ආචාර්ය සරත් ඔබේසේකර Kandidat Tekhnicheskikh Nauk (1977)Кандидат технических наук

ඉතිහාසය පෙන්වා දෙන්නේ පැරණි පද්ධතියක් පෙරළා දැමීම, ස්ථාවර නව පද්ධතියක් ගොඩනැගීමට වඩා පහසු බවයි. 1917 රුසියානු විප්ලවයෙන් පසු ජයග්‍රාහී බොල්ශෙවික්වරුන්ට තේරුම් ගියේ සටනකදී ඇති වූ එකමුතුකම, රජය පවත්වාගෙන යාමේදී අනිවාර්යයෙන්ම පවතින්නේ නැති බවයි. අද ශ්‍රී ලංකාවේ Janatha Vimukthi Peramuna සහ National People’s Power පිළිබඳව පවතින සාකච්ඡාවන් ද ඒ සමාන තත්ත්වයක් සිහිපත් කරයි.

Vladimir Leninගේ නායකත්වයෙන් White Russians” ලෙස හැඳින්වූ විප්ලව විරෝධී බලවේග පරාජය කළ පසු බොල්ශෙවික්වරුන් ජයග්‍රහණය කළත් රට සම්පූර්ණයෙන්ම ක්ලාන්ත වී තිබුණි. ආර්ථිකය කඩා වැටී තිබුණි. කර්මාන්ත අක්‍රීය වී තිබුණි. කෘෂිකර්මය විනාශ වී තිබුණි. දුර්භික්ෂය රට පුරා පැතිර ගියේය. විප්ලවීය සටන් පාඨ වලින් ජනතාවට ආහාර සැපයීමට හෝ රට නැවත ගොඩනැගීමට නොහැකි විය.

බොල්ශෙවික් නායකත්වය තුළම ඉක්මනින්ම මූලික මතභේද මතුවිය.

ලෙනින් සහ ට්‍රොට්ස්කි – වෙනස් දැක්මක්

Leon Trotsky, රතු හමුදාවේ ප්‍රධාන නිර්මාණකරුවන්ගෙන් කෙනෙකු වූ අතර, විප්ලවය ජාත්‍යන්තර මට්ටමින් පැතිරිය යුතු බව විශ්වාස කළේය. රුසියාවේ සමාජවාදය තනිවම දිගුකාලීනව පවත්වාගෙන යා නොහැකි බවත් ලෝක විප්ලවීය ශක්තිය අවශ්‍ය බවත් ඔහු තර්ක කළේය.

එහෙත් Joseph Stalin ඇතුළු අනෙකුත් නායකයන් එක් රටක සමාජවාදය” යන අදහස ඉදිරිපත් කළහ. එනම්, පළමුව රට තුළ බලය සහ පද්ධතිය ස්ථාවර කර ගැනීමයි.

Vladimir Leninට පවා පක්ෂය තුළ වැඩිවන බյուրෝක්‍රසි, බලය එක් තැනකට සංකේන්ද්‍රණය වීම සහ අධිකාරීවාදී ස්වභාවය පිළිබඳව කනස්සල්ලක් ඇතිවිය. කම්කරුවන්ගේ නිදහස සඳහා ආරම්භ වූ විප්ලවය, ක්‍රමයෙන් දැඩි රාජ්‍ය යන්ත්‍රණයක් බවට පත්විය.

අවසානයේදී අභ්‍යන්තර පිරිසිදු කිරීම්, මතවාදී ගැටුම්, විරුද්ධ මත මර්දනය සහ ට්‍රොට්ස්කි පවා අතහැර දැමීම සිදුවිය. එකම අරමුණක් වෙනුවෙන් සටන් කළ අය, පසුව බලය සහ ප්‍රතිපත්ති පිළිබඳ ප්‍රතිවාදීන් බවට පත්විය.

විප්ලවීය ව්‍යාපාරවල පොදු ගැටලුව

මෙය රුසියාවට පමණක් සීමා වූ දෙයක් නොවේ.

විරෝධතා ව්‍යාපාර බොහෝවිට එකමුතුව පවතින්නේ ඔවුන්ට පොදු විරෝධියෙකු” සිටින නිසාය. නමුත් බලය ලබාගත් පසු දුෂ්කර ප්‍රශ්න මතුවෙයි.

• ආර්ථිකය කළමනාකරණය කරන්නේ කෙසේද?
• මතවාදයද ප්‍රායෝගිකත්වයද ප්‍රමුඛ විය යුතුද?
• කොපමණ සම්මුතියක් පිළිගත හැකිද?
• විප්ලවීය කථාව සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලනය එකට ගෙන යා හැකිද?
• විශ්වාසය සහ දක්ෂතාව අතර සමතුලිතතාව පවත්වාගන්නේ කෙසේද?

මෙවැනි ගැටුම් බොහෝ පශ්චාත් විප්ලවීය සමාජවල දක්නට ලැබේ.

ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳ සිතා බැලීමක්

අද ශ්‍රී ලංකාව විප්ලවීය රුසියාවක් නොවේ. එවැනි සෘජු සමානකම් අසාධාරණ වේ. එහෙත් ඇතැම් දේශපාලනික තත්ත්වයන් සිතා බැලීමට හේතු සපයයි.

Janatha Vimukthi Peramuna ආරම්භයේදී අසමානතාව, දූෂණය සහ පාලක පන්තියට එරෙහි වූ විප්ලවීය ව්‍යාපාරයක් විය. පසුව, විශේෂයෙන් National People’s Power සමඟ එකතු වීමෙන්, එය වෘත්තිකයන්, තරුණයන්, විද්වතුන්, කම්කරුවන් සහ සිවිල් සමාජය ආකර්ෂණය කරගත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන බලවේගයක් බවට පරිවර්තනය වීමට උත්සාහ කළේය.

විරෝධතා ව්‍යාපාරයකින් පාලන වගකීමකට මාරුවීමේදී අභ්‍යන්තර ගැටුම් මතුවීම ස්වාභාවිකය.

සමහර ආධාරකරුවන්ට මතවාදී පවිත්‍රතාව සහ වේගවත් වෙනස්කම් අවශ්‍ය වේ. තවත් පිරිසකට ප්‍රායෝගික පාලනය, විදේශ ආයෝජන, ආර්ථික ස්ථාවරත්වය සහ ජාත්‍යන්තර සහයෝගිතාව අවශ්‍ය වේ.

රුසියාවේ අත්දැකීම පෙන්වන්නේ:

• අදහස්වාදීන් සහ ප්‍රායෝගිකයන් අතර ගැටුම් ඇතිවන බව,
• බුද්ධිමතුන් සහ භූමියේ ක්‍රියාකාරීන් එකඟ නොවන බව,
• සහ අසාර්ථක ආර්ථිකයක් විවේචනය කිරීමට වඩා එය පාලනය කිරීම ඉතා දුෂ්කර බවයි.

ආර්ථික යථාර්ථය අවසානයේ ජය ගනී

රුසියානු විප්ලවයෙන් පසු බොල්ශෙවික්වරුන්ට දැඩි සමාජවාදී ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිවලින් පසුබැසීමට සිදුවිය. ආර්ථිකය කඩා වැටීම හේතුවෙන් New Economic Policy (NEP)” හඳුන්වා දී සීමිත පෞද්ගලික ව්‍යාපාරවලට ඉඩ ලබා දෙන ලදී.

විප්ලවීය රජයන්ට පවා අවසානයේ මුහුණ දීමට සිදුවන්නේ ආර්ථික යථාර්ථයටය.

• කර්මාන්ත සඳහා දක්ෂ සේවකයන් අවශ්‍යය,
• ආයෝජකයන්ට ස්ථාවරත්වය අවශ්‍යය,
• කෘෂිකර්මයට කාර්යක්ෂමතාව අවශ්‍යය,
• ජනතාවට සටන් පාඨ නොව රැකියා අවශ්‍යය.

අද ශ්‍රී ලංකාවද මුහුණ දෙන්නේ:

• ණය ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම,
• बेरोज़गारी / बेरोज්ගාරීත්වය,
• මොළ ගලායාම,
• කර්මාන්ත පසුබෑම,
• සහ තාක්ෂණික හා වෘත්තීය පුහුණුවේ දැඩි අවශ්‍යතාවය වැනි ගැටලුවලටය.

වම, දකුණ හෝ මධ්‍යස්ථ — කිසිදු රජයකට මේ යථාර්ථයන් මඟහැරිය නොහැක.

අභ්‍යන්තර බෙදීම්වල අනතුර

ඉතිහාසය තවත් පාඩමක් උගන්වයි. විප්ලවීය ව්‍යාපාර තමන්ගේම අභ්‍යන්තර සැකයන් සහ කණ්ඩායම්වාදය නිසා දුර්වල විය හැකිය.

බොල්ශෙවික්වරුන් මුලදී සාමූහික නායකත්වය” ගැන කතා කළත්, පසුව අභ්‍යන්තර බල අරගල නිසා මධ්‍යගත බලය සහ භීතිය ඇතිවිය. නිර්මාණාත්මක විවේචනය පවා අනතුරුදායක විය. දක්ෂතාවයට වඩා පක්ෂපාතීත්වය වැදගත් විය.

ශ්‍රී ලංකාවට මෙයින් ලැබෙන පාඩම පැහැදිලිය:

සාර්ථක දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් විවාදය ඉවසාගත යුතුය. විශේෂඥ දැනුම අගය කළ යුතුය. වෙනස්වන යථාර්ථයට අනුව හැඩගැසිය යුතුය. වෙනස් මතයක් ද්‍රෝහීකමක් ලෙස නොදැකිය යුතුය.

වැදගත්ම පාඩම

රුසියානු විප්ලවයෙන් ලැබෙන විශාලතම පාඩම වන්නේ මෙයයි:

පැරණි පද්ධතියක් විනාශ කිරීමෙන් පමණක් හොඳ නව පද්ධතියක් ස්වයංක්‍රීයව බිහි නොවේ.

ආයතන ගොඩනැගීම, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ආරක්ෂා කිරීම, අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස පවත්වාගෙන යාම, දක්ෂ කර්මාන්ත සංවර්ධනය කිරීම සහ ආර්ථිකය කළමනාකරණය කිරීම සඳහා අවශ්‍ය වන්නේ ඉවසීම, සම්මුතිය සහ තාක්ෂණික දක්ෂතාවයයි.

ජාතීන් දිගුකාලීනව පවතින්නේ මතවාදයෙන් පමණක් නොව, විනයගරුක පාලනය, නිෂ්පාදනශීලී පුරවැසියන් සහ විවේචනවලට පවා සවන් දෙන නායකත්වය මතය.

ශ්‍රී ලංකාවේ අනාගතය තීරණය වන්නේ කවුරුන් විප්ලවීය”, ජාතිකවාදී”, සමාජවාදී” හෝ ලිබරල්” යැයි කියනවාද යන්නෙන් නොව — රැකියා නිර්මාණය කිරීමට, ස්ථාවරත්වය පවත්වාගෙන යාමට, කර්මාන්ත සංවර්ධනය කිරීමට සහ බෙදී ගිය සමාජයක් එක් කිරීමට කවුරුන්ට හැකිද යන්න මතය.

සුභ පැතුම්,

ආචාර්ය සරත් ඔබේසේකර