Old hag Chandrika plans to kick Ranil out and appoint her underling Mangala as PM.

July 25th, 2017

By : A.A.M.NIZAM – MATARA

Government sources indicate that certain MPs in the SLFP Sirisena faction and some disgruntled MPs in the UNP with the assistance of old hag Chandrika are attempting to remove Ranil Wickremasinghe from the post of Prime Minister and appoint Mangala as the Prime Minister to overcome the crisis looming over the potential rebellion by some SLFP MPs and as a measure to save the government in orer to sustain it till 2020 wth a 2/3rd majority.

Mangala Samaraweera is one of the most ungrateful politicians of Sri Lanka perfectly fitting to the Sinhala adage Kaapu pingaane reepu Ekaa” (the one who has defecated in the very plate that he consumed food).

Following his father Mahanama Sammaraweera’s betrayal of Madam Sirimavo Bandaranaike for Ranil Wickremasinghe’s father Esmond Wickremaasinghe’s Rs, 50,000 bribe to topple her government together with C.P.de Silva, this ungrateful and despicable egoist Mangala has betrayed everyone who helped him and the country since the day he entered politics.

When he returned to Sri Lanka as a fashion designer Mr. Anura Bandaranaike took him to Madam Sirimavo Bandaranaike on the recommendation of former Fisheries Corporation Chairman Mr. Dickson Silva of Devinuwara and got him appointed as the SLFP co-organizer of the Matara electorate in 1988 as at that time Mr. Wijesiri who was from  a staunch and dedicated SLFP family of the electorate was functioning as the orgaanizer of the Matara  electorate and in the midst of JVP threats SLFPers being killed by JVP hooligans he had established more than 100 SLFP branch offices in the electorate.  When he came to Matara he did not have a vehicle to travel in the electorate and he travelled in a bicycle and used Ruhunu Kumari train for his travels to Coolombo.

When he came to Matara at the very beginning he did not even have a place to stay, stayed in a house said to be belonging to one of his relations and also did not have sufficient funds and party stalwarts even went to trading community people to collect funds.  It is indeed surprising to find from where he got funds to build a palatial mansion facing Bolgoda Lake in Panadura? It is also reported that he is also building a multi-roomed guest house in the Talalla area facing the sea.

There was a story circulating at the time he came to Matara that Madam Sirimavo Bandaranike has told her confidantes that Anura brought to her a Male Prostitute (Pirimi Vesiyek) to be appointed as Matara organiser.

The first victim of his political journey was Mr. Wijesiri and through various manipulations he got Mr. Wijesiri removed and got himself appointed as the SLFP organiser of the Matara electorate,

At that time Mr. Mahinda Wijesekera, who was the SLFP organiser for the Devinuwara electorate was extensively involved in the SLFP organising activities of the Matara district.  Mr. Mangala Samaraweera came forward to contest elections for the first time in 1989 and he had a great disadvantage in the caste conscious Matara district as majority of the people in the Matara district belonged to the Goigama caste followed by Karawa caste of Mr. Mahinda Wijesekera.  People of his Durawa caste, perhaps the third in the district lived only in certain areas of the Matara electorate.

At this time it was Mr. Mahinda Rajapaksa who came to help him to overcome from this caste inferiority syndrome.  Mr. Mahinda Rajapaksa highly respected by the Goigama people of the South and born in Paalatuwa in Matara as his mother was from Paalatuwa, neglecting his own campaign work in the Hambantota district visited Mr. Samaraweera’s house in the mornings daily and took Mangala in his own vehicle to prominent Goigama people in the district and canvassed for him. It is merely because of the dedicated campaign carried out by Mr. Mahinda, even neglecting his own campaign work, Mr. Samaraweera got elected to the second place out of the three SLFP members elected from the district in that election. Mr. Mahinda Wijesekera was first with a massive lead.  The third was also a candidate from the Goigama caste with a minor difference of votes between Mr. Samaraweera and him. If it was not for the generous and magnanimous canvassing of Mr. Mahinda, Mr. Samaraweera would have never seen even the corridors of the Parliament complex.

Then he became very jealous of Mr. Mahinda Wijesekera due to his massive popularity in the district and all efforts were made to bulldoze him from the SLFP with the assistance of the old hag Chandrika when she became the President.

There is no doubt that this purported move to oust Ranil may have initiated by Mr. Samaraweera himself as he does not allow anyone to cross his path in whatever party he remains.  A very good example is Buddhika Pathirana being kept cornered in the UNP although Buddhika is senior to Mangala in the UNP and in the last few elections he has become first among the Matara district UNP candidates wih significant leads.

All Sri Lankans should be very cautious about this move to make Mangala the Prime Minister for the following reasons:

  • He is an utterly pro-western, pro-Tamil, irreligious and a confirmed homosexual.
  • He is an anti-Buddhist and this antipathy to Buddhism was clearly displayed when the Buddhist Commission Report was released when he was a Minister in the Chandrika government. By ridiculing the said report he said that it deserves only to be dumped into the wastepaper basket. Against this mockery Buddhists leaders throughout the country held Bodhi Poojas and smashed coconuts cursing him..
  • He is a staunch pro-Tamil and the people of Matara say that he is in this stance because his aunt (father’s sister named Malani who functioned as his Private Secretary was married to the swimming legend Mr. Anandan of Velvettithurai who created a record by swimming across the Palk straight, and through this Anandan he is also related to the megalomaniac Prabhakaran.
  • Sri Lankans in London say that he was a frequent participant in functions held by Tamils (diaspora elements) in London and they suspect that he was involved in facilitating them in money laundering activities during the war period.
  • He also displayed Tamil bias by being strongly involved in old hag Chandrika’s Sudu Nelum” movement committed to serve the Tamils and financed by Norway.
  • It is this Tamil partiality that made him to betray this country by co-sponsoring the American sponsored anti-Sri Lankan resolution at the UNHRC in Geneva and making all efforts to get its conditions implemented.
  • And it is also due to Tamil favouritism that he is extremely aligned with despicable and treacherous elements that are committed and determined to enforce a federal constitution for Sri Lanka.
  • It was in further consolidation of his slavishness to the Tamils he signed an agreement with Sumanthiran in Singapore in 2012 for the regime change in Sri Lanka.
  • He is also said to be a confirmed homosexual which is a despicable habit against the culture and traditions of Sri Lanka. The shameless public kiss given by him to Ravi Karunanayake recently is something anathema to Sri Lankans

Let us now revisit Mr. Mahinda Raapaksa’s period to find out more about his cut-throat activities and treachery.

In 2004 just after the general elections under old hag Chandrika’s presidency together with JVP hooligans he attempted to prevent Mr. Mahinda Rajapaksa getting appointed as the Prime Minister as anticipated by the people of this country and to get Mr.Lakshman Kadiragamar as the Prime Minister.

When Mr. Mahinda Rajapaksa became the President of this country in 2005 everyone expected that Mr. Mahinda’s old friend Mr. Anura Bandaranaike will get appointed as the Foreign Minister of this country as he was the most qualified and suitable person to hold that post at that time.  Despite that Mr. Mahinda Rajapaksa appointed Mangala as the Minister of Shipping and Foreign Affairs.

Ministry of Shipping was assigned to him hoping that he will initiate the Hambantota Port construction activities.  But it is claimed that Singapore authorities who are being alleged to have financed his mother’s treatment at Mount Elizabeth Hospital in Singapore persuaded him not to proceed with Hambantota harbour construction work and his cohorts sold the machinery that had been brought for construction work as scrap metal.

Mr. Mahinda Rajapaksa was the President of the Sri Lanka Friendship Association from the very day of its inception until he became the Prime Minister.  Sri Lanka had a history (tradition) of voting in favour of Palestine at the UN.  For the first time Mr. Mngala Samaraweera made Sri Lanka to vote against Palestine even without the knowledge of the President.  This action infuriated Mr. Mahinda and that was the main reason for dismissing him from Mr. Mahinda Rajapaksa’s cabinet.

After that he became friendly with Ranil whom he extensively criticized previously, particularly during Chandrika’s time, as a person who cannot do anything with the notorious slogan Ranilta Bae” and started working against Mr. Rajapaksa kicking out the ladder which helped him climb into the political arena.

He adopted a Goebbels’s role and started telling various lies gainst Mr. Mahinda and his family members.  The former Minister Mr. Johnston Fernando once said that when they were in the UNP Mangala advised them to tell lies as much as possible about Raapaksa’s and keep on repeating such lies several times so that the people will start thinking that there could be some truth in such allegations.

His lies about Mr. Raapaksa included that he has deposited U.S.$ 18 billion in foreign banks, bought properties overseas, etc.,etc.  None of these allegations have been proved although it is almost three years now since these blatant allegations were made.

There was a video being circulated recently in face book accounts about Mangala’s lies. In this video Rajitha says that Rajapaksas did not earn money through politics and they only earned people.  He says that Goebbels Mangala Samaraweera who alleged Ranil as a thief in the past has become friendly with him intimately.  He points out that when a pick pocketeer steals a pocket from someone and people shout Horaa, Horaa, the pick pocketeer also runs with them shouting Horaa, Horaa and Mangala is like that pick pocketeer.  Rajitha has made this statement when he crossed over from the UNP to Mr. Mahinda Rajapaksa’s government.

The damage he could make to the economy of this country as the Minister of Finance is unimaginable, let alone being the Prime Minister.

Meanwhile, there is a saying that hell hath no fury like a woman scorned”. This saying fits very well to the old hag Chandrika in respect of her incessant enmity towards Mr. Mahinda Raapaksa because he scolded her for destroying the Sri Lanka Feedom Party and now she has utilized the current uncertain situation in the government to direct her enmity towards Ranil and kick him out from the PM post since she angrily accused Ranil on many occasions that he was responsible for denying her son admission to the Royal College.  (niz)

3 Comments »

Rajapaksa is walking into a huge trap

July 24th, 2017

THE WAY AHEAD FOR SRI LANKA

The recent silence from Mahinda Rajapaksa and his Joint Opposition grouping regarding present disasters going on in the country is very disturbing. Dengue, garbage, economic collapse, and student strikes are doing untold damage. Uprisings and haarthals in the north and east are weakening the state.

And more importantly the emergency of the upcoming fake war crimes” witch-hunt that the Sirisena-Ranil regime is about to start, targeting the war heroes who fought and died to save the country from the world’s most deadly Tamil terrorist killer group, should concern any right thinking citizen.

Rajapaksa is also adamantly staying as part of the committee that is creating a new, foreign-written constitution for the country.

Does he not realize that the purpose of the new constitution is precisely to lay the foundation for a foreign and minority-extremist dominated government? One in which Sri Lanka is returned to colony status? One in which he and his entire family are classed as war criminals?

The impending war crimes witch-hunt is going to destroy the military and tarnish the image of Sri Lanka.

Mahinda’s attitude however is that he couldn’t care less. Watch here how he grins and laughs without a care in the world, as he stubbornly stays within the constitutional committee:

Does he not realise that in any war crimes investigation, ultimately it is the political leaders of the country who bear most responsibility. If war crimes” occur in any country, those who are punished hardest and most severely will be the leaders of that country.

Mahinda and Gotabhaya Rajapaksa will be turned into international pariahs and will be taken to Europe for their trial” and punishment. They will receive life-long sentences and will never be able to set foot in Sri Lanka again.

Furthermore, the entire Rajapaksa family will be branded as criminals and never allowed to take part in the political field or any other civic activity.

After winning the war and being rightly rewarded with a second term and a two-thirds majority in parliament, Rajapaksa literally went mad with power. He surrounded himself with sycophants, suck-ups and political degenerates. He embraced thugs and protected them, released murderers from prison for New Year, and paid for criminals to be treated abroad.

He cast aside anyone with intelligence or decency as soon as the most immediate use for them was over (Dayan Jayatilleka, Tamara Kunanayakam). He never listened to sound advice. He never stood for principles, but thought he could shape” anyone and everyone, in Sri Lanka and abroad.

All this shows that he took the job of governing to be a huge joke. He took power for granted, and thought he could play the role of magnanimous king.

He intervened to help his nemesis Ranil keep hold of power in the UNP – Ranil repaid him by helping the jealous Sirisena take over the SLFP and eject Rajapaksa from the party. He held a snap election to please the Pope – when the Pope arrived, Rajapaksa was out of power and facing arrest.

With the aim of pleasing his children, he held night-races in Kandy – now his children spend nights in rotten jails. He didn’t ban Facebook even as it was filled with opposition and terrorist-created lies and rumors about him and his family – now he posts the odd message to social media, never knowing when his civic rights will be removed.

The foolish things, the stupid things, and the outright wrong things Rajapaksa did during his time in power finally came back to haunt him.

If he had stood firm against foreign meddling in the country, by shutting down NGOs, regulating the salacious press, prosecuting those like Ravi, Laxman, and Mangala who denigrated the war effort in parliament during the war and who spread filth about war crimes” after the war, and if he created a lawful and just society, he would have won not just a third term but also a fourth, fifth and sixth term.

Now he has come out of the hole he himself made, thanks to the steadfastness and political skill of principled politicians like Wimal Weerawansa and Udaya Gammanpila. The success of the Joint Opposition May Day rally 2017 showed him that he still has huge appeal among the masses, definitely more than in 2015 and perhaps almost as much support as in 2009 after the war victory.

However a May Day rally is not the same as an election win. But the crowd size on the one hand and the total incompentence of the Sirisena-Ranil regime on the other hand has again activated the same big-headedness and over-confidence which doomed Rajapaksa in 2014.

He is taking part in the constitutional committee which will call for a war crimes” tribunal. When he is hauled up before it, and when Rajapksa complains, Sirisena will smugly say well you agreed to this because you were on the committee that proposed it”.

Rajapaksa thinks that he can take part in the committee and then just not vote for it in parliament. But Sirisena will say correctly, that it is hypocritical to take part in the constitution writing committee and then to reject it at the vote. Sirisena will say that Rajapaksa is trying to score political points and isn’t interested in the country’s future.

If Mahinda cannot figure out these elementary truths, Mahinda’s son Namal Rajapaksa as a parliamentarian and lawyer educated abroad should be able to. He should be guiding his father who is stuck in the past and unable to get with the times. He should tell his father that the political landscape has changed, that the old tricks and crossovers and other third-world political games will not work now. He should tell his father that once the constitution process and fake war crimes” investigations begin, it will only end with their entire family in jail.

Alas, he too is blindly following his father into the even deeper hole that is right next to the first hole that Rajapaksa just crawled out of.

Let these words be well remembered: Continuing to take part in the constitutional committee, and not taking to the streets now to denounce this new imperialist constitution and the war crimes” witch-hunt, is a mistake even greater than the combined idiocy of 1.) keeping Sirisena as the SLFP general secretary for ten years and 2.) of not cancelling the presidential election the moment Sirisena emerged as the Common Candidate.

The only way to navigate the dungeon that Rajapaksa has put himself and his family in is to stand up for the principles of no foreign interference in the country, and no fake war crimes” witch-hunts. This can be summed up as standing for national sovereignty.

Stand up for national sovereignty now, before it is too late for you, your family, for our innocent war heroes and for our entire Nation.

18 Comments »

සිරිසේනගේ අපරාධ

July 24th, 2017

THE WAY AHEAD FOR SRI LANKA

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාතිපති ධුරයට ආවේ පොරොන්දු කිපෙයක් ප්‍රකාෂ කරලා.ජනතාව ඒවා පිලිගෙන, ඡන්දය දුන්නා, මේ හිමින් කතාකරන මිනිහාව විශ්වස්ස කරන්න පුළුවන් කියලා.

මහින්ද රාජපක්ෂගේ යුගය දේශද්‍රෝහී දෙමල ත්‍රස්තවාදීන් පරද්දලා යුද්දය දිනුවාට,රටේ පාර්ලිමේන්තුව ඇතුලේ හැංගිලා හිටපු ද්‍රෝහීන් සුද්ද කරපු නැති නිසා තමයි මේ භයානක තැනට රාජපක්ෂ පවුලයි මුළු රටයි වැටිලා තියෙන්නේ.

කෙසේවෙතත්, සිරිසේන බලය ගත්තේ රට‍ වෙනස් කරනවා කියලා. වෙනස් කරනවා විතරක් නෙවෙයි, බොහෝම හොඳින් පාලනය කරලා, රට‍ දියුණු කරනවා කිව්වා.ඒකට යහපාලනය” කියන නමකුත් දැම්මා. බලමු දැන් මොන යහපාලනයක්ද මේ මිනිහ හදලා තියෙන්න කියලා.

1. ජනවාරි 9 වනිදා, 2015.
ජනාදිපතිකම ලැබිලා, සිරිසේන UNP ආණ්ඩුවක් පත්කරා. මේක තමයි පළවෙනි හොරකම. ඒ වෙලාවේ බහුතර ආසන ප්‍රමාණය තිබුනේ SLFP පක්ෂයට. රනිල්ගේUNP ජන්ද සහ ඊළාම් ජන්ද වලින් ජනාදිපති ධුරයට ආවට, සිරිසෙනට කිසිම අයිතියක් තිබුන් නැහැ මෙහෙම හොර ආණ්ඩුවක් පත්කරන්න.
රටේ නීතියට එරෙහිව, අපරධයක් කරා.

2. ජුලි 2015.
මාස හතක් බොරු චෝදනා දදා, හිටපු ආණ්ඩුවේ නිලදාරියෝ අත්අඩංගුවට ගෙනිය ගෙනිය හිටියා. හොර ආණ්ඩුව තියාගන, පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක් තියන්නෙම නැහැමයි කිය කිය හිටියා. හැබැයි රනිල්ගේ යාලුවා මහේන්ද්‍රන් සෙන්ට්‍රල් බැංකුව මංකොල්ල කාපු නිසා (බොන්ඩ් ස්කෑම් එකෙන් මහේන්ද්‍රන්ගේ පුතා සල්ලි ගොඩක් හම්බ” කරා), ඒක ගැන COPE පරීක්ෂණ කරලා, රිපෝට් එක එළිකරන්න යනකොට,රනිලුයි එයාගේ පඹයා, සිරිසෙනට හදිස්සියක් ආවා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට.

තවත් අපරාධයක් හංගන්න බැලුවා, හැබැයි ඕන කෙනෙකුට පේනවා මේ අපරාධය.

3. අගෝස්තු 2015.
සිරිසේන–රනිල් නඩයට මැතිවරණය දිනා ගන්න බැරිවුනා. රටේ ජනතාව මහින්දට හිතවත් SLFP මන්ත්‍රීවරුන් ප්‍රවේශමෙන් තෝරා පාර්ලිමේන්තුවට පත් කරා. මහින්දට බැනපු මන්ත්‍රීවරුන් ප්‍රතික්ෂේප කරා. ජනතාව හිතුවේ SLFP එක මහින්දගේ ප්‍රදානත්වයෙන් වැඩ කරලා, රට පාලනය කරයි කියලා.

සිරිසේන මොකද කරේ?

ඉස්සෙල්ලාම SLFP සභාපතව වෙනස් කරා. මැතිවරණයෙන් පසුව ජාතික ලැයිස්තුව වෙනස් කරලා මහින්දට හිතවත් මන්ත්‍රීවරුන් අයින් කරා. මැතිවරණ කොමසාරිස් දේශප්‍රිය මේ හොර වැඩේ කරන්න සිරිසේනට ඉඩ දුන්නා. (දේශප්‍රිය මහා ලොකු යහපාලනය කාරයෙක්, එයාගේ මල්ලි ස්විට්සර්ලන්තයේ NGO එකක වැඩකරනවා,යුද්දෙ දිනපු දා ඉඳන් ලංකාවට බැන බැන, රටේ නම කැත කර කර ඉන්නේ.)

UNPය, JVPය සහ දෙමළ ත්‍රස්ටවදින්ගේ TNAයත් එක්ක සම්බන්ද වෙලා, සිරිසේන හැදුවා ජාතික” ආණ්ඩුවක්. SLFPයයි UNPයයි එකතු කරලා, හොර රෙජිමෙයක් පත් කලා. මහා ලොකුවට මහින්ද ඇමතිකන් වැඩියෙන් දුන්නා, මේක මහා නාස්තියක්,මාව ජනාතදිපති කරන්න, මම එහෙම ඒවා කරන්නේනැහැ!” කිව්ව මිනිහා ඔන්න පත්කරා ඇමතිවරයෝ සීයකටත් වඩා! එතනින් නැවැත්තුවෙත් නැහැ. 19 වෙන සංශෝධනයෙන් අසීමිත ඇමතිවරුන් ගණනක් නීත්‍යනුකුල කර ඇත.

4. ජනවාරි 2015 – 2017 දක්වා.
මහින්දගේ ආණ්ඩුවේ රටවෙනුවෙන් වැඩ කරපු නායකයෝ, රට බේරපු රණවිරුවෝ,රටේ ආර්ථිකය දියුණු කරපු නිලධාරී, රටේ සංවර්ධනයට කැප වුනු පුරවැසියන්, රට ශක්තිමත් කරපු හැම එක්කෙනාම සහ, ඔවුන්ගේ පවුල් වල අයයි, බොරු පරීක්ෂණ වලට ලක් කර, අත්අඩංගුවට ගත්තා.

මේවා සිදුවෙත්දී, දෙමළ ත්‍රස්තවාදීන්ගේ බොරු යුද අපරාධ” චෝදනා රණවිරුවන්ට එරෙහිව දාන්න පටන්ගත්තා.

මේ කාලයතුල සිද්දවුනා සිරිසේනගේ තවත් අපරාධයක්.

5. ජුලි 2017.
සිරිසේනගේ හොර ආණ්ඩුව දැන් කාගන යනවා අළුත් ව්‍යවස්ථාවයක් පතිත කරන්න. 2014දි කිව්වේ සංශෝධන මිසක්, තව ලොකු දේශපාලන වෙනස්කම් කරන්නේ නැහැ කියලා. කෙසේවෙතත්, සිරිසෙනටවත්, රනිල්ටවත් දැන් කරන්න යන වැඩේට ජනවරමක් නැහැ. සිරිසේන රෙජිමෙයටයි දෙමළ ත්‍රස්තවාදීන් සහ විදේශීය ආන්දඩුවල් වලට සහ NGO කරයින්ටයි දේශද්‍රෝහිය අළුත් ව්‍යවස්ථාවයක් ජනතාවට බල කිරීමට අයිතියක් නැහැ.

මෙන්න තවත් සිරිසේනගේ අපරාධයක්.

මේ පිළිබඳව විමල් වීරවංශගේ ජනතා නිදහස් පෙරමුණය (NFF) පාර්ලිමේන්තු ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මන්ඩල්යෙන් ඉවත් වන්න තීරණ කරපු එක ප්‍රසාදයක්. මහා සංඝරත්නයත් මේ ගැන කතා කලා.

6. ජුලි 2017 දක්වා.
පියවරෙන් පියවර සිරිසේන කරන්න හදන්නේ විදේශීය රටවල් වලට යලිත් අපව පාවා දීමටයි. මෙය පළමුව පටන්ගන්නේ රණවිරුවන්ව නිග්ග්‍රහ කරලා, ඔවුන්ව පාගලා,ඊළඟට ඔහුන්ගේ හමුදා නායකයන්ට නිග්ග්‍රහ කරන්න. ඉන් පස්සේ යුද්දෙ දිනවපු දේශපාලන නායකයන්ව නිග්ග්‍රහ කරන්න. මේ ඔක්කොමලා අපරාධකරුවන්” කියන්න. ඊළඟට ඔහුන්ට බලය දුන්න මිනිස්සුන්ට කියයි, උඹලට මොලේ අමාරුවක් තියෙනවා, නැත්නම් කොහොමද මේ වගේ අපරාධකරුවන්ට බලය හම්බවුනේ?මේවගේ දෙයක් අයෙත් වෙන්න දෙන්න බැහැ. අළුත් ව්‍යවස්තවයක් දාන්නේ මේ නිසයි.”

සම්බන්දන්, විග්නේස්වාරන්, හිටපු පොන්නම්බලම් වගේ දෙමළ ජතිවදියෝ සහ දෙමළ ත්‍රස්තවාදියෝ සහ රනිල්, මංගල, රවී, ලක්ෂ්මන්, රාජිත, චන්ද්‍රිකා, වගේ සිංහල” දේශද්‍රෝහී, බෞද්ධ විරෝධී පාලකයෝ මේ රටේ අවුරුදු තිහක් තිස්සේ සිංහල විරෝධී යුද්දයක් ගෙනාපු එක ගැන හැමෝටම අමතකවෙලා කියලා සිරිසේන හිතන්නේ!

7. නිගමනය
මේ කෙටි කාලයෙන් සිරිසේන රටට විශාල හානි කරලා තියෙනවා. බොහෝ අපරාධ කරලා තියෙනවා. මේවා කරනවා කියලද ඔබේ ජන්දය ඉල්ලුවේ? මේ වගේ ද්‍රෝහී වැඩ කරයි කියලා තමයි ජනතාව රනිල්ට කවදාවත් ජනාදිපති ධුරයට එන්න දුන්නේ නැත්තේ, දෙන්නෙත් නැත්තේ. ඒක දැන ගන තමයි රනිල් මේ සිරිසේන කියන ප්ඹයෙක්ව ඉස්සරහට දැම්මේ.

මේ ජරා පාධඩ අපරාධ කරන සිරිසෙනට බේරෙන්න දෙන්න බැහැ!

3 Comments »

As white on Rice

July 24th, 2017

Upali Cooray Former General Manager of SATHOSA

When you hear someone say it’s like white on rice, what they mean is that the situation is as close as anything can be. In other words, you’ve got it covered the way rice is covered in white.

The controversial purchase of MIG Jets by the Sri Lanka Government from the Government of Ukraine is one instance where what was said to be a government to government (G to G) contract was not so, but a third party named Belimissa holdings, a company based in U.K has played a vital role.   It is alleged funds were transferred through this third party.

A similar mal – practice is being enacted by the yahapalana government on the pretext of importing rice.

According to local media, Sri Lanka government has picked three countries to obtain 200,000 MT of rice immediately to meet the shortfall in the domestic market. The Minister of Industry and Commerce said, a four man team of officials already is in Pakistan to pick rice varieties for the domestic rice market. On July 12, the team will head to Myanmar from Islamabad to test Burmese rice varieties for the Sri Lanka market.

Yala season’s failure and the floods created this rice shortage. We have picked Myanmar, Pakistan and India and the country that did not get in was Indonesia said Minister of Industry and Commerce Rishad Bathiudeen. The team, after checking both Pakistani and Myanmar markets, will decide whether to choose Pakistan or Myanmar (or both) to purchase the 100,000 MT rice. Whether it is finally supplied by one or both countries, the purchase shall be at Government to Government basis. (G to G)

G to G purchases are a usual ruse adopted by racketeers to dupe the people. The buying prices are loaded with commissions. The contract is signed by officials of the buying and selling parties but the Letter of credit is made transferable. The selling government agency then handover the transferable LC to a third party who is a private trader who is the actual shipper.

While acknowledging that there is going to be a shortage of rice, total lack of transparency in the procurement method makes it shady.

The government procurement procedures are very explicit and do not allow any body to have his own way. The Minister of Commerce is well known for having his own rules “the Kabaragoya (water monitor) becomes Thalagoya (Bengal monitor) when he determines to do something on his own way. This Sinhala proverb explains how an inedible water monitor turns to an edible Bengal monitor for someone who wants to consume the animal.

The government procurement procedure does not permit purchases even from a foreign government agency ignoring the laid down procedure. There cannot be any deviation from the clearly spelt out rules and regulations. The bidder has to furnish a bid bond to ensure maintenance of the bid. The successful bidder then has to furnish a performance bond once the offer is accepted. The shipping terms and conditions such as the specifications of the product and packing are among many other terms and conditions. These conditions have to be complied even by foreign governments’ agencies.

Leaving aside the premium grade, the number one grade specifications are as follows

Moisture  14 %

Foreign matter. 0..05. %

Admixture 2.0. %

Damaged grains 1.0. %

Broken grains  20%

Paddy seeds 10

The usual procedure is for the seller or buyer to appoint a cargo surveyor at the port of loading. In most instances the cargo surveyor is bought over by the seller and certificate of conformity is issued. These certificates issued by unscrupulous surveyors have no value. This is where the seller makes mega bucks which are shared with other connivers.  Imagine 20% broken grains in a shipment of 100000 tons which is 20000 tons.  If the seller fraudulently in connivance with the surveyor makes it 30% Viz. 30000 tons. All other specifications can be manipulated in this manner. There are two solutions for this problem. Send officers with proven integrity to the port of leading for inspecting whether the cargo is according to given specifications.  Any laymen with education can do this. It is not rocket science. The second solution is to buy the rice on what is known as DP (documents on payment). According to this method the buyer does not pay until the cargo arrives at the port of discharge. The buyer has the right to refuse accepting the cargo if it is found to be not according to specifications.

The other question is the availability of storage and scientific stock management.  The Paddy marketing Board and the Food Commissioner had adequate space for storage in the past. These stores have been used for other purposes or abandoned. I hope orders have been placed to ensure shipments of around 10000 tons per shipment to arrive once a fortnight in scattered small lots. The white raw rice is more susceptible to insect attack than Nadu rice. The quantity of rice being imported may become inconsumable in few months if kept lying in stores. Then it will be sold to a distillery or as animal feed. This vicious cycle has to be broken somehow.

One need not teach the President of Sri Lanka about rice or Paddy, as he is from a farming family in Polonnaruwa and his brother is a leading miller in the country. These millers now give emphasis to up – market rice such as Samba.,Keeri Samba and Supiri Kerri Samba. I suspect that the President’s announcement of rice imports could be a strategy to get the hoarders to release their hidden stocks. Well and good.

While the President may have made his announcement with all good intentions, the task of implementing has gone to an already stained hand. Let’s wish that the announcement to import rice is only a strategy to get the hoarders to release their stocks,

Upali Cooray

Former General Manager of SATHOSA

1 Comment »

ශ‍්‍රී ලංගමයේ ආරක්ෂාව පෞද්ගලික ආරක්ෂක සමාගම්වලට පවරා ශ‍්‍රී ලංගමය විනාශ කිරීමේ ක‍්‍රියාවලිය, වැළැක්වීමට කඩිනමින් මැදිහත් වන ලෙස ඉල්ලා සිටීම.

July 24th, 2017

ස.ලං.ප‍්‍ර.සේ.සංගමය

ගරු ජනාධිපති,
මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමා,
ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය,
කොළඹ 01.

ගරු ජනාධිපතිතුමනි,

ශ‍්‍රී ලංගමයේ ආරක්ෂාව පෞද්ගලික ආරක්ෂක සමාගම්වලට පවරා ශ‍්‍රී ලංගමය විනාශ කිරීමේ ක‍්‍රියාවලිය, වැළැක්වීමට කඩිනමින් මැදිහත් වන ලෙස ඉල්ලා සිටීම.

විධිමත් ආරක්ෂක අංශයක් දැනට ශ‍්‍රී ලංගමය තුළ ස්ථාපිත කර ක‍්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී. ශ‍්‍රී ලංගමය ක‍්‍රමාණුකූලව විනාශ කිරීමේ ක‍්‍රියාවලියක නිරතවී සිටින මුදල් අමාත්‍යාංශයේ උපදේශකයෙකු වන පාස්කරලිංගම් ඇතුළු ශ‍්‍රී ලංගම ද්‍රෝහී කණ්ඩායම ස්වෙච්ඡා විශ‍්‍රාම ගැන්වීමේ ක‍්‍රියාවලිය තුළ ශ‍්‍රී ලංගම ආරක්ෂක අංශයේ සේවකයන්ට ද විශ‍්‍රාම ගැන්වීම සඳහා අවශ්‍ය විධිවිධාන සලස්වන ලදී.  මීට ඉහත ද අප සංගමය ආරක්ෂක අංශය විනාශ කිරීමේ ක‍්‍රියාවලිය පැහැදිලි කර ඔබතුමාට එවන ලද ලිපිය සහ මාධ්‍යවල පළවූ වාර්තා මේ සමඟ ඔබතුමාගේ අවධානය සඳහා යොමු කරන්නෙමු.

ශ‍්‍රී ලංගම ආරක්ෂක අංශයේ සේවකයින් ස්වෙචඡා විශ‍්‍රාම ගැන්විය යුත්තේ ශ‍්‍රී ලංගම ආරක්ෂක අංශය තුළ අතිරික්ත සේවකයන් සිටිනවානම් පමණි.  නමුත් ආරක්ෂක අංශයේ සේවකයන් අළුතින් බඳවා ගැනීමට අවශ්‍යතාවය තිබියදී එම සේවකයන්ට විශ‍්‍රාම ගැන්වීම සඳහා අවශ්‍ය ඉඩකඩ සළසන ලද්දේ ශ‍්‍රී ලංගම විනාශ කිරීමට බව අප සංගමය විශ්වාස කරන්නෙමු.  මෙම ක‍්‍රියාවලිය මුදල් අමාත්‍යාංශයේ දැඩි අවශ්‍යතාවය මත සිදුවූ ක‍්‍රියාවලියකි.

ශ‍්‍රී ලංගම සේවය කරන සේවකයන් බලහත්කාරයෙන් ස්වෙච්ඡා විශ‍්‍රාම ගැන්වීමට සළස්වා එම සේවකයන් වෙනුවට කොන්ත‍්‍රාත් පදනම යටතේ හෝ මෑන් පවර් ක‍්‍රමවේදය යටතේ හෝ සේවකයන් බඳවා ගැනීම තුළ ශ‍්‍රී ලංගමයේ අභිමානය, ප්‍රෞඩත්වය අනිවාර්යයෙන්ම විනාශ වන අතර ආරක්ෂාවට ද දැඩි තර්ජනයක් සිදුවන බව අප සංගමය තේරුම්ගෙන සිටින්නෙමු.

විධිමත් ආරක්ෂක අංශයක් ඇති ශ‍්‍රී ලංගමයේ ආරක්ෂාව පෞද්ගලික ආරක්ෂක සමාගම්වලට පැවරීමේ ක‍්‍රියාවලිය කඩිනමින් නතර කර ශ‍්‍රී ලංගමයට ආරක්ෂක සේවකයන් අවශ්‍ය නම් ශ‍්‍රී ලංගම මගින්ම විධිමත්ව පත්වීම් ලබාදී බඳවා ගැනීමට අවශ්‍ය පියවර ගැනීමට සහ පෞද්ගලික ආරක්ෂක සමාගම්වලට ශ‍්‍රී ලංගමයේ ආරක්ෂාව පැවරීම නතර කිරීමට කඩිනමින් මැදිහත්වන ලෙස අප සංගමය ඔබතුමාගෙන් දැඩි වගකීමකින් යුතුව ඉල්ලා සිටින්නෙමු.

ස්තූතියි.

මෙයට,
විශ්වාසී,
සේපාල ලියනගේ
ස.ලං.ප‍්‍ර.සේ.සංගමය

No Comments »

Charlie Austin, Kaustav Lahiri and Other Foreigners Manage Most Cricketers

July 24th, 2017

Dilrook Kannangara

Cricketers managed by Charlie Austin include Dickwella, Tharanga, Chandimal, Mathews, Asela, Dilruwan, Prasanna, Lakmal, Malinga and Nuwan. He is the manager of most regular players.

Players managed by Kaustav Lahiri include Amila Aponsu, Chameera, Lahiru Madushanka, Hasaranga and Vishwa Fernando. Rob Ashwell manages Sachith Pathirana and Tissara Perera while Luke Keech manages Milinda Siriwardana. Dhananjaya Silva and Sadheera Samarawickrama are managed by one Mohamed.

https://www.youtube.com/watch?v=Myfoy45txIA

Do these people have any regard for the nation and the national cricket team? Very unlikely. The sheer number of regular players managed by these foreigners raise alarm bells. Former senior players have not only been their customers but also introduced new players to them. Do these agents pay tax on their earnings? Can they be tried in Sri Lankan courts for offences?

There should be new laws to disallow foreigners manage local players and the number of players an agent can manage.

Monetizing cricket is not the problem. All cricketers and other sportsmen must maximize their earnings while they can. However, when done in excess it can possibly destroy the sport and introduce outside forces to control the game. Minister of Sport must look into this before Sri Lanka cricket disappears into nothingness.

All cricket loving people must thank World Cup winning captain Arjuna for his bold revelation. Other matters he raised including the need to investigate World Cup 2011 Final should also be considered. What is most worrying is the possible existence of a Cricket Mafia that attacks and gangs up against anyone taking on their lucrative industry at the expense of national cricket. Putting all blame on selectors and the cricket board seems a very clever diversion tactic found as found in political platforms. Who knew there were other significant actors behind the wicket!

3 Comments »

එට්කා- නෑයෙක්ද? ආක‍්‍රමණිකයෙක්ද?”

July 24th, 2017

තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තීයවේදීන්ගේ සංසදයේ සභාපති කපිල පෙරේරා සහ එම සංසදයේ ලේකම් ලසන්ත වික‍්‍රමසිංහ විසින් රචිත ” එට්කා- නෑයෙක්ද? ආක‍්‍රමණිකයෙක්ද?” කෘතිය ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම පිළිබඳව ජාතික ප‍්‍රතිපත්තියක් සම්පාදනය සඳහා වු මහජන කොමිෂන් සභාවේ සභාපති, කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ හිටපු උපකුලපති මහාචාර්ය ඩබ්. ඞී. ලක්ෂ්මන් මහතා වෙත කපිල පෙරේරා මහතා අතින් පිළිගන්වන අවස්තාව ඡුායා රුපයේ දැක්වේ.

තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තීයවේදීන්ගේ සංසදයේ සභාපති කපිල පෙරේරා සහ එම සංසදයේ ලේකම් ලසන්ත වික‍්‍රමසිංහ විසින් රචිත ” එට්කා- නෑයෙක්ද? ආක‍්‍රමණිකයෙක්ද?” කෘතිය ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම පිළිබඳව ජාතික ප‍්‍රතිපත්තියක් සම්පාදනය සඳහා වු මහජන කොමිෂන් සභාවේ සභාපති, කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ හිටපු උපකුලපති මහාචාර්ය ඩබ්. ඞී. ලක්ෂ්මන් මහතා වෙත කපිල පෙරේරා මහතා අතින් පිළිගන්වන අවස්තාව ඡුායා රුපයේ දැක්වේ.

කෘතිය එළිදැක්වීමේ උළෙල පැවැත්වුයේ පසුගිය 19 වනදා කොළඹ, ජාතික පුස්තකාල සහ ප‍්‍රලේඛනාගාර සේවා මණ්ඩල ශ‍්‍රවණාගාරයේදීය. එහිදී මෙම කෘතිය පිළිබඳ දේශන පැවැත්වූ ආචාර්ය ගුනදාස අමරසේකර, හිටපු මහබැංකු අධිපති අජිත් නිවාඞ් කබ්රාල්, මහාචාර්ය සුමනසිරි ලියනගේ සහ යුතුකම සංවාද කවයේ සභාපති ගෙවිª කුමාරතුංග යන විද්වතුන් අතින් කෘතිය විශේෂ ඇගයීමකට ලක්වීම කැපී පෙනිණි.

උත්සවයේ මුලසුන හෙඹවුයේ වෘත්තිකයන්ගේ ජාතික පෙරමුණේ සභාපති වෙද්‍ය අනුරුද්ද පාදෙනිය මහතායි. මේ අවස්ථාවට ඇල්ලේ ගුණවංශ ස්වාමීන්වහන්සේ, මුරුත්තෙට්ටුවේ ආනන්ද නායක ස්වාමීන් වහන්සේ සහ දක්ෂිණ ලංකාවේ ප‍්‍රධාන සංඝනායක පූජ්‍ය කිරම විමලජෝති හිමියන්  ඇතුළු සංඝයා වහන්සේලා, පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන් සහ විද්වතුන් පිරිසක් සහභාගී වී සිටියහ. මෙම කෘතිය තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තීයවේදීන්ගේ සංසදයේ ප‍්‍රකාශනයකි.

1 Comment »

කොළඹ වගුරුබිම් ජයටම ගොඩකරයි.. රටේ පරිසරය භාර අමාත්‍යවරයා ජනාධිපතියි…  Sirasa TV.

July 24th, 2017

Dr Sarath Obeysekera  

Colombo Marshes being filled un abated …….

I voted the new regime to come to power ,I wonder whether I should regret when I read and see such actions as detailed above which is being ignored .

I drive along the Thalwathugoda Hokandara Road and see the nonstop filling of a Marsh  which is  upstream of the water flow to the Thalangama Tank.There is a culvert crossing the road and I also note that It is being blocked by filling .

I remember when Gota was in charge of SLLRDC ,he  personally came to this location and removed unauthorised filling .He had to come presumably because the UNP ex MP was  threatening the officers .Earth was removed and the marsh was restored.

I see the land in extend of about 1 acre being filled now again under the patronage of the same politician ,As I was a chairman of the same corporation some time back I called the  DGM in charge of prevention such action .I was told in uncertain terms that authority from Agrarian services has been obtained and he cannot do anything and minister is aware of it I was very annoyed and told him that it is not an acceptable response .

If Sirasa TV wants to photograph the area and give publicity ,Minister in charge of SLLRDC as well as Environment Authority will be forced to admit that Yahaplnaya is not working

 

Dr Sarath Obeysekera   

No Comments »

WATCH: Sri Lankan Navy Rescues Stranded Elephants Swept to Sea

July 24th, 2017

Courtesy sputnik

Sometimes the idea of a flying elephant isn’t the worst idea ever – we’re looking at you, Dumbo.

Stranded in the waters off the coast of Sri Lanka, two young elephants got the rescue of a lifetime Sunday morning after three Fast Attack navy ships, joined by a group of divers and experts from the Trincomalee Wildlife Department, helped them return to land.

The rescue mission unfolded between Sri Lanka’s Round Island and Foul Point, just moments after an inshore patrol craft spotted the struggling elephants during their routine patrol of the area.

Footage shows the efforts of smaller boats approaching the elephants in their attempt to tow them back to land, while larger ships monitored the perimeter in order to keep the area clear of any passing vessels.

“Accordingly, the mammoth effort of the rescue teams saw the two jumbos being carefully directed to the shore without causing any harm to the animals,” stated the Sri Lankan navy’s media release. “Having safely guided the two elephants to the shore, they were subsequently released to the Foul Point jungle.”

“They were extremely lucky to have been spotted by a patrol craft, which called in several other boats to help with the rescue,” officials added.

While elephants are known to swim for short periods of time, it is thought the animals nearly drowned when they were dragged out further while crossing shallow lagoons in the region, according to The Guardian.

Unfortunately, this isn’t the first time an elephant was swept out to sea. On July 11, the navy also helped rescue an elephant that was found at least five miles offshore near the Sri Lankan town of Kokilai.

1 Comment »

‘Unprecedented’ Dengue Outbreak Kills Nearly 300 in Sri Lanka

July 24th, 2017

 VOA News

The worst-ever outbreak of dengue fever in Sri Lanka has killed nearly 300 people, with the number of cases rising rapidly.

Sri Lanka’s Ministry of Health reports that the number of dengue infections has climbed above 103,000 since the start of 2017, with 296 deaths. The number of cases this year is already nearly double the number of dengue infections recorded in all of 2016, when 55,150 people were diagnosed with the disease.

The Sri Lanka Red Cross Society and the International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies are rapidly scaling up emergency assistance to help contain the outbreak in the South Asian island nation.

“Dengue is endemic here, but one reason for the dramatic rise in cases is that the virus currently spreading has evolved and people lack the immunity to fight off the new strain,” said Dr. Novil Wijesekara, head of health at the Sri Lanka Red Cross.

FILE - A Sri Lankan municipal worker, center, along with army soldiers leave for Dengue fever eradication work in Colombo, Sri Lanka, July 4, 2017.

FILE – A Sri Lankan municipal worker, center, along with army soldiers leave for Dengue fever eradication work in Colombo, Sri Lanka, July 4, 2017.

Compounding the crisis, recent monsoon rains and floods have left pools of stagnant water and rotting rain-soaked trash — ideal breeding sites for mosquitoes. Ongoing downpours and worsening sanitation conditions raise concerns the disease will continue to spread.

Dengue is common in South Asia — especially during the monsoon season which runs from June to September — and, if untreated, it can be lethal.

The International Federation of Red Cross said it had released new disaster emergency funds on Monday to help about 307,000 people in three districts where dengue is rampant.

“The size of this dengue outbreak is unprecedented in Sri Lanka,” Jagath Abeysinghe, president of Sri Lanka Red Cross, said in a statement.

No Comments »

Unveiling the utter hypocrisy

July 24th, 2017

BY SHIVANTHI RANASINGHE Courtesy Ceylon Today

On 20 June, 2014 Atul Keshap told an English language daily paper, “the US believes in a very bright future for this country and it believes that Sri Lanka has the potential in terms of human capital, in terms of resources, in terms of geographic location, in terms of having secured peace after a very brutal civil war – a country connected to the entire world. It is now a country that is not the subject of a UN Human Rights Council Resolution, because it has perfected its democracy and perfected its respect for human rights.”

This makes more sense if this statement is rearranged as: “If this country is not the subject of UN Human Rights Council Resolution, then there is a very bright future for this country as Sri Lanka has the potential in terms of human capital, resources, geographic location, and having secured peace after a very brutal civil war – a country connected to the entire world.”

According to Keshap, this is possible if only

Sri Lanka has “perfected its democracy and perfected its respect for human rights”. Since, this is not the case; Sri Lanka’s future is blighted.

Keshap is forgetting that his own country has not perfected its own democracy or their human rights record. The 13th Amendment in the U.S. Constitution disenfranchises a large number of Americans, mainly from minority communities. Trump won because a significant group felt marginalized by successive American governments. They were becoming pauperized as job opportunities dwindled. The desperate struggles of the native Americans, to preserve their rights in their meagre reservations exposes the American hypocrisy.

Even France, though shocked by Trump’s vulgarity, is not kind to its minorities. They do not tolerate the burka and sees mocking another religion as freedom of expression, freedom of the press and etcetera. In England, a Muslim in too many layers of clothing in summer is likely to be handcuffed and subject to body search in public. European leaders insist that they are oblivious to skin colour and see all as white. Yet the failure to arrest the rising hate wave against minorities tells a different story.

Is there anywhere in the world where people enjoy a perfect democracy and a perfect human rights record? In Singapore, people are sullen as even septuagenarians must work long hours for the privileges they enjoy. In Nordic countries, the immigrants must be ‘westernized’. Years ago, two Indian children were removed from their parents for been hand-fed and for sharing the parent’s bedroom. It took the Indian government nearly a year to restore the children to their parents.

That is not the first time the Indian government had to step in to help its citizens from other governments’ excesses. Just before Modi, the Indian and American relationship soured when one Indian diplomat was arrested and stripped searched. Overlooking this reality, federalism is the solution Keshap proposes to counter the less than perfect democracy and human rights record in Sri Lanka. The theory is, if the provinces have the political, economic and law enforcement powers, then the minorities have the power in “their” provinces to be “self governed”.

Self determination

What happens to the regional minorities in those provinces is conveniently overlooked. Obviously, this is a solution that has only taken into account the Tamils in the North and East. Clearly, U.S. foreign policy has sided with that group over the relationship with the Sri Lankan Government. Today, the North is under the “self determination” of Tamil National Alliance. When Shivajilingam, a political nonentity, warns the President of Sri Lanka to stay away from the North for a week and that is heeded, no further proof is needed. All foreign delegates, from the UN to the West, and even neutral Singapore, after landing in Colombo make a beeline to Jaffna. They all make a point to shake hands with the Northern Province Chief Minister CV Wigneswaran. Almost none visits the Buddhist Prelates or at the very least Malcolm Cardinal Ranjith.

The Northern Provincial council has no minority issues as the North has no other communities. Yet, for these past two and a half years, have the lives of the Northern Tamils lives improved? Has the North received any significant investment? Has the job prospects increased? Has the Tamil Nadu poaching resolved? Tamil politicians make a huge brouhaha to remember those who perished on the Nandikadaal lagoon. They are demanding answers for the disappeared. Yet, what support the living, especially those households without a man, get? The high level of substance abuse is a revealing indicator of the North’s happiness index. The police, for the slightest excuse, are pelted; their properties torched. The reaction to the police shooting a man who refused to stop is just one example. The TNA is grinning through gritted teeth as they fight amongst each other for power.

Against this backdrop we must evaluate how the de facto federalism helped the Tamils in the North and the country as a whole to perfect its democracy and human rights record.

Events in the North further expose federalism as a solution to Sri Lanka. Though ignored by the self-appointed international community, the Buddhist premises, temples, symbols and other establishments are under severe duress by Muslim extremists.

Desecrated and vandalized images of Buddhist belongings make regular rounds in social media. The Buddhist prelates have also voiced their concerns over these happenings in the East.

Sinhalese living in the East are further harassed by Tamil and Muslim government officials. These Sinhalese fled to escape from the Liberation Tigers of Tamil Eelam’s ethnic cleansing. Today, the bureaucrats are refusing to locate their land deeds or reissue their National Identity Cards. None of the agricultural benefits due to them, including water, is not provided.

It is in this backdrop Keshap visited Batticaloa this year. His visit was to celebrate Batticaloa being the first district to be Anti-personnel Mine free, to which efforts the U.S. has contributed USD 8 million. However, he went one day ahead of the rest of the delegation. Why?

Keshap celebrates Ramadan

Afterwards, Keshap stayed over to celebrate Ramadan. This is very curious when his government is flattening Arabic countries. On 21 July 2017, Gwynne Dyer writes to The Island on ending the siege on Mosul, that the battles probably took more civilians too as the U.S.-led air forces used to compensate the shortage of trained and motivated Iraqi ground forces, regularly took individual ISIS snipers by air strikes that levelled entire buildings.

After nearly 500 years of colonial rule, we should be able to sniff attempts of divide and rule. Yet, we still cannot. Those warning against federalism as a Trojan horse are systematically discredited.

On 12 January 2015, Teresita Schaffer writes in her blog, South Asia Hand, an interesting and a revealing analysis of what the Sirisena-led government would be (Sri Lanka: After the Election Upset, what next? http://southasiahand.com/regional/sri-lanka-after-the-election-upset-what-next). A former Ambassador to Sri Lanka (1992-95), with 11 years of experience in South Asia, serving in Pakistan, India and Bangladesh, she is the State Department’s leading expert of the region.

Though her assignment in Sri Lanka ended

20 years ago, she correctly asserts that Mahinda Rajapaksa as the common enemy is the only adhesive keeping the new coalition together. Maithripala Sirisena despite his long political career will depend on his ministers for foreign policy matters. His challenge would be, “to demonstrate to the home audience that any policy changes he adopts are made at home, not in Washington. And Washington will need to lower its voice.”

It is on her advise “to suspend action on the annual U.N. Human Rights Commission resolution on Sri Lanka while the new team gets its balance,” that Sri Lanka got six months respite from the UNHRC for exactly that reason. Her advice was posted four days after elections. The UNHRC took the decision on 21 February 2015 – almost a month and half later. She further advises, “The United States, India and Sri Lanka to quietly work out a plan for implementing some of the most important LLRC recommendations.”

Exactly a week after the UNHRC’s respite, the UN Under-Secretary for Political Affairs, Jeffery D. Feltman stopped at Sri Lanka en route to Myanmar for a four-day visit. He makes his second visit on 19 July 2017 for a three-day visit. Though he is the second highest ranking officer in the UN, both visits have been low key and for closed-door meetings.

Feltman’s interest in Sri Lanka is cause for concern. In his almost 30 years of U.S. foreign services, mostly in the Middle East, he has consistently taken sides in an internal turmoil to push the U.S. agenda. The interested reader should follow the role he played in Lebanon where that government became known as “Feltman Government” and the guidance to the Nepalese politicians in their own constitution-making.

Daya Gamage writes in Asian Tribune, ” Feltman in May 2012 switched from being a US Assistant Secretary of State to UN Under Secretary General for Political Affairs. The US essentially owns this UN position (US Lynn Pascoe was Feltman’s predecessor), just as France owns UN Peacekeeping through Herve Ladsous and three other Frenchmen in a row before him. The UK for now has Humanitarian Affairs, twice in a row.”

Thus, Feltman comes to Sri Lanka when the debate is on our constitution not as an international civil servant, but one pushing the U.S. foreign policy. In his capacity in the UN, he advises the UNSG. If America has decided that Sri Lanka must be divided, especially on ethnic lines, the UN assistance we are receiving is not in our interest.

ranasingheshivanthi@gmail.com

1 Comment »

Do we need a new constitution?

July 24th, 2017

BY Sugeeswara Senadhira Courtesy Ceylon Today

This week marks the 34th anniversary of Black July 1983, one of the darkest days post independence in Sri Lanka. The killings, arson, and looting sent shockwaves around the world and soon the ruthless killings by the Tamil terrorists were forgotten by the international community and the blame shifted to the Sinhalese community. The government was unable to protect the minorities (including the Tamil inmates at Welikada Prison) and this only made matters worse. After the violence was curtailed and some normalcy was restored, the intellectual community probed into the reasons for such senseless violence and the opinion of the majority was that early steps should be taken to devolve powers to ensure ethnic harmony. Due to this reason, the need for Constitutional amendments was discussed at length. However, at the end of the day, nobody was able to come up with a proper solution. Today, almost every political party is of the view that the Executive Presidency needs to be abolished.

After the 1983 riots, the Tamil parliamentarians in the Opposition decided to vacate their seats because of the introduction of the 6th Amendment to the Constitution on oath of allegiance. When the Opposition Leader, Appapillai Amirthalingam and other Tamil United Liberation Front (TULF) members walked out of the Parliament, the dialogue with the moderate ended and the Tamil militants forcefully took over the Tamil political arena.

There were many rounds of unproductive dialogues like the All Party Conferences, G. Parthasarathy Talks, S. Chidambaram Proposals of 19 December, and Bangalore Talks. Finally, the Provincial Councils were established after the signing of the Indo-Lanka Agreement on 29 July 1987, which came about without an elaborate and lengthy national dialogue.

The 13th Amendment

The 13th Amendment stated that “Subject to the provisions of the Constitution, a Provincial Council shall be established for every province specified in the Eighth Schedule with effect from such date or dates as the President may appoint by Order published in the Gazette.” However, the Provincial Council system could not bring about a lasting solution. Although there were 5 more amendments thereafter, including the controversial 18th Amendment, the most democratic constitutional exercise to strengthen democratic norms in the Constitution was the 19th Amendment which was enacted after the Presidential Election of 2015. Marking the beginning of a new chapter in the contemporary political history of Sri Lanka, the Parliament adapted the 19th Constitutional Amendment with an overwhelming majority. The legislation envisaged the dilution of many powers of the Executive Presidency, which had been in force since 1978.

Some of the important features of the 19th Amendment are: the reduction in the terms of President and Parliament from six years to five years; re-introduction of a two-term limit for the President; the President was only able to dissolve Parliament after four and a half years; the revival of the Constitutional Council and the establishment of independent commissions.

The 19th Amendment

By introducing the 19th Amendment, President Maithripala Sirisena transferred some of the powers of his Executive Presidency to the Parliament, thus ensuring that no person would have too much power. At the same time, those powers were divested with the elected legislative body, thus strengthening the democratic principle of “a government of the people, by the people, and for the people.” While the 19th Amendment fulfilled some of the demands of the people, all the promises given in the election manifestoes of the Common Candidate for the January 2015 Presidential Election and UNP and the SLFP-led UPFA manifestoes for August 2015 Parliamentary Elections could not be fulfilled. The abolishing of the Executive Presidency was the main promise.

Speaking at the State funeral for Venerable Maduluwawe Sobitha Thera, President Maithripala Sirisena pledged that he would take all possible measures to abolish the Executive Presidency as desired by Venerable Maduluwawe Sobitha Thera.

“The Thera also voiced the need for a new electoral system and I pledged that I would do my best to make that wish a reality,” he said. Prime Minister Ranil Wickremesinghe also expressed similar sentiments. “The greatest tribute that could be paid to Venerable Maduluwawe Sobitha Thera is to commit to bring about good governance and build a just society where democracy is upheld vibrantly,” he said. Prime Minister Ranil Wickramasinghe further stated “Even when I visited the Venerable Thera in hospital, he spoke to me for around 1 hour about the future plans to bring about good governance and build a just society. It is sad that the Venerable Thera passed away before they were implemented.”

Election Pledge

Although abolition of the Executive Presidency was the main promise of President Maithripala Sirisena throughout his campaign, the Supreme Court ruled that such a significant amendment to the Constitution could not be made without a national referendum and a two third majority in Parliament. The drafting of a new Constitution and getting it passed at a Parliament sitting is the main task now and this process could benefit from the experience gained during the drafting of the 19th Amendment. There are, however, a few hurdles.

The National Freedom Front (NFF) led by Wimal Weerawansa decided to withdraw from the Constitutional Council. Although it is a small party, it has five members in Parliament. Another Parliamentarian, Venerable Athuraliye Rathana Thera although elected to the House on a UNP ticket says there is no need for a new Constitution.

The UNP manifesto stated that the party would cooperate with other parties in the Parliament to adopt a new Constitution. Apart from these few opposing voices, President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe are in a strong position to speed up the constitutional process and obtain the approval of the Parliament.

If the two parties together with their leaders come to a consensus, it will not be difficult to get the approval at a national referendum.

3 Comments »

GOSL SHOULDN’T TOLERATE HIGH-HANDED ARROGANCE

July 24th, 2017

with Ravi Ladduwahetty Ladduwahetty Courtesy Ceylon Today

The United Nations Human Rights Special Rapporteur Ben Emmerson has exceeded his mandate, which smacks of bigotry.

He should be ashamed of himself. He had no mandate whatsoever to say most of the things he said about the Government of Sri Lanka and its sovereignty. Had he made half of these comments about England or the United States, they would have resurrected half of the allegations of sexual abuse against him and he would have been hiding in some Third World Embassy in London by now like Julian Assange of Wikileaks fame! All this is because Sri Lanka is small and powerless in the eyes of the former colonial overlord.

But that does not give him the licence to say what he said. This is also a sequel to the spineless manner in which Sri Lanka caved into this incursion as far as the cosponsoring the US Resolution in Geneva in 2015 is concerned.

It is also high time that the Government of Sri Lanka restores the dignity of the country and it should take up the matter with the United Nations High Commissioner for Human Rights and also the United Nations Secretary General about the high-handed manner in which Emmerson has acted. It is precisely such people who live off the largess of the UN System and its connected networks. Small third world nations such as Sri Lanka are at their mercy of sundry mercenaries in the good books of lobbies with twisted vested interests.

Emmerson said at the news conference and also in a statement, the following:

Many of those who spoke to the Special Rapporteur expressed dismay at the lack of ministerial, parliamentary or public consultation over the proposals. Indeed, even the Human Rights Commission has not been informed or consulted on the draft framework.

Nonetheless, the present draft makes some significant improvements. Notably, it allows the Human Rights Commission unfettered access to individuals in detention and it abolishes the Attorney-General’s right of veto over the grant of bail. It creates an improved framework for administrative and pre-trial detention, with greater scope for independent judicial review.

However, there are a number of central flaws in the current framework draft which, if enacted, would guarantee the continued violation of the human rights of terrorism suspects. Foremost amongst these is a provision preserving the admissibility of confessions made to a Police officer in custody under duress. In a country with such a grave and widespread problem of torture and ill-treatment in custody, the only means by which counter-terrorism legislation could conform to international human rights standards would be the prohibition altogether of the use of confessions made to the Police. That is the position under the general law in Sri Lanka, for good reason, and it should certainly be the position under counter-terrorism legislation, where the risk of torture is at its greatest.

There are problems too with the breadth of the definition of terrorism, which poses a real risk that the legislation could be used in circumstances very far removed from acts of real terrorism, or against minorities or human rights defenders in a discriminatory and sectarian manner. There are also serious problems with a number of provisions of the framework draft directed at the gathering of evidence.

There are also important aspects in which the draft legislation is under-inclusive and fails to deal with modern terrorism phenomena such as the prevalence of Foreign Terrorist Fighters in this part of the world.

The progress of this legislation to date has been painfully slow, and this has, in turn, delayed the wider package of transitional justice measures that Sri Lanka committed to deliver two years ago. It is difficult to resist the conclusion that this inertia reflects the continuing influence of certain vested interests in the security sector, who are resistant to change, and above all, to accountability.

I am pleased to be able to announce today that the Government has undertaken to engage in a process of constructive dialogue with my mandate in an effort to improve the draft legislation before it is placed before Parliament. There is still time to get this legislation right, and for it to become the cornerstone of a new order in Sri Lanka. The Ministry of Foreign Affairs has undertaken to consult with my team in Geneva within the next two weeks. The aim of this dialogue is to identify the flaws in the current draft, and to seek solutions for putting them right.

To conclude, then, it is necessary to stand back and look at the picture as a whole. There have been many statements of good intention, but so far little in the way of effective action to bring about a lasting and just settlement to the conflict; one which commands the confidence of all sections of the community. It seems that some small steps are now, at last being taken, in that direction. My plea to the Government and the people of Sri Lanka is to let these be the right steps, and not to allow the process to be diverted by retrograde elements in the security establishment and their allies in Government.

When the two sides of the accountability equation are viewed side by side, the resulting picture is stark: The Government has thus far done almost nothing to hold to account those members of the Armed Forces and Security Services who committed gross human rights violations during and since the conflict. At the same time, it has, until now, continued to operate the cruel and unjust PTA system, a system that has overwhelmingly impacted on the Tamil minority. These are precisely the conditions likely to produce festering grievances, to foster unrest and even to reignite conflict.

1 Comment »

Bond comm. reveals Aloysius’s luxury apartment for Minister’s family

July 24th, 2017

By Roosindu Peris Courtesy Adaderana

The Presidential Commission to inquire into the issuance of Treasury bonds, today (24) revealed that Arjun Aloysius had rented a luxury apartment for a prominent minister and his family to reside in.

The incident was revealed when the businesswoman who had lent the apartment to Aloysius, arrived at the commission to provide evidence.

She added that Aloysius had called on the wife of the prominent minister to have a look at the apartment, upon when the businesswoman had called Aloysius over to the property to inspect the surroundings as well, according call logs recorded on the electronic devices.

Aloysius who was a school mate of the businesswoman had then proceeded to rent the apartment.

Arjun had paid a total of Rs.7.2 million for the apartment over a six month period.

No Comments »

Aloysius asked to hand over personal electronic devices to bond commission

July 24th, 2017

By Roosindu Peris Courtesy Adaderana

UPDATE:(2.06PM) – Arjun Aloysius has handed over the requested electronic devices to the bond commission for investigation.

The Presidential Commission of Inquiry into Bond Issuance has instructed Arjun Aloysius to hand over his mobile phones, laptops and other communication devices used since 2015.

Ada Derana reporters reveal that the Criminal Investigations Department (CID) has requested Aloysius to hand over the devices today (24), to carry out investigations regarding the controversial issue regarding the inconsistencies in the treasury bonds of the Central Bank.

President Maithripala Sirisena has appointed a Presidential Commission of Inquiry to investigate and report on the Central Bank bond issue on the 27 of January 2017.

Since then, many ministers and former ministers, as well as officials from the Central Bank have been called forward to provide evidence at the commission.

1 Comment »

Yahapalana white vans

July 24th, 2017

Editorial Courtesy The Island

July 24, 2017, 12:00 pm
The so-called ‘white van’ culture dates back to the late 1980s, when the J. R. Jayewardene government, troubled by southern terrorism, unleashed brutal force disproportionate to the threat and plunged the country into a bloodbath. It flourished under the Premadasa regime, which brought the JVP’s reign of terror to an end. Pro-ruling party death squads, at that time, used nondescript white vans which were so ubiquitous that they did not attract anyone’s attention, to abduct JVP suspects, who were taken to torture chambers, where they were done to death. ‘White vans’ became synonymous with the Rajapaksa government which ran them more efficiently than the ailing state-owned bus service! Those who thought the much-dreaded ‘white vans’ would go out of circulation following the advent of the yahapalana rule were mistaken.

An attempt by a ‘white van’ squad to abduct a protesting student leader who is at the forefront of a campaign against private medical education came a cropper last week due to stiff resistance offered by his fellow protesters. The white van gang beat a hasty retreat. Police Spokesman SP Ruwan Gunasekera, subsequently, claimed the responsibility for the incident; he said police had deployed plainclothesmen to arrest the student leader concerned and the van belonged to the Colombo Crime Division. Had the abduction gone as planned without a hitch police would have claimed no knowledge of it!

The Police Spokesman did not sound convincing at all. Police use uniformed personnel to beat up students in full view of the media and, therefore, there was no reason for them to deploy plainclothesmen to arrest the student leader concerned; they could even have sent the STF, which they unflinchingly deploy to crush undergrad protests if they had thought ordinary policemen were not equal to the task. Instead, a group was sent in a white van to instill fear in the protesting students.

The Police Spokesman has failed to convince even some government ministers, who have seen red. Finance Minister Mangala Samaraweera lost no time in tearing into the police over the ‘white van’ incident and calling upon the IGP to order a probe. State Minister of Defence Ruwan Wijewardene, also, told the media on Sunday that he thought police should have deployed uniformed officers with a warrant.

It has now become too embarrassing for the JVP to defend the yahapalana government. JVP MP Sunil Handunnetti has gone on record as saying that the Rajapaksa government used white vans at night and the incumbent administration is now using them in broad daylight. The Rathu Sahodarayas cannot absolve themselves of the responsibility for helping form the present government.

In a dramatic turn of events replete with irony, the Joint Opposition (JO) grandees have taken moral high ground as regards abductions and the suppression of people’s fundamental rights. They pretend that they ran the country very democratically with everyone’s rights respected. Some of them have even condemned the yahapalana government and called for an end to the use of ‘white vans’ to suppress political dissent. If the present regime had swallowed its pride and consulted the JO leaders on how to use ‘white vans’ effectively, it would have been able to carry out a perfect abduction last week! Not that the incumbent government is without abduction experts within its ranks but they have been out of action for so long that they need refresher courses.

Meanwhile, it is reported that police are planning to arrest all those who thwarted last week’s abduction. The yahapalana big guns and their lackeys in khakis must be descendants of the legendary bovine king, Kekille, who always hanged the accuser and let the accused off the hook!

No Comments »

“සයිටම් භීතිකාව” 

July 24th, 2017

රාඡේන්ද්‍ර අල්විස්‌ කැනඩාවේ සිට උපුටා ගැන්ම දිවයින

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ සංඛ්‍යාලේඛන අනුව, වසර 2015 දී ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ පොදු ජීවිතාපේක්‍ෂාව 74.95 විය. මේ තත්ත්වය වසරින් වසර ක්‍රමිකව දියුණුවට පත්වූ බව ද මේ සංඛ්‍යාලේඛන අනුව පෙනී යයි. එමෙන්ම මාතෘ හා ළදරු මරණ සංඛ්‍යාවද අපේ අසල්වාසී අග්නිදිග ආසියානු රටවලට වඩා බෙහෙවින් අඩුය. ශ්‍රී ලංකා සුව සේවාවේ මේ ගුණාත්මක තත්ත්වය ක්‍රමිකව වර්ධනයට පත්වූයේ අපේ රටේ මෑත භාගයේ සිටි සම්මානනීය හා ආදර්ශවත් වෛද්‍ය පරපුර නිසා බව ඔවුනට ගෞරව පිණිස කෘතවේදීත්වයෙන් යුතුව සඳහන් කළ යුතුය.

ඕනෑම වෘත්තියක සමාරම්භක තලය හෙවත් පදනම වන්නේ එරටෙහි ක්‍රියාත්මක වන අධ්‍යාපන පද්ධතියයි. එනිසා සෑම වෘත්තියකම මව්බිම සේ සැලකෙන මේ අධ්‍යාපන පද්ධතියෙහි අන්තර්ගත අපේක්‍ෂණයන් පිළිබඳ මනා අවබෝධයක්‌ ලබා ගැනීම කාටත් ප්‍රයෝජනවත් වේ. අධ්‍යාපන පද්ධතියක ඇතුළත්වන සියලු අපේක්‍ෂණයන් පිළිබඳව, බෙන්ජමින් බ්ලූම් ඇතුළු ප්‍රධාන පෙළේ අධ්‍යාපන විශේෂඥයන් පිරිසක්‌, වසර 1951 දී ඇමරිකාවේ, චිකාගෝ නගරයේ රැස්‌වී ශාස්‌ත්‍රීය වර්ගීකරණයක්‌ කර එය ප්‍රකාශයට පත්කරන ලදී. මේ විද්වත් පිරිස අධ්‍යාපන පද්ධතියක පවතින අරමුණු සියල්ල ක්‍ෂේත්‍ර තුනක්‌ යටතේ ගොනුකර දක්‌වන ලදී. ඒ විඤ්Æණ  ආවේදන  හා මනෝචාලක යනුවෙනි.

ඉහත දැක්‌වූ වර්ගීකරණයට අනුව කවර හෝ විෂයකට අදාළ හුදු දැනුම් සම්භාරය විඤ්Æණ ක්‌ෂේත්‍රයටත් සහකම්පනය, සහවේදනය, කරුණාව, දයාව, මෛත්‍රිය වැනි සාරධර්මයන් ආවේදන ක්‌ෂේත්‍රයටත්, අත්පා හා ඇස්‌ ආදිය සුරු ලෙස මෙහෙයවා කරන ක්‍රියාකාරකම් මනෝචාලක ක්‌ෂේත්‍රයටත් ඇතුළත් වන බව සරල ලෙස පෙන්වා දීමට පුළුවන.

මේ වර්ගීකරණය අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ වත්මන් පරපුරෙහි වෛද්‍යවරු ආවේදන ක්‌ෂේත්‍රයෙහිදී බරපතළ දරිද්‍රතාවක්‌ දක්‌වන බව කනගාටුවෙන් වුවද සඳහන් කළ යුතුය. එහෙත් ඔවුන් විඤ්Æණ හා මනොචාලක ක්‌ෂේත්‍රයන්හිදී නම් උසස්‌ තලයක පසුවන බව යුක්‌තිය ඉටුකිරීම පිණිස මෙහිදී පැවසිය යුතුවේ. මේ වෛද්‍යවරුන් ආවේදන ක්‌ෂේත්‍රයෙහිදී දක්‌වන දුප්පත්කමේ වගකීමේ වැඩි ප්‍රතිශතයක්‌ භාරගත යුත්තේ, අධ්‍යාපන ලාභීන්ගේ ගුණ – නැණ ක්‌ෂේත්‍රයන් දෙකෙහිම සාමාන්තර දියුණුවක්‌ ඇතිවන පරිදි අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කිරීමට අසමත් වූ පසුගිය වකවානුවේ සෑම රජයකම සිටි ගුණ – නැණ දෙකින්ම පිරිහී ගිය අමන දේශපාලකයන් විසිනි.

රටට වින කළ මේ දේශපාලකයන් විදේශිකයන්ගේ ඕනෑකම්වලට ගැලපෙන පරිදි, දුරදිග නොබලා, සාහිත්‍ය, කලා, ඉතිහාසය, ආගම් ඈ පාසල් විෂය මාලාවෙන් දිගට හරහට කප්පාදු කර දමන ලදී. මේ කප්පාදුවේ අනිටු විපාකයන් අද හැම පැත්තෙන්ම විඳීමට සිදුවී තිබෙන්නේ රටේ පොදු මහජනතාවටය. රටේ ඉතිහාසය ඉගෙනීමෙන් අප රැකගත යුතු අපේ උරුමය කුමක්‌දැයි හෙඳින් වටහා ගැනීමට හැකිවන අතර, සාහිත්‍ය, කලා, ආගම් නිසි ලෙස අධ්‍යයන කිරීමෙන් දයාව, කරුණාව, මෛත්‍රිය වැනි අතිමානුෂ සාරධර්මයන් ප්‍රගුණ කර ගැනුමට අවස්‌ථාව සැලසේ. වර්තමාන පරපුරේ වෛද්‍යවරුන්ගේ අසංවර හැසිරීම තම රටේ උරුමය හා සාරධර්ම හඳුනා නොගැනීම කදිමට පිළිබිඹු කරවන කැටපත් පවුරක්‌ බඳුය.

සයිටම් ආයතනය නීතිගත කිරීමේදී, සිසුන් බඳවා ගැනීමේදී හා ඔවුනට න්‍යායික හා ප්‍රායෝගික දැනුම ලබාදීමේදී පැහැදිලිsවම ඌනතා තිබෙන්නට ඇති බවට කිසිදු සැකයක්‌ නැත. එහෙත් දැන් සිදුවී ඇත්තේ මුදල් වියපැහැදම් කර, ඉතා වෙහෙස දරා ඉගෙන ගත්තාට පසු මේ වෛද්‍ය සිසුනට යන එන මං නැතිවීමය. මේ දරුවෝ ඒරොප්පෙ සිට ආවෝ නොවෙති. මේ අවස්‌ථාවේදී දැනට කළ යුත්තේ කවුරුත් නම්‍යශීලී වී මේ වෛද්‍ය සිසුන්ගේ අධ්‍යාපනයෙහි යම් ඌනතා වේ නම් ඒවා නිවැරැදි කර ගැනීමට නිසි ක්‍රමවේදයක්‌ සකසා ඔවුනට සාධාරණය ඉෂ්ට කිරීමය. ප්‍රමිතීන් ගැන කතා කරන්නට තිබුණේ මේ සියල්ල සිදුවීමට පෙරය. මෙය යුද්ධ නිමා වූවාට පසු ඔත්තු සෙවීම වැනි නිරර්ථක ක්‍රියාවකි.

ඉන්දියාව, නේපාලය, රුසියාව, චීනය, කියුබාව, අප්‍රිකාව වැනි රටවල වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය ලබා එන ලාංකික සිසුනට නියමිත විභාගයකට (Aජඑ 16) පෙනී සිට සමත්වීමෙන් පසු රජයේ වෛද්‍යවරුන් ලෙස පත්වීම් ලබාදීමේ සාධාරණ ක්‍රමයක්‌ ලංකාවේ ක්‍රියාත්මක වේ. මේ රටවල වෛද්‍ය අධ්‍යාපනයේ ප්‍රමිතීන් නිසි ලෙස රැකී ඇතැයි අපි සිතමු. එහෙත් එහි යම් යම් ඌනතා තිබෙන්නට ද පුළුවන. රජයේ වෛද්‍යවරුන් මේ රටවල පවත්නා වෛද්‍ය අධ්‍යාපනයේ ප්‍රමිතීන් ගැන සොයා බැලීමක්‌ කර ඇති බවක්‌ අපි නොදනිමු. කරුණු එසේ නම් මේ දෙබිඩි ප්‍රතිපත්තියට මුවා වූ කිසියම් සැඟවුණු ෙච්තනාවක්‌ මොවුනට තිබේ යෑයි අපට සාධාරණ ලෙස සැක සිතේ.

ශ්‍රී ලංකාවේ වෛද්‍යවරු (එසේම බොහෝ උගතුන්ද) සිතා සිටින්නේ තමන් සිය අධ්‍යාපනය නොමිලයේ ලද බවයි. මෙය නිදහස්‌ අධ්‍යාපන සංකල්පය කනපිට හරවා වැරදි ලෙස තේරුම් ගැනීමකි. මේ උගතුන් කාහටත් අධ්‍යාපනය ලබා දීමෙහි ආර්ථික බර දරන ලද්දේ මෙරට අහිංසක ජනතාව විසිනි. පාර අතුගෑම්, කාණු කැපීම්, කිරි කැපීම්, දලු කැඩීම්, බස්‌ එලවීම් හා අරාබිකරයට ගොස්‌ බැල මෙහෙවර කිරීම් ආදියෙන් මේ රටේ අසරණ ජනතාව රජයට ගෙවූ බදු ආදිය නිසා මේ අධ්‍යාපන ලාභීන්ට ශීත කාමරවල හෝ විදුලිපංකා යට හෝ සිට හොඳ අධ්‍යාපනයක්‌ ලැබීමට අවස්‌ථාව සැලසිණි.

ඉහත කී අනගි අවස්‌ථාව තමනට ලබාදුන් ජනතාවට ප්‍රතිදාන වශයෙන් මේ වෛද්‍යවරු ඔවුනට ලබා දෙන්නේ කුමක්‌ද? තමනට හිතෙන හිතෙන දේ ලබා ගැනීමට බැරි වූ හැම අවස්‌ථාවකම මේ වෛද්‍යවරු කරන්නේ රෝගී වූ ජනතාව ප්‍රාණ ඇපකරුවන් සේ තබා වැඩ වර්ජනයෙහි යෙදීමය. මේ ක්‍රියාකලාපය දොස්‌තර කමට තබා අඩුම තරමින් හුදු මිනිස්‌ කමටවත් ගැලපේ දැයි වරක්‌ නොව දෙවරක්‌ සිතා බැලිය යුතුය.

ප්‍රමුඛතා පදනම මත වෛද්‍යවරුන්ගේ අවධානය යොමුවිය යුතු, වෛද්‍ය ක්‌ෂේත්‍රයේම ප්‍රශ්න රාශියක්‌ රට පුරාම ඉතිරී පැතිරී ගොස්‌ තිබේ. රජරට හා තදාසන්න ප්‍රදේශයන්හි ජනගහනයෙන් වැඩි කොටසක්‌ වකුගඩු රෝගීහුය. ඔවුනට බීම සඳහා සුදුසු, පිරිසිදු ජලය නොමැත. බොන ලද අපිරිසිදු වතුර ටික පවා රෝගී තත්ත්වය නිසා ශරීරයෙන් හරි හැටි පිටකර ගැනීමට ඔවුනට බැරිය. ඩෙංගු රෝගීන් ගෙන් රට පිරී තිබේ. ඔවුන්ගෙන් රෝහල් පිරී ඉතිරී ගොස්‌ය. සමහරු ඇඳන් යටය. එයින් සිදුවන මරණ සංඛ්‍යාව ද පුදුම එලවන සුලුය. කලකට පෙර ලංකාව සිය දිවි නසා ගැනීමෙන් ප්‍රථම ස්‌ථානය දිනාගෙන තිබිණි. දැනුදු වසරකට 4000 ක්‌ පමණ හෙවත් එක්‌ දිනකදී 11 දෙනෙකු පමණ දිවිතොරකර ගනිති. ඉහ ගිනි ගත්තා සේ මේ දැවෙන ප්‍රශ්නයට විසඳුම් සෙවිය යුත්තෝ මෙරට වෛද්‍යවරුන්ය.

මේ අතර, ඇතැම් වෛද්‍යවරු සුළු සංඛ්‍යාවකගේ හැසිරීම් රටාව පුqදුම එලවන සුලුය. කලකට පෙර, නිදහස්‌ වෙළෙඳ කලාපයේ කාන්තාවක්‌ තරුණ වෛද්‍යවරයකු විසින් දූෂණය කොට තට්‌ටු ගොඩනැඟිල්ලකින් බිමට දමා ඝාතනය කිරීමේ සිද්ධියක්‌ වාර්තා විය. ඇඹිලිපිටිය ප්‍රදේශයේ රෝහලක කනිටු වෛද්‍යවරයකු එහි සේවය කළ දෙටු වෛද්‍ය නිලධාරියාගේ නිවසේ වතුර ටැංකියට සුළු සේවකයකු ලවා වස දැමීමේ සිද්ධියක්‌ පුවත්පතක වාර්තා වී තිබිණි. එමගින් ඒ වෛද්‍යවරයා ඇතුළු එතුමාගේ මුළු දරු පවුලම අසාධ්‍ය ලෙස රෝගාතුර වූහ. මාතර ආරෝග්‍ය ශාලාවේ සීමාවාසික සේවයේ යෙදී සිටි වෛද්‍යවරයකුගේ වැරදි ප්‍රතිකාර නිසා රෝගීව සිටි නීති ශිෂ්‍යාවකගේ අත කපා දැමීමට සිදුවිය. කොළඹ ප්‍රදේශයේ රෝහලක සේවය කළ තරුණ වෛද්‍යවරයකු වැසිකිළියක කැමරාවක්‌ අටවා තරුණියන් සිරුරු කිස කරන ආකාරය පටිගත කිරීමක යෙදුණු බව අපි පුවත්පත්වල දුටුවෙමු. මෙවැනි දේ සිදුවන්නේ කලාතුරකින් බව සැබෑය. මේ දුර්ගුණ සමස්‌ත වෛද්‍ය ජනගහනය වෙතම සාමාන්‍යකරණය කළ නොහැකි බවද එලෙසින්ම සැබෑය. කුදු මහත් සෑම ප්‍රශ්නයක්‌ ගැනම පෙනී සිටින වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය මේවා ගැන ගොළුවත රැකීම යුක්‌ති යුක්‌ත නොවේ.

සුව සේවා ක්‌ෂේත්‍රයේදී, ඈත අතීතයේ සිටම, කිසිම රටකට නොදැවෙනි පෞඪ ඉතිහාසයක්‌ අප සතුව තිබේ. මේ ඓතිහාසික උරුමය රැක ගැනීම අප කාගේත් යුතුකම වන අතර වෙසෙසින්ම එය අප රටේ වෛද්‍යවරුන්ගේ යුතුකම බව අමුතුවෙන් කිව මනා නොවේ. ශ්‍රී ලංකාවේ සුවසේවා ඉතිහාසය, මහාවංශ වාර්තා අනුව ප්‍රාග් ඓතිහාසික යුගය දක්‌වා විහිදී යයි. නේවාසික ආරෝග්‍යාශාලා සංකල්පයේ නිර්මාතෘවරු අපේ පැරැණි රජ දරුවෝය. මේ බව බටහිර ඉතිහාසඥයෝ ද අවිවාදයෙන් පිළිගනිsති. පණ්‌ඩුකාභය රජතුමා සිය අගනුවර වූ අනුරාධපුරයෙහි මාතෘ නිවාස හා සුවපත් වෙමින් සිටි අය සඳහා ලැගුම් හල්ද ඉදිකළේය. දෙවැනි සේන රජතුමා විසින් (නව වැනි සියවසේදී පමණ) මිහින්තලයේ ගොඩනංවන ලද ආරෝග්‍ය ශාලාවක පුරාවිද්‍යාත්මක නටබුන් සොයාගෙන තිබේ. මෙය මුළු ලෝකයේම ප්‍රථම ආරෝග්‍ය ශාලාව ලෙස සැලකේ. දැහැමි නරපතියකු ලෙසත්, දක්‍ෂ වෛද්‍යවරයකු ලෙසත් බුද්ධදාස රජතුමාට ඉතිහාසයේ කීර්තිමත් ස්‌ථානයක්‌ හිමිවේ. එතුමා වෛද්‍යවරයකු, ශල්‍ය වෛද්‍යවරයකු, නාරිවේද හා ප්‍රසව විශේෂඥයකු හා පශු වෛද්‍යවරයකු ලෙස ඉතිහාසයෙහි මහත් සම්භාවනයක්‌ හිමිකර ගනී. එතුමා සැත්කමක්‌ කර බඩේ ගෙඩියක්‌ තිබූ නාගයකු සුවපත් කළ බවත්, ගැබ අවහිර වූ (චන්ඩාල) ස්‌ත්‍රියකගේ දරු ප්‍රසූතිය ශල්‍ය කර්මයකින් සිදුකළ බවත්, තමාට බැණ වැදුණු මානසික රෝගයකු ප්‍රතිකාර කර සුවපත් කළ බවත් ඉතිහාසයේ සඳහන්ය. එමතුද නොව එතුමා “සාරාර්ථ සංග්‍රහය” නම් වෛද්‍ය ග්‍රන්ථයක්‌ සම්පාදනය කළ බවද මහා වංශයේ සඳහන් වේ. චූලවංශයේ සඳහන් පරිදි හත් වැනි අග්බෝ රජතුමා දිවයිනේ පැවති ඖෂධ පැළෑටි සියල්ල පර්යේෂණයට භාජන කොට ඒවායේ ගුණාගුණ පිළිබඳව ලේඛනයක්‌ සැකසූ බව ඉතිහාසයේ සඳහන් වේ. මීට අමතරව අනුරාධපුර යුගයේ හමුවූ පුරාවිද්‍යාත්මක නටබුන් අතර සැත්කම් ආයුධ රාශියක්‌ම හමුවී තිබේ. මේ අපේ උරුමයයි.

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ සංඛ්‍යාලේඛන අනුව, වසර 2015 දී ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ පොදු ජීවිතාපේක්‍ෂාව (ඛසෙe eංචැජඑeබජහ) 74.95 විය. මේ තත්ත්වය වසරින් වසර ක්‍රමිකව දියුණුවට පත්වූ බව ද මේ සංඛ්‍යාලේඛන අනුව පෙනී යයි. එමෙන්ම මාතෘ හා ළදරු මරණ සංඛ්‍යාවද අපේ අසල්වාසී අග්නිදිග ආසියානු රටවලට වඩා බෙහෙවින් අඩුය. ශ්‍රී ලංකා සුව සේවාවේ මේ ගුණාත්මක තත්ත්වය ක්‍රමිකව වර්ධනයට පත්වූයේ අපේ රටේ මෑත භාගයේ සිටි සම්මානනීය හා ආදර්ශවත් වෛද්‍ය පරපුර නිසා බව ඔවුනට ගෞරව පිණිස කෘතවේදීත්වයෙන් යුතුව සඳහන් කළ යුතුය.

පෙරහැරේ යන්නවුන්ට එහි ඇති අඩුපාඩු නො පෙනේ. එහි අඩුපාඩු නොපෙනෙන්නේ පිටින් සිට එය නරඹන අයටය. එසේ අප දුටු ඌනතා මෙලෙස දක්‌වන්නේ ඔවුන් දොaෂ දර්ශනයට ලක්‌කරනු පිණිස නොව, නැවත හොඳින් සිතා බලා වෛද්‍ය වෘත්තියට අගෞරවයක්‌ නොවන පිණිස මේ යන අනිසි ගමන මග යළි නිසි ලෙස සකසා ගැනීමට යම් පමණකින් හෝ උපකාරයක්‌ වනු පිණිසය.

1 Comment »

මුස්ලිම් පල්ලියට බෝම්බ ගැසු බව කියූ බොදු බලේ දෙදෙනා නිදොස් කොට නිදහස් කෙරේ.. බොරු චෝදනා කලාට පොලිසියට අධිකරණයෙන් කුණු බැණුම්..

July 24th, 2017

lanka C news

මහත් ආන්දෝලනයක් ඇති කරමින් ඉකුත් මැයි මස 21 දා අලුයම කාලයේදී කුරුණෑගල මල්ලවපිටිය මුස්ලිම් පල්ලියට පෙට්‍රල් බෝම්බ ප්‍රහාරයක් එල්ල කල බවට චෝදනා කරමින් මාධ්‍ය මගින් විශාල ප්‍රචාරයක් ගෙන ගිය අතර අසාඩ් සාලි වැනි පිරිස් මුස්ලිම් ජනතාව කුලප්පු කිරීමේ නින්දිත උත්සහයක ද යෙදුණා හ.

ඇති වු තත්ත්වය හමුවේ පොලිස් මාධ්‍ය ප්‍රකාශක පැවසුවේ මෙම බෝම්බ ප්‍රහාරය මුස්ලිම් පල්ලියට එල්ල කිරීම සම්බන්ධව ගලගොඩාඅත්තේ හිමිගේ බොදුබල සේනාවේ සමාජිකයින් දෙදෙනෙකු පොලිසිය විසින් අත් අඩංගුවට ගත් බවයි. ඒ සඳහා ඒ දිනවල මාධ්‍ය මගින් විශාල ප්‍රචාරයක් ලබා දුනි.

මුස්ලිම් පල්ලියට බෝම්බ ගැසු බව කියූ බොදු බලේ දෙදෙනා නිදොස් කොට නිදහස් කෙරේ.. බොරු චෝදනා කලාට පොලිසියට අධිකරණයෙන් කුණු බැණුම්..

එහෙත් අත් අඩංගුවට ගෙන මහේස්ත්‍රාත්වරයා වෙත ඉදිරිපත් කල එම සැකකාර තරුණයන් දෙදෙනා පොලිසිය විසින් ප්‍රමාණවත් සාක්ෂි ඉදිරිපත් නොකිරීම පසුගිය දා කුරුණෑගල මහේස්ත්‍රාත් විසින් නිසා නිදොස් කොට නිදහස් කර ඇත.

රස පරීක්ෂක ඇතුළු සියලු වාර්තා සැලකිල්ලට ගත් මහේස්ත්‍රාත්වරයා වැරදි නිගමනයන්ට එලබ මෙම සිද්ධියට කිසිදු සම්බන්ධයක් නැති තරුණියන්ව සැක පිට අත් අඩංගුවට ගැනීම පිලිබඳව පොලිසියට දැඩිලෙස අවවාදය කොට එම තරුණයන් දෙදෙනා නිදොස් කොට නිදහස් කර තිබේ

No Comments »

රෙදි පෝලිමක් එක දිගට ගැලවී වැටෙයි.. බැදුම්කර බෑණා ඇමති රවීට ලක්‍ෂ 14ක මාසික කුලියට ගෙයක් අරන් දීලා…

July 24th, 2017

lanka C news

මහ බැංකු බැදුම්කර මගඩියේ ප‍්‍රධාන චූදිතයෙක් වන පර්පෙච්චුවෙල් ට‍්‍රෂරීස් අධිපති අර්ජුන් ඇලෝෂියස් විසින් මුදල් ඇමති රවි කරුණානායකට කොළඹ පිහිටි අධි සුඛෝපබෝගී මහල් නිවාසයක් කුලී මුදල් ගෙවමින් ලබා දුන් බව බැදුම්කර මගඩිය සම්බන්දයෙන් පරීක්‍ෂා කරන ජනාධිපති කොමිසම හමුවේ හෙලි විය.

අදාල මහල් නිවාසය අයත් ව්‍යාපාරික කාන්තාව කොමිසම හමුවේ සාක්‍ෂි දෙමින් කියා සිටියේ ඇමති රවි කරුණානායකගේ බිරිදද එම නිවස පරික්ෂා කිරීම සදහා පැමිණි බවත් එහිදී ඇය දුන් දුරකථන ඇමතුමකින් අර්ජුන් ඇලෝෂියස්ද එහි වහා පැමිණි බවයි.

නිවසේ එක් මසක් සදහා කුලිය රුපියල් ලක්ෂ 14ක් බවත් ඇය එහිදී වැඩි දුරටත් හෙලි කලාය.

හිරු රූපවහිනිය සියළු විස්තර සහිතව මේ සම්බන්ධයෙන් විකාශණය කල ප‍්‍රවෘත්තිය මෙතනින්

https://youtu.be/XFafGcDPnEo

2 Comments »

VISION OF MOVING TOWARDS THE FUTURE USING STRATEGIC PLANNING AND TACTICALLY GAINING OBJECTIVES

July 23rd, 2017

Kanthar Palany Balanathan

His Excellency Mr. Maithripala Sirisena
Executive President of SriLanka
Presidential Secretariat
Galle Face,

Colombo 1,

Sri Lanka

His Excellency the President of the DSR of SriLanka

VISION OF MOVING TOWARDS THE FUTURE USING STRATEGIC PLANNING AND TACTICALLY GAINING OBJECTIVES

The Importance of Perception in Politics

Perception is the whole kit and caboodle in politics. SriLankan politicians use their perceptive (deceitful) abilities to win the election and work for re-election during their tenure of office, like India. At least India is better in the development perspective, because they have advanced in Technology, however, retrograde on social standpoint. Well, could we assign the meaning of re-election task; as the MPs, direct their focus to collect whatever current assets required for their campaign for re-election, and/or maintain majority in the legislative assembly through indirect bribes and ploys. A typical example is the import of expensive cars for MPs. One UNP MP V. Maheswaran, god knows what this person does in governance. This person is a lazy opportunist politician who was approved a 30.5+ million Rupees car for import.

A top of the range Toyota Sahara can be purchased for Rs. 7 million on the duty-free permit and sold for Rs. 30 million. An MP is also entitled to a credit of up to US dollars 50,000 or Rs. 5.8 million from any bank to open a Letter of Credit if he or she wishes to import the vehicle. Ref: http://www.sundaytimes.lk/101226/News/nws_04.html

  1. Maheswaran, is an opportunist; what does this person do apart from appearing in the media having conversation. It is known that GOSL approves and grants funds to each of the MP, and Ministers. This amount is supposed to be spent for their electorate of the MP/Minister(s). With due respect, does the government maintain a dossier of development work done by these MPs / Minister(s)? Does the Auditor General’s department carry out an audit to check? What is the obligation of the MPs/Ministers, apart from flying overseas like seagulls. Even on technical matters, they take a flight, debarring the person who is responsible for the area of work.

Another politician is Ananthi who was sworn in as Minister of Women Affairs, Rehabilitation, Social Service, Cooperative, Food Supply and Distribution, Industries and Enterprise Promotion, in the Northern Provincial Council. The words of responsibility itself will confuse this woman. However, much we say, she is the wife of a former terrorist, LTTE. Her family was among terrorist group. Her sister was in the EPRLF group.

In a short text, the NPC is manned by former terrorist group, and/or terrorist allies, and/or secessionist lovers of Tamil Eelam, with no contextual knowledge in economics and political framework. What is Ananthi’s contribution to her electorate since she was elected? Apart from flying to the UN.

Many Councilors are temporarily marching on a political platform until they get a confirmed political pension by being an MP/Councilor/Minister.

HE, these are facts not words of punitive acts.

Government Accountability

The framework that form government accountability mechanism. (i) Political accountability mechanisms, (ii) Legal accountability mechanisms, (iii) Administrative accountability mechanisms.

Third world accountability has gone down the drain where, activities are concealed and not transparent. At the floor level, citizens have no time to focus on the activities of governance, as they must work for their living. It is the media that propagate all activities of the government. If the activities and management are not transparent, then it could be that people in that country live in a world of darkness. The country should have an effective and efficient media network.

Accountability”, in general, is answerability, liability and an expectation of provision of description and explanation. In governance, the accountability of the governing body is to the public and legislative bodies, and not to overseas companies, organisations or para terrorist forums.

Below an excerpt from the US Department of State.

Government accountability means that public officials – elected and un-elected – have an obligation to explain their decisions and actions to the citizens. Government accountability is achieved using a variety of mechanisms – political, legal and administrative – designed to prevent corruption and ensure that public officials remain answerable and accessible to the people they serve. In the absence of such mechanisms, corruption may thrive.”

It is regrettable that most of the MPs have no idea of Accountability due to lack of education, except some highly qualified personnel, who are only spending their time on unwanted separation, power and policing philosophy. They have an eager to meet people from the UN, USA, UK and foreign delegates. The outcome is nil and negative. This can be considered a megalomaniac, power-crazy, aspiration, of, not only the Tamil politicians however, among the GOSL members, from top to bottom.

Central Environmental Authority

Quote:

Prof. Dr. Lal Mervin Dharmasiri’ s message in the GOSL media: It is a great pleasure for me to forward Chairman’s message on behalf of the Central Environmental Authority on our future outlook. I am pleased that our mission is to ensure a clean and green environment by protecting and managing it through the service excellence inclusive of people, technology and our staff.

CEA has a Chairman, Director General, Deputy Minister, and staff. The site could be reached at: http://www.cea.lk/web/en. CEA has seven divisions, and with complement of staff.

The Central Environmental Authority (CEA) was established on 12th August 1981, under the provision of the National Environmental Act No 47 of 1980. The Ministry of Environment which was established in December 2001 has the overall responsibility in the affairs of the CEA with the objective of integrating environmental considerations into the development process of the country. The CEA was given wider regulatory powers under the National Environment (Amendment) Acts No: 56 of 1988 and No: 53 of 2000.

What importance has the Institution of Engineers-SriLanka given to the Engineering profession with respect to environmental protection?

NATIONAL ENVIRONMENTAL ACT, No. 47 OF 1980  L.D.B. 4/81.

REGULATIONS made by the Minister under Section 32 read with Section 23A and 23 B of the National Environmental Act,

No. 47 of 1980.

PATALI CHAMPIKA RANAWAKA,

Minister of Environment and Natural Resources

  1. No person shall, discharge, deposit or emit waste into the environment or carry on any prescribed activity determined by an Order made under Section 23A of the National Environmental Act, No. 47 of 1980 in circumstances which cause or are likely to cause pollution, or noise pollution, otherwise than –

(a) under the Authority of a license issued by the Central Environmental Authority (hereinafter referred to as the Authority”) ; and (b) in accordance with the such standards and criteria specified in Schedule I hereto, in respect of the specified industries.

REGULATIONS

  1. These Regulations may be cited as the National Environmental (Municipal Solid Waste) Regulations,

No. 1 of 2009.

  1. (1) No person shall—

(a) dump municipal solid waste along sides of any national highway;

(b) dump solid waste at any place other than places designated for such purpose by the relevant local

authority or any person or body of persons authorized by them in that behalf.

(2) Any person contravening the provisions of this regulation shall be guilty of an offence punishable

under Section 31 of the Act.

The Commissioner of Motor Traffic may for the purpose of these regulations, authorize any vehicle emission testing centre to be an accredited vehicle emission testing centre for the purpose of testing and certifying the vehicular exhaust emission levels of any motor vehicle.

Your Excellency,

The legislative assembly/parliament enacts acts/ bills to regulate and control pollution, forms a corporation/an authority with adequate complement of staff, with an executive DG. However, what is the outcome? SriLanka gets accumulated with garbage, rubbish and release of GHGs (Green House Gas). With due respect Sir, under the democratic socialist republican constitution every citizen/voter has the right to ask the following questions:

  1. What are the functions of the CEA staff?
  2. Has any of the staff go on inspection, or warm up office chairs?
  • Has any of the staff visited dump yards to assess the condition, risks posed threat to the environment?
  1. What administrative and practical workable methods are used to control pollution (Not theoretical talk)?
  2. Do CEA monitor garbage control?
  3. Do CEA have any methods to measure the extent and the quality of garbage dumped.
  • How much is GOSL paying salaries and wages to CEA staff?
  • Is the money paid to staff worth it?
  1. What is the annual budget for the salaries and wages?
  2. Are vehicles tested for flue gases; i.e. Sox, NOx, CO2 etc and measured?

The disposed waste can produce emissions of several greenhouse gases (GHGs). GHGs have an impact on global warming. Significant amount of Methane gas is produced from the breakdown of the organic matter in landfills. Some countries install gas fired generators in landfills.

Kallundai, is a place in Jaffna. On a four-mile run, the dump yard is full of hospital waste, human waste (human excreta), garbage, domestic waste etc. It’s is a coastal area, which could have been converted into a tourist spot, however, Tamil politicians and executives are keen on power and personal monetary relay, which makes them to live among garbage tips. It’s disgusting trait for Jaffna. The previous NPC minister Mr. Ayngaranesan, who proliferated that he has environmental qualification may not have understood the danger NPC posted to nearby villages and people of Kallundai. Jaffna may be a threat to the environment releasing GHGs.

SL had its result of infecting people with H1N1 virus and dengue flue. SriLanka is unable to keep the cities free from mosquitos. Matara Council, in the 50s, implemented a program of eradicating viruses against elephantiasis by periodical spray of insecticide / pesticide.

The question is: Is this a typical failure of the Central Environmental Authority, Institution of Engineers (Ceylon) or GOSL?

Oil Contamination

Sir, you are aware of automobile garages, carrying out business in all villages and cities around SriLanka. Car owners service their car at least once a year. During a service, the used oil is replaced with new or reclaimed oil. The garages fall within a category called microenterprises”.

Where do the mechanics store their old oil?

Do they throw them onto the ground or store them in a container?

If stored in containers, how do they dispose the old oil?

Are the garages registered with the Factories division?

Are these garage business units registered with the Tax Office?

Do they pay tax?

Has GOSL got a dossier of the business units?

Singapore Ministry of Manpower has classified car repair station as follows: Please visit http://www.mom.gov.sg/workplace-safety-and-health/factory-notification-and-registration/what-is-a-factory

Vehicle repair

Any premises where the construction, reconstruction or repair of locomotives, aircraft, vehicles or other plant used for transport purposes is carried on as ancillary to a transport undertaking or other industrial or commercial undertaking. This excludes premises used for housing locomotives, aircraft or vehicles where only cleaning, washing, running repairs or minor adjustments are carried out.

Sir, GOSL could address to make things right and automatic by bringing the garages under one administrative unit.

Option I

This could be under the AGA, liaising with the CEA for environmental checks. The Grama Niladhari division could prepare a dossier of all garages and submit to the AGA. The garage owners should make available a register of oil used, oil disposed safely and complying with the regulation, if any, and how they disposed the oil. Every microenterprise unit such as garage, shall hold a tax file number and pay the tax without failure. Well, it is a business unit and they should comply with the business regulation, law, and order.

Option II

Alternatively, If the garages are registered with the factories division of the DOL, the DOL have a dossier. The Inspector of Factories of that district, under the Department of Labor should carry out frequent inspection.

However, an authority should be responsible to collect the mode of old oil disposal annually. May be CEA, DOL, AGA?? GOSL should take disciplinary action against any business that violate the law.

Recently we are aware that cameras have been installed in some places. Law should be tightened, so that the police should be able to fine a person, if he disposes a banned item on the road or roadside.

What method is GOSL intend to take on flue gas emission from vehicles and factories?

Sir, Singapore is an example.

It is a polite request that as the executive president, you should visit places of risk and threat, and satisfy that the air is clean in the areas you visit and is risk free.

In 2014, during my visit to SL, we took a road called Wasilla Road”, in Dehiwala. The roadside canal was full of garbage. The area was full of Maldivian residents. Some have stayed permanently. When GOSL is carefree to let Maldivians into the country, why are we blaming about Muslims. Muslims have different sects and have their own differences. Wahabi”, Shiites”, Sonnies”. And they may be fighting each other. Why should the natives (Sinhale) who lived in SL for more than 2517 years suffer because of these internal quarrels? Has anyone got any answers? This has nothing to do with Democracy”. Democracy is by the people, of the people, and for the people. Not for illegal migrants. Will Saudi Arabia allow illegal SriLankans to stay there? Build Buddhist shrines? If corrective action is not taken, ISIS will walk into the country and our children will face the consequences.

The recent complain: businesses on eating house and hotels are dominated by Muslims. It was reported that they cook meat inI toilets, cook and supply dog meat, house lizard, worms to customers. It’s a devastating act and the GOSL should close such business units.

Buddhism in SriLanka

Prince Vijaya’s reign in SriLanka is traditionally dated to 543–505 BCE. According to the chronicles such as the Deepavamsa, Buddhism was introduced to SL in the third century (3) BCE. This was after the 3rd Buddhist council by Mahinda Bhikku, son of the Emperor Asoka, during the period of Davanampiya Tissa in Anuradhapura. The Northern inhabitants practiced Buddhism.

Kalinga Magha landed in Karainagar in 1215 AD with a large army of 24,000 Tamil and Malayali soldiers. He camped his soldiers in Karainagar and Vallipuram, and brought the Jaffna principality under his control. He ruled Jaffna till 1255. He is supposed to be from present-day Odisha and northern parts of Andhra Pradesh and Telangana. Ref Wikipedia.

Portuguese invaded SL in 1505 AD.

Dutch occupied SL in 1656 AD

British occupied in 1796 AD

Question of debating on whether Buddhism is the national religion or not is incomprehensible. It has been the national religion since 3rd century BCE. Most Buddhists changed their religion to Catholism after the entry of the Portuguese in SL. The reason may be by force or to get benefits from Portuguese. Such Catholics have no right to debate on Buddhism being the state religion. In the Tamil sector, majority of Tamils converted to Catholism during Portuguese period out of fear or for benefits. On Dutch and British entry, most Tamils converted to Protestants and Church of England. It is not an objection to people practicing any religion, however, Tamils who converted themselves to Christianity, they should ask this question: When did Christianity come into SL. What religion did your ancestors practice prior to the 16th century? Tamils should be more careful when they object to Buddhist Shrines construction in the N&E. Tamils commenced practicing Hinduism only after the 13th century AD. Buddha was born into a Hindu family. Buddha put forward his own philosophy to the people which became Buddhism. Therefore, Buddhism and Hinduism are married together, which the Tamil people should understand.

In Hindu temples pooja is conducted in Sanskrit

In Buddhist temples pooja is conducted in Pali

In Churches prayers were conducted in Latin.

A person commencing practicing Hinduism after 1600 years of Buddhism in SL (including the North) has no right to object to Buddhist temples constructed or Buddhism being practiced.

A person commencing practicing Catholism after 1800 years of Buddhism has no right to talk about Buddhism.

The photo bellows depicts what we Tamil do in foreign countries:

We break coconuts and block the road in UK. That’s democracy. However, No one should build Vihare in Jaffna. That’s also democracy in Tamil’s dictionary. Because everything the world has is different in the world of Tamils.

None has the right to object to following the constitution. It’s violation of Law and Order.

Office of Missing Persons OMP

Your excellency, Can Sambanthar or Mavai give an account of the following:

How many Tamils are drowned in the Indian/Atlantic/Pacific Ocean.

How many Tamils are surviving in Europe/ Latin Americas/ Pacific nations etc. under different names.

What is the proof that refugees did not give false names?

How are the partners and family getting adequate funds from overseas?

Does GOSL carry out checks on Money Transfer transactions to find out who is receiving funds and from where do they get the funds? Does GOSL reconcile these transactions? Does GOSL have an organization to check these transactions?

What answer can Sambanthar give with regards to the thousands and thousands of people who were murdered by the LTTE.

OMP- Has this organization being formed to inject money into the widows and orphans group OR siphon out for reelection campaign? Who will be monitoring and checking on the activities of the OMP?

Constitution

49% of the Tamils dwell outside the North & East. North being a dry land, Tamils have no hope of doing any business or work. As soon as they get a degree or qualification, they opt to jump to the South for greener pasture. Even the budgetary allocation allotted to the NPC, the NPC did not expend for any projects or development. NPC has no ambition of developing the North. What benefits does it give the republic by enacting another constitution? It’s only a waste of time. The politicians have wasted their time in talking about reconciliation and constitutional proposals. While the terrorist in SL and overseas are engaged in regrouping and fund raising. Are they being instigated to fight for separation?  Tamils in SL cannot uphold their view that they are not one pure race, but a mixture of various races from India, Cambodia, and Indonesia.

Sir, I quote from an article by Chula Goonasekera, A proposal for the new constitution”

Currently the most important foundation Sri Lanka needs is unity and trust amongst her people. To promote this, we need national acceptance of equal opportunity, human rights and diversity through legislation. Therefore, the proposed new constitution for Sri Lanka should protect and uphold human rights, accept diversity and promote true democracy. It is also prudent that students be protected from exploitation until the age of 21. This is specially to safeguard education in secondary schools and universities.

Parliament is not a place for hooligans but a house of honour for constructive argument, sound debate and agreement on the welfare of the Sri Lankan people

This is because students have become the bait and front line of various groups, exploiting their ignorance, honesty, vulnerability and poverty through a variety of sinister and cheap means including forced physical and mental activities designed to destroy our traditional national practices and family values.

Comments:  Whatever shortfall there is in the current constitution, it should be rectified and remedied via an amendment by act of parliament AND not by writing a new constitution for power sharing and creating divisional power play. Tamil power, Muslim Power and Sinhalese power which is ridiculous. The main theme should be to develop national acceptance of equal opportunity, human rights and diversity, accept diversity and promote true democracy. This can only be practiced through an amendment, law and order.

Do you have a section for caste politics, and if so, has there been anyone convicted of caste oppression?

I quote a paragraph from the submission by the Tamil Civil Society Forum: We define the National Question in Sri Lanka as the problem relating to the hierarchical nature of the Sri Lankan state at the helm of which is the Sinhala Buddhist nation. In this hierarchical state structure the other constituent nations and peoples of Sri Lanka are regarded as subservient peoples and nations to the dominant (Sinhala Buddhist) nation. The dominant nation has used the state, its constitutional and legal apparatus to preserve its dominant status. This we contend is the best explanation of the post-colonial constitution making efforts in the country and of constitutional praxis in post-colonial Ceylon/Sri Lanka. A solution to the National Question, will only come about through a radical and fundamental re-envisioning of the state on the basis of equality amongst the constituent nations and peoples of Sri Lanka. We firmly believe that a thin liberal conception of constitutionalism will not help resolve the problem. The National Question cannot be solved merely by guaranteeing individual rights, good governance and the rule of law. The National Question is about the right to self-determination of the different nations that constitute Sri Lanka including the Tamil Nation”.

TCSF express their views of hierarchical nature as the helm of the Sinhala Buddhist nation. It’s my view that this is total wrong and unacceptable. What’s the definition of hierarchical nature?  A hierarchical corporate culture is an organizational model based on clearly defined corporate levels and structures. Hierarchy is a type of organizational structure in which items are ranked according to levels of importance”.

It’s not based on Buddhist theory or Sinhala theory. Let’s take the NPC for example. It’s a hierarchical nature. One of the former armed group leader was fighting for a ministerial position in the NPC for his brother, and ultimately, he got what he wanted. It’s a vertical structural arrangement by which the NPC operates. A government cannot function on a lateral structure. All government operates on a vertical administrative structure.

The term constituent nations”. What is TCSF trying to tell the GOSL by the term Constituent Nations”. It is of the view that TCSF is pulling the people back to the separation theory. There aren’t any constituent nations. There is only one nation, which is SriLanka.

Definition of Nation”. A large body of people united by common descent, history, culture, or language, inhabiting a state or territory. There wasn’t any Tamil territory defined as in the North. Its inhabited by Muslims, Sinhalese, Malabar, Telugus, Karnataka, Cambodians, Indonesians, Aryans, Brahmins, Nagas, Wanniyas, Burgers, etc. Jaffna man is not from a common descent or do they have a common historical background. The caste differences are a proof of the different descent. Even the culture of the Jaffna people differs from village to village. Even the Tamil language spoken in the early 40s were different in Jaffna. The term Waligamam itself is Weligama”. Araly is ARALIYA”. With time, the language of Tamil copied from Tamil Nadu formed its shape of Tamil. Even Arumuganavalar” got his Tamil language education from Tamil Nadu. Therefore, to define a common descent and common historical background is twisting history.

Sir, a constitution is not the priority now. May be legislations to achieve peace, reconciliation and harmony etc is required. The priority is to reconcile the economy, control expenditure, promote sole trading, create sole trading businesses, promote self-technical business, provide assistance to sole traders, register all microenterprises with the GOSL, educate people on economy, integration, stop generating funds for re-election, stop bribery and corruption, promote and achieve the SRILANKAN” concept.

GOSL should have a vision and mission for safety, terrorism threat, education, job creation and stop SriLankans leaving SL. Promote SriLankans to return and build SL.

As at now our people can talk theory, but its impracticable theories. Let our politicians not talk about wasteful theories on constitution, but focus on building SriLanka and NOT constituent nations as there are no constituent nations in SL.

Thank you, Sir,

Yours Obediently

කන්දර් පලනි බාලනාදන්

Kanthar Palany Balanathan

6 Comments »

Jathika Hela Urumaya and the Anti-Mahavamsa Movement in Sri Lanka -Part-II

July 23rd, 2017

C. Wijeyawickrema, LL.B., Ph.D.

(This essay was written 13 years ago, in support of the JHU when it was formed. Because of the failure of JHU to deliver what the late Ven. Soma envisaged, BBS came to agitate on behalf of disillusioned masses. After the Asgiriya Declaration on June 20, 2017 and the notice given on July 4th to the government, whether one likes it or not, a new era of conflict between the temple and the black-whites of Sri Lanka has arisen. This essay contains lots of facts that could help in understanding the path Asgiriya-led Buddhist revolt needs to take. The original long essay is divided into two parts).

The 1956 silent revolution and the American Civil War 1861-1865

The 1956-59 Wave was similar to what had happened in America after the Civil War. For about ten years former slaves enjoyed political power and human respect. But soon they came under white supremacy, lynching, KKK and separate public toilets that created a new kind of slavery until the civil rights movement of Martin Luther King Jr. in the 1960s (Lies My Teacher Told Me: everything your American history textbook got wrong, James W. Loewen, 1995). This was exactly what had happened to the Sinhala Buddhists. Some extremists sent SRI busses to Jaffna, JRJ became a target of the Imbulgoda hero (S D Bandaranayaka), English was neglected as a subject, state corporations became job avenues to party supporters, checks and balances in the constitution were removed, private constitutions came in to force and people like us who tried to serve the motherland left it for mental peace. A handful of families from Colombo 7, ruled and ruined the country, and today they are ready to divide the country so that they can rule the south portion and continue the same old game. The situation became a death trap with AJ Wilson-JRJ bahubootha vivasthava and the electoral system controlled by criminals and millionaires. In 1924 there was a Tamil demand to not allow the majority to have more than 50% of the parliament seats and AJ Wilson was able to deliver this, almost in 1978.

In this game Buddhism was the bait. Buddhist universities, Poya-pre Poya holidays, Buddhism in the constitutions, Bens cars to the two Kandy Mahanayakes, a Buddhism minister, Premadasa erecting huge chetiyas, Buddha statutes at every junction, starting viyaparas with a traditional visit to the Dalada Maligawa or the Siri Maha Bodhi, these are the baits. But just like Ananda Guruge copied the Peradeniya university act to create Vidyodaya and Vidyalankara, the foremost place to Buddhism gave to the world an impression that Sri Lanka has a government helping Buddhists at the expense of Christians. So not only Buddhists did not get any special help but they were branded as favored by the government. Buddhism ministry was the biggest insult to Buddhism. Now monks in remote temples had to beg for government funds from politicians. The temple problems are now documented and Christian NGOs buy this information from ministry officers to target financially troubled temple priests. Monks who do not want to go after the politicians do not get funds. Villagers are not willing to give even the small donations that they used to give, because they think now the government dole is taking care of the temple buildings. While Buddhism minister is busy Bamian Buddha is destroyed, despite warnings given to him one year in advance. Then the day of the destruction, Buddhist PM Wickremanayake went to see an Afghan man in Pakistan.

The Economic Mess

A Chemist who wished that he should have studied arts instead of science once told me that the British kept in their hands three functions during the Donoughmore period (Finance, Foreign Affairs, Public Service (including the judiciary) and the politicians since 1948 messed up these three areas. While government functions are inter-related one can isolate them for study purposes.

What are Sri Lanka’s economic problems which allowed Christian NGOs to come and play havoc? As a country under a nation of shop keepers Ceylon provided raw materials to London and received food and finish products from Liverpool. This was called an open economy. Like in other colonies the roads collected raw material like rubber or graphite (blood) and brought them to the Colombo port. Tea plantations cleared forests and the Mahaveli became brown with soil from erosion. Some governors tried to renovate irrigation tanks in the Raja Rata or resurrect the Gamsabawa. During the war time attempts were made to produce food locally or a few industries to produce consumer items difficult to import due to war hostilities. But otherwise Colombo-centered, Colombo paradigm controlled the country. At the time of 1948 or in 1931 the need was:

  1. diversification of economy

modern plantation sector but neglected peasant sectors

grow food crops and non-traditional export crops

develop an industrial sector (agriculture and industry are two legs of a country)

develop import substitution

new economic sectors-limited tourism sector, export of gems, flowers

  1. reduce the gap between Colombo and rural areas
  2. reduce the gap between the rich (Colombo) and the poor (rural/urban, just 10 miles out side Colombo)
  3. reduce the existence of two countries (English language (5%) vs Sinhala/Tamil language country (95%), two nations)
  4. reasonable and fair readjustment of the effects of the divide and rule colonial policy (minorities vs majority)
  5. wisdom in dealing with the separatist movement in the Tamilnad (Valvetithurai smugglers of goods and people)
  6. reasonable and fair readjustment of victimization of Buddhists by a Christian government.

In all these the black whites failed. JRJ had the last chance to correct all the mistakes of his class. People gave him the power. That is why some call him Sri Lanka’s kaputu bo tree. He destroyed everything he touched. His Mahaveli made the country a debtor for generations, while so many made millions in Swiss bank accounts. This person who said that CBK was a school girl, ended up as a puppy in the hands of an airplane pilot who enjoyed driving his car so fast that his security team cannot keep pace with. He insulted Indira in the company of the urine-drinking Moraji Desai, and finally he had to ask Dixit to provide him a ship in case he had to evacuate. His successor suffered from a fatal inferiority complex and died without a trace. People acted so inhumanly towards him that they lighted fire crackers after hearing his death. What remains of him now are the abandoned clock towers that he built all over the country.

The Ven. Soma Effect

Ven Soma was a symbol of the Sinhala educated Buddhist rural youths’ reaction to the black white political game. If 1971 and 1989 JVP clashes were violent reactions against the black white establishment, Ven. Soma’s was a non-violent Buddhist reaction. Just like Gandhi’s or Martin Luther King Jr. Ven. Soma’s movement won but he lost his life. Ven. Soma was a Paul Harris in brown color. Ven. Soma had no degree or pedigree. He was subjected to ridicule and discrimination when alive. This was the history of such people. Anagarika Dharmapala was attacked by so many that he left Ceylon wowing never to come back. Today everybody is a relative of Anagarika Dahrmapala. I remember Anil Moonasighe having a life size picture of him in the CTB office. Simon Bolivar who is worshipped now in South America had the same experience. He wanted to leave Venezuela for good. Ven. Soma lost his life in so human and a mysterious way. All we know as proven facts are that one of Lalith Kotalawala’s chief editors later joined Ven. Soma’s organization as its editor and that this editor’s brother, a crook, secretly arranged a Ph.D. donation for Ven. Soma. Apparently, the brother working for Ven. Soma did not know his brother in Leningrad was a Christian.

MaoTse-tung and Martin Luther King, Jr. created movements. Movements have its own lives and the creator becomes separate from the movement. The FBI of Edgar Hoover secretly recorded MLK’s bedroom sounds and Mao wanted a daily supply of virgin teenage girls. Ven. Soma as a pruthajana, swallowed a Ph.D. bait, just like Lalith Kotalawala got one from Epitawatte of Vidyodaya. Richard Pathirana got one too. Sarvodaya’s Ariyaratne and Ananda Tissa de Alwis both deserved one. But W. Dahanayake did not. To her credit CBK refuse an offer by a VC from Peradeniya. A graduate from a French university is called a doctor anyway, just like law graduates in the USA.

Ven. Soma became the hope of Sri Lankan villagers and the poor and the rural youth who die in politician-mismanaged war in the north. I wrote several essays supporting Ven. Soma as a presidential candidate, but I heard that the late Ven. Madihe Pannaseeha advised him not to. But a movement once created gathers its own momentum and Ven. Soma had no choice. This was what Ven. Madihe did not realize at that time. Ven. Soma was getting ready with a shadow cabinet. One JHU monk reported recently that Ven. Soma had told him that he was going to contest. Therefore, anybody objecting to JHU is objecting to the movement created by Ven. Soma. This is where Dr. Gunadasa Amarasekara, Nalin Silva and the PNM are in a dilemma.  Who is the genuine, reasonable and justifiable inheritor of Ven. Soma’s mantle?  CBK, with her GLP-Neelan package of federalism, MangalaS with the dust bin of history and sudu nelum? Or the JVP who got pirith nuul from the monks waiting for them on the roadside? As a person who was sympathetic with the JVP movement of 1971 (not with its leaders or the plans of killing the opponents), I think the NPM and JVP should work with CBK and come to an agreement with JHU on certain key issues such as de-merging N-E, junking the bahubootha constitution, going back to village councils and electorate-based parliamentary elections

JRJ electoral system removed the sovereignty of the people from people. It is a fake democracy. Sri Lanka must go back to the local government system resurrected in modern times by the British governors Gordon and Ward in the 1860s and 1870s. This was recommended by the Report of the Commission of Inquiry on Local Government Reforms, Sessional Paper No. 1 of 1999 [Abeyawardana Report]). Dinesh Gunawardena’s tinkering of this subject is an establishment approach of survival in cut-throat politics. Parliamentary electoral system was another death trap. Not only it took away sovereignty from people but it made the MP a robot, a puppet in the hands of officers nominated by the ruling class leaders. Any person with an iota of brain or dignity or dedication will not think of becoming an MP under this system. The JRJ system was a coup by the A J Wilson crowd. What Tamils did not get from the British, AJ Wilson got from JRJ. Quoted below Some incidents from history taken from the book, Communalism and language in the politics of Ceylon,” Robert Kearney (1967):

In the early 1920s an agreement was reached between the leaders of the Ceylon National Congress [black whites?] and the Tamil-leadership for a ratio of one Tamil for two Sinhalese representatives, which was the result produced by the 1924 constitution. Tamil pronouncements to the Donoughmore Commission appealed for the retention of this ratio, which with the representation of other minorities deprived the Sinhalese of an absolute majority in the legislative chamber. The commission [Donoughmore Report, pp. 92-93] rejected outright the idea of fixing   relative proportions of Sinhalese and Tamil legislative seats and proposed an essentially majoritarian scheme with territorial constituencies of approximately equal population…”  (P. 33). …The organization, founded by G. G. Ponnambalam, insisted on constitutional and statutory guarantees to protect the minorities against Sinhalese domination after independence. The Tamil Congress took up and championed a plan called by its advocates balanced representation” and popularly known as the fifty-fifty” scheme. The scheme, prompted in part by the creation of the pan-Sinhalese ministry [black whites?], would have limited the Sinhalese to half the seats in the legislature and reserved the remaining half for the minorities. It would have restricted by statute the members of any community who could serve in the Cabinet to less than half of the Cabinet’s membership. Thus, its advocates argued, no community would be in a position to impose its will on the others. The fifty-fifty” scheme was vigorously urged by the Tamil Congress…The Soulbury commission rejected the fifty-fifty” scheme. [Soulbury Report, pp. 66-67], (p. 37).”

I embedded [black whites] in the quote above, because black whites had no problem to this design then, and they have no problem with it now as who suffered then and now are the Sinhalese and their religion, Buddhism. In between, the black whites of the UNP, SLFP, LSSP and CP deprived a reasonable accommodation of minority rights within the unjust demands of the Christian-Tamil black whites of the Federal Party. No wonder not only Nanda Malini withdrew her song Me Sinhala Apage Ratai” from circulation, refused to sing it in London, but apologized for singing that song in the past! Fear for life or near sainthood? We know that NM and Colvin gave up fifty-fifty” after 40 years, because all the other minorities in Sri Lanka are majorities outside. The only land for the Sinhala Buddhists is Sri Lanka. When I type the word Sinhala” on my computer the word is not recognized even by the computer word dictionary! The White commissioners rejected the demand (long before 1956) because what if it were to apply to the English versus the Welch, Scottish or the Iris?  They rejected it because it was not workable. They rejected it because they new that a society cultivated in Buddhist principles will not ill-treat minorities. Chelvanayagam’s best friend was Jayatilake, the chief justice. When that class found that the two-nation division between English and Swabaha with which they had the control over the masses was about to lose control under the universal suffrage they concocted a language based two nation theory. So today, JRJ and AJ Wilson are in their graves after laying the foundation for the creation of a Tamil country which will be at border war with a south quadrant because the geography of this tiny island does not simply support such division by lawyers.

This is why JHU must come and change this system within and outside. Sri Lanka needs a people-based, people-designed, people constitution that will unite all the ethnic groups (against the black whites) within a unitary Sri Lanka with no separate ethnic enclaves.  If Nanda Malini is frightened or brainwashed so are the other so-called Sinhala Buddhist leaders. Sri Lanka must go back to the old electorate based system with proper safeguards for minority protection and run-off elections to ensure the requirement of 51% votes for the winner. JHU asked CBK for a meeting to discuss these urgent national issues but she delayed or ignored them. If SLFP-JVP is genuine in protecting Sri Lanka they must be able to recognize the Ven. Soma effect.  I think NPM and Nalin de Silva have no moral right to blame JHU for its decision to go it alone.

A Buddhist Political Science

Some black whites and some foreign NGOs think that they can get Prabakaran to wear a 3-piece suit. But they and the NPM accuse the JHU monks stating that the monks cannot become Tony Blairs or Ronnie de Mels. This is exactly what the masses do not want from the monks. Whether they get 5 seats or 15 seats or 25, what people want is JHU to act like acid on a sheet of iron. To corrode the sick 200-family exploitation system call Sri Lankan democracy of the UNP and the SLFP. These Christian dominated families brought the Sinhala Buddhist civilization of 2500 years to the brink of death. In modern political words JHU will derail the UNP-SLFP game within and outside the Parliament building. It is full of criminals, bribe takers and those who got rich by unethical deals. The country is pawned to the IMF and politicians have Swiss bank accounts. Sasanka cites his student’s statement, under the present conditions of corruption and lack of ethics, even if Lord Buddha was sent to our parliament, he too would have been corrupted.”  We disagree.

Ratnasiri Wickremanayake’s statement that the two parties utter lies and the party which utters bigger and better lies wins the election must be supplemented by the new phenomenon of a file maintained in a Colombo company office to blackmail politicians.” All have become ati kehel gilapu uguduwo. This blackmailing is no different from what JRJ did with MPs and SC judges with undated letters of resignation. The cancer has spread all over the body politic and JHU monks cannot be like those Tibetan monks who meditate outside in a cold night wearing wet robes and in a few minutes steam comes out of their robes. But in Sri Lanka a near miracle is not impossible.

An example from the Mahayana Buddhism could perhaps help Christians to understand (including Tambiah, GananathO and HLSenevi) why JHU could deliver. People are wondering in a hostile inhospitable and rugged environment—say an Arabia or Haiti or Afghanistan kind of physical environment— in search of salvation or the proverbial garden of Eden. The crowd includes Mahayanis as well as Heenayanis. After a hazardous climb of a mountain a heenayani discovers on the other side a land with flower gardens, water falls and fruit trees. He jumps in as he has found his personal salvation. Not knowing all of this a mahayani later discovers the same land. But instead of jumping in he stays on top of the mountain shouting and directing others wondering down about the Eden on the other side. The West thinks Dalai Lama is Buddhism. So, we could have a little bit of Mahayana in Sri Lanka! JHU cannot tell Muslims not to eat beef or Hindus not to eat pork. It cannot force Buddhist eggs on Buddhists. I think this is what people fear as possible theocracy. Before feeding a starving person with something, Buddhist laymen from Colombo homes cannot tell them to be vegetarians.

Just like the Buddhist Economics of Schmacher in the 1960s (was this not Gandhi said previously which Nehru did not follow), there is a body of texts called Buddhist Political Science. Politics is the art of compromise. The art and science (math) of getting maximum benefits out of otherwise limited resources. Perhaps this is why RPrema said that he can balance the budget on the other side of bus ticket! Largest happiness of the largest number of citizens (while not depriving basic human rights of every individual). This is the essence of Buddhism. When Friedrich Engels wrote in 1844 (The condition of the working class in England) about the situation that a pregnant woman had to come to work in the crammed factory full of cotton dust in the air and stay standing for 10-12 hours a day, and she worked like this until the day of delivery or the moment of delivery and then had to come back to work the day after the delivery, what would Buddha say about that system?

Was it not this art of compromise that is a central concept of Buddhism, the Middle Path? A cancer among politicians all over the world is the two-valued orientation—s/he is my friend or my enemy— , and not willing to have a multi-valued orientation— s/he is not my friend but he is not my enemy either, degrees of difference— in their daily practice of state craft (Language in Thought and Action, S. I. Hayakawa, 1939 [1990], page 112). The two-valued orientation creates dictatorships, the second democracies, and in Buddhism 2600 years ago the second value was enunciated and practiced by monks. An author comparing the lives of Jesus and Buddha asks a question why Jesus lived less than 2 years in to his public service whereas Buddha served for 45 years (Jesus and Buddha: the parallel sayings, Marcus Borg, 1997). Perhaps, Buddha did not have to face the power of a mighty Roman empire, but more importantly, he followed the art of persuasion, compromise and non-involvement. He did not tell the Indian kings or sitanans not to have harems, but he expressed the rule of celibacy for monks and the value of kamesu mechcha chara to the laity. He did not approve prostitution, but he did not reject them when they needed real help. Is there any other priest group in the world who can claim this kind of life time of training?

People who did not go to a village temple, who did not know the ABC of Buddhism have become experts after a few years of stay in a western country. This was what had happened to NM, Colvin, Leslie and Phillip in the late1930s. They did not try to work with Ven. Kalukondayawe Pannasekhara’s rural development and crime eradication movement of the 1930s-1940s. They worked separately in the Malaria eradication work. What Ven. K tried to do was a people’s economics program with village-level participation. Economics in this sense is inseparable from politics. He worked with Tamils as well as Muslims. The CCS crowd obstructed him. His supporter, the young ASP Osmond de Silva was finally transferred to the Police training school at Bambalapiya, the only place in police department where no farmer will come into contact with Osmond. What Vincent Subasinghe did in Sanda Lankawa was also Buddhist economics and Buddhist politics. What Wilmot Perera did in Horana was also Buddhist economics.

Sarvodaya movement began as a Buddhism-based self-help movement, but it later became a foreign fund-based white elephant. After 30 years of work how come villagers are still starving and embracing Christianity to survive? Ariyaratne’s book, the Power Pyramid and the Dharmic Cycle” (1988) is one of the best examples of how Buddhist economics and Buddhist politics mix in harmony for the benefit of people and the environment. Those who question how monks can guide on how to run a country should start with Ariyaratne’s book. We should borrow whatever is good from the West, but we should not become slaves to the West.

Nalin Swaris in his book, The Buddha’s Way to Human Liberation: a socio-historical approach (1999) tried to look at the East-West interdependence, and he was a mixture of Christianity and Buddhism.  The big mistake NM Perera did was he thought that his London School of Economics made him wiser than a learned Buddhist monk like Ven. Kalukondayawe. I have no doubt that the Greek ideas of democracy were influenced by ideas found in Buddhist India in the 5th century BCE. What the Lichchavi kings were doing was what UNO, WTO, EC and other are asking countries to do. The speaker of the house in England is an idea the Buddhist Sanga has. Colonial rulers destroyed the Sanga society as explained in Prins Gunasekera’s book, Vihara Neethi Vitthi” (1956). No other religion can claim the autonomy a Buddhist temple has from central control. This is what Montesquieu (M) said about the separation of powers. The new interpretation given to his doctrine, which is called M standing on his head, expects the distribution of sum total of power to as many units as possible, rather than three separate branches of power.

In Sri Lanka, Marxists tried since1943 (Gautama the Buddha and Karl Marx: a critique and comparative study of their systems of philosophy by S. N. B. Wijeyekoon [pseudonym Leuke] cited in Origins of Trotskyism in Ceylon” by G. J. Lerski, 1968, page 169) to show that Buddhism and Marxism have similarities. JRJ himself once wanted to create a Dharmista Samajayak.” One must read the late Professor Sarachchandra’s book, Dahrmista Samajayak” (1982) to understand JRJ’s role in destroying it! JRJ once changed his name to Jeewaka Ravindra and his son became a Buddhist priest for a short time. If at age 70, JRJ could pay lip service to the Dharmista concept why cannot a group of monks try to really implement it?

The following are concepts/examples/writings relating to a Buddhist political science:

  1. Buddhism and Human Rights, L. P. N. Perera, 1991
  2. Buddhism and International law, K. N. Jayatileka
  3. World Court decisions with Buddhist examples, Justice Weeramantry
  4. Birth control and Buddhism (in Buddhism, its religion and philosophy, W. S. Karunaratna, 1988)
  5. Putting Buddhism to Work, Shinichi Inoue, 1997
  6. What Would Buddha DO? 101 answers to life’s daily dilemmas, Franz Metcalf, 1999
  7. What Would Buddha Do at Work? 101 answers to workplace dilemmas, Franz Metcalf and B. J. Gallagher Hateley, 2001
  8. Inner Revolution, Life, Liberty and the Pursuit of Real Happiness, Robert Thurman, 1998

Putting Buddhists on the defensive

  1. J. Tambiah and his Boston group ask Buddhists (or monks?) a question, How come believers of a religion that preaches ahimsa kill?” How come Buddhists betray Buddhsim? Tambiah was in Thailand studying this 30 years ago and Gananath Obeyesekera is an expert on this subject. But Tambiah is deliberately fooling the international readers of his book by this question. Theravada Buddhists are a minority (50 million?) in the world. In Cambodia and Thailand they now eat rats and therefore, the number can be even smaller. Powerful and rich countries in the world are Christian or Islam and Islam has oil and cruel dictatorships. My Christian American professor friend has a small ranch where he rare cattle for sale as beef. He uses all possible strategies to maximize his profit margin. Can I tell him about my Buddhist nonviolence and ask him to grow corn or cotton instead of the violent killing of cattle? How come Tambiah, HLS and GO all forget this simple reality and hold only Buddhists to a high religious/moral standards? Mother Teresa sent a letter of support on behalf of Keeton who provided her planes to travel and lots of money. The California district attorney traced Keeton money trail and found some of the money that he stole from the retired and poor Americans went to Mother Teresa. He asked her to return this money, but got no reply. Boston archbishop finally resigned after hiding for so long the sex acts of his priests still the whole truth is not out.

Buddhism was wiped out from India by the Hindus and Muslims because Buddha did not teach how to use guns. As Nanda Malini sings one cannot take the navaguna vala to the battle filed. You take the sword and later when you have peace with no enemies coming to kill you then you get back to the navaguna vala. According to Tambiah there is no need to guard the Dalada Maligawa or the Siri Maha Bodi! Or are we forgetting that God’s standards are set by the human agency? Take for example the concept of self defense and three religious approaches.

  • If my life is threatened, I can kill the attacker – no legal liability, no sin (Christian, Jews, Islam believers?)
  • Even if my life is threatened, try to run away or die rather than killing the attacker – no legal liability no sin (Buddhists?)
  • Try to run away, avoid confrontation, be humane and humble (or escape even I have to kiss the a..) to avoid killing the attacker, but if I have no other choice then totally and completely annihilate the enemy (Bhagavad Geeta’s advice to Arjuna)

When Prabakaran kills only the Catholic archbishop of Colombo could say P is a humane person. Because, P helps Christianity and P wants to destroy Buddhism and Buddhists.

The society has become so corrupt over the past 25 or 40 years because of politicians. It will not be easy to introduce Metta, Karuna, Muditha and Upekka that soon. First you have to get rid of the guns and bombs in the hands of so many. The names of Vessantara and Siri Sangabo are used in Sri Lanka today in exactly the opposite way the meaning of those names described in the Jataka stories. For example, people today call a husband a vessantara, if his wife is sleeping with another man, knowingly or unknowingly to him. A siri sangabo is one who stupidly puts his neck out and gets it cut. Today there are no morals in the country. All running like mad dogs thinking the mirage they see is water.

Sri Lanka’s Future and the American People

If God created the world he was so generous toward what later became the USA. I am grateful to America for sending Colonel Olcott in the 1880s to help in the establishment of schools for us, the poor Sinhala Buddhists. American people are as innocent as the Sri Lankan people. American people are different from the American political establishment, run by two political parties. Ralph Nadar is fighting the same battle in America that the JHU has just started to fight in Sri Lanka. In Milinda Moragoda’s book written for him by a retired CCS, the American Senator John McCain admits so honestly that the American society can learn from what is happening in Sri Lanka. This senator was in a Vietnam prison and a survivor. American missionaries established schools in Jaffna as early as in the 1820s. They would never support forced or bribed religious conversions if they come to know about it.

The present habit of cowing people by political opportunist black whites is the problem. For example, what is the use of marching against the Pope’s visit in Colombo, when in Ratnapura resides the Pope’s cabinet minister in charge of propaganda with million of Vatican dollars?  Why not fast unto death before his church at Ratnapura, if that is a strategy. The Colombo marches by yellow-robbed monks shouting slogans was perceived as an act of religious extremists behaving like angry workers on strike. Also, what is the justification to shout at Chris Patten before his hotel, when he came to Sri Lanka at the invitation of the government of Sri Lanka?  This is why a real Buddhist Politics is needed. In a new era of preemptive strikes implemented by President Bush and Prime Minister Blair, a Buddhist government in Sri Lanka, could show to the world that criminal terrorism cannot be won by legal terrorism. The end of history that the western professors predicted with the fall of the Berlin wall was a western idea and not a Buddhist idea. The World Court judge Weeramantry has used a lot of Buddhist ideas in his court opinions.

This means there is a big information and communication gap. Hating America without knowing reality and truth is ignorance and stupid. So many things in America are bad and wrong just like the American style roofs that we embraced in the 1950s not knowing the carcinogenic effects of asbestos. But whether it is on morality or on war no country on earth can escape the good or the bad influence of USA. Rather than a love (privately) and hate (publicly) relationship, Sri Lankan leaders in the former SU, JVP, NPM, MEP and other nationalist writers or in the JHU need to use critical thinking and analysis. They should meet with the new ambassador who speaks and writes in Sinhala. He will also decide to wear a national dress.

It is important for the JHU to show to the world and America that it is morally wrong to divide Sri Lanka or pave way for a division via a federal panacea.  The geography, history, social and political realities do not support a federal system for this tiny island. If rather than shouting at America as an enemy they should use their brain and use persuasive arguments to convince them. All what the Tamils need to achieve their aspirations could be granted within a united, undivided island with no ethnic enclaves and no discrimination against the majority. If the American Congress thought so Sri Lanka would have been a divided country for some time by now. In the American Congressional Committee hearings, when all the others talk and submit documents against the Sinhala Buddhists (including even the Sri Lankan embassy) congressmen ask questions such as, if we have a black as our chief justice, how can we say there is genocide against blacks?”; If Hitler had Jews in his war cabinet how can Jews complain?” or where are the British, they created this mess by their divide and rule policy?”  In fact a congressman nominated JRJ and RajivG for a Noble Peace Prize! (Hearing before the subcommittee on Asian and Pacific affairs of the committee on foreign affairs, House of Representatives, 100 Congress, First session, August 6, 1987, page 1). Those who think of GL-Neelan Package, I think it was a package came from America. Those who think of Norwegian peace processors, I think it was a deal arranged by America. There are all kinds of Liam Foxes.

If sufficient time lapses, because the black whites in Sri Lanka have made it an antho jata bahi jata problem, ultimately Prabakaran will fail because he has no moral ground for the sustenance of a movement. In the Milinda Panna, there is an example of accidents.” The wound to the Buddha’s feet from a piece of a chip of rock came from the collision between the rock threw by Devadatta and the rock that met it, was described Bikku Nagasena as an accident (no volition). Similarly, Prabakaran is an accident came out of the slipper of Mrs. Amrithalingam then made of the last Sinhala skin (remember KMP Rajartane’s slippers?).  Already Karuna did what Mahattaya tried to do. Nelson Mandela showed the world what is high moral grounds, even when it came to the divorce case with his wife Vinnie. Gandhi and Martin Luther King, Jr. won because of the moral basis of their actions. When King was in a jail in Alabama, the Southern (white) Baptist priests wrote him a letter asking him to leave the South without creating turmoil. The reply that he sent is as historic as the famous Gettysburg address of Abram Lincoln. The south was so big and powerful compared to the north during the Civil War. But ultimately, the south lost because it had no moral basis. It had to ask the slaves to join the army to fight to protect slavery! RanilW, CBK and GLP should read some history books.

Perhaps, the best service that the Sri Lankan Buddhists offer to USA is the use of its seventh great force, to help USA to develop a new foreign policy that will make them the proud leader of the free world. American governments fell from one disaster to the next, because they operated via the eyes and ears of the local black whites (coconuts) in all the countries that they got into trouble. This was so with Din Diem, Marcos, the Shah of Iran, Sadam Hussein, Baby Doc (in Haiti), or Noriega (in Panama) now in an American jail. For example, if the American government tries to understand the Sri Lankan case from the point of view of the Sri Lankan American citizens, it would not ultimately become unpopular among the local masses. As it is the American embassy in Colombo relies on the local black whites within and outside the establishment.  How many Sinhala Buddhist are working in the embassy local staff? Why? Unlike the Cubans or Iranians in the USA, the Sri Lankan in USA are not waiting to go and establish an alternative government filled by exiles.  This is very different from the mind set of some expat Tamil groups who want to go as cabinet ministers of a Tamil kingdom although the sun god had no plans as such.

Sri Lanka’s Seventh Great Force and the Raja Rata Paradigm

Professor Malalasekera’s (who was married to an English woman; Ananada Coomaraswamy was married four times, each time to a European woman) reasonable requirements for Buddhists and CBK’s minimum requirements to develop Sri Lanka are what a group of Sri Lankans are concerned with. In 1956 Five Great Forces put the elephant belly up. Martin Wickremasinghe thought, it was the downfall of the Brahmin caste. He was so wrong here as well as in praising the communist Russia as a near-heaven. Even the best writer on earth could be dead wrong as actress Jane Fonda who sat on a Vietcong gun seat aimed at the American war planes to regret it later. Sir John by kicking M. S. Themis, the 1962 Coup with Sir John, Sir Oliver and Dudley S behind, and finally JRJ in 1978 with AJ Wilson behind proved that the black whites if at all were buried for only three years (1956-59), and they did not die. Now the villages which had the people power via the Pancha Maha Balavegaya are buried under the joke Pradesheeya Sabah and the villagers are divided between UNP versus SLFP under the new parliamentary election system based on a party list decided from Colombo, held on a district basis with a manape.

Ven. Soma overcame the first death trap of JRJ, the village-level unity, and before he overcame the second death trap, JRJ constitution and parliamentary election system, his life tragically ended. Sri Lanka’s Seventh Great Force thinks (as shown by two computer election polls with 40% support for JHU) that JHU is the rightful owner of Ven. Soma’s unfinished business. Sri Lanka’s sixth great force is the janitors and housemaids toiling under semi-slavery conditions shouldering one-third of Chocksy’s budget, yet not even the right to vote! The American Revolution was based on no vote no tax! If these people who sacrifice their human dignity for 100 dollars a month stop remittance for three months Chocksy and the budget will be on logs (kota uda) and the janitor would get a cabinet post for them.

The core of the seventh great force is the Sinhala Buddhist village boys and girls who went to Sri Lankan universities in the Sinhala medium and who now live in the West as professors, directors of research, medical doctors, scientists and engineers earning their positions after world-wide competition. Just like Ven. Soma they are a branch of the children of 56. Just like JHU they are for a just society in Sri Lanka. They did not have pastures in Sri Lanka like the children of black whites to look for greener pastures, but they left Sri Lanka in disgust of a corrupt political system of UNP and SLFP leadership. Unlike so many including the children of SWRD who could not pass the university entrance exam, they had their brain as their wealth. Even Nehru was so unhappy when Indira failed the exam that would have allowed her enter the London University (The world revolution of westernization: the twentieth century in global perspective T. H. Von Laue, 1987).

These people, who have a country of birth” and a country of choice”, are ready to serve their motherland, if they can be sure that their labor is not a gangata ini kapeemak (not throwing wood to the river).  Hundreds of them from so many countries already serve Sri Lanka in numerous ways as individuals and groups. Most of them are over 50 years of age and those who remained in Sri Lanka who are now retired or about to retire, which the black whites ruling class discard as excess based on IMF conditions could provide the backbone for a real regaining of Sri Lanka from the black whites of Sri Lanka. One branch of the Children of 56, took weapons against the black whites in 1971, but those who now vote for the JVP or all the JVP leaders are not Marxist killers. They have no other alternative of protest against the UNP and SLFP. No government in Sri Lanka can succeed without the power and spirit of the youth of Sri Lanka. The treatment of university students in Sri Lanka as inmates in a prison because the rich now send their children to the international school, a business machine, and then to affiliated foreign universities, must stop and their dignity, resources and a non-political academic climate must be restored. This begins with appointing academically qualified, respectable men as Vice Chancellors. A country which ill-treats and does not take care of its university students is doomed forever.

One advantage of the seventh great force is that they bring a synthesis of the east (village) and the west (highly paid white experts from the west). In other words they pass the have you stepped into a kamatha test” of RPremadasa that he had allegedly asked from appointees to important posts as most of them had the experience of passing a higher test of sleeping in a floor made out of a mixture of cow dung and clay.  When RPrema said he wants a bass and not an engineer, from the seventh great force he would have got two for one, because an engineer in the west is not one who sits in an office wearing a tie and white pants. They understand why the Colombo paradigm (kolambata kiri apata kakiri, system cited by GLP in his youth commission report), must be replaced by a new Raja Rata paradigm, to face new realities of geopolicts, globalism, economic and social justice and the mere survival. Local officers cannot fool them and they know both sides of the coin. Politicians cannot trick them and NGOs cannot bribe them. They cannot be accused as extremists of any view or side as they live in oceans of Christians and whites and they know the psyche of a minority. They (at least most of them) did not accept treatment of them as second class citizens. They understand why a medical doctor who has LRCP, FRCP etc. decides to take kashaya and arista from a village native physician who does not speak English when they get sick in their old age. This is the lesson Ven. Soma taught to the western-educated Colombo group of the UNP and SLFP by his death.

Along with the thousands of retired people whose talent and experience is wasted now by privatizations based on IMF-World Bank dictates, the seventh great force provides an answer to the lack of experience of JHU candidates. People did not vote for GLP or Lakshman Kadir to rule them. JRJ’s constitution allowed it. Once when Henry Ford was told that he was not an educated” person he said, Look at me, I may not have degrees, but I can get the best expert on any subject just by pushing a button on my table.” This is why the vinaya and lack of expertise objection that everybody is talking about is nothing but a story of a cat that did something on a rock?  Why cannot the Sri Lankan parliament have a break for lunch between 11-12 a.m. if Nancy Regan could decide what her husband, the most powerful man on earth, could or could not do at what time and what day based on astrology?

“Your reverence, I dreamed I saw rice cooking unevenly in a pot. Some was overcooked, some well-cooked and some still raw.”

“Don’t worry about this either,” said the holy man. “This dream foretells a time when all will be unwholesome, not like today! Kings will be unwholesome, and so will officials and ministers, priests and homemakers, city and country folks. Amazing as it may seem, this dream indicates a time when holy men will be unwholesome too! In addition, even the gods, tree spirits and fairies will be unwholesome and wicked!

“The winds will change quickly, sometimes blowing too hard and sometimes not at all. These winds will shake the heavenly homes of the sky gods. Therefore, in some places rains will cause floods, it will rain just right in some areas, and there will be terrible droughts in other places. It will be like rice in the cooking pot – some overcooked, some well-cooked, and some raw.

-King Pasenadi Kosol’s Tenth Dream, (India, 545 B.C.), (Source: www.Buddhanet.net)

March 13, 2004

No Comments »

සිහිබුද්ධියෙන් අසාගත යුතු කියමන්….

July 23rd, 2017

තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි

ශ්‍රී ලංකාවේ අද සිදුවන සිද්ධීන් දෙස බලනවිට එය හරියට පෙනෙන්නේ ජිග්සෝ ප්‍රෙහෙලිකාවක කොටස් පරිද්දෙනි. මේ කොටස් එකිනෙක නියම පරිදි ගලපාගෙන, නිම තැන තබා ගන්නේ නැතිව, අද රටේ නියම තත්වය පෙන්නුම් කරන චිත්‍රය සම්පූර්ණ නොවෙයි. එමෙන්ම මේ කැබලි වෙන වෙනම තිබෙනවාට වඩා, එක කැබැල්ලක් හෝ මග හැරුනොත් එම අඩුපාඩුව වඩාත් නෙතට ලක්වන මුත්, එක කැබැල්ලක් දෙස පමනක් බලා චිත්‍රය ගැන පැහැදිලි අදහසක්ද ලබාගත නොහැක. එබැවින් මෙම කැබලි ගලපාගෙන චිත්‍රය සම්පූර්ණ කිරීමට උත්සාහ නොකර මෙම කැබලි එකින් එක අතගාමින් සිටීමද පලක් නොවන කටයුත්තකි.

මෙම රූපය හදන්නට පටන් ගන්නේ කොතැනින්ද? පලමුව අද දින (එනම් ජුලි 22) පුරවැසි බලය නම් සිවිල් සංවිධාන එකමුතුව සමග අගමැතිවරයා පැවැත්වූ රැස්වීමේදී ඔහු පැවසූ සහ පුරවැසි බලය නියෝජිතයින් අසා සිටි කතාව මීට උචිතම ආරම්භයයි. එහි මේ රට පිලිබඳව හැදෙන චිත්‍රයේ බොහෝ කරුණු අඩංගු වන බැවිනි. අගමැතිවරයා පවසන පරිදි 2015 දී ඔවුන්ට ලැබුනේ ‘ණය වගුරක්‘, ‘කුඩු කන්දක්‘ සහ ‘හොර ගුහාව‘කි. තමන්ව බලයට ගෙන ඒමට කටයුතුකල සිවිල් සංවිධානවලට, තමන්ව විවේචනය කිරීමට වුව රජය විසින් අවස්ථාව දී ඇත. මේ නිසා රට තුල ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය රැකී තිබේ. තමන් මේ විවේචනවලට ඇහුම්කන් දෙන්නෙමු. දූෂණ, වංචාවලට එරෙහිව නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව හරහා කටයුතු කරගෙන යයි. බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛස්ථානය දී ඇති අතර අනිත් ආගම් ඇදහීමේ නිදහසද ලබා දී ඇත.

මේ සියල්ල හිස වනමින් අනුමත කරමින් අසා සිටින පුරවැසි බලය නියෝජිතයන් පිටතට පැමින පවසන්නේ, අගමැතිවරයා විසින් මෙම වංචා, දූෂණ පිලිබඳ විභාග ඉක්මන් කිරීමට පියවර ගන්නා බව පැවසුවාය යන දියාරු ප්‍රකාශයයි. ඒ අතර ප්‍රසිද්ධ මාධ්‍යයන්හි පටිගත කිරීම්වලට හසු නොවූ, රූපය පමනක් ඇති දර්ශන කිහිපයක්ද වෙයි. සාකච්ඡාව අවසන්ව අනිත් සාමාජිකයන් පිටතට යන අතරවාරයේ ගාමිණී වියන්ගොඩ සහ අගමැති අතරත්, සමන් රත්නප්‍රිය සහ අගමැති අතරත් සිදුවන කසුකුසු ද කැමරාවට හසුවී ඇත.

මේ කසුකුසුවලදී හෝ එලිපිට සාකච්ඡාවන ඕනෑම කරුණකදී කියැවෙන ප්‍රධානම දෙයක් නම් දැන් රට තුල ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ස්ථාපිතව ඇති බවයි. ජනතාව එලිපිට අරගල කරන්නේ එහෙයිනි. මෙය හරියට සෞඛ්‍ය ඇමති පවසන, ඩෙංගු පැතිරීම වැඩිවීම යනු සංවර්ධනය වේගවත් වීමේ නිර්ණායකයක්ය යන්නය යන කියමන බඳුය. උද්ඝෝෂණ, විවේචන හරහා ජනතාව පාරට බසින්නේ, රජයක පවත්නා ජනතා විරෝධී ප්‍රවනතාවන්ට එරෙහිවය. අද මෙතරම් විරෝධතා ඇතිවන්නේ මේ රජයද ගෙනයන ජනතා විරෝධී ප්‍රතිපත්ති නිසාය. එවන් විරෝධතාවනට පහර දෙන නිර්දය ආකාරයද අප දුටුවෙමු. නියම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් ඇතිවී තිබේනම් මෙසේ   උද්ඝෝෂණ කිරීමට හේතු නොතිබිය යුතු හෝ අවම විය යුතුය. එමෙන්ම එම විරෝධතාවන්ට පහරදීම හෝ, උද්ඝෝෂණවලට එරෙහි අණ පනත් හෝ උසාවි නියෝගයන් ලබාගෙන ඒවා මර්ධනය කිරීමට උත්සාහ නොගෙන, මේ ජනතා ඉල්ලීම්වලට සාධාරණ විසඳුම් ලබා දෙන්නට කටයුතුකල යුතුය. නමුත් මේ රජය යටතේද එය එසේ සිදුවේද? 

 

ඊලඟ කාරණය නම් මෙවන් විරෝධතා ඇතිවන්නට ඉඩහැර, ඒවා වාර්තා කීරීමට මාධ්‍යයන්ට ඉඩහැරීමත් තුල රජයට ලැබෙන වාසිය නම් ‘ඔන්න අපි ජනතාවට ඉඩදීල තියනව නිදහස අපට විරුද්ධව උද්ඝෝෂණ කරන්න‘ යන පණිවුඩය ලෝකයාට ලබාදීමේ අවස්ථාවය. අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස ජනතාවට තිබිය යුතුවාක් මෙන්ම අදහස්වලට සවන්දීමේ සහ ඒවා සලකා බැලීමේ නැඹුරුව රජයක් වෙත තිබිය යුතුය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ස්ථාපිත වීයැ‘යි කිව හැක්කේ එවිටය.

 

එමෙන්ම ජනතාව හඬගා ඉල්ලන මෙම ඉල්ලීම්වල නියම මුහුණුවර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ නාමයෙන් ලෝකයට ලැබෙනවාද? උදාහරණයක් ලෙස 2016 දෙසැම්බරයේදී සිදුවූ හම්බන්තොට වරාය පිලිබඳ සිදුවීම් ශ්‍රී ලංකාවේ තත්වය පිලිබඳව වූ සමහර ජාත්‍යන්තර වාර්තාවන්හි සඳහන් වන්නේ මාධ්‍යවේදියාට සිදුකල ප්‍රහාරය නොමැතිවය. එම පහරදීමේ සිද්ධිය සම්බන්ධව අගමැතිවරයා දැරූ ස්ථාවරය වසන් කිරීම මෙන්ම එම විරෝධතාවනට හේතු වූ කරුණු පිලිබඳ යතාර්ථයද ලොවෙන් වසන් කිරීමට මේ රජය උපායශීලී වූවාද? නැතිනම් මේ රජය ජාත්‍යන්තරය ඉදිරියේ දක්වන නියාලු ප්‍රතිපත්තිය නිසාත්, රාජපක්ෂ රජය කෙරෙහි ජාත්‍යන්තරය දැක්වූ පැහැදිලි විරෝධය නිසාත්, ජාත්‍යන්තරය තමන්ට වුවමනා කොටස පමනක් ගෙන රජය එම චෝදනාවලින් නිදහස් කලාද?

 

එක්සත් ජාතීන්ගේ සංගමයේ නියෝජ්‍ය ලේකම්වරයා ජනාධිපති හමුවී රටේ තත්වය ගැන පැසසූ බව මාධ්‍ය තුල කියැවෙයි. නමුත් සයිටම් විරෝධී ශිෂ්‍ය සංගමයේ කැඳවුම්කරු රයන් ජයලත් පැහැරගෙන යාමට මහ දවාලේ, ප්‍රසිද්ධියේ උත්සාහ කලේත්, ඒ පිලිබඳව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට සහ ඇමෙරිකානු තනාපති කාර්යාලයට ලිඛිත ප්‍රකාශයන් භාර දුන්නේත් දින දෙකකට පෙරය. අගමැතිවරයා තමන් විසින් රට තුල සහතික කරන ලද මාධ්‍ය නිදහස ගැන කයිවාරු ගසන විට මාධ්‍යවේදීන්ට හම්බන්තොටදී නාවුක හමුදාපතිවරයා විසින්ද, වත්තලදී ජෝන් අමරතුංග අමාත්‍යවරයා විසින්ද එල්ලකල ශාරීරික සහ වාචික ප්‍රහාරද, අගමැති හා ජනාධිපති විසින් නම් ගම් සඳහන් කරමින් මාධ්‍ය ආයතනයන්ට සහ මාධ්‍යවේදීන්ට එල්ලකරන තර්ජනයන්ද පිලිබඳව පෙරලා විමසන්නට මේ සිවිල් සංවිධාන ක්‍රියාධරයන්ට අමතක වූ බව පෙනේ. ඒ හැර මාධ්‍ය හමුවලදී මාධ්‍යවේදීන් නගන ප්‍රශ්න තුලින් හෙලිදරව් වන ඔවුන් වටා ඇති සීමා මායිම් ගැන ඔවුන්ටම වැටහීමක් ඇතිදැයි පැහැදිලි නැත. එමෙන්ම මේ මාධ්‍ය හමුවීම්වලදී නැගෙන ප්‍රශ්නවලට රජයේ නියෝජිතයන් ලබාදෙන පිලිතුරු තුල බොහෝවිට ප්‍රශ්නයෙන් ලිස්සා යාම හෝ ඔවුන් තුල නැගෙන කෝපය පිලිබිඹු වෙයි. මෙතුල තමන් පෙලන ගැටලුවලට මේ දේශපාලකයන් ලඟ ඇති විසඳුම් පිලිබඳව ජනතාවට තොරතුරු දැන ගැනීමේ අයිතිය සීමාවේ නම් එතැන ඇති මාධ්‍ය නිදහස කුමක්දැයි අසමු. 

 

මීට ප්‍රථම සඳහන් වූ මාධ්‍යවේදීන්ට හෝ උද්ඝෝෂකයින්ට එල්ල වූ ප්‍රහාරයන්ට පසුබිම් වූ කරුණු දෙස බලන කල්හි රටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කෙතරම් දුරට රැකී ඇත්දැයි පැහැදිලි වේ. සයිටම් ආයතනය සම්බන්ධව රජය අනුගමනය කරන ක්‍රියා පිලිවෙතද, සයිටම්හි සභාපතිගේ චණ්ඩි කතාද, විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයන්ට පහර දුන් ආකාරයද, රටේ යම් හුදෙකලා සිදුවීම්වලදී පවා පොලිසිය හසුරවන ආකාරයද තුල පිලිබිඹු වන්නේ ජනතාව සතු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතියට රජය පැත්තෙන් ලැබෙන ප්‍රතිචාරයයි. වෛද්‍ය ශිෂ්‍ය සංගමයේ රයන් ජයලත් පැහැර ගන්නට උත්සාහකල දා, ඊට පැය කිහිපයකට ප්‍රථම, ජපන් ආධාර මත ඉදිවූ ගල්ගමුවේ නව රෝහල විවෘත කරන්නට පැමිනි සෞඛ්‍ය ඇමති රාජිත සේනාරත්න කල කතාවෙහි, තමන් 2015 දී නව ජනාධිපතිවරයා පත්කර ගත්තේ ‘බෙල්ල දීලා‘ බවද, තමන්ට එරෙහිව එන බලවේගවලට මෛත්‍රීයෙන්ම ප්‍රති ප්‍රහාර එල්ල කරන බවද සඳහන් විය. 80 දශකය අග භාගයේදී තමන්ට එරෙහි බලවේගයන්ට මෛත්‍රියෙන්ම ගසන හැටි ඔහු අපූරුවට පෙන්වූයේ ‘පීපල්ස් රෙවොලූෂන් රෙඩ් ආමි‘ නොහොත් ‘ප්‍රා‘ නැමති අර්ධ මිලිටරි කණ්ඩායමක් පිහිටුවාගෙන තරුණ තරුණියන් දඩයම් කිරීමෙනි. සමහරවිට දැන් වයසින් මෝරා ඇති නිසා ඔහුගේ කල්ක්‍රියාව මෛත්‍රියට හැරිලාවත්දැයි සිතුනත්, තමන් පරණ සතාම බව ඔප්පුකලේ එදිනම රයන්ව පැහැර ගැනීමට කල උත්සාහයෙනි. තමාගේ සිත්ගත් බාල වයස්කාර තරුණිය පැහැරගෙනවිත් අඹුකමට තබාගත් තම පුතාගේ ක්‍රියාකලාපය පවා අනුමතකල රාජිතට කොහොමත් මේ පැහැරගැනීම් අමුතු දේ නොවේ.

ඒ සිදුවීම වූයේ අද ඔහුගේ නිර්දය විවේචනයට ලක්වන පසුගිය රජය සමයේ ධීවර අමාත්‍යවරයාව සිටියදීය.

 

කෙසේ හෝ පසුගිය රජයේ ‘ණය වගුරු‘ ඉහගෙන කෑ, ‘කුඩු කඳු‘ මත, ‘හොර ගුහා‘ තුල බඩ පිණුම් ගැසූ මිනිසුන්ම කොටසක් මෙසේ නව රජය පත්කර ගැනීමටද දායක වූ අතර, තවත් කොටසක් නව රජය පත්වූ පසු ඊට එකතු වූහ. එදා තිබූ කුඩු කඳුම අද එවරස්ට් කන්ද මෙන් වැඩෙමින් මේ වන විට ශ්‍රී ලංකාවද ලොව මත් ද්‍රව්‍ය ජාවාරමේ එක් ප්‍රධාන හුවමාරු මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත්කර ඇත. දිවයින පුරා හිස එසවූ පාතාල ක්‍රියාකාරකම් අද වනවිට පාලනය කරගත නොහැකි තත්වයකට පැමින තිබේ. මෙම පාතාලයින් සහ දේශපාලකයින් අතර ඇති සම්බන්ධතාව අද ඊයේ නොව ‘නාවල නිහාල්‘,’සොත්ති උපාලි‘,  ‘ගෝනවල සුනිල්‘ වැනි උදවියගේ කාලයේ සිට පැවත ආයේය. අද රටේ සිදුවන හොඳ දෙයක සම්මානය පමනක් තමන්ගේ නමට බැර කරගෙන, නරක දේ ආරම්භක සමරු ඵලකය විවෘත කල තැනැත්තාගේ නමට බැර කරමින්, ‘අපි මේ ගෙවන්නෙ අහවලාගෙ පව්‘ කියන දේශපාලන න්‍යායට අනුව නම් මේ පාතාලයේ භෞතීස්මයේ සම්මානය යා යුත්තේ 80 දශකයේදී මරණ දඬුවම නියමව සිටි ගෝනවල සුනිල්, විශේෂ ජනාධිපති සමාව යටතේ එලියට ගෙන ඔහුට සාම විනිසුරු පදවියක් පිරිනැමූ මෙන්ම මහාධිකරණ විනිසුරුවන්ට හූ කියවූ  ‘අහවලාටය‘.  දන්නෝ දනිති.

 

යාපනය අර්ධද්වීපය තුල හිස එසවූ ‘ආවා‘ නම් පාතාල කල්ලියක ක්‍රියාකාරකම් මෙන්ම ජුලි 22 වන දා යාපනයේ මහාධිකරණ විනිසුරු එල්ලකර සිදුවූ වෙඩි තැබීමද, අද යාපනය පාලනය කරන්නේ කවුරුන්ද යන බවට සාක්ෂි දරයි. එක්තරා යුගයක එල්ටීටීයේ දරදඬු හස්තයේ පාලනය යට, දශක තුනක යුද්ධයකට මැදිව බැට කෑ උතුරේ ජනතාවට අද සිදුව ඇත්තේ පාතාල කල්ලියකට මැදිව අනාරක්ෂිතව දිවි ගෙවීමටය. රජයට අවංකවම සංහිඳියාවක් අවශ්‍ය නම් මේ පිලිබඳව කටයුතු කරනු විනා එම පාතාල කල්ලියේ වගකීමද හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් වරයාගේ කරපිටට දමමින් සිටීමෙන් පලක් වේද? කෙසේ වුවද විජයකලා මහේස්වරන් ඇමතිවරිය කියන පරිදි එල්ටීටීඊ පාලන යුගයේ එම ජනතාව යම් අස්වැසිල්ලක සිටියා නම් අද එය අහිමිවී ඇත්නම්ද මේ ගැන වගකීම පශ්චාත් යුද සමයේ පාලන බලය දැරූ සියලු දෙනාටම පැවරෙනු ඇත.

 

‘හොර ගුහා‘ ගැනද කතා කරත් නම් නව රජය පත්වූ විගස, ඉතිහාස ගතවිය යුතු මහා වංචාවක් වන මහ බැකු බැඳුම්කර වංචාව ගැන මෙන්ම ඊට වගකිව යුත්තන් තනතුරු හා වරප්‍රසාදවලින් පුද දී මෙරටට රැගෙන ආවේ කවුද කියා ජනතාවට අමුතුවෙන් කිවයුතු නැත. පිරිසිදු පාලනයක් පතා නව රජයක් තෝරා පත් කරගත් ජනතාවට, බලයට පැනගත් විගස මෙසේ කොකා පෙන්නුවේ හොරකම යනු ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලන සන්නාමය බව ඔප්පු කරමිනි. මහා මාර්ග ඇතුලු සියලුම අමාත්‍යංශවලින් දිනෙන් දින වාර්තා වන තොරතුරු මේ දූෂිත දේශපාලන ජිග්සෝවේ කැබලි මෙනි. ණය වගුරක් ගැන කතාකරන ගමන් රජයේ මැති ඇමතිවරුන්ට නිමක් නැති සුඛෝපභෝගී වාහනද, වෙනත් වරප්‍රසාද ද ලබා ගන්නට කිසිදු හිරිකිතයක් නොමැති අයුරින් මුදල් කඳු වෙන් කරන්නේ ජනතාව ජීවන වියදමේ බරින් මිරිකෙද්දීය. මේවා යලි යලිත් කතා කරන්නට දේවල් නොවන නමුදු, වගකිවයුත්තන්ගෙන් යලි යලිත් ප්‍රශ්න කරන්නට ඉඩක් නොමැති අතර අනිත් අතට ජනතාව මොනවා සිතා ගත්තත් ඔවුන්ට ගණනක් නොමැත. රටේ මේ පවතින ක්‍රමය හැඩගැසී ඇත්තේ ඒ අයුරිනි. ඉතින් මේවා පුරවැසියන් වෙනුවෙන් ප්‍රශ්න නොකර, අගමැති කියන සීතාම්බර පටයේ කතාන්දරයේ නව නිර්මාණය අසා සිට, කරබාගෙන එන මේ සිවිල් සංවිධාන සාමාජිකයන් සතු ‘පුරවැසි බලය‘ ද සීතාම්බර පටයේම තවත් එක අනුවාදයක් පමනක්මය. 

 

ඒ අතර ත්‍රිකුණාමළයේ වැවක් ප්‍රතිසංස්කරණයකල කෘෂිකර්මාන්තයට ශ්‍රී ලංකාව තුල ලබාදෙන්නට යන තැන ගැන කතා කරයි. වත්මන් කෘෂිකර්ම ඇමතිවරයාගේ පැටිකිරිය ගැන වෙනම කතාකල යුතුය. කෙසේ වුවද අස්වනු නෙලන කාලයට එය විකුණා ගන්නට නොහැකිව, ගබඩා කරන්නට ඉඩක් නැතිව, දෑසේ පිරුන කඳුලින් යුතුව අසරණවන වී ගොවීන්ද, එළවලු මලු පිටින් විසි කරන්නට සිදුවන එළවලු ගොවීන්ද, කිරි බිම දිගේ හලමින් විරෝධය පාන්නට සිදුවන කිරි ගොවීන්ද නොවිඳිනා දුක් විඳිති. ඒ හා සමාන්තරව සාමාන්‍ය ජනතාවට තම අතේ ඇති මුදලට තම මූලික ආහාර ටිකවත් සපයා ගැනීමට අසීරුය. වැව් ප්‍රතිසංස්කරණය කර ගොවීන්ට භාරදෙන ගමන් ජනාධිපතිවරයා පවසන්නේ තමන් තායිලන්තයෙන්, පකිස්ථානයෙන්, ඉන්දියාවෙන් සහල් ගෙන්වන ආකාරය ගැනය.

 

දිනපතා හෙලිදරව් වන වංචා, දූෂණ, පරිසර විනාශ කිරීම් සහ මේවාට ලැබෙන රාජ්‍ය අනුග්‍රහය කිසිසේත්ම ඒ රජය ය, මේ රජය ය කියා වෙනසක් නොමැති අතර කලින් කලට විවිධ මුහුණුවරින් ඒවා කරලියට එයි. දේශපාලකයන්ගේ පිල් මාරු නම් පෙර සිට අසන්නට ලැබුනත්, කොට්ඨාශ ක්‍රමය අනුව පාර්ලිමේන්තු එන්නට සිදුවූ යුගයක අදාල පිල් මාරුව ජනතාව ඉදිරියේ සාධාරණීකරනය කරන්නට පිල පැන්න තැනැත්තාට මෙන්ම, ඔහුව පිලිගන්නා පක්ෂයටද අභියෝගයක් තිබිනි. නමුත් අද පවතින ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය උඩ පාර්ලිමේන්තු නියෝජිතයෙකු ලෙස පත්වන්නට ජනතාවගේ මනාපයම අවශ්‍ය නොවේ. එමෙන්ම ඇමතිකමක් ලබාගන්නට දිනන පිලේම සිටිය යුතුය කියා නියමයක් නැත. අවශ්‍ය වන්නේ බලයේ සිටින නායකයාගේ මනාපය පමනි. මේ අර කියන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ තවත් පැත්තක් වන අතර, ජනතා මනාපය සැහැල්ලුවට ලක්වන මෙවන් දේ කාගේ නිර්මාණද කියා කියන්නට අවශ්‍ය නොවේ. දිනෙන් දින කල් යන පලාත් පාලන මැතිවරණයෙන් පැවසෙන යතාර්ථය නම් තමන් ගැන තමන්ට විශ්වාසයක් නැති කමයි. තමන් පවසන තරම් මහ ලොකු සංවර්ධනයක් ඇති නම් මැතිවරණයකට යන්නට මෙතරම් බියක් දක්වන්නේ ඇයි?

 

රයන් ජයලත් පැහැර ගැනීමට තැත් කිරීම ගැන සරත් ෆොන්සේකා අපූරු සාධාරණීකරනය කිරීමක් කලේය. ඒ සුදු වෑන් තබා ගැනීම ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ පමනක් අයිතියක් නොවන බවය. මින් අපට වටහාගත හැකි කරුණු දෙකක් පවතී. එක්කෝ එකල චන්ද ගුණ්ඩුවක් ලෙස පාවිච්චි කලත්, සුදු වෑන් යනු අනිත් ඕනෑම පාටක වෑන් එකක් මෙන් සාමාන්‍ය එකක් විය යුතුය. නැතිනම් සුදු වෑන්ම යොදාගෙන කල විශේෂ කාර්යභාරය තමනුත් කරන්නට සූදානම් බවය.

 

දිනෙන් දින විවිධ සුලු පරිමාණයෙන් වුව පුවත් ලෙස ඉස්මතුවන ආර්ථික, සමාජීය, දේශපාලනික සහ පාරිසරික ගැටලු ජන ජීවිතයට අහිතකර ලෙස බලපාන්නේ අද නොව හෙටය. මීතොටමුල්ලේ කසල කන්ද කඩා වැටීම මෙන්ම අද වන විට සිදුවන ස්වභාවික ආපදා මීට උදාහරණ සේ දැක්විය හැක. 

 

ඉතින් මේ පුවත් තුල ගැබ්වන ඛේදනීය ප්‍රතිඵල එකින් එක ගලපා ගත්කල ශ්‍රී ලංකාවේ අනාගතය පිලිබඳ චිත්‍රය සම්පූර්ණ කරගත හැකිවනු ඇත.

 

එබැවින් මේ පුංචි පුවතක් වුව එතරම් අදාල නොවන සේ සලකා ඉවතලීම එතරම් නුවණට හුරු නොවන්නේ මේ බොහෝ දේ වැරදි දේශපාලන යාන්ත්‍රනයක් තුල ඇති කොටස් බැවිනි. දේශපාලනය යන විෂය කිසිවෙකුට තම ජීවිතයෙන් ගලවා ඉවත්කල නොහැකි නිසා ජනතාව ලෙස අපට ඇති අයිතිය නිවැරදිව භාවිතා කිරීමේ දැනුම අද පවතින කාලීනම අවශ්‍යතාවයයි.

 

2 Comments »

කඩුව මොට ද?

July 23rd, 2017

වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

බෞද්ධයෝ බුද්ධ ප්‍රතිමා නෙලන්න පටන්ගත්තේ බුද්ධ පරිනිර්වාණයෙන් අවුරුදු හාර පන්සීයක් විතර ගතවුනාට පස්සේ. යවන (ග්‍රීක) බලයට යටත්වෙලා තිබුණු ඝාන්ධාරයේත් ඒ ආභාෂය ලැබුණු මථුරාවේත් තමයි මුලින් ම බුද්ධ රූප නෙළීම ආරම්භ වුනා කියලා කියන්නේ. හැබැයි මේ විදිහට බුද්ධ ප්‍රතිමා නෙළන්න කළිනුත් ඊට පස්සෙත් බුදුන්වහන්සේ නිරූපණය කරන්න විවිධ සංකේත භාවිතාකරන්න බෞද්ධයෝ පුරුදුවෙලා හිටියා. ඉතින් ධර්ම චක්‍රයත් බෝධි වෘක්‍ෂයත් සිරි පතුලත් වජ්‍රාසනයත් පාත්‍රයත් සිංහ රූපයත් තමයි ඒවා අතරින් වඩාත් ම ප්‍රචලිත‍ වෙලා තිබුණේ. මේ සංකේත අතර තියෙන සිංහ රූපය ගැන යමක් කියන්න ඕන.

සාම්ප්‍රදායික ව සිංහයාගෙන් සංකේතවත් කෙරෙන්නේ රාජකීයත්වයත් ශක්තියත් බලයත්. බුද්ධ දේශනාව බොහෝ විට සීහනාදයක් විදිහට හඳුන්වලා තියෙනවා. මහා සීහනාද සූත්‍රය, චූල සීහනාද සූත්‍රය, චක්කවත්ති සීහනාද සූත්‍රය, කස්සප සීහනාද සූත්‍රය, උදුම්බරික සීහනාද සූත්‍රය වගේ සූත්‍ර ගැන අපි හැමෝ ම වගේ අහලා තියෙනවා. මජ්ඣිම නිකායේ මූල පණ්ණාසකයේ සීහනාද වර්ගයක් ම තියෙනවා. බුද්ධ දේශනාවේ ශක්තිය හා බලය මේ නම්වලින් නිරූපණය කළා වෙන්න පුළුවන්. සාරානාත්වල අශෝක ස්ථම්භය මුදුනේ නෙලපු සිංහ රූප හතර තියෙන්නේ ධර්මචක්‍ර හතරටත් උඩින්. ධර්මචක්‍ර හතරත් ඒ මත නෙලා ඇති සිංහ රූප හතරත් පිහිටුවා ඇත්තේ පද්මාසනයක් මත්තේ. ධර්මචක්‍රයටත් උඩින් ඉන්න පුළුවන් සිංහයා කවුද? බුද්ධ රූපත් බෝධිසත්ව ප්‍රතිමාත් විතරයි බෞද්ධයන් විසින් පද්මාසනයක් මත නිර්මාණය කරන්නේ. ඉතින් සාරානාත්වල නිර්මාණය කරලා තියෙන මේ සිංහ රූප හතරින් සංකේතවත් වෙන්නේ ලෝකයේ සිව් දෙසට ම ඇහෙන විදිහට අප මහා බුදුරජාණන්වහන්සේ ධම්මචක්කප්පවත්ත සූත්‍රය දේශනා කොට වදාළ ආකාරය බවට සැකයක් නෑ ඉන්දියාව කියලා හදලා තියෙන රටේ රාජ්‍ය සංකේතය විදිහට 1950 අවුරුද්දේ ඉඳලා ම භාවිතා කෙරෙන්නේ මේ සාරානාත් සිංහ සංකේතය.

සිංහයා කියන්නේ ශාක්‍ය වංශයේ සංකේතය. විඩූඪහ රජ්ජුරුවෝ ශාක්‍යයන් සමූල ඝාතනය කරන්න පටන්ගත්තට පස්සේ ඒ අනතුරින් ගැලැවුණු අය විවිධ ප්‍රදේශවලට පලායන්න පටන්ගත්තා. ඒ විදිහට බේරුණු අයගෙන් සෑහෙන පිරිසක් අපේ රටටත් ආවා. තවත් පිරිසක් කාලිංගය වගේ ප්‍රදේශවල රැඳුණා. කැලෑ වැදිච්ච අයත් ඉන්න ඇති. ඉතින් සිංහබාහු කතාවෙන් කියැවෙන්නේ මේ විදිහට පලායන ශාක්‍යයෝ වංග (බෙංගාල) ජාතිකයෝත් එක්ක ඇතිකරගත්ත සහසම්බන්ධකම් වෙන්න පුළුවන්.

අපේ ජාතිය ඇරඹෙන්නේ සිංහයකුගෙන් කියලා අපි කියනවා. අපේ ජාතික කොඩියටත් සිංහ රූපය ඇතුළුවෙලා. නිකම් ම නිකම් සිංහ රූපයකුත් නෙවෙයි. අපිට ඉන්නේ කඩුවක් අතින් ගත්ත සිංහයෙක්. මොකක්ද මේ කඩුව?

අත් පා බැඳලා දාලා ඉන්න කෙනෙකුට ඒකෙන් නිදහසක් වෙන්න පුළුවන් ඒ විදිහට බැන්ද රැහැන් කපලා දාන්න පුළුවන් නම් විතරයි. බුද්ධාගමෙන් කියන විදිහට අපේ මනසත් විවිධ බැමිවලින් වෙලිලා තියෙන්නේ. අපි සංසාරයේ දුක් විඳින්නේ මේ බැමි හින්දා. ඉතින් මේ බැමි කපාදාන්න පුළුවන් නම් විතරයි අපිට අපි පතන උතුම් වූ නිවන අවබෝධ කරගන්න පුළුවන් වෙන්නේ. මේ බැමි කපන්න පුළුවන්වෙන්නේ ප්‍රඥාව නමැති කඩුවෙන්. කඩුව කියන්නේ ප්‍රඥාවේ සංකේතය. ඒකත් බෞද්ධයන් ගේ සංකේතයක්. උදාහරණයක් විදිහට කියනවා නම් ප්‍රඥාවට අධිපති මංජු ශ්‍රී බෝධිසත්වයන්වහන්සේට වඳින පුදින බෞද්ධයෝ උන්වහන්සේ අතටත් කඩුවක් දීලා තියෙනවා. ඒකෙන් නිරූපණය වෙන්නේ උන්වහන්සේ ගේ ප්‍රඥාව.

අපේ ජාතියේ සංකේතය කඩුවක් අතින් ගත්ත සිංහයෙක්. සිංහයාගෙන් නිරූපණය වෙන්නේ කවුද කියන එකත් කඩුවෙන් සංකේතවත් වෙන්නේ මොකක්ද කියන එකත් දැන් අපි දන්නවා. ගේබ්රියල් ගාර්සියා මාකේස් ගේ නිර්මාණවල, ෆ්‍රාන්ස් කෆ්කා ගේ නිර්මාණවල සංකේත කියවන අපේ සමහර අය සිංහ කොඩියේ ඉන්න සිංහයාව දකින්නේ තිරිසනෙක් විදිහට විතරයි. ඉතින් තිරිසනෙක් ඉන්න එක ම ජාතික කොඩිය තියෙන්නේ අපේ රටේ” වගේ කතා කියන අය අපි අතර ම ඉන්නවා. අපේ මිනිස්සු සෑහෙන ප්‍රමාණයක ගේ ප්‍රඥාව මොටවෙලා.

අහල පහළ සමහර ගෙවල්වල පරණ මොට්ටවෙච්ච කඩු තියෙනවා මේ ලේඛකයා දැකලා තියෙනවා. ඒ ඔහු කුඩා කාලයේ. ඒ කාලේ ඒ ගෙවල්වල හිටපු කොල්ලෝ ඒවා පාවිච්චි කළේ මාළු කොටන්න. මහ වැස්සට පඬුවස්නුවර පැත්තේ තැනිතලා බිම් යන්තමින් වතුරට යටවෙනවා. සාමාන්‍යයෙන් පොළොව මට්ටමෙන් අඟලක් දෙකක් උඩට වතුර රැ‍ඳෙනවා. ඒ වෙලාවට වැව්වල ඉන්න මාළු අඩි පාරවල් දිගේ උඩ අතට පීනාගෙන යනවා. ඉතින් ඒ අඩිපාරවල් අයිනේ මොට්ට කඩු තියාගෙන රැකගෙන ඉන්න කොල්ලෝ මාළු කොටනවා.

දැන් අපේ කට්ටියත් ඒ වගේ වැඩ තමයි කරන්නේ. මොකක් හරි වැස්සක් වහිනවා දැක්ක ගමන් ම මොට්ට වෙච්ච කඩු උස්සගෙන පාරට බහිනවා. කල්ප අවසානයේ වහින මුරුගසන් වරුසාවට තෙමිච්ච එවුන් වගේ අහුවෙච්ච අහුවෙච්ච එකාට කොටන්න පටන්ගන්නවා. ජාතිය දිනවන්න හදන්නේ, ශාසනේ රැකගන්න හදන්නේ එකිනෙකා කඩුවලින් කොටාගෙන. අපේ කට්ටිය වැඩියෙන් ම කැමැති තමන් ගේ ම එවුන්ට කොටන්න.

අපේ මිනිස්සු මූලික ව ම කඳුවුරු දෙකකට බෙදිලා ඉන්නේ. එක කට්ටියක් අවුරුදු දහස් ගණනක් තිස්සේ පැවැතගෙන එන අපේ සම්ප්‍රදාය අගය කරනවා. අපි ඒ අයට ජාතිකවාදී අදහස් තියෙන අය කියලා කියමු. අනෙක් පිරිස කැමැති අලුත් ලිබරල් අදහස්වලට. හැබැයි එහෙම කිව්වා කියලා සියයට සියයක් ජාතිකවාදී අයවත් සියයට සියයක් ලිබරල් අයවත් ඉන්නවා කියලා කියන්න බෑ. අපි හැමෝ ම ඔය අදහස් දෙවර්ගය ම අඩු වැඩි වශයෙන් පිළිගන්නවා. අපේ පිරිසක් ජාතිකවාදී අදහස්වලට බරයි. අනෙක් පිරිස ලිබරල් අදහස්වලට බරයි. ඉතින් අපේ රටේ තියෙන මූලික ම කා කොටාගැනිල්ල තියෙන්නේ මේ දෙපාර්ශ්වය අතර. ජාතිකවාදී අය ලිබරල් අයට කොටනවා. ලිබරල් අය ජාතිකවාදී අයට කොටනවා. ලිබරල් අදහස් පිළිගන්න අයට කොටන්නේ පරගැති දීන ලේබලය අලවලා. ජාතිකවාදී අදහස් පිළිගන්න අයට කොටන්නේ ජාතිවාදී ආගම්වාදී ලේබලය අලවලා.

ඒ අතර ඒ ඒ කඳවුරුවල ඉන්න එවුනුත් කා කොටාගන්නවා. මේ කා කොටාගැනල්ල වැඩියෙන් ම තියෙන්නේ ජාතිකවාදී අදහස් තියෙන අය අතර. තමන් කියන දේ අනිත් අය ඒ විදිහට ම පිළිගනියි කියලා හිතන එකත් මේ අවුල්වලට මුලක්. මිනිස්සු විවිධයි. ඉතින් ඒ ඒ අය යමක් තේරුම්ගන්න විදිහත් වෙනස්. ඒ හින්දා පොදු පුළුල් අරමුණක් වෙනුවෙන් එකතුවෙන මිනිස්සු අතර පොඩි පොඩි වෙනස්කම් තිබුණා කියලා කම්පාවෙන්න හොඳ නෑ. අතේ ඇඟිලි පහ එක වගේ නොවුනාට එකතු නොවුනොත් ඒවායේ ප්‍රයෝජනය ලබාගන්න බෑ. හැබැයි එකතුවෙනවා කියන්නේ ඇඟිලි පහ ම එක වගේ වෙනවා කියන එක නෙවෙයිනේ.

ඒ වගේ ම, එක පොදු අදහසක් විවිධ විදිහට කීමේ ප්‍රයෝජනයත් තේරුම්ගන්න ඕන. එහෙම වුනා ම තමයි විවිධ දැනුම් මට්ටම්වල ඉන්න, යමක් අවබෝධ කරගැනීමේ හැකියාවෙන් වෙනස් විශාල පිරිසකට ඒ අදහස ගෙනියන්න පුළුවන් වෙන්නේ. ගෝණිවලට පොල් එකතුකරනවා වගේ මිනිස්සු එකතුකරන්න බෑ. ඉතින් වැදගත් ම දේ තමයි පුළුවන් තරම් පුළුල් විදිහට හිතලා බොහොම ඉවසීමෙන් වැඩකරන්න යොමුවෙන එක.

අපේ අය අතර තියෙන තවත් රෝගයක් ගැන පෙර ලිපියකිනුත් කියලා තියෙනවා. ඒ තමයි හතුරුයි කියලා හඳුනාගන්න කෙනාට හරි බලවේගයට හරි එක එල්ලේ පහරදෙන්න පෙළැඹෙන එක. සමහර වෙලාවට හතුරන්ට කෙළින් ම පහර නො දී බෑ. ඒත් ඒ වැඩේ හැම වෙලාවේ ම කරන්න බෑ. කලිනුත් උදාහරණයක් විදිහට කිව්වා අපි කැරැම් ගහද්දි අනුගමනය කරන උපක්‍රම ගැන. අපි හැම ඉත්තාට ම එක එල්ලේ ගහන්නේ නෑ. සමහර වෙලාවට අපි එක ඉත්තෙක්ට ගහන්නේ වෙන ඉත්තෙක් වලට වැටෙන්න. තවත් සමහර වෙලාවට අපි අපේ ඉත්තෙක්ට ගහන්නේ ඒකා වල කටේ නවතින විදිහට. මහෞෂධ පඬිතුමාගෙන් පාඩම් ඉගෙනගෙන තිබුණත් දැන් ඉන්න අපේ සමහර අයට මේ වගේ උපක්‍රම ගැන වැටැහීමක් නෑ.

ඒත් අපේ හතුරෝ එහෙම නෑ. උන් දන්නවා එක එක සෙල්ලම් දාලා අපි ව දුර්වල කරන විධි. අපිව වට්ටන්න පුළුවන් යුද්ධවලින් විතරක් නෙවෙයි. ආර්ථික ව දුර්වල කරලාත් අපිව නැතිකරන්න පුළුවන්. ඒ වගේ වැඩකට කෙළින් ම ඇවිල්ලා අපි ව කොල්ලකන්න ඕනකමක් නෑ. අපි ලව්වා ම අපේ ආර්ථිකය වට්ටවන තැනට වැඩ සලස්වන්න ඒ අයට පුළුවන්. අපේ ආර්ථික කටයුතු අකාර්යක්‍ෂම රාජ්‍ය ආයතන පද්ධතියකට පවරලා තියෙන්නේ අපේ ම ඕනකමට. කුණු අස්කරන එක පවා ආණ්ඩුවට පවරලා උදේ හවස කාට හරි බැන බැන ඉන්න විතරයි අපි දන්නේ. මේ වගේ වැඩ ගැන උදාහරණ ගණනාවක් ම මේ ලිපි පෙළේ සඳහන් කළා.

එක මුදලාලි කෙනෙක් යටතේ තියෙන සයිටම් එක සමූහ අයිතියකට පත්කරන්න කළ යුතු දේ, බස් දුම්රිය සාමූහික ව පාලනය කරන්න කළ යුතු දේ, තැපැල් සේවයෙන් මිනිස්සුන්ට හම්බකරගන්න අවස්ථාවක් සළසාදෙන්න කළ යුතු දේ ගැන කිව්වා. ආණ්ඩුව කරගහගෙන ඉන්න වැඩ මිනිස්සු පවරගන්න ඕන විදිහත් පෙන්නලා දුන්නා. ඒත් අපේ අය කැමැති තව තවත් ආණ්ඩුව තරවෙනවා දකින්න. ඊට පස්සේ නහයෙන් අඬනවා මුස්ලිම් මිනිස්සු වැඩියෙන් ළමයි හදනවා කියලා. ඒ මිනිස්සු ළමයි හදන්නේ හදන දරුවන් ව පෝෂණය කරන මාර්ග පාදාගෙන ඉන්න හින්දා. ළමයි වැ‍ඩියෙන් හදන්න කිය කියා උදේ හවස සිංහල මිනිස්සුන්ට බණ කිව්වාට උන්ට කන්න දෙන්නේ කවුද? ආණ්ඩුවෙන් ද?

වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

2 Comments »

JOINT OPPOSITION IS ON THE RIGHT TRACK

July 23rd, 2017

By M D P DISSANAYAKE

I am somewhat disappointed  by the article of Mr Charles C Perera’s article, JO in my view is on the right track of forming next government.  Less said is best.  Remember how Mr Sirisena played the game?  No one suspected his moves, no one tapped his phones, emails, no one knows even now how often he met Sambandan and Ranil prior to declaring his candidacy.  No one knows how much $$$ had been thrown around.  No one knows the secret documents signed, except Mr Tissa Attanayake’s revelation, which is increasingly become true.

I firmly believe, some JO members are talking too much, such as Prasanna Ranatunga, Kumara Welagama.  What do we need now:

  1. Prevention of replacement of current Constitution at any cost
  2. Prevention of Mano Ganeshan, Sambandan become Vice Presidents of Sri Lanka

iii.            Prevention of Hybrid Court to punish Rani Viruwo

The JO has worked extremely hard on these issues without much publicity.   Educating and convincing Malawatte, Asgiri, Ramanayya was not an easy task.   The silent partners of JO had worked on the issue of Constitution by providing all hard-core authoritative documents of the Government to the Maha Sanga.

This move by Maha Sanga was taken by surprise by the Government and the Tamil, Muslim mafia.  Move by the NFF of Wimal Weerawansa is also another surprise, in a Chess Game.

What is important at this critical moment is to ensure that all progress forces maintain unity, without being distracted by various strategies by the JO.

7 Comments »

Trouble in Jaffna

July 23rd, 2017

Editorial Courtesy The Island

July 23, 2017, 8:40 pm
Disturbing news comes from the North. On Friday, a group of youth set upon a navy patrol who had taken into custody some suspects and a lorry for transporting sand illegally. The attackers took away the suspects and the vehicle, leaving several naval personnel injured. Navy Commander Vice Admiral Ravi Wijegunaratne rushed to the North to visit the victims. About a week back, police had opened fire on a truck, carrying sand when it ignored an order to stop. One person was killed and police came under a mob attack. On Saturday, an unidentified person shot two police personnel who were providing security to a senior judge, near the Nallur Kovil. One of the victims died.

One may argue that normalcy has returned to Jaffna in that an ever increasing crime rate is the new normal in this country. Prison and police personnel are gunned down. There have also been clashes between the military/police and civilians as evident from the incidents such as the Rathupaswala tragedy. It may, therefore, be argued that one should not expect the North and the East to be different from the rest of the country as regards the deterioration of the law and order situation. While this argument holds water to a considerable extent, the fact remains that, having beaten the cancer of terrorism, the country has to remain eternally vigilant and look out for any sign of the recurrence thereof if disaster is to be averted.

Police have, true to form, sought to obfuscate rather than clarify the Jaffna incident. They seem to have taken the public for a bunch of suckers. They lost no time in declaring that two suspects had been arrested, giving the impression that the men wanted for shooting the cops had been taken in. But, our inquiries revealed that the police had arrested two persons who happened to be at the scene of crime.

The fact that the judge concerned is hearing a high profile case led many people and a section of the media to believe that an attempt had been made on his life. But, the question is whether anyone who really wanted to harm the judicial officer would have waited to grab a weapon from a policeman to carry out an attack. A hit man would not have been so naïve as to shoot at police personnel instead of his target and flee without accomplishing his mission. One may recall how a group of professional hired guns followed High Court Judge Sarath Ambepitiya right up to his official residence before killing him and his security officer in 2004. There is reason to believe that the attacker involved in the Jaffna incident targeted police personnel though his motive is not known. That he was drunk, as police claim, does not lessen the severity of the incident.

Be that as it may, the assailant cannot be considered an ordinary person by any stretch of the imagination if his adeptness at handling firearms is anything to go by. He grabbed the police sergeant’s sidearm and fired more than a dozen rounds in next to no time without batting an eyelid. It is imperative that police trace the attacker and find out whether he has any links to the underworld or a terrorist outfit.

Not all seaquakes trigger killer tsunamis, but prudence requires that precautions be taken whenever they occur without anything being left to chance. Similarly, one should not rush to conclusions anent the Nallur incident. Investigations are still on. But, the need for the government, the military and the police to remain vigilant cannot be overemphasised. Most of all, politicians and their henchmen in khakis had better desist from advancing their political agendas or try to humour foreign dignitaries at the expense of the state intelligence officers.

No Comments »

What does UN Under-Secretary-General Feltman  have to do with our constitution?

July 23rd, 2017

by Sanja De Silva Jayatilleka Courtesy The Island

July 23, 2017, 12:00 pm
Jeffrey Feltman, the UN UnderSecretary-General for Political Affairs, heads the Department of Political Affairs at the United Nations in New York. The main role of the department according to its website is to prevent and resolve deadly conflict. It is also tasked with detecting potential crises and deploying mediators to the frontlines of conflicts. It contributes to UN efforts to promote peace and prevent conflict by coordinating UN electoral assistance. It also provides expertise on preventive diplomacy which is used for “peaceful resolution of tensions” and to “discourage the use of violence at critical moments”.

Now which of these duties was the Under Secretary General here in Sri Lanka to perform, and why? There is no situation of crisis or any warring parties between whom he has to intervene.According to the media, he is here not for any of the above but to assess the progress on our constitution making process. Why would a UN Secretary–General on Political Affairs look into our Constitution-making process?

article_image

The Constitution making process is solely and exclusively the responsibility of the legislature of the sovereign nation of Sri Lanka. It is to the legislators elected to Parliament by popular vote that we, the citizens, have given the responsibility of carrying out that duty on behalf of the sovereign people of Sri Lanka. And they should take as long as they feel is necessary to debate the issue and get it right.

How is it the responsibility of a UN official to monitor its progress? Sri Lanka is engaged in the most democratic of processes, of debate and discussion on its Constitution which embodies the sovereignty of this island. The UN institutions have absolutely no role to play in that process. The very notion impinges on Sri Lanka’s sovereignty.

According to The Island, “Feltman’s focus was certainly on the Constitution-making process now taking place in accordance with the Geneva resolution 30/1.” What has the Geneva Resolution got to do with an Undersecretary General who operates from New York? Has the Human Rights Council invited him to follow up? Unlikely, since the Council’s follow up is usually undertaken by the staff of the Office of the High Commissioner for Human Rights (OHCHR) and not at such a senior level as an Under Secretary General.

Resolution 30/1, in the relevant Operative Paragraph 16 says “Welcomes the commitment of the Government of Sri Lanka to a political settlement by taking the necessary Constitutional measures…” It doesn’t use the words “Requests” or “Urges”or similar wording, nor does it stipulate a time frame because it is outside the scope of the UN to do so. “Welcomes” shows that the Council approves, not dictates, and recognizes that it is process that Sri Lanka has to carry out according to its own laws. Therefore it is unclear as to the exact role that Under Secretary General Feltman is expected to play vis-à-vis our Constitution making process or its progress or the final decision of the ConstitutionalAssembly.

Did the UN Under-Secretary General think of it himself or did our government invite this UN official to evaluate our progress? And if so, on what basis did the either the UN USG or the Government do so, considering that the UN charter specifically prohibits interference in the internal affairs of a sovereign nation.

Or is it the case that the new Government is under the wrong impression that there is an entity which sits above the member states of the UN, a “supra national body”, made up of UN officials such as the Secretary General and his staff,the High Commissioner for Human Rights and the officials at the Hague and the ICC, civil society and international law experts, making up a World Government to which all the member states of the UN have ceded their sovereignty?

Or could it be that this Government has lost its authority and credibility, and thinks that parading various UN officials regularly in Colombo will impress the people of Sri Lanka and scare them into compliance with their particularConstitutional, ‘reconciliation’ and ‘reform’ agenda? Is it somehow regarded as useful pressure on those who oppose the Government’s view, or dissenting views within the Government itself, of how things should proceed?

This visit comes close on the heels of the visit of the UN Special Rapporteur Ben Emmerson, QC. An English-language daily newspaper reports that the view of “the Ministry”was that member states recommended standing invitations to all Special Rapporteurs at the Universal Periodic Review (UPR). Recommendations are not edicts. In 2008, France recommendedthat Sri Lanka should ratify the Rome Statue on the International Criminal Code. Sri Lanka rejected that recommendation. States undertake those recommendations at the UPR that they agree with and reject others. That is the procedure of the UPR process.

Minister Mangala Samaraweera, however, accepted the recommendations on standing invitations. In December 2015 he accepted standing invitations to ALL Special Procedures mandate holders, which the USA and several other countries have not.

Countries have a right and a duty to safeguard their own security and to make considered decisions as to the access they grant to officials. Access to certain places should have been negotiated by the SL Permanent Mission in Geneva on instruction from the Ministry, which should have consulted widely with all stakeholders, most crucially the Ministry of Defense and the Ministry of Justice (and not only that of Law and Order) before being finalized.

The Special Procedure Mandate Holders in their annual meeting decided that they should have free access to all parts of a country during their country visits and included it in their Terms of Reference. However, this is not a UN resolution and it is the responsibility of states to weigh in the balance its own security and other considerations before granting free access. In Geneva, Sri Lanka has negotiated the level of access for Special Rapporteurs before. They may wish for more, but they are not responsible for the peace and security of a country and therefore are not the ultimate arbiters of what it takes and what should be avoided to achievethese goals.

The UN has a valuable role to play in many areas and we expect our government to play an active role in it and to contribute to its improvement. However, the Government should not wave a grossly exaggerated notion of the UN as a big-stick to force an on-going democratic process of enormous significance to our country–that of considering the replacement or amendment of a Constitution– into a direction that it prefers. It has to do its own hard work of convincing the legislature and the courts of its position or abide by the view of the House as dictated by our Constitution.

No Comments »

The July 1983 Riots that Created a Collective Trauma

July 23rd, 2017

Dr Ruwan M Jayatunge M.D.

With Black July, dawned the era of gun culture, disappearances, child soldiers, collapse of rule of law and erosion of democracy. Within the first ten years of UNP rule from 1977, the draconian Constitution was further strengthened with 16 further constitutional amendments – with the two notorious 4th and 6th.”-Dew Gunasekara- General Secretary Communist Party of Sri Lanka

Race riot is a form of collective violence caused by hatred for one another of members of different races in the same community.  In the 20th Centaury alone there had been over 300 racial riots reported from most parts of the World. Among these   Denver Riots 1901, Toronto riots against Greeks in 1918, Brisbane riots 1942, Singapore riots in 1950, Dutschke Easter Riots in Germany 1968, May thirteenth race riots in Malaysia 1969 , Southall riots in England 1979, Black July in Sri Lanka 1983,  Los Angeles Riots 1992,  Tutsi massacres in Rwanda 1994, Anti Immigrant riots in Spain 2000  represent a huge proportions  of man made disasters.

Mukami McCrum of the Central Scotland Racial Equality Council defines racial violence as follows…..

The use of violence as a method of control and domination of those who are deemed to be inferior and powerless is practiced in many cultures, societies and countries of the world. Racial violence differs from other forms of violence in that the root causes are to do with assumption of superiority and dislike of other people who are deemed to be inferior because of their identity, ethnic origin, nationality, national origins or descent; and because of their appearance and physical characteristics such as colour, language and dress.  

Riots typically involve assaults, murders, vandalism and the destruction of private and public property. The Philosopher, historian and political economist Pierre-André Taguieff debates that racism and racial hatred is based on xenophobia and ethnocentrism (evaluate other cultures in terms of one’s own).  The distinction between one specific ethnic group and one outside that ethnic group gives rise to feelings of fear, hatred, and rejection. It is a primitive feeling, which came through the human evolution. One outside the ethnic group identifies as an alien and feelings of dangerousness and absolute possession projects onto the uncanny stranger.

From the Freudian perspective, there are fundamental tensions between civilization and the individual. Freud identifies aggression and killings as humankind’s primitive instincts. According to Freud, violence is deemed as the basis of human existence on two levels; the violence in the uninhibited instinct and the violence, which the culture practices against one another.

According to the Sociologist Noël A. Cazenave, racism is a highly organized system of ‘race’-based group privilege that operates at every level of society and is held together by a sophisticated ideology of color/’race’ supremacy.  Racial tensions frequently link with poverty, economic recessions and unemployment. Often riots are instigated by the extremist groups and they use mob elements to commit violence.

Psychologist Arnold Goldstein   defined a mob as a crowd acting under strong emotional conditions that often lead to violence or illegal acts.” He further explained that a riot is an instance of mob violence, with the destruction of property or looting, or violence against people.”  To Goldstein, mobs are the product of a process of evolution” and they are formed by people sharing the same conscious or unconscious needs. Psychologists have observed that riots develop a life of their own once they begin. The first stage of the riot is an attack on property and the riot then moves to attacks on people. As the riot grows and more people join in, the duration of the riot depends on the resistance met by rioters, their organization and leadership, the success” of their violence and the degree to which extant authorities send permissive signals encouraging continuance or vigorously intervene.” The riot may also spread to other areas, sometimes distant from the precipitating site, (The Psychology of the Wilmington Riot)

The Black July

In July 1983, communal violence erupted in Sri Lanka and between 400-3000 Tamils were killed (Frances Harrison BBC correspondent in Colombo). However, some claim that the number of people who got killed in 1983 were less than 500 and later these numbers were exaggerated by various agencies. But these numbers do not minimize the viciousness of the race riots of 1983. The Black July was a highly organized mob violence that had political backing. Following the conflict, more than 18,000 houses and numerous commercial establishments were destroyed. The property damage was estimated over $300 million US Dollars. More than 150,000 Tamils fled the island-seeking asylum in India, USA, Canada, UK and Australia.

In 1984 Paul Sieghart, the Chairman of the British Section of the International Commission of Jurists stated his views on Black July. He stated that   the Black July   was not a spontaneous upsurge of communal hatred among the Sinhala people. It was a series of deliberate acts, executed in accordance with a concerted plan, conceived and organized well in advance.

Tirunaveli ambush – The immediate catalyst for the racial riots 

On the 15th of October 1981, Tamil militants killed two soldiers of the Sri Lanka Army and from 1981 to 1983 July; nearly 35 members of the armed forces were killed in the North. The militants disrupted the civil administration.  Public transport was crippled due to setting CTB buses on fire. Banks were robed. The tension was rising in the South. The killing of 13 soldiers including the Second Lieutenant Vaas Gunewardene of the 1stbattalion of Sri Lanka Light Infantry at the Tirunaveli junction became an immediate catalyst for the racial riots.  Violence broke out in Borella and spread to other areas.

Political Hands behind the Black July

Some historians point out that the racial violence against Tamils in 1983 had a political backing or a politically sponsored program against Tamils. Some politicians facilitated unprecedented violence. According to Professor Rajan Hoole several weeks prior to the Black July the former Minister of Fisheries Mr. Festus Perera had mentioned to his supporters at the Browns Beach Hotel that let them wait a few weeks , they will learn a good lesson” which meant that   a mass attack against Tamil civilians would be launched soon. When the clashes broke out some cabinet ministers, local politicians, and their henchmen launched violent attacks against Tamil civilians openly. The perpetrators used voter lists containing home addresses to make precise attacks on the Tamil houses.

Violence against Tamil Students at the Peradeniya University in 1983 May

Nearly two months before the Black July Tamil students of the Peradeniya University were savagely assaulted by a group of Sinhalese students led by W.A.D.T. (Thulsie) Wickremasinghe and A. Ekanayake –   4th year science students from Arunachalam Hall and another group led by Dr. S. Gamage, a passed out dentist who was motivated by personal considerations. (Sri Lanka: The Arrogance of Power: Myths, Decadence and Murder – Rajan Hoole). The violence against the Tamil Students at the Peradeniya University could have had links with assaults and expulsion of the Sinhalese students from the Jaffna University by some radical Tamil students in early years. In 1976, the University Registrar Mr Wimal Sundara was beaten and chased out from the university by these radical groups. Although the university’s head, K Kailasapathy wanted to maintain the multiethnic character in the Jaffna University by 1978 most of the Sinhalese students of the Jaffna University were moved to other universities.

Weilkada Prison Massacre

On the 25th  of July 1983, prison riots  broke out and thirty-seven Tamil prisoners who were detained under the Prevention of Terrorism Act were murdered by the inmates. Within a few days, the second riot erupted and further 15 prisoners were killed. Following the riots Selvarajah Yogachandran, (Kuttimuni )   Thangathurai,  and Jegan  lost their lives.

Fr. Philip Anton Sinnarasa of St. John’s, Church Delft was arrested under the PTA and kept under detention at the Welikada Prison. He was one of the very few survivors of the 1983 Welikada prison massacre. He had published his experience in a web page – Remembering silenced voices Black July 83.

I remember that on the first day, the 25th, we were brought outside of our cell and we could see that the whole sky was in smoke. There were big riots taking place outside. We also heard that there was a lot of burning and killing going on.

That evening, we a heard a lot of screaming and crying. We quickly found out that there was an attack on the political prisoners in the Chapel section. All the Singhalese criminals were let out. They took whatever they could, and they were killing the Tamil prisoners. 35 people were massacred on this day.

…..Eventually the army came in and fired tear gas. It was a closed building, so we were also affected, but they were able to chase the criminals outside. The soldiers came in with guns to see whether we too had done anything. We were asked to kneel down. We didn’t know what was going to happen. We thought that they were going to just finish us off! Luckily, a high-ranking officer came and he ordered us all to leave.

Sepala Ekanayaka ’s  involvement in the Weilkada Prison Massacre

Sepala Ekanayaka earned the title to become the first Sri Lankan to hijack an aircraft. In 1982, Sepala Ekanayake hijacked an Alitalia aircraft with 300 passengers on board and he threatened to blow up the aircraft unless his demands were met.  His major request was to reunite with his Italian wife and his son Free Ekanayaka. After his demands were made, Sepala Ekanayaka came to Sri Lanka with his family. He received a hero’s welcome by the public. Sepala Ekanayaka could not enjoy his freedom with his family for a long time. After he returned to Sri Lanka Sepala was arrested and indicted.  He had to serve a prison term at the Welikada prison.

Professor Rajan Hoole the author of – Sri Lanka: The Arrogance of Power: Myths, Decadence and Murder indicates that Sepala Ekanayake was involved in prison riots.  When the Commandos entered the Welikad prison to prevent prisoners escaping Sepala Ekanayake went in front of Major Sunil Peris of the Commando Unit and showed him a human part, which could have been removed from a Tamil prisoner. The officer was horrified and assaulted Sepala Ekanayake. The detainee Prof Nithyanandan too had confirmed that he saw Sepala with the other inmates who attacked the Tamil prisoners. According to Professor Rajan Hoole, some jailors (Rogers Jayasekere, Samitharatne alias Samitha Rathgama) played a key role conspiring the massacre.

(Soon after the 1983, Weilkada Prison riots Sepala Ekanayake made a public statement and denied any participation of the measures. He was released in 1987. )

The media propaganda that ignited the racial conflict 

The  media played a crucial role in the 1983 riots. The local media fuelled the tensions between two groups. These newspapers used ethnic stereotyping and ethnic prejudices as well as dramatization of ethnic events to keep high emotions.

When the terrorism was emerging in the North some Sinhala newspapers  took a dramatic turn and started spreading  hateful words and racist propaganda. This may be a response to some Tamil newspapers that spread racially motivated emotions against the Sinhalese population. The newspapers of both sides attempted to influence public opinion through igniting racial hatred.

6 – 8 weeks before the Welikada prison massacre one article appeared in   a  Sunday newspaper that carried the title – Siragedara Balkana Maheshakyo (The Privileged who have a good time at the Prison) In this article the writer  had   heavily criticized the prison authorities for giving extra comforts to the Tamil prisoners who were detained under the PTA at the Weikada prison. This article could have made an impact on the Welikada prison massacre.

Media and Racial Violence- Example from Rwanda

How the media can control the minds of the people in a period with racial tension?  Allan Thompson gives a detailed account in his book Media and the Rwandan Genocide.

In March 1992, Radio Rwanda was first used in directly promoting the killing of Tutsi in a place called Bugesera, south of the national capital. On 3 March, the radio repeatedly broadcast a communiqué supposedly sent by a human rights group based in Nairobi warning that Hutu in Bugesera would be attacked by Tutsi. Local officials built on the radio announcement to convince Hutu that they needed to protect themselves by attacking first. Led by soldiers from a nearby military base, Hutu civilians, members of the Interahamwe, a militia attached to the MRND party, and local Hutu civilians attacked and killed hundreds of Tutsi (International Commission 1993: 13–14).

The role of the radio in inciting killing demonstrated the importance of controlling the media. Opposition parties, having proved their strength in massive street demonstrations, were able to push Habyarimana into conceding to them the right to participate in government and one of the ministries they wanted to control was a newly created ministry of information. In the new coalition government formed just after the Bugesera massacre, a member of one of the opposition parties was named to head this ministry. He gradually instituted policies meant to end the MRND monopoly on the media and to guarantee equal access to members of other political parties. Nahimana was removed as head of the information office and so lost control of the radio as well (Chrétien 1995: 61).

The Eye Witnesses  Accounts of the Black July

 Sanjeevan Selladurai

I was returning home from grade 5 scholarship exam on 1983 July 23rd. The day was horrible. Everywhere it looked clouded with smoke. I rushed  home around 12:30 p.m. and found everyone looking tense. Around 3:00 P.M, a mob of 50 people came to my home and started beating my brothers. My mother tried getting in front of them to protect them but still two of my elder brothers were beaten with wooden sticks. All the neighbors simply looked on and enjoyed the scene. Only one person named Kakka who was Sinhalese, came forward and talked for us. He asked the thugs to leave the place immediately.

I think we are all alive today because of that single person. Later, we were taken to his house and we were there for 3 days. Then, we decided to move to a refugee camp set up within the St. Lucia Church in Kotehena and then we went to Jaffna by a cargo ship called Lanka Kalyani. It took 3 days to reach KKS and we all were starving inside the ship without any food or water.

(Sanjeevan Selladurai  who is a Sri Lankan Canadian had published his experiences in the web page –  Remembering silenced voices Black July 83)

 A student who witnessed the events at Boralla and Maradana

It was a Monday morning and I was going to school. Our bus suddenly stopped in front of the AF Raymond’s building and we saw a vehicle that was burnt in the middle of the road. The driver stopped the bus and we all got down. I walked up to the Borella junction and saw many destroyed shops. The firefighters were trying to extinguish the BCC building that was on fire. I overheard someone was telling that the fire fighters saved a Tamil girl and her mother who were trapped on the top floor. 

I met some of my schoolmates there and we walked towards Maradana. Near Kupiyawattha Rd I saw Tamil wedding photographs thrown on the ground. We presumed that the looters had taken the photo album throwing the wedding photos. That was an awful thing to do, destroying wedding photographs – someone’s memorable event of life.

Maradana was full of flames. We climbed the Marada  overhead bridge to get a clear view. I saw the crowd assaulting a man probably a Tamil. He fell down and over 25 people assaulted him. There were several policemen on the street, but they did not pay any attention and controlled the traffic turning their back. 

A Resident at W.A Silva Mawatha -Wellawattha – The invisible Perpetrator

Several weeks before the 1983 July riots, I went to buy some food items at the nearby boutique. The shop owner who was a Tamil told me that a little while ago, he listened to the Kotihanda (the voice of the Tigers) and their boys are attacking the Army. He said this in a proud and daring voice to insult me.  I was so furious but speechless. When the riots stated after several weeks,  a group of mob came to our area and attacked Tamil shops. I went near one of the ringleaders, showed the boutique, and said in that boutique you will find a Tiger supporter, go and teach him a lesson” The mob went and attacked that boutique.  Within a few minutes, I could see the flames.

(The invisible perpetrator revealed this story  soon after the 83 communal riots)

 The Plight of Dr. Emerson

Dr Emerson was a respected Tamil dentist lived in Colpetty near the Liberty cinema. When the violence started the local gangs gave him an assurance that he would not be touched. However, Monday afternoon a group of mob from another area attacked his house. Although Dr. Emerson his wife and children escaped without any physical harm, their house was burnt.  The Emerson family came to Milagiriya and stayed in a relative’s house. In the evening, another group of thugs came to attack the relative’s house in Milagiriya.   A Sinhalese neighbor came forward and gave them shelter. Dr. Emerson’s young daughters and son were hidden inside  the Sinhala neighbor\s house until the mob went away. The kind neighbor gave rice and other dry rations to the Emersons. On the second day, Emerson Family went to a refugee camp. After a few months, the entire family got asylum in UK. After living in UK for several years, Dr. Emerson died in United Kingdom as a refugee.

The Story of a System Analyst

 A 28 year-old systems analyst, a Sri Lankan Tamil who wishes to remain unidentified, had an even ghastlier experience to relate: ‘That morning, we were having a meeting in the office when we heard the sounds of mob fury. We went out onto the balcony and what we witnessed was systematic looting and arson by a merciless mob. The leader had a voters’ list with him to identify Tamil houses. They would mark a Tamil house, forcibly enter, smash the furniture and window panes, drag the inmates out and kill them. Another passing mob would stop cars, extort petrol and set fire to what was left of the houses. I rushed home and told my parents we must leave. Hardly had I said that when we heard the next house being ransacked. We grabbed our passports and a change of clothes and rushed out. A Sinhalese swung at me with a spear. Luckily, a Sinhalese shopkeeper nearby stopped him by telling him we spoke Sinhalese and had done a lot of social work locally. It was like being born again when we got out of the country.’

 (from Tamil Nadu: Backlash” by S.H. Venkatramani. India Today. 31 August 1983, p.18)

The Tamil houses that were saved by the neighbors

When 1983 Communal riots erupted, Bambalapitya flats was the only community in Colombo, which was not affected. Sinhala dwellers of the flats protected their Tamil neighbors. Hence, not a single Tamil house was attacked. When a group of mob came to attack the Bambalapitya flats from the seaside  on the July 26, 1983 at about 3.30 pm,  a young man named Chamley Abysuriya and a group of Sinhala boys rushed to them and  said to them in Sinhala we are attacking here you guys go somewhere else so the mob believed them  and went towards Wellawatte. Soon the Sinhala youth of Bambalapitiya flats organized a vigilant service to protect the lives and property of their Tamil neighbours. Gamini Walgama who is a STF officer now gave the leadership to organize the day and night vigilance service. Up-to-date no one has admired the courage and leadership demonstrated by Chamley and Gamini Walgama on the 26th  of July 1983. 

Are you a Sinhalese? 

A group of mob were screening people to find Tamils in July 1983 and one person was stopped. The leader asked from the man   Are you a Sinhalese?” The man said yes , to verify the man’s identity further the mob leader asked the man to say Buddunta Wandina Gathawa Kiyanava – (tell me the stanza that you warship the Lord Buddha )  the man said the correct stanza and he was released.  Then the man asked from the mob leader Are you a Sinhalese?” The mob leader arrogantly answered  Yes. Then the man had asked from the leader Ok tell me the stanza that you say to the Lord Buddha when you offer him flowers.  The mob leader was thunderstruck he did not know the stanza.

(This incident was reported by the late Mr. Amitha Abesekara- the journalist Island Newspaper)

The Truth Commission

In 2001, the President Chandrika Kumaratunge appointed the Truth Commission under the chairmanship of the former Chief Justice, Mr. S Sharvananda and the commission made some recommendations. But unlike in South African Truth and Reconciliation committee the 1983 Truth Commission was unable to reach the hearts and minds of the general public and it could not make a deep impact in our society. The Truth Commission of Sri Lanka failed to promote national unity and reconciliation. The commission failed to achieve its goals.

The psychological effects of Black July

The Black July created a collective trauma among the Tamils that lasted for a long time. It was a  shock wave that gave a destructive domino effect. People encountered and witnessed horrific events beyond usual human experience. Many victims had faced NDE experiences that affected their psychological wellbeing. Some victims still suffer from the psychological repercussions of the Black July. Most of the victims lost the sense of trust. Some have deposited deep hatred and resentment towards Sinhalese people. Many youth joined the militant groups to retaliate. Some actively took part in anti-Sinhalese propaganda exhibiting deep-rooted prejudice.

Professor Rajan Hoole points out the anger and revulsion exhibited by some Tamil expatriates revealing the deep-rooted prejudice of   Fr Sinnarasa

Fr. Sinnarasa who escaped to India in September 1983 distanced himself from the LTTE for several years, but is now in North America campaigning for the LTTE in a spirit of blind hatred not different from that which moved the Cyril Mathews of July 1983. (Sri Lanka: The Arrogance of Power: Myths, Decadence and Murder – Rajan Hoole).

The experience of the racial riots 1983 made long-lasting negative impression on the minds of the victims, their family, community and society as a whole. The psychological scars of the Black July was passed on from person to person in the community and remembered by generations to come.  Therefore reconciliation and peace building has become utterly difficult.

How did the Sinhalese people react to the Black July? The majority of Sinhalese people did not approve such brutal attacks against the Tamil people and many risked their lives to save the Tamil neighbors. Many years after this tragic event, Sinhalese people are still trying to dis-associate with the Black July. These hurtful and guilty feelings were repressed to the collective Sinhalese unconscious and scheme of silence has been maintained. Many Sinhalese educated masses are reluctant to talk about the Black July. Some Sinhalese fractions argue that the Black July occurred due to the provocation by the Tamil minority and justify it with the mass violence such as Arantalawa massacre ,the Gongala Massacre,  Central Bank bombing etc  that were unleashed against the Sinhalese people  But these fractions do not understand one thing . That is one crime does not erase another.  This form of an eye for an eye does not represent the mainstream thinking.

Conclusion

The Black July 1983 created a collective trauma in Sri Lanka and it affected the country’s political, economical, social and moral structures. It escalated further violence distancing Sinhalese and Tamil people hindering the development and advancement of Sri Lanka. The racial violence of the 83 tarnished the image of Sri Lanka changing the course of the nation’s history. The Black July 1983 taught many bitter lessons to the Sri Lankans. Now the time has come to these two groups to rectify the past errors, think, and work for a common peaceful future.

9 Comments »

ගිනිගත් නගරය

July 23rd, 2017

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

ග්‍රාමසේවක එන විට හේමපාල හිටියේ බුලත් කොරටුවේ ය. උදයම බුලත් වැල්වලට සාත්තු කිරීම දිනචරියාවේ අංගයක් කරගෙන සිටි හේමපාල ග්‍රාමසේවකගේ හදිසි පැමිණීම අපේක්ෂා නොකළේය. ග්‍රාමසේවකගේ මුහුණේ ඇති බැරෑරුම්කම දුටු ඔහුගේ සිතට අසුබ සිතිවිලි ගලා ආවේය.

“ග්‍රාමසේවක මහත්තයා, මොකද උදේ පාන්දරම? “හේමපාල මුහුණින් වැගිරෙන දහඩිය ඇඟිලි දෙකෙන් සූරා දමමින් මේස් බැනියමේ පිස දමමින් ඇසීය. 

“හේමපාලට කියන්න හදිසි පණිවිඩයක් තියෙනවා. කලබල වෙන්න එපා. “ග්‍රාමසේවක උපැස් යුගල අතට ගත්තේය. ” මට පොලීසියේ රාළහාමි කෙනෙක් පණිවිඩය ගෙනාවේ. ” ඔහු මොහොතක් නිහඬතාව රැක්කේය. 

“පොලිසියේ රාළහාමි කෙනෙක් ” හේමපාල ග්‍රාමසේවකගේ වචන ප්‍රතිරාවය කළේ පොලීසිය සමඟ තමාට ඇති ගනුදෙනුව කුමක්ද යන්න සිතා ගැනීමට නොහැකිවය. 

“ඔව්, යාපනෙන් පොලිස් මැසේජ් එකක් ඇවිල්ලා තියෙනවා. “

හේමපාලගේ අභ්‍යන්තරය බිඳ වැටුණාක් වැනි හැඟීමක් ඇතිවිය. ලොකු පුතා යාපනයට මාරුවී ගොස් මාස දෙකක් ගතවූවා පමණි.

“කොල්ලාට කරදරයක්වත් වෙලාද? ” ඔහු තැවුණේය. “ඉතින් ග්‍රාමසේවක මහත්තයා කියන්නකෝ මොකක්ද පණිවිඩේ කියලා. “

“හේමපාලට මේක කොහොම කියන්නද මං දන්නේ නැහැ. හේමපාලගේ පුතා ඊයේ බිම් බෝම්බයකට අහුවෙලා අන්ත්‍රා වෙලා. පොලීසියෙන් මට පණිවිඩය කියන්න කිව්වා. “

අකුණු පහරක් වැදුණා වැනි හැඟීමක් හේමපාලට ඇති විය. ඔහු වාරු නැතිවාක් මෙන් බිම ඉඳගත්තේය. හමුදාවට ගිය ලොකු පුතා අන්තරා වෙලා. ඔහු අත්දෙක හිසේ ගසා ගත්තේය.

“මේක වෙන්න බැහැ. මේක වැරදීමක් ” ඔහු තොල් මතුලේය. ගිය සුමානේ පුතා ලියුමක් එවලා තිබුණා. 

එම ලියුමේ යාපනයේ සුලු සුලු කලබල තිබෙන බවත්, දැන් හමුදාව ප්‍රදේශය සන්සුන් කර පාළනය කරන බවත්, ලබන වාරයේ නිවාඩුවට ගෙදර එනවිට අනුරාධපුර වන්දනාවේ යාමට සූදානම්ව සිටින ලෙසටත් ලියා තිබුණි.

“මට හරිම කණගාටුයි හේමපාල, කොටි ඊයේ හමුදාවේ දහතුනක් මරා දාලා කියලයි ආරංචිය. මරණවල කටයුතු හමුදා ගෞරව සහිතව කොළඹ කනත්තේ කරනවලු. පවුලේ ඥාතීන්ට කොළඹ යන්න තමයි තියෙන්නේ. ” ග්‍රාමසේවක දුක්මසු හඬින් කීවේය.

හේමපාල තවමත් වාඩිවී එකම ඉරියව්වෙන් සිටියේය. කොල්ලා මැරිලා. දැන් ගෑණි පොළොවේ පස් කයි. අනේ කොල්ලට වෙච්ච දේ. වල දාන්ඩ ඉස්සර කොල්ලගේ මුහුණ බලාගන්ඩ ලැබෙයිද? දහසකුත් සිතිවිලි ඔහුගේ සිතට ගලා ගෙන ආවේය.

“හේමපාල දැං යං මාත් එක්ක ගෙදර. පුතාගේ කෑම්ප් එකෙන් කට්ටිය දැන් එයි. කොළඹ යන්න ඇහැක් විදිය බලමු. ” ග්‍රාමසේවක හේමපාල වත්තන් කර ගත්තේය. 

තවරාණි විදුලි කේතලය අතට ගත්තේ තේ කෝප්පයක් රාජේෂ්ට සාදා දීමටය. වාහනයේ බොනට්ටුව ඇර වැඩකිරීම නිසා රාජේෂ්ගේ අත් වල මජං තැවරී තිබේ. තේ කෝප්පය දීමට ප්‍රථම ඔහුට අත සෝදා ගැනීමට කිව යුතුයැයි ඇයට සිතුණි. සදීපන් හා සුදර්ශනී තව පැය කිහිපයකින් පාසල නිමවී ගෙදර එනු ඇත. සදීපන් ගෙදරට ගොඩ වැදෙන්නේ බත් පිඟාන අපේක්ෂාවෙනි. කෑමෙන් පසු ඔහු බැට් එක අතට ගනියි. අසල්වැසි යහළුවන් සමඟ ක්‍රීඩාවට යන ඔහු යලි ගෙදර එන්නේ සවස කරුවල වැටුණාට පසුවය. සුදර්ශනී කෙළින්ම ඇගේ කාමරයට යන්නීය. ඇඟපත සෝදා ගන්නා ඇය ගෙදරට අඳින ගවුමකට මාරුවී පොතක් කියවීමට පටන් ගනියි. ඇය වැඩිපුරම කියවන්නේ ජේම්ස් හැඩ්ලිචේස්ගේ පොත්ය. දිවා ආහාරය සඳහා ඇයට කිහිප වතාවක් කථාකළ යුතුය. අඬගසන සෑම අවස්ථාවකදීම ඇය කියන්නේ තව විනාඩි පහකින් එන බවය.

දුරකථනය නාද වූ බැවින් රාජේෂ් දුරකථනය අතට ගත්තේය. දුරකථනයේ මජං නොගෑවෙනු පිණිස ඔහු රිසීවරය අල්ලා ගත්තේ ඇඟිලිතුඩු වලිනි. ඒ අතරතුර වාරයේ ඩ්‍රයිවර් ගේට්ටුව ඇරියේ වෑන් රථය ගරාජයට දැමීමටය. සිල්වා සාප්පුවේ සිට මෙතරම් කලින් ආවේ මන්දැයි තවරා‚ සිතුවාය. වෑන් රථය ගරාජයට දැමූ සිල්වා රාජේෂ් එනතෙක් ගෙයි දොරකඩට වී සිටියේය.

සිල්වාගේ බුලත්කෑම තවරාණිට අල්ලන්නේ නැත. ඒ නිසා තවරා‚ සිටින විට සිල්වා බුලත් නොකයි. එහෙත් රාජේෂ් සමඟ වාහනයේ යන විට සිල්වා බුලත් කනවා පමණක් නොව වරින් වර කවුළුවෙන් හිස එළියට දමා කෙළ ගසයි.

“කාගෙන්ද කෝල් එක? ” තවරාණි ඇහුවේ කුතුහළයෙනි. එහෙත් රාජේෂ් පිළිතුරු නුදුන්නේය. 

“ඔයාට පුළුවන්ද කාර් එකේ ගිහිල්ලා ළමයි දෙන්නව අරගෙන එන්න. මම සිල්වා එක්ක සාප්පුවට දුවලා එන්නං. ” රාජේෂ් කීවේ කලබලයෙනි. 

“ඇයි, ඉස්කෝලේ ඇරෙන්න තව වේලාව තියනවනේ, ” තවරාණි මෙහිදී ඇසුවාය. 

“කමක් නැහැ, ළමයි දෙන්නව ගේන්න. යාපනයේ කලබලලු. මෙහෙත් කලබල තියෙයිද දන්නේ නැහැ. හදිස්සියක් උනොත් සාප්පුවට කෝල් එකක් දෙන්න. මම යන්න ඉස්සර මිසිස් දේවරාජාට කියලා යන්නං” මෙසේ පවසා රාජේෂ් දෑත් සෝදා ගෙන සිල්වාට කථාකළේය. තවරාණිගේ සිතට දැණුනේ කරදර සහිත බවකි. මේ මොන කරදරද? ඇය සිතුවාය. සිත නිස්කලංකයේ තබා ගැනීමට අවකාශ නැති හැටි. ඇය ළමුන් දෙදෙනා ගෙන ඒම පිණිස සූදානම් වූවාය. 

“පාර්වතීට කියන්න දොර වහගෙන ඉන්න කියලා. කාටවත් දොර අරින්න එපා කියන්න. ” රාජේෂ් කඩිනමින් කීවේය. වෑන් එක පණ ගැන්වූ සිල්වා විටක් කටේ දමා ගෙන රථය ගරාජයෙන් එළියට ගත්තේය. වෑන්රථය ගේට්ටුවෙන් එළියට ගත් වහාම ගේට්ටුව වැසූ රාජේෂ් අල්ලපු ගෙදර මිසිස් දේවරාජාගේ නිවසේ සීණුව නාද කළේය. 

******

හේමපාල කොළඹ කනත්තට පැමිණෙන විට හොඳටම හවස් වී තිබුණි. වැළපෙන බිරිඳ හා බාල දියණිය දකින විට ඔහුගේ හදවත කඩා වැටී නෙතග කඳුළින් පිරේ. එහෙත් සිත ධෛර්යවත් කරගත් ඔහු වික්‍රමරත්න රාළහාමි සමඟ කනත්තේ ප්‍රධාන දොරටුවෙන් පියමැන්නේය. විශ්‍රාමික පොළිස් කොස්තාපල්වරයෙකු වූ වික්‍රමරත්න රාළහාමි ඔවුන් සමග කොළඹ පැමිණීම හේමපාලට මහත් උපකාරයක් වූ බව සැබෑය. සිත කම්පනයට පත්වී ඇති නිසා ඔහු කථා කළේ අඩුවෙනි.

කනත්තේ බොහෝ පිරිසක් රැස්වී සිටියහ. මියගිය සෙබළුන්ගේ ඥාතීන්ගේ අදෝනා හඬ ඇසෙත්ම හේමපාලගේ නෙත්වල කඳුළු රඳවා ගැනීමට ඔහුට නොහැකි විය. ලේන්සුවෙන් කඳුළු පිසදා ගත් ඔහු වටපිට බැලීය. “හේමපාල, තවම මිනී ගෙනල්ලා නැහැ” වික්‍රමරත්න රාළහාමි කීවේය.

මියගිය සොල්දාදුවන් හමුදා ගෞරව සහිතව මිහිදන් කිරීමට වලවල් කපා තිබුණ නමුත් තවමත් එක මිනී පෙට්ටියක්වත් ගෙනවිත් නැත. හමුදා නිළ ඇඳුම් ඇඳගත් භට පිරිස් සීරුවෙන් සිටියහ. ඒ අතර පොලිස් නිළධාරීන් සෙනග පාලනය කළහ. ෆයිල් කවරයක් අතින්ගත් හමුදා නිළධාරියෙක් මියගිය සෙබළුන්ගේ ඥාතීන්ට පෝරම කොළ වගයක් බෙදීය. ඒ අතරවාරයේ වික්‍රමරත්න රාළහාමි වෝකි ටෝකි යන්ත්‍රයක් අතැතිව සිටි පොලිස් නිළධාරියෙකුට කථාකළේ වැඩිමනත් තොරතුරු දැනගැනීම පිණිසය.

මිනී පෙට්ටි තවමත් ගෙන නොඒම පිළිබඳව රැස් කකා සිටි පිරිස නොසන්සුන් ස්වරයෙන් කතාකළහ. ඒ අතර ජාතික ඇදුමක් ඇඳගත් අයෙක් මැතිඇමතිවරු මෙම ස්ථානයට පැමිණීමට නියමිතව සිටියත් ඔවුන් කිසිවෙකු නොපැමිණීමට තීරණය කොට ඇති බව හඬ නගා පැවසීය. එවිට සෙනග අතරින් එකකු කෑගසා යමක් කීය.

“හේමපාල මිනී ගේන තීරණය වෙනස් කරලා, අපිට රේමන්ඩ් එකට එන්නලු. එතනින් පුතාගේ මිනිය දෙයි. ගමට ගෙනියන්න. මෙතන කලබලයක් යන හැඩයි. අපි රේමන්ඩ් එකට යමු. ” වික්‍රමරත්න රාළහාමි හේමපාල අමතා කීය.

සෙනග අතරින් ඉදිරියට ආ කෙනෙක් උස් හඬින් කතා කළේය. ඝෝෂාව නිසා ඔහු කියූ දේ හේමපාලට ඇසුණේ අසම්පූර්ණවය.

“පර බල්ලෝ, මුං සිංහල කොල්ලෝ කොටින්ට බිලි දීලා අපට කොල්ලන්ගේ මිනීවත් පෙන්නන්නේ නැහැල්ලු, අපිට කමක් නෑ, මිනී විකෘති කරලා තිබ්බත් අපිට අපේ කොල්ලන්ගේ ඇඟිල්ලක් හරි බලාගන්ඩ ඕනෑ. “

ඔහුගේ කථාවේ කොටසක් සවනට වැටීම නිසා හේමපාලගේ හිත කීරිවැටී ගියේය. “මොනවා මුං පුතාගේ මිනිය විකෘති කරලද“, ඔහු මහත්සේ තැවුණේය. අවසන් වතාවට පුතාගේ රත්තරන් මුහුණ දැකීමට තිබූ අවස්ථාවත් නැති කරපු හැඩයි. ඔහු කම්පිතව සිතුවේය.

හේමපාලගේ අත අල්ලාගත් වික්‍රමරත්න රාළහාමි සෙනග ඈත් මෑත් කරමින් කනත්තෙන් ඉවතට ඒමට උත්සාහ කළේය. ඔවුන් පසුපස හේමපාලගේ බිරිඳ හා දියණියද සිහිනෙන් ඇවිදින්නාක් මෙන් ආවෝය.

පර්වතයක් මෙන් උසැති, බඩ මහත, පොලිස් නිළධාරියෙකු සෙනග සන්සුන් කිරීමට උත්සාහ කළේ තම තර්ජනාත්මක ස්වරය හා නිළ ඇඳුමේ අධිකාරී බලය පෙන්වමිනි. “අඩෝ, අපි මූව වලට දාමු, “ පිරිසක් පසුපස සිට කෑගැසූහ. ඒ සමගම ගල්මුල් ප්‍රහාරයක් ඇරඹූහ.

පිස්තෝලයක් අතින් ගත් චීවරධාරියෙක් ඉදිරියට ඉදිරියට පැමිණියේය. ඔහු සෙනගට විධාන දෙන්නාක් මෙන් කථාවක් කළේය. “උඹලා සිංහ ලෙයක් ඇති, සිංහ සිතක් ඇති සිංහලයෝ. අපේ කොල්ලන් දහතුන්දෙනෙක් යාපනයේ මරා දාලා. උන්ගේ ඇස් පවා උගුල්ලලා. උඹලා තව මොනවද නිවටයෝ වගේ බලාගෙන ඉන්නේ. ආණ්ඩුවට කොටි මර්ධනය කරන්න බැරි නම් අපි හරි දෙමළ කොටි විනාශ කරමු“

කනත්තේ කලබලය තීව්‍ර වෙමින් පැවතිණි. වික්‍රමරත්න රාළහාමි හේමපාල සමඟ රේමන්ඩ් මල් ශාලාවට පැමිණියේය.

*****

රෑ අටද පසුවූ නමුදු රාජේෂ් තවම නිවසට නොපැමිණීම තවරාණි ගේ සිතට බිය උපදවයි. දුරකථනය නාද වූ සෑම අවස්ථාවකම ඇය රිසීවරය අතට ගත්තේ රාජේෂ්ගේ කටහඬ ඇසීමේ අපේක්ෂාවෙනි. අවසන් වරට දුරකතනයෙන් කථාකළේ ජෙයප්‍රකාශ් ය.

කොළඹ කලබල ඇතිවී ඇති බවත්, දෙමළ ජාතීන්ට පහර දෙන බවත් ඔහු කීවේ සැලෙන හඬිනි. හැකි ඉක්මනට රක්ෂිත ස්ථානයකට යන ලෙස ඔහු උපදෙස් දුන්නේය. තැතිගත් ළමුන් දෙදෙනා නිදන කාමරයේ ඇඳයට රිංගූහ. සේවිකාව දොර අසල බිම වාඩි වී සිටිමින් බියෙන් ඉකි ගැසුවාය.

සාප්පුවේ දුරකථනය එක දිගට නාද වෙනවා මිසක කිසිවකු පිළිතුරු දෙන්නේ නැත. හදිසියේ දොරට යමෙකු තට්ටු කළේය. විදුලි පහන් නිවා කුඩා මේස ලාම්පුව පමණක් දල්වා තිබූ නිසා නිවසේ කිසිවකු නොසිටින බව ඇඟවීමට තවරාණිට අවශ්‍ය වූවාය. දොරට ගසන හඬ ඇසීමෙන් ළමුන් දෙදෙනා ගැහෙමින් ඇඳ යට ගුලිවී සිටියෝය. සේවිකාව බියෙන් ලතෝනි දුන්නාය. සේවිකාවගේ කෑගැසීම තවරාණිට බියක් මෙන්ම කෝපයක්ද ගෙන දුන්නේය.

“පාර්වතී කටවහපං” ඇය තර්ජනාත්මක ස්වරයෙන් පහත් හඬින් සේවිකාට අණ දුන්නාය. දොරට ගැසීම නැවතුනේ නැත. “තවරාණි, තවරාණි, දොර අරින්න, මම මිසිස් දේවරාජා” එළියෙන් ඇසුණේ ගෑණු කටහඬකි. මිසිස් දේවරාජාගේ කටහඬ ඇසීම නිසා තවරාණිගේ බිය තාවකාලිකව පහ වූවාය. ඇය විදුලි පහන දල්වා දොර ඇරියාය. 

“ආරංචිද? කොළඹ කලබල, මෙහේ ඉන්න එපා, යමු අපේ ගෙදර. ” මිසිස් දේවරාජා තවරාණිට කීවාය. “අනේ මිසිස් දේවරාජා, මම කොහොමද ගේ දාල එන්නේ. තාම රාජේෂ් ආවෙත් නැහැ. ” තවරාණිට ඇඬුම් ආවාය. 

“රාජේෂ් එයි, අද රෑ මෙතන ඉන්න එක හොඳ නැහැ. රස්තියාදුකාරයෝ ගෙවල් මංකොල්ල කනවලු, යං අපේ ගෙදර, ඉක්මණට බඩු පැක්කර ගන්න. ”

තවරාණි විශාල සූට්කේස් එකකට තම ස්වර්නාභරණ, ලියකියවිලි, මුදල් හා ඇඳුම් දමාගත්තේ කඩිනමිනි. “පාර්වතී ඉක්මනට ළමයින්ගේ ඇඳුම් ගනිං. “ඇය සේවිකාවට විධාන කළාය. තැතිගෙන සිටි ළමයි හා පැටවුන් සේ තවරාණි අසල දැවටුණාය.

“රෑට කාලවත් නැතිව ඇති නේද? මම ඉක්මනට මොනවා හරි හදන්නම්, ඉක්මන් කරලා යමු. දොර ජනෙල් හොඳට වහන්න. ” මිසිස් දේවරාජාද දොරගුඟ පරීක්ෂා කිරීමට උදව් වූවාය. 

******

සාප්පුවේ තිබුණු වටිනා භාණ්ඩ පෑලියගොඩ තම සිංහල මිතුරාගේ ගරාජයට ගෙන ගිය රාජේෂ් රියදුරා සමග බඩු බෑවේය. බඩු සියල්ල බා අවසන් කරන විට රෑ අට ද පසු වී තිබුණි. රාත්‍රියේ ගමන අවදානම් නිසා අද රාත්‍රියේ තමාගේ නිවසේ නැවතී හෙට යන ලෙස මිතුරා අයාචනා කළද තවරාණි හා ළමුන් දෙදෙනා තනිවම සිටින නිසා වහාම ගෙදර යායුතු බව රාජේෂ් තීරණය කළේය.

සිල්වා රියදුරු සුක්කානමේ සිටීම රාජේෂ්ගේ සිතට සහනයකි. සිල්වා වෑන් රථය පැදවූයේ විට සපමිනි. මරදාන දක්වා ඔවුන් කිසිදු ගැටළුවකට මුහුණ නොදී පැමිණියහ. තැනින් තැන පොළිස් නිළධාරීන් සිටියද කිසිවෙකු වාහනය නැවැත්වූයේ නැත.

වෑන් රථය බොරැල්ල මංසන්ධියට හරවන විට විශාල සෙනගක් පාරපුරා සිටීම නිසා සිල්වා වාහනයේ වේගය අඩු කළේය. පාර දෙපස ගිනිගන්නා වාහන කිහිපයකි. බීමතින් කඩු පොලු ගත් දාමරිකයන් සටන් පාඨ කියමින් වෑන් රථයට කිට්ටු වූහ.

සිල්වා වාහනය යළි හරවා ගැනීමට අසාර්ථක උත්සාහයක යෙදුණු නමුත්, පාර අයිනේ නවතා තිබූ බස්රථය නිසා ඔහුට ඒ සඳහා ඉඩක් නොවීය. ඒ අතරවාරයේ මැරයෝ වෑන ්රථය වට කළහ.

“තමුසෙලා කවුද? සිංහලද? දෙමළද? ” කණ්ඩායමේ නායකයා යැයි සිතිය හැකි අයෙකු ප්‍රශ්න කෙළේය. ඔහුගේ අතේ රටබීම බෝතලයකි. ඔහු වතුර බොන්නාක් මෙන් බෝතලයේ තිබූ මත් පැන් කටේ හලා ගත්තේය. යකඩ පොලු, කඩු අතින් ගත් දාමරිකයන් වාහනයේ වටිනා යමක් තිබේද කියා කර පොවා බැලුවෝය. 

“අපි සිංහල, ” සිල්වා තතනමින් පිළිතුරු දුන්නේය. “මහත්තයව ගෙදර බස්සවන්න යනවා. “

“ආ මෙයාද මහත්තයා, මහත්තයා සිංහලද? ” එක් මැරයෙක් ප්‍රශ්න කළේය. රාජේෂ් කිසිදු පිළිතුරක් නොදී බිම බලා ගත්තේය. “ඒයි මහත්තයා, තමුසෙ සිංහල ද? කියනවා බලන්න මල් පූජා කරන ගාථාව. “

රාජේෂ් නළලින් වැගිරෙන දාඩිය කමීස අතේ පිසදා ගත්තේය. සිල්වා ගොත ගසමින් කතාකළේය.

“මේ මහත්තයා සිංහල, අපිට යන්න දෙන්න. “

“අඩෝ නාකියා, උඹ දෙමලුන්ට . . . . . . . . . දෙනවා නේද? මූ දෙමලෙක්. පේන්නේ නැද්ද මූණ බැලුවම. ” මැරයා තම අත තිබූ මුගුරෙන් වෑන් රථයේ වින්ඩ්ස්ක්‍රීන් එකට ගැසුවේය. එම පහරින් වීදුරු කෑලි සිල්වාගේ හා රාජේෂ්ගේ ඇඟ පුරාම වීදුරු වැස්සක් සේ වැටුණේය. 

“ඒයි, මහත්තයා බැහැපං, නැත්තං වාහනේ ඇතුළට දාලා ගිනි තියනවා, “මැරයෝ මෙසේ කියමින් වෑන්රියේ දොර ඇර රාජේෂ්ව බිමට ඇද දැම්මෝය.”අනේ අපේ මහත්තයට ගහන්න එපා. ” සිල්වා දෑත් එක් කොට වැන්දේය.”අඩෝ නාකියා බැහැපන් උඹත් මැරුම් නොකා, ” මැර නායකයා සිල්වාගේ බෙල්ලෙන් අල්ලා බිමට දැම්මේය. අනතුරුව සුනඛයෙකුට පා පහරක් දෙන්නාක් මෙන් සිල්වාගේ පශ්චාත් ප්‍රදේශයට පා පහරක් එල්ල කළේය. 

මේ අතර මැර පිරිස වටවී රාජේෂ්ට පොලු වලින් පහර දුන්නේය. ලේ වලින් ඔහුගේ මුහුණ තෙත් විය. පහරවල් වලකාලීමට මෙන් ඔහු දුබල වූ දෑත් වලින් මුහුණ ආවරණය කර ගත්තේය. බිම වැතිරී සිටි සිල්වා රාජේෂ් දෙසට බඩගෑමට උත්සාහ කළේය. සෙනග වට වී සිටි නිසා ඔහු රාජේෂ් දුටුවේ නැත. මෝල් ගස් මෙන් ඉහළ යන පොලු ඔහු දිටීය. රාජේෂ්ගේ ශරීරයට ඒවා වැදෙන විට නැගෙන හඬ පමණක් ඔහුට ඇසුණේය. “අනේ අපේ මහත්තයා“සිල්වා තාර පොලවේ හිස ඇන ගත්තේය.

******

පසු දින දහවල් වනතෙක් රාජේෂ් පිළිබඳ තොරතුරක් නැති නිසා තවරාණි සිටියේ ඇඬූ කඳුළිනි. ළමයි දෙදෙනා ද මව සමග වරින්වර ඇඬූහ. ඔවුන් සැනසීමට උත්සුක වූ මිසිස් දේවරාජා රාජේෂ් ඇඟරි නීතිය නිසා කොහේ හෝ කොටු වී නිරුපද්‍රිතව ඇති බව පැවසුවේ තම සිතේ වූ සැකයට ද වංචා කරමිනි.

“නෝනා, නෝනා, මෙහාට මිනිස්සු කට්ටියක් එනවා, ” පාර්වතී මුර ගෑවාය. 

මිසිස් දේවරාජා තවරාණි හා ළමුන් තම නිදන කාමරයට යවා දොරවසා කවුළුවෙන් කරපොවා බැලුවාය. මිනිසුන් සියයක් පමණ ඇයගේ මිදුලේ රැස් වී සිටිති. එක් මැදි වියේ පුද්ගලයෙකු දොරට තදින් තට්ටු කෙළේය. ගැඹුරු හුස්මක් ගත් මිසිස් දේවරාජා දොර ඇරියේ බිය නොපෙන්වමිනි.

“මොකද ඔහේලා මෙහේ කරන්නේ. ” ඇය උස්හඬින් ඇසුවාය. “නෝනා, ගෙදර හංගගෙන ඉන්න දෙමෙල්ලු එළියට දාන්න. “ මැදිවියේ පුද්ගලයා ගොරෝසු හඬින් කීවේය. ඔහුගේ අතේ විශාල කඩුවකි. ඔහුගේ මුහුණේ ඇති කැපුම් කැළල නිසා ඔහුගේ මුහුණ තවත් බිහිසුණුව පෙණිනි.

“මෙහේ ඇති දෙමලෙක් නැහැ, කරුණාකරලා යන්න. මම නැත්නම් පොලීසියට යනවා. “

“නෝනා ඕන මළදානයකට යන්ඩ, ගෙදර හංගාගෙන ඉන්න දෙමෙල්ලු ටික එළියට දැම්මේ නැත්නම් අපි මේ ගෙදරත් ගිනි තියනවා. ” ඔහු පෙට්ට්‍රල් බූලියක් අතට ගත්තේය. 

රැස්ව සිටි පිරිස උද්දාමයෙන් ප්‍රීති ඝෝෂා කළහ. අසල්වැසියන්ද වට වී සිටියද කිසිම අයෙකු වචනයක්වත් කීවේ නැත. එහෙත් සෙනග පීරාගෙන මහළු භික්ෂුවක් හැරමිටි ගසමින් පැමිණියේය. භික්ෂුව දැකීමෙන් දේවරාජා මහත්මියට පළමුවෙන්ම පුදුමයක්ද, දෙවනුව සහනයක්ද දැනිනි. හන්දියේ පන්සලේ අසනීප ගතියෙන් සිටින ජිනාලංකාර  හාමුදුරුවෝ මෙතෙන්ට වැඩියෙ කොහොමද ඇය සිතුවාය.

මහළු භික්ෂුව ඉදිරියට පැමිණ සෙනගට කථා කළේ දුබල හඬකිනි.

“උඹලා, මේ කරන්ට යන තිරිසන් වැඩේ මොකක්ද? කොටි ඉන්නේ යාපනේ, උඹලා මෙහේ ඉන්න අහිංසක දෙමළ මිනිස්සු මරණ එකේ තේරුමක් තියෙනවද? “

“මෙහේ ඉන්න දෙමෙල්ලු තමයි හාමුදුරුවනේ, කොටින්ට සල්ලි යවන්නේ. “සෙනග අතර සිටි හැඩි දැඩි තරුණයකු කීවේය. 

භික්ෂුව ඔහු දෙස මොහොතක් බලා සිටියේය.

“සල්ලි යවනව ඔහේ දැක්කද? දැක්ක නම් ගිනි තියපං. ” භික්ෂුව ඔහුට ඉඩ දෙන නියායෙන් පසෙකට විය. සෙනග නිහඬව සිටියා මිස කිසිවක් කීවේ නැත. 

“උඹලා ඔය විඳින්නේ දදයක් කසලා ඇතිවෙන සහනය. ඒත් මතක තියා ගනිල්ලා මේවාට තව අවුරුදු ගණන් යනකං උඹලාට විඳවන්න වෙන බව. උඹලාට විතරක් නොවෙයි, උඹලගේ දරුවන්ටත්, අහක ඉන්න අපටත් විඳවන්න වෙයි. “

රැස්ව සිටි පිරිස හින් සීරුවේ ක්‍රමක්‍රමයෙන් විසිර ගියහ.

*****

තම පුතාගේ හත් දවසේ දානයෙන් පසු හේමපාල කොළඹ යුධ හමුදා මූලස්ථානයට පැමිණියේ පුතාගේ හිඟ වැටුප් හා දීමනා ලබාගත හැක්කේ කෙසේද යන්න දැනගැනීමටය.

මුළු නගරයම යකුන් නැටූ පිටියක් මෙන් විනාශ වී ගොසිනි. තැනින් තැන ගිනිගත් කඩසාප්පුය.

දින ගණනක් රෝහලේ නේවාසිකව නතරවී ප්‍රතිකාර ගැනීමෙන් පසු ටිකට් කපනලද සිල්වා අසීරුවෙන් තම හාම්පුතාගේ නිවසට පැමිණියේ ඔහුගේ දරු පවුල හමුවීමේ අපේක්ෂාවෙනි. දොර ජනෙල් වසා නිවසද පාළුවට ගොසින් තිබූ බැවින් සිල්වා අසල්වැසි නිවසට ගොස් මොවුන් පිලිබඳ තොරතුරු විමසීය.

“සිල්වා මොකද වුණේ? ” හිසේ ප්ලාස්ටර් හා තවමත් අත එල්ලාගෙන සිටින රාජේෂ්ගේ රියදුරා දුටු දේවරාජා මහත්මිය ඇසුවාය. “නෝන, අහස පොළව නුහුලන අපරාධයක් වුණේ. මගේ ඇස් ඉස්සරහ රාජේෂ් මහත්තයට ගහල මැරුවා. උන් මටත් ගැහැව්වා. මම අමාරුවෙන් බඩගාගෙන මරදාන පැත්තට යනකොට පොලිස් ජීප් එකක් මාව ඉස්පිරිතාලයට ගිහින් දැම්මා. සුමානයක් විතර ඉස්පිරිතාලේ ඉඳලා අදයි ටිකට් කැපුවේ. කෝ තවරාණි නෝනයි, ළමයින් දෙන්නයි? “

දේවරාජා මහත්මිය සුසුමක් හෙලුවාය. “රාජේෂ් මහත්තයාගේ මරණය ගැන තවරාණි නෝනා දැන ගත්තේ පොලීසියෙන් ඇවිල්ලා කිව්වමයි. උන් වෑන් එකත් පුච්චලා. පෙරේදා නෝනා ළමයි දෙන්නා සමඟ යාපනේ ගියා. ලබන මාසයේ කැනඩාවට යනවලු. ලංකාවේ ඉන්න එකක් නැහැ. “

මහළු රියදුරා තම දෑස් පියා ගත්තේය. “හරි අපරාදයක් නේද වුණේ ? හොඳ ලස්සනට හිටපු පවුලක් මොහොතකින් විනාශ කරලා දැම්මා මේ අමනුස්සයෝ. මේවා බලන්න අපිත් ජීවත් උනානේ. “ ඔහු දෙනෙතින් වැගිරෙන කඳුළු පිසදමා ගත්තේය. “මම යන්නං නෝනා, රෑ වෙන්න කලින් ගමේ යන්න ඕනෑ. “

රියදුරා පිටත් වීමෙන් පසු දේවරාජා මහත්මිය පාර අද්දරට ගියාය. ඈත මාර්ගයේ ගින්නෙන් විනාශ වූ ගෙවල් හා කඩසාප්පු ඇයගේ නෙතට ලක්විය.“හරියට මහා ගිනිකන්දක් පිපුරුණා වගේ“ ඇය දිග හුස්මක් ගනිමින් තොල් මැතුරුවාය.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

3 Comments »

යාපනයේ ස්‌වාධීන රාජ්‍ය මිත්‍යාව -03 එදා මිෂනාරින් ඇටවූ උගුලට වර්තමානයේ බලෙන් අසුවීම හෙවත් යාපනයට ලන්දේසීන්  පැමිණීමේ කතාව

July 23rd, 2017

පියසිරි අමරකෝන්,ශ්‍රී ලංකා ගණකාධිකාරී සේවා සංගමයේ හිටපු සභාපති උපුටා ගැන්ම දිවයින

ප්‍රොතෙස්‌තන්ත්‍ර ආගමිකයෙකු නොවේනම් රැකියා, තනතුරු ලාභ නැත.
උඩරට රජුගේ අයිතියෙන් ලන්දේසීන්ට පැවරූ ප්‍රදේශ ගණනාවකි.

ඊළාම් ඉතිහාසයේ වංචාව ලන්දේසි යුගය ඇසුරින්

බොහෝ දෙමළ දේශපාලනඥයන් යාපනය ගැන කතා කිරීමේදී එහි ස්‌වාධීන රාජ්‍යයක්‌ තිබූ බව කියමින් දැඩි ලෙස සිංහල විරෝධී බවක්‌ ඉස්‌මතු කරති. මෙය ඇත්ත වශයෙන්ම මිෂනාරීන් විසින් බුදු දහම යටපත් කිරීමටත් උතුරු පළාතේ වෙනම ජාතියක්‌ ජීවත් වූ බෞද්ධ විරෝධී සමාජයක්‌ බව හුවා දැක්‌වීමටත් ඇටවූ උගුලක ප්‍රතිඵලයකි. සාමාන්‍යයෙන් සිංහල ඉතිහාසය තුළ දෙමළ ආක්‍රමණ විශාල සංඛ්‍යාවක්‌ ගැන සඳහන් වුවත් ඒ හැම ආක්‍රමණයකටම මුහුණ දෙමින් සිය ස්‌වාධීනත්වය රැක ගැනීමට සිංහල රජ පරපුර සමත් විය. ප්‍රබල යුරෝපීය අධිරාජ්‍ය තුනක්‌ සමඟ දිගු කාලීන අරගලයක යෙදෙමින් මහත් දුෂ්කරතා මැදින් ආ විරෝදා ඉතිහාසයක්‌ සිංහලයාට උරුමව ඇත. බොහෝ වෙහෙස දැරූවද මිෂනාරි ප්‍රයත්නය ගොදුරු වූයේ 5% ටත් අඩු සංඛ්‍යාවකි. එම නිසා සිංහල බෞද්ධ සමාජය දුර්වල කිරීමට සිංහල බෞද්ධයන්ට හතුරකු ලබා දීමට මිෂණාරීන් ඇටවූ උගුලින් ගැලවුණේ බිහිසුණු යුද්ධයකින් පසුවය. දැන් නැවත වුවමනාවෙන් එම උගුලට අසුවෙමින් සිටිමු.

මේ ලිපියේ අරමුණ ලන්දේසි යුගයේ අප උතුරේ යාපනය සමඟ පවත්වාගෙන ගිය සම්බන්ධතාවල ඇත්ත පාඨකයාට දැනගැනීමට සැලසීමයි. එමගින් දැනට නිර්මාණය වී ඇති විරසක බව තුරන් කිරීමට යම් පසු බිමක්‌ සැකසීමට උත්සාහ දැරීමයි. රටක්‌ දියුණු වීමට නම් ජාතීන් අතර සමඟිය පැවතිය යුතු වේ.

ලන්දේසි යුගයේ යාපනය පිළිබඳ සාකච්ඡා කිරීමේ දී සිංහල රජු සහ යාපනය වැසියන් අතර තිබූ හොඳ සම්බන්ධතාවය අනාවරණය වන අවස්‌ථා බොහෝය. මෙහි පළමු අත්දැකීම් 1658 ජුලි 23 වන දින ලන්දේසි යාපනය කොටුව අත්පත් කර ගත් පසු සිදු වූ කුමන්ත්‍රණයයි. යාපනය කොටුව යටත් කර ගැනීමෙන් පසු යටත් වූ පෘතුගීසි සොල්දාදුවන් සමහරක්‌ ලන්දේසි යටතේ තවදුරටත් සේවය කිරීමට එකඟ විය. දොන් ලුවිස්‌ ද මුදලිවරයකු වශයෙන් එලෙස සේවය කිරීමට බැඳුණි. දෙවන රාජසිංහ රජු ලන්දේසීන් රටට වැද්ද ගත් අතර ගිවිස ගත් පරිදි තමන් යටත් කරගත් බලකොටු රජුට භාරදීමේ පොරොන්දුව ඉටු නොවුණි. මේ නිසා රජු ලන්දේසි සමඟ අමනාපයකින් පසු විය.

ලන්දේසි යටතේ සේවය කළ ස්‌වදේශිකයන් මෙහෙයවා පෘතුගීසි භටයන්ද හවුල් කරගෙන (පෘතුගීසි භාෂාවෙන්) දේව මෙහෙය කරගෙන යන අතර මෙම කුමන්ත්‍රණයක්‌ දියත් කිරීමට නියමිතව තිබී ඇත. මේ අවස්‌ථාවේ කොරමැන්ඩල් වෙරළේ නාග පට්‌ටනම් බලකොටුව ආක්‍රමණය කිරීමට ආරක්‌ෂක භටයන් ගොස්‌ සිටින නිසා යාපනයේ ආරක්‌ෂාවට සිටියේ සුළු පිරිසකි. ඉන්ද බහුතරය පෘතුගීසි භටයන්ය. මේ දුර්වල අවස්‌ථාව මේ කුමන්ත්‍රණයට සුදුසුම වේලාවයි. කොටු දොරකඩ දේශනාව කරමින් සිටියදී එහි වූ උස්‌තැනක සිට පෘතුගීසි භටයන් මෙහෙයවා ආරක්‌ෂාවට සිටි අය ද ප්‍රධාන නිලධාරීන්ද වෙඩි තබා මරා දැමීමට කුමන්ත්‍රණකරුවන් සූදානම් කර තිබුණි. බැල්දියස්‌ සඳහන් කරන අන්දමට එය අපහසු කාර්යයක්‌ නොවන බව දක්‌නට තිබී ඇත. එහෙත් මැනුවල් අන්ද්‍රදි නමැති ලස්‌කිරිඤ්ඤ කපිතාන්ට පෘතුගීසී බටයන්ගේ හැසිරීම නිරීක්‍ෂණය කිරීමේ දී සැකයක්‌ පහල වී ඇත. වෙඩි තැබීමට තුවක්‌කු එල්ල කර ගෙන සිටි කුම්ත්‍රණකරුවන් වහා අල්ලාගෙන ඇත. එසේ අල්ලා ගත්තේ දින කිහිපයක්‌ මෙම සැක සහිත ප්‍රයත්නය නිරීක්‌ෂණය කිරීමෙනි. පසුව කරුණු වග විභාග කර වරදකරුවන්ට දඬුවම් නියම කෙරිණි. ඒවා ඉතා කෲර වද හිංසාවන්ය. කෙසේ වුවද මෙම සිද්ධියෙන් මරණයට පත් වූ මන්නාරමේ වැසියෙක්‌ ද දොන් ලුවිස්‌ පුත්ත තම්බි ද තවත් පෘතුගීසි භටයෙක්‌ ද රාජසිංහ රජුගේ අරමුණක්‌ ඉටු කිරීමට උත්සාහ කිරීමෙන් පෙනෙන්නේ උඩ රට රජු හා යාපනය වැසියා අතර තිබූ බැදීමයි. අද කතා කරන ජාති වාදයක්‌ එදා නොතිබූ බව පෙනේ. යාපනය වේදිකා ගත කරන ”පුත්ත තම්බි නාඩකම්” නම් නාඩගම ලියා ඇත්තේ මෙම සිද්ධිය පදනම් කරගෙනය. එහෙත් 1835 දී නාඩගම රචනා කිරීමේ දී ජාතිවාදී කොටස්‌ ඊට එකතු කර ඇත. නාඩගම කලා කරුවාගේ නිර්මාණය ඉංග්‍රීසි යුගයේ දී කල ජාතිවාදී නිර්මාණයකි.

ඊළඟට හමුවන්නේ 1675 දී යාපනයේ සිදු වූ කැරැල්ලයි. යාපනය යටත් කර ගත් පසු පැවති තෝම්බු සංශෝධනය කර බදු අය කිරීමේ නව පිළිවෙතක්‌ සකසා ඇත. එහි දී පෙරට වඩා අධික බදු අය කිරීමක්‌ සිදු වී ඇත. මේ දුෂ්කර බදු ගෙවීම වඩා අපහසු වුණේ එවක පැවති දරුණු නියඟය නිසා කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන ඉතා දුර්වල වී ජන ජීවිතය දුක්‌බරව පැවති නිසාය. මේ හේතු කොටගෙන යාපනයේ ආරච්චිවරු කැරැල්ලක්‌ ඇති කරන ලදී. ලන්දේසීන් ඉතා දරුණු අන්දමින් කැරැල්ල මර්දනය කළ අතර ආරච්චිවරු වන්නියට පළා ගොස්‌ ඇත. එහිදී දෙවැනි රාජසිංහ රජුගේ ආධාර ඉල්ලූ අතර ඊට ප්‍රතිචාර වශයෙන් හත්කෝරලයේ (කුරුණෑගල) තෙන්නකෝන් දිසාවගේ නායකත්වයෙන් පැමිණි හමුදාවක්‌ වන්නියේ ලංදේසි බල මධ්‍යස්‌ථාන සියල්ලටම පහරදී ඇත. මේ ගැටුම්වල අවසානයේ ලන්දේසීන්ට ජය අත් විය. කැරලිකරුවන් යටත්වී ආපසු යාපනයට පැමිණ ඇත. යපානයේ වැසියන් පිළිබඳ උඩරට රජුගේ බැඳීම මේ සිද්ධියෙන් ද මැනවින් පැහැදිලි වේ.

යාපනයේ ඉතා දුප්පත් දුර්වල මිනිසුන් සිටි ප්‍රදේශයක්‌ ලෙස පෘතුගීසි ලේඛකයන් සඳහන් කරතත් ලංදේසි යටතේ දුම්කොළ වගාව දියුණු වීමත් සමඟම ඉතා සමෘද්ධිමත් ප්‍රදේශයක්‌ බවට පත්විය. මලබාර් වැසියන්ගේ පැමිණීමත් සමඟ ජනගහනය ද වැඩි විය. අලුත් වෙළෙඳ සමාජයක්‌ බිහි වූ අතර සමාජ නායකත්වය ඔවුන් අතට පත් විය. මේ නිසා ලන්දේසීන්ගේ බදු ආදායමද ඉහළ නැගුණි. සමාජ වෙනස්‌වීම් සලකා 1707 දී තේසවලාමේ නීතිය ලන්දේසීන් විසින් පනවන ලදී. යාපනයේ ඉඩම් දේපළ උරුමය පිළිබඳ වූ විශේෂ නීතියක්‌ ලෙස මෙය හැඳින්විය හැක. මේ නීතියට මලබාර් නීතිය යයිද කියනු ලැබේ. යාපනේ අලුත් ධනපති සමාජය වෙල්ලාල වංශික රදල දේශපාලන නායකත්වයට තල්ලු වූයේ ඉංග්‍රීසි යුගයේ මිෂනාරි අධ්‍යාපනය සමඟයි. ඊට ජාතිවාදයේ ගිනිදැල් එකතු කළේ චෙල්වනායගම්ය.

දුම්කොළ වගාවෙන් සමෘධිමත් වුවද ආගමික කාරණා වලදී ජනයා තලා පෙලා දැමීම ලන්දේසි ප්‍රතිපත්තිය විය. ප්‍රොතෙස්‌තන්ත්‍ර ආගමිකයකු නොවන්නේ නම් මුදලි තනතුරු, ගොවිබිම් හෝ රජයේ රැකියා කිසිවක්‌ නොලැබුණි. ලන්දේසීන්ට යටත් වූ වහාම කතෝලික පූජකයන්ට යාපනයට ඇතුළු වීම තහනම් කෙරිණි. 1658 සැප්තැම්බර් 19 වන දින ප්‍රසිද්ධ දැන්වීමක්‌ මගින් කතෝලික පූජකයන්ට රහසේ ඉන්නට ඉඩ පහසුකම් සලස්‌සන්නන් හට මරණීය දණ්‌ඩනය නියම කර තිබුණි. 1682 දී අනෙකුත් ආගම් වල උත්සව හා පෙරහැර තහනම් කරන ලදී. 1690 නත්තල් දා දේව පූජාවට රැසA වූ කතෝලික භක්‌තිකයින් අත්අඩංගුවට ගෙන කස පහර දී ඇත. මේ දුක්‌a පීඩාවන්ට ලක්‌ වූ කතෝලික භක්‌තිකයන් ගැන සොයා බැලීමට ජොසප් වාස්‌ පියතුමා යාචකයකුගේ වෙස්‌ ගෙන යාපනයට පැමිණ ගම්බිම් වල සංචාරය කර ඇත. එතුමා 1711 ජනවාරි 07 වැනි දින මහ නුවරදී ජීවිතක්‌ෂයට පත් වී ඇත. මේ ආගමික පීඩාකාරී වාතාවරණය මැද දෙවැනි රාජසිංහ රජු උඩ රට ගම්මාන දෙකක කතෝලික ජනයා පදිංචි කර විය. වහකෝට්‌ටේ ඉන් එකකි. තවද දෙවන රාජසිංහ රජු වරෙක මීගමුවේ ලංදේසි ප්‍රධානියාට දන්වන ලද්දේ “මේ දිවයිනේ කොතනක ජීවත් වුවත් කලු හම ඇති මිනිසුන් රජුගේ යටත් වැසියන් බවය. මේ ප්‍රකාශයේ අදහස රටේ මිනිසුන් වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් වීමට රජුය ඇති අයිතියද අනෙක්‌ අතින් සිංහල වේවා, දෙමළ වේවා, මුස්‌ලිම් වේවා, ක්‍රිස්‌තු භක්‌තිකයකු වේවා, බෞද්ධ වේවා, හින්දු වේවා ඔවුන් සියල්ල රැකීමට රජු කටයුතු කරන බවයි.” එසේ නම් ලංකාවට ජාතිවාදය ගෙන ආවේ කවුද කවදාද යන්න යලි සිතා බැලිය යුතුය.

යාපනයේ ඉතිහාසය පිළිබඳව ඇති යාල්පාන වයිපවමාලේ ග්‍රන්ථය 1736 ලන්දේසි යුගයේ ලියූ බවත්, ඡේන් මැක්‌කාරේ නම් ආණ්‌ඩුකාරයාගේ ඇරයුමෙන් ලියූ බවත් එම පොතේ සඳහන් වේ. තවද, මැක්‌කාරේ යාපනයේ ආණ්‌ඩුකාරයා යෑයි සමහර ලේඛකයන් සඳහන් කරයි. එහෙත් මේ ආණ්‌ඩුකාරයා 1736 ජුනි 07 වැනි දින සිට 1736 ජුලි 23 දක්‌වා දවස්‌ 46ක රාජකාරි කාලය ඉටු කළේ කොළඹ දීය. ඔහු යාපනයේ ආණ්‌ඩුකාරයා යෑයි කීම වැරදිය. තවද මේ යුගයේ හින්දු ආගම තහනම් කර, හින්දු කෝවිල්වල උත්සව පෙරහැර තහනම් කර හින්දු භක්‌තිකයන් තලා පෙලා ඇති එවැනි අවධියක මයිල්වාකනම් නම් පුලවර්වරයකුට එබඳු පොතක්‌ ලිවීමට ඇරයුම් කලා යෑයි සිතිය හැකිද, එසේ කලත් එවැන්නක්‌ ඉටු කරයි ද. තවද, මේ යුගයේ දෙමළ හා ලන්දේසි බසින් මුද්‍රණය කළ හැකි මුද්‍රණාල තිබී ඇත. පරිවර්තකයන් ද සිට ඇත. එසේ තිබියදී දෙමළ බසින් තල් කොළ වල මෙවැනි පොතක්‌ ලිවීමට හේතුවක්‌ නැති බව යාපනයේ දෙමළ ලේඛකයකු විසින් පෙන්වා දී ඇත. එසේ වුවද මුද්‍රිත පිටු 58 න් යුක්‌ත ඉංග්‍රීසි පොත සී. බ්‍රිටෝ විසින් පරිවර්තනයක්‌ ලෙස 1879 දී මුද්‍රණය කර ඇත. එය පිළිගන්වා තිබුණේ පී. ඒ. ඩයික්‌ නැමති උතුරු පළාතේ රජු ලෙස හැඳින්වූ ඉංග්‍රීසි ආණ්‌ඩුවේ ඒජන්ත වෙතටයි. වයිපව මාලේ පොත කියවන්නෙකුට යාල්පානම් චරිත්‍රම් පොත ද කියවිය හැකි නම් වයිපව මාලේ චරිත්‍රම් පොතේ සංස්‌කරණයක්‌ බව පෙනේ. තවද ජෝන් එච්. මාර්ටින් නැමති දෙමළ ලේඛකයා නොට්‌ස්‌ ඔන් ජැෆ්නා (Notes On Jaffna)) නමැති පොතේ පරිශ්ඨය පුරාම ලියා ඇත්තේ වයිපවමාලේ 1736 ලියූ පොතක්‌ නොවන බවයි. එම නිසා එම ඉතිහාස පොත ලන්දේසි කාලයේ ලියූවා යන්න පිළිගැනීම අපහසුය. කයිලාස මාලය වයියපඩාල් වැනි පොත්වල ලියූ දෙයට තවත් ගෙතූ කතා එකතු කර ඉංග්‍රීසි යුගයේ දී මෙම පොත මගින් ජාතිවාදී ඉලක්‌කයක්‌ ගොඩනංවා ඇත.

1664 දී දෙවැනි රාජසිංහ රජුට විරුද්ධව කැරැල්ලක්‌ පැනනැගී අතර එම කැරැල්ල මෙහෙයවා ඇත්තේ යාපනයේ අවසාන රජුගේ දුවට හා බදුල්ලේ කුමරසිංහ කුමාරයට දාව උපන් අඹන්වෙල රාල විසින්ය. තවද 1766 පෙබරවාරි මස 18 වැනි දින උඩරට රජු හා ලන්දේසීන් අතර ගිවිසුමක්‌ ඇති කරන ලදී. මේ අනුව මුහුදුබඩ පළාත්වලින් ගව්වක්‌ ලන්දේසීන්ට පැවරුණි. මේ පැවරීමේ ගිවිසුම මඩකලපු දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ වෘත්තාන්තය නැමති එස්‌. ඕ. කනගරත්නම් මහතා ලියූ පොතේ 17 වැනි පිටුවේ දැක්‌වෙන අතර ඒ අනුව යාපනේ, මන්නාරම, කල්පිටිය, ත්‍රිකුණාමලය හා මඩකලපුවද උඩරට රජුගේ අයිතියෙන් ලංදේසීන්ට පැවරී ඇත. ඉන් ද පෙනෙන්නේ යාපනේ ස්‌වාධීන රාජ්‍යයක කතාව පදනම් විරහිත බවයි.

උඩරට රජු හා ලන්දේසීන්ගේ ගිවිසුම අනුව මුහුදුබඩ පළාත්වල අයිතිය පැවරීමෙන් පසු ලන්දේසි ආණ්‌ඩුකාරයාගේ යටතේ පුත්තලම, කොළඹ හා කළුතර ද ගාල්ලේ අණ දෙන නිලධාරිය යටතේ ගාල්ල, මාතර හා හම්බන්තොට ද, යාපනේ ආණ්‌ඩුකාරයා යටතේ මන්නාරම යාපනය හා මඩකලපුව කුඹුක්‌කන් ඔය දක්‌වා පැවතී ඇත. ලන්දේසි ආණ්‌ඩුකාරයා හා මල්වත්තේ නායක හාමුදුරුවන් අතර 1769 දී පැවැත් වූ සාකච්ඡාවක්‌ පිළිබඳව Agricultural Commercial and Financial Interests of Ceylon යන පොතේ 451 වැනි පිටුවේ සඳහන් වේ. මෙවැනි වැදගත් සාකච්ඡාවකදී ඊළාම් රාජ්‍යයක්‌ පිළිබඳව කිසිම තැනක සාකච්ඡා කර නැත. එයින් පෙනෙන්නේ එවැන්නක්‌ පිළිබඳව ලන්දේසීන් පවා නොදැන සිටි බවයි.

බ්‍රොහියර්ගේ ලක්‌දිව පුරාතන වාරිමාර්ග නමින් මහවැලි කේන්ද්‍රය මගින් පල කළ පොතේ හයවන පරිච්ඡේදයේ නැගෙනහිර පළාත පිළිබඳව විස්‌තර ලිවීමේදී 51 වැනි පිටුවේ දැක්‌වෙන කොටසක්‌ අවසාන වශයෙන් මෙහි උපුටා දක්‌වමු. ”කරුණු මෙසේ පවතින අතර උතුරු දෙසින් මලබාර් ප්‍රධානීන් දකුණ බලා එන්න පටන්ගත්තු යෑයි ප්‍රයිඩම් ලියා තිබේ. මොවුනතුරෙන් කෙනෙක්‌ වන්නියා නම් තනතුරු නමක්‌ ආරූඪ කරගෙන මඩකලපු දිස්‌ත්‍රික්‌කය ආණ්‌ඩු කළේය. වැද්දන් විසින් ඔහු රටින් නෙරපනු ලදුව පොයින්ට්‌ පේදුරුවලට පසු බැස, මඳ කලක්‌ ගිය පසු මුක්‌කු ගොත්‍රයන් වූ නැව් හතක්‌ සමඟ ආපසුවිත් ඔවුන්ගේ සහායෙන් වැද්දන් පලවාහැර නැවත තමන්ගේ බලය පිහිටුවා ගත්තේය. කල්යාමේ දී මුක්‌කුවෝ කැරලි ගැසූහ. ඉන් පසු උඩරට රජු විසින් කැරැල්ල බිඳුවා ඔවුන් කීකරු කොට මුළු දිස්‌ත්‍රික්‌කයටම දිසාපති කෙනෙක්‌ පත් කරන ලදී. පුරාණ පදිංචි කාරයන්ගේ කොටසක්‌ නාඩු කාඩුවේ වාසය කොළෝය. පානම ඌවට යා කරන ලදී. ඉතිරි මුහුදුබඩ රට පත්තු හතකට බෙදා, මුක්‌කුවා ජාතියේ පවුල් හතක්‌ අතර එක්‌කෙනාට එක පත්තුව වැටෙන ලෙස බෙදාගත්තෝය. වැඩි කලක්‌ යන්නට මත්තේන් දෙමළු කණ්‌ඩායමක්‌ යාපනෙන් පැමිණ එහි ලැඟුම් ගත්තාහුය.”

මේ බ්‍රොහියර් ලියා ඇති ලන්දේසි යුගයේ නැගෙනහිර පළාතේ සිදු වීමක්‌ය. මේ අනුව දුම්කොළ වගාව යාපනයට පැමිණි මලබාරයන් නැගෙනහිරට පැමිණ ඇති බව පෙනේ. මේ කරුණු අනුව ඊලමේ ඉතිහාසය වංචාවක්‌ බව ලන්දේසි යුගය ඇසුරෙන් ද පෙනේ.

3 Comments »

More tax on Sri Lankans by the Yahalapanaya – of course

July 23rd, 2017

No Comments »

« Older Entries
Newer Entries »

Copyright © 2026 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress