By M D P DISSANAYAKE

The Vision Statement  issued by Mr Gotabaya Rajapakse,  had received overwhelming approval of the general public.  Then Mr Mahinda  Rajapakse faced the General Election without a new Vision Statement, but committed to comply with that of the elected  President.

Now there are several  brickbats attempting to drive their own personal Agenda’s overriding that of the President. 

a.      GEVENDU KUMARATUNGA:

The new national list MP Mr Gevindu Kumaratunga was an unknown quantity until recent times, even though he is the grandson of Late Munidasa Kumaratunga.    He formed Yuthukama  (යුතුකම) meaning Foremost Duty.   He was not voted into the  parliament by the people. He declared war against the proposed 20 amendment.  According to him, it is difficult to meet the media unless changes are made to the Draft.   Gevindu forgot two factors.  Firstly he is not the media spokesperson for the government=and must be intelligent enough to express views on contentious issues.  Secondly, if he has any concern regarding the Draft, his Foremost Duty (යුතුකම) should be to express his views with the government hierarchy, instead of undressing in public.

      B. PREMARATNE DOLAWATTE: Another young energetic lawyer moving up the ladder, from the Colombo District wasted no time in trying to get into the Picture.  Inspired by Gevindu, he assumed a high role of attempting dictate terms to the President and PM.

     c. WIMAL, DAYASIRI:

These are experts on all fields, willing to step forward to become heros.  Wimal did many improvements as Industries Minister before the general election, but now he is more of a constitutional expert than an Industry Minister.  The Industry Ministry is a complicated specialised role, realising this, the President has  decentralised the role for Pharmaceuticals, Textile, Batiks, Wood and Metal work, Jewellery and Gem manufacture,  Clay related Industries etc.   With microeconomic  attention, the President has given wide powers and funds to State Ministers to embark on large projects in these areas.    Wimal should be happy about the structure and try to work as a team instead of speaking out of turn on matters outside his role.  Dayasiri has held several senior cabinet ministerial roles, but had not made any significant contribution. 

      D. VASUDEWA NANAYAKKARA:

It is no secret that Vasu dislike President Gotabaya.  He has been given a Cool Job, as Minister of Water Supply.   But prefer to speak out of turn, just like Wimal, on any subject.

                  TRYING TO PLAY THE OLD GAMES:

There are several MPs, Ministers, lobby groups trying to play the old game of politics to derail the pathway formulated by the President and approved by the masses. 

This is a great opportunity for the President to exert his authority on Ministers and MPs, trying to undercut his policies.   If the President attempt to bargain or compromise on the gazetted 20 Amendment, it will be an extremely  difficult task for him to formulate a new Constitution.  The President will be deemed as a weak person, lacking leadership.  The Opposition, local and international media will provide widest publicity that Gotabaya has backed down. His authority will be tarnished.

Few SLPP mps and Ministers have provided much needed weapons to the opponents of  the government.  The general public expect stern action by the President, against the culprits, regardless of their standing within the Government  Group. The Political bickering must stop.

Therefore, we hope, the President will NOT agree to  change an iota of the proposed Draft of 20A, but continue further processing  in the Parliament, with due regard to the determinations, if any, by the Supreme Court.

චාර්ල්ස් එස්. පෙරේරා විසින් 

මේක සජිත් ප්‍රේමදාස විපක්ෂ නායකයාගේ තවත් ඩයිනමෝවලින් වැඩකරන මොලේ විකුර්ති අදහසක්  විය හැකියි. විපක්ෂයේ සමගි ජනතා බලවේගයට ලැබුණු මුළු චන්දය  සීයට 23.90වයි( 2,771,980යි). රටේ ජනතාවගෙන්  බහුතරයක් සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාට හා ඔහුගේ පක්ෂයට   විරුද්ධව චන්දය දුන්නේ.  ඉතින් කොහොමද පාරලිමේන්තුවේ විපක්ෂය ජනතාවාදී වෙන්නේ. සජිත් ප්‍රේමදාස තාමත් කරන්නේ ජනතාව  රවට්ටන එක. මෙයිටවඩා හොඳ නැද්ද පාරලිමේන්තුවේ විපක්ෂ නායකයා හැටියට වැඩ කලොත්.  එතකොට නේද එ විපක්ෂයම  කියන ප්‍රජාතන්ත්‍ර වාදය ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ. 

ගෝටාබය රාජපක්ෂ මැතිතුමාට බහුතර ජනාතාවගේ චන්දය දී ලංකාවේ ජනාධිපති  වශයෙන් පත්කිරීමේදී ඒ අති මහත් ජනතාව එතුමා කෙරෙහි කොන්දේසි විරහිත විශ්වාශයක්  තැබුවා. කොන්දේසි විරහිත කීවේ මා මෑතක ගුවන්විදුලි නාලිකාවක 20වන සංශෝදනය  පිලිබඳ දේශපාලන සංවාදයක් අතර තුර එම සංවාදය හසුරුවන මාද්යවේදියා ආණ්ඩුපක්ෂයේ නියෝජිතයාගෙන් අහනවා තුනෙන්දෙකක  බලයක් දීමේදී ජනතාව දැණහිටියාද  විගනාධිපති කොමිසම අහක් කරනවා කියලා? මොන බොළඳ ප්‍රශ්නයක්ද. සාමාන්‍ය ජනතාව ඔවාගැන දැනුමක් ඇතුවද චන්දය දෙන්නේ ? 

බහුතරයක් ජනතාව ඔවුන්ගේ චන්දය දීමෙන් පෙන්නුවා ඔවුන් ගොටාබය රාජපක්ස ජනාධිපති තුමා  කෙරෙහි ඔවුන්ගේ සම්පුර්ණ විෂවාශය තබන බව. එබැවින් රටට ජාතියට අවශ්‍ය වැඩකටයුතු එතුමා නොපිරිහෙලා කරන බව ජනතාව දන්නවා.  එබැවින් ඔවුන් ජනාධිපතිතුමා හා ඔහුගේ ආණ්ඩුව වැඩකරන විධිය පිළිබඳව ප්‍රශ්නකරන්නේ නෑ . ඇරත් එතුමාගේ චන්ද රැස්වීම් මිනිස්සුන්ට ජනතාවට එතුමා දැනුම්දුන්න එතුමාගේ සෞභාග්යේ දැක්ම තුල  රට ඉදිරියට ගෙනයාමට ඇති භාදකයක් වූ 19වන සංසෝධනය අහක්  කරන බව. 

 මෙවැනි  අනවශ්‍ය ප්‍රශ්න  අහන්නේ ගෝටාබය රාජපක්ෂ ජනාධිපති තුමා වැඩ ආරම්භකළ දවසේ පටන් ඔහුගේ වැඩපිළිවෙලට අකුල්හෙලන්න පටන් ගත්  සජිත් ප්‍රේමදාස විපක්ෂ නායකයා හා ඔහුගේ ගොලොයෝ” ටිකයි , ජනතාවිමුක්තිපෙරමුනේ අනුර  කුමාර දිසානායක, බිමල් රත්නායක,   විජිත හේරත් ආදී ජනතාව අත්හල දේශපාලනයෝ ටිකයි.

මොවුන් දැන් රාජපක්ෂ පවුල් පාලනයට අමතරව කියන කතාව තනි පුද්ගලයෙකුට බලය දීම.  මොවුන් තනි පුද්ගලයකු කියන්නේ ජනාධිපතිතුමාට. හැට නව ලක්ෂයක් පමණ ජනතාවගේ ආදරයට විශ්වාශයට පත්වූ  ගෝටාබය රාජපක්ෂ ජනාධිපති තුමා  සාමාන්‍ය පුදගලයෙක් නොවේ.  

එතුමා  අපේ රටේ නායකයාය්. රටේ පවතින්නේ විධායක ජානාධිපති ආණ්ඩුක්‍රමයකි එබැවින් ගෝටාබය රාජපක්ෂ ජනාධිපති තුමා  ඔහුට චන්දය දුන් මහත් බහුතරයකගේ පමණක් නොවේ ඔහුට චන්දය දුන්  නොදුන් මහත් ජනතාවම නියෝජනය කරන ජනාධිපතිවරයායි.  එබැවින් තනි පුද්ගලයෙකුට  බලය දෙනවා කීම මන්දබුද්ධික කියමනකි. 

20වන සන්ශෝදනයත් සමග සජිත් ප්‍රේමදාසයි  සමගි ජනබලවේගයේ එවුනුයි ජනතාවිමුක්ති පෙරමුනේ එවුනුයි භුමිතෙල් වැදුනු ගැරඬි වගේ හැම පැත්තේම නලියනවා.  මෙවුන් කවදාවත් ප්‍රතිපත්තියක් වශයෙන් ප්‍රජාතන්ත්‍ර වාදය ගරුකරපු  එවුන්  නොවේ . නමුත්  මිනිස්සුන්ට පෙන්ට කියන්න හදන්නේ උන්ට වැඩිය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය දන්නා කිසිවෙක් නැතුවා වගේ.  මෙවුන්ට දැන් 19වන සංශෝදනය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ සංකේතය වෙලා. 

විවිධ ගුවන් විදුලි නාලිකාවල  පවත්වනු ලබන රතු ඉර වාදපිටිය බලය ආදී   දේශපාලන සංවාදවලට සහබාගිවන සමගි ජනබලවේගය  නියෝජනය කරමින් කතාකරන මර්ක්කාර් , මුජබු රහමන් ,හේෂ  විතාරණ , මනුෂ නානායක්කාර  හර්ෂ ද සිල්වා  අලවතුවල ආදීන් ගේ මුණු දැක්කාමත්  පෙන්නේ නෑ ඔවුන්  ජාතිය රට ආගම වෙනුවෙන් කතාකරන බවක් . 

අහම්බෙන් බලයට පැමිණිලා අවුරුදු හතරහමාරක්  රට අගාදියට ඇද දැමු මේ හැත්ත තාමත් කරන්න හදන්නේ ඒ  කරපු දේමයි. රනිල් වික්‍රමසිංහ කට්ට කයිරාටික දේශපාලකයෙක්.  

රනිල්   හොඳට සැලසුම්කරලා මෛත්‍රීපාල දැලෙදාගෙන කලේ ඔහු ජනාධිපති උවහොත් ඔහුගොනාට අන්දලා ඔහුගේ ජනාධිපති බලතල අගමැතිවශයෙන් ඔහුගේ අතටගෙන බැංකුත්කඩලා හොඳසතුටින් ඔහුට ඔනාවිධියට රටේ නායකයා හැටියට රට රටවල්වල ලංකාව නියෝජනයකරමින් සෑහෙන කාලයක් යහපත්ව ජීවත්වන එකයි. . එක කරන්න ගිහින් අන්තිමේට උනේ තිබ්බ මන්ත්‍රීකමත් නැති කරගත්තා. 

සජිත් ප්‍රේමදාස ටිකක් මන්ද බුද්දික නිසා ඔහුත් කරන්න දඟලන්නේ වික්රමසිංහ කල දේමයි.  ඔහුහිතනවා වෙන්ට පුළුවන් විපක්ෂ නායක භූමිකාව පාවිච්චිකරලා ගොටාබය රාජපක්ෂ ජනාධිපති තුමාට රටකරගන යාමට අපහසු තැනකට  ගෙනල්ලා කොහොම හරි පාලනබලය ඔහු අතට ගත හැකිවේවි කියලා. ඒ නිසා වෙන්නපුළුවන්  ඔහු තාම අඩුවශයෙන්  ජනාධිපති තුමා කල ,කිසිම හොඳ දෙයක් ගැන  කතා නොකරන්නේ. සජිත් ප්‍රේමදාස ගේ ලෝකයේ ඉන්නේ ඔහු විතරයි. 

සජිත් ප්‍රේමදාස  අටවාගෙන තියෙන්නේ  පාරලිමේන්තුව ඇතුලේ තවත් ජනාධිපති කෙනෙකුට  සමාන  ප්‍රතිරුපයයි. 

සාමාන්‍යයෙන් ඔනෑම රටක විපක්ෂය  රජයට ප්‍රෙහේලිකවක් වන හැටියට වැඩ කරන්නේ නෑ. ආණ්ඩුවට පාලනය කරගෙන යන්න ඉඩ දෙනවා. ඒ ඉඩ දීමෙන් විපක්ෂය ජනතාවගේ හිතත් දිනාගන්නවා. ඊට පසු ඊළඟ චන්දයට සුදනම්වෙනවා.  සජිත් ප්‍රේමදාසගේ  නායකත්වයෙන්  ලංකාවේ ඇතිවී තිබෙන පරලිමේන්තු විපක්ෂය  ලෝකයේ වෙනම කොයි රටකවත් නැති වැඩ පිළිවෙලක් ගෙනියන්නේ. මේකටයි මේ අන්ද පාලකයෝ  ප්‍රජාතන්ත්‍ර වාදය කියන්නේ. මෙවුන් දැනටමත් ජනතාවට තිත්තවෙලා. 

ඒකට ජනතාවිමුක්තිපෙරමුනේ සහයත් ලැබුනා තවත් ලැබෙමින් පවතිනවා.  19වන සංශෝද්නයෙන් පමණක් නොවේ, යහපාලනයේ  සම්පුර්ණ සැලැස්ම වුයේ මහින්ද ජනාධිපති තුමා ගෙන ආ සංවර්ධන කටයුතු  සියල්ලක්ම නවතා ඔවුන්ගේම සන්වර්ධන සැලැස්මක්  ගෙන ඒමයි.   කොළොඹ වරාය නගර සංවර්ධනයත් අත් හිටෙව්වා, හම්බන්තොට වරායත්  අවුරුදු 200කට චීනෙට බදු දුන්න,  ගුවන්තොටුපොළ වී ගබඩාවක් කළා.  

ඒ විතරක් නොවේ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමා පටන් ගත්  පුංචි දේවල් පවා මොවුන් අහකදමා තිඋයෙනවා. මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමා නුවර එළියේ  උදලුමඩ  ආරම්භකළ නැණසල  තොරතුරු  තාක්ෂණ මද්යස්තානයත් කාර්ය විරහිතකිරීමට යහපාලනය ක්‍රියාකර තිබෙන බව  ඊයේ   ටීවී නාලිකාවකින් දැනගන්නට ලැබුනා.  

රාජපක්ෂලා රටෙන් තුරන්කරන්නට මොවුන් කෙතරම්   ශ්‍රමයක් යොදවනවාද ?  20 වන සංසෝදනය ගැන කතාකිරීමේදීත් කිරිඇල්ල වගේ සමගිබලවේගයේ එවුන් හදන්නේ  මහින්ද රාජපක්ස මැතිතුමා හා ජනාධිපතිතුමා අතර භේදයක් ඇති කරන්න .  රාජපක්ස පවුලක් ගැන කතා නොකරන වෙලාවක් නෑ. 

මුන්ට සිංහලෙන් කීවාට පරලිමේන්තුවේ රාජපක්ෂ පවුලක් නෑ කියා එක තේරුම් ගන්න තරම් මොලයක් ඔවුන්ට නෑ. පාරලිමේන්තුවේ ඉන්න හැම රාජපක්ෂ කෙනෙක්ම  ජනතාවගේ චන්දයෙන් පත්ව ආ  අයයි? එබැවින් පවුල් කතාවෙන් මුන් කරන්නේ ඒ රාජපක්ෂලාට චන්දය දුන් චන්දදායක්යින්ට කරන අගෞරවයක්.  මේවා කටහැකර මරික්කාර්, හේෂා,  මනුෂ නානායක්කාරලාට අලවතුවලලාට  තේරෙන්නෙම නෑ. 

මෙවුන්   කියනවා ගනාධිකාරිය, ජනාධිපති හා  අගමැති කර්යාලාදිය ප්‍රක්ෂනය 20වන සංශෝදනයෙන් ඉවත් කරලා කියල.  නෑ;  එහෙම කිසිවක් අහක් කරලා නෑ එක තේරුම් ගැනීමේ අපහසුවක් උන්ට තියෙනවා . 19වන සන්සොදනය අහක්කිරීමේදී ව්‍යවස්ථාව 19 ය එන්න පෙර තිබුණු තැනට යනවා. එකයි වෙලා තියෙන්නේ.ආයි අහනවාඇයි වසරින් වසර පරලිමෙන්තුව විසුරුවාහැරීමේ බලය ජනාධිපතිතුමාට පැවරෙන්නේ  කියලා. ඒක මම හිතනවා  අවුරුදු හතරහමාරකට පෙර විසුරුවාහරින්න බෑ කියන තහනමට වඩා හොඳයි. 

එහෙම අවුරුද්දෙන් අවුරුද්දට පාරලිමේන්තුව විසුරුවාහරින්න පුළුවන් යයි  සඳහන් කලත් බුද්ධිමත් ජනාධිපතිවරයෙක් එසේ කරන්න ඉදිරිපත්වෙන්නේ නෑ .  ගොටාබය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමා  බහුතර ජනතාව දන්නා හැටියට යහපත් බුද්ධිමත් කෙනෙක් එබැවින් එතුමා  අවුරුද්දෙන් අවුරද්දට  පරලිමේන්තුව විසුරුවාහරින්නේ නැති බව කාරුණික බුද්ධිමත් ජනතාවත් දන්නවා. 

ආයි මුන් අහන එකක් මොකක්ද මෙතරම් හදිස්සිය කියලා. උන්ට බලය තිබුන අවස්ථාවේ උන් මොනවාද කලේ  ? උන් කලේ එතුමාට එතුමාගේ වැඩකිරීම පමාකිරීමයි. දැන් උන්ට ඒක අමතකවෙලා. දැන් අවස්තාව ජනාධිපතිතුමාගේ අතට පැමින තිබෙනවා. ඉතින් මොකටද තවතවත් මුන්ගේ ඉලව් සටකපටකම්වලට  හිස නමන්නේ. එතුමාට කරන්නට ඉඩනොදී පමාකළ වැඩ කොටස් කරගෙන යාමට එතුමාට දැන් අවශ්‍යයි.  ඒකයි හදිස්සිය. ඒක මුන්ට තේරෙන්නේ නැතිවාට කරන්නදෙයක් නෑ. 

ජනාධිපතිතුමාට චන්දය දුන් බහුතරයක් ජනතාව  සජිත් ප්‍රේමදාස හා ඔහුගේ විපක්ෂයේ සිටින මන්ත්‍රීවරුන් කෙරෙහි කිසිම විශ්වාශයක් නෑ. ඉතින් තවතවත් විපක්ෂය රට ඉදිරියට ගෙන යාමට ඉඩ නොදෙන ඔවුන්ගේ ජනතා විරෝධී ක්‍රියාපිලිවෙලට ඉඩ නොදියයුතුයි. ඒ ජනතාව සඳහාත් රටෙත් දියුනුව සඳහා  ගන්න පියවරක්. 

සමගිබලවේගය මෙන්ම ජනතා විමුක්තිපෙරමුනත්  ජනතාව හා රටේ ඉදිරි යහපත් ගමනක් වෙනුවෙන් ඉදිර්පත්වී සිටින පක්ෂ නොවෙයි. ඔවුන්ට බලයට එන්න හදිස්සිය නිසා ජනාධිපති ගොටාබය රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේ රජය ජනතා අප්‍රසාදයට ලක්කරන්න ඔවුන්  නින්දිත ප්‍රයත්නයන් ගෙනයනවා .  

පසුදිනක ජනතාවිමුක්ති පෙරමුණේ විජිත හේරත් කියනවා 20වන සංශෝධනය ඒකාධිපතියෙක් හිට්ලර් කෙනෙක් මවන්ට ගෙන එන සන්සොධනයක්ලු; මෙවැනි අසමත්ජාති කාතා කියන ජනතාවිමුක්ති පෙරමුණට  ජනතා අප්‍රසාදය ලැබිලා ඉවරයි; නමුත් ඔවුන්ගේ මෝඩකම නිසා ඔවුන්ට එය තේරුම් ගන්න නොහැකියි.

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ

ඔබට මේ ලෝකය හා ඇති විශ්වීය සම්බන්ධතාවය අවබෝධ කරගැනීමට අවශ්‍ය නම් මේ සිදුවීම සම්බන්ධව සිතා බලන්න.

1.එදා ඇමරිකාව හා ඉන්දියාව එකතුව එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සලයේදී, මානව හිමිකම් කඩකලා කියා සිරගත කරවීමට සැලසුම් කල ගෝඨාභය රාජපක්ෂයන් මෙරට ජනාධිපති වූ විගසම කොවිඩ් 19 වයිරසය ආරම්භවීම.

2. එම වෛරසය ලොවපුරා පැතිරී ගොස්, ඇමරිකාව කොවිඩ් 19 වෛරසයෙන් බැටකන 1 වෙනි රට බවටත්, ඉන්දියාව 2වෙන් රට බවටත් පත්වී.

3. ශ්‍රී ලංකාව කොවිඩ් 19ට මුහුණදුන් සාර්ථකම රට බවට පෙරමුණේ සිටීම

නිර්මාණය කලේ කවුද?

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

සමුද්‍රීය පරිසර ආරක්ෂණ අධිකාරියේ ප්‍රධානත්වයෙන් ගල්කිස්ස වෙරළ තීරයේදී පැවති අන්තර්ජාතික වෙරළ පවිත්‍රතා දිනය සහ ජාතික සමුද්‍ර සම්පත් සුරැකීමේ සතියේ සමාරම්භක උත්සවය සඳහා ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා අද 2020.09.19 දින එක් විය.

අන්තර්ජාතික වෙරළ පවිත්‍රතා වැඩසටහනට සමගාමීව වෙරළ හා සාගර සම්පත් සුරැකීමේ සතිය සංකේතවත් කිරීම සඳහා සමුද්‍රීය පරිසර ආරක්ෂණ අධිකාරියේ ප්‍රධානත්වයෙන් “නිකසල සයුරක්- පිරිසිදු වෙරළක්” යන කාලෝචිත තේමාව යටතේ ස්වභාව සෞන්දර්යයෙන් අනූන ශ්‍රී ලංකාවක් තුළ ජාත්‍යන්තර වෙරළ පවිත්‍රතා වැඩසටහන අද දින ආරම්භ වුණි.

මෙහිදී ජගත් සාගර දිනයට සමඟාමීව පැවති පෝස්ටර් චිත්‍ර තරගාවලියේ ජයග්‍රාහක සිසු සිසුවියක් සඳහා ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා අතින් ත්‍යාග හා සහතික පත් ප්‍රදානය කිරීමක් හා සමුද්‍ර පරිසර සංරක්ෂණය සඳහා කැප වූ ආයතන ඇඟයීම සංකේතවත් කරමින් ශ්‍රී ලංකා සංචාරක සංවර්ධන අධිකාරියට අග්‍රාමාත්‍යතුමා අතින් සමරු තිළිණයක් ප්‍රදානය කළේය.

අන්තර්ජාතික වෙරළ පවිත්‍රතා දිනය සහ ජාතික සමුද්‍ර සම්පත් සුරැකීමේ සතියට සමඟාමීව මුද්‍රණය කළ “නිකසල සයුරක්- පිරිසිදු වෙරළක්” යන සමරු ග්‍රන්ථය සමුද්‍රීය පරිසර ආරක්ෂණ අධිකාරියේ සභාපති, නීතීඥ දර්ශනී ලහඳපුර මහත්මිය විසින් ගරු අග්‍රාමාත්‍යතුමා වෙත පිළිගන්වන ලදී.

නාගරික සංවර්ධන හා නිවාස අමාත්‍යංශය, සංචාරක අමාත්‍යංශය, ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව, සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුව හා වෙරළ සම්පත් කළමනාකරණ දෙපාර්තමේන්තුව යන ආයතන හා එක්වසමුද්‍රීය පරිසර ආරක්ෂණ අධිකාරිය විසින් මෙම වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක කරනු ලබයි.

ශ්‍රී ලංකාවේ සම්පූර්ණ වෙරළ තීරය ආවරණය වන පරිදි වෙරළ පවිත්‍රතා වැඩසටහන් මාලාවක් මෙම සතිය පුරා සංවිධානය කර ඇති අතර ඒ යටතේ දිවයින වටා තෝරාගත් වෙරළ තීරයන්වල වෙරළ පවිත්‍රතා වැඩසටහන් 70ක් පමණ සිදු කිරීමට නියමිතය.

මෙම අවස්ථාව සඳහා පරිසර අමාත්‍ය මහින්ද අමරවීර, ධීවර අමාත්‍ය ඩග්ලස් දේවානන්ද, පළාත් සභා හා පළාත් පාලන කටයුතු රාජ්‍ය අමාත්‍ය සරත් වීරසේකර, නාගරික සංවර්ධන, වෙරළ සංරක්ෂණ, අපද්‍රව්‍ය බැහැරලීම හා ප්‍රජා පවිත්‍රතා කටයුතු රාජ්‍ය අමාත්‍ය නාලක ගොඩහේවා, යුධ හමුදාපති ලුතිනන් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, නාවික හමුදාපති වයිස් අද්මිරාල් නිශාන්ත උළුගේතැන්න, ගුවන් හමුදාපති එයාර් මාර්ෂල් සුමන්ගල ඩයස් මහත්වරුන් හා සමුද්‍රීය පරිසර ආරක්ෂණ අධිකාරියේ සාමාන්‍යාධිකාරී ආචාර්ය ටර්නි ප්‍රදීප් කුමාර මහතා ඇතුළු රාජ්‍ය ආයතන රැසක ප්‍රධානීන්, නිලධාරී මහත්ම මහත්මීන්, රාජ්‍ය නොවන ආයතන හා සංවිධානවල නියෝජිතයින්, දෙමාපියන්, දූ දරුවන් ඇතුළු ආරාධිත අමුත්තන් රැසක් එක්ව සිටියහ.

Dilrook Kannangara

The anti-Rajapaksa camp has a distinct advantage at presidential elections than in parliamentary elections. On the other hand, the Rajapaksa camp has a clear advantage in parliamentary elections than at presidential elections. Given this fact, it is unwise the empower the president at the expense of the PM. What should happen is the opposite. The parliament and the PM must be given more powers and the president less powers. Although more power to the president seems a good idea today because the president is Gotabaya, it will be a disaster for Rajapaksas in the long run.

JR did the same mistake in 1977 when he drafted a new Constitution with total executive power in the hands of the president. He expected his coterie will rule the country forever with his nephew Ranil taking over after him. But alas! Ranil never became the head of state. He was defeated by Chandrika who was 16 years his junior in politics and Sirisena (12 years junior in parliament). This may be the fate of Gotabaya’s nephews too.

A careful look at recent elections prove that Rajapaksas must empower the parliament and not the president. Parliamentary elections give them more power while presidential elections give their rivals more power.

Rajapaksa camp won 46% at the 2004 parliamentary election and their main rival UNP won only 38%. However, at the presidential election a year later, Rajapaksa only improved by 4% whereas the UNP improved a massive 9%. The 2010 presidential election saw UNP backed candidate win 40% against Mahinda’s 58%. However, at the following parliamentary election UNP collapsed to a dismal 29% – that is a gain of 2% for Rajapaksas and a loss of 11% for the UNP. 2015 presidential election was won by the UNP supported candidate with 51% while Rajapaksa managed 48%. At the following parliamentary election, UNP slid down to 45% (a drop of 6%) whereas Rajapaksas despite losing the previous election also reduced 6%. The same pattern continued in 2019 and 2020. UNP managed to win 42% at the presidential election against Rajapaksa’s 52%. However, UNP/SJB collapsed to a dismal 24% which is a drop of 18%! Rajapaksas on the other hand improved by 7%.

At the past election cycles, parliamentary elections favoured Rajapaksas by an average of 3% over presidential election. But presidential elections favoured Rajapaksa rivals by an average of 11% over parliamentary elections.

Look at it another way, Rajapaksas won on average 52% of parliamentary elections whenever they contested to become PM. It was the same when they contested to become President (52%). However, they main rivals managed 45% at presidential elections on average but only managed 34% on average at parliamentary election.

Astronomical population growth rate of minorities worsens this disparity as years pass.

Of course, Rajapaksas won most of these elections. However, these good times won’t last forever. They will end most likely at a presidential election than a parliamentary election. That is why it is suicidal to give more power to the president at the expense of the parliament. GR must not do the mistake of JR. Their nephews paid/will pay for it and their rivals will gain.

Courtesy Scroll.in

State Minister Arundika Fernando, in charge of coconut, fishtail palm, palmyra, and others, was hoisted up a coconut tree in his estate to address reporters.

By Neville Ladduwahetty Courtesy The Island

The 20th Amendment (20A) to the Constitution has become a topic of spirited debate and discussion. Much of it is generated by misunderstanding the true intent of 20A. It should not be a durable amendment to the Constitution. Instead, it should be temporary, until a comprehensive new Constitution is developed and presented to the nation.

Until then, 20A should serve as a stop gap for the Executive President to address the unprecedented challenges the country has to face following the COVID-19 pandemic. With this in mind, the intent of 20A should be to either repeal those provisions that had been introduced by the 19th Amendment to seriously dilute executive powers as admitted by the framers of 19A or to repeal 19A altogether and restore the executive powers the President had under the 1978 Constitution. It is only by removing the constraints that exist under 19A that the President would be in a position to address the daunting challenges that lie ahead. Without strengthening the hand of the Executive, the formidable task of social and economic recovery that the country is compelled to face because of the global pandemic would be a near impossibility.

THE NEED for 20A

The two most formidable issues that should engage the full attention of the government and the nation are:

(1) The need to continue with the very effective measures adopted to contain COVID-19 in order to prevent the possibility of a resurgance.

(2) The absolute urgency to revive the seriously depressed economy, brought about nationally and globally by the pandemic.

As far as the first issue is concerned, the government has demonstrated very effectively that it has the capabilities and organizing abilities to implement procedures and practices to maintain the health of the nation to such a degree that the President and the Sri Lankan nation have received international acclaim. An equally encouraging aspect is the support extended by the public to the call of the government to practice the health safeguards recommended by the government. What the government and the nation have collectively achieved is a shining example to the world for which we as a nation could be proud of.

The elephant in the room is how to revive the depressed economy. While the measures that need to be adopted are bound to test the skills and ingenuities of the entire nation, an equally important factor that would have a direct bearing is the freedom for the government, in particular the President and the executive branch, to act without being constrained by the fetters introduced by 19A.

There is no denying the fact that 19A was introduced with the deliberate intent of diluting executive powers of the President. In fact, Dr. Jayampathy Wickramaratne P.C., (Dr. JW) referring to 19A, has admitted that the initial attempt was to completely abolish the Presidential system of government”. This attempt failed because the Supreme Court ruled that the intended attempt would require a referendum. The end result was the compromised version of 19A. According to Dr. JW, The experience under 19A clearly showed the need to completely abolish the Presidential form of government and move towards a Parliamentary form…” (The Island, September 8, 2020).

The approach should not be to analyze which Article should be amended and to what degree, since such an exercise would not only be time consuming but also would add to the confusion that already exists in 19A. Instead, the approach should be to undo the entirety of 19A, and for the executive power of the President that had existed under the 1978 Constitution to be restored, for the simple reason that tough measures are needed to overcome the economic black hole Sri Lanka is in, the likes of which the nation as a whole has never seen.

The argument that such an approach would restore what is often described as draconian executive power amounting to a Presidential dictatorship that had existed under the 1978 Constitution, is unfounded if one realizes the full impact of the economic catastrophe the nation is currently facing. The situation is so dire that the bulk of the nation is more concerned with the basics of existence and survival rather than about niceties of Democracy and Good Governance that only the fortunate few could afford to be concerned about.

THE NEED for a NEW CONSTITUTION

Having addressed the short term issues, the next is the long term issue of a new Constitution. The genesis for 19A and 20A is the 1978 Constitution. Therefore, any anomalies and contradictions that exist in amendments invariably are a result of anomalies and contradictions in the 1978 Constitution. Describing the system of government under the 1978 Constitution, Dr. JW quotes Dr. Colvin R. De Silva as having described the 1978 Constitution as a constitutional presidential dictatorship dressed in the raiment of a parliamentary democracy’ (Ibid). The comment is justified because the 1978 Constitution has features of Presidential and Parliamentary systems, notwithstanding that each represents one of the two ideologically completely different systems of government by which practically all democracies are governed. If such contrasting systems are incorporated in a single constitution confusion is inevitable, as evident from the 1978 Constitution and its related amendments. Therefore, the framers of a new constitution should endeavour to base it on either one or the other, a Presidential or a Parliamentary system, but certainly not a mix of both.

PARLIAMENTARY and PRESIDENTIAL

FORMS of GOVERNMENT

Under a Parliamentary system, Parliament is supreme and as described in the 1972 Constitution is the supreme instrument of State Power”. This means that Parliament is responsible for Legislative and Executive functions. A few members of Parliament are selected by the Prime Minister to form the Cabinet of Ministers to exercise the executive functions of the government. Consequently, the Cabinet of Ministers is responsible and answerable to Parliament.

On the other hand, under a Presidential system, the cardinal principle is the separation of Legislative and Executive power. This separation is underscored by the fact that each branch is separately elected by the people and responsible for the exercise of separate powers, namely Legislative and Executive. This separation is clearly outlined in Articles 4 (a) and 4 (b) respectively, of the 1978 Constitution.

Article 4 (a) states: the legislative power of the People shall be exercised by parliament…”.

Article 4 (b) states: the executive power of the People, including the defence of Sri Lanka, shall be exercised by the President…”.

Commenting on the executive power of the people, the Supreme Court in S.D. No. 04/2015 stated: It is in this background that the Court in the Nineteenth Amendment Determination came to a conclusion that the transfer, relinquishment or removal of the power attributed to one organ of government to another organ or body would be inconsistent with Article 3 read with Article 4 of the Constitution. Though Article 4 provides the form and manner of the sovereignty of the people, the ultimate act or decision of the executive functions must be retained by the President. So long as the President remains the Head of the Executive, the exercise of his powers remain supreme or sovereign in the executive field and to others to whom such power is given must derive the authority from the President or exercise the Executive power vested in the President as a delegate of the President”.

On the other hand, Article 43 (1) states: There shall be a Cabinet of Ministers charged with the direction and control of the Government of the Republic which shall be collectively responsible and answerable to Parliament”.

Commenting on Article 43 (1) the Supreme Court in the same case, S.D. No. 04/2015 stated: This important Article underscores that the Cabinet collectively is charged with the exercise of Executive power, which is expressed as the direction and control of the Government of the Republic and the collective responsibility of Cabinet of which the President is the Head. It establishes conclusively that the President is not the sole repository of Executive power under the Constitution. It is the Cabinet of Ministers collectively, and not the President alone, which is charged with the direction and control of the Government.

This Cabinet is answerable to Parliament. Therefore, the Constitution itself recognizes that Executive power is exercised by the President and by the Cabinet of Ministers, and that the President shall be responsible to Parliament and the Cabinet of Ministers, collectively responsible and answerable to Parliament with regard to the exercise of such powers…”.

It is evident from the opinions cited above that the powers of the President depend on whether he acts under provisions of Article 4 (b) or Article 43 (1). For instance, under provisions of 4 (b) the President as the Head of the Executive is sovereign in the executive field”. However, if the President acts under provisions of Article 43 (1) the Court stated that the Constitution itself recognizes that Executive power is exercised by the President and by the Cabinet of Ministers”. The potential for such contrasting interpretations that exist in the 1978 Constitution have been blindly repeated in 19A without regard for their relevance or irrelevance.

Another serious contradiction often overlooked is that a President elected by the People should be recognized as being co-equal with Parliament under provisions of separation of power. Therefore, the President cannot be responsible to another organ of government– the Parliament. Furthermore, if the Cabinet of Ministers derive their authority from the President as interpreted by the Supreme Court, the Cabinet cannot be responsible and answerable to Parliament either. Under the circumstances, Article 33A that calls for the President to be responsible to Parliament for the due exercise performance and discharge of his powers, duties and functions” is a violation of the principle of separation of power.

The few examples cited above amply demonstrate that while the framework of the 1978 Constitution is essentially Presidential, it has sufficient elements of a Parliamentary Democracy to warrant the Judiciary from giving contrasting opinions depending on which Article it interprets. This ambiguity requires Sri Lanka to adopt either a Presidential or a Parliamentary system, but not a mix of both systems. Despite the fact that such contradictions have been brought to the attention of the public, confusion has reigned uninterrupted. Therefore, the need is for Parliament to vote on which system of government is best suited to govern Sri Lanka. Furthermore, when formulating a new constitution, it is also recommended that a fresh approach be incorporated to devolve power to the smallest practical workable unit in order to strengthen operations in the periphery.

CONCLUSION

According to media reports the intention of the government is to introduce the 20th Amendment. Indications are that each Article would be reviewed and amended where necessary. Such an exercise is bound to repeat the contradictions in 19A because the framers mechanically copied provisions from the 1978 Constitution without understanding what separation of power is all about in a Presidential system. Therefore, it is best to repeal 19A completely, and go back to the powers exercised by the President under the 1978 Constitution as a stop gap measure until a new constitution is formulated. Such an interim measure is vital in order to prevent a resurgence of COVID-19 and to equip the executive with necessary powers to revive the depressed economy.

Critics to such an approach may consider it to be the death knell to Parliamentary democracy. What such critics forget is that the country is in such dire straits economically, that drastic measures need to be introduced if the country is to get back to some degree of normalcy. Proof of the merits of such an approach is evident from the uncompromising measures successfully adopted by the government to contain COVID-19; a fact acknowledged internationally. The reversal to the past is intended to be only until such time that a new constitution is tabled and adopted by Parliament and the People at a referendum.

In summary, the essence of the recommendation is for the 20A to define a clear two-step approach. Step One is to repeal all of 19A and strengthen the hand of the President and the executive with necessary powers to address all issues relating to COVID-19, and to also adopt all necessary measures to revive the economy. Step Two is for Parliament to vote and give clear direction as to whether the new constitution should be based on a Presidential or Parliamentary system to address all issues relating to good governance in all respects. Adopting such a clear cut approach without ambiguities would enable Sri Lanka to be free of the current fog of confusion, and embark on a fresh Chapter in her history.

Yoshitha Pererav Courtesy The Daily Mirror

Former President Maithripala Sirisena on April 24, 2019 informed former IGP Pujith Jayasundara that if he accepted responsibility for the co-ordinated terror attacks on April 21, 2019 and resigned from his position, he would be given the pension and a position as an ambassador in any country he wished to serve, former Defense Secretary Hemasiri Fernando yesterday informed the PCoI probing Easter Sunday attacks.

Testifying before the Commission Mr. Fernando said that after President Sirisena’s communication, former IGP Jayasundara had come to seek his advice in this regard.

However, Fernando said that he could not attend to the former IGP’s matter because it was a serious issue. “I asked him to discuss the matter with his family members,” he said.

Mr. Fernando further added that the former President had informed Jayasundara that he could be released from the Commission headed by Supreme Court Judge Vijith Malalgoda which investigated the causes and background for the coordinated terror attacks. 

Courtesy Adaderana

The total number of positive COVID-19 cases confirmed in the country reached 3,283 as two more arrivals from foreign countries tested positive for the virus today (19).

The new cases include 01 recent returnee from the United States and 01 sea marshal who arrived in the country from Red Sea area, the Department of Government Information said.

In the meantime, the number of recoveries from the disease in Sri Lanka moved up to 3,070 as 10 persons infected with the virus were discharged from hospitals upon recovery earlier today.

The Epidemiology Unit says that 200 active cases are currently under medical care.

Sri Lanka has thus far witnessed 13 deaths due to the virus outbreak.

Courtesy Adaderana

President Gotabaya Rajapaksa visited Puttalam district today (19) to inspect some of the development projects in the area, says the President’s Media Division (PMD).

Commencing the tour President Rajapaksa has inspected the activities in Palachchonai Estate in Madurankuliya. Coconut, vegetables and several other agricultural crops are cultivated in the 900-acre estate, says the PMD. President has appreciated the successful model cultivation of grapes in 10 acres of land.

President has then declared open the agro-technical institute constructed with funds received by His Eminence Malcolm Cardinal Ranjith from the Government of Italy. The institute has been designed to provide residential practical training to 50 students. The Cardinal said more opportunities will be given to the youth from low-income families in the area.

The institute will operate under the supervision of the Archbishop House in Colombo. President engaged in a cordial discussion with the Rector of the training institute, the PMD added.

During the visit to Model School in Madurankuliya, the President has spent some time speaking to the students. Heeding to their requests to construct the playground in the school, President has instructed the Commander of the Army to expedite the construction work.

President informed the Secretary to the Ministry of Highways to construct a flyover connecting the Primary School on the other side of the road. President has given immediate solutions to several public issues including transport problems, the PMD said further.

Further, the President exchanged pleasantries with the people on his way to Daluwa from Madurankuliya.

Inspecting farm lands of beetroot, tobacco, green chillies and onion the President encouraged farmers to cultivate similar crops.

President also inspected the windmill in Nimalapura, Daluwa.  His Eminence Malcolm Cardinal Ranjith and Member of Parliament Chinthaka Mayadunna were also present.

Courtesy Adaderana

The Buddhist Advisory Council has commended President Gotabaya Rajapaksa for following advice and implementing suggestions of Maha Sangha, says the President’s Media Division (PMD).

Member Theros of the Council are confident that the policies being followed by the President will be instrumental in building a fair and virtuous society.

Five months ago, President Rajapaksa decided to set up the Buddhist Advisory Council to seek the advice and views of MahaSangha in the process of implementing policies of the Government, the PMD said in a statement.

The first meeting between Maha Sangha and the President took place on the 24th of April at the Presidential Secretariat. During the meeting, the President had apprised Theros of the measures taken to prevent the spread of the COVID-19 pandemic and the future activities of the Government. President informed that he intends to meet the Council on the third Friday of every month and invited Theros of the three Chapters to participate.

Member Theros of the Council presented their advice and suggestions to implement strategies pertaining to several areas included in the Vistas of Prosperity and Splendor” national policy statement during the previous 5 sessions.

The Buddhist Advisory Council which met for the 6th time at the Presidential Secretariat yesterday (18) reviewed the progress of the implementation of proposals so far.

Maha Sangha commended and invoked their blessings for paying attention of the Government and executing several proposals put forward by them including protecting historical places with archaeological value, developing Pirivena education by removing deficiencies, providing deeds to Vihara lands, Dhamma School education, National Education Policy, early childhood development, prioritizing national security, controlling the drug menace, environmental protection, creating the background for discourse on Buddha Sasana and taking Buddhist Universities under the purview of Ministry of Education.

The Council has praised the President for taking measures to lay a strong and viable foundation for the future of Ministry of Education by appointing 4 State Ministers for the first time in history.

The MahaSangha pointed out that the decision to amend the Antiquities Ordinance to address the long-standing issues related to Viharas built on archaeological sites has been welcomed by many. 

While highlighting the importance of the Advisory Council which meets once a month, President Rajapaksa said that it had helped him as well as the officials to gain a better perspective of various fields. President assured to take steps to rectify prevailing shortcomings, the statement read further.

Maha Sangha representing the Buddhist Advisory Council, Principal Advisor to the President Lalith Weeratunga, Ministry Secretaries and heads of several institutes were present at the meeting.

Courtesy Adaderana

Former Chief of National Intelligence Sisira Mendis gave evidence before the Presidential Commission of Inquiry (PCoI) probing the Easter Sunday terror attacks for the 7th day on Thursday (17).

During the proceedings, the legal counsel representing the Director of State Intelligence Service (SIS) Nilantha Jayawardena asked the witness as to how he came to know that an attack had been carried out on Easter Sunday in 2019.

The former National Intelligence chief replied that he came to know of the attacks via a relative from an area of one of the blasts.

The legal counsel then asked the witness if he did not feel ashamed in being updated on such an important piece of information via a relative, to which Mendis responded that it is normal to obtain information from a person in the vicinity of an incident when such a thing occurs.

Subsequently, the chairman of the PCoI on Easter attacks questioned the witness if his mobile phone was deactivated until the attacks, since the day before.

My mobile phone was on ‘silent mode’ since the evening of April 20 and I didn’t have the chance to check the phone for incoming calls,” Mendis responded.

Afterwards, it was the turn of former Defence Secretary Hemasiri Fernando to testify before the PCoI on Easter attacks.

He was asked whether the intelligence information provided by a foreign source on the 04th of April 2019 was discussed at the intelligence review meeting held on April 09.

The witness responded, Nilantha was responsible for taking that information up for discussion since it was information received by him. April 08 in 2019 was a special day for the country’s Ministry of Defence since until then, the Indian Defence Secretary had not visited this country. The Defence Ministry was busy. It was in such a backdrop that the chief of National Intelligence met me and informed of the piece of intelligence. I perused it and said that it is very important and asked him to tell Nilantha to take it up at the meeting the following day. At the meeting next day, Nilantha said that Zahran’s extremism is turning towards violence but he did not say that he is a terrorist. Likewise, he made no mention of the information he received on April 04. Towards the end of the meeting, Sisira Mendis showed me a piece of information received on April 04, which was in his hand. Then I asked Nilantha as to what was done about that piece of information. He replied that he informed the Inspector General of Police (IGP) and that another report is being compiled to be submitted after completion. So, I was content with it.”

The former Defence Secretary went on to say that by March 2019, Commander of the Army Mahesh Senanayake had told him that the State Intelligence Service does not provide information and that they are bypassed. I told him that I will give a reply after talking it out with the President.”

The Commission then asked the witness if he had discussed the matter with then-President, to which he responded in the negative. I did not get a chance to talk it out with the President. A rift had been created between the President and me by external factions. As such the President did not want to talk with me.”

Then-IGP Pujith Jayasundara only participated in the first National Security Council meeting that I attended as the Defence Secretary. The President had given me instructions not to call him for meetings thereafter,” he went on to say.

Fernando further stated that, following the constitutional crisis of October 2018, both former Prime Minister Ranil Wickremesinghe and State Minister of Defence Ruwan Wijewardene were not invited to the Security Council.

After the governmental change in October, I asked the former President whether to invite then-new PM Mahinda Rajapaksa to attend the council. The President said it is unnecessary and said it can be done later.”

The former Defence Secretary noted that then-PM Rajapaksa was not invited to the Security Council during the 52-day government.

The Additional Solicitor General then asked the witness if non-permanent members of the Security Council who did not receive a special invitation, attended the Security Council during his tenure of participation in the council.

Fernando responded that one day, as they were seated until the President’s arrival, they were surprised to see 04 persons walking in behind the President. They were representatives of the Sri Lanka Freedom Party (SLFP) represented by then-President – Dayasiri Jayasekara, Lasantha Alagiyawanna, Mahinda Amaraweera and Thilanga Sumathipala. They were not invited to the National Security Council.”

The witness went on to say that when Ranil Wickremesinghe became the PM after the 52day government, he had met with the President and said, Sir, even when Madam Chandrika Bandaranaike became President in 2002, Ranil Wickremesinghe attended the Security Council.”

Then-President Maithripala Sirisena has responded that it was okay to be called for that but he would not call him for the meetings chaired by him, Fernando said further. By then there was deep hatred between the former President and the PM. As officials, we too were caught in that.”

The Additional Solicitor General asked the witness as to what was the reason behind Pujith Jayasundara not being called for the Security Council. Fernando responded that during the Security Council meeting, then-chief of Defence Staff Ravi Wijegunaratne had made a complaint against a Criminal Investigation Department (CID) officer claiming that a certain officer is attempting to arbitrarily arrest him.

The former President then told IGP Pujith Jayasundara to remove Nishantha Silva since what the President says must be done, the IGP transferred Nishantha Silva to Negombo, the witness stated, adding that it was also communicated to the National Police Commission in line with the due protocol.

Three days later, the former President called me and asked under whose instructions Nishantha Silva was transferred. I told him that it was he who gave instructions for the transfer. He said he did not ask for him to be transferred and slammed the phone down. Later, I went to meet with the President on several days. The President told me Look at what he has done. He has written to the National Police Commission with reference to the Security Council.” He instructed me not to call the IGP for the Security Council anymore. Accordingly, I communicated the President’s order to then-IGP Puijth Jayasundara. Instead of the IGP, Senior DIG Ravi Seneviratne who was then in charge of the CID was invited to the Security Council.”

The Additional Solicitor General then asked the witness if the former President Maithripala Sirisena at some point asked him whether his head was not right, to which Fernando replied in the affirmative.

Courtesy Hiru News

The statements made by parliamentarian Harin Fernando at the Presidential Commission of Inquiry on the Easter Attacks was criticized by various factions today as well.

State minister of Prison Reforms & Prisoners’ Rehabilitation Sudharshini Fernandopulle said parliamentarian Harin Fernando should publicly apologize to his eminence Malcolm Cardinal Ranjith and the Catholic community.

Giving witness before the commission recently Harin Fernando said that he believes that the Catholic Church was aware of the attacks.

Several protests against the statement were voiced yesterday as well, while State Minister Sudharshani Fernandopulle said he needed to publicly apologize for his statement.

She further said that parliamentarian Harin Fernando previously accused the Cardinal of having a political agenda but visited the cardinal secretly and apologized.

She reiterated that he should publicly apologise to the cardinal and the catholic community regarding his recent statement.

Meanwhile speaker Mahinda Yapa Abeywardena visited venerable professor Medagoda Abayatissa thero this afternoon.

The thero expressed the following views regarding parliamentarian Harin Fernando’s statement.

Courtesy NewsIn.Asia

The Lankan Prime Minister echoed the view of Forbes magazine which in 2018 listed the CPC as one of the “Five New Cities to Shake Up the Future.”

Colombo, September 18: (Xinhua): Sri Lankan Prime Minister Mahinda Rajapaksa Thursday called for the construction of a multi-billion U.S. dollar Colombo Port City project to be accelerated, saying it is a landmark in the island country and will be the main income generator in the future.

Rajapaksa inspected the Colombo Port City construction site, in the heart of capital Colombo, to mark the sixth anniversary of the launch of the project, jointly developed by the Sri Lankan government and China’s CHEC Port City Colombo (Pvt) Ltd.

The prime Minister said he hoped that the project would be completed soon, so that it would be a major economic boost for the island country.

Rajapaksa, along with a large government team which included several ministers, visited the marina area, the beachfront, and the central garden of the Port City, which continued construction amid the COVID-19 pandemic, adhering to all safety protocols.

Rajapaksa toured the project along with Hu Wei, Charge d’Affaires of the Chinese embassy in Sri Lanka.

Colombo Port City is a large-scale urban development project invested, constructed and operated by China Harbor Engineering Company (CHEC), a subsidiary of China Communications Construction Company.

In 2018, Forbes magazine listed the port city as one of the Five New Cities to Shake Up the Future.”

By Zinara Rathnayake/BBC Courtesy NewsIn.Asia

An amazing variety of dishes can be made from Jackfruit which is also the heaviest fruit in the world

Colombo, September 18: My mother grew up in a house of eight people in Kurunegala, Sri Lanka, 100km north-east of Colombo. During the island’s severe droughts in the 1970s, most of her family’s humble, home-cooked meals consisted of boiled jackfruit served in a clay pot with a handful of freshly grated coconut. This simple, carb-rich meal fused with natural fats fuelled enough energy for the farmer-family to toil day and night in the dry plains.

Today, Starbucks serves jackfruit in wraps, while Pizza Hut offers it as a topping. The London Evening Standard called jackfruit the new kimchi, kale and cauliflower all rolled into one”. Pinterest named it the hottest food trend of 2017”, and more recently, The Guardian declared it a vegan sensation” thanks to its shredded meat texture.

But for my mother, her memories of growing up are studded with her eldest sister’s myriad jackfruit dishes. She’s particularly fond of kiri kos, a creamy jackfruit curry cooked in coconut milk. For kiri kos, my aunt plucked unripe jackfruits. Decades later in the early 2000s, it was the same tree that pleased my jackfruit cravings as a child. My mother recalls the days where I sat side by side with her as she removed and discarded the sticky white sap – koholla, as she called it in Sinhala – from ripe jackfruit, gobbling up each yellow, egg-like pod.

This humble fruit has been revered by Sri Lankans, as it has repeatedly saved the island from starvation

I loved the strong smell of the ripe fruit. People in the West often describe it as stinky”, but for me, other Sri Lankans and those living between many parts of India and the rainforests of Malaysia where the fruit naturally grows, this seasonal smell of ripe jackfruit brings immense joy.

Jackfruit is the world’s largest tree-borne fruit and it has a spiky skin that changes colour from green to yellow as it ripens. We use unripe jackfruit in our cooking and eat the ripe fruit raw, just as we eat a ripe mango or an apple. While the West is now touting it as an ethical meat alternative, for centuries, this humble fruit has been revered by Sri Lankans, as it has repeatedly saved the island from starvation.

Jackfruit is the world’s largest tree-borne fruit and mature trees produce 200 fruits each year (Credit: Utopia_88/Getty Images)

Across Sri Lanka, the jackfruit tree is known as bath gasa (rice tree”). Sri Lankans are rice eaters and pre-colonial Sri Lanka took pride in the country’s vast reservoirs and irrigation canals that harnessed monsoon rains, suppling water for paddy cultivation. But when British forces occupied the island starting in 1815 and subsequently stripped farmers of their land, they made it difficult for islanders to grow rice and instead expanded plantation crops such as tea, rubber and cinnamon for their export gains.

In 1915, a member of Sri Lanka’s independence movement named Arthur V Dias, who had been sentenced to death by the British for his perceived role in an uprising, was freed from prison. Upon his release, Dias dedicated himself to helping Sri Lankans fight British rule and he realised that islanders would soon face food shortages as rice cultivation continued to decline. During his independence movement marches in Sri Lanka’s central highlands, he also saw the destruction of the island’s native jackfruit trees. When he learnt about the harrowing food shortages caused by World War One across Europe, Dias sought to establish food security and self-sufficiency throughout Sri Lanka.

One person can’t build a tank for paddy cultivation, but Arthur V Dias realised he could plant jackfruit trees, which [would] be the same as rice and eradicate starvation in Sri Lanka,” said Damith Amarasinghe, a history teacher at St Mary’s Maha Viduhala in the town of Uswetakeiyawa.

Dias came up with the ambitious goal of planting one million jackfruit trees across Sri Lanka. A planter by trade, Dias imported jackfruit seeds from Malaysia and gathered healthy seeds for germination. He visited villages to distribute seedlings and mailed seeds to far-flung corners in the country. Over time, Dias’ campaign paved the way to many successful jackfruit plantations across the country and earned him the heroic nickname of Kos Mama, or Uncle Jack.

Jackfruit was also known as the ‘starvation fruit’ in Sri Lanka

Today, Dias is considered a national hero, and like most Sri Lankan children, I first learned about Dias in a school textbook. His jackfruit campaign also helped establish food security in Sri Lanka during World War Two while nearby places such as Bengal and Vietnam experienced horrific famines in the 1940s. Amarasinghe explained that jackfruit was also known as the starvation fruit” in Sri Lanka during the 1970s, fleetingly transferring me to my mother’s memories of her childhood.

In the 1970s, a combination of inflation, droughts and a food shortage pushed Sri Lanka to the verge of collapse. A 1974 New York Times article quotes Sri Lanka’s then-prime minister Sirimavo Bandaranaike as saying the dire economic situation has almost squeezed the breath out of us – we are literally fighting to survive”.

But thanks to Dias’ campaign in the early 1900s, people had jackfruit growing in their backyards. Amarasinghe explained that those saplings – which had become tall, fruit-bearing trees long before the 1970s – are what got people through the crisis.

My grandmother hailed from a well-to-do family, but the government only allowed them to purchase 2kg of rice for a week. During these years, it’s jackfruit that kept them fed,” Amarasinghe told me.

Jackfruit has birthed a host of flavourful delicacies, and we welcome every bit of it into our diverse cuisine

Most recently, Amarasinghe says that jackfruit also became a staple during Sri Lanka’s months-long curfew to control Covid-19. During the initial weeks of the pandemic, many people in rural villages lost their incomes and it took weeks or even months for government welfare programmes to reach these remote hamlets. Without access to money or food, many villagers resorted to boiling jackfruit – just as my mother’s family did in the 1970s.

But jackfruit isn’t just a starvation fruit. The island’s deep love and gratitude for jackfruit has birthed a host of flavourful delicacies, and we welcome every bit of it into our diverse cuisine. Tender baby jackfruit without seeds go into a flavourful curry known as polos ambula. The curry’s labour-intensive process involves slow cooking the young fruit in a clay pot over an earthen fire for at least six hours. As the hours pass, the baby jackfruit slices simmer in a spice-infused coconut broth, soaking up the flavours of cloves, cardamom, dried tamarind and other aromats.

Sri Lankans incorporate jackfruit into a wide variety of traditional dishes (Credit: Nathan Mahendra)

Ripe jackfruit pods are slimy and taste better with a sprinkle of salt. Seeds don’t go to waste in our homes; we eat them boiled. When combined with a ground mix of pan-fried rice and shredded coconut, boiled seeds make for a dark curry called kos ata kalu pol maluwa. My mother loves seeds as a snack, smoking them over a charcoal fire. My favourite is my father’s kos ata aggala, pan-roasted and ground jackfruit seeds blended with scraped coconut, sugar and a hint of pepper that are formed into balls for sublime taste and a subtle crunch. He makes them for evening tea when I’m home as a token of his love.

This jack-of-all-fruits’ versatility runs beyond the kitchen. It’s hard to think of another tree with so many uses,” said Diwani Welitharage, a pharmacist who cooks with locally sourced ingredients in her spare time. Welitharage cites jackfruit trees’ popularity as timber and the many uses of its leaves and flowers in Ayurvedic medicine to treat diabetes. Rich in carbs, jackfruit is also a good source of dietary fibre and vitamin C.

Welitharage uses jackfruit flour in muffins and cakes, and fries sliced jackfruit pods into chips laden with sugar. Similarly, many Hela Bojun restaurants – an initiative by the Ministry of Agriculture allowing women to cook traditional Sri Lankan cuisine and earn a living – prepare kos kottu. Kottu, a popular street food and hangover cure, is a greasy mix of leftover flatbread, sliced vegetables, eggs and meat. The female-run Hela Bojun stalls dish up a healthier vegan kottu using boiled jackfruit pods.

Jackfruit is often fried and made into crunchy chips as a snack (Credit: Credit: santhosh_varghese/Getty Images)

Jackfruit is often fried and made into crunchy chips as a snack (Credit: santhosh_varghese/Getty Images)

Though jackfruit is traditionally cooked at home, this humble fruit is increasingly found in many upscale restaurants across the country.

One day we had additional baby jackfruit, so I thought of preparing cutlets [a croquette-like snack] with it for guests who are vegetarian or vegan,” said chef Wasantha Ranasinghe at Upali’s by Nawaloka, a popular restaurant in Colombo that serves authentic local dishes. His tender jackfruit cutlets, served with a homemade spicy chilli sauce, soon became a hit among the epicureans frequenting the restaurant.

Curious to see how jackfruit fares at hipster cafes, I visited the chic Colombo restaurant Cafe Kumbuk, which plates tacos with fried baby jackfruit alongside mango salsa and guacamole. Living in Sri Lanka, I realised jackfruit is such a widely available, versatile fruit that can be cooked and enjoyed in so many ways,” said cafe founder Shana Dandeniya, who returned to Sri Lanka a few years ago after growing up in the UK. To me, it’s one of the greatest local superfoods we have access to, and we should champion it more.”

She is particularly fond of the pulled pork-like texture in cooked jackfruit and has plans to reintroduce a pulled jackfruit burger on the cafe’s menu following customer requests. It’s great when slow-cooked and pulled; I think it’s even better than pulled pork.”

By P.K.Balachandran/Weekend ExpressCourtesy NewsIn.Asia

Besides exacerbating Tamil-Sinhala ethnic tension in Sri Lanka, the commemoration of Thileepan’s death could sour the Lankan Tamils’ relationship with India

Colombo, September 17: The commemoration of the 33 rd.Anniversary of the fast-unto-death of the Tamil Tiger hero Thileepan this year has become an issue in Sri Lankan politics. It has the potential to further sharpen the divide between the Tamils and the Sinhalese and sour the Tamils’ relations with India, whose help they are seeking to safeguard the 13 th. Constitutional Amendment, which is now under threat from Sinhala radicals entrenched in the current Sri Lankan regime.

The Tamil-Sinhala division surfaced after the arrest of former Tamil MP M.K.Shivajilingam for commemorating Thileepan’s fast unto death in September 1987, in the aftermath of the India-Sri Lanka Accord. The Jaffna district police had obtained a court order against the commemoration on the grounds that no member of a banned terrorist organization could be honored. The magistrate acceded to the police’s request to bar the event disregarding the defense’s argument that in the past, the commemoration had taken place with the consent of the government and the court. Shivajilingam was arrested when he held a ceremony in defiance of the ban and was later released on bail.

However, the issue is unlikely to rest there as Tamil political parties are making it an issue to build their strength vis-à-vis each other and the Sinhala nationalist government of President Gotabaya Rajapaksa. The Ilankai Tamil Arasu Katchi (ITAK) called for a meeting of the Tamil National Alliance (TNA) to discuss the issue of new restrictions on commemorating heroes of the Tamil liberation struggle and other grievances of the Tamils. The ITAK leader has now called for a meeting of all Tamil groups, including its Tamil rivals, to chalk out a common agitation program. The wide media coverage given to Shivajilingam’s arrest has made the commemoration a Tamil” issue. A routine annual event which would not have caused even a ripple if allowed to take place has been made a divisive public national security” issue by the ban and the arrest, a moderate Tamil leader said. If the issue snowballs, the State would react, further exacerbating the issue and sharpen the ethnic divide, the moderate leader feared.

The first shot from the pro-government side was fired by Dr.Rohan Gunaratna, an international expert on terrorism, who is now Honorary Professor at the Sir John Kotelawala Defense University. Those who glorify terrorists should be arrested, charged, tried, and given the maximum punishment to deter others from following their destructive path. It will deter others funded by LTTE front organizations in the Tamil Diaspora from reviving the separatist agenda of the LTTE,” Dr.Gunaratna said.

The LTTE’s propaganda and paraphernalia should remain banned forever, just as Germany banned Nazi symbols and activities after World War II. It is LTTE propaganda that fosters an environment for LTTE plots, plans and preparation aimed at revival,” he pointed out.

The tolerance of democracies revives violence, he added. Research demonstrates that if there is looseness (government neglect) as opposed to tightness (government vigilance), terrorist groups exploit the gaps and loopholes and come back,” Dr.Gunaratna said.

If a democracy permits display of terrorist paraphernalia and allows the dissemination of propaganda, the next step will be protests and demonstrations breaking out into violence. Like the Islamic State and al Qaeda, LTTE glorified death. If commemoration and celebration of death are permitted, it will lead to a culture of destruction,” Dr.Gunaratna warned.

According to him, there have been a dozen plots by the LTTE to revive since the end of Eelam War IV in May 2009. Most of the LTTE plots were supported by LTTE fronts overseas. The number of plots increased due to the delisting of LTTE fronts overseas by the Yahapalanaya government in 2015, he alleged.

It is essential for the government to relist the delisted LTTE fronts overseas as some of them are operating in Sri Lanka. Therefore the security and intelligence platform in Sri Lanka’s north and east should continue for one generation until the separatist ideology disappears,” he recommended.

International Dimension

In addition to the internal divisiveness triggered by the Thileepan issue, there could be an international dimension, which might have a deleterious effect on the Tamils’ relations with India, whose help they are counting on to keep the present system of power devolution intact.

Thileepan’s eleven-day fast unto death which ended in his death on September 26, 1987, was against the then Indian government’s alleged failure to get the Sri Lankan government to implement the agreements entered into in regard to a number of issues. The chief issue at that time was the setting up of an Interim Administrative Council (IAC) before the establishment of an elected North-Eastern Provincial Council with devolved powers.

The former Indian envoy in Sri Lanka, J.N.Dixit, in his book Assignment Colombo” writes that it was clear that the Sri Lankan government was unwilling to delegate financial, law and order and land management powers to the Provincial government of the North and the East.” He further said that the Sri Lankan side also indicated that the constitutional amendment to give Tamil a status equal to Sinhala would be a complicated and prolonged process. There was also little enthusiasm for absorbing Tamil youth into the administrative and security forces of Sri Lanka. All this resulted in a revival of apprehensions among the Tamil groups.”

Dixit said that the LTTE was in daily touch with the Indian Keeping Force (IPKF) HQ in Jaffna, and its chief, V.Prabhakaran, was a frequent visitor. However, by the middle of September the LTTE decided to pull back from the limited cooperation” stance it had taken on the July 1987 India-Sri Lanka Accord.

Finding fault with New Delhi, the LTTE got people to demonstrate against the IPKF. New Delhi moved to press Colombo to set up the Interim Administrative Council (IAC) at the earliest. But Lankan President J.R.Jayewardene was under pressure from Prime Minister R.Pramadasa and Internal Security Minister Lalith Athulathmudali not to give in.

It was at this time that Thileepan, a close associate of Prabhakaran, entered the scene going on a fast unto death. Dixit described him as an idealistic and committed LTTE leader” whose stand was that the India-Sri Lanka Accord did not fulfil the aspirations of the Tamils and that India was not doing enough even to implement the provisions of the agreement.”

According to Dixit, Prabhakaran was insistent” that Jayewardene first devolves all the required powers immediately” to the IAC. He was not willing to wait for the necessary constitutional amendments and the procedural requirements. On page 196, Dixit says that Prabhakaran suspected that Premadasa and Athulathmudali were even planning to pit the Lankan military against Jayewardene if they latter gave in to the Indians and the LTTE.

New Delhi was pressing Dixit to talk to Prabhakaran and reassure him, but Dixit wanted the Indian intelligence agencies to do it as they knew Prabhakaran. Eventually, New Delhi forced Dixit to meet Prabhakaran. Dixit met Jayewardene first. The Lankan President promised to appoint Prabhakaran as Chief Minister and devolve some routine law and order and administrative powers to the IAC.

When Dixit met Prabhakaran, the latter stiffened his stance and said that the LTTE should have a majority in the IAC and also a hand in the choice other members of the IAC including the Chief Administrator. He wanted all policing in the North East to be left to the LTTE. He agreed to submit three names for the Chief Adminisrator’s post allowing Jayewardene to pick one from the list. But when the President picked C.V.K.Sivagnanam, Prabhakaran said it has to N.Pathmanathan. Jayewardene considered this unreasonable and refused to oblige.

In the meanwhile, the fasting Thileepan died. And as if this was not enough there was an imbroglio over the arrest and the simultaneous suicide of 17 LTTE cadres including top leader Pulendran. The LTTE’s confrontation with the IPKF intensified and war broke out, leading to the alienation of India from the LTTE-led Tamil movement.

After the exit of the LTTE from the scene in 2009, India took up the Tamil cause again through the ITAK and the TNA. One wonders if this will suffer a setback when all the Tamil parties blow up the Thileepan issue.

Dr Sudath Gunasekara Mahanuwara

The maritime and Air hub of Asia in the 21st  century

The above map shows the relative location of Sri Lanka in the Indian Ocean in relation to four continents and four Oceans Atlantic, Indian Pacific and Antarctic Oceans. This also shows the maritime and Air links of all these four continents with Sri Lanka. The validity of the President’s plan has to be viewed in this broader perspective. You will also notice the unique geographical location Sri Lanka enjoys in its centrality in relation to four continents and the wide expansion of four oceanic territory extending from, Africa in the West to Australia in the East and the Arabian Sea and the Bay of Bengal in the North to Antarctic in the South pole across the Indian Ocean which no other country in the world is blessed with. Its unique location right at the center of the Great East- West oceanic trade route that carries the biggest volume of freight to and fro the 21^st century Indo Pacific pivot of economic and political power itself has bestowed a rare fortune unbelievable for any country in the world.

Besides making it the South Asia’s foremost maritime logistic and distribution hub located at the cross roads of fastest growing region in the world in proximity to many emerging markets in the world it is in this backdrop development planners and politicians have to assess the future development potentialities of this country. Already it is said that Sri Lanka is served by all the top 20 global shipping lines and Colombo is already ranking no 23 among the top 30 container ports in the world.  Its locational advantage in terms of sea and Air connectivity with all these countries and its unlimited potentials for development in terms of comparative advantages are even over Dubai and Singapore is a foregone conclusion.

The Island is also blessed with physical facilities for first class harbours right round its maritime belt. Already we have six such developed ports Colombo, Galle, Hambantota, Oluwil, Ttrincommallee and Kankasasnature and six Airports vize Katunayaka.Ratmalana, Mattala, Trinco and KKS.  What is required is to develop these ports and harbours to their maximum capacities with all modern technologies and service facilities perhaps with first class land connectivity between Colombo Trinco and KKS, as we already have the Colombo Hambantota link is a first class national master development plan.

Beside developing Sri Lanka as the maritime and Air hub in the Indian Ocean I also would like to draw the attention of the government in other areas alike Ship Building Ship Repairing, and Fishing industry making use of the vast expanse of oceanic territory that has the potential to claim the biggest fishing nation in the world. The availability of skilled technical, managerial and work force will definitely be a boost to these industries. The only missing link is visionary and patriotic political leadership for the past 72 years. The 69.5 million who elected Gothabhaya as their President expect him to fill this long felt vacuum. His above declaration therefore I hope will be a good omen in this direction.

 The Indian Purana rishis said ‘Bhuu madyaye Lankiyatiti Lanka’

At this point it may be recalled that even in prehistoric times this Island was regarded as a world  hub For example.The Indian Purana rishis perceived it as lying at the centre of the world when they said ‘Bhuu madyaye lankiiyatiti Lanka”. They wrote, it is called Lanka as it is located right at the centre of the earth.

Even in the early historic times this Island had always been the Asia’s cynosure and meeting place and trade hub between the East and the West. Traders and travellers both from the West Rome, Greece and the Arab world and China in the Far East have passed through this Island as a transshipment point and a trading hub. It had been famous for its gems, spices and elephants and it had been a bee hive of international trade, in the Indian Ocean. Moreover Sri Lanka also had established diplomatic ties both with the West and the East at very high levels. For example Diplomatic contact between the Emperor Claudius and a King of Sri Lanka in AD 52 is recorded. It is said that the Sri Lankan Kings Ambassador sat next to Claudius on his right when the British captive King was paraded before Emperor as a war captive.  That was the name and the fame this country enjoyed at such ancient times. This shows the recognition Sri Lanka had got in the ancient world.  This also shows how nature had already decreed Sri Lanka as the maritime trade hub in the Indian Ocean long before we began to realize about it.

I wish  in ten years’ time once again Sri Lanka will emerge as the modern miracle of Asia under the direction of President Gotabhaya Rajapaksa.

Garvin Karunaratne former S:LAS, GA Matara

I enclose below what I read in the Divayina issue of 17/9

කැනේඩියානු  මහ කොමසාරිස් අම්පාරේදී අප‍්‍රකට සාකච්ඡා

කැනේඩියානු මහ කොමසාරිස් ඬේවිඞ් මැක්යිනොන් මහතා පසුගිය දිනවල අම්පාර සංචාරයක නිරත වුණා. පොතුවිල් ප‍්‍රදේශයේ සංචාරය කළ ඔහු පසුව ඉලංකෙයි තමිල් අරුසු කච්චි පක්ෂයේ අම්පාර දිස්ත‍්‍රික්කයට ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පත්කළ කාලෙයි අරසන් මන්ත‍්‍රීවරයා සමගින් නාවිදන්වෙලි මන්ත‍්‍රීවරයාගේ නිවසේදී සාකච්ඡුා පවත්වා තිබෙනවා.

ඊට පසුව කැනේඩියානු මහ කොමසාරිස්වරයා සමස්ත ලංකා මහජන කොංග‍්‍රසය අම්පාර දිස්ත‍්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී යූ. එල්. මුෂාරෆ් මහතා සහ තවත් කීප දෙනකු සමඟ අම්පාර ප‍්‍රසිද්ධ තානායමකදී තවත් සාකච්ඡුාවක් පවත්වා තිබෙනවා.

ඉන්පසු අම්පාර ගැමුණුපුර ප‍්‍රදේශයදී සහජීවනය සඳහා වන මිත‍්‍රත්ව පදනම නමැති සංවිධානය සමග තවත් සාකච්ඡුාවක් පවත්වා තිබෙනවා. මෙම සාකච්ඡුා සියල්ලම මාධ්‍යයට අනාවරණය කිරීමට ඉඩ ලැබී නැහැ.

We will be doomed if our authorities do not look into the concealed activities of our foreign ambassadors and their feigned activities. 

In nostalgia I remember what did happen when I was the G.A. at Matara in 1971. After the JVP cadres that ruled Deniyaya for some three weeks with their  kangaroo courts and wild ways were chased out by the Army , when they had taken refuge in the Sinharaja forest, the Army Unit at Deniyaya reported that a European DPL vehicle had made visits to the Sinharaja jungles and had been in the Sinharaja for a few hours. This was reported by me to Colombo. DPL meant that no one could question them. I instructed the Army to have a jeep fully loaded with armed men ready which will follow any DPL vehicle and be at a distance, but to be seen by the DPL vehicle, also to do some sabre rattling and wait near the DPL vehicle as long as it is in our District. This did the trick and DPL visits ceased.

The DPLs ruled Sri Lanka from 2015 to 2019. We have to take ample care and I am certain that our Defence Secretary will be up to that task.

Garvin Karunaratne
former S:LAS, GA Matara

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම, LL.B., Ph.D.

පළාත් සභා මිණියට ඔක්‍ෂිජන් පිඹීමේ ව්‍යායාමය

මේ වන විට මියගොස් සිටිනා, පලාත් සභා, වලෙන් ගොඩට ගන්නා මෙන් ඉල්ලමින් කනා අඳෝනාව සිහිපත් කරන්නේ, පාරේ දමා තිබූ මී මළකුණක් විකුණා ධනවත්‌වුන සිටුවරයෙක් ගැන ජාතක පොතේ ඇති කතාවය. බුදුන්ගේ කාලයේ ඉන්‌දියාවේ සිටි හැමෝම සතුටින් ලංවූ සිරිමා නගර නම් සෝබිනියගේ සිරුර, ඇය මළ පසු වෙන්දේසියෙන් තියා නොමිලේ වත් ගෙනියන්නට කිසිවෙක් ඉදිරිපත් නොවීම ධම්මපදයේ එක් ගාථාවක නිදාන කතාවය. 1987 දී පලාත් සභාවට විරුද්‌ධ අරගලයේදී වෙඩිතබා ගොඩගැසූ මිණී 144 ක් සහිත ශාලාවක දින තුනක් චම්පික රණවක සිටියේය. ජේ.වී.පී. මුල්‌වූ විරෝධතා සටනින් 60,000 ක් වත් මියගියේය. අද වනවිට මේ පලාත් සභාවල කෙරුවාව දෙස බලන විට, දකුණේ තිබුණේ දැලිපිහි ගත් වඳුරන්ගේ සභාය. උතුර කලේ විග්නේෂ්වරන්ගේ දෙමළ සමූලඝාතන යුරෝපයට වාර්‌තා කිරීමය. නැඟෙනහිර, හිස්බුල්ලාගේ රට‌ඉඳිගස් හා පිටින් පාත්‌වූ රිෂාඩ්ලාගේ, අසාත් සාලිලාගේ ශාරියා බලකොටු ගැනය.

ප්‍රභාකරන්ටත් අරහංවුන පලාත් සභාව

1987 දී පලාත් සභාවට පක්‍ෂව හිටියේ, ඉන්‌දියාවේ ඩික්‍ෂිට් හා රජිව් ගාන්‌ධිත්, ලංකාවේ මාක්ස්වාදී හා සමහර ක්‍රිස්තියානි කොටසුත් පමණය (ජූලි 29 දා ගිවිසුම අත්සන් කරණ පොටෝ එකේ ජේ. ආර්. ගේ පරාජිත අනාථ අසරණවූ මූණ දෙස බලන්න. විජිත රෝහණ විජිතමුණි, ජූලි 30 දා කලදේට ජේ.ආර්. දුක්‌‌වුණාද, නැත්නම් හිත යටින්වත් සතුටු වුණාද?). 2013 වනතුරුම උතුරේ පලාත් සභාවක් නොවීය. පසුගිය අවුරුදු 3 ක පමණ කාලයක් මේවා අකර්‌මණ්‍යව පැවතින. 2020 දී ඒ වෙනුවෙන් මාක්ස්වාදී-ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සටනක් කරණා දේශයට-ප්‍රිය මැකෝ හැරුණු විට, ඒ වෙනුවෙන් පෙලපාලි ගිය මහජනතාවක් නැත. අඩුතරමින් ශිවාජිලිංගම්වත් කතා කලේද නැත.

පළාත් සභා මාෆියාව

එසේ නම් පලාත් සභාවලට යළි පණ දීමට කෑගසන්නේ කවුරුන්ද? 1987 සිට දකුණේ, <පලාත් සභා මාෆියාවක්> වර්‌ධනය වූයේ, 1988 දී ගෙනා අළුත් දිස්ත්‍රික් හා මනාප චන්ද-බලුපොර ක්‍රමය සමඟ වෙලී හෙමින් හෙමින්‌ය. මෙම මාෆියාව, දේශපාලකයා-නිලධාරීයා- එන්.ජී.ඕ.කාරයා, යන ලංකාවේ දුෂ්ඨ ත්‍රිකෝණය තුල ඇති දකුණු පලාත් සභා හතේ අනු ත්‍රිකෝණය.

1. පැණි හැලියේ වැටුණ ඇඹලයෝ

පලාත් සභා නම් සුදු අලියාගේ පිටිපස්සේ බැඳි මීවදයෙන් බේරෙන පැණි සඳහා කෙලගිලින ප්‍රධාන කොටස වන්නේ ඒවා ලෙවකෑ, පලාත් වල, ප්‍රාදේශීය සභාවල, කුලය අනුව චන්දය ලබාගත හැකිවූ සුළු පිරිස හා, ඔවුන්ට එකතුව මස් කටු ලෙවකමින් හෝ හරක් ගාතා පිටින් අනුභව කරමින් සිටිනා නිලධාරීන්‌ය. මේ දෙකොටසටම ඩොලර් පෙන්නීම, විදේශ න්‍යායපත්‍ර ඇතිව හෝ නැතිව පැමිණෙන එන්.ජී.ඕ. කාරයින්ට, කොළඹ තෝරුන් මෝරුන් ලඟට යනවාට වඩා ලේසි විය. පලාත් සභා අපේක්‍ෂකයෙක් වීමේදී ධන බලය හා මැර බලයද ඊට එකතුවිය. කොළඹ දේශපාලන පක්‍ෂ විසින් සම්මුඛ පරීක්‍ෂණ වලින් අපේක්‍ෂකයින් තේරීමේදී මේවා සළකා බැලුවේ චන්දය දිණීමේ සුදුසුකම් ලෙසටය. පාර්ලිමේන්තුවට, පලාත් සභාවට, ප්‍රාදේශීය සභාවට යෑම නොයෙක් වරප්‍රසාද සහිත ආණ්ඩුවේ රක්‍ෂාවකට හතවත් පාස් නැතිව යෑමක්, සරු සාර ජීවනෝපය ක්‍රමයක් මිස, මහජන සේවයක් නොවන බව ප්‍රසිද්‌ධ රහසක් විය. මේ නිසා පලාත් සභා ඉණිමඟට නැග්ගොත්, පාර්ලිමේන්තුවට ගොස් ඉක්මණින්ම ඇමතිකමක් ලබාගෙන හොඳට සල්ලි හම්බකරගත හැකි නොවේද යන අදහස පැතිරිණ. එපමණක් නොව තමන්ගේ දූදරු පරම්පරාවලට මේ බිස්නස් එකට ඒම සඳහා පුහුණුව ලබාදිය හැකි මොන්ටිසෝරි බවට පලාත් සභාව පත්‌විය.

පලාතේ හා කොළඹ පක්‍ෂ මාෆියා බද්‌ධවීම

මනාප චන්ද ක්‍රමයක් යටතේ හා 15 වන ව්‍යවස්ථා සංශොධනයෙන් (1988 දෙසැම්බර් 17) දිස්ත්‍රික් අවම චන්ද අවශ්‍යතාවය 12.5% සිට 5 දක්වා අඩුකල පසු, ජාතික තලයේ පක්‍ෂ දේශපාලකයින්ට පලාත් සභා මන්ත්‍රීන් නැතුවම බැරි ඇබිත්තයින් පිරිසක් විය. දෙකොටස අතර වංචා සහගත, නිල නොලත් උගුරට හොරා බේත් කෑමේ, පිටවල් කසාගැනීමේ ගිවිසුමක් බුර බුරා ලියළුවේය. මේ නිසා 1987 දී පලාත් සභාවලට එරෙහිව මැරෙණ්නට සුදානම්‌වු අයම රහසින් වත් පව් කරණ පිරිසක් බවට පත්‌විය. අද වනවිට නිල්, රතු, කොල යනාදී හැම දේශපාලකයෙක්ම පලාත් සභා අහෝසිකිරීමේ යෝජනාවේදී හොරගල් අහුලන්නේ මේ නිසාය. ඔවුන්ගේ පවුල් පරම්පරා වලටද එය අහම්බෙන් කඩා වැටුණ නිධානයක්ම වී ඇත. 2020 පාර්ලිමේන්තුවේ පලාත් සභා මහaැමතිලා, ආණ්ඩුකාරයින්ව සිටි අය 15 ක්ම සිටී. මීට අමතරව එහි සාමාන්‍ය පලාත් සභා මන්ත්‍රීලාව සිටි අය කෙතරම් සිටීද? මොවුන් ඉණිමඟ නැග ගත්තත්, ඔවුන්ගේ දූ දරුවන්, ඥාතීන් ඉණිමඟ පහලින් බලාගෙන ඉන්නවා නේද?

වළල්ලාවිට ප්‍රාදේශීය සභාව

බස්නාහිර-දකුණු පලාත් දෙකේ මායිමේ, කළුතර දිස්ත්‍රික්කයේ අළුත්ගමින් රට ඇතුලට ඈතට යනවිට හමුවන වළල්ලාවිට ප්‍රාදේශීය සභාව විසින් 21-0 චන්දයකින් පලාත් සභා අහෝසි කරන්නට යෝජනාවක් සම්මත කිරීම (ලංකාසීනිව්ස්/ඩේලි මිරර් සැප්. 15, 2020), පලාත් සභා ගැන රටේ ගැමි ජනතාවගේ ඇති තක්සේරුව එලිදරව් කරන්නේය. මෙවැනි යෝජනා ප්‍රාදේශීය සභා 345 හේම පැවැත්‌වුවහොත්, එය පලාත් සභා චන්ද නොපැවැත්‌වීමට දුන් මහජන චන්දයකට සමාන නොවන්නේද?

1. මහාවංශ විරෝධී ව්‍යාපාරය නොහොත් රට කැබලි කිරීම

සිංහල පැණි ඇඹලයින් නොදන්නා කරුණක් නම් පලාත් සභා යනු රට දෙකට හෝ දහයකට කැඩීමේ ඩොලර් බලවේගවල මෙහයුමක් බවය. 2009 වනතුරු පැවතියේ රට දෙකට කැඩීම අරමුණු කරගත්, දකුණු ඉන්දියාවේ ද්‍රවිඩස්ථාන් ව්‍යාපාරයෙන් අභාෂය ලත් ක්‍රියාවකි. 1918 දී ඉන්දියා-ලංකා පෙඩරේෂන් එකක් සදන්නට යෝජනාකල අරුණාචලම් පොන්නම්බලම්, 1919 දී ඔහු මූලිකව සදාගත් ලංකා ජාතික සංගමයෙන් 1921 දී අස්වී, 1923 දී ලංකා දෙමළ සමිතිය පිහිටුවා ගත්තේය. ඒ දෙමළ වැසියන් ඉන්නා මලයාව වැනි යටත් විජිතවල, දෙමළ කම (ටැමිලක්කම්) පණ ගැන්‌වීම, පැතිරවීම, එකමුතුකම හා සංවිධානය කිරීමටය. ජී. ජී. පොන්නම්බලම්, 1931 දී ඩොනමෝර් කාලයේදී එය පනහට-පනහ ලෙසත්, 1949 න් පසු චෙල්වනායගම් විසින් එය දෙමළ රටක්/පෙඩරල් රටක් වශයෙනුත්, 1976 වඩුකෝඩ්ඩෙයි ප්‍රකාශණයෙන් වෙනම ඊළමක් ලෙසත් ඉදිරිපත් කලේ, ස‌ර්‍වජන චන්දබලය යටතේ රටේ නායක තනතුරු අහිමිවී යමින් සිටි කොළඹ ජීවත්‌වන බොහෝසෙයින් ක්‍රිස්තියානී දෙමළ පංචස්කන්‌ධ දුසිම් ගණනක් මිස, වෙල්ලාලයින්ගේ අර්‌ධ වහල් ක්‍රමයක් යටතේ පෙලෙනා පොදු දෙමළ ජනතාව නොවේ. මේ බව අරුන් සිද්‌ධාර්‌ථන් (ආවා කල්ලිය බොරුවක් බව කී) හැසිරීමෙන් හා යුද හමුදා කර්‌නල් රත්නප්‍රිය බන්‌ධුට වන්නි ජනයා දැක්‌වූ උපහාරයෙන් පැහැදිලි විය.

උතුරු-නඟෙනහිර දෙමළ නිජභූමියක් තිබේය යනුවෙන් චෙල්වනායගම් ගෙනා මිථ්‍යාවට, 1957 දී බණ්ඩාරනායක-චෙල්වනායගම් <ඉරාදැමූ> ගිවිසුමෙන් එක්තරා ශක්තියක් ලැබිණ.1965 ඩඩ්ලි-චෙල්වා <අතහැරදැමූ> ගිවිසුමෙන් එය තවත් බලවත් විය. සිංහල කළුසුද්දන්ගේ, දේශපාලකයින්ගේ, නොමනා හැසිරීම යටතේ මේ මිථ්‍යාව, 1987 දී ව්‍යවස්ථාවේ කොටසක් විය. 13 වන සංශොධනය යටතේ ලංකාව තවදුරටත් ඒකීය රටක් නොවන බව සුප්‍රීම් උසාවි තීන්දුවෙන් එලිවිය. ලංකාව පෙඩරල් රටකි. පොලිස් හා ඉඩම් බලතල නොදීමත්, විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය හා ඔහුගේ නියෝජිත ආණ්ඩුකාරයා නිසාත් දැනට ඊළම ප්‍රමාදවී ඇණහිට තිබේ. 2013 දී විග්නේශ්වරන් උතුරේ මහaැමතිවී කලේ ජනතාවට සේවය නොව ඊළමට පාරකැපීමට විදේශීය උදව් ලබාගැනීමට හැම ගලක්ම ගැසීමය. රටේ අවාසනාව නම් හිසළක වීරයා වැනියවුන් දිවිගෙවා 2009 මැයි 18 දා නිදහස් කරදුන් රට දැන් 2020 වනවිට 1976 ට ආපසු ගොස් තිබීමය.

දකුණේ පැණි ඇඹලයින් පලාත් සභා චන්ද ඉල්ලීමත්, විග්නේශ්වරන්-සුමන්තිරන්-දයාන් ජයතිලක යන අය පලාත් සභා චන්ද ඉල්ලීමත් අතර වෙනස එයය. දයාන් ජයතිලක වැනි මාක්ස්වාදී-ක්‍රිස්තියානීන් යන්නේ, චන්ද්‍රිකා-රෝසි සේනානායක- රනිල්-මංගල සමරවීරලා යන සිංහල බෞද්‌ධ පදනම විනාශකල යුතුය යන පාරේය. නොපවත්‌වන්නට යන පලාත් සභා චන්දය සඳහා අයැදුම්පත් කැඳවමින් ඉන්නා (ලංකාදීප, සැප්. 14, 2020) සජිත් ප්‍රේමදාස ඉන්නේද ඔවුන් පිටු පසින්‌ය.

1. මිලේනියම්-ශාරියා පාර

ඉඩම් හා පොලිස් බලතල දී 13 වන සංශොධන නීතිය බලගැන්‌වීමට සිතා කටයුතු කල ඇමෙරිකන් තානාපතිලා තිරයෙන් පිටු පසට ගොස්, මෝඩිගේ ඉන්‌දියාව ඉස්සරහට පැමිණ සිටී. දයාන් 13 ප්ලස් ගැන කතාකරද්දී, මිලින්ද මොරගොඩ 13 අහෝසි කලයුතු යයි කියයි. ඇමෙරිකාව 13 අතහැර ඇත්තේ මිලේනියම් ට්‍රෝජන් අශ්වයා නිසාය. ඒ මඟින් ඇමෙරිකාවට 13 යටතේ ඊළමක් හරහාට වඩා ලංකාවේ විශාල බලයක් ලබාගත හැකිවේ. එහි ජොකියා ලෙස මිලින්ද සිටී. අනිත් අතට දයාන් කියන්නේ මිලේනියම් හරහා රට බෙදීම වෙනුවට 13 ප්ලස් දුන්නොත් රට නොකැඩෙන බවය! මේ දෙන්නාම ජාතිභ්‍රෂ්ටයින්‌ය. මෝඩ එහෙත් ආත්මාර්‍ථකාමි දකුණේ පලාත් සභා හෙංචයියලාට මේවා නොතේරේ. ඔවුන් සිතන්නේ රටගැන නොව තම පවුල්වල බඩගෝස්තරය ගැන පමණය.

1. ශාරියා-ඉක්වාන් පාර

ප්‍රභාකරන්ට උතුරු පලාත සින්නක්කරව දීමට ප්‍රේමදාස හා චන්ද්‍රිකා යන දෙන්නා දෙපාරකට කල යෝජනාව ප්‍රභාකරන් විසින් ප්‍රතික්‍ෂේපකලේ රටේ හඳහන හොඳ නිසාමය. නැත්නම් අද වනවිට ලංකාවක් නැත. ඉන් පසුව, 1995-2000 චන්ද්‍රිකාගේ පැකේජ් ඩීල් සමයේදී, 13-ඒ ඉදිරියට ගෙන යමින් රට කෑලි 10 කට කඩන්නට ප්ලෑන් කලේය. එහිදී ගිණිකොණදිග ප්‍රදේශයක් මුස්ලිම් ජනයාට දීමට ඇය එකඟවිය. ඊට අදාල සිතියම පවා රටෙන් හංඟන ලද්දේ, දැන් රටෙන් පලාගොස් සිටින, පසුව 19 සංශොධන කේවට්ටයෙක්‌වූ ජයම්පති වික්‍රමරත්න ප්‍රධාන කල්ලියය. දැන් 2020 සැප්තැම්බර් වලදී පාස්කු ප්‍රහාර කොමිෂමේදී රාවුෆ් හකීම් කියා සිටියේ මේ මුස්ලිම් ප්‍රදේශය අවශ්‍ය බවය. සිංහල පලාත් සභා පෙරේතයින් මේවා නොදන්නවාද?

මිලේනියම් පාරේ යනවා නම් මේ මුස්ලිම් ප්‍රදේශය සුවර්‌ය. එය චන්ද්‍රිකාගේ ගිණිකොණට, ඔළුවිල් ප්‍රකාශයට, වඩා විශාල වන්නේය. එහෙත් එය චන්ද්‍රිකා-නීලන්-ජිිෙල් පැකේජ් ඩීල් දෙමළ ප්‍රදේශය සමඟ හරහට ඉන්නේ ඇමෙරිකන් ඉන්දු-පැසිපික් හමුදාව, මඩකලපු මුස්ලිම් ප්‍රදේශයේ පාසැල් බලකොටු හදමින් කරගෙන යන ප්ලෑන නිසාය. දැනටමත් දෙකක්ම හදා ඇත. කලින් එක වි‌වෘත කලේ පාස්කු ප්‍රහාරයට දිනකට දෙකකට කළින්‌ හිස්බුල්ලා සමඟය. හරියට ඊළඟ සුනාමියට සූදානම් වනවා මෙන් පසැලේ අනාථයින් 400 කට ලැගුම් දිය හැකිය. දෙවන පාසැල, ලඟදී ආණ්ඩුකාර අනුරාධා යහම්පත්ද සහභාගීවී විවෘත විය. එහි තව 400 කට ඉඩ ඇත. තව බලකොටු කීයක් මුස්ලිම් (හා දෙමළ?) අධ්‍යාපනයේ නාමයෙන් විවෘතවේවිද? (අධ්‍යාපන විෂය 13-ඒ වලින් ඉවත්කල යුතුබව ජනාධිපති ගෝඨාභය කියා තිබීම වැදගත්‌ය; සෞඛ්‍යය විෂය එසේ 13-ඒ යටතේ පලාතට දීමේ අනතුර කොරෝනාවේදී යුද හමුදාව මැදිහත්‌වීම නිසා යටපත්‌විය).

මේවා යම් ඉදිරියේ දිනක, මිලේනියම්, ඇස්කා, සෝෆා ගිවිසුම් යටතේ ඇමෙරිකන් යුදභටයින්ටද ඕනෑ වෙන්නත් පුළුවන්නේද? <නිකං කෑම වේලක් කියා දෙයක් නැත> යන්න ඇමෙරිකන් ඩී.එන්.ඒ. වල පලපදියම්ව ඇති වානිජ වාක්‍යයකි. පලාත් සභාවලට ඉඩම් බලතල ලබා නොදීත් මෙසේ නම්, ඉඩම් හා පොලිස් බලතල දුන්නොත් කෙසේ සිටීවිද? ඇත්තවශයෙන් කියනවා නම් නීතියට අනුව විග්නේශ්වරන්ලාට මේ බලය ලැබී තිබුණේය. එය වැළකුණේ ආණ්ඩුකාරයාට ඇති නිෂේධ බලය නිසාය. දැනටමත්, 16 වන සංශොධනය අනුව, උතුරු නගෙනහිර සිංහල ජනයාට, ග්‍රාම සේවකයාගේ සිට ඉහලට ආණ්ඩුවේ නිලධාරීන් හා උසාවි සමඟ ගණුදෙණු කල හැකි දෙමළෙන් පමණක් බව දකුණේ පලාත් සභා හත නමැති ඉල්ලමට පණින්නට බලා ඉන්නා පක්‍ෂ හෙංචයියලා දන්නවාද?

1. 20 වන සංශොධන කෙටුම්පත

19 සංශොධනයේ ආරම්භය චන්ද්‍රිකාගේ පැකේජ් ඩීල් 1997 ඔක්තෝබර් ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතය. ඉන් පසු ගෙනා 2000 අගෝස්තු අවසාන කෙටුම්පත මඟින් චන්ද්‍රිකා විධායක අගමැතිවීමට ප්ලෑන්කරණ බව දැනගත් රනිල් ඊට පාර්ලිමේන්තුවේදී ගිනි තැබ්බවූවේය. එසේ කර තමාට එය ගන්නට සිතා 2002 දී රනිල් ගෙනා විධායක අගමැති ප්ලෑන සුප්‍රිම් උසාවියෙන් බකල් වුනේ ජනමත විචාරණයකට යායුතුයයි තීරණයක් දුන් නිසාය. 2001 ඔක්තෝබර් 03 ගෙනා 17 වන සශොධනය මඟින් විධායක ජනාධිපතිගේ බලය අඩුකිරීමට රනිල්ලා ක්‍රියා කලේ ඉන් උතුරේ පලාත් සභාවට ඔක්‍ෂිජන් දීමටදය. ඇමෙරිකන් ඩොලර් තිබුණත් 2005 දී නූලෙන් පැරදුන රනිල්, 2010 දී රොබට් බ්ලේක්ගේ ලණුවක් කෑ සරත් ෆොන්සේකාව අල්ලා ගත්තේය. 2010 දී ඇමෙරිකන් තානාපතිනියගේ අටපිරිකරට රැවටුන මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන් හරහා මෛත්‍රීපාල සිරිසේනව රැවටීමට චන්ද්‍රිකා හා රනිල් සමත්‌විය. ඔහු පඹයෙකු සේ යොදාගෙන ගෙනා 19-ඒ, 13-ඒ බලගැන්‌වීම සඳහා අවශ්‍ය විධායකය දුර්‌වල කිරීම හා මධ්‍යම රජය අස්ථාවර කිරීම යන කූඨ සැලැස්මක් බව දැන සිටියේ, ලාල් විජේනායක, ජයම්පති වික්‍රමරත්න, චන්ද්‍රිකා, රනිල්, මංගල හා ඒබ්‍රහම් සුමන්තිරන් පමණක්ද? එහෙත් <මුන් 225> අතරින් මේ ගැටයට අසු නොවූයේ අම්පාර මන්ත්‍රී සරත් වීරසේකර පමණය. මේ අනුව 16, 17 හා 19 සංශොධන, 13 සංශොධනය හා බැඳී ඇත.

13-ඒ රජ කරවීමට, 2018 සිට සුමන්තිරන්-ජයම්පති දෙන්නා ඉස්සරහට දමා රනිල්-චන්ද්‍රිකා හවුල්‌වී කල ඔරුමිත්තනාඩු ව්‍යවස්ථා මගඩියට ඔක්‍ෂිජන් ආවේ 19-ඒ හරහාය. පාස්කු ප්‍රහාරයට ඔක්‍ෂිජන් දුන්නේද එයමය. තමන්ගේ 2000 පැකේජ් ඩීල් එක දැන් 2018 දී ක්‍රියාත්මක වෙනවා යයි චන්ද්‍රිකා කටමැත දෙඩවූවාය. මේ කුමන්ත්‍රණ ගැන දැන් එලිවන්නේ 20-ඒ ගෙනාවිට, 19-ඒ ගර්‌භනිය වෙනුවට, දයාන් ජයතිලක වැනි 13-ඒ කරේදාගත් වින්නඹුවන්ට විලිරුදා ඒමෙනි! ඔහුට දැනට ඉතිරිව ඇති, කලම්බු ටෙලිග්‍රාෆ් වෙබ් අඩවියේ දිනපතාම වාගේ මාරාශ වූවෙක් මෙන් ඔහු විකාර කතා ලියන්නේ ජෙහාන් පෙරේරලා, පාකියසෝතිලා, කුමාර් ඩේවිඩ්ලාවද යටකරමින්‌ය.

13-ඒ මර උඟුලට සුදුහුණු ගෑම

13-ඒ මර උඟුලක් වන්නේ එය රටේ ඉතිහාසයට හා භූගෝල විද්‍යාවට, පරිසර විද්‍යාවට පටහැනි නිසාය. එහෙත් ඒ බව අමතක කර, ඊට සුදු හුණු ගෑමට අරුම පුදුම බේගල් ඉදිරිපත් කරමින් පවතී. ඒ පිළිඹදව මීට පෙර කල විග්‍රහ රාශියකි. ඒ නිසා මේ ලිපියේ ඉතිරි ඉඩ යොදාගන්නේ, 20-ඒ නිසා මතුව ඇති 13-ඒ කලබගෑණියට අදාලව ලඟදී පලවූ ලිපි දෙකක හෙළුව එලි කිරීමටය. එකක් ජයවර්‍ධනපුර සරසවියේ දේශපාලන විද්‍යාව උගන්වන ටෙරන්ස් පුරසිංහ සමඟ කල සාකච්චාවකි (ලංකාදීප, සැප් 10). අනික දයාන්ගේ කලම්බු ටෙලිග්‍රාෆ් ලිපිය ය (සැප්. 14). මේ දෙන්නාම හදන්නේ 13-ඒ නමැති දරුවාගේ පියා ඉන්‌දියාව නොවන බව පෙන්‌වා දීමටය! පියා ඉන්නේ ලංකාවේය යන්න ඉන්‌දියාවේ නිදහසට කරුණුය. උදාහරණ වශයෙන්:

1. මුලින්ම පෙඩරල් ඉල්ලුවේ දමිළ නායකයින් නොව උඩරට නායකයින් (මහනුවර මහජන සභාවේ නායක එෆ්. ඔබේසේකර) විසින් 1928 දී ඩොනමෝර් කොමිෂමෙන් යයි ටෙරන්ස් කියයි. ඔබේසේකර නුවර ලිපිනයක් තිබූ පහතරට වේයන්ගොඩ සිංහලයෙක් බව ටෙරන්ස් නොදනී!

1926 දී යාපනේදී එය යෝජනාකල බණ්ඩාරනායකද පහතරට සිංහලයෙකි. තවද, මේ උඩරට-පහතරට භේදය හෝ තරඟය, ඩී.එ‌ස් හා බණ්ඩාරනායක යන දෙන්නා උඩරට ගෑණුන් විවාහකර ගැනීමත් සමඟ නිමවූ බව ටෙරන්ස් නොදනී.

1. ඒ කාලයේ දමිළ නායකයින් ඉල්ලුවේ පෙඩරල් නොව ඒකීය රාමුවක් තුල සමබර නියෝජනයක් යයි ඔහු කියයි. 1921/23 කාලයේ අරුණාචලම් පොන්නම්බලම් ඉල්ලුවේ කොළඹට දෙමළ නියෝජිතයෙක්‌ය.
2. ඒ නිසා ඇතිවූ ගැටුමෙන් පසු ලංකා ජාතික සංගමයෙන් ඉවත්‌වූ ඔහු ටැමිලක්කම් සංවිධානය පිහිටුවා ගත්තේ (1923) සමබරකට නොව දෙමළ රාජ්‍යයක් සඳහාය. මේ කාලයේ දෙමළ බදුම්වාදයට උල්පන්දම් දුන්නේ ගවනර් මැනිංය. ඔහු ගෙන් පසුව සමබර කතාව ඩොනමෝර් කොම්ෂමට ගෙනාවේ ජී.ජී. පොන්නම්බලම් විසින් හරහාය.
3. 1949 දි චෙල්වනායගම් පෙඩරල් ඉල්ලුවේ සමබර (පනහට පනහ) නොදුන් නිසායයි ටෙරන්ස් කියයි. වෙල්වනායගම් කොසොවෝ ප්ලෑන ගැන කතාකලේ කවදාදැයි ඔහුගේ බෑණා ඒ. ජේ. විල්සන්ගේ පොතෙන් ටෙරන්ස්ට බලාගත හැකිය.
4. 1949 පක්‍ෂයේ ඉංග්‍රීසි නම පෙඩරල් වුවත් දෙමළ නම එක්සත් දෙමළ රට කියාය.
5. ඊළඟට ටෙරන්ස් සුදුහුණු ගාන්නේ පෙඩරල් චෙල්වා ඉල්ලුවේ උතුරු නැඟෙනහිරට පමණක් සීමාවූ අසමතුලිත බලය බෙදීමක් බව කීමෙනි. මෙය ඒ දෙපලාතට ප්‍රාදේශීය සභා දීමට යෝජනා කොට, ප්‍රසිද්‌ධියේ ඉරා දැමූ, 1957 බ-චෙ ගිවිසුමය. 1965 දී ඩඩ්ලි-චෙ හොර ගිවිසුම අනුව ඒවා රට සභා (දිස්ත්‍රික් සභා) ය.
6. 1972 දී ඒකීය ආණ්ඩු ක්‍රමය, පෙඩරල් තහනම් මේ නිසා දෙමළ සමාජය වෙනම රටක් ඉල්ලන තැනට තල්ලු විී යයි ටෙරන්ස් කියයි.
7. 13 න් වූයේ දෙමළ නායකයින් ඉල්ලූ අසමතුලිත වෙනුවට සමතුලිත (මුලු රටටම) බෙදීමක් නිසා, 13 න් ජාතික ප්‍රශ්ණය විසඳුනේත් නැත, රට බෙදුනේත් නැත යයි ටෙරන්ස් කියයි.
8. එහත් 13 න් යම් ස්වයංපාලන අයිතියක් දෙමළ ජනයාට ලැබී ඇත යන ඔහුගේ කියමන 13-ඒ යනු මර උගුලක් බව ස්ඵුට කරයි. යකඩ මත ඇසිඩ් මෙන් එය සිංහල රට කා දමණු ඇත. චන්ද්‍රිකාගේ පැකේජ් ඩීල් (1995-2000), රනිල්ගේ-සුමන්තිරන් ඔරුමිත්තනාඩු ඩීල් (2018-19) ගැන ටෙරන්ස් නිහඬය.
9. ඉන්දියාවේ සබ්මැරින්, ඇමෙරිකාවේ යුද නැව් ගැන කියමින් කලින් කලට සිංහලයා බිය ගන්වන දයාන් ඉදිරිපත් කරන තර්‌කය නම් 1987 දී ගෙනා 13-ඒ සංශොධන යෝජනාව, 1986 දී-ජේ.ආර්-විජය කුමාරතුංග-කොල්වින්-පීටර් කේනමන්- යන අය විසින් ස‌ර්‍ව පාක්‍ෂික සමුළුවේදී ගෙනා යෝජනාම බවය. මීට ශාක්‍ෂිකාරයින් ලෙස, ඩිව් ගුණසේකර හා වාසුදේවගේ නම් ඔහු සඳහන් කරයි. මේ යෝජනා දෙකේ එකම වෙනස යයි ඔහු දකින්නේ 13 න් උතුර හා නැඟෙනහිර තාවකාලිකව එකතු කිරීමය.

රටේ ජනතාව, පලාත් සභා මිණී වලෙන් ගොඩ ගැනීමට, මේ ශාක්‍ෂි දෙක පිළිගනීවිද?

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

රාජ්‍ය සේවයේ දේශපාලන පළිගැනීම් පිළිබඳව සොයා බලන (2015-2019) කමිටුවේ නව සභාපති ප්‍රවාහන අමාත්‍ය ගාමිණී ලොකුගේ මහතා ප්‍රමුඛ කමිටු සාමාජිකයන් අද 2020.09.18 දින අරලියගහ මන්දිරයේදී අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා හමුවිය.

මෙම කමිටුවේ සභාපතිවරයා ලෙස මෙයට පෙර මහින්ද යාපා අබේවර්ධන මහතා කටයුතු කළ අතර එතුමා කථානායක ධූරයට පත්වීමත් සමඟ නව සභාපතිවරයා ලෙස ප්‍රවාහන අමාත්‍ය ගාමිණී ලොකුගේ මහතා පත් කෙරිණි.

නව සභාපතිවරයා පත්වීමෙන් පසු පැවති පළමු හමුව මෙය වේ.

රාජ්‍ය සේවයේ දේශපාලන පළිගැනීම් පිළිබඳ සොයා බලන කමිටුවට මේ වන විට ඉදිරිපත්ව ඇති අභියාචනා ප්‍රමාණය 6952 කි. ඉන් අභියාචනා 2365ක් කමිටුවට සෘජුවම ලැබී තිබේ.

2015-2019 කාලයේ රාජ්‍ය සේවය තුළ සිදු වූ දේශපාලන පළිගැනීම් සොයා බැලීමට අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා විසින් මෙම කමිටුවට පත් කර තිබිණි. මෙම කමිටුවේ මූලික වාර්තාව පසුගිය දා අග්‍රාමාත්‍යතුමාට භාර දුන්නේය.

මෙම අවස්ථාවට වාරිමාර්ග අමාත්‍ය චමල් රාජපක්ෂ, අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් ගාමිණී සෙනරත්, අතිරේක ලේකම් චමින්ද කුලරත්න, දේශපාලන පළිගැනීම් පිළිබඳ සොයා බැලීමේ කමිටුවේ ලේකම් නීතීඥ චතුරිකා විජේසිංහ, කමිටු සාමාජිකයින් වන ඒ.ඒ.ආරියරත්න සහ මහින්ද සෙනවිරත්න මහත්ම මහත්මීන් එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

සෞඛ්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ කාර්යක්ෂමතාව ඉහළ නංවමින් කොවිඩ්-19 වසංගතයට මුහුණ දීම සඳහා කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ ඩිල්ෂාන් අබේසිංහ සිසුවා නිර්මාණය කළ සී.පී.ආර්. (CPR) යන්ත්‍රය අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාට හඳුන්වාදීම අද 2020.09.18 දින අරලියගහ මන්දිරයේදී සිදු විය.

සෞඛ්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ කාර්යක්ෂමතාව වැඩි කිරීමට නව නිපැයුම්කරුවන්ට ලබාදුන් අවස්ථාව ප්‍රයෝජනයට ගනිමින් මෙම නිර්මාණය කර තිබිණි.

හදවතට නැවත පණ දීමට කෙරෙන ප්‍රතිකාරයක් ලෙස සී.පී.ආර්. (CPR) ලබාදීම සඳහා යාන්ත්‍රික ක්‍රමයක් මේ ඔස්සේ හඳුන්වා දෙනු ලැබේ.

වෛද්‍ය සිසුවා කළ මෙම නව නිර්මාණකරණයට මේ වන විට නව නිපැයුම්කරුවන්ගේ සංගම, ජාතික ඖෂධ නියාමන අධිකාරිය, ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සංගමයේ අවසරය ද ලැබී තිබේ.

මෙම යන්ත්‍රය අනාගතයේ දී මෙරට රෝහල්වලට හඳුන්වාදීම පිළිබඳව රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේ අවධානය යොමු කළේය.

මෙම අවස්ථාවට කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ පීඨාධිපති මහචාර්ය වජිර දිසානායක, මහාචාර්ය ජෝශප් ඇන්තනී, රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ ලේකම් ෂෙනාල් ප්‍රනාන්දු, සහකාර ලේකම් නවීන් ද සොයිසා මහත්වරු එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

රජයේ ඉඩම් තුළ සිදුකරන කළු ගල්  කැණීම් කර්මාන්තය පිළිබඳ සොයා බැලීමට පත්කළ කමිටුව විසින් අදාළ වාර්තාව අද 2020.09.18  දින අරලියගහ මන්දිරයේ දී ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාට භාර දෙන ලදී.

ඉඩම් කොමසාරිස් ජනරාල්  ආර්. එම්. සී. එම් හේරත් මහත්මියගේ සහභාගීත්වයෙන් යුතු එම කමිටුව, කමිටු සාමාජිකයන් 12 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත ය.

කමිටු වාර්තාව භාරදීමෙන් අනතුරුව අග්‍රාමාත්‍යතුමා එම කමිටුවේ නිර්දේශ සහ යෝජනාව පිළිබඳ විමසා බැලුවේය.

කළු ගල් කර්මාන්තයේ යෙදෙන ව්‍යාපාරිකයන්ට ප්‍රායෝගිකව මුහුණපාන ගැටලු අවම කිරීම සඳහා පරිහරණ හා කැණීම් ගාස්තු එකම ක්‍රමවේදයක් යටතේ ක්‍රියාත්මක වන පරිදි සංශෝධනය කිරීමට අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා මෙහිදී උපදෙස් දුන්නේය .

ඒ අනුව කළු ගල් කැණීම් කර්මාන්තයේ නියැළෙන ව්‍යාපාරිකයන්ගේ හිඟ බදු මුදල් සහනදායී ක්‍රමවේදයක් යටතේ ගෙවීමට හැකි වන පරිදි සංශෝධන ක්‍රියාත්මක කරන්නැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා දැනුම් දුන්නේය.

මෙම සංශෝධනයන් ක්‍රියාත්මකවීමේදී නිවසක් තැනීමට කළු ගල් මිලට ගන්නා පාරිභෝගික ජනතාවට බලපෑමක් නොවන පරිදි මිල ක්‍රියාත්මක විය යුතු බව අග්‍රාමාත්‍යවරයා අවධාරණය කළේය.   

රජයේ ඉඩම්වල කළුගල් කැණීම් සඳහා බලපත්‍ර ලබා ගැනීමේදී ආයතන කිහිපයකට ගොස් නිර්දේශ ලිපි ලබා ගැනීමට සිදුව තිබෙන බව මෙම හමුවට එක් වූ ජාතික කළුගල් නිෂ්පාදන සංගමයේ සාමාජිකයෝ පෙන්වා දුන්හ.

ඊට විසඳුමක් ලෙස අදාළ කැණීම් බලපත්‍ර නිකුත් කිරීමේදී පොදු එක් ක්‍රමවේදයකට යොමුවීමත්, භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ හා පතල් කාර්යාංශය පමණක් පාරිසරික හා පුරාවිද්‍යා නිර්දේශය ලබා ගැනීම හා පුරාවිද්‍යා නිර්දේශය එක් පාෂාණ නිස්සාරණ ව්‍යාපෘතියකට එක් වරක් පමණක් ලබා දීමටත් මෙහිදී තීරණය විය.

සූරියවැව ප්‍රදේශයේ ලෙන් හා පොකුණු සහිත භූමියකට පසුගිය කාලයේ කළු ගල් කැණීමේ බලපත්‍ර නිකුත් වී ඇති බවත්, එහි විශාල ගල් පර්වත දෙකකින් එක් ගල් පර්වතයක් මේ වන විටත් කළු ගල් කැණීම් කොට විනාශ කර දමා ඇතැයි  අමාත්‍ය චමල් රාජපක්ෂ මහතා පෙන්වා දුන්නේය.

මේ පිළිබඳ අවධානය යොමු කළ අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා, ඒ මොහොතේදීම පුරා විද්‍යා අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් මහාචාර්ය සෙනරත් දිසානායක මහතාට ඒ පිළිබඳ සොයා බලන්නැයි උපදෙස් දුන්නේය.

මෙම අවස්ථාවට අමාත්‍යවරුන් වන චමල් රාජපක්ෂ, මහින්ද අමරවීර, අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් ගාමිණී සෙනරත්, වාරිමාර්ග අමාත්‍යංශය ලේකම් අනුර දිසානායක, වනජීවී හා වන සංරක්ෂණ අමාත්‍යංශයේ ලේකම්  එම්. කේ. බී. හරිස්චන්ද්‍ර, ඉඩම් අමාත්‍යංශයේ ලේකම් ආර්. ඒ.ඒ.කේ.රණවක, පරිසර අමාත්‍යංශයේ ලේකම් අනිල් ජාසිංහ, අග්‍රාමාත්‍ය අතිරේක ලේකම්වරුන් වන චමින්ද කුලරත්න, ඇන්ටන් පෙරේරා, ඉඩම් කොමසාරිස් ජනරාල් ආර්. එම්. සී. එම්. හේරත්, වනජීවී සංරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ඩබ්ලිව්.ඒ.සී වේරගොඩ, භූ විද්‍යා සමීක්ෂණ සහ පතල් කාර්යාංශය අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ඉංජිනේරු ඩී. සජ්ජන ද සිල්වා, මධ්‍යම පරිසර අධිකාරියේ සභාපති සිරිපාල අමරසිංහ, ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ කොමිෂන් සභාවේ සභාපති නීතීඥ නිලන්ත විජේසිංහ මහත්වරු ඇතුළු රාජ්‍ය ආයතන ප්‍රධානීන් සහ ජාතික කළුගල් නිෂ්පාදන සංගමයේ නියෝජිතයින් පිරිසක් මෙම අවස්ථාවට එක්ව සිටියහ.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ඉන්දීය අග්‍රාමාත්‍ය නරේන්ද්‍ර මෝදි මහතාගේ 70 වෙනි ජන්ම දිනයට අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා අද 2020.09.17 දින දුරකථන ඔස්සේ සුබ පැතුම් එක් කළේය.

උපන්දින සුබ පැතුම් එක් කිරීම සම්බන්ධයෙන් ස්තූති කළ ඉන්දීය අග්‍රාමාත්‍ය නරේන්ද්‍ර මෝදි මහතා, අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සමඟ සුහද කතාබහක නිරත වෙමින් ක්‍රීඩා අමාත්‍ය නාමල් රාජපක්ෂ මහතාගේ සහ ඔහුගේ බිරිද ලිමිණි රාජපක්ෂ මහත්මිගේ පළමු පුත්‍ර රත්‍රනයේ උපත වෙනුවෙන් ඔවුන්ට සුබ පැතුම් එක් කළේය.

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

හෙක්ටර් කොබ්බෑකඩුව මධ්‍යස්ථානයේ පැවති, දිවංගත හෙක්ටර් කොබ්බෑකඩුව මහතාගේ 37 වැනි ගුණානුස්මරණ උත්සවය සඳහා ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා අද 2020.09.18 දින සහභාගී විය.

හෙක්ටර් කොබ්බෑකඩුව සංසදය සහ හෙක්ටර් කොබ්බෑකඩුව ගොවි පර්යේෂණ ආයතනය විසින් සංවිධානය කළ මෙම අවස්ථාව සඳහා එක්වුණු අග්‍රාමාත්‍යතුමා හෙක්ටර් කොබ්බෑකඩුව මහතාගේ පිළිරුවට පුෂ්පෝහාර දැක්වීය. 

මෙහිදී හෙක්ටර් කොබ්බෑකඩුව සංසදය විසින් අග්‍රාමාත්‍යතුමාට සමරු තිළිණයක් හා ග්‍රන්ථයක් පිළිගැන්වීය.

මෙම අවස්ථාව සඳහා වෙළඳ අමාත්‍ය බන්දුල ගුණවර්ධන, රාජ්‍ය අමාත්‍යවරුන් වන ශෂේන්ද්‍ර රාජපක්ෂ,  අනුරාධ ජයරත්න,  පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී මදුර විතානගේ හා හෙක්ටර් කොබ්බෑකඩුව මහතාගේ පවුලේ සාමාජිකයින්, ඥාතීන් හා සම්භාවනීය අමුත්තන් රැසක් එක්ව සිටියහ.

Dilan De Silva Chartered Quantity Surveyor

1. Introduction

Disruptive innovation fundamentally transforms a sector by replacing expensive, complicated, and inaccessible products or services with much less expensive, simpler, and more convenient alternatives.” (Staker, P.1)

(Source: https://twitter.com/kenradio/status/1203204477655769088)	(Source: https://www.theengineeringcommunity.org/19-amazing-vintage-photos-that-show-how-people-worked-before-autocad/)	(Photograph by John Miranda: Source: http://www.cs.cornell.edu/wya/AcademicComputing/text/workstations.html)

Let’s take a few examples of disruptive innovations; Within just a decade, an expensive helicopter, a pilot and a camera were  replaced with an inexpensive drone, a single software reduced the requirements for many drafters to one, the computer creates an inexpensive, simple and convenient work environment when compared with  the pre-computer era work environment.

Online learning is also a disruptive innovation which provides an inexpensive, flexible and convenient learning environment compared to the traditional face to face learning.

Online learning has been started as a solution to provide learning facilities to students who have no alternative for learning and also to provide high-quality courses for the schools located in rural areas where experienced and well-qualified teachers are hard to find. (Staker, P.1).

1. The History of Online education in Sri Lanka

Until early 2000, distance education in Sri Lanka was primarily limited to a blended program which consisted of a print-based system with few face-to-face lectures conducted mainly by the Open University.

In 2002, University of Colombo School of Computing  established the National e-Learning Centre (NeLC)  funded by the Swedish International Development Agency (SIDA) to provide  “Open, Flexible and Distributed e-Learning Environment to provide effective, efficient, scalable and economical learning opportunities to stakeholder communities in Universities, Schools, the Public Sector and Society at large”. Currently, it has made available more than 40 free online courses and is branded as ‘Vidupiyasa’ (www.e-learning.lk).

Later in 2003, the Distance Education Modernization Project (DEMP) aided by the Asian Development Bank commenced resulting in a positive movement in the resources available for online education. The DEMP has established the National Online Distance Education Service (NODES) to facilitate the universities and other private and public sector post-secondary educational institutions to deliver the online educational program. The Access Centers” established under the DEMP, the Nanasala” established under the E-Sri Lanka” initiative by the Government Initiative Information and Communication Technology Agency(ICTA) and “Sarvodaya” centers, played a virtual role in providing access to the online component of various educational programs.

Among many other government initiatives, ‘One Laptop Per Child (OLPC)’ initiative launched by the Ministry of Education in 2011, and eBIT, the online version of the Bachelor of Information Technology degree offered by the University of Colombo introduced in 2003 are remarkable.

The online learning era of Sri Lanka has started as a novel tendency during the Coronavirus outbreak in 2020. It started becoming popular among learners from grade 1 to postgraduate level, as a solution to continue the education since the traditional face to face learning has stopped as the schools and universities were closed as a result of the actions taken by the government to manage the Coronavirus outbreak.

Even though many other developed countries use online learning to deliver various courses including post-graduate-level courses, in Sri Lanka, its usage is minimum. Online courses were conducted by very few government and private institutions. Currently, there are many online courses delivered by various public and private institutions, however, this will grow up further in the online learning era.

1. Why Online Education is Popular

Online education is more popular over traditional education mainly due to its flexibility and convenience. It’s not a necessity for the students to attend lectures according to a specific timetable and they can watch recorded lectures later which is very convenient specially for knowledge seekers who are also working. Since learners only require a good internet connection and a device like a computer to attend lectures, it saves the travelling time while overcoming the geographical barriers of learning.

On the other hand, course fee of online learning may lesser when compared with face to face learning, as the number of attendees in the former is theoretically unlimited, many costs associated with face to face learning such as building rent, utility and insurance cost are also eliminated. According to Loxley, Ho et al. (2003) as cited in Liyanagunawardena, T.R et at (2014), the average unit cost of the Open University of Sri Lanka (Conducts Distance learning) is circa 20% of the cost of the conventional university system.

Moreover, the multi-modal approach using a diverse range of teaching and learning activities will make online learning more effective and interesting. Also, it creates a conducive environment for the learners to interact with peers and the lecturer.

1. Government Intervention to Regulate Tertiary Education and/or Vocational Education Institutes

There is a strong government intervention to regulate tertiary education and vocational education through the Act No 20 of 1990(Tertiary and Vocational Education Act).

According to Article 14 of the Act, any institute which provides tertiary education and/or vocational education courses shall be registered under the Act (with Tertiary and Vocational Education Commission). Applications for the registration shall be submitted to the Director-General and the Tertiary and Vocational Education Commission shall approve such application if they are satisfied with the report submitted by the Director-General on the institute’s ability to adequately provide tertiary education and/or vocational education.

Also, the Article 15 of the Act states that, no person or establishment shall conduct any tertiary education and vocational education course or tertiary education course or vocational education course being a specified course without being registered under this act”

1. Current Registration Process Conducted by TVEC

The current registration process accommodates only the face to face education providers and not the online education providers. The criteria for registration include the information regarding the institute’s permanent location, infrastructure such as classrooms (minimum 0.5m2 per student), sanitary facilities (Toilet requirement is 25: 1), safety and fire protection measures which are only required for face to face education providers. However, other criteria such as institute’s information, recordkeeping information, details of courses and academic staff information are common for both online and face to face education providers.

1. Importance of Registration of Online Education Providers

The Act empowered the TVEC for the registration of any institute which offers tertiary education and/or vocational education courses, therefore, it shall apply for the institutes which provide online education, whilst the act didn’t expressly address the mode of delivery either face to face or online.  Therefore, the current registration process conducted by TVEC is doing an injustice for the online education providers.

On the other hand, such a loophole will be diminishing the TVEC’s achievement of its third objective; the maintenance of academic and training standards in institutes providing tertiary education and vocational education”, as no other mechanism is available to register, monitor and control those online education providers. Kaye, 2002, as cited in Liyanagunawardena, T.R et at (2014) states that distance education programs conducted by state universities except the programs conducted by the Open University are heavily criticized for their quality.

Therefore, it’s vital for the online education providers to get registered in order to achieve the objectives of the Act.

1. Changes Required for the Current Registration Process Conducted by TVEC

As mentioned earlier, some criteria for registration are identical in both modes. However, criteria related to physical facilities shall not apply for the online education providers. A new set of criteria related to the technical and other online education specific requirements shall be introduced.

Online learning industry comprises many stakeholders including providers of learning management systems (e.g. Talent LMS), online assessments providers, online libraries (e.g. the Construction Information Service (CIS)), conference facility providers (e.g. Zoom), the plagiarism detection services (e.g. Turnitin) and various other online learning resources (e.g. Wiki) and tools (e.g. Google Form). Therefore, the technical and other specific requirements for the online education shall establish with due consideration to those stakeholders. For example, the criteria should include the specification for a Learning Management System (LMS) (as a substitute for the physical classroom) and a backup plan in case of a technical failure (as a substitute for the safety) among others.

The current registration process shall be modified to cater to the above addressed technical requirements and facilitate any new institutes to provide face to face and/or online education courses. Also, it is important to note that, since the current TVEC registered institutes have not been evaluated for their capability to deliver online education courses during the registration process, TVEC should assess their capabilities and permit them to deliver online education courses if they wish to deliver such courses.

1. Amendments Required to the Tertiary and Vocational Education Act

Even though the TVEC should treat the face to face and online teaching as two different methods as some capabilities required to deliver those are different, and register them differently, the Act has not differentiated them clearly. Therefore, any organisation which had been registered under the TVEC may conduct online education programmes even without any further registration whilst fully complying with the Act. However, the Commission, can make rules, under the Article 4(g) or 4(i) of the Act and request any such registered institute to get the approval from the Commission to conduct any online education courses, until such time the Act amended to distinguish the mode of delivery; face to face or online teaching.

1. Urgent Requirement for an Online Teaching Course

Teaching online is different from face to face teaching.  Lecturers may not possess expert skills in online teaching. So, it should be a mandatory requirement for all the online education providers to employ/hire a professional who has expert knowledge and skills on online teaching. They can guide the institutes/lecturers on online teaching; on the use of available resources/tools to teach and assess the learners, how to keep motivating the learners, etc. However, currently no such online teaching education courses are available in Sri Lanka. Therefore, TVEC shall treat it as an urgent requirement and coordinate with the relevant authorities and introduce at least an NVQ 4 level online teaching course. Until a sufficient number of qualified online teaching personnel become available in the country, provisional registration can be granted.

1. Online Library

Even though the current TVEC registration process is not looking for a (physical) library, the quality of the online education might be enhanced if an online library is available for the learners. However, most online libraries/databases are based on foreign countries (e.g. UK) and may not be affordable for small scale local institutes. So, it will be beneficial for the learners if the TVEC can coordinate with the government and establish an online library for the Sri Lankan online education providers at  an affordable price.

1. Conclusion

To get the best benefit from the online learning era, TVEC should promptly act on this matter and take necessary immediate and long-term actions to register online training providers, in order to get their contribution and also to expand the tertiary education and/or vocational education in Sri Lanka.

1. References
2. Staker, H. (2011). The Rise of K–12 Blended Learning. Innosight Institute.
3. Liyanagunawardena, T.R., Adams, A.., Rassool, N. and Williams, S.. (2014). Blended learning in distance education: Sri Lankan perspective. International Journal of Education and Development using Information and Communication Technology (IJEDICT),

10(1), pp.55–69. Available at: https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1071196.pdf [Accessed 2020 Aug. 29].

• 2013. Sri Lanka: Distance Education Modernization Project. [online] Colombo: Asian Development Bank. Available at: <https://www.adb.org/sites/default/files/evaluation-document/36186/files/pvr-277.pdf> [Accessed 31 August 2020].
• E-learning.lk. 2020. FOOE: Free And Open Online Education | E-Learning.Lk. [online] Available at: <http://www.e-learning.lk/node/96> [Accessed 31 August 2020].
• Mozelius P., Hewagamage K.P., & Hansson H. (2011) Towards e-learning for all in Sri Lanka – progress and problems in some selected Sri Lankan 21st century initiatives., In Proceedings of The Fourteenth Cambridge International Conference on Open, Distance and e-Learning, Cambridge, England
• Tertiary and Vocational Education Act No 20 of 1990(Sri Lanka)

Dilan De Silva
Chartered Quantity Surveyor

dilanqs@yahoo.com

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

කොළඹ වරාය නගර ව්‍යාපෘතියේ 6 වැනි සංවත්සරය යෙදෙන අද 2020.09.17 දිනයේ අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා එහි නිරීක්ෂණ චාරිකාවට එක් විය.

වරාය නගරයේ සැහැල්ලු යාත්‍රාංගනය, පොදු වෙරළ තීරය නිරීක්ෂණය කළ අග්‍රාමාත්‍යතුමා එහි ස්ථාපිත වන ඇක්වා ගෝල්ෆ් ක්‍රීඩා පිටියට පැමිණ ගොල්ෆ් ක්‍රීඩාවේ ද නිරත විය.

අනතුරුව වරාය නගර මධ්‍ය උද්‍යානයේ  අග්‍රාමාත්‍යතුමා විසින් මැයි මාර ගසක් රෝපණය කරන ලදී.

ඉදිවෙමින් පවතින වරාය නගරයේ ආදර්ශ ආකෘතිය සහිත ප්‍රදර්ශනය පීඨයට ගිය අග්‍රාමාත්‍යතුමා දැනට සිදුවන ව්‍යාපෘතියේ යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය වන ආකාරය ගැන විමසා සිටියේය.

මෙහිදී අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මෙසේද කීය,

චීන ජනාධිපතිතුමයි මමයි ආරම්භ කරපු මෙම ව්‍යාපෘතියට අදට වසර 6ක් ගත වෙනවා. පසුගිය කාලයේ සිදු වූ යම් යම් දේ නිසා වසර 2 පමණ එම ව්‍යාපෘතියේ වැඩ ප්‍රමාද වුණා. දැන් නැවත වරාය නගර ව්‍යාපෘතියේ වැඩ ආරම්භ වී තියෙනවා. අනාගත ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රධාන ආදායම් මාර්ගය බවට කොළඹ වරාය නගර ව්‍යාපෘතිය පත් වෙනවා. එමඟින් රැකියා 83000 පමණ බිහි වෙනවා. මෙම ව්‍යාපෘතිය සඳහා සමස්ත වියදම ඩොලර් බිලියන 15ක්. අපි කුඩා අවධියේ අසා තිබුණේ මුහුදට මේ රට ඛාදනය වෙනවා කියලා. පළමුවතාවට අපි මුහුද අපේ රටට එකතු කර ගත්තා. කොළඹ වරාය නගරය ඉදි කරන්න සහය වන චීන රජයට අපි ස්තූති වන්ත වෙනවා. චීන කොමියුනිට්ස් පක්ෂය හදලා වසර 100 ගත වෙනවා. එළඹෙන ඔක්තෝම්බර් 01 වෙනිදා මහජන චීන සමූහාණ්ඩුව ජාතික නිදහස් දිනය සමරනවා. අපි ශ්‍රී ලාංකිකයින් හැටියට චීන ජනාධිපතිතුමා ඇතුලු සමස්ත චීන ජනතාවට අපේ සුභ පැතුම් එක් කරනවා.  යැයි අග්‍රාමාත්‍යතුමා පැවසීය.

චීන ජනාධිපති ෂී ජි පිං මහතාගේ හා එවකට ජනාධිපති, අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් කොළඹ වරාය නගර ව්‍යාපෘතිය ආරම්භ වූයේ 2014 සැප්තැම්බර් 17 වෙනිදා ය. පසුගිය ආණ්ඩුවේ අදූරදර්ශී  වැඩපිළිවෙළ හේතුවෙන් වරාය නගර ව්‍යාපෘතිය වසරකට වැඩි කාලයක් ඇණ හිට තිබිණි.

වරාය නගරය වෙනුවෙන් හෙක්ටයාර 269 මුහුද ගොඩකර භුමිය සකසා ඇති අතර කිලෝමීටර 3.2 ක් දිගුවන දිය කඩනයේ ඉදිකිරීම් මේ වන විට අවසන් කර තිබේ.

මෙම අවස්ථාවට විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන, කර්මාන්ත අමාත්‍ය විමල් වීරවංශ, වරාය හා නාවික අමාත්‍ය රෝහිත අබේගුණවර්ධන, මුදල් රාජ්‍ය අමාත්‍ය අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල්, ශ්‍රී ලංකවේ වැඩ බලන චීන තානාපති හූ වෙයි,  කොළඹ වරාය නගර ව්‍යාපෘතියේ කළමනාකරණ අධ්‍යක්ෂ ජියන් හෝයි ලින්ග් මහත්වරු ඇතුළු වරාය නගර ව්‍යාපෘතියේ නිලධාරීන් රැසක් එක්ව සිටියහ. 

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

කොළඹ කොටස් හුවමාරුව සහ ශ්‍රී ලංකා සුරැකුම්පත් විනිමය කොමිෂන් සභාව එක්ව හඳුන්වා දෙන ලද  ඩිජිටල්කරණය  වූ කොළඹ කොටස් වෙළඳපොළ ජනගත කිරීමේ උත්සවය අද 2020.09.17 දින ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් කොළඹ කොටස් හුවමාරු පරිශ්‍රයේදී පැවැත් විණි.

”අනාගතයට අධි පිම්මක්  ”  (Hyper  leap to the future) යන තේමාව යටතේ සංවිධානය කර තිබූ මෙම සැමරුම් උත්සවය සඳහා එක්වුණු ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා, ඩිජිටල්කරණය වූ කොළඹ කොටස් වෙළඳපොළ විවෘත කිරීමේ අවස්ථාවට එක් විය.

මෙහිදී සමරු සටහනක් තැබූ ගරු අග්‍රාමාත්‍යතුමා කොළඹ කොටස් වෙළඳපොළ හඳුන්වා දුන් නව වෙබ් අඩවිය අන්තර්ජාලයට මුදා හැරියේය.

ඩිජිටල්කරණ වැඩසටහන හරහා නව ආයෝජකයින් ට ශාඛා කාර්යාලයකට නොගොස් මධ්‍යම තැන්පතු ගිණුමක් විවෘත කිරීමට අවස්ථාව හිමි වේ.

ඒ අනුව කොළඹ කොටස් හුවමාරුව (CSE) ජංගම දුරකථන යෙදුම හරහා දිවයින පුරා විසිරී සිටින ආයෝජකයින්ට කොටස් වෙළඳපොළ හෝ තැරව්කාර ආයතනවලට යාමකින් තොරව ගිණුම් ආරම්භ කිරීමේ පහසුව සලසා දී තිබේ. එමඟින් නව ආයෝජකයින්ට කොටස් ගනුදෙනු සඳහා අවතීර්ණවීම කෙරෙහි බාධාවක්ව පැවති දුරස්ථභාවයේ ගැටලු මඟහැරී යනු ඇත.

ඩිජිටල්කරණ ව්‍යාපෘතියට සමගාමීව විශාල තොරතුරු ප්‍රමාණයක් අන්තර්ගත කරමින් කොළඹ කොටස් හුවමාරුව (CSE), SEC, CDS වෙබ් අඩවිය නව්‍යකරණයට ලක් කර තිබේ. ඒ යටතේ ආයෝජන, අධ්‍යාපන හා මූල්‍ය සාක්ෂරතාව අරමුණු කර ගනිමින් ශ්‍රී ලංකා සුරැකුම්පත් හා විනිමට කොමිෂන් සසභාව හඳුන්වා දෙන You Tube නාලිකාවද අද දිනයේ එළි දක්වන ලදී.

කොළඹ කොටස් හුවමාරුවෙහි ජංගම දුරකථන යෙදුමෙහි නවතම සංස්කරණය ඔස්සේගිණුම් විවෘත කළ හැකි අතර වෙළඳ ගනුදෙනු කිරීම, ගෙවීම්  පියවීම සහ සිය ගිණුම් ඕනෑම ස්ථානයක කැමති වේලාවක පහසුවෙන් නිරීක්ෂණය කිරීමට පහසුකම් ඇත.

කොළඹ කොටස් වෙළඳපොළ  ඩිජිටල්කරණය  මඟින් අනාගතයේ දී ශ්‍රී ලංකාව ගෝලීය මූල්‍ය මධ්‍යස්ථානයක්  ලෙස තහවුරු වීම සිදුවේ.

මෙම උත්සවය සඳහා රාජ්‍ය අමාත්‍යවරුන් වන  අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල්, ශෙහාන් සේමසිංහ, ලොහාන් රත්වත්තේ, අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම් ගාමිණී සෙනරත්, මුදල් අමාත්‍යංශ ලේකම් එස්.ආර්. ආටිගල, ශ්‍රී ලංකා සුරැකුම්පත් විනිමය කොමිෂන් සභාවෙහි සභාපති, ජනාධිපති නීතීඥ විරාජ් දයාරත්න, අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් චින්තක මෙන්ඩිස් මහත්වරු සහ ශ්‍රී ලංකා විදේශ දූත මණ්ඩල වලින් පැමිණි ජ්‍යේෂ්ඨ  ආරාධිතයින්, තැරැව්කාර සමාගම් , ලැයිස්තුගත සමාගම් සහ  ශ්‍රී ලංකා ව්‍යපාරික ප්‍රජාවද සහාභාගී වූහ.  

චන්ද්‍රසේන පණ්ඩිතගේ 

අලි මිනිස් ගැටුමක් කලක පටන් නිර්මාණයවී ඇත. එහි ආරම්භය කවදාදැයි අපි නොදනිමු. නමුත් ඒ සටනින් මිනිසා ජයගෙන අලින් අල්ලා මෙල්ලකරගෙන උන්ගෙන් වැඩ ගන්නා තත්වයට පත්ව සිටියහ. එදා අලින් අල්ලා මෙල්ලකර උන්ගෙන් වැඩගත් සමාජය අද උන්ට දුටු තැන වෙඩි තබන තත්වයට පත්ව ඇත. ඒ වර්තමානයේදී පවතින අලි මිනිස් ගැටුමේ ස්වරූපයයි.

මේ තත්වය වෙනස්කල යුතුය.අලියාට අලියෙක් ලෙසත් මිනිසාට මිනිසෙක් ලෙසත් නිදහස්ව ජීවත්වීමේ වටපිටාවක් නිර්මාණය කල යුතුය. ඒ සඳහා අලි ගම්වැදීම නතර කොට කැලාවට සීමාකොට තැබිය යුතුය, මේ සඳහා ගම හා කැලෑව අතර ඇති මායිම දෙපාර්ශවයම හඳුනාගෙන කටයුතු කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් නිමානය කිරීමට කාලය එළඹ ඇත. මේ මායිමෙන් මෙහාට අලින්ගේ පැමිණීම නතර කිරීමේ ක්‍රියාවලිය තුලින් මෙය ස්ථිරවම නතර කල හැක.ගැටලුව වන්නේ මෙසේ කල හැකි ක්‍රියාවලිය කුමක්ද යන්නයි.

සෑම ගැටළුවකටම විසදුමක් ඇත. එබැවින් මේ ප්‍රශ්නයටද විසදුමක් තිබේ. මේ විසදුමේ ස්වරුපය තීරණය කරන්නේ,

1.මායිම ආසන්නයේ ඇති පාරිසරික තත්වය.
2.අලියාගේ කායික ශක්තිය.
3.අලියාගේ බුද්ධිය.
4.විසදුම ක්‍රියාත්මක කරන මිනිසුන්ගේ,මනස තුල පවතින අපේක්ෂාවන්ය.

පළමුව මේ ගැටලුව විසදීම සඳහා අනාදිමත් කාලයක සිට කල ක්‍රියාකාරකම් සඳහා ගිය අතිවිශාල ධනස්කන්දය, හා එම  කාර්යන් ව්‍යාවර්ත වීමට හේතුව අවබෝධ කරගත යුතුය.

A . අපට දුම්රිය දෙපාර්තමෙන්තුවක් තිබේ. වාර්ෂිකව භාවිතාවට නුසුදුසු රේල්පීලි ඉන් ඉවත්කර දමන බවද අපි දන්නෙමු.මෙම රේල්පීලි ඉතාම ශක්තිමත්ය. දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට අනවශ්‍ය දෙයකි. මේවා මිලදී ගැනීමේ යාන්ත්‍රණයක් පළමුව ගොඩනගා ගත යුතුය.

B මෙම රේල් පිල්ලක සාමාන්‍ය දිග මීටර් 6කි. ආසන්න වශයෙන් අඩි 20කි. මෙම පිල්ලක් දෙකට කැපු විට අපිට අඩි 10 කොටස් දෙකක් ලැබේ. මෙම අඩි 10 සෑම කොටසකම එක කෙළවරක් කොන්ක්‍රීට් වලට බදා අල්ලා ගැනීම සඳහා යකඩ පාදමක් අවම තරමින් අඩි 3′-0” x 3′-0″ ප්‍රමාණයේ කොන්ක්‍රීට් පදනමකට උචිත සේ සකස් කරගත යුතුය.

C. දැන් අඩි  3′-0″ x 3′-0″x 4′-0″ ගැඹුරු වැලක් හදා එම නිර්මාණය කරගත් අඩි 10 රේල්පිල්ල එහි තැන්පත්කොට නිසි ලෙස සකස් කරගත්  1:2:4 (3/4″) කොන්ක්‍රීට් නිසි ප්‍රමිතියකින් යුතුව, යකඩ කිසිම ආකාරයකින් පොලොව හා ස්පර්ශ නොවනසේ, අඩියක ඝනකමට දමා ගත්විට පොළොවේ සිට අඩි 6ක් උස ශක්තිමත් රේල්පිල්ලක් නැගී සිටි.

D.මෙලෙස පිලි අඩි 5-4 පරතරයට සිටවා ගත කල ඒ අතරින් අලියෙකුට රිංගා ඒමට නොහැක.

E. ගම හා කැලාවේ මායිම කිලෝ මීටරයක ප්‍රමාණය සඳහා ආවරණය කරන්නට නම්,

     1. පස් කැපීම කියුබ් 234 කැපීමට සිදුවෙන අතර,
     2. මීටර් 6 රේල්පීලි 350ක් දෙකට කපා ගත යුතුවේ.
     3. 1: 2: 4: (3/4″) (grade 25 හෝ grade 30 වුවද කම් නැත.) කොන්ක්‍රීට් කියුබ් 60ක් අවශ්‍ය වේ.
     4. පාදමේ වැරගැන්වීම් සඳහා 2′-9″ x 2′-9″ 10mm කම්බි කුඩු 700ක්
     

මේවායේ වර්තමාන මිලගණන් ගත්විට පැහැදිලි වියදමේ ච්ත්රයක් නිර්මාණය වෙන අතර මෙයට ඇතුලත් කිරීමට ඇත්තේ ප්‍රවාහන වියදම් හා බිමේ පල හා පඳුරු ඉවත් කිරීමේ වියදම් පමණි.

මේ අනුව සම්පුර්ණ ඇස්තමේන්තුව වන්නේ, 1+2+3+4+ප්‍රවාහන වියදම් +භුමිය සකස් කිරීමේ වියදම් + මේ යන වියදම්වල් එකතුවේ 15%අගයයි.

මෙහි ඇති වාසිය වන්නේ අලියාට ගමට පැමිණීමට නොහැකි තත්වයක් නිර්මාණය වීමයි. නමුත් මිනිසුන්ගේ අවශ්‍යතා සඳහා  කැලා වැදීමට ඇති හැකියාවද මින් සුරකිනවා.

මීළඟට අප වටහා ගත යුත්තේ, අපිට අවශ්‍ය නම් මේ කණු එකිනෙකට බද්ධ කිරීමෙන් ඕනෑම අවස්තාවකදී මේ වැටේ ශක්තිය විශාල ප්‍රමාණයකින් වැඩිකරගත හැකි බවයි.

මීළඟට ගැටලුව ඇත්තේ මෙවැනි වැටක් නිර්මාණය කිරීමට බාර දෙන්නේ කුමන වර්ගයේ, කොන්ත්‍රාත්කාරයෙකුටද යන්නයි.

මෙය ජාතික කර්තව්‍යක් බැවින්, මෙම කටයුත්ත ලංකාවේ ඇති ඉහල ප්‍රමිතියකින් යුත් (උදාහරණ ලෙස, ICC හෝ MAGA ) වැනිම වූ සමාගමකට හෝ යුද්ධ හමුදාවට බාරදිය යුතුයි මම යෝජනා කරමි.

මෙම යෝජිත කණු පෙර සවි අංගනයක සාදා ඒවා භූමියට ගෙනගොස් සැලසුමට අනුව ස්ථානගත කිරීමටද හැකියාවක් ඇත. එය තීරණය කරන්නේ, ස්ථානයට යාමට ඇති හැකියාවයි.

WATCH THE FULL TOWN HALL