ජනාධිපති කඩිමුඩියේ ගොවියන්ට රජයේ ඉඩම් වලට සින්නක්කර ඔප්පු දෙන්නේ ඇයි
November 22nd, 2023ෂෙනාලි ඩී වඩුගේ
පුද්ගලික ඉඩම් අයිතිය පිළිබඳ සංකල්පය බටහිර න්යායවාදීන් විසින් යටත් විජිතකරණයෙන් පසුව නිර්මාණය කරන ලදී. කිසිවකුට අයත් නොවූ භුමිය, හදිසියේම තෝරාගත් පුද්ගලයන් අතළොස්සකට ලබා දුන් අතර යටත් විජිත වකවානුවෙන් පසුව තේරී පත් වූ රජයන් භූමියේ භාරකරුවන් බවට පත් විය. පැහැදිලිව තේරුම් ගත යුත්තේ – භුමියේ අයිතිය පුද්ගලයින්ට හෝ ආණ්ඩුවකට හෝ ජනාධිපතිට අයත් නැති බවයි. ආණ්ඩුවක් පත් කරන්නේ මහා ජනතාවයි. ආණ්ඩුව තාවකාලික භාරකරුය. ජනාධිපතිද තාවකාලික භාරකරුය. රටක භුමිය හා එහි සම්පත් සියල්ල කාටවත් අයිති නැත. භුමිය හා සම්පත් තාවකාලිකව ආණ්ඩුවටත්, ජනාධිපතිට මහා ජනතාව තාවකාලික භාර දී ඇත. එක පරම්පරාවකට භුමියේ අයිතිය හෝ සම්පත් විනාශ කිරීමේ අයිතිය දී නැත. මෙයින් පැහිදිලි වන්නේ පුද්ගලින්ට රජයේ ඉඩම් අයිති නැති බවත්, ආණ්ඩුවටවත් ජනාධිපතිටවත් රජයේ ඉඩම් සින්නක්කර ත්යාග දී නොහැකි බවත්ය.
රජයකට ජාතියක භූමියේ ව්යවස්ථාපිත අයිතියක් නොමැති අතර, රජයකට, ජනාධිපතිවරයෙකුට හෝ දේශපාලකයෙකුට සම්පූර්ණ අයිතිය සහිතව ඉඩම් බෙදා දීමට සදාචාරාත්මක හෝ නීත්යානුකූල අයිතියක් නොමැත. භූමිය වත්මන් පරපුරට පමණක් නොව අනාගත පරපුරට ද භුක්ති විඳීමට ඉතිරි විය යුතු බැව තේරෙන්නේ කීදෙනාටද? නමුත් රජය විසින් බද්දට දුන් ඉඩම්වල ඔප්පු හිමිකම ගොවීන්ට ලබා ගැනීමේ උදාර ක්රියාවලිය ගැන රතිඤ්ඤා පවා පත්තු කරන්නේ, අනාගත ගැන කිසිම බැල්මකින් තොරව.
තවද අප තේරුම් ගත යුතු වැදගත් කරණක් ඇත. සාරවත් ඉඩම්, සම්පත් උදුරා ගැනීමේ සැලැස්මක් ඇත. එය බොහෝදුරට සාර්ථක වන්නේ ස්වදේශිකයන් ගෝලීය ආයතන අතලොස්සක වහල්භාවයක් බවට පත් කිරීමෙනි.
භූ දේශපාලනය තේරුම් ගැනීම, ජාතියේ ණය, දූෂණය සහ නායකයින්ගේ මෝඩකම ඔවුන්ගේ වාසියට උපයෝගී කර මහා ඉඩම් මංකොල්ලයක් අප රටේ පමණක් නොව සියලු තුන්වන ලෝකයේ රටවල් ගොදුරු වී ඇත.
ගොවීන්ගේ වෘත්තීය සමිති ගෝලීය ඉඩම් කොල්ලකරුවන්ගේ හෝ ජාත්යන්තර මූල්ය ආයතනවල හෝ දූෂිත දේශපාලකයන්ගේ සාක්කුවේ ඇත්ද සොයා බැලිය යුතුය. මෙම ය ගොවීන්ට වැරදි උපදෙස් දී ඉඩම් හා ගොවිතැන් අතහැර යාමේ සැලසුමක ඇත්ද කාටත් ප්රශ්නයි.
වත්මන් ජනාධිපතිවරයාගේ මෙම ඔප්පු සින්නක්කර දීමේ අදහස කාලයක් තිස්සේ වැයම් කරන උත්සාහයකි – ඔහුට අවශ්ය වූයේ අපේ ගොවීන් ජීන්ස් ඇඳගෙන, බුලත් වෙනුවට චුයින්ගම් කමින්, සියලුම කෘෂිකාර්මික ඉඩම් ඉවත් කිරීමජනාධිපතිවරයාගේ සිහිනය විය. කුප්රකට යහපාලන පාලන සමයේදී ඔහුට කිරීමට නොහැකි වූ ඔප්පු අයිතිය පැවරීමත් ඔහු දැන් ක්රියාත්මක කරනු ඇත.
මෙම ප්රශ්නය දෙස කෝණ කිහිපයකින් බැලිය යුතුයි – ගොවියා, බැංකු සහ රජය සහ වඩාත් වැදගත් ලෙස රජය රාජ්ය බදු හිමිකරුවන්ට සම්පූර්ණ අයිතිය ලබා දීම පිටුපස ඇති සැබෑ අරමුණ කුමක්ද. මෙම උත්සාහය MCC ඉඩම් ගිවිසුමේ ප්රධාන අංගයක් වූ බව අපට අමතක කළ නොහැක.
දැනට බදු ඉඩම් හිමි ගොවීන්ගේ ගැටලු මොනවාද?
• රජය සහනාධාර නතර කර ඇත
• රජය පොහොර දීම නවතා ඇත
• රජය ජල සැපයුමට උදව් කරන්නේ නැත
• රජය ඔවුන්ගේ භෝග මිල දී ගන්නේ නැත
• නිෂ්පාදනයෙන් ලැබෙන ආදායම සහ පොලී ආපසු ගෙවීමේ හැකියාව මත රාජ්ය බැංකුවලින් ණය ලබා ගැනීමට රජය ඔවුන්ට සහාය නොදක්වයි.
ඉහත සදහන් ප්රශ්න ඔප්පු සහතිකයක් දීමෙන් විසදන්න පුලුවන්ද?
බැංකු – ඇපකරුවන් 2ක්, ආදායම් ආදිය ඉල්ලන්නේ නැතිව හිමිකාරිත්ව සහතිකයකින් පමණක් ණයක් ලබා දෙයිද?
හිමිකාරිත්වය මත පදනම්ව බැංකුව ණයක් ගොවියාට දීමට බැංකුව එකග අනුමානය කරමු – ගොවියාට පොලී ගෙවීමට නොහැකි නම්, බැංකුව කුමක් කරයිද? බැංකුව ඉඩම සතු කරයි.
ඉඩම අත්පත් කර ගැනීමෙන් පසු – බැංකුව කරන්නේ කුමක්ද? බැංකුව ඉඩම විකුණනු ඇත (වෙන්දේසි කරනු ඇත)
සිතා බලන්න ඉඩම් කීයක් විකිණීමට තිබේද?
මෙම ගොවි බිම් මිලදී ගන්නේ කවුද?
• කෘෂිකාර්මික ඉඩම් විකුණුවොත් — මේ ඉඩමට මොකද වෙන්නේ?
• කෘෂිකාර්මික ඉඩම් බැංකු විසින් Parate ක්රියාත්මක කිරීමේ බලතල සහිතව විකුණන්නේ නම්, ගොවීන් වෙනුවෙන් අධිකරණයට මැදිහත් විය නොහැක.
• ගත් ණයට පොලිය ගෙවීමට නොහැකි වූ පසු සහ බැංකුව ඔහුගේ ඉඩම බැංකුසන්තක කළ පසු ගොවියාට කුමක් සිදුවේද?
• ගොවීන් සහ ඉඩම් හිමිකම් සහතික ලබා දීම සඳහා අත්පුඩි ගසන සියලු දෙනා මෙම විය හැකි තත්ත්වය ගැන සිතා තිබේද?
මෙය සිතා බැලිය යුතු සහ පිළිතුරු ඉල්ලා සිටිය යුතු තීරණාත්මක ප්රශ්නයක් නොවේද?
බැංකු දැනට ගොවීන්ට ණය දෙනවාද?
බැංකු ගොවීන්ට ණය නොදෙන බව ප්රසිද්ධ කරන කොටසක් ඇත. නමුත් බැංකු වෙබ් අඩවිවල බැංකු ණය සේවා ගැන ලියා ඇත. නමුත් රාජ්ය උකස් බැංකුව, කෘෂිකාර්මික කර්මාන්ත ණය සංස්ථාව හැදුවේ ගොවීන්ට ණය දෙන්න.
දැනට රාජ්ය බැංකු ගොවීන් සඳහා ණය යෝජනා ක්රම ඇති අතර එම නිර්ණායක දෙස බැලීය යුතුය.
එක් රාජ්ය බැංකුවක් ගොවියෙකුගෙන් 27% පොලියක් ගෙවීමට අපේක්ෂා කරයි – මෙය කෙතරම් සාධාරණද? ජනතාව පෝෂණය කරන ගොවියාට රජයක් පහසුකම් සපයන්නේ මෙහෙමද?
ගොවීන් බොහෝ දුෂ්කරතා මැද ආහාර වගා කරන ආකාරය අපි කවුරුත් දනිමු.
ඔවුන් ආහාර වවන්නේ තමන් පෝෂණය කිරීමට නොව ජාතිය පෝෂණය කිරීමට ය.
අපි ඔවුන්ගේ අවශ්යතාවලට වඩා මානුෂීය විය යුතු නොවේද?
නිදහසින් පසු ආණ්ඩු ඇත්ත වශයෙන්ම එම වර්ධනයේ කොටස්කරුවන් වී තිබේද?
කෘෂිකර්මයට ප්රමුඛත්වය දෙන ජාතීන් සහ ගොවි ප්රජාවන්ට දෙන දිරිගැන්වීම් දෙස බලන්න.
අපි පෙරදිග ධාන්යාගාරය කියා හැඳින්වූයේ නැද්ද – දැන් සාමාන්ය සිරිත වී ඇත්තේ ලංකාවේ කෘෂිකර්මාන්තය විනාශ කරන අතරම, කෘෂිකර්මාන්තයට ඉඩම භාවිතා නොකරන බවට සහතික වන අතරම, සෑම ආහාර ද්රව්යයක්ම ආනයනය කිරීමෙන් අතළොස්සක් කොමිස් ගසා ගැනීමයි.
පළිබෝධනාශක සහ වෙනත් රසායනික ද්රව්ය වසර ගණනාවක් තිස්සේ අපේ සාරවත් භූමිය විනාශ කර ඇත.
අපට ස්වභාවිකව ආශීර්වාද කර ඇති දේ ආරක්ෂා කර තබා ගැනීමට පවා අපට නොහැකිය.
රජයට ගොවීන්ට සේවය කිරීමට සහ ඔවුන්ට සහාය වීමට අවශ්ය නම්, ජනාධිපතිවරයාට සහ රජයට කළ හැකි හොඳම විකල්පය වන්නේ ඕනෑම නීතියක් වෙනස් කර රතු පටි සහ නිර්ණායක අඩු කිරීම, ගොවීන්ට ණය ලබා දීමේදී බැංකු විසින් ප්රකාශ කරන පොලී අනුපාත අඩු කිරීමයි.
ගොවීන් විශේෂ ජන වර්ගයක් ලෙස සැලකිය යුතුය.
ජනාධිපතිවරයා සහ පාර්ලිමේන්තුව ගොවීන්ට උපකාර කිරීම සඳහා බැංකු නීති වෙනස් කරයිද?
• ඔප්පුව පරීක්ෂා නොකර ණය ලබා දීම
• ආපසු ගෙවීමේ මූල්ය හැකියාව පරීක්ෂා නොකර ණය
ඇපකරුවන් නොමැතිව ණය ලබා දිය යුතුය
• පොලී රහිත ණය (ගොවීන්ට මුදල් නොමැති බැවින්)
ණය/පොළිය හිඟ නම්, ගොවියාගෙන් ඉඩම් අල්ලා නොගෙන සහ බැංකු මගින් පාර්ටේ ක්රියාත්මක කිරීමෙන් ඉඩම් විකිණීමෙන් තොරව ණය ලබා දිය යුතුය.
සේ වුවද, රාජ්ය බද්දට ගත් ඉඩමකට (ආණ්ඩුවට/ජනාධිපතිට සදාචාරාත්මක අයිතියක් නැති) ඔප්පු අයිතිය ලබා දීමෙන්, ආණ්ඩුව/ජනාධිපති විසින් ගොවියා පෞද්ගලික ඉඩම් හිමියෙකු බවට පත් කර ඉඩමේ, කෘෂිකාර්මික ව්යාපෘතියේ, ගොවියාගේ සියලු වගකීම් සම්පූර්ණයෙන්ම අත්හැර දමයි. ජාතියට ආහාර සපයන්නා – ආණ්ඩුව උදව්වක් හෝ ආණ්ඩුවේ වගකීමක් නොමැතිව ගොවියා සහ ඔහුගේ පවුල ඔවුන්ට අවශ්ය පරිදි කිරීමට පාහේ අත්හැරීම.
එවිට ගොවියා කෙටි කලක් ඇතුළත පෞද්ගලික ඉඩම් හිමියෙකු ලෙස, ආණ්ඩුවේ සහනාධාර හෝ කිසිදු උපකාරයක් ඉල්ලා සිටිය නොහැකි බව දැන ගත් පසු, අවසානයේ ඔහු අසරණ වී ඔහුගේ ඉඩම විකිණීමට සිදුවේ. මෙය සැලැස්මේ කොටසක් බැව තේරුම්ගන්නේ ඉඩම අහිමු වූ පසුවය – ගොවියාට සිදුවෙන්නේ සුළු මුදලකට ඉඩම විකිණීම හෝ බැංකුව ඉඩම අත්පත් කිරීමයි. ගොවියාට සින්නක්කර ඉඩම් දීමෙන් පසු ඔහුට වගාව පුද්ගලිකව විකිණීමට නොහැකි වන පරිදි වැඩසටහන් මාලාවක් ක්රියාත්මක කිරීම සැලැස්මේ තව අප නොදන්නා කොටසකි.
පැහැදිලිව තේරුම් ගත යුතු කරුණ වන්නේ – රජයේ ඉඩම සින්නක්කර ඔප්පු දෙන්නේ ගොවියාට තියන ආදරයට නොව ගොවියාව පුද්ගලික ඉඩම් හිමිකරුවෙක් බවට පත් කොට, ණය ගෙවීමට නොහැකි කර, ඔහුම ලවා ඉඩම විකිණීමේ සැලැස්මයි.
එහි අවසාන ප්රතිඵලය වන්නේ රටේ කෘෂිකර්මාන්තය විනාශ කිරීමත් සමගම, රජයට ඉඩම් අහිමි කිරීමයි. ගොවීන්ට ජීවනෝපායක් නැති වේ. ගොවියාට සහ ඔහුගේ පවුලට ඉඩමක් නොමැති අතර අවසානයේ ඔහු තම පවුල සමඟ ඉඩමේ වහල් සේවකයෙකු බවට පත්විය හැකිය. ඔහුට රජය විසින් ලබා දී ඇති බදු ඉඩමේ රජු වීමේ සිට වහල් සේවකයෙකු බවට පත් වනු ඇත.
ගොවීන් මේ තත්ත්වය ගැන සිතුවාද?
ඉඩම් අයිතිය ලබාදීමේ ජනාධිපතිගේ අයවැය ප්රකාශයට අත්පුඩි ගසන මන්ත්රීවරුන් කල්පනා කලාද?
ඉඩම් නැති දහස් ගණන් ගොවීන් හා පවුල් මන්ත්රීවරුන්ගේ කාර්යාලට පැමිණි විලාප නඟද්දී ඔවුන් දෙන උත්තර මොනවාද?
රජයේ ඉඩම් සින්නක්කර ඔප්පු දීමට සහය දක්වන අනෙක් සියල්ලන්ම මෙය ප්රවර්ධනය කිරීමට දැඩි ලෙස අනුග්රහය දක්වන කුමන්ත්රණයේ කොටසක් වන අතර එය MCC වැඩසටහනේ කොටස්කරුන්ය. එහි අවසාන අරමුණ වූයේ MNC යටතේ ශ්රී ලංකාවේ කෘෂිකාර්මික ඉඩම් දූෂිත දේශීය හවුල්කාරිත්වයන් සමඟ ජාත්යන්තර සමාගම් අත්පත් කිරීමයි. ඇමෙරිකාවේ ආණ්ඩුව හසුරන්නේ එම සමාගම්ය.
ශ්රී ලංකාව වැනි භූ-දේශපාලනික වශයෙන් බැට කන රටකට තෑගි අශ්වයන් මුව දෙස බලා සිටිය යුතු බව සෑම දෙනාටම අවබෝධ විය යුතු කාලයයි!
ෂෙනාලි ඩී වඩුගේ




PARLIAMENT (Daily Mirror)- A sum of USD 50,000 donated by Asian Cricket Council chief Jay Shah and USD 5,000 given by Indian cricket star Siraj for the ground staff of Pallekele and R. Premadasa stadiums have not been paid yet, Opposition Leader Sajith Premadasa told Parliament today.
PARLIAMENT (Daily Mirror)- President Ranil Wickremesinghe said today that he will look into the three letters that were sent by Sri Lanka Cricket (SLC) to the International Cricket Council (ICC).
Claiming that he was saddened by the verbal attack on Ariya Rekawa and his son in Parliament, President Ranil Wickremesinghe said Rekawa was a UNP stalwart since 1970.
COLOMBO (Daily Mirror) – Using antibiotics without a doctor’s prescription could cause the death of necessary bacteria that are needed for the survival of the body, and the diseases caused by the creation of resistant bacteria in the body spreading throughout society could cause death for everyone within about 50 years, Lady Ridgeway Hospital (LRH) Consultant Paediatrician Dr. Deepal Perera said.