WINSTON DE VALLIERE Courtesy Ceylon Today

Though things were torrid for a while for the Unity Government, the President and Premier, as the perceived key players in the exercise, seem able to keep the ship above water and moving forward at least on the economic front, if not in the social and political spheres. Not even the Special Presidential Commission appointed to probe allegations relating to fraud in at least two Central Bank Bond issues seems to have done anything to deepen that crack that’s more like one appearing on the plaster of the wall and not in the structure of the wall itself. The mortar between the bricks would seem to be bearing the pressure without any strain. For those who felt that this was the first real hint of a split, a clash of opinions and stances, which emerged between the two leaders, disappointment is in store.

The very appointment of this, the SLFP’s total support for it, are public statements testifying to the enduring stability of the government: All this has crushed all hopes that detractors had in COPE Bond Report being used to drag all and sundry to jail while even the PRECIFAC and CIABOC with all the evidence lying around have not made it beyond square one. One will notice that those in the bandwagon yelling for legal action on the Bond issues are the very ones whose names adorn the lists of allegations being probed by PRECIFAC and CIABOC. By appointing the Commission, the government, specifically President Sirisena, dashed the hopes of everyone who hoped to exploit interference at COPE level by UNP members on that committee.

That interference by UNP members of COPE came in for heavy flak by other members of COPE and in Parliament where many perceived that interference to be a desperate effort by the UNP to retain its credibility which could be tainted by the Bond Scandal investigation likely to go against its members in Parliament. The SLFP MPs , seeing an opportunity to prop up yet another argument for more senior portfolios in the government, to date all but monopolized by agreement, by the UNP, began rubbing their palms in glee preparing to point more fingers at the Premier and Finance Minister Ravi Karunanayake. Their railing against Karunanayake’s tight…and right…revenue measures failed yet again. This is just to walk you through the factors which have been gradually used by the SLFP MPs to ask for more top portfolios, which is something the President cannot accede to because of the agreement with the UNP. Gradually though, the tone and timbre of the SLFP voices in Parliament have become more strident and suggest pressures being indirectly brought to bear on the President by Joint Opposition forces through their moles in the government, in a bid to cause a shift in the electorate before the next election which President Sirisena says can perhaps be held this year, quite deaf to the desperate calls of the Opposition for those elections.

Uneasy cohabitation

The main….and only… factor, which brought together this uneasy cohabitation, was perceived as being the common objective of ousting Mahinda Rajapaksa whose regime was becoming increasingly intolerable by the day. The ousting of that regime alone brought an end to the stream of killings of journalists and dissenting politicians, the arrogantly destructive emergence of the BBS that enjoyed former Defence Secretary Gotabaya Rajapaksa’s benevolence, the appointment of political thugs to exercise ‘muscle power’ over independent envoys abroad, a runaway Police hierarchy that got tainted with the blood of politicians and sportsmen, the vandalizing of the Judiciary and brutal control of the media with MPs free to wade into TV studios with armed thugs and leave them in shambles, under total cover of State impunity…and an endless stream of what can only be called crimes against anyone in society who dared express legitimate, honest and meaningful dissent. The ousting of that government restored lost democratic freedoms, only to see other forms of abuses of democratic processes taking their place.

In retrospect it would seem that the ousting of Rajapaksa was only a means to an end. That end is the longevity of this Unity Government at least for the remainder of its tenure. My prediction is that things will get rather more stormier, as the months pass by…months during which the Opposition sees time slipping through its fingers with nothing substantial to show by way of political gains by all the protest demonstrations and opposition in Parliament aimed at toppling the government. As far as the Opposition is concerned, the demand for elections alone demonstrates their lack of political intelligence and strategy. It all hangs on the Delimitation Committee proposals which through over 1,300 boundary changes are bound to ensure more votes for the UNP and the Sirisena-led SLFP.

History shows us that it does not take very much to topple a government irrespective of whether it was a good government or a bad one. The important thing here is that a ‘good government’ can prove to be barely marginally better than a ‘bad’ one in some respects, as the present government is.

But, though President Sirisena has been finding himself in increasingly difficult positions it is precisely such a position that compelled him to resort to a Special Presidential Commission to get to the bottom of the total facts about the so-called CB Bond scam. Survival being predominant we see mortals resort to numerous devices to ensure that survival. This is why the Attorney General informed the Speaker back in January this year that he would have to take legal action against those responsible for the Bond issue only after the CID investigations were completed. As deputy Foreign Minister Dr. Harsha de Silva told Parliament subsequently, “The Attorney General has also mentioned (in his report to the Speaker) about the indemnity of the government with regard to the Bond issue. ”

In terms of Section 21D of the Registered Stocks and Securities Ordinance, in the event of the government incurring any liability or making payment of any sum due as principal, interest or redemption proceeds with regard to Scriptless Treasury Bonds, and where such liability arises or such payment is made in consequence, or by reason of any default of a direct participant or dealer direct participant, such participant may be liable on demand by the government, to indemnify the government with respect to such liability or payment” he also said.

Criminal liability

Are we then to assume that the legal action in the AG’s mind is only to go as far as that? Current Governor Indrajit Coomaraswamy has made a complaint to the IGP asking him to probe the criminal liability of the Treasury Bonds auction on 27 February 2015. Foreign Affairs Deputy Minister Dr. Harsha de Silva also told Parliament that the Attorney General has also instructed the CID to probe the issue.

All of this was fully endorsed by a top SLFP Committee appointed by President Sirisena to also probe the allegations, comprising Nimal Siripala de Silva, and includes John Seneviratne, Dr. Sarath Amunugama, Faifzer Musthapha, Dayasiri Jayasekera, Lakshman Yapa Abeywardene, Dilan Perera, Lasantha Alagiyawanna, Anura Priyadarshana Yapa and Kesara Lal Gunasekera.

Their probe fully exonerated Premier Ranil Wickremesinghe of the remotest connection to the issue and falling back on Section 21 D of the registered Stocks and Securities Ordinance, it would appear that the government’s crisis management just could make it the bridge over these troubled waters by demanding to be indemnified against any losses caused. So how far will any legal action by the AG go? Not much further than recovering hypothetical losses sustained by the State…and that too has to be proved by showing that market conditions were such that with no doubt the issues would have attracted higher bids.

It could ultimately be determined that what was actually lost by the government in these Bond issues was what is known as an ‘opportunity loss’ that has been calculated in the billions by factions intent on exploiting the matter to make their demands for criminal action stick. But the actual presence of that opportunity in the market has also to be proved. How?

Crisis management is not one of the government’s weak points.

Besides this issue that’s been destined to simmer, die and blow away ultimately if one is to be a realist and not an idealist, the only other hassle seems to be the burning desire that the GMOA has to grab the limelight, blissfully unaware that even its political handlers know that they’re a bunch of goats bleating about an inconsequential thing blown out of all proportions. My bet is that this too will be water under the bridge now that Thajudeen’s bone fragments have been spirited away from the SAITM labs. The continuing ho-ha shows how very deeply meshed in with the objectives of the Joint Opposition the GMOA membership is: toppling the government. Pity the State does not award degrees to only intelligent medical students who pass their exams. Appears that our lives are at the mercy of maggots with a penchant for the taste of medical tomes instead of intelligent medical practitioners!
As another old timer suggested to me “why don’t you say in your column that the government must declare a state of emergency, declare medical services as essential services and send out the troops to get rid of these arrogant, petty politicians masquerading as medical practitioners. They stink of the vermin who strutted around in this country under protection of the impunity afforded them by the former regime”.

Milton Friedman once said that ‘think the government’s solution to a problem is sometimes as bad as the problem and very often makes the problem worse.

The President and Prime Minister, need to urgently ask themselves whether the solutions they have been applying over the past two years have solved….or made the problems worse?

by Sarath Dharmasena and Shyam Nuwan Ganewatte Courtesy The Island

April 7, 2017, 11:03 pm

The Inland Operations Director of the Central Bank P.W.D.Rodrigo testifying before the Special Presidential Commission to investigate the alleged bond scam yesterday said Chairman of the Tender Board P. Samarasiri had on February 27,2015 told of the tender board that the decision taken by the then Governor of the Central Bank to accept bids upto Rs. 10 billion at the treasury bond Auction had to be carried out.

Director of the Public Debt Department Deepa Seneviratne had informed the Tender Board that the then Governor had visited the Public Debt Department and told that bids upto Rs.10 billion should be accepted.

Everybody in the tender board objected to Mahendran’s decision saying that they should meet the Governor and explain their position.

But instead of getting an appointment with the Governor, Chairman of Tender Board P. Samarasiri informed the tender board had informed the Tender Board the Governor’s decision had to be carried out Rodrigo told the Commission.

Evidence was led by Deputy Solicitor General Milinda Gunatillake.

Rodrigo said he had joined the Central Bank in 1993,

The duties of Inland Operations Department was to operate the financial dealings of the Central Bank in such a manner that the country’s financial stability could be maintained.

It was the responsibility of the his department to handle treasury bonds sales according to market requirements.

The inland operations had to be conducted in accordance with the article 90 of the Central Bank Ordinance, Rodrigo said.

The Governor ordered that the 5% interest at that time be done away with, Rodrigo said.

Central Bank had informed the market of the decision via e-mails he said.

Suddenly the interest rate had risen to 7.5 percent dealing a blow to the country’s economy.

Commission member Justice Jayawardena:

Do primary dealers enjoy the liquidity facilities.

Rodrigo: Yes,

Justice Jayawardena:

Was the 5% interest changed at the behest of a single person

Rodrigo: Yes Your Lordship. We had no alternative but to comply.

Justice Jayawardena: You said acceptance of bids upto Rs.10 billion and changing of interest rate of five were inimical to the country. Was it done on the instructions of Arjuna Mahendran?

Rodrigo: Yes. The Governor explained why he had taken that decision. He said the liquidity in the market had to be reduced.

Justice Jayawardena:

Did he ask you how the officers arrived at this figure

Rodrigo: No

Deputy Solicitor General:

Has such an incident ever happened in the bank in the past

Rodrigo: No

Justice Jayawardena: If one defaults on payment could it be recovered from another transaction of the same party with Central Bank.

Rodrigo: Yes. Arjuna Aloysius telephoned and said he wanted to meet me. I told him that since it was the weekend we had to meet on Monday.

Justice Jayawardena: Did you by then know the relationship between Arjuna Maahendran and Arjuna Aloysius

Rodrigo: Yes. Mehendran wanted to meet me on a Saturday and I gave him a time.

Aloysius informed the Additional Director of my department karunaratne and others that he was coming to see me. Subsequently the Governor told me to meet him. Thereafter five officers including me met the went to meet the Governor.

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය උපුටා ගැන්ම දිවයින

මෙරට ජාතික ආරක්‍ෂාවට විදේශිකයන් ඉතා බරපතළ ලෙසින් මැදිහත් වී ඇත. හිටපු එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නිලධාරිනී යස්‌මින් සුකා ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට පැමිණිල්ලක්‌ කරමින් මේජර් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා ශ්‍රී ලංකා හමුදාවේ ඇජුටන්ට්‌ ජෙනරාල් ලෙස පත්කර ඇති බවට පැමිණිල්ලක්‌ කර ඇත.

මේ අන්දමට ඇය ඇමරිකාව, බ්‍රිතාන්‍ය සහ ඉන්දියාව යන රටවල ආරක්‍ෂක කටයුතුවලට මැදිහත් වන්නේද? යස්‌මින් සුකාගේ මෙම ඉල්ලීම පිළිබඳව විමර්ශනය කරන විට හෙළිවන්නේ ඇයට තොරතුරු සපයන ද්‍රෝහියකු සිටින බවයි. මේ ද්‍රෝහියා ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ දී සුකා සමග එක්‌ව කටයුතු කළේය.

එහෙත් රජය මේ සතුරා හඳුනාගෙන නැත. ප්‍රභාකරන් වෙනුවෙන් හඬ නැගූ පාර්ශ්ව දැන් යළි එළියට පැමිණ ඇත. ඔවුහු ප්‍රසිද්ධියේම හමුදාවට එරෙහිව ක්‍රියා කරති.

ඊට හේතුව මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ නමැති ජෝර්දාන් ජාතිකයාගේ අඳබාල ක්‍රියාදාමයයි. ජෝර්දානයේ හුසේන් රජු ක්‍රියාදාමයන් තම සැත්තැම්බර් කල්ලිය මර්දනය කළේ ඉතා බිහිසුණු ලෙසිනි. එදා සෙයිද් රාද් හුසේන් වැන්න වුන් මානව හිමිකම් ගැන හඬ නැගුවේ නැත.

ඇෆ්ගන් සිවිල් වැසියන් මෙන් ම ඉරාක සිවිල් වැසියන් ඝාතනය වන අවස්‌ථාවේ සෙයිද් රාද් නිහඬවිය.

බ්‍රිතාන්‍යයේ චිල්කොට්‌ වාර්තාවෙන් හිටපු බ්‍රිතාන්‍ය අගමැති ටෝනි බ්ලෙයාර්ට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල විය.

එහෙත් සෙයිද් රාද් අද වන තුරු චිල්කොට්‌ වාර්තාව හෝ ඉරාකයේ මානව හිමිකම් ගැන හඬනගා නැත. එසේ වුවත් ඔහු හඬ නගන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ කොටි සංවිධානය මර්දනය කිරීම ගැනය. මේ මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ට කේලම් කීමට මෙරට රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීන් පිරිසක්‌ සිටිති. ඔවුන් නිරතුරුවම ජිනීවා ගොස්‌ මානව හිමිකම් රැකවළුන්ට පහර දෙනවා, පැහැරගෙන යන්න උත්සාහ කරනවෝ යෑයි මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ට පැමිණිලි කරයි. ඔහුද ඒ බව විශ්වාස කර එම සිදුවීම් සිය වාර්තාවට ඇතුළත් කර ඇත.

මෙය මුළුමනින්ම තක්‌කඩි ක්‍රියාවකි.

එම තත්ත්වය මැද ඊශ්‍රායලයට එරෙහිව ක්‍රියාකිරීම ගැන ඇමරිකාවෙන් මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ව විවේචනයට ලක්‌විය. මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ලැබෙන අරමුදල් නතර කරන බවද ඇමරිකාව තර්ජනය කරනු ලැබීය.

එහෙත් ලංකාවට එල්ලවන සාවද්‍ය චෝදනාවලට ප්‍රතිචාර දැක්‌වීමට මෙරට යාන්ත්‍රණය කටයුතු කර නොමැත.

ද්‍රවිඩයන් ලක්‍ෂ 3 ක්‌ මරලා යෑයි කොටි ඩයස්‌පෝරාව මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ හඬ නගද්දී ශ්‍රී ලංකාව නිහඬ වී සිටියේය. මෙය කනගාටුදායක තත්ත්වයකි.

රජයේ සංහිඳියා වාර්තාව ජිනීවා ගෙන ගොස්‌ පාක්‍යසෝතිලා ජාත්‍යන්තරකරණය කරද්දී රජය බලා සිටියේය.

එම අවස්‌ථාවේ දී රජය කටයුතු කළේ ගොළුවන් මෙනි. මෙහිදී නැගෙන ප්‍රශ්නය නම් ඩොලර් අරමුදල් ලබන රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීන්ට රජය හිස නමා තිබේද යන්නයි.

2009 සිටම මේ එන්.ජී.ඕ. කල්ලිය රටට සතුරු විය. එය නතර කර නැත. මේ කල්ලියට අරමුදල් සපයන රටවල් ගැන සෙවීමට පවා රජය උනන්දුවක්‌ නැත. එහෙත් අපේ අසල්වැසි රට වූ ඉන්දියාව රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීන් සම්බන්ධයෙන් දැඩි පියවර ගෙන ඇත.

රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල සිටින්නේ ජනතාව ප්‍රතික්‍ෂේප කළ පිරිසකි. මොවුන්ගේ එකම රැකියාව මානව හිමිකම් කර්මාන්තයයි. එය ලාභදායී රැකියාවකි.

මේ පසුබිම මැද මේජර් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට හමුදාවේ ඉහළ ධුරයකට පත්කිරීම ගැන ඇමරිකාවේ සිටින කොටි කොන්ත්‍රාත්කරුවකු වූ මැතිව් රසල් නමැත්තා.

එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට පැමිණිලි කර ඇත. මෙවන් පැමිණිලිවලින් පැහැදිලි වන්නේ ශ්‍රී ලංකාව විදේශ රටවල්වලට අවශ්‍ය ලෙස ජාත්‍යන්තරකරණය වී ඇති බවයි.

ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ජාත්‍යන්තර විනිසුරුවන් ප්‍රතික්‌ෂේප කිරීමේ සිද්ධිය ද එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය වෙත පැමිණිලි කිරීමෙන් දෙස්‌ විදෙස්‌ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීන් ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ක්‍රියාකරන අයුරු පැහැදිලිs වේ.

ඊට හොඳම නිදසුන හිටපු එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නිලධාරිනි යස්‌මින් සුකා ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව වාර්තා 7 ක්‌ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් කිරීමයි.

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

උපුටාගැණීම  මව්බිම

“අපි ආණ්ඩුව මේ වසරේ පෙරළනවා. බැරි වුණොත් ලබන වසරේ අනිවාර්යයෙන් පෙරළනවා. ඡන්දය එන්න ඕනෑනේ. කොහොම වුණත් තව වෙසක් පෝය දෙකයි. දැනටමත් වසර තුනක් ඉවරයිනේ. මේ අය ආණ්ඩුව ගත්තාම කාලයත් ඉක්මනට යනවා. මම හිතන්නේ නෝනා ඔරලෝසුව කරකවනවාද කොහෙද? “
හිටපු ජනාධිපති මහින්ද එහෙම කීවේ සතියකට විතර පෙරය. එහෙම බැලුවොත් ආණ්ඩුව තියෙන්නේ තව ටික දවසක් විතරය.
හැබැයි එහෙම කියා දවස් දෙකක් යන්න කලින් රනිල් මහින්දට උත්තර දුන්නේය.
“දැන් කියනවා පෝය දෙකක් යන්න කලින් ආණ්ඩුව ගන්නවලු. පෝය දෙකක් යන්න කලින් රජයේ සංවර්ධන වැඩසටහනේ මූලික ප්‍රතිඵල ලැබෙන විට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සිදු වෙන්නේ අඬන්න” රනිල් උත්තර දුන්නේ එහෙමය.

“රනිල් වික්‍රමසිංහ බලයට පත් කළේ පළාත් පාලනයේ හිටපු අපි. අපි තමයි බිම් මට්ටමේ ඉඳලා සහාය දුන්නේ. දැන් කතා කරනවා මැයි රැලියට මිනිස්සු එකතු කරන්න. මම නම් යන්නෙත් නැහැ. මිනිස්සු යවන්නෙත් නැහැ. රනිල්ට අගමැතිකම හම්බ වුණේ පාක්ෂිකයන් හින්දා. රනිල් හැමදාම කෙළවා ගන්නවා. අගමැතිකම දෙපාරක් අරන් දුන්නා. හැමදාම දින සීයයි.
මෙහෙම කියන්නේ ඩල්ජිත් අලුවිහාරේය.

ප්‍රකාශ දෙකම ආණ්ඩුවට අභියෝග කරන තාලයේ ඒවා වුණාට සැලකිල්ලට ගන්නට තියෙන්නේ මහින්දගේ ප්‍රකාශයට වඩා අලුවිහාරේගේ ප්‍රකාශයයි.
මහින්ද කොහොමත් ඔය වගේ ප්‍රකාශ කරන්නේය. ඒක බලාපොරාත්තු විය යුත්තක්. එහෙත් ඒ කතා ගණන් ගත යුතු නැත්තේ ඒවා ප්‍රායෝගික නැති බව පොඩි එකෙකුට වුණත් තේරෙන හින්දාය.
ඒත් “රනිල් හැමදාම කෙළවාගත්තා” කියා කියන්නේ ආණ්ඩුවේම ඉන්න අලුවිහාරේය. ඒක බලාපොරොත්තු නොවිය යුත්තක්. එහෙම බැලුවම ආණ්ඩුවට එල්ල වී තිබෙන්නේ අනපේක්ෂිත ප්‍රහාරයක්.

අලුවිහාරේලා මාතලේ “බර අලි ය”. ඒක අමුතුවෙන් කියන්නට දෙයක් නැත. එහෙව් අලුවිහාරේ “ආණ්ඩුවේ හැදෙන්නට ඕන දේ ගැන ‘සැරට” කියයි. ඒ සැර නොසලකා හරිනවා නම් තත්ත්වය සැහැල්ලු නැත.

ආණ්ඩුවට දැන් වසර තුනක්ය. හරියටම බැලුවොත් ආයු කාලය බාගෙකට වඩා ගෙවී ගොස්ය. පරීක්ෂණ කාලය හමාරය. කොටින්ම ඉන්ටවල් ඉවරය. මිනිස්සු අහන්නේ මොනවද කළේ කියලාය. මුල් අවුරුදු දෙකේ එහෙම අහපු එක වරදක්ය. ඒ වෙනකොට තිබුණේ හැම අතින්ම වල්වැදී ගිහින් තිබූ රටක්ය. එකල යුද්ධය දිනූ ආස්්වාදයත්, අධික විදමක් දරා ඉදිකළ මහාමාර්ගත් හැර වෙච්ච ලොකු දෙයක් නැත. ඉතින් යහපාලන ආණ්ඩුව බාර ගත්තේ එහෙම “සෝදා පාළු වූ” ආලාපාලු රටක්ය. හැබැයි දැන් අවුරුදු තුනක් ඉවරය. අඩුතරමේ රට ආලාපාළු කරන්න සම්බන්ධ යැයි කියපු කාටවත් එරෙහිව පරීක්ෂණයක් කරලා ඇති බවක් පේන්නට නැත. ඒ දවස්වල හෙලුවෙන් සිටි හොරු දැන් හෙමින් සැරේ රෙදි ඇඳගෙනය. ඒ මදිවට ඒ හොරු මේ ආණ්ඩුවේ “හොරුන්ට” ඇඟිල්ල දික් කරති. මිනිස්සු හිතන්නේ ඒ කාලේ “හොරු හොරු” යැයි කීවේ බොරුවට වෙන්න ඇති කියාය.

“මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසයට මතක ඇති දවසක පැමිණිල්ලක් ඇවිත් නැහැ. අලුත් පැමිණිලි නවතින්න හේතුව අලුත් පැමිණිලි අයිති ආණ්ඩුවේ මහත්වරුන්ට නිසා. එදා වගේම අදත් මේ අය නීතියට බලපෑම් කරනවා. ඒ විතරක් නෙවෙයි මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාසයට ආපු පැමිණිලි 100කට වැඩියෙන් ඉවත් කරලා”
මෙහෙම කියන්නේ අනුර කුමාර දිසානායකය. කතාව ඇත්ත නම් ඒක ලොකු ප්‍රශ්නයක්ය.
“කෝ අල්ලනවා කීව හොරු? කෝ දෙනවා කීව සහන? කෝ තියෙනවා කීව රත්තරන් අශ්වයෝ? කෝ මිනී මැරුවා කීව මිනීමරුවෝ?”
මේවා අහන්නේ මිනිස්සුය.

“මොනවද කළේ?” කියලා මිනිස්සු දැන් අහන එක සාධාරණය.
මොනවද කළේ කියලා මිනිස්සු අහන කොට කරපු දේ ගැන කියන්නට ආණ්ඩුවට උත්තර තිබිය යුතුය.
“අපි මොනවද කළේ” කියා තනි තනිව කල්පනා කළොත් ඇමැතිවරුන් බොහොමයකට එන්නේ “අලුවිහාරේ” කීව වර්ගයේ උත්තරය. ඕක ආණ්ඩුව තේරුම් ගන්නට ඕනෑය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජීවිතයක් හැරුණුකොට සංවර්ධනයක ලකුණක් තාමත් හරි හැටි පේන්නට නැත. මේ ආණ්ඩුව එනකොට කීවේ 77 ජේ. ආර්.ගේ ආණ්ඩුව කළාට වඩා යෝධ සංවර්ධනයක් කරන බවය.

එදා ජේ. ආර්. බලය ගන්න විට තිබුණේ ඇවිදින ඇටසැකිලි මට්ටමේ මිනිස්සු ඉන්න රටක්ය. ඔහු එය මුල් අවුරුදු කිහිපයේදීම කණපිට පෙරළා දැම්මේය. වැරැදි නොතිබුණා නොවේ. එහෙත් අත කට පිරෙන රටක් හැදුණු බව ඇත්තය. මහවැලිය වැනි යෝධ ව්‍යාපෘති ආරම්භ කළ අතර විවෘත ආර්ථිකය හඳුන්වා දෙමින් ආර්ථික ලෝකයට රට විවෘත කළේය.

යහපාලනයේදී පක්ෂ දෙකම එකතු වී පෙර නොවූ විරූ ජයග්‍රහණ රැසක් රටට ලබා දෙන බවට නායකයෝ පොරොන්දු වූහ. එහෙත් තාමත් හරිහමන් වැඩක් වෙලා නැති බව කියන්නේ මිනිස්සුය. ඒ විතරක් නෙවේ ඇමැතිවරුද එහෙම කියන්නේය. ආණ්ඩුව වරද්දාගත් තැන් ගැන දැන්ම තියා “ස්වයං විවේචනයක යෙදෙමින්” නිවැරැදි පරීක්ෂණයක් කරගත යුතුය. එතකොට ඉදිරි වසර දෙකේදී හෝ හරි පාරට වැටෙනු ඇත. දැන් පිළිගත්තත් නැතත් මේ ආණ්ඩුව හදන්නට “බරසාර වැඩ” කොටසක් කළ පිරිසක් සිටියේය. අද ඒ අය ඉන්නේ එක්කෝ විරසකවය. නැත්නම් උත්තර දෙන්නට විදියක් නැතිව නිහඬ වෙලාය. සමහර ඇමැතිවරු මාධ්‍යයට උත්තර දෙන්නේත් “උද්ධච්ච” විදියටය. ඕක උග්‍ර විදියට ඒ දවස්වල “කෙහෙලියලාට” තිබුණේය. මාධ්‍යවේදියකුට ප්‍රහාරයක් එල්ල වුණොත් තමන්ට කළ හැක්කේ “තැඹිලි ගෙඩියකුත් අරන් බලන්නට යෑම විතරයි” කියා එදා කෙහෙලිය නක්කලේට කීවේය. අන්තිමට වුණේ කෙහෙලියලාගේ ආණ්ඩුවටම ගෙදර ගිහින් “තැඹිලි බොන්න” වෙච්ච එකය. මහින්ද වටේ අදත් ඉන්නේ එහෙම “හෙංචයියන්” රංචුවක් බව මිනිස්සු නොදන්නවා නොවේ.

මේ තියෙන්නේ ආණ්ඩුවට තීරණාත්මක වසර දෙකක්ය. දැන් දැන්ම ආණ්ඩුව හදන්නට උරදුන්න අය ගැන ආණ්ඩුව හිතනවා නම් හොඳය.
“අපිට ගමට යන්න බැහැ. පාක්ෂිකයෝ බනිනවා. අපි මොනවද ඒ මිනිසුන්ට කියන්නේ” මේ අලුවිහාරේගේ කටින් කියවුණාට ආණ්ඩුවේ හැම ඇමැති කෙනෙක්ම වාගේ කියන්න බැරිකමට නොකියා ඉන්නේත්් ඒ කතාවමය.
යූ. එන්. පීය අවුරුදු විස්සකට කිට්ටු කාලයක් විපක්ෂයේ ඉන්න කොට ඒක ආණ්ඩුවක් බවට පෙරළන්න කට්ට කෑව පිරිසක් හිටිය බව ලොකු අය මතක තියා ගැනීම හොඳය.

අද අමතක වුණාට තිස්ස අත්තනායක පවා හිටියේ “යූ. එන්. පිය” විපක්ෂයෙන් ආණ්ඩුවට ගේන්න කට්ටක් කමින්ය. ඒ දවස්වල වීදි සටන්වලදී තිස්ස කළේ එසේ මෙසේ වැඩ කොටසක් නොවන බව පාක්ෂිකයෝ පවා දනිති. “හිතේ අමාරුවට” ඉකුත් ජනාධිපතිවරණයේදී පිල් මාරු තීන්දුවක් ගත්තාට ඔහු උපන්ගෙයි යූ.එන්. පී. කාරයෙක්ය. දුෂ්කරම කාලයේ පක්ෂය එක්ක හිටිය මිනිහෙක්ය. නායකයා රකින්න බෙල්ල දුන්න මිනිහෙක්ය. ඡන්දයක සේයාව දැනගෙන කොළ බළකායක් හදා කොළඹට ගෙන්වා මොරාල් අප් කොට ගම් මට්ටමේ බළමුළු එක් කළ මිනිහෙක් ය. මහින්දට සහාය දෙන්න ගිය තිස්ස නාවලපිටියේ සන්ධාන රැලිය ඇමතුව වෙලාවේ අපූරු වැඩක් වුණේය.

“මිත්‍රවරුනි, මට හොඳටම විශ්වාසයි එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය මේ ඡන්දය පරදිනවා.
සන්ධාන වේදිකාවකදීත් වැරදිලා හරි තිස්ස කීවේ හිතේ තිබ්බ එකය. හිතෙන් තිස්ස යූ.එන්.පීය. අද තිස්ස එළියේ ඉන්න කොට ඒ දවස්වල මෛත්‍රිටයි රනිල්ටයි “කුඩු වෙන්න” ගහපු අය දැන් කැබිනට් එකේය. ඒ මදිවට රැස්වීම්වල තාමත් අවසර ගන්නේ අතිගරු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාගෙන් අවසරයි කියලාය. ඒ අයත් කැබිනට් එකේය. ආණ්ඩුව පෙරළෙන රැල්ල පටන් ගත්තේ ජනාධිපතිවරණයෙන්ය. දැන් ගොඩ ගිහින් තියෙන්නේ “රැල්ලේදී” හැංගිලා ඉඳලා පස්සේ පැත්ත මාරු කරපු අයය. ආණ්ඩුව පවතින්නේ පාක්ෂිකයන් නිසා බව ආණ්ඩුව තේරුම් ගත යුතුය.

“යූඑන්පිය රටට වැඩ කළා නම් ඇයි මාධ්‍යට කියන්න බැරි. පාර්ලිමේන්තුවේ 225 පාර්ලිමේන්තුවට ගිහිල්ලා හොඳට කාලා බීලා එළියට ඇවිත් පට්ටපල් බොරු කියන්නේ. පන්සිල් පද කඩන මිනිස්සු ඉන්නේ පාර්ලිමේන්තුවේ. අද පක්ෂයේ කොට ඇදපු අලින්ට තැනක් නැහැ. අලුතින් ගත්ත අලි ටික වැඩකාරයෝ වෙලා”
ආණ්ඩුව “හරි මඟ” යන්න හිතනවා නම් අලුවිහාරේ කියන මේ කතාව හිතට ගන්න එක හොඳයි.
2020දීත් ආපහු 2015 ජනවාරි 8 වගේ දවසක් එන බව මතක තියා ගැනීම වටින්නේය. අරාජිකව තිබූ රටක් යහපාලනයෙන්් සුරක්ෂිත වෙතැයි සිතූ ලක්ෂ ගාණක් මිනිසුන්ගේ “හීන” දවල් හීන වෙන්න ඉඩ නොදීම ආණ්ඩුවේ වගකීමය.

S, Akurugoda

In an article titled “War crimes: Lanka overwhelmed by Sampanthan’s unsubstantiated allegations” appeared in The Island dated March 28, 2017 , its writer described what the leader of the TNA, Sampanthan, has claimed against the Sri Lankan  security forces and  its implications against the backdrop of different figures quoted by the UN, and various other parties wanting to haul Sri Lanka up before the proposed hybrid war crimes court, in accordance with the Geneva Resolution 30/1 adopted on Oct 1, 2015,  co-sponsored by Sri- Lanka Ranil-Sirisena Administration.

As per the article, Sampanthan, while justifying the LTTE terrorism, declared that the nearly three decades long war had claimed  the lives of 150,000 Tamils. He was addressing the Counter Terrorism Conference 2017 at the Hyatt Regency, New Delhi, organized by The India Foundation, in association with the Government of Haryana, and the National Investigation Agency (NIA). It is said that, in addition to Sampanthan, Premier Ranil Wickremesinghe and Law and Order and Southern Development Minister Sagala Ratnayake also made presentations at the same Conference. (http://www.island.lk/index.php?page_cat=article-details&page=article-details&code_title=162697).

As the said article quite rightly pointed out,  the LTTE formed the TNA, in late Oct 2001. Having joined the LTTE-led formation, Sampanthan remained faithful to its cause.  He as the leader of the TNA, indirectly lead the un-armed  political wing of the terrorist LTTE. Sampanthan in his speech, aptly titled ‘ballot vs bullet’ asserted that the war could have been avoided had the government accepted the Tamils right not to be governed from Colombo.  That speech itself is a proof that Sampanthan still remained faithful to the LTTE cause.

Having received two additional years to fulfil the Oct 1, 2015 Geneva Resolution 30/1, the Ranil-Sirisena  government rejoiced and  thanked those who had brought a second resolution 34/1 to give time and space to Sri Lanka. It is well-known fact that the Eelam lobby around the world are among those who were backing the Geneva Resolutions.  Thus the government is indirectly thanking the Eelam lobby too, by issuing a  one page statement, thanking the US-UK led countries for backing the second resolution that called for judicial mechanism, comprising local and foreign judges. It is also interesting to note that  that ‘There had never been such a situation at the Geneva-based United Nations Human Rights Council (UNHRC), where a country welcomed punitive action proposed on the basis of unsubstantiated allegations against its own security forces’.

Sampandan was  appointed Leader of the Opposition by the Ranil- Sirisena government, interpreting the parliamentary rules, norms and procedures to their own political advantage.

Sampanthan must have already made a world  record in the parliamentary democracy by not making a single statement against the government’s economic, corruptions or any other failures, other than Tamil’s rights, since he assumed office as the leader of the Opposition.  On the other hand no government MP has made a single word against what Sapanthan has raised in the Parliament (if any) so far as the Leader of the Opposition, including  those of Tamil’s rights.

In a very recent front page news item appeared in The Island,  Sampanthan had accompanied Ranil and Sirisena  to a Hindu kovil even to receive blessings, probably as a part of their reconciliation.!

Thus, we as ordinary citizens, do not see any difference between Ranil-Sirisena Government and the so-called Opposition led by Sampanthan.  However, the government should tell us its stand on  Sambanthan’s above claim of killing of Tamils and whether the government is fulfilling his racial claim for ‘not to be governed from Colombo’ which he could not achieved via bullet.

If the government is expecting to have reconciliation, by pleasing and foregiving all LTTE cadres for their their crimes against the entire nation while paving the way to punish the security forces and the political leadership for ending the terrorism from our soil, will be a grave mistake.

Ranjith Soysa Media Coordinator For Global Sri Lankan Forum

The Global Sri Lanka Forum (GSLF) applauds the remarkable effort by Rear Admiral Sarath Weerasekera to defend the good name of Sri Lanka and its security forces at the recently concluded sessions of the United Nations Human Rights Council (UNHRC) in Geneva.

His determined initiative was supported by the Global Sri Lanka Forum (GSLF), the Federation of National Organisations (FNO) as well as several other patriotic organisations and individuals in and outside Sri Lanka.

Rear Admiral Weerasekera, a former Chief of Staff of the Sri Lanka Navy and a decorated war hero himself, fought against tremendous odds to secure space and time at the Geneva Sessions to present the case for countless Sri Lankans who were victims of the LTTE campaign of terror for three decades.  He was also able to handover valuable material to the UNHRC.  In particular, the document entitled ‘A Factual Appraisal of the OISL Report: A Rebuttal to the Allegations Against the Armed Forces’ contained a wealth of information and expert legal opinion that strongly counters the trumped-up charges against the Sri Lankan security forces.  He also called on the UN General Assembly to declare a moratorium on any further UNHCR action on Sri Lanka and investigate how the UN High Commissioner on Human Rights came to produce the one-sided ‘OHCHR Investigation on Sri Lanka (OISL) Report’ of 2015 based on unsubstantiated claims made largely by parties that have been overtly hostile to Sri Lanka.

Shamefully, the Official Representatives of the Sri Lankan Government, led by Foreign Minister Mr Mangala Samaraweera, did little to counter the vitriolic propaganda and false accusations of the Tamil Tiger Diaspora, the racist Tamil politicians, the foreign funded NGO industry and some western powers.  The GOSL merely sought additional time to implement the UNHCR Resolution A/HRC/30/L.29 which it had co-sponsored in 2015.  This resolution had endorsed the conclusions and recommendations of the 2015 OISL Report in which the Sri Lankan security forces were accused of assorted human rights violations, while glossing over the numerous atrocities committed by the Tamil Tiger terrorists.  The UNHRC Resolution also made a number of demands from Sri Lanka including the inclusion of foreign investigators, prosecutors and judges in the cases against its security forces.  In effect, the 2017 sessions have endorsed these with the consent of the GOSL.

Furthermore, those representing the GOSL made no attempt to mobilise either Sri Lanka’s traditional allies or their new relationships in the ‘international community’ to get the UNHCR resolution withdrawn or amended in favour of Sri Lanka.  Neither did they utilise the skills and experience of expatriate Sri Lankan organisations and individuals who have been countering the LTTE’s international misinformation campaign for several decades.  It is also deplorable that some members of the Government are now attempting to belittle Rear Admiral Weerasekera’s role in Geneva and distort his statements.

The current regime’s stand in Geneva follows its dubious record on national security, which includes closing down strategic defence establishments in the North and East, releasing of hard-core LTTE cadres, de-proscription of foreign LTTE front-organisations, harassment of military personnel including top intelligence officers and advocating constitutional changes to dilute the unitary status of Sri Lanka.

The actions of Rear Admiral Sarath Weerasekera have clearly exposed to the people of Sri Lanka, the servile mentality Foreign Minister Samaraweera and his bungling cohorts who have embarked on a futile strategy of appeasement at the expense of Sri Lanka’s sovereignty and national interests.

In conclusion, the GSLF appeals to the President of Sri Lanka to replace the current Foreign Minister, strengthen future Sri Lankan delegations with professional and patriotic officials, and draw on the experience of those who have consistently supported the Sri Lankan cause for many years.

We also call on the people of Sri Lanka to urge their elected representatives in Parliament to stand united against the twin forces of ethnic separatism and international intervention.

Ranjith Soysa

Media Coordinator

For Global Sri Lankan Forum

By M D P DISSANAYAKE

Both Rangana and Upul were victims of circumstances of Sri Lankan cricket.   Rangana failed to secure  a permanent place in the team as the selectors opted to play one spinner.   Muralitharan dominated the spot for quite a long time whilst Rangana was rested on the bench.  Suddenly the selectors have realised the importance of Rangana,  not only as  a regular bowler but even to lead the team as a stand-in skipper for test team. He has thus far delivered the goods, under extremely difficult cisumtances.

Upul Tharanga was also sidelined for several years and he was virtually buried during that period.  No one would have expected Upul to command confidence of the selectors, let alone be placed as the Skipper for ODI and T20.

During this short period, both Rangana and Upul have managed to control further erosion of the rankings of Sri Lanka.  Their ability to communicate effectively with the squad ought to be commended.  Both  of them are not big headed and they are not political stooges.  If we did not give the reign to Rangana and Upul during past year or so, West Indies, Zimbabwe and Bangladesh would have probably overtaken us.

Hard work has been done by Rangana and Upul, both of them commanding respect from the young players in recognition of their  Leadership and Accountability skills.    They never played the game for personal glory.  They never chased down record books. But they articulated their leadership by embracing the inputs from the team to achieve success. 

However,  there are quite a few opposing the continuation of Rangana and Upul, citing following reasons:

1. age, b. leadership succession and c. English speaking skills
2. AGE: Rangana is 39 years and Upul still 32 years of age. If Rangana is physically fit, he has opted to play  regardless of his age.  That is a decision of a wise man.  No body should push him beyond that line.  During the limelight of his career, he was confined to the bench.   They were many matches during latter part of Murali’s career,  where he did not get wickets, but the selectors were freighted to drop Murali because he was a Tamil.  A Sinhalese player would have been  dropped like a hot potato. for example: Upul Chandana, Thilan Samaraweera, Hashan Tilekeratne.  

Upul  Tharanga was disliked by many in the past for several reasons.  The Chairman of Selectors have commended Upul for his ability to communicate with the team and command respect.  Upul himself is gradually coming to grips with the game consolidating his position and displaying his leadership and cricketing skills.

WG Grace of England was 50 years whilst Gummby Allen (England), Wally Hammond (England), Bob Simpson (Australia) were over 40 years, when they became test skippers, compared with Rangana and Upul 39 and 32 respectively.

The critics may argue that the game has changed dramatically since, but we need to bearing in mind the techniques of training and development have also changed dramatically.

1. LEADERSHIP SUCCESSION:

When Kumar Sangakkara and Mahela Jayawardene were at the helm, there was no discussion on leadership succession.  There was no short list of potential candidates at that time as both Kumar and Mahela were on solid grounds.  Angelow Mathews was groomed for about a year, not as part of planning process, but as a backup for a Crisis Situation.

It is imperative that the cricket management  develop a team of potential leaders who are displaying skills of stamina, patience and aggresiveness.

1. ENGLISH SPEAKING SKILLS:

This is more directed towards Upul Tharanga than Rangana.  The criticism comes from the BLACK WHITES OR KALU SUDDA, who consider that the ability to speak English profusely at the Toss and at the Presentation as hallmark of success of a great leader.  Going back to the days of Michael Holding, Curtley Ambrose, they used interpreters at the toss or presentations, but delivered the goods with their cricketing skills. 

Some of our past skippers speak English in a colourful manners, in many instances I thought we were listening to Geoffrey Boycott or Ian Botham.     Upul’s challenge is not to improve his English, but to improve the cricket rankings of Sri Lanka.  Some of our young cricketers who were awarded Man of the Match recently, spoke in Sinhala.   Upul Chandana said once : ” I don’t want to become the Man of the Match,  because I don’t want to talk with Tony Greig”.  We urge, all Sri Lankans not to demoralise our young and senior players, by downgrading our colourful Sinhala Language.

AFTER ALL, DO WE HAVE AN OXFORD EDUCATED ENGLISH SCHOLAR AS OUR EXECUTIVE PRESIDENT? 

Dr Sarath Obeysekera

When you read the news daily you note following,

• Handing over Trinco Oil Tank Farm to India :Petroleum Ministry Oppose move .

·         Hambantota project: Stinging protest by Ports Minister  –Ranatunga alleges draft deal gives unilateral powers to Chinese company.

• Three Ministers oppose SAITM .
• Co-sponsoring of Resolution at UNHRC – Cabinet Minister Slams Government decision..

·         Sri Lanka’s President opposes planned VAT hike.

·         Education budget: Ministers throw the book at each other Education Minister.. Akila Viraj Kariyawasam yesterday hit back at Finance Minister Ravi Karunanayake, who had charged that the Education Ministry’s 2017 budgetary allocation was cut because this year’s allocation was under underutilized.

·         Sajith tells cabinet he will resign in protest for not allocating promised funds fro housing – …..

All the statements you read above are from daily newspapers during the last two years .I am sure that such news were never heard before Yahapalana  Regime .

Question is can the Yahaplana Cart move ahead when it is being pulled in different direction?

Dr Sarath Obeysekera

ආචාර්‍ය රොල්ෆ් ගේයිනර්  මනෝ විද්‍යාඥ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය 

වෛද්‍ය රුවන් ජයතුංග විසින් රචිත නවතම කෘතිය වන, ‘බෞද්ධ ජාතක කථා වල මනෝවිද්‍යාත්මක දැක්ම’ නමැති කෘතිය, මම මහත් අභිරුචියකින් කියවූයෙමි. බෞද්ධ දර්ශනය පිළිබඳව දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ උනන්දුවන පුද්ගලයකු මෙන්ම, මනෝවිද්‍යාඥයකු වශයෙන්ද, මා හට පෙනීයන්නේ, ජාතක කථා මගින්, මානව විඥ්ඥාණයේ විවිධ ගතිලක්‍ෂණ පිළිබඳව, සලකා බලෙන අතරම, පුද්ගල මනෝභාවයන්, හැඟීම් සහ චිත්තාවේගයන්, අභිප්‍රායයන් සහ චර්යා ලක්‍ෂණ, චින්තනය සහ ක්‍රියාවලීන් ආදිය පිළිබඳව පුළුල් පරාසයක් ආවරණය කෙරෙන ආකාරයෙන් නිර්මාණයවී තිබෙන බවයි.

වෛද්‍ය ජයතුංග විසින් මෙම ග්‍රන්ථයේදී පාඨකයා වෙත දක්වන අනුග්‍රාහකත්වය තුළ, මෙම ජාතක කථා, ක්‍රි.පූ.3 වැනි සියවස සහ ක්‍රි.ව. 5 වැනි සියවස අතර කාලයේදී ලියැවී ඇති බවත්, මානව චර්යාවේ ස්වභාවය ඉගැන්වීම සහ එමගින් කියවන්නාගේ දෘෂ්ටිය වර්ධනය කරගැනීම සඳහා ආධාර වන බවත්, පෙනීයයි. ජාතක කථා, ඒවා ලියවුන කාල සමයේදී මිනිසාට තම චර්යා වර්ධනය සහ සදාචාර සම්පන්න බව වර්ධනය කරගැනීම් තුළින්, අගතියට පත්වීමෙන් තොරව විසීමට මග පෙන්වන සේ සැකසුණු නිර්දිෂ්ඨ ආඛ්‍යාන සම්පිණ්ඩනයක් ලෙස දැක්විය හැකිය.

වර්තමාන මනෝවිද්‍යාත්මක සංකල්පයන් තුළ, අප හඳුනාගන්නා චර්යා රටාවන් හේතුවෙන්, පැවැත්ම අකර්මන්‍ය වීම, විශාදය ඇතිකිරීම, නිෂ්ක්‍රිය භාවය ඉපිදවීම, සිදුවන බව අපි හඳුනාගන්නෙමු. මනෝ ව්‍යාධීන්ට ලක්ව පීඩාවට පත් පුද්ගලයන්ගේ  චෛතසික ස්වභාවය සහ චර්යාව ජාතක කථා තුළ මෙලෙස ඉතා ඉහල මට්ටමකින්, එක් පැත්තකින්,  විස්තර කෙරෙන අතර, වෛද්‍ය ජයතුංග විසින් අතීත සහ වර්තමාන මනවිද්‍යාත්මක න්‍යාය හා සංකල්ප පිළිබඳව කෙරෙන සංසන්දනාත්මක විග්‍රහය තුළින්, විවිධ විකල්ප දෘෂ්ටිකෝණ ඔස්සේ මානව චර්යා රටාවන් දෙස විමර්ශනාත්මකව බැලීමට සහ ඒ ඔස්සේ සාම්ප්‍රදායික නොවන නව සංකල්ප ඇතිකරගැනීමේ අවස්ථාව පාඨකයාට උදාවෙයි.

මානව චර්යා රටා වර්ගීකරනය සඳහා වර්තමානයේදී අප උත්සාහ දැරීමේදී, පුද්ගලයකුගේ දෛනික චර්යා රටා පිලිබඳ සබඳතාවයන් ගිලිහී යන්නට ඉඩතිබේ. පුද්ගල සදාචාර වර්ධනය කරන, පුද්ගලයා වෙනසකට භාජනය කරන ඉගැන්වීම් ලෙස ඉතා වැදගත් ස්ථානයක් ජාතක කථා වලට හිමිවේ. මෙම ආඛ්‍යානයන්, අද්‍යතන සමාජයේ දෘෂ්ටිය වෙත සමීප කරවීමෙන්, වෛද්‍ය ජයතුංග, සම්භාව්‍ය කාර්යභාරයක් ඉටුකර තිබේ.   

නලින් ද සිල්වා

දැනට තිබෙන තත්වය අනුව මේ ආණ්ඩුව පෙරළා දැමීමට පුළුවන් වන්නේ රනිල් අගමැති කමෙන් ඉවත් කිරීමෙන්. විප්ලව, හර්තාල්, වැඩ වර්ජන ආදිය බොරු කයිවාරු පමණයි. මෙරට විප්ලවයකින් පසු ඇති කෙරෙන්නේ අනුර කුමාරගේ ආණ්ඩුවක් ද?  නැත්නම් කුමාර් ගුණරත්නම්ගේ ආණ්ඩුවක් ද? එයට කලින් විජේවීරගේ මරණය ගැන යුද්ධාපරාධ චෝදනාවක් ඉදිරිපත් කිරීමට ඒ පක්‍ෂවලට පුළුවන් ද?

රනිල් ඉවත් කරන්නේ කෙසේ ද? අද දේශපාලනයේ ඇති ප්‍රධාන ම ප්‍රශ්නය එයයි. නව ව්‍යවස්ථාව, බැඳුම්කර මගඩිය, පළාත් පාලන මැතිවරණ ආදිය කැරකැවෙන්නේ මේ ඊනියා මිස්ට ක්ලීන් වටා. ඔහු ඉවත් කිරීමට ව්‍යවස්ථාව යොදා ගන්නේ කෙසේ ද? පැහැදිලි ව ම ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ බොහෝ නායකයන් මෛත්‍රිපාල කණ්ඩායම සමග එක් වී රනිල් ඉවත් කිරීමට සූදානම් නැහැ. වාසුදේව හැරෙන්නට වෙනත් අයකු ඒ ගැන කතා කරන්නේවත් නැහැ.

ඒ වෙනුවට ඔවුන් කියන්නේ ව්‍යවස්ථාව අනුව අමාත්‍ය මණ්ඩල සංශෝධනයක් කිරීමටවත් අගමැතිගෙන් නාසා බැරිය කියා. ඔවුන් කියන්නේ භ්‍රෙෂ්ඨාධිකරණයට යමක් අතපසු වී අගමැතිගෙන් ඇසිය යුතු ය යන වගන්ති එසේ ම තිබීමට කටයුතු කළ බව ය. මෙය පිළිගත හැකි නිදහසට කරුණක් නො වෙයි. අද රනිල්ට අභියෝගයක් වීමට ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයට බැහැ කියන කරුණ ප්‍රසිද්ධ වේගෙන යනවා. එය එතරම් හොඳ තත්වයක් නො වෙයි.

අද බොහෝ දෙනා මන්දොත්සාහි කිරීමට ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය කටයුතු කරන බවක් පෙනෙනවා. ඔවුන් දහනවවැනි සංශෝධනයක් ගැන කතා කරන්නේ එය ඔවුන්ගේ කැමැත්තකින් තොරව කෙරුණු දෙයක් බව පෙන්වීමට මෙන්. එහෙත් එදා දහනවවැනි සංශෝධනය සම්මත වුණේ ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ ද සහාය ඇතිව. ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය සරත් වීරසේකර මෙන් සංශෝධනයට විරුද්ධ වුණා නම් අද අගමැතිට එතරම් බලයක් නැති වෙන්න තිබුණා. සරත් වීරසේකරට අමතර ව ජානක බණ්ඩාර දහනවවැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට පක්‍ෂව ඡන්දය දුන්නේ නැහැ. ඔහු ඡන්දය දීමෙන් වැළකී සිටියා.

අමාත්‍ය මණ්ඩල පත්කිරීම් ගැන අගමැති සමග සාකච්ඡා කළ යුතු බවට වගන්ති ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් ද ඡන්දය දුන් දහනවවැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයේ තිබෙනවා. ඒ්කාබද්ධ විපක්‍ෂයටත් ඒ වගන්ති අතපසු වීමකින් මග හැරුණා ද? ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයට අවශ්‍ය මාධ්‍ය සංදර්ශන පවත්වමින් ආණ්ඩුව දිගට ම පවත්වාගෙන යෑම ද? දහනවවැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් කියැවෙන්නේ කුමක් ද? 

ව්‍යවස්ථාවේ 43 (1) හා (2) වගන්තිවලට අනුව ජනාධිපති අමාත්‍ය මණ්ඩල සාමාජික සංඛ්‍යාව නිර්ණය කිරීමේ දී මෙන් ම අමාත්‍ය මණ්ඩලයට ඒ ඒ අය පත් කිරීමේ දි ද අගමැති විචාළිය යුතුයි. ඒ ගැන විවාදයක් නැහැ. එහෙත් 43 (3) වගන්තියට අනුව ජනාධිපතිට අගමැතිගෙන් ස්වායත්ත ව අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ වෙනස්කම් සිදු කළ හැකියි. ඒ සඳහා ජනාධිපති අගමැති විචාළිය යුතු නැහැ.

ජනාධිපතිට ඒ වගන්තිය යටතේ ක්‍රියාත්මක විය හැකියි. ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ අය කළ යුත්තේ එවැනි වගන්ති කෙරෙහි ජනතාවගේ ද මන්ත්‍රීවරුන්ගේ ද ජනාධිපතිගේ ද අවධානය යොමු කිරීමයි. එහෙත් ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය එසේ කරන්නේ නැහැ. අගමැති පත් කිරීමේ දී ද ජනාධිපතිට සුවිශේෂ බලයක් තිබෙනවා.

42 (4) වගන්තිය යටතේ ජනාධිපති අගමැති ලෙස පත් කළ යුත්තේ තම මතය අනුව පාර්ලිමේන්්තුවේ විශ්වාසයක් දිනා ගත හැකි පුද්ගලයා ඒ වගන්තිය ඉතා පැහැදිලියි. අගමැතිට පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතරයක් හිමි විය යුතු බවක් ඉන් කියැවෙන්නේ නැහැ.  2015 ජනවාරි නවවැනි දා ජනාධිපති රනිල් අගමැති ලෙස පත් කෙළේත් ඒ වගන්තිය යටතේ. අද මෛත්‍රිපාලට හා රනිල්ට ඒ බව අමතක වෙලා ද?

මෛත්‍රිපාල ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයට ද්‍රෝහි වූ බව ඇත්ත. ඔහු ගැන විශ්වාසයක් තැබිය නොහැකි බවත් ඇත්ත. එහෙත් ඔහු රනිල් වෙනුවට වෙනත් අයකු අගමැති පදවියට පත් කරන්නේ නම් ඔහුට සහාය දිය යුතුයි. ඔහු වෙනත් අයකු අගමැති පදවියට පත් කරන්නේ නම් ටික කලකට වුවත් ඒ ආණ්ඩුව රැකීමට ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයට කටයුතු කළ හැකියි. අද අවශ්‍ය වන්නේ රනිල් නොමැති අන්තර්කාලීන ආණ්ඩුවක්.  

විජේදාස රාජපක්ෂ

හම්බන්තොට වරාය බදුදීම පිළිබඳව මහා විශාල ප්‍රශ්න තියෙනවා… රටේ ජනතාව අවදියෙන් ඉන්නේ.. අපි දන්නවා හම්බන්තොටින් මහා අවුලක් ඇති වුණා.. හම්බන්තොටින් පාලනයක් ඇති වුනා වගේම හම්බන්තොටින් රට අවුල් වුණා ..

එදා හම්බන්තොටින් චීන රජයත් එක්ක වරායක් ගන්න සාකච්ජා කළා.. හම්බන්තොටට වරායක් ඕනයි කියන කතාවක් මේ රටේ තිබුනා සෑම ආණ්ඩුවක් කාලෙකම.. ඒකට සැලසුමකුත් හැදුවා.. ඇ.ඩො. මි. 300 කින් හම්බන්තොටට ධිවර වරායක් හා බංකරින් පහසුකම් ලබා දීමේ වරායක්..

හැබැයි, පස්සේ කාලෙක මේක මහා පරිමාණ වරායක් කරලා.. මහපොලවත් ගොඩ කරලා මෙතන වරායක් හැදුවා.. දැන් මේ වරාය පවත්වාගෙන යන්න බැරි වුනාම බදු ගිවිසුමක් ගැන අපේ ආණ්ඩුව සාකච්ජා කරනවා… පහුගිය ආණ්ඩුවේ හිටපු අය කියනවා “අපි මේ ණය අරගෙන ගිණි පොලියට වරායවල් හැදුවට – අපි රට පාවා දෙන්න මේ රටේ ඉඩම් ටික බදු දෙන්න ඉඩ දුන්නේ නෑ කියලා..” එක තමයි ඒගොල්ල ගේන විත්ති වාචකය..

අනිත් පැත්තෙන් අපිටත් ආණ්ඩුවක් හැටියට කියන්න පුළුවන් නම් ” අපිටත් කරන්න දෙයක් නෑ.. මේගොල්ල ණය අරගෙන රට ණය උගුලක හිර කරලා තියෙන්නේ.. ඒ නිසා අපිට විකල්පයක් නෑ ..”

දැන් බලනකොට දෙගොල්ලන්ටම උත්තර තියෙනවනේ.. ඒගොල්ල රට සංවර්ධනය කරන්න ඕන නිසා ගිණි පොලියට ණය ගත්තා.. ගෙවාගන්න බැරි වෙන බව.. හිරවෙන බව දැන දැන ..
දැන් අපි මේක ගෙවාගන්න බැරි බව තේරෙන නිසා බදු දෙනවා.. අවුරුදු 99 ක බද්දක් කියලා තමයි සාකච්ජාව තියෙන්නේ..

මේක බරපතල කාරණයක් ගරු සභාපතිතුමනි… මේක ආණ්ඩුවේද විපක්ෂයේද කියන කාරණය නෙවෙයි – රටක ඉඩම් පිළිබඳව යම්කිසි ප්‍රතිපත්තියක් රජයකට තියෙන්න ඕනේ..

මොකද මේ දිර්ඝකාලින බදු කියන්නේ අවුරුදු 99ක් කියන්නේ පරම්පරා 3ක්..

එදා චීනෙට ඔය ප්‍රශ්නේ තිබුනා.. චීනෙට 1980 ගණන්වල සල්ලි නැති නිසා තමයි හොන්කොන් දුපත පවුම් 100 කට බද්දට දුන්නේ.. අවුරුදු 99ක් මහා බ්‍රිතාන්‍යය ඒක පාලනය කරලා 1990 ගණන්වල නැවත එක දුන්නා චීනෙට.. හැබැයි, එක චීනෙට දුන්නේ චිනේ මහා බලවතෙක් වෙච්චි නිසා.. පංච මහා බලවතුන්ගෙන් එකක් බවට චිනේ පත්වෙච්චි නිසා චීනෙට හයිය තිබුනා මහා බ්‍රිතාන්‍යයෙන් දීපන් කියලා ගන්න.. එහෙම නැති වුනානම් ඒක චීනෙට හම්බ වෙන්නේ නෑ..

හැබැයි, අපි තව අවුරුදු 99ක් යනකොට චිනේ වගේ මහා බලවතෙක් වෙන්නේත් නෑ.. තව අවුරුදු 99ක් යනකොට මේ රටේ සිංහල දෙමල මුස්ලිම් මිනිස්සුන්ට මොනවද වෙන්නේ කියලා බරපතල ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා.. එක බරපතල ගැටළුවක්..

අවුරුදු 99ක් කියන්නේ පරම්පරා 3ක් .. අපේ මිනිස්සුන්ට දෙල්, කොස්, පොල් ටිකක් හිටවගෙන වේලක් ඇර වේලක් හරි කන්න තියෙන ඉඩම් ටික.. ඒ නිසා මේ පිළිබඳව ප්‍රශ්න තියෙනවා…
මේක බරපතල කාරණයක්..

මේක අපි ආණ්ඩුවේ ඉන්න නිසා “ආණ්ඩුවෙන් මේක කරනවයි කියලා අපිට ඇත හෝදගෙන – මේවා තමයි නිවැරදිම දේ .. ලෝකේ තියෙන හොඳම දේ කියලා .. එහෙම නිවට තත්වයකට පත්වෙන්න අපි සුදානම් නෑ..”

මේ පාර්ලිමේන්තුවේ ඒ පිළිබඳව සාකච්ජා කරන්න ඕනේ.. මේක ප්‍රශ්නේ වුණා… අපිට පුළුවන් මහින්ද රාජපක්ෂ හිටපු ජනාධිපතිතුමාට පුළුවන් තරම් බනින්න.. තමුන්නාන්සේලාටත් පුළුවන් අපේ ජනාධිපතිතුමාටයි, අගමැතිතුමාටයි බනින්න..හැබැයි, මේකට උත්තරයක් තියෙනවද..? එතන උත්තරයක් නෑ…

මේක බරපතල කාරණයක් ….

ඒ නිසා පාර්ලිමේන්තුවේ අපි කවුරුත් එකට එකතු වෙලා අපිට ඩොලර් ඕනේ වුනයි කියලා… සල්ලි ඕනේ වුනයි කියලා,…. මෙරටේ අපේ ජනතාවගේ අයිතිය පාවලා දෙන්න බෑ… එක සල්ලි වලට ඩොලර් වලට විකුනන්න බෑ… ඒ අයිතිය අපි රැක ගන්න ඕනේ..

නලින් ද සිල්වා

මෙරට දෙමළ ජාතිවාදය ඇති කෙළේ ලන්දේසීන් බව අප පුන පුනා කියනවා. ඒ දුම්කොළ වගාව සඳහා වෙල්ලාලයන් කෝරමණ්ඩල වෙරළෙන් යාපනයට ගෙන ඒමෙන්. එය සිදුවූයේ එක්දහස් හයසිය පනහෙන්  පසු. යාපනයේ වෙල්ලාලයන්ගේ ඉතිහාසය අවුරුදු තුන්සිය පනහකට වැඩි නැහැ. අනාදිමත් කාලයක සිට මෙරට දෙමළ ජනයා සිටියේ යැයි කියන විග්නේස්වරන්ගේ ඉතිහාසයත් අවුරුදු තුන්සිය පනහක් නැහැ. විශ්වවිද්‍යාලවල ඉන්න ඉතිහාසඥයන් යැයි කියන ඉතිහාස අඥානයන්ට  යාපනයට ගොස් තෝම්බු පරීක්‍ෂා කර මේ බව දැනගත හැකියි. විග්නේස්වරන් විතරක් නොවෙයි ඔහුගේ ඥාතීන් වූ අරුණාශලම්, රාමනාදන් ආදීන්ගේ ඉතිහාසයත් එබඳුයි. එහෙත් සිංහලයන්ටත් කොපමණ කිවුවත් ඒ ගැන හැඟීමක් නැහැ. ඔවුන් සිතන්නේත් වෙල්ලාලයන්  සේන ගුත්තික එළාර කාලවල සිට මෙරට සිටින බවයි.

ලන්දේසීන් එසේ ගෙනා වෙල්ලාලයන්ට  ඉංගිරිසින් වරප්‍රසාද දුන්නා. එක්සත් රාජ්‍යවලින් පැමිණි මිෂනාරීන් ඔවුන්ට ඉංගිරිසි අධ්‍යාපනයක් ලබා දුන්නා. මේ වෙල්ලාලයන්ගෙන් ඇතැමකු ඈංග්ලිකන් වැළඳ ගෙන තව තවත් තාන්න මාන්න ලබාගත්තා. ඇතැමුන් මෙතෝදිස්ත ක්‍රිස්තියානිය වුණා. මෙතෝදිස්තයන් රටේ අනෙක් තැන්වලත් බොහෝ විට ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානින්ට සහාය දුන්නා. පාණදුරා වාදයටත් ආසන්න හේතුවක් වී ඇත්තේ මෙතෝදිස්ත අයකු බුදුදහමට විරුද්ධව කළ ප්‍රකාශයක්.

ඉංගිරිසින් සිංහලයන්ට විරුද්ධව වෙල්ලාලයන් යොදා ගත්තා. විශේෂයෙන් ම වෙල්ලාල ක්‍රිස්තියානින් ඒ සඳහා යොදා ගත්තා. විග්නේස්වරන්ලාගේ පවුල්වල ආදි කතෘන් ක්‍රිස්තියානි. ඒ බව අද දෙමළ සාමාන්‍ය ජනයා දන්නේත් නැහැ. ඉංගිරිසි කතා කළ  සිංහලයන් අතරත් වැඩියෙන් වරප්‍රසාද ලැබුණේ ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානින්ට. බණ්ඩාරනායකලා, ජයවර්ධනලා පමණක් නොව මීරිගම බෝතලේ සේනානායකලාත් ඈංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි. රනිල්ගේ පියාත් ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි. ඔහුගේ බාප්පා ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි බිෂොප්වරයෙක්. එපමණක් නොව ඔහුගේ මවු පාර්ශ්වයේ හෙලේනා විජේවර්ධනලාත් මුල දී ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි. ඇය ඩෙප් විජේවර්ධන කෙනෙක්. වත්මන් අගවිනිසුරු ඩෙප්ගේ ඥාතියෙක්. විජේවර්ධනලා පසුව කැලණි විහාරයේ ප්‍රධාන දායක පවුල වුණා. රනිල්ට මෙන් ම ජේ ආර්ටත් කැලණිය සමග සම්බන්ධකම් සේදවත්තෙන් තිබෙනවා. ඔවුන්ට සේදවත්ත ලැබුණේ කාගෙන් ද? 

රාමනාදන්ලාත් සේනානායකලාත් පිළිවෙළින් හින්දු හා බෞද්ධ වුණා. ඒ මුල දී දේශපාලන වාසියට. ජනතාව අතර දේශපාලනයට එය වැදගත් වුණා. චෙල්වනායගම් නම් හින්දු වුණේ නැහැ. ඔහු දකුණු ඉන්දියානු පල්ලියේ ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි බැතිමතකු ලෙස දිගට ම ජීවත් වුණා. සුමන්තිරන් තවමත් මෙතෝදිස්ත භක්තිකයෙක්. ඔහුගේ නම ඒබ්‍රහම්. ඒ පරණ තෙස්තමේන්තුවේ නමක්. කොහොමටත් දෙමළ ජනයා සිංහලයන් තරමට නායක කාරකාදීන්ගේ ආගම ගැන සැලකිලිමත් වන්නේ නැහැ. එයටත් හේතුව ඔවුන්ට මෙරට දීර්ඝ ඉතිහාසයක් නොමැති කම. සිංහල බෞද්ධ ඉතිහාසය අඩුම තරමෙන් අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයකට වැඩියි. මෙරට රජවරුන් බෞද්ධයන් පමණක් නොව බෝසතුන් විය යුතුය යන අදහසක් මුල් බැස ගෙන තිබුණා. අපට අග්බෝ (අග්‍රබෝධි) රජවරුන් ම රාශියක් සිටියා. අවසානයේ දී තෙළිඟු සම්භවයක් තිබූ නායක්කාර් වාංශික රජවරු ද බෞද්ධ වුණා. බෞද්ධ නොවී ඔවුන්ට රජකම ලැබීමට නොහැකි වුණා. 1815 ගිවිසූුමෙන් ද ඉංගිරිසින් සිංහල බුද්ධාගම (බුද්ධාගම හා දේවාගම) රකින බවට පොරොන්දු වුණා. රනිල්ටත් බෞද්ධකම ගැන කතාකරන්න වෙනවා.

අදත් ව්‍යවස්ථාවේ බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛස්ථානය ලබා දීම ගැන සිංහල බෞද්ධයන් වෙහෙසෙන්නේ මේ ඉතිහාසයට අනුව. අද එයට විරුද්ධ වන්නේ දෙමළ ජාතිවාදීන් හා සිංහල කම නැති ව්‍යාජ පංති හැඟීමකින් කටයුතු කරන පුහු පඬියන්. මේ පඬියන්ට නම් ඇත්තේ දරුණු හීනමානයක්. ඔවුන් යටත්විජිතවාදය ලෙස සලකන්නේ සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය. ඔවුන් බටහිර යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියේ දීන දාසයන් පමණයි. ඔවුන් ලබා ඇති අධ්‍යාපනය මුළුමනින් ම ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි. ඔවුන් මෙහෙයවනු ලබන්නේ මේ දීන අධ්‍යාපනයෙන්. කෞතුකාගාර සත්වෝද්‍යාන ආදිය අපට ලැබුණේ ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙන්. නුවර පෙරහැරේ අලි ඇතුන් ගෙන යෑමට විරුද්ධ වන ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියේ පඬියන් සත්වෝද්‍යානවල අලි දම්වැලින් බැඳ තැබීම ගැනවත් එහි සතුන් කූඩු කර තැබීම ගැනවත් විරුද්ධ වන්නේ නැහැ. පඬියන් පළමුව කළ යුත්තේ සත්වෝද්‍යාන නැති කර එහි සතුන් කැලයට මුදා හැරීමට කටයුතු කිරීමයි.

කෞතුකාගාර අපේ නොවෙයි. අපට ඇත්තේ කෞතුක ඉතිහාසයක් නොව ජීවමාන ඉතිහාසයක්. ඒ වුනත් අපට කෞතුකාගාරය අපේ සංස්කෘතියට උරා ගැනීමට (අවශෝෂණය කිරීමට) පුළුවන්. එහෙත් ඒ වෙනුවට කරන්නේ එය ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතිය අනුව යමින් ඊනියා සංදර්ශන පැවැත්වීම සඳහා විකිණීම. ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියේ මෙරට ප්‍රධාන නියෝජිතයා වූ රනිල් අද ඔහුගේ වෙළෙඳ සංස්කෘතිය අනුව කෞතුකාගාරය සංදර්ශන සඳහා විකුණන්න හදනවා. ඔහු එය කරන්නේ  කෞතුකාගාර කමිටුවේ තීරණයට විරුද්ධව. රනිල්ගේ ව්‍යාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ඒකයි. ඊනියා ස්වාධීන කමිටු තියෙන්නේ අගමැතිගෙ අදහස් ක්‍රියාත්මක කිරීමට. ඒ තමයි ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියේ බොරු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය. අද ට්‍රම්ප් කරමින් සිටින්නේ එක් අතකින් මේ ව්‍යාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ සළු පිළි ගළවා එය නිරුවත් කිරීම. තාමත් අප පාලනය කරන ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතිය පරාජය කරන තෙක් අපට නිදහසක් නැහැ. මෙරට සිටින කසිකබල් පඬියන් ඒ සංස්කෘතිය ආරක්‍ෂා කරනවා. ඒත් අංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියේ ප්‍රධානීන් මේ පඬියන් තුට්ටුවකට (පැන්සයකට) ගණන් ගන්නේ නැහැ. ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියේ සිංහල මෙන් ම දෙමළ අය එකතු වී සිංහල බෞද්ධයන් පාගනවා.

ලංකා සී නිවුස්

පසුගිය 4 වැනිදා පැවැති කැබිනට් මණ්ඩලයේදී අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා විසින් ඇමතිවරුන් වන දයාසිරි ජයසේකරට චන්දිම වීරක්කොඩිට බැණ වැදී තිබේ.

ඉන්දීය සමාගමකට ත‍්‍රිකුණාමල වරායේ තෙල් ටැංකි ලබා දීම සම්බන්ධයෙන් අගමැතිවරයා විසින් ඉදිරිපත් කර තිබූ කැබිනට් පත‍්‍රිකාව සම්බන්ධයෙන් අදහස් පල කරමින් ඇමතිවරුන් පවසා ඇත්තේ රාජ්‍ය දේපල මේ ආකාරයෙන් විකුණා දැමුවහොත් ජනතා නැගිටීමක් සිදුවිය හැකි බවයි.

ඊට ප‍්‍රතිචාර දෙමින් අගමැතිවරයා ‘අයිසෙ මිනිස්සු ගැන අපි බලාගන්නම්. ඒ ගැන ඔයාල මහන්සිවෙන්න එපා’ යයි දැඩිව පවසා ඇත.

මහින්ද සමග ඞීල් දමාගෙන සිටින අයගෙන් කොතරම් බාධා පැමිණියත් අදාල ව්‍යාපෘතිය අනිවාර්යයෙන්ම සිදු කරන බවද අගමැතිවරයා වැඩි දුරටත් සදහන් කර අතැ.

ඇමතිදයාසිරිද වාදයට මැදිහක් වෙමින් පෙන්වා දී ඇත්තේ රාජපක්ෂලා සමග ඩීල් දාන්නේ කවුද කියා රටම දන්නා බවයි. ඇමති අනුර ප්‍රියදර්ශන යාපාද සදහන් කර ඇත්තේ නොරටුන්ට මෙසේ රටේ ආර්ථික මර්මස්ථාන විකුණන බවට ජනතා සැකයෙන් සිටින බැවින් මෙවැනි ව්‍යාපෘති කල යුත්තේ විනිවිද භාවයකින් බවයි.

ඒ ආකාරයෙන් කැබිනට් හමුව උණුසුම් වෙද්දී පුරුදු පරිදි ජනාධිපතිවරයා නිහඩව සිට ඇත.

Courtesy The Daily Mirror

– See more at: http://www.dailymirror.lk/article/It-is-a-dangerous-piece-of-legislation-GL-126913.html#sthash.qaFG1Cna.dpuf

 Courtesy Daily Mirror

– See more at: http://www.dailymirror.lk/article/Body-parts-taken-from-SAITM-are-not-Thajudeen-s-CID-126920.html#sthash.kYmyThfl.dpuf

තේජා ගොඩකන්දෙආරච්චි

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම විධායක ජනාධිපතිවරයා වූ ජේ. ආර්. ජයවර්ධනගේ එකම දරුවා වූ රවි ජයවර්ධන අභාවප්‍රාප්ත විය. වරක් එයාර් ලංකාහි ගුවන් නියමුවෙකු ලෙස සේවය කල ඔහු ඉතා දක්ෂ ඉලක්කයට වෙඩි තබන්නෙකු බව ප්‍රකටය. ඔහුට පුතුන් තිදෙනෙකු සිටිති. ඒ ප්‍රදීප්, රුක්ෂාන් සහ අම්රිත් ය. ඒ අතරින් රුක්ෂාන් ජයවර්ධන ප්‍රසිද්ධ වනුයේ අවංක හා විශිෂ්ඨ පරිසරවේදියෙකු ලෙසය. ප්‍රදීප්ගේ නම මෑතකදී කියැවුනේ, ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ගම්පහ දිස්ත්‍රික් සංවිධායකවරයකු ලෙස ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන අතින් පත්වීම් ලබාගත් නිසාය. අම්රිත් ගැන නම් ඔහුගේ නම පමනක් මිස වෙන තොරතුරක් අවංකවම වැඩි දෙනෙක් නොදනිති. කෙසේ වුවද රවි ජයවර්ධන නාමය සමග මතකයට ඇදී එන බොහෝ දේ තුල ඔහු කියන  තරම් නිහඬ මිනිසෙක් නොවන බව පැහැදිලිය. ඒ ඔහුත් තම පියාත් අතර තිබූ බැඳුනු නොබැඳුනු සබඳතාවය නිසාය.

රවි පිලිබඳව සමාජ වෙබ් අඩවි තුල පලවී ඇති අදහස්ද, ඒ සම්බන්ධව විවිධ පුද්ගලයින්ගේ ප්‍රතිචාරද බොහොමයක් වෙයි. ඔහු 1983 දී පොලිස් විශේෂ කාර්ය බලකාය පිහිටුවීම සඳහා මූලිකත්වය දැරූවන්ගෙන් ප්‍රධානතමයෙකි. තමන්ට ඔටුණු පලඳවන්නට කුමර කුමරියන් නැතැයි වරක් ජේ. අාර්. ජයවර්ධන ජනාධිපතිවරයා කීවේය. ඔහුට සිටි එකම පුත් කුමරාට ඔටුණ්න හිමි කරගැනීම පිලිබඳව ව්‍යාධියක් නොතිබිනි. ඔහුගේ මුනුපුරන්ගෙන් එක් අයෙකු නම් වැඩි සද්ද බද්දයක් නැතිවාට මේ වන විට දේශපාලනයට පිවිස සිටී. ඔහුගේ දක්ෂතාවය උරගා බලන්නට නම් මැතිවරණයක් එලැඹිය යුතුය. නමුත් මේ වන විටත් වත්මන් රජය යටතේ මැතිවරණ කල් දැමීම නම් ක්‍රියාත්මක වනුයේ පැරණි යුගයේ අදර්ශ අනුව යමිනි. 1970 දී බලයට පත් සමගි පෙරමුණු රජය මැතිවරණය වසර 2 කින් කල් දැමීය. එය හේතුවක් කරගත් 1977 බලයට පත් එජාප රජය වැඩට බැස්සේ ශ්‍රීලනිප නායිකා සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායකගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කරමිනි. නමුත් ඒ ආදර්ශය අනුවම යමින් ඊට වඩා මඳක් වෙනස් ආකාරයකින් කටයුතු කල එජාප රජය 1982 දෙසැම්බරයේ පැවැත්වූ කළගෙඩි ලාම්පු ක්‍රීඩාව මගින් මැතිවරණය තවත් වසර 6 ක් ම කල් දමාගැනීමට සමත් විය. එයත්, 1978 සිට 1989 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ විධායක ජනාධිපතිව සිටි ජේ අාර් ගේ පාලන සමයේ සිදුවූ වෙනත් බොහෝ සිදුවීමුත් පැහැදිලිව මතකයේ ඇති ජනතාවක් තවම රටේ සිටිති. එබැවින් ප්‍රදීප් ජයවර්ධනගේ හපන්කම් බැලීම කල් යන්නේ තම සීයාගේ සූක්ෂම මොළය යොදාගෙන තම පාක්ෂිකයන්ට ලබා දුන් ආදර්ශය නිසාම බව කිව යුතුය. නමුත් බොහෝ විට මේ සමාජ වෙබ් අඩවි හරහා ගැටෙන පිරිස් භාවිතා කරන අදහස් හා භාෂාව හරහා පෙනී යන්නේ මෙවන් දේශපාලන පෙරලි ගැන ඔවුන් තුල ප්‍රායෝගික අත්දැකීම් වල අඩු බවය.

රවි ජයවර්ධන තම පියාගේ රජයේ ආරක්ෂක උපදේශකවරයා ලෙස සේවය කලේය. ඔහු පොලිස් විශේෂ කාර්ය බලකාය පිහිටුවීමට මුල් වූයේ මේ කාලයේදීය. එතුලින් උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රදේශවල දරුණු ලෙස හිස ඔසවාගෙන ආ වර්ගවාදී ත්‍රස්තවාදය සැලකිය යුතු පමනකින් පාලනය කර ගැන්මට පිටිවහලක් වූ නමුත්, ඉන්දියාවේද, වෙනත් බටහිර රටවලද තම පදනම ගොඩ නගා ගනිමින් සිටි එල්ටීටීඊ ය දිනෙන් දින බලවත් වීම වැලකිය නොහැකි විය. කෙසේ වුවද එක කාල සීමාවක එල්ටීටීඊ ය විසින් හමුදා කඳවුරු පිටින් අත් කරගත්තද පොලිස් වි.කා. බලකායට එවන් හානියක් කිරීමට ඔවුහු අපොහොසත් වූහ. මෙය හමුදාව අවතක්සේරු කිරීමක් නොවේ. මීට හේතු පාදක වූයේ ඉහල ස්තරයේ පරිපාලන ක්‍රියාවලියේ වූ වැරදි ප්‍රතිපත්තිමය කරුණුය.එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ප්‍රශ්න කල හැකි එක කරුණක් නම් නවක හමුදා සෙබලුන්ට ලබා දුන් පුහුණුවේ ප්‍රමිතියයි. එකල හමුදාවට බැඳෙන්නට බොහෝ අය අදිමදි කලා පමනක් නොව එසේ බැඳෙන තරුණ පිරිස්වලට නම් පටබැඳ තිබුනේ ‘බිලී බෝයිස්’ කියායි. එ් යුගයේ පාලන තන්ත්‍රය විසින් ඇතිකල ආර්ථික සංස්කෘතිය තුල දිළිඳුබව හා විරැකියාව ගැන කීමේදී ‘කෙල්ලෙක් නම් ගාමන්ට් එකට, කොල්ලෙක් නම් හමුදාවට’ යන්න ප්‍රකට ආකල්පයක් විය. නමුත් පොලිස් විශේෂ කාර්ය බලකාය සම්බන්ධව මේ ආකල්පය නොවිනි.

ලලිත් ඇතුලත්මුදලි ආරක්ෂක ඇමතිව සිටි යුගයේ උතුරු නැගෙනහිරට අනුයුක්ත කරන හමුදා භටයිනට හමුදා පුහුණුවට අමතරව කඩිනම් ද්‍රවිඪ භාෂා පුහුණුවක් පවා ලබා දෙනු ලැබිනි. එවන් විධිමත් පුහුණුවක ප්‍රතිඵලයකි වඩමාරච්චි මෙහෙයුම. මෙහිදී යාපන අර්ධද්වීපයේ එක කොනකට කොටු වූ එල්ටීටීඊ ය සම්පූර්ණයෙන් පරාජය කිරීමට අවශ්‍යව තිබුනේ තව සති 1 1/2 ක් පමනය. තමන්ට තව දින 10 ක ට වඩා අල්ලාගෙන සිටිය නොහැකි බව ප්‍රභාකරන්ම පිලිගෙන ඒ බව දන්වා ඉන්දීය රජයෙන් ආධාර පැතූ බව ප්‍රභාකරන්ගේ ජීවිත කතාව ගැන කියැවෙන ‘දුරාවබෝධ මනසක ඇතුලාන්තය’ නම් කෘතියේ සඳහන් වෙයි. කලාපීය බලවතා බවට පත්වීමට  තම මව දුටු සිහිනය සැබැ කරන්නට ඕනෑවටත් වඩා කැපවූ පුතෙකු වූ ඉන්දීය අගමැති රජීව් ගාන්ධි අවස්ථාව මනාව සියතට ගත්තේය. ඉන්දිරා ගාන්ධි යුගයේ එල්ටීටීඊ සංවිධානය පුහුණු කිරීමට තම භූමිය හා උපදේශක සම්පත් සැපයුවද, ඉන්දියාවේ අරමුණ වූයේ එල්ටීටීඊ ය සවිමත් කර ඔවුන් බලාපොරොත්තු වූ වෙනම රාජ්‍ය ලබාදීම නොව, ශ්‍රී ලාංකික ජනතාව භේද බින්න කර අප මාතෘ භූමිය තුල තම ආධිපත්‍යය පැතිරවීමය. 1983 ජුලි මාසයේදී එවක රජය අනුගමනය කල අදූරදර්ශී ක්‍රියා පිලිවෙත ඔස්සේ ඒ වන විටත් ඊට පදනම වැටී තිබිනි.

 තමා බලා සිටි අවස්ථාව උදාවූ බව දත් රජීව් ගාන්ධි ව්‍යාජ සානුකම්පිත බවේ හස්තය දිගු කරගෙන 1987 ජුලි මස 24 වන දින නැව් ගතකල ආහාර පාන යාපනයේ ජනාතාවට බෙදා දීමේ මුවාවෙන් ශ්‍රී ලංකා මුහුදු සීමාව ආක්‍රමණය කරන්නට යෙදුනි. ශ්‍රී ලාංකික නාවික හමුදාව මෙය වැලැක්වූ කල්හි ඔහු ගුවන් කලාපය ආක්‍රමණය කරමින් එම ආහාර ද්‍රව්‍ය යාපනය භූමියට හෙලීය. මෙහිදී ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාව මැදිහත් වුවහොත්, ප්‍රතිඵල භයානක විය හැකි බවට ඉන්දීය රජය තර්ජනය කල අතර ජයවර්ධන රජයට අකමැත්තෙන් හා කෝපයෙන් වුවද මේ තත්වය ඉවසා සිටින්නට සිදුවිය. ඒ සමගම එල්ටීටීඊ බලය දුර්වලව ගිය බව දත් ඔහු ප්‍රභාකරන්වද බලපෑමෙන් එකඟ කරගෙන 1987 ජුලි මස 29 වන දින ඊනියා ඉන්දු – ලංකා ගිවිසුම අත්සන් කරමින් උතුරු නැගෙනහිර ඉන්දීය හමුදා සේනාංකයන් ස්ථාපිත කරනු ලැබිනි. දකුණේ දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරය නමින් තරුණ නැගිටීම ඇරඹෙන්නේත් එය මර්ධනය සඳහා පෙලඹුන රජයේ ක්‍රියාමාර්ගයන් අතරට එස්ටීඑෆ් හෙවත් පොලිස් විශේෂ කාර්ය බලකායේ දායකත්වය ලැබෙන්නේත් මේ අනුවය. අද සමහරු සමාජ වෙබ් අඩවි හරහා රවි ජයවර්ධන වග උත්තරකරුවකු කර ඇත්තේ එබැවිනි. එමෙන්ම තවත් එක  වැදගත් සාධකයක් සඳහන් කල යුතුව ඇත. ඒ දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරය බිහිවීම කෙරෙහි එජාප රජය පැත්තෙන් දැරිය යුතු වගකීමයි.

සමගි පෙරමුණු රජය සමයේ රුසියාව, ඉන්දියාව ප්‍රමුඛ වාමාංශික රටවල් සමග පැවැත්වූ මිත්‍ර සම්බන්ධතා වෙනුවට ජයවර්ධන රජය තම මිතුරුකම් ගොඩ නගා ගත්තේ ඇමරිකාව ප්‍රමුඛ බටහිර රටවල් සමගය. ඉන්දියාව තම විරසකය එලිපිටම මෙසේ දක්වා සිටියේ එවක එජාප රජය අනුගමනය කල ආර්ථික ප්‍රතිපත්තීන් ඔස්සේ තමන් ඇස ගසාගෙන සිටින ත්‍රිකුණාමලය වරාය වැනි සම්පත් ඇමරිකාව විසින් කඩාගනු ඇතැයි සිතා විය යුතුය.

සාම ගිවිසුමත් සමගම දිවයිනේ දකුණු දිගින් ඇරඹී පැතිර ගිය අරගලය හේතුවෙන් සමාජය තුල පැතිර ගිය අපරාධ රැල්ල, එකල සරසවි සිසුන්ව සිටි අප හටද ඉමහත්ව බලපෑවේය. එකල අපේ ජීවිතද බේරුනේ ප්‍රාතිහාර්යයකින් මෙනි. මෙම මනුෂ්‍ය ඝාතන, දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරය නම් වූ ජවිපෙ හි සන්නද්ධ අංශය මෙන්ම කහ බලල්ලු, කලු බලල්ලු, කලු කොටි, ප්‍රා ආදී  නම් වලින් හැඳින්වුන සන්නද්ධ කණ්ඩායම් අතින් සිදුවිය. මේ කණ්ඩායම්වල සාමාජිකයන්ගේ සාක්ෂරතාවේ තරම පවා පැහැදිලිව පෙනුනේ ඔවුන් බිත්තිවල අඟුරු කැටවලින් ලියා තිබූ දේ අනුවයි. වරක් මාතර, වල්පොල හන්දියේ තිබූ පරන ගොඩනැගිල්ලක බිත්තියේ ‘බ්ලැක් කැට්ස්’ යන වචනය ලියා තිබුනේ ‘බක් කැටි’ (සිංහල අකුරින්) යනුවෙනි. ඒ එක උදාහරණයක් පමනි. මෙසේ ඒ වධකයන්ගේ සාක්ෂරතාව ගැන සිතන විට නම් යම් අධ්‍යාපන සුදුසුකමක් සහිතව රජයේ හමුදාවලට බැඳෙන අය මේ අතර සිටීවිය කියා සිතිය නොහැක. නමුත් වරක් මා පෙර ලියූ ලිපියක, රත්නපුර බඹරගල නම් ගමක ගැමියෙකු විසින් ඒ ගමේ තරුණ පිරිසක් හමුදාවට බඳවා ගත් අයුරු විස්තර කල හැටි ලියා ඇත්තෙමි. එහිදී නම් මෙවන් කාරණා ගැන සැක පහල වීම සාමාන්‍ය දෙයකි. කෙසේ වුවද රජයේ හමුදාව ද්‍රවිඪ ජනතාවට සැලකූ අන්දම ගැන නෝක්කාඩු කියන අයට, 80 දශකයේ අග නැගී ආ තරුණ නැගිටීම වලක්වා ලූ ආකාරයේදී, ඒ කැරළිකරුවන් සිංහලය කියා සමාවක් නොලැබුන බවද පැහැදිලිව පෙනිය යුතුය. එකල ගෝනි බිල්ලාගේ හිස වැනීමෙන් හෝ හමුදාවට, පොලිසියට යොමුවන නම් ගම් නැති තුණ්ඩු කැබැල්ලකින් ලියැවුන මරණ වරෙන්තුව කැරළි කරුවාට මෙන්ම අහිංසක තරුණ තරුණියන්ටද එකසේ පොදු විය. එනයින් බලන කල රජයේ හමුදාවන් සිටින්නේ රාජ්‍ය බලය ආරක්ෂා කිරීමට විනා ජනතාව බලා කියා ගන්නට නොවේ. මේ අනුව සිතුවහොත් රවිගේ එස්ටීඑෆ් නිර්මානයත් ඒ ගණයටම වැටෙන්නටත් ඉඩ ඇත.

එදා අත්සන්කල ඉන්දු ලංකා සාම ගිවිසුම සම්බන්ධ අනිත් වැදගත්ම සිද්ධිය නම් 1987 අගෝස්තු මස 18 වන දා ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුවට එල්ල වූ ප්‍රහාරයයි. මෙහිදී බෝම්බ දෙකක් මුල් අසුන් වෙතට එල්ල වූ අතර එකක් එවක මාතර දිසා ඇමති වූ කීර්ති අබේවික්‍රමට වැදී ඔහු මරුමුවට පත්වූ අතර අනෙක නිසා ආරක්ෂක ඇමති ලලිත් ඇතුලත්මුදලි බරපතල ලෙස තුවාල ලැබීය. ඒ හැර තවත් 16 දනෙකුට තුවාල සිදුවනි. ඒ සමගම වාගේ වෙඩි පහරක්ද සභාවට එල්ල වූයේ අගමැති ආර්. ප්‍රේමදාසගේ හිස ඉලක්ක කරගෙනය. නමුත් ඒ මොහොතේම පාර්ලිමේන්තු කාර්ය මණ්ඩලයේ විධායකයෙකු වූ නෝබට් සේනාධීර, අගමැතිට තමන් භාරදුන් ලියැවිල්ලක් පිලිබඳව යමක් කීමට අගමැතිවරයා වෙතට නැඔුරු වූයෙන්, ඒ වෙඩි උණ්ඩය ඇතුලු වූයේ ඔහුගේ හිසටය. මේ සිද්ධීන් පිලිබඳ චෝදනාව පැටවුනේ එවකට පාර්ලිමේන්තු ආපාන ශාලාවේ සේවකයෙකු වූ අජිත් කුමාර නම් ජවිපෙ සාමාජිකයෙකු වෙතටය. මේ සිද්ධියත් සමගම අතුරුදහන් වූ ඔහු 1988 දී දඹුල්ල ප්‍රදේශයේ සිදුකල නීති විරෝධී මත්පැන් වැටලීමකදී පොලිස් අත් අඩංගුවට පත්විය. ඔහු අත් අඩංගුවට පත්වන විට මේ අජිත් කුමාර බව පොලිසිය දැන සිටියේ නැත. පසුව පාර්ලිමේන්තු ප්‍රහාරය පිලිබඳව සැකපිට තවත් 5 දෙනෙකු අත්අඩංගුවට ගත් නමුත් ප්‍රමානවත් සාක්ෂි නොමැතිකම නිසා අජිත් කුමාර ඇතුලු සියල්ලෝ නිදහස් කරන ලදහ. 

මේ ප්‍රහාරයේ පරීක්ෂණ ගැනද එකල සමාජයේ කතා වූ සැකමුසු තැන් තිබිනි. සභාවට බෝම්බ ප්‍රහාරය එල්ල වූ දිශාව අනුව වැදගත් ආණ්ඩු පක්ෂ රැස්වීමක් ඇති ශාලාවක ඊට ඈඳුනු අල්ලපු කාමරයට කැන්ටින් සේවකයා ඇතුලු වූයේ කෙසේද? ප්‍රහාරය එල්ල වූ වහාම, අනිවාර්යයෙන්ම සියලු ආරක්ෂක විධි විධාන තර කල මොහොතක පාර්ලිමේන්තු ගොඩනැගිල්ල සහ මාර්ගය අතර දුර ගැන සලකා බලන කල්හි මේ සේවකයා එතැනින් පැන ගත්තේ කෙසේද? ඔහුට සැඟව සිටින්නට අවශ්‍ය වුනා නම් ඔහු පොලිසියෙන් එල්ල වන අවදානම දැන දැන නීති විරෝධී මත් පැන් පෙරුවේ ඇයි? අනික ඔහු ජවිපෙ සාමාජිකයෙකු නම්! එකල අප නෙතට බහුලව ලක්වූ දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරයේ එක් අනතුරු ඇඟවීමේ පාඨයක් වූයේ ‘කසිප්පු පෙරන්නන්ට දඬුවම මරණයයි’ යන්නය!

තිස් වසරකට එපිට ඒ කාලයේ අද මෙන් තාක්ෂණය දියුණු නැති නමුදු කටකතා වලින් එකලද හිඟපාඩුවක් නොවීය. එසේ පැතිරුන එක කටකතාවක් වූයේ ප්‍රහාරය එල්ල වූ අගෝස්තු 18 දින ඒ කාල සීමාවේ රවි ජයවර්ධන හා ප්‍රදීප් ජයවර්ධන පාර්ලිමේන්තුවට පැමින සිටි බවයි. ඒ අර්බුදකාරී කාලයේ පාර්ලිමේන්තුවට පැමිනෙන සියලුම දෙනා දැඩි පරීක්ෂාවකට ලක් කෙරුනි. එදින මැති ඇමතිවරුන් හැරුන විට පරීක්ෂාවට ලක්ව නොතිබුනේ රජයේ ආරක්ෂක උපදේශක රවි ජයවර්ධන සහ ඔහුගේ පුතාය. ඔවුන් දෙදෙනම අති දක්ෂ වෙඩික්කරුවෝය. නෝබට් සේනාධීර මහතා මරුමුවට පත්කල වෙඩි පහර එල්ල වූයේ අගමැති ආර්. ප්‍රේමදාසගේ හිසටය. ඉලක්කය වැරදී ගියේ ඒ ක්ෂණයේ අගමැති වෙතට නැඹුරු වූ සේනාධීරගේ හිස, අගමැතිවරයාගේ හිස සමග සමපාත වූ නිසාය. මේවායේ ඇත්ත නැත්ත කවුරුන් දනිත්ද?

ඊට දින කිහිපයකට පෙර අත්සන් කල ඉන්දු ලංකා සාම ගිවිසුම සම්බන්ධව බලවත් ඉන්දියානු විරෝධී අයෙකු වූ අගමැතිවරයා සහ ජනාධිපතිවරයා අතර පැන නැගී තිබූ මත භේද ජනතාවට රහසක් නොවීය. ඉතා සාර්ථක වෙමින් තිබුනු වඩමරච්චි යුද මෙහෙයුම මේ ගිවිසුම මත නතරවීම නිසා ආරක්ෂක ඇමති ලලිත් ඇතුලත්මුදලි සිටියේද සිත නොහොඳිනි. මුලින් වෙඩි පහරක් බව කියැවුන නෝබට් සේනාධීර මරණයට පත්කල නිමිත්ත පරීක්ෂණ කෙරීගෙන යත්දී බෝම්බ කැබැල්ලක් බවට පත්ව තිබුනේය. මෙවන් පශ්චාත් අර්ථ දැක්වීම්ද, එකල සිදුවූ දේශපාලන ප්‍රබලයින් ගේ ඝාතන ජවිපෙ හෝඑල්ටීඊ ගිණුමට බැරවූ හැටිද සමාජයට අසන්නට අමුතු කතා නොවීය. කෙසේ වුද මේ මිනීමරුම් සංස්කෘතිය තුල අසරණ වූයේ සියලු ජන වර්ගයන්ට අයත් නිරායුධ සිවිල් වැසියන්ය.

මුහුණු පොතට අදහසක් පලකල අයෙකු පවසා තිබුනේ රවි ජයවර්ධන, කීනි මීනි සහ මොසාඩ් ආයතනවල පුහුණුව ගැන දැන සිටි නිසා එම ආයතනයන්හි සංග්‍රාමික මූලධර්මයක් වූ සතුරාට තමන් හඳුනා ගැන්මට ඉවහල් වන ආකාරයට තම ඡායාරූප ප්‍රසිද්ධ මාධ්‍යවල පල කිරීමට ඉඩ නොතැබීමේ රීතිය අනුගමනය කලා විය හැකි බවය. බුද්ධිමත් අයෙකුට මෙවන් අදහසක් ගැනීමට කීනි මීනියක් වුවමනා නැත. ප්‍රභාකරන් නවක කැරලිකුවෙකු ලෙස වයස 18 දී තම නිවසින් පලායාමට ප්‍රථම පවුලේ ඡායාරූප ඇල්බමයේ වූ තමා සිටින සියලුම ඡායාරූප විනාශකල බව සඳහන් වෙයි. පසුව පොලිසියට ඔහුව අවශ්‍ය වනවිට ඔවුන් සතුව තිබී ඇත්තේ ප්‍රභාකරන් ගිය පාසලෙන් ලබාගත් අපොස සාමාන්‍ය පෙල හැඳිනුම්පතට භාවිතා කල ඡායාරූපය පමනි. පහලොස් වැනි වියේ පසුවූ ඒ හීන්දෑරි කොලුවාගේ ඡායාරූපය කිසි සේත් ඔහුගේ පරිණත තරුණ වියේ පෙනුම හා නොසැසඳුනෙන් ඔහුව අල්ලා ගැනීම නිශ්ඵල උත්සාහයක් විය. 1972 දී යාපනයෙන් ඔබ්බට නොගිය කොලු ගැටයකු වූ ඔහු කීනි මීනි වැනි ආයතන ගැන දැන සිටියා යැයි සිතන්නට බැරිය. එය හුදෙක් දුර දක්නා නුවණ සහ අධිෂ්ඨානය හා මිශ්‍රව ආ පෙලඹවීමක් විය යුතුය. 

රවි ජයවර්ධන සම්බන්ධව සිතීමේදී ඔහු අනුගමනය කල මෙවන් ක්‍රියාමාර්ග තුල ඔහු කුමන අන්දමේ පුද්ගලයෙකුද යන්න සිතීම ඔබට භාර කරමි. ඔහු තම පියාගේ රජයේ ආරක්ෂක උපදේශක ලෙස ඉටුකල භූමිකාව තුල පියාට එරෙහිව යාමක්ද දක්නට නොවීය. ඔහුට බලය අත්කර ගැනීමේ කෑදර කමක් නම් නොතිබුන බව පැහැදිලිය. වරක් ‘රැජිණ ‘ පුවත්පතේ කෙටියෙන් පලවූ රවිගේ ජීවිත කතාවේදී ඔහු මොරටුව ප්‍රදේශයෙන් ඉඩමක් මිලට ගෙන, මරණයට කැපවූ ගවයන් නිදහස් කර රඳවා තැබූ බවත්, දිනකට දෙවතාවක් තම ජීප් රථයේ තණකොල පටවාගෙන තම බිරිඳ ජෙනී ද සමග නිති පතා එහි ගිය බවත් සඳහන්ව තිබිනි.

ඔටුණ්න භාර නොගැනීම ඔහුගේම ස්වාධීන තීරණයක් විනා ඊට පියාගේ මැදිහත් වීමක් නොවූ බව පැහැදිලිය.

තවත් පිරිසක් රවි හා සසඳමින් සමාජ වෙබ් අඩවි තුල නාමල් රාජපක්ෂ පතුරු ගසති. ඒ නාමල් දේශපාලනයට පිවිසුන නිසාය. රාජපක්ෂගේ තවත් පුතුන් දෙදෙනෙක් දේශපාලනය නොකරන බව මෙන්ම චතුර සේනාරත්න පුතා, දහම් සහ චතුරිකා දුව, දුමින්ද දිසානායක පුතා ඇතුලු තව බොහෝ දූ පුතුන් ඔවුන්ට අමතකය. ඒ අතරම සජිත් ප්‍රේමදාස පියාගේ අඩිපාරේ යමින් කිසිදු වංචා දූෂණයකට නොගෑවී සිටින බවද එක තැනක සඳහන් විය. එකල ඒ තාත්තා කල හරියද අපට මතකය. 90 දශකයේ රැකියාවේ අවශ්‍යතාවනට නිතර හම්බන්තොට යන එනවිට ප්‍රදේශවාසීන් පැවසූ නිදන් හෑරීම සහ සජිත් සම්බන්ධ කතාද ඒ මතකය තුල වේ. පසුගිය වසරේ මැයි මාසයේදී සේවයෙන් ඉල්ලා අස්වූ විශිෂ්ඨ රාජ්‍ය නිළධාරියෙකු වූ වනජීවී අධ්‍යක්ෂ ජෙනරල් ආචාර්ය සුමිත් පිලපිටිය පිලිබඳ සිද්ධියේදී ඊට සජිත් ප්‍රේමදාස සම්බන්ධය ගැන මොවුන් පවසන්නේ කුමක්ද?

අද සමාජයට සිදුව ඇත්තේ අතීතය ඉතා කෙටි කලකින් අමතක කිරීමය. හොඳ නරක පිලිබඳ කිරා මැන බැලීමේදී මිනිසුන් අතින් බොහෝ වැදගත් දේ ගිලිහී යයි. ඔවුන් දකින හොඳ නරක සියල්ල හුදෙක් පුද්ගලයා මත පදනම් වනවා විනා, එම පුද්ගලයාගේ ක්‍රියා කලාපයේ දීර්ඝ කාලීන ප්‍රතිඵල දෙස බැලීමක් සිදු නොවේ. එසේ බලනවා නම් හුදෙක් මුදල් මත පදනම් වන දෙයක් පමනි. 

පියාගෙන්, මවගෙන් පසු දරුවන් දේශපාලනයට පිවිසීම දකුණු ආසියාතික දේශපාලනයට කිසිසේත්ම අමුත්තක් නොවේ. යහපත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් තිබේ නම් ඉන් රටට වැඩක් වනු ඇත. වැදගත් දෙය නම් තම පියා හෝ මව කල දේශපාලනය ගැන මෙන්ම තමා කරන්නට යන දේද, ඒ සඳහා තමා තුල ඇති ශක්‍යතාවයද ගැන දරුවන් තුල නිවැරදි අවබෝධයක් තිබීමය. එසේ නැතිව පාර්ලිමේන්තු ආසනය තම පරවේනි බූදලයක් ලෙස සිතාගෙන සිටියි නම් ඉන් තමාට හෝ රටට වන වැඩක් නොමැත. ඊට උදාහරණ වත්මන් දේශපාලන ලෝකය තුල හිඟයක් නොවේ.

ඒ අවබෝධය රවි තුල පමනක් නොව ඔහුගේ පුතුන් තුලද තිබිනි. විශේෂයෙන් ඔහුගේ මද්දුම පුතු රුක්ෂාන් පරිසරවේදියෙකු ලෙස රටට කරන සේවය, මා කලින් සඳහන් කලාක් මෙන් මුදල් වලින් හොඳ නරක මනින ලෝකය තුල වැඩි දෙනෙකුගේ මිණුම් දඬුවෙන් ගිලිහී යන්නකි. පරිසරය යනු මිහි තලයේ අනාගතයයි. ඒ අනාගතය රකින්නට කැපවූ තැනැත්තා ඔටුණු පලඳින්නට නියම සුදුස්සෙකි. 

කෙසේ වුවද තම සීයා බිහිකල දේශපාලන සංස්කෘතිය ඔස්සේ බිහිවූ මේ මුදල් මත ගොඩනැගුනු, ඒ නිසාම කුණු වී ගිය සමාජය ගොඩ ගන්නට සේනාව රැස් කිරීමට නම් වෙනමම සටනක් දෙන්නට ඔහුට සිදුවනු ඇත. එබැවින් මේ සියල්ල තුල රවි ජයවර්ධය යනු නිහඬ මිනිසෙක් නොවන බව කිව හැක.

SPEECH AT RORATY CLUB OF COLOMBO WEST – 15th March 2017

This speech was made by Dr Nalaka Godahewa-Former MD-Sri Lanka Insurance/Former Chirman-Sri Lanka Tourism Board/Director-Lanka Hospital-AP

Very good afternoon ladies and gentlemen. Thank you very much for inviting me to share some thoughts at this distinguished gathering. I my self was a Rotarian for about 15 years from 1992  up until 2007 and I was the president of the Rotary club of Colombo Down Town in 2005. Your club member, Mr Nihal Bogalanda was the Rotary Governor then. So obviously we have some thing in common.

When I was invited by your member, Mr Lakshman Fonseka, to speak at your club, he told me that I could pick any topic I am comfortable with. I said, Lakshaman that’s a tough one because I wouldn’t know what exactly your membership likes to hear about” Then he asked whether I could talk about the current economic situation in the country. I said,  “that’s easy” because nowadays there is nothing much to talk about the economy  anyway.

Honestly, I do not consider my self qualified enough to lecture you about the economy. After all, the audience here comprise of many senior corporate executives and businessmen. You know as much as I do about the current status of the economy.

I am sure you already know that the GDP growth rate of the country has come down by about 14% over the last two years.

You already know that rupee has got devalued by about 15% compared to the value two years ago

You already know that foreign direct investments have declined from USD 1.6 bn in 2014 to about USD 450 Milion in 2016. Bloomberg has recently rated us as a high risk country to invest.

You already know that Colombo Stock Exchange is currently the worst performing stock exchange in Asia 

You already know that Debt to GDP ratio has increased from 70.7% in 2014 to about 81% by end of 2016

You already know that despite the promise of the new government to create 1 mn jobs, unemployment has risen from 4.3% to about 4.6% by end of 2016

You already know that foreign reserves are down from USD 8,3 Bn to perhaps less than USD 5 Bn  within the last two years 

Everybody knows that interest rates are going up, savings are down, consumer spending’s are less and the whole economy is in bad shape.

So I don’t have to talk about those things and state the obvious.

Instead, I thought I could add more value by talking a bit about myself and draw from my own experience to explain what are the possible reasons for the current economic turmoil in this country.

I have been privileged to have worked in both the private sector and the public sector.  I have worked for about 18 years in the private sector and about 5 years in the public sector. I got involved in the public sector in 2009 purely by accident. It was some thing never planned.

Some of you may remember that in 2009, as a result of a land mark supreme court judgment the ownership of Sri Lanka Insurance changed hands from its private owner Distilleries Company to the Treasury. Mr Harry Jayewardene was the Chairman of SLIC before that. Immediately after this change of ownership, some labour issues erupted in the company and the government was in a dilemma how to handle the situation. Some one had gone to the president and recommended that government should hire a person with prior experience in the company to arrest the situation.

I happened to be the CEO of Sri Lanka Insurance from 2006 till 2008. I had retired in 2008 at the age of 43 in order to pursue my academic interests. Having completed my PhD in 2007, I was planning to set up my own educational institute.

One day, I got a call from Mr Sumith Abeysinghe then Treasury secretary asking whether I could come and meet the President.  I was asked by President Mahinda Rajapaksa whether I could act as the Competent Authority of Sri Lanka insurance for one month until a formal board is appointed. That was the first time in my life I spoke to President Mahinda Rajapaksa.  I had no connection to any of the Rajapaksas until then.

I accepted the responsibility. I had enough free time at that time since I was on my own.

Perhaps because I did a good job during that one month period as the Competent Authority, I was appointed as the Managing Director of the company when the new board was appointed. I had no special connection to the top nor did I canvass for the job. They just decided on their own.

As Managing Director of SLIC I performed once again. We made substantial gains in the market share and also made some wise investments in the stock market which resulted in huge capital gains.

I met Mr Gotabaya Rajapaksa through SLIC. I wanted to turn around our loss making subsidiary Apollo. I invited Mr Gotabaya Rajapaksa who was riding high on a wave of popularity at that time as the defense secretary to be  the new chairman of the hospital. He agreed and we served on the same board for several years. We rebranded the hospital as Lanka hospitals and turned around  a loss making hospital to a profitable one,  a virtually empty hospital to one which is packed to capacity. Obviously Mr Gotabaya Rajapaksa identified me as some one with skills. So he appointed me to several other boards under his ministry. That’s how I became a director of the Urban Development Authority.

After the 2010 general election,  I was appointed as the Chairman of Sri Lanka Tourism probably because I had performed well at SLIC as the Managing Director. That is where I met Mr Basil Rajapaksa who was the subject minister. He too recognized my abilities and appointed me to a few other boards such as Sri Lanka Catering and Sri Lanka Handicrafts Board.

Then in 2012,   I was once again given a special assignment by President Mahinda Rajapaksa. I was moved from Tourism to SEC to handle another crisis.  By then the Colombo stock market was crashing for 18 continuous months and two regulators had been removed. I assumed responsibilities as SEC chairman in July 2012 and you know the rest. We not only turned around the market but also won recognition as the most sustainable stock market in Asia.

So contrary to what some people think, I am neither  related to Rajapaksas nor am I a family friend.  I didn’t know anyone of them personally till 2009.  Any mutual respect we have today is totally due to working relationships and not due to any political connections. They were simply good at identifying the skills of people and using them to get results.

Having worked in private sector for 18 years and 5 years in the public sector I have realized how different it is to get things done in the public sector. Though there are 1.4 million state sector employees, there are only a certain percentage of public officers who actually make things happen. The good ones are actually better than some of the best private sector executives.  Every government finds a few of those highly  capable public officers and uses them to deliver results.  Former president Mahinda Rajapaksa also had some very good public officers in his team. They were the ones who kept the economy moving.

When you are an insider, you quickly understand something that the outside world doesn’t know about. That is the power of the public officers.  A minister may appear very powerful but there is nothing he can do if the public officers in his ministry are not co-operating. If the officers do not obey the commands of the minister, then the minister is a dead duck. That is because according to government rules and regulations Minister can’t get anything done on his own. He needs the officers to execute his instructions.

Today, you look around to see that the government machinery has come to a standstill. There are no government-led projects visible. We see only opening ceremonies and signing of MOUs. Investors who come to the country with money to invest are leaving saying that they have been sent from pillar to post with no one taking decisions.  Virtually nothing that was stated in the two election manifestos of the present government has been implemented.  What we are left with is ‘all talk but no action’ government.

Why has this happened ? Have you ever given any thoughts to this?

If you carefully analyze you may notice that the government officers are no longer cooperating with their political masters. They have unleashed a silent protest against the government.

Let me give an example.  Several months ago a company that belongs to a friend of mine won a government tender. Value of the tender was about Rs 80 million, well within the approval limit of the procurement committee.  The chairman of the institute had the power to award the tender to the winning bidder. Having heard that he has won the tender, my friend was waiting for the purchase order. It didn’t come for about a month. Finally he inquired from the CEO of the relevant institute why the tender has not been awarded. He was told that the chairman does not want to sign the paper so it has been sent to the additional secretary of the ministry to sign. There was absolutely no need for a Rs 80 million tender to have ministry approval. Ministry approval is required only for tenders exceeding Rs 150 million.  Additional secretary also kept the document on his table for several weeks and then send it to his boss, the ministry secretary to sign. Secretary kept it for a few more months without signing. Several months later my friend approached the ministry secretary through some contact  to find out what has happened.  He was told that it would be sent  for ministers approval. You will not believe what happened next.  The minister recommended that a paper be submitted to the cabinet for cabinet approval.

Do you see the irony here? This is just a simple operational matter that could have been easily handled with the institute concerned. It is going up to the cabinet because no one wants to take responsibility for a decision.

So my friend has given up all hopes about getting this business. He was joking with me that it will go for parliamentary approval after the cabinet.

Now friends, this is the situation that the present government has created for them selves. By taking more than 2000 public officials to FCID, bribery commission and presidential commission over the last two years they have brought fear into the minds of government officers who are no longer willing to take any initiative. What the leaders of the current government started with a political motive has back fired.  No government can function when government officers take this stance.

Another problem with the present government is that they don’t seem to have a clear plan as to how they should run the country. They had only planned how to defeat the previous regime and gain power.  Probably there was no adequate preparation to run the country thereafter. Now they have to learn on the job. That’s why we see mistake after mistake made by this government.  The budget speech where all most all proposals got amended later was a case in point.

When you don’t plan in advance how to run the country once you come to power you don’t prepare a team for the job either. That is why you don’t see a good team in place to manage the critical functions of the government today. I am not referring to the politicians. I am referring to the officers.  Take for example the three regulators in the financial sector. The Governor of the Central Bank , the Chairman of SEC and the Chairman of the Insurance Board. None of them are fresh faces who have been groomed to take up these tasks. Some are actually discards of the previous government. How desperate government should be to depend on these old hands to regulate the financial industry of this country at a time you need dynamic out of the box thinking.

This is the same story with many other government institutes. Government cannot find good people to run these institutes. Who actually wants to put your neck forward and assume public sector responsibilities any more in the current environment?

The government keeps presenting different policy statements in the parliament. If my memory serves right over the last two years more than 4 different economic policy statements have been presented by the prime minister and the minister of finance . We hear that another policy statement is to be presented soon. That clearly shows that we have brought to power a government, which is trying to learn on the job. Tell me with your own experience in the corporate sector, whether it is possible to manage a company, let alone a country, without preparation in advance.

Lastly I want to explain to you how the government committed hara kiri by challenging its own credibility.

They started this by challenging the information provided by the Central bank. In order to show that 2014 growth was not as high as what the previous administration claimed, the new government changed the base year from which the GDP growth rate is calculated. By doing so they were able to bring down the reported GDP growth rate of 2014 from 7.4% to 4.9%.  Can anyone be stupider than this? You show the world that yours is not a high growth economy and yet expect the foreign investors to get exited about it? On the other hand will foreign investors  trust the information provided by the Sri Lankans when the Government it self challenges the statistics reported by the Central bank ?  So this shortsighted politically motivated behavior did a lot of damage to the credibility of our country.

Then they stopped all ongoing projects in the country including the Ports City. They told the world that they are investigating various corruption issues related to these mega projects.  Once again the government it self was painting a bad image of the country.

For the last 27 months the only thing Sri Lankan government has been talking about is investigating large-scale corruption. No wonder we have slipped further down in the world corruption index in 2015 and 2016. Add to that the entire world now knows about the infamous bond scam where the primary suspect is the governor of the Central Bank him self-not to mention the possible masterminds holding even higher positions in the government. For a foreign investor Sri Lanka looks like one of the most corrupt countries in the world today.

Let me use a simple example to explain this further.

Imagine one Mr Silva gets drunk in the evening. Comes to the road in front of his house and starts shouting like this.

Guys do you know that my wife is sleeping with my naighbour. She is a prostitute. My eldest son is a murderer. He is now in jail. My second son is addicted to drugs. He has robbed many people in this village. My eldest daughter just eloped with the driver. By the way I am looking for a groom for my youngest daughter.  Let me know if there is a nice gentleman who likes to marry my daughter”.

Do you think any one would want to associate with this family, let alone getting married to Mr Silva’s daughter.

Friends, this is exactly the plight we are in today. Our own government has destroyed our credibility as a nation.  That’s why we don’t get any new investments. That’s why existing investors are running away from us.

The mismanagement of the economy is appalling. Firstly the Central Bank bond scam resulted in increase of interest rates. It had a huge impact on the debt payments. Then the recurrent costs of the government went up by about 28% in the first year it self. The government had to borrow more or print money. The rupee started depreciating. Reserves were wasted to control the falling rupee value. Lack of decision making at various levels affected administrative functions. Exports started falling. Money circulation reduced. Consumptions dropped affecting all businesses. Now we have got into a vicious cycle.

On the other hand what’s the point of talking of all these problems? The problems of this country are not due to just one government.  Administration after administration has failed us for the last 69 years since independence. The hate politics have not taken us anywhere. The question is what  we as professionals are going to do about this. Are we going to sit back and just criticize everything that’s happening around us or isn’t it time that we come forward and collectively look for some solutions?

Some of you may have heard of ‘Viyathmaga’, an organization comprising group of academics, professionals and entrepreneurs who want to make some significant contribution in creating a better future for our country.  We believe that as professionals we have a duty to guide the politicians when it comes to the formulation of national policies. Today we do not have a set of national policies that stand above party politics.  That’s why every time a new government comes to power they start reinventing the wheel. The idea of Viyathmaga is to discuss a range of important issues from economics to environment to national security to foreign policy and develop a national policy framework. Of course it will take time to deliberate and finalize these.  But if we can do that in methodical manner then we will be in a position to present them to  all political parties for consideration.  We want to be independent as much as possible in the exercise and stay away from party politics. If we succeed in this effort who ever the next government that come to power will have a clear plan in hand to implement.  So we invite anyone who is interested in this area to join us. It doesn’t matter what your political affiliations are. You may support the SLFP, UNP, JVP or any other party. All that matters is that you also love the country.

Senaka Weeraratna (Chapter Leader, Dharma Voices for Animals, Colombo, Sri Lanka Chapter)

April 05, 2017

Mr. U.R.L. de Silva
President of the Bar Association of Sri Lanka
No. 153, Mihindu Mawatha, Colombo 12
CO 01200,

Dear Mr. U.R.L. de Silva

Let me begin by congratulating you on your election last month as the new President of the Bar Association of Sri Lanka. It represents a fulfillment of a life long career dedicated to the advancement of the Bar Association (BASL). I take this opportunity to wish you continuing success in your new role to elevate the standards of the Bar Association of Sri Lanka in many areas in step with the high standards we find in several other countries.

I am writing to you in my capacity as an Attorney-at – Law and Chapter Leader of the Dharma Voices for Animals (Colombo, Sri Lanka Chapter).

As you are probably aware legislative reform in respect to Animal Welfare in Sri Lanka is slow and sluggish. This appears to be deliberate. Instead of evolving on this front we have regressed. It is a blot on the conscience of our nation and also the legal profession to allow a toothless statute, the Prevention of Cruelty to Animals Ordinance, No. 13 of 1907, which imposes as maximum penalty, a fine of Rs. 100 even for the most heinous crime committed on an animal, to remain as the primary legislation on animal protection, on the statute book.

The present laws against animal cruelty (Prevention of Cruelty to Animals Ord., 1907) are outdated, obsolete, ineffective and poorly enforced. The Animal Welfare Bill originally drafted by the Law Commission (2006) is intended to replace this archaic law. Its provisions provide an effective deterrent, through adequate penalties and punishments for violations of the legislation. But there is no political will among lawmakers to make this happen to the great detriment of the interests of animals. This is a great shame and national embarrassment.

Several countries have elevated the rights of animals to that of constitutional rights to protect their dignity and honour. Unfortunately Sri Lanka again lags behind on this score despite having a splendid pre-colonial history of a heightened animal friendly cultural heritage.

As a modern day legal profession we must proceed to recognize that animals by and large experience suffering and pleasure in a way that is not biologically distinguishable from that of humans; that discrimination and ill treatment of animals on an arbitrary basis of difference —like species—is a violation of equity, natural justice and the rule of law.

Therefore, I would like to propose that the Bar Association of Sri Lanka:

1) establish as a first step an Animal Law Committee charged with a mission to address all issues concerning the intersection of animals and the law to create a paradigm shift resulting in a just world for all living beings. The status of animals in our legal system and in our society must get mainstream public attention such that the Rule of Law extends to not only humans but animals as well, ideally speaking,

2) Oversee and take a pro active interest in animal welfare issues e.g. due process protection, fair compensation when an animal is destroyed or injured, standards of care and accountability for animals deployed in industry and agriculture, phasing out of animal prisons (deceptively called Zoos) within a short period, giving expanding definitions to the notions of what constitutes ‘cruelty to animals’ and ensuring that the interests of wild animals e.g. wild elephants, are taken best care of in contexts of competing interests of wild animals and human beings for dwindling resources, are some of the challenges that lie ahead for both the legal profession and animal lovers. Current laws limit the legal options available to those who are seeking to protect captive animals, stray animals and wildlife. This must be changed.

3) As the new President of the Bar Association you must accept the challenge to lobby the Govt. of Sri Lanka together with animal rights activists, to enact the Animal Welfare Bill without any further delay as the first step towards securing the legislative protection of animals.

You must encourage young lawyers in particular to give their time and effort for animal advocacy work both within and outside the courtroom. BASL must strive to make sure that animals have adequate legal representation and advocacy where it matters.

These endeavours may sound far fetched and absurd but if one were to look closely at the Animal Rights scene in USA and many other western countries, you will see that these practices are well entrenched in those legal cultures.

Sri Lanka must strive not only for economic advancement but also accept the moral challenge to be in step with legislative reform rapidly taking place in the developed world to bring animals within the fold of sentient beings worthy of extending respect and dignity, and legal and constitutional protection.

As far as possible equity demands that we bring animals within the ambit of Justice and Rule of Law.

We must not leave this burden to the next generation(s) of lawyers.

Thank you

Yours sincerely

Senaka Weeraratna
(Chapter Leader, Dharma Voices for Animals, Colombo, Sri Lanka Chapter)

All Ceylon Railway Employees’ General Union 

අතිගරු ජනාධිපතිතුමා,
ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය,
කොළඹ 01.

රුපියල් මිලියන  460 වංචාව සම්බන්ධයෙන් ප‍්‍රවාහන අමාත්‍යාංශය  නිහඬයි

දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට අයත් වෛයිස්රෝයි විශේෂ සුඛෝපභෝගි දුම්රිය හා රාජධානි එක්ස්ප‍්‍රස්  හා එක්ස්පෝ ලංකා විශේෂ දුම්රිය මැදිරි ධාවනයෙන් දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට රුපියල් මිලියන 460 කට අධික මූල්‍යමය අලාභයක් සිදුවී ඇති බව, සිදුකරන ලද විගණන පරීක්‍ෂණයක් මගින් හෙළි වී තිබිය දීත්, එ් පිළිබඳව ගතයුතු නිසි කි‍්‍රයාමාර්ගයක් නොගෙන ප‍්‍රවාහන අමාත්‍යාංශය නිහඬ පිළිවෙතක් අනුගමනය කිරීමෙන් ප‍්‍රවාහන අමාත්‍යවරයා හා අමාත්‍යාංශ ලේකම් වරයා අනිසි ආකාරයකින් හෝ මෙම වංචාසහගත මූල්‍ය ගනුදෙනුවට සම්බන්ධ වී ඇද්දැයි සැකයක් පවතින බව ඒ පිළිබඳව සොයා බැලිය යුතු බව අවධාරණය කර සිටිමු.

වෛස්රෝයි විශේෂ  සුඛෝපභෝගි දුම්රිය ධාවනය කිරීම  සඳහා JF ටුවර්ස් ඇන්ඞ් ට‍්‍රැවල්ස් ලංකා පෞද්ගලීක සමාගම සමග කොන්ත‍්‍රාත් ගිවිසුමක් අත්සන් කර  ඇති අතර, ගිවිසුම් ප‍්‍රකාරව කටයුතු නොකිරීම  නිසා එම සමාගම රුපියල් 26109195/= ක (දෙකෝටි හැටඑක් ලක්‍ෂ නවදහස් එකසිය අනූපහක්)  මුදලක්  දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට ගෙවිය යුතු  අතර, ඒ එ් කාල වකවානු වල මෙම මුදල් අයකර ගැනීමට දුම්රිය බලධාරීන් කටයුතු කර නොමැති බව ද විගණන වාර්තාවෙන් හෙළිවේ.

එමෙන්ම එක්ස්පෝ ලංකා (Expo Lanka)  විශේෂ දුම්රිය මැදිරිය ධාවනය කරවීම සඳහා එක්ස්පො කොන්සොලිඬේටර්ස්  සමාගම සමගත්, රාජධානි එක්ස්ප‍්‍රස් ( Rajadhani Express) විශේෂ දුම්රිය මැදිරිය ධාවනය කරවීම සඳහා බ්ලූ ලයින් එක්ස්ප‍්‍රස් සමාගම සමගත් 2011 වර්ෂයේ සිට ගිවිසුම් ගත වී තිබුණි.  එම ගිවිසුම් ප‍්‍රකාරව කටයුතු නොකිරීම නිසා එම සමාගම් දෙකෙන්  දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට අයවිය  යුතු මුදල රුපියල් 439950610/= (හතලිස් තුන් කෝටි අනූනව ලක්‍ෂ පනස් දහස් හයසිය දහයයි* බව විගණකාධිපති වාර්තාවෙන් පෙන්වා දී ඇත.

ඊට අමතරව වෛස්රෝයි – 2  yd  T-1 නමින් හඳුන්වා දී ඇති විශේෂ දුම්රිය මැදිරි ධාවනයෙන් සිදුවී ඇති අලාභය ද තවත් විගණන වාර්තාවෙක් මගින් පෙන්වා දී ඇති අතර, දුම්රිය සාමාන්‍යාධිකාරි BAP ආරියරත්න මහතා මෙම සියළු ගනුදෙනු සම්බන්ධයෙන් එක එල්ලේ ම වගකිව යුතු බව ද විගණකාධිපති විසින් පෙන්වා දී ඇත.

විගණකාධිපතිගේ එම වාර්තා මගින් බැලූ බැල්මට දුම්රිය සාමාන්‍යාධිකාරි වරයා වග කිවයුතු බව පැහැදිලිව සඳහන් කර තිබියදීත්, එම විගණන වාර්තා පදනම් කරගෙන මූලික විමර්ශණයකින් තොරව, ගතහැකි විනය පියවර ප‍්‍රවාහන අමාත්‍ය වරයා හෝ ලේකම් වරයා විසින් තවමත් ගෙන නැත. දුම්රිය සාමාන්‍යාධිකාරි වරයා අතුළු ඊට වගකිවයුතු නිලධාරීන් තවමත් එම තනතුරුවල හිඳිමින් පරීක්‍ෂණවලට අවශ්‍ය මූලික සාක්‍ෂි අස්ථාන ගත කරමින් හා විකෘති කරමින් සිටින බවද දැනගැනීමට ඇත.
 
හොරකම, වංචාව, දූෂණය හා නාස්තිය පිටුදැක වඩා හොඳ සමාජයක් ගොඩනැගීම සඳහා ඔබතුමා එක එල්ලේම මැදිහත් වන බව පසුගියදා පැවති ශි‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්‍ෂ තරුණ සමුළුවේ දී ප‍්‍රකාශකර ඇති තත්වයක් තුල, අතට අසුවී ඇති වංචා කළ නිලධාරීන් තව දුරටත් එම තනතුරුවලම තබාගෙන එම කාර්ය සිදුකළ හැකි ද යන්න ගැටළුවකි. මෙවැනි නිලධාරීන් රාජ්‍ය සේවයේ සිටීම රාජ්‍ය සේවයටත්, රාජ්‍ය සේවයේ විනය පරිපාටියටත් බරපතල ප‍්‍රශ්නයක් බව පෙන්වා දෙන අතර, ආයතන සංග‍්‍රහයේ XLVIII පරිචිජේදයේ 29 වන ජේදයේ අනුව කටයුතු කර, බරපතල අපරාධ සම්බන්ධයෙන් වන ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම මගින් වහාම පරීක්‍ෂණයක් පවත්වා නිසි විනය පියවර ගන්නා ලෙස ඉල්ලා සිටිමු. අප මෙය වාර්තා කරන්නේ කිසිවෙකු සමග පෞද්ගලීක අමනාපයෙන් හෝ ද්වේශයෙන් නිසා නොව දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට සිදුවන හානිය වැලැක්වීම සඳහා වන බව ද වැඩි දුරටත් දන්වා සිටිමු.

ස්තූතියි.

මෙයට විශ්වාසි,

එස්. පී. විතානගේ
සම කැඳවුම්කරු

සම්බන්ධීකරනය  – 0714953060

Dr Sarath Obeysekera 

We have politicians who are obnoxious with power and state officials who never work diligently for the people, and yet they make such statements thinking the ordinary people are somewhat stupid and dumb .

Dr Sarath Obeysekera 

Foundation for Innovative Social Development 

Foundation for Innovative Social Development (FISD) is launching the ‘Girl’s Change the World’ Campaign on April 7^th 2017 at the Western Province Cultural Centre Auditorium, Colombo 07 from 3.00-5.00pm.

The campaign launch is aimed at kick starting a workshop series led by girls to reduce the glamour and attractiveness associated with alcohol.

The event will comprise of dramas, video films and seek to nominate 10 popular personalities as ambassadors for the campaign.

The initiative is designed at empowering girls to become change makers in their society and empower them to create an environment where alcohol abuse is not tolerated.

FISD is a national nongovernmental organization in Sri Lanka working towards the uplifting of living standards of local communities. We enlist civil society participation and social mobilization in order to enhance the status of women, to build a healthy environment for children, and to create a society free from alcohol, tobacco, and drugs.

Please refer to the attachment below. We invite you to visit our Event Facebook Page as well as our Organization Facebook and Website as listed below:

https://www.facebook.com/events/193813407790692/

http://fisd.lk/

https://www.facebook.com/FoundationForInnovativeSocialDevelopmentfisd/

We warmly invite your esteemed media institution to join us in the launch of this campaign.

Please contact me for any further information at upulchandana@gmail.com or via mobile on 0714240239

Thanking you,

Sincerely,

Upul Kariyawasam

Alcohol and Drugs Development Unit

Senior Program Officer

Foundation for Innovative Social Development

By A. Abdul Aziz. Source: The Muslim Times.

 The Quran stresses that righteousness is not in precise observance of the rituals but in acts of compassion and kindness.  It says that the litmus test for true belief and genuine worship is that it leads to compassionate living:

1.      It is not righteousness that you turn your faces to the East or the West, but truly righteous is he who believes in Allah and the Last Day and the angels and the Book and the Prophets, and spends his money for love of Him, on the kindred and the orphans and the needy and the wayfarer and those who ask for charity, and for ransoming the captives; and who observes Prayer and pays the Zakat; and those who fulfill their promise when they have made one, and the patient in poverty and afflictions and the steadfast in time of war; it is these who have proved truthful and it is these who are the God-fearing.  (Al Quran 2:178)

Every Friday in the second part of the sermon, Muslims all over the world hear a verse, which stresses, justice, kindness and natural mutual love as among the closest blood relatives:

2.      Indeed, Allah enjoins justice, and the doing of good to others; and giving like kindred; and forbids indecency, and manifest evil, and wrongful transgression. He admonished you that you may take heed. (Al Quran 16:91)

Allah says that to be godly is to be compassionate.  He makes His relationship or His Providence to the common man, conditional to common human compassion, by claiming that those, who wish to find Him, will succeed only if they are kind and compassionate to the common people:

3.      And as for those who strive in Our path — We will surely guide them in Our ways. And Indeed, Allah is with those who are of service to others. (Al Quran 29:70) 

4.      Indeed, Allah is with those who are righteous and those who do good.  (Al Quran 16:129)

Allah says that we should be the first and take initiative to do good to others, but, if others have been kind to us, in the first place, we have no choice, but to return the favor:

5.      The reward of goodness is nothing but goodness. (Al Quran 55:61) 

In one of the verses, which is recited at the time of marriage ceremony, Allah links the responsibility owed to Him to kind treatment of the in-laws relationships:

6.      O ye people! fear your Lord, Who created you from a single soul and created there from its mate, and from them twain spread many men and women; and fear Allah, in Whose name you appeal to one another, and be mindful of your duty to Allah, particularly respecting ties of relationship. Verily, Allah watches over you.  (Al Quran 4:2) 

In the very beginning of every chapter or Sura of the Holy Quran, except one, we read, In the name of Allah, the Gracious, the Merciful.”

Allah is not only the Gracious and the Merciful, but, also wants humanity to be gracious and merciful, to each other, in their spheres and this can be inferred from many verses of the Holy Quran.

As this verse is in the beginning of 113 chapters, except for Sura Taubah and in the middle of one Sura, it really sky rockets my count of verses here.

7.      120.  In the name of Allah, the Gracious, the Merciful. 

Let me make a suggestion here, now, that we have 120 instructions from the All Knowing God, to be kind, merciful and compassionate.

Anyone, who has conscious or unconscious desire to benefit from political Islam, should first try this repeated teaching of being compassionate for a few decades.  May be it will assuage his or her political ambition and bring him or her to true teachings of Islam.

The Holy Quran suggests compassion and kindness to be a recipe to turn ones enemies into bosom friends:

121-122. And good and evil are not alike. Repel evil with that which is best. And lo, he between whom and thyself was enmity will become as though he were a warm friend.  But none is granted it save those who are steadfast; and none is granted it save those who possess a large share of good. (Al Quran 41:35-36)

Now, I am going to catalog all occurrences of the word Mohsin,” in Arabic, in the Quran, in singular or plural form, as it means, one who does good and is of service to others.  Two of these occurrences have already been counted above and I will not repeat those here:

123.  It shall be no sin for you if you divorce women while you have not touched them, nor settled for them a dowry. But provide for them — the rich man according to his means and the poor man according to his means — a provision in a becoming manner, an obligation upon the virtuous.  (Al Quran 2:237)

124.  Those who spend in prosperity and adversity, and those who suppress anger and pardon men; and Allah loves those who do good.  (Al Quran 3:135) 

125.  So Allah gave them the reward of this world, as also an excellent reward of the next; and Allah loves those who do good.   (Al Quran 3:149)

126.  And who is better in faith than he who submits himself to Allah, and he is a doer of good, and follows the religion of Abraham, the upright? And Allah took Abraham for a special friend.   (Al Quran 4:126)

127. So, because of their breaking their covenant, We have cursed them, and have hardened their hearts. They pervert the words from their proper places and have forgotten a good part of that with which they were exhorted. And thou wilt not cease to discover treachery on their part, except in a few of them. So pardon them and turn away from them. Surely, Allah loves those who do good.  (Al Quran 5:14)

128.  So Allah rewarded them, for what they said, with Gardens beneath which streams flow. Therein shall they abide; and that is the reward of those who do good.  (Al Quran 5:86)

129.  On those who believe and do good works there shall be no sin for what they eat, provided they fear God and believe and do good works, and again fear God and believe, yet again fear God and do good. And Allah loves those who do good.  (Al Quran 5:94)

130.  And We gave him Isaac and Jacob; each did We guide aright, and Noah did We guide aright aforetime, and of his progeny, David and Solomon and Job and Joseph and Moses and Aaron. Thus do We reward those who do good.  (Al Quran 6:85) 

131.  And remember the time when We said: Enter this village and eat therefrom — wherever you will — plentifully; and enter the gate submissively and say: ‘God! forgive us our sins.’ We shall forgive you your sins and We shall give increase to those who do good.  (Al Quran 2:59) 

132.  And create not disorder in the earth after it has been set in order, and call upon Him in fear and hope. Surely, the mercy of Allah is nigh unto those who do good.   (Al Quran 7:57)

133.  And when it was said to them, Dwell in this town and eat therefrom wherever you will, and say, ‘God! lighten our burden,’ and enter the gate in humility, We shall forgive you your sins, and surely We shall give increase to those who do good.”  (Al Quran 7:162)

134.  No blame lies on the weak, nor on the sick, nor on those who find naught to spend, if they are sincere to Allah and His Messenger. There is no cause of reproach against those who do good deeds; and Allah is Most Forgiving, Merciful.  (Al Quran 9:91)

135.  It was not proper for the people of Medina and those around them from among the Arabs of the desert that they should have remained behind the Messenger of Allah or that they should have preferred their own lives to his. That is because there distresses them neither thirst nor fatigue nor hunger in the way of Allah, nor do they tread a track which enrages the disbelievers, nor do they cause an enemy any injury whatsoever, but there is written down for them a good work on account of it. Surely, Allah suffers not the reward of those who do good to be lost.  (Al Quran 9:120)

136.  And be thou steadfast; for surely, Allah suffers not the reward of the righteous to perish.  (Al Quran 11:116)

137.  And when he attained his age of full strength, We granted him judgment and knowledge. And thus do We reward the doers of good.  (Al Quran 12:23)

138.  And with him there entered the prison two young men. One of them said, ‘I saw myself in a dream pressing wine.’ And the other said, ‘I saw myself in a dream carrying upon my head bread of which the birds are eating. Inform us of the interpretation thereof; for we see thee to be of the righteous.’  (Al Quran 12:37) 

139.  And thus did We establish Joseph in the land. He dwelt therein wherever he pleased. We bestow Our mercy on whomsoever We please, and We suffer not the reward of the righteous to perish.  (Al Quran 12:57) 

140.  They said, ‘O exalted one, he has a very aged father, so take one of us in his stead; for we see thee to be of those who do good.’  (Al Quran 12:79) 

141.  They replied, ‘Art thou Joseph?’ He said, ‘Yes, I am Joseph and this is my brother. Allah has indeed been gracious to us. Verily, whoso is righteous and is steadfast — Allah will never suffer the reward of the good to be lost.’  (Al Quran 12:91)

142. Their flesh reaches not Allah, nor does their blood, but it is your righteousness that reaches Him. Thus has He subjected them to you, that you may glorify Allah for His guiding you. And give glad tidings to those who do good.  (Al Quran 22:38) 

143. And when he reached his age of full strength and attained maturity, We gave him wisdom and knowledge; and thus do We reward those who do good.  (Al Quran 28:15)

144. A guidance and a mercy for those who do good.  (Al Quran 31:4)

145.  And he who submits himself completely to Allah, and is a doer of good, he has surely grasped a strong handle. And with Allah rests the end of all affairs.  (Al Quran 31:23)

146.  ‘But if you desire Allah and His Messenger and the Home of the Hereafter, then truly Allah has prepared for those of you who do good a great reward.’  (Al Quran 33:30)

147.  Thus indeed do We reward those who do good.  (Al Quran 37:81)

148. ‘Thou hast indeed fulfilled the dream.’ Thus indeed do We reward those who do good.  (Al Quran 37:106)

149. Thus do We reward those who do good.  (Al Quran 37:111)

150. And We bestowed blessings on him and Isaac. And among their progeny are some who do good and others who clearly wrong themselves.  (Al Quran 37:114) 

151. Thus indeed do We reward those who do good.  (Al Quran 37:122)

152. Thus indeed do We reward those who do good.  (Al Quran 37:132) 

153. They will have with their Lord whatever they desire; that is the reward of those who do good.  (Al Quran 39:35)

154. Or lest it should say, when it sees the punishment, ‘Would that there were for me a return to the world, I would then be among those who do good!’”  (Al Quran 39:59)

155. And before it there was the Book of Moses, a guide and a mercy; and this is a Book in the Arabic language fulfilling previous prophecies, that it may warn those who do wrong; and as glad tidings to those who do good.  (Al Quran 46:13) 

156. Receiving what their Lord will give them; for they used to do good before that.  (Al Quran 51:17)

157. Thus surely do We reward those who do good.  (Al Quran 77:45)

158.  Nay, whoever submits himself completely to Allah, and is the doer of good, shall have his reward with his Lord. No fear shall come upon such, neither shall they grieve.  (Al Quran 2:113) 

159.  And spend for the cause of Allah, and cast not yourselves into ruin with your own hands, and do good; surely, Allah loves those who do good.  (Al Quran 2:196) 

When it comes to the specifics, as to who is most deserving of our compassion and kindness, the Holy Prophet Muhammad, may peace be on him, advised in favor of the mothers.  There is a popular Hadith that almost every Muslim knows.  A companion of the Prophet asked him, Who is most deserving of my good treatment?”  Your mother,” said the Prophet.  Companion asked and then after her?  Your mother,” repeated the Prophet.  It was only on the fourth query that the Prophet said, Your father.”

Those who accuse Islam of gender inequality have perhaps not heard of this Hadith (sayings of Holy Prophet of Islam).

Let me, now, tabulate a few verses about the parents:

160. And remember the time when We took a covenant from the children of Israel: ‘You shall worship nothing but Allah and show kindness to parents and to kindred and orphans and the poor, and speak to men kindly and observe Prayer, and pay the Zakat;’ then you turned away in aversion, except a few of you.  (Al Quran 2:84) 

161. They ask thee what they shall spend. Say: ‘Whatever of good and abundant wealth you spend should be for parents and near relatives and orphans and the needy and the wayfarer. And whatever good you do, surely Allah knows it well.’  (Al Quran 2:216)

162. And worship Allah and associate naught with Him, and show kindness to parents, and to kindred, and orphans, and the needy, and to the neighbor that is a kinsman and the neighbor that is a stranger, and the companion by your side, and the wayfarer, and those whom your right hands possess. Surely, Allah loves not the proud and the boastful.  (Al Quran 4:37)

163. Say, ‘Come, I will rehearse to you what your Lord has forbidden: that you associate not anything as partner with Him and that you do good to parents, and that you kill not your children for fear of poverty — it is We Who provide for you and for them — and that you approach not foul deeds, whether open or secret; and that you kill not the life which Allah has made sacred, save by right. That is what He has enjoined upon you, that you may understand.   (Al Quran 6:152) 

‘164. Our Lord, grant forgiveness to me and to my parents and to the believers on the day when the reckoning will take place.’  (Al Quran 14:42) 

165. Thy Lord has commanded, Worship none but Him, and show kindness to parents. If one of them or both of them attain old age with thee, never say unto them any word expressive of disgust nor reproach them, but address them with excellent speech.  (Al Quran 17:24) 

166. And We have enjoined on man kindness to his parents; but if they strive to make thee associate that with Me of which thou hast no knowledge, then obey them not. Unto Me is your return, and I shall inform you of what you did.  (Al Quran 29:9)

167. And We have enjoined on man concerning his parents — his mother bears him in weakness upon weakness, and his weaning takes two years — ‘Give thanks to Me and to thy parents. Unto Me is the final return.  (Al Quran 31:15) 

168. And We have enjoined on man to be good to his parents. His mother bears him with pain, and brings him forth with pain. And the bearing of him and his weaning takes thirty months, till, when he attains his full maturity and reaches the age of forty years, he says, ‘My Lord, grant me the power that I may be grateful for Thy favour which Thou hast bestowed upon me and upon my parents, and that I may do such good works as may please Thee. And make my seed righteous for me. I do turn to Thee; and, truly, I am of those who submit to Thee.’  (Al Quran 46:16) 

There are additional verses about the parents in the Holy Quran, but, as I am feeling more comfortable about my target of 200, I am going to leave those and talk about the teachings about spouses:

169.  It is made lawful for you to go in unto your wives on the night of the fast. They are a garment for you, and you are a garment for them.  (Al Quran 2:188) 

170.  Consort with them in kindness; and if you dislike them, it may be that you dislike a thing wherein Allah has placed much good.  (Al Quran 4:20)

What does the Quran says about the weakest in our society, the orphans?  Here, are a few vereses:

171. And they ask thee concerning the orphans. Say: ‘Promotion of their welfare is an act of great goodness. And if you intermix with them, they are your brethren. And Allah knows the mischief-maker from the reformer. And if Allah had so willed, He would have put you to hardship. Surely, Allah is Mighty, Wise.’    (Al Quran 2:21)

172. And if you fear that you will not be fair in dealing with the orphans, then marry of women as may be agreeable to you, two, or three, or four; and if you fear you will not deal justly, then marry only one or what your right hands possess. That is the nearest way for you to avoid injustice.  (Al Quran 4:4)

173. And when other relations and orphans and the poor are present at the division of heritage, give them something therefrom and speak to them words of kindness.   (Al Quran 4:9)

174. And they seek of thee the decision of the Law with regard to women. Say, Allah gives you His decision regarding them. And so does that which is recited to you in the Book concerning the orphan girls whom you give not what is prescribed for them and whom you desire to marry, and concerning the weak among children. And He enjoins you to observe equity towards the orphans. And whatever good you do, surely Allah knows it well.  (Al Quran 4:128)

175. So the orphan, oppress not.  (Al Quran 93:10)

The Holy Quran advises us to be compassionate to anyone who asks for our favor:

176.  And him who seeks thy help, chide not.   (Al Quran 93:11)

Continuing with verses about kindness and compassion in general:

177. Those who believe and do good deeds — the Gracious God will create love in their hearts.  (Al Quran 19:97)

One of the attributes of Allah is ‘The Merciful,’ Arabic word رحيم (Raheem) and the believers are required to emulate the attributes of Allah in their limited spheres.  I just searched the word رحيم  in Arabic search for the Quran in Alislam website and found that it occurs at least 227 times, including the first verse of each of the chapters of the Holy Quran, except for one.   As we highlighted before, there are 114 mentions of In the name of Allah, the Gracious, the Merciful,” in the Quran, which we have already counted.

This gives me 113 additional mentions for being kind and merciful:  177 + 113 = 290.

I saved one of the most important verses in this regards, for the very end, And We (Allah) have sent thee (Muhammad) not but as a mercy for all peoples.”  (Al Quran 21:108)

Now our count here is 291.

 Courtesy portstrategy.com

Sri Lanka’s government is seeking to reduce China Merchant Port Holdings’ stake in a strategic port project by up to a quarter as part of a renegotiation aimed at addressing public and political opposition to the deal, Reuters has reported.

China Merchants Port Holdings had been expected to pay $1.12bn for a 99-year lease on an 80% stake in Sri Lanka’s southern Hambantota port, after signing an agreement in December. However, the deal has been delayed by legal and political obstacles on the development of a nearby 15,000-acre industrial zone.

In a draft agreement seen by Reuters, the Chinese firm would still hold a majority in the port, but would agree to divest up to a 20 per cent stake to a Sri Lankan company after ten years.

The Chinese firm has been informed of the stake reduction, but is yet to make a public announcement about the new agreement.

Meanwhile, Ranga Kalansooriya, head of the government’s information department, told Reuters: There were some concerns about ownership. We were able to negotiate with the Chinese company successfully. The Chinese firm said they want the controlling share, even if it was 51 percent.”

– See more at: http://www.portstrategy.com/news101/world/asia/sri-lanka-seeks-to-reduce-chinas-stake#sthash.QTiMepiG.dpuf

Meera Srinivasan Courtesy The Hindu

The former Union Minister was speaking at the launch of Prime Minister Ranil Wickremesinghe’s political biography, authored by Dinesh Weerakody, in Colombo.

COLOMBO: Sri Lankan Navy with assistance from India are battling a major fire on board a huge Panama- registered container carrier off the coast of Colombo.

The fire broke out last night on the merchant ship MV MSC-Daniela, when the 14,000-container carrier was about 120 nautical miles away from Sri Lanka.

Sri Lanka’s Naval spokesman Chaminda Walakuluge said the Navy responded to a distress call by a local agent of the container vessel, which was travelling from Singapo ..

සපුමල් ජයසේන උපුටාගැණීම  මව්බිම

පෞද්ගලික ආයතන මඟින් සිදුකරනු ලබන ප්‍රචාරක කටයුතු සහ සන්දර්ශන සඳහා ජාතික කෞතුකාගාර පරිශ්‍රය ලබා නොදෙන ලෙස ජනාධිපතිවරයා කර ඇති නියෝගයට එරෙහිව යමින් කෞතුකාගාරයේ සන්දර්ශනවලට අවසර ලබාදෙන ලෙස අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා උපදෙස් ලබාදී තිබේ.
රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන හා පෞද්ගලික අංශය සඳහා කෞතුකාගාර පරිශ්‍රයේ ප්‍රචාරක කටයුතු සහ සන්දර්ශනවලට අවසර ලබාදීම සඳහා ක්‍රමවේදයක් සකස් කරන ලෙස අග්‍රාමාත්‍යවරයා අදාළ අංශ වෙත ලිඛිත දැනුම්දීමක් කර ඇත.

එමෙන්ම එම ක්‍රමවේදය සැකසීම පිණිස කමිටුවක් පත්කර ඇති අතර එයට අභ්‍යන්තර කටයුතු, වයඹ සංවර්ධන හා සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්, අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්, ජාතික කෞතුකාගාර දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂ සහ අගමැතිවරයා විසින් නම් කරන ලද අයකුගෙන් සමන්විත කමිටුවක් පත්කර තිබේ.
මේ කමිටුව පත්කර ඇතත් මේ වනතුරු එම ක්‍රමවේදයන් සකසා අවසන් කොට නැතැයි සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශයේ ජේ‍යෂ්ඨ ප්‍රකාශකයෙක් “මව්බිම”ට ඊයේ (04දා) පැවැසීය.

මේ සම්බන්ධව විමසීමට ජාතික කෞතුකාගාර දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්‍යක්ෂිකා තනූජා කස්තුරිආරච්චි මහත්මිය සම්බන්ධ කර ගැනීමට අප දැරූ සියලු උත්සාහයන් ව්‍යර්ථ විය.

Editorial Courtesy The Island

April 5, 2017, 9:28 pm

Speculation is rife in political circles that the internal crisis of the government will come to a head if President Maithripala Sirisena attempts a Cabinet reshuffle without the UNP’s concurrence. The SLFP faction of the government is pressing for drastic changes in the Cabinet. Government leaders are busy papering over the cracks in a bid to prevent the morale of its supporters sagging.

Even the shadow of a doomed marriage is crooked, as a popular local saying goes. The same is true of the political marriage of convenience between the UNP and the SLFP. One may wonder whether theirs is a same sex marriage as there have been no signs of the yahapalana baby being conceived.

The government is suffering from what may be called the political autoimmune disease; it is destroying itself. The UNP and SLFP factions are at war and what keeps them together is the gnawing fear of the Rajapaksas making a comeback with a vengeance. The UNP is craftily capitalising on the SLFP’s fear of its dissidents to achieve its objectives.

Time was when parents used to scare little fussy eaters into consuming food by threatening to hand them over to goni billa (imaginary child abductor carrying a sack). This trick worked and terrified children allowed food to be shoved down their unwilling throats. Prime Minister Ranil Wickremesinghe is using Mahinda as a goni billa to ram various things down the throats of the SLFPers loyal to President Sirisena.

According to an inspired leak from the PM’s office, Ranil has ordered that the Joint Opposition be provided with all necessary facilities for its upcoming May Day rally to be held at the Galle Face Green. He is aiming at killing two birds with one stone. If the JO succeeds in holding a mammoth rally, the UNP will gain the credit for having acted very democratically and, above all, President Sirisena will get a scare and become more dependent on the UNP to keep Mahinda at bay. If the JO rally becomes a flop, its leaders won’t be able to pin the blame on the UNP; they will have to fault the SLFP.

There has been an inordinate delay in prosecuting some of the JO members much to the annoyance of anti-corruption activists though incriminating evidence against them is said to be available. The JO is not vocal in condemning the UNP’s corruption and has let up on the PM to all intents and purposes. It can easily mobilise people and stage street protests against the bond scams, which have, according to the Central Bank professionals, caused a loss of about Rs. 10 billion to the EPF alone. But, the JO worthies have chosen to act with restraint. Their reluctance to launch a frontal attack against the UNP is due to two reasons. They themselves have a history of stealing public funds and abusing power and, therefore, are wary of provoking the UNP into going the whole hog to make them pay for their not-so-past sins. On the other hand, their real enemy is President Sirisena and not the UNP, which they apparently do not want to weaken at this juncture as its loss will be Sirisena’s gain. The UNP is not going hell for leather to haul up the JO members before courts because they are a countervailing force against the Sirisena faction of the SLFP; they inflict more damage on the SLFP than the UNP.

Not to be outdone, President Sirisena has sought to have the whip hand in the government by driving the UNP into a corner with the help of the ongoing bond scam probe. Whether the UNP will fight back while facilitating the JO’s offensive against the Sirisena faction of the SLFP or swallow its pride and agree to extend the yahapalana connubiality beyond 2020 on President Sirisena’s terms remains to be seen.

The anti-corruption drives of cantankerous Sri Lankan politicians are like the much-feared nukes in the arsenals of the world powers, which never use them against one another for fear of MAD (Mutually Assured Destruction). So, it is only wishful thinking that anyone will be punished for corruption under either the current regime or a future government. The irate public will have to settle for entertainment provided by political dog and pony shows.

By Saman Indrajith Courtesy The Island

It was on the basis of the findings of the CID and Presidential Commission of Inquiry investigations into the alleged bond scams that the government would have to decide whether to institute against Perpetual Treasuries, Justice Minister Wijayadasa Rajapakshe told Parliament yesterday.

Minister Rajapakshe said so in response to a question raised by UPFA MP Mahindananda Aluthgamage, who demanded to know whether the minister was aware that the COPE (Committee on Public Enterprises) had revealed that there had been irregularities in the purchase of treasury bonds by the Perpetual Treasuries and whether the CID had carried out an investigation into the incident in 2015.

The Minister said that the CID had informed the Attorney General’s Department that it had not conducted an inquiry in 2015 into the issuance of treasury bonds in 2015. However, based on the instructions given by the Attorney General on 10.01.2017 in respect of a written complaint lodged with the IGP on 15.11.2016 regarding the issuance of treasury bonds by the Central Bank, the CID had commenced an investigation which was now in progress.

UPFA MP Bandula Gunawardena, raising a supplementary question, demanded to know whether the government could give an exact timeframe for taking legal action, the minister said that the decision on the legal action would be taken only after receiving the reports of the Presidential Commission of Inquiry and findings of the CID investigation.

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

April 5, 2017, 10:13 pm

The Amnesty International (AI) yesterday admitted that a credible investigation was required to ascertain the number of civilians killed as well as enforced disappearances during the conflict in Sri Lanka.

The Sri Lankan military brought the war against the LTTE to a successful conclusion in May 2009.

A credible inquiry was necessary due to varying unsubstantiated estimates in respect of dead and the disappeared, the London headquartered AI acknowledged.

Having met Prime Minister Ranil Wickremesinghe, Foreign Minister Mangala Samaraweera and toured the northern region, the AI briefed the media at the Sri Lanka Press Institute (SLPI) regarding post-January 2015 presidential polls situation and accountability issues.

AI’s Secretary General Salil Shetty accepted the need to properly investigate major allegations against Sri Lanka in the wake of government reiterating its commitment to Geneva Resolution 30/1 adopted on Oct 1, 2015.

Research and Campaign’s Assistant on Bangladesh, Nepal and Sri Lanka, Philippa Parmar said a thorough and credible investigation was needed.

The resolution called for the setting up of a judicial mechanism inclusive of foreign judges, defence lawyers, prosecutors and authorized investigators.

The AI team admitted the requirement for credible investigation when The Island pointed out the sharp differences between the AI estimate that10,000 civilians perished during the final phase, whereas the UN placed the figure at over 40,000.

Parmar emphasized that as the AI had asserted that at least 10,000 civilians had been killed the actual figure could be higher and it was followed by the UN report. The Island pointed out that the UN report had been released months before the AI report titled ‘When will they get justice?: Failures of Sri Lanka’s Lessons Learnt and Reconciliation Commission’ was launched in Sep 2011.

Shetty acknowledged that the report had been launched after he succeeded Irena Khan in mid 2010..

The Island raised Tamil National Alliance (TNA) leader R. Sampanthan recently declaring in New Delhi that over 150,000 Tamils had been killed during three decades long conflict and the UK parliament told in Sept 2011 that 100,000 Tamils were killed during the period January-May 2009.

Asked whether it wouldn’t be better if those who had been propagating varying figures to reach a consensus among themselves regarding the number of dead the enforced disappearances, the AI again called for a credible investigation to reach consensus on the issue.The statement regarding 100,000 Tamil, both LTTE and civilians killed was made by a Labour Party MP.

Shetty at the onset of the briefing claimed that the number of enforced disappearances could be as many as 100,000.

Asked whether the AI would take up with New Delhi killings, disappearances and other atrocities that had occurred during the Indian Army deployment in Sri Lanka (July 1987-March 1990) and also the military intervention in the Maldives (Nov 1988), Shetty said that the AI was ready to raise accountability issues on the availability of evidence.

The AI Chief stressed that nobody was above the law and his organization steadfastly stood for investigations into war crimes, crimes against humanity et al committed by all parties to the conflict.

The AI refrained from commenting on The Island observation that there hadn’t been any reference to Indian intervention in Sri Lanka in the 80s and alleged atrocities committed by the Indian Army and intelligence services.

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

මානව හිමිකම් කවුන්සිලය තුළ පැවැති සමාන්තර රැස්‌වීමකදී මන්නාරමේ සබමලෙයි පියනම හමුදාවට දොස්‌නගමින්

ජිනීවා නුවර මානව හිමිකම් කවුන්සිලය තුළ සිදු වුයේ ඒකපාර්ශික නාඩගමකි. එහෙත් මේ නාඩගමේ තොරතුරු මෙරට ඩොලර් අරමුදල් ලබන්නන්ට ජනතාවගෙන් වසන් කිරීමට අවශ්‍ය විය.

147000 සිට 3 ලක්‍ෂය දක්‌වා ද්‍රවිඩ ජනතාවක්‌ සමූලඝාතනය වූ බව ඊළම් වාදීන් පැවසුවේ ජිනිවා නුවරදීය.

තමිල්නාඩුවෙන් පැමිණි රාම්දාස්‌ නැමැති ඊළම්වාදියා ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව තමිල්නාඩු ධීවරයන් 600 ක්‌ මැරූ බව පැවසීය.

මන්නාරමෙන් පැමිණි සබාමලෙයි පියනම මුළු මන්නාරමම හමුදාකරණය වී ඇති බව කීවේය.

එහෙත් රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීහු ඒ කිසිදු ප්‍රකාශයක්‌ ජනතාවට හෙළි කළේ නැත. ස්‌විස්‌ ජනතාවගෙන් පිං පඩි ගන්නා සුනන්ද දේශප්‍රිය හෙවත් රංජිත් නැමැත්තා රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල ගෝඩ්පාදර්ය. රයිගමයා ලෙස කටයුතු කරන ඔහුගේ ඔත්තුකරුවකු ලෙස ක්‍රියා කරන්නේ ප්‍රංශයේ සිට පැමිණ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ කාමරයක්‌ පාසා සැරිසරන කිරුබාකරන් හෙවත් හිඟන තිරාබායි.

එක්‌සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කාර්යාලය ඉදිරියේ කොටි ඩයස්‌පොරාව ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය නායකයන් සහ හිටපු නායකයන් යුද අපරාධකරුවන් ලෙස හඳුන්වමින් මාසයක්‌ පුරා ඡායාරූප ප්‍රදර්ශනය කරනු ලැබීය.

ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ හිටපු ආරක්‍ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ සහ හිටපු හමුදාපති සරත් ෙµdන්සේකාගේ සහ හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගගේ ඡායාරූපද ප්‍රදර්ශනය කර තිබුණි.

එහෙත් මෙරට වත්මන් රාජ්‍ය නායකයන්ගේ ඡායාරූප ප්‍රදර්ශනය කිරීම ගැන අපේ තානාපති බලධාරීන්ගෙන් විරෝධතා එල්ල වූයේ නැත. කු=ර්දි බෙදුම්වාදීන් තුර්කි ජනාධිපති රේසප් අර්ඩෝගන්ගේ ඡායාරූප එක්‌සත් ජාතීන්ගේ කාර්යාල ඉදිරියේ ප්‍රදර්ශනය කිරීම පිළිබඳව ජිනීවාහි තුර්කි තානාපතිගෙන් දැඩි විරෝධතා එල්ල විය.

මේ පසුබිම මැද මෙරටින් ජිනීවා ගොස්‌ ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව දොස්‌ නගන ඩොලර් කාක්‌කන් හෙවත් එන්. ජී. ඕ. කල්ලිය ගැන රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය නිහඬව සිටියි.

එසේම මේ ඩොලර් කාක්‌කන් මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ සෙයිද් රාද් හුසේන්ගේ කණටද විෂ පොවා ඇත.

එය තහවුරු වන්නේ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරීන්ට හිරිහැර කරන බවට පැමිණිලි කිරීමයි. 

පසුගිය රජය යටතේද එවන් සාවද්‍ය ප්‍රචාර ඔහු වෙත යොමු කෙරුණි. මානව හිමිකම් රැකවලුන් ජිනීවා මාර්ගවලදී හඹා එන බවටද පැමිණිලි කර තිබුණි. මේ අභූත පැමිණිලි සෙයිද් රාද් හුසේන් විශ්වාස කරනු ලැබීය.

එසේම ජිනිවාහිදී වසන් වූ ප්‍රධාන කරුණ නම් සුදුකොඩි කතාව නැමැති සාවද්‍ය ප්‍රකාශය මානව හිමිකම් බලධාරින්ට පවසා තමාටත් පවුලේ අයටත් දේශපාලන රැකවරණ ලබාගත් බොම්බඩියර් නැමැත්තාගේ ෙද්‍රdaහී ක්‍රියාකලාපයයි.

එහෙත් බොම්බඩියර් මානව හිමිකම් කවුන්සිලය පැත්ත පලාතේ පැමිණ සිටියේ නැත. මේ හැර ශ්‍රී ලංකාවේ සිට ද්‍රවිඩ මාධ්‍ය පාර්ශව දෙකක්‌ද ජිනීවා වෙත පැමිණ සිටි බව හෙළි විය. ඔවුන් ගැන මෙරට කිසිදු මාධ්‍යයක පළ වුයේ නැත. ඒ ද්‍රවිඩ මාධ්‍ය සංධානයේ භාරති සහ සිවරාඡ්ය. 

මේ තත්ත්වය මැද ශ්‍රී ලංකාවේ සිට ජිනීවා ගිය රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියා කළේ සතුරන් ලෙසය.

රජය සංහිදියාව ගැන හඬ නැගුවත් ද්‍රවිඩ දේශපාලන පාර්ශව කටයුතු කරන ලද්දේ සංහිදියාව විනකරන පිරිසක්‌ ලෙසිනි.

උතුරු පළාත් සභා මන්ත්‍රීනි ආනන්දි සසිකරන් සහ ගඡේන්ද්‍ර කුමාර් පොන්නම්බලම් උතුර හමුදාකරණය කර ඇති බව දක්‌වමින් සමාන්තර රැස්‌වීමක්‌ පවත්වනු ලැබීය.

ජිනීවාහිදී අප ඇමතූ කොටි විරෝධයකු පැවසුවේ ආනන්දිගේ ජිනීවා සංචාරය සංවිධානය කළේ බොස්‌කෝ නැමැත්තා බවයි.

කෙසේ වෙතත් ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට පැමිණ උතුරේ පාර්ශව සිදු කළ ෙද්‍රdaහි ක්‍රියා ගැන වසන් විය.

අප ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලය තුළට නොගියේ නම් ඒ සියලු තොරතුරු වසන් වනු නියතය.

මේ පසුබිම මැද බොහෝ දෙනකුට අතීතය අමතක වී ඇත. මහින්ද රාජපක්‍ෂ ජනාධිපති වු සමයේ 1971 කැරලිකරු සුනන්ද දේශප්‍රිය නොහොත් රංජිත් නොහොත් ජිනීවා ශ්‍රී ලාංකිකයන් විසින් ඩෝලේ ලබන්නා (පිංපඩියක්‌) යෑයි හඳුන්වන රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ක්‍රියාකාරියා ජත්‍යන්තර ජනමාධ්‍ය දිනය සැමරීමට සහය ලබාගත්තේය.

ඔහු දැන්වීම් අතිරේකයට ටැමිල්නෙට්‌ කොටි වෙබ් අඩවියද මාධ්‍යයක්‌ ලෙස යොදා තිබුණි.

මේ තත්ත්වය මැද ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලය කොටි හඬ නැඟê සඳහා විනාඩි 22 කට අධික කාලයක්‌ කොටි හිතවාදීන්ට ලබා දුන්නේය. මානව හිමිකම් සමුළුව ඇමතීම සඳහා විනාඩි 1 1/2 ක කතා දෙකක්‌ පමණක්‌ රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකරට ලැබුණි.

මානව හිමිකම් කවුන්සිලය තුළ සිදු වූ මේ තත්ත්වය මෙරටට වාර්තා වූයේ නැත. ගඡේන්ද්‍රකුමාර් පොන්නම්බලම් එම්. කේ. සිවාජිලිංගම් ගේ සිට තමිල්නාඩුවේ තිරුමුරුගන් දක්‌වා මානව හිමිකම් සමුළුව අමතමින් ශ්‍රී ලංකාවට නිර්දය ලෙස පහර ගැසුවේය. එහිදී ගෝතමාලාව සහ වෙනත් රටවල් ගැන කතා කිරීමේ අවස්‌ථාවේ පවා කොටි හිතවාදීන් හඬ නැගුවේ ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිවය. එහෙත් මානව හිමිකම් සමුළුව එය නතර කිරීමට ක්‍රියා කළේ නැත.

මේ අතර රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර ජිනීවා මානව හිමිකම් සමුළුව ඇමතුවේ නැති බව ජනාධිපති කාර්යාලයේ සේවය කරන නිදහස්‌ මාධ්‍ය ව්‍යාපාරික කණ්‌ඩායමේ ක්‍රියාකාරියකු පවසා තිබුණි.

ඒ ඉවසා ගැනීමට නොහැකි වීම නිසාය. එහෙත් රියර් අද්මිරාල්වරයා කූට ලේඛන සකසා ජිනීවාවලට පැන ගියේ නැත. කූටලේඛන මගින් ඇමරිකාවට පැන ගියේ රියර් අද්මිරාල්ට මඩ ගැසූ එම ක්‍රියාකාරික යායි.