Asoka Weerasinghe Kings Grove Crescent . Gloucester . Ontario . K1J 6G1  . Canada

1 March 2021

Mr. Indra Mani Panday
India’s Permanent Representative to the UN in Geneva
9 Rue du Valais
Geneva 1202
Switzerland

Dear Mr. Panday:

Re: India  calls upon Sri Lanka to fully implement 13 A to address aspirations of Tamil community/ India signals to Sri Lanka that support in UNHRC should not be taken for granted

This was announced by you on behalf of your employer the Government of India at the UNHRC in Geneva.  I hope for your sake, that your good neighbour in the south heard you speak with an authoritative bullying intimidating voice.  Almost, telling Sri Lanka, if you don’t we will send
screaming low-flying Mirage 2000 fighter jets and  five AN-32s armed with 2 Matra Magic  AAMS and three drop tanks over Sri Lanka violating your air space and scaring the jeepers out of you.  And park not one but two of our warships this time around in the international waters opposite the Colombo harbour as we did on June 4, 1987. Right, Mr. Panday! How could one forget

Sri Lanka’s friendly ‘Bully-boy” neighbour’s Armed Forces choir singing – We love you…we love you…we love you… only if you do what we say…”  an adaptation  of a Beatle’s Song.

And there was something ugly and perverse about that unsolicited parachute drop of 22 tons of food  on the Jaffna peninsula to feed 850 thousand Tamils was strange.  I could see Rajiv Gandhi enjoying the sight of thousands of Tamils fighting each other clawing to pick 5 grains of lentils to boil in water and drink as a lentil soup to fill their hunger.  Ugly, perverse and strange wasn’t it!

I want to prefix my observations and comments by placing on your table – the thread that will string all my comments of Truth and Honesty with – Mirror, Mirror on the wall who is the liar of them all.

‘You, coming from the land of Wisdom, I want to remind you that which is FALSE troubles the heart, but the TRUTH brings joyous tranquility’  

In this Note I will speak the truth, and it is for you to understand that I  fear ‘Bullies’ who want to hurt 20.5 million of my people of which I am one.  And I just don’t like it and I resent it.

You, coming from the mighty ‘Big Brother’ land that produced Dharma Asoka, whose edicts are still extant, urging all men to refrain from killing, violence and double-tongued speech, the India which proclaimed Panchaseela as a way of civilized conduct between nations.  This is the same India whose Prime Minister Indira Gandhi gave the Sri Lanka Tamil terrorists a self defence capability in the late 1983 and1984, training them in 32 military camps in South India and at the foothills of the Himalayas to fight for their mono-ethnic racist, separate Tamil state, Eelam. This happens to be yours and my recent Indo-Lankan history which still has repercussions , like in today’s UNHRC debates in Geneva.  Whichever way you want to slice your cake of We are good  Brotherly neighbours”, what jumps out are the words – That’s baloney Big Brother you are a Bully and you are Guilty.”  Well, you may wish to ask Mirror.., mirror on the wall, who is the liar of them all.”  See what the Mirror-Of-Truth has to say!

I understand you joined India’s Foreign Affairs in 1990. But let me instil in your mind that I am not a Johnny come lately” on this file, as I was involved in the file seven years prior to you becoming an Indian Diplomat.  But, I together with Asoka Yapa, a young, bright, gutsy Sinhalese-Canadian, with a straight spine strong as a steel rod that would not bend to the strong winds blowing across the Indian Ocean from Tamil Nadu.  We were the first Sinhalese- Canadians who went on ITV’s 6 o’clock evening news in Ottawa, on 4th August,  telling our side of the 1983 Black July riots story, after listening to the Canadian separatist-Tamils spitting, at theirs and our Mother Lanka,  kicking her silly after dropping her on to the floor.    

 We were invited to go in front of the TV cameras eight days after Sri Lanka was beaten up to pulp in Canada by the separatist Tamils. What was disappointing was that her Good friendly neighbour”, your India ignored that beating. There were seven other Sinhalese-Canadians who had refused to speak on the issue, for whatever the reasons were.   When we were asked whether we would speak , as they had heard the Tamil stories for eight consecutive  days non-stop through every print and AV media outlet, and not the Sinhlese side of it,  Bring on the  TV cameras”, we said.  Are you sure, you want to speak on camera.”  O sure,  bring them on,” and the two Asoka’s spoke.

We told the Ottawans and all of Canada, that enough was enough and not to believe the Tamil separatist propaganda lies of their innocent sob stories, as these riots didn’t happen as a flash-mob-riot , but the Tamils were supported by Tamil Nadu politicians, the Ramachandrans, the Karunanidhis, the Jayalalithas and backed by Indira Gandhi, to try and destabilize Sri Lanka through, guns,  Kalashnikov-bullets, hand grenades and   landmines, and worked towards wanting their mono-ethnic, racist, separatist, Tamil  State, Eelam for donkey’s years.  Going back to the 1940s.

The separatist Tamil terrorists ethnic-cleansed the North and East of the island since the 1970s.

1.  These Tamils terrorized and kicked out 27,000 Sinhalese between

  1971-1981 who had lived in the North for generations;

     2.    These Tamils ethnically cleansed the Jaffna University Campus by terrorizing and kicking out 400 Sinhalese lecturers and undergraduates in August 1977.   When they were brought South escorted by the Army and Police in a convoy of buses, they had to lie prostate on the floor of the buses as they were attacked by flying missiles of rocks and stones.  And so you Big Brother India wants to look  after the Aspirations of the Tamils in Sri Lanka.  What! 

Mr Panday, what about the two Asoka’s? We are both Sinhalese.   One a Christian and the other a Buddhist.   We too have aspirations you know’  Isn’t the ‘Bully’ Big Brother India going to look after our   Sinhalese spirations too?  

  Let me whisper into your right ear, what I, this Sinhlese’ aspiration is Mr. Panday.  I want to own a small boutique in the heart of Jaffna to  open a Asoka Kopi Kade, to sell cups of coffee and tea, perhaps with some finger-licking good foods. 

Mr. Panday, you might wonder why I want to open a Coffee & Tea boutique in Jaffna and not in Colombo where I come from…It is an excellent probing question and I am glad you asked me. 

Your Big Brother India is concerned about the Aspiration of the Tamil  Community.   That is silly Mr Panday nor should Prime Minister Modi worry about these Tamils.   They excel in entrepreneurship and business acumen.  If you visit  Colombo, you will find that almost all the Jaffna-Lingams have invaded Colombo’s business district, and minting money emptying the pockets of their patrons who happen to be the majority Sinhalese.  So I wanted to get away from that high strung Tamil competition.    For me, that would have been hard  and a tough exercise.  So my choice was Jaffna Town to start a modest Tea and Coffee boutique.  Mr. Panday, will my mighty ‘Good neighbour’ help this Sinhalese to achieve his aspiration, a dream, as he would for the Tamils.   We happen to speak English in two different accents, we must be the same skin colour,  if I cut my  hand, the red colour of my blood will look the same as that of a Tamil, and I smell good.  So what’s wrong with me?

And all that I hear is Tamil aspiration from you Indians  Let’s be nice to me and stop being so ethnic-discriminatory. 

And I told you that all the Jaffna -lingams have come to Colombo.  

So you might see their -lingam signs sticking out from their shop facades onto the streets and roads like Jothilingam  Gold Jewellers; Panchalingam Sari Emporium; Soththilingam Best Dosa Hut; Mahalingam JaffnaSpices; Lingam-Lingam Advocates; Dharmalingam, Thea and Kopii Kade. So India,  you don’t have to worry about the Tamil aspirations.  They are doing extremely well and a good percentage are millionaires.  So what’re all these veiled threats at UNHRC-cesspool saying, India calls upon Sri Lanka to fully implement 13A to address aspirations of the Tamil community.

 Let me continue with the Northern Tamils effort to sanitize that part  of the island, to make it a 100% Tamil region to tell the world that,  See 100% of the people who live in the North and East are Tamil  people, and our dialect is Tamil,  and we have lived here for  generations, by  Right this One-third of the island belong to us  Tamils,  in this State of Eelam.”   

Right !  India is gung-ho to give them their Eelam.

      3 In October 1990, the Tamil separatists kicked out 81,000 Muslims from the East and North of the island who lived there for centuries and ordering them to leave all their gold and other valuable items at their nearest mosque. 

And you know what, they gave them 24 hours to get out making Idi Amin of Uganda look like an angel, as he gave the Ugandan Indians three months to leave.

And so you Big Brother India wants to look after the Aspirations of the Tamils and not us Sinhalese.  That is a nasty body-blow on us Sinhalese.  Ooooooo and that hurts Mr. Panday when every incoming Sri Lankan Government drums into my skull that India is one helluva friendly neighbour of ours.”  That is poppy-cock, isn’t it?   From now on, my response to the incoming  Government will be,  What, are you nuts.  Are you having a hole in your head?” I am  not sure that India is an honest friend of ours.

             Mr. Panday, let us get this right.  These Tamils who some of the   members of the UNHRC, the cesspool of political bias”, are supporting were for 131 years of Colonial rule  the Privileged Minority”  of 10% of the population, and the 75% of the majority Sinhalese population was the Wrong majority.”  And that is the Holy Truth.  You may verify this fact by asking the Mirror, mirror on  the wall who is the liar of them all.

              Mr. Panday, and you issued a statement on OHCHR report on Sri Lanka, saying that India believed that respecting the rights of the Tamil community, including through meaningful devolution, contributes directly to the unity and integrity of Sri Lanka.

              Respecting the rights of the Tamil people…” Ha! You lost it right there for me Mr Panday.   See who is talking!  You who are representing mighty India,  who couldn’t care two paise… who couldn’t care a damn….who didn’t have the strength, decency and honesty in your heart to acknowledge the amazing Classic War TextBook Act of restoring the paramount Human Right, the right-to-life to 20.5 million Sri Lankans which was hijacked by the most ruthless Tamil Tiger terrorists in the world for 30 bloody years, by their heroes in khaki, blue serge and whites  This was not Cricket, it is not Kosher, it is not a Haro Hara moment either.

I am disappointed.   Ha! and you Talk for your Government of India  asking Sri Lanka to respect the rights of the Tamil Community”. 

With the above immoral anti-Sri Lanka backgrounder, India, you have no moral right to demand those rights for the Tamil community, who had violated the rights and freedoms of the Sinhalese and Muslim communities with impunity, barring their right of freedom to continue living where they had for thousands of years and for generations.

                 Do you know what Mr. Panday?  These Tamils that your India is batting for can live anywhere in Sri Lanka and own land in any nook and corner of the island, but this Sinhalese-Buddhist will not have a Snowball Chance in Hell to own a one-square foot of land in the North and East east because of a Dutch Law.

                Let’s make it right as a Diplomat, first acknowledge what the  Sri Lankan Armed Forces did for their 20.5 million people, and then you can demand respect for the Tamil community.

                THE REPORTER WAS CLEAR as the Sounds of the Ganesh Hindu Temple Bell when he said : India signals to Sri Lanka the support in UNHRC should not be taken for granted.

                 Mr. Panday, I think Sri Lanka would be foolish if they do with their experience having their Heluva good Friendly neighbour”  have let them down many times, to the point that they shouldn’t trust her.

                 That’s the bottom line and that is how the cookie crumbles.

                 Freedom is there for Sri Lanka’ to enjoy, and if she wants to be foolish, so be it.

                 But no doubt, Mr. Panday, India has certainly met with   embarrassment for her arrogant ‘Big Brother Bully Acts.’

                 Mr. Panday, here is something for you to chew on as an Indian Diplomat.  On a day in late July 1989, a Major in the Indian Army who had just returned from Sri Lanka said, The Sri Lankan Government doesn’t  want us, the majority of the Sri Lankan population is against us, even our countrymen do not  want us in Sri Lanka.  So what the hell are we doing there.”

                 And that summarized the issue for Rajiv Gandhi, who was engaged in a political battle in Nepal in the north; disputing Bangladeshi claims over Ganges waters in the east, involved in a costly weapons race with Pakistan in the west, and had tied his troops in a war with Tamil Tigers’ whom they housed, trained, armed and paid to destabilize Sri Lanka in the South.  Rajiv Gandhi whose ego was crushed by the Tamil Tigers was at a considerable cost and loss – just over 1000 of his soldiers dead and sent home in body  Bags. Another 2,500 were injured and maimed for life, at a cost of a staggering Rs. 5 billion rupees.  And crushed India’s ego was that the Indian Peace Keeping Force of the fourth largest army in the world was not able to score a swift victory as planned by India’s army that they had envisaged in July 1987, such as disarming the Tamil Tigers in 72-hours. These were the  Tamil Tiger terrorists whom  India trained in 32 camps in South India and  at the foothills of the Himalayas.

                Mr. Panday, we are told that the US, wants a Strong India to  Combat China.  And the pressure is on Sri Lanka to fall in line with  their thinking.  

                 The vote on Sri Lanka at the UNHRC-the cesspool of political  bias  will be next week we are told.

                 Remember, whatever the geo-politics is requesting you to do,  I hope mighty India, who is supposed to be a good neighbour of Sri  Lanka will not want to screw Sri Lanka onto an  International ‘Jokers’ crucifix.  Remember  India will have to live with the consequences of the Sins of her’s. Mr. Panday, and that is called Karma. 

Surprise Sri Lanka with India’s vote, and I will believe that Mighty India is an honest good friend of Sri Lanka.

                 This Eelam IV War which is still alive in the UNHRC- the cesspool of political bias is because of unsubstantiated lies and damn lies, would never had happened if Indira Gandhi did not train the barefooted Tamil guerillas in 32 camps in India and trained them to shoot straight, and taught them how to trigger a suicide vest for a suicide bombing.  And after graduation sent them back in battle fatigues, and Jack-boots carrying Kalkashnikovs in their arms like babies and festoons of live bullets and not frangipani (Temple flowers) around their necks to destabilize Sri Lanka. And this was the only country that annihilated terrorists almost single handed,. And that was a biggy as it happened to be the most ruthless serial killers in the world of the history of terrorism. history – the Liberation Tigers of Tamil Eelam (aka Tamil Tigers).

                  The rest is history.

Haro hara !              

                  Sincerely

                  Asoka Weerasinghe (Mr.)

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර. මහනුවර සින්හල බෞද්ධ ජේෂ්ඨ පුර වැසියන්ගේ සන්විධානයේ සභාපති සහ අග්රාමාත්ය සිරිමවෝ බන්ඩාරනායක මැතිනියගේ හිටපු ඉස්තිර ලේකම් මහනුවර

මේ රටේ ආණ්ඩුක්රම  විවස්ථාව සහ ජනතා පරමාධිපත්ය විනාශකොට රට ජාතිය දෙමළුන්ට පාවාදුන්, එදා ඔබද විරුද්ධ වූ,  1987 ජූලි 29 ජේ ආර්- රජිව් ගිවිසුම සහ පලාත් සභා මර උගුල අහෝසි කොට රට ජාතිය බේරා ගෙන සදාකාලික ජාතික වීරයින් වශයෙන් ඉතිහාස ගතවෙනවාද එසේ නොකොට තාවකාලිකව බලයේ සිටීම සදහා, ඉතිහාසයේ කිසිම දිනක නොතිබුණු එසේම මතු කිසිම කිසිදාකද  නොලැබෙන  ඉන්දීය මිතුරුකම නැමැති මිරිගුව පසුපස දිව ගොස් වසර  2500 ක් පැවැති අභිමානවත් සින්හල රට හා ජාතිය 21 වන සියවසේදී  ඉන්දියාවට පාවාදුන් ජාති ද්රෝහීන් වසයෙන් ඔබ ඉතිහාස ගත වෙනවාද? මේ උදාවී ඇත්තේ ඒ තීරනාත්මක මොහොතයි !

((30. 12 2020. දින ලන්කාවෙබ්හි පලවූ ලිපියක සන්සෝදිත පිටපතකී)

 (මෙම ලිප්පිය ලිවීමට මා පෙලඹවූයේ ලබන ජූනි මස පමණ යලිත් පලාත් සභා මැතිවරණය පැවැත්වීමට අගමැති තුමා උපදෙස් දුන්” බවට පුවත්පත්වල පලවූ පුවතකි).

ශ්රීමත් ළකිසුරු තුමනි, ගරු අගමැති තුමනි, ආණ්ඩු පක්ෂයේ සියලුම මැති ඇමැතිවරුණි. MMC ඇමෙරිකානු මර උගුලෙන් මව්බිම සහ සින්හල ජාතිය බේරාගැනීම ගැන මුලුමහත් ජාතියේම ප්රසන්සාව ඔබ රජයට හිමිවෙයි.

 ඒ වගේම ඉන්දියාව විසින් මේ රට සහ සින්හල ජාතිය මිහිපිටින් අතුගා දැමීම සදහා, ලක්මවගේ හිසමත බලහත්කාරයෙන් පැටවූ 1987 ජූලි 29 ජේ ආර්- රජිව් ගිවිසුම සහ පලාත් සභා මර උගුලද  අහෝසි කොට එම  වියශනයද වහාම අහෝසි කරනතුරු ඔබ රජය බලයට පත්කිරීමට චන්දය දුන් 70 ලක්ෂයක දේශප්රේමී ලක්වැසී ජනතාව දෑස් දල්වා පුලපුලා බලාසිටියි.

ශ්රිමත් ජනාධිපති තුමනි,

ගරු අගමැති තුමනි,

මැති ඇමතිවරුනි,

 පහත සදහන් හේතු නිසා දැනටමත් මේ රටට  හා ජාතියට මහා වියශනයක් කොට ඇති එසේම නුදුරු අනාගතයේදීම සින්හල ජාතිය සහ සම්බුද්ධ සාශනය විනාශ කර දැමීමට ඉන්දියාව වීසින් 1987 දි ඇටවූ පලාත් සභා මර උගුලට  සහ ඊට පසුබිම සකස්කළ 1987 ජේ ආර්/රජිව් ඉන්දුලන්කා ගිවිසුම යන දෙකටම මේ සින්හල බෞද්ධ රාජ්යයේ මුරදේවතාවුන් වහන්සේලා වන ගරුතර මහා සන්ඝරත්නය ප්රමුඛ සියලුම දේශප්රේමීන් දැඩිසේ විරුද්ධය. එම විරෝධතාව සහේතුකව පෙන්වාදී එම විනාශයෙන් මේ සින්හල දේශයත්,සින්හලේ රටත් සම්බුද්ධ සාශනයත් බේරා ගැනීම මෙම ලිපියේ එකායන අරමුණය.

1987 ජූලි 29 රජිව්/ජේ ආර් ගිවිසුම සහ පලාත්සභා මර උගුල

1.මෙම පලාත් සභා ක්රමය 1987  ජූලි 29 වනදින ජේ ආර් ජනාධිපතිවරයා විසින් ජනතා විරෝධය නොසලකා හදිසිනීතිය පනවා, මහජන මන්ත්රී වරුන්ට අයුතු බලපෑම්කොට බල්හත්කාරයෙන්  ඉල්ලා අස්වීමේ ලිපි පවා ලබාගෙන ඔවුන්ගේ කැමැත්ත ලබාගෙන විවස්ථා විරෝධී අන්දමින් අත්සන් කරන ලද 1987 ජූලි 29 රජිව්/ජේ ආර් ගිවිසුම අනුව, මේ රට කැබෙලි 9 කට කඩා,අපගේ රටේ බෞමික අඛණ්ඩ භාවය, ස්වාධීනත්වය, නිදහස, ජනතා පරමාධිපත්ය සහ  වසර 2500 පැරණි සින්හල බෞද්ධ රාජ්යය විනාශකොට එය දෙමල ආධිපත්ය සහිත ඉන්දියාවේ ප්රාන්තයක් කිරිමේ අරමුනින් ඉන්දියාව විසින් ලක්මවගේ හිස මත බලහත්කාරයෙන් පටවනලද මර උගුලකි. 

2.බ්රතාන්ය යටත්විජිතවාදීන් විසින් 1833  කෝල්බෲක් කොමිසමෙන් ලන්කාව තුල අනාගත  දෙමළ ඊලමේ පදනම වශයෙන් වර්ගවාදය අනුව මේ රට බෙදා පාලනය කිරීම සන්දහා රටෙන් 1/3 ක් සහ රටෙ වෙරලේ දිගින් 2/3 ක් පමණ අයත්වන පරිදි උතුරු-නැගෙනහිර පලාත් දෙක ඇතුලු පලාත් ක්රමය ඇතිකිරීමෙන් පසු මේ රටේ භූදේශපාලන ඉතිහාසයේ ඊටත් වඩා භයානක මෙන්ම ජාතිද්රෝහි දේශද්රෝහි ලේඛනයවූයේ 1987 ජූලි 29 වන දින දරණ ජේ ආර්/රජිව්  ඉන්දුලන්කා ගිවිසුමය. ඉන්දියාවේ බලපෑම සහ තර්ජන මධ්යයේ අප හිසමත බලයෙන් පටවනලද ඉන්දුලන්කා ගිවිසුම අත්සන් කිරීම සහ එසේම ඊට අනුමැතිය ගැනීම සහ ඒ යටතේ පලාත්සභා පිහිටුවිම සන්දහා විපක්සයේ සහ මුලු රටේම දැඩි විරෝධතා මැද පාර්ලිමෙන්තු මන්ත්රීන්ට බලපෑම්කොට 13 වන විවස්ථා සන්සෝධනය සම්මත කොට ගත්තේ පාර්ලිමෙන්තු මන්ත්රිවරුන්ගෙන් දිනරහිත ඉල්ලා අස්වීමේ ලිපි බලහත්කාරයෙන් අත්සන්කොට ගෙන, මන්ත්රීවරුන් හෝටලයකට ගාල්කොට ප්රාණඇපකරුවන් වශයෙන් තබාගෙන චන්දය විමසන වෙලාවට මැතිසභයට දක්කාගෙන විත් චන්දය ලබාගැනීමෙන් බැවින් එය විවස්ථා විරෝධීය, සදාචාර විරෝධී  එසේම ජනතා විරෝධීද වේ.

3.එය මේ රටේ දේශපාලන, ආර්ථික, පරිපාලන හා සමාජික ඛේදවාචකයක් මෙන්ම රටේ හා ජාතියේ විනාශයට මර උගුලක් හා හූනියමකි. මෙම ගිවිසුම අත්සන් කරන ලද්දේ ඉන්දිරා ගාන්දි විසින් මේ රටේ රජයට එරෙහිව සටන්කිරිම සදහා එල්.ටී.ටී යට ඇමෙරිකානු ඩොලර් ලක්ෂ 32 ක් ලබාදෙමින් ඉන්දියාව පුරා කොටින්ට පුහුණුව ලබාදුන් පසුබිමකය.

 4 1987 රජිව්/ජේ. ආර් ගිවිසුමෙන් එදා පැවැති රජය සිදුකලේ සින්හල ජාතියත් මේ රටත් අමුඅමුවේ පාවාදීමකි

 මේ ගිවිසුම් යට්තේ

1 උතුරු නැගෙනහිර පලාත් දෙක ශ්රි ලන්කාවේ දෙමළ ජනයාගේ අයිතිහාසික නිජබිම වශයෙන් පිළිගැනීම

2 උතුරු නැගෙනෙහිර පලාත් දෙක ඒකාබද්ධකොට එක් පලාත් සහාවක් වශයෙන් පිලිගැනීම එම ඒකාබද්ධ පලාත් සහාවට තවත් පලාත් එකාභද්ධ කිරීමට ඉඩකඩ සැලස්වීම 

4 ඉතිහාසයේ ආරම්භයේ සිටම මේ සින්හල බෞද්ධ රටේ රාජ්ය භාෂාව වූ එසේම1978 විවස්තාවෙන්ද ලන්කාව පුරා රාජ්ය භාෂාව වසයෙන් ප්රකාශකොට තිබුණු 18 වන වගන්තිය පරිච්චින්නකොට දෙමල භාෂාවද රටේ රාජ්ය භාශාවක් වශයෙන් පිලිගැනීම  සහ උතුරු නැගෙනහිර පලාත් දෙකේ පාලන භාසාව දෙමල වියයුතු බව් පිලිගැනීමෙන් උතුරු නැගෙන්හිර රටෙන් 1/3 සින්හලේ රාජධානියෙන් වෙන්කොට සින්හල ජාතියත් සි න්හල දේශයත් පාවාදීම. 

5 පාර්ලිමේන්තුව සතු විවස්ථාදායක, විධායක, අධිකරණ, පොලිස් සහ ඉඩම් බලතලද 13 වන විවස්ථා සන්සෝධනය හරහා පලාත් සභාවලට පැවැරෙන පරිදි සම්මතකොට ගෙන ලන්කා එක්සේසත් රාජ්යයේ මිනී පෙට්ටියට අන්තිම ඇණය ගැසීම 

6. එතෙක් ලන්කාවේ රටැවැසිකම (පුරවැසිකම) නොතිබුණු සියලුම ඉන්දීය ජාතිකයින්ට ලෝකයේ ඕනෑම රටක පිටරැටියන්ට තම රටේ පුරවැසි කම දීමේදි අනුගමනය කෙරෙන ක්රියාදාමයන් කිසිත් නොසලකා කිසිදු විමර්ෂනයක්ද නොකොට එසේම කිසිම කොන්දේසියක්ද නොපනවා රුපියලේ මුද්දරයක් මත සමාදාන විනිස්චයකාරයකුගේ අත්සනක්මත පමණක් මේ රටේ වටිනා පුරවැසිභාවය බන්දේශියක තබා දීම

7 මෙවැනි අමණ හා ද්රෝහී තීරණ මගින් 1978 ආණ්ඩුක්රම විවස්ථාවද උඩුයටිකුරුකොට ලන්කා රාජ්යයේ ඒකීය භාවය සහ බහුමික අඛන්ඩ භාවයද අහෝසි වනපරිදි පලාත්සභා මගින් මේ රට ෆෙඩෙරල් රාජ්යයක් කිරීමේ පදනම දැමීම සහ මේ අභිමානවත් සින්හල බෞද්ධ රාජ්ය විනාශකොට දැමීමේ පිඹුරුපත මෙම ජාතිද්රෝහි දේශද්රෝහී ගිවිසුමෙන් සම්පූර්ණ කිරීම වැනි කොන්දේසි ඇතුලත්වූ නිසා මෙම ගිවිසුම වසර 2500 කට වැඩි ලෝකයේ කීර්තිමත් ඉතිහාසයක් ඇති මේ සින්හල රටේත් සින්හල ජාතියේත් එසේම සම්බුද්ධ සාශනයේත් මළගම ප්රකාශයට පත්කල, දේශද්රෝහී ජාතිද්රෝහී ගිවිසුමක් වසයෙන්ද ඉතිහාස ගතවිය.

 1987 දී මෙම ගිවිසුමෙන් ඉන්දියාව ලන්කාව ආක්රමණය කොට සිදු කලේ 1815 ආක්රමනිකයකු වශයෙන් සහ 1947 සෝල්බරී විවස්ථාවෙන් මේ රට සදාකාලිකව ඔවුන්ගේ ග්රහණයේ තබාගැනීමට සුද්ද්දා කළ කුමන්ත්රණ වලටත් වඩා දරුණු දේශපාලන අපරාධයකි. මන්ද . ඉන්ග්රීසිහු වසර 133 කින් ආපහු ගියහ. නමුත් ඉන්දියානුවන් කිසිදිනෙක මේ රටින් එසේ නොයනු ඇත.  ඉන්දීය සම්භවක් ඇති සින්හලයින්ට සදාකාලික ඉන්දීය දෙමල වයිරශයක්  අපට දායාදකොට දී ගොස් ඇති බවිනි. මෙම ගිවිසුමෙන් අප රටේ ස්වාධීනත්වය, නිදහස,  ස්වරීභාවය මෙන්ම ජනතාවගේ පරමාධිපත්තියද අහෝසි විය. වර්තමානයේ ඉන්දියාව ඉදිරියේ බලුකුක්කකු මෙන් ලන්කා රාජ්යට වලිගය වකුටුකොටගෙන නිදාගැනීමට සිදුව ඇත්තේ මේ නිසාය.. 

බ්රතාන්යයන් 1815 දී සිදුකරණලද ආක්රමනයත් 1987 දී ඉන්දියාව කරණලද මේ ආක්රමනයත් අතර වැඩි වෙනසක් මම නොදකිමි. ඉවසිය නොහැකි කරුණනම් අපේ අත ඉඹ ඉඹ විලිලජ්ජා නැතිව ඉන්දියාව මෙවැනි අපරාධයක් අප රටට කිරීමයි. මෙම ආක්රමණයට කිසිදු විරෝධයක් නොකොට ලන්කාව මේ තුලින් සිදුකොට ඇත්තේ  සියතින් බෙල්ල කපාගැනිමකි. අභිමානවත් ජාතියක් හා රටක්, රටට හා ජාතියට ආදරයක් නැති බියගුළු නායකයකු විසින් සිදුකරනලද අයිතිහාසික මහා පාවාදීමකි. එසේම 1948 දී ලබාගත්තායයි කියන සොච්චම් නිදහසද අහිමිකර ගැනීමකි. එදා ආකරමණිකයා අධිරාජ්ය වාදී ඉන්ග්රීසීන්ය. මෙදා ඉන්දියාවය. වෙනස එපමණය. මෙය වූකලි නිසැකයෙන්ම 21 වන සියවසේ ඉන්දියානු දේශපාලුවන් විසින් අසල්වැසි රටකට සිදුකරණලද නින්දිතම එසේම දරුණුම ආක්රමනයකි. මේ අපරාධයේ සහ  පාපකර්මයේ සම්පූර්ණ වගකීම භාරගත්යුත්තේසිය මාතෲ භූමියට සහ  ජාතියට ආදරයක් නැති රට හා එහි වැසියන්ගේ සිස්ඨාචාරය හෝ ස්වදේශීය රාජ්ය සම්ප්රදායන් නොදත් පරගැතිකමින් හිස පුරවාගත් දේශද්රෝහීන් රටේ නායකයින් වශයෙන් චන්දයෙන් තෝරා පත්කරගන්න මිනිසුන්මය.

13 විවස්ථා සන්සෝධනය

13 වන සන්සෝධනය මගින් ඉතා පැහැදිලිව සින්හල සහ දෙමල වසයෙන් රට දෙකට කඩා ලන්කා රාජ්යයේ එක්සේසත් බව විනාශකොට රට පූර්ණ බලති ප්රාන්ත රාජ්යන් 9 කින් යුත් අර්ධ පෙඩරල් රාජ්යක් බවට පත්කිරීමේ පදනම දැනටමත් දමා අවසන්කොට ඇත.  මුළුමනින්ම එසේ වීම තාවකාලිකව් සම්පුර්ණවීම නතරවී ඇත්තේ 13 සන්ශෝධනය පරිදි ඉඩම්. අධිකරණ සහ පොලිස් බලතල තවමත් පලාත් සභා වලට නොදුන් නිසාය.  ලන්කාණ්ඩුක්රම විවස්ථාවේ 3 වන වගන්තියේ සදහන් ජනතා පරර්මාධිපත්තියද අමුඅමුවේ උල්ලන්ගනයකි.. එමනිසා 13 විවස්ථා සන්සෝධනය අයිතිහාසික විවස්ථා උල්ලනග්නයකි. ඒ නිසාම එය විවස්ථා විරෝදීය. ප්රජාතන්තර විරෝධීය. දේශද්රෝහීය. එසේම ජාතිද්රෝහීය.

ඊටත් වඩා පුදුමයනම් 1987 දී එයට විරුද්ධව බණ්ඩාරනායක මැතිනිය සමග සටන්මගට බැස සිටි වර්තමාන අගමැතිවරයාද තවමත් පලාත්සභා තබා ගැනීමට ක්රියා කිරීමය.එපමණක් නොව 13 + නැමැති තවත් බිල්ලක්ද දීමට සූදානම් බවට වරෙක ප්රකාශකොට තිබීම සහ දැනටමත් පලාත් සභා මැතිවරණ පැවැත්වීමට සූදානම්වී සිටිම මටනම් අදහා ගැනීමටවත් බැරිය.

මේ නිසා ඉන්දියාව විසින් ලක්මව මරා මුහුදට විසිකොට තමිල්නාඩුවේ දිගුවක් මෙහි පිහිටුවා ලෝකයේ පලමු ඊළම් රාජ්යය ලක්පොලව මත පිහිටුවීමට පෙර දැන්වත් 13 සම්පුර්ණයෙන්ම ඉවත්කොට මේ පලාත් සභා නැමැති හූනියම සහ කාල බෝම්බය වහාම නිස්ක්රිය කළයුතුය. එසේ නොකලහොත් 2500 වසරක සින්හල බෞද්ධ රාජ්යයේ මළගම හෙටම් ඉතිහාසපොතේ සටහන්වනු ඒකාන්තය. එමෙන්ම 2009 සහ 2020 දී එසේ කිරීමට ලැබුණු ස්වර්ණමය අවස්ථා දෙකක්ම පැහැර හැරිය නායකයකයින් වසයෙන්ද ඔවුහුද මහාවන්සගතවනු ඇත

 මේ නිසා ජේ. ආර් /රජිව් ගිවිසුම සහ පලාත් සභා සැළකිය යුත්තේ දෙකක් වශයෙන් නොව අපේ මව්බිම විනාශකිරීම් සදහා ඉන්දියාව විසින් මනාසේ  සැලැසුම්කොට අටවන ලද දෙබිඩි මර උගුලක් වසයෙනි. එබැවින් මේ විනාශකාරි කාළ බෝම්බ දෙකම වහාම එකවර නිස්ක්රිය කළැයුතු බව අපගේ ඒකමතික ඉල්ලීමයි. ගිවිසුම දැනටමත් ඉන්දියාව විසින් එකපාක්ෂිකව උල්ලන්ගණයකොට ඇති බැවින්   එය අහෝසි කිරීම ගැටළුවක්ද නොවේ. ලන්කාණ්ඩුවට කළයුතුව ඇත්තේ ඒබව අපේ පාර්ශවයෙන්ද ප්රකාශකිරීම පමණි.

ශ්රීමත් ජනාධිපති තුමනි, ගරු අගමැතිතුමනි

2009 දී ඔබතුමන්ලා දෙපල විසින් වසර 30 ක් තිස්සේ ජනාධිපතිවරුන් 4 දෙනෙකුට පරාජය කිරීමට නොහැකිවූ මේ රට තුල ඊලමක් ගොඩ නැගීමට සටන්කොට මේ රට විනාශකල,  කොටි ත්රස්තවාදීන් පරාජය කොට ලබාගත් සියලු ජයග්රහනයන් දැන්වත් ආරක්ෂාකර ගතයුතුය. 2015 සිට 2019 දක්වා  එකී ජයග්රහණ ආපසු හරවා රට ජාතිය පාවාදුන් ඊනියා යහපාලන කාරයින් පන්නා දමා රුහුණු පුතුන් දෙදෙනකුවූ ඔබතුමා සහ ඔබගේ සොහොයුරආ වන ජනාධිපති තුමාටත් මේ රටේ 70 ලෂ්යක සින්හල බෞද්ධයින් චන්දය දීමේ එක් ප්රධාන අරමුණක් වූයේ මේ මර  උගුලෙන් මව්බිමත් සින්හල ජාතියත් එසේම බුදු සසුනත් බේරාගෙන සව්භාග්යමත් අනාගතයකට නව මන් පෙත් විවරකොට ගැනීමයි.

එම නිසා දැනටමත් වසර 3 කට වැඩි කාලයක් අක්රීයව තිබුණු, එසේම වලදමා තිබුණු  හතර කොනින් ඕජස් ගලන දුගන්ද හමන පලාත්සභා මලමිනිය මේ අවස්ථාවේදී ගොඩගෙන පලාත්සභා හූනියමට යලිත් පණ දී ඔබට ඡන්දය දුන් ඒ 70 ලක්ෂයක සින්හලයින් පාවා නොදී මේ මර උගුලෙන් හා ජාතික ව්යශනයෙන් දැන්වත්  මේ රට හා  ජාතිය බෙරා ගන්නාමෙන් මුලු මහත් ජාතියම  අද ඔබතුමාගෙන් සහ   ජනාධිපති තුමාගෙන් ඉල්ලාසිටියි.  එබැවින් හුදු ආත්මාර්ථය වෙනුවෙන්ම පලාත් සභා ඉල්ලා හන්ඩන දේශපාලන මස්වැද්දන්ට යටත් නොවී.කරුණාකර ජනතා හන්ඩට සවන් දී ඔබගේ කීර්තිනාමයත් රටේ හා ජාතියේ ඉරණමත් බේරාගන්නාමෙන් අපි ඉල්ලමු. එසේ නොකළහොත් ඔබ දෙපල දිවිපරදුවට තබා යුද්ධය දිනා  රට බේරාගත් ඒ අතිවිශ්ෂිශ්ථ කීර්තියද මැකීගොස් 1948 න් පසු මේ රට පාලනය කල, සිරිමා බන්ඩාරනායක මැතිනිය හැර, අන් සියලු දෙනාටම හිමිවූ අපගේ මව්බිමත් උතුම් සීන්හල ජාතියත් මරණින් බේරා නොගැනීමේ දෝසාරෝපනය ඔබටද ලැබෙනු ඇත. එසේ වීමට දුටුගැමුනු සම්ප්රදාය උරුමකොට ඇති ඔබ කිසිවිටෙකත් ඉඩ නොතබන බව  අපි දනිමු.

මේ නිසා 1833 දී  සුද්දා විසින් අටවනලද පලාත් අනුව බෙදා පාලනය කිරීමේ මරඋගුලේ නවතම මුහුනුවර සහ ඉන්දියානු පිටපත වූ රජිව් /ජේආර් ගිවිසුම සහ ඒ හරහා උපන් පලාත් සභා ක්රමයද මේ රටේ පරමාධිපත්තිය තියෙනවා කියන ජනතාවගේ අනුමැතියක්ද නොමැතිව  එළඹගත් මේ  දුෂ්ඨ රජිව්/ජේ.ආර් ගිවිසුම සහ 13 වන විවස්ථා සන්සෝධනය නැමැති ඉන්දීය මර උගුල් දෙකම  වහාම අහෝසි කොට ලක්මව මරනින් බේරාගන්නා මෙන් වර්තමාන රජයෙන් අපි දැඩිව සහ අවධාරනයෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

ශ්රීමත් ජනාධිපති තුමනි, ගරු අගමැති තුමනි

අපට පුරුදු සම්ප්රදායි දිසා පාලනය නැවතත් ඇතිකරමු. ඉන්දියානු ආකෘති අපට එපා

1987 සිට මේ දක්වා 33 වසරක් පුරා ආත්මාර්ථකාමී දේශපාලකයින්ට සහ ඔවුන්ගේ චක්ගෝලයින්ට සිතූ පැතූ සම්පත් ලබාදුන් කප් රුකක් වූ එහෙත් රටට හෝ ජනතාවට මෙලෝ සේවයක් නොවූ මේ හුනියම වහාම  අහෝසිකර එසේම මේ රට් දේශපාලන, පරිපාලන, ආර්ථික.සාමාජික හා ආරක්ෂක වශයෙන් අවුලෙන් අවුලට ඇදදැමූ  පලාත් සභා හූනියම් යක්ෂයාද පලවා හැර මේ රටේ වසර දහස් ගානක් තිස්සේ ක්රියාත්මක වූ, එසේම සුද්දන් විසින්ද ඔවුන්ගේම නිර්මාණයක් වූ පලාතට වඩා ප්රායෝගික හා කාර්යක්ෂම පාලන ඒකකයවූ දිසාව  (දිස්ත්රික්කය) ප්රධාන පාලන ඒකකය වශයෙන් යොදාගැනීම් වහාම පියවර ගන්නා මෙන්ද අපි ඉල්ලමු. එසේම 13 යටතේ ඇතිකළ පලාත් අනුව පාලනය කිරීමේ අසාර්ථක, අවුල් සහගත හා අධික නාස්තිකාරී ක්රමය අහෝසිකොට අපට පුරුදු සම්ප්රදායික දිසා පාලනය නැවතත් ස්ථාපිත කරන මෙන් රටට, දැයට හා සසුනට හිතැති ඔබතුමන්ලාගෙන් අපි ඉල්ලා සිටිමු. මෙය ඔබතුමන්ලා බලයට පත්කළ ජනතාවගේ එක් ප්රධාන අපේක්ෂාවක් බවද අමතක නොකළ මැනවි.

1948 ඊනියා නිදහසින් පසුව වුවද 1970 දසකයේ මැදක් වනතුරුම දිසාපතිවරුන් යටතේ ඉතා අඩු මන්ත්රීන් සන්ක්යාවක් හා අදු නිලධාරි පිරිසකින් හා අඩු වියදමකින් මෙන්ම කාර්යක්ෂමවද  දිසා පාලන ක්රමය මැනවින් ක්රියාත්මක විය.

එහෙත් ඉන් පසුව 1973 දී දේශපාලන දිසා අධිකාරිය සහ 77 දී දිසා ඇමති ක්රමයද 1987 න්  පසු ඇරැඹුණු දේශපාලන සුනාමියක් වූ පලාත් සභා ක්රමයද නිසා සීග්රයෙන් දේසපාලනීකරණය වූ රටේ පාලනය වුර්තීය රාජ්ය නිලධාරින්ගෙන් ගැලවී සුද්දන්  විසින් දායාදකොට දමා ගිය පක්ෂ කරමයේ වහලුන් වූ දේසපාලකයින්ගේ ගොදුරක් බව්ට  පත්විය.  දිසාපතිවරුන් දිසාපති කාර්යාලවල කාමරවලින් එලවාදමා දිසා ඇමතින්ද පසුව මහ ඇමතින්ද ඉත්තෑයාගේ ගෙට රින්ගූ කබල්ලෑයින් මෙන් දිසාවේ සහ පලාතේ සින්හාසනාරූධ විය.මෙයවු කලී පක්ෂ දේශපාලන ක්රමයක් පවතින රටක ජනතාව සතු ප්රජාතන්ත්රවාදී අයිතිය මුලුමනින්ම බලයේ සිටින පක්ෂය වීසින් පැහැරගැනීමක් සහ මන්කොල්ලකෑමකි.මෙය හරියෙටම අප්පුවා රජවීමට සමානය. එසේම කිසිදු අධ්යයනයකින් හෝ විශේසන්ග්න උපදෙසකින් තොරව සිදුකරණලද  මේ සෑම  අත්හ දා බැලීමක්ම අසර්තකවූද අධික වියදම් සහිත වූද එසේම  රටට හෝ ජනතාවට කිසිදු යහපතක් නොවූද දේශපාලකයින්ට සහ ඔවුන්ගේ සහචරයින්ට පමණක් කරල පැහුණු අදූරධර්ෂී දේශපාලන තීණ්දු පමණක් විය.

1987 ඇරඹුණු පලාත්සභා ක්රමය යටතේ පලාත් සභා 9 භාරව ජනාධ්හිපතිවරයාගේ රිජු නියෝජිතයින් වශයෙන් ආණ්ඩුකාරයින් 9 දෙනකුද පත් කෙරින. මොවුන් කිසිවෙකු පරිපාලනය හෝ ජනතා අපේක්ෂවන් පිළිබද දැණුමක් හෝ ජනතා හිතවාදි බව්ක් ඇති අය නොවූහ. අවුන් සියලුදෙනාම හුදු දේශපාලන ඉත්තන් පමණි.  මේ අනුව 1987 න් පසු මුලු රටේම පාලනය වුර්තීය රාජ්ය නිලධාරින්ගෙන් ගැලවී නොඋගත් දේසපාලකයින්ගේ පූර්ණ ග්රහනයට හසු විය. සියලුම රාජ්ය ආයතනවල නිලධාරීන් මේ යටතේ පලාත් දේසපාලකයින්ගේ හුදු අතකොලු බවට පත්වූ අතර රාජ්ය සේවයේ ප්රසස්ථ ගුනාන්ගයක් වූ අපක්ෂපාතීත්වයද ඒ සමගම් වල් වැදින. රාජ්ය සේවය තුල මනා මුදල් කළමනාකරණයක් සහ නිලබල අධිකාරියක් තුල පරිපාලාන විනයක් ආරක්ෂා කෙරුණු ප්රසස්ථ මුදල් රෙගුලාසි සහ පරිපාලන රෙගුලාසි අනුව දූෂනයෙන් තොර අපක්ෂපාති සේවයක් සිදුකළ රාජ්ය පාලනයමෙන්ම රාජය් මුදල්ද  පක්ෂ දේශපාලනයේ ගොදුරක් බවට පත්විය.  1970 දසකයෙන් පසු සියලුම ආණ්ඩු විසින් සිදුකරනලද මෙවැනි අත්හදාබැලීම් වලින් අපේක්ෂාකල රාජ්ය සේවයේ කාර්යක්ෂතාව, අපක්ෂපාතිත්වය හෝ පලදායිතාව වෙනුවට සිදුවූයේ සමස්ථ රාජ්ය තන්තරයම දැඩි සේ යළි ගොඩගත නොහැහකි පරිදි දරුණු අන්දමින් දේසපාලනීකරණය වීම සහ බින්දවැටී තවත් අවුලෙන් අවුලට යාම සහ නාස්තියෙන් සහ දූශනයෙන් පිරුණු පාලනයක් රට තුල මුල්බැස ගැනිමය.එහි සමස්ථ ප්රතිඵලය වූයේ දේසපාලන,ආර්තික, සාමාජික හා සදාචාරාත්මක ආදි සෑම අතින්ම රට ප්රපාතයට යාමය. පලාත් සභා ක්‍රමය නිසා පලාත තුල රාජ්ය නිලධාරීන්ට  ආණ්ඩුකාරයාගේ,මහ ඇමතිගේ සහ මද්යම ආණ්ඩුවේ රැස්වීම් වලටම ඔවුන්ගේ කාලයක් ගිය පසු තම එදිනෙදා රාජකාරි කටයුතුවලට කාලයක්ද ඉතිරි නොවේ. කෝකීන් වැඩිවූ විට් සූපයට සිදුවන දේ අපි කවුරුත් හොදින් දන්නා කාරණයකි.

සුද්දා විසින් දායාදකොට දී ගිය පලාත් අනුව පාලනය කිරීම දේශපාලන පක්ෂ ඔවුන්ගේ අතට ගැනීම  නිසා ඊනියා   ප්රජාතනත්ර වාදයද වල්වැදී බලයේ සිටින පක්ෂයේ අත්තනෝමතික පාලනයක් බව්ට රටේ පාලනය පත්විය. මේ යටතේ දේශපාලකයින් හා නිලධාරීන් ගණනද සීග්රයෙන් වැඩිවූ නිසා මේ වනවිට රටේ සෑම මිනිසුන් 3232 කටම එක දේශපාලකයකු සහ මිනිසුන් 16 කට එක  නිලධාරියකු ඇති ලෝකයේ එකම රට බවට අද මේ රට පත්ව ඇත.  මේ අනුව ලෝකයේ වැඩිම ඒක පුද්ගල දේශපාලන සහ නිලධාරි අනුපාතාය ඇති රට වශයෙන්ද අපි ලෝක වාර්තාවක් තබා ඇත. රටේ මහබැන්කුව මහදවල් හොරාකෑ අගමැති වරයකු ප්රධානකොට ඇති දේශපාලන හොරමුලක් නීතියේ රැහැනින් බේරී යහතින් සීටින දේශපාලන සන්ස්කෘතියක් බිහිකළ රටක් වශයෙන්ද අපි ලෝක වාර්තාවක් තබා ඇත.

පරිපාලන ඒකකයක් වසයෙන් අසාර්ථක බව අත්හදා බැලීමෙන් අව්භෝධකොටගත් සුද්දාටත් එපාවූ පලාත්පාලන ක්රමය

13 වන සන්සෝධනය හරහා පරිපාලන එකකයක් වසයෙන් සුද්දාටත් එපාවූ පලාත් ක්රමය ඇතකිරීම නිසා  දේශපාලකයින් හා නිලධාරීන් වැඩිවී පරිපාලනය අවුල්වී ඇති ආකාරයට උදාහරනයක් වශයෙන් මහනුවර දිසාව් ගතහොත් 1987 වනතුරු එක් දිසාපතිවරයකු සහ ප්රාදේශීය ආදායම් පාලකවරුන් 12 දෙනකු සහ දිසාපති කාර්යාලයේ තවත්  ඒ මට්ටමේ මාණ්ඩලික නිලධාරීන් තිදෙනකු දිසාව තුල සිදුකල කාරිය කිරීමට අද  ඒ මට්ටමේ නිලධාරීන්ම 80 ක් පමණද ඒ අතරේ පලාත් සභාවේ ප්රධාන ලේකම් වරයකු ඇතුලු අමාත්යාන්ශ  ලේකම්, නියෝජ්ය ලේකම්, සහකාර ලේකම්  ආදි වශයෙන්  ලේකම් වරුන්ම 75 ක් පමණද තවත් විධායක නිලධාරින් රැසක්ද සිටී. පලාත් සභා ඕනෑ කියන අයගෙන් අපි මේ ප්රස්නය අසමු. 1987 ට පෙර එක් දිසාපති/ලේකම් වරයකු සහ විධායක නිලධාරින් 16 දෙනකු සිදුකල කාර්යය කිරීමට අද ලෙකම් වරුන් 80, ආණ්ඩුකාරයෙක්, මහඇමති සහ පලාත් ඇමති 4ක් සහ පලාත් මන්ත්රිවරුන් 17 ක් පමණ අමුතුවෙන් පත්කර සිටින්නේ ඇයි. එසේ කිරීමෙන් සේවය කාර්යක්ෂම වී තිබේද.පරිපාලනය විම්දයගතවී ජනතාවට වඩා

හොද පාලාන්යක් ලැබී තිබේද.  දැනට පලාත් සභාවක සිටින්නේ ඇමතිවරුන් 5 ක් පමනි. එයද මද්යමආණ්ඩුවේ30 දක්වා වැඩි කලයුතුයි කියා පලාත් ඇමතිවරුන් උද්ගෝෂනාය කරන දිනයද ලන්ගදීම පටන්ගනු ඇත.

දිසාපති කාර්යාලයේ මෙන්ම අනෙකුත් රේකීය දෙපර්තමෙන්තු වල නිලධාරි සන්ක්යාවද වැඩිවී ඇත.උදාහරනයකට පලාත් පාලනය ගත්තොත් 87 ට පෙර එක් සහකාර කොමසාරිස් වරයකු සිදුකල රාජකාරිය සන්දහා අද පලාත් කොමසරිස් වරයෙකුද සහකාර කොමස්රිස් වරු ගනනාවක්ද සිටී.. මේ ක්රමය මුලු රටේම් ක්රියාත්මක් වන නිසා නිලධාරි සන්කාව් සහ ආයතන සන්ක්යාව්ද වැඩිවී ඇති සැටි ඔබට සිතාගත හැක. එසේ වූ  විට ඒ සදහා අමතරව වැයවන මහජන මුදල් සම්භාරයද ඒ අනුව වැඩිවී ඇත. මෙම ක්‍රමය යටතේ රාජය සේවය කාර්යෂමවනු වෙනුවට තවත් අකාර්යෂම වී ඇත.ප්‍රමාද වී ඇත. මේ අන්දමින් නිලධාඅරීන් සහ ආයතන වැඩිකොට ඇතත් මේ රට අද එකම මන්ත්රී කොට්ටාෂයකට හෝ මන්ත්රීවරයකුද නැත. හේතුව ඔවුන් දිස්ත්රික් මන්ත්රීවරුන් වීමය.

පලාත්සභාවේ ආණ්ඩුකාරයෙක්, මහ ඇමති වරයකු, තවත් ඇමතීන් 4 දෙනෙක්ද මන්ත්රී වරුන්16 ක් පමණද  මෙකී දේ ශපාලකයින්ට පුද්ලික නිලධාඊන් පිරිසක්ද වෙනම සිටී. රට පුරා සෑම දිසාවකම් මෙම ක්රමය ඇති නිසා මේ සියලුදෙනාටම කාර්යාල,වාහන අතට,නිවසට හා ඇතැම්විට පයටද දුරකතන, ඇත.පඩිනඩි සහ තවත් අනේක විධ පහසුකම් වෙනුවෙන් වසරකට ජාතික ධනයෙන් කෝටි ප්රකෝටි ගණනින් නිරපරාදේ වැය වෙයි.

එහෙත් 1987 ට පෙර ඉහත සදහන්කළ පරිදි සුලු නිලධාරීන් පිරිසකගෙන් සිදුවූ සේවයෙන් අඩක්වත් අද සිදුවන බවක්ද නොපෙනේ. ඇත්ත්වශයෙන්ම මේ ක්රමය නිසා අද සිදුව ඇත්තේ දේශපාලකයින් වැඩිවී, නිලධාඅරීන් වැඩිවී, ආයතන වැඩිවි රාජ්ය වියදමද අහස උසට වැඩිවී, දූෂනය, නාස්තිය වැඩිවී  රාජ්ය සේවය අවුලෙන් අවුලට පත්වි රටපුරා  අරාජික තත්වයක් මුල්බැසගැනිම පමණි. ජනතාවට පොරොන්දු වූ සේවාවන් විම්ද්යගත කෙරීම වෙනුවට අද එය තිබුණාටත් වඩා මද්යගතව ඇත. උදාහරණයකට මධ්යම පලාතේ ලග්ගල විල්ගමුමේ පුද්ගලයකුට මාතලේ දිසාපති කාර්යාලයෙන් කර ගැනීමට තිබුණු දෙයක් කරගැනීමට අද මහනුවර පල්ලෙකැලේ පලාත් සභා කාර්යාලයට ඒමට සිදුව ඇත.

මීට අමතරව දිසා පාලන ජාලයේ සහ පලාත් පාලන ජාලයේද සේවකයින් සහ ආයතන වැඩිවිම   නිසා එකම් කාරණය සදහා ආයතන කිපයක් තිබිම නිසාත් දක්නට ඇති ගැටුම් හා අන්යෝන්ය සන්කූලතා නිසා  වියදමද අනවශ්ය අන්දමින් ඉහහල ගොස් ඇති අතර  නාස්තිය හා දුෂනයද වැඩිවී රාජ්ය සේවයේ කාර්යක්ෂමතාවයද  බින්දුවට බැස ඇත. අද මේ අවුල් වියවුල් සියල්ලගේම වින්දිතයින්වී ඇත්තේ පොදු ජනතාවය. එහෙත් ඇතම් දේශපාලකයින් පලාත් සභා වැසීමෙන් ජනතාවට අතිවිසාල පාඩුවක් වී ඇති බව පැවසීම මහා විහිලුවකි. එසේ සිතන හා කියන මිනිසුන් යැවියයුත්තේ පර්ලිමෙන්තුවට නොව් අන්ගොඩටයයි මම සිතමි.

වලදමා තිබුණු මලමිනියක් ගොඩගැනීම

පලාත් සභා පිලිබන්ද කතාන්තරය මෙසේ ශෝචනීයවී තිබියදී වසර ගානක් තිස්සේ වසා තිබුනු පලාත්සභා මැතිවරණය හැකිපමණ කඩිනමින් පැවැත්වීමට කටයුතු කරණමෙන් මැතිවරණ කොමිසමට අගමැතිතුමා උපදෙස් දුන් බව පුවත්පත්වල පලවී තිබෙණු දුටිමි. අගමැති තුමනි මෙය කිසිසේත්ම නොකලයුත්තක් යයි අපි කියමු. මන්ද මේ ක්රමය තුලින් යැපෙන හා ලාභ ප්රයෝජන ලබන දේශපාලකයින් සහ ආණ්ඩුකාරකම්, මහඇමැතිකම් ඇතුලු මැති ඇමතිකම් බලාපොරුතුවෙන පුද්ගලයින් හැර සිහිමොලේ ඇති වෙන කිසිම කෙනෙක් පලාත් සහාවලට කැමැති නැත.ඒවා ගැන අඩන්නේ රටට හෝ ජාතියට කිසිම වැඩක් නොකර මහජන මුදලින් සුරසම්පත් ලබාගැනීමට ජේ ආර් ලබාදුන් කල්පවෘක්ෂය අහිමිවූ දේශ පාලන පරපුට්ටන් පමණි. මේ හූනියම නිසා මෙ රටට හා ජාතියට 33 වසරක් පුරා සිදුවී ඇති හා ඉදිරියට සිදුවිය හැකි මහා දේශපාලනික, ආර්ථික හා සාමාජික විනාශය නිසා මේ රජයට චන්දය දුන් බහුතර ජනතාවගේ ඒකමතික අදහස පලාත් සභා දැන්වත් වහාම අහෝසිකළයුතු බවය.

ගරු අගමැතිතුමාත් 1987 දී මේ ක්රමයට විරුධව සටන්කල බව අමතක නැතෑයි අපි සිතමු.  ඉහත සදහන් කරණලද හේතූන් නිසා පලාත්සභා වසන්ගතය අහෝසි නොකලොත් 2009 දී කොටින් පැරදවීමෙන් ලබාගත් රට හා ජාතිය බෙරාගඇනීමේ ගෞරවයද ඔබතුමාලාට අහිමිවනු ඇත.කිසීවෙකුට පරාජය කිරිමට බැරියයි කී  කොටින් පරාජය කිරීමෙන් ලබාගත් විජයග්ග්රහණය සම්පූර්ණ වන්නේ ජේ ආර් /රජිව් ගිවිසුම සහ පලාත් සභා පිළිකාවද ලක් පොලෝතලයෙන් ඉවත් කළ දාටය.ඊනියා යහපාලන ණඩය පන්නාදමා  2019 දී ජනාධිපතිවරණයේ දී මෙන්ම 2020 මහමැතිවරණයේදීද ඔබට චන්දය දුන් 70 ලක්ෂයකට ආසන්න සින්හල බෞද්ධ් ජනතාඅවගේ එක් වැදගත්  බලාපොරුත්තුවක් වූයේ 1987 මාරන්තික ඉන්දුලන්කා ගිවිසුම සහ ඉන් උපන් පලාත් සභා හූනියමෙන් මේ රට මුදාගැනීමය. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔබතුමාලා මේවා අහෝසි කළයුතුව් අතිබුනේ 2009 යුද්ධය අවසානයත් සමගමය. එදා සිදුවූ ඒ අතපසුවීම නිවැරැදිකර ගැනීමේ ස්වර්ණමය අවස්ථාවයි මේ උදාවි ඇත්තේ.එබැවින් ඒ ස්වර්ණමය අවස්ථාව අත්නොහළ මැනවි.  

එකද දෙමල හෝ මුස්ලිම් චන්දයක් වත් නැතිව මේ රටේ භූමි පුත්රයින් හා පරම අයිතිකරුවන් වන සින්හලයින් විසින් දැන් ඔබ ඉල්ලූ මැතිසභයේ 2/3 කේ බලයද ලබාදී ඇත. 20 වන සන්සෝධනයද සම්මතවී ජනාධිපති විධායක බලයද ලැබී ඇත. පසුගිය දිනක ඉන්දීය ඇමති අද්වාල් කල ප්රකාශය අනුව ඉන්දියාවද එසේම MCC ඉල්ලා අස්කරගෙන ඇති බැවින් දැන් අමෙරිකාවද තරමක් හෝ හීලෑවී ඇති බවද පෙනේ. ජනතා විරෝධය මෙන්ම් ඔබ දෙදෙනාගේ රිජු ප්රකාශද ඒ සදහා බලපා ඇතැයි අපි සිතමු. එමනිසා ඔබතුමාලආ බලයට පත්කළ මා ඇතුලු 70 ලෂයක සින්හල ජනතාවගේ ඉහත සදහන් ඉල්ලිම් දෙකද ඉටු කිරීමට දැන් ඔබ්ට කිසිදු භාධාවක් නැත.

1987ට පෙර තිබුණු අපගේම උරුමය වූ සම්ප්රදායික ක්රමය පිළිබද පුණරාවලෝකණයක්.

මේ රටේ ඉතිහාසයේ අරම්භයේ සිටම පැවත ඇති පරිපාලන රටාව වූයේ  රට, දිසා සහ ගම් වශයෙන් බෙදුණු පාලන ක්රමයකි. ක්රි. පූ. 427  දී පණ්ඩුකාභය රජු විසින් මුලු රටේම ග්රාම සීමා පිහිටුවා  මේ රට රුහුණු, මායා සහ පිහිටි වශයෙන් තුන් රටකට බෙදා ඒවා නැවත දිසා, සහ ග්රාම වශයෙන් බෙදා අනුරාධපුරයේ මහරජෙකු යටතේ  රුහුණු මායා දෙරටේ යුව රජුන් දෙදෙනෙකු විසින්ද තුන් රට නැවත දිසා වශයෙන්ද එවා නැවතත් කෝරල් හා ගම් වශයෙන්ද බෙදා ඒවා ගාමනීන් යටතේද ඉතා මනාසේ  පාලනය කෙරින. 

ඉන්ග්රීසීන් විසින් 1833 දී ඒ ක්රමය වෙනස්කොට මුලු රටම එක් රටක් වශයෙන් ගෙන ඔවුන්ගේ පාලන පහසුව  සදහා රට පලාත් 5 කට බෙදා ඒවා පසුව පලාත් 9 දක්වා වැඩිකොට ඒ යටතේ දිසා ,කෝරල, පත්තු සහ ගම් වශයෙන් බෙදා පාලනය කෙරින. මේ යට්තේ විකාශනය වූ දිසා (දිස්ත්රික්ක) පාලනය දිසාපතිවරුන්,. රටේමත්වරුන්, කෝරාල වරුන් සහ අවසාන වශයෙන් ගම්පතීන් යටතේ පාලනය විය.1948 ඊනියා නිදහසින් පසුව වුවද 1970 වේ දසකයේ මැදක් වනතුරුම මෙම රාජ්ය පාලන ක්රමය මැනවින් ක්රියාත්මක විය. එහෙත් ඉන් පසුව සීග්රයෙන් දේසපාලනීකරණය වූ රටේ පාලනය අද වුර්තීය රාජ්ය නිලධාරින්ගෙන් ගැලවී රාජ්ය පාලනය ගැන  කිසිත් නොදත් දේසපාලකයින්ගේ අත්තනෝමතික අධිරාජ්යක් හා කෙළිබිමක් බවට පත්ව ඇත.

සුද්දා විසින් ඉතිරිකොට දුන් ක්රමය අද දේශපාලකයින්ගේ සූදුපොලක් බව්ට පත්ව ඇත. 1970 දශකයේ ආරම්භයේදී  දේශපාලන අධිකාරියෙන්  ආරම්හ වී  1977  න් පසු දිසා ඇමතින්ද, 1987 න් පසු පලාත් මහ ඇමති සහ ආණ්ඩුකාරයින්ද  ආදිවශයෙන් එය විකාෂනයවිය.දිසාපති වරුන් දිසාපති කාර්යාලවල කාමරවලින් එලවා දිසා ඇමතින්ද පසුව මහ ඇමතින්ද පලාතේ සහ දිසාවේ සින්හාසනාරූධ විය.ඊට අමතරව පලාත් සභා 9 භාරව ආණ්ඩුකාඅර්යින් 9 දෙනකුද පත්කෙරින. මේ අනුව 1987 න් පසු රටේ පාලනය සම්පුර්ණයෙන්ම දේශපාලක්යින්ගේ දැඩි ග්රහනාය්ට හසු විය. සියලුම් රාජ්ය ආයාතනවල නිලධාරින් මේ යටතේ පලාත් දේසපාලකයින්ගේ හුදු අතකොලු බවට පත්වූ අතර රාජ්ය සේවයේ ප්රසස්ථ ගුනාන්ගයක් වූ අපක්ෂපාතීත්වයද වල් වැදින.දේශපාලන පක්ෂ ක්රමය නිසා ප්රජාතනත්රවාදයද වල්වැදින.. මේ යටතේ සෑම මිනිසුන් 3232 කටම එක දේසපාලකයකු ඇති ලෝකයේ එකම රට බවට අද මේ රට පත්ව ඇත.දේශපාලන පක්ෂ චන්දය පසුපසම හබා යන, රටක් නැති, ජාතියක් නැති ආගමක් නැති ආත්මාර්තකාමි රටේ මහබැන්කුව මහදවල් හොරාකෑ අගමැති වරයකු සිටි න මුලු රටේම පාලනය රාජ්ය නිලධාරින්ගෙන්. ගැලවී දේසපාලුවන්වූ  දේසපලකයින් සීටින පිස්සන් කොටුවක් බවව අද මේ රව පත්වී හමාරය. දේශපාලකයින් සහ රාජ්ය නිලධාරින්ව ඔවුනොවුන්ගේ කාර්යභාරයන් පිලිබද අවභෝධ්යක් ඇති බවක්ද නොපෙනේ.

මීට සමාන්තරව රාජ්ය සේවකයින් සන්ක්යාවද පුදුමාකාර අන්දමින් වැඩිවී ඇත. උදාහරණයකව මහනුවර දිසාව ගතහොත් 1987 වනතුරු එක් දිසාපතිවරයකු සහ ප්රාදේශීඅය ආදායම් පාලකවරුන් 12 දෙනකු සහ තවත්  ඒ මට්ටමේ මාණ්ඩලික නිලධාරීන් තිදෙනකු දිසාව තුල එදා සිදුකල කාරිය කිරීමව අද  ඒ මට්ටමේම නිලධාරීන් 80 ක් පමනද ඒ අතරේ අමාත්ය මන්ඩල මට්ටමේ ප්රධාන ලේකම් වරයකු ඇතුලු අමාත්යාන්ස  ලේකම්, නියෝජ්ය ලේකම්, සහකාර ලේකම්  ආදි වශයෙන්  ලේකම් වරුන්ම 75 ක් පමනද තවත් වීධායක නිලධාරින් රාසිය ක්ද සිටී. ඊට අමතරව ආණ්දඩුකාරයෙක්, මහ ඇමති වරයකු, තවත් ඇමතීන් 4 දෙනෙක්ද මන්ත්රීවරුන් 17 ක් පමණද සිටී. මීට් අමතරව මෙකී දේශපාලකයින්ට පුද්ගලික නිලධාඊන් පිරිසක්ද  සිටී. මේ සියලුදෙනාටම කාර්යාල,වාහන යනාදී තවත් අනේක විධ පහසුකම් වෙනුවෙන් වසරකට ජාතික ධනයෙන් කෝටි ප්රකෝටි ගනනින් රජයේ මුදල්ද නිරපරාදේ වැය වෙයි.

1987 ට පෙර සුලු නිලධරීන් පිරිසකගෙන් සිදුවූ ප්රසස්ථ සේවයෙන් අඩක්වත් අද සිදුවන බවක්ද නොපෙනේ. ඇත්වසයෙන්ම මේ ක්රමය නිසා අද සිදුව ඇත්තේ දේශපාලකයින් වැඩිවී, ආයතන වැඩිවි රාජ්ය වියදම වැඩිවී, දූෂනය, නාස්තිය වැඩිවී රාජ්ය සේවය අවුලෙන් අවුලට පත්වි  අරාජක තත්වයක් රට තුල මුල්බැසගැනිම පමණි ඒ නිසාම රට දිනෙන්දිනම  ආර්තික හා සාමාජික වසයෙන් සීග්රයෙන් අඝාධ්යටම යයි. මේ වූ කළී මේ නව පාලන ක්රමය නිසා ඇතිවූ මහා ඛේදවාචකයකි.

පාලාත් සභා දැන් විසුරුවා හැර ඇති බැවින් ඒවායේ පාලනය ආණ්ඩුකාරයින් විසින් මෙහෙයවෙයි.  මුලු රට පුරාම ක්රියාත්මක වන්නේ අද මේ ක්රමයයි. ආණ්ඩුකාරයින් ජාධිපතිගේ නියෝජිතයින්ය. එසේම ඔවුන් බලයේ සිටින ආණ්ඩුවේ හිතවතුන්ය. හිස්බුල්ලා. අසාද් සාලි වැනි ජාති ද්රෝහින්ද, නිලුකා ඒකනආයක වැනි අයද  සින්දුකාරයින්, හදහන් බලන්නන්, චන්දයෙන් පරදින,පලාත් සභ අහෝසිවීමනිසා මහඇමතිකන් අහිමිවූ අය වැනි  දේසපාලකයින්, ඇමතිකම් දිය නොහැකි මහල්ලන්, දේසපාලන අනාතයින් සහ දෙශපාලකයින්ගේ නෑදෑයන් වැනි දිසා වල  සිටින ජේෂ්ඨ වෘතීය රාජ්ය සේවකයින් හා මහජනතාවගේ ගවුරවය දිනාගත නොහැකි ප්රාදේශීය පාලනය පිලිබද මෙලෝ දැනුමක් නැති මෙවැනි අය ආණ්ඩුකාරයින් වශයෙන් පත්වන්නේ මේ දූෂිත ක්රමය තුලය. ඔහු සියලුම ලේකම්ලාගේ මෙන්ම අද තම දිසාතුල අධිපති කමක් නැති දිසාපතිවරුන්ගේ මෙන්ම පලාතේ සමස්ථ රාජ්ය සේවයේම ප්රධනියාය. පවතින මේ රාජ්ය පාලනය ගැන කථා කිරීමෙන්ද පලක් නැති. බව පොදු ජනතාවගේ මතයයි. ආණ්ඩුකාරයෙකුගේ බලප්රදේසය පලාතක්. එය අති විසාල ප්රදේසයක්. දිසාපතිවරයෙකුගේ පාලන ප්රදේශ්ය කුඩා දිසාවක්. ඔහු යටතේ ප්රාදේසීය උපදිසාපතිවරු කීපදෙනෙක්ද එක් එක් ප්රා. උප. දිසාපති වරයකු යටතේ  ග්රාමසේවක හමුදාවක්ද සිටිනව මේ අනුව මනාසේ සන්විධානය වූ එසේම එකිනෙකාට වගකියන නිලබල අධිකාරි වියුහයක් තියෙනව. එමනිසා නිවැරදි තොරතුරු ලබාගැනීම මෙන්ම රාජ්ය ප්රතිපත්ති ක්රියාත්මෙ කාර්යෂ්ම නිල බල ජාලයක්ද දිසාපති වරයකු යටතේ තියෙනවා. අනෙක මොවුන් සියලු දෙනාම රාජ්ය සේවකයින්. .කිසිවෙකු දේසපාලන පක්ෂ නියෝජනය කරන්නේ නෑ. එමනිසාම එවැනි කරමයක් තුල දේශපාලනයෙන් තොර අපක්ෂපාති සේවයක් ඔවුන්ගෙන් ලබාගැනීමේ හැකියාව ඉතා ඉහල මට්ටමක තිබෙන බව්ද කිව යුතුය. සුද්දාගේ කාලයේ මෙන්ම 1972 වන තුරුම මේ රටේ හිටියේ එක ආණ්ඩුකාරයෙක් පමණි,අද 9ක් සිටී. මේ සෑම අයකුටම නිලනිවාස, පඩිණඩි,යාන වාහන සහ වෙනම නිලධාරින් ඇතුලු කාර්යාල සහ ගෘහසේවකයින්ද පත්කෙරේ. ප්‍රස්නය ඇත්තේ මේසා විශාල වියදමක් දරා මොවුන්ගෙන් රටට සිදුවන සේවය කුමක්ද කියන එකය.මොවුන් හුදු දේශපාලන් පින්කාරයින් පමණි. අනෙත් අතින් ආණ්ඩුකාරයින් කියන්නේ කෙලින්ම් බලයේ සිටින රජයේ ජනාධිපති වරයාගේ නියෝජිතයෝය එමනිසාම ඔවුන් ක්රියා කරන්නේ තම පලාත තුල ජනාධිපතිඅරුන් මෙනි ඒ නිසාම නිලධාරින්ද තම තමන්ගේ රැකියාවන් බේරාගැනීම සදහා ඔවුන් කියන දේම කරයි. ඔවුන් තොරතුරු ලබාගත යුත්තේද තීරන ක්රියාත්මක කලයුත්තේද මා මුලින් කී රාජ්ය නිලධාරින් හරහාය. නිලධාරින් ඔවුන් දෙස  බලන්නේත් දේශපාලකයකු වසයෙන්.  ආණ්ඩුකාරයින් නිතරම තිරණ ගන්නෙත් ඔහු අයත් දේසපාලන පක්ෂය වෙනුවෙන් මිස අපක්ෂපාති ජනතා හිතවාදී ඇසකින් නොවේ. මේ නිසා ජනතාවට ඔවුන්ගෙන් සාධාරන හෝ අපක්ෂපාති සේවයක්ද කිසිසේත් බලාපොරුත්තු විය නොහැක.මේ තුල සමස්ථ ක්රියාදාමයම පක්ෂ  දේසපාලනය විසින් ගිලගෙන ඇති බැවින් එවැනි ක්රමයක් තුල පක්ෂ අනුව බෙදුණු ජනතාව්කට සාධාරන සහ යුක්තිසහගත සේවයක්ද අපේක්ෂා කල නොහැක. මෙම ක්රමය තුල මෙවැනි ඌනතා සහ ගැටලු රාසියක් ඇති නිසාද එය අසාර්ථක අථදා බැලිමකි. ඒ අනුව බලනවිට දේශපාලකයින්, නිලධාරීන් සහ රාජ්ය විදම් වැඩිවීම සහ ඒ තුලින් නාස්තිය සහ දුෂනය වැඩිවීම් මෙන්ම සමස්ථ රාජ්ය පාලන ක්රමයම අද  අවුලෙන් අවුලට ගොස්  ඇති අතර ඊට සම්බන්ධ් දේශපාලකයින්ඟෙන්ද රටට හෝ ජාතීයට  කිසිදු යහපතක් සිදුවී ඇතැයි කිව නොහක.  පලාත්සභා වසා දමීමේ ඇති අවස්යතාවට මෙයද ඉතා ප්රබල හේතුවකි.  

 තවදුරටත්  මේ රටේ ජාතික ධනය 30 වසරක් පුරා මකර කටට ඇද දැමූ එසේම මේ රටේ  දිසා පාලනය විනාශකලාවූද, රාජ්ය පාලන යාන්තරනය අවුලෙන් අවුලට පත්කලාවූද,  මේ රටට ආණ්ඩුකාරයින්  9 දෙනකු, මහ ඇමැති වරුන් 9 දෙනකු සහ පලාත් සදහා තවත් ඇමැති වරුන් 36 දෙනකු පලාත් සභා මන්ත්රිවරුන් 700 පමනද  අමතර නිලධාරීන් 12,000 පමනද පත්කොට, සුකෝපභෝගී ගොඩනැගිලි , යාන වාහන සහ අමතර උපකරන ආදිය සදහා කෝටි ප්රකෝටි ගනන් ජාතික ධනය නාස්ති කරමින් 13 යටතේ පිහිටුවා තිබුණු පලාත් සභා නැමැති හූනියම සහ රටට සතයකවත් සේවයක් නොවෙන අමතර පරපුටු දේශපාලන හමුදාවක් බිහිකළ මේ ජරා  දේශපාලන, ආර්ථික හා සමාජ සුදුඅලියා දැන්වත් දේශපාලන වනසණ්ඩයත එලවා දැමිය යුතුය.  ඒ සදහා මූලිකව පෙරමුණ ගතයුත්තේ ජනාධිපති වාරයායයි මම සිතමි. මන්ද මේ රටේ මිනිසුන් 69.5 ලක්සයකට වැඩි පිරිසක් ඔහුට චන්දය දුන්නේ මේ අයිතිහාසික වෙනස ඔහු විසින් කරණු ඇතැයි යන දැඩි බලාපොරොත්තුවෙන් නිසාය.

එසේ නොකලොත් දිසා පාලනය මුලුමනින්ම බින්දවැටී මේ රට අරාජක වී මුලු රටම එකම් පිස්සන් කොටුවක් වන දිනය වැඩි ඈතක නොවන බව ඉස්ථිරවම කිවහැක.

මෙම ක්රමයෙන් වසර 33 ක් තිස්සේ දායාදකොට ඇති පරිපාලන, ආර්ථික, දේසපාලන සහ සමාජ අවුල් ජාලය අද රට මහා දේශපාලන ගිනිකන්දක් මුදුනට ගෙනවිත් ඇත. කුමන මොහොතේ එය පුපුරා යාවිදැයි කිව නොහැක.එය පිපුරූ දාට ගිනි නිවීම සදහා ඉන්දියන් සාගරයේ ජලයද මදි විය හැක.

එදාට සින්හල, දෙමල සහ මරක්කලයින් උනුනුන් මරාගෙන මැරෙන  දේශයක් බවට මෙ පින් බිම පත්වනු කිසිවෙකුට වැලැක්විය නොහැකිවනු ඇත. එහි අවසාන ප්රතිපලය වනුයේ දේශීය හා විදේසීඅය වශයෙන් මුදල්, ආයුද බලයෙන් සින්හලුන්ට වඩා ඉදිරියෙන් සිටින දෙමලුන් සහ මරක්කලයින් සහ කවදාත් මේ රටට සහ සින්හල බෞධයින්ට විරුද්ධ බටහිර ලෝකයේ, ඉන්දියාවේ සහ උන්ගේ ආවතේව කාරයින්ගේ සහයද ඇතිව සින්හලුන් සමූලඝාතනයකොට මේ රට උන්ගේ රටක් බවට පත්කගැනීමය.

එමනිසා දැනට රට තුල ක්රියාත්මක්වන මේ දේශපාලන පරිහානිය සහ සින්හල බෞද්ධ විරෝදී කුමන්ත්රණකාරී වැඩ පිලිවෙල   වහාම පාලනය නොකලොත් වසර 2500 කට වැඩි කාලයක් මේ මිහිපිට බැබලෙමින් පැවති සින්හල ජාතිය සදකාලිකවම මිහි පිටින් අතුරුදන්වන දිනය නුදුරේදීම ලගාවනු ඇත. එසේ වූ දත එහි සම්පූර්ණ වගකීම ඒ වෙලවේ බලයේ සිටින පාලකයින් මත පැටවෙන බව අයිතිහාසික සන්සිද්ධියකි. 

මා මෙහි පෙන්නදී ඇති කරුණු යමෙකුට විස්වාශ කිරීම අපහසුනම්, පලාත් සභා ආරම්ඹ්හ වූ 1987 සිට මේ දක්වා පලාත් සභා වෙනුවෙන් නාස්තිකළ ජාතික ධනයේ ප්රමානය සහ ඒවායින් රටට  සිදුවූ සේවය පිලිබන්ද ජනාධිපති කොමිසමක් මගින් අපක්ෂපාතී තක්සේරුවක් කොට බලා ඉන් පසු  මා කියනතර්කය වැරැදි බව ඔප්පු උවහොත්  ඉන්දියාව විසින් ජාතකකොට දුන් මේ අබ්බාගාත පලාත් බබා යලිත් මහජන මුදලින් කවා පොවා රැක ගැනීම මැනවයි මම සිතමි.

අද රටේ තිබෙන ප්රධානම ප්රශ්නය පලත්සභා චන්දය පැවැත්වීමද

මෙම ලිපිය අවසන් කිරීමට පෙර රජයෙන් මෙන්ම රටේ ජනතාවගෙන් මම මෙ ප්රශ්නය අසමි.ඇත්තවස්යෙන්ම අද රටේ තිබෙන ප්රධානම ප්රශ්නය පලත්සභා චන්දය පැවැත්වීමද.  මේ අවජාතක දරුවගේ පීතෘත්වය හිමි ඉන්දියවේ අගමැති වරයා”හැකිපමන ඉක්මනින් පලත්සභා චන්දය තියන මෙන් කී අවස්ථාවේදි නිහන්ඩව සිටි අගමැතිවරයා හදිසියේම අප්රේල් මසට පෙර පලාත්සභා චන්දය තිබිමට පියවර ගන්නා මෙන් මැති වරණ කොමිසම්ට උපදෙස් දුන්නේත් ඒ වෙනුවෙන් අමාත්ය මන්ඩල පත්රිකාවකුත් කඩි මුඩියේ ඉදිර්පත්කලේත් මන්ද යන ප්රස්නය මම අසමි.පලාත් සභා චන්දපැවත්ව්විමට හදිසියේම තීරණය කලේ  09/12/2020 දිවයින පුවත් පතේ  මාගම්පුර” යටතේ පලවු පරිදි  එදින එම රැස්වීමේදි හිටපු පොදුපෙරමුණ පලාත්සභා මන්ත්රී වරුන් සමන්ග කෙරුණු සාකච්චවක ප්රතිපලයක් අනුවදැයි අපි නොදනිමු

එය සත්යයක් නම්, ඔබතුමාලාට වඩා වැදගත්, මේ රජය පිහිටුවීමට චන්දය දුන් 70 ලක්සයක ජනතාවගේ යහපත සහ  මේ රට සහ ශ්රේෂ්ඨ ජාතිය බේරා ගැනිමද එසේ නැතිව ඔය බඩගොස්තරවාදි ආත්මර්තකාමී පරපුටු පලාත්සභා පින්පඩි ලබන ණඩය සතුටු කිරීමද යන ප්රස්නය හදවතට  තට්ටුකර හැන්ගීමෙන් නොව බුද්ධියෙන් විමසා බලන මෙන් අපි ඉල්ලමු.ඔබ සවන්දියයුත්තේ පලාත් සභාවල රැකියාව අහිමිවීම නිසා හන්ඩාවැටෙන පලාත්සභා පරපුට්ටන් කීප දෙනාටද එසේ නැත්නම් ඔබ බලයට පත්කල70 ලක්ෂයක් පමණවූ ජනතා ගන්ගාවටද.

දැනටමත් අමාත්ය මන්ඩලයේම මොලේ ඇති කීපදෙනකු මේ යෝජනාවට විරුද්ධත්වය  ප්රකාශකොට ඇති බව අපි දුටිමු.. ඊටත් වඩා මේ රජය බලයට පත්කිරීමට පෙරමුන ගෙන කටයුතු කල ඇල්ලේ ගුණවන්ස, මුරුත්තෙට්ටුවේ ආනන්ද, ඕමල්පේ සෝභිත , මැදගොඩ අභයතිස්ස, ඉන්දුරාගාරේ ධම්මරතන වැනි ස්වාමීන් වහසේලා ප්රමුඛ සමස්ථ සන්ගරුවනද එසේම රට ජාතියට ආදරය කරණ ගුනදාස අමරසේකර වැනි විද්වතුන්ද ඊටත් වඩා ඔබට චන්දයදුන් අප ඇතුළු 70 ලක්ෂයක ජනතාවද පලාත්සභාවලට දැඩිසේ විරුද්ධව සිටියදී ඒ සියල්ල.නොසලකා පොදු ජනමතයට විරුද්ධව ජනතාවරමට පිටුපා ඔවුන් පාවාදී අලුත් විවස්ථාව යටතේ පලාත් සභා අහෝසිකරනවා වැනි සුරන්ගනා කථා කියමින් ඔබ මේ සූදානම් වන්නේ දේශපාලන වශයෙන් සියතින්ම ගෙල සින්ඩ ගැනීමටදැයි අපි ප්රස්න කරමු. අනෙක අලුත් විවස්ථාවෙන් එය ඉවත්කිරීමට අවන්කවම අදහස් කරන්නේනම් අවුරුදු පහක කාලසීමව්කට බලය ඇති මේ කෙහෙම්මල මේ හදිසියේ නැගිට්ටුවන්නේ ඇයි. දැනමම ඒවා ඉවත් නොරන්නේ ඇයි.

රට පුරා බුර බුරා නගින මේ ජනමතයට කන්දී ඔය කෙහෙල්මල් පලාත් සභා කුණුමස්කද අවශ්යනම් එහි නිර්මාතෲවරුන් වන ඉන්දියාවටම අහුලා ගැනීම සදහා ඉන්දියන් සාගරයට  දමනමෙන් අපි තරයේ ඉල්ලමු. 

දැනට මිහිදන් කොට ඇති , හතර අතින් ඕජස් ගලාබහින එසේම  දුගන්ද හමන පලාත් සභාවලට පණදීමට පෙර  ප්රතමයෙන්ම මේ මොහොත වනවිට රට ජාතිය මුහුනපා  තිබෙන තීරනාත්මක ගැටලු විසදා ජනාධිපතිවරණයේදී සහ මහ මැතිවරණයේදි ලබාගත් ජනතා ප්රසාදය ආරක්ෂා කරගන්නාමෙන් රට ජාතිය වෙනුවෙන් අපි රජයෙන් ඉල්ලා සිටිමු

අප දකින අන්දමට අනෙක් සියල්ල පසෙක තබා මේ මොහොතේ රට ජාතිය මෙන්ම රජයද මුහුනපා සඉටින වහාම විසදුම් සෙවියයුතු අතිශයින්ම තීරනාත්මක හා උග්ර ගැටළු කීපයක් පහතින් දක්වමු. අපට පෙනෙන අන්දමට එහි ප්රමුඛතාව මෙසේ වියයුතුයයි සිතමු.

1  ප්රමුඛතා එක : ජාතික හා සාමාජික වියශනය කොවිද් පිටුදැකීම සහ එම වියශනයෙන් ජනාතාව බේරාගැනීම සහ මෙම වසන්ගතය නිසා පීඩාවට පත්ව සිටින සියලුදෙනාට අවස්ය වයිද්ය, ආහාර සහ බෙහෙත්හේත් ඇතුලු පහසුකම් සපයා පලමුව ජනතාව රැකගැනීම.

2 ප්රමුඛතා දෙක; රටේ ජනගහනයෙන් 80% පමන වු අසරන ජනතාවගේ දැරිය නොහැකි අහස උසට ණග ඇති ජීවන වියදම පහත දමීම සදහා බඩුමිල අඩුකිරීම, සාධාරන මිලකට රජය මගින් ඒවා සැපයීම. මෙහිදී සහල්මිල ගැන විශේෂ අව්ධානයක් යොමුකළ යුතුය. රටේ ඔනෑතරම් වී තිබියදී සහල් මිල මෙතරම් වැඩි වන්නේ සහල් මෝල් හිමියන්ගේ මාපියාව නිසා නොවේද. රටක රජයකට වඩා සහල්මෝල් හිමියන් බලවත් වන්නේ කෙසේද එවැන්නක් පවා පාලනය කිරීමට නොහැකිනම් එවනි රජයකින් ජනතාවට ඇති ප්රයෝජනය කුමක්ද . මිනිසුන් රජය නමැති සන්විධ්හානයක් මුලින්ම හදාගත්තේ මෙවැනි පුද්ගලයින්ගෙන් ජනතාව ආරක්ෂා කරගැනීමට නොවේද.එබැවින් ඉතා  කඩිනමින් මේ ප්රස්නය නොවිසදුවොත් මහමග දිගේ මිනිසුන් හාමතේ මැරෙන දවස නොදුරේදීම උදාවිය හැක.එවන්නක් ඇති නොවීමට වගබලාගනීම රජයේ වගකීමය.

3 ප්රමුඛතා තුන: රටේ දේශපාලන ස්ථාවර හාවය, නීතිය හා සාමය ස්ථාපිත කරගැනීම. මේ සදහා අනෙකුත් කරුණු අතර දේශපාලන, වර්ගවාදී හා ආගම් අන්තවාදයන් මර්ධනය කලයුතුය.

4 ප්රමුඛතා හතර : පලාත් සභා අහෝසි කිරීම.

රටට හෝ ජාතියට කිසිදු වැඩක් නැති මේ රටේ දේශපාලන, ආර්තික, ආරක්ෂක හා සාමාජික වශයෙන් අඝාධයටම ගෙනයන එසේම බෞමික අඛන්ඩතාව එක්සේසත් බව, විනාශකරණ පලාත් සභා අතුලු ජාතික ධනය මකර කටට යවන ආයතන සියල්ල වහාම අහෝසි කොට ඒ මුදල් රටේ සන්වර්ධනයට යෙදීම. 2020 රාජ්ය බදු ආදායමෙන් 84% ක්ම දේශපාලකයින් සහ රජයේ නිලධාරීන් නඩත්තුකිරීම සදහා වැය කොට ඇතිබව වාර්තා විමෙන්ම රාජ්ය මුදල් නාස්තිකෙරෙන අකාරය සිතාගත හැක. මෙවැනි තත්වයක් යටතේ රටක සන්වර්ධනයක් සිදුවන්නේ කෙසේද යන්න ඕනෑම කෙනෙකුට වටහාගත හැක.

 මේ අවස්ථාවේ රට වැටි ඇති ආර්තික අගාධයෙන් බේරාගැනීම සන්දහා දේශපාලකයින් හා රාජ්ය සේවකයින් නඩත්තුව සදහා සිදුකෙරෙන මේ අධික වියදම වහාම අඩුකොට ජාතික ආදායමෙන් වැඩි ප්රතිශතයක් රටේ සන්වර්ධනයට හා ජනතාවගේ සුභසෙතට යෙදිය යුතුය.ඒ වගේම  රජයේ සියලු ආටෝප සාටෝප වියදම් නවතාදමා සෑම සතයක්ම රට ගොඩගැනීමට වැය කලයුතු වෙලාවක රජයේ සීමිත අරමුදල් අරපිරිමැස්මෙන් වියදන් කිරීමේ අවස්යතාව සහ අනවස්ය වියදම් කපා හැරීම. 

මෙවැනි දුර්වල  ආර්තික අහේනියකකට  රට මුහුනපා සිටියදී පලාත් සභා චන්දයක් තැබීමට යාම ගහෙන් වැටුණු මිනිහාට ගොනාත් ඇන්නා වැනිය. මෙවැනි තත්වයක් යටතේ රටට හෝ ජාතියට තඹදොයිතුවක  වැඩක් නැති පලාත්සභා මැතිවරණයක් තැබීමට සිතීම පවා සිහිමොලේ ඇති කිසිවකු අනුමත නොකරයි. පවතින තත්වය යටතේ  තවත් අමතර  දේසපාලුවන් සහ නිලධාරී නඩයක් සහ අනවස්ය ආයතන රාශියක් නඩත්තු කිරීම සන්දහා වැයකරන මහා ජාතික ධන්ස්කන්ධය වහාම නතරකල යුතුය. වසර තිස්තුනක් තිස්සේ ජාතික ධනය පොලව යටට අදිනලද මේ දේශපාලන ඉන්දීය බහිරවයා ශ්‍රී ලන්කාව හා සින්හල ජාතිය මුලුමන්[ම ගිලදැමීමට පෙර දැන්වත් වහාම විනාශකල යුතුය. එසේම එම මුදල් රටේ සන්වර්ධනයට යොදා ගැනීමට වහාම  පියවර ගත යුතුය.

 මෙහිදී  පලාත්සභා උණ්ඩුක පුච්චය නඩත්තු කිරිම සදහා 2017 වසරේදී පමණක්  රුපියල් 28,60,31,000  (විසිඅටකෝටි හැට ලක්ෂ තිස් දාහක්) වැයකොට තිබීම අනුව 1987 සිට මේ දක්වා මේ හූනියම සහ සුදු අලියා නඩත්තුකිරීම සන්දහා කොපමන ධනස්ඛන්ධයක් නාස්තිකොට ඇත්දැයි අපට සිතාගත හැක.වසරකට සාමාන්ය ගනන 25,00.00,000 ක් බැගින් පසුගිය වසර 33 සදහා එය කෝටි 825 පමන වෙතැයි උපකල්පනය කළහැක.එම මුදල්කන්දරාව රටේ .සන්වර්ධනයට යෙදුවේනම්   මොනතරම් ආර්ථික සමුර්ධියක් මේ වනවිට ලබාග්ගැනීමට තිබුණේදැයි අපට උපකල්පනය කළ හැක. එසේම පිට රටින් අධික පොලියට ලබාගත් ණය කොතරම් අඩුකර  ගැනිමට තිබුනේද. පයින් යාමටවත් පාරක් නොමැති ගම් වලට පාරවල්, පාසැල්. රෝහල්, ඇල අමුණු කීයක් ලබාදීමට තිබුනේද.මේ රටේ දේශපාලකයින්  දැන්වත් මේ අන්දමින් සිතන්ට පුරුදු විය බ්යුතුයයි අපි සිතමු.

පසුගිය මැතිවරණය දෙකට රුපියල් කෝටි 300 ක් (එකකට 150 බැගින්- (බිලියන 15×2 බිලියන 30ක්) වැයවී ඇති බැවින් පවතින කොවිද් වසන්ගත තත්වය යටතේ කොපමන මුදලක් යෝජිත පලත්සභා මැතිවරණයට වැයවේදැයි සිතාගැනීමට්වත් නොහැක. දැනට රට තුල පාව්තින කොවිද් වසන්ගතය නිසා මැතිවරණයක් පැවැත්වුවහොත් ඒ සදහා යටත් පිරිසෙයින් මෙම මුදල  මෙන් දෙගුනයක්වත් වැය කිරීමට සිදුවිය හැක.  පවතින ආර්ථික අහේනීය යටතේ එක් අතකින් ඒ මුදල් ලබාගන්නේ කෙසේද. ඒකත් පිටරටකින් ලබාගන්න නයකින්ද. අනෙක් අතින් ඒ මුදල් අපි වැය කරණුයේ කුමන ප්රතිලාබ්භයක් සදහාද යන්න ගැන ගැඹුරින් සිතා බැලියයුතුය.ඇත්තවශයෙන්ම ඒ වියදම දැරීමට සිදුව ඇත්තේ රටට හෝ ජාතීයට කිසිදු වැඩක් නැති දේසපාලන හොර මුලකගේ සුඛවිහරණය සදහා නොවේද. එය කොතරම් අපරාධයක්ද.

තවද නැවතත් චන්දයක් තබා මේ මර උගුල අටවා ගත්තොත් තවත් වසර 5ක් සන්දහා යටත් පිරිසෙයින් තවත් කෝටි 250-300 ක් පමණ ජාතික ධනයක් මකර කටට අපි යැවිය යුතුය.  .එවැනි පසුබිමක රටට හෝ ජාතියට සත පහක වැඩක් නැති දේකට මෙතරම් ධනස්ඛන්ධයක් නාස්තිකරන්නේ ඇයි යන ප්රස්නය අපි මේ රජයෙන් විවුර්තව අහමු.

මීට අමාතරව රටේ දේශපාලන ස්ථාවර හාවය, නීතිය හා සාමය ස්ථාපිත  කරගැනීම හා ආර්තික සන්වර්ධනයට ශක්තිමත් පදනමක් දමා රට ඉදිරියට ගෙනයාමට නම්  පහතින් දක්වෙන ගැඨළු වලටද කඩිනමින් විසදුම් යෙදිය යුතුය.භාඪාවකින් තොරව රට ඉදිරියට ගෙනයා හැක්කේ එසේ කලහොත් පමණි

පලාත් සභා මල ප්‍රේතයින්ට ගොටු දීම ගැන සිතීමට පෙර ඉටුකලයුතු  තවත් ප්රමුඛතාවන් කීපයක්

1 රට පුරා නීතිය සහ සාමය ස්ථාපිත කිරීම සහ නීතියේ ආධිපත්ය තහවුරු කිරීම. තවද රටේ සියලු දෙනාටම එක් නීතියක් ක්රියාත්මක කළ යුතුය ඒ අනුව තේශවලමේ සහ මුස්ලිම් නීතියට අදාල ෂාරිය, මද්රාසා පාසැල්, හිකාබ් වැණි ඇදුම් යන සියල්ල වහාම තහනම් කලයුතුය. රටේ නීතිය හරියාකාරව ක්රියාත්මක් කළහැක්කේ එසේ කළහොත් පමණි රටේ සයුක්ය විසේස්ජය්ග්නයින්ගී උපදෙස් අනුව් හෑම මල මිනියකම භූමධානාය් කාල්යුතුය. ඊට විරුද්ධවන්නන්ට එරෙහි නීතිය ක්‍රියාත්මක කල යුතුය.

2 මත්කුදඩු වසන්ගතය තුරන් කිරීම

මෙය සාර්ථක  කොට ගැනීමට නම් මත්කුඩු භාවිතා කිරීම, වෙලදාම, ලගතබාගැනීම, විකිණීම යන සියලු වරදට මරනීය දන්ඩනය දීමෙන් මත් ද්රව්ය සමාජයෙන් තුරන්කල යුතුය. ඒ සදහා සින්ගප්පූරුවේ මෙන් මරණ දණඩුවමම  දියයුතුය. මන්ද එසේ නොකොට වරද කරුවන් හිරේ දැමමිමෙන් සිදුවන්නේ නිරපරආදේ විශාල මුදලක් ඔවුන් නඩත්තු කිරිමට වැයවන අතර ඊටත් වඩා මත්කුඩු විසේෂග්නයින් සිරගෙවල්තුල පුහුනුවී මත්කුඩ් සම්බන්ධ අපපරාධ තවත් වැඩිවීමය.

3 මුස්ලිම්, දෙමල මෙන්ම සින්හල උවද සියළු ත්රස්ථවාදී කටයුතු මුලිනුපුතා දැමීම.

දේශ්පාලනික

4 දැනට පආර්ලිමේන්තුවේ සිටින සියලුම මැති ඇමැති වරුන්ට පෙර පරිදි ඒ ඒ දිසාවල ආසය බැගින් පැවරීම. එවිට එකී ආසනවල චන්දදායකයින්ට මසකට වරක් හෝ දෙවරක් තම දුක් ගැනවිලි ඉදිරිපත්කිරීම සදහා මන්ත්රීවරයෙක් ලැබේවි

5  ආණ්ඩු ක්රම් විවස්ථාව වෙනස් නොකොට ඉවත් කළ හැකිනම් ඊනියා ජාතික ලැයිස්තුවේ මන්ත්රීන් 29 දෙන ව හාම් ඉවත් කිරීම. විවස්ථාමය හේතු නිසා එසේ නොකල හැකිනම් ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පත්කොට සිටින සියලුම ඇමතිවරුන් සහ රාජ්ය ඇමතිවරුන් ඒ තනතුරු වලින් ඉවත් කිරීම. එසේ කලයුත්තේ ඔවුන් කිසිවෙකු ජනතා නියෝජිතයින් නොවන නිසා ජනතාවට වග නොකියන බැවිනි. තවදුරටත් මේ පත්වීම් සියල්ල නියෝජ්ය ප්රජාතන්ත්රවාදයේ මූලධර්ම වලටද ඉන්දුරාම පටහැණිය. ඔවුන් පත්කරනුයේ පක්ෂ නායකයින් නිසා ඔවුන් පක්ෂනායාක්යින්ගේ නියොජිතයින් මිස ජනතාඅ නියෝජිතයින් නොවේ.

6 සියලුම දේශපාලකයින්ගේ මෙන්ම වරප්රසාද ලත් නිලදරුවන්ගේ තීරිබදු රහිත වාහන, සහ සියලුම අමතර දීමනා සහ අසිමිත වරප්රසාද ආදිය ඉවත් කිරීම. එවිට දේශපලනය ජවාරමක් කරගෙන සිටින අය ඉවත්ව ගොස් සැබෑ ජනතා සේවකයින් පමණක් මැතිසබේ ඉතිරිව  කෝටිගානින් මුදල්ද රජායට ඉතිරිවනු ඇත.

7 දැන්වත් වහාම සියලුම මැති ඇමතිවරුන්ට නිස්චිත කෙටි කාලයක් තුල ඔවුන්ගේ වත්කම් පර්ලිමේන්තුවට ප්රකාශකරනමෙන් බලකිරීම හා එසේ නොකරන අය මන්ත්රී ධුරවලින් නෙරපීම

8 සෑම මන්ත්රිවරයකුට ම සතියකට එක් දිනක් හෝ ඔහුට හිමි ආසනයට ගොස් ජනතාවගේ ගැටලු විසදීමට පියවර ගන්නා වැඩපිලිවෙලක් ඇතිකිරීම.

9 සෑම මන්ත්රීවරයෙකුටම රජය යටතේ කිසිම කොන්ත්රකුවක් කිරීම, මත්පැන් හල් ලබාගැනිම හා වෙනත් එවැනි මුදල් උපයන වැඩවලට සම්බධවීම සපුරා තහනම් කිරීම සහ එවැනි කටයුතු වලට බලපෑම් නොකරණ මෙන් නීති පැනවීම..

10 මැතිඇමති වරුන් සහ සියලුම රජයේ සේව්කයින්ට දයිනිකව කිසියම් නිස්චිත වැඩැකොටස්ක් නියම කිරීම සහ මාස තුනෙන් තුනට හෝ ප්රගතිය ස්මාලොචනය කිරීම; ඉලක්ක සපුරා ලීමට අපොහොසත්වන අය තනතුරුවලින් ඉවත් කිරීම.

11 දැනට මේ රටේ වසරකට රජයේ නිවාඩුදින ඇතම් වසරවල 130 ද ඉක්මවන අවස්ථා ඇති බැවින් ලෝකයෙ දියුණුයයි සම්මත සියලුම රටවල පවා පවතින සාමාන්ය රජයේ නිවාදු දින ගනන වන දින 12 දක්වා එය අඩු කිරිම ( මෙම වැඩ පිලිවෙල මවිසින් මීට පෙරද පුවත්පත්වලට දී ඇති බැවි රජට එය අවශ්යනම් ලබාදිය හැක)

12 මේ රටේ දැනට තිබෙන  TNA, SLMC  ආදී ජනවර්ග,ආගම් අආදිය සහ පෙදර්ල් වනි බෙදුම්වාදය පදනම්කොට ගෙන ඇති සියලුම දේශපාලන පක්ෂසහ තහනම් කලයයුතුය.

13 මේ රටේ අභ්යන්තර පරිපාලනයේ අත්තිවාරම වු ග්රාම සෙවා කොට්ඨාස සහ ග්රාම සේවාව වහාම පරතිසන්විධානය කළයුතුය.මෙවා බිද වැටීම නිසා ග්රාම මට්ටමේ අපරාධද වැඩිවී ඇත. දවසේ පැය 24 ම තම වසම තුල ග්රාම සේවක සිටිය යුතු වුවද අද එය සන්චාරක සේවයක් බවට පත්ව ඇති බැවින් ග්රාම සේවාව සම්පුර්ණයෙන්ම අද බිදවැටි ඇත ග්‍රාම සේවා නිලධරිය යන ආයතනය ගමක පන්සලේ ලොකු හාමුදුරුවෝ,ගමේ වෙදමහත්තයා සහ ගාමේ පාසැලේ මුල්ගුරුතුම වැනි ගවුරවනීය තතවයකටැ පත්කල යුතුය.

14 දැනට පවතින පහල ස්රේණිවල රජයේ සෙවකයින්ට දී ඇති දේශපාලන අයිතිය වහාම අයින්කළ යුතුය. මන්ද දේශපාලන අයිතිය නැති ඉහල ස්රේණිවල නිලධාරීන්ට  එය ඇති පහල ස්රේණිවල නිලධාරීන් පාලනය කිරීම ගැටලුවක් වී ඇති බැවිනි. රාජ්ය සේවයේ නිලබල අධ්හිකාරියද බිද වැටී ඇති නිසා රාජ්ය සේවයේ විනය මුලුමනින්ම බිදවැටී ඇත.

15 ජනාධිපතිවාරයාගේ සිට් සියලුම පුරවැසියන් රට වෙනුවෙන් කිසියම් කැපකිරීමකට සුදානම් නොවි කිසිදිනක මේ රට ගොඩගත නොහැක. ආදර්ශය පටන්ගත යුත්තේ ඉහලිනි. වර්තමාන ජනාධිපති තුමා එය දැනටමත් කරන නිසා මෙවැනි වැඩපිළිවෙලක් ක්රියාත්මක කිරීම එතරම් අපහසු නොවනු ඇත

16 ස්‍රීමත් ජනාධිපති තුමනි ගරු අග්මැති තුමනි මෙම ඉල්ලිම් ඉටුකොට හෙට මැතිවර්නයක ගියොත් යටත්පිරිසෙයින් තව වසර 25 කටවත් ඔබගේ රජය මේ මිහිපිට කිසිවෙකුට හෙල්ලිය නොහැක. මන්ද එවිට එය එක් දේශපාලන පක්ෂයක රජයක් නොව සමස්ථ ජනතාවගේම රජයක් වන නිසාය.  

තවදුරටත්

ඉන්දියාව අමනාප වෙයි කියන මිත්යාව නිසා රජය පලාත් සභා අහෝසි නොකරන බවට මතයක් රටේ පවතී.හේතුව එයනම් ඉන්දියාව ලන්කාව සමග මනාපයෙන් සිටියේ කවදාදැයි මම අසමි. ධර්මාශෝක සම්යේ  බුද්ධාගම ලැබීම, එතුමාගේ පුතා සහ දියනිය ධර්ම දූතයින් වසයෙන් මෙහි එවීම ජය සිරිමහා බෝධිය වැඩමවීම් සහ දන්තධාතූන් වහන්සේ ආරක්ෂාව  සදහා මෙහි එවීම යන ත්‍රිවිධ සිද්ධීන් හැර ඉන්දියාවෙන් ඉතිහාසය පුරාම අපට ලබුණු දායාදය කුමක්දැයි මම අසමි. සිදුවූ යහපත කුමක්දැයි මම අසමි.

ප්‍රාග් අයිතිහාසික  රාම රවණා යුගයේ සිටම භාරතය ලන්කාවට කලේ ද්‍රෝහිකම්ම නොවේද? එදා සිටම මේ රම්ය දිවයින අල්ලාගැනීමට වෙර දැරුවද මේ දක්වාම එම සිහිනය ඉටුකොට ගැනීමට ඔවුන්ට නොහැකිවී ඇත.ක්‍රිස්තු ව 543 දී උතුරු භාරතයෙන් විජය නම්වූ ආක්‍රමනය සිදුවුවද ඔහුගේ පිරිස හෙලයන් සමග අන්තර්ග්‍රහනය වූවා මිස ඔවුන්ට මේ රට ඉන්දියාවේ කොටසක් කරගැනීමට නොහැකි විය පසුකාලීනව දකුණු භාරතයෙන් සිදුවූ කිසිදු චෝල, පාණ්ඩි ආක්‍රමණයන්ටද මේ සින්හල දේශය කිසිදිනක මුලුමනින්ම අල්ලා ගැනීමට නොහැකිවිය. ඉතිහාසය පුරාම ආක්‍රමනිකයින් වශයෙන් හා විවිධ ආකාරයේ සන්ක්‍රමනිකයින් වශයෙන් පැමිණ මෙ රටතුල නතර වූවන් සින්හලයින් සමග අන්තර්ග්‍රහනය වී සින්හලයින් වූවා මිස මේ රට තුල වෙනත් ජාතියක් වසයෙන් පෙනී සිටීමට උත්සාහ නොකාරණ ලදී.

මේ රටතුල වෙනම ජාතියක් වශයෙන් පෙනී සිටීමට සහ මෙහි ඔවුන්ට නිජ බිමක් තිබේයයි කීමට පෙළඹුණේ 1505 පසු බටහිර අධිආජ්ය වාදීන් ඔවුන්ගේ වහල් මෙහෙයට දකුනු භාරතයෙන් මෙහි ගෙන ආවුන්ගෙන් පසුවය. ඔවුන්ද එසේ කිරීමට පෙළඹවූයේ මේ සින්හල බෞද්ධ රාජ්ය සහ සින්හල ජාතිය විනාශ කිරීම සදහා උගුල් ඇටවූ සුද්දන් විසින්මය.

ඈත ඉතිහාස කතාව එසේ වන අතර මෑත ඉතිහාසයේ පලමුවෙනම සමස්ත සින්හල දේසයම (EELAM සින්හලයින්ගේ රට) යන නමින් දෙමල රාජ්යක් බවට පත්කරගැනීම සදහා කොටින් ලවා සටන් කෙරෙව්වෙද මෙම දකුනු ඉන්දිය දෙමලුන්ගෙන් පැවැත එන දේශපාලකයින් වූ මලබා ඉන්දීයානු වැසියන්මය. රට මැද වතුකරයේ සිටින දෙමල ජනයාගේ අභිලාෂයද එයයි.වර්තමාන ඉන්දීය රජයේ බලපොරුත්තුවද එයමය. මොවුන් කිසිවෙක් මේරට සින්හල බෞද්ධයින්ගේ රට වසයෙන් පිලිගනේද නැත. ඉන්දීය දේශපාලකයින්ද සිට්න්නේ එම ස්තවරයේමය.වෙනෙකක් තබා අපි නිදහස් ස්වාධීට රටක් බව හෝ ඉන්දියාව  පිලිනොගනී. ඔවුගේ කල්පනාව ලන්කාව ඉන්දියාවේ යටත් විජිතයක් හෝ ප්‍රාන්තයක් වසයෙන් සිටිය යුතු බවය. විශේෂයෙන්ම 1987 තෙන් පසු රජිව් ගාන්ධි ලන්කා අහස් කලාපය ආක්‍රමණය කොට,ගුවනින්  පරිප්පු දමා, දික්සිත් ලවා ජේ ආර්  භයගන්වා  රජීව්/ජේ  ආර් ගිවිසුමෙන් සිදුකලෙත් එම බල පරාක්‍රමය ප්‍රදර්ශනය කිරීමය. එම අක්‍රමනිකයින් අප රට් සෑම දෙයට්ම ඇගිලි ගහන, දැන්ටමත් කොලඹ හම්බන්තොට, මහනුවර සහ යාපනයේ පිහිටුවා තිබෙන ඔවුන්ගේ තානාපති උප කාර්යාල වලින් දිවා රෑ සිදුකරණුයේ ඔවුන්ගේ බලය ලක් පොලවේ තහවුරු කර ගැනීම, ඔත්තු බැලීම සහ අපගේ බෙල්ල හිර කිරීම නොවේද. වර්ග සැ 25,000 වන මේ කුඩා රටේ තානාපති කාර්යාල හතරක් අනවශ්ය බව හෝ පෙන්වා දීමට තරම්වත් පිටකොන්දක් අපේ කිසිම රජයකට නැත. මෙවැනි පසුබිමක් තුල මෙම ලිපියේ ඉහතින් පෙන්වාදී ඇති පරිදි අපගේ මවුබිමේ ස්වාධීනත්වය, නිදහස, ඒකීය භාවය, බහුමික අකන්දතාව සහ පර්මාධිපත්තිය  තුට්ටුවකට නොසලකන ඉරහද පෑයූදා සිටම අපට හතුරුකම් කල එසේම දැනටත් පරම සතුරකම් කරණ, දියරෙද්දෙන් අපේ බෙල්ල කපන    ද්වේශයෙන් ක්‍රියාකරණ රටක් සමග ඇති සුහදකම කුමක්දැයි මටනම් නොතේරේ.මේ අනුව ඉතිහාශයේ කිසිම  දවසක අප සමග නොසිටි ඉන්දියාව  රජිව්/ ජේ ආර් ගිවිසුම අනුව් අප ක්‍රියා කිරීමට එකන්ග උනා කියා අප රටට හිතවත්ව ක්‍රියා කරයි කියා තිබෙන සහතිකය කුමක්ද.අනෙක එම ගිවිසුමෙන් සහ 13 වන සන්සෝධනය යටතේ දැනටමත් සිදුව ඇති විනාසය සහ එය තව දුරටත් පවත්වාගෙන ගියහොත් මේ රටට.සින්හල ජාතියට හා  සම්බුද්ධ සාශනයට සිදුවන මහා විනාශය අපේ මේ දේසපාලක්යින්ට නොපෙනෙන්නේ මොන කරුමයක් නිසාද.ජනාධිපති තුමනි  අගමැතිතුමනි  ඔබට වඩා වැදගත් බලයේ රැදී සිටීම සදහා තවදුරටත් පලාත් සභා ක්‍රමය පවත්වාගෙන ගොස් අප දෙරට ඇතිවූදා සිටම නොපැවැති එසේම කිසිදිනක නොලැබෙන ඉන්දියාවෙ හොද හිත නැමැති මිරිගුව පසුපස දිවීමද එසේ නැතිව  ජේ.ආර්.රජිව් ගිවිසුම ඉරා දමා පලාත් සභා අහෝසිකොට මේ සින්හල දේශය,සින්හල ජාතිය සහ සම්බුද්ධ සාසනය රැක ගැනිමද යන ප්‍රස්නය අපි ඔබ දෙදෙනාගෙන්ම විවුර්ථව අසා සිටිමු.

විමල් පටබැඳිගේ (ශාස්ත‍්‍රවේදී, නීතිඥ, විශ‍්‍රාමික සොලිසිටර්)

අධිකරණ ක්‍ෂේත‍්‍රයෙන් මහජනතාවට ලබාදෙන සේවාව කාර්යක්‍ෂම කිරීමට දෝ අධිකරණ ඇමති අලි සබ්රි තම ප‍්‍රඥා මහිමයෙන් ලැබූ අදහසක් කි‍්‍රයාවට නැගීමට අවශ්‍ය යටිතල පහසුකම් සකස් කරමින් සිටියි. ඔහුගේ අපූරු අ`ඵත් ව්‍යාපෘතිය පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුවට ‘ප‍්‍රධාන පොලිස් පරීක්‍ෂකවරුන්’ (චීෆ් පොලිස් ඉන්ස්පෙක්ටර්ස් = සීඅයිපි* ලෙස නීතිඥයන් 150 දෙනෙකු බඳවා ගැනීම යි.

පෙර කළ පිනකට දෝ ජාතික ලැයිස්තු මන්තී‍්‍ර පදවිය ලබා ඇති අධිකරණ ඇමතිට, මෙය අධිකරණ ක්‍ෂේත‍්‍රයේ ඇති දහසක් එකක් අඩුපාඩු සකස් කිරීම සඳහා පමා නොකොට ගත යුතු අත්‍යාවශ්‍යක පියවරක් ලෙස ඔහුට දේවාරූඪයකින් කීවේ දැ’යි දැනීමක් නැත. කෙසේ වෙතත් ජනාධිපති ද ගාවා ‘ජනපති තුමාගේ මග පෙන්වීම’ යන ප‍්‍රශස්ති පාඨය ගයමින් ජනාධිපති මෙය ගත යුතු ‘අත්‍යාවශ්‍යක හදිසි පියවරක්’ ලෙස සලකා ඇති බවක් ඔහු රටේ ජනතාවට හ`ගවයි. පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව සම්බන්ධ සියලූ කටයුතු භාර ඇමති කෙනෙකු සිටියදී, ‘නීතිඥ සීඅයිපී’ ශ්‍රේණියක් ඇති කොට පොලීසිය කාර්යක්‍ෂම කිරීමට අධිකරණ ඇමතිට ජනාධිපති කී බවක් අප කිසි තැනක දැක නැත.

නීතිඥයන් 150 ට පොලීසියේ සීඅයිපි පත්වීම් ලබා දීමෙන් ඇමති අලි සබ්රි බලාපොරොත්තු වෙන අරමුණු දෙකක් ප‍්‍රකාශිතව දක්වා ඇත. (1* ‘‘පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව මගින් මහ ජනතාවට නීතිමය වශයෙන් ලබා දෙන සේවය තවදුරටත් කාර්යක්‍ෂම ලෙස ලබා දීම‘‘ සහ (2* ‘‘දෙමළ භාෂාව කථා කරනු ලබන ජනතාව දිනා ගැනීම’’ යනුවෙනි.

ජනතා යහපත සහ සංහිඳියාව සඳහා වැදගත් අගනා අරමුණු දෙකක් බව සිතෙනු ඇත. පෙනෙනු ඇත. අඳ බාලකම නිසා දෝ බැලූ බැල්මට පෙනෙන්නේ ආසන්න අඵත් අර්බුධයක සහ අනාගත අරමුණක බීජ රෝපණයකි. ‘වතුර බේසමේ කිඹුලන් දැකීමේ’ අවලාදයට ඉඩ ඇතත්, දැන්වීම් පුවරු උස්සාගෙන උද්ඝෝෂණ කිරීමට අවශ්‍ය නොවෙන තරමට භාෂණයේ නිදහස ඇති නිසා පෙනෙන හැෙගන දේ කීම මගේ සිරිත ය. (භාෂණයේ නිදහස දේශපාලන ‘කටගැස්මක්’ කරගත් වීරයන්ට ‘උද්ඝෝෂණ කිරීමේ නිදහස’ භාෂණයේ නිදහසේ ම දිගුවක් බව නොවැටහීම අරුමයක් නොවේ.*

‘නීතිඥ සීඅයිපි’ ශ්‍රේණිය
අලි සබ්රි ඇමතිගේ ප‍්‍රකාශිත අරමුණු සහ ව්‍යාපෘතියේ ස්වභාවය අනුව මේ බඳවා ගැනීම එක් වරකින් අවසාන වෙන එකක් නොවේ. ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ තනතුරට වාර්ෂිකව බඳවා ගැනීම සඳහා රැුකියා ව්‍යාපෘතියක් බව හැෙග්. පොලිස් සේවාව තුළ අඵතින් නිලධාරි ශ්‍රේණියක් (?න්ක්* පිහිටුවීම බව පෙනේ. නීතිඥ සීඅයිපි පොලිස් ස්ථානාධිපති යටතේ ද? නැතිනම් උඩින් ද? ‘ප‍්‍රධාන’ (චීෆ්* කියන විට උඩින් බව හෙළිවෙයි. පොලිස් සේවාවේ අත් දැකීම් බහුල නිලධාරියෙකූ වෙන ‘අයිපී’ ශ්‍රේණියේ ‘ස්ථානාධිපති‘ට උඩින් ආධුනික ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ ශ්‍රේණියේ කෙනෙකු පොලිස් ස්ථානයකට පත් කිරීම ම ගැටලූව කි.

පොලිස් සේවාවට නීතිඥ හෝ වෙනත් ‘සීඅයිපි’ තනතුරු සඳහා මින් පෙර පොදු ජනතාවගෙන් අයදුම්පත් කැඳවා බඳවා ගත් බවක් මා නම් අසා නැත. පොදු ජනයාගෙන් අයදුම්පත් කැඳවා කොස්තාපල් (පීසි, උප පොලිස් පරීක්‍ෂක (එස්අයි තනතුරු සඳහා බඳවා ගන්නා බව මිස ප‍්‍රධාන පොලිස් පරීීක්‍ෂක (සීඅයිපි* හෝ ජ්‍යේෂ්ඨ පොලිස් පරීක්‍ෂක (එස්අයිපි, ජ්‍යෙෂඨ පොලිස් අධිකාරී (එස්එස්පි, ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති (එස්ඩිඅයිජී, පොලිස්පති (අයිජිපි තනතුරු සඳහා පොදු ජනතාව අතරෙන් අයදුම්පත් කැඳවා බඳවා ගත් බවක් දන්නේ නැත. කාන්තා පොලිස් කොස්තාපල් (ඩබ්ල්‍යුපිසි* තනතුරට බැඳී සේවා උසස්වීම් ලබමින් ජ්‍යෙෂඨ පොලිස් අධිකාරී (එස්එස්පි*, නියෝජ්‍ය පොලිස්පති තනතුරු දක්වා උසස් වූ කාන්තාවන් ගැන පවා තොරතුරු ඇත. පොලිස්පති තනතුරට හිනිපෙති කීපයකි.

දැනට දිවයිනේ පොලිස් ස්ථාන 492 කි. මේ වසර තුළ අවම වශයෙන් නීතිඥ සීඅයිපි ශ්‍රේණියේ 150 බැගින් වට තුනකින් බඳවා ගැනීමෙන් හෝ් පොලිස් ස්ථාන තුනක් හෝ හතරක් නීතිඥ සීඅයිපිට පවරා අලි සබ්රි ඇමතිගේ අරමුණු ඉටු කරගැනීමට පොලිස් ස්ථාන සියල්ල කාර්යක්‍ෂම කිරීමට සැලසුමක් තිබේ දැ’යි දන්නේ ඔහු ය. පළමුව නීතිඥයන් 150 ක් බඳවා ගෙන ’සීඅයිපි’ ශේණියක් ආරම්භ කිරීම, රඋෆ් හකීම් අධිකරණ ඇමති කාලයේ තරගකාරී විභාගයෙන් නීති විද්‍යාලයට එකවර ඇතුඵවීමට දේවාශීර්වාදය ලැබූ 150 ක් පමණ වූ මුස්ලිම් ලබ්දික සිසුන්ට වත්මන් අධිකරණ ඇමති අලි සබ්රි අ`ඵත් ආශීර්වාද දොරටුවක් නිර්මාණය කරමින් සිටියි. දන්සලේ හැන්ද අතට ලැබුණු විගස අලි සබ්රි ඇමතිට තමන්ගේ සනුහරේට පළමුවෙන් ම බෙදීමේ මිනිස්කම මතු වෙන්නට ඇත.

පොලිසියේ මැද දොරට පොල්ලක් දමයි.
‘නීතිඥ සීඅයිපි’ලා 150 ක් බඳවා ගෙන පොලිස් සේවාව තුළ අඵත් නිලධාරී ශ්‍රේණියක් නිර්මාණය කිරීම පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුවේ දැනට සේවාවේ නිරත අසූ දහසක් පමණ පොලිස් නිලධාරීන් මැදට දමන දාර ‘දොර පොල්ලකි’. ‘ප‍්‍රභු’ ආරක්‍ෂාව සම්බන්ධ රාජකාරියේ යෙදී සිටින තිස් හතලිස් දහසක් පමණ සාමාන්‍ය පොලිස් නිලධාරීන්ට සහ රටේ සාමය හා නීතිය පවත්වාගෙන යන, මහජන ආරක්‍ෂාව සලසන පොලිස් නිලධාරීන්ට පමණක් නොව අනාගතයේ ‘පීසි‘, ‘එස්අයි’ තනතුරුවලට බැඳෙන පොලිස් නිලධාරීන්ට විශ‍්‍රාම යනතෙක් ‘අයිපි’ තනතුරෙන් එහාට යාම මිරිගුවකි.

මෑතක පොලිස් පරීක්‍ෂකයන් 150 ක් පමණ ‘එඑස්පි’ ලෙස උසස් වීම් ලැබූ බව වාර්තා විය. සෑම වසරක් තුළ ම අවශ්‍යතාවය අනුව එය සිදු වෙයි. ‘නීතිඥ සිඅයිපිලා’ 150 කඩිනමින් බඳවා ගෙන ස්ථානගත කිරීම ඊළග වටයක් සඳහා සූදානම් කිරීමක් ද? එය දෙපාර්තමේන්තුවේ පොලිස් ස්ථාන 492 ක ‘අයිපි’ තනතුර දරණ පොලිස් නිලධාරීන්ට ඉහළ තලයට යාමට තිබෙන දොරට අඵතෙන් පොල්ලක් දැමීම නොවේ ද? පළමු වටයේ ම දොර පොල්ල බුරුල් වීම සිදු වෙන්නේ අලි සබ්රි ඇමතිගේ ‘නීතිඥ සීඅයිපීලා’ උඩට ගිය පසු ය. දෙවෙනි තුන්වෙනි වටයේ හෝ දොර පොල්ල යම්තම් හෝ බුරුල් වේ දැ’යි දැනට කිසිවෙකු දන්නේ නැත.

අඵත් අර්බුධයක් වසර ගණනාවක් සේවාවේ නිරතව උසස්වීම් ලබා දැනට සිටින අයිපීලාට ‘නීතිඥ සීිඅයිපි ශ්‍රේණිය’ට උඩින් පැන තමන්ට හිමි උසස්වීම් ලබා ගැනීමට නොහැකි ය. අයිපීට ඉහළ තලයට යාමට නොහැකි නම් එස්අයිට අයිපී උසස් වීම ලැබෙන්නේ ඔහු විශ‍්‍රාම ගිය පසු ය. පොලිස් සාජන්ට් මහතාට සාජන්ට් පුටුවේ ම විශ‍්‍රාම කඩදාසි පුරවා දී ගෙදර පුටුවේ සුවය විඳිය හැකි ය. කොස්තාපල් මහතාට ‘බීට්ටුවේ’ රාජකාරිය සින්න වීම සැකයක් නැත. පීසි සිට අයිපී දක්වා වූ තනතුරක සිටින නිලධාරියෙකුට ‘කණකැස්බා විය සිදුරෙන් දකින්නාක් මෙන්’ උසස් වීමක් දැකීමට වාසනාව ලැබීම ද සිහිනයකි. කොස්තාපල් තනතුරට බැඳී විශ‍්‍රාම යාමට පෙර දැනුම, බුද්ධිය, දක්‍ෂතාව, කැපවීම අනුව පොලිස්පති වීමට පවා තිබෙන අයිතිය නීතිඥ සීඅයිපීලා පත් කිරීමෙන් පුස්සක් නොවේ ය’යි කාට කිව හැකි ද? පත් කෙරෙන අඵත් නීතිඥ සීඅයිපි ශ්‍රේණියෙන් පහළ දහස් ගණනක් පොලිස් නිලධාරීන්ගේ හිමිකම් රැුකේ ද? කාන්තා පොලිස් කොස්තාපල් නිලධාරිණියකට පවා තිබෙන ඉහළ තනතුරුවලට උසස්වීම් ලැබීමේ අවස්ථාව පිරිමි සහ කාන්තා පීසි හෝ අයිපී ශ්‍රේණියේ නිළයේ කෙනෙකුට මින් මතු හිමි වේ ද?

ඇමැතිගේ සූදානම පොලිස් සේවාව තුළ දැනට කි‍්‍රයාත්මක සේවා උසස්වීම් කි‍්‍රයා පිළිවෙතට තිත තැබීමට වේල්ලක් බැඳීම කි. රැුකියා හිගකම නිසා කාර්යාල කාර්ය සහායක (කාකස* ලෙස කාර්යාල සේවාවට බැඳෙන තැනැත්තාට ඔහුගේ දැනුම, බුද්ධිය, දක්‍ෂතාව, කැපවීම මගින් උසස්වීම් ලැබීමට අයිතියක් ඇත. පොලිස් සේවාවට බැඳෙන සාමාන්‍ය නිලධාරීන්ට ‘නීතිඥ පොල්ලක්’ දැමීම නොකළ යුතු බව සහ නීතියට එකග නොවෙන බව ඇමතිට සිතුනේ නැති දැ’යි දන්නේ ඇමති ම පමණකි. ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ ශ්‍රේණිය පොලිස් සේවාව තුළ අ`ඵත් අර්බුධයක බීජ වැපිරීමක් නොවේ ද?

පොලිස් ස්ථානාධිපති රාජකාරියේ නියුක්ත අයිපී ස්ථානාධිපති රාජකාරි පුටුව සහ නිල කාර්යාලය නීතිඥ සීඅයිපිට දී බැහැර වීමට සිදු නොවේ ද? එසේ නොවේ නම් වෙනම ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ කාර්යාලයක් පොලිස් ස්ථානයේ අඵතින් පිහිටු වීමට සිදු වෙයි. ‘ප‍්‍රධාන පොලිස් පරීක්‍ෂක’ නිසා නීතිඥ සීඅයිපිගේ නියෝග පිළිපැදීමට සහ රාජකාරි කිරීමට පොලිස් සථානාධිපති අයිපීට සිදු වෙයි. අඵත් අනවශ්‍ය පරිපාලන රෙගුලාසි මගින් අධිකරණ ඇමති කාර්යක්‍ෂම සේවාවක සිහින දකියි. ‘ඉඳුරුවේ ආචාරියා’ සිහියට නැෙ`ග්.

පොලීසිය මහජන නීතිමය සේවාවක්?
ලොව පිළිගත් පරිදි පොලිස් නිලධාරීන්ගේ රාජකාරිය සමාජය තුළ නීතිය සහ සාමය පවත්වා ගැනීම සහ මහජන ආරක්‍ෂාව සැපයීම ය. අධිකරණ ඇමති අලි සබ්රි කියන ලෙස ‘මහ ජනතාවට නීතිමය වශයෙන් ලබා දෙන සේවය’ සැපයීම නොවේ. රාජකාරිමය වශයෙන් බැඳී ඇති වගකීම් සහිත සේවාවකි. පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව නීතිගරුක, සාමකාමී සමාජයක් පවත්වා ගැනීම සහ සමාජ ආරක්‍ෂාව සැපයීම හා සම්බන්ධ දෙපාර්තමේන්තුව යි. ‘පොලිස් සේවාව’ මිස ‘පොලිස් හමුදාව’ නොවේ. රාජ්‍යයේ (ආණ්ඩුවේ නොවේ* නීති අංශය වෙන නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව මෙන් පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව නීතිඥ හෝ මහජන නීති උපදේශක සේවාවක් නොවේ.

ඇමති ‘නීතිමය වශයෙන් ලබා දෙන සේවය’ යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ කුමක් දැ’යි පැහැදිලි නැත. පැමිණිලිකරුට හෝ කුදලාගෙන එන සැකකරුට පොලිසිය නීති උපදෙස්’ දෙන බව අප අසා නැත. ‘නීතිමය සේවය’ කාර්යක්‍ෂම කිරීමට ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ නිලධාරි ශ්‍රේණියක් නිර්මාණය කිරීම ඇමතිගේ අරමුණ නම් ඔවුන්ට පොලිස් ආචාරධර්ම (පොලිස් කෝඞ්* සහ නීතිඥ අචාරධර්ම පද්ධති දෙක නොගැටෙන සේ පිළිපැදීම සම්බන්ධව වෙනම පුහුණු පාඨමාලාවක් පැවැත්වීම සඳහා සහ පොලිස් සහ ප‍්‍රධාන පොලිස් පරීක්‍ෂක රාජකාරි පුහුණුව, වැටුප්, දීමනා සහ පහසුකම් සඳහා රුපියල් කෝටි ගණනක අමතර මුදල් වැය කිරීම රජයේ මුදල්, මහජන බදු මුදල් නාස්ති කිරීමකි. ජාතික අපරාධයකි.

පොලීසියට පීසි, එස්අයි ලෙස බැඳෙන අවස්ථාවේ සිට ම පොලිස් නිලධාරීන්ට සාමය, නීතිය සහ මහජන ආරක්‍ෂාව හා සම්බන්ධ පොලිස් සේවා රාජකාරි සඳහා අවශ්‍ය නීතිමය දැනීම සහ භාවිතය පිළිබඳ හොඳ පුහුණුවක් ලැබෙයි. සේවාව කාර්යක්‍ෂම කිරීමට නම් කළ යුත්තේ ඔවුන්ගේ දැනීම සහ භාවිතය යාවත්කාලීන කිරීම ය. දෙපාර්තමේන්තුව තුළ ම වරින්වර පවත්වන සම්මන්ත‍්‍රණ, පුහුණු සැසිවාර, ප‍්‍රගති සමාලෝචන මගින් අමතර වියදමක් නැතිව පහසුවෙන් කළ හැකි ය. එය පොලිස් සේවාව තුළ ම යහපත් පොලිස් සේවාවක් වෙනුවෙන් කැප වෙන, සාමය, නීතිය සහ මහජන ආරක්‍ෂාව පමණක් නොව ජාතික සහ ජාත්‍යන්තර නීති පිළිබඳ ප‍්‍රමාණවත් දැනීමක් සහ අත්දැකීම් සහිත උසස් පොලිස් නිලධාරීන්ට අපහසු නැත. ක්‍ෂේත‍්‍රය පිළිබඳ විශේෂඥ සහාය ලබා ගැනීමට ද අවහිරයක් නැත. වැඩිදුර විෂය අධ්‍යාපනයට ද අවස්ථාව ඇත. ආරම්භයේ සිට ම එය අඛණ්ඩව සිදු වෙන බව රහසක් නොවේ. අධිකරණ ඇමති එය නොදන්නවා විය නොහැකි ය. රුපියල් කෝටි ගණනින් වැඩිපුර මහජන බදු මුදල් නාස්ති කරන ‘නීතිඥ සිඅයිපි’ ශ්‍රේණියක් නිර්මාණය කිරීම තුළ ප‍්‍රකාශිත අරමුණට වඩා වෙනත් ඉලක්කයක් ඇති බව හැෙ`ග්.

වැට පැනීම
තමන් යටතේ ඇති අධිකරණ අමාත්‍යාංශයෙන් කාර්යක්‍ෂම සේවාවක් ලබා දීමට නොහැකි වීමට හේතුව පොලිස් සේවාව කාර්යක්‍ෂම නැති බව සහ පොලිස් සේවාවට නීතිඥයන් බඳවා නොගැනීම එයට හේතුව බව අධිකරණ ඇමති සොයාගෙන ඇත. පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව තුළ නීතිඥ සීඅයිපි ශ්‍රේණියක් පිහිටුවීමෙන් එයට පිළියම් යෙදිය හැකි බව ද ඔහු තීන්දු කොට ඇත. එමගින් තමන්ගේ ‘ප‍්‍රකාශිත අරමුණු’ දෙක අධිකරණ අමාත්‍යාංශයෙන් ද ඉටු කිරීමට සිතා ඇති සේය.

මහජන ආරක්‍ෂාව, සමාජ ශුභසිද්ධිය, පුනරුත්තාපනය සහ සංහිඳියාව පිළිබඳ දැනුම සහ අත්දැකීම් බහුල ඇමති කෙනෙකු සිටින මහජන ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශයට පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව අයත් ය. අධිකරණ ඇමතිගේ වපසරියට ඇතුළත් නැත. ඔහු තමන්ට නියමිත සීමාව තූළ විසඳිය යුතු දහසක් එකක් දැවෙන ප‍්‍රශ්ණ, ගැටලූ තිබිය දී වරමක් ලැබූ ලෙසින් කඩිමුඩියේ පොලිස් සේවාවට ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ ශ්‍රේණියක් නිර්මාණය කිරීම ප‍්‍රකාශිත අරමුණ සඳහා දැ’යි පැහැදිලි නැත. ‘වැට පැනීම’ නම් කාගෙ කාගේත් ඇ`ගට ගුණ නැත.

ආරම්භයේ සිට විශේෂයෙන් ම පසුගිය වසර කීපය තුළ පොලීසියේ ගෙපඩියේ සිට කැණිමඬල දක්වා පැවති ජුගුප්සා ජනක, නින්දිත ‘නරිනාටක’ පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව අව පක්‍ෂයේ අංක එකට පත් කිරීමට සමත් වූ බව අධිකරණ ඇමති අලි සබ්රි නො දන්නවා නොවේ. මෑතක සිට පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව මහජන ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශය යටතේ ය. දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවාව කාර්යක්‍ෂම කිරීමට මහජන ආරක්‍ෂක ඇමතිට වඩා තමන්ට හැකිය’යි අධිකරණ ඇමති සිතා අති දැ’යි දන්නේ නැත. අමාත්‍යංශ දෙකක ඇමතිලා දෙදෙනෙක් එකම දෙපාර්තමේන්තුවක වැඩ. වගකීම සහ වගවීම මහජන ආරක්‍ෂක ඇමති ද? අධිකරණ ඇමති ද? සරාගොයිය පරණ සින්දුව වෙනුවට ‘මී හරකා මඩට මිසක් ගොඩට අදිනව ද රාළහාමි..’ ගායනා කරනු ඇසේවි දැ’යි දන්නේ නැත.

කොක්කෙන් හෝ කෙක්කෙන්
පොලීසියට ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ බඳවා ගැනීමට එරෙහි හඬ සමග අලි සබ්රි ඇමති මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණවල නඩු මෙහෙය වීමට නීතිඥ සීඅයිපිලා පත් කිරීමට සැරසෙයි. ‘තැටිය මාරු කළේ ඇයි? ඔවුන් සේවාවේ උඩට යන විට මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණවලට නැවත නීතිඥ සීඅයිපිලා බඳවා ගැනීම අවශ්‍ය වේ. අධිකරණ ඇමති තම වපසරියට අයත් නීති විද්‍යාලයෙන් බිහි කරන නීතිඥයන්ට රැුකියා සපයන ඒජන්සියක් ලෙස පොලිස් දෙපාර්තමේනතුව යොදා ගැනීමට ද? නීතිඥ සීඅයිපි 150 මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණ සඳහා නම් එය 100% නීතිඥ සීඅයිපි අති්රික්තයකි. (අස්රොෆ් ඇමති තමන්ගේ අය දහස් ගණනක සේවක අතිරික්තයකින් වරාය පෝෂණය කළ බව සිහියට නැෙ`ග්.* උපාධිධාරීන්ට, සාමාන්‍ය පෙළ, උසස් පෙළ සමතුන්ට අධ්‍යාපනය අඩාල වූවන්ට මෙන් රැුකියා අර්බුධයක් නැති වෘත්තීය පුහුණුවක් ලැබ ‘නම්බුකාර’ ස්වයං රැුකියාවක් කරන නීතිඥයන් පොලීසියේ ‘නීතිඥ සීඅයිපි ශ්‍රේණයකට’ බඳවා ගැනීම සහ මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණවලට පත් කිරීම ඇමති ප‍්‍රකාශිත අරමුණු දෙක පෙන්වා එහි සෙවනැල්ලට මුවා වී වෙනත් ඉලක්කයක් සඳහා පාරක් හදා ගනියි.

සෑම අපරාධ නඩුවක ම පැමිණිලිකරු රජය බව, සියලූ නීතිමය කටයුතු සඳහා රජය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමට, නියෝජනය කිරීමට ‘නීතිපති’ ව්‍යවස්ථාපිතව පත් වෙන බව සහ එය ආණ්ඩුවකට, ඇමති කෙනෙකුට හිතුමතේට වෙනස් කළ නො හැකි බව ඇමතිට අමතක වීමට හේතුවක් නැත. මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ සාමාන්‍ය අපරාධ නඩුවල පැමිණිල්ල මෙහෙය වීම බොහෝවිට නීතිපති උපදෙස් ඇතිව පොලිස් සාජන්ට්, එස්අයි, අයිපි නිලධාරීන් සාර්ථකව ඉටු කරන බව සහ බරපතල සහ සංකීර්ණ නඩු නීතිපති විසින් මෙහෙයවන බව අධිකරණ ඇමති නොදන්නවා විය නොහැකි ය.

බොහෝවිට මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ වින්දිත (පැමිණිලි* පාර්ශවයේ කැමැත්ත සහ උපදෙස් මත නීතිඥයන් පෙනී සිටීම සිදු වෙයි. නිල බලයෙන් පත් වෙන ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ එයට එරෙහි වෙන්නේ ද? එය දිවුරුම් දී ශ්‍රේෂඨාධිකරණයේ ලියාපදිංචි නීති වෘත්තිකයන්ගේ අයිතිවාසිකම් කඩ කිරීමකි. එසේ ම වින්දිතයාගේ අයිතිය පැහැර ගැනීමකි. නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවෙන් නීතිඥයෙකු පෙනී සිටින විට පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුවෙන් පත් කළ නිල ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ එරෙහි වෙන්නේ ද? නිල ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ තමන් අනිවාර්යයෙන් බැඳී සිටින රාජකාරියෙන් ඉවත් වෙන්නේ ද? එසේ නම් නීතිඥ සීඅයිපි නිලය සඳහා මහජන මුදල් නාස්ති කිරීම අපරාධයකි.

ව්‍යවස්ථාවට පටහැනිව පොලිස් දෙපාර්මේන්තුව/රජය තුළ අපරාධ නීතිඥ සේවාවක් හොර පාරකින් ආරම්භ කිරීමක් ද? දෙමළ භාෂාවෙන් වැඩ කිරීමේ විශේෂ සුදුසුකම අප‍්‍රකාශිත ඉලක්කයක් සඳහා රජයේ දෙපාර්තමේන්තු, ආයතන තුළ ‘දෙමළ නීතිඥ සේවාවක’ නිල නොවෙන ආරම්භයක් ද?

රජයේ කිසි ම දෙපාර්තමේන්තුවකට හෝ ආතනයකට සිංහල, දෙමළ හෝ ඉංගිරිසි භාෂා දැනුම විශේෂ කොට බඳවා ගැනීම් කිරීම නීතියට පටහැනි ය. දෙමළ භාෂා දැනීම විශේෂ සුදුසුකමක් ලෙස ගෙන පොලීසියට ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ 150 ක් බඳවා ගැනීම සහ මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයට පත් කිරීම ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවට පටහැනි බව අධිකරණ ඇමතිට අමතක වීමට හේතුවක් නැත.

දෙමළ භාෂාව කථා කළ හැකි, තේරුම් ගැනීමට සහ කියවීමට හැකි සිංහල බෞද්ධ හෝ සිංහල කතෝලික/කි‍්‍රස්තියානි කී දෙනෙක් නීතිඥ සමාජය තුළ සිටී ද? සිටිනවා නම් අතක ඇගිලි ගණනට වැඩි නොවෙනු ඇත. ඉතිහාසයේ පළමු වරට නීති විද්‍යාලයට මුස්ලිම් ලබ්දික නීති සිසුන් 150 ක් පමණ එකවර බඳවා ගැනීමට සලස්වා රඋෆ් හකීම් ඇරඹූ තරගයේ ‘නීතිඥ සිඅයිපිලා’ නමැති ‘රැුලේ දණ්ඩ’ අලි සබ්රි ඇමති ගෙන ඇත. තුන්වෙනි කඩඉමේ මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණ නීතිඥ ‘රැුලේ දණ්ඩ’ සඳහා ද පිරිස සූදානම් කරයි. ඊළග පිම්ම නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව, අධිකරණ සේවාව සහ විනිසුරු සේවාව බව නිසැක ය. පදය සගවා ගෙන අඩව් අල්ලන ගුරුන්නාන්සේලා ද ඇත.

නීති ආධාර කොමිෂම අමතක වීම
‘දෙදෙනෙක් එළදෙනකගේ අං දෙකෙන් සහ වලිගයෙන් අල්ලාගෙන දෙපැත්තට අදිති. මැද බංකුවක වාඩි වී කෙනෙක් කිරි දොවා ගනියි. ඔහු ‘නීතිඥ’ ලේබලයක් සහිතය.’ මෙය ලන්ඩනයේ නීති සංගම් මූලස්ථානයේ එල්ලා ඇති පින්තූර රාමුවක තිබෙන කාටූනයකි. කාටූනය ලෝකයක් වටිනා වැදගත් කථාවක් කියයි.

ඇති හැකි අය උජාරුවෙන් අධිකරණයට එන විට නැති බැරි අය ඉන්නේ ‘අයි ඇපියර් යුවර් ඔනර්’ කියන්නට හෝ කෙනෙකු නැති ව ළතැවෙමිනි. අධිිකරණයේ පිහිට පතන නැති බැරි අයට නොමිළේ නීතිමය සේවාව ලබා දීමට තිබෙන නිදහස් ‘නීති ආධාර කොමිසම’ තම වපසරියට අයත් බව අධිකරණ ඇමතිට අමතක වී ද? ‘නීතිඥ සීඅයිපී’ ශ්‍රේණිය සඳහා නාස්ති කරන කෝටි ගණනක බදු මුදල් නීති ආධාර සේවය සඳහා ලබා දී ඒ මගින් අහිංසක මහජනතාවට ලබා දෙන නීතිමය සේවාව දියුණු කිරීම, වෙනත් අමාත්‍යාංශයක වැට පැන ‘නීතිඥ සීඅයිපිලා’ නිර්මාණය කිරීමට වඩා වටින්නේ නැතැ’යි තක්සේරු කළේ දැ’යි නො දනිමි.

අධිකරණ ඇමති තමන්ගේ අපූරු අරමුණ වෙනුවෙන් කළ යුත්තේ ‘වැට පැනීම’ සහ ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ ශ්‍රේණියකට පිතෘත්වය දීම නොවේ. තමන්ට පැවරී ඇති වපසරිය තුළ ඇති ආයතන මහජනතාවට ලබා දෙන නීතිමය සේවාව කාර්යක්‍ෂම කිරීම ය. අවසන් නොකළ නඩු ලක්‍ෂ ගණනක් අධිකරණ නඩු ගබඩාවල ය. තරුණ වයසේ වින්දිතයෙකුට තමන්ගේ නඩුවේ අවසානය දැකීමට අධිකරණයට යාමට සිදු වෙන්නේ හැරමිටි වාරුවෙනි.

පවත්වාගෙන යන අධිකරණ ක‍්‍රමය මගින් පැමිණිල්ල පමණක් නොව විත්තිය ද පීඩිතයන් බවට පත් කොට ඇති බව (සද්ධර්මරත්නාවලිය කියවා දැනුම ලබා ගැනීම කෙසේ වෙතත්* ක්‍ෂේත‍්‍රයේ ’පීසි’ නාමය ද දරණ අධිකරණ ඇමතිට ‘අතැඹුලක්’ විය යුතු ය. අධිකරණයේ පිහිට පතන මහ ජනතාවට වහා සහන සැලසීම සඳහා අධිකරණ සේවාව තවදුරටත් කාර්යක්‍ෂම කිරීම පොලිසියට නීතිඥ සීඅයිපිලා බඳවාගෙන සහ මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණ නඩු මෙහෙයවීමට නීතිඥයන් ලෙස පත් කිරීමෙන් කළ හැකි ය’යි ඇමති විශ්වාස කරන්නේ නම් එය ඔහුගේ විකාරරූපි සිහිනයකි.

අධිකරණය සඳහා ‘ලන්සු’ කැඳවීම සිදු නො වේවාෟ
අවසන් නො කළ නඩු ලක්‍ෂ ගණනක් ගොඩගැසී තිබෙන බව ඇමති ම පිළිගෙන ඇත. දිනෙන් දින තව තවත් ගොඩ ලොකු වෙනු මිස කුඩා වෙන්නේ නැත. ‘කොළොන්නාවේ කුණු කන්ද’ සිහි කරයි. එවැනි වින්නැහියක් අධිකරණයට නොවේවාෟ

නිදහසින් පසු අධිකරණ ඇමති වූ සියලූ දෙනා ම වාගේ වෘත්තීය නීතිඥයෝ ය. ඒ කිසිවෙකු නඩු කන්දට පවතින අධිකරණ යාන්ත‍්‍රණය, ක‍්‍රමය හෝ වෙනත් යමක් හේතු වී ඇති දැ’යි සොයා බලා විමසා සුදුසු පිළියම් යෙදුවේ නම් ‘නඩු කන්දක්’ නැත. තුවාලය සුව කළේ නම් හිගන බෙලෙක්කය වේලේ. හිගන කවි නොඇසේ.

තමන්ගේ ‘ජනී’ (පීසි* ඥාණයෙන් නඩු කන්දට හේතු විමසා දුන් විසඳුම අගේ ය. දැනට තිබෙන අධිකරණ කලාප 64 ට තවත් 16ක් එකතු කොට 80ක් කිරීම යි. කලාප 64 ක නඩු කන්ද 80කට බෙදීමකි. බාලාංශයේ දෙකේ පන්තියේ විසඳුමකි. එමගින් ඇති නඩු කන්ද හෝ තුනී කිරීමට ඊළග පරම්පරාවට හෝ හැකි නම් වාසනාව කි. කළ කථා අනුව ඇමතිට එයට උවමනාව හෝ ඇතැ’යි තිබූ සාමාන්‍ය හැගීම ද වාෂ්ප වී ඇත. දුහුනෙකු නිසා මෙසේ සිතෙනවා විය හැකි ය. යහපාලන ආණ්ඩුව කාලයේ පාර්ලිමේන්තුවට ද ඇමරිකානුවන් විවිධ ‘පරිත්‍යාග’ ආයෝජන කළ බව ආණ්ඩුවේ කථානායක සහතික කොට ඇත. අධිකරණයට ‘විදේශ ආයෝජකයන්’ කැඳවිමට කැස කවන රැුලක් දැනට ම සිටිති. ‘නඩු කන්ද’ මගින් අධිකරණය සඳහා ‘ලන්සු’ කැඳවීමක් සිදු නොවේවාෟ

දිනකට අසා නිම කළ හැකි නඩු ගණන ගණන් බලා තවත් අධිකරණ කලාප 16ක් පිහිටුවා ‘නඩු කන්ද’ සමතලා කිිරීමට තීරණය කරන්නට ඇත. සාමාන්‍ය නඩුවක අවසානය දැකීමට කොපමණ කලක් බලා සිටීමට සිදු වේ දැ’යි ඇමති ඉගියක් හෝ දෙන්නේ නම් එය ලොකු සහනයකි. කෙසේ වෙතත් අලි සබ්රි ඇමති දෙවියන්ගේ නාමයෙන් දිවුරා ශපථ කළ ‘එක ම නීතියක්’ පොරොන්දුවට ‘කොකා පෙන්වා’ 3%ක පමණ කණ්ඩායමක් වෙනුවෙන් වැඩිපුර අඵත් අධිකරණ කලාප 16ක කාති උසාවි සහ කාති මණ්ඩල පිහිටුවීම සිදු වෙයි. එක ම අධිකරණ කලාපයක ෂූපි මුස්ලිම් සහ හනුෆි මුස්ලිම් ලබ්දිකයන් පදිංචි විට ඔවුන් සඳහා අවම වශයෙන් වෙන වෙන ම කාති උසාවි 32 ක් සහ කාතිමණ්ඩල නඩත්තු කිරීමට මහජන බදු මුදල් අපතේ දැමීමට පාර කපා ඇත. අලි සබ්රි අධිකරණ ඇමති ‘ඉඳුරුවේ ආචාරියා’ මතක් කරවයි.

1818 සහ 1848 අධිකරණ තීන්දු දුන් හැටි
සිංහල මාධ්‍යයෙන් ඉගෙනීමට ඉල්ලූම්පත් කැඳවා බඳවාගෙන ඉංගිරිසියෙන් ඉගෙන ඉංගිරිසියෙන් විභාග සමත් විය යුතු ය’යි අනිවාර්ය කොට ඇත. සිංහල සිසුන් දඬුකඳේ ගැසීම කි. ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් කුණු බක්කියට දමා ඇත. සිංහල මහා විද්‍යාලවලින් උසස් පෙළ සමත්ව නීතිය හැදෑරීමට අවශ්‍ය සිංහල සිසුන්ට තමන්ගේ අයිතිවාසිකම් රැුකගැනීමට යන්නට තැනක් නැත. සමස්ථ අධිකරණ පද්ධතිය සහ නීති අධ්‍යාපන ක්‍ෂේත‍්‍රය විජාතික භාෂාවකට බිලි දීමකි. 1815 සිට භාෂාව නිදහස් කරගැනීමට කැපවුන, උරදුන් ජාතික වීරයන්ට අවමන් කිරීමකි. ජේ. ආර් ජයවර්ධන, සර් ජෝන් කොතලාවල පවා ජනතාවට පොරොන්දු දුන්, බණ්ඩාරනායක නීතිගත කළ සිංහල රාජ්‍ය භාෂාව යළි කුණුමුල්ලට විසි කිරීමකි. 1818 සහ 1848 ජාතික වීරයන් වෙන විමුක්ති නායකයන් හිස් ගසා, එල්ලා මරා දැමීමට නඩු තීන්දු දුන් ආකාරයට අධිකරණය යළි පත් කිරීමකි.

අගවිනිසුරුතුමා සහ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ විනිසුරුවරුන් දෙදෙනෙකු, නීතිපති, සොලිසිටර් ජෙනරාල්, ඇමතිගේ ලේකම්, ශී‍්‍ර ලංකා නීතිඥ සංගමයේ දෙදෙනෙකු සහ ඇමතිට අවශ්‍ය හයදෙනෙකු සාමාජිකයන් වෙන නීති අධ්‍යාපන සභාවේ තීරණය මගින් වින්දිතයන් බවට පත් කොට ඇති සිංහලයාට සහන පතා යන්නට අධිකරණයක් නැත. රටේ පුරවැසියන් විසින් ඔවුන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් ආරක්‍ෂා කිරීමේ පරම වගකීම පවරා ඇත්තේ අධිකරණට ය. ‘වැටත් නියරත් ගොයම කනවා’ නම් සිංහල කෙත වඳ කිරීමේ පාපයේ සාපය ඉර හඳ පවතිනතාක් කල් විඳවන්නට සිදු වීම වැළැක්වීමට නොහැකි වෙනු ඇත.

ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය සතු නෛසර්ගික නෛතික බලය
අධිකරණයේ උත්තරීතර බව වෙනුවෙන් මේ තීරණය වෙනස් කොට රටේ 95% කට වඩා පුරවැසියන් එදිනෙදා භාවිත කරන සිංහල භාෂාව ආරක්‍ෂා කිරීම සහ මූලික අයිතිවාසිකම් ආරක්‍ෂා කිරීම සඳහා, අභිමතය අනුව එකී විධිවිධාන ඇතුළත් ගැසට් නිවේදනය අහෝසි කොට සහන සැලසීමට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට හිමි නෛසර්ගික නෛතික බලයට අභියෝග කිරීමට කිසිවෙකුට අයිතියක් නැත.

එසේ ම පුරවැසියන්ගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්‍ෂා වෙන පරිදි විධායක බලය භාවිත කිරීමට ජනතා පරමාධිපත්‍යය පවරා ඇති බැවින්, විධිවිධාන කුමක් වුවත්, ජනාධිපති මේ ගැසට් නිවේදනය අහෝසි කිරීම සඳහා අවශ්‍ය මැදිහත් වීම කළ යුතුව ඇත.

දෙමළ කථා කරන ජනයා දිනා ගැනීම….

C. Wijeyawickrema, LL.B., Ph.D.

Vigneswaran’s egg basket

Vigneswaran placed his one and only genocide egg in Michelle Bachelet’s broken basket, expecting a surrender by the GOSL, headed by Gotabhaya Rajapakasa. Vigneswaran’s this jocular behavior was a desperate attempt to piggyback on the American global strategy aimed at getting a foot hold in the island, by hook or by crook. The U.S. Plan to use UNCHR & OHCHR mechanism, unethically, as a vehicle to achieve this objective meets with the ultimate Eelam goal of Vignes, TNA and others via 13-A plus demand. After failing to get the MCC Trojan horse in,  USA is also in a desperate mood as evidenced by the strange  <undiplomatic> behavior of its ambassador in Colombo. Shamelessly, she is almost like a new Adele Balasingham with a velvet glove.

Divide and Rule- the American way (soft power)

The historical, standard, American state policy has always been to find a local support group for its foreign policy operations, whether in Libya, Iraq, Iran or the Philippine. Ranjan Ramanayake is a classic example of its stupid side while Sarath Fonseka, Mahesh Senanayaka and Maithripala Sirisena could have been victims of it. Vigneswaran and TNA  Tamils provide it in plenty, in addition to the Sinhala black white brigade dispersed all over the country as spies, dollar-funded NGOs, officers at high levels in key government entities and in political parties of all colours and shades. The 2015-2019 Yahapalana cabal is buried but not dead, and waiting for the right time to resurrect. For the time being the 13-A plus crowd has the <father of 13-A plus> Dayan Jayatilleka as Sajith Premadasa’s foreign policy guru to spun his soft power-Indian power canards, which must be gospel truths for the SJB MPs.

A stab in the back by Dayan J

What more America needs than a man who on May 27^th 2009, just 8 days after the war victory sabotaged it by promising UNHRC to implement 13-A plus in full. The Sinhala Buddhist village boys and girls (with some minority and Sinhala Catholic participation) sacrificed the lives and limbs to end a 30-year war in less than 3 years to abrogate 13-A death trap and the Rajiv/Dixit document forced down the throat of JRJ. By sending Dayan J as his trusted agent to Geneva, MahindaR got struck with a new tiger’s with a pen on the neck, instead of a cyanide pill.

Democracy: tool or weapon?

Every tool is a weapon if you hold it right.  Democracy and human rights are bad words for America, if the results of it are not beneficial to the American ruling class. This is why democratically elected governments become targets of regime change sooner or later. In this game successive American administrations rarely learned from past blunders. This is beyond and above the role mentioned in the book, the Confessions of an American hit man.

Take the Sri Lankan case. Michelle Bachelet or the American ambassador in Colombo has no business to comment on what Gotabhaya is doing in implementing the historical mandate the voters gave him, twice in one year. But UNHRC/OHCHR is used and abused by the US administration. to compel Gotabhaya to do what it wants to implement as its global anti-China policy.

The Indian RAW and the CIA know very well that Tamil separatist politicians in the North and East are losing their voter base slowly and surely. This has no serious adverse impact on US strategic interest in the region as India’s Modi is now a prisoner  in US hands. But it is big trouble for the Tamil politicians struggling for survival. This is why they think Tamil Genocide cry as the last chance (merchandise) in their unfortunate long journey. So Bachelet is trying hard to deliver 13-A plus to Tamil politicians using war crimes as the younger brother of the genocide bargain. Therefore, if Jayanath Columbage agrees to any type of consensus proposal, it is the beginning of the end of Sri Lanka as one unitary state. Because, making the present 13-A level federal state more federal by adding 13-A plus would take Tamil separatists one step closer to the Eelam goal. A cancer cannot  be cured by feeding it. The country is waiting to see how Sarath Weerasekera and Dinesh Gunawardena take control of the task to bell the UNHRC cat and its masters US and UK politicians who are getting unjustly enriched by LTTE bank accounts and elected to power by Tamil voter banks in their respective electorates in USA, UK, Germany, Canada etc.

Erosion of the voter base in Jaffna (kitchen on fire)

The delusional genocidal demand of Tamil politicians and the recent P2P march that DSB Jeyaraj in Canada brands as the new turning point of a new Tamil dream must be dissected and understood in the light of democratic changes taking place in Jaffna as ground truths.  According to Pakiyasothi Saravanamuttu, a leading NGO dollar mudalali, P2P  was a historic Tamil-Muslim alliance after 50 years.

*1.  Loss of vote base

Jaffna politicians are well endowed with so many electorates. A comparison of the number of seats JVP won and the total votes it received, with the same number of total votes, TNA & Co. got 4 times the MP slots. While this is the case on the surface TNA is losing its voter base slowly but steadily.

On the other hand, the anti-TNA and anti-separatist voter base is increasing in all electorates, except in two or three cases. At the 2019 presidential election, and  later in the 2020 parliamentary elections, pro-government candidates received at least 1000-2000 votes in practically every electorate.  One SLFP MP got elected from Jaffna bringing back memories of the Jaffna Mayor Alfred Duraiappa days when Mrs. B went and opened the new Jaffna university. TNA politicians now using its students as agents of Eelam fight! The pro-government vote is sufficient to organize anti-separatist, Sinhala -Tamil social movement at electorate level including the teaching of Sinhala and Tamil to Tamils and Sinhalese.  Arun Siddharthan brings  lot of oxygen and track to such developments.

*2.  Arun- anathema to Tamil Separatism

” අරූන් සිද්ධාර්ත් කියන කඳුළු කතාව…” – YouTube

The person elected as anti-Eelam MP may not be the best choice, but in that SLFP block there is a young man, an anti-thesis of  what Prabhakaran projected in the 1980s. P was an enigma. Federal Party executive committee did not give room fo his voice at the beginning, and this fishing caste boy had the support of lower castes, When P became a ruthless dictator, vellala people either left the country or moved south. The low caste masses became victims of P’s army. Vellala politicians hiding in Colombo embraced P as their new god, who replaced SJVC. By murdering his rivals P reached the top making high Vellala politicians his slaves. Vellala politicians in Colombo 7 (and Sinhala politicians) survived from black cats roaming with suicide bombs by glorify him as the sole representative of  the Tamils in north and south. Vigneswaran and Sumanthiran now secretly worship him as the fore mostTamil hero in history.

 Arulanandan Siddharthan (Arun) who contested last election as a SLFP candidate in Jaffna has become a Tamil Che Guevara. He is the son of toddy tapping grandparents and a self-educated man who is a deadly challenge to Vigneswaran-Sumanthiran and Ponnambalam combine. The established Tamil politician cabals tried to brand him as another tiger in the making.

On February 2019 at a Hiru Salakuna debate (Episode 172), he disarmed and defeated the Tamil separatist politician, M. K. Shivajilingam, who still believes that Prabakaran is living in another country! In short, Arun made Tamil politicians naked. Now two years later his interviews are so popular in the south. He is like the Sinhala Marikkar in 1956, the postal minister in SWRD govt, more Sinhala than than the Sinhalese. Guided by the Buddhist Middle Path, this 43 year old man is a challenge to even the federal-bound Sinhala politicians hiding in the SLFP and SLPP. He openly declares that the Indian embassy branch in Jaffna is a RAW field office, a symbol of stupid Sinhala political game.

If he is in the Diyawanna hotel he would handle Tamil separatists in it, which Sinhala MPs failed miserably to do, except perhaps, Sarath Weerasekera. Arun brings practical and ideological arguments to defeat Jaffna politicians’ game of fooling poor, innocent and caste-discriminated Tamil masses. Arun and BBS leader Ven. Gnanasara have the same ideological background and both will face more anger from Sinhala politicians for exposing their games. Those who are in hunger to carry Lakshpathi Shukra girl on their shoulders must realize the value of Arun to bring ethnic peace to the island.

*3. At his 2019 interview Arun mentioned about the last Sangili king, Remigius Kanagarajah, now living in Holland. The king was angry about the separatist game TNA and others, including the Tamil LTTE agents operating from foreign locations, disclosed Arun. This king wants to come back to Jaffna, and from his recent interview with Truth with Chamuditha, if he comes he is not going to be like a Queen Elizabeth in Jaffna or the twin Mahanayaka Theros in Kandy. He wants real action to eliminate the separatism germ from Jaffna. Reminiscent of  king Sankili’s acts before 1619 against Christians, Sumanthiran and Rasamanikkam grandson as Christians will have a hard time if the king comes back.

*4. Caste pollution

Tamil politicians of an artificial vellala lable, with white marriage connections started even before the capture of Kandy in 1815, had better deals due to American missionary schools in Jaffna and Batticaloa. Tamil mudaliyar Kumarasuriyar was at the scene of the capture of Tamil-Buddhist king, along with a Bandaranayake and a Tombi mudali Jayawardena, to assist the white soldiers!

Some people think lower caste people in Jaffna are Sinhala people subjugated by the Vellala settlers brought down from Indian by the Dutch to grow tobacco on Jaffna red soil. When Math professor Sundaralingam was playing havoc at the Maviddipuram kovil, Federal Party Christian politicians kept mum. It was SWRD who passed a law against social discrimination in Jaffna (Act 21 of 1957).

While Federal politicians ignored or suppressed the issue an anthropology vellala Christian Jeyaraj Stanly Tambiah, wen to Thailand to study the Theravada Buddhism. He did not think of more sociology and more anthropology research topics available in Jaffna in the early 1960s to study. He was determined to write a book one day (1997)  titled, Buddhism Betrayed, the theme being Why Buddhists kill.” The book was funded by Lal Jayawardena from Norway using UN links, and a devil-looking picture of Ven. Maduluwave Sobitha was supplied by his wife Vishaka Kumari Soysa for the cover page.  His book has so many falsehoods which I challenged before his death. Book was banned by the politicians not because of its false content, but because of the ugly cover picture. It is the same stupid approach these Sinhala black white politicians have been taking on the question of the need to defeat separatist ideology by an ideology based on the Buddhist Middle Path.

Buddhist monks went West

Buddhist monk did not want to go to Jaffna to help the suffering low castes due to Federal Christian protests. They decided to go to western countries where there was hunger for Buddhism. They did not even go to support Ambedkar. Ambedkar embraced Buddhism on his own with millions of Dalit followers. Imagine, what could have happened if Evangelical, born again types had a chance!

*5. Army and  the low castes

The vellala Tamil politicians prefer to have Sinhala bodyguards, but they hate the true understanding developed/developing between the army and the poor people in Jaffna. They want army to come and rescue them when they are in trouble due to flooding etc. but go to UNHRC complaining occupation by army of their land.

*6. The Sri Lanka Hindu Society is working with Bodu Bala Sena and Ven. Ratana’s projects  for some time, and this is another force that Tamil separatists hate. The P2P and all other mini fires that TNA tries to light has a set of Christian priests as the frontal barrier and again, Arun with a Christian wife knows this game too.

*7. Conclusion

These ground truths must be utilized by the Gotabhaya administration to defeate the Eelam threat by using a justifiable alternative ideology. It is so readily available now. Instead of taking Vesak to Nagadipa, which is an un-Buddhist act, geographically and politically-speaking, the government should support people like Arun to promote his teaching Sinhala program etc. We know what NGOs/INGOs did prior to May 2009 in the Wanni with millions of dollars given to them for developmental work, The victorious army found none of those!

Vesak in Nagadipa is a waste of money which could be used to help the temples in the Nort and East to reapair their temples. If monks advising MR is promoting this idea, what is it got to do with lebbes and pastors participating in it? This reminds what a senile D. M. Jayaratne did with Sambuddha Jayanthi celebrations when he was MR’s useless PM. Interfaith is a western coup to fool Buddhists. Why are we trying to go on the same garden path, that defeted MR in 2014? Why give Sumanthirans and Vigneswarans to mislead Tamils?

One last word of caution is that any attempt to resurrect the buried 13-A minus or plus PCs would be the end of Rajapaksa politics in Sri Lanka. Instead of this dead rope, empower people at the Pradeshiya Sabha or Divisional Secretariate level removing the PCs. If Jana Sabhas are established at GSN or with GSN’s re-demarcated with natural boundaries, we do not have to go an kiss Modi’s or Michelle Bachelet’s foot or something else. It is my hope that the new constitutional draft would not be a another disaster like the Pasku commission. The key issue is whether it is going to give oxygen to the PC cadaver, to satisfy SLPP’s PC lobby who knows no democracy nor any rule of law. Are they any different from the roudies in the Diyawanna? SJB and LoO Sajith are clearly abusing and taking the government on a ride. When will thi end? Would Lee Kwan have tolerated such chaos?  70-80% of country’s problems could be solved having Jana Sabhas (if a pradeshiya Sabha is the larger unit, then natural GSNs will be wards), and make it consisting of (1) people selected members on a non-political party basis, (2) the temple  (church/kovil/mosque) representatives and (3) the army. This is the best separation of powers we can offer to the world as a model.

KAMALIKA PIERIS

 SWRD Bandaranaike made an impact on the international scene and brought honor and recognition to his country, said VLB Mendis.  His untimely death two years after assuming office, deprived the country of an astute leader who could have played a major role  in  international  affairs said Bandu de Silva.

Bandaranaike first made an impact in India. SWRD led the Sri Lanka delegation to the Asian Regional Conference held in New Delhi in 1947. SWRD’S   proposal for a setting up Asian Secretariat was accepted. His contribution received publicity.  The calls for Asian Federation were endorsed by Solomon Bandaranaike of Ceylon and Aung San of Burma,  said one report.

 Vernon Mendis said, Even before he became Prime Minister SWRD gave a foretaste of his inborn statesmanship by his impressive role at the Asian Relations Conference held by Nehru in New Delhi in 1947, where SWRD presented his vision of Asia as a brotherhood of independent states.

SWRD   also attended the conference on Indonesia held in New Delhi in 1949, presided over by Nehru, after the Dutch assault on Indonesia.  DS Senanayake was not interested in Indonesia’s independence from the Dutch. Nehru had to remind him to send a representative to the New Delhi Conference and he sent SWRD. The conference which consisted over 400 delegates and observers could not extend more than moral support to Indonesia’s struggle against the Dutch in its independence movement, said Bandu de Silva. But Bandaranaike would have found the experience useful.

COLOMBO POWERS”

In 1954  C.C. Desai ,High Commissioner for India had  persuaded Sir John Kotelawala to convene an Asian Prime Ministers Conference in Colombo , attended by  Prime Ministers of Ceylon, India, Pakistan, Burma, and Indonesia. This was the first meeting of the Colombo Powers”. Colombo Powers only lasted for three years but it did gain temporary recognition as a significant bloc in politics.

In 1956, Colombo Powers held a meeting in Delhi, to discuss the Suez Crisis, the invasion by Israel and Russian troops entering Hungary. It was attended by the Prime Ministers of Ceylon, India, Burma and Indonesia.  Pakistan was unable to be present.

The Colombo Powers issued a joint communiqué.  The Colombo powers said that invasion of Egypt by Britain, France and Israel was not justified. There should be an immediate withdrawal from Egyptian territory. Similarly, USSR should immediately withdraw from Hungary. There should be a ceasefire and the people of Hungary should be left free to decide their destiny.

Bandaranaike represented Colombo Powers at the UN General Assembly of 1956.  I was the only Prime Minister in this part of Asia, who could visit the west and attend the United Nations Organization at that time, he told Parliament.  At the UN I was able to explain our views and take the matter further than the brief condensed form in which they appeared in the joint communiqué.

In 1959 SWRD has held a meeting of the Colombo Powers which was attended by India, Pakistan and Indonesia. There he noted that the loans and assistance given by foreign countries may become a problem for the receiving countries. There is no further information on the Colombo Powers.

FOREIGN POLICY

Bandaranaike   wanted to promote foreign relations which helped Sri Lanka interests, its security and economic progress. But his policy was not confined only to this. He also advocated for Sri Lanka, active engagement in preventive diplomacy, between the power blocs.

Bandaranaike‘s foreign policy had many facets. He supported non-alignment with military blocs, adherence to Panchaseela and Bandung principles, firm opposition to any form of colonialism or the domination of small powers by big powers and positive support of national liberation movements. He proposed friendship with all nations while reserving the right to be critical of them and oppose them should the need arise.

Bandaranaike    advocated ‘dynamic neutralism’,  where neutral countries reserved the right to criticize if they felt a country did not act correctly. Dynamic neutrality also meant that neutral countries would strongly oppose attempts by big powers to bully a small country.

 In his address to the U.N. he said that neutral nations do not simply sit on the fence. We are not uncommitted nations, “We are committed to the hilt: we are committed to preserve decency in dealings between nations; we are committed to the cause of justice and of freedom as much as anyone is. That, briefly, is our position in Asia,” he said.

Bandaranaike also supported Asian solidarity. Bandaranaike had suggested  in Delhi  an economic conference of the Bandung powers leading to a regional development plan for Asia. I put forward the idea, which was accepted by the other Prime Ministers at Delhi, to start as a beginning of our co-operation a Joint Economic Consultative Committee in Colombo, said Bandaranaike to Parliament. The conference seems to have taken place. HSS Nissanka in his book refers to an Afro Asian economic conference in Colombo in May 1959.

UNITED NATIONS

Ceylon applied for membership to United Nations in 1948. Russia vetoed the application,  saying that Sri Lanka still had a defense agreement with UK. In 1954, Nehru offered to   get Ceylon into the UN, but Sir John was not interested. Sri Lanka eventually obtained membership of the United Nations on 14 December 1955. In 1955, UN had decided to admit 16 members including Ceylon to the UN, in a single list which contained in equal proportion, countries which supported USA and those which supported Russia.

Ceylon seemed unprepared for the honor. US newspapers ran a photograph on that day, with the caption, Outside the United Nations General Assembly building in New York, the Ceylon national flag is hoisted for the first time while a Ceylonese official stands beside it and a hurriedly gathered team led by Annersley de Silva, Ceylon Trade Commissioner in New York, took their seats in the General Assembly building behind the name board marked ‘Ceylon” on 14 December, 1955”

S.W.R.D. Bandaranaike taking over as Prime Minister in April 1956 took immediate measures to open Sri Lanka’s UN office in New York. R. S. S. Gunawardena  who was Ceylon’s Ambassador in USA was appointed concurrently as the first Permanent Representative to United Nations, Mr. Bandaranaike was faced with several problems in managing Sri Lanka’s mission in New York City, due to lack of officers in foreign service ,said Nissanka.

My guess is that this photo shows, right to left, RSS Gunawardene, SWRD Bandaranaike, and Gunasena de Zoysa.  I cannot identify the fourth.

SWRD attended the UN General Assembly session in November 1956. He was the first Prime Minister of Ceylon to do so and the first Sri Lankan Head of Government to address the UN. In his first speech in UN, SWRD uttered the usual pleasantries and then plunged straight into the burning political issues of the time. He began by drawing attention to the fact that certain countries, notably China and Japan was not yet in the UN. He hoped that this would change soon.

He then went on to discuss Suez. The Suez crisis had dangerous implications he said.  He wanted the US-French forces withdrawn immediately from Suez, and the Canal cleared, preferably under the auspices of the UN,   as soon as possible. 75% of the trade of Sri Lanka passes through the Suez. He took the same position regarding the USSR intervention in Hungary.

 Bandaranaike   then went on to speak of newly independent nations. Many states in Asia have re-emerged into freedom after three to four hundred years of colonial rule. They now face the difficult problem of converting colonial states into a free states, in the midst of changing world conditions.  

He concluded by saying My country is a small one, a weak one and a poor one, but I venture to think that today, particularly in an organization such as this, the service that a country can render – that a member can render – is not to be measured alone by the size of that country, its population, its power or its strength.” Sri Lanka will support the work of the UN, to the best of its ability.

H.M.Gunasekera said he had a recording of Voice of America interview with Bandaranaike during his visit to US. At the start the interviewer was very sarcastic, determined to degrade this visitor who took a pro-communist stand, observed Gunasekera. The quality of SWRD replies were such that the interviewer’s tone changed noticeably.

On his return to Sri Lanka Bandaranaike voiced his concerns about the UN. Bandaranaike   wanted to see certain changes in the UN. Year after year-the question of the revision of the Charter has been brought up, he said. Various questions are involved in the revision of the Charter. The power of the veto, as it is provided in the Security Council, is one of the largest snags.  

 I am of the opinion, and I have conveyed it to our Representative, he said in Parliament that certain resolutions should be passed

if necessary, an amendment to the Charter itself, but leaving out the more controversial matters with regard to veto power, and so on, of the Security Council.

[We cannot have   a repeat of the 1956 happenings,] said Bandaranaike, military forces going in, fears of another world war. The UN must have some machinery ready for their Observation Groups to move quickly into action to prevent countries from going into other countries, as has happened    in regard to the Suez Canal and in Lebanon and Jordan.  Also, the time has come when some permanent Police Force of the United Nations must be set up. 

The visit to the UN in 1956 was the only overseas trip Bandaranaike made as Prime Minister.  He made a Statement in the House of Representatives in December 1956 on his visit. I thought that as soon as possible after my return the House would like to hear from me a fairly full and detailed statement regarding the trip that I made to attend the U. N. O., about the various important personalities with whom I had an opportunity of discussing matters.

Bandaranaike said that when he was in the US for the UN sessions, he had also met the US President. I had a full discussion with President Eisenhower, I was able to discuss with the President fully, satisfactorily and leisurely all the points I wished to discuss with him, Bandaranaike said. Then Bandaranaike went to Canada   to explain the stand of the Colombo powers.  He invited John Diefenbaker to visit Ceylon.

 On his return trip Bandaranaike visited India and Pakistan. SWRD has given a speech in India on his way back from the UN. He had spoken without any notes as usual and the diplomats had said that this speech was the best they had ever heard in that hall, said B.P.Pieris in his book ‘Memoirs of a Cabinet secretary’ .

On my way back I called at Pakistan, Bandaranaike told Parliament. We were very well received by the Government of Pakistan. We were guests of the President himself. I had talks with the Ministers as well as members of the Government. They were very friendly. Of course, there were certain points on which our views disagreed with theirs. I was left with the impression that Pakistan they would be quite willing to join Joint Economic Consultative Committee to be held in Colombo.  

It will thus be seen, that perhaps these peregrinations of mine were not without their value and use. I feel a great deal of understanding and friendliness has been created which will no doubt accrue to our mutual benefit.

Bandaranaike gained the support of China and Japan, through his first and only speech at the UN. In his speech in UN General Assembly, SWRD drew attention, very early on, to the fact that certain countries, notably China and Japan was not yet in the UN. He hoped that this would change soon.  He resisted pressure from USA and other western countries not to do say this, observed Nissanka.  The support given by Sri Lanka at the UN has been gratefully remembered by China and Japan, said Nissanka.

Bandaranaike made it clear back in Sri Lanka that this was not mere rhetoric. He firmly stated in Parliament, in reply to a query, that he supported the entry of China to the UN. The point has been raised whether the People’s Republic of China should be a member of the United Nations.

Of course, she should be a member. We have been pressing that all along, Bandaranaike said. Those familiar with the history of the admission of China to the UN will know that we have always been pressing that outside and in the General Assembly as well as in the Committees of the Security Council. I think we are moving towards it and we can hope, before long, that it will be an accomplished fact.

1956 was an eventual year in the world affairs. There was the Suez Crisis, the invasion of Egypt by Israel, the invasion of Hungary by Russia, the entry of United States troops to Lebanon and British troops to Jordan. All these were referred to the UN and Sri Lanka voted on UN’s resolutions.

HSS Nissanka has laboriously tabulated the voting behavior of Sri Lanka at the UN. A study of the voting pattern of Sri Lanka showed, said Nissanka that Sri Lanka had voted on the merit of each issue, as decided by Bandaranaike and not on pressure by the power blocs.

All voting decisions were determined by Bandaranaike. He had once given instruction to his representative at 3 am. Bandaranaike has courageously exercised his independent judgment resisting the pressure that would have been exercised, using the issue of trade and aid, said Nissanka.

Afro-Asian countries formed a caucus and consulted each other before taking decisions at the United Nations. Sri Lanka joined them. Sri Lanka’s voting correlations with Afro – Asian countries were very high, compared to its correlation with U.S.A. the U.S.S.R. and the UK, said Nissanka.

Where USA and Russia took opposite sides, Sri Lanka sometime voted with USA sometime with Russia, depending on the issue. In some case Sri Lanka did not vote with India either.

Bandaranaike   got away from the UK orbit too. Her voting correlation with British was lower than that with USA, USSR.  Sri Lanka opposed the stand taken by Britain in Suez crisis. There were eleven resolutions over Suez and in 6 of these Sri Lanka voted against U.K.  

Sri Lanka was stern with the UN when necessary. Sri Lanka complained that it was not given sufficient time to consider the resolutions on Hungary. The vote was taken in a few hours. They had not been given even 24 hours to study the problem and instruct their representative in UN.. Could the UN not have given sufficient time for member to study the matter, Sri Lanka asked Sri Lanka abstained from voting as they had not studied the matter. In the case of the second resolution on Hungary, Sri Lanka   agreed with one half and disagreed with the other, but since the vote was on the whole resolution, we abstained again.  

UN SECURITY COUNCIL (1959)

Sri Lanka had clearly impressed in the UN, thanks to Bandaranaike’s speech and the independence shown by Sri Lanka in its voting in the UN. Sri Lanka’s voting behavior at UN during the regime of Bandaranaike gave her a certain amount of world recognition and prestige during the short period of four years, said Nissanka. Such mature political behavior brought prestige to Sri Lanka at UN.

The Sri Lanka representative at the UN was elected as an office bearer on a number of committees of the UN and her special agencies. UN appointed an advisory committee to guide the UN Emergency Force. Sri Lanka was nominated to this body by Iran and was unanimously approved.

In 1959, Sri Lanka applied for membership of UN Security Council, the most powerful body in the UN. Sri Lanka was elected unanimously, without any opposition, as one of the non permanent members of the Security Council. The presidency of the Council is held by each of the members in turn for one month, and Sir Claude Corea, Sri Lanka‘s representative at the UN,  became the President of the United Nations Security Council in May 1960. (continued)

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

සෞභාග්‍යයේ දැක්ම ප්‍රතිපත්තියට අනුව යමින් මෙවර වැඩිපුර බඳවාගත් සරසවි සිසුන් 10588 දෙනෙකුට සාපේක්ෂව විශ්වවිද්‍යාලවල පහසුකම් වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා අවශ්‍ය අමතර ප්‍රතිපාදන ලබාදෙන්නැයි ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අද 2021.03.02 දින පස්වරුවේ උපදෙස් දුන්නේය.

විශ්වවිද්‍යාලවල අවශ්‍ය යටිතල පහසුකම් සපයා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් අරලියගහ මන්දිරයේ දී විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව සහ සියලුම විශ්වවිද්‍යාල උපකුලපතිවරුන් සමඟ පැවැති සාකච්ඡාවට එක්වෙමින් අග්‍රාමාත්‍යවරයා මේ බව සඳහන් කළේය.

මේ වසරේ දී විශ්වවිද්‍යාල සඳහා දරුවන් 41000ක් බඳවාගෙන ඇතැයි පෙන්වා දුන් විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ සභාපති ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය සම්පත් අමරතුංග මහතා, 10588ක් තරම් සිසුන් සංඛ්‍යාවක් මෙවර විශ්වවිද්‍යාල සඳහා වැඩිපුර බඳවා ගෙන ඇත්තේ නිදහසෙන් පසු පළමු වතාවට බව අනාවරණය කළේය.

ඒ අනුව වෛද්‍ය පීඨවලට පමණක් සිසුන් 479ක් බඳවා ගෙන ඇති බව කී ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය සම්පත් අමරතුංග මහතා එය අලුතින් වෛද්‍ය පීඨ 4ක් පටන් ගත්තා හා සමානයැයි කීවේය.

එහෙත් මේ සියල්ල කළමනාකරණය කිරීමට හැකිවූයේ සියලු විශ්වවිද්‍යාලවල උපකුලපතිවරුන්ගෙන් ඊට ලැබුණු සහය නිසා බව කී ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය සම්පත් අමරතුංග මහතා රුපියල් බිලියන 5ක පමණ අමතර මුදලක් විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියේ භෞතික හා මානව සම්පත් කළමනාකරණයට අවශ්‍ය වී ඇතැයි පෙන්වා දුන්නේය.

විශ්වවිද්‍යාල දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් දැනට ලබාදෙන මුදල් ප්‍රතිපාදනවලට අමතරව මෙම අතිරේක මුදල් පියවරෙන් පියවර අදියර කිහිපයකින් විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියට මුදාහරින්නැයි උපදෙස් දුන් අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා, ඒ සම්බන්ධ ක්‍රමවේදය මහා භාණ්ඩාගාරය සහ විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව එක්ව සාකච්ඡා මාර්ගයෙන් තීන්දු කරගන්නැයි දන්වා සිටියේය.

කොවිඩ්-19 වසංගතය හමුවේ විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියේ දේශන අඛන්ඩව පවත්වාගෙන යාමට ආචාර්ය මණ්ඩලයේ මෙන්ම සිසුන්ගේ නොමඳ සහයක් ලැබෙන බව කී ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය සම්පත් අමරතුංග මහතා, විශ්වවිද්‍යාල වසා දමනවා යැයි සංකල්පයක් නැවත නොඑන බවට විශ්වාසය පළ කළේය.

මේ අතර අධ්‍යාපන අමාත්‍ය මහාචාර්ය ජී.එල් පීරිස් මහතා ඉසෙඩ් අගයමත විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රවේශය ලබා ගැනීමට නොහැකි වූ විශිෂ්ටම සාමාර්ථ ලබාගත් දරුවන් වෙනුවෙන් යම් වැඩපිළිවෙලක් ක්‍රියාත්ම කළ යුතු බව පෙන්වා දුන්නේය.

ඊට විසඳුමක් ලෙස රජය ප්‍රතිපාදන ලබා දෙන්නේනම්  කොතලාවල ආරක්ෂක විශ්වවිද්‍යාලයට එම දරුවන් බඳවා ගැනීමේ හැකියාව ඇතැයි කොතලාවල ආරක්ෂක විශ්වවිද්‍යලයේ උප කුලපති මේජර් ජෙනරාල් මිලින්ද පීරිස් මහතා පෙන්වා දුන්නේය.

ඒ අනුව ඊට අදාළව අමාත්‍ය මණ්ඩල සංදේශයක් ඉදිරිපත් කරන්නැයි අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අධ්‍යාපන අමාත්‍ය මහාචාර්ය ජී.එල් පීරිස් මහතාට උපදෙස් දුන්නේය.

මෙම අවස්ථාවට අධ්‍යාපන අමාත්‍ය මහාචාර්ය ජී එල් පීරීස්, අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් ගාමිණී සෙනරත්, අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශ ලේකම් මහාචාර්ය කේ. කපිල සී. කේ පෙරේරා, විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ සභාපති ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය සම්පත් අමරතුංග, ජාතික අයවැය දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් එස් ඩී ජුඩ් නිලුක්ෂාන්, අග්‍රාමාත්‍ය අතිරේක ලේකම් චමින්ද කුලරත්න, විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ ලේකම් මහාචාර්ය ප්‍රියන්ත ප්‍රේමකුමාර මහත්වරු සහ සියලුම විශ්ව විද්‍යාලවල උපකුලපතිවරු මෙම හමුවට එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

පළාත් සභා හා පළාත් පාලන කටයුතු රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයා ලෙස රොෂාන් රණසිංහ මහතා ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඉදිරිපිට දී අද 2021.03.02 දින පෙරවරුවේ වැඩ භාර ගත්තේය.

කොළඹ පිහිටි පළාත් සභා හා පළාත් පාලන කටයුතු රාජ්‍ය අමාත්‍යංශයේ දී මෙම වැඩ භාර ගැනීමේ උත්සවය පැවැත්විණි.

මහා සංඝරත්නයේ ආශිර්වාදය මැද රාජ්‍ය අමාත්‍ය රොෂාන් රණසිංහ මහතා සිය අමාත්‍යංශ වගකීම් සඳහා මුලපිරුවේය. අන්‍යාගමික නායකයෝ ද මෙහි දී රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයාගේ ඉදිරි කටයුතු සඳහා සුබ ප්‍රාර්ථනා එක් කළහ.

මෙම අවස්ථාවට රාජ්‍ය සේවා, පළාත් සභා හා පළාත් පාලන අමාත්‍ය ජනක බණ්ඩාර තෙන්නකෝන්, තරුණ හා ක්‍රීඩා අමාත්‍ය නාමල් රාජපක්ෂ, මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍ය රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර, පළාත් සභා හා පළාත් පාලන කටයුතු රාජ්‍ය අමාත්‍යංශයේ ලේකම් එස්.ඩී.ඒ.බී බොරලැස්ස මහත්වරු ඇතුළු රාජ්‍ය නිලධාරින් සහ පවුලේ සාමාජිකයෝ එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

වෘත්තිමය හැකියාවන්ගෙන් පිරිපුන් විශිෂ්ටයන්ගෙන් පිරි ශ්‍රී ලංකාවක් බිහිවනු දැකීම අපගේ අපේක්ෂාව යැයි ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අද 2021.03.02 දින පෙරවරුවේ දී පැවසීය.

SKILLS SRI LANKA”  ජාතික වැඩසටහනේ සමාරම්භක උත්සව අවස්ථාවට එක්වෙමින් බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ දී අග්‍රාමාත්‍යතුමා මේ බව සඳහන් කළේය.

අතිගරු ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ, අතිගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්වරුන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් SKILLS SRI LANKA”  හැකියාවෙන් උගත් පරම්පරාවක් ජාතික වැඩසටහන ආරම්භ විය.

නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තිය අධ්‍යාපන,පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය  අමාත්‍යංශය මෙම ජාතික වැඩසටහන ක්‍රියාවට නංවයි. අග්‍රාමාත්‍යතුමා මෙහි දී කාර්මික විද්‍යාලවල දරුවන්ට ආරක්ෂිත ඇඳුම් කට්ටල ප්‍රදානය කළේය.

අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා SKILLS SRI LANKA” ජාතික වැඩසටහනේ සමාරම්භක අවස්ථාවට එක්වෙමින් කළ සම්පූර්ණ කතාව මෙසේය.

SKILLS SRI LANKA” ජාතික වැඩසටහනේ සමාරම්භක අවස්ථාවට එක්වීමට ලැබීම මා භාග්‍යක් කොට සළකනවා.

මිත්‍රවරුනි,

හැකියාව කියන දේ පුද්ගලයාගෙන් පුද්ගලයාට වෙනස්වෙනවා. කුඩා කාලයේ අපි දරුවන්ගේ විවිධ හැකියාවන් දකිනවා. ඒ හැකියාවන් ඔප්නංවන්න අපේ රටේ තිබුණ අධ්‍යාපන ක්‍රමවේද බොහොම අඩුයි.

මිත්‍රවරුනි,

අධ්‍යාපන  කියන තරගයෙන් හැලෙන දරුවන්ගෙ මානසිකත්වය කඩා වැටීමක් සිදුවෙනවා. ශිෂ්‍යත්වෙ අසමත් කිව්වාම දරුවා එතැනින් වැටුණා, මේ දවස්වල දරුවන් සාමාන්‍ය පෙළ විභාගය ලියනවා. සාමාන්‍ය පෙළ අසමත් කිව්වාම දරුවො එතැනින් වැටෙනවා. උසස් පෙළ සමත් නෑ කිව්වාම එතැනිනුත් වැටෙනවා. අවසානයේ අර කුඩා අවධියේ විවිධ හැකියාවන් තිබුණු දරුවාගේ හැකියාවට තැනක් නැති වෙනවා.

විභාග සමත්වුණු පිරිස වගේම විභාග අසමත්වුණත් ජීවිත දිනපු බොහෝ දෙනෙක් අපේ සමාජයේ ඉන්නවා. ආණ්ඩුවක් විධියට අපි මේ තත්ත්වය දැක්කෙ අද ඊයෙ නෙමෙයි. ඒ නිසා අපි සෑම විටම මේ තත්ත්වය තේරුම් අරගෙන අධ්‍යාපනයට වගේම වෘත්තිය අධ්‍යාපනයට අවශ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ යෝජනා ඉදිරිපත් කළා. ඒ වගේම ඒවා ක්‍රියාත්මක කළා.

මිත්‍රවරුනි,

ඔබට මතක ඇති කාර්මික විද්‍යාලවලට මුල් කාල‍යේ තරුණ තරුණියන් ආවේ ඉතා අඩුවෙන්. ගමේ කාර්මික විද්‍යාලයට යන්න ලැජ්ජාවුණ කාලයක් අපේ රටේ තිබුණා. එදා තරුණයො හිතුවෙ කාර්මික විද්‍යාලයට ගියාම තමන්ගෙ සමාජ තත්ත්වය නැතිවෙනවා කියලා.

මට මතකයි මම කම්කරු හා වෘත්තිය පුහුණු අමාත්‍යවරයා ලෙස කටයුතු කළ කාලයේදි (1994-1997) කාර්මික විද්‍යාලවලට නව පාඨමාලා හඳුන්වලා දුන්නා. ඒ වගේම නියමිත පරිදි ක්‍රියාත්මක වුණේ නැති කාර්මික විද්‍යාල අලුත්වැඩියා කරලා අධ්‍යන කටයුතු ආරම්භ කරන්න අවශ්‍ය පරිසරයක් හැදුවා. ඒ වගේම කාර්මික විද්‍යාල දරුවන් අතරට ගෙනියන්න විවිධ ක්‍රියාමාර්ග ගත්තා.

උසස් අධ්‍යාපනයට යොමුවීමට අවස්ථාව අහිමිවුණ මේ රටේ දරු දැරියන් සඳහා මම වෘත්තිය පුහුණු අධිකාරිය ආරම්භ කළා. මෙමඟින් වෘත්තිය පුහුණුවට යොමුවෙන දරුවන්ට රැකියා අවස්ථාවන් වැඩිදියුණු කළා.

මගේ මතකයේ හැටියට දිවයින පුරා ප්‍රාදේශිය මට්ටමෙන් වෘත්තිය පුහුණු මධ්‍යස්ථාන 175කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් පිහිටුවීමට අපි කටයුතු කළා.

රැකියා වෙළඳපොළ අධ්‍යනය කරලා අපි පාඨමාලා හැදුවා. ඒ අනුව වෙළඳපොළට අවශ්‍ය ශ්‍රමිකයන් වෘත්තීය පුහුණු අධිකාරිය මඟින් හඳුන්වාදීමට අපිට ඒ කාලයේ හැකියාව ලැබුණා.

වෘත්තිය පුහුණු අධිකාරිය ආරම්භ කරලා අර මුලුගැන්විලා හිටපු තරුණ පරම්පරාව වෘත්තිය පුහුණුවට යොමු කරන්න ආරම්භය තැබුවා. ජීවිතයට හැකියාවක් – හැකියාවට රැකියාවක්” තේමාව යටතේ හැකියාවට අපි තැන දුන්නා.

මිත්‍රවරුනි,

අපි කැමතියි අපේ රටේ හැම දරුවෙක්ම විශ්ව විද්‍යාලයකට යනවා නම්.අපි කොතරම්  විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රවේශය ඉහළ දැමුවත්  හැමෝටම විශ්ව විද්‍යාලයට යන්න වරම් ලැබෙන්නෙ නැහැ. ඒක තමයි ඇත්ත.

අන්න එතැනදි විශ්ව විද්‍යාලයට යන්න බැරිවෙන දරුවන් ගැන අපි බලන්න ඕනි. ඒ දරුවනුත් අපේ රටේ දරුවන්. ඒ නිසා විභාගෙ අසමත් වුණත් ඔවුන්ගෙ ජීවිතේ සමත් කරන එක අපේ වගකීමක්.

අපි වෘත්තිය පුහුණුව ආරම්භ කරනකොට අද වගේම එදත් විරුද්ධ පක්ෂය විවිධ මැසිවිලි නැගුවා. එහෙත් බොහෝ තරුණ තරුණියන් ඒවාට ඇහුංකන් දෙන්නෙ නැතිව වෘත්තීය පුහුණුව ලබා ගත්තා.

අපට අවශ්‍ය වුණේ ගෘහ සේවයට ලංකාවෙන් කාන්තාවන් රට යවන එක නවත්වන්න.  පුහුණු ශ්‍රමිකයන් ලෙස ඔවුන් උසස් රැකියාවලට යොමු කරන්න.

එදා අපි පුහුණු ශ්‍රමිකයන් ලෙස කොරියාවට තරුණ තරුණියන් යවන කොට බොහෝ දෙනෙක් කොරියාවෙද යන්නෙ කියලා අපහාස කළා. අද තත්ත්වය වෙනස්. ගමක කොරියාවේ ගියපු තරුණ තරුණියකගෙ අත මිට සරුවෙලා තියෙනවා දැක්කම, කොරියාවෙ යන්නත් තරුණයො උනන්දුයි. දැන් කොරියාවට විතරක් නෙමෙයි බොහෝ රටවල්වලට පුහුණු ශ්‍රමිකයන් යොමු කිරීමට අපට හැකිවෙලා තියෙනවා.

ඒ නිසා වෙනදාට වඩා අපේ රටේ වෘත්තිය පුහුණුවීම් සඳහා තරුණ තරුණියන්ගෙ ඉල්ලුම වැඩියි.

මේ ඉල්ලුමත් එක්ක ලෝකයේ අවශ්‍යතා තේරුම්ගෙන අපේ තරුණ පරපුර ඒ වෘත්තීන්වලට යොමු කිරීම අවශ්‍යයයි.

මිත්‍රවරුනි,

ඒ නිසා අද ආරම්භවන  SKILLS SRI LANKA” ජාතික වැඩසටහන  ඉතාම කාලෝචිතයි. රටේ අනාගතය භාරගන්න අපේ තරුණ පරපුර වෙනුවෙන් මෙවැනි වැඩපිළිවෙලක් ආරම්භ කිරීම ගැන මම නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තිය අධ්‍යාපන,පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය  අමාත්‍යංශයට සුබ පතනවා.

මෙම වැඩපිළිවෙල මගින් අපේ රටේ වෘත්තීය අධ්‍යාපනය තවත් පියවර කිහිපයකින් ඉදිරියට ගෙනයාමට හැකිවෙනු ඇතැයි මා විශ්වාස කරනවා.

කාර්මික විද්‍යාල වැඩි දියුණු කරන්නත්, විදේශ රැකියා වෙළඳ පොල ඉලක්ක කරගත් නව වෘත්තිය පුහුණු පාඨමාලා හඳුන්වා දෙන්නත් මෙම වැඩසටහනට හැකියාව තිබෙනවා.

අපේ රටේ තාරුණ්‍යය ලෝකයේ නිපුණත්වයෙන් හෙබි දියුණු සමාජයට ගැලපෙන වෘත්තිය දැනුමෙන් සන්නද්ධ කිරීමට රජය කළයුතු සෑම පියවරක්ම ගන්නා බව සිහිපත් කරන්න කැමතියි.

ඒ වෙනුවෙන් දැනටමත් වෘත්තිය අධ්‍යාපනයට යොමුවන තරුණ තරුණියන්ට රුපියල් 4000ක ශිෂ්‍යාධාර මුදලක් අපි ලබා දෙනවා. එපමණක් නෙමෙයි පෞද්ගලික අංශය සම්බන්ධ කරගනිමින් වෘත්තිය අධ්‍යාපනය, කාර්මික පුහුණුව සහ විශේෂයෙන් නව නිපැයුම් වැනි අංශ රට තුළ ජනප්‍රිය කරන්න අප පියවර රැසක් ආරම්භ කර තිබෙනවා.

ඒ තුළින් වෘත්තිමය හැකියාවන්ගෙන් පිරිපුන් විශිෂ්ටයන්ගෙන් පිරි ශ්‍රී ලංකාවක් බිහිවනු දැකීම අපගේ අපේක්ෂාවයි.

ඔබ සැමට සුබ අනාගතයක් වේවා !  යැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා පැවසීය.

මහා සංඝරත්නය ඇතුළු අන්‍යාගමික නායකයෝ මෙම ජාතික වැඩසටහනට ආශීර්වාද එක් කිරීමට පැමිණ සිටියහ.

මෙම අවස්ථාවට අමාත්‍යවරුන්වන චමල් රාජපක්ෂ, ජී.එල් පීරිස්, ජොන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දු, සරත් වීරසේකර මහත්වරු නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තිය අධ්‍යාපන,පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය  අමාත්‍ය විශේෂඥ වෛද්‍ය සීතා අරඹේපොළ මහත්මිය ඇතුළු මහජන නියෝජිතයන්, රාජ්‍ය නිලධාරීන්, කාර්මික විද්‍යාලවල ඉගෙනුම ලබන සිසු දරුවන් ඇතුළු පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ක්‍රීඩාංගනයක් දියුණු කළාම රෝහලක් හදන්න තියෙන අවශ්‍යතාව අඩුවෙන බව ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අද 2021.03.02 දින පෙරවරුවේ අරලියගහ මන්දිරයේ දී පැවසීය.

ජවසම්පන්න පරපුරක් උදෙසා ගමට පිටියක්” ජාතික වැඩසටහන යටතේ රටපුරා ග්‍රාමීය ක්‍රීඩා පිටි 332ක් එකවර සංවර්ධනය කිරීමේ අවස්ථාවට එක්වෙමින් අග්‍රාමාත්‍යතුමා මේ බව සඳහන් කළේය.

ක්‍රීඩා අමාත්‍ය නාමල් රාජපක්ෂ මහතාගේ සංකල්පයකට අනුව ක්‍රීඩාවේ යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය කරමින් රටේ නව ක්‍රීඩා සංස්කෘතියක් ඇති කිරීමේ පරමාර්ථය ඇතිව මෙම ජාතික වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක වේ.

ගමට පිටියක් ජාතික වැඩසටහනේ සමාරම්භක උත්සවයට අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා කළ සම්පූර්ණ කතාව මෙසේය.

ක්‍රීඩාව වෙනුවෙන් අපි අද මේ මොහොතේ රට පුරා ඇති ක්‍රීඩා පිටි 332ක සංවර්ධනය කිරීම ආරම්භ කරනවා. එකවර වැඩ ආරම්භ කරන නිසා මේ ක්‍රීඩාපිටි හැම එකකටම අපට යන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. ඒ නිසා මේ ක්‍රීඩා පිටි අතරින් තෝරාගත්ත එක ක්‍රීඩා පිටියකට ඇවිත් වැඩ ආරම්භ කිරීමේ උත්සවය පවත්වන්නත් අපි තීන්දු කරනවා. මොකද හැම ක්‍රීඩාපිටියක්ම අපට වටින නිසා.

මිත්‍රවරුනි,

තමුන්නාන්සේලා දන්නවා තරුණ පරපුරටත් ළමා පරපුරටත් අද එල්ල කරන චෝදනා බොහොමයක් තියෙනවා.  දෙමව්පියෝ කියනවා තරුණ පරපුරට ඉවසීමක් නෑ, කලබලකාරී බවෙන් යුක්තයි කියලා. ඒ වගේම දෙමව්පියෝ කියනවා තරුණයෝ පටු ආත්මාර්ථකාමී,  සාමූහික හැඟීමකින් තොරව ජීවත්වෙන පිරිසක් කියලා.

ඒ වගේම ෆෝන් එකටම ලැප්ටොප් එකටම තරුණයෝ ඇබ්බැහි වෙලා ඒගොල්ලෝ සංවේදී නැහැ කියලා තවත් පිරිසක් කියනවා. මෙහෙම චෝදනා කරනවා මිසක් ඒකට හේතු හොයලා බලන්න අපි පුරුදුවෙලා නැහැ.

මිත්‍රවරුනි,

එදා මේ රටේ හැමතැනම එකම ක්‍රීඩා පිට්ටනියක් වගේ තිබුණේ. වතුපිටි විශාලයි. ගම්වල ඕනෑම වත්තක ඕනෑම ක්‍රීඩාවක් කරන්න පුළුවන් තරම් ඉඩකඩක් තිබුණා. නමුත් දැන් අපි පාරේ යනකොට  පේනවා බොහෝ නගරවල වගේම ගම්බදවත් ඉඩකඩම් ඉතාම කුඩාවේගෙන යනවා. ඒ වගේම අද වාහන පාකින් එකක් හදන්න තියෙන උනන්දුව දරුවන්ට ක්‍රීඩාපිටියක් හදන්න ඇත්තේ නැති බව ඔබ පිළිගන්නවා ඇති.

මේ රටේ දරුවන්ට ක්‍රීඩා කරන්න ඉඩක් තියෙනවද කියන කාරණය ඒ නිසා අලුතෙන්ම අපි හිතා බලන්න ඕනේ. මේ තත්ත්වයෙන් රට මුදාගන්න, අපේ ජාතිය බේරාගන්න තබන හොඳම පියවරක් තමයි අද මේ අපි තබන්නේ කියලයි මම විශ්වාස කරන්නෙ.

මිත්‍රවරුනි,

පාසලක් විවෘත කළාම බන්ධනාගාරයක් වැහෙනවා කියලා ප්‍රසිද්ධ කතාවක් තියෙනවා. අපි ඒ බව තේරුම් අරගෙන අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් විශාල වැඩකොටසක් කරගෙන යනවා. ඒ වගේම තමයි පිට්ටනියක්, ක්‍රීඩාංගනයක් දියුණු කළාම රෝහලක් හදන්න තියෙන අවශ්‍යතාව අඩුවෙන බව මට හිතනෙවා. අද අපේ රටේ පුරවැසියන්ගේ ආයු කාලය  වයස අසූව ඉක්මවලා තියෙනවා. නමුත් දීර්ඝායුෂ වින්දත් රෝගියෙක් හැටියට නම් ජීවත්වෙන්න සිදුවන්නේ ඒකෙන් ඇති වැඩක් තියෙනවා ද? වැඩක් නැහැ.  අද ලෝකෙම හොඳ ජීවිතයක්, නිරෝගීමත් ජීවිතයක් ගතකිරීම ගැන හිතන කාලයක්. ඒකට තමයි එක පැත්තකින් ක්‍රීඩාව තියෙන්න ඕනෑ කියලා මම විශ්වාස කරන්නෙ.

මිත්‍රවරුනි,

අද අපේ සමහර දෙමව්පියෝ හිතනවා, ක්‍රීඩාව කියන්නේ කාලය නාස්ති කිරීමක් කියලා. නමුත් ක්‍රීඩාවට අද තියෙන්නේ  ඉතාම හොඳ ඉල්ලුමක්. අද ක්‍රීඩාව කියන්නේ එක පැත්තකින් වෙළෙඳපොළක් තියෙන වෘත්තීය භාවයක් තියෙන විෂයක් බවට පත්වෙලා ඉවරයි.

අද අපේ රටේ ක්‍රීඩා පාසැල් ගණන 30ක් දක්වා වැඩි කරන්න අපි කටයුතු කරලා තියෙනවා. අනාගතයේ මේ තත්ත්වය තව තවත් ඉහළ යවන්න ඕනි. අපි රටක් හැටියට හොඳ ක්‍රීඩකයො බිහිකරන්න ඕන.

 අද රටේ තියෙන්නේ ක්‍රීඩා නැරඹීමක් මිසක් ක්‍රීඩාවේ යෙදීමක් නෙමෙයි. නරඹන්නත් ඕන තරම් ඉන්නවා. හැබැයි ඒ අය ක්‍රීඩාවේ යෙදෙනවා නම් තමයි හොඳ. එහෙම පරපුරකට තමයි අනාගතයේ සාර්ථක නීරෝගීමත් ජීවිතයක් ගතකරන්න පුළුවන්කම තියෙන්නේ. ජය පරාජය භුක්ති විඳින්න පුළුවන්කම තියෙන්නෙ.

මිත්‍රවරුනි,

මීට සතියකට පමණ කලින් තමුන්නාන්සේලාට මතක ඇති අපේ ලංකාවට ආවා පකිස්තානයේ අග්‍රාමාත්‍ය ඉම්රාන් ඛාන් මැතිතුමා. එතුමා කිව්වා, එතුමා දේශපාලනයට ඇවිල්ලා තනියම පක්ෂයක් හදාගෙන වැඩ කරලා වසර ගණනාවක් පරාජය වෙමින් ඒ සියල්ලම  දරාගෙන හිටියා කියලා.

ඒ කාලේ එතුමාට බොහෝ දෙනෙක් හිනා වුණාලු. නමුත් එතුමා ඉවසීමෙන් කටයුතු කරලා අවසානයේ පකිස්තානයේ අග්‍රාමාත්‍ය ධුරය ලබාගත්තා. ඉම්රාන් ඛාන් මැතිතුමා මට කිව්වා, එතුමාට පිට්ටනියෙදි ලැබිච්ච අත්දැකීම තමයි ඒ වගේ ගමනක් එන්න බලපෑවේ කියලා.

අපිටත් එහෙමයි. අපි ජීවිතයේ පරාජයට මුහුණපාපු අවස්ථා ගණනාවක් තියෙනවා. 2015 ජනවාරි 08 වැනිදා අපි පරාජය වෙලා ගෙදර ගියා. අපේ පක්ෂය අපිට අහිමි වුණා. මේ රටේ ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකෙන් පිට පක්ෂයක් අපි ගොඩනැඟුවා.

ගොඩනඟලා අවුරුදු 4ක් ඇතුළත සියලු අභියෝගවලට මුහුණදීලා අපි නැවතත් රටේ ආණ්ඩු බලය දිනාගත්තා. එහෙම කරන්න පුළුවන් වුණේ මම විශ්වාස කරනවා බාල කාලයේ ක්‍රීඩාවේ යෙදිලා ඉවසීම වගේම පරාජයත් පුරුදු වෙච්ච නිසා.

යුද්ධයේදිත් අපි යුද්ධයක් ජයග්‍රහණය කරනකොට අපිට අවශ්‍ය ඉවසීම, සටන්කාමීත්වය ලැබුණේ ක්‍රීඩාවෙන් බව මම කියන්න ඕනෑ.

ඒ නිසා අද අපි සියලුම ආකාරයේ පිට්ටනි දිහා අලුත් ඇහැකින් බලන බව තමුන්නාන්සේලාට පේනවා ඇති. අද ඉඳන් අපි මේ රටේ තියෙන පාසැල් පිට්ටනි වැඩිදියුණු කරනවා. ඒ වගේම මහජන ක්‍රීඩාපිටි වැඩිදියුණු කරනවා. ඒ විතරක් නෙමෙයි ගම්වල අලුතෙන් කුඩා ක්‍රීඩාංගන ඉදිකරන්න අවශ්‍ය සියලුම පහසුකම් ලබාදෙන්න කටයුතු කරනවා.

මෙහෙම කරන්නේ හොඳ ශරීර සෞඛ්‍යයක් හිමි, නිරෝගී පරමායුෂ ඇති පිරිසක් මේ රටට බිහි කරන්න ඕනි හින්ඳා. ඉවසීමෙන් සංයමයෙන් යුතු ආත්මාර්ථකාමීත්වයෙන් තොර සාමූහික හැඟීමෙන් යුතු පරපුරක් මේ රටේ බිහි කරන්න ඕනි. ඒ සඳහා තමයි අපි මේ කටයුත්ත ඉටුකරන්නෙ. පරිගණකයට, ටෙලිෆෝනයට ඇබ්බැහි වුණ යාන්ත්‍රික බවෙන් අපේ ජාතිය මුදාගන්න ඕන.

මම අපේ රටේ දෙමව්පියන්ට කියන්න ඕනේ අද මේ රටේ ක්‍රීඩා ඇමැති හොඳ ක්‍රීඩයෙක්. මම ඇමැති වුණත් විපක්ෂ නායක වුණත් අගමැති වුණත් ජනාධිපති වුණත් නාමල් සෙල්ලම් කරනකොට පිට්ටනියට බලන්න ගියා. මම හිතන්නෙ පොඩි කාලෙ ඉඳන් හැම මැච් එකටම මම ගියා. වයස 6-9 වෙනකොට පටන් ගත්තෙ. ඒ හැමදාම මම ගිහිල්ලා තියෙනවා.

මොකද පිට්ටනියෙදි ලැබෙන අත්දැකීම ජීවිතය සාර්ථක කරගන්න ඉතාම වැදගත් වෙන නිසා. මට පේනවා දැන් නම් නාමල් රගර් පිට්ටනියේ දුවනවාට වඩා වැඩි වේගයෙන් ක්‍රීඩා ඇමැතිකම අරගෙන දුවන බව. ඇමැතිතුමාට ඒ ජවය ලැබිලා තියෙන්නේ, වැඩ කිරීමට වුවමනා ශක්තිය ලැබිලා තියෙන්නේ එයත් පාසල් කාලයේ ක්‍රීඩකයෙක් විදිහට ක්‍රීඩාවේ යෙදුන නිසයි කියලයි මම විශ්වාස කරන්නෙ.

මේ රටේ සියලු දෙනා ඒ විදියට ක්‍රීඩාව දිහා බැලිය යුතුයි කියලා මම විශ්වාස කරනවා. මේ පිළිබඳව ඔබේ අවධානය රටේත් ජාතියේත් අවධානය යොමු කරවන්න ඕන.

ඔබ සැමට නීරෝගීමත් සුබ අනාගතයක්! යැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා පැවසීය.

තරුණ හා ක්‍රීඩා අමාත්‍ය නාමල් රාජපක්ෂ මහතා

අතිගරු ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මැතිතුමාත් අතිගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේත් නායකත්වය යටතේ සෞභාග්‍යයේ ඉදිරි දැක්ම වැඩපිළිවෙලත් යාතාර්ථයක් කරමින්  ක්‍රීඩා හා තරුණ කටයුතු අමාතයංශයත් , ක්‍රීඩා හා තරුණ කටයුතු  රාජ්‍ය අමාතයංශයත් එක්ව රටේ ග්‍රාමීය ක්‍රීඩාව නංවාලීමේ දැවැන්ත වැඩපිළිවෙලක් අපි ක්‍රීයාත්මක කරනවා.

එහි ආරම්භයක් විදියට ක්‍රීඩා හා තරුණ කටයුතු අමාත්‍යාංශයත්, ක්‍රීඩා හා තරුණ කටයුතු  රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශයත්  එක්ව තේනුක විදානගමගේ මැතිතුමාගේ සහභාගිත්වයෙන් ලංකාවේ ග්‍රාමීය ක්‍රීඩා පිට්ටනි සංවර්ධනය කීරීමේ ජාතික වැඩපිලිවෙල  අද අපි ආරම්භ කරනවා.

මම හිතන්නෙ ලංකා දේශපාලනයේ හා ලංකා ක්‍රීඩා ඉතිහාසේ පළවෙනි වතාවට ග්‍රාමීය ක්‍රීඩා පිට්ටනි සංවර්ධනය කිරීමේ ජාතික වැඩපිළිවෙලක් විතරක් නෙමෙයි රටේ රාජ්‍ය නායකායාත්  අග්‍රාමාත්‍යතුමාගේත්  ප්‍රධානත්වයත් ඔවුන්ගේ අවධානයත් යොමු වෙලා, එක පැත්තකින් ජාතික හා ජාත්‍යන්තර ජයග්‍රහණ කරා යනවා වගේම අනිත් පැත්තෙන් නව ක්‍රීඩා සංස්කෘතියක් අපි නිර්මාණය කරනවා.

ක්‍රීඩා සංස්කෘතිය තුළින් විනය ගරුක සමාජයක් සෞඛ්‍ය සම්පන්න සමාජයක් වගේම රටේ නව ක්‍රීඩා ආර්ථිකයක් බිහි කිරීමට අවශ්‍ය පරිසරය අපි නිර්මාණය කරන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.

ඒ අනුව මූලික අඩිතාලම තමයි ග්‍රාමීය ක්‍රීඩා, ග්‍රාමීය පාසල් ක්‍රීඩා, සංවර්ධය කරන්න. එ් සඳහා අතිගරු ජනාධිපතිතුමත් අගමැතිතුමත් විශේෂ රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශයක් නිර්මාණය කරලා තියනවා. ඒ අනුව  තේනුක විදානගමගේ මැතිතුමාගේ නායකත්වය යටතේ එතුමාගේ අමාත්‍යාංශයත් රටේ සෑම ප්‍රාදේශීය සභාවක් සෑම නගර සභාවක්ම, ක්‍රීඩා සමාජ යෞවන සමාජ ඒකරාශී කරලා ග්‍රාමීය ක්‍රීඩාව නංවාලීම සඳහා  අපි ආරම්භ කරන වැඩපිළිවෙල ඉදිරි කාල සීමාව තුළ නව ක්‍රීඩා සංස්කෘතියක් බිහි කරනවා.

ඒ වගේම ග්‍රාමීය ක්‍රීඩා හා ග්‍රාමීය පාසල් ක්‍රීඩා සඳහා දැවැන්ත වැඩපිළිවෙළක් ක්‍රියාත්මක කරනවා. අපි ආරාධනා කරනවා රටේ සියලුම තරුණ තරුණියන්ට, වැඩිහිටියන්ට, දෙමාපියන්ට අද මේ රටේ ක්‍රීඩා සංස්කෘතියක් බිහිවෙමින් යන කාල සීමාවක් තුළ ක්‍රීඩාශීලී හා ක්‍රියාශීලී සමාජයක් බිහිකිරීමට අප සමඟින් එක් වෙලා මේ ගමන යන්න අත්වැල් බැඳගන්න කියලා යැයි තරුණ හා ක්‍රීඩා අමාත්‍යතුමා පැවසීය.

මෙම අවස්ථාවට ක්‍රීඩා අමාත්‍ය නාමල් රාජපක්ෂ, ග්‍රාමීය හා පාසල් ක්‍රීඩා යටිතල පහසුකම් ප්‍රවර්ධන රාජ්‍ය අමාත්‍ය තේනුක විදානගමගේ, තරුණ හා ක්‍රීඩා අමාත්‍යංශ ලේකම් අනුරාධ විජේකෝන්, ග්‍රාමීය හා පාසල් ක්‍රීඩා යටිතල පහසුකම් ප්‍රවර්ධන රාජ්‍ය අමාත්‍යංශයේ ලේකම් රවීන්ද්‍ර සමරවික්‍රම, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්වන මධුර විතානගේ මහත්වරු ඇතුළු රාජ්‍ය නිලධාරින් පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

Embassy of Sri Lanka   Bangkok, Thailand

The newly appointed Sri Lanka Ambassador to the Kingdom of Thailand Mrs. C. A. Chaminda I. Colonne assumed duties today, 01^st March 2021, at the Sri Lanka Embassy in Bangkok, Thailand [concurrently accredited to the Kingdom of Cambodia, Lao People’s Democratic Republic and the United Nations Economic and Social Commission for Asia and the Pacific (UNESCAP)].

During the occasion Buddhist, Hindu, Christian and Islamic religious observances were conducted by Ven. Prof. Walmoruwe Piyarathna Thero, Rev. Krishnamoorthy Sivasubramanian, Rev. Worawut Saraphan and Rev. Sittirath Wacharapisudhi respectively.

Chaminda Colonne is a career diplomat, who joined the Sri Lankan Foreign Service in 1998.

Prior to being appointed as Ambassador to the Kingdom of Thailand, she served as Director General of the Middle East of the Foreign Ministry (2018-2021) and Director General of Middle East and Africa of the Ministry of Foreign Relations (2016-2018).

Her posts in Sri Lanka included, Director General of Africa (2011-2013), Director of Africa (2008-2011) of the Ministry of External Affairs, Deputy Director of Economic Affairs (2004-2005), Deputy Director of Consular Affairs (2003-2004) and Assistant Director of Political Affairs – East (1998-2000) of the Ministry of Foreign Affairs.

Her overseas posts included Minister/Deputy Chief of Mission of the Sri Lanka Embassy in Berlin, Germany with concurrent accreditation to Switzerland (2013-2016), Counsellor of Sri Lanka High Commission in New Delhi, India (2005-2008) and First Secretary / Second Secretary of the Sri Lanka Embassy in Moscow, Russia (2000-2003).

During her tenure as Counsellor at the Sri Lanka High Commission in New Delhi, she also served as the Secretary of the India- Sri Lanka Foundation.

She holds a Bachelor of Science (Zoology Special) from the University of Colombo and served as a member of academic staff of the Faculty of Science, University of Colombo (1996-1998), prior to joining the Sri Lanka Foreign Service.

She is also a past pupil of Visakha Vidyalaya, Colombo, Sri Lanka.

She is married to Mr. Stephen Senanayake, a Sri Lanka Government officer.

Her hobbies include bird watching, preservation of wildlife, biodiversity and archeological sites.

                   

Courtesy Adaderana

Courtesy Adaderana

Sri Lanka registered 165 more positive cases of COVID-19 today (March 02) as total novel coronavirus infections reported within the day reached 318.

Department of Government Information says 308 of today’s cases are close contacts of earlier cases linked to the Peliyagoda cluster.

Another one was identified as an arrival from a foreign country and the remaining 09 were detected from the prison cluster.

New development has pushed the country’s confirmed COVID-19 cases count to 83,870.

According to COVID-19 figures, 3,367 active cases are still under medical care at selected hospitals and treatment centres.

Meanwhile, total recoveries reported in the country now stand at 80,020.

Sri Lanka has also witnessed 483 fatalities due to the outbreak of the pandemic.

Courtesy Adaderana

Sri Lanka has confirmed 07 new COVID-related deaths today (March 02), says the Director-General of Health Services.

According to the Department of Government Information, the death toll from the virus outbreak in the country has climbed to 483 following the new development.

Details of the deceased are as follows:

1. An 87-year-old woman has died yesterday (March 01) at her home in Colombo 15. The cause of death was cited as COVID pneumonia, acute diabetes, acute kidney infection and high blood pressure.

2. An 89-year-old woman from Colombo 05 area has died yesterday. This has been recorded as a home death. The victim has suffered from COVID pneumonia and acute diabetes.

3. A 78-year-old woman from Colombo 15 area passed away today while receiving treatment at the Colombo National Hospital. COVID pneumonia, acute diabetes and high blood have been recorded as the cause of death.

4. A 73-year-old man from Piliyandala area has died yesterday due to COVID pneumonia, and respiratory system failure. He was initially under medical care at the Pimbura Base Hospital and was later moved to Homagama Base Hospital after testing positive for the virus.

5. A 63-year-old woman from Pilimatalawa area fell victim to COVID pneumonia, high blood pressure and acute diabetes today. She was transferred from Peradeniya Teaching Hospital to Theldeniya Base Hospital upon testing positive for novel coronavirus.

6. A 63-year-old man from Colombo 02 area succumbed to COVID pneumonia. After testing positive for the virus, he was transferred from Colombo National Hospital to Anuradhapura Teaching Hospital where he passed away yesterday.

7. A 63-year-old man from Galewela area died today due to COVID pneumonia and lung cancer. He was moved from Matale District Base Hospital to Theldeniya Base Hospital after testing positive for the virus.

Courtesy Adaderana

Archbishop of Colombo Malcolm Cardinal Ranjith today called on Sri Lankan authorities to bring to justice without delay the true masterminds” behind the Easter Sunday attacks and those who have seriously neglected their duties despite having prior knowledge of the attacks.

A copy of the final report of the Presidential Commission of Inquiry (PCoI) appointed to investigate and inquire into the Easter Sunday attacks was handed over to the Archbishop of Colombo, yesterday (01).

Speaking to reporter at a press conference in Colombo today, Cardinal Ranjith expressed his gratitude to the members of the commission for their work over a period of around one-and-a-half years.

He also stated that a team comprising himself, Auxiliary Bishops, reverends and several experts are working on studying the report extensively and present recommendations.

He stated that although various individuals have expressed various views regarding the report of the commission, he cannot make a final conclusion regarding the report until it is properly studied. 

However, the Archbishop pointed out that they have great doubts as to whether the country’s security agencies such as the Criminal Investigation Department (CID), Terrorism Investigation Division (TID) and State Intelligence Service (SIS) had carried out investigations in depth regarding these culpable homicides while the commission was engaged in its duties. 

Cardinal Ranjith stated it does not seem like the aforementioned agencies are working on apprehending the true masterminds” behind the Easter Sunday attacks.

He said that although some actions have been taken it appears though these have been done without much conviction. 

Therefore, we are asking authorities to explain as why they have been unable to investigate the masterminds behind the attacks, those who aided and abetted, those who funded the attackers as well as the individuals who intervened to weaken and sabotage the investigations into them, and to bring them all before justice despite two years passing since the attacks.”

He alleged that they have received information of undue political influence on certain high-ranking officers who investigated the attacks.

Courtesy Adaderana

Neither the President nor the government will take responsibility for the final report of the Presidential Commission of Inquiry on the 2019 Easter attacks, says Cabinet Spokesman Keheliya Rambukwella.

Speaking at the press conference held today (02) to announce the Cabinet decisions, Minister Rambukwella said that the report has been presented on an independent basis and that a commission report being right or wrong is not entirely up to the government.

He added that the government will continue its investigations via the Criminal Investigation Department (CID) and the Terrorism Investigation Division (TID) if the justice has not been delivered.

Stating that the Presidential Commission of Inquiry was an independent commission, the Minister reiterated that the party, the government, the President, the Prime Minister, the Cabinet, and the parliamentarians reject bearing the responsibility for the reports of the Commission.

Courtesy Adaderana

The Attorney General has received 65 volumes of the proceedings of the Presidential Commission of Inquiry (PCoI) which probed the Easter Sunday terror attacks from the Presidential Secretary today (March 02).

The Presidential Commission has handed over a total of 87 volumes containing its proceedings to the Presidential Secretary, Coordination officer of the Attorney General State Counsel Nishara Jayaratne stated.

However, 22 volumes have not been handed over due to the sensitive nature of evidence pertaining to national security, she said further.

Attorney General has noted that thousands of pages of investigative material pertaining to the 08 terror attacks, nearly 30,000 pages of evidence recorded by the Presidential Commission and Parliament Select Committee which probed the matter will be studied further.

Volume 01 of the report was handed over to the Attorney General on the 25th of February. However, the Attorney General had requested the President’s Secretary to submit all proceedings, documents and materials of the commission to the Attorney General’s Department.

Attorney General Dappula De Livera on February 12 had requested for a copy of the final report of the Presidential Commission of Inquiry from the Secretary to the President in order to consider forwarding charges against the suspects.

The Presidential Commission of Inquiry appointed to investigate the 2019 Easter Sunday terror attacks handed over its final report to President Gotabaya Rajapaksa on February 01.

Hearings and other procedures of the Presidential Commission officially came to a conclusion on January 27, 2021.

The Commission was appointed by former President Maithripala Sirisena on September 22nd, 2019 to investigate the series of attacks that took place on Easter Sunday same year and to recommend necessary actions.

The commission had recorded evidence from a total of 440 individuals during its term.

The commission was chaired by Court of Appeal Judge, Janak de Silva and included Court of Appeal Judge, Nishshanka Bandula Karunarathna, Retired High Court Judges Nihal Sunil Rajapaksa and A.L. Bandula Kumara Atapattu, former Secretary of the Ministry of Justice, W.M.M.R. Adikari.

Courtesy Hiru News

Archbishop Malcolm Cardinal Ranjith has stated that time will be given until April 21 to take legal action against those responsible for the Easter attack.

He was addressing a media briefing today after receiving the report of the Presidential Commission of Inquiry into the Easter attack yesterday.

Meanwhile, the Attorney General has obtained 65 volumes from the final report of the Presidential Commission of Inquiry into the Easter attack from the Secretary to the President today.

Attorney-at-Law Nishara Jayaratne, the Attorney General’s Coordinating Officer stated that 22 volumes containing sensitive information on national security were not received.

Courtesy Hiru News

Opposition Leader Sajith Premadasa says that all citizens should unite to defeat the government’s program to sell local resources.

He stated this while participating in the Opposition Leader’s Mobile Service held in the Giligamuwa area in Kegalle.

The UNHRC is all about HUMAN RIGHTS. Sri Lanka’s conflict ended with a military offensive that applied international humanitarian laws and not human rights law. Sri Lanka has to be judged by violations of IHL not HR in a non-international armed conflict. Nevertheless, human rights is human rights and there can be no time bar to human rights violations. This is why the human rights violations committed by colonial rulers upon countries that they invaded matter. UK ruled all but 22 countries around the world (90% of the world) making UK the world biggest human rights offender when tabulating all the human rights violations UK committed. There is no time bar for human rights. The GoSL and all of the former colonies must unite to demand accountability, apology and reparations instead of attending Commonwealth summits to shake the hand of the oppressor! Therefore, the UK Government cannot be peddling any resolutions against Sri Lanka with soiled hands that are bloodied from committing mass scale human rights violations for 133 years (1815-1948) Why is the UNHRC not bothered about human rights violations during colonial rule. If UNHRC insists on going after Sri Lanka even after 12years of peace post-LTTE defeat, we demand UNHRC take action on colonial crimes too.

There were no human rights for the colonized.

Human Rights violations were regarded as a White Man’s Burden to ‘civilize’ the ‘uncivilized’.

Britain is guilty of dividing communities 

Britain is guilty of dividing people as majority & minority 

Britain is guilty of favoring the minority & hounding the majority 

Britain is guilty of suppressing the majority & showering the minorities 

Britain is guilty of genocide by scorched earth policy (raid & destroy policy of 1803) – Colonial Governor Brownrigg’s order was to kill anything that moved even babies. Uva-Wellassa was victim to that policy. Even babies were killed by the British. How many human rights of babies did Britain destroy & kill? Entire villages and farms were torched, cattle were slaughtered, vegetation burnt to the ground – all these were human rights violations that have no time bar for accountability of indiscriminate killings.

The Uva Rebellion/Third Kandyan War (1817) turned into a guerilla war with rebels being brutally massacred by the British. The Madulla massacre was one of shoot-to-kill policy leaving not a woman or child spared. What was the human rights Britain adopted?

Colonial crimes in British occupied Ceylon during the freedom struggles (1796 – 1948)

Britain is guilty of killing unarmed civilians– memos of Colonial officers reveal how they had breakfast watching Sinhalese men being hung to death. How many human rights of Sinhalese men did Britain violate by hanging? Refer the House of Commons Committee for the gory details that would include how Lt. J. Maclaine of the 73rd Regimen

Britain is guilty of throwing babies to hungry crocodiles– where were the human rights of these babies.

Britain is guilty of raping native womenand without accounting for these rapes, how dare Britain manipulate UNHRC

Britain that hung people without trialhas no moral right to be asking for international tribunals.

Britain that starved natives to deathhas no moral right to be questioning Sri Lanka’s humanitarian rescue operation that statistically can prove the essentials sent while militarily taking on the LTTE

Britain that plundered nations of their wealthincluding our own and proudly display this stolen wealth in British museums and on the head of the British Queen, has no moral right to demand accountability

Britain that rolled out policy programs to ‘civilize’ the ‘uncivilized’ resulted in attempting to destroy native traditions, cultures, Buddhism, native legal & social systems and replace with British systems that aimed at creating a generation of brown-sahibs, living in post-colonial times but tapped to continue the colonial project in a modern context. We call these the ‘kalu-suddas’, the brown sepoys.

Britain is guilty of attempting to destroy Buddhism and convert the natives 

Britain is guilty of causing demographic change with intent to cook trouble 

When the British landed in Sri Lanka its population was just 800,000 by the time the British left 157 years later (1972) that population had risen to 7m. The sudden increase was due to a flood of South Indians dumped to Sri Lanka to work on British plantations. – there was never a time until repatriation in 1971 and 1981 that the Sri Lankan Tamils (a nomenclature created only in 1911) outnumbered the Indian Tamils who brought in as cheap labor from India.

We saw how LTTE committed war crimes against animals. Britain did virtually the same. Samuel Baker was the British elephant slaughterer killing 30-40 elephants on a daily basis. Calculate this into 133 years of British occupation to estimate the elephants that the British killed.

Britain that is taking pot shots at Sri Lanka’s Armed Forces are reminded about the human rights violations British Armed Forces committed upon natives(Britain the invader occupier). Britain cannot judge our armed forces

Lt. J Maclaine of 73^rdregiment had breakfast watching Sinhalese being hung. 

Col. Braybrooke (Assistant Commissioner for Badulla) reported that he hung Kandyan prisoners without trialand he declared that he relished watching them being hung while having breakfast (House of Commons Committee on Ceylon 1849/50)

Maj. MacDonald guilty of arson in Badulladistrict burning to the ground villages near Hausanwella. He writes to the Governor this act of severity, I trust will not be disapproved” (CO 54/56 – 7^th November 1817)

Campbells’ memo 

Soldiers wonder about the value of what they destroyed……..! We were under orders to destroy all coconut trees, all fruit trees and paddy fields. We were also ordered to destroy the bunds of the water reservoirs. This water was essential to them for cultivation. We wondered how long it must have taken for them to build these giant reservoirs and how long it would take them now, without having any engineers or the equipment, to rebuild or repair them.”

Major Forbes memo 1818

We met so many military patrols who had been dispatched for burning the villages and their property. They were not looking for the enemy. The natives who survived our fire would definitely get perished in sickness and in famine as we had destroyed all their cultivation, lakes and villages.”

Sergeant Calladine’s diary of 1818

Not a single day passed without burning a village and killing the Chingalese men. We didn’t take prisoners.”

British captured wives and children of patriots and held them as ransom until patriots surrendered. These same dirty tactics continue to be repeated.

Col. Hook orders Sinhalese to be hung without trial (1817)

(Mawatagama Nilame a close relation of the Mahanayake of Asgiriya was hung without trial)

Capt. Fraser, Brownrigg’s personal assistant killed 19 Sinhalese.7 of them were executed without trial, other 3 forced to work as his guides. The 7 executed Sinhalese were hung on the roadside in Godamunne and the blood of their corpses polluted the nearby river making it unusable to the natives the next morning.

Diary of Dr. John Davy (British Army Surgeon) Indiscriminate killing of civilians

We didn’t manage to kill the enemy. But we killed a lot of villagers. We must have killed at least 10,000 men in the villages”

When a district rose in rebellion, one or more military posts were established in it; martial law was proclaimed; the dwellings of the resisting inhabitants were burnt; their fruit-trees were often cut down and the country was scored in every direction by small detachments, who were authorized to put to death all who made opposition, or were found with arms in their hands… In candour… it must be remarked that our government was hardly answerable for the irregularities committed on our side…….” 

Diary of Dr. John Davey: Killing of children of Patriots

Dr. John Davey of the British Army declares that by 1821 there were no children of patriotic families in Uva-Wellassa.

Dr. Davey estimated at least 7% of the population of the entire Central province was killed by the British Army.

British Colonial Army rape

Understanding the British Empire” by Ronald Hyam on Sergeant Calladine

Wellington declared in 1914 that the British Army represented the ‘scum of the earth”

Flexner described the British army as ‘recruited from the adventurous & derelict”

UK is taking over US. We do not need to go down the road of modern human rights violations committed by both these nations. We are stupefied that they choose to ignore their own atrocious war crimes and point fingers at other nations.

What moral right does Britain have to speak a word on human rights & rule of law as ample evidence prevails of British crimes in Sinhale during colonial rule. Until & unless these are accounted for, apologized & compensated Britain has no right to be pointing fingers at Sri Lanka.

Britain that is slowly destroying its colonial atrocities has no moral right to be peddling any UNHRC resolutions on account of attempts to destroy records and evidence of British colonial crimes.

https://ilg2.org/2018/02/14/ecowas-court-clarifies-its-human-rights-jurisdiction-no-time-limit-barring-human-rights-complaints-and-continuing-violations-are-recognised/

Shenali D Waduge

Mahinda Gunasekera Toronto, Canada

84 Tambrook Drive
Agincourt, ON Canada
M1W 3L9

Right Honourable Justin Trudeau
Prime Minister of Canada
Ottawa

Right Honourable Prime Minister,

Canada’s efforts to prevent the recruitment and use of children in armed conflict is greatly appreciated. Your statement on the 12th of February 2021 reaffirming Canada’s commitment to draw attention to this inhumane practice with the longstanding intent of ending such conscription along with nearly 100 UN Member States endorsing the Vancouver Principles on ‘Peacekeeping and the Prevention of  the Recruitment and Use of Child Soldiers’ is most commendable.

The Late, Honourable Lakshman Kadirgamar, Sri Lanka’s former distinguished Minister of Foreign Affairs too devoted a great deal of time in campaigning for the same laudable objectives and also canvassing international support towards the aims envisioned in the Vancouver Principles and peace in Sri Lanka. He was unfortunately gunned down on August 12, 2005, by a sniper belonging to the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), which group was designated as an international terrorist movement by the UNSC in September 2001, as he was emerging from the swimming pool at his residence in Colombo.

The LTTE was one such organization that abducted and conscripted children several of whom were as young as ten years over a long period, that came to the attention of UNICEF that recorded a total in excess of 7634 such child soldiers. After a short period of training they were unleashed on remote villages in the north and east of Sri Lanka settled by Sinhalese farming communities who were set upon in the middle of the night to be hacked and shot to death while they slept to make them combat ready. The last such village that was similarly attacked was Gonagala in the Ampara district in the year 2000 where 62 persons were put to death, with the lucky ones escaping to the jungle to be rescued later by Sri Lanka’s security forces. Despite the LTTE signing a pledge with UNICEF’s Special Rapporteur, Olara Otunnu in 1998, and thereafter making repeated promises to the UN officials, they continued to conscript under age children to their fighting forces.  They would abduct them on their way to school or homeward bound children after school hours, and by instilling fear and making threats to the parents. Subsequently, they forced each family to release a child for their separatist war effort.

These child soldiers were given combat training and were equipped with an AK47 automatic weapon and a cyanide capsule strung around their neck to be bitten into in the event of their being captured. They were used as storm troopers in the LTTE’s unceasing waves military strategy adopted in battles against the Sri Lanka Army, with many of them becoming casualties in combat.  Their bodies were laid to rest in the special cemeteries set up to bury the LTTE’s martyrs, with no mention of their dates of birth and only the date of death being recorded on the gravestones in order to hide the fact that they had conscripted under age children below 15 years, which was a war crime. Some of the children so conscripted were brainwashed to become suicide bombers, with the LTTE holding the world record
having exploded around 377 human bombs.

Those responsible for the disruption of schooling and family living and care for Tamil children in Sri Lanka are present in Canada as well that raised funds for the terrorist war engaged in by the LTTE   through extortion of Tamil expats and Tamil owned businesses, drug and human smuggling, passport fraud, and numerous other illicit activities.  Following the military defeat of the LTTE in May 2009 and ending of the three decade long separatist terrorist war in Sri Lanka, these LTTE activists in Canada have donned the cloak of human rights activists to spread their fabricated stories, doctored videos and unsubstantiated wild allegations of IHL violations and war crimes supposed to have been committed by the Sri Lankan security forces during the last phase of the armed conflict during the period January 1 to May 18, 2009. It is a shame that these allegations have been swallowed by the powerful countries in the west that continue to harass Sri Lanka at the UNHCR and other fora based on these unproven alleged violations citing Ban ki-Moon’s one sided three member panel report headed by Marzuki Darussman which has been locked away for 20 years till the year 2031.

Unlike these bogus allegations emanating from born again pro-LTTE Human Rights activists, Sri Lanka rescued about 300,000 Tamil civilians held by the LTTE as a human shield in the final battleground at Mullivaikkal on the northeast coast, sheltered them in welfare camps in Vavuniya where they were fed, provided with education, vocational training, psychiatric help,etc. till the land area of almost 1,000 sq. km was cleared of land mines, houses and infrastructure restored, and made safe for resettlement in their former villages.  Among those surrendering were nearly 12,600 former LTTE fighters including the remaining 594 child soldiers who were rehabilitated with new livelihood skills and released to their families and society where they could be gainfully employed under the restorative justice principles adopted in their case.

*A new 12 minute video documentary has been produced under the title ‘Truth Behind Dare’ using video clips provided by the rehabilitated ex-LTTE fighters which shows the military training given to the children who were abducted and conscripted as soldiers for armed warfare, most of whom perished in battle.* Some scenes show parents handing over their children to the LTTE terror organization as part of their propaganda to claim willingness of the civilian population to give up their children for the separatist cause, which obviously fails as the parents faces shows the immense pain they suffer at the time as the alternative is violence being directed at them and their children still risking being abducted on their way to or from school.  Other scenes shows Adele Balasingham, the Australian nurse
who was married to the LTTE’s ideologist in military attire participating in a Passing Out Parade of women cadres most likely trained by her who were being garlanded with the signature ‘Cyanide Necklace’ for committing suicide in the event of capture.  Adele Balasingham today resides freely in the UK probably supported with the tainted funds raised by the LTTE with no questions asked about her being part of a designated international terrorist movement. *The LINK to this revealing video is given here:
*

<https://www.youtube.com/watch?v=Fpz8Cl_-YpM&feature=youtu.be> . Please watch the video to learn the facts behind the rigged version that is propagated by the pro-LTTE organizations which has been sold to the western powers who seek to punish Sri Lanka for geopolitical reasons best known to them.

Mahinda Gunasekera
Toronto, Canada

  Encl.

*Statement made by  the Right Honourable Prime Minister of Canada on the International Day Against the Use of Child Soldiers*

Prime Minister Justin Trudeau
February 12, 2021
Ottawa, Ontario

The Prime Minister, Justin Trudeau, today issued the following statement on the International Day Against the Use of Child Soldiers, also known as Red Hand Day:

Children have the right to grow up in a safe environment, to access basic care, to pursue an education, and – above all – to be children. Taking them away from their families and putting them on the front lines of conflict robs them of these fundamental rights.

Whether they are trained to fight, armed with deadly weapons, used as spies, sexually exploited, or forced into marriage, child soldiers face unimaginable violence and abuse, and suffer long-lasting, scarring effects. These horrible practices must stop.

That is why, every year on this day, we reaffirm our long-standing commitment to help end the recruitment and use of children in armed conflicts. Since 2017, Canada has mobilized close to 100 countries to endorse the Vancouver Principles on Peacekeeping and the Prevention of the Recruitment and Use of Child Soldiers <https://www.international.gc.ca/world-monde/issues_development-enjeux_developpement/human_rights-droits_homme/principles-vancouver-principes.aspx?lang=eng>. These commitments, which were developed in partnership with the Dallaire Institute for Children, Peace and Security, the United Nations, UN Member States, and other organizations, help protect children through education, training, and prevention.

No child should bear the brunt of conflict and be forced to participate in acts of violence. Canada will continue to be an unwavering advocate against the use of child soldiers and to bring countries together to endorse and implement the Vancouver Principles. Children have the right to be children, away from the atrocities of war.”

උපදේශනය සඳහා ජනතා ප්‍රවාහ

ජනරජයේ පරමාධිපත්‍යයට ජනතා උපදේශනය අයත් බව ද, එම කාර්යයෙහි වගකීම උත්තරීතර උපදේශක සභාව” නමින් පිහිටුවනු ලබන ආයතනයකට පැවරිය යුතු බව ද අපි නිරීක්‍ෂණය කළෙමු. මෙම උත්තරීතර උපදේශක සභාව” පිහිටුවිය යුත්තේ කෙ ලෙසින් ද? ඒ සඳහා තෝරා පත් කරගත යුත්තේ කවුරුන් ද? එම ජනතා නියෝජිතයන් තෝරා පත් කරගත යුත්තේ කවර ආකාරයෙන් ද? අපි මෙම කරුණු පිළිබඳව මෙම ලිපියෙන් විමසා බලමු.

කවර ජනරජයක වුව ද ජනතාවගේ සම්පූර්ණ (එනම්, සියයට සියයක) එකඟතාව සහිත ව අදාළ පාලන බලතල ක්‍රියාත්මක කෙරෙන්නේ නැත. පක්‍ෂ දේශපාලන ක්‍රමය තුළ පාලන බලතල පවරා ගන්නේ ප්‍රමාණවත් බහුතර බලයක් දිනාගත් කණ්ඩායමක් විසිනි. එවැනි කණ්ඩායමක් විසින් දිනා ගන්නා ජනතා කැමැත්තේ නියෝජනය බොහෝ විට සියයට පනහ සීමාවේ පවතියි. එහෙයින් බහු-පක්‍ෂ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තුළ ජනතාව විසින් ජනතාව පාලනය කිරීමක් කිසි විටෙක සිදු නොවේ.

මෙම කාර්යයේ දී සිදුවනු‍යේ යම් ආකාරයක එකඟතාවක් (සම්මුතියක්) මත කටයුතු කිරීමට ජනතාව පොළොඹවා ගැනීම ය. ඒකාධිපති හෝ කිහිප දෙනකුගේ පාලනයක් ඇතිවීම වැළැක්වුණු බවට අදහසක් ජනතාව තුළ ඇති කරවීම මෙම සම්මුතිය තුළින් සිදු වෙයි. එය එ සේ වුව ද, පක්‍ෂ ක්‍රමය තුළ තීන්දු තීරණ ගනු ලබන්නේ කිහිප දෙනකු විසින් බව අපි දනිමු. එම ආධිපත්‍යය ඉවසා සිටිනු හැර වෙනත් විකල්පයක් ජනතාවට නොමැත.

ජනතාවගේ උපදේශන බලය යනු ඕනෑ ම රටවැසියකුට නියෝජනය කළ හැකි වගකීමක් නොවේ. එහෙයින් සිදුවිය යුත්තේ යම් සම්මුතියක් තුළ එම වගකීම දැරීමට සුදුසුකම් ඇති ජනතා නියෝජිතයන් පිරිසක් තෝරා පත්කර ගැනීමේ ක්‍රමවේදයක් හඳුන්වා දීමයි. මෙවැනි වගකීමක් දැරීමට අදාළ සුදුසුකම පවතිනුයේ ඒ ඒ විෂයය සම්බන්ධයෙන් ඉහළ දැනුමක්, අවබෝධයක් සහ අත්දැකීම් සමුදායක් රැස් කර ගත්තවුන් තුළ ය. ජනතාවගේ පොදු පිළිගැනීම් සහ එකඟතා මත මෙවැනි පිරිස් නියෝජනය කළ හැකි අය උත්තරීතර උපදේශක සභාව” සඳහා තෝරා පත් කරගත යුතු වේ.

සැබැවින් ම, උත්තරීතර උපදේශක සභාව” යනු එ ලෙසින් පිහිටුවනු ලබන ජනතා සංවිධාන ජාලයක ඉහළ ම නියෝජනය යි. මෙම වගකීම විෂයානුබද්ධ ජනතා ප්‍රවාහ” සමූහයකින් තේරී පත් වන නියෝජිත පිරිසකට පැවැරිය හැකි ය. රාජ්‍ය පාලනය සඳහා අවශ්‍ය ජනතා උපදේශනය විවිධ වූ විෂයානුබද්ධ කරුණු අනුව සංවිධානගත කළ හැකි ය. අදාළ විෂයානුබද්ධ දැනුම, අවබෝධය සහ අත්දැකීම් ඇති පිරිස් එ ලෙසින් සංවිධානගත කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් විෂයානුබද්ධ ජනතා ප්‍රවාහ” බිහිවෙයි.

මෙ කී විෂානුබද්ධ ජනතා ප්‍රවාහ” සමාජයේ විවිධ මට්ටම්වලින් ඇරැඹෙයි. ඇතැම් ප්‍රවාහ ගම් මට්ටමින් ද, තවත් ඒවා කෝරළ (දැනට ක්‍රියාත්මක ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශ) මට්ටමින් ද ආරම්භ වනු ඇත. තවත් ප්‍රවාහ දිස්ත්‍රික්ක, ආයතන සහ ජාතික මට්ටම්වලින් ආරම්භ කළ හැකි ය.

නිදසුනක් ලෙසින් අපි කෘෂිකාර්මික උපදේශනය සළකා බලමු. මෙම උපදේශන කාර්යයය ගම් මට්ටමින් ආරම්භ කළ හැකි එකකි. ඒ සඳහා සංවිධානගත වන්නේ කෘෂිකාර්මික කටයුතු සම්බන්ධ දැනුම, අවබෝධය සහ අත්දැකීම් ඇති ගැමියන් ය. මෙ ලෙසින් ආරම්භ කෙරෙන කෘෂිකාර්මික ජනතා ප්‍රවාහයට කෝරළ මට්ටමේ දී ක්‍ෂේත්‍රය පිළිබඳ දැනුමක් ඇති විශේෂඥයන් සම්බන්ධ කළ හැකි ය. මෙම ප්‍රවාහය තවත් ඉදිරියට වර්ධනය වන විට කෘෂිකර්මයට අදාළ උසස් අධාපන ආයතනවලින් බිහිවන විශේෂඥයින්ගේ නියෝජනයක් ද ඒ හා එක් කළ හැකි ය. අවසානයේ දී, උත්තරීතර උපදේශක සභාව” සඳහා වන කෘෂිකාර්මික උපදේශකයන් එම ප්‍රවාහය විසින් තෝරා දෙනු ලබයි.

දැනට පිහිටුවා ඇති බොහෝ ආයතන ද මෙම කාර්යය සඳහා අනුගත කළ හැකි ය. නිදසුනක් ලෙසින් ප්‍රාදේශීය සහ දිස්ත්‍රික්ක ශාසනාරක්‍ෂක බල මණ්ඩල ඔස්සේ ලබාගත හැකි ශාසනික උපදේශන කාර්යය අපි සළකා බලමු. මෙම ආයතනවලට සම්බන්ධ වී කටයුතු කරන්නේ ජනතා සම්මුතිය තුළ නායකත්වයෙන් පිළිගැනෙන භික්‍ෂුන්වහන්සේලා ය. එ නමුදු, අද වන විට මෙම බල මණ්ඩලවලින් රාජ්‍ය පාලනය උදෙසා කිසිදු උපදේශනයක් ලබා නො ගැනෙයි. ජනතා උපදේශනය නිසි පරිදි සිදුවීමට නම් මෙ ලෙසින් ක්‍රියාත්මක වන ශාසනික ප්‍රවාහයේ අදහස් උත්තරීතර උපදේශක සභාව” තුළ නියෝජනය විය යුතු ය.

මෙ ලෙසින් ත්‍රෛනිකායික මහා නාහිමිවරුන් නියෝජනය කරන පැවිදි සහ ගිහි පිරිස්; අනෙකුත් ආගම්වල අය; හමුදා, පරිසර, අධ්‍යාපන, සෞඛ්‍ය, ආර්ථික, කෘෂිකර්ම, වාරිමාර්ග, නීතී, සමාජ ශාස්ත්‍ර, මහජන උපයෝගීතා, ළමා, තරුණ සහ කාන්තා ඇතුළු විෂයයන් පිළිබඳ දැනුම, අවබෝධය සහ අත්දැකීම් ඇති පිරිස් අදාළ විෂයානුබද්ධ ජනතා ප්‍රවාහ ඔස්සේ උත්තරීතර උපදේශක සභාව” තුළට තේරී පත්විය යුතු ය. ජාතික අරමුණු සාක්‍ෂාත් කරගැනීම උදෙසා අදාළ ජනතා උපදේශනය ලබාදීම මෙ ලෙසින් පත් කෙරෙන නියෝජිතයන්ගේ වගකීම වෙයි.

ආචාර්ය වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

BY SARATH WIJESINGHE

Life amid Covid-19

‘’It is going to disappear one day. It is like a miracle it will disappear’’ repeated Donald Trump former President of the United States of America

Let the above be our wishful thinking though living with Covid-19 is frightening and disturbing. But since we are compelled to live with it the challenge is ours and depends on how we react and fight the virus, following guidelines and medical advice. We are not experts to advise on any form of treatment or invisible forces to combat the virus. The news we receive are uncertain with no credible or scientific sources, leaving us in the dark. Whether the injections are effective will be decided in the future but it appears that UK is slowing down a bit.

No slowdown is yet shown in many rich countries after immunisation of the vaccine. There is no guarantee on the success of the vaccine and the side-effects. Progress is slow and every innovation has side effects and time is needed to test them. Rich countries have given the vaccinations to a majority while many poor nations have not been given the treatment at all. As this is a worldwide pandemic the solution too should be applied worldwide.

For example, Sri Lanka’s immediate neighbour India is densely populated and the close association with fishermen, – smuggling, drug trafficking and involved in the import-export trade are mediums of close contact and transmission between cross – border countries.

The Japanese way of prevention is strict adherence to the rules while Britain is engaged in educating their citizens on social distancing and adherence to rules. Despite the best NHS system, supposed to be the best in the world the death toll in the UK is increasing day by day with some reduction due to the vaccine. China, Taiwan and North Korea are extremely strict but some Western countries have a liberal attitude. All in all unless the entre globe acts as one unit the danger would spread faster than expected increasing the death toll and spreading the disease.

Abide by health guidelines

The Sri Lankan situation is unique though unsatisfactory due to indiscipline in the society acting in defiance of the regulations. The information and statistics received vary on a daily basis worldwide with uncertainty. We are trying to live with this menace and the best and easy way to meet the challenge is to be clean and abide by the directions given by the experts. Sri Lanka started well and if continued would have been one of the best success stories in the world. Some sections of society defy the most dedicated health sector advice. Now the situation has become worse and the pandemic appears to be fast spreading.

This is the time to turn to technology and digitalisation to combat the unseen but powerful enemy successfully. Technology today allows people to connect with anyone, anywhere in the world from almost any device. This has automatically changed people’s work facilitating 24/7 collaborations with colleagues who are disposed across time zones, countries and continents. We must forge all available energies to build new avenues and different paths. The whole world is in danger. The poor are the worst hit and left alone with no vaccine or assistance while the West is full of excesses which is the reality, based on the success of the fittest based on Charles Darwin’s theory, survival of the fittest.

The USA, the richest and the most powerful, is one of the worst hit. Often when you think you are at the end of something you do not realise that you are at the beginning of something else which may be exceptionally good. Let us wish to belong to this category. Let us be the beginning of a new successful post Corona world of our own. May the next year bring an end to the pandemic and the beginning of a normal lifestyle.

We have gone through worse situations before and it is inevitable that humans will emerge victorious, with the power they possess of imagination, innovation and determination. We must protect and save the environment we live in for our own good and the existence of Mother Earth. Covid-19 and the environment are interconnected as food pattern and the way of life has direct relevance to the menace we are confronted with.

There are many theories on the origin and source of the pandemic that started presumably in Wuhan, China and spread paralysing the entire world with the threat to continue and cause further destructions, and there is no possibility that it will end any time soon. Preventive measures were prepared for the community worldwide with little variations to be followed by citizens of all ages.

The preventive measures are as simple as follows: (1) Wash hands frequently and thoroughly (2) Avoid touching mouth, nose and eyes (3) Cover mouth when you cough or sneeze with elbow or with tissues (4) Dispose used tissue into a closed bin and wash hands or sanitise (5) Avoid crowded places (6)Practise physical distancing and maintain at least 1 m distance (7) Routinely disinfect surfaces (8) Stay at home if you do not feel well (8) If you have symptoms of fever, cough or difficulty in breathing consult a doctor.

In short it is mooting to live with nature and be clean, in an environment friendly atmosphere consuming healthy food preferably devoid of meat or fish obtained from worldwide food chains and consuming junk including poisonous beverages, especially the young. This is what ‘’Ayurveda’’ medicine too has taught us Asians for over 5,000 years and we have not come across pandemics or diseases such as cancer in our history. It is simple and effective to adhere to these rules.

Transform disaster to success

This pandemic has magnified every inequality in our society, such as, racism, gender inequality, and poverty. The citizen should transform disaster into success and opportunity by adopting to new challenges and circumstances with the help of people friendly innovations on livelihood, environment, employment, medicine, education and generally the way of life in pre– Covid-19 times.

This pandemic may give rise to stronger societies out of necessity and livelihood whereby families and neighbours will be closer and inter dependent on each other which may lead to new ventures in trade and business. Once secluded and confined in houses for long periods the friendship, relationship and neighbourhood bonds are bound to enhance and lead to developments and new thinking as groups. It will strengthen family ties and cooperation in all areas including joint livelihoods. This is the period of innovations such as in Israel where every other person is an innovator converted to a start-up company owner and SME for the development of the nation.

The youth in Sri Lanka today are innovative and computer literate with IT knowledge and computer centres at every junction with basic IT facilities available for payment of utility bills and data for the children for online education. The transport system has been changed with fewer public transport and cheaper three wheeler services, thereby preventing congestion on the roads.

Working from home and flexible office hours have strengthened family ties with less household expenditure. It has increased the resilience to crisis, ensuring sustainable developments. Digital transformation and setting of new digital platforms are inevitable adaptations that have resulted in drastic changes in the economy with a strong political will by the governance also out of compulsion and circumstances.

Education, a badly hit area

Education is a widely hit area in Sri Lanka where the students, parents and the school managements have bounced back successfully despite school closures and interrupted transport systems. Sri Lankan parents have resolved to invest on children’s education for a better future for them and the nation which is a good move. Parents with difficulties invested on expensive data, giving their personal smartphones to the children for their e- education.

E- education is booming in private schools as expected. There were news reports that children in village areas climbed water tanks for Wi-Fi which is a sorry affair and an encouraging news on their capability to adaptation with determination. This is an opportunity to improve e-education and to link with international players through the Ministry of Education and our University system, especially, the Moratuwa University should lead the process. Education should be linked with e education, e business, and e news and information based on advanced IT with ICTA.

The newly set up Technology State Ministries tend to attend seminars and meetings without getting into business and it is time the Minister of Education gives them specific instructions. The nation should rise above all in education and assist all other groups to emerge during the pandemic.

Road discipline and behaviour

The number of accidents is on the rise in Sri Lanka compared to deaths due to Covid-19 and Dengue that we successfully minimised. Road accidents are mainly due to indiscipline and loss of effective control by the governance that has failed to curtail accidents. Relating to the environment sector many youth had fallen victim to ruthless sand transporters in heavy trucks who have taken the law unto their hands with political patronage, linked to environmental destruction. In fact accidents should be on the decline due to less vehicular movements. However, greedy politicos eat into forests and sand on river banks according to the helpless Minister of Environment. Covid-19 is a by-product of the mismanagement of environment and it is the duty of the citizen to exert pressure on perpetrators destroying the environment that we have saved for millions of years.

Trade, employment and Commerce

The economy is bound to set back due to inactivity in all sectors and working from home with the loss of billions of rupees in all sectors worldwide. Sri Lanka feels it more due to less reserves while the pinch is bearable to UK, USA, Japan and EU with their food and fund reserves and assistance from International Organisations. Although there are improvements in the agriculture sector, employment, commerce and trade including exports have decreased. Sri Lankans have been brave and resilient to challenges by bouncing back after the tsunami that hit Sri Lanka and many countries. We won the Tsunami over and winning Covid-19 is certain! Let us raise our nation to be a world power such as Israel during the difficult period.

Covid-19 cremation or burial

During the ancient period, the Muslims who arrived in Ceylon obtained permission from the kings and lived in Sri Lanka for thousands of years as traders and friends having married Sri Lankan women with the freedom to practise their religion. They did not come as invaders- like some other ethnic groups did. Islam is a rigid religion unlike Buddhism, which is a philosophy and a religion with lots of freedom as free thinkers. Many Muslims became mild due to the association of Buddhists and bhikkhus while some became rigid due to fundamentalists’ influence of Middle East contacts.

Sri Lankans are friendly and work together in international and inter-governmental Muslim groups, helping each other in international issues fighting together against rich and powerful groups. Covid-19 deaths are comparatively less and we should and could have taken all the precautions as guided by the committee, and as Prime Minister, Mahinda Rajapaksa, an experienced politician, supposed to be the most senior politician in Asia, indicated his views with few words in Parliament. We are in an internationalised world community and it is appropriate to adjust ourselves to the views of the international brotherhood which has an adverse effect on Geneva deliberation for no reasonable reason.

Be safe, be smart and be kind – DG, WHO

The virus will mutilate and live on with variants with permanent changes unless we outsmart the virus. The Israelis are the best innovators and best partners in this process to combat the virus. Variants will thrive in poor countries in the way they live with lack of necessary facilities.

The detection of variants in laboratories before they occur will fast spread, which shows the need for sharing of knowledge and international network in combating the menace. Every country must have budgetary requirements and or diversion of other funds for this important venture which is an investment for the future. Monitoring and organising the population to be vigilant and collection of data are important. It is not possible to keep countries in isolation or lockdown too long which could be disastrous.

Way forward to be free from Covid-19

As former President Donald Trump said the miracle will reach mankind as this affects the entire world. As the Director General of WHO stated we have to be smart, kind and safe. Are we? Very unlikely. If we are clean and follow the Ayurveda advice to go through the cleaning process there is no way that the virus would spread.

If we live with nature protecting Mother Earth, she will look after her children. It is time to change for the good or face the danger. Mankind went through many similar disasters of larger magnitude and escaped but the time factor is the issue despite the advancement of technology and science. We should expect the worst and start adapting to modern technology with new platforms and devices, as well as be innovative, for success.

We must have a global program and approach and not a national approach as it is a worldwide pandemic spreading fast so that the world has to act as one. There could be climatic changes and mass destruction of deforestation and release of mass scale garbage to the environment which will have an adverse effect of Covid-19 spread. World leaders must get together and exert a collective approach to face the menace with the scientists and the NGOs headed by the United Nations. This is a matter that cannot be resolved in isolation and therefore sharing of knowledge, experience and data is essential.

The IMF may think of keeping developments aside for a while and start helping members of the world family to get over the most difficult threat. Small is powerful and we will be victorious if we follow the adage that ‘’you are your own saviour and no one else’’. (The Buddha) Therefore, follow the simple rules to the last word and be safe, smart and kind. May everybody be healthy and happy. Sarth7@hotmail.co.uk

The writer is a President’s Counsel, former Ambassador to UAE and Israel and President, Ambassadors’ Forum

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

සෞඛ්‍ය විෂය මධ්‍යම රජයෙන් ක්‍රියාත්මක සංවෘත සේවාවක් ලෙස නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතට ඇතුළත් කරන්නැයි ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අද 2021.03.01 දින පස්වරුවේ දැනුම් දුන්නේය.

රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමය සමඟ අරලියගහ මන්දිරයේ පැවති සාකච්ඡාව අතරතුර එම සංගමයේ සභාපති විශේෂඥ වෛද්‍ය අනුරුද්ධ පාදෙණිය මහතා කළ ඉල්ලීමට අග්‍රාමාත්‍යතුමා මෙලෙස එකඟත්වය පළ කළේය.

සෞඛ්‍ය සේවය සහ වෛද්‍යවරුන් හමුවේ පවතින ගැටලු හා එම ගැටලු විසඳා ගැනීමට රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය ඉදිරිපත් කරන යෝජනා මෙම හමුවේ දී සාකච්ඡාවට ගැණිනි.

රජයේ වෛද්‍ය පීඨයකින් මේ වනවිට බිහිවන වෛද්‍යවරුන්ගේ වයස් සීමාව බොහෝවිට අවුරුදු 28 හෝ 30කට ආසන්න වන බව විශේෂඥ වෛද්‍ය අනුරුද්ධ පාදෙණිය මහතා පෙන්වා දුන්නේය.

මේ පිළිබඳව වූ යෝජනා සළකා බැලූ අග්‍රාමාත්‍යතුමා රජයේ වෛද්‍ය පීඨයකින් බිහිවන වෛද්‍යවරයෙකුගේ වයස් සීමාව අවුරුදු 22 හෝ 23 දක්වා අඩුකර ගැනීමට අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය හා ඒකාබද්ධව වැඩපිළිවෙලක් සකස් කරන්නැයි දැනුම් දුන්නේය.

අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයේ ලේකම් මහාචාර්ය කපිල පෙරේරා මහතා අදහස් පළ කරමින් සාමාන්‍ය පෙළ විභාගය අගෝස්තු මාසයේදීත් උසස් පෙළ විභාගය දෙසැම්බර් මාසයේදීත් පවත්වන නව යෝජනාවක් අමාත්‍යමණ්ඩල අනුමැතියට ලබන සතියේ යොමුකරන බව කියා සිටියේය. ඒ අනුව දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනයට වැඩිපුර ගතවූ මාස 9යක කාලයක් අඩුකර ගැනීමට අපේක්ෂා කරන බව හෙතම පැවසීය.

ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සභාව සම්බන්ධයෙන් පැන නැගී ඇති තත්ත්වය විමසා බැලූ අග්‍රාමාත්‍යතුමා, වෛද්‍ය සභාව ස්වාධීනව පවත්වාගෙන යාමට කටයුතු කරන්නැයි සෞඛ්‍ය ඇමතිනි පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි මහත්මියට උපදෙස් දුන්නේය.

විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන්ට අමතරව සියලුම වෛද්‍යවරුන්ගේ විශ්‍රාම වයස අවුරුදු 62/63 දක්වා දීර්ඝ කිරීම පිළිබඳවද මෙහිදී අග්‍රාමාත්‍යතුමාගේ අවධානයට යොමු විය. ඒ අනුව ඉදිරියේ දී අවශ්‍ය සංශෝධන සඳහා සාකච්ඡා මාර්ගයෙන් ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමට නියමිතය.

පාසල් දරුවන්ගේ හා වෛද්‍යවරුන්ගේ ආපන ශාලාවන් සෞඛ්‍ය ආරක්ෂිත කිරීම, පාසල් දරුවන් අතරට වේගයෙන් පැතිරයන බෝ නොවන රෝග වසංගතය මැඩලීම හා ඒ සම්බන්ධයෙන් රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමය අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයට දුන් යෝජනා පිළිබඳව ද මෙහි දී අග්‍රාමාත්‍යතුමා දැනුම්වත් විය.

මෙම අවස්ථාව සඳහා අමාත්‍යවරුන්වන මහාචාර්ය ජී.එල් පීරිස්, පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි, මුදල් අමාත්‍යංශ ලේකම් එස්.ආර් ආටිගල, අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයේ ලේකම් මහාචාර්ය කේ.කපිල සී.කේ පෙරේරා, සෞඛ්‍ය අමාත්‍යංශයේ ලේකම් මේජර් ජනරාල් විශේෂඥ වෛද්‍ය සංජීව මුණසිංහ, අග්‍රාමාත්‍ය අතිරේක ලේකම් චමින්ද කුලරත්න, ජාතික වැටුප් කොමිෂන් සභාවේ ලේකම් චන්ද්‍රානි සේනාරත්න, සෞඛ්‍ය සේවා අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් වෛද්‍ය අසේල ගුණවර්ධන, නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් එන්.පී.කේ රණවීර, ජාතික අය වැය දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ජූඩ් නිලුක්ෂාන්, රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමයේ සභාපති විශේෂඥ වෛද්‍ය අනුරුද්ධ පාදෙණිය, ලේකම් වෛද්‍ය එම්.ඒ්.ජේ.එස් ප්‍රනාන්දු, උප සභාපති වෛද්‍ය චන්දික එපිටකඩුව, සංස්කාරක වෛද්‍ය එච්.පී අලුත්ගේ ඇතුළු රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ මහත්ම මහත්මීන් පිරිසක් එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

පසුගිය ආණ්ඩු සමයේ අත්හැර දමා තිබූ නාගරික සංවර්ධන ව්‍යාපෘති රැසක් නැවත ආරම්භ කිරීමට මුදල් සහ නාගරික සංවර්ධන හා නිවාස අමාත්‍යවරයා ලෙස ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අද 2021.03.01 දින පෙරවරුවේ උපදෙස් දුන්නේය‍.

නාගරික සංවර්ධන හා නිවාස අමාත්‍යංශයේ ව්‍යාපෘති ගැටලු පිළිබඳව  මුදල් අමාත්‍යංශයේ පැවති සාකච්ඡාවේ දී අග්‍රාමාත්‍යවරයා මේ බව සඳහන් කළේය.

එහිදී අග්‍රාමාත්‍යතුමා නාගරික සංවර්ධන හා නිවාස අමාත්‍යාංශය යටතේ ක්‍රියාත්මක කිරීමට නියමිතව තිබූ හා දැනට ආරම්භ වී තිබෙන සංවර්ධන ව්‍යාපෘති වල ප්‍රගතිය සමාලෝචනය කළේය.

සංවර්ධන ව්‍යාපෘති රැසක් පසුගිය ආණ්ඩුවේ වසර පහක කාලය තුළ දී අතහැර දමා ඇතිබව නිලධාරින් පිරිසක් අග්‍රාමාත්‍යතුමා දැනුවත් කළහ.

එසේ ක්‍රියාත්මක නොවී අතහැර දමා ඇති ව්‍යාපෘති රැසක් නැවත ආරම්භ කරන්නැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා මෙහි දී උපදෙස් දුන්නේය.

නාගරික සංවර්ධන, වෙරළ සංරක්ෂණ, අපද්‍රව්‍ය බැහැරලීම හා ප්‍රජා පවිත්‍රතා කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ද මෙහිදී විශේෂ අවධානයක් යොමු විය.

සියලුම ව්‍යාපෘති සඳහා නාගරික සංවර්ධන අධිකාරිය උපයන ආදායම් වලට අමතරව මහා භාණ්ඩාගාරයෙන් ද අවශ්‍ය මුදල් ප්‍රතිපාදන වෙන් කරන්නැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා පැවසීය.

මෙම අවස්ථාව සඳහා මුදල් හා ප්‍රාග්ධන වෙළෙඳපොළ සහ රාජ්‍ය ව්‍යවසාය ප්‍රතිසංස්කරණ රාජ්‍ය අමාත්‍ය අජිත් නිවාඞ් කබ්රාල්, අග්‍රාමාත්‍ය කාර්ය මණ්ඩල ප්‍රධානී යෝෂිත රාජපක්ෂ, මුදල් අමාත්‍යංශ ලේකම් එස්.ආර්. ආටිගල, නාගරික සංවර්ධන හා නිවාස අමාත්‍යාංශ ලේකම් සිරිනිමල් පෙරේරා, නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියේ සභාපති යූ.ඩී. හර්ෂාන් ද සිල්වා, ශ්‍රී ලංකා ඉඩම් සංවර්ධනය කිරීමේ සංස්ථා සභාපති මේජර් ජෙනරාල් එම්.ආර්. සොයිසා මහත්වරුන් සහ කොළඹ මහ නගර සභා නාගරික කොමසාරිස් රොෂානි දිසානායක මහත්මිය ඇතුළු රාජ්‍ය නිලධාරීන් රැසක් එක්ව සිටියහ.

By  Amanda Coletta courtesy Washington Post

TORONTO — Armed with everything from school attendance records to drones, researchers across Canada are racing to shed light on a bleak part of the country’s history: How many indigenous children died at residential schools, and where are their unmarked graves?

From 1883 to 1998, nearly 150,000 indigenous children were forcibly separated from their families and sent to the government-funded, church-run boarding schools in an attempt to assimilate them. Once there, they were frequently neglected and abused. What happened at the schools was akin to cultural genocide,” concluded a 2015 report from Canada’s Truth and Reconciliation Commission.

It also found that at least 3,200 students died at residential schools over those 115 years — a much higher rate than for students elsewhere in Canada — though the commission contended that the number was probably much higher and merited further investigation.AD

In 2015, Prime Minister Justin Trudeau promised to implement the Truth and Reconciliation Commission’s calls to action. Six of them deal specifically with creating a register of the missing children and mapping their graves.

But nearly three years later, some say that a lack of resources and missing documents is inhibiting progress, increasing the likelihood that the relatives of missing residential-school children will die without knowing the fate of their loved ones, and that unmarked graves could be destroyed.

There are scant resources being provided to do this work,” said Ry Moran, director of the National Centre for Truth and Reconciliation, which is working on some of these calls to action. We know some of those cemetery locations now sit under parking lots.”

A spokesman for the department of Crown-Indigenous Relations and Northern Affairs Canada said in a statement that the government provided the National Centre for Truth and Reconciliation with $500,000 in March and that it is working closely” with it in making progress toward the completion of these, and other associated Calls to Action.”AD

Moran said he expects to have an initial register of dead schoolchildren ready by March 2019 but cautioned that it won’t be a complete list because there are literally millions more documents to review.”

Putting together the puzzle pieces found in those documents is seldom straightforward,” said Nancy Hurn, a former archivist at the Anglican Church of Canada who pores over church records to find the names of dead children in her retirement but is not affiliated with the commission or the center. She has so far uncovered the names of 119 dead children.

I’ve been an archivist for 40 years, and this is the most important work I’ve done,” Hurn said. There is a lot to account for.”

School records were often destroyed or inconsistently kept, according to the commission’s 2015 report. Officials also frequently failed to record the name and gender of students who died or the cause of death. Authorities even neglected to report the deaths to the parents.AD

Complicating matters further, Moran said, some of the Catholic entities responsible for running the schools have not yet turned over their documents.

The religious organizations that operated the schools — the Anglican Church of Canada, Presbyterian Church in Canada, United Church of Canada, Jesuits of English Canada and some Catholic groups — in 2015 expressed regret for the well-documented” abuses. The Catholic Church has never offered an official apology, something that Trudeau and others have repeatedly called for.

Children at residential schools often died of illnesses such as tuberculosis and typhoid, which spread rapidly because the children were not adequately nourished and sometimes were forced to endure hard labor. Others died by suicide, in fires or by freezing to death while trying to escape.AD

Those who died were commonly buried in cemeteries on school grounds, in part because the schools were located far from indigenous communities and travel was difficult in the winter, said Anne Lindsay, a former archivist at the National Centre for Truth and Reconciliation.

Moran said it should be easy to map the locations of the graves because researchers know where the schools were located.

Earlier this year, he and a team of researchers found an unmarked grave near the Muscowequan Residential School in Saskatchewan by using ­ground-penetrating radar near the school’s abandoned building.

Moran would like to use this radar technology elsewhere but said it isn’t possible without more funding from the government.

What is at stake is perhaps best exemplified by what is happening in Brandon, Manitoba, on what archivists say they believe is the former site of the Brandon Indian Residential School, which operated from 1895 to 1972.AD

After years of neglect, the school’s cemetery was marked and cared for by the Girl Guides, Canada’s version of the Girl Scouts, from 1962 until the 2000s, when city officials sold the land to a private owner and it vanished.

Lindsay said the principal’s letters, a hand-sketched map by a former student and other records indicate that the cemetery was just south of the school, near the Assiniboine River.

Lindsay and others say they believe that today, it is the Turtle Crossing RV park and that at least 60 students are buried there.

The park’s owner is planning to expand the campground, but archivists and Vince Tacan, chief of the Sioux Valley Dakota Nation, oppose it.

Neither he nor the owner of Turtle Crossing responded to a request for comment.

This is a cemetery that sort of appears and disappears again,” Lindsay said. It speaks to how fragile that memory is and how much it needs people to actually commemorate and argue for remembrance.”

‘Third World conditions’: Many of Canada’s indigenous people can’t drink the water at home

Canada’s indigenous population is overrepresented in federal prisons — and it’s only getting worse

The mystery of 1,000 missing and murdered indigenous women in Canada

Today’s coverage from Post correspondents around the world

Like Washington Post World on Facebook and stay updated on foreign news

Geeta Mohan  Courtesy India Today

In an exclusive interview to India Today TV, Sri Lanka Foreign Secretary Admiral (Retd) Jayanath Colombage on Monday said that he expects India to stand by and vote in favour of Sri Lanka ahead of next week’s UNHRC sessions on the island nation’s rights and accountability record.

India has been urging Sri Lanka to implement and enforce the 13th amendment of its Constitution ever since the country’s war with Tamil separatists ended in 2009. At the ongoing session of the United Nations Human Rights Council (UNHRC) in Geneva, India said that it supports its neighbour’s “unity and territorial integrity” and remains committed to “aspirations of the Tamils of Sri Lanka for equality, justice, peace and dignity”.

In an exclusive interview to India Today TV, Sri Lanka Foreign Secretary Admiral (Retd) Jayanath Colombage on Monday said that he expects India to stand by and vote in favour of Sri Lanka ahead of next week’s UNHRC sessions on the island nation’s rights and accountability record.

“Abstention will not hamper ties. But India’s great leader speaks of ‘Neighbourhood First’. We are immediate neighbours,” Jayanath Colombage said.

ALLUDES TO TAMIL NADU ELECTIONS BECOMING FACTOR IN INDIA’S VOTING DECISION AT UNHRC

“We understand Tamil Nadu elections are coming up and Sri Lanka is always an issue. So we understand. India is a great friend. We expect India to stand by Sri Lanka. India is against country specific resolutions. They are against so-called rapporteurs being around to judge human rights situations in other countries. I think India is moving a resolution in that regard.”

ON PAKISTAN VISIT

“It was a bilateral visit. We did not visit [Pakistan] to garner OIC votes at UNHRC neither were we influenced by Imran Khan’s visit. We were very conscious of India’s concerns and ensured New Delhi is not embarrassed sorting the Pakistan Prime Minister’s visit. There will be no cooperation in defence or maritime with Pakistan. Sri Lanka’s soul will not be allowed to be used against India or to attack India.”ADVERTISEMENT

ON EAST CONTAINER TERMINAL

“Like farmers’ protests in India, our trade union protested against a deal. As a democratically chosen government we had to listen to them. We have offered India the West Container Terminal. I think they are happy with our offer and might even accept it.”

Courtesy Adaderana

India described Sri Lanka as Priority One” partner in the defence sphere and said the participation of its military aircraft in the 70th anniversary celebration of the Sri Lanka Air Force (SLAF) is indicative of the growing cooperation, camaraderie and friendship between the two militaries.

The SLAF is celebrating its 70th Anniversary on March 2 and to commemorate the historical event, a Fly Past and an Aerobatic Display is being organised for the first time in the country at a grand scale.

A total of 23 aircraft of the Indian Air Force (IAF) and Indian Navy would participate in the grand event.

Sri Lanka is Priority One” partner for India in the defence sphere, the Indian High Commission in Colombo said in a statement on Sunday.

It said the assurance of India’s fullest cooperation in the field of defence and security was recently reiterated to Sri Lanka’s leadership by National Security Adviser Ajit Doval during his visit to Colombo for a trilateral Maritime Security Cooperation talks.

Doval attended the high-level trilateral maritime dialogue in Colombo among India, Sri Lanka and the Maldives in November last year. The meeting – hosted by Sri Lanka – took place after six years. The last meeting was held in New Delhi in 2014.

The statement underlined that the participation of the Indian Air Force and Indian Navy aircraft and personnel in the 70th Anniversary celebration of the SLAF is indicative of the growing cooperation, camaraderie and friendship between the Armed Forces of the two nations.

As a gesture of solidarity, and in keeping with years of close interaction and camaraderie between the two countries and their militaries, Indian Air Force (IAF) and Indian Navy will participate in the event with an Aerobatic Display by Sarang (Advance Light Helicopter), Surya Kiran (Hawks), Tejas Fighter Aircraft, Tejas Trainer and the Dornier Maritime Patrol Aircraft,” it said.

The deployment of such wide variety and huge inventory of aircrafts and helicopters of IAF and Indian Navy is testimony to the strong bonds of friendship and close interoperability shared between the corresponding forces of India and Sri Lanka services,” the Indian mission said.

It said that all the Indian aircraft on display are ‘Made in India’ and as such represent the indigenous technical prowess of Indian research and development sector and reliability of products of India’s defence industry.

Tejas Trainer, on display for the first time, would also afford the opportunity of independent sorties for the Sri Lankan pilots, accompanied with the Indian pilots whilst adhering to relevant strict health guidelines, the statement said.

During the deployment, the officers from Sri Lanka Air Force and Sri Lanka Navy will also have firsthand experience onboard the Indian Navy’s Maritime Patrol Aircraft Dornier, it said.

Sri Lanka Air Force pilots and Sri Lanka Navy observers will fly along with the Indian crew.

This is in continuation of the half yearly Dornier training sorties being facilitated for SLAF/SLN, it added.

Source: PTI

-Agencies

Courtesy Adaderana

Sri Lanka has reported 05 more coronavirus-related deaths, the Director-General of Health Services confirmed today (March 01).

As per the Department of Government Information, three male patients and two female patients are among the victims.

The new deaths bring the number of COVID-19 related deaths witnessed in Sri Lanka to 476 in total.

01. The deceased is a 73-year-old female resident from Ganemulla. She was diagnosed as infected with Covid-19 and transferred from Colombo South Teaching Hospital to Base  Hospital Pimbura where she died on 01.03.2021. The cause of death is mentioned as Covid-19 pneumonia and cancer in the gallbladder.

02. The deceased is a 75-year-old male resident from Colombo 10. He was diagnosed as infected with Covid-19 and transferred from General Hospital Colombo to Base Hospital Pimbura where he died on 26.02.2021. The cause of death is mentioned as Covid-19 pneumonia and acute diabetes.

03. The deceased is an 83-year-old male resident from Bulathkohupitiya. He died on 11.02.2021 while undergoing treatments at Base Hospital Karawanella. The cause of death is mentioned as Covid-19 pneumonia.
 
04. The deceased is a 61-year-old male resident from Kandy. He was diagnosed as infected with the Covid-19 virus and transferred from the Teaching Hospital in Peradeniya to the National Hospital in Kandy where he died on 28.02.2021. The cause of death is mentioned as Covid-19 pneumonia.

05. The deceased is a 75-year-old female resident from Pujapitiya. She was diagnosed as  infected with Covid-19 virus and transferred from National Hospital Kandy to Base Hospital  Theldeniya where she died on 01.03.2021. The cause of death is mentioned as Covid-19  pneumonia and heart failure.

Courtesy Adaderana

Sri Lanka has registered 111 more positive cases of Covid-19 today (March 01), the Ministry of Health confirmed.

Thereby, Sri Lanka has detected 303 new positive cases of COVID-19 within the day.

As per statistics, the total number of Covid-19 infections confirmed so far in the country now stands at 83,546.

Recoveries from the virus meanwhile climbed to 79,422 earlier today, as 475 more patients regained health.

However, 3,653 active cases are still under medical care at selected hospitals and treatment centers located across the island.

Total lives claimed by the pandemic outbreak sits at 476 at present.

Courtesy Adaderana

A copy of the final report of the Presidential Commission of Inquiry on the Easter Sunday attacks has been handed over to Archbishop of Colombo Cardinal Malcolm Ranjith.

The Director General, Legal Affairs of the Presidential Secretariat Hariguptha Rohanadheera presented the report to the Cardinal Ranjith at the Archbishop’s House today (01).

Meanwhile the President’s Media Division stated that the report was also presented to the Mahanayake Theros of the Malwathu and Asgiri Chapters this morning. 

The report was presented to the Mahanayaka of the Malwatte Chapter Most Ven. Thibbatuwawe Sri Sumangala Thero at the Malwathu Maha Viharaya in Kandy and to the Mahanayaka of the Asgiriya Chapter, Most Ven. Warakagoda Sri Gnarathna Thero at the Asgiri Maha Viharaya in Kandy.