of our youth who become drug addicts at an age as early as their adolescence being exposed to drugs even in their schools. This is being done by drug cartels operated at times from the prisons. That was the concern and context of my statement.

Hundreds of parents have approached our clergy and expressed their horror at what happened to some of their children. Several cases of suicide by youth consuming drugs have been reported to us. The Archdiocese infact organized two protest marches against drug peddlers in Ragama and in Negombo with thousands of our faithful participating and I have listened to the tearful tales of so many mothers whose families have been rendered destitute by the drug menace. Should we wash hands like Pilate and wait till our children are destroyed.

The Holy Father Pope Francis has in fact not accepted the death penalty which is also my own position invariably. I am not for a generalized return of capital punishment. It should be the last option, if at all.

Infact the Catechism of the Catholic Church states that: “Assuming that the guilty party’s identity and responsibility have been fully determined, the traditional teaching of the Church does not exclude recourse to the death penalty, if this is the only way of effectively defending human life against the unjust aggressor” [Catechism of the Catholic Church, revised edition, 1997 No. 2267].

Thus, I have acted on this matter with a sense of total awareness of the gravity of this situation, in faithfulness to what my faith teaches me on the matter and in consideration of the tragedy that continues to strike our youth and the nation and my responsibility before God and our people in addressing this serious national issue. May I also refer to what Jesus, the Lord, mentioned with regard to those who cause scandal and mislead our children and youth in order to gain filthy lucre for themselves: “It would be better for you, if a mill stone were hung around your neck and you were thrown into the sea than for you to cause one of these little ones to stumble” [Lk. 17:2].

My point is that the State should not bring back the death sentence, but that criminal minds that seek to destroy social peace and harm hundreds of others putting into ridicule law and order and challenging humanity to stop them if possible, should not go unpunished for their criminal behaviour even after being condemned. Our youth are too precious to be sacrificed on the altar of philosophical sophistry and arguments. It would be like Nero playing the fiddle while Rome burned.”

Courtesy The Daily Mirror

The government’s decision to implement Death Penalty on drug related offenders has opened a can of worms, with human rights campaigners here and abroad demanding the withdrawal of the decision. The European Union (EU) had on Monday officially communicated its opposition to the move. The main reason for the opposition is the inability of reversing the punishment if it is found later that it had been implemented on a wrong person.

The decision had been prompted by a number of seizures of drugs by various law enforcement arms in the country within a short period of time recently. A main feature of these incidents had been the revelation that the trafficking of drugs had been masterminded by those who were behind bars after being convicted for the same offence. The decision, in a way represents an irony as it was taken after the law enforcement authorities successfully busted several attempts by the traffickers to smuggle drugs into the country. Had they gone to the market undetected, the government wouldn’t have taken such a decision.

The drug trafficking into the country and through the country has shown such an upward trend during the past two decades that Sri Lanka had been called a drug trafficking hub by some foreign media. In fact in the recent past large hauls of drugs, mainly heroin and cocaine had been detected. It must be recalled that the largest drug haul in South Asia was detected in Sri Lanka in August 2013 where customs agents had seized 250 kg of heroin worth $19 million at a container terminal in Colombo. A 200 kg heroin haul — worth more than two billion rupees on the street – was found inside a car in May last year in a Colombo suburb. Anti-narcotics authorities seized their biggest ever haul of cocaine — 90 kg worth about two billion rupees — being smuggled into the island in June 2016.

There have been reports of a number of crimes as well along with the incidents of detection of drugs during the last few months. Responding to the allegation by the Opposition following these incidents that the discipline and the law enforcement in the country had declined drastically President Maithripala Sirisena had stated that in spite of the media and the Opposition making a furore over a spurt of crimes in the country there is indeed a downward trend in crimes this year compared to the last few years. It may be true. When incidents occur at a stretch rather than spreading throughout the year they would draw the attention of the media and thereby the people. Yet, the cruelty and the scant regard shown to human life by the criminals undeniably demand action.

It is clear that there is a nexus between drugs, crimes and the proliferation of small arms. DIG  Priyantha Jayakody, who has been engaged in combating organized criminal gangs for more than two decades, has pointed out last year during an interview with the Sunday Times that many of the present violent crimes were due to criminal gangs clashing with each other over the illegal drugs trade. The problem also points its association with the ethnic war that ended nearly a decade ago as the conflict had provided the much needed arms and ammunition to the drug trade and the criminal gangs involved in it.

Brig. Ranjan de Silva, the former National Coordinator of the now — defunct National Commission Against the Proliferation of Illicit Small Arms (NCAPISA) once in a newspaper interview had this to say: The three insurgencies, especially the one sparked by the ethnic conflict, only gave an impetus to the proliferation. The ethnic conflict made violence go hi-tech with the induction of modern weapons. T-56, the standard weapon of the armed services and the Police, has become the weapon of choice of criminals too. The armed conflict in the North and East became a fertile source of supply of small arms to the underworld. The country’s criminal behaviour graduated on to a higher plane.”

One cannot deny the association of the politicians with these three menaces-drugs, weapons and crimes. So long as the concerned authorities do not have the will to sever this association, even capital punishment would go down the drain.

Prof. Ven. MedagodaAbayathissa Thera said that he was opposed to resuming death penalty. 

We are taught in the Buddhism not kill the person, but kill the fault. In that viewpoint, we are against this move. There is a lot to be done before bringing the death penalty,”Abayathissa Thera said.
It’s necessary to find out the root causes for the existence of drugs and how they enter the country,” the monk added.   Abayathissa Thera said that the death penalty is carried out by failed states and added Sri Lanka had also fallen into that category.

Ven. MedagodaAbayathissa Thera

We are taught in the Buddhism not kill the person, but kill the fault. In that viewpoint, we are against this move. Priority should not be given to killing those who are involved in drug trafficking, but to ways and means to eradicate drugs from the society

Priority should not be given to killing those who are involved in drug trafficking, but to ways and means to eradicate drugs from the society,” the Thera added.

Abayathissa Thera said that if the Government would impose the death penalty on those who organise crimes while being in the prison, it underscores inefficiency and bureaucracy on the part of the Prison Department, in their deals with inmates.

Meanwhile, The Human Rights Commission of Sri Lanka (HRCSL) in a letter addressed to President Maithripala Sirisena had requested to revoke his decision to enforce the capital punishment on drug traffickers and implement a powerful and long-term policy framework for the suppression of grave crimes, including drug trafficking.

The delegation of the European Union in Sri Lanka as well as the diplomatic missions of Canada and Norway have written to President Sirisena to verify the worrying information in the public domain about the intention of the Government of Sri Lanka (GoSL) to resume implementing the death penalty.

At the same time, the Church of Ceylon (Anglican Church) on Monday said it was against the death penalty and instead called on the Government to vigorously combat drug smuggling and distribution at all levels in the society.

Issuing a statement, the Church of Ceylon said it cannot condone the move to resume the execution of both those sentenced to death for drug related crimes and inmates continuing to be involved in the drug trade while in prison.

Courtesy The Daily Mirror

EU ambassadors warned Sri Lanka on Monday against ending its 42-year moratorium on capital punishment and said the island risked losing trade concessions if it went ahead, the Daily Mail reported on Monday quoting the AFP.

“The diplomatic missions have requested the President to maintain the moratorium on the implementation of the death penalty and to uphold Sri Lanka’s tradition of opposition to capital punishment,” the EU ambassadors said in a joint statement.

Diplomats said they expected Sirisena to roll back the decision, but should the island go ahead it would loose preferential access for its exports to the 28-member EU bloc.

“If Sri Lanka resumes capital punishment, Colombo will immediately lose the GSP-Plus status,” an EU diplomatic source has told AFP.

This refers to its GSP Plus restored by the EU in May 2017 after a seven-year hiatus.

Sri Lanka was denied GSP Plus status in 2010 after failing to meet its rights obligations. The Sirisena administration reapplied after coming to power in 2015.

EU diplomats have estimated that Sri Lanka gains an estimated USD 350 million advantage annually thanks to the GSP-Plus system.

Lahiru Pothmulla Courtesy The Daily Mirror

The Joint Opposition today accused Wildlife Minister Field Marshal Sarath Fonseka of harbouring underworld figures.

Addressing a news briefing, MP Padma Udhayashantha Gunasekera said two persons named Aruna Attanayake alias Police and Gihan Sandaruwan, who had links with the underworld, were seen at functions attended by Minister Fonseka.

Aruna Attanayake was a previous Policeman. Therefore, he is known as the Police now. Gihan Sandaruwan had been previously arrested with Kerala ganja. Who influenced his release?” he asked.

The MP said he raised the issue in Parliament on Tuesday and asked about the Lankadeepa news that one Minister was receiving the protection of five underworld figures.

Both Prime Minister Ranil Wickremesinghe and Law and Order Deputy Minister Nalin Bandara replied saying the Government would take action against perpetrators irrespective of their position. Here, we revealed the photos of Minister Sarath Fonseka in which underworld figures appear. What is the point of Yahapalanaya if the Ministers are surrounded by underworld figures and drug smugglers?” he asked.

He urged the Government to reveal as to which Minister was receiving the protection of the five underworld figures, as reported by media. ()

Pix by Ishan Sanjeewa

Kalathma Jayawardhane Courtesy The Daily Mirror

While rejecting media reports that some underworld figures were protected by a Senior Minister, Minister Field Marshal Sarath Fonseka today said those reports were targeted to defame and cause inconvenience to him.

Minister Fonseka told a news conference that some media reports had stated that five underworld leaders, whom the Police were looking to arrest, were protecting a minister and had become the private bodyguards of the Minister.

He said even though one such report had directly alleged him of this incident and published his picture; the other report had only mentioned it as an incident involved with a Senior Minister by not mentioning his name.

I do not need protection from the underworld or do not intend to protect them. I have ten Police officers, four Inspectors and Four Special Task Force (STF) officers as my guards. I have two Police vehicles too. Anybody can inquire with these facts,” he said.

The journalist who has reported this news has some personal agenda and has criticised me at several instances. The Ministry will take legal action on that report claiming Rs. 500 million for the damages caused. There are some political forces behind these reports too,” he added.

He also rejected the claims that there were some underworld members working at his office.

While referring to the allegation that a former Police officer named Aruna Attanayake alias Police was included in his security team, he said under democracy any person was entitled to do politics and nobody could question it.

He said the person who was appearing in a picture published with the said media report, had a case filed against him in Courts before twenty years ago and now he had a settled background and added that he could not question on the number of Court cases a supporter had before entering into politics.

Even there are Court cases against me. We cannot deny a person’s entitlement to engage in politics and to support a certain politician in any manner. I have got to know of a person named Kristo from this very media report,” he said.

The media reports have also included the name of a boy called Nayanajith, a university student and an old boy of a renowned school in Colombo, who is innocent and having a decent family background. Police authorities have also guaranteed his innocence,” he added.

He said he had made no influence to Police over the release of a brother of a Pradeshiya Sabha member, Gihan Sandaruwan and added that only his mother had called him up to inform the injustice they had faced.

With reference to a person named Manju, he reiterated the fact that they could not inquire people of their legal history before they had started doing politics.

He also said a person who worked for him was killed by the STF and added that even it was not an underworld incident but a clash between two parties.

These people are not with me. They are working for us in politics through electorate basis as United National Party (UNP) supporters. Every person is free to do so. I have informed the authorities concerned over this issue including the Law and Order Minister to take necessary actions with this regard,” he said.

Meanwhile, he said though there are good Police officers, the Police had become a corrupt institute, which had now been politicised and added that the situation had worsened after the establishment of the Police Commission, though people were expecting better condition.

Journalist: What do you think of these personal attacks on your image and the reason behind it?

Minister: These attacks are carried out due to political agendas. I earlier said that one of these journalists was writing columns praising Rajapaksas.

Lankadeepa Journalist: Are you saying it responsibly? Because this journalist was only doing media reports on army and crimes. We have not seen such a column. Are you saying it responsibly that he was working for Rajapaksas?

Minister: Why? Is not he writing a political column?

Lankadeepa Journalist: No, we have not seen. Are you saying it responsibly?

Minister: I have inquired… I think…

Lankadeepa Journalist: You should have corrected it. As far as we know, he has no such political involvement.

Minister: I will inquire about it.

Lankadeepa Journalist: I represent the specific newspaper. Therefore, I am asking you to inquire on it and then to make a statement responsibly, because as far as we know, he does not write anything on politics.

Minister: Okay, I will inquire and let you know.

Wildlife Minister addresses accusations against him (English)

Dr Sarath Obeysekera

We have seen Small country like Croatia adnanced to finals due to their perseverance and courage

There is a joke about Croatia

There is a new bra made by Victors secrets called Croatia It has lot of supports but NO CUP

Please read details about their charismatic leader

The Croatian president Madam

Kolinda Grabar Kitarovic has created a storm by her beauty and selfless support of her national team. But do we know what lies beneath her beauty? Born on 29 April 1968, she is a graduate in  English and Spanish literature. She has done post-graduation in international relations. She is a Fulbright scholar, who studied at George Washington university, Harvard and John Hopkins university. At the age of 46, in the year 2015, she became president and started pursuing her doctorate in international relations. Don’t get waylaid by her beauty because she is an ex army commando and an ace marksman too. From 2007 to 2011 she was the ambassador of Croatia to US. Then she became the first woman to be the NATO assistant secretary general for public diplomacy. In that capacity she visited Afghanistan number of times to raise the morale of NATO troops deployed there. In the NATO circle she is known as SWAMBO. That is she who must be obeyed. Known as a no nonsense woman, she instilled discipline and dedication, leading by her own example. She has been voluminously praised by both George Bush Jr and Barack Obama. She bought her own economy class ticket and came to Russia to see Croatia playing. She put on Croatian Jersey and sat at the VIP box breaking all norms. She mingled with spectators and hugged the players, who were sweating and in briefs in the dressing room. She fluently speaks Croatian, English, Spanish and Danish language. Moreover, she is fairly adept in speaking in German, French, Russian and Italian. She was seen speaking to both Putin and Macron fluently in Russian and French respectively. Therefore, she is epitome what a nation’s leader should be, brilliant, savvy and inspiring.

Alas, we as a country will perhaps never see such a leader

We had one leader who spoke French English and Sinhala but she was never punctual !!!!

Dr Sarath Obeysekera

මාධ්‍ය ඒකකය ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රය

මත්තල ගුවන්තොටුපල සදහා ආයෝජන ගිවිසුම් සකස් කිරීමේ දී ජාතික අභිලාශයන් පෙරදැරිව, විනිවිද භාවයකින් කටයුතු කිරීම දේශපාලනඥයින්ගේ ද, රාජ්‍ය නිලධාරීන්ගේ ද වගකීමක් බව ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රයේ සහ කැෆේ සංවිධානයේ විධායක අධ්‍යක්ෂ කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් පවසයි. 

හම්බන්තොට වරාය සම්බන්ධයෙන් වන ගණුදෙණුවේ දී කිසිදු විනිවිද භාවයකින් තොරව කටයුතු සිදුවී ඇති අතර, එය දේශපාලනඥයින් හා නිලධාරීන්ගේ අවශ්‍යතාව මත ජාතික අභිලාෂයන් නොතකා සිදු කළ දුෂිත ගණුදෙනුවකි.  එවැනි තත්වයක් යලි ඇතිවීම වලක්වා ගැනීම නම් මත්තල ඒකාබද්ධ ආයෝජනය සම්බන්ධයෙන් වන ගිවිසුම විනිවිද භාවයක් සහිතව සිදු කළ යුතුව ඇතැයි ද නිවේදනයේ සදහන් වේ.

මත්තල ගුවන්තොටුපල සදහා වැය වූ මුදල ඇ.ඩො. මිලියන 252 කි.  එයින් ඇ.ඩො. මිලියන 190 ක් ලැබුණේ චීනයේ එක්සිම් බැංකුවෙනි.  ලංකා රජය සතු ගුවත් තොටුපල හා ගුවන් සේවා සමාගම ඩොලර් මිලියන 19 ක් ආයෝජනය කළ අතර අතිරේක වැඩ සදහා ගුවන් තොට ඉදිකළ චයිනා හාබර් ඉන්ජිනියරින් සමාගමට ගෙවීමට සිදුවූ මුදල ඩොලර් මිලියන 38.7 කි.  ගුවන් තොටුපල හා ගුවන් සේවා සමාගම තවත් ඩොලර් මිලියන 4 ක් අතිරේක භාණ්ඩ සදහා වැය කළේය. ඒ අනුව, සමස්ථ ආයෝජනය ඩොලර්  මිලියන  252 ක වැය කොට ඇත්තේ චීන එක්සිම් බැංකුව හා ලංකා පුරවැසියන්ගේ මුදල් වලිනි.

චීන බැංකුවෙන් ලැබුණු ණය මුදලට 2% ක වාර්ෂික පොලියක් ගෙවිය යුතු අතර, එය වසරේ මාර්තු සහ සැප්තැම්බර් මස හීනවන ශේෂය මත ගණන් බැලිය යුතුය. 2010 මාර්තු 10 ගිවිසුම අත්සන් තැබීමෙන් පසුව මේ දක්වා ආපසු ගෙවා ඇති ණය මුදල ඩොලර් මිලියන 38 කි. ඒ අනුව තවත් ඩොලර් මිලියන 152 ක් 2018 . 03 .31 දිනට ශ්‍රී ලංකා රජය චීනයට ගෙවිය යුතුයි.

මත්තල ගුවන්තොටුපල මෙහෙයුම් කටයුතු ආරම්භ වන්නේ 2013 මාර්තු 18 වන දිනයි. 2013 දී මත්තල ලැබූ ආදායම රු. මිලියන 48 කි. එම වසරේ වියදම රු. මිලියන 2,828 කි.  2014 දී රු. මිලියන 3,235 ක් වැය වන විට ලැබූ ආදායම රු. මිලියන 136 කි.  2015 දී මත්තල රු. මිලියන 5,947 ක් වැය කර මිලියන 72 ක ලාභයක් ලැබීය.  2016 දී මි. 49 ක් ද, 2017 දී මිලියන 78 ක් ද, 2018 මැයි දක්වා මිලියන 14 ක ආදායමක් ද ලබන මත්තල ගුවන් තොටුපල පිළිවෙළින් එම වර්ෂවල මිලියන 3,898, 3,390 හා 1,896 ක් ලෙස පාඩු ලබන්නේය. 

මත්තල ට ලබාගත් ණය මුදලට ගෙවීමට ඇති මුදල ඩොලර් මිලියන 152 ක් හෙවත් රු. මිලියන 24,320කි. ඉද හිට හදිසි අවස්ථාවක දී පැමිණෙන ගුවන් යානයක් හැර වෙනත් ආදායමක් නැති නිසා රු. මිලියන 4,000 කට ආසන්න පාඩුවක් එයට දැරීමට ලංකා රජයට සිදුවේ.

2017 දී ජාත්‍යන්තර ගුවන් යානා මගින් ලංකාවට පැමිණි මගීන් ගණන 3773 කි. පිටත්ව ගිය මගීන් ගණන 12,947 කි.  ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සමාගම සිය මත්තල ගුවන් ගමන් අවසන් කිරීමත් සමගම විදේශගතවීම සදහා මත්තල යොදා ගන්නා පිරිස සීමා විය. 2016 වසර පුරාම මත්තලට පැමිණි මගීන් ගණන 2,176 කි. මත්තලින් පිටත්ව ගිය මගීන් සංඛ්‍යාව 2,629 කි.

2013 මාර්තු මස මත්තල ආරම්භවිමෙන් පසු එම වසරේ 36137 දෙනෙකු පැමිණිම සහ පිටවීම සඳහා  ගුවන් තොටුපල භාවිත කර ඇති අතර එයට අමතරව පුද්ගලයින්10 938 ක් ට්‍රාන්සිට් මඟින් මත්තල භාවිත කොට ඇත. 2014 වසරේදී පැමිණිම පිටවීම සඳහා ගුවන්තොටුපොළ කර පිරිස  40386 කි වත්මන් රජය බලයට පත්වීමෙන් පසුව 2015 සහ 2016 වසරේදී පැමිණීම සහ පිටවීම සදහා මත්තල භාවිත කොට ඇත්තේ 6291 සහ 6207 ක් පමණි. 2017 වසරේදී පැමිණි පිටවුනු මඟි සංඛ්‍යාව22972කි. අයහපත් කාළගුණ තත්වයක් පැවති අවස්ථාවලදී කටුනායක වෙත පැමිණි ගුවන් යානා මත්තල වෙත හරවා යැවීම හේතුවෙන් 2017 වසරේ  වාර්තාගත ට්‍රාන්සිට් මඟින් සංඛ්‍යාවක් එනම් 40949ක් මත්තල භාවිත කළේය. 2018 ජුනි 30 දක්වා මඟීන් 2363ක් මත්තල භාවිත කොට ඇත. මේ වසරේ  ට්‍රාන්සිට් මගීන් සංඛ්‍යාව10906කි ඒ අනුව  2013 මාර්තු මස  මත්තල ගුවන් තොටුපල  ආරම්භ වීමෙන් පසුව පසුගිය ජුනි 30 දින දක්වා පැමීනිම- පිටවීම සඳහා මඟීන් 114356ක් මත්තල තොටුපොල භාවිත කර ඇති අතර පුද්ගලයින් 70188 කට ට්‍රාන්සිට් පහසුකම් ද සැලසී ඇත.

මත්තල ගුවන්තොටුපල සදහා වැය ණය මුදල් පියවා ගැනීම සදහා ලාභදායි විද්‍යාත්මක ප්‍රවේශයකින් විකල්ප ගුවන්තොටක් ලෙස මත්තල වැඩි දියුණු කිරීමේ අවස්ථාව පවතී.  ඒ සදහා විනිවිද භාවයකින් යුතුව කටයුතු කිරීම අත්‍යවශ්‍ය බව ද, කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා නිකුත් කළ නිවේදනයේ දැක්වේ.

මාධ්‍ය ඒකකය

2018 ජූලි 18