Prof. Asoka N.I. Ekanayaka

 · Fundamentally racist

 · Indifferent to corruption

 · Inherently selfish

 · Basically foolish though imagining themselves to be wise, and

 · Afflicted with a malignant distorted religiosity

 Prof. Asoka N.I. Ekanayaka

 This article is not primarily about the woeful record of the present

government. Nor is it about the abomination of governance by family

oligarchy in whose stranglehold a nation groans in every part as if

being slowly crushed by the constricting coils of some giant Anaconda.

Rather it is about the attitude character and mindset of 6.9 million

people who with their eyes open provoked this catastrophe.

 The final disgrace was the UNHRC Commissioner’s damning indictment in

her 2022 report about the erosion of the independence of the judiciary

and other key institutions, and the constriction of the democratic

space for human rights advocacy, amidst a further drift towards

militarisation and an emphasis of Sinhala nationalism and Buddhism in

State institutions, thereby increasing the marginalisation of minority

communities”.

 However, the purpose here is to focus on the mindset of 69 lahks of

people who deliberately conscientiously and enthusiastically of their

own free will opted through the ballot to bring about such a

predicament to their own detriment . That millions would of their own

volition invite a cataclysm that might spell ruination for themselves

and their families for generations to come is amazing. It is

tantamount to an act of collective national suicide bordering on

madness rarely seen in the history of nations. In retrospect the

foolishness irrationality and sheer immorality of such an infernal

choice should have been plain to even a little child. And yet

incredibly those who made the fatal choice came from every strata of

society.

 They included the well educated and the semi literate, the richest of

the rich and the poorest of the poor, learned professionals and the

posh business classes rolling in money. They included pampered

government officials wallowing in the perks and privileges of high

office and thriving medical consultants. Nor must we forget the

scholarly Ph.Ds and university professors now looking foolish with

their lofty pretentions to high intelligence and critical thinking in

tatters. From the sophisticated English speaking middle classes to the

unlearned monolingual masses and riff raff of society , from

sanctimonious buddhist monks pastors and priests who habitually pay

lip service to truth and justice, to the many millions of their simple

minded adherents whom they regularly regale with exhortations to live

righteous lives – all of them would seem to have blindly voted to

their own destruction in the 2019/20 elections.

 But now everything seems to have changed. The air is thick with the

bitter reproaches of the disillusioned millions who having eagerly

voted for this government now find that all their expectations have

been dashed. To them the promised vistas of prosperity” have all too

soon become a mirage. Those of us in the 8th decade of life who have

lived through all governments since independence can state

unequivocally that no government in the postcolonial history of the

country has alienated so many supporters so much in so short a period

of time as this one. Indeed many feel that if there is an election

today the ruling party will be wiped out by a majority as large as

that by which they were elected to power 2 years ago. And they may be

right. It is so hard to find folk who proudly admit to have been

amongst the 69 lahks of supporters that one wonders whether they ever

existed ! One gets the impression that many erstwhile supporters are

embarrassed and would prefer to distance themselves from that

association. Many of the disillusioned rather than having the humility

to acknowledge having made a great mistake dishonestly disclaim

responsibility by assuming a lofty air of self righteous disdain for

all politicians.

 However taking all such variations into account there is enough

reason for opposition politicians to believe that support for the

government has evaporated. It is natural that they should look forward

to a dramatic turn around by 6.9 million disgruntled voters at the

next election, in the expectation that the ruling party and the

detestable family oligarchy that drives it will be wiped out. On the

one hand there seems to be plenty of justification for such heady

optimism.

 On the other hand such confident expectation needs to be tempered by

an important consideration. It has to do with the troubling question

of why exactly such a large proportion of the Sri Lankan population

voted as irrationally as they did in the first place ? What false

values, ideological fixations , debased attitudes, entrenched beliefs

and inherent assumptions drove such people to make such a monumental

error ?. What deep seated prejudices blind loyalties and fatal flaws

in the national character did such a bizarre voting pattern signify ?

Did such madness even imply a low level of national intelligence” (if

one can imagine such an attribute) that is not easily rectified ?

 Such questions are important and disturbing . Have those who are

hurting today really had a change of heart? The answers may provide a

clue as to whether the current wave of anguish and alienation amongst

69 lahks of voters is a passing phenomenon or indicative of a

permanent change of heart and mind. Is their current disenchantment

the outcome of frustration that their narrow selfish expectations have

been momentarily dashed or an indication of a radical change of heart

?

 For example not very long ago teachers were up in arms. It looked as

if they were a major threat to the government. Then they were given

their salary increase. They have been quiet ever since. The farmers

have been justly outraged by the denial of chemical fertilizer amidst

the president’s asinine obsession with organic substitutes . If by

some miracle there is a radical reversal in policy resulting in

farmers being provided plentiful fertilizer as in the past might they

end up eating out of his hand by the time the next election comes

round ? And for millions of others who voted SLPP now fuming and

fretting away in long queues for gas and fuel, might the restoration

of these basic essentials and an end to queues settle them to a point

where their selfish domestic needs being met they turn back to the

political vermin they once elected like dogs returning to their own

vomit, and begin to make excuses for the shortcomings of their

favourite government politicians ?

 So the issue of a change of heart becomes paramount. And whether or

not millions have had a true change of heart is grounded in the

question of why millions voted as they did. Obviously there can be

many theories about this. But one can make a case for five attributes

that might define the 69 lahks of people who voted at the last

election and explain their bizarre preference. Put in a nutshell one

can hypothesize that collectively as a voting population they were

characterised by being (a) fundamentally racist, (b) indifferent to

corruption, (c) inherently selfish, (4) basically foolish though

imagining themselves to be wise, and (5) afflicted with a malignant

distorted religiosity.

 That is not to say that all of the 6.9 million individuals possessed

all these attributes nor that the attributes themselves were mutually

exclusive. But taken as a whole one can speculate that these five

attributes broadly define the mainly Sinhala Buddhist population of

nearly 7 million folk who elected a strongly Sinhala Buddhist

president and a dominantly Sinhala Buddhist government by a thumping

majority in 2019/20.

 Firstly there is the indisputable ingrained racism of the Sinhala

Buddhist masses of this country amidst a chauvinistic attitude to

minorities that seems to cut across the entire social spectrum.

Admittedly these days such attitudes are subtle and well disguised.

They do not manifest in burning Tamils alive (as occurred in 1983),

arson and looting of Tamil shops and homes at regular intervals (from

1956 onwards), burning down a precious public library (as happened in

1981) brutally assaulting those carrying out a peaceful Satyagrah in

the Gandhian mode and defacing Tamil name boards in Colombo with

impunity (as occurred in the 1950’s and 60’s), and the scandalous

standardisation of marks to keep Tamil students out of Universities in

1971 – amongst many other examples from history.

> 

> But the negative racist attitude towards minorities today is reflected in the complete absence of any moral outrage about that sordid recent history, indulging instead the grandiose delusions of a falsified ancient history based on Mahavamsa mythology leading to the axiomatic belief that Sri Lanka is a Sinhala Buddhist country, to challenge which is to commit political suicide. No wonder there is a disinclination to investigate any allegations of war crimes, and violent hostility (as evidenced by incidents all over the country) to peaceful Christian conversion which is both a basic human right and for Christians an inescapable divine commission. Nor should we fail to notice the relatively placid and laid back reaction of the Buddhist majority to the Cardinal’s explosive accusation that the government might be covering up the truth about the Easter massacre, leaving the Roman Catholic Church to wage a lonely battle for justice on the international stage. True, amidst their current sufferings millions may regret voting as they did. But when it comes to the crunch that they might ever bring themselves to elect a Tamil, Muslim or Christian as President or Prime Minister of Sri Lanka is pure fantasy. The Americans may have elected a black man as President a mere 150 years after the abolition of slavery. But in Sinhala Buddhist Sri Lanka a Tamil or Muslim cannot dream of being elected to that office for another 1000 years ! That is the basic racist mindset of the 69 lakhs of voters who now groan with discontent amidst a catastrophe which they themselves asked for. But does their mourning and groaning today denote a true change of heart ? That is the question.

 Secondly, the way 69 lakhs voted reflects a callous indifference or

at least a relaxed attitude to the malady of corruption. This is not

surprising given that Sri Lanka is a country where corruption is

ubiquitous. It is said that people get the government they deserve.

More likely people get governments that mirror their own corrupted

nature and moral depravity. Like begets like. The late Justice Mark

Fernando once clarified that corruption is not merely bribery and

corruption but extends to extravagance, waste, neglect, and every

form of malpractice, dishonesty, and abuse, misuse, and unreasonable

exercise of power . . . and indeed anything and everything done or

left undone, which results in the rights of the People being denied or

impaired”. What a magnificent all encompassing definition ! No wonder

the great man was himself the victim of corruption in being denied

promotion to Chief Justice which he richly deserved and shamefully

bypassed in favour of one who brought that high office into disrepute

!

> 

> But by this definition Sri Lankan society reeks of corruption from top to bottom. From bribery kick backs and nepotism at the highest levels to millions of workers who insist on a consideration for doing there plain duty, from those who think nothing of sending a false sick note and staying away from work, bribing ones way out of a traffic offence or a vehicle emission test, fiddling tax returns or underwriting the property value on some deed of transfer, from mercenary government doctors and teachers whose heart is in the private sector and those who abuse official transport to cart their families around, to mediocre university academics who produce garbage mountains of useless publications and have perfected the art of deftly manipulating a point system which enables them to be promoted as professors who are now dime a dozen – from top to bottom Sri Lanka is a corrupt society. It is surely unrealistic to expect a corrupt population to vote for an honest government that might abolish corruption ! The voting behaviour of 6.9 million people might be explained by a benign tolerance of corruption by a fundamentally corrupt population. Does their mourning and groaning today denote a true change of heart ? That is the question.

 Thirdly today’s disenchanted 6.9 million might be defined by their

innate selfishness and lack of compassion. True, they may be suffering

today. But in voting as they did they were guilty of being callously

indifferent to the far greater sufferings of others. Hundreds of

weeping women may be pining for their husbands and sons who

disappeared and were probably murdered years ago. But they were not my

relations so who cares ? That’s the attitude. Those victims of ghastly

prison massacres, that fine young man Wasim Thajudeen who was

reportedly brutally tortured before being killed and made to appear as

if his death was an accident, the ‘Trinco 5’ kids who were killed

execution style, Lasantha, Ekneligoda, Keith Noyar those who used to

disappear in white vans never to be heard of again, all victims of

unsolved crimes – they were not my father or husband or son or

daughter. So who cares? That was the attitude. That is the hard

hearted selfishness that defined the 6.9 million who voted as they did

in 2019/20. Does their mourning and groaning today denote a true

change of heart? That is the question.

 Fourthly there was something inherently foolish and grossly naïve in

the way 6.9 million voted at the last election. It is almost as if for

the vast majority of the population the main outcome of 70 years of

free education has been little more than learning to read and write !

Otherwise what nation in its right senses would elect a family

oligarchy of very modest intelligence (to say the least) to rule over

them with the absolute power of a constitutional tyranny ? Academic

qualifications and elite professional training notwithstanding formal

education has failed to impart true discernment, good judgment,

political maturity, moral discrimination and plain wisdom, all of

which are components of that indefinable entity that we may refer to

as national intelligence”.

 Contrast with the high national intelligence of the British

population in the general election at the end of the 2nd world war

when they rejected the war hero Churchill who had led them to victory

in favour of the Labour leader Atlee, who they felt was better

equipped to undertake post war reconstruction ! More recently the

fortuitous distractions of the war in Ukraine may have saved the

British Prime Minister from being thrown out over the ‘small matter’

of parties during the Covid lock down. That kind of national

intelligence is a far cry from a nation which swayed by foolish

emotion voted to make an ordinary weeping widow’ prime minister in

1970 and give absolute power to a family oligarchy in 2019/20.

 That is the Sri Lankan naivety that enables politicians to spit in

the face of the population with impunity every night on TV with

blatant lies deceptions and double speak, a fraction of which would

damn their political career instantly in a more intelligent society.

Perhaps Robert Knox was on the right track when he diagnosed the

Sinhalese as having a low cunning which they mistake for high

intelligence ! That is the ingrained folly that defined the 6.9

million who voted as they did in 2019/20. Does their mourning and

groaning today denote a shift from idiocy to intelligence and a true

change of heart ? That is the question.

> 

> Lastly, Sinhala Buddhists who dominated the 6.9 million voters were defined by a primitive distorted religiosity that makes a mockery of true religion. It is characterised by superstition, a reliance on horoscopes, blind idolatry, an obsession with empty ritual, and groveling before any yellow robe irrespective of the character and reputation of the sinner it shrouds. These were the docile millions who are regularly manipulated by a rapacious militant nationalistic Buddhist establishment. They constitute the base of a Sinhala Buddhist government which proudly panders to them and cares for no one else

 One feels sympathy for these misguided millions in their shattered

expectations and present sufferings. But does their anguish denote a

real change of heart? When it comes to the crunch at the next election

would they favour a party that stands for a secular society? Would

they support the repeal of the iniquitous clause in Chapter 2(9) of

the Constitution which gives the foremost place to Buddhism it being

the duty of the State to protect and foster it, which is repugnant to

minorities? Would they be amenable to abolishing the stupid full moon

day holiday which makes Sri Lanka look like a nation of moon

worshipers ? Would they favour legislation to debar monks from

engaging in active politics? The answers to such questions will show

whether their mourning and groaning today denotes a passing lovers’

quarrel with the government they elected or a radical change of heart

and mind.

> 

> One hopes that the 69 lahks who recklessly voted to bring about the present national catastrophe, would in the midst of their shattered expectations bitter recriminations and suffering, stop to introspectively examine themselves and ask whether the five attributes enunciated herewith might apply to them. If so one hopes they would repent of their unspeakable folly and have a true change of heart enabling them to bear the tragic consequences of their action with greater fortitude and equanimity.

 If not Sri Lanka is doomed. By a radical change of heart today’s

disenchanted 6.9 million voters will not only be able to throw out

those whom they mistakenly elected last time, but their transformed

attitude will enable a new government to rule with justice, equity,

righteousness and peace to unite a divided nation. On the contrary if

the prevailing public disquiet only denotes a selfish reaction to some

immediate material deprivation rather than a radical change of heart,

then the words of Alexander Solzhenitsyn’s 1974 valedictory to the

Russian people would apply to us Sri Lankans :

 And if from this also we shrink away, then we are worthless,

hopeless, and it is of us that Pushkin asks with scorn : Why should

cattle have the gift of freedom? Their heritage from generation to

generation is the belled yolk and the lash”

KAMALIKA PIERIS

LTTE was a separatist movement poised to take over the north and east.   By 1986, the LTTE had 25 military bases and many more sub-bases within the Northern Province, in the populated areas of Jaffna and in the thick jungles of Vavuniya, reported Joanne Richard (2014). By 1987, roads approaching these bases had been fitted with hidden use-wires and Improvised Explosive Devices (IEDs) developed by the LTTE inside Jaffna University.

The northern and eastern provinces were divided into five military regions, Jaffna, Mannar, Wanni (Vavuniya, Kilinochchi, and Mullaitivu), Trincomalee, and Batticaloa (including Ampara). Each region was headed by a regional commander chosen by and reporting directly to Prabhakaran.

 LTTE army was modeled on a standing national army. There was a command hierarchy. Prabhakaran was commander in chief, below him there was a deputy commander,   five regional commanders and below them, area commanders, reporting to the regional commanders. The regional commanders were on the central governing committee.   There were specialized units under their own commanders.  

The first fighting units to be created were the ground forces. These fighting units, divided into regiments and brigades, were spread across the five military regions. Each of the major bases was reportedly manned by 60-70 members, while approximately 25-30 members operated from each of the sub-bases.

The LTTE’s ground forces  consisted of  the Kittu artillery brigade,   which was LTTE’s main artillery unit,  the Jeyanthan infantry brigade, the Kutti Sri Mortar
brigade, the Ponnamman mining unit, the Victor Anti-Tank and Armored Unit, the
women’s Malachi and Sothia brigades and  two bodyguard brigades,
Radha and Imran Pandian .In addition there were three elite brigades. They were the Leopard commandos (Chiruthaigal), the fiercest fighting unit in the LTTE,  the Charles Anthony Special Forces and  the Black Tigers, a suicide commando unit, attached to the LTTE’s intelligence wing.

LTTE did not know initially how to create a fighting army, they were shown how by India. The government of India, with the support of Prime Minister Indira Gandhi, provided the training through India’s intelligence agency,   RAW (Research and Analysis Wing).

   From August 1983 to May 1987 RAW provided arms, training and monetary support to six Sri Lankan Tamil insurgent groups including the LTTE. 32 camps were set up in India to train these 495 LTTE insurgents, including 90 women who were trained in 10 batches, said Wikipedia.

Camps were held in various parts of India, including Tamil Nadu, Karnataka and Uttar Pradesh, to train the militants in the use of modern arms. . The first batch of Tigers were trained in Establishment 22 based in Chakrata, Uttarakhand. The second batch, including LTTE intelligence chief Pottu Amman, ^[ trained in Himachal Pradesh.

Eight other batches of LTTE were trained in Tamil Nadu. Kumbarapatti in Kolathur district had the largest LTTE camp. Training was also given at Nainital, Uttarakand. Women soldiers were also trained in India. The first training for females was in 1985 at Dindigul, Sirumalai in Tamilnadu.   Sothiya, after whom a brigade was named, had received her training in Tamilnadu.

LTTE followed the training systems used by conventional national armies. Basic training included military exercises in physical fitness, basic infantry skills and tactics, weapons usage, parade drills and the use of code words and map reading.

Those who successfully completed the basic training went on to advanced training and were assigned to a particular unit, where they learnt a specialized set of skills, involving specific weapons systems, security, intelligence, or administration. In some instances, there was beating of recruits and excessive penalties during training. Punishment was harsh for those trying to escape from LTTE training camps and military units; they went from beatings to death.

Tamilini recalled that she was given arms training in a base in forest area in Mankulam. There was   weapons training, physical drill, also how to interact with civilians and history of the movement. Combat training, which was different to basic weapons training, was much desired, Tamilini recalled.

All cadres were obliged to swear an oath of allegiance to the struggle for Tamil Eelam, and more particularly, to Prabhakaran. Tamilini was told, the foremost duty of a fighter is to follow orders.  We were trained to follow the military chain of command, said Tamilini.

LTTE cadres were given aliases.  When Thamizhini joined the LTTE in 1991 she was given the name Chandrika. ‘We could not use our own names’. She was told from now on the movement is your family.LTTE cadres were  also required to spend time reading and memorizing LTTE literature and viewing LTTE films.

LTTE recruited women. women were  enrolled into LTTE sea Tiger   squads, Black tiger suicide squad,   and regular combat forces.  they were also in the technical teams but they were not in the central committee of the LTTE. The women fighters of LTTE were given much publicity, they helped enhance the image of the LTTE.   The LTTE army did not take young girls under the age of 15 years to the army. They attend schools run by the LTTE. When they are 14 or 15, they   were sent for training.

The first female brigade was named Malathi brigade. This was divided into  political, economic, intelligence and Sea tiger units. Females ranked equally with the males in the sea Tiger brigade said Tamilini.  Sothiya brigade was made a special jungle command unit and given specific jungle training.  The brigade were trained in the Ambakamam forest area of Vanni..  There was a female Leopard brigade, as well.  The female cadres seem to have been well looked after. Tamilini looks well fed and   plump in all the photos in her book, her team also look healthy.

But they were also subject to harsh punishment.  Tamilini recalls that in one instance three female members were executed, for having love affairs outside the LTTE. The execution was carried out   before the full cadres of women fighters, who had been brought there to witness it. Tamilini also observed that    the situation of the female fighters left alive at the  end of war was pitiful. women combatant who survived the war were repeatedly told that they should have died. It was wrong of them to return alive,”  the obvious alternative was to commit suicide.

LTTE also possessed a number of civilian auxiliary units, some participated in battle,
some conducted targeted assassinations, and others  provided non-combat
support. They were Eela Padai (Eela Force), Grama Padai (Rural Force), and
Thunai Padai (Support Force)

 They were made up of both male and female civilians who were given basic military training, physical training, and who were also sometimes trained in casualty evacuation techniques. When the LTTE overran the Elephant Pass military complex in early 2000, these militias were allegedly deployed to collect weapons left behind by the troops and to evacuate the LTTE’s injured cadres.

The Eela Padai was composed of roughly 5,000 civilians who acted as home guards
and who also sometimes ran various LTTE-owned commercial ventures. They were used at helpers to LTTE cadres in border areas, observed  DBS Jeyaraj.. Later, this group, who are believed to have received a monthly salary of 2,500 Rupees from the LTTE, were reportedly used for both offensive and defensive operations in Wanni.

Grama Padai was also made up of roughly 5,000 members and, in common with the Eela
Padai, its members also allegedly fought alongside regular LTTE military units in order to
help resist the SLA’s advances into LTTE dominated territory in the north. Grama Padai members were also involved in LTTE logistics.

The LTTE also had Podians” or civilian helpers.” Podians were sometimes school children or older youth who were summoned by the LTTE, trained in the use of a pistol, and tasked to commit hit-and-run assassinations. Often the targets of these assassinations were fellow Tamils who were opposed to the LTTE’s political work.  Podians also helped in other, more mundane areas, including the dissemination of information, the collection of taxes, and the provision of supplies and shelter to LTTE cadres. (Continued)

Chanaka Bandarage

The Tamil Diaspora (and their western allies) and the TNA exert immense pressure on Western Nations to set up an International Tribunal to investigate the bogus War Crimes allegations that have been made against Sri Lanka.

The Western countries pay high deference to Tamils as the Tamil vote is crucial for any party to win elections (there are millions of Sri Lankan Tamils living in these countries). Furthermore, the worldwide Tamil movements are extremely powerful.  Some operate as viscious cabals.

Tamil groups mollycoddle many leading Western politicians.  They fund Western election campaigns.

We must not forget that the LTTE even killed an Indian Prime Minister. 

In the West, it is customary for politicians to give promises to Tamils before an election.

True, there are more Sinhalese living in the West than (Sri Lankan) Tamils, but they are largely silent and lethargic. They hardly make any noise. They are active in cricket matches (wave flags), attend Buddhist temple/Sinhala Avurudu functions en mass, Dinner dances etc (eg. in Australia, New Zealand. England, USA, Canada). For a meeting/demonstration to save Sri Lanka from the Separatists, only a handful turns up. In contrast, for a Tamil Separatists’ event hundreds and thousands of Tamils attend.  The Western parliamentarians are well aware of this – that the Sinhalese are in deep sleep; they do not care about their rights. The Western parliamentarians are relieved that unlike the Tamils Sinhalese do not operate as Voting Blocs (their voting patterns are not motivated by common concerns).

The War Crimes allegations were first made against Sri Lanka by the UN’s (biased) Darusman Report and thereafter by the UK’s Channel 4 TV. They are now well established evidence against Sri Lanka. 

UNHRC wants Sri Lanka to be prosecuted.  For a number of years UNHRC has been asking its member states to set up an International War Crimes Inquiry. Such an Inquiry will definitely use the Darusman Report and the Channel 4 documentary to prove the charges.

Sri Lanka has opposed an International Inquiry. The Yahapalana government desired to set up a Domestic Tribunal (Court), with local judges to hear cases (if any). This is the correct way forward. 

As we have no respite from the West, the writer states that we must work with the West in unison to come out of this mess with minimum fuss/damage.

It seems the current government is opposing any form of Inquiry. Thus, we have an on-going war in Geneva.

About Geneva proposals, the government always attacks the West.  By doing so its domestic popularity soars (majority of the Sri Lankans have socialist inclination).

But, this this does not help us internationally. In fact, the government’s rhetoric exacerbates the problem.

Traditionally, our governments do not know how well to face international critique.  It appoints advisors who do not have any understanding/knowledge as how to amicably resolve international problems/disputes. The governments believe in the policy of fighting against the West rather than working with them.

The late Mr Mangala Samaraweera handled the situation well. Instead of fighting the West in Geneva, he befriended them. Thus, a jointly sponsored Resolution by the West and Sri Lanka was passed in Geneva in October 2015 (No 30/1).  It laid out a roadmap as how to resolve the outstanding issues. This was a first time achievement for Sri Lanka, previously all the Resolutions have been made against Sri Lanka.

Samaraweera was castigated in Sri Lanka by Pohottuwa supporters that he betrayed the Nation. Even now some consider him as a traitor.

What wrong did he do? Nil. He simply extinguished burning fires.

The armchair pundits do not realise that once we and the West are in the same camp (in Geneva), it is the best way forward.  Then, the West considers us as a friend and not an enemy.  That is an easy way to get things done (because JR Jayawardane was very friendly with the West, they did not impose sanctions on Sri Lanka over the July 1983 incident).  

The present government foolishly withdrew from the co-sponsorship last year. Thus, an adverse Resolution was passed against Sri Lanka in 2021.

Sri Lanka is now again under the stern EU microscope.  They have imposed many conditions on us including the need to amend the powerful Prevention of Terrorism Act 1979 (PTA). Why do we have to do this  under international pressure? Sri Lanka is an independent country. Can we ask the UK to amend their Terrorism Act 2000?  Have we lost our Sovereignty?

Samaweera’s was the correct strategy to adopt. Israel adopts the same in Geneva. Thus, they always get away from harsh Resolutions.

Samaraweera had the wisdom to realise that the West was making the allegation to please the Tamil Diaspora and their allies; they are compelled to show those groups that the West is doing something for the Tamils.

Again, Tamils are very powerful in the West.

The West agreed with Samaweera’s idea of setting up a domestic Sri Lankan Tribunal (without foreign judges). 

If after the trials, few Army and other military personnel have to go to jail (in Sri Lanka), so be it.  They are doing that to save Sri Lanka from the trap laid against Sri Lanka by Tamil separatists.

The present government seems wanting all action against Sri Lanka to stop and the status quo to be restored. Things will not happen that way; ‘too much water has flown under the Geneva bridge’. 

The government must revert to the Samaraweera strategy. That is the wise thing to do.

The most important thing for the country is to finish off Geneva.  We have faced adverse Resolutions since 2010. The country’s name worldwide has been severely tarnished. We are treated a Basket Case in Geneva. The way we are heading, we will have to pass on the Geneva baton to future generations. This will be our Geneva legacy to them.  The Geneva pit we are in becomes deeper each year. Failed governments/leaders have brought forth this to us.

We must not forget that in May 2016, Sirisena was invited to attend the G7 Summit held in Nagoya, Japan. This was a remarkable achievement – a huge turn around for Sri Lanka.  Few years before, the US and EU had imposed stern sanctions against Sri Lanka! Those who warmly greeted Sirisena included the Japanese Prime Minister Shinzo Abe, US President Barak Obama, UK Prime Minister David Cameron, German Chancellor Angela Merkel, France President Francois Hollande, Canadian Prime Minister Justin Trudeau, Italian Prime Minister Matteo Renzi, President of the European Council Donald Tusk and EU Commissioner Jean-Claude Juncker.

All of them were eager to warmly handshake with Sirisena.  This is because the G7 leaders were happy that the people had peacefully revolted in 2015.  Had Sirisena conducted a just government without bizarre antics, he would have ended up winning the Nobel Peace Prize.

The G7 is meeting again in June 2022 in Germany.  Will they invite the current President? No. Will they discuss sanctions against Sri Lanka? Possible.

In the recent past, some Western countries have imposed travel bans on our leading Military Leaders who successfully prosecuted the war (Ranaviriwos).  This includes the country’s only Field Marshall and the current Army Commander.  In the latter’s case, the US sanctions included his family members. In the coming days, the UNHRC without passing a Resolution will ask its member states to adopt this practice. Some (UK, Canada, Germany, Macedonia and Montenegro) have already indicated that they will follow the Commissioner Bachelet’s instructions.

It is believed that 28 leading Ranaviriwos are to be listed by UNHRC.  Then, they will be banned from travelling to many Western countries.

This is most unfair.  This is a breach of the Ranawiruwos’ fundamental human right. At least they must be given a hearing. Otherwise, such action amounts to a clear breach of the rules of Natural Justice.

This time the UK is leading the fight against Sri Lanka.  They are likely to move a separate Resolution by early April.  Its contents are still unclear.

In the March 2021 Geneva vote, majority of the 47 members voted against Sri Lanka. It is likely that the majority will vote against Sri Lanka this time also.  Currently we seem to be having only 11 countries on our side. How many will abstain from voting, it is difficult to predict.

Based on the harshness of the impending UK Resolution (as stated before, likely to be successful), the EU could later impose tough sanctions on Sri Lanka such as withdrawing the GSP+ and other trade benefits. The EU can also ban fish exports from Sri Lanka. They have imposed such sanctions before. The fact that Sri Lanka has taken a neutral stand on the Ukrainian War, the West now has a chance to punish Sri Lanka.  Note the recent adverse travel advisories issued against Sri Lanka by the UK and Canada.

Let us hope that sanity will prevail and no harsh sanctions are imposed on Sri Lanka by the EU.

At the same time, Sri Lanka must make a u-turn from its combative approach to a conciliatory approach.

In the Channel 4’s Sri Lanka’s Killing Fields” documentary broadcast in the UK on 14 June 2011 (see, YouTube video; Sri Lanka’s Killing Fields” uploaded by ‘Real Stories’ on 20 September 2015), it made the main charge that Sri Lanka killed a large number of innocent Tamil civilians (40,000+) in the last stages of the war. This is a blatant lie on their part.

Channel 4 went on to making several supplementary videos that were also full of lies; they knew that Sri Lanka would not fiercely fight back.

It is of paramount importance that Sri Lanka stresses that it fought a very humane war. But, overall, there has been enormous apathy on Sri Lanka’s part in rebutting the baseless allegations. Basically, Sri Lanka sat and stayed idle allowing its enemies to go round spreading lies about the last stages of the war.  When the Darusman Report and the Channel 4 documentary were released, Sri Lanka did very little to attack their unfair findings and overall objectivity.

There was much that the government ought to have done.  But for a long period of time it maintained an eerie silence. This allowed time for the lies to be well established.

Much belatedly, in August 2011, the government came up with the documentary Lies Agreed Upon”. This effort is commendable. But, it failed to rebut the unfair Channel 4 allegations one by one.  When fighting against a powerful media organisation like Channel 4, there is no point in attacking them in an ad-hoc manner. What is important is to meticulously attack each and every lie. And, the Channel 4 video is full of lies.

Later, the Government released another documentary Humanitarian Operation – Factual Analysis”.  This was more about how the government had cared for the Tamils in the North between July 2006 to May 2009.

Again, Sri Lanka has been very passive.   It only issued mere denials – they were very short, sometimes confined to one or two sentences. Such responses were hopelessly insufficient. 

When Channel 4 offered Sri Lanka the opportunity to comment about the allegations, it should have grabbed the opportunity and made strong submissions within the Channel 4 programs. Surely, we have bright, capable people to undertake these tasks.

Again, overall, what Sri Lanka ought to have done was to embark on a vigorous campaign to rebut the war crimes allegations that were made against it. Sri Lanka should have fully utilised its diplomatic missions for this purpose.

After Australia’s ABC TV broadcast Channel 4’s Sri Lanka’s Killing Fields” (narrated by Kerry O’Brien) on 4 July 2011 (then, again on 5 July 2011 and on 9 July 2011), this writer took all necessary immediate steps to initiate legal action against ABC TV in Australia. It was impossible to undertake such a task without the Sri Lankan government’s support (especially in regards to adducing evidence).  Initially the government indicated its willingness to support; but all of a sudden everything came to a standstill. The writer came to know that someone in highest of the government’s legal echelons had pulled the plug.  A golden opportunity to restore Sri Lanka’s honour, glory and dignity in Australia (thereby worldwide) was thwarted. The Application drafted by this writer sought an unspecified amount (in Australian dollars) from ABC TV as damages. He as Legal Counsel was going to conduct the matter himself in the NSW Supreme Court.

Note the writer’s comprehensive analysis on Channel 4 Lies and Deceptions published in Lankaweb on 15 September 2021. 

ජයන්ත හේරත්

පසුගිය

සර්ව පාක්ෂික සමුළුවේදී

කබ්රාල්

පටන් ගත්තේ

පහුගිය ආණ්ඩුවේ

වැරදි නිසා

ආර්ථික දුෂ්කරතා

පැන නැගී ඇතිබවය.

කපටි 

සිනාවකින්

රනිල්

පිළිතුරු දුන්නේ

විජේ රජු

දක්වා යන බවයි.

විජේ

හොර ගෙඩියාය.

තක්කඩි යාය.

තාත්තා බැරිම තැන

විජේව

පිටුවහල් කළේය.

නැවක දමා

පාකර ඇරියේය.

නැව

ලංකාවට ආවේය

කුවේණි බැන්දේය.

ළමයි දෙන්නෙක්

ජාතක කලේය. 

එලවා දැම්මේය.

ලිහුවේය.

කුවේණිගේ ශාපයය.

රනිලුත් හරිය

කබ්රාලුත් හරිය.

පහුගිය ආණ්ඩු

කල

හොඳ සහ නරක

සලකා බැලීම

වැටී ඇති වලෙන්

ගොඩ ඒමට

හොඳය.

අපිත් ඊයේ

පොඩි සර්ව පාක්ෂික

පරණ මිතුරු

සංදර්ශනයක්

දැම්මේය.

ලංකාවේ

ප්‍රශ්න වලට

විසඳුම්

හෙවීමටය.

අයෙකු කීවේ

NPP JVP 

කාරයින්

කවදාවත්

ප්‍රශ්න විසඳුවේ නැති 

ප්‍රශ්න වලට

විසඳුම් නැති

බංකොලොත් පක්ෂ බවය.

තවත් අයකු

කීවේ

නීතියේ ආධිපත්‍යය ස්තාපිත  කල යුතු බවය.

රට මිලිටරීකරණය කල යුතුය.

තවත් අයකු

කීවේ

අපේ සංස්කෘතියේ

වැරදි ඇති බවයි.

හරිය.

අපි ඉස්සර 

විභාගෙට පෙර

ගියේ

දේවාලයටය.

පන්සලටය.

දෙයියන්ට

බුදුන්ට

සත පහක්

දහයක් දී

වැඩේ භාරදී එන්නේය

කපු රාල

මොනවාදෝ

නොතේරෙන භාෂාවකින්

කියා

වැඩේ කිරීම

දෙයියන්ට

භාර දෙන්නේය.

අපි

ගෙදර ඇවිත්

කාලය යොදා පාඩම් කර

විභාගයට ලිව්වොත්

පාස්  වෙන්නේය.

මහන්සි වී වැඩේ කලොත්

හරි යන්නේය

නැත්නම් ආපහු

ශත දහයක්

අරන් යන්නේ අර

දෙයියන් ගාවටමය.

ආත්ම විශ්වාසය

අප බංකොලොත්

කර තිබේ.

මේ ආත්මෙට පසු

ලබන ආත්මයක්

ඊට පසු තවත් ආත්මයක්

ඇත

යනු ආත්ම විශ්වාසයයි.

ආත්ම

අනන්තයක් ඇත යනු 

ඉන්දියානු ආගම් වල

පදනමයි.

දැකපු කෙනෙක් නැති උනත්

අපි ආත්ම

ඇති බව

විශ්වාස කලයුතුය.

ඊළඟ ආත්මය සරු වීමට

මේ ආත්මයේ

හම්බ කරන දේවල්

ආගමට දිය යුතුය.

ආගම

පවතින්නේ එම

දීම මතය.

විශ්වාසය මතය.

බුදුන් කියන්නේ

ඊළඟ ආත්මයක්

නැත කියාය.

මේ මාගේ අන්තිම ඉපදීමය.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ශ්‍රී ලංකාවේ බංග්ලාදේශ මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය සංවිධානය කළ බංග්ලාදේශයේ 51වැනි නිදහස් හා ජාතික දින සැමරුම අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ඊයේ (26) පස්වරුවේ කොළඹ, ගාලුමුවදොර හෝටලයේ දී පැවැත්විණි.

ශ්‍රී ලංකාවේ බංග්ලාදේශ මහ කොමසාරිස් තාරික් මොහමඩ් අරිෆුල් ඉස්ලාම් මහතාගේ ආරාධනයෙන් අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සමඟ අග්‍රාමාත්‍ය ආර්යා ශිරන්ති වික්‍රමසිංහ රාජපක්ෂ මහත්මිය ද මෙම සැමරුම් උත්සවයට එක්වූවාය.

ශ්‍රී ලංකාව සහ බංග්ලාදේශය අතර රාජතාන්ත්‍රික සබඳතාවලට 2022 වර්ෂයට වසර 50ක් ගත වීමද විශේෂත්වයකි.

කථානායක මහින්ද යාපා අබේවර්ධන,අමාත්‍යවරුන් වන ජොන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දු,එස්.බී. දිසානායක,ශ්‍රී ලංකාවේ බංග්ලාදේශ මහ කොමසාරිස් තාරික් මොහමඩ් අරිෆුල් ඉස්ලාම්, රාජ්‍ය අමාත්‍ය තාරක බාලසූරිය මහත්වරු ඇතුළු විදේශීය තානාපතිවරු,මහ කොමසාරිස්වරු,රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන නියෝජිතයින් හා ශ්‍රී ලංකාවේ බංග්ලාදේශ මහ කොමසාරිස් කාර්යාලයේ නියෝජිත පිරිසක් මෙම අවස්ථාවට එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

අපට අමාරු කාලයක් තියෙන්නෙ, ඒ අමාරු කාලය පිළිගන්න ඕන. හැබැයි ජනතාවගේ ප්‍රශ්න දිහා බලලා සහනයක් ලබාදෙන වැඩපිළිවෙලකට යනවා යැයි අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පැවසීය.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ජගත් කුමාර මහතාගේ දේශපාලන දිවියට වසර 20 පිරීම නිමිත්තෙන් බත්තරමුල්ලේ පැවති උපහාර පිදීමේ උත්සවයට එක්වෙමින් අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා  ඊයේ (26) පස්වරුවේ මේ බව සඳහන් කළේය.

මෙම අවස්ථාවට රාමඤ්ඤ මහා නිකායේ අනුනායක අතිපූජ්‍ය වලේබොඩ ගුණසිරි අනුනායක ස්වාමීන් වහන්සේ ඇතුළු මහා සංඝරත්නය ද වැඩම කළහ.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ජගත් කුමාර මහතාගේ දේශපාලන දිවියට වසර 20 පිරීම නිමිත්තෙන් පැවති උත්සවයේ අග්‍රාමාත්‍යතුමා කළ කතාව මෙසේය.

අවුරුදු 20 දේශපාලනය ජනතාවත් එක්ක ඉදගෙන දේශපාලනය කරල මේවගේ තත්ත්වයකට එන්න පුළුවන් වීම ගැන ජගත්ට  අපි සුභ පතනවා.

මොකද ජගත් එකපැත්තකින් මේ ප්‍රදේශයට නායකත්වය දුන්න වගේම මුළු ලංකාවෙම  සමෘද්ධි ව්‍යාපාරිකයන් වෙත නායකත්වය දෙන්නත් ඔහුට ශක්තිය තිබුණා.ඒ නිසා අපි ඔහුව හඳුන ගත්තේ එක ප්‍රදේශයක නායකයෙන් වශයෙන් නෙමෙයි. රටේම වැඩිදෙනෙකුට නායකත්වය දෙන නායකයෙක් වශයෙන්.

එතුමා හැම වෙලාවෙම  ජනතාවාදීව හිතුවා. ජනතාවගේ පැත්තේ තියෙන ප්‍රශ්න ඔහු පාර්ලිමේන්තුවේ කතා කලාට කණ්ඩායමේ හිටියා.  ඔහු දන්නවා කණ්ඩායමේදී කතා කළයුත්තේ මොනවාද පක්ෂ නායකයින් ඉදිරියේ කතා කළයුත්තේ මොනවාද ඒ වගේම  ප්‍රසිද්ධ වේදිකාවේ කතා කළයුත්තේ මොනවාද, නොකළ යුත්තේ මොනවාද කියන එක පිළිබදව අවබෝධයකින් යුක්තව කටයුතු කළා.  සමහරු දේශපාලනික වශයෙන් තමන්ගේ ජනතාවගේ ප්‍රශ්න දිහා බලල කටයුතු කරන්න අපොහොසත්.

ඔවුන්ට විවේචනය කරන්න පුළුවන්. හැම කටයුත්තම විවේචනය කිරීමේ  හැකියාව ඔවුන්ට තියෙනවා.  ඔවුන්ට වගකීමක් භාරදුන්නම ඒ වගකීම කරන්න පුළුවන්කමක් නැති බව ඉතිහාසයේ පෙන්නල තියෙනවා.

ඒ නිසා අපිට අමාරු කාලයක් තියෙන්නේ. ඒ අමාරු කාලය පිළිගන්න ඕනේ. හැබැයි ජනතාවට දෙන වරප්‍රසාද ඒ නිසා අඩුකරන්න පුළුවන්කමක් නැහැ. ඒවා අපි ලබාදිය යුතුව තිබෙනවා. ඔබට ලැබිය යුතු සියළු දේ ලබාදෙනවා. අපිට හැකි හැම දෙයක්ම ලබාදෙන්න රජයක් වශයෙන් අපි ඊට බැඳිලා ඉන්නවයි කියන එක මම මේ අවස්ථාවේදී කියනවා.

එනිසා සහෝදරවරුනි,

අද අපිට ආණ්ඩුවක් වශයෙන් ජනතාවගේ  ප්‍රශ්න, ඒ තියෙන ප්‍රශ්න ගැන අවබෝධයක් ඇතිව ඒ අයට සහනයක් ලබාදීමේ වැඩ පිළිවෙලකට යන්න   කටයුතු කරනවයි කියන එක මේ අවස්ථාවේදී මතක් කළ යුතුව තියෙනවා යැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා පැවසීය.

මෙම අවස්ථාවට අමාත්‍යවරුන් වන ජොන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දු ,පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී  ප්‍රේමනාත් සී දොලවත්ත,කඩුවෙල නගරාධිපති බුද්ධික ජයවිලාල් ඇතුළු මහජන නියෝජිතයෝ සහ නිවාස සංවර්ධන අධිකාරියේ සභාපති දුමින්ද සිල්වා මහතා ඇතුළු  පිරිසක් සහභාගී වී සිටියහ.

රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන් විධායක අධ්‍යක්ෂ/ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රය 

යෝජිත පලාත් පාලන ඡන්ද ක්‍රමය ලොකු පක්ෂයක් ‘බත් කොස් දෙකම බෙදා ගන්නා අතර, සෙසු කුඩා පක්ෂවලට කැඳත් නැති කරයි.  ලංකාවේ ඡන්ද ක්‍රමයට පදනම් වී ඇති ‘එක් ඡන්දයක් – එකම වටිනාකමක්‘ සංකල්පයට පිටින් ‘ලොකු අයට ලොකු කුට්ටිය‘  බෙදන ක්‍රමය නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය විනාශ කරන බව  ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රෙය් විධායක අධ්‍යක්ෂ හිටපු ආණ්ඩුකාර රජිත් කීර්ති තෙන්නකොන් පවසයි.

පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාව හරහා යෝජිත නව ඡන්ද ක්‍රමය මගින් පලාත් ආණ්ඩුකරණයට සිදුවන කිසිදු  යහපතක් නැති නමුත්, ලියාපදිංචි දේශපාලන පක්ෂ බහුතරයක් මැතිවරණ සිතියමෙන් අතුගා දමනු ඇත.  

නව ඡන්ද ක්‍රමය මොකටද?

යෝජිත ක්‍රමයේ අංග 2 කි. 

1.      ඕවර් හැන්ග් සභික සංඛ්‍යාව අහෝසි කිරීම 

2.      ජයග්‍රාහී පක්ෂයට, සභික සංඛ්‍යාව 20 ට අඩු ආයතනවලට බෝනස් අසුනක් ද, සභික සංඛ්‍යාව 20 ට වැඩි ආයතන සඳහා බෝනස් අසුන් දෙකක් ද,  ලබාදී වැඩිම ඡන්ද ගන්නා පක්ෂයට සභාවේ බහුතර සභික සංඛ්‍යාව ලබාදීම

ප්‍රශ්ණය කුමක්ද?  තර්කය සාධාරණ ද?

1969 දක්වා පැවති ගම් සභා ක්‍රමය තුල ලංකාවේ පලාත් පාලන සභිකයින් 9000 ක් වූ අතර අද එම සංඛ්‍යාව 8711 දක්වා පහත වැටී ඇත.  රටේ ජනගහනය මිලියන 8 කින් වැඩිවී ඇත. පළාත් පාලනයේ සභික සංඛ්‍යාව වැඩි බවට වන තර්කයට පදනමක් නැත.

ඕවර් හැන්ග් සභික සංඛ්‍යාව මගින් සිදු කරන්නේ, කෙට්ඨාශ ජයගත් සභිකයින්ට අනිවාර්යයෙන්ම අසුන් ලබාදීම සහ එයින් පරාජිත පක්ෂවලට අවාසියක් නොවන සේ තුලනය කිරීමය. එය නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ බහු වාර්ගික, බහු ආගමික, බහු සමාජීය, විචිත්‍රත්වය ඇතිකරන්නේය.  උදාහරණයක් ලෙස වැදි ජනතාව, වාකරේ, වෙරුගල් වැනි මහා සමාජයෙන් ඇතහැරී ඇති කණ්ඩායම් සඳහා නියෝජනයක් ලැබුනේ මේ ක්‍රමය නිසාය. වත්තට, ගමට ගමේ මිනිහෙක් මන්ත්‍රී ලෙස ලැබුණේ මේ නිසාය.

පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාව වැරදි ප්‍රශ්නයකට, නිවැරදි උත්තරයක් සොයන්නට උත්සහ කර ඇත. මන්ද, යෝජිත ක්‍රමයෙන් ඉවත් වන උපරිම සභික සංඛ්‍යාව 385 කි.   

තේරීම් කාරක සභාවේ තාක්ෂණික කමිටුව

මැතිවරණ ක්‍රියාවලිය අතිශයින් සංකීර්ණ තාක්ෂණික විෂයකි.  පක්ෂ නායකයින්ට මැතිවරණ ක්‍රමය සැකසීමට තාක්ෂණික කමිටුවක් පත් කර ඇත. නමුත්, එම කමිටුව 2021 ඔක්තෝබර් මාසයෙන් පසුව ඔන් ලයින් ක්‍රමයට හෝ රැස්වී නැත. අවම වශයෙන් අතුරු කමිටු වාර්තාවට ඔවුන්ගේ දායකත්වය තබා නිරීක්ෂණ හෝ ලබා ගෙන නැත.

කමිටු යෝජනා මගින් ඇතිකරන පලාත් පාලන ආයතනයකට ඇති කරන බලපෑම

ඕවර් හැන්ග් නැති කිරීම හා බෝනස් සභික ධූර ලබාදීම තුලින්, ජයග්‍රාහී පක්ෂයට තමන් ලැබූ ජන්ද ප්‍රමාණයට වඩා වැඩි මන්ත්‍රී ධූර ගණනක් සභාවේ ලැබේ.   උදාහරණයක් ලෙස, සභාවක 35% ක් පමණ ඡන්ද ලබන පක්ෂයට විරුද්ධව 65% ක් පක්ෂ කිහිපයකට ඡන්දය දී ඇති විට, ජයගත් පක්ෂයට වැඩි සභික සංඛ්‍යාවක් විපක්ෂයේ සෙසු පක්ෂවලට ලැබේ.   නව ක්‍රමයෙන් ජයග්‍රාහී පක්ෂයේ ඡන්ද ප්‍රතිශතය කුමක් වුවත්, සභාවේ මන්ත්‍රී බහුතරය සභාපතිවරයාට ලැබේ. සරළවම, වලංගු ඡන්ද සංඛ්‍යාවෙන් අඩක් ලබා ගත නොහැකි පක්ෂවලට බෝනස් ‘බූස්ටරයක්‘ ලැබේ. සෙසු පක්ෂ බලය බිඳේ.  

2018 ඡන්දයේ ප්‍රතිඑලය සහ යෝජිත ක්‍රමය

පොදු ජන පෙරමුණට සභික ධූර 3454 ක්, එජාපයට 2441 ක්, ශ්‍රීලනිප 1051, ජවිපෙ ට 437 ක්, වෙනත් පක්ෂවලට 1367 ක් සභික ධූර ලැබී ඇත.  2018 ප්‍රතිඑලය යෝජිත නව ක්‍රමයට ගණනය කරන්නේ නම් එජාපයට  සභික ධූර 165ක් ද, එජනිස ට 70 ක් ද, ජවිපෙට 38 ක් ද, එජනිස ට 25 ක් පමණ ද, පොදුජන පෙරමුණට ආසන 15 ක් පමණ ද අහිමි වන්නේය.  ජවිපෙට වත්මන් සභික සංඛ්‍යාවෙන් 9% ක්, එජාපය සහ එජනිස ට 7 % ක් අහිමි වන්නේය.  නමුත්, බහුතර ආසන දිනු පොහොට්ටුවට අහිමි වන්නේ ආසන 0.8% කි.

නව ක්‍රමය ලබා දෙන ප්‍රතිඑලය  

1.      ජයග්‍රාහකයාට බෝනස් අසුන් නිසා 35% ක ඡන්ද ප්‍රමාණයකට 50% ඉක්මවන සභික සංඛ්‍යාවක් ලැබේ.  

2.      දෙවන ස්ථානයට ලබා ගන්නා පක්ෂයට ධූර (එකක් දෙකක්) අඩුවේ  

3.      තෙවන, සිව්වන ස්ථානවලට පත්වන පක්ෂ/ස්වාධීන කණ්ඩායම් සභික ධූර අඩුවීම හෝ නැත්තටම නැතිවේ

4.      පස්වන ස්ථානය සභික ධූර නොලැබීමට ඉඩ ඇත  

යෝජිත නව ක්‍රමය මගින් පලාත් පාලන ආයතනවල අවසන් ප්‍රතිඑලය කොතරම් විෂම ලෙස විකෘති කරන්නේ ද යන්න ඒ අනුව වැටහෙනු ඇත. 

ස්වාධීන කණ්ඩායම් සහා කුඩා පක්ෂ 2018 දී සභික ධූර 1300 කට වැඩා දිනා ඇත.  පක්ෂ අතර තියුණු තරඟයක් ඇති වන්නේ නම්, එයින් වැඩිම අවාසිය මේ පක්ෂවලට සිදුවනු ඇත. ජයග්‍රාහක පක්ෂයට බත් ඇති තැනට කොසුත් බෙදන, දෙවන හා එයට පසු ස්ථානවලට කැඳත් නැති කරන්නේය.

උතුරු පලාතේ ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානයට තනි දේශපාලන අධිකාරයක් බිහිවන්නේය.  උතුරු නැගෙනහිර ද්‍රවිඩ, මුස්ලිම්, සිංහල සුළුතරයට තම සභාවල නියෝජනය අවම හෝ අහෝසිවී යාම සිදුවන්නේය.

දැන් පලාත් පාලන ආයතනයන් කාන්තාවන් 2002 ක් (එනම් 23%)  සභික ධූර දරති. මෙම ප්‍රමාණය 16% දක්වා පහත වැටෙන්නේය. දැනටමත් කාන්තා නියෝජනය 20% ක් වත් නොමැති ස්ථාවල කාන්තා නියෝජනය 10% ක් ලැබීම ද ස්ථීර නැත.  කාන්තා නියෝජනය ගැන කතාකරන සිවිල් සංවිධාන මේ ගැන තවමත් උනන්දුවක් නොදැක්වීම පුදුම සහගතය.  

නව ඡන්ද ක්‍රමය පැහැදිලි ලෙසම වත්මන් ආණ්ඩු පක්ෂයට වාසි සහගතය. නමුත්, ඉදිරි ඡන්දයක දී පරාජයට පත්වන්නේ නම්, වත්මන් පිරිමි සභිකයින්ට ලැයිස්තුවෙන් හෝ පත්වීමේ අවස්ථාවක් ලැබෙන්නේ නැත.

කොට්ඨාශ ජන සංයුතිය සහ ඡන්ද බෙදීයාමේ ඓතිහාසික රටාවක් සැලකීමේ දී නව ක්‍රමය තුල සජබ/එජාප සන්ධානයකට නව ක්‍රමයෙන් පැහැදිලි අවාසියක් සිදුවන්නේය.  සජබ හා එජාපය වෙන්ව තරඟ කරන්නේ නම් සහ හවුල්කාර පක්ෂයක් ස්වාධීන කණ්ඩායමක් හෝ ඉදිරිපත් කරන්නේ නම්, සජබට කොට්ඨාශ දිනාගැනීම අතිශයින් දුෂ්කර වනු ඇත.  

සභික සංඛ්‍යාව පහත වැටීමේ රටාව අනුව එජනිස හා ජවිපෙ (තෙවන හා සිව්වන තැනට පත්වනවිට) ලැබෙන ඡන්ද සංඛ්‍යාවට සභික සංඛ්‍යා ලැබෙන්නේ නැත.

උතුරේ දී නව ඡන්ද ක්‍රමය ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානයට අතිශයින්ම වාසිදායකය.  නැගෙනහිර දී ද්‍රවිඩ සන්ධානයට එය අවාසියක් අවන්නේය.  ප්‍රාදේශීය ද්‍රවිඩ කණ්ඩායම් (උදා – කරුණා හෝ පිල්ලෙයාන්), ප්‍රා දේශීය මුස්ලිම් කණ්ඩායම් (උදා- සයින්දමරදු හා අක්කරේපත්තු හි මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසය) ට සභික ධූර ලැබීම අතිශයින් දුෂ්කර වනු ඇත.

හිට්ලර් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය විනාශ කළේ ‘බුලට් එකෙනි.  පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාව වෙත ඉදිරිපත් වී ඇති නව ඡන්ද ක්‍රමය නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදෙය ඡන්දයෙන් හෙවත් බැලට් එකෙන් විනාශ කරනු ඇත.

රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන්

විධායක අධ්‍යක්ෂ/ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රය 

Courtesy Adaderana

• Debt issues seen constraining growth, jeopardize economy
• Negotiations on possible IMF support to start in April

Bloomberg – Sri Lanka faces solvency” issues because of risks stemming from unsustainable debt levels that jeopardize the nation’s economy, according to International Monetary Fund staff.

Based on staff analysis, the fiscal consolidation necessary to bring debt down to safe levels would require excessive adjustment over the coming years, pointing to a clear solvency problem,” the IMF said in its Article IV consultation report, released Friday in Washington.

The full report provides further analysis of the South Asian island nation’s debt and finances. A summary of the report released earlier in the month said Sri Lanka faced unsustainable debt levels and needed a credible and coherent” strategy to restore stability.

The country’s debt overhang,” along with persistent fiscal and balance-of-payments shortfalls, will constrain growth and jeopardize macroeconomic stability in both the near and medium term,” the report said.

Rollover risk is very high,” the IMF said. FX debt service needs of $7 billion each year will require access to very large amounts of external financing at concessional rates and long maturities, sustained over many years.”

Since the IMF board considered the staff report in late February, a surge in oil prices and the loss of tourists because of the war in Ukraine exacerbated its foreign exchange crisis, forcing the government of President Gotabaya Rajapaksa to seek IMF aid. Negotiations on a possible aid package are expected to start in April, when Finance Minister Basil Rajapaksa, a brother of the president, travels to Washington. 

The spiraling crisis has also led the country to raise interest rates, devalue the local currency and curb non-essential imports.

Sri Lanka has about $2 billion of reserves against $3.9 billion of foreign-currency debt due for the remainder of 2022, according to Bloomberg calculations based on central bank data. This includes $1 billion of sovereign bonds maturing in July.

With the government indicating that it is seeking a closer engagement with the IMF, the Central Bank of Sri Lanka stands ready to cooperate in such an engagement,” the monetary authority said in an amended statement Saturday.

Sri Lanka has to be prepared to manage the negatives,” central bank Governor Ajith Nivard Cabraal said on Thursday, referring to entering an IMF program, but did not elaborate.

Sri Lanka: 2021 Article IV Consultation-Press Release; Staff Report; and Statement by the Executive Director for Sri Lanka

Courtesy NewsIn.Asia

March 27 (AdaDerana) – The International Monetary Fund (IMF) says Sri Lanka needs to implement a credible and coherent strategy covering both the near- and medium-term to restore macroeconomic stability and debt sustainability.

In its Staff Report for the 2021 Article IV Consultation with Sri Lanka, the IMF recommended a comprehensive set of policies with specific measures.

The IMF noted that reforms should focus on strengthening VAT and income taxes through rate increases and base-broadening measures.

Fiscal adjustment should be accompanied by energy pricing reforms to reduce fiscal risks from loss-making public enterprises, the IMF said further, adding that institutions building reforms, such as revamping the fiscal rule, would help ensure credibility of the strategy.

The IMF also suggested that near-term monetary policy tightening is needed to ensure that the recent breach of the inflation target band is only temporary. Recent welcome steps to gradually unwind the Central Bank’s large treasury bill holdings should continue through close coordination with the Ministry of Finance.

READ: Sri Lanka current economic crisis is similar to 1970s: New York Times article from 1974

It also recommended the gradual restoration of a market-determined and flexible exchange rate. To avoid disorderly movements in the exchange rate, the transition should be carefully sequenced and implemented as part of a comprehensive macroeconomic adjustment package.”

Social safety nets should be strengthened, by increasing spending, widening coverage, and improving targeting, to mitigate the adverse impacts of macroeconomic adjustment on vulnerable groups, the IMF said further.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

රුසියාව සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර ගුවන් ගමන් සියල්ල 26 රාත්‍රියේ සිට නවතා දැමීමට ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් ‌සේවය තීරණය කොට ඇති බවට තොරතුරු වාර්තා වෙයි.

එහි නව ප්‍රධාන වාණිජ නිලධාරී ලෙස රිචඩ් නට්ල් විසින් විසින් මෙම තීන්දුව ගෙන ඇති බව දැනගන්නට ඇත.

පසුගිය කාල සමය පුරාම ලංකාවට වැඩිම සංචාරකයන් පිරිසක් පැමිණියේ රුසියාවෙනි.

නට්ල් විසින් ගෙන ඇති මෙම තීන්දුවත් සමග ශ්‍රී ලංන්කන් ගුවන් සේවයට පමණක් නොව සංචාරක කර්මාන්තයටද විශාල බලපෑමක් සිදුවනු ඇති බව විශ්ලේෂකයන්ගේ මතය වී තිබේ.

ඇතැම් වාර්තා සදහන් කරන්නේ රුසියානු-යුක්රේන යුද්ධය හේතුකොටගෙන රුසියාවට විරෝධය පළකිරීමක් වශයෙන් මෙම ගුවන් ගමන අත්හිටුවීමට තීරණය කොට ඇති බවකි.

නට්ල් බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයකු වීමත්, බ්‍රිතාන්‍යය රජය යුක්රේනයට සහාය පළ කිරීමත් මේ සදහා හේතු වී ඇති බවද දැනගන්නට තිබේ.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

පාර්ලිමේන්තුව තුළින් ආණ්ඩුව පෙරළා දමන්නේ කෙසේදැයි 43 සේනාංක නායක, හිටපු අමාත්‍ය, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී පාඨලී චම්පික රණවක මහතා ඊයේ හෙළිදරව් කළේය.

ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුව තුළ වත්මන් පොදුජන පෙරමුණු ආණ්ඩුවේ සරළ බහුතරය අහිමි වීම සඳහා තවත් ඇත්තේ මන්ත්‍රී ආසන 3 ක වෙනසක් පමණක් බවය.

හිටපු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාගේ නායකත්වයෙන් යුත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය වත්මන් ආණ්ඩුව සම්බන්ධයෙන්  සිදු කරන විවේචන මෙන්ම ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ සමග සන්ධානගතව සිට පසුගියදා අමාත්‍ය ධුරයන්ගෙන් ඉවත් කරන ලද විමල් – ගම්මන්පිල ප්‍රමුඛ පක්ෂ 11 සන්ධානය බැසිල් රාජපක්ෂ ඇතුළු රාජපක්ෂවරුන් සම්බන්ධයෙන් දැන් සිදු කරන ප්‍රකාශ සැබෑ අවංක විවේචනයන් නම්, සමගි ජන බලවේගය තුළ සිටින පැහැදිලිව වත්මන් ආණ්ඩුව එළවා දැමීම සඳහා අවංකව කටයුතු කරන අය යන මේ සියල්ලන් පාර්ලිමේන්තුව තුළ වත්මන් ආණ්ඩුවට එරෙහිව අවංකව කටයුතු කරන්නේ නම් ආණ්ඩුවේ සරළ බහුතරය අහිමි වීම පැහැදිලිව නුදුරේදීම සිදු විය හැක්කක් බව රණවක මහතාගේ අදහසය.

මාධ්‍ය හමුවේ අදහස් දැක්වූ රණවක මහතා පෙන්වා දුන්නේ ද  රාජපක්ෂවරු යවන ක්‍රමය ගැන කතා කරන සර්වපාක්ෂික සමුළුවක් තිබේ නම් තමන් ඉතා කැමැත්තෙන් ඊට සහභාගී වන බවය. එක්සත් ජාතික පක්ෂයන් විසින් සංවිධානය කරන ලද සත්‍යග්‍රහයට එක්වූ 43 සේනාංකය ඉදිරියේ දී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මෙන්ම රාජපක්ෂවරු නොවන ආණ්ඩුව තුළ සිටින කණ්ඩායම් ආරාධනා කළහොත් 43 සේනාංකය ඒ අය සමග කටයුතු කිරීමට සූදානමින් සිටින බවය.

රටට දැන් අවශ්‍යයි පුළුල් සන්ධානයක්. පොදු එකඟතාවයක්. මේ අර්බුධයෙන් ගැලවෙන්න මේ තනි මතවලට, තනි ගමන් වලට වඩා සාමූහික ප්‍රයත්නයක් රටට දැන් අවශ්‍යයි. එකිනෙකට වෙනස් මත තියෙන අය එකතු කරගන්න එක ඉතාම දුෂ්කර දෙයක්  . නමුත් මේ මොහොතේ රටට අවශ්‍ය කාරණය ඒක තමයි. ඒ සඳහා අපි එක්සත් ජාතික පක්ෂය එක්ක විතරක් නෙවෙයි. ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ රාජපක්ෂවරු නොවන වෙනස් අදහස් දරන ප්‍රගතිශීලී සියලු දෙනා එක්කම කටයුතු කරන්න සූදානම්.”

ඛණිජ තෙල් අර්බුදය සම්බන්ධයෙන් ද අදහස් දක්වන පාඨලී චම්පික රණවක මහතා පවසන්නේ දිනපතා ඉන්ධන මිල වැඩි කිරීමේ ක්‍රියාදාමයකට ආණ්ඩුව දැන් පෙළඹී ඇති බවය. අයිඕසී සමාගම වෙත රුසියාව විසින් තෙල් ලබාදෙන්නේ වෙළෙඳපොලේ පවතින මිලට ඉතා අඩු මිලකටය. එසේ අඩුමිලට ලබාගනිමින් ශ්‍රී ලංකාවේ පාරිභෝගිකයන් වෙත අධික මිලකට ඉන්ධන අලෙවි කරන අයි ඕ සී සමාගම ඉන් ලබන්නේ දැවැන්ත ලාභයක් බව රණවක මහතා හෙළිදරව් කළේය.

ලංකා ඛණිජ තෙල් සංස්ථාව ද අයි ඕ සී ය වෙතින් තෙල් ලබාගන්නා පසුබිමක් තුළ අයි ඕ සීය ලබන අධික ලාභය සිපෙට්කෝව වෙත ලබාගැනීමේ වැඩපිළිවෙලක් සඳහා ආණ්ඩුව කටයුතු නොකරන්නේ කුමන හේතුවක් නිසා දැයි රණවක මහතා ප්‍රශ්න කරයි.

– media unit

Courtesy The Island

Police and forces will back the people Blames a single family appropriating all credit for war victory

Pressure building up among the masses over the current country situation imposing unbearable hardship on them is nearing exploding point. In the event of a public uprising it would be impossible to prevent the police and security forces taking the side of people, SLPP MP Wijayadasa Rajapakshe, PC, said last week.

He identified the beginning of the crisis to a single family taking the credit for the war victory against the LTTE and using this to control a lion’s share of the economy, he told a Colombo news conference on Wednesday.

Today, we are facing the threat of not only losing the North and the East but the entire country because that single family has either sold many of our national assets to foreigners and are making plans to sell the rest off. We’ve already lost the Hambantota and Colombo harbours. The government monopoly in electricity has been eroded. The Trinco oil tank farm has been similarly sold,” Rajapakshe alleged.

All this has been done so a single family in power could pocket the commissions. Even if we blame the rulers of the past 73 years, it is the incumbent rulers who have deprived the people of their tomorrow and pushed the country down into an abyss of uncertainty.

This is not a result of the COVID-19 pandemic. None of the regional countries has suffered a foreign reserve plunge (of this magnitude) during the pandemic. They have instead increased their foreign reserves.

During the past two years, the country’s economy was completely handled by the Rajapaksa family. The President, the Prime Minister and the Finance Minister have got together to deprive people of their national assets. They by this time have sold many such assets and the rest are to be sold soon. In addition there is anarchy prevailing in the country and there is no security for anyone.

People including the 6.9 million who had voted for this government are under tremendous pressure that is growing increasingly. Very soon there would be an explosion and if the government is thinking that they could bring the situation under control by using the police and military they are mistaken.

This pressure is felt by the families of members of the police and security forces too. It is inevitable that they will take the side of the people,” Rajapakshe said.

Courtesy Adaderana

The government has decided to hold a debate on the IMF report when Parliament meets in the first week of April, says Chief Government Whip Minister Johnston Fernando. 

Former Prime Minister and Leader of the United National Party (UNP), Ranil Wickremesinghe, had called for an immediate debate in Parliament on the IMF report on Sri Lanka.

As the Government has agreed to engage the IMF for financial assistance, the Parliament must be briefed on their plan of action,” he had said.

Chief Opposition Whip Lakshman Kiriella had also written to Speaker Mahinda Yapa Abeywardena requesting him to immediately call for a party leaders’ meeting in order to decide on a date for the debate on the IMF report, when parliament convenes between April 05 and 08. 

The International Monetary Fund (IMF) on Friday released its Article IV consultation report on Sri Lanka which highlights that the island nation faces solvency” issues because of risks stemming from unsustainable debt levels that jeopardize the country’s economy.

Based on staff analysis, the fiscal consolidation necessary to bring debt down to safe levels would require excessive adjustment over the coming years, pointing to a clear solvency problem,” the IMF said.

The full report provides further analysis of Sri Lanka’s debt and finances. A summary of the report released earlier in the month said Sri Lanka faced unsustainable debt levels and needed a credible and coherent” strategy to restore stability. 

Dr Sudath Gunasekara, Mahanuwara,

Summon the Parliament Immediately to have an emergency debate as to how all these agreements have singed without prior Cabinet approval?  I am asking this question, as a citizen of this country on behalf of the whole country, as neither the Leader of the Opposition nor any other MP including even Ranil or any other MP, the so-called representatives of the people, dares to raise this issue.

I also ask the question as to why the officers, who are veterans of the procedures on international Agreements didn’t refuse to sing them without proper Cabinet approval and I also query as to what the hundreds of highly paid so-called Advisors to the Government led by the Chief Advisor to the President were doing when this treasonable drama was in action in broad day light if they were not singed at midnight like the LNG Agreement?

I warned in advance in detail on this danger in my article captioned

Shame!  Shame! For the Greatness of India! when Sri Lanka in dire distress, asked for a distress loan, for emergency supplies of food, fuel and medicines, instead of helping its neighbor, opportunist India is trying to fish in troubled Sri Lankan waters” that was published in Lankaweb and Ceylon Diary of 13^th March and highlighted the danger of India’s tough conditions laid down for this US$ 1 billion loan bait.

” But as usual not only the President and the Government nor an opposition MP and not even a single responsible citizen of this country had paid any attention to my forewarning. They all were playing the fiddle, without taking any notice of the danger I was trying to prevent to save mother Lanka, like Nero who was doing the same thing. when Rome was in fire. Again, the next day, a day before Basil the American Finance Minister of Sri Lanka left for India, it was reported in papers that all conditions laid down in the Indian press release were met by singing all the agreements before Basil took off to New Delhi. I was surprised as to how all these treasonable agreements, with India were singed, at least without Cabinet approval, leaving aside the approval of the Parliament, where the sovereignty of the people is supposed to be vested, which I think should be made mandatory, for all international agreements,   

Now that Sunil Handunhetti has exposed this treachery in the following news item, I wonder whether the President will take action immediately as to how the Minister of Finance, a citizen of America, did this treasonable act on behalf of the Motherland, without Cabinet approval.

Five defence agreements signed with India: Handunnetti

Posted on March 25th, 2022

Courtesy The Daily Mirror

(The Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) today revealed that the government had entered into five defence agreements with India in line with the recently obtained US$1 billion credit facility, despite claims that no condition had been laid down in the credit line.

Former JVP MP Sunil Handunnetti told a news conference that these agreements had been signed violating the due procedure prior to Finance Minister Basil Rajapaksa’s visit to India.

Basil on his return from India said there were no conditions pertaining to the US$1 billion credit line obtained from India. But, just before his visit, several agreements had been signed. These agreements had been signed with a covering approval as they had to be signed before Basil’s Indian visit. President Gotabaya Rajapaksa and his government should reveal their stance on Basil Rajapaksa’s statement and signing of these agreements,” he said.

He said signing of these defence agreements is a clear threat to the nation’s security and added that this was betraying of sea, ground and aerospace pertaining to the national security.

He said agreements pertaining to Indian funded Maritime Rescue Coordination Centre (MRCC), grant of three Dornier Maritime Surveillance aircraft to Sri Lanka and a 4,000 MT floating barge have been signed.

Mr. Handunnetti questioned as to why these security equipment were needed in a hurry when people were suffering in queues for essential goods.

There was no need of these security equipment at all even during the war,” he said.

He also revealed that Cabinet approval has been sought to make an emergency purchase of diesel from a South African Company for up to five years on unsolicited basis. (Ajith Siriwardana0”)

End of news item.

 Who empowered Basil to direct the officers concerned to sign these agreements? Will the President withhold the operation of these Agreements Sampur, Delf Island, Mannar and the rest) until a full inquiry is done? as to why and how the said illegal and treasonable agreements were signed? This is nothing but a blatant repetition of what he did on the LNG agreement singed at midnight without Cabinet approval.  How long the nation is going to tolerate this naked treachery by one man. I want be surprised even if the papers report next time that Basil has signed an agreement with USA at midnight declaring Sri Lanka as suzerainty of USA with immediate effect.

My million Dollar question is, if one man can do all these miracles, then why we have a President and a Cabinet, government and a Parliament elected by the people.

Chula Rajapakse MNZM/ Spokesperson USLA  

The year  began with the communal strife stirring news   that A Tamil Genocide/ Mullivaikal Remembrance  day ,along the lines of those in Ontario Canada, was to be observed at meeting  to be held on the 18^th May’21  in Auckland, , the day before the Ranaviru commemoration  in Wellington. Spurred on by frustrations expressed by many in the community  at this news, I wrote to Prime Minister Jacinda Arden expressing these frustrations, siting this as  a violation  of our human rights through being the targets of a now clearly disproven allegation. I provided the reasons  why these allegations were false.. I asked that she uses  her offices to ensure that at the very least in future  such a meeting should designated as  one that remembers the Tamil victims of our three decade long war rather than a remembrance of a genocide that never happened.  

In response to this letter, I along with USLA President  and Vice President were called to a meeting at the Parliament with  MP’s Vanushi Walters and Greg O’Connor on the 12^th of June to whom we repeated our concerns and requested  MP Walters to discuss  changing the designation of any future Tamil commemoration events in keeping with our request. She undertook to do so at a meeting  with Tamil groups ,  due in a few weeks. We also requested both MP’s to explore using their offices opportunities to foster greater and cordial interaction between the two communities  in NZ.  

The Auckland Supermarket Bombing  on the 5^th of September by an ISIS inspired terrorist ,of Sri Lankan origin drew a swift response of condemnation and  disapproval from President Mahesh to the Press. I reinforced this a day or two later and also  conveyed the concern of many in the Sri Lankan community at Prime Minister Jacinda Arden , in her TV address to the Nation, giving too much prominence to his Sri Lankan origin when , the crime had nothing to do with  that and all to do with his being ISIS inspired terrorist” , and that too while in NZ for the preceding 10years.

.        

It was gratifying to note that in her subsequent addresses on the subject, she appeared to have paid heed to our concerns. This also led to my being given an opportunity by TV1 to repeat these same concerns on their 6pm News  a few days later. 

Many of us were also concerned to learn through the media a few weeks later in September of another couple being granted refugee status in NZ , having been under surveillance in Sri Lanka for possible links with Islamic terrorism. Given the significant similarities between the circumstances of this couple and those of the Auckland supermarket bomber, I wrote to the Prime Minister again , drawing attention to this and the associated risks  to NZ from these. This caution also evoked considerable interest   in the NZ media.   

Much of my efforts as USLA spokesperson for the past several decades has been to counter misinformation adverse to Sri Lanka, levelled mostly by the Tiger Terrorists and their diaspora ,  aimed at, among others  destroying the resolve and self belief of Sri Lankans to achieve success.

However , in the last year much of such challenges of orchestrated negative information and some  times frank misinformation   came  not from  overtly Tiger sources  but apparently  from other  politically motivated sources, yet   leading to the same result of a sense of hopelessness and despair among Sri Lankans which was quite the opposite of what was required if Sri Lanka was to overcome the many economic  and other challenges it has been facing over the last year or so.  

I have there for spent considerable efforts in the last few months to disseminate as widely as possible, positive information about Sri Lanka high lighting many of it’s commendable achievements like the highy successful covid control, high lights of infrastructure development like the commissioning of the Golden Gate Kalyani Bridge , the Mirigama  Kurunegala section of the central highway, & the promenade of the Colombo port city and the resulting  beautiful vistas. I have also disseminated information of  the many new manufacturing  achievements like  with motor cars, tyres, pharmaceuticals, constructions in the Hambantota EPZ,, increased activity in the Hambantota see port and Mattala Airport, agricultural revivals like in the  Sugarcane industry,  natural gas exploration in the Mannar Basin, etc.

With these many positive developments on going in Sri Lanka, it is hoped that Sri Lanka will be able to overcome it’s other challenges too, with all sections of it’s populace responding to the call of it’s national anthem, Eka Mawakuge  Daru Kala Bavina, Yamu Yamu Vi  Nopama,  Go  forth without delay like children of one mother.  

Thank You

Chula Rajapakse MNZM/ Spokesperson USLA  26. 3.22

රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන් විධායක අධ්‍යක්ෂ/ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රය

රටටත්, පාර්ලිමේන්තුවටත් ආර්ථික අර්බුදය ගැන නොමඟයවන යැවූ මහ බැංකු අධිපති අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් සහ ආණ්ඩුවේ දේශපාලනයින් ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල් වාර්තාව මගින් නිරුවත් වී ඇතැයි, ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ ශ්‍රී ලංකා වාර්තාව ගැන නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් හිටපු ආණ්ඩුකාර රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන් පවසයි.

රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයෙකු ලෙස පාර්ලිමේන්තුවටත්, මහ බැංකු අධිපතිවරයා ලෙස ‘හය මසක මාර්ග සිතියමක්‘ මැයෙන් අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් ඉදිරිපත් කළ තර්කයන්ගේ හා කරුණුවල හරසුන් හා නිරර්ථක බව,  IMF ලංකා වාර්තාව මගින් නිරාවරණය වී ඇත.  

IMF ලංකා වාර්තාවට අනුව, ලංකාවේ දළ දේශීය නිශ්පාදනය සහ ණය ප්‍රමාණය අතර අනුපාතය 119% දක්වා ඉහළ නැග ඇත. ලංකාවේ විදේශ සංචිත ඩොලර් මිලියන 2,204 දක්වා පහත වැටී ඇති බව වාර්තාවේ දක්වන නමුත්, භාවිත කළ හැකි ප්‍රමාණය මිලියන 800 දක්වා පහත වැටී ඇති බව වාර්තාවේ දැක්වෙන්නේ නැත. දළ දේශීය නිෂ්පාදනයෙන් 64.2 ක් ණය බව වාර්තාව කියයි.

වත්මන් රජය 2019 දී සිය ව්‍යාපාරික ගජ මිතුරන්නට බදු සහන දී භාණ්ඩාගාරයේ (රටේ) ආදායම අඩු කර ගැනීම, මේ ආර්ථික අර්බුදයේ ඇරඹුමයි. වාර්තාවේ (6 පිටුව) වැට්, කෝපරේට් ටැක්ස්, ආදායම් බදු, ජාතික ගොඩනැගීමේ බද්ද කැපීම නිසා සිදුවූ ආදායම් අහිමිවීම සවිත්සර දක්වා ඇත.

රටේ උද්ධමනය ඉහළ යාම ගැන IMF නිරීක්ෂණ සවිස්තරාත්මකය.  1952 සිට 2020 දක්වා අච්චු ගැසූ මුදල මෙන් 23 ගුණයක් වසර දෙකක් තුල අච්චු ගැසූ රටක උද්ධමනය ඉහළ යාම අරුමයක් නොවන බව මම පසුගිය සතියේ ද  පෙන්වා දුනිමි. එදා එයට මහ බැංකු අධිපති ප්‍රතිචාර දැක්වූවේ මුදල් අච්චු ගැසීම අලුත්දෙයෙක් නොවන බවය.   ආදායමට වඩා වියදම වැඩි රටක වියදම් කැපීමත්, ආදායම් වැඩි කර ගැනීමත් හැර වෙනත් විකල්පයකට ඇත්තේ ණය ගැනීමය.  සීනි බදු වංචාව, සුදුළුණු වංචා, පොල්තෙල් ගැන වාර්තාව කියන්නේ නැත. නමුත්, චීන අශුචි, නැනෝ පොහොර වැනි හොරකම් රටට කන්න නැතිකළ බව, ආහාර හිඟයක් ඇතිකළ බව පෝලිම්වල ඉන්න ජනතාවට රහසක් නොවේ.

වාර්තාවේ 9 වන පිටුවේ දැක්වෙන්නේ රටේ ණය 100% ගුණයකින් වැඩිවීමට කෝවිඩ්, ගජමිතුරන්නට දුන් බදු සහන, අය වැය කළමනාකරණය නොකිරීම හේතු වූ බවයි. මිල සුත්‍රයකින් තොරව ඛනිජ තෙල් සංස්ථාවේ පාඩුව රටේ ආර්ථිකයට බරක් වූ බව ද එහි දැක්වේ.  ආර්ථික අර්බුදය, ඉන්ධන අර්බුදය හා බැදී ඇති බව පැහැදිලිය.

යහපාලන ආණ්ඩුව (2019) රජයේ ආදායමෙන් 11.6% ක් බදු මගින් ලබා ගත් බවත්, මේ වන විට එය 7.2% දක්වා පහත වැටී ඇති බව වාර්තාවේ දැක්වේ.

වාර්තාව පුරා වචනයෙන් නොව දත්ත මගින් මතු කර දක්වන්නේ මුලික ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති නොතකා හැරීම නිසා ලංකා ආර්ථිකයේ බිඳ වැටීම සිදුව ඇති බවය.  රජය ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවට ණය වී ඇති ප්‍රමාණය 2000 මාර්තු සිට 2021 නොවැම්බර්  දක්වා 9%ක් වැඩිවී ඇති බව දක්වයි.

අප අමතක නොකළ යුත්තේ ‘‘අඩුම ආර්ථික වර්ධනයක් ලඟාකරගත් වසර දෙකක්, වසර 12 කින් පසුව ඉහළම උද්ධමන අනුපාතිකයක් වාර්තා කළ, දළ දේශීය නිෂ්පාදනයේ ප්‍රතිශතයක් ලෙස සැලකීමේ දී අඩුව ආදායම වාර්තාවී ඇති, වැඩිම මුදල් අච්චු ගැසීම සිදු කර ඇති, දළ දේශීය නිෂ්පාදනයෙන් 119% ණයවී සිටින රටක ආර්ථිකය‘‘ පිළිබඳ  ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල සිය නිරීක්ෂණ මෙම වාර්තාවෙන් ඉදිරිපත් කර ඇති බවයි.   5% ක් වූ දේශීය ණය (බැදුම්කර) දැන් 60% දක්වා ඉහළ නැඟ ඇත. ඒ මුදල් බහුතරයක් එළදායී නොවන ආයෝජනයක් වෙති. 

ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය වෙළඳපලේ පහලම ශ්‍රේණිගත කිරීම් දරණ ආර්ථිකය ගොඩ ගැනීමට ගැන උපදෙස් පහක් මුල්‍ය අරමුදල ලබාදී ඇත.

1.      2019 දී ලබාදුන් බදු සහන (වැට්, ආදායම් බදු, සමාගම් බදු සහන) වෙනස් කිරීම (එනම් ගජමිතුරන්ට බදු සහන ලබාදීම වෙනුවට 2019 ට පෙර තිබු බදු ක්‍රමයට නැවත යාම)

2.      පාඩු ලබන රාජ්‍ය ව්‍යවසාය ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම/විකුණා දැමීම

3.      ණය ප්‍රතිව්‍යුහගත කරණය උපක්‍රම වෙත යොමුවීම

4.      උද්ධමනය පාලනය කිරීමට පියවර ගැනීම (හිතුමනාපයට මුදල් අච්චු ගැසීම නවතා දැමීම, මුදල් මණ්ඩලය හරහා මහ බැංකු අධිපති හා භාණ්ඩාගාර ලේකම්ට මුදල් අච්චු ගැසීමට ඇති හැකියාව නැති කිරීම)

5.      වෙළඳපොල නිර්ණායක අනුව පොලී අනුපාතය තීරණය කිරීම

6.      සමාජ ආරක්ෂණ ජාලය ශක්තිමත් කිරීම

ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල් වාර්තා මගින් රටක් අපහසුතාවයට පත් වන ආකාරයේ කරුණු ඉදිරිපත් කරන්නේ නැත.  ආර්ථික විද්‍යා මුලධර්ම අනුව රටක ආර්ථික දත්ත විශ්ලේෂණය සඳහා මාවත පමණක් පෙන්වා දෙනු ලබයි.  ලංකාව පිළිබඳ වාර්තාව පුරාම මතුවන්නේ ‘ගෙවී ගිය වසර දෙක තුල ආර්ථික කළමනාකරණයේ දී රජය දක්වා ඇති නොහැකියාව හා දුබලතාවයි.

බදු ප්‍රතිපත්ති වෙනස් නෙකර, වියදම් පාලනය නොකර, පාඩු ලබන ආයතන බර දිගින් දිගටම දරමින්, පොලී අනුපාතය කෘතීම ලෙස පහත දමමින්, හිටි හැටියේ පසුගිය සතියේ රුපියල පා කර දැමීම වැරදි මුල්‍ය තීරණයක් බව මාර්තාවේ පේලී අතර ලියැවි ඇති, එළිපිට ලියා නොමැති කතාවයි. මුල්‍ය අරමුදල හැමදාම ලංකාවට උපදෙස් දුන්නේ ආදායම් වැඩි කර, වියදම් පාලනය කර විදේශ මුදල් අර්බුදයට පිළියම් යෙදීමයි. නමුත්, රජය රුපියල බාල්දු කළේ, කිසිදු ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණයකින් තොරවය.  දැන් ඩොලරය අහස උසට ඉගිලෙන්නේ ඒ නිසාය.  අවසනාවකට අද මේ වාර්තාව නිකුත් වී ඇත්තේ මුදල් අමාත්‍යාංශය සහ මහ බැංකුව අතර තීරණ ගැනීම පිළිබඳ එකඟතාවයක් හෝ නොමැති අවස්ථාවකය.

ජනාධිපතිවරයා ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ සහාය ලබා ගැනීමට එකඟතාව ලබාදී ඇතත්, එය යථාර්ථයක් බවට පත්වීමට නම් රජය ක්ෂණික පියවර ගත යුතුය. මුදල් අමාත්‍යවරයා හෝ මහ බැංකු අධිපතිවරයා හෝ ඒ සඳහා ඉදිරිපත් වන්නේ නැත.  ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ වාර්තාවේ හරය නම්, අර්බුදය තවදුරටත් කල් දැමීමට ලංකාවට හැකියාවක් නැති බව ය.

රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන්

විධායක අධ්‍යක්ෂ/ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රය

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

විදුලි අර්බුදයට විසඳුමක් ලෙස පුනර්ජනනීය බල ශක්තිය යොදා ගැනීමට පවතින බාධාවන් ඉවත් කිරීමට අවශ්‍ය කඩිනම් ක්‍රියාමාර්ග ගන්නැයි අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති හා සැළසුම් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ අමාත්‍යාංශ ලේකම් අනුෂ පැල්පිට මහතාට ඊයේ (25) උපදෙස් දුන්නේය.

ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති හා සැළසුම් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ අමාත්‍යාංශයේ ප්‍රගති සමාලෝචන රැස්වීම ඊයේ (25) පස්වරුවේ අරලියගහ මන්දිරයේ දී පැවැති අවස්ථාවේ ඊට එක්වෙමින් විෂයභාර අමාත්‍යවරයා ලෙස අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මේ බව කියා සිටියේය.

මෙම අමාත්‍යාංශයට අයත් ජාතික ක්‍රම සම්පාදන දෙපාර්තමේන්තුව, ජනලේඛන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුව, ප්‍රතිපත්ති අධ්‍යයන ආයතනය, තිරසර සංවර්ධන සභාව, කොම්ප්ට්‍රෝලර් ජනරාල් කාර්යාලය, තක්සේරු දෙපාර්තමේන්තුව, ශ්‍රී ලංකා ගිණුම් සහ විගණන ප්‍රමිති සමීක්ෂණ මණ්ඩලය, ශ්‍රී ලංකා මහජන උපයෝගීතා කොමිෂන් සභාව, සුභසාධක ප්‍රතිලාභ මණ්ඩලය සහ රාජ්‍ය සේවා අන්‍යෝන්‍ය අර්ථසාධක සංගමය යන ආයතන වල ප්‍රගතිය මෙහි දී සමාලෝචනය කෙරිණි.

ඉන්ධන භාවිතයෙන් උත්පාදනය වන විදුලි ඒකකයක් සඳහා රුපියල් 60කට වැඩි වියදමක් දරණ බවත්, පුනර්ජනනීය බලශක්තිය මගින් උත්පාදනය වන විදුලි ඒකකයක් රුපියල් 20ක පමණ අවම වියදමකින් ලබා ගත හැකි බවත් මෙහි දී හෙළි විය.

ඒ අනුව පවතින විදුලි අර්බුදය විසදීමට නම් පුනර්ජනනීය බලශක්තිය හැර වෙනත් විකල්පයක් නොමැති බව මහජන උපයෝගීතා කොමිෂන් සභාවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් දමිත් කුමාරසිංහ මහතා පෙන්වා දුන්නේය.

2030 වර්ෂය වන විට ඇතිවිය හැකි බවට පුරෝකථනය කර ඇති විදුලි අවශ්‍යතාව වන ගිගා වොට්                     පැය 28, 200න්, ගිගාවොට් පැය 19,800ක් පුනර්ජනනීය බලශක්ති ප්‍රභවයන් මගින් ලබා ගැනීමේ වත්මන් රජයේ සෞභාග්‍යයේ දැක්ම ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශයේ සඳහන් 70%ක පුනර්ජනනීය බලශක්තිය යොදා ගැනීමට නම් දැනට ක්‍රියාත්මක විදුලි බල මණ්ඩලයේ 1969 පනත සංශෝධනය කර වර්තමානයට ගැලපෙන පරිදි විදුලිබල මණ්ඩලය ප්‍රතිව්‍යුහගත කළ යුතු බව මහජන උපයෝගීතා කොමිෂන් සභාවේ නිලධාරීහු මෙහි දී කියා සිටියහ.

පුනර්ජනනීය බලශක්තිය මගින් උත්පාදනය කරන විදුලි ධාරිතාව ප්‍රධාන විදුලි සැපයුම හා සම්බන්ධ කිරීමට අවශ්‍ය කටයුතු සකස් කර  ඉටු කිරීමේ දී විදුලිබල මණ්ඩලයේ ක්‍රියාත්මක වීම මන්දගාමීව බවට ද මෙහි දී කරුණු ඉදිරිපත් විය.

කෙසේ වෙතත් වර්තමානයේ පැන නැගී ඇති විදුලි අර්බුදයට වහා විසදුම් අවශ්‍ය බව කියා සිටි අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා, විදුලි අර්බුධයෙන් පීඩාවට පත් ජනතාවට හැකි ඉක්මනින් අඛණ්ඩව විදුලිය සැපයිය යුතු බව පෙන්වා දුන්නේය.

මිලියන 22 වන ලංකාවේ ජනගහනයෙන් මිලියන 6ක් පමණ සමෘද්ධි සහනාධාර ලබන බවත් ඒ සඳහා රුපියල් මිලියන 62ක් පමණ මාසිකව වැය කරන බවත් මෙහි දී අනාවරණය වූ අතර සමෘද්ධිය ලැබිය යුතුම ඇතමෙකුට එම සහනාධාරය නොලැබී අනවශ්‍ය පුද්ගලයන්ට ද සමෘද්ධිය ලැබෙන බවට තොරතුරු ඉදිරිපත් විය.

තිරසාර සංවර්ධන ප්‍රගතිය මැනීමේ දත්ත පැවතියේ දර්ශක 46කට පමණක් බවත් එම දත්ත මේ වන විට දර්ශක 105ක් දක්වා වර්ධනය කර ගැනීමට හැකිවී ඇති බවත් මෙහි දී අනාවරණය වූ අතර දත්ත සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකාව මේ වන විට ආසියා ෆැසිපික් කලාපයේ 10 වන තැනට පත්ව ඇති බවත් නිලධාරීහු පෙන්වා දුන්හ.

මෙම අවස්ථාවට ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති හා සැළසුම් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් අනූෂ පැල්පිට, අතිරේක ලේකම්වරුන් වන ඒ.විමලවීර, ඩී.කේ.විජේසිංහ, අග්‍රාමාත්‍ය අතිරේක ලේකම් මහින්ද ගුණරත්න, අග්‍රාමාත්‍ය ජ්‍යෙෂ්ඨ සහකාර ලේකම් ප්‍රියංග නානායක්කාර, ජනලේඛන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් පී.එම්.පී අනුර කුමාර, කොම්ප්ට්‍රෝලර් ජනරාල් කාර්යාලයේ කොම්ප්ට්‍රෝලර් ජනරාල් කේ.ඒ රම්‍යා කාන්ති, රජයේ තක්සේරු දෙපාර්තමේන්තුවේ ප්‍රධාන තක්සේරුකරු පී.පී.ඩී.එස්. මුතුකුමාරණ, මහජන උපයෝගිතා කොමිෂන් සභාවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් දමිත කුමාරසිංහ, ජාතික ක්‍රම සම්පාදන දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ආර්.එච්.ඩබ්ලිව්.ඒ.කුමාරසිරි, තිරසර සංවර්ධන සභාවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් චමින්ද්‍රි සපරමාදු, ප්‍රතිපත්ති අධ්‍යන ආයතනයේ විධායක අධ්‍යක්ෂ ආචාර්ය දුෂිනි වීරකෝන්, ශ්‍රී ලංකා ගිණුම් හා විගණන ප්‍රමිති සමීක්ෂණ මණ්ඩලයේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් අනූෂා මොහොට්ටි මහත්ම මහත්මීහු ඇතුළු නිලධාරීන් පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

Courtesy The National News

A surge in global crude prices and the loss of tourists because of the war in Ukraine exacerbated the country’s foreign exchange crisis.

People queue to buy oil for home use at a petrol station in Colombo, Sri Lanka, amid surging prices and shortages. AFP

Sri Lanka faces solvency” issues because of risks stemming from unsustainable debt levels that jeopardise the nation’s economy, the International Monetary Fund has said.

Based on staff analysis, the fiscal consolidation necessary to bring debt down to safe levels would require excessive adjustment over the coming years, pointing to a clear solvency problem,” the IMF said in its Article IV consultation report, released in Washington on Friday.

The full report provides further analysis of the South Asian island nation’s debt and finances. A summary of the document released earlier this month said Sri Lanka faced unsustainable debt levels and needed a credible and coherent” strategy to restore stability.The fiscal consolidation necessary to bring debt down to safe levels would require excessive adjustment over the coming years, pointing to a clear solvency problemIMF

The country’s debt overhang”, along with persistent fiscal and balance-of-payments shortfalls, will constrain growth and jeopardise macroeconomic stability in both the near and medium term”, the report said.

Rollover risk is very high,” the IMF said. [Foreign] debt service needs of $7 billion each year will require access to very large amounts of external financing at concessional rates and long maturities, sustained over many years.”

Since the IMF board considered the staff report in late February, a surge in oil prices and the loss of tourists because of the war in Ukraine exacerbated its foreign exchange crisis, forcing the government of President Gotabaya Rajapaksa to seek IMF aid.

Negotiations on a possible aid package are expected to start in April, when Finance Minister Basil Rajapaksa, a brother of the president, travels to Washington.

The spiralling crisis has also led the country to raise interest rates, devalue the local currency and curb non-essential imports.READ MORESri Lanka raises fuel prices amid a surge in global commodity costsUN downgrades global economic growth forecast on Russia-Ukraine war shocksOman to use oil windfall to reduce public debt, Sultan Haitham says

Sri Lanka has about $2bn of reserves against $3.9bn of foreign-currency debt due for the remainder of 2022, Bloomberg calculations based on central bank data show. This includes $1bn of sovereign bonds maturing in July.

The Central Bank of Sri Lanka stands ready for closer engagement with the IMF, working jointly with the government in order to ensure that the benefits of such an engagement outweigh any costs associated with the same, from the perspective of the general public, and the business and investor community”, the monetary authority said on Saturday.

Sri Lanka has to be prepared to manage the negatives”, central bank governor Ajith Nivard Cabraal said on Thursday, referring to entering an IMF programme. He did not elaborate.

Courtesy The Daily Mirror

The proposed US $ 1 billion loan to be obtained from China will be utilised to settle the previous loans from the Chinese banks, Daily Mirror learns.

Sri Lanka’s current loans from China also amount to nearly US $ 1 billion, a top source said. The latest method will be adopted since China does not have the concept of rescheduling debts.

The authorities of the two countries are currently negotiating terms and conditions of the new financial facility to be extended.

Besides, there will be another US $ 1.5 billion buyer’s credit from China to import materials from China.  (Kelum Bandara)

Courtesy Adaderana

The International Monetary Fund (IMF) says Sri Lanka needs to implement a credible and coherent strategy covering both the near- and medium-term to restore macroeconomic stability and debt sustainability.

In its Staff Report for the 2021 Article IV Consultation with Sri Lanka, the IMF recommended a comprehensive set of policies with specific measures.

The IMF noted that reforms should focus on strengthening VAT and income taxes through rate increases and base-broadening measures.

Fiscal adjustment should be accompanied by energy pricing reforms to reduce fiscal risks from loss-making public enterprises, the IMF said further, adding that institutions building reforms, such as revamping the fiscal rule, would help ensure credibility of the strategy.

The IMF also suggested that near-term monetary policy tightening is needed to ensure that the recent breach of the inflation target band is only temporary. Recent welcome steps to gradually unwind the Central Bank’s large treasury bill holdings should continue through close coordination with the Ministry of Finance.

It also recommended the gradual restoration of a market-determined and flexible exchange rate. To avoid disorderly movements in the exchange rate, the transition should be carefully sequenced and implemented as part of a comprehensive macroeconomic adjustment package.”

Social safety nets should be strengthened, by increasing spending, widening coverage, and improving targeting, to mitigate the adverse impacts of macroeconomic adjustment on vulnerable groups, the IMF said further.https://www.scribd.com/embeds/566624740/content?start_page=1&view_mode=scroll&access_key=key-ejtJWkR5FAQBTm34XMfj

IMF 2021 Article IV Consult… by Ada Derana

ප්‍ර සමරසිංහ

අප මේ යුහුසුළු වෙන්නේ ඊනියා දියුණුවේ හිණිපෙත්තටම නගින්නටය. කොහොම වෙතත් ඊනියා දියුණුව වනාහි පල් වුන මඩගොහොරුවක් වග තේරුම් ගත් ඇත්තන් පහුගිය අවුරුදු දෙක තුන ඇතුළත එය තවත් යසට තේරුම් කර ගත්හ. තේරුම්ගත් ඇත්තන් හා නොතේරුණ ඇත්තන් අතර තියෙන්නේ ලොකු පරතරයක්ය. නොතේරුණ ඇත්තන් කොවිඩ් සමයට පෙර තිබූ ඊනියා ‘නෝමැල්ටිය’ එනු ඇතැයි මග බලන් අරහෙන් මෙහෙන් යදින්නේය, ඇති යමක් ඇත්නම් ඒවා විකුණන්නේය. එහෙමත් නැත්නම් පෙළපාලි යමින් උද්ඝෝෂණ කරන්නේය. ‘ග්ලෝබල් ප්‍රොපර්ටි’යක් වන සයිබර් අවකාශ හිතුමතේ භාවිත කර උන්මාද සිතුවම් මවන්නේය. ආණ්ඩු පෙරළන්න බල ලෝභය පෙරටු කරගෙන නං විකාර දොඩවන්නේය, කොටින්ම රැයක් දවාලක් නැතුව බොර දියේ මාළු බාන්න දත කන්නේය.

ඊනියා දියුණුව මත්තේ නැහෙන්නට පෙර අපි ඉතා සරල දිවි පෙවතකට උරුමකම් කිව්වෝ වෙමු. තිබුණ සීමිත වුවමනාවන් සපුරාලන්නට දවසේ පැය 24ම නැහුනේ නැත, වෙලාව තිබුනය කියා දැන් මෙන් කාටවත් බාල්දි පෙරලුවේද නැත. ප්‍රදර්ශන-මේනියාව තිබුණේ නැත, නෙක සංසන්දන කර, හිත යකාගේ කම්මල කරගත්තේද නැත. කලබල අධි තරඟකාරි මනසක් නොවූ හෙයින් හිතේ සැනසීම තිබි, නෑ හිතමිතුරෝද කලින් වෙලාවක් වෙන් නොකර ගෙවල් වලට යමින් එමින් තිබිණ. එකල කළු කපුටෝ ඉඳ හිට ඇවිත් ගව් කීවෝය. ගව්ව කිවූ වෙලාව හා ගව්වේ නාද රටාව අනුව අද හෝ හෙට නෑයෙක් එතැයි බලා සිටියෝද වෙමු. අල්පේච්ඡ ජීවිතයේ සුන්දරවූත් සරල වූත් බලාපොරොත්තු වූයේ ඒවාය. නාවාට නොහොඳ නෝක්කාඩුවක් ඇති උනේද නැත. කදමළු පුරෝ ගෙන ආවත් නැතත් හිතේ තිබුණේ ලෙන්ගතුකමය. අද මේ වන විට ඒවා හමස්කඩ පෙට්ටි තුලය. නෑයෝ ද හිතමිතුරෝද එකාට එකා නැත. හැම එකාම තරඟයක යෙදී සිටින ප්‍රතිමල්ලවයන්ය. දුවන්නේ එක හැල්මේය.

ඉඳහිට අපත් නෑ මිතුරන් දකින්නට, වත්තේ හැදුනු හොඳ ඉදුණු ආනමාලු ඇවරියක්, වතුපාලු ඇවරියක්, වරක පළුවක්, අඹ හා අම්ම අතින් නිමවුන රසකැවිල්ලක් අරගෙන ගියෝ වෙමු. අධි මිලැති මල් වැටුන කඩදාසියකින් ඔතා ඊට ගැලපෙන රිබන් පටියකින් ගැට ගසා ගෙන නම් මේ කිසි දෙයක් අරන් ගියේ නැත. අපට ඔය නරිනාටක කර පරිසරය වනසන්නට තරම් මෝඩ හිත් නොතිබුන එක ගැන සිහිපත් වන විට ලොකු ආඩම්බරකමක් ද හිතට නැගේය. ආරිච්චි බෝරිච්චි නැතුව පිරිසිදුව, පිළිවෙලට, සැලකිල්ලෙන් හා ගෞරවයෙන් ගෙන යන දේ ගෙනයන්නට අම්මා නිතර අපව හුරු කලාය.

එක හැන්දෑවක අම්මත් අප්පච්චිත් අපි දරු තුන් හතර දෙනත් අප්පච්චිගෙ ළඟ මිතුරෙක් හමුවෙන්නට ඔවුන්ගේ ගෙදර ගියෙමු. “අද කපුටෙක් ගව්වක් කිව්වහම හිතුනා කවුරු හරි ඒය” කියා කියමින්, ලංකාසිරි මාම අපව බොහොම ආදරෙන් පිළිගත්තේය. ටික වෙලාවක් සාලයේ වාඩිවී අල්ලාප සල්ලාපයේ යෙදුන අප්පච්චිලා මිදුල දෙසටත්, අම්මල මුළුතැන්ගෙය පලාතටත් හැරුණේ හිච්චො ඉදිරියේ කරන ඕපදූප කථා වලත් සීමාවක් ඇති නිසා වන්නට ඇත. ඒ එක්කම අප ඉදිරියේ තිබූ කනප්පුව උඩ තලබෝල එක 20ක 25ක තසිමක් මතුවිය. ලොකු නෙල්ලි ගෙඩියක් ප්‍රමාණයේ තලබෝලය. ලංකාසිරි නැන්දා අතින් හැදෙන මේ තලබෝල කන්නට අප කවදත් මනාපය. තලබෝල තුල පුංචි හකුරු කැට හිනාවුනෙත් අප සමඟය. තල, කිතුල් හකුරු හා පොල් මුසුව එන සුවඳ, රස නහර පින වුවේය. කනවද නැද්ද, අම්මල එන තුරු හිටිය යුතුද නැද්ද යන ප්‍රශ්න වැලක් හිත් තුල දඟලනවද දැනිණ. වැඩිම වුනොත් අප බලා සිටින්නට ඇත්තේ විනාඩි දෙක තුනක් වෙන්නට ඇත. ලෝකයා මුලින්ම  හෙමින් සීරුවේ එකක් කටේ ඔබා ගත්තේය. මද්දු ද එයම අනුගමනය කලේ වැඩි කලබලයක් නැතිවය. ඩිංගි හා හින්නිත් පිළිවෙලට තලබෝල ගත්තෝය. ඔය පළමු වටය විය. ඊළඟ වටයද ඇරඹුයේ ලෝකයාය. පෙර සේම මද්දුත් ඇතුළු අපි දෙදෙනාත් ඔහු අනුගමනය කළෙමු. ඒ වාගේ වට 4-5 යන විට තසිමේ තලබෝල අන්තරස්ධානය. අම්මල තේ බන්දේසිය රැගෙන එන විට තසිම පාලුවට ගොසින්ය. වැඩිහිටියෝ මූනට මූන බලා ගල් ගිල්ලාක් මෙන් සිට, තේ කෝප්පයක රස විඳ සැනසුනෝය. තවත් හෝරාවක් හමාරක් කතාබස් කර ඔවුන්ට සමු දුන් අපි ගෙදර බලා පිටත් වීමු. එන අතරමග අම්මවත් අප්පච්චිවත් අපට කිසිවක් කීවේ නැත. නමුත් ගෙදර ගිය විට හොඳ සම්බුවක් ලැබෙන බව මගේ හිත කිව්වේය. කලේ වස වැරැද්දක් බව මට මෙන්ම අනිත් තුන් දෙනාටත් නොතේරෙන්නට හේතුවක් නැත.

මා හිතුවා හරිය. ගෙදර ගිය සැනෙන් අප හතර දෙනාට වාඩි වන්නට අණක් ලැබිණ. සාවධානව පැනය ඉදිරිපත් කලේ අප්පච්චිය “කවුද මුලින්ම තලබෝලයක් ගත්තේ ලංකාසිරි මාමලගේ ගෙදරදි”?  කිසි සද්දයක් නැත, අප හතර දෙනාම කකුලේ මාපටගිල්ලෙන් බිම හෑරුවාට බිම හෑරුනෙත් නැත. අම්මා, “ලොකු” කියා හඬ සැර කළාය. ලෝකයා, “මම”  කියා මිමිණුවේය. අම්ම “ඊට පස්සේ කවුද ගත්තේ” කියා ඇසු විට මද්දුත් කට ඇරියේය. ඩිංගිත් හින්නිත් පිළිවෙලට පළමු වටය, දෙවන වටය… ගිය හැටි පිලිගත්තෝය. “ඇයි කාටවත් හිතුනේ නැත්තේ දැන් කෑව ඇති කියල අඩු තරමේ දෙවන වටය ඉවර වෙන කොට වත්? ඔයගොල්ලෝ ඇරෙන්න තවත් අය කන්න ඉන්න බව තේරුම් නොගත්තේ, අරය ගත්ත නං මාත් ගන්නවා කියන මතයෙ හිටිය නිසා නේද? එහෙම උනාම සමස්තය පෙනෙන්නේ නැතුව යනවා. ඔය එක්කෙනෙක් හරි ඒ චක්‍රය කැඩුව නං ඔය දෙය වෙන්නේ නෑ”. ඔය අපට ලැබුණු අවවාදයය. එදා ඉඳල අප උත්සාහ කරන්නේ, කරන්නන් වාලේ තරඟයට දේවල් නොකරන්න, විශේෂයෙන් කාගේවත් දෙයක් කඩං නොකන්න, අයිති නැති දේවල් බදා නොගන්න, තම තමන් අතරේ විතරක් බෙදා නොකන්න.

දේශපාලන ලෝකයත් හරියට බාල හිච්චන්ගේ මේ තලබෝල ලෝකේ වාගෙමය. තියෙන සීමිත සම්පත් ටික එකින් එක හොරා කන්නේ, “අරය ගත්ත නං, මාත් ගන්නවා” කියන ආකල්පයේ ඉඳ ගෙනය. ප්‍රධාන පක්ෂ දෙක තුන මාරුවෙන් මාරුවට ඉන්න අවුරුදු හතර පහට, රට සන්තකේම තියෙන තුට්ටුවට විද මාරු වෙන්නේය. අන්තිමට හුදී ජනයාට කන්න ඉතිරි වෙන්නේ අපමණක් වූ දුක් ගැහැටය. රටක උන්නතිය වෙනුවෙන් කැප වෙන හැබෑ වැඩිහිටියෙක් අද දේශපාලනය කරන්න හොයා ගැනිම කළුනික හොයා ගන්නවටත් වඩා අමාරුය. හිටියත් ඒ හැබෑ වැඩිහිටියාට නිසි තැන නොදි  ඉන්නට තරම් බාලයෝ කටසපටය. ඒ දුර දක්නා නුවණැති වැඩිහිටියන්ගේ අවවාද අනුසාසනා පිළිගන්නටද අකමැතිය. හුදී ජන අපමයි මේ දේශපාලනය, විශාල බලකොටුවක් බවට පත් කරල ඒක මුර කරන්න, අවස්ථාවාදි  ආත්මාර්ථකාමි අඳ බාලයෝ පත් කර හරින්නේ. මේකත් බරපතල චක්‍රයක්, කඩා ගන්න අමාරු.

රටේ සම්පත් කඩා ගෙන කන චේතනාවෙන් කරලියට නොආ ආචාර්ය ඇන් ඇම් පෙරේරා වැනි සාමාන්‍ය බුද්ධිය ඇත්තෙකු මතු දිනෙක රටේ මුදල් ඇමති වුනත් නැතත්, අපට ඇත්තේ අපේ පාඩුවේ අර පුරුදු සරල ජීවිතේට යාමය. හැකරැල්ලුන් මෙන් මතු වන ලිබරැල්ලුන්ගේ බොරු පොරොන්දු, කන්ටේනර්-ටෝක්ස් තඹ දොයිත්තකට මායිම් කල යුතු නැත, ඔවුන් හුදී ජන ඔළු හෝදන්න කොහොම ආවත්, කුලප්පු කරන්න කොපමණ වලි කෑවත් අප බීරි කන් දී සිටිය යුතුය. ණය මතින් උපන් ලිබරල් කුමර කුමරියන් රජ වෙන්නට මාන බලන්නෙ ණය ගසා දමා නොවන බව තරයේ මතකයේ තබා ගත යුතුව ඇත. ඔවුනට ණයෙන් තොර ලෝකයක් කොයින්දෝ.. ණයෙන් තොර මාවතක් කොයින්දෝ..

මිනිස් අවශ්‍යතා සරල වෙන්න වෙන්න මිනිස්සුන්ට හා පරිසරයට උහුලන්න වෙන පාඩුව අවම වෙන්නේය. කරුමෙට “සරල අවශ්‍යතා හා ඉන් ලැබෙන උපරිම ලාභය” කියා පාඩමක් කිසිම ආර්ථික විද්‍යා පොතක ලියැවි නැත. ඒ පොතේ ලියැවි ඇති දේවලට වඩා නොලියැවි ඇති දේ අවබෝධ කර ගත්තා නං අද අපට මෙහෙම වෙන්නේද නැත.

ජයන්ත හේරත්

අපේ මුදල් ඒකක

රුපියල් ශතය.

දැන් අපි භාවිතා කරන්නේ

රුපියල් විතරය.

ශත

නැතිවී ගොස්

බොහෝ කල්ය.

මහ බැංකුව 

print කරන්නේ

රුපියල් විතරය.

අපිට

මුදල් ඒකක

දෙකක් වත් ඕනය.

එකක් රුපියල් ය

අනෙක

ලංකා ඩොලර් ය.

මිලියන්  20

ජනගහනයට

පාවිච්ච්යට 

රුපියල් ගොඩක් අවශ්‍යය.

ලංකා ඩොලර් පොඩ්ඩය.

මිනිස්සු

කතා කරන්නේ

සංඛ්‍යාය.

බඩු මිල

වැඩි වෙලාය.

රුපියල අඩු වෙලාය

බාල්දු වෙලාය.

පාවෙනවාය.

එක එක

විධි වලට

ජනතාව කුලප්පු කල හැක.

වැඩි දෙනෙක්

හිතන්නේ

නැත. 

එක්කෙනෙකුට

දෙන්නෙකුට

ඕන විධියට

වැඩි දෙනෙකු

හිතන විධිය

පාලනය 

කල හැක. 

අවශ්ය

විෂ බීජ

මනසේ රෝපණය

කිරීම පමණය.

ඒවා

දළු කොළ මල් දමාලා

වැඩේ.

සංඛ්යාව

ලොකු – පොඩි  කර  

ජනතාව

කුලප්පු කල හැක.

සංඛ්යාව

ලොකු – පොඩි  කර  

ජනතාව

මෙල්ල කිරීමද  කල හැක.

ක්‍රෝධය තරහ

වැඩි – අඩු කල හැක.

පාන් රාත්තල

රුපියල් තුන් සීයකි.

NPP කාරයාට

පාන් පිටි

කිරි පිටි

electricity

ඉන්ධන

ජනතා ප්‍රශ්න වලට විසඳුම් නැත.

උත්තර ඇත.

ඔන්න බබෝ බිල්ලෝ එනවාය. 

පාන් ගන්නට සල්ලි

වීල් කරත්තයක

පටවා ගෙන යන්න වෙනවාය.

Zimbabwe වෙනවාය

Venezuela වෙනවාය.

සජබ බංකොලොත්

ආර්ථික විශේෂගවයාත්

බය

ඒකටය.

NGO කාරයාට දුක

print කරපු

සල්ලි ප්‍රමාණය

ලොකු සන්ඛ්‍යා වලින් ලියන්නට

අමාරු වීමය.

අපි

මුදල් අච්චු ගැසිය යුතුය.

නව

ශ්‍රී ලංකා ඩොලරයක්

අච්චු ගැසිය යුතුය.

සමහර අයට

ඇමරිකන්

allergy ක් ය.

ලංකා dolar වෙනුවට

ලංකා Yuan

උනත් මරුය.

dolar වෙනුවට

ලංකා Pound 

උනත් මට නම් අප්පිරිය නැත.

ලංකා Yen 

මරේ මරුය.

රුපියල් 300

ශ්‍රී ලංකා ඩොලර් 

එකය.

රුපියල් 300 = ශ්‍රී ලංකා ඩොලර් 1 යි.

ශ්‍රී ලංකා ඩොලර් 1 = ඇමෙරිකන් ඩොලර් 1 යි

අපි ඇමෙරිකාවට

සමානය.

කලොත්

පාන් කන්න

වීල් එකක

සල්ලි පටවා ගෙන

යන්න

ඕනා නැත.

උද්ධමනය

300 ගුණයකින් අඩුය.

උද්ධමනය සිතිවිල්ලකි

මනඃ කල්පිතය.

අංක ක්‍රීඩා සිත්ගන්නා සුළුය.

ක්‍රීඩා ඇමති

කල යුත්තේ අංක ක්‍රීඩා ය.

මුදල් කියන්නේ ඉලක්කම් ය.

අංක එකතු කිරීම

අඩු කිරීම.

මූලික operation  දෙක ය.

ගුණ කිරීම

යනු එකතු කිරීමය.

බෙදීම අඩු කිරීමය.

වැදගත් ය.

වසර හැටකට

පෙර ඉතිරි කළ

රුපියල් වල

අද වටිනාකමක් නැත.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ගරු කථානායකතුමනි,

මෙම පාර්ලිමේන්තුවේ හිටපු මන්ත්‍රීවරුන් වන බැටී වීරකෝන් මැතිතුමා, එම්.එස්.සෙල්ලසාමි මැතිතුමා, ජස්ටින් ගලප්පත්ති මැතිතුමා, තංගේෂ්වරී කදි-රාමන් මැතිණිය පිළිබඳව ශෝක ප්‍රකාශ යෝජනාවන් මා මේ ගරු සභාවට ඉදිරිපත් කරනවා.

ගරු කථානායකතුමනි,

ලංකා සමසමාජ පක්ෂයෙන් දේශපාලනයට පිවිසි බැටී වීරකෝන් මැතිතුමා මහනුවර ත්‍රිත්ව විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලැබූ අතර ලක්ෂ්මන් කදිර්ගාමර් මැතිතුමාගේ සමකාලීනයෙක්. එතුමා පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍ය සභාවේ සභාපති ලෙස ද කටයුතු කළා.

වාම වාදී දේශපාලනයට කැපවූ එතුමා 1953 හර්තාලයේදී පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ සිට එයට සම්බන්ධවී සිය විප්ලවකාරී දේශපාලනය මනාව පෙන්නුම් කළා.

සමසමාජ පක්ෂයට බැඳුණු එතුමා එන්.එම්. කොල්වින්, ලෙස්ලි, බර්නාඩ් සොයිසා වැනි වාමාංශික ප්‍රබලයින් සමඟ දේශපාලන කටයුතු වල නිරත වුණා.

ලංකා කම්කරු සම්මේලනයේ ප්‍රධාන ලේකම් මෙන්ම ලංකා සමසමාජ පක්ෂයේ ප්‍රධාන ලේකම් ධුරය වැනි භාරධූර වගකීම් දරමින් වාමාංශික දේශපාලනය තුළ එතුමා විසින් සිදුකළ  ප්‍රගතිශීලී අරගලයන් අදටත් ආදර්ශයක් බව මෙහිදී සඳහන් කළ යුතුයි.

1995 දී ප්‍රථම වරට පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වු බැටී වීරකෝන් මැතිතුමා විද්‍යා හා තාක්ෂණ අමාත්‍යවරයා ලෙසත් අධිකරණ අමාත්‍යවරයා ලෙසත් කටයුතු කරනු ලැබුවා.  

වාමාංශික ක්‍රියාකාරීකයකු, වෘත්තීය සමිති ක්‍රියාකාරිකයකු වගේම නීතිඥවරයෙකු ලෙසත් කාර්ය බහුල අයෙකු වූ බැටී වීරකෝන් මැතිතුමා සිය කාර්ය බහුල ජීවිතය අතරතුර පොත්පත් රචනා කිරීමටත් ඔහුගේ කාලය වෙන් කළා. සාහිත්‍ය ග්‍රන්ථ රැසක් සහ නීති ක්ෂේත්‍රයට අදාළ ග්‍රන්ථ  ඔහුගේ නිර්මාණ අතර තිබුණා.

කම්කරු හා දේශපාලන අරගල වලදී වගේම පරිසරය සුරැකීමේ අරගල වලදී ද එතුමා කැපීපෙනෙන චරිතයක් වුණා. එප්පාවල පොස්පේට් නිධිය සුරැකීමේ ව්‍යාපාරය වගේම තවත් පරිසරය සුරැකීමේ ව්‍යාපාර රැසක ක්‍රියාකාරිකයෙකු ලෙස කටයුතු කළ බව මෙහිදී සිහිපත් කළ යුතුයි.

2019 දී අභාවයට පත් බැටී වීරකෝන් මැතිතුමා කම්කරු ව්‍යාපාරය සහ ශ්‍රී ලංකාවේ වෘත්තීය සමිති ව්‍යාපාර ශක්තිමත් කිරීමට සෑම විටම උත්සාහ කරමින් ජනතාවට කළ සේවය විශිෂ්ට බව මෙහිදී ප්‍රකාශ කළ යුතුයි.

ගරු කථානායකතුමනි,

එම්.එස්. සෙල්ලසාමි මැතිතුමා ලංකා කම්කරු කොංග්‍රසයේ අපේක්ෂකයෙකු ලෙස 1989 මහ මැතිවරණයට කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයෙන් තරග කර මන්ත්‍රිවරයෙක් වශයෙන් ප්‍රථම වරට තේරීපත් වුණා.

ඒ ආණ්ඩුවේ ප්‍රවාහන රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයා ලෙසත් පසුව කර්මාන්ත රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයා ලෙසත් ඔහු කටයුතු කළා. 2000 වසරේ දී හා 2004 වසරේදී ඔහු ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට පිවිසුන අතර 2007 වසරේ සිට තැපැල් නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයා ලෙසද කටයුතු කළ බව සඳහන් කරන්න ඕන.

1963 වසරේ සිට ලංකා කම්කරු කොංග්‍රසයේ මෙන්ම ලංකා කම්කරු කොංග්‍රසයට අනුබද්ධ වෘත්තීය සංගම් රැසක විවිධ තනතුරු දරමින් සෙල්ලසාමි මැතිතුමා වතු කම්කරු ජනතාව වෙනුවෙන් විශාල සේවයක් සිදුකළ බව අපි දන්නවා.

ඒ වගේම එතුමා කොළඹ සෙනෙට් සභිකයෙකු ලෙසත් කොළඹ දිස්ත්‍රික් සංවර්ධන කවුන්සිලයේ විධායක සාමාජිකයෙකු ලෙසත් සේවයක් කළ ජ්‍යෙෂ්ඨ දේශපාලකයෙකු ලෙස හඳුන්වන්න පුළුවන්.

2020 වසරේදී අභාවප්‍රාප්ත වන තෙක්ම සෙල්ලසාමි මැතිතුමා දීර්ඝ කාලයක් ජනතාව වෙනුවෙන් කටයුතු කළ බව මෙහිදී සඳහන් කළ යුතුයි.

ගරු කථානායකතුමනි,

1988 වසරේ පැවති දකුණු පළාත් සභා මැතිවරණයට එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් ඉදිරිපත් වී ජයග්‍රහණය කළ ජස්ටින් ගලප්පත්ති මැතිතුමා එම පළාත් සභාවේ පළාත් පාලන හා මහා මාර්ග ඇමතිවරයා ලෙස කටයුතු කළා.

2001 – 2003 කාලයේදී එක්සත් ජාතික පක්ෂ ආණ්ඩු සමයේ එතුමා මාතර දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රිවරයෙකු ලෙස පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කළා.

මාතර සාන්ත සර්වේසස් විද්‍යාලය හා ගාල්ල රිච්මන්ඩ් විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලැබූ එතුමා පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ විද්‍යාවේදී උපාධිධරයෙක්.

වෙහෙර විහාරස්ථාන පාසැල් දහම් පාසල් හා ක්‍රීඩා සංවර්ධන කටයුතුවලදී ජස්ටින් ගලප්පත්ති මැතිතුමා කැපවීමෙන් ක්‍රියා කළ බව අපි දන්නවා.

 2019 වසරේදී අභාවයට පත් වන තෙක්ම එතුමා ජනතා සේවය වෙනුවෙන් ඉමහත් කැපවීමෙන් කටයුතු කළ බව සඳහන් කළ යුතුයි.

ගරු කථානායකතුමනි,

තංගේස්වරි කදිරාමන් මැතිණිය 2004 මහ මැතිවරණයෙන් ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානය නියෝජනය කරමින් මඩකලපුව දිස්ත්‍රික්කයෙන් තේරී පත් වුණා. මඩකලපුව දිස්ත්‍රික්කය නියෝජනය කරමින් පාර්ලිමේන්තුවට පත්වූ ප්‍රථම කාන්තාව ලෙස එතුමිය ගෞරවයට පාත්‍ර වනවා.

කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ උපාධිධාරිනියක් වු එතුමිය සංස්කෘතික නිලධාරිනියක් ලෙසද සේවය කරලා තියෙනවා. ඒ වගේම ඇය ලේඛිකාවක් බවද සඳහන් කරන්න ඕන. විශේෂයෙන් හින්දු ආගම පිළිබඳ පර්යේෂණ නිබන්ධන ගණනාවක් පළ කරලා තියෙනවා.

මඩකලපුව දිස්ත්‍රික්කයේ ජනතාව වෙනුවෙන් වගේම හින්දු ආගමික හා සංස්කෘතික අභිවෘද්ධිය වෙනුවෙන් කැපීපෙනෙන සේවයක් කළ එතුමිය හින්දු ආගමික කෝවිල් සංවර්ධනය කිරීමේ පුරෝගාමී සේවයක් ද සිදු කළා.

ඒ වගේම මඩකලපුව දිස්ත්‍රික්කයේ දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන දියුණුව වෙනුවෙන්ද එතුමිය අවධානය යොමු කළා. 2011 දී මන්මුනේ ප්‍රදේශය නව අධ්‍යාපන කොට්ඨාශයක් ලෙස පිහිටුවීම තංගේස්වරි කදිරාමන් මැතිණියගේ ඉල්ලීමක් බව සඳහන් කළ යුතුයි.

2019 වර්ෂයේදී අභාවප්‍රාප්ත වූ එතුමිය මඩකලපුව දිස්ත්‍රික්කයේ ජනතාව වෙනුවෙන් කළ සේවය මෙහිදී සිහිපත් කළ යුතුයි.

ගරු කථානායකතුමනි,

මා විසින් මෙතෙක් සඳහන් කළ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීතුමන්ලාගේ සහ මන්ත්‍රීතුමියගේ අභාවයන් නිසා සංවේගයට පත් එතුමන්ලාගේ සහ එතුමියගේ පවුල්වල සියලු දෙනාට මාගේ සහ රජයේ ශෝකය මෙයින් ප්‍රකාශ කරනවා. ඒ බව එම පවුල් වල සාමාජිකයින්ට දැනුම්දෙන ලෙසත් ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටිනවා.

ස්තූතියි.

නිපුණතා සංවර්ධන වෘත්තීය අධ්‍යාපන පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය

            ඔරුගොඩවත්ත කොරියානු තාක්ෂණික අභ්‍යාස ආයතනයේ (K Tec) විශේෂ නිරීක්ෂණ චාරිකාවකට ශ්‍රී ලංකා කොරියානු තානාපති වූන්ජින් ජියොන්ග් (Woonjin Jeong) මහතා සහ කොරියානු EXIM බැංකුවට අයත් මෙරට නියෝජිත කාර්යාලයේ අධ්‍යක්ෂක Ha Wonsuk මහතා ඇතුළු කොරියානු නියෝජිතයින් පිරිසක් ඊයේ දින (24) සහභාගී වූ අතර ඒ සඳහා ගරු රාජ්‍ය අමාත්‍ය, විශේෂඥ වෛද්‍ය සීතා අරඹේපොල මැතිණිය ද එක් විය.

එම නිරීක්ෂණ චාරිකාවෙන් අනතුරුව විශේෂ සාකච්ඡාවක් ද පැවති අතර මෙරට වෘත්තීය අධ්‍යාපනය ලබන සිසුන්ගේ  අධ්‍යාපන කටයුතු තවදුරටත් නගාසිටුවීම වෙනුවෙන් අවශ්‍ය සහයෝගය ලබාදෙන ලෙස රාජ්‍ය අමාත්‍යතුමිය විසින් කොරියානු නියෝජිතයින්ගෙන් ඉල්ලීමක් සිදුකළ අතර ඒ සඳහා අවශ්‍ය සියළුම සහයෝගය ලබාදීමට ඔවුන් එකඟවිය.

කොරියානු ආර්ථික සංවර්ධන සහයෝගීතා අරමුදල් (Economic Development Cooperation fund) ආධාරයෙන් ඉදිකෙරුණු K-Tec ආයතනය ශ්‍රී ලංකා වෘත්තීය පුහුණු අධිකාරිය (VTA) යටතේ ක්‍රියාත්මකයි.

කොරියානු තානාපති ‍‍ලේකම් ලිම් මියොන්ග් (Lim Miyeon) මහත්මිය, රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශ ලේකම් දීපා ලියනගේ මහත්මිය සහ ශ්‍රී ලංකා වෘත්තීය පුහුණු අධිකාරියේ උප සභාපති මහේෂ් ආරියරත්න මහතා ඇතුළු පිරිසක් මෙම අවස්ථාවට සහභාගී විය.

මාධ්‍ය ඒකකය

නිපුණතා සංවර්ධන වෘත්තීය අධ්‍යාපන පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය

Jubeda Chowdhury Dhaka city

Military diplomacy has long been one of the essential constituents of international diplomacy and an effective methodology, to foster bilateral and regional relationships. Military training cooperation is an essential component of military diplomacy and helps to build close ties with other nations. Such cooperation also helps to strengthen strategic security relationships and address common security concerns.

Bangladesh and Myanmar are two neighboring countries having 271 kilometers of the international boundary. After the independence of Bangladesh. Myanmar recognized Bangladesh on 13 January 1972 as a sovereign state. On 13 August 1973, a general trade agreement was signed between Bangladesh and Burma. Three memoranda of understanding were signed on Jnne1989 to start border trade and economic cooperation.

There is a vast scope for the bilateral relationship between the Myanmar military and the Bangladesh military. There are a number of areas where the two countries may cooperate and work together; the key area being the improvement of relations.

Myanmar, a country that was ruled by the military for several decades, the military-to-military interactions with other countries are important for Myanmar. Bangladesh’s military should also strengthen its ties with Tatmadaw. Myanmar military (Tatmadaw) should also foster their ties with the Bangladesh military for ensuring common bilateral interest.

Myanmar’s military can work together with Bangladesh’s military to broaden the scope of its relations and can explore deeper cooperation in areas such as counter-insurgency, counter-terrorism, Bangla-language skills, Burmese-language skills, joint naval and air exercises, and intelligence sharing in combating the traditional and non-traditional threats in the Bay of Bengal region. The two military forces can strengthen mutual cooperation such as training exchanges, intelligence sharing, joint patrolling along the Myanmar-Bangladesh border in countering trans-border crimes such as illegal arms trade, drug trafficking, human trafficking, etc.

Exchanging military delegation between Bangladesh and Myanmar can pave the path in resolving bilateral disputes with each other. Both parties can exchange and share their experience, expertise to deal with some common bilateral problems. Exchanging military training between the two-armed forces can help enhance the operational capabilities of both parties. Combined military exercise, UN peacekeeping operation (UNPKO) training, and disaster management cooperation, exchanging programs, senior-level visits and medical cooperation, sports event, adventure activities, military tourism, joint cycling expedition, and adventure training are some kinds of sectors of cooperation.

For example, Bangladesh’s then Chief Of Army Staff, Gen. Aziz Ahmed, began his four-day visit to Myanmar in 2019. The purpose of the visit was to improve the existing military ties of both countries and find out the scopes of cooperation with each other. General Aziz’s visit to Myanmar was a high-profile military visit from Bangladesh after more than five years. Former Chief of Bangladesh Army Gen. Iqbal Karim Bhuiyan visited Myanmar in 2014 to discuss issues including trans-border crimes and human trafficking between the two countries. Chief of Air Staff Air Marshal Muhammad Enamul Bari along with his five officers left Dhaka for Myanmar in 2019. On the other hand, U Ne Win, President of the Socialist Republic of the Union of Burma (Myanmar), arrived in Dhaka on 26 April 1974 for a four-day official visit. At the airport, he was received by Bangladesh President Mr. Muhammadullah and Prime Minister Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman. The then Commander in Chief of the Myanmar Air Force, Lt. General Myat Hein, arrived in Dhaka on a six-day visit to Bangladesh in 2011. However, these types of visits of high officials are essential for both Myanmar and Bangladesh to foster the ties for better bilateral understanding.

Myanmar defense officers participated in different training institutions in Bangladesh such as the National Defense College and Defense Service Command and Staff College (DSCSC) in the Past. But these training exchanges must be resumed for ensuring better interest. Thus, Bangladesh and Myanmar should proactively offer more training facilities to each other.

Joint initiatives taken by the two militaries can pave the way to bolster the ties between the two neighbors. Improved ties between the Bangladesh military and Myanmar military can smoothen the ties resolving the long pending issues such as the crisis of displaced persons from Rakhine who are currently living in Bangladesh, maritime dispute, border-related trans-border crimes.

Basically, the members of the armed forces of both Myanmar and Bangladesh should have a frequent exchange of visits, training, and joint exercise. These will reduce mistrust and enhance confidence and understanding. This can also help solve the long pending Rohingya refugee crisis in the region.

On the environmental front, both Bangladesh and Myanmar should make sure that the climate conferences at the global stage should not just focus entirely on climate issues, but also should set practically applicable measures and a constructive framework, with the genuine intention to ensure reduction of environmental deterioration.

For Bangladesh, the only relevant thing that is to be taken into account is that there are immense economic opportunities for Bangladesh within Myanmar. There should be no concern on Bangladesh’s part as to the military running the show in Myanmar. Bangladesh must push for closer ties with Myanmar irrespective of who holds Myanmar’s power. Military setup in Myanmar’s Constituent Assembly remains very strong. Opportunities have emerged for Bangladesh to earn billions from exporting to, and investing in, Myanmar. Therefore, being one of the five neighbors of Myanmar, Bangladesh should try to grab such opportunities, should bolster its relations with Myanmar, and take the benefit of Myanmar’s economic potential through military diplomacy between Bangladesh and Myanmar.

Countries like Bangladesh and Myanmar, which are the major victims of climate change with the worst victimization still awaiting, may work together in order to address the issues related to global environmental deterioration. Besides the major problems of poverty and illiteracy, Bangladesh and Myanmar’s vulnerability to environmental deterioration is very alarming. Basically, Tatmadaw and Bangladesh military can work together to mitigate the risk of regional environmental degradation through joint disaster management systems, operations, initiatives. Cyclone Nargis in 2008 was the best example to understand it. Both coastal countries were affected by this natural disaster. There are ample opportunities for both Myanmar and Bangladesh to work together in reducing the risk and loss of environmental degradation.

The relations between the two countries are the cross-border communication of general people from the two sides of Bangladesh and Myanmar. The people-to-people connection between two sovereign countries must be made the most effective way to progress together and to keep a peaceful relationship between the concerned countries. This factor is particularly important when the concerned countries are neighbors. There must be a smooth and vibrant relationship between the people of both Bangladesh and Myanmar. Basically, both militaries can promote Trade and Commerce with each other.

Being one of the closest neighbours of Myanmar, both countries should maintain a friendly relationship with each other. Bangladesh armed forces must take effective steps to improve the relations with Myanmar armed forces assuring the zero-tolerance policy of the Bangladesh government against terrorists, human traffickers, illegal drug traders criminals.  

Myanmar’s military should take effective steps to foster the ties. It must understand that Bangladesh is a peace-loving country and friendly neighbours. Bangladesh believes in peaceful coexistence. Thus, engagement with Bangladesh would be beneficial for Myanmar also. Military ties between the two neighbouring countries can assure peace, harmony, regional stability, regional greater interest, etc. in the whole regions (South Asia and Southeast Asia)

Courtesy India Today

Prices of essential commodities are skyrocketing in Sri Lanka, deepening the ongoing economic crisis. Many Tamil refugees are crossing the sea and arriving in Tamil Nadu. Officials estimate that if the ongoing crisis continues, 2,000 to 4,000 refugees may land in Tamil Nadu.

A group of Sri Lankan refugees who arrived in Tamil Nadu in the midst of the economic crisis in Sri Lanka.https://trinitymedia.ai/player/trinity-player.php?language=en&gaAccountId=UA-795349-17&partner=IndiaTodayGroup&pageURL=https%3A%2F%2Fwww.indiatoday.in%2Findia%2Fstory%2Fas-sri-lankan-economic-crisis-deepens-officials-say-refugees-may-land-in-tamil-nadu-1929291-2022-03-25&unitId=2900004882&userId=cd441e7d-17a6-47d4-ae7e-64acf4161163&isLegacyBrowser=false&version=20220325_f962b3561135c6b59e675ccd44db018195416f39&useCFCDN=0&themeId=197

With the price of essential commodities skyrocketing, Sri Lankan refugees have begun to flock to Tamil Nadu. On Tuesday, March 22, a family of six Sri Lankan Tamils, including four children were found by the Indian Coast Guard near Fourth Island, Rameswaram and were handed over to the Coastal Security Group.

On Wednesday, another ten people, including five children, reached Indian shores. Sivasankari, one of the refugees, stated she decided to leave as there was no way to survive in Sri Lanka.

But, when crossing the sea, the engine failed, the anchor was lost and the refugees were stuck at sea, battling the hot sun. After a huge struggle, they managed to cross the sea and arrive in the middle of the night.https://embed.indiatoday.in/share/video/embed/1951

Siva, another refugee, stated that there was a shortage of rice, palm oil and petrol.

A kilo of rice costs Rs 250 – 300. I worked in Mannar. I left with my wife and my sister’s family. Many more families are getting ready to leave. We came to Tamil Nadu in 1990 and stayed at Mandap camp for 15 years and then went back. Now we have to return once again”, he said.

Long queues of frustrated people cooking outside gas stations and stationary shops were observed.

Officials from Mandapam have also estimated that if the crisis continues, between 2,000 to 4,000 refugees might land in Tamil Nadu.

Jacintha Lazarus, Commissioner of Rehabilitation and Welfare of Non Resident Tamils, visited the refugee camp in Mandapam.

Also Read: | Sri Lankan Tamil refugees continue to demand Indian citizenship

NO PROPER DOCUMENTS

Jacintha stated that 16 refugees from Sri Lanka have come to Tamilnadu so far, unable to survive there due to a severe economic crisis. But, as per protocol, a case was filed against them for coming to India without necessary documents.

We are conducting an inquiry and have submitted a report. Decisions about their status will only be decided after discussion between the Tamil Nadu government and the government of India. Already, CM Stalin has announced 12 schemes for Sri Lankan Tamils, such as building houses and providing skill training, of which eight have been implemented”, stated Jacintha Lazarus.

On Thursday, March 24, Tamil Nadu CM MK Stalin addressed the Sri Lankan economic crisis in the assembly and stated that he has been observing the sufferings of Tamils in Sri Lanka returning to Tamil Nadu.

He instructed officials to communicate with the Union Ministry and discuss how to handle the situation legally.

Courtesy The Daily Mirror

The Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) today revealed that the government had entered into five defence agreements with India in line with the recently obtained US$1 billion credit facility, despite claims that no condition had been laid down in the credit line.

Former JVP MP Sunil Handunnetti told a news conference that these agreements had been signed violating the due procedure prior to Finance Minister Basil Rajapaksa’s visit to India.

“Basil on his return from India said there were no conditions pertaining to the US$1 billion credit line obtained from India. But, just before his visit, several agreements had been signed. These agreements had been signed with a covering approval as they had to be signed before Basil’s Indian visit. President Gotabaya Rajapaksa and his government should reveal their stance on Basil Rajapaksa’s statement and signing of these agreements,” he said.

He said signing of these defence agreements is a clear threat to the nation’s security and added that this was betraying of sea, ground and aerospace pertaining to the national security.

He said agreements pertaining to Indian funded Maritime Rescue Coordination Centre (MRCC), grant of three Dornier Maritime Surveillance aircraft to Sri Lanka and a 4,000 MT floating barge have been signed.

Mr. Handunnetti questioned as to why these security equipment were needed in a hurry when people were suffering in queues for essential goods.

“There was no need of these security equipment at all even during the war,” he said.

He also revealed that Cabinet approval has been sought to make an emergency purchase of diesel from a South African Company for upto five years on unsolicited basis. (Ajith Siriwardana)

By WILL KENTON Courtesy Invetopedia.com

What Is a Currency Board?

A currency board is an extreme form of a pegged exchange rate. Management of the exchange rate and the money supply are taken away from the nation’s central bank, if it has one. In addition to a fixed exchange rate, a currency board is also generally required to maintain reserves of the underlying foreign currency.

KEY TAKEAWAYS

• A currency board is an extreme form of a pegged exchange rate.
• Often, this monetary authority has direct instructions to back all units of domestic currency in circulation with foreign currency.
• Currency boards offer stable exchange rates, which promote trade and investment.
• In a crisis, a currency board can cause substantial damage by restricting monetary policy.

How a Currency Board Works

Under a currency board, the management of the exchange rate and money supply are given to a monetary authority that makes decisions about the valuation of a nation’s currency. Often, this monetary authority has direct instructions to back all units of domestic currency in circulation with foreign currency. When all domestic currency is backed with foreign currency, it is called a 100% reserve requirement. With a 100% reserve requirement, a currency board operates similarly to a strong version of the gold standard.

The currency board allows for the unlimited exchange of the domestic currency for foreign currency. A conventional central bank can print money at will, but a currency board must back additional units of currency with foreign currency. A currency board earns interest from foreign reserves, so domestic interest rates usually mimic the prevailing rates in the foreign currency.

Currency Boards vs. Central Banks

Like most of the world’s large economies, the U.S. does not have a currency board. In the United States, the Federal Reserve is a true central bank, which operates as a lender of last resort. The exchange rate is allowed to float and determined by market forces, as well as the Fed’s monetary policies.

By contrast, currency boards are somewhat limited in their power. They mostly just hold the required percentage of pegged currency that was previously mandated. They also exchange local currency for the pegged (or anchor) currency, which is typically the U.S. dollar or the euro.

A currency board has less power to harm or help the economy than a central bank.

Advantages of a Currency Board

Currency board regimes are often praised for their relative stability and rule-based nature. Currency boards offer stable exchange rates, which promote trade and investment. Their discipline restricts government actions. Wasteful or irresponsible governments cannot simply print money to pay down deficits. Currency boards are known for keeping inflation under control.

Disadvantages of a Currency Board

Currency boards also have downsides. In fixed exchange-rate systems, currency boards don’t allow the government to set their interest rates. That means economic conditions in a foreign country usually determine interest rates. By pegging the domestic currency to a foreign currency, the currency board imports much of that foreign country’s monetary policy.

When two countries are at different points in the business cycle, a currency board can create serious issues. For example, suppose the central bank raises interest rates to restrain inflation during an expansion in the foreign country. The currency board transmits that rate hike to the domestic economy, regardless of local conditions. If the country with a currency board is already in a recession, the rate hike could make it even worse.

In a crisis, a currency board can cause even more damage. If investors offload their local currency quickly and at the same time, interest rates can rise fast. That compromises the ability of banks to maintain legally required reserves and appropriate liquidity levels.

Such a banking crisis can get worse fast because currency boards cannot act as a lender of last resort. In the event of a banking panic, a currency board cannot lend money to banks in a meaningful way.

Real World Example of a Currency Board

Hong Kong has a currency board that maintains a fixed exchange rate between the U.S. dollar and the Hong Kong dollar. Hong Kong’s currency board has a 100% reserve requirement, so all Hong Kong dollars are fully backed with U.S. dollars.¹ While the currency board contributed to Hong Kong’s trade with the U.S., it also worsened the impact of the 1997 Asian financial crisis.

Courtesy Ceylon Today

A top US economist has recommended the dumping of the rupee and installing a currency board as the only way to save Sri Lanka’s economy.

Steve H. Hanke of the John Hopkins University notes the country had such an entity from 1884 to 1950.

He tweeted, Today, I measure inflation in Sri Lanka at a roaring 49%/yr. Sri Lanka’s currency crisis and recent fuel price hikes are sinking LKA……”

Since January 1^st 2022, the Sri Lankan rupee has depreciated ~26% against the USD. Sri Lanka’s severe balance of payments crisis and recent fuel price hikes are sinking LKA……”

……To ease the crisis, LKA needs to install a currency board, like the one it had from 1884 until 1950,” he added.

Bt Garvin Karunaratne

It is good news that we have reached an input of $ 1 billion aid from India and that China is considering and very likely to give a 2.5 b. loan, but this can bring us out of the economic mess we are in if only we act in a prudent manner. It all depends on how we spend the funds.

We do not have to wonder far, because if we closely copy the blueprint economic model of the days of Premier Dudley Senanayake, 1965-1970, days when we had no food, gas and fuel queues, we can be dead certain of victory. That was also the one model we followed earlier too when we built the Gal Oya Project spending dollars we had in 1950- 1954. when my father in law had purchased his A 40 brand new, as the first owner, not from the company but from someone who had deposited money and waited long. There were small allocations for valued imports. In 1958 I waited for two months to buy a new Peugeot 203. Then we did not provide any foreign exchange for foreign studies or for foreign travel. When I marched out of the Administrative Service and went abroad for study I was not given even a single dollar. I had to earn, live and study. Foreign exchange was a guarded item and we did not have private currency dealers, buying and selling dollars emassing a profit. The total intake of every bank was the property of the Government and disposed as decided by the Controller of Foreign Exchange of the Central Bank.

Today unless we are strict and spend for essentials first and see to an era of no queues for food and essentials like cooking gas, medicines and then detail a small allocation for fuel, etc we will not win. We have to forget skyscrapers, bridges, roads, flyovers for the time being till we do not have to hear of deaths of common people in food and gas queues. It is sad that four people have succumbed to deaths in queues by today(22/3). Then very small allocations were given for non essentials like cars, fridges, grapes etc. Working as the Additional Government Agent in Kegalla in 1969, I knew of no food queues or any shortages of essentials like food including medicines.

Our automobiles can easily guzzle out billions. We have that many. The rich have not one or two, but fleets of vehicles and enjoy endless travel. Allowing the rich to revel while some citizens are confined to be in queues for days to buy a can of gas is a No No situation that needs never to happen.

My mind travels back to my days at Matara as the Government Agent when the JVP struck on 5 thApril 1971, when the JVP actually controlled 90%of the District for close on three weeks. No fuel bowsers could be expected till roads were opened up. As the GA, I was in charge. Only some ten officers out of some 400 reported for work and that included my Assistant Govt Agent, Sugatadasa Jayawickrema. The two of us decided that we will impound all stocks of petrol and diesel. All petrol shed were closed to the public- told to issue only to army and police vehicles and on permits issued by either of us. Many big wigs in Matara criticised us but we were very firm and did not give in.  If I had not made that decision the fuel would have run out and we would not have had any fuel for the army, police and essential services like the distribution of essential food. Then the Police withdrew the security at the katcheri, closed the Police station gates and barricaded the entrance with a large tree and were armed to the teeth with machine guns inside, awaiting the enemy- the JVP. Matara was saved by the Gemunu Watch volunteers running in katcheri jeeps with petrol found from my development funds, ensuring security and essential food transport for the area near Matara and the coast which we controlled at times. If I had not controlled the use of available fuel, the JVP would have had a walk over and we would not have lived to tell the tale. Casualties due to JVP bullets included my jeep driver, Major Wettasinghe and the Member of Parliament for Deniyaya, Sumanapala Dahanayake. Sumanapala had to be moved to Colombo. That morning Radio Ceylon reported that the JVP  had shot dead a casualty in the Elpitiya Hospital  and I myself wrote out a fake bed ticket for Sumanapala giving him a fake name so that if when passing a JVP held area Sumanapala would be safe.  Had I not impounded fuel stocks the ambulance would not have had fuel.  It is mandatory that we  limit the use of fuel to produce electricity and for essential services. There is no other way ahead. Permits have to be issued by the Divisional Secretaries to owners of motor vehicles for the essential travel like going to work and for schooling. Unless this is done the dollars will end in smoke.

One can also look to the manner in which Mahatir Muhammed responded when the East Asian Financial Crisis hit East Asia. I quote from my book:How the IMF Ruined Sri Lanka & Alternative Programmes of Success(Godages:2006):

In 1997, the East Asian Financial Crisis caused the death of many economies in East Asia. Malaysia, Thailand, Indonesia, Korea succumbed and the malaise spread to Russia, Brazil and Argentina. All these countries had their currencies trashed and their economies ruined. Prime Minister Mahatir Muhhamed of Malysia declared war with the IMF by doing the exact opposite of the IMF advice. He effectively controlled the economy of his own country. He was entitled to do it. He imposed very strict controls. Every country earns foreign exchange through exports and services and remittances. He grabbed this money and did not allow any foreign bank or anyone to spend on unnecessary imports. He clamped severe restrictions on the use of foreign exchange. This even went to the extent of stopping funds for Malaysians studying abroad. There was Mayhem in student circles in London. Some of my students took leave of studies and flew home, those who stayed back were compelled to do menial work in restaurants etc to pay themselves.”(Pg.238)

It was only Malaysia that faced the crisis without falling into debt. Thailand was given a loan of $ 17.1 billion, Korea $ 58.2 billion, Indonesia $ 39.9 billion. Their foreign debts commensurately increased by that amount. In each case the IMF insisted that the local economy should be further prise opened more to foreign investment. This means that the doors are yet being wider and wider opened for foreign exploitation, As Professor Stiglitz states, the IMF chose to squeeze the countries further thus driving their banks and corporations to deeper crisis and worsening investor confidence”(Stiglitz: IMF policies make patient sicker)”. The IMF has come up with two Aid Schemes- the Highly Improvised Poor Countries Initiative(HIPC)and supplemented with the Multilateral Debt Relief Initiative(MDRI). Both declare loans as paid up but open up the country more for foreign investment. As Carrasco of the University of Ohio opines that the HIPC is, a program designed by creditors to protect creditor’s interests, leaving countries with unsustainable debt burdens.”(Foreign Debt Forgiveness & Repudiation,University of Iowa, Center for International Finance & Debt, 2007) . The MDRI is no better.

Sri Lanka is currently negotiating with the IMF. It is hoped that the IMF will provide a chance for Sri Lanka to wipe out the food and fuel queues and subsequently provide a development agenda, which is not yet on its books.

It is sad that the IMF despite helping- giving loans on strict conditions to some 80 odd countries, cannot quote a single instance where any country has developed under their tutelage. However it is hoped that this message will serve to open their eyes and enable them to speak of success.

These words come from someone who designed and implemented the largest and premier employment creation programme the world has known- the Youth Self Employment Programme (YSEP) of Bangladesh, created when he served as the Commonwealth Fund Advisor to the Ministry of Labour and Manpower in 1982. That happened in the face of an ILO programme that spent millions and failed to establish a self employment programme in Tangail, Bangladesh in 1980-1982. The YSEP has in its four decades 1982- 2022, guided over three million youths to be commercially viable entrepreneurs.

It is hoped that the IMF will kindly consider allowing Sri Lanka the chance to wipe out the food and fuel queues first and will also help the country to stand on its feet in development. May I suggest that the IMF detail that Sri Lanka should show the development starved world that it is possible to enable true economic development, creating production locally bringing about employment and incomes for the people , within a successful development programme.

Such a programme will be a feather in the cap for the IMF and will get into the history of successes in development like Mahatir Muhammed in Malaysia in the days of the East Asian Financial Conflict of 1997 and the Youth Self Employment Programme of Bangladesh. The Sri Lankan High Commissioner in Delhi, His Excellency Milinda Moragoda in his Manifesto for Mayor of Colombo in 2011 refers to a scheme to solve the problems of youth unemployment: In this regard, he should seek to implement the Youth Self Employment Programme of Bangladesh which incidentally was an amazingly successful scheme introduced to that country by a distinguished son of Sri Lanka, Dr Garvin Karunaratne, who served Bangladesh as an international consultant.”

Let me live in hope that the IMF will get this message.

Garvin Karunaratne, Ph.D Michigan State University.

Author of:

How the IMF Ruined Sri Lanka & Alternative Programmes of Success(Godages:2006)

How the IMF Sabotaged Third World Development, (Godages/Kindle:2017)

How the IMF’s Structural Adjustment Destroyed Sri Lanka(Godages:2022)

23032022