ගයාන් කුමාර වීර­සිංහ  උපුටා ගැන්ම  සිළුමිණ 

පසු­ගිය එක්සත් ජාතික පෙර­මුණු ආණ්ඩුවේ කියුම් කෙරුම් රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­ර­යාගේ හඩ­පට ගොන්නෙන් එකි­නෙක එළි­යට එමින් පවතී. එම හඬ­පට මේ වන විට ඇත්තේ පොලී­සිය සතුව පම­ණක් නොවේ. ඒවා සමාජ ජාල වෙබ් අඩ­වි­වල උණු උණුවේ හුව­මාරු වෙයි.

අපේ රටේ දේශ­පා­ලන සූදුවේ තරම කියා පාන රන්ජන් රාම­නා­ය­කගේ දුර­ක­තන සංවාද එළි­යට ඒමේ කතා­වද අපූරු එකකි. බස්නා­හිර පළාත් උතුරු දිසා අප­රාධ කොට්ඨා­සය සඳ­හන් කරන ආකා­ර­යට එදා ජන­වාරි 05 වෙනි­දාය. වේලාව රාත්‍රී 7.30 ට පමණ ඇත. කෝට්ටේ පාගොඩ පාරේ පිහිටි බස්නා­හිර පළාත් අප­රාධ කොට්ඨා­ස­යට ගොඩ වන්නේ ත්‍රිරෝද රථ රිය­දු­රෙකි.

පැල­වත්තේ පදිං­චි­ක­රු­වකු වන ඔහු පොලිස් නිල­ධා­රීන් අතට පත් කරන්නේ නිල් පැහැති සිප­ර­යක් සහිත ඩයරි කව­ර­යක් සහ ඒ තුළ දමා වසා තිබුණු පරි­ග­ණ­ක­ව­ලට පිට­තින් සවි­ක­රන හාඩ් ඩිස්ක් එකකි. මාදි­වෙල පිහිටි මන්ත්‍රී නිල නිවාස ඉදි­රි­පි­ටින් නුගේ­ගො­ඩට යෑමට යැයි කියා තම ත්‍රිරෝද රථ­යට ගොඩ වුණු පුද්ග­ල­ය­කුට ඒවා අම­ත­කව ගොස් ඇති බව ඔහු කීවේය. අඳුර වැටී තිබුණු මොහො­තක වූවත් එම පුද්ග­ලයා අවු කන්නා­ඩි­යක් පැලඳ තොප්පි­යක් දමා­ගෙන සිටි­යේය. නුගේ­ගො­ඩට යන්නට යැයි කියා ගොඩ­වූ­වත් ඔහු බැද්ද­ගාන ක්‍රීඩාං­ග­ණය අස­ලින් බැස ගිය බවත් ඔහු යම් කල­බ­ල­ය­කින් සිටිනු දක්නට ලැබුණු බවත් රිය­දුරා අප­රාධ කොට්ඨා­ශ­යයේ නිල­ධා­රීන්ට පවසා තිබිණි.

ත්‍රිරෝද රථ­යට ගොඩ වූ මොහොතේ සිට ඔහුට දුර­ක­තන ඇම­තුම් ලැබුණු බවත් රන්ජන් ඇමති සත­ප­හ­කට වැඩක් නැහැ. අපි­ටත් කැත වැඩක් කළේ යැයි පව­සනු තමන්ට ඇසුණු බවද රියැ­දුරා කීවේය. නුගේ­ගොඩ ගමන අතර මග නතර කර­මින් ත්‍රිරෝද රථ­යෙන් ඔහු හදි­සි­යේම බසි­න්නේද දුර­ක­තන ඇම­තු­ම­කට අනුව බවද රියැ­දුරා කීවේය.

ඒ මහ­ත්තයා බැහැලා ගියාට පස්සේ මම නුගේ­ගොඩ පැත්තට යන­කොට වාහ­න­යක් ඉස්සර කරන්න හැදුවා. එක­පා­රම බ්‍රේක් එක පෑගුණා. ඒත් එක්කම පිටි­පස්සේ සීට් එක ළඟින් දඩාස් ගාල ශබ්ද­යක් ඇහුණා. මං ත්‍රීවීල් එක අයි­න­කට කරල බැලුවා. එත­කො­ටයි දැක්කේ නිල් පාට කව­රෙක දාපු යමක් පිටි­පස්සේ බිම වැටිලා තියෙ­නවා. ඒක මාදි­වෙ­ලින් නැග්ග මහ­ත්ත­යාගේ බව මට හිතුණා. මං ත්‍රීවීල් එක හර­වා­ගෙන ඒ මහ­ත්තයා බැස්ස තැනට ගියා. මහ­ත්තයා හිටියේ නැහැ. ත්‍රීවීල් එක හර­වා­ගෙන ආපහු නුගේ­ගොඩ පැත්තට යන­කොට පොලී­සියේ බෝඩ් එක දැක්කා. මට හිතුණා පොලී­සි­යට දුන්නොත් ඒක ඒ මහ­ත්තයා අතට ලැබෙයි කියලා ත්‍රිරෝද රථ රිය­දුරා පොලිස් නිල­ධා­රියා අතට ඒ හාඩ් ඩිස්ක් එක පත් කර­මින් කීවේ එවනි කතා­වකි.

පොලී­සිය කියන්නේ ත්‍රිරෝද රථ රිය­දුරා ළඟ තබා­ගෙන එම හාඩ් ඩිස්ක් එක පොලී­සියේ පරි­ග­ණ­ක­යෙන් පරී­ක්ෂා­වට ලක් කළ බවය. එහිදී පෙනී යන්නේ ඒ තුළ ඇත්තේ දේශ­පා­ලන රහස් ගොන්නක් බවකි. එම හාඩ් ඩිස්ක් එක අත­හැර ගිය පුද්ග­ලයා කවු­රු­න්දැයි පැහැ­දිලි නැතත් එහි තිබුණේ හිටපු රාජ්‍ය ඇම­ති­ව­ර­යෙකු වූ රන්ජන් රාම­නා­යක මහතා විවිධ පුද්ග­ල­යන්ට ලබා­ගත් ඇම­තුම් සහ ඔහුගේ ජංගම දුර­ක­ත­න­යට ලැබුණු ඇම­තු­ම්වල පටි­ගත කිරීම් බව පෙනී ගියේය.

සංවේදී පොලිස් විම­ර්ශ­න­ව­ලට මෙන්ම අධි­ක­ර­ණයේ විභාග වන නඩු කට­යු­තු­ව­ල­ටත් රන්ජන් රාම­නා­යක මහතා මැදි­හත් වන අයුරු එම හඬ­ප­ට­ව­ලින් පැහැ­දි­ලි­වම පෙනී යන්නට වූ බැවින් බස්නා­හිර දකුණු දිසා අප­රාධ කොට්ඨා­සයේ නිල­ධා­රීන් ඒ ගැන කියන්නේ තමන්ගේ ඉහළ නිල­ධා­රී­න්ටය. එහිදී උප­දෙස් ලැබෙන්නේ ත්‍රී රෝද රථ රිය­දු­රාගේ ප්‍රකා­ශ­යක් සට­හන් කර හාඩ් ඩිස්ක්එක පොලිස් භාර­යට ගන්නා ලෙසය.

එම හාඩ් ඩිස්ක් එකේ ඇති හඬ­පට ප්‍රමා­ණය ලක්ෂ එක හමා­ර­කට අධි­කය. එම හඬ­පට විශ්ලේ­ෂ­ණ­යේදී බස්නා­හිර දකුණු දිසා අප­රාධ කොට්ඨා­සයේ නිල­ධා­රීන්ට පෙනී යන්නේ ජාතික ආර­ක්ෂාව සම්බ­න්ධ­යෙන්ද බොහෝ දේවල් එහි අන්ත­ර්ග­තව ඇති බවය. එහි ඇති බර­ප­තළ තත්ත්වය වට­හා­ගත් පොලිස් ප්‍රධා­නීන් ඒ ගැන ඉහළ බල­ධා­රීන්ද දැනු­වත් කර­මින් තීර­ණය කරන්නේ එම හඬ­පට සම්බ­න්ධ­යෙන් පුළුල් විම­ර්ශ­න­යක නිරත වන්න­ටය. රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­ර­යාගේ මාදි­වෙල පිහිටි නිල නිවස සෝදිසි කර­න්නට අධි­ක­ර­ණ­යෙන් වරෙ­න්තු­වක් ලබා­ගන්නේ ඒ අනු­වය.

සිය නිවස පොලී­සිය සෝදිසි කරන්නේ ඇයි දැයි මන්ත්‍රී­ව­රයා දැන සිටි­යත් ඒ ගැන ඔහුට වගේ වගක් නොවීය. ෆේස් බුක් සමාජ ජාල ඔස්සේ ඔහු ඊටද ප්‍රචා­ර­යක් දුන්නේ රටේ සිය­ලුම මාධ්‍ය ආය­තන නියෝ­ජි­ත­යන්ද එහි ගෙන්වා ගනි­මිනි. ඒ අතර ඔහු තමන්ට හිත­වත් පාර්ලි­මේන්තු මන්ත්‍රී­ව­රු­න්වද එහි කැඳ­ව­න්නට වග බලා ගත්තේය.

අප­රාධ පරී­ක්ෂණ දෙපා­ර්ත­මේ­න්තුවේ ඉහළ නිල­ධා­රීන් , අල්ලස් හෝ දූෂණ විම­ර්ශන කොමි­සමේ ඉහළ නිල­ධා­රීන් සහ මූල්‍ය අප­රාධ කොට්ඨා­සයේ ඉහළ නිල­ධා­රීන් සමඟ එව­කට විප­ක්ෂයේ සිටි මහින්ද රාජ­පක්ෂ ආණ්ඩුවේ දේශ­පා­ල­න­ඥ­යන්ට එරෙ­හිව නඩු කට­යුතු සහ විම­ර්ශන සිදු විය යුතු ආකා­රය ගැන කෙරෙන කතා­බහ ඇතු­ළත් සංයුක්ත තැටි ගොන්නක්ම හමු­වන්නේ එවි­ටය. සොයා­ගත් ඇතැම් සංයුක්ත තැටි අතර අසභ්‍ය චිත්‍ර­පට කිහි­ප­යක්ම තිබිණි.

පොලිස් නිල­ධා­රීන් පුදු­ම­යට පත් වන්නේ ඒ කිසි­වෙ­කින් නොව, අප­රාධ පරී­ක්ෂණ දෙපා­ර්ත­මේ­න්තුව කළ සංවේදී විම­ර්ශන ගොනු කිහි­ප­ය­කම පිට­පත් එහෙම පිටින්ම එහි තිබී හමු­වී­මෙනි. රගර් ක්‍රීඩක වසීම් තාජු­ඩීන්, මාධ්‍ය­වේදී ප්‍රගීත් එක්නැ­ලි­ගොඩ සහ ද නේෂන් පුව­ත්පතේ සහ­කාර කර්තෘ කීත් නොයාර්ට පහ­ර­දී­මට අදාළ විම­ර්ශන ගොනු ද ඒ අතර විය.

සෝදි­සි­යේදී පොලිස් නිල­ධා­රීන්ගේ විශේෂ අව­ධා­න­ය­කට යොමු වන්නේ නිවස තුළ තිබුණු ගිනි අවි­යක් කෙරෙ­හිය. එම අවිය මන්ත්‍රී­ව­ර­යෙකු ලෙස ඔහුට රජ­යෙන් නිකුත් කර තිබූ­වකි. එහෙත් ඒ වන විටත් එම අවියේ බල­ප­ත්‍රය වසර කිහි­ප­ය­කින්ම අලුත් කර නොති­බිණි. එම අවිය සමඟ ඊට යොදන පතො­රම් 127ක්ද එහි තිබිණි. මන්ත්‍රී­ව­ර­ය­කුට ගිනි අවිය සමඟ නිකුත් කරන්නේ පතො­රම් 20ක් වූවත් පතො­රම් 127ක් තිබීම ගැන පොලී­සි­යට ඇති වන්නේ සැක­යකි. රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­රයා අත්අ­ඩං­ගු­වට ගැනී­මට පොලී­සිය තීර­ණය කරන්නේ ඒ නිසා ය.

මේ වන විට සමාජ මාධ්‍ය ජාල­වල සංස­ර­ණය වන්නේ පොලී­සි­යට හසුවූ ලක්ෂ ගණ­නක් වූ රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­ර­යාගේ හඬ­ප­ට­ව­ලින් කිහි­ප­යක් පමණි. එම හඬ­ප­ට­ව­ලින් යහ­පා­ලන ආණ්ඩුවේ රාජ්‍ය ඇම­ති­ව­ර­ය­කුව සිටි රන්ජන් රාම­නා­යක මහතා අප­රාධ පරී­ක්ෂණ දෙපා­ර්ත­මේ­න්තුවේ විම­ර්ශ­න­ව­ලට මෙන්ම අධි­ක­ර­ණයේ නඩු කට­යු­තු­ව­ලට කළ බල­පෑම් ගැන රහස් ගොන්නක්ම හෙළි වන්නට පට­න්ගෙන තිබේ.

එක් හඬ­ප­ට­යක ඇත්තේ රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­රයා කොළඹ මහේ­ස්ත්‍රාත් අධි­ක­ර­ණයේ විනි­සු­රු­ව­ර­යෙකු සමග කෙරෙන කතා­බ­හකි. එයින් පෙනී යන්නේ එක්සත් ජනතා නිද­හස් සන්ධා­නයේ කොළඹ දිස්ත්‍රික් පාර්ලි­මේන්තු මන්ත්‍රී ඒ.එච්.එම්. ෆවුසි මහ­තාගේ නඩු­වක් සම්බ­න්ධ­යෙන් එම කතා­බහ සිදු වන බවකි. එම ඇම­තුම විනි­සු­රු­ව­ර­යාට යොමු වන විට විනි­සු­රු­ව­රයා සිටින්නේ අධි­ක­ර­ණ­යට ගමන් කර­මිනි. එම නඩුව රජයේ වාහ­න­යක් අව­භා­විතා කිරී­මක් සම්බ­න්ධ­යෙන් අල්ලස් කොමි­සම විසින් ෆවුසි මන්ත්‍රී­ව­ර­යාට ගොනු කරනු තිබූ­වකි. රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­රයා විනි­සු­රු­ව­ර­යා­ගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ ෆවුසි හිරේ දමන ලෙසය.

ආණ්ඩු­වම බේර­ගන්න පුළු­වන්. ඔබ­තු­මාගේ කියන තැන­කට වඳි­න්නම්. ඕනේ උද­ව්වක් කර­න්නම්. පැය­කට ඇතු­ළට දාලා දෙන්න රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­රයා ගෝඨා­භය රාජ­පක්ෂ මහතා හිර­ගත කර­න්නට විනි­සු­රු­ව­රයා සමඟ කතා­බහ කරන්න අයුරු තවත් හඬ­ප­ට­යක ඇතැයි පොලිස් තොර­තු­රු­ව­ලින් කියැ­වෙයි

එහිදී විනි­සු­රු­ව­ර­යාගේ පිළි­තුර වන්නේ තමන් ඉල්ලා සිටින ලෙසට පැමි­ණි­ල්ලක් කළ­හොත් ඒ දේ ඉටු කර දිය හැකි බවය.

රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­රයා දුර­ක­තන සංවාද පවත්වා ඇත්තේ එම විනි­සු­රු­ව­රයා සමඟ පම­ණක් නොවේ. ඔහු විනි­සු­රු­වන්ට බල­පෑම් කර ඇත්තේ එව­කට විප­ක්ෂය නියෝ­ජ­නය කළ රාජ­පක්ෂ ආණ්ඩුවේ දේශ­පා­ල­න­ඥ­යන් සිර­ගත කර­න්න­ටය. ඒ කියැ­වෙන නම් අතර බැසිල් රාජ­පක්ෂ, උදය ගම්ම­න්පිල, ජොන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දු, නාමල් රාජ­පක්ෂ නම් ඇත්තේ ඉදි­රි­යෙනි. උදය ගම්ම­න්පිල මන්ත්‍රී­ව­ර­යාව සිර­ක­ර­න්නට කතා­බහ ඇති වන්නේ පොලිස් විශේෂ විම­ර්ශන ඒක­කයේ නිල­ධා­රි­යෙකු සම­ඟිනි.

මර­ණීය දණ්ඩ­න­යට නියම වී සිටින හිටපු පාර්ලි­මේන්තු මන්ත්‍රී දුමින්ද සිල්වා මහතා සිර­ගත කිරීම මෙන්ම මර­ණීය දණ්ඩ­න­යෙන් දඬු­වම් ලබා­දීම පිළි­බඳ ද එම හඬ­ප­ට­වල කතා පවතී. ඒ සඳහා අප­රාධ පරී­ක්ෂණ දෙපා­ර්ත­මේ­න්තුවේ නිල­ධා­රීන් මෙන්ම දුමින්ද සිල්වා මහ­තාට මර­ණිය දණ්ඩ­නය නියම කළ මහා­ධි­ක­රණ විනි­සු­රු­ව­රි­ය­ක­ගේද සම්බ­න්ධ­යක් ඇති බව හඬ­පට ඔස්සේ පැහැ­දි­ලි­වම හෙළි වෙයි.

අප­රාධ පරී­ක්ෂණ දෙපා­ර්ත­මේ­න්තුවේ එව­කට සිටි අධ්‍යක්ෂ ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස් අධී­කාරී ශානි අබේ­සේ­කර මහ­තාගේ නමද ඇත්තේ එම කුම­න්ත්‍ර­ණ­ක­රු­වන්ගේ ලැයි­ස්තු­වේය. විනි­සු­රු­ව­රිය සිටි­න්නේද ඒ ගොන්නේ­මය. මේ වන විට සිටින්නේ විශ්‍රාම ගොස් සිටින මේ විනි­සු­රු­ව­රිය අධි­යා­ච­නා­ධි­ක­රණ විනි­සු­රු­ව­රි­යක ලෙස විශ්‍රාම ගන්නට උත්සාහ දරා ඇති බව එම හඬ­ප­ට­ව­ලින් පැහැ­දිලි වන කරු­ණකි. ඇයට ඒ සඳහා බාධා­වක් වී ඇත්තේ ජ්‍යෙෂ්ඨතා ලේඛ­නයේ ඇය සිටියේ නව වැනි තැනේ වන බැවිනි. ඇය සිය උසස් වීම වෙනු­වෙන් රන්ජන් රාම­නා­යක මහ­තාට බැගෑ­පත් වන්නේ දුමින්ද සිල්වාව පෝර­ක­යට යැවීමේ තීන්දුව ලබා­දී­මෙන් අන­තු­රු­වය. එම හඬ­ප­ට­යට අනුව සැක පළ වන්නේ ඇයට උසස් වීමක් පෙන්ව­මින් දුමින්ද සිල්වා පෝර­ක­යට යව­න්නට යම් කුම­න්ත්‍ර­ණ­යක් සිදු වී ඇති බවකි.

2016 සැප්තැ­ම්බර් 18 වැනිදා දුමින්ද සිල්වා මහතා ඇතුළු භාරත ලක්ෂ­මන් ඝාත­නයේ චූදි­ත­යන් 13 දෙනාම අධි­ක­ර­ණ­යට එන්නේ සිනා­මුසු මුහු­ණිනි. ඒ අධි­ක­ර­ණය ගැන ඒ තර­මට විශ්වා­ස­යක් ඔවුන්ට තිබුණු බැවිනි. සිදු වන්නේ අන­පේ­ක්ෂිත ලෙස දුමින්ද සිල්වා මහතා ඇතුළු පස් දෙනෙ­කුට මර­ණීය දණ්ඩ­නය නියම කර­මින් සෙසු චූදි­ත­යන් නිද­හස් කිරී­මය.

එප­ම­ණක් නොව, බුද්ධි අංශ නිල­ධා­රීන් සිර­ගත කිරීම් ගැනද ශානි අබේ­සේ­කර සහ රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­රයා අතර අද­හස් ගොන්නක්ම හුව­මාරු වී ඇත. හමුදා බුද්ධි අංශ ප්‍රධා­නි­යාව සිටි බ්‍රිගේ­ඩි­යර් සුරේෂ් සලෙයි මහතා හමුදා බුද්ධි අංශ­යෙන් ඉවත් කිරීමේ කුම­න්ත්‍ර­ණය දියත් වන්නේ ශානි අබේ­සේ­කර සහ රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­ර­යාගේ සැල­සු­ම­කට අනුව බව හඬ­ප­ට­ව­ලින් පැහැ­දිලි වෙයි.

සන්ඩේ ලීඩර් කර්තෘ ලසන්ත වික්‍ර­ම­තුංග, ඇව­න්ගාඩ් පාවෙන අවි ගබ­ඩාව සහ භාරත ලක්ෂ­මන් ඝාත­නය සම්බ­න්ධ­යෙන් මූලික විම­ර්ශන එකල සිදු කරන්නේ එව­කට අප­රාධ පරී­ක්ෂණ දෙපා­ර්ත­මේ­න්තුවේ පොලිස් පරී­ක්ෂ­ක­ව­ර­ය­කුව සිටි මෙරිල් රන්ජන් ළමා­හේවා මහ­තාය. ශානිගේ සැල­සු­ම්ව­ලට අනුව ඔහු එදා ඒ විම­ර්ශන සිදු කර­න්නට ගියේ නැත. දුමින්ද සිල්වා මහතා නිද­හස ලබ­න්නට නිය­මිත ව තිබුණේ ඔහුගේ විම­ර්ශන මුල් කර­ගෙ­නය. එසේම ලසන්ත වික්‍ර­ම­තුංග ඝාත­න­යට සැක කරන්නේ කාගේ ආර­ක්ෂ­ක­ය­න්දැයි මුලින්ම සොයා ගන්නේද මෙරිල් රන්ජන්ගේ විම­ර්ශන ඔස්සේය. මෙරිල්ට වැඩි කලක් විම­ර්ශන කර­න්නට ඉඩක් නොවීය. ඔහුව නමට පම­ණක් තබා­ගෙන වෙනත් නිල­ධා­රීන් යොදා තමන්ට වුව­මනා ලෙස ශානි අබේ­සේ­කර එම විම­ර්ශන සිදු කළේය. ඒ ගැන සිය විරෝ­ධතා දක්වන විට මෙරිල්ව යාප­න­යට මාරු කළේය. මෑතක දී ඔහුව අත්අ­ඩං­ගු­වට ගැනී­ම­ටද සූදා­නම් වන්නේ ලසන්ත ඝාත­නයේ කරුණු වසන් කළේ යැයි චෝදනා නඟ­මිනි. එය ගැස්සෙන්නේ අප­රාධ පරී­ක්ෂණ දෙපා­ර්ත­මේ­න්තුව ඔහු කැඳවා කෙරුණු ප්‍රශ්න කිරී­ම්ව­ලදී ලසන්ත ඝාත­නයේ සැක­ක­රු­වන් කවු­රු­න්දැයි ඔහු තමාගේ කට­උ­ත්ත­රයේ ලියා ගන්නැයි කී විටය.

දෙබ­රට ගල් ගැසු­වාක් මෙන් අප­රාධ පරී­ක්ෂණ දෙපා­ර්ත­මේ­න්තුවේ ලොක්කන් ඇවි­ස්සෙන්නේ ඒත් එක්ක­මය. මෙරිල් අත්අ­ඩං­ගු­වට ගැනීමේ සැල­සුම වෙනස් විය. ලසන්ත ඝාත­නයේ සැක­ක­රු­වන් ගැන මෙරිල් කී කිසි­වක් සට­හන් නොවීය. ඔහු නිද­හස් කර යැව්වේය. එ් බවක්ද දැන් රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­ර­යාගේ හඬ­පට ගොන්නේ ඇති ඇතැම් හඬ­ප­ට­ව­ලින් තහ­වුරු වෙයි.

එම හඬ­ප­ට­වල ශානි අබේ­සේ­කර මහතා සිය තන­තු­රද හෑල්ලු­වට ලක් කර­මින් රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­ර­යාගේ නිවසේ වළං හෝද­න්නට පවා එන බව කියාද තිබේ. ඒත් එක්කම මෙතෙක් ඔහුගේ මෙහෙ­යැ­වී­මෙන් කළ අප­රාධ විම­ර්ශන පවා මේ වන විට අභි­යෝ­ග­යට ලක් වී තිබේ. එම හඬ­ප­ටයේ ආන්දෝ­ල­නා­ත්මක බව ශානි අබේ­සේ­කර මහ­තාගේ වැඩ තහ­නම් කිරී­මට ජාතික පොලිස් කොමි­සම තීර­ණය කරන තැනට පත් විය. වැඩ­බ­ලන පොලි­ස්පති සී.ඩී. වික්‍ර­ම­රත්න මහ­තාට පොලිස් කොමි­සම දැනුම් දෙන්නේ ශානි අබේ­සේ­කර මහතා සම්බ­න්ධ­යෙන් සති දෙකක් තුළ වින­යා­නු­කූල විම­ර්ශ­න­යක් පවත්වා වාර්තා­වක් ලබා­දෙන ලෙසය. ඒ අනුව නියෝජ්‍ය පොලි­ස්පති මුදිත පුස්සැල්ල මහතා යටතේ මේ වන විට ශානි අබේ­සේ­කර මහතා සම්බ­න්ධ­යෙන් විනය පරී­ක්ෂ­ණ­යක් ක්‍රියා­ත්මක වෙයි. එහි අධී­ක්ෂණ නිල­ධා­රියා වන්නේ ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස් අධි­කාරී දේශ­බන්දු තෙන්න­කෝන් ය.

විනය පරී­ක්ෂ­ණ­යට අම­ත­රව දැන් එම හඬ­පට ගැනද පුළුල් විම­ර්ශ­න­යක් කොළඹ අප­රාධ කොට්ඨා­සයේ අධ්‍ය­ක්ෂක පොලිස් අධි­කාරී ජී.ජේ. නන්දන මහතා යටතේ සිදු වෙයි. එම විම­ර්ශන අව­සා­න­යේදී ශානි අබේ­සේ­කර මහතා ඇතුළු කිහිප දෙනෙක්ම අත්අ­ඩං­ගු­වට පත් වීමට ඇති ඉඩ­කඩ බොහෝය. ඒත් එක්කම හඬ­ප­ට­ව­ලින් හෙළි වන විනි­සු­රු­ව­රුන් ගැනද විශේෂ විම­ර්ශ­න­යක් අධි­ක­රණ සේවා කොමි­සම මඟින් සිදු­වනු ඇත.

ඇතැම් හඬ­ප­ට­වල යහ­පා­ලන ආණ්ඩු­වේම මැති ඇම­ති­ව­රුන් හිරේ දම­න්නට රන්ජන් කතා­බහ කරයි. ළාබාල ගණි­කා­වන් ගැන ද කතා වෙයි. එජා­පයේ තරුණ මන්ත්‍රී­ව­ර­යකු ඇම­තුම් දෙමින් එම මන්ත්‍රී­ව­රයා ඇසුරු කර ඇති කාන්තා­වන්ගේ ගණන පවා විම­සන හඬ­ප­ට­යක්ද ඒ හඬ­පට ගොන්නේ ඇති බව සඳ­හන්ය.

මෙතෙක් විම­ර්ශ­න­යට ලක් වී ඇති හඬ­පට ගොන්නේ වැඩි පුරම ඇතැයි පැව­සෙන්නේ රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­රයා එජා­පයේ තරුණ මන්ත්‍රී­ව­රි­යක සමඟ කෙරෙන කතා­බ­හය.

රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­රයා පටි­ගත කර ගබඩා කර තිබී ඇත්තේ දුර­ක­තන සංවාද පම­ණක් නොව, පාර්ලි­මේ­න්තුවේ රැස්වීම් පැවැ­ත්වෙන විට මැති ඇම­ති­ව­රුන් අස­ලට යමින් කෙරෙන කතා­බ­හද ඔහු පටි­ගත කර ඇත්තේ වීඩියෝ පටි­ගත කිරීම් ලෙසිනි. මැති ඇම­ති­ව­රුන් කොමිස් ගන්නා හැටි ගැන මෙන්ම ඩීල් දමන හැටිද ඒ කතා­බහ තුළ අඩං­ගුය. එම වීඩියෝ පටි­ගත කිරී­ම්ව­ලින් සමාජ මාධ්‍ය ජාල ඔස්සේ එළි­යට විත් ඇත්තේ එක් වීඩි­යෝ­වක් පමණි. රන්ජන් රාම­නා­යක මන්ත්‍රී­ව­ර­යාගේ හඬ­පට සමාජ මාධ්‍ය ජාල වල ප්‍රසිද්ධ වෙන ආකා­රය දෙස බැලී­මේදී වැඩි කල් නොගොස් ඒ සෑම හඬ­ප­ට­යක්ම මෙන්ම වීඩියෝ පට­යක්ම සමාජ ජාල මාධ්‍ය ඔස්සේ ප්‍රසිද්ධ වීම පුදු­ම­යක් නොවනු ඇත.

By C. A. Chandraprema Courtesy The Island

*  Cabraal’s explosive allegation of a major cover-up
*  CBSL forensic audit biggest red herring in SL history
* Bond scammers not brought to book despite multiple investigations

Former Central Bank Governor and present Advisor to the Prime Minister Ajith Nivaard Cabraal’s latest book, “The Great Bond Scam Cover-up: The Mother of all cover-ups” released a week ago, is set to send shockwaves through the corridors of power and high finance. If those who have been following the news regarding the bond scam over the past few years had the feeling that something was not right, but they could not really put their finger on it, this is the book that puts the finger on what exactly was wrong. This is the book that connects the dots.

Sri Lanka’s biggest financial scam, which took place in February 2015 and March 2016, has been investigated and reinvestigated by multiple agents over five years, but nothing seems to have happened in terms of bringing the culprits to book. As we pen these words, the whole country is waiting to see what the forensic audit into the CBSL bond issues reveals, little realizing that the much spoken of ‘voharika vigananaya’ has absolutely nothing to do with the bond scams that took place in February 2015 and March 2016; it is only a red herring that has been thrown across the trail to deflect attention from the main issue.

There is no Sri Lankan who has not heard of the Central Bank bond scam. What everyone in this country recognizes as the bond scam are the glaring irregularities that have been revealed in the issue of Treasury bonds that took place on the 27th February 2015, just weeks after the so-called Yahapalanaya government came into power. What happened there was that the Central Bank of Sri Lanka (CBSL) announced to the market that it would be issuing Rs. 1 billion worth of 30-year Treasury Bonds on 27th February 2015, carrying an interest rate of 12.5%. The CBSL received Rs. 20  billion bids for this issuance, with Rs. 15  billion or 75% of the bids being received from one primary dealer Perpetual Treasuries Ltd.,  owned by the son-in-law of the then Central Bank Governor Arjuna Mahendran. On the day of the bond issue, Governor Mahendran personally visited the Public Debt Department (PDD) of the Central Bank and directly instructed the Superintendent to increase the amount to be borrowed to Rs. 20 billion. When the Central Bank officials protested, he instructed the PDD to borrow Rs. 10.0 billion. Governor Mahendran, justified the increase stating that a further Rs. 9 billion was urgently required by the government.

One-half of that Rs. 10 billion issue ended up in the hands of PTL. The information that the issue was going to be increased was not available to other primary dealers but it had been made available to PTL and that was why it had placed bids amounting to Rs. 15 billion for what was supposed to be a Rs. one billion bond issue. If Governor Mahendran’s attempt to increase the issue to Rs. 20 billion had succeeded, that would have resulted in all 15 billion of PTL’s bids being accepted. Since the issue was restricted to Rs. 10 billion due to resistance by CBSL officials, PTL managed to get only Rs. five billion worth of bonds. PTL had placed bids worth Rs. 2 billion in its own name, and a further Rs.13 billion bids via the state-owned Bank of Ceylon. All bids by PTL and BOC were placed at an unusually high interest rate because they knew that those bids were going to be accepted. Rs. 13 billion in bids had been made on behalf of PTL by the Bank of Ceylon which had extended credit to PTL for the purpose by some mysterious arrangement not available to any other primary dealer.

 Even as the controversy regarding this highly irregular bond issue raged, had been inquired into by a committee appointed by the Prime Minister and was in the process of being investigated by a COPE sub-committee, the same wrongdoers pulled off yet another scam which if anything was even more brazen than the first. PTL bought Rs. 42 billion worth of bonds at the auctions held on 29 and 31 March 2016 and obtained the funding to purchase these bonds from the Central bank itself. The way this was done was that PTL participated in the Open Market Operations auction to borrow Rs. 22 billion at 8% and used the Intra Day Liquidity Facility to borrow a further Rs. 20 billion. They were unable to provide the required security for Rs. 11 billion of the funding from the Open Market Operations and were fined Rs. Rs 7.6 million. They were unable to settle Rs. 11 billion of the Intra-day liquidity facility and they were fined a further Rs. 13.7 million in order to legitimize the transaction. PTL thus bought Central Bank bonds using the money of the Central Bank itself after paying a small fine to the CBSL when they were unable to meet their commitments. The government related primary dealers like the EPF, the Bank of Ceylon, Peoples Bank and National Savings Bank had been specifically ordered not to bid at the auctions of 29th March 2016 and 31st March 2016 so that PTL would be able to corner the market. Later, the EPF purchased these bonds from PTL at a higher cost.

 Multiple investigations that

got nowhere

These two transactions of 27 February 2015 and 29 and 31 March 2016 are what Sri Lankans identify as the bond scam. None of those involved have yet been brought to book for what they did. Investigation followed investigation from 2015 onwards, each revealing more damning information than the one preceding, but none of this has led to the prosecution of those concerned. As the scandal hit the headlines, the Prime Minister appointed a three-member committee of lawyers comprising of Gamini Pitipana, Mahesh Kalugampitiya and Chandimal Mendis, on 10th March 2015, to probe the controversial bond issue. This committee was condemned by the Opposition as a group of UNP lawyers tasked with whitewashing the bond scam. Unsurprisingly, this three-member committee stated, in its final report, that Governor Arjuna Mahendran had no direct role in what had taken place, despite glaring evidence to the contrary. However, even this committee of pro-UNP lawyers concluded that the bidding pattern of PTL was unusual and warranted further investigations. They also recommended that the Bank of Ceylon should seek explanations from its chief dealer and others on the ad-hoc decision relating to the Rs. 13 billion lent to PTL at short notice.

On 27 March 2015 three good governance activists Chandra Jayaratne, Dr. G. Usvatte Aratchi and Dr. A. C. Visvalingam,  filed a Fundamental Rights Petition in the Supreme Court with the plea that the SC declare that the CBSL Governor, Senior Deputy Governor and Superintendent of Public Debt have not discharged their duties in a manner that is necessary for the preservation of public trust, that the Monetary Board be directed to carry out an independent inquiry into the allegations relating to the controversial bond issue under the supervision of the Court, and to direct the Monetary Board to formulate new systems, processes, rules and regulatory frameworks which assure transparency and best governance practices in public debt issuance. Cabraal states, in his book, that many legal experts were to later admit that given the contents and pleas of the petition, this petition had been prepared in such a manner so that it was very likely to be denied leave to proceed by the Supreme Court. He alleges that the petitioners were themselves known to be associated with the UNP and that the objective was to use the dismissal by the Supreme Court to convince the general public that nothing untoward had happened in the bond Issue of 27th February 2015.

A Supreme Court bench comprising of Chief Justice K. Sripavan, Justice Priyasath Dep and Justice Rohini Marasinghe rejected this petition on the grounds that the procedures of the Central Bank had not been transgressed and no law had been violated by any of the respondents. President Counsel Romesh de Silva, PC., appearing on  behalf  of Governor Arjun Mahendran, is reported to have argued in court that ethics were not a matter for the Court and that Court should consider only whether there were any violations of legal provisions or not. Cabraal views this FR petition as another part of the cover-up exercise orchestrated by the governing party of the time. In fact, when this writer interviewed Arjuna Mahendran just before he was denied reappointment as Governor of the CBSL, he did claim that the Supreme Court had cleared him of all wrongdoing. On 22nd May 2015 Speaker Chamal Rajapaksa appointed a Sub Committee of COPE Chaired by D. E. W. Gunasekera to probe the bond scam. This 13-Member Committee was supported by the Auditor General. When the report of this COPE sub-committee was to be presented to the Speaker on 26th June 2015, President Maithripala Sirisena dissolved Parliament and suppressed it, for good, as all Committees of Parliament became defunct with the dissolution.

The draft interim report of the D. E. W. Gunasekera-led COPE sub-committee had concluded that Arjuna Mahendran and his son-in-law Arjun Aloysius were involved in a related party transaction. The sub-committee observed that the PTL, which before the 27th February 2015, had bid in amounts ranging from 125 million to 250 million, suddenly began bidding in billions from the 27th February 2015 onwards, with the bid on 27 February being a staggering 15 billion. It was further observed that PTL had been a very passive player in the Government Securities market from the time of its founding in 2013 and during the year 2014 but from 27th February 2015 onwards, the Company had become very active dealing in billions.

Prime Minister Ranil Wickremesinghe was vehemently opposed to the draft COPE Report by its Chairman D. E. W. Gunasekara, and on 7th July 2015, he held a press conference, where he said the interim report presented by the Chairman of COPE D.E.W. Gunasekara was illegal and breached the Parliamentary Privileges Act.

After the August 2015 Parliamentary election, a new 25-Member COPE Committee was appointed with JVP Parliamentarian Sunil Handunetti as its Chairman and they launched their own investigation into the bond scam using the evidence unearthed by the D. E. W. Gunasekera subcommittee. The Handunnetti Committee concluded that former Governor of the Central Bank, Arjuna Mahendran, had made an intervention and influenced the issuing of bonds at the transactions held on 27 February 2015. Tracing the manner in which PTL had obtained credit from the Bank of Ceylon to buy those bonds the Handunetti Committee revealed that PTL had instructed the Bank of Ceylon through an e-mail at 10.48 am on 27th February 2015 (12 minutes before the auction closed) to bid Rs. 3.0 billion at 12.5%, Rs.5.0 billion at 12.75% and Rs. 5.0 billion at 13% at the auction on behalf of PTL. The Bank of Ceylon duly carried out such instructions from PTL and the BoC’s bids were accepted by the CBSL at 10.57.22, 10.57.41 and 10.57.57 respectively, just 9 minutes after receiving instructions from PTL, and about 3 minutes before the bids for the auction closed. The Handunetti Committee further observed that the abrupt decision of Governor Mahendran in changing the existing bond issuing system to an auction only system had completely changed the borrowing pattern of the CBSL after 27th February 2015, causing a severe increase in the borrowing cost to the government while also opening an easy path for primary dealers who have inside information to earn phenomenal profit. As Chairman of COPE, Handunetti held Governor Mahendran directly responsible for the controversial bond transaction and urged that legal action be taken against those involved.

However, nothing happened and the controversy dragged on. The UNP MPs on COPE, acting as an organized group included their dissenting views in the footnotes to the Handunnetti COPE Report thus compromising its findings. On 27 January 2017 President Maithripala Sirisena appointed a Commission of Inquiry to investigate and inquire into and Report on the Issuance of Treasury Bonds during the period 01st February 2015 to 31st March 2016. The Commission comprised Supreme Court judge K.T. Chitrasiri – Chairman, and Supreme Court judge Prasanna Jayawardena, and retired Deputy Auditor General Kandasamy Velupillai. This Commission concluded sittings on 31st December 2017.

The Commission was received well by the public because of the sensational revelations that regularly emanated from its hearings. Finance Minister Ravi Karunanayake was forced to resign his portfolio and spend some time in the wilderness as a result of those hearings. Throughout the year 2017, the UNP led government was taken to the cleaners by the Bond Commission and this kept the vociferous and active Joint Opposition also happy. However, even while the Bond Commission was in session, certain disturbing signs were apparent and these were commented on in the media at that time.

The great red herring

The Commission accorded Prime Minister Ranil Wickremesinghe special privileges by sending him questions in writing and allowing him to reply by way of an affidavit. When he appeared before the Commission it was only to clarify any issues arising from the answers given. Governor Arjuna Mahendran was able to obtain assurances of a respectful attitude towards him before he turned up to be questioned. Mahendran’s son-in-law Arjuna Aloysius was allowed to abstain from being questioned. In fact, none of those actually responsible for the bond scam was given the kind of grilling that Ravi Karunanayake got. Cabraal has drawn attention to the manner in which Aloysius’ Personal Assistant Steve Samuel, who had many text messages in his mobile phone which referred to ‘Honorable PM’, ‘RK’ & ‘AM’, was allowed to come before the Commission and confidently swear under oath that he did not know what those abbreviations meant. While the Bond Commission was in session, there was some disquiet due to the revelation that the daughter of one of the Commissioners the late Prasanna Jayawardene was working as an intern in the Ministry of National Policy and Economic Affairs, which came under the Prime Minister. Even though Justice K. T. Chitrasiri was the Chairman of the Commission, Cabraal states that it was the late Prasanna Jayawardene who appeared to take the lead in the proceedings and it was he who had conflict of interest issues which are outlined by Cabraal in his book.

Be that as it may, the Bond Commission concluded that Arjuna Mahendran had acted improperly and wrongfully by intervening in the bond issue procedure and instructing the PDD to accept Bids to the value of Rs.10 billion and, therefore, PTL obtained bonds worth Rs. 5 billion at low bid prices and high yield rates. Since Mahendran had perused the Bids Received Sheet prior to issuing his instruction to accept bids to the value of Rs. 10 billion, he knew that, PTL would succeed in obtaining the bonds at high yield rates. Mahendran directed that bids to the value of Rs. 10 billion be accepted for the improper and wrongful collateral purpose of enabling PTL to obtain a high value of Treasury bonds at low bid prices and high yield rates. PTL had inside information that a very large amount of bids would be accepted at that auction. PTL acted upon inside information when it placed Bids for Rs. 15 billion though only Rs. 1 billion had been offered. Mahendran was the source from which PTL obtained this inside information. Mahendran had thus acted wrongfully, improperly, mala fide, fraudulently and in gross breach of his duties as Governor of the CBSL.

Having said that, the Bond Commission, which was appointed to look into the bond issues that took place from the 01st February 2015 to 31st March 2016, then went into unrelated matters such as investments made by the EPF (which is run by the CBSL) in the Stock exchange in 2010 and 2011, and the purchase of Greek bonds worth Euro 30 million by the CBSL in 2011. There is no doubt that if any irregularities had occurred in the investments made in the stock market by the CBSL in 2010 and 2011 and in the purchase of Greek bonds in 2011, those should be investigated separately. The task of the Bond Commission of 2017 was to look into the CBSL bond issues that took place on the 27th February 2015 and on the 29th and 31st March 2016. This was what the public was interested in, and what the media covered when the Bond Commission was in session. However, when the report of the Bond Commission was written, extraneous matter which should have been examined in separate investigations were deliberately brought in, obviously with the purpose of smearing the Rajapaksa government with the same brush and thereby minimizing the negative impact on the UNP. If in 2017, the public had become aware that the Bond Commission was trying to dilute what the UNP government had done by conducting parallel investigations into allegations against the previous Rajapaksa government there would have been an immediate public outcry. However, the digressions are more apparent in the report than they were in the media reports on the public hearings of the Commission. The biggest and most unforgivable digression made by the Bond Commission was to recommend that a forensic audit be done into bond issues that had taken place before 2015.

Today, when any talk of the Bond scam comes up, the first thing that comes into mind is this forensic audit. Even the former COPE Chairman Sunil Handunneththi keeps talking about the ‘voharika vigananaya’. Almost everyone who hears this term assumes that this much-talked of forensic audit has something to do with the Bond scams which took place on 27 February 2015 and on the 29th and 31st March 2016. But in reality, it has nothing to do with those bond scams and is a red herring thrown across the trail to deflect attention from the matter at hand. Cabraal has argued very convincingly, that if an independent audit was being carried out into the bond issues that took place before 2015, it should have been commissioned by the Auditor General and paid for by a special vote by the government. However, in this case, it was the Monetary Board of the CBSL that commissioned the forensic audit and paid for it. The amount paid to the auditors is also said to be a staggering Rs. 1.5 billion spent for no other reason than to throw a red herring across the trail to deflect attention from the culprits of the bond scams of 27th February 2015 and 29 and 31 March 2016. As such the forensic audit is in itself a major scam.

The CBSL bond scam must be the most investigated offence in Sri Lankan history. First there was the Pitipana Committee appointed by Prime Minister Ranil Wickremesinghe on 10th March 2015. Then there was the COPE Subcommittee inquiry headed by D. E. W.Gunasekera from June 2015 to August 2015. This was followed by the COPE Inquiry headed by Sunil Handunnetti from January 2016 to July 2016. Then there was the Bond Commission from January 2017 to December 2017. In addition to all this there was an investigation by the Commission to Inquire into Allegations of Bribery and Corruption. The police inquiry was carried out by the CID and yet nothing has happened by way of bringing the culprits to book. As these words are being penned everyone is waiting for the release of a forensic audit report which has nothing to do with the bond scams of 2015 and 2016. As Cabraal says in his book this is indeed the mother of all cover-ups.

Courtesy The Island

The Police have submitted the tape recordings of telephone conversations between UNP MP Ranjan Ramanayake and some  officials, Ministers, MPs and a judge  during the previous government to  the Government Analyst for an authenticity check.

The Police confirmed yesterday that the confiscated tapes had been handed over to the Government Analyst the previous week.

A UNP spokesperson, while calling for an impartial inquiry into the allegations against Ramanayake, said that some of the telephone conversations had not been initiated by him.

There was also an attempt to blame the entire  previous  Sirisena-Wickremesinghe government for the tapes in question, but that was not correct, the spokesperson added.

Courtesy The Daily Mirror

President Gotabaya Rajapaksa has appointed two commissions to probe alleged political victimization that took place from 2015 to 2019 and on alleged financial irregularities of the Edirisinghe Trust Investment (ETI) Limited.

The Presidential Commission appointed to look into the alleged political victimization during the previous government’s tenure is chaired by retired Supreme Court Judge Upali Abeyratne. The other members of the commission are retired Court of Appeal Judge Daya Chandrasiri Jayatilleke and retired IGP Chandra Fernando.

Accordingly, the Commission has been empowered to look into the alleged political revenge on government officials, employees of state corporations, members of the armed forces and the police during the period from January 8, 2015 to November 16, 2019.

Meanwhile, the Commission to inquire into the alleged irregularities and malpractices of the ETI is chaired by retired Supreme Court Judge K.T. Chithrasiri and the other members are retired Solicitor General Suhada Gamlath and Senior Banking Officer D.M. Gunasekara.

The Commission has been mandated to look into ETI Finance Ltd’s misconduct when the Central Bank intervened to settle the funds of the depositors by selling assets and ETI’s decision to sell a media company to several foreign companies in violation of domestic laws.

The extraordinary gazette notification issued by the President in this regard enumerated that ETI’s assets include Swarna Mahal Financial Services, EAP Broadcasting, EAP Films and Theaters Limited, Hotel Sapphire, Swarna Mahal Jewelers and ETI Finance.

The President has ordered the Commission on ETI to submit its report within three months. (Lahiru Pothmulla)

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

ප්‍රගීත් එක්නැළිගොඩ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් සිදුවූ දුරකථන හඬ පටයක් පිළිබඳ මව්බිම වෙනුවෙන් රණවිරුවෝ සංවිධානයේ කැඳවුම්කරු විශ්‍රාමික මේජර් අජිත් ප්‍රසන්න මහතා අද හෙළිදරව්වක් සිදුකළා.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

එක්සත් ජාතික පක්ෂ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රන්ජන් රාමනායක හා පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ විමර්ශන කොට්ඨාශයේ හිටපු ප්‍රධානී, විශ්‍රාමික ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති රවී වෛද්‍යලංකාර අතර සිදුවූ දුරකථන සංවාදයක හඬ පටයක් නව සිංහල රාවය සංවිධානය අද මාධ්‍ය වෙත අනාවරණ කළා.

එහිදී අමාත්‍ය ජොන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දු රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරවීම සම්බන්ධයෙන් රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයා අදහස් පළ කරන අතර, කොළඹ අද පැවති මාධ්‍ය හමුවකදී ඒ පිළිබඳව හෙළිදරව් කළේ නව සිංහල රාවය සංවිධානයේ මහලේකම් පූජ්‍ය මාගල්කන්දේ සුදත්ත හිමියන් විසින්.

මේ අතර, සිංහල රාවය සංවිධානය ද පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රංජන් රාමනායක සහ ස්විස්ටර්ලන්තයට පලා ගිය අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ හිටපු පොලිස් පරීක්ෂක නිශාන්ත සිල්වා අතර සිදුවූ දුරකථන සංවාදයක් ඇතුළත් හඬ පටයක් අද මාධ්‍ය වෙත අනාවරණ කළා.

උපුටා ගැන්ම ලංකාසීනිවුස්

පසුගිය යහපාලන රජයේ ඉහළම ප්‍රබලයන්ගේ පුතාලා බෑණාවරුන් සහෝදරයන් හා හිටපු ප‍්‍රබල ඇමතිවරුන් ගණනාවක් තමන්ගෙන් ඉතාමත් අයුතු ලෙස ලබාගත් කෝටි ගණනාවක් කප්පම් මුදල් වහාම ආපසු ගෙවන ලෙස ඇවන්ගාඩ් ව්‍යාපාරයේ සභාපති නිශ්ශංක සේනාධිපති මහතා දැනුම් දී තිබේ.

දැනට රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගතව සිටින ඒ මහතා ගේ සුව දුක් බැලීමට ගිය ජනප‍්‍රිය භික්‍ෂූන් වහන්සේ නමක් අත ඒ බව දන්වා ඇත.

තමන්ගේ බිරිඳ සහ දරුවා රක්‍ෂිත බන්ධනාගාරගත කරන්නේ යයි තමන් භීතියට පත් කරමින් ලබා ගත් මිලියන 500 ක් පමණ වන මුදල ඔහු නම් ගම් සහිතව හෙළි කර ඇති අතර එම කප්පම් මුදල් ඉල්ලීම සඳහා තමන්ට ලබාදෙන ලද දුරකතන ඇමතුම් සියල්ල ද පටිගත කර ඇත.

තමන්ට නැවතත් දෙවන රන්ජන් රාමනායක කෙනෙක් වීමට වුවමනා නැති බවත් තමන් ජීවිතයේ ආචාරධර්ම අනුව ජීවත් වන බවද පවසා ඇති ඔහු තමන් සාධාරණ ව්‍යාපාරයෙන් උපයා ගන්නා ලද මුදල කප්පම් ලෙස ගෙවීමට සූදානම් නැති බවත් සදහන් කර තිබේ.

නමුත් එ්වා ආපසු ලබා නොදුනහොත් තමන් දෙවරක් නොසිතන බවත් ඔහු සඳහන් කර තිබේ.

මේ වන විටත් පසුගිය අණ්ඩුවේ හිටපු ප‍්‍රබලයෙක් සේනාධිපති මහතාගෙන් ලබා ගත් කප්පම් මුදලෙන් කොටසක් ගෙදරට ගෙනවිත් දී ඇති අතර ඉතිරි කොසටද වහා ගෙවන ලෙස ඔහුට දන්වා ඇත.

සේනාධපති මහතා විසින් එවකට අල්ලස් කොමිසමේ හිටපු ප‍්‍රධානී දිල්රුක්‍ෂි ඩයස් වෙත ලබා දෙන ලද ඇමතුමක්ද ඔහු විසින් මෑතකදී අන්තර්ජාලයට මුදා හැරි අතර එය මහත් ආන්දෝලනයක් රටතුල ඇති කල අතර ඇයට සේවයෙන් ඉවත් වන්නටද සිදුවිය.

උපුටා ගැන්ම ලංකාසීනිවුස්

එක්සත් ජාතික පක්ෂ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රන්ජන් රාමනායක මහතා සහ රහස් පොලිසියේ ප්‍රධානීන් ලෙස කටයුතු කළ ශානි අබේසේකර මහතා අතර සිදු වූ දුරකථන සංවාදයකින් ප්‍රදීප් එක්නැලිගොඩ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් වැදගත් තොරතුරක් හෙළිවී ඇති බවත් විශ්‍රාමික මේජර් අජිත් ප්‍රසන්න මහතා සඳහන් කළේය.

එක්නැලිගොඩ අතුරුදහන් වූ දිනයේදීම දයා රත්නායක නම් පුද්ගලයකු අතුරුදහන් වූ එය සිදු කර ඇත්තේ එකම කණ්ඩායමකින් බවත් ශානි අබේසේකර විසින් රන්ජන් රාමනායක මහතාට එම හඬපටයේදී සඳහන් කරයි.

දයා රත්නායක යනු චම්පික රණවක මහතාගෙන් ළඟම හිතවතෙක් බවත් රණවක මහතාගේ පුද්ගලික ජීවිතයේ සියලු දේ දන්නා පුද්ගලයෙක් බවද අජිත් ප‍්‍රසන්න මහතා පැවසීය.

දයා රත්නායකගේ මිනීමරුවාද චම්පික රණවක යැයි චෝදනා කල අජිත් ප‍්‍රසන්න මහතා ප්‍රදීප් එක්නැලිගොඩ හා දයා රත්නායක යන දෙදෙනාගේම මිනීමරුවා චම්පික රණවක යයි බිය නැතුව පවසන්නේද කියා සිටියේය.

කොළඹදී පැවැති මාධ්‍ය හමුවකදී ඔහු මෙම අදහස් පල කලේය.

උපුටා ගැන්ම ලංකාසීනිවුස්

හිටපු ඇමති බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කිරීම සඳහා එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ හිටපු ඇමැති රන්ජන් රාමනායක සහ එවකට පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසය බාරව සිටි නියෝජ්‍ය පොලිස්පති රවි වෛද්‍යලංකාර අතර සිදු වූ සාකච්ඡාවක හඬපටයක් සමාජ ජාලා වෙත මුදාහැර ඇත.

බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා බන්ධනාගාර ගතකිරීමත් කරන ආකාරය සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් අතර දීර්ඝ සාකච්ඡාවක් සිදුවිය.

එහිදී එක් අවස්ථාවක රංජන් රාමනායක මහතා අධිකරණයේ විනිසුරුවන්ට බල්ලන් යැයි බැණ වැදින.

සිංහලේ ජාතික සංවිධානය විසින් අද පැවති මාධ්‍ය හමුවකදී මෙම හඬපටය එළිදරව් කරන ලදී.

Lanka Mag

රංජන් ‍‍රාමනායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයා සහ හිටපු FCID ප්‍රධානී D.I.G රවී වෛද්‍යාලංකාර අතර දුරකථන ඇමතුමක හඬපටයක් නිකුත් වී තිබේ.

එහිදි රංජන් රාමනායක විසින් රවී වෛද්‍යාලංකාරට පවසන්නේ අපි දෙදෙනාටම තිබෙනා අඩුපාඩුව බඩු ගැසීම බවය.

එම හඬපටය පහතින්,

දොස්තර නිහල් එදිරිසිංහ, කරුනාකර මේ ගැන මෙහි සත්‍යතාවය ගැන අපිව දැනුවත් කරන්න

There was much uproar against many Asian countries regarding chaining of elephants with specific reference to Sri Lanka’s use of elephants in Buddhist cultural pageants. The gist or modus operandi behind the demonstrations against ‘abuse of elephants’ for Buddhist temple pageants was to subtly dislocate historical and cultural links traditionally revered and held annually. Presuming that the protests were as a result of genuine concern for animals – then why the silence about Australia’s killing some 10,000 camels simply because they are drinking too much water?

Australia’s bushfires started in September 2019 and has been continuing since.  Over 14million acres of land has been destroyed, 20 people have died and over 1billion animals have died. 10,000 camels are going to add to this list. Adding to the crisis is 183 arrests for arson. What were they thinking? But what is more important is what is Australia thinking in deciding to kill 10,000 camels? Will it stop the bushfires? Will it solve the problem? Will it not further anger nature?

There are more than 1million camels in Australia. 10,000 of them are to be killed shooting them from helicopters. According to the BBC the shooting began on 8^th January and should take 5 days to complete.

Map showing camel density

https://www.livescience.com/australian-hunters-kill-camels-helicopters-drought-fire-season.html please read the comments by ordinary people

While we all sympathize and empathize with what Australia is going through grappling the spreading bush fires, but the decision to kill camels is going to only incur natures wrath further. Nature will protect only those that protect nature and we must heed lessons from many of the natural disasters that have taken place. Japan experiences regular tsunamis – Japan is also a country that eats live fish and whale killing is such that out of 333 whales killed in 2018 – 122 were pregnant whales. In 2016 New Zealand was struck by an earthquake immediately followed by a tsunami. The news came after a series of exposures on the New Zealand dairy industry and the cruelty inflicted upon cows. In Nepal immediately after the Gadhima festival that killed close to 300,000 animals a devastating earthquake struck. In Pakistan hundreds of dogs were killed and their dead bodies were thrown on the roads, no sooner a suicide bomb left an entire generation of lawyers killed in one city.

Nature’s message beckons us to rethink morality and ethics applying not only to humans but to animals as well and questions right livelihood and the need to develop greater harmony with nature and compassion for all.

It is a shame that animal rights activists are selective in their pointing of fingers – they lavishly chided Sri Lanka over treatment of elephants for cultural pageants but are silent over culling of 10,000 camels. It simply highlights the hypocrisy of the same players in their attitude to human rights too.

Shenali D Waduge

KAMALIKA PIERIS

The Tamil Separatist Movement said the whole separatist Northern peninsula was also a ‘victim’ of war, with the Sri Lanka army as the predator. The North-East was devastated and destroyed both by the Army and by the LTTE, they said. At the end of the war the North-east was thrown back 30 years as a defeated wounded and disintegrated population.

The Master Plan for an Economic Development Framework for the North (2019) recalled, nostalgically, the happy life in the north before the war.  In the past, smallholder farmers’ intensive cultivation of cash crops such as red onions and green chillies for Southern markets during the import substitution regime and intensive fishing for domestic consumption and exports, led to an agricultural boom.

This accumulation during the 1960s and 1970s was reflected in increased social mobility such as cement houses for the lower-middle classes in rural Jaffna, strengthening of consumer and producer co-operatives and urban development of Jaffna and many small towns in the peninsula. State corporations producing cement, salt and chemicals; small industries nurtured by the state including in the Atchchuvely Industrial Zone and a textile industry built by the co-operatives, led to the emergence of a small industrial sector mainly located in Jaffna with a limited worker base. The transport of seafood, cash crops and textiles were facilitated by road and train service linking Jaffna to Colombo and other national trading centres, continued the Master Plan

In the war decades immediately prior to the war, the North was characterised by outstanding educational institutions, a prosperous class of professionals, a booming agricultural economy and a nascent industrial sector. The escalation of the war disrupted this socio-economic trajectory with out-migration of youth and the professional classes to Western countries. Eventually, mass migration and internal displacement led to considerable depopulation of the North, concluded the Master Plan.

Then came the war. Here is Sampanthan on the subject. What has been happening to the Tamil people as a result of the war that is being waged in the North and the East?” Asked Sampanthan in Parliament in January 2009.

”There is constant aerial bombing, continuous aerial bombing, sometimes several bombings per day. There is constant multi-barrel rocket launcher fire, constant artillery fire, all into civilian populated areas. Is this happening in any part of the world? Are civilian- populated areas being bombed aerially and are multi-barrel rocket launchers and heavy artilleries being fired into civilian populated areas in any other part of the world? I got some statistics here. They are short of food; they are short of medicine; they are short of shelter; they are short of drinking water; they are short of sanitation facilities. People are undergoing immense difficulties in the Vanni. There are about 350,000 to 400,000 people now in the Mullaitivu District,  running helter-skelter from one place to another depending on where the bombing is taking place, where the shelling is taking place.”

There is no mention anywhere of the fact that it was the north that started the Eelam wars, never expecting it to go on for so long .instead, t is the government that stands accused. It is the government that is in the wrong, coming into the north, where it had no right to be and engaging in military attacks.

The war was illegal, they imply. And the damage done by the war was therefore also illegal and the government must now repair the damage. Tamil people, in particular, have suffered a great deal, the Eelamists said. There is much development that is urgently required, particularly, in agriculture, fisheries, livestock development, industries and employment. Women, widows, ex-militants and ex-LTTE cadres who have come back to civilian life need to be looked after.

It is necessary to understand the sensitive feelings of the Tamils. Many were killed, others were displaced, moaned the Eelamists. Many people were rendered homeless because of the war. And their livelihoods were decimated. These special needs have to be met and have to be recognized as unique.    The fragility of people emerging from a protracted war must be adequately addressed  said the Eelamists.

Post war reconstruction was essential.  There is an   almost total devastation of the infrastructure of Mullaitivu and Kilinochchi and the displacement of entire population of these two districts, said pro- Eelamists.

Catholic Bishops Conference observed that the day to day needs of displaced person need more attention, many of the displaced farmers wanted to return to their old lands. Education facilities were minimal children had to study in makeshift huts and shed, bullet pocked wall and battle scarred buildings were not conducive to study, nor did it help children to put the trauma of war behind. Some area had no electricity, and the land was snake infested. Displaced families had little or not say on how their lives to being administered. There was a sense of disappointment among the families.

The Department of Census conducted its usual Household Income and Expenditure Survey (HIES) in 2017.  The survey showed that Eight years after the war ended there is persistent poverty in the north and east. Incomes remain far lower than in other parts of the country. The median income in Sri Lanka is now Rs 43,511. In Mullaitivu, Kilinochchi and Batticaloa districts, it is Rs. 25,526, Rs. 27.050 and Rs. 28,297 respectively, the survey said.

Such low incomes are reflective of the high levels of poverty in the war-affected districts particularly, Trincomalee, Batticaloa, Mullaitivu and Killinochi, with double digit poverty head count of 10%, 11.3%, 12.7% and 18.2% respectively.  The poverty head count In Killinochi, was 12.7% in the earlier survey of 2012/2013.

There was a need to re-start the economy in the field of agriculture, fisheries, livestock development, industry, in various other activities, employment generation and skills development to enable  our  youth,  our women, our widows” to be able to recommence life and lead a respectable life.

Sambanthan and Sumanthiran asked Minister of Finance, Mangala Samaraweera to start a special fund for the rebuilding of the North-East. We will start a North-East development fund with an initial allocation of Rs. 5 billion from the Ministry to which we add more funds, said Mangala. We will ensure that more funds go in. The fund will be called “Palmyrah Fund”. It will be open for donations from the private sector as well as the Diaspora.

In 2017 TULF asked President Sirisena to return private lands occupied by the security forces to their owners in the North and East. TULF demanded the release of lands belonging to various individuals, at different places in the Districts of Jaffna, Mannar, Killinochchi, Vanni, and at various places in the Eastern Province as well. The movement to demand the release of lands is now fast gaining ground. Added to this, even the Catholic clergy is getting worried over the new developments. Hence the Government should not loose time to concede the demands of the people, concluded TULF.

The returnees faced the problem of land ownership. Many families have been denied of their freehold land titles though they have been living there for over 60 years. Tamil people have not been issued permits for lands possessed by them for several decades said Sampanthan. People were unable to receive various benefits for development of their lands due to this. This issue must be addressed at the earliest. Yahapalana said that issuing land deeds for those people was a complex task and would involve the cooperation of several ministries. “We however have decided to set up several special mobile kachcheris there and sort out the problem.

The people are also being greatly harassed by the actions of the Forest Department, Wildlife Department and the Archeological Department. People had been displaced from their land as a result of the war for several decades and the land is now grown with jungle. The Forest Department and the Wildlife Department are planting boundary stones and taking possession of these lands. Actions of the Archeological department are also causing harassment to the Tamil People.Tamil people have not been issued permits for lands possessed by them for several decades, said Sampanthan. It is unfair for people who survived a brutal war to suffer again owing to delays of departments.

Those who return find that their houses have been damaged by the military, with no compensation from the state, said Amnesty International. However, when Jehan Perera asked them, the army   flatly denied that it had destroyed houses. They said that the houses would have either been destroyed in previous rounds of fighting or had fallen into disrepair, but not purposely destroyed.

The army said that the soldiers who now are stationed in the North and East were not those who fought in the war and they would much prefer to be stationed outside the North and East than within it. They do not need to destroy houses when they vacate the land. What the army did not say was that the LTTE had instructed the Tamil villagers to remove the doors and windows of their houses when they left the village. LTTE knew that once the roof and doors were removed, the building would crumble.

The Center for Policy Alternatives said that the census on human and property damages done to conflict 2013 caused a ‘lot of distress ‘to northern victims of the conflict. This was not a standard census, the time period was too small, and it was a census which relied heavily on collective and subjective memory, from traumatized persons. The methodology was deficient, how could they record the entire families that died or went missing, who is to speak of them, there is no guarantee of completeness.

The intimidation faced by the northern today, the militarization, the harassment and violence face by families of ex-combatants could have prevented them from giving accurate information. Some household fear reprisals by the military if they say that the killing were due to the military.  So they say ‘don’t know’ one option given is death by the military and they will not want to admit this.

 They should have been asked to state whether by army, navy or air force.  Air strikes is not included in the questionnaire.CPA says this is one of the ways in which the public was killed.  And government is trying to cover this up. CPA gives the example of air strike in       9.7.1995 where 65 people were killed and 150 wounded taking refuge in St Peters church, Navaly, Jaffna.

Jaffna is in seeming throes of death, said S.R.N. Hoole, not least because of the lack of water. Teachers have fled. We have rote tuition, not education. Street killings are on the rise. That death shows even in the diminishing standards of English.  There was a high rate of alcohol consumption in Jaffna. LTTE cadres found that they were not welcome in their own villages and no one wanted to employ them. There is refusal the part of the Tamil community to accept these persons back into the community.

Sword-wielding youth have brought fear to the streets of Kokuvil, with internal gang wars and increasing criminal activity, reported the media. More than five incidents of sword attacks by gangs were reported in Jaffna, Madduvil, Chunnakam and Manipay, within one week, with attacks on targeted individuals and households, with houses and vehicles damaged. The youth are between17 to 25 years. They are now leading a an extravagant lifestyle achieved with money sent from families gone overseas during the war, and lacking any commitment or motivation to responsible living, these youths have become addicted to drugs at a young age and are engaging in violence.

People are constantly living in fear every moment without knowing what would happen next. It’s similar to the wartime years. We don’t feel safe, they said.” Unemployment is highest in the Northern Province. Unemployment doubled from 5.7 per cent in 2015 to 10.7 per cent in 2018.With no new industrial factories being built and slow-paced private sector investments failing to generate adequate youth employment.

There is also the usual criminal violence. That, the police say, are not a sign of organized crime, but random actions by notorious armed groups carrying out attacks on contract” for various vested interests. These include attacks on families over personal petty issues, feigned attacks on which to build a case for seeking asylum in foreign countries on the basis of claimed death threats, and rivalry between armed factions, with most members being youths or school-leavers.   ( Continued)

Shohel Mamun , Ashif Islam Shaon Courtesy Dhaka Times

A total of 68 madrasas dot the eight kilometre stretch of highway going from Jatrabari to Kachpur. There are 66 Qawmi madrasas, privately owned, while only 2 Alia madrasa exist that are government affiliated. These privately owned Qawmi madrasas do not receive financial assistance from the government and are only able to operate with the aid of contributions and donations made by the locals or patrons. There are however some exceptions such as madrasas that run an orphanage and are given financial aid strictly for the use of the orphanage. The madrasas that incorporate orphanages are sometimes given financial aid, following background checks and screening by government officials. It should be pointed out that some institutions exploit this loophole. Dhaka Tribune has found there are 47 schools and colleges that enjoy government support and are situated in the vicinity of the same eight kilometer highway. Forming an Alia madrasa requires government permission. Until 1970, there were an estimated 2,721 Alia madrasas in the country, as per Prof Abul Barkat, author of Political Economy of Madrasa Education in Bangladesh published in 2011. In 2008, the total number of Alia madrasas stood at 14,152. Bangladesh Bureau of Educational Information and Statistics (BANBEIS), however, says that as of 2015 total of 9,319 Alia madrasas were operating in the country. Of them three are government and others are non-government. The number of total students are 2,409,373.

Prof Abul Barkat’s research says, number of students in Alia mardasas until 2008 was 4,580,082. He said that the number of Qawmi madrasas was 39,612 that year where 5,247,660 students studied at different classes. BANBEIS keeps no data of the students and number of madrasa of Qawmi stream. Prof Barakat’s research indicates that between 1950-2008 the number of madrasas increased rapidly—from 4,430 to 54,130. This includes both Qawmi and Alia madrasas. The Qawmi ones increased 13 times and Alia 11 times in the 60 years span. Between 1991-2000 the growth rate was highest when 15,000 new madrasas were added across the country. Discussions with researchers, politicians and teachers points to religion being politicized and belief systems becoming entrenched, bolstering the grown rate of madrasa in Bangladesh. The government’s negligence to introduce proper education guidelines has also had an impact. Mawlana Rafiqul Alam, Principle of Monshipara Hafijiya Madrasa and Orphanage in Gazipur said to Dhaka Tribune: The objectives of Qawmi madrasa education and general education system are totally different. People who want to pursue religious work opt for madrasa”. Qawmi madrasas are operating under more than a dozen education boards. A handful of Qawmi madrasas are not under any board. Then there are Maktabs, which are often attached to a mosque. This primary type of institutions are being established to tutor children in reading, writing, grammar and Islamic studies such as Qira’at (Quranic recitation) at rural and town areas. Befaqul Madarisil Arabia Bangladesh (Befaq) or Bangladesh Qawmi madrasa education board is the most popular regulatory board of Qawmi madrasas. Under Befaq there are approximately, 5,451 madrasa as per their website. A vast number of people in our society want to build madrasa because of their personal religious beliefs,” added Rafiqul. Befaqul Madarisil Arabia Bangladesh (Befaq), aims to encourage dignitaries to form more madrasas in their communities. They aim to promote Islam and claims that as a result, almost all villages in the country have a madrasa. Explaining why madrasas are popular, Rafiqul said: Madrasa education is significantly cheaper than general education. In addition, they also offer residential facilities which otherwise are not available in normal schools at cheap cost,” he added. The interesting fact of Qawmi madrasa is, they reject state funding and instead rely on donations from the public to run their activities.

Funding and management of Qawmi madrasas

Every Qawmi madrasas has a managing committee named Majlis-ash-Shura consisting of the head of madrasa, its teachers and locally respected people and an executive committee with key members. The committee chief and Mohtamim (principal of the madrasa) are the key persons to take care of the madrasa fund. The financial source of a Qawmi madrasa can be divided in two categories—internal and foreign sources, according to the book by Professor Barkat. Affluent people donate money to the fund as Zakat (a form of alms-giving treated in Islam as a religious obligation or tax), Fitra (religious tax paid on the day when Muslims break the fasting period at the end of the month of Ramadan) and  Sadaqa (voluntary charity). Besides, earning from waqf properties (donated assets), cultivating crops in rural areas, fees given by the students are also sources of income. People also donate skins of sacrificial animals to these madrasas. Students, teachers, staff members also collect donations from the houses, sometimes railway and bus stations and give receipts to the donors. In the past, people also used to donate paddy to these madrasa and their orphanage, who now donate money generally. The foreign funds are mainly collected from the expatriate Bangladeshis in Middle East and European countries. Some foreign organizations also donate money but these donations normally are kept secret. Prof Barakat said most madrasa authorities are reluctant to open their mouths about the source of funding. The Qawmi madrasa collects money for several funds—general fund, lillah (for poor students) fund, fund to buy books, fund for infrastructure construction. A standard Qawmi madrasa spends Tk25 lakhs in a year on average.

The financial structure of Alia madrasa

The financial structure of Alia madrasa is regulated by management committees consisting of Upazila Nirbahi officer (UNO), who plays the role of president, backed up by an education officer, madrasa principal, teachers, guardians and locally influential people. The whole financial system is being monitored by the Education Ministry, education board and madrasa board. The executive committee approve expenses and local education regulatory office of the government. All transactions are operated by a bank. An Alia madrasa gets funds from the government’s revenue and development budget. They also may get personal donations. Teachers, committee members and students help to collect these personal donations.

Courtesy Russian Insider

Justice Warby stipulated that the restriction “does not amount to unlawful discrimination against the protesters”

Despite Ofsted declaring the lessons to be “age-appropriate”, some families have claimed that classes teaching LGBT education to their children are in contradiction to their religious outlook and are not appropriate for students of ages 4 to 11.

A UK judge ruled that protests from parents frustrated that their children are too young to be taught about LGBT politics have been permanently banned outside the school.

High Court judge Mr. Justice Mark Warby granted a request made by Birmingham City Council, who sought a court order to impose restrictions on demonstrations at the school and extend the exclusion zone around Anderton Park which forbids their right to protest.

Following a five-day hearing, Justice Warby stipulated that the restriction “does not amount to unlawful discrimination against the protesters”.

Under the 2010 Equalities Act, schools must prevent any unlawful discrimination based on the characteristics of students, including their religious beliefs, and ensure that parents are aware of the content being taught to their children. 

He explained that protesters had “misunderstood and misrepresented what is being taught at the school”, and that the new lessons were not “promoting homosexuality” nor were they teaching sex education, as was alleged by the opposition.

Those who oppose the introduction of LGBT classes claim that they are against their religious beliefs and that their children are too young to be subject to the “sexualisation” of education.

While the classes were opposed by members of both the Christian and Muslim communities, the majority of the protesters were of the Muslim faith and have been staging regular demonstrations outside the school in recent years outside of Anderton Park Primary School in Birmingham.

Before the ban, the crowds could be seen shouting slogans and insisting that same-sex relationships stand in contradiction to their families’ religious beliefs.

The protestors adamantly deny accusations of homophobia, saying that they do not discriminate against anyone. 

In response to the ruling, Paul Whiteman, the general secretary of the National Association of Head Teachers, said that the decision made it abundantly clear” that the school entrance was no place for a protest.

Earlier in the year, Headteacher Sarah Hewitt-Clarkson spoke to Sky News, calling the protests “homophobic” and revealed that some members of staff even required professional help due to the events. 

She told Birmingham’s Civil Justice Centre: “I have seen many tweets and texts and video messages by the protesters that shows they are not interested in consultation.”

“There are many things that I have seen and heard over the past nine months, particularly posted by some of the defendants, that are inciting hatred.”

Shakeel Afsar, a leader of the protests, told the court during the case to impose the exclusion zone in October that:

We want our children to learn about equality but this needs to be done in ways that are age appropriate and that is in consultation with parents.”

There was no prior consultation before children were sent home with Princess Boy books”, he said to the court.

“Parents feel as if they (the school) are teaching children of Ibrahamic faith that homosexuality is acceptable. That is different from saying homosexuals exist.”

Other primary schools in the Birmingham area have received public pressure, even to the extent of caving to the demands. Parkfield Community School removed its LGBT programme after similar demonstrations and a death threat was sent to headteacher Andrew Moffat.

In March, up to 600 children of both Christian and Muslim families were kept home from Parkfield in response to the No Outsiders” program being taught there to children of ages 4 to 11.

According to barnabasfund, the parents considered the lessons not age appropriate” and that pupils were being brainwashed”. 

The classes include lessons incorporating same-sex relationships, transgender issues, and LGBT rights, with plans by the Department of Education to make them compulsory by 2020.

Here in Russia, this website is currently the only source of income for the Gleason family and the Silva family. Both families now live in Russia, and they appreciate your support.

To keep the Russian Faith website running, a recurring donation of even $5 or $10 per month would be a huge blessing.

පේශල පසන් කරුණාරත්න සාමාජික ශ්‍රී ලංකා සමනල සංරක්ෂණ සංසදය

සත්ව ලෝකයේ හැඩකාරයන් අතර මුල් ස්ථානය හිමි කරගන්නා විචිත්‍රවත් සමනලුන් නෙතට රසඳුනක් සේම ජෛව විවිධත්වයේ විශාල වටිනාකම් රැසක්ද නතුකර ගන්නට සමත් සත්ත්ව කොට්ඨාසයකි. සමනලුන් සතු සුන්දරත්වය සහ ජෛව විද්‍යාත්මක වටිනාකම් අධ්‍යයනය මෙන්ම එම වටිනාකම් ජනතාව අතර බෙදා දැක්වීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා සමනල සංරක්ෂණ සංසදය වැඩසහන් රාශියක් ක්‍රියාවට නංවයි. සමනලුන්, සලබයින්,  බත්කූරන් වැනි කෘමී සතුන් සංරක්ෂණය වෙනුවෙන්ම මෙරට ස්ථාපිත වූ ප්‍රථම පාරිසරික සංවිධානය වන ශ්‍රී ලංකා සමනල සංරක්ෂණ සංසදය ස්වෙච්ඡාවෙන් එක් වූ, විවිධ ක්ෂේත්‍ර වල නිරත සාමාජිකයන් සහ විශේසඥයන්ගේ දායකත්වයෙන් පවත්වාගෙන යනු ලබයි.

පරිසර සංරක්ෂණය කුඩා අවධියේ සිටම පුරුදු පුහුණු කිරීම මගින් පරිසරය ආරක්ෂා කරගනිමින් සාර්ථක ජීවිතයක් ගොඩ නගා ගන්නා මතු පරපුරක් බිහිකර ගත හැකි බැවින් සමනල සංරක්ෂණ සංසදය විසින් දරුවන් තුළ පරිසරය සංරක්ෂණය පිළිබඳව උද්‍යෝගයක් ඇති කිරීම සඳහා වාර්ෂිකව වැඩසටහන් රැසක් සංවිධානය කරනු ලබයි. එම වැසටහන් අතරින් දරුවන් හට පාරිසරික, අධ්‍යාපනික, විනෝදාත්මක අත්දැකීම් රැසක් ලබා ගත හැකි, වාර්ෂිකව සංවිධානය වන  වැඩ සටහනක් වන  “Grow with Nature”   හි  තෙවැනි වැඩසටහන 2020 වසරේ ජනවාරි මස 18 වන දින  පැවැත්වීමට කටයුතු සංවිධානය කර ඇත.

පාසල් දරුවන්ට පරිසරය හා සමනලයන් සමඟ ඍජුව සම්බන්ධ වෙමින් ඔවුන් අධ්‍යනය කිරීමට, දේශන වලට සවන්දීම  හා ප්‍රායෝගික ක්‍රියාකාරකම්  රැසක යෙදීමට හැකිවන පරිදි  මෙම වැඩසටහන සංවිධානය කර ඇති නිසා දරුවන් වඩාත් ප්‍රියකරනා සමනල ලෝකයේ සැරිසරමින් වටිනා අත්දැකීම් රැසක් ජීවිතයට එක් කර ගැනීමට  දරුවන්ට අවස්ථාව උදාවේ. අධ්‍යාපනික මෙන්ම විනෝදාත්මක ක්‍රියාකරකම් වල යෙදීමට මෙහිදී අවස්ථාව ලැබෙන අතර සමනලුන් සහ කෘමි සතුන් ආරක්ෂා කර ගනිමින් පරිසරයත් සමග කටයුතු කරන අයුරු සහ කුඩා කල සිටම හුරු පුරුදු වීමට මෙමගින් අවස්ථාව උදාවේ.

සම්පූර්ණයෙන්ම නොමිලේ පැවැත්වෙන “Grow with Nature – 2020” වැඩසටහන ජනවාරි මස 18 වැනි සෙනසුරාදා දින උදැසන 8.00 සිට 10.30 දක්වා තලවතුගොඩ දියසරු උයන කේන්ද්‍ර කරගනිමින් පැවැත්වේ.  වයස අවුරුදු 6 ත් 15ත් අතර ළමුන් සඳහා පැවැත්වෙන මෙම වැඩ සටහන පැවැත්වෙන අතර මේ සඳහා සහභාගී වන  දරුවන් සඳහා වටිනා සහතිකපත්‍රයක්ද ලබාදීමටද සමනල සංරක්ෂණය කටයුතු සූදානම් කොට තිබේ. මේ සඳහා කැමැත්තක් දක්වන දරුවන් වැඩ සටහනට පැවැත්වෙන දිනට පෙර ඒ සඳහා ලියා පදිංචි වීම අනිවාර්ය වන අතර ඒ පිළිබඳව වැඩිදුර තොරතුරු රුවංගිකා ගුණවර්ධන (071 463 9767) පුමුදි ගර්දියවසම් ( 070 395 7111) යන දුරකතන අංක මගින් ලබා ගත හැකිය.

පාසල් අධ්‍යාපන කටයුතු තුල සිරවී සිටින දරුවන්ට විචිත්‍ර සමනල ලෝකයක සැරිසරමින්  නවමු අත්දැකීමක් ලබා ගැනීමට, පරිසරයට ආදරය කිරීමට පුරුදු පුහුණු කිරීමට මෙන්ම සැහැල්ලුවෙන් අධ්‍යාපන කටයුතු කරමින් සාර්ථක ජීවිතයක් ගොඩ නගා ගැනීමට ශක්තිමත් අඩිතාලමක් දැමිය හැකි මෙම වැඩසටහනට අවුරුදු 6ත් 15ත් අතර ඔබේ දරුවාද සහභාගී කරවන මෙන් ශ්‍රී ලංකා සමනල සංරක්ෂණ සංසදය විවෘතව ආරාධනා කරයි.

ස්තූතියි.

පේශල පසන් කරුණාරත්න
සාමාජික
ශ්‍රී ලංකා සමනල සංරක්ෂණ සංසදය

නුවන් හෙට්ටිආරච්චි උපුටා ගැන්ම මව්බිම

තාජුඩීන් ඝාතනය යට ගහන්න ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා දුරකථන ඇමතුම් දුන්න බැව් පවසන ලෙස ශානි අබේසේකර හිටපු සී.අයි.ඩී. අධ්‍යක්ෂවරයා බලපෑම් කළ බවත් දුරකථනයෙන් නිතර තමාට රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රිවරයා තර්ජනය කළ බවත් නාරාහේන්පිට පොලිසියේ හිටපු අපරාධ විමර්ශන අංශයේ ස්ථානාධිපති සුමිත් පෙරේරා මහතා පැවැසීය.

ඒ නිසාම තමන් මාස 11ක් සිරගත කොට සිටි බවත් හෙතෙම සඳහන් කළේ දෙහිවල බෞද්ධ මධ්‍යස්ථානයේ පැවැති මාධ්‍ය හමුවකදීය.

එහිදී හෙතෙම මෙසේද කීය.

“තාජුඩීන් ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් මුලින්ම අත්අඩංගුවට අරගෙන රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කළේ මාවයි. ශානි අබේසේකර මට කියපු දේවල් නොකළ හින්දා තමයි මට හිරේ යන්න වුණේ. මම මීට පෙරත් මාධ්‍ය සාකච්ඡාවලදී පැහැදිලිව කිව්වා මට හා මගේ ඥාතීන්ට ඔවුන් ගොඩක් කරදර කළා කියලා. ඒ දේ අද ඔප්පු වෙලා තියෙනවා. ඒ බව මේ ‘හඬ පටවල’ තියෙනවා. කෙළින්ම ශානි අබේසේකර හා රන්ජන් රාමනායක කතා කරන්නේ තාජුඩීන්ගේ සිද්ධියත් ඒ වගේ කරන්න. අපිටත් මරණීය දණ්ඩනය දෙන්න.”

එහිදී ඔහු ඉදිරිපත් කළ හඬ පටයේ තිබූ සංවාදය මෙසේයි.

ශානි අබේසේකර – හෙට වෙයි නේද? හෙට එනවා නේද?

රන්ජන් රාමනායක – හොඳ දෙයක් වෙයි නේද?

ශානි අබේසේකර _ ඔව්. වෙන දෙයක් වෙන්නෙ නැතෑ.

රන්ජන් රාමනායක – හොඳයි හොඳයි එහෙනම් දෙයියන්ගේ පිහිටයි. ඔය වගේම තාජුඩීන්ගේ එකත් කරලා දෙන්න.

ශානි අබේසේකර – බොහෝම ළඟ ඉන්නේ.

රන්ජන් රාමනායක _ කැනඩා යවපු එක මොකද වුණේ?

මේ දේවල්වලින් පේනවා මාව මාස 11ක් රිමාන්ඩ් එකේ තිබ්බේ ශානි අබේසේකර හා රන්ජන් රාමනායක දෙන්න බව. බොරු සාක්ෂි දෙන්න කියලා කිව්වාම මං බැහැ කිව්වා. බැහැ කිව්ව නිසා හිරේ දැම්මා. බලන්න අද දුමින්ද සිල්වා මහත්තයා වුණත් මරණ දණ්ඩනය තිබුණා නම් ඔහු මරණයට පත්වෙලා. ඒවාට වගකියන්නේ කවුද? ජනාධිපතිතුමනි මේකට විසඳුමක් දෙන්න. අවුරුදු 4 1/2ක් මට වැඩ නැහැ. මම බොහොම අමාරුවෙන් තමයි ජීවත් වෙන්නේ.

පැහැදිලිවම තාජුඩීන් මැරුණේ අරක්කු බීලා ගිහින් සිදුවූ අනතුරකින්. ඒ පිළිබඳ වාර්තා තියෙනවා. ආණ්ඩු දෙකක තීරණ දෙකක් දෙනවා එකම විනිසුරුවරයා. නමුත් තාජුඩීන්ගේ පරීක්ෂණය කරලා තියෙනවා. හරියටම. නිශාන්ත පීරිස් මහත්තයා ඒ ගැන දන්නවා.

නාමල් රාජපක්ෂ හා ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා කෝල් කරලා යට ගහන්න කිව්වා කියලා කියන්න කියලා තමයි ශානි කිව්වේ මට කියන්න කියලා. අනෙක මං රාජපක්ෂලා ඇසුරු කළානම්. යාපනේ ඉන්න ඕනද? යුද්ධෙ කාලේ වාකරේ හිටියේ ඕ.අයි.සී. විදිහට. මේ රජය ආවට පස්සේ නම් මට තර්ජන තිබ්බේ නැහැ. නමුත් ගිය රජය පැවැති කාලයේ රන්ජන් රාමනායක තර්ජනය කළා.

නුවන් හෙට්ටිආරච්චි

Courtesy Hiru News

President appoints a 3 member Commission headed by Rtd. Supreme Court judge K.T. Chithrasiri to investigate malpractices which occurred when selling ETI assets

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

ආන්දෝලනයකට තුඩුදී තිබෙන රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයා විසින් පටිගත කර ඇති හඬපට සම්බන්ධයෙන් නිසි පරීක්ෂණයක් සිදුකිරීමට මෙරට නීතියේ අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන පවතින බව ජ්‍යෙෂ්ඨ නීති උපදේශක මහාචාර්ය ප්‍රතිභා මහානාමහේවා පෙන්වා දෙනවා.

පාරිභෝගික අයිතීන් සුරැකීමේ ජාතික ව්‍යාපාරය කොළඹදී අද (10) කැදවා තිබූ මාධ්‍ය හමුවකට එක්වෙමින් ඔහු මේ බව සඳහන් කළා.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රන්ජන් රාමනායක සහ අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාවේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්වරියක මෙන්ම හිටපු සොලිසිටර් ජනරාල්වරියක වන ඩිල්රුක්ෂි ඩයස් වික්‍රමසිංහ අතර සිදුවූ දුරකතන සංවාදයක හඬ පටයක් අද සිංහලේ සංවිධානය මාධ්‍ය වෙත අනාවරණ කළා.

එහිදී අල්ලස් කොමිසමේ වත්මන් අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් සරත් ජයමාන්න සම්බන්ධයෙන් ද ඔවුන් සංවාදයේ යෙදෙන අතර, කොළඹ අද පැවති මාධ්‍ය හමුවකදී සිංහලේ සංවිධානයේ, ජාතික සංවිධායක ප්‍රදීප් සංජීව විසින්.

එමෙන්ම, සිංහලේ සංවිධානයේ මහ ලේකම්, පූජ්‍ය මැඩිල්ලේ පඤ්ඤාලෝක හිමියන් එම මාධ්‍ය හමුවේදී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සුනිල් හඳුන්නෙත්ති සහ රන්ජන් රාමනායක අතර සිදුවූ දුරකථන සංවාදයක හඬපටයක් ද මාධ්‍ය වෙත අනාවරණ කළා.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

අධිකරණ විනිසුරුවරුන්ට සහ අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ විමර්ශන නිලධාරීන්ට බලපැම් සිදුකරමින් රංජන් රාමනායක මන්ත්‍රීවරයා ලබාගත් දූරකථන ඇමතුම් සම්බන්ධයෙන් අදත් පක්ෂ විපක්ෂ දේශපාලනඥයින් අදහස් පළ කළා.

උපුටා ගැන්ම හිරු නිව්ස්

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රංජන් රාමනායක සමඟ දුරකථන සංවාද පැවැත්වූ රජයේ නිලධාරීන් සම්බන්ධයෙන් කඩිනමින් නීතිය ක්‍රියාත්මක කළයුතු බව දේශය සුරැකීමේ ජාතික ව්‍යාපාරයේ සභාපති පූජ්‍ය ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමියන් පවසනවා.

උන්වහන්සේ මේ බව සඳහන් කළේ අද පැවැති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකට එක්වෙමින්.

Courtesy Gossip TV

Does the Sri Lankan Constitution allow a Government elected for a term of office and given guardianship of the land and the interests of the people to appoint a foreign country to establish a company to be an agent for 480 Million Dollars? This looks like a gift to US rather than to Sri Lanka. How aware is the GoSL of the objectives of this private company which will come into operation ONLY AFTER MCC is signed? The company MCA Sri Lanka thereafter enters into undisclosed agreements to operate the agency to change the land policy and the land laws of the country. MCC Agreement specifically refers to the Program Implementation Agreement and the constitutive documents and internal regulations [MCC Annex 1V under Independence and Autonomy] 

Annex 1-34 of MCC Annex IV

After MCC agreement is signed MCC is to establish a PRIVATE COMPANY called MCA-SRILANKA PRIVATE LTD. This MCA is to be the PRIMARY AGENT of the GOSL to legislate on behalf of the Sri Lankan People.

The Government shall appoint an accountable entity, MCA Sri Lanka, a company limited by guarantee under the Companies Act 7 of 2007”

Objective:

MCA Sri Lanka shall be the Government’s Primary Agent responsible for exercising the Government’s right and obligations to oversee, manage and implement the program”

OUR QUESTIONS:

1. Why should Sri Lanka sign an agreement with a sub-unit of a foreign country, establish a private company (even if it has foreign-friendly locals working in it) and become the AGENT of the Sri Lankan Government ‘on behalf of the people’. Shouldn’t the GoSL be functioning on behalf of the people not a part-foreign company?

• Do we know what the powers of this MCA Sri Lanka Private company is? NO. Shouldn’t the GoSL know what the mandate and powers of this private company is before even considering to sign MCC turning a private company to be the PRIMARY AGENT of the GOSL? Note: $480m funding is to be channeled by this company not by GoSL. Not a penny will go into the Sri Lankan Treasury!

• Does Sri Lanka’s Constitution allow appointment of a PRIMARY AGENT to change land policy & legislation relating to land?

Sri Lanka’s Constitution Article 76

• Parliament shall not abdicate or in any manner alienate its legislative power and shall not set up any authority with any legislative power” (golden words)
  • It shall not be a contravention of the provisions of paragraph (1) of this Article for Parliament to make, in any law relating to public security, provision empowering the President to make emergency regulations in accordance with such law.
  • It shall not be a contravention of the provisions of paragraph (1) of this Article for Parliament to make any law containing any provision empowering any person or body to make subordinate legislation for prescribed purposes including power”
    • to appoint a date on which any law or any part thereof shall come into effect or cease to have effect:
    • to make by order any law or any part thereof applicable to any locality or to any class of persons”
    • to create a legal person, by an order or an Act”

• Will Sri Lankan law apply? No, a clause in MCC says ‘International Law’ will apply but US and US citizens are given immunity. There is no immunity for Sri Lankans. This MCC Agreement and MCA by having ‘International Law’ applicable to one party and other party is immune creates what is known as UNFAIR CONTRACT.

• The MCC Agreement only states position on Bim Saviya, Land Privatization & Digitalization of title registrations. The MCC does not disclose contents of a list of ‘unknown agreements’ to be signed by the MCA Sri Lanka [agent of the Government] & GoSL. How can GoSL commit an entire nation & its people to ‘unknown agreements”?

• Annex IV of MCC (to be signed) is CONDITION PRECEDENT to the disbursement of MCC Compact CDF. So GoSL is agreeing to commit to what GoSL does not know what it is committing to!

• GoSL does not have a clue about what the contents of the Program Implementation Agreement (PIA), future letters or documents are – all of which are binding the GoSL via MCA Sri Lanka. MCC Page 6 / 2.5 Government has already agreed to act according to future agreements”

• On what basis and for what reason is GoSL privatizing all State land? Why is GoSL changing land laws following Australian law & giving the digitalizing to a foreign company who will hold all back office passwords and operating systems?

• Why is GoSL allowing Sri Lanka’s land details to be entered into a land information portal run by foreigners without any security laws/codes and accessible even externally by anyone?

1. Does the GoSL know that whatever land information already digitalized can be seen by anyone abroad? All they have to do is type the name of the owner and every detail about that owner can be seen in public domain?

1. Does the GoSL know that after taking people’s original title deeds they are only given an A4 laminated sheet of land ownership which is the ONLY source of proof that they own the land!

1. With international law being applied and MCC US citizens immune from all wrong doings – no Sri Lankan citizen can go to Sri Lanka’s Supreme Court or seek legal assistance. Are these concerns being overlooked for a paltry $480m – an amount GoSL does not know how much has been spent already for various MCC related preconditions that the previous Govt launched?

GoSL has appointed a team to study MCC – does this team have legal representation to evaluate the legal repercussions of a bilateral agreement? If not, shouldn’t the team request a legal counsel expert in land laws of Sri Lanka as well as aware of MCC operating in other countries?

How does this escape court intervention?

Sri Lanka’s Lawyers come forward and tell us if the MCA Sri Lanka Private Ltd is a valid agency to operate in Sri Lanka?

Shenali D Waduge

හර්ෂ කුමාර් සුරියආරච්චි

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමා විශාල දේශප්‍රේමී ජනතා චන්දයකින් තේරී පත් වුනි. එතුමාගෙන් ජනතාව අපේක්ෂා කල කාර්යයන් ඉටු කෙරීමට එතුමා සුදානම් බව පෙනේ. නමුත් එතුමාම කිහිප වරක් පවසා ඇති පරිදි ඊනියා 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය එතුමාගේ කාර්යයට විශාල බාධාවක් වී තිබේ.

ජනාධිපති තුමා දිවුරුම් දෙන අවස්ථාවේදී නිවැරදි ව, රටේ ආරක්ෂක අමාත්‍ය වරයා ලෙස කටයුතු කරන බව ජාතියට දැනුම් දෙන ලදී. 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත තවම ව්‍යවස්ථානුකුලව සම්මත වී නැති බැවින් එතුමා ගේ එම ප්‍රකාශය නිවැරදිය. නමුත් තවමත් ආරක්ෂක අමාත්‍ය ධුරය එතුමා පවරා ගෙන නැත්තේ, 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත සම්මත වී ඇතැයි වැරදි මතයක් එතුමාට ලබා දී ඇති නිසා විය හැක.

තවම නිත්‍යයානුකුලව සම්මත වී නැති, එම නිසාම කෙටුම්පතක් පමණක් වන්නක් රටේ ආරක්ෂාවට සහ දියුණුවට අහිතකර ලෙස බලපෑමට ඉඩ දෙන්නේ ඇයි දැයි සොයා බලමු.

ශ්‍රී ලංකාවේ ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීමේ පරමාධිපත්‍ය බලය ඇත්තේ ජනතාවටයි. පවතින ව්‍යවස්ථාවේ මුලධර්ම වලට පටහැනි නොවන සංශෝධන කිරීමේ බලය පමණක් ජනතාව විසින් පාර්ලිමේන්තුවට පවරා දී ඇත. එම මුලධර්ම වලට පටහැනි සංශෝධන කල හැක්කේ ජනමත විචාරණයකින් ජනතාව ගේ අනුමැතිය ලබා ගැනීමෙන් පසුව පමණකි.

19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත ව්‍යවස්ථානුකුලව සම්මත වී නැති බව

ශ්‍රී ලංකාවේ ව්‍යවස්ථාවට අනුව යම් කිසි ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පතක් සම්මත කල හැකි ක්‍රම වේදය “ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීම” වශයෙන් XII වන පරිච්චේදයේ 82 වන හා 83 වන ව්‍යවස්ථා මගින් දක්වා ඇත.

එම 82 හා 83 ව්‍යවස්ථා දෙකටම අනුව 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත පරිලිමෙන්තුවේ 2/3 චන්දයකින් සම්මත කර ජනමතවිචාරණයක් පවත්වා ජනතාව එය අනුමත කළහොත් ජනාධිපති තුමා විසින් ඒ බව සටහන් කර අත්සන් තැබූ විට පමණක් ඒ පනත් කෙටුම්පත නිතිය බවට පත් වේ. තවම 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත පිළිබඳව ජනමත විචාරණයක් පවත්වා නැත. එම නිසා එය තවම නීතියක් නොවේ. මේ වන විට බලපැවැත්වෙන්නේ 18 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය තෙක් වූ ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පමණකි.

82 හා 83 ව්‍යවස්ථා වලින් 83 වැනි ව්‍යවස්ථාව බලවත් වේ. (මෙහි ව්‍යවස්ථා වශයෙන් පවසන්නේ ව්‍යවස්ථාවේ යම් ආංකික වගන්තියක් සලකන්නේ එම ආංකික ව්‍යවස්ථාව ලෙස බැවිනි. එය ව්‍යවස්ථා සංශෝධන සමග පටලවා  නොගත යුතුය. මෙතෙක් 1978 ව්‍යවස්ථාව තුල ඇත්තේ සංශෝධන 17 ක් පමණි. 12 වැනි සංශෝධනයක් නැත. එමනිසා 18 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් ලෙස නම් කල සංශෝධනයක් පවතී). 83 වැනි ව්‍යවස්ථාව පවසන අරුත වන්නේ,  ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සදහා වූ යම් කිසි පනත් කෙටුම්පතක් 82 වැනි ව්‍යවස්ථාවට අනුකුල වුවත්,  එම පනත් කෙටුම්පත ව්‍යවස්ථාවේ 1,2,3,6,7,8,9,10,11 යන ව්‍යවස්ථා හෝ 30(2), 62(20) යන අනු ව්‍යවස්ථා වලට අනුකුල නොවන්නා වූ කාරණා සහිත පනත් කෙටුම්පතක් නම් එය පාර්ලිමේන්තුවේ දී  2/3 චන්දයකින් සම්මත කල පසු ජනමත විචාරණයකින්  ජනතාව සම්මත කර ඒ බව ජනාධිපති තුමා සහතික කරන තෙක් එම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත නීතියක් බවට පත් නොවන බවය.

ව්‍යවස්ථාව අර්ථ දැක්වීමේ බලය ඇත්තේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයටයි. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය 2002 වසරේදී අග විනිසුරු ප්‍රමුඛ සත් දෙනකුගෙන් සමන්විත විනිසුරු මඩුල්ලක් තීරණය කර ඇති පරිදි, ජනාධිපති තුමාට පාර්ලිමේන්තුව විසිරීමට ඇති බලය අහිමි කිරීම වසර 3කට වඩා වැඩි වන්නේනම් එය 3වන ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීමක් වන බවයි. එසේනම් යම් ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් එම උල්ලංඝනය සිදු කරන්නේනම්  එම සංශෝධනය නිතිය බවට පත්වීමට 83 වන ව්‍යවස්ථාවට අනුව කටයුතු කල යුතුය. ඒ අනුව පාර්ලිමේන්තුවේ දී  2/3 චන්දයකින් සම්මත කල පසු ජනමත විචාරණයකින්  ජනතාව සම්මත කර ඒ බව ජනාධිපති තුමා සහතික කල යුතුය. එසේ කරන තෙක් එම කෙටුම්පත නීතියක් බවට පත් නොවේ. 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පතට අනුව ජනාධිපතිට පාර්ලිමේන්තුව විසිරවිමේ බලය වසර 4 1/2ක් තෙක් අහිමි කර ඇත්තේය.

තව දුරටත් මේ බව, 2018 දී සත් දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විනිසුරු මඩුල්ලක් විසින් දෙන ලද තීන්දුවෙන්, පාර්ලිමේන්තුව් 2/3ක සම්මතය පමණක් ලබා ඇති 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පතට අනුව ජනාධිපති තුමාට පාර්ලිමේන්තුව විසිරවීමට ඇති බලය වසර 4 1/2 තෙක් අහිමි කර ඇති බව පැහැදිලි කර තිබේ. එනයින් 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත මගින් 3 වන ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය වී ඇති බව තහවුරු වේ.

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පතින් මෙකී උල්ලංඝනය සිදු වී ඇති බැවින් එය නීතියක් බවට පත් වීමට 83 වන ව්‍යවස්ථාවට අනුව අවශ්‍ය ජනමත විචාරණය පවත්වා නොමැති බැවින් සහ ඒ අනුව ජනාධිපතිතුමාගේ සහතිකය ලබා දී නොමැති බැවින් 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත තවම නීතියක් වී නොමැත.

මෙසේ නීතියක් වී නොමැති 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත නීතියක් ලෙස සලකමින් පාර්ලිමේන්තුව හෝ  විධායකය හෝ  අධිකරණය හෝ  කටයුතු කරන්නේනම් එය එම ආයතනයන් විසින් ජනතා පරමාධිපත්‍යය කොල්ල කෑමකි. ජනතාව විසින් එම ආයතන වලට ලබා දුන් විශ්වාසය භංග කිරීමකි.

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පතින් මිට අමතරව 30(2) අනු ව්‍යවස්ථාවද සංශෝධනය වී ඇත. එයින් මෙතෙක් පැවති ජනාධිපති ධුර කාලය වසර 6 සිට වසර 5 දක්වා සංශෝධනය කර ඇත. 83 වන ව්‍යවස්ථාවෙන් පවසන්නේ 30(2) අනු ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීමට ජනමත විචාරණයක් අවශ්‍ය බවයි. (ව්‍යවස්ථාවේ ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනය මෙහිදී නිවැරදි නැත. එවැනි ගැටළුවක් පවතින විට සිංහල මුල් ව්‍යවස්ථාවට අනුව කටයුතු කල යුතුය.) මෙම කාරණය අරභයාද 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත නීතියක් බවට පත්වීමට ජනමත විචාරණයක් පවත්වා එය ජනාධිපතිතුමා විසින් සහතික කල යුතුය. එසේ අවශ්‍ය ජනමත විචාරණය පවත්වා නොමැති බැවින් සහ ඒ අනුව ජනාධිපතිතුමාගේ සහතිකය ලබා දී නොමැති බැවින් 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත තවම නීතියක් වී නොමැත.

ව්‍යවස්ථානුකුලව නීතියක් නොවුවක් ව්‍යවස්ථානුකුල නීතියක් ලෙස ගෙන කටයුතු කරන සියළු දෙනාම එසේ කිරීමෙන් ව්‍යවස්ථා විරෝධිව කටයුතු කරන්නන් බවට පත් වේ.

ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය 2018 දී 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත අරභයා නඩුවක් කතා කිරීම නිසා 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත නීතිගත වී ඇති බවට සාවද්‍ය මතයක් සමහරුන් තුල පවතී. මෙම ලිපියේ මුලින් සදහන් කල පරිදි ශ්‍රී ලංකාවේ ව්‍යවස්ථාවට අනුව යම් කිසි ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පතක් සම්මත කල හැකි ක්‍රම වේදය “ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීම” වශයෙන් XII වන පරිච්චේදයේ 82 වන හා 83 වන ව්‍යවස්ථා මගින් දක්වා තිබේ. 82 හා 83 ව්‍යවස්ථාවන් වල හෝ ව්‍යවස්ථාවේ වෙන මොනයම් තැනක හෝ ජනමතවිචරනයකින් සම්මත කල යුතු ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් එසේ නොකොට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය නඩුවක් පිළිගැනීම මගින් සම්මත කල හැකි යැයි ප්‍රතිපාදන සලසා නැත.

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත තවම නීතියක් වී නොමැත. ව්‍යවස්ථානුකුලව දැනට වලංගු වන්නේ 18 වන සංශෝධනය දක්වා වූ ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පමණි.

මේ පිළිබඳව වැඩි දුරටත් විස්තර මතු ලිපියකින් ඉදිරිපත් කිරීමට බලාපොරොත්තු වෙමි.

හර්ෂ කුමාර් සුරියආරච්චි

By : A.A.M.NIZAM  – MATARA.

It was in 1980, the Government took the first step to enact the Voluntary Social Services Organisations (Registration and Supervision) Act. It sought to introduce a system of registration and supervision of activities of NGOs. However, this Act was not strictly implemented and the registration of NGOs was not strictly followed.

In 1990, a Commission was appointed to go into the activities of NGOs and to make recommendations for their proper functioning. The Commission made some recommendations and accordingly, regulations were passed under the Public Security Ordinance obligating compulsory registration of NGOs which have a turnover of Rs.50,000 and above. However, with the lapse of the Emergency Regulations, this system too lapsed.

In 1995 the Government introduced certain draft amendments to the 1980 Act providing for the establishment of an NGO Advisory Council and appointment of Interim Boards of Management to administer the affairs of NGOs. There were vehement protests against these provisions and implementation got stalled. However, a Secretariat for NGOs was established in 1996. Finally, it was only in 1998 the Parliament approved the draft legislation (Act No.8 of 1998).

Around April last year, the Government again introduced a draft legislation to amend the Voluntary Social Service Organizations (Registration and Supervision) Act, No 31 of 1980. The draft amendment was subjected to severe criticism by the NGOs. As a result, it was withdrawn.

As we can see from historical records, Sri Lanka has not been successful in their efforts to introduce regulations to supervise and scrutinise the NGOs in Sri Lanka. It is obvious that the extraordinary power” behind the NGOs is a real force to reckon with.

In many occasions NGO clout had caused deep annoyance to the Sri Lankan Government. We can take comfort because such experiences are not confined to Sri Lanka only. It has happened to many other countries.

Uganda has introduced a new Bill restricting the activities of NGOs, making registration compulsory and obliging them to be transparent about their reeipt and

In Cambodia a mew new law requires registration and annual reports to be filed with expenditure of foreign funds. NGOs can be disbanded if their activities jeopardise peace, stability and public order or harm the national security, national unity, culture and traditions of Cambodian society”.

Israel has passed a NGO Law” t to stigmatize left-wing and human rights organizations in

Israel as agents of foreign powers. The law singles out NGOs that receive the majority of their funding from foreign state entities, and is -fascistic law that harms democracy and silences dissent Israeli NGOs critical of the government – in particular the country’s continued occupation of the Palestinian territories – are facing severe new restrictions amid a toxic political climate on the right that has sought to label them as disloyal.

There are many reports indicating that the so-called NGO promoters, advocates of cooked up human rights violations, fund providers for subversive activities and who claim that they are more open to civil society such as the UK, Ireland, Australia also have restrictive measures against public opinion and against groups advocating accountability and .fair dealings.

In response to these Laws and Regulations the UN has appointed Maina Kiai as a special rapporteur to focus on freedom of expression and assembly. The EU organised a global forum of more than 200 civil society participants last December. Development branches of western governments, foundations and global NGOs are training and advising local groups on how to respond to new restrictions. Amnesty International has identified defending NGOs and human rights campaigners as one of its five strategic goals, and will launch a global campaign next year.

Similar to restrictions aforementioned exist in many countries elaboration restricted for space control and now let us concentrate on the reprehensive activities being carried out by foreign and terrorist servile NGOs in Sri Lanka.

The biggest folly of the Ranil/TNA government was making leading persons financially sound and their cronies who are keenly interested on certain fields the Minister of such subjects similar to the adage seeking divine solutions from the mother of the thief” (Horage ammagen Pena ahanawa).  Mano Ganeshan reportedly was a NGO head allegedly receiving funds from the terrorist diaspora and was responsible for inventing the diatribe relating to the absurd story about abduction of Northern by white vans when they visit Colombo.  When the joint opposition MP Udaya Gammanpila persistently raised the question in Parliament and demand to furnish details of white van abductions, names of victims and dates andplaces of such abductions the official government spokesman responded having dodged the questions several times saying that there had been no such abductions reported. 

When Minister of Justice Mr. Wijedasa proposed that the NGOs and INGOs must be regulated, this NGO-wala said that he preferred the term facilitated instead of regulated.

Ganeshan said that after he took office he has taken very many steps to ease the pressures in them as earlier the NGOs were considered as ‘traitors’ and ‘enemies’. He said that he has given strict instructions to the Director-General of the NGO Secretariat and his staff to consider NGOs and INGOs as partners in the state building. He stated that he has blessings from the Prime Minister Ranil Wickramasinghe who has clearly stated that this country is open to anyone and is not a fascist or autocratic country.

At a press conference organized by the Collective of Civil Society Organizations Executive Director of the Center for Policy Alternatives (CPA) and a Co-Convener of the Platform for Freedom, the notorious foreign servile anti-Sri Lankan Dr Paikiasothy Saravanamuttu, said that civil society was ‘shocked’ and ‘stunned’ that such a Cabinet paper could be presented and endorsed by the Government.  He said that the effect of the Cabinet Paper was to consider legislation that was so extensive and comprehensive in terms of all civil society actors.  He said the restrictions envisaged by the amendment would have had a chilling effect on civil society and would run completely contrary to the promises and commitments made by the Government with respect to good governance.

According to the draft amendment the NGO Secretariat is able to investigate complaints of misconduct in NGOs, criminal activities including terrorist financing and money laundering.  The Secretariat also has the powers to enter and inspect premises of NGOs.   Further, the Secretariat can obtain information related to financial activities of NGOs from banks.  The draft has also proposed further offences  for NGOs for actions, such as non-registration, not giving a publication of the organization and not providing information, that could have been administratively corrected.

Nishantha Prithviraj of the Sarvodaya Shramadana Movement said that the proposed draft amendment weakened people’s sovereignty. He pointed out the draft amendment was drafted without consulting civil society and was an injustice to civil society and the public at large. (Just see the actual status of the peo[;e’s sovereignity under the Ranil/TNA government?  Amendment or introduction of legislation should be drafted in consultation with civil society!)  He said existing laws could be used to deal with malpractices within organizations if there were any.  

The NGO named National Peace Council (NPC) is one of the worst anti Sri Lankan, anti

Buddhist and anti-Sinhalese NGOs in this country. Activities of NPC in the past are well known and Jehan Perera, who is the  Executive Director of the NPC, and is reportedly employed by the Norwegian government, for several years were attending the UNHRC sessions in Geneva lecturing against Sri Lanka and holding special meetings with foreign representatives attending the UNHRC  sessions attempting to convince them that the LTTE is only a people’s liberation organization, not a terrorist organization, and they are fighting to liberate the Tamil people of Sri Lanka from what he called oppressions, discriminations and  inhuman  treatment of the Sri Lankan security forces which he claimed are forcibly occupying the lands belonging to Tamils  and denying them freedom to pursue with their livelihoods. 

Even on 7^th January, this Norway employed Jehan Perera writing an article to the Island newspaper under the title Uniformity in governance is important for development drawing attention to President Gotabhaya Rajapaksa’s Throne Speech stated that although the first month of the new government has had many positive features to it, some of the government’s recent actions will not inspire confidence that the government is focused on implementing consistent policies. Instead it is giving the impression that it is tailoring policies to fit a political agenda, and they are  tend to engage in actions that have short term gains in mind even at the cost of the country’s long term future. He stated that there are several negative actions currently taking place that could potentially detract from the positive motivations of the government in seeking to enhance national security and promote development. He claims the president’s vision of rapid economic development as the solution to the country’s problems, including its ethnic conflict, will become more difficult to achieve under these circumstances.

In this article, he strongly criticises Police actions against certain offensive MPs, delivering the inaugural address from Anurdhapura, and constitutional amendments being envisaged by the President and the President’s promise to be the he sarcastically says that it ought to be his destiny to lead Sri Lanka on the right path instead of permitting partisan politics to lead the country astray, as it led his predecessors astray.

The NPC, whose annual funding is said to be in excess of 126 millions SL Rupees is funded by the USAID (Main contributor), MISEREOR  (The German Catholic Bishops’ Organisation for Development Coorporation), Asia Foundation, European Instrument for Democracy and Human Rights (EIDHR) ,US Department of State ,Catholic Agency for Overseas Development (CAFOD),  SPICE-MSI, FOKUS (based on the information provided in NPC website, Financial Report 2017).

The website of the above funding agency the Catholic Agency for Overseas Development gives CAFOD’s mission as promoting human development and social justice in witness to Christian faith and Gospel values. Depending entirely on foreign governments and agencies they carry on the White Man’s Burden and have a function similar to Christian missionaries during the high colonial era. The 10 member Governing Council of this NGO has only 2 members with Sinhala names.

Most of the foreign funded NGOs were established in Sri Lanka during the war against LTTE terrorism.  Most of these NGOs have engaged in brainwashing the people of Sri Lanka promoting federalism (or indirectly separatism).  For example, National Peace Council (NPC), considered in their vision statement published prior to the defeat of terrorism, the LTTE as an integral part of ‘their so-called solution’.  Clearly the NPC and similar ilk wanted to whitewash the LTTE and bring it out as a civilised entity.

These peace mongers and their colonial masters in the West were behind the propaganda on behalf of Tamil racism in general and the LTTE in particular. Their activities parallel the LTTE’s global propaganda campaign against the government of Sri Lanka and its people.

The Island dated March 4, 2011 under the heading Foreign funds galore for three NGOs” stated that 3 Sri Lankan NGOs received over Rs. 600million in 3 years and Norway was the leading donor”, The article revealed how a section of the international community was pouring money into Sri Lankan NGOs like the Centre for Policy Alternatives (CPA) and National Peace Council (NPC), Transparency International Sri Lanka, in spite of the conclusion of war against by our gallant security forces in May, 2009.

As per the report, the CPA has received Rs. 272.31 million during the 2008-2010 periods. The NPC and TI have received Rs. 171.23 million and 174.79 million, respectively. However, it is said that the country’s banking system has no records of the exact amount of funds received by NGOs over the past two to three decades. Some sources said that an enormous amount of funds had been received by NGOs since Feb. 2002, with some countries and the UNDP providing funds to the LTTE Peace Secretariat.

Pakyasothy Sarawanamuttu, the CEO of the Centre for Policy Alternatives (CPA) also has a similar reprehensive record of carrying out various activities against Sri Lanka.  Even during the recent Swiss Hoax he had made statements to NewYork Times accusing the Sri Lanka government and justifying the Swiss allegations saying that the Swiss Embassy employee Garnier Barrister Francis could have been abducted by the agents of the government.

Popular opinion indicate that although the NPC and other NGOs were playing lead roles during the Chandrika-Ranil failed regimes, and later during the Ranil-Sirisena yamapalana regime, attempting to brainwash the country from top political hierarchy to grass roots level, spending billions of rupees, the mass support received from the general public to eradicate terrorism in 2009 and to chase away  the above notorious regimes at the end of their terms  are clear proofs that the peace loving people of Sri Lanka are wiser than the so-called foreign servile and foreign funded PEACE prophets.

A regular contributor to the Island newspaper Mr. M. Arukgoda in his latest article to the Island states that the latest mission, after the failure of earlier vision, of these NGOs is said to be the work towards a political solution to the so-called ethnic conflict, reconciliation etc. He says that a few months after the elimination of the LTTE terror from our soil, we had every reason to believe that some notable elements of the US and their allies were rapidly making a case of war crimes against Sri Lanka on the basis of the conduct of her armed forces as well as political leadership. One of the motivations of this action is to cover-up their own continuing armed conflicts on large scales, involving major humanitarian catastrophes and causing the death of large numbers of civilians due to military actions in Iraq, Afghanistan and in some areas of Pakistan.

Mr. Arukgoda reveals that on 28th August 2009, the two kingpins of NGOs were reported addressing a close-door meeting convened by the US Institute of Peace (USIP). Another notable participant of this discussion was Teresita Schaffer of The Centre for Strategic and international Studies, one of the former US Ambassadors to Sri Lanka, who was very critical of the Sri Lankan government during her tenure of office in Sri Lanka. As per media reports, the duos from the two NGOs basically said at a meeting, in Washington D.C. with former Ambassador to Sri Lanka, Mr. Robert Blake, was what Blake wanted them to say.

After few months of these meetings, Ban Ki-moon appointed a panel to advice him on Sri Lanka’s alleged war crime charges and European Union gave conditional ultimatum on GSP

Plus. Thus these NGOs are the promoters of the notorious UNHCR Resolution welcomed by their yahapalanaya government and soon after the appointment of Ban Ki-moon panel, these Peace Vendors were back in the business by issuing statements one after the other to the foreign and local press supporting the Ban KI-moon’s panel and the EU’s conditions and condemning the actions of the Sri Lankan Government and its people as was usually done by them during the past and they started, once again, advocating solutions. The solutions they seek are from outside including foreign intervention. It is not surprising at all to learn that those who live on foreign funding are for foreign intervention.

Mr. Arukgoda in conclusion of his article claims that three years ago Modi’s government in India revoked licences of 25 foreign funded NGOs over ‘anti-national activities’ and the  pool of foreign-funded bodies shrunk there by almost half in two years.

The Government needs to be more concerned about the International NGOs (or INGOs). These INGOs have two in-built components. There is the foreign funding principal and the local NGO agent. The donor functions from overseas and provides the funds. The agent is engaged in the operations which could vary from building up a School for Blind to conducting seminars (mainly in English) at the five-star hotels.

One of the most important aspects about these foreign donors is that the donor NGO’s are not always non-governmental. For example, in Europe, there are many INGOs who receive 100% of its funds from their governments. In Canada, the Government has increasingly taken over the funding of Canadian NGOs. In Germany there are the ‘foundations’ linked with the political parties. Invariably, all of them thus have definite political agendas of their own. Just look around.  You will be surprised to note the number of foreign aided foundations” are being held by UNP MPs. It is hard to find a UNP MP without a foreign funded foundation in his name or in the name of their spouses. 

The time is very opportune for the government of President Gotabhaya Rajapaksa to ban immediately all leading anti-national NGOs, confiscate their assets, freezr their bank accounts and prosecute the leading figures for spreading anti-Sri Lankan propaganda and causing damage to the image of the country.  It is the wish of all peace loving, patriotic masses since a long time and it now lies as an obligation to be fulfilled by the Prersident..

(concluded)

Media Unit State Ministry of  Technology and Innovation.

The State Minister of Technology and Innovation gave instructions to the relevant officials to expedite the process of setting up a Timber Designing Innovation Centre (TDIC) and Timber Process Innovation Center (TPIC), an initiative envisaged to add value to the Sri Lankan timber industry and being implemented on cabinet approval.

The Coordinating Secretariat for  Science, Technology and Innovation (COSTI) functioning under the State Ministry of Technology and Innovation in collaboration with the University of Moratuwa and University of Sri Jayawardenapura, are assigned the task of setting up these two timber innovation centers.

 Once these two innovation centers begin operations, the country will be given the opportunity of introducing timber based innovation designs to the high end global export market with these centres operating as fully fledged timber innovation centers in future.

Through the successful operation of this centres, the Ministry expects to accomplish the long-term outcomes such as establishing the Moratuwa area as a  region of excellence in timber product designs, upscale and redefine small timber manufacturers in Sri Lanka, capacity building through trainings, knowledge and technology transferring, job creation in timber industry creating a unique branding identified for Sri Lankan timber designs and protecting it through intellectual property, enhancing high-end export market opportunities for Sri Lankan timber and timber based products, increasing  the GDP contribution of timber and timber based products, and increasing innovative timber exports targeting economic growth.

Ensuring the successful implementation of the project a tripartite MOU was entered into between University of Moratuwa, University of Sri Jayawardanapura and COSTI functioning under the Ministry of Technology and Innovation. Funds have been handed over to the respective Universities to undertake relative activities identified for implementation under TPIC and TDIC in the plan of action of the ministry.

University of Sri J’pura is in the process of conducting 4 researches on timber process innovation under TPIC and ready to launch an online platform for all levels of timber industrialists. ­­­­­­­­­­­­­

 Parallel to this initiative, cabinet approval has been granted for Sri Lanka to secure membership of the International Tropical Timber Organization (ITTO).

Media Unit

State Ministry of  Technology and Innovation.

මාධ්‍ය ඒකකය තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය.

ශ්‍රී ලාංකීය දැව කර්මාන්තය සඳහා අගය එකතු කිරීමේ අරමුණෙන් අමාත්‍ය මණ්ඩල අනුමැතිය යටතේ දැව නිර්මාණ නවෝත්පාදන මධ්‍යස්ථානයක් සහ දැව පිරිසැකසුම් නවෝත්පාදනමධ්‍යස්ථානයක් ස්ථාපනය කිරීමට පියවර ගෙන ඇති අතර එම කටයුතු කඩිනම් කරන ලෙස තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන රාජ්‍ය අමාත්‍ය තිලංග සුමතිපාල මහතා විසින් අදාල නිලධාරීන්ට උපදෙස් දෙනු ලැබීය.

ශ්‍රී ලාංකීය දැව කර්මාන්තය සඳහා අගය එකතු කිරීමේ අරමුණෙන් තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය යටතේ ක්‍රියාත්මක වන විද්‍යා තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන සම්බන්ධීකරණ ලේකම් කාර්යාලය (COSTI), මොරටුව සහ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්ව විද්‍යාල එක්ව මෙම දැව නිර්මාණ නවෝත්පාදන මධ්‍යස්ථානය (TDIC) සහ දැව පිරිසැකසුම් නවෝත්පාදන මධ්‍යස්ථානය (TPIC) ස්ථාපනය කිරීමට නියමිතය.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               මෙම මධ්‍යස්ථාන සාර්ථක අයුරින් ක්‍රියාත්මක වීමෙන් ශ්‍රී ලාංකීය දැව හා දැව පදනම් කරගත් නිෂ්පාදන හා නවෝත්පාදන නිර්මාණයන් තරගකාරී නවීන ගෝලීය වෙළෙඳපොළ වෙත හඳුන්වා දීමට හැකියාව උදාවන අතර, ශ්‍රී ලාංකීය දැව කර්මාන්තයේ උන්නතිය සඳහා අංග සම්පූර්ණ සේවා සපයන මධ්‍යස්ථාන ලෙස ද මේවා ඉදිරි අනාගතයේ දී ක්‍රියාත්මක වනු ඇත.

මධ්‍යස්ථාන ද්විත්වයෙහි සාර්ථක ක්‍රියාත්මක වීම හරහා,

දැව නිෂ්පාදන නිර්මාණ හා ආශ්‍රිත විශේෂ කලාපයක් බවට මොරටුව ප්‍රදේශය පත්කිරීම, ශ්‍රී ලාංකීය කුඩා දැව නිෂ්පාදන කර්මාන්තයන් වැඩිදියුණු කිරීම සහ ඒ සදහා නව අර්ථකථනයක් සැපයීම, පුහුණුකිරීම්, දැනුම හා තාක්ෂණය පවරා දීම හරහා ධාරිතා ගොඩනැංවීම, දැව කර්මාන්ත අංශයේ රැකියා උත්පාදනය, ශ්‍රී ලාංකීය දැව නිර්මාණ සඳහා අනන්‍ය වූ සුවිශේෂී සන්නාමයක් නිර්මාණය කිරීම හා බුද්ධිමය දේපළ හිමිකම් මගින් එය සුරක්ෂිත කිරීම, ශ්‍රී ලාංකීය දැව සහ දැව ආශ්‍රිත නිෂ්පාදන සඳහා උසස් තත්වයේ අපනයන වෙළඳපොළක් නිර්මාණය කරදීම, දැව හා දැව ආශ්‍රිත නිෂ්පාදන මගින් දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය සඳහා දායකත්ව ප්‍රතිශතය ඉහළ නැංවීම සහ ආර්ථික සංවර්ධනය උදෙසා දැව නවෝත්පාදන අපනයනය ඉහළ නැංවීම වැනි දිගුකාලීන අරමුණු ඉටුකර ගැනීම අමාත්‍යාංශයේ ඉලක්කයයි.

මෙම ව්‍යාපෘතිය සාර්ථකව ක්‍රියාවට නැංවීම උදෙසා මෙම දැව නවෝත්පාදන මධ්‍යස්ථාන ද්විත්වය ස්ථාපිත කිරීම වෙනුවෙන් මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලය, ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලය සහ තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන අමාත්‍යාංශය වෙනුවෙන් ඒ යටතේ ක්‍රියාත්මක වන COSTI අංශය අතර ත්‍රෛපාර්ශ්වික  අවබෝධතා ගිවිසුමකට එළඹ තිබේ. ක්‍රියාකාරී සැලැස්ම යටතේ හඳුනාගනු ලැබ ඇති අදාළ ක්‍රියාකාරකම් සිදු කරනු පිණිස අමාත්‍යාංශය විසින් මෙම මධ්‍යස්ථාන ද්විත්වය සඳහා අවශ්‍ය මූලික මූල්‍ය ප්‍රතිපාදන අදාළ විශ්වවිද්‍යාල වෙත ලබාදී ඇති අතර ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලය තුළ දැව පිරිසැකසුම් නවෝත්පාදන මධ්‍යස්ථානයට අදාල පර්යේෂණ හතරක් මේ වන විටත් සාර්ථකව පවත්වමින් සිටි. ඒ යටතේ අන්තර්ජාලය හරහා සියලු මට්ටම් වල කර්මාන්තකරුවන්ට සම්බන්ධ විය හැකි වේදිකාවක් දියත් කිරීමට ඔවුන් සූදානමින් සිටී.

මේ හා සමගාමීව ශ්‍රී ලාංකීය දැව කර්මාන්තය සහ ඒ හා අදාළ නව ව්‍යාපෘති ශක්තිමත් කිරීමේ අරමුණින් ජාත්‍යන්තර ඝර්ම කලාපීය දැව සංවිධානයේ (ITTO) සාමාජිකත්වය ශ්‍රී ලංකාවට ලබා ගැනීම සඳහා ද අමාත්‍ය මණ්ඩල අනුමැතිය හිමි වී තිබේ.

මාධ්‍ය ඒකකය

තාක්ෂණ හා නවෝත්පාදන රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශය.