Dr Sudath Gunasekara Mahanuwara

We are not here to lecture you but to offer any possible assistance. We are certain that Sri Lanka is capable of choosing what needs to be done. We are ready to extend our cooperation to achieve the development aspirations of Sri Lanka”,

(Seubert and Furgler New Ambassadors to the Federal Republic of Germany and Dominik Furgler Switzerland)

(This is a statement made by the two Diplomats at the Presidential Secretariat when they presented their credentials to  President Gothabhaya Rajapaksa , as reported in CT on 30^th Sept 2020 by Gagani Weerakon)

 While I congratulate these two Ambassadors for their outright open diplomacy and candor in recognizing and respecting the Independence and the sovereignty of this country which some diplomats disregard with arrogance and superiority complex treating this country still as one of their underdogs.

Sri Lanka will appreciate it very much if the Diplomats of USA, UK and India also follow suite without trying to throw their weight about in their day to day business in all matters pertaining to our internal affairs on the blind assumption that they represent powerful and superior countries in the world

This attitude of the temporally rich and powerful countries where most of them have become rich and powerful by invading, exploiting and plundering the weak nations with their gun power during the era of global colonial expansion between 15^th—18^th centuries should stop at least now, I think, this  psychological war They all should go by the axiom that all nations are equal and none is superior by nature and therefore they should learn to respect each other irrespective of colour, creed, race or any other like economic or military  power or riches acquired at the expense of others, at any given time. Because nothing in this world is permanent and everything is subjected to change as Lord Buddha has so explicitly pointed out more than 2500 year ago. Therefore it is high time for a psychological and spiritual transformation that suits the changing times.

Those western countries who overestimate their superiority in all things and continue to indulge in aggression against the weaker countries should first read the concept of Anichchavaata sankaaraa”   (The concept of universal impermanence associated with all transient things) preached by Buddha and also should read  contemporary prophesies  by writers like Samuel Huntingdon The Clash of Civilizations And the remaking of World Order (1997) and ”When China Rules the World: The End of the Western World and the Birth of a New Global Order: by Martin Jacques (2009) before they continue to indulge in aggression against the weaker nations in the world. This applies not only to the Western world but also to all other so-called Great powers like Russia, China and last India our closest neighbor that attempts to keep this country eternally under its control  using all powers at its hands like political, economic and Strategic

by Sri Lanka Study Circle 

Mr. Basil Rajapaksa, Special Representative of the President and Head of the Presidential Task Force on Economic Revival and Poverty Eradication, symbolically handed over the first batch of face masks from a production of 200 million face masks for export by Brandix, to U.S. Ambassador to Sri Lanka and Maldives Alaina B. Teplitz. 

The handover took place at the Brandix Headquarters on 14th May 2020 in the presence of Mr. A. Sukumaran – JAAF Chairman, Mr. Ashroff Omar – Brandix Group Chief Executive Officer and Ms. Ranga Ranmadugala – Board Member of Brandix Apparel Limited. 

U.S Ambassador to Sri Lanka and Maldives Alaina B. Teplitz expressed her appreciation to Mr. Basil Rajapaksa and Brandix. As the world combats this global pandemic, the long friendship between the United States and Sri Lanka is helping both our countries overcome this challenge. Our collaboration has resulted in quality products that can help mitigate the spread of COVID-19. Impressively, the fabric used for the face masks was produced in Sri Lanka, while the chemicals used for the antimicrobial finish were made in the United States, demonstrating a synergy that benefits all. We look forward to continuing our cooperation with the Sri Lankan Government and Brandix to sustain the global supply of PPE.” 

Mr. Basil Rajapaksa, Special Representative of the President and Head of the Presidential Task Force on Economic Revival and Poverty Eradication said, We are proud that products manufactured in Sri Lanka such as these 200 million face masks are being exported to nations like the US, where it will play a vital role in combatting the COVID-19 pandemic. This collaboration between the two countries has resulted in sustaining our national economy, in addition to paving way for global customers to reach out to Sri Lanka for quality products in the months ahead. We are glad that a leader in apparel like Brandix utilized its resources to lead the way in this journey, giving the global market a glimpse of the advanced infrastructure and agility that is already in place within Sri Lanka, in order to meet the current and future market demands.” 

The face masks produced by Brandix have been manufactured combining the efforts of over 15,000 of the company’s Associates and an extended network of several supply chain partners in the country. The face masks, produced as 3-ply and of cotton-based fabric with antimicrobial finish, is stretchable for better fit and meet stringent hygiene standards. 

Speaking on the endeavour, Ms. Ranga Ranmadugala – Board Member of Brandix Apparel Limited commented, The apparel industry is a key export revenue generator in Sri Lanka, generating $5.6 billion of exports in the last fiscal year itself. However, the unavoidable decline in trade and production output resulting from the COVID-19 crisis, has left the industry facing its toughest predicament in recent times, impacting Sri Lanka’s positioning against other apparel export markets. In this daunting background, the production of a large volume of face masks for export to the US is truly heartening as it reaffirms the continued trust and partnership the two nations uphold.” She added, Despite the challenging conditions and the tough road ahead, the industry will continue to do its part to combat potential long-term impacts of the pandemic and bring in revenue to replenish the national economy. We are also happy that we can continue to sustain livelihoods through continued production as well. As a leader in apparel, we assure the Government of Sri Lanka that we will do our utmost to support the journey ahead.” 

මාධ්‍ය නිවේදනය නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය

කොවිඩ් – 19  වෛරසය හඳුනා ගැනීම සඳහා LAMP ( Loop- Mediated Isothermal Amplification ) පී. සී. ආර්  පරීක්ෂණ කට්ටලයක් නිපදවීමට  තාක්ෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය යටතේ ක්‍රියාත්මක වන ශ්‍රි ලංකා නැනෝ තාක්ෂණ ආයතනය සමත්ව තිබේ. මෙය මීට පෙර සිදු කරන ලද RT  පී. සී. ආර් යන්ත්‍රය සදහා යොදාගත් පර්යේෂණ කට්ටලය හා සැසඳීමේදි මෙම කට්ටලය  මගින්  පී. සී. ආර් පරික්ෂණ සදහා යන කාලය අඩුකරගැනිම මෙන්ම වැය වන පිරිවැයද අඩු කරගත හැක. එලෙසම අපගේ රට තුළින්ම නිෂ්පාදිත පරීක්ෂණ කට්ටලයක් භාවිතා කිරිමෙන් අවශ්‍ය කට්ටල අඩුවක් නොමැතිව ලබා ගැනිමට අවස්ථාවක් ලැබේ. 

මෙම LAMP PCR පර්යේෂණ කට්ටලය මේ වන විට සායනික පර්යේෂණ මට්ටමේ පවතින අතර ඉතා ඉක්මනින් මෙරට සෞඛ්‍ය ක්ෂ්‍රේත්‍රයේ යෙදවීමට නියමිතය. පසුගිය කාල වකවානුවේදි ශ්‍රි ලංකා නැනෝ තාක්ෂණ ආයතනය මගින් කොවිඩ් – 19  වෛරස පරීක්ෂාවට යොදා ගන්නා ලබන අවශෝෂණ පිස්න (SWOB) මෙරටදී නිපදවීම ආරම්භ කළ අතර සෞඛ්‍ය සේවා සැපයුම් අංශයට සහ වෛද්‍ය පර්යේෂණ ආයතනයට එම අයිතමයන් සපයන ලදි. එම අවශෝෂණ පිස්න තවදුරටත් නිෂ්පාදනය කිරිමට මෙහිදි තීරණය කරන ලදි. කොවිඩ් – 19 වෛරසය හේතුවෙන් වර්තමානයේ රටතුල උද්ගත වි ඇති තතත්වය මත නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, තාක්ෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍ය විශේෂඥ වෛද්‍ය සීතා අරඹේපොල මහත්මියගේ ප්‍රධානත්වයෙන් සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශ පරිශ්‍රයේදී පැවති සාකච්ඡාවකදි මෙම කරුණු පිලිබදව අවධානය යොමු විය.

නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, තාක්ෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍ය විශේෂඥ වෛද්‍ය සීතා අරඹේපොල , සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශ ලේකම් වෛද්‍ය සංජය මුණසිංහ, තාක්ෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශ අතිරේක ලේකම් දීපා ලියනගේ, නැනෝ තාක්ෂණ ආයතනයේ අධ්‍යක්ෂ මංජු ගුණවර්ධන, නැනෝ තාක්ෂණ ආයතනයේ ප්‍රධාන මෙහෙයුම් නිලධාරී හේමින්ද ජයවීර, ජාතික ඖෂධ නියාමන අධිකාරියේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් වෛද්‍ය කමල් ජයසිංහ, ජාතික වෛද්‍ය පරීක්ෂණ ආයතනයේ වැඩබලන අධ්‍යක්ෂ වෛද්‍ය ප්‍රභාත් අමරසිංහ  ඇතුළු මහත්ම මහත්මීන් පිරිසක් මෙම සාකච්ඡාව සදහා සහභාගී වුහ.

මාධ්‍ය ඒකකය

නිපුණතා සංවර්ධන, වෘත්තීය අධ්‍යාපන, පර්යේෂණ හා නව නිපැයුම් රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය

මහින්ද රාජපක්‍ෂ ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ අග්‍රාමාත්‍ය

”ලෝකය වෙනස්‌ කිරීම පිණිස භාවිත කළ හැකි වඩාත්ම ප්‍රබලතම අවිය වන්නේ අධ්‍යාපනයයි” – නෙල්සන් මැන්ඩෙලා

මෙකී අපේක්‌ෂිත වෙනස සිදු කිරීමේ පෙර ගමන්කරු වන්නේ ගුරුවරයාය. ලොව ශ්‍රේෂ්ඨතම වෘත්තීන් අතර ගුරු වෘත්තිය මුල් තැන ගන්නේ ද ලෝකයේ හා මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ රඳා පැවැත්ම සඳහා වූ මඟ නොමඟ පසක් කරන මාර්ගෝපදේශකයා ගුරුවරයා වන හෙයිනි.

රටක අනාගතය ‍ගොඩනැගීම උ‍දෙසා හා එම ර‍ටේ දරුවන් යහපත් පුරවැසියන් කිරී‍මේ මහඟු කාර්ය‍යේ පු‍රෝගාමී ‍මෙ‍හෙවරක් ඉටු කරනු ලබන ආදරණීය ගුරුභවතුන් ඇගයීම, ඔවුන්‍‍ගේ කාර්යභාරය මනාව වටහා‍ගෙන ඒ පිළිබඳව සමාජය දැනුවත් කිරීම ‍ලෝක ගුරු දිනයේ මුඛ්‍යය පරමාර්ථය ‍වේ.

යුනෙස්කෝ ආයතනය හා ලෝක කම්කරු සංවිධානය එක්ව ලෝක ගුරු ප‍්‍ර‍්‍රඥප්තිය අත්සන් කිරීමට යෙදුණු 1966 ඔක්තෝම්බර් 05 දින සිහිපත් කරමින්, 1994 වර්ෂයේ එක්‌සත් ජාතීන්ගේ අධ්‍යාපන, විද්‍යා හා සංස්‌කෘතික සංවිධානය විසින් ඔක්තෝම්බර් 05 දින ලෝක ගුරු දිනය ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කළේය. වර්ෂ 1994 දී ශ්‍රී ලංකාව තුළ ගුරු-විදුහල්පති සේවාවන් සකසන ලද අතර, ගුරු සේවා ව්‍යවස්ථාව නිකුත් වූ දිනය පදනම් කරගනිමින් ඔක්තෝම්බර් 06 දින ලංකාවේ ගුරු දිනය සමරනු ලබයි.

ජීවන අරගලය ජයගන්නට දෙමාපියන් දරුවන්ට ආදරය, කරුණාව, ශක්තිය, ධෛර්ය  ලබා දෙන්නේ යම් සේද, සමාජයේ නොවැටී සිටින්නට අවැසි ආකල්පමය, අධ්‍යාපනික පදනම සපයමින් දරුවෙකුට ලෝකය දකින්නට, ලෝකයේ හිස ඔසවා ජීවත් වන්නට හුරු කරවන්නේ ගුරුවරයාය. එබඳු උදාර වූත්, උතුම් වූත් චින්තනයකින් පිරිපුන්ව සිය සේවාව සිදු කරන එකම වෘත්තිකයා ද ගුරුවරයා පමණි.

ජාතියට දැනුම ලබා දෙන්නේ ගුරුවරයාය. ඒ නිසාවෙන් ගුණගරුක පරපුරක් හිමි රටක් ලෙස එකී ගෞරවාන්විත සේවාව සමාජයේ වන්දනීයත්වයට පත් කළ යුතුය. මානව ශිෂ්ටාචාරයේ පෙරගමන්කරුවා වූ ගුරුවරයා හෙටට ගැලපෙන මිනිසා නිර්මාණය කරයි. එම ගුරු දෙමාපියන්ට අප සදා ණය ගැතිය. ඔවුන් සැමරීම අදට පමණක් ලඝු නොවිය යුතුය.

ජීවන ගමනේ මං පෙත් විවිර කරමින් සුවහසක් දූ දරුවන්ගේ නැණස දැල් වූ ගුරු මා පියන්ට මේ දිනය උපහාරයක්ම වේවා යි ප්‍රාර්ථනා කරමි!

මහින්ද රාජපක්‍ෂ

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ

අග්‍රාමාත්‍ය

A.J.M. Muzammil Media Unit 

ඌව පළාත තුල කොවිඩ්-19 රෝගය හිස එසවීම වැළැක්වීමට ගත යුතු ක්‍රියාමාර්ග පිළිබඳව සාකච්ඡාවක් ඌව පළාත් ගරු ආණ්ඩුකාරවර ඒ.ජේ.එම්. මුසම්මිල් මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් අද දින ඌව පළාත් ආණ්ඩුකාරවර කාර්යාලයේ දී පවත්වන ලදී.

මෙහිදී ක්‍රමක්‍රමයෙන් අක්‍රීය වෙමින් පැවති කෝවීඩ් ආරක්ෂක ක්‍රියාවලිය නැවතත් සියලු රාජ්‍ය ආයතන වල මෙන්ම පොදු ස්ථාන වල සක්‍රීය කිරීමට තීරණය කෙරුනි. එමෙන්ම ඌව ගුවන් විඳුලි සේවය ඔස්සේ දිගින් දිගටම සෞඛ්‍ය උපදෙස්  ප්‍රචාරය කරන්නට උපදෙස් ලබා දුන් අතර ජනතාව වැඩි වශයෙන් එකතු වන ස්ථාන හා පොදු ප්‍රවාහන මාධ්‍යන් නිරන්තරයෙන් විෂබීජානුහරණයට ලක් කිරීම, මුඛ ආවරණ පැළදීම සහ මීටරයක පරතරය පිළිබඳව වඩාත් සැලකිලිමත්ව කටයුතු කරන ලෙස අදාල අංශවලට ආණ්ඩුකාරවර ඒ.ජේ.එම්. මුසම්මිල් උපදෙස් ලබා දුන්නේය.

මෙම අවස්තාවට ඌව පළාත් ප්‍රධාන ලේකම්, ආණ්ඩුකාරවර ලේකම්, බදුල්ල සහ මොණරාගල දිස්ත්‍රික් ලේකම්වරුන්, නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිතුමන්, සෞඛ්‍ය අංශයේ අදාල බලධාරීන්, ආණ්ඩුකාරවර පුද්ගලික ලේකම්තුමා සහ අමාත්‍යංශ ලේකම්වරුන් සහභාගී විය.

Kalani Kumarasinghe Courtesy The Daily Mirror

All 101 PCR tests conducted on the students and teachers of the Divulapitiya School have returned negative for COVID-19, Public Health Inspectors Union of Sri Lanka (PHIUSL) Secretary M. Balasooriya told Daily Mirror.

Mr. Balasooriya said the results of the tests that were done yesterday, came out at 6 p.m. today. 

Only one result came back positive from all the PCR tests conducted so far, and that was the daughter of the patient who was identified first. A total of 80 PCR tests were carried out today and that included some children in Sunday Schools and others who experienced symptoms or volunteered for the test,” he said.

These persons have been placed under self-quarantine and their PCR test results will be released tomorrow. 

Yohan Perera and Ajith Siriwardana Courtesy The Daily Mirror

Prabhakaran’s youngest son was a commander of LTTE baby brigade, but the Sri Lankan army never killed him, SJB MP Field Marshal Sarath Fonseka told Parliament today.

He said this in response to an allegation made by Tamil National People’s Front MP Selvaraj Gajendran that the security forces killed Prabahakaran’s little son after feeding him with biscuits.

“Prabhakaran’s wife was a member of the LTTE, his eldest son a colonel in the LTTE, his daughter a member of the LTTE women’s wing and his youngest son was a commanding officer of LTTE baby brigade,” the MP said. “The boy was seen in a sarong in the picture which was circulated in the media in 2009 while the person who is with him in the picture is dressed in uniform worn by the jungle brigade of the Indian Army. The National People’s Front Member should refrain from making false allegations.”

SLPP Badulla District MP Sudarshan Denipitiya who objected to Mr. Gajendran’s allegation said it should be expunged from the Hansard.

Deputy Chairman of Committees, Angajan Ramanathan who was in the chair said he would look into it. “The MP was only expressing his opinion,” he said.

Courtesy The Daily Mirror

Stern legal actions will be taken against those who hide or assist to hide whereabouts of any Covid-19 patients and suspected cases, DIG Ajith Rohana said.

Courtesy The Daily Mirror

The employees, of the Brandix Company in Minuwangoda, who have not yet reported to health officials or law enforcement authorities, are requested to reach them immediately, Army Commander. Lt. General Shavendra Silva said.   

“Workers, who have failed to be present before health officials or law enforcement authorities to undergo medical procedures, are asked to reach them immediately,” Army Commander said. 

Meanwhile, he stressed that there were also reports that some factory workers had visited several public places in the Colombo area.

Therefore, people in Colombo and suburbs are requested to be more cautious and responsible to adhere to basic health guidelines,” he added. 

Courtesy Hiru News

With the recording of 124 Covid-19 positive workers from the Minuwangoda Brandix garment factory, a total of 729 infected persons were reported today from the cluster according to the Army Commander. 

Also, 10 more returnees from overseas have been identified as infected today.

Therefore, the total infected persons in the country has increased to 4252.

By M D P DISSANAYAKE

In regard to last year Easter Sunday terror attacks, the President Gotabaya Rajapakse has initiated two separate bodies to investigate the incident.

The traditional investigations by the Colombo Crime Division, Criminal Investigation Department and the Terrorism Investigation Department  combined to nail down the culprits, so far it is reported more than 200 suspects have been arrested.

 In addition to this ongoing investigation, the new President Gotabaya Rajapakse has appointed a Presidential Commission with the widest terms of reference to determine the circumstances, culprits, financers  and gather a larger picture of this incident and make recommendations.

What did Ranil Wickremasinghe do immediately after the Easter Attack? He appointed a Parliamentary Select Committee headed by Ananda Kumarasiri, Rajitha Senaratne, Rauf Hakeem, Ravi Karunanayake, Sarath Fonseka, Jayampathy Wickremaratne, Sumanthiran and Nalinda Jayatissa.  Some of these guys have the lost the election, some others left the country and few others selected Sajith Premadasa as a safe heaven, leaving Ranil Wickremasinghe.

Couple of weeks ago, three Bishops named, Maxwell Silva, Anthony Jayakody and Anton Ranjith were recalled at the Presidential Commission and the Commission had issued a stern warning to them to   refraining  from making comments on the proceedings of the Commission.

The enthusiasm displayed by the Cardinal Malcolm Ranjith since the incident varies widely between the two periods under Ranil Wickremasinghe vs Gotabaya Rajapakse. Why?

Sri Lanka had many terrorists attacks against Buddhists, Catholic and Muslim places of worship and devotees.   As a government, the President has not pressed the panic button.      Neither the President nor the Prime Minister running an unorthodox Special Investigation Squad from  the Temple Trees.  They have no short-list of persons to be arrested.

It is a fact finding mission, those in high office should not create conflicting situations in the society.

The Dalada Maligawa was attacked by Tamil Terrorists, killing hundreds of men and women observing Ata Sil on full moon day   at the  Anuradhapura Sri Maha Bodhi and      Aranthalawa massacre, 33 buddhist monks were killed by LTTE. The list is endless.   Did Malwatte-Asgiri Chapter Maha Nayake theros called for a summit of the  Buddhist members of the parliament to meet the monks.  Could that be interpreted as an act of provocation and create further unrest.

The Cardinal has now called for a meeting or a summit of all catholic MPs to meet him.  (It is hoped that the Rt Hon Harin Fernando, a national list MP will also be present at the proposed summit).

Acknowledgements:

CROSS-WALK.COM.BIBLE:

1. Romans 8:25

“But if we hope for what we do not see, we wait for it with patience.”

2. Romans 12:12

“Rejoice in hope, be patient in tribulation, be constant in prayer.”

DHAMMAPADA VERSE 184

Khanti paramam tapo titikkha
nibbanam paramam vadanti buddha
na hi pabbajito parupaghati
na samano hoti param vihethayanto.

Patience’s the austerity supreme,
Nibbana’s supreme the Buddhas say.
One who irks or others harms
is not ordained or monk become.

Explanation: Enduring patience is the highest asceticism. The Buddhas say that imperturbability (Nibbana) is the most supreme. One is not a renunciate if he hurts another. Only one who does not harm others is a true saint (samana).

Ceylon Teachers Service Union 

ගරු ආණ්ඩුකාරතුමා,
ඌව පළාත් ආණ්ඩුකාරවර කාර්යාලය,
බදුල්ල.

ආණ්ඩුකාරතුමනි,

ඌව පළාත් හිටපු මහඇමතිවරයාගේ ගෝලයින් විදුහල්පතිවරයෙකුට පහර දීම සම්බන්ධව.

ඌව පළාත් හිටපු මහඇමති පාර්ලිමේන්තු මන්ති‍්‍ර චාමර සම්පත් දසනායකගේ අනුගාමිකයින් වන ප‍්‍රාදේශීය සභා මන්තී‍්‍ර සමන්ත හා ඔහුගේ මාධ්‍ය ඒකකයේ කටයුතු කරන ප‍්‍රසන්න නම් පුද්ගලයින් විසින් ඔක්. 04 වැනිදා පස්වරුවේ ලූණුගල ප‍්‍රාථමික විද්‍යාලයේ විදුහල්පතිවරයාට ඔහුගේ නිවස තුළදි බිරි`ද හා දරුවන් ඉදිරියේ පහර දීම නිසා ලූණුුගල රෝහලට ඇතුළත් කර ඇති බව වාර්තා වේ.මෙම මිලේච්ඡු පහර දීම තරයේ හෙළා දකින ලංකා ගුරු සේවා සංගමය හිටපු මහ ඇමතිවරයාගේ මැරයින් වහාම අත්අඩංගුවට ගෙන නීතීය කි‍්‍රයාත්මක කරන ලෙස බල කර සිටිමු.

2ග 2020.10.04 දින ලූණුුගල ප‍්‍රාථමික විද්‍යාලයේදී හිටපු මහඇමතිවරයා හා ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂය මැදිහත් වීමෙන් පවත්වන ලද 05 ශ්‍රේණියේ ශීෂ්‍යත්ව සම්මන්ත‍්‍රණයකට මෙම විදුහල්පතිවරයා ආහාර පාන නොසැපවුයේ යැයි යන කරුණ මත පළමුව ගුරු නිවාසයට පැමිණි ඉහත පුද්ගලයින් තර්ජනය කර තිබේ.ඒ පිළිබ`දව විදුහල්පතිවරයා විසින් පස්සර කළාප අධ්‍යාපන අධ්‍යක්‍ෂවරයා දැනුවත් කර ඇත. එසේ දැනුවත් කළ විට ප‍්‍රශ්නය ලොකුවට නොගෙන එය නිවි යාමට ඉඩ දෙන ලෙස ඔහු දුරකථනය මගින් දැනුම් දී ඇත.

3ග පසුව පස්වරු 01.00 ට පමණ පැමිණි ඉහත කී අය දරුවන් හා බිරිද ඉදිරියේ විදුහල්පතිවරයාට පරුෂ වචනයෙන් බැන පහර දීම නිසා ලූණුුගල රෝහලට ඇතුළත් කෙරුන අතර පහරදුන් අය බීමත්ව සිටියේදැයි පරික්ෂණයක් සදහා රෝහලට ගෙන ආවද පරීක්ෂණයකින් තොරව මත්පැන් ග`ද වහනය නොවන බව පවසා හරවා යවා තිබේ.

4ග පසුදින එනම් ඔක්.05 දින විදුහල්පතිවරයා සම්පුර්ණයෙන් සුව වී නොතිබියෙදී දේශපාලන මැදිහත්වීම් මත ඔහු රෝහලින් බැහැර කෙරුනද බාහිර පාර්ශව මැදිහත්වීම මත නැවතත් විදුහල්පතිවරයා වාට්ටුවට ඇතුළත් කර ගැනීමට කටයුතු කර තිබේ.
ඌව පළාත් හිටපු මහඇමතිවරයා විසින් විදුහල්පතිනියක තම නිල නිවසට කැ`දවා දණ ගැස්සවීමේ සිට දිගින් දිගටම විදුහල්පතිවරුන්ට සිදු කර තිබෙන හිංසාවන් බෙහෙවින්ම කනගාටුදායක තත්ත්වයක් බව අවධාරණය කරන අප සංගමය, මීට වගකිව යුතු සියල්ලන්ට එරෙහිව දැඩි කි‍්‍රයාමාර්ග ගන්නා ලෙසත් මෙවැනි සිදුවීම් දේශපාලන අනුග‍්‍රහයෙන් මින් ඉදිරියට සිදුවීම වැළැක්වීමටත් පියවර ගන්නා ලෙසත් ඉතා ඕනෑකමින් යුතුව ඉල්ලා සිටිමු.
ස්තුතියි.
මෙයට,
විධායක සභාව වෙනුවෙන්,

මහින්ද ජයසිංහ
ප‍්‍රධාන ලේකම්

පිටපත් – 01.ලේකම් – ඌව පළාත් අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය
02.පළාත් අධ්‍යාපන අධ්‍යක්‍ෂ – ඌව පළාත් අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුව
03.කළාප අධ්‍යාපන අධ්‍යක්‍ෂ – පස්සර කළාප අධ්‍යාපන කාර්යාලය

Happy Soma Global Spiritual Art Center – Sunil Gamage- Director

Covid -19 has inflicted enormous stress into individuals, families, groups, companies; the way what they have been doing in everyday life. Human factor enhances in everyday life when they engage and sustain positive behavior with qualities of focus, empathy, collaboration, inclusion, etc. However, people cannot access to those qualities and traits when they are in uncertainty, anxiety, stress, and when they are in perpetual fight or flight mode. Even in this difficult time it is important to find human factor put into place and build from there onwards. Individuals need to nurture his daily work or day more resilient. More critically the person need to put himself into a place where he will operate from a place of strength, calm and empathy, which will boost his resilience. Without this vital human factor; even the most cutting edge technology will not succeed in aspect of future. Prioritizing individual well being and not feel guilty about is important. It is not selfish, it is the best way to be at our best for all our other responsibilities. The advantage here is when the individual well being, and resilience in place, as most of employees and individuals work remotely; individual integrity at work will start performing.

It has much to thrive in many areas due to Covid 19 as it has compounded with  injustice, climate issues and economic uncertainties. Individuals, parents, children at this time stretching more with schooling responsibilities with hybrid version of engagement of school activities of children. In order to lead children forward, they need empathy and courage from parents. It is quite hard children to coping with the new challenge and parents need empathize them and need to be positive to help them with the toxic stress they have been experiencing. In many work places silo working styles crumble almost overnight in responding to Covid 19. Teams became more cross functional. Societies craving for leadership. Leadership for greater good need follower ship. Trust has been in need to follower ship.  

Now we are in a time in which all major three institutions of work, family, and school are all occurring in one place. So the challenge is how to live and work sustainable way in which we are not stressed out of our minds. Technology has been playing a bigger role in our lives and incorporating technology in place. Same time we need to find ways to disconnect with technology and connect with families as well.

Covid 19 pandemic and battle for social justice has increased anxiety that many of us feel everyday. The stress is interfering with our ability to do our best work, but with the right breathing exercises anybody can learn to handle stress and manage negative emotions. It has been revealed breathing exercises are best to manage short and long term stress reduction. The impact of breathing exercises on well being found as significant.

Breathing exercises: Just different breathing exercises along has has improved calm and resilience of individuals.

Mindfulness-based stress reduction: Meditation technique used to train the mind to be aware each moment and will not judge the moment.

Foundation of emotional intelligence: Teaches techniques to improve emotional awareness and techniques.

Overall individuals practised breath meditation experienced best mental health, social contentedness, positive emotions, stress levels, depression mindfulness benefits. In terms of stress management meditation has shown proven results. Furthermore, they have developed and instilled with a buffer against anxiety typically associated with stressful situations. This meant the individuals able to think clearly, more positive emotional states, effectively perform task at hand.

When somebody stressed the pre-frontal cortex of brain which is responsible for rational thinking will be impaired. So logic seldom help to regain control. This can make it hard to think straight or emotionally intelligent with your team. But with breathing a person can get control over the mind. Emotions are associated with different breathing. When somebody feel joy the individual breathing would be slow, deep and regular. When the individual in anxiety the breathing would be shallow, short, fast and irregular. Physiologically how does this work? Changing individual breath signal relaxation. Slows heart rate and stimulate the vegus nerve. It runs from the brain stem to abdomen. It is part of the parasympathetic nervous system, which is responsible for the rest and digest activities. Triggering parasympathetic nervous system start to calm down ,feel better, and think rationally will improve.

Individuals can reduce stress practically. The method is so simple. An individual will calm down by changing the ration of inhale and exhale ratio. This is common one practice to reduce stress level of a person. When inhale heart rate speeds up and exhale it will slow down. Breath in for four counts and exhale in eight counts which will slow down the individual nervous system. This simple technique will help individual to support greater well being and lower the stress level at work and daily life.   

Courtesy RT

It turns out that Earth might not be so special after all, as scientists have identified a plethora of planets outside our solar system with conditions that make them more suitable for life than our home.

A study published in the journal Astrobiology identified two dozen planets with conditions which may be more suitable for life than those on Earth, including worlds that are older, larger, slightly warmer and possibly wetter.

Some of the superhabitable” other worlds also orbit stars that are friendlier to life than our sun, because they change more slowly and have longer lifespans. ALSO ON RT.COMOne of the most extreme planets ever discovered spotted by astronomers equipped with long-range probe

It’s sometimes difficult to convey this principle of superhabitable planets because we think we have the best planet,” said Dirk Schulze-Makuch, the scientist who led the study.

We have a great number of complex and diverse lifeforms, and many that can survive in extreme environments. It is good to have adaptable life, but that doesn’t mean that we have the best of everything.”

To identify these other worlds of interest, the boffins picked planetary systems that likely have planets orbiting within the host star’s so-called ‘Goldilocks zone’, where conditions are not too hot or cold to allow water to exist on the surface, but just right.

Unfortunately we won’t be visiting any of the 24 planets any time soon, as they are all more than 100 light years away.

© NASA

Courtesy RT

Roughly 10 percent of the world’s population may have been infected with the novel coronavirus – and this leaves the majority of the world at risk, the World Health Organization’s head of emergencies has warned.

About one in 10 people may have been infected with the coronavirus globally, Mike Ryan, WHO head of emergencies, told the agency’s executive board on Monday.

Speaking to the agency’s executive board, Mike Ryan acknowledged that the infection level varies depending on country, group, and whether it’s an urban or rural area, but what it does mean is that the vast majority of the world remains at risk.”

We are now heading into a difficult period. The disease continues to spread.

The official first mentioned the figure of 10 percent on Friday, noting that it was our best guess” in relation to the global rate of infection to date, and those who have antibodies for the virus. The world is in for a hell of a ride for the next eight or nine months” as it awaits a vaccine, Ryan told a webinar hosted by the Royal Irish Academy.

He maintained, however, that a vaccine will not be a silver bullet, but an additional tool that should be added to a comprehensive strategy to fight this disease.”ALSO ON RT.COM‘Twindemic’: EU officials warn of flu & coronavirus mix, tell governments to keep their guard up

Last week, the world crossed a grim” milestone, with over a million lives lost to the coronavirus pandemic, the WHO announced.

Over the years we have had many reports, reviews and recommendations all saying the same thing: the world is not prepared for a pandemic. COVID-19 has laid bare the truth: when the time came, the world was still not ready,” WHO Director-General Dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus said.

He added that the world needs to invest in preparedness, with an all-of-government and all-of-society approach.

Meanwhile, at Monday’s board meeting, in which the US once again complained that China failed” to provide accurate and timely information on the outbreak, Ryan said the WHO has submitted a list of experts to take part in an international mission for Chinese government approval. The experts will work to investigate the origins of the coronavirus.

Lahiru Pothmulla Courtesy The Daily Mirror

The Sri Lanka Podujana Permauna (SLPP) today called for an immediate investigation into the release of MP Rishad Bathiudeen’s brother Riyaj Bathiudeen, who was arrested over alleged involvement in the Easter Sunday Attacks.

Responding to a question asked at the SLPP weekly news briefing over the concerns raised by Archbishop of Colombo Malcolm Cardinal Ranjith over the release of Riyaj, Party Secretary MP Sagara Kariyawasam said police statements over the arrest seemed contradictory.

Therefore, we request the Defence Secretary to launch an immediate investigation into the incident and to find out if there has been any irregularity in the release of Riyaj Bathiudeen,” MP Kariyawasam said.

Meanwhile, he said neither the government nor the SLPP had entered into any agreement with MP Rishad Bathiudeen.

There is no discussion or any idea to absorb MP Bathiudeen into the government,” he said. 

Courtesy Adaderana

The Presidential Commission of Inquiry probing the 2019 Easter Sunday terror attacks was told by former President Maithripala Sirisena today (05), that he was left in the dark regarding the crucial foreign intelligence warning, up until the day following the attacks.

The former Commander in Chief at the time added that then-Defense Secretary Hemasiri Fernando and IGP Pujith Jayasundara had numerous opportunities to brief him on the warnings but failed to do so and if they had, he would have personally ensured that no attack took place on Sri Lankan soil.

The Additional Solicitor General at the Commission asked the former President whether a Committee of Inquiry appointed to investigate the attacks last year.

The former President responded: I was undergoing medical treatment at a hospital in Singapore when the attacks took place. I was informed of the attacks by my Chief Security Officer when I arrived back at my hotel from the hospital.

I immediately spoke to Presidential Secretary Udaya Seneviratne, Prime Minister Ranil Wickremesinghe, former Defense Secretary Hemasiri Fernando, and IGP Pujith Jayasundara and instructed them to take immediate action to maintain law and order in the country, impose curfew, and apprehend the terrorists.”

He continued: I decided to appoint a committee to investigate the attack in Singapore. I instructed the Presidential Secretary to appoint a committee and to submit a report within 2 weeks. I instructed him to decide on its members. This is because my health condition wasn’t too good as I was hospitalized the day before.

There was a flight to Sri Lanka at around 10 pm on the night of the attacks. I arrived back in the country at around midnight. The next day I summoned the National Security Council. ”

The Additional Solicitor General then asked what action he took to prevent the extremism and terrorism during his presidency from 2015 to 2019. He replied: No Head of State of any country wants terrorism to rear its head during his tenure. During my presidency, I instructed officials to eradicate terrorism and extremism at their roots.

The Additional Solicitor General then asked the former President to explain the reasons behind appointing 11 out of 22 Muslim MPs in his government as ministers.

In response he stated, Ours was a coalition government. Almost all Muslim ministers were not on my side. They were from the other side of the coalition. I was able to run the government with the support of parliament for only 6 months after taking office. The rest of the time I did not have a Prime Minister, a Cabinet, or a parliament that supported me. After the appointment of Arjuna Mahendran to the post of Central bank Governor and the subsequent Central Bank Bond Scam, I had difficulty in controlling the government.

At that time Tri-Forces officers and intelligence officers who made great contributions during the war were being arrested. But I avoided these issues and took the government forward.

Until December 2018, the Police and the CID were not under my control. After they came under my control, I brought in all the Senior DIGs of the island and started holding monthly meetings. Some have testified before this Commission alleging that the National Security Council was weak. But at no time it was weak.

No one kept me informed about terrorism. I was only briefed on extremism. It was only in 2019 that  I was briefed on Zahran’s extremist ideology.”

The Additional Solicitor General then asked the former Head of State Did you not question the police as to why Zahran Hashim was not arrested despite a warrant being issued after the Aliyar Junction clash on March 10, 2017?”

He replied, The President does not need to give orders to arrest a suspect who has been warranted. I had previously questioned the need to discuss such topics at the National Security Council. That is the responsibility of the police.

To this, the Additional Solicitor General asked him if that is not the President’s business, why then did he order Zahran’s arrest at a later stage.

The witness replied, I did give such an order later. I had received reports that Zahran was operating along ISIS lines. Hence, I ordered his immediate arrest.”

In reply, the Additional Solicitor General asked the former President, By April 21, 2019, did you feel that your ordered had been followed?” The former President Maithripala Sirisena replied, Clearly my instructions had not been followed.”

The Additional Solicitor General then asked him, whether he had ever hear of 8 bombs exploding in a single day during the LTTE conflict.

He replied,” No. all sectors responsible for this area had suffered major setbacks. Those who received information that an attack was imminent should have taken immediate action.

I had left for medical treatment in Singapore at the time of the attack. I was in Sri Lanka until April 16. We now know that this information was received on April 04. There was a meeting of senior police officers on April 08. I visited Batticaloa on April 12. Even at that point my Chief Security Officer was not informed. 
After this, Defense Secretary Hemasiri Fernando travelled from Diyathalawa to meet me, followed by IGP Pujith Jayasundara. The duo stayed for two hours and left after lunch. Even then they didn’t tell me. Later when I left for the airport, Pujith came to see me. He boarded the plane, wished me a safe journey and saluted me. I told him I would be back in four days and instructed him to carry on with his work.

If he told me at that time, I would have cancelled at my trip. It was a great shock to have this tragedy happen during my presidency. The intelligence received on April 04 was only briefed to me on April 22. It was a huge shock to me.

If I was told of this I would have informed the Cardinal, convened the Security Council, and taken necessary action. Then this tragedy would not have been allowed to happen. The biggest problem is that I was not told of this. If they had even told me over the phone, I could have stopped this.”

Courtesy Hiru News

The President of the Sri Lanka Public Health Inspectors Association Upul Rohana stated that no information has been confirmed so far regarding the rumors that two Indians had visited the garment factory where 72 workers have been by infected with coronavirus.

A 39 year old female worker in Divulapitiya from this factory was first diagnosed with the virus and 72 others have tested positive thereafter.

President of the Sri Lanka Public Health Inspectors Association Upul Rohana stated that the health sector and the police are conducting further investigations in this regard.

The source of the infection have not been traced so far, and police curfew have been imposed to Divulapitiya, Minuwangoda and Veyangoda police divisions.

Courtesy Hiru News

President Gotabaya Rajapaksa instructed relevant parties to take immediate measures to contain the spread of COVID – 19 following the identification of close associates of the affected and to increase the number of PCR tests.

Close associates of the infected have already being identified. They have been subjected to self-quarantine at their homes. President advised to send them to closest hotels to undergo the quarantine process

President Rajapaksa made these remarks at a discussion with the Presidential Task Force on COVID – 19 prevention held at the Presidential Secretariat today (5), following the tracing of COVID-19 positive persons in several areas in the Gampaha district.

Doctors are of the view that the failure on the part of the people with the passage of time to follow health guidelines issued by the Government is the main reason to the sudden spike in the number of affected.

COVID – 19 pathogen is rapidly raging across the globe. President Rajapaksa pointed out that despite reporting the global scenario, the awareness campaign carried out in the country to educate the public was missed by the country’s mass media. People also have forgotten the prevalence of the disease, President said.

Instructions have been issued to carry out random PCR tests in every district in the country as well in institutes. Especially, organizations where a large number of people are employed have been asked to conduct tests. However, it does appear that the factories with large work forces have neglected this responsibility, President added.

The general public and the media are obliged to assist the initiatives to control the spread of the pandemic with a clear understanding of the current situation. President also said that a thorough investigation should be carried out into the presence of COVID infected from the community after a lapse of two months.

Paying tribute to the great efforts by the Police and the Public Health Officers President emphasized the importance of carrying out that programme at village level.

Steps have already been taken to prevent people from leaving areas where infected patients were identified. Other factories and institutions in the area will be randomly checked. The President also pointed out the need to conduct random inspections at workplaces with the participation of the private sector.

The Police said that many precautions that had been identified as measures to be taken to prevent the spread of the COVID-19 were not properly followed by the public. The requirement to gazette the existing rules and regulations aimed at preventing COVID-19 was also discussed.<br /><br />President Rajapaksa also instructed the media to continuously apprise the public regarding the coronavirus.

The potential of indigenous medicines to strengthen the immune system and to speed up the healing process was discussed in detail.

Minister Pavithra Wanniarachchi, State Minister Sisira Jayakody, Secretary to the President P.B. Jayasundera , Principal Advisor to President Lalith Weeratunga and the members of the Presidential Task Force for Prevention of COVID-19 Outbreak were present in this meeting.

Courtesy Hiru News

Several civil society organizations today lodged a complaint with the National Police Commission regarding the release of Riaz Bathiudeen, the brother of MP Rishad Bathiudeen.

It was against the officers of the CID who were investigating Riaz Bathiudeen.

Riaz Bathiudeen, who was arrested on suspicion of having links with the terrorists who were responsible for the Easter attacks and detained by the CID for nearly five months, was recently released.

The Mahajana Uthukam Kendraya, the New Sinhale National Organization, the Sinhale Organization and the Sinhale National Organization lodged complaints with the National Police Commission against the CID officers who investigated the case of Riaz Bathiudeen.

Meanwhile, a statement made by Defense Secretary retired Major General Kamal Gunaratne regarding MP Rishad Bathiudeen at a ceremony held in Vavuniya recently has caused a debate in the society.

The Defense Secretary also clarified matters in this regard.

Meanwhile the clergy and politicians also expressed their views regarding the release of Riyadh Bathiudeen.

Courtesy Hiru News

The number of coronavirus infections in the country has increased to 3513, with the identification of seven more people with corona infection.

The Government Information Department states that 101 people from Brandix, who were in close contact with the Minuwangoda coronavirus patient have been diagnosed with coronavirus infection so far as at 9.00 pm on 5th October, 2020.

H. L. D. Mahindapala

Managing Indo-Sri Lanka relations is prioritised as the most important item in the agenda of the Sri Lankan Foreign Ministry. In fact, the President and the Prime Minister have stretched every nerve since they came into power to go beyond the official diplomatic interactions to maintain a personal rapport of the best kind with Prime Minister Narendra Modi. The recent meeting between the two prime  ministers was meant to smoothen the rough patches and reinforce the good relations between the two heads of states. The official communique of the Indian Ministry of External Affairs (26/9/2020) has classified the meeting as a Virtual Summit” between the two Prime Ministers. Indo-Sri Lanka relations could not have been considered at a level higher than this Virtual Summit”. 

The Joint Statement on Virtual Bilateral Summit” issued by the Ministry of External Affairs in Delhi should be read against this background of both parties wanting  to emphasize the importance of each other in formulating policies for mutual benefit in a region  that has been hotting up, slowly but surely, with China muscling in to remind that two tigers cannot hunt in  one mountain. With China maintaining its steady pace in the region the question for India is quite straightforward: Can India match the Chinese art of winning and influencing friends  in  the region?

For instance, in the  Virtual Summit” in Delhi has India taken any new initiatives, breaking  away from  its failed policies in the past, to pave the path for peace and reconciliation to the North-South crisis which was fuelled to a critical extent by India’s interventionist policies? India has a serious moral and political duty to play a positive role – not a partisan  one – having been a part of the problem from the early days. Though India has been parading as the solution it has, in reality, been a provocative source of causing, worsening  and perpetuating the problem. It has been consistently rocking the cradle and pinching the baby.  For how long can India  keep going down this track without destabilising  its own  position in the region? How many more Rajiv Gandhis and professional soldiers must sacrifice their lives for India to regain its common sense? When  will India realise that a failed policy/strategy, laid to rest by the people, cannot be  resuscitated to do a Lazarus even if they had Jesus or Sai Baba running the Indian Foreign Office. In any case, how long  did Lazarus last after he was revived?

Most of all, India’s diplomats – some of whom are brilliant — must ask seriously whether the time hasn’t come for them to revisit the failed past and learn lessons for a constructive and  meaningful future? Or is  India doomed to be stuck in the failed past (e.g., Kashmir) and take the  whole region into a deep black hole from which none cannot get out?

Take the case of the Joint Statement on  the ”Virtual Summit”. It sums up the conclusions of the two prime ministers. It has many positives but one critical lapse makes  it look like a pail of sweet white milk with a smidgin of cow dung thrown into it. It is Clause 7 of the Joint Statement that sours the whole text.

It says: 7. Prime Minister Modi called on the Government of Sri Lanka to address the aspirations of the Tamil people for equality, justice, peace and respect within a united Sri Lanka, including by carrying forward the process of reconciliation with the implementation of the Thirteenth Amendment to the Constitution of Sri Lanka. Prime Minister Mahinda Rajapaksa expressed the confidence that Sri Lanka will work towards realizing the expectations of all ethnic groups, including Tamils, by achieving reconciliation nurtured as per the mandate of the people of Sri Lanka and implementation of the Constitutional provisions.”

In this para the two contradictory positions have been juxtaposed in precise terms bringing out the stark differences in the approach to the vexed issue of Tamil aspirations” and India’s interventionist role in it. For his  part, Narendra Modi is talking only of the aspirations of the Tamil people”. Mahinda Rajapakse, on the contrary, is responsible for all the communities – just  not the Tamils – and he focuses on the expectations of all ethnic groups, including the Tamils.” It is in the interests of Modi domestic politics to plug the narrow interests of the Tamils only. Mahinda has a larger constituency. His constituency is the whole nation and he  has a clearly defined mandate to look after the interests of all communities. Modi cares only for his Indian interests.

In the Joint Statement Modi is reiterating the failed policy of India that (1) destabilised the oldest democracy in Asia, (2) reinforced the fascist power of a Tamil Pol Pot in the North of Sri Lanka and (3) led to the defeat of the fourth largest in  the world”, as claimed by the LTTE, which had the  power to even assassinate Rajiv Gandhi, the Prime  Minister, humiliating  India in  the eyes of  the world. Indian strategists should also realise by now that the Thirteenth Amendment has not worked for the Tamils who were supposed to benefit most by it, and to India’s status as a mighty force in the Indian Ocean Rim, (the fourth  largest army could not even disarm Prabhakaran as promised in the Indo—Sri Lanka Agreement), or protect its own Prime Minister within its own borders. At best, reiterating the Thirteenth Amendment (i.e., the Tamil issue) gives India an opening to interfere in the domestic politics of Sri Lanka. The Thirteenth Amendment is stoked from time to time to sustain and protect Indian interests in the Southern flank which can’t be left open for rivals to exploit. It is also one of the tools in the neo-imperialist armoury of India which is yet to learn that imperialism is a force that can ricochet and  the destroy the imperialists  more  than their victims. India is a tragedy surrounded by the angry victims of the (unintended) consequences of its arrogant and short-sighted foreign policies.   

Pushing the failed Indian line, Modi has once again called on the Government of Sri Lanka to implement the Thirteenth Amendment”. It is, as everyone knows, an Indian creation to further Indian interests.  Moreover, it is raised as a reminder to impress that it is India’s prerogative to  dictate what is good and  bad for Sri Lanka. Mahinda Rajapakse, quite rightly, has countered this exhortation” by emphasizing reconciliation as per the mandate of the people of Sri Lanka and  implementation of the Constitutional provisions.” These are two conflicting positions. The Thirteenth Amendment project directly the Indian interests. And Mahinda Rajapakse is saying, quite bluntly, that he is there to protect the Sri Lankan interests. He is insisting  that he has a mandate to fulfil and that is to obey the will of the people and not the will of a foreign power. Also, with the additional rulings from the Supreme Court he has obligations  to the Constitution and he cannot override those to satisfy foreign interventionists pursuing their interests. Besides, the mandate of the people of Sri Lanka” given to him this time round has, more than at other times, rejected any external interventions in the domestic affairs.

In short, the Thirteenth Amendment remains as a pathetic monument to India’s diplomatic folly. It has been rejected by the Sri Lankan minorities and the majority. It was meant to solve mainly the problem of Prabhakaran. He brazenly rejected it and took the next step of assassinating the Indian  Prime Minister who imposed it against his will. It was supposed to satisfy the political aspirations” of the Tamils. But to this day it stands as the most dysfunctional solution – as dysfunctional as the Americans planting Din Diem, a Catholic in Buddhist Vietnam, as their puppet. A common feature of imperialists is  to plant their puppets and solutions in foreign/occupied territory which invariably drag them into black holes. Sri Lanka, in short, was India’s Vietnam. India gained nothing. India saved nothing. Modi’s latest statement is a confession of the fact that its Thirteenth  Amendment has failed. If it was successful there would have been no necessity to raise it again. Adding insult to Indian injury, the people in all the provinces have been functioning happily without the Provincial Councils for the last two years. So, what is the use of a solution that is superfluous and unwanted by the  majority and  the minority?

The Indian experience of dealing with its own major minority is also instructive in dealing with Modi’s insistence on the full implementation of the Thirteenth Amendment. Let us, for instance, restate the formula in the Joint Statement substituting the Muslims in India to that  of the Tamils in Sri Lanka. Let us consider a similar  summit meeting with Modi, and Imran Khan, the Pakistani Prime Minister, who recently twittered that the Muslims in India are worse than the Jews in Hitler’s Germany. Let us imagine that Imran Khan had said that  India  should  address the aspirations of the Muslim people for equality, justice, peace and respect within a united India, including by carrying forward the process of reconciliation with the implementation of the countless UN Resolutions on Kashmir”. Well, how would India react to this counter move by Pakistan? If Modi thinks that his  solution  is good for Sri Lanka why isn’t the same solution good for India to solve he longest running international crisis point in Kashmir? Wouldn’t India consider that to be a direct intervention in its the domestic affairs?

Besides, India has applied all its diplomatic, political, international and military forces to resolve the issue of Tamil aspirations” which has several layers of meaning, including separation, and failed. If India with all its might could not implement its own formula for the  betterment  of the Tamil people, disarm the Tamil terrorists they armed, and stabilise the  region for its own interest  what is the purpose of going  down the failed track again and again?

Above all, the rationale on which Modi’s argument for the implementation of the Thirteenth Amendment is coloured by a political narrative overloaded with distortions, fiction, and concoctions. There would have been some justification for the claim of the Tamils to be the victims of the Sinhala-Buddhist majority if, as they claim, the Sinhala-Buddhist had done one  fraction of what the Tamil Vellalas and the ruling elite of Jaffna had done to the oppressed outcasts who were treated as despised pariahs kept outside their  sacred domains of

Jaffna. Any accusation against the Sinhala-Buddhist must be compared with the subhuman treatment of the Tamil minority by the Vellala majority. The  high-caste Vellala elite ruled Jaffna with an iron-fist, overseeing every aspect of Jaffna society from the womb to the tomb. The low-caste Tamils were not allowed to walk in God-given sunlight. They could not bury their dead if they did so according to Hindu rites – privileged ritual reserved only for the high caste. They could not worship  the same God in the Hindu  places of worship. They couldn’t drink a sip of water from Vellala wells. Their schools were burnt. Vellala caste fascism bred the political fascism of Prabhakaran who killed more Tamils than all the other forces  put together.  Killing Tamils by Tamils was a part of Tamil culture ever since Sankili marched down to Mannar on the  eve of Christmas 1654 and massacred 600 Tamil Christians for owing allegiance to the Portuguese king. Prabhakaran was his avatar.

The Vellalas were the most privileged caste/class in Jaffna. They dominated Jaffna society from  feudal times. They did not given inch to any other rival caste. They were the  owners of land, temples and schools – three of the commanding heights of Jaffna society. With their education  they occupied key positions in the colonial administrations. They had the ear of the colonial masters and as their subagents in the colonial administrations they had the power of the state behind them. Maintaining the caste supremacy was their primary political mission. One of the last acts of Sir. Ponnambalam Ramanathan was to go on a mission  to the Colonial Secretariat to urge the preservation of the existing caste system that enthroned the Vellalas as the supreme masters of  Jaffna. He argued that it was a system necessary for the maintenance of law and order.  In other words, on the eve of independence they were the most privileged community in Sri Lanka., sitting on the right-hand side of the ruling British gods. When G. G. Ponnambalam went before the Soulbury Commissioners and complained of discrimination by the Sinhalese against the Tamils, the British Commissioners who examined the details dismissed it as having no validity.

In essence, the Vellala Tamils, who were also the political masters of Jaffna, were the most privileged community in Sri Lanka. For them to claim to be the discriminated victims of the majority Sinhalese has been a common political ploy to gain political sympathy and through that political mileage. It is a narrative that they sold successfully round the world, including the Foreign offices of India and, believe it or not, Sri Lanka too. This ideology of victimology has been  used to great advantage by the Vellala Tamils to project themselves as the victims of the Sinhala-Buddhist majority. It is this ideology that has influenced the foreign policies of ill-informed global foreign offices. So, when Modi called on the Government of Sri Lanka to address the aspirations of the Tamil people for equality, justice, peace and respect within a united Sri Lanka,” he was parroting the usual litany of complaints of the most privileged community in Sri Lanka.

Looking back at the history of the Vellalas (aka, the Tamils), it can be asserted incontrovertibly that never in the  history of Jaffna has the  Tamils (meaning all layers of Jaffna  society) ever reached the heights of equality, justice, respect and dignity as in the post-independent years of what they call the Sinhala state”. Take, for instance, the national flag. There are 193 flags flying at the UN. Never in the history of Jaffna Tamils did they ever have a place of recognition and respect internationally as in the Sri Lankan flag. Not even in the Indian flag – the one  and  only homeland of the Tamils. When the  heads of states stand up for the Sri Lankan flag they also stand up for the Muslims and Tamils. Under which Tamil ruler did the Tamils receive this honour?

Take also the national currency, stamps, and other national symbols. Tamils have been  given their due place of respect in every respect. But the reality has been distorted to demonise the Sinhala state’”. R. Sampanthan goes around  the world complaining that the Tamils have lost  their dignity, respect, equality and justice under the Sinhala state. What respect and dignity did he get from the one and  only Tamil state established by the Tamil Pol Pot? Did he ever have the right to act on his own in his  Tamil state? In which state did he find the right to dissent and  act independently with dignity? When he and his fellow MPs were taking orders from his Tamil Thallivar which state gave him his due dignity and the respect that any individual deserves? Did he feel like a better human being  when he was in Prabhakaran’s state or in the ’Sinhala state”? Oh, by the way, when the Vellala gangs cracked the heads of the protesting low-caste with bottles filled with sand in Maviddipuram when they were demanding the right to worship their God in the Hindu temples where was he? Did he fight for the dignity and the rights of the Tamils who were oppressed and kicked around as a subhuman species? The Tamils also talk of peace. Who declared the war in Vadukoddai and ran it for 33 years, causing untold suffering to the Tamil people?

Consider also the case of R. Sampanthan who is a lawyer. Did he find justice in the Tamil courts of Prabhakaran or in the courts of the Sinhala state”  presided, sometimes by his fellow-Tamils like Justice C. V. Wigneswaram? Did he ever as a lawyer fight for justice in Prabhakaran’s courts? Did he ever fight for the rights of the abducted Tamil children  in  the  courts in Vanni?  Did he ever complain to the Indian Prime Minister or the American Ambassador that there is no justice in Prabhakaran’s courts? That narrative was never told. Only the Sinhala state” was demonised. The list is unending. As I said earlier, there has not been a period in the history of Tamils better than the last 72 years under the Sinhala state”. Yes, there were horrendous and  condemnable periods during which the Sinhalese behaved like beasts. No decent Sinhalese is proud of those instances. Without making excuses, all those instances have been a part of human history. No community is exempt  from violence. But, on balance, judgments are passed on the greater evil. Invariably , fallible and fallen man has to be judged not on the blameless ideal but on the lesser evil which is the fairest judgement available to us all. On that score, the Sinhalese have strived to build a culture that should provide a fit-dwelling for all men” (Mahavamsa). And that includes the Tamils.

Mahinda Rajapakse has reiterated that message at the Summit  in India. His act in India at the Summit was on a low key than the time he was confronted by David Milliband and Richard Kouchener, the two foreign ministers of UK and France respectively. But the message was the same and couched in diplomatic terms. While  cheap politicians go for the size of coconuts in the  market place the people take the measure of their leaders by the size of the giants they take on in defending the nation. It is acts like this, where he  stands up for the nation, that makes him  the most popular leader.  Who can blame him for winning  votes without trying?,

The Judiciary is one of the 3 pillars representing the People’s sovereignty. If the other 2 pillars fail the People, the Judiciary is left to fill that lacuna. While the Judiciary must uphold its independence, it has to be biased towards safeguarding the sovereignty of a nation & upholding the fundamental rights of the citizens. By biased, the implication is that any judgment impacting the Nation & its future must always be swayed in the interest of the Nation & its People and no other.

Sri Lanka’s judiciary has weathered many storms. 

We have had a CJ removed following due process but the West used the incident as a tool for political advantage, but the same West chose to look the other way when another CJ was removed simply by not allowing him to enter his chambers.

We’ve seen a CJ removed simply for a speech at a school prize-giving in 1984.

We’ve also seen homes of judges pelted with stones also during the 1980s simply because they did not tow the government’s line.

If that was not enough we saw brazen interference by foreign envoys even attempting to intimidate the judges by sitting in court and frantically lobbying during the October 2018 constitutional crisis. It was round about the same time that rumors were afoot of foreign trips as reward for following instructions.

We’ve even heard a MP claiming he has an audio recording of a foreign embassy taking members of the judiciary to a foreign country and then telling them to frame bogus charges against individuals which included the sitting President.

http://www.adaderana.lk/news/55005/us-exerted-influenced-on-sl-judiciary-gammanpila?fbclid=IwAR2oKGWIlnRis9n1YQz5g0HcVzt7DXEhCsewgUppMrekTfVkjRsuLlM_ddw

We’ve also heard shocking video tapes taken by another MP of conversations with judges who were pleading for promotions and agreeing to assist with political demands.

We’ve even seen fellow lawyers wash dirty linen of their own fraternity in public https://youtu.be/1rgEDFGQoLE

All this has been an affront on the judiciary and one that the Judiciary top down cannot ignore. As humans, members of the judiciary too have their weaknesses and it is obviously these grey areas that are being tapped or manipulated.

But as a powerful beacon and pillar standing up for the interests of the Nation & its People, the judiciary must showcase its superiority in terms of integrity of office and conduct.

In such a scenario, the Bangalore Principles comes to mind with significant inputs by late Justice Weeramantry.

The Judiciary certainly needs to play a pivotal role in protecting Sri Lanka – Sri Lanka’s sovereignty, territorial integrity, Sri Lanka’s assets & resources and most importantly protecting the Citizens.

That fundamental rights cases take around 75% of Supreme Court time reiterates the value of the 3^rdpillar of governance articulated in Article 3 of Sri Lanka’s Constitution with the Supreme Court duty-bound to hear the People and serve the needs of the People.

In the Republic of Sri Lanka Sovereignty is in the People and inalienable. Sovereignty includes the powers of government, fundamental rights and the franchise”.

Unfortunately, the Supreme Court’s role in determining if a Bill is inconsistent with the Constitution or if a Bill amending the Constitution requires a referendum can happen ONLY if & when, within a week, citizens petition Supreme Court after a Bill is placed on the Order Paper of Parliament.

So, inspite of Article 3, the People have just one weekto petition Supreme Court against a Bill and in turn the Supreme Court, to help People uphold their sovereignty can only do so after a Bill is placed on the Order Paper of Parliament & after the citizens make use of the 7 day window to challenge the Bill.

Therefore, given this restriction for both Supreme Court & the People, it is crucial that the Supreme Court in its determination take the side of not political parties or individuals but what a Bill could do to the future of the Nation vis a vis national security, sovereignty & territorial integrity.

This is why in the context of determining Bills of National significance & relevance, the Judiciary must be biased and look at what dangers a Bill can result in to the Nation & the People and thereby determine the Constitutionality & whether it requires the People’s mandate via referendum.

The Judiciary must at all times have the wellbeing of the Nation’s sovereignty, territorial integrity & future interests of the Nation & people when making determinations on Bills of National relevance in particular constitutional amendments.

The role of the Judiciary is far more than determining words or clauses on a piece of paper. Their determination holds the key to the future of the Nation and where the Nation is headed. Sri Lanka aspires to develop following a non-aligned policy concentrating on a Sri Lanka First approach at all times.

Shenali D Waduge

Courtesy BPS News Hour

ROME — Pope Francis says the coronavirus pandemic has proven that the magic theories” of market capitalism have failed and that the world needs a new type of politics that promotes dialogue and solidarity and rejects war at all costs.

Francis on Sunday laid out his vision for a post-COVID world by uniting the core elements of his social teachings into a new encyclical aimed at inspiring a revived sense of the human family. Fratelli Tutti” (Brothers All) was released on the feast day of his namesake, the peace-loving St. Francis of Assisi.

The document draws its inspiration from the teachings of St. Francis and the pope’s previous preaching on the injustices of the global economy and its destruction of the planet and pairs them with his call for greater human solidarity to confront the dark clouds over a closed world.”

In the encyclical, Francis rejected even the Catholic Church’s own doctrine justifying war as a means of legitimate defense, saying it had been too broadly applied over the centuries and was no longer viable.

It is very difficult nowadays to invoke the rational criteria elaborated in earlier centuries to speak of the possibility of a ‘just war,’” Francis wrote in the most controversial new element of the encyclical.

Francis had started writing the encyclical, the third of his pontificate, before the coronavirus struck and its bleak diagnosis of a human family falling apart goes far beyond the problems posed by the outbreak. He said the pandemic, however, had confirmed his belief that current political and economic institutions must be reformed to address the legitimate needs of the people most harmed by the coronavirus.

The front page of the Vatican newspaper, L’Osservatore Romano shows Pope Francis with his latest encyclical titled Fratelli Tutti” (Brothers All) at the Vatican, October 4, 2020. Photo by Remo Casilli/Reuters.

Aside from the differing ways that various countries responded to the crisis, their inability to work together became quite evident,” Francis wrote. Anyone who thinks that the only lesson to be learned was the need to improve what we were already doing, or to refine existing systems and regulations, is denying reality.”

He cited the grave loss of millions of jobs as a result of the virus as evidence of the need for politicians to listen to popular movements, unions and marginalized groups and to craft more just social and economic policies.

The fragility of world systems in the face of the pandemic has demonstrated that not everything can be resolved by market freedom,” he wrote. It is imperative to have a proactive economic policy directed at ‘promoting an economy that favours productive diversity and business creativity’ and makes it possible for jobs to be created, and not cut.”

He denounced populist politics that seek to demonize and isolate, and called for a culture of encounter” that promotes dialogue, solidarity and a sincere effort at working for the common good.

As an outgrowth of that, Francis rejected the concept of an absolute right to property for individuals, stressing instead the social purpose” and common good that must come from sharing the Earth’s resources. He repeated his criticism of the perverse” global economic system, which he said consistently keeps the poor on the margins while enriching the few — an argument he made most fully in his 2015 landmark environmental encyclical Laudato Sii” (Praised Be).

Francis also rejected trickle-down” economic theory as he did in the first major mission statement of his papacy, the 2013 Evangelii Gaudium, (The Joy of the Gospel), saying it simply doesn’t achieve what it claims.

Neo-liberalism simply reproduces itself by resorting to magic theories of ‘spillover’ or ‘trickle’ — without using the name — as the only solution to societal problems,” he wrote. There is little appreciation of the fact that the alleged ‘spillover’ does not resolve the inequality that gives rise to new forms of violence threatening the fabric of society.”

Francis’ English-language biographer, Austen Ivereigh, said with its two key predecessors, the new encyclical amounts to the final part of a triptych of papal teachings and may well be the last of the pontificate.

There is little doubt that these three documents … will be considered the teaching backbone of the Francis era,” Ivereigh wrote in Commonweal magazine.

Francis made clear the text had wide circulation, printing the encyclical in the Vatican newspaper L’Osservatore Romano and distributing it free in St. Peter’s Square on Sunday to mark the resumption of printed editions following a hiatus during the COVID-19 lockdown.

Much of the new encyclical repeats Francis’ well-known preaching about the need to welcome and value migrants and his rejection of the nationalistic, isolationist policies of many of today’s political leaders.

He dedicated an entire chapter to the parable of the Good Samaritan, saying its lesson of charity, kindness and looking out for strangers was the basic decision we need to make in order to rebuild our wounded world.”

That a theme so ancient is spoken with such urgency now is because Pope Francis fears a detachment from the view that we are all really responsible for all, all related to all, all entitled to a just share of what has been given for the good of all,” said Anna Rowlands, professor of Catholic social thought at Britain’s University of Durham, who was on hand to present the encyclical Sunday at the Vatican.

Francis enshrined in the encyclical his previous rejection of both the nuclear arms race and the death penalty, which he said was inadmissible” in all cases.

Francis’ call for greater human fraternity,” particularly to promote peace, is derived from his 2019 joint appeal with the grand imam of Egypt’s Al-Azhar, the revered 1,000-year-old seat of Sunni Islam. Their Human Fraternity” document established the relationship between Catholics and Muslims as brothers, with a common mission to promote peace.

The fact the he has now integrated that Catholic-Muslim document into an encyclical is significant, given Francis’ conservative critics had already blasted the Human Fraternity” document as heretical, given it stated that God had willed the pluralism and diversity of religions.”

Vatican encyclicals are the most authoritative form of papal teaching and they traditionally take their titles from the first two words of the document. In this case, Fratelli Tutti” is a quote from the Admonitions,” the guidelines penned by St. Francis in the 13th century.

The title of the encyclical had sparked controversy in the English-speaking world, with critics noting that a straight translation of the word fratelli” (brothers) excludes women. The Vatican has insisted that the plural form of the word fratelli” is gender-inclusive.

Francis’ decision to sign the document in Assisi, where he travelled on Saturday, and release it on the saint’s feast day is yet further evidence of the outsized influence St. Francis has had on the papacy of the Jesuit pope.

Francis is the first pope to name himself after the mendicant friar, who renounced a wealthy, dissolute lifestyle to embrace a life of poverty and service to the poor.

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම, LL.B., Ph.D

ලංකාවේ ගොඨාභය භූමිකාව

ලංකාවේ වංක පක්‍ෂ දේශපාලකයින් විසින්, මහජන සර්‌වාධිපත්‍යය හා නීතීයේ ආධිපත්‍යය නමැති මිථ්‍යා දෙකක් මවාගෙන, ඒවාට ඔක්‍ෂිජන් පිඹ දීමේ අසීරු කාරියට සුප්‍රීම් උසාවිය හා ඇපැල් උසාවිය හිරකර ගෙන තිබෙනවා නොවේද කියා මෙම නාඩගම දෙස ඇමෙරිකාවේ සිට බලා සිටිනා මට සිතේ. මෙය ඇන්ග්ලෝ-ඇමෙරිකන් නීති විද්‍යාව මත පදනම්‌වූ ලෝකයට (රුසියාවට හා චීනයට වෙනස්‌ව), තවමත් <සුද්දගෙ නීතිය> රජයන, ලංකාවෙන් එක් කර ඇති සුවිශේෂ සංසිද්‌ධියක් නොහොත් විහිළුවකි. 1987 ජූනි 4 වෙනිදා ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව හා විජය විමලරත්න යටතේ ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂද සටන්කල වදමරච්චි ප්‍රහාරය හදිසියේම නතරකිරීමෙන් පසු, 2005 දී ආරක්‍ෂක ලේකම්‌වූ ගොඨාභය රාජපක්‍ෂ විසින්, ප්‍රභාකරන්ගේ මිත්‍රයාවූ නෝර්වේ රටේ එරික් සොල්හයිම්ට අනුව එවකට තිබූ රජයේ ඉහල අන්කිසි නිලධාරියෙකු විසින් නොදැරූ <මේ යුද්‌ධය දිණිය හැකිය> යන මතය ක්‍රියාවට නැංවීමත් සමඟ, 2006 දෙසැම්බර් දී ඔහුව, (ඊට කලින් 2006 අප්‍රේල් දී ඔහු විසින් තෝරාගත් සරත් ෆොන්සේකාව) ඝාතනය කිරීමේ උත්සාහයේ සිට, සිංහල බෙදුම්වාදී දේශපාලකයින් විසින් ක්‍රියාකලේ ගෝඨභය නමැති සාධකය ලංකා දේශපාලනයෙන් ඉවත් කිරීම සඳහා නීතිය අවභාවිතා කිරීමටය. මෙහිදී ඔවුන් ගොඳුරු කරගත්තේ රටේ ඉහළ උසාවි දෙකය.

හයානක <සිංහල බෞද්‌ධ ඊළම>

20 වන සංශොධනයට විරුද්‌ධව ඉදිරිපත්කර ඇති පෙත්සම් 39, <මේ යුද්‌ධය නම් කවදාවත්ම දිණන්න බෑ> යන පිරිස් විසින් හෙවත් ඔවුන්ගේ අවතාර වන යහපාලන පඬරැල් විසින්, මහජන මතයෙන් බැටකෑම අමතක කර, ඒ වෙනුවට, උසාවිය ප්‍රාණ ඇපකරුවෙක් කරගැනීමේ අළුත්ම උත්සාහය නොවේද කියා විමසීම, උභතෝකෝටික, අන්තෝ ජටා-බහිජටා ප්‍රශ්ණයක් නොවේය යන අදහස මට ඇතිවූයේ මේ වනවිට සජිත් ප්‍රේමදාසගේ ලොකුම න්‍යායාචාරියාව සිටිනා දයාන් ජයතිලක විසින් කලම්බුටෙලිග්‍රාෆ් වෙබ් අඩවියට ලියූ මෑතම ලිපියේ (දූපතක් හිරගෙදරක් කිරීම, සැප්. 29), 20 මඟින් ප්‍රභාකරන්ගේ දෙමළ ඊළමටත් වඩා භයානක, සිංහල බෞද්‌ධ ඊළමක් බිහිවෙනවා යනුවෙන් කර ඇති අනාගත වාක්‍යය නිසාය.

මේ යුද්‌ධය නම් කවදාවත් දිණන්න බෑ කියූ පිරිස් 13 වන සංශොධන පාරේ යමින් පෙඩරල් හරහා දැන හෝ නොදැන ද්‍රවිඩ ඊළමක් සදා දීමට සූදානම් පිරිසය. මිය ගිය අනුර, රනිල්, චන්ද්‍රිකා, රෝසි, බුද්‌ධ සාසනය බේරාගන්නට දැන් ඉදිරිපත්‌ව සිටින මංගල හා දෙමළ රටකට ඉඩදිය යුතුය කියන හා ජේවීපී එකට චන්දය දෙන නිර්‌මාල් රංජිත් දේවසිරි යන අය අතරින් දයාන් විශේෂය. ඔහු වර්‌දරාජා පෙරුමාල්ගේ කැබිනට් ඇමතිවරයෙක්ව සිට (1990 දී?) ඉන්‌දියාවට පලාගිය අයෙකි. ඔහු විග්නේෂ්වරන්ගේ උතුරු මහaැමති ලෙස (2013) දිවුරුම්දීමේදී ඉතාමත් ප්‍රසාදයෙන් සහභාගීවූ ආරාධිත අමුත්තෙක්‌ වුයේ, තමන් 13-ඒ ප්ලස් වල නිලනොලත් පියාවූ නිසාය. මාක්ස්වාදීන් ඇසුරු කල මේ විග්නේෂ් <මධ්‍යස්ථ දමිළයෙක්> නිසා, ඔහු, පුදනකොටම කාපි යකෙක් වේයැයි දයාන් බලාපොරොත්තු වුනේ නැත. ඔහු මහaැමතිවී සිංහලයින් දමිළ සංහාරයක් කරණවා යයි දිගින් දිගටම යෝජනා සම්මත කරණ විට ඒ නිසා අන්දමන්දවූ දයාන්, 2015 දී නුගේගොඩ මහින්ද සුළඟට පැටලීමටත්, ඉන් පසු වියත්මඟට රිංගීමටත් සැදුවේය.

19 වන සංශොධනය හා රනිල්

ලංකාවේ සිංහල බෞද්‌ධ පදනම සුන්කල යුතුය යන රෝසි සේනානායක-චන්ද්‍රිකා මතයේම පාවෙමින් සිටි දයාන් නමැති බළලා, දැන්, සිංහල බෞද්‌ධ ඊළම නමැති මල්ලකින් එලියට පැන ඇත. චන්ද්‍රිකාගේ 1994-2000 පැකේජ් ඩීල්, 17 හා 19 සංශොධන, රනිල්-සුමන්තිරන්-ජයම්පතිලාගේ ඔරුමිත්තනාඩු 2018 ව්‍යවස්ථා මගඩිය යන සිදුවීම් දෙස පරීක්‍ෂාවෙන් විමසනවිට පෙනීයන මූලික කාරණා කීපයක් ඇත. තොප්පිගල කියන්නේ කැලයක් යයි කීමේ සිට ඔහුගේ ජාති භ්‍රෂ්ට හැසිරීම නිසා රටේ ජනාධිපතිවීමට සිංහලයින් ඔහුට චන්දය නොදෙන බව රනිල්ට ඒත්තුයෑම නිසා රනිල්ට: (1) චන්ද්‍රිකා වෙනුවට විධායක අගමැති වීමට ඇති ආශාව; (2) ඒ සඳහා දෙමළ බෙදුම්වාදය (හා ශාරියා වාදය) උපයෝගී කරගැනීමට විධායක ජනාධිපතිධූරය පඹයෙක් බවට පත්කිරීමේ උපාය (විලියම් ගොපල්ලව කෙනෙක් කිරීම); හා (3) ඒ සඳහා සුප්‍රිම් උසාවියත්, පාර්ලිමේන්තුවත් රැවටීමට ක්‍රියාකිරීම මේ එකිනෙකට බැඳුණු කරුණුය. 2000 දී චන්ද්‍රිකාගේ පෙඩරල් පැකේජය පාර්ලිමේන්තුවේදී ගිනි තැබීමේ සිට ඇමෙරිකන් උපදෙස් උඩ ක්‍රියාත්මක‌වූ මේ ප්ලෑනට, 18 වන සංශොධනය (2010 සැප්.) භාධකයක් විය. මේ ප්ලෑන මිස, ව්‍යුහාත්මක (සිරස්-structural) හෝ භූමීය (තිරස්-territorial) ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක්, නීතීයේ ආධිපත්‍යයක්, මහජන පරමාධිපත්‍යයක් යනාදිය හිස් ප්‍රලාප කතා විය. රනිල්ගේ අලියා පක්‍ෂයේ ව්‍යවස්ථාවම ඊට ශාක්‍ෂියකි.

යහපාලන විකාරය

ජේ. ආර් ගේ [අ]ධර්මිෂ්ට සමාජය මෙන්ම රනිල්ලාගේ ලිච්චවි යහ [යම]පාලන මරාලයද එහි ප්‍රතිවිරුද්‌ධ අර්‌ථයෙන්, සංඥාවෙන්, වටහා ගත යුතුය. ලංකාවේ මිනිසුන්, එපා කියන්නේ කමක් නෑ දෙන්න යන තේරුමෙන් වැනිය; යමෙක් බෑ කියන්නේ, හා කැමතියි කියන අදහසෙන් වැනිය! සුද්දාගේ යටත් විජිතයේ සාමය හා මනා පාලනයට (පීස් ඇන්ඩ් ගුඩ් ගවර්‌නස්), 1818, 1848, 1915 කෲර ක්‍රියාද අයත්‌වූ අකාරයට, 2015-19 යහපාලනයද මහා පරිමාණ ප්‍රෝඩාවක් විය. රට සුනු විසුනු නොවී බේරුණේ යම් අදෘෂ්‍යමාණ බලවේගයක් විසින් රට රකිනා නිසාමය. දැනට පවතින කොමිෂන් සභා දෙකෙන් එලිවන කාරණා අනුව හා හිරගෙවල්, නාකොටික් නිලධාරීන්ගේ දූෂණ වලින් පෙනීයන්නේ, පාස්කු ප්‍රහාරය, කොරෝනාව, යනාදී වෙස්‌වලාගත් භාග්‍යවලින් තහවුරු වන්නේ, යහපාලනකාරයින් 19 වන සංශොධනය හරහා රට මකබෑකර ඇති තරමය. උසාවියේ නඩුකාරවරුද මේ බව දන්නේය.
බල්ලට ගිය රටක්

මුන් 225 ම එපා කීම කොසොල් රජතුමාගේ සීන දාසැය හොඳටම සැබෑවී ඇති බව, රට බල්ලට ගොස් ඇති බව ජනයාට දැනුණ හැටිය. නියෝජිත ප්‍රජාතනත්‍ර[නාස්ලණු]වාදයට අත්‌වූ ඉරණමය. යුරෝපයේ මාක්ස්වාදීන් කැමතිවූ <ෆ්රීඩම් ඊස් ද රෙකොග්නිෂන් ඔෆ් නෙසසිටි> යන හෙගල් ගේ (1820-95) ප්‍රකාශය ජනයාගේ සතුට හා සාමය සඳහා අවශ්‍යවන බව ඔප්පු කිරීමය. 19 අහෝසි කිරීමට තුනෙන් දෙකේ බලයක් ගෝඨාභය ඉල්ලුවේ මේ නිසාය. බුදු දහමේ කියන මා‌ර්‍ගය ගැන පැහැදුන ජීව විද්‍යාඥයෙක්‌වූ ගැරට් හාර්ඩින් විසින්, <ට්‍රැජඩි ඔෆ් ද කොමොන්ස්> යන පැරණි සංකල්පය, පොතක් ලියා 1968 දී ජනප්‍රිය කලේ, දූෂිත දේශපාලකයින්, තම අතට අසුවන, ඇසට ගැසෙන (වැලි පර්මිට් එකේ සිට මහබැංකු මංකොල්ලය දක්‌වා, මනාප බලුපොරයේ සිට පාර්ලිමේන්තුවේ වංක නීතී පාස්කර ගැනීම, කාර් පර්මිට්, විශ්‍රාම වැටුප් දක්වා වන), කී නොකී හැම පොදු (මහජන) සම්පතක්ම, තම කෙටිකාලීන වාසිය සඳහා, පොදු තණබිමට වැඩි වැඩියෙන් හරකුන් දමා දිගුකාලයේදී ඒ සරු තණබිම මුඩුබිමක් කරගෙන වැනසෙන ගොවියාමෙන් තම පුද්ගල/පවුල් වාසිය සඳහා ධනවාදී නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නම් සූත්‍රයේ නාමයෙන් රටක් කබාසීනියා (අසාර්‌ථක රාජ්‍යයක්) කරණා ආකාරය පැහැදිලි කරදීමටය.

ඥාතීන්ට සුදුහුණු ගෑම නොහොත් සිල් රෙදි ඇන්ඳවීම

අවුරුදු 72 ක් තුල සිදුකරගෙන ගිය මේ විනාශය නතර කිරීමට 2020 දී සිංහල චන්දදායකයා ගොඨාභයට දුන් බලය නතර කිරීමට (හිට්ලර් කෙනෙක් වෙලාහෝ රට බේරාගන්න යන හාමුදුරුවන්ගේ ප්‍රකාශය හෙගල්ගේ තර්‌කය මය), බොරු ප්‍රජාතනත්‍රවාදය නම් පොදු ජනයා විසින් විඳවන දුක, කළුකෝට් 39 කින් වසා, උසාවියේ පංචස්කන්‌ධ පහක් ඊට ගොඳුරු කරගැනීමට දරණ කූඨ ප්‍රයත්නය කුමණ සදාචාරාත්මක අයිතියක්ද? 1962 ක්‍රිස්තියානී හා දමිළ නිලධාරී කුමන්ත්‍රණය, එහි නායක සී. සී. දිසානායකගේ පුතා (රවි කරුණානායකගේ මවගේ සහෝදරයා) හැඳින්‌වූයේ ලෝකයේ ප්‍රථම බෞද්‌ධ කුමණ්ත්‍රනය යනුවෙනි. ඊට හේතුව ලෙස ඔහු දැක්‌වූයේ තම පියා නිලධාරීන්ට දී තිබූ නියෝගය නම් කිසිවෙක් පිස්තෝල රැගෙන නොයායුතුය යන්නය! මේ ගාන්‌ධිලා විසින් හිරේට ගත් බද්දේගම මන්ත්‍රී නීල් ද අල්විස් පිහියක් ගත්තා නම් කරන්නේ කුමක්ද? මීට සමානම දෙයක් <ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ ඒකාධිපතියා> යන පොතේ කවරයෙන් ජේ. ආර් ගේ මුනුපුරා ඉදිරිපත් කරයි. නඩුකාරයින්ගේ ගෙවල් ඉදිරිපිට පෙලපාලියෑම, මිසිස් බී ගේ ප්‍රජා අයිතිය අහිමි කිරීම, ව්‍යවස්ථාව තම වාසියට සංශොධනය කිරීම, සුප්‍රිම් උසාවි නඩුකාරයින්ට ඉල්ලා අස්‌වන ලෙස දන්වා පසුව තමන් ඉදිරියේ දිවුරුම් දීමට සැලැස්වීම, 13 සංශොධනය සඳහා මන්ත්‍රීන්ගෙන් දින රහිත ඉල්ලා අස්වීමේ ලිපි බලහත්කාරයෙන් ලබා ගැනීම වැනි දේ මේ පොතේ ඇතුලේ තිබේ දැයි මම නොදනිමි. <නිදොස් කෙනෙක් මෙදියත උපදනේ නැත> යන රීතියට යටත්‌ව, මෙවැනි පුද්ගලික වාසියට කරණ දේ ගෝඨාභය ජනාධිපතිගෙන් සිදුනොවන බව පමණක් මම පුද්ගලිකව දනිමි.

දේශපාලකයින් විසින් නඩුකාරතුමන්ලාගේ ඇස් හා අත් ඇත්තටම බැඳදමා තිබීම

රටේ මහජනයා චන්ද තුනකින්ම (පලාත් පාලන, ජනාධිපති, පාර්ලිමේන්තු) ප්‍රකාශකර ඇත්තේ 19 ය අහෝසිකරණ ලෙස නොවේද? එවැනි, විශේෂයෙන් 2020 මැතිවරණයෙන්, මහජනයා පැහැදිලිවම තම පරමාධිකාරි බලය පාවිච්චි කර ඇති විට, ඊට විරුද්‌ධව තීරණයක් දෙන ලෙස ඉල්ලා 39 දෙනෙක් උසාවිය ඉදිරියට යෑම උසාවියේ නඩුකාර පංචස්කන්‌ධ පහ අමාරුවේ දැමීමක් නොවේද? 19 ට බොරු 33(2)සී වගන්තියක් දමා උසාවිය රැවටුවා පමණක් නොව චන්ද ක්‍රමය වෙනස් කිරිමට 20 සංශොධනයක් ගේනවා කියා සැබෑ විරුද්‌ධ පක්‍ෂයද රැවටුවේය. මේ සියළු ජරමර අස්සේ යම් පණතක් මොන මගඩියකින් හෝ සම්මත කල පසු ඒ පණත් සම්පාදන ක්‍රියාවලිය හාරා බැලීමටත්, යම් අනුමත කල පණතක ව්‍යවස්ථා විරෝධීභාවය විමසීමටත් උසාවියට බලයක් නැති කිරීමෙන් නඩුකාරවරුන් අනාථයින් කර ඇත. රූල් ඔෆ් ලෝ, සෙපරේෂන් ඔෆ් පවර්ස්, පීප්ලස් සවරිනිටි වීරයෝ මේවා දැන සිටියේ නැද්ද? මෙවැනි ඉතිහාසයක් නඩුකාරවරුන්ට අමතක කල හැකිද?

නීති පොත නමැති රේල් පාර

නීතිපතිට අමතරව, ආණ්ඩු පාර්ශ්වයේ මැදිහත්කරුවෙක් වෙනුවෙන් නිතීඥයෙක් කියා සිටියේ, 19 හෝ 13 හෝ සම්මතවූයේ ජනමත විචාරණයකින් තොරව නිසා 19 අහෝසි කිරීමට ජනමත විචාරණයක් අවශ්‍ය නැති බවය. ලංකාවේ දේශපාලකයින් විසින්, උසාවිය දේශපාලකයින්ගේ හිරකාරයෙක් කර ඇති නිසා, නීති පොත් හරහාම ඕනෑනම් කබර ගොයා තලගොයා කිරීමේලා නඩුකාරයින්ට ඇති වරණය වෙනුවට, නීති පොතෙන් බාහිර (එක්ස්ට්‍රා ලීගල්) කරුණු සලකා තීරණ දීමට, ලංකාවේ නඩුකාරයින්ට ආත්මශක්තියක් ලැබෙන්නේ කවදාද? එය ඕපනිං ඔෆ් අ කෑන් ඔෆ් වර්‌ම්ස් හෝ අහක යන නයින් ලඟට ගෙන්නා ගැනීමක් හෝ නොව ඇමෙරිකාව වැනි රටවල 1954 සිට ක්‍රියාත්මකවන නීතිවිද්‍යා වර්‌ධනයකි (බ්‍රවුන්/ බෝඩ් ඔෆ් එඩියුකේෂන්). මෙසේ නොවුනොත්, එනම්, පොතේ ඇති අකුරුවලට සීමා වුන ජනතා පරමාධිපත්‍යයක් උදෙසා බිම් මට්ටමෙන් එන නියම ජනතා පරමාධිපත්‍යය පාවා දුන්නොත්, උසාවි කෙරෙහි මහජනයා තුල ඇති ගෞරවය හා විශ්වාසය පළුදු වන්නේය. 20 සංශොධනය මෙවැනි සන්‌ධිස්ථානයකි. කෙටියෙන් කියනවා නම්, නීතිඥයින් 39 දෙනා විසින් උසාවිය දක්කන නීති පොත නමැති රේල් පාරෙන් ඉවතට ගොස්, රට ගැන සිතා සමස්ථ පින්තූරය දෙස බැලිය යුතුව ඇත (හොලිස්ටික් ඇප්‍රෝච් හෙවත් කැලෑව හා ගස් යන දෙකම දැකීම).

1896 සිට සෙපරේට් බට් ඊක්වල් (වෙන වෙනම පවත්‌වාගෙන ගියත් සමාන පහසුකම් ඇත) යනුවෙන් තිබූ ඇමෙරිකන් උසාවි තීරණය, ප්‍රථම වරට බාහිර සමාජ විද්‍යා, අධ්‍යාපන විද්‍යා හා මනෝ විද්‍යාත්මක ඓතිහාසික ශාක්‍ෂි සළකා බලා 1954 දී අහෝසි කලේ ඒ අනුවය. සමාන පහසුකම් තිබුණත්, නැතත්, කළු හා සුදු වශයෙන් වෙන වෙනම පාසැල් පවත්‌වාගෙන යෑමම ව්‍යවස්ථා විරෝධී අහිතකර ක්‍රියාවක් යයි උසාවිය තීරණය කලේය. 2000 දෙසැම්බර් බුෂ් එදිරිව ගෝර් නඩුව රට ගැන සිතා ඇමෙරිකන් උසාවිය දුන් තීරණයකි. 2000 ජනාධිපතිවරණයේදී ඇත්තවශයෙන් දිණුවේ ඇල්බට් ගෝර් වුවත්, ෆ්ලොරිඩා ජනපදයේ චන්ද නැවත ගැනීම නතරකර, උසාවිය ජෝජ් බුෂ්ට පක්‍ෂව දුන් තීන්‌දුව රට මවිත කලේය. මම එය භාර ගනිමි, එහෙත් එයට එකඟ නොවෙමි යයි කියමින් ගෝර් දේශපාලනයෙන් ඉවත් විය. එම නඩු තීන්දුව ලියූ ඇන්ටොනින් ස්කූලියා නම් (බුෂ්ගේ දේශපාලන පක්‍ෂයට ලැදි) නඩුකාර පංචස්කන්‌ධය පසු කලෙක කියා සිටියේ තම තීන්දුව වැරදි බවත්, එවැනි තීන්දුවක් දුන්නේ රටේ දේශපාලන කලබගෑණියක් ඇතිවීම, ව්‍යවස්ථා අර්බුදයක් ඇතිවිම වැලැක්‌වීම සඳහා බවත්‌ය.

ගාමිණී වියන්ගොඩ හා චන්ද්‍රගුප්ත තේනුවර යන දෙන්නා ගෝඨාභයට ඇමෙරිකන් පුරවැසිකම තිබේ යයි ගෙනා නඩුව 2019 ඔක්තෝබර් 4 දා ඇපැල් උසාවිය විසින් විසිකර දමන ලදී. 2019 අප්‍රියෙල් මස ඔහු ඇමෙරිකන් පුරවැසිභාවය අතහැරියත් එය ඇමෙරිකාවේ ගැෂට් වුනේ 2020 මැයි 8 දාය. ඇපැල් උසාවිය විසින් පැමිණිලිකරුවන්ගේ ද්වේෂ සහගත බව සළකා (එක්ස්ට්‍රා ලීගල් එවිඩන්ස්) නඩුව විසි කිරීම 2000 බුෂ්/ගෝර් නඩුව අනුව යෑමකි.

ඇමෙරිකන් තීන්‌දු අරහං ජයම්පති

19 වන සංශොධන මගඩිය කලේ, ශානි අබේසේකරගේ ගෝලයෙකු හා රංජන් රාමනායකගේ ඔත්තු කරුවෙක්‌වූ දෙමළ-සිංහල නමක් ඇති පොලිස් පරීක්‍ෂක නිශාන්ත සිල්වා සමඟ දැන් ස්විස්ටර්ලන්තයේ සිටිනා මාක්ස්වාදී ජයම්පති වික්‍රමරත්න හා සුමන්තිරන් යන දෙන්නාය. ජයම්පති වනාහි 1995-2000 චන්ද්‍රිකා-නීලන්ගේ රට කැබලි කිරීමේ පැකේජ් ඩීල් වලද ගෝලයෙකි. 19 යනු වැරදි ජාලාවක් බව ඔහුත්, මෛත්‍රීපාල සිරිසේනත් පිළිගත්තේය. මේ ජයම්පති දැන් 1976 ඉන්‌දියාවේ ඒ. ඩී. එම්. ජබල්පූර් නඩු තීන්‌දුව, සත් පුද්ගල උසාවියකින් 2018 දී නිෂ්ප්‍රභාකල බව ලියමින්, 19 රැකගත්තේ නැත්නම් ලංකාවේ ප්‍රජාන්ත්‍රවාදය සුන්වේ යයි කිඹුල් කඳුළු සළමින් සිටී (කලම්බු ටෙලිග්‍රාෆ්, ඔක්. 2). හදිසි නීතිය යටතේ හබයාස්කෝපස් (හමුදාවෙන්/පොලීසියෙන් අත් අඩංගුවට ගත් අයෙක් උසාවියට ඉදිරිපත් කිරීමට බලකිරීම) සඳහා උසාවියට යෑමට තිබූ අයිතිය ඉවත් කිරීම 1976 දී උසාවිය විසින් 4-1 චන්දයෙන් අනුමත කර තිබුණි. ඉන්දිරා ගාන්ධිගේ කාලයේදී ඇගේ බාලපුතා අනිසි උපත් පාලන ව්‍යාපාරයක්ද ගෙන ගියේය.

1978 සිට තිබුණු බලයට අමතර බලයක් 20 යටතේ ගෝඨාභයට නොලැබේ. මෙහි කලින්ද පෙන්‌වා දුන් අන්දමට 17 හා 19 න් ඒවා අඩපණ කලේ රනිල්ගේ වාසියට මිස රටේ යහපතක්, හෝ තන්ත්‍රවාදයක් රැකගැනීමට නොවේ. 1 සිට 16 මෙන්ම, 18 ට ගෙනාවේත් රට ගැන සිතා නොවන බව අප පිළිගත යුතුය. ලංකාව විනය ගරුක රටක් ලෙස වලෙන් ගොඩගැනීමට, හදිසි නීතිය අවශ්‍යනම්, එය භාධාවකින් තොරව යොදාගැනීමට ඉඩ නොදී ජනාධිපතිගේ තටු කැපීමට උසාවිය සූදානම්ද? එසේ විධායක බලතල නොතිබුණා නම් තිස් අවුරුදු යුද්‌ධය ජය ගන්නවාද? උසාවියට වායු සමීකරණය කල ශාලාවක සිට රූල් ඔෆ් ලෝ ගැන කළුකෝට් දාර්‍ශණිකයින්, හදවතට එකඟව හෝ රට වෙනුවෙන් නොව, කුලී පදනමට කරණ කෙස්පැලෙන තර්‍ක අසන්නට ඉඩක් ලැබේවිද? මේ 39+ අයගෙන් කී දෙනෙක් නොමිලේ පෙනී සිටිනා අයද?

උසාවිය මහජන මතයට පිටුපෑම

මෑතක සිට සුප්‍රිම් උසාවිය දී ඇති තීරණ, ලංකාව දෙකට කැඩීමේ ව්‍යාපාරයට ඉණිමං සපයන තීරණ වී තිබේ. මේවා රටේ සිංහල බෞද්‌ධ ශිෂ්ටාචාරයට පටහැනි තීන්‌දුය. රටේ නැති බොරු <ආධිපත්‍ය> දෙකක් තිබෙනවාය යන මායාවෙන් උසාවිය ගැලවිය යුතුව ඇති බව ජනතාවගේ මතය නොවේද? උදාහරණයක් වශයෙන්, 13 සංශොධනය නිසා ලංකාව පෙඩරල් නොවේ යයි උසාවිය කලින් කිව්වත්, පසු උසාවියක් කිව්වේ ඒ නිසා දැන් ලංකාව පෙඩරල්‌ය කියාය. සිරිසේන/රනිල් 2018 දෙසැම්බර් 13 නඩුවේදී කබරගොයා-තලගොයා-කබරගොයා න්‍යායට ඕනෑතරම් අවකාශ තිබුණත් උසාවිය, ඉන්දියන් තීන්දු හා පරණ පොත් පෙරලා දුන් තීරණය රටේ ජනතාව විසින් 2019 නොවැම්බර් 18 දා බලවත්සේ ප්‍රතික්‍ෂෙප කලේය. ඊට පෙර ශිරානි බණ්ඩාරනායක අගවිනිසුරු, දිවි නැඟුම නඩුවේදී, පාකියසෝතිගේ ලිපියක් උසාවි නඩු තීන්දුවට අමුණා පෙඩරල් තහවුරු කර ඇගේ තනතුරද අහිමිකර ගත්තේය.

1. ජනතා පරමාධිපත්‍යයක් කියා දෙයක් ලංකාවේ තිබේද?

අප විසින් කල යුතු පරණ ප්‍රශ්ණ වලට අළුත් උත්තර සෙවීම නොව අළුත් ප්‍රශ්ණ ඇසීමය. ඉහත ප්‍රශ්ණය සුප්‍රිම් උසාවිය ඇසුවොත් ඔවුන් ඉන්නේ පිඳුරු වලින් වැසූ බොරුවලක් උඩ නෙවේදැයි ඔවුන්ට පෙනීයනු ඇත. නීති පාස් කලේ කෙසේද යන්න තමන්ට අදාල නැත යන තර්‌කය රටේ මහජනයා විසින් පිළිගන්නේ නැත. මේ නිසා අන්තිමේදී, එක්කෝ උසාවිය නැත්නම් මහජනයා යන ඉරණමට මුහුණ දීමට උසාවියට සිදුවන කාලයක් එනවා නිසැකය. ජේ. ආර්.ගේ හෝ සිරිමාවෝගේ හෝ ව්‍යවස්ථා කොලවල තිබෙන මේ ජනතා පරමාධිත්‌වය එලියට එන්නේ කෙසේද? දැනට එය එන්නේ ජනයා පත් කරණ නියෝජිතයින් 225 හරහාය. මෙය සම්පූර්‌ණයෙන්ම ප්‍රෝඩාවක් නොවේද?

කැලිෆෝර්නියා ජනපදයේ මිලියන 40 ටත් (රටේ ජනහගනයෙන් අටෙන් එකක්!), උතුරු ඩැකෝටා ජනපදයේ මිලියන 0.8 ටත් (ලක්‍ෂ 8) ඇමෙරිකන් සෙනේට් සභාවේ ඉන්නේ නියෝජිතයින් දෙන්නා බැගින්‌ය. ඓතිහාසිකව, ඒ රටේ නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ රඟ එසේය. නඩුකාරයින් චන්දය ඉල්ලා දිනා පත්‌වෙන එකම රටද එයය! ලංකාවේත් චන්ද 14ක් ලැබීත් මන්ත්‍රීවෙන්නට පුළුවන්‌වූ අවස්ථා තිබේ. 1960 ගණන් වල සිටම රටේ චන්ද දායකයාව රැවටීම කරගෙන ගියත් (උදාහරණ වශයෙන් පත්කල මන්ත්‍රීන් හය දෙනා වෙනුවට හා සෙනේට් සභාවට පක්‍ෂ ඉත්තන් පත් කිරීම), 1978 න් පසු ලංකාවේ නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය විනාශ විය. කොළඹ ඉන්නා පක්‍ෂ දේශපාලන ලොක්කන් කල්ලි මහජනයා චන්දය දියයුත්තේ කාටද යන්න තීරණය කරන්නේය; එය හරියට රක්‍ෂාවක් සඳහා සම්මුඛපරීක්‍ෂණයක් වගේය. වැඩියෙන්ම සල්ලි වියදම් කල හැකි කොල්ලාට/බල්ලාට නොමිනේෂන් ලැබේ! මනාප ක්‍රමය බලු පොරයක් විය; මෙසේ දිණන අය නීති සම්පාදනය ගැන දැණුමක් නැති අයය; ඔවුන් පාර්ලිමේන්තු රැස්වීම් වලට යන්නේ නැත; ගියත් කරන්නේ නොමිලේම වගේ ලැබෙන කෑම් පිඟන් කා බී නිදාගන්නා එකය; පුස්තකාලය හිස්‌ය. රංජන්-හිරුණිකා හඬ පටි මොවුන්ගේ මානසික මට්ටම එලිදරව් කලේය. මේ නිසා මහජන සර්‌වාධිපත්‍ය අතරමංවී සිටී. කොටින්ම කියනවා නම් තමන්ගේ කියා මන්ත්‍රී කෙනෙක් ඉතිරිවී නැත. 2020 චන්දයේදී වූයේ මේ ක්‍රමයේ ඉරිතැලීමක් පමණක් බව අළුත් පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්‍ෂයේ වනචාරි ගතිය තුලින් දැනටමත් එලිවී ඇත.

පක්‍ෂය මාරුකිරීමට ඉඩදීම, පැරදුන අපේක්‍ෂකයින් ලැයිස්තුවෙන් පත්කිරීම, ලැයිස්තු සංකල්පය කෙළසීම, මන්ත්‍රීන්ට නොයෙක් ආකාරයේ අල්ලස් මහජන ටැක්ස් මුදලින් ලබාදීමේ සිට රජයෙන් දුන් නිවාස වලින් ඉවත් නොවීම යනාදී වශයෙන් ජාතික මට්ටමෙනුත්, චන්දයෙන් එන අනිත් හැම අයගේම අශීලාචාර හැසිරීම් ගැන සිතන විට රටේ තිබෙන්නේ මහජන සර්‌වාධිපත්‍යයක් නොව මන්ත්‍රීන්ලා විසින් රට කොල්ලකෑමකි. මන්ත්‍රීන්ගේ ආදායම් රටට එලි නොකිරීම, මන්ත්‍රීන් ආපසු කැඳවීමේ ක්‍රමයක් නැතිවීම, මන්ත්‍රීන් බාර් පර්මිට්, වැලි පර්මිට්කාරයින් වීම මීට අමතර කරුණු වන්නේ එය මහජන පරමාධිපත්‍යය හා ගැටිය හැකි නිසාය.

1. නීතියේ ආධිපත්‍යය කියා දෙයක් ලංකාවේ තිබේද?

දෙවන කාරණය නම් රූල් ඔෆ් ලෝ මිථ්‍යාවය. නීතිය යනු බලයේ සිටින සුළු පන්තියක් විසින් විසින් සෙසු ජනතාව පාලනය කරන උපක්‍රමයක්/ආයුධයක් යන මතය, ලංකාවේදී එය නිරූපණය වන්නේ, කොළඹට කිරි, අපිට කැකිරි, කොළඹට දෙන දේ උතුරට හා නැඟෙනහිරටත් දෙන්න, සුද්දගෙ නීතිය අපට එපා, රටට එක නීතියක් යනාදී සටන් පාට වලිනි. යම් නීතියකට ආධිපත්‍යයක් ලැබෙන්නේ එය සාධාරණ (රීසනබල්) නීතියක් වුනොත්‌ය. යම් පැනවූ නීතියකින් බලාපොරොත්තු නොවු විපාක හටගත හැකිය. යම් නීතියකින් පොදු රීතීන් සකස් කලත්, ඒ ඒ විවිධ සමාජීය හා පරිසර අවස්ථාවලට අනුව නීතිය නම්‍යශීලී වියයුතු වන්නේය. රෙගුලාසි කියන්නේ ඒවාටය. භූගෝල විද්‍යාවට පටහැනි නීති පැණවිය නොහැකිය කියන්නේත් ඒ නිසාය. සිංහයාට හා ගවයාට බලපාන්නේ එකම නීතියම නම්, එතැන ඇත්තේ මර්‌ධනය යයි කියන්නේත් මේ නිසාය.

අසාධාරණ නීතියකට බලයක් (ආධිපත්‍යයක්) තිබිය හැකිද? ගාන්‌ධි හා ඇමෙරිකාවේ මාටින් ලූතර් කිං සටන් කලේ ඊට විරුද්‌ධවය. 1802 සිටම ලංකාවේ සිංහල බෞද්‌ධ ජනයාට විරුද්‌ධව අහිතකර නීති පණවන ලදී. මේ නීති බොදු බල සේනා සංවිධානයට විරුද්‌ධව හෝමාගම මහෙස්ත්‍රාත්, නීතිපති දෙපාර්‌තමේන්තුව, ඇපැල් උසාවිය හා සුප්‍රිම් උසාවිය භාවිතා කලේය. ඒ ගැන සිංහල බෞද්‌ධයින්ගේ හිතේ වෛරයක් ඇතිවීම අසාධාරණද? තම සංවිධානයට විරුද්‌ධව නඟන අභූත චෝදනා විමසීමට කොමිෂමක් පත්කරන්නැයි එය ඉල්ලන්නේද ඒ නිසාය. අඩු තරමින් 2002 චන්ද්‍රිකා මැතිණියගේ බුද්‌ධ ශාසන කොමිෂම් වා‌ර්තාව වත් එලියට ගෙන නීති සම්පාදනය කරන්නැයි කියන්නේ අසාධාරණ නීති වෙනස් කිරීමටය.

ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුව හා කතානායක විසින් ජේ. ආර් ගේ කාලයේ සිටම වංචා ලෙස නීති පැණවූ බව ප්‍රසිද්‌ධ රහස්‌ය. මෙහි කැතම අවධිය යහපාලන කාලයය. මෙවැනි නීති වලට ආධිපත්‍යයක්, මහජන ගරු කිරීමක් බලාපොරොත්තු විය හැකිද? එවැනි කාරණා ගැන තිරය හිල් කර බැලීමට තමන්ට නීතියෙන් බලයක් නැතැයි කියමින් සුප්‍රිම් උසාවිය ඇඟබේරා ගැනීම පැස්බරා වැල්ලේ හිස සඟවා ගන්නවා වගේ ක්‍රියාවක් නොවේද? 19 සංශොධනය මඟින්, උසාවියට වංචාකර, මන්ත්‍රීන් තමන්ගේ ආයුකාලය තමන් විසින්ම තහවුරු කරගැනීමක් කලත්, ඒ ගැන උසාවිය කලේ කුමක්ද? ඒ වංචාව නීත්‍යාකුල යයි තීරණය කිරීමය. 33 (2) (සී) යන අළුත් වගන්තිය බොරු කකුලක් කිරීමය.

මෙසේ නීතියේම තිබෙන නීති වෙට්ටු වලට අමතරව, නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී පොලිසිය, නීතිපති දෙපාර්‌තමේන්තුව, නීතිඥ සංගම්, නීතීඥයින් හා සිවිල් නිලධාරීන් විසින් කරණා නීතිය නැවීම් අප්‍රමාණය. දුකට කාරණය නම් එසේ කර අසුවූ විටවත් යුක්තියක්, සාධාරණයක් ඉටු නොවීමය. මෙසේ සාමාන්‍ය ජනයාගේ ඇසින් බලන විට නීතියේ ආධිපත්‍යය යනු, පොලිස්කාරයා, ග්‍රාම සේවකයා, සමෘධි බෙදන්නා, පගාවක් ඉල්ලන නිලධාරියා, කිමිහුමක් ගිය විට දඩගසන මහේස්ත්‍රාත්‌වරයා යනාදීන් පෙන්වන බලයය. තෝල්ක මුදලි, දෙපැත්තේ නීතීඥයින් හා සමහරවිට නඩුකාරයාගේද දැණුම ඇතිව නඩු කල් දමා සේවාදායකයාගෙන් මුදල් ගරා ගැනීම මොන තරම් අපරාධයක්ද? උසාවියේ විදුලි පංකාවට අශූචි ගැසීමට පවා විත්තිකරුවන් තැත්කරන්නේ මේ නිසා නොවේද?

1. ඉහල-පහල නඩුකාරවරු පාරිශුද්‌ධ පුද්ගලයන් සේ පෙනීයනවාද?

ඉහත අංක 1 හා 2 දරණ ආධිපත්‍ය කරේ දමාගෙන ඉන්නා ඒවායේ මුරකාරයින් (නඩුකාරයින්), මුරකරන්නට එංගලන්තයේ මෙන් ක්‍රමයක් ලකාවේ නැත. මේ සඳහා හඬක් නැඟූ සුගන්ධිකා ප්‍රනන්දුටත්, නාගානන්ද කොඩිතුවක්කුටත් අත්‌වූ ඉරණම රටම දණී. උසාවියට අපහාස කලා යන දංගෙඩිය නඩුකාරයින්ගේ ආධිපත්‍යයය. නඩුකාරයින් ස්වාධීනද යන කරුණ වැදගත් වන්නේ මේ නිසාය. ඔවුන් අපක්‍ෂපාතී පමණක් නොව එසේ අපක්‍ෂපාතී යයි පෙනෙනවාද යන සාධකයේදී ලංකාව විනාශ කිරීමට කලින්ම ක්‍රියාකලේ සුප්‍රිම් උසාවියේ නඩුකාරයින් දෙන්නෙකුගේ පුතුන් දෙදෙනෙක්‌ම වීම ලෝක වාර්‌තාවකි. 1972 දී ෆිලික්ස් ඩයස්, ජයා පතිරණ නම් දේශපාලකයා සුප්‍රිම් උසාවියට පත්කලේය. 1978 දී ජේ. ආර් නඩුකාරයින් පත්කිරීම තමාගේ අතට ගෙන ඔවුන්ට තමා ඉදිරියේ දිවුරුම් දීමට නියම කලේය. දේශපාලකයින් ඉදිරියේ තමන්ගේ නම කිලිටුකර නොගත් එකම නඩුකාරතුමා නෙවිල් සමරකෝන් මහතා පමණක් යයි මට සිතේ. අග්‍ර විනිශ්චය කරුවන් වැඩි ගණනකටම දූෂණ චෝදනා නඩු ඇති එකම රට ලංකාවය.

නඩුකාරයින්ගේ ස්වාධීනත්‌වයට හානිකරවන නොයෙක් දොළ පිදේණි දේශපාලකයින් සතුව පවතී. විශ්‍රාම ගියවිට තානාපතිකම් දීම එක් උදාහරණයකි. හිරකාරයෝත් මනුෂ්‍යයෝය කියන්නා වගේ නඩුකාරයෝත් ලෝභ-ද්වේෂ-මෝහයෙන් පිරි පංචස්කන්‌ධ නොවේද? දේශපාලකයා-නිලධාරියා-එන්.ජී.ඕ.කාරයා-යන ලංකාවේ දුෂ්ට ත්‍රිකෝණයට ලංකාවේ අධිකරණ පද්‌ධතියද පැටලී නැද්ද?

අද වන විට උසාවියට ඇති බරපතලම චෝදනාව නම් එයට ඇමෙරිකන් තානාපති කාර්‌යාලයෙන් එන බලපෑමය. උදය ගම්මන්පිල විසින් පාර්ලිමේන්තුවේදී ඉදිරිපත්කල තොරතුරු වෙන රටකදී නම් ඒ නඩුකාරයින් ඉල්ලා අස්වීමට හේතුවන තරම්‌ය. බ්‍රිතාන්‍ය කොමසාරිස් නඩු කාරයාට නඩුව විසඳිය හැටිත් ලියා එව්වේය. ලංකාවේ උසාවි ක්‍රමය දියුණු කිරීමට යයි අධිකරණ අමාත්‍යාංශයටත්, නීති සංගමයටත් ඩොලර් ලබාදී ඔවුන් පැණි හැළියේ වැටුණ ඇඹලයන් කර ගැනීම ඇමෙරිකාව ලෝකය පුරාම සිදුකරගෙන යන උපක්‍රමයකි. සුමානයක දෙකක ඇමෙරිකන් සාවාරියක් හෝ ඩොලර් පනස් දාහකට හෝ වඩා මේ කාලයේ වටින්නේ දුවට, පුතාට හෝ බෑණාට කාගේවත් ඇඟට නොදැනීම ඇමෙරිකන් විශ්ව විද්‍යාලයකට ශිෂ්‍යත්‌වයක් ලබා දීමය. නීතී විරෝධී නොවන ලෙස මිනිසාගේ චපල හා දුබල සිත හසුරුවීමේ හසළ දැණුම් සම්භාරයක් හා අත්දැකීම් ඇමෙරිකන් බුද්‌ධි අංශවලට තිබේ. යහපාලන කතානායක යටතේ ඇමෙරිකාව පාර්ලිමේන්තුව තුලට රිංගවා ගෙන තිබෙද්දී, ‌ද්‌වි‌ත්‌ව පුරවැසියෙක් රට ඇමෙරිකාවට පාවා දේවීය යන කතාව මොන විහිළුවක්ද?

ගෝඨා දමණය

2009 මැයි 18 දාට පෙර සිටම රාජපක්‍ෂ පාලනය විනාශ කර දැමීමට, දිගින් දිගටම ක්‍රියාකල ඇමෙරිකාව ප්‍රධාන ඊළම් කොටස්, පසු කාලීනව ගෝඨාභය චන්දය ඉල්ලීම වලක්වන්නට නොකල දෙයක් නැත. රටේ හාමුදුරුවරු ඉදිරියට පැමිණ මේ හතුරු බලවේග පරාජය කලේය. එහෙත් හතුරු බලවේග මරා දමා නැත. පලවෙනි විජයබාහු රජු නිසා නොවේනම් ලංකාව දකුණු ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්තයක් වෙන බව ප්‍රසිද්‌ධ දකුණු ඉන්දියා ඉතිහාසඥ නීලකණ්ඨ ශාස්ත්‍රී ලිව්වේය. පලවෙනි විමලධ‌‌ර්‌මසූරිය රජු ලංකාව පෘතුගීසි කොලනියක් වීම වැලැක්‌වූයේය.‌ මහින්ද රාජපක්‍ෂ විසින් ලංකාව දෙකට කැඩී විනාශවීම වැලැක්‌වූවේය. ඔහු විසින් කල වැරදි සිංහලයා අමතක කරන්නේ ඒ නිසාය. රට දෙකට කැඩුනා යනු සාමය නොවේ. ටැමිල්නාඩ් ජනයා උතුරේ සිට දකුණට වැල නොකැඩී ගලා එන, නිරන්තරයෙන් මායිම් ගැටුම් ඇතිවන හා කඳුකරයේ මලයනාඩු හිසරදයක් සහිත සිංහල පලස්තීනයක්, දකුණු සුඩානයක් බිහිවීමය.

20 වන සශොධනයේ, මේ වේලාවේ කරේදමා ගත යුතු නැති අනවශ්‍ය දේ ඇත. එහෙත් 20 ට විරුද්‌ධ බලවේගය, මේ යුද්‌ධය නම් කවදාවත් දිණන්න බෑ කියූ බලවේගය මය. උසාවිය මෙම කරුණ සළකා බැලිය යුතුමය. යුද හමුදාව හා පන්සල එකතුව ක්‍රියාකල ආකාරය කොරෝනාවේදී අපි දුටුවෙමු. ජනාධිපති බෞද්‌ධ උපදේශක සභාව මාසිකව එක්‍රැස් වන්නේය. මේ නිසා නව ව්‍යවස්ථාවක් සදනතුරු 20 ට ඉඩදීමේලා ඇති අවදානමක් සොයා යාමට උසාවියට හේතුවක් නැත. බුදු දහම අනුව හැඩගැසුණු ලංකාවේ, 1994 දී රුවන්ඩාවේ මෙන් මාස හතරක් තුල හුටු මහජාතිය විසින් ටුට්සි සුළු ජාතිකයින් ලක්‍ෂ අටක් සමූල ඝාතනය වූයේ නැත. 1983 ජූලි ආණ්ඩුවේ පාතාලකාරයින්ගේ ක්‍රියාවක් මිස සිංහල බෞද්‌ධයින්ගේ ඊට සම්බන්‌ධයක් නැත.

කොට උඩ ගොස් තිබෙන නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වෙනුවට, ගම සමඟ පිළිසඳරක් යටතේ රටේ ජනාධිපති ගමින් ගමට ගොස් කෙළින්ම ජනතාවගේ ප්‍රශ්ණවලට අතගැසීම, ආදි ග්‍රීක ඩිරෙක්ට් ඩිමොක්‍රසි, ලංකාවේ ගම-වැව-දාගැබ යන ත්‍රිත්‌ව සමාජ ආර්‌ථික පාලන මොඩලය, ඉන්දියාවේ පංචයාත්, අප්‍රිකාවේ ට්‍රයිබල් කවුන්සිල් සිහිකරවයි. මෙය පොතේ ඇති මහජන සර්‌වාධිපත්‍යය බිමේදී ක්‍රියාවට නැගීම නොවේද?

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ 

ගරු විමල් විරවංශ ඇමතිතුමනි,

20 වෙනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සම්බන්ධව ඔබතුමා දරන මතය සම්බන්ධවයි.

වසර ගණනාවක් පුරා කොටි සංවිධානයට එරෙහිව ගෙනගිය අරගලය තවම නිමාවී නැති බව ඔබ තුමා ඉතා හොදින් දන්නා දේශපාලඥයෙකි. වර්තමානයේදී මේ රජය ගෙන යන්නේද කොටි සංවිධානයේම තවත් පෙරමුණු බල ඇණියක් සමග කරන අරගලයකි. එදා කොටි සංවිධානයේ යුධ පෙරමුණ සමතලා කල දේශපාලන නායකයින්ම මෙදා කොටි සංවිධානයේ වර්තමාන ස්වරූපයන් සමග සටන් වැදී සිටි.මතුපිටින් පාර්ලිමේන්තුව, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කතා කලද අද අප සටන් කරමින් සිටින්නේද ඕනෑම අවස්තාවක ආයුධ අතට ගෙන සටන් කිරීමට සුදානම් පෙරමුණු බල ඇණියක් සමගය. එබැවින් අපට ඔවුන් සමග කිසිදු දේශපාලන සංහිදියාවක් අවැසි නැත. ඔබතුමා ඉන්නා ස්ථාවරයද එය බව අපි දනිමු.

මේ සටන නිවැරදිව ගෙන යාමට නම්, මේ සටන් මෙහෙයවන සෙන්පතියන්ට එම කටයුත්ත ඉටු කිරීම සඳහා පුර්ණ බලතල තිබිය යුතුය. මේ පුර්ණ බලතල ඉල්ලන්නේ, ඉතා කෙටි කාලයකින් නව ශ්‍රී ලංකා ජනරජ ව්‍යාවස්තාවක් සම්පාදනය කරගන්නා තෙක්ය.එබවින් අප යෝජනා කරනුයේ,වර්තමාන රාජ්‍ය කටයුතු නිසිලෙස කරගෙන යාම සඳහා ජනාධිපති ඝෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාට උපරිම බලය ලැබෙනසේ 20 වෙනි ව්‍යාවස්ථා සංශෝධනය අනුමත කොට, නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්යාවස්තාව මනා ලෙස නිර්මාණය කිරීමට දායක වෙන ලෙසය.

19 වෙනි ව්‍යාවස්ථා සංශෝධනය ඉවත් කිරීම සතුරාගේ විශාල පරාජයක් බැවින්ද, 20 එරෙහිව අපි කරුණු ඉදිරිපත් කිරීම සතුරාට විශාල ශක්තියක් බැවින්ද, එම පාප කර්මය එදා අපේ පිලේ අය විචාර බුද්ධියෙන් තොරව 19ය සම්මත කිරීමට අත එසවු ආකාරයේම දේශපාලන පාප කර්මයක් බැවින්, මේ ඉදිරිපත්කර ඇති, මාස කීපයකට පමණක් බලපාන 20 වෙනි සංශෝධනය සම්මත කිරීමට සියලු සහය ලබාදෙන මෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

ඉන්පසු අපි සියලු දෙනාම එකතුව නව ව්‍යාවස්ථාවට  අවශ්‍ය කරුණු සම්බන්ධව සාකච්චා කරමු. ඇත්ත වශයෙන්ම දැන්ම ඒ සඳහා පුළුල් සාකච්චාවක් ආරම්භ කල හැක..

ඔබට ස්තුතියි..

ඔබ හා ඔබ පක්ෂයේ සියලු දෙනාටම තෙරුවන් සරණයි.

Mahinda Rajapaksa Prime Minister

The opposition has been trying to propagate the idea that the Auditor General’s powers would be reduced by the proposed 20th  Amendment. It’s seldom that the Constitutional provisions regarding the Auditor General comes to the attention of the public. This has made it easier for the opposition to propagate various falsehoods in this connection.

One of the false claims being made is that the 19th Amendment set up an Audit Commission and that the 20th Amendment seeks to abolish it. What the 19th Amendment made provision for was not an Audit Commission but only an Audit Service Commission. The Audit Service Commission does not carry out any auditing functions. It handles matters like the appointment, promotion, transfer and disciplinary control of members of the State Audit Service. Usually such matters pertaining to government servants are dealt with by the Public Service Commission. All that the creation of the Audit Service Commission achieved was to set up yet another Commission to do the work that was being done by the Public Service Commission.

Another false claim being made by the opposition is that the 20th Amendment seeks to remove the Presidential Secretariat and the Office of the Prime Minister from the purview of the Auditor General. From the very inception of the 1978 Constitution, the Presidential Secretariat and the Prime Minister’s Office have been under the purview of the Auditor General. The phrase all departments of government” in Article 154(1) of the pre-19th Amendment Constitution brought the Presidential Secretariat and the Prime Minister’s Office under the purview of the Auditor General. These institutions were always listed as government departments in the Government Financial Regulations. Quite apart from these two institutions, even the Office of Former Presidents is listed as a seperate government department and all these institutions were always audited by the Auditor General.

The inclusion of the Presidential Secretariat and the Office of the Prime Minister by name in Article 154(1), by the 19th Amendment did not achieve anything new. Even though they may have not been specifically mentioned by name, from the very inception of the 1978 Constitution, the Presidential Secretariat and Prime Ministers Office had always been under the purview of the Auditor General. Even after the 20th Amendment reinstates the old article 154(1) which existed from the inception of the 1978 Constitution, in place of the so called ‘changes’ made by the 19th Amendment, the Presidential Secretariat and the Prime Minister’s Office will continue to remain within the purview of the Auditor General. Over the past decades, it’s the Auditor General who audited the Presidential Secretariat and the Prime Minister’s Office and not some private audit firm.

Another falsehood that’s being propagated is that state owned companies will be removed from the purview of the Auditor General by the 20th Amendment. The auditing of state corporations and state owned companies (i.e. companies in which the state owns more than 50% of the shares) comes under Article 154(2) of the Constitution. Under the provisions of Article 154(2), the minister in charge of the subject can assign the auditing of a state corporation or a state owned company to a qualified audit firm. However before doing so, he is mandatorily required to obtain the concurrence of the Finance Minister and also to consult the Auditor General. After the minister in charge of the subject assigns the auditing of a state corporation or a state owned company to an audit firm in this manner, the Auditor General can issue a written notice to that audit firm informing them that he proposes to utilize their services for the performance and discharge of the Auditor-General’s duties in relation to that state corporation or state owned company, and thereupon that audit firm is mandatorily required to act under the direction and control of the Auditor-General.

The content of Article 154(2) which existed from the inception of the 1978 Constitution, was not changed by the 19th Amendment. The content of Article 154(2) will not change under the 20th Amendment either. Therefore it can be said that the content of Article 154(2) has remained the same from the inception of the 1978 Constitution and will continue to remain so in the future as well. Hence the claim that state owned companies are to be taken out of the purview of the Auditor General, is a complete falsehood.  

It is also being claimed by opposition propagandists that the 19th Amendment had stipulated that the Auditor General should be a ‘qualified auditor’ and that when the 20th Amendment reinstates the old pre-19th Amendment Article 153(1) this qualification requirement will be dropped and hence, after the 20th Amendment is passed, even an unqualified person can be appointed as Auditor General. Constitutions are written on the assumption that those reading it will have basic common sense. The Constitution does not state anywhere that the person appointed as Attorney General or as a Supreme Court judge has to be a qualified lawyer. But those appointed as Attorney General, Auditor General or a Supreme Court judge will always have the required educational and professional qualifications without which they cannot function in those positions.

All that the 20th Amendment seeks to do is to replace the changes made to the provisions relating to the Auditor General by the 19th Amendment with the provisions that existed before the 19th Amendment. The opposition has been unhesitatingly uttering every lie that comes to mind with regard to this matter because of the confidence that most people would not be familiar with these obscure provisions of the Constitution. Its our duty to understand the facts of the matter and to defeat the unprincipled attempt being made by the opposition to mislead the people.  

Mahinda Rajapaksa Prime Minister

මහින්ද රාජපක්‍ෂ අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය නිවේදනය 

විසි වන සංශෝධනයෙන් විගණකාධිපතිවරයාගේ බලතල කප්පාදු වෙන බවට විපක්‍ෂය විසින් සමාජය තුළ දුර්මතයක් ඇති කිරීමට උත්සාහ කරමින් සිටි. විගණකාධිපතිවරයා සම්බන්ධ ව්‍යවස්ථාමය ප්‍රතිපාදන ජනතාවගේ අවධානයට යොමු වන්නේ කළාතුරකිනි. එම නිසා මේ සම්බන්ධයෙන් දුර්මත ප්‍රචාරය කිරීම විපක්‍ෂයට පහසු කාර්යක් වී ඇත.

මේ සම්බන්ධයෙන් පවත්නා ප්‍රධානම දුර්මතය වන්නේ 19 වෙනි සංශෝධනයෙන් විගණන කොමිසමක් ඇති කළ බවත්, 20 වෙනි සංශෝධනයෙන් එය අහෝසි කිරීමට යන බවත්ය. 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් විගණන කොමිසමක් ඇති කළේ නැත. 19 වැනි සංශෝධනයෙන් ඇති කළේ හුදෙක්ම විගණන ‘සේවා’ කොමිසමක් පමණි. මේ විගණන සේවා කොමිසමෙන් කිසිදු විගණන කටයුත්තක් සිදු වන්නේ නැත. එමඟින් කෙරෙන්නේ ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය විගණන සේවයට අයත් සාමාජිකයන්ගේ පත්කරීම්, උසස් කිරීම්, මාරු කිරීම්, විනය පාලනය කිරීම් වැනි කටයුතුය. සාමාන්‍යයෙන් රජයේ සේවකයන් සම්බන්ධ එවැනි කටයුතු සිදු කරන්නේ රාජ්‍ය සේවා කොමිසමය. විගණන සේවා කොමිසමක් ඇති කිරීමෙන් සිදු වූයේ රාජ්‍ය සේවා කොමිසම මඟින් කෙරෙන කර්තව්‍යයක් ඉටු කිරීම සඳහා තවත් එවැනිම කොමිසමක් ඇති කිරීම පමණි.

20 වෙනි සංශෝධනයෙන් ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයත්, අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් කාර්යාලයත් විගණකාධිපතිවරයාගේ වපසරියෙන් ඉවත් කිරීමට නියමිත බව විපක්‍ෂය ගෙන යන තවත් බොරු ප්‍රචාරයකි.  1978 ව්‍යවස්ථාවේ ආරම්භයේ සිටම හැමදාමත් ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයත් අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් කාර්යාලයත් පැවතියේ විගණකාධිපතිවරයාගේ වපසරිය තුළය. 19 වෙනි සංශෝධනයට පෙර පැවති 154(1) වගන්තියේ සියලු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තු” යන වදන තුළට ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයත් අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් කාර්යාලයත් ඇතුළත් විය. මේවා කවදත් රජයේ දෙපාර්තමේන්තු හැටියට රජයේ මුදල් රෙගුලාසි සංග්‍රහයේ ලැයිස්තුගත කර තිබුණු ආයතනයන්ය.  මේ ආයතන දෙක පමණක් නොව හිටපු ජනාධිපතිවරුන් වෙනුවෙන් පවත්වාගෙන යන කාර්යාලයද වෙනම දෙපාර්තමේනතුවක් ලෙස සැළකුණි. මේ සියලුම  ආයතන කවදත් විගණනය කළේ විගණකාධිපතිවරයාය.

19 වෙනි සංශෝධනයෙන්   ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයත් අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් කාර්යාලයත් 154(1) වගන්තිය තුළ නම් වශයෙන් සඳහන් කිරීමෙන් කිසිදු අලුත් දෙයක් සිදුවූයේ නැත. එම ආයතන දෙකම නම් වශයෙන් වෙන වෙනම සඳහන් සඳහන් නොවුවත් 1978 ව්‍යවස්ථාව ආරම්භයේ සිටම තිබුණේ විගණකාධිපතිවරයාගේ වපසරිය තුළය. 19 වෙනි සංශෝධනයෙන් 154(1) වගන්තියට කළ මෙවන් ඊනියා ‘වෙනස්කම්’ වෙනුවට 1978 ව්‍යවස්ථාව ආරම්භයේ සිටම පැවති වගන්තිය 20 වෙනි සංශෝධනයෙන්  නැවත ස්ථාපිත කළ විට ඒ යටතේද ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයත් අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් කාර්යාලයත් රජයේ දෙපාර්තමේන්තු හැටියට විගණකාධිපතිවරයාගේ අධීක්‍ෂණය යටතේ දිගටම පවතී. පසුගිය දශක ගණනාව පුරාම ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයත් අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් කාර්යාලයත් විගණනය කර තිබෙන්නේද විගණකාධිපතිවරයා මිස පුද්ගලික විගණන සමාගම් නොවේ.

රජයේ අයිතිය යටතේ පවතින සමාගම් විගණකාධිපතිවරයාගේ වපසරියෙන් ඉවත් කරන බව 20 වෙනි සංශෝධනය ගැන ප්‍රචාරය කෙරෙන තවත් දුර්මතයකි. රාජ්‍ය සංස්ථා හා රජයේ අයිතිය යටතේ පවතින සමාගම් (එනම්, කොටස් 50% කට වඩා රජයට අයත් සමාගම්) විගණන කටයුතු පාලනය වන්නේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 154(2) වගන්තිය යටතේය. 154(2) වගන්තියට අනුව විෂයභාර ඇමතිවරයාට තමන් යටතේ පවතින රාජ්‍ය සංස්ථාවක හෝ රජයට අයත් සමාගමක විගණන කටයුතු සුදුසුකම් ලැබූ වෙනත් විගණන සමාගමකට පැවරිය හැක.  නමුත් එසේ කිරීමට පෙර එයට අනිවාර්යයෙන්ම මුදල් ඇමතිවරයාගේ එකඟත්වය ලබාගත යුතු අතර විගණකාධිපතිවරයාගෙන්ද ඒ ගැන  විමසා බැලිය යුතුය. ඒ ආකාරයට විෂය භාර ඇමතිවරයා විසින් රජයට අයත් සමාගමක  විගණන කටයුතු වෙනත් විගණන සමාගමකට පැවරීමෙන් පසු විගණකාධිපතිවරයාට එම විගණන සමාගමට කරන ලිඛිත දැණුම් දිමකින් පසුව අදාල රාජ්‍ය සංස්ථාවේ හෝ රජයට අයත් සමාගමේ විගණන කටයුතු විගණකාධිපතිවරයාගේ අධීක්‍ෂණය යටතේ සිදු කළ යුතු බවට නියම කිරීමට බලය ඇත.

1978 ව්‍යවස්ථාවේ ආරම්භයේ සිටම තිබුණු 154(2) වගන්තියේ මෙකී අන්තර්ගතය 19 වෙනි සංශෝධනයෙන් වෙනස් වූයේ නැත. මෙහි අන්තර්ගතයට 20 වෙනි සංශෝධනයෙන් වෙනසක් සිදුවන්නෙත් නැත. එම නිසා 154(2) වගන්තියේ අන්තර්ගතය 1978 ව්‍යවස්ථාවේ ආරම්භයේ සිටම එක ලෙස පැවතුන බවත් ඉදිරියටත් එසේම පවතින බවත් කිව හැක. මේ නිසා 50% ට වඩා රජයට අයත් සමාගම් විගණකාධිපතිවරයාගේ අධීක්‍ෂණයෙන් ඉවත් කිරීමට නියමිත බවට ගෙන යන ප්‍රචාරය අමූලික බොරුවකි.

විගණකාධිපතිවරයා විය යුත්තේ ‘සුදුසුකම් ලැබූ විගණකවරයකු’  බවට 19 වෙනි සංශෝධනයෙන් නියම කොට තිබෙන බවත්, 20 වෙනි සංශෝධනයෙන් 19 වෙනි සංශෝධනයට කලින් තිබූ 153(1) වගන්තිය නැවත ස්ථාපිත කිරීම හේතුවෙන් ඒ සුදුසුකම් අවශ්‍යතාවය ඉවත් වෙන නිසා 20 වෙනි සංශෝධනයෙන් පසු සුදුසුකම් නැති පුද්ගලයෙකු වුවත් විගණකාධිපති ධූරයට පත්කළ හැකි බවට විපක්‍ෂය තවත් බොරු ප්‍රචාරයක් ගෙන යමින් සිටී. රටක ව්‍යවස්ථාවක් ලියන්නේ එය කියවන අයට ව්‍යවහාර ඥාණය තිබෙනවාය යන පූර්ව උපකල්පනය මතය. නීතිපතිවරයා හෝ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිශ්චයකාර වරයෙකු හැටියට පත් කළ යුත්තේ නීතිඥයෙකු යැයි ව්‍යවස්ථාවේ කොතනකවත් සඳහන් වන්නේත් නැත. නමුත් නීතිපති, විගණකාධිපති හෝ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිශ්චයකාර හැටියට හැමවිටම පත්වන්නේ අදාල විෂය ගැන අධ්‍යාපන හා වෘත්තීමය සුදුසුකම් ඇති පුද්ගලයන් පමණි. එසේ නැතිව එවැනි ධූරවල වැඩ කළ නොහැක. 

20 වෙනි සංශෝධනයෙන් කෙරෙන්නේ විගණකාධිපතිවරයා සම්බන්ධ වගන්ති වලට 19 වෙනි සංශෝධනයෙන් ඇති කළ වෙනස්කම් අහෝසි කොට 19 වෙනි සංශෝධනයට පෙර ව්‍යවස්ථාවේ තිබුණු වගන්ති එලෙසම නැවත ස්ථාපිත කිරීම පමණි. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ මේ වගන්ති ගැන බොහෝ අයට අවබෝධයක් නැතිය යන උපකල්පනය මත විපක්‍ෂයේ උදවිය ජනතාව මුලා කිරීමේ අරමුණින් කිසිදු පැකිළීමකින් තොරව දිව අගට එන හැම බොරුවක්ම කියමින් සිටී. කරුණු හරි හැටි අවබෝධ කරගෙන විපක්‍ෂයේ මේ දුෂ්ඨ උත්සාහය පරාජය කිරීම අප කාගෙත් යුතුකමකි.

by C.A.Chandraprema Courtesy The Island

The 20th Amendment has given rise to a debate over whether dual citizens should be allowed to contest elections in this country. The dual citizenship law has been operational for decades and nobody had any issue with it until the yahapalana camp seized on it as a means of keeping the Rajapaksa brothers Gotabhaya and Basil out of politics. The yahapalana camp includes the majority of the foreign funded NGOs that have no purpose other than to interfere in, and influence the politics of Sri Lanka in order to push the agendas of their foreign paymasters. It would appear that individuals belonging to at least some of these foreign funded NGOs have made representations to the Supreme Court against allowing dual citizens to contest elections in this country. That raises a very cogent question.

 If dual citizens are to be banned from contesting elections and indeed as some have suggested even holding other government positions because of their ties to foreign nations, then it follows that similar restrictions should be extended to all individuals and organizations that receive funding from foreign governments and organizations to carry out political work in Sri Lanka. If the oath that a person takes in obtaining citizenship in a foreign country is seen as a danger to Sri Lanka, how much more dangerous is the phenomenon of having persons who are paid to do the bidding of various foreign parties within Sri Lanka? For decades, Sri Lanka has had no protection at all from outside parties that seek to influence events here by hiring people to manipulate public opinion and engage in similar activities. As a result of these NGOs, Sri Lanka has few genuine voluntary organizations. The very phrase ‘civil society’ has been hijacked by foreign funded NGOs.

In contrast to Sri Lanka, India has always had adequate protection from the phenomenon of foreign funded political activism in the form of the Foreign Contributions Regulatory Act which was first promulgated in 1976 during the Indira Gandhi era and then revised and updated during the last Congress government in 2010. Indian political elites have always been more conscious of the need to protect their country from this kind of insidious foreign influence than their Sri Lankan counterparts. The re-drafting of India’s Foreign Contributions Regulatory Act took place during the last Congress government by a Parliamentary committee headed by opposition law-maker Sushma Swaraj. Now that a debate on the advisability of having anyone with a foreign linkage however tenuous from engaging in politics has been initiated, it should be extended to people paid by foreign parties to engage in political activities in Sri Lanka.

 India’s emulation-worthy legislation

For well over a decade, this writer has been advocating the adoption of an Indian Foreign Contributions Regulatory Act-style law in Sri Lanka. The preamble to the Indian Foreign Contribution (Regulation) Act, 2010, (FCRA) describes it as a law to regulate the acceptance and utilization of foreign contributions or foreign hospitality by certain individuals or associations or companies and to prohibit such acceptance and utilization for any activities detrimental to the national interest. This is exactly what Sri Lanka is in dire need of. It’s not just foreign money that comes under the purview of the Indian FCRA but even foreign junkets, training programmes and scholarships offered by interested parties to selected individuals with a view to influencing them. 

The Indian FCRA extends not only to all inhabitants of India, but also to citizens of India outside India and to branches or subsidiaries, outside India, of companies or bodies corporate, registered or incorporated in India. Money earned by Indian citizens from foreign sources by way of salary, wages or other remuneration in the ordinary course of business transacted in or outside India or by way of proceeds of international trade or commerce does not come under the FCRA. India has a large workforce employed outside her borders and a vibrant external trade and the provisions of the FCRA do not interfere in any way with such matters. Stipends received from legitimate foreign scholarships also do not come under the FCRA. However, everything else including even gifts received by members of Indian delegations on overseas visits do come under the FCRA.

Trying to circumvent the FCRA by transferring funds from one entity to another will also not work under the Indian law, because a donation or transfer of any funds by any person who has received it from a foreign source is also deemed to be a foreign contribution. Even interest accrued on a foreign contribution deposited in any bank is deemed to be a foreign contribution.  Foreign hospitality which means any facility provided in cash or kind by a foreign source to provide a person with the cost of travel to any foreign country with free board, lodging, transport or medical treatment, also comes under the FCRA. The source of foreign funding or foreign hospitality can be the government of any foreign country or an agency of such government, a foreign company, citizens of a foreign country, companies, corporations, trusts, societies or associations registered in a foreign country, foreign trade unions, or any international agency. However the United Nations and its specialized agencies, and certain other institutions approved by the Central government of India such as the World Bank and the International Monetary Fund are exempt from the application of the FCRA.

Persons who should not receive foreign funding

 In India, the persons prohibited from receiving foreign contributions are candidates for election, correspondents, columnists, cartoonists, editors, owners, printers or publishers of a registered newspaper, and holders of equivalent positions in any electronic or internet based media engaged in the production or broadcast of audio news or audio visual news or current affairs. Judges, government servants or employees of any corporation or any other body controlled or owned by the government, the members of all legislatures (which means the members of every elected body from the Parliament right down to the Panchayats) any political party or office-bearers thereof and any organization of a political nature as may be specified by the Central Government are also prohibited from receiving foreign funding and hospitality.

 When you look at this list of persons barred from receiving foreign funding in the Indian law and think of what has been happening in Sri Lanka for decades, you realize that it’s nothing short of a miracle that this country is still in existence. Even as these words were being written, The Island reported that several Sri Lankan NGOs including the People’s Action for Free & Fair Elections (PAFFREL), the Centre for Monitoring Election Violence (CMEV), the (hitherto unheard of) Center for Investigative Reporting Sri Lanka (CIR) and the Sri Lanka Press Institute (SLPI) had received funding from Canada. In India, that would not have been possible. In 2010 and in the run up to the 2015 presidential election, close relatives of the yahapalana presidential candidates of those years were caught red handed while in possession of large amounts of foreign currency and we still have done nothing about banning candidates at elections and political parties from receiving funds from foreign interested parties.

 In contrast, under the Indian FCRA, No person, resident in India, and no citizen of India resident outside India, shall accept any foreign contribution, or acquire or agree to acquire any currency from a foreign source, on behalf of any political party. No person, resident in India, shall deliver any currency, whether Indian or foreign, which has been accepted from any foreign source, to any person if he knows or has reasonable cause to believe that such other person intends, or is likely, to deliver such currency to any political party or any person referred to in the list mentioned above.

 The Indian Central Government may, having regard to the activities of the organization or the ideology propagated by it or its program or association with the activities of any political party, name such organization as one of a political nature. Such naming will be done by the Central Government on the basis of guidelines formulated by the Central Government itself.

 Restrictions on the acceptance of foreign hospitality in the form of junkets by certain categories of people is also a main part of the Indian FCRA. No member of a legislature (which means any elected body from the Parliament down to the Panchayats) or office-bearer of a political party or Judge or Government servant or employee of any corporation or any other body owned or controlled by the Government shall, while visiting any country or territory outside India, accept, except with the prior permission of the Central Government, any foreign hospitality. Even if such a person falls ill during a visit overseas, and receives emergency medical treatment, that’s categorized as foreign hospitality and it has to be reported to the authorities within one month from the date of receipt of such hospitality giving the source from which, and the manner in which, such hospitality was received.

Those who are registered and granted a certificate to receive any foreign contributions, are prohibited from transferring such foreign contribution to any other person unless that other person is also registered and had been granted the certificate or obtained prior permission to receive foreign contributions. Such transfers can take place only on the basis of the prior approval of the Central Government.  

Conditions attached

Under the Indian FCRA, every person who has been granted a certificate or given prior permission to receive foreign funds can receive such funds only through a single bank account.  There are a number of rules which have to adhered to in spending this money as well. Firstly, it can be used only for the purposes for which the contribution has been received. Not more than 50% of the money received can be spent on administrative expenses. In deciding whether any person or entity should be granted permission to receive foreign funds or foreign hospitality, the Indian central government will have to satisfy itself to the effect that allowing such foreign funding or foreign hospitality would not be prejudicial to the sovereignty and integrity of India; the public interest; the freedom or fairness of election to any legislature, or harmony between religious, racial, social, linguistic or regional groups, castes or communities.

 The FRCA states very specifically that no person having a definite cultural, economic, educational, religious or social program shall accept foreign funding unless such person obtains a certificate of registration from the Central Government. Another point to note in the Indian FRCA is that the implementing authority is always the Indian central government with the states having no role in it. If the government has reasonable cause to believe that any provision of the FRCA is being, contravened, the Central Government may appoint an officer to audit any books kept by the persons or entities concerned. Such officer shall have the right to enter any premises for the purpose of carrying out his duties.

 Every candidate for election, who had received any foreign contribution, at any time within one hundred and eighty days immediately preceding the date on which he is duly nominated, shall give, within such time and in such manner as may be prescribed, an intimation to the Central Government as to the amount of foreign contribution received by him, the source from which, and the manner in which, such foreign contribution was received and the purposes for which and the manner in which such foreign contribution was utilized by him. Whoever accepts, or assists any person, political party or organization in accepting, any contribution from a foreign source, in contravention of any provision of this Act shall be punished with imprisonment for a term which may extend to five years, or a fine, or both.

 The Foreign Contributions Regulatory Act has obviously served India well over the past four decades and more which is why the 1976 Act was revised and renewed in 2010. The politics of Sri Lanka would have been very different if such a law had been in operation in Sri Lanka as well. The year 2015 was the year that the foreign funded NGO sector virtually took over Sri Lanka with many such individuals obtaining appointments as members of the numerous commissions that were set up. The lesson that our past experiences teach us is that if India needed an FRCA, we need it even more.

Senior Citizen Courtesy The Island

Please Mr. President, wear your MASK and maintain social distancing at every meeting and village you visit. By going around UNMAKED you are endangerig yourself andall your countrymen. Please see what has happened to Trump playing Russian Roulette wih Covid-19 the virus won.

Senior Citizen