By Rohana R. Wasala

An exclusive Sinhala language BREAKINGNEWS episode on a suspicious, so-called ‘truth connect tv’ youtube video (uploaded September 22, 2025) announces that the United Nations Organization recommends the appointment of a Truth Commission to re-establish the Sihela identity”. I remember seeing almost the same video with slightly different lay persons speaking in it, uploaded about a year ago. That’s why it struck me as suspicious. The new uploading has been done to coincide with the current Geneva sessions. The same scene of a long drawn psyop drama aimed at the cultural genocide of the majority community might be re-enacted  next year too, as it has been done over the past four or five years. It is obvious that this special piece of news is meant only for Sinhala speakers (the targeted potential dupes). Here, for the benefit of my readers I wish to translate verbatim the newscaster’s introductory sentence or two, including the one given above within quote marks. He continued:

 At the 60th Session of the United Nations Human Rights Council held today (September 22), Kleppe Ariyamagga Himi, the founder of the Ariyakammattana organization and the convenor of ‘Sri Lanka’s indigenous Nikaya the Sihela Sri Sambuddha Maha Nikaya’, made a historic speech”. (Actually, it is a statement that he read out in an almost empty chamber in that place. It is accessible at the link provided with the video. But the ‘speech’, the statement really, is only in English, so designedly beyond the reach of monolingual Sinhala listeners/readers (on whose behalf Ariyamagga, widely suspected to be a Sinhala fluent ethnic Tamil, is pretending to be engaged in his historic mission. The so-called ‘Sri Lanka’s indigenous Nikaya’ is a baseless new invention that challenges the authority of the three established monastic chapters {or the Siyam, and the now combined Ramanna and Amarapura Nikayas} created under royal patronage by monks brought from Thailand and Myanmar respectively in the 18th and 19th centuries. More about bhikkhu imposter Ariyamagga’s ‘historic speech’ below.)    .

The uploaders or their supporters seem to have blocked a Google translation of the thumbnail description of this video given only in Sinhala, which means that interested Tamil or English speakers, if any, are prevented from understanding what it says. So, I made my own rough translation of that sketch summary for the benefit of my readers here:

The world’s oldest indigenous nation known as Sihela composed of the three main tribes Yakkha, Deva, and Na (ga) have been robbed of  their authentic national identity heritage. This has resulted from an act of deliberate cartographical disinformation about the geographical location of the Buddha’s birthplace by falsely marking on the map of northern India the common holy land named Dambadiva or Jambudipa which, until 1836, remained a part of the island  which is known today  as Sri Lanka.”

The Sinhala phrase that I have translated verbatim as ‘the world’s oldest indigenous nation known as Sihela,’ with its comically extravagant false claim, makes fun of the Sinhalese people’s sense of ethnic identity. .  

The video shows three yellow-robed persons including Ariyamagga and a layman accompanying them entering a building. Ariyamagga’s petition is a four page document, a written statement, submitted by a certain ‘African Green Foundation International’, described as ‘a non-governmental organization in special consultative status’. It is specifically stated that the statement is issued (by the UNHRC) ‘as received in the language of submission only’, which is English. The title is:

‘Erasure of Ethnic Identity and Sacred Geography: A Call for a Truth Commission led by the United Nations Human Rights Council’

The petitioners call upon the UNHRC to

‘ 1. Establish an independent Truth Commission to investigate the erasure of Sīhela ethnic identity and the falsification of Dambadiva/Jambudīpa.

 2. Recognise the inter-religious impact of colonial distortions and promote healing through restorative justice and intercultural dialogue.

 3. Urge global solidarity to support a UN resolution rectifying this colonial-era violation.

 4. Restore the Sīhela People’s Indigenous title and rights under UNDRIP’. 

The statement concludes: This is more than a historical grievance—it is an urgent call to reclaim the true ethnic identity of the Sīhela Peoples and to restore the spiritual integrity of all communities affected by colonial falsification. It is a demand for the right to practice religion in its authentic, undistorted form. Rectifying these distortions is essential not only for the survival of the Sīhela Peoples but also for millions of Buddhists, Hindus, Jains, and Muslims across South Asia who lost access to their true sacred heritage”.

It looks like nothing more than the following happened at the UN in connection with Ariyamagga’s historic mission, in addition to his reading out the ‘statement’ to a hardly identifiable audience apart from the four individuals of the bogus Sihela delegation, staged on September 22: 

Written statement submitted by African Green Foundation International, a non-governmental organization in special consultative status* The Secretary-General has received the following written statement which is circulated in accordance with Economic and Social Council resolution 1996/31. * Issued as received, in the language of submission only. [31 July 2025]”

So, the Secretary General has barely acknowledged receipt of the written statement. The UN has made no recommendation in response to the petition as claimed by the newsflash. 

The ‘truth connect tv’ video’s ‘historic newsflash’ about the UN recommending the appointment of a truth commission to ‘re-establish Sihela identity’ is clearly fake news. The newsreader they have employed (for a fee, no doubt) is a professional, whose professional reputation cannot be at stake, since he is catering to a dumb audience. It’s a very familiar voice for me, but I can’t remember the name of the person (a TV news presenter I usually hear from Sri Lanka) that it belongs to. 

I remember having viewed a similar video with a different, but related theme, nearly three years ago involving the same fake monk Ariyamagga. This was a Youtube video (uploaded December 27, 2022) with the alarmist caption බුදුන් ඉපදුණු මේ ලංකාවට සිදු වු අපරාදෙ අපිත් දැන ගනිමුද (Let’s learn about the enormity of the injustice perpetrated on (Sri) Lanka the birthplace of the Buddha) that captured my attention four or five days later (to be precise, on January 1, 2023). It was both because of the sensationalism of the title and its connection with a popular youtuber who presented its content as an important newsflash issued from a so-called ‘We Rectify Our History’ organization (presumably based in the UK). Five days after uploading, the video had got about 8,500 views, and only 301 subscribers. Though the veteran youtuber announced it as a newsflash under ‘Breaking News’, the maker of the video was someone else who chose to obscure their identity.

 While watching the video, though, I felt that the professional newscaster himself made this video in the manner of a strong believer in the controversial new hypothesis that the Buddha was born in Sri Lanka. I thought ‘could a person like the particular YouTuber (I prefer not to reveal his name for the time being) agree to provide his professional expertise for the propagation of an egregious lie that is harmful to the country?’ In terms of my experience, the YouTuber in question was far too rational, educated, cultured and knowledgeable to embrace such a harebrained ideology. I believed that he was too honest to prostitute his journalism for mercenary ends.

Lucidity, idiomaticity, and precision of expression characterize this person’s Sinhala. Such linguistic elegance is not common among ordinary Sinhala language Youtubers. His professionalism and sophistication as a journalist are hard to match. However, the emphatically positive tone of voice that he adopted right through to the end of the presentation could not be due to any real personal commitment to the authenticity of the ‘Buddha was born in Sri Lanka’ concept. Instead, I tried to rationalise to myself, out of my personal regard for that person, that,  by lending his voice to this video, he might have been helping out a struggling new YouTuber, through his own established fame. That’s what I thought at the time. Yet, he seemed to be overdoing his generosity because, his apparent espousal of that extremely anti-national heresy, might only have provided some justification for the insidious process of cultural genocide that was being carried out, unknown to most ordinary Sri Lankans of diverse ethnicities, against the country’s innocent Sinhala Buddhist majority, something that had been already going on for decades even by then. 

According to that ‘Breaking news’ announcement a certain ‘Ariya Kammattahna Sanvidhanaya/Ariya Kammattahna Organization’ led by a so-called Sri Lankan Buddhist monk by the name of Kleppe Ariyamagga (Ariyamagga of the municipality of Klep in Norway) was going to sue the British government. He had taken steps to institute legal action against the government officials who served during British colonial times. He charged that Britain had distorted historical information relating to the subcontinent of  India and that his fundamental rights were being violated by officials serving today in their place by intentionally failing to rectify those distortions. ……. The case names the Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs, the State Secretary for Digital, Culture, Media and Sports, Secretary of State for Tourism Zones and National Heritage, and the Secretary of State for Education as respondents……the court action will go ahead as the violations are continuing……”. (This is from the opening of the spoken text of the video as roughly translated by me from Sinhala as other relevant parts of the same spoken script found in the rest of this essay;  details such as names of ministries may not exactly tally with the real ones. – RRW)

The ‘We Rectify Our History’ organization argues that Britain has violated provisions of various legal statutes that it cites such as Britain’s 1998 Human Rights Act, the 1988 Copyrights, Designs, and Patents Act, and the 1907 Hague Convention. It demands that at least certified photocopies of the ancient ola leaf books stashed away in British libraries and museums be made available (to it on behalf of Sri Lankans) free of charge without reserving copyrights and that steps be taken to provide funds for new archaeological excavations needed to correct those (deliberately introduced) errors in our country’s history. 

The plaintiff organization pleaded (on the earlier occasion in 2022) that (the British government) acknowledge that the school education system established under the colonial administration disseminated false information for public consumption without any foundation in Sri Lankans’ (collective) national and religious identity, and also that (the British government) tender an apology to the general public of the world for the crimes committed.

The truth is quite contrary to what Ariyamagga is asserting on both occasions. In Sri Lanka’s ancient chronicles, Buddhist literature and even in colloquial parlance in Buddhist religious contexts today the name Jambudipa (Pali) or Dambadiva (Sinhala) refers to the subcontinent of India. But according to the ‘Buddha was born in Sri Lanka’ theorists, Jambudeepa was in the northern part of Sri Lanka, and Lankadipa was in the south-east corner of the island, with the ancient capital Anuradhapura located there! But they keep changing the map to suit their shifting responses to criticisms from time to time. 

A central complaint made in the aforementioned (false) pleas for justice is that the true location of the Jambudipa where the founder of Theravada Buddhism, Gotama Samana (as they call him), was born and lived, and the locations of its cities and Buddhist holy sites were conspiratorially concealed from the world and that these venues were substituted by those in India by deliberately  altering the maps of Sri Lanka and India. This is alleged to have misled the Theravada Buddhist adherents and deprived them of their right to know the truth about their spiritual master. By ‘Theravada Buddhists’ the petitioner ‘We Rectify Our History’ organization means Sinhalese Buddhists. What does it aim to achieve for the Sinhalese Buddhists by exiling Buddha Gotama to a remote corner of the small island? The ludicrous complaint of the ‘We Rectify Our History’ organization lets the cat out of the bag.

The ‘Buddha was born in Sri Lanka’ idea is obviously a piece of fiction carefully thought up by some evil minded individual or a group of individuals  to confuse the credulous unsophisticated, grievously ill informed (embarrassingly large) section of the Sinhalese Buddhist community about their religion as well as their history. Those who stand to gain by this may be having a field day at present. They must be laughing their heads off in private at the silliness of those Sinhalese Buddhists who have swallowed this and other similar  fabrications such as the Ravana myth hook, line, and sinker. 

To be continued

BY J.A.A.S. Ranasinghe

In today’s rapidly evolving world of construction and manufacturing, the welding industry stands tall as the foundation of countless projects. With its essential role in joining metal components, welding has become an indispensable tool of modern technology. 

Welding is essential in creating structures that can withstand immense pressure, heat, and various environmental conditions. It is not just about sticking two pieces of metal together; welding requires precision, skill, and knowledge of different welding techniques and materials. It has evolved into a high-tech, precision-driven profession that plays a critical role in construction, shipbuilding, oil and gas, renewable energy, and advanced manufacturing sectors. 

Global welding mkt.

Currently, arc welding dominates the total market by over 50%. Globally, there is a total labour force of 775,000 welders of which the United States of America (USA) accounts for around 435,000 welders. Augmented reality (AR) applications are on the rise within the welding industry where AR is improving the quality of fabrication and soldering evaluation before operations begin. AR is expected to significantly influence the training of technicians and students in the fabrication industry. In today’s context, the market is driven by heavy engineering, automotive, construction and aerospace industries.

The global demand for skilled welders has been rising, especially in the Middle East, Europe and the Asia Pacific (APAC). The welding industry has widened career opportunities for welders in the US (0.4-0.8 million), Europe (0.3-1.2 million), and Australia (0.1 million), anticipated attrition on account of retirements, the advancing of technology and changing industries has seen a shortage of welders worldwide. About 25% has been penetrated by the robotic industry.

Expansion of APAC welding mkt.

The APAC market consists of developed markets such as Australia, Japan and emerging markets like China, Hong Kong, South Korea, Vietnam and the Philippines. This economic powerhouse has tremendous potential for growth, creating job opportunities for experienced welders from developing countries like Sri Lanka. The APAC market size is expected to grow from ($) 8.29 billion in 2022 to 11.06 billion in 2030.   

According to Figure 1, APAC market is estimated to grow at a compound annual growth rate of 4.2% till 2030 and this upward trend is driven by heavy engineering, automotive, oil and gas industry and aerospace. The estimated investment in urban infrastructural projects is $ 650 billion in India. Japan is expected to lose 50% of its workforce by 2050, requiring around 250,000 welders. According to the Korea Offshore and Shipbuilding Association, the shortage of skilled welders is expected to reach over 11,000 in June of next year (2026), with an additional 36,000 workers being needed by 2027. Whether we are geared to take up this challenge and train Sri Lankan youth for the penetration of this massive market is the question that begs an answer

Remuneration higher than engineers

It is evidently clear that attending a technical school to become a welder is an investment that pays off quick dividends than pursuing a four-year degree course in a foreign country.

Market oppos. lost for SL

There is a significant shortage of skilled welders in Sri Lanka. The shortage of qualified welders has been a recurrent problem since 2019 and it is regrettable that no cohesive strategy has been applied to tap this goldmine. The above assertion was made by the training provider’s composition of the National Vocational Qualification certificates issued by the training providers in 2022.

It was revealed that the public sector technical training institutes such as the Vocational Training Authority (VTA), the National Apprentice and Industrial Training Authority (NAITA), the National Youth Services Council (NYSC), and the Department of Technical Education and Training (DTET) have been playing a dominant role in the supply of welders. The private sector contribution is a mere 1%. The question to be posed is why our technical Institutions have pathetically failed to produce welders even for the local market, leave aside the foreign employment. It is believed that the Tertiary and Vocational Education Commission is in possession of all the vital data but it has escaped its prime attention to analyse these valuable data scientifically and predict the behaviour for the benefit of the policy makers.

Bridging the skills gap

It is timely that our technical colleges and VT institutes must play a more dynamic role in offering certified, modern welding programmes with international standards (AWS, International Organisation for Standardisation). Universities should collaborate with industry partners instead of working in silos. This collaboration will create hybrid courses, integrating theory with practical skills. The application of the digital dimension is of paramount importance in this direction. Modern welding is not only manual but involves robotics, automated welding systems, computer numerical control cutting and quality assurance through digital platforms. We need to prepare graduates for industry 4.0 welding technologies, ensuring competitiveness in global markets.

Fin. support for students

It need not be reiterated the value of financial support for students who are eager to pursue welding but face the paucity of financial resources to pay for training and certification. The National People’s Power, in its election manifesto, has pledged to create a skilled workforce with a view to sending them to foreign labour markets (page 72) and appointed a dynamic minister under the overall supervision of the Prime Minister. It is fervently hoped that the new Government will arrange scholarships, low-interest training loans and private-public partnerships for the benefit of the youth who aspire to enter into the welding profession. Let the energetic minister give a helping hand to the youth to train them as welders with financial support from the banks as a novel project.

Why high failure rates?

A recent case study in relation to the testing of the competency level of the welders has unveiled significant skill gaps among Sri Lankan welders, raising concerns within the supply side – namely the VT institutions exclusively engaged in the training of welders. According to this study, only 5% has passed with high marks, 15% with moderate marks and 10% with low marks, when local welders were screened by a team of foreign companies of South Korea. Why 70% of the high failure rate is the disturbing question that should receive the serious attention of the Government.

The key reasons adduced for the weaker performance according to foreign job agencies had been an insufficient theoretical foundation, inadequate practical training, and the absence of structured industrial apprenticeships, deficiency in knowledge acquisition and the lack of work ethic and discipline. 

When questioned, a former Chairperson of the Bureau of Foreign Employment (BFE) admitted that the weaknesses and deficiencies were not brought to the notice of the relevant training institutions. As of today, our VT institutions are in the complete dark as far as the above adverse findings are concerned so that they could adopt appropriate measures to rectify their shortcomings. The time has come for the Chairpersons of the BFE and the Foreign Employment Agency to have a close dialogue with the VT institutions and the Association of Licensed Foreign Employment Agencies and interact with them on a constant basis. 

Access to VT edu. 

The largest group of 45% of prime youth fail to enter universities and VT institutes due to a lack of opportunities, various obstacles and financial constraints. The country cannot witness another Type-56 culture. We should make every attempt to absorb these youth into the welding profession by arranging funding facilities in collaboration with the banks and the VT institutions. This prime youth cannot be allowed to be destitute.   

Distinctive advantages

Needless to say, there are enormous benefits that the country could accrue by training welders to the local and foreign labour market. On the one hand, the present high rate of unemployment which exceeds 25% of the youth category could be brought to a one digit rate by generating a national welding pool. Poverty has become a national malady and the billions of financial resources drained out annually by way of the ‘Praja Shakthi’ and ‘Samurdhi’ programmes could be drastically reduced, if this vulnerable group can be found employment prevalent in the welding sector.

Collaboration with the pvt. sector

The extent of collaboration with the private sector in the field of VT remains at a low ebb, despite some initiatives being taken to bring these parties together. A deep-rooted mistrust among some sections on both sides of the equation appears to stifle progress in this endeavour. The Government needs to play a catalytic role in forming tripartite partnerships that have contributed tremendously to economic development like in the US, Singapore, etc., particularly through support mechanisms established to support new ventures and start-ups.

Establishment of a new institute 

It is a matter of satisfaction that Colombo Dockyard PLC former Managing Director Dr. Sarath Obeysekera has ventured into a new VT facility with the collaboration of the IDM Nations Campus International, which has earned a niche name in the field of higher education and training at Magalle, Galle. When inquired, Dr. Obeysekera who is synonymous with the welding industry as a high-profile chief executive officer (CEO) un-hesitantly said that several host of factors prompted him to this collaboration.

End part 1

700 × 400

Hands on training

This institute offers extensive hands-on training in a state-of-the-art welding lab, allowing students to practise and master welding techniques under the guidance of experienced instructors, which is sadly lacking in most of the training institutes. This primarily led to this collaboration. Collaboration with leading welding companies provide students with real-world exposure, access to industry experts and potential internship and job opportunities. This was another key factor, he said. Regular workshops and seminars conducted by industry professionals and university academics enhance students’ knowledge and skills, keeping them updated with the latest trends and technologies. He said that this is extremely important. He recalled the high-failure rates of welders, when screened by foreign companies.

Career develop. support 

The new venture provides comprehensive capacitor discharge services and helps the students’ transition smoothly into the workforce. Flexible learning options include evening and weekend classes to accommodate students with diverse schedules and commitments and on-line theory sessions. The new Institute is equipped with advanced equipment and facilities including AR simulators, ensuring that students are trained using industry-standard tools and techniques. Curriculum differentiation on extensive theory in detail by providing metallurgy and welding is another key driver, he said. In essence, he said, unlocking excellence where precession meets passion in every weld is the motto of this new venture.

Making a statement, IDM Nations Campus International CEO Dr. Lionel Pinto said that the world of work is changing at lightning speed. His mission goes beyond teaching the art of welding – it prepares students to thrive in a world where technology and craftsmanship intersect. In this process, the inculcation of soft skills is also given a high priority, he said.

Let us reposition welding as a respectable and future-ready profession. With the right support from the Government, educational and vocational institutions and industry leaders, Sri Lanka can become a hub for world-class welding professionals. Over to you, the Premier Dr. Harini Amarasuriya and the Minister in charge of VT, Nalin Hewage.

(The writer is a productivity and management consultant)

–—————————-

(The views and opinions expressed in this article are those of the author, and do not necessarily reflect those of this publication)

Hiru News

Ministry of Defence  – Media Centre

Defence Secretary, Air Vice Marshal Sampath Thuyacontha (Retd), graced the inauguration of the 18th International Research Conference (IRC) of the General Sir John Kotelawala Defence University (KDU) as the chief guest, today (30 September).

This year’s IRC, held under the theme Bridging Frontiers: Interdisciplinary Research for Sustainable Progress”, convened distinguished diplomats, senior officials, academics and international delegates to deliberate on innovative solutions for contemporary global challenges.

Delivering an inspiring address that underscored the pivotal role of the University in national development and security, the Defence Secretary praised KDU for its dual role as both an academic hub and a national think tank. He stressed that in today’s world, Defence, security, technology, environment, health and social equity are no longer separate conversations; they are interconnected imperatives that demand shared wisdom and united action.”

Highlighting the enduring vision of General Sir John Kotelawala, he commended the University’s legacy of blending military ethos with academic inquiry. He noted that KDU not only equips armed forces with disciplined leadership but also produces advanced research in fields such as medicine, engineering, law and governance, benefiting the nation at large.

Defence Secretary concluded by commending KDU’s unwavering commitment to academic excellence, national service, and global responsibility, wishing the conference every success.

Professor Bahadur Singh attended as the Keynote Speaker.

The Chancellor of KDU, General Shantha Kottegoda (Retd), Secretary to the Ministry of Fisheries Dr. Kolitha Jinadasa, KDU Vice Chancellor Rear Admiral Dhammika Kumara, members of the KDU Board of Management, former Chancellors and Vice Chancellors, foreign diplomats and officials representing Ministry of Defence were present at the ceremony.

Courtesy The Daily Mirror

Sri Lankan students will soon gain free access to Google’s Gemini Advanced research tools and a suite of digital resources, following months of collaboration between the government and tech giant, the Digital Economy Ministry announced yesterday.

The update was delivered at National AI Expo 2025 in Colombo by Digital Economy Deputy Minister Eranga Weeraratne, who said the initiative marks a turning point for education and innovation in the country.

The effort will be rolled out from mid-October.

This is a game changer. Every student in our nation will soon have access, at no cost, to powerful, world-class AI tools, cloud platforms and learning resources,” Weeraratne told the fully packed audience at the expo. According to him, the government’s ambition is not just for the students to use AI but to master it.  With access to such powerful tools comes great responsibility. Use them to build, to innovate and to solve the greatest challenges of our time but always use them wisely, ethically and for the benefit of Sri Lanka and the world,” he said.

Calling on the nation’s youth to seize the opportunity, Weeraratne urged the students to stay curious and continue learning as they prepare to define a new era. 

He also challenged the innovators to share the solutions to pressing national issues with the investors and for businesses to back young talent to create a globally competitive industry rooted in Sri Lanka.

So, let us work together, with passion and purpose, to build a smarter, more prosperous and more compassionate Sri Lanka,” he said, asserting that the announcement is the first in a series of new initiatives to support the country’s AI journey. 

Courtesy EUReporter

Signup to our weekly newsletter to receive exclusive interviews, articles & videos.

We use your sign-up to provide content in ways you’ve consented to and to improve our understanding of you. You can unsubscribe at any time.

A new JRC study reveals cases of fraud and non-compliance with the food safety legislation in cinnamon sold at EU retailers.

As part of the European Commission efforts to fight fraud in the herbs and spices sector, JRC scientists used four in-house developed innovative screening methods to detect and identify possible fraudulent practices. 

They went beyond identifying the substitution of Ceylon cinnamon the most valuable variety, with cassia, a cheaper and less aromatic alternative, and identified other likely types of substitution, investigated compliance with existing European legislation and international standards. The analysis involved  104 cinnamon samples – 44 of which were labelled as Ceylon cinnamon – purchased at retailers in 10 EU countries, and in the UK, Serbia and Sri Lanka.

Over 66 % of the samples analysed failed to meet international quality standards, were non-compliant with EU food safety legislation, suspected of fraud, and/or potentially exceeded the legal coumarin limits. Coumarin is a natural aromatic compound found in cassia and other plants, potentially toxic for liver.

The results of the investigation can help the scientific community and policy makers to set threshold values for the different cinnamon components, and to define when to consider a sample as suspicious. This will allow to undertake a more detailed surveillance and help competent authorities take action.

In 2023, cinnamon was the fifth most imported spice in the EU following ginger, paprika, pepper and turmeric; with cinnamon demand expected to grow over the next years, cinnamon is an attractive target for fraudsters.

There are two main botanical types of cinnamon: Ceylon cinnamon (Cinnamomum verum or Cinnamomum zeylanicum Blume), native to Sri Lanka, and Cassia (Cinnamomum cassia or Cinnamomum aromaticum), native to Myanmar, a cheaper and lower quality alternative with stronger taste, which naturally contains coumarin. Depending on the marketplace, both types may often be labelled simply as cinnamon” which can lead to confusion.

The JRC conducted a holistic study applying several methods of analysis to detect different types of fraud in the sector. As much as 9% of the samples labelled as Ceylon cinnamon, were totally or partially substituted by Cassia cinnamon. 

Other types of fraud, such as substitution of bark by other parts of the cinnamon tree such as roots, leaves, and flowers, were suspected in a high rate of samples. Moreover, around 21 % of the samples failed to meet international standards due to a high total ash content. 

The study also showed that 9.6 % of the samples did not comply with the maximum limit of 2 mg kg-1, set for lead by the European food safety legislation and that 31 of the analysed samples were potentially hazardous for children due to a high coumarin content.

The type of irregularities detected in cinnamon, including fraudulent practises, is diverse and cannot be addressed with only one analytical technique, and standardised methods are needed. The high rate of irregular cinnamon samples in the European market indicates that attention should be paid to the situation by all stakeholders in the sector, policy makers, control laboratories, and manufacturers alike.

The study proposes analytical techniques that can be used as screening and confirmatory methods which could be adopted by official control laboratories to detect fraudulent samples with higher accuracy.

Cinnamon and EU legislation

Cinnamon marketed in the EU must comply with several regulations, on: 

• general principles and requirements of food law, establishing the European Food Safety Authority and laying down procedures in matters of food safety
• provision of food information to consumers
• maximum levels for certain contaminants in food, setting a maximum level of 2.0 mg lead per kg of cinnamon
• food additives, setting a maximum level of 150 mg of sulphur dioxide-sulphites per kg in cinnamon.

In addition, the regulation on flavourings and certain food ingredients with flavouring properties for use in and on foods sets maximum levels of coumarin ranging from 5 mg kg−1 in desserts to 50 mg kg−1 in traditional and/or seasonal bakery products labelled as containing cinnamon. There isn’t a specific provision which applies to coumarin naturally present in cinnamon.

Related content

Detection of fraudulent practices in commercially available cinnamon

High rate of safety and fraud issues in commercially available cinnamon

Adulteration of herbs and spices

Courtesy BSS News

COLOMBO, Sept 30, 2025 (BSS/AFP) – Sri Lanka’s inflation rose to its highest 
level in 14 months in September due to higher costs for food, health and 
education, the country’s statistics office said Tuesday.

Year-on-year inflation was 1.5 percent, up from 1.2 percent in August and 
compared with a deflation of 0.5 percent a year earlier, official data 
showed.

September’s inflation was the highest since July last year, when prices rose 
by 2.4 percent. Food prices alone jumped 2.9 percent in September while non-
food items rose at a modest 0.7 percent.

Sri Lanka’s central bank has said it expects prices to rise further by the 
end of the year and could reach a targeted five percent.

Inflation in Sri Lanka hit a record 69.8 percent three years ago at the 
height of the country’s worst economic crisis, when it ran out of foreign 
exchange to finance even the most essential imports.

However, prices have stabilised since the country secured a $2.9-billion 
bailout from the International Monetary Fund (IMF) in early 2023.

The government has also reached debt restructuring agreements with 
international lenders, and the IMF has said the economy has stabilised, 
although recovery remains fragile.

Courtesy Adaderana

The Chief Prelates of all three Buddhist Chapters emphasized that proposed amendments to the Penal Code introducing an offence for corporal punishment, as well as government initiatives to promote tourism through LGBTQ-related activities, could undermine cultural values and give rise to serious social catastrophes.

These observations have been made in a joint letter to the President, issued with the signatures of the Most Venerable Thibbatuwawe Sri Siddhartha Sumangalabidhana Mahanayake Thero of the Malwatta chapter of Siam Nikaya, Most Venerable Warakagoda Dhammasiddhi Sri Pagghananda Gnanarathanabidhana Mahanayake Thero of the Asgiriya Chapter of the Siam Nikaya, Most Venerable Karagoda Uyangoda Maithree Moorthi Mahanayaka Thero of the Amarapura Maha Nikaya and Most Venerable Makulewe Wimala Mahanayake Thero of the Sri Lanka Ramanna Maha Nikaya.

In their letter, the Chief Prelates emphasized that disregarding a country’s cultural identity, historical heritage, and traditional customs, while attempting to govern based on narrow arbitrariness or imitation of foreign practices, could result in societal anarchy and the collapse of social order.

The Chief Prelates specifically highlighted concerns regarding the incumbent government’s proposed amendment to Section 82 of the Penal Code to criminalize corporal punishment, as well as the Tourism Development Authority’s (TDA) support for promoting tourism targeting LGBTQ tourists. They described these initiatives as a serious disruption of societal values and a potential source of multiple social crises.

The Chief Prelates urged the President, who has consistently emphasized the significance of Buddhist philosophical principles and their role in sustainable social development, to give urgent attention to this matter and take necessary measures to prevent such actions, which they consider unethical.

The full statement issued by the Chief Prelates of all three Buddhist Chapters follows:https://www.scribd.com/embeds/925305909/content?start_page=1&view_mode=scroll&access_key=key-EDWqVNgtM9LrVCFpD90U

සදාචාර විරෝධී ක්‍රියාවන් ගැන ත්‍රෙනිකායික හිමිවරුන්ගෙන් ජනපතිට ලිපියක් by poor

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

සමාජ පරිහානියට හේතුවන අදූරදර්ශි නීති හඳුන්වාදීම හා සදාචාර විරෝධී සමලිංගික චර්යාවන් ප්‍රවර්ධනය කිරීමට රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය කටයුතු කිරීම සම්බන්ධයෙන් විරෝධය දක්වා ත්‍රෛනිකායික මහානායක ස්වාමීන්වහන්සේලා ජනපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා වෙත ලිපියක් යොමුකර තිබේ.

රටක සංස්කෘතික අනන්‍යතාවන්, ඓතිහාසික උරුමය මෙන්ම චිරාගත සද්චාරිත්‍රයන් නොසලකා පටු අත්තනෝමතීන් හා අන්ධානුකරණයන් මත පදනම්ව රාජ්‍ය පරිපාලනයෙහිලා යමෙක් උත්සාහ දරන්නේ නම් එය රාජ්‍යය අරාජික වීමට මෙන්ම සමස්ත සමාජය බිඳ වැටීමට හේතුවන්නක් බවද උන්වහන්සේලා පවසති.

මල්වතු පාර්ශවයේ මහානායක අතිපූජ්‍ය තිබ්බටුවාවේ ශ්‍රී සිද්ධාර්ථ සුමංගල, අස්ගිරි පාර්ශවයේ මහානායක අතිපූජ්‍ය වරකාගොඩ ශ්‍රී ඤාණරතන, ශ්‍රී ලංකා අමරපුර මහා නිකායේ මහානායක අතිපූජ්‍ය කරගොඩ උයන්ගොඩ මෛත්‍රී මූර්ති, ශ්‍රී ලංකා රාමඤ්ඤ මහා නිකායේ මහානායක අතිපූජ්‍ය මකුලෑවේ විමල යන මහානායක ස්වාමින්ද්‍රයන් වහන්සේලාගේ අත්සනින් යුතුව ජනපතිවරයා වෙත යොමුකළ ලිපියේ මෙසේද සඳහන් වෙයි.

වර්තමාන රජය මගින් දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයේ 82 වන වගන්තියට ශාරීරික දඬුවම් කිරීමේ වරද නමින් යෝජිත සංශෝධනය මෙන්ම සංචාරක සංවර්ධන අධිකාරිය මගින් සමලිංගික සේවනය පදනම් කරගත් සංචාරක ක්ෂේත්‍රය ප්‍රවර්ධනයට අනුග්‍රහය ලබාදීම එවන් බරපතල සාරධර්මමය ආරාජිකත්වයක් හා සමාජ අර්බුද ගණනාවක් ඇති කිරීමට හේතුවන්නක් බව සංවේගයෙන් යුතුව අවධාරණය කර සිටිමු.

සමාජ සංස්ථාවන්ගේ කාර්යභාරය මෙන්ම මෙරට සාරධර්මමය අනන්‍යතාව පිළිබඳව නොසලකා හරිමින් ඉතාමත් සුළුතර පිරිසකගේ අවිචාරවත් අවශ්‍යතා පූර්ණය කර ගැනීමේ පටු පරමාර්ථ පෙරදැරිව නීති හා චර්යාවන් ප්‍රවර්ධනය කිරීමට රජය කටයුතු කිරීම පිළිබඳව මහා සංඝරත්නය ලෙස අපගේ බරපතල අප්‍රසාදය පලකර සිටිමු.

හිංසනය පිටුදැක ශික්ෂණයට මුල්තැනක් දීමේ පරමාර්ථයෙන් දණ්ඩ නීති සංග්‍රහය සඳහා යෝජිත සංශෝධන හඳුන්වා දෙන බවට සඳහන් කළද මෙවැනි අදූරදර්ශි නීති මගින් සිදුවනුයේ ශික්ෂණයෙන් තොර ආචාරධර්ම පද්ධතියකට යටත් නොවන සමාජ සංස්ථා හා සමාජ වටිනාකම් වලට ගරු නොකරන නොහික්මුණු තරුණ පරපුරක් බිහි කිරීමය. සමාජ යහපැවැත්ම මෙන්ම පුද්ගල ආරක්ෂාව මත පදනම්ව නීති සකස් කිරීම හා ක්‍රියාත්මක වීම සිදුකළ යුතුය.

එසේම යම් ක්‍රියාවක් සිදු කිරීමේ චේතනාව එම ක්‍රියාවේ සද්භාවය තීරණය කිරීමෙහිලා මූලික වන බව බුදු දහමේ මෙන්ම නීතියේ ද මූලික සංකල්පයකි. ස්වකීය දරුවා ශික්ෂණය කිරීමේ පරමාර්ථයෙන් කටයුතු කරන දෙමාපියන් මෙන්ම ගුණධර්මයන්ගෙන් පෝෂිත නිසි විනයක් සහිත දරු පරපුරක් බිහි කිරීමට කටයුතු කරන ගුරුවරුන්ගේ භූමිකාව ද මේ තුළින් දැඩි අවමානයකට ලක්කර ඇත.

ළමා හිංසනය මෙන්ම අත්තනෝමතික ලෙස ශාරීරික දඬුවම් ලබාදීම සම්බන්ධයෙන් ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමට ප්‍රමාණවත් නෛතික ප්‍රතිපාදන දණ්ඩ නීති සංග්‍රහය තුළ අඩංගු වන පසුබිමක අත්තනෝමතික ලෙස සිදු කරන මෙම නීති සංශෝධන මෙරට පවතින ඓතිහාසික සභ්‍යත්වයේ හා ඓතිහාසික අධ්‍යාපන සංස්කෘතියේ න්‍යෂ්ඨිය බිඳ දමමින් දෙමව්පියන් හා දරුවන් අතර මෙන්ම ගුරුවරයා හා ශිෂ්‍යයා අතර පවතින අන්‍යෙයෝන්‍ය සම්බන්ධය, අවබෝධය හා සුහදතාව විනාශ කිරීමේ ආරම්භය බව අප සැවොම අවබෝධ කරගත යුතු කරුණකි.

එහෙත් සමාජ සංස්ථාවන් තුළ අසමතුලිතතාවක් නිර්මාණය වීමට මෙන්ම සමාජ සුරක්ෂාව දැඩි තර්ජනයකට ලක්වීමට හේතුවන මව,පියා,ගුරුවරයා වැනි උත්තරීතර සමාජ සංකල්ප බිඳ වැටීමට තුඩු දෙන මෙවැනි නීති සම්මත කිරීම සමාජ පරිහානියට හේතුවන බව මහජන නියෝජිතයින් අවබෝධ කර නොගැනීම වර්තමාන ශ්‍රීලංකේය දේශපාලන ප්‍රවාහයන්ගේ අන්ධානුකරණ ගති ලක්ෂණ හා මෙරට සංස්කෘතික හර පද්ධතීන් පිළිබඳ පවතින අනවබෝධය මනාව ප්‍රදර්ශනය කරයි.

එසේම අධම්මරාගය හෙවත් මව,පියා,සහෝදරයා,සහෝදරිය ආදි බැඳීම් හා ඥාති සම්බන්ධතාවන් නොසලකා තිරිසන් සතුන් මෙන් ලිංගික ප්‍රීණනය සඳහා පුද්ගලයා යොමු කරවීමත් මිච්ඡාධම්ම හෙවත් සමලිංගික හැසිරීම් ප්‍රවර්ධනය කිරීම මගින් පුද්ගලයාගේ ආයුෂය හා වර්ණය පරිහානියට පත්වන ආකාරය මෙන්ම එය සමාජ බිඳ වැටීමට හේතුවන ආකාරයත් චක්කවත්තී සීහනාද සූත්‍රය තුළ තථාගතයන් වහන්සේ මනාව පැහැදිලි කොට ඇත.

ආර්ථික සංවර්ධනයට මුවාවෙමින් සදාචාර විරෝධී ක්‍රමෝපායන් ප්‍රවර්ධනය කිරීම රටක අරාජිකත්වය උදෙසා හේතුවන අදූරදර්ශි ක්‍රියාවක් බවත් එවැනි ක්‍රියාවන්ගෙන් වැලකී මෙරට චිරාගත සංස්කෘතික හර පද්ධතීන් මත පිහිටා සදාචාර හා සාරධර්ම ප්‍රවර්ධනය කරමින් තිරසර සංවර්ධනයකට යොමු වීමට රජය අවධානය යොමුකළ යුතු බවත් එසේ නොවන්නේම නම් මෙම අප්‍රතිකාරි සංශෝධනයන් සම්බන්ධ මහජන විරෝධයේ දැඩි ප්‍රතිවිපාක විඳීමට රජයට සිදුවන බවත් අවධාරණය කරමු.

බෞද්ධ දාර්ශනික හර පද්ධතීන්ගේ විශිෂ්ටතාව හා එහි ප්‍රායෝගික භාවිතය තිරසර සමාජ සංවර්ධනයකට හේතුවන ආකාරය පිළිබඳ නිරන්තර අදහස් ප්‍රකාශ කරන ගරු ජනාධිපතිතුමන් මේ සම්බන්ධයෙන් කඩිනම් අවධානය යොමුකර මෙම අප්‍රතිකාරී සදාචාර විරෝධී ක්‍රියා වැලැක්වීමට අවශ්‍යය පියවර ගනු ඇතැයි අපි අපේක්ෂා කරමු.

Neth Fm Balumgala

Shenali Waduge

This Bill is not simply about banning corporal punishment — it is about social engineering. 

By stripping away parental and teacher authority, it manufactures a generation of children who are:

1. Narcissistic Youth
   • Conditioned to believe their feelings are supreme and unquestionable.
   • Grow up entitled, arrogant, unable to take correction or responsibility.
2. Unruly & Undisciplined Citizens
   • With no fear of consequence, youth will break rules at home, in school, and later in society.
   • Respect for elders, teachers, and traditions will collapse.
3. Manipulable Pawns
   • When children reject authority at home and school, they become highly vulnerable to outside authority — social media influencers, NGOs, extremist groups, foreign-funded campaigns.
   • Youth without roots in discipline or culture are easily recruited for external agendas: street protests, anti-state activism, culture wars.
4. A Society Turned Upside Down
   • Parents and teachers powerless.
   • Children with unearned power, no duties, no responsibilities.
   • Elders silenced, while youth are weaponized as tools for those who wish to destabilize nations.

Big Picture Warning:
This Bill is not about child protection. It is about child exploitation — creating a narcissistic, unruly generation that can be turned against its own culture, parents, teachers, and country.

THE GOVT MUST IMMEDIATELY WITHDRAW THIS BILL – RUINING THE FUTURE OF THE FUTURE OF SRI LANKA IS MORE TREACHEROUS THAN ANY CRIME

Ministry of Defence  – Media Centre

It has been reported that an illegal explosive called “Cheena Patas” is being produced in some parts of the island using raw materials and other chemicals issued for the firecracker and fireworks industry. Information has also been received that another illegal explosive called “Hakka Patas” is being manufactured using “Cheena Patas” and the raw materials used for firecracker and fireworks production.

These illegal explosives are reportedly used widely to scare away wild animals from farmlands. However, reports indicate that these explosives have caused several severe injuries and deaths to both people and wild animals in the recent past. Furthermore, it has been observed that these explosives pose significant environmental and conservation challenges.

Information has been received that activities related to the production, distribution, storage and sale of the already prohibited explosives, “Hakka Patas” and “Cheena Patas,” continue to take place. Considering these facts and based on a government decision, the Ministry of Defence has taken steps to instruct the relevant authorities to implement special island-wide operations, in coordination with the Sri Lanka Police, to halt these activities and to take steps to strictly enforce the law against those involved in these illegal acts.

Moreover, if individuals engaged in firecracker and fireworks production are found to be involved in or aiding such illegal manufacturing activities in the future, their firecracker and fireworks production licenses will be revoked.

Through this decision, the Government of Sri Lanka has taken a critical step towards protecting both human lives and wildlife in our country. The Ministry of Defence advises the public to refrain from using such harmful illegal explosives and to assist by reporting any incidents of manufacturing, possessing, or selling the already prohibited “Hakka Patas” or the “Cheena Patas” used to produce them, to the nearest police station or wildlife authorities.

Rohan Abeygunawardena

•             Storyline

September 1966 was significant for Sinhala cinema. It featured the story of a young man who loved women, wine, and music. His name was Bonnie Mahattaya.” He was the only child of an aristocratic landowning family from Welhene, a beautiful, remote village. He lost his parents at a very young age and was cared for by a faithful servant. A relative helped him get an education by sending him to a school in Colombo, where children from elite society studied.

The character of the young man reflected the phrase “Walk with kings and keep the common touch.” Young Bonnie had friends from the village who loved art and music. They all looked up to him as their leader. Most evenings, he wandered around the village with his friends and returned to his mansion for a drink and a music session. At home, a village girl staying with him attended to all his needs.

Occasionally, he invited his elite society friends over for dinner or lunch.

Having no motherly or sisterly love as a child, he was searching for love. He never found it but learned what real love was when an attractive young girl refused him and continued her love affair with a handsome young man from the village. He tried everything to break up the affair but failed.

He was trying to grab a flower that belong to someone else. In other words it was a forbidden love that Bonnie was after.

By the time he understood what real love was, he was a sick man. He developed a weak liver due to cirrhosis from heavy drinking. Despite this, he respected the two lovers and helped them.

The storyline described above was from the movie Parasathu Mal.

•             How it was started?

Chitra Balasooriya, a wealthy businessman who owned Chitra Photo Studio in Gampaha town, had a circle of friends like Lionel Algama, Amaradeva, Dayananda Gunawardena, and Mahagama Sekera. All of them were radical thinkers, artists, and aesthetes. They used to meet occasionally, and their conversations focused on literature, movies, and music, both Sinhala and international. They suggested that Chitra should consider producing Sinhala movies. Although he had no idea where to start, he agreed to try.

His friend Dharmadasa Kuruppu said the first step was to get a good script. They approached P.K.D. Seneviratne (PKDS), a well-known Sinhala poet and talented radio play writer who had already written scripts for Sinhala movies like Kurulu Bedda and Sikuru Tharuwa. PKDS told them he was already working on a script that he could finish in two weeks.

When Chitra returned, he handed over the script without any preconditions. The title of the script was Pemwathunge Lokaya,” or Lovers World” in English. Chitra was impressed by the storyline and showed it to his friends. However, a few of them thought that the title was not suitable for a Sinhala movie. At this stage, Mahagama Sekera suggested the title Parasathu Mal,” since the story was about forbidden love. They, including PKDS, agreed on that name.

Chitra decided to make a blockbuster movie and chose the best director. By then, Lester James Peries had already earned a reputation as one of the top directors in Sinhala cinema. He met Lester and offered him the role of director for Parasathumal.”

By that time, Lester had directed an award-winning film, Gamperaliya,” produced by successful business magnate Anton Wickramasinghe. They had already begun producing the movie Delovak Atara.” Anton advised Lester, Lester, don’t take this on. We’ve done two films now, and people will think we’re broke. That’s bad for the company (ref: Lester by Lester).”

•             Selection of a Director

After reviewing the storyline, Lester recommended that they offer the directing job to young Gamini Fonseka.

Gamini entered the film industry as a Second Assistant Director on the famous international movie “Bridge on the River Kwai,” directed by David Lean in the mid-fifties. Lester chose him as his Second Assistant Director for his first Sinhala movie, Rekawa.” It was the revolutionary movie that changed the Sinhala film industry, which was then dominated by a South Indian style of girl, boy, fights, and songs.

Gamini also gained acting experience in Daiwayogaya,” Lester’s Rekawa,” and Sandeshaya.” He became a popular actor after starring in Sandeshaya.

“Lester promised all the assistance towards my production and introduced me to Gamini Fonseka. I had never met him before but had heard he was an ‘Adambarakaraya’ (a proud person).” That did not deter me, as I was a bigger Adambarakaraya,” Balasuriya said (Chandani Kirinde’s interview of Chitra published in Sunday Times on 5th November 2017).

The 28-year-old handsome young man, Gamini Fonseka, took on the challenge of directing his first movie. He also accepted acting in the film by taking on the main role, Bonnie Mahathaya,” himself.

•             Selection of the Actors

Punya Heendeniya (Kamala) was cast to play the challenging role of a typical village girl from that era, where her lover was manipulated by the wealthy playboy Bonnie into ending her love affair with a handsome young man. Tony Ranasinghe was chosen as Kamala’s lover, Sirisena while D.R. Nanayakkara was assigned the role of the loyal family servant, Amaris. Anula Karunathilake was cast as Nona,’ a girl from a poor family looking for a smart young man like Srisena as her husband. Sirimathy Rasadari was cast as Maggie, who lives in Bonnie’s mansion and takes care of Bonnie’s interests.

Other actors were Dharmadasa Kuruppu (as Sedaris), S.A. Jamis (as Kamala’s father), Shanthi Lekha (as Kamala’s mother), Wijeratne Warakagoda (as Tabla player), Shelton Perera (as Harmonium player), Joe Abeywickrama (as Ariyawansa), and Chitra Wakista (as Sirisena’s mother) playing other main roles. Some of the minor roles by Nelson Karunagama, Denawaka Hamine, Francis Perera, Mapa Gunarathna, Daya Wickramaarachchi, D.A.Balasuriya,   Quintus Rodrigo, Nimal Gammudali, and Champa Liyanege.

•             Film Location

Chitra’s next problem was to get a proper location for the movie. From his young days, he was fascinated by the mansion located at Bendiyamulla in Gampaha. The mansion (a legendary Walauwa) was Agra” built by D.D.Karunaratne, one of the richest men in Gampaha, won the 1947 election contesting through the United National Party (UNP). He was made a Senator by First Prime Minister D.S. Senanayake.

By this time, the mansion was owned by his eldest daughter, Chandra Charlotte, who was married to the Director General of the Irrigation Department. When Chitra requested her permission to use her mansion as a film location, she refused.

At this stage, PKDS, who was a close acquaintance of the then Prime Minister Dudley Senanayake and was working as his public relations officer, came forward to help Chitra. However, at the intervention of the Prime Minister, the owner agreed with certain conditions. One condition was not to allow anyone to enter the house without first washing their feet.

•             Selection of Technical Team and Shooting

Chitra and Gamini then selected the technical team. Sumitta Amarasinghe was selected as the Cinematographer and Titus Thotawatte as the Film Editor. Chitra’s friends Lionel Algama and Mahagama Sekera was given the task of Composing Music and Lyricist of the songs respectively. The play back singers were W. D. Amaradeva and Sujatha Attanayake.  The Art Director was Dharmasena Hemapala.

When the shooting of the film commenced man behind the camera Sumitta Amarasinghe helped and directed Gamini who acted as Bonnie Mahattaya or the main character, who had to perform with many emotional and facial expressions to convey the character’s inner thoughts and feelings to the audience.

Gamini with his experience working with directors like David Lean and Lester, directed almost all the other characters to perform well in front of the camera.

•             Lester’s Assistance

As agreed with Chitra and Gamini, Lester visited the location several times and helped them with the direction of few scenes.

A scene where the drunken Bonnie Mahattaya (Gamini) stands on the staircase landing with his silhouette behind him in dim lighting, which captivated many movie fans, was directed by Lester. Many a cinema lovers feel this seen was one of the best shots taken in a Sinhala silver screen, if not the best.

Boni Mahattaya asked the artist Ariyawansa to paint a portrait of Kamala, the girl who captured his heart. Ariyawansa watched her fetch water from a Kalagadi (clay pot) at a village pond called Kohila Kotuwa” and then step out of it. He asked her to do it again so he could get a better view of her. This was another scene directed by Lester, and many people were captivated by the gentle way the typical village girl kindly accepted the artist’s request.

•             Film Critics and Their Views

Although this movie’s story might have been somewhat controversial in Sri Lankan society at the time, Gamini directed it in a way that made it seem like a family-friendly movie. Since there was no legislation controlling or censoring Sinhala movies in the sixties, Gamini’s only reference would have been the banning of Nalangana (Dancer) in 1960.

Late Jayawilal Wilegoda, a pioneer in Sinhala film criticism and dedicated to promoting better Sinhala movies, wrote that the storyline of Parasathumal was something directors and screenwriters aimed to craft, yet they were unable to do so in 129 Sinhala movies screened before this one.

About the acting skills Jayawilal said almost all the actors performed very well but he was of the opinion that D.R. Nanayakkara, the faithful servant of Bonnie Mahttaya’s parents acting was outstanding.

•             Awards

Gamini Fonseka bagged the Best Actor award and P. K. D. Seneviratne got the Best Script Writer award as well as  Sujatha Aththanayaka Best Female Playback Singer for their performance in the movie Parasathu Mal at the 5th Sarasaviya Awards festival held on July 5, 1967, at the Regal Cinema, Colombo.

•             The Flower That Blossomed On Sinhala Silver Screen

Parasathu Mal was one of the best Sinhala movies that depicted village life in the Neo-feudal society that developed after independence. A 1997 government committee recognized Parasathu Mal as one of the top films produced in the first 50 years of Sri Lankan cinema since the screening of Kadawunu Poronduwa (The Broken Promise) in 1947.

The movie was screened on 26th September 1966, nearly sixty years ago.

•             Preservation and Screening in the 21st Century

Today, traditional film projectors have been replaced by digital projectors, and many modern theatres are being built across the country, upgrading their technology. Therefore, it is essential to digitize old Sinhala movies like Parasathu Mal so they can be shown on the advanced digital projection systems used in theatres today, benefiting old, current, and future generations.

Additionally, digitization helps protect films from decay and loss, ensuring their preservation for future audiences.

I believe it is the responsibility of the Film Corporation” to initiate this process. Both the current owners and the corporation could benefit by offering old movies for benefit shows locally and abroad in cities with large Sri Lankan communities, such as Melbourne, Australia; New Zealand; Italy; and others.

This article is dedicated to “King of Sinhala Cinema” Gamini Fonseka, who brought realism, charisma, and a strong screen presence, shaping the golden era of Sri Lankan cinema, and to the crew who worked with him in his first directing attempt on a Sinhala movie. It is also dedicated to producer Chitra Balasooriya, who took the risk of allowing a novice to direct his movie Parasathu Mal.”

I would like to conclude this article with a poem written by PKDS and sung by Pandith Amaradeva at the end of the movie, which summarises the entire storyline.

බටහිර අහස රතු සිත්තම් මැවුනාවේ

දෙනිපෙත අඬනහිරියා මල් පිපුනාවේ

මා ආදරය දුටු වග නොම  හැඟුනාවේ

මා නැතිදා උන්නු සුවඳක්    දැනුනාවේ

Rohan Abeygunawardena

(Writer could be contacted on abeyrohan@gmail.com)

Ministry of Defence  – Media Centre

The 81^st Anniversary Celebration of the Sri Lanka Ex-Servicemen’s Association (SLESA) was held yesterday (28 September) at the Grand Maitland Reception Hall in Colombo, with the Defence Secretary, Air Vice Marshal Sampath Thuyacontha (Retd), attending as the Chief Guest.

The Defence Secretary and other distinguished guests were warmly welcomed by the President of the SLESA, Lieutenant Colonel Ajith Siyambalapitiya (Retd).

Addressing the gathering, the Defence Secretary stated that the successful eradication of the brutal terrorism that plagued the nation for three decades was due to the correct leadership, timely decisions and systematically implemented plans by the senior officers of the then-Tri-Forces. He also expressed his gratitude for the immeasurable sacrifices and invaluable service rendered by all retired and fallen war heroes for the sake of the motherland’s sovereignty, territorial integrity and peace.

Furthermore, he emphasized that as the country moves towards sustainable development, it is crucial to motivate and guide the current youth population using the experience and knowledge of war veterans. He noted that this would contribute to building a patriotic and disciplined nation.

The Defence Secretary also highlighted the current government’s commitment to fully discharge its responsibilities towards the welfare of all retired service personnel, war heroes with disabilities due to conflict, and the family members of those who made the supreme sacrifice. He announced that after reviewing the issues and challenges presented by these groups during the recent public day programs, a Cabinet paper pertaining to their welfare, including necessary facilities and securing their future, has been submitted for Cabinet recommendation.

The celebration included the presentation of Meritorious Service Medals to members who have dedicatedly served the SLESA and the ‘Lifetime Achievement’ insignia was awarded to current members of the association. Special honorary awards were also presented to recognize the exceptional service rendered to the association by Mr. Quintus Andradi, Rear Admiral Anil Bowatte (Retd), Captain D Wijesinghe (Retd) and Captain I A Sirisena (Retd).

The event was attended by a host of dignitaries, including retired Commanders of the Tri-Forces, the Commander of the Air Force, senior Tri-Forces officers, officials from the Ministry of Defence and members of the SLESA.

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

පිවිතුරු හෙළ උරුමයේ නායක, උදය ගම්මන්පිල මහතා විසින් ජාතික ජන බලවේගයට විරුද්ධව අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාවට පැමිණිල්ලක් ඉදිරිපත් කලේය.

මෙම පැමිණිල්ල අද (29) දින පෙරවරුවේ ගොනු කෙරිණි.

මෙම පැමිණිල්ලට හේතු වී ඇත්තේ ආණ්ඩුවේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් විසින් තම මාසික වැටුප පක්ෂයේ අරමුදලට බැර කර, දේශපාලන කටයුතු සඳහා යොදා ගැනීමයි.

පැමිණිල්ල ගොනු කිරීමෙන් අනතුරුව මාධ්‍ය වෙත අදහස් දැක්වූ ගම්මන්පිල මහතා පැහැදිලි කළේ, මන්ත්‍රීවරුන් 159 දෙනකු විසින් මාසිකව රුපියල් කෝටි 3කට වඩා වැඩි මුදලක් ලබා ගනිමින් එය පක්ෂ අරමුදලට බැර කර දේශපාලන කටයුතු වෙනුවෙන් යොදා ගැනීම මහජන මුදල් අවභාවිත කිරීමක් බවයි.

මෙම කරුණ සම්බන්ධයෙන් වහාම විමර්ශනයක් අරඹන ලෙස ඉල්ලා තමන් අල්ලස් කොමිසම හමුවට පැමිණි බවද ඔහු වැඩිදුරටත් කීය.

2025 සැප්තැම්බර් මස 29 වන දින

අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්තුමා
අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාව
36 මලලසේකර මාවත
කොළඹ 7

හිතවත් අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්තුමනි

මහජන අරමුදල් දේශපාලනික අරමුණු වෙනුවෙන් යෙදවීමෙන් ජාතික ජන බලවේගය සිදු කරන දූෂණයට නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම
ජාතික ජනබලවේගය නියෝජනය කරන සියළුම පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරුන්ගේ ද ජනාධිපතිවරයාගේ ද සමස්ත වැටුප් සහ දීමනා එහි ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂය වන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ අරමුදලට ලබා දෙන බවත් තම නඩත්තුව සඳහා පක්ෂ අරමුදලින් දීමනාවක් ලබා ගන්නා බවත් එම පක්ෂයේ මන්ත්‍රිවරයෙකු වන දේවානන්ද සුරවීර මහතා ප්‍රකාශ කරයි. (ඇමුණුම 1 බලන්න).

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරයෙකු දළ වශයෙන් මාසයකට රු 340,000ක පමණ දීමනා ලබයි (ඇමුණුම 2 බලන්න). 2024 අප්‍රේල් මස වැටුප් පත්‍රිකාව අනුව එකී දීමනාව සැකසෙන්නේ පහත දැක්වෙන පරිදිය.

මාසික දීමනාව 54,285.00
සංග්‍රහ දීමනාව 1,000.00
දුරකතන දීමනාව 50,000.00
කාර්යාල දීමනාව 100,000.00
ඉන්ධන දීමනාව 103,000.00
ප්‍රවාහන දීමනාව 15,000.00
පැමිණීමේ දීමනාව 15,000.00
කමිටු සහභාගී දීමනාව 2,500.00
එකතුව 340,785.00

මෙම දීමනා අතුරෙන් මන්ත්‍රිවරයෙකුට සිය කැමැත්ත පරිදි වියදම් කළ හැක්කේ මාසික දීමනාව, පැමිණීමේ දීමනාව සහ කමිටු සහභාගි දීමනාව පමණි. ඒ අනුව 2024 අප්‍රේල් මස මන්ත්‍රිවරයෙකුට ලැබුණු දීමනා වලින් තමන් කැමැති පරිදි වියදම් කළ හැක්කේ රු71,285.00කි. එනම් පක්ෂ අරමුදලට පරිත්‍යාග කළ හැක්කේ රු71,285.00කි.

අන් සෑම දීමනාවක්ම ලබා දෙන්නේ නිශ්චිත අරමුණක් ඉටු කර ගැනීමටයි. එබැවින් එම මුදල් වැය කළ යුත්තේ ලබා දෙන අරමුණ ඉටු කිරීමටයි. ඒ අනුව රු100,000.00ක් වූ කාර්යාල දීමනාව භාවිතා කළ යුත්තේ තම මැතිවරණ කොට්ඨාශය තුල කාර්යාලයක් නඩත්තු කිරීමටයි. කාර්යාල කුලිය, විදුලි බිල්පත්, ජල බිල්පත් සහ නඩත්තු වියදම් සඳහා එම මුදල වැය කළ යුතුය. එසේම ඉන්ධන දීමනාව භාවිතා කළ යුත්තේ මැතිවරණ කොට්ඨාශය පුරා සංචාරය කර මහජන ගැටළු හඳුනා ගැනීමට සහ උත්සව හා රැස්වීම් වලට සහභාගි වීමටය. ප්‍රවාහන වියදම් භාවිතා කළ යුත්තේ තම කාර්ය මණ්ඩලයේ මහජන සේවා සඳහා වන ප්‍රවාහන වියදම් ආවරණය කිරීමටයි. සංග්‍රහ දීමනාව භාවිතා කළ යුත්තේ තමන් හමුවීමට පැමිණෙන ජනතාවට අවම වශයෙන් තේ කෝප්පයකින් සංග්‍රහ කිරීමටයි.

දුරකතන දීමනාව භාවිතා කළ යුත්තේ තම දුරකතන, පැකුම් සහ අන්තර්ජාල සබඳතාවල මාසික බිල්පත් පියවීමටයි.

මේ අනුව නිශ්චිත මහජන සේවයකට වැය කිරීමට ලබා දෙන අරමුදල් තමන්ගේ පෞද්ගලික අවශ්‍යතාවයකට යෙදවීම මහජන මුදල් අවභාවිතා කිරීමකි. දූෂණයකි. එබැවින් ජාතික ජන බලවේගයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරුන් 159 දෙනා ද ජනාධිපතිවරයා ද මෙම දූෂණය නමැති වරද සිදුකර ඇත. එබැවින් ඔවුන්ට එරෙහිව නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා ලෙස අපි ඉල්ලා සිටිමු.

ඉහත දැක්වූ දේවානන්ද සුරවීර මන්ත්‍රිතුමාගේ ප්‍රකාශය අනුව සෑම මන්ත්‍රිවරයෙකුටම ජාතික ජන බලවේගය විසින් මාසික දීමනාවක් ලබා දුන්නත් කිසිම මන්ත්‍රිවරයෙකු තමන්ගේ ආදායමක් ලෙස එකී දීමනාව සිය වත්කම් ප්‍රකාශනයේ සඳහන් කර නොමැති බව ඔබ කොමිෂන් සභාව විසින් ප්‍රසිද්ධ කරන ලද වත්කම් ප්‍රකාශන නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් පෙනේ. එබැවින් ජනාධිපතිවරයා ද ජාතික ජන බලවේගයේ සෑම මන්ත්‍රිවරයෙකු ද මෙම දීමනාව පිළිබඳ සඳහන් නොකිරීමෙන් ඔවුන් සියළුම දෙනා දූෂණ විරෝධි පනත යටතේ රුපියල් ලක්ෂ දෙකක දඩයක් සහ වසරක සිර දඬුවමක් ලැබිය හැකි වරදක් කර ඇති බව පෙනේ. එබැවින් ඔවුන්ට එරෙහිව නොපමාව නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන මෙන් අපි කොමිෂන් සභාවෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

මෙයට
දේශප්‍රේමිත්වයෙන්
පිවිතුරු හෙළ උරුමය

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

කිසි දවසක බස් රථයක ගමන් කර නැති අයෙකු නිල්පාට බස් රථයේ යැවීම සම්බන්ධයෙන් තමන්ට විශාල සතුටක් දැනුණු බව ජපානයේ වෙසෙන ශ්‍රී ලාංකිකයෙක් ජනාධිපති අනුර දිසානායක මහතා සහභාගි වූ ජන හමුවකදී සඳහන් කළේය.

එදින තමන්ට ඇතිවූ සන්තෝසයට තමන් වයින් බෝතලයක් තනියම පානය කළ බවද හෙතෙම සඳහන් කළේය.

ජපන් රජයේ ආරාධනාවකට අනුව එරට නිල සංචාරයක නිරත වන ජනාධිපති අනුර කුමාරදිසානායක මහතා අද ටෝකියෝ හිදී ජපානයේ වෙසෙන ශ්‍රී ලංකික ප්‍රජාව හමුවිය.

මෙම හමුවේදී ආර්ථිකය, බදු ප්‍රතිපත්ති සහ දූෂණ විරෝධී ක්‍රියාමාර්ග පිළිබඳව ජනාධිපතිවරයා අදහස් පළ කළේය.

Courtesy The Daily Mirror

In a bizarre statement, Industries Minister Sunil Handunnetti said yesterday that Sri Lanka had ‘won the Nobel Prize for tea’ after entering the Guinness World Records for producing the world’s most expensive tea.

Addressing the media, Handunnetti who seemed unaware of what a Nobel prize meant said this was a proud moment for the country, proving the unmatched quality of Ceylon tea and strengthening its place in the global luxury market.

Sri Lanka recently entered the Guinness World Records after the New Vithanakande Tea Factory achieved recognition for producing the world’s most expensive tea.

The record was secured with its premium Ceylon Black Tea (FFExSp), which was sold in Japan for LKR 252,500 per kilogram (approximately ¥125,000).

Courtesy The Daily Mirror

Colombo, Sep 29 (Daily Mirror)- Archbishop of Colombo, His Eminence Cardinal Malcolm Ranjith, shocked the Catholic community in Sri Lanka over the weekend with the revelation of an unusual and controversial incident involving a same-sex wedding conducted in a church.

Speaking during a church service on Sunday, Cardinal Ranjith disclosed that two Sri Lankan women had managed to get married in a Catholic Church by deceiving the officiating priest. According to the Cardinal, one of the women altered her appearance by taking male hormone treatments, which led the priest to believe she was a man.

“One of these women had used male hormone tablets to change her appearance. The priest was deceived because she even had facial hair. This incident took place right here in Sri Lanka,” the Cardinal said.

Expressing strong opposition to same-sex marriage, Cardinal Ranjith questioned the feasibility of such unions in the context of family life.

“How can two men or two women lead a proper family life if they marry?” he asked.

The Cardinal also criticised the Sri Lankan government’s recent steps to promote LGBTQ+ tourism, warning that such initiatives could harm the country’s cultural fabric.

Sri Lanka must not allow its children and youth to become victims of foreigners who arrive here to fulfil unacceptable desires. We are unsure whether President Anura Kumara Dissanayake is aware of the implications, but we hope he understands the seriousness of the matter. Citizens must be vigilant against those seeking to undermine Sri Lanka’s cultural values,” he added.

While calling for compassion towards individuals with same-sex attraction, Cardinal Ranjith drew a distinction between those he believes are born with such tendencies and those who, in his view, adopt them due to external influence.

We must not harass those born with homosexual tendencies. They should be treated with kindness and dignity. However, others should not be pressured into adopting alternative lifestyles,” he said.

He also warned that some Western Christian nations have, in his opinion, witnessed the erosion of their cultural and moral values due to the normalisation of homosexuality and related social trends.

Courtesy Adaderana

While 5 percent GDP growth in 2024 exceeded expectations, Sri Lanka’s investment climate remains challenging, according to the US Statement Department.

While the sweeping electoral victories of President Anura Kumara Dissanayake and the National People’s Power (NPP) parliamentary coalition in late 2024 have provided political stability, in the 2025 Investment Climate Statement on Sri Lanka, the US State Department said NPP’s commitment to the country’s US$3 billion, four-year (2023-2027) Extended Fund Facility IMF program reassured investors, but many remain wary given the NPP leadership’s historically anti-Western, Marxist-influenced ideology.

The report said foreign direct investment (FDI) remains constrained, with most transactions in the modest US$3 to US$5 million range.

The US State Department noted that despite the government’s US$5 billion FDI target for 2025, experienced investors emphasize that policy stability, regulatory reform, and improved transparency must precede any significant uptick in large-scale investments.

It added the new government’s institutional capacity to encourage an open investment environment remains limited despite positive rhetoric.

Overall, the US State Department said investors report that doing business remains difficult, frequently citing concerns about project reversals, regulatory shifts, slow decision making, and inadequate support for established businesses.

Top News Lk

SepalAmarasinghe

Dasatha News

Top News Lk

e-Con e-News

blog: eesrilanka.wordpress.com

‘Before you study the economics, study the economists!’

e-Con e-News 21-27 September 2025

England’s Hongkong & Shanghai Banking Corporation (HSBC) this week sold certain retail ‘assets’ in Sri Lanka to the Nations Trust Bank (NTB) for Rs18billion – so, the merchant media tells us. HSBC claims this ‘exit from retail is part of a global retrenchment that includes several Asian markets’ and ‘reflects a wider shift in global finance as multinational banks scale back.’ HSBC’s origins can be traced to England’s trading of opium grown in India & imposed on China through war. Many of England’s leading agency houses, from 19^th century Ceylon to this day in Sri Lanka, have been linked to HSBC & England’s voracious opium business…

*

It was only in August that HSBC was ‘recognized as the Best International Bank in Sri Lanka by Euromoney for the 2^nd year in a row’. They earlier won ‘the 2025 FinanceAsia award for the Best International Bank in SL for the 8^th time’. We know these awards & attendant ceremonies and hoopla are fake. Yet if true, why are such worldly behemoths ‘scaling back’? Perhaps it was to hype their share prices. ‘The proposed acquisition covers ‘HSBC Sri Lanka’s retail banking business including premium banking customers, credit cards, retail loans and accounts of approximately 200,000 customers!’ And from where did NTB get this Rs18bn, in a supposedly ‘bankrupt’ economy? NTB claims the transaction ‘will be funded by internally generated funds.’ Yet, how does all this recall and mirror the colonial role played by Indian capital, as intermediaries for the imperialist exploitation of Sri Lanka?

     2025 marks the centennial of the crash in 1925 of a Nattukottai Chettiar moneylender in Colombo, which led to a larger banking crisis in the country, previewing the onset worldwide of the so-called Great Depression of 1929, which accelerated the march to Japan’s invasion of China in 1931, and England’s World War 2. After the 1925 Chettiar crash, the English banks stopped lending money to Chettiar ‘firms’, who then began demanding repayment of loans from ‘Ceylonese clientele’, who were themselves in financial straits. The ‘Ceylonese’ then defaulted and lost their properties, resulting in an intense anti-Chettiar campaign, accompanied by an outcry against toddy & arrack ‘renters’, who were also financed by Chettiar lenders

     The Chettiar moneylenders were middlemen between the English banks and local people, because English banks refused to lend directly to Ceylonese. The crash inspired demands for a local bank, which resulted in the English creation in 1934 of the Ceylon Banking Commission (CBC, headed by Indian Parsi banker Sir Sorabji Nusserwanji Pochkhanawala, a founder of the Central Bank of India). The CBC supposedly ‘favored a policy of industrialization’ and recommended the formation of the state-sponsored Bank of Ceylon (1938). The state-sponsored Bank of Ceylon, & later Peoples’ Bank, would however be sabotaged from operating as development banks, which were supposed to invest in modern production.

*

The 1922 Industries Commission had baldly declared: ‘By reason of natural resources Ceylon is destined to be primarily an agricultural country.’ Meanwhile, England’s Donoughmore Constitution, 1931-47, retained English control of war-making & external affairs, public service, finance & justice in Ceylon. It was a harbinger of the restrictions that would be retained after ‘Soulbury independence’ in 1948, that would impede & sabotage any attempts to industrially modernize the economy.

     The architects of such stunted independence had to act ignorant of the excellent example the USSR was at that time, showing throughout the 1920-40s, how a country could modernize in a short time. The USSR had learned the lessons from the examples provided by the colonies of ‘new settlement’ like the USA, Canada, Australia, etc, minus the stealing of lands from indigenous peoples. Yet, the whites’ genocidal practices were solely projected falsely onto the USSR, to tarnish its industrial achievements.

*

‘If money comes into the world

with a congenital blood-stain on one cheek,

capital comes dripping from head to foot,

from every pore, with blood and dirt.’

– Karl Marx, Capital

*

• The 19^thC English prohibition of chena cultivation, had taken place midst mass murder in Lanka, and the wholesale robbery & sale of chena lands & forests to expand the plantations, with the aid of an indentured system of unfree immigrant labor from India. Chena, also known as ‘swidden’, was given the English moniker ‘slash&burn‘ in Ceylon, to demonize an ancient practice, which had enabled the Sinhala cultivator to grow cash crops & earn cash, rather than just barter their harvests for imported industrial goods. The prohibition on chena then led to a ‘liquidity crisis in the village’. These changes in production relations soon resulted in ‘the rise of merchant-cum-usurer class in the agrarian system’. This alien class fraction provided loans to the peasantry within and between the harvesting periods of paddy, in exchange for a greater share of the total harvest. This created the socioeconomic space necessary for this usurer-cum-merchant class – mostly ‘Chettiars’ by the 20^thC – to ascend in the English period.

     The import of rice to Sri Lanka from Burma had been monopolized by Chettiar & other Indian traders who controlled 40% of Burma’s imports and 60% of exports. These regional Chettiar bankers later became the reason for the Bank of Ceylon to be set up, because the English banks would only lend to local people through them. Such crucial linkages explain why state & commercial banks simply refuse to invest in modern (machine-building) production. These Chettiar bankers grew to also control Tamil political parties as well as other politicians, and such media as MTV, News1^st, etc.

     The Chettiar crisis led, in 1927, to Mahatma Gandhi’s tour of Colombo, Kandy & Jaffna, organized by the Nagarathar Society of Colombo – powerful Nattukottai Chettiar financiers. These businessmen included wealthy recruiters of unfree labor from India.

     ee earlier (17 July 2021) discussed the link between the first English (& gay) governor of colonial Ceylon in the 18-19^th centuries and the resounding crash of England’s Arbuthnot & Co in 1906. Funded by Nagarathar Chettiar capital, the Indian Bank (IB) was set up by Venkatarama Iyer Krishnaswamy. He had purportedly sued Arbuthnot, and ensured the principal English partner of the firm, Sir George Arbuthnot was imprisoned. The English then made Krishnaswamy a judge of the Madras High Court in 1909 and a member of the Executive Council of the Madras Governor. The IB then spread through Sri Lanka, Myanmar, Singapore, and Southeast Asia.

     In 1932 the India Bank opened a branch in Colombo. It opened its 2^nd Ceylon branch in 1935 in Jaffna, and later opened a branch in Rangoon, Burma (Yangon, Myanmar). The Burmese government nationalized all foreign banks, including IB’s branch, in 1963. In 1969 the Government of India nationalized 14 top banks, including IB. Assassination & sabotage would prevent Sri Lanka from making any such moves!  In July 1983 ‘rioters’ burned the Indian Overseas Bank Branch in Colombo, but the Indian Bank Branch, miraculously ‘escaped unscathed’, as did the gold shops of Sea Street.

*

• Merchant- & moneylender-dominated media in Sri Lanka (see ee Finance, HSBC to exit retail banking in SL) claims HSBC’s ‘retail’ sale to NTB, and this ‘global rentrenchment’ by multinational banks, ‘creates space for local institutions to consolidate’. What on earth could this mean? Concentrate? Create further monopolies? They compare the sale to Singapore’s DBS Bank, which ‘has emerged as the dominant player; in Sri Lanka, local banks are now filling the same role’. Really? Apparently, ‘on the corporate side’, the NTB ‘continues to prioritise exporters, value-added manufacturers, and financial institutions.’ This itself shows, there is absolutely no compare with Singapore.

*

• DBS (Development Bank of Singapore), the ‘largest bank in Southeast Asia by assets’, is controlled by state-owned Temasek Holdings, Singapore’s 2^nd-largest sovereign wealth fund after GIC (Government of Singapore Investment Corporation, which manages the country’s foreign reserves, & is funded by the Monetary Authority of Singapore/MAS, their central bank & monetary authority). Singapore is a modern industrial city-state. They invest in modern high-technology production, ie, machine-making machineries. They compulsorily retain 20% of workers’ wages which are placed in a savings fund. They prevent ‘sweatshops’ from operating in their country, and demand they pay their workers high wages. How can they compare with Sri Lanka’s banks, especially the so-called private commercial banks which are fronts for foreign multinationals? And why are media-promoted economists (especially from ‘rule-of-law’ Singapore, where former central-banker-on-the-run Royal College’s Arjuna Mahendran is supposedly hiding!) promoting the so-called ‘independence’ of the Central Bank from political, ie, elected, oversight?

*

Central banks were never neutral bodies

designed to provide expert advice & decisions

on controlling interest rate, money supply &

affecting the wider economy. Central banks were

created as ‘lenders of last resort’ to ensure that

the banking sector did not implode & would

continue to ‘lubricate’ the capitalist economy.

In the post-1945 period, they morphed into agencies

for ‘managing the economy’ (with little success);

& the neoliberal period saw a drive to establish

their ‘independence’ from any Leftist governments

in the interests of finance capital. – M Roberts,

ee Economists, Immigration & the World Order

*

Another Royal College hitman & former Central Bank governor, Indrajit Coomaraswamy was this week inducted as a Fellow of National Academy of Sciences. There he repeated his tired, utterly false & unscientific mantra about the independence of the Central Bank and that ‘at the time of independence Sri Lanka was second to Japan on almost any socioeconomic indicator in Asia;’ and that Sri Lanka has ‘very toxic combination of populist politics on the one hand and a deeply entrenched entitlement culture amongst the people’. Again we ask, really? Is it ‘populism’ & ‘entitlement’ that has retained the colonial import-export plantation fraud? 

*

• Fair Facts – John Keells Holdings is Nation Trust Bank (NTB)’s largest shareholder with a 56.4% stake. Keells recently invested in a casino! – City of Dreams! Keells’ largest shareholder is HWIC Asia Fund, a subsidiary of ‘Canadian company’ Fairfax Financial Holdings. A major financier of car imports, Fairfax, along with other foreign funds (World Bank’s International Finance Corporation – IFC, Norways Norges, England’s Aberdeen, & USA’s Templeton) and foreign HNIs (High-Net-Worth Individuals, Mark Mobius etc) are big investors in the ‘rigged’ (according to UNP leader Ranil Wickremesinghe) Colombo S.tock Exchange (CSE). Fairfax’s frontman Prem Watsa visited their Fairfirst Insurance offices in August this year to welcome Sri Lanka’s ‘remarkable recovery’ after opening the country to further car imports. Prabhat Patnaik, in a recent essay ‘Is India Heading for Foreign Ownership of Banks?’ (see ee Economists) notes that the Reserve Bank of India (RBI), despite having a limit of 15% on ownership by non-residents of the equity of an Indian bank, has ignored the 2018 purchase by the Mauritius-based Holding Company of the Canadian company Fairfax of a 51% equity in the Catholic Syrian Bank of Kerala. So exactly who is Prem Watsa a laundering front for?

     Keells & World Bank’s International Finance Corporation are also big investors in the Commercial Bank of Ceylon Group, comprising Sri Lanka’s ‘largest private sector bank’, and called the ‘Best Bank in Sri Lanka’ by the US-based Global Finance magazine. Washington-based World Bank’s IFC in 2023 gave a US$400million swap facility to the Commercial Bank of Ceylon, Sampath Bank & Nations Trust Bank, ‘to help import food, medicine & fertilizers.’ No wonder they vehemently oppose local production of these goods, and their merchant media, corporate & so-called ‘social’ media raised a ruckus over such ‘import-substitution’ in 2022, leading to the ‘aragalaya’ (see ee Quotes, Exploding Gas Cylinders?).

*

• Multilateral lenders, such as Asian Development Bank (ADB) [& the World Bank etc ee may add!] are ‘forcing cooperatives & government-led credit programs to be weakened while promoting the commercialisation of microfinance‘. So says ‘ADB Loan Condition Trumps Consultation with Communities Affected by Microfinance’, by the Ekabaddha Praja Sanwardhana Kantha Maha Sangamaya, the Collective of Women Victimised by Microfinance and the Uva Vellassa Kantha Sangamaya (see ee Focus). These well-advertised institutions are ‘as much to blame for the microfinance crisis in Sri Lanka’, which the Non-banking Finance division at the Central Bank claims to be unaware, The ‘independent’ Central Bank is in fact refusing to regulate large finance companies. Many of these finance companies are fronts for agents importing the industrial goods of imperialist countries.

     ‘Usury has been nurtured and reproduced by the household debt crisis caused by the profit-driven and extractive lending practices of big finance companies… Large finance companies, have contributed to and exacerbated the microfinance crisis.’

     This critique does not discuss the role played by intermediaries, just like the Chettiar bankers, between the multilaterals like the World Bank, and the commercial banks, which are fronts for so-called Development Agencies. Nor does it discuss the need for nationalizing these banks. The first priority, as Lenin noted during the 1917 Russian Revolution, a lesson learned from the failure of the 1871 short-lived & pathbreaking Paris Commune, is to imprison these ‘bankers’ who if not held responsible, will finance mayhem again & counter-revolution.

*

‘Bank loans to NBFCs & MFIs are now

counted as part of priority sector lending.

The basic purpose of bank nationalisation,

which among others, was to make bank

finance directly available to marginal borrowers

in sectors like agriculture, small industries &

small businesses, bypassing all intermediaries,

has been undermined.’ (see ee Economists, Patnaik)

*

Meanwhile, rather than nationalizing banks, the Economic Development Deputy Minister AJ Fernando is dreaming of using the Stock Market to shakedown ‘domestic savings’. He says such savings remain are scattered & fragmented, limiting their impact on development. ‘Scattered, insignificant capital cannot make a big push for economic development. We need to pull them together, and the stock market is the platform for that.’ (see ee Economists, Govt says capital market reforms critical)

*

• This week saw the Sri Lanka Banks’ Association (SLBA) submit proposals for the 2026 budget complain about  ‘Excessive taxation, currently at 53% for domestic banks & 65% for foreign banks’ They claim it’s ‘a barrier to competitiveness & capital formation’. Really? What kind of capital? Usurer? Mercantile? Industrial? ‘A fairer regime… would allow banks to direct resources towards lending for critical infrastructure & priority sectors.’ What are the priorities for the SLBA? Only their lame history can tell us. The SLBA meanwhile wants a level playing field, ‘by applying VAT on global digital services, such as Google, Meta, PayPal.’ They also want to remove cash, and advance digital transactions by capping large cash payments and mandating electronic settlement of supplier, tax and utility bills.’ (see ee Economists, Budget 2026: SLBA present proposals)

*

• SBD de Silva constantly pinpointed the media’s incessant call for investment, ‘FDI! FDI!’ and always asked, ‘Investment for what?’ To splash on more luxury imports? ee continues Chapter 2 of SBD de Silva’s 1982 classic, The Political Economy of Underdevelopment (PEU). SBD compared ‘investment patterns in the settler & nonsettler colonies, and the resulting economic underdevelopment in the latter’. The last ee described the ‘deviant cases‘ that did not readily fit SBD’s settler/nonsettler model, where he pointed out that the economic structures that emerged in the underdeveloped countries seem to be connected with the type of colony which they represented.

     SBD’s Chapter 2 seeks to explain ‘the relative economic viability of the settler colonies, & the politico-economic impulses to their development’. He critiqued ‘the perceptions of a few earlier writers’ as to the ‘developmental significance of the settler/nonsettler distinction’. Countries with settlers, both ‘European & alien Asian’ were more ‘intensely colonized’ than those with expatriates & (non-resident) investors based in metropolitan centers. He described the greater industrial &/or urban growth and diversified agriculture in settler colonies, whose internally oriented development involved reinvestment of profits, with production for local or regional markets. These settler communities mimicked the socio-political structure of the imperialist homelands, and had a far greater social heterogeneity, particularly a white working class. He exposed the racist claim that only Black people can ‘face the sun’, and suggests that the non-presence of settlers in certain countries was actually due to the strong resistance to white intrusion by Indian & Chinese merchants. SBD also suggested:

The eclipse of the resident investor

& the growth of absentee capital

are connected with the growth of

corporate ventures financed

by the capital market in England.

Absentee ownership in the colonies, the foundation of the company form of organization, began after 1880 when metropolitan capital became ‘increasingly mobile ‘, enabled by new telegraphic communication and by advances in financial machineries & institutions‘, which ‘superseded the small promoter’ as a channel for investment funds.

*

• This ee Focus also continues Gustavus Myers’ History of Tammany Hall, which exposes the New York ‘charity’ that was a front for the political machinations of the USA’s foremost municipality. Here we find how intermittent ‘commissions’ and investigations into corruption, including movements for ‘good governance’ (yahapalanya!), rather than changing the capitalist structure of a rising imperialist power, result only in further concentration and monopoly entrenched in big bosses. Here we learn how fraudulent ‘democratic’ elections, municipal and national, are enabled through the ‘active cooperation and connivance’ of the police, who get their jobs via ‘forced contributions’ to the ‘charity’. Corporations, real-estate, roads & railways, also pay large sums to maintain their control. Myers spends little ink on fully explaining the uppermost role of these corporations in the game, with only faint references to the role of public displays of ‘charity’ to the ‘poor’ and the ‘Cuban cause’, behind the ‘millions’ derived from rents, fees, fines, interest, assessments, bond sales, premiums, contract juggling, legislative ‘goods’, in order to control of an army of 60,000 employees…

*

• Barclays Bank Pulls out of Financing Israel’s Genocide? England Barclay’s Bank was created out of the compensation paid by the Rothschild bankers, to the English slave owners to abolish the incessantly system of enslaving Africans as chattel, and its replacement with indentured enslavement mainly of people from Asia (‘coolies’). Apparently, ‘the question is no longer about profit margins or Zionist enthusiasm in the boardroom – it’s about reputational survival. Barclays, a bellwether of the English establishment and Anglo-American banking, is voting with its balance sheet, and its verdict is a blow to Israel’s financial capacity to win its long war against the Palestinians, the Arabs, Iran and Turkey.’ (see ee Sovereignty, John Helmer)

*

• Regarding this week’s reader’s comment on ee’s discussion of the origins of Thurstan College: In 1859, Anglican missionary A J Thurstan had set up a ‘private technical school on former cinnamon estate (later, Colombo 7’s Cinnamon Gardens). Kumari Jayawardena‘s The Rise of the Labor Movement in Ceylon (1972) recalls the school, thus: ‘It is not possible to precisely determine when the first strike occurred in Ceylon, for stoppages of work by groups of unorganized workers were not unknown in the 19^th century. For example, around 1860 the carpenters & teachers at the Industrial School run by Mr Thurstan went on strike because they had not received recognition in the form of ‘native rank’ which they had expected from the government.’ In 1884, the English colonial government had set up an agricultural school set up where the technical school had been, ‘to promote the cinnamon industry’ (Wiki). As with all such mistaken uses of the term ‘industry’, it is unclear what exactly was being taught there: was it for research into the growing of cinnamon, or for processing?

     What may be of interest is that the 1884 setting up of an agricultural school, in the aftermath of the devastation caused by the coffee blight, took place midst the failure of the City of Glasgow Bank. London’s Oriental Banking Corporation (OBC, main bank in India & China), one of colonial Ceylon’s early ventures in banking, actually a ‘Scottish concern’, was then closed down and most coffee planters ruined. Food riots almost took place. Armed force prevented depositors and ‘note holders’ from battering down doors: governor then guaranteed payment of bank notes. OBC was then reconstituted as New Oriental Bank Corporation, and OBC Badulla manager Harley Lowe began the Bank of Uva.’  In 1910, the agricultural school closed down…

*

__________

Contents:

HSBC Withdraws from Retail Banking in Sri Lanka

C. Wijeyawickrema, LL.B., Ph.D.

A letter addressed to the DGM of the Bribery or Corruption Commission, Mr. Ranga Dissanayaka (RD), is copied below. Written in August, I let it simmer out of my respect for his desire to do a superb service for his motherland, Sri Lanka. However, two recent events, (1) comments by a leading agent of Galleface Aragalaya-lawyer, Saliya Peiris, on the rapid weaponization of law, and (2) revelation made by ex-JVP member Nanadana Gunathilaka about Ranga Dissanayaka’s (RD), JVP background, I lost faith about RD’s sincerity and integrity (හෘදය ශාක්ෂිය-අධ්‍යාත්මය), and decided to make public the contents of it via the Lankaweb.

In December 1971, I was one of the 200 independent civilian officers deployed by the then government to record statements from JVP rebels, captured and surrendered, and kept in prisons and, camps such as the Vidyodaya Campus. From the time I was an undergraduate at Peradeniya, I felt the need for a meaningful systems change, but never supported the Marxist politics, especially the decision taken by the JVP to eliminate its political opponents. I believed that instead of the Banga Wewa (බංගවේවා) jungle politics, there was/is a Buddhist Way to seek happiness for all, including animals and plants, under the principles of Buddhist Economics. The socio-economic-pollical model of this island for thousands of years was based on the Trinity of ගම-වැව-දාගැබ (Village-Water Tank-Temple). Ven. Kalukondayavea Pragnasekara, a follower of the Anagarika Dharmapala,  implemented this Trinity successfully in the 1940s despite step-motherly treatment given to him by the Donoughmore ministers, D. B. Jayatilaka, D. S. Senanayaka and SWRD Bandaranayaka.

I heard there is a story in the Bible, that Jesus at His Last Supper, mentioned that poverty will always be there in the world, and therefore the disciples serving the poor on the road ought to return to witness the Last Supper was the last chance for them to see Him alive in this world. As Buddhists we are told that there is no point preaching to a person who is starving.  So Marxism and the JVP survived in this island because the capitalist ruling families (Black Whites politicians) in Sri Lanka ignored the Christian and Buddhist messages so clearly spelled out!

What is taking place in Sri Lanka since September 2024 is exactly what Hannah Arendt described in her book, The Origins of Totalitarianism (1951). Telling lies prior to the 2024 election fever, knowing they were lies and after the victory boasting that people believed those lies and voted  for them, then  arresting former JVP members for opposing action of the JVP-NPP government, are all parts of a Bolshevik drama that Hannah has vividly recorded in her book with examples from Hitler and Stalin. One does not need to talk about Pol Pot or North Korea. Actually, Mrs. Kottahachchi of the  Uganda billion- fame, was even smarter than Hannah in inventing a new rule that in a democracy people have a right to lie!

The appointments of Shani Abesekara, Ravi Seneviratna etc. are alarming signal of what rewards are in store for the Sri Lankan voters who gave a blank check to AKD and Co. And JRJ in 1978 brought SC judges under the president’s control. After all judges are also humans like the prisoners,  full of greed, hate and delusion (ලෝභ-ද්වේශ-මෝහ) and a good example of how the independence of the judiciary could be compromised is the job given to the retiring CJ Jayantha Jayasuriya as the Sri Lanka Ambassador to the UNO. Who could guarantee that this is not a signal to other judges at all levels on how to tread on eggshells.

Thus the handing over of the Buddhism ministry to a noted anti-Buddhist local Omar Khayyam or education ministry in lock stock and barrel to an ardent supporter of gay-lesbian rights are direct hits on the Sinhala Buddhist way of living in Sri Lanka. But the appointment of RD as DG of bribery or corruption commission is perhaps the worst damage one could do to destroy the Sinhala Buddhist society from within. At least the harm by way of an Indian bridge etc. one could see and die, but not the hidden slow death of a 2600 year-old civilization.

Udaya Gammanpila is the only politician so far who had the courage and conviction to come publicly to point out the seriousness of appointing and accepting drama of this job. In two essays printed on the Lankaweb (2019/01/22; 2019/09/15),  I discussed in detail how case initiated by the then Maharagama Magistrate Ranga Dissanayaka against Ven. Galagodaatte Gnanasara was a grave injustice done to a monk who was playing the historic role fell on his yellow robes as a guardian of protecting Sinhala Buddhism in this island (මුර දේවතා සංකල්පය) .

The young lawyer Sugandika Fernando, recently stated at an interview she had with Darshan Handungoda (SLVlog) the ordeal she went through under a judge who wanted to harass her by abusing his judicial powers that courts must be equipped with CTC cameras to have transparency in how a court is run by a judge. This is the only way a judge or a lawyer becomes accountable for there behavior as public officials.

Fortunately, in the case of the ordeal faced by Ven. Gnanasara, there is a video recording of what transpired between Magistrate RD and Ven. G. This evidence proves the following:

1. There was a peaceful dialogue between the two, and Magistrate gave some advice on what Ven. G could do and the matter was closed;
2. Dileepa Peiris and JVP lawyer Kumarapperuma (appearing for Eknaligoda’s wife Sandya) left the makeshift puny court house and went to the tea boutique on the other side of the road;
3. Sandya met them and the two lawyers came back to the court, at which point Ven. G made some comments about them;
4. They then insisted the Magistrate to report against Ven. G on contempt of court. The JVP lawyer Kumarapperuma thus influenced the Magistrate to change his mind and make a complaint to the Court of Appeal.
5. With the new disclosure by Nandana Gunatilaka we now know the MISSING LINK. It was

 a conspiracy between two JVP buddies (I have no idea whether Dileepa Peiris from the AG Dept. and the then CA judge Padman Surasena were past JVP members or NPP sympathizers);

• One thing was very clear. Prior to this incident, Mrs. CBK boasted before a Muslim meeting that soon Bodu Bala Sena will be in Balu Kuuduwa (බලු කූඩුව)!

Police and the AG Department are two corrupt and/or heavily  politicalized institutions. The plight of two Buddhist monk (Vens. Gnanasara and Sumanaratana) is a result of their involvement in public affairs against the organized, systematic injustices facing the Sinhala Buddhists. Mr. Ranga Dissanayaka could clear his name and redeem his the confidence of the nation if he look into the bogus cases filed against these two monks.

Six lawyers and a monk: importance of impotence

නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති සෙප්පඩවිජ්ජාව

=================

අගෝස්තු 12, 2025

රංග දිසානායක මහතා

අධ්‍යක්ෂක ජෙනරාල්

අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාව

කොළඹ 07

ශ්‍රී ලංකාව

ප්‍රිය මහත්මයාණනි,

ලංකාවේ අධිකරණ පද්ධතියතුල සිදුවන දූෂණ: මුර දේවතා සංකල්පය ආශ්‍රිත උදාහරණ දෙකක්

පොතේ ඇති නීතිය හා ක්‍රියාත්මක වන නීතිය යන විෂය පිළිඹදව  (applied law and applied geography) අධ්‍යයනය කරණ අයෙක් වශයෙන්, <සුසැදි දෙසට හැරෙමු> යන අරමුණ කරා ඔබේ ආයතනය ගෙනයාමට ඔබතුමා විසින් ගන්නට යන උත්සාහය අගය කරමි.  

අවුරුදු 2300 ක තරම් කාලයක් පුරා අඛණ්ඩව මෙම දූපතේ සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ටාචාරය රැකගත්තේ ජාතියේ මුර දේවතාවුන් ලෙස හඳුන්වනු ලබන හාමුදුරුවරුන් විසින්ය. යුරෝපීය ආක්‍රමණිකයින් විසින් ජනවර්ග බෙදා පාලනය  කිරීමේ උපක්‍රමය  භාවිතා කිරීමට පෙර, ඓතිහාසිකව සෙසු ජනවර්ග වලටද මෙම රැකවරණය ලැබුණේය.

1948  සිට ආරම්භවූ කළු සුද්දන්ගේ පාලන සමය සුද්දගෙ නීතිය දිගටම ගෙනයන යුගයක් විය. බොරු බෞද්ධ සිංහල දේශපාලකයින් සිංහල බෞද්ධ ජනයාට සැළකුවේ/සළකන්නේ  ගැමියෙකුගේ භාෂාවෙන් කියනවා නම්  හරියට සමහර පිරිමි හිතහොඳ ගෑණුන්ට සළකණවා වගේමය.

මෙවැනි වංචාකාරී පසුබිමක් යටතේ හාමුදුරුවරු දෙනමක් මෙම කළු සුද්දන්ගේ උදහසට ලක්වූයේය. අම්පාරේ මංගලාරාමයේ අම්පිටියේ සුමනරතන හිමියන් එක් නමකි. ප්‍රභාකරන්ගේ කාලයේ සිටම මරණය අභියස සිටිමින් නැගෙනහිර  පලාතේ සිංහල ජනයාට නිලධාරීන්ගෙන් හා උසාවි මඟින් සිදුවන වෙනස්කම්වලට (racial discrimination) විරුද්ධව හුදකලා <සටනක්> ගෙනයන උන්වහන්සේ ගේ දුක් ගැනවිල්ල පිළිඹඳව රටේ ජනාධිපතිලා, නීතිපතිලා, පොලිස්පතිලා  නිහඬය.

(පහතින් ඇති වීඩියෝවේ 10 වෙනි තත්පරයේ සිට බලන්න)

බත්කන කටින් අසුචි කන භික්ෂුව ගැන කියන කතාව #මඩකලපුවෙ_හාමුදුරුවො #madakalapuwe_hamuduruwo

නිලධාරීන් විසින් උන්වහන්සේට විරුද්ධව පටලවන බොරු නඩු සංඛ්‍යාව මේ වනවිට 20 ක් පමණවේ.  කලාතුරකින් හෝ උසාවියෙන් උන්වහන්සේට පක්ෂව දෙන තීන්දු ක්‍රියාත්මක නොකර කුණුකූඩයට දමන තරමට සිස්ටම් එක දූෂිතය. මේ සම්බන්ධයෙන් ඔබතුමාගේ අවධානය යොමුවුනොත් යෙහෙකිය.

අනිත් හාමුදුරුවන් නම් බොදු බල සේනාවේ නිර්මාතෘ ගලගොඩ අත්තේ ඥානසාර හිමියන්ය. උන්වහන්සේ සම්බන්ධයෙන් පවතින්නේද සුමනරතන හිමියන්ට කරණ අන්දමටම උසාවි ක්‍රමය අවභාවිතා කරමින් නොමරා මැරීමය. එක්තරා නීතීඥයෙක් එක්තරා නඩුවකට ගාස්තුව වශයෙන් ලක්ෂ 100 ක් ඉල්ලා සිටියේය. මෙහිදී ගෙනයන ක්‍රමාණුකූල, සංවිධානාත්මක ක්‍රියාදාමය/උපක්‍රමය වන්නේ  (1) මුස්ලිම් දේශපාලකයින් තිරයෙන් පිටුපසින් සිටිමින් මුස්ලිම් ජාතිකයෙක්  ලවා යම් චෝදනාවක් පොලිසියකට කරවා, (2)  පොලිසිය  විසින් එය විභාගකර විසඳනවා වෙනුවට (3) එය උසාවියට ඉදිරිපත්කර, (4) උසාවියෙන් එය නීතිපතිට යවා චෝදනා ඉදිරිපත් කිරීමය.  පොලිසියේ මෙම  අසාධාරණ, අනීතික හැසිරීම (2 & 3) ගැන මහාධිකරණ විනිසුරු ආදිත්ය්‍යා පටබැඳිගේ විසින් නටෂා එදිරිසූරිය ඇපැල් තීන්දුවේදී පෙන්වාදී තිබේ.

….The following note by Gour regarding Deliberate and Malicious Intention on page 2335 of the 3rd Volume of the 11th Edition of his book titled Penal Law of India is important.
An act may be deliberate without being malicious and it may be Malicious without being deliberate, since it may be reckless without being intentional. What is required to constitute the offence is the presence of both.”

Accordingly, it is not possible to act under not only Section 3 of the ICCPR Act but also Section 291(a) of the Penal Code for mere making of a statement that hurt the feelings of a certain race, religion or group.

Especially just because a complaint is made by a Buddhist monk or another religious leader or an influential person in society, it is not the task of the investigator to arrest a person based on that alone.

Specially, an officer who conducted an investigation under Section 116 of Criminal Procedure Code may arrest without a warrant if the information presented is based on acceptable facts and if he has committed a cognizable offence.

According to the facts of this case, the task of the investigator is not to arrest a person on the mere receipt of a complaint but to consider the international interpretations to see whether hate speech has actually been committed under Section 3 of International Covenant on Civil and Political Rights Act in line with the international accountability and obligations of our country…..”

Natasha Edirisooriya Vs ICCPR Act ;The land mark High Court judgement in full • Sri Lanka Brief

ඉහතින් සඳහන් කර ඇති සංවිධානාත්මක උපක්‍රමය (1-4 පියවරවල්) අනුව ඥානසාර හිමියන්ට මේ අය සළකන්නේ රටේ දැනට ඉතිරිව සිටින ප්‍රධානතම මුරදේවතාවෙක් වශයෙන් නොව සිරගත කලයුතු රස්තියාදුකාරයෙක් හැටියටය. මෙම ආයතනවලට ශාරියා/වහාබ්වාදීන් හා විශේෂයෙන් භයානක නලිමිවරුන් රිංගාගෙන මෙන්ම බෝන් අගේන් හා ඇමෙරිකන් ඩොලර්  බලපෑම් සිදුවෙන බවට බලවත් මතයක් පැතිරී ඇත.

ICCPR නීතිය යටතේ මුල්ම නඩුව ගොණුකලේ ඥානසාර හිමියන්ටය.  නටාශා නඩුවේදී මෙන් ආකල්පයක් උසාවිය විසින් ඥානාසර නඩුවේදී හෝ අම්පිටියේ සුමනරතන නඩුවලදී හෝ නිකමටවත් නඩුකාර උන්නාන්සේලාට නොවෙන්නේ සිංහල බෞද්ධයින්ගේ අවාසනාවට විය යුතුය.

මෙම දූෂිත ක්‍රියාවලිය සම්බන්ධයෙන් කදිම නිදසුනක්වූ නඩුවක තීන්දුවක් අළුත්කඩේ උසාවියේ ශාලා අංක 3 දී පසන් අමරසේන මහේස්ත්‍රාත්වරයා  විසින් දෙනලදී. (Jan 9, 2025). ඒ සම්බන්ධයෙන්  කල දීර්ග විග්‍රයක් සහිත  සංදේශයක් නීතිපති වෙත මා  විසින් Jan 8, 2025  දින යවන ලදී.  එය මෙහි පහතින් අමුණා ඇත.

Memorandum regrading Ven. Galagodaatte Gnanasara Thero – wijeychandra@gmail.com – Gmail

ඔබතුමාගේ හෘදය ශාක්ෂිය

මෙම ලිපියෙන් ඔබතුමාට පෙන්වා දීමට  මා උත්සාහ කරන්නේ මේ සමඟ අමුණා ඇති ලංකා සී නිව්ස් වීඩියෝ ක්ලිප් එකෙන් එලිදරව් වන අන්දමට, දිලීප පීරිස් හා උපුල් කුමාරප්පෙරුම යන දෙන්නාගේ මැදිහත්වීමේ බරපතල කමය. ඥානසාර හිමියන් ඔබතුමාව ආමන්ත්‍රණය කලේ නඩුව අවසානවී විත්තිකරුවන් උසාවියෙන් පිටතට ගෙනයාමටත්, දිලීප හා උපුල් යන දෙන්නා ගෙදර යාමට තම වාහන වලට කළු කෝට් ගලවා දැමුවාටත් පසුවය. ඔවුන් නැවත උසාවියට දුව ගෙන ඇවිත් ඔබතුමාට කල බලපෑම දැක ඥානසාර හිමියන් ඔවුන්ට දැක්වූ ප්‍රතිචාරය  ඇපැල් උසාවිය කලින් ඔබතුමා හා හිමියන් අතර ඇතිවූ සංවාදය සමඟ පටලවා ගෙන ඇත.

මේ නිසා අධිකරණ පද්ධතිය හරහා නඩු මඟින් ඥානසාර හිමියන් නොමරා මැරීමට කරගෙන යන අසාධාරණ ක්‍රියාවලිය විමසා බැලීමට ක්‍රියාකරණ මෙන් කරුණාවෙන් ඉල්ලා සිටිමි. එම  ක්‍රියාවලියට එක් අවස්ථාවකදී ඔබතුමාවද කෙළින්ම සම්බන්ධ කරවා ගෙන ඇත. මේ පිළිඹඳව නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවෙන් විමසා බැලීමට නීතිමය බලයක් ඔබතුමාට තිබෙන නිසා මෙය ලංකාවේ පන්සල හා පාලකයා අතර සිදුවන නිරන්තර දේශ-පාලන ගණුදෙනුවේදී එය විනාශකර දැමීමට පොලිසිය හා නිතීඥයින් පිරිසක් මැදිහත්ව නීතියේ ආධිපත්‍යයේ  (rule of law) නාමයෙන් කරගෙන යන සියුම් අයුතු උපක්‍රමයක් නොවේද කියා ඔබතුමාගේ හෘදය ශාක්ෂියෙන් අසා බලන්න.

Chand Wije

wijeychandra@gmail.com

1-512-567-4599 (whats app)

LankaWeb – Six lawyers and a monk: importance of impotence

Six lawyers and a monk: importance of impotence
Posted on January 22nd, 2019

C.Wijeyawickrema, LL.B., Ph.D.

Introduction

[six lawyers= AG/DSG+2 AC judges +Magistrate+ Senior St. Co.+ private attorney monk= Ven. Galabodaatte Gnanasaara]

Inspire public trust and confidence”

Nobody disputes the motto of the Supreme Court (SC) and the Court of Appeal (CA) copied above, which is applicable universally to any court of law in the world. The question, however, is that judges entrusted with this noble task are mere mortals, not saints. For example, a recent case handled by these two courts in Sri Lanka did not make lot of people (specially Sinhala Buddhist) comfortable. The decision given by CA on the contempt of (Homagama magistrate) court case against the BBS leader Ven. Galabodaatte Gnanasara (GG) is laden with several minor (factual) and two major (legal) problems. Subsequently, the petition submitted to the SC seeking its permission to make an appeal was dismissed by it in a very unfortunate manner, reminding one the famous rule of natural justice, not only must justice be done; it must also be seen to be done.” One of the judges who disallowed the petition was an active opponent of BBS in the recent past when he was an officer of the (publicly anti-BBS), Sri Lanka Bar Association.

In America, there are hundreds of law school law journals, in which one can find essays critically analyzing court decisions. Such scholarly work helps everybody, including the judges. In USA, continuing education is mandatory for judges.  I do not know if Sri Lanka has law journals or if there are any good faith efforts by legal professionals to dissect court decisions. For such service one does not even have to be a lawyer. If democracy requires voters to be vigilant, an intelligence check on judges’ decision-making process is a healthy sign of a people-centered judicial system.

Today, we see only one such effort from an applied law (efficacy of law) perspective. Public interest lawyer Nagananda Kodituwakku has challenged former CJs, SC judges, AG’s Dept., and Bar Association officers for improper and unprofessional behavior. He is not afraid of contempt of court threats, but other lawyers are afraid to sit next to him at SC proceedings because they fear such ‘bad association’ could affect their pocket book sooner or later when they appear for their clients. Ravaya’s Victor Ivan has written a courageous (documentary) book, the silence of the court,” which disclosed antics of the legal establishment from lower to the highest level. Then there are examples of rash outbursts by juvenile politicians, who spoil the cake. There is no question that some of our courts of law are under severe stress, partly due to their own misbehavior. Only one name, Victor Tennakoon, former CJ, left his job with his and his court’s dignity intact.

I began to write this essay, long before the political crisis started after, the October 26, 2018 bombing of his yahapalana prison by prisoner Maithripala Sirisena himself, which dragged both SC and CA into dirty political arena. What this means is that courts are compelled to weigh political facts (not law) and make subjective judgements on whether the president acted fairly and not arbitrarily. Inherent in this task is the reality that one side to the dispute will always be unhappy and angry with the judges! Despite these darker clouds on the horizon, I think what I wanted to write must proceed because it is an important story the country should not forget.

Background to BBS case

The first thing we do, let’s kill all the lawyers”- Shakespeare

A discussion of background information relating to this case is helpful in our task of analyzing the decision of CA in its objective and subjective context. Many statements in the judgement reveal the judges’ personal ‘bias’ (prejudice) against the accused in his role as the leader of BBS. The behavior of the AG’s dept. during yahapalana years, has given people an impression that it is a politically bias agency operating against the Buddhist monks targeting those who are actively engaged in socio-political problems created by the politician class (black-whites). It looks like that the anti-Buddhist arrogance of this agency is contagious, going against the Sinhala Buddhist heritage in the island. For example, in the case that sent Ven. Galabodaatte Gnanasaara to jail, the public record of the Court of Appeal, mentions AG as Hon. AG,” and Ven. Gnanasaara (GG) just as Galabodaatte Gnanasaara.” Why did it not cite GG as Ven. GG?” (or at least as monk GG). Is this a trivial matter? I do not think so. Do they treat other religious clergy the same disrespectful way, in the rare case of one of them become an accused? (rarely, because they do not fight publicly on social issues).

How does this attitude operate at the street-level or one step above? On 19th November 2018, at the old parliament building, a small group of monks came to hand over a petition to president Sirisena appealing him to pardon Ven. GG. A man from president’s office came out and told the monks that they could see the president at the end of December! After this crazy response, the police used tear gas and water canon to disperse the crowd. Later, at a meeting arranged by Tilanga Sumathipala, the president apologized to the monks, and said that he was not informed of the monks’ arrival to hand over the petition. Neither was he consulted by the police before using tear gas against the monks. How shoddily some officers of the government (judges and/or court clerks, civil officers, police officers in this case) treat the monkhood in the country is evident without doubt. The monks experience more than other sections, the dirty side of suddage niithiya.

Balu kuudu (dog cages) and AG’s Dept.

Ven. Bengamuwe Nalaka said recently (Oct. 2, 2018) that the AG’s Dept. and the police intentionally fabricated a false case against Ven. Ganansara. The public record is that the officers of the Bar Association also hated BBS. In fact, the latest news (Oct. 5) is that SC judge Prasanna Jayawardena (with Nalin Perera agreeing and Eva Wanasundara opposing) who decided against Ven. G’s appeal was an ardent ‘enemy’ of BBS when he was VP of the Bar Association. This is against the principles of natural justice. He should have recused from hearing this appeal. More importantly, unless a full bench of SC is activated, BBS case now has no judicial option, despite the fact courts implement the judicial power of the people of Sri Lanka.

Monks and laymen are careful not to add the courts into this allegation. Their formula is perhaps based on what Mrs. Chandrika said some time back that balu sena will be put in balu kuudu (dogs and dog cages) soon.” As discussed later in this essay, if the AG’s Dept. studied the facts of the case carefully using the video clip evidence, the CA would not have made the two fatal errors in its judgement that I have found.  AG’s Dept. should have advised the court not to proceed with the case. But this was a case of lawyers from different state entities working in collaboration to fix from their perspective, a notorious monk, and their biased minds must have missed the legal theories supporting the monk. It also depends on how these lawyers as citizens of this country view, sometimes critical, role monks have played in the 2500-year old history of this island. The history records how a king of Kandy wanted to kill Weilivita Sri Saranaka Sangaraja for opposing and agitating for his ouster. A person who has no knowledge of the Sinhala Buddhist heritage cannot appreciate the roles played by monks such as Migettuwatte Gunanada, Gangodawila Soma or presently, Ven. GG.

It is no secret that ever since BBS started (May 2012) its militant Buddhist movement (militant in Gandhian and MLK (USA) sense), not just anti-Buddhists, but the entire black-white political establishment in the country, including the officers of the Bar Association, hated it, and wanted to ‘kill” it just like somebody killed (December 2003), the previous Buddhist awakening started by the late Ven. Gangodawila Soma. Ven. Soma got trapped due to his human weakness (a desire to get a worthless Ph.D., secretly arranged, via a Sinhala Christian Russian agent), and the whole country knew very well that enemies are waiting in the dark to get Ven. Gnanasara ‘trapped,’ sooner than later. The monk himself knew about this danger and of late acted cautiously both as a private individual and as the BBS leader, but tear drops fell on his arm from one of the helpless soldiers worshipping him after the Homagama magistrate re-remanded them on war crimes charges, the monk’s heart melted taking momentary control over his brain!

Ironically, law recognizes this kind of emotional reaction known as the defense of grave and sudden provocation, but the monk was destined to be disallowed that universal benefit. A judge who understands almost mechanically (like we brake automatically at traffic red lights) the application of this defense in a murder trial, depending on his perceptions and attitudes may not realize the applicability of that defense in the case of a monk devoted his life to protect Sinhala Buddhist lost rights in the country. Even if AG Dept. either forgot or ignored the relevance of this defense to this accused’s case, the judges of CA have a statutory duty to examine the applicability of this defense in mitigating his punishment. The facts in this case would have taken a totally different shade if the accused was given the benefit of this universal defense.

Law is [not] an ass

I read the decision of the Court of Appeal (CA) on this case, and the moment I saw how the case was listed on the CA website, I was greatly perturbed. I found two factual errors made by the two CA judges, that go to the heart of the prosecution’s case. Law is not an ass, but some lawyers and judges make law an ass, because they too are human.  It was only a few days ago that Ms. Sugandhika Fernando revealed that the Bar Association president U. R. de Silva, in his pep talk to a new set of female lawyers preached that they should use one or two of their 64 mayams (feminine charms?) to get favors (such as early hearing dates for their clients) from judges. What a disgrace to womanhood and to the legal system!

The USAID recently commenced a million-dollar project to ‘modernize’ (to Americanize with its own notoriously defective justice system?) the justice system in Sri Lanka. They even gave a separate grant to the SL Bar Association. American help to modernize can mean different things to different people. A coherent, open, responsive and effective justice program (CORE) means what?  Are they giving computers or try to brain-wash targeted personnel? Would they promote legal scholars or lawyers writing critical analyses on court decisions that they think incorrect?

I felt the CA decision was defective, and I think the BBS monk should file a fundamental rights violation case against the CA, because the SC had already refused to give permission to file a normal appeal. I wonder how SC did not see the two glaring errors that I saw in the CA judgement. If a monk like Ven. GG could be treated like this what must be happening to hundreds of others?  Depending on how one looks at the role of BBS as a national movement, one could decide whether the monk is politically guilty or not, but a court of law must be objective and decide cases based on facts, in this case facts are in the public domain.

Naked title

Galagodaaththe Gnanasara Vs.Hon. Attorney General-Hon. P Padman Surasena (P/CA), Shiran Gooneratne (decided on August 8, 2018).”  This is how the Court of Appeal website lists the case against the Bodu Bala Sena (BBS) leader Ven. Gnanasara. He was given a punishment of 19 years of rigorous imprisonment for ‘insulting’ the Homagama magistrate Ranga Dissanayake. In another recent case, a complaint by a monk relating to the pollution of Tissawewa, decided on September 4, 2018, the listing style was Venerable Halmillawe Saddhatissa Thero and others Vs R. M. Wanninayake and others-Hon. Mahinda Samayawardhena. (J).” In each case a monk was involved in a public affair. It was not about rape or murder by a monk.  In the first case, what was the reason that the term ‘Hon.’ was used for the legal eagles while the monk’s name was cited nakedly as ‘Galagodaaththe Gnanasara?’ Who made this decision?  Who decides who is a ‘Hon.’? The Hansard is full of ‘Hons.’ But one reason why a monk is addressed as ‘Venerable,’ is because his robe represents part of the Triple Gem in Buddhism.

It was because of this national norm, that in the previous case of monk Vatareka Vijitha, the magistrate did not ask the monk Gnanasara to stand in the accused’s box. On this incident, the lawyer for the monk Vatareka, Maithri Gunaratane, now a new political party leader, complained that the magistrate was violating the human rights of his client by allowing the accused to sit in a separate chair instead of the hira kooduwa (accused box?)!  Another female Tamil magistrate went beyond this, and arranged a chair covered by a white cloth for an accused monk to sit, and there was no objection from the Tamil lawyers.  Thus, reasonable judicial discretion is a prerogative of judges. In this regard, one must note that the Homagama magistrate, used his discretion to report the Ven. Gnanasara to the Court of Appeal, because, he said that he did not have authority to impose a punishment, severe enough, for the criminal offence committed by the monk! The video clip however records that the magistrate had a change of his mind after the intervention of lawyers Dileepa Peiris, and Upul Kumarapperuma, a JVP supporter appearing for Ekanligoda’s widow Sandya.

Hon vs. Ven

Coming back to the Hon-Ven issue, only such scenario in the world (if one video tapes the ceremony of how a layman becomes a monk) where a son worships his mother/father first, and a few minutes later that they in turn worships their son, is associated with the concept of monkhood in Buddhism, which was above the kingship of Sinhale for 2500 years. The queen of England is below a monk in Buddhist hierarchy of politics. Semantics apart, if Judges are ‘Hon.’ and the AG is ‘Hon.’ irrespective of the fact whether the holders of the respective positions are qualified, honest or moral, the same standard or same courtesy should be applied to the concept of monkhood. Lowering the dignity bestowed upon one concept (the yellow robe), intentionally, inadvertently or due to stupidity or ignorance, automatically lowers the dignity offered to the other (learned counsels wearing a black coat with a pocket on the back) especially, when it happens next to each other in the same sentence.

Judges cannot be immune from the currents and cross currents occurring in Sri Lanka, especially since 1978. The thinking that courts decide cases within the framework of case law and legal case books, was abandoned as far back as in 1954 in the landmark case of Brown Vs. Board of education, when extra-judicial sociological evidence was accepted by the U.S. Supreme Court in overruling its own 70-year old previous decision. Besides, judges are human and can never be objective because everything in this world is relatively linked to a continuum running from subjective to objective. Courts need to understand that they are part of the society and bound by the societal norms. If somebody attached to the CA thinks that calling or citing the name of a monk without the traditional honorific is acceptable, he should be required to attend mandatory continuing education classes. It is no different from other incidents such as the title, Budunge Rastiyaduva, or Mrs. Chandrika’s radio drama, Nirvastram Paraman Sukan.

Two Fatal errors

Publicly disrespecting a monk without using the honorific Ven could be an unfortunate attitude of some judges, but it is no reason to suspect the specific intent of the two judges who handled this case. Instead, one must see if there are specific facts which are clearly erroneous. It is now an accepted fact that even an eye witness account could be different from reality. Thus, several persons witnessing an incident could ‘see’ it differently, depending on their status of mind, ideology, perception, angle of vision, distance etc. Referees of football games now use video footage as a recording of absolute truth for instant correction of their mistakes. Placebo effect means mind has controlling power over matter.

Videotaping (and CCTV) technology has become a savior of life and liberty in the modern world. The CA decision states that (1) the monk Gnanasara did not apologize to the magistrate and (2) he called the AG dept lawyer a ‘napunsakaya.’  But the video clip attached prove otherwise.  It shows the monk apologizing to the magistrate not once but twice in no uncertain terms. The intention to insult a court is a deciding element in a contempt of court hearing, and the CA judgement is unacceptable with this contrary, concrete evidence. The derogatory term was used as ‘this napunsaka government,’ and not as ‘this govt lawyer.’

The video clip link below is copied from Lanka C News, August 28, 2018

http://lankacnews.com/%e0%b6%a5%e0%b7%8f%e0%b6%ab%e0%b7%8f%e0%b7%83%e0%b7%8f%e0%b6%bb-%e0%b7%84%e0%b7%92%e0%b6%b8%e0%b7%92-19-%e0%b7%80%e0%b7%83%e0%b6%bb%e0%b6%9a%e0%b6%a7-%e0%b7%84%e0%b7%92%e0%b6%bb%e0%b7%99%e0%b7%8a/

It is strange why the monk’s lawyers did not present this video tape clip as evidence.  It is also strange why two monks who gave evidence on behalf of the monk said contradictory stories, which the judges used against the accused monk. The evidence used by CA was what the three lawyers said in the court and not the video tape recorded at the scene when it took place.  Lawyers are not supposed to coach prospective witnesses to tell lies, but under an adversarial system of litigation, lawyers have a duty to examine the witnesses in advance, assess them, and decide not to use them if their evidence is going to harm the accused instead of helping hm. The use of such evidence by a court to impute criminal intention is a case of cutting pork on a leg of pork.

Balu Theendu and BBS

When S B Dissanayake was sent to jail for branding SC decisions as balu teendu (decision by dogs?), his intention was crystal clear. He did not apologize. Or, the pending case against Ranjan Ramanayaka for condemning the court system as corrupt, his purpose in doing that is not clear. When Nagananda Kodituwakku goes to SC with briefs against SC judges, Chief Justice or the AG, no one said his purpose was not noble. The way BBS monk was trapped using clause 105 of the constitution is unique. The magistrate Ranga Dissanayake had a dialogue with the monk and the monk accepted his mistake, gave an explanation as to why he had to talk and apologized twice and went on to ask the judge in the Gandhian style to impose appropriate punishment for his behavior. All this is on the video clip. The magistrate could have fined him, imprison him for the day, warn him or sent him to jail for a longer duration. The magistrate was aware that he was dealing not about a solitary monk, but a kind of national entity. He would have settled it in a casual manner, if not for the intervention of the AG dept lawyer Dileepa Peiris and the JVP-connected lawyer Upul Kumarapperuma, who appeared for the wife of an allegedly disappeared person, Ekneligoda.  With their intervention, the magistrate lost his judicial independence and discretion. A minor incident became a national issue.

The facts of the case, the reaction of the magistrate as recorded on the video, do not justify his subsequent opinion, that the monk should be punished severely, and for that purpose monk’s behavior should be reported to CA, because he has no power to impose a punishment like 19 years of rigorous imprisonment. In S.B. Dissanayake’s case the complaint was by ordinary citizens, perhaps motivated by partisan politics. In BBS case, it was instigated by two biased lawyers who found a golden opportunity to trap the monk for his work in exposing the black-whites’ game. It is clear from the evidence gave by the magistrate that he had to make a case in narrating what had happened, so that he could justify why he wanted to report the incident to CA for severe punishment instead of a lighter punishment that he could have given then and there. The lawyer for the monk argued on this basis, but CA refused to accept it. The million-dollar question is why the court did not see the video clip, which makes court’s position untenable!

Objective/Subjective Test

It is a common belief that a judge usually has an opinion formed already about the case pending before him and gathers facts and evidence that he wants to justify his decision. Often, words and statements in the judgement provide hints as to the way a judge’s mind was working. The following are examples reflective of the subjective nature of the judgement (the statements copied from the judgement are categorized; my comments are in italics below each category).

1. High quality of lawyers as witnesses

[Magistrate] was severely cross examined; [SSC] was severely cross-examined at length; [private attorney] faced continuous questioning by the accused’s attorney.

The judgement states the three lawyers who gave evidence against the monk faced three different levels of testing. What did the judges expect to achieve by these adjectives on cross examination of the witnesses? Did the court mean that the accused’s side faced only mild/soft cross examination ?

Dileepa Peiris and Upul Kumarapperuma corroborated magistrate’s evidence.

The three lawyers who were directly responsible for the filing of the case are not going to do anything different than corroborating!

1. accused corroborated Magistrate’s evidence

accused’s lawyer and his two witnesses denied accused saying impotent,” but accused admitted it!

accused’s two witnesses lied

accused lied

These statements demonstrate that the monk was honest, but his lawyer made some technical errors. For example, no lawyer will use/call witnesses who will put the accused in trouble.  Unless the court is determined to teach a lesson to the accused, these are so trivial in a case like this. This is not a murder trial.

1. accused said magistrate was a good magistrate

why then magistrate gave bad evidence against him?

When AG’s lawyer asked this tricky question, the monk could not give an answer. But CA used it against the monk. This change of magistrate’s mind was due to the two lawyers who influenced the magistrate to act at the time of the incident. (The case was over and the two lawyers went to their vehicles to go home. But they came back again and advised the Magistrate to act against Monk Gnanasara). The issue was not a good magistrate became a bad magistrate. The issue should be why the monk’s mind changed at that moment. It was his loss of hope for w he considered as national heroes and sudden loss of his mind and body control, triggered by the tear drops fell on his hand. See how one incident could be twisted to get the outcome one wants!

1. address was not in the form of plea

not a peaceful dialogue

addressed the court in high tone being emotionally aroused

accused tried to intimidate magistrate to reverse his order

this is white man’s law. We do not accept this law. Therefore, give bail to these war heroes

The monk did not intervene when the case was being heard. He did not disrupt that case. He spoke after it was over and the remand prisoners were taken out.  The video clip does not justify, what the court was imagining. Again, was this an incident/offence warranting a rigorous jail term of 19 years? Unlike what S.B. Dissanayaka or Ranjan Ramanayaka said the remark about the white man’s law is a political comment not directed at courts or judges.

1. impotent government’s some officers/impotent officers (obscene words)

sit-down, you, impotent state lawyer (to Dileepa Peiris)

this type of treacherous government officers

The monk was accused of uttering these words. Other than the words directed at Dileepa Peiris, there was no insult to an individual but to the government in general. Napunsakaya in Sinhala usage does not mean impotent in its biological English language meaning, but as one who is a puppet without principles in its sociological context. A barren person is not called a napunsakaya in Sinhala. A man acting like a woman and vice versa is called a napunsakaya. Judges should have obtained experts’ advice in this regard.

http://www.colombotoday.com/54927-23/

https://www.youtube.com/watch?v=iwUhCS25hhE

1. JVP connection/protection of Buddhism

AC went on to state that lawyer Kumarapperuma (Ekneligoda’s wife’s lawyer) said that he was not anti-Buddhist and that his links with JVP (he contested 2015 election as a JVP candidate) has nothing to do with the truthfulness of the evidence he gave. He was the only non-state lawyer against the accused. By this statement CA whitewashes Kumarapperuma’s evidence used as another corroboration of magistrate’s evidence.

1. Only lawyers can address the judges in court

CA was clearly erroneous here. Any accused can represent himself in a court of law; Any person can address a court with permission. The accused monk even though he has no direct link with this case was representing the close relatives (their wives) of the remanded war heroes. They went to his temple and begged the monk repetitively to do something for their relatives in remand for months without any charges filed against them. The monk was the only outlet they had to disclose the political nature of the arrests. After all, there are some doubts as to whether Ekneligoda is hiding in Dubai. His disappearance is used for political purposes by a napunsaka government.

Conclusion

Any reasonable person watching the video clip attached cannot help but have doubts about the way the Court of Appeal handled the BBS case, and the harsh punishment given to a public service monk.

The president has referred the appeal for his pardon to AG for advice. An AG’s Dept. who went overboard to fix this monk cannot expect to be impartial in this regard.

Therefore, the lawyers of the monk need to make either a fundamental rights appeal or a fresh appeal to the president to release the monk from prison. There are strong reasons to doubt the legality and reasonableness of the CA decision.

LankaWeb – Why is this sudden concern for BBS leader?

Why is this sudden concern for BBS leader?
Posted on February 22nd, 2019

 C. Wijeyawickrema

Ravi Karunanayaka, Mano Ganeshan and Asad Sally, three non-Buddhists, went to see Galagodaatte Gnanasara Thero in the prison hospital, and the dialogue ensued as reported by websites was as follows:

Monk:

I was sent to jail for 19 years on false charges. If you see the Video tape recording of what happened between me and the magistrate on that unfortunate day you can see how I was framed.

RaviK:

Please give leadership to save the country from breaking in to pieces and save Buddhism for eternity, when you come out of the prison.

Why did these three politicians go to see the monk? What is the open and hidden purpose? Why were they silent when there was high expectation that the monk would be released from prison along with the other prisoners released on February 4^th? Did they try to prevent PM Ranil’s wife signing a petition against releasing the monk, which had false information?

This drama reminds one of the previous one by the American ambassador visiting the Nagaviharaya, Kotte, with atapirikara to the late Ven. Maduluwave Sobhita. Can it be a very faint, remote plan to get the monk excited for a bribe for freedom. This is not going to work, because the messengers are not honest. If they were honest, at least after the visit, they should have run to the minister of justice and watch the video tape together and request an explanation from the AG Dept why they framed the monk despite the overwhelming evidence against it.

The monk is not only in prison, but two SC judges put another prison around him. When the prisoner- monk petitioned the SC, seeking permission to appeal against his conviction by the Court of Appeal (CA), the three-judge bench denied the monk his right for natural justice.  Of the two judges who decided to deny the petition without considering its merits, one was an active anti-BBS officer of the SL Bar Association. SLBA hated BBS for some unknown reason, perhaps because BBS wants to remove the suddage neethiya, under which lawyers are thriving.

The video tape proves that the CA decision was factually wrong. There was simply no ground to decide that the monk had an intention to insult the court.

1. CA says the monk did not apologize to the magistrate. The Video shows that he apologized not once but twice, without any conditions;
2. CA says the monk called the govt. lawyer a Video shows this was no so.

Video clip clearly shows that the monk and the magistrate had a dialogue or exchange of views. CA thought that the monk threated the judge.  What actually took place was, when the discussion was over and the monk left the court house and  the judge began to take up his next case on the roster, the govt. lawyer who was outside the court house came to know about the incident and went back to insist the judge to take action against the monk.  The judge’s discretion of what he wants to do was taken away from him by the govt lawyer and the JVP lawyer who was appearing for Eknaligoda’s wife. They put the judge in an embarrassing situation in an open court.

This is a case Mrs. Chandrika wanting to put Bodu Bala Sena in balu kuudu. If the monk is not released soon, if a larger bench of SC is not going to re-hear this case, the monk has only one option, to go before the people’s court. At the next election, he should contest while in prison. At the next presidential election, he should contest from the jail, so that voters get an opportunity to register their disapproval of this corrupt system of green, blue, SLPP and red politics.

A hand bill explaining the injustice done to him must be distributed all over the country to educate people on the facts of the case. After all, all other communities also expressed their dissent against this unfair jail term. They now know that BBS was not what dishonest politicians tried to brand it. Most of what BBS has pointed out are now burning issues in the country. Look at this: half of MPs do not have even GCE (OL) level; half of them, including the SL Bar Association, took bribe-money from Arjun Aloysius; and now half of them took money from Madush! May be wish Madush killed by the Dubai govt. so the secrets will go with him.

I think it is time for Udaya Gammanpila to join with BBS informally, because BBS is not against any non-Buddhist community. He should submit the video tape which disproves CA ruling to the parliament for record.

In a corrupt system of governance, nobody will hand over justice on a platter, you have to fight for it.

LankaWeb – නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති සෙප්පඩවිජ්ජාව

නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති සෙප්පඩවිජ්ජාව
Posted on September 15th, 2019

චන්ද්‍රසිරි විජයවික්‍රම

ලංකාවේ අභියාචනා මහාධිකරණය (ඇපැල් උසාවිය) විසින් හෝමාගම මහෙස්ත්‍රාත් උසාවියට අපහාස කලාය යන චෝදනාව මත බොදු බල සේනාවේ ඥානසාර හිමියන්ට අවුරුදු 19 ක බරපතල වැඩ සහිත සිර දඬුවමක් (අවුරුදු 6 කින් ගෙවී යන පරිදි) දෙන ලදී. මෙම දඬුවමට විරුද්ධව සුප්‍රීම් උසාවියට අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට උන්වහන්සේ විසින් කල ඉල්ලීම, සුප්‍රිම් උසාවියේ නඩුකාරවරුවන් තුන් දෙනකු විසින් සළකා බලා, ඉන් දෙදෙනෙකුගේ තීරණය උඩ ඉවත දමන ලදී. මේ නිසා පුරවැසියෙකු වශයෙන් උන්වහන්සේට ඇති එකම වරණය වූයේ රටේ ජනාධිපතිවරයාට ඇති ව්‍යවස්ථාගත බලතල යටතේ මෙයට අවධානය යොමුකර තමාව නිදහස් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටීම පමණය. එම නඩු තීන්‌දුව, බැලූ බැල්මටම පෙනෙන නිතිමය වැරදි සහිතය.

මීට පෙර මිනීමරු ඇමති බිරියන්ට, පාතාලකාරයින්ට ජනාධිපතිලා සමාව දුන් අවස්ථාවලදී නිහඬව සිටි ඩොලර් මුදලාලි කෙනෙක් දැන් ඥානසාර හිමියන්ව හිරෙන් එලියට දැමීමට විරුද්ධව උසාවියට ගොස් සිටී. ඒ නඩුව දෙසැම්බර් 5 දාට යෙදී ඇත. සුමන්තිරන්ගේ 19 සංශොධනයට අනුව ජනාධිපතිට ජනයාගේ මූලික අයිතිවාසිකම් කඩකල නොහැකිය. එසේ කිරීම නීතියේ ආධිපත්‍යයට පටහැනිය. වෙනත් වචන වලින් කියනවා නම් (එංගලන්තයේ රැජිණට හැර), පවතින නීතියට ඉහලින් යාමට කාටවත් නොහැකිය. එක්නැලිගොඩගේ ගේ (සමහරවිට) වැන්දඹුවද ඈඳාගෙන සරවනමුත්තු පාකියසෝති නම් ඩොලර් මැතිසඳ නියැලී ඉන්නේ ඥානසාර හිමියන් හිරෙන් එලියට දැමීමෙන් ඒ දෙන්නාගේ මූලික අයිතිවාසිකම් කඩ කල එක නිවැරදි කරගන්නටය. හාමුදුරුවන් දිගටම හිර දඬුවම් විඳීමින් සිටීම බලාසිටීම මේ දෙන්නාට ඇති මූලික අයිතිවාසිකමකි.

අව්වේ කරවෙන ගොවියෙකු වැන්නෙකුට මේ කොළඹට වී විස්කි බොමින් චන්ද්‍රිකා සමඟ උපන්‌දින සාදවල ඩාන්ස් කරණ දෙමළ-සිංහල නොදන්නා පාකියසොති උන්නැහේගේ මේ මූලික අයිතිවාසිකම්-නීතියේ ආධිපත්‍ය හුටපටය, අව්වේ කරවෙන ගොවියෙකුගේ පැත්තෙන් බලනවිට පේන්නේ සෙප්පඩවිජ්ජාවක්, ඇස්බැඳුමක්, ප්‍රෝඩාවක් හැටියටය. ඊට හේතුව හාමුදුරුවන් මොන දහංගැටයකින් හෝ හිරේ දාන්නට බැලූ පිරිසක් සිටිබව ඔවුන් දැනසිටි නිසාත්, හාමුදුරුවන් නිදහස් කරන්නට හා නොකරන්නට කී කොටස් දෙකක් සිටි නිසාත්‌ය. පාස්කු ප්‍රහාරය නිසා රටේ ජනාධිපතිට නොව මොන යකාටවත් තවදුටරත් හාමුදුරුවන් හිර ගෙදර තියාගන්නට නොහැකි වටපිටාවක් ක්‍ෂණිකව ගොඩනැඟුන නිසාත්‌ය.

අගමැති රනිල්ගේ නෝනාත් හාමුදුරුවන් නිදහස් කරන්නට එපා යයි ලිව්වේය. ඒබ්‍රහම් සුමන්තිරන්, වැලිමුණේ, ලාල් විජේනායක යන අයද ඇය හා එකඟ විය. එහෙත් හිස්බුල්ලා, අසාද් සාලි, රාවුෂ් හකීම්, මුස්ලිම් සංගම්, හින්දු සංගම් හා ක්‍රිස්තියානීන් හාමුදුරුවන් නිදහස් කරන්නැයි ප්‍රසිද්ධියේ ඉල්ලා සිටියේය. කෙසේ වෙතත් ජනාධිපති ක්‍රියාත්මක වුනේ අප්‍රේල් 21 පාස්කු ප්‍රහාරයට පසුවය.  දේශපාලක කළුසුද්දන්ගේ ද්වේශයට, වෛරයට හා අපහාසයට ලක්‌වූ ඥානසාර හිමියන් ජාතික නායකයෙක් ලෙස යළි ඉපදුනේ මේ දේශපාලක තක්කඩින් ගල උඩ සිටි හොර බළලුන් කරලමින්‌ය. ඒ හිමියන් හිරෙන් එලියට දානවා හැර කල හැකි වෙන විකල්පයක් රටේ ජනාධිපතිටද නොවීය. හිරේට ගිය ඥානසාර හිරෙන් එලියට ආ ඥානසාර නොවේයයි කියන උන්වහන්සේ ගැන දැන් බොහෝදෙනා සිතන්නේ ලංකාවේ සංඝරාජ කෙනෙක් වගේය කියාය.

මෙම පසුබිම යටතේ මේ ලිපිය ලියන්නට හේතුව පාකියසෝතිගේ නීතියේ ආධිපත්‍යය කරත්ත රෝදයට ඔහුම යටවන බව පෙන්වා දීමටය. ඥානසාර හාමුදුරුවන්ව මෙසේ අයුතුලෙස හිරේට දැමීම ගැන මීට පෙර ඉංග්‍රීසියෙන් ලියූ සවිස්තර විග්‍රහයක් ලංකාවෙබ් වෙබ් අඩවියේ පලවිය. පාකියසෝති විසින් නිසැකවම දැන සිටිය යුතුවන, එහෙත් රටේ ජනයා නොදන්නා රහසක් නම් ඔහුගේ මෙම නඩුව අසන්නට යන තුන් දෙනාගෙන් එක් නඩුකාරයෙක්, නීතියේ ආධිපත්‍යයේ නාමයෙන්ම ඒ නඩුව ඇසීමෙන් ඉවත්‌විය යුතු නොවේද යන කාරණාවය. මේ නඩුකාරයාම මීට පෙරද ඥානසාර හිමියන්ට බලවත් අවනීතිමය අසාධාරණයක් සිදු කලේය. හාමුදුරුවන්ට, ඇපැල් උසාවිය විසින් දුන් දඬුවමට විරුද්ධව සුප්‍රිම් උසාවියට අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට අවසර ඉල්ලා කල ඉල්ලීම ඇසූ නඩුකාරයින් තුන් දෙනාගෙන්, එය ප්‍රතික්‍ෂේප කල නඩුකාරයින් දෙදෙනාගෙන් එක් නඩුකාරවරයෙක්, අවුරුදු කීපයකට පෙර ඔහු ලංකා නීතිඥ සංගමයේ උප සභාපතිව සිටිද්දී, බොදු බල සංවිධානයට විරැද්ධව දැඩිලෙස ක්‍රියාකල අයෙකු විය. ලෝක සම්මත ස්වභාවික නීතියට (නැචුරල් ජස්ටිස්) අනුව නම් මෙම නඩුකාරවරයා මෙම කරුණ විනිශ්චය කිරීමෙන් සිය කැමැත්තෙන්ම ඉවත් විය යුතුව තිබුණේය. බුද්ධාගමේ හිරි ඔත්තප්ප කියන්නේ එයටය. සුප්‍රීම් උසාවියට යාමට හාමුදුරුවන්ට තිබූ අයිතිය මේ නඩුකාරයා අයුතු හා අසාධාරණ ලෙස අහිමි කලේය.

අවජාතක දරුවෙකු සුජාතක කිරීම

නැඟෙනහිරෙන් ඉර පායනවා, ඉපදුනොත් මැරෙනවා වැනි ස්වභාවධර්‍මයේ රීති හෝ ව්‍යවහාර බවට පත් අතීතයේ සිට එන සිරිත්-විරිත් සාරධර්‍ම හැරුණ විට මිනිස් සමාජයේ ඇත්තේ මිනිසා විසින් කලින් කලට පණවා ගන්නා නීතිරීතිය. මේ වනාහි යම් සමාජයක රටක පාලන බලය අල්ලාගෙන ඉන්නා සුළු පිරිසක් විසින් දරදිය අදිනා සෙසු මහත් හුදී ජනයා පාලනය කිරීමේ හෙන්‌ඩුය. ඕලන්ද කාලයේ කුරුඳු ගහක් කැපීමට දඬුවම මරණය. අරාබියට බුදු පිළිමයක් හෝ ධම්මපදයක් ගෙන ගියොත් දඩගසන්නේ ඇයි. ලංකාවේ තාමත් තිබෙන්නේ සුද්දගෙ නීතිය යයි කියන්නේ ඒ නිති සිංහල බෞද්ධයා මර්‍ධනයට 1818 න් පසු පැණවු ගුල් නිසාය. සුද්දගේ පැත්තෙන් ඒවා යටත් විජිතයේ සාමය හා මනාපාලනය සඳහා පාස් කල නීතිය.
නීති පැනවීම භාරව ඉන්නා පාර්ලිමේන්තුව හොරක්‍රමයට නීති පනවනවා නම් හා සුප්‍රිම් උසාවියට පවා වැලි ගසා නීති හදාගන්නවා නම් ඒ නීති වලට ආධිපත්‍යයක් දිය යුතුද? හොඳ හෝ නරක නීතියක් ක්‍රියාවේ යෙදවීම භාර අය ඒවා නවනවා නම් මේ ආධිපත්‍යය යනු හරියට වළාකුලක් ලණුවකින් බඳින්නට හදනවා වගේ බොරුවක් නොවන්නේද? ඊට අමතරව එය මකුණු දැලක් නොවේද? ලොකු එකා පගාවෙන්, බලයෙන්, ‌ධනයෙන්, නෑකමෙන් දැල කඩාගෙන යන මුත් කුඩා කෘමීන් දැලට අසුවේ. සමාජයේ සිදුවන මේ අවනඩු පසිඳලීම භාර උසාවි වල නඩුකාරයින් නුසුදුසු පත්‌වීම් නම්, ලෝභ-දෝෂ-මෝහයෙන් පිරි මේ පංචස්කන්‌ධ අතර ලැජ්ජාභය නැති අය සිටිය නොහැකිද? නාගානන්ද කොඩිතුවක්කු මහතාගේ නීතීඥ ලයිසම අවුරුදු දෙකකට තහනම් කලේ ඔහුව රවටා බව ඔහු කියයි. කෝප් කමිටුවේදී එලිවූ පරිදි ජාතික ඉතිරිකිරීමේ බැංකුවේ රක්‍ෂාවල් දෙන්නේ ඇමතිගේ ලැයිස්තුවට නම් ඊට විරුද්ධව උසාවියට යන්නට නීතියක් තිබේද?

පාර්ලිමේන්තුව කියන්නේ බත් කඩයකට නම්, ඒ බත් කඩය රටට හානිකර අන්දමට පිස්සු නටනවිට ඒ ගැන කල් මරමින් සිටිනවා මිස යම් පියවරක් ගත නොහැකියයි නීතියක් තිබේ නම්, ඒ නීතිය වංචා සහගත ලෙස වියවුල් අන්දමට ජයම්පතිලා- සුමන්තිරන්ලා විසින් අටවා තිබේ නම්, රටේ අධිකරණ බලය තිබෙන්නේ රටේ ජනයාට නම්, පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා චන්දයක් පවත්‌වන එක නීතියේ ආධිපත්‍යයට පටහැනියයි කියන්නට නඩුකාරයින්ට අයිතියක් තිබේද? කබරගොයා, තලගොයා කරන්නේ මොන පදනමකින්ද? වර්‍ෂ 2000 දී අල්ගෝර්-ජෝර්ජ් බුෂ් නඩුවේදී ඇමෙරිකන් සුප්‍රිම් උසාවිය දේශපාලන තීන්‌දුවක් දුන්නේ රටේ ජාතික අර්බුදයක් ඇතිවීම වැලැක්‌වීමටය. එම තීන්‌දුව වැරදි බව පසු කලෙක ඊට මූලිකවූ නඩුකාරයාම පිළිගත්තේය. නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති හෙළුව වසා ඇති කඩතුරාව ගැලවියයුතු අවස්ථාවේදී ගැලවිය යුතුවන බව මින් පෙනේ. ඇමෙරිකන් ඩොලර් බලපෑමට ලංකාවේ අධිකරණ අංශ යටවුනා හෝ නොවුනා හෝ ලංකාවේ සුප්‍රිම් උසාවිය ලංකා ජනයා බලවත් ව්‍යසනයකට දැම්මේ රූල් ඔෆ් ලෝ නම් ප්‍රෝඩාව හරහාය. මුළු රටම, සමාජයම කුණුගොඩක් නම් නඩුකාරයින්වත් වෙන රටවල පොත්‌වල ඇති න්‍යාය වලින් නොසැඟී මේ රට බේරා ගන්නේ කෙසේද කියා සිතිය යුතුය. ඥානාසාර හිමියන් නැවත හිරේට දැමීමේ ප්ලෑන, ඇමෙරිකන් ප්ලෑනක් විය නොහැකිද? උසාවියේ බෞද්ධ නොවන නඩුකාරයින්ට මෙය නොතේරෙන්නට ඉඩ ඇත. මේ අයට රටේ ඉතිහාසය හා භූගෝල විද්‍යාව ගැන දැණුමක් නැත.  මෙය රන්ජන් රාමනායකගේ පන්සල් ලිංගික ප්ලෑනේම පියවරක් වන්නට පුළුවන.

ඥානාසාර හිමියන්ගේ නඩුව දේශපාලන නඩුවකි. බොදු බල සේනාව රටට හානියක් කරනවාදැයි හොයන්නට කොමිෂමක් පත්කරණවා යයි කී දේශපාලකයින් එය නොකලේද ඒ නිසාමය. බොදු බල සේනාවට මුහුණදීමට ආත්ම ශක්තියක් නැති දේශපාලකයින් උසාවි හරහා එය දමනය කරන්නට මාන බලමින් සිටියේය. බල සේනාව ලඟදීම බලු කූඩුවලට දමනවා යයි 2015 දී හිටපු ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා මැතිණිය ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශකලේය. මෙම මුළු නඩු විභාගයම දෙස බලනවිට ඒත්තු යන කරුණක් නම් හාමුදුරුවන්ව කොටුකර ගැනීම සඳහා චන්ද්‍රිකා මැතිණිය හා එකඟවන අන්දමේ නීතිය හා සාමය භාරව සිටින පිරිසක් මඟ බලමින් සිට ඇති බවය. නොවැම්බර් මස 19 දින හාමුදුරුවන් වෙනුවෙන් ජනපතිතුමාට සංදේශයක් භාරදීමට පැමිණි භික්‍ෂුන් පිරිසකට ඒ සඳහා ඉඩ නොදී පොලිසිය විසින් කඳුළු ගෑස් දමා හිරිහැර කිරීමද මෙම අයුතු ආකල්පයේම තචත් පිළිඹිබුවක් විය. එම ක්‍රියාවට පෙර, එම භික්‍ෂූන් වහන්සේලාගේ පැමිණීම ජනපතිගේ අවධානයට යොමුකිරීමට සුදුසු නොවේදැයි මෙම නිලධාරීන්ට නොසිතුනේය. ඇපැල් උසාවියේ නඩුතීන්‌දුවේ පේලි අතරින් බලනවිට කියවෙන්නේද එම කතාවමය.

ඇපැල් උසාවියේ නිල නඩු වාර්තා ලැයිස්තුවේ හාමුදුරුවන්ගේ නම සඳහන් කර ඇත්තේ නිකම්ම ගලබොඩ අත්තේ ඥානසාර කියාය. මේ රටේ බුද්ධ සාසනයේ, භික්‍ෂුත්වයේ නාමයෙන්, බුදුන්ගේ රස්තියාදුව, නිර්‍වස්ත්‍රම් පරමං සුඛං යන පාරේම නොගොස්, අඩුතරමින් ඥානසාර හිමි කියාවත් නොලියවීමට ඇපැල් උසාවිය වගබලා ගත්තා සේය.  එහෙත් ප්‍රින්ස් ගුණසේකර මහතා විසින් 1958 දී ලියූ විහාර නීති විත්ති නම් පොතේ සඳහන් කර ඇති කරුණක් නම්, නිතරම සෙනඟ පිරුණු උසාවි කොරිඩෝර් වල හාමුදුරුවරුන් රස්තියාදු කරවීම ඉතාමත් අශොභන ක්‍රියාවක් බවත්, ඔවුන්ගේ ගරුත්වය රැකෙන ආකාරයට ඔවුන් සඳහා වෙනම උසාවි පිහිටු විය යුතුය කියාත් මෑත අතීතයේ ලංකාවේ සිටි සුදු නඩුකාරවරුන් විසින් නිතර නිතර යෝජනා කල බවය. සුද්දන්ට තිබූ එම කරුණාව, මානව දයාව, වේදනාව, 1931 න් පසුව බලයට ආ කළු සුද්දන්ට නොතිබුණේය. එහෙත් මේ කළුසුද්දන් 1951 දී ඉස්ලාම් භක්තිකයින්ට වෙනම කාති උසාවි ලබා දුන්නේය.  මේ උසාවි මුස්ලිම් ස්ත්‍රීන් වහල් භාවයේ තබාගන්නා ක්‍රමයක් බව නොබොදා ඊට විරුද්ධව ඉදිරියට ආ මුස්ලිම් ස්ත්‍රීන්ගෙන් අනාවරණය විය. මේ වනවිට ශාරියා බැංකු, අරාබි භාෂා පාසැල්, මද්‍රසා, හලාල් නිතී යනාදියද සපයාදී ඇත.

යම් නඩුවක් පැවරීමේදී සිදුවන සාමාන්‍ය ක්‍රියා පටිපාටිය පවා මෙහිදී උඩුයටිකුරු වී ඇත්තේද, බලයට පත්‌ව සිටින කවර හෝ ආණ්ඩුවකට වෙනස් ජාතික අදහස් දරණ භික්‍ෂූන් දඩයම් කිරීමේ ආකල්පයක් රටේ පැතිරෙමින් පවතින නිසාය. නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවම හවුල්වී පටලැවූ, නිර්‍මාණයකල නඩු නිමිත්තක්, යළිත් වරක් මඩ සෝදා ඔපමට්ටම්කර ඇපැල් උසාවියට දමන්නේද නීතිපතිමය. ඔවුන් ගෙනා චෝදනා හතර සාධාරණ සැකයෙන් තොරව ඔප්පු කල නොහැකි චෝදනා බව ඔවුන්ට නොපෙණුනේ මේ නිසාය. ඔවුන් අදාල ශාක්‍ෂි විශ්ලේෂණය කර නැත. මේ නඩුවට ශාක්‍ෂිදීම සඳහා පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් එක් සාමාන්‍ය ගිහියෙක් වත් කැඳවා නැත.

මෙවැනි නඩුවක් උසාවියේ ගොණු කිරීමට පෙර සළකා බලා විග්‍රහකර ගතයුතුව තිබූ මූලික කරුණුවත් නීතිපති වරයා විසින් ඉෂ්ඨකර නැති බවක් පෙනේ. නගරයක, ගමක පොලිසියක් විසින් වුවද කරන මෙය සාමාන්‍ය නිල රාජකාරීමය වගකීමකි. එය ඉටුකලා නම් මට විරුද්ධව චෝදනා පත්‍රයක් පිළියෙල කල නොහැකි බව නීතිපතිට වැටහීයාමට ඉඩකඩ තිබුණි. මෙම නඩුවට අදාල සිද්ධිය (නඩු නිමිත්ත) වන්නේ හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත් උසාවියේදී සිදුවුන මගේ හැසිරීමය. මෙම හැසිරීම පෙන්වන වීඩියෝ පටියක් ලෝක වෙබ් ජාලයේ තිබේ. වත්මන් ලෝකයේ ඇසින් දුටු ශාක්‍ෂි වෙනුවට වඩාත්ම නිවැරදි ශාක්‍ෂි ලෙස යොදාගන්නේ වීඩියෝ ශාක්‍ෂිය.

වීඩියෝ පටයෙන් එළිවන අයුරු, ඥානසාර හිමියන්ට විරුද්ධව දුන් නඩු තීන්දුවේ ඇති ප්‍රබලතම වැරදි දෙක පෙන්වා දීමට පෙර, සඳහන් කලයුතු කරුණක් නම් අපරාධ නීතිය යටතේ යම් චූදිතයෙකුට, හදිසි හා දරුණු ප්‍රකෝප කිරීම (ග්‍රේව් ඇන්ඩ් සඩන් ප්‍රොවොකේෂන්) නිසා ඇතිවන මානසික තත්‌වය යටතේ ලැබෙන සහනයවත් උන්වහන්සේට නොලැබුණ බවය. බලාපොරොත්තුවුණ අන්දමට ඇප නොලැබීම නිසා මාංචු දමා උසාවියෙන් පිටට ගෙනයන එක් රණවිරුවෙකුගේ කඳුළු හාමුදුරුවන්ගේ අත මතට වැටීම නිසා ඇතිවූ බලවත් මානසික කම්පනය නිසා තමාට, තමාවම පාලනය කරගත නොහැකි චිත්ත ව්‍යාධි තත්වයකට වැටුනා නොවේද? මෙම චූදිතයින්ගේ බිරින්දෑවන් හා ලඟ ඥාතීන් නිතර නිතර හාමුදුරුවන්ගේ පන්සලට පැමිණ, දැන් කිසිවෙකුගේ පිහිටක් නැතිව අනාථව අසරණ වී සිටින, රට ගලවා ගැනීමට තම ජීවිතය පරදුවට තබා ක්‍රියාකල මේ රණවිරුවන් වෙනුවෙන් මැදිහත්‌ව, කුමණ හෝ හැකි සහනයක් ලබාදෙන මෙන් හාමුදුරුවන් ඉදිරියේ වැඳ වැටෙමින් ඉල්ලා සිටියේය. ඔවුන්ගේත් හාමුදුරුවන්ගේත් අරමුණ වූයේ චන්ඩි වැඩක් කිරීම හෝ උසාවිය වැටලීම හෝ නොවේ. මෙවර නම් නිසැකවම ඇප ලැබිය හැකි බව ඔවුන්ගේත් හාමුදුරුවන්ගේත් විශ්වාසය විය. එහෙත් හදිසියේ නොසිතූ අන්දමට එය බිඳ වැටුනේය. හාමුදුරුවන් බලවත් මානසික ආතතියකට හසුවිය.

මෙහිදී සඳහන් කල යුතු තවත් කරුණක් නම් මෙම චූදිතයින්, ඇප නොදී දිගටම සිරභාරයේ තබා ඉන්නා අර්ජුන ඇලෝසියස් වැනි අයට වඩා වෙනස් අය වන බවය. රහස් පොලිසියට විසඳාගත නොහැකි ප්‍රශ්න නිසා මෙසේ ඔවුන්ගේ හිතූ මතයට බොල් නීති තර්‍ක වලට මුවා වී මෙම චූදිතයින් හා ඔවුන්ගේ පවුල් දැඩි පීඩනයකට ලක් කල යුතුද? යහපාලනය යයි කියමින් රටේ පාලකයින් හා ඔවුන්ට කත් අදින නිලධාරීන් අතලොස්සක් විසින් කරගෙන ගිය මෙම ව්‍යාපාරය, අළු යට සැඟවුන ගිණිපුපුරක් නොව කාල බෝම්බයක් වැනිවිය. මෙසේ අයුතු උපක්‍රම මඟින් ධර්‍මය අධර්‍මයෙන් (යුක්තිය අයුක්තියෙන්) යට කරගෙන ඇත. මේවා සුද්දගෙ නීති නොවේද?  එපමණක් නොව මෙම නඩුවේ එක්නැලිගොඩ නම් පුද්ගලයා මරා දමාද නැත්නම් රටින් පලාගොස්ද යන සැකයක් දිගටම, මුලසිටම පැවතියේය. නොබෝදා ඩුබායි සංචාරයකින් පසු පැමිණි මධු මාධව මහතා විසින් අනාවරණය කලේ අතුරුදහන් කලා කියන මෙම පුද්ගලයා ඉන්දියන් කාන්තාවක සමඟ ඩුබායි වල රහසේ පවුල් කමින් ජීවත් වනවාය යන තොරතුරය. එක්නැලිගොඩ ලංකාවේ ඔහුගේ බිරිඳට දුරකතන ඇමතුම් දෙන බවත්, මධු මාධව හා මෙම රහස් ඔත්තුව දුන් අනිත් පුද්ගලයාත් එක්නැලිගොඩ රහසේ ජීවත්‌වූ නිවසට ගියවිට ඔහු හා ඉන්දියන් කාන්තාව එම නිවසින් පලාගොස් ඇති බවත් මධු මාධව මුහුණු පොතෙන් වාර්තා කලේය (එක්නැලිගොඩට ලංකාවේ මාතලේද අනියම් බිරිඳක් සිටිබව කලින් අනාවරණය විය). මෙහිදී  ලංකාවේ රහස් පොලිසිය විසින් කල යුත්තේ වහාම මධු මාධව ගෙන් කට උත්තරයක් ලබාගෙන ඉන්ටර්පොල් සහාය හෝ ලබාගෙන මෙම දුරකතන සංවාද හාරා බැලීමේ ඩිජිටල් තාක්‍ෂණය උපයෝගි කරගනිමින් එක්නැලිගොඩ ඉන්නා ස්ථානය සොයා ගැනීම නොවේද?
 
වීඩියෝ පටියෙන් සක් සුදක් සේ අනාවරණයවන කාරණා නම්:

(1) හාමුදුරුවන් විසින් හෝමාගම උසාවියෙන් සමාව ගත්තේ නැත යන ඇපැල් උසාවියේ නිගමනය සාවද්‍ය බවත්;

(2) හාමුදුරුවන්  විසින් නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ නීතිඥයාට නපුංසකයා කියා ආමන්ත්‍රණය කලාය යන ඇපැල් උසාවියේ තීරණය සාවද්‍ය බවත් ය.

හාමුදුරුවන් විසින් එක වරක් නොව දෙවරක්ම හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත් වරයාගෙන් සමාව ඉල්ලා සිටි බව වීඩියෝ පටියේ සටහන්ව ඇත. නපුංසක, නපුංසක ආණ්ඩුවක්, නපුංසක රජයේ ඇතැම් නිලධාරීන් යන කතා ඇපැල් උසාවියේ සභාපති විනිසුරුතුමාට සිංහල භාෂාව හරිහැටි නොදැනීමේ, නොතේරීමේ ප්‍රශ්ණයක් බව පෙනේ. ඉම්පොටන්ට් යන ඉංග්‍රීසි වචනයේ දෙන ජීව විද්‍යාත්මක අර්‍ථය සිංහලෙන් නපුංසක යන වචනයෙන් දෙන්නේ නැත. හාමුදුරුවන් විසින් රජයේ නීතීඥයාට ඔහු නපුංසකයෙක් කියා එතුමා ආවේගශීලිවුන මොහොතේදීවත් පවසා නැත. ඔහුගේ නඩු තීන්දුවේදී ඇපැල් විනිසුරු නපුංසකයා යන්න අර්‍ථ නිරූපණය කරගෙන තිබෙන්නේ ලිංගික ආභාධයක්, සංසර්‍ග නොහැකියාවක් ඇති පිරිමියෙක් යන අන්දමටය.  නමුත් සිංහල භාෂා ව්‍යවහාරයේ නපුංසකයා කියන්නේ බාල වැඩ කරන, පඹයෙක් මෙන් හා අන් අයගේ බළල් අතක් සේ ක්‍රියාකරන, ප්‍රතිපත්තියක් නැති, මෝඩ (අඳබාල), පහත් ගති ඇති, සදාචාර විරෝධී හැසිරීමක් පෙන්වන පිරිමියෙකුටය. යම් පිරිමියෙකුගේ බිරිඳක් වෙන පිරිමියෙකු හා අනියම් සම්බන්ධයක් ප්‍රසිද්ධියේ පවත්‌වා ගෙන ගියත් එම සැමියාට කියන්නේ එයා වෙස්සන්තර කෙනෙක් කියා මිස එයා නපුංසකයෙක් කියා නොවේ. හාමුදුරුවන්ගේ සිංහල භාෂා ව්‍යවහාරය මෙසේ නිසා, මේ නපුංසක ආණ්ඩුව, නපුංසක රජයේ නීතීඥයා යන වාග් ව්‍යවහාරය රජයේ නීතීඥයාට පුද්ගලිකව එල්ලකරන ලද අපහාස කිරීමක් නොවන්නේ එවැනි චේතනාවක් නොතිබුණු නිසාය. ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ එන සබ්ජෙක්ටිව් හෝ ඔබ්ජෙක්ටිව් නිර්‍ණායක අනුවවත් එහි පුද්ගලික අපහාසයක් නැත.

නපුංසක යන්න නාම පදයකි. සරදියෙල් අල්ලාගත් විට ලන්ඩන් වලින් එවූ ටෙලිග්‍රාෆ් පණිවුඩය මෙහිදී මතක්වේ. කිල් නොට්. සෙන්ඩ් යන නියෝගය කොළඹින් සටහන් කලේ, කිල්. නොට් සෙන්ඩ් යනුවෙනි. මෙම සුළු වරද (නැවතීමේ ලකුණ වැරදි තැන දැමීම) නිසා සරදියෙල්ව මරා දමන ලදී.  මේ වගේම නපුංසක රජයේ, නීතීඥයා වෙනුවට නපුංසක, රජයේ නීතීඥයා කියා හාමුදුරුවන් කිව්වා යයි ඇපැල් විනිසුරුතුමා නිගමනයකට පැමිණ ඇත. අනාගාරික ධර්‍මපාලතුමා සුදු මිනිසුන්ට පර සුද්දා කියා අපහාස කරන්නේ ඇයිදැයි වරක් සුදු නඩුකාරවරයෙක් එතුමා ගෙන් ප්‍රශ්ණ කලේය. එතුමා කියා සිටියේ පර කියන්නේ විදේශික යන අර්‍ථයෙන් බවය. පර යන්නේ උතුම් කියන අදහසද තිබේ. එහෙත් පර බල්ලෙක් කියන්නේ බල්ලෙකුට නොව ජරා ගති ඇති මිනිසෙකුටය. තෝ පර බල්ලා කියා මිනිසුන් බල්ලන්ට කෑ ගසන්නේ නැත. අනික් කාරණය නම් කේන්තියෙන් කරන උච්චාරණ ශබ්දය මෙහිලා තීරණාත්මක සාධකයක් වීමය.  නපුංසක, රජයේ නීතීඥයා යන්න එසේ වචන තුනෙන් මුල් වචනය කඩා ඇපැල් උසාවිය නිගමනය කල ආකාරයට ආක්‍රෝධයෙන් උච්චාරණය කල නොහැකිය. වචන තුනම නොකඩා එකට ඇදී යායුතුය. ඒ අනුව පෙනීයන්නේ වාග් විද්‍යාව අනුව විග්‍රහ කල විටද ඇපැල් උසාවිය නොමඟ ගොස් ඇති බවය. මෙවැනි සුළු සිද්ධියක් කෙස් පැලෙන තර්‍ක යොදවා ගෙන අවුරුදු 19 ක හිර දඬුවමක් දීමට දඩමීමා කර ගැනීම යුක්ති සහගත නැත.

නීතිපතිවරයා කලින් මෙම කරුණු සළකා බැලුවා නම් ඥානසාර හිමියන්ට විරුද්ධව චෝදනා පත්‍රයක් ඉදිරිපත් කිරීමට ඉඩක් නැතිබව ඔහුට අවභොධ වන බව නිසැකය. කෙසේ වෙතත් නඩු තීන්දුව කියවන විට පෙනී යන්නේ හෝමාගම මහෙස්ත්‍රාත්ට හෝ රජයේ නීතීඥයාට හෝ  හාමුදුරුවන් විසින් අපහාස කල බවක් ඔප්පු නොවන බවය. සුද්දගේ නීතිය අපිට එපා කියා මහේස්ත්‍රාත් ඉදිරියේ කියා සිටීම මුළු රටේම සමස්ථ නීති ක්‍රියා පද්ධතියට එරෙහිව කල බරපතල රාජද්‍රෝහී ක්‍රියාවක්, ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවක් ලෙස මහේස්ත්‍රාත්වරයා එම අවස්ථාවේදී නොසිතූ බව විඩීයෝ පටියේ සංවාදයෙන් මනාව තහවුරු වුවත්, එය නොදුටු ඇපැල් විනිසුරු කෙන්ද කන්ද කරගෙන තිබේ.

පිට මැද සාක්කුවක්ද ඇති කළු කබායක් දමා උසාවියේ උස් මේසයේ ඉඳගෙන ඉන්නේ ශාන්තුවරුන් නොව නොයෙක් අඩුලුහුඬුකම් ඇති පංචස්කන්ධය.  ලෝකයේ ඉන්නා නඩුකාර වරුන්ට ඕනෑනම් කබර ගොයා තල ගොයා කරන්නට වුවද පුළුවන් බව ප්‍රසිද්ධ රහසකි. බොහෝ නඩුවලදී සිදුවන දෙයක් නම් නඩුව විභාගයට යන්නට කලින්ම නඩුකාරයා එම නඩුව ගැන යම් නිගමනයකට පැමිණ සිටින බවය. මේ සිද්ධාන්ත සංඛ්‍යාන විද්‍යාවේ නෝමල් කර්ව් එක වැනිය. එක් එක් නඩු තීන්දු කෙසේ තීරණය කෙරෙනවාද යන්න ඒ මඟින් තීරණය කල නොහැකිය. එය එසේ වුවද, මේ නඩු තීන්දුවේ යම් යම් කරුණු වලින්, නඩුකාරතුමාගේ ආකල්පය, චිත්ත ක්‍රියාවලිය පිළිඹඳ යම් සංඥා, හෙවනැලි, හෝඩුවාවන් දැනේ, පෙනේ. මෙම නඩුව බොදු බල සේනා සංවිධානයට විරුද්ධව නීතීඥයින් හය දෙනෙකු විසින් ගත් අනිසි ව්‍යායාමයක්දෝ කියා සිතෙන්නේ ඒනිසාය. මෙම අතිරේක කරුණු එකතුවක් ලෙස ගත් විට උසාවි තීරණයේ චෝදනා නමැති කුළුණු හතර පුපුරවා බිමට නොදැම්මත් ඒවා එම කුළුණු සොලවා ඇලකර දමයි.

1. හාමුදුරුවන්ට විරුද්ධව ශාක්‍ෂි දුන් නීතීඥයින් ඉතා උසස් ගනයේ ශාක්‍ෂිකරුවන් යයි ඇපැල් උසාවිය කියා සිටී. විනිසුරුට අනුව මහෙස්ත්‍රාත්වරයාව තදබල (සිවියර්ලි) ලෙසත්, රජයේ නීතීඥයාව තදබල ලෙස දීර්‍ග කාලයක් පුරාත්, නීතීඥ කුමාරප්පෙරුමව දිගින් දිගටමත් හාමුදුරුවන්ගේ නීතීඥයා විසින් ප්‍රශ්ණ කර ඇත. මේ අනුව මේ නීතීඥයින් තුන් දෙනා මට්ටම් තුනකින් පරීක්‍ෂණයට ලක් කරා යයි ඔහු කියා සිටී. ඉහත කියා ඇති විශේෂණ පදවලින් නඩුකාරතුමා බලාපොරොත්තු වන්නේ කුමක්ද? මේ මඟින් ඔහු වක්‍රව කියන්නට සදන්නේ විත්තිය පැත්තේ ශාක්‍ෂිකරුවන් මුහුණ දුන්නේ මෘදු, ලිහිල් ප්‍රශ්ණ කිරීමකට යන්නද?

 රජයේ නීතීඥ දිලීප පීරිස් හා නීතීඥ කුමාරප්පෙරුම, මහේස්ත්‍රාත් දුන් ශාක්‍ෂිය තහවුරු කරා යයි නඩුකාරතුමා ලියයි. හාමුදුරුවන්ට නඩුවක් පැටලැවීමට එකතුව ක්‍රියාකල මේ තුන් දෙනා එකිනෙකාට පටහැනි ශාක්‍ෂි දේවිද? අනික මොවුන් නීතීඥයින් මිස නීතියේ වෙට්ටු නොදන්නා සාමාන්‍ය ජනයා නොවේ.

2. 1.විත්තිකරු මහේස්ත්‍රාත්ගේ ශාක්‍ෂිය තහවුරු කලා; 
 2.විත්තිකරුගේ නීතීඥයා හා විත්තියේ ශාක්‍ෂිකරුවන් දෙන්නා විත්තිකරු විසින් නපුංසක යන වචනයභාවිතාකලේ නැතැයි කියා සිටියත්, විත්තිකරු තමා එසේ කල බව පිළිගත්තේය;
 3.විත්තිකරුගේ ශාක්‍ෂිකරුවන් දෙන්නා බොරු ශාක්‍ෂි දුන්නේය;
 4.විත්තිකරු බොරු ශාක්‍ෂි දුන්නේය?
නඩුකාරතුමාගේ මෙම නිගමන වලින් පෙනීයන්නේ විත්තිකරු විසින් අවංකවම, සත්‍ය ලෙස ශාක්‍ෂි දුන් බව නොවේද? සාමාන්‍යයෙන් සිදුවන්නේ යම් නඩුවක ශාක්‍ෂිකාරයින්ගෙන් ඔවුන් දෙන ශාක්‍ෂිය කුමක්ද යන්න ඒ ඒ පාර්‍ශවයේ නීතීඥයින් විසින් විමසා බැලීමය. ඒ අවස්ථාවේදී විත්තියට වාසිවන ආකාරයට බොරු ශාක්‍ෂි දීමට නීතීඥයින් උපදෙස් දෙන්නේ නැත. එහෙත් එම ශාක්‍ෂිකරු කියන දෙය විත්තියට අවාසි නම් එවැනි ශාක්‍ෂිකරුවන්ව විත්තිය විසින්ම උසාවිය ඉදිරියට ගෙනියන්නේ නැත. කුමක් නිසා මෙවැනි වරදක් සිදුවූවාද යන්න පැහැදිලි නැත. කෙසේ වෙතත් කුමන හේතුවක් නිසා හෝ විත්තියේ ශාක්‍ෂිකරුවන් විත්තිකරු කී දේට පටහැනි දෙයක් කිව්වා නම් එය විත්තිකරුට විරුද්ධව පාවිච්චිකිරීම සුදුසුද?  විත්තිකරු දුන් බොරු ශාක්‍ෂිය කුමක්දැයි නඩුකාරවරයා පැහැදිලි ලෙස සටහන් කර තිබේද? 
3. විත්තිකරු මහේස්ත්‍රාත් ඉදිරියේ කලේ ආයාචනයක් නොවේ; එය සාමකාමී සංවාදයක් නොවේ;
 ඔහු මහේස්ත්‍රාත්‌වරයාව ඇමතුවේ ආවේගශීලී උස් හඬකිනි; මේක සුද්දගෙ නීතියයි, අපි මේ නීතිය පිළිගන්නේ නෑ, ඒ නිසා මේ රණවිරුවන්ට ඇප ලබා දෙන්න යනුවෙන් විත්තිකරු කියා සිටියා.
නඩුව අසන අවස්ථාවේ විත්තිකරු නිහඩව සිටියේය.  නඩුවට භාධා කලේ නැත. විත්තිකරු කතාකලේ නඩුව අවසානවී චූදිතයින්ව පිටතට ගත් පසුවයි. වීඩියෝ පටිය බැලූ විට ඇපැල් උසාවියේ ඉහත නිගමන සාධාරණද(රීසනබල්ද) යන සැකය මතු නොවන්නේද? අවුරුදු 19 ක බරපතල වැඩ ඇති සිරදඬුවමක් දීම යුක්තිසහගතද? විත්තිකරු මිනීමැරුම් චෝදනා ලැබූවෙක්ද? බොදු බල සංවිධානයේ ප්‍රධානියා වශයෙන්, යහපාලන නඩය කරගෙන ගිය රණවිරු දඩයම හා භික්‍ෂු දඩයම විත්තිකරු තුල බලවත් ආතතියක් ජනිත කලේය. මේ කාරණය මහේස්ත්‍රාත්වරයාද තේරුම් ගත්තේය. ඔහු පසුව වෙනස්වුනේ ඒ වනවිට උසාවියෙන් පිට මිදුලේ සිටි නීතීඥයින් දෙන්නා නැවත උසාවියට ඇතුළුව කල බලපෑම නිසාය.

4. ජේවීපි හා බුද්ධාගම

උසාවිය විසින් කුමාරප්පෙරුම නම් නීතීඥයාට චරිත සහතිකයක් දීම මෙවැනි නඩුවලදී නඩූකාරවරුන් හුදෙක් නීති පොත් හා නඩු වාර්තා පොත් වලට පමණක් සීමා නොවී ඉන් ඔබ්බටද යන බව පෙන්වා දේ. කුමාරප්පෙරුම එක්නැලිගොඩගේ බිරිඳ සන්ධ්‍යාගේ නීතීඥයාය. වීඩියෝ පටියෙන් පෙනෙන අයුරු මහේස්ත්‍රාත්වරයා විසින් සිය අභිමතය මත ගොඩින් බේරා දැමීමට ගිය සිද්ධියක් ගිනි අවුලා ඔහුට බලපෑම් කල එක් අයෙක් කුමාරප්පෙරුමය.  ඔහුගේත් රජයේ නීතිඥයාගේත් මැදිහත්වීම නිසා උසාවිය ඉදිරිපිටම මහේස්ත්‍රාත්වරයා අසරණ අවස්ථාවකට පත්‌විය. ඔහුට ක්‍රියා නොකර සිටීමට නොහැකි පරිසරයක් මැව්වේ මේ නීතීඥයින් දෙන්නා විසින් ය. ඔහුට ඇති බලයට වඩා වැඩි බලයක් ඇති උසාවියක් මඟින් හාමුදුරුවන්ට දඬුවම් කල යුතුය යන තීරණයකට ඔහු ආවේ මේ බලපෑම නිසාය. එහෙත් මේ ගැන ඇපැල් උසාවියේදී නැවත ප්‍රශ්ණ කල විට එය සිදුවූයේ ඒ ආකාරයට නොවේ යයි කියන්නට ඔහුට පුළුවන්ද? ඔහුට නූතන කැප්පෙට්ටිපොළ කෙනෙක් විය හැකිද?

මෙම කාරණය කණපිට හරවා විත්තිකරුට විරුද්ධව පාවිච්චි කර ඇත. මහේස්ත්‍රාත්වරයා එදින උසාවි කටයුතු මෙහෙයවූ අන්දම ගැන විත්තිකරු සතුටු වනවා යයි හරස් ප්‍රශ්ණ වලට විත්තිකරු දුන් පිළිතුර නිසා විත්තිකරුගෙන් ඇසූ තවත් හරස් ප්‍රශ්ණයක් නම්, එසේ නම් ඔහු විත්තිකරුට විරුද්ධව ශාක්‍ෂි දෙන්නේ ඇයිද යන්නය. මෙම උභතෝකෝටික ප්‍රශ්ණයට ක්‍ෂණයකින් පිළිතුරක් දීමට නොහැකිවීම විත්තිකරුට විරුද්ධවම පාවිච්චිකර ඇත. මහේස්ත්‍රාත්වරයා වෙනස් වූයේ අනිත් නීතීඥයින් දෙන්නාගේ බලපෑම නිසා නොවේද යන්න ඒ වේලාවේ හාමුදුරුවන්ගේ කල්පනාවට ආවේ නැත.

කුමාරප්පෙරුම මහතා උසාවියේදී කියා සිටියේ 2015 දී ඔහු ජේවීපී යටතේ පාර්ලිමේන්තු චන්දය ඉල්ලුවත්, තමන් බොදු බල සේනා විරෝධියෙක් නොවන බවය. නොෙසේ නම් තමන් බුද්ධාගමට විරුද්ධ නැති බවය.  නඩුකාරවරයා එය පිළිගෙන තිබේ. එහෙත් ලංකාව හෝ ලෝකය එය පිළිගන්නවාද? කෙසේ වෙතත් මින් එළියට පනින දෙයක් නම් සිංහල බෞද්ධ විරෝධී ව්‍යාපාරය ගැන විනිසුරුතුමාටද යම් හෝඩුවාවක් තිබී ඇති බවය.

ලංකාවේ නීතිය පසිඳලන අකාරය ගැන වික්ටර් අයිවන්ගේ උසාවිය නිහඬයි යන වාර්තා චිත්‍රපටියේ හා සුගන්ධිකා ප්‍රනාන්දුගේ නඩුකාරයාගේ පතුල්වලට දෙහිගෑම් යූටියුබ් වීඩියෝ පටියෙන් රටටම එලිදරව් විය. එහෙත් උසාවි ක්‍රමය, සංස්ථාව කෙතරම් පහත් අඩියකට වැටී තිබේද යන කාරණය, ඥානසාර හාමුදුරුවන්ට දුන් දරුණු දඬුවමෙන් කදිමට පැහැදිලිවිය. ඇමෙරිකාවේ මීට කියන්නේ කෲර හා අසාමන්‍ය දඬුවම් කියාය. නීතීඥයින් දෙන්නෙක් නිසා අසරණවූ හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත්‌වරයා ශාක්‍ෂි දෙමින් කියා සිටියේ මේ වරදට දැඩි දඬුවමක් දීමට අවශ්‍ය නිසා ඔහු එය ඇපැල් උසාවියට වාර්තා කරන්නට තීරණය කල බවය. එහෙත් ඊට පෙර හාමුදුරුවන් සමඟ දේශපාලන සංවාදයක ඔහු නියැලී සිටි ආකාරය වීඩියෝ පටිගතව තිබේ!

LankaWeb – නීතියේ ආධිපත්‍යය නමැති සෙප්පඩවිජ්ජාව

(ciaboc_gen@ciaboc.gov.lk/secbranch@ciaboc.gov.lk)

චානක බණ්ඩාරගේ

රටක නායකයා  විය යුත්තේ හොඳට දුක් විඳලා, ‘කට්ට කාලා’, මහා පොලවේ හොඳට අඩිය තබලා හිටිය කෙනෙක් (ස්වයං රැකියාවල යෙදුනු අය වගේ අය ඉතා හොඳයි). ඒ අයට පොදු ජනතාවගේ ප්‍රශ්ණ තේරෙනවා, මොකද, ඒ අයත් ඒ දුක විඳලා තියෙන නිසා.

පුංචි දෙයක් උනත් අස්සක් මුල්ලක් නෑර බලා, ප්‍රශ්නවල මුලටම ගොස් සොයා, විසඳපු, පොඩි කාලේ හොඳට දුක් විඳලා පන්නරය ලබාගත් ජනාධිපති වරයෙක් සිටියා 1990 මුළ.  ඔහුගේ කෙටි කාලය තුල රට ඉතා සීග්‍රයෙන් දියුණුවට පත් වුනා.

ජීවත්ව සිටින අයගේ නමින් මහාමාර්ග නම් කිරීම දැන් පුරුද්දක් කරගෙන. හොඳ දෙයක්  නොවේ.  ඔය දේ පිස්සුවක් උනොත් රටේ තියෙන මහාමාර්ග ටික මදි වේවි එහෙම නම් කරන්න.

බොහෝ ප්‍රතිමා, ස්මාරක තැනෙන්නේ, මාහාමාර්ග, උද්‍යාන නම් කරන්නේ, මුද්දර නිකුත් කරන්නේ මියගිය දේශපාලනඥයෝ නමින්.  මේවාට මුල්වී වැඩ  කරන්නේ ඔවුන්ගේ දැන් සිටින දේශපාලනඥ දරුවන් සහ පවුලේ ඥාතින්. සමහරුන් ජීවත්ව සිටියදී කල ක්‍රියා දෙස බලනවිට ඒ අය නොසැමරිය යුතුය කියායි බහුතරයක් ජනයා කියනු ඇත්තේ.

රටේ ජාතික වීරයෝ යනු මියගිය දේශපාලනඥයෝ පමණක් නොවේ.  යුධ භටයෙක්, කළාකාරයෙක්, ආගමික පුජකවරයෙක්, ලේඛකයෙක්,  ක්‍රීඩකයෙක්, ගත් කතුවරයෙක්, හොඳ ගුරුවරයෙක්, හොඳ පුරවැසියෙක්  (කාන්තාවන්ද ඇතුළුයි) ජාතික වීරයින් විය හැකියි. ඒ අය අතරින් අති විශිෂ්ටයන්  අතලොස්සක් තෝරා ස්මාරක/මුද්දර/පාරවල්  බිභිකල හැකියි. නමුත් එය  එසේ සිදු වන්නේ ඉතා කලාතුරකින්.

ධර්මසිරි සේනානායක වෙනුවෙන් පමණක් නිර්මාණය වූ ස්මාරක ප්‍රතිමා රටේ කෙතරම්ද? මොනවද ඔය තරම් කළේ?

1970 දශකයේ ‘පුංචි පවුල රත්තරන්’ කියා පවුල් සංවිධානය කිරීමට මහත්සේ කැපවී මහන්සි වී වැඩ කල හොඳ දොස්තර මහතෙක්ගේ  නමින් මාවතක් නම් කර තිබෙනවා. අවසානාවකට වගේ එතුමා එකල නොදැන සිටියත්, ඒ වැඩපිළිවෙලින් පුංචි වුයේ`වුයේ එක් ජනකොටසක ජනගහනය පමණයි.

විශිෂ්ටතම ගුරුවරයෙක් වන නාලන්දයේ හිටපු විදුහල්පති  ගුණපාල වික්‍රමරත්න මැතිතුමා (මෑතකදී මිය ගොස්) මැරුණු පසු නොව ඔහු ජීවත්ව සිටියදී ඔහුගෙන් සිප් සතර හැදෑරුවෝ, ඔහුගේ අනූ වැනි උපන්දිනය දා, ඔහුට උපහාර දැක්වූවා. ඉතාම හොඳ දෙයක්. මැරුණු පසු කෙනෙකුට උපහාර දැක්වීමෙන් ඇති පලය කිම?

අනගාරික ධර්මපාල තුමා තරම් එකළ බැනුම් ඇසු තවත් කෙනෙක් නැහැ අද එතුමාට තියෙන තැන.

1980 අග සහ 1990 මුල  දස දහස් ගණනින් දකුණේ තරුණ තරුණියන් දස වධ දී මරා දැමීම අනුමත කරන්න බැහැ. ටයර් සෑය වල මියගියේ අපේම අයියලා, මල්ලිලා, බාප්පලා, මිතුරන් නේද? ඒ වගේම තමයි 1971 දී  දහස් තරුණයන් මරලා ගඟවල් වල පා කර හැරිය හැටි. කන් වලට ඉලෙක්ට්‍රික් ෂොක් ඇල්ලීමෙන් මරපු තරුණයෝ ගැන විස්තර දන්නවා. 

ඒ, සංවිධානය විසින් කල ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියා අනුමත කරනවා නොවෙයි.  ඒත්, රජයකට තම වැසියන් නීතියෙන් පිටත ක්‍රියාමාර්ග වලින් මරා දමන්න අයිතියක් නැහැ. ඔවුන්ව අත් අඩංගුවට ගෙන නීති මඟින් කටයුතු කිරීමයි කරන්න තිබුනේ. ශිෂ්ට සම්පන්න රජයන් හැසිරෙන්නේ එසේයි.

රජය නමගිය අපරාධකරුවන් මරා ආයුධ පෙන්වන්න යද්දී ඔවුන් මැරුණා කියා බොරු කියනවා. එහෙම කරන්න බැහැ. මේ රජය තවම නම් එවැනි දේ කර නැහැ; එසේම වේවා.

බොහෝ සිඟන්නන්ට අස්වැසුම ආධාර ලැබෙන්නේ නැහැ. හේතුව අස්වැසුම ආධාර  ලබන්න ස්ථිර ලිපිනයක් තියෙන්න ඕන. චන්ද අයිතිය  තියෙන්න ඕන. තව, දරු පවුල් කාරයෝ වෙන්න ඕන කියලත් කියනවා. ග්‍රාම  සේවක අනුමැතිය අවශ්‍යයි. ඇත්තම කියනවානම් ඔවැනි දේවල් කරගන්න පුළුවන් අයෙකුට අස්වැසුම ආධාර අවශ්‍යත් නැහැ. 

මෙයින් පෙනී යන්නේ රාජ්‍ය ආධාර අවශ්‍යම කරන සමාජයේ කොටසට කිසිම ආධාරයක් ලැබෙන්නේ නැහැ. ඉදින්, අපේ සමාජ සේවා යාන්ත්‍රණයම අසාර්ථකයි නේද?

සාමාජ සේවා ආධාර කිසිත් නොලැබෙන අන්ත දුප්පතුන් තමා අපේ පාරවල, පේව්මන්ට් වල රෑට බුදියන අය, සෑම සියලු දේ අත් හල අය. එදාට එදාට ජිවත් වෙන අය. ඒ  අය අස්වැසුම පමණක් නොවෙයි කිසිම රාජ්‍ය හෝ වෙනත් ආධාරයක් සොයා යන්නේ නැහැ, පාරේම මැරිලා යනවා. මැරුණහම රජයට වළලන්න සිද්ධ වෙනවා.

කාත් කවුරුවත්ම නැති අපේම ඒ අය පාරේ ලගින්නේ වෙන යන්න කිසිම  තැනක් නැති නිසයි.

මේ අය අතර හිටපු විදුහල්පතිවරු, ගුරුවරු, ලිපිකරුවෝ, පියන්ලා, මුදලාලිලා පමණක් නොව දොස්තරලා, ලොයර්ස්ලා  වැනි සමාජයේ ‘උසස්’ ජීවිත ගත කල අය පවා ඉන්නවා කිවුවොත් කෙනෙක් පුදුම වෙයි. අපි කැමති නැහැ ඒ අය ගැන දැන ගන්න හෝ කථා කරන්න; මේක ශෝචනීය තත්ත්වයක්. දියුණු රටවල තත්ත්වය මෙහෙට වඩා ගොඩක් හොඳයි.

සතොසට බඩු ගන්න ගියහම හාල් ටික, කඩල, මුං, කවුපි, මිරිස් මේ සේරම පිටරටින්, බොහෝ විට, ඉන්දියාවෙන්, පකිස්තානයෙන් ගෙනාපුවා. ලංකාවේ කියලා නිෂ්පාදනයක් නැති තරම්. කෙන්යාවේ තේ, පිලිපීනයේ පොල් එහෙමත් කාලයකට ඉහතදී තිබුනා. අනාගත පරම්පරාවට සමහරවිට රම්පෙ කරපිංචා, මයියෝක්කා, කොස්, පොලොස්, පපඩම් එහෙමත් පිටරටින් ගෙන්න වෙයි වගේ.

දැන් දියලුණු කැටය, හඳුන්කුරු පැකට් එකත්  එන්නේ ඉන්දියාවෙන්.  අල්පෙනෙත්තක්, ඉඳිකටුවක් වත් හරියට මේ රටේ නිපදවා ගන්න බැරි තත්ත්වයක් උදාවෙලා; සේරම එන්නේ චීනයෙන් නැත්නම් ඉන්දියාවෙන්.  එදා තිබුණු ලක්ෂපාන බැටරිය, උෂා ෆෑන් එක, යුනික් රේඩියෝව, මැස්ඩා කාරය, කැළණි ටයරය, ඩියුරෝ සරම, තුල්ටෙක්ස් සාරිය,  සියල් පෑන, පර්මා ෂාර්ප් බ්ලේඩ් තලය අද අභාවයට ගිහින් හෝ පන අදින තත්ත්වයක තියෙන්නේ.

1970 – 1977 රජය පටි තද කරගන්න කියා ජනතාව දැඩි පීඩනයකට සහ අපහසුතාවයන් ලක් කල බව ඇත්ත, නමුත් යම් ප්‍රතිපත්තියක් ඇතුවයි රට පාලනය කලේ. 1977 වනවිට රට බොහෝ ආහාර ද්‍රව්‍යවලින් ස්වයංපෝෂිත වෙලා. රට තුල දේශීය කර්මාන්ත සහ වෙනත් නිෂ්පාදනයන් ඉතා ඉහල මට්ටමකට දියුණු වී තිබුනා. ඉතා සුළු වශයෙන් තමයි විදේශ වලින් භාණ්ඩ ආනයනය වුනේ. 1977දී පිළිවෙලක් නැතිව  හඳුන්වා දුන් නිදහස් ආර්ථිකය නිසා ඒ ලබා ගත් දියුණුව නැත්තටම වගේ නැතිවී ගියා. අද අප සෑම දේම පිටරටින් ගෙන්වනවා.

රුපියල් බිලියන් ගණනින් වියදම් කර රට පුරා අධිවේගී මාර්ග, නවීන පාලම්, ගුවන් පාලම්,  ඉදිකළත් බුලත්සිංහල මිනිස්සුන්ට පෝරුතොට – බොරලැස්ගමුව යා කරමින් පැළැන් ගඟ හරහා පාලමක් තනා දෙන්න රජයන්ට බැරි වෙලා තිබුනා.  තේ දළු ටික, රබර් ටික නගරයට රැගෙන යන්න, සිමෙන්ති කොට්ටයක් ගෙදරට ගෙන්න පමණක් නොවෙයි හදිසියේ රෝගියෙකු රැගෙන රෝහලට යන්න ත්‍රීරෝද රථයක් යන්න වත් ක්‍රමයක් නැහැ.

ප්‍රාදේශීය පාලකයෝ ජනතාවගේ දුක/අවශ්‍යතා හරියට දන්නවා නම්,  ඒ අයත් එක්ක ඉන්නවා නම්/ගැවසෙනවා නම් මෙහෙම වෙන්න බැහැ නේද?

ලංකාවට විදුලි දුම්රිය හඳුන්වා දෙන බවට හිටපු ප්‍රවාහන ඇමති කෙනෙක් පවසා තිබුනා මතකයි.  හොඳ වැඩක්  – හැබැයි ඩොලර් බිලියන ගණනක වැඩක්.

මේ මෑතක් වෙනතෙක්ම විදුලි මෝටරය ක්‍රියා විරහිත වීම නිසා හීන්දෙණිය-පට්ටිගොඩ දුම්රිය ස්ථානයට ජල සැපයුමක් නොමැතිවීම නිසා එහි ඇති එකම වැසිකිළියද පාවිච්චියට ගත නොහැකිව වසා දමා තිබුනේ. මඟීන්ට මොන තරම් කරදරයක්ද? අලුත් විදුලි වතුර මෝටරයකට යන මිල කීයද? වැඩිම වුනොත් රුපියල් 35,000ක්. දුම්රිය විදුලි කිරීම කෙසේ වෙතත් මේ වැඩේවත් කරලා දුන්නානම් නරකද?

රුපියල් ලක්ෂ 5කට වඩා වියදම් කර ‘ගම නැගුම’ ව්‍යාපෘතිය යටතේ පොල්ගහන්ගොඩ, හල්මිල්ලවැව, දුම්මීය ගම්මානයේ ඉදි කළ වාහන ගමනාගමන පාලම අවුරුදු දෙකක් යන්නටත් මත්තෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම, දෙකට මැදින් කඩා වැටුනා. ‘ගම නැගුම’, ‘දිචි  නැගුම’ කියන විට කාවද මතක් වෙන්නේ?

සමහර අමාත්‍යාංශ පවත්වාගෙන යාම සදහා මාසිකව රුපියල් ලක්ෂ ගණන් කුලී ගෙවනවා. ඉබ්බන්වල හන්දියේ තට්ටු 15 ක මහවැලි අමාත්‍යංශයේ කොටසක් නිකං වේලෙනවා.  සමහර තට්ටු වල දෙතුන් දෙනයි ඉන්නෙ. ඒකේ තට්ටු දෙක තුනක් අස් කරල අමාත්‍යාංශයක්  දාගන්න බැරිද. බත්තරමුල්ලේ සව් සිරිපායේත් ඕන තරම් ඉඩ කඩ තියෙනවලු.

කූට වෙළදුන් පාරිභෝගිකයන්ව පුදුමාකාර විදියට ගසා කනවා. අධ්ක මිලක් දී ගත්ත ලෙදර් සපත්තු ජෝඩුවක් 4-5  පාරක් දැම්ම පසු නිකම්ම කැඩී ගියා.  කොළඹ  ලෙදර් සපත්තු හදන ෆැක්ටරිය නොමිලේ රිපයාර් කර දෙන්නම් කීවත් සපත්තු දෙක අරගෙන යන්න ආවේම  නැහැ.  මාස 6ක් බොරු කියා කියා එම පාරිභෝගිකයාව මුලා කළා. පාරිභෝගිකයන්ට පැමිණිලි කරන්න පුළුවන්, කූට වෙළදුන්ට විරුද්ධව නිරන්තරයෙන් නඩු පවරන්න පුළුවන්  බලගතු පාරිභෝගික ආරක්ෂක අධිකාරියක් පිහිටවිය යුතුයි.

ඒ වගේම, පාරිභෝගිකයින් උසාවි නොගොස් කූට වෙළඳුන්ට, ව්‍යාපාරයනට  විරුද්ධව තමන් විසින්ම පුද්ගලිකව නඩු පැවරිය හැකි, ට්‍රයිබුනල් මණ්ඩල පළාත් පුරා බිහි කල යුතුයි.

කොළඹ කොන්ක්‍රීට් කණු උඩ දුවන, වටරවුම් පාරවල් මඟින් සියළු අධිවේග යා කරන බව කිවා, හොඳ අදහසක්, බුද්ධිමත්ව පරිසරය සහ අනෙක් දේපල විනාශ නොකර කරනවානම්.

උමං දුම්රිය, කොන්ක්‍රීට් කණු උඩ දුවන දුම්රිය/වාහන, යලිත් කොළඹට ට්‍රෑම් කාර්, පොලොව යට මෙට්‍රෝ  – මේවා ආකර්ශනීය අදහස්.  තියෙන සම්පත් හදාගෙන ඉදිරියටම යමු, බොරු නාස්තිකාර අත්හදා බැලීම් නැතුව.

ඔය අලුත් සමහර ව්‍යාපෘති සඳහා ගොඩාක් ඉඩම් අවශ්‍යයි, කොළඹ දැන් ඒවා නැහැ. පොලව උඩ සහ/හෝ යට කැනීම් වලින් තියෙන යටිතල පහසුකමුත් නැති වෙන්න පුළුවන්; ඒ නිසා එවැනි වැඩ ඉතා ප්‍රවේශමින් කරන්න ඕන.

ඔවැනි මහා පරිමාණ වැඩ කොළඹ නගරය තුල පටන් ගත් විට මහජනයා අධික ලෙස පීඩනයට ලක් වෙනවා, පාර වල කොටස් වසා තැබීම වැනි.  වසර ගණනාවක් ඒවා අවසන් කරන තුරු.

පොඩි රෙපයාර්, පොඩි සංවර්ධන වැඩ, පොඩි ණය ආධාර/සහානාධාර දීම තුලින්  තමයි රට හදන්න පුළුවන්, මිනිස්සු නගා සිටුවන්න පුළුවන්. නමුත් පාලකයෝ බලන්නේ මහා පරිමානයේ මෙගා ප්‍රොජෙක්ට්ස්. ඉස්සර ආණ්ඩුවල ඔය වගේ වැඩවලින් ඒ ගොල්ලන්ට හම්බවෙච්ච කොමිස් ගතමනාවන් හරි හොඳයිලු.  අද තත්ත්වය?

සමහර යු ටියුබ් කාරයන්ට ඕන ආණ්ඩුව වට්ටන්න. ඒ නිසා හොඳට රට හදන වැඩ වලට කැමති නැහැ. රට අඝාධයට යනවා නම් ඒ අය කැමතියි.

කොළඹ නගරයේ, විශේෂයෙන්ම කොළඹ 3, 7 පාරවල් අනවශ්‍ය ලෙස ‘වන් වේ’ කරලා. මේ නිසා  ඉන්ධන පුච්චාගන වාහන වටේ දුවනවා.  උදාහරණයකට බලන්න, බොරැල්ලේ සිට එන වාහනයක් හෝර්ටන් පෙදෙසින් වමට මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් එකට හරවලා, කුරුඳු වත්ත පොලිසිය ලඟට යන්න යනවා නම්  එම  වාහනයට කෙළින්ම යන්න බැහැ. මන්ද කිසි තේරුමක් නැතුව වම් පසින් පිහිටී ග්‍රෙගරි පාරට හැරෙන හන්දියේ සිට මේට්ලන්ඩ් පෙදෙස/මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් හන්දියට (සෙන්ට් බ්‍රිජට්ස් මොන්ටිසෝරිය අසල) මීටර් 25ක පමණ පාර වන් වේ කරලා. ඒ නිසා කිලෝ මීටර් 3ක විතර අමතර රවුමක් ගහන්න වෙනවා එම මේට්ලන්ඩ් පෙදෙස/මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් හන්දිය කරා එන්න: වාහනය වම් පස ග්‍රෙගරි පාරට හරවා කිලෝ මීටරයක් විතර පෙට්‍රල් පුච්චගෙන සම්බෝධි විහාරය පහු කරලා දකුණට  විජේරාම පාරට පැමිණ නැවත දකුණට SSC එක ලඟින් මේට්ලන්ඩ ප්ලේස් එකට හරවා මේට්ලන්ඩ් පෙදෙස/මේට්ලන්ඩ් ක්‍රසන්ට් හන්දියට පැමිණීම.   

රෙස්කෝස් එකේ KFC සිට කටුගෙය ගාවට තියෙන දුර KM 2  පමණ වුනත් වාහනේකට  යන්න අමතර KM 3ක පමණ බොරු රවුමක් යන්න ඕන. KFC සිට කුරුඳු වත්ත පොලිසිය අසලින් ගිල්ෆ්රඩ් චන්ද්‍රවංකයට යන්න බැහැ රීඩ් මාවත වන් වේ කරලා නිසා. ඒ නිසා කොළඹ කැම්පස් එක ලඟින් දකුණට හැරිලා තර්ස්ටන්/රෝයල් ප්‍රයිමරි පසුකර තමයි කටුගෙයට යන්න වෙන්නේ. Km 2 ½ක විතර අමතර ධාවනයක්.

පාරවල් ‘වන් වේ’  කරන්න එපා කියනවා නෙවයි (ඉස්සර ‘වන් වේ’ කලේ කොටුවේ පාරවල් පමණයි), නමුත්, එය ඉතා කල්පනාකාරීව, කල යුතු දෙයක්.  ආවට ගියාවට  නොකළ යුතුයි.

සුද්දා පාරවල් නිර්මාණය කර වාහන ගමනාගමනය පිලියෙල කලේ කිසියම් සැලැස්මක් මතයි. දැන් සැලැස්මක් නැතුව පාරවල් ‘වන් වේ’ කරනවා. ත්‍රි රෝද රියදුරන්ට නම් හොඳයි – මීටරය හොඳට වැඩ කරනවා. බස් මඟින් කිලෝමීටර් ගණන් අමතරව පයින් ගාටනවා.

කොටුවේ සුද්දගේ කාලේ දැමු ‘වන්වේ’ නිතිය ඉතාම හොඳයි යෝර්ක් විදීය වගේ පාරවල. අදත් හොඳට ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

2010 පමණ ගාලු පාර ‘වන් වේ’ කිරීම නිසා (කිසි තේරුමක් නැති වැඩක්) ඒ පාරේ තිබු බොහෝ ව්‍යාපාරික ස්ථාන ‘මැරී’ ගියා. අදත් මැරෙමින් පවතිනවා.

දැන් සති කිහිපයකට උඩදී ගාලු පාරෙන් බම්බලපිටිය හන්දියෙන්  දකුණට බෞද්ධාලෝක මාවතට හරවන්න ඉඩ දී තිබෙනවා. කළින් වන් වේ. හොඳ දෙයක්.

පාරවල් ‘වන් වේ’ කිරීමෙන් බොහෝ විට අමාරුවේ වැටෙන්නේ අසරණ බස් මඟින්. ඔවුන්ට සමහරවිට බොහෝ අමතර දුර පයින් ගමන් කරන්න වෙනවා. වියපත් වැඩිහිටියන්, ළමුන් උස්සා ගෙන යන මවු වරුන්  සහ අබාධිතයින් මේ නිසා තදබල අපහසුවට පත්වෙනවා.

පේරාදෙණිය කොළඹ ප්‍රධාන මාර්ගයේ වාහන එක් දිශාවකට ගමන් කිරිම සඳහා වන නීතිය වෙනස් කල කල යුතුයි. ඒ මාර්ගයේ වාහන දෙපත්තටම ධාවනය කලොත් ගොඩක් මාර්ග තදබදය අඩු කරගන්න පුළුවන්.

පිටකොටුවේ බැස්ටියන් පාරේ කඩ සිය ගානක් නොදන්වා කැඩීම, සෙන්ට් ජෝන් මාළු මාර්කට්, සුප්‍රසිද්ධ මැනින් මාකට් ආදිය වෙනත් ප්‍රදේශ වලට රැගෙන යාම නිසා වුනේ පිටකොටුව ක්‍රමයෙන්  ‘මැරී යාම ’.  පිටකොටුව යනු අපගේ ප්‍රධාන බස් නැවතුම, කොටුව දුම්රිය ස්ථානය තිබෙන, ජනයා බොහෝ ගැවසෙන, කොළඹ නගරයේ ජනාකීර්නම තැනයි. එය ජනාකීර්ණවම තිබිය යුතුයි. පිටකොටුව  පාළු කර  ‘මරා’ දැමුවහොත් එය මෝඩ අදහසක්. වෙනත් බොහෝ  ව්‍යාපාරද ‘මැරී’ යනු ඇත.

පිටකොටුවේ  නව පාවෙන සාප්පු සංකීර්ණය (එක සාප්පුවක් වත් පාවෙන්නේ නම් නැහැ), මේ ව්‍යාපෘතිය අද අසාර්ථක වෙලා වගේ. නමුත්  හොඳට හදලා ගන්න පුළුවන්. එතන තියෙන බේරේ වැව, පිරිසිඳුවට හදලා ගත්තොත් තියෙන  සංචාරකමය වටිනාකම කියා නිම කරන්න බැහැ.

කෝටි ගානක් වියදම් කරලා හදපු මේ පාවෙන සාප්පු ව්‍යාපෘතිය අද මේ තරම් අසාර්ථක වෙන්නේ  එදා බැස්ටියන් පාරේ කඩ සිය ගානක් කඩලා,  පාරට ඇදලා දාපු මිනිස්සුන්ගේ සාපය වැදිලා වද්ද? මන්ද, සමහර මිනිසුන්ට විකල්ප වෙළඳ කුටි ලබා දී නැහැ.

අවුරුදු 100ට වැඩි කාලයක් පිටකොටුවේ ඒ ස්ථානයේ පැවති සෙන්ට් ජෝන් මාළු මාර්කට්  එක එහිම තියාගෙන  එතන අළුතින් පිහිටවපු රත්තරන් මධ්‍යස්ථානය හෙට්ටි විදිය අසල නව ගොඩනැගිල්ලක විවෘත  කරන්න තිබුනා.

සෙන්ට් ජෝන් මාළු මාර්කට්, මැනින්  මාර්කට්,  පිටකොටුවේ පදික වෙළඳුන් ලෝක ප්‍රසිද්ධයි. මේවා පිටකොටුවටම  ආවේනික  වූ දේවල්. කොටින්ම පිටකොටුව පැවතුනේ එවන් දේ නිසායි. මේවා පිටකොටුවෙන් ඉවත් කර ඈතට ගෙනියන්න විවිධ හොඳ හේතු තිබුනත් (නව ව්‍යාපෘති වලින් එන කොමිස්) , ඒවා නැති කමින් පිටකොටුව නමැති අපේ වාණිජ මධ්‍යස්ථානයට හිඩැසක් එක් කර තිබෙනවා.

කලක් කදිමයට නඩත්තු කර පවත්වා ගෙන ගිය කොටුවේ ‘පැරණි  කච්චේරිය’, නැවත තදින්ම අභාවයට ගිහින්. කුමාර විදියේ ඕලන්ද කෞතුකාගාරයද  මීට වඩා උසස් තත්ත්වයෙන් තිබිය යුතුයි. එවිට මේවා සංචාරක තෝතැන් බවට පත් වේවි.

රජකාලේ, සුද්දාගේ කාලේ හදපු පැරණි, ලස්සණ ගොඩනැගිලි ජාතික උරුමයන් සේ සලකා රැක ගැනීමට නීතිමය පියවරන් ගත යුතුයි.  රජයට අයත් ගොඩනැගිලි පමණක් නොව, පුද්ගලික ගොඩනැගිලි/ගෙවල් පවා ලැයිස්තු හදා සංරක්ෂණය කල යුතුයි.  අනාගත පරපුරේ අභිවුර්ධිය තකා ඒවා කඩා බිඳ දැමීමට ඉඩ නොදිය යුතුයි.

කොම්පඥවීදියේ මුස්ලිම් පුස්ථකාලය තිබු පැරණි බ්‍රිතාන්‍ය රාජ්‍ය සමයේ බිහි කල ගොඩනැගිල්ල (දුම්රිය පොළ ඉදිරිපස පැත්තේ) අති දර්ශනීයයි. සංරක්ෂණ වටිනාකමක් තිබු ගොඩනැගිල්ලක්. එය පසුගියදා රේල් පාර උඩින් යන ගුවන් පාලමක් ඉදි කිරීමට කියා මුළුමනින්ම කඩා දමා තිබුනා. එම ගොඩනගිල්ලේ වැදගත් කම දැන සිටියෙක් සිටියා නම් බේරගන්න තිබුනා.

කොටුවේ පැරණි ඕලන්ද රෝහළ කඩලා රෙස්ටෝරාන්ට් සඳහා එම ගොඩනැගිල්ල බදු දුන්නා. නමුත් පැරණි ඕලන්ද රෝහළ ඒ විදියටම තැබුවා නම්  විදේශ සංචාරකයෝ වැළ නොකැඩී එය බලන්න යනු ඇත.

මහනුවර බෝගම්බර සිර ගෙදර ගැනත් කියන්න තියෙන්නේ ඒ දේමයි. නවීන පන්නයේ රෙස්ටෝරන්ට්, කඩ, සසාප්පු ඕනෑම තැනක දමා ගන්න පුළුවන්, කෞතුක වස්තු එහෙම නැහැ.

අප කළ යුත්තේ වසර සිය ගණන් පැරණි කෞතුක වස්තු කඩා බිඳ දැමීම නොව අනාගත පරපුරන් සඳහා ඒවා සුරක්ෂා කිරීමයි.

කෝට්ටේ ප්‍රදේශයේ (ඇතුල් කෝට්ටේ, පිට කෝට්ටේ, ජුබිලි කණුව, මිරිහාන, ඇඹුල්දෙණිය) පුරාණ කෝට්ටේ   රාජධානියට අයත් සහ එය විසින් තැනු, අදත් ඉතිරිව ඇති  ගොඩනැගිලි, පුරාවස්තු, බලකොටු රාශියක් අප බලා සිටිද්දීම අපට අහිමිව යනවා.

පෞද්ගලික ඉඩම් හිමියන්ට වන්දි ගෙවා කෝට්ටේ රාජධානියට අයත් ගොඩනැගිලි, කොටුව අප ආරක්ෂා කර ගත යුතුයි.

කලින් පදික වෙළෙන්දන්ව සිට  දැන් ඔවුන්ව පිටකොටුවේ බෝ ගහ පිටිපස ගාල් කර තිබෙන, ගෑස් පහ හන්දිය පැත්තේ ඉදිකර ඇති නව ගොඩනැගිල්ල. ඉතා අඩු පහසුකම් සහිත දුප්පත් පෙනුමයි. විශේෂයෙන්ම එළවලු/පලතුරු  වෙළෙන්දන්ව දමා තිබෙන කොටස. හරියට අම්බලං වගෙයි. තද වැස්සක් ආවොත් හිරිකඩට වෙළෙන්දන් සහ ඔවුන්ගේ වෙළඳ භාණ්ඩ තෙමෙනවා. ඒ අයට තමන්ගේ බඩු තියාගන්න පමණක් නොවෙයි, එළවලු/පලතුරු හොදා ගන්න හොඳ ටැප් පද්ධතියක් වත් නැහැ.  කඩවල එළියේ සේවකයෝ කුණු එළවලු තෝරනවා.

දැන් ඔන්න මල්වත්ත පාර මැදිනුත් ‘අම්බලමක් හදලා’ පදික වෙළෙන්දෝ දාන්න කියලා. ඒ පැත්තම කළුවර වෙලා ගිහිල්ලා. අවට කඩ සාප්පු වලටත්, ගොඩනැගිලි හිමියන්ටත් කරන අසාධාරණයක්, මොකද ඒවා මේ කඩවලට වැහෙනවා.

පිටකොටුවේ ඇතැම් හරස් විදී පදික වෙළෙන්දන් සඳහා විවෘත කිරීම හොඳයි. ඉතා අඩු මිලට පාරිභෝගිකයන්ට බඩු ගන්න අවස්ථාව ලැබී තිබෙනවා. හැබැයි MD ගුණසේන සාප්පුව පැත්තේ පේව්මන්ට් මුළුමනින්ම අවහිර කරගෙනයි ඒ අය වෙළදාම් කරන්නේ. මිනිස්සුන්ට ඇවිදින්න වෙලා තියෙන්නේ තඩි බස් සමඟ මහ පාරේ.

1, 2 3 හරස් වීදි සහ අවට විදී වල සාප්පු වලට පහරක් උනත්, සමහර පදිකයන්ට අපහසුතාවක් උනත්, පොදුවේ ගත්තොත් මේ ප්‍රදේශයේ පදික වෙළෙන්දෝ සිටීම හොඳ දෙයක්. ඒ ප්‍රදේශයට පිරිපුන් ජීවයක් ඔවුන් ලබා දෙනවා. මිනිසුන්ට තෝර තෝරා අඩු මිලට බඩු ගන්න පුළුවන්.

කොළඹ අනිත් ප්‍රදේශවලත්, මෙය ප්‍රවේශමින් නැවත පටන් ගන්න පුළුවන්.  කුඩු ගගහා ඉන්න කොල්ලන්ව පදික වෙළෙන්දන් කරලා හොඳ දෙයකට දාන්න පුළුවන්.

හැබැයි පදික වේදිකා බදු අරගෙන, පදිකයන් පාරට ඇද දමන පදික වෙළඳුන් හඳුනා ගත යුතුයි. පොලිසිය ‘මොනිටර්’ කරන්න ඕන.

කොටුවේ YMBA සිට කොටුවේ රේගු මුලස්ථානය දක්වා පයින් යන පදික වේදිකාවේ ලොකු ඉඩ ප්‍රමාණයක් සමහර වෙළඳ කුටි (පදික වෙළඳුන් නොවේ) අල්ලාගෙන. මිනිස්සුන්ට පාරට බැහැලා යන්න වෙලා තියෙන්නේ.  මගී ආරක්ෂාවට තර්ජනයක්.

කළින් නිවැසියන්ගේ කාර් පමණක් වගේ ගිය කොළඹ 3, 5, 7 වටිනා ගෙවල් තියෙන මාවත් –  බගතලේ, ඇල්ෆ්‍රඩ්, මේට්ලන්ඩ්, නිදහස් මාවත  වැනි පාරවල්,  අද තඩි බස්/ලොරි  වලට පමණක් නොවෙයි කන්ටේනර් පවා යාමට හැකි පරිදි විවෘත  කරලා. ඒ නිවෙස්වල වූ මුල්‍යමය වටිනාකම් සහ ප්‍රදේශයේ තිබු සුන්දරත්වය මේ නිසා අහෝසි වී ගොසින්. නමුත්, ට්‍රැෆික් ප්‍රශ්නය විසඳන්න මේ දේවල් කරන්න වෙනවා කියා තමා රථවාහන පොලිසිය කීවේ.

අද වෝඩ් පෙදෙසේ, බොරැල්ල හරස් පාරේ මංසන්ධියේ සිට බොරැල්ල හන්දිය දක්වා ‘වන් වේ’ කරලා. මෙයින් මරදාන පාරේ, බොරැල්ල පැත්තට තිබෙන්නේ උග්‍ර වාහන තදබදයක්.  මෙය ටිකක් හෝ අඩු කරගත හැකියි ඇස් වාට්ටුව පැත්තේ සිට එන වාහන, අඩුතරමින් ලොකු බස් වත්, වෝඩ් ප්ලේස් එක දිගේ කෙලින්ම බොරැල්ල හන්දියට ඇවිත් (එතන නව ට්‍රිලියම් මධ්‍යස්ථානය (කළින් දාස)  ළඟ පාර තව පොඩ්ඩක් පළල් කල හැකියි) වර්ණ සඥයා මගින්, බොරැල්ල හන්දිය තුලින්, කොටා රෝඩ්හි බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට යාමට සැලැස්වීමෙන්.

බොරැල්ල හන්දිය තරම් රථ වාහන තදබදය ඇති වෙනත් හන්දියක් නැත. 1994 රජය පොළව යටින් සාප්පු සහිත උමං පාරවල් හැදුවේ දුර දිග නොබලා. දැන්, ගුවන් පාලමක් හදන්න බැහැලූ යට තිබෙන උමං නිසා (කොන්ක්‍රීට් කණු හයි කරන්න විදියක් නැහැ). ගොඩාක් පහළට බැසිය යුතු මේ උමං තුලට ජ්‍යේෂ්ඨ පුරවැසියන්ට, අබාධිතයන්ට ගොඩ වෙන්න බැහැ. විදුලියෙන් පාවෙන පඩි පෙළවල් (එස්කලේටර්ස්) බිහි කිරීම අවශ්‍යයි.

නවීන තාක්ෂනය් උපයෝගී කරගෙන බොරල්ල හන්දියේ පාර 5 සඳහා ගුවන් පාලම් දැනුත්  දැමිය හැකි බවයි සමහරු කීවේ. නැත්නම් පොලොව උඩින් යන පාරවල් සෑදිය යුතුයි. එය නම් අධි වියදම් සහිත වැඩක්.

දෙමටගොට ඉඳලා එන වාහන වලට රාජගිරිය දෙසට යන්න සය්කල් බසාර් එක ලඟින් වමට මැගසින් පාරට යන්න සැලස්වූවා චම්පික ඇමතිතුමා කාලේ. හොඳ වැඩක්. එය නිසා බොරැල්ල හන්දිය මඟ හැර  එලියට් පාරෙන් කොටා පාරට වැටෙන්න පුළුවන් – රිට්ස් ෆිල්ම් හෝල් එක ඉදිරියට. නමුත් වැඩි දෙනෙක් මේ නව පාර දන්නේ නැහැ.

ආයුර්වේදේ, රාජගිරිය පැත්තෙන් එන වාහනවලට කොටා පාරෙන් බොරැල්ල නගර සභාවේ සුපර් මාර්කට් එකේ ගේට්ටුවෙන් වම් අතට හැරිලා කනත්ත පාරට යන්න පුළුවන් විදියට අලුත් වන් වේ පාරක් හදන්න ඕන.

නැත්නම්, ඔලම්ස් පෙදසේ (NAB බැංකුව, ලිඩෝ සිනමාහල ඉදිරිපිට පාර) අවසන් වන තාප්පේ කඩලා එය සම්නර් පාරට යා කරන්න ඕන – රාජගිරිය පැත්තෙන් එන වාහනවලට බොරැල්ල හන්දිය මඟ හැරලා කෙලින්ම කනත්ත හන්දියට යන්න. පීඩා වන නිවැසියන්ට වන්දි ගෙවිය යුතු වේවි. එවිට, බොරැල්ල හන්දියේ රථ වාහන තදබදය ගොඩාක් අඩු වේවි.

එදා කොළඹ 3, 5 7 සහ 8 සමහරක් ප්‍රදේශවල විසු නිවෙස් අයිතිකරුවන් බොහෝ දෙනක් තම ඉඩම් විකුනලා බත්තරමුල්ල, නිට්ටඹුව, ජාඇල වැනි පැතිවලට ගිහිං.

මේවා කොළඹ ජීවත්වීමට හොඳම ප්‍රදේශ.

එදා කොළඹ 3, 5 7 සහ 8 (සමහරක් ප්‍රදේශ) කළින් නිවෙස් අද බොහෝ නිවෙස් කාර්යාල/ආපන ශාලා වෙලා බවට පත් වෙලා. එදා හැම ගෙයකම අක්කර ¼, අරික්කාල,  වගේ විශාල ඉඩම් තිබුනා, අද පර්චස් 5-6 වගේ පොඩි කෑලි වලට කෑඩි ගිහින්. මෙයින් විද්‍යාමාන වන්නේ බස්නාහිර පළාතේ,  විශේෂයෙන්ම කොළඹ ඇති තදබල ඉඩම් හිඟ කමයි.

රටේ ජනගහනය පාලාත් 9ම ව්‍යාප්ත විය යුතුයි.  බස්නාහිරට පමණක් මිනිස්සු හිර කලොත්; රටේ වෙනත් ප්‍රදේශවල ජනයා බස්නාහිරට ගෙනාවොත්, දැන් තියෙන ප්‍රශ්ණ දෙගුණ, තෙගුණ වේවි. රටේ සෑම ප්‍රදේශයකම රැකියා අවස්ථා බිහි කල යුතුයි; බස්නාහිර පමණක් නොවෙයි.

කිසි ඇහිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතුව යුනියන් ප්ලේස්හි  සළාකා අසළ පාරේ තිබුණු බස් හෝල්ට් ඒක ඉවත් කළා. මේ නිසා වැඩිහිටියන්ට ඉමහත් හිරිහැරයක්. ඇස් වාට්ටුව හන්දියේ (විෂන් කෙයා) සිට ඉබ්බන්වල බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට පයින්ම ඇවිදගෙන යන්න වෙනවා – කිමි ¾ වගේ.

ඒ වගේම කොටුවේ හිල්ටන් හෝටලේ අසල තිබුණු බස් ස්ටෑන්ඩ් එක ඉවත් කළා පමණක් නොවෙයි බොරැල්ල සිට එන බස් කොටුව YMCA එක ලඟට යාම වැලක්වුවා මෑතකදී. ඉතාම වැරදි වැඩ.

දැන් ඒ බස්, කොටුව දුම්රියපොළ අසලින් ගමන අවසන් කර, කස්ටම් බිල්ඩිම ලඟින් U ටර්න් එකක් දමා නැවත පිටකොටුවට යනවා, බොරැල්ල පැත්තට.

මේ නිසා කොටුවේ චැතම් විදියේ දිනපතා වැඩ කරන කෙනෙකුට බොරැල්ල/නාරාහේන්පිට බසය අල්ලන්න එතැන සිට කස්ටම් බිල්ඩින් එක දක්වා කිලෝ කිමි ¾ වීතර පයින් යන්න වෙලා තියෙනවා.

මරදානේ පැත්තේ සිට ටෙක්නිකල් හන්දිය පසු කර උසාවියට යන බස් මාර්ගය (171)  නතර කළා.  අද අලුත්කඩේ උසාවියට යන සෑම කෙනෙක්ම ටෙක්නිකල් හන්දියේ සිට උසාවියට පයින් යායුතුයි – km ¾  පමණ. නඩු හබ වලට යන අයට, තියෙන කරදර මදිවට.

වෙන රටවල් බස් මගීන්ට, පදිකයින්ට මුල් තැන දෙනවා අන් සියළු වාහනවලට වඩා. අපේ රටේ කොළඹ  රථවාහන පොලිසිය ඒ අයට කුඩම්මාගේ සැලකිළි ලබා දී තියෙනවා.

තියෙන බස් හෝල්ට් ගලවන, බස් රූට් කැන්සල් කරන වෙනත් රටවල් තිබේද?

වාහන නැති දුප්පත් ජ්‍යෙෂ්ට පුරවැසියන්ට/ආබ්ධිතයන්ට මොන තරම් පීඩාවක්ද මේ  අමතර පයින් ගමන් කිරීම් නිසා සිදුවී තිබෙන්නේ.

දුර්වල මගී ප්‍රවාහන සේවා නිසා වැඩියෙන්ම බැට කන්නේ අපේ ජ්‍යෙෂ්ට පුරවැසියන්, අබාධිතයන්, පොඩි දරුවන් අරං යන අම්මලා, ගැබිණි කාන්තාවන්  වැනි අය. රටේ මිනිසුන් පෝලිම් සංස්කෘතියකට හරියට පුරුදු වී නැති නිසා (පෝලිම් පනින සංස්කෘතිය නම් හොඳට තියෙනවා), මෙවැනි, සමාජයේ දුර්වල අය, ඉමහත් අපහසුවට පත් වෙනවා.

අප අමතක කරන්න හොඳ නැහැ අපේ ජ්‍යෙෂ්ට පුරවැසියන් නිසායි, ඒ කාලේ ඒ අය දුක් මහන්සි වී වැඩ කල නිසායි, අපේ රට මේ තත්ත්වයෙන් දියුණු වී  තියෙන්නේ.

ඉස්සර තිබු සමහර බස් මාර්ග අද අවලංගු කරලා හෝ නැත්තටම  නැතිකරලා  – 104  බම්බලපිටිය – වත්තල,  කොටුව – සීවලී ලේන් (146) උදාහරණ.  මේවා ඉතා ජනාකීර්ණ බස් රූට් වෙලා තිබුනේ, විශේෂයෙන්ම, 168 නුගොගොඩ – කොටහේන බස් රූට් එක.  මේවා   ‘මරා’ දැම්මට ඒවාට විකල්ප, ඒ බස් රූට් භාවිතා කල මගීන්ට සපයලා නැහැ.

මේ ප්‍රධාන රූට් වහලා දාලා තියෙන්නේ  ප්‍රයිවෙට් බස් කාරයන්ගේ ඕන කමට?

මේ ලිපි පෙළේ කළින් ලිපියක සඳහන් කලා 155 රූට්  ඒක (ගල්කිස්ස – මට්ටක්කුලිය) යළි විවෘත කිරීම ඉතා හොඳයි කියා, පොඩි උත්සවයක් ගත්තට කමක් නැහැ.

ජනගහනයේ වැඩි වීමක් සිදුවෙද්දී තියෙන බස් රූට් කැපීම නොව කල යුත්තේ ඒවා වැඩි දියුණු කිරීම සහ මහජන අවශ්‍යතා අනුව නව රූට් ඇතිකිරීමයි.

බස් මඟින් 2වැනි පන්තියේ පුරවැසියන්ද? අදත් මේ රටේ 75% – 80%ක් පමණ ජනතාව  ගමනාගමනය පිණිස භාවිතා කරන්නේ බස් ප්‍රවාහන සේවයයි.

ඔය අධිවේග නිසා ඒවාට පිවිසුම් මාර්ග සහ අසබඩ මාර්ගවල වාහන තදබද වැඩි වුනා. අධිවේග හැදීම නිසා හොඳ රබර් වතු දෙකට මැදින් කපා ගොස් තියෙන හැටි. පරිසර දුෂණය, උරගයින්, මොනරු  වගේ සත්තු විශාල පරිමාණයෙන් මැරෙන විදිය දැක්කහම දුක හිතෙනවා.

දැන් හුංගම, අම්බලන්තොට, හම්බන්තොට පැත්තේ ජනාකීර්ණ තැන් වල පවා මොනරු, වඳුරන් සහ වෙනත් දුර්ලභ කැලෑ සතුන් දකින්න ලැබෙනවා. ඒ, ඒ සතුන්ගේ වාසභුමි වූ කෑලෑ එලි කර, විනාශ කරදෑමිම නිසායි.

ප්ලේන් එන්නැති මත්තල ගුවන් තොටුපොළ නිසා විශාල කැලෑ ප්‍රමාණයක් නැතිව ගියා. එදා වල් අලින්, මොනරුන්, වඳුරන් බහුලව තිබු සුරිය වැව කැලය අද නැහැ.

කවදාවත් මොනරුන් නොසිටී බොරලැස්ගමුවේ, අතුරුගිරියේ, පමුණුගම, ජා ඇල, ගම්පහ දැන් මොනරු.

බෙල්ලන්විල රක්ෂිතය බොහෝ දුරට එලි කිරීම, ඉඩම් ඇල්ලීම වැනි ක්‍රියා නිසා එහි සිටි වඳුරන්, රිලවුන් දැන් බොරලැස්ගමුව පැත්තේ පුද්ගලික වතුවලට පැන වගා හානි කරනවා. රක්ෂිතයේ ඇලේ හිටපු කිඹුල්ලු අද නැතිම වෙලා යන තත්වයකට  ඇවිල්ලා.

රජ කාලේ ඉඳන් තදින් ආරක්ෂා කල,  මිල කල නොහැකි  වටිනාකමක් ඇති, මුතුරාජවෙල රක්ෂිතය අද ගොඩාක්  දුරට නැති වෙලා, වැඩියෙන්ම කටුනායක අධිවේගය නිසා.  අනිත් පැත්තෙන්, තුඩැල්ල – බෝපිටිය/පමුණුගම පාරේ දෙපස මේ රක්ෂිතය නැතිවෙලාම වගේ ගිහිල්ලා – අද සීමාවී තිබෙන්නේ ඉතා කුඩා බිම් තීරුවලට පමණයි. දේශපාලනඥයයෝත් එහි ඉඩම් අල්ලා ගත්තා කියා ප්‍රවුර්ති පලවී තිබුනා.

2010 – 2015 තුල පුදුමාකාර ලෙස ස්වාභාවීක පරිසරය විනාශ කිරීමක් වුනේ. ආයිත් 2019 – 2022 කාලයේදී.

ඇමරිකාව, ඕස්ත්‍රේලියාව වගේ රටවල රජයේ එක ඉඩම් අඟලක් හරි හොරෙන් කොල්ලා කා තිබ්බොත් අවුරුදු 5න් එහා හිරේ.

හැමිල්ටන් ඇල  සහ ඒ අවට ප්‍රදේශය මොනතරම් සුන්දරද? ඒත් අප අද ඇලකන්ද /හැඳල/මෝදර පැති වලින් යන්නේ නහය වහගෙන නේද? ඕලන්ද කාලයේ හැදු මේ ඇල හොඳින් පිරිසිඳු  කර බලාගත්තොත්  එය සංචාරකයන් අද්දවාගන්නා වූ කාන්දමක් වෙනවා නිසැකයි. එපමණක් නොවෙයි, ඒ පළාත්වල වැසියන් නිරෝගීව තබා ගැනීමටත් උදවු වෙනවා.

මේ කිසිම ‘වැඩකට නැති’ පළාත් සභාවලින් මේ පුංචි රටට ඇති පලය කීම?

පළාත් සභා එන්න කලින් මේ රටේ පරිපාලනමය කටයුතු මැනවින් සිදු වුනා නේ.

අහිංසක සුළු ජාතින් මේවා ඉල්ලුවේ නැහැ; ඒ අයට ඕන මහ ජාතිය සමඟ සමඟියෙන් ජිවත් වෙන්න. නමුත් සමහර සුළු ජාතික ජාතිවාදී නායකයෝ තම ජනතාවගේ නම විකුණා රට කඩන ඉල්ලීම් ඉල්ලනවා.

1987 හඳුන්වා දුන් 13 වන සංශෝධනය තමයි මේ රටට ගොඩාක්ම වින කලේ. අපේ රටේ ස්වෛරීභාවයට තදබල පහරක්.

ජවිපෙ ආයුධ අතට ගත්තේ මෙයට විරුද්ධ වීමටයි.

ඔවුන් එදා පළාත් සභා පිහිටුවීමේ විරෝධයට ගත් ක්‍රියාමාර්ග සාධාරණයි. හැබැයි පසුව දරුණු ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවලට යොමු වුනා – 1989, 1990. ඒවා වැරදි.

මුළු රටටම ඇඳිරි නිතීය දමලා, බස්/ගොඩනැගිලි  ගිනි තියලා අති බලවත් මහජන අප්‍රසාදය මැදයි JR ඉන්දියාව සමඟ පළාත් සභා ඇතිකරන ගිවුසුම අත්සන් කලේ. එදා එයාගේ දෙපැත්තෙන් හිට ගත්තේ ACS හමීඩ්, දේවනායගම් සහ ගාමිණි දිසානායක.

එවකට හිටපු අගමැතිත් (R ප්‍රේමදාස මහතා) අරලිය ගහ මන්දිරයෙන් පිටතට අවුත් විරෝධය දැක්වූ ජනතාවට එක් වුනා කියලායි ආරංචි උනේ.  එවකට සිටි, පසුව වෙඩි තැබීමකට ලක්ව අභාවප්‍රාප්ත වූ, ගරු වෙළඳ ඇමති ලලිත් ඇතුලත්මුදලි මහතාත් ගිවුසුම අත්සන් කරන උත්සවය වර්ජනය කළා. පළාත් සභා වලට විරෝධය පල කරමින් සෞඛ්‍ය ඇමති ගාමිණි ජයසුරිය මහතා ඇමති මණ්ඩලයෙන් ඉල්ලා අස් වුනා. එතුමා අනගාරික ධර්මපාලතුමාගේ ඥාති පුතෙක්. සිරිල් මැතිව් මහතාත් කැබිනෙට්ටුවෙන් පසු කාලයකදී ඉවත් වුනා.

13 වන සංශෝධනය ගෙනාවත්, ඉඩම් සහ පොලිස් බලතල මධ්‍යම රජය තියා ගත්තා. JR කල එක් හොඳ වැඩක් ඒ. නමුත්, එක් පළාත් සභාවක් කටයුතු කලේ ඒ අයට ඉඩම් බලතල ලැබිලා තිබුනා වගේ.

2009 මැයි 19 වෙනිදා යුද්ධය දිනපු ගමන් බුද්ධිමත් නායකයෙක් නම් කරන්නේ ‘මේ රටේ තිබුනේ ත්‍රස්තවාදී ප්‍රශ්නයක්, දැන් එක ඉවරයි’ කියලා 13 වන සංශෝධනය අහෝසි කරලා දාන එකයි  (පළාත් සභා ක්‍රමය එතනින්ම  හාන්සියි).

ඉන්දියාවට ගැලපුනාට (ඒ අය විසින් බලෙන් අපිට ස්ථාපිත කල 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය) මේ අපේ පුංචි රටට පළාත් සභා අවශ්‍ය නැහැ. අපේ රට පුංචි වැඩියි. සියළු  ජාතින්, සාමයෙන්, සමගියෙන් එක ධජයක් යටතේ එක දේශයක ජිවත් විය යුතුයි.

ලංකාවටයි ඉන්දියාවටයි එකම පාලන ක්‍රමයෙන් කරන්න බැහැ. ලංකාවේ ජනගහනය මිලියන 22යි, ඉන්දියාවේ මිලියන 1200යි. තමිල්නාඩුවේ පමණක් මිලියන 70යි.

ඉන්දියාවේ ක්‍රමේ මෙහෙ කරන්න ගිහිං අපි අන්තිමටම  එරිලා, නහය ළඟටම. පළාත් සභා නඩත්තු කරන්න (පඩි නඩි, වාහන. බොඩි ගාඩ්ස්, නිල නිවාස, කාර්යාල විදේශ සංචාර). කිසිම වැඩක් නොකරන පළාත් සභා වල (කරන වැඩ කලින් තිබු කච්චේරි/ප්‍රාදේශීය සභා මඟින් කල හැකියි), මේ දේවල්වලට වැය කරන්නේ මහජන මුදල් රුපියල් බිලියන් ගණනින්.  ප්‍රාදේශිය සභා, මහා නගර සභා වලින් තමා මහජනයාට සේවයක් සිදුවන්නේ, පළාත් සභා වැඩක්ම  නැහැ.

නමුත්, දැන් නම් පළාත් සභා අහෝසි කරන්න පුළුවන් වේය කියා හිතන්න අමාරුයි. අති දැවැන්ත වෘක්ෂයක් බවට එය පත් වෙලා. අහෝසි කරන්න පුළුවන් වෙලාවල් වලදී කලේ නැහැ විශේෂයෙන්ම  2009 සහ 2012 දී.

උතුරු නැගෙනහිර පමණක් තබා ගෙන ඉතිරි 7 අහෝසි කරමු කියන අයත් ඉන්නවා. ප්‍රවේශමින් සළකා බැලිය යුතු යෝජනාවක්.

පළාත් සභා ඕනම නම්, අපට ඒමට හැකි ජාත්‍යාන්තර මානව හිමිකම් තහංචි ගැන හිතලා උතුරට සහ නැගෙනහිරට පමණක් පළාත් සභා 2ක් දිය හැකියි. ජන්දදායකයින් ලක්ෂ 10 ක් වත් නැති වයඹ, සබරගමුව, උතුරු මැදට, දකුණට මොන පළාත් සභාද? ඒවාට වෙනම නිතී?

යුද්ධේ දින්න ගමන් අපේ හිටපු නායකයා ඉන්දියාවට ගොස් පොරොන්දු වුනා පූර්ණ 13 විතරක්  නොවෙයි 13+ දෙනවා. UN ලොක්කා, බැන්කී මුන්ට පොරොන්දු වුනා හමුදාවේ යුධ අපරාධ පිළිබඳව විමර්ශනය කරනවා කියා. කිසි තේරුමක් නැති ප්‍රතිඥ්යා ඒවා.

රට ඇතුලෙන් විරෝධය එන නිසා පොරොන්දු වූ 13+ නොදී සිටීන විට ඉන්දියාව තරහ වූනා. ජෙනිවා වලදී අපට විරුද්ධව යෝජනා ගෙනාවා පමණක් නොවෙයි අහිංසක දෙමළ වැසියන් 40,000ක් යුද්ධය අවසන් වෙලාවේදී අපේ හමුදාව විසින් මරා දැමුවා කියන බොරු චෝදනාවෙන් අපව නිදහස් කරන්න ඉන්දියාව සහයෝගය දුන්නේ නැහැ.

අද හරි ඉන්දියාවෙන් සහයෝගය ලබා, මේ අමුළික පට්ටපල් බොරු චෝදනාවෙන් අපි නිදහස් වෙන්න බලන්න ඕන. මන්ද, ඉන්දියාව සත්‍ය දන්නා නිසා.

රටේ නායකයා දැන ගන්න ඕන විදේශ රටවලට ගිය විට 13+ දීම වැනි මෝඩ කථා කථා නොකර සිටීමට. වර්තමාන සහ ඉදිරියට එන නායකයනට මේවා හොඳ පාඩම්.

ලංකාවට වඩා 125 ගුණයෙන් විශාල වූ, මහාද්වීපයක් වූ, ඕස්ත්‍රේලියාවෙත් තියෙන්නේ පළාත් ආණ්ඩු  6යි (අමතරව, ටෙරිටරි 2යි).  අපේ පුංචි රටේ පළාත් ආණ්ඩු 9ක්. 

නැවතත්, ජනගහනය මිලියනයක් වත් නැති සබරගමුව, ඌව, වයඹට වෙනම ආණ්ඩු!  ඒ කියන්නේ වෙනම නීති පද්ධතීන්, වෙනම පොලිසී, වෙනම උසාවි ….

කුරුනෑගල වැව රවූමේ  රජය සතු වටිනා, දර්ශනීය නිවෙස් දැන් පළාත් සභා නියෝජිතයන් පරිහරණය කරනවා, මොකද ඒවා සතු වයඹ පළාත් සභාවට.

සෑම පළාත් සභාවක  මන්ත්‍රීවරු පිටරට ගියා  සවාරි, පළාත් සභාවල සල්ලි වලින්.  ඒ පළාත් වල ඉස්කෝල ළමයිට පුටු මේස සහ රෝහල් වාට්ටු ප්‍රතිසංසකරණය කරලා, ඇම්බියුලන්ස් එකක් හෝ දෙකක් අරගෙන, ගම්වල වලවල් තියෙන පාරවල් ටිකක් කොන්ක්‍රීට් කරලා දාන්න තිබුනා නේද ඒ සවාරිවලට ගිය කෝටි ගණන් සල්ලි වලින්.  යන්නම ආස නම් තමන්ගේ සල්ලිවලින් යන්න කියන්න තිබුනා.

මහනුවර මහ නගර සභාවේ මන්ත්‍රීවරුන් 20 ක්‌ සහ නිලධාරි කණ්‌ඩායමක්‌ එම පළාත් සභාවේ සල්ලි වලින් චීන රටේ  සංචාරයක්‌ සඳහා දිවයිනෙන් බැහැරව ගියේ 2016 ජුනි මාසයේදී.

ලංකාවට හරියන්නේ බලවත් වූ මධ්‍යම ආණ්ඩුවක්.  සෝල්බරි ව්‍යවස්ථාව කදිමෙට මේ රටට වැඩ කළා. දැන් ව්‍යවස්ථාව අවුල් වූ නූල් බෝලයක් වගෙයි.

1970දි මුදියන්සේ තෙන්නකෝන් මහත්තයා නිකවැරටිය ආසනය දිනුවේ ශ්‍රී ලංකා, යුඑන්පී දෙකම පරද්දලා ස්වාධින අපේක්ෂයෙක් ලෙස. තවත් හිටපු  ස්වාධින මන්ත්‍රිවරු තමයි ආර් ජි සේනානායක (කැළණිය), ඩොනල්ඩ් ජේ රණවීර (මස්කෙළිය), විජයානන්ද දහනායක (ගාල්ල)  වගේ මහත්වරු. මේ අයට යු එන් පී, ශ්‍රීලනිප දොගොල්ලම පැරදුනා. අද?

අද ආසනේකට කියලා මන්ත්‍රී වරයෙක් නැහැ. දැන් තියෙන ව්‍යවස්ථාවෙන් ස්වාධින මන්ත්‍රීවරයෙක් වෙනවා පමණක් නොව ස්වාධීනව, තනිවම චන්දෙ ඉල්ලනවත් බැහැ – මේවාටත් වඩා ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී චන්ද ක්‍රමයක් වෙයිද?

ඒ දවස්වල ඔය මනාප තිබුනේ නැහැ. ආසනවලට අපේක්ෂකයෝ ඉදිරිපත්වෙලා වැඩි චන්ද ලබාගෙන පාර්ලිමේන්තු ගියා.  ඉතා තියුණු තරග පැවතුනා. චන්දේ දිනන්න නම් චන්දේ ඉල්ලා ගෙන් ගෙට යාම ඒ කාලේ අනිවාර්යයයි.  අති තියුණු සටන් වලින් පසුව චන්ද 45, 103, 300, 500 න් වගේ දිනපු මන්ත්‍රීවරු හිටියා. පරාජිතයෝ පරාජය පිළිගෙන නම්බුකාර විදියට ගෙදර ගියා.

ඒ දවස්වල  චන්ද දායකයෝ දන්නවා ඒ අයගේ මන්ත්‍රි හරියටම කවුද කියලා.  නරක අයව ඊ ලඟට එන මැතිවරණයෙන් පරාද කර ගෙදර යවනවා. ලංකාව වගේ පොඩි රටකට හරියන්නේ මේ ක්‍රමයයි.

අද බොහෝ විට සල්ලිකාරයෝ දිස්ත්‍රික්කය පුරාම සල්ලි වියදම් කරලා මනාප අරගෙන පාර්ලිමේන්තුවට රිංගනවා.  බලයට ආපු දා ඉඳලා ලබන චන්දෙ දිනන්න වියදම් කරන්න සල්ලි හොයනවා. ඒ අය ඉන්නකම් මේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට  අහිතකර වූ ක්‍රමය වෙනස් කරන්න දෙන්නේ නැහැ.

එක් පළාත් සභා ආන්ඩුකාරවරයෙක් 2000 මැද ගණන් වල මහජන මුදල් රුපියල් මිලියන 18.55 ක් වැය කර, පුද්ගලික තෑගී මිලදී ගෙන, තමන් දෙන තෑගී හැටියට දීලා. මැරුනහම, මිනිහගේ පිළිරුවක් එහෙමත් හදයි.

චන්දෙට ඉස්සෙල්ලා නොයෙක් පොරොන්දු දෙනවා.  එහෙම කියලා චන්දෙය දිනනවා. දින්නට පස්සේ ඒ දේ හරියටම කරන්නේ නැහැ. කාවද මේ අය රවටන්නේ; තමන්ව දිනවපු චන්දදායකයින්ව.  කුඩා දරුවන් මේවායින් ඉගෙන ගන්න පාඩම මොකක්ද?

බොරු කීම හොඳයි කියලා කියන එක මේ රටේ පාලකයෝ ඔප්පු කලේ ඔය ‘හඳෙන්  හරි ගෙනල්ලා හාල් නිකන් දෙන්නම්’, ‘ඇට අට දෙන්නම්’ වගේ  බොරු පොරොන්දු වලින්.

1950 ගණන් වල පැය 24න් රාජ්‍ය භාෂාවක් ඇතිකරලා රටේ නැති ප්‍රශ්න ඇති කරලා, දින කිහිපයක් ඇතුලත u- ටර්න් එකක් ගත්තා පෙඩරල් ක්‍රමයක් දෙනවා කියලා.  ආපසු, හාමුදුරුවරු සත්‍යග්‍රහ කරන කොට ඒ පෙඩරල් යෝජනාව හකුලා ගත්තා.  මේ අය දේශපාලනඥයයෝද, මඩේ හිටවපු ඉනිද?

1983 ජාතිවාදී කෝලාහල ඇතිවුනේ එවකට හිටපු පාලකයන්ගේ අනුදැනුම මත කියලා සමහරු කියනවා.  අහිංසක දෙමල මිනිස්සුන්ගේ ගෙවල් හොයාගෙන ගිහින්  ගිනි තියලා තියෙන්නේ ග්‍රාමසේවක  ලැය්සිතු අතේ අතිවලු.

එදා 1983 කල ඒ ‘ගොන්’ වැඩය නිසා අදත් අප ජාත්‍යාන්තරයේ විඳවනවා.

ජාතියේ පියා එදා කෘෂිකර්මාන්ත ඇමති  සහ පසුව අගමැති අවධියේ බිහිකළ පදවිය, ශ්‍රී පුර, ගල් ඔය, ගෝනගල, අරන්තලාව, කනතලේ, කන්දකඩුව  වැනි ගොවි ජනපද නොවන්න අප අද විදේශ වලින් සහල් ගෙන්වනවා මහා පරිමාණයෙන්.  එතුමා නැතිනම්, මායිම් ගම් කියන ගම් පටන් ගැනෙන්නේ අනුරාධපුර, පොලොන්නරුව, අම්පාර වගේ තැන් වලින්.

1972 දී මැරෙනකොට තමන්ගේ බැංකු පොතේ රුපියල් 350ක් පමණක් තිබු හිටපු අගමැති කෙනෙක් හිටියා.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යනු නිරතුරුවම වෙනස් කරන ලියවිල්ලක් නොවිය යුතුයි. ‘බල්ලන්’, ‘පුසන්’ සඳහා වූ පනත් නම් නිරතුරුව වෙනස් කලාට කමක් නැහැ.

ඇමරිකාව, කැනඩාව, ඕස්ත්‍රේලියාව, සිංගප්පුරුව වැනි දියුණු රටවල් ඒ අයගේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව  මේ අපේ විදියට වෙනස් කරන්නේ නැහැ.

ලී ක්වාන් යු (සිංගප්පුරුව) සහ ජෝන් හවර්ඩ් (ඕස්ත්‍රේලියාව), දෙන්නම කිවුව දෙයක් ‘බලන්න ශ්‍රී ලංකාව දිහා, ඒ අය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කරලා ආමරුවේ වැටුන අය, අප ඒ අයගෙන් පාඩමක් ඉගෙන ගත යුතුයි’.

ඉස්සර අමාත්‍යංශයකට වෙන් කරන මුදල් වලට අත තියන්න පුළුවන් අමාත්‍යංශයේ ලේකම්තුමාට පමණයි, ඇමතිට බෑ. අද ඔක්කොම ඇමතිට යටයි වගේ. 

මහජන කටයුතු සඳහා වෙන්කරන මුදල් අද ඇමතිලා  පිටරට සවාරි (තම හෙන්චයියන් සමඟ), භෝජන සංග්‍රහ, ගෙදර විදුලි බිල/ජල බිල ගෙවන්න පවා පාවිච්චි කර තිබෙනවා. මාලිමාව මේ සංස්කෘතිය වෙනස් කලොත් ඉතාම හොඳයි, බලා හිඳිමු.

ඉස්සර රජයේ වැඩ කෙරුනේ දෙපාර්තමේන්තුවලින්. අමාත්‍යංශ තිබුනේ ඉතා පොඩි ආයතන හැටියට. අද දෙපාර්තමේන්තුවලට තැනක් නැහැ, සෑම දේම වගේ වෙන්නේ අමාත්‍යාංශයෙන්.

1948 ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම රජයේ කැබිනට් මණ්ඩලය සමන්විත වුනේ සාමාජිකයන් 18 දෙනෙක්ගෙන් විතරයි.

2000 ගණන්වල 100 අසන්න ඇමති මණ්ඩල තිබුනා.

අද මාලිමාව යටතේ නැවතත්  හොඳයි. 1970 මැතිණිගේ කැබිනට් මණ්ඩලයට අයත් වුනේ 21 දෙනායි.

ශ්‍රී ලංකාව මෙන් 120 ගුණයක් විශාල ඕස්ත්‍රේලියාවේ  කැබිනට් මණ්ඩලයට අදත් ඉන්නේ  සාමාජිකයන් 20  දෙනෙක්විතරයි.

රජය ශක්තිමත් කරගන්න කියලා තමයි හැම මන්ත්‍රී කෙනෙකුටම වගේ කැබිනට්/රාජ්‍ය/නියෝජ්‍ය ඇමතිකම් දුන්නේ.  ශක්තිමත් රජයක් අවශ්‍ය බව ඇත්ත, නමුත්,

ජනතා නියෝජිතයන් හැටියට මන්ත්‍රීවරු දැනගන්න ඕන තමන්ගේ පුද්ගලික අභිමතාර්ථයන්ට පෙර රට, ස්වකිය ප්‍රතිපත්ති, ජනතාවට දුන් පොරොන්දු ගැන හිතන්න.

කැබිනට් මණ්ඩලය ඉතා විශාල වීම නිසා ඒ අය නඩත්තුවට අති  විශාල මහජන මුදලක් වැය කරන්න වුනා. කට්ටිය වැඩි වුනහම ඇතුල අවුල්, පාලනය කරගන්න අපහසුයි. කැබිනට් රහස් ලෙහෙසියෙන් එලියට ‘ලීක්’ වෙනවා. හොරකම්/අක්‍රමිකතා කරන අයට ලෙහෙසියි.  

මැති ඇමතිවරු සීමාවක් නැතිව පිටරට සංචාරය කලා. ගොඩක් හිටපු ඇමතිවරුන්ට පිටරටවල (බටහිර) ගෙවල් තියෙනවා.   කොපමණ නම් හොරකම් කරන්න ඇද්ද?

අමාත්‍යංශවල මුදල් වලින් පිටරට හෝටල වල මත්පැන් බිල් පවා ගෙවා තියෙනවා හිටපු ඇමතිවරු. මේවා දැන් ඉහලින්ම සොයා බලා නවත්වන්න ඕන දේවල්.

දේශපාලනඥයන්ගේ වංචා දුෂණ හොයනවා නම්, සිය  විරුද්ධවාදීන් හෝ තමන් සමඟ තරහා  අයගේ පමණක් වංචා දුෂණ හොයනවා නම් ඒකත් වංචාවක් සහ දුෂණයක්. 

මේ මාලිමා ආණ්ඩුව ඇතුලේ ඉඳන් වංචා දුෂණ කරන අයවත්, කොයිතරම් බලවත් උනත්, කොයි තරම් තද  මිතුරන් උනත්,  අල්ලන්න ඕන. නැත්නම් මේ අයවත් හොරුන්ගේ ගණයට තමා අපට දාන්න වෙන්නේ.

වංචා දුෂණ කරපු දේශපාලනඥයන් අල්ලස් සහ දුෂණ කොමිසමට අරගෙන යන එක හොඳ දෙයක්. නඩු පවරා වැරදි කරුවන්ව හිරේ යැව්වහැම තමා උපරිම මහජන විශ්වාසය රජයට ලැබෙන්නේ.

දේශපාලනඥයින් ස්වකිය බිරියන්, දරුවන්, ඥාතින් සිය පුද්ගලික ලේකම්ලා, සම්භන්ධීකරන ලේකම්ලා කරගත්තා.  සමහර අයට සංස්ථා සභාපතිකම්/අධ්‍යක්ෂකම්  අරං දුන්නා. ඒ වගේමයි  ලිංගික අල්ලස් ප්‍රශ්ණ. මේවා වංචා දුෂණ වලට ඉනිමං තැනීම්.  මේ වැරදි වැඩ තහනම් කර පමණක් මදි. යාළු, මිත්‍රයෝ, ඥාති වුනත් සියළු හොරුන් ඇල්ලිය යුතුයි.   

එසේ කරයි කියා හිතන්න අමාරුයි, බොහෝ කරන දේවල් ජනතාව මුළා කරන මාධ්‍ය සංදර්ශන.

ඔක්කොම යාළුවො මල්ලි!

මේ රජයේත් ඥාති සංග්‍රහ, ගජ මිතුරු සත්කාර තියෙනවනේ. තදබල වැරදි වැඩ.

වංචා දුෂණ, අල්ලස් ගණන් ගන්නේ නැති හෝ ඒවායේ බරපතලකම අවතක්සේරු කරන අය බොහෝ විට තාන්න මාන්න ලැබුනොත් ඒ වගේ දෙවල් කරන අය.

නව ආචාර්යධර්ම පද්ධතියක්  දේශපාලනඥයන්ට සහ රාජ්‍ය සේවකයන්ට හඳුන්වා වංචා දුෂණ වැඩ මුළුමනින්ම තහනම් කල යුතුයි..

බොහෝමයක්  රජයේ කාර්යාල වලට ගියහම ඒවායෙහි  නිලධාරින් අදත් කටයුතු කරන්නේ වැඩේ කරලා දෙන්න නෙවි, වැඩේ නොකෙරෙන්න. සුළු වැඩකට අපිව තුන් හතර වතාවක් බොරුවට ගෙන්වනවා. මේ, එම නිලධාරීන් ඔවුන්ගේ ‘බලය’ අපට පෙන්වීමක්.

උඩින්ම හොඳ නායකත්වයක් පෙන්වනවා  නම් මේ අඩුපාඩු ‘ටක්’ ගාලා හදා ගත්තැකි, දැන් පඩිත් වැඩි කරලා තියෙන හන්දා.

දුෂණ, වංචා තිබුනට කමක් නැහැ, ඒවාත් එක්ක රට දියුණු කරන්න පුළුවන් කියන සංකල්පය මුලාවක්.  දුෂණ, වංචා හරියට කිරි කලයට ගොම එක් කළා වගේ.

දුෂණ, වංචා නොමැති රටක් ලොව නොමැති තරම්. නමුත් දියුණු රටවල ඒවා ‘සංස්කෘතියක්’ බවට පත්වී නැහැ. තවද, අහු උනොත් නිතිය අකුරටම ක්‍රියාත්මක වී ඒ අයට දැඩි දඬුවම් දෙනවා, හිරේ යවනවා.

දුෂණ, වංචා කරන කෙනා ඒ දේවලට ඇබ්බැහි වෙනවා, හරියට අබිං කෑ කෙනා වගේ. ඒ අයගෙන් තමන්ගේ වැඩ කොටස/රාජකාරිය  හොඳින් ඉටු වේ යයි කවදාවත් බලාපොරොත්තුවන්න බැහැ. කොටින්ගෙන් හොරට  සල්ලි අරන් සිමෙන්ති, කටුකම්බි, කම්බි ඇණ  උතුරට ගෙනියන්න දී, ඒවායින් හැදු බිම් බෝම්බවලින් තමන්ම මැරුණු වංචනික හමුදා නිලධාරින් සිටියා.

රටේ දුප්පත් කමට/ඉදිරියට නොයාමට  තවත් හේතු  කිහිපයක් තමයි අපරිපාලනය, අකලමනාකරණය, නාස්තිය, උකටලිභාවය සහ ආත්මාර්ථකාමිත්වය.

දුප්පත් කම නැති කිරීමට නම් පාලකයන් තුල දුප්පත්කමට නිවැරදි හේතු සහ දුප්පත්කම තුරන් කරන නැණවත්, බුද්ධිමත් මාර්ග දැන සිටිය යුතුයි.  ‘දුප්පත්කම තුරන් කරමි’ යන දැඩි කැපවීම සහ මතය ඔවුන් තුල තිබිය යුතුයි; එය මන්ත්‍රයක් මෙන් නිතර නිතර කිව යුතුයි.

මතු සම්බන්ධයි ……..

Shenali D Waduge

The Penal Code (Amendment) Bill No. 33 of 2025, recently passed by the Sectoral Oversight Committee on Governance, Justice and Civil Protection—chaired by Hon. Dr. Najith Indika and including members Mujibur Rahman, M.K.M. Aslam, Sellaththamby Thilaganathan, Attorney-at-Law Thushari Jayasingha, Major General (Rtd.) G.D. Sooriyabandara, Hon. Ajith P. Perera, Attorney-at-Law (Mrs.) Chamindranee Kiriella, Attorney-at-Law Chithral Fernando, and Attorney-at-Law (Mrs.) Anushka Thilakarathne—claims to protect children. However, it introduces sweeping, ambiguous definitions that threaten parents, teachers, and traditional Sri Lankan upbringing. The Govt must WITHDRAW the BILL. The damage the Govt will cause by this Bill is irreversible. 

https://documents.gov.lk/view/bills/2025/8/630-2025_E.pdf

The Bill establishes no boundaries for children, and does not recognize the duties of students, teachers, or parents. Respect for elders, authority, and moral obligations in line with our civilizational cultural heritage are omitted, creating a one-sided legal framework that shifts all power to the child, leaving adults vulnerable and guidance ineffective.

The Bill focuses entirely on what adults cannot do to children, but it:

1.    Does not define or emphasize children’s duties — no mention that children have responsibilities to behave respectfully, obey rules, or not manipulate adults.

2.    Ignores the reciprocal social contract — duties of teachers to teach, parents to guide, and children to respect and learn.

3.    Disregards cultural norms of hierarchy and moral guidance — Sri Lanka’s upbringing traditionally emphasizes duty, discipline, and respect for elders; the Bill is silent on these.

4.    No boundaries for children’s legal leverage — any perceived discomfort” can trigger legal consequences for adults; the Bill gives children procedural power without accompanying responsibilities.

The Bill contains no provisions addressing children’s misbehavior, such as lying, deceit, or manipulation. By protecting children from ordinary corrective measures without establishing responsibilities & duties, the law inadvertently encourages dishonesty and opportunistic behavior, leaving parents, teachers, and institutions powerless to enforce accountability.

1. Minor Classroom and Home Discipline becomes Criminal

Scenario (School & Home):

·      School: A teacher asks a student to stand in the corner during a lesson for repeatedly talking.

·      Home: The same child misbehaves at home and a parent denies TV or phone privileges for a day.

Bill text: Section 308B(1) defines corporal punishment as:

any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age.”

Expanded Impact:

Teacher:

·      Could be accused of humiliation” even if the intent was purely corrective.

·      Faces potential police investigation, fines up to LKR 100,000, imprisonment up to 6 months, or both.

·      Hesitant to enforce rules in the classroom; fear of legal action paralyzes ordinary discipline.

Parent:

·      Could be accused of causing mental discomfort” at home for denying privileges.

·      Ordinary corrective measures risk being interpreted as punishable corporal punishment.

·      May avoid setting boundaries or enforcing rules, weakening family authority.

Child:

·      Can exaggerate emotional distress to manipulate teachers or parents.

·      May threaten to report minor incidents to avoid punishment or gain privileges.

·      Could involve siblings or friends to support false claims.

·      Unwanted friction and animosity between child-parent-teacher created via bill.

Principal / Head of School:

·      Must respond to complaints about the teacher.

·      Required to investigate and document all allegations; failure could result in personal liability.

·      Might have to mediate disputes at home-school interface, adding stress and administrative burden.

Institution / School:

·      Hesitant or fearful teachers → reduced enforcement of rules → disorder in classrooms.

·      Staff and parents may fear any corrective action → children’s behavior may worsen.

·      Traditional cultural practices of discipline and moral guidance are undermined, both at school and home.

Chain Reaction:

·      Minor classroom misbehavior goes uncorrected; school environment becomes chaotic.

·      Children learn they can manipulate rules or exaggerate complaints for personal advantage.

·      At home, children may ignore rules knowing mild punishments could be treated as illegal.

·      Teachers and parents are caught in fear of legal consequences, while children gain leverage.

·      Principals face constant pressure to monitor, investigate, and document, increasing institutional bureaucracy.

Illustrative Example for Public Awareness:

In the Classroom:

·      A student whispers to a friend during class. The teacher, following normal practice, asks the student to stand quietly in the corner for five minutes. Under Section 308B(1), which defines corporal punishment as any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age,” the student’s feeling of humiliation” is enough to trigger a complaint. Parents can file a case, and the teacher risks fines up to LKR 100,000, imprisonment up to six months, or both.

At Home:

·      The same student refuses to do homework. The parent removes TV or phone privileges for one evening. The child then claims this caused mental discomfort.” Because the Bill does not distinguish between home and school, a legal complaint against the parent becomes possible.

The Result:

·      Faced with the risk of legal consequences, the teacher stops enforcing classroom rules; the parent stops enforcing household discipline. The student quickly learns that rules are unenforceable and that adults are powerless to correct him. Misbehavior becomes normalized and spreads to peers.

Hidden or Overlooked Dangerous Scenarios

Even beyond classrooms and homes, the Bill creates unforeseen risks:

1.    Digital / Online Exploitation – Children may claim mental discomfort” when parents restrict device or social media access; peer amplification can escalate complaints.

2.    Group or Peer Pressure – Coordinated complaints by multiple children can overwhelm teachers or parents, creating legal and administrative chaos.

3.    Sports and Extracurricular Activities – Coaches and instructors risk fines or imprisonment for corrective guidance during training or team activities.

4.    Special Needs / Disability Risk – Caregivers or teachers may avoid correcting vulnerable children for fear of legal action, leaving them unsafe or underserved.

5.    Community or Cultural Events – Normal guidance during religious or cultural activities may be interpreted as humiliation, undermining centuries-old practices.

6.    Educational Assessment and Feedback – Constructive criticism or low grades could be exaggerated as humiliation, leading to grade inflation and compromised learning.

7.    Emergency Safety Interventions – Life-saving physical guidance (e.g., preventing a child from running into traffic) could be viewed as corporal punishment, discouraging adults from acting in emergencies.

Long-Term Impact:

·      Sri Lanka risks producing a generation of children who grow up without boundaries, self-control, or respect for authority — children who will not be of benefit to themselves, their families, or society.

2. Parental Corrective Measures Criminalized

Scenario (School & Home):

·      Home: A parent finds their child lying to avoid chores, and decides to deny pocket money for a week or restrict access to video games.

·      School: The same child is caught copying homework or misbehaving during lessons; the teacher issues a firm warning or public correction.

Bill text: Section 308B(1) defines corporal punishment as:

any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age.”

Expanded Impact:

Parent:

·      Could be accused of causing mental discomfort” or humiliation” simply for denying privileges or setting consequences.

·      Ordinary corrective measures risk legal interpretation as punishable corporal punishment.

·      Fear of legal repercussions may prevent enforcing chores, study routines, or moral lessons.

·      Parents may avoid giving firm guidance or correcting lying, misbehavior, or disobedience.

Teacher:

·      Any minor classroom correction (e.g., scolding a student for copying homework) could be construed as humiliation.”

·      Teachers might hesitate to address misbehavior, knowing even culturally accepted discipline could trigger complaints.

·      Classroom authority eroded; other students may mimic misbehavior seeing no consequences.

Child:

·      Can exploit these protections to avoid responsibility, exaggerating emotional distress.

·      Might threaten to report parents for ordinary corrective actions, like restricting games or screen time. Social media may play a role in dare” games encouraging children to take such actions.

·      Gains legal leverage to manipulate parents and teachers.

·      Could involve siblings, friends, or even classmates in supporting false claims.

Principal / Head of School:

·      Must respond to complaints from either parents or children.

·      Required to investigate, document, and mediate disputes between home and school.

·      Personal liability possible if complaints are ignored or mishandled.

·      Increased administrative and legal burden — time-consuming investigations for minor domestic or school incidents.

Institution / School:

·      Teachers fearful of legal consequences may avoid any correction.

·      Parents may stop enforcing discipline at home to avoid legal trouble.

·      Traditional cultural and moral guidance undermined, weakening ethical development of children.

Chain Reaction:

·      Children learn that any parental corrective action is legally risky, creating an environment of unchecked misbehavior.

·      Minor misbehavior escalates; lying, refusal to follow chores, and classroom disruptions increase.

·      Teachers are unable to enforce rules; parents are hesitant to correct children.

·      School discipline and family authority structures erode simultaneously.

·      Administrators face constant pressure to monitor, investigate, and document, adding bureaucratic complexity and stress.

Illustrative Example for Public Awareness:

·      A child refuses to complete homework. Parent restricts TV access for one evening. Child claims mental discomfort” under the law. Parent could face police investigation, fines, or imprisonment.

·      At school, the same child is caught cheating. Teacher gives a firm verbal warning. Student claims public humiliation” under the Bill. Teacher could face the same legal risk.

·      Result: Children exploit the law to avoid responsibilities, parents are scared to correct them, and schools are hesitant to enforce discipline — leading to widespread chaos at home and school.

3. Sibling Fights and Peer Conflicts Become Legal Minefields

Scenario (Home & School):

·      Home: Two siblings argue over a toy. Parent intervenes and temporarily separates or scolds them.

·      School: Two students have a minor fight on the playground; teacher gives a verbal reprimand or sends them to sit apart.

Bill text: Section 308B(1)

any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation to a person under eighteen years of age.”

Expanded Impact:

Parent:

·      Scolding or separating fighting children could be reported as humiliation” or mental discomfort.”

·      Risk of criminal investigation, fines, or imprisonment, even for ordinary sibling disputes.

·      Parents may avoid mediating conflicts, leaving children without guidance.

Teacher:

·      Cannot effectively separate or correct students in conflicts for fear of allegations.

·      Risk of complaints for any mild corrective measure, even verbal.

Child:

·      Can manipulate minor conflicts to claim mistreatment.

·      Gains leverage to avoid consequences or assert authority over adults.

Principal / Head of School:

·      Must investigate and mediate minor disputes to prevent legal consequences.

·      Administrative burden escalates; small conflicts may now become legal cases.

Institution / School:

·      Teachers hesitate to intervene in minor conflicts → fights escalate.

·      Bullying or teasing may go unchecked due to fear of humiliation” claims.

Chain Reaction:

·      Ordinary sibling squabbles and school playground disputes turn into legal headaches.

·      Children learn they can exploit disputes to avoid punishment.

·      Parents and teachers are paralyzed; institutional authority erodes.

4. Minor Physical Corrections by Parents or Elders Criminalized

Scenario (Home & School):

·      Home: Parent lightly taps a child’s hand for reaching for a dangerous object.

·      School: Teacher taps a student’s desk or hand to get attention during class.

Bill text: Section 308B(1)

Corporal punishment includes any act, whether physical or non-physical, causing pain, discomfort or humiliation…”

Expanded Impact:

Parent / Teacher:

·      Even minor protective or corrective acts can be construed as corporal punishment.

·      Subject to police complaints, fines, or imprisonment.

·      Ordinary child safety measures are discouraged.

Child:

·      Can exploit minor protective corrections, exaggerating impact.

·      May manipulate situations to avoid learning consequences or responsibilities.

Principal / School Head:

·      Must investigate complaints about these minor” acts.

·      Failure to act could create liability; acting may escalate legal or social tension.

Institution / School:

·      Fear of legal action → zero-tolerance for minor safety interventions.

·      Children may engage in risky behavior knowing adults cannot intervene physically.

Chain Reaction:

·      Safety and discipline compromised.

·      Children gain leverage to manipulate adults and avoid accountability.

·      Cultural practices of guiding children physically or correcting dangerous behavior are undermined.

5. Public Reprimand or Classroom Correction Leads to Legal Action

Scenario (School & Home):

·      School: Teacher publicly corrects a student for disrupting class.

·      Home: Parent publicly points out a child’s lie in front of siblings or relatives.

Bill text: Section 308B examples:

A teacher humiliates a student publicly during a school assembly”

Expanded Impact:

Teacher:

·      Fear of being accused of public humiliation” → avoids correcting students publicly.

·      Classrooms may become chaotic; peer misbehavior unchecked.

Parent:

·      Risk of being reported for normal moral guidance in front of family.

·      Avoids teaching values publicly; children miss lessons on accountability.

Child:

·      Can exploit public corrections to exaggerate humiliation.

·      Manipulates adults to avoid responsibility or gain privileges.

Principal / School Head:

·      Must mediate complaints arising from public reprimands.

·      Administrative and investigative burden increases, diverting attention from education.

Institution / School:

·      Teachers adopt overly cautious or lenient policies → students lose respect for authority.

·      Traditional moral and ethical instruction in schools erodes.

Chain Reaction:

·      Public guidance becomes legally risky.

·      Children perceive law as protection against discipline, encouraging misbehavior.

·      Adults’ ability to enforce rules diminishes, schools and families lose moral authority.

Public Correction or Guidance Becomes Dangerous

Scenario (School & Home):

·      School: A teacher reprimands a student publicly during a school assembly for bullying another student.

·      Home: A parent corrects a child in front of siblings for lying or misbehavior.

Bill text: Examples in Section 308B explicitly cite public humiliation as corporal punishment.

Impact:

·       Educators may avoid addressing misconduct publicly, letting misbehavior continue unchecked.

·       Moral and ethical guidance that relies on visible examples is undermined.

·       Teachers face possible police investigation, fines, or imprisonment even for minor corrective actions.

·       Parents may fear teaching children important lessons about honesty or responsibility in a public setting.

·       Children can manipulate public situations to claim humiliation, gaining leverage over adults.

·       Principals must document all incidents; failure to do so could create personal legal liability, increasing administrative stress.

4. Institutional and Vulnerable Children Are Overprotected to a Fault

Scenario:

·       Caregivers at a children’s home or school hostel correct misbehavior, either verbally or with minor guidance.

Bill text: Section 308B(3) imposes 6 months–2 years imprisonment and fines for corporal punishment toward children in state custody, school hostels, daycare centers, or those with disabilities.

Impact:

·       Staff may stop all corrective measures to avoid legal risk, creating unsafe or undisciplined environments.

·       Even minor guidance or routine discipline could result in severe legal consequences, criminal investigations, or compensation claims.

·       Vulnerable children may learn to misbehave freely, knowing adults cannot intervene.

·       Schools and institutions face administrative burden and potential reputational damage if an allegation arises.

5. Children Can Exploit the Law

Scenario:

·       Children and teenagers may threaten to report parents or teachers for minor misbehavior to avoid consequences.

·       Siblings or peers could exaggerate incidents (like a mild reprimand or denied privilege) to get an adult in trouble.

Impact:

·       Children gain unprecedented leverage over parents, teachers, and institutions.

·       Ordinary disputes, corrections, or guidance can escalate into legal complaints or investigations.

·       Parents and teachers may become overly cautious or passive, leaving children with no accountability.

·       The home-school interface becomes a legal minefield, with principals and caregivers under constant scrutiny.

6. Ordinary Family Discipline Threatened

Scenario:

·       Traditional parenting practices like mild spanking, firm verbal reprimands, or teaching moral/ethical behavior.

Impact:

·       Such practices are now criminalized under vague definitions.

·       Cultural norms emphasizing respect, hierarchy, and duty-based upbringing are directly challenged.

·       Parents may avoid enforcing rules, leading to children growing up without clear moral boundaries or accountability.

·       Teachers may hesitate to maintain discipline in classrooms, affecting the learning environment.

7. Teacher and Parent Anxiety

Impact:

·       Adults may feel fearful and uncertain in every interaction with children.

·       Even simple actions—telling a child to sit quietly, correcting behavior, or removing privileges—could trigger legal action.

·       Teachers and parents may feel they must document every word and action, creating excessive administrative burden and eroding natural guidance.

Societal, Emotional, and Procedural Consequences

The Bill’s vague definitions and harsh penalties extend consequences far beyond individual families or schools. At a societal level, respect for elders, teachers, and authority figures may erode, leading to increased juvenile misconduct, unchecked bullying, and weakened community moral standards. Emotionally, parents and teachers experience fear, anxiety, and stress in everyday interactions, while children may develop confusion, mistrust, or manipulative behavior due to inconsistent guidance. Procedurally, any minor complaint triggers formal investigations, documentation, and potential legal action, creating a bureaucratic burden on schools, principals, and law enforcement, diverting time and resources from education and child welfare. Ordinary corrective measures, safety interventions, or moral guidance risk escalating into legal disputes, leaving adults hesitant to act and children with unchecked freedom.

Why This Bill is Dangerous

·       Vague Terms: Words like discomfort” and humiliation” are subjective; a child’s perception alone could trigger investigations.

·       Enhanced Penalties: Minor acts in institutions or with vulnerable children carry imprisonment and fines.

·       Cultural Clash: Overturns centuries of Sri Lankan child-rearing practices where mild correction was considered moral duty.

·       Power Shift: Children gain unprecedented legal authority over adults, changing traditional family and school hierarchies.

·       Manipulation Risk: Children may misuse the law to avoid responsibility, exaggerate incidents, or coerce adults.

Immediate Consequences if Enforced

·       Parents become fearful to guide or discipline their children.

·       Teachers may stop all forms of classroom correction, creating unsafe or chaotic school environments.

·       Traditional methods of upbringing are criminalized, eroding moral and cultural education.

·       Children and teenagers gain the ability to manipulate legal consequences to their advantage.

·       Ordinary corrective measures could lead to legal battles, fines, or imprisonment, even if the intent was educational or protective.

The Penal Code (Amendment) Bill No. 33 of 2025, while claiming to protect children, creates confusion, fear, and opportunities for manipulation. It undermines parental authority, teacher guidance, and centuries-old cultural practices in Sri Lanka. Ordinary family discipline, moral teaching, and school authority are at risk.

Parents, educators, and the public must be aware of these far-reaching consequences before this law becomes fully enacted and enforced.

WITHDRAW THE BILL

It is not too late for the Government to act responsibly. By withdrawing this Bill, policymakers can prevent the creation of a generation growing up without boundaries, self-control, or respect for authority. Protecting children should never come at the expense of moral guidance, family authority, or social cohesion. The Government has the opportunity to uphold both the safety and ethical development of Sri Lankan children by reconsidering and withdrawing this dangerous legislation before it is enacted.

Shenali D Waduge

Shenali Waduge

Straight Pride: 99% Natural. 100% Human — 8 Billion Strong

Say it with pride: I am straight. I am natural. I am proud.

Preamble

Across the world, the 99% biological majority — men, women, mothers, fathers, sons, and daughters — are being pressured to accept minority sexual ideologies as rights.” Straight Pride is a universal truth: it defends family, reproduction, culture, and civilization everywhere. It is time we reclaim our rights.

A minority sexual-explicit lifestyle is being sold as human rights.”

The 99% majority of biologically straight people are told to be silent, to accept, to surrender.
We say: Enough.

We are the biological majority — men and women, mothers and fathers, sons and daughters.
We are natural. We are proud. We will never again be shamed or silenced.

Straight Pride is not an option.
Straight Pride is truth.
Straight Pride is fact.
Straight Pride is the survival of mankind.

1. We Are Biological. We Are Natural.
2. I am biologically male or female — and proud of it.
3. Men and women together bring life, protect families, and carry culture forward.
4. LGBTQIA is an unnatural sexual lifestyle choice for a minority. It cannot replace nature.
5. Straight Pride celebrates life, family, and the future of our species.

• The Moral and Civilizational Duty
• Civilization stands on family, duty, and responsibility.
• Children need parents, not propaganda.
• Societies need stability, not confusion.
• Straight Pride defends morality, parental authority, and social order.
• Rights Belong to All — Not a Lifestyle Lobby
• I have the right to be heterosexual, to marry the opposite sex, and to raise children according to values that protect family and society.
• Equality means fairness —not special privileges for a minority’s unnatural sexual lifestyle.
• LGBTQIA lobbies demand supra rights” for themselves while clipping the fundamental rights of the majority.
• Straight Pride asserts the people’s right to live naturally, freely, and without indoctrination — always respecting the rights of others, but never surrendering our own.

• We Reject Foreign Pressure
• UN officials/reports, diplomatic pressure, and aid deals cannot dictate our culture or rewrite our education to confuse & indoctrinate our children.
• PRIDE parades, media campaigns and corporate profit agendas cannot erase the truth of the majority.
• Biology cannot be redefined by politics or profits.
• The 99% come first. Always.

• Education and Culture Are Sacred
• Schools must teach biology, history, and duty — not sexual propaganda or condom distribution.
• Children must be protected not confused by gender experiments and premature sexualization.
• Parents, not foreign-funded activists, must guide the next generation.
• Language, traditions, and heritage are Straight Pride defends them.
• Our Demands
• Recognize the 99% biological majorityas the natural foundation of civilization — our rights cannot be erased or suppressed.
• Protect marriage, family, and reproduction— only between a biological man and a woman.
• Shield childrenfrom LGBTQIA indoctrination in schools, media, and corporate policies.
• Uphold Sections 365 & 365A— constitutional shields for morality and child protection.
• Acknowledge Straight Pride internationallyas humanity’s natural biological truth.

• Call to Action

From Colombo to Canberra, Delhi to Dakar, Moscow to Mexico, the majority must rise. Straight Pride is not just Sri Lanka’s truth — it is humanity’s truth.

DEFEND YOUR FAMILIES.

DEFEND YOUR CULTURE.

DEFEND NATURAL ORDER.

Together, the 99% biological majority stands strong, proud, and united.

• We are the 99% biological majority.
• We are the defenders of life, family, culture, and civilization.
• Straight Pride is family — we are the lifebearers
• Straight Pride is duty — we are humanity’s strength.
• Straight Pride is culture — we are the protectors.
• Straight Pride is creation — we are procreators.
• Straight Pride is nature — we are the progeny.

Say it with pride: I am straight. I am natural. I am proud.

DON’T BE SILENT – SPEAK UP – SHARE YOUR VIEWS

Bradley Mayhew continues his journey into Afghanistan, where difficult terrain lies ahead. He first reaches the city of Herat before traveling on to the ancient city of Balkh. This historic place is said to be where Zarathustra first worshipped fire, where Alexander the Great founded his first city in this part of Asia, and where Marco Polo wrote that Alexander married the beautiful Roxanna. From there, Bradley heads toward the mountains of northeastern Afghanistan, though the route passes through risky areas. Fortunately, the International Security Assistance Force for Afghanistan offers him a seat on one of their planes, helping him reach his destination safely. Marco Polo once described the lapis lazuli mines in great detail, and Bradley sets out to find them—discovering traces of the same mines that fueled trade for centuries. His travels then take him into Tajikistan, a small Central Asian nation that was part of the Soviet Union for over 50 years. In Ishkashim, Bradley spends time at the local stadium before moving on to the Wakhan Valley, a vital east–west passage cutting through towering mountain ranges. From there, he follows Marco Polo’s trail onto the Pamir Plateau, a remote high-altitude plain. In the valleys of the Pamirs, Bradley joins local herders who live almost entirely self-sufficiently with their yaks. Finally, he reaches Kashgar, China—one of Asia’s great market towns and an important hub along the Silk Road.

The Burning Archive

In his latest interview, Emmanuel Todd expands on the Defeat of the West and looks at political crisis in France, subordination of Europe to USA, and the moral collapse of the West. I share what I learned in English. And there is a surprise secret revealed at the end of this video about his book, The Defeat of the West.