KAMALIKA PIERIS

The Maha Sangha played a significant role in mobilizing support for the 1956 victory. The Sangha used their traditional leadership role in the villages to influence the public to vote for the MEP. 1956 was the climax of a political awakening that had started long before.

Ananda Meegama traces the beginning of this activism to Anagarika Dharmapala (1864- 1933). Anagarika said that it was the duty of the bhikkhus to participate vigorously in the Buddhist revival which had started. Dharmapala’s views caused only a slight ripple in the Sangha during his own lifetime, said H.L.Seneviratne. Conservative Buddhists avoided the Anagarika, added Meegama.

 But from 1930 the Anagarika’s words started to take effect. ”Sinhala Baudhaya” Wesak Kalapaya 1934 published an open letter to the Sangha requesting their active participation in the issues that were shaking the country. The Buddhist revival now had political overtones.

The Maha Sangha responded. The 1930s produced dynamic bhikkhus who played a major role in the political struggles of the time. There was Udakandawela Siri Saranankara, (1902-1966) who became the first President of the Communist Party of Sri Lanka. 

 Uda Kandawela Siri Saranankara

There was also Yakkaduwe Pragnarama (1918-1986). Yakkaduwe was head of Vidyalankara Pirivena from 1934. He spent his entire life developing the Vidyalankara Pirivena, said Meegama.  It was Yakkaduwe who developed Vidyalankara, said Walpola Rahula. The idea of converting Vidyalankara Pirivena to a University was first mooted by Yakkaduwe, said DB Dhanapala.

Ven. Yakkaduwe Pragnarama

DB Dhanapala said that Yakkaduwe rarely shaved, chewed betel all day, was slow in movement and speech and appeared sleepy looking. ‘He would sit cross legged on a   couch and write throughout the night and in the morning would lie down on the same couch and sleep.  Meegama said Yakkaduwe was very austere in his ways.  He was rarely seen in the public. He rarely participated in functions  and he did not make public speeches.   

However, Yakkaduwe was actually very active and very influential at several levels. Yakkaduwe had set up a Council to examine and revise the Buddhist texts.  He was also a  respected Sinhala scholar. Peradeniya and Vidyodaya gave him honorary degrees. He had tried to bring the written and spoken Sinhala closer to each other.

Yakkaduwe wanted the bhikkhus around him to take an interest in the political goings on of the time.  He was a strong influence on several bhikkhus, including Walpola Rahula. There was series of strikes in 1942-44. Walpola Rahula, Nattandiye Pannakara, Kotahene Pannakirthi  inspired by Yakkaduwe , spoke  to the public. They drew attention to the poor living conditions of the masses and the huge gap between the rich and the poor.

Yakkaduwe was also behind the bhikkhu movement which campaigned in support of the Free Education Act of 1945. Walpola Rahula and other bhikkhus were seen regularly in the galleries of the State Council during the free education debate.

DS Senanayake did not like the stance the bhikkhus were taking regarding the Free Education Bill. He saw the implications and decided that the political bhikkhus had to be stopped in their tracks.

On January 13 1943 at prize giving at Dharmaraja Vidyalaya, Matale he criticized the bhikkhus for their interest in the activities of State Council and their present in the galleries there. Bhikkhus not dabble in politics, he said, they   should stay safely confined to the forest or temple as persons who had retired from the world.

Walpola Rahula replied at the speech at Prince College, Kotahena a few days later. Dinamina and Daily News carried full reports of DS Senanayake’s speech. Lake House called these monks ‘Kahakadayo’.

There was a public furor but in addition, the public interest was aroused as to what the actual role of the bhikkhus was. Vidyalankara thought a public reply was necessary. On February 13 1947 Vidyalankara issued a manifesto under the signature of Kiriwattuduwe Sri Pragnasara,   Principal of Vidyalankara.This document was to become the manifesto of the Vidyalankara monks. It  was written by Yakkaduwe.

It was Yakkaduwe  who , behind the scenes, encouraged the bhikkhus  to  be activist , said Meegama,. Yakkaduwe had told the bhikkhus of Vidyalankara that if they agreed to this document, they would have to face much danger and worry in the years to come and not to support it if they were scared.

The Vidyalankara manifesto prepared by Yakkaduwe said, of course Vinaya rules must be observed and of course bhikkhus must promote religion. But conditions today are different from those in the time of Buddha and the life of the monk has also changed. Bhikkhus  are now actively engaged in anti temperance work, social work etc. They are Presidents of societies as well.   working for the welfare of society,  is not enough, said the Manifesto. bhikkhus must  also take action to  obstruct that which is detrimental to the country.

The idea that religion and politics should be kept separate is something introduced by the British, concluded the Manifesto. They are attempting to create a gulf between bhikkhus and laity. We should not give into this. In ancient times bhikkhus were in the foreground of political movements.

DS Senanayake wanted the Manifesto withdrawn.   He also wanted State Council to pass laws giving the Mahanayake right to disrobe, fine or  imprison political monks. He tried to   prevent these bhikkhus from receiving alms as well .Nothing came of this.

But it infuriated the  bhikkhus .They held a meeting at the BTS headquarters,   chaired by Ven. Palannoruwe Wimaladharma and decided that they alone should determine what they should and should not do. Laymen cannot decide and they cannot interfere. The bhikkhus   formed the Lanka Eksath Bhikshu Mandalaya to defend themselves, propagate their ideas, and to educate and waken the public. Vidyalankara started a weekly paper Kalaya’ to propagate their views.

DS Senanayake had roused a hornets’ nest.  Political leaders did not usually criticize the Maha Sangha.  There was a furor in the country.  Speeches, articles, letters were written, for and against. Opinion in the country was divided. Then in June 1946 came the definitive Bhikshuvakage Urumaya by Walpola Rahula. The book sold out in three weeks. A second edition appeared   in 1948.

 Yakkaduwe Pragnarama therefore  has a special place in the 1956 revolution, said Meegama.  It was he who prepared the text on the duty and role of the Sangha which led to Bhikshuvakage Urumaya” by Walpola Rahula.

Vidyalankara monks campaigned for the 1947 election, throughout the country, but mostly in Mirigama and Kelaniya, the constituencies of DS Senanayake and JR Jayawardene. DS Senanayake asked Ven. Henpitagedera Gnanasiha, a formidable monk, to support his  election campaign, promising to fund Gnansiha’s Bhikkhu institute at Pathakada when he won, but Senanayake he did not keep his word    and Henpitagedera was displeased. The UNP did not get a large majority at the 1947 election.

 JR Jayewardene was even more determined than DS Senanayake to crush the political bhikkhus. In September 1947 when Walpola Rahula and another monk were traveling they were stopped by mob led by Aspa John, a strongman supporter of JR . The mob pulled out the two bhikkhus and assaulted them till they were unconscious. They were saved form   death only because the crowds that had gathered protected them.

The Buddhist were not crushed by any of this. Buddhist demands  intensified in the 1950s. They wanted specific gains. Bandaranaike speaking in   May   1950 said that Buddhism should be given a special place. This had been promised in the 1815 Convention. Lanka Eksath Bhikshu Mandalaya under Polwatte Buddhadatta supported  the   idea. GP Malalasekera, President of the All Ceylon Buddhist Congress said that the 1815 provision must be enforced without delay.  The 1815 Convention said, The religion of Boodho, professed by the chiefs and inhabitants of these provinces, is declared inviolable, and its rites, ministers, and places of worship are to be maintained and protected.”

 The idea of a special place for Buddhism was ridiculed, by its opponents, with cartoons, and editorials. DS Senanayake said publicly at meetings, that there should be no state intervention for Buddhism. That would lead to religious dissension. When a Buddhist delegation went to meet him, DS Senanayake had said’ Anaduwa saranan gatcchami,’ which angered the public as well.

The 1950 session of the All Ceylon Buddhist Congress sessions saw   Malalasekera and P de S Kularatne responding to what DS Senanayake had said. 11 resolutions were passed at this Sessions and a book titled Buddhism and the state was published in 1951, giving these 11 resolutions.

Despite these efforts, the Buddhist lobby   failed to get anywhere with the UNP government   of DS Senanayake (1947-1952) or Dudley Senanayake (1952-1953). Then Sir John became Prime Minister  in  1953 . Sir John was even worse. He had threatened to disrobe political bhikkhus. The Buddhists were agitated and angry.

The 1953 session of the ACBC was a turbulent one, with delegates shouting that the ACBC must wake up.  This session was a historical one. At this session a committee, later known as Buddhist Commission, was appointed to look into the position of Buddhism in Ceylon.  From June 1954 to May 1955 the Buddhist Commission went round the country, taking evidence.  

They held sittings in 37 towns. Henpitagedera Gnanasiha had in 1953, formed Buddha Sasana samithis in Ratnapura district. these had expanded into other districts . The Buddhist Commission found these samiti very helpful for their work. The samitis also spread the Commission findings among the Buddhist public.

The report of the Buddhist Commission was released in February 4, 1956. A week later the government was dissolved   and the country got ready for the General election of 1956.

The year 1956 also saw the formation of the Eksath Bhikshu Peramuna, this was the successor to Lanka Eksath Bhikshu Mandalaya formed in 1946. The  Peramuna was the most effective body of political monks of the modern period said PA Saram .

The emergence of an aggressive Buddhist movement which brought the Maha Sangha to the forefront  was another significant development of 1956, said Wiswa Warnapala. The Sangha became an active social and political force in modern Sri Lanka, he added.

In ancient times the Sangha had a legitimate role in the political affairs of the country. They guided the king. They did not wield power directly. This traditional role was now resurrected in a modern setting.  The Sangha is now a permanent part of the political culture of Sri Lanka, concluded Wiswa.

BUDDHA JAYANTI 1956

One of the first events the new government had to organize was the Buddha Jayanti, which was celebrated on 23 May, 1956. The Buddha Jayanti of 1956 commemorated the 2500^th anniversary of the birth, enlightenment, and Parinibbana of Gautama Buddha. Buddha Jayanti was celebrated on a massive scale in Sri Lanka. These celebrations, which I recall clearly, gave a great fillip to the Buddhist revival of the time. It evoked much enthusiasm.

During Buddha Jayanti, each month a foreign leader would preside over the celebrations in different towns.  Those who came were Mahendra of Nepal, Sihanouk of Cambodia, MIkasa of Japan and Chou en Lai, of China. Chou was a media favorite. He was cheerful, friendly, quotable and displayed a zest for exploration. Ven. Othani high priest of Japan also came.

The Buddha Jayanti project was started by the previous UNP government but SWRD was on the Executive Committee at that time too.  SWRD took over the Buddha Jayanti when he won the 1956 election.  He continued to be keenly interest in the Buddha Jayanti despite his duties as PM, said   Ananda Guruge, who administered the Buddha Jayanti project. 

Bandaranaike   ‘put his heart and soul into the project and worked with exemplary devotion and diligence,’ said Guruge. We met frequently and he never missed a meeting.  Often he would come a few minutes early, and send for me or one of my assistants to get a clarification on the agenda, or gather facts.  Bandaranaike looked carefully at the composition of the Buddha Jayanti committee and the Cabinet memorandum.

Lanka Bauddha Mandalaya   with a Sangha Sabha of 175 and a gihi Sabha was set up to carry out the event. The Sangha could not agree as to who should speak at the main celebration and SWRD dealt with the matter tactfully. He showed flexibility and refreshing sense of humour which led to satisfactory results, recalled Guruge.

Bandaranaike was interested in three Buddha Jayanti projects, restoration of Maligawa, encyclopaedia of Buddhism, and the religious awakening movement.   He suggested a Board of international editors for the Buddhist encyclopaedia and also that they meet in Colombo to decide on format, coverage and comprehensiveness.  He offered many valuable suggestions on the technical aspects of the project, said Guruge.

Guruge says an elephant stampeded at Buddha Jayanti celebration at Attanagalla Raja Maha Viharaya. Instead of running away, SWRD took charge and had the people taken to safety. He had dragged Guruge to a side, by his collar. (Continued)  

පේශල පසන් කරුණාරත්න

කළුතර දිස්ත්‍රික්කයේ වලල්ලාවිට ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය හරහා දිවෙන හොරවල-පැලවත්ත මාර්ගයේ ලිහිණියාව ප්‍රදේශයේදී 2021.03.22 වන අද දින උදෑසන ත්‍රීරෝධ රථයක ගැටී ශ්‍රී ලංකාවේ වෙසෙන බළල් කුලයේ දෙවැනි විශාලතම සත්ත්වයා වන Fishing Cat  යන ඉංග්‍රීසී නාමයෙන් හඳුන්වන, හඳුන් දිවියෙකු මරණයට පත්විය.

මෙම සත්වයා උසින් අඩි දෙකකට ආසන්න ගැහැණු සතෙකු වන අතර මරණයට පත්වූ මෙම සත්වයා හික්කඩුව වනජීවී කාර්යාලයේ නිලධාරීන් පැමිණ රැගෙන ගොස් ඇත. මෙම ප්‍රදේශයේදී පසුගිය දෙසැම්බර් මස 03 වන දිනද මෙලෙසම වාහනයක ගැටී පිරිමි සත්වයෙකු මිය ගියේය.

මෙම ප්‍රදේශය ආශිතව විශාල වනාන්තර ප්‍රමාණයක් පවතින අතර එම වනාන්තර ආශ්‍රිතව හඳුන් දිවියන්ගේ විශාල ගහණයක් පවතින අතර අදාල බලධාරීන් විසින් ඔවුන් සංරක්ෂණය කිරීමට කටයුතු කරන්නේ නම් මෙම අහිංසක සත්ත්ව ජීවීත රැක ගැනීමට හැකියාව ලැබේ.

මෙම වනාන්තර තුල වෙසෙන හඳුන් දිවියන් මෙන්ම අනෙකුත් වනජිවීන් රැක ගැනීම සඳහා වනජීවී කාර්යාලක් නොමැති වීම නිසාවෙන් මෙවැනි ක්‍රියාවන් සිදු වන බව බොහෝ දෙනාගේ මතයයි.  වලල්ලාවිට ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය තුල වෙසෙන වනජීවින් රැක ගැනීම සඳහා සහ වනජීවී අපරාද  සිදුවීම වලක්වා ගැනීම සඳහා වනජීවී කාර්යාලක් ප්‍රාදේශිය ලේකම් කොට්ඨාසය තුල ස්ථාපනය කරන ලෙස ජනාධිපතිතුමන් සහ වනජීවී අධ්‍යක්ෂක තුමන්ගෙන් මේ වන විටත් ලිඛිතව ඉල්ලීම් කර ඇත. එම ක්‍රියාවලිය කඩිනම් කරන්නේ නම් ඉතාමත් වැදගත් වේ.

එබැවින් දිගින් දිගටම අකාලෙ මියයන වනජීවී සම්පත් සැලකිල්ලට ගෙන වලල්ලාවිට ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය තුළ  වන ජීවීන්ට සිදුවිය හැකි හානිය වලක්වා ගැනීමට අවශ්‍ය කටයුතු සිදුකර ගත හැකි වනජීවී කාර්යාලයක් පිහිටුවීම සදහා අදාල බලධාරීන්ගෙ අවධානය යොමු කල යුතුව ඇත.

ආචාර්ය වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති

සමගිව රැස් වී, සමගිව කටයුතු කර. සමගිව විසිර යෑම සඳහා ජනතාවගේ නියෝජිතයන් හට අවස්ථාවක් සළසාදීම බෞද්ධ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයෙහි මූලික ම කාර්යයක් වෙයි. එසේ ම, නියෝජිත පාලනය ජනතාවගෙන් ඈත් වූ එකක් විය යුතු ද නොවේ. මෙම අවශ්‍යතාව බිම් මට්ටමේ දී සපුරාගැනීම උදෙසා ගම් සභා සහ නාගරික සභා ක්‍රමය උපයෝගී කරගත හැකි බව අපි හඳුනා ගත්තෙමු. එම ක්‍රමයෙන් නිර්දේශිත බිම් මට්ටමේ නිර්පාක්‍ෂික නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයෙන් ජනතාවගේ මූලික අවශ්‍යතා සපුරාලිය හැකි බව ද ඔවුන්ගේ මූලික ප්‍රශ්න විසඳිය හැකි බව ද පැහැදිළි ය.

බිම් මට්ටමේ දී සපුරාගත නොහැකි අවශ්‍යතා සපුරාලීම වෙනුවෙන් සහ එම මට්ටමේ දී විසඳාගත නොහැකි ගැටලු විසඳා ගැනීම වෙනුවෙන් ද්විතීයික මට්ටමේ පාලන ආයතන ඇති කළ යුතු වෙයි. බිම් මට්ටමේ පාලන ආයතන නියාමනය ද එවැනි ද්විතීයික පාලන ආයතනවලින් සිදු කළ හැකි ය. මෙම අවශ්‍යතා වෙනුවෙන් හඳුන්වා දිය හැකි ප්‍රශස්ත ම ක්‍රමය වනුයේ කෝරළ පාලනය යි. (වර්තමානයේ ක්‍රියාත්මක ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශ” මෙම ප්‍රවාදය තුළ කෝරළ” ලෙසින් හැඳින්වෙයි).

මෙලෙස ද්විතීයික මට්ටමේ පාලනය සඳහා පිහිටුවනු ලබන ජනතා නියෝජන ආයතනය කෝරළ සභාව” ලෙසින් හැඳින්වෙයි. කෝරළයකට අයත් ගම් සභා විසින් පත් කර එවනු ලබන්නෝ මෙම ද්විතීයික මට්ටමේ පාලන ආයතනය නියෝජනය කරති. සෑම ගම් සභාවක් (සහ නාගරික සභාවක්) විසින් ම කෝරළ සභාව සඳහා නියෝජිතයකු පත් කර එවිය යුතු වේ.

මෙ ලෙසින් පත් කර එවනු ලබන නියෝජිතයන් නිර්පාක්‍ෂික බව අපි දනිමු. කෙසේ වුව ද, බාහුපාක්‍ෂික ක්‍රමයේ සිට නිර්පාක්‍ෂික ක්‍රමයකට සංක්‍රමණය වීම එක් වර ම සිදු කළ යුතු නොවේ. තව ද, ජනතාවට දේශපාලනිකව සංවිධානගත වීම සඳහා පක්‍ෂ ක්‍රමය තුළින් ලැබෙන අවකාශය ද වැදගත් වේ. සීමාන්තික පිළියම්වලට යොමු නොවී මධ්‍යස්ථ විසඳුම් හදුනාගැනීම ද බෞද්ධ පිළිවෙතට අනුකූල වෙයි. එහෙයින් බහුපාක්‍ෂික ක්‍රමය මුළුමනින් ම අත නොහැර නිර්පාක්‍ෂික ක්‍රමය මත පදනම් වූ ජනතා නියෝජන ක්‍රමයක් කෝරළ සභාව සඳහා හඳුන්වා දිය හැකිය.

කෝරළ සභාවක් සඳහා පත් වී එන ගම් සභා (සහ නාගරික සභා) නියෝජිතයන් නිර්පාක්‍ෂික වුව ද එහි ප්‍රධාන විධායක සභිකයා පක්‍ෂ ක්‍රමය අනුව ජනතාවගේ ඡන්දයෙන් තෝරාගත හැකි ය. මෙම තෝරාගැනීම සඳහා වන නිලවරණය ජනරජයේ ජනාධිපතිවරයා තෝරා පත්කර ගැනීම වෙනුවෙන් පවත්වනු ලබන ජනාධිපතිවරණය සමඟ ම පැවැත්විය හැකි ය. (ජනතාවගේ විධායක බලය ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන ජනාධිපතිවරයා පිළිබඳව ඉදිරි ලිපියකින් විස්තර කෙරෙයි). ඒ අනුව නිර්පාක්‍ෂික ක්‍රමය අනුව පත් කර එවනු ලබන සභිකයන්ගෙන් සහ පක්‍ෂ ක්‍රමය අනුව තෝරාගන්නා විධායක සභිකයකුගෙන් කෝරළ සභාව සැකැසෙයි.

කෝරළ සභාවක් විසින් තම පාලනය මෙහෙයවිය යුත්තේ උත්තරීතර අනුශාසක සභාව” විසින් නිර්දේශිත ප්‍රතිපත්ති සහ උපදේශනවලට අනුකූලව ය. තව ද, ජාතික ව්‍යවස්ථාදායක සභාව (මෙම ආයතනය පිළිබඳව ඉදිරියේ දී විස්තර කෙරෙයි) විසින් සම්පාදනය කරනු ලබන නීති, අණ පනත් සහ ව්‍යවස්ථා අනුව තම පාලනය මෙහෙයවීමට ද කෝරළ සභාවක් බැඳී සිටියි.

තම බල ප්‍රදේශය තුළ ශාසනික කටයුතු, කෝරළ පරිපාලනය, ද්විතීයික අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය සේවා, කෘෂිකර්මය, ප්‍රාදේශීය කර්මාන්ත, ප්‍රාදේශීය වෙළෙඳාම, ප්‍රාදේශීය මහාමාර්ග, ප්‍රවාහනය, ක්‍රීඩා, ප්‍රාදේශීය අපදා කළමනාකරණය, පුනරුත්ථාපන කටයුතු සහ අනෙකුත් ප්‍රාදේශීය අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීම සහ ඒ ආශ්‍රිත පාලනය මෙහෙයවීම කෝරළ සභාවේ වගකීම වෙයි. මේ අනුව ජනතාවගේ මූලික අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීම සහ ප්‍රාථමික ගැටලු විසඳා ගැනීම ගම් සභා (සහ නාගරික සභා) මට්ටමේ දී ද, ද්විතීයික අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීම සහ ගැටලු විසඳා ගැනීම් කෝරළ සභා මට්ටමේ දී ද සිදුවෙයි.

සෑම කෝරළයක ම පරිපාලන නගරයක් පැවැතිය යුතු අතර ජනතා අවශ්‍යතා සපුරාලන කෝරළ මට්ටමේ සියලු ආයතන එහි ස්ථාපිත කළ යුතු වේ. ප්‍රවාහන පහසුකම් සහ අනෙකුත් අවශ්‍යතා සළකා මෙ ලෙස එක් නගරයක දී අදාළ සියලු කටයුතු මෙහෙයවන විට එය ජනතාවගේ පහසුවට හේතුවක් වෙයි. එ මෙන් ම, මෙම කාර්යයන් සඳහා අවශ්‍ය යටිතල පහසුකම් සැපැයීමට ද සම්පත් නාස්තිය වළක්වා ගැනීමට ද එය උපකාරී වෙයි.

ද්විතීයික මහජන අවශ්‍යතා සපුරාදීම සහ අදාළ ගැටලු විසඳාදීම කෝරළ සභාවේ සහ එම මට්ටමෙන් පිහිටුවනු ලබන සියලු රාජ්‍ය ආයතනවල වගකීම වෙයි. එම මට්ටමේ දී සපුරාලිය නොහැකි අවශ්‍යා සහ එම මට්ටමේ දී විසඳිය නොහැකි ගැටලු සඳහා පමණක් එයින් ඉහළ මට්ටම්වල ආයතන ස්ථාපනය කළ යුතු වෙයි. නිසි පරිදි ද්විතීයික අවශ්‍යතාවක් ඉටු නොවීම නිසා ජනතාව ඉහළ මට්ටමේ ආයතනවලට යන්නේ නම් ඒ සඳහා වගවීමේ ක්‍රියාදාමයක් ද කෝරළ මට්ටමට හඳුන්වා දිය යුතු වෙයි.

By Noor Nizam – Peace and Political Activist, Political Communication Researcher, SLFP/SLPP Stalwart and Convener – The Muslim Voice”. March 22nd., 2021.

The polarization of the vote strength into two groups, The EU, North America and European countries of the North hemisphere on one side and the Asian countries, the Islamic and Arab Nations and those who supported the Non-Aligned Nations cause from the begining on the otherside will be the out come of the final vote today in Geneva. 

Sri Lanka will come out as the winner DEFEATING this resolution with the support of the Asian countries, the Islamic and Arab Nations and those who supported the Non-Aligned Nations without any doubt setting a new precedence in International Relations against the BULLYING of the Western powers at the UNHRC and the UN of striving developing Nations who which to create a Social Economic and Political stability by their own elected leaders democratically, accepted by the majority of their citizens against the oppression of the West. 

Sri Lanka’s VICTORY today at Geneva will be the begining of the new era of International Politics that will finally TAME the so-called Western powers to understand that the South is equally powerfull as the North and will move towards prosperity and peace by the Grace of God Allmighty, the power the West has forgotten long time ago.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්

             ලංකාව බ්‍රිතාන්‍ය කිරීටයට භාර දීමට ප්‍රථම දිවයිනේ සංවර්ධන ඉලක්කයන් සැම සැකසුණේ ගොවිතැන මූලික කොට ගෙනය.වැව් තැනවීම කුඹුරු අස්වැද්දීම හේන් කෙටීම ඇළ මාර්ග තැනවීම ආදී සියල්ල සිදු කරන ලද්දේ ජනතාවගේ ආහාර අවශ්‍යතාවය සපුරා ගැනීම පිණිසය.ඇතැම් කාලවකවානුවල දීර්ඝ අක්‍රමණික සමයන් පසුකිරීමට අපගේ මුතුන් මිත්තන්ට සිදු විය. එවැනි අවස්ථාවලදී රජරට මහා මූකලාන් වලට යටවිය. වැව් බිඳී පිට්ටනි බවට පත් වී කැලෑවට යටවිණ.පසුව සිංහල කුමාරයෙකු විසින් නැවත රාජ්‍යය පිහිටුවීමෙන් පසු කළ පළමු කාර්යය වූයේ ගම් අස්වැද්දීමයි.කැලෑවට යටවූ පෙදෙස් එළි පෙහෙළි කරමින් ගම්බැඳීම යලි සිදු විය.මෙම සිද්දි දාමය නිසා  රට තුළ වන විනාශයක් හෝ පරිසර විනාශයක් සිදු නොවීය.දිය උල්පත් හිඳී නොගිය අතර යලි හරිත වර්ණ ගම්මාන වලින් පරිසරය වසාගත්හ.මන්නාරම වැනි සුෂ්ක පෙදෙස් වල පවා ගහකොළ වලින් සපිරුණු වටපිටාවක් නිර්මාණය කර ගැනීමට යෝධ වැව ඉවහල් වීම සැලකිල්ලට ගත හැකිය.පරිසරයත් සමග පොර බදිමින් එයට සංවේදී වීමට හැකියාවක් තිබූ  අපගේ මුතුන් මිත්තන් අසරණ බවට පත් වූයේ යුරෝපීය ජාතීන්ට යටත් වීමත් සමගමය.

      1840 දී පළමුවරට මුඩුබිම් පනත් මගින් දේශයේ ඉඩම් කොල්ල කනු ලැබිණ.ඉන්පසු විහාරගම් දේවාලගම් ඉඩම් පවරා ගන්නට යෙදුණී.වසර දහස් ගණනාවක් තිස්සේ කැලෑවට යටවී තිබූ නෑඹුල් වන ගහනය මෙන්ම ජනතාවගේ හේන් ඉඩම්ද කෝපි වගාවටද පසුව තේ සහ රබර් වගාවටද යොමු කෙරිණ.එහෙත් මේ වතු යායන්ට කොටුවූ සිංහලයන් තමන්ගේ ඉඩම් භුක්ති රටාවෙන් හෝ සිරිත් විරිත් වලින් බැහැර කරන්නට නුපුළුවන් විය.මහනුවර සිට මහියංගනයට යන පාර ට පෙනෙන පැරණි කඳුකර ගම්මානයන්හි අපි දකින්නේ සශ්‍රීක ස්වයං පෝෂිත ජීවන ක්‍රමයයි.එසේම ජල උල්පත් බහුල සොබාදහම් දිනිතියයි. මේ තත්වය 1977 න් පසු විවෘත ආර්ථිකය පැමිණෙන තෙක්ම තිබූ බව අපට මතක් කර ගත හැකිය. නමුත් ඉඩම්  සංවර්ධන ආඥ පනත ඉඩම් නිරවුල් කිරීමේ ආඥා පනත  ආදී නීති මගින් ජනතාවගේ ඉඩම් පරිහරණ රටාවන් වෙනස් කිරීමට අඩිතාලම දමනු ලැබීය.ඉඩම් නිරවුල් කිරීමට අදාල ගම වසා දමා නිකුත් කළ දැන්වීම් තුළ  අදාල ගමේ පරිසරයත් සමග බැඳුණු සොබාදහම් දායාදයන් සියල්ල දක්වා තිබුණද අවසානයේ ගම නිරවුල්ව ගැසට්ටුව නිකුත් වන්නේ පරිසරයයෙන් වියුක්ත වූ ඉඩම් පරිහරණ රටාවත් සමගමය. පෞද්ගලික සන්තකයේ තිබුණ මහා කැලෑ ඉඩම් සරුසාර භූමි ප්‍ර දේශ නින්දගම් අහෝසි කිරීමේ ආඥ පනත මගින් ආණ්ඩුවේ මෙහෙයවීම මත මංකොල්ල කන්නට යෙදුණි.ඉන්පසු ඒවා පෞද්ගලික සන්තකයට නැවත පත් වීමේදී සිදු වූ වන විනාශ නිමක් නැතිය.1972 න් පසු ඇති කල ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපාරයේ අදහස වූයේ ඉඩම් නැති ජනතාවට ඉඩම් ලබා දීමේ  යහපත් ප්‍ර වේශයකි. ඒ තත්වය තුළ නින්දගම් ඉඩම් අක්කර පණහට සීමා කොට ඉතිරිවා රජයේ වතු බවට පත් කරනු ලැබිණ. අනතුරුව මෙම ඉඩම් අතයට ගනුදෙනුවලින් අන්සන්තක විය.එවැනි ස්ථාන රාශියක අදටත් මහා වන විනාශයක් සිදු වේ. අතැම් විට සිංහරාජ වනාන්තරයේ ප්‍රේරණ කලාපයේ තිබෙන ඉඩම් බොහොමයක් මේ කියන ගණයට අයත් දේ ය.

මේවායේ ජනතාව පදිංචි වූ ද අද ඊයේ නොවේ.  2004 ජූලි  22 දාතම යටතේ (PS/CS//26/2004 අමාත්‍ය මණ්ඩල සංදේශය ) සිංහරාජ ප්‍රේරණ කලාපයේ පවතින මෙම LRC ඉඩම්    සිංහරාජයට එකතු කර ගැනීමේ ක්‍රියාමාර්ගයක් ගැනුණද එය තවමත් සම්පූර්ණව නැත.නමුත් ඉලුඹ කන්ද සහ බෙරගල නමින් තවත් රක්ෂිත දෙකක් අලුතින් වනයට එකතු විණ.

      විවෘත ආර්ථික සංකල්පයන් පාලකයාට වඩා ඉහළින්ම වැළඳ ගනු ලැබූයේ ජනතාව විසිනි.ඔවුහු භූමියේ තිබූ උරුමකම් අමතක කරමින් රැකියාවන් සොයා නගරයට සංක්‍රමණය වූහ.නැතිනම් ඉඩම් විකුණාදමනු ලැබූහ.බස්නාහිර පලාතේ විශාල කුඹුරු ඉඩම් ප්‍රමාණයක් පුරන් බව පත් වූයේ ජලය හිඟකම් කරදිය පැමිණීම හෝ ගං වතුර තත්වය නිසා නොවේ. ශ්‍රම බලකාය විතැන් වීමෙනි.මෙම අතහැර දැමූ ඉඩම් පස්වලින් පුරවා ගොඩනැගිලි සාදනු ලැබිණ.හේන් කෙටීම තහනම් වූ පසු සිදුවූ කුඩා තේවතු සංවර්ධනය තුළ විශාල වශයෙන් වන ඉඩම් එළි පෙහෙළි කරනු ලැබිණ.ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණය යටතේ පැවති ඉඩම් මෙන්ම රජයේ කැලෑ මෙම වන විනාශයට ගොදුරු වූ බිම් කඩවල්ය. රජරට පළාතේ කැලෑවට යටව පැවති වැව්  වන සංරක්ෂණයට පවරා ගත් අතර අතැම් වැව් පිටි වලට රජයේ බලපත්‍ර නිකුත්  කරනු ලැබිණ.සීගිරිය අසල කයිලම්වැව වැව් පිටියට අත් වූයේ මෙවැනි කල දසාවකි.මෙම වැව කැඩී බිඳී ගිය පසු ගොවීන් විසින් වැව් පිටි අස්වද්දනු ලැබීය. පසුව සින්නක්කර ඔප්පු සාදා පිටස්තර පුද්ගලයන්ට විකුණනු ලැබූහ. කුමාර සංගක්කාර විසින් මිලදී ගනු ලබනුයේ එවැනි ඉඩම් කට්ටි කීපයකි. පසුව ඔහුගේ භාර්යාව විසින් ද බලපත්‍ර සහිත ඉඩමක් පවරා ගෙන තිබේ. මේ ඉඩම් ගනුදෙනු වලට සැදී පැහැදී සිටින තැරැව් කරුවන් සහ නිළධාරීන් රාශියක් මේ ප්‍ර දේශ වල සිටිති. මෙම ඉඩම් වැව් පිටියක තිබුණු බවවත් නිළධාරීන් නොදැන සිටින බව හුවමාරු වූ ලිපි වලින් පැහැදිලි වන්නේ සබෑවටම නොවේ.අතයට ඉඩම් ගනුදෙනු සිදු කිරීමෙන් ලබන වාසිය නිසාවෙනි.දඹුල්ල අසල කණ්ඩලම වැව ඉස්මත්තේ මහකපුයාය නම් වැව අසල ගල්ලෙනක තිබූ සෙල් ලිපියක් ග්‍රයින්ඩර කර වැවේ රක්ෂිතය හෝටලයකට කොල්ල කනු ලබන්නේ මීට ටික කාලයකට පමණ පෙරදීය.මහකපුයාය කුඹුරු යායේ ගොවීන් සතු ඉඩම් කැබලි කීපයකට කූඨ ලේඛන සැකසෙන්නේ ඉඩම් නිරවුල් කිරීමේ දෙපාර්තමේන්තුවේද සාභාගිත්වයෙනි. මෙම ගනුදෙනු වලට ඉඩම් නිළධාරීන් ප්‍රා දේශීය ලේකම් වරුන් සහ වන නිළධාරීන්ද හවුල් ව සිටියහ. කුමාර සංගක්කාර මහතාගේ ඉඩමට පමණක් නොව මෙවැනි ඉඩම් රාශියකට අවසාන වශයෙන් බිම් සවිය යටතේ කැඩැස්තර සකස් වන්නේ පෙර උරුමයන් සියල්ල අවලංගු කරමිනි.දඹුල්ලේ කලුන්දෑව පැරණි ගම්මානයේ පැරණි සිරිතට අනුව වැන්දඹුවන්ට වෙන් කරන ලද ඉඩම් පවා කොල්ලකා බිම්සවිය යටතේ කැඩැස්තරයට ඇතුලත් වන්නේ ප්‍රදේශයේ දේශපාලනඥයෙකු ගේ ගෝලයන් ගේ නමටයි.

    වර්තමාන වන විනාශය ඉක්මන් කරවීමට ඩෝසරය පැමිණිම හේතු ව තිබේ.දවසකින් මේ යන්ත්‍රය විසින් ගිල දමනු ලබන වන බූටෑවන් අති මහත්ය. වෙනදා දෑතින් මිනිස් ශ්‍රමයෙන් ඉතා ඉවසිලිවත්ව සිදු කරන එළි පෙහෙළි කිරීම් වගක් විභාගයක් නොමැතිවම වේගවත් වන්නට නවීන තාක්ෂණය ඉවහල් වී තිබේ.ඇතැම් පුරාවස්තු පවා ඩෝසර වන්නේ මේ අන්දමටයි.සිංහරාජයේ ප්‍රේරණ කාලපයද පොලෙන්නරුවේ ජල ගැලුම් නිම්නයද  විල්පත්තු මරිච්චකට්ටු වනන්තරයද මඩු රක්ෂිතයද රඹකැන් ඔය රක්ෂිතය තුළද  සිදු වන මහා වන විනාශය සියල්ල සිදු වන්නේ ඉඩම් මංකොල්ල කෑමේ චේතනාවෙන්ය.

එක පැත්තකින් දේශපාලනඥයන්ය. තවත් පැත්තකින් මේ දේශපාලකයන් පසු  සස්සේ යන ව්‍යාපාරිකයන්ය. අනෙක් පැත්තෙන් මුස්ලිම් අන්තවාදීන්ය. දෙමල ජාතිවාදීන් විසින් කරන ඉඩම් අත්පත් කිරීම් බොහෝ විට පුරාවිද්‍යා රක්ෂිත හරහා සිදු වෙන අතර දෙමළ ගම්මාන පිහිටුවීමේ ක්‍රියාවලියද මේ අතර සිදු වේ.මෙවැනි තත්වයක් සිදු කිරීමට තිබෙන ප්‍රවණතාවය වැඩි වූයේ වන සංරක්ෂණ දේපාර්තමේන්තුවට 2001 වසරේ ගැසට්ටුවකින් පවරා දී තිබූ රජයේ අනෙකුත් කැලෑ නැවත දිසාපතිවරුන් යටතට පත් කිරීමත් සමගය.නීති රීති ලිහිල් කරන කල්හි ඒවායින් ප්‍ර යෝජන ගන්නට මාන බලනවුන් විශාල ප්‍රමාණයක් සිටී. ගම සමග පිළිඳරට එක් වෙමින් ජනපති වරයා විසින් කරන වකගීම් විරහිත ප්‍රකාශ මෙම කැල පාලුවන්ට ඉණිමං බැඳීමකි. රජයේ ඉඩම් ප්‍රතිපත්ති නීති වන නීති පරිස්සමින් ක්‍රියාවේ යොදවමින් අවශ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණයන් කිරීම සුදුසු නමුත් සියලු නීති කඩා ඉහිරවමින් අම්බලමට පැන්න ගොනා මෙන් හැසිරීම ඥානවන්ත ක්‍රියාවක් නොවේ එහි ප්‍රතිඵලය අද අප භුක්ති විඳිමින් සිටිමු.මෙම වන විනාශයන් ගෙන් ප්‍රතිඵල නෙලා ගන්නා තවත් කට්ටියක් සිටිති. ඔවුන් නම් විද්‍යුත්මාධ්‍ය මාෆියාවයි. එක දහය කරමින් කරන මගොඩිස් වැඩ ඔවුන්ගේ ගරිල්ලා මාර්කටින්ය.අවසානයේ සිදු වන්නේ රජය විසින් හීන් සීරුවේ කරනු ලබන නව යටත් විජිතවාදී ඉඩම් කොල්ලයන් ගේ සැබෑ තොරතුරු යටපත් වීමයි.එනම් යහපාලන රජය කාලයේ කරළියට පැමිණි භෞතික සැලැස්මට අවශ්‍ය ඉඩම් ජනතාවගෙන් ලබා ගැනීමට මාර්ගයක් විවර වීමයි.ජනතාව විසින් අනවසරයෙන් එළි කොට විවිධ කාර්යයන් සඳහා යොදා ගත් ඉඩම් වලට රජයේ ඔප්පු පිරි නැමීමත් බිම් සවිය යටතේ නව කැඩැස්තර සකස් කිරීමත් සිදු වෙයි. 1998 වසරේ ඉඩම් හිමිකම් පනත සම්මත කොට බිම් සවිය සඳහා ලෝක බැංකු ආධාර ලැබ දෙන්නේ ජනතාව සතු ඉඩම් පවරා ගැනීමේ නව ක්‍රමයක් ලෙසටය.වර්තමාන ජනපති වරයා මෙම ක්‍රියාවලියට සෘජුවම දායක වෙමින් සිටී.

Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, March 22 (Daily Mirror) – President Gotabaya Rajapaksa and Prime Minister Mahinda Rajapaksa have made phone calls to world Muslim leaders, a day before the UN Human Rights Council takes a vote on a resolution against Sri Lanka.

Secretary-general of the Organization of Islamic Cooperation (OIC), Dr. Yousef A. Al-othaimeen, had received a phone call yesterday (Sunday) from President Gotabaya Rajapaksa who discussed with him the existing relations between the OIC and Sri Lanka as well as the situation of the Muslim community in the country, the OIC said in a statement.

Al-Othaimeen praised the Sri Lankan President’s phone call and his willingness to open up and reach out to international organizations and welcomed the decision of the Government of Sri Lanka on the right of Muslims to bury their dead in accordance to Islamic rites.

The Secretary-general reaffirmed the OIC’S keenness to follow up the conditions of Muslim communities and defend their rights in non-oic member states, the OIC said.

Meanwhile, Prime Minister Mahinda Rajapaksa said he telephoned Deputy King Salman bin Hamad Al Khalifa of Bahrain yesterday.

Al-Othaimeen praised the Sri Lankan President’s phone call and his willingness to open up and reach out to international organizations and welcomed the decision of the Government of Sri Lanka on the right of Muslims to bury their dead in accordance to Islamic rites.

The Prime Minister tweeted saying they reviewed bilateral ties and other areas of cooperation that can be further solidified.

Rajapaksa said that the Deputy King had recalled and appreciated his efforts to sustain peace and stability in Sri Lanka from the time of his Presidency.

The OIC is the world’s largest Muslim body consisting of a number of Muslim countries which are part of the UN Human Rights Council.

Bahrain is also a member of the UN Human Rights Council.

Courtesy NewsIn.Asia

By Sugeeswara Senadhira/Ceylon Today

Colombo, March 22: When the news spread in January 1972 that Sheikh Mujibur Rehman, who was released from the Pakistani prison would arrive in New Delhi on his way to the newly-born Bangladesh to assume leadership, I was among the large number of politically-conscience students and others who thronged the Ramlila Maidan in Delhi to listen to the newest leader in South Asia who earned the sobriquet Bongo Bondhu (Banga Bandhu).

Though five decades have passed, I still remember vividly the enthusiasm among the crowd which hailed Mujib, who accompanied Prime Minister Indira Gandhi to the dais, erected at the Delhi Gate end of the Ramlila Maidan, the popular venue of annual celebrations of Dhashera, which marks the victory of good over evil.

The rally at Ramlila Maidan on the winter morning of 10 January 1972 was an unforgettable experience. A motor rally went to the meeting place from the airport. Prime Minister Indira Gandhi was with Banga Bandhu.

Welcoming the new leader, Indira Gandhi gave a brief speech in Hindi. Sheikh Mujib started his speech in Bengali, the common language of West Bengal in India and Bangladesh, hitherto East Pakistan. The moment he started his speech with the words, Missus Indira Gandhi, ladies and gentlemen…” a deafening applaud started. We all cheered his every sentence in musical Bengali, with intermittent sentences in English, Hindi and Urdu.

The Pakistani military government released Mujibur Rehman from Mianwali Prison located near the Pakistan Army’s GHQ in Rawalpindi in the then West Pakistan and put him on a London-bound PIA flight on 8 January 1972. Indian Prime Minister Indira Gandhi requested the British Premier Edward Heath to arrange a special British flight for him to fly to Delhi, and Sashanka S. Banerjee, the Indian diplomat who accompanied Sheikh Mujibur Rahman on the special Royal Air Force aircraft from London to New Delhi, recalled that a revolutionary leader sang the famous Bengali song written by Poet Rabindranath Tagore during the flight.

National anthem

After about an hour of small talk, ‘Bongo Bondhu’ stood up and started singing ‘Aamar Shonaar Bangla, Aami Tomaye Bhalobashi’ (Oh my golden Bengal, I love you dearly’), Banerjee, also a Bengali, said and added, I was seated next to him, and as he started singing, I too stood up as he did. Mujibur Rahman asked me to join him in singing the song with him, which I did. I don’t have a good singer’s voice but I tried.” After completing the song, Mujib told Banerjee that he would choose Aamar Shonaar Bangla as the ‘Jaatiyo shongeet’(national anthem) of his new nation, Bangladesh.

During the last two days (20 and 21 March), Prime Minister Mahinda Rajapaksa was among the dignitaries who attended the celebration of the birth centenary of Bangladesh’s Father of the Nation, Banga Bandhu Sheikh Mujibur Rahman and the Golden Jubilee of the Independence of Bangladesh in Dhaka.

In the 1971 Pakistan General Elections, Sheikh Mujibur Rehman’s Awami League won more seats than the Zulfikhar Ai Bhutto’s People’s Party, but Mujib was arrested and Bhutto was made the Prime Minister as the powerful military did not want an East Pakistani Bengali as leader  preferring West Pakistan’s Bhutto.

When Mujib was taken to West Pakistan and detained in the Mianwali Prison in Rawalpindi, riots broke out in East Pakistan. Mujib’s Awami League activists finally took up arms against the military. The situation took a serious turn when a large number of Bengalis in the Pakistan Army deserted and joined the Mukthi Bahini rebels. More than a million Bengali civilians crossed the border to India’s West Bengal and Bihar as refugees. Finally Indian troops entered East Pakistan to support the Mukthi Bahini fighters in December 1971.

Within two weeks, 96,000 Pakistani soldiers surrendered to Indian forces, ending the war and former East Pakistan became a free nation. After the Ramilila Maidan rally, Mujib flew to Dhaka and became the undisputed leader of the new country.

Free Bangladesh had a troubled beginning. In 1975, Mujib was killed in a military coup. After an interim period, Gen Zia-ur-Rahman, who was the Commander of Mukthi Bahini during the liberation fight, became President in 1977. He was assassinated in 1981. Since then the country saw military rule and violent elections, restoration of democracy and alternate power shifts between two women leaders, Sheikh Hasina, Mujib’s daughter, and Khaleda Zia, wife of former President General Zia ur Rahman.

The dream

Indian diplomat Banerjee later revealed that he had told Mujib that PM Indira Gandhi had a dream that on India’s eastern flank she wished to have a friendly power, a prosperous economy, and a secular democracy, with a parliamentary system of government like India’s. That dream has been realized with Bangladesh functioning as a strong democracy today.

During his visit Prime Minister Rajapaksa visited the National Martyrs’ Memorial and placed a wreath to pay his respects to those who died in the Bangladesh War of Independence and plant a sapling. Later, the Prime Minister visited the Banga Bandhu Memorial Museum.

After the end of war, Prime Minister Indira Gandhi promoted Army Commander General Sam Manekshaw to the rank of Field Marshal. When the Indian Parliament met after the war victory, Indira Gandhi got a very pleasant surprise when her political archenemy, Jan Sangh (now BJP) leader Atal Behari Vajpayee, who was the Opposition Leader in Lok Sabha, got up from his seat and proposed that Prime Minister Indira Gandhi be accorded the Bharat Ratna, the highest honor in India. Vajpayee’s statesmanship was a grand gesture worth emulating as it depicted that patriotism was above petty political differences.

Bloomberg

(Bloomberg) — China signed a currency swap agreement with Sri Lanka as the South Asian nation looks to reduce reliance on the International Monetary Fund before $3.7 billion of foreign debt matures this year.

The Central Bank of Sri Lanka is entitled to a 10 billion yuan ($1.5 billion) swap facility from the People’s Bank of China, Sri Lanka’s monetary authority said in a statement Monday. The agreement is valid for three years.

Faced with low foreign-exchange reserves and looming debt repayments, Sri Lanka is getting closer to China, it’s biggest import partner. More than 22% of the island nation’s foreign purchases were from China last year.

Courtesy The Daily Mirror

The Central Bank of Sri Lanka (CBSL) and the People’s Bank of China (PBoC) have entered into a bilateral currency swap agreement with a view to promoting bilateral trade and direct investment for economic development of the two countries, and to be used for other purposes agreed upon by both parties, CBSL said.

The People’s Republic of China remains Sri Lanka’s largest source of imports. In 2020, imports from China amounted to US$ 3.6 billion (22.3% of Sri Lanka’s imports). 

This swap agreement has been approved by the Cabinet of Ministers with the recommendation of the Monetary Board of CBSL. Governors of the two Central Banks, Deshamanya Professor W D Lakshman of CBSL and Dr. Yi Gang, Governor of PBOC, are the signatories to the agreement.

Under this agreement,  CBSL is entitled for a swap facility amounting to CNY 10 billion (approximately US$ 1.5 billion). The agreement is valid for a period of three (3) years. (ER)

Courtesy Adaderana

Sri Lanka has reported 05 more coronavirus-related deaths, the Director-General of Health Services confirmed today (March 22).

As per the Department of Government Information, all 05 victims are male patients.

The new deaths bring the number of COVID-19 related deaths witnessed in Sri Lanka to 551 in total.

01. The deceased is a 78-year-old male resident from Weuda. He died on 21.03.2021 while undergoing treatments at Kurunegala Teaching Hospital. The cause of death is mentioned as Covid-19 infection, heart failure, acute diabetes, and kidney disease.

02. The deceased is a 78-year-old male resident from Nugathalawa. He was transferred from Welimada Base Hospital to Base Hospital Theldeniya where he died on 22.03.2021. The cause of death is mentioned as acute Covid-19 pneumonia.

03. The deceased is a 68-year-old male resident from Kadawaha. He died on 22.03.2021 while undergoing treatments at Minuwangoda Base Hospital. The cause of death is mentioned as a shock due to blood poisoning, heart disease, high blood pressure, and asthma.

04. The deceased is a 51-year-old male resident from Bandaragama. He was transferred from  Colombo South Teaching Hospital to Homagama Base Hospital where he died on  22.03.2021. The cause of death is mentioned as liver infection and Covid-19 infection.

05. The deceased is an 80-year-old male resident from Galle. He died on 16.03.2021 while undergoing treatments at Karapitiya Teaching Hospital. The cause of death is mentioned as acute pneumonia and Covid-19 infection.

Courtesy Adaderana

Sri Lanka has registered 99 more positive cases of Covid-19 today (March 22), the Ministry of Health confirmed.

Thereby, Sri Lanka has detected 274 new positive cases of COVID-19 within the day.

As per statistics, the total number of Covid-19 infections confirmed so far in the country now stands at 90,514.

Recoveries from the virus meanwhile climbed to 87,058 earlier today, as 299 more patients regained health.

However, 2,905 active cases are still under medical care at selected hospitals and treatment centers located across the island.

Total lives claimed by the pandemic outbreak sits at 551 at present.

Courtesy Adaderana

Secretary-General of the Organization of Islamic Cooperation (OIC) Dr. Yousef Al-Othaimeen and Sri Lankan President Gotabaya Rajapaksa have spoken over the phone and discussed existing relations between the OIC and Sri Lanka as well as the situation of the Muslim community in the country.

During the phone call, the OIC Secretary-General had praised the Sri Lankan President’s willingness to open up and reach out to international organizations.

He also welcomed the decision of the Government of Sri Lanka on the right of Muslims to bury their dead in accordance with the Islamic rites, the OIC said in a Tweet.

OIC Secretary-General Dr. Yousef Al-Othaimeen, received a phone call from the President of Sri Lanka, Gotabaya Rajapaksa, and discussed with him the existing relations between the OIC and Sri Lanka as well as the situation of the Muslim community in the country.”

Al-Othaimeen praised the Sri Lankan President’s phone call and his willingness to open up and reach out to international organizations and welcomed the decision of the Government of Sri Lanka on the right of Muslims to bury their dead in accordance with the Islamic rites.”

By Raj Gonsalkorale

Sinharaja Forest Reserve is a forest reserve and a biodiversity hotspot in Sri Lanka. It is of international significance and has been designated a Biosphere Reserve and World Heritage Site by UNESCO. According to International Union for Conservation of Nature (IUCN), Sinharaja is the country’s last viable area of primary tropical rainforest. More than 60% of the trees are endemic and many of them are considered rare. 50% of Sri Lankan’s endemics species of animals (especially butterfly, amphibians, birds, snakes and fish species). It is home to 95% endemic birds -Wikipedia

The Sinharaja forest is the country’s most priceless jewel that belongs to the future generations to come. Any person or entity that has destroyed this jewel has committed a crime where punishment is useless as this forest and its bio diversity can never be regenerated by punishing anyone after the event.

However, punishment there has to be, very dire punishment, to deter others from continuing to commit this crime and reducing this jewel to rubble. It is not only some official or a businessman or woman who has to be punished, but the politicians and the government who are the temporary custodians managing the country.

The UNESCO states that, quote Sinha raja encompasses the last extensive patch of primary lowland rainforest in Sri Lanka, and it is situated in the south-west lowland wet zone of Sri Lanka.  Covering an area of 8,864 ha and ranging from an altitude of 300 – 1,170 meters, it consists of 6,092 ha of Forest Reserve and 2,772 ha of Proposed Forest Reserve. This narrow strip of undulating terrain encompasses a series of ridges and valleys that are crisscrossed by an intricate network of streams. Draining to both the south and north, this detailed matrix of waterways flow into the Gin River on the southern boundary of the property and Kālu River via the Napoli Dole, Koskulana Ganga and Kudawa Ganga on its northern boundary. Annual rainfall over the last 60 years has ranged from 3614 – 5006 mm with most of the precipitation during the south-west monsoon (May-July) and the north-east monsoon (November- January).

Sri Lanka is home to 830 endemic species, of which 217 trees and woody climbers are found in the low land wet zone. Of these, 139 (64%) have been recorded in the reserve including 16 rare species. Faunal endemism is particularly high for birds with 19 (95%) of 20 species recorded in the property being endemic to Sri Lanka. Endemism among mammals and butterflies is also greater than 50%. A number of threatened, endangered and rare species occur within the reserve including: leopard (Panthera pardus), Indian elephant (Elephas maxiumus), endemic purple-faced Langur (Presbytis senex), Sri Lanka wood pigeon (Columba torringtoni), green-billed Coucal (Centropus chlororrhynchus), Sri Lanka white-headed starling (Sturnus senex), Sri Lanka blue magpie (Cissa ornate), ashy-headed babbler (Garrulax cinereifrons) and Sri Lanka broad-billed roller (Eurystomus orientalis irisi)” unquote. 

Alarmingly, there appears to be credible evidence that unauthorised deforestation is occurring within, on the periphery or just outside the Sinharaja forest reserve, an elsewhere.

If this is true, it is a crime against the future generations of Sri Lanka.

If short term gain, and avarice in some cases, is destroying a priceless treasure like Sinharaja, the rulers of today need to be taken to task for allowing this to happen.

If reports made, photographs published (not the fake photos doing the rounds on social media, but credible ones published in the Daily Mirror), and the impassioned plea of a young women, Bhagya Abeyratne and that of a respected Buddhist Monk like Omalpe Sobitha Thero, are untrue or they are misinformed, it is the responsibility of the President himself to assure them and the public that the reports are untrue or the voices of a rising tide of protests are misinformed, and that all is well.

If no action is taken by the President, people may justly or unjustly form their views that this is due to possible complicity or due to indebtedness to political supporters and financiers who worked to ensure his election as President.

The President cannot do this by listening to the very parties who might be involved in this alleged destruction. He needs to get an independent, credible and impartial investigator to investigate and report back to him, and do so soon. That report needs to be made public, and if it reports that the allegations are true, then action should be taken against anyone responsible for this degradation and a vile crime.

The President is urged, in the strongest possible terms that he should appoint such an investigator without delay, to investigate and submit his or her report, with photographs, to prove or disprove the allegations, and to do so within a period of a month.

If this potentially very damaging crime is indeed occurring, and the future of Sinharaja is threatened, it is the future of the country that is at stake, as there will not be a country that could sustain itself without forests, and without bio diversity in those forests. Such a crime, if it’s happening, is something that can, and should be referred to the UNHRC as it is a very genuine crime against humanity and a violation of human rights of the people of Sri Lanka.

On the other hand, if these allegations are a storm in a tea cup, and orchestrated by political opponents of the President and the government, that needs to be exposed as well. If this were the case, it would be in the Presidents interest and the interest of the government, and indeed in the interest of the country, to expose such a fraudulent campaign and take those responsible to task according to the law of the land.

It appears that at the centre of the alleged forest destruction is the government gazette notification 05/2021 which permits Provincial and District Secretaries to allow residual land”, land lying in between protected lands like wild life reserves, protected forests, which by themselves are not protected, to be used for agriculture or for cattle grazing etc.  While the intent of the gazette notification may have been honourable, it does leave room for dishonourable acts.

This writer highlighted this in an article titled Sri Lanka desperately needs a strategic, transparent and comprehensive State land management policy” that appeared in the Daily FT, the Sri Lanka Guardian and Lankweb in November 2020.

It is the gazette notification 1/2020, which revokes previous notifications ‘05/2001,’ ‘02/2006,’ ‘5/98’ issued for the protection of the remaining remnant forests for the acquisition of lands required for the National Physical Plan, that is at the centre of this controversy as the enabling tool that opens the doors for misuse of protected land. In all likelihood the provisions of this gazette notification have been and are being misused.

If not, it is the duty of the President and the government to demonstrate it is not being misused.

Cutting down forests in one area and planting trees in another area is not a solution to protect the environment. It is the bio diversity in a forest, along with the forest, that protects the environment of the country. An existing bio diversity, once destroyed by cutting down forests, will be destroyed forever, and planting trees elsewhere will not give rise to bio diversity in such an area perhaps for thousands of years.

If the allegations relating to deforestation and environmental damage is proven to be true, the government seems to be moving towards a self-destructing trajectory. The alleged sugar scam, where the reduction of import duty from Rs 50 per KG to 25 cts per KG, resulting in a revenue loss for the government to the tune of some Rs 15 Billion, and a windfall for some importers, appears as the beginning of this journey.

The President needs to act, if he wishes to save himself and the government, and the country, before the torrent becomes a damaging and devastating flood   

MALINDA SENEVIRATN​E

EU. That’s the European Union. EA stands for East Asia. It’s a crude categorization in terms of what’s happening right now in Geneva with regard to Sri Lanka. Russia, after all, is ‘East’ according to some, West according to others. Pakistan is not East enough so to speak. Both countries are backing Sri Lanka with respect to the resolution tabled by the original Mother of all things Evil, Britain. The geography has to be discussed in detail but that’s for later.

Here’s a lovely headline: ‘40 countries join resolution on SL as co-sponsors and additional co-sponsors.’ Forty countries. Forty. That’s a lot. It’s as though the entire world and part of some other planetary system with intelligent life have ganged up against Sri Lanka. That’s until you examine the deets.
So here are the details, as offered in the body of the news story: ‘a bulk of them [are] from the European region. Bulk might mean a little more than 50% or even two thirds. More deets: ‘only TWO (emphasize mine) are ‘non European or Western countries.’ Minor detail: twelve [of the 40] have voting rights at the UNHRC this time. So, take out Malawi and the Marshall Islands and it’s essentially a European move. The headline looks a tad exaggerated now, doesn’t it? 

Anyway, it’s not something that should surprise anyone. There’s a thing called history and there’s a thing called the present. We know of gangs. We know that nations gang up. We know that rogues nations gang up. We know that rogue nations that also have bucks and weapons of mass destruction are willing and able to crown themselves as benefactors of all humankind and of course blackball other nations that for whatever reason don’t see eye-to-eye or rather are reluctant to submit to someone else’s definition of their reality.

That’s an EU story. Here’s another which we’ve referred to at times.
In 1884, 13 European nations shamelessly gathered in Berlin to parcel out the African continent like famished school children (on a school trip) haphazardly dividing up a pizza. Great Britain was represented by Sir Edward Malet (Ambassador to the German Empire). The US, the emerging but [at the time] reluctant superpower, had a delegate – the explorer Henry Morton Stanley.

‘In utter disregard and with not a single iota of conscience or concern for the culture or the families of the continent, the map was redrawn and lands claimed. What followed was the systematic scramble and undoing of Africa. Resistance was met with the brutal force of gunpowder. The Herero Massacre was the first genocide of the 20th century: tens of thousands of men, women and children were shot, starved, and tortured to death by German troops as they put down rebellious” tribes in what is now Namibia. Tens of thousands of defenseless women and children were forced into the Kalahari desert, their wells poisoned and food supplies cut.’

They still do the guns-in-booty-out number but are more sophisticated. It’s white-man’s burden clothed as black/brown people’s preference. Sometimes it works. Sometimes guns are sent in and booty taken out. Raw stuff.  

Let’s revisit the political geography. China and Japan are in the East. China is backing Sri Lanka and Japan hasn’t exactly applauded the moves by the rogue states of Europe. China and Japan own North American and European debt.
The balance of global power is shifting but hasn’t shifted yet. Europe and North America (essentially the USA and its 52nd State of Amnesia, Canada) still have sway on account of rules set in their favor in happier times. That and a persisting political economy that ensures dependency do not place Sri Lanka in a situation where she can smile and say ‘ta-ta.’ Not yet, anyway. 

On the other hand, this business of pernicious persecution could push Sri Lanka to a point where ‘ta-ta’ is inevitable. Sri Lanka could just grin and bear. Sri Lanka could say ‘ta-ta’ without enthusiasm. Sri Lanka might have to say ‘hello and hello again,’ to China and Japan. Maybe one day North America and Europe would be forced to say ‘bye-bye’ to their arrogance and say ‘hello’ to reason, civilization and the notions of community and solidarity, but not in the foreseeable future. They had to say ‘hello and hello again to China,’ after all, albeit in all probability muttering ‘damn it/you!’ under their breaths.
Cheerio EU, hello EA. That’s the title. Better if we could say ‘Hello Asia’. Better yet to say ‘Hello and hello again the Tricontinental’ in the Guevarist expansion of the Bolivarian formulation. Indeed it would be best to say ‘bye-bye EU, EI, A, TC….hello people, hello community and solidarity, hello earth’ but we are not anywhere close to such Utopias. India, after all, is confused about her geographical location or rather location in politics of vexatious persecution.

For now, then, it’s an Outside-Europe universe that Sri Lanka is being forced to look at. Perhaps it’s a good thing. Let’s see.
malindasenevi@gmail.com[Malinda Seneviratne is the Director/CEO of the Hector Kobbekaduwa Agrarian Research and Training Institute. These are his personal views]

MALINDA SENEVIRATN​E

omorrow (that is Monday the 22nd of March, 2021) a vote will be taken in Geneva on a resolution against Sri Lanka to be tabled the same day. The outcome will decide the fate of Sri Lanka or so some believe.

Let’s be sober here. First of all, given the power wielded by the architects of the resolution and its principal marketers, it is likely that the resolution will pass with a majority of the 47 member voting for it.

Let’s be sober here. This is not the first resolution (to be taken up and  — in all likelihood — passed) to see the light of day in Geneva. It’s not the first on/against Sri Lanka. It is non-binding anyway and can, at best, lead to (further) harassment of Sri Lanka.

Let’s be sober here. This is not about human rights. If that were the case, the UK, most of the countries in the EU and the silent, behind-the-scenes string-puller, the USA, would be in the dock and not Sri Lanka. Indeed, if sobriety and reason had any value then they would have been dragged over the coals decades ago.

The earth however is not flat. There’s a thing called political economy. There are guns, bombs, drones, chemical weapons and such. There are dollars and euros. There’s arm-twisting. All these factors make one-nation-one-vote a silly notion; lovely on paper but for all practical purposes irrelevant. Arm-twisting is the order of the day. Threat, often, suffices. Execution, when necessary, is opted for.

But let’s be sober here. We are told that around 40 countries have signed the resolution as co-sponsors or additional co-sponsors. Twelve of them have voting rights at this point. Just two of the 40 are from outside the EU and North America. A gang, then.

East vs West, then? A white man’s affair, in the main? Well, that’s one way of putting it. Except that these are easy dichotomies. What’s abundantly clear is that it is whether or not the Government of Sri Lanka is willing to play ball. In other words, a play-ball government will not be harassed because, well, they will play ball. An unwilling government needs to be harassed. Harassed to the point of capitulation, i.e. submission to the proposals of the bully. If not, well, harassment can lead to the creation of domestic discontent or the exacerbation of existing discontent. Then they hit you with ‘failed state’ rhetoric. States don’t have to fail. They can be failed. It’s all in the hands of the examiner. They will say, as they are saying of Myanmar, ‘in order to save this country, we must first destroy her economy!’ Yes, fighting for peace is like copulating to protect virginity.

How can Sri Lanka respond? Let’s be sober. There’s not much Sri Lanka can do. Sri Lanka can claim a moral victory if the vote is close, but that won’t alter anything. The victors will crow. They will want more victories. They will follow the script.

So, again, what should Sri Lanka do? ‘Sri Lanka’ is not a territorial entity. It is also a people. It is resources. It is heritage. It is past, present and future. It is also a government and therefore it is made of politicians, those in and out of power.
The script for those out of power (and they are as bereft of principle as anyone in power) is simple. It’s a two word script: play along. It’s harder for those in power. They have to defend truths that are called lies. They could ‘play along’ but this particular government would suffer if that choice were to be picked.

So it comes down to, as so often happens, whether they people are with the government or not. ‘The people’ are not a monolithic entity. Their loyalty is not assured. They have multiple expectations. That’s why it is tough. You renege on a single promise or you say or do something that rubs your constituency the wrong way and the support you so need (to fight the bullies and/or to maintain control of the political equation) can be irrevocably compromised.

The answer is not about being populistic. Sometimes you have to do what’s not popular. However, one has to be clear about it. They ‘why’ of it has to be communicated effectively. With clarity. With solid logic. And it should be done in such a way that the picture of the end game is clear.

It is not easy at all. All governments are trumped by institutional arrangements, processual cultures and corrupt politicians and officials who just don’t want things changed. You listen to too many people and it’s like you’ve listened to no one. You listen to no one and it’s called dictatorial. This is why clarity helps. And, in the interest of clarity, you are required to cultivate prudence, to err on the side of caution.
March 22 is a Monday. It will be followed by a Tuesday. The 23rd day of the month 

The 46th session of the UNHRC will be followed by a 47th. Time will pass. Governments will change. Old orders will yield to new ones. Nations prosper and go into decline, only to rebuild civilizations that have been torn apart.

A resilient nation survives. Sri Lanka has a resilient citizenry. They will prevail. And if governments stand with these resilient people, governments too will survive. Not necessarily the other way about.

malindasenevi@gmail.com

[Malinda Seneviratne is the Director/CEO of the Hector Kobbekaduwa Agrarian Research and Training Institute. These are his personal views]

To: Expert committee to draft a new constitution (RC)
C. Wijeyawickrema, LL.B., Ph.D.

What we are doing now is dodging the issue of 13A, and criticising the 13A, which is very clearly part of their bottom-line. Instead, we are offering them strategic parts of our infrastructure like the East Container Terminal or the West Container Terminal, instead of dealing with the main issue, which is the 13A. It would seem like India would abstain yet again,”

                             Dayan  Jayatilleka, www.themorning.lk, March 7, 2021

Pasku bomb commission (PBC)

Who could have expected that a set of lawyers (aka PBC) commissioned to explore who were behind the Easter Sunday bombing,  exploding instead, their own <religious> bomb, against the Sinhala Buddhists? The Cardinal says the report is incomplete. The Bodu Bala Sena (BBS) leader Ven. Gnanasara says he will write a book to demonstrate how PBC report is a copy, almost verbatim,  of the evidence given by him. Sarath Fonseka, who should have been the minister handling security in the yahapalana cabal, says his  separate report attached to the parliamentary select committee report on the Pasku massacre, which was a cover-up to white wash the suspected Muslim ministers in the government from blame, had already done the job that the PBC report has reinvented! Someone said that the parliamentary sectoral oversight committee on national security, chaired by Malith Jayathilake, with JVP, TNA (Sumanthiran) and two Muslim members on it, recommended remedial actions which PBC has replicated.

PBC and BBS

I plan to write a separate essay on why PBC lawyers < hooked>  BBS to its report in such damaging tone, going to the extreme of recommending punitive action against the BBS monk. PBC lawyers thus gave the local and foreign anti-Buddhist lobby enough fodder to blame the Sri Lankan Buddhists as culprits of the Easter Sunday attack, diverting attention away from Islam-ISIS-Wahabi-Arabic connections behind it. One reason for this grave mistake, intentionally or unknowingly committed, is that PBC lawyers’ lack knowledge about Buddhism and about the Koran and different interpretations given to numerous sentences printed in it, with regard to promoting and propagating Islam. Therefore, there is a real danger in entrusting lawyers who have nothing but court experience, within an adversarial system of litigation, who do not know the history or geography of the country, to write reports affecting the destiny of Sinhale, which has 2,600 years of continuous recorded  heritage.  Logical or legal does not always mean just and fair.

Committee to draft a new constitution (2021)

This PBC debacle makes me worry about what is in store for the country with regard to the death-trap called the 13^th Amendment. According to Ven. Elle Gunawansa, a constitution is a collection of individual letters (akuru godak)! One can write the holiest constitution in the world, but in the hands of unholy men (in Buddhism panchaskandas inflicted with Loba-Dvesa-Moha), it becomes like a bundle of papers used by fish vendors to wrap fish. Considering how the black-white political establishment abused laws, law-making process, executing and adjudicating it, I am not interested in knowing what comes out as another draft constitutional document, unless it proposes an overhaul of the entire Euro-centric  governance system, operated by black-white politician class since 1948.   

The rule of law, freedom of speech, democracy, separation of powers, an independent judiciary and an impartial public service are all romantic fairy tales in books not just in ex-colonies but in most capitalist representative democracies in the world. In this context, the life and death issue for the Sinhala nation is how the Romesh Committee is going handle the 13-A hot political potato. This is not a complex issue anyway, if one takes a historical-geographical approach (history is past geography). There are two population divisions in the country.  Those who support 13-A and those who oppose it. The supporters can be identified as black-whites. The black-white phenomenon started from 1551, when the Sinhale got its first and last Catholic king. Those who oppose  it in 1987 and now in 2021 are Sinhala Buddhists. If there is even a remote possibility for a Tamil country with a UN seat and a Tamil flag, one cannot expect  the existence of  Tamil saints, even if they have Sinhala married partners, to oppose 13-A. Few people know that Lakshman Kadiragamar and Jeyaraj Fernandopulle supported the federal idea.

The Christian-Buddhist conflict began with the building of a church on the premises the Kotte Raja Maha Vihara, sponsored by the Catholic king. Since then the Sinhala Christians always stood with the foreigner on many conflicts that took place between the white rulers and the temple (the Sinhala Buddhists). Now in March 2021 there is a conflict between USA, India and some ex-colonial masters determined to balkanize the country on one hand and the temple (the Sinhala Buddhists) on the other.

Balkanization of Sinhale

The Romesh de Silva committee is a team of lawyers, except one, who is a geographer with repute. There is one lawyer known for his patriotic stand to protect the country from disintegrating. The other seven members are lawyers, and their views on social, political issues  are unknown by the people for whom they are preparing a constitutional draft. Who really selected them for this task, why there are no others with other academic qualifications, instead of the same old method why not at least one erudite monk on the committee, are some questions asked.

Were they political robots or have they expressed their views on socio-economic problems or on any other burning issue in Sri Lanka by way of research essays or newspaper articles? How many of them had exposure to history, geography, global geopolitics and  civics and especially the black-white politics in the country. For example, if PBC knew that after the pasku bombing, even Hisbulla and Asath Sally, among other Muslim leaders, publicly requested president Sirisena to release Ven. Gnanasara from prison, its report would not have treated the monk so cruelly.

MCC Trojan horse and the Geneva route

Tissa Vitharana APRC majority report in the past  had as signatories  a Christians husband-wife team, and nobody knows who selected them for that onerous task, on what grounds. My dilemma is whether the  seven lawyers on the Romesh Committee are in a position to see the trees as well as the forest. For example, could they see that the entire UNHRC drama against Sri Lanka is nothing but a determined effort to get the 13^th Amendment implemented in full. This is what Dayan Jayatilleka, the foreign affairs consultant to Sajith Premadasa, tells the world, as quoted above.

But Dayan hides many more as the father of 13-A plus project in Sri Lanka since the days that he had to escape to India with Vartharaja Perumal, the IPKF puppet. USA and UK are not interested in human rights or war crimes. They want to use UNHRC to get what they lost by way of an MCC trick/bait. If 13-A plus is snatched  by hook or by crook, then US and India could use Trinco severally or jointly to try to control China, with a future Colombo government struck in the mud. Trinco is not just a large natural harbor, it has under sea troughs (geologic faults) so deep that nuclear submarines can hide in them safe from enemy detection. Thinking of air warfare and land military bases, Sri Lanka is the location with the lowest gravity on earth.

Romesh Committee (RC) and Geography

History is past geography of a country. We need to know history to understand the present and plan for the future. Learning from history means the ability to take a holistic approach, not tunnel vision. In the past I have written so many essays against the 13-A path which was rejected by Prabhakaran, SLFP and the Sinhala Buddhists. It had the backing of Christians, Marxists, Tamil politicians and some Sinhala black-white politicians. In this essay, with my limited understanding  of the topic, I am taking a short geographical analysis especially for the benefit of the 8 lawyers of the RC.

Point of no return

The section of the population supporting 13-A has had different aims.

There are three categories.

*(1) Of course JRJ had to swallow it because of his unwise behavior as a senile old politician (fox). He put all his eggs in the American basket and got severely burnt. As a dictator-president he ruined everything he touched, whether it was a new Jayawardena parliament city in a marshy land  or a Victoria dam on top of a limestone bedrock. With his un-Buddhist approach to the Tamil separatist issue started in 1923/4, he got cornered with no escape other than a total surrender to Dixit and Rajiv. It was the Government of India Act of 1935 copied as 13-A. 

Nilakantha Sasthri, the Tamil historian once wrote that, the King Vijayabahu-I, saved Sinhale from becoming part of Tamilnad. Similarly, JRJ saved N-E and Malayanadu becoming an Indian colony, by surrendering to Dixit, because otherwise the Indian army with the blessings of USA would have occupied N-E, opening the door for a future Eelam. By kneeling down, he could ‘fool’ the Indian strategists, and plant a few loopholes to negate the disastrous impact of 13-A to balkanize the island. Unfortunately, presidents after him messed up and mismanaged it, even after a miraculous victory on May 18/19, 2009. Instead of Prabhakaran’s tiger tail for 30 years, Sinhala Buddhists are now holding Sumanthiran-Vigneswaran-Ponnambalam tails under the pressure from Indian, American and  white politicians manipulating UN agencies against them. Under these circumstances, whether a Gotabhaya presidency could deliver its one country-one law promise depends on what RC does with regard to 13-A. We know what the Orumitthanadu draft proposed, copying what Mrs. Chandrika’s 2000 draft or Tissa Vitharana’s APRC majority thing.

*(2) Apart from JRJ and his blind followers/prisoners, there exists a category who believe that by giving TNA what it asks, peace and honey will flow all over the country. Perhaps this was what SWRD thought when he signed the B-C pact with Chelvanayagam (1957) or later the Dudley-C pact (1965). Giving complete land powers to a set of politicians who wanted a Kosovo plan in 1949 or joined with the Dravidasthan plan in Madras that began in 1917, was nothing but pure and simple insanity. However, due to lack of all the information, the country has old and young generations (with no history or geography learning in schools) who think like Siri Sangabos and Vessantaras. They are like the proverbial crab  in the slowly warming water pot on fire. So many SLPP and SLFP members fall into this category, Vasudeva and Tissa Vitharana included.

In this category there are people who found 13-A as a gold mine to become rich and powerful, a lower tier of the Evil triangle (politician-officer-NGO) destroying the island, a classic example of the tragedy of the commons (rob anything for private enrichment). National level somebodies use this local nobodies for selfish political power games. For these PC monkeys democracy is only a razor blade.

*(3) But the likes of Wickramabahu and Nirmal Ranjith Devasiri are different. They want Tamils to have their own country. Sumanthiran and Sambandhan takes a more careful, reasonable-looking approach. They want a united, not a unitary state. They want power devolved in such a way that once given it cannot be taken back! Under the 13-A Sri Lanka is already a federal state. On this matter, the supreme court first said no and later said yes! UNP, JVP, Peratugamis, SJB of Sajith are all in this game, knowing very well that an Eelam path is beginning of the end of the Sinhala Buddhist heritage in the island. Dayan Jayatillake leads this dishonest  pack of Rosy Senanayake, Jehan Perera, Pakiyasoothy, Kumar David,  Mrs. Chandrika etc., who know clearly that balkanization is inevitable.

When Vigneswaran was given an opportunity, after Vartharaja Perumal, to run NP what did he do? He passed genocide resolutions and opposed Buddha statutes as well as coconut toddy coming to Jaffna, while the non-vellala people continue to live in abject poverty as shown by Arul Siddharthan, a Tamil Che Guerra on the rise, with his many videos. Even in the Diyawanna hotel, Ponnamabalam and Vigneswaran talk about Tamil genocide, forgetting that TNA got Tamils to vote en masse for Sarath Fonseka in 2010, who led the <genocidal> army to finish Prabakaran’s war in less than 3 years. With rapidly losing grip on innocent Tamils in Jaffna, TNA is more delusional now than ever before.  Otherwise how could they send a letter to the Expert Committee (RC) with the following contradictory sentence printed in the island newspaper on March 21, 2021: As already intimated to you orally and in writing, we are willing to evolve a settlement within the framework of a united, undivided and indivisible country: yet based on the principle of internal self-determination resulting in maximum possible devolution.”

MALINDA SENEVIRATN​E

In Geneva, essentially, it will be a West vs East battle, considering the key players. It is no secret that moves against Sri Lanka are orchestrated principally by Britain and EU countries, operating as proxies more or less of the USA, which opted out of the UNHRC’s annual drama on account of the infamous descriptive ‘cesspool of bias.

The endgame has been clearly visualized and what we now see are strategic moves that envisage a movement towards that particular Promised Land. To this end, eight Human Rights  Ambassadors of Europe including the United Kingdom, Germany and Sweden have in a joint statement called on the Sri Lankan government to “respect human rights defenders such as Hizbullah.”

Obviously it’s not just that. The recent case of a lawyer being assaulted by the Police has also been talked of. They’ve made a lot of noise about the issue of disposing the bodies of Covid-19 victims. That prompt action was taken in the first case and delayed action (for not altogether indefensible reasons) taken in the latter are ignored. A fact-starved project must squeeze as much juice as possible from even a puny, half-rotten orange, after all. Marketing will do the rest, especially after appropriate flavor enhancers, coloring and additives are spooned in.  

The example of the High Commissioner for Human Rights Michelle Bachelet’s foot-in-the-mouth claims some time ago regarding mass graves in Mannar should cure the consciously or unconsciously blind of their myopia. Bachelet insisted on scripting in that mass graves ‘issue’ even though forensic tests revealed that they told a story that was several centuries old!  

So we have the case of Hizbullah being reinvented as poster boy. The wording is telling.

Hejaaz Hizbullah is described as ‘a prominent Attorney-at-Law.’ According to the EU’s Human Rights Ambassadors, he is ‘a leading advocate of the rights of people from minority communities, including Muslims in Sri Lanka.’ He is, in their eyes, ‘a vocal critic of discriminatory policies.’

Never mind ‘leading,’ he certainly has credentials in terms of being a rights advocate. Is that all, though? People wear all kinds of hats. We have seen members or open supporters of terrorist organizations offering that they were human rights advocates, media personnel and such. Hejaaz stands accused. That does not mean that he is guilty; the jury is out on the matter. The fact remains that a country that suffered through thirty years of attacks executed by the world’s worst terrorist outfit and saw the carnage left behind multiple suicide attacks by Islamic fundamentalists CANNOT be faulted for erring on the side of caution.

The relevant authorities, to be fair by Hizbullah, have erred in this case, but he’s by no means out of the woods. Yet. The EU (or for that matter the UK or USA) would not take chances on terrorist suspects. Sri Lanka cannot either. The Ambassadors have called on Sri Lanka to ‘respect human rights defenders such as Hizbullah.’ All well and good if such people did nothing other than advocate human rights. What if they have not. In this case Hizbullah is considered a suspect. Prison is not a happy place, but they are not illegal entities. ‘Respect’ does not amount to mandatory pardons and release of all suspects. Systems don’t work that way.

Systems. Interesting word. They are not perfect and there are degrees of imperfection. Indeed those degrees are not independent of political will. Take the case of Sivanesathurai Chandrakanthan, better known as Pilleyan. He was held without trial for five years. Five years! That went unnoticed and uncommented on by the human rights saints in the UK, USA and the EU. Neither Michelle Bachelet nor her predecessors uttered a word of objection/concern.

Why not?

Ends. It is always about ends. What serves ends will be pursued. What trips ends will be ignored or pushed aside. Footnoted at best. Poor Hizbullah is in an unhappy position. If he is innocent, and let’s be clear that he could be very well be innocent, he’s being played as a pawn in the endgame studies of multiple parties.

He’s just one. Every single citizen of Sri Lanka is a pawn of such games Any narrative that leaves out context is a game. Any narrative that inflates/deflates as per preferred endgame is a game. It is never about what it is supposed to be, let’s not kid ourselves. When an entire edifice (like every statement and resolution related to Sri Lanka emanating from the EU, UK, USA and the UN) is built on a monumental lie called ‘The Darusman Report’ and when relevant missives and/or reports from the British High Commission, the US Senate Foreign Relations Committee and the International Red Cross are ignored, it amounts to a slur on every tenet held sacred by the community of nations. It amounts to an insult to every Sri Lankan. Most of all, it is an insult to every single individual who suffered directly or indirectly on account of an unwanted conflagration. Even cases that have legitimacy (for no war is clinical and not all soldiers are exemplary adherents to the Geneva Convention) get shortchanged.

Hizbullah, if indeed he’s innocent, could get shortchanged too and he would have to thank the overzealous end-justifies-means bullies in the international community. One hopes it doesn’t come to that.

In any case, he’s not the only pawn. The UNHRC is the Mother of all Pawns.

malindasenevi@gmail.com

[Malinda Seneviratne is the Director/CEO of the Hector Kobbekaduwa Agrarian Research and Training Institute. These are his personal views]

Malinda Seneviratne

In the year 1977, the Tamli United Liberation Front (TULF) contested the General Election on a separatist ticket. The TULF swept the Tamil vote. That result was and is interpreted as an unofficial referendum on the Tamil people’s views on separation.

And so the argument can be made as follows: if in any geographical territory the vast majority of people believe it is in their best interest to be independent of any directives however insignificant originating from any structure of authority outside that territory, then there shouldn’t be any objection whatsoever from anyone.

Easy isn’t it? Yes, easy. Now let’s consider the complexities which, among other things, punch holes in the above formulation.

The TULF came up with racist rhetoric. The TULF was the strongest ‘Tamil’ party contesting the particular electorates. The TULF could have promised the moon or promised nothing at all and may very well have secured the same number of seats. But then again, one could argue that this is mere speculation. The TULF contested on a separatist ticket and therefore the victory needs to be seen as an affirmation of a need; a separatist need.

On the other hand, the TULF’s promise was one that was hard to resist. After all the ‘separate state’ was not just those electorates that the TULF won, but roughly one third the landmass of the island. Land beyond belief is mouthwatering for any community or individual in a world where no one is making land any more.

Now consider a people whose claims with respect to traditional homelands are at best tendentious. Consider a people who, simply on account of identity, have to live their lives out as a community that doesn’t have a nation to go with that identity. Consider a people who, like other people, have economic difficulties but have discovered that ‘identity’ is a convenient protest-dress. Consider a people who have been dished communal rhetoric for decades laced with theses such as Chelvanayakam’s ‘A little now more later’ and formulae such as G G Ponnambalam’s 50-50 representation for less than 10% of the total population. Now consider a politician or political party that spews rhetoric regarding a promised land. It would be hard to resist, would it not?

Let’s forget all that. Let us assume that there is a territory where historical claims are undisputed. Let us assume that in this territory there is a community with a shared identity based on language (never mind that they are differentiated along lines of religion, caste, political affiliation etc.). Let us assume that they as opposed to any other community have been discriminated against at every turn. What if such a community desires to name the territory in which they live ‘a nation’? I would say ‘legitimate.’  

Now here’s the rub. We don’t have such a ‘pure’ community in Sri Lanka and certainly not in the territory ‘mapped’ by artful Tamil Eelamist cartographers who merely superimposed land-gram aspirations on lines drawn by colonial rulers for their convenience. We do have the Jaffna Peninsula, post-ethnic cleansing by the LTTE, spawn of Tamil nationalists who came before and after the Vadukkoddai Resolution of 1976 and of course the 1977 General Election. Even then the claim of the area being part of ‘exclusive traditional homelands’ is iffy. If history (that can be substantiated) presides over such a discussion, the claim would wobble.

For argument’s sake, though, let’s say the Jaffna Peninsula is ‘All Tamil’ and has been so from a million years ago (or some such time unit preferred by creative historiographers). Someone says ‘this is our home, our native land, we should have our own nation within such and such demarcations with our own flag, anthem and currency.’ Compelling, what?

Here’s what’s not been said.

The overwhelming majority of Tamils do not live in such a Tamil-only territory. There’s a more-or-less-Tamil-only state in India just a few kilometers away where there are 100 million people who call themselves Tamil. Just south of the intended border there is a community that already feels besieged, a community whose ancestor fought invaders and died in proportions much higher than the national count at that time if you broke down resistance along ethnic lines. Lines are easily drawn on paper. Their maintenance on the ground is costly and has been marked by bloodletting. Indeed, we saw what the rhetoric of 1977 (and before) produced. Not all of it can be laid at the door of ‘Sinhala Buddhist Racists.’ Much of it, indeed, was the work of the ‘Boys of 1977’ if you will. No border. No separate state. Much violence. Much destruction. There has to be a lesson there for those who want to learn.

These are some of the factors that the rhetoricians are silent on simply because they stain the idyllic picture of the promised land. They won’t say ‘All Tamils in Sri Lanka will in future live in Tamil Eelam’ because not all Tamils would want to. They won’t say ‘let’s ask all Tamils to vote on whether or not they want a separate stated, provided that if the majority says yes” then all of them will move to the promised land.’ They won’t ask anyone to wonder how Tamils living in a country that would be, by default, a ‘Sinhala Nation,’ would feel. Would they feel besieged by a besieged people? What can they expect from a majority community that for various reasons legitimately feel short-changed by brethren belonging to their community? Would they say, ‘We are a Tamil-only nation, but south of the border it’s multi-ethnic and multi-religious?’

So, there’s a lot of blanks in the story. There are probable outcomes that are left out. Here’s another blank: many who talk separatism, arrogantly or politely, are fond of saying ‘there are no pure races in the world,’ but they leave ‘Tamils’ out of that narrative. They can’t afford to because the bottom falls out of the exclusive traditional homelands story if they did.

However, let’s cut to the chase. Let the separatists tell the entire story without leaving the unsavory parts out. That alone would sober aspirations and diminish grievances to true dimensions, i.e. unfrilled. Plain and simple. And let’s not entertain the nonsense formulation couched in that silly phrase ‘within a united Sri Lanka,’ because unity just cannot be legislated and has no political meaning in any state-formulation.

So there it is. A challenge for Tamil Eelamists and their various apologists. Come clean.

malindasenevi@gmail.com.

[Malinda Seneviratne is the Director/CEO of the Hector Kobbekaduwa Agrarian Research and Training Institute. These are his personal views]

BY EDWARD THEOPHILUS

The currency devaluation by developed countries (Especially France) had been an epidemic since the early 1900s until the establishment of the International Monetary Fund, and many western economies looked at this issue with a bias toward hard currencies of America and European counterparts. Fifty Economics classics edited by Tom Butler-Bowdon (2017) has noted the following point about John Maynard Keynes After world war two, Keynes played an important role in establishing the Bretton woods system, a flexible regime that would stop the epidemic of currency devaluations which had caused so much animosity before the war.   Keynes also helped establish International Monetary Fund and the World Bank” (Page 137).

The epidemic of currency depreciation than devaluation in many countries has been converted to a vicious pandemic since the Covid 19, and this situation is not a devaluation-related issue, but it is an automated process by an autonomous mode of the market economic system. The American dollar appears to be gone out of its superiority during the COVID-19 pandemic period which experiences a negative impact on international trade and financial movements. The unseen aspect of this problem is America determines the price of products against the wishes of producing countries, it seems that lower prices for imports from developing countries.  Whether America consumes such products and services or not it is not an issue, but it can control the prices of developing countries, and such authority always would not work in connection with friendly countries of America in Europe. America and European countries advise developing countries not to restrict imports, e.g., Germany advised Sri Lanka not to stop the import of vehicles.

The epidemic of foreign value depreciation of currency units of developing countries resulted from the depreciation of the American dollar, many times in history, abundant monetary units of developing countries had a direct link to the American dollar, however, when the value of the American dollar increases, the product and service prices of developing countries would not increase in line with the change of the American dollar, and developing countries have bloated the crisis and relegated poor people of such countries to obscurities. The nature of the comportment of the American dollar seems to be identical to the situation had in the early 1970s by gold prices, the oil crisis, and the Vietnam war. Now, no one talks about Euro Dollars and Peto Dollars.

The view of Keynes, a flexible regime of International Finance Management or the Briton Wood system has a disproportionate impact on the currency values of Asian developing countries, especially, in the Indian region and the Southeast countries of Asia. The situation displays that it requires a quick regime change in international financial management to protect developing countries in the Indian region. The Chinese region also needs to associate with the Indian region and the animosity between China and India should be consigned to oblivion with effective negotiations between two countries on account of people in the region, who are suffering lots from the pandemic of currency depreciation, no doubt that the current regime of the IMF pushes poor people to never-ending economic and social difficulties.

It is difficult to observe that Indian people and Chinese people except foreign policymakers have animosity or radical differences either in economic activities and cultural countenance, and religious practices.  Attitudes of Indians and Chinese are analogs concerning many aspects of life, but the animosity has been created by politics against the common wishes of people, and international media is setting fires and putting strows to the small fire creating a massive fire. Indian and China political and economic policymakers have never introduced symbolic policy measures to display the unity of people in both countries.

Recently, Mr. Ajith Nivard Cabral, the State Minister of Finance in Sri Lanka talked about Geo-Economics instead of Geo-Politics as he wanted to strengthen economic cooperation in the Indian region, and South and South-East Asian countries need to take firm policy actions to get out of the issue of currency depreciation pandemic. This issue is less debated by people and economic experts in both regions as the understanding of international finance-related issues of people are little, and many economists and politicians in the region have an interest in political, social, cultural, and ethnic issues that quickly attract people despite finance management regime related issues, and many people in both regions, Indian and Southeast Asian have no clear understanding of how currency depreciation harms on the day-to-day life. It is a complicated macroeconomic issue that feels people when they go to the marketplace. 

The manner of people in this region is highly concerned with social, cultural, and ethnic issues, and economic difficulties of people in Indian and the South East Asian region (Total population in the region is more than half of the world) are willing to stripe as a result of metempsychosis. Mr. Ajith Nivard Cabral pointed to Geo-Economics focusing on trade and economic relations and no doubt that trade and economic relationships are concerned with the depreciation of currency value. It can make statistical analysis and could find the positive co-relationship with the pandemic of currency depreciation, and regression analysis may find the factors related to the slope of regression with quantitative values, however, direct negotiation, action planning, and developing a voice urging politicians in the region would be a successful effort that will open the eyes of the Breton Woods regime relating secular depreciation of foreign and local values of currency units  Originally, the Central Bank of Sri Lanka had these objectives, later these objectives reflected a failure or it changed, people have no idea.

Generally, the foreign value of a currency subject to variation of the volume of foreign reserves and the export power or the volume of the positive trade balance. It seems that Sri Lanka’s policy action is to find a solution for these two areas by borrowing than productive actions to enhance foreign reserves and export revenue than import costs.  Mr. Ajith Nivard Cabral was appointed to the position by the president to make effective policies, however, he has gone beyond the role to make political talks.

When Sri Lanka’s monetary unit commenced quick depreciation with the COVID 19 pandemic I published an article in Lankaweb on 11.04.2020 expressing that the SARC region needs to take collective policy action to prevent currency unit depreciation.  The International Monetary Fund and other international financial institutions such as the World Bank, Asian Development Bank, and others, focused policy actions mainly based on providing small financial supports and the policy action them was no other than relegating to the indebtedness of developing countries, and it needed more than supporting for them to get away from the issue.  The regime change of international financial management was not the IMF’s action plan, and it needs to continue its regime showing that it has been taken action to help those countries. The regime of the IMF needs to look at the issue with a more humanistic approach considering people in developed and developing countries are humans with similar values.   

Think about the Euro Zone that commenced in the early in the late 1960s as the European Economic Commission, and originally, the UK was not interested in the union, but in 1972, the UK entered the EURO union disregarding the Interest of Australia and New Zealand on the economic relationships with the UK. The UK fully Brexited in 2020 from the EU. The Geo-politics of EU built a strong union and a common currency called EURO that issued in the year 2000 and secured the local and foreign value of the currency unit, and the Geopolitics of the European region was able to create its currency unit with dignity despite the expectations and objectives of the Briton Wood regime, in the year 2000,  stabilize the foreign value of the countries of the European region. The wonderful aspect of the European region was they have positively responded at currency value of EURO, even after the Brexit, the currency value of the Euro region maintains as expected by the union, and they have no firmed idea to regime change of within currency management in the region.

BY EDWARD THEOPHILUS

The regime change in international financial management cannot be done overnight by South and Southeast Asia, the attitudes of people in the region are rigid and overnight changes impossible, it needs a broader discussion and debate among countries, and the political leadership of China and India must be agreed to a plan for achieving the aim.  Sri Lanka associated with EU style SARC, but it was unsuccessful in a short period as self-centered attitudes of certain members of the organization and foreign influences mainly caused to unsuccess. SARC leaders contributed to disunity, and a severe conflict identifying standard aims and was impossible and abortive.  SARC had a weakness of thinking we are different in ethnicity, religion, and culture, but have one face with an endeavor to achieving the prime objectives. This situation forced the SARC union to get away from creating an international financial management regime for the region, despite massive expectations at the beginning SARC failed to build a regional financial management regime.

I observed that SARC was working against the aggregation, ethnic and natural conditions. The behavior of SARC leaders was reflected traditional animosity between nations and reflected the ability to enter foreign forces against the objectives of the prime objectives. The change of the leadership of India attempted to change to the prime objectives and this situation was brought about destructive forces against the unity of countries.

However, some leaders of the Asian region such as Mr. Takshin Sinevatra was able to initiate the Asian Bond market to invest in Asian savings in Asia, and reduce the pressure on the trading bank system financing for the government and private firms. The regime change in international financial management in the South and South Asian region could be efficacious if political leaders in China and India begin the concept into practicality. They need to forget animosity and come to a round table and broadly discuss the issue. As long as the political regimes of India and China are maintained the animosity it would help the current regime of IMF to maintain the superiority of American and European currency units and other countries to be treated as slaves.          

Leaders in the South and Southeast Asian region should formally inform the current suppression to the leadership of the international financial management regime of the International Monetary Fund, which has been not implemented an effective role in responding to the currency depreciation pandemic after the COVID 19 except offering few credit facilities by the current Briton Wood approach. The regime changes of the IMF and setting new policies for the operations of the IMF are essential in the current situation. Developing countries cannot expect from the US, UK, and European countries justice for the currency depreciation. They will implement essential reforms as they are depending on cheap trade with developing countries. When they have cheap prices for importing raw materials and other products such as garments, fish products, depreciated currency values in producing countries would be profitable to them. developed countries can buy goods at cheaper prices and maintain the leadership of international trade.

The reforms requirement has not been convinced to the IMF by developing countries and Sri Lanka should take leadership to convince developing countries in the South and Southeast Asian region where has a large volume of the population in the world and such action will force the IMF to make regime change. The reality in the last century was developed countries eliminated leaders of developing countries when work together to force various policies disadvantaging developed countries. 

After more than 50 years of the establishment of the Briton Wood System, no significant changes that supporting developing countries were not carried out by the authority, and as a small country, Sri Lanka can motivate countries in the region to convince the requirement to the IMF. The Unity among China and India is key to change the IMF policies. If this not happens with India and China the IMF would not take any action to protect Asia and continue to hit the third world.

I am of opinion that the world needs five regional regimes for international financial management as Asian Region including all countries in Asia, African region, Latin American region, America, British and Canadian region, and Euro Region.  Australia and New Zealand could be joined with any region that they are willing to associate with.  Each region should introduce a common currency for the region and the foreign value of each common currency of the five regions should be equal and the new regime will prevent currency depreciation. The countries could further discuss recognizing BANCOR as originally planned by countries before initiate the Briton Wood system.

The other advantage of the new regime is promoting trade within the region and supporting the development and growth of countries within the region.  Annually, the leaders of the region could have a currency conference and determine the progress and changes requirements.

Sri Lanka can get the leadership for this regime change.  Previous leaders of Sri Lanka had taken the pre-eminence for various international matters. Mr. J.R. Jayewardene for Japanese peace, establish Colombo Plan, Mrs. Sirimao Bandaranaike to make the Indian Ocean Peace Zone and Non-align movement could be given as examples. President Gotabaya Rajapaksa could get superintendency on reforming the international financial management regime and contribute to the international policymaking thrust. 

Originally, China and India will associate and play a leading role, and Japan, South Korea will enter the Asian region as they want to maintain trade and growth. If Russia is willing to join with the Asian region it could accept, otherwise, Russia could join with the European region.

Foreign policymakers in Sri Lanka adhere to the problems of Sri Lankans who engage in foreign employment and they have not developed this type of creative proposals. The personnel in overseas service in the past contributed many creative policy developments and now it has become to play a limited clerical role. Many officers of the Foreign Office are interested only in going overseas and getting allowance than developing policies, which are beneficial to the country.

UNHRC Resolutions are legally non-binding. Its mandate covers only human rights not international humanitarian laws. Whether all 47 members vote against Sri Lanka, or whether all 47 Members vote for Sri Lanka, UNHRC cannot force Sri Lanka to do anything. Its only an annual circus for political pressures via resolutions. When UNHRC Resolutions are legally non-binding it implies that he Main Sponsors/Core Group can demand the Sun or the Moon from Sri Lanka, but Sri Lanka is bound in no way to accommodate their demands. However, if Sri Lanka goes and does something stupid like co-sponsoring a resolution inimical to Sri Lanka or accepts a consensual resolution, then we are more or less agreeing to comply with the provisions demanded by the Core Group/Main Sponsors. This was what happened with the co-sponsorship by Sri Lanka in 2015 which led to the OMP, Reparations to Tigers, Truth & Reconciliation Commission and all that was left to do was to create a Special Prosecutors office/Special Court with international lawyers & judges. The 2021 UNHRC Resolution is aiming to put the lid of Sri Lanka’s coffin with this last objective.

If UNHRC Resolutions are legally non-binding – do we need to go begging to hostile nations to ‘please refrain from drafting resolutions against us’ – NO

If UNHRC Resolutions are legally non-binding – do we need to go begging to India promising them this port terminal or that port terminal or whatever shopping-list India demands from Sri Lanka? – NO

If UNHRC Resolutions are legally non-binding – should Sri Lanka go & co-sponsor the Resolution? – NO

If UNHRC Resolutions are legally non-binding – should Sri Lanka agree to a consensual resolution? – NO

Note: why are the Main Sponsors leaking their draft resolutions? This ploy was used when the Ban Ki Moon personally commissioned report was leaked as was the Petrie Report.

Is it to provoke the weak officials representing Sri Lanka to follow the usual appeasement line and agree to something, simply to dilute the resolution, so they can return home claiming to have ‘fought’ and surrendered!

What should be very clear is that Sri Lanka should not go for a co-sponsorship or a consensual resolution.

By agreeing to either Sri Lanka is voluntarily committing itself to what the Main Sponsors want. This is the worst hara kiri or treachery any officials can commit against a sovereign state & the armed forces that eliminated terror.

Therefore, Sri Lanka must

• Stop begging to hostile countriesbut engage countries that have been consistently voting for Sri Lanka

• Request a Sri Lanka-friendly country to seek a vote by show of hands (we will then know who are true friends are) This will prevent a consensual resolution as Sri Lanka has no vote being an observer nation.

• Sri Lanka friendly nations will not take the floor on behalf of Sri Lanka unless Sri Lanka requests them.This is part of diplomatic protocol in respecting Sri Lanka’s sovereignty. If Sri Lanka wants to commit suicide – Sri Lanka-friendly nations will not ask ‘why’. So Sri Lanka must seek assistance from its traditional friends (not traditional enemies)

• 12 years of UNHRC Circus is now enough.We want a closure to this nonsense. Legally non-binding wasting everyone’s time resolution texts full of lies should end. The resolutions have nothing related to violations of international humanitarian laws which is the yardstick that Non-International Armed Conflicts are measured. The recommendations and demands are violating the UN Charter, intruding the sovereignty of Sri Lanka demanding implementation of 13a, abolition of terrorist laws, penal codes and even re-structuring the armed forces & police. Clearly, these resolutions are not about the last phase of Sri Lanka’s conflict or any concern for Tamils or victims of terror.

• Sri Lanka must table a powerful speech highlighting all of the gross irregularities, procedural errors, biases of the UNHRC & its head as well as the factually incorrect reports issued by Special Rapporteurs sent.

• Sri Lanka must declare that it will appoint a task force to answer every allegation made with facts and figures for next Geneva Sessionand based on this rally the Non-Aligned Movement countries for a Joint Declaration of Closure on Sri Lanka which eliminated 30 years of terrorism in 3 years, saved 300,000 lives at the collateral damage of 7721 lives but has had 12 years of no LTTE suicide terrorism and Tamil children, Tamil men and Tamil women have been saved from being turned into LTTE child soldiers and LTTE combatants. Sri Lanka can show the development that has taken place since 2009 in the North & East of Sri Lanka as against how life was under LTTE. These are the success stories that the UNHRC choose to ignore for geopolitical reasons.

Instead of witch-hunting Sri Lanka for ending terror, the Main Sponsors must look at how LTTE fronts are swindling their citizens operating from foreign shores. The GoSL and Foreign Ministry must demand action on LTTE’s illegal financial network that swindles foreign citizens and pockets swindled money into the accounts of foreign politicians and international heads who are the one’s parroting pro-LTTE statements. Investigate them all. GoSL must go on the offensive. Compile a list of all foreign MPs and request they be investigated for links to LTTE & the international illegal monetary network. The only claim of war crimes is based on the allegation of 40,000 dead, the GoSL/Foreign Ministry must go on the offensive using this too by demanding they present names of the supposed dead! There are plenty of ways Sri Lanka can turn the bogus allegations to Sri Lanka’s advantage, why are we not using them?

Shenali D Waduge

At some time or the other this question will have to be answered. At present it remains a big question just as the role of the UNP in both events. Ironically, UNP ruled when both of these horrendous attacks took place. Providing a clue however, is the arrest of an Indian attempting to destroy a Buddha statue in Kuliyapitiya. We know that the spate of attacks on Buddhist sites became a precursor to the Easter Sunday attack. Until the identity of the Kuliyapitiya attacker was identified in all probability the blame would have fallen on the minorities. This was the obvious modus operandi in 1983, 2019 and now 2020. We must all now be alert to what other surprises are in store. Citizens are required to read between the lines at all times during any forthcoming incidents. Let’s hope the arrested Indian doesn’t turn up declared ‘insane’, released and allowed to return to India! Ironically an Indian arrested in connection with an assassination attempt prior to 21/4 was released citing him to be a madman!

Who gained by July1983? Who gained by Easter Sunday attacks?

When JR Jayawardena became the 1^stExecutive President of Sri Lanka in 1978, he thought himself the Yankees choice for Asia. India was titled towards Russia following a closed economy. Whether JRJ’s rants against India’s PM was the raison d’etre for deciding to destabilize Sri Lanka is just one angle to the story. Obviously, terrorism was to become a key game changer in Asia. Let us not forget that Osama bin Laden was heavily involved in Afghanistan on behalf of the US round about this same period and Pakistan was also drawn in. The LTTE links to Palestine groups has to be also be noted. The numerous trips to the Middle East and arms deals as well. How far the UNP politicians also played a role can only be guessed as they are all now dead except one!

Sri Lanka’s military and intel was not as strong or efficient as it is today. N Q Dias foreign minister to Mrs B wished to secure Sri Lanka’s territory from illegal Indian invasions by setting up military camps which were all removed by JRJ once coming to power. It became a piece of cake to lure unemployed Tamil youth to India with the dream of becoming freedom fighters and carving out a separate Tamil Eelam state. The British ensured they had dropped the first poison into the heads of Tamil politicians by allowing 50-50 demand but rejecting it, the formation of ITAK in 1949, the opposition to SRI” on car plates leading to the 1976 Vaddukoddai Resolution but not before sounding the first casualty by gun in 1975 with the assassination of Alfred Duraiappah. It was nothing but a warning to all Tamils – ‘either you toe the line or find yourself dead’.

Whether the JRJ Govt & intel knew or not, but subsequent interim Jain Commission report following the assassination of PM Rajiv Gandhi, revealed the training camps in India, the number of Tamil males & females trained, around 35 Sri Lankan Tamil groups under various names that underwent training by Indian RAW and former army officers. Had this happened in today’s context India would be declared a state sponsor of terrorism! The affidavits revealed much too.

That these were happening in secret and away from Sri Lanka required a reason for these militants to come into the open and a reason to justify militancy and a theme on which they could galvanize international support and create a funding source to support them. July 1983 was that incident.How far UNP were aware of the bigger plot or were coerced into playing a role remains unknown. But definitely, the plan was to attack only selected Tamil areas while protecting the Tamil rich friends and executed in such a way to create the international attention required to bring out the secretly trained armed Tamil groups in India to the open.

LTTE became the leader of these groups and killed off most of the leaders to eventually hijack the separatist cause which India used to its advantage until India planned phase 2 which required the elimination of LTTE. Note how without any reason Sornam goes & closes the Mavil Aru anicut and Indian agents in the then Govt demanded military intervention by going on a march, triggering action by President Mahinda Rajapakse. The rest is now history. LTTE and India created Tamil militancy birthed by India was aborted covertly by India. India has made headway, opened offices all over Sri Lanka, is demanding larger stakes & now wants to even have a political party Sri Lanka Bhaarathiya Janatha Party’ contesting in Sri Lanka. This is like the return of the IPKF in political suits. Modi is already calling Sri Lankan Tamil citizens as ‘our brothers & sisters’.

In July 2017 Ranil Wickremasinghe did the unthinkable. He signed Hambantota Port to China. This was akin to Rajapakse allowing Chinese submarines into Sri Lanka in 2014. US Secretary of State John Kerry flew to Delhi in August 2014 & Modi visited India in September 2014. Both then masterminded 2015 regime change in Sri Lanka.

In January 2004, the US and India launched the Next Steps in Strategic Partnership” (NSSP) US & India signed a 10 year defense framework agreement in 2005 (lapsed in 2015) as well as the Open Skies Agreement. In 2010 that US-India re-engaged the US-India Strategic Dialogue declaring India as an ‘indispensable partner and a trusted friend’

By 2017, most of what regime change operators wanted out of Sri Lanka was complete. Sri Lanka had co-sponsored the Geneva Resolution agreeing to scores of internal intrusions by sponsor states. Western officials were virtually inside Temple Trees ordering how the country was to be ruled. MCC was being rolled out with land registries being opened to these officials and changes happening bringing shockwaves to patriotic people of Sri Lanka.

With India partnering QUAD and becoming America’s key ally in the Indian Asian Ocean, the dirty work to destabilize India’s neighbors was again outsourced to India. Recall how India trained Sri Lankan Tamil youth in late 1970s and early 1980s – this time Kerala became the opted venue. Notice the rise in Muslim population in Kerala and the growing radicalism. India would be the best to give the number of times Zaharan Hashim the head suicide bomber traveled to India for mentoring. Interestingly enough, there is more about Zaharan Hashim in Indian media than the Sri Lankan media reports! https://www.bbc.com/news/world-asia-india-48619974what happened to him?

Note too that ‘Sara’ or Pulastini (Tamil) the wife of the Katuwapitiya church suicide bomber fled to India and even India was never bothered to search & extradite her.

https://southasiamonitor.org/index.php/sri-lanka/sri-lankan-security-agencies-received-97-warnings-easter-sunday-attacks

It was on 4^thApril 2019, that Indian intel sounded the first warning of a suicide attack, thereafter 97 such warnings had been issued. Surely, they could have easily published the warning on social media if they really wanted to stop it knowing that Sri Lanka’s govt or intel agencies were not taking action!

Clearly Zaharan was no mastermind – what mastermind goes and commits suicide. So the question remains who are the real masterminds of Easter Sunday aiming to create another ‘ethnic’ friction. The fact that 5000 swords were also imported and stored in mosques and homes was another clue to what was expected to ensue. The media reports completely turning the victims from the Church/Hotels to Muslims being unfairly targeted looks to be also part of the plot! The fact that Sinhalese Buddhists were quoted as victimizing Muslims was also plugged in to provide additional flavor!

Surely India knew about Zaharan’s interactions with Muslim extremist groups in Malappuram (Kerala), Coimbatore, Trichy, Thirunelvely, Vellore, Nagapattam, Kannyakumari, Ramanathapuram (Tamil Nadu). It was in India that Zaharan was turned into an Islamic fundamentalist, just like Tamil youth from Sri Lanka were turned into militants by India. 

It is now clear that July 1983 by India was to nurture hatred among Tamils against Sinhalese & vice versa while the encouragement of new Islamic fundamentalist cultures & habits were also to create ill-will between Sinhalese & Muslims while also encouraging Muslims to provoke the Sinhalese. Thus all the anti-Tamil / anti-Muslim / anti-Sinhalese events have all been choreographed by India/Quad. 

While India infused Sri Lankan Tamils to demand a separate state advantageous to India (and now to Quad), we are still guessing as to the real objective of the jihadi terror by India/Quad across Sri Lanka?Or is it because Jihadi Terror automatically enables R2P War on Terror and to invade Sri Lanka on the ruse of ‘eliminating Islamic terror’? Is this the bigger plan? The immediate linking to ISIS was a dead giveaway! Note also papers written about a pan-Islamic project! One thing is for sure – whatever commissions appointed, we will never know the truth. We continue to guess about July83 & the same will apply to Easter Sunday!

Sri Lanka is not connecting the dots – India given Palaly airport, India developing Kankasanthurai Harbor, India is pushing to recommence ferry service from Dhanushkodi, India to Sri Lanka, India is also mooting a road from Mannar to Trinco, India also wants to start an undersea power supply to Sri Lanka, while India is eternally have electricity breakdowns. Other than the Indian High Commission, India has consulates in Jaffna, Kandy, Galle, Matara, Hambantoa and India has been demanding Mattala Airport. Culturally imposing on Sri Lanka is the promotion of the Ramayana Trail while annually effigy of Ravana is still burnt in India! From bajaj to tea plantations, to wholesale, retail even to easy transport of illegally smuggled items into Sri Lanka, India exerts much pressure over Sri Lanka through many soft power methods.

India may think it can continue to destabilize Sri Lanka at will, without realizing what’s in store for India.

While we are complaining about BJP forming a party in Sri Lanka, the UK is busy making inroads into India not to mention the foreign-government funded evangelical movements converting even Sikhs in Punjab. Entire villages have been successfully converted. Bob Blackman is the Chairman of the All-Party-Parliamentary Group for Sri Lankan Muslim Organizations UK and he is also chair of the All Party Parliamentary Group (APPG) on British Hindus. Bob is also head of the All Party Britain-Israel Parliamentary Group too.

Bob is a busy man – advocating for Hindus, Muslims & Jews!

https://www.bobblackman.org.uk/news/bob-re-elected-chair-appg-sri-lankan-muslim-organisations-uk

https://www.freepressjournal.in/world/who-is-bob-blackman-the-friend-of-india-who-was-just-re-elected-in-the-uk

@Conservatives @BobBlackman Campaigning for the #BJP.

"How can I convince 100 people to make sure they vote BJP during the elections"

Is #Britian now interfering with #India's politics?

The plot thickens! @RishiSunak @pritipatel @AlokSharma_RDG @Infosys_nmurthy pic.twitter.com/hr3DavJ8RG

— Sikh Council UK | ਸਿੱਖ ਕੌਂਸਲ ਯੂ.ਕੇ | सिख कौंसिल यू (@SCUKofficial) February 7, 2021

Now look at how Sikhs are cozying up to the Tamil Eelam cause and the Sikh mouthpieces supporting pro-LTTE fronts even in Canada. The Khalistan dream remains alive even in 2021 & all that realization needs is some foreign backing!

https://www.thehindu.com/news/national/other-states/will-accept-if-govt-offers-khalistan-akal-takht-chief-priest/article31768078.ece

These are all likely to be nemesis for the sorrows brought upon other nations that have done no harm. Only time will tell. Inpite of the harm done to Sri Lanka, we have warned India to be prepared that balkanizing of India is very much on the cards!

Shenali D Waduge

The regime change in 2015 brought to power a treacherous team that co-sponsored an intrusive UNHRC Resolution though legally non-binding, agreeing to do changes to internal mechanisms advantageous to the sponsors of the Resolution, to Geneva UNHRC Office and the lobby groups funding the entire exercise. The traitors were democratically replaced by the People voting a nationalist government expecting them to UNDO the wrongs by the yahapalana government. Thus, it was welcome news that the new Government had informed Geneva that it rejected the co-sponsorship. This in turn, meant that the foreign ministry headed by Hon. Dinesh Gunawardena known as the son of the Borulugoda Sinhaya (Lion)” Philip Gunawardena would not only devise a strategy to protect the national sovereignty of Sri Lanka but reinforce the integrity of the nation armed forces amongst the international community. We would like to know what the Foreign Ministry has strategized to meet these objectives.

Let’s remind Sri Lanka’ Foreign Ministry some basic facts

• The UNHRC is a body created by the UN General Assembly in 2006

• The UNHRC Resolutions are LEGALLY NON-BINDING (this means whether all countries vote against Sri Lanka – the Resolution is legally non-binding 

• Though UNHRC Resolutions are LEGALLY NON-BINDING – if a country co-sponsors, consents to contents by its silence, or allows a consensual resolution to be passed, it only showcases the country’s admission of the contents in the resolutionwhile also agreeing to implement the recommendations. This means we turn a legally non-binding resolution into a binding one by co-sponsorship or consensual agreement. 

• Co-sponsorship implies supporting the text – this is exactly what the yahapalana government did in 2015.

• Consensual virtually means the same as co-sponsorship, it means Sri Lanka is consenting to the text of the resolution drafted by UK-EU-Canada with background involvement of India. Sri Lanka must AVOID or PREVENT RESOLUTION being ADOPTED BY CONSENSUS 

• If a Resolution commences with ‘Welcomes …..” and Sri Lanka either co-sponsors or consents, though the Resolution is legally non-binding, we are morally guilty of ‘welcoming’ the resolution and we would look rather silly internationally if we initially consent but then reverse our stand later. Sri Lanka naturally becomes a laughing stock internationally and no country will take us seriously. Therefore, the Foreign Minister and the Foreign Ministry must realize we are walking on a tight-rope and we must be cautious of every decision we take. We cannot act like headless chickens! 

• The importance of going for a vote means that the Core Group has to defend their text. Sri Lanka CANNOT ASK FOR A VOTE as Sri Lanka is ONLY an OBSERVER STATE with NO VOTING RIGHTS. Sri Lanka as to REQUEST a Sri Lanka-friendly nation to REQUEST A VOTE

• Though annual Geneva Sessions have turned into a circus with side events, committee room meetings, drafts going back & forth – so much of effort inspite of resolutions being legally non-binding. The catch obviously is that the tamashas are a means to bully, propping weak governmenta delegations to agree to anything the co-sponsors or Core Group recommend even as a compromise. This is nothing other than daylight diplomatic bribery! 

• The UNHRC Resolutions are only POLITICAL EXPRESSIONS of its sponsors

• EN BLOC sponsorships only mean POLITICAL BULLYING via UNHRC Resolutions 

• That US-UK-EU-Canada have been co-sponsoring resolutions against Sri Lanka reveal these resolutions are in reality tied to recommendations advantageous to their geopolitical goals in the region.

• Has Sri Lanka considered appealing to the President of the UNHRC? (the present President is Nazhat Shameem. The President can counter a draft resolution whose content & formulation is considered unacceptable.Sri Lanka can highlight the illegality of using a personally commissioned non-UNGA non-UNSC non-UNHRC mandated report as basis for 3 successive resolutions against Sri Lanka leading to an UNHRC investigation that has put a 20year cap on identity of witnesses. These ‘invisible’ witnesses can only be cross examined after 20 years by which time some of the accused may even be no more, to be exonerated for crimes they were accused of but did not commit. All Sri Lankan citizens will not accept such injustice for our National Army because of procedural errors by UNHRC.

Steps Sri Lanka are aware of

• Resolutions can be drafted by HRC Members & Non-Members & they co-sign 1^stdraft before tabling it. Others can co-sponsor by signing after it is tabled & after it is adopted. Only 47 HRC Members can adopt a HRC Resolution.

• Sri Lanka though an Observer State can submit a draft resolution & initiate process of adoption by making a statement to the plenary session. 

• Sri Lanka is an Observer State and not entitled to Vote or Intervene in the context of the ADOPTION procedure (i.e amendments/request for a vote etc)

• But where Country-Specific Resolutions are concerned, an Observer State that is affected by the Resolution may take the floor & intervene at end of sessions. Sri Lanka has this option to correct all of the lies in the resolutions since 2015. Has Sri Lanka intervened & objected?

• The 47 HRC Members will express support (Show consensus) or vote ‘Yes’ if vote is taken or Members will abstain when vote is taken or members will disassociate from the draft resolution or even ask for a vote. 

• This is the most crucial and poignant point. Given that the Resolution against Sri Lanka (only an Observer state with no voting right) no HRC Member will speak on behalf of Sri Lanka to seek a vote unless Sri Lanka requests a Sri Lanka-friendly country to do so.The protocol behind this is that these countries are simply respecting Sri Lanka’s sovereignty and respecting Sri Lanka’s Foreign Ministry/Govt decision vis a vis any Resolution by doing nothing against a resolution infringing on Sri Lanka’s sovereignty UNTIL & UNLESS Sri Lanka seeks their cooperation to go against it. This means in order to trigger a vote against the Core Group Resolution without allowing it to be ADOPTED with consensus (without objection) Sri Lanka MUST ask a Sri Lanka-Friendly Country to Seek a Vote on the entire Resolution or at least paragraphs of the Resolution.

• We know the countries that drafted resolutions against Sri Lanka since 2012.

• We know the countries that voted in favor of Sri Lanka since 2012

• We know the countries that voted against Sri Lanka since 2012

• We know the countries that abstained from voting yes/no since 2012.

• By now Sri Lanka’s Foreign Ministry should know who Sri Lanka’s ‘friends’ areand have engaged them diplomatically for their support knowing that their support is needed until these legally non-binding but politically intrusive UNHRC Resolutions are brought to a closure.

• The Question is – has Sri Lanka’s Foreign Ministry taken the extra mile to engage with special attention to the countries that have voted for Sri Lanka without demanding anything from Sri Lanka? 

• Instead we find Sri Lanka going behind India who has either voted against Sri Lanka or abstained from voting and compromising national assets of Sri Lanka all for one vote. This is a ridiculous diplomatic bargaining option!

• The irony of the LEGALLY NON-BINDING HRC Resolutions are that en bloc groups gather to manipulate mandate of the UNHRC & its terms to INDUCE LEGISLATIVE CHANGES AT NATIONAL LEVEL – we saw the Resolutions asking Sri Lanka to implement 13a, change our penal code, remove the prevention of terrorism act and even make changes to Sri Lanka’ judiciary. These are all violations of the fundamental principles of the UN Charter. It is a surprise that Sri Lanka has not taken these up with the President of UNHRC.

• Country-specific resolutions are allowing bullying nations to interfere in the national affairs of weaker and vulnerable countries for their greater geopolitical advantage. Malawi is a MCC signed state and will do anything to please USA. North Macedonia, Montenegro are probably clueless about anything in Sri Lanka as they do not have an embassy in Colombo. LTTE lobby in UK and Canada naturally dictate decisions by their governments but UK Parliament saw just 10 MPs appearing to debate Sri Lanka, a big slap in the face to the tiger UK lobby.

• Joint Declarations is an option Sri Lanka must now seriously consider to bring this ridiculous country-specific wasting time Resolutions on Sri Lanka to a Closure.For this Sri Lanka must re-align itself to the Non-Aligned Movement which commands 70% presence (120 Members) in the UNGA & UNHRC. Sri Lanka must also know its arithmetic. The 47 member states are divided as 13 Members from African States / 13 Members from Asian State / 6 Members from East European states / 8 Members of Latin American & Caribbean states & 7 Members from Western European & Other states. It is some in these 7 countries causing all the mischief against countries they want to bully.

Sri Lanka suffered 30 years of terror

30 years of terror was brought to a close in 3 years not by UN/UNHRC or Diplomats but by our Armed Forces & the GoSL 

Throughout 30 years scores of real civilians were targeted and killed by LTTE. Harping on a guestimate figure of 40,000 (which cannot be substantiated with even names of dead) while ignoring 7721 collateral dead given by the UN Country Team speaks volumes of bias by UNHRC. The former UNHRC Head who triggered the resolutions against Sri Lanka is now speaking at pro-LTTE events! 

What is more important is that having ended 30 years of LTTE terror, saved 300,000 even at the cost of 7721 dead, Sri Lanka also gave a presidential pardon to 594 child soldiers considering them victims and resettled all of the IDPs within a short span of time when the UN and its entities are still struggling to settle MILLIONS of IDPs from illegal invasions and interventions. 

In 12 years Sri Lanka has faced no LTTE terror, no LTTE assassinations and no LTTE suicide missions. UNHRC cannot demand justice for only one community ignoring justice to victims of LTTE. LTTE killed Sinhalese-Tamils-Muslims and even foreigners! 

Sri Lanka must be judged against International humanitarian laws and not human rights which is the only mandate that the UNHRC has. International terrorism experts in IHL cleared Sri Lanka of any intentional IHL violations and these reports must be tabled with the Declaration of Closure.

Use the UNHRC for better human rights issues rather than as a witch hunt against Sri Lanka for ending terror.

Dinesh Gunawardena, the nationalist foreign minister, we expect this nationalist government to bring Geneva Resolutions to a Closure especially when these Resolutions are legally non-binding and we have no reason to be begging countries for their support in 2021 when they have a history of sponsoring the resolution or abstaining from voting for Sri Lanka. This category of countries are really no friends of Sri Lanka.

Minister Dinesh Gunawardena we expect your Ministry to defend Sri Lanka & the National Armed Forces – how you do it is not our concern, that it must be done without compromising our sovereignty or territorial integrity & national assets/resoruces is what all citizens now demand! 

Shenali D Waduge

විමල් පටබැඳිගේ
(ශාස්ත‍්‍රවේදී, නීතිඥ, විශ‍්‍රාමික සොලිසිටර්)

අලි සබ්රි ඇමති දෙවියන්ගේ නාමයෙන් දිවුරුම් දී ‘එක රටක් එක නීතියක්’ ශපථ කළ පළමුවෙනි අධිකරණ ඇමති ලෙස වාර්තාගත වෙයි. දේශපාලකයෙකු නොවූ ‘නම්බුකාර’ වෘත්තියක නියුතු කෙනෙකු වූ ඔහු ලොවට ම ඇසෙන සේ කළ ඒ ශපථය ඇසුන විට අධිකරණ ක්‍ෂේත‍්‍රයේ රටට ඵලදායී යම් ප‍්‍රගතියක් දැකිය හැකි වෙතැ’යි සිතුණි. එහෙත් ගතානුගතික දෙමළ සහ මුස්ලිම් භක්තික දේශපාලකයන්ට දෙවෙනි නොවී අංක එකට පත් වීමේ ලකුණු පෙන්වන ඔහු ඇමති පදවිය ලබා ගත වූ මාස පහ හය තුළ කළ කී දේ පෙන්වන ඔහුගේ ම`ග රට වැසියා පමණක් නොව ආණ්ඩුව ද නන්නත්තාර කරයි.

ආගමික චාරිත‍්‍රානුකූලව මළ සිරුරු මිහිදන් කිරීමේ සිරිත මූලාරම්භයේ සිට ම අනුගමනය කරන බෞද්ධ, හින්දු, කතෝලික/කි‍්‍රස්තියානි සියලූ දෙනා මිනිස් සමාජය වසංගතයට ගොදුරුවීම වලක්වා ගැනීම සඳහා සෞඛ්‍ය උපදෙස්වලට අවනත වූහ. එරෙහිව කොරෝනා මළ මිනී වැළලීමේ අයිතිය සඳහා මුස්ලිම් හිටපු ඇමතියෙකු ඇතු`ඵ කණ්ඩායම් හයක් ඉදිරිපත් කළ පක්‍ෂ සහ විපක්‍ෂ ඉල්ලීම් සියල්ල අධ්‍යයනය කළ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය කොරෝනා මළ සිරුරු වැළලීමේ අයිතිය සඳහා වූ ඉල්ලීම් ප‍්‍රතික්‍ෂේප කළේය.

මිනී වළේ යුද්ධය මෙහෙයවයි.
ශ්‍රේෂඨාධිකරණ තීරණය සහ මිනිස් ජීවිත පිළිබඳ සමාජ වගකීම, යුතුකම පසෙකට දමා අධිකරණ ඇමති ‘කොරෝනාවට බිලි වූ මුස්ලිම් අයගේ් සිරුරු භුමදාන කිරීමට කරන ඉල්ලීම අසාධාරණ නැත.’, ‘ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය ද අනුමත කොට ඇත.’, ‘එයට එරෙහිව කෑගැසීම දේශපේ‍්‍රමය නො වේ.’ ආදී ප‍්‍රකාශ කරමින් ගිණිපෙනෙල්ල දස අත වැනීය. කෝවිඞ් මළ මිනිය කරට ගෙන මුස්ලිම් දේශපාලන සහ අන්තවාදී මිනී වළට යළි ජීවවායුව පිම්බේය.

රට හැම දෙසින් ම ආගමික අන්තවාදී උම්මත්තක පෙළපාලි උද්ඝෝෂණ මතුවිය. උලමලා දේශනා කළහ. තම ඥාතියාගේ මළ මිනිය රෝහල්වල දමා ගියහ. මුස්ලිම් හිටපු ඇමතියෙක් ‘මළ මිනිය තොපිම කාපියව්’ කියමින් තම ම්ලේච්ඡු ගතිය දැක්වීය. මුස්ලිම් දේශපාලකයන් සමග ස.ජ.බලයෝ ද කොරෝනා ‘මළ මිනියේ දේශපාලනය’ කරට ගත්හ. ආණ්ඩුව ඇතුළේ ද ‘ඩෙඟ ඩෙඟ’ හඬ නැගුණි. ඇමරිකානු කුඩප්පාගේ ඝෝරනාඩු, ජිනීවා කුඩම්මාගේ කුඩුකේඩුකම් වැඩි කළේය. ඇමති පිටත ගිණි තබා ඇතුළේ ද ගිණි තැබීය. කොරෝනා මාර යුද්ධය වෙනුවට ‘මිනීවළේ යුද්ධය’ දිනා ‘රැුහේ උන්ට’ උත්තේජනය සැපයීය. අධිකරණ ඇමති ‘වළේ යුද්ධයේ’ අණ දුන් සෙන්පතිය. ‘මිනීවළේ යුද්ධයේ බලඇණි මෙහෙය වූ අමීර් අලි, රහුමාන්, අබුසාලි, රිෂාඞ් බදිඋද්දීන් ආදි සෙනෙවියන් සියලූ දෙනා අලි සබ්රි ඇමතිගේ ‘පාසල් සගයන්’ (කොලෙජ්මේට්ස්* ය. මේ අයගේ නම් සහ කවුරුන් දැ’යි පාස්කු දින සංහාරය සම්බන්ධ කොමිෂන් වාර්තාවේ සඳහන් වෙතැ’යි වාර්තා ඇත.

සොහොන්බිමේ සංහිඳියාව
ඉරණතිව් ¥පත භූමදානයට සුදුසු ලෙස යෝජනා විය. උතුරේ දේශපාලකයන් සහ ඒ ප‍්‍රදේශයේ සහ කිලිනොච්චි ජනයා දැනට ම විරෝධය දක්වති. මළ මිනී ඉරණතිව්හි වළදැමීම මුස්ලිම් අයට කරන අපහාසයකි’යි සජබ මන්තී‍්‍ර, හිටපු අධිකරණ ඇමතියෙකු වූ රඋෆ් හකීම් විරුද්ධ ය.

‘(අ*විද්වත් කමිටුව කොරෝනා මළමිනී වැළලීම නිර්දේශ කළේ ඉන් මතු හානියක් නොවෙන නිසාය. තිබෙන සොහොන් බිමක වළලා ඇති මළ මිනියකට අබමල් රේණුවක හානියක් නොවෙනු ඇත. සජබ මන්තී‍්‍ර, ඉමිතියාස් කී ලෙස මළ මිනියට ‘නොරිදෙන්න’ සැතපුම් සිය ගණනක් මිනී වළ ළඟට ගෙනයන විට ‘නොරිදෙන’ බව මළ මිනියෙන් සහතිකය ගැනීමට අමතක නොකළ යුතු වෙයි. මඩකලපුවේ ඔට්ටමාවඩි කොරෝනා සොහොන් බිමෙන් ආ ආරංචිය නම් අගේ ය. බෞද්ධ, හින්දු, කතෝලික/කි‍්‍රස්තියානි, මුස්ලිම් ආගමික භේදයක් නැතිව වළලයි. වාර්ගික, ආගමික, දේශපාලන සහ උස්මිටි භේද කිසිවක් නැතිව සමාදානයේ එක බිමක සැතපෙන නිසා, ජීවත්ව සිටින කල නැති සහජීවනය සොහොන් බිම තුළ නිසැකයෙන් ම පවතිනු ඇත.

නීතිය පාසල්වල ඉගැන්වීමේ උප්පරවැට්ටිය
අලි සබ්රි ඇමති ව්‍යවස්ථාපිත නීතිය නොසලකා සිංහල මාධ්‍යයෙන් නීති විද්‍යාලයේ අධ්‍යාපනය කපාහැර, පාසල් විෂයයක් ලෙස නීතිය ඉගැන්වීමට යෝජනා කරන්නේ කුමන භාෂාවකින් ද? අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයේ ද වැට පනී. ‘නීතිඥයන්, ඉංජිනේරුවන්, වෛද්‍යවරුන්’ වෙනුවට තාක්‍ෂණ ශිල්පීන් බිහි කිරීමට අධ්‍යාපනය වෙනස් කළ යුතුය’යි ඔහු කියයි. නීතිය පාසල් විෂයයක් කිරීමෙන් බිහිකරන තාක්‍ෂණ ශිල්පියා ‘නීතිඥ සීඅයිපි’ වැනි අයෙක් ද? ‘මොළේ කොළොප්පන් වෙලා’ ය‘යි මා හිතන්නේ නැත. සමහර මුස්ලිම් ධන කුවේරයන්ගේ දරුවන් දෙස්, විදෙස් සරසවිවලින් වෘත්තීය උපාධි පවා ලබා මාපිය ආශීර්වාද ද ඇතිව මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ බලකායේ පෙරමුණු මාරයන් වී ඇති බවට 2019 පාස්කු දින සංහාරය බිඳින්නට බැරි සාක්කියකි.

නීති අධ්‍යාපනයට ඉංගිරිසිය පමණක් අනිවාර්ය කළ අලි සබ්රි ඇමති රටේ 95%ක් පමණ ජනයා එදිනෙදා භාවිත කරන සිංහල භාෂාව නීති අධ්‍යාපනයෙන් කපා දමා, පොදු ජනයාට නීති දැනුම ලබා දීමට කථා කිරීම කෛරාටික වැඩකි. මද්‍රාසා නියාමනය නීති විරෝධී නැතැ’යි මහාචාර්ය දැනුම දැක් වූ අධ්‍යාපන ඇමති අධ්‍යාපනයේ දහසක් ගැටලූ තිබිය දී, අලි සබ්රි ඇමතිගේ කාල බෝම්බය පණගැන්වීමට ‘උපදේශක මණ්ඩලයක්’ පත් කිරීමට හදිස්සි වී ඇත. ‘දිය රෙද්දෙන් බෙල්ල කැපීම’ ආගමික ත‍්‍රස්තවාදීන්ගේ ‘බුද්ධි බලඇණියේ’ ප‍්‍රමුඛ රාජකාරියක් බව ජී.එල්. ට වැටහීමක් නැති සේය.

ආගමික අන්තවාදී ත‍්‍රස්තයන් බිහිකරන මද්‍රාසා ‘ෆැක්ටරි’ සහ ෂරියා සරසවි, අරාබි පාසල් සහ එන්ජී ඕ සංවිධාන තහනම් කිරීමට සියලූ ජනයා හඬ නඟති. මුස්ලිම් අන්තවාදී දේශපාලකයන් සහ ඔවුන්ට ආවඩන්නන් රජය ලවා ‘නියාමනය’ කරගැනීමේ සෙප්පඩවිජ්ජාවෙන් ඒවා රැුක ගැනීමට දඟ දමමින් ඇත. තහනම් කළොත් ‘බුද්ධි බලඇණිය’ සීරුවෙනි. ‘නීතිය පාසල් විෂයයක් කරනු’ පුවරු ඔසවාගෙන උද්ඝෝෂණ පෙරෙට්ටුවේ ය. ඔවුන්ට මද්‍රාසා ‘ෆැක්ටරි’, ‘අරාබි’ පාසල් වැසුවාට පාඩුවක් නැත. අලි සබ්රි ඇමති මහජන බදු මුදලින් රජයේ පාසල් තුළ කුරානයේ හදිස්, ෂරියා නීති ඉගැන්වීමට නීති බාධක ඉවත් කරයි. ‘එක නීතියක්’ ශපථය කුණු බක්කියේ ය. නීත්‍යනුකූලව මහජන මුදලෙන් රජයේ පාසලේ ‘බ්‍රොයිලර්’ පැටව් දහස් ගණනින් නිපදවිය හැකි ය. මද්‍රාසා 2000කින් දැනට ‘මොළ සෝදා’ ඇති අඩුම ගණනින් ලක්‍ෂයකට වැඩි මුස්ලිම් ‘පැටව්’ ගැන අදහස කුමක් ද?

අලි සබ්රි ඇමති බුදුදහම විෂය පාසලෙන් කපා දමයි
අලි සබ්රි ඇමති පාසල් ළමුන්ට වෙන වෙනම ආගම ඉැගැන්වීම වෙනුවට සියලූ ආගම් එකතු කොට එක් විෂයක් ඉගැන්වීමෙන් සංහිඳියාව ඇති කිරීමට සැරසෙයි. පුදුමයකි. පාස්කු දින ආගමික සංහාරය පිළිබඳ කොමිෂම් වාර්තාවට ද ඇතුළත් වී ඇතැ’යි වාර්තා වෙයි. බුද්ධ ශාසන අමාත්‍යාංශය අගමැති යටතේ නොවේ ද? මුස්ලිම් මළ මිනිය සඳහා කඩුව එස වූ අලි සබ්රි ඇමති, තම තමන්ගේ ආගම හැදෑරීමට, ඇදහීමට ඇති සාර්වභෞමික සහ ව්‍යවස්ථාපිත අයිතිය මකා දැමීමට එක පයින් ය.

විෂය තුනක් ලෙස හැදෑරූ ඉතිහාසය කපා කොටා 1965 කාලයේ එක විෂයයක් කොට 1970 පසු බඩි උඞ් ඩින් මහ්මුඞ් ඇමති කාලයේ ඉතිහාසය ප‍්‍රජාචාරය අනා හැ¥ ‘අච්චාරුව’ නිසා සිදු වී ඇති වින්නැහිය පෙනි පෙනී, බඩි උඩින් උගත්, ඊජිප්තුවේ ඔරාබි පාසා අප‍්‍රමාණ උනන්දුවෙන් බරපැන් දරන ලද පාසලේ ම උගත් අලි සබ්රි ඇමතිගේ ‘ආගම් අච්චාරුවේ’ රස වැඩි කලක් යාමට පෙර දැනෙනු ඇත.

යුරෝපයේ රටවලැ දිගු කලක් තිස්සේ අන්තර් භක්ති ව්‍යාපාරය (ඉන්ටර් ෆේත් මූව්මන්ට්* පාසල්වල පවා සකී‍්‍රය ව ඇත. ආගමික සංහිඳියාව දක්නට නැත. මුස්ලිම් අන්තවාදී, ත‍්‍රස්තවාදී ග‍්‍රහණය හැම විට ම දැඩි වෙමින් ඇත. අපේ රටේ ‘සර්වාගමික’ නමින් තොන්ඩුව දමා බෞද්ධයන් ‘නිරාගමික’ කරමින් අසාත් සාලිලාට ඕනම තුප්පහි කථාවක් කීමට ඉඩ දී බෞද්ධයන්ට කටකලියා දමා ඇත.
‘එක නීතියක්’ දෙකේ කොළේට දමයි.
‘එක රටක් එක නීතියක්’ කාලාන්තරයක් තිස්සේ බිහි කරගැනීමට කැප වී සිටින පුරවැසියන්ගේ ප‍්‍රතිපත්තිමය අභිලාශයකි. අලි සබ්රි ඇමති ද දිවුරුම් දී ශපථ කළ එය කිසිම ආගමික හෝ වාර්ගික කණ්ඩායමක් ඉලක්ක කළ එකක් නොවෙන බව ඉතා හොඳින් දනියි. මුස්ලිම් නීතිය පමණක් වෙනස් කිරීමට කිසිවෙකු යෝජනා කොට නැත. දැන දැනම ඔහු මුස්ලිම් ජනතාව කුපිත කිරීමට ‘‘මුස්ලිම් ජනතාවට පමණක් අනන්‍ය වූ නීති වෙනස් කිරීමට යෝජනා කිරීම ගැටලූ සහගත’’ බව වංක ලෙස ප‍්‍රකාශ කරයි. ඇමති නොකළ යුතු ය’යි කියමින් ‘ජාතීන් අතර විරසකය’ ඔහු ම ඇති කරයි.

අලි සබ්රි ඇමති හිරි ඔතප් පසෙක ලා ”මුස්ලිම් නීතිය වෙනස් කිරීමට නම් පුද්ගල නීතිය යටතට වැටෙන විහාර දේවාලගම් පනත වෙනස් විය යුතුය”යි පාර්ලිමේන්තුවේදී කොන්දේසියක් දැමීය. විහාර දේවාලගම් පනත වෙනස් නොකරන්නේ නම් මුස්ලිම් නීතිය වෙනස් නොකරන බවට නිශ්චිත ගර්ජනයකි. එය රටේ සහ පුරවැසියන්ගේ සුබසෙත සඳහා නීති සම්පාදනය කරන පාර්ලිමේන්තු නියෝජිතයන්ට පමණක් නොව කෝටි දෙකහමාරක පමණ සියලූ පුරවැසියන්ට කොන්දේසි දැමීමකි. දේශපාලන ශබ්දකෝෂයට එකතු වී ඇති ‘පිං මන්තී‍්‍ර’, ‘පිං ඇමති’ අදාල වෙන ‘ලැයිස්තු මන්තී‍්‍ර’, තමන්ගේ දෙවියන් නාමයෙන් දිවුරා කළ ‘එක රටක් එක නීතියක්’ ශපථය නිශේධ කරමින් ජනපති, අගමැති ඇතුළු පුරවැසියන්ට කොන්දේසි දැමීමට අලි සබ්රි ඇමති සර්වබලධාරී වී ඇත.

ජ.නී., අලි සබ්රි ඇමති විහාර දේවාලගම් පනත සහ පුද්ගල නීති අහස පොළොව මෙන් වෙනස් බව නොදන්නවා විය නොහැකි ය. නොදන්නවා නම් ඔහු අධිකරණ ඇමති තනතුරට සුදුසු නැත. ඔහු කැමැත්තෙන් ම ඉවත් වීම තම ‘ජ.නී.’ නම්බු නාමයට නම්බුවකි. ඒ කථාව හැන්සාඞ් වාර්තාවෙන් ඉවත් කිරීම පාර්ලිමේන්තු සගයන්ගේ සහ පුරවැසියන්ගේ ඉල්ලීම ය. එය කළ යුතු එකක් පමණක් නොවේ. විහාර දේවාලගම් පනතේ පමණක් නොව බුද්ධ සාසනයට අදාල කවර හෝ පනතක, නීතියක විධිවිධාන දියාරු කිරීම සඳහා ‘අත තැබීමට’ අලි සබ්රි ඇමතිට හෝ වෙනත් කිසිවෙකුට ඉඩ නොදිය යුතුය.

සිංහල බෞද්ධ නීති නඩා බිඳ දැමීම
ඔහු කළේ ‘මුට්ටිය දමා බැලීමකි.’ හතර අතින් එක දෙක වදින විට වචන හරඹයක් දැක්වීය. විහාර දේවාලගම් පනත ‘පුද්ගල නීතියක්’ ලෙස හැඳින්වීම වැරදි බව පිළිගැනීමට හෝ ආචාරශීලී නැත. එය ප‍්‍රමාද දෝෂයකි’යි කියන්නේ ද නැත. ඒ වෙනුවට බුද්ධ ශාසනය සහ බෞද්ධයන්ට අදාල නීති ‘කඩා’ දැමීමේ අරමුණ ඉටු කරගැනීම නිශ්චිත බව ඇමති ‘වහෙන්ඔරෝ’ භාෂාවෙන් කියයි.

”අවුරුදු 2500 ඉතිහාසයක් තිබෙන සිංහල බෞද්ධ ජනයා බුක්ති විඳින විශේෂිත නීති අනෙක් ජන කොටස්වලට හානියක් නොවෙන තාක් එක වරටම කඩා නොදැමිය යුතුයි.” කියන ඔහු සිංහල බෞද්ධ නීති කඩා දැමිය යුතු බව නිශ්චිතව කියයි. මාධ්‍ය සාකච්ඡුාවක් මගින් සමස්ථ ලෝකයට කළ ප‍්‍රකාශය කාපු බීපු වෙලාවක බේබද්දෙකුගේ කට වාචාලයක් ලෙස සැලකිය හැකි ද?

1815 ඉංගිරිසි ආක‍්‍රමණිකයාට පවා ඉවත් කිරීමට බැරි වූ දේ ‘එක වරටම’ නොව ටිකින් ටික කරන බවට අලි සබ්රි ඇමති සහතික වෙයි. ‘වහෙන්ඔරෝ’ භාෂාවෙන් කියන්නේ එයයි. සිංහල බෞද්ධ ජනයාට ‘මළබත කෑමට’ සැලසීම අලි සබ්රි ඇමතිගේ ඉලක්කය බව තහවුරු කරන මේ ප‍්‍රකාශය සිංහල බෞද්ධයන්ට පමණක් නොව හින්දු සහ සිංහල, දෙමළ කතෝලික/කි‍්‍රස්තියානි රටවැසි සියල්ලන්ට ම මරණ සහතිකය අත්සන් කරන බව ව්‍යංගයෙන් දැනුම් දීමකි.

අලි සබ්රි ඇමතිට 1830 පාඩම
ඇමතිගේ ගුඩු ප‍්‍රකාශයේ තරම වටහා ගැනීමට 19 වෙනි සියවසේ දිවයිනේ අධිකරණ කටයුතුවල ප‍්‍රධානියා වූ අධිකරණ කොමසාරිස් ‘දැඩි ලෙස අනුගමනය කළ යුතුය’යි දිවයිනේ විනිසුරන්ට නියම කොට 1830 නිකුත් කරන ලද යුක්තිය පසිඳලීම සම්බන්ධ දීර්ඝ රීති මාලාවේ (රූල්ස් ෆෝ ඇඞ්මිනිස්ටරිං ජස්ටිස්* පූර්විකාවේ සඳහන් නියමයන් කීපයක් පමණක් උපුටා (සිංහලට පෙරලා* දැක්වීම ප‍්‍රමාණවත් ය.

”උත්සාහවන්ත, අනලස් විනිසුරු බුදුන් දේශනා කළ සූත‍්‍ර සහ විනය සහ ඒවායේ ප‍්‍රකාශයන් සහ අටුවාවල දක්වා ඇති රීතීන්ට දැඩි අනුකූලතාවයකින් යුතුව යුක්තිය පසිඳලීම කළ යුතුය.”

”පොත්වල වාර්තා කොට ඇති පාලි බුද්ධ දේශනා වෙනස් වීමට ඉඩ නැත, පිරිසිදුව පවතින්නේය. ඒ නිසා බුද්ධ දේශනාවේ දැක්වෙන පාලි පාඨ අධිකරණ පරීක්‍ෂණවලදී නිත්‍ය රීතීන් ලෙසට යොදාගත යුතු බව මෙයින් නියම කරනු ලැබේ.”

”බුදුන්ගේ ශුද්ධ දේශනාවලින්, එහි අන්තර්ගතයෙන් සහ ඒවා සම්බන්ධ අටුවා විවරණවලින් ඉදිරිපත් කොට ඇති නියමයන් දැඩි ලෙස අනුගමනය කළ යුතුය.”

වසර 192 කට පෙර (1830* අසිංහල, අබෞද්ධ බි‍්‍රතාන්‍ය නිලධාරියෙකු වූ අධිකරණ කොමසාරිස්ගේ නියම කිරීම් විධායකයට, ව්‍යවස්ථාදායකයට, අධිකරණයට, පරිපාලනයේ නිරත සියලූ නිලධාරීන්ට සහ රටේ සමස්ථ ජනතාවට මසුරන් දස දහස් ගණනක පාඩමක් උගන්වයි. එයින් පෙන්වන ආදර්ශය අලි සබ්රි ඇමතිගේ ඉහත ප‍්‍රකාශයේ ගෑවිලාවත් නැත.

කඩා දැමීමේ පූර්ව නිගමනක සහ නිශ්චිත අරමුණක සිටින අලි සබ්රි ඇමති ”සිංහල බෞද්ධ ජනයා බුක්ති විඳින විශේෂිත නීති” හඳුනාගෙන තිබේ දැ’යි දන්නේ නැත. පූර්ව නිගමනවල සිට කටයුතු කිරීම යුක්ති ධර්මය නොවෙන බව ජ.නී. අලි සබ්රි අධිකරණ ඇමති අමතක කරන්නේ නම්, අමතක වෙන්නේ නම් එය ගුණ නැත. කෙසේ වෙතත් යක්‍ෂ/දේව ආරූඪයකින් මෙන් එවැනි නන්දෙඩවිලි කරන ඇමති රටේ අධිකරණ ඇමති තනතුරට සදුසු දැ’යි සිතා බැලීම රටට, රජයට ගුණදායක ය.

”අලි සබ්රි ඇමතිට විහාර දේවාලගම් පනත පුද්ගල නීතියකි”
රටේ පවතින පොදු නීති පද්ධතිය හැර ”සිංහල බෞද්ධ ජනයා බුක්ති විඳින විශේෂිත නීති” තිබේ දැ’යි ගැටලූවකි. උඩරට විවාහ හා අනුප‍්‍රාප්තික නීතිය ප‍්‍රාදේශීය නීතියකි. පුද්ගල නීතියක් නොවේ. විහාර දේවාලගම් පනත සිංහල බෞද්ධ ජනයා භුක්තිවිඳින පුද්ගල නීතියක් ලෙස දැක්වීම අලි සබ්රි ඇමතිගේ කෛරාටික කමකි. එය පෙර රජුන්, ඇමති ආදී පින්වතුන් සඟසතු කොට පූජා කළ දේපල සහිත පුරාණ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන සහ භික්‍ෂු ශාසනයට අදාල නීතියකි. සිංහල පමණක් නොව දෙමළ, මුස්ලිම්, ඉතාලි, ජර්මානු, බුරුම, තායි, බංගලිදේශ, ඉන්දියානු, චීන ආදී රටවල අය ද ලංකා භික්‍ෂු ශාසනයට ඇතුළත් වී සිටිති. අලි සබ්රි ඇමතිට විහාර දේවාලගම් පනත පුද්ගල නීතියක් වූයේ වැරදීමකින් හෝ නොදන්නාකමින් නොවිය හැකිය. ඇමතිගේ කුරුමානම දැනට රැුකගෙන ඇති සහ පුරා විද්‍යාවට අදාල විනාශ වීමට සහ විනාශ කිරීමට ලක් වී ඇති පුරාණ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන සහ භික්‍ෂු ශාසනය බව නොරහසකි.

ගරු කරන්නේ මුස්ලිම් නීතියට පමණයි
රටේ මුස්ලිම් ජනයාගෙන් 3%ක පමණ සුළු පිරිසක් පමණක් භුක්තිවිඳින වරප‍්‍රසාද පිරිනමන මුස්ලිම් හදිස්, ෂරියා නීති අදාල කොට ඇති විවාහ, දික්කසාද සහ උරුම නීතිය, කාති ක‍්‍රමය රටේ පවතින එක ම පුද්ගල නීතිය යි. රටේ රජයේ මොන නීති ඇතත් තමන් ඒ නීති නොසලකන බවත් තමන් පිළිපදින්නේ කුරානයේ හදිස් සහ ෂරියා නීතිය පමණක් බවත් හිටපු ඇමතියෙකු, ආණ්ඩුකාරයෙකු වූ දැන් ස.ජ. බලයේ පාර්ලිමේන්තු මන්තිරියෙකු කළ අන්තවාදී ප‍්‍රසිද්ධ ගර්ජනය මුස්ලිම් පුද්ගල නීතිය පවත්වා ගැනීමේ භයානක අනතුර කෙතරම් දැ’යි පෙන්වයි. රටේ නීතිය රකින්නට දිවුරුම් දුන්, නීති සම්පාදනය කිරීමේ වගකීම භාර පා.ම. කෙනෙකුගේ ගර්ජනය කසිප්පු බීගත් බේබදු නොසන්ඩාල ගෝරනාඩුවක් නොවේ. සමස්ථ මානව සමාජයට ම තර්ජනයකි. අන්තවාදීන් දිරි ගැන්වීමකි.

අධිකරණ ඇමති අහෝසි කළ යුතුය’යි පිළිගෙන ඇති යාපනේට සීමා කොට ඇති තේසවලමෙයි නීතිය සහ උඩරටට සීමා කොට ඇති විවාහ සම්බන්ධ නීතිය රටේ සහ සමාජයේ සාමයට සහ ආරක්‍ෂාවට හානියක් නොවූවත් භාවිතයේ තිබෙන කුරාන හදිස් සහ ෂරියා නීති රටේ සහ පුරවැසි සමාජයේ සහජීවනයට, සාමයට සහ ආරක්‍ෂාවට බලවත් තර්ජනයක් බව තහවුරු කිරීමට ඇමතිගේ මුස්ලිම් සගයෙකු ප‍්‍රසිද්ධියේ කළ ඉහත තර්ජනාත්මක ගර්ජනය ම ප‍්‍රමාණවත් ය.

තම සගයෙකු කළ ගර්ජනය, තර්ජනය අනුමත නොකරන්නේ නම්, අපක්‍ෂපාතී සාධාරණ මනසින් යුතු නම්, අවංකව ම රටට ආදරේ නම්, රටේ නීතියට අභියෝග කළ ඔහුට එරෙහිව අධිකරණ ඇමති ලෙස නිසි පියවර ගැනීමේ වගකීම ඉටු කළ යුතු ය. එසේම තමන් දිවුරුම් දී ශපථ කළ ‘එක නීතියක්’ ස්ථාපිත කිරීමට ප‍්‍රාදේශීය නීති සහ කුරානයේ හදිස් සහ ෂරියා නීති ඇතුළත් මුස්ලිම් පුද්ගල නීති අහෝසි කිරීම පමා නොකළ යුතු ය. පමාව ‘නොකෙරෙන වෙදකමට කොඳුරු තෙල් හත් පට්ටයක් සහ තවත් ඩිංගක්’ කථාව යළි මතකයට ගෙනෙයි.

සිංහල බෞද්ධ උරුමයට තලේබාන් නීති බෝම්බ
ව්‍යවහාර වර්ෂ පූර්ව 3 වෙනි සියවසේ සිට ගොඩනගන ලද, දිවයිනේ හැම දිස්ති‍්‍රක්කයක ම පිහිටි පුරාණ විහාරාරාම නඩත්තුව සඳහා රාජරාජ මහාමාත්‍යාදීන් ඇතුළු පින්වතුන් විසින් ‘ඉර හඳ පවතිනතාක් කල් පවතින ලෙස’ සඟසතු කොට පූජා කරන ලද අක්කර දස දහස් ගණනක නිශ්චල දේපල විහාර දේවාලගම් පනතේ විධිවිධාන වලින් කළමනාකරණය වෙයි. වසර සිය ගණනක් පදිංචිව සිටියත් ‘සඟසතු’ අයිතිය කිසිවෙකුට පෞද්ගලිකව හිමි නොවේ. අන්සතු කළ නොහැකි ය. පදිංචිව භුක්තිවිඳිනතාක් කල් අදාල සිද්ධස්ථානයට තමන්ට නියමිත සේවාව කළ යුතු ය. පෙර දළදා මාළිගාවට හිමි දේපලවල පදිංචිව සිටි මුස්ලිම් ලබ්දිකයන් දළදා මාළිගාවේ සේවාවේ නිරත වූයේ ඒ අනුව ය. දේපලේ ආදායමෙන් විහාරයට ‘ඔතු බද්ද’ ගෙවිය යුතු විය. අදාල විහාරාරාම නඩත්තු කළ යුතු ය. (බි‍්‍රතාන්‍යයේ පුරාණ දේවස්ථානවලට හිමි ව තිබූ දේපල මිළ දී ගෙන වසර සිය ගණනකට, පරම්පරා ගණනාවකට පසුව ද වත්මන් ගැණුම්කරු කුමන ජාතියකට හෝ ආගමකට අයත් වුව ද ඒ දෙවස්ථානයේ නඩත්තු වියදම් දැරීමට බැඳී සිටියි.*

කුලියට, බද්දට ගෙන, පාරම්පරික පදිංචිකරුවන්ගෙන් ණයට හිලව් කරගෙන, බලහත්කාරයෙන්, තර්ජන හා ඝාතනවලින්, උපායෙන්, දේශපාලන රැුකවරණයෙන්, පැහැර ගෙන, පනතට අදාල රටේ හැම පළාතක ම පුරාණ සිද්ධස්ථාන සතු දේපල දැනට භුක්තිවිඳින අති බහුතරය මුස්ලිම් ජනයා ය. සාංගික දේලප කොල්ලය නීතියට කොකා පෙන්වමින් තවමත් සිදු කරන බව මාවනැල්ල දෙවනගල, මඩකලපුව, දීඝවාපිය ආදි සිද්ධස්ථාන ශාක්‍ෂි දරයි. විහාර දේවාලගම් පනත සහ පුරාවිද්‍යා පනත අහෝසි කිරීම හෝ දියාරු කිරීම සිංහල බෞද්ධ උරුමයට උලමා හැඬීම ය.

නූතන ‘කාලිංග මාඝලා’ දළදා මාළිගාවේ කඩු මුවහත් තබනු ඇත. බුදු සිරිපා පහස ලද මහිියංගණ, නාගදීප, කැළණි, ශී‍්‍රපාදස්ථානය, දීඝවාපිය සහ රහතුන් වැඩ සිටි පුණ්‍යභූමි සහ සොළොස්මස්ථාන ශී‍්‍ර මහාබෝධිය, රුවන්වැළිසෑය, අභයගිරිය, මිහින්තලේ, රන්කොත්වෙහෙර, රන්ගිරිදඹුල්ල, සේරුවිල, සෝමාවති, දීඝවාපිය, ලාහුගල, තිරියාය, ගිරිහඬු සෑය, වෙල්ගම්වෙහෙර, තිස්සමහාරාම, කතරගම, මුල්ගිරිගල, දෙවිනුවර, මන්නාරම, හලාවත, දිඹුලාගල, මඩුකන්ද, මුහුදු මහා විහාරය, කුරුන්දන්ගමු, වවුනියා, කදුරුගොඩ, ආදී දහස් ගණනක් පුරාණ සිද්ධස්ථාන සිංහල බෞද්ධයාට පමණක් නොව බෞද්ධ ලෝකයට සහ මානව සංහතියට අහිමි වෙනු ඇත.

”බෝගස” කපා දැමීම
‘සිංහල බෞද්ධ විශේෂිත නීති’ කඩා දැමීමට අධිකරණ ඇමතිගේ හේතුව අරුම පුදුම ය. ”අනෙක් ජන කොටස්වලට හානියක් නොවෙන තාක්” හරි අපූරු තියරියකි. ”යටත්වීමේ” (=මුස්ලිම්* නීතියට නොගැලපේ නම් (”මුස්ලිම්” මූලික අර්ථය යටත් වෙනවා, යටත්වීම* රටේ අති බහුතරයට අදාල වසර දහස් ගණනක් පුරා පවතින ප‍්‍රධාන නීතිය කපා කොටා දැමීම අලි සබ්රි ඇමතිගේ ප‍්‍රතිපත්තිය යි. අල්ලා දෙවියන් විශ්වාස නොකරන ජීවිත සිඳ දැමීමේ නියමය ‘බුද්ධි බලඇණිය’ කි‍්‍රයාවට නඟන ක‍්‍රමයකි. මනින කෝදුව අපූරු ය. තමන්ට කැමති කැමති ලෙස ඇද මැන බැලිය හැකි ‘ඉලාස්ටික්’ කෝදුවකි. තණ කොළ, වල් පැලෑටි ශුද්ධ කිරීම වෙනුවට බෝගස කපා දැමීම ඔහුගේ අරමුණ ය.

මා දන්නා තරමින් ‘සිංහල බෞද්ධ ජනයාට විශේෂිත’ එකම නීතිය ව්‍යවස්ථාවෙන් ලබා දී ඇති රැුකවරණය පමණකි. ව්‍යවස්ථාපිත ඒ රැුකවරණය ද ‘නිරාගමික’ බයිලා ගයා හීන් සීරුවෙන් කටුගා දමා ‘සර්වාගමික’ තොන්ඩුවෙන් සිංහල බෞද්ධයාගේ ගෙල සිර කිරීම ‘විශේෂිත නීති කඩා දැමීමේ’ අලි සබ්රි ඇමතිගේ ඉලක්කයක් බව පෙනේ.

සර්වබලධාරී දෙවියන් තමන්ට මවා දුන් ස්ති‍්‍රයගේ ස්තී‍්‍ර අංගය කප්පාදු කරන ‘කාන්තා සුන්නත් කිරීම’ අලි සබ්රි ඇමතිට රහසක් ද? අන්තවාදීන් වෙනුවෙන් අඳ ගොළු බිහිරි ද? නතර කිරීමට නිසි කටයුතු නොකරන්නේ ඇමති කැමති නිසා ද? එකඟ නිසා ද? ‘කාන්තා සුන්නත’ සහ කුරානයේ හදිස්, ෂරියා මුස්ලිම් නීතිවලට අත නොතබන ඇමති මනෝලෝකයේ පුද්ගල නීති ලෙස මවාගෙන සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ටාචාරය සහ සංස්කෘතියට අදාල නීති කපා දැමීමට සූදානම් ය. ඊට පෙර සිංහල බෞද්ධ 69 ලක්‍ෂයක වරම් ලැබූ ජනපති සහ රජය නිසි පියවර ගතයුතු ය.

වසර 2500 ඉතිහාසයක් තිබෙන සිංහල බෞද්ධ ජනයා අනුගමනය කළ නීති කඩා බිඳ දමන බවට කරන ගර්ජනය දේශීය පාලකයන්ගෙන් අධිකරණ ඇමති පදවිය තෑගි ලැබූ අලි සබ්රි ඇමති වෙතින් නීතියේ කණ්‍යාවිය ‘යක්‍ෂයා’ අතට කඩුව දී පලාගොස් ඇති නිසා දැ’යි සැකයකි.

ගාල්ලේ දෙව්සිරි පී. හේවාවිදාන ලන්ඩන් නුවර සිට ලියන අලුත් ම ලිපිය අද 2021 මාර්තු 21 දා ඉරිදා අරුණ පුවත් පතින් බි‍්‍රතාන්‍ය ඉංජිනේරු ගාල්ලේ දෙසිරි පී’ හේවාවිදාන ලංඩන් නුවර සිට

තිස් තුන් හැවිරිදි සේරා එවරඞ් ( Sarah Everard )වාසය කළේ දකුණු ලංඩන් නුවර Brixton නැමැති උප නගරයේය’  ඇගේ මුල් ගම වුයේ York නැමති ඵෙතිහාසික නගරයයි’  ඇයගේ පියා York සරසවියේ ඉලෙක්ට්‍රෝනික් පිළිබඳ මහාචාර්යවරයෙක් වන අතර මව පුන්‍යාතණ ක‍්‍රියාකාරියකි’  Durham විශ්ව විද්‍යාලයේ උපාධිධාරිණියක් වු සේරා York නගරයේ සිට හැ. 300ක් ඈත ලංඩන් නුවරට ආවෙ‘ ප‍්‍රසිද්ධ ආයතනයක අලෙවි කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂක පදවියක් ලැබුන නිසාය’

පසුගිය මාර්තු 3දා Sarah Everard ලංඩන් නුවර යෙහෙළියක හමුවීමට ගියේ රාත‍්‍රී කෑම සඳහාය’  පැය දෙක තුනක් පමණ ඇය සමග’ විනෝදයෙන් කාලය ගත කළ සේරා රාත‍්‍රී 9’30ට පමණ ආපහු ගෙදර බලා යන්නට ලෑස්ති වුවාය’  ‘’ඔයා බස් එකේ නේද ගෙදර යන්නේ” යි යෙහෙළිය ඇසු විට අපොයි බස් තුනකින් නේ මට ගෙදර යන්න වෙන්නේ’  ඒකට පැය එකහාමාරක් යනවානේ’ ඊට වැඩිය ලේ’සියි පයින් යන එක’  එතකොට පැය භාගයෙන් මම ගෙදර නේ” යි ඇය පිළිතුරු දුන්නාය’  ඔයාට පිස්සු ද මෙ මහ ?  පයින් යන්න.  කවුරු හරි මගදි ඔයාව ඉස්සුවොත් ඔයාගේ අම‘මලා මට තමයි බනින්නේ”  කියා යෙහෙළියගේ විරෝධය පළ කල විට ඇය සිනාසුනාය’  දීඅනේ මං වගේ කෙල්ලෙක් Kidnap කරන එකාට මට දවස ගානේ කන්න දීලාම එපාවෙ” යැයි කියා හිනැහුන සේරා යෙහෙළිය එපා කියද්දීම ගෙදර බලා ගමන් ඇරඹුවාය’

සේරාගේ ගෙදරට යන මාර්ගය වැටී තිබුනේ ප‍්‍රධාන A217 පාර අතුරු පාරවල් කිහිපයක් හා Clapham Common නමැති ලංඩන් නුවර ප‍්‍රසිද්ධ පිට‘ටනිය හරහාය.

කොළපාට වැහි කබායකින්, නාවික කලිසමකින් හා දොඩම‘ පැහැති සපත්තු දෙකකින් සැරසුන ඇය විනාඩි 15ක් තිස්සේ තම පෙම‘වතා Josh Lowtin සමග’ ජංගම දුරකථනයෙන් කථා කරමින් විනෝද වෙමින් තම ගමනේ යෙදුනාය’

මාර්තු 4 දා උදේම Josh සේරාට දුරකථනයෙන් දෙතුන් වරක්  කථා කලත් උත්තරයක් නැතිවීම ගැන කලබල වු Josh සේරාගේ බෝඩිමෙ‘ හිමිකාරියට කථා කලාය’  සේරා එවරඩ‘ කලින්දා ? ගෙදර නොපැමිණි බව ඇය කී විට පෙම‘වතාගේ ඉහමොළ රත්විය’  ඔහු වහාම පොලීසියට ටැලිෆෝන් කළේය’

සේරා ට මහ මගදී අනතුරක් සිදු වී කාණුවකට වැටී සිටිනවාද නැතිනම‘ සිත් තැවුලක් නිසා ඇය ගෙදර නෑවිත් ඉබාගාතේ ගියාද’  එසේ නැතිනම‘ කල්තියා කළ සැලැස්මක් අනුව ඇය කා සමග’ හරි පැන ගියා ද නැතිනම‘ ලිංගික අපරාධකාරයකු මහ මග’ යමින් සිටි සේරාව බලහත්කාරයෙන් තම රථයට නංවාගෙන ඇය පැහැරගෙන ගියාද’

පොලිස් භටයන් 50ක්  ඇය ගමන් කළ මාර්ගයේ අහුමුඵ’” ලඳු කැලෑ” පාලු ගොඩනැගිලි සෑම තැනකම ඇයව හොයාන්නට පටන් ගති’ ඇයගේ ගමන් මග’ අසලින් දිවෙන ඇලදොල හා පොකුණු පොලිස් කිමිදුම් කන්ඩායම‘ ලවා සෝදිසි කෙරුනි’ 

තම ආදරණිය දුව අතුරුදහන් වී ඇති බව ආරංචි වු ඇයගේ පියා මහාචාර්යතුමා” මව හා නැගනිය හැ’ 300ක් ගෙවා සේරාගේ ගෙදරට පැමිණියේ සෝදිසි මෙහෙයුම‘වල යෙදෙන පොලිසියට සහයවීමටය’  සේරා අතුරුදහන් වී දෙවෙනි දිනය වනවිට ඒ බව දැනගත් ඇයගේ යහඵ’ යෙහෙළියන් සරසවි මිතුරන්” නෑදැයින් හා අසල්වාසීන් 500ක් පමණ ඇය සොයන්නට වුහ’

අපේ යෙහෙළිය සේරා හොයා දෙන්න” කියමින් ඔවුන් Clapham Common පිට‘ටනියේ හැම ගහකමත් මග දිගටත් පෝස්ටර් අලවන්නට වුහ’  ඒ වන විට සේරාගේ ගෙවල් තියන පළාතේ නමගිය අපරාධකාරයන්” හිරෙන් නිදහස්ව පැමිණි අය හා කලින් ලිංගික අපරාධවලට වරදකරුවන් වු අයගේ ගෙවල්වලට ගොස් සේරා අතුරුදහන් වු රැුයේ ඔවුන් සිටියේ කොහිදැයි ප‍්‍රශ්න කිරීමට පොලිස් භටයන් 250ක් යුහුසුඵ’ව ක‍්‍රියා කරමින් සිටියහ’

නමුත් ඒ කිසිවකු සේරා පැහැරගත් බවට කිසිදු සාක්ෂියක් නොවීය’සේරා අතුරුදහන් වී පස්වන දවස වන විට ඇය තවමත් ජීවතුන් අතර සිටිනවා යන විශ්වාසය බොහෝ දෙනෙකු තුළින් ගිලිහෙමින් පැවතුණි’  සේරා තවම සොයා ගැනීමට බැරිවීම ගැන ජාතික පුවත්පත් පොලීසියට ටිකෙන් ටික දෙහි කපන්නට වීය’

අපේ පවුල වාසය කරන්නේ බි‍්‍රතාන්‍යයේ උද්‍යානය ( Garden of England) නමින් හඳුන්වන කෙන්ට‘ප‍්‍රාන්තයේ Ashford නම‘ පුංචි නගරයේය’  අනිත් නගරවලට සාපේක්ෂව මෙහි සිදුවන හොරකම‘ අපරාධ ඉතාමත්ම අඩුය’

පසුගිය මාර්තු 10දා උදෑසන මා කිරි බෝතලයක් මිලදී ගැනීමට ගෙදරට හැතැප්මක් පමණ ඈතින් තිබෙන Tesco සුපිරි වෙළඳ සැලට පයින් ගියෙමි’  හිටපු ගමන් පොලිස් හෙලිකොප්ටරය ගොඩනැගිලි වහලවල් වලට මදක් උඩින් පියබා ගියේය’  අපේ පුංචි නගරයේ බරපතල හොරකමක් සිදුවෙන්නට ඇතැයි මා සිතද්දී තවත් පොලිස් හෙලිකොප්ටර් දෙකක් මහ හඩ’ නගමින් මගේ ඔලුවට උඩින් නගරය ලෙසට වෙ‘ගයෙන් පියඹා ගියේය’

එදා හවස දිනුම පුතා පාසැලෙන් ගෙදර ගෙන ඒම සඳහා මා ගමන් කලේ Ashford නගරයේ සුප්රසිද්ද ගොල්ෆ් පිට‘ටනිය පසු කරමිනි’  ගොල්ෆ් පිටිය ඇතුලේ පොලිස් රථවාහන 20ක් පමණක් හා හෙලිකොප්ටර් යානා දෙකකුත් නවතා තිබුණි’  පොලිස් භටයන් පණහක් පමණ විශාල පිරිසක් පිට‘ටනියේ දණ ගසාගෙන තණ නිල්ල හා ඒ අසල වල් පැලෑටි හා පඳුරු  සෝදිසි කරනවා මට ඈතින් පෙනුනි’  විශාල මංකොල්ලයකින් පසු හොරුන් මග’ දමා දුවන ලද සල්ලි පොලීසිය විසින් එකතු කරනවා ඇතැයි සිතමින් මම පාසැල කරා ගියෙමි’

ස්කොට්ලන්ඩ් යාඩ් පොලිසියේ මහ කොමසාරිස්වරිය Cressida Dick එදින රාත‍්‍රියේ ජනමාධ්‍ය හමුවකින් ප‍්‍රකාශ කළ දෙයින් මුලු රටම කම‘පාවට පත්විය’

ද Ashford නගරයේ ගොල්ෆ් පිට‘ටනියේ පඳුරක් යට පෝර ගෝනියක දමා වළලා තිබුන පිළිස්සුනු ඇට කටු ගොඩක් අපි හොයාගත්තා’  මෙ‘ හමුවුයේ ලංඩන්වලදී පසුගිය 2දා අතුරුදහන් වු සේරා එවරෙඩ‘ මෙනවියගේ සිරුරේ කොටස් ද කියලා අපි සැක කරනවා’  නමුත් දන්ත වාර්තා ( Dental Records )  පරීක්ෂා කරන තුරු ඒවා ඇයගේම ද කියා අපට ස්ථිර වශයෙන් කියන්න බැහැ”

මුඵ’ මහා බි‍්‍රතාන්‍යයම ශෝකයට වෙ‘දනාවටත් පත්කල මෙම ආරංචිය ඇසුණු සේරාගේ යහඵ’ යෙහෙළියන් එළිපිටම හඬා වැලපෙන්නට පටන් ගති’ 

ඉන් දින දෙකකට පසු ස්කොට‘ලන්ඩ‘යාඩ‘ රහස් පොලීසිය කියා සිටියේ D N A පරීක්ෂණය කින් පසු ඔප්පුවුයේ ගොල්ෆ් පිටියෙන් සොයා ගන්නා ලද ඇට කැබලි සියල්ලම සේරා එවරඩ‘ තරුණියගේ බවය’

ඉන්පසු පොලිස් ප‍්‍රකාශකවරයා කියා සිටියේ කිසිවකුට අදහා ගත නොහැකි දෙයකි’   සේරා එවරඩ‘ගේ මරණය පිළිබඳ සැකපිට ලංඩන් තානාපති ආරක්ෂක අංශයේ සේවය කරන 48 හැවිරිදි  Wayne Couzen නැමැති පොලිස් නිලධාරීයා අපි අත් අඩංගුවට ගත්තා. 13දා අපි ඔහුව අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරනවා”

නීතිය හා සාමය රැුකීමටත් විශේෂයෙන් කාන්තාවන් ආරක්ෂා කිරීමටත් බැඳී සිටින ලංඩන් පොලීසියේම උසස් නිලධාරියකු අතින් මහ මග’ ගමන් කරමින් සිටින අහිංසක තරුණියක් අමු අමුවෙ‘ ඝාතනය වීම මුඵ’ බි‍්‍රතාන්‍යම කම‘පාවට පත් කළේය’ 

දැනට අහෝසි කර ඇති මරණ දඩ’ුවම මෙවැනි කෘර මිනීමරුවන් වෙනුවෙන් නැවත පැනවිය යුතුයයි Daily Mail පත‍්‍රය කියා සිටි අතර ලංඩන් පොලීසිය මුඵ’මනින්ම සුද්ධ කළ යුතුයයි DailyTelegraph  පත්‍රය කියා සිටියේ ය’

මාර්තු 13දා සැකකාර පොලිස් භටයා Wayne Couzen උසාවියට රැුගෙන එද්දී කෝපයෙන් හා වෙ‘දනාවෙන් මග’ දෙපස රැුස්ව සිටි ජනතාව ඔහුට හු කියන්නත් බනින්ටත් වුහ’ 

සමහරු ඔහු රැුගෙන ආ පොලිස් වෑන් රථයට කුණු බිත්තර හා ගල් මුගුරුවලින් පහර දුන්හ’විනාඩි 25ක නඩු විමර්ශනයෙන් පසු  ජූලි 9 දක්වා චුදිත මිනීමරුවා රිමාන්ඩ‘ භාරයේ තැබීමට විනිසුරුවරයා නියෝග කළේය’  Wayne Couzen ආපසු බන්ධනාගාරයට රැුගෙන යන විටත් වෑන් රථයට දිගින් දිගටම පොලු මුගුරු පහරවල් එල්ල විය’

මෙ‘ අතර සැකකරු විසින් පොලිස් කුඩුවෙ‘ යකඩ කුරුවල ඔලුව හපාගෙන දිවි නසා ගැනීමට දෙවරක්ම උත්සාහ කරන ලද අතර දෙවතාවෙ‘ම ඔහුට වහා රෝහල් ප‍්‍රතිකාර ලබාදීමට පොලීසියට සිදුවීය’

මේ අපරාධකාරයා පොලිස් රැහැනට හසු කර ගැනීමට හැකි වූයේ පූරුවේ පිනකට ය ග සේරම ඉවර ගමන් කළ මාර්ගයේ සවිකර තිබූ කිසිම කැමරාවක ඇය කිසිවකු කිසිවෙකු සමග කතා කරන දර්ශනයක් නො වී යග එනිසා සේවාව එදා රෑ අහසට අතුරුදහන් වුවාදැයි වූ වහා දැ යි සිතමින් පොලිස් නිලධාරීහු ඔලුව කසද්දී  රහස් පොලිසි අධිකාරීවරයෙකුට  ගණ දෙවි නුවණක් පහළ වීය. එදා re ඔය වෙලාවෙ‘ ඔය පාරේ ගියපු re බස්වල CCTV කැමරා බලමු” ඔහු  යෝජනා  කලේය. හතරවෙනි බස් කැමරාවෙ‘ රූප රාමුවක සේරා මෝටර් රථයක් ළග’ නැවතී කවුදෝ සමග’ කථා කරන අපැහැදිලි පින්තූරයක් දකින්නට ලැබුනි’  නමුත් එම මෝටර් රථයේ අංකය සදහන් නොවු නිසා එයින් ප‍්‍රතිඵලයක් නොවීය’  නමුත් හත්වැනි බස් රථයේ කැමරා විඩියෝ සටහන් දුටු නිලධාරීන් දීයුරේකා යුරේකාv යනුවෙන් ප‍්‍රීතියෙන් කෑගසන්නට වුයේ පසුපස දොරවල් දෙකම විවෘත කර තිබුන මෝටර් රථයේ නාම පුවරු අංකය ඉතා පැහැදිලිව සටහන් කර තිබුණු නිසාය’  දැන් පොලීසිය රථවාහන ලියාපදිංචි අංශ යෙන් මෝටර් රථයේ අයිතිකරු ගේ නම හා ලිපිනය  ඉක්මනට ලබා ගත්තේය  එම මෝටර් රථය තමන්ගේම සගයකුගේ බව දැනගත් පොලිස් කොමසාරිස්වරිය   ඔලුවේ අත් ගසා ගත්තාය

පොලිස් නිලධාරීහු වහා කෙන්ට් ප‍්‍රාන්තයේ Deal නගරයේ Wayne Couzen සගයාගේ ගෙදරට ගොස් සේරා එවරඩ‘ව පැහැර ගැනීම පිළිබඳව ප‍්‍රශ්න කිරීම සඳහා ඔහු අත් අඩංගුවට ගත්තෝයඒ වන විටත් සේරා  බිහිසුණු  ලෙස මරා   දමා ඇති බව ඔවුන් දැන සිටියේ නැත’

මෙ‘ අතර බි‍්‍රතාන්‍ය ස්කොඩ‘ලන්ඩ‘යාඩ‘ රහස් පරීක්ෂකවරු මෙ‘ පොලිස් භටයාගේ මෝටර් රථයේ දීර්ඝ ගමන මග’ දෙපස ගොඩනැගිලි හා මාර්ග හන්දිවල ඇති කැමරාවල දර්ශන ඔස්සේ නිරීක්ෂණය කරන්නට වුහ’ සේරා එවරඩ් පැහැරගත් මෝටර් රථය ඇයගේ ගෙදර පැත්තට ගමන් කරන අන්දම කැමරා දෙක තුනක සටහන්වී තිබුණි ග ඉන් පැය  දෙකකට පමණ පසු කැමරාවල දකින්නට ලැබුනේ මෝටර් රථය Clapham  Common පිට්ටනිය පසු කරමින් මාර්ග  ගණනාවක්  හරහා   ගමන් කරමින්  ලන්ඩන් වටරවුම් අධිවේගී මාර්ගයට පිවිසෙන අයුරු යග

ඉන් පැයකට පමණ පසු මෝටර් රථය කෙන්ට්  ප්රාන්තය බලා දිවෙන M20 අධිවේගයේ ගමන් කොට අපේ ගම වූ Ashford නගරයට  පැමිනෙන අන්දම  මග දිගේ ඇති කැමරා වලින්  පොලිසි නිලධාරීහු මුව අයා බලා සිටියහග සුන්දර අනාගතයක් හිමිව තිබූ

ලස්සන තරුණියක් වූ සේරා එවරෙඩ් වයස 33 දී තම අවසන් ගමන යන අන්දම දුටු බොහෝ ඉහළ නිලධාරීහු කඳුළු සලන්නට වූහග

පොලිස් අත්අඩංගුවට ගත් පොලිස් භටයා වේන් කර්සන් ( Weyne Couzen ) මුල සිටම ඔවුනට කියා සිටියේ තමාට කිසිවිටෙක Sarah Everad නමැති කාන්තාව  හමුවී නැති බවත්  ඇයගේ අතුරුදහන්වීමට තමා කිසිසේත් සම්බන්ධ නැති බවත් යග  නමුත් ලන්ඩන් පොලීසිය  මෙතෙක් රහසක් වශයෙන් තබාගෙන තිබූ සීසීටීවී දර්ශන ඔහුට පෙන්නු පසු තමන්ට ගැලවීමක් නොමැති බව ඔහුට අවබෝධ විය. මොහොතක් කල්පනා කරමින් සිටි සැකකරුවා අන්තිමේදී තමා සේරා එවරෙඩ් තරුණිය  පැහැරගෙන ගොස් මරා පුච්චා දැමූ බවට පාපොච්චාරණය කළේය.

ලන්ඩන් පොලිස් නිලධාරීහු හෙලිකොප්ටර් වල නැගී අපගේ  Ashford  නගරයට පැමිණ ඇයගේ ඇටකටු සොයා ගත්තේ ඉන් පසුවය.

Daily Mail පත්රය කියනා අන්දමට පොලිස්  ගිනි අවි කණ්ඩායමේ ප්රබල සාමාජිකයෙකු වූ වේන් කර්සන්ගේ ප්රධාන රැකියාව වූයේ තානාපති මැදුරු මුර කිරීමයි මාර්තු දෙවැනි දා තම රැකියා මුරය අවසන් කොට සතියක නිවාඩුවක් ලබා සිටි ඔහු තම ලින්ගික ආසාවන්  සන්සිදුවාගැනිම සඳහා  තරුණ කාන්තාවක් බිලි ගැනිමට සොයමින් Clapham Common  පිට්ටනිය අසල පාරවල් වල  සැරිසරමින් සිට ඇත.  ගෙදර  බලා කඩිනමින් පිය නගමින් සිටි සේරා  එවරෙඩ් ඇයගේ අවාසනාවට Wayne  පොලිස් නිලධාරියාගේ ඇසට හසු වුනේ එවිටය. සිවිල් ඇඳුමෙන් සැරසී සිටි ඔහු වහාම තම රථය නවත්වා  තමන්ගේ පොලිස් හැඳුනුම්පත පෙන්වා ඇයගේ විශ්වාසය දිනා ගත්තේය. මේ අවේලාවෙ ඔහොම තනිපංගලමේ යන එක බොහොම අවදානම් එන්න මම ඔබව ගෙදරටම ඇරලන් නම් යයි ඔහු කී විට මේ පොලිස්කාරයා ගැන  සැකක් ඇති කර ගැනීමට සේරාට කිසිම  හේතුවක් නොවීය. ඉතා සතුටින් සේරා ඔහුගේ මෝටර් රථයට ගොඩවිය. එය තමන් ගේ වසන් ගමනයයි  අහින්සක සේරා හීනෙන්වත්  නොසිතන්නට ඇත. ඉන්පසු මේ  මෘගයා සේරාව ඇයගේම  නිවසට ගෙනගොස්   දූෂණය කොට මරා දමා ඇශ්ෆොර්ඩ් නගරය දක්වා ගමන්කොට ඇයගේ සිරුර පුළුස්සා පොහොර ගෝනියක දමා ගොල්ෆ් පිටියේ  සැඟවූවා යයි Daily Mail පත්රය තවදුරටත් කියයි.

මෙම සාහසික  ඝාතනයෙන් මුළු බ්රිතාන්ය ම කම්පා වී සිටින අතර ගැහැනියකුට පාරේ බැස යන්නට බැරි තරම් විෂම සමාජයක් රටපුරා ගොඩනැගෙද්දී  අපේ ඊනියා ආණ්ඩුව  උඩ බලං සිටිනවායැයි කියමින්  බ්රිතාන්යයේ කාන්තා සංවිධාන සිය ගණනක් රජයට විරුද්ධව පාරට බැස ඇත.

අගමැති බොරිස් ජොන්සන් මහතා පාර්ලිමෙ‘න්තුවෙ‘දී සේරා එවරඩ‘ගේ මරණය ගැන ඇයගේ දෙමාපියන් හට තම හෘදයාංගම බලවත් කණගාටුව ප‍්‍රකාශ කළ අතර විපක්ෂ නායකයා කියා සිටියේ මෙවැනි දරුණු මිනීමරුවකු පොලීසියට බඳවා ගත්තේ කෙසේදැයි යන්න ගැන පරීක්ෂණයක් පැවැත්විය යුතු බවයි” 

පාර්ලිමෙ‘න්තු මන්ත‍්‍රී Jess Phillips 2020 වසර තුල පිරිමින් විසින් බි‍්‍රතාන්‍ය තුල මරා දමන ලද කාන්තාවන් 102කගේ නම‘ ලැයිස්තුවක් කියවද්දී මුඵ’ පාර්ලිමෙ‘න්තුවම මීයට පිම‘බාක් මෙන් නිශ්ශබ‘දව කම‘පනයෙන් අසා සිටියහ’ ඇය තම ලැයිස්තුවෙ‘ අන්තිමටම සඳහන් කළේ සේරා එවරඩ‘ගේ නමයි

පොලීසිය දැඩි ලෙස විවෙ‘චනය කරමින් කථා කල Jess Phillips මන්ත‍්‍රීවරිය මෙසේ ද කීය. ”ආන්ඩුව හැම දෙයක්ම කරන්නේ සංඛ්‍යා ලේඛන අනුව.  ඔවුන් එන්නත් දුන්න අය ගණන් කරනවා,  කොවිඩ‘ රෝගීන් ගණන හා මැරෙන ගණන ගණන් කරනවා.  සමෘද්ධිය ලබන පිරිස ගණන් කරනවා, වසරකට සිදුවන මාර්ග අනතුරු ගණන් කරනවා,  නමුත් පිරිමින් අතින් කෘර ලෙස ඝාතනය වන බි‍්‍රතාන්‍යයේ කාන්තාවන් පිරිස ඔවුන් ගණන් කරන්නේ නැහැ.  ඒ පිළිබඳ දත්ත ඔවුන් ළග’ නැත.  ඒ කියන්නේ අපේ කාන්තාවන්ගේ මරණ සාමාන්‍ය දෙයක් ලෙස මෙ‘ ආන්ඩුවත් අගමැතිවරයාත් සලකන නිසාදැයි ” ඇය වෙ‘ගයෙන් ප‍්‍රශ්න කළාය’

ලන්ඩන් නුවර සේරා  එවරෙඩ් තරුණිය කෲර ලෙස මරා දැමීමේ  සිද්ධියත් ශ්රී ලංකාවේ කුරුවිට දිලින යශෝධා තරුණිය මරා  හිස ගසා දැමූ සිද්ධියෙත් බොහොම සමානකම් තිබේ ග සේරා එවරෙඩ්  හා දිලිනි දෙදෙනාම වයස තිස් ගණනක් පසු වූ අය වූහ ග මේ අසරණ දියණියන් දෙදෙනා ම සහාසික මරාදැම්මේ පොලිස් නිලධාරීන් දෙදෙනෙකු විසිනි. දිලිනි මරා දැමූ කුරිරු පොලිස් නිලධාරියා ඇයගේ හිස කඳින් වෙන්කොට සිරුර සූට්කේස් එකක දමා සැතපුම් සියයක් ඈතට ගොස් කොළඹ මහා වීදියක අත්හැර දැමීය. ලන්ඩන් නුවර දී සේරා එවරෙස්ට් මරා දැමූ  කෘර පොලිස් කාරයා ඇයගේ සිරුර හඳුනා ගත නොහැකි ලෙස පුළුස්සා පොර ගෝනියක දමා සැතපුම් 60ක් ඈත ඇශ්ෆඩ් නගරයේ ගොල්ෆ් පිට්ටනියේ හැංගුවේය. සතියක් ගතවන්නට පෙර මේ අපරාධකරුවන් දෙදෙනාම රටවල් දෙකක පොලීසි වලට අත්අඩංගුවට ගැනීමට හැකි වූයේ සීසීටීවී දර්ශන වලට පින් සිද්ධ වෙන්නටයග  අහින්සක දිළිනි මරාදැමූ ලන්කා  පොලිස් භටයා සිය දිවි නසා ගත් අතර  සේරා  එවරෙඩ් මරාදැමූ ලන්ඩන් පොලිස් භටයා දෙවරක් දිවි නසා ගන්නට තැත් කළේය.

එංගලන්තයේ හා ශ්රී ලංකාවේ එකම කාල වකවනුවක සිදු වූ මේ බිහිසුණු කාන්තා ඝාතන දෙකම  බොහෝ දුරට සමානය. නමුත් අපි කතා කළ යුත්තේ මේ සිද්ධි දෙක අතර තිබුණු  ප්රධානතම වෙනස්කම ගැනය. ඒ එයින් අපේ  ලංකා සමාජයට බොහෝ දේ ඉගෙන ගැනීමට හැකි නිසායග උදාහරණයක්  වශයෙන් කියනවා නම්  සේරා  එවරෙඩ්ගේ  පිළිස්සී ගිය ඇටකටු සමග පෝර ගෝනියේ පින්තූර බ්රිතාන්යය කිසිම ජනමාධ්යයක පළ නොවීය. එදින රෑ BBC හා ITV වැනි ප්රවෘත්ති නාලිකා පොලිස් භටයින්  ගෝනිය දිග හරින  වීඩියෝ පටය මුලු රටට පෙන්වන්නට උත්සාහ කලේ නැත.

මියගිය සේරාගේ ජීවිතයේ  පරණ පෙම්වතුන්  හා පෙම් හබ ගැන පිටු ගණන් විස්තර පළ කරමින් ජනතාවට කුණු රසයක් ලබා දීමට මෙහි පත්තර උත්සාහ කළේ නැත. අත්අඩංගුවේ සිටින සැකකරුගේ බිරිඳ හෝ ළමයින්ගෙ කිසිම විස්තරයක් ප්රසිද්ධ නොකිරීමට තරම්  බ්රිතාන්ය ජනමාධ්ය සදාචාරාත්මක වූයේ  ඔහුගේ අපරාධය නිසා  දරුවන් ගේ  හා බිරිඳගේ අනාගතය විනාශ කිරීම අතිශයින්ම වැරදි වැඩක් බව ඔවුන් දැන සිටි නිසාය. මියගිය තරුණියගේ සහ සැකකරුගේ පවුල්වල පෞද්ගලිකත්වය හා රහසිගත  භාවය  බ්රිතාන්ය  ජනමාධ්ය  ඉතාමත් ඉහලින රැක දෙමින්  මෙම බිහිසුනු මිනිමැරුම ගැන නවතම ප්රවෘත්ති  දිනපතා  ජනතාවට  ලබා දෙන අන්දම  අතිශයින්ම ප්රශංසනීයය. එසේම සැකකාර පොලිස් භටයා තම වරද පිළි ගනිමින් කළ පැය හත හමාරේ දීර්ඝ පාපොච්චාරණ ප්රකාශයේ  එකම පේලියක් වත් ඉරිදා පත්තර වල පළ වූයේ නැත. රූපවාහිනි නිවේදකයෝ එය රස කර කර කියෙව්වෙත් නැත. සේරා එවරඩ්ගේ  දෙමව්පියන් හා නැගණිය ඇයගේ වියෝව නිසා මහ හඩින් හඬනා අවස්ථා විඩියෝ කර ප්රවෘත්ති වලට  පෙන්වීමට බ්ර්රිතාන්ය රූපවාහිනී නාලිකා දැඟලුවේ නැත. ඒ අන්දමට බලන විට ශ්රී ලංකාවේ ඇතැම් ජනමාධ්ය වලට  සදාචාරය ගැන බ්රිතාන්යයෙන් ඉගෙන ගැනීමට බොහෝ දේවල් තිබෙනවා නොවේද?

ලන්ඩන් කාන්තාවන් ආරක්ෂා කිරීමට බැඳී සිටින ලන්ඩන් පොලීසිය තුළම සිටි වන  මෘගයකු නිසා සේරා තරුණියට තම ජීවිතය අහිමි වීම කොතරම් ඛේදජනකද?

සුන්දර සේරා  එවරඩ් තරුණිය අද අප අතර නැත. එහෙත් මිය ගිය සේරා  ජීවත්වන බ්රිතාන්ය කාන්තාවන් වෙනුවෙන් විශාල මෙහෙවරක් ඉටු කරමින් සිටී. කාන්තාවන්ට වැඩිපුර ආරක්ෂාව ලබා දීම සඳහා නව නීති රැසක් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීමට බොරිස් ජොන්සන්  රජය දැනටමත් කටයුතු කරගෙන යයි.

බි‍්‍රතාන්‍ය ඉංජිනේරු ගාල්ලේ දෙව‘සිරි පී’ හේවාවිදාන ලංඩන් නුවර සිට

අග්‍රාමාත්‍ය මාධ්‍ය අංශය

ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ බංග්ලාදේශ දෙදින රාජත්‍රාන්ත්‍රික සංචාරය පසුගිය සෙනසුරාදා (20) නිමාවට පත්විය. දෙරට අතර ද්විපාර්ශවීය සබඳතා ශක්තිමත් කළ ‌‌‌මෙම සංචාරය බංග්ලාදේශ අග්‍රාමාත්‍ය ෂෙයික් හසීනා මහත්මියගේ ආරාධනාවකට අනුව සිදුවිය.

බංග්ලාදේශ නිදහස් ස්වර්ණ ජයන්තිය සහ බංග්ලාදේශ ජනරජයේ ජාතියේ පියා ලෙස සැළකෙන බංගබන්දු ෂෙයික් මුජිබර් රහ්මාන් මහතාගේ ජන්ම ශත සංවත්සර උළෙලට එක්වූ ගරු අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා එරටට මහත් හරසරින් පිළිගත්තේය.

දෙරටේ අග්‍රාමාත්‍යවරු අතර පැවති නිල සාකච්ඡාවේ දී දෙරටේ ආර්ථික සංවර්ධනය උදෙසා ආයෝජන, වෙළෙඳ, තාක්ෂණ, කෘෂි ක්ෂේත්‍ර හා දේශපාලන සබඳතා ඉදිරියට ගෙනයාම පිළිබඳ දීර්ඝ ලෙස අවධානය යොමු විය.

එමෙන්ම ඒ ඒ ක්ෂේත්‍රයන්හි සංවර්ධනය උදෙසා දෙරටට වැදගත් වන ක්ෂේත්‍ර ගණනාවක් පිළිබඳ කරුණු සාකච්ඡා කිරීමටත් ගිවිසුම් 6ක් පිළිබඳ ද්විපාර්ශ්වික අවබෝධතා අත්සන් කිරීම සහ අලුත් කිරීම පිළිබඳව නායකයෝ දෙපළ මෙහිදී එකඟතාවයට පැමිණියහ.

කාලාපයට අනන්‍ය වූ ශක්තිමත් ආර්ථික වැඩපිළිවෙලක අවශ්‍යතාව වෙනුවෙන් මුදල් නොවන භාණ්ඩ හුවමාරු ක්‍රමයක් ඇතිකිරීමත් එවැනි අනන්‍ය වැඩපිළිවෙලක් කඩිනමින්  සකසා ගැනීම පිළිබඳවත් වූ ද්විපාර්ශවීය සාකච්ඡාව මෙම සංචාරයේ වැදගත්කම තීව්‍ර කළේය.අග්‍රාමාත්‍ය ෂෙයික් හසීනා කළ එම යෝජනාව අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ දැඩි අවධානයට ලක් වූයේය.

අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා 2021 මාර්තු 19 -20  බංග්ලාදේශයේ කළ රාජ්‍ය සංචාරය පිළිබඳව නිකුත් කරන ලද ඒකාබද්ධ නිවේදනයේ තොරතුරු පහත පරිදි සාරංශ ගත කර තිබේ. 

මෙම රාජත්‍රාන්ත්‍රික සංචාරයට අදාළව විදේශ කටයුතු අමාත්‍යංශය දෙරටේ ඒකාබද්ධ නිවේදනය මේ වනවිටත් නිකුත් කර ඇත.

අග්‍රාමාත්‍යතුමාගේ මෙම දෙදින බංග්ලාදේශ නිල සංචාරය 2020 අගෝස්තු මාසයේ දී අගමැතිධුරයට පත්වීමෙන් පසු අග්‍රමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා කළ පළමු විදෙස් සංචාරය වේ.

බංග්ලාදේශයේ ජාතියේ පියා වන බංගබන්ධු ෂෙයික් මුජිබුර් රහ්මාන් මැතිතුමාගේ ජන්ම දිනය සැමරීම සහ බංග්ලාදේශ නිදහස් ස්වර්ණ ජයන්තිය සැමරීමට සහභාගී වීම සඳහා අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට මෙම ආරාධනාව ලැබී තිබිණි.

මෙම සංචාරය සඳහා අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සමඟ අධ්‍යාපන අමාත්‍ය, කලාපීය සහයෝගිතා පිළිබඳ රාජ්‍ය අමාත්‍ය , මුදල් හා ප්‍රාග්ධන වෙළෙඳපොළ හා රාජ්‍ය ව්‍යවසාය ප්‍රතිසංස්කරණ අමාත්‍ය, බතික්, අත්යන්ත්‍ර රෙදි සහ දේශීය ඇඟලුම් නිෂ්පාදන රාජ්‍ය අමාත්‍ය සහ ග්‍රාමීය නිවාස හා ඉදිකිරීම් හා ගොඩනැගිලි ද්‍රව්‍ය කර්මාන්ත පිළිබඳ අමාත්‍ය, අග්‍රාමාත්‍ය ලේකම්, විදේශ ලේකම් සහ ශ්‍රී  ලංකාවේ ජ්‍යෙෂ්ඨ  රජයේ නිලධාරීහු පිරිසක් එක් වූහ.  

ඩකා හි හස්රත් ෂජ්ජලාල් ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපලේ දී ( Hazrat Shahjalal International Airport) අග්‍රාමාත්‍ය ෂෙයික් හසීනා මහත්මිය විසින් අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඇතුළු දූත පිරිස චාරිත්‍රානුකූලව පිළිගනු ලැබුවාය.

එදින බංග්ලාදේශ විදේශ අමාත්‍ය ආචාර්ය ඒ. කේ. අබ්දුල් මෝමන් මහතා සහ අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අතර හමුවක් පැවැත්විණ.

1971 විමුක්ති යුද්ධයේ දිවි පිදූවන් සිහි කිරීම සඳහා බංග්ලාදේශයේ සාවාර් හි පිහිටි ජාතික දිවි පිදූවන්ගේ ස්මාරකයට ගිය අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා විරුවන් සිහිකර උපහාර දැක්වූ අතර  එරට ජාතික දිවි පිදූවන්ගේ අනුස්මරණ පරිශ්‍රයේ පැළයක් රෝපණය කළේය.

ඩකාහි ජාතික ක්‍රීඩාංගණයේ දී පැවති  බංගබන්දු අනුස්මරණ විශේෂ වැඩසටහනේ දී ගෞරවණීය ආරාධිතයා ලෙස අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා දේශනයක් පැවැත්වීය. අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සිය දේශනයේ දී බංග්ලාදේශයේ ජාතියේ පියා වන බංගබන්දධු ෂෙයික් මුජිබර් රහ්මාන් මැතිතුමාට සහ ස්වෛරී හා ස්වාධීන බංග්ලාදේශයක් බිහිවීමට උරදුන් ඔහුගේ දූරදර්ශී නායකත්වයට උපහාර දැක්වීය.

 ‘සොනාර් බංග්ලා’, ‘සමෘද්ධිමත් ස්වර්ණමය බෙංගාලය’ පිළිබඳ ඔහුගේ සිහිනය සැබෑ කර ගැනීම සඳහා බංගබන්ධු උරුමය සාර්ථකව ඉදිරියට ගෙන යාම ගැන මහින්ද රාජපක්ෂ අගමැතිතුමා බංග්ලාදේශ අගමැතිනි ෂෙයික් හසීනා මහත්මියට ප්‍රශංසා කළේය.

වසංගතයක් මධ්‍යයේ වුවද මෙම අවස්ථාවට සහභාගී වීම සහ බංග්ලාදේශය සහ එහි ජනතාව කෙරෙහි දක්වන සහයෝගිතාව පිළිබඳව අගමැතිනි ෂෙයික් හසීනා මහත්මිය අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට මෙහිදී සිය විශේෂ ස්තූතිය පිරිනැමීය. 

බංග්ලාදේශ අග්‍රාමාත්‍යවරියගේ ආරාධනාව පරිදි එදින අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා වෙනුවෙන් විශේෂ රාජ්‍ය භෝජන සංග්‍රහයක් පැවැත්විණි.

මාර්තු 20 දින ඩකා හි බංගබන්ධු අනුස්මරණ කෞතුකාගාරයේ දී බංග්ලාදේශ ජාතියේ පියා වන බංගබන්දධු ෂෙයික් මුජිබර් රහ්මාන් මැතිතුමාගේ අනුස්මරණය වෙනුවෙන් අග්‍රාමාත්‍යතුමා උපහාර දැක්වීය.

දෙරට අතර පවතින විශිෂ්ට ද්විපාර්ශ්වික සබඳතා සහ මිත්‍රත්වය පිළිබිඹු කරමින් මහත් උණුසුම් හා සුහඳතාවය සළකුණු කළ සාකච්ඡාවක් අග්‍රාමාත්‍ය ෂෙයික් හසීනා මහත්මිය සහ අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අතර එදින පැවැත්විණි.

නායකයින් දෙදෙනා බංග්ලාදේශ – ශ්‍රී ලංකා සබඳතාවල සියලු අංශ පිළිබඳව එහිදී සාකච්ඡා කළ අතර සමකාලීන ජාත්‍යන්තර හා කලාපීය පොදු අවශ්‍යතා පිළිබඳව ද දීර්ඝ වශයෙන් කරුණු දැක්වීය.

ඉතිහාසය,සම්ප්‍රදාය,සංස්කෘතිය සහ දෙරට අතර ඇති පොදු සමානකම් රාශියකි. දෙරටේ ජනතාවගේ අන්‍යෝන්‍ය ප්‍රයෝජනය සඳහා ස්වෛරීභාවය,සමානාත්මතාවය,මිත්‍රත්වය,විශ්වාසය සහ අවබෝධය මත පදනම් වූ ප්‍රායෝගික හා පරිණත ප්‍රවේශයකින් ද්විපාර්ශ්වික සබඳතා තවදුරටත් ශක්තිමත් කිරීම සඳහා ඔවුන්ගේ ස්ථිර විශ්වාසය වර්ධනය කෙරෙහි මෙහි දී අවධානය යොමුවිය.

කොවිඩ්- 19 වසංගතය පාලනය කිරීමට ගත් ක්‍රියාමාර්ග සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකා රජයේ ක්‍රියාකාරීත්වය අග්‍රාමාත්‍ය ෂෙයික් හසීනා මහත්මිය මෙහි දී අගය කළාය. ‘සාක් කොවිඩ් -19 හදිසි අරමුදල’ යටතේ ශ්‍රී ලංකාවට කොවිඩ් -19 ආශ්‍රිත වෛද්‍ය උපාංග ලබාදීම සඳහා බංග්ලාදේශය දක්වන සහයෝගයට අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ප්‍රණාමය පුද කළේය.

වසංගතය පැවති සමයේ සිය රටවල සංක්‍රමණික ජනතාව වෙත ලබා දුන් කොන්සියුලර් හා නැවත මෙරටට ගෙන්වා ගැනීමේ සේවාවන් අග්‍රාමාත්‍ය දෙපළගේ ඇගැයීමට ලක්වූහ.

අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ මහජන හිතවාදී නායකත්වය,යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය සහ ශ්‍රී ලංකාවේ සමාජ ආර්ථික සංවර්ධනය සඳහා වූ වැදගත් පියවරයන් මෙන්ම නායකත්වයේ දැක්ම අග්‍රාමාත්‍ය ෂෙයික් හසීනා මහත්මිගේ ඇගයීමට ලක්වූවාය.

ජාතික සමගිය,සංහිඳියාව සහ සංවර්ධනය සඳහා අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා දැඩි උත්සාහයක් ගත් බව ඇය පැසසුවාය. නායකයෝ දෙපළ දෙරටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නගා සිටුවීමේ ක්‍රියාවලිය එකිනෙකාට අගය කළහ. 

පසුගිය දශකය තුළ බංග්ලාදේශයේ සිදු වූ දැවැන්ත සමාජ ආර්ථික සංවර්ධනය සහ ආහාර ස්වයංපෝෂිතභාවය,දරිද්‍රතාවය තුරන් කිරීම,බලශක්ති උත්පාදනය,කෘෂිකර්මාන්තය,ග්‍රාමීය සංවර්ධනය,කාර්මිකකරණය,සේවා අංශය,තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණය,ඩිජිටල්කරණය සහ ආපදා කළමනාකරණය අග්‍රාමාත්‍ය ෂෙයික් හසීනා මහත්මියගේ දූරදර්ශී නායකත්වය යටතේ සිදුවිය. ඒ හා බැඳී පවතින අග්‍රාමාත්‍යතුමියගේ කාන්තා සවිබල ගැන්වීම,දේශගුණික විපර්යාස අනුහුරුවීම,යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය සහ අධ්‍යාපනය යනාදිය අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ පැසසුමට ලක් විය.

ශ්‍රී ලංකාවේ ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිව සටන් කිරීම සඳහා අඛණ්ඩව සහයෝගය දැක්වීම පිළිබඳව අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ෂෙයික් හසීනා අගමැතිනියට සහ බංග්ලාදේශ රජයට මෙහිදී සිය ස්තූතිය පුද කළේය.

මේ සමඟ එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලය (UNHRC) ඇතුළු ජාත්‍යන්තර වේදිකාවලදී,එක්සත් ජාතීන්ගේ ආයතන සහ අනෙකුත් ජාත්‍යන්තර සංවිධාන තුළ ශ්‍රී ලංකාවට සහයෝගය දැක්වීම පිළිබඳව ද අගමැතිනියට ස්තූතිය පුද කළේය. 

ජිනීවාහි පැවැත්වෙන එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ 46 වන සැසිවාරයේදී බංග්ලාදේශය ශ්‍රී ලංකාව සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කරනු ඇතැයි අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මෙහි දී විශ්වාසය පළ කළේය.

රාඛයින් ප්‍රාන්තයේ අවතැන් වූ මිලියන 1.1 ක් වූ රෝහින්ග්‍යා වැසියන්ට රැකවරණය හා මානුෂීය ආධාර සැපයීම සම්බන්ධයෙන් බංග්ලාදේශ අගමැතිනියගේ ත්‍යාගශීලීභාවය මෙම සාකච්ඡාවේ දී අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අගය කළේය.

 ස්වේච්ඡාවෙන්,ආරක්ෂිතව,කඩිනමින්,ගෞරවනීයව හා තිරසාරව රෝහින්ග්‍යා වැසියන් තම මව්බිමට නැවත පැමිණීමේ වැදගත්කම දෙරටේම අගමැතිවරු අවධාරණය කළහ. 

අසල්වැසි රටවල අවතැන්වූවන් සඳහා ශ්‍රී ලංකාව නිවාස සපයන අතර,අනුමත නීතිමය රාමු සහ නියමිත ක්‍රියා පටිපාටිවලට අනුකූලව කටයුතු කරයි. සෑම විටම ගැටලු විසඳීම සඳහා එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලය සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීමට ශ්‍රී ලංකාව කැපවී සිටියි. රෝහින්ග්‍යා අර්බුදය විසඳීම සඳහා බංග්ලාදේශයට සහාය දෙන ලෙස බංග්ලාදේශ අගමැතිනිය විසින් අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගෙන් මෙහි දී ඉල්ලීමක් කළා ය.

ත‍්‍රස්තවාදය,ප‍්‍රචණ්ඩ අන්තවාදය සහ රැඩිකල්කරණය හේතුවෙන් පැන නගින බහුත්වවාදී සමාජවලට ඇති තර්ජන හඳුනාගත් නායකයන් දෙදෙනා රටවල්,කලාපය සහ ඉන් ඔබ්බෙහි එවැනි අභියෝගයන්ට මුහුණ දීම සඳහා එක්ව කටයුතු කිරීමට පොරොන්දු වූහ.

මෙම සංකීර්ණ,හවුල් ආරක්ෂක අභියෝගයන්ට මුහුණ දීම සඳහා ද්විපාර්ශවික සහයෝගීතාවයට පහසුකම් සැලසීම සඳහා ඒකාබද්ධ ආයතනික යාන්ත්‍රණයක් සැකසීමට කටයුතු කිරීමට ඔවුහු එකඟ වූහ.

ත‍්‍රස්තවාදය සහ ප‍්‍රචණ්ඩ අන්තවාදයට එරෙහි බංග්ලාදේශයේ අත්දැකීම් ‘සමස්ත සමාජයේ’ ප‍්‍රවේශයක් හරහා බෙදා ගැනීමට බංග්ලාදේශ අගමැතිනිය ඉදිරිපත් වූවාය.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් ඇතුළුව ඉහළ මට්ටමේ සහයෝගිතාව පිළිබඳව වැඩි අවධානයක් යොමු කිරීමේ අවශ්‍යතාව අග්‍රාමාත්‍යවරුන් දෙදෙනා මෙහි දී අවධාරණය කළ අතර බංග්ලාදේශ-ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තු මිත්‍රත්ව සංගමය පිහිටුවීම පිළිබඳව සඳහන් කරමින් නායකයන් දෙදෙනා අලුතින් තේරී පත් වූ මන්ත්‍රීවරුන් සමඟ පාර්ලිමේන්තු සංගමය යාවත්කාලීන කිරීමටත් දෙරට අතර සබඳතා ශක්තිමත් කිරීම සඳහා  ව්‍යවස්ථාදායකය දිරිමත් කිරීමටත් එකඟ වූහ.

සමස්ත ද්විපාර්ශ්වික සබඳතා තවදුරටත් වර්ධනය කිරීම සඳහා විදේශ කාර්යාල උපදේශන (එෆ්.ඔ.සී),ඒකාබද්ධ ආර්ථික කොමිෂම (ජේ.ඊ.සී),ආංශික ඒකාබද්ධ ක්‍රියාකාරී කණ්ඩායම් (ජේ.ඩබ්ලිව්.ජී),ඒකාබද්ධ වැඩසටහන් / වැඩ සැලසුම් ඇතුළුව දෙරට අතර පවත්නා ආයතනික යාන්ත්‍රණයන් යළි පණගැන්වීමේ අවශ්‍යතාව පිළිබඳව නායකයෝ දෙදෙනාම මෙහි දී අවධාරණය කළහ.

දෙරට අතර ද්විපාර්ශ්වික සබඳතා නිරන්තරයෙන් අධීක්ෂණය කිරීමේ අරමුණින් දෙරටේ විදේශ අමාත්‍යවරුන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් සහයෝගීතාව සඳහා ඒකාබද්ධ උපදේශන කොමිෂමක් පිහිටුවීමට නායකයන් දෙදෙනා එකඟ වූහ. මේ සම්බන්ධ අවබෝධතා ගිවිසුමට අදාළ කෙටුම්පත කඩිනමින් බංග්ලාදේශ රජය විසින් ඉදිරිපත් කරනු ඇත.

ද්වීපාර්ශ්වික නිදහස් වෙළඳ ගිවිසුමක් (FTA) කරා යාම සඳහා දෙරට අතර අත්සන් කර ඇති ආර්ථික හවුල්කාරිත්වය පිළිබඳ අවබෝධතා ගිවිසුම ගැන සඳහන් කරමින් නායකයන් දෙදෙනා ද්විපාර්ශ්වික වෙළඳාමේ පවතින සහජීවනය උපයෝගී කර ගැනීම සඳහා (එෆ්ටීඒ) හි පූර්ව නිගමනයකට එළඹීමට ඇති කැපවීම අවධාරණය කළහ.

මේ සඳහා FTA පිළිබඳ ඒකාබද්ධ ශක්‍යතා අධ්‍යයනය වහාම අවසන් කිරීමට නායකයන් දෙදෙනා එකඟ වූහ. මේ අතර FTA හි පළමු පියවර ලෙස කෙටි නිෂ්පාදන ලැයිස්තුවෙන් ආරම්භ වන ද්විපාර්ශ්වික වරණීය වෙළඳ ගිවිසුමක් (පීටීඒ) සඳහා කටයුතු කිරීමට ඔවුහු එකඟ වූහ.

එමගින් අනාගතයේ දී පුළුල් වෙළඳාමක්,ආයෝජන සහ සංචාරක ව්‍යාපාරයක් සඳහා අවස්ථා විවෘත කළ හැකිය.

වෙළඳාම පිළිබඳ (ජේ.ඩබ්ලිව්.ජී) හි මීළඟ රැස්වීම නුදුරු දිනකදීම පැවැත්වීමට දෙපාර්ශවයම එකඟ වූහ. 

තීරුබදු රහිත බාධක හඳුනා ගැනීම සහ ඉවත් කිරීම සහ අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් පිළිගත් ප්‍රමිතීන් සරල කිරීම හා එකඟ කිරීම ඇතුළුව වෙළඳ පහසුකම් සඳහා පියවර ගැනීමට දෙපාර්ශ්වයම එකඟ වූහ.

වෙළඳාම් කළ හැකි භාණ්ඩ විවිධාංගීකරණය කිරීමටත් වෙළඳ හා වාණිජ සබඳතාවලට නැවුම් ශක්තියක් එක් කිරීමට නව්‍ය ක්‍රම සොයා ගැනීමටත් දෙපාර්ශ්වයම එකඟ වූහ.

මෙහි දී දෙපාර්ශවයම එකිනෙකාගේ සෘණාත්මක ලැයිස්තුවලින් SAFTA යටතේ ඇති අයිතම ගණන තවදුරටත් අඩු කිරීමේ අවශ්‍යතාව අවධාරණය කළහ.

මෙම තාක්ෂණික සහයෝගීතාව පිළිබඳ බංග්ලාදේශ ප්‍රමිති සහ පරීක්ෂණ ආයතනය (බී.එස්.ටී.අයි) සහ ශ්‍රී ලංකා ප්‍රමිති ආයතනය (එස්.එල්.එස්.අයි) අතර අවබෝධතා ගිවිසුම කඩිනමින් ක්‍රියාත්මක කිරීම පිළිබඳව අවධාරණය කෙරිණි.

ඖෂධ අංශයේ අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් වාසිදායක සහයෝගීතාවය සඳහන් කරමින් අග්‍රාමාත්‍යවරු දෙදෙනාම බංග්ලාදේශයෙන් ගුණාත්මක ඖෂධ නිෂ්පාදන වැඩි ප්‍රමාණයක් මිලදී ගැනීමටත් බංග්ලාදේශ ඖෂධ නිෂ්පාදන සඳහා ලියාපදිංචි කිරීමේ ක්‍රියාවලි සරල සහ කඩිනම් කිරීමටත් එකඟ වූහ.

නැව්ගත කිරීම් අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් වාසිදායක හා සහයෝගීතාවක් ඇතිවන අකාරයට ප්‍රධාන වශයෙන් ප්‍රවර්ධන කළ හැකි බව අවධාරණය කළ නායකයින් දෙපළ එමඟින් සම්බන්ධතා වැඩිදියුණු කළ හැකි බව පෙන්වා දුන්හ.

දෙරට අතර සහ ඉන් ඔබ්බට ද්විපාර්ශවික වෙළඳාම සඳහා තවත් අවස්ථා විවෘත වන බව මෙහිදී සාකච්ඡා කළහ.

වෙරළබඩ නැව්ගත කිරීමේ ගිවිසුම හා චිතගොං සහ කොළඹ අතර පෝෂක සේවා පිළිබඳ සම්මත මෙහෙයුම් ක්‍රියා පටිපාටි (එස්ඕපී) කෙටුම්පත පිළිබඳ සාකච්ඡා දියුණු මට්ටමක පවතින බව නිරීක්ෂණය කළ ඔවුහු එම කටයුතු ඉක්මණින් අවසන් කිරීමට එකඟ වූහ. ඉතිරිව ඇති ගැටලු නිරාකරණය කිරීම සඳහා නැව් හා නැව් ලේකම් මට්ටමේ සාකච්ඡා ආසන්නතම දිනකදී පැවැත්වීමට ද උපදෙස් දුන්හ.

දෙපාර්ශවයේම අන්‍යෝන්‍ය ප්‍රයෝජනය සඳහා ශ්‍රී ලංකා ව්‍යාපාරික ආයතන ගණනාවක් බංග්ලාදේශයේ ආයෝජනය කර ඇති බව දෙපාර්ශවයම සතුටින් සිහිපත් කළහ.

රෙදිපිළි,ගෙතුම් ඇඳුම්(ලිනන්),සම්,ඖෂධ, කෘෂි පාදක කර්මාන්ත සහ වානේ සහ ඉංජිනේරු,තොරතුරු තාක්ෂණ,අධ්‍යාපනය,සෞඛ්‍යය සහ ආගන්තුක සත්කාර යන අංශ සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ ආයෝජන වැඩි වශයෙන් බංග්ලාදේශය විසින් පිළිගෙන ඇත.

අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඖෂධ හා අගය එකතු කළ ඇඟලුම්,ආහාර සැකසුම්,සැපයුම්,සංචාරක හා තොරතුරු තාක්ෂණ සේවා යන අංශයන්හි ශ්‍රී ලංකාවේ නව අවස්ථා පැහැදිලි කරමින් ඒ සඳහා බංග්ලාදේශ ව්‍යාපාරික අංශයට ආරාධනා කළේය.

ද්විපාර්ශවික ආයෝජන ප්‍රවර්ධනය සහ ආරක්ෂණ ගිවිසුම් පිළිබඳව නායකයෝ දෙදෙනාම අවධානය යොමු කළහ.

දෙරටේ පෞද්ගලික අංශය මෙන්ම විශේෂයෙන් ඉහළ පෙළේ ඇඟලුම් හා රෙදිපිළි,තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්‍ෂණය සහ අදාළ දැනුම,හණ නිෂ්පාදන,ආගමික හා පරිසර සංචාරක කටයුතු,මැණික් වැනි ක්ෂේත්‍ර ඔස්සේ සහයෝගීතාවය පුළුල් කිරීම නායකයෝ දෙපළ මෙහි දී හඳුනා ගනු ලැබූහ.

ස්වර්ණාභරණ සහ වටිනා ලෝහ,කෘෂිකාර්මික හා කෘෂි සැකසුම්,ධීවර – පශු සම්පත් – කිරි උද්‍යාන විද්‍යාව,සෞඛ්‍ය කළමනාකරණය,යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය හා ඉදිකිරීම්,ඖෂධ,බලශක්තිය සහ හවුල් ව්‍යාපාර පිළිබඳව රාජ්‍ය හා පෞද්ගලික හවුල්කාරිත්වය තුළින් දෙරටේ ආයෝජනවලට ප්‍රතිලාභ ලැබිය හැකි බව ඔවුහු අවධාරණය කළහ.

ආයෝජන වාසි සහ ප්‍රතිඵල මත පදනම් වූ සහයෝගීතාව සඳහා වැඩි සංවාදයක් සඳහා ඔවුන් දෙරටේ ආංශික කර්මාන්ත,කර්මාන්ත සංගම්,මණ්ඩල ආදිය දිරිමත් කිරීමට අවධානය යොමු කළහ.

ඇඟලුම් කර්මාන්තය පිළිබඳ දෙරටේ අත්දැකීම් සැලකිල්ලට ගනිමින් නායකයින් දෙදෙනා චිතගොං විලාසිතා හා තාක්ෂණ ආයතනය සහ ශ්‍රී ලංකා රෙදිපිළි හා ඇඟලුම් ආයතනය අතර අවබෝධතා ගිවිසුම ක්‍රියාත්මක කිරීම පිළිබඳ පසු විපරමක යෙදුනහ.

ශ්‍රී ලංකා වෘත්තිකයින් සහ නිෂ්පාදන හා සේවා අංශයන්හි වෘත්තිකයින් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් මේ සඳහා සහභාගී වීම පිළිබඳව අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා බංග්ලාදේශ රජයට ස්තූති කළේය. 

දෙරට අතර පහසුවෙන් ගමන් කිරීමට පහසුකම් සැලසීමට කටයුතු කිරීමට නායකයෝ දෙදෙනා එකඟ වූහ. 

පුළුල් ආර්ථික හවුල්කාරිත්වයේ ප්‍රතිලාභ ලබා ගැනීම සඳහා දෙරට අතර රේගු සහයෝගීතාව පිළිබඳ ගිවිසුම අලුත් කිරීම ගැන නායක දෙපළ අදාළ බලධාරීන්ට නියම කළහ.

බංග්ලාදේශ ආයෝජන සංවර්ධන අධිකාරිය (BIDA) සහ ශ්‍රී ලංකා ආයෝජන මණ්ඩලය (BOI) අතර අවබෝධතා ගිවිසුම භාවිතා කරමින් අදාළ විශේෂ ආර්ථික කලාප,කාර්මික උද්‍යාන,අධි තාක්‍ෂණික උද්‍යාන ආදියෙහි අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් වාසිදායක ආයෝජන සඳහා පහසුකම් සැලසීමට දෙපාර්ශ්වයම එකඟ වූහ.

ආයෝජන, SWAP සහ තාක්ෂණික ගැටළු සම්බන්ධයෙන් සමීපව සහයෝගයෙන් කටයුතු කරන ලෙස ඔවුන්ගේ මහ බැංකු සහ වෙනත් මූල්‍ය ආයතනවලින් ඉල්ලා සිටීමට නායක දෙපළ එකඟ වූහ.

ලෝකයේ ඉහළම තොරතුරු තාක්‍ෂණ සේවාවන්හි බාහිර සේවා සපයන ගමනාන්තයන් ලෙස දෙරටම දියුණු කිරීමේ සාධනීය තත්ත්වයන් ගැන සඳහන් කරමින් නායකයින් දෙදෙනා වෙළඳපල තරගකාරිත්වය තවදුරටත් පුළුල් කිරීම සඳහා ක්ෂේත්‍රයේ අදාළ තරගකාරී වාසි සහ විශේෂ දැනුම භාවිතා කිරීම සඳහා දෙරටේ කර්මාන්ත දිරිමත් කිරීමට එකඟ වූහ.

පාර්ශවකරුවන් අතර වැඩි සහයෝගීතාවයක් හා හවුල්කාරිත්වයක් ඇති කිරීම සඳහා තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණය හා ඒ ආශ්‍රිත කර්මාන්ත පිළිබඳ රැස්වීම පැවැත්වීමට ද එකඟ විය.

දෙරටේ නාවික නෞකාවල පුහුණුව හා සුහඳ චාරිකා හුවමාරු කර ගැනීම තුළින් ආරක්ෂක ක්‍ෂේත්‍රයේ අඛණ්ඩ සහයෝගීතාවය පිළිබඳව දෙපාර්ශ්වයම සඳහන් කළහ.

උසස් අධ්‍යාපනයේ සහයෝගීතාවය හඳුනාගත් නායකයෝ දෙදෙනා බංග්ලාදේශයේ සහ ශ්‍රී ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභා අතර අවබෝධතා ගිවිසුම ක්‍රියාත්මක කිරීම පිළිබඳව අවධාරණය කළහ. ඒ මත පදනම්ව,ශ්‍රී ලංකාව සහ බංග්ලාදේශ උසස් අධ්‍යාපන ආයතන අතර සමීප සහයෝගීතාවයට පහසුකම් සැලසීමට දෙපාර්ශවයම එකඟ වූහ.

රජයේ වෛද්‍ය හා දන්ත වෛද්‍ය විද්‍යාලවල වෛද්‍ය හා දන්ත අධ්‍යයන ඇතුළු උසස් අධ්‍යාපනය හැදෑරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා සිසුන්ට බංග්ලාදේශය ලබා දෙන ශිෂ්‍යත්ව හා පහසුකම් ශ්‍රී ලංකාව අගය කළේය.

 ශ්‍රී ලංකාවේ සිසුන්ට ඔවුන්ගේ අධ්‍යාපන සුදුසුකම් ප්‍රයෝජනයට ගත හැකි වන පරිදි වෛද්‍ය හා දන්ත වෛද්‍ය විද්‍යාල පිළිගැනීමේ ගැටලුව කඩිනමින් විසඳන ලෙස නායකයන් දෙදෙනාම අදාළ නිලධාරීන්ට උපදෙස් දුන්හ. 

බංග්ලාදේශ හෙදියන් සහ අනෙකුත් සෞඛ්‍ය වෘත්තිකයින් පුහුණු කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාව දක්වන සහයෝගය බංග්ලාදේශය අගය කළේය.

‍

ජන විකාශන පැතිකඩ සහ රටාවන් හඳුනා ගනිමින් දෙපාර්ශ්වයම කුසලතා හා මානව සම්පත් සංවර්ධනය සඳහා සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීමටත් නව්‍ය හවුල්කාරිත්වයන් දිරිමත් කිරීමටත් එකඟ වූහ.

තරුණ සංවර්ධනය ශක්තිමත් කිරීම සඳහා වන සහයෝගිතාව පිළිබඳ දෙරට අතර අවබෝධතා ගිවිසුමට අත්සන් තැබිණි.

දෙරට අතර සමුද්‍රීය කටයුතුවල සහ නිල් ආර්ථිකයේ සහයෝගීතාවය හඳුනාගත් නායකයින් දෙදෙනා බෙංගාල බොක්ක,සාමය,සංවර්ධනය හා සමෘද්ධිය ඇති කලාපයක් බවට පත්කිරීමේ අවස්ථාවන් උපයෝගී කර ගැනීම සඳහා නව ක්ෂේත්‍ර සහ නව්‍ය ක්‍රම ගවේෂණය කිරීම සඳහා එක්ව කටයුතු කිරීමට එකඟ වූහ.

ගැඹුරු මුහුදේ මසුන් ඇල්ලීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාවෙන් සහය ලබා ගැනීමට බංග්ලාදේශ පාර්ශවය කැමැත්ත පළ කළේය. ඉන්දියානු සාගර සංගමයේ (IORA) ශ්‍රී ලංකාවේ නායකත්ව කාර්යභාරය බංග්ලාදේශ අගමැතිනිය අගය කළාය.

 2021-2023 කාල සීමාව සඳහා එම සංගමයේ සභාපතිත්වය භාර ගැනීම පිළිබඳව ශ්‍රී ලංකා අග්‍රාමාත්‍යවරයා බංග්ලාදේශයට සුබ පැතුවේය.

සංචාරක හා වෙළඳාම ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා වැඩි දියුණු කරන ලද ගුවන් සම්බන්ධතාවයේ වැදගත්කම වටහා ගත් දෙපාර්ශ්වය, දෙරට අතර ගුවන් ගමනා ගමන ඉල්ලුම සපුරාලීම සඳහා ආසන්න දිනයකදී කොළඹ- බංග්ලාදේශ අතර නව ගුවන් ගමන් ආරම්භ කිරීමට එකඟ වූහ. 

ශ්‍රී ලංකා අග්‍රාමාත්‍යවරයා බංග්ලාදේශයේ කෘෂිකාර්මික අංශයේ සහ මිරිදිය ධීවර කර්මාන්තයේ දියුණුවට සහය දීමට එකඟ වූ අතර බංග්ලාදේශයේ අත්දැකීම්වලින් ප්‍රයෝජන ගැනීමට ද කැමැත්ත පළ කළේය.

කෘෂිකාර්මික සැකසුම්,කෘෂි ව්‍යාපාර,තාක්‍ෂණික නවෝත්පාදන,දෙරටේ පෞද්ගලික අංශය සම්බන්ධ කර ගනිමින් සැපයුම් දාම සංවර්ධනය සමඟ සහයෝගයෙන් කෘෂිකාර්මික කටයුතු සඳහා පුළුල් සහයෝගීතාවයක් ඇති කිරීම සඳහා අවබෝධතා ගිවිසුම ක්‍රියාත්මක කිරීම පිළිබඳව ඔවුහු අවධාරණය කළහ.

කෘෂිකාර්මික ව්‍යාප්තිය,පුහුණුවීම්,වී ගොවිතැනට අදාළ නවෝත්පාදනයන් සහ බංග්ලාදේශයේ මිරිදිය ධීවර කර්මාන්තය පිළිබඳ නිරාවරණ චාරිකා / පුහුණුවීම් සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ නියෝජිතයින්ට සත්කාරකත්වය සැපයීමට බංග්ලාදේශය ඉදිරිපත් විය.

බංග්ලාදේශ කෘෂිකාර්මික පර්යේෂණ කවුන්සිලය (BARC) සහ ශ්‍රී ලංකා කෘෂිකාර්මික පර්යේෂණ හා ප්‍රතිපත්ති කවුන්සිලය (SLCARP) 2011 දී අත්සන් කරන ලද වැඩ සැලැස්ම ක්‍රියාත්මක කිරීම පිළිබඳව දෙපාර්ශ්වයම අවධාරණය කළහ.

බංග්ලාදේශ කෘෂිකාර්මික පර්යේෂණ ආයතනය (BARC) සහ ශ්‍රී ලංකා කෘෂිකාර්මික පර්යේෂණ ප්‍රතිපත්ති කවුන්සිලය (SLCARP) අතර අවබෝධතා ගිවිසුම අලුත් කිරීම පිළිබඳව දෙපාර්ශ්වයම පිළිගත් අතර එය කඩිනමින් ක්‍රියාත්මක කිරීමට හා පසු විපරම් කිරීමට එකඟ වූහ.

දේශගුණික විපර්යාස පිළිබඳ ජාතීන්ගේ සංසදයේ (CVF) සභාපතිවරයා ලෙස දේශගුණික විපර්යාසයන්ට මුහුණ දීමේ බංග්ලාදේශ නායකත්ව කාර්යභාරය අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද  රාජපක්ෂ මහතා අගය කළ අතර 2019 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී කොළඹදී අවසන් කරන ලද තිරසාර නයිට්‍රජන් කළමනාකරණය පිළිබඳ කොළඹ ප්‍රකාශයට එක්වන ලෙස බංග්ලාදේශයට ආරාධනා කළේය.

දෙරටේ දේශගුණික අවදානම පිළිබඳ පොදු අභියෝගයන්ට මුහුණ දීම සඳහා CVF හි එක්ව කටයුතු කිරීමට නායකයෝ එකඟ වූහ. ආපදා කළමනාකරණය සහ දේශගුණික විපර්යාස සඳහා අනුහුරුවීමේ හැකියාවන් පිළිබඳ සිය දැනුම,විශේෂතාව සහ පළපුරුද්ද ශ්‍රී ලංකාව සමඟ බෙදා ගැනීමට බංග්ලාදේශය ඉදිරිපත් විය.

දෙරටේ ජනතාව අතර වැඩෙන අන්තර් ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිගත් නායකයන් දෙපළ විශේෂයෙන් සංස්කෘතික,හුවමාරු වැඩසටහන උපයෝගී කර ගනිමින් ජනතාව අතර සම්බන්ධතා හා සංස්කෘතික හුවමාරුව තවදුරටත් ශක්තිමත් කිරීමට එකඟ වූහ.

සංචාරක කර්මාන්තයේ විශේෂයෙන් කලාපීය සංචාරක ව්‍යාපාරය සැලකිල්ලට ගනිමින් නායකයින් දෙදෙනා සංචාරක ක්‍රියාකරුවන් සහ දෙරටේ ආශ්‍රිත ආගන්තුක සත්කාර අංශයේ පාර්ශවකරුවන් සම්බන්ධ කර ගනිමින් සංචාරක සහයෝගීතාව පිළිබඳ අවබෝධතා ගිවිසුමක් අත්සන් කිරීමට එකඟ වූහ.

සංචාරක,අලෙවිකරණ සහ ප්‍රවර්ධන කටයුතු,බෞද්ධ සංචාර සහ පෞද්ගලික අංශ පිළිබඳව මෙම හමුවේ දී විශේෂයෙන් අවධානය යොමු විය.

දෙරට අතර සංචාරක කටයුතු සඳහා මගී නෞකා ක්‍රියාත්මක කිරීමේ අවබෝධතා ගිවිසුමක් අත්සන් කිරීමට බංග්ලාදේශය යෝජනා කළේය. 

තිරසාර සංවර්ධනය සඳහා වන 2030 න්‍යාය පත්‍රය ඵලදායී ලෙස සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා අදාළ දැනුම,අදහස්,නව්‍යකරණයන් බෙදාහදා ගැනීමට ඔවුහු එකඟ වූහ.

සමෘද්ධිමත්,සාමකාමී,ස්ථාවර,පරිපූර්ණ සහ තිරසාර දකුණු ආසියානු කලාපයක අවශ්‍යතාවය නායකයින් දෙදෙනා අවධාරණය කළහ.

විවිධ උප කලාපීය සහ කලාපීය සහයෝගීතා යාන්ත්‍රණයන්හි සහයෝගීතාව දියුණු කිරීමට ඔවුහු එකඟ වූහ.

බිම්ස්ටෙක් (BIMSTEC), සාර්ක් ( SAARC) සහ අයෝරා(IORA)හි ඉලක්කගත හා ප්‍රතිඵල මත පදනම් වූ කලාපීය ආර්ථික සහයෝගීතාව සඳහා කටයුතු කිරීමට ද එකඟ වූහ.

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ SEARO කලාපීය අධ්‍යක්ෂධුරය සඳහා බංග්ලාදේශයේ අපේක්ෂකයාට අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ශ්‍රී ලංකාවේ සහයෝගය පළ කළේය.

අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ මෙම නිල සංචාරයේ දී පහත දැක්වෙන ද්විපාර්ශ්වික අවබෝධතා අත්සන් කිරීමට හා අලුත් කිරීමට නායකයෝ දෙදෙනා එකඟත්වය පළ කළහ.

01.තරුණ සංවර්ධනය ශක්තිමත් කිරීම සඳහා වන සහයෝගිතාව පිළිබඳ ශ්‍රී ලංකා  රජය සහ බංග්ලාදේශ රජය අතර අවබෝධතා ගිවිසුම

02. ශ්‍රී ලංකා කෘෂිකාර්මික පර්යේෂණ ප්‍රතිපත්ති කවුන්සිලය සහ බංග්ලාදේශ කෘෂිකාර්මික පර්යේෂණ සභාව අතර අවබෝධතා ගිවිසුම

03. ශ්‍රී ලංකා තෘතීයික හා වෘත්තීය අධ්‍යාපන කොමිෂන් සභාව (TVEC) සහ වෘත්තීය සුදුසුකම් පිළිබඳ ප්‍රලේඛන හුවමාරුව පිළිබඳ මහජන බංග්ලාදේශ අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ කාර්මික අධ්‍යාපන ආයතනය (DTE) අතර අවබෝධතා ගිවිසුම

04. බංග්ලාදේශ හෙදියන් සහ සෞඛ්‍ය සේවකයින් ශ්‍රී ලංකාවේ පුහුණු කිරීම සඳහා සහයෝගය දැක්වීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා රජය සහ බංග්ලාදේශ රජය අතර අවබෝධතා ගිවිසුම

05. ලක්ෂ්මන් කදිර්ගාමර් ජාත්‍යන්තර සබඳතා හා උපායමාර්ගික අධ්‍යයන ආයතනය සහ බංග්ලාදේශ ජාත්‍යන්තර හා උපායමාර්ගික අධ්‍යයන ආයතනය අතර සහයෝගීතාව සඳහා අවබෝධතා ගිවිසුම

06. 2021-2025 වසර සඳහා බංග්ලාදේශ රජය සහ ශ්‍රී ලංකා  රජය අතර සංස්කෘතික හුවමාරු වැඩසටහන.  

දෙරට අතර අත්සන් කර ඇති සියලුම ද්විපාර්ශ්වික අවබෝධතා නිසි පරිදි ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා කඩිනම් පියවර ගන්නා ලෙසත් ඒවා පිළිබඳව පසු විපරම් කරන ලෙසත් නායකයෝ දෙපළ දෙපාර්ශවයේම අදාළ කාර්යාලවලට උපදෙස් දුන්හ.

මාර්තු 20 වැනිදා පස්වරුවේ බංග්ලාදේශ ජනාධිපති අබ්දුල් හමිඩ් මහතා සහ අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අතර හමුවක් එරට ජනාධිපති නිල නිවසේ දී පැවැත්විණි.

මෙම සංචාරයේ දී බංග්ලාදේශ රජය සහ ජනතාව අගමැතිවරයා ඇතුළු ශ්‍රී ලංකා දූත පිරිසට දැක්වූ උණුසුම් ආගන්තුක සත්කාරය සහ අනුග්‍රහය අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා විශේෂ ඇගයීමකට ලක් කළේය.

ශ්‍රී ලංකාව සහ බංග්ලාදේශය අතර රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා සඳහා 2022 වසරේ දී 50 වසරක්  සැපිරීම නිමිත්තෙන් පැවැත්වෙන සංවත්සරයට සමගාමීව ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය සංචාරයකට පැමිණෙන ලෙස අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මෙහිදී අගමැතිනි ෂෙයික් හසීනා මහත්මියට ආරාධනා කළේය. අගමැතිනි ෂෙයික් හසීනා මහත්මිය එම ආරාධනය පිළිගත්තාය.

By P.K.Balachandran Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, March 21: Sri Lankan President Gotabaya Rajapaksa has warned media owner against misusing the freedom of the press and has set up a committee to advise him on how to protect Buddhist sites, and deal with those who tarnish the character of the Buddha and distort the Buddhist scriptures (the Tripitaka).    

Media freedom does not mean freedom of the media owners. Certain media owners want to run the country the way they want.  I cannot allow that to happen , the President said while participating in the Discussion with the Village” program held on Saturday at the Yombuweltenna village in Nuwara Eliya District. 

Gotabaya further said that he has not exerted any influence on the media but will not hesitate to take necessary legal actions against groups if they attempt to push the country and the people backwards, by abusing media freedom for the benefit of various groups and individuals.

Today, a group of media persons who had worked against the country during the war has reappeared and through their media institutions are attacking the nationalist ideology and programs,” the President said.

To Seek Second Term?

The majority of voters elected me as the President to rebuild this nation. Only 16 months have passed out of the 60-month long mandate. There is still considerable time ahead. Some are worried about the next President. No one should worry in this regard as it is people’s choice,” Gotabaya said, hinting that he might back out of his commitment not to seek a second term.  

The remaining period of his tenure will be utilized to fulfill the aspirations of the people by working hard to uplift the national economy as well as the rural masses’ living standards, he said and added that a responsibility of the officials is to support the people to maintain their livelihoods. People should never be oppressed.”

The President also stated that he did not expect any offensive act from the side of public officials that would disrupt the daily life of the people.

I have never destroyed the environment. During the time when I was the Secretary to the Ministry of Urban Development, I have carried out works that no one had ever done for environmental conservation. Even Independence Square was filled with garbage. That miserable situation was eliminated and the city of Colombo was transformed into a green garden. A Senior Minister in the previous government has gifted a 30 acre land in Hanthana Forest Reserve to his daughter. If they had protected the environment, they would not have had to come before the media and cry today”, the President said.

During the period 2015-2019, 77 acres of forestlands in the Kurunegala District, 258 acres in Puttalam, 100 acres in Moneragala, 224 acres in Anuradhapura and in many other areas including Milewa, Matale, Laggala, Rideegama and Welikanna have been destroyed,” he added. 

Poverty alleviation and economic uplift in rural areas are a major part of the policy of the government. 35% out of the 75% of the rural population are directly engaged in the agricultural sector, he said, and pledged that he will economically empower the rural people by developing the agricultural sector.

Committee to Protect Buddha and Buddhism From Distortions

President Gotabaya has formed a committee to recommend steps to deal with those who disrespect Buddhist sacred sites, and misinterpret and spread falsehoods about the Buddha’s character and the Tripitaka (Buddhist scriptures).  

This decision was made in response to a written request made by the Mahanayake Theros of the Tri Nikayas to the President when the Buddhist Advisory Council met at the Presidential Secretariat on March 19, for the 9th time.

Puravidya Chakravarthi, Ven. Ellawala Medhananda Thera, Vidyodaya Parivenadhipati Ven. Balangoda Sobhitha Nayake Thera, Deputy Registrar of the Asgiriya Chapter, Ven. Narampanawe Ananda Thera, General Secretary of the Asgiriya Maha Vihara Chapter of the Siyam Maha Nikaya Ven. Medagama Dhammananda Thera, Deputy Registrar of the Sri Lanka Ramanna Maha Nikaya, Ven. Nedagamuwe Vijayamaithri Nayaka Thera, Chancellor of the Rajarata University, Chief Incumbent of the Mirisawetiya Raja Maha Vihara Ven. Ethalawetunawewa Gnanatilake Thera, Ven.Prof. Medagoda Abhayatissa Thera, Ven. Prof. Induragare Dhammaratana Thera and Ven. Dr. Kirinde Assaji Thera have been appointed as the members of the Committee.

Sri Lanka is a major center of Theravada Buddhism. Those who are masquerading as faithful followers of Buddhism and as Buddhist monks are trying to distort the basic teachings of Buddhism.  The government must intervene swiftly to thwart the planned conspiracy to destroy pure Theravada Buddhism”, the Maha Sangha said.

Heretics

The Sangha also stressed the need of an initiative to defeat the heretics academically.  

These heretics have been systematically insulting the monks who are engaged in the task of protecting the Buddha Sasana and the Tripitaka, the Sangha said.

The Maha Sangha expressed regret over these happenings and highlighted the importance of paying immediate attention to such  activities that are being carried out through social media networks, the Sangha said.  

Protecting and preserving the Tripitaka means defending the Buddhist heritage and culture. The Maha Sangha stressed the need to expedite the drafting of the Tripitaka Conservation Act, pointing out that declaring the Tripitaka as a World Heritage Site alone would not ensure its survival in pristine form.

The need to strengthen the Buddhist Books and Publications Regulation Act designed to mark the 2600th Sambuddha Jayanthi was also discussed at length. It was decided to present a draft bill to the Parliament following due amendments and proposals from the Maha Nayaka Theras within a month.

During the meeting, the progress of actions under the Antiquities Ordinance which was amended to conserve antiquities and consolidate national heritage was reviewed.

Many archaeological monuments in Sri Lanka represent the Buddhist heritage. The Maha Sangha highlighted that it is not appropriate to look at these archaeological monuments in the same way that an old coin or antiquity is looked at, and emphasized the need to consider the ideas and suggestions of the Maha Sangha.

By Shiran Illanperuma Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, March 21 (Xinhua): The Speaker of the Sri Lankan Parliament Mahinda Yapa Abeywardana has defended China’s decision to improve the Hong Kong Special Administrative Region’s (HKSAR) electoral system, saying that China’s legislative arrangements are purely its internal matter.

The HKSAR is an integral part of China and Western countries should not interfere in China’s internal affairs, Mahinda Yapa Abeywardana said in an exclusive interview to Xinhua.

China’s top legislature, the National People’s Congress (NPC), last week adopted a decision to improve the electoral system of the HKSAR, so as to remove the existing institutional deficiencies and risks and provide a sound institutional guarantee for fully and faithfully implementing the principles of one country, two systems,” as well as patriots administering Hong Kong.”

Everyone should forget about their differences and stand by their own countries when it is needed,” Abeywardana said, adding that Sri Lanka would ask its people to do the same thing where national interests are concerned.

The Communist Party of China (CPC) has been successful in its development attempts and the HKSAR was a part of the CPC’s vision for the country, he said.

The Chinese government’s decision will be firmly implemented in the HKSAR, Abeywardana said.

China’s Foreign Policy in Neutral

We salute you because you are standing by your own country. We would give all our support and assistance to China,” he said.

He said that Sri Lanka has adopted a neutral and non-aligned foreign policy, respects the sovereignty of other countries, and expects other countries to respect its own.

Lauds Poverty Alleviation

Abeywardena lauded China’s success in eradicating poverty. In a recent interview to Xinhua, Abeywardena, who has visited China several times since 1987, said that development under the Communist Party of China has been magnificent, especially in the rural areas.

It’s amazing the development you see if you go inside the country,” he said.

Abeywardena said the conviction, commitment and sacrifice” of the CPC is the secret behind China’s successes in the field of development. The example set by the CPC inspires the Chinese people to action, he said.

Since the founding of the People’s Republic of China in 1949, more than 800 million people have been lifted out of poverty, which represent over 70 percent of global poverty reduction. Notably, over the past eight years, the final 98.99 million impoverished rural residents living under the current poverty line have been lifted above it, according to the Chinese government.

Sri Lanka and China have long-standing bonds of friendship, the speaker said. He called for more dialogue with Chinese counterparts as well as more frequent visits to China by Sri Lankan policymakers in order to identify and learn from China’s development success.

The Sri Lanka-China development projects have been formulated on a win-win basis, Abeywardana said, adding that Port City Colombo, a flagship Belt and Road project, is the biggest investment in the country’s history and its land reclamation has expanded the country’s geography.

I believe very soon there will be huge investment coming into Sri Lanka that will be a big economic boost,” he said.

Abeywardena said that Sri Lanka has shown impressive progress after emerging from a 30-year civil war. The government has worked hard to rehabilitate former fighters, and resettle internally displaced people, while the military has de-mined vast areas of former war zones, he said.

Under the leadership of the Sri Lankan government, war-affected areas are now major agricultural producers and supplied with basic infrastructure and resources, including housing, water and electricity, Abeywardena said.

Courtesy The Daily Mirror

Despite holding a heavy vehicle driving licence from ordinary driving schools, the Transport Ministry had decided not to allow those drivers to drive passenger transport vehicles, Transport State Minister Dilum Amunugama said.

While addressing an event in Kalutara today, the State Minister said the decision was taken to introduce a new driver’s licence to drove passenger buses.

There is an alarming increase in accidents involving buses owing to poor knowledge and learning to drive buses, he said.

Under the current situation, those who had obtained heavy vehicle driving licences from any driving school, are permitted to drive   passengers buses.

“This situation will be changed in the future. Therefore, it will be mandatory to obtain a driving licence from the Sri Lanka Transport Board (SLTB), as this state-owned institution provides better training for the learners,” State Minister said.

“After obtaining heavy vehicle driving licence, the SLTB driving instructors will examine the person’s competency to drive passenger transport buses. If not, he will not be allowed to do so. Even though, the licence holder has passed the examination, another two weeks of training will be given to drive buses,” he said. 

“That is how the SLTB issues driving licences in the past. The similar procedure will be absorbed and adopted from now onwards,” he said.

However, the Ministry has been planning to issue  driving licence based on the SLTB methods, the State Minister added. (Chaturanga Samarawickrama)

Courtesy Adaderana

Sri Lanka has reported another death from the coronavirus pandemic today (March 21), according to the Ministry of Health.

Accordingly, the total number of deaths due to COVID-19 infection in Sri Lanka has moved to 546.

The deceased is a 64-year-old female resident from Medirigiriya.

She had been diagnosed with the COVID-19 virus while undergoing treatments at the Polonnaruwa General Hospital.

She had then been transferred to Teaching Hospital in Anuradhapura where she passed away on 19.03.2021.

The cause of death is has been determined as COVID-19 related pneumonia.