by A. Abdul Aziz

Ghana, is a country in West Africa. It abuts the Gulf of Guinea and the Atlantic Ocean to the south, sharing borders with Ivory Coast in the west, Burkina Faso, and Togo in the north, Ghana covers an area of 239,567 km² (92,497 sq mi), spanning diverse biomes that range from coastal savannas to tropical rainforests. With over 32 million inhabitants, Ghana is the second most popular country in West Africa. The capital and largest city is Accra.

Hazrat Mirza Ghulam Ahmad, (peace be on him), stated that he is the same Messiah and Mahdi that Allah the Almighty and the Holy Prophet Muhammad (PBUH) had promised would come in the Latter Days, and thereby laid the foundation of the Ahmadiyya Muslim Community in 1889. He did this in Qadian, a small town in India, where few people were acquainted with him.

He also made a magnificent prophecy that his message would spread all over the world, and people from all walks of life would accept him, and more than that, they would do anything for him.

Fast forward 135 years, and now tens of thousands of people in Ghana, a country on the coast of West Africa, are commemorating a century of Ahmadiyyat in Ghana in the form of an annual convention (Jalsa Salana), the 91^st convention of its kind in Ghana, where over 40,000 people were gathered to congregate only because it was the desire of their founder, Promised Messiah, peace be on him, that they do so for their spiritual and moral upliftment. How did that happen?

How Ahmadiyyat came to Ghana

A trained and devoted Christian clergyman, Benjamin Sam, converted to Islam in 1885. Using his influence, he converted most of his Methodist followers to Islam. In 1917, after his passing, he was succeeded by one of his faithful converts – Opanyin Adoagyir Appah, who later became known as Chief Mahdi Appah when he became an Ahmadi Muslim.

In 1920, Yusuf Nyarko Sahib, a Fanti Muslim, dreamt that white” men were leading his community of Muslims in prayer”. This dream was mostly dismissed because, at that time, Fanti Muslims believed that every ‘Whiteman’ was a Christian.

It was indeed divine intervention that a Nigerian Muslim, Abdur Rahman Pedro from Saltpond, confirmed the existence of a Qadian-based white” Muslim sect with a branch office in London. It was then resolved to apply for an Ahmadi missionary from Qadian, India. (Khilafat Centenary Jubilee Souvenir Ghana 2008, pp. 27)

The Ghanaian Muslims, at the behest of Chief Mahdi Appah Sahib, therefore took the unique initiative to contact the second Khalifa of Ahmadiyya Muslim Community Hazrat Mirza Bashiruddin Mahmood Ahmad in Qadian who sent Abdur Rahim Nayyar to Ghana, thereby sowing the seed of Ahmadiyyat for the first time in the country.

When Maulvi Hakeem succeeded Maulana Nayyar he soon realised that the rapid expansion of the Movement depended not only on preaching but also on the production of a cadre of an educated class.

To this end, Maulvi Hakeem opened secular schools at Ekrawfo, Saltpond and Assin Kwaminatta and urged Ahmadi Muslim parents to send their children to these schools. Maulvi Hakeem also arranged further education at Achimota College in Accra for some talented Ahmadi young elementary school leavers to train as teachers.

Islamic education continued to expand and in 1950, the first Ahmadiyya Secondary School was opened and the real revolution in Islamic education occurred in Ghana. Many more primary and secondary schools were opened to cater not only to Muslim children but also to other children, irrespective of their religion.

The Nusrat Jehan Leap Forward Scheme was initiated by Third Khalifa  of Ahmadiyya Community Hazrat Mirza Nasir Ahmad (may Allah have Mercy on him), in 1970. The scheme saw the opening of six secondary schools, funded and managed by Ahmadiyya Community throughout Ghana, until the government took over control in the 1980s.

One such School was turned into a Teacher Training College, the first ever and only Muslim Teacher Training College in Ghana. These schools have produced many important personalities holding important positions in Ghana.

Again, under the Nusrat Jehan Scheme of 1970, the Ahmadiyya Muslim Mission established hospitals, mostly in rural areas, to cater for the health needs of the rural people.

The first three-day Ahmadiyya Convention held in Ghana on 2-4 August 1923 and these conventions continued to be held every year.

A plot of land was purchased in Essiam in the name of the Ahmadiyya Community on October 4, 1923, for a mission house and an Ahmadiyya school. (Al Fazl Qadian, 20 November 1923)

Hearken the voice of the heavens! The Messiah has come! The Messiah has come!” was translated into the local language and had the wider publicity.

In April 1970, Ghana was blessed with the first visit of a Khalifa when Hazrat Mirza Nasir Ahmad, third Khalifa of Ahmadiyya Muslim Community visited Ghana, on a one-week tour. He travelled to different parts of the country and spoke to thousands of Ahmadis and non-Ahmadis.

The 60th Annual Convention (Jalsa Salana) Ghana took place from 8-10 January 1987. Fourth Khalifa of Ahmadiyya Community Hazrat Mirza Tahir Ahmad sent a special message for the occasion.

When the 61^st Ahmadiyya Convention Ghana held on 11 February 1988 he personally attended.

For the 63^rd Ahmadiyya Convention Ghana In 1990, the Head of State, Jerry John Rawlings, visited the Convention, stated:

Ladies and gentlemen, it is gratifying to note that since the first Ahmadi Muslim Missionary set foot on our soil on 1 March, 1921 the Mission has made tremendous progress. It has by word and deed made a significant impact on the people of this country”.

By its progressive and dynamic policies, the Mission has made an appreciable contribution to our national development in education, health and agriculture”.

It is very sad to sometimes hear some Muslims grumble that Ahmadis are given too much preference when it comes to jobs and positions. The answer is very simple, and has nothing to do with any religious preferences. It is a matter of qualification and experience, nothing more and nothing less.

It should be noted with satisfaction that the Ahmadiyya Muslim Mission has pursued a policy of tolerance and peaceful co-existence with all other faiths. The Ahmadiyya Mission was the first religious body to advocate the establishment of a Council of Religions in Ghana, which has now been set up.” (Khilafat Centenary Jubilee Souvenir Ghana 2008, pp. 142-143)

President John Agyekum Kufuor at 72^nd Ahmadiyya Convention Ghana of 2001 said:

The Ahmadiyya Muslim Mission in Ghana deserves commendation for its achievements. Even more important, the Mission must be praised for carrying out its preaching activities in a peaceful manner.” (Khilafat Centenary Jubilee Souvenir Ghana 2008, p. 140)

The next year, in 2002, he again attended a session and stated:

The Ahmadiyya Muslim Mission has, since its introduction to the country in 1921, preached peace, tolerance and peaceful co-existence with all other religions and groups of people. It has also been a partner of the government in many social development projects.

Its schools that have produced some of the finest citizens of this country and its hospitals and clinics that continue to bring medical care to the doorsteps of the rural folk eloquently testify to this.

For all these, the Government is very grateful. It is to be expected that other religious communities will emulate this shining example of the Ahmadiyya Muslim Mission.” (Khilafat Centenary Jubilee Souvenir Ghana 2008, p. 141)

Hazrat Mirza Masroor Ahmad, the Present Khalifa of Ahmadiyya Muslim Community arrived in Ghana on 15 April 2008 as part of the very first Convention celebrating a century of Ahmadiyya Khilfat (Spiritual Leadership) marking yet another unique milestone for the Ahmadiyya Muslim Jamaat in Ghana.

Ahmadiyya Khalifa met President John Agyekum Kufuor the next day on 16 April 2008. During the meeting, President Kufuor spoke of how Ghana was developing in all fields and clearly acknowledged that this development was a direct result of His Holiness’ prayers.

On 21 April 2008, Ahmadiyya Head attended a reception, held in his honour at the Central Mission. The event was also attended by His Excellency, Alhaj Aliu Mahama the Vice President of the Republic of Ghana.

Although it is very difficult to mention all the events and milestones that have shaped the growth of the Ahmadiyya Muslim Community in Ghana, a humble effort has been made to include the principal events that are worthy of mention.

This year, Ahmadiyya Community Ghana marks a new milestone; the 91^st Convention (Jalsa Salana) is also a commemoration of 100 years of the Establishment of Ahmadiyya Community (Jamaat) in Ghana.

(Source: Al Hakam – London.)

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

මෙරටට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වන ඉන්දියානු ආක්‍රමණය පරාජයට පත්කිරීම සදහා සකලවිධ වූ සියලු බලවේග ඒකරාශී වියයුතු බවත්, ඉන්දියානු රජය සමග වර්තමාන ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා සාකච්ඡා වට ගණනාවක් පවත්වා ඇති බව හා එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මේ වනවිට රටට අහිතකර ආර්ථික, ආරක්ෂක හා වෙළෙඳ ගිවිසුම් ගණනාවක් අත්සන් කරමින් පවතින බවත් ඒකාබද්ධ ජනතා ක්‍රියාකාරී සභාවේ සමකැඳවුම්කරු නීතිඥ නුවන් බැල්ලන්තුඩාව මහතා පවසයි.

ඉන්දියාවට බොහෝ කාලයක සිට ඉන්දියානු භූ දේශපාලනික අරමුණු මුදුන්පත් කරගැනීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාව අත්පත්කර ගැනීමේ උවමනාවක් තිබූ බවද, ඉන්දියානු සාගරය කේන්ද්‍රකර ගනිමින් ක්‍රියාත්මක වන භූ දේශපාලනය තුළ අමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ උවමනාවන් ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා චීනයට එරෙහිව මෙම කලාපය තුළ ඉන්දියාව බලවත් කිරීමේ උවමනාවක් අමෙරිකාවට ඇති බවද ඒ මහතා පෙන්වා දෙයි.

මාධ්‍ය හමුවකට එක්වෙමින් නුවන් බැල්ලන්තුඩාව මහතා වැඩිදුරටත් පෙන්වා දෙන්නේ ඉන්දියාවේ උවමනාවත්, අමෙරිකාවේ වුවමනාවත් සඵල කිරීම සඳහා මෙරට දේශපාලකයන් ද කටයුතු කරමින් සිටින බවයි.

සවිස්තරාත්මක වීඩියෝව නරඹන්න… 

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

ජාත්‍යන්තර බලවේග ඡන්දයෙන් තේරී පත්වූ ජනාධිපතිවරයකු ව්‍යවස්ථා විරෝධී ලෙස බලයෙන් නෙරපාහැරීමේ කුමන්ත්‍රණයට විවෘතව සහාය දුන් බව හිටපු ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතා මුල්වරට අනාවරණය කළේය.

විදේශ බලවේග සහ ඇතැම් දේශීය පාර්ශ්ව මා ජනාධිපති ධුරයෙන් ඉවත්කිරීම සඳහා ප්‍රචණ්ඩ විරෝධතා සහ කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියා සංවිධානය කළ බව ද ඒ මහතා වැඩිදුරටත් හෙළිකර තිබේ.

හිටපු ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතා තමන් ජනාධිපති ධුරයෙන් නෙරපීමට හේතු පාදක වූ සිද්ධීන් සම්බන්ධයෙන් මුල්වරට හෙළිදරව් කරනු ලැබුවේ ඒ මහතා විසින් රචනා කර ඊයේ පිටකරනු ලැබූ ජාත්‍යන්තර අනුග්‍රහයෙන් රෙජීම් චේන්ජ්” මෙහෙයුමෙන් ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය හෑල්ලු වූ හැටි තේමාව කරගත් ජනාධිපති ධුරයෙන් මා නෙරපීමේ කුමන්ත්‍රණය” නම් වූ ග්‍රන්ථය තුළින්ය.

මෙම ග්‍රන්ථය ඊයේ (07දා) එළි දැක්වීය. ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ බලයෙන් පහකිරීමේ කුමන්ත්‍රණය පිළිබඳ කළ හෙළිදරව් කිරීම් අලලා රචිත මෙම කෘතියේ තවදුරටත් මෙසේ ද සඳහන් කර ඇත.

ඇතැම් බලවත් රටවල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ නීතියේ ආධිපත්‍යයේ මුරදේවතාවන් ලෙස ලෝකය ඉදිරියේ පෙනී සිටිය ද ඔවුන් කරන්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ආරක්‍ෂා කිරීම නොව ඔවුන්ගේ අවශ්‍යතාවන් මුදුන්පමුණුවා ගැනීම සඳහා කටයුතු කිරීමයි.

සංවර්ධනය වෙමින් පවතින ඕනෑම රටක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට ඇති විශාලම තර්ජනය වන්නේ ඊනියා අධිකාරිවාදී පාලන ක්‍රම සහිත රටවලින් නොව නිරන්තරයෙන්ම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන මුළු ලෝකයටම දේශන පවත්වන සංවර්ධිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාජ්‍යයන් සහ ඔවුන්ගෙන් වැටුප් ලබන දේශීය ඒජන්තවරුන්ගෙන් බව ද ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මෙම කෘතිය හරහා පෙන්වා දෙයි.

මෙම කෘතියේ සඳහන් ඡේද අතර කිහිපයකි මේ.

“එදා රටේ පැවැති ප්‍රචණ්ඩත්වය මධ්‍යයේ ආණ්ඩු වෙනසක් සඳහා වූ ඉල්ලීම්වලට ප්‍රතිචාර වශයෙන් විපක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරයකු අගමැති ධුරයට පත්කිරීමේ අවශ්‍යතාවයක් මතු විය. එම නිසා මම විපක්‍ෂ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාට කතාකර අගමැතිකම භාරගන්නා මෙන් ඔහුගෙන් ඉල්ලා සිටියෙමි. පාර්ලිමේන්තු බහුතරයක් නොමැතිව රට පාලනය කළ නොහැකි බව පවසමින් ඔහු එම ඉල්ලීම ප්‍රතික්‍ෂේප කළේය. ඉන් පසු මම සරත් ෆොන්සේකාට කතාකර අගමැතිකම භාර ගන්නා මෙන් ඔහුට ආරාධනා කර සිටියෙමි. ඔහු මට කීවේ, මම ඔහුව අගමැති හැටියට පත්කරන බවට ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශයක් කර එතනින් එහාට කටයුතු ඉදිරියට ගෙන යමුය කියාය. ඔහුට පිරිනමනු ලැබූ තනතුර ඔහු එක්වර පිළිගත්තේ නැත.

ඒ වනවිට තිබුණේ කැබිනට් මණ්ඩලයක් නොමැතිව රටට පාලන අධිකාරියක් නොමැති තත්ත්වයක්ය. ඒ අතරතුර, සමගි ජන බලවේගයේ මන්ත්‍රී කණ්ඩායමක් මා හමුවීමට පැමිණ ප්‍රේමදාස මහතා අගමැති ලෙස පත්කර පසුව ජනාධිපති ධුරයෙන් මා ඉල්ලා අස්වන්නේ නම් පමණක් අගමැති ධුරය භාර ගැනීමට කැමති බව මට දන්වා සිටියේය. එම කොන්දේසිය පිළිගැනීමට මම සූදානම් නොවූයෙමි. මම එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට කතාකර අගමැතිකම භාරගන්නා මෙන් ඔහුට ආරාධනා කළ විට, කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව ඔහු එම ධුරය භාර ගත්තේය. එම නිසා මම එතුමාව නව අගමැති ලෙස පත් කළෙමි.

2022 මාර්තු 31 වැනි දින රාත්‍රියේ මගේ පෞද්ගලික නිවස අවට පැවැති උද්ඝෝෂණය නිසා මට වැඩි ආරක්‍ෂාව සඳහා ජනාධිපති මන්දිරයේ පදිංචියට යෑමට සිදු විය. නායකයන් වෙනසක් ඇති කිරීමට උත්සාහ කරන විට, මහජනතාව ද එයට සහාය දිය යුතුය. නැතහොත් සියල්ල ගමන් කරනුයේ ආපස්සටය. 2022 සිදුවීම් වලින් පසුව, තමන්ගේ ආරක්‍ෂාව කෙසේ වෙතත් තම අසල්වාසීන්ගේ ආරක්‍ෂාව ගැන සිතාවත් කිසිදු නායකයෙකු ජනාධිපති, අගමැති හෝ ඇමැති වැනි ධුරයට පත්වීමෙන් පසු තමන්ගේ පෞද්ගලික නිවාස වල දිගටම ජීවත් නොවනු ඇත.

එදා කොළඹ වරායෙන් පිටත් වූ අපි ත්‍රිකුණාමලයට ගොස් නාවික හමුදා කඳවුරේ රාත්‍රිය ගතකර පසුදා හෙලිකොප්ටරයෙන් කටුනායක ගුවන් හමුදා කඳවුරට පැමිණ දෙවැනි රාත්‍රිය ගුවන් හමුදා කඳවුරේ ගත කළෙමු. පසුදා රාත්‍රියේ අපි ගුවන් හමුදා ගුවන්යානයකින් මාලදිවයිනට පියාසර කර 2022 ජූලි 12 වන දින අලුයම 3.00ට පමණ මාලේ අගනුවර වෙත ළඟා වූයෙමු. මාලේ සිට කිලෝමීටර් 200ක් පමණ දුරින් පිහිටි දූපතක හෝටලයක මට නවාතැන් දීමට මාලදිවයින් රජය කටයුතු කර තිබූ අතර අපි බෝට්ටුවෙන් එම හෝටලයට ළඟාවන විට උදෑසන වී තිබුණි. එතැනින් පෞද්ගලික ගුවන්යානයකින් අපි සිංගප්පූරුව බලා යෑමට සැලසුම් කර තිබුණත්, ඉන්දීය බලධාරීන් මෙම පෞද්ගලික ගුවන්යානයට මාලේ බලා යෑමට අවසර දී තිබුණේ නැත. එම නිසා වාණිජ ගුවන් යානයකින් සිංගප්පූරුවට යෑම සඳහා ප්‍රවේශ පත්‍ර වෙන්කර ගන්නා මෙන් මම උපදෙස් දුන්නෙමි. ඒ අනුව අපි සෞදි ගුවන් සේවයේ ගුවන්යානයකින් සිංගප්පූරුවට ගියෙමු.

මාලදිවයින් රජය මට හෝටලයේ සිට ගුවන්තොටුපළට යෑමටත් එතැන් සිට සිංගප්පූරුවට යෑමටත් අවශ්‍ය සියලු කටයුතු සූදානම් කර තිබුණි. මා සමඟ මගේ බිරිඳ සහ ආරක්‍ෂක නිලධාරීන් දෙදෙනකු ද ගමනට එක්වී සිටියහ. මාලදිවයිනේ සිටි අවස්ථාවේ දී මා රටින් පිට සිටින නිසා මම අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා වැඩබලන ජනාධිපතිවරයා ලෙස පත් කළෙමි. සිංගප්පූරුවේදී මා ඇතුළු පිරිස ගුවන්තොටුපළේ දී පිළිගෙන හෝටලයකට රැගෙන යනු ලැබූ අතර එහිදී මා නවාතැන් ගන්නා තට්ටුව සුරක්ෂිත කිරීමට සියලු කටයුතු සූදානම් කර තිබුණි. සිංගප්පූරුවට පැමිණීමෙන් පසු දේශපාලන පක්‍ෂ නායකයන් මගෙන් කළ ඉල්ලීමට ගරුකරමින් ඉදිරි දින කිහිපයේ දී මම ජනාධිපති ධුරයෙන් ඉවත්වන බව මම කථානායක මහින්ද යාපා අබේවර්ධන මහතාට දැනුම් දුන්නෙමි. ඒ වනවිට අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට ජනාධිපති ධුරය ලබාදීමට මම හිත හදාගෙන තිබුණේ රටේ නීතිය හා සාමය යළි ස්ථාපිත කළ හැකි එකම පුද්ගලයා ඔහුය යන නිගමනයට මා පැමිණ සිටි නිසාය.

ජූලි 21 වැනිදා නව ජනාධිපතිවරයා සිය ධුරයේ දිවුරුම් දුන්නේය. ජනාධිපතිවරයා ලෙස ඔහු මුලින්ම පිවිසුණු රාජ්‍ය ආයතනය වූයේ බත්තරමුල්ලේ පිහිටි ආරක්‍ෂක සේනා මූලස්ථානයයි. පසුදා පහන්වීමට පෙර ගාලුමුවදොර ඉතිරිව සිටි විරෝධතාකරුවන් පළවාහැර, එහි තිබුණු කූඩාරම් සියල්ල ඉවත්කර, ඊනියා අරගලය අවසන් කර තිබිණි.

අධිෂ්ඨානශීලී විදේශ බලවේග සහ ඇතැම් දේශීය පාර්ශ්ව මා ජනාධිපති ධුරයෙන් ඉවත්කිරීම සඳහා ප්‍රචණ්ඩ විරෝධතා සහ කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියා සංවිධානය කරමින්, ඒ සඳහා මූල්‍යාධාර ලබා දෙමින් කටයුතු කරමින් සිටි අතර මා බලයේ සිටින තාක්කල් ඒවා නතර නොවන බව ද මා දැන සිටියේය. මේ අනුව ජනතාවට තවත් කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියා, තවත් භාණ්ඩ හිඟයන්, තවත් ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා සහ උද්ඝෝෂණ විඳදරා ගැනීමට සිදුවනු ඇති අතර කෝවිඩ් – 19 වසංගතය පාලනය කළ පසුවවත් රට සාමාන්‍ය තත්ත්වයට පත් නොවනු ඇත. මා ඉල්ලා අස්වන විට මගේ ධුර කාලයෙන් අඩකටත් වඩා අඩු කාලයක් ඉතිරිව තිබූ අතර තවත් වාරයකට මා තරග නොකරන බවට මා බොහෝ කලක සිට තීරණය කර තිබූ නිසා ද ජනතාව තවත් අපහසුතාවට පත්කරමින් මගේ ධුරයේ ඉතිරි කාලය තුළ රැඳී සිටීමේ සටනක නියැළීමේ තේරුමක් නැති විය.

එස්අයිඑස් ආයතනයේ මව් සංවිධානය වූ එන්අයිබීයේ ඉහළ තනතුරුවල හමුදා නිලධාරීන් සේවය කළ ඉතිහාසයක් ද විය. සලේ එස්අයිඑස් ආයතනයේ නායකත්වය භාර ගැනීමෙන් පසු කෙටි කාලයක් ඇතුළත කෝවිඩ් – 19 වසංගතය ශ්‍රී ලංකාව ගිල ගත් අතර, සෞඛ්‍ය බලධාරීන්ට කිරීමට අපහසු ආසාදිතයන්ගේ ආශ්‍රිතයන් සෙවීම වැනි කෝවිඩ් – 19 පාලන ක්‍රියාකාරකම්වලට එස්අයිඑස් ආයතනය ද සම්බන්ධ විය. එවකට රට පුරා කෝවිඩ් – 19 පැතිරීම පිළිබඳ වාර්තා බොහොමයක් එස්අයිඑස් ආයතනය විසින් සම්පාදනය කරන ලද අතර ඔවුන් මෙම ආපදා තත්ත්වය තුළ ඔවුන්ගේ රාජකාරි හොඳින් ඉටු කළහ.

එස්අයිඑස් ආයතනය විසින් සපයන බුද්ධි තොරතුරු දේශපාලන සහ සමාජ තත්ත්වයන්, විදේශ මැදිහත්වීම් සහ භූ දේශපාලනික සාධක පවා සැලකිල්ලට ගනිමින් සකස් කරන පුළුල් චිත්‍රය ගෙනහැර දක්වමින් සපයන තොරතුරු විය යුතුය. ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුද සමයේ දී කලින් පැවැති එන්අයිබී ආයතනයේ සිටි පොලිස් නිලධාරීන් සහ හමුදා නිලධාරීන් එකිනෙකා සමග සාමාන්‍යයෙන් හොඳන් වැඩ කළ ද, සාම කාලය තුළ එම සහයෝගිතාවය දිගටම පැවතුණේ ද යන්න ගැටලු සහගතය.

නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව සන්නද්ධ සේවාවන්හි නීති අංශ ප්‍රධානීන් සමග එක්ව කැරලි කෝලාහල සහ සිවිල් නොසන්සුන්තාවය පවතින අවස්ථාවන්හිදී හමුදා නිලධාරීන්ට භාවිත කළ හැකි අධිකාරි බලය පිළිබඳ සවිස්තරාත්මක උපදෙස් සකස් කර තිබුණ ද එම උපදෙස් හමුදාවේ පහළ මට්ටම්වලට සන්නිවේදනය කර තිබුණේ නැත.

එදා යුද හමුදාපති ශවේන්ද්‍ර සිල්වා හා ඇතැම් අවස්ථාවල ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයාගේ උපදෙස් නොතකමින් කටයුතු කළ අවස්ථා තිබුණි. ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා ලෙස මා සතුව තිබූ පාලන බලය කමල් ගුණරත්නට මේ හේතු නිසා නොතිබෙන්නට ඇත. යුද හමුදාපති සහ ආරක්ෂක මාණ්ඩලික ප්‍රධානී යන තනතුරු දෙකම එක පුද්ගලයකු විසින් දරනු ලැබීම ද ගැටලුවක් විය. මූලධර්මයක් ලෙස, එම තනතුරු ඒකාබද්ධ නොකළ යුතුය. ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප්‍රධානී, ත්‍රිවිධ හමුදාපතිවරුන්ට වඩා ඉහළින් සිටින නිලධාරියකු විය යුතුය.

2022 විරෝධතාකරුවන් සතුව ගිනි අවි තිබුණේ නැත. ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් උපරිමයෙන් පොලුවලින් හෝ කඩුවලින් සන්නද්ධව සිටින්නට ඇත. එවැනි තත්ත්වයන් තුළ කැරලි පාලනය කිරීමට බොහෝ ක්‍රම ඇත. ජීවිත හා දේපළවලට හානිවීමේ අවදානමක් නොමැති නම්, එවන් කළහකාරීන් පාලනය කිරීමට වෙඩි තැබීම කිසි විටෙකත් සිදු නොවිය යුතුය. විශේෂයෙන්ම පොලිසියට, විශේෂ කාර්ය බළකායට, හමුදාවට පවා මෙවැනි සෙනඟ පාලනය කිරීම ක්‍රියා මාර්ග පිළිබඳ පුහුණුවක් ලබාදී තිබේ.

ආරක්‍ෂක ලේකම්, ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප්‍රධානියා සහ ත්‍රිවිධ හමුදා අණදෙන නිලධාරීන් සහ පොලිස්පතිවරයා මෙවැනි තත්ත්වයන්ට නිසි ලෙස ප්‍රතිචාර දැක්වීම සඳහා සැලැස්මක් සකස් කළ යුතුව තිබිණි. නමුත් මෙවැනි තත්ත්වයන් පාලනය කිරීමට ඇති ක්‍රම කිසිවක් භාවිත වූයේ නැත.

අපි 2022 මුල් භාගයේ පැවති තත්ත්වය 1987 සහ 1989 අතර පැවැති තත්ත්වය සමග සංසන්දනය කළහොත්, 2022 මුල් කාර්තුවේ අපට තිබුණේ ගෑස් සහ ඉන්ධන හිඟය හා ‘විදුලි කප්පාදුව නිසා විරෝධතාකරුවන් වීදි බැස සිටින තත්ත්වයකි. ඔවුන්ට මුවා වී බල පෙරළියක් ඇති කිරීමට මාන බලන ප්‍රචණ්ඩත්වය මුසු වූ දේශපාලන ව්‍යාපෘතියක් ද ක්‍රියාත්මක විය.

රටේ ව්‍යවස්ථානුකූල පාලනය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ආරක්‍ෂා කිරීමට පණිවිඩයක් හමුදාවේ ඉහළ සිට සාමාන්‍ය හමුදා නිලධාරියා දක්වා ගියේ නැත. සේනාංක අණදෙන නිලධාරීන් වැනි ඉහළ නිලධාරීන්ටවත් එම පණිවිඩය සන්නිවේදනය වී තිබුණා යැයි මම නොසිතමි.

ප්‍රචණ්ඩ කණ්ඩායම් මිනිසුන් ඝාතනය කිරීම හෝ ගෙවල් ගිනි තැබීම් සිදුකරන සෑම සිද්ධියක් පාසාම ඒවා නතර කරන ලෙස පොලිසියට සහ සන්නද්ධ සේවාවලට උපදෙස් ලබාදිය යුතු නැත. සාමාන්‍ය මහජනතාවට පවා එවැනි දේ වැළැක්වීමට පියවර ගැනීමට නීතියෙන් අවසර ඇත. එම මූලික දැනුවත් කිරීම පවා භූමියේ සිටින පොලිසියට හා හමුදා නිලධාරීන්ට ලබා දී තිබුණේ නැත. එබැවින් පොලිසියේ සහ හමුදාවේ ඉහළ සිට පහළට ව්‍යාකූලත්වය රජ වූ බව අපට පෙනේ. එසේ නොවිය යුතුව තිබිණි.

මා බලයට පත් වූ දා සිටම රට තුළ අමුතු දේවල් සිදු විය. මුලින්ම කොළඹ ස්විට්සර්ලන්ත තානාපති කාර්යාලයේ සේවය කරන කාන්තාවක් පැහැරගෙන ගොස් පහරදුන් බවට චෝදනාවක් මගේ ආණ්ඩුවට එල්ල විය. එය සම්පූර්ණ බොරුවක් බව ඉක්මනින්ම හෙළි විය. තානාපති කාර්යාලයක සුළු රැකියාවක් කරන පුද්ගලයකු කුමක් හෝ බලගතු පාර්ශ්වයක අනුග්‍රහය සහිතව මිස එවැනි බොරු රඟපෑමක් තනිව සැලසුම් කරාවි යැයි සිතන්නට අපහසුය. කෝවිඩ් – 19 වසංගතය අවසන් වනතුරු බලා සිටිය නොහැකි බවත්, අවුරුදු විසි ගණනක් මුළුල්ලේ පැවැති වැටුප් විෂමතා සඳහා වහාම සහන අවශ්‍ය බවත් පවසමින් ගුරුවරු වැඩ වර්ජනයක් ආරම්භ කළහ. ඉන් පසු රට පුරා ගෑස් පිපිරීම් ඇති විය. ඉන් පසු එරොෆ්ලොට් ගුවන් යානයක් ලංකාවේ දී රඳවා ගනු ලබන්නේ රුසියාව ශ්‍රී ලංකාවේ සංචාරක ව්‍යාපාරයේ පුනර්ජීවනය සඳහා විශාල දායකත්වයක් ලබාදෙමින් සිටි අවස්ථාවකය. තනි සිද්ධීන් ලෙස හෝ සිද්ධිදාමයක් ලෙස ගත්ත ද, මේ කිසිවක් අහඹු සිදුවීම් විය නොහැක.”

තමා බලයට පත්වීමට බලපෑ ප්‍රධාන හේතු තුන තම ඉල්ලා අස්වීම නිසා අදත් නොවිසඳී පවතී. එනම් සිංහලයන් හා සිංහල බෞද්ධයන් තම රට තුළම අවමානයට ලක් වී දෙවන පෙළට වැටී තිබීම, රටේ ණය ගැතිභාවය හා ආර්ථික පිරිහීම, ජාතික ආරක්‍ෂාව බිඳවැටීම එම කරුණු 3යි. මෙම නොවිසිඳුණු ගැටලු අනාගතයේ වෙනත් නායකයකුට විසඳීමට සිදුවනු ඇත. මගේ බලවත් ප්‍රාර්ථනාව ශ්‍රී ලංකාව මෙම නායකයා සොයාගනු ඇතිය යන්නය යැයි රාජපක්‍ෂ මහතා තම කෘතිය සමාප්ත කර තිබේ.

එකල ගන්නා ලද ආර්ථික විසඳුම් ගණනාවක් ගැන ද එහි රාජපක්‍ෂ මහතා විස්තර කර තිබේ.

හේමන්ත රන්දුණු
– Divaina

Courtesy The Daily Mirror

Colombo, March 08 (Daily Mirror) – Sri Lanka is navigating a delicate balance between its support for the two-state solution in Palestine and its efforts to strengthen ties with Israel, as evidenced by recent developments such as the opening of a Honorary Consulate in Haifa , participation in Red Sea operations and opening a fund for children affected by the conflict in Gaza .

The government always articulates Sri Lanka’s traditional stand on the two – state solution to the Palestinian issue , and at the same time, seeks to enhance ties with Israel .

President Ranil Wickremesinghe recently convened a meeting at the Presidential Secretariat with the Ambassadors from ten Middle Eastern nations. Throughout the discussions, the President reemphasized Sri Lanka’s unwavering commitment to the two-state solution in Palestine.

At the same time , Sri Lanka announced its participation in the Red Sea operations to counter Houthi attacks , a move disliked by the envoys of West Asian countries .

Sri Lanka has taken yet another step in the expansion of its presence in Israel by opening the newly established Honorary Consulate of Sri Lanka for Haifa and Northern Israel The newly established Honorary Consulate of Sri Lanka in Haifa .

Haifa is the main Port City of Israel with marvelous architectural and historical heritage sites showcasing ancient history of the region. It is also the main trade and industrial park in Northern Israel, as well as a famous tourist destination due to landscape and archaeological values. Dr. Anat Bernstein-Reich, the newly appointed Honorary Consul has been working with Sri Lanka over 15 years for trade and tourism promotional activities. She is a very active member of both Israel – Asia Chamber of Commerce and Israel – Sri Lanka Chamber of Commerce. The Honorary Consulate Office is located in the Eshel Building in Haifa. For the opening ceremony a large number of business community and Government Officials participated including Ambassador Gil Haskel – Chief of State Protocol of the State of Israel, Nimal Bandara – Ambassador of Sri Lanka to the State of Israel, Ms. Michal Weiler-Tal – Director, Asia and the Pacific Division, Ministry of Foreign Affairs of the State of Israel, Ms. Mor – Director, Asia and the Pacific Division, Ministry of Foreign Affairs of the State of Israel, Mr. Jonathan Zadka – Director, Economic Affairs Division, Ministry of Foreign Affairs of the State of Israel, Mr. Ron Malka – Chairman, Haifa Port, Mr. Gadi Tepper – Former Chairman, Arkia Airlines, Ms. Anat Bernstein-Reich – Honorary Consul of Sri Lanka for Haifa, Mr. Shachar Ziv – Chairman, BDO Group, Mr. Moshe Bernstein, Mr. Shmuel Kenigsberg – Israel–Sri Lanka Chamber of Commerce, Mr. Moshe Mano – Honorary Consul of Russia, Mr. Shmulik Vatenstein – CEO, Haifa Chamber of Commerce, Ms. Liron Urman – CEO, Israel–Asia Chamber of Commerce, Ms. Adva Balmas – BDO Haifa, Mr. Yaron Peled – BDO Consulting, members of the Sri Lankan community in Haifa and Embassy Officials. There are around 2,000 Sri Lankan migrant workers living in Haifa and the Northern area of Israel. Haifa is the centre for Jewish culture which showcases the world regarding the historical value of the surrounding area. Also, it is a well established Technical and IT Hub in Israel. Embassy of Sri Lanka Tel Aviv, Israel 04 March, 2024, a statement from the Sri Lankan mission in Tel Avi said .

Courtesy Adaderana

The Presidential Scholarship” program proposed by President Ranil Wickremesinghe holds immense potential to provide crucial assistance to economically disadvantaged students, says State Minister for Education Aravindh Kumar.

This initiative is geared towards supporting 100,000 students during the 2024/2025 academic year, he added.

The state minister expressed confidence that this program would play a pivotal role in facilitating the successful completion of education for these students.

Moreover, Kumar emphasized plans to establish 20 Zonal Education Offices as part of ongoing education reforms. These offices are envisioned to play a pivotal role in implementing future educational initiatives and ensuring the efficient administration of educational policies.

He shared these views during the media briefing at the Presidential Media Centre (PMC) today.

He also unveiled the government’s intentions to implement a cluster education system by amalgamating multiple schools in a bid to further boost the quality of school education. Additionally, recruitment drives will be initiated to fill teacher and principal vacancies, ensuring adequate staffing and effective administration in schools.

State Minister for Education Arvindh Kumar further commented:

The ‘Presidential Scholarship’ program proposed for 2024/2025 is a commendable initiative aimed at providing crucial support to economically disadvantaged school children to ensure the successful completion of their education.

Spearheaded by President Ranil Wickremesinghe, this program underscores our government’s commitment to addressing the economic challenges facing families and safeguarding children’s educational opportunities.

We firmly believe that financial constraints should not hinder talented students from pursuing their education.

Therefore, this scholarship program seeks to alleviate financial burdens and enable deserving students to continue their academic pursuits.

In addition to addressing financial barriers, the government is dedicated to implementing comprehensive education reforms. One significant reform entails advancing the General Certificate of Education Advanced Level exam to Grade 12, preceding Grade 13, and advancing the General Certificate of Education Ordinary Level exam, currently held in Grade 11, to Grade 10. This strategic move aims to expedite university entrance for students, enabling them to enter the workforce at a younger age upon graduation.

Furthermore, we are poised to introduce a Pre-Grade” program before Grade One, recognizing the cognitive abilities of today’s children and their rapid learning potential. Moreover, as part of enhancing the education sector, we plan to increase the number of zonal education offices from around 100 to 120, facilitating better governance and oversight.

To further elevate the quality of school education, we intend to implement a cluster education system by amalgamating multiple schools. Additionally, recruitment drives will be initiated to fill teacher and principal vacancies, ensuring adequate staffing and effective administration in schools.

These comprehensive reforms underscore our unwavering commitment to nurturing a robust education system that empowers every child to realize their full potential and contribute meaningfully to society.”

–PMD

Courtesy Hiru News

In a recent development, Sri Lanka Podujana Peramuna leader and former president Mahinda Rajapaksa, along with national organizer Basil Rajapaksa, have raised significant reservations regarding their party’s potential support for current president Ranil Wickremesinghe should he choose to contest the upcoming presidential election.

These concerns were reportedly voiced during a discussion held with President Wickremesinghe on the night of the 7th March. The meeting also included Sagala Ratnayake, Senior Adviser to the President on National Security, representing the President.

The purpose of the discussion was to ascertain the stance of the Sri Lanka Podujana Peramuna party in the event of Ranil Wickremesinghe’s candidacy in the presidential race.

Former President Mahinda Rajapaksa and former Minister Basil Rajapaksa highlighted discrepancies between the President’s positions and those of the Sri Lanka Podujana Peramuna, particularly regarding issues such as the privatization of national resources and the devolution of power. They expressed that such disparities posed challenges to extending support for the President

.Furthermore, they brought attention to a perceived lack of confidence among their party’s MPs regarding the fair allocation of ministerial positions following a potential victory. Despite their party’s representatives contributing to Ranil Wickremesinghe’s previous electoral success, doubts lingered among the MPs regarding equitable treatment.

The leaders of the Sri Lanka Podujana Peramuna also referenced past instances of what they considered injustice towards their MPs during both the tenure of former President Gotabaya Rajapaksa and the current administration. They pointed out that many district leaders within their party still lacked ministerial positions.

Former Minister Basil Rajapaksa emphasized the ineffectiveness of individual meetings between their MPs and Ranil Wickremesinghe as a method of expressing support. He dismissed the notion that MPs from the Samagi Jana Balavegaya party would join them.

In response, President Wickremesinghe assured that granting powers, aside from police powers, to provincial councils posed no issue. However, he maintained that the ongoing proceedings with the International Monetary Fund, limited the scope for altering the policy of privatizing public institutions.

Despite these reservations, former Minister Basil Rajapaksa conveyed that should the Sri Lanka Podujana Peramuna decide to support Ranil Wickremesinghe in the presidential election, he would commit to backing the effort, much like he did for the victories of Mahinda Rajapaksa and Gotabaya Rajapaksa.

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

‘ඉන්දියානු ආක්‍රමණයේ මාර්ග සිතියම… එට්කා අවසන් සැතපුම’ කෘතිය ජනගත කිරීම මාර්තු 12 දා සවස 3.15 ට කොළඹ 7 නිදහස් චතුරසුයේ පිහිටි පුස්තකාල හා ප්‍රලේඛන සේවා ශ්‍රවණාගාරයේ දී පැවැත් වේ.

මෙහි මුලසුන මහාචාර්ය පූජ්‍ය මැදගොඩ අභයතිස්ස හිමි සහ ආචාර්ය ගුණදාස අමරසේකර මහතා විසින් දරනු ලබන අතර, ජ්‍යෙෂ්ඨ නීතිඥ කල්‍යානන්ද තිරාණගම, දේශහිතෛෂී ජාතික ව්‍යාපාරයේ මහ ලේකම් වෛද්‍ය වසන්ත බණ්ඩාර, වෘත්තිකයන්ගේ ජාතික පෙරමුණේ සභාපති ඉන්ජිනේරු කපිල පෙරේරා, පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ අධ්‍යාපන ලෙකම් පුබුදු ජයගොඩ, දෙවන පරපුරේ නායක උවිඳු විජේවීර, ජාතික ගොවිජන එකමුතුවේ අනුරාධ තෙන්නකෝන් යන මහත්වරුන් විශේෂ දේශන පවත්වනු ලබයි.

2024-03-07

Ministry of Defence  – Media Centre

Deputy Chief of the Office for International Military Cooperation (OMIC) of the Central Military Commission (CMC) of the People’s Republic of China (PRC) Major General Zhang Baoqun met Defence Secretary General Kamal Gunaratne at the Defence Headquarters Complex, Sri Jayewardenepura, Kotte today (Mar 07).

Extending a warm welcome to the Chinese delegation, Gen. Gunaratne expressed his sincere gratitude to Maj. Gen. Baoqun for the Chinese assistance in multiple spheres including defence cooperation.

Maj. Gen. Baoqun recalled the long-standing friendship between China and Sri Lanka, which dates back to many centuries to the arrival of the Chinese Buddhist monk Faxian (Fa-Hien) to the island, which was then one of the most flourishing centres of Buddhism. Further, he also recalled the Ceylon-China Trade Agreement of 1952, also known as the Rubber-Rice Pact which had longstanding economic benefit to both countries.

 The meeting provided a platform for both dignitaries to exchange perspectives on prevalent regional security challenges and explore avenues for joint initiatives on enhancing maritime security collaborations on mutual ground.

Maj. Gen. Baoqun highly appreciated the efforts taken by the Sri Lankan government to maintain military-to-military cooperation and highlighted the importance of further enhancing existing goodwill and friendship. He further stated that the Chinese government is looking forward to continuing the support in terms of military assistance in the future as well.

The meeting concluded with the sharing of souvenirs to mark the occasion.  Acting Additional Secretary (Defence) Harsha Vithanaarachchi, Military Liaison Officer Maj. Gen. Dhammika Welagedara and senior tri forces officers joined the Defence Secretary at the discussion.

PRESS RELEASE The Asian Human Rights Commission (AHRC)  Hong Kong, March 07, 2024 

As there is a curiosity on the part of many persons and organizations about the Rule issued against Mr Nagananda Kodituwakku Attorney-at-law by the Supreme Court we are sharing the basic documents that provide the essential information about this case. The Rule was made under Judicature act 42(2) while ordering removal of Mr Nagananda Kodituwakku the office of Attorney-at-Law. Further, he is restrained from filing public interest litigation in his personal capacity.

A list of documents contained in this file is as follows.

a.      Section 42(2) of the Judicature Act, which is the basis on which this Show Cause Notice was issued on Mr Nagananda Kodituwakku 

b.      A copy of the show cause notice issue on 27^th February 20217 

c.      The Judgment of the Supreme Court dated 29^th February 2024 

d.      Objections taken up to the alleged charges by the Respondent Nagananda Kodituwakku by way of written submission in reply to the Representiave of the Bar Association of Sri Lanka and also Hon. Attorney General 

All these documents are contained at the following link.

# # #The Asian Human Rights Commission (AHRC) works towards the radical rethinking and fundamental redesigning o

Mr.-Naganandas-Case.pdf (humanrights.asia)

පාර්ලිමේන්තුවේ සභානායක කාර්යාලය

අවශ්‍ය සංශෝධන පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන තුරු, පරාටේ නීතිය අත්හිටුවීමේ කැබිනට් තීරණය වහාම ක්‍රියාත්මක කිරීමට කටයුතු කරන බව අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා පාර්ලිමේන්තුවේදී 2024.03.07 දින සහතික විය. බැංකු අංශයේ තිබෙන බේරුම්කරණ කමිටුව ක්‍රියාත්මක තත්වයට පත්කළ යුතු බවද ඔහු අවධාරණය කළේය.

අග්‍රාමාත්‍යවරයා මෙම අදහස් පළ කළේ, පවතින පරාටේ නීතිය යටතේ ජනතාවගේ ඉඩම් ඇතුළු දේපළ වෙන්දේසි කිරීමට වාණිජ බැංකු කටයුතු කරමින් සිටින බවත්, එය වැළක්වීමට ආණ්ඩුව මැදිහත් විය යුතු බවත් සඳහන් කරමින්, විපක්ෂ නායකවරයා පාර්ලිමේන්තුවේදී මතු කළ ප්‍රශ්නයකට පිළිතුරු දෙමිනි.

අගමැති දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා මෙසේද කීය.

 “ගරු කතානායකතුමනි, Hon. Leader of the opposition asked the question very clearly will give the assurance. අද  දින රාජ්‍ය ඇමතිතුමා සහභාගි වෙලා නෑ හදිසි කාරණාවකට මූල්‍යමය සාකච්ඡාවකට කැඳවලා තිබෙන බව දැනුම් දීලා තිබෙනවා. නමුත් විපක්ෂ නායකතුමා කලින් කීප වතාවක් මේ ප්‍රශ්නය ගත්තා. මම සම්පූර්ණයෙන් එකඟයි මේ පරාටේ execution law එක. මේ පසුගිය අවුරුදු ගණනාවක් තුළ කීප වාරයක් සංශෝධනය කරලා තිබෙනවා. කියවා බැලුවොත් මම හිතන්නෙ ඔබතුමත් කියවලා බලලා තිබෙනවා වසර දහයෙන් දහයට සංශෝධනය කරලා තිබෙනවා. පළවෙනියෙන් ගෙනාපු සීමාව දැන් කීප වතාවක් වැඩි කරලා තිබෙනවා. එයින් අදහස් කරන්නේ පාර්ලිමේන්තුව මේ කටයුතු කරලා තිබෙන්නේ මේ පිළිබඳව ප්‍රශ්නයෙන් ගැඹුරෙන් අවධානයට යොමු නොකර වෙන්නත් පුළුවන් මේක සම්බන්ධ කරලා තිබෙන්නේ. ඒ නිසා අපි කැබිනට් මණ්ඩලයද ජනාධිපතිතුමා ඉතා පැහැදිලිව මුදල් අමාත්‍යතුමා හැටියට තීරණය කරා මේක කල්දාන්න ඒ අතරතුර වහාම සංශෝධනයක් පාර්ලිමේන්තුවට ගේන්න. So, I give you the assurance what you are requested will inclement.”

…………

“මේ කියන දේ තමයි අපි සාකච්ඡා කරලා කැබිනට් මණ්ඩලයේ පැමිණි එකඟතාවය. ඒ අනුව මෙය තාවකාලික අත්හිටුවන්න මාස කිහිපයකට තීරණයක් අරන් තියෙනවා. ඒක කියාත්මක කිරීමට උදාවෙනවා.”

…………..

මම ඉරාන් වික්‍රමරත්න මන්ත්‍රීතුමා නැගිට්ට නිසා අහනවා පරාටේ execution law එක Amend කරලා Banking act  එක දැන්  තුන් වාරයක් පමණ ඔබ හිටපු මුදල් අමාත්‍යංශය හැටියටත් Amend කළා මේ තත්ත්වය. මේ සීමාවන් වැඩි කරමින් යනවා පාර්ලිමේන්තුව. ඒ කියන්නේ එහෙම නැත්නම් ලක්ෂ එකට වැඩිය යන්න බැහැ. තියෙනවද ? මම දන්නවා ඔබතුමා ගැඹුරින් මේක අධ්‍යයනය කරලා තිබෙන බව. දෙවැන්න මධ්‍යම බැංකුවේ ඒ ආකාරය සාකච්ඡා මාර්ගයෙන්. There is a special Arbitration committee in the banking sector that sits. That a not been functioning or being consultant by the banking sector. So we should address them also. Becauise that provision is there which are nor being  used. Formally is was used. ඒ නිසා මෙවැනි දේ වහාම බලලා අපි මැදිහත්වෙන්නට ඕන පාර්ලිමේන්තුව හැටියට කියන එකත් මම කියන්නට ඕන මොකද මුදල් කොමිටි වලටත් මේ බලතල තිබෙනවා ගෙන්වා මැදිහත් කරවා ගැනීමට. I will send you the details I just got this last ** “

——————–

(පරාටේ නීතිය – යම් දේපළක් බැංකුවට උකස් කර ණය මුදලක් ලබා ගත්විට, කුමන හෝ හේතුවක් මත ඔබට ඒ ණය මුදල සහ ඊට අදාළ පොලී මුදල නියමිත කාලවකවානුවේදී ගෙවීමට නොහැකි වුවහොත් හා ගෙවීම දිගින් දිගට ම පැහැරහැරියොත්, අධිකරණ ක්‍රියාවලියකින් තොරව ණය අය කරගැනීම සඳහා බැංකු වෙත බලයක් ලබාදී ඇති අතර, එහිදී බැංකුවට උකස් කළ දේපළ ප්‍රසිද්ධ වෙන්දේසියකදී විකුණා එයින්,  අය විය යුතු ණය හා පොලී මුදල අය කරගැනීමට හැකියාව ලැබෙන නිතිය, පරාටේ නීතිය යනුවෙන් සරලව හැඳින්විය හැකියි.)

KAMALIKA PIERIS

 It is the bhikkhus who single handedly looked after neglected   Buddhist viharas whenever Buddhism was suppressed and lacked state support. They deserve special mention.

Bhikkhus looked after neglected viharas during the British administration. Ven.Dambagalle Ratanapala took up residence at Malayadi kanda vihara in 1912.  The stupa at Bellagama Raja Maha vihara was renovated in 1916 by Aralupitiye Sobhita.

A Sinhala monk” had discovered the ruins at Seruwila Mangala Viharaya in 1922, moaned the Tamil Separatist Movement. At the time, the area was inhabited by Tamils, Muslims and Veddahs. The vihara was rebuilt in 1930. The stupa and its surroundings, including several monuments, cover approximately 85 acres and it was declared as an Archaeological Reserve in 1962. 

Ven. Kudakongaskade Wimalagnana went to Tantirimale and started the restoration of Tantirimale vihara around 1962, with the support of the GA, Anuradhapura. The young priest proved to be a brave and courageous innovator, recalled   UB Wijekoon. He carried out   a well thought out programme for the development of the whole Tanthirimale area.

Bhikkhus knew that ancient” Hindu kovils built in British times, were trying to oust Buddhist temples. In August 1968, a group of prominent Hindus representing several Hindu organizations wrote to Prime Minister Dudley Senanayake requesting that Fort Fredrick area be declared a sacred area on account of the historic Koneswaran Temple being located there. The appointment of the committee on ‘Declaration of Fort Fredrick of Trincomalee, a Sacred Area’ was gazetted on 27 August 1968.  

On 30 August the Ven. Mangalle Dharmakirti and   Ven.Dambagasare Sumedhankara of Tammankaduwe lodged a protest with Prime Minister Senanayake. They said that with Koneswaram becoming a sacred area, an ancient place of Buddhist worship” would get into the hands of those who are neither Sinhalese nor Buddhists”.  Widespread agitation was threatened if the project was not shelved immediately.  Prime Minister vehemently denied that Fort Fredrick area was going to be declared a Hindu sacred area. Fort Fredrick was under the Defence Ministry, he said. 

Ven. Ellawala Medhananda provided information on the bhikkhus who bravely went into the Eastern Province during the Eelam war (1983-2009) and tried to look after the Buddhist temples there.  Bhikkhus tried to save these Buddhist ruins by setting up avasa on the premises. 

Medhananda met several lone bhikkhus who were trying to look after these Buddhist temples in the east. Most of them gave up and left after some time, but the resident monk at the Neelapola temple, stayed in the area throughout the war and encouraged his followers also to stay.

When I visited Veheragama in 1986 , there was one priest, Baddegama Chandavimala residing there, with much difficulty. He was   reestablishing the shrine. He started a daham pasala, said Medhananda. I visited Bollagama Raja maha vihara in 2011. This vihara had no support, the villagers were too poor. Despite this,   Kekirihene Seelavansa is keeping the temple going.  

Pallegalauda Mettananda set up an awasa in 1991 at Kuda Sigiriya .  At Namalu vihara (near Heda oya, on boundary of Ampara and Moneragala) a monk had settled by the stupa in a small hut.  A monk has settled at Maha kachcha kodiya vihara, Vavuniya and was struggling to survive, continued Medhananda.

When monks try to settle in the Eastern Province, they are harassed and they run away, said Medhananda. At Niyaguna kanda vihara in Ampara a monk had taken up abode in a Lena and the villagers were looking after him, now he is not there. onks had set up an avasa at Girikurumbika vihara, but now there is nothing. There was a monk at Kopavela vihara. He was a teacher at Serankada Vidyalaya. He has left, concluded Medhananda. A monk had once tried to live at Budu patum Kande. 

Bhikkhus moved into the temples in the north and east when the Eelam war ended in 2009. They revived neglected temples. The Seruwila Mangala Viharaya was re-opened in 2009. They built new temples such as Tissa Vihara in Kankesanturai.

The Tamil Separatist Movement strongly opposed the arrival of these bhikkhus into the north and east. Some overzealous Buddhist monks want to construct Buddhist temples in state land under the ruse the land is a Buddhist archaeological site, the Tamil Separatist Movement complained.  Due to this Tamil threat settler bhikkhus   had to be alert, militant and when necessary, aggressive.   

Ven. Panamure Tilkawansa, from Hambantota, dominated the Buddhist scene at Arisimale and Tiriyaya. Ven. Tilakawansa was chief prelate for the Northern and Eastern provinces, chief Sanganayake of Tamankaduwa division, and chief incumbent of Arisimale temple. Ven. Tilakawansa was also controlling Tiriyaya, complained TNA.

Arisimale is about    50 kms north of Trincomalee    south of Pulmoddai town. In early 1980 there was an Arisimale vihara lying close to the beach with 500 acres of land. A small farming community of Buddhists had been living here who supported the temple. LTTE killed them or they moved out.  The   bhikkhu also moved out and now this is a Muslim colony, reported Daily News in 2017.

Tilakawanse is behind the establishment of the Buddhist temples and Sinhala settlements in the region said Tamil Separatist Movement. Tilakawansa has built a new temple at Arisimale with an adjoining retreat, called Asiri Kanda Purana Rajamaha Viharaya on top of a hillock overlooking the beach. Access to the site is controlled by a Navy camp. The temple was constructed after claims that Buddhist artifacts were found, resulting in the government giving 500 acres for the temple in the early 80s, said Tamil Separatist Movement The temple is Located in a majority-Muslim and entirely Tamil speaking area.

The presence of Ven.Tilakawansa in Arisimale, coupled with his aggressive, expansionist policies that extend beyond Pulmoddai,   has alarmed the local community, Tamil Separatist Movement said. Tilakawansa is currently engaged in appropriating land in Pulmoddai and Thennaimaravaadi for the purpose of constructing Buddhist structures. Tilakawansa had in his turn, complained about local people encroaching on temple land, and demanded more protection for the area in 2018.

District Secretary Pushpakumara Nissanka said that the Arisimale Temple has been requesting 500 more acres to be given to the temple premises, and that they decided to grant 25 acres under the religious lands act, while declaring 500 acres as an Archaeological Forest reserve.

A Buddhist priest from Anuradhapura, Ven.Tissapura Gunaratana has started constructing a temple, Sambodhi Vihara  ,in the Kokkalai region,  on a piece of property owned by local Tamils, complained Tamilnet in 2011 and again in 2015.

Ven.Tissapura Gunaratana had in 2012 got a surveyor from Maharagama to survey three acres, with the ‘approval’ of the Divisional Secretary C Dayananda, and started to construct a temple, with the help of the army, Tamilnet said. However, the property was private land owned by local Tamils, said Tamilnet   and the project has displaced at least five families. Tamilnet is not sure how many.

The owners demonstrated, in June 2015, demanding back their lands. Land Registry officials inspected their land deeds and instructed the Divisional Secretary to issue an interim ban on the construction activities of the vihara. There is also a court case pending verdict on the land dispute, added Tamilnet.

Mullaitivu District Secretariat issued an interim order    not to proceed with the construction of the ‘Sri Sambodhi Vihara’ until the dispute is solved. The interim order was ignored.

Ven.Tissapura is adamant that he will build the temple. He has offered money to buy the premises but the owners do not want to sell. This is their family land and they want to stay here.”  reported the media.  Tissapura said that TNA Provincial Councilor Raviharan had also threatened him, stop developing the temple and vacate the area. 

Ven. Tissapura has plans for Sambodhi. The vihara premises will contain a Buddha statue, dharmasala, poya Ge, a two-storied Sangharamaya, a lotus pond   and a 10 meter high stupa. A welfare area’, is also planned with a multi-purpose building, a vocational training centre and a 100 perch model farm to introduce agriculture to fisheries-dependent settlers. A tube well was dug at Sambodhi premises and the public come there for fresh water. A pinthaliya was provided for them.

The five floor multi-purpose building will have a nursery, refectory, library and other facilities. The vocational training centre is to cater the adult women and men. It will be housing a sewing centre for the settling women, a yoghurt production unit, Diveneguma-assisted carpentry and welding workshop and a fertilizer manufacturing plant.

Tamilnet complained in 2018 that Ven. Tissapura was also building another Buddhist temple nearby. Land belonging to the post office, the base hospital, a Hindu temple and a public road have been taken for the temple, said Tamilnet. The monk is planning to convert the Sinhala Catholics into Buddhism and raise a new generation of Sinhala occupiers of the north, moaned Tamilnet.

There are several militant monks in the Eastern Province today. They have turned militant because of the opposition they are facing from the Tamil Separatist Movement and the conviction that unless the Sangha took action, Buddhism will disappear from the north east of Sri Lanka.

In August 2023, Eastern Province Governor Senthil Thondaman directed authorities to prevent any illegal construction of Buddhist shrines in Trincomalee area. The authorities promptly imposed a ban on the work going on at Boralukande Rajamaha Viharaya in Trincomalee.  Enraged Buddhist monks protested against this. They   demonstrated before the Secretariat, they lay down on the road; they stormed a meeting Thondaman was chairing and demanded that he revoke the order.

Buddhist monks, led by Ampitiye Seelavamsa Tissa, head of Boralukanda vihara accompanied by Morawewa Indraramadhika and Polhengoda Uparatana forcibly entered the District Secretariat, and disrupted the District development meeting that was in progress.

Seelawamsa sat down on the edge of the platform and refused to budge till he got the letter, to the open delight of those watching. The Regional Secretary revoked the earlier order. The letter was triumphantly displayed to television cameras. This whole episode was shown on television news.

Ampitiye Sumanaratana of Mangalarama, Batticaloa is easily the   best known militant monk in the east today. He has angered the Tamil Separatist Movement. They tried to kill him, but the bullet went elsewhere.

 Sumanthiran wrote to IGP in October 2023, saying that Mangalaramaya Ampitiya Sumana has repeatedly attacked TNA Batticaloa District MP Shanakiyan Rasamanickam and has also gone on to explicitly threaten all the Tamils living in the south, stating that he will cut them to pieces,” why  has the police not arrested him.

Ampitiye Sumanaratana is the most outspoken of the bhikkhus working in the east.He is very unlike the sedate monks we are used to seeing. But through him we can see what it is like to   maintain a Buddhist vihara in a hostile, Tamil dominated environment. He shows us the difficulties these bhikkhus have to face.

He said that it is very difficult to administer a temple in a Tamil dominated area. There is no one to help. He needs a tractor for his agriculture. The Muslims have tractors but they will not lend them to us,” he said.

Ampitiye has his own You Tube channel https://www.youtube.com/@VenAmpitiyeSumanarathanaThero. This channel has a string of videos, where he can be seen scolding Tamil police, Tamil residents, Tamil MPs, Christian evangelists. He scolds in strong language, he hits out and he also weeps.  Videos of angry outbursts by him have gone viral in the past.

Special mention must be made of the video on 25.10.23. https://youtu.be/tu0cZ0CUtD8 . This also went on evening news. The Buddhist section of the Batticaloa Jayanthipura cemetery was bulldozed taking with it the grave of Ampitiye Sumana’s mother. The bhikkhu said that this section of the cemetery was deliberately destroyed by the Municipality on the order of Tamil MP Rasamanickam. This   video went viral on social media.

He was very emotional in his video. This is the first time I have seen such a strong emotional protest by a bhikkhu.Come and see”, he said. Rasamanickam, Tamil separatists and Diaspora are all talking of their Rights. We, on the other hand, have no one to defend us. The Police hit us, Tigers hit us, everybody hits us, only us, he said. Come and see”. (Continued)

Gotabaya Rajapaksa Seventh Executive President of Sri Lanka MEDIA RELEASE

I wish to announce the publication of my book titled The conspiracy to oust me from the Presidency”. Foreign intervention has weighed heavily on Sri Lanka since we won the war against the Liberation Tigers of Tamil Eelam in 2009. From the time I was elected President in November 2019, certain foreign and local parties were intent on removing me from power. The entirety of my two and a half year tenure in power was spent combating the Covid-19 pandemic that swept through Sri Lanka and the whole world soon after I took office. Conspiratorial forces commenced the political campaign to oust me from the presidency at the end of March 2022 after the pandemic had been brought under control and the vaccination campaign had been concluded and just when the economy was beginning to recover.

Today, foreign intervention and the manipulation of internal politics has become a fact of life in Sri Lanka in a manner never experienced in the first sixty years of independence of this country. The political campaign to oust me brought in a new element into the politics of Sri Lanka which has since independence experienced only peaceful transfers of power following elections. As such the events of 2022 are fraught with serious implications for the future of this country. What this book explains is the first hand experience of an internationally sponsored regime change operation. As such I believe this book will be of interest not only to Sri Lankans but also to foreigners. My book will be available in both English and Sinhala at leading book stores from tomorrow Thursday the 7^th of March 2024.

Gotabaya Rajapaksa

Seventh Executive President of Sri Lanka

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම, LL.B., Ph.D

මේ මොන තීන්දුවක්ද මට දැනුම් දීලවත් නෑ | නාගානන්ද කොඩිතුවක්කු | #short (youtube.com)

අන්ධ, නීතියේ දෙවඟන හා අන්ධ <සමහර>, පූසාරියෝ

ලෝකයේ ඇන්ග්ලෝ-ඇමෙරිකන් නීති ක්‍රමය පවතින රටවල් අතර ලංකාවේ සුප්‍රීම් උසාවියේ නඩුකාරවරුන් තුන් දෙනෙකු විසින් අල්ලාගත් කොටිවලිගයක් වශයෙන් නාගානන්ද කොඩිතුවක්කු (NK) මහතාගේ නීතිඥ ලැයිසම අහෝසිකිරීම පෙන්වාදිය හැකිය. ලංකාවේ තිබෙනවායයි කියන (බොරු) ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය හා (බොරු) නීතියේ ආධිපත්‍යය යන කතා ඉදිරියේ, උසාවි වලත් ලෝභ-ද්වේෂ-මානයෙන් පිරි පංචස්කන්ධ සිටින්නට හොඳටම ඉඩතිබෙන බව NK පිළිඹඳව සුප්‍රීම් උසාවියේ නඩුකාරයින් තුන් දෙනෙක් විසින්  ගත් තීරණයෙන් මොනවට පැහැදිලිවේ.

මෙම තීරණය අසාධාරණ (unjust/unreasonable), හිතුවක්කාර (arbitrary), ප්‍රතිවිරුද්ධ දෙපාර්ශයක් අතර සිදුවන ද්වන්ධ සටනක් ලෙස සිදු නොවූ (adversarial), නඩු විධිවිධාන සංග්‍රහ පටිපාටියට (procedural justice?) අනුකූලව සිදු නොවූ, හා ස්වාභාවික යුක්ති මූලධර්ම (principles of natural justice) අමු අමුවේම කඩා දමමින් දුන් කැකිල්ලේ රජ්ජුරුවන්ගේ වැඩක් ලෙස, ලංකාවේ උසාවි ක්‍රමය ජාත්‍යන්තරයේ හෑල්ලුවට ලක්වන්නක් බව ඉතාමත් සරල ලෙස සිංහල භාෂාවෙන් සටහන් කිරීම නීති විද්‍යාව පිළිඹඳව යම්තම් හෝ දැණුමක් ඇති ලාංකිකයින්ගේ වගකීමකි, යුතුකමකි. ලංකාවේ සිස්ටම් චේන්ජ් කතාවට දොස්තර වෘත්තිය මෙන්ම නීතීඥ වෘත්තියද අනිවාර්යයෙන්ම ඇතුලත් වන මෙහිදී අමතක නොකල යුතු කරුණකි.

S.B.දිසානායක/රංජන් රාමනායක හා NK

උසාවියට අපහාස කරණවා යන බිල්ලෙක් ඉදිරියට දමා පුරවැසියෙකුට යම් අසාධාරණ උසාවි තීරණයක් පිළිඹඳව උසාවියටම චෝදනාවක් (නඩුකරයක්) ඉදිරිපත්  කිරීමට හෝ ඒ පිළිඹඳව යම් යුටියුබ් නාලිකාවක සාකච්චා කිරීමට හෝ අපක්ෂපාත විග්‍රයක් කිරීමට ඉඩක් නැත්නම්, ඒ රට බෞද්ධ රාජ්‍යයක්/සමාජයක් නැති දේශයකි (Buddhist jurisprudence?). මේ සඳහා ඇමෙරිකාවේ හෝ එංගලන්තයේ හෝ ජිනීවා වලින්, නීතියේ ආධිපත්‍යය, මානව අයිතිවාසිකම් වැනි බයිලා කතා වල සහායක් ලංකා ජනයාට අවශ්‍ය නැති වුවත්, ඇමෙරිකාවේ නිතරම සිදුවන දෙයක් නම් උසාවි තීරණ විග්‍රහ කරමින් පුරවැසියන්, නීති ශිෂ්‍යයින් විසින්  දීර්ග ලිපි ලිවීමය. මේවා රටටත්, නඩුකාරයින්ටත් (continuing [adult] education) බෙහෙවින් ප්‍රයෝජනවත්වේ.

නීතිඥයින්ද බාබර්ලා මෙන් සමාජයකට අත්‍යාවශ්‍යය – ගාන්ධි

නීති වෘත්තිය යනු තවත් ජාවාරමක් නොවේද යන කාරණය මට ප්‍රත්‍යක්ෂ වූයේ මා නීතිය ඉගෙන ගන්නා කාලයේදී සිටමය. මේ නිසා මා සමඟ එකට ඉගෙනගත් මගේ මිතුරා (ජෝ සිල්වා) නීති විද්‍යාලයේ අධිපති වශයෙන් වෘත්තීයෙන් ඉහළට යද්දි නිති විද්‍යා ශිෂ්‍යයෙකු ලෙස දිගටම සිටීමට මා ක්‍රියාකලේය. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් නීති ක්‍රමයේ හැසිරීම ගැන විමසා බැලිමට මගේ සිත යොමුවිය (law in book and law in action; applied law and applied geography). ලංකාවට අදාලව මා ලියු පහතින් සඳහන් කර ඇති රචනා මේ පිළිඹඳ උදාහරණ කීපයකි.

1. LankaWeb – GIGO: garbage in à garbage out à = 19th Amendment (11/30/2018)

2. LankaWeb – Six lawyers and a monk: importance of impotence (1/22/2019)

3. LankaWeb – නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති සෙප්පඩවිජ්ජාව (9/15/2019)

4. LankaWeb – නීති පොතේ ඇති, එහෙත් රටේ නැති, ආධිපත්‍ය දෙකකට නැසෙන සුප්‍රීම් උසාවිය (5/10/2020)

5. LankaWeb – කොරෝනාවට ගොඳුරුවීමට යන ලෝකයේ එකම සුප්‍රීම් උසාවිය?  (4/25/2020)

6. LankaWeb – Council of legal education, a black-white citadel, embraces the English panacea! Part-2 (2/2/2021)

7. Empowering law students with an English language tool
by C. Wijeyawickrema, B.A (Hons.), LL.B., M.A., Ph.D. http://www.island.lk/2008/03/19/midweek3.html

8. Applied Law and Applied geography, Operational Geographer, March 1990.

9. Teaching Law and Geography, Journal of Geography, May/June 1991

10.Geography, Environment and American Law, (co-editors) University Press of Colorado, 1997

11. ලංකාව: කළු සුද්දන්ගේ පාලන සමය, 1948-2019 (නොහොත් මන්ත්‍රී ප්‍රජාතන්ත්‍ර (නාස් ලණු) වාදය), ප්‍රථම භාගය, නියෝ ග්‍රැෆික්ස්, නුගේගොඩ 2023

නඩුකාරයෝත් මනුෂ්‍යයෝය!

සෝවාන් හෝ සකෘදාගාමී වූ නඩුකාරවරු නැත. ඔවුන් බෞද්ධ, ක්‍රිස්තියානි, බෝන්-අගේන්, ඉස්ලාම්, හින්දු, පෙන්තකොස්ත, නිරාගමික, කොල-නිල්-කහ පක්ෂවාදීන්, මාක්ස්වාදීන් හෝ සමරිසි සංගමිකයින් හෝ වියහැකිය. එමෙන්ම ඔවුන් සිත් පිත් නැති රොබෝලාද නොවේ. දේශපාලකයින් මෙන් නීතීඥයින්ද තමන්ගේ ඇවෑමෙන් පසු තම පුතාට හෝ දුවට තම බිස්නස් එක පවරාදීමට ආශාවෙන් නොසිටීද? රොමේස් ද සිල්වා තම පුතා ජනාධිපති නීතීඥයෙක්වූ විට දැමූ පාටිය වැන්නක් දමන්නට ආශා නැති ගමකින් ගමන ආරම්භකල නඩුකාරවරයෙක් නීතීඥයෙක් රටේ ඉන්නවාද?

ඇමෙරිකන් ක්‍රමය

Clarence Thomas’ Move in Donald Trump Case ‘Stunning’: Attorney (msn.com)

පෙඩරල් ආණ්ඩුවේ නඩුකාරයින් හැරෙන විට ඇමෙරිකාවේ කවුන්ටි හා ප්‍රාන්තවල සියළුම නඩුකාරයින් පත්වන්නේ මහජන චන්දයෙන්ය. (එපමණක් නොව රටේ ඇති කවුන්ටි 4000 ක පමණ නීති නිලධාරියා [District Attorney, ලංකාවේ ඇටර්නි ජෙනරාල්ට සමාන තම දිස්ත්‍රික්කය තුල නිතිය පණගන්වන තැනැත්තා] පත්වන්නේද චන්දයෙන්ය). මෙම නඩුකාරයින් තමන්ට චන්දය දුන් මිනිසුන් උසාවියට ආ විට ඔවුන්ට යන්තම් හෝ <අනුකම්පාවක්> දක්වන්නේ නැද්ද? ඇමෙරිකන් සුප්‍රීම් උසාවියට පත්කරණ නඩුකාරයින් කවුද යන්න සෑම ජනාධිපති චන්දයකදීම ප්‍රසිද්ධියේ සාකච්චාවන කරුණකි. බුෂ්ගේ නඩුකාරයින්, ඔබාමාගේ නඩුකාරයින් යනාදී වශයෙන් ඔවුන්ව හැඳින්වේ!

මොවුන් චන්දය ඉල්ලන්නේ  ඩිමොක්‍රැටික්/රිපබ්ලිකන් පක්ෂ දෙකෙන් හෝ ස්වාධීන අපේක්ෂකයෙකු හෝ ලෙසය. අතීතයේදි ෆ්‍රැන්ක්ලින් රුසවේල්ට් ජනාධිපති සමාජ ශුභ සාධක නීති ගෙනෙන විට සුප්‍රීම් උසාවිය ඊට භාධා කලවිට උසාවියේ නඩුකාරයින් සංඛ්‍යාව වැඩිකර තම ප්‍රතිපත්ති අනුමත කරණ නඩුකාරයින් පත් කරන බවට ඔහු තර්ජනය කලේය. ඉන්දියාවේ නේරුද ආරම්භක කාලයේ මෙවැනි අර්බුදයකට මුහුණ දුන්නේය. ලංකාවේ JR කලේ සුප්‍රීම් උසාවියේ නඩුකාරයින්ගෙන් ඉල්ලා අස්වීමේ ලිපි ලබාගෙන තමන් කැමති අයට තමන් ඉදිරියේ දිවුරුම් දීමට සැලැස්වීමය. මෙසේ තනතුර අහිමිවූ එක් අයෙක් නම් ජයා පතිරණ නඩුකාරයාය.

යුක්තිය පසිඳලීමේ ක්‍රමවේදය දූෂණය කිරීම

ලංකාවේ ප්‍රථමවරට පක්ෂ දේශපාලකයෙකු සුප්‍රීම් උසාවියට පත්කලේ (1972) ෆිලික්ස් ඩයස් විසින් කුරුණෑගල ජයා පතිරණවය. ඇමෙරිකන් තානාපති කාර්යාලය හා අගමැතිවරු නඩුකාරයින් පත්කිරීම සම්බන්ධයෙන් කල ගණුදෙණු (deals), S. L.  ගුණසේකර මහතා විසින් තම ජීවිත කතා පොතේ (Lore of the law and other memories, 2011) සඳහන් කර ඇත.

1948 න් ඇරඹුණු කළු සුද්දන්ගේ පාලන සමයේදී, විශේෂයෙන් 1972 හා 1978 ට පසු දේශපාලකයින් විසින් නඩුකාරවරුන්ට කල හිරිහැර උසාවි ක්‍රමය කෙරෙහි මහජනයා තුල ඇති විශ්වාසයට හානි කලේය. ජනාධිපති ඉදිරියේ දිවුරුම් දීමට සැලැස්වීම හා නඩුකාරයින්ගේ නිවාස ඉදිරිපිට පෙලපාලියාමට පාක්ෂිකයින් උසිගැන්වීම ආණ්ඩුවේ පැත්තෙන් සිදුවිය. එක් අග්‍ර විනිශ්චය කරුවෙක් දෝෂාභියෝගයක් ගෙන ඒමට කලින් අස්වී රටින්ද පිටවී ගියේය. තවත් අයෙක් ජනාධිපති සමඟ ජාඩියට මූඩිය මෙන් සිට අන්තිමේදී තනතුරෙන් පහකිරීමට අසුවිය. නුසුදුසු අය සුප්‍රිම් උසාවියට, අග විනිසුරු කමට පත්කරනවාට විරුද්ධව ජාත්‍යන්තරයට පෙත්සම් පවා යැවූ අවස්ථා ලංකාවටම විශේෂය.

කොසොල් රජතුමාගේ සීන දාසැය

මේ වනවිට මුළු ලංකාවම කොසොල් රජතුමාගේ සීන දාසැය පෙන්වන රඟහලක් කෝලම් මඩුවක්/අපායක් වැනිය. දූෂණයෙන් තොර ප්‍රාණයක් සොයා ගැනීම පටාචාරා නොමළ ගෙයකින් අබ මිටක් හොයන්නට යනවා වැනිය. මෙහිදී නඩුකාර වෘත්තියට අල්ලස් දෙන්නේ දේශපාලකයාය. ඒ ඔවුන්ට විශ්‍රාම ගිය විට තානාපතිකම් වැනි  දේ දෙමින්ය. ඊට අමතරව දෙන වෙනත් සන්තෝසම් (perks) ක්‍රම එමටය. ශ්‍රී පවන් අගවිනිසුරු විශ්‍රාම ගියවිට බැංකුවක තනතුරක් දීමක් ගැන NK විසින් සඳහන් කර තිබුණා මට මතකය. එක්තරා වැදගත් ව්‍යවස්ථා නඩුවකදී ශ්‍රී පවන් නීතීඥ ගෝමින් දයාසිරි විසින් ඇසු ප්‍රශ්ණයකට පිළිතුරක් නොදී තම රාජකාරිය මඟහැරිය බව පසුව වාර්තාවිය. උසාවිය නිහඬයි යනුවෙන් වික්ටර් අයිවන් සැදූ චිත්‍ර පටිය හෝ සුගන්ධිකා ප්‍රනාන්දු විසින් එලිකල වෙරිවී මත්වූ නඩුකාරයාගේ හිසේ දෙහි ගාන කතා හෝ නිතර සිදුවන එහෙත් මහජනයාට දැනගන්නට නොලැබෙන කාරණය.

උසාවි දේශපාලනයට පටලවා ගැනීම

ලංකාවේ දැනට දක්නට ලැබෙන උපනතියක් නම් දේශපාලකයින් හා සිංහල බෞද්ධ විරෝධී හා දැන හෝ නොදැන රට කැඩීමට උල්පන්දම් දෙන දේශීය හා විදේශීය ngo ඇතුළු බලවේග උසාවි තීරණ වලට දේශපාලන <මුහුණුවරක්> දීමය. තම මතයට පක්ෂ යයි හිතෙන ආකාරයේ තීරණයක් දුන් විට උසාවිය වර්ණනාකිරීම හෙවත් උසාවිය තමන්ට ඇති එකම ගැලවුම්කාරයා යයි පැවසීමය. 

අධිකරණ පද්ධතියට ඇමෙරිකන් ඩොලර් බලපෑමක් තිබෙනවාය කියන අය බාර් ඇසෝසියේශන් එකට ලැබෙන ආධාර ගැන සැක උපදවන්නේය. තම රටේ අධිකරණ ක්‍රමයේ ගැටළු තිබියදී ලංකාවේ ගැටළු ගැන මැදිහත් වන්නේ ඇයිදැයි මොවුන් ප්‍රශ්ණ කරයි. නඩුකාරයින්ගේ දරුවන්ට ශිෂ්‍යත්ව දෙනවා යන චෝදනා සත්‍යද යන්න සැක සහිතය. කෙසේ වෙතත් තානාපතිවරු පවා නඩුකාරයින්ට බලපෑම් කරණ බව උදය ගම්මන්පිල විසින් වරක් පාර්ලිමේන්තුවේදී එලිකලේය.

සිංහල අරහං කොළඹ හා උතුරු නැඟෙනහිර නඩුකාරයින්

ලෝක මව් භාෂා දිනයේදී අගමැති දිනේෂ් විසින් චෝදනා කලේ 1956 දී සිංහල රාජ්‍ය භාෂාව කලත් මෙතෙක් සුප්‍රිම් උසාවිය සිංහලෙන් නඩුතීන්දුවක් ලියා නැති බවය. නීති විද්‍යාලය හා කලින් සිටි අධිකරණ ඇමති අලි සබ්‍රි, උඩ පැන පැන  ඉංග්‍රිසි භාෂාවට කරගැසීම සිංහල භාෂා ශිෂ්‍යයන්ට කරණ අසාධාරණයක් යන කරුණ වැදගත් වන්නේ ඉන් ඉංග්‍රීසි භාෂාව ඉගෙන ගන්නට වැඩි පහසුකම් ඇති දෙමළ හා මුස්ලිම් අපේක්ෂකයින්ට වක්‍රව ලැබෙන වාසිය නිසාය. හකීම් අධිකරණ ඇමතිව සිටියදී මුස්ලිම් ශිෂ්‍යයින්ට වාසි සහගත වන ලෙස ක්‍රියාකිරීමක් පවා එලිවුණේය.

රටින් පැනගොස් සිටින සේපාල් හා U. R. ද සිල්වා

නාගානන්දගේ (nk) ලැයිසම අහෝසිකිරීම දේශපාලනයට ඈඳාගැනීම පිළිඹඳ හොඳම නිදසුණක් සේපාල් සපයයි. Jvp එකට කඩේයන ඔහුට අනුව මෙම තීරණය ස්වභාවධර්මය විසින් nk ට දුන් දඬුවමකි. ජාතික ලැයිස්තු මගඩිය සම්භන්ධයෙන් nk උසාවියට ගියේ jvp පක්ෂයෙන් පලිගන්නට යයි සේපාල් පවසයි. ඔහු තවදුරටත් කියන්නේ උසාවි තීරණයට විරුද්ධව nk කියන කරණ දේ නිසා උසාවියට අපහාස කලා යයි හිරේ වැටෙන්නට ඉඩ ඇති බවය. ඉක්මණින් හෝ  ප්‍රමාදව නාගානන්දට මෙවැනි දෙයක් සිදුවීම බලා සිටි අයෙක් ලෙස නාගානන්ද විසින් U.R. ද සිල්වාව සළකයි. නාගානන්ද විසින් පවතින ක්‍රමය වෙනස් කිරීමට කරණ සටන, ද සිල්වාගේ දේශපාලනයට පටහැනිය. සුගන්ධිකා ප්‍රනාන්දු විසින් පෙන්වා දුන්නේ, තමන්ගේ ස්ත්‍රී මායම් යොදවා නඩු දින යනාදිය ලබාගන්නට අළුතෙන් දිවුරුම් දුන් තරුණියන්ට, බාර් ඇසෝෂියේසන් සභාපති කෙනෙක් වශයෙන්, ද සිල්වා දුන් උපදේශයය. එම තරුණියකගේ මවක් මේ කාරණය සුගන්ධිකාට වාර්තා කලේය.

ඥානසාර හිමියන්ගේ මස් රාත්තල

මිසිස් චන්ද්‍රිකා, මෛත්‍රී වික්‍රමසිංහ නෝනා, පාකියසෝති යන බොහෝ කල්ලි, ඥානසාර හාමුදුරුවන් කොටුකර ගැනීමට ක්‍රියා කල අය අතර සිටියේය. අන්තිමේදී නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව, jvp පක්ෂයේ නීතිඥ කුමාරප්පෙරුම යන පාර්ශව විසින් හෝමාගම මැජිස්ට්‍රේට් හරහා ලෝකයේ පුදුම විදියේ දඬුවමක් ඥානසාර හිමියන්ට ලබාදුන්නේය. රංජන් රාමනායකට දුන් 4 අවුරුදු දඬුවම ගැන ජීනීවා පවා ගිය සිංහල බෞද්ධ විරෝධී කල්ලි, හාමුදුරුවන්ට දුන් 19 අවුරුදු දඬුවම කෲර දඬුවමක් ලෙස නොසිතුවේය.  ඇපැල් උසාවිය හා සුප්‍රීම් උසාවිය විසින් ස්වාභාවික යුක්තිධර්ම රීති පවා කඩකරමින් හාමුදුරුවන්ට කල අසාධාරණය විග්‍රහ කරමින් 2019 දී පලකල ලිපියක් සඳහා ඉහත ලේඛණ ලැයිස්තුවේ අංක 2  ලින්ක් එකට යන්න. එපමණක් නොව අසාද් සාලි වැන්නන්ගේ පවා මැදිහත්වීමෙන් පාස්කු ප්‍රහාරයට පසුව උන්වහන්සේව හිරෙන් නිදහස් කිරීම හැර වෙන ගැලවිමක් ජනාධිපති සිරිසේනට නොතිබුණත්, ඊට විරුද්ධව පාකියසෝති විසින් පෙත්සමක් ඉදිරිපත්කර ඇත.

Subjective හා Objective යන විමර්ශන විධි (tests) ආකාර දෙකටම අනුව නීත්‍යාණුකූල නොවන ලෙස දුන් බව පැහැදිලිවම විද්‍යාමානවන <දඬුවමක්> සඳහා <සමාව දීමක්> අවශ්‍ය වන්නේ නැත.  පවතින මජර සමාජ දේශපාලන ක්‍රමයට විරුද්ධව ක්‍රියාකරණ හාමුදුරුවරුන් අතුරුදහන් වෙන ආකාරය ගැන සිතන විට ඥානසාර හිමියන් ඝාතනයකින් බේරී ඉතිරිවීම පුදුමයට කරුණකි.

නාගානන්ද කොඩිතුවක්කු භූමිකාව

පවතින දූෂිත ක්‍රමයට විරුද්ධව ක්‍රියාකිරීම නිසා පක්ෂ දේශපාලක් කළු සුද්දන්ගේ ද්වේෂයට පාත්‍රවු ඥානසාර හිමියන්ට අත්වූ ඉරණමම නාගානන්දටද අත්වුනාසේ පෙනුනත් තම නඩුවට පෙනීසිටීමට ලක්ෂ 10 ක් ඉල්ලු ප්‍රසිද්ධ නීතීඥයෙකු වැන්නකු ඉදිරියේ අසරණ වීමට ඥානසාර හිමියන්ට සිදුවූවා වැනි මානුෂීය භාධක නාගානන්දට නැත. ඔහුට කල අසාධාරණයට විරුද්ධව රටතුල නොහැකිනම් රටින් පිටින් හෝ විසඳුමක් ලබාගැනීමට හැකි පසුබිමක්, ඉතිහාස වාර්තාවක්  ඔහුට ඇත.

නාගානන්දගේ දේශපාලන මත, ගෝල්පේස් අරගලය කුමන්ත්‍රණයක් බව නොවැටහීම, බුදු දහම හා බුද්ධ-ආගම අතර ඇති බැඳීම පිළිඹඳව ඔහු නොමඟ ගොස් තිබීම යනාදියට මම එකඟ නොවෙමි. එහෙත් මහජනයා වෙනුවෙන් උසාවියට යමින් ඔහු කරණ සේවය අනුව ඔහුව සමාන කල හැක්කේ අනාගාරික ධර්මපාලතුමා වැන්නෙකුටය. ඔහු ලංකාවට ගොස් දුක්විඳින්නේ පූරුවේ පවකට යයි ඔහුගේ බිරිඳ හා දරුවන් ලන්ඩනයේ සිට සිත් සනසා ගන්නවා නිසැකය. අන්ත දූෂිත දේශපාලන-නිලධාරී ක්‍රමයක් ඉදිරියේ, ඒ නිසාම ජීවිතය බේරා ගැනීමට ආණ්ඩුව විසින්ම ලන්ඩන් යැවූ, ඔහු නැවත ලංකාවට ආවේ අවංක චේතනාවෙනි. ඔහුට සුප්‍රීම් උසාවිය සමඟ <ගැටුම්> ඇතිවූයේ, අනිකුත් රාජ්‍ය ආයතන වල (ජනාධිපති, කැබිනට්, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන්, රාජ්‍ය නිලධාරීන්) ඇති දූෂණ විෂබීජය, යුක්තිය පසිඳලන ආයතන (නිදසුන් වශයෙන් පොලිසිය, බන්ධනාගාර, රස පරීක්ෂක හා උසාවි) වලටද රිංගා තිබීමය. මේවායේ ඉන්නා සෑම පංචස්කන්ධයක්ම දූෂිතයයි, රංජන් රාමනායක හෝ S.B. දිසානායක හෝ මෙන් ඔහු කියා සිටියේ නැත.

නොයෙක් භාධක මැද, සමස්ත නීතීඥ ප්‍රජාවම වාගේ ඔහුගේ ක්‍රියාකලාපය ගැන අකමැත්තෙන් සිටියදී ඔහු නොසැලී සිටීම දුර්ලභ මිනිස් ගුණයකි. අඩු තරමින් උසාවි නීතිඥ මේසයේ තමන් ලඟින් වාඩිවෙන්නට පවා මේ (කසි කබල්) නිතීඥයින් මැලිවෙන්නේ නඩුකාරයින් ඔවුන් ගැනද අවාසි සහගත ලෙස සිතන නිසා විය යුතුය.

සුප්‍රීම් උසාවියේ යම් නඩුකාරවරයෙක් හෝ තුන් දෙනෙක් විසින් දුන් බැලූබැල්මටම අනීතික බව පෙනෙන තීරණයක් නිවැරදි කිරීමේ බලය උසාවියට ඇත. මේ නිසා උසාවි පද්ධතිය කෙරෙහි ඇති මහජන විශ්වාසය කිලිටි නොවීම සඳහා මෙම නාගානන්දගේ අත් දෙක බැඳ තැබීමට ගෙන ඇති උත්සාහය අහෝසි කිරීම සුප්‍රීම් උසාවියේ යුතුකමය. මේ සඳහා කතාකරණ අයට උසාවියට අපහාස කලා යයි තර්ක ගෙන ඒම කුඩා ළමයෙක් ආකර්ෂවත් ඇඳුමක් ඇඳගෙන පෙරහැරේ යන රජුට කියූ දේ සිහිපත් කරලන්නේය.

මෙම ලිපියේ මුලින් ඇති වීඩියෝව මඟින් නාගානන්දට කල අසාධාරණය ගැන සරල අදහසක් ලබා ගත හැකිය.

Cwije77@outlook.com

By AJITH SIRIWARDANA Courtesy The Daily Mirror

Parliament, March 6 (Daily Mirror)- The gross salary of the lowest ranking employee of the Central Bank, that of an Office Assistant – Grade 1, has been increased by 29.53 per cent up to Rs. 188,827, Prime Minister Dinesh Gunawardane said today.

Responding to a question by SJB MP S.M. Marikkar, he told Parliament that the gross salary of the Deputy Governor has been increased by 76.97 per cent upto Rs. 1,728,419.

The Prime Minister said the Central Bank employees are entitled to housing loans, vehicle loans, welfare loans and medical facilities as well.

Shenali D Waduge

How many are aware of the 2015 economic embargo imposed by India on Nepal simply because Nepal was including clauses in its new constitution in September 2015 that India did not like! It was the very year that US-India orchestrated a regime change to depose Mahinda Rajapakse & place on the throne a maithri yugaya headed by Maithripala Sirisena & Ranil Wickremasinghe. That yahapalana governance was designed to roll out geopolitical changes and trap Sri Lanka to the anti-China QUAD agenda. It is unfortunate that not too many are able to connect the dots & understand that the 2022 aragalaya was part of the agenda and using the bankruptcy” theme, Sri Lanka has been trapped to the US-IMF and India-Credit Lines resulting in wholesale sale of Sri Lanka’s resources, assets shrinking Sri Lanka’s sovereignty and placing it under complete control of the very nation that stopped food-fuel-medicines to Nepal & the other nation that has a serial habit of interfering and imposing its will to advance its strategic imperial goals in Asia. This is not the first time India imposed a blockade. In 1989 India did the same after Nepal bought Chinese weapons! Nepal also suffered a devastating earthquake in April 2015.

Let’s look at what India did to Nepal in September 2015.

70% of supplies to Nepal come via India’s border with Nepal. Many Nepalese travel through the border to buy fuel & supplies. Indian Oil Corp (IOC) had not allowed majority of trucks to enter Nepal for 10 days (CNN report) Nepal was left with just 2-3 weeks supply. The repercussions of India given monopoly control over essential items. Making matters worse was the cancellation of international flights.

UNICEF claimed more than 3million Nepalese children under age of 5 years were at risk of death & disease because of the shortage of fuel, food, medicines & vaccines.

The unofficial blockade had internal support in Nepal (the ethnic Madhesis). The scenario is no different to how India has harnessed politicians, businessmen, media, academics to openly promote India’s interventions in Sri Lanka. Like TNA, the Madhesi’s are demanding a federal redistricting to enable a bigger stake for them.

The patriotic Nepali’s even began a hashtag #backoffindia on social media against India’s interference in Nepal’s internal affairs. Protestors shouted down with Indian expansionism!” Nepal’s cable federation suspended 42 Indian TV channels, while cinemas stopped showing Indian films.

A Nepalese school teacher protesting outside the Indian embassy in Nepal capital Kathmandu asked why is India imposing a blockade against us? Don’t we have the right to draft our constitution”.

One of the primary reasons for India’s covert/overt operations against Nepal, is its closeness to China, a facet Sri Lanka is also facing. India is the overly-jealous groom of its neighboring nations. However, unlike Sri Lanka, Nepal was nonplussed by India’s displeasure with its new constitution. Some Sri Lanka’s MPs have even claimed Sri Lanka to be part of India.

The US-India led regime change in Sri Lanka is no different to the manner Nepal’s PM Pushpa Kamal Dahal (the only Nepali PM who dared to go against India) had to resign after 9 months in office, as the army chief he fired for insubordination was restored with India’s DIRECT intervention.

As Sri Lanka is happily doling away its airports, harbor, ports, energy security etc to India, has parliamentarians, their advisors or even senior public servants looked at the repercussions that Sri Lanka may experience, no different to what Nepalese experienced twice? All of Sri Lanka’s sovereignty points are being placed under the control of India (either government or Indian private sector in cahoots with Sri Lanka’s anti-national elements) All of the agreements being signed are in secret and most likely ignoring clauses that protect Sri Lanka’s state sovereignty.

When India imposed the unofficial economic blockade, Nepal had to come to terms with its own vulnerabilities due to the lack of alternatives and poor management. These issues are never addressed by any government in Sri Lanka. Nepal is now attempting to focus on energy security as a national priority while Sri Lanka’s government is happy to hand over all to India.

A Nepalese committee appointed to look into alternatives recommended that Nepal should decrease its dependency on India for petroleum products to 60%. Nepal should expedite development of hydropower projects as hydroelectricity meets just 2% of energy needs, replace use of LPG with solar & hydropower. All these key areas are falling under Indian control in Sri Lanka.

With Sri Lanka planning to merge SL rupee with Indian rupee – Sri Lanka must look at the manner Nepal had to deal with the Indian currency when it reached problematic levels. Do we need to invite trouble?

Hospitals had run out of medicines. Half of Nepal’s medical supplies come from India

Ventilators and dialysis machines could not operate due to lack of diesel.

Vehicles came to a halt – almost all of Nepal’s gas comes from India.

Power cuts lasted from 58hour per week

Lack of cooking gas resulted in cutting of trees causing new environmental issues.

Schools were closed – there were shortage of ink, books and stationary.

A coalition of Nepali citizens (diplomats, journalists, women leaders, medical doctors, former UN officials) called for the international community & UN to remove the blockade by India as a result of the humanitarian crisis. Thankfully there is a special rapporteur appointed for such a situation – U.N.’s ‘Special Rapporteur on Unilateral Coercive Measures with Serious Negative Impact on the Enjoyment of Human Rights’.

Sri Lanka is well advised to keep this contact. We are likely to need it sooner than later!

Not surprisingly Alaina B. Teplitz was serving as US ambassador to Nepal during the 2015 economic blockade before arriving in Sri Lanka to become ambassador & left months before the aragalaya handing reigns to the current envoy Julie Chung. What US-India are upto is what neighboring South Asian nations need to without delay realize before their nations become hotbed of geopolitical wars to serve the strategic interests of QUAD who are also engaged in undercutting each other in the process of feigned ‘unity’ & ‘strategic partnership’.

Shenali D Waduge

By Palitha Ariyarathna

Sri Lanka has been facing a political crisis since 2022, when the ruling party led by President Gotabaya Rajapaksa and Prime Minister Mahinda Rajapaksa faced mass protests and resignations from their cabinet ministers over the economic situation and the handling of the COVID-19 pandemic. The protesters demanded the resignation of the president and the prime minister, accusing them of corruption, nepotism, authoritarianism, and human rights violations. The crisis escalated into violence as the supporters of the ruling party clashed with the anti-government demonstrators, resulting in deaths, injuries, and arson attacks on the houses and offices of politicians. The prime minister resigned in May 2022, and the president appointed Ranil Wickremesinghe, the leader of the opposition United National Party, as the new prime minister. However, the president also announced his intention to resign in July 2022 and fled the country without doing so, leaving Wickremesinghe as the acting president. Wickremesinghe was later elected president by the parliament in July 2022.

Some people in Sri Lanka believe in a myth about a prince named Diyasena, who is supposed to be born 2500 years after the birth of Lord Buddha and save the country from its troubles. The myth is said to have originated in the Kotte era and has resurfaced and subsided with the times. Some people have identified various political leaders as the possible Prince Diyasena, such as J.R. Jayawardene, Chandrika Kumaratunga, Ranil Wickremesinghe, and Mahinda Rajapaksa. However, none of them have lived up to the expectations of the people and have failed to bring peace and prosperity to the country. Some people still hope for Prince Diyasena to emerge and lead the nation out of the crisis.

The historical context of Prince Diyasena is related to the political and religious history of Sri Lanka, especially during the Kotte era (1412–1577). The Kotte era was a period of prosperity and cultural revival, but also of foreign invasions and internal conflicts. The Kotte kingdom was ruled by a series of kings, some of whom were considered great and others tyrannical. One of the most celebrated kings was Parakramabahu VI (1412–1467), who unified the island under his rule and patronized Buddhism and literature. He was also known as Parakumba, and some people believed that he was a reincarnation of King Parakramabahu I (1153–1186), who had ruled the Polonnaruwa kingdom in the 12th century.

According to the Parakumba Siritha, a poem written in the Kotte era, Parakramabahu VI was foretold by God Sumana, a deity who resided in the Samanala mountain range, to be reborn as a great king named Diyasena after 2500 years from the birth of Lord Buddha.Diyasena was supposed to save the country from its troubles and restore the culture, religion, and prosperity of the land.This prophecy was based on a myth that originated in the Kotte era and was influenced by Buddhist belief in the cycle of rebirth and the concept of the cakkavatti, or universal monarch.

However, some people may argue that the myth of Prince Diyasena is unrealistic and harmful, as it creates a false hope and a dependency on a savior figure rather than encouraging the people to take responsibility and action for their own future. Some people may also question the validity and origin of the myth and whether it is based on any historical or religious evidence. Some people may also point out that Sri Lanka is a diverse and democratic country and that no single leader can represent or satisfy the needs and aspirations of all the people. Some people may also suggest that instead of waiting for a mythical prince, the people should work together to find solutions to their problems and to elect and hold accountable the leaders who can serve the best interests of the country.

The myth of Prince Diyasena was revived and subsided with the times, depending on the political and social situation of the country. Whenever the country faced a crisis, such as foreign invasions, civil wars, or economic decline, some people hoped for Prince Diyasena to emerge and deliver them. Whenever a political change took place, such as a new king or a new regime, some people identified them as the possible Prince Diyasena. However, none of them fulfilled the expectations of the people, and the myth remained unfulfilled.

In my very deep self-awareness, the myth of Prince Diyasena is still alive in some parts of Sri Lanka, especially among the rural and devout Buddhists. Some people believe that the myth is based on a historical or religious truth and that Prince Diyasena will come when the time is right. At the same time, some people also believe that Prince Diyasena is not a single person but a collective symbol of the people’s aspirations and potential.

It’s not merely about individual personalities; neither is it confined to Prince Diyasena alone. The essence lies in leadership that emerges to safeguard the Sinhala Nation. Such a leader, committed to the cause, becomes invaluable—a stark contrast to those who falsely parade as heroes while harboring unpatriotic intentions or engaging in criminal activities that’s demice of Buddhsim and Dividing Our Mother Land Ceylon.”

By Palitha Ariyarathna

දේශමාන්‍ය ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර

මධ්‍යම කඳුකරයේ දැනට සිදු කරණ පරිසර විනාශය සහ ඉන්දියාවට පාවාදීම වහාම නතර නොකලොත්, වසර 25ක් තුල සින්හල ජාතිය, වසර 2566 රැකගත් මේ රට ඔවුන්ට අහිමිවනු ඒකාන්තය.එසේම තවත් වසර 100 කින් සින්හල ජාතියද මේ මිහි පිටින්ම අතුරුදන් වනු ඇත.

මේ රටේ සියළුම දේශපාලනපක්ෂ ඉන්දියාව සමඟ එකතුවී  මධ්‍යම කඳුකරයේ දැනට සිදු කරණ පරිසර විනාශය සහ ඉන්දියාණු කරණය වහාම නතර නොකලොත්, වසර 25ක් තුල වසර 2566 තිස්සේ, ඉන්දියාව saha බටහිර සතුරන්ගෙන් ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් රැකගත්, මේ රට වසර 25 ක් තුල සින්හල ජාතියට අහිමිවනු ඒකාන්තය.එසේම ඊට අමතරව වසර 100 ක් තුල සින්හලද ජාතිය මේ මිහි පිටින් අතුරුදන් වනු නියතය.

(මෙම ලිපිය ලියන්නේ 1815 මාර් 2 වන දින උඩරට

 ගිවිසුමෙන් සුද්දන්ට මේ රට පාවාදුන් දිනය නිමිත්තෙනි))

ශ්‍රී ලන්කාවේ මධ්‍යම කඳුකරය යනු මේ රටේ සහ සින්හල ජාතියේ භූගෝලීය මෙන්ම අයිතිහාසික හදබිමද”වේ. මන්ද  ඉතිහාශය පුරාම එහි ස්වාභාවික පවැත්ම මෙන්ම ශිෂ්ඨාචාරයේ පැවැත්ම කෙරෙහිද එතරම්ම තීරනාත්මකව එය  බලපා ඇති නිසාය.

එසේම පළමුව එහි ස්වරූපය මෙන්ම දෙවණුව ක්‍රියාකාරිත්වය අනුව එය හදවතකට සමකළ හැකි බැවිනි. පහත සඳහන් රූපසටහන බලන්න.

 රුධිර සන්සරණ ක්‍රියාවලියේදී, පිලිවෙලින් ශිරා හරහා අපිරිසිදු ලේ පිටකිරීම සහ ධමනි හරහා පිරිසිදු ලේ හදවතකරා ගෙන එන්නා සේම මධ්‍යම කඳුරටේද එහි ආරම්භවන ගන්ගා දිගේ අපිරිසිදු ජලය මුහුදට ගලාගෙනගොස් සන්වහන ක්‍රියාවලිය තුලින් නැවතත් වර්ෂාව වෂයෙන් කඳු රටට පැමිණෙයි. හදවතේ ක්‍රියා කාරිත්වය නතරවු දාට සත්වයා මිය යන්නා සේම මධ්‍යම කඳුකරයේ භෞතික ස්තාවරත්වය නැතිවූදාට එහි ස්වාභාවික ක්‍රියාකාරිත්වයද නතරවි ශ්‍රී ලන්කාව නමැති ජීවියාද මියයනු ඒකාන්තය. එහි භෞතික ස්ථාවරත්වය ආරක්ෂා වනුයේ  මධ්‍යම කඳු කරයේ වනාන්තර, භූමිය සහ පසේ ආරක්ෂාව සහ නොකඩවා ජල සැපයුම යන සාධක මතය.

මධ්‍යම කඳු කරය අපේ රටේ හදවත”වන්නේ මේ අනුවය. එහි සුවිශේෂී භුවිෂමතාව සහ අක්ෂාන්ශක පිහීටිම සහ මු. ම. 2,524 මී (අ 8281) අඩී දක්වා  ඉහලට නැගීම සහ භූ විෂමතාව නිසා  මේ රටේ මධ්‍යම කඳුකරය ප්‍රධාන වර්ෂාකාරකයක් වෙයි. ඉන් ආරම්භවන ගන්ගා 103 අට දිසාවටම ගලායමින් මුළු ලක් දෙරනේම ගහකොල සතා සිව්පාවා සහ මිනිසා ඇතුලු සමස්ත ජීවී පද්ධතියටම ජීවය ලබා දෙයි. එයින් මුළු දිවයිහිනේම ශිෂ්ඨාචාරයද රැකෙයි. වනාන්තරය නිසා භුමියේ සෝදාපාලුව රැකෙන අතර වනාන්තරය අධාරයෙන් භූගතවන ජලයයෙන්  රටේ ඇති විශාලතම භූගත ජලාශයද නිර්මාණය වී ඇත. ඉන් නැගෙන උල්පත් වලින් ගන්ගා 103 ටම වසර පුරාම නොකඩවා දියවර ලබා දෙයි. ගහකොලින් භූමියට ලැබෙණ ආවරණය නිසා පස සෝදායාම වැලකී වසර පුරා ඇති සමස්ථ ජීවී පද්ධතියටම ජලය ලබාදෙයි. ඒ අනුව රටේ සමස්ථ ජීවී පද්ධතිය සහ ශිෂ්ඨාචාරයද රැකෙයි.හදවතේ ක්‍රියාකාරිත්වය නතරවූදාට ජීවියා මියයන්නා සේම කඳුරටින් ගලාබස්නා ගන්ගා නතරවූදාට ලන්කාව නමැති ජීවියාද මියයනු ඒකාන්තය.එමනිසා මධ්‍යම කඳුකරයේ භෞතික ස්ථාවරත්වය ආරක්ෂාකිරීම සකළ ලන්කාවාසි සියළු දෙනාගේම පරම යුතුකමකි. එය ඔවුන්ගේ හදවත මෙන් ආරක්ෂාකොට ගත යුතුය.

මේ රටේ පුරාණ රජදරුවන් මේ බව හොඳින් දැන සිටියා.  ඉතිහාසය පුරා මූ.ම. අඩි 3500 ට ඉහල මුළු කඳුකරයම රාජ ආඥාවලින් තහන්චි කැලයක් වෂයෙන් ආරක්ෂාකළේ ඒ නිසාය. එම ආරක්ෂාව ව්නාශකිරීම ආරම්භ වූයේ 1815 දී බ්‍රතාන්‍යයන්ගේ පැමිනීම සමඟය.

රටේ භූගෝලීය හදබිම-(මධ්‍යම කඳුකරය තුල අඩි 1000 සිට 8500 දක්වා) අතිෂයින්ම සන්වේදී කඳු මුදුන් සහ බෑවුම් වල ඉන්ග්‍රීසීන් විසින් ඉන්දියාවෙන් ගෙනවිත් 1948 දී මෙහි අතරමන්කොට දමාගිය, වතුකරයේ ඉන්දීය දෙමළ  ජනයාට දැනට ඉන්දියානු ආධාර මත සිදුකෙරෙමින් පවතින පරෙවිකූඩු නිවාස සහ වෙනත් තැනීම් මෙන්ම එම නිවාස ආශ්‍රිතව සිදුකෙරෙන වගාවන් ආදිය නිසා සිදුවන පරිසර විනාශයන් වහාම නතර නොකලොත් කඳුරටින් ගලන ගන්ගා වියලි කාලයේදි වියලීයාමෙන් හා වර්ෂා කාලයේදී ඉහල නිම්නවල සිදුවිය හැකි දරුණු නායයෑම්,අධික සෝදපාලුවීම් සහ පහල නිම්නවල  දරුණු ජලගැලීම් හා හදිසි ජලගැලීම නිසා  සිදුවිය හැකි හානි බෙහෙවින්ම වැඩි වනු ඇත.මේ අතර ඉහල කඳුකරයේ ජනාවාශ වැඩිවීමත් සමඟම සිදු වන නිවාසතැනීම්,ගොව්තැන් කටයුතු, එළුවන් සහ හරකුන් ඇතිකිර්‍රිම වැනි  ලක් රජයේ  පාලනයකින් තොරව සිදුවිය හැකි දරුණු පාන්ශු ඛාධන ක්‍රියාවලිය නිසා කඳුරටේ ඉහල ප්‍රදේශ කිසිදු වගාවකට නුසුදුසු ගල්තලා සහ මුඩුබිම් බවට පරිවර්ථනය වණු ඇත. මුළු දිවයිනේම සමස්ථ ජීවී පද්ධතියම මෙන්ම මේ සුන්දර  දිවයිනේ මානව ශිෂ්ඨාචාරායද නුදුරේ දීම මේ මිපිටින් අතුරුදන් වණු ඇත. ඒ සමඟම වසර 2566 ක් පැරණි සින්හල බෞද්ධ ශිෂ්ඨාචාරයද, මෙහි හැර වෙන කිසිම රටක නැතිනිසා, මේ මිහි පිටින් අතුරුදන් වෙනවා.  

ඉන්දීය” වතුකම්කරුවන්ට කඳුකරයේ දැනට හදන විනාශකාරී නිවාස:  උදාහහරණයක්.  බගවන්තලාව මු.ම.උ.අඩි 4,580. කඳුකරය පුරා මෙවැනි නිවාශ 60,000 කින් සිදුවනන පරිසර විනාශය ගැන මෙය කියවන ඔබට සිතාගත හැකිද?

ජාතික ගොඩනැගිලි පර්යේෂන සන්විධානය, පරිසර සන්විධාන සහ මේ පලාත්වල වගකිවයුතු රාජ්‍ය නිළධාරීන් වන  දිසාපහි වරුන් ,ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරු වැනි රාජ්‍ය නිළධාරීන් සහ සින්හල මහජන නියෝජිතයින්  කොහෙද ඉන්නේ.මොකද කරන්නේ.මේ ජාතිකක අපරාධය ඔබලාට පෙනෙන්නෙ නැද්ද්ද?

 මධ්‍යම කඳුකරයේ සුවිශේෂ්හී භුවිෂමතාව නිසා එය මේ රටෙ ප්‍රධාන වර්ෂාකාරකයක්ද වේ.එහි ගෝලීය අක්ෂාන්සක  පිහීටිම සහ මු. ම. 2,524 මී (අ 8281) අඩී දක්වා ඉහලට නැගීමද මධ්‍යම කඳුකරය ප්‍රධාන වර්ෂාකාරකයක් වීමට හේතුවෙයි. ඉන් ආරම්භවන ගන්ගා 103 අට දිසාවටම ගලායමින් මුළු ලක් දෙරනේම ගහකොල සතා සිව්පාවා සහ මිනිසා ඇතුලු සමස්ත ජීවී පද්ධතියටම ජීවය ලබා දෙයි. එයින් ශිෂ්ඨාචාරය රැකෙයි. කඳුරට වසා සිටින වනාන්තරය නිසා භුමියේ සෝදාපාලුව රැකෙන අතර වනාන්තරය අධාරයෙන් භූගතවන ජලය  රටේ ඇති විශාලතම ස්වාභාවික භූගත ජලාශයද නිර්මාණය කොට ඇත. ඉන් නැගෙන උල්පත් වලින්  ගන්ගා 103 ටම වසර පුරාම නොකඩවා දියවර ලබා දෙයි. ඉන් රට පෝෂනය වෙයි. ගහකොල ආවරණයනිසා පස සෝදායාම වැලකී වසර පුරා ජලය ලබාදෙයි.  මධ්‍යම කඳුකරය අපේ ජාතියේ හදවත”වන්නේ මේ අනුවය.

රටේ හා ජාතියේ පැවැත්මට කඳුරටේ ඇති භෞතික වැදගත් කමට අමතරව රටේ දේශපාලන හා ආරක්ෂාවටද ඇති  එහි  ඇති වැදගත් කමද රාම රවණා යුගය දක්වා දිවෙයි.රාවනා සීතා හන්ගා සිටියේද එසේම අයිතිහාසික යුගයේ දුටුගැමුණු වළගම්ම්බා සැඟවී සතුරන්ගෙන් ආරක්ශාවී සේනා ස්න්විධානය කළේද මෙම මධ්‍ය‍යම කඳුකරයේමය.තවද ක්‍රි.ව . 1505 සිට 1815 දක්වාම සිනහ්ලේ රාජධානිය විනාශ වීමට නොදී උඩරට සින්හලයින් ආරක්ෂාකොට ගත්තේද මේ කඳුකරයේ පිහිටෙනි. ඒ අනුව ප්‍රාග් අයිතිහාශික යුගයේ සිට වසර 7500 ක කාලයක් පුරාම මේ රට සහ ජාතිය සෑම අතින්ම ආරක්ෂාකොටගෙන ඇත්හේද මේ කඳුරටය.

මුළු මහත් රටේම සමස්ථ ජීවි පද්ධතිය සහ ශිෂ්ඨාචාරය රැකදීමට අම්තරව   රාම ආවනා යුගයේ සිටම ඉතිහාශය පුරාම දුටු ගැමුනු වලගම්බා යන රජවරු වසර 10 12 මෙහි සැඟවීසිට සේනා සන්විධානාය්නය කොට ඉන්දීය සොලී ආක්‍රමණිකයින්ගෙන් මේ රට බේරාගත්තේද මේ කඳුරටේ පිහ්ටෙණි.

මෙබඳු මහාර්ග වස්තුවක් වූ ශ්‍රී ලන්කාවේ හදවත වූ කඳුරටේ දැනට සිදුකෙරෙමින් පවතින මේ මහා විනාශය නතර කීර්‍රිමට එදා මෙන් අද අපට රජවරුන් නැත. ඒ වෙනුවට අද සිටින්නේ රට හෝ ජනතාව ගැන ආදරයක් නැති තමන්ගේ රට කුමක්ද කියාවත් නොදන්නා රජමරුන්ය.

ඉතිහාශය පුරාම කඳුරටේ ජනාවාශ තිබුණේ 3 ක් පමණි.

 ඒ කොත්මලේ, වැලිමඬ සහ මන්දාරම් පුර නම්වු කුඩා ගම්මානයයි.එහෙත් මේ තුනම අඩි 3500 මට්ටමෙන් පහලය.  එදා ඉහල කඳුකරයේ වනාන්තරයට ඇතුල්වීම පවා රාජ උදහසට ලක්වන වරදකි. සින්හලේ රජවරුන් හදබිමේ වනාන්තරය ආරක්ෂාකලේ ඒ අයුර්‍රිණි.

 ශ්‍රී ලන්කා හදබිමේ විනාශය ආරම්භ වූයේ 1815 දී ඉන්ග්‍රීසීන්ගේ පැමිණීමත් සමඟය. පළමුව කෝපි වගාවටද 1875 න් පමණ පසු තේ වගාවටද කඳු රටේ අක්කර ලක්ෂ 13ක පමණ වනාන්තරය කපා.උගුල්ලා විනාෂකොට එහි තේ වැවීය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ සියලුම ගන්ගාවල ජල ප්‍රමාණය 50% න් අඩුවීමය (සැමුවෙල් බේකර් 1885). ඊට අමතරව කඳුකරය වටා පහත් බිම් වල   ජලගැලීම් වලින් අප්‍රමාණ විනාශයන්ටද එසේම ගන්ගා පතුල් වැලිවලින් පිරීයාමනිසා එවායේ ඔරු පාරු යාමද නතර විය. උදාහරණයකට හන්වැල්ල දක්වා ඔරු පාරු යාත්‍රාකල හැකිව තිබුණු කැළනිගඟේ ජල ප්‍රවාහනය සම්පූර්ණයෙන්ම මෙන් නතර විය.කඳුකරයේ අධික සෝදාපාලුව නිසා පොලව මුඩුබිම් බවට පත්වී කඳුකරය සිසාරා ගල්කඳු මතුවිය.වනාන්තරයේ සිටි අලි ඇතුන් ඇතුළු අනේකවිධ මේ රටම ආවේනික වූ ගහ කොල සහ ජීවීන් සියල්ලද අතුරුදන් විය.

මේ අනුව තේ වතු වගාව නිසා සමස්ත කඳුකරය පුරා සිදුවූ පරිසර විනාශය මෙතෙකැයි කිව නොහැක.ඇත්ත වශයෙව්න්ම මේ සිදුකරණලද මහා  පරිසර විනාශයට මහා බ්‍රතාන්‍ය අපට වන්දි ගෙවිය යුතුය.ඊට අමතරව මේ රටේ සාරය එන්ගලන්තයට ඇදීම සඳහා මහාමාර්ග,දුම් රිය මාර්ග,තේ කම්හල් හා වෙනත් ගොඩනැගිලි සහ ඉන්දියාවෙන් මෙහි ගෙන ආ වහල් සේවකයින් ගාල් කිරීම සඳහා තැනු සාමූහික ගවගාල් වැනි ලයින්  ආදිය නිසා ඊට පෙර කිසිම දිනක මිනිස් පා ගැටුමක් නොවූ, නොඉඳුල් මහ පොලව හඬා වැලපින.

1948 දි ඒ අධිරාජ්‍යවාදි මන්කොල්ලකරුවන් පිටව ගියද තේ කර්මාන්ත ශාලා ආශ්‍රිත සියළුම තැනීම් මෙන්ම පිදුරුතලාගල මුදුන දක්වා, මේ රටට කිසිම ආදරයක් නැති, ඉන්දියාව තම මව් රට වෂයෙන් වඳින පුදන ඉන්දීය වතු හමුදාවේ විනාශකාරී ක්‍රියාවන්ගේද අඩුවක් දක්නට නොළබින. මේ වනවිට ඉන්දියා ආධාර සහ ජාත්‍යන්තර ආධාර වලින් සම්ස්ථ කඳුකරය පුරා කිසිදු ප්‍රමිතියකින් තොරව, රජයේ නිලධාරීන්ගේ අනුමැතියක්ද නැතිව නිවාස 60,000 ක් තැනීමේ ව්‍යාපෘතියක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී. නිවාසවලට අමතර වෙනත් විවිධ තැනීම්ද ඉදිවෙමින් පවතී. ඊට අමතරව එලුවන් සහ ගවයින් ඇතිකිරිම සහ වගා කටයුතු සඳහාද මේ කඳු බෑවුම් යොදාගනමින් භූමියේ භෞතික ස්ථාවරත්වය විනාශකරමින් පවතී. 

 වර්ෂ 1991 සිට සියළුම රජයනට මවිසින් මේ අවදානම පෙන්වාදී ඇතත් ඒ කිසිවෙකු මේ දක්වා ඒ ගැන කිසිදු අවධානයක් හෝ ප්‍රතිචාරයක් දක්වා නැත. 1956 න් පසු බලයට පැමිණි සෑම රජයක්ම වතුකරයේ ඉන්දීය දෙමළ මිනිසුන්ට සැලකුවා මිස 1505 සිට 1815 දක්වා මේ රට බටහිර ආක්‍රමනිකයින් තුන් ජාතියකින් ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් අනාගත පරම්පරාවට අරක්ෂකොට දුන් උඩරට සින්හලයින්ගේ දුක් ගැනවිළි ගැන ගැන අද දක්වාම ඇස් ඇර බැලුවේවත් නැත

ඊට හේතු 4  ක් මම දකිමි.ඉන් පළැමුවන්න මා කියන දේ තේරුම් ගැනිමට තරම් මොලයක් මැති පාර්ලිමේන්තුවේ  ඇමතිවරුන්ට  නැතිවිමයි. දෙවැන්න එවැනි පියවරක් ගතහොත් වතුකරයේ චන්ද ටික නොලැබෙයි යන බියයි(ඒ චන්ද මොවුන්ට කිසිමදාක නොළැබෙන බවවත් මොවුන් නොදනිතී). තුන්වැන්න රට හෝ ජාතිය ගැන ඔවුන් තුල කිසිදු ආදරයක් හෝ හැඟීමක් නැති කමයි.  සිව් වණුව ඉදියාවට ඇති බියය. පස් වණුව මෙවැනි ජාතික ප්‍රශ්න දෙස විමසීමෙන් බැලීමට ඔවුන්ට කාලය නැතිකමයි.මන්ද ඔවුන්ගේ පූර්ණ කාලය ගතවන්නේ පෞද්ගලික ලාභ ප්‍රයෝජන සඳහා මිස ජනතා සේවය හෝ රට ජාතිය වෙනුවෙන් නොවන නිසාය

මැතිසබයේ සිටින සියළු දෙනාගේම කෙසේ වුවත් උඩරට ප්‍රදේශ නියෝජනය කරන 75 ක් පමණවන අය අතුරෙන්  එක මනුස්සයෙක් හෝ මේ ගැන අද දක්වාම වචනයක් කතාකොට නැති වීමෙන්ම ජනතා ප්‍රශ්න කෙරෙහි සහ රට ජාතිය ගැන මොවුන් තුල ඇති අවධානය සහ ඇප කැපවීමේ තරම පැහැදිලිවෙයි. කඳුරට පුරා ලන්කා රජයෙන්, ඉන්දිය රජයෙන් සහ  සින්හල බෞද්ධ විරෝධී බටහිර සුදු ජාතීන්ගෙන්ද   වනාන්තරයට,මහපොලවට,පසට හා ජල සම්පත්වලට සිදුකෙරෙන හානි වලට  අමතරව වසර 2566ක් තිස්සේ සින්හලයින්ට උරුමව තිබුණු මේ රන් දෙරණ අද දසක  කීපයකට පෙර දකුණු ඉන්දියාවෙන් මෙහි ගෙන ආ සුද්දන්ගේ වහල් දෙමල පිරිසකට සින්නකර කොට දීමෙන් 2566 ක භූමියේ ජන්ම උරුමකරුවන්ට තම මව් බ්මේ අයිතිය අහිමිවීමද අනෙක් අතින් මේ සින්හල රටේ හදවත බඳු උඩරට ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්තයක් බවට පත්වීමෙන් මේ සින්හල රටේ ආරක්ෂාව, ස්වයිරී භාවය, ස්වාධීනත්වය සහ නිදහස අපට අහිමිවීම රට කරවන කාලකන්නි දේශපාලුවන්ට නොතෙරෙන්නේ ඔවුන්ගේ ඇස් ධන, බල තන්හාවෙන් අන්ධවෙලාදැයි මම නොදනිමි.

මේ නිසා මේ විනාශයෙන් රට හා සින්හල ජාතිය බේරා ගැනීමට ඉතිරිව ඇති එකම මඟ, පක්ෂ දේශපාලනය, උඩ පාත රට භේධයක් නැතිව රටට හා ජාතියට ආදර කරණ සියලුම සින්හලයින් මේ ප්‍රශ්නය තෙරුම්ගෙන ඒ විනාශයෙන් මේ රටත් සින්හල ජාතියත් බේරා ගැනීම සඳහා වහාම සන්විධානය වීමයි.

ඒ මහාජාතික උවදුරෙන් මේ සුන්දර රට හා සින්හල ජාතිය බේරා ඣ්ගැනීම සඳහා යෝජිත එකම පිළියම පහතින් දක්වමි

මේ  රටේ මධ්‍යම   කඳුකරය ආරක්ෂාකොට      ගැනීමේ වැඩපිළිවෙල

මධ්‍යම කඳුකරයේ බෞතික ස්ථාවරත්වය, රටේ සමස්ථ ජීවී පද්ධතිය සහ මේ දිවයිනේ ශිෂ්ඨාචාරය ආරක්ෂාකොට ගැනීමටනම් පහත සඳහන් වැඩපිළිවෙල වහාම අනිවාර්‍යෙන්ම ක්‍රියාත්මක කළයුතුබව මම යෝජනාකරමි.

ප්‍රථමයෙන්ම කඳුකරය පුරා  මු.ම.අඩි 3500 න් ඉහල ප්‍රදේශවල දැනට සිදුකෙරෙණ සියලුම තැනීම් සහ කැනීම් වහාම නතර කළ යුතුය. අනතුරුව තිරසාරව දිවයිනේ ඉහත සඳහන් කරුණු තුන ආරක්ෂා කොට ගැනීම සහතික කිරීමට නම් පහතින් දැක්වෙන ජාතික වැඩපිලිවෙල නොපමාව ක්‍රියාත්මක් කළ යුතුය.

1. මධ්‍යම කඳුකරයේ මු. ම. අඩි 5000 ඉහල සෑම ප්‍රදේශයක්ම. අධිරක්ශිත ප්‍රදේශ වශයෙන් ප්‍රකාශකිරීම. කිසිම වගාවක් හෝ ජනාවාශයක් මේ තුල සපුරා තහනම් කළ යුතුය.

11. අඩි 3500-5000 අතර විශාල තේ වතු තිබුණද ඒ තුළද සෑම වර්ගයේම ජනාවාශ තහනම් කළයුතුය.

111.කඳුකරයේ සියළුම ජනාවාශ අඩි 3500 යේ සීමාවෙන් පහල ප්‍රදේශ වලට සීමා කළයුතුය.

1Vකඳුකරයේ   1000-3500 අතර ප්‍රදේශය ජනාවාශ සඳහා වෙන්කළ යුතුය. කඳුකරය වටේ දිවෙන මෙම තීරුවේ අක් 2 ½ කුඩා ගොවිපල ක්‍රමය යටතේ උඩරට ඉඩම් නැති ගැමියන් සහ අඩි 3500න් ඉහල තේ වතු වලින් ඉවත් කෙරෙන ශ්‍රී ලන්කාවේ පුරවැසියන් වන දෙමල කම්කරුවන්ද සින්හල දෙමළ මිශ්‍ර ගම්මාන වශයෙන් පදින්චි කළයුතුය. ගොවි පවුල් 2,50,000 පමණ එසේ පදින්චි කිරිමට හැකිවෙතැයි සිතිය හැකි අතර එම ගොවිබිම් ශ්‍රී ලන්කා හදබිම අධිකාරියේ 1991 නිර්දේශිත ගම්මිරිස්,කරාඹු,කෝපි,එනසල්, පලතුරු වැනි මිශ්‍ර භෝග සහ, ගෘහස්ථ සත්ව පාලනය (ගව, එළු.කුකුල් සහ මීමැසි ) සහිත කුඩා ගොවිපල ව්‍යාපාර සඳහා වෙන්කළ යුතුය. මෙම තීරුව 3500 න් ඉහල තේ වතුවලට අවශ්‍ය කම්කරු ශ්‍රමයද සපයෙනු ඇත. එසේ කිරීමෙන් දැනට තේ වතුවල සේවය කරන ලන්කා රටවැසි දෙමළ ජනයාට වතුවල රැකියාව තහවුරු වන අතර මෙම තීරුවේ පදින්චි සින්හල මිනිසුන්ටද අලුතෙන් රැකියා අවස්ථා ලැබෙනු ඇත.මෙසේ කිරීමෙන් තේ වතුවල දෙම ජනයාගේ ප්‍රශ්නය මෙන්ම දිවයිනේ මධ්‍යම කඳුකරය ඉන්දියාණු කරණය වීමේ තර්ජනයෙන්ද වැලකේ.එසේම කඳුකරයේ දෙමළ ප්‍රශ්නයද සදහටම අවසන්වණු ඇත.

එහෙත් මෙම 1000-3500 තීරුවේ ඉඩම් ලබාගැනීමට සඳහා වතු දෙමළ ජනයා පළමුවෙන්ම වැදගත් කොන්දේසියකට අනිවාර්‍යෙන්ම එකඟ වියයුතුය. එනම් 1953 කොතලාවල -නේරු ගිවිසුම ප්‍රරකාර දේෂයේ රාජ්‍ය භාෂාව වන සින්හල ඉගෙනගෙන විභාගයකින් සමත්ව තමන් සියළුම ඉන්දීය ආලවන්තකම් අත්හැර සින්හල නම් ගෙන සින්හල  සමාජයට අන්තර්ග්‍රහණය වන බවට ගිවිසුම් ගත වීමය.එසේ  වූ විට කරුපයියා කලුබන්ඩාද සුප්පයියා සුදු බණ්ඩාද වනු ඇත. ඒ සමඟම නාම් 200 මලයහ ආදී කුණුහරප සන්කල්පද වහාම අතළ යුතුය. ඉන්දීය සම්භවයද මුළුමනින්ම අමතතක කර දැමිය යුතුය.

එසේ කිරීමට අකැමැති සියළු දෙනාම වහාම ආපසු ඉන්දියාවට යායුතුය. මක්නිසාදයත් මේ රට වසර 2566 ක් තිස්සේ සින්හල රාජධානියක් වෂයෙන්ද වසර 2331ක් පුරා සින්හල බෞද්ධ රාජ්‍යක් වෂයෙන්ද අඛණ්ඩව පැවැති බැවිනි. එසේම ඉතිහාසය පුරාම එය රැකගණු ලැබුයේත් සින්හලයින් විසින් බැවිණි. 

ඔබලාගේම මුතුන් මිත්තන්  ක්‍රි පූ 2වන සියවසේ සිට මේ රට ල්ලගැනීමට ආක්‍රමණ 17 ක් කොට ඇත. ආක්‍රමණය කල බවද එහෙත් ඒ කිසිවෙකුට මේ රට අල්ලගැනීමට නොහැකිවූ බවද මතක් කර ගැනීම හොඳයයි මම සිතමි.

මේ රට සින්හල අපේ රට.ඔබලාගේ මව් රට දකුණු ඉන්දියාව ඔබ සැමදම වඳින්නේ, පුදන්නේ ඉන්දියාවට,එහි නායකයන්ට සහ දෙවිවරුන්ට.  1840 සිට ඔබලාගේ මුතුන් මිත්තන් සුද්දන් මෙහි ගෙනාවේ උන්ගේ වහලුන් වෂයෙන්.ඔබලා උන්ට තුට්ටුදෙකට කැඹුරුඅමින් මේ රට විනාශකිරීමට උන්ට වහල්කම් කල අතර සුද්දන්ට විරුද්දව අපේ මුතුන් මිත්තන් 1818 සහ්1 1848 දී කල සටන්වලදීද ඔබලාගේ කුලීහේවායින් සින්හල මිනිසු මරන්ට පර සුද්දන්ට උදව් කලා මිස සින්හල අපට පක්ෂවක්‍රියා කලේ නැත. අපි බලකර සිටිමු.

එසේම විසේෂයෙන්ම මේ පලාත්වලින් මැතිසභයට ගොස් සිටින සෑම පක්ෂයකම සියළුම මැති ඇමතිවරුන් සියළු දෙනාම මේ යෝජනාව ක්‍රියාත්මක කරණ මෙන් රජයට බල කරණ මෙන්ද මම ඉල්ලා සිටිමි. එසේ නොකරන මන්ත්‍රී වරුන් තම අසුන්වලින් වහාම ඉල්ලා අස්විය යුතුය.මෙම වැඩපිළිවෙල මේ රටේත්, සින්හල ජාතියේත් මතු ඉරණම විසඳන තීරණාත්මක එකක්. එමනිසා  ඊට එරෙහි වන මැටි ඇමැති වරුන්ගේ ගෙවල් වටලා මේ අණුව ක්‍රියා කරණමෙන් බලකරන මෙන් රට ජාතියට ආදරය ඇති සියලුම   සින්හලයින්ගෙන්,විශේෂයෙන්ම       උඩරට සින්හලයින්ගෙන් මම තරයේ ඉල්ලා සිටිමි.

 ඒ සමගම වතුකරයේ දෙමළ ජනතාව වසර 200 ක් මෙහි පදිචිව සිටි බවට ජනාධිපතිවරයා ඇතුළු මැති ඇමතිවරුන් කරණ කෙප්ප ප්‍රකාශද මින්මතුවට හෝ නොකරණ මෙන්ද  වසර 2566 ක් තිස්සේ රැකගත් මේ සින්හල ජාතියේ  මාතෲ භූමිය  ඉන්දියාවට පාවාදීම වහාම නතර කරණමෙන්ද මම තරයේ බලකර සිටිමි. ඇත්ත වශයෙන්ම මේ වතුවල සිටින දෙමල කම්කරුවන්ට නීත්‍යානුකූල නොවූ රට වැසිකම් ලැබුණේ 1987 දීය. රට පාවා දීමේ එම රට්වැසිවව ජේ. ආර්. දුන්නේද  ලෝකයේ කිසිම රටක නැති සමාදාන විනිශ්චය කාරයකු ඉදිරියේ  රුපියලේ මුද්දරයක් උඩ අත්සන්කළ කඩදාසි කැබෙල්ලක් මතය. වර්තමානයේ වතුවල සිටින කම්කරුවන් කිසිවෙකු මේ රටේ අවුරුදු 200ක පරම්පරාවක් තබා අවුරුදු 60කට වඩා ස්තිර පදින්චියක් මෙහි නැත.පරම්පරා පදින්චියක් තිබුණද රටවැසිකම ඇත්තේ 1988 සිටය එයද රුපියලේ රටවැසිකමකි. එයද නීත්‍යානුකූළ එකක් නොවේ.තමන්ගේ රටට හා  ජාතියට ආදරයක් නැති  අමණ දේශ ද්‍රෝහීන්ට චන්දය දෙන මෝඩයින් සිටින ලෝකයේ එකම රට මෙය විය යුතුය.

 කඳුරට පුරා ලන්කා රජයෙන්, ඉන්දිය රජයෙන් සහ  සින්හල බෞද්ධ විරෝධී බටහිර සුදු ජාතීන්ගෙන්  වනාන්තරයට,මහපොලවට,පසට හා ජල සම්පත්වලට සිදුකෙරෙන හානි වල අමතරව වසර 2566ක් තිස්සේ සින්හලයින්ට උරුමව තිබුණු මේ රන් දෙරණ අද  එක අතකින් දසක  කීපයකට පෙර දකුණු ඉන්දියාවෙන් මෙහි ගෙන ආ වහල් දෙමල පිරිසකට සින්නකර කොට දීමෙන් 2566 ක භූමියේ ජන්ම උරුමකරුවන්ට තම මව් බ්මේ අයිතිය අහිමිවීම අනෙක් අතින් මේ සින්හල රටේ හදවත බඳු මේ රටේ කඳුරට උඩරට ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්තයක් බවට පත්වීමෙන් මේ සින්හල රටේ ආරක්ෂාව, ස්වඉරී භාවය ස්වාධීනත්වය සහ නිදහස අපට අහිමිවන බව රට කරවන කාලකන්නි දේශපාලුවන්ට  නොතෙරෙන්නේ ඔවුන්ගේ ඇස්, ධන බල තන්හාවෙන් අන්ධවෙලාදැයි මම නොදනිමි.

මේ නිසා මේ විනාශයෙන් රට හා සින්හල ජාතිය බේරා ගැනීමට ඉතිරිව ඇති එකම මඟ  උඩ පාත රට් භේධයක් නැතිව රටට හා ජාතියට ආදරය කරණ සියලු දෙනාම  මේ ප්‍රශ්නය තෙරුම්ගෙන  ඒ විනාශයෙන් මේ රටත් සින්හල ජාතියත් බේරා ඝැනීම සඳහා වහාම සන්විධාන වීමයි.

ඒ සඳහා ඇති හොඳම පිළියම මවිසින් ඉහතින් පෙන්වාදී ඇත.           

මේ  රටේ මධ්‍යම   කඳුකරය ආරක්ෂාකොට      ගැනීමේ වැඩපිළිවෙල

මේ රටේ මධ්‍යම කඳුකරය (ශ්‍රී ලන්කාවේ භූගෝලීය හදබිම), අපේ හදවත  මෙන් රැකගත යුතුය. මක්නිසාදයත්,මිනිසෙකුට හදවතින් කෙරෙන ක්‍රියාදාමය මධ්‍යම කඳු කරයෙන් ශ්‍රී ළන්කාවට සිදුකෙරෙන නිසාසාය. යම්සේ හදවත නතරවූදාට මිනිසා හෝ වෙනත් ඔනෑම සතෙක් මිය යන්නාසේම මධ්‍යම කඳුරයේ භෞතික ස්ථාවරත්වය නැතිවූදාට ලන්කාව නැමති සත්වයාද මිය යනු ඒකාන්තය. එබැවින් ශ්‍රී ලන්කාවේ මධ්‍යම කඳුකරය අපේ හදවත රැකගන්න සේම රැකගතයුතුය.

ඒ සඳහා ඉහතින් දැක්වූ  වැඩපිළිවෙල නැවතත් පහතින් දක්වමි..

1. මධ්‍යම කඳුකරයේ මු. ම. අඩි 5000 ඉහල සෑම ප්‍රදේශයක්ම. අධිරක්ශිත ප්‍රදේශ වශයෙන් ප්‍රකාශකිරීම. කිසිම වගාවක් හෝ ජනාවාශයක් මේ තුල සපුරා තහනම් කළ යුතුය.

11. අඩි 3500-5000 අතර විශාල තේ වතු තිබුණද ඒ තුළද සෑම වර්ගයේම ජනාවාශ තහනම් කළයුතුය. දැනට එහි සිටින සියළුදෙනාම 1000 -3500 කළාපය තුළ පදින්චි කළ යුතුය.

111.කඳුකරයේ සියළුම ජනාවාශ අඩි 3500 යේ සීමාවෙන් පහල ප්‍රදේශ වලට සීමා කළයුතුය.

1Vකඳුකරයේ   1000-3500 අතර ප්‍රදේශය. මධයම කඳුකරය වටේ දිවෙන මෙම තීරුවේ උඩරට ඉඩම් නැති ගොවියන් සහ උඩරට තේ වතු වලින් ඉවත් කෙරෙන ශ්‍රී ලන්කාවේ පුරවැසියන් වන දෙමල කම්කරුවන්ද මිශ්‍ර ගම්මාන වශයෙන් පදින්චි කළයුතුය. එසේ පදින්චි කිරිමට අපේක්ෂිත ගොවි පවුල් ගණන 2,50,000 කි. මෙසේ කිරීමෙන් උඩරට දෙමළ ප්‍රශ්නයද සදහටම අවසන්වණු ඇත. ශ්‍රී ලන්කා හදබිම අධිකාරියේ නිර්දේශිත ගම්මිරිස්,කරාඹු,කෝපි,එනසල්, පලතුරු වැනි මිශ්‍ර භෝග සහ, ගෘහස්ථ සත්ව පාලනය (ගව, එළු.කුකුල් සහ මීමැසි ) සහිත කුඩා ගොවිපල ව්‍යාපාර සඳහා වෙන්කළ යුතුය.

මේ අනුව ක්‍රියාකරණමෙන් රජයට හා විශේෂයෙන්ම මේ පලාත් වලින් මැතිසභයට ගොස් සිටින මැති ඇමතිවරුන්ගේ ගෙවල් වටලා බලකරන මෙන් රට ජාතිය වෙනුවෙන් සියලුම සිනහලයින්ගෙන්.  විශේෂයෙන්ම උඩරට සින්හලයින්ගෙන් මම තරයේ ඉල්ලා සිටිමි

 ඒ සමඟම වතුකරයේ දෙමළ ජනතාව වසර 200 ක් මෙහි පදින්චිව සිටියායැයි කෙබර ඇද නොබා ඇත්ත අති සැටියේ ප්‍රකාශකොට. මේ රටේ තවදුරටත් ඉන්ට ඕනෑනම් ඉන්දීය මනසින් මුළුමනින්ම මිදී මේරටේ ජන්ම උරුම කරුවන් වන  සින්හලයින් සමඟ අන්තර්ග්‍රහණය වී තව දුරටත් ඉන්දීය දෙමළුන් වශයෙන් නොව මේ රටේ සින්හලයින් වෂයෙන් ජීවත් වන මෙන් මම ය්හෝජනා කරමි. එසේ කිරීමට නොහැකිනම් තවදුරටත් ඉන්දීය මිනිස්සුන් වෂයෙන්ම සිටීමට ඔබ අදහස් කරන්නේනම් කරුණා කර එම අදහස වහාම අත් හැර ඔබ ඔබේ මව් රට වෂයෙන් සලකන, වඳින පුදන ඉන්දියාවටම වහාම නැව් නගින මෙන්   මම ඉල්ලා සිටිමි. 

සුද්දන් විසින් 1840 සිට වහල් මෙහෙය ගෙන අවසානයේදි 1948 දී උන් යන විට අනුන්ගේ රටක අතරමන්කොට දමාගිය  ඔබලා සිහිනෙන් පවා මව් රට වශයෙන් සලකන ඊහෙත් ඉන්දියා ආපහු ය න්ට බෑ කියන නිසා  මිනිසුන් වෂයෙන් ඔබට අනුකම්පාකොට අපේ රටවැසි බව දී අපේම සහෝදරයින් වෂයෙන් අපි ඔබ භාර ගැනීමටයි, මේ දෑත් දිගු කරන්නේ.

තිස්ස ගුණතිලක

නිවන යනු ස්වභාවධර්මගත වීමයි. අප සියළුදෙනාම ණිඝංඨ ධර්මය හා සද්ධර්මය පටලවාගෙන නිවනින්‍ ඈත්වෙමින් සිටිමු.

එදා අපහට ඉස්කෝලෙ දහම්පාසලේ ගෙදර කියාදුන් කර්ම-විපාකය, නැවත නැවත ඉපදීම, ශීලය, භාවනාව, අනිත්‍යය මෙනෙහි කිරීම, සිත පාලනයෙන් නිවන් දැකීම ආදී සියල්ලම සද්ධර්මයට පටහැනි නිවන වසනා දෘෂ්ඨීන් බව දැන් ඔබට වැටහී ඇතැයි සිතමි. සියවස් ගනනාවක් තිස්සේ බෞද්ධයා සිතා සිටියේ මේ සියල්ලම තුලින් නිවන් දැකිය හැකිබවයි. නමුත් අවුරැදු 2100කින් රහතන්වහන්සේ කෙනෙක් මෙලොවට දායාද නොවුනේ මේ සද්ධර්මය දෘෂ්ඨි සහගතව වැරදි ආකාරයට ග්‍රහනය කරගැනීමකට, කියාදීමකට ලක්වූ බැවිනි. එසේනම් සද්ධර්මය දෙස නැවත නැවුම්ව (fresh) බැලීමට මේ ඔබට කාලයයි.

සරලවම නිවන්මග වැටීඇත්තේ ‘භව නිරෝධය’ (දෙයක් යමක් කෙනෙක් නැති, ගිනි නොගන්නා ස්වභාවය, ශුණ්‍යතා අවබෝධය) හරහාබව අපට කියාදෙන දේශකයින් කී දෙනෙක් අද දවසේ හමුවෙයිද? තවද භවනිරෝධය කලහැකිවන්නේ පූර්ණ ‘අතහැරීම‘ තුල පමනක්ම බව දන්නා දේශකයින් විරලය. අතහැරීම ‘පාරමිතාවක්’ බවත් පාරමිතා සම්පූර්ණ කලවහාම නිවන්දැකීම බොජ්ජංග පාලමක්වී (bridge) ඒ හරහා ආයාසයකින් තොරවම (auto) සිඳුවන බවත්, එසේ නිවන් දකිනා ක්‍රියාවලිය අනිවාර්යෙන්ම සිඳුවන අතර එය නැවතීමට කිසිම ජගතෙකුට නොහැකිබවත් අප මින්පෙර ලිපිවලින් සාකච්චා කලෙමු.

සද්ධර්මය තුල අපට හමුවන ප්‍රධාන ලෝක දෙක

සද්ධර්මය තුල හමුවන ප්‍රධාන ලෝක දෙකකි. ‘ස්වභාවධර්මය’ ලෙස පවතින/හඳුන්වන අනාත්මීය භාහිර ලෝකයත්, විඤ්ඤාණමායාවට සකස්‍කරගත් සිත තුල මැවෙන ‘මගේ ලෝකයත්’ යනුවෙනි. මෙහිදී අවබෝධකරගත යුතු ප්‍රධාන කරුනු කීපයකි:

1. අනාත්මීය (දෙයක් යමක් කෙනෙක් නැති, ඒ නිසාම වටිනාකමක් නැති, ගින්නක් නැති, බුදුන්වහන්සේ ශුණ්‍යත ලෙස හැඳින්වූ) භාහිර ලෝකය සත්‍යවශයෙන්ම පවතින බවත් නිවන් දකින ප්‍රතිපදාව හෙවත් නිරෝධ මාර්ගය යනු මෙම අනාත්මීයව පවතින ස්වභාවධර්මය හා බද්ධවන නැතහොත් එය ග්‍රහනය කරන ක්‍රමය බවත් දත යුතුය. තවද විඤ්ඤාණමායාවට සිත තුල මැවෙන මගේ ලෝකය මායාවක්ම බවත්, එවැන්නක් සත්‍යවශයෙන්ම නොපවතින බවත් දැනගත යුතුවූ සද්ධර්මයේ මූලික කරුනයි. නොපවතින ලෝකයක (මගේ ලෝකය) ජීවත්වනවා යනු රැවටීමක් (මායාවක්) පමනි. එය පවතින ලෝකයක් සේ දැනෙන්නේ පෘතග්ජනයා තුල ජංචේන්ද්‍රියන් හරහා එන භාහිර ලෝක සංඥාව ආත්මීයවී, ‘මම’ බලගැන්වී ඇති බැවිනි (විඤ්ඤාණමායාව යනු මෙසේ ‘මම’ ඇතිවන සංසිද්ධියයි).
2. සත්‍යවශයෙන්ම රහතන්වහන්සේ හා පෘතග්ජනයා යන දෙදෙනාම භෞතිකව ජීවත්වන්නේ අනාත්මීයවු ස්වභාවධර්මය තුලයි. ව්ඤ්ඤාණමායාවට හසුවූ පෘතග්ජනයා මේ බව නොදනී, නොදකී. රහතන්වහන්සේ අවබෝධයෙන්ම ස්වභාවධර්මය තුල ජීවත්වන බව දනී. මේ වෙනස චෛතසික වෙනසක් මිස භෞතික වෙනසක් නොවෙයි.

3. තචද ස්වභාවධර්මය තැමති පද්ධතිය (system) ට මෙම පෘතග්ජනයාගේ මායාකාරි රැවටීම (විඤ්ඤාණමායාව) හෝ රහතන්වහන්සේගේ රහත් භාවය හසුනොවෙයි. මක්නිසාද යත් ස්වභාවධර්මය යනු කරවන්නෙක් නැති තිලක්ෂණය (3) හා නියාමන පහ (5) තුල ක්‍රියාත්මකවන system එකක් (පද්ධතියක්ම) පමනක්ම බැවිනි. එයට (ස්වභාවධර්මය නැමති පද්ධතියට) මේ රහතන්වහන්සේය මේ පෘතග්ජනයාය යනුවෙන් හඳුනාගත නොහැක. මේ නිසා ස්වභාවධර්මය දෙදෙනාටම සලකන්නේ එකම ආකාරයටය (nature treats equally to everyone), එනම් දෙදෙනාම ස්වභාවධර්ම නියාම (3-5) තුල පවතින ජිවියෙක් ලෙස පමනි (Nature treats Arhath and non-arhath equally as a active element within the system). ස්වභාවධර්මය තුල දෙදෙනාටම මුහුන දීමට සිඳුවන්නේ එක හා සමාන සංසිද්ධීන් වලටයි. උදාහරනයක් ලෙස දෙදෙනාම ව්‍යාධියට (අසනිප) පත්වෙයි, දෙදෙනාම ජරාවට (මහඵ) පත්වෙයි, දෙදෙනාටම වේදනාව දැනෙයි, දෙදෙනාම සම්මත මරණයට පත්වෙයි. අර්හත්වූ පමනින්ම ස්වභාවධර්මය තුල preferential trearment එකක් නැත. එසේම පෘතග්ජනයාටද ස්වභාවධර්මය තුල පෘතග්ජනවූ පමනින්ම differential treatment එකක්ද නැත. මෙය මෙතෙක් නොකියවුනු නොලියවුන ධර්මතාවයයි.
4. තවත් උදාහරනයක් සැලකීමට භාජනය කලහොත්; අනුරාධ සූත්‍ර දේශනාවට අනුව දෙදෙනාගේම (රහතන්වහන්සේ හා පෘතග්ජනයා) නැවත ඉපදීමක් නැත. (හෝ කෙනෙක් ශාශ්වත වාදයට අනුව නැවත උපදින දෘෂ්ඨියේ පිහිටා සිටින්නේ නම් දෙදෙනාම නැවත නැවත උපදින අයුරෙන් ස්වභාවධර්ම පද්ධතිය (system) ක්‍රියාත්මක වෙයි. මෙහිදී නැවත උපදීම ගන්නේ උදාහරනක් ලෙස පමනක්ව බව සිහියට ගන්න. නැවත උපදීම කර්ම-විපාක දෘෂ්ඨිය තුල අඩංගු නිඝංඨ දහමකි). කෙනෙක් (රහතන්වහන්සේ) නැවත නොඉපදී අනෙකා (පෘතග්ජනයා) නැවත උපදින්නේ යයි ගැනීම නුසුදුසු වන්නේ මේ ආකාරයෙනි. එසේ දේශණාකරන්නන් (ගිහි පැවිදි දෙපිරසම) බලවත් දෘෂ්ඨියක සිරවූ ස්වභාවධර්මය හෝ සද්ධර්මය ගැන මනා අවබෝධයකින් තොරවූ අයබව දැනගැනීම සමාජයට යහපතකි.
5. පෘතග්ජන භූමි දෘෂ්ඨිය – පෘතග්ජන භූමිය යනු මගේ ලෝකයයි. එය සිතතුල මැවෙන මායාකාරි, රැවටීම් සහිත ලෝකයයි. එහි සිඳුවනවා යයි හැඟෙන සියල්ලම සත්‍ය වශයෙන් සිඳුනොවන මායාවක්ම පමනි. පෘතග්ජන භූමියේ කර්ම-විපාක පලදෙන බවත් පෘතග්ජනයා සසර ඹ්ඝයට හසුවී නැවත නැවත උපදින බවත් ‘මම‘ බලගැන්වුන මායාව තුල මවාගන්නා සංසිද්ධීන්ම මිස සත්‍යවශයෙන්ම සිඳුවන ධර්මතා නොවනබව දැන් ඔබට තේරුම් ගොස් ඇති නම් ඔබට ස්වභාවධර්මය හා මායාකාරි පෘතග්ජන මිත්‍යාව පමනක් රජයන මගේ ලෝකය අතර පරස්පරය වැටහී ඇත.

‘පෘතග්ජනයාට (පෘතග්ජන භූමියේ) කර්ම-විපාක පලදෙන බවත්,  සසර ඹ්ඝයක් ක්‍රියාත්මකවන බවත් ඒ නිසා පෘතග්ජනයා නැවත නැවත උපදිනවාය‘ යන්න දෘෂ්ඨියකි. මෙම දෘෂ්ඨිය තුල සිරවී සිටිනාතාක් කල් නිවන ඔබෙන් ඈත්වෙයි. මෙයට අපි ‘පෘතග්ජන භූමි දෘෂ්ඨිය’ යයි කියමු. 

6. එසේනම් රහතන්වහන්සේ හා පෘතග්ජනයා අතර පවතින වෙනස කුමක්ද?

මෙම වෙනස ස්වභාවධර්මයට (system) වෙනවෙනම හසුනොවුනත් ස්වභාවධර්මයේම සංරචක දෙකක්වූ දෙදෙනාට වෙනවෙනම දැනෙයි. Nature does not recognise its elements differentially but individuals feels the difference in status of themselves). කෙනෙක් මෙම වදනේ ඇති සියුම් බව හසුකර ගන්නේ නම් මැනවි. ස්වභාවධර්මය හා මගේ ලෝකයේ එකම කාසියේ දෙපැත්ත වැනිය. බලන්නා (observer) වරෙක කාසියේ ස්වභාවධර්මය පැත්‍තෙනුත් වරෙක මගේ ලෝකය පැත්‍තෙනුත් තබා observer ට දැනෙන ආකාරය හසුකරගන්න උත්‍සාහගන්න. Observer කාසියේ ස්වභාවධර්මය පැත්තේ සිට බලනාවිට එහි ක්‍රියාත්මක පද්ධතියක (system) ක්‍රියාකාරි ස්වභාවයත්, එහි අන්තර්ගත සියල්ලම එකම ආකාරයකට හැසිරෙන අයුරුත් දැකිය හැකි අතර මගේ ලෝකය පැත්තේ සිට බලනාවිට මායාකාරි රැවටීමකට හසුවී ‘මම’ බලගැන්වී (ආත්ම දෘෂ්ඨිය බලගැන්වී) සිටින පෘතග්ජනයාත් එම මායාවෙන් මිඳුනාවූ රහතන්වහන්සේත් වෙන් වෙන්ව දැකිය හැකිය.

රහතන්වහන්සේගේත් පෘතග්ජනයාගේත් එකම ස්වභාවධර්මයක් තුල ධාතු විපරිනාමයකට භාජනය වෙමින් සිටිනා ජීවින්ය. රහත්වීම හෝ රහත්භාවය වනවිට, ලබනාවිට ඊට අදාල කිසිම භෞතික විපරිනාමයකට එනම් ධාතු විපරිනාමයක් එතුමා තුල සිඳුනොවෙයි. එතුමා පෙර සිටිය විලසමය. නමුත් රහත්වනවිට සිඳුවන්නේ ‘තමා හා තමා අයත්වන අවට පරිසරය’ තුල වන ධාතු ස්වභාවය දැකීමයි. සත්වයා නැතිවීම, ස්වභාවධර්මගතවීම නැතහොත් නිවන් දැකීම යනු මෙම තමා තුලවූ (හා පිටතවූ) ධාතු ස්වභාවය අවබෝධවන, දකින චෛතසික සංසිද්ධියයි. රහත්වූ පසුව උන්වහන්සේ ඉදිරි ගමන යන්නේ ස්වභාවධර්මගත ධාතු ස්වභාවයක් ලෙසය. ‘සම්මත මරණය’ තුල සකස්වන්නේ/වෙනසකට භාජනය වන්නේ රහතන්වහන්සේගේ මෙම ධාතු ස්වභාවයයි. සම්මත මරණය යන වචනය රහතන්වහන්සේට අදාලව භාෂිතය සුදුසු නොවෙයි. ‘සම්මත මරණය’ යන සංසිද්ධියේදී එතුමාතුල සිඳුවන්නේ ධාතු විපරිනාමයකි. ඒබව රහතන්වහන්සේ දනී. ඒ නිසා රහතන්වහන්සේට ‘සම්මත යයි මරණයක්’ නැත. මෙම සංසිද්ධියටම හසුවන පෘතග්ජනයා තමාතුල වන ධාතු විපරිනාමය නොදකියි. හේ සියල්ල තමාහට (මට) සිඳුවන්නක් සේ ගනියි. ඒ නිසා පෘතග්ජනයා චෛතසිකව සම්මත මරණය හමුවේ භීතියක් තැතිගැනීමක් ඇතිව ජීවත්වෙයි.

අර්හත් හා පෘතග්ජන යන ස්වභාවයන් දෙකම තුල ඇත්තේ එකම ධාතු ස්වභාවයකි. වෙනස රහතන්වහන්සේ තමාතුල වූ ධාතු ස්වභාවය අත්විඳියි. පෘතග්ජනයා එය නොදකියි අත්නොවිඳියි. හේතුවනම් පෘතග්ජනතෙමේ භාහිර අනාත්මීය පවතින ලෝකය ආත්මීයව (දෙයක් යමක් කෙනෙක් ඇති ස්වභාවයෙන්, භාහිරය කෙරෙහි ඇලීමක් හෝ ගැටීමක් (රාග ද්වේශ) සහිතව, ගිනිගන්නා මායාකාරි, රැවටෙන ස්වභාවයෙන් ග්‍රහනය කරගැනීමයි. මේ මායාකාරි රැවටීම ස්වභාවධර්මයේ සත්‍ය අනාත්මීය ස්වභාවය වසාලන බැවින් පෘතග්ජන තෙමේ තමාතුල පවතින ධාතු ස්වභාවය නොදැක දිවිගෙවයි.

තමාතුලවූ ධාතු ස්වභාවය දැකිම තුල ඇති ප්‍රතිලාභ රාෂියකි. රහතන්වහන්සේට පමනක් හමුවන මෙම ප්‍රතිලාභ පෘතග්ජනයාට නැත. ඊලඟ ලිපියෙන් මෙම ප්‍රතිලාභ තවදුරටත් විමසමු.

ඔබට තෙරුවන් සරණයි

තිස්ස ගුණතිලක

eMail:  tgunite@tpg.com.au

2024 මාර්තු මස 6 වනදා

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

             මඩකලපු දිස්ත්‍රික්කයේ වැලිකන්ද අසේලපුර මංහන්දියෙන් බැස කි.මී. 13 ක් පමණ ගමන් කරන විට මෑතකදී විශාල කතාබහකට ලක් වූ පූජ්‍ය ස්ථානයක් හමුවේ. කවුඩාගල යයි ජන වහරේ පවතින මෙම ස්ථානය අවට කුරුලු බැද්ද රන්සර තැන්න ආදී මහවැලි ගම්මානයන් හමුවෙයි.ගම්මානවලින් බැහරව මහ ඝන වනයෙන් ඉහළට නැගී ගිය කවුඩාගල ගල් පර්වතයට ඒ නම ලැබෙන්නේ ස්වභාවිකව එහි ගල්ලෙනක නිර්මාණය වූ කවුඩෙකුගේ ස්වරූපයයි. මෙහි මහ ගල මුදුනේ ආකාශ චෛත්‍යයක නටබුන්ද පහළ පුලුල් පමණින් අඩි 30 ක පමණ විෂ්කම්භයක් ඇති චෛත්‍යයක නටබුන්ද හමුවේ. පූජ්‍යපාද දේවගල පඤ්ඤාසීහලංකාර හිමියන් දිඹුලාගල පරපුරේ යතිවරයානන් වහන්සේ නමකි. උන්වහන්සේ 2018 දී පමණ මෙම ස්ථානයට වැඩම කොට බලවත් අධිෂ්ඨානයක් කරන ලද්දේය. සම්බුද්ධ ශාසනයට පූජා කරනු ලැබූ මෙම ඉපැරණි දාගැබ් වහන්සේ නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කොට සමස්ත බෞද්ධ ජනතාවගේ සිත් සතන් බුද්ධාලම්බන ප්‍රීතියෙන් ඔප් නන්වන බවට උන්වහන්සේ කළ ශපථය අද සැබෑවී පවතිමින් ඇත. පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවේ වාස්තු විද්‍යා අංශය සහ කැණීම් අංශ එක්කාසු වී මේ චෛත්‍ය රාජයාණන් වහන්සේ පිළිසකර කිරීමට මහන්සි වෙති.

        මෑතකදී හන්තානේ හමුදුරුවෝ යයි ප්‍රසිද්ධ ගඟසිරිපුර ධම්මාලෝක හිමියන් මෙම ස්ථානයට වැඩම කොට සමාජමාධ්‍ය ඔස්සේ කරන ලද ඉල්ලීම නිසා විශාල මුදලක් මෙම චෛත්‍ය සංරක්ෂණයට එක පැහැරම එකතු විය. සිංහල බෞද්ධයන්ගේ ශ්‍රද්ධා භක්තිය එලෙසය. තැන තැන පඩංගු වල සැඟවී සිටින දුර්ජනයන් සහ නිරාගමික වන්දි බට්ටයන් විසින් පතුරුවා හරින ලද අමූලික මුසා කනකට නොගත් ශ්‍රද්ධාවත් මිනිසුන් කවුඩාගල යළි පිබිදෙනු බලා නිරාමිස ප්‍රීතියක් ලබන්නට ඇත.

          බුදුන් වහන්සේ විසින් පිහිටවූ සම්බුද්ධ ශාසනය වෙත පූජා කළ යමක් විනාශ කරනු ලබන දුදනන් මරණින් මතු බලු කපුටු වී ඉපදෙනු ඇතැයි ලියැවුණු ශාප පාඨ  මෙරට ශිලාලේඛනයන්හි දක්නට හැකිය.පැරණි සිද්ධස්ථාන තනවා මහා සංඝරත්නයට පූජා කරවන රජවරුන් එවැනි ශාප පාඨ ගල්ටැම් වල කොටවා තබන ලද්දේ එකල විසූ අසත් පුරුෂයන් විසින් කරන අනදර නිසාය.සද්ධර්මාලංකාරයේ චෝරනාග වස්තුවේ කියැවෙන්නේ රාජ්‍යය ලබා ගැන්මෙහි ලොභව වස්තු සොයමින් දාගැබ් බින්ද වූ රජෙකුට අත්වූ ඉරණම පිළිබඳවය.දාගැබ් බිඳින්නා වේතරණී නරකයේ ඉපදෙන්නේ යැයි දක්වා ඇත. මේ පිළිබඳවා දන්වන ලද කතා වස්තු පමණක් නොව බිතු සිතුවම්ද විහාරස්ථානයන්හි දක්නට හැකිය.

    සිංහල ද්වීපයේ බොහෝ තැන්වල උස්කඳු මුදුන් හමුවේ. රට මැද පමණක් නොව මුහුදු අසබඩද රමණීය කඳුවැටි දක්නට හැකිය. ඒ තන්හි දාගබ් බඳවා සුදෝසුදුවන්ව බැබළුන කල්හි ශ්‍රද්ධාව ඇති කරගත්හ.රට වටා යාත්‍රා කරන නාවිකයන් හට මේ දර්ශනය විසින්  ඇති කරන භක්තිය රටේ දියුණුවට සශ්‍රීකත්වයට උපයෝගී කර ගන්නා ආකාරය පැරණි රජ දරුවන් දැන සිටියහ.ස්ථූපයන් හි සර්වඥ ධාතු නිදන් කොරේ.බුදුන් ජීවමානව වැඩ සිටින ස්ථානයක් වහයෙන් එය හඳුනා ගැනේ.මේ පිළිබඳව දක්වා තිබෙන විවරණයන් මගින් ථූප වන්දනාවට අප යොමු කරයි.

      බුදු රජාණන් වහන්සේ පිරිනිවන් මංචකයෙහි වැඩ සිටිනා අවස්ථාවෙහි. ආනන්ද තෙරුන් වහන්සේට කළ එක් දේශානාවක චෛත්‍ය සාදා වැදුම් පිඳුම් කළ යුතු පුද්ගලයන් සතර දෙනෙකු ගැන සඳහන් වේ. තථාගත සම්බුද්ධත්වයට පත් වූ බුදුන් වහන්සේ පසේ බුදුන් වහන්සේ අරහත් භාවයට පත් රහතුන් වහන්සේ සහ පංචශීලාදි ගුණයෙන් පිරි දශරාජධර්මයෙන් රට කරවූ සක්විති රජු යන මේ සතර දෙන ථූපරහා යනුවෙන් ගාථාවෙහි සඳහන් කර ඇත.දාගැබක් ස්ථූපයක් තනවන්නා මහත් සේ පින්කමක යෙදේ.ථූපයේ පාදම ථූප ගර්භය කොත් වහන්සේ  සලපතල මළුව වැලි මළුව ආදී සියළු අංග මනාසේ සාදන්නා බුදුන් වහන්සේ  ගේ අනන්ත බුදු ගුණ බලය ගැඹුරින් දකින්නෙකි.මැටි  පෙනේරයෙන්ද හලා සියුම් කොට අතු කැබලි සත්ව කොටස් ඉවත් කර ගඩොලු සාදන උළු වඩුවා ගැනද එකල අවධානය යොමු විය. ඔවුන් විශේෂයෙන් කල කාර්ය භාරය නොවන්නට වසර පන්දහසක් කල් ස්ථූප නොපවතිනු ඇත.

         බෞද්ධයන් විසින් චෛත්‍ය වැඳිය යුත්තේ ඇයිද යන්නට නිවැරදි උත්තරයක් තිබේ. මනුෂ්‍යයා තුළ තිබෙන අකුසල් මග හරිනන්ට නම් කුසල් වැඩිය යුතුය. වීර්යය කළ යුතුයි ශ්‍රද්ධාව ඇති කර ගත යුතුයි. සියළුම පෘතග්ජන සත්වයන්ට එසේ එක පැහැර එය කළ නොහැකියි. ප්‍රතිපත්ති ගරුක වීමෙන් ශ්‍රද්ධාව වැඩීමෙන් නිර්වාන මගට පිවිසිය හැකියි. චෛත්‍ය වැඳීම යනු  ගඩොල් ගොඩකට වැඳීමක් නොවෙයි. බුදු ගුණය සිහිපත් කොට ප්‍රතිපත්ති ගරුක වීමට සූදානම් වීමක් ලෙසටයි දක්වා තිබෙන්නේ. බුද්ධ දේශනාවේ  පුලින ථූපිය තෙරුන් වහන්සේ ගේ කතා වස්තුවේ සඳහන් පරිදි වේද වේදාන්ත දත් නාරද නම් පුද්ගලයෙකු තමන්ගේ ශිෂ්‍යයන් තමන්ට වඳිනු දැක ගෞරව කරනු දැක තමන්ටද එසේ වැඳිය හැකි ගුණවත් පුද්ගලයෙකු සිටීදැයි කල්පනා කොට බැලීය. එකලද බුදුන් වහන්සේලා ගැන මති මතාන්තර විය. බුදුගුණය ගැන ගැඹුරින් සාකච්ඡා කිරීමක් විය. එසේ නම් බුදු ගුණය සිහිකර යමක් කරන්නෙමියැයි සිතා ආමරික නදිය අසල වැලි ගොඩකින් ථූපයක් කරවා මෙසේ කල්පනා කලේය.මේ ලෝකයේ යම් පුරුෂයෙක් අනන්ත ශීල සමාධි ප්‍රඥාවෙන් හා අනන්ත කරුණා මෛත්‍රියෙන් යුක්තව සියළු සත්වයන් කෙරෙහි කරුණාවෙන්ම අපමණ සසරෙහි පාරමී පුරා සකල ක්ලේශයන් ප්‍රහීන කොට සම්බුද්ධත්වයට පැමිණියේ නම් මේ වැලි චෛත්‍ය ඒ බුදු වරයන් වහන්සේ ගේ අනන්ත ගුණය උදෙසායි.. මෙසේ කල්පනා කොට වැලි ථූපයට වන්දනා කළ නාරද  මරණින් මතු ඉපිද සත් අවුරදු වියේදීම රහත් බවට පත් වූ බව පැවසෙයි.ඒ බුදු ගණය සිහි කල සංසාර පුරුද්දෙනි.

       සේරුවිල මංගල මහා චෛත්‍ය මෙන්ම රුවන් වැලි මහා  ‍චෛත්‍ය මෙන්ම අසූ හාර දහසක් දැගැබ් මෙහි පිහිටා ඇත. සැදැහැවත් බෞද්ධයන් දිනපතා එයට වන්දනා මාන කරති.සමස්ත සිංහල ද්වීපයම බෞද්ධ රාජ්‍යයක් බවට පත් වන්නේ ඒ නිසාමය.එහෙත් වරින්වර සතුරු උපද්‍රව නිසා මේ දැගබ් විනාශ වෙති. වල් වැදී ජරාවාස වෙති. එහෙත් බුදුන් වහන්සේ ගේ අපරිමිත බලයෙන් මෙන්ම සතරවරම් දෙවිවරුන් ගේ රැකවරණයෙන් යුතු  බැවින් පොළවට පස් නොවී තිබේ.කවුඩාගලද එසේමය. ක්‍රි.පූ. තුන්වන සියවසේ සිරිලක පුරා පැතිර ගිය බෞද්ධ ප්‍රබෝධය ඔස්සේ පුරාණ තමන්කඩුව ද බින්තැන්න පත්තුව යැයි අද හඳුන්වන පෙදෙස් බුදු සසුනට පූජා කරන ලද්දක් බවට පත් විය. පුරාණ තමන්කඩුව ඉංග්‍රීසි පාලන සමයේ දී පළමුව ත්‍රිකුණාමලයටත් දෙවනුව මඩකලපුවටත් එකතු කරන ලදහ.ඒ නිසාම කවුඩාගල පුරාණ රජදහන අද පවතින්නේ මඩකලපු දිස්ත්‍රික්කයට අයත්වයි.එක්පසෙකින් සශ්‍රිකත්වයෙන් පිරි මහවැලිගම්මානායන් දිස්වෙන අතර අනෙක් පසෙන් වාකරේ දක්වා දිවයන පුරාණ ජනාවාස හමුවෙයි.

     කවුඩාගල පැරණි සිද්ධස්ථානය ගොඩ නනවන ලද්දේ කුමන රජකෙනෙකුදැයි තවමත් අනාවරණය වී නැත. මෙහි පවතින ලෙන් ලිපි තුනෙහි අරුත් ගොනු කළ කල්හි දීඝවාපී ප්‍රදේශයේ අයතිශ නම් පරම්පරාවට අයත් සැදැහැවතුන් පිරිසක් විසින් මේ ලෙන් පූජාව කළ බව පැහැදිලි වේ. එසේම ක්‍රි.පූ දෙවන සියවසට පසුව කොටවන ලද ගිරි ලිපියක්ද මෙහි හමුවෙයි.මහගලක මහ විහාරය ගැන ඉන් කියැවන අතර එයට දාන ශාලාවක් හෝ පැන් ශාලාවක් සාදා පූජා කිරීමක් කළ බව දැක්වේ.මේ ආකාරයෙන් බලන කල්හි ක්‍රි.පූ. දෙවනි තුන්වන සියවස අතර මේ කවුඩාගල කෙතරම් වැදගත් ආර්ය සිද්ධස්ථානයක් වශයෙන් පැවතියා දැයි කල්පනාවට ගත හැකිය. වෙනත් ස්ථානයක නොමැති පැරණි සිතුවම් කීපයක්ම මේ ලෙන් වල හමුවීමම මේ වැදගත් ලක්ෂණ ඉස්මතු කරයි. ඒ අතර සුගලා බිසව රන්සලු මුදාහල තැන අද රන්සර තැන්න ගම්මානය තිබෙන බව ජනප්‍රවාදයේ සඳහන්ය. පොලොන්නරු සභ්‍යත්වය යටතේ කවුඩාගලට ලැබුණු රාජ්‍ය අනුග්‍රහයද මෙයින් පිළිබිඹු වේ.. ස්ථූපයට පහළින්  පොහෝ ගෙයක් යැයි සලකිය හැකි පූර්ව අනුරාධපුර යුගයට අයත් විසල් ගල්කණු පෙලකි.පූජ්‍ය දේවගල පඤ්ඤාසීහලංකාර ස්වාමීන් වහන්සේ පා තබා තිබෙන්නේ මෙවන් අසිරිමත් පුදබිමකටයි. එහි ස්ථූපය සංරක්ෂණය කල වහාම ගල් කණු සහිත ගොඩ නැගිල්ලේ කැණීම් ආරම්භ කරන බව උන්වහන්සේ පවසයි. එතෙක් මේ අගනා සද් කාර්යයට අපහාස නොකර සිටිතහොත් රැස්කරගත හැකි පුණ්‍ය මහිමයන් බොහෝය. නැතහොත් බලු කවඩු වී අවීචි මහ නරකය වේතරණී නරකය ආදී තැන් වල පැසෙන්නට කාටත් හැකියාව ලැබේ.සැම සිත් පහන් කර ගනිමින් මුලු ශ්‍රී ලංකා දීපයේම නැවතත් මෙවන් බෞද්ධ අසිරියක් උදා කරන්නට දිරිමත් වීමට අධිෂ්ඨාන කිරීමෙන් කුසල් වැඩෙන බව සහතිකය..

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

Courtesy  Intercept

First, The Intercept reported on how the American Israel Public Affairs Committee (AIPAC), delivered a series of donations worth $95,000 to Republican House Speaker Mike Johnson in the days after he passed $14 billion in military aid for Israel in November.

Meanwhile, AIPAC plans to spend upward of $100 million to oust progressive Democratic members of Congress who have dared challenge Israel’s brutal bombardment of Gaza.

It’s all part of a yearslong effort to purge any Democrat who dares question Israeli policy from Congress, while elevating the most radical right-wing pro-Israel Republicans.

And with 30,000 Palestinians dead and Israel readying a brutal ground assault in Rafah, it’s more important than ever for The Intercept to keep digging to expose AIPAC’s lobbying activity and how the organization leverages its deep pockets to make sure the U.S. continues funding Israel’s brutal war in Gaza.

There’s no way to fully understand why the U.S. keeps pouring guns and money into Israel’s barbaric war on Gaza without closely scrutinizing the activities and spending of AIPAC. However, far too many mainstream news outlets ignore the group’s influence — or worse, dismiss any criticism of pro-Israel groups as antisemitic.

AIPAC doesn’t just regularly shower large donations on members of Congress who carry their water; it also funds congressional junkets to Israel through its sister organization the American Israel Education Foundation. These delegations have become well known on Capitol Hill as a kind of rite of passage for newly elected members.

And in recent years, the lobbying group has made it a top priority to defeat progressive pro-Palestinian members of Congress. During the 2022 midterms, an AIPAC-affiliated super PAC was the No. 1 outside spender in the entire Democratic primary process, and it successfully ousted Michigan Rep. Andy Levin. Now, AIPAC is pledging to spend $100 million to defeat progressives including Jamaal Bowman and Summer Lee.

This is why the Biden administration continues to shovel bombs, guns, and other military aid to Israel, even as public opposition to Israel’s war grows and Democratic political analysts warn that Biden’s blank-check support for Israel could well cost him reelection.

Courtesy TomDispatch

You know we’re in an increasingly extreme world when a young American airman burns himself to death outside the Israeli embassy in Washington to protest Israel’s nightmarish war in Gaza. (Today, I am planning to engage in an extreme act of protest against the genocide of the Palestinian people,” he wrote in an email to the media before setting himself aflame.) And given that President Biden and his administration have backed just about every last murderous action taken by the Israeli government and ensured that the American-supplied weaponry Israel is using keeps on flowing, it’s small wonder that he’s finding himself in political trouble.

Honestly, when you consider how Prime Minister Benjamin Netanyahu and crew have dealt with their utter devastation of Gaza without, like so many countries that have committed striking crimes, in any way denying what they’re doing or trying to cover it up, it’s as if Hamas were running their propaganda campaign. And sadly enough, nothing seems to be improving in that largely destroyed 25-mile strip of land, whose population has been almost totally displaced. The casualties in Gaza only continue to grow as ever more of its inhabitants find themselves lacking the basics of life and in danger of dying, while the 1.4 million or so refugees now sheltering in the southern city of Rafah are to be allowed” to flee yet again (but not return to their homes) before Israel launches full-scale operations there.

And Washington, with barely a whimper of protest, has backed this nightmare to the hilt. No wonder, then, that, as TomDispatch regular Juan Cole, who also runs the must-read Informed Comment website, explains today, longtime American foe Iran has been making hay while the sun shines (but only on Iran) in the Middle East. Tom

Is Tehran Winning the Middle East?

How the Gaza Conflict Made Democracy’s Name Mud for Millions

By Juan Cole

In the midst of Israel’s ongoing devastation of Gaza, one major piece of Middle Eastern news has yet to hit the headlines. In a face-off that, in a sense, has lasted since the pro-American Shah of Iran was overthrown by theocratic clerics in 1979, Iran finally seems to be besting the United States in a significant fashion across the region. It’s a story that needs to be told.

Hit Iran now. Hit them hard” was typical advice offered by Republican Senator Lindsey Graham after a drone flown by an Iran-aligned Iraqi Shiite militia killed three American servicemen in northern Jordan on January 28th. The well-heeled Iran War Lobby in Washington has, in fact, been stridently calling for nothing short of a U.S. invasion of that country, accusing Tehran of complicity in Hamas’s October 7th terrorist attack on Israel.

No matter that the official Iranian press has vehemently denied the allegation, while American intelligence officials swiftly concluded that the attack on Israel had taken top Iranian leaders by surprise. In mid-November, Reuters reported that Iranian leader Ayatollah Ali Khamenei informed a key Hamas figure, Ismail Haniya, that his country wouldn’t intervene directly in the Gaza war, since Tehran hadn’t been warned about the October 7th attack before it was launched. He actually seemed annoyed that the leadership of the Hamas paramilitary group, the Qassam Brigades, thought they could draw Tehran and its allies willy-nilly into a major conflict without the slightest consultation. Although initially caught off-guard, as the Israeli counterattack grew increasingly brutal and disproportionate, Iran’s leaders clearly began to see ways they could turn the war to their regional benefit — and they’ve done so skillfully, even as the Biden administration in its full-scale embrace of the most extreme government in Israeli history tossed democracy and international law under the bus.

The gut-wrenching Hamas attacks on civilians at a music festival and those living in left-wing, peacenik Kibbutzim near the Israeli border with Gaza on October 7th initially left Iran in an uncomfortable position. It had allegedly been slipping some $70 million a year to Hamas — though Egypt and Qatar had provided major funding to Gaza at Israel’s request through sanctioned Israeli government bank accounts. And after decades of championing the Palestinian cause, Tehran could hardly stand by and do nothing as Israel razed Gaza to the ground. On the other hand, the ayatollahs couldn’t afford to gain a reputation for being played like a fiddle by the region’s young radicals and so drawn into conventional wars their country can ill afford.

The Adults in the Room?

Despite their fiery rhetoric, their undeniable backing of fundamentalist militias in the region, and their depiction by inside-the-Beltway war hawks as the root of all evil in the Middle East, Iran’s leaders have long acted more like a status quo power than a force for genuine change. They have shored up the rule of the autocratic al-Assad family in Syria, while helping the Iraqi government that emerged after President George W. Bush’s invasion of that country fight off the terrorist threat of the Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL). In truth, not Iran but the U.S. and Israel are the countries that have most strikingly tried to use their power to reshape the region in a Napoleonic manner. The disastrous U.S. invasion and occupation of Iraq, and Israel’s wars on Egypt (1956, 1967), Lebanon (1982-2000, 2006), and Gaza (2008, 2012, 2014, 2024), along with its steady encouragement of large-scale squatting on the Palestinian West Bank, were clearly intended to alter the geopolitics of the region permanently through the use of military force on a massive scale.

Only recently, Ayatollah Khamenei bitterly asked, Why don’t the leaders of Islamic countries publicly cut off their relationship with the murderous Zionist regime and stop helping this regime?” Pointing to the staggering death toll in Israel’s present campaign against Gaza, he was focusing on the Arab countries — Bahrain, Morocco, Sudan, and the United Arab Emirates — that, as part of Trump son-in-law Jared Kushner’s Abraham Accords,” had officially recognized Israel and established relations with it. (Egypt and Jordan had, of course, recognized Israel long before that.)

Given the anti-Israel sentiment in the region, had it, in fact, been rife with democracies, Iran’s position might have been widely implemented. Still, it was a distinct sign of terminal tone deafness on the part of Biden administration officials that they hoped to use the Gaza crisis to extend the Abraham Accords to Saudi Arabia, while sidelining the Palestinians and creating a joint Israeli-Arab front against Iran.

The region had already been moving in a somewhat different direction. Last March, after all, Iran and Saudi Arabia had begun forging a new relationship by restoring the diplomatic relations that had been suspended in 2016 and working to expand trade between their countries. And that relationship has only continued to improve as the nightmare in Israel and Gaza developed. In fact, Iranian President Ebrahim Raisi first visited the Saudi capital, Riyadh, in November and, since the Gaza conflict began, Foreign Minister Hossein Amir-Abdollahian has met twice with his Saudi counterpart. Frustrated by a markedly polarizing American policy in the region, de facto Saudi ruler Crown Prince Mohammed Bin Salman and Iran’s Ayatollah Ali Khamenei resorted to the good offices of Beijing to sidestep Washington and strengthen their relations further.

Buy the Book

Although Iran is far more hostile to Israel than Saudi Arabia, their leaderships do agree that the days of marginalizing the Palestinians are over. In a remarkably unambiguous statement issued in early February, the Saudis offered the following: The Kingdom has communicated its firm position to the U.S. administration that there will be no diplomatic relations with Israel unless an independent Palestinian state is recognized on the 1967 borders with East Jerusalem as its capital, and that the Israeli aggression on the Gaza Strip stops and all the Israeli occupation forces withdraw from the Gaza Strip.” Significantly, the Saudis even refused to join a U.S.-led naval task force created to halt attacks on Red Sea shipping by the Houthis of Yemen (no friends of theirs) in support of the Palestinians. Its leaders are clearly all too aware that the carnage still being wreaked on Gaza has infuriated most Saudis.

In late January, President Raisi also surprised regional diplomats by traveling to Ankara for talks on trade and geopolitics with Turkish President Recep Tayyip Erdoğan, another sign of his country’s changing role in the region. At the end of the visit, while signing various agreements to increase trade and cooperation, he announced: We agreed to support the Palestinian cause, the axis of resistance, and to give the Palestinian people their rightful rights.” That’s no small thing. Remember that Turkey is a NATO member and considered a close ally of the United States. To have Erdoğan suddenly cozy up to Iran, while denouncing Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu’s war on Gaza as a Hitlerian-style genocide, was an unmistakable slap in Washington’s face.

Meanwhile, Iran, Turkey, and Russia recently issued a joint communiqué that expressed deep concern over the humanitarian catastrophe in Gaza and stressed the need to end the Israeli brutal onslaught against the Palestinians, [while] sending humanitarian aid to Gaza.” From the Biden administration’s point of view, Moscow’s bombing of civilian sites in Ukraine and Iran’s role in crushing Sunni Arab rebels in Syria had been the atrocities that needed attention until Netanyahu suddenly pulled the rug out from under them by upping the ante from mere atrocities to what the International Court of Justice has ruled can plausibly be labeled a genocide. One thing was clear: Washington’s long struggle to exclude Iran from regional influence has now visibly failed.

Iran’s Rising Popularity

At the Gulf International Forum (GIF) last November, Abdullah Baaboud, a prominent Omani academic, said that there had been a very strong condemnation of Israel from Iran and Turkey, embarrassing some Arab countries that are not using the same language. My worry is that this conflict is leading to the empowerment of Turkey and Iran among the Arab public.” GIF’s executive director, Dania Thafer, concurred. Of that public, she said, Grief and anger have reached unprecedented levels,” and added, with each photo out of Gaza, Iran gains more influence across the region.” In short, at remarkably little cost, Iran is unexpectedly winning the battle for regional public opinion and its standing in the Arab world has risen strikingly. Meanwhile, the reputation of the United States has been indelibly tarnished by Washington’s full-throated support for what most in the region do indeed see as a merciless slaughter of thousands of children and other innocent civilians.

A recent opinion poll of Arabs in 16 countries, conducted jointly by the Arab Center in Washington, D.C., and the Arab Center for Research and Policy Studies in Doha, Qatar, found that 94% of them considered the American position on Israel’s war bad.” In contrast, a surprising 48% of them considered the Iranian position positive. To grasp just how remarkable such a finding was, consider that a Gallup poll conducted in 2022 found that Shiite Iran’s name was mud in most Sunni Arab countries and approval of its leadership fell somewhere between 10% and 20%.

In recent months, Iran has made striking use of the weakness of Washington’s case in the region. While the State Department likes to contrast Iran’s dictatorship” with Israel’s democratic character,” only recently foreign ministry spokesperson Nasser Kanaani observed, The disaster in Gaza removed the mask from the face of the so-called advocates of human rights and showed the extent of vileness, brutality, and lies hidden within the nature of the Israeli regime, whose supporters used to refer to [it] as a symbol of democracy.” Although Iran has among the world’s worst human-rights records, Netanyahu has even managed to take the focus off of that.

Losing the Middle East, Washington-Style

Iran’s allies in the region include Iraqi Shiite militias like the Party of God Brigades (Kata’ib Hizbullah), which first gained prominence in the struggle against the ISIL terrorist group from 2014 to 2018. Those were years when the regular Iraqi army had essentially collapsed and was only gradually being rebuilt. Washington was also focused on destroying ISIL then and so developed a wary de facto alliance with them in its campaign to crush that caliphate.” In January 2020, however, President Trump was responsible for the drone assassination of the group’s leader, Abu Mahdi al-Muhandis, along with Iranian General Qasem Soleimani, just after their arrival by plane at Baghdad International Airport in what was evidently an attempt to prevent them, through the Iraqis, from forging an agreement with Saudi Arabia to reduce tensions with Iran.

That assassination led to a long-running, low-intensity conflict between the Shiite militias of Iraq and the 2,500 remaining American troops stationed there. With the onset of the Gaza conflict last October, the Party of God Brigades began launching mortars and drones against Iraqi military bases hosting American soldiers, as well as against small forward operating bases in southeast Syria where some 900 U.S. military personnel are stationed, ostensibly to support the Syrian Kurds in mopping up operations against ISIL. After more than 150 such attacks, on January 28th one of their drones hit Tower 22, a support base where U.S. troops were stationed in northern Jordan, killing three American soldiers, while wounding dozens more.

Iran’s leaders generally back those Shiite militias, but whether they had anything to do with the attack on Tower 22 remains unknown. Officials in Tehran did, however, immediately recognize the danger of escalation once American troops had actually been killed. And indeed, the Biden administration responded with dozens of air strikes on bases and facilities of the Party of God Brigades in Iraq and Syria. Washington Post reporters were told by Iraqi and Lebanese officials that Iran had actually urged caution on the militias with clear effect. Their attacks on bases hosting U.S. troops ceased. At the same time, the Iraqi parliament and government complained bitterly about Washington’s violation of the country’s sovereignty, while heightening preparations to force the withdrawal of the last U.S. troops from their land. In other words, President Biden’s fierce backing of Israel’s war, his decision to increase weapons shipments to that country, and his bombing of pro-Palestinian militias may have led to the achievement of a longstanding Iranian aim: seeing American troops finally leave Iraq.

Meanwhile, in southern Lebanon, where the militant group Hezbollah has been exchanging occasional fire with Israeli forces in support of Gaza, according to the Post reporters, one Hezbollah figure told them that Iran’s message was: We are not keen on giving Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu any reason to launch a wider war on Lebanon or anywhere else.” Wars are unpredictable, and the Lebanon-Israeli border could still erupt dramatically. Moreover, Iranian pleas for restraint appear to have had far less effect on the Houthi leadership in Yemen’s capital Sanaa, leading to an ongoing American and British bombing campaign on that city and elsewhere in that country that has so far done little to stop Houthi missile and drone attacks against ships in the Red Sea.

So far, however, despite the Republican urge to devastate Iran, that country’s leaders have taken deft advantage of the butchery in Gaza (in which the Israeli military has killed more civilian noncombatants each day than belligerents have in any other conflict in this century). The ayatollahs have significantly increased their popularity even among Arab and Muslim publics that had not previously shown them much favor. They have strengthened their relationship with the Shiites of Iraq and may be on the verge of finally achieving their goal of ending the U.S. military missions in Iraq and Syria.

They have also achieved closer ties with Turkey, while improving relations with Saudi Arabia and the other Gulf Arab oil states. In doing so, they have distinctly blunted the Biden administration’s aim of isolating Iran while tying the wealthier Arab states ever more firmly to Israel through arms and high-tech deals.

In addition, through its backing of and weaponizing of Israel in these last grim months, Washington has made a mockery of the human rights talking points that the U.S. has long deployed against Iran. In the process, Joe Biden has done more than any recent president to undermine both international humanitarian law and democratic principles globally. With 94% of Arab poll respondents viewing American policy in the region as bad,” one thing is clear: for the moment at least, Iran has won the Middle East.

Courtesy Adaderana

Sri Lanka and India are working on an estimated USD 1.2 billion undersea transmission line that will link the island nation’s power grind with that of India to provide energy security to this country, a top Sri Lankan official said on Tuesday.

The proposal is to link Sri Lanka’s north central town of Anuradhapura and Chennai, the capital of Tamil Nadu state in India through a direct power line. After a 130km overland transmission line in India, an undersea line (via a submarine cable) will emerge at Thiruketheeswaram in Mannar in northeast Sri Lanka.

Sulakshana Jayawardena, Secretary to the Ministry of Power and Energy said, This will raise our hopes on energy security.” He said this days after the fifth meeting of the India-Sri Lanka joint working group (JWG) for cooperation in the power sector was held on February 28 here. The High Commissioner of India to Sri Lanka Santosh Jha also attended the meeting.

The proposal for the power grid interconnection was discussed at this meeting,” Jayawardena said.

The 4th meeting of the JWG was held in June 2019 in India. This was the 5th meeting of the JWG.

A statement from the Indian High Commission said that during the meeting, discussions were held on the power grid interconnection between India and Sri Lanka and the Sampur Solar Power project, to be built by India in Sri Lanka’s eastern Trincomalee district.

On March 1, India and Sri Lanka signed an agreement for the development of a hybrid renewable energy system for the Delft, Analativu and Nainativu islands of the northern Jaffna peninsula.

The project, to be carried out under grant assistance from the Government of India, will comprise a 530 kW of wind power, 1,700 kW of solar power, 2,400 kWh of battery power and a 2,500 kW diesel power system for the three islands, which are not connected to Sri Lanka’s national grid.

The proposal to link Sri Lanka with the Indian power grid was proposed more than a decade ago, but it has made little progress till now. In 2023, Sri Lanka said it had hoped to get the transmission line in place within two to three years so that renewable power produced on the island/s can be sold to India.

After the February 28 meeting, Pankaj Agarwal, Secretary, India’s Ministry of Power, highlighted the benefits that could be accrued by Sri Lanka in the power sector integration with India.

It would cause significant cost reductions with Sri Lanka gaining capacity to export to India once the offshore wind capacity in Sri Lanka is harnessed. (It will) also encourage private sector investment in Sri Lanka’s power sector,” he said, according to a statement from the Indian mission in Colombo.

However, there is no formal agreement in place as yet. Jayawardena told a local news channel that earlier there was an MoU signed between the two countries to conduct necessary technical assessment.

That is the only agreement. However, it was proposed (at the meeting) that the project should be implemented within a legal framework,” he said.

Jayawardena on Tuesday said the project, which is expected to cost USD 1.2 billion, would require the establishment of a new institution where Sri Lanka would have a 50 per cent representation.

However, the proposal needs further discussions as Sri Lanka would need to source funding for it, he added.

The statement from the Indian High Commission also noted that substantial progress had been made on the Sampur Solar Power project, especially after the visit of the President of Sri Lanka to India in July 2023, during which an energy permit for 50 MW power plant was granted to the implementing agency, Trincomalee Power Corporation Limited (TPCL).

The TPCL is a joint venture between the Indian entity NTPC Ltd and the Ceylon Electricity Board (CEB).

The Indian side also agreed to extend technical assistance to CEB in areas to be identified by the Sri Lankan side, it said.

After the March 1 agreement, local media reports have highlighted how the energy sector was identified as a priority area in the India-Sri Lanka Economic Partnership Vision document, which was adopted during the visit of President Ranil Wickremesinghe to India in July 2023.

Several landmark initiatives such as the power grid connectivity, and multi-product two-way oil pipeline are currently under discussion between India and Sri Lanka in the energy sphere. India’s overall development partnership portfolio stands at USD 5 billion with almost USD 600 million being in grants alone. 

Source: PTI
-Agencies

Courtesy Adaderana

Two Class 2 Station Masters and a Railway Guard have been suspended from service for assaulting two foreigners at the Nawalapitiya railway station.

Ada Derana

පඩි වැඩි කරගැනීම ගැන මහ බැංකු අධිපති කී දේ…” ආර්ථික අර්බුදයෙන් එළියට එනකොට හැමෝගෙම පඩි වැඩිවෙන්න ඕනේ” “පුද්ගලික සහ රාජ්‍ය අංශයට හැකි ඉක්මනින් පඩි වැඩි කරන්න” එහෙම වුණොත් විතරයි මේකෙන් ගොඩඑන්න පුළුවන්…

Prime Minister’s Media 

We have creative writers among us who can amaze the world…

• An attractive language is like a continuously flowing river…

• It is a pleasure to see a book launch with maximum participation by readers…

   – Prime Minister

Prime Minister Dinesh Gunawardena said that we have various creative writers among us who can amaze the world  and further he stated that an attractive language is like a continuously flowing river. Actually it is a pleasure to see a book launch with the participation of maximum number of book lovers, he said.

He expressed these views at the event held at the Colombo Public Library recently (29.02.2024) on the book launch of  “Tharu Yathura” written by the Prime Minister’s Media Secretary Lalith Rohana Liyanage.

Speaking on this occasion the Prime Minister stated;

It is a pleasure to see so much readers’ participation nowadays for a work that enriches poetry. You are together today to represent our heritage, which is full of high human qualities that can revive the nation, that can make the nation live, and ensure our identity. History can be revised again and again through these events. There are many creative people among us who can surprise the world. Our language is an example for that. The natives of the country were able to nurture it as a noble language, make it more interesting and maintain it continuously. The Sinhala language is a fascinating language that never stops and continuously flowing like a river.

Our creators did not have radio and television at that time. After harvesting, the villagers performed all the rituals and went on pilgrimage. On those occasions, they enjoyed work while singing folk songs. This is how the countrymen nurtured our creations for centuries. The marvels about the rich heritages of Kala wewa  , Sigiriya, the amazing irrigation works of Yoda Canal, etc., have been bequeathed from generation to generation, which can be recollected with respect and pride even today, and today it has been preserved for the future generations.

I am happy that Rohana’s wealth of knowledge, experience and creativity have been presented to the country in this way. When we think of the “Tharu Yathura” poems, we remember the great freedom struggle that our poets evoked through poetry. The great language battle that awakened by our poets. A language does not exist in statistics. The Sinhala language survived through the continued national responsibilities of our forefathers. Mahasangha gave leadership to that great national responsibility.

A platform was created for scholarly comments on Tharu Yathura” and Ven Prof. Pathegama Gnanissara Thera, Prof. Kamal Waleboda, Prof. Gamini Ranasinghe, Literary veteran  Sunil Sarath Perera, Leader  of Hela Haula, Srinath Ganewatta, Additional Secretary Anusha Gokula, Amy Young of China Phi nix Media Group, the author K. M. I. Swarnasinghe, Lecturer Manisha Dukgannarala, gave brief comments on selected poems.

The mahasangha including, Chief Incumbent of Aukana Rajamaha Vihara, Member of Parliament Yadamini Gunawardena, Secretary  to the Prime Minister  Anura Dissanayake, government officials, journalists, artistes and a large number of people participated in this event.

Prime Minister’s Media 

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

මෙරට සෑම පාසලක්ම නඩත්තු කිරීමට කිසිවකුත් නොමැති හෙයින් පාසල් ඉදි කිරීම පමණක් නොව නඩත්තුවටත් වැඩසටහනක් අවශ්‍ය බව විපක්‍ෂ නායක සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා පවසයි.

ඒ සඳහා ප්‍රාදේශීය ව්‍යාපාරිකයන් හා දානපතියන්ගේ සහාය ලබා ගත හැකි බවත් ඔහු පෙන්වා දෙයි.

මොණරාගල බුත්තල ලුණුගල යෝධවැව මහා විද්‍යාලයේ පැවති උත්සවයක් අමතමින් ඔහු මේ බව පැවසීය.

අධ්‍යාපනයට අමතර මුදල් වෙන් කල නොහැකි බව රජය පැවසුවත් අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයේ දියුණුට මුදල් සෙවිය හැකි ක්‍රම රාශියක් පවතින බවත් එමගින් අධ්‍යාපන ක්‍රමය වඩාත් හොඳ ගුණාත්මකභාවයෙන් යුක්තව ලබා දිය හැකි බවත් ඔහු එහිදී පැවසීය.

2019 මෙන් වැරදි තීරණ මෙවර නොගන්නැයිද පේ‍්‍රමදාස මහතා එහිදී තව දුරටත් කියා සිටියේය.

KAMALIKA PIERIS

Sarath Weerasekera   once angrily    invited   the Bar Association of Sri Lanka (BASL)   to visit the North and observe how the Buddhist ruins are destroyed and Chaithyas razed to the ground. The archaeological officers are threatened with death. Court cases are filed, and in the case of Kurundi, they obtained the help of Mullaitivu lawyers to delay renovations and destroy what has been already done, he told the lawyers. 

The Buddhist lobby is well aware that Buddhist places of worship have been attacked and vandalized .A Buddhist   shrine room erected by the army in its camp at Kanagarayakulam, Mankulam, was vandalized in 2016 and Buddha statue broken into pieces. This was not an isolated incident, the Buddhist lobby said.

The Buddhist lobby also knows that Buddhist ruins in the northeast are in need of protection. Panama pattu forest range is full of archaeological ruins. There is no protectionfor any of it, Ven.  Ellawela Medhananda said.

Selected Buddhist ruins in the north and east are protected by the Sri Lanka army. The army is looking after the Buddhist ruins at Kantarodai. Kalladi puda bima, in Batticaloa was discovered and protected by the armed forces during the Eelam war, reported Medhananda. A Buddha statue has come up in Sambaltheevu with police protection, complained the Tamil Separatist Movement. Delft has Buddhist ruins including a chaitya. As long as the navy is in Delft these ruins will be safe, said analysts..

Many Buddhist ruins are not registered in the Department of Archaeology as archaeological monuments. Medhananda said that most of the ruins discovered by him are not registered by the Department. Thottama, Manthottama, Pannala oya and Ambalan oya in Eastern province has archaeological remains which are not registered, he said.

The Buddhist lobby is aware of this. Surveyor General Ariyaratne Dissanayake said in February 2022 that a total of 484 requests have been received for surveying of archeological sites in the Eastern Province. Surveys of 64 sites have been completed and plans are being prepared for 22 sites.

At the Kurundi vihara demonstration, in Colombo in 2023, a member of the public accosted the demonstrators and said that issues like Kurundi would not arise, if Department of Archaeology did its job efficiently and gazetted these ruins.  His observation was a valuable one, but he was pushed aside. This was shown on television news.

The Archaeology Department holds records for the many sites it has inspected over the years. Like the ruins, the records are also in danger. They vanish.    There were 11 cave inscriptions near Kundikudichchi Aru. The Ampara Kachcheri held the file on this. This file is now missing, said Medhananda.  The records held in the Department of Archaeology of   Buddhist ruins converted to Kovils went missing.

The Buddhist lobby reacted strongly to the Tamil Separatist attacks on Buddhist ruins in the north and east. A Fundamental Rights application was lodged in 2016 challenging the vandalizing of Buddhist statues in north. The Buddhist archaeological sites in Northern Province are under threat said the petitioner.  There was specific reference to the shrine room at Mankulam but the petitioner stated that this was not an isolated instance. Over the past few months there have been constant demands for the removal of   Buddhist statues from Northern Province.  

In October 2019 Attorney-at-Law Dharshana Weraduwage filed a Fundamental Rights petition, in the Supreme Court, seeking an order directing authorities to investigate the imminent danger to the Buddhist religious sites and several archaeological sites situated in the Northern and Eastern Provinces.

The petitioner states that he was shocked and dismayed to hear the news that a certain group had bulldozed an area in Maligai, Omanthai, Vavuniya, which had contained archaeological memorials and ruins that belonged to the Anuradhapura period. The petitioner further sought an order declaring that fundamental rights guaranteed by the Constitution under Articles 10, 11, 12 (1), 12(2), 14(1) (e) and 14(1) (f) have been violated by the respondents owing to their inaction.

In May2023 The Union of Organizations for the Protection of National Heritage handed over to Prime Minister DineshGunawardena its report on destruction of northern and eastern archaeological sites and interference with conservation activities. Ven.  Maduru oye Dhammissara , Dr. Gunadasa Amarasekara, Kalyananda Thiranagama and others participated in this event on behalf of the Union.

 In June 2023,  four Members of Parliament,  Udaya Gammanpila, Channa Jayasumana, Jayantha Samaraweera  and Sarath Weerasekera, sent a letter  to President asking him to  appoint a  Presidential committee to  study and report on the destroying of  Buddhist   ruins, now going on in the north and east.

They also  handed over a letter  to Speaker Mahinda Yapa Abeywardena to appoint a Parliamentary Select Committee (PSC) to investigate and report to Parliament on the destruction of archaeological monuments in the North and East.

  Large scale destruction of archaeological monuments is  taking place in the North and East, said Samaraweera, speaking to the press. We are requesting the PSC to investigate the matter and submit a report to Parliament within six months of the Committee’s first meeting.

The Buddhists did not tolerate intimidation. Here is one example. In 2018 five  Students of the faculty of Business studies of the University of Jaffna, four  Sinhalese,  one  Tamil, made a complaint to Supreme Court.  Five Writ applications were filed by them.

 The petitioner students said they were prevented from entering the campus premises because they had attempted to install an enclosure to house a Buddha statue in their hostel premises. They had been suspended. The authorities claimed permission had not been obtained.

The petitioners have alleged arbitrary treatment and a denial of their right to abide by the religion of their choice and asserted a violation of Article 12(1), 12(1), and 14(1) (a) of the Constitution of Sri Lanka. 

They have requested the Court to direct the VC to allow them to enter the university premises and to declare that their fundamental rights have been violated. They requested the Court to issue a writ to quash the decision of the university authorities to prevent them from attending lectures.

The Supreme Court in October 2018 issued notice on the Vice Chancellor and several other officials of the Jaffna University. In February 2020, Manohara de Silva, PC, who appeared for the students, told the Court of Appeal, that the students had been prevented from entering the university premises from April 18, 2018. It was without basis and was unlawful. Attorney General then informed the Court that the Jaffna Campus authorities would not hold a disciplinary inquiry against five undergraduates who were involved in  the matter.

Tamil Separatist Movement is desperate to stop work on Buddhist remains in the north and east. They  use various strategies. Department of Archaeology staff working on Buddhist ruins were harassed and obstructed. Chinthaka Sandaruwan, an official of the Department of Archaeology, said on You Tube We have problems all over the island over ruins. We have these problems all over not only in Kurundi.

When they find that they cannot chase the Department of Archaeology away from a site, the Tamil Separatist Movement then turns to the two law enforcement agencies, the police and the magistrate courts. Kurundi excavation was charged with disturbing the peace.

The Tamil Separatist Movement has the advantage there. The police, the lawyers and the Magistrate are all Tamil. The proceedings   in court were exclusively in Tamil with no provision for Sinhala.  The court order was also given in Tamil.

 This was accepted without protest by Kurundi   group. There was no protest about this, when they spoke to television cameras.  There   was no insistence that the Kurundi matter must be discussed in Sinhala, at Mullaitivu Magistrate court. The Magistrate knew Sinhala. The Buddhist lobby seems to have accepted that the law courts in the north and east are entitled to be Tamil only.

Their solution was to get this subject transferred to Colombo. In July 2020 it was reported that Buddhist clergy has asked that  land disputes in the North-East connected to Buddhist matters be transferred to courts in the South.

The Maha Sangha met President Gotabhaya in July 2020   and   requested the President to reassign Northern and Eastern matters involving historical sites to the law courts in Colombo. President Gotabhaya decided that the Antiquities Ordinance should be amended, so that land disputes in the North-East connected to Buddhist colonization be transferred to courts in the South, as requested by the Maha Sangha.

President Gotabhaya set up  an all-Sinhala committee comprising Maha Sangha and experts in the field to study how the amendments should take place. This amendment, which would seek to strengthen the protection of heritage sites, is seen by the Tamil Separatist Movement as a step towards Sinhalisation, Tamil Guardian said.

At the  meeting President gave orders to the Archaeology Department to punctually respond to the Maha Sangha’s wishes to protect historical and archaeology locations.” President also   looked at increasing funding to the Department of Archaeology.  Also whether to use the Civil Defense Force  to help conserve archaeological sites.  President said that proposals by the Maha Sangha on antiquities and archeological sites will be forwarded to the Presidential Task Force’.

IN  June 2020 President Gotabhaya appointed a Task Force on Archaeological Heritage Management in the Eastern Province (PTF) this  was a landmark event.

This Task Force was asked to i) Identify sites with archaeological importance in the Eastern province. ii) Identify and implement and appropriate program for the management of archaeological heritage by conserving and restoring such identified sites and antiquities.iii) Identify the extent of the land that should be allocated for such archeological sites and take necessary measures to allocate them properly and legally . iv) Preserve the culture value of sites of archaeological importance and promote the uniqueness of Sri Lanka, both locally and internationally, and make recommendations for the promotion of such heritages.

According to the statement issued by the President’s  Office, Ven. Ellawela Medhananda was appointed as the Chairperson of the Task Force. The Chief Prelate for the Northern and Eastern provinces, Chief Sanganayake of Thamankaduwa Direction, and Chief Incumbent of Arisimalai Aranya Ven. Panamure Thilakawansha Thero, Major General (Retired) Kamal Gunaratne, Secretary to the Ministry of Defence, Dr. Senarath Bandara Dissanayake, Director-General of Archaeology, Ms. Chandra Herath, Land Commissioner General, Ms. A.L.S.C. Perera, Surveyor General, Prof. Raj Kumar Somadeva, Senior Lecturer, University of Kelaniya, Prof. Kapila Gunawardena, Medical Faculty, University of Peradeniya, Deshabandu Thennakoon, Senior DIG, Western Province, H.E.M.W.G. Dissanayake, Provincial Land Commissioner, Eastern Province, Dilith Jayaweera, Chairman of Derana Media Network have been appointed as other members.

In 2021 two other members were appointed, lecturer Mufhisal Abubakkar and retired Northern Province Chief Secretary A. Pathinathan. Pathinathan  said that he had not given his consent and that he would not accept the appointment since  he did not know the subject.

There was strong opposition to this Task force form the Tamil Separatist Movement. An all Sinhala Buddhist task force including military personnel  has been set up, they complained. The Task Force  contains racists,  Buddhist monks and alleged war criminals  . No members from either the Tamil or Muslim community have been  included, even though they collectively make up over 70% of the Eastern Province’s population.

Tamils fear that their land  will be appropriated by the Task Force.  Tamils have  voiced fears about further appropriation of land by the state through the Task Force, as  they are empowered  to identify the extent of land that should be allocated for archaeological sites and take necessary measures to allocate them properly and legally.

Rajan Philips commented on the Task Force. The appointment of a Presidential Task Force for Archaeological Heritage Management in the Eastern Province, with its oddly mixed composition, has created political ripples not only in Sri Lanka but also outside the country, he said.  The Task Force excludes not only Tamil and Muslim archaeologists but also renowned Sinhalese archaeologists, said Philips.

There is  the question of whether a Task Force on archaeology is needed at the moment in the midst of a global pandemic and whether aPresidential Task Force is a suitable cultural mechanism for preserving cultural heritage.

The matter could have been left to the Department of Archaeology, one of the oldest and well-respected government departments. It has a professional reputation that extends beyond Sri Lanka. It has a well-established Exploration and Documentation Division that mandates Archaeological Impact Assessments to be undertaken for any development project on a parcel of land exceeding 0.25 hectares. If the Department is well funded and if   there is no interference from politicians there should not be any danger to Sri Lanka’s heritage resources, concluded Philips.

Tamil National Cultural Federation  expressed strong opposition and dissatisfaction  over this Task Force. Forming a   Presidential Task Force led by Military Officials, under the direction of Maha Sangha, by the President, will lead to expelling Tamils from these areas, under the guise of being Buddhist sites, to Buddhistize these areas, and to undertake massive Sinhala colonization, said TNCF. This should be stopped. All Tamil people should express their strong opposition to the President’s statement.

In 2021, the Tamil Separatist Movement wrote to Hindu organizations in UK saying that  the appointment of the Archeological Heritage Management Task Force has energized Sinhala nationalists and they are on spree to hurriedly fence archaeological sites . (Continued)

උපුටා ගැන්ම  ලංකා ලීඩර්

භික්ෂු ශාසනයෙන් නෙරපා හැර ඇති මීවනපලානේ සිරි ධම්මාලංකාර නමින් පෙනී සිටිමින් බුද්ධ දර්ශනය විකෘති කරමින් උතුම් බුදු දහමට නිගා කරමින් ශාසන විනාශකාරී කටයුත්තක නියැලී සිටින සිරිසේන සපුතන්ත්‍රි නැමැත්තාට එරෙහිව වහාම නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ලෙස ත්‍රෛයිනිකායික මහා නා හිමිවරුන්ගේ අත්සනින් යුතුව ජනාධිපතිවරයාට ලිපියක් යවා ඇත.

තිබ්බුටුවාවේ ශ්‍රී සිද්ධාර්ථ,මල්වතු පාර්ශවයේ මහා නායක, වර්කාගොඩ ශ්‍රී ඥානරතන   අස්ගිරි පාර්ශවයේ මහානායකය ,කරගොඩ උයන්ගොඩ මෛත්‍රී මූර්ති ශ්‍රී ලංකා අමරපුර මහා සංඝ සභාවේ මහානායක   ,මකුලාවේ ශ්‍රී විමලාභීන  රාමඤ්ඤ මහ නිකායේ මහානායක  මහා නා හිමිවරුන්ගේ අත්සනින් යුතුව යොමුකොට ඇති එම ලිපියේ මෙසේ සඳහන් වේ .

ථෙරවාදී පාලි ත්‍රිපිටකය සම්බන්ධයෙන් සාවද්‍ය මතවාද ප්‍රචාරය කරමින් බුද්ධ චරිතය හා ත්‍රිපිටකා ගත බෞද්ධ ඉගැන්වීම් විකෘති කරමින් බරපතළ ශාසන විනාශයක් හා සමාජ අර්බුදයක් නිර්මාණය කිරීමේ කුමන්ත්‍රණකාරී කටයුත්තක නියැලී සිටින මීවනපලානේ සිරිධම්මාලංකාර නමින් පෙනී සිටින භික්ෂු ප්‍රතිරූපකයා පිළිබඳ අවස්ථා ගණනාවකදී ජනාධිපතිවරයා ඇතුළු වගකිවයුතු අංශ දැනුවත් කර ඇති බවද උන්වහන්සේලා මෙහිදී පෙන්වා දී තිබේ.

By Veeragathy Thanabalasingham Courtesy NewsIn.Asia

Anura Kumara Dissanayake with Gujarat Chief Minister

Colombo, March 3: In the aftermath of the five-day Indian visit of Anura Kumara Dissanayake(AKD) of the National Peoples’ Power (NPP) and his comrades, there has been an intense campaign against that party in South Sri Lanka. Politicians of major political parties, political observers and the mainstream media are in the forefront of this campaign.

Opposition Leader Sajith Premadasa, who could not stomach the  official invitation given by the Indian government to the NPP leader, requested New Delhi to do the same to him also. It is not known whether Indian government has sent any such invitation to him so far.

ADVERTISEMENT

It is well known that the Janatha Vimukti Peramuna (JVP) (which is the lead group in the NPP) has an anti-Indian political history. Allegations are being made by hard-line Sinhala nationalist politicians like Wimal Weerawansa and Sarath Weerasekara that NPP leaders had been bought over by India.

Central to their criticism is the allegation that AKD’s team has its  willingness to support plans  to sell national assets to Indian investors. They tell the Sinhalese majority that the NPP has changed its policy towards India to the detriment of Sri Lanka’s national interests.

As for the hard-line Sinhalese nationalist forces, their political existence rests on policies that are anti-India and anti- minority communities. As they never fail to exploit any opportunity to espousing those policies, they are now taking advantage of AKD’s visit to India.

One is at a loss to understand why some politicians and observers in Sri Lanka worried about JVP’s anti-Indian past when Modi government itself is not bothered about it.

Although NPP leaders say that they too have changed like India, they are wary of the campaign intended to insulate them from the Sinhalese nationalist electorate. This is amply reflected in their comments after their visit to India.

When reporters asked about the current position of the JVP  regarding Indian investments in Sri Lanka, one of the party’s senior leaders, Vijitha Herath MP, said that they welcome investments from many countries including China and India. Until recently, they had strongly opposed many projects with Indian investment.

Although the leaders of the NPP claim that they are concerned about India’s security interests, they are very much keen not to be seen as a political force that is turning pro -India.

One cannot help but ask the politicians and observers who have repeatedly been reminding the anti -India past of the JVP as to whether they wish the latter not to change its wrong policies.

The leaders of the NPP who claim to have changed their policies and strategies to suit the current international political situation and the needs of the country,  have requested the people not to judge them based on their past policies.

It seems that the leaders of the NPP are striving very hard to counter the propaganda of their political opponents who are hell bent on creating  panic among the public about NPP’s intentions. AKD has time and again vehemently denied the propaganda that is being carried out that privately – owned properties will be taken over and the private sector throttled, if an NPP government is formed. Even last week, while addressing a group of business leaders in Colombo. AKD took pains to convince them that the JVP has changed.

Meanwhile, JVP’s past violent politics is also being heavily talked about again. Not only politicians but also the media, especially newspapers, are busy in this.  In the past few weeks, they have published editorials more than once on the killings by the JVP during the armed insurgency.

The JVP staged two failed armed insurgencies in the latter half of the last century, but later it entered democratic politics and has been contesting elections engaging  representative politics for more than three decades.

When a movement which waged an armed struggle for a political cause changes course over time and enters democratic politics and is able to gain the support of the people, campaigns by other political forces with sinister political motives only by recalling its past is akin to ignoring the positive change that has taken place for the good.

If an armed movement takes a democratic path, it should be welcomed and supported. But reminding the past for the sake of electoral political gains will have negative consequences.

At a public meeting two weeks back in Colombo in support of President Ranil Wickramasinghe, some politicians argued that even today JVP politburo comprised of seniors who were responsible for the party’s past crimes.

The current propaganda about the violent politics of the past should be viewed against the backdrop of the increasing support of NPP  among the masses. AKD is seen as a frontline candidate in the coming Presidential election due in less than eight months.

Many political observers are of the opinion that if President Wickremesinghe contests the election, the main contest will be between him and AKD.

They also say that the contest between Wickramasinghe and Anura Kumara will be very much different compared to past Presidential elections.

The NPP which had started preparing itself for the next national elections with great enthusiasm several months in advance, is carrying out a campaign among the people in an organized manner. But the mainstream political parties are in deep confusion.

Rajapaksas’ Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) has split into several factions. The United National Party (UNP), which suffered a historic defeat in the last parliamentary elections failing to win even a single seat,  is particularly weak. It is evident that the party is unable to reorganize itself in an effective way at the grass roots level.

President Wickremesinghe, who has nearly half a century of political experience, is looking to other parties to form a broad coalition to support him in the Presidential election.

Some politicians who broke away from the Sri Lanka Podujana Peramuna are now organizing rallies in support of Wickremesinghe.

Opposition leader Sajith Premadasa’s Samagi Jana Balawegaya (SJB) is also in a quandary where its chairman former army commander Field Marshal Sarath Fonseka has been openly critical of Premadasa’s  way of doing politics. Infuriating Fonseka, Premadasa is inducting ex-service commanders who were at loggerheads in the past with the former party chairman.

Observers say that all these developments are creating a favourable political climate for NPP in the elections.

Be that as it may, the important question is whether Anura Kumara, who got just three percent of the votes in the last Presidential election, will take a massive leap to win the next Presidential election with 50 percent plus votes.

Anyway, it is a fact that the future electoral prospects of the NPP can no longer be judged on the basis of JVP’s electoral record thus far.

Whether other parties like it or not, it is the reality that not only India, but the leading powers of the international community, including the United States and the European Union, see NPP as a political force in Sri Lanka’s future politics.

The views expressed in this column  are not intended to endorse all the policies and actions of the NPP. But the intention is to point out that the campaigns being intensified against the NPP after its leader’s visit to India are indicative of the political tactics that other political forces, especially the mainstream political parties, may devise against the NPP in the days to come.

Whether AKD becomes President or not is another matter. But if he can win the presidential election, a very important question is whether the traditional political establishment and the state machinery built to serve it will allow an ‘outsider’ with a revolutionary past to come power.