Geethanjana

නිදහස් ශ්‍රී ලංකාව සැමදාම හිටගත්තේ ඉතිහාසයේ වැරදි පැත්තේය. මීට උදාහරණ සියගණනක් ඉදිරිපත් කල හැකි වුවත්, එක් සුවිශේෂ උදාහරණයක් ගෙන එනු කැමැත්තෙමි. එනම් සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනියගේ පස් අවුරුදු සංවර්ධන සැලසුම් වලට රට තුල ඇතිවූ ප්‍රබල විරෝධය සහ 1977 ඇයව පරාජය කරමින් බටහිර ලිබරල් වාදය පිලිබඳ අන්ධ විශ්වාසයකින් පෙළුණු JR  ජයවර්ධනට පාර්ලිමේන්තුවේ හයෙන් පහක බලයක් සහිත රජයක් පිහිටුවීමට බලය දීමය.

ලෝකයේ සියලුම දියුණු රවල් සිය දියුණුව ලඟා කරගෙන තිබෙන්නේ ආරක්ෂනවාදී අර්ථික  ප්‍රතිපත්ති තුලිනි. ( Noam Chomsky නොම් චොම්ස්කි) නමුත් සිරිමාවෝගේ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය හා එහි අරමුණු ලාංකිකයිනට වටහා ගැනීමට තරම් බුද්ධියක් එදා නොතිබිණි. එදා ඔවුන් ඉතිහාසයේ වරදිපැත්තේ සිටගත්තේ නිෂ්පාදන අභිමුඛ ආර්ථිකයක් වෙනුවට සිල්ලර කඩචෝරු පරිභෝජනවාදයෙන් ආර්ථිකයක් දියුණු කල හැකියි සිතා සිටි JR ට බලය දීමෙනි. ඒ හේතුවනිසා අද අපට කාර්ගිල්ස් ‘ගෙදර යනගමන්’ වගේම කීල්ස් ‘සුසානයට යනගමන්’ ද තිබේ. නමුත් වේයන්ගොඩ, තුල්හිරිය වැනි දැවැන්ත කම්හල් නොමැත. අපි කිසිවක් නිෂ්පාදනය නොකර, ෆාම් කුකුලන් සේ, කන්න දෙන තෙක් මුහුද දෙස  බලාසිටින සාඩම්බර ජාතියක් වමු. JR අපේ රට බිමටම සමතලා කලේ ඒ අයුරිනි. දැන් උදාවී තිබෙන්නේ බෑනාගේ වාරයයි.

1977 ලද බලයෙන් සිහි විකල්වූ JR ජයවර්දන නමැති මේ නාකි නරියා (Old Fox: Copyright- Basil Fernando) දශක දෙකකට ආසන්න කාලයක් අතිශය බිහිසුණු, කෲර පාලනයකට ලංකාව නතු කරන ලදී. එකල ඊනියා Gota-Go වැනි විරෝධතා JR-Go කියා ගෝල්ෆේස් පිටියේ පැන නැගුනේ නැත. පැන නැගුනු විරෝධතා වලට JR දෘඪ ලෙස ප්‍රති ප්‍රහාර එල්ල කරන ලදී. 1980 වැඩ වර්ජනය එවැන්නකි. අද මෙන් එදා මහා පරිමාන විරෝධතා නොතිබීමට හේතු රාශියක් තිබේ. ඒ අතර ඇති ප්‍රධාන හේතුවක් නම්, JR බටහිර රටවල සුරතලා වීමත්, වර්ණ විප්ලව වලට මුදල් සපයන්නේ බටහිරින් වන නිසා අද මෙන් එකල බටහිර මුදල් වලින් යැපෙමින් වර්ණ විප්ලව කරන NGO නොත්බීමත් ය. එකල NGO තිබුනේ නම්, ඔවුන් සටන් කරනු ඇත්තේ සිරිමාවෝ මැතිනියගේ ප්‍රජා අයිතිය නැතිකිරීම සාධාරනී කරණය කිරීම වැනි ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී ක්රියාවන්ටය. අනික් ප්‍රධාන කරුණ නම්, බඩගිනිකාර සංස්කෘතියක් ඇති කෑදර ලාංකිකයින් බහුතරය නිහඬ කල හැකි හොඳම ක්‍රමය ආනයනය කර හෝ ආහාර සුලභ කිරීම බව JR දැන සිටියේය. එදාත් ලාංකික ජනයා හිට ගත්තේ ඉතිහාසයේ වැරදි පැත්තේය.

ඉතිහාසයේ වැරදි පැත්තේ සිට ගැනීම පිලිබඳ නවතම උදාහරණය වන්නේ ගෝට ගෝ Gota-Go යනුවෙන් මතුපිටින් කියමින් Ranil Come නමැති සටන් පාඨය සඟවාගෙන ගෙනගිය සටනයි. සබැ සටන Gota-Go නොව Ranil Come බව බොහෝ අයට හෙළි උනේ රනිල් ජනාධිපති වූ සැනින් බොහෝ සංවිධාන තම තමන්ගේ කුඩාරම් ගලවාගෙන සටන් බිමින් ඉවත්වී යනු දුටු නිසාය. නමුත් මුලදීම සටන යන දිසාව කුමක්ද යන්න අපි දැනගෙන සිටියෙමු. මෙය නව ලිබරල්වාදී බලවේග විසින් මෙහෙයවන සටනක් බව මම මුලදීම මාගේ මිතුරන්ට කී අතර, මෙහි තර්කානුකුල අවසානය විය හැක්කේ රනිල් වැනි නවලිබරල් වාදියෙකු ජනාධිපති තනතුරට පත්වීමෙන් බව මා පැවසූ විට මාගේම ඇතැම් මිතුරන් එය පිළිගැනීමට මදක් මැළි වුහ. නමුත් එය ඒ ආකාරයෙන්ම සිදු වූ විට ඔවුනටද අදහා ගත නොහැකි වුයේ රනිල් ජනාධිපති වීම නොවේ, එය  මම කල්තියා දැකීමය. මා ඔවුනට දුන් පිළිතුර වුයේ, මෙය මා මෙන්ම ඔය සටන සංවිධානය කල අයද දන්නා බවය. අමතර කිසිවක් ඇත්නම් ඒ ජනතාව ගොනාට ඇනදවීම පමණකැයි මම පැවසුවෙමි.

දැන් මේ වන විට සංසරණය වන අනෙක් කට කතාව වන්නේ බටහිර නව ලිබරල් වාදීන් සේම අප රටතුල ක්‍රියාත්මක වන ඔවුන්ගේ නියෝජිතයින්ද, රාජපක්ෂ පවුලේ නවලිබරල් වාදීන්ද එකතුව ගෝටා ගෝ Gota-Go සටන කර ඇතිබව ය. කෙසේ වුවද, සියලුම වර්ණ විප්ලව සේම ලංකාවේ වර්ණ විප්ලවයේදීද අවසානයේ ජයගත්තේ ජනතාව නොව නව ලිබරල්වාදයයි. දැන් සියලු දෙනා එකතුව ලංකාව විකුණන් කෑ හැකි, The World Economic Forum (WEF) සංවිධානයේ හා එහි නායක  Klaus Schwab ගේ ද සුධාරකත්වය හා අනුමැතිය ලබා තිබෙන, Schwab පැටියකු වන රනිල් නමැති ධනවතුන්ට පමණක් හිතවත් නවලිබරල්වාදී සුරතලෙකු  පත් කර තිබේ.

රනිල්ට බලයට ඒමට කපටි ඥානය තිබුනද, රටට සුදුසු කුමන ආකාරයේ පාලනයක්ද, කුමන ආකාරයේ ආර්ථික හා විදේශ ප්‍රතිපත්තියක්ද කියා තීරණ ගැනීමට ඥානය ඇති නායකයෙක් නොවේ. ඔහුද ඔහුගේ මාමා මෙන්ම බටහිර ලිබරල් වාදය පිළිබඳව අන්ධ විශ්වාසකින් සිටින අතර Economic Hit Man, John Perkins ගැන හෝ විනාශකාරී නවලිබරල්වාදී ආර්ථික ක්‍රමය ගැන දෘඪ විචාරකයෙකු වන Professor Michael Hudson ගැන හෝ අසා ඇතැයි මම නොසිතමි. දැන් හැමෝම කියන්නේ “රනිල් ආව විතරනේ. එයාටත් ටිකක් දීල බලමු” කියාය. එවැනි අයට මම කියන්නේ ඔයාල දීල බලන්ඩ…අපට නම් දීල දීල දැන් ඇතිවෙලා තියෙන්නේ කියාය… ඒ වගේම ඔයාලට ඕන දේ රනිලුත් දෙන්ඩ වගේ හිටියට දෙන එකක් නැහැ කියාය.

ජනතාවගේ පැත්තෙන් පිළිතුර පැහැදිලිය. “රනිල්ට කවුරුවත් දුන්නේ නැත. රනිල් එය ගත්තේය.” එය දෛවයේ සරදමකි. දෙවැන්න, රනිල් ගැන අපට ඉඳල බලන්න දෙයක් නැත. රනිල්ගේ දිග පළල අපි දනිමු. අසුචි මොන රසද කියා දැනගැනීමට අසුචි කාල බැලිය යුතු නොවේ. මිනිසා කියන සතාට මොලයක් හා මනසක් තිබෙන්නේ උපකල්පනය හා පරිකල්පනය සඳහාය. උපකල්පනය විඥානවාදී නොවන්නේ ඒ සඳහා අතීත දත්ත (data) භාවිතා කරන නිසාවෙනි. රනිල් පිළිබඳව ලාංකිකයිනට උවමනා තරම් දත්ත තිබේ. ඒ අනුව රනිල් ඊළඟට කරන්නේ කුමක්ද යන්න පිළිබඳව කල්තියා කිව හැක. පහත සඳහන් සිරස්තල අපට ඒ පිලිබඳ යම් ඉඟියක් සපයයි.

පසුගිය දින වල ලංකා වෙබ් අඩවියේ පලවූ පුවත් වල සිරස්තල කිහිපයක් මෙසේය.

* Sri Lanka’s 2023 budget should be consistent with IMF program: Breuer

* Various weaknesses and wrong policy decisions led to debt default – PM

* Sri Lanka has made good progress in negotiations with IMF – CBSL chief

* Special unit to be set up for restructuring state-owned enterprises

* Sri Lanka to establish National Debt Management Agency

* Sri Lanka’s president to cut spending in interim budget

* චීනය ලංකාවේ ණය කපා නොහැරි හේතුව කියයි..

ලංකාවේ නව ලිබරල්වාදී මුග්ධයන් රැල ජනතාව මුලා කිරීමේ ප්‍රචාරයක් ගෙන යති. ඒ ප්‍රචාරණයට හසුවූ අය අතර  මගේ මිතුරන්ද සිටිති. මේ ප්‍රචාරකයෝ කියන්නේ චීනය ලංකාව ණය උගුලක සිරකොට අමාරුවේ දැම්ම බවය. නමුත් සත්‍යය නම් ණය වලින් 80% වඩා සපයා තිබෙන්නේ IMF, World Bank සහ අනෙකුත් බටහිර ප්‍රභවයන විසින් බවය. දැන් මේ සියලුම ඊනියා නවලිබරල්වාදී ආර්ථික උපදේශකයින් හා ප්‍රවීනයින් experts සිතන්නේ ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල  IMF හා ලෝක බැංකුව ලංකාව බේරා ගනු ඇතැයි කියාය. මේ ආයතන පිහිටුවා තිබෙන්නේ රටවල් බේරා ගැනීමට නොව, රටවල් අමාරුවේ දැමීමට බව මොවුහු නොදනිති. ලංකාව ණය උගුලක සිර කිරීමේ වසර 40ක පමණ IMF සහ World Bank ව්‍යාපෘතිය රාජපක්ෂ යුගයේදී සාර්ථක වූ පසු මේ ආයතන එම ව්‍යාපෘතියේ ඉතිරි අංග ක්‍රියාත්මක කරනවා වෙනුවට ලංකාව බේරා ගනීවි යැයි සිතීම මුලාවක් බවද මොවුන් නොදනිති. මේ මිනිසුන් Economic Hit Man, John Perkins ගැන හා ඔහුගේ Confessions of An Economic Hit Man නමැති ග්‍රන්ථය කියවා නොමැතිද? ඉදිරි කාලයේදී අපට දැකගත හැකි වන්නේ ලංකාවටද ග්‍රීසියට සිදුවූ දෙයම සිදු වන බවය. JR ජයවර්ධන ආරම්භකළ පුද්ගලික කරණය තවදුරටත් ඔහුගේ බැණා වන රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් ඉදිරියටම ගෙන යනු ඇත. Public Spending කපා හරිනු ඇත. විදුලිබල මණ්ඩලය, ජාතික ජලාපවහන මණ්ඩලය, ලංගම ආදී ආයතන පුද්ගලික අංශයට පවරනු ඇත. කලක සිට IMF න්‍යායපත්‍රය තුල තිබුණු, PB ජයසුන්දරලා වැනි ද්‍රෝහීන් අනුමත කල ජලසම්පත පෞද්ගලික කරණය වැනි යෝජනා ක්‍රියාත්මක වනු ඇත. වී වගාව අතහැර දමනු ඇත. පොහොර සහනාධාර කපා හැරෙනු ඇත. දැනටමත් පෞද්ගලික කරණය කර ඇති අධ්‍යාපනය Public Spending කපා හැරීම නිසා සම්පුර්ණයෙන්ම අඩාලවීමට ඉඩ හරිනු ඇත. ලංගම ය වසා දමනු ඇත. විච්ටෝරියා ආදී ජලාශ සේම ඓතිහාසික වැවු අමුණු මහා පරිමාන සමාගම් වලට පවරා ගොවිබිම් මහා පරිමාන පලතුරු සමාගම් ආදියට පවරනු ඇත. මේවා හුදු කුමන්ත්‍රණ න්‍යායන් Conspiracy Theories නොවේ. සැබවින්ම අනෙකුත් රටවල සිදුවී ඇති දේවල්ය.

Professor Michael Hudson සහ ජෝන් පර්කින්ස් John Perkins මේ IMF World Bank ව්‍යාපෘති ගැන ඉතා හොඳින් විස්තර කර තිබේ. පහත URL භාවිතා කොට ඒවා කියවන්න, නරඹන්න.

https://www.unz.com/mhudson/destiny-of-civilization-interview-by-ben-norton/

සැබවින්ම ගෝටාභය පිලිබඳව ඉතිහාසය විසින් සාධාරණ විසඳුමක් ලබා දිය යුතුය. ගෝටාභය විනාශ වීමට මුල්වූ එක හේතුවක් වුයේ සිය පවුල නමැති වියගසින් ගැලවීමට ඔහුට තිබු නොහැකියාව නිසා යයි මම සිතමි.

එක්පසෙකින් ඔහුට පක්ෂ පාර්ලිමේන්තුවක් ඔහු සතු නොවීය. බැසිල් සහ මහින්ද එම බලය ගොටභය වෙත පැවරුවේ නැත. හරිනම් පොහොට්ටුවේ සභාපතිත්වය ජනපතිවරණය ජයගත් විගස ගෝටා වෙත පැවරිය යුතුව තිබිණි. නමුත් බැසිල් ඊට එකඟ නොවූ බව පැවසේ. සැබවින්ම ගෝටා බිමදැ මීමට එක් මුලික හේතුවක් වන්නේ බැසිල්ය. මේවා අප ප්‍රසිද්ධියේම කියන්නේ ගොටාගේ වැටීම හා සමගාමිව රනිල්ගේ පැමිණීම අපට කල ඓතිහාසික සරදමක් වන නිසාය. අනික $ 3900 වියදම් කොට ගුවන් ටිකට් පත් දෙකක් මිලට ගෙන, මාත් මගේ බිරිඳත් ලංකාවට පැමිණ ගෝටාට චන්දය දී ඔහුව පත් කිරීමට දායක වූ නිසා අපට මේ ගැන අපේ අදහස කුමක්දැයි පැවසීමට අයිතියක් තිබේ යයි සිතමි.

ගෝටාභය අවාසනාවන්ත රාජ්‍ය නායකයෙකි. ඔහුගේ පාලනයේ මුළු කාලයම රට Covid වසංගතය හේතුවෙන් අඩපනව පැවතිනි. අනික් අතින්, ගෝටාභයට සොරෙකු යයි ප්‍රබල චෝදනාවක්ද එල්ල වී නොමැත. සොරකම ගෝටා එළවීමට භාවිතා කල චෝදනාවක් නම්, මහා බැංකුවත් ගිලපු රනිල් වැනි සොරෙකු ගෝටාගේ තැනට ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමට සුදුස්සෙකු නොවනු ඇත. අනෙක් අතින් එම සොරකම රටේ ආර්ථිකයට බලවත් ලෙස ඍණාත්මක බලපෑමක් ඇතිකළ බව එකල සාකච්චාවට බඳුන්වූ කරුණකි. ඒ අනුව මේ ආර්ථික ව්‍යසනයට වග කිවයුතු ප්‍රධාන පුද්ගලයෙකු වන්නේ රනිල්ය. එමෙන්ම, JR ජයවර්ධන, ප්‍රේමදාස හෝ බටලන්ද චෝදනා සැලකිල්ලට ලක් කරන විට හා ඒවාට  සම්බන්ධවුන් කළ අපරාධ සැලකිල්ලට ලක් කරනවිට ගෝටාභය යනු අහිංසකයෙක් නොවුවත්, ඔහුට අපරාධ පිලිබඳ ප්‍රබල චෝදනාවක් එල්ලවී නොමැත. ජයවර්ධන හෝ ප්‍රේමදාස පාලනයේදී වත් එල්ල නොවුණු අන්දමේ අසමානුපාතික අති විශාල ජනතා විරෝධයක් ගෝටාට එල්ල වුයේ රටේ පවතීන ආර්ථික අගහිඟකම් නිසා යැයි සිතිය හැක. නමුත් මේ විරෝධය ගෝටාට එරෙහිව එල්ල කල ආකාරය, එය කළමනා කරණය කල ආකාරය දෙස සැලකිල්ල යොමු කරන විට, හා එමෙන්ම වෙනස්වෙමින් පවතින භූ දේශපාලන වෙනස්කම් සැලකිල්ලට ලක් කරනවිට, විදේශ ඔත්තුසේවා මේ පසුපස සිටියාද යන සැකය ඇතිවීම සාධාරණය.

අනික මහින්දගේ සගයින් විරෝධතාවාදීන්ට පහරදීම සහ රනිල් අගමැති ලෙස පත් කිරීම බැසිල්ගේ අදහසක් විය යුතුයැයි අනුමාන කල හැක. එසේ උපකල්පනය කිරීමට හේතු වන්නේ මහින්ද හා බැසිල්ගේ ගණන් බැලීම අනුව රනිල් පත් කළහොත්, රනිල් පිළිබඳව රට තුල පවත්නා අතිවිශාල අපුල හේතුවෙන් ‘ගෝටා ගෝ’නමැති සටන්පාඨය අඩපන වනු ඇතැයි ගෝටාට පවුලේ අය විසින් ඒත්තු ගන්වන්නට ඇත. නමුත් ඔවුනට හසු නොවූ කාරණය වන්නේ මේ හේතුවෙන් ගෝටා විරෝධී නව ලිබරල්වාදී බලවේග වලට ඉබ්බා දියේ දැමුවාක් මෙන් උද්දීපනයක් ධෛර්යයක් ඉන් ඇති කිරීමයි. නව ලිබරල් වාදී බලවේග ගෝටා එළවීම තීව්‍ර කලේ ඉන් අනතුරුවය. නමුත් අගමැති තනතුරට දිනේෂ් ගුණවර්ධන වැන්නකු පත් කළා නම් කුමක් විය හැකිව තිබිණිද? එහිදී අපට කල හැක්කේ උපකල්පන පමණි.

පළමුවෙන්ම විසඳා ගත යුතු ප්‍රශ්නය වන්නේ පසුගිය ජනපතිවරණයේදී ගෝටාභයගේ දේශපාලන ප්‍රතිවාදියා වූ රනිල් අගමැති තනතුරට පත් කිරීමට තරම් විශ්වාසයක් රාජපක්ෂ වරුන් තුල ඇති උනේ මොන අන්දමේ අරුම හේතුවක් මතද යන්නය. මේ ලියුම්කරුගේ පෞද්ගලික විශ්වාසය වන්නේ මහා බැංකු මංකොල්ලය පිලිබඳ හෙළි නොකළ කොමිෂන් වාර්තාව වැනි යම් දෙයක් රනිල්ට එරෙහිව අවමාන තර්ජනයක් (Blackmail) ලෙස රාජපක්ෂවරු අත තබාගෙන සිටින බවය. කෙසේ හෝ වේවා මේ සියලු කරුණු සැලකිල්ලට ලක් කලද, රනිල් බලයට ගෙන ඒම ඉතිහාසයේ වැරදිපැත්තේ සිට ගැනීමකට හේතු වන්නේ කෙසේද කියා යමෙකුට ඇසිය හැක.

රනිල්ගේ ආගමනය නැවතත් ලංකාව ඉතිහාසයේ වැරදි පැත්තට යොමුකරන්නේ කෙසේද කියා සොයා බලමු. පළමු සාධකය නම් ගෝලීය භූ දේශපාලනික යතාර්තයන් වෙනස් වීමය. මෙය තේරුම් ගැනීමට නම් මෑත ඉතිහාසය සංක්ෂේපයෙන් වටහා ගැනීම වැදගත් වේ

බටහිට රටවල ආධිපත්‍ය මත පාලනය උණු අතීත ලෝකය අපගේ ඇස් ඉදිරිපිටම බිඳ වැටෙනු අපට පෙනේ. නුදුරු අනාගතයේදී බිහිවන ලෝකය බහු ධ්‍රැවීය බල තුලනයකි (Multi polar world order). ඇමරිකාව ආධිපත්‍යය දරු  ඒක ධ්‍රැවීය  ලෝකය (Uni polar world order) නිමාවෙමින් තිබේ. චීනය හා රුසියාව එක්ව ගොඩනගා ඇති බල කේන්ද්‍රයට ආර්ථික වශයෙන් හෝ යුධමය වශයෙන් තීරණාත්මක ලෙස අභියෝග කිරීමට හැකියාවක් බටහිර ලෝකයට නොමැති බව ඒ පිලිබඳ ප්‍රමාණාත්මක විශේෂඥන්ගේ මතය වී තිබේ. අද චීනය ඇමරිකාව හා සමග කරට කර සිටින රටකි. මිලදී ගැනීමේ ශක්‍යතාව Purchasing Power Parity නමැති දර්ශකයට අනුව චීනය ඇමෙරිකාව අභිබවා ගොස් ඇත. රුසියාව සහ චීනය එකතුව ගොඩ නගා ඇති සංසදයට ඉන්දියාවද සෙමින් සේන්දු වෙමින් සිටී. එක අතකින් බටහිර බලකෙන්ද්‍රය, ඇමරිකානු සියවස බිඳ වැටෙමින් තිබෙන අතර, ආසියාව තුල නව බල කේන්ද්‍රයක් ගොඩ නැගෙමින් තිබේ. ඒ නව ආසියානු සියවසකි. ඉන්දියාව නොමැතිව ආසියානු සියවස ‘ආසියානු’ නොවන බව චීනය මෙන්ම රුසියාවද දනී. මෙවන් තත්වයක් තුල බටහිර ගැති රජයක් රනිල් විසින් ලංකාව තුල පිහිටුවීම නැවත වරක් JRJ කල ආකාරයටම අනවශ්‍ය ලෙස ඉන්දියාව කුලප්පු කර ගැනීමකි.

ඇමරිකානු පාලක පන්තියේ අප්‍රකාශිත මතයට අනුව, යුක්‍රේන අර්බුදය අභිමුව ඉන්දියාව අනුගමනය කර තිබෙන ඇමරිකානු පිළිවෙත අතිශය චපල පිළිවෙතකි. ඉන්දියාව විසින් ඔවුනට ඇමරිකාවට වඩා රුසියාව උපායමාර්ගිකව හා ආරක්ෂක හේතුන් මත වඩා වැදගත් බව ක්‍රියාවෙන් ඔප්පු කර තිබේ. ඉන්දියාවේ මේ හැසිරීම හේතුවෙන්, ඉන්දියාව පිලිබඳ සුපරික්ෂාකාරී වීමේ පියවරක් ලෙස ඇමෙරිකාව විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන පෙරලියක් කිරීමට සිතීම තර්කානුකුල වේ. යුක්‍රේනය රුසියාව විසින් ආක්‍රමණය කිරීම ලංකාවට අදාළ නොවන දුරස්ථ ප්‍රශ්නයක් ලෙස ඇතැමුන් සිතුවද, එය ඉන්දියානු සාගර කලාපයේ බලතුලනය වෙනස් කිරීමේ තර්ජනයට ලක්වීමට හේතුවිය හැකි අතිශය තීරනාත්මක් සාධකයක් විය හැකි බව අවධාරණය කල යුතුය. මන්ද, එම අර්බුදය හේතුවෙන් බිහිව ඇති නව ලෝක තත්වය හමුවේ ජාතීන් අතර නව රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික හා නව බල සැකසුමක් (A New Diplomatic and Power-Arrangement) නිර්මාණය වීම සඳහා අවශ්‍ය කොන්දේසි විවරවී තිබීමය.

ශ්‍රී ලංකා හමුදාව ප්‍රභාකරන් අත්අඩංගුවට ගැනීමේ අවසාන මෙහෙයුම දියත් කරද්දී ප්‍රභාකරන් රැක ගැනීමට ඇමරිකානු හමුදා ලංකාවට ගොඩ නොබැස්සේ ප්‍රබල ඉන්දියානු සාධකය නිසාය. ඉන්දියාව සමග අලුතෙන් ඇතිකරගත් මිත්‍රත්වය පලුදු කර ගැනීමට ඇති අකමැත්ත හේතුවෙන් ඉන්දියාව අමනාප කර ගැනීමට ඇමරිකාව අකමැති වීම ඊට හේතුවයි. නමුත්, ඇමරිකාව විසින් ඉන්දියාව සමග කිට්ටු සබඳතා ඇති කර ගැනුමට හේතු වූ මුල සාධකය වුයේ උපායමාර්ගිකව චීනයට එරෙහිව ඉන්දියාව මෙහෙයවීමට ඇමරිකාව තීරණය කොට තිබු නිසාවෙනි. ඇමරිකානු කලාපීය උවමනා හා සසඳද්දී දැන් උදාවී ඇති තත්වය අතිශය අවාසි සහගත තත්වයකි. ඉන්දියාව රුසියාව සහ චීනය ගොඩනගාගෙන තිබෙන සබඳතාවේ උපාය මාර්ගයට අනුකුල ලෙස කටයුතු කිරීම ඇමෙරිකාවේ කනස්සල්ලට හේතු වී ඇත. ඒ අනුව ඇමරිකාව විසින් ඉන්දියාව සතුරු රාජ්‍යයක් ලෙස සිතා කටයුතු කිරීමට ඇති ඉඩකඩ අපමණය. එවැනි තත්වයකදී ඉන්දියාව පිළිබඳව නොතකා ඇමරිකාව ලංකාව පිළිබඳව ක්‍රියා කරනු ඇත. ලංකාව තුල ක්‍රියාත්මක බෙදුම්වාදය නිසා ලංකාව බෙදා වෙන් කරයිද, ලංකාව තුල හමුදා මැදිහත්වීමක් කරයිද යන්න ඉතිහාසය විසින් තීරණය කල යුතු කරුණු ය. නමුත් මේ සියලු විකල්ප ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමෙන්තුවේ ශ්‍රී ලංකා මේසය මත තිබුණහොත් මම පුදුම නොවෙමි.

රිචර්ඩ් නික්සන් යුගයේ ඇමරිකානු රාජ්‍ය ලේඛම්ව සිටි හෙන්රි කිසින්ජර් විසින් චීනය සෝවියට් රුසියාවට එරෙහිව භාවිතා කළාක්මෙන් චීනයට එරෙහිව ඉන්දියාව භාවිතා කිරීමේ අරමුණින් ජනාධිපති ජෝර්ජ් බුෂ් ඉන්දියාව සමග මිත්‍රත්වය දියුණු කළේය.  පසු කාලයේදී Quad group යනුවෙන් හැඳින්වෙන සංවිධානය හරහා ඉන්දියාව ඇමරිකානු උපායමාර්ගික පෙරමුණේ සාමාජිකයෙකු කිරීමට ඇමරිකාව දැඩි උත්සහයක් ගත්තද යුක්රේන අර්බුදයේදී ඉන්දියාවේ හැසිරීම සලකා බලන විට ඉන්දියාව එම රාජ්‍යතාන්ත්‍රික ගුලිය ගිල නොමැති බව පෙනේ.

Quad group https://thediplomat.com/2020/10/us-australia-india-japan-to-discuss-chinas-growing-power/

යුක්‍රේනය ආක්‍රමණය කිරීම හේතුවෙන් ඇමරිකාව ඇතුළු බටහිර විසින් රුසියාවට එරෙහිව පනවන ලද තහන්චි වලට ඉන්දියානු සහය ලභා ගැනීමට බටහිරින්  ප්‍රබල බලපෑමක් එල්ල වුවද, ඉන්දියානු විදේශ ඇමති සුබ්‍රමනියම් ජයෂන්කර් ඉන්ද්‍රඛීලයක් සේ නොසැලී සිටිමින් තම ස්ථාවරයේම පිහිටා සිටියේය. (Minister of External Affairs of the Government of India, Subrahmanyam Jaishankar) ඇමෙරිකාවට පිටුපාමින් මේ ප්‍රශ්නයේදී ඉන්දියාව ස්වාධීනව කටයුතු කරන බව පෙනේ.

බොහෝ විචාරකයින්ගේ මතය වී ඇත්තේ ජයෂන්කර් වනාහි ඉන්දියාව විසින් බිහි කොට ඇති විශිෂ්ට විදේශ ඇමති වරුන් අතරින් කෙනෙකු බවය.

pivot to Asia නමැති ඇමෙරිකානු උපාය මාර්ගික ප්‍රතිපත්තියේ මුලික අරමුණ චීනය මැඩපැවැත්වීම වුවද, ඉන්දියාව විසින් සිය ඉපැරණි මිතුරු රාජ්‍යය වූ රුසියාව අමනාප කර ගැනීමට ඇති අකැමැත්ත සේම ඓතිහාසික හේතුන් මත එම පතිපත්තියට සිය අනුමැතිය ලබා දී තිබෙන්නේ අතිශය දියාරු ලෙසය.

අප වටහා ගතයුතු කරුණක් වන්නේ ඉන්දියානු අධ්‍යාත්මයේ පවත්නා ඉතා බලවත් ඓතිහාසික ස්මෘතින් නිසා ඉන්දියාවට චීනය බැහැර කොට ඇමෙරිකාව වැළඳ ගත නොහැකි බවය. ඉන් ප්‍රධාන ඓතිහාසික-ස්මෘතිය වන්නේ බටහිර ජාතීන් විසින් විශේෂයෙන්ම බ්‍රිතාන්‍යය විසින් ඉන්දියාව හා චීනය දෘඪ යටත්විජිත පාලනයකට අවනත කිරීමත්, අනතුරුව අපකාර්මීකරණය deindustrialization කිරීමත් ය. මේ දුක්ගැනවිල්ල චීනයටද අදාළ බව ඉන්දියානු අධ්‍යාත්මයේ සටහන්ව තිබෙන කරුණකි. අනෙක් කරුණ නම් නව ආසියානු සියවස තුල ඉන්දියාවට පැවරී ඇති ඓතිහාසික කාර්යභාරය ඉන්දියාව විසින් මැනවින් වටහාගෙන තිබේ.

නව පරපුරේ බොහෝ අය නොදන්නා කරුණ නම්, 16 සියවසට පෙර මුළු ලෝකයේම දල දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් GDP 23%  ඉන්දියාව විසින් නිෂ්පාදනය කල බවය. නමුත් බ්‍රිතාන්‍යය විසින් එය 4% පහත හෙලන ලදී. මේ පිළිබඳව Noam Chomsky විසින් බහුලව සාකච්චා කොට තිබේ. යුරෝපීය ජාතීන් ඇමරිකාව සොයා ගැනීමට පෙර, එකල චීනය සහ ඉන්දියාව අදට සාපේක්ෂව London හා NY වැනි ලොව දියුණුතම ආර්ථිකයන්ය. (Enrique Dussel) ඊට අමතරව, වසර සියයක නින්දාව 100 years of humiliation පිළිබඳව XI Jinn Ping ද වාර ගණනක් සඳහන් කර තිබෙන්නේ බ්‍රිතාන්‍ය යටත්විජිත වාදය ගැනය. පහත සඳහන් ශාෂි තරුර් ගේ ඔක්ස්ෆර්ඩ් කතාව අසන්න.

කෙසේහොවේවා උදාවෙමින් තිබෙන නව ලෝක තත්වය යටතේ, නව ආසියානු ශතවර්ෂය තුල, ඉන්දියාව විසින් චීනයට හා රුසියාවට එරෙහිව ඇමරිකාව තෝරා ගැනීම ඓතිහාසික වශයෙන් ඔවුනට යුක්ති යුක්ත කරගත නොහැකි කරුණකි. ඇමරිකානු දේශපාලක පන්තියට දකුණු ආසියාවේ සංස්කෘතික ස්මෘතීන් පිළිබඳව ඇත්තේ ඉතා පටු දැනුමකි. මේ වනවිට රුසියාවේ මැදිහත්වීමෙන් චීනය සහ ඉන්දියාව අතර පවත්නා දේශසීමා ප්‍රශ්නය විසඳා ගැනීම පිළිබඳව රහස් සාකච්චා පැවැත්වෙන බවද කියවේ.

ඇමරිකාව හා බටහිර රාජ්‍යයන් නාවික බලයන් Naval Powers වන අතර, රුසියාව, චීනය හා ඉන්දියාව ගොඩබිම් බලයන්ය. Land Powers. 16 සියවසේ සිට මුළු ලෝකයේම අභිභවනය කල මේ බටහිර නාවික බලයන් අදවනවිට ක්‍රමයෙන් දුර්වල වෙමින් පවතින බව ඉන්දියාව දනී. ඉහල තාක්ෂණික අවි සොයා ගැනීම නිසා අතීතයේ ලොව භීතියට පත් කල නෞකා අද යල්පිනු obsolete තාක්ෂණික මෙවලම් බවට පත්ව තිබේ. ඉතාම නුදුරු අනාගතයේදී ඉන්දියාව විසින් රුසියාව සහ චීනය විසින් ගොඩනගාගෙන ඇති සහයෝගීතාවට ප්‍රසිද්ධියේම එකතු වනු ඇත. එමෙන්ම, බොහොවිට මේ ත්‍රිත්වයට ඉරානයද ඇතුළු වනසේ කිසියම් ආරක්ෂක ගිවිසුමකටද එළඹෙනු ඇත. ඇතැම්විට එය BRICS සංවිධානයේ ආරක්ෂක ගිවිසුමක්ද විය හැක. එවන් තත්වයක් තුල ලංකාවට අත්විය හැකි ඉරණම කුමක්ද? ඇමරිකාව විසින් ලංකාව තවත් එක තායිවානයක් කරගැනීමට කළහැකි සියල්ල නොකර සිටීවිද?

ගෝටා-ගෝ GOTA-GO වර්ණ විප්ලවයට බටහිර ඔත්තුසේවා විසින් මුදල් යොදවා ඇතිබව හෙළිවී තිබේ. එම විප්ලවයෙන් බටහිරට අවශ්‍ය නායකයාද පත් කරගෙන සිටී. මේ ආකාරයට ඉතිහාසයේ වැරදි පැත්තේ අපි නැවතත් හිටගත යුතුද? ශ්‍රී ලාංකිකයිනට සිතීමට කාලය එළඹ තිබේ. උදාවී ඇති නව ලෝක තත්වය භාවිතා කරමින්, රුසියාවේද සහය ඇතිව ශ්‍රී ලංකාව ඉන්දියාව සමග නව සහයෝගිතා ගිවිසුමකට එළඹීය යුතුය. 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ශ්‍රී ලංකාවේ ආරක්ෂාවට මෙන්ම ඉන්දියාවේද ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් බව ඉන්දියාවට ඒත්තු ගන්වා රුසියාවේද සහය ඇතිව ලංකාවේ බෙදුම්වාදී ප්‍රශ්නයට කල්පවත්නා විසඳුමක් සොයා ගැනීම ඉතාම කාලෝචිතය. නමුත් දුරදක්නා රාජ්‍ය නායකයෙක් ශ්‍රී ලංකාවට සොයාගත හැකි වේද?

Chandre Dharmawardana

The Aragala Naayakayas (leaders) were going to attack the parliament.  Parliament is where the power of the people is entrenched. Try attacking the parliament in any country. That is regarded at an uprising against the state and equal to terrorism in every country without exception.

Rosenberg is a German-Polsih Marxist acttivist who is often quoted with veneration by leftist political “scientists”. She too led such an attack on the German Parliament, and was arrested and shot by the then leftist government of Germany. That leftist government had in fact been led by one of Rosenberg’s own disciples!. Rosenberg had also advocated that while attacking the parliament, the protestors must also attack all publishing houses that had criticized them.  So, it is the likes of Rosenberg who are regarded as idols by some of the leaders of the Aragalaya. In my view, such people are a danger to democracy.

Those who claim that the Aragalaya leaders have been unjustly arrested have not given any examples of any countries where such behaviour (attacking the parliament itself) is accepted. 

In Sri Lanka this attack happened after severe civil unrest that led to an assault on the President’s house.  If the President did not flee, he would have been lynched by the mob, just as they had killed a new MP only weeks ago.

The PTA may be extreme in that it enables arrest and holding for 90 days. That should be modified to include Habeas Corpus every 14 days during those times when the prisoner is held. But the right to hold people who threaten the state exists in every country. 

So, there should be no ARBITRARY detention. In the case of the Aragalaya leaders it has not been a case of arbitrary detention as a preliminary case has been made.

Everyone has the right not to be arbitrarily detained or imprisoned. 

The following international instruments include similar provisions: article 9(1) of the International Covenant on Civil and Political Rights; article 37(b) of the UN Convention on the Rights of the Child; and article XXV of the American Declaration of the Rights and Duties of Man (art. XXV).

See also the following international, regional and comparative law instruments  (not legally binding in many countries, for example Canada) but countries include similar provisions: article 9 of the Universal Declaration of Human Rights; articles 7(2) and 7(3) of the American Convention on Human Rights; article 5 of the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms; and the 5th and 14th Amendments of the Constitution of the United States of America.

In Canada the Cabinet can take decisions to hold people without giving much reasons, or simply because a foreign power (e.g., USA) claimed extradition without proving that the person has committed any crime. This happened with Wikileaks journalist Assange in the UK where they merely practice journalism, and with the Chinese Cell-phone company executive in Canada who was finally let go after Biden came to power.

In such cases the individual has the burden of proving that he or she was arbitrarily detained or imprisoned. 

In Canada the analytical framework for determining whether a provision limits section 9 involves two steps: 1) was the individual detained or imprisoned? and 2) was that detention or imprisonment arbitrary? See R. v. Hufsky, [1988] 1 S.C.R. 621 at paragraphs 12-13., in Canada.

The PTA has to be modified a bit, but such powers are needed to safeguard the state of extremely vulnerable small countries, given the draconian powers that even powerful stable countries like Canada uses.

I hope some legal expert explains all this. The problem is, the youth in Sri Lanka have been brain-washed by 80 years of Marxist activity starting from 1930s to treat law an order as “Colonial” and attack the law. Being militant was/is considered as mandatory for spawning a revolution. These brain-washed citizens hope to capture power and create a “dictatorship of the proletariat”.  So calling for “democratic rights” is a political and agit-prop tactic applicable ONLY PRIOR TO THE ARAGALAYA. After the success of the Aragalaya, the text-book formula is to establish a dictatorship. 

Chandre Dharmawardana

By Dharshan Weerasekera Attorney-at-Law

The protests that started in mid-March and culminated in the storming of the President’s House and Presidential Secretariat on July 9 leading to the subsequent resignation of the president, have been praised by many commentators as a triumph of democracy and a resounding affirmation of the rights of the people. However, there is another perspective that one must consider at least for the sake of argument, namely, that the events in question demonstrate the supplanting of the rule of law in our country by the rule of the mob.

There is very little discussion of this second perspective in local academic journals and newspapers and it is in the public interest to start one. I argue that, the protests are illegal because they contravene the letter as well as spirit of the foundational principles of our Constitution embodied in Articles 3 and 4. I argue further that, some fans of the protests are using a version of the ‘social contract theory’ associated chiefly with the seminal thinkers Thomas Hobbes, John Locke and Rousseau, to defend them.

It is vital that, both the above matters be brought to the attention of the public because there is a danger that if they go unchallenged they might creep into formal academic discourse and perhaps even into judicial rulings in the future, with devastating consequences. In this article, I shall briefly explain: a) why the protests are illegal and, b) why the application of social contract theory to the protests is fallacious.

THE CONSTITUTIONAL ARGUMENT

Arguably, the most important clauses in the Sri Lankan Constitution are Articles 3 and 4. Article 3 states: In the Republic of Sri Lanka sovereignty is in the People and inalienable.” It identifies the ultimate basis of the Constitution’s authority and by extension its validity. Meanwhile, Article 4 enumerates the specific ways in which the people are to exercise their sovereignty, for instance, legislative power through a parliament comprising of elected representatives, executive power through a president elected by the people, the franchise directly by the people and so on.

The necessary implication of an enumeration such as the above is that, if the people wish to exercise their sovereignty including changing the government they must do so through the specific means spelled out in Article 4. The Constitution does not recognize any other ways through which the people may exercise their sovereignty, for instance, through popular uprisings and other such means. Nor does it reserve to the people the right to invent such means. To suppose otherwise would be to hold that the Constitution, the ‘Supreme Law of the Land,’ is supreme only when it is convenient for people to consider it so.

The above argument is strengthened when one considers what might be the possible obligations of the citizens towards the state. Sri Lanka is mainly a welfare state and almost the entire gamut of essential services is heavily if not entirely subsidized by the state. We have free healthcare, free education, farm subsidies and so on. The state is also the largest employer.

In these circumstances, the question arises as to whether at a time when the state was in financial difficulties at least partly as a result of factors beyond its control such as the costs of facing a pandemic and also the Easter Sunday terrorist attacks that crippled tourism, one of the pillars of the economy, it would have been more reasonable for the protestors to show some patience instead of taking to the streets immediately and calling for the ouster of the government?

To digress a moment, there is an extraordinary passage in Plato’s dialogue, the Crito, that speaks to the above question. Socrates was in prison awaiting execution. A group of his friends led by Crito arrange an escape for him and Crito visits the prison to tell him about the plan. But, Socrates refuses the offer. He says, among other things:

Imagine that I am about to play truant, and the laws and the government come and interrogate me: Tell us, Socrates,” they say, what are you about?” are you not going by an act of yours to overturn us—the laws, and the whole state, as far as in you lies? Do you imagine that a state can subsist and not be overthrown, in which the decisions of law have no power, but are set aside and trampled upon by individuals?” He goes on.

”Then the laws will say, Consider, Socrates, if we are speaking truly that in your present attempt you are going to do us an injury. For, having brought you into the world, and nurtured and educated you, and given you and every other citizen a share in every good we had to give, we further proclaim to any Athenian by the liberty which we allow him, that if he does not like us when he has become of age and has seen the ways of the city, and made our acquaintance, he may go where he pleases and take his goods with him. None of us laws will forbid him or interfere with him. Anyone who does not like us and the city, and who wants to emigrate to a colony or to any other city, may go where he likes, retaining his property.” (Crito, Complete Dialogues of Plato, (trans. Benjamin Jowett) London, 1952, p. 217) Socrates’ point is that, a person who disobeys the law potentially destroys the state, and if that person has benefited from the state in any way, he has no moral right to do such a thing. At the time of the protests, all of the means provided by the Constitution for changing the government were available to the citizens of this country. Now, a critic might say that it would have taken too long to exercise those means, for instance, if people were to wait for two years until the next elections the country would have been ruined.

But then, the means to change the times for elections were also available. To my knowledge, the government had made no attempt to suspend the Constitution or any part thereof. Meanwhile, if any citizen was dissatisfied with the prevailing situation, they had the option of leaving. In these circumstances, was it lawful for the protesters to storm the President’s House and Secretariat and forcibly evict the president from those premises and shortly afterwards the country leading to his subsequent resignation? In my opinion, the conclusion is inescapable that the said act is illegal.

SOCIAL CONTRACT THEORY AS A

DEFENCE FOR THE PROTESTS

A perusal of commentary on the protests shows that many writers rely on a version of the social contract theory” to defendthem.Inmyview,theirstanceisuntenable. AsfarasI am aware, the idea behind the theory, chiefly associated with Thomas Hobbes (1588-1679), John Locke (1632-1704) and Jean Jacques Rousseau (1712-1778) is that, at the inception of a state the people enter into a contract with their rulers whereby the former surrender a portion of their sovereignty to the rulers in exchange for the rulers ensuring the security and welfare of the people.

If the rulers fail to fulfill their end of the deal, the people would be justified in ousting them. Locke famously says: Whenever law ends, tyranny begins. If the law be transgressed to another’s harm; and whosoever in authority exceeds the power given him by the law, and makes use of the force he has under his command to compass that upon the subject which the law allows not, ceases in that to be a magistrate, and acting without authority may be opposed, as any other man who by force invades the rights of another.” (An Essay Concerning Civil Government, p. 71) As mentioned earlier, some commentators try to defend the protests by resort to a version of the above argument. According to them, the former president exceeded his authority or in some other way reneged on his obligations to the people and hence the people had a right to oust him. However, leaving aside the question whether such a dereliction of duty in fact happened, Locke’s argument and by extension the social contract theory cannot be applied to a situation such as what happened in Sri Lanka because of the following reasons.

Locke, Hobbes and Rousseau were responding to the fundamental transformations happening during their lifetimes in the political systems of their respective countries. In the case of Hobbs and Locke, it was to the transition from a monarchy to a constitutional monarchy that was taking place in England over the course of the 17th century and in the case of Rousseau it was to the transition from a monarchy to a Republic symbolized by the French Revolution. They were trying to legitimize or justify the emerging political order, not convulsions in such systems once they are formed.

Democracy is understood as rule by the consent of the people. If one accepts that, the way in which this consent is expressed is though elections, then to change governments other than through constitutionally prescribed methods creates the potential for perpetual instability. For instance, if people can topple the government at will, what is the point of having elections? It negates the very purpose for which the social contract is purportedly formed, namely, ensuring the security and well-being of the people.

CONCLUSION

Sri Lankans must decide whether they want to live in a country where the rule of law prevails or, ultimately, the rule of the mob. If the former, they need to reflect deeply about what happened in the course of the protests and devise constitutional means

උපුටා ගැන්ම  හිරු පුවත්

“ජනපති දුටු මිත්‍රත්වය – එන අයට පාර්ලිමේන්තු කැන්ටිමෙන් තේ දෙන්න ද ?

අරගලයේදී පාර්ලිමේන්තුව අත්පත් කර ගැනීමට දැරූ උත්සාහය නීතියේ ආධිපත්‍ය සහ ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීමක් බව ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ පවසනවා.

156 වන පොලිස් දින සැමරුමට කොළඹදී අද එක්වෙමින් ජනාධිපතිවරයා මේ බව කියා සිටියා.

රටේ මූලික නීතිය වන ව්‍යවස්ථාවට අනූව කටයුතු නොකරණ පුද්ගලයින්ට එරෙහිව ක්‍රියා කළ යුතු බව ද ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා සඳහන් කළා.

1866 වර්ෂයේ සැප්තැම්බර් මස 03 වන දින ඇරඹුණු පොලීසිය මහජන ජීවිත හා දේපල ආරක්ෂා කරමින් සමාජ සුරක්ෂිතබව පවත්වාගැනීමට කැපවන ප්‍රධාන ආයතනයයි.

156 වැනි පොලිස් දින සැමරුම අදට යෙදී ඇති අතර ඊට සමගාමීව අද සිට 10 වනදා දක්වා පොලිස් සතියක්ද නම් කර තිබෙනවා.

ශ්‍රී ලංකා පොලීස් 156 වන සංවත්සරයේ ප්‍රධාන උත්සවය පැවැත්වුණේ ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ සහභාගීත්වයෙන්.

මේ අවස්ථාවට අග්‍රාමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධන, කථානායක මහින්ද යාපා අබේවර්ධන, මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍ය ටිරාන් අලස්, පොලිස්පති සී.ඩී වික්‍රමරත්න යන මහත්වරුන් ඇතුළු පිරිසක් එක්වසිටියා.

පොලිස් නිලධාරියෙකුට ජීවිතයේ එක්වරක් පමණක් ලබාගත හැකි ජනාධිපති පොලිස් වීරතා පදක්කමක් 2022 මැයි මස 09 වන දින නිට්ටඹුව නගරයේදී කලහකාරී පිරිසක් විසින් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී අමරකීර්ති අතුකෝරල මහතා ඝාතනය කළ සිද්ධියේදී මිය ගිය ආරක්ෂක නිලධරි පොලිස් සැරයන් ජයන්ත ගුණවර්ධන නිලධාරියා වෙනුවෙන් පිරිනැමුණා.

මේ අතර පාර්ලිමේන්තු සංකීර්ණයේ ආරක්ෂක රාජකාරියේ යෙදී සිටි පිරිසකටද මෙහිදී ප්‍රණාම සහතික පිරිනැමුණා.

By P.K.Balachandran Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, September 2: On Thursday, September 1, Sri Lanka succeeded in arriving at a staff-level agreement with the IMF for an Extended Fund Facility of US$ 2.9 billion spread over a four-year period. This facility was given following the submission of a credible plan for a thorough reform of the ruined economy by the Ranil Wickremesinghe government.

But, as the IMF team made it clear, the actual realization of the loan will be tied to the willingness of Sri Lanka’s external creditors to take haircuts and restructure the terms of repayment in a mutually agreed way. Herein lies the problem. The creditors are a mixed bag of bilateral donors, international funding organizations, and a very large number of private owners of Sri Lanka’s international bonds. All of them should agree to a common formula based on transparency. It is not an easy task for the two international companies charged with the responsibility to work out such a deal.

More importantly, the bilateral donors are not on the same page. China says that it is ready to help Sri Lanka at the IMF but it has also indicated that is against accepting a haircut. It wants Sri Lanka to take a further loan from it as a refinance facility. But this is not acceptable to India and the Western world, which want China to be a part of an internationally agreed haircut scheme. They also want Chinese loans to be transparent, because in their view, Chinese funding is not transparent.

While Sri Lanka has requested Japan to organize an international creditors’ conference, Japan wants Sri Lanka to do that. Some recent issues Japan had with the Sri Lankan authorities have dampened Tokyo’s enthusiasm to be proactive in saving Sri Lanka. In a written statement given to The Hindu, all that the Japanese embassy said was that it is assessing the progress and the situation in Sri Lanka and that Japan will further consider appropriate responses in consultation with the Government of Sri Lanka and other donor countries and organizations.

Even if Sri Lanka organizes a meeting of creditors, will China attend it?  China is key because it is the single largest bilateral creditor. Beijing is still insisting on a bilateral arrangement even as it promises to help Sri Lanka at the IMF. The signals from China are confusing. Asked if China is agreeable to a debt restructure program with Sri Lanka to make the island nation eligible for IMF support, a spokesman at the Chinese Embassy in Colombo said that China will help Sri Lanka with the IMF but added that Colombo should discuss the plan Beijing had proposed earlier, namely, a bilateral arrangement.

The embassy spokesman said: Shortly after the Sri Lankan government announced suspension of international debt payments in April 2022, Chinese financial institutions reached out to the Sri Lankan side and expressed their readiness to find a proper way to handle the matured debts related to China and help Sri Lanka overcome the current difficulties. We hope Sri Lanka will work actively with China in a similar spirit and work out a feasible solution expeditiously.”

Sources said that China will not agree to a haircut as suggested by the West but will offer Sri Lanka another US$ 1 billion as a fresh loan and a buyers’ credit of another US$ 1.5 billion. That is the original offer from which China is not expected to budge. China will help Sri Lanka on its own terms not on the terms set by the West, the sources explained.

India’s stand, as stated by the Ministry of External Affairs’ spokesperson Arindam Bagchi, is that New Delhi seeks creditor equitability and transparency”. But this puts New Delhi in opposition to Beijing. Sri Lanka owes to India US$ 960 million in addition to a credit line of US$ 4 billion given this year during the current economic crisis.

While it is true that the ball is now in Sri Lanka’s court and not in the IMF’s, the international community too has to change its approach to Sri Lanka says Sri Lankan economist Prof.Sirimal Abeyratne. He told this writer that Sri Lanka’s creditors should realize that the world is economically highly integrated and that geopolitical conflicts will only disrupt economic integration which is vital for the survival of all.

The US is tied up with Chinese investments in US bonds and China is dependent on US technology. Europe is dependent on Russia for energy as much as Russia is dependent on Europe. The Sri Lankan economic crisis casts a responsibility on the shoulders of all major countries and it is time they stopped looking at the crisis through geo-political spectacles and delaying Sri Lanka’s recovery, Prof. Abeyratne said.

Domestic Issues

In addition to the problems with external creditors, Sri Lanka has an internal problem of equal gravity to face, namely, political opposition and potential instability. The current President, Ranil Wickremesinghe, is firmly in the saddle with assured support from the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) helmed by the Rajapaksas. His writ runs across the country because of his ability to use the instruments of power. But the opposition and the media consider his Presidency to be lacking in political legitimacy if not in constitutional legitimacy.

Wickremesinghe had not entered parliament as a popularly-elected member but as a nominated one in the National List. He became Prime Minister and President on the basis of support from the SLPP led by the discredited Rajapaksas. He is constantly derided for being in power only to shield the Rajapaksas from the law. But his opponents forget that Wickremesinghe had dared to present a growth-oriented interim budget, outlined a liberal reform program and secured the help of the IMF and the West. He has kept a lid on disruptive agitations and brought some relief to the common man.

The opposition wants immediate elections which they feel will oust the Ranil-Rajapaksa regime. The recent defection by 13 MPs from the Rajapaksa party gives them hope of more defections. Wickremesinghe’s bid to form an all-party government failed due to obstacles placed by the opposition which did not want a government led by Wickremesinghe or which included the SLPP led by the Rajapaksas.

Elections could be held (albeit at a high cost), but there is no guarantee that a stable government will be formed after the polls, because the opposition is highly fragmented both ideologically and politically.

If there is no political stability, if the Wickremesinghe government hangs by a thin thread in parliament, and if parliament is also divided, the difficult economic structural reforms sought by the IMF may not take place. The trade unions will become vociferous in opposing any measures to privatize loss-making and inefficient State-run institutions. Higher taxation and higher tariffs, suggested by the IMF, will be opposed tooth and nail.

If reforms are abandoned or implemented half-heatedly, Sri Lanka might not get the US$ 2.9 billion expected from the IMF and the creditors would not agree to take a haircut. India might have come to Sri Lanka’s again. But will India be in a position to do so? It is already at the end of its tether having shelled out US$ 4 billion this year alone, a sum which it has never extended to any other country in the past.

If Sri Lanka does not unite and Sri Lankans of different political hues do not declare a moratorium on confrontational politics as President Wickremesinghe has been pleading for, and if they do not put their shoulders to the wheel as one nation with one goal, the future is indeed grim.

The current crisis should be seen as an opportunity to change Sri Lanka radically and put it on the high road to growth and modernity. Politicians should turn a new leaf in political behavior, in economic policy and in international relations so that Sri Lanka does not get stuck with the image of being a nation with a begging bowl as its symbol.

Lanka Lead News

අමෙරිකානු තානාපතිනි ජූලි චුන්ග් මැතිණිය සෝවියට දේශයේ හිටපු ජනාධිපති මිඛායිල් ගොර්බොචොව් ගේ දිවි සැරිය නිම කිරීම සම්බන්ධයෙන් සිය ට්විටර් ගිණුමේ සටහනක් තබමින් ,
මිඛායිල් ගොර්බොචොව් යනු කොමියුනිස්ට්වරුන්ට ධනවාදය නම් පාඩම උගන්වා සෝවියට සංගමය උඩු යටිකුරු හරවා නිර්මාපකයාගේ පාරාදීසය බවට පත් කළේය. උතුරු නැගෙනහිර පළත් වෙනම රාජ්‍යයක් බවට පත් කර ගැනීමට අවශ්‍යය වන්නේ නම් ශ්‍රී ලංකාවටද ගොර්බොචොව් කෙනෙකු අවශ්‍යයයි.” පවසා ඇති බව සමාජ ජාලා තුළ සැරිසරණය වන පණිවිඩයකින් කියවේ.

කෙසේ වුවද මේ සම්බන්ධයෙන් අමෙරිකානු තානාපතිනිය සටහනක් තබමින් පවසන්නේ තමන්ගේ නමින් වන ව්‍යාජ සමාජ ජාලා ගිණුම් වලින් තමා පැවසුවේයැයි පවසමින් විවිධ ව්‍යාජ පණිවිඩ සමාජ ජාලා තුළ සංසරණය වන බවයි.

අමෙරිකානු තනාපතිනිය නිකුත් කළා යැයි පැවසෙන පණිවිඩය සම්බන්ධයෙන් අදහස් දක්වන ජේෂ්ඨ නීතිඥයෙකු ලංකා ලීඩ් වෙබ් අඩවිය වෙත පවසා සිටියේ, පණිවිඩය ව්‍යාජ යැයි අමෙරිකානු තානාපතිනිය පැවසුවද එයින් ගම්‍යය වන අදහස නම් ව්‍යාජ නොවන බවයි.

Lanka Lead News

මහ බැංකු අධිපති ආචාර්ය නන්දලාල් වීරසිංහ මහතා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට රට ගොඩ නැගීමට කළ යුතු දේ සම්බන්ධයෙන් ටියුෂන් පන්තියක් පැවැත්වූ බැවින් දැන් රටේ අර්බූදය විසඳෙනු ඇතිද යන්න පිළිබඳව ලංකා ලීඩ් වෙබ් අඩවිය ජාතික සංවිධාන වල මතය විමසන ලදී.

එහිදී ජාතික සංවිධාන එකමුතුවේ මාධ්‍යය ප්‍රකාශක වෛද්‍යය වසන්ත බණ්ඩාර මහතා අදහස් දක්වමින්, ” මීට පෙර පී බී ජයසුන්දරගෙන් උපදෙස් අරගෙන තමා රට අද මේ අර්බූදය දක්වා රැගෙන ආවේ. නන්දලාල් වීරසිංහ අහසින් කඩා වැටුණු සුර දූතයෙක් නෙවෙයි.ඔහු මීට පෙර මහ බැංකුවේ නියෝජ්‍යය අධිපති ලෙස වසර 10ක් කටයුතු කළ අයෙක්. අභ්‍යන්තර තීන්දු ගැනීමේදී මහ බැංකු අධිපතිට සමාන බලයක් නියෝජ්‍යය අධිපතිටත් තිබෙනවා. 2015-2019 කාලයේදී ඉතා ඉහළ පොලියකට ඩොලර් මිලියන 12000කට අධික වානිජ ණය ගන්නකොට ඔහුට පෙනුනේ නැද්ද වසර කිහිපයකින් ගොඩ එන්න බැරි ණය අර්බූදයක් එන බව. ඒ ණය ගත්තේ එදිනෙදා වියදම් පියවා ගැනීමට හෙවත් ගෙවුම් ශේෂ හිඟය පියවා ගැනීමට මිස කිසිදු සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියකට නෙවෙයි. නන්දලාල් කියන්නේ ලෙඩේ උත්සන්න වෙදෙක්. ඔහුගේ උපදෙස් වලින් ලෙඩා බේරා ගැනීමට සිහින දැකීම මේ සියවසයේ ලොකුම විහිලුවයි.”

Courtesy Adaderana

China says it stands ready to work with relevant countries and international financial institutions to continue to play a positive role in supporting Sri Lanka’s response to current difficulties and efforts to ease debt burden and realize sustainable development.

The spokesperson for the Chinese Foreign Ministry, Zhao Lijian stated this in response to a question raised by a journalist during a regular press conference on Friday (Sep 02).

When asked for China’s views, as a creditor nation of Sri Lanka, with regard to Japan’s request for all countries that lent money to the island nation to discuss debt restructuring, Mr. Zhao said China has paid attention to the difficulties and challenges faced by Sri Lanka.

We have provided help to Sri Lanka’s socioeconomic development to the best of its capacity.”

Speaking further, he said China supports relevant financial institutions in consulting with Sri Lanka for proper solutions.

Courtesy Adaderana

Myanmar has handed over 1,000 tons of rice to Sri Lanka at a port in the commercial city of Yangon, the state-run Myanmar News Agency reported on Saturday.

Speaking at the handover ceremony on Friday, Union Minister for Commerce U Aung Naing Oo said that the donation is a token of sympathy for Myanmar’s government and people for the people of Sri Lanka.

He expressed at the ceremony the hope for strengthening friendship and cooperation between the two countries.

Sri Lankan Ambassador to Myanmar J.M. Bandara expressed gratitude to the Myanmar government for the donation, saying the rice donation is helpful for Sri Lanka, which is currently facing an economic crisis.

Hiru

Courtesy Hiru News

Paris Club is ready to start debt relief process for Sri Lanka and coordinate with non-Paris Club official bilateral creditors to provide financing assurances.

Courtesy Hiru News

Four (04) Covid-19 related deaths have been confirmed for 02 September

Courtesy Hiru News

A loaf of bread (450g) will be sold at Rs. 300 citing the increase in Wheat Flour prices according to the All Ceylon Bakery Owners Association

Courtesy Hiru News

Foreign Ministry Spokesperson Zhao Lijian at the regular pess conference on September 2, 2022 responsed to a query of Reuters.

Reuters: During a news conference on Friday, Japanese Finance Minister Shunichi Suzuki urged all countries that lent money to Sri Lanka, including China, to discuss the country’s debt restructuring. These were remarks made after Sri Lanka reached a loan agreement with the International Monetary Fund. As a creditor nation, does China have any comment?

Zhao Lijian: China has paid close attention to the difficulties and challenges faced by Sri Lanka and we have provided help to Sri Lanka’s socioeconomic development to the best of its capacity. China supports relevant financial institutions in consulting with Sri Lanka for proper solutions. We are ready to work with relevant countries and international financial institutions to continue to play a positive role in supporting Sri Lanka’s response to current difficulties and efforts to ease debt burden and realize sustainable development.

BY EDWARD THEOPHILUS WANIGASEKERA

Social, religious and political issues have been associated with the Catholic Church, which arrived in Sri Lanka with the invasion of the Portuguese in 1505, and the church had several conflicts with the government. Historical information related to the Christian churches in Sri Lanka evidence that the church always attempted to not involve in political issues except for the nationalization of catholic schools.

It was a remarkable situation and people agreed with the church’s stand. However, the ARAGALAYA has brought a negative stand for the church and Rev.Balangoda Kassapa publicly expressed that the church has been supporting the ARAGALAYA against Buddhism. Was the statement of Rev Kassapa true and why did the church involve in activities contrary to the religious reconciliation introduced by the Second Vatical council? 

Garvin Karunaratne, Phd Michigan State University

I would request our leaders- the President, the Prime Minister and the Governor of the Central Bank  to please consider approving the implementation of a new programme to create employment and also create the production of all items that we imported. It could be on the lines of the Divisional Development Councils Programme(DDCP) of the Sirimavo days, amended as follows. The DDCP only aimed at creating very small  industries and small scale agricultural projects. This was expanded in Matara by me to include medium sized industries, a mecanized boatyard making seagoing fishing boats and by the Divisional Sec at Kotmale, by his Paper Making industry,made by recycling waste paper. I also established the Crayon Factory in Deniyaya and this was done via the Morawaka Cooperative with MP Sumanapala Dahanayake at its head. The DDCP did succeed in creating a large number of small industries and at least 25,000 successful agriculturists. In addition the three industries were a great success. 

Let us in the new programme have a grassroots level small agricultural and small industry unit like in the DDCP in ever Grama Nilardhari area and in addition have at least one  small scale industry in each Div Sec Area. The cost is very low as this will be done by the GA,Div Secs and a host of other officers like Dev Officers etc already is service today. Stipend payments will have to be made to the people who work till the projects become income generating. In the scale of small industries there will be an initial  payment in dollars to import say a smallscale paper making or food processing unit but that outlay will be covered in a years imports that will be avoided.  

If approved I can do a draft programme on this basis to be considered. This is a programme that will get off the ground in a few weeks. It will cost very little. Please consider. This is what the country needs right now.

I am speaking through sheer experience of handling, starting new programmes. My Youth Self Employment Programme in Bangladesh which I started from scratch in April 1982 is today the premier programme  of employment creation the world has known with over three million youths guided to be employed. In the Manifesto for the Mayorship of the Colombo Municipality High Commissioner MilindaMoragoda hailed this Programme. That was in 2011 when this YSEP had created a million youths self employed. Now the number self employed is over three million.  

Pease consider my request.

Garvin Karunaratne, PhdMichigan State University
 garvin_karunaratne @hotmail.com 

Professor Dr. Nishan C. Wijesinha (Sarasota)

I can recall back to when Mr. Wickremesinghe was made the Minister of Education on 14 February 1980; where Mr. Wickremesinghe promised educational reforms. We were then studying for our A/L’s at STC Mount; and all of us with the O/L batch sent a communique requesting that O/L curriculum be made to 6 subjects, allowing students to take part in extra-curricular activities, and the A/L to 3 subjects.

In our communique we requested that O/L substitute subjects for the following be offered for students, as everyone is not of equal IQ to adapt to a rigid syllabus. Those were, Math to General Accounting, and General Science to Sports Science Techniques and Pre and Post-Harvest Techniques.

As usual the secretary concerned pushed-forward a proposal which was spiteful to ours, and pushed forward an agenda made to offer schools extended closing and opening hours, with a multi grain biscuit for lunch or at interval time. This eventually brought-in much criticism from parents as it led to restrictions of a real meal to the children at lunch time, as well as on the other hand it was illogical, and also crashing with inter-school events such as rugger and hockey.

Now that Mr. Wickremesinghe is the incumbent President of the Republic, I request for the Educational Reforms to be made as aforementioned.

 Lanka Lead News

විජේදාස රාජපක්ෂ මහතා විසින් ගෙනඑන ලබන ව්‍යවස්ථා මගෝඩියට මේ රටේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු ගොදුරු නොවිය යුතු බවත් එසේ වුවහොත් මෙරටේ ජනතාව මන්ත්‍රීවරුන්ගේ කාර්යභාරය භෞතික වශයෙන් අවසන් කිරීමට කටයුතු කරනු ඇති බවත් වෛද්‍ය වසන්ත බණ්ඩාර මහතා සදහන් කළේය.

ශ්‍රී ලංකාවේ සිදුවූ ව්‍යවස්ථා සංශෝධන මගෝඩි පිළිබඳව සහ විශේෂයෙන්ම විජයදාස රාජපක්ෂ මහතා අධිකරණ ඇමතිවරයා ලෙස සිදු කළ දේ පිළිබඳව විග්‍රහයක් සහිත ග්‍රන්ථයක් අද දින( 01) නිදහස් චතුරස්‍රයේ පුස්තකාල සහ සේවා මණ්ඩල ශ්‍රවනාගාරයේදී එළි දැක්වීමට එක් වෙමින් ඒ මහතා මෙසේ සදහන් කළේය.

එසේම අධ්‍යාත්මය සිදගෙන ජීවත් වුවත් ඉන් පළක් නොමැති බව සදහන් කළ වසන්ත බණ්ඩාර මහතා පැවසුවේ මීට ගොදුරු වී මේ රටේ ඒකීය භාවය වෙනුවෙන් දිවිපිදු 30000 තරුණ තරුණියන්ගේ සහ අත් පා ඇස් අහිමිකරගත් තවත් 30000කට අධික මිනිසුන්ගේ නාමයෙන් මීට ගොදුරු නොවන ලෙසත් එසේ වුවහොත් පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරුන් 225ම කාර්යභාරය අවසන් කිරීමට මේ රටේ ජනතාව පෙළගැස්සවීමටද පසුබට නොවන බවයි.

එහිදී අදහස් දක්වමින් මෙතෙක් ලංකාවේ ව්‍යවස්ථා සංශෝධන සම්බන්ධයෙන් සිදුකළ මගෝඩි සම්බන්ධව විශේෂ හෙළිදරව්වක් එම කෘතියේ කර්තෘ ජ්‍යෙෂ්ඨ නීතිඥ කල්‍යානන්ද තිරාණගම මහතා විසින් සිදුකරනු ලැබීය.

මෙම කෘතිය පිළිගැන්වීම සිදුකරනු ලැබුවේ හිටපු අගවිනිසුරු සරත් නන්ද සිල්වා මහතාටය. එය එළිදැක්වීමේ උත්සවය ආචාර්ය ගුණදාස අමරසේකර මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවැත්විණි.

Courtesy Adaderana

Beleaguered former Sri Lanka President Gotabaya Rajapaksa returned to the island a short while ago (Sep 02), Ada Derana correspondent says.

Rajapaksa fled the country after months-long mass public demonstrations demanding his immediate resignation gained momentum in July after protesters stormed the President’s House in Colombo and several other state buildings in the capital.

He reached the Maldives late on July 12, with his wife Ioma Rajapaksa and two security officers in a military plane. Sri Lanka Air Force (SLAF) later confirmed that it provided a military plane for Rajapaksa’s departure upon a request made by the incumbent government.

Rajapaksa subsequently travelled to Singapore on a Saudi Airlines flight from the Maldives. He reached Changi International Airport in Singapore on July 14. His stay was later extended by the Singaporean authorities, issuing him another 14-day visit pass expiring on August 11.

The Singapore government clarified that Rajapaksa was on a private visit and not granted asylum. During his temporary stay in Singapore, Rajapaksa tendered his letter of resignation to Speaker of Parliament Mahinda Yapa Abeywardena, officially stepping down from the presidency.

The 73-year-old then flew to Thailand, seeking temporary shelter. Thailand’s foreign minister Don Pramudwinai clarified that Rajapaksa can stay in Thailand for 90 days because he is still a diplomatic passport holder.

After Rajapaksa was ousted, the island’s parliament elected then-Acting President and six-time former Prime Minister Ranil Wickremesinghe as the new Head of State. He had the backing of Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP), the largest bloc in the 225-member parliament.

Disclaimer: All the comments will be moderated by the AD editorial. Abstain from posting comments that are obscene, defamatory or slanderous. Please avoid outside hyperlinks inside the comment and avoid typing all capitalized comments. Help us delete comments that do not follow these guidelines by flagging them(mouse over a comment and click the flag icon on the right side). Do use these forums to voice your opinions and create healthy discourse.

Courtesy Hiru News

Developing Countries Trading Scheme will offer Sri Lanka the opportunity to benefit from duty- free schees for a range of goods exported to UK according to the Prime Minister of the United Kingdom.

British Prime Minister Boris Johnson has stated this while sending a congratulatory message to the President.

The UK Government announced the launch of the Developing Countries Trading Scheme (DCTS) effective from early next year, replacing its Generalised Scheme of Preferences (GSP) scheme.

DCTS applies to 65 countries including Sri Lanka, offering lower tariffs and simpler rules of origin requirements for exporting to the UK.

Sri Lanka has been categorised under those eligible for “Enhanced Framework/Preferences” along with Bolivia, Cape Verde, Kyrgyzstan, Mongolia, Pakistan, Philippines and Uzbekistan. The other three categories are Comprehensive preferences (with Bangladesh, Bhutan, Cambodia, Myanmar, Nepal among recipients), Standard preferences (India, Indonesia among others) and Economic Partnership Agreement.

The UK Government is also lowering or removing tariffs on an additional 156 products in DCTS Enhanced Preferences. The result of this change is that more than 85% of eligible lines now benefit from zero tariffs in DCTS Enhanced Preferences, covering trade worth around £ 2 billion.

Courtesy Hiru News

02 September 2022: Fitch Ratings-Hong Kong releasing a statement titled “Onus on Debt Negotiations after Sri Lanka’s IMF Staff Agreement” comments on the IMF agreement and the current context in Sri Lanka.

The Text of the Statement is as follows;

The IMF staff-level agreement with Sri Lanka on a USD2.9 billion programme, confirmed on 1 September, appears to signal a sharp change in policy settings in order to achieve macroeconomic stability, including through large fiscal adjustment, greater exchange-rate flexibility and more central bank autonomy, says Fitch Ratings. This should facilitate negotiations with official and private creditors, but the timing of any debt restructuring agreement remains uncertain.

The Extended Fund Facility will not be approved by the IMF’s Executive Board until the government has implemented a number of agreed prior actions (not publicly specified), financing assurances have been received from official creditors, and good faith efforts have been made to reach agreement with private creditors. The IMF has assessed Sri Lanka’s debt burden as unsustainable, so the outcome of negotiations with creditors should involve debt relief.

Tax reform will be an important element of the agreed programme. Personal income tax will be made more progressive and corporate income tax and VAT will be broadened, with a goal of achieving a primary fiscal surplus of 2.3% of GDP by 2025, compared with a deficit of 5.7% in 2021.

In line with this, the interim 2022 budget unveiled by the new government on 30 August laid out plans to raise the standard rate of VAT to 15% from 12% from 1 September, and proposed compulsory tax registration for all residents aged over 18 years. The budget sought to raise government revenue/GDP from 8.2% in 2021 to 15% by 2025, and to reduce public debt/GDP from around 110% at end-2021 to not more than 100% in the medium term. The revised budget deficit for 2022 is projected at 9.8% of GDP, up from 8.8% of GDP in the original 2022 budget.

We believe the government has some room to reduce capex, but its non-discretionary expenditure is large. Interest payments and wages were equivalent to 1.3x government revenue in 2021. We expect additional revenue raising to be the main driver of fiscal consolidation, but the budget signalled there will be reallocation of expenditure towards social spending to cushion the effects of the economic crisis.

Political instability will pose risks to the implementation of reforms and the distribution of IMF funding, even if a debt restructuring is agreed. Additional social spending may not be sufficient to prevent public opposition, particularly given that the government’s public support appears weak, in our assessment, and that the economic growth recovery in 2023-2024 will be constrained by the strong fiscal consolidation.

Fitch rates Sri Lanka’s Long-Term Foreign-Currency (LTFC) Issuer Default Rating (IDR) at ‘RD’ (Restricted Default). The Long-Term Local-Currency IDR is CCC and is Under Criteria Observation following our introduction of +/- modifiers in the CCC category. A default on local-currency debt could have adverse effects on Sri Lanka’s banking sector that would erode the net benefits of such a restructuring.

When we affirmed the Long-Term Local-Currency IDR in May, we assumed that the government would continue to service local-currency debt. Nonetheless, CCC rating reflects a high risk that local-currency debt will be included in debt restructuring, as the stock and interest costs are large, and omitting it could increase the restructuring burden on holders of foreign-currency debt. The central bank governor in late August affirmed that Sri Lanka would not restructure domestic debt, but this was partly in response to comments from President Wickremesinghe that appeared to suggest that this policy option was being examined.

Fitch may move Sri Lanka’s LTFC IDR out of RD upon the sovereign’s completion of a commercial debt restructuring that we judge to have normalised the relationship with the international financial community.

Courtesy Hiru News

Chinese embassy states that they have been always encouraging the IMF and other international financial institutions to continue to play a positive role in Sri Lanka.

As a traditional friendly neighbor of Sri Lanka and a major shareholder of the International Monetary Fund, China has been always encouraging the IMF and other international financial institutions to continue to play a positive role in supporting Sri Lanka’s response to current difficulties and efforts to ease debt burden and realize sustainable development.

As to the bilateral financial cooperation, shortly after the Sri Lankan government announced to suspend international debt payments in April 2022, Chinese financial institutions reached out to the Sri Lankan side and expressed their readiness to find a proper way to handle the matured debts related to China and help Sri Lanka to overcome the current difficulties. We hope Sri Lanka will work actively with China in a similar spirit and work out a feasible solution expeditiously.

Asoka Weerasinghe Kings Grove Crescent . Gloucester . Ontario . K1J G1 Canada

1 September 2022

Editor (Letters)

THE OTTAWA CITIZEN

This is in response to Les Bovell on “Many fear wrongly being called racist”,who is Black and immigrated here in 1969, believes that he was treated well in Canada as a “black” immigrant.   “Lucky You.  Congratulations”, I say to him.

I am a coloured Asian who immigrated on an invitation by the National Museums Corporation in October 1970, doesn’t  feel I was that lucky as he was, and he should be considered to be one of the very few lucky visible minorities who entered Canada then.

My story needs to be told and heard to understand the deck of “Racism” in Canada.  The story happened in the 1970s.

The Victoria Memorial Museum in Ottawa had been gutted in 1969 with the promise to the public that it will be reopened in one year with 15  new exhibition Halls.  And National Museums Corporation had formed a new Design and Display Division, at 39 McArthur Road,  to accomplish that task.  This new Division, had appointed  a Chief Tom Wood, (War Artist, and Manager of the Canada Pavilion at Osaka); Head of Design Jacques Saint Cyr (designer of the 11-point maple leaf of the National flag);  Manager of Administration Charlie Jessop  (Rtd. Major of the Army); and Head of Thematic Research (was still not filled as they were searching for a competent Liberal Scientist to fill that position).

With their head-hunting, they found me, a Liberal scientist in London, England,  recommended by the Head of the Department of’ Geology, Dr,.Ward Neale, at Memorial University in Newfoundland, who having witnessed the success I had in filling the 12 wall exhibit showcases with rotating geology exhibits that had been empty for almost 20 years. 

 The success showed by the students gathering around them at lunch hours, to study the lessons in three dimensions. As a Liberal scientist, I suppose the National Museums Corporation felt that I qualified to take on the job being a research scientist (Geologist-Palaeontologist-Stratigrapher), an award winning published poet in London, UK,; ‘award winning sculptor in Swansea, Wales; award winning competition ballroom dancer;  pianist and so forth).

I arrived in Ottawa on October 16, 1970, and started work on 1 November 1970,   By then all the staff at Design and Display were on contract.

On the last week in March 1971, Tom Wood,  Jacques Saint Cyr, Charlie Jessop and I received letters from the Public

Service Commision  (PSC) to come over to sign the letters of permanency  to begin  as permanent employees in the Federal Government as of 1st April.   All of us were ecstatic.

On Monday morning I got a call from the  PSC, and the voice on the phone said, “Mr. Weerasinghe, please ignore the letter that we sent you about the permanency. It was sent to you by error.” “Why is there a problem?” I asked.

“Yes, we have decided to open the competition for your job across Canada,”

“Are the other three coming over to sign the permanency papers?”  “Yes” was the answer.

“Let’s cut out this ‘Bull’.  You all couldn’t find anyone qualified for the job.  You found me in London, England,  and invited me to come over.  And here I am.  Are you trying to tell me that there is an aparthied policy in hiring  candidates for management jobs in Canada?”

” Is it a case of “If you are white, you’re alright…If you are black, stay back…..and if you are brown,’stick’around.’  I am Asian and I happen to be brown, and I have no intention to stick around.  If I knew that there was an aparthied policy in hiring, I would have not stepped on to this land of  your Canada.  Let me know by noon on Wednesday if you want my services or not.  If you don’t I will be on the first plane out of Canada on my way back to where I came from London, England.”

The Directors, Chiefs and  the  Deputy Minister were upset with the turn of events.  The place was on fire.  Later that day,

 Dr. Luis Lemeiux (Director of the National Museum of Natural Sciences); Dr. Bill Taylor (Director of the Museum of Man), Tom Wood, Jacques Saint Cyr and Charlie Jessop came to my Office  with red-faces of embarrassment to apologize.  And Mr. MacKenzie,  

The Deputy Minister for Museums came to my Office and apologized and asked me  not to leave, and that there will be a call from the PSC for me to get over to sign the papers  of permanency,

Towards the end of the day, I got a call from a staff member from PSC, telling me, “Mr. Weerasinghe’ we are sorry about the confusion”, “Let’s stop this baloney…there was no confusion…You knew exactly what happened.,  You all did not want to see a brown face sitting at the desk occupying the position of the Head of Thematic Research Section, at the Design and Display Division of the National Museums of Canada,

I will be with you tomorrow morning”.  And that was my introduction to Canada.

I understood why the National Museums insisted that the Head of Thematic Research should be a Liberal Scientist.

One day, Dr. Bill Taylor, the Director of the Museum of Man called me into his office.  He told me “Asoka, we are in trouble with the Orientation Hall as the two curators  who were supposed to be coming up with a storyline have had difficulty agreeing with its content.  Asoka, you are an anthropologist and a poet, why don’t you hide yourself for two days and come up with a long poem on the subject,  So I did.  My Trail of Mankind was adapted as the storyline for the Orientation Hall without any changes.  The poem was sold  at the gift store with colour photos of the murals for  one dollar.

It acknowledged me as the poet.

The first two floors of the Victoria Memorial Museum were opened by Prime Minister PierreTrudeau on October 4, 1974, and I was given the honour to take him and his wife around explaining the contents of the exhibition Halls.

The bottom line was, I am a proud, hardworking and an honest  Sri Lankan-Sinhalese, and absolutely no one was going to destroy my dignity because I am covered all over with a natural brown skin. 

There were two other incidents of racism.  One at the Museums in 1975, and the other at the  Medical Services Branch of Health and Welfare Canada in 1979,  It is upsetting for me to regurgitate those “racist”  incidents , so I will stop there.

And all this is my Canada.  Not as lucky  as Les Bovell of Ottawa.

Asoka Weerasinghe

Manusha Media

විදේශ ගත ශ්‍රමිකයින්ට ගුවන්තොටුපොලේදී ගෞරවනීය පිළිගැනීමක් ලබාදෙමින්, විදේශ ගත ශ්‍රමිකයින් සදහාම වෙන්වූ විශේෂ පිවිසුම් ද්වාරය, HOPE GATE නමින් වරාය, නාවික හා ගුවන් සේවා අමාත්‍ය නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මහතා සහ කම්කරු සහ විදේශ රැකියා අමාත්‍ය මනුෂ නානායක්කාර මහතා අතින් අද (01) උදෑසන විවෘත විය.

ඒ අනුව කටුනායක ගුවන්තොටුපොලෙන් විදේශ රටකට පිටත්ව යන ශ්‍රමිකයාට මෙන්ම විදේශ රැකියාවක නිරතව සිට මෙරටට පැමිණෙන ශ්‍රමිකයින් සදහා මෙම නව පිවිසුම් ද්වාරය විවෘත වේ. ඒ අනුව ගුවන්තොටුපොලේදී විදේශ ගත ශ්‍රමිකයාට අවශ්‍ය සියලුම පහසුකම් ලබාදීමට නියමිත අතර, ඒ සදහා සහාය ලබාදීමට විශේෂ සත්කාරක සේවා සැපයීමේ කණ්ඩායමක්ද යොදවා තිබේ.

HOPE GATE හරහා ඉදිරියේදී  විදේශ ගත ශ්‍රමිකයින් සදහා වෙන්වූ විශේෂ විවේක පහසුකම් ලබාගැනීමේ ස්ථානයක්ද ගුවන්තොටුපොලේ ස්ථාපිත කිරීමට නියමිතව ඇත.


මුදල් හෝ බලය ඇති පිරිසට ගුවන් තොටේ දී ලැබෙන වීඅයිපී පහසුකම විගමනික ශ්‍රමිකයන්ටත් ඒ ලෙසින් ම ලබා දෙන බවත්, HOPE GATE යනු විදෙස්ගත වන ශ්‍රමිකයා පිටවන හෝ පැමිණෙන දොරටුව පමණක් නොව රටේ අනාගතය ම ගොඩනැගීමේ බලාපොරොත්තුවේ ස්වර්ණමය ද්වාරය බවත්, කම්කරු හා විදේශ රැකියා අමාත්‍ය මනුෂ නානායක්කාර මහතා මෙය විවෘත කිරීමේ අවස්ථාවට එක්වෙමින් පැවැසීය.

එහි දී මනුෂ නානායක්කාර ඇමැතිවරයා මෙසේ ද පැවැසීය.

පුංචි පිරිසක් එකතු වෙලා ලොකු අවදානමක් එක්ක මේ රට භාර ගනිද්දී අපිට තිබුණේ පුංචි බලාපොරාත්තුවක් විතරයි. ඒ කොහොම හරි මේ රට ගොඩනගනනවා කියන අපේක්ෂාව. දරුණු ආර්ථික අර්බුදයකින් අරාජික වෙලා තිබුණු රටට අපි බලාපොරොත්තුවක් දුන්නා. අද ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල මාස හතළිස් අටක කාලයකට ඩොලර් බිලියන 2.9ක් ලබා දෙන්න කාර්ය මණ්ඩල එකගතාවට ඇවිත් තියෙනවා. රටේ අනාගතයට පුංචි කොළ එළියක බලාපොරොත්තුවක් දැල් වෙලා තියෙනවා. දවස් ගාණක් තෙල් පෝලිමේ, ගෑස් පෝලිමේ, බෙහෙත් පෝලිමේ හිටිය අපිට දැන් ඒ පෝලිම් ඉවර වෙයි කියන බලාපොරොත්තුව තියෙනවා. රුපියල් පන්සීයට යයි කියලා හිතපු ඩොලරය පවතින් මට්ටමේ ම තියෙයි කියන බලාපොරොත්තුව තියෙනවා. මේ සියල්ල පටන් ගත්තේ පුංචි බලාපොරාත්තුවකින්.

කෙනෙක් විදෙස්ගත වෙන්නෙත් තමන්ගේ ජීවිතය ගොඩනගා ගැනීමේ බලාපොරොත්තුව ඇතිවයි. හොද නිවසක්, වාහනයක්, දරුවන්ට අධ්‍යාපනයක් වගේ ම ඉහළ ජීවන තත්ත්වයක බලාපොරොත්තුවෙන්. මේ පිරිස තමන්ගේ බලාපොරොත්තු ඉටුකර ගත්තාම ඒ ඉටුවෙන්නේ රටේත් බලාපොරොත්තුව. මොකද ඔවුන් එවන මුදලින් තමයි රටට අවශ්‍ය ආනයන සම්පාදනය කර ගන්නේ. එතකොටයි අපි හැමෝම බලාපොරොත්තු වෙන රට අපට නිර්මාණය කර ගන්න පුළුවන් වෙන්නේ. ඒ සදහා මේ දොරටුවෙන් පිටවෙන ශ්‍රමිකයා මුලින් තමන්ගේ බලාපොරොත්තු සාක්ෂාත් කරගන්න ඕනෑ. ඒ නිසයි මේක හෝප් ගේට් එකක්, බලාපොරොත්තුවේ දොරටුවක් වෙන්නේ. ඒකට අපි භෞතික ව විතරක් නෙවෙයි මනසිනුත් දියුණු වෙන්න ඕනෑ. ඒ දියුණු රට ගොඩනැගීම තමයි අපි හැමෝගෙම බලාපොරොත්තුව වෙන්නේ.

ඒ නිසා මුදල් සහ බලය තියෙන පිරිසට සීමා වී තියෙන වීඅයිපී පහසුකම මේ ද්වාරයෙන් පිටව යන සියලු විගමනික ශ්‍රමිකයන්ටත් ලබා දෙන්න කටයුතු කරනවා. මේ පිරිස යන්නේ රටට ඩොලර් රැගෙන එන්න මිස රටේ ඩොලර් වියදම් කරන්න නෙවෙයි. ඒ නිසා ගුවන් තොටුපලේ දී විගමනික ශ්‍රමිකයාට අවශ්‍ය සියලු පහසුකම් සහ ගෞරවය ලබා දිය යුතුයි. ඒකට දියුණු ආකල්ප සහිත, සියලු දෙනාට ම සහ වෘත්තීන්ට ම එක හා සමානව ගරු කරන මනා ශික්ෂණයක් සහ පුහුණුවක් ලත් කණ්ඩායමක් විසින් සේවා ලබා දිය යුතුයි. ගුවන් තොටුපළේත්, ගුවන් යානයේත් විගමණික ශ්‍රමිකයාට ලැබුණු තුන්වැනි පංතියේ සැලකීම අවසන් විය යුතුයි. ඒක රාජකාරියෙන් ඔබ්බට ගිහින් හදවතින් ම කළ යුතු කාර්යයක්.

රැකියාවට විදෙස්ගත වන ශ්‍රමිකයාත් තමන්ගේත්, රටේත් බලාපොරොත්තු ඉටුකරගෙන, තවත් පිරිසකට මේ බලාපොරොත්තුවේ දොරටුවෙන් පිටවෙන්න අවශ්‍ය පසුබිම ආරක්ෂා කරගෙන රැකියාව කළ යුතුයි. වැදගත් විදියට හම්බ කරලා, වැදගත් විදියට මුදල් එවන වැදගත් ශ්‍රමිකයන්ට වැදගත් විදියට සලකන්නත් අපි සූදානම්. මේ දේවල් කළා වගේ ම ලබන සතිය වෙද්දී විශ්‍රාම වැටුපත් ආරම්භ කරනවා. ඒ වගේ ම සමන පොලී සමග විශේෂ නිවාස ණය වැඩසටහනකුත් ඉදිරියේ දී ක්‍රියාත්මක කරනවා. ඒ සියල්ලට හිමිකම් තියෙන්නේ විදේශ සේවා නියුක්ති කාර්යංශයේ ලියාපදිංචි වුණු පිරිසට පමණයි.

මෙම අවස්ථාවට එක් ව සිටි නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා අමාත්‍යවරයා මෙසේ පැවැසී ය.

මේ රටේ ජාතික අවශ්‍යතාවයක් පරිපූර්ණ කිරීමට මනුෂ නානායක්කාර ඇමැතිතුමා ඉතා නිර්මාණශීලී වැඩපිළිවෙළ රැසක් ක්‍රියාවට නංවලා තියෙනවා. ඉන් එකක් තමයි මේ බලාපොරොත්තුවේ ද්වාරය. මෙච්චර කාලයක් විදස්ගත ශ්‍රමිකයන්ට රටවිරුවා කියලා වචනෙන් විතරයි සැලකුවේ.

දේශපාලනඥයන්ට ගුවන්තොටේ වෙනම වීඅයිපී ද්වාරයක් තියෙනවා. අතේ මිටේ තියෙන අයට වගේ ම ඩොලර් වලින් ගෙවන අයටත් විශේෂ පහසුකම් සහිත වීඅයිපී ද්වාර තියෙනවා.  අද ඉදන් අනෙකුත් ගුවන් මගීන් අතරින් විගමනික ශ්‍රමිකයන්ටත් විශේෂත්වයක් සහිත ව ගෞරවාන්විත ව පිටවීමට, පැමිණීමට, පිළිගැනීමට සහ පහසුකම් සැපැයීමට වීඅයිපී ද්වාරයක් විවෘත වෙනවා. දේශපාලනඥයාට, ව්‍යාපාරිකයාට ලබා දෙන සැලකිල්ල, පිළිගැනීම, පහසුකම් සහ සේවාවවන් විගමනික ශ්‍රමිකයාටත් ඒ විදියට ම ලබා දීම තමයි මේ ද්වාරය විවෘත කිරීමේ අරමුණ. විදේශ රැකියා අමාත්‍යවරයා විදියට මනුෂ නානායක්කාර මහතාගේ සංකල්පයකට මේ විදියට පණ දෙන්න ලැබුණු එක ගැන විෂය භාර අමාත්‍යවරයා විදියට ඉතාමත් සතුටු වෙනවා.  එසේ ම විගමණික ශ්‍රමිකයන්ට කුළී රථ රියදුරන්ගෙන් නොයෙක් අකටයුතුකම් වන බවටත් පැමිණිලි ලැබිලා තියෙනවා. ඉදිරියේ දී විගමණික ශ්‍රමිකයන් වෙනුවෙන් ම වෙන් වූ විශේෂ ප්‍රවාහන පහසුකම් සපයා දෙන්නටත් ගුවන්තොටුපල කාර්යයන්වල දී සහය වීම පිණිස පුහුණු කරන ලද විශේෂ නිලධාරීන් කණ්ඩායමක් ද යෙදවීමටත් කටයුතු කරනවා.

මෙම අවස්ථාවට වරාය, නාවික හා ගුවන් සේවා අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් කේ.ඩී.එස්. රුවන්චන්ද්‍ර, ආගමන විගමන පාලක හර්ෂ ඉලුක්පිටිය, ගුවන්තොටුපොල සහ ගුවන්තොටුපොල සේවා සමාගමේ සභාපති විශ්‍රමික මේජර් ජනරාල් ජී.ඒ. චන්ද්‍රසිරි, ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්ති කාර්යාංශයේ සභාපති මහේන්ද්‍ර කුමාරසිංහ, ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්ති කාර්යාංශයේ සාමාන්‍යාධිකාරී ඩී.ඩී.පී. සේනානායක යන මහත්වරුද විගමනික ශ්‍රමිකයෝද එක්ව සිටියහ. Video Link – https://we.tl/t-NoGTNChmEI

උපුටා ගැන්ම ලංකා සී නිව්ස්

ගාලුමුවදොර මූලික කරගෙන ඇති වූ අරගලයේ බුද්ධාගම තැනක් නොතිබූ බවත් කතෝලික ආගමට ඊට වඩා තැනක් තිබූ බවත් බලංගොඩ කස්සප හිමියෝ සඳහන් කරති.

එම අරගලයට සම්බන්ධ වූ පළමු භික්ෂූන් වහන්සේ තමන් බව ද පැවසූ උන්වහන්සේ කතෝලික පියතුමන්ලාට එක විදිහට සලකමින් භික්ෂූන්ට වෙන විදිහකට සලකන බවත් කියා සිටිති.

කතෝලික පල්ලිය විසින් අරගලයට ආධාර කළ බවත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය අරගලයට රිංගා එය විනාශ කර දැමූ බවත් උන්වහන්සේ පැවසූහ.

අද වන විට ජනතාවට අරගලයේ එපා වී ඇති බවත් මොන පක්ෂ කිව්වත් මිනිහෙක් අද පාරට නොබහින බවත් උන්වහන්සේ තව දුරටත් කියා සිටියහ.

අන්තර්ජාල නාලිකාවක සාකච්ඡාවක දී උන්වහන්සේ මෙම අදහස් පල කරන ලදී.

Courtesy The Daily Mirror

IMF yesterday confirmed that a wealth tax is part of the agreement entered with the Sri Lankan authorities. 
There was much speculation that the interim budget presented in Parliament this week by President Ranil Wickremesinghe would contain wealth tax as a revenue proposal. But it only contained a proposal to increase the VAT rate to 15 percent from 12 percent.  IMF mission chief for Sri Lanka Masahiro Nozaki pointed out that Sri Lanka’s tax collection is inadequate and the country has a very low tax to GDP ratio. He said there is a clear need to raise tax revenue to support the fiscal adjustments required and to reduce the fiscal deficit.  

The tax reforms under the programme need to be progressing. It means that ensuring greater contribution from high income earners to minimise the impact of fiscal adjustment on the vulnerable and the poor.

In this context, one of the ways to ensure progressivity of tax measures is to use personal income tax, including higher tax rate for high income earners, and here the wealth tax is coming in as you mentioned,” Nozaki said.
On the wealth tax, I would say it’s part of the discussion and part of the agreement in the staff level agreement with the authorities. The preparation of it will take time—how it will be designed, is going to be discussed with the authorities in an appropriate time frame,” he added.  With the assistance of the IMF, the government between 2015 and 2019 introduced a new tax law to Sri Lanka. But it was scrapped by the government that came into power in 2019 and introduced sweeping tax cuts.  Raising government revenue via tax reforms usually consists a major part of the policy framework recommended by the IMF towards fiscal consolidation. 

Under the latest programme with the IMF, Sri Lanka is expected to implement major tax reforms, including making personal income tax more progressive and broadening the tax base for corporate income tax and VAT,” the statement issued by the IMF yesterday, stated. The programme aims to reach a primary surplus of 2.3 percent of GDP by 2025,” it added.

Courtesy The Daily Mirror

As a traditional friendly neighbour of Sri Lanka and a major shareholder of the International Monetary Fund, China has always been encouraging the IMF and other international financial institutions to continue to play a positive role in supporting Sri Lanka’s response to current difficulties and efforts to ease the debt burden and realize sustainable development, the Chinese embassy said in a statement.

The statement said as to the bilateral financial cooperation, shortly after the Sri Lankan government announced to suspend international debt payments in April 2022, Chinese financial institutions reached out to the Sri Lankan side and expressed their readiness to find a proper way to handle the matured debts related to China and help Sri Lanka to overcome the current difficulties. We hope Sri Lanka will work actively with China in a similar spirit and work out a feasible solution expeditiously.

Courtesy Adaderana

Sri Lanka’s 2023 Budget needs to be consistent with the economic reforms program and macroeconomic framework under the International Monetary Fund (IMF) program, says Peter Breuer, Chief of the Debt Capital Markets Division, Monetary and Capital Market Department.

IMF staff and the Sri Lankan authorities announced this morning that they have reached a staff-level agreement to support the island nation’s economic policies with a 48-month arrangement under the Extended Fund Facility (EFF) of about USD 2.9 billion.

Mr. Breuer told reporters that the staff-level agreement is a signal of the commitment by the authorities for significant, comprehensive economic reforms package.

Responding to a question, the IMF mission chief said these reforms are a credible device to show to creditors that Sri Lanka is serious about engaging in reforms. It assures creditors that Sri Lanka is doing everything that is needed to restore the payment capacity, he added.

Mr. Breuer also underscored the importance of having a forum where creditors and the debtor can have discussions where the debtor is given the opportunity to explain how they got to the situation and the measures it is taking to overcome the crisis.

Speaking further, he said Sri Lanka will have to continue negotiations with creditors to get the financing assurances to restructure its debt. For this engagement with official creditors and private creditors is of importance, he added.

Courtesy Adaderana

Prime Minister Dinesh Gunawardena said that the government was able to reach a staff level agreement this morning to obtain an extended fund facility of USD 2.9 billion dollars from the International Monetary Fund (IMF) that will operate for a period of four years.

Speaking in Parliament today (01), the Prime Minister also mentioned that after obtaining the approval of the International Monetary Fund’s Executive Board, the official bilateral level discussion will be followed.

Various weaknesses and wrong policy decisions ultimately led to debt default and pushed the country into a deep economic crisis and in order to recover from this crisis, similar deep and comprehensive economic reforms have to be carried out, the Prime Minister emphasized. 

He also mentioned that it is necessary to carry out these reforms regardless of which party is in power.

Full speech of Prime Minister Dinesh Gunawardena is as follows:

Hon. Deputy Speaker,

This morning, the government was able to reach an agreement at the staff level to obtain an extended fund facility of USD 2.9 billion from the International Monetary Fund, which will operate for a period of four years. This is a very important milestone in Sri Lanka’s efforts to recover from the deep economic crisis it is facing. Sri Lanka needs an Adequate Financing Assurance from lenders that they will help achieve debt sustainability in Sri Lanka’s debt restructuring programs following the staff -level agreement.

After that, it is necessary to obtain the approval of the Executive Board of the International Monetary Fund. Official Bilateral Level Discussion is scheduled to start next. At the same time, we are given opportunities to obtain loans from bilateral and multilateral development partners. Through that, we will get funds for essential activities, and we will be able to gradually restore the economy and people’s lives. Although today’s agreement is a sign of great progress in our efforts, we must remember that this is only the beginning and we have a long way to go.

In the future, we will have to make great sacrifices to find solutions to this economic crisis. For decades we have had a higher consumption comparative to what we had saved. As a result, our debt has increased greatly. The income of the country has decreased to a very low level due to various reasons. Because of this, we have not been able to invest more in important sectors like health, education and public transport. We have been consuming utilities such as petroleum and electricity at low prices in the country for a long time. As a result, a large trade deficit was created and exchange rates weakened. Public sector has been mismanaged for decades. As a result, those institutions suffered huge losses. It also created a huge tax burden on the public.

Various weaknesses and wrong policy decisions ultimately led to debt default and plunged the country into a deep economic crisis. To recover from this crisis, similar deep and comprehensive economic reforms have to be carried out. No matter who is in power, these reforms are necessary. Only then can sustainable and broad-based economic growth be achieved.

In the past five months, the government has prepared programs that include these reforms. Those programs have now received official approval. More challenging is the implementation of these difficult reforms. The government also knows that it is very difficult to carry out these reforms in a situation where the people are suffering economically. Therefore, the essential point is to understand why these reforms are necessary to save the country in the med-term and long-term and thereafter to ultimately achieve higher development. I would also like to remind you that the President and our government are committed to put the bankrupt country back on the path of development and to inherit a good future for our future generations.

Finally, I would like to say that after reaching an agreement with the International Monetary Fund, we will present further details to this Parliament. Thank you.

Courtesy Adaderana

The Governor of the Central Bank of Sri Lanka (CBSL) Dr. Nandalal Weerasinghe says that huge tax cuts in 2019 and extensive money printing to settle debts triggered the worst economic crisis in the history of the country.

He also stated that the government of Sri Lanka and the Central Bank had already defaulted even before the debt standstill was announced.

He said the country has USD 7.6 billion in reserves, but when he took over as the central bank governor in April 2022 usable reserves had already plummeted to just USD 20 million.  

Already the Central Bank and the Government had already defaulted. Even before we announced the debt standstill,” he said. 

The Governor stated this while addressing the dialogue held at the Parliament Complex yesterday (31) titled The Current Economic Status and The Way Forward”.

This program was organized by the Parliament Secretariat in order to ensure the active participation of the Members of Parliament in parliamentary debates and to create an effective discourse on the current economic situation and the future economic path of the country.

Governor Weerasinghe further said that in the event of an economic crisis, the low-income groups should be protected first and therefore money should be allocated for social security networks to protect them.

He pointed out that if the economic difficulties faced by low-income groups increase, the such groups may take to the streets and because of this, riots may occur in the country. Therefore, he further pointed out that by dividing the economic burden between the high-income and low-income groups, the economy should be stabilized by controlling the discomfort caused to the low-income groups.

He also pointed out the need to increase government revenue by controlling borrowing. He also said that the current inflation should be controlled and the export income should be increased and further emphasized that it is important to manage the government income and expenditure.

Dr. Weerasinghe pointed out that by restricting imports, the cost of 2 billion last year was reduced to 1.3 billion this year said that it was possible to buy essential items such as medicine, mineral oil and gas. He explained that especially the current state income is about 1.2 billion and if it is possible to control the state expenditure by restricting the import of non-essential items, it will be important for the state income.

The CBSL Governor further stated that solving this crisis is something that cannot be done in two months and he believes that it will be required to bear these inconveniences at least until December of this year. He also explained that to avoid this crisis, the state revenue should be increased to at least 14-15%.

The Speaker of the Parliament Mahinda Yapa Abeywardana, Leader of the Opposition Sajith Premadasa, Chief Opposition Whip Lakshman Kiriella and many other Ministers and Members of Parliament participated in this dialogue.

Furthermore, officials of the Parliament including Mr. Dhammika Dasanayake, Chief of Staff and Deputy Secretary General Ms. Kushani Rohanadheera were also present at the event.