By P.K.Balachandran/Daily MirrorColombo

, August 27: As crime-rates keep falling in many parts of the world, prisons are being closed, with some of them being converted into hotels or tourist attractions.Violent crime rate has been falling in Sri Lanka too since the end of Eelam War IV in 2009.But that is not the reason for the government’s 2013 decision to abandon the iconic Bogambara Prison in Kandy.

The Bogambara Prison was abandoned as part of the government’s plan to improve prison conditions by closing old and dilapidated ones located in the middle of towns and building modern ones outside the towns. The idea was to put the prime properties into good and productive use. It was under this scheme that the inmates of the Bogambara prison, built in 1876 were shifted to a new premises in Pallakele in 2013.Simultaneously, the then government led by President Mahinda Rajapaksa had a project to renovate colonial-era buildings and put them to contemporary commercial use. Colombo had many such building repaired and done up.

The Bogambara prison was handed over to President Rajapaksa in January 2014, and surely, his government would have undertaken rehabilitation, if he was not voted out of office in January 2015. The new government headed by Prime Minister Ranil Wickremesinghe had the same objective but had difficulty in meeting the expected cost which was US$ 7 to 10 million.In 2016, Minister Lakshman Kiriella suggested that the 382-cell Bogambara prison be converted into a luxury hotel. But this was vehemently opposed by the Mahanayakes of the Malwatte and Asgirya chapters of the Maha Sangha located in Kandy. It is reported that in a letter to President Maithripala Sirisena and Prime Minister Ranil Wickremesinghe, the Prelates suggested construction of a Kandyan cultural centre instead.

In the view of Dilip Susruta Samarasinghe, Director (Media) at the Board of Investment (BOI) which is trying to find foreign investors in the project, it will be difficult to convert the cells into hotel rooms. The walls are thick are difficult to break. The windows are tiny and right at the top. And most importantly, since it is a heritage site, the Archeology Department, which is a participant in the renovation project, will not allow any tampering with the structure, Samarasinghe explained.

However, following a global trend in which prisons are being turned into tourist destinations if they are of historical value, the government is pursuing the project with vigour. Prisons, like other historical sites, provide a unique window into a country’s political history, views on crime and punishment, and laws governing freedom and human rights. Each year, millions of people trickle through the shadowy halls of decommissioned prisons around the world to learn their grim histories,” says writer Gulnaz Khan.

For example in the Texas Prison Museum in Huntsville, United States, the infamous American electric chair” is displayed. In the Tuol Sleng prison cum torture chambers in the Cambodian capital city of Phnom Penh, one can see the tiny cells in which political prisoners were kept. The torture chambers and torture equipment are there for all to see. Bogambara Prison Project built in 1876 under the supervision of then Inspector General of Prisons N.R.Saunders, the Bogambara Prison was Sri Lanka’s second largest prison spanning 13 acres. Its 92,000-square foot main building has three floors.

Given the vast amount of land in its premises, and its location bang in the middle of Kandy town, the land is very valuable and could be very productively used, Samarasinghe pointed out. The first phase of the project was completed and inaugurated by Premier Wickremesinghe last week. It saw the development of the prison’s external lands at a cost of approximately Rs.125 million (US$ 705, 930). The second stage entails the development of the buildings at an estimated cost of Rs.750 million (US$ 4.2 million).

According to reports, the second phase envisages the development of a cultural centre, an open air theatre, studios for traditional arts and crafts, a tourist information centre, multi recreational areas and a shopping complex. Most importantly, there will be a museum displaying the prison’s history. Since Kandy is a UNESCO World Heritage City, the Department of Archaeology is also involved in the designing of the project. The walls of the Bogambara Prison are said to look like the Bastille prison in Paris.

The structures were built with brick, lime, and wood, not concrete. Its floors are made of teak. Being short of funds, the government hopes to raise funds from overseas which is why it is a BOI project.

Historic Place

The Bogambara Prison is a historical place. It was one of the two prisons in which hangings took place till capital punishment was stopped, de facto, in 1975. Between 1876 – 1975, 534 prisoners were hanged at Bogambara. The prison was known for its gallows on which three persons could hang together.

Many Sri Lankan national leaders were interned in Bogambara. Among them were Dr. Colvin R. de Silva and Philip Gunawardene, N.M.Perera, Mavai Senathirajah and Tamil poet Kasi Ananthan. But some of these claims are disputed by H.G.Darmadasa, who was Superintendent at Bogambara Prison in the 1970s and had retired as Commissioner General Prisons. Darmadasa told Sunday Times that Colvin de Siva and Philip Gunawardene were kept in the New Kandy Remand Prison now used by the Sinha Regiment of the Army.

The claim that the celebrated 19th Century Sri Lankan Robin Hood, Saradiel, was held in Bogambara could also be challenged as Saradiel was hanged in 1864 long before Bogambara Prison was commissioned. But these do not detract from the historical importance of the Bogambara prison. The prison has always been a tourist attraction, albeit from the outside. It is located in the very heart of Kandy. Its Bastille like ramparts had never failed to attract.

Even before the establishment of the Bogambara Prison, executions and hangings were taking place in the Bogambara grounds.The entire family of Ehelpola, a noble who had rebelled against King Sri Wickramarajasinghe, was executed there in 1814. First the two sons were beheaded. Then their mother was made to pound their heads, and finally, the mother and her daughters were tied to stones and sunk in the Bogambara lake. People were out raged but could do little. Ehelapola himself escaped as he was under British protection on the West coast.

After the British took over Kandy in 1815, they partially cleared the lake to build the Bogambara Prison. The gallows were shifted from the Hangman’s Hill to the newly built prison. It was on Hangman’s Hill that the Sri Lankan Robin Hood Saradiel was executed in 1864.

In 1818, chieftain Keppetipola, who had rebelled against the British in Uva, was beheaded on the Bogambara grounds. He wanted to be killed with one stroke, but the executioner failed. It was in the second attempt that the head was cut off. After his death, Keppetipola’s skull was taken to Britain and placed in the Phrenological Society of Edinburgh. Following the British withdrawal from Sri Lanka in 1948, Keppetipola was declared a national hero.

In 1954, his skull was brought to Sri Lanka and kept in the Keppetipola Memorial in Kandy. The Sri Lankan Robin Hood Saradiel was hanged on Hangman’s hill in 1864 which is now the Kandy Central Market. Prior to the shifting of the gallows into jails, beheading and hangings were done in public.

(The featured image at the top shows cells in the Bogambara prison in Kandy, Sri Lanka)

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, August 27 (DailyFT): The Sri Lankan Army will seek to enhance its intelligence apparatus in the future, the newly-appointed Commander Lieutenant General Shavendra de Silva said on Monday.

Speaking to reporters for the first time since his appointment the Army Commander acknowledged the importance of enhancing Army intelligence to meet new national security challenges.

Intelligence is vital, we deploy our troops and conduct missions based on actionable intelligence,” he said, outlining plans to improve the efficiency of the military intelligence arm and ensure there is better synergy between intelligence stakeholders.

Our intelligence capabilities have always been good but we can improve,” he told the Daily FT, explaining that special attention needs to be paid to filling gaps in technology.

The Commander was addressing a press conference on the upcoming Colombo Defence Seminar 2019 and the Joint Military Training exercise Cormorant Strike which was held yesterday.

Concerns Over His Appointment

On the concerns expressed by human rights groups , the US and UN over his appointment, Gen.Silva said: There can be concerns, countries and individuals can have concerns. However, the President as the Commander-in-Chief appointed me as the Commander of the Army and I am sure he took into consideration all matters related to the appointment.”

Some members of the diplomatic community and UN had referred to alleged human rights violations that took place when he commanded troops during the last phase of the war in April-May 2019 .

Yes, there are allegations (of war crimes). Anyone can make allegations but we will go forward,” he said, pointing out there had been significant allegations regarding the Mannar mass graves but it was later proven beyond a doubt that there was no armed forces involvement.

Responding to a question about his role as the Commander of the Army and perceptions of the Army with regard to the Tamil community, Lt. Gen. Silva denied any bias for or against any community and emphasised that he leads the Army in the national interest.

As the Commander I am entrusted with the security of every community in Sri Lanka,” he said. He claimed that he treated all civilians equally and recalled his upbringing in the multi-ethnic township of Matale.

Declining to comment on the controversial US-Sri Lankan Status of Forces Agreement (SOFA) that could lead to foreign forces being deployed on Sri Lankan territory, the Army Commander noted it isa policy matter and therefore the decision lay with the Government.

Colombo Defence Seminar 2019 this week

The Colombo Defence Seminar 2019 will be held in Colombo for the ninth consecutive year at the end of this month.

The seminar will be held on 29-30 August. This year 27 foreign and local speakers will address the apex defence conference on the topic of ‘Evolving Military Excellence in the Contemporary Security Landscape’.

The two-day gathering of military and academic experts will see sessions on topics such as Asia-Pacific Security Landscape, New Faces of Global Terrorism, Impact of Autonomous Weapon Systems, Military Readiness and Disaster Management among others.

The Defence Seminar will be closely followed by the annual military training exercises next month.

Cormorant Strike – X 2019 Tri-forces military exercises will kick off on 3 September with the participation of 300 officers and over 2,400 soldiers, sailors and airmen. Held for the 10th consecutive year the exercise is planned to showcase Sri Lanka military experience and to act as a catalyst for capacity building of Special Operations Forces (SOF) of the three armed forces and to aid in formulating a framework for the employment of the Sri Lankan SOFs.

The exercise will mainly include Army Special Forces, Commandos, and members from the elite 53rd Airmobile Brigade, Navy Special Boat Squadron, Marines and Air Force Regiment Special Forces and other support formations.

Most of the operational exercises will take place on the East coast near Trincomalee and Minneriya. Some specialised segment of the exercises will take place around the island. 23 countries have been invited to be observers for this exercise.

Cormorant Strike – X 2019 will come to an end on 24 September at Kachchativu in Trincomalee.

උපුටාගැණීම  මව්බිම

ශ්‍රී  ලංකා මහ බැංකුවේ බැඳුම්කර මහා වංචාවේ ප්‍රධාන සැකකරු වන අර්ජුන් අලෝසියස් එජාප නායක, අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට රුපියල් මිලියන හැත්තෑපහක් ඔහුගේ පෞද්ගලික නිවෙසටම ගොස් භාරදීමේ සිද්ධියක තොරතුරු ‘මව්බිම’ට වාර්තා වනවා.

වාර්තා වන අන්දමට මේ මුදල අඩංගු බෑගය ඇලෝසියස් විසින් භාරදී තිබෙන්නේ 2015 ජූලි 23 වැනිදා කොළඹ 03 පස්වැනි පටුමඟේ පිහිටි වික්‍රමසිංහ මහතාගේ පෞද්ගලික නිවෙසේදීය. මෙදින රාත්‍රි 8.00ට පමණ අර්ජුන් ඇලෝසියස් මහතා එම නිවෙසට පැමිණෙන බව දැනුම් දීමෙන්  පසුව ඔහුට කෙළින්ම තම නිවෙසට පැමිණීමට ඉඩ දෙන ලෙසට ආරක්ෂක අංශවලට ද දැනුම් දී තිබුණු බව වැඩිදුරටත් අනාවරණය වෙයි. 

‘මව්බිම’ට ලැබී ඇති තොරතුරුවලට අනුව ඇලෝසියස් මහතා වික්‍රමසිංහ මහතාගේ නිවෙසට යන අවස්ථාවේ තවත් පුද්ගලයකු එහි සිට ඇති අතර, වික්‍රමසිංහ මහතා ඇලෝසියස් මහතා නිවෙසේ වෙනත් කාමරයකට කැඳවාගෙන ගොස්, මිලියන හැත්තෑපහක මුදල් බෑගය ලබාගෙන තිබේ. පැය භාගයකට පමණ පසුව ඇලෝසියස් මහතා වික්‍රමසිංහ මහතාගේ නිවෙසින් පිටව ගොස් ඇත. 

මේ ගනුදෙනුවට අදාළ සියලු තොරතුරු ‘මව්බිම’ සතුව තිබේ. 

මේ අතර, මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාවේ තවත් ප්‍රධාන සැකකරුවකු වන මහ බැංකුවේ හිටපු අධිපති ඇලෝසියස්ගේ මාමණ්ඩිය වන අර්ජුනමහේන්ද්‍රන් මේ ගනුදෙනු සම්බන්ධයෙන් බොහෝ තොරතුරු සිංගප්පූරුවේ සිට අනාවරණය කිරීමට සූදානමින් සිටින බව අපේ ආරංචිමාර්ග සඳහන් කරයි. 

Politics

Mahinda’s message is to look at Lanka history, and he pointed out how EA Goonesinghe who fought for universal suffrage for Sri Lanka was sent home after he won it from the forces of Imperialism, and similarly, CWW Kannangara who fought for free education was sent home by the same forces. He also reminded the young people of what happened in 1971, and 1989, and he pointed out how ironic it is that the ‘torturers and the tortured’ of that time have got together now!  He said the same forces that acted then are still acting now. He called on the youth to not forget history and to look far ahead and not look short term. He received a standing ovation. 

Gota spoke to the youth of Lanka on how to move forward. He explained their short term plan and the long term plan. He too received a standing ovation.  

Dr. Stephen Long, Los Angeles, California Courtesy The Island

After spending most of my adult life in Hawaii and then Southeast Asia, I returned to the US and settled in Los Angeles in 1998. About two weeks after my move a couple with whom I am very close invited me to an evening event at their amazing new art gallery on La Brea Avenue in Hollywood. The gallery specialized in museum-quality Asian and Buddhist art, and I wound up spending a lot of time there over the next few years.

Two or three weeks before my arrival in Los Angeles, my gallery-owner friends had met Ven. Walpola Piyananda. He was driving down La Brea and was startled to see a large seated Buddha statue in the display window facing the street. He told his driver to park the car and then he walked back for a closer look. My friend Cari, the co-owner, saw the orange-robed monk peering in her window and became very excited; she immediately stepped outside to invite him in. She guided him through their collection of Buddhist art and then asked him if he would come to an upcoming event and bless their gallery, friends, and customers. He agreed, of course, and his appearance that evening was the first of many over the years to come.

During the event I spent most of my time with Bhante Piyananda and the other monks he brought with him to participate in the blessing ceremony. As a Western Buddhist I had missed the company of monks since my move to the States, and it gave me great pleasure to be by their side and to get to know them; during the event I practically ignored everyone else just so I could spend more time with Cari’s special guests. At the end of the blessing ceremony, after the monks had tied pirith nool around the wrists of all hundred or so grateful guests, I escorted the monks to their car. While walking to his vehicle Bhante invited me to attend meditation at their temple that Friday night. I accepted and wound up spending the next twenty-plus years not only in Friday meditation, but in close association in many other ways with Dharma Vijaya Buddhist Vihara and their resident hamudurawos. This relationship turned out to be one of the most important in my life. After a while I was blessed by being asked to teach Sunday School for the temple teenagers, which turned into being my favorite weekly activity for the past twelve years, and counting.

I was also blessed by being able to get to know many members of the Sri Lankan expatriate community in Los Angeles – and by being able to get to know the beautiful country of Sri Lanka itself. Over the years I have visited Sri Lanka several times for extended periods, and I have forged many wonderful friendships with people there – as well as with Sri Lankan expats in the US. Over time I developed a very keen interest in Sri Lanka, which I consider to be one of my “adopted countries.” I have studied it (and its culture and politics) robustly. I have come to care deeply about Sri Lanka and its people, and have developed strong, protective feelings about that magical island and its well-being.

One of the expats I have had the pleasure to get to know is Gotabhaya Rajapaksa. He moved to the Los Angeles area a few years before I did, in 1991, after he retired from twenty years of service in the Sri Lankan military. I know there has been some talk about Gotabhaya “running away” from his home country, but from the way it was explained to me, nothing could have been farther from the truth. As I understand it, when Gotabhaya left Sri Lanka the Premadasa government was undergoing a “purge” of the military, and 600 Sri Lankan government policemen were killed when they were ordered to surrender to the LTTE and refused. It seems that if Gotabhaya hadn’t left when he did, his name might have been added to the list of names of slaughtered officers, many of whom he knew personally. Disillusioned as he undoubtedly was with the political climate at home, Gotabhaya never intended to stay away from Sri Lanka forever; he always knew that he would return to his birth country and serve the people when the time was right – way before his brother Mahinda was elected to the Executive Presidency.

When I met him he was working as a computer engineer in the IT department of Loyola Marymount University. He excelled in his work, and in the course of his tenure there he developed a broad and diversified cosmopolitan worldview. He had colleagues and friends that hailed from all backgrounds, races, and religions; Loyola University itself is a Jesuit and Marymount Roman Catholic institution that is named for Ignatius Loyola, a 17th Century Catholic saint. He became an unofficial ambassador for Sri Lanka, and his associates learned about his homeland from one who personified many of its best qualities.

When he lived in Southern California, Gotabhaya stayed in close contact with his Sri Lankan Buddhist roots, and he was a frequent visitor to Bhante Piyananda’s Dharma Vijaya temple on Crenshaw Boulevard. He was not only a visitor, he also served for a time on the temple’s Board of Directors. He actively participated in many of the temple’s activities: religious, community-based, cultural, and humanitarian.

In 1995 Gotabhaya gave Bhante Piyananda the idea to set up a scholarship program for medical students in Sri Lanka. He knew that there was a shortage of doctors back home, and that many of the medical students were in dire financial straits. Since its inception, over 100 medical students have benefited from this fund, and each one was and is given 5,000 rupees per month, which goes a long way even in these times to defray necessary expenses. I myself met a few of these students on a visit to Sri Lanka, and I am still close friends with one of them, Dr. Wikum Chathuranga, who is now married and practicing in his hometown of Ambalangoda. Wikum has told me many times how grateful he is to Bhante Piyananda and the scholarship fund for having helped him survive his impoverished years at Colombo University.

Gotabhaya also introduced the idea of providing academic scholarships to monks in Sri Lanka who sought to earn college degrees. Bhante Piyananda liked the idea and immediately went to the Southern California Vietnamese Buddhist community for help. This vibrant community’s generosity has funded 76 well-deserving monks so far – including my good friend Ven. Kalabululande Dhammajothi, an extremely hard-working monk at Dharma Vijaya who is currently working on his Master’s Degree at University of the West in East LA.

Recognizing the need for eye care in Sri Lanka – particularly for senior citizens – Bhante Piyananda established Vision Vijaya, a program that sends thousands of pairs of eye glasses to Sri Lanka every year. Bhante Piyananda enlisted the help of the local Lion’s Club chapter, and over time a great deal of money has been raised and free eyeglasses have been donated. I will never forget being at Sri Mahaviharaya in Pamankada one day when seniors were lined up in long queues throughout the temple to see the eye doctor and get free prescription glasses. Gotabhaya actively participated in this program while he was in Los Angeles – along with his wife Ayomi – and he was instrumental in raising a considerable amount of funds for the thrice-yearly drive that supported it.

Gotabhaya was also involved in the temple’s monthly “feed the homeless” project, and he personally went to skid row to offer food and interact with the homeless people in Downtown LA. It was there that he learned first-hand that many of the homeless were military veterans, and being a veteran himself, their plight touched his heart. This was where he came into contact with Post Traumatic Stress Syndrome, a psychological disorder that affects many returning war veterans in the US. He realized that PTSD was undoubtedly impacting the lives of many of the soldiers who were relentlessly fighting the merciless LTTE back home. He resolved that one day he would do something about Sri Lankan veterans with mental illness and PTSD – and he did.

When the tsunami struck Sri Lanka in 2004, Gotabhaya encouraged all of the monks in the US to collect funds to help the victims

. He personally collected US$25,000 from his colleagues at Loyola Marymount University, and he donated this money to Ven. Piyananda who was spearheading relief efforts. With the help of the money Gotabhaya raised, and funds our friends at the Hollywood Artists Alliance raised, Bhante Piyananda hauled in $250,000 and was able to build 37 new homes in the devastated Ambalangoda Galaboda Watta area. He took me to see these homes when they were completed, and I felt so proud of him, of Gotabhaya, and of all of those who supported the “Motherland” during its time of tragedy and great need.

In 2005 Gotabhaya returned to Sri Lanka to help with his brother’s presidential election campaign. When Mahinda won, he appointed Gotabhaya Secretary to the Ministry of Defence, and he tasked him with winning the war against the LTTE terrorists. Thanks to his “direct line” of communication with his brother the President, he was able to complete his task in only three years, something no one had been able to accomplish in nearly thirty years. His previous military and administrative experience had provided him with the discipline and organizational skills required to get the job done.

Because of my intense interest in Sri Lankan affairs, I kept up with the war and political news and started writing articles in support of the Government – and against the LTTE, which was well-funded by members of the Tamil Diaspora in Canada, the US, and other parts of the world. As an unpaid volunteer writer, at least 60 articles with my by-line were published in the Sri Lankan newspapers, in the Asian Tribune e-zine, and in other publications. My articles routinely attacked the well-connected lobbyist for the diaspora, Washington DC former Deputy Attorney General, Bruce Fein, and his group called “Tamils Against Genocide.” As a result, I was attacked back, and for a time it seemed that I was actually on the LTTE “hit list.” During this critical time, it seems that I was one of the only voices that championed the Rajapaksa Brothers and their war efforts in the international media.

When Ven. Piyananda and I visited Sri Lanka in 2006, not long after the presidential election, he and I both observed that the Government was getting massacred in the international press. Since “all wars are now fought in the media,” we saw the dangers facing Sri Lanka in the court of public opinion. We spent a few days writing a memo to President Rajapaksa about this subject, and we outlined various ways they could fight back in this critical aspect of warfare.

We went to see Gotabhaya and shared the memo with him; he completely agreed with our opinions, but was understandably too busy to get involved in this important task. He asked me to find someone who could effectively help tell the Government’s side of the story. I reached out to a friend in the media in New York City and asked for assistance, and within a few days I had three resumes’ from highly-qualified “spin doctors.” Since Gotabhaya was extremely busy running the war efforts, we presented the résumés to the Ministry of Foreign Affairs. We were told that, unfortunately, the money for an expense like that “wasn’t in the Government’s budget.”

This was the start of another great tragedy for Sri Lanka because the international media – with the help of Bruce Fein (reportedly paid $100,000 per month) and unlimited funds from the Tamil Diaspora – continued to viciously attack and ultimately defeat Sri Lanka on this important battlefront. The ripple effect in the West for this decision (e.g. the UNHRC in Geneva) continues to haunt the Sri Lankan Government to this day. After all, there was only so much I could do as the lone “journalist” who wrote and got his articles published on a very limited scale. I am quite sure that this situation will be addressed proactively in the next administration.

The reason I am mentioning this media aspect of the terrorist war is because I want the reader to understand the tremendous bias that was generated against Gotabhaya by the Tamil diaspora’s lobbying/disinformation campaign. It became a veritable “rumor mill,” with Bruce Fein and others spewing falsehoods about Gotabhaya and his execution of the war. Stories about atrocities committed by Government soldiers, Tamil genocide, racial revenge, and others were fabricated out of whole cloth by the terrorist campaign to discredit him and turn him into a monster. Not only do they not fit the profile of the man I know personally, none of these spurious allegations are true. Since I was in Sri Lanka at the very end of the war, I witnessed the compassion with which Gotabhaya and the armed forces conducted themselves during the final days. As always, please “consider the source” when evaluating the news that was reported in the international media about that first week of May, 2009.

When the war was almost over, in the fall of 2008, I wrote an article entitled, “Preparing for the Next Crisis: When the Troops Come Home.” In this article I warned of the dangers of winning the war and facing the prospect of thousands of soldiers trained in weaponry returning home with nothing to do and without any way to earn an income. Apparently this article got the attention of Gotabhaya because when the war ended in May of 2009 he created a program that kept the soldiers on the Government payroll. These soldiers became actively employed on various public works projects that included the rebuilding or restoration of approximately 1,000 places of worship on the island. He also made sure his soldiers received proper mental health care, and were properly treated for symptoms of PTSD.

Speaking of “public works projects,” Gotabhaya’s exposure to the beautiful communities of Southern California, such as Santa Monica, Pasadena, Pacific Palisades, Beverly Hills, and others, gave him many ideas for beautifying Colombo. When I visited the country after the war I couldn’t believe the difference in the city landscape. I was pleasantly surprised to see that it was clean, orderly, presentable, and ready to take its place in the “new Asia” that had emerged while Sri Lanka was left behind fighting its bloody civil war for 30 years. I was impressed by what Gotabhaya had accomplished, and disappointed when I visited the next time, which was well into the new administration. Suddenly it was if the city had relapsed into some terminal illness with no doctors at hand. It was dirty, foul, and the improvements that Gotabhaya had made had fallen into complete disarray. I am sure that when Gotabhaya wins the upcoming election he will put the same emphasis on beautification and return the city – improve the city – to meet 21st Century urban world standards.

Speaking of the “upcoming election,” and as someone from the “outside” who has been paying close attention to Sri Lanka for more than two decades, I give my whole support to Gotabhaya winning it; I truly believe that he is the most qualified individual to become the next president of my “adopted country” home. I hope the country’s voters will remember his many accomplishments – not just ending the terrorist war – and trust their vote to him. I know that many in the country think he persecuted the Tamils, has racial bias, has too heavy a hand, and lacks the diplomatic skills to navigate the troubled international waters. I heartily disagree with all of these opinions, and can say, from first-hand knowledge, that Gotabhaya will rise to the occasion and be an excellent president – for all the people of the land. He has the discipline; he has the managerial experience; he has the compassion; he’s the only one who can bring the fragmented elements of the country together; and he has a very clear vision for the future. The next time I visit Sri Lanka I look forward to personally congratulating Gotabhaya on his victory.

Courtesy Ceylon Today

Youth are being forced to go begging for jobs from this regime and then get tear-gassed in return. However, no one today questions this regime as to what has become of its major promise to create one million jobs for youth, Opposition Leader Mahinda Rajapaksa, addressing the SLPP Youth Convention on 24 August, at the Nelum Pokuna Theatre, said.

His full speech verbatim is as follows:

“This youth convention is an important one. First is that when I am in front of you all, I feel that I am standing before the future of this nation. Today, looking at the issues discussed here we can comprehend as to what sort of a future this country has. When I stand before this convention I also tend to recall what happened in the past. My mind goes back to 1970 when I was elected to parliament as the youngest ever MP. Within one year after I was elected to parliament, the youth insurrection occurred. The main operation centre for these rebels was Vidyodhaya where I was employed as well. During that insurgency, several youth whom I had known were nabbed by the Police and the Army. Among the arrestees was one of the young MPs of our Government, the youthful Vasu. When they were apprehended by the Mirihana Police, in order to save them I had to wait, being seated on the staircase of Temple Trees. After that, I can remember the incidents that took place in 1989. From Embilipitiya up to Batalanda, there were several torture chambers. They searched to kill youths who had received higher

education in 1989. I can remember we went on protest demonstrations carrying the corpses of Wasantha and Prasanna who were killed in Tangalle in 1989. For the first time in history, the words human rights were brought to the public domain through the HR Committees that we formed in Tangalle. That was on behalf of scores of youths who were murdered. 

Pada Yathra

When a Pada Yathra was launched from Colombo to Kataragama in 1992, the roads were drenched by the tears of mothers. These youth must remember that if the law had been enacted against the then leaders of the Government not a single leader of the current regime would be able to run this Government. They maintained a torture chamber in the University of Colombo as well. Today most of the Ministers of the current UNP regime were forced to experience various forms of harassment in that torture chamber. In addition, those who went searching for youth to kill them in those days, continue to serve as Ministers in the current regime. We who saved youth from those torture chambers are being harassed by these rulers. That is the nature of the current politics practised here. There was a civil war here for 30 years. Every cent that should have been spent on the country’s future was forced to be incurred for that war. Hence, no Government was able to either create jobs or carry out any economic

development during that period. Hundreds and thousands of youth in the North and South were prevented from leading decent lives due to the ravages of the war. Hence, the biggest service rendered by us to the youth of this nation is the ending of the war within a span of four years. Several generations of youth were saved due to the effective completion of the war. In addition, scores of youth who were

engaged in terror acts were successfully rehabilitated and they were afterwards released to the society within months of the end of the war. We have handed them over to the society for them to become better citizens. 

I can remember when I addressed the nation in 2005 that I stressed that I will not allow the problems faced by us to be encountered by the future generation. In those days, the graduates were jobless. We took the task of providing jobs to such persons as one of the priorities of our Government. From 1948 up to 2005, only 700,000 had been employed as State sector workers. By 2015 we had been able to increase that amount to 1.5 million before we handed over that Government and went home. However, now again the problem of unemployed graduates has come to the fore. Nowadays one can see on television, youth being forced to go begging for jobs from this regime and then get tear-gassed in return. However, no one today questions this regime as to what has become of its major promise to create one million jobs for the youth. We had answers to questions faced by the youth in those days. As soon as I got the Ministry of Labour and Vocational Training I introduced the concept of a job to all who have the aptitude to the country. Providing only free education to youth is not sufficient. We were under the impression from those days that they should be given professional education. Their abilities have to be sharpened. We believed that a system of professional education has to be introduced to the country. 

Ocean economy

We also thought about an ocean economy. Having formed a coastal preservation armed unit while protecting the shores we thought having unearthed the resources from the ocean to further improve the country’s economy. For the first time, an oceanic university was created. Just like the way one looks at the gem pits of Ratnapura, we have to look at the oceans as well. Having thought on those lines, we strived to provide a new life to the youth here. When we came to power in 2005, the country’s computer literacy stood at five per cent. We formed Nenasala centres everywhere. The country quickly moved to computer-related jobs. Today even applications are submitted for university entrances through the computer or online. Even youth in villages today are registered for campuses, thanks to the computer education that we introduced. At the time when we left home, we had managed to increase the computer literacy to 50 per cent from five per cent. However, show me at least one instance that this regime had improved a lot of the country’s youth during the past four years. 

The computer literacy which we had improved since 2005 was used to send us home by this regime in 2015. The youth of today must, therefore, understand the current imbalance in the politics of this country. I must recall the late Anagarika Dharmapala. He had thought of the 21st century even during the 19th century when he lived. He not only saved Buddhagaya for the Buddhists of the world but rendered several noble services to this country as well. He was instrumental in the creation of Buddhist schools. Not only that, he also established 52 schools geared towards providing professional training for our students. He thought of providing professional training to children from the school age. To such an eminent person, certain people of this country disparaged him and forced him to leave this country for good.

He, in the end, passed away in India. After that, it was A. E. Gunasingha. It was Gunasingha who had fought tooth and nail to grant suffrage to Sri Lankans back in 1931. Before 1931 those who had suffrage were wealthy, affluent, and educated. However, he fought for the rights of all citizens here and demanded that suffrage should be granted for all and sundry sans any discrimination. Nevertheless, several leaders at the time were opposed to Gunasingha’s demand. However, Ceylon received the right to vote in 1931. What happened afterwards?

Gunasingha who fought valiantly to grant this right was sent home through the people’s franchise. After that, I recall CWW Kannangara. He tabled the Free Education Act in parliament aimed at granting the free education right to all citizens here. However, those who had stood against Dharmapala also rose up against Kannangara as well. They voted against the Act. However, the Act was passed due to the presence of progressive MPs both in the North and South. That was a historic triumph of this country. Nevertheless, at the next election, even Kannangara was defeated and he was sent home. The youth of today must learn these lessons from history. We waged the war and granted freedom for the people and those very people were utilised to send us home. 

The voting rights that were given by us to the North-East after decades were utilised against us. The computer literacy and cell phone facilities that were improved by us were utilised against us. Not only that, the ports, airports and highways that were built by us were utilised against us. They say that the 8 January conspiracy was hatched while travelling on the highway. After that, they showed the highway and uttered lies against the Government. Due to the port that was built by us, this country will become a naval hub in Asia. Then whom will it affect? They did this to all who strived to develop this nation through domestic resources. The youth who are here preparing to take the helm of this country in the future must understand the deep reality of this political game. If we lose heart, not only us but even the country will be defeated. 

You must remember that those who forced Dharmapala to leave this country having flung mud at him are still present in this society. Those who sent A E Gunasingha home who strove to introduce suffrage to this land are still present in this country. Now those who sent those people home are saying that youth must forgo politics. They have uttered that youth should not cast their votes. These people are determined to take away your right to vote. The behaviour of these forces must be understood through history.

These forces always misled the country’s youth. Hence, you must not look near but look far. You have to be farsighted if you intend to take the helm of this country. Hence, I would like to emphasise to the youth of this nation, always think twice about what you hear and what you see. Always learn from past history.”

Courtesy Ceylon Today

SLPP’s Presidential candidate Gotabaya Rajapaksa, during the SLPP Youth Convention, held at Nelum Pokuna on 24 August, answered questions of youth who participated in the convention.

Excerpts: 

There have been several issues that have emerged within the education sphere of Sri Lanka for youth. After the GCE O/L and GCE Advanced Level exams, scores of youths tend to face the issue of unemployment. Only 18 per cent tend to get qualified for University education. Even on that front though there are jobs in the sphere of science and technology jobs for others are limited. 

What is the solution that you intend to give on this topic?

A:  First of all, I convey my wishes to the SLPP Youth Convention. The 21st century has been described as a century geared towards knowledge. In the Asian economy, to such spheres as agriculture and fisheries, what is important is knowledge. If our youths are to march forward then they have to be armed with aspects such as knowledge, technology, talent, and aptitude, etc. We have to create youths who are capable of doing jobs in these fields. In the first two years, the facilities at universities, technology facilities have to be improved.

Our universities have to be brought in line with those in Asia. You need to formulate long-term national policies for this task. The youths who are capable of doing jobs that are created through the economy must be discovered through the education system. Also, as a short-term measure, the issues that are existent must be addressed as well. If the intake of students to campuses are to be increased, the infrastructure facilities at those institutions have to be improved. In addition, technical schools and industrial schools have also to be further developed. Towards that end, having roped in the private sector, an economy geared towards technology has to be introduced. Even for those who received education in the arts field, several jobs can be created in the management service sector through this. The best solution will be to give prominence to the field of education. 

Though some may not be able to go to campuses even after passing Advanced Level, they will be able to go forward through technology rather than being left in the lurch. Recently I met a youth who was educated at my alma-mater, Ananda College, Colombo. He gave me valuable advice regarding social media here. I then inquired from him from which university he had learnt so much about this subject. He told me that he had failed his Advanced Level exam.

However, this young man happens to be the owner of a firm that pumps millions of dollars into this country. He is the owner of a firm that produces video games, releases it to the internet and earns revenue through it. This particular company is being run by him and one of his friends. They have gone very far on this front and now they even offer pieces of advice and instructions to other firms as well. They have learnt all this through the internet. I asked him what has to be done by our youths in villages if they were to be followed. He told me the Government should provide high-speed access. 

He also told me to equip the young generation with knowledge of the English language. He informed me that if these two things are done, the sky will be the limit for the youth here. Do not be downcast or do not take a backward step. There are many opportunities for you out there. There is no limit for the distance that could be covered through technology. What is needed is for you to strive for it. Make an effort to fulfil your dreams. They must be provided with professional training and they should be allowed to go even higher in their chosen profession.

What are the solutions you envisage to give to the issue of the cost of living and education of estate sector people?

A: The tea industry is a valuable component of our economy. However, the future of the estate sector youth has to be borne in mind. The environment has to be created for them to lead decent lives in that sector. In order to further improve the quality of education, the infrastructure facilities have to be further developed. The youth of the estate sector has shown a tendency to move to the cities lately.

Instead of that, a system where they could earn an income in their sector has to be formed. Just like providing higher education, their income has to be improved through several measures. Through the limited land space, they have through technology and from agriculture, other income spheres could be unearthed. When we head towards Nuwara Eliya, we pass through several major towns. However, on a trip there, there is no development that could provide an income for those towns. Hence, we intend to focus on city or town development. Also, at the same time, there are several such towns that have to be developed. Afterwards, having introduced machine technology to the tea industry that field has to be made more beneficial to the country. In the tea industry more than the quantity the quality has to be improved. After having spoken to trade unionists, through a revenue-sharing system the income of youth engaged in the tea industry could be improved. Especially through education opportunities, these youth could be provided with the scope to obtain top employment opportunities.

You had rendered a sterling duty towards the ending of the war. After a decade, the bombs have again begun to explode. What are the measures you intend to take to rid the country from this extremist terrorism? In addition, this regime which came to power having promised to usher in good Governance failed miserably on that front. What are the measures you intend to take to usher in genuine good Governance?

A: This regime never gave a care about national security when in power. The intelligence units were crippled. If the intelligence reports are not received by the relevant bodies, it is impossible to face up to any impending calamity. The rulers of a country, have to always bear in mind the importance of national security. If a regime fails to give pride of place to this aspect the consequences of it will be terrible, to say the least. Every nation in this world gives pride of place to national security. If there is no security, the economy of that country, cannot be revived no matter how hard you strive for it.

 The country will also be unstable. Hence the intelligence reports are extremely important. In this country, the units such as the SIS, Police and the TID and intelligence units of the armed forces were active. Back in 2005 each of these units which operated separately was merged by us and it paved the way for the successful completion of the war a few years later.

 Even to maintain the current situation, the intelligence units have to be developed. Due to the collapse of the intelligence units, the receiving of information is lethargic. It is due to this reason that the 21 April Easter Sunday terror attacks took place. The intelligence units have to be revived and there are no two words to it. In addition, this regime tainted the concept of good Governance. Due to this reason, even the meanings of those words have now been twisted. The people gauge good Governance through the aspects such as whether there is national security, whether they could seek a decent job to sustain themselves amidst the steeply rising cost of living, whether a suitable school could be sought for their children, whether they could build a house commensurate with the income that they draw, etc. If these areas are not effectively covered the people will consider such a Government as a failed regime.

 In addition, if the people have no opportunity to air their views to the Government of the day, then they should have the chance to elect a regime that could give air to their grievances. That is the democratic right of the people. If that right is violated then the concept of good Governance will never see the light of day.

There is a suggestion being spread around the country, that in the event of you being elected President, it will signal the death knell for democracy here?

A: That freedom was never taken away from the masses, during the time that I served as the Defence Secretary. If you take a look at the newspapers that were printed during the waning days of the war, you will realize the amount of flak that had been directed at the security forces. The franchise of the people is the most valuable component of democracy. During the Mahinda Rajapaksa era, the NPC was formed. As the Defence Secretary at the time, I worked a lot in the Northern Province.

We took measures to stage free and independent elections. As a result of those measures, the TNA won the election. One of the salient points of democracy is for polls to be staged on time. A Government under my watch will respect these basic values of democracy. Polls will never be postponed for any reason. The right to practice whatever faith of your choice, the freedom of media and the right to air views will be ensured. Mahinda Rajapaksa had always stood for media freedom here.

Hence, in a regime head by him, there will be no danger to the freedom of the media.

Ten years had elapsed since the end of the hostilities. The then Rajapaksa regime did a lot of work towards the development of the North-East. Nevertheless, he failed to win their votes at the last poll. Though the current regime has not done any work to those areas, they invariably tend to receive the votes from those people. How do you plan to tackle this issue?

A: The infrastructure facilities for the youth of these Provinces to lead decent lives were developed by the Rajapaksa regime. The train services were developed, Rail tracks were laid. Drinking water and electricity were provided. In addition, when we were planning to create jobs there we did not have sufficient time to implement those programmes.

The lives of these people have to be resuscitated akin to other provinces of this country. Hence I urge the youth to join hands with us instead of being tied to politicians who are not willing to shed traditions and customs and practice archaic systems.

You were instrumental in ushering a lot of improvement to Colombo. Instead of shanties, new houses were built. What plans do you have up your sleeve concerning the poor people here?

A: During my stint as the Secretary of the Urban Development Secretary the policy of the President was the creation of a suitable environment for the low-income families to lead decent lives in the metropolis.

Towards that end, we created an effective programme. Towards this programme, we not only incurred Government money but other measures as well. When building houses we paid attention to the roads, the areas where sports activities are held, pavements etc. We never evicted people forcibly.

However, the falsehoods that were created by our political rivals were taken to the people. They attempted to portray that we were striving to give prominence to our supporters. However, today people know the truth. We had planned to build 50,000 houses. Out of that number we had been able to construct 20,000. After this Government came to power, those houses were distributed. The private sector of Slave Island, the shanty dwellers and the UDA having joined forces we formulated a system to construct houses without any State expense.

Today, those houses are being distributed by this regime. Our intention is to further take this programme forward and to grant houses to those living in shanties and improve their livelihood. Also having received the support from the private sector to those in the middle-income group, to those beginning new lives and at a price that they could pay we intend to provide houses to them.

Courtesy Adaderana

Sri Lanka Freedom Party (SLFP) members who attended the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) national conventions have not been invited to the SLFP Central Committee meeting, said SLFP General Secretary MP Dayasiri Jayasekara.

SLFP members including MPs Dilan Perera, Chandima Weerakkody and S. B. Dissanayake attended the first-ever national convention of the SLPP held on the 11th August at the Sugathadasa Indoor Stadium.

When Ada Derana inquired, MP Jayasekara stated that the relevant members have not been invited to the Central Committee which will be held today (26).

The SLFP Central Committee will commence under the patronage of Party Leader President Maithripala Sirisena at 07 pm tonight.

Meanwhile, the SLFP and SLPP are due to hold a meeting tomorrow (27).

By P.K.Balachandran/Ceylon Today

If the Rubber-Rice Pact of 1952 sowed the seeds of good and enduring relations between China and Sri Lanka, the decision to build the Bandaranaike Memorial International Conference Hall (BMICH) with Chinese technical and financial help in 1964, cemented ties between the two countries.

The importance of these events lies in their historical context. The Rubfber-Rice pact was the result of a dire economic need in both countries. Lanka desperately needed rice to feed its population. The US was not willing to give Lanka a US$ 50 million loan to buy rice. The US was also not offering a fair price for Lankan rubber. Communist China badly needed rubber because the US had banned the sale of rubber, a strategic material, to Communist China.

The situation called for out of the box” thinking. Barter of Chinese rice for Sri Lankan rubber was suggested and accepted because it suited both countries. Lanka got rice at a cheaper price and got a higher price for its rubber. The deal lasted till 1982.

In 1964, both Lanka and China needed international linkages to assert their independence from the Western powers led by the US. During the Premiership of Mrs.Sirimavo Bandaranaike, Lanka had set itself free from the apron strings which had traditionally tied it to the West. Lanka was part of the anti-imperialist Non-Aligned Movement (NAM). Mrs. Bandaranaike wanted to be a pillar of NAM along with India, Indonesia, Egypt, Yugoslavia and Ghana. China needed to assert its independence and pursue its One China” policy against a hostile United States and get its due status in the UN.

To enable it to play its new-found international role, Lanka needed a large and modern international conference hall. China’s help was sought, and it was given free of charge. The result was the Bandaranaike Memorial International Conference Hall (BMICH) named after Mrs. Bandaranaike’s husband and former Prime Minister SWRD Bandaranaike, who had initiated the post-independence movement against domination by the West.

SWRD Bandaranaike, better known as Banda”, had become Prime Minister in 1956. In 1957, Chinese Prime Minister Zhou Enlai and Vice Premier He Long, visited Lanka. During the visit, Banda and Zhou Enlai jointly adopted the Five Principles of Co-existence and the Bandung Principles for the achievement of world peace and cooperation.

On February 4, 1957, Banda invited Zhou Enlai to be chief guest at the ninth Lankan Independence Day celebrations. According to a bilingual book on the BMICH entitled A Symbol of China-Sri Lankan Friendship” Zhou Enlai spoke in pouring rain which moved the audience”.

In February 1964, when Banda’s widow, Sirimavo Bandaranaike, was Prime Minister, China’s Vice Chairman, Song Qingling and Premier Zhou Enlai visited Lanka. It was during this visit that Mrs. Bandaranaike requested China to help build the BMICH. The request was granted, and China decided to gift the building citing Mrs. Bandaranaike’s steadfast fight against imperialism and colonialism.”

Zhou’s Principles

The Chinese Ministry of Foreign Trade and Economic Cooperation assigned the work on BMICH to the Beijing Industrial Building Design Institute of the Ministry of Works. The design’s principles were enunciated by Premier Zhou Enlai himself.

His principles were: The building scale shall be appropriate for Sri Lanka’s conditions and requirements. It shall adapt to the tropical climate and reflect the local style. The internal facilities and equipment shall adopt modern technology.

The Building Design Institute sent a delegation to Lanka headed by its Vice President Yuan Jingshe and included Chief Architect Dai Nianci. The delegation was in Sri Lanka for four months, touring the entire country to see for itself local building styles, culture, customs and beliefs so that the BMICH accords with the culture, beliefs and styles of Lankans.

The delegation collected a large amount of basic data on the materials available, physical conditions and climate changes and finally produced a model to show. After inspecting the model carefully, Prime Minister Mrs. Bandaranaike said excitedly: I thank Prime Minister Zhou Enlai for sending us the highest gift. I thank the outstanding contributions the Chinese experts have made for the project. BMICH is a symbol of China-Sri Lanka friendship”.

Architect Dai Nianci, who had a deep understanding of Sri Lanka’s natural and human environment, proposed the classical practice of having a symmetrical, octagonal layout with a colonnade because this was not only elegant but stable. He suggested that the building be painted white which is favored in tropical architecture and is also favored by traditional Lankans. Due to the tropical climate, ventilation was every important and that was achieved by maximizing the use of natural ventilation.

But notwithstanding intense preparations by the Chinese, it was only on November 24, 1970, that the Lankan government commenced work on the BMICH. Mrs.Bandaranaike broke the ground in the traditional way with a mammoty” to signify the start of construction. China had sent 400 technicians, 40 engineers and managers and 60 carpenters to do the work.

Both Zhou Enlai and Mrs. Bandaranaike were constantly monitoring the project with the latter visiting the site often. The Sri Lankan Chief Engineer of the project, Damodalingam, got along well with his Chinese counterparts and ensured perfect coordination between the Chinese and Sri Lankan personnel. This ensured that there were no serious accidents during the construction period of two years and five months.

Initially, language was a barrier and communication was through sign language. But before long, locals picked up some Chinese and the Chinese picked up some Sinhala.

On one occasion, a number of Chinese workers suffered from food poisoning. But as a measure of abundant precaution, government hospitalized all 200 workers. Given the shortage of hospital beds, local patients gave up their beds for the sake of the suffering Chinese.

It was not easy for workers from cold China to put up with the intense heat of Colombo. The BMICH construction site also had monkeys, snakes and mosquitoes. Once a monkey jumped on to the middle of the roof truss and lingered there for three days. Though no one was bitten by a snake, the Chinese embassy had on stand by a doctor with knowledge of local anti-snake drugs. But still snakes would interfere with the work or choose to visit workers while they were at lunch.

Workers would be woken up by ant bites, as ants were aplenty on the site. When local workers told the Chinese that ants are averse to the smell of ink (even from newspapers), the Chinese embassy started sending newspapers to the workers.

Since ceramic tile technology was not developed in the 1970s, each tile was chosen carefully to make the flooring smooth. Steps were taken to keep termites away.

On completion of the work, there was a fitting ceremony in which a stage play called Path to Brightness” written and directed by Chandrika Bandaranaike, daughter of Mrs.Bandaranaike and future Lankan President. The play was made into a film and was sent to Premier Zhou Enlai along with a model of the BMCH set with rubies. The model is now in the Asia Gift Pavilion at the National Museum in China.

Set in a land area of 13 hectares and with a floor of area of 32, 540 sq meters (in 2013), the BMICH is a grand, spacious and airy structure. Its vast open and verdant space makes it an ideal place for large and small conferences, public gatherings, shows and exhibitions.

The hall came in handy in 1976, when the fifth Non-Aligned Nations’ Summit was held in Colombo with 120 heads of government attending. The delegates told Mrs.Bandaranaike that the assembly hall was better than the halls in which previous summits were held. Mrs.Bandaranaike told the Chinese envoy that the summit would not have been such a huge success if it was not for the magnificent BMICH.

විශේෂාංගයතීරු ලිපි උපුටාගැණීම  මව්බිම

ශ්‍රී  ලංකා පොදුජන පෙරමුණ විසින් පසුගිය සතියේ එහි තරුණ සම්මේලනය උත්සවාකාරයෙන් සැමරීමත් සමඟ තරුණ පරපුර හා ඔවුන්ගේ අපේක්ෂාවන් ගැන අලුත් කතිකාවතක් රටේ නිර්මාණය වෙමින් පවතී.

වර්තමානයේ ලංකාවේ ජනගහනයෙන් 23ක් සිටින්නේ වයස අවුරුදු 15-29 අතරය. ලංකාවේ සමස්ත රැකියා වියුක්තිය 4.4%ක පමණ වුවද වයස අවුරුදු 30ට අඩු තරුණ තරුණියන් අතර රැකියා වියුක්තිය එමෙන් සිවු ගුණයක් පමණ වේ.  තරුණ ජනගහනය තුළ සාක්ෂරතාව 92% පමණ ඉහළ අගයක තිබුණද උසස් අධ්‍යාපන අවස්ථා සීමිතය. තවමත් උසස් පෙළ සමත් වන සිසුන්ගෙන් විශ්වවිද්‍යාල වරම් ලබන්නේ 19% පමණ සුළු ප්‍රතිශතයකි. තරුණ පරපුර අතර පරිගණක සාක්ෂරතාවයේ ප්‍රමාණාත්මක වර්ධනයක් දක්නට ලැබුණු ඉංග්‍රීසි භාෂා නිපුණත්වය අතින් බොහෝ දෙනකු තවමත් සිටින්නේ ඉතා දුර්වල මට්ටමකය.  ධනවත් පවුල්වල දරුවන්ට ලැබෙන අධ්‍යාපන හා රැකියා අවස්ථා රටේ බොහෝ තරුණ, තරුණියන්ට ලැබෙන්නේ නැත. ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල මේ තත්ත්වය අතිශයින්ම බරපතළය. 

මේ වන විට අනාගතය පිළිබඳ විශාල කතිකාවතක් රට තුළ නිර්මාණය වෙමින් පවතින අතර වෙන කවරදාටත් වඩා ජනතාව දේශපාලනඥයන්ගෙන් බලාපොරොත්තු වන්නේ ගමට ජිම් කට්ටල ලබාදෙනවා වැනි බොරු පොරොන්දුවලට වඩා තරුණ ගැටලු විසඳන  රට හදන ප්‍රායෝගික සැලසුම්ය. මේ තත්ත්වය තුළ තරුණ ප්‍රතිපත්තීන් ගැන විවිධ දේශපාලන පක්ෂ හා නායකයන් දරන මතයන් ගැන ජනතාවගේ විශේෂ අවධානයක් යොමු වී තිබේ.  

ඉහළ ප්‍රමිතියකින් යුතු අධ්‍යාපනයක් සඳහා සැමට සමාන අවස්ථාවන් ලබාදීම, සෞඛ්‍ය සම්පන්න දිවි පෙවෙතකට අවස්ථාව ලබාදීම,  ඉල්ලුමට සරිලන රැකියා හා ව්‍යාපාරික අවස්ථා ලබාදීම,  ක්‍රීඩා හා විනෝද වීමේ අවස්ථා පුළුල් කිරීම, රාජ්‍ය පාලනයේ තරුණ සහභාගිත්වය වැනි අවශ්‍යතා  රාශියක් තරුණ ප්‍රතිපත්තීන් යටතේ සාකච්ඡා කිරීමට සිදුව තිබේ. තරුණ කටයුතු සම්බන්ධයෙන් වගකිවයුතු රාජ්‍ය ආයතන රාශියක් දැනටමත් ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබුණද මේ සියල්ල ඒකාබද්ධ කොට මෙහෙය වන පැහැදිලි ඉදිරි දැක්මක් ඇති කාර්යශූර නායකත්වයක අඩුව නිසා මේ ව්‍යුහයන්ගෙන් නිසි ප්‍රතිඵල ලැබෙනවාද යන්න ගැටලුවකි.

2015 යහපාලන රජය බලයට එනවිට ඔවුන්ගේ ප්‍රධාන සටන් පාඨයක් වූයේ දළ ජාතික නිෂ්පාදනයෙන් 6%ක් අධ්‍යාපනයට වෙන් කරනවා යන්නය. ඒ වන විට රාජ්‍ය අය-වැයට අනුව අධ්‍යාපනයට වෙන් වූයේ දළ ජාතික නිෂ්පාදනයෙන් 1.9%ක  ප්‍රතිශතයකි. යහපාලන ආණ්ඩුවේ සමහර විට අවසාන වසර විය හැකි 2019 වසරේත් අය-වැයෙන් අධ්‍යාපනයට වෙන්වී ඇති මුදල අපේක්ෂිත දළ ජාතික නිෂ්පාදනයෙන් 1.9%ක ප්‍රතිශතයක් පමණි. කයිවාරුව මිස වැඩ බැරි බව ජතාව ඉදිරියේ යළි යළිත් ඔප්පු කළ පාලකයන් පිරිසක් දැන් 2020 පසු මේ තත්ත්වය වෙනස් කරන්නට බලය ඉල්ලති. ජනතාවට අසන්නට සිදුව ඇත්තේ ඔබ පසුගිය වසර 4කුත් මාස 8ක් තිස්සේ කළේ කුමක්ද කියාය. 

2005 මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ජයග්‍රහණය කළාට පසු එම රජයට තිබුණු ප්‍රධානතම අභියෝගය වූයේ වසර 20කට වැඩි කාලයක් නොවිසඳී තිබුණු ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුද්ධය අවසන් කිරීමය. මේ සඳහා සැලසුම් සකස් කිරීමේ වගකීම මූලිකවම භාර වූයේ අභිනවයෙන් පත්වූ ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාටය.  ප්‍රශ්නය හොඳින් අධ්‍යයනය කළ ඔහුට වැටහුණේ යුද්ධය ජයග්‍රහණය කිරීමට නම් ප්‍රමාණවත් තරම් හමුදා සෙබළුන් හා අවි ආයුධ අවශ්‍ය බවය. නමුත් වසරක් පාසා අය-වැයෙන් ජාතික ආරක්ෂාවට වෙන් වූ මුදල සාර්ථක යුද්ධයක් දියත් කිරීමට ප්‍රමාණවත් නොවන බව ඔහුට පැහැදිලි විය. ඔහු කළේ තම යුද උපදේශකයන් සමඟ සකස් කළ නව සැලැස්මට යන වියදම ගණනය කොට ආරක්ෂක ඇමැතිවරයා හරහා කැබිනට් මණ්ඩලයට යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කිරීමය. මෙතරම් විශාල මුදලක් යුද්ධය සඳහා වියදම් කරන්නේ කෙලෙසදැයි කැබිනට් මණ්ඩලය ප්‍රශ්න කළ විට ඔහු පෙන්වා දුන්නේ යුද්ධය දිගටම පැවතීම තුළ රටට අහිමි වන ධනය වියදමට වඩා අති විශාල බවය.  අවසානයේ කැබිනට් මණ්ඩලය එයට එකඟ වූ අතර යුද්ධය වසර 4කට අඩු කාලයකින් නිමා විය.

අධ්‍යාපනය නඟාසිටුවීමේ සැබෑ අවශ්‍යතාවක් රජයකට ඇත්නම් එදා යුද්ධය වෙනුවෙන් රාජපක්ෂ රජය ආයෝජනය කළාක් මෙන්ම රටේ තරුණ පරපුර වෙනුවෙන් එම ආයෝජනය කරන්නට අනාගත රජයක් පසුබට නොවිය යුතුය. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා තරුණ සමුළුවේදී පැහැදිලිවම කීවේ අනාගත රජයකින් අධ්‍යාපනය ක්ෂේත්‍රයට වෙන් කරනා මුදල දෙගුණ තෙගුණ කරන්නට වුවත් තමන් සූදානම් බවය. 

විශ්වවිද්‍යාලවලට දැනට ගන්නා සිසුන් ප්‍රමාණය හැකි ඉක්මනින් දෙගුණ කරනා අතර අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ හරහා විශ්වවිද්‍යාල පාඨමාලා හැකිතාක් දුරකට නව ලොවට ගැළපෙන ලෙස වෙනස් කළ යුතු බව ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ මතයයි.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා පෙන්වා දෙන්නේ මානව සම්පත් සංවර්ධනය අනාගත රජයක මූලික වගකීමක් විය යුතු බවයි. 

රටේ අනාගත පරපුර ඵලදායි පුරවැසියන් කරන්නට අවශ්‍ය දැනුමින් ඔවුන් පෝෂණය කරන්නට, ඔවුන්ගේ කුසලතා හා නිපුණතා වර්ධනයට විශේෂ අවධානයක් යොමු කරන බවත්, සියලුම තරුණ, තරුණියන්ට අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රය තුළ අතරමං වීමට ඉඩ නොදී ඔවුන්ට උසස් අධ්‍යාපනයට හා තාක්‍ෂණික අධ්‍යාපනයට ඇති අවස්ථා පුළුල් කරන බවත්, පොජපෙ ජනාධිපති අපේක්ෂකයාගේ පොරොන්දුවයි. අධ්‍යාපනික ප්‍රතිසංස්කරණ හරහා ශිල්පීය දැනුම ලබාදෙන අතර නව නිර්මාණයන් කිරීම සඳහා අපේ තරුණ පරපුරට අතහිත දිය යුතු බව පවසන ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ අපේ දීර්ඝකාලීන අරමුණ විය යුත්තේ නව නිර්මාණයන්ගෙන් ලෝකයේ ඉදිරියෙන්ම සිටිනා රට බවට පත් වීම බවයි.

ලෝකයේ මේ වන විට කාර්මික විප්ලවයන් තුනක් සිදු වී ඇති අතර වර්තමානයේ අප අත්දකින්නේ සිවුවැනි කාර්මික විප්ලවයයි.

එතෙක් මානව ශක්තිය සහ සතුන්ගේ ශක්තියෙන් බලගැන්වුණු යන්ත්‍ර, සුළං බලය සහ ජල බලයෙන් සවි ගැන්වීම ඇරැඹුණේ ප්‍රථම කාර්මික විප්ලවයත් සමඟයි. පළමු ලෝක යුද්ධයට පෙර දශක දෙකකදී පමණ ඇති වූ දෙවැනි කාර්මික විප්ලවය සඳහා පාදක වූයේ විදුලි බලය භාවිතයෙන් නිෂ්පාදනය සිදුකිරීමයි. තෙවැනි කාර්මික විප්ලවය 1980 ගණන්වල ඇරැඹි නිෂ්පාදන ඉලෙක්ට්‍රොනික පාලනය යටතේ සිදුවීමයි.  එහිදී ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණ භාවිතයෙන් යන්ත්‍ර සූත්‍ර පාලනය වීම යම්තාක් දුරකට ස්වයංක්‍රිය තත්ත්වයකට යන්ත්‍ර සූත්‍ර ගෙන ඒම ආදිය සැලකිය යුතු අන්දමින් සිදු විණි. 

මේ වන විට ආරම්භ වී තිබෙන සිවුවැනි කාර්මික විප්ලවය තුළ බොහෝ දියුණු  රටවල් සිය නිෂ්පාදනයන් සහ භාවිතයන් ඉලෙක්ට්‍රොනික භාවිතයන්ගෙන් ඔබ්බට ගොස් ස්වයංක්‍රියකරණය කෘත්‍රිම බුද්ධිය භාවිතයෙන් සිය පද්ධති ස්වයං තීරණ ගත හැකි තත්ත්වයට පත්කර ධාරිතාව සහ කාර්යක්ෂමතාව ප්‍රශස්ත කිරීම විවිධ තාක්ෂණයන් සමෝධානිත කිරීම මඟින් භෞතික සහ ජීව විද්‍යාත්මක සීමාවන්ගෙන් ඔබ්බට ගොස් සියල්ල එකම වේදිකාවක භාවිත කිරීම වැනි නවීන ක්‍රියාමාර්ග හරහා සිය කටයුතු උපරිම ප්‍රශස්ත මට්ටමින් සිදුකිරීමට වෙර දරමින් සිටිති. මේ අතරටම අන්තර්ජාලය හා බැඳි විවිධාකාර උපකරණ ස්වයංක්‍රියව සන්නිවේදනය කරගැනීමට සැලැස්වීම මඟින් මානව මැදිහත්වීම අවම කිරීමටත් සියලුම පද්ධති ස්වයං පාලනයකට සහ නිරන්තරව ස්වයංව යාවත්කාලීන කිරීමට සැලැස්වීම මඟින් සිය කාර්යක්ෂමතාව මිලිතත්පර ගණනකින් හෝ වැඩිදියුණු කිරීමට කටයුතු කරමින් සිටිති.

අපට දැන් තීරණය කරන්නට සිදුව ඇත්තේ දියුණු වෙමින් පවතින රටක් වශයෙන් සුපුරුදු පරිදි බාහිර ලෝකයට ඉදිරියට යන්නට ඉඩ දී ගතානුගතික ආර්ථික සංවර්ධන, බොරු පොරොන්දු  තුළ සිර වී සිටිනවාද, නැතිනම් අපේ තරුණ පරපුර වහ වහා දැනුමින් සන්නද්ධ කොට, දැනටමත් ආරම්භ වී ඇති සිවුවැනි කාර්මික විප්ලවයේ කොටස්කරුවන් වන්නට උත්සාහ කරනවාද යන්නයි. අනකුත් පක්ෂවල ජනාධිපතිකම අපේක්ෂකත්වය සඳහා අරගල කරන සමහර දේශපාලනඥයන් කැමරා ඉදිරියේ ඒදඬු බඩගාමින් රඟදක්වද්දී  ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ ජනාධිපති අපේක්ෂක ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාට තෝරාගැනීමට අවශ්‍ය ඇත්තේ ඉන් දෙවැනි මඟය.

KAMALIKA  PIERIS

The Maha Sangha continued to show opposition to Yahapalana in 2019. The result was a ding- dong battle between the Sangha and Yahapalana.  The Maha Sangha have opposed Yahapalana on a range of issues.

The Sangha have spoken out against the   new constitution that   Yahapalana was planning to foist on the country. Ven. Bellanwila Wimalaratana said that Kotte Sangha Sabha had met and decided unanimously that ‘this constitution making process was not timely’. Problems of the people in the North and the East could not be solved with a couple of sentences in a Constitution, he said. Ven. Keppetiyagoda Sirinimala of Getambe temple also spoke against the new constitution. Yahapalana is ‘playing around with the country’ ,he said. ‘Now all of us and the country are going to be destroyed.’

The Sangha opposed other activities too. The Sangha opposed the decision to display photographs of intelligence operatives  before the public. They compared it to the Millenium City attack. Ella Gunawansa, Medagoda Abhayatissa,  Ittakande Saddhatissa and  Pahiyangala Ananda all protested about  this  before the media.

The Sangha also pounced on industrial ventures. Magalkande Sudatta and Pahiyangala Anandasara spoke very vehemently on the subject of the hospital waste brought from UK. ‘There are    103 containers. They have been getting these down in 2016 and 2017 too’, said the well informed bhikkus. Thinniyawela Anandasagara showed  the camera the customs details of the consignment where it came from and who had got it down.. Jathika Bhikshu Peramuna representative  Vatinapana Somananda  also  commented on the  subject.

A delegation of the Maha Sangha undertook an inspection tour of the construction work on the second stage of the Central expressway. The tour started from Gettuwana junction in Kurunegala. Lakshman Kiriella and other Members of Parliament were present.

The Sangha took a firm stand on Muslim separatism. From their comments made to the media, it was clear that the Maha Sangha   had known about Muslim extremism and  have been watching Muslim separatism for a long time. They were well informed about Muslim activities. They spoke of madrasas,   Sharia University, date palms and the use of Arabic.

At the National Conference on Peace Harmony and Coexistence, July 2019, Omalpe  Sobitha commented  openly on the  Muslim  separatism, ‘ why  do they wish to have separate law, dress, schools, universities’, he asked.  At an Anti Wahabi meeting at Kurunegala in July 2019  there were three monks  on the stage. There were also four rows of bhikkus in the audience.

Individual bhikkus  were active on this subject.  Pahiyangala Anandasara  has pursued the matter of the illegal Muslim settlements at Wilpattu. Medagoda Abhayatissa said on television news that he has evidence that at Kattankudy 20 persons were killed according to Sharia law. Nithyawela Palitha said it was charged that the police had accepted money from Muslims and were refusing to record complaints against Muslim extremism.

Jamburewela Chandraratana said that    Yahapalana was preparing a Bill make the Batticaloa University” (Hisbullah’s institute) and other such bodies legal. Once the Bill is passed it will not be possible to go to courts on the matter. Atureliya Ratana led a large procession in Batticaloa against the Batticaloa University” In August 2019.  Many bhikkhus participated and television news showed them shouting slogans. There was also a satyakriya of about 30 monks with two Catholic priests and one Hindu priest.

The Sangha also decided to try their hand at national policy. A  Samagi maha sangha samuluwa”   was  organized by all Ceylon Buddhist Association   in March 2019, to formulate a framework of national policies to protect peoples’ rights”. Nothing was heard of this thereafter.

But in August 2019 The Buddha Sasana Karyasadhaka Mandalaya, composed of 12 very senior, erudite monks and 14 Presidents of Buddhist organizations, with Diviyagahe Yasassi Nayaka Maha thera as President came up with a set of recommendations for candidates standing for Elections .  A sub-committee of monks  prepared the initial draft, presided over by Vajiraramaye Nanaseeha (formerly Olcott Gunasekera) together with  lay persons. Diviyagahe Yassasi and  Thirukanamale Ananda presided over the final draft .

This document  was submitted to the Mahanayakas of the three Nikayas, the Archbishop of Colombo, the Bishop of the Colombo Diocese, the  Kurrukal of the All Ceylon Hindu Congress and the President of the  All Ceylon Jamiyyathul Ulama.  These persons also placed their signatures to the recommendations indicating their approval and endorsement. 

The document was titled “Towards the dawn of a new political culture of integrity in Sri Lanka” and subtitled “Recommendations that are proposed by Heads of all Religions on the initiative of the Buddhasasana Karyasadhaka Mandalaya in respect of candidates standing for Elections”.  It was published in the three languages.

The document was officially handed over at the ceremony at  BMICH to the President, Prime Minister, Leader of the Opposition and all leaders of political parties or their representatives; also to the Secretary-General to Parliament, the Elections and Bribery Commissioners and to Ministers and MP and members of the public.       I have included this here as  an example  of the Sangha ‘s new activism. It is unlikely that anyone would to take action on these recommendations.

Mangala Samaraweera said publicly that Sri Lanka was not a purely Buddhist country.  In retaliation, Nithyawela Palitha openly accused Mangala Samaraweera of vancha and dusahana.’There are 47 files against him’, he said. ‘I have them with me’. He said Mangala had sold some Benz and BMW cars got in 2014 for CHOGM at less than their real value. 55 Benz, 55 Nissan  Tirana  60 Nissan Silfie   were  sold by Mangala’s ministry. Mangala was also involved  in the  SAGT commission. Mangala had brought down containers of karunka, pepper, ethanol. He is the  one person who had most  abused state property , he is a  darunuma thakkadiya, and hora, he owns 6 houses in London , said the  monk. He is a fashion designer,  he added.

Finance Minister Mangala Samaraweera  promptly replied. He said  that he would sue the  two private television channels for Rs.1000 million each for giving wide coverage to the recent unsubstantiated allegations against him made by Thiniyawala Palitha. Anybody can make this type of wild allegations, but any responsible media organization should be careful before giving publicity to them. I was not even the subject minister when some of those alleged incidents happened,” he said. 

Yahapalana government  was deeply antagonistic towards the Maha Sangha and was determined to  hit   hard. Shakthika Sathkumara,  wrote a story on a gay monk. He was promptly locked up. But that was only the preliminary.  Yahapalana then charged that there had been considerable sexual  abuse of samanera in the Buddhist temples. This is the first time that this charge has been made so openly. Therefore  it is significant.

Ranjan Ramanayake announced publicly that  there was sexual abuse of samaneras in the Buddhist temples. He said this was an open secret.  He  told the television media that he has a folder of appeals from samanera and  showed the file. He said that  had shown it to the Prime Minister too. Then he added that the bhikkus who are politically active  today are doing so because they have all been sexually abused.  This  absurd  statement is good for a laugh, but the Sangha did  not think it funny.

The Sangha responded instantly. From Uva, High priest at Ella, Kithalelle Shanthasiri, flanked by about nine monks   protested  publicly about the remark. Pahamune Sri Sumangala, and  Amburevela Chandraratne scolded Ramanayake  at a media conference and said ‘this is a crime and Ramanayake  should be arrested.’

 Muruddeniya Dhammaratana, said that  there are others behind what Ramanayake said. He is only a tool. Jamburevela Sangharatana said that  Ramanayake has got together with an American NGO and is saying things which could create in the public a sense of anger and repulsion (kalakereemak) towards the Sangha. There is the danger that others may use this accusation. Then we monks will have to stop the work we are doing against this government . Television news showed about ten monks going to the police division to inquire about the many complaints made on this matter. Police said they have received 6 complaints and they will look into it.

Ramanayake was Catholic and   the Catholic Church quickly distanced itself from the remark. Catholic bishop P.S.K. Francis  said he was concerned about the remark. ‘It is now time for the Catholic  clergy and the Sangha to join hands to ensure independence in this country. I apologize if the Sangha have been insulted.’ Ranjan Ramanayake  then went to  Malwatte and Asgiri,  worshipped  and apologized if he had hurt the feeling of  silvat bhikkus.

By his conduct, Ramanayake, who is a Christian, broke one of the golden rules which need to be observed, particularly, among multi religious and multi cultural societies, observed an analyst. One of the guidelines to be followed is, that, a follower of one religion should refrain from making disparaging remarks about the teachings of other religions, or of institutions belonging to other religions. Even if the Minister’s remarks only related to a few monks, as claimed by him, it would invariably, reflect on the institution of the Maha Sangha and therefore, should be a ‘No go’ area, as far as any person who is not a Buddhist is concerned, concluded the analyst.

During British rule, in the 19^th and 20^th  century, the  Protestant church  (which permits its priests to marry), would have watched the Buddhist   temples very closely and if there was regular sexual abuse, of samaneras and older bhikkhus, it would have been  immediately exposed.  I specifically looked for such  observations in the research literature ,but could not find any. This can be taken as confirmation that there was no broad based sexual abuse going on,  at the time, because if there was, then the  Protestant church would  jolly well have  pounced on it and publicized it. That would have been the best way to  discredit the Maha Sangha. NOTE: I have used the term ‘Ven’ in the first paragraph and discontinued it thereafter.(Continued.)

KAMALIKA  PIERIS

Revised     14.9.19

Yahapalana’s attacks on the Maha Sangha are part of its attack on Buddhism, Buddhists and Buddhist worship. This anti-Buddhist strategy has clearly been planned well ahead and given to Yahapalana to implement.

Yahapalana decided to avoid a frontal attack on Buddhist philosophy. They  know what happened at the Panadura Vadaya. Yahapalana has preferred to hit below the belt. Yahapalana accordingly tried to silence the Maha Sangha, by putting them in remand prison and to sabotage the peraheras by removing the elephants that go in it. Peraheras have always been an irritant to the non-Buddhists in Sri Lanka.

Uduwe Dhammaloka observed in 2016 we can see that strategies are being discussed among various NGOs and the present rulers seem to be going along with them, one instance is the Katikawata Bill, the intention was to suppression of the sangha. There is no need for a Katikawata bill, the Vinaya rules are sufficient.  Kiribathgoda Ananda has over a 1000 monks under him. They conduct themselves well.”

Uduwe Dhammaloka continued, there is now a move by NGOs to say that ordaining young boys as monks is child abuse.  We know that as far as Buddhism is concerned adult ordination will never work. Monks have to be ordained when they are young otherwise they will never be able to conduct themselves in a manner required of monks. We now see subtle attempt to portray the ordination of children as child abuse. There was a video clip of a young samanera crying for his mother that was shared on social media networks some time ago. These subtle campaigns which strike at the very root of Sinhala Buddhist culture. If child ordination is eliminated the sangha will be gone in one generation.  

Derana   news on 10.9.19 showed a young man repeatedly slapping two samanera bhikkhus  for allegedly taking an item from a shop. An onlooker came forward and stopped him but only after about half a dozen slaps had been given. The next day Derana news showed the two samanera in hospital. The man was arrested and the camera showed him apologizing for his action.

Samanera bhikkhus are also featured elsewhere. The popular teledrama ‘Sidu’ features a village temple, its chief priest, his assistant Ven.  Rahula and two little samaneras, Soratha and Subhoda. ‘Sidu’ thus shows the three levels of bhikkhus in the Sangha community, senior, middle and junior, their role and the difference in attitude among them.  The samanera are shown to be normal, mischievous little boys, training to be priests. Before it became a soap opera, Sidu” was a lovely film. Buddhist philosophy was  woven beautifully into  a relaxing film which offered,  suspense, melodrama, excitement, ‘pight’, ‘comit’ and ‘luv’. 

The international conspiracy leaders have studied the Sangha as individuals and selected the most suitable bhikkus for what they had in mind. These handpicked monks talk and behave in a manner designed to turn Buddhists against Buddhism. That is the nature of the conspiracy. Getting the monks involved is part of the conspiracy. This has also happened in Burma where monks were brought into disrepute., said Uduwe Dhammaloka.

There is a small group of monks playing a major role in creating disturbances in the country.  They paved the way for the present government to come to power. These monks were completely unheard of until they started creating disturbances on the streets. This is a small minority of monks with suspicious linkages to the west. 

It is these monks who were arrested at Homagama. They were brought to court like criminals with their heads covered, Things that were not done even in colonial times are being done now. Our monks are now aware of what is going on, we discuss these matters, concluded Uduwe Dhammaloka.

The pin pettiya in temples is also targeted. Some time ago, the pin petti of Alutgama and Dambulla viharas were sealed by the Department of Buddhist Affairs. The public protested and the Department gave in. In September 2019 another round of pin petti sealing  started. The pin petti at Badulla raja Maha vihara were sealed.

In September 2019, the audit Division of the Department of Buddhist affairs had come Tissamaharama Raja Maha vihara to do a surprise check of its pin petti. The petti were sealed to be taken for examination to the Department of Buddhsit Affairs. The auditors has said that the temple had not maintained proper records of the pin petti money.

 The chief priests at Tissamaharama told Derana that they were unable to get the money they needed for the next perahera due to the bomb blast. They needed about 1.3  million .They needed  antoher 50 lakhs or so, to keep the chaitya whitewashed and  pay the workers and feed them for bout two ro three months. The Chief priest also observed that there was a Christian Church in Tissamaharama which had about three hundred acres of land. Are they checking there as well, he asked.

However, since it was best to keep on the good side of the Maha Sangha.  Yahapalana made it a point to go to Malwatu and Asgiri Mahanayakas,   kneel down, hand over baskets of fruit and  say what they were going to do next. Maha Sangha was not fooled. Some Yahapalana MPs went beyond that. Derana news 8.9.17 showed Ravi Karunanayake  visiting Elle Gunawansa and worshipping before a Buddha statue.  Then in August 2019, there was a photograph of Ravi kneeling before a bhikkhu at a function at the BMICH.  

Unfortunately for   Yahapalana, things did not go as planned. Instead of getting frightened, shutting up   and staying inside their temples, the Sangha did the opposite. They marched out en masse from their temples and confronted Yahapalana directly. We now see a re-emergence of the Maha Sangha as a   strong, formidable political force.

The Buddhist monk is fundamentally a teacher, and a counsellor to lay people, observed  Raj Gonsalkorale. They are  part of a community,  and their role is defined by the environment they live in.  I would add to this that the Sangha are citizens of Sri Lanka,  and are entitled to all the rights and privileges of a citizen of Sri Lanka. That is an inalienable right. If the  Sangha can vote at an election, they can be politically active as well.   Buddhism  is not a philosophy that shuns politics.  Buddha preached to King Bimbisara,  King Pasenadi and Anathapindika, a rich merchant and banker. In doing so, he was recognizing the   importance of political and economic power in a society. 

The  first concern of the Maha Sangha was of course, Buddhism .in June 2017 after a meeting of the Karaka Sangha Sabha, Warakagoda Gnanaratana in a strongly worded statement   spoke of internal and external conspiracies against Buddhists and emphasized the need for the Mahanayake Theras of the Three Nikayas and the patriotic people of the country ‘to act in unison to face such injustices.

The Sangha  made sure that the traditional Buddhist activities continued. A pirit chanting was organized at 600 temples  in June 2019 to invoke blessings to the country, tri-force personnel, Police, Government and the people.  The chanting  was to start  at Anuradhapura, with 500 bhikkhus chanting pirit at  Ruwanvelisaya. The annual peraheras would  also  continue.  In June 2019, chief prelates met  the Secretary of Defence to discuss security arrangements to  the annual peraheras conducted at Kelaniya, Mahiyangana, Bellanvila and  Navagamuwa.

The Maha Sangha have taken a fearless stand against Yahapalana government.  Ven.Elle Gunananda said the Yahapalana ‘lied and lied to us’ (boru kivuva).  Ven.Omalpe Sobitha said there must be a firm Sinhala leadership in Parliament. The tail cannot be allowed to wag the dog.  Ven.Wattegama PItiyegedera observed that we do not have a national policy that can survive changes of government.

The Maha Sangha have made their political position clear .Wattegama PItiyegedera said that Vigneswaran had met the Malwatte and Asgiriya sangha and said they want federalism. Wattegama Pitiyegedera reported that the Sangha straightaway said they cannot agree this.

The Maha Sangha have also  made it clear that they support Gotabhaya Rajapaksa as the next President of Sri Lanka. Gotabhaya   did a well planned tour of the major temples of the country. The chief priest of each temple spoke and the speeches were shown on television news. They had clearly planned their speeches  beforehand and chose their words carefully. The speeches were political statements intended for the public and Yahapalana. At Kiri vehera, the camera showed a bikkhu recording the proceedings with a smart phone.

The itinerary went as follows. Gotabhaya first went, with his retinue to Anuradhapura where he worshipped at Sri Maha Bodhi, Ruvanveli seya, Mirisavati, Lankarama and Jayanthi vihara. At Ruvanvali seya     1500 monks  conducted an adistana puja. The heads of these temples greeted him as a promising future leader.

After visiting the Dalada Maligawa in Kandy, and receiving the blessing of the Sangha at Malwatte and Asgiriya temples as well as pirit nool. Gota travelled south, to Kiri vehera at Kataragama, where there was an ashirvada puja and 500 monks chanted Jaya pirit. 

The chief priest of Kiri vehera, Kobawaka Dhamminna said we will support anybody who is prepared to protect Buddhism and our land .We hope that Gotabhaya will take up that responsibility. Bellanwila Dhammaratna said the country had fallen to nought today in terms of security and economy. Mahinda Rajapaksa made [an impact]. ‘You are his brother. You have the ability to take this country out of this mess.  You have experience. Do the right thing. We will support you.’

 Uva Wellassa Sanghanayake Kandaudapanguwe Sudamma said ‘look into security,   foreigners cannot poke their noses [into our affairs]. Create a good country, a strong, courageous one where Sinhalese can live with pride. You have the strength to do this. Today Sangha lack respect. They are insulted. We cannot be expected to tolerate this.   The Maha Sangha is for the country, its Sasana, and   its culture.’

Gotabhaya then went to Tissamaharama Raja Maha Vihara where  Develegama Dhammasena spoke.    At Matara  Paraduwa Jinaratna, head of a Sangha organization, wished Gota  success at the elections, the  solidarity of the Rajapaksa brothers is an example to the nation, he said.  People are on fire,  he continued, they are scared the country will be handed over to a foreign power. Stop  those who are robbing the state, selling  the state, save it from foreigners, protect Buddhism, get rid of this irreligious government, which has  encouraged Sangha bedhaya .There must be a  love for the country, he concluded.

At Alutgama Kande viharaya,   Malegoda Nanda said head of state must have  ‘eveseema’. ‘As Defence Secretayr you showed that quality’. At the Kalutara bodiya Waskaduwe Mahindawansa   told Gotabhaya  ‘you gave a very good speech at the launch in Colombo  it had no mud, no division, you got your ideas across very effectively’.  There was pirit at Wadduwa bodhiraja.

Pannipitiya Rukmale Sri Dharma Vijayaloka’s chief priest, Ittapane Dhamalankara  said most politicians are busy slinging mud at each other from the mud hole they have got into. They are placing the population in danger. ‘Like you got us out of the war  you should  try to get us out of this mud hole too.  You have shown by action, not talk your ability and won the admiration and respect of the public. I   declare that you are the most suitable as our leader.’

At Mount Lavinia Dharmapala aramaya Ramannya chief prelate Kotugoda Dhammavasa said  the public hare hoping now for a good leader. They eagerly await a leader who will  provide a ‘kramavath ayurin rata hikmavagena nisi paripalanayak. ‘with help of the Maha Sangha and public  we hope that you will be able to create a country which regains its self respect and we pray that you will have the strength, power and support of the public to achieve this.’   I have given this programme at length because I wish to show  the huge , island wide support given by the Sangha to Gotabhaya and the issues the Sangha consider important.

The Maha Sangha  was aware of the animosity of  Yahapalana towards the Sangha. Keppetiyagoda Sirinimala  of Getambe temple said  in 2017 that usually when there was a crisis, the bhikkhus came forward, ‘now they are  denigrating the monks.’ A protest march and a meeting of the Maha Sangha was held in Kandy in July 2019  because  some NGOs and  other organizations  had challenged a statement made by the Mahanayake of Asgiriya .The  march  was organized by  several Sangha organizations, including  Jathika Sangha Sabha and Thri Nikayika Bhikshu Ekamuthuwa.

The Maha Sangha have emphasized their unity by appearing in formidable groups, not singly. At the National Conference on Peace, Harmony and Co existence, July 2019,  one half of the BMICH auditorium was  given over to the Sangha, who could be seen seated  en masse, in a  blaze of saffron. (See Derana news 31.7.19 at at13.53). 

There was a media conference  to report the decision of the Kotte Sri Kalyani Samagri Dhamma Maha Sangha Sabha regarding the proposed new constitution. The opening shot showed a group of 12  or so, red and yellow clad Bhikkus emerging from the discussion led by  the chief priest. The chief priests  spoke  to the camera with this group standing behind him, in full view of the camera, looking very  serious and formidable. It was impressive. (see Derana 6.55 news 22.10.17 at 15.10) Camera also showed them going into the meeting.

The third example is from the  ‘Jathika Maga’  conference  held by Maha Sangha Samuluva at BMICH   in June 2019 .  This showed three or four rows of monks, on the stage,  sitting amidst a set which included   Anuradhapura style pillars, a Samadhi statue and a Dagoba. 

The Sangha also  spoke out  regarding non-conformist bhikkhus. In 2017, after a meeting of the Karaka Sangha Sabha, the Mahanayake of the Asgiriya Chapter, announced Although we do not approve the aggressive behavior and speech of Bhikkhu Galabodaatte Gnanasara the viewpoint expressed by him cannot be discarded. Insulting Bhikkhus by various groups without inquiring into the veracity of the issues raised  cannot be condoned.”

A historic agreement merging the Amarapura and Ramanna Chapters was signed in Colombo, in August   2019. The two chapters will hereafter be known as a single entity: Sri Lanka Amarapura Ramanna Samagri Maha Sangha Sabha.” The agreement was signed by the Amarapura Chapter Mahanayake, the Ven. Kotugoda Dhammavasa , and the Ramanna Chapter Mahanayaka, the Ven. Napana Pemasiri. The two prelates will hereafter function as Joint Chairpersons of the new Sangha Sabha.

The agreement marks a turning point in the history of the Buddha Sasana in the country. It was reached after years of talks. Six major aims were cited as the reasons for the merger. These included the need to take decisions jointly regarding issues affecting the Buddha Sasana and the country, building a disciplined Sangha society and providing guidance to young learned Buddhist monks to face social challenges. Ven. Kotugoda Dhammavasa said there was no reason why the two Chapters should remain separate as they were started by the pupils of the same monk. The Sangha now urgently needed a  Sangadhikarana   and  a Kathikawatha. We have submitted the recommendations,  for a Sanghadhikarana, but  nothing has happened so far, said the  Sangha.

It should be noted however, that the  three nikayas have been  working together  for a long time before the merger. For instance,  in December 2018 a decree by the tri nikaya was announced at the Jathika Maha Sangha Samuluwa led by the prelates of the three nikayas at Nelum Pokuna, Colombo.  

The Easter Sunday bombings mark a significant coming together of the Catholic Church and the Maha Sangha. The Catholic Church and the Maha Sangha appeared   together on one platform after this  sad event. Cardinal Malcolm Ranjith   took the lead.

Cardinal Malcolm Ranjith held two joint press conferences with the Maha Sangha regarding the bomb blasts. The   Maha Sangha was represented by Ven. Ittapane Dhammalankara, Chancellor of the University of Sri Jayewardenepura, and chief priest of Kotte Sri Kalayani Samagri Dharma Maha Sangha Sabha of Siyam Maha Nikaya.   In July 2019, Kirinde Dhammakusala, chief incumbent of Sri Bodhi temple at Bopitiya and Rev Francis Jayakody parish priest of Pamunugama were special invitees to the meeting of the Pamunugama Welfare Association of Bopitiya.  

After the Easter Sunday bombings, the Sangha decided to send the Muslims, as well as Yahapalana and the USA a strong message. 50 bhikkus ,from Bellanwila Raja Maha Vihara went by bus to Katuwapitiya church, and were met by the chief priest of the Church. They exchanged greetings, went into the church and surveyed the damage done. Then in a symbolic gesture of sympathy, several bhikkus took brooms and swept the compound. This is a most unusual event and it must be recognized as such. Derana television gave it   lengthy coverage. This can be seen at   https://www.youtube.com/watch?v=ip7WwvJJL9w&t=1707s.  

Ven. Bellanwila Dhammarathana invited His Eminence Malcolm Cardinal Ranjith to join a pooja at Bellanwila Raja Maha Viharaya in August 2019  to invoke merit on those killed, which he did with all reverence.

Yahapalana  has   inadvertently, helped to establish Sri Lanka as a Buddhist country. It happened like this. Mangala Samaraweera said  on 13 May 2019 that Sri Lanka was not a Buddhist country.  There was a howl. Of course it is a Buddhist country said the Buddhists.  Yes it is, added the Hindus, Christians and Muslims independent of each other.

Cardinal Malcolm Ranjith said it could not be disputed that Sri Lanka was a Buddhist country. Sri  Lanka is a Sinhala Buddhist country said Faizer Mustapha. So did Minister Mano Ganesan.. Navinda Jayasinghe speaking for Catholics said this is Sinhala Buddhist country, there is nothing to argue about it. Its identity is Sinhala Buddhism. Vadivel Suresh said there are no two words about It. Buddhism  is the senior  religion under which come the junior religions  of Hinduism, Islam and Christianity.

 The Sangha spoke up. The religious groups in this country should keep it in mind that Buddhists in Sri Lanka had always respected and allowed unhindered the existence of other religions, said Asgiriya in an   official statement. We condemn acts by other religious groups that insult this tolerant Buddhist ethic,”

The rest agreed. They also announced, with appreciation, that it was the Buddhist ethos that permitted them to  practice their religion with complete freedom. Faizer Mustapha said it was the Buddhist  ethos that permitted the other religions to   follow their religions peacefully and exercise their rights.

However, long before all this, In Sept 2018  Cardinal Malcolm Ranjith was present at the prize giving of Kanduboda Shri Saranankara Daham Pasala in Delgoda, organized by the Ven. Parakaduwe Sri Saranankara with Chancellor of the Kelaniya University Ven. Dr. Walamitiyawe Kusaladhamma  presiding.

Cardinal Malcolm Ranjith said at this event that Buddhism was the backbone of this country and it was a religion which had been followed by the people in this land for a long time. People who had been shaped by Buddhist civilization do not violate human rights. He added that a society which attempts to make human rights a religion, could safeguard human rights effectively through Buddhist teaching.

Rights of all people in this country are safeguarded when Buddhist culture is safeguarded, he said. Human rights are safeguarded in our country much more than what is prescribed by the UN because of the Buddhist environment,” he added. Since we have inherited a great culture over the years, there is no need to think about human rights in a special way.  Anti-religious ideologies are being filtered into the society today. We have to put them aside and safeguard religions,” he said. ( Continued)

ආචාර්ය සුදත් ගුණසේකර

සිව්වන සියවසේ (ක්‍රි ව. 313) කීර්ති ශ්‍රී මේඝවර්ණ රජතුමා දවස ශ්‍රී දළදා වහන්සේ මෙරටට වැඩමවූදා සිටම අරම්භවූ ශ්‍රී දළදා ප්‍රදර්ශනය හා දළදා පෙරහැර ඉතිහාසය පුරාම ඉතා  උත්කර්ෂවත් අන්දමින් පවත්වා ඇතිබැව් වන්ශකතාවලින් පැහැදිළිවෙයි. එදා සිටම 1815 දක්වාම  සින්හල බෞද්ධ රාජ්යක් වූ මේ රටේ දළදාවහන්සේගේ භාරකාරයා මෙන්ම ආරක්ශකයාද වුයේ රටේ රජතුමාය. ඒ නිසාම දළදාවහන්සේ වැඩසිටි දළදාමන්දිරය පිහිටියේද රජ මාළිගා  චතුරශ්‍රයේමය.  දිනපතා උන්වහන්සේට සිදුකෙරෙන පුද පූජා වලට අමතරව වසරකට වරක් දළදා වහන්සේ අභයගිරි පරිශ්‍රයට වැඩමවා එහි ප්‍රදර්ශනයකොට ජනතාවට වැඳපුදා ගැනීමට අවස්ථාව සලස්වයි. අනතුරුව නැවතත් දළදාවහන්සේ පෙරහැරින් රජමාලිගා පරිශ්‍රයට වැඩමවා දළදා මන්දිරයේ තැන්පත් කිරීම සිරිත විය.

මේ තුලින් දළදාවහ්න්සේගේ භාරකාරයා වශයෙන් රජතුමා එය ආරක්ශාකොට තබාගෙන ඇති බවත්, දයිනිකව වතාවත් සිදුකොට ඇති බවත්, වාර්ෂිකව ජනතාවට උන්වහන්සේ දැක බලාගැනිමට සහ වැඳපුදා ගැනීමට අවස්ථාව සලසාදී ඇති බවත් ඒ තුලින් රාජ්යත්වය ආරක්ශාකොටගත් බවත් පෙනේ. සින්හල බෞද්ධ රටක් වශයෙන් මේ රටේ ඉතිහාසය පුරාම මෙම  සම්ප්‍රදාය මහනුවර යුගයේ අවසානය දක්වාම පැවති බව වර්තමාන දළදා මන්දිරයද රජ  මාලිගා චතුරශ්‍රයේම පිහිටා තිබීමෙන් මනාව පැහැදිළිවෙයි

1815 දී මේ රට ඉන්ග්‍රීසීන් කුමන්ත්‍රණයෙන් අල්ලාගත් පසු මෙම තත්වය වෙනස් විය. උඩරට ගිවිසුමේ 5 වන වගන්තියෙන් මේ රටේ බෞද්ධ උරුමය ආරක්ශාකරණ බවට ව්‍යාජ පොරොන්දුවක් දුන්නද බ්‍රවුන් රිග් ආණ්ඩුකාරයා මාර්තු 2 උඩරට ගිවිසුමේ තීන්ත වේලීමටත් පෙර එය උල්ලන්ඝනය කළේය. එපමණක් නොව බෞද්ධ භික්ෂූන් සිරගතකිරීමට සහ මරාදැමීමටද ඔහු ක්‍රියාකළ අතර දළදා පෙරහැරද කිසිදිනක නොපැවත්විය.

1828 දි රටපුරා ඇතිවූ නියගයක් නිසා ඉන්ග්‍රීසි ආණ්ඩුවේ ආධාර ඇතිව දළදා පෙරහැරක් පැවත්වූ බව වාර්තා වී ඇත. ඒ සඳහා මහමලුවේ විශාල ශාලා දෙකක් සාදා අලන්කාර ලෙස සරසා ආණ්ඩුකාරයා ඇතුලු රජයේ නිලධාරින් විශාල පිරිසකගේ  සහභාගීත්වයෙන් මුරකාවල් යොදා තිබුණු බවද වාර්තාවේ.  අනතුරුව අණ්ඩුකාරයා පෙරහැරකින් මාලිගාව තුලට කැඳවා ගෙන ගොස් ධාතුකරණ්ඩුව දෙහිගම දියවඩන නිලමේ විසින් දෙන ලදුව ආණ්ඩුකාරයා විසින් ඇතුමත තැන්පත් කොට මහමලුවට පැමිණ අසුන් ගැනීමෙන් පසු පෙරහැර ආරම්භ කරණ ලදී. පෙරහැර අවසන්වීමෙන් පසු දියවඩන නිළමේ ඇතුලු පිරිස ආණ්ඩුකාරයා බැහැදැක පෙරහැර  අවසන්කළ බව වාර්තාකල බවද සන්දහන්වෙයි. රජ මැදුරේදී ආණ්ඩුකාරයා බැහැදැක පෙරහැර සාර්ථකව පවත්වා නිමාකළ බව ඔප්පුකිරීමේ සම්ප්‍රදාය ආම්භවූයේ මේ ආකාරයෙන්ය.

ඉන්ග්‍රීසි ආණ්ඩුව මින් බලාපොරොත්තුවූ කරුණු කීපකි. ඉන්ග්රීසි ආන්ඩුවේ අධිකාරිය මේ රට තුල තහවුරු කරගැනීම, යටත් විජිතයේ රාජපාක්සික භාවය ඉස්ථිරකරගැනීම  සහ යටත්විජිතවාදී අධිකාරී බලයේ යසෝරාවය ප්‍රදර්ශනය කිරිමද ඒ අතර වේ.

1948 දී මේ රටට නිදහස ලැබීයයි  කයිවාරු ගැසුවද අදද දියවඩන නිලමේවරයා බස්නාක නිලමේ වරුන් පිරිවරාගෙන අලිඇතුන් සහිත පෙරහරකින් මහනුවර ජනාධිපති නිල නිවසට ගොස් ගෞරව බහුමානයෙන් යුතුව ජනාධිපතිවරයා, ඔහුගේ ආර්යාව, පලාතේ ආණ්ඩුකාරයා, (මෙම කෝලම් නාඩගමට  කිසිදු සම්බන්ධයක් නැති උතුරුපලාතේ ආණ්ඩුකාරයා ද මහජන වියදමෙන් අනුරාධපුරයේ සිට නුවරට පැමිණ මේ වසරේ ඊට සහභාගී කරගත් බව දක්නට ලැබින) මහනුවර දිසාපතිවරයා ඇතුලු යටත්විජිතවාදී නෂ්ටාවශේෂ නළුවන් පිරිසක් බැහදැක සිදුකරණුයේද මේ දෙයමය.

ඊටත් වඩා මෙම කෝලම් රන්ගනයතුල මා දකින විහිළුව නම් එදා අධිරාජ්යවාදී සුද්දන් තම යටත් වැසියන් දෙස බැලු ආකාරයෙන්ම මේ රටේ සින්හල බෞද්ධ ගිහි ජනයාගේ නායකයා වසයෙන් සැලකෙන ශ්‍රී දළදා මාලිගාවේ දියවඩන නිළමේ වරයා සහ මහනුවර ප්‍රදේශයේ සම්භාවනීය ප්‍රභූන් වන සතරදේවාලවල බස්නායක නිළමේ වරුන් දෙස ජනතා චන්දයෙන් පස්අවුරුදු කාලයකට පත්ව සිටින ජනතා නියෝජිතයෙක් සහ ඔහුගේ ආවතේව කාරයින් පිරිසක් රජමැදුරේ ප්‍රවේශ  පඩිපෙළ මත උජාරුවෙන් සිටගෙන තම නිළබල බලපරාක්‍රමය ප්‍රදර්ශනය කිරීමයි. පඩිපෙළ අරාසිටින දේශපාලනඥ්යින්ට මෙන්ම මිදුලේ පහලින් සිටගෙන ඉහලින් සිටින අධිරාජාය් ප්‍රතිරූපයන්ට යටහත් පහත් භාවයෙන්  ආචාර සමාචාර කරන නිළමේලාටද මේ කෝලම් නාඩගම ගැන කිසිදු අවභෝධයක් ඇති බවක් මටනම් නොපෙනේ. 

මේ වු කලී අපගේ රජවරුන් තම යුතුකම් ජනතාව සහ භිෂූන් වෙනුවෙන් වාර්ෂිකව ඔවුන්වෙත ගොස් පෙන්වීමේ පෙරදිග විසිෂ්ඨ සන්කෘතියක් මුලුමනින්ම කණපිට හැරවීමකි. ඒ නිසා අන්ධානුකරනයෙන් හා ලජ්ජානැතිව  මොවුන් අද මේ අනුගමනය කරන්නේද  යල්පැනගිය එම යටත්විතිත සම්ප්‍රදායම නොවේද? ඊනියා නිදහස ලබා වසර 71 ට පසුව හෝ යටත්විජිත භාවයේ නෂ්ටාවශේෂයන්ට දැන්වත් තිත තබන්නේ නැත්තේ ඇයි? මේ රට නිදහස් නිවහල් රටක් බවවත් මොවුන් තවම නොදන්නා නිසාද?   එසේ නොවන්නේනම්  ඔවුන් තවමත් අධිරාජය්වාදීන්ගේ සුවච කීකරු ඇම්බැට්ටයින් නිසා නොවේද? 1948සිට සිට එකම රාජ්ය නායකයෙකුට හෝ මෙබඳු සිතිවිල්ලක් පවා පහල නොවීම ගැන ඔවුන් ලජ්ජා විය යුතුය රට ගැන හා අපේකම ගැන ඔවුන්ගේ ඇති අවභෝධය හා ඇපකැපවීම මෙයින්ම පැහැදිළිවේ. සින්හල බෞද්ධ අප තුලනම් ඔවුන් පිලිබඳ ඇත්තේ බලවත් කළකිරීමක් සහ  පිළිකුලකි.

ඇත්තවශයෙන්ම මේ අධිරාජ්යවාදි දීන බව ප්‍රදර්ශනය කිරීමේ සම්ප්‍රදායට තිත තැබීමට පලමු

පියවර ගතයුත්තේ නිදහස්යයි කියන මේ රටේ රාජ්ය නායකයින් නොවේද? රට, ජාතිය හෝ රටේ සන්ස්කෘතිය ගැන නොදන්නා ඒ ගැන මෙලෝ අවභෝධයක් නැති බලය හා ධන තන්හාව පමණක් එකම අරමුණ කොට ගෙන සුද්දා විසින් දායදකොටදී ගිය පක්ෂ  දේශපාලනය නැමති සතර කොණින් ඕජස්ගලන කුනුමස්කද කරතබාගෙන සුලු ජන චන්ද නැමති එලු අණ්ඩකෝශය පසු පසම හඹා යන කිසිදු දේසප්‍රේමයක් හෝ ජාතිකාභිමානයක් නැති කලුසුද්දන් රැළකගෙන් එවැනි ස්වාධීනත්වයක් හෝ නිදහස් චින්තනයක් බලාපොරොත්තු විය හැකිද? අනෙක බලලෝභයෙන් හා වස්තු තන්හාවෙන් දෑස් අන්ධවු උත්කෲෂ්ඨ රාජ්ය පාලනය පිලිබඳ කිසිදු වැටහීමක් නැති දේශපාලන සිහින ලෝකයක ජීවත්වෙන  අපේ දේශපාලකයින්ගෙන් මෙවැනි දේසහිතයිෂී  ජාතිමාමක තීරණ බලාපොරුත්තුවීම ඉබ්බන්ගෙන් පිහාටු ලබාගැනීමට වෙහෙසෙන්නක් බඳුයයි මට සිතේ. වැටත් නියරත් යන දෙකම ගොයම කා නම් කාට පවසමුද  මේ අවණඩුව? 

එමනිසා පළමුවෙන්ම තවදුරටත්  ලෝකයේම් විෂිස්ඨ සන්ස්කෘතියකට හිමිකම් කියන මේ නිදහස් රටේ අපි ඉන්ග්‍රීසි ගැත්තන් නොවී ඔවුන්ගේ දීන ගැත්තන් වන  දේසීය පාලකයින්ගේද ඇම්බැට්ටයන් නොවන බව පෙන්විමේ වගකීම සමස්ත ලාන්කේය සින්හල බෞධ ජන්තාවගේම ගිහි නායකයා සහ දළදාවන්සේගේ ගිහි භාරකරුවන  දියවඩන නිලමේ ඇතුලු සතරමහා දෙවාලවල බස්නායක නිලමේ වරුන් පියවර ගතයුතුයයි මම යෝජනා කරමි.

දේශපාලන හා වෙනත් හේතුන් නිසා ඔවුන්ටද එසේ කිරීමට පිටකොන්දක් නැතිනම් ඉතිහාසය පුරාම මේ රටේ හා ජාතියේ  මුරදේවතාවුන්  වහන්සේලා වූද, එසේම රටත්, ජාතියත් එසේම සාශනයත් රැකගෙන රාජ්යපාලකයින්ට අවවාද අනුශාසනා කරමින්  නිසි මන්ග යැවූ මහාවිහාර වන්ශික සන්ඝ පරම්පරාවෙන් පැවත එන අස්ගිරි මල්වතු මහා නාහිමිවරුන් ඇතුලු ප්‍රධාන භික්ෂූන්   වහන්සේලා හෝ මේ අධිරාජ්යවාදී ගැතිකමේ නස්ඨාවශේෂ සම්ප්‍රදායන්ට වහාම තිත තැබීමටත්,  ඒ සන්දහා සින්හල බෞද්ධ රාජ්යක සම්ප්‍රදායන්ට ගැලපෙන ක්‍රම වේදයක් නැවතත් ඇති කිරීමටත් සුදුසු කාලය දැන් එළම්බ ඇතැයි මම සිතමි. එමනිසා දැන්වත් ඒ අනුව කටයුතු කරනමෙන් මේ පරගැති අනුකාරක රාජ්ය පාලකයින්ට නොපමාව උපදෙස් දෙන මෙන් උන්වහන්සේලාගෙන් මම ගෞරවයෙන්  ඉල්ලා සිටිමි

උන්වහන්සේලාද මේ සදහා එවැනි පියවරක් ගැනීමට මැලිවන්නේනම් මේ රටට හා සින්හල බෞද්ධ සන්ස්කෘතියට ආදරේ ඇති සින්හල බෞද්ධ උරුමය  පිලිබඳ උගතුන් හා බුද්ධිමතුන් එක්ව හෝ මේ යටත් විජිත නශ්ඨාවශේසයන් දැන්වත් ඉවත්කොට නිදහස් රටක් හා ජාතියක් වශයෙන් රැකගතයුතු අතරම ශ්‍රී දළදා වහන්සේගේ මෙන්ම සින්හල ජාතියේ හා සම්බුද්ධ ශාසනයේ  ගෞරවය නැවතත් ප්‍රතිශ්ඨාපනය වන පරිදි සුදුසු වැඩ පිලිවෙලක් යෝජනා කළයුතුයැයි මම යෝජනා කරමි.

මේ පිලිබන්ද තීරණයක් ගැනිමේ ශක්තියක් හෝ බලයක් මට ඇත්නම් මා යෝජනා  කරණුයේ රටේ රාජ්ය නායකයා සහ දියවඩන නිලමේ වරයා ඇතුළු බස්නායක නිළමේ වරුන් විසින් විසින් පෙරහැර පවත්වා අවසානයේදී සින්හල ජාතියේ වර්තමාන සම්ප්‍රදායික නායකයින් හා සාශනභාර මුර දේවතාවුන් වහන්සේලා වන අස්ගිරි මල්වතු මහා නායක හිමිවරුන් ඇතුලු ත්‍රයිනිකායික මහානායක හිමිවරුන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් මහනුවර මඟුල් ම්ණ්ඩුවේදී පැවෙත්වෙන ත්‍රයි පාර්ශික කාරක සන්ඝ සභාවකට පෙරහර සාර්ථකව අවසන්කළ බව සැළකර සිටීමයි. එසේම ඊලග වසරේදී පෙරහැර පැවත්වීම පිල්බද  උන්වහන්සේලාගේ අනුශාසනා ලබාගැනීමද සිදුකළයුතු බවය.

රජදවස රජතුමාද ඇතෙකුපිට නැගී පෙරහැරේ ගමන්කළ බව සන්දහන් වේ. අද අපට රජෙක් නැත. ඒ වෙනුවට වර්තමානයේ සිටින්නේ ජනාධිපති වරයෙකි. නමුත් ඔහු අද රටේ ජනතාව විසින් පත්කරගත් රටේ හා ජාතියේ  නායකයාය. ඔටුණු නොපලන් රජතුමාය. ඒ නිසා පුරාණ රජතුමාගේ කාර්යභාරය ඉටුකිරීමට ඔහුටද සෑම අයිතියක්ම තිබේ. මෙහිදී ජනාධිපති වරයාද ඊට සුදුසු මුල් ඇන්දුමකින් ((නිළ රජ ඇඳුමකින්) සැරසී දියවඩන නිළමේ සහ සතර මහා දේවාල බස්නායකවරුන් සහිත  පෙරහැරකින් පැමිණ මහාසන්ඝ රත්නයට මෙම සැළකර සිටීම කළ මැනවයිද මම යෝජනා කරමි.

එසේ කිරීමෙන් දළදා වහන්සේට කිසිදු සම්බන්ධයක් නැති යටත්විජිත නෂ්ඨාවශේෂයක් වූ ආණ්ඩුකාර නිළ නිවසට ගොස් යටත්විජිත ප්‍රතිරූපකයන්ගේ හා සම්ප්‍රදායන්ගේ අමිහිරි මතකයන් යළි යළිත් සිහිගන්වන ජනාධිපතිවරයා සහ දිසාපතිවරයා අතුලු නිලධාරීන් බැහැදැකීමේ නිවට සම්ප්‍රදාය අවසන්කොට නිදහස් නිවහල් සින්හල බෞද්ධ රාජ්යකට උචිත නව ආගමික, සාමාජික හා සoස්කෘතික සම්ප්‍රදායක ආරම්භයක් පිලිබද අයිතිහාසික   සටහනක්ද සනිටුහන් වනූ ඇතැයි මම විස්වාශ කරමි. එසේම මේ රටේ තවමත් සින්හල බෞද්ධ රාජ්යක ලක්ෂණ නොනැසී පවතින බව මුලු ලොවටම පෙනීයනුද ඇත. එසේ නොකොට මහජන චන්දයෙන් තෝරාපත්කරගත් ජනාධිපති වරයා සිය පවුල සමඟ රැජිනහෝටලයේ සිව්මැදුරු කවුලුවක වාඩිවි පෙරහැර නැරබීමෙන් හා යටත් විජිත සමයේ දී සිදුකළ ක්‍රියාදමයක් අන්ධානුකරණයෙන් හා නිර්ළජ්ජිතව ප්‍රත්නිර්මාණය කිරීමෙන් ඔහුට සින්හල බෞද්ධ රාජ්යත්වයේ  ආගමික හා සාමාජික යුතුකම් ඉටුකළ නොහැකි බව දැන්වත් තේරුම් ගත යුතුයයි මම සිතමි.

මෙම ක්‍රියාදාමය මතුවටද අවිච්චින්නව නිසිපරිදි  ක්‍රියාත්මක කිරීම සන්දහා පහත සන්දහන් කරුණුද  ඉදිරියේදී සකස්කෙරෙන ආණ්ඩුක්‍රම විවස්ථාවට අතුලත් කළයුතුයයි මම යෝජනා කරමි.

දැනට පවතින ආණ්ඩුක්‍රම විවස්ථාවේ 9 වන වගන්තිය පහත පරිදි සන්ශෝධනය කිරීම

1 බුද්ධාගම මේ රටේ රාජ්ය ආගම වශයෙන් නැවතත් නීතිගත කිරීම සහ

විවස්ථාවේ 2.14 වන වගන්තියේ (ඊ) පරිච්චින්න කිරීම l

මෙසේ කළයුත්තේ දැනට මේ රටේ පවතින බහු ආගමික සන්කල්පය නැතිකිරීම සන්දහාය.

තවද,

1බුද්ධසාශන අමාත්යාන්ශය සහ පුරාවිද්යා දෙපාර්තමේතුව රාජ්ය නායකයා යටතට විවස්ථාවෙන්ම පත්කළ යුතුය

කෙසේවුවද දළදාවහන්සේගේ භාරකාරත්වය දැනට පවතින පරිදි මහානයාක හිමිවරුන් සහ දියවඩන නිළමේ සතුවම තවදුරටත් තිබිය යුතුය.

තවද දළදාවහන්සේගේ ආරක්ෂාව මෙන්ම වාර්ෂිකව පූර්ණ රාජය අනුග්‍රහය ඇතිව දළදා පෙරහැර පැවෙත්වීමේ වගකීම  මෙන්ම ඉන් අන්තුරුව ඉහත සන්දහන්කළ පරිදි මහා නායක හිමිවරුන් වහන්සේලා ප්‍රමුඛ උත්තරීතර සන්ඝ සභාවට පෙරහැර සාර්තකව පැවැත්වූ බව වාර්තාකිරීම රාජ්ය නායාක්යා විසින්ම කළ යුතුය.

මෙම නියමයන් සියල්ල ශ්‍රීලන්කා ආණ්දුක්‍රම විවස්ථාවේ ඇතුළත්   කළ යුතුයයි ද මම යෝජනා කරමි.

1853 දී ඉන්ග්‍රීසි ආණ්ඩුව විසින් දළදා වහන්සේගේ භාරකාරත්වය අස්ගිරි හා මල්වතු නා හිම්වරුන්ට සහ දියවඩන නිලමේට භාරදීමෙන් සිදුකොට ඇත්තේ අමිල සේවයකි. මන්ද එසේ නොකොට යම් ලෙසකින් අපේ දේසපාලකයින් අතට එයත් ලැබුණේනම් මේ උතුම් රටට  1948 සිට ඔවුන් විසින්  සිදුකොට ඇති විනාශය දෙස බලනවිට මේ වනවිටත් දළදා වහන්සේද ලෝකබැන්කුවට හෝ වෙනත් රටකට විකුනාගෙන කා අවසන්වීමට සෑම ඉඩක්ම තිබුණ නිසාය.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

ලංකාවේ අසිරිමත්ම පූජ්‍ය උත්සවය වන දළදා පෙරහැර නිකිණි පොහොය ගෙවීමත් සමග අවසන් විය.දළදා වහන්සේ වීථී සංචාරය කරන විට පෙරහැරට කප් සිටුවන විට වර්ෂාව ආරම්භ වී රටේ සෞභාග්‍ය උදාවන බව එදත් අදත් බොහෝ දෙන විශ්වාස කරති. මේ නිසාම දළද පෙරහැරට සමගාමීව රටේ නොයෙක් තැන් වල මෙවැනි ආශිර්වාද සහිත පෙරහැර පැවැත්වෙයි. කිත්සිරි මෙවන් රජ දවස දී දළදා වහන්සේ මෙරටට වැඩම කළ තන්හි රාජවත්ථුම්හි දාඨාධෘතුගරයෙහි සිට අභය ගිරිය දක්වා දළදා පෙරහැරක් කරවූ බව වංශකතා වල සඳහන් වෙයි.දළද වැඩමවීම සලකා බලා වාර්ෂිකව පෙරහැර මංගල්ලය කරවන්නට රජුන් තීන්දු කලෙන් වහන්සේ ගේ උතුම්ම පූජනීය වස්තුවක් තමන් අතට පත් වීමෙන් රටට ලැබෙන මහා වාසනාව ගැන සිහිපත් කරවමිනි.එතැන් සිට දළදාව රාජ්‍ය උරුමයේ සංකේතයක් විය.

         ගුහසීව රජු දියණී හොමමාලා කුමරිය ට දළදා වහන්සේ භාර දී රජුගේ බෑණනුවන් වන දන්ත කුමරුන් කැටුව ලක්දිවට එය සැපත් කරවීම දක්වා වූයේ අද දැක්වෙන මට සිලුටු රජ්‍ය තාන්ත්‍රික දූත ගමනක් නොවේ. ඉන්දියාවේ තාම්‍රලිප්ත තොටුපලේ සිට ලංකා පටුනට පැමිණි කෙටි ගමන් මග එදා අතිශයෙන් දුෂ්කර වූවක් විය.දළදා වහන්සේ පැහැර ගැනීමටත් අතුරුදහන් කිරීමටත් යම් යම් විරුදධ බලවේග ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරය දළදා වංශය විසින් පැහැදිලි කරයි. මේ නිසාම එක් වරක් දළදා වහන්සේ ප්‍රාතිහාර්ය පෑ බවද දක්වා තිබේ. කෙසේ වෙතත් ලංකාවට සැපත් වූ දළදා වහන්සේ තම මකුටයේ සඟවා ගත් හෝමමාලා කුමරිය ඉතා රහසේ දුෂ්කර ගමන් මාර්ගයන් ගෙන් වසන්ව ගමන් කරමින් අනුරාධපුරයේ මේඝ ගිරියට පැමිණීයහ.ලංකා පටුන සිට අනුරාධපුරයට ගිය මග පිළිබඳ අද යම් මතවාදී අර්බුදයක් පවතින්නේ එහෙයිනි. සතුරන් ගේ ඇස් වසා ලීමට දළදාවේ අනුරුවක් සාදා වෙනත් ගමන් මගකින් ද පැමිණීයාද යන්න විමර්ශනය කළ යුතුය .

             ඉංග්‍රීසීන් උඩරට ජය ගැනීමට පැමිණෙන කාලයේ දළදා වහන්සේ ගේ  තේවාව බාරව සිටින ලද්දේ රඹුක්වැල්ලේ නම් ස්වාමීන් වහන්සේ නමකි. උන්වහන්සේ ගේ පරපුර කීරවැල්ලේ දන්ත හේමමාලා පරපුරට ලේ  ඥාතිත්වයක් දක්වයි. මෙවක දාඨා රක්ඛක තනතුර නොහොත් දිවන රාළ තනතුර පිළිබඳව ගිහි භාරකාරත්වයක් තිබී නැත. එයට හේතුව නම් සෙනරත් ගේ පුත්‍රයා වන දෙවන රාජ සිංහ විසින් ගිහි භාරකාර තනතුර අහෝසි කරලීමයි. පළමුවන විමලධර්ම සූරිය රජු 1604 දී මිය ගිය පසු.  සෙනරත් රාජ්‍ය පාලනය සියතට ගෙන ආණ්ඩු කළද පසුව  දෙනවක කුමරු සහ තම්මිට අන්තෝනි බරෙන්තු විසින් ඇති කළ කැරැල්ලෙන් පසු මහියංගනයට පලා ගිය බව සඳහන්ය. මේ රාජ්‍ය උරුම බල අරගලය නිසා සෙනරත් ගෙන් පසු රාජ්‍ය උරුමය කුසුමාසන දේවිගේ පුත්‍රයන්ට පමණක් හිමි වන පරිදි පෘතුගීසින් සමග ගිවිස ගත්තේය. මේ නිසා හිරිපිටියේ දිවන රාළ ගෙන් පසුව දළදා භාරකාරත්වය පිළිබඳව ගැටළුවක් ඇති විය. දෙනවක මායදුන්නේ කුමරු සමග රාජකීය කීරවැල්ලේ ඥාතීන් සමනල කන්දේ ගිලීමලයේ සැඟවුණහ.  සෙනරත් ගෙන් පසුව 1634 දී දෙවනි රාජසිජංහයන් තමන් ගේ බිසව ලෙසට කීරවැල්ලේ කුමරියක් පැතුවද එය ඉටු කර දෙන්නට කීරවැල්ල ඥාතීන්  ගේ තිබූ අකමැත්ත නිසා කෝපාවිෂ්ට වූ රාජසිංහ දාඨා රක්ඛක තනතුර අහෝසි කොට කීරවැල්ලේ පරපුර සමග ඥාති සම්බන්ධයක් තිබෙන භික්ෂූන් වහන්සේලාට දළදා භාරකාරිත්වය පැවරීය. 1814 කාලවකවානුවේ දී රඹුක්වැල්ල හිමියන්ට දළදා භාරකාරත්වය හිමි වන්නේ එලෙසයි. රඹුක්වැල්ලේ පරපුර පිළිබඳව ලියැවී තිබෙන රඹුක්වැල්ලේ විත්ති පොත මීට නිදර්ශන සපයයි.

     උඩරට ගිවිසුම අත්සන් කල දා ඉංග්‍රීසි කොඩිය බිම දැමූ වාරියපොල සුමංගල හිමියන්ද කීරවැල්ල පරපුරට ඥාතිත්වයක් පවතින යතිවරයෙකි. උඩරට ජාතික විමුක්ති අගලය වූ අවසථාවේ දී දළද වහන්සේ රහසේ සඟවා ගෙන ගියේ තමන්ට එහි උරුමයක් පැවති හෙයිනි. කෙසේ වෙතත් උඩරට අරගලය පරාජයට පත් වීමෙන් පසු දළදා භාරකාරිත්වය මල්වතු අස්ගිරි මහා විහාර වංශික නායක ස්වාමීන් වහන්සේලාට හිමි විය. වර්ෂ 1846 දී ඉංග්‍රීසීන් දළදා වහන්සේද ශාසනික කටයුතුද නැවත පවරා දීමේ දී රජුට පැන් සැපයූ දියවඩන නිළමේ ට දළදා භාරකාරිත්වය සපයන ලද්දේ පැරණී තොරතුරු පිලිබඳව යම් දැනුමකින් තොරවයි. එවකට උඩරට පළාත්වල සිටි දිසාපති වරුන් ගේ සහ දේවාලයන්හි බස්නායක සහ විහාර භාරකාරුවන් ගේ චන්දයෙන් පත්වන තනතුරක් බවට පත් කරන ලද්දේ ඉංග්‍රීසීන් ගේ කූටෝපයන් සාර්ථක කර ගැනීමටයි.රටේ පාලකයා ගෙන් දළදා වහන්සේ වෙන් කොට රාජ්‍යත්වයේ සංකේතය නමැති මතය හෑල්ලු කොට හුදෙක් පුද පූජා කටයුතු වලට මුල් තැනක් දෙන ස්ථානයක් ලෙසට දළදා මාළීගය පරිවර්තනය වුණී.වර්තමානය දක්වා පැවතෙන්නේ එම සම්ප්‍රදායයි.නමුත් එම සම්ප්‍රදායද විනාශ කරලීමට වරින් වර සතුරු බලවේග සූදානම්ව සිටිති.

           නවසිය අසූව දශකයේ එක් තරා දිනක දළදා මාළිගාවෙහි මුරුතැන් පූජා සීට්ටුවට එක්තරා පිරිසකට දායකත්වය හිමිව තිබුණී. ඔවුහු මාළීගාවට පැමිණ සුපුරුදු පරිදි  දාන කළමනා ලබා දී පිස ගත් මුරුතැන් පූජාවට පේවී සිටියහ. එකවරම ඔවුනතරින් මතු වූයේ උපාසකයන් නොව අවි ගත් තරුණයන්ය.  ඔවුහු මල්කූඩා අස්සේ සඟවා තිබූ තුවක්කු රැගෙන මාළීගයෙහි මුරට සිටින ආරක්ෂක නිළධාරීන්ට වෙඩි තැබූහ.සටන වැඩි වේලාවක් නොපැවතුණූ අතර  උපාසක වේශයෙන් පැමිණි ත්‍රස්තයන් පලා ගියහ. පසුව එයින් දෙදෙනෙකු ආරක්ෂ අංශ විසින් වෙඩි තබා මර්දනය කරතිබූ අතර පසුව හෙළීවූයේ දළදා මාළීගාවට එල්ල කළ ප්‍රහාරය ජනතා විමුක්ති පෙරෙමුණ විසින් සංවිධානය කරන ලද්දක් බවයි. එහි එක් අරමුණක් වූයේ සෙබලුන් අත තිබූ තුවක්කු පැහැර ගැනීමයි. මේ ප්‍රහාරය තුළින් අපතේරුම් ගත යුතු  සත්‍යය නම් සිංහල බෞද්ධ යන්ගේ මුදුන් මල්කඩ වූ දන්ත ධෘතුන් වැඩ සිටින දළදා මාළිගාවට ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට පවා ජනතා විමුත්ති පෙරමුණ විසින් තරුණයන් ගේ  මොළ සෝදා ඇති ආකාරයයි. පසුව එල්.ටී.ටී.ඊ. ත්‍රස්තයන් විසින් ජ.වි.පෙ. ප්‍රහාරය පූර්වාදර්ශ වශයෙන් ගෙන දළාද මාළිගාව අසලට බෝම්ම ලොරියක් එවා කළ විනාශය කවුරුත් දනිති.දැන් වර්තමාන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණද කොටි දේශපාලන බලකායේ සුමන්තිරන්ලා සමග උතුරේ පෙළ පාලි යෑමට ගිවිසුම් ගසා ගෙන සිටින්නේ නැවතත් දළදා මාළිගාව වැනි ස්ථාන වලට බෝම්බ  සහ තුවක්කු ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට දැයි නොදනිමු.

          මෙවර දළදා පරහැරට සමගාමීව තිබූ එක් කුඹූල් පෙරහැරකට ටිකිරි නම් රෝගී ඇතින්නක් රැගෙන ගිය ආකාරය විවේචනය කරමින් සමාජ මාධ්‍ය වලින් දිගින් දිගටම ප්‍රහාර එල්ල කරන ලද්දේ ජ.වි.පෙ.සම්බන්ධව සිටින නිරාගමික පිරිස්ය.. ඇතින්නගේ රෝගී තත්ත්වයට පිළීයමක් ලෙස කරන ලද භාරයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙසට ඇතින්න පෙරහැරට සම්බන්ධ කරගත් බව අයිතිකාරයන් පවසා සිටිති. දළදා පෙරහැරට අලි ඇතුන් සම්බන්ධ වන්නේ අද ඊයේ සිටක නොවේ. පෙරහැර ආරම්භ වූ කාල වකවානුවේ සිටම රාජ්‍ය හස්තියා විසින් දළදා කරඬුව වැඩමවන්නට ඇති බවට නිසැකය. අලි ඇතුන් බුද්ධ ශාසනයේ දේපළක් නොව එහි උපාසක උපාසිකාවන් බවට පත් වූ බව කීම සාධාරණ වෙති. අදටත් දළදා පොරහැරට සම්බන්ධ අලි ඇතුන් දළදා වහන්සේට කරන ගෞරවයත් පෙරහැර අවසන් වීමෙන් පසු කඳුළු සලමින් එයින් නික්මෙන ආකාරයත් නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. බෞද්ධ උපාසකයෙකු විසින් තමන්ගේ නිවසකට දා කරඬුව වඩම්මවා ලන ශ්‍රද්ධාවෙන්ම මේ අලි ඇතුන් කරඬුව වැඩමවන්නට ඇත. වන ජීවි පනත් ආවේ මේ ඊයේ පෙරේදාය .ඒවා පදනම් කරගෙන මේ  අලි ඇතුන් ළඟ තබා ගෙන සිටි භික්ෂූන් වහන්සේලා කීප නමක් සිරගත කරන්නට යහපාලන රජය කටයුතු කරන ලදී. එහි අලුත්ම ගොදුරු පූජ්‍ය කොලොන්නාවේ සුමංගල හිමියන්ය. බුද්ධ ශාසනයට අයිති අලි ඇතුන් වන ජීවී පනතින් ආවරණය කළ නොහැකි බවට සහතිකයක්  මහානායක ස්වාමීන් වහන්සේලා අතින් දැන්වත් ප්‍රකාශ විය යුතුය. අලි රොෂාන් වැනි පුද්ගලයන් බිහිව ඇත්තේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ජඩ ආර්ථක ප්‍රතිපත්තියේ ප්‍රතිඵලයක් විලසටයි. එයට භික්ෂූන් වහන්සේලා පළී නැත. දැන් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට සම්බන්ධ නොයෙකුත් විද්වතුන් සිංහල සම්ප්‍රදායන්ට විරුද්ධව පෙළ ගැසෙමින් සිටින බව නොරහසකි.විද්වත් සංවිධාන අලුත් පරපුර සහ කොටි හුරතලේ නැටවෙන ඇතැම්  රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ගැත්තන් උත්සාහ දරන්නේ දළදා මාළිගාවට දෙවන ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීමට පසුබිම සැකසීමටයි.විදේශ න්‍යාය පත්‍රයේ කොන්දේසි සම්පූරණ කර ගැනීමට බැරිව ලතවෙන රනිල්වික්‍රමසිංහ රජය මෙවැනි වඳුරු හමුදාවකට උල් පන්දම් දෙන්නට බොහෝ දේ කරති. ඔවුන් බලවත් වී රටම ගිනි තබන අතර අවසානයේ  එහි වාසිය  ලබාගන්නේ විදේශ බලවේග විසිනි.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

ALI SUKHANVER

Spending more on misguiding propaganda tools than fatal war-weapons is fortunately or unfortunately considered a sign of wisdom in this so-called very civilized and sophisticated world of us. Propaganda most of the times proves more fatal than war-weapons as it hides the realities and highlights the things which had never occurred. For this purpose, pens are bought and words are sold. Intelligent are those who do nothing but make all possible hue and cry, who speak loud as much as they can and beat the drums as much deafening as possible and ultimately they succeed in conquering the sympathies of others by silencing everyone around; this is the wisest way to win the race. In short, yelling, screaming and screeching at a very high pitch are the best tools, no doubt the most successful tools, in the present day scenario. Intelligence agencies, political parties and think-tanks promoting different philosophies spend countless on propaganda moves.

The darkest exploitation made on the basis of propaganda could be seen in India where every year, hundreds of people are brutally slaughtered in the name of religions. Hindus are dominating the Indian society; people belonging to the Sikh, Christian and Muslim communities are always under the clouds of hatred and injustice and same is the case with the low-caste Hindus but even then, propaganda says, India is a secular country. Then comes there another mesmerizing slogan, the ‘Shining India’; shining on the basis of progress and development in the field of science, technology, economy, education and certainly in the field of human-rights as very often claimed; but for this ‘Shining India’ human–rights violation is simply a routine matter in Kashmir. And same is India’s behaviour and approach towards the neighbouring countries like Nepal, Bhutan, Sri Lanka and Pakistan.

Recently an article of N.P.Upadhyaya was published in different newspapers of Nepal with the title ‘Is Nepal India’s Next prey after Kashmir?’ The article said, Research and Analysis Wing, is taken as the most notorious terror machine in South Asia which is the brainchild of the most arrogant and undemocratic lady ever the South Asian nations have had-Mrs. Indira Gandhi. PM Modi has just copied her notoriety.” It is ‘talk of the town’ in different patriotic circles of Nepal that the RAW Chief landed in Kathmandu on July 20, 2019. Though his three days stay was limited to Kathmandu but ‘he made the whole country politically unstable’ in these three days. Details say that he was there to buy more writers and more TV anchors to speak and write in favour of India. It is a very common opinion in Nepal that India has been trying to export terrorism in Nepal by encouraging Maoist activists who are at present as active as they were a decade back. In spite of the fact that patriotic circles of Nepal do all their best to stop Indian interference in the Nepalese society, the RAW has succeeded in establishing a very strong network in Nepal to achieve its heinous aims and objectives.

The tale of Indian interference in Nepal is not a new one. In October 2012, an analysis of Shreejana Shreshtha was published in Defence and Security Alert Magazine commonly known as the DSA. The analysis said, It is true that the porous Indo-Nepal border helped sustain the Maoist insurgency in Nepal for a decade. And it is an open secret that Nepalese insurgents received shelter and some kind of cover in India during the days of the insurgency. There was extensive reporting on how Nepali Maoist combatants were receiving training from their counterparts in India.” The analysis further referred to the statement of a security expert in Nepal that ‘India regarded Maoists as a tool to overthrow the monarchy and believed that it could always play the Maoists against the state’.

Geographically, Nepal is a landlocked country, located mainly in the Himalayas, but also includes parts of the Indo-Gangetic Plain. The estimated population of Nepal is 26.4 million and it is ranked as ‘the 48th largest country by population and 93rd largest country by area’. According to Wikipedia, Nepal borders China in the north and India in the south, east and west. Bangladesh is located within only 27 km of its southeastern tip and Bhutan is separated from it by the Indian state of Sikkim. Nepal owns eight of the world’s ten tallest mountains, including the highest point on Earth, the Mount Everest. Since naturally, India is blocking this beautiful country from three sides, so, unfortunately, the people of Nepal had to depend a lot upon India. Nepal has to imports all of its petroleum supplies and other basic necessities from India. As far as petroleum products are concerned, roughly more than 300 fuel trucks enter from India on a normal day and same is the case with a supply of medicine and other commodities. It all depends upon Indian desire to stop this supply or to let it be continued. In September 2015 Nepal had to face the ever worst consequences of being a land-locked country. A horrible blockade was imposed by India which continued for more than two months leading to acute shortages of fuel and medicine. In short, India is in a position of turning Nepal into a barren wasteland by blocking all supplies coming to Nepal through Indian route. This geographical supremacy is the strongest tool in the hands of India and no doubt India is exploiting rather misusing this tool in the best possible manner.

India is dealing with Nepal as its colony. Indian hegemonic designs are no doubt a severe threat to Nepal’s sovereignty. There are very strong possibilities that in near future India could adopt the same strategy as it has recently adopted in Kashmir. Some people might be of the point of view that legally and constitutionally it is impossible for India to change the independent status of a neighbouring country though it is land-locked by India from three sides there is nothing impossible where ‘might is right.’ Moreover, cruel silence of the international community over India’s unjust action in Kashmir has simply added a lot to the wicked courage rather criminal stubbornness of Modi government.

Dr Sarath Obeysekera 

Today Sunday paper carried headline captioned Pre Election bonanza for top public Servants

More categories to get duty free vehicle permits equivalent to 22million

We investors have frequent contact with public servants to get clearances for investment projects 

Top public servants are often critical about the Yahapalana government and the ruling parties

They expect a more dynamic leader with minimum reg to FR so that they can also carve  out sizable amounts from the gratuities which investors offer to politicians 

In order to get the investors to agree with their demand, projects are stalled

Few important institutions purposely delay the projects which affect the growth rate in the country.

I am not sure whether the government  offering them duty-free vehicles will change their mind during voting time.

The government should totally abolish the duty-free facility and provide the income to poor masses to give subsidy for transport and staple food items

A. Abdul Aziz,by Press Secretary, Ahmadiyya Muslim Jama’at – Sri Lanka.

(Given below is an excerpt of the Friday Sermons of Hazrat Mirza Masroor Ahmad, Supreme Head of the world-wide Ahmadiyya Muslim Community in Islam, delivered recently at: ‘Baithul Futhuh’, London, U.K. gave a discourse on recently concluded Ahmadiyya International Convention in United Kingdom.

Ahmadiyya Khalifa said:

I would like to thank all the men and women who worked in any department and in any capacity in the Jalsa. All workers, from helpers to officers, men, women, children, young and old, everyone performed their duties diligently and selflessly. They presented the true picture of Islām for the nonMuslim guests. Particular gratitude is due to the workers who volunteered in large numbers to serve the guests of the Promised Messiah (May peace be upon him), and they are the ones who do the real work. May Allāh bless them all.

His Holiness cited the feedback of foreign guests who attended the Convention (Jalsa Salana).

Malay Yaqoob Sahib, President of the Muslim Community in Benin participated in the Convention for the first time and gave his impressions as follows: “I have performed Hajj more than twenty times but I have never seen such excellent arrangements as at this Jalsa Salana. The atmosphere of the Convention was such that I have never experienced it anywhere else. From the airport to the residence, everything was so well taken care of that it seemed like home. In the Convention, I met people from every walk of life, doctors, professors, eminent scholars, and yet everyone served us with humility. The Khalīfa gave us the true message of Islām, and this is the message that the Muslim world needs so that people’s misperceptions about Islām can be corrected. I have learnt much by coming here that Ahmadiyyat is the true Islām. It is only Ahmadīs who are making the true status of the Holy Prophet (May Allāh’s Blessings be upon him) known to the world.”

Mr. Simeon Sawadogo, Minister of State and Religious affairs from Burkina Faso, said: As a minister for religious affairs, I honour all religions. I found answers to many of my questions with my participation in the Convention. I even got answers for the questions I did not ask. I was given every assistance. It is the first time I have participated in the Jalsa and the holy thoughts and pure atmosphere have spiritually uplifted me. It is only by following the principles of love and morality that we can live together in harmony. I saw volunteers in the Convention cleaning toilets and washing dishes, and I saw small children serving drinking water, and all this is not possible without selfless devotion. The zeal to serve others was extraordinary. The International Initiation Ceremony (Bai’at – Oath of allegiance) – a unique feature of the Convention – was like a chain of sincerity, devotion and obedience. It should serve as an example for the world to follow. People do not try to understand what the Khalīfa is saying and are instead running after materialism and are suffering consequently. The Khalīfa in his address gave guidelines for the betterment of society.”

Mr. Yoshida Nichiko, Chief Priest of a Buddhist Temple in Japan, visited the Convention. He said, I found true peace in the atmosphere of the Jalsa. Everyone is checked and body searched by security and yet I did not see anyone quarrelling. All arrangements, from food to the speeches, were very well organised. The Khalīfa’s address with regard to religion was very timely. It is indeed necessary to tell the world today that the high moral standards taught by religion can help us fulfil our obligations to one another. The Japanese society is also facing the problem of estrangement between parents and children and we are unable to deal with it despite all efforts. We can use Ahmadiyya Khalifa guidance for the betterment of our society as well. I did not have a negative impression of Islām even prior to this, but, having witnessed the atmosphere of this Convevtion, when it came time for the International Initiation Ceremony – Bai’at, I could not hold back and decided that I have to offer my hand to yours for the establishment of peace in the world and for a harmonious and loving society. So I participated in this Ceremony – Bai’at. I accept your leadership and promise to be with you in all your efforts to bring peace to the world”, he said. Ahmadiyya Khalifa said: This does not mean that he has pledged the Bai’at but that he is with us in our aim of establishing peace in the world.

A lady guest from Argentina attended the Jalsa. Her husband accepted Ahmadiyyat ten months ago but she is a Christian. She says, I am a lawyer by profession. My favourite speech of the Convention was the address of the Imām (Khalifa) of Jamā’at Ahmadiyya in which he beautifully and comprehensively shed light on how the teachings of Islām uphold human rights. Prior to coming to the Jalsa, I was a bit apprehensive. I thought that when so many people are gathered, there is bound to be some unpleasantness. But your gathering was very different from our gatherings. Despite the crowding and the huge number of people, the atmosphere was full of love and harmony and there were smiles everywhere. I was apprehensive that I might be pressurised to conform to the Islāmic veil while I was here, but from beginning to end I remained comfortably without veil and men and women treated me with great courtesy, she added.

A minister from Liberia attended the Convention. He said, All the programs were so beautifully organized that I did not find any flaw. Various departments such as the kitchen, public relations and all others were working in coordination. What is most surprising is that all this work was being done by teams of volunteers who worked with each other in a brotherly atmosphere. Never in my life have I seen such commitment to one’s duty as I did among these volunteers. The participants treated each other with respect and affection. It was astonishing for me that a program catering for 39,000 went smoothly without any unpleasantness.

A lady guest from Uruguay said: For over thirty years I have been studying Islāmic countries and organisations. There are two distinctive features of this Convention that I have not witnessed anywhere else. The first is your being united under one leader that is something unparalleled. Each and every individual has an extraordinary relationship of sincerity and devotion with the Khalīfa.” Here, Ahmadiyya Khalifa said: This is what causes envy among our opponents and they try to create hurdles for us, and it is this that we have to safeguard through prayers and through our actions. She continued, The other distinction of your community is that there is no racial or national prejudice among you.” Ahmadiyya Supreme Head said: This is not something that we should demonstrate for a few days, rather we should always uphold this principle. That was the last message the Holy Prophet (May Allāh’s Blessings be upon him) gave us that: The white person has no superiority over black, nor any black over white; and no Arab has any superiority over nonArab, nor any Non-Arab over an Arab.” Thus as humans, all are equal.

The former Prime Minister of Gabon also attended the Convention. He said: To witness thousands of people from over a hundred different countries in one place was a unique experience for me. The volunteers worked day and night and there was no unpleasantness whatsoever. I got to know a lot from various speeches during the Jalsa about Islām and Ahmadiyyat in particular.”

An advisor to the President of the Central African Republic said: The arrangements were excellent. All the volunteers of Jamā’at Ahmadiyya, including children, young and old, made the best arrangements with obedience to their Khalīfa.”

A retired judge from Bangladesh attended the Jalsa. He said, I am not an Ahmadī but I know that Ahmadīs are Muslims. Ahmadīs have been persecuted in many countries for a long time. Being a human rights activist, I support Ahmadīs on the basis of humanity. Everyone has the right to propagate their beliefs. I was impressed by the discipline of Ahmadīs and their love for the Khalīfa and their thirst for knowledge. I listened to all the speeches attentively and many of my misconceptions were removed. Ahmadīs should speak up more so that the misunderstandings about them are corrected. I had previously thought that Ahmadīs do not believe the Holy Prophet (May Allāh’s Blessings be upon him) to be Khatam-un-Nabiyyin (seal of prophets), but after coming here I have found that this is not so. In short, I have learnt a lot from this Convention. I thank you all and particularly the Imām of Jamā’at Ahmadiyya.

Ahmadiyya Khalifa said: Now I will present a report regarding press and media coverage about the Convention . 183 media reports have been published so far which have conveyed our message to more than 173 million people. Many TV channels covered this Convention. 19 channels covered the event through MTA Africa. According to the impressions of non-Ahmadīs, they were very much impressed by what they saw and heard. May Allāh make this Convention (Jalsa) a source of spiritual progress for all the participants. May we be able to act upon what we have learnt and may people’s hearts be inspired by what they have heard. Amīn.

The full address – the link of which is as below:

Courtesy The Island

The UNP would not announce its presidential candidate without unveiling the policies of the coalition it would establish, Prime Minister Ranil Wickremesinghe said, on Saturday, at Ankumbura.

The party would first build a powerful political coalition and then field a presidential candidate from that alliance, he said, adding that the unveiling of the coalition’s manifesto would coincide with the naming of its presidential candidate.

“We have both the policies and the candidate. I would like to see the plans and policies of those who ask how we can develop the economy. In 2015, we fielded a common opposition candidate. We have made progress. We need to ensure that these victories are not taken away. Thus, we decided to build a coalition that can retain the democratic gains we made and can establish a modern export driven economy.”

Wickremesinghe said that the building of the coalition had reached its final stage and that they had ironed out differences over some contentious clauses in the constitution. “We will contest the coming presidential election as an alliance. We came together once when the country was facing a massive crisis and we will come together again to take the country forward,” he said.

Wickremsinghe added that the Easter Sunday blasts had led to a crisis in the country. Tourism, which was initially devastated, had recovered. A significant number of people expected the economy and the national security to collapse, he said.

“This also led to a political crisis. The people lost their faith in the government. They lost their faith in politicians. But I would like to stress that we also managed to arrest a number of key culprits within nine hours.”

Wickremesinghe said that the swift action taken by the government had ensured that the terrorist network was broken.

කීර්ති වර්නකුලසූරිය උපුටා ගැන්ම දිවයින

⋆ හමුදාපතිට සහ ශ‍්‍රී ලංකා හමුදාවට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කළ යස්මින් සුකාව මෙරටට එන ලෙස ඇරයුම් කර තිබූ බව හෙලිවෙයි
 
⋆ ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට එරෙහි මෙරට ඩොලර් කාක්කන් පස්දෙනෙක් මානව හිමිකම් කොමසාරිස්ට පෙත්සම් යවති
 
⋆ කොටි ඩයස්පෝරාවේ බලපෑම් මත මුළු යුරෝපා සංගමය” කැනඩාව” නෝර්වේ සහ ස්විස්ටර්ල්තයද හමුදාපතිට එරෙහි වෙයි
 
⋆ මංගල සමරවීර යුද අපරාධ සිදුවූ බව පිළිගැනීමේ විපාකය
 
⋆ සංහිඳියා කාර්ය සාධක බලකායේ පී. සරවනමුත්තු නොහොත් පී. සරා ශවේන්ද්‍ර සිල්වා ධුරයෙන් ඉවත් කරන්නැයි ඉල්ලා සිටියි
 
⋆ නව හමුදාපති නිසා ඇමරිකානු හමුදා සහයෝගීතාවය නතර කරන බව ඇමරිකාව තර්ජනය කරයි
 
⋆ මොන තර්ජන එල්ලවූවත් හමුදාපතිව ඉවත් කිරීමට බටහිර රටවලට ඉඩ දෙන්නේ නැහැ
 – ගෝලීය ශ‍්‍රී ලංකා සංසදය
 
⋆ ඒබ‍්‍රහම් ලින්කන් යුද අපරාධකරුවෙක් බව ඇමරිකානු මාධ්‍ය පවසද්දී තානාපතිනියගෙන් ඒ ගැන විමසීමට කිසිවෙක් ඉදිරිපත් නොවන්නේ මන්ද?
 
 
 
 ‘‘ශවේන්ද්‍ර සිල්වා හමුදාපති ලෙස පත්කිරීම ගැන අපි කනස්සල්ල පළකරන්නෙමු..
  – කොළඹ ඇමරිකානු තානාපති කාර්යාලය
 

යුද හමුදාපතිවරයකු පත්කිරීමේදී ජනාධිපතිවරයා මෙරට ඇමරිකානු තානාපතිනි අලෙයිනා පෙලිට්ස්ගෙන් සහ මානව හිමිකම් කොමසාරිස් මිචෙලි බැචලට්ගෙන් අවසර ගත යුතුද? එසේම ඇමරිකානු න්‍යායපත‍්‍රයට කටයුතු කරන හමුදා නිලධාරියෙක් පත්කළ යුතු යයි ඔවුන් කියන්නේද? කොළඹ ඇමරිකානු තානාපති කාර්යාලයේ ආරක්‍ෂක ප‍්‍රධානියා ලෙස කටයුතු කළ සින්නයියා නාවික හමුදාපති ලෙස පත්කිරීම නිසා නව යුද හමුදාපති ලෙස පත්කළ යුත්තේ ඇමරිකානු තානාපති කාර්යාලයේ කොක්ටේල් සාදවලට සහභාගිවන රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන කි‍්‍රයාකාරීන් පිරිස නම් කරන අයෙක්ද?
 
 ශවේන්ද්‍ර සිල්වා නව හමුදාපතිවරයා ලෙස පත්කිරීම නිසා එක්සත් ජාතීන්ගේ හිටපු නිලධාරිනි යස්මින් සුකා – චැනල් ෆෝ අධ්‍යක්‍ෂක කැලම් මැක්රෝ ඇමරිකාවේ සිට කි‍්‍රයාත්මක වන ඉනර්සිටි අඩවිය මෙහෙයවන මැතිව් රසල්ලි කොටි ඩයස්පෝරාව – ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදයේ ප‍්‍රකාශක සුරේන් සුරෙන්ද්‍රන් කොටි ත‍්‍රස්තයන් වෙනුවෙන් දේදුන්න පුවත්පත සංස්කරණය කළ රෝහිත භාෂණ අබේවර්ධන ඇතුළු ඊලම්වාදීන් දැඩි කම්පනයට පත්ව ඇත.
 
 වන්නි මෙහෙයුමේදී 58 වැනි සේනාංකය මෙහෙයවූ ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට එරෙහිව මුලින්ම සාවද්‍ය යුධ අපරාධ චෝදනා එල්ලවීමට මග පෑදුවේ රුවන් ජයවර්ධන – රණදේව – ලලන්ත නානයක්කාර” ගෝඨාභය රණවීර සහ බොම්බඩියර් යන ව්‍යාජ නම් වලින් රජයේ පුවත්පතකට ලිපි ලියූ තක්කඩියෙකි.
 
 මොහු ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලය හමුවේ කටඋත්තරයක් දෙමින් මෙලෙස පවසනු ලැබීය.
 
 ‘‘ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ දෙවතාවක්ම ශවේන්ද්‍ර සිල්වා අමතා කොටි නායකයන් මරාදමන ලෙස නියෝග කළා. මම ඒ අවස්ථාවේ 58 වැනි සේනාංකය සමගයි සිටියේ. ‘‘සුදු කොඩි ඔසවාගෙන එන කොටි මරන්නැයි ගෝඨාභය විසින් ශවේන්ද්‍රට පැවසුවා…
 
 එහෙත් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා එම ප‍්‍රකාශය ප‍්‍රතික්‍ෂේප කරමින් පැවසුවේ හිටපු ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා තමාට එවැනි නියෝගයක් දුන්නේ නැති බවයි.
 
 ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂට සහ ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට එරෙහිවු මෙම සාවද්‍ය සාක්කිය නිසා එම තක්කඩියාට ස්විස්ටර්ලන්තයේ සෙන්ගාලන් ප‍්‍රදේශයේ දේශපාලන රැකවරණ ලැබුණු අතර පිං පඩියක් හෙවත් ඩෝලයක්ද ලැබේ.
 
 මාස කීපයකට පසු මොහුගේ පවුලේ අය ස්විස්ටර්ලන්තයට ගෙන්වා ගැනීමටද අවසර ලැබුණි. ශ‍්‍රී ලංකාවේ හමුදාවට එරෙහිව සාවද්‍ය ප‍්‍රකාශයක් කිරීම නිසා ස්විස් රජයෙන් වරප‍්‍රසාද ලත් මොහු සෙන්ගාලන් පන්සල වෙත යන අවස්ථාව අපි නිරීක්‍ෂණය කළෙමු.
 
 එහෙත් මෙරට හමුදා බලධාරීන් මේ සිද්ධිය අමතක කර ඇත. හිටපු හමුදාපති සරත් ෆොන්සේකා වරක් පැවසුවේ කොටි නායකයන් ඝාතනය කරන ලෙස හිටපු ආරක්‍ෂක ලේකම් විසින් ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට නියෝග කිරීමේ පුවත තමාට පැවැසුවේ ඉහත කී තැනැත්තා බවයි.
 
 මෙවන් පසුබිමක් මැද කොටි ඩයස්පෝරාව ශවේන්ද්‍ර සිල්වා යුද අපරාධකරුවකු ලෙස හංවඩු ගැසීමේ කොන්ත‍්‍රාත්තුව බි‍්‍රතාන්‍ය රජය සතු චැනල් පෝ රූපවාහිනියේ අධ්‍යක්‍ෂක කැලම් මැක්රේට සහ හිටපු එක්සත් ජාතීන්ගේ නිලධාරිනි යස්මින් සුකාට සහ හිටපු බීබීසී වාර්තාකාරි ප‍්‍රැන්සන් හැරිසන් වෙත පවරනු ලැබීය.
 
 මෙම ඩොලර් කොන්ත‍්‍රාත්තුව මත කැලම් මැක්රේ නිව්යෝර්ක් නුවරට පැමිණ විදේශිකයන් පිරිසක් හමුවේ ශවේන්ද්‍ර සිල්වා අවමානයට ලක්කිරීමට දැරූ උත්සාහය ව්‍යාර්ථ විය.
 
 එම සමයේ ඇමරිකාවේ ශ‍්‍රී ලංකා නියෝජ්‍ය නිත්‍ය නියෝජිතයා ලෙස කටයුතු කළ ශවේන්ද්‍ර සිල්වා කැලම් මැක්රේ සිටි ශාලාවට පැමිණ සිදුකළ ප‍්‍රශ්න කිරීම් වලදී මැක්රේ කොටි උපදෙස් මත කි‍්‍රයාකරන බව තහවුරු විය. මැක්රේ නුඹ 58 වැනි සේනාංකය ස්ථාපිත කර තිබුණේ කුමන ස්ථානයකද පවා දන්නේ නැහැ. ශ‍්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවේ දර්ශන පවා සිවිල් වැසියන්ට එල්ලවූ ප‍්‍රහාර යයි නුඹ පෙන්නුම් කරනවා යයි ශවේන්ද්‍ර සිල්වා චෝදනා කළේය.
 
 මම කැලම් මැක්රේට අභියෝගයක් කරමින් විවාදයකට එන ලෙස කියා සිටියා. එහෙත් ඔහු ඊට ප‍්‍රතිචාර දැක්වූයේ නැත යයි නිව්යෝර්ක්හි සිද්ධියෙන් පසු හමුදාපති ශවේන්ද්‍ර සිල්වා ආරක්‍ෂාව විශේෂාංගය හමුවේ පළ කළේය. එසේම කැලම් මැක්රේට කළ අභියෝගය ගැන මෙරට විදේශ කටයුතු බලධාරීන් නොසතුට පලකළ බවද වාර්තා විය.
 
 ශවේන්ද්‍ර සිල්වා හමුවේ ලත් පරාජයෙන් පසු කොටි ඩයස්පෝරාව එක්සත්ජාතීන්ගේ මූලස්ථානයේ සිටින ඉනර් සිටි ප්‍රෙස් නියෝජිත මාටින් රසල් ලී ලවා මෙහෙයුමක් දියත් කරනු ලැබීය. මේ මෙහෙයුම වූයේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සාම හමුදා බළකායේ උසස් තනතුරකට ශවේන්ද්‍ර සිල්වා පත්කර ඇති බවත් වහාම එම ධුරයෙන් ඔහුට ඉවත්කළ යුතු බවයි.
 
 මේ ඉල්ලීමට සමගාමීව එක්සත් ජාතීන්ගේ මහලේකම්ව සිටි බෑන් කී මුන් වෙත තොග පිටින් පෙත්සම් ගැසීමට කොටි ආධාරකරුවන් මෙන්ම මෙරට රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ප‍්‍රධානීන්ද කි‍්‍රයාකළහ.
 
 එහෙත් එම මෙහෙයුමද අසාර්ථක විය. මේ නිසා එක්සත් ජාතීන්ගේ හිටපු නිලධාරිනි යස්මින් සුකා වෙත පූර්ණ කොන්ත‍්‍රාත්තුව පැවරීමට කොඩි ඩයස්පෝරාව කි‍්‍රයා කළේය.
 
නව හමුදාපති ලෙස පත්වූ ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට එරෙහි කොටි ඩයස්පෝරා මෙහෙයුම බරපතල ලෙස කි‍්‍රයාත්මක වූයේ යහපාලන රජය බලයට පත්වීමත් සමගයි. එය උච්චස්ථානයට පත්වූයේ රජයේ ඉංග‍්‍රීසි පුවත්පතක කතුවරිය ලෙස එන්. ජී. ඕ කල්ලියට හිතවත් තැනැත්තියක් පත්වීමයි. එම පත්වීම ලැබීමට පෙර ඇය ජිනීවා මානව හිමිකම් සමුළුවකට සහභාගිවී යහපාලන රජයට එරෙහිව මානව හිමිකම් කවුන්සිලය තුළ හඬ නගන රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර ගැනත් ඉරිදා දිවයින ආරක්‍ෂක විශේෂාංගය ලියන ලේඛකයා නිරීක්‍ෂණය කරන කටයුතු පිළිබඳ විමර්ශනය කළාය.
 
 මෙම ඉරිදාද ඇය සිය ඉංග‍්‍රීසි පුවත්පතින් හමුදාපතිට එරෙහිව මෙහෙයුමක් දියත්කර ඇත.
 
 මෙවන් පසුබිමක් මැද ශවේන්ද්‍ර සිල්වා හමුදාපති ලෙස පත්කළ බවට ප‍්‍රකාශ වී මොහොතක් තුළ මෙරට රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ප‍්‍රධානීන් පස් දෙනෙක් ජිනීවා මානව හිමිකම් කොමසාරිස් මිචෙලි බැචලට් වෙත හදිසි පණිවුඩ යවමින් හමුදාපති පත්කිරීම ගැන මැදිහත්වන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ.
 
 එසේම පාක්‍යසෝනි සරවනමුත්තු හෙවත් පී සරා මෙහෙයවන විකල්ප ප‍්‍රතිපත්ති කේන්ද්‍රයද ද්‍රවිඩ සන්ධානයද නව හමුදාපති පත්කිරීමට එරෙහි විය.
 
 මෙම පී සරාගේ විකල්ප ප‍්‍රතිපත්ති කේන්ද්‍රය ප‍්‍රභාකරන් සිදුකළ යුද අපරාධ සම්බන්ධයෙන් නිහඬව සිටි අතර ඒ ගැන කිසිදු මානව හිමිකම් ආයතනයකට පැමිණිලි කළේ නැත. ද්‍රවිඩ සන්ධානය කටයුතු කළේ කොටි රූකඩය ලෙසය. එසේ නම් රටේ හමුදාපති පත්කිරීමේ තීරණ ගැනීමට පෙර පී. සරාගෙන් සහ සම්බන්ධයෙන් විමසිය යුතුද?
 
 කොටි සංවිධානය සමග එක්ව කටයුතු කිරීම නිසා ද්‍රවිඩ සන්ධානය යුද අපරාධකරුවන්වේ.
 
 මේ තත්ත්වය මැද ජිනීවා මානව හිමිකම් කොමසාරිස් මිචෙලි බැචලට්ද ශවේන්ද්‍ර සිල්වා හමුදාපති ලෙස පත්කිරීම ගැන කනස්සල්ලට පත්වූවාය. එහිදී ඇය පිලිගෙන ඇත්තේ යස්මින් සුකා නැමැති කොටි කොන්ත‍්‍රාත් කාරිය සහ කොටි ඩයස්පෝරාව ඉදිරිපත් කළ සාවද්‍ය තොරතුරුයි.
 
 මිචෙලි බැචලට්ට ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපති විසින් හමුදාපතිවරයකු පත්කිරීම ගැන මැදිහත්වීම කිසිදු හිමිනමක් නැත. ඇෆ්ගනිස්ථානයේ සිටින ඇමරිකානු සහ බි‍්‍රතාන්‍ය හමුදා ප‍්‍රධානීන්ට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල වෙද්දී බැචලට් නිහඬ විය.
 
 එහෙත් ඇය යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල වූ හමුදා නිලධාරියකු පත්කිරීම ගැන දැඩි කනස්සල්ලට පත්වන බවද කියා සිටී.
 
 නව හමුදාපතිවරයා ජාත්‍යන්තර මානුෂීය නීතිය උල්ලංඝණය කළ බවද පවසන ඇය මෙම පත්වීම තුළින් ජිනීවා යෝජනාව බරපතල අර්බුදයකට ලක්වන බවද සඳහන් කර ඇත.
 
මෙලෙස නව හමුදාපතිට එරෙහි යුද අපරාධ චෝදනා එල්ලවීමට මග පෑදුවේ වෙනින් කවුරුත් නොව මුදල් ඇමැති මංගල සමරවීරයි. ඔහු යුද අපරාධ චෝදනා පිලිගැනීමේ විපාකය මානව හිමිකම් කොමසාරිස්වරිය කළ ප‍්‍රකාශයෙන් සනාථ විය. ලොව කිසිදු රජයක් තම හමුදාව යුද අපරාධ කළ බවට පිලිගෙන නැති අතර ශ‍්‍රී ලංකා හමුදාව යුද අපරාධ සිදුකළ බව මංගල සමරවීර පිලිගැනීම රාජද්‍රෝහී කි‍්‍රයාවකි.
 
 මේ නිසා මානව හිමිකම් කොමාසාරිස් මිචෙලි බැචලට් නව හමුදාපතිට එරෙහිව සෘජුව යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කර ඇත.
 
එසේම මිචෙලි බැචලට් තවදුරටත් පවසන්නේ ශවේන්ද්‍ර සිල්වා හමුදාපති ලෙස පත්කිරීමෙන් වගවීමේ කි‍්‍රයාවලිය සහ සංහිඳියාව අවතක්සේරුවකට ලක්වන බවයි.
 
 මේ හැර ශ‍්‍රී ලංකාවේ ආරක්‍ෂක හමුදාව ප‍්‍රතිසංස්කරණය කිරීමේ කි‍්‍රයාවලියද පසුබෑමකට ලක්වන බවද ඇය තවදුරටත් පලකර ඇත.
 
 එහෙත් විදේශ කටයුතු බලධාරීන් හෝ මෙරට රජය හමුදාපති පත්කිරීම ගැන හඬ නැගීමට නුඹලාට ඇති අයිතිය කුමක්දැයි ඇමරිකානු තානාපතිනි ඇලෙයිනා පෙලිට්ස්” මිචෙලි බැචලට් සහ යස්මින් සුකාගෙන් විමසා නැත.
 
 මෙයට වසර ගණනකට පෙර ගල්ෆ් යුද්ධය පැවැති සමයේ වැල්ලේ සැඟවී සිටි ඉරාක සෙබළුන් යුද ටැංකි යවා වළලා දැමීමේ බරපතල චෝදනා ඇමරිකානු සේනාධිනායක ජනරාල් ගවාස්කෝපට එල්ල විය. එහෙත් ඇමරිකානු රජය ඔහුට උසස්වීම් දුන්නේය.
 
 මේ හැර වියට්නාම් යුද්ධයේදී මයිලාහි ගම්මානයක් මුළුමනින්ම වැනසූ ලූතිනන් කැලි සිරගෙට නියම වී සුළු කලකට පසු නිදහස් කෙරුනි.
 
 එසේම නීති විරෝධිව ඉරාක යුද්ධය මෙහෙයවීම ගැන ඇමරිකානු ජනපතිව සිටි ජේර්ජ් බුෂ්ට සහ බි‍්‍රතාන්‍ය අගමැතිව සිටි ටෝනි බ්ලේයාර්ට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල විය.
 
 මේ අතර යස්මින් සුකා නැමැත්තිය ශවේන්ද්‍ර සිල්වා හමුදාපති ලෙස පත්වීම ගැන කම්පනයට පත්වූවාය.
 
 ශ‍්‍රී ලංකාව රටේ ජනතාව පාවාදී ඇතැයිද ඇය චෝදනා කළාය. මෙයට පෙර ගජබා ක්‍රෝස් නමින් මෝටර් රථ ධාවන තරගයක් මෙහෙයවීමට ශවේන්ද්‍ර සිල්වා ඉදිරිපත් වූ අවස්ථාවේ ඊට බීම සමාගම අනුග‍්‍රහය දැක්වීම ගැන ඇය නොසතුට පලකරමින් ඇමරිකානු බීම සමාගමට ලිපියක් යවමින් අනුග‍්‍රහය ඉවත් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියාය.
 
 එසේම ශවේන්ද්‍ර සිල්වා හමුදා මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානියා ලෙස පත්කිරීම ගැනද ඇය එරෙහි විය.
 
 පසුගිය වසරේ සැප්තැම්බර් මස යස්මින් සුකා ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ පැවැත්වූ සමාන්තර රැස්වීමකට පැමිණියේ කොටි හිතවාදීන් පිරිවරාගෙනය.
 
 එහිදී රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර ඇයට අභියෝග කරමින් මියගිය ද්‍රවිඩයන් සංඛ්‍යාව ගැන නිසිතොරතුරු ලැබුනේ කෙසේද යන මියගිය අය කවුදැයි හෙලිකරන ලෙස පැවසුවත් ඊට ප‍්‍රතිචාර දැක්වීමට ඇයට නොහැකි විය.
 
මානව හිමිකම් සමුළුවාරයේ අවසන් දිනයේදී යස්මින් සුකාව අපට දැකගැනීමට හැකිවූයේ කොටි හිතවාදීන්ගේ සාදයකට සහභාගිවී සිටි අවස්ථාවේයි.
 
 එසේම ශ‍්‍රී ලංකා හමුදාවට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කරන ඇය අපි‍්‍රකානු ජාතික කොංග‍්‍රසය යන විනි මැන්ඬේලා සිදුකල යුද අපරාධ ගැන අදවනතුරු හඬක් නගා නැත.
 
 ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේදී ඇය පැවැත්වූ සමාන්තර රැස්වීමක ඇගේ සේවකයා මෙම කටයුතු කළේ වෙනින් කවුරුන් නොව 1971 කැරැල්ලේ හිටපු ත‍්‍රස්තයකුවූ සුනන්ද දේශපි‍්‍රය නැමැත්තායි.
 
 මේ අතර මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ ඇති යුද අපරාධකරුවන්ගේ නාම ලේඛනයට ශවේන්ද්‍ර සිල්වා ඇතුළු වන්නි හමුදා නායකයන් රැසකගේ නම් ඇතුලත් කිරීමට කි‍්‍රයා කළේ යස්මින් සුකායි.
 
 අපි මේ බව විශේෂයෙන් (exclusivc) අනාවරණය කළෙමු.
 
 එසේම මෙම හමුදා නිලධාරීන්ට එරෙහිව සර්වලෝක අධිකරණ නීතිය කි‍්‍රයාත්මක කරන ලෙසද ඇය ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රජාවගෙන් ඉල්ලා තිබුණි.
 
 හමුදාපති ලෙස පත්වීමට පෙර නිව්යෝර්ක් නුවර එක්සත් ජාතීන්ගේ ශ‍්‍රී ලංකා නියෝජ්‍ය නිත්‍ය නියෝජිතයා ලෙස ශවේන්ද්‍ර සිල්වා කටයුතු කරද්දී නැගෙනහිර ප‍්‍රදේශයේ කොටි ඝාතකයාව සිටි රමේශ්ගේ බිරිය වූ වත්සලා දේවි ඇමරිකානු අධිකරණය හමුවේ නඩුවක් ගොනු කළාය.
 
 එහෙත් තානාපති වරප‍්‍රසාද නිසා ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට එරෙහිව නඩුව ගෙනයෑමට නොහැකි විය.
 
 මෙම වත්සලා දේවි නැමැති කොටි කාන්තාව සිටින්නේ කුමන රටේදැයි අප සොයා බැලූවිට හෙලිවූයේ ඇය දකුණු අපි‍්‍රකාවේ පදිංචි බවයි.
 
 ඇය පැවරූ නඩුවට අදාළ සිතාසිය නිව්යෝර්ක්හි ශවේන්ද්‍ර සිල්වාගේ නිවසට බාරදීමට පැමිණි අයවළුන් සමග චැනල් ෆෝ අධ්‍යක්‍ෂක කැලම් මැක්රේ සහ ඔහුගේ කැමරා ශිල්පියාද විය. එම අවස්ථාවේ නිවසේ දොර විවෘත කළේ ආරක්‍ෂක නිලධාරියෙක් නිසා ශවේන්ද්‍ර සිල්වා දොර විවෘත කර සිතාසිය බාරගැනීම වීඩියෝ කිරීමට සූදානම් වූ මැක්රේගේ උත්සාහය අසාර්ථක විය.
 
 මෙම පසුබිම මැද 2019 ජනවාරි 29 දා යස්මින් සුකා ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට එරෙහිව පිටු 137 ක වාර්තාවක් කෙටුම්පත් කර එය ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් කළාය.
 
 මේ වාර්තාවේ සාක්කිකරුවන් ලෙස ඇය යුරෝපයේ සිටින කොටි හමුදා ප‍්‍රධානීන් 70 ක් නම්කර තිබුණි. එහෙත් ඔවුන් කව්දැයි සුකා හෙළිකළේ නැත. මෙම සාවද්‍ය වාර්තාව ප‍්‍රකාශයට පත්කරමින් ඇය පැවසුවේ ශවේන්ද්‍ර සිල්වා ප‍්‍රමුඛ 58 වැනි සේනාංකය හේග් නුවර ජාත්‍යන්තර අධිකරණයට ගෙන යන බවයි.
 
 යස්මින් සුකාගේ මේ මෙහෙයුම කුමන්ත‍්‍රණයකි. ඊට ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ සිටින කොටි හිතවාදී නිලධාරීන්ද සම්බන්ධ වී ඇත.
 
 මෙකී වාර්තාවේ සුකා තවදුරටත් සඳහන් කළේ ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට එරෙහිව අවශ්‍ය තරම් සාක්කි ඇති බවයි.
 
 එහෙත් සාක්කිකරුවන් කොටි මිනීමරුවන් නොවේද?
 
 ලොව කිසිම හමුදා නිලධාරියකුට එරෙහිව පිටු 137 ක වාර්තාවක් කොටුම්පතක් වී නැත. එහෙත් අභ්‍යන්තර පුද්ගලයන් සැපයූ තොරතුරුද තම වාර්තාවට ඇතුලත් බව සුකා කියා සිටියාය.
 
 මේ අභ්‍යන්තර පුද්ගලයන් කවුදැයි යස්මින් සුකා හෙළිකළේ නැත.
 
 මෙලෙස මෙරට හමුදා ප‍්‍රධානියකු අන්තර්ජාතික අධිකරණය වෙත ගෙන යාමට යස්මින් සුකා නැමැති කොටි කොන්ත‍්‍රාත්කාරිය කටයුතු කරද්දී යහපාලන ආණ්ඩුවේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යංශය සුකාට මෙරටට එන ලෙස ඇරයුම් කර තිබුණි. එහෙත් තමා ශ‍්‍රී ලංකාවට පැමිණියහොත් සිංහලයන් තමාව මරයි කියා සුකා එම ඇරයුම ඉවත දැමීය.
 
 මේ අයුරින් කොටි 70 කගේ සාක්කි ලබාගෙන නව හමුදාපතිට එරෙහිව වාර්තාවක් සකස් කළ සුකා එම කොටි කවුදැයි හෙලිනොකළේ ශ‍්‍රී ලංකා හමුදාව සියළුම කොටි හමුදා නායකයන් මරාදැමූ බවට ප‍්‍රචාරය වී තිබූ නිසාය.
 
මේ පසුබිම මැද යහපාලන රජයද එම කොටි සාක්කිකරුවන්ගේ අනන්‍යතාවය යුරෝපා රටවලින් විමසීමසට කි‍්‍රයාකළේ නැත. එහෙත් ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලය ඉදිරියේ ඇති පාදතුනේ පුටුව අබියසදී කොටි කි‍්‍රයාකාරීන් කීපදෙනකු අපට දැකගත හැකිවිය. ඔවුන් හමුදාව මරාදැමූ බව කියන පිරිසකි.
 
 මේ අතර හමුදාපති ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට එරෙහිව යස්මින් සුකාගේ කුමන්ත‍්‍රණයේ 2017 නොවැම්බර් මස ආරම්භ වී තිබුණි.
 
 ඇය මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් කළ වාර්තාවේ මෙලෙස සඳහන් කර ඇත.
 
 ‘‘ශවේන්ද්‍ර සිල්වාගේ යුද අපරාධ පිළිබඳව මාධ්‍ය විසින් හෙලිකර ඇත. ඔහු යුද අපරාධකරුවකු බව හිටපු මානව හිමිකම් කොමසාරිස් නවිපිල්ලේ විසින් මහලේකම්ට වාර්තා කර ඇත…
 
 එසේම මෙරට ජනතාවගේ සහ හමුදා බලධාරීන්ගේ අවධානය උදෙසා මානව හිමිකම් කවුන්සිලය හමුවේ රජයේ පුවත්පතක සේවය කළ තක්කඩියා දුන් සාක්කිය අපි මෙලෙස අනාවරණය කරන්නෙමු.
 
 2009 – මැයි 17 වේලාව 11.45 යන සවස 12.30 ස්ථානය වෙල්ලමුල්ලිවයික්කාලි – 58 සේනාංක පාලක මධ්‍යස්ථානය ආරක්‍ෂක ලේකම් විසින් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා අමතා යටත්වීමට උත්සාහ කරන කොටි නායකයන් මරන ලෙස පැවැසුවා.
 
 2 වැනි දුරකථන පණිවුඩය වේලාව 12.00 කලින් දුන් උපදෙස් ස්ථිර කළා.
 
 මෙහිදී නැගෙන ප‍්‍රශ්නය නම් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මේ උපදෙස් දුන්නේ ශබ්ද විකාශන යන්ත‍්‍රයකින්ද යන්නයි.
 
 එසේ වූවත් තමිල් සෙල්වම්ගේ බිරිය පැවසුවේ සුදුකොඩි ඔසවාගෙන කිසිවෙකු පැමිණියේ නැති බවයි.
 
 වසර කීපයකට පසු තමිල් සෙල්වන්ගේ බිරිය සසිරේකා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට පැමිණ සිය ප‍්‍රකාශය වෙනස් කළාය.
 
 මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේදී සසිරේකාගෙන් අපි ප‍්‍රශ්න කළේ හමුදාව යටත්වූවන් මරාදැමුවා නම් නුඹ බේරුනේ කෙසේද යන්නයි.
 
 මේ අතර නව හමුදාපතිගේ පත්වීමට එරෙහිව කැනඩාවද විරෝධය දක්වා ඇත. මේ විරෝධතාවය පසුබිමේ සිටින්නේ කොටි හිතවාදී මන්ත‍්‍රී ගැරි ආනන්ද සංගරීය.
 
 මේ අතර ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව පැවසුවේ හමුදාපති පත්වීම ජාතිකවාදීන්ගේ අවශ්‍යතාවයක් බවයි.
 
 මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය කිරීම් වලට සම්බන්ධ ජනරාල්වරයකුට ජාතිකවාදීන්ගේ අවශ්‍යතා මත උසස්වීම් දීම ගැන ඇමරිකාව කණගාටුවන බවද හමුදාපති මානව හිමිකම් උල්ලංඝණය කරන්නකු නිසා ඇමරිකානු හමුදා සහයෝගීතාවය ශ‍්‍රී ලංකාවට ලබාදීමේදී සීමා ඇතිවනු ඇතැයිද ඇමරිකානු බලධාරීහු තවදුරටත් පවසා ඇත.
 
 මෙම පසුබිම යටතේ නව හමුදාපති ඉවත් කළ යුතු බව නවක එජාප මන්ත‍්‍රීවරයකුවූ චන්දිම ගමගේ නැමැත්තා පවසා ඇත. ප‍්‍රභාකරන් මිනීමරණ සමයේ මොහු සිටියේ කොහේද? එසේම වන්නි මෙහෙයුම සමයේ මෙවැන්නෙක් ගැන ජනතාව දැනසිටියේ නැත.
 
 මේ හැර හිටපු මේජර් ජෙනරාල්වරයෙක් ඇමරිකාවට ගොස් ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට එරෙහිව පිටු 200 ක සාක්කියක් දුන්නේය. යහපාලන රජය ඔහුව තානාපතිවරයකු කළේය. මොහු දකුණු පළාතේ ශ‍්‍රීලනිප මන්ත‍්‍රීවරයකුවී පසුව එජාපයට ගිය අයකුගේ මස්සිනායි.

මනෝජ් අබයදීර උපුටා ගැන්ම දිවයින

ගජබා රෙජිමේන්තුවේ වාර්ෂික මහා මංගල්‍ය බඳු ගජබා සුපර් ක්‍රොස් තරගාවලිය පැවැත්වීමට නියමිතව තිබුණේ, අගෝස්තු දහ අටවෙනිදාය. ඒ සඳහා අවශ්‍ය සියලූ කටයුතු සූදානම් කර තිබියදී මීට දින දහයකට පමණ පෙර හදිස්සියේ එම තරගාවලිය කල් දමනු ලැබීය. ඒ සඳහා බලපාන ලද්දේ කවර හේතුවක්දැයි විමසා බලන විට, කනින් කොනින් පැතිරී ගිය ආරංචිය වූයේ, යුද හමුදාපතිවරයා විශ‍්‍රාම යෑමට නියමිත දිනයද එදින හෙයින් සම්ප‍්‍රාදයානුකූලව යුද හමුදාපතිවරයෙකු විශ‍්‍රාම ගැනීම නිමිත්තෙන් පවත්වනු ලබන ආචාර සමාචර පෙළපාලිය සහ රාත‍්‍රී භෝජන සංග‍්‍රහය එදින පැවැත්විය යුතු හෙයින්, ගජබා සුපර් ක්‍රොස් තරගාවලිය කල්දමා ඇති බවය. 

තුන්වෙනි දීර්ඝය සඳහා 
 සැරසුණු මහේෂ් 

 සක‍්‍රිය යුද සේවයෙන් සමුගෙන සිටි මේජර් ජෙනරාල් මහේෂ් සේනානායක යළි යුද හමුදාව සඳහා එක්වන්නේ, යහපාලන ආණ්ඩුව බලයට පත්වූ පසු, දේශපාලන පළිගැනීම් ලැයිස්තුවට එකතුවීමෙනි. ඒ සඳහා සුවිශාල දායකත්වයක් දෙනු ලැබුවේ, ෆීල්ඞ් මාර්ෂල් සරත් ෆොන්සේකා විසිනි. වැඩි කලක් නොයාම ඔහු හමුදාපති ධුරය සඳහා පත්වූ අතර, තමා නැගි ඉනිමගට මහේෂ් සේනානායක විසින් පයින් ගැසීමත් සමග ෆීල්ඞ් මාර්ෂල් ෆොන්සේකාගේ දරුණු විවේචනයට මහේෂ් පත්විය. ඒ සමග ඔහුට එරෙහිව විවිධාකාරයේ චෝදනා රාශියක් එල්ල වෙන්නට ද පටන් ගත්තේය. සේවා දීර්ඝ දෙකක් ලබා සිටි යුද හමුදාපතිවරයා විසින් තමන් වැඩ භාර ගන්නා විට ප‍්‍රකාශ කරන ලද ”තව කෙනෙකුට අසාධාරණයක් වන ආකාරයට මම මේ තනතුරේ රැඳෙන්නේ නැහැ” යන්න අසත්‍ය කරමින්, සිය තුන් වෙනි සේවා දීර්ඝය සඳහා ද උත්සාහ දරමින්, යුද හමුදාවේ දක්ෂයන් ගෙදර යැවීම සඳහා කටයුතු සලසන්නට යෙදුනි. වන්නි මානුෂිය මෙහෙයුමේදී විජයග‍්‍රාහී සෙන්පතියෙකු වූ මේජර් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, මහේෂ් සහ ඔහුගේ ගෝල බාලයන්ගේ මෙසේ ‘ගෙදර යැවීමේ මෙහෙයුම’ සඳහා අසුවන්නට ගොස් අනූ නවයෙන් බේරුනි. 

 එසේ එදා අසීරුවෙන් හමුදාව තුළ කටයුතු කරන ලද මේජර් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, ගජබා රෙජිමේන්තුව විසින් බිහි කරන ලද පළමු යුද හමුදාපතිවරයා වෙමින් සහ ශ‍්‍රී ලංකා යුද හමුදාවේ 23 වෙනි යුද හමුදාපතිවරයා බවට පත් වෙමින් පසුගිය සඳුදා උදෑසන ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතා අතින් සිය පත්වීම් ලිපිය ලබා ගත්තේය. සිය වාර්ෂික මහා මංගල්‍ය බඳු ගජබා සුපර් ක්‍රොස් තරගය කල් දැමූ නමුත් සිය රෙජිමේන්තු ඉතිහාසයේ නොමැකෙන දවසක් බවට පසුදා පත්කර ගැනීමට ගජබා රෙජිමේන්තුවට මේ නිසා හැකියාව ලැබුණි. 

 ජුලි කලබල අතරේ හමුදාවට 

 1984 මාර්තු පස්වෙනිදා, බඳවා ගැනීම් කාණ්ඩ අංක 19 යටත් ශ‍්‍රී ලංකා යුද හමුදාවට එක්වූ ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, ඒ සඳහා ඉල්ලූම් කර තිබුණේ 1983 වර්ෂයේදීය. අසූ තුනේ ඇතිවූ ජුලි කලබල හේතුවෙන් එම බඳවා ගැනීම පමාවීම සිදුවිය. ඊට පෙර ශ‍්‍රී ලංකා යුද හමුදාව මුහුණදී තිබූ අභියෝගය වූයේ, 1971 වර්ෂයේදී ජවිපෙ එල්ල කරන ලද කැරැල්ල පමණය. මේ නිසා අසූ තුන වර්ෂය වන තෙක්ම උත්තමාචාර දක්වන සහ ආපදා සහන සේවා සඳහා දායක වනවා මිස ඊට වැඩි සේවාවක් යුද හමුදාව තුළින් සිදු නොවීය. 1983 වර්ෂය යනු දෙමළ වර්ගවාදය, සිය ත‍්‍රස්තවාදී ශාඛාව විවෘත කරන ලද වසර ලෙස සඳහන් කළ හැකිය. එම වර්ගවාදී ත‍්‍රස්තවාදයට එරෙහි සටන් වැදීම සඳහා, ජාතිය වීරයන් සොයන මොහොතේ ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, ශ‍්‍රී ලංකා යුද හමුදාවට එක් විය. යුද්ධයකට මුහුණ දිය යුතු බව දැන දැනම යුද හමුදාවට බැඳුණු ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, 1985 වසරේ නොවැම්බර් දහසය වැනිදා අධිකාරි ලබා දෙවැනි ලූතිනන් වරයෙකු ලෙසින් ගජබා රෙජිමේන්තුවට පැමිණියේය.

 එවකට විසුරුවා හරින ලද 1 වන රජරට රයිෆල් භට පිරිස් හා 1 වන විජයබාහු පාබල රෙජිමේන්තුවේ භට පිරිස් ඒකාබද්ධ කොට 1983 වර්ෂයේ ඔක්තෝබර් මස 14 වන දින ගජබා රෙජිමේන්තුව බිහිවිය. එසේ බිහිවූ ගජබා රෙජිමේන්තුවේ සිටි සියලූ නිලධාරීන් එක්කෝ රජරට රයිෆල් හෝ පළමු වෙනි විජයබා රෙජිමේන්තුවට අයත් පිරිස වූහ. ගජබා රෙජිමේන්තුවටම නිලධාරියෙකු ලෙස මුලින්ම එක් වන්නේ, දෙවැනි ලූතිනන් ශවේන්ද්‍ර සිල්වාය. ඔහු සිය හමුදා නිලධාරී ජීවිතය ආරම්භ කරන්නේම, වාර්තාවක් තබමිනි. එසේ ගජබා රෙජිමේන්තුවට ඉඳුරාම බදවා ගත් හෙවත් ගජබා රෙජිමේන්තුවේ උපන් පළමු නිලධාරියා, පසුගිය සඳුදා ගජබා රෙජිමේන්තුවෙන් බිහිවූ පළමු හමුදාපතිවරයා බවට පත්වීම ද අනභිභවනීය වාර්තාවකි. 

 විමුක්ති මෙහෙයුමට…

 මෙරට බිහිවූ අග‍්‍රගණය හමුදා සෙන්පතියෙකු වූ මේජර් ජෙනරාල් විජය විමලරත්න විසින් දෙවැනි ලූතිනන් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, ආර්.ඞී.එස්. නම් වූ විශේෂ ඒකකය සඳහා ඇතුළත් කරන ලද්දේ, ශවේන්ද්‍ර සතු කුසලතා පිළිබඳව පෙර දැක්මක් ඇතිවය. වර්තමානයේ යුද හමුදා විශේෂ බළකායේ ආරම්භය වන්නේ, එදා ගජබා රෙජිමේන්තුව විසින් ආරම්භ කරන ලද මෙම විශේෂ ඒකකය පදනම් කර ගනිමිනි.

 1987 දියත් කරන ලද, ශ‍්‍රී ලංකා හමුදා ඉතිහාසයේ ප‍්‍රථම ප‍්‍රධාන මෙහෙයුම වන වඩමාරච්චි මෙහෙයුම නමින් ජනප‍්‍රිය වී ඇති විමුක්ති මෙහෙයුම සඳහා පළවෙනි බල ඇණිය ගජබා හි, කණ්ඩ භාර නිලාධාරියෙකු ලෙස ශවේන්ද්‍ර සිල්වා සහභාගි විය. එම ක‍්‍රියාන්විතයේ අවසාන දිනයේ, ත‍්‍රස්තවාදීන් විසින් එල්ල කරන ලද බෝම්බ ප‍්‍රහාරයකින් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා දරුණු ලෙස තුවාල ලැබුවේය. එහිදී ශවේන්ද්‍ර සමග සිටි කපිතාන් රාජ් නවරත්න එතැනදීම මිය ගිය අතර රණබිමේ සිටින සිංහලයෙකු නම් පපුවේ වෙඩි සලකුණ ඇත්තා සේ, පපුවට සිදුවූ බරපතළ තුවාල හේතුවෙන් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, යුද භූමියෙන් ඉවත් කරගන්නා ලද්දේ, වඩමාරච්චි මෙහෙයුම් නියමුවෙකුව සිටි, මේජර් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ විසිනි. මාස දෙකකට අධික කාලයක් ශ‍්‍රී ජයවර්ධනපුර රෝහලේ ප‍්‍රතිකාර ලැබු ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, සුවය ලැබීමෙන් පසුව ජනාධිපති ජේ. ආර්. ජයවර්ධන මහතාගේ ආරක්ෂක ඒකකය සඳහා ගජබා රෙජිමේන්තුව විසින් පත්කරනු ලැබීය.

 ජනාධිපති ජයවර්ධන සඳහා යුද හමුදා ආරක්ෂක ඛණ්ඩයක් පිහිටුවීමට රජය අදහස් කර තිබූ අතර, ඒ සඳහා නිලධාරීන් තෝරා ගනු ලැබුවේ, රණශූරයන් බිහි කරන ලද ගජබා රෙජිමේන්තුවෙනි. ජනාධිපති ආරක්ෂක මුරය භාරව ලූතිනන් ශාන්ත දිසානායක සහ ලූතිනන් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා පත් කරනු ලැබුවේ, රාජ්‍ය නායකයා ආරක්ෂා කිරීමේ වගකීම ජව සම්පන්න තරුණ යුද නිලධාරීන් දෙදෙනකු වෙත භාර කරමිනි. ඒ අනුව ජනාධිපති මන්දිරයේ ඔවුන් ස්ථාන ගත විය. 

 අලිමංකඩ සහ යාපනයේ කොටුව 

 යාපනය කොටුව වටකරමින්, එල්ටීටීඊ ත‍්‍රස්තවාදය විසින් යාපනයෙන් සිටි සමස්ත හමුදාවම යාපනය කොටුව තුළ කොටු කරගෙන සිටින විට, යාපනය කොටුව මුදාගැනීම සඳහා ආරම්භ කරන ලද ‘සුයිසයිඞ් එක්ස්ප‍්‍රස්’ මෙහෙයුම සඳහා ශවේන්ද්‍ර සිල්වා දායකත්වය දෙන ලද්දේ නිලධාරී අණදෙන ලෙසය. මේජර් ජෙනරාල් ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුවගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් බි‍්‍රගේඩියර් විජය විමලරත්නගේ සහයෝගයෙන් මෙම මෙහෙයුම ආරම්භ වූ අතර, එය සැලසුම් කරන ලද්දේ මේජර් ජෙනරාල් ගාමිණි හෙට්ටිආරච්චි විසිනි. එහි දෙවැනි අණදෙන නිලධාරී ලෙස ක‍්‍රියා කරන ලද්දේ, කර්නල් ජයවි ප‍්‍රනාන්දුය. සුමේධ පෙරේරා, උදය පෙරේරා, ගාමිණි ගුණසේකර, බොනිපස් පෙරේරා වැනි පසු කාලයක ශ‍්‍රී ලංකා යුද හමුදාවේ නම ගිය නිලධාරීහු බවට පත්වූ චරිත රැසක් මෙම ක‍්‍රියාන්විතයට එදා දායක වූහ. 

 1991 වර්ෂයේදී එල්ටීටීඊ ත‍්‍රස්තවාදීන් විසින් අලිමංකඩ කඳවුර කොටු කර, එහි සිටි හමුදා නිලාධාරීන් සහ සෙබළුන් විජලනයෙන් පවා ජීවිතක්ෂයට පත්වෙමින් තිබූ මොහොතක, ඔවුන් මුදා ගැනීම සඳහා දියත් කරන ලද, බලවේගය ක‍්‍රියාන්විතය සඳහා කපිතාන් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා සිය දායකත්වය ඉදිරියෙන් සිට ලබා දුන්නේය. 

 1991 වර්ෂයේ දී ශ‍්‍රී ලංකා හමුදා ඉතිහාසයේ දෙවන වරට පවත්වන ලද සංග‍්‍රාම භූමියේ උපරිම දක්ෂතා දක්වන ලද රණවිරුවන් වෙත වික‍්‍රමාන්විත පදක්කම් ප‍්‍රදානයේදී, ශ‍්‍රී ලංකා ත‍්‍රිවිධ හමුදා ඉතිහාසයේම ප‍්‍රථම වරට දෙවැනි ලූතිනන්වරයෙක් හෝ ඒ හා සමාන අනෙකුත් හමුදා නිලය දරන්නෙකු වීර වික‍්‍රම විභූෂණ, රණ වික‍්‍රම, රණශුර යන පදක්කම් තුනම එකවර ලබා ගන්නා ලද්දේය. එම වික‍්‍රමාන්විතය දක්වන ලද්දේ දෙවැනි ලූතිනන් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා විසිනි. මේජර් ජෙනරාල් විජය විමලරත්න වැනි අතිශය සූක්ෂම සහ සියලූ අඩුපාඩු, දක්ෂතා මැනවින් සොයා බලනා නිලධාරියෙකු විසින් ශවේන්ද්‍ර සඳහා එම නිර්දේශය ඉදිරිපත් කිරීමත්, මේජර් ජෙනරාල් ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව විසින් එය නිර්දේශ කිරීමත් නිසා, එම පදක්කම් ත‍්‍රිත්වය, ශවේන්ද්‍ර විසින් හිමි කර ගැනීම සඳහා තවත් අගයක් එකතු වූ බව කිව හැකිය. සිය හමුදා ජීවිතයට වසර හයක් සපිරෙන මොහොතේ එවැනි වික‍්‍රමාන්විත පදක්කම් ලබා 
 ගැනීම අතිශය විරල ගණයේ දක්ෂතාවක් වන්නාසේම මෙතෙක්, එවැනි තනතුරු මට්ටමකදී ත‍්‍රිවිධ හමුදා ඉතිහාසයේම කිසිදු අයෙකු, ශවේන්ද්‍රගේ එම වාර්තාව සම කර නැත. 

 බලවේගය ක‍්‍රියාන්විතයෙන් පසු ගජබා රෙජිමේන්තුව විසින් යුද හමුදා විද්‍යා පීඨයේ කෙඩෙට් නිලධාරී ලෙස ශවේන්ද්‍ර සිල්වා පත් කළේය. ඒ අනුව පාඨමාලා අංක 37 භාර නිලධාරී ලෙස ශවේන්ද්‍ර සිල්වා පත්විය. මෙහිදී ඔහු වාර්තාවක් තබන්නේ, ශ‍්‍රී ලංකා හමුදා ඉතිහාසයේ ප‍්‍රථම වරට විදේශ නිලධාරීන් පුහුණු කරන ලද පාඨමාලාව සඳහා කෙඩෙට් නිලධාරියා ලෙස පත්වීමෙනි. මාල දිවයින් හමුදා නිලධාරීන් පස් දෙනකු එම පාඨමාලාව සඳහා එවර ඇතුළත් වී තිබුණි. 

 රිවිරැස මෙහෙයුමට…

1995 වසරේදී යාපනය අර්ධද්වීපය ත‍්‍රස්ත ග‍්‍රහණයෙන් මුදා ගැනීම සඳහා ආරම්භ කරන ලද රිවිරැස මෙහෙයුම සඳහා මේජර් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා සම්බන්ධ වන්නේ, අටවෙනි බල ඇණිය ගජබා රෙජිමේන්තුවේ අණදෙන නිලධාරියා ලෙසය. ඔහු එහිදී ද වාර්තාවක් පිහිටුවන්නේ, මෙතෙක් ශ‍්‍රී ලංකා යුද හමුදා ඉතිහාසයේ බිහිවූ ළාබාලම අණදෙන නිලධාරියා බවට පත්වෙමිනි. වසර නවයක හමුදා ජීවිත කාලයක් තුළ එවැනි දක්ෂතාවක් පෙන්වන තරමට ශවේන්ද්‍ර සිල්වාගේ හමුදා සුරුවිරුකම් ඉහළ මට්ටමක තිබුණි. මෙම කාලයේදී උතුරු සහ නැගෙනහිර දෙපළාතේ දියත් කරන ලද සියලූ මෙහෙයුම් සඳහා ශවේන්ද්‍ර සිල්වා සහභාගිවීම ද විශේෂත්වයකි. ජය සිකුරු මෙහෙයුම සඳහා ඔහු සම්බන්ධ වූයේ, ගුවන් සංක‍්‍රමික බල ඇණියක ලෙස, පළවෙනි බල ඇණිය ගජබා රෙජිමේන්තුව නියෝජනය කරමිනි. 

 1999 වර්ෂයේදී ශ‍්‍රී ලංකාවේ සන්ධිස්ථානීය මෙහෙයුමක් වූ වාකරේ ප‍්‍රදේශය ත‍්‍රස්ත ග‍්‍රහණයෙන් මුදා ගැනීම සඳහා සිදු කරන ලද ක‍්‍රියාන්විතයට ශවේන්ද්‍ර සිල්වා සහභාගි විය. අලූයම් කාලයේදී ගුවන් මගින් වාකරේ මුහුදු තීරයට ගුවන් යානා දහයකින් බසිනා ලද ශවේන්ද්‍ර සිල්වාගේ නායකත්වයෙන් යුත් පිරිස විසින් එදා වාකරේ ප‍්‍රදේශය ත‍්‍රස්ත ග‍්‍රහණයෙන් මුදා ගනු ලැබීය. එවැනි වික‍්‍රමාන්විත මෙහෙයුමක් ශ‍්‍රී ලංකා යුද හමුදාව විසින් සිදු කරන ලද්දේ ප‍්‍රථම වරටය. 

 සාම කාලයේ ත‍්‍රස්තවාදීන්ට 
 අතට අත නොදුන් නිලධාරියා…

 මෙවැනි සුවිශේෂ යුද ජයග‍්‍රහණ රාශියකට දායක වී සිටි ශවේන්ද්‍ර සිල්වා ජනතාව අතර ප‍්‍රචලිත වන්නේ 2001 – 2003 සමයේ පැවති එජාප ආණ්ඩුව විසින් දියත් කරන ලද ‘සාම සාකච්ඡුා’ සමයේදීය. එම සාකච්ඡුා සඳහා යුද හමුදා පාර්ශ්වයෙන් සහභාගි වූ ශවේන්ද්‍ර සිල්වා වෙත, එල්ටීටීඊ නායකයන් අතට අත දීම සඳහා අත් දිගු කරන විට, සිය අත වුවමනාවෙන්ම ත‍්‍රස්ත නායකයන් වෙත ලූතිනන් කර්නල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා ලබා දුන්නේ නැත. මෙම දර්ශනය රුපවාහිනි ඔස්සේ විකාශය වීම නිසා, රටටම එය දැක ගැනීමට හැකිවිය. එදා රට පුරා විරාභිවන්දනයක් ලෙස ශවේන්ද්‍ර සිල්වාගේ නම කියවෙන්නට විය. 

 2006 වසරේ අගෝස්තු 13 වෙනිදා, කිසිදු පූර්ව දැනුම්දීමකින් තොරව ත‍්‍රස්තවාදීන් විසින් ‘සාම සාකච්ඡුා’ නිම කරමින්, මුහමලේ ඉදිරි ආරක්ෂක වළල්ලේ පිහිටා තිබූ හමුදා බංකර් වලින් අඩකට වඩා විනාශ කරමින්, එම ප‍්‍රදේශය අත්පත් කර ගන්නා ලදී. මෙම අවස්ථාවේ ලූතිනන් කර්නල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා සේවය කරමින් සිටියේ, දියතලාවේ පිහිටා තිබූ, යුද හමුදා විද්‍යා පීඨයේ කෙඩෙට් නිලධාරී පුහුණු පාසලේ අණදෙන නිලධාරියා ලෙසය. එවකට යුද හමුදාපති ලූතිනන් ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා විසින් දියතලාවේ සිට ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, මුහමාලේ වෙත ඍජුවම කැඳවා, ගුවන් සංක‍්‍රමණික බල සේනාධිපති තනතුර ලබාදෙමින් මුහමලේ ඉදිරි ආරක්ෂක වළල්ල යළිත් පිහිටුවීමේ වගකීම ශවේන්ද්‍ර ඇතුළු නිලධාරීහු සඳහා ලබා දුන්හ. හමුදා බංකර් පෙළ නැවත මුදා ගැනීමෙන් අනතුරුව, සැප්තැම්බර් 13 වැනිදා මුහමලේ එල්ටීටීඊ ඉදිරි ආරක්ෂක වළල්ල වෙත, රාත‍්‍රී ප‍්‍රහාරයක් එල්ල කරමින්, වසර හයක් එල්ටීටීඊය ආරක්ෂා කර ගෙන සිටි මායිම බිඳ දමන්නට ලූතිනන් කර්නල් ශවේන්ද්‍රගේ අණදීම යටතේ සිටි බලසේනාවෝ සමත් වූහ. මෙය එල්ටීටීඊයේ සන්ධිස්ථානිය පරාජයක් බවට පත්විය. 

 පනස් අටේ සේනාංකාධිපති

වන්නි මානුෂිය මෙහෙයුම ආරම්භ වීමෙන් පසු, 57 වෙනි සේනාංකයට පසුව ආරම්භ කරන ලද කාර්ය සාධක සේනා 1 හෙවත් පසුව 58 වෙනි සේනාංකය ලෙස හඳුන්වනු ලැබූ, සේනාංකය, ආරම්භ කර දින කිහිපයකින් පසු මන්නාරම ප‍්‍රදේශය සඳහා මෙහෙයුම් දියත් කිරීමට 58 වෙනි සේනාංකාධිපති ලෙස කර්නල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා පත් කිරීමට යුද හමුදාපති ලූතිනන් ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා කටයුතු කළේය. පොතේ ඇති ජ්‍යෙෂ්ඨත්වය නොව දක්ෂතා මත යුද හමුදාවේ තනතුරු සහ වගකීම් භාරදීමේ සරත් ෆොන්සේකා ක‍්‍රමවේදය අනුව එදා ශවේන්ද්‍ර සිල්වා වැනි නිලධාරීන්ගේ සේවය උපරිම අයුරින් ජාතියට ලබා ගන්නට හැකිවිය. වන්නි මානුෂිය මෙහෙයුම පුරාම හමුදාපති සරත් ෆොන්සේකා විසින් දියත් කරන ලද මෙම ‘පොතේ ජෙෂ්ඨත්වය නොව දක්ෂතාවය ප‍්‍රමුඛවේ’ යන ක‍්‍රමවේදය අනුව, අවසානයේදී ත‍්‍රස්තවාදය පරාජය කර දේශය නිදහස් කර ගැනීමට හමුදාවෝ සමත් වූහ. ශවේන්ද්‍ර සිල්වා යටතට යුද හමුදාවේ වික‍්‍රමාන්විත බල ඇණිය ලෙස හඳුන්වන කොමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුව ද සරත් ෆොන්සේකා යුද හමුදාපතිවරයා විසින් ලබා දුන්නේ වන්නි මානුෂිය මෙහෙයුමේ වැඩි වගකීමක් ශවේන්ද්‍ර වෙත ලබා දෙමිනි.. 

 වන්නි මානුෂික මෙහෙයුමේදී වැඩිම භූමි ප‍්‍රදේශයක් 

මුදාගැනීම සිදු කරන ලද්දේ ශවේන්ද්‍රගේ නායකත්වය යටතේ 58 වෙනි සේනාංකය විසිනි. බටහිර මුහුදු තීරයේ, මන්නාරමෙන් ආරම්භ කරන ලද එම මෙහෙයුම, සහල් නැලිය, වෙඩිතලතිව්, නාච්චිකුඩා, පුනරින්, පරන්තන්, කිලිනොච්චි, අලිමංකඩ, දේවපුරම්, විශ්වමඩු, පුදුකුඩුඉරිප්පු, පුදුමාතලන්, දක්වා වන නැගෙනහිර මුහුදු තීරය දක්වා වන කිලෝ මීටර් 200 කට අධික භූමියක් පුරා පයින් ඇවිද යමින්, අතිශය බිහිසුණු සටන් සඳහා යොමු වෙමින්, සිංහල ඉතිහාසයේ වැඩිම ජයග‍්‍රහණ අත්පත් කරගත් සේනාංකය බවට ‘පනස් අට’ පතකරමින්, මහාවංශයේ ලියවෙන මෙහෙයුමක් දියත් කරන ලද්දේ, ශවේන්ද්‍ර සිල්වාගේ අණදීම යටතේය.

 ලෝකයේ දැවැන්තම මුදාගැනීම 

 ත‍්‍රස්තවාදීන් වැඩිම ප‍්‍රමාණයක් ජීවිතක්ෂයට පත්කිරීම, වැඩිම ත‍්‍රස්තවාදීන් ප‍්‍රමාණයක් නිරුපද්‍රිතව අත්අඩංගුවට ගැනීම, බර අවි, සබ්මැරීන් කාලතුවක්කු, යුද ටැංකි, සබ්මැරින් ඇතුළු ත‍්‍රස්තයන්ගේ වැඩිම අවි ප‍්‍රමාණයක් අත් පත් කර ගන්නා ලද්දේ ද බි‍්‍රගේඩියර් ශවේන්ද්‍ර සිල්වාගේ අණදීම යටතේ පැවති 58 වෙනි සේනාංකය විසිනි. එල්ටීටීඊ ත‍්‍රස්තයන් විසින් සිවිල් ජනතාව ප‍්‍රාණ ඇපයට තබා ගනිමින් සිය අන්තිම මොහොතද යුද හමුදාව වෙත අභියෝගයක් බවට පත් කරද්දී, 2009 අපේ‍්‍රල් 21 වෙනිදා සිදු කරන ලද මෙහෙයුමක් මගින් එම අසරණ ජනතාව මුදා ගන්නා ලද්දේ, ශවේන්ද්‍ර සිල්වාගේ අණදීම යටතේය. ශ‍්‍රී ලංකාවේ සේවය කරන ලද, ඉන්දීය සාම සාධක හමුදාව භාරව කටයුතු කළ ජෙනරල් කල්කට් විසින් මෙය හඳුන්වන ලද්දේ, ලෝකයේ දැවැන්තම ප‍්‍රාණ ඇපකරුවන් මුදාගැනීමේ මෙහෙයුම ලෙසය. 

 2009 මැයි 18 වෙනිදා සමස්ත ශ‍්‍රී ලංකා භූමිය එක ධජයක් යටතට ගෙන එමින් එය සම්පූර්ණයෙන්ම ත‍්‍රස්ත ග‍්‍රහණයෙන් මුදා ගැනීම සිදුවිය. වන්නි මානුෂිය මෙහෙයුම අවසන් වූ, එම අවස්ථාව වන තෙක් ක‍්‍රියාන්විතයේ සිටියේ, මේජර් ජෙනරාල් කමල් ගුණරත්නගේ නායකත්වයෙන් යුත් 53 වෙනි සේනාංකය සහ මේජර් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වාගේ නායකත්වයෙන් යුත් 58 වෙනි සේනාංකය පමණය. 

 තානාපති තනතුරට පත් 
 එකම සක‍්‍රිය සෙන්පතියා

 යුද ජයග‍්‍රහණයෙන් පසුව, 2010 වසරේදී පැවති රජය විසින් නිව්යෝර්ක් හි පිහිටි එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මූලස්ථානයේ නියෝජ්‍ය නිත්‍ය නියෝජිත ලෙස මේජර් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා පත් කරන ලද අතර කෙටි කාලයක් තුළ ශවේන්ද්‍ර සිල්වා තානාපති නිලය සඳහා රජය විසින් පත් කරන ලද්දේය. ශ‍්‍රී ලංකා ත‍්‍රිවිධ හමුදා ඉතිහාසයේ සක‍්‍රිය හමුදා නිලධාරියෙකු වෙත තානාපති තනතුරක් ලබාදුන් ප‍්‍රථම අවස්ථාව එය විය. එම අවස්ථාවේදී, සිය සේවය ජාතිය වෙත නැවත වරක් ලබාදෙමින්, චැනල් ෆෝ නාලිකාව විසින් යුද අපරාධ සම්බන්ධයෙන් ශ‍්‍රී ලංකා හමුදාව වෙත සිදු කරන ලද අසත්‍ය චෝදනා සඳහා සාර්ථව පිළිතුරු දෙමින් අභූත චෝදනා ඔස්සේ ශ‍්‍රී ලංකාව වෙත ලැබීමට තිබූ, ජාත්‍යන්තර අපකීර්තියෙන් දේශය මුදා ගැනීමට මේජර් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා සමත්විය. එදා ජාත්‍යන්තර මාධ්‍ය විසින් වට කර ගනිමින්, සැලසුම් සහගතව, ශවේන්ද්‍ර සිල්වා වෙත ප‍්‍රශ්න එල්ල කරද්දී, ඔහු ඒ සඳහා මුහුණ දෙමින් සිය මව්බිම ගලවා ගත් ආකාරය, එවකට ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා විසින් කැබිනට් මණ්ඩලය වෙත වීඩියෝ දර්ශන මාර්ගයෙන් පෙන්වා දෙමින්, ජාත්‍යන්තරය ජයගැනීම සහ අභියෝග ජය ගන්නා ආකාරය අමාත්‍යවරුන් වෙත පැහැදිලි කර දුන්නේය.

 ගජබාවෝ දෙවැන්නෝ 

 යුද හමුදා මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානි හෙවත් හමුදාවේ දෙවැනි පුටුව සඳහා පත්වූ මේජර් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, ගජබා රෙජිමේන්තුව නියෝජනය කරමින් එම තනතුර දරන ලද තුන්වෙනියා බවට පත්විය. ලෝරන්ස් ප‍්‍රනාන්දු, ජගත් ඩයස් යන ගජබා නිලධාරීහු මීට පෙර යුද හමුදා මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානි තනතුර දරා සිටියෝය. එම කඩයිම තරණය කරමින් ගජබා රෙජිමේන්තුව විසින් බිහිකරන ලද ප‍්‍රථම යුද හමුදාපතිවරයා බවට පත් වන්නේ ලූතිනන් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වාය. ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානි තනතුර සඳහා පත් කරන විට ජනාධිපති මෛත‍්‍රිපාල සිරිසේන මහතා වෙත ප‍්‍රබල බලපෑම් එල්ලවූ නමුත් එම බලපෑම් නොතකා හරිමින් ජනාධිපතිවරයා විසින් එම තනතුර ශවේන්ද්‍ර සිල්වා වෙත ලබා දුන්නේය. ඊට නොදෙවෙනි බලපෑම් ජනාධිපතිවරයා වෙත එල්ල වන්නට වූයේ මේජර් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා හමුදාපති ධුරය සඳහා පත් කරන්නට යන බව සැලවීමත් සමගය. ඒ කිසිදු බලපෑමකට යටත් නොවූ ජනාධිපතිවරයා ශවේන්ද්‍ර සිල්වා වෙත ලූතිනන් ජෙනරාල් නිලය ලබා දෙමින් ශ‍්‍රී ලංකාවේ 23 වෙනි යුද හමුදාපතිවරයා බවට ඔහු පත් කළේය.

 හමුදාව යළි පණ ලබයි 

 වත්මන් යහපාලන රජය වෙත රණවිරුවන් සම්බන්ධයෙන් පවතින චෝදනාවලියෙන් යම් පමණකට හෝ නිදහස්වීම සඳහා යුද හමුදාපති තනතුරට, මේජර් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා පත් කිරීම ප‍්‍රයෝජනවත් වනු ඇත. තිස් වසරක යුද්ධය නිමා කරන ලද වන්නි මානුෂික මෙහෙයුමේ ප‍්‍රධාන සේනාංකාධිපතිවරයෙක් ලෙස තවම සක‍්‍රීය සේවයේ නියුක්තව සිටින්නේ මේජර් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා පමණය. මේජර් ජෙනරාල් කමල් ගුණරත්න, මේජර් ජෙනරාල් ජගත් ඩයස්, මේජර් ජෙනරාල් චාගි ගාල්ලගේ, මේජර් ජෙනරාල් ප‍්‍රසන්න සිල්වා යන මානුෂික මෙහෙයුමේ ප‍්‍රධාන සේනාධි නායකයන් සියලූ දෙනා මේ වන විට සිටින්නේ විශ‍්‍රාම ගතවය. දැනට සේවයේ නියුක්තව සිටින, විජයග‍්‍රහණයේ සේනාධිනායකයෙකු වන ලූතිනන් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා වෙත යුද හමුදාපති ධුරය පිරිනැමීම, පසුගිය කාලය පුරාවට අදක්ෂ නායකත්වයක් යටතේ අයාලේ යවන්නට උත්සාහ කරන ලද ශ‍්‍රී ලංකා යුද හමුදාව අළු ගසා දමා නැගිට්ටවීම පිණිස ගනු ලැබූ අනගි තීරණයකි. 

 ශ‍්‍රී ලංකා ගමනාගමන මණ්ඩලයේ සභාපති වූ ක‍්‍රිසී සිල්වා මහතා සහ මාතලේ විද්‍යා විද්‍යාලයේ ඉංග‍්‍රීසි ආචාර්යවරයෙකු ලෙස සේවය කරන ලද නැසීගිය සුමනා බන්දු සිල්වා මහත්මියගේ කනිටු පුත් වූ යුද හමුදාපති ලූතිනන් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, පුද්ගලික බැංකුවක ප‍්‍රධාන විධායක නිලධාරී ලෙස වර්තමානයේ කටයුතු කරන ලක්ෂ්මන් සිල්වා සහ වන්නි මානුෂීය මෙහෙයුම සමයේ ගුවන් හමුදා මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශක වූ එයාර් වයිස් මාර්ෂල් අජන්ත සිල්වා යන මහත්වරුන්ගේ බාල සහෝදරයා වේ. නෙරන්ජනී සිලවා මහත්මිය, ශවේන්ද්‍රගේ එකම සොහොයුරිය වන අතර ඔහු දියණියන් දෙදෙනකුගේ පියාණන් ද වේ. අනුරාධපුර ශාන්ත ජෝශප් සහ මාතලේ විද්‍යා විද්‍යාලයෙන් සිය ප‍්‍රාථමික අධ්‍යාපනය හදාරන ලද අභිනව යුද හමුදාපතිවරයා, මාතලේ ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලයේ ආදී ශිෂ්‍යයෙක් වෙයි.

 වැඩිම වර්ණ තීරු සහිත නිලධාරියා 

 ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලයයේ පළමු පෙළ ක‍්‍රිකට් කණ්ඩායම ඔහු නියෝජනය කරන්නේ, වයස අවුරුදු පහළොව සපිරෙන්නටත් පෙරය. විද්‍යාලයීය ශිෂ්‍ය භට කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෙකු ලෙස සිය මිලටරි අත්දැකීම ආරම්භ කරන ලූතිනන් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වාගේ යුද හමුදා වීරත්වය කොතෙක්ද යත්, ජ්‍යෙෂ්ඨ හමුදා නිලධාරීන් සිය නිල ඇඳුමේ, කමිසයේ, වම් පැත්තේ ඉහළ කෙලවරේ පැළද සිටින වර්ණ තීරු පේලි සංඛ්‍යාව තට්ටු පහක් දක්වා ඇති ශ‍්‍රී ලංකා ත‍්‍රිවිධ හමුදාව විසින් බිහි කරන ලද එකම සම්මානලාභී නිලධාරියා වන්නේ ඔහුය.

Yohan Perera and J.A.L. Jayasinghe Courtesy The Daily Mirror

The National Democratic Alliance (NDF) will be formed soon and a candidate will be named shortly, Prime Minister Rani Wickremesighe said on Saturday.

We have chosen a candidate in line with our policies and we will name him at the right time,” the Prime Minister said.

Speaking during the launch of Bogambara Cultural Centre in Kandy, the Prime Minister said the NDF will be formed shortly as an agreement has been reached among the allies of NDF on the constitution of the proposed alliance.

We will form the NDF shortly and will select a suitable candidate for the presidency in line with our agreed policies,” he said. 

By Upatissa Perera Courtesy Ceylon Today

Speaker Karu Jayasuriya had informed the United National Party (UNP) that he will contest the upcoming Presidential Election with the aim of abolishing the Executive Presidency if the Presidential candidacy is given to him with the unanimous agreement of the UNP.

He had emphasised that he took this decision in response to the requests made by several UNP members, not to surpass another person.

He had also stated that there’s no truth in rumours that he is going to contest the Presidential Election in a bid to protect the Party leadership held by Prime Minister Ranil Wickremesinghe. 

Courtesy Adaderana

The Leader of the Opposition Mahinda Rajapaksa says that he would like it if Minister Sajith Premadasa runs for Presidency from the United National Party (UNP).

The Opposition Leader expressed these views following a function held in Colombo today (25).

According to him, his party, Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) has received the approval from the majority of the minorities.

The 123rd birth anniversary of Ven. Balangoda Ananda Maithree Thera was commemorated at the BMICH under the patronage of Opposition Leader Mahinda Rajapaksa, today.

Courtesy Adaderana

The Secretary of the Ministry of Power and Energy Suren Batagoda is avoiding the Committee On Public Enterprises (COPE) in the fear of having to reveal the names of the politicians involved in these frauds, according to the Ceylon Electricity Board Employees’ Union.

General Secretary of the Union Ranjan Jayalal pointed out that the politicians involved in the issues protect the Ministry Secretary.

Many corruptions and fraud activities took place in the Ministry in the recent past and they still continue today, according to Jayalal. This is a national crime, he added.

The Ministry Secretary will have to reveal the names of the politicians in the current government to prove his innocence before the COPE committee, he further said.

Courtesy Adaderana

If Minister Sajith Premadasa isn’t named the United National Party (UNP) presidential candidate by the 30th of August, a group of UNP members, including himself, will make some tough decisions, states UNP MP Hesha Withanage.

The MP expressed these views speaking to the media at Godakawela, in Ratnapura.

He stated that the 30th of August is a decisive day for the UNP.

He says that they cannot watch the injustices done by the group attempting to sabotage the journey of Prime Minister Ranil Wickremesinghe.

Therefore, if Sajith Premadasa isn’t named the Presidential candidate, a group UNP members are even ready to resign from their posts and leave politics, he said.

According to Withanage, Monitoring MPs, State, Deputy and Cabinet Ministers are also in the group willing to take such a drastic decision.

Courtesy Adaderana

The presidential hopeful of Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) Gotabaya Rajapaksa, attending the National Youth Convention of the party, addressed the solutions that would be provided to resolve the issues of the youth that concern the fields of education, employment, development, security, sport and environment.

The first phase of the SLPP National Youth Convention was held at the Nelum Pokuna Theatre yesterday (23) under the patronage of the former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa and National Organizer of SLPP Basil Rajapaksa.

A large number of youths representing every district had attended the convention.

The ‘Lotus Declaration of Youth’ prepared with the proposals collected from youths across the country was presented to Gotabhaya Rajapaksa.

Leader of SLPP, Opposition Leader Mahinda Rajapaksa also attended the event.

Addressing the gathering, Gotabaya Rajapaksa said that under his government more investments will be made on education.

Stating that the 21st century gives prominence to intelligence, the presidential hopeful said steps would be taken to increase the facilities at universities, upgrade them to be on par with other universities in the Asian region and expand technical education.

A long-term national policy must be made for the field of education and an education system that creates more job opportunities for local youth has to be established, he said. 

The current government did not give priority to national security ever since it came to power, the former defence secretary continued.

The leaders of a country must be aware of the importance of national security and Sri Lanka will be stabilized under his government, while restoring the intelligence units, the SLPP presidential candidate said assuredly.

The current government has blemished the terms ‘good governance’ and ‘democracy’, Gotabaya claimed.

The younger generation should live happily and think positively, he continued.

Courtesy Adaderana

Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) Presidential candidate Gotabaya Rajapaksa says he pledges to appoint an independent commission of inquiry to probe the Easter Sunday attacks through a government under his leadership.

The former Defense Secretary made this pledge in response to a request made by the Archbishop of Sri Lanka Rev. Cardinal Malcolm Ranjith for an independent commission of inquiry.

Rajapaksa stated that he fully understands the gravity of the situation and that he requests the current government to fulfill this long overdue request made by the Cardinal Ranjith.

The complete message of Gotabaya Rajapaksa:

My attention is drawn to the statement made by the Archdiocese of Colombo and His Eminence Malcolm Cardinal Ranjith, Archbishop of Colombo on 21st April 2019, in the wake of the horrific terrorist attacks on Easter Sunday.

I can understand the deep sadness and pressure faced by His Eminence, due to the lack of response to the demands made by the relatives of the innocent people who died and were severely injured, in the ruthless terrorist attacks on Easter Sunday, which shocked the entire nation.  

The statement called for the appointment of an independent Commission with legal authority to inquire into and bring to justice, all those who are responsible for the attack, those who organized sponsored the attack, those who, through sheer negligence of their duties, allowed the attack to take place, those who did not arrest suspects and allowed arrested suspects to be released.

I firmly believe that His Eminence, The Cardinal is making this appeal not only on behalf of the Catholics who are suffering but on behalf of all the people of Sri Lanka.

The statement further urged, to take all preventive measures to ensure such a catastrophe will not befall Sri Lanka once again.

As a person who was instrumental in wiping out 30 years of brutal terrorism within a short span of 3 years, I fully understand the gravity of the situation and request the Government of Sri Lanka to respond to the long overdue and very fair request made by His Eminence, without further delay.

The people of the country are fully aware that, together with His Excellency President Mahinda Rajapaksa, we defeated terrorism and created a safe and secure nation, where people could live without any fear.

I hereby pledge that the request made by His Eminence, Malcolm Cardinal Ranjith to appoint an independent commission of inquiry will be promptly acted upon by a future government under our leadership and will ensure a country free of terrorism and extremism, so that people may live without fear again.”

 Hiru News

Archbishop of Colombo his eminence Malcolm Cardinal Ranjith said that he has no faith that proper answers will be received with regard to questions raised over the Easter Sunday attacks. The Cardinal expressed these views during a special service held at the Ragama – Thewatte Church.

Meanwhile, Presidential Candidate of the Sri Lanka Podujana Peramuna Gotabhaya Rajapaksa said that he will fulfil the request made by his eminence Malcolm Cardinal Ranjith to appoint an independent commission to bring all those responsible for the Easter Sunday attacks to justice.

In a statement, Gotabhaya Rajapaksa said that he would assure a country free of terrorism and extremism.

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

පාස්කු ඉරිදා ත්‍රස්ත ප්‍රහාරයේ වැරදිකරුවන් වන අය නීතියේ ආධිපත්‍ය යටතට ගෙන ඒමට බලය ලත් ස්වාධීන කොමිෂන් සභාවක් පත් කරන ලෙස අගරදගුරු අතිඋතුම් මැල්කම් කාදිනල් රංජිත් හිමිපාණන් කර ඇති ඉල්ලීමට තම රජයට බලයට පත්වූ විට නොපමාව ඉටු කරන බව ජනාධිපති අපේක්ෂක ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පවසනවා.

නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් ඔහු වැඩිදුරටත් කියා සිටියේ රටේ සමස්ත ජනතාවටම ත්‍රස්තවාදයෙන් සහ අන්තවාදයෙන් තොර රටක් තුළ බිය සැක නොමැතිව නිදහසේ ජීවත්වීමේ අයිතිය ලබාදෙන බව ද තමා ඉඳුරාම ප්‍රකාශ කරන බවයි.

කතෝලික රදගුරු මණ්ඩලය සහ අගරදගුරු හිමිපාණන් පාස්කු ඉරු දින ත්‍රස්ත ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් නිකුත් කළ නිවේදනය කෙරෙහි තමාගේ අවදානය යොමු වූ බව ද එහි දැක්වෙනවා

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

පාතාල කල්ලි නායක කංජිපානි ඉම්රාන්හට පසුගියදා දුන් තීන්දුවෙන් පසු කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාසය හා නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව ක්‍රියා කළ ආකාරය සැක සහිත බව පූජ්‍ය මාගල්කන්දේ සුදත්ත හිමියන් පවසනවා.

උන්වහන්සේ මේ බව සඳහන් කළේ අද කළුතර ප්‍රදේශයේ පැවති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකට එක්වෙමින්.

මේ අතර, විවාහයෙන් පසු මුස්ලිම් ආගම අතහැර බෞද්ධාගම වැලදගත් බියගම ප්‍රදේශයේ කාන්තාවකට විවිධ තාඩන පීඩනවලට ලක්වීම සම්බන්ධයෙන්ද පූජ්‍ය මාගල්කන්දේ සුදත්ත හිමියන් අදහස් පළ කළා