ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ජනතාවට දෙන්න.

December 5th, 2018

ලසන්ත වික්‍රමසිංහ (ලේකම්, තොරතුරු තාක්ෂන වෘත්තීයවේදීන්ගේ සංසදය)

මේ මොහොතේ රටේ ඇතිවී තිබෙන තත්වය, ඇත්ත ඇති සැටියෙන් තේරුම් ගැනීම සෑම රටවැසියෙකුගේම යුතුකමක් හා වගකීමක් වෙනවා. ඒ නිසා තමයි අපි තීරණය කළේ මේ සම්බන්ධව සාධාරණ අපක්ෂපාතී මතයක් ජනතාවගේ පැත්තේ සිට ඉදිරිපත් කළ යුතු කියා.

ආර් සම්බන්ධන් ඇතුළු දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ මන්ත්‍රීවරුන් විසින් නොවැම්බර් 29 වන දින ජනාධිපතිවරයා වෙත යොමු කළ ලිපිය මඟින් ඉල්ලා සිටින්නේ ඔක්තෝම්බර 26 වැනිදාට පෙර තත්වයක් යළි ඇති කරන ලෙසයි. එසේම කතානායක කරූ ජයසූරිය මහතා විසින් නොවැම්බර් 5 වන දින නිකුත් කරන ලද නිවේදනයේද සඳහන් වන්නේ පෙර පැවති තත්වය ඔහුට පිලිගන්නට සිදු වන බවකි. එසේ නම් ඔක්තෝම්බර් 26 වනදාට පෙර පැවති තත්වය කුමක්ද යන්න නිවැරදිව තේරුම් ගැනීම අත්‍යවශ්‍යය කාරණයක්.

ඔක්තෝම්බර් 26 වනදාට පෙර පැවතියේ එක්සත් ජාතික පෙරමුණ සහ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය එක්ව සාදාගත් ජාතික ආණ්ඩුවකි. මන්ත්‍රීවරුන් 16 ක් පමණක් හිමි දෙමළ සන්ධානයේ ආර්. සම්බන්ධන් මහතා විපක්ෂ නායකවරයා විය. ආසන 6ක් පමණක් හිමි ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විපක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයා විය. එපමණක් නොව, විපක්ෂ නායක මෙන්ම විපක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයාද ආණ්ඩු පක්ෂයේම ඉත්තන් දෙදෙනෙකු වූ බව මෙරට පොදු ජනයාට රහසක් නොවීය. ඔක්තෝම්බර් 26 වනදාට පෙර පැවති පාර්ලිමේන්තුව තුළ මේ රටේ ජනතාවගේ මතය  නිවැරදි ලෙස නියෝජනය නොවූ බව කිසිදු මධ්‍යස්ථ පුද්ගලයෙකුට බැහැර කළ නොහැකියි. එනම් ඔක්තෝම්බර් 26 වනදාට පෙර පැවති පාර්ලිමේන්තුව නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියන සංකල්පය අනුව, ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී පාර්ලිමේන්තුවක්.

දැන්, ආර්. සම්බන්බධන් ඔක්තෝම්බර් 26 වනදාට පෙර පැවති තත්වය යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ තමන්ට නැවත විපක්ෂ නායක කම ලබාගැනීමත්, එක්සත් ජාතික පෙරමුණේ අයෙකු අගමැති කරවීමත් යළි සිදු කරන්න කියන එකයි. එසේම කතානායකවරයා පෙර පැවති තත්වය පිලිගැනීම යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ කුමක්දැයි පැහැදිලි නැත. ඔක්තෝමබර් 26 වනදා, ප්‍රථමයෙන්ම සිදු වූයේ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය ජාතික ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වීමත් සමඟම පාර්ලිමේන්තුවේ සංසුතිය වෙනස් වීමයි. එනිසා ඊට පෙර පැවති තත්වයක් ඇති කිරීමට නම් යළි එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය සහ එක්සත් ජාතික පෙරමුණ එක්ව ආණ්ඩුවක් පිහිටවිය යුතුය. ආර්. සම්බන්ධන් මහතා හෝ කරූ ජයසූරිය මහතා හෝ එවැන්නක් සඳහා ප්‍රකාශ නිකුත් කිරීම විහිළුවකි.

මේ මොහොතේ අග්‍රාමාත්‍යවරයාට විරුද්ධව 122 ක පමණ සංඛ්‍යාවක් පාර්ලිමේන්තුව තුළ සිටින බව සත්‍යක්. නමුත් දෙමළ ජාතික සන්ධානය හෝ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හෝ එක්සත් ජාතික පෙරමුණ සමඟ එක්ව ආණ්ඩුවක් සකස් කරන බව මෙතෙක් ප්‍රකාශ කර නැත. එවැනි තත්වයක් තුළ එම 122 න් එම පක්ෂ දෙකේ මන්ත්‍රීන් සංඛ්‍යාව අඩු කළ විට එක්සත් ජාතික පෙරමුණ සමඟ මන්ත්‍රී වරුන් 100ක් පමණ සිටින බව පේනවා. 225න් 122 අඩු කළ විට, ආණ්ඩු පක්ෂය සමඟ 103 ක් පමණ මන්ත්‍රීවරුන් සිටින බව හිතන්න පුලුවන්.  එනිසා පැහැදිලිවම කිසිදු පාර්ශවයකට  පාර්ලිමේන්තුව තුළ 113 ක බහුතරයක් නැත. නමුත් පාර්ලිමේන්තුවේ දැනට වැඩිම පිරිසක් සිටින්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ප්‍රමුඛ කණ්ඩායමට බව පෙනෙන්නට තියෙනවා. සුළුතර ආණ්ඩු නීතිවිරෝධී නැහැ. 2005 දී මහින්ද රාජපක්ෂ රජය ආරම්භ කරන ලද්දේ සුලුතර ආණ්ඩුවක් ලෙසයි. ඉන් පෙරද යම් යම් අවස්ථාවල ශ්‍රී ලංකාවේ සුලුතර ආණ්ඩු තිබුණා. නමුත් සුළුතර ආණ්ඩුවකට වැඩ කරගෙන යාම අපහසුයි.

ඊට විරුද්ධ පාර්ශය විසින් ස්ථාවර නියෝගවලට අනුව විශ්වාස භංග යෝජනාවක් ගෙන ඒම හෝ පනතක් පරාජය කිරීම හෝ සිදු කළ හැකිය. නමුත් යළිත් වරක් පාර්ලිමේන්තුව තුළ වැඩි දෙනෙකුගේ විශ්වාසය දිනාගත් පුද්ගලයා වන්නේ කුමන පාර්ශවයක අයෙක්ද කියන ගැටලුව මතු වෙනවා. දෙමළ ජාතික සන්ධානයට හා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට විපක්ෂයේ සිටිමින් එක්සත් ජාතික පෙරමුණු ආණ්ඩුවකට සහය දිය නොහැකිය. එනිසා රට නැවත වතාවක් පත් වන්නේ තීරණයක් නොමැති තත්වයකටයි.

එවැනි අවස්ථාවක කළ යුතු සුදුසුම දෙය පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර මහජනතාව කැමති ආණ්ඩුවක් සකස් කරන්නට ඉඩ ලබා දීම බව අවිවාදිතය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යනු එයයි. නමුත් දැන් ඇති වී තිබෙන ගැටලුව වන්නේ 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මඟින් ඒ සඳහා ප්‍රතිපාදන අහුරා ඇතිද යන්නයි. යම් හෙයකින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් එසේ තීරණය කළහොත් , 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මුලුමනින්ම ප්‍රජාතන්ත්‍රවිරෝධී ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් බව ඉන් කියැවේ. එසේම 2002 දී එවැනිම වූ ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් ඉදිරිපත් වූ අවස්ථාවකදී සත්පුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලක් විසින් ජනාධිපතිවරයා සතු පාර්ලිමේන්තුව විසිරුවා හැරීමේ බලතල ඉවත් කිරීම මඟින් ව්‍යවස්ථාදායකය, අධිකරණය සහ විධායකය අතර ඇති බලතුලනය බිඳ වැටී ජනතා පරමාධිපත්‍ය බලයට හානි වන බවට තීරණය කර ඇති බව අප අමතක කළ යුතු නැත. 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත ශ්‍රේෂ්ටාධිකරණය වෙත ගිය අවස්ථාවේ ඒ නඩු තීන්දුව අමතක වී ඇති බවක් නීති විශාරදයෝ පෙන්වා දෙති. ඒ නිසා දැන් ඉතාම පැහැදිලියි ශ්‍රේෂ්ටාධිකරණය 2002 දුන්නු තීන්දුව කොතරම් නිවැරදි ද කියන කාරණයත් , 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය කොතරම් ව්‍යවසනයක්ද කියන කාරණයත්.

ඇමරිකාව සහ බරහිර රටවල් විසින් ඉරාකයට, ලිබියාවට, සිරියාවට, යේමනයට,  ලබා දුන්නු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අපට මතකයි. ඔවුන් කිව්වේ ඉරාකයේ, ලිබියාවේ, සිරියාවේ ජනතාවට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ලබාදෙනවා කියලයි. නමුත් ඔවුන් ඒ රටවලට කළ දේ අප කවුරුත් දන්නවා. ඒ නිසා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියන සටන් පාටය බොරුවට අතේ තියාගෙන ඇත්ත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වළක්වන්න කටයුතු කිරීම ඉතාම භයානක ප්‍රතිපල අත්කරලා දෙන්න පුලුවන්.

ජනාධිපතිවරයාට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින්න හැකියාව ඇතැයි අධිකරණය තීන්දු කළොත් ජනතාවට තමන් කැමති රජයක් තෝරන්න අවස්ථාව ලැබිලා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට මඟ විවර වනවා. එහෙම නොවුනත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට ඇති මඟ ඇහිරෙනවා. එවැනි අවස්ථාවක පාර්ලිමේන්තුවේ ඉන්නේ අපේ ජනතා නියෝජිතයින් නම් ඔවුන්ගේ වගකීම විය යුත්තේ එක එක ආතභූත තර්ක ඈදාගෙන මේ රටේ ජනතාවගෙන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය උදුරා නොගෙන සියලු දෙනාගේම කැමැත්තෙන් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා මහමැතිවරණයකට යාමට යෝජනාවක් සම්මත කරගැනීමයි.

ඇත්ත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ජනතාවට ලබා දීම පැත්තක තියලා තානාපති කාර්යාල එක්ක කුමන්ත්‍රණය කරලා රට අස්ථාවර නොකර පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවලා මහමැතිවරණයක් පවත්වා, “තානාපති ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය” පරදා “ජනතා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය” ස්ථාපිත කරන්න මැදිහත් වෙන්න කියලා සියලු පාර්ශව වෙතින් මේ රටේ වෘත්තිකයන් ලෙස අප ඉල්ලා සිටිනවා. කාට හරි ‘මහ මැතිවරණයක් එපා!’ කියලා සටන් කරන්න ඕනා නම්, මහ මැතිවරණයක් එපා කියලා සටන් කරන්න. එහෙම නැතුව, ජනතාවගේ ඡන්ද බලය උඳුරගන්න සටන් කරලා, ඒකට “ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය” කියලා ව්‍යාජ ලේබල් අලවලා, වචනවල අර්ථ විකෘති කරලා ජනතාව රැවටීමට කටයුතු නොකළ යුතු බව අපි සියලුම මහජන නියෝජිතයන්ට අවධාරණය කරනවා.

ඉංජිනේරු කපිල පෙරේරා, (සභාපති, තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තීය වේදීන්ගේ සංසදය)

 

රටේ අධිකාරි බලය සතු විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය සහ අධිකරණය යන තුනම තවමත් අසමත් වෙලා තියෙනවා මේ පවතින අර්බුදයට විසඳුමක් දෙන්න. විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය සහ අධිකරණය ලබාදුන් තීරණ සියල්ලෙන්ම සිදුවුණේ තත්වය තව තවත් ව්‍යාකුල බවට පත්වීම. මේ අර්බුදය එක් වරම ඇතිවූ යමක් ලෙස හෝ දේශපාලන හෝ ව්‍යවස්ථා අර්බුදයක් ලෙස හෝ කුමන්ත්‍රණ හෝ බල අරගල ලෙස හෝ ලඝු කොට නිර්වචනය කළ නොහැකියි.

අද පවතින තත්වයට රට පත්වුණේ, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නැත්තටම නැති යුගයක අවසාන ප්‍රතිපලය ලෙස. කැබිනට් මණ්ඩලයේ අනුමැතිය නොමැතිව සිංගප්පූරු ගිවිසුම අත්සන් කෙරුණා. පනත් රාශියක් අධිකරණයට එකක් පෙන්නා පසුව කාරකසභා අවස්ථාවල වෙනස් කරලා සම්මත කළා. ජනතාවගේ වෘත්තිකයන්ගේ, විද්වතුන්ගේ හඬට සවන් නොදී, කවුරු කෙසේ කීවත් එට්කා ආදී රට වනසන ගිවිසුම් අත්සන් කරන බවට හිටපු අගමැති සපත කළා. රට බෙදන, රට විකුණන සහ හොරා කන ප්‍රතිපත්තියක කටයුතු සිද්ධ වුණා. මේ වගේ යහපාලනය සම්මුති වාදය වගේ ලේබල් ගහගෙන ඊට සම්පූර්ණයෙන්ම පරස්පර ආකාරයේ කටයුතු කෙරෙමින් පැවතුණා. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයෙහි මූලිකම අංගයක් වූ ඡන්දය දිනෙන් දිනම ජනතාවගෙන් ඈත් කළා.

ඉන්පසුව සභාග ආණ්ඩුව අවසන් වෙනවා ආණ්ඩු පාර්ශවයේ පාර්ශවයන් වෙන් වීමත් සමග. තවදුරටත් පැවති ආණ්ඩුව වලංගු වෙන්නේ නෑ එයින් මතුවට. එතැන් සිට බොහෝ දේ සිදුවෙනවා, වියවුලෙන් වියවුලට පත්වෙන ආකාරයේ. පවතින ව්‍යවස්ථාව සහ නීතිරීති මත එකවර තීරණයක් නොදී අධිකරණය අතුරු තහනම් නියෝග ආදිය පනවමින් කල්ගන්නා අතරේ විවිධ පාර්ශව බොරදියේ මාළු බාමින්, පාර්ලිමේන්තුවේ රැස්වෙමින් නොගැලපෙන ක්‍රියා රාශියක් සිදුවෙනවා.

පැහැදිලිව ජනතාව ලෙස අපි මේ පවතින වාතාවරණයට විරුද්ධයි. මේ විකාර විගඩම් සියල්ල අවසන් කලයුතුයි. නමුත් මීට පෙර පැවති ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී ක්‍රියාවලියටත් විරුද්ධයි. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගිලිහුණු රාජ්‍යයක් පවත්වාගෙන යාමේ ප්‍රතිපලය තමා අද අපි මේ දකින්නේ. එම නිසා දැන් මේ සිදුවීම් සියල්ලේ නිවැරදි කොතනදැයි විමසීමට නොහැක්කේ පෙර පැවති රජයේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භයේ සිටම වැරදි වූ හෙයිනි. ඒ ගෙන ආ ප්‍රතිපත්ති මත රනිල් වික්‍රමසිංහ, මලික් සමරවික්‍රම ආදී වූ මැති ඇමතිවරු ඉවත් කිරීම නිවැරදි බවත් එය අපි ඉල්ලා සිටි ප්‍රධානාම ඉල්ලීමකි. එහෙත් නව අගමැතිවරයෙක් පත්කිරීමට ජනාධිපති තුමාට ව්‍යවස්ථාවෙන් පැවරී ඇති බලය කෙසේ වෙතත්, මෙවන් අර්බුධකාරී මොහොතක වඩාත් ගැලපෙන්නේ ජනතා වරමක් සහිතව නැවත පාර්ලිමෙතුවතුවක් පත්වීමට ඉඩ හැරීමයි. මේ මොහොතේ එයින් අවාසි සිදුවන පාර්ශවයන් ඊට විරුද්ධ වුවත්, මැතිවරණයක් හමුවේ සහ ඉන් මතුව නැවත මහා වැස්සකින් අනතුරුව මෙන් පෙරමෙන් රටක් ලෙස පිය මනිනු ඇත. ඒ ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍යය හමුවේ සියල්ල නිහඬ වන හෙයින්. වෙනත් කිසිදු විසඳුමක් සාර්ථක නොවන අතර අවුලෙන් වියවුලට රට ඇදගෙන යනු ඇත. එනිසා ජනතාව සහ රටේ සියලු බල අධිකාරීන් බොරදියේ මාළු බෑමට හෝ විසඳුම් ගෙන නොඑන අසාර්ථක කෙස්පැලෙන තර්ක මතුකිරීමෙන් ඉවත්ව මීට ඇති එකම තිරසාර විසඳුම වන මැතිවරණයක් සඳහා මග සැලසිය යුතුය. අද රට පුරා මේ ඉල්ලීම තදින් මතුවෙමින් පවතියි.

එහෙයින්ම  රටේ අධිකාරි බලය සතු සියලු ආයතන වල වගකීම වන්නේ මේ මොහොතේ මහා මැතිවරණයක් හරහා රට ස්ථාවර වීමට ඉඩ සැලසීමය. ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍ය අත්පත් කොට නොගෙන ජනතාව අතටම පත් කිරීමය.

No Comments »

1971 කැරැල්ල කෘතිය පිළිබඳ කෙටි සටහනක්

December 5th, 2018

මහාචාර්ය සිරි හෙට්ටිගේ සමාජ විද්‍යාව පිළිබද සම්මානිත මහාචාර්ය කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලය

1971 වසරේ, අප්‍රේල් මස ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ මෙහෙයවීම යටතේ ලංකාවේ දකුණු පළාත මුල් කරගෙන දියත් කෙරුණු, රාජ්‍ය විරෝධී ආයුධ සන්නද්ධ තරුණ කැරැල්ල ශ්‍රි ලංකාව 1948 නිදහස ලැබීමෙන් පසු රට තුළ ඇතිවූ ප්‍රථම දේශපාලන අර්බුදය සනිටුහන් කළේය. දින ගණනාවක් තිස්සේ සිදුවු ප්‍රචන්ඩ ක්‍රියා රටතුළ හදිසි තත්වයක්, දේශපාලන අස්ථාවරභාවයක් හා සමාජ ආර්ථික වශයෙන් වියවුල් බවක් ඇති කිරීමට සමත් විය. 

මෙම තරුණ නැගිටීම අහඔු සිදු වීමක් නොවුයේ ඊට පසුබිම දශක දෙකක පමණ කාලයක් තුළ නිර්මාණය වූ නිසාය. තරුණයින් මෙම ප්‍රචන්ඩකාරී කැරැල්ලට යොමු කිරීමට හේතු සාධක වූ කරුණු පිළිබඳව පැවති රජයේ අවදානයට යොමු වූ අතර යම් යම් ප්‍රතිපත්තීමය ප්‍රතිචාරයන් රාජ්‍ය පාර්ෂවයෙන් ඉදිරි වසර කිහිපය තුළ දැක ගත හැකි විය. කැරැල්ල ආයුධ සන්නද්ධ රාජ්‍ය විරෝධී තරුණ නැගිටීමක් වූ බැවින් වහා නිතිමය හා ආරක්ෂක පියවර ගත් අතර, සැලකිව යුතු තරුණ පිරිසකගේ ජීවිත හානි ඉතා කෙටි කාලයකින් සිදුවූ අතර, සම්බන්ද වූ පිරිස අත් අඩංගුවට ගැනීම හා නිතිමය පියවර ඒ අය සඳහා ගැනීමද වේගවත්ව සිදු විය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, සෘජුවම සම්බන්ද බොහෝ පිරිසක් සඳහා සිර දඩුවම් නියම කෙරිණ. බොහෝ අය පුනරුත්ථාපන ක්‍රියාවලියක් තුළින් නැවත සමාජගත කරණු ලැබීය. සිරගෙට නියම වූ පිරිස වසර හතකට පසු පොදු සමාවක් යටතේ නිදහස් කරනු ලැබීය.

ඉහත සඳහන් රාජ්‍ය විරෝධී තරුණ කැරැල්ල, මෙරට පසුව සිදුවූ ප්‍රචන්ඩ ක්‍රියාවල ආරම්භයක් සනිටුහන් කළේය. මන්ද, ඉදිරි දශක කිහිපයම රටතුල 1971 කැරැල්ලටත් වඩා බිහිසුණු දේශපාලන ප්‍රචණ්ඩත්වයක් නිර්මාණය වීමක් දැකිය හැකිව ඇති නිසාය. මේ සියල්ල 1980 දශකයේ මුල් කාලයේ ආරම්භ වූ උතුරු නැගෙනහිර මුල් කොටගත් ජනවාර්ගික යුද්ධය රටේ ආනාගතය කෙරෙහි දැඩිලෙසම බලපෑ සිවිල් ගැටුම වූ අතර, එහි බලපෑම අදටත් පැහැදිලිව දුෂ්‍යමාන වේ. මේ සියළු කැරලි හා යුධමය තත්වයන් කෙරෙහි බලපෑ පොදු සාධක හදුනා ගැනීම මෑත ඉතිහාසය දෙස සුපරික්ෂාකාරීව බලනවිට අපහසු නොවන අතර ඒවාට බලපෑ සුවිශේෂ තත්වයන්ද හදුනාගත ගැනීම අපහසු නොවේ. 

1971 කැරැල්ල සුවිශේෂිව සලකා බලනවිට, ඒ පිළිබඳව මේ වන විට සැලකිය යුතු ලිඛිත සාහිත්‍යයක් දැකිය හැකිය. රුවන් ජයතුංග විසින් රචිත මෙම ග්‍රන්ථය ඊට එක්කළ තවත් සැලකිය යුතු ප්‍රකාශනයක් වන අතර, 1971 කැරැල්ල පිළබඳව පාඨකයාට ඒ මගින් සැලකිය යුතු අවබෝධයක් ලබා දෙනවාට සැක නැත.

මෙම ග්‍රන්ථයේ සුවිශේෂත්වය වන්නේ, කැරැල්ලට සම්බන්ද සැලකිව යුතු නායකයින් රැසක්ද සමග කරන ලඳ සම්මුඛ සාකච්ඡා එකතුවක් ඊට ඇතුළු කර තිබීමය. මේ ප්‍රත්‍යෙකයන් ඉතා සවිස්තරාත්මක තොරතුරු පාඨකයාට ලබා දෙන අතර,ඒ මගින් 1971 කැරැල්ල පිළිබඳව යම් යම් ගැඔුරු තොරතුරු රැසක් ඒක රාශී කර ඇත. මෙම ප්‍රත්‍යෙකයන් පිළිබඳ පුළුල් විග්‍රහයක් ග්‍රන්ථයේ ඇතුළත් නොවූවත්, උනන්දුවක් දක්වන පාඨකයාට ඒ සඳහා අවස්ථාව කතුවරයා විසින් ලබා දී ඇත.

තරුණ කැරලි, ප්‍රචණ්ඩකාරී තරුණ නැගිටීම් ආදිය පිළිබඳව රටතුල පවතින සමාජ හා දේශපාලන කථිකාවන් විවිධය. ඒ විවිධත්වය සඳහා බලපාන සාධක අතර, දේශපාලන මතවාදයන් ප්‍රධාන වශයෙන් වැදගත් වූවත්, මෙම සංසිද්ධිය පිළිබඳව විවිධ පුද්ගලයින් හා කණ්ඩායම් දරණ මතය කෙරෙහි සමාජ කථීකාවන්ද ඉතා වැදගත් වේ. මෙම සමාජ කථිකාවන් පෝෂණය විය යුත්තේ, හුදු පුද්ගල නිශ්චිත අදහස් මත නොවිය යුතු අතර, ඒ සඳහා තරුණ කැරලි හා ප්‍රචණ්ඩත්වයට බලපාන සමාජ, ආර්ථික හා සංස්කෘතික සාධක පිළිබඳව කෙරෙන බෙහෙවින් අපක්ෂපාති හා වාස්ථවික විග්‍රහයන් ඉතා වැදගත් වේ. 

සවිස්තරාත්මක තොරතුරු ඇතුළත් රුවන් ජයතුංගගේ ප්‍රකාශනය මෙහිදී වැදගත් වේ. සටහන අවසන් කිරීම සදහාත්, පාඨකයාගේ කුතුහලය ඇවිස්සීම සදහාත්, යමක් කිය යුතුය. මෙම ග්‍රන්ථයේ විස්තර සපයන පුද්ගලයින් විශාල පිරිසක් දෙස බලන විට, පසු කාලීනව ඔවුන් සමාජයේ විවිධ ක්‍ෂෙත්‍ර වලට අවතිර්ණ වී කටයුතු කළ හා කරන බව මෙරට බොහෝ අය දන්නා සත්‍යයකි. මෙයින් ඇතැමුන්, සමාජයේ ඉතාම ප්‍රභූත්වයට පත් විය. මෙම තරුණ කැරලි පිළිබඳව උනන්දුවක් දක්වන සෑම කෙනෙක්ගේම අවදානය යොමු වි යුතු වැදගත් සංසිද්ධියකි. පසුව සිදුූ වූ තරුණ ගැටුම් පිළිබඳ අපගේ අත්දැකීම් 1971 කැරැල්ලට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් වූයේ, ඒවායේ ස්වරූපය වෙනස්වීම පමණක් නිසා නොව, ඒවා කෙරෙහි බලධාරීන් දක්වූ ප්‍රතිචාරයේ ස්භාවය නිසා බවද සඳහන් කළ යුතුය.

 

No Comments »

Vavunativu killings: ‘Rehabilitated’ Tigers to be prosecuted under PTA Gen. Ratnayake urges govt. to take remedial measures

December 4th, 2018

By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

December 4, 2018, 11:38 pm
The rehabilitated ex-LTTE cadres, arrested in connection with last Friday’s killing of two police constables at Vavunativu, Batticaloa, would be charged under the Prevention of Terrorism Act (PTA), a senior police officer said yesterday.

The Criminal Investigation Department (CID), investigating the incident, would have to use the PTA to prosecute the suspects though there was a government decision to repeal the law, the officer said.

The previous government agreed to annul the PTA following talks with the UN, the EU and the TNA.

A senior security officer told The Island that so far three hardcore LTTE cadres, including one from the North, had been arrested and further investigations were continuing.

According to him, all three had undergone rehabilitation conducted by the military.

Since the previous government brought the war to a successful conclusion in May 2009, a section of the international community had been demanding that the PTA be replaced with new law compatible with international norms.

Peacetime Army Chief and first Commissioner General of Rehabilitation General Daya Ratnayake yesterday told The Island that the alleged involvement of rehabilitated LTTE cadres in Vavnativu killings shouldn’t be made a political issue under any circumstances.

Ratnayake said those in authority at different levels should examine the circumstances leading to some rehabilitated cadres taking up weapons nearly a decade after the end of the conflict. Asserting that Vavnativu incident was likely to be an isolated one, Ratnayake said that a re-assessment of the rehabilitated lot should be undertaken immediately.

The former Army Chief noted nearly 12,000 rehabilitated LTTE cadres had been integrated into society over the years. Responding to a query, Ratnayake, the chief architect of the internationally accepted rehabilitation project said that Sri Lanka could be really proud of its effort.

Ratnayake warned of dire consequences unless tangible measures were taken to bring simmering political and constitutional turmoil to an early end. Pointing out that there were LTTE cadres who hadn’t been rehabilitated, Ratnayake said that continuing uncertainty could influence not only ex-Tigers but various other interested parties as well.

JVP General Secretary Tilvin Silva declined to comment on the Vavnativu killings when the issue was raised at a recent media briefing.

MP Dullas Alahapperuma, addressing the media, compared the recent attack with that of July 2001 commando-style LTTE raid on the Bandaranaike International Airport and the adjoining Katunayake air base. He said the government wouldn’t give in to terrorism or succumb to pressure under any circumstances.

The police said that in addition to those so far taken into custody there were likely to be more arrests.

1 Comment »

The practical effect of imposing restrictions on dissolution of Parliament

December 4th, 2018

By C. A. Chandraprema Courtesy The Island

The rallying cry of the UNP, the JVP TNA and their allied political parties is that after the introduction of the 19th Amendment, Parliament cannot be dissolved under any circumstances until the lapse of four and a half years, and the only way it can be dissolved before that is for Parliament itself to pass a resolution by a two-thirds majority, making a request to that effect to the President. We have to bear in mind that the UNP-JVP-TNA argument is that Parliament cannot be dissolved under any circumstances – despite repeated defeats of the budget, despite repeated rejection of the statement of government policy and repeated passage of no-confidence motions against the government. In all such instances, only the government will stand dissolved and not Parliament. After each such event it is the President who will have to form new governments. Thus, even though drafters of the 19th Amendment claimed that their intention was to reduce the powers of the President, they have ended up making the President more powerful than he ever was under the original 1978 Constitution.

One has to keep in mind the fact that under the proportional representation system, it is only in 1989 and 2010 that any single political party or coalition has got a clear majority in Parliament. At all other Parliamentary elections in 2000, 2001, 2004 and 2015, the winning party did not receive a clear majority in Parliament. Even though the 2004 Parliamentary election was won by the party backed by the incumbent President, even then the UPFA failed to get a clear majority in Parliament. We saw much the same thing happening at the 2015 Parliamentary elections. Because of this factor, one has to provide for the possibility of a government losing a vote on the budget, a vote on the statement of government policy and losing a no confidence motion. It is now being argued that Parliament cannot be dissolved even if such events take place.

article_image

If an incumbent government loses a vote on the budget, a vote on the statement of government policy or a no-confidence motion, what that will mean is that the leader of the party that won the most number of seats in Parliament will no longer be eligible to hold the position of Prime Minister in that Parliament. What then is the President supposed to do? He can then call the leader of the political party that led the campaign to defeat the government in Parliament to form a new government. However, the political forces that came together to defeat the incumbent government may not necessarily unite to form a government. That is very real possibility in Sri Lanka even at present with the JVP saying that they will not support a government formed by the UNP and even the TNA making their support conditional – which means that there is the very real possibility that they may withdraw that support if they are not satisfied. When a government falls in such circumstances, since Parliament still cannot be dissolved, the President will have to cobble together a government with whoever is willing to join and continue till it is possible to dissolve Parliament and let the people decide.

President vested with enhanced powers

Throughout this process, the President will be the central figure around which everything revolves. Thus, contrary to the claims being made that the 19th Amendment reduced the powers of the executive presidency, what they have done in actual fact is to increase the power and importance of the Presidency by blocking the dissolution of Parliament. According to the elections schedule, parliamentary elections take place a few months after a presidential election and the likelihood is that it will be the President’s political party that gets the most number of seats in parliament as well. Thanks to this argument that Parliament cannot be dissolved, if the President loses public support and support within Parliament as well, it will still be he who is required to cobble together a government and continue in power!

We must remember what happened to Chandrika Kumaratunga in 2001. After a hung parliament was elected at the 2000 parliamentary election, within a few months, President Chandrika Kumaratunga lost the tenuous majority she had managed to muster in Parliament in 2001. Then she was forced to call a general election and her party lost and the UNP formed a Cabinet. But now as is being argued by the UNP-TNA-JVP combine, even if a situation like 2001 manifests itself, the President will still have a to cobble together a government from somewhere and continue. All of us who lived through the events of 2001 know that would have been an impossible demand to meet at that time.

Presidents tend to lose popular support very fast during their second term and there could be situations where as in 2001, nothing that a President does will induce parliamentarians to form a government with him or her for fear of the voter’s wrath. What happens then? This is why no one who has any commonsense will draft a constitution that makes it impossible to dissolve parliament. Dissolving Parliament and allowing the people to decide is the only way in which a political deadlock could be resolved. In 2001, CBK had no option but to dissolve parliament and to allow the people to decide and, that is what preserved democracy in this country. Under the provisions of the constitution before the 19th Amendment, parliament could resolve to dissolve itself with a simple majority. So if the incumbent President loses public support and the support of Parliament, the parliamentarians opposed to the President could pass a resolution requesting the President to dissolve parliament and call for fresh elections. Now after the 19th amendment, an unpopular President can carry on regardless because parliament cannot vote to dissolve itself without a two-thirds majority – an impossible target in practical terms. Thus Parliament has been weakened and the hand of the President strengthened infinitely.

There are other dangers too. Just picture the scenario that may take place after the next presidential election next year. A new president will be installed in power by December next year. A few months later, a parliamentary election will be held. Each of the newly appointed institutions will have four and a half years to five years in office. Both parties will enjoy security of tenure because the President will not be able to dissolve parliament without a two-thirds majority in parliament and Parliament will not be able to impeach the President without a two-thirds majority. In these circumstances, it is the President who will have the upper hand because he is the authority that appoints the Prime Minister and the Cabinet and in doing so he has unfettered discretionary power. He can appoint as Prime Minister anybody who ‘in his opinion’ is most likely to command the confidence of Parliament. Likewise, in appointing Ministers, Articles 43, 44 and 45 of the Constitution even after the 19th Amendment clearly Indicates that it is the President who has the final say in appointing and assigning subjects to Ministers, State Ministers and Deputy Ministers.

The subjective selection of the President is still paramount in making these appointments. At the present moment, due to Supreme Court rulings, the President also has the power to appoint as Ministers any of the 225 MPs in Parliament. When the President and Parliament both have 4 to 5 years of their tenure left, the President’s power will be at its peak. After the next Presidential elections in December 2019, and the Parliamentary elections that will follow in a few months, what the new President will get is in fact a harem of 225 MPs who he can use at will. So long as the President and parliament have four three, two, or even one full year of tenure left, he will be able to offer Ministries and other perks to attract MPs from any party to form a government. If the dissolution of Parliament before the lapse of four and a half years is not allowed, the political party system is going to be the main casualty. The political party will become merely a vehicle to get into Parliament. Once you are in parliament, you are a free agent deciding to sit in government or in opposition as your own needs and fancies guide you.

We have to bear in mind that serving as a Minister is not a case of leaving one’s political Party, it is a case of serving one’s country at the behest of the President who wields the sovereign people’s executive power! Or at least that is how it’s portrayed. We have already had a taste of this in the past. When Mahinda Rajapaksa became President in November 2005, he inherited a minority government in parliament. So he took some MPs from the UNP and cobbled together a government and went forward and the UNP was crying foul saying that he was destroying political party system in the country. What the 19th Amendment has done is to institutionalise that situation for all perpetuity. Due to the proportional representation system, the likelihood is that except in rare instances, the political party winning the election will not have a clear majority in Parliament or will have only a slim majority. It is at this stage that the entire Parliament becomes the President’s harem. In 1994, the PA which had 105 Members in Parliament formed a government. In 2001, the UNP which had 106 MPs and in 2004, the UPFA which had 105 MPs formed governments.

Today, however, in the event where no political party gets a clear majority in Parliament, the tendency will be for the President to take the initiative to start making ‘kottu rotti’ governments taking a little bit from here and a little bit from there. Since Parliament cannot be dissolved, the President may end up making ‘kotthu roti’ governments more than once. Providing there is at least a year of tenure left, there will be many MPs who will betray their voters and political parties to gain office which, if he remains subordinate to his party hierarchy, he may never gain in his lifetime. When it comes to the tail end of the tenure of Parliament and of the Presidency when it will no longer be possible to attract MPs with the lure of office, he will end up doing a solo lap with the Ministry Secretaries and no Cabinet.

Possibility of 113 man ministerial teams

Another issue that will arise if Parliament cannot be dissolved is that the MPs will have security of tenure and everyone will be extracting the maximum pound of flesh for their support of any government. When the stability of tenure of an MP increases, the stability of governments formed with the participation of such MPs decreases in direct proportion because MPs make all kinds of demands to extend their support to a government formed even by their own party. We have seen backbenchers ganging up to make demands under all governments. We have seen back bench MPs holding separate press conferences under all governments. It is not for nothing that the power of dissolution became an integral part of the Parliamentary tradition. The Parliamentary system cannot function without it. The possibility of dissolution and the prospect of having to face the people at an election is one of the key incentives to remain loyal to one’s political party and to continue to support it in Parliament.

This is why no country in the world that has a parliamentary form of government (except Norway, as the former President pointed out in his recent speech) has ever sought to prevent Parliament from being dissolved until the end of its tenure. Such a restriction does not empower Parliament – it empowers the person who is cast with the responsibility of forming governments and continuing till it is possible to hold an election. If the power of dissolution is removed for four and a half years, that will be an open invitation to the MPs elected to sell themselves to the highest bidder during that four and a half years. The bidder will of course always be the President. Even though the 19th Amendment purports to have reduced the powers of the president it has actually enhanced those powers by creating a situation where after a parliamentary election, the president can do anything he likes in Parliament disregarding all political party boundaries. Someone may say that blocks have been put in place to prevent the President from dissolving Parliament to prevent him from abusing that power. No president will dissolve Parliament without carefully considering matters, because if he dissolves Parliament and his party loses the ensuing Parliamentary election that will undermine his legitimacy and end his political career. The president himself is elected and the dissolution of Parliament will affect him and his political party as well.

So dissolution will in practice rarely be overused or abused. But when it comes to forming and dissolving cabinets, the president can do that as often as he likes with little or no consequences because the President as the head of the executive and Cabinet can continue to rule the country through the ministry secretaries despite frequent changes of ministers. We heard of such a one man show being run by President Premadasa. What the 19th Amendment has done in effect is to create the legal framework necessary to make the Premadasa style one man show the norm in Sri Lankan politics.

According to the provisions of the 19th Amendment, when a national government is formed, parliament can decide to appoint any number of ministers. A national government is defined as a government formed ‘between the largest political party in parliament and other parties’. It does not say how many political parties have to join a national government – it could be just the party that gets the most number of seats in Parliament plus one other party and together they can decide to appoint if necessary a total of 113 cabinet, state and deputy ministers. Thanks to the party system it was possible to have at least a few MPs who would function as backbenchers. But with it not being possible to dissolve Parliament despite repeated defeats of the budget, or repeated rejection of the statement of government policy and repeated passage of no confidence motions against the government, the tendency will be for the President to appoint all 113 MPs necessary to maintain a bare majority to some kind of office, to keep them happy and to minimize the possibility of defections.

All of the above in varying combinations will be the direct consequence of preventing the dissolution of Parliament until the lapse of four and a half years or the passage of a resolution requesting dissolution with a two-thirds majority.

1 Comment »

Hidden dangers

December 4th, 2018

The Editorial Courtesy The Island

December 4, 2018, 12:00 pm
We are without a government! The Court of Appeal has restrained the newly appointed PM and ministers from functioning pending a final determination on the petitions before it. Paradoxically, the country has come to be dependent on the Executive President, who is mainly responsible for this unfortunate situation, to ward off anarchy. He is now running a one-man show to all intents and purposes.

The Sri Lanka Podujana Peramuna, yesterday, moved the Supreme Court against the Appeal Court interim order and now the matter is before the learned judges and it is best left to them.

What we are struggling to grapple with had the look of a political issue, initially. If President Maithripala Sirisena had not sacked Ranil Wickremesinghe as Prime Minister, nobody would have made an issue of the flaws in the 19th Amendment and the glaring constitutional ambiguities they have given rise to. But, today, what started off as a political battle has got eclipsed by a host of legal and constitutional issues.

President Sirisena reiterated, yesterday, at an SLFP convention in Colombo, that he would not reappoint Ranil Wickremesinghe Prime Minister, come what may. Thus, the political problem which has led to the present crisis is bound to persist in spite of legal remedies to be found.

The country is now within a hailing distance of anarchy. Some political observers insist that it is already there. However, on the bright side, the current crisis has led to a public discussion on the Constitution and the questionable aspects of the 19-A have come to light. The public has evinced a keen interest in constitutional affairs at a time efforts are being made to write a new Constitution.

The current Constitution contains some serious flaws, which can be attributed to certain sections which were either badly drafted or incorporated on the sly by way of amendments. It took several decades for even veteran politicians to realise that the constitutional provisions, governing the National List, had been altered surreptitiously, after being ratified by Parliament, to enable defeated candidates to be brought in as appointed MPs. Last year, a Bill was stuffed with sections sans judicial sanction in the most despicable manner at the committee stage before being passed with a two-thirds majority to postpone provincial council polls and, thereby, deny the people their franchise, enshrined in the Constitution.

‘Jilmaat’ is a term the late JVP leader Somawansa Amarasinghe gifted to Sri Lanka’s political lexicon; roughly rendered into English, it means ‘fraudulent act’. What was done to the Provincial Councils Elections (Amendment) Bill, last year, can be called a jilmaat in that it has made a mockery of the people’s franchise. Those who introduced and backed that Bill are fighting for democracy, today!

What one gathers from the ongoing debate on the 19-A is that some vital powers of the President have been transferred to Parliament and fundamental changes effected to the Constitution without being referred to the people at a referendum. Some legal experts are of the view that, today, the executive presidency is not a shadow of its former self owing to the 19-A, which has caused a severe erosion of the executive powers of the President. Chief Architect of the 19-A Dr. Jayampathy Wickremaratne himself has gone on record as saying that the President cannot even sack a deputy minister. If so, how come this radical changeover has come about without the consent of the people, in whom sovereignty is said to reside?

If a constitutional amendment, passed with a mere two-thirds majority, can take away the executive powers of the President, derived from provisions which cannot be changed without a referendum, then there is the possibility of the same modus operandi being adopted, in the future, to amend other such provisions, whose amendment or abolition require referenda besides special majorities in Parliament. Will such amendments, making inroads into even entrenched clauses, gain legitimacy and judicial sanction and help the architects thereof advance their hidden political agendas in violation of the people’s sovereignty?

1 Comment »

19A – Confusing in present political crisis

December 4th, 2018

N. A. DE S. AMARATUNGA

If the Constitution is to be sacrosanct, in the first place, it has to be totally free of ambiguity and confusion. The 19th Amendment to the Sri Lankan Constitution appears to be a product of political expedience, rather than something that makes the government more democratic in the service of the people. It has been constructed in haste and mainly to serve a particular agenda. In trying to bring in amendments that need a referendum, through the back door as it were, in order to avoid a referendum, it has produced a document that could be interpreted in different ways, and it is being interpreted so by constitutional experts.

For instance, the reason why there are two articles dealing with the subject of the president’s powers to dissolve parliament is not clear. Some say when there are two articles the later one prevails over the earlier. These people, however, would not explain why there are two articles, why there has to be an earlier clause, so that lesser beings like us would understand the Constitution. Others say the article that carries the specific provisions would override the one that is more general. Again they don’t explain why there has to be an article that deals with the general situation, which seems to be superfluous and confusing.

The two articles that deal with the above matter are 33 (2) (c) and 70 (1). The latter gives the specific requirements that need to be met before the President could dissolve the parliament. It says the President could dissolve parliament only after 4 ½ years of its tenure. In the 1978 Constitution, the President had powers to dissolve the parliament after one year. Clearly the question arises whether this drastic curtailment of presidential powers needs a referendum. The Supreme Court which looked at the 19th A, had ruled that such changes may need a mandate from the people. It appears that in order to get over this problem the authors of the 19th A had introduced Article 33 (2) (c) which is a copy of Article 42 of the 1978 Constitution verbatim. Was the Parliament duped by the presence of this article into voting in favour of the 19th A almost unanimously? Now that the 19th A has gone into the Statute Book it is the law, but a very confusing one at that and everybody has extreme difficulty in interpreting it without causing injustice to the people of the country.

In all probability the intention of the designers of 19th A, who in all probability have designs on the country, was to cause such confusion so that they have the freedom to interpret it the way they want.

However, the incongruity between the ruling of the Supreme Court and the interpretation of the Constitution by its authors remains, and is of vital significance. The point at issue is the fact that the sovereignty of the people is reposed on the President as stated in the Constitution, and curtailment of some of his powers which may impact on the sovereignty of the people without asking them, would amount to a breach of sovereignty. Article 70 (1) is one such clause, and when interpreting it the constitutional experts must take special care not to cause further damage to the sovereignty of the people, which is already much eroded by the misdeeds of the “Yahapalanaya”.

1 Comment »

A Textbook Case for the Supreme Court

December 4th, 2018

Dilrook Kannangara

Can the President dissolve parliament in 2018? This is the most crucial question affecting political circles today and keenly watched by all politicians. The Supreme Court has to decide. It is a straightforward textbook case. The simple answer is – no; the parliament cannot be dissolved before February 2020. However, if the President dissolves it, there is nothing anyone can do. It is a violation of the Constitution, but as long as he is not impeached, he is safe and he will get away with dissolving the parliament unconstitutionally.

This doesn’t mean the 19A is any good. Personal opinions about 19A and political clans are irrelevant to a legal decision. Unfortunately, most people airing their opinion have been unable to look at the issue professionally. They are politically biased.

The fact remains that in 2015 only one MP opposed 19A. That MP was rejected by the voters (right or wrong). Over 200 MPs supported it. This has given it legitimacy. 19A is very much part of the Constitution. Article 70(1) introduced by 19A prevents the President from dissolving this parliament for four and a half years since its convening in September 2015.

If the Supreme Court interprets the Constitution word to word, it is obvious the President cannot dissolve parliament before February 2020.

If the Supreme Court interprets the Constitution based on the intention of lawmakers, the President still cannot dissolve parliament earlier than that as it was a widely touted promise and a matter boasted by the then parliament and the president. The President boasted at the UN General Assembly how he took it upon himself to walk to each MP and plead for their support to reduce presidential powers and he succeeded in passing the 19A. The intention of lawmakers cannot be clearer. Just because the thinking of 2015 changed in 2018 doesn’t mean the Constitution interpretation changes. Thankfully, the Constitution doesn’t change so suddenly and sharply as Sirisena’s mind.

Even if the Supreme Court goes to first principles of democratic governance, the three branches of governance that exercise people’s sovereignty must be independent. The Executive, Legislature and the Judiciary must be independent of one another. The Executive must not be allowed to dissolve the Legislature just because he cannot work with the majority there.

Sadly, in the Lankan context, the Executive frequently interferes with the other branches of governance. This makes the Office of the President extremely important. Therefore, the right approach at this juncture is for Sirisena to seek a fresh mandate via a presidential election. The 2015 mandate has elapsed. He not only failed but also reversed and ridiculed his mandate. There is no Constitutional bar on holding a presidential election. In fact, all Presidents seeking reelection called for presidential elections one year before their term ended. Sirisena’s term is five years after 19A. His term ends in 2020 January. However, a presidential election must be held by November 2019. It is just appropriate that he too call for a presidential election a year earlier in 2018. JR didn’t wait till 1983; Chandrika didn’t wait till 2000; Mahinda didn’t wait till 2011 and 2016 to hold presidential elections. At that time the presidential tenure was six years. All of them held it a year earlier. Sirisena must do the same.

8 Comments »

Parliamentary Democracy in Sri Lanka-can it works?

December 4th, 2018

Nawagamu Deshabandu

I have written about our constitution many years ago on this website calling it outrageous, indicating that it is having circular definitions and contradictory statements.  One part of the constitution violates the other parts of the constitution.  It is only good for politicians and lawyers who are hell bent on making money. It does more injustice than justice for the common man.

The way it is written is not straight forward because it is written according to the Western thought and its culture which is not suitable for our culture in our country.

In our culture, at least Sinhala culture, we believe we belong to the land not that we believe the land belong to us!  This is one of the subtle differences between the Western culture and our culture. Even in the Bible, it says man is made to mange the land and not to own it.

We actually cannot own any land forever,  because we do not live forever and we do not own creatures and vegetation that live on the land.

Therefore,  no one has any right to sell even an inch of the land.

One may say it is only for lease but lease is an agreement to sell for a time period. But no one has right to sell its living

creatures and resources even for one minute. This is universal justice but it is not in our constitution. We need a clear and straight forward definitive statements in our constitution. We need a constitution that guarantees freedom of individuals equally. Freedom should not be related to factors such as gender, race, religion or the area of a person who lives.

Any rule that is in the constitution should be valid in every inch of the country.

The law should not be an Ass. In our history there were situations where the pole -mallgaha- that was used to grind spicesbecame the murderer, and a murderer became an innocent due to the proper Sinhala words used by a victim just because the judge at that time could not understand the Sinhala language which is the language of the majority.

Officially in the constitution, Sinhala language version is supposed to be the one that applies when there is a difference in the meaning of a clause written in English or Tamil, but it is ridiculous that there are some judges who cannot read Sinhala language. Can any person in the Great Britain be a judge without knowing English?

How can a Sinhalease or Tamil expect justice from a judge who cannot read the official language?

It is now a fact that our parliament has full of corrupt politicians who can be auctioned and sold for money. Recently, the president Sirisena has publicly declared this fact. Given this fact, it is clear for anyone with an iota of brain that parliamentary democracy does not work in Sri Lanka.  If a prime minister is elected by a majority of votes that are bought from the members of the parliament, then there is no need for a president to appoint a prime minister. The prime minister in this case has bought the parliament! I am not writing this against Mr. Wickramasinghe. But I am writing this to indicate the possible future blunders of the parliament democracy  in Sri Lanka.

Because the prime minister is only accountable to the parliament that is bought by him, he is free to do any corrupt activity as long as he can muster a little more than one third of the members of the parliament for his corrupted deals such as selling parts of Sri lanka under his or her own terms without approval from the parliament.

The prime minister can stay in tact because a little more than one third of the parliament members are on his side and therefore no confidence motion cannot oust him.

The prime minister is practically and financially above the president!

2 Comments »

Save the country from TNA’s treachery – Part IV

December 4th, 2018

BY : A.A.M.NIZAM – MATARA

The treacherous terrorist grandpa became jubilant when the Court of Appeal issued an interim restraining order on the government although the order was not a final one.  The Jeppo leader the other dollar vulture double tongued fellow has also expressed sentiments like Sambandan.  The terrorist grandpa has said that the President would meet the National Security Council and other relevant officials regarding the interim order. The foreign servile UNP taking advantage of this interim order has warned the government servants not to carry out any orders coming from either Rajapaksa or members of his  cabinet. A UNP scribe dedicated even to sit on his to protect and promote the reactionary UNP has said that President Sirisena will now accept Ranil as the PM. He said that the UNP Chairman Kabir Hashim has written to the TNA – which has agreed to  back Ranil  Wickremesinghe, stating that Wickremesinghe was its nominee for Prime Minister. A certified copy of the letter has been sent to the President.

Sumanthiran. The terrorist proxy alleged to be under the payroll of Tamil diaspore being paid through TGTE,   has blamed in a move like his warning to UNP Deputy Leader Lakshman Kiriella in the parliament,  the President for appointing Mt. Mahinda Rajapaksa without getting verified that Mr. Rajapaksa commands majority support in the Parliament.   He has reprimanded the President that he could have avoided the chaos in Parliament and  in the  government sector, if only if he had found out in advance,  if the majority of the people’s representatives in the National Legislature would  accept  Mahinda Rajapaksa as premier and  recognise his government and If the President had consulted them as the  the main Opposition party they would have made it clear that a change in the status quo would not be acceptable to  Parliament. Sumanthirran  as per this UNP servile scribe has said that the President had accepted his mistake in not obtaining  the views of all parties. Sumanthiran has stated that even though Sirisena had reiterated he would not recognise Ranil as the legitimate Prime Minister, as demanded by the UNP, he believed that Sirisena would backtrack, since he had no choice, considering the support Ranil had in Parliament and due to the legal implications of his actions.

A report published in the  island said that the Central Committee member of the Tamil Eelam Liberation Organization (TELO), a constituent of the TNA, M.K.Sivajilingamhascriticized TNA’s  announcement announced that it would support the UNP to form a government. He has alleged that Sampanthan’s decision to support the UNP has been taken  without consulting the central committees of the constituent parties, and has said that taking a side in the conflict between the UNP and the United People’s freedom Alliance (UPFA) would be detrimental to the interests of the Tamils

 

Another Island report on 4th December said that the Secretary of the  Sri Lanka Podujana Muslim Peramuna (SLPMP) Abdul Sathar told a news conference in Kandy on Sunday that the government to be formed jointly with the United National Party (UNP) and the Tamil National Alliance (TNA) would be a threat to the Muslim community in Sri Lanka.

HE SAIDE that The TNA was an appendage of the LTTE, which was hostile to the Muslim community, Recalling the grave harm the Tigers did to the Muslim community during the 30-year war and even afterwards Mr. Sattar told the media the that Tigers had attacked Muslims in the East, not sparing even pregnant mothers, who were murdered in cold blood. Those praying in the Kattankudi mosque were killed by the LTTE cadres and even the houses of Muslims in the East were set on fire. The Muslims suffered during reign of Ranil Wickremesinghe government such as in Gintota, Ampara, Digana, Katigastota and some other areas. Mr. Sattar stated that Ranil Wickremasinghe is only supportive of Tamils in this country and he desists Sinhalese and Muslims and he also reminded that when thousands of Muslims were being massacred in Iraq  by the Americans Ranil went to UN and justified the American killings in Iraq.  He said that the TNA supporting the UNP to form a government with Ranil Wickremesinghe at the helm was highly dangerous.

He said that the Muslims enjoyed freedom only under former President Mahinda Rajapaksa, who was strong enough to meet the threat of terrorism. Sattar stated that the Muslims should not get deceived by SLMC leader Rauff Hakeem and ACMC leader Rishad Bathiudeen as they had entered into agreement with the UNP to support it and they are getting paid handsomely from the UNP. He also said that these so-called leaders undertook Umra pilgrimages recently together with their coterie which were alleged to have been sponsored by the UNP with Bond Scam haram money.

 

Now let us look at the long article published in the Sinhala daily Mawbima today 9TH Dec) titled මඟ හිරවුණු රට බෙදන කොන්ත්‍රාත්තුව (The contract of dividing the country stalled pom the way) which extensively deals with betrayal being done in [m Sri Lanka in the run up to 2015 elections and after that.

On 19th May 2009 the war against terrorism ended with a victory/  On that day the people of the country held celebrations thinking honestly hat the country got5 freed from the separatists.   But just after several years the dark thoughts of the terrorism began to r-reappear once again. In thus insurance the separatists chose the battle front as the UN Human Rights Council and in this instance,  they came forward to the battle not solitarily but with the support of several countries. The huge financial resources that had been accumulated by the tiger terrorists also came to their assistance.

F

The leaders of this front lighters were strategically ahead of Prabhakaran.  The first thing they did was to help Ranil Wickremasinghe who was in a state despair after having lost 29 times in elections to defeat the 5th executive President Mr. Mahinda Rajapaksa. For this task they have got Ranil Wickremasinghe, Mangala Samaraweera clan to agree to this vicious plan.   A cancerous resolution passed in the UNHRC in 2012 had got strengthened buy 2015.  In the original resolution of 2012 it was said that it should be investigated whether there had been any crimes committed at that the last stages of the war.  As the proposal was not a serious on the surface the support of many countries was received for the resolution. In the 2nd proposal of 2013 there was reference in addition to war matters about political activities taking place in Sri Lanka.  in the proposal presented in the year 2014 there were matters that would seriously affect the sovereignty of Sri Lanka and it ordered the UN Human Rights Councillor]s Office to undertake an investigation on Sri Lanka.  This proposal had been approved despite strong opposition from many countries favourable to Sri Lanka.

For example, both India and Pakistan opposed the 2014 resolution saying that it was an inference in the internal affairs of an independent State.  But the western nations, under the pressurization of the Tamil diaspora succeeded in getting third proposal approved.  By this time western countries such as U..S.A, United Kingdom, Germany, France, Norway, Canada, were in the forefront of shouldering the task of toppling the Rajapaksa government.

The b2015 Presidential election was a contest between Rajapaksas and the above referenced external forces.   It seems that the new Indian Prime Minister who held a wrong impression relating to the close connection between the Sri Lankan government and China was also lured to this foreign force.  .Accordingly, it was these foreign forces which led, steered, and financed the tasks of finding a common candidate, and converging of divergent political and social forces.

In the year 2016 the first State of the United States stated that the United States spent U.S.DOLLAR 680- Million in the year 2015 to change the governments of Sri Lanka, Myanmar and Nigeria. Id one third of this amount of 680 U.S.Dollars was spent for Sri Lanka, the amount spent by America to change the Rajapaksa government exceeds 30,000 Million rupees.  This shows clearly how the opposition can propagate a mountain f lies, buy over many politicians and other individuals and carry out a massive hitherto unseen political campaign.

.The 4th UNHRC proposal against Sri Lanka was submitted after the presidential and general elections 2915.   The proposal which was to be submitted in March was postponed to September because it would have been detrimental to the UNP’s August election campaign.

The proposal No. 30/1 submitted in September 2015 clearly shows that it contains a list of diktats submitted by a colonial power to one of its colonies This list of items has presented a challenge to the sovereignty of Sri Lanka,  these proposals which should not have been accepted buy any respectable government wholeheartedly accepted by the Ranil Wickremasinghe government then in power.  The worst thing was the government not only accepted it but also became a co-sponsor for that proposal.  By co-sponsoring it the government also prevented expression of critical opinion by other countries.

What the government did until 2018cSeptember was implementing one by one the assurances it had given in that co=-sponsored proposal.  Among the 20 assurances given in that resolution the only thing that remain to be fulfilled is to introduce a new constitution.

Anyone who cannot understand that those who have drafted this so-called constitution are those who have links with the diaspora in many ways has no right to even speak about politics.  The objective of this envisaged constitution is to weaken the central government and empower the local government institutions.  It is not necessary to have a deep knowledge to understand the next of this game.   Prabhakaran should be wondering how a ca bal of fellows wearing tie-coat and Vettis achieved easily what he was unable to achieve by a 30 year long armed struggle

The person who was selected by the western powers to implement their programme was not Maithripala Sirisena but their minion Ranil Wickremasinghe who was ever ready to implement their diktats.  Therefore, it is important for them to keep their coolie Ranil Wickremasinghe in power until they achieve success from their contract.

(To be continued)

No Comments »

ඌව වෙල්ලස්ස සටනේ පාඩම්  මගින් මේ පෙරළිය කියැවිය හැකිද?

December 4th, 2018

මතුගමසෙනෙවිරුවන්

        ඉංග්‍රීසීන් විසින් පිහිටුවන ලද අධිකරණ පද්ධතිය නමැති ගහලයා භාවිතා කොට අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ අගමැති ශීර්ෂය ඡේදනය කර ඇත. කිසිවෙකුත් බලාපොරොත්තු නොවූ පරිදි ගත් මෙම අධිකරණ තීරණය රටේ ඉරණම කෙරෙහි බරපතල අන්දමින් විශාල අභියෝගයක් එල්ල කොට තිබේ.එක් පැත්තකින් රට දේශපාලන වශයෙන් අස්ථාවරය. තවත් පැත්තකින් ආර්ථික වශයෙන් බිංදුවට වැටී තිබේ.අනෙක් පැත්තකින් රට බෙදීමේ බලවේග සියල්ල සිය සූක්ෂම ඥානයෙන් එක මිටට ගන්නට සුමන්තිරන් නම් ඒජන්තයා සමත් ව සිටී. අහෝ අපගේ ලංකා මාතාව අතිශයින් දුක් වන කාලයක් නැවතත් උදාවූයේ කෙලෙසකද.මේ ගැන තේරුම් ගන්නට තිබෙන හොඳම ඉතිහාස සාක්ෂිය 1818 ජාතික විමුක්ති අරගලයයි.අප රටේ දේශපාලන අධිකාරිය වසර දෙසීයක් තිස්සේ එම අරගලයේ සුවිශේෂී සිදුවීම් අධ්‍යනය නොකර අන්ධයන් සේ කටයුතු කිරීමේ විපාක අපගේ කරමත කඩා වැටී තිබෙනවා නොවේද.

       එක් දහස් අටසිය දාහත වර්ෂයේ  දී ඉංග්‍රීසීන්ට විරුද්ධව සිංහලයන් විසින් ආරම්බ කරන ලද ජාතික විමුක්ති   අරගලයට හේතු වූයේ 1815 වසරේදී අත්සන් කරන ලද සිංහලේ බ්‍රිතාන්‍ය ගිවිසුම ඉංග්‍රීසීන් විසින් ඒකපාක්ෂිකව කඩ කිරීමයි.වඩුග රජෙකු වූ ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහයන් ගේ ක්‍රෑර පාලනයට එරෙහිව නැගී සිටි ඇහැලේපොළ නිලමේ ඉංග්‍රීසින් වෙතට පැන ගොස් කරන ලද සාකච්ඡාවක ප්‍රතිඵලයක් ලෙසට උඩරට ස්වාධීන කාලපය තමන් සන්තක කර ගැනීමට ඉංග්‍රීසීන් විවිධ කුමන්ත්‍රණ දියත් කළහ. සපරගමුව භාරව පැමිණි ඇහැලේපොළ මහ අදිකාරම ප්‍රබල රදළ පරපුරකින් පැවත එන එසේම සුවිශේෂී   ඥාති  බලයක් ‍ගොඩනගා ගෙන සිටියෙකි. රජ වාසලේ පළමුවන අධිකාරම වූ පිළිමතලව්වේ මෙන්ම දෙවන අධිකාරම වූ ඇහැලේපොළද රජුට යටි සිතින් ද්වේශ කලේය.ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ නොහොත් කන්නසාමි ගේ රාජ්‍ය පාලනය ලංකාවේ අතිශයින්ම තීරණාත්මක අවදියක් බවට පත් වන්නේ පිළිමතලව්වේ මහ අදිකාරම් විසින් මේ රජු සහ පාලනය තම සියතට ගැනීමේ කූඨ උපක්‍රමයක යෙදී සිටි බැවින්ය.තරුණ කන්නසාමි මේ බැව් මුලින් දැන නොසිටියද පසුව සිය ආධිපත්‍ය තහවුරු කරගැනීම පිණිස රදළවරුන් ගේ බලය අඩු කරලීමට පියවර ගත්තේය.වඩුග පාලනය පිළබඳව නොසතුටෙන් සිටි භික්ෂූන් වහන්සේලා මේ අවදියේදී කළ කුමන්ත්‍රණ ගැනද ඉතිහාසයේ සඳහන්ය. සංඝරාජ හිමියන් භික්ෂු සමාජය කෙරෙහි ඇති කරන ලද බලපෑම නිසා ඒ වන විට උපසම්පදා භික්ෂූන් රාශියක් ලංකාවේ තැන තැන ශක්තිමත් වෙමින් සිටියහ. රජු මේ බැව් දුටුවේය. සිය වඩුග  නෑ පිරිස් වලට රජ වාසලේ ඉහළතනතුරු ප්‍රධානය කළ ඔහු ඉන්දියාවේදී අහිමි වූ නායක්කර් පාලනය ලංකාවේ පිහිටුවීමට අවශ්‍ය පසුබිම සකසමින් සිටියේය.

                 ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ සිංහාසනප්‍රාප්ත වූයේ 1798 දීය. ඒ වන විට රජ වාසල අරක්ගෙන සිටි නායක්කර් වඩුගයන් ජාතික ආර්ථිකයේ කොඳු නාරටිය අත්පත් කර ගෙන උන්හ.ආනයන අපනයන වෙළෙඳාම සහමුලින්ම වඩුගයන් කීප දෙනෙකු අතර විය. රදළවරුන්ට අල්ලස් දීමෙන්ද වැදගත් ඨානාන්තර පිරිනැමීමෙන්ද තම අණසකට ගැනීම නිසා සිංහල නිලමේලා බලවත් වුවද කළ හැකි කිසි දෙයක් නොවීය. ආන්ද්‍ර බස රජ වාසලේ ප්‍රධාන බස බවට පත් විය. සිංහල නිළමේලා වුවද සිය මුද්‍රාව තැබූවේ ආන්ද්‍ර අක්ෂර වලිනි.පිළමතලව්වේ අධිකාරම විසින් කන්නසාමි සිංහාසනයේ තැබෙව්වේ මේ තර්ජනයන්ට මුහුණ දීම පිණිසය. තමන්ට ගැති රූකඩ රජෙකු මගින් සිය අභිප්‍රායන් ඉටු කර ගැනීම එහි බලාපොරොත්තුව විය. ඒ සඳහා ඉංග්‍රීසීන්ගේ අනුග්‍රහය ලබා ගැනීමට ඔහු ක්‍රියාකලේ 1800 දී පමණය. පිලිමතලව්වේ ගේ අනුග්‍රය ගැන සැලකිලිමත් වූ ඉංග්‍රීසීහු කලින් සකසන ලද ගිවිසුමක් ද අතැතිව කනකමය මංජුසාවක් සහ අශ්ව රථයක් ඇතුළු පඬුරු රැගෙන 1800 මාර්තු 2 දා කොළඹන් පිටත් විය. ගිවිසුම මෙසේය. රජු ගේ ආරක්ෂාව පිණිස කොළඹ ආණ්ඩුකාරයාගේ මෙහෙයවීමෙන් හත්සීයක පමණ ඉංග්‍රීසි හමුදාවක් උඩරට නැවැත්වීම. මේ පිරිසගේ වියදම සිංහලගේ රජු විසින් දැරිය යුතුවීම.අවශ්‍යතාව මත  ඉදිරියේ දී එම සෙබළු ප්‍රමාණය වැඩිකිරීම ආදි වශයෙන් විය. වගන්ති නවයකින් සමන්විත මේ ගිවිසුමට රජු එකඟ නොවීය. මේ ගිවිසුම රැගෙන උඩරටට පැමිණි සෙන්පතියා වූයේ මැක්ඩොවල්ය.  මේ ගිවිසුම අසාර්ථක වූවායින්  පසු 1803 දී නෝර්ත් අණුඩුකාරයාගේ ඇණවීමෙන් මැක්ඩොවල් උඩරට ආක්‍රමණය කලේය. සෙන්කඩගලට පැමිණි විට ශ්‍රී වික්‍රම හෝ කිසිවෙක් එහි නොවූයෙන් මුත්තුසාමි එහි රජ කොට ගිවිසුම පරිදි ආරක්ෂාව සැපයීමට ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුව එකඟවිය. ඒ සමගම කොළඹ සිට ත්‍රිකුණාමලය තෙක් මාවතක් ඉඳිකරනු වස් බිම් තීරුවක් දීමටද සත් කෝරළයේ පලනය ඉංග්‍රීසීන් වෙත පවරා දීමද කළ යුතු විය. නමුත් පිලිමතලව්වේගේ හමුදාව නුවරට පැමිණි ඉංග්‍රීසින් පළවා හැරියෙන් ගිවිසුම ඵල රහිත විය.

         මුත්තුසාමි සමග පසුබසිමින් සිටි මැක්ඩොවල් සෙනවි මේ අතරවාරයේ පිලිමතලව්වේ සමග ගිවිසුමක් ඇතිකර ගත්තේය. රජු නෙරපා හැර පිළමතලව්වේට රට භාරවන පරිදි මේ ගිවිසුම සකස් විය.  මීගස්තැන්නේ අදිකාරමත්  මුත්තුසාමිත් මැක්ඩොවල් සෙනවියාත්  මේ ගිවිසුමට අත්සන් කළ බව පැවසේ. මේ තුන් හවුල් ගිවිසුම අනුව කලින් මුත්තුසාමි සමග වූ එකඟතා අළුත්කර ගන්නටත් මුත්තුසාමි වෙනුවෙන්  උතුම් වූ කුමාරයා යන නමින් සිංහලේරටවල් පාලනය පිලිමතලව්වේට ලබාදීමටත් ඉංග්‍රීසීන් ගෙන් පතාග 30000 ක් ලබා යාපනයේ සිට රජ කිරීමටත් එකඟතාවය විය. මෙම ගිවිසුමෙන් පසු හමුදා භට පිරිසක් මහනුවර නවත්වා මැක්ඩොවල් කොළඹ බලා පිටත් විය. එහෙත් සැඟවී සිට ශ්‍රී වික්‍රම රජුගේ දසදහසකට වැඩිතර සෙනග ඉංග්‍රීසීන් වටලා ඔවුන් සමූලඝාතනය කොට මහනුවර යළි අල්වාගෙන පිළමතලව්වේ සහ මුත්තුසාමි ඇතුළු රාජ ද්‍රෝහීනට දඬුවම් ලබා දුන්නේය.

                 ඇහැලේපොළ  මහ අධිකාරම සපරගමුවට යැවෙන්නේ ඔහුට විරුද්ධව රජුට ගතු කියූ පිලමතලව්වේ ගේ මෙහෙයවීමෙනි.මේ අතරවාරයේ අධිකාරම් නිලයට තෙවැන්නෙකුද පත් විය. ඒ මොල්ලිගොඩයි.රජුගේ අරමුණ වූයේ රදළයන් ගේ බලය ක්‍රමයෙන් අඩු කරලීම බව පෙනේ.කෙසේ වුවත් සපරගමුවට වන් මහ නිලමේ එහි වැව් අමුණු සදවා වෙල් අස්වද්දවා රජයට ලැබෙන ආදායම තර කලෙන් රාජ ප්‍රසාදයද ජනතා ප්‍රසාදයද දිනා ගත්තේය. මෙයට ඉරිසියා කළ මහනුවර නිලමේලා ඇහැලේපොළට විරුද්ධවරජුට ගතු කීහ. රජු විසින් පිළමතලව්වේ මැරවූයේ 1811 වර්ෂයේ මාර්තු 26 වනදාය. ඉන්පසු මහ අදිකාරම් ධුරයට පත්වූයේ ඇහැලේපොළය. නමුත් පෙර කී කුමන්ත්‍රණ මධ්‍යයේ  සපරගමුව කරමින් සිටි ඇහැලේපොළ බිඳ වීමට මොල්ලිගොඩ විසින් එවන ලද ලිපියක් හේතු වී යැයි පැවසේ. රජු ඇහැලේපොළ කැඳවූයේ වෙනත් කරුණකටය. එහෙත්  වෙනත් ලිපියක් මගින් ඔහුට දැනුම් දී තිබුණේ රජු උදහස් වී ඇති බවත් නුවර නොපැමිණිය යුතු බවත්ය. එම නිසා රජු කෝප විය. ඇහැලේපොළ ඉංග්‍රීසීන් වෙතට පැණ යන්නේ යැයි රජුට කේලාම් බස් පැවසිණ. මේ වන විටද ජෝන් ඩොයිලි නම් ඔත්තුකරුවා සමග ඇහැලේපොළ සම්බන්ධකම් පවත්වමින් සිටියේය.  කල හැකි දෙයක් නොවූ කළ කළුගඟදිගේ අඟුලක් මගින් පහළට ආ ඇහැලේපොළ පාණදුරයට පැමිණ ඉංග්‍රීසි හමුදාවේ සහායෙන් කොළඹ කොටුවට සැපත් වී ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුකාරවරයා සම්මුඛ විය. කන්නසාමි පැන්නවීමට ඉංග්‍රීසින් සමග ඇති කර ගත් ගිවිසුම ක්‍රියාත්මක වීමට පටන් ගත්තේ එතැන් සිටයි.

        වඩුග රජෙකු වූ ශ්‍රී වික්‍රම සිංහල සම්ප්‍රදාය ඉක්මවා දශරාජ ධර්මය කඩකොට රට පාලනය කළ තැනැත්තෙකි. සියවස් ගණනාවක් තිස්සේ රාජඅභිෂේකයේදී ලක් රජවරු නාථ දෙවියන් ඉදිරියේ දිවුරුම් දුන්හ. ඒ දැහැමි පාලකයෙක් වන බවට සපථ කරමින්ය. නමුත් උද්දච්ච පුද්ගලයෙකු වූ ශ්‍රී වික්‍රම රාජ සිංහ නාථ දේවල භූමියෙන් නාථ දේවාලය ඉවත් කිරීමට පවා සැලසුම් කලේය. ඒ යුගයේදී නාථ දෙවියන් වෙනුවට පිටියේ දෙවියන් බලවත්ව සිටියේ යයි සැලකෙන්නේඒ නිසාය. කෙසේ වෙතත් එක දිගට රදළවරු සමග ඇති වූ විරසකයන් නිසා 1815 වර්ෂයට ආසන්න කාල වකවානුවේදී ඝාතන රැසක් සිදු විය. අවසාන වශයෙන් ඇහැලේ පෙළ නිළමේ ගේ භාර්යාව කුමාරිහාමි සහ දරුවන් විනාශ කිරීමට අණදී ඒය මහත් අභිරුචියෙන් බලා සිටි ආකාරය ඉතිහාසයේ සඳහන්ය. මෙයට හේතුව නම් ජෝන් ඩොයිලි නම් ඔත්තුකරුවා උඩරට රාජධානිය සියතට ගැනීම පිණිස කළ මෙහෙයුමයි. මෙහිදී රදළවරුන්ට හා රජුට උසස් වර්ගයේ මධ්‍යසාර ගෙන්වා පිළිගන්වා සිහිවිකල් තත්ත්වයට පත් කළ ආකාරය සඳහන්ය.මහාචාර්ය තෙන්නකෝන් වමලානන්ද මහතා ජෝන් ඩොයිලි ගැන සඳහන් කරන්නේ මෙසේය.

       ඩොයිලි අවික්ෂප්තව සන්සුන්ව හා ජයග්‍රහණය පිළිබඳව අධිෂ්ඨානයෙන් යුතුව තම උපාය මාර්ග ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා දේශපාලන වේදිකාවක් නිර්මාණය කළේය. මේ දේශපාලන වේදිකාවේ ප්‍රධාන නළුවෝ නම් ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රොබට් බ්‍රවුන්රිග් ඇහැලේපොල මහ නිළමේ මොල්ලිගොඩ මහ නිළමේ ජේම්ස් සදර්ලන්ඩ් එඩ්වඩ් ගිෆර්ඩ් කොබ්බෑකඩුව මල්වත්තේ මහානායක හිමියන් අස්ගිරි විහාරයේ යටවත්තේ මහානායක හිමියන් දුනුවිල දිසාවේ කපුලියද්දේ දෙවෙනි අදිකාරම් තම්බි මුදියන්සේ මැලේ මුහන්දිරම් ඉලංගකෝන් මුදලි සේරම් මුදලි හා තල්ගම උන්නාන්සේ වූහ. මේ හැම දෙන ඩොයිලි ගැසූ තාලයට නැටූහ. මේ සියලු දෙනාගේ නිසැක භක්තිය හා විශ්වාසය දිනාගත් අතරම ඔවුන්ගේ ප්‍රකාශනයන්හි සත්‍යාසත්‍ය භාවය වගවිභාගකරන ක්‍රමයද ඩොයිලි සතු විය.

         ඩොයිල් අවසාන වශයෙන් තම අභිමතාර්ථ සාධනයෙහි යොදා ගත් ඇහැලේපොළ මහ නිලමේ දක්ෂ ප්‍රාදේශීය පාලකයෙක් වශයෙන් අවංකව රජුට සේවය කළ තැනැත්තෙකි. එහෙත් අවසාන කාලයේදී රදළවරුන්ගේ උසිගැන්වීම් මත රජු ඔහු හා විරසක වුණි. ඉන්පසු ඔහුට ඕනෑ වූයේ රජු පාවා දී ඉංග්‍රීසින් ගේ සහායෙන් සිහසුන් ගැනීමයි. මෙහි මුල් අදියර සාර්ථක ලෙස ක්‍රියාත්මක වුවද ඉංග්‍රීසින් සිය අභිලාෂය මත සිංහල ජාතික බලවේගය යටපත් කර ගත්තේය. සිංහල බෞද්ධයන්ට ඉතිරිවූයේ උඩරට ගිවිසුමේ පස්වන වග වගන්තිය පමණකි. නූතන ඩොයිලිලා එක්නැලිගොඩලා එක්ව මේ පසවන් වගන්තියෙන් කියැවෙන රටේ  ශාසනික උරුමය ඉවත් කර රට අනාගමික කරන්නටද කෑලී කෑලි වලට කඩා දක්වන්නටද කැසකවති. සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා තාවකාලිකව හෝ පරාජයට පත් කරන ලද්දේ මේ පියවරයි. එහෙත් එම පියවර ආපස්සට හැරවීමට විදෙස් බලවේග සියල්ල ඒකාරාශී වී ඇත.රනිල් බලවත්ය.1817-18 සටනේ රජු වූ දොරේසාමි මෙන් ජනාධිපතිවරයා දුර්වල කර තිබේ. දැන් වන විට නූතන කැප්පෙටිපොළ දේශපාලනික වශයෙන් ඝාතනය කර තිබේ. එහෙත් ජනතාවගේ ආදාරයට පත් මහින්ද රාජපක්ෂ ඝාතනයට ලක්ව නොමැත. ඔහු නැවතත් ජයග්‍රහණය කරා යන්නේ මහා මැතිවරණයකින්ම පමණි. නූතන නිදහස් අරගලයේ නව ආරම්භය මේ මගින් සනිටුහන් කරවීමට සිතින් කයින් මෙන්ම අධ්‍යත්මික වශයෙන්ද කැප වීම අප සැමගේ යුතුකමයි.

මතුගමසෙනෙවිරුවන්

 

4 Comments »

UFPA decides to skip Parliament session tomorrow

December 4th, 2018

Courtesy Adaderana

The United People’s Freedom Alliance (UPFA) has decided not to attend the parliamentary session scheduled for tomorrow (5), MP Dinesh Gunawardena said.

Speaking at a press conference in Colombo today, he claimed that the Speaker has decided to convene the Parliament in this manner by preparing an agenda as per his will.

UPFA Parliamentarians had boycotted parliament proceeding on four separate days while accusing the Speaker of bias.

On November 30, the Speaker had adjourned the parliament until 10.30 a.m. on Wednesday (5).

During the press briefing, MP Dinesh Gunawardena also spoke about the interim order issued by the Appeals Court yesterday (3).

He said that the interim order has not barred the premiership and the Cabinet of Ministers and that the order has only restrained Mahinda Rajapaksa and the Cabinet from executing their duties.

He said that the correct decision will be given by the court on December 12.

1 Comment »

රනිල් ව්‍යවස්ථා උගුලකින් බලයට ඒමේ සැලසුමක් – ජේ. ආර්. මුනුපුරා හෙළි කරයි

December 4th, 2018

Lanka Lead News

ප්‍රදීප් ජයවර්ධන යනු මේ රටේ පළමු විධායක ජනාධිපති ජේ. ආර්. ජයවර්ධන මහතාගේ ලොකු මුනුපුරායි. ඔහු ජර්මනියේ හිටපු කොන්සල්වරයාද වේ. වර්තමානයේ මෙරට තුළ මතුව තිබෙන දේශපාලන තත්ත්වයයට මූලික හේතුව ජේ. ආර්. ජයවර්ධන මහතාගේ ව්‍යවස්ථාව බව සමහරු කියති. මේ පිළිබඳව ප්‍රදීප් ජයවර්ධන මහතා පළ කරනුයේ මෙබඳු අදහසකි.

අද නිර්මාණය වී තිබෙන්නේ ව්‍යවස්ථාමය අර්බුදයක්. මේක ජේ.ආර්.ගේ බහුබූත ව්‍යවස්ථාව කියලනේ ඔවුන් කියන්නේ. ඇත්තටම මේක බහුබූත ව්‍යවස්ථාවක් තමයි. එක බූත කණ්ඩායමක් ඇවිල්ලා මනාප ඡන්ද ක්‍රමයක් ගෙනාවා. ඇත්තටම මුලදී ව්‍යවස්ථාවේ මනාප ඡන්ද ක්‍රමයක් තිබුණේ නැහැ. මුලදි තිබුණේ කොට්ඨාස ඡන්ද ක්‍රමයක්. ඒ ක්‍රමයේදී පක්ෂෙ තමයි තීරණය කළේ ඡන්ද නාම ලේඛනයේ අපේක්ෂකයා ඉන්න ඕනැ තැන. එහිදී අපේක්ෂකයාගේ දේශපාලන පරිණතකම, විනය වගේම කොට්ඨාසයේ ඡන්ද පදනම සලකලා බැලුවා. යම් කිසි බලපෑමක් නිසා පෞද්ගලික වුවමනාවක් නිසා මුළු දිස්ත්‍රික්කයේම තරග කරන්න සිද්ධ වෙන විදිහට මේක වෙනස් කළා. ඊට පස්සේ මේ ක්‍රමයෙන් ඡන්ද කරන කොට ඒකට විශාල මුදලක් සහ ශ්‍රමයක් යොදවන්න ඕනැ වුණා.

මේක වෙනස් කළේ ලලිත් ඇතුළත්මුදලි මහතා. ඒ කාලේ එතුමාට මේක වාසිදායකයි. මොකද: එතුමා රටම දන්න ජාතික නායකයෙක්. ඒ වගේ කෙනකුට දිස්ත්‍රික්කයක තරග කරලා දිනන්න ලේසියි. ඒ් කොට්ඨාසයක ඉන්න පොඩි මන්ත්‍රී කෙනකුට සිද්ධ වෙනවා, විශාල මුදලක් වියදම් කරලා ලලිත් ඇතුළත්මුදලි වගේ නමක් හදාගන්න. මොකද එයාට මුළු දිස්ත්‍රික්කයේම ඡන්ද ගන්න ඕනැ වෙන නිසා. එතකොට තමයි ලිස්ට්” එකේ ඉහළට පහළට යන්න පුළුවන්. පළමුවැනි විකෘති කිරීම ඒක තමයි කියලා මම හිතනවා.

ඒ විකෘති කිරීම සිද්ධ වුණේ ජේ. ආර්. ජයවර්ධන ජනාධිපතිතුමාගේ අවසාන කාලෙ. 1989 ඡන්දෙට කලින් මේක සිද්ධ වුණේ. ඒක පළමුවැනි විකෘති කිරීම.

දෙවැනි එක සිද්ධ වුණේ ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිතුමාගේ කාලයේ. පක්ෂයට මන්ත්‍රීවරයෙක් ගන්න නම් සියයට දොළහයි දශම පහක ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ඒ කාලේ ගත යුතුව තිබුණා . ඒක සියයට පහකට අඩු කෙරුවා. අද පාර්ලිමේන්තුවට තරග කරන කුඩා පක්ෂ 68ක් තියෙනවා. ඒකෙන් වෙන්නේ ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකට බලය අඩු වෙලා, පොඩි පක්ෂ විශාල ප්‍රමාණයක් ඇතුළත් වන එකයි. මේ පොඩි පක්ෂ අද කරන දේ පැහැදිලියි නේ. ඒ අය එහාට මෙහාට පැනලා බලය හුවමාරු කරනවා. ඒක තමයි දෙවැනි විකෘති කිරීම.

තුන්වැනි විකෘතිය සිද්ධ වුණේ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක ඉන්න කාලේ. පිල් මාරුකරලාත් පක්ෂයේ ඉන්න පුළුවන්කම හදාගත්තා. ඒක ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ගිහිල්ලා කරගත් දෙයක්. ඒකෙන් සිද්ධ වුණේ මුදල් හෝ වෙනයම් අවශ්‍යතා මත මන්ත්‍රීවරුන්ට එහාට මෙහාට පනින්න පුළුවන් වීමයි. එයින් පාර්ලිමේන්තුවේ ස්ථාවර භාවය සහ පක්ෂවල ශක්තිය නැති වුණා. ඊළඟ එක සිද්ධ වුණේ 19 වැනි සංශෝධනයෙන්. ඒකෙන් සිද්ධ වුණේ ජනාධිපතිතුමාගේ ස්වාධීනභාවය අඩු කරලා ජනාධිපතිතුමා පාර්ලිමේන්තුවේ හා අගමැතිතුමාගේ බලයට යම් කිසි විදහකට යටත් කිරීමයි. එයින් සිද්ධ වුණේ තවත් මේ ක්‍රමය විකෘති වීමයි. 1966 දී කියනවා පාර්ලිමේන්තුවේ ඕනෑ එපාකම්වලට හසු නොවන ශක්තිමත් විධායකයක් කෙටි කාලෙකට අවශ්‍ය වෙනවා, මේ රට දියුණු කරන්න කියලා.

එතුමා කිව්වා අපි රටේ නිදහස ලබා ගත්තා. ඒත් ආර්ථික නිදහස ලබාගත්තේ නැහැ කියලා. පාර්ලිමේන්තුවේ තිබෙන බල හුවමාරුව නිසා රට දියුණු කරන්න අමාරු නිසා එයින් යම් කිසි ප්‍රමාණයකට ස්වාධීන වෙන විධායකයක් අවශ්‍යයි කියලා එතුමා කියනවා.

ඒ මුල් අදහස අපි සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කරලා තියෙනවා.

1978 දී ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලයේ උපාධි ප්‍රදානෝත්ස්වයේදී විධායක ජනාධිපතිවරයෙක් නොකළ යුතු දේවල් 10ක් ගැන ජේ. ආර්.ජනාධිපතිතුමා කියනවා. ඔක්කොම මට මතක නැහැ. කාරණා කීපයක් මතකයි. එතුමා කිව්වා ජනාධිපතිතුමාගේ මිනිස්සු හෝ ගැහැනු කියලා වෙනම කණ්ඩායමක් හදන්නේ නෑ කියලා. ඒ වගේම එතුමා කිව්වා හැමවිටම පාලනය ගෙනි යන්නේ කැබිනට් මණ්ඩලයේ තීරණ සහ උපදෙස් අනුව කියලා.

එතුමා මේවා කිව්වේ මහාචාර්ය ඒ. ජේ.විල්සන් ගෙනාපු යෝජනාවක් නිසා. ඔහු කිව්වා ඇමෙරිකාවේ වගේ වෙනම ජනාධිපති කාර්යාලයක් හදාගන්න කියලා. එතුමා ඒක ප්‍රතික්ෂේප කළා.

එහෙත් එතුමගෙන් පස්සේ මේක වෙනස් වුණා. බලයට පත් වුණු අය ඔවුන්ගේ කණ්ඩායමක් වෙනම හදාගත්තා. ඒකෙන් වුණේ ඒ කණ්ඩායම නිසා කැබිනට් එකේ ප්‍රශ්න ඇති වුණ එකයි. වත්මන් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට 2014 දී වෙනම යන්න වුණෙත් මේ කණ්ඩායම් නිසා කියලයි මම හිතන්නේ.

එහෙත් ජනාධිපතිවරයකුට යම් යම් කාරණා පිළිබඳ උපදෙස් ගැනීමට විශේෂඥ ඥානය තියෙන උපදේශකවරු ඕනැ වෙලාවක ගන්න පුළුවන් කියලයි. ජනාධිපති උපදේශක කියලා තනතුරක් දීලා කාර්යාලයක් දීලා වෙන් කිරීමක් කළොත් වෙන්නේ ඒ වටා යම්කිසි බල කේන්ද්‍ර හැදෙන එකයි. ඒ බල කේන්ද්‍රයි ඡන්දෙන් පත් වෙලා බලයට ආපු අය අතරෙයි යම්කිසි ගැටුමක් ඇති වෙනවා. ඒක අපි හොඳින්ම දැක්කා. ඇමෙරිකාවේත් මේ ප්‍රශ්නෙ තියෙනවා. අද ඔවුන්ට තියෙන එක ප්‍රධාන ප්‍රශ්නයක් මේක.

ජේ.ආර්. ජනාධිපතිතුමා මේ ව්‍යවස්ථාව හදලා තියෙන්නේ ලෝකයේ අනෙක් රටවල තියෙන ව්‍යවස්ථා හොඳට අධ්‍යයනය කරලා. නිකං එතුමාගේ ඕනෑ-එපාකම්වලට හදපු එකක් නෙවෙයි. එහෙත් හැත්තෑ අටට පස්සේ ලොකු මතයක් ගොඩනඟාගෙන ගියා මේක හදලා තියෙන්නේ එතුමගේ උවමනාවට කියලා. අවාසනාවකට මේ ව්‍යවස්ථාව යටතේ බලයට පත් වුණු උදවියත් මේ මතයේ ඉඳගෙන තමයි බලයට පත් වුණේ. ඔවුන් ඇත්තටම ස්වාධීනව මේක දිහා බැලුවේ නැහැ. මේක වැරැදියි, වැරැදියි, වැරැදියි කියලා බලයට පත් වුණා. බලයට පත් වුණාට පස්සේ තමයි දැන ගත්තේ මේකෙන් වැඩ කරන්නේ කොහොමද කියලා. සමහර වෙලාවට මේක පාවිච්චි කරන්නේ කොහොමද කියලා දැනගත්තම කාලෙත් ගිහිල්ලා ඉවරයි. ඒත්් මේ ව්‍යවස්ථාව නිසා ඇත්තටම රට ආරක්ෂා වුණා කියලා බය නැතුව කියන්න පුළුවන්.

අපට ලෝකේ දරුණුම ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායමක් එක්ක සටන් කරලා රට බේරාගන්න පුළුවන් වුණේ මේ ව්‍යවස්ථාව නිසා.

ඇත්තටම අපිට ජනාධිපති ක්‍රමයක් නැතුව පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමයක් තිබුණ නම් එල්ටීටීඊය වගේ විශාල ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායමකින් රටට මොකක්ද වෙන්නේ කියලා අපට හිතාගන්න බැහැ.

ඔබ දන්නවා ජනාධිපති ප්‍රේමදාස ඝාතනය කළත් එක මොහොතකටවත් රට හෙල්ලුණේ නැහැ. බල අර්බුද ඇති වුණේ නැහැ. ඒ කාලේ ලලිත් ඇතුළත්මුදලි, ගාමිණී දිසානායක වගේ අය ලොකු බලයක් තිබුණු නායකයෝ. ඒත්් කිසිම බල අර්බුදයක් ඇති වුණේ නැහැ. ඒක තමයි ව්‍යවස්ථාවේ ශක්තිය.

මේ ව්‍යවස්ථාව කැබැලි කැබැලි කරලා දාන්න දැඩි උත්සායක යෙදෙන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහත්තයා. මං හිතන්නේ ඔහුට මේ ව්‍යවස්ථාව ප්‍රශ්නයක්. මේ ව්‍යවස්ථාවෙන් බලය අත් කරගන්න සියයට පනහකට වැඩිය ඡන්දයක් ගන්න අවශ්‍යයි. ඔහුට සියයට පනහක ඡන්දයක් ගන්න බැහැ. ඔහුට බහුතර ජනතාවගේ විශ්වාසය නැති වෙලා තියෙනවා. ඒ නැති වුණු විශ්වාසය නැවත ගන්න අමාරුයි. මොකද, බහුතර ජනතාවක් ඔහුව විශ්වාස කරන්නේ නැහැ. ඒ නිසා ඔහු බලයට එන්න හදන්නේ සුළු පක්ෂවල සහායෙන්. ඒ නිසයි ඔහු මේ ක්‍රමය වෙනස් කරන්න හදන්නේ.

No Comments »

For first time in history, Sri Lanka has no Prime Minister or Council of Ministers

December 4th, 2018

 Courtesy NewsIn.Asia

Colombo, December 4 (newsin.asia): For the first time in the history of Sri Lanka, the country has no Prime Minister or a Council of Ministers. Given the deep seated conflict between President Maithripala Sirisena and ousted Prime Minister Ranil Wickremesinghe, the stalemate over who should be Prime Minister is not likely to end anytime soon.

After the Court of Appeal on Monday stayed the functioning of Mahinda Rajapaksa as Prime Minister and his colleagues as ministers, Rajapaksa and his ministers had stopped attending  office.

All government work is now being done by President Maithripala Sirisena with the help of the Secretaries of the various ministries.

V.Anandasangaree, a very senior Tamil politician who was MP for Kilinochchi in the 1960s and is currently leader of the Tamil United Liberation Front (TULF) said: Never has anything like this happened before.”

For first time in history, Sri Lanka has no Prime Minister or Council of Ministers

Government Boycotts Parliament

In another first in post-independence Sri Lankan political history, parties in the government have been continuously boycotting parliamentary settings, saying that the Speaker has unconstitutionally declined to recognize the Rajapaksa regime as a legitimate government duly appointed by President Sirisena.

If the Speaker (Karu Jayasuriya) does not recognize us, we do not recognize the Speaker either,” said Udaya Gamannpilla a government MP.

On November 29, the opposition presented to parliament a motion to deprive the Office of the Prime Minister of public funds. It passed this by a majority of 123 votes, but in the absence of government MPs and ministers.

Education Minister Dr Wijeyadasa Rajapakse did attend the sitting, but after making a special address, quit the House before voting.

On November 30, a motion submitted by the opposition United National Front (UNF) to curtail funds to cabinet ministers, deputy ministers and state ministers, was passed in parliament with 122 MPs voting for it. But this too was done in the absence of ministers and government MPs,  who had declared a boycott of parliament earlier.

On December 5, at the request of President Sirisena, the opposition is to move its third Motion of  No Confidence against the government of Rajapaksa in which the electronic voting machine will be used. But the ruling United Peoples’ Freedom Alliance (UPFA) has said that it will boycott parliament on this occasion too.

Cases in Supreme Court

On Tuesday, Rajapaksa’s lawyers filed an appeal in the Supreme Court against an interim order issued by the Court of Appeal restraining Rajapaksa and his cabinet from functioning as Prime Minister or Ministers.

The court had stayed their functioning  till the case is adjudicated. Notices sent in this connection were made returnable on December 12.

The 122 MPs who had signed the Writ of Quo Warranto petition against Rajapaksa’s holding office as Prime Minister, had been named as respondents in the appeal.

The appeal states that the interim order issued by the Court of Appeal was unconstitutional as the Court of Appeal had no authority to issue such orders. According to the constitution only the Supreme Court could take up constitutional matters such as this, Rajapaksa’s lawyers contended.

The lawyers requested the Supreme Court to issue an order declaring the interim order of the Court of Appeal as unlawful and sought an interim order preventing the implementation of the Appeal Court’s order until the hearing on the appeal was concluded.

Case on Dissolution

The Supreme Court is already hearing a case filed by opposition MPs questioning the dissolution of parliament by a Presidential gazette on November 9.

The opposition contends that parliament could not be dissolved when the present House had not completed four and a half years or had not asked for dissolution by a resolution passed by a two third majority.

Moreover, the then Prime Minister Ranil Wickremesinghe had the support of 122 MPs out of a total House membership of 225 which was a comfortable  majority.

Hearings on this case began on December 4 and will continue till December 6. A ruling is expected on December 7.

Three Member Bench Expanded To Seven

However, since the original three-judge bench had been expanded to a seven-bench court, and since Rajapaksa’s appeal against the Court of Appeal’s stay is also to be adjudicated, the Supreme Court’s ruling may be delayed by a few days, lawyers felt.

Till then, the government benches” occupied by the Sirisena’s UPFA and Rajapaksa’s Sri Lanka Podujana Peramna (SLPP) will be empty.

Supporters of ousted Prime Minister Ranil Wickremesinghe say that the President should immediately appoint him as Prime Minister and ask him to form a cabinet to run the country to end the constitutional impasse.

But President Sirisena has categorically said that he will not appoint Wickremesinghe even if all the 225 MPs sign a petition asking for his appointment.”

No Mediator

Since this is the President’s stand and the opposition is equally adamant about putting up Wickremesinghe and none other MP, there is a deadlock, a logjam which can be cleared only by a mediator acceptable to both sides.

But there is no mediator in sight. The four Mahanayakas or the top most Buddhist monks in Sri Lanka could fill the bill. But they appear to be reluctant and are politically divided too.

Ball in Supreme Court

However, the Supreme Court’s rulings in the two cases before it could resolve the issue.

If the court upholds the dissolution of parliament, the elections to follow will determine what should be done. But on the other hand, if the dissolution is declared unconstitutional, the ball will be back in the highly contentious political court.

(The featured pictured at the tops shows Mahinda Rajapaksa, Ranil Wickremesinghe and President Maithripala Sirisena. Photo: Daily Mirror)

No Comments »

SRI LANKA NEEDS NEW CONSTITUTION AFTER NEXT GENERAL ELECTION

December 3rd, 2018

BY EDWARD THEOPHILUS

The current constitutional crisis in Sri Lanka clearly indicates that the existing constitution has created an instability to the country.  The nature of this instability is that country cannot govern as the way people expect and cannot implement economic and social policies to gain prosperity to people.  In fact, current constitution is good for lawyers to make arguments and make gossips, jokes and fabrications for publics and politicians to refrain from their responsibilities to people playing in political platforms misleading voters.  In this environment it clearly indicates that the constitution does not work as a viable instrument to govern the country.

When Sri Lanka gained independence in 1948, a constitution drafted by British rulers was received, which was based on parliamentary democracy and was a unitary government.  Many shortcomings were in the constitution, but it was difficult to amend due the requirement of two third approval of the parliament.  The election held in 1970 provided two third majority of the parliament and the constitutional council appointed by the parliament produced a new constitution, which was within parliamentary democracy, but it introduced the concept of republic with executive authority to the president.  After 1977 election, the elected government introduced a new constitution in 1978, which based on executive presidential system within a unitary framework.

The presidential power in 1978 constitution was supreme and the authority of the parliament limited to legislative council (parliament) with approval of the president. With the constitution in 1978, a constitutional court established with a view to interpret and make judgements on constitutional matters, but later the role was shifted to the Supreme Court, which is a busy institution that needs to consider large volume of cases in the country.  The experience indicates that Sri Lanka needs a new constitution as well as a constitutional court to interpret and make decisions on the constitutional cases.  When the decision-making authority given to the Supreme Court, it would be an additional pressure to the Supreme Court and with a new constitution, the establishment of permanent constitutional court is essential.

After 1978 presidential constitution within unitary framework, several amendments were introduced from 1978 to today, but they were with many errors and omissions and such amendments were motivated by political ideologies and racial purposes.  The major weakness of the constitution was that it doesn’t encourage to consider people as a one nation and it also encourage to consider constitutional matters on communal basis.  This situation has motivated to divide people and complicated the governance and allowed outside forces to put hands on Sri Lanka’s matter.  As a result, there is an instability in the country.

To resolve these problems, Sri Lanka needs a new constitution, which should be drafted by a wide, knowledgeable drafting committee without political interest.  So far it was reflected that constitutional decisions and matters were handled by political and communal supporters, who destroyed the fundamental wish of the people.

To achieve this purpose, political parties need to clear give a promise to voters in the next general election and need to get public approval for drafting and approval of a new constitution.

Next essential requirements are banning or crossover in the parliament of elected members and criminalizing the behaviour of elected members accepting bribery style payments to change political party for various purposes.  If there is effective legislation to control these two points, it would not difficult to treat the parliament of Sri Lanka is clean place.

1 Comment »

Mahinda to file appeal with Supreme Court against interim order

December 3rd, 2018

Courtesy Adaderana

Mahinda Rajapaksa says that they will file an appeal before the Supreme Court against the interim order issued today by the Appeals Court as they do not agree with it.

The Court of Appeal today issued an interim order preventing Mahinda Rajapaksa and his cabinet from holding office.

This was after the court decided to proceed with hearing a Writ of Quo Warranto petition signed by 122 legislators that challenges Rajapaksa’s authority to hold office after he lost two no-confidence votes last month.

The judge issued the interim order against Rajapaksa and his cabinet, and asked them to appear in court on Dec. 12 to explain on what basis they hold office.

However, issuing a press release today, Mahinda Rajapaksa said that they do not agree with the interim order issued by the Court of Appeal.

He said that they are currently working on an appeal which will be filed against it with the Supreme Court at the earliest tomorrow morning (4).

6 Comments »

Save the country from TNA’s treachery – Part III

December 3rd, 2018

BY : A.A.M.NIZAM – MATARA

The TNA which was not concerned at all about the affairs of Sri Lanka however played a prominent role like the JEPPOs when there was an issue that could destabilize peace and harmony in the country.  It hailed the Sri Lankan government’s mobilisation of the military to suppress strike action by Ceylon Petroleum Cooperation (CPC) workers. TNA’s treacherous  leaders Sambandan and Sumanthiran accused the strikers of attempting to bring down the government.

During the parliamentary debate, on this strike issue Sambandan attempted to present the government’s crackdown as democratic” while denouncing the strike as anti-democratic.” Echoing Ranil Wickremesinghe’s denunciations of the striking workers, in line with his anti-working-class policies Sambandan shedding crocodile tears said the unions had crippled fuel distribution and the essential services order was necessary to guarantee fuel supply peacefully to the people without any impediment.

Sambandan claimed the strike was part of a conspiracy” organised by a group of opposition MPs led by former President Mahinda Rajapakse. He warned the oil workers: saying that they cannot topple the government through strikes.” He repeatedly urged the government to take bold decisions” to suppress workers’ struggles.

Political analysts point out that TNA is a latter day shylock” who ruthlessly exploited Ranil’s weakness and extracted huge concessions harmful to the country in extending their support to the NCM against Ranil in April. These analysts also point out that once it became apparent that the proposed NCM against Ranil was a tripartite plot hatched by Anti-UNP elements, Sections of the SLFP led by Sirisena and the Sri Lanka Podu Jana Peramuna (SLPP) the TNA hierarchy began to get perturbed and  these sentiments got further exacerbated when media reports speculated that Sirisena was having plans of replacing Ranil with Karu Jayasuriya as a stop gap measure, and bring in ex – Defence secretary Gotabhaya Rajapaksa to Parliament on the National list and then replace Karu Jayasuriya  with Gota as premier. Apart from terminating the Constitution reform process, as per them the TNA felt such an axis would result in the country regressing backwards and negate the limited progress achieved by them since 2015.

This 85-year-old terrorist grandpa is the senior most Tamil leader in Parliament today and is on the terminal journey to the hell and he deserves to be sent in this final journey through Welikada or Jaffna prisons in punishment for his treachery to this peaceful country.

.He has participated in almost every attempt to bring about a negotiated settlement to the Tamil national question over the past 40 years since 1977. Currently he has fully involved himself with the Constitutional assembly and in the formulation of a new constitution. He has dedicated himself to the task of achieving political equality for Tamils in the Island through this envisaged federal and secular constitution. Sampanthan has hitched the TNA wagon to the new Constitution currently being stalled with Mr. Mahinda Rajapaksa being appointed as the Prime Minister.

Sampanthan realises and recognizes that among the active frontline Sinhala political leaders only Ranil Wickremesinghe has shown keen and genuine interest in bringing about a lasting settlement of the Tamil national question although in the perspective of majority Sri Lankans such a question does not exist.

The neo liberal, foreign servile butterfly leader Ranil Wickremesinghe is indispensable to Sampanthan’s vision and political goals. There is a convergence and identity of interestbetween both. In recent times the TNA leader has been somewhat miffed with Ranil for the tardy progress on the Constitutional front ever since the interim report of the steering committee was released. These feelings however have paled into insignificance with Ranil being toppled and replaced. Despite all his shortcomings and faults, Ranil Wickremesinghe remains the best choice of what is available for Sri Lankan Tamils. For TNA leaders like Sampanthan and Maavai” Senathirajah it was a case of Hobson’s choice and there was no alternative to Ranil whose  unseating was certain to paralyse the political quest of a new power-sharing Constitution.

There was another reason for the TNA to support Ranil. The TNA has been closely associating with India and other western nations like the USA, Britain, Canada and Norway to help bring about a political settlement and ethnic reconciliation in Sri Lanka. Most of these despotic nations were also of the view that it was politically important and imperative to ensure the continuation of Wickremesinghe as Prime Minister. President Sirisena’s re-alignment with the Rajapaksas has jarred and jolted the so-called minority group (20 out of nearly 200) international community which now regards Ranil as the sheet anchor of the present Govt. Replacing Ranil with another – least of all a member of the Rajapaksas – was not to be countenanced.

The TNA being on the same political wavelength concurred with this perspective.They say however there are some hitches. One of the TNA constituents the EPRLF had pulled out of the configuration prior to the local government elections and had contested against the TNA in the polls. Of the two EPRLF MP’s Dr. Sivamohan remained with the TNA but Siva Shakthi Anandan was out of the TNA and kept away from the TNA parliamentary group. Thus, the TNA which had 16 MP’s earlier had been reduced to 15. The EPRLF said it would arrive at its own decision after discussing with Wickremesinghe. The other TNA constituent was the TELO which also had two MP’s. The TELO met separately and had decided that it would abstain from voting. The third TNA constituent PLOTE’s position was also uncertain and unknown as the leader Dharmalingam Siddarthan was undergoing the traditional period of mourning after the death of his mother. Mrs. Dharmalingam was the widow of former ITAK and TULF MP for Uduvil and Manipay V. Dharmalingam. The much respected, left-leaning Dharmalingam who served as MP from 1960 to 1983 was killed by the TELO along with Ex – MP Aallalasundaram in 1985.

Speculative reports appeared in sections of the Tamil media that there were serious differences of opinion among TNA parliamentarians about supporting Wickremesinghe. Although the TNA leadership had taken a policy decision in late March to oppose the No confidence motion, it appeared that there was no unanimity among MP’s. The TNA was apparently divided on this and the chances of a bloc vote being delivered in support of Ranil seemed to be slim if not remote. This made the TNA somewhat apprehensive on the question and when the media tried to find out what the party position on the NCM a definite answer was not forthcoming. The question was evaded with the announcement that the TNA would decide on its stance on the eve of the NCM vote.

It was against this backdrop that  13 MP’s of the TNA met on the morning of April 3rd in  Colombo. Not all members of the TNA parliamentary group were favourable to the idea of supporting Wickremesinghe. Some felt that the TNA should not interfere in what was essentially an intra-Sinhala dispute. They opined that the TNA should abstain from voting. Others of a more pro-tiger disposition wanted to keep away from voting so that Ranil would suffer his come-up pence, A few were of the view that Ranil was certainly going to lose with or without TNA support and therefore it would be better to not vote against and lose out in the end. Interestingly none of the TNA parliamentarians wanted to support the No Confidence motion against Wickremesinghe. They only wanted the TNA to abstain and not support Ranil. Voting for the NCM was firmly ruled out.

TNA leader Sampanthan however took a different view and expounded it powerfully. He told the MP’s how important it was for Ranil to remain as Prime Minister for resolving the ethnic problem and that his removal may result in the return of the Rajapaksas. The possibility of a Rajapaksa return had a dam effect on many of the TNA MP’s. Still there were some misgivings and fiery exchanges of words. Among those dissenting initially were MP’s

Selvam Adaikkalanathan, Iruthayaraj Charles Nirmalanathan ,S. Shritharan and E.Saravanabavan. MP’s Senathirajah and Sumanthiran endorsed Sampanthan’s position and argued in favour of supporting Ranil. The discussions were rather heated at times and at one-point Sridharan pointed out to Sampanthan in an insulting manner that he had got more votes in Kilinochchi than Sampanthan in Trincomalee.

Finally, the inner -party discussions ended with all MP’s agreeing that the TNA should support the PM by voting against the NCM. However, some MP’s now felt   that they should extract some concessions from the Prime Minister in return for supporting him. It was pointed out that the UNP Jaffna MP Ms. Vijayakala Maheswaran and some UNP organizers had been given a quota” in job appointments whereby they were able to provide employment to their supporters. Some TNA MP’s wanted to demand such quotas from the PM.

Principled Position Based on Higher Ideals

A visibly angry Sampanthan rejected this suggestion saying he would not subscribe to this course of action. He said the TNA position on this was that the present Govt under this Prime minister should continue in order to implement the democratization and Constitution making process. Several other MP’s including Senathirajah and Sumanthiran also rejected this suggestion saying this amounted to asking for political patronage”. Sampanthan pointed out that the TNA was taking a principled position based on higher ideals and should not stoop down to the level of exchanging votes for jobs. This viewpoint was accepted with a compromise. It was suggested that the TNA parliamentarians should meet the Prime Minister directly and inform him of their decision to support him. However, they would air their grievances about the slow progress in constitution making, release of Tamil détentes, return of lands and other issues to Wickremesinghe and seek a guarantee that he would provide redress.

A delegation of TNA parliamentarians led by Sampanthan therefore called upon Wickremesinghe and explained the position. The MP’s outlined their grievances and sought a guarantee from Wickremesinghe that he would address them in due course. Most of the matters raised were not new with some being issues of discussion from the time this Govt came into being. A common thread in the grievances was the lack of speed and not enough being done to address concerns. The issues raised were categorised into ten main points. They were as follows –

1.Expediting the political discussions to bring about a negotiated settlement
2.Renewing the dormant Constitution making process to enact a new Constitution.
3.Hastening the return of lands in the North-east occupied by the armed forces back to the civilian owners.
4.Speedy release of all Tamil political détentes
5.Tracing the whereabouts of Missing persons and those made to disappear during the war
6.Greater employment opportunities for youths in the North and East
7.Giving preference to people already resident in the areas over non -residents when making  Go vt service appointments in the North and East
8.Appointment of Tamil -speaking administrators in Tamil speaking divisions in the North and East
9.Prioritising development projects being undertaken by the Northern and Eastern provincial councils
10.Giving top consideration to proposals made by MP’s of the North and East when launching development projects in those areas.

 

 Understanding Reached Without a Formal Agreement

As stated earlier there was nothing new or problematic in these proposals and the Prime Minister had no difficulty in agreeing to them. The ten categories of issues discussed were itemised into twelve points and put on paper. Two of the points raised had been broken up into two thereby increasing the number to twelve.,\ Ranil Wickremesinghe placed his signature along with a few lines indicating that he had taken due note of the points mentioned and that he would guarantee speedy implementation of those proposals. He said that he would refer to them in his parliamentary speech and asked Finance minister Mangala Samaraweera who was present to elaborate more on the issues raised in his speech. Samaraweera consented. Thereafter a satisfied TNA departed having reached an understanding with the Prime minister and obtaining assurances without entering into any formal pact or forging a UNP- TNA agreement.

However, the TNA felt that as a matter of courtesy they should inform President Sirisena also of their decision to vote against the no confidence motion. TNA leader Sampanthan and Deputy -leader Senathirajah sought an appointment and met with President Sirisena. They told the President that the TNA wanted the present Govt to continue with the same Prime  Minister for the 2015 Mandate to be implemented and promises fulfilled. Sirisena was non-committal. After informing the president about the NCM the TNA leaders also complained about irregular land settlement practices under the Mahaweli development scheme in  Mullaitheevu district. Sirisena who is the Mahaweli development minister promised to investigate the problem and resolve it.

What the TNA did not know at the time they met the President was that Maithripala Sirisena had earlier reacted strongly against the notion of TNA supporting Wickremesinghe against the NCM. When a UNP delegation had called on him, President Sirisena had said that if the NCM were to be defeated with the help of TNA votes it would not go down well with the Sinhala people. Minister Mangala Samaraweera had then retorted by asking Sirisena why it was wrong to get TNA votes in Parliament against the NCM when Sirisena had obtained millions of Tamil votes mobilised by the TNA to win the Presidential contest against Mahinda Rajapaksa in 2015/. The president was silent. Later in Parliament the TNA’s MA Sumanthiran was to refer to this incident in his speech but there has been no response from the President so far.

D-day dawned on April 4th. All 15 TNA parliamentarians including the bereaved Siddharthan met in the morning where Sumanthiran read out once again the 12 points discussed with Prime Minister Wickremesinghe in English and translated them into Tamil for the record. All MP’s then pledged that they would vote against the no confidence motion. TELO leader Selvam Adaikkalanathan noted that the TELO would vote against the NCM though his party central committee had unanimously decided to abstain. When Parliament commenced Sampanthan outlined the TNA position succinctly in his speech and emphasised why the party was voting against the NCM.

At voting time all 16 MP’s elected from the TNA in 2015 voted against the NCM. This included the EPRLF’s Sivasakthy Anandan also. The motion was defeated by 46 votes. The voting once again revealed that the minority ethnicities of the Island were solidly behind Ranil Wickremesinghe.

The Tamil National Alliance can take justifiable pride in voting against the no confidence motion. It was the TNA decision that removed uncertainty and tilted the decision in the Premier’s favour. It was after the TNA decision that President Sirisena realising the NCM battle was lost backed out and asked the SLFP to abstain from voting. It was the TNA decision that thwarted the conspiracy within UNP ranks to vote against their leader. It was also the TNA decision that convinced the fence sitters among Muslim parties to decide firmly on voting against the NCM instead of abstaining. Once it became known that the TNA was firmly behind Wickremesinghe , it was obvious that the NCM would be defeated and this impacted on the voting stances of undecided parties and MP’s. Also, it was the TNA support which helped Ranil Wickremesinghe greatly to exceed the magic number of 113 by nine more votes.

It remains to be seen whether Ranil Wickremesinghe would be able to function as an effective prime minister in the future despite proving he has the confidence of the majority in Parliament. It is patently clear that President Sirisena is yet opposed to his Prime Minister. This is likely to result in further friction or paralyse the administration. Although the TNA voted on the basis that retention of the Prime minister and Govt were necessary to implement the 2015 mandate including the promulgation of a new Constitution , it is highly unlikely that such an eventuality would come to pass

What is likely to happen or not happen in the future is in the realm of the unknown. Ranil Wickremesinghe has withstood and overcome a tripartite conspiracy to topple him from his post. The minority political parties especially the TNA have played a constructive role in helping the Premier to defeat the no confidence motion. The TNA has demonstrated that it is a political party that will not shirk its duties despite racist intimidation to do what is right and ensure the stability and continuity of an elected government. The decision has been based on principle rather than expediency. Reports said that it is very probable that the TNA will be severely criticised by those supportive of the NCM, but the party seems to be feeling proud that it has done the right thing and saved Ranil Wickremasinghe from falling into disgrace.

(To be continued)

No Comments »

HE Mahinda Rajapaksa – An Opinion of a Non-Sri Lankan Citizen

December 3rd, 2018

Prof. Hudson McLean

Governor Generals, Presidents and Prime Ministers in Ceylon / Sri Lanka have come & gone.

I was a youth, an under-age driver, at the Orient Club, Colombo 7, the morning when General Sir John Kotalawala lost the election to SWRD. Furious Sir John simply called Ananda Tissa-de Alwis and gave a thundering kick to his back-side.  No one was shocked. That was Sir John, the aristocratic arrogant British trained military officer.

When Sir Oliver Goonetilleke, the Governor General of Ceylon appointed W. Dahanayake as Prime Minister when SWRD was assassinated, he suggested that the Beira Lake might have Gondolas, if Ceylon imported a pair for breeding.

When I met Esmond Wickramasinghe, Legal Eagle, the Press Baron, King-maker, (father of Ranil) in his dimly-lit library in Colombo, he was in doubt if his son Ranil would ever lead Sri Lanka or Ceylon. The old man knew that Ranil had his limits.

Of all the Presidents & Prime Ministers of Sri Lanka I met, in my time of life, I would not hasten to nominate, in my humble opinion, the best out of the lot, Numero Uno – HE Mahinda Rajapaksa, followed by late HE Ranasinghe Premadasa.

I hope the citizens of Sri Lanka hedge their bets on HE Mahinda Rajapaksa, and get the political campaign to get the greedy politicos to put the country FIRST before their luxuries of life, in their list of priorities.

I also wish that the Sri Lankans put past the old Colonial Terminology of “Kalu Sudda”, Race, Colour, Religion, Tamil & Marakkala, and just treat each and every son of Sri Lanka with the same measure of rice.

May Blessings of Your Chosen God Shower Upon You!

Express Your Opinion – Read What Others Say!
The Independent Interactive Voice of Sri Lanka on the Internet.

Please visit -: http://www.lankaweb.com/

12 Comments »

No new  Presidential hopefuls could  equal the experience, determination and sincere patriotism of Mahinda Rajapakse.

December 3rd, 2018

By Charles S.Perera

The young Minister of  President Francois Holland Emmanuel Macron at 39 contested the 2017 French Presidential election on his own without the backing of the recognised Socialist or Republican parties  to win  the Presidential election with the resounding majority of 62 percent. He has influenced at least two not so young persons without a political background to announce that they would be  candidates for the Sri Lanka Presidential election of 2020.

But President Emmanuel Macron who swam into French Presidency in the  flood waters of hope  and enthusiasm of the French population , has become today the  most unpopular President,  and  the same people who with overwhelming enthusiasm hailed him  as the  President of France in 2017 have risen up today from all classes and professions, from all over France wearing yellow jackets calling him for goodness sake to resign.

It was a short lived marriage between a non-political inexperienced politician as a President  and the people who had lot of hope for a new comfortable experience of  life under a new President with new ideas,  which seem to be ending as suddenly as it rose.

What lesson does  this give to Sri Lanka. The people cannot place hope on political leaders , without political experience, nor with those who talk a lot looking for benefit of power for themselves, and others without lack of love and sincere patriotism to shamelessly rob the country to  build their own lives and those of their kith and kin.

The UNP and its partners may have political experience but we saw in the past three years where their political experience has led the country.  JVP make lot of noise and make lot of promises, can people hope they will do what they promise or despite their ideas once they come to power will the people of Sri Lanka face the same deception of the French people who voted  for untried promises which fell like logs into a flowing river.

Sri Lanka is not a virgin damsel, but an experienced mature old woman  who had gone through 2600 years or  more of a life through a glorious a past, followed by dependence and misery.  Sri Lanka today is capable of taking her destiny into her own hand , if it is entrusted to a capable experienced and already tried political leaders, without depending  on the rich and powerful, but with wisdom and serenity to accept what is good,  rejecting  what is bad to find the middle path of development into which we were introduced  first by the wisdom of a wise woman Sirimavo Bandaranayake who took the path of non-alignment.

Sri Lanka though became independent of colonialism seventy years ago, it began  tasting real independence with SWRD Bandaranaike in 1956, and after that we groped between hope and deception until we found in 2005 a real patriot with experience, determination and patriotism  who first saved us from  certain division and destruction by the  evil force of terrorism which lasted for thirty years with considerable loss of life, psychological loss of a will to exist, made to live stressfully under fear of a lurking death.

Developing countries as opposed to the countries of the West, are hampered in their development  by the constant interference by the West and making their own plans  of development for our countries. If we step out of their planned development processes  the price we may have to pay is immeasurable. This process is to a great extent supported  by our own politicians as we saw in the past three years, and to get out  of the clutches of  the West is not an easy task.

Many developing countries, like Iran, Guatamala, Chile, Congo, Iraq, Libya are a few victims of the Western trap.  Therefore , we have to be careful selecting the correct politicians who are capable to take the risk to swim amoung  whales to take the country to the correct destination.

It is there that political experience, determination and devoted patriotism count. For seventy years since independence we could not find  a correct political leadership, and through out a period of ruthless terrorism our political leaders did not have the vision,  courage and determination to end  the canker  of terrorism, until in 2005 the people elected Mahinda Rajapakse as the President of Sri Lanka.

Of course, those self interested politicians greedy to hold on to power, and those who yearn for English educated West imitators  as politicians  oppose Mahinda Rajapakse and his way of governance to give the West  the necessary power to use Sri Lanka to suit their political strategies.

Sri Lanka has  a strange Judiciary, with a questionable independence. The Judges are after all men. And to what extent can one expect them to have the ability to think  independently not like an ordinary  man,  but as  a Judge ? 

We have an example of a retired Supreme Court Judge Wigneswaran the Chief Minister of the NPC whose attitude as man out of his judicial training is utterly questionable. We cannot even believes such a man as Wigneswaran had been a Judge of the Sri Lanka Sureeme Court. He is a racist and concocts falsehood to separate communities.

Judging judges taking Wigneswaran as  an example make us fear who we really have as Judges. A retired judge who become an ordinary man should have, justice , fairness and  mental collectedness built in him to take correct independent decisions.

Recent Judgements coming one after another , make one really begin to wonder what is in the minds of the Sri Lanka Judges . Is it justice  and rendering  fair and independent judgement in their mind or  an effort to please those who are powerful and accrue to them selves applause for judgements considered independent by them,  even though their seem to have no logic in their judgements.

The first judgment withheld a gazette notification dissolving the parliament to hold elections without considering the consequences the judgement would lead to,  if the Parliament is allowed to sit two weeks during the interim judgment until a judgment is given.

The second is no better than the first, because it  withholds the work that had been under taken by a Prime Minister and his Cabinet duly appointed by the President to redress the people who had been suffering under decisions taken by a West Oriented Prime Minister Ranil Wickramasinghe  and a visionless cabinet of Ministers, proved to have mismanaged the finances of the Country, for nine whole days making Sri Lanka function without a Government. All that smells litro gaz.

2 Comments »

Talks fail between President and UNF leaders

December 3rd, 2018

Courtesy Adaderana

The second round of discussions between President Maithripala Sirisena and representatives of the United National Front (UNF) ended unsuccessfully, according to UNP MP Lakshman Kiriella.

Speaking to reporters following the meeting held at Presidential Secretariat, he said that the President had insisted that the premiership will not be given to UNP leader Ranil Wickremesinghe.

The meeting between the President and UNF leaders was initially slated to be held yesterday, but was pushed to 8.00 p.m. today (3).

The first round of talks between the President and the UNF, which also failed to see any agreement being reached, was held on Friday (Nov. 30).

During a discussion with Speaker Karu Jayasuriya on Thursday, the President had agreed to meet with the Tamil National Alliance (TNA) and the UNF leadership to find an immediate and amicable solution to the prevailing political crisis in the country.

Meanwhile the Court of Appeal today temporary halted Mahinda Rajapaksa and his Cabinet from functioning in their positions in response to a petition filed by 122 legislators against the disputed government.

No Comments »

රජ කාලයෙන් පසු පළමු වතාවට ලංකාවේ රාජාණ්ඩුවක් බිහිවේ..

December 3rd, 2018

 සරත් කලුගමගේ සංවිධායක රටට හෙටක් – සමාජ සත්කාරක වැඩසටන

රටට හෙටක් සංවිධානය විසින් නිකුත් කරන ලද මාධ්‍ය නිවේදනයක් මෙහි දැක්වෙයි.

අභියාචනාධිකරණය විසින් නිකුත්කරන ලද අතුරු තහනම් නියෝගය නිසා සිංහල රජ කාලයෙන් පසු පළමු වතාවට ශ්‍රී ලංකාව රාජාණ්ඩුවක ස්වරූපයට පත්ව ඇත.

මෙම තහනම් නියෝගය නිසා එක්සත් ජාතික පක්ෂය  ප්‍රමුඛ විපක්ෂයට සිදුව ඇත්තේ ගහෙන් වැටුණු මිනිහාට ගොනා ඇන්නා වැනි දෙයකි. අතුරු තහනම් නියෝගය මගින් අග්‍රාමාත්‍යවරයා ප්‍රමුඛ කැබිනට් මණ්ඩලයේ කටයුතු එම නඩුව අවසන් වනතුරු  අත්හිටුවා ඇත. ඒ අනුව රාජ්‍ය නායකයා ලෙස රාජ්‍ය පවත්වාගෙන යාමේ අභිමතානුසාරී බලය අවසන් වශයෙන් පැවරෙන්නේ විධායක ජනාධිපතිවරයා හටය.

රජ කාලයෙන් පසු පළමු වතාවට ලංකාවේ රාජාණ්ඩුවක් බිහිවේ..

අභියාචනාධිකරණය ට නඩුවක් ගොනු කරමින් අතුරු තහනම් නියෝගයක් නිකුත් කරවා ගැනීම නිසා අදාල නඩුව අවසන් වන තුරු අග්‍රාමාත්‍යවරයකු පත් කරන්නැ’යි ජනාධිපතිවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටීමට ද මේ නිසා එක්සත් ජාතික පක්ෂය ප්‍රමුඛ විපක්ෂයට අවස්ථාව  උදා නොවෙයි.

අනෙක් අතින් මෙම නියෝගය නිකුත් කර ඇති නිසා පාර්ලිමේන්තුව රැස්කිරීම ඉබේම අත්හිටවෙන්නේය. ආණ්ඩුවක් නොමැතිව විපක්ෂයකින් පමණක් පාර්ලිමේන්තුවක් පවත්වාගෙන යා නොහැකිය. ආණ්ඩුව පාර්ලිමේන්තුව සභා වාර වර්ජනය කිරීම වෙනම කරුණ කි. එහෙත් පාර්ලිමේන්තුව රැස්වීම සඳහා ආණ්ඩුව සහ විපක්‍ෂය නමැති ආකෘතිය අවශ්‍ය වේ. නීතිය, රීතිය,භාවිතය සහ සම්ප්‍රදාය අනුව සැලකීමේදී ආණ්‌ඩුව නොමැතිව විපක්ෂයකින් පමණක් පාර්ලිමේන්තුවක් රැස් කළ නොහැකි ය. මක්නිසාදයත් පාර්ලිමේන්තුව රැස්කර වන්නේ රට කරවීම සඳහා වන හෙයිනි.  රට කරවන ආණ්‌ඩුවේ ක්‍රියාකාරීත්වය අත්හිටුවා ඇති හෙයින් පාර්ලිමේන්තුව රැස්කිරීම ඒ අනුව ඉබේම අත්හිටවෙන්නේය.

එසේම,මෙම නියෝගය මෙසේ තිබියදී දැනට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ විභාග වන නඩුවේ තීන්දුව අනුව මහ මැතිවරණයක් ප්‍රකාශයට පත් වුවහොත් හෝ ජනාධිපතිවරයාගේ මුක්තිය මත ජනමත විචාරණයක් ප්‍රකාශයට පත් වුවහොත් හෝ එම කුමන මැතිවරණයක් වුවද පැවැත්වෙනු ඇත්තේ සියලු පාලන බලතල ක්‍රියාත්මක කිරීමේ නිසි බලධාරියා ලෙස ජනාධිපතිවරයා යටතේ ය.

ඒ අනුව මෙම නඩුව ගොනු කිරීමම එක්සත් ජාතික පක්ෂය ප්‍රමුඛ විපක්ෂය විසින් සිදු කර ගත් බරපතල ගණයේ අත් වැරැද්ද කි.

එබැවින් මෙවැනි නඩු ගොනු කිරීම සඳහා මෝඩ තකතීරු නීති උපදෙස් එක්සත් ජාතික පක්ෂය ප්‍රමුඛ විපක්ෂයට ලබා දෙන්නේ කවුරුන් විසින් දැයි ඔවුන්ගේ පාක්ෂිකයන් විසින් ප්‍රශ්න කරනු නොඅනුමානය.

කෙසේ වෙතත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය ප්‍රමුඛ විපක්ෂය විසින් රට වලපල්ලට දක්කාගෙන යාම අරමුණු කරගෙන ගත් මෙම පියවර නිවැරදි කොට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආණ්‌ඩුව නැවත ස්ථාපිත කිරීම සඳහා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත ඇපෑලක් ඉදිරිපත් කිරීමට අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ප්‍රමුඛ ආණ්‌ඩුව  තීරණය කිරීම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අගයන ජනතාවගේ සතුටට කරුණකි.

සරත් කලුගමගේ
සංවිධායක
රටට හෙටක් – සමාජ සත්කාරක වැඩසටන

1 Comment »

අභියාචනාධිකරණය විසින් ලබා දුන් අතරුතහනම් නියෝගයට අපි එකඟ නොවන්නෙමු.-මහින්ද රාජපක්‍ෂ

December 3rd, 2018

මාධ්‍ය නිවේදනය මහින්ද රාජපක්‍ෂ

කැබිනට් මණ්ඩලය අත්හිට වූ බව ප්‍රකාශ කරමින් අද දින අභියාචනාධිකරණය විසින් ලබා දුන් අතරුතහනම් නියෝගයට  අපි එකඟ නොවන්නෙමු.

එයට එරෙහිව හෙට දින ආරම්භක පැයේදීම ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට මේ මොහොතේදී අපි කටයුතු කරමින් සිටින්නෙමු.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අර්ථ නිරූපනය කිරීමේ සහ ඊට අදාල අවසානාත්මක තීන්දු තීරණ ගැනීමේ පරම අයිතය ව්‍යවස්ථානුකූලව පැවරී ඇත්තේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට බව අපි නැවතත් අවධාරණය කරන්නෙමු.

රටෙහි දේශපාලන ස්ථාවරභාවය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා වූ අරගලය එනම්, මහමැතිවරණයක් හරහා මහජනතාවගේ මතය දිනා දීම සඳහා වූ වැඩපිළිවෙල වෙත මෙම තීරණාත්මක මොහොතේදී ඔබගේ කැපවීම වඩාත්  අවශ්‍ය වන බැවින් ඒ සඳහා කැපවන ලෙස ද අපි ඔබගෙන් ඉල්ලා සිටිමු. 

මව්බිමට ඇති ආදරය ද, නීතියට ඇති ගෞරවය ද දේශප්‍රේමී දේශපාලනයට ඇති අවංකභාවය ද පෙරදැරිව මේ තීරණාත්මක මොහොතේ සාමකාමීව, ධෛර්ය සම්පන්නව සහ වගකීම් සහගතව ඔබ ඔබගේ යුතුකම් රට වෙනුවෙන් ඉටු කරනු ඇතැයි අපි අපේක්ෂා කරන්නෙමු.

No Comments »

Ranjan issued notice over contempt charges

December 3rd, 2018

Courtesy Adaderana

The Supreme Court today issued notice on UNP MP Ranjan Ramanayake to appear before the court on December 07 over contempt of court charges.

The court issued notice on the parliamentarian when the case was taken up before a judge bench chaired by Chief Justice Nalin Perera.

This is in order to determine through a hearing whether the MP can be charged with contempt over the recent comments he had made to the media.

The Supreme Court had previously notified the Attorney General to appear at the court on December 7 to assist the country when the case is taken up.

No Comments »

Interim order issued preventing PM and Cabinet from functioning

December 3rd, 2018

Courtesy Adaderana

The Court of Appeal today issued an interim injunction order restraining Prime Minister Mahinda Rajapaksa and his Cabinet from functioning until the hearing of the Writ of Quo Warranto filed against them holding office is concluded.

The court fixed dates from December 12 to proceed with the hearing of the petition while notice was also issued on the 49-member Cabinet including Prime Minister Rajapaksa to appear before the court on that date.

Delivering its decision following a lengthy consideration process, the interim order was issued by a judge bench comprising of Court of Appeal President Justice Preethi Padman Surasena and Justice Arjuna Obeysekara.

Accordingly, the court granted leave to proceed with the Quo Warranto petition and issued notice on the respondents to appear before the court and give testimonies.

The court said that the interim order will be in effect until the hearing of the petition concludes.

The Appeals Court today concluded the consideration of the Writ of Quo Warranto which filed by 122 Members of Parliament including members of the UNF, TNA, JVP, SLMC and ACMC.

Consideration of the Writ of Quo Warranto resumed before the Court of Appeal for the second day this morning while the court’s decision whether to grant leave to proceed with the petition or not was to be announced at 3.00 p.m. today (Dec. 3).

The application was also taken up for consideration on November 30 while Rajapaksa’s lawyers had requested the Appeals Court to dismiss the Writ of Quo Warranto on that day.

Parliamentarians who filed the Quo Warranto petition say that Prime Minister Mahinda Rajapaksa has no parliamentary majority and the speaker too has confirmed this.

As a result, the petitioners claim that Mahinda Rajapaksa is not legally entitled to hold office of Prime Minister under the 19th Amendment of the Constitution.

Hence, the petitioners have appealed to the Court of Appeal to nullify the appointment of Mahinda Rajapaksa as the Prime Minister and the Cabinet ministers, as per the provisions of the Constitution.

The petitioners have been named Prime Minister Mahinda Rajapaksa and 48 others as respondents of the case.

3 Comments »

මාව අඩි 06ක් පොලව යට වලලන්න මහින්ද කුමන්ත‍්‍රණ කලේ නෑ.. ඒව දේශපාලන වේදිකාවේ කතා පමණයි.. මාව මරන්න කුමන්ත‍්‍රණය කලේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහයි..- ජනපති මෛත‍්‍රී

December 2nd, 2018

lanka C news

සිදු වූ දේශපාලන වෙනසත් සමඟ රට අරාජික අස්ථාවරභාවයකට පත්ව තිබෙනවා කියන චෝදනාවෙන් ඔබට ගැලවිය හැකිද?

කවුද එහෙම කියන්නෙ? රට අරාජික වෙලත් නෑ. අස්ථාවර වෙලත් නෑ. රටේ මිනිස්සු දෛනිකව තමන්ගෙ රස්සාවල් කරනවා. ව්‍යාපාර කටයුතු ටික කරනවා. ගැටුම් අර්බුදයක් නෑ. සියලු සේවාවන් සාමාන්‍ය පරිදි රටේ සිදුවෙනවා. අස්ථාවරයි. අරාජිකයි කියන ඒවා දේශපාලන වචන විතරයි.

නමුත් ඔක්තෝබර් 26දා ඔබ ගත් තීරණය හා සිද්ධි දාමයට අනුව එහි මූලික වගකිවයුත්තා ඔබයි. මෙවැනි තීරණයක් ගන්න බලපෑ ආසන්නතම හේතුව මොකක්ද?

රනිල් වික්‍රමසිංහට ඕනෑ විදියට රට විනාශ කරන්න ඉඩ දෙන්නද මට කියන්නේ. වංචා, දූෂණ, හොරකම, රට පාවලා දෙන වැඩ කරන තුරු මං බලා සිටිය යුතුද?

ඒවා වළක්වපු එකද මං කළ අස්ථාවරකම? මේ අර්බුදය නිර්මාණය කරලා තියෙන්නෙ රනිල් වික්‍රමසිංහ.

මේක මේ දවසක දෙකක අර්බුදයක් නෙවෙයි. පසුගිය අවුරුදු 3 තුළ තිබූ අර්බුද රහස් නොවේ. කැබිනට් මණ්ඩලයේ ගැටුම්, ඉන් බාහිරව ඇති වූ දේවල්, ඝාතන කුමන්ත්‍රණ, හොරකම්, දූෂණ පාවාදීම් මේවා එක්ක ඒවයේ ප්‍රතිඵලය මේ.

මාව අඩි 06ක් පොලව යට වලලන්න මහින්ද කුමන්ත‍්‍රණ කලේ නෑ.. ඒව දේශපාලන වේදිකාවේ කතා පමණයි.. මාව මරන්න කුමන්ත‍්‍රණය කලේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහයි..- ජනපති මෛත‍්‍රී

රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැතිකමින් ඉවත් කරන්න ඔබට බලපෑ ආසන්නතම කාරණය කුමක්ද?

ආසන්නතම හේතුව ඝාතන කුමන්ත්‍රණය.

මෙම ඝාතන කුමන්ත්‍රණය හෙළි කළ නාමල් කුමාර නමැත්තා කිව්වා ඔබයි ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතායි එකතු වෙලා දේශපාලන සන්ධානයකට යන්න හදපු හින්දයි මේක ආවේ කියලා. එවැනි සාකච්ඡාවක් තිබුණද?

ඒක නාමල් කුමාරගෙන් තමයි අහන්න ඕනෙ.

නමුත් ඝාතන කුමන්ත්‍රණ කතාව ඇත්තක් නම් මේ ප්‍රකාශයත් ඇත්තක් විය යුතුයි නාමල් කුමාරට අනුව?

එහෙම කාරණයක් මං දන්නෙ නෑ.

මේ ඝාතන කුමන්ත්‍රණයට අදාළ නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග වේගවත් නෑ කියලා ඔබ පිළිගන්නවාද?

ඔව්. ඔව්. ඒකට බාධාවන් රාශියක් තියෙනවා.

කවුද ඒ බාධාවන් පිටුපස සිටින්නෙ?

ඒ පාර්ශ්වවල අය තමයි. ඒ අය ඉවත් කරන්නත් මේ අලුත් තීන්දු තීරණ ගන්න වුණෙත් ඒ බාධාවන් නිසා.

ඔබ පොලිස්පතිවරයාටත් මේ ගැන ඍජු චෝදනාවක් එල්ල කරනවා?

ඔව්. පොලිස්පතිවරයාත් මේකෙ වගකිවයුත්තෙක් කියලා සාක්ෂිවලින් කියනවනේ. ප්‍රකාශ අරගෙන තිබෙනවා. එයා ඇයි ආයුධ නිකුත් කෙරුවේ. නාමල් කුමාරගේ කැසට් පටයේ හඬ සැකසහිතයි කිව්වෙ කොහොමද කියන ඒවා ඔහු කිවයුතු දේවල් නෙවෙයි.

ජනාධිපතිවරයා ඝාතන කුමන්ත්‍රණයක් එල්ල වුණාම පරීක්ෂණයක් නැතිව ඒක සැක සහිතයි කියලා කියන්න පුළුවන්ද අයි.ජී.පී. කෙනකුට?

පොලිස් පරීක්ෂක නිශාන්ත සිල්වාගේ මාරුව සිදුවුණේ ඔබේ අනුදැනුම මත කියලා යම් පාර්ශ්ව දෙකකින් ලිපි දෙකක් එළියට එනවා?

ඒ ගැන අයි.ජී.පී.ට විරුද්ධ පරීක්ෂණයක් කරනවා. පොලිස් කොමිසමට ඒ පැමිණිල්ල ඉදිරිපත් කරන්න සූදානම්.

ඔබ නව අගමැතිවරයෙක් පත් කරනවා. අනතුරුව පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරිනවා. බහුතරය තිබෙන බවත් ප්‍රකාශ කළා. ඇයි එහෙනම් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින්න තීරණය කළේ?

පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය අපි කල් තැබුවේ අය – වැය හදාගන්න ඕනෑ නිසා. ඒ අතර පාර්ලිමේන්තුවේ ආණ්ඩුව නැතිවනේ අනෙක් පාර්ශ්ව යෝජනා සම්මත කරන්න පටන් ගත්තෙ. ආණ්ඩුවක් නැතිව පාර්ලිමේන්තුවක් පවත්වාගෙන යන්න බෑ. ආණ්ඩුවක් නැති තැන පාර්ලිමේන්තු කටයුතු කරගෙන යෑම ප්‍රශ්නයක්.

බහුතරය තිබෙනවා කිව්වට අදටත් ඔබ පාර්ශ්වයට බහුතරය නැහැ නේද?

ඇයි මං කියලා තියනවනේ ඉලෙක්ට්‍රොනික් සිස්ටම් එකෙන් විශ්වාසභංග යෝජනාවට ඡන්ද අරන් පෙන්වන්න. එතකොට බහුතරය පේනවා. ඊළඟට මාව සම්බන්ධ කරලා තියෙනවා පළමුවැනි විශ්වාසභංග යෝජනාවේ ජනාධිපති ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට පටහැනිව කටයුතු කරලා කියලා. ඒක මං පිළිගන්නෙ නැහැ. මං කියලා තියෙනවා ඒවා අයින් කරන්න කියලා. ඒවා දැන් අයින් කරලා තිබෙනවා.

ඔබ පාර්ශ්වය කථානායකවරයා ප්‍රබල විවේචනයට හසු කරන්නේ 113 බහුතරය නොමැතිකම වසා ගැනීමට නේද?

මම කථානායකතුමාව විවේචනය කරන්නේ නැහැ. ඒ මන්ත්‍රිවරු හා ඒගොල්ලො අතර තියෙන ප්‍රශ්න. කථානායකතුමාව එහෙම විවේචනය කිරීමේ අවශ්‍යතාවක් මට නැහැ.

කථානායකවරයාගේ ක්‍රියාකලාපය ගැනත් ඔබට යම් හෝ චෝදනාවක් නැද්ද?

කථානායකවරයා 14 වැනිදා විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ක්‍රියාත්මක කළ යුතු ස්ථාවර නියෝග ඒ විදියටම අනුගමනය කළා නම් ඔය ප්‍රශ්නය එන්නෙ නැහැ. එසේ නොකිරීමනෙ දිගටම ගැටුම් ඇති කරන්න බලපෑවේ.

ර්ණීපඤඥප ර්ථීචනඥප න්‍යාය පත්‍රයට දාලා ඒ දින ගණන ඇතුළත් කරලා ගන්න තිබුණා. දැන් ඒවා හුඟක් සමනය වෙලා තිබෙනවා.

ඔබ විදෙස් මාධ්‍යවේදීන්ට කිව්වා විශ්වාසභංගය ක්‍රමානුකූලව ආවොත් බහුතරය ක්‍රමානුකූලව පෙන්නුවොත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සුදුසු ක්‍රියාමාර්ගයක් ගනු ඇතැයි කියලා ඔබ බලාපොරොත්තු වන බව.

ඔබ කුමන අදහසින්ද මේ ප්‍රකාශය කෙළේ?

මං කියන්නෙ බහුතරය තියෙන පැත්තට ආණ්ඩුව දෙන්න ඕනෑ. ඒක ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට එකඟව කළ යුතු දෙයක්.

මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අගමැතිකමින් ඉල්ලා අස්වෙයි කියා ඔබ බලාපොරොත්තු වෙනවද?

නෑ. ඉතින් ඒක එතුමා ගන්න ඕනෑ තීරණයක්. පළමු දේ එතුමාගේ පැත්ත බහුතරය හදාගන්න ඕනෑ. එතුමාගේ පැත්තෙ බහුතරය හදාගන්න බැරි නම් එය අනෙක් පැත්තට යනවා. බහුතරය තියෙන්නෙ මොන පැත්තෙද ඒ පැත්තට ඒ අයිතිය දීම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ලක්ෂණයක් මෙන්ම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුකූල දෙයක්.

එවිට නැවත ඔබ සමඟ කටයුතු කිරීමට පැමිණෙන්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය ප්‍රමුඛ එක්සත් ජාතික පෙරමුණ. මෙච්චර විවේචන එල්ල කරලා කොහොමද නැවත එජාපය සමඟ මෛත්‍රි පෑහෙන්නෙ?

එහෙම අවස්ථාවක් ආවොත් ඒ අය ගෙනැල්ලා සාකච්ඡා කරනවා.

නමුත් ඔබ ඍජුවම ප්‍රකාශ කළා නැවත වරක් අගමැති ලෙස රනිල් වික්‍රමසිංහ පත් නොකරන බව?

නෑ. නෑ. රනිල් නැවත අගමැති ලෙස කෙසේවත් පත් කරන්නේ නැහැ.

දැනට පෙනෙන්නට තිබෙන කරුණුත් සමඟ යම් හෙයකින් එජාපය බහුතරය පෙන්වා නැවත අගමැති විය යුත්තේ රනිල් වික්‍රමසිංහ කියලා එජාප පාර්ශ්වයම යෝජනා කළොත් ඔබේ ඔය තීරණය බල රහිත වෙනවා නේද?

බහුතරය පෙන්වා අගමැතිකම් ගන්න ව්‍යවස්ථාවේ කොහෙවත් සඳහනක් නැහැ.

ඒ කියන්නේ නැවත අගමැතිවරයෙක් පත් කිරීමේදී ඒ තීරණයත් පැහැදිලිවම ඔබ අතේද?

පැහැදිලිවම. ව්‍යවස්ථාවේ තියෙනවා ජනාධිපතිවරයාත් කැමැති කෙනා තමයි අගමැති ධුරයට පත් කරන්නේ කියලා.

කථානායක කරු ජයසූරිය ස්ථාවර නියෝගවලට පටහැනිව ක්‍රියාකළා නම් පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමවේදය අනුව ඔහුට එරෙහිව විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ගෙන ආ හැකියි.

තැන තැන ‍ෙදාස් පවරනවා හැර ඔබේ පාර්ශ්වය එවැනි ක්‍රියාමාර්ගයකට නොයන්නෙම එවැනි විශ්වාසභංගයක් ඉදිරිපත් වුවහොත් පරාජය වන බව දැනගෙනද?

කථානායකවරයා ස්ථාවර නියෝග කඩකර නැහැ. ස්ථාවර නියෝග අනුව ඡන්ද විමසන ක්‍රම 3ක් තිබෙනවා. ඒ මන්ත්‍රිවරුන්ගේ හ¾ඩින් බහුතරය බැලීම. නමුත් මම යෝජනා කළේ මේ වගේ ආණ්ඩුවක් වෙනස් වන, ආණ්ඩුවක් පත්වන බරපතළ ගැටලුකාරී අවස්ථාවක එහෙම හ¾ඩින් නෙවෙයි මන්ත්‍රිවරුන්ගේ නමින් නැති නම් ඉලෙක්ට්‍රොනික් සිස්ටම් එකෙන් ඡන්ද ගැනීම.

ඔබ මේ තීරණය ගන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා සමඟ තිබෙන පෞද්ගලික කෝන්තරයකටද කියලා කෙනෙක් චෝදනාවක් කළොත්?

එහෙම චෝදනාවක් කරනවා නම් ඒ මෝඩයෙක්.

නමුත් ඔබ සජිත්ට හා කරුට අගමැතිකම ලබා ගන්න කියලා යෝජනාවක් කළා. ඔවුන් භාරගත්තේ නැහැ.

ඉන් පැහැදිලි වෙන්නේ ඔබට ගැටලුව තිබෙන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ සමඟ මිස එජාපය සමඟ නෙවෙයි කියලා?

රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ආර්ථික දර්ශනය සහ දේශපාලන දර්ශනය මේ රටට කිසිසේත්ම ගැළපෙන්නේ නැහැ. කාරණය තමයි ඒක. දේශීය කර්මාන්තයට සලකන්නේ නෑ. කෘෂිකර්මාන්තයට සලකන්නේ නෑ. එයා කරන ඉඩම් ගනුදෙනු, ආයෝජකයන් සමඟ කරන ගනුදෙනු දූෂිතයි. මේ වගේ කරුණු ගණනාවක් තිබෙනවා.

සජිත් ප්‍රේමදාස සහ කරු ජයසූරිය අගමැතිකම භාරගන්නැයි කළ ඔබේ ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කළේ ඔබ ගැන ඇති අවිශ්වාසයටද?

මං ගැන ඇති අවිශ්වාසයකට නෙවේ. රනිල් වික්‍රමසිංහට තියෙන බය නිසයි.

දැන් ඒ තත්ත්වය වෙනස් වෙලාද?

ඒක මම දන්නේ නෑ. ඒක දන්නේ ඒ ගොල්ලෝ.

අගමැති යෝජනාව එජාපයේ ප්‍රබලයන් දෙදෙනාම ප්‍රතික්ෂේප කළ පසු ඔබේ තුන්වැනි තේරීම වන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ. කොහොමද මේක අපි ගළපන්නේ. මොකද්ද හේතුව?

ඔව්, ඉතින් වෙන කෙනෙක් නැති හින්දනේ.

ඔබට අනුව 2015 ජනවාරි 8න් පසු පොළොවෙන් අඩි 6ක් පහළට බස්සවන්න හිටපු මහින්ද රාජපක්ෂ අද ඔබට කොහොමද විශ්වාසවන්ත වුණේ? ඔබේ මේ ප්‍රකාශය ජනතාවගේ ඔළුවලට තදින්ම කාවැදුණා?

ඒවා ඉතින් දේශපාලන වේදිකාවල කියපු දේවල්නේ. මේක මේ පැහැදිලිවම අහුවෙච්ච කුමන්ත්‍රණයක්නේ.

මහින්ද රාජපක්ෂත්, රනිල් වික්‍රමසිංහත් දෙදෙනාටම ඔබව ඝාතනය කරන්න වුවමනාව තිබුණා නම් මේක හරියට ඉඟුරු දීලා මිරිස් ගත්තා වගේ වැඩක්නේ ජනාධිපතිතුමා?

මාව ඝාතනය කරන්න මේ අය සැලසුම් කළේ නෑ.

එවැනි සැලසුමක් නොතිබුණා යැයි ඔබ පැවැසුවත් 2015 ජනවාරි 8න් පසු ඔබ කළ ප්‍රකාශය ඉතා බරපතළයි?

ඒවා මැතිවරණ ව්‍යාපාර තුළ වෙන දේවල්.

හරි. එහෙනම් මම ඔබෙන් මෙවැනි ප්‍රශ්නයක් අහනවා. 2015 මහින්ද රාජපක්ෂට පක්ෂව ලක්ෂ 57යි. ඔබට පක්ෂව ලක්ෂ 62යි. ඒ අනුව ඔබට ලක්ෂ 57ක් විරුද්ධ වෙද්දී ලක්ෂ 62ක් මහින්දට විරුද්ධ වුණා.

අද රාජපක්ෂ සිරිසේන එකට හිඳීම අර ජන වරමට කළ පයින් ගැසීමක්. මේ සදාචාරාත්මක ප්‍රශ්නය ඔබට දැනෙනවාද?

ඒ ජනවරම පෙබරවාරි 10දා ඉවර කළානේ. පළාත් පාලන ඡන්දෙදි රටේ ජනතාව එය පෙන්නුවා.

ඒ කියන්නේ රාජපක්ෂ-සිරිසේන දැන් පෑහෙනවාද?

ඒක තීන්දු වෙන්නෙ අනාගතයේ. වැඩ කරගෙන යෑම තුළ. කසාදයක් බැන්දත් ඕක දවසින් දෙකෙන් කියන්න බැහැනේ. කාලයක් යද්දී තමයි බබාලා හම්බ වෙලා පිළිවෙළක් වෙන්නේ.

රනිල් වික්‍රමසිංහ සම්බන්ධයෙන් ඔබට තිබූ තවත් ප්‍රබලතම විවේචනයක් තමයි ඔහු විද්‍යාත්මක පදනම මත අමාත්‍යාංශ පත් කිරීමට එකඟ නොවීම. නමුත් ඔබ ඒ මොහොතේ හෝ දැන් හිටපු අගමැතිවරයාට ‍ෙදාස් පවරනවාට වඩා ඔබේ විධායක බලතල අනුව ඊට ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමේ බලය තිබුණා නේද?

ඒ කියන්නේ මේ ගිය ඔක්තෝබර් 21දා ගත වෙලා එය පළමු සතියේම නොකළේ ඇයි කියලා ඔබ අහන්නේ.

නෑ මම අහන්නේ ඊට පෙර පත් කළ අමාත්‍යවරු හා අමාත්‍යාංශ ගැන?

නෑ නෑ. ඔබ කියන්නේ මේක ගැන. ඔබ කියනවා මගේ විධායක බලතල පාවිච්චි කරන්න තිබුණා එවැනි දේකට කියලා. මං අවුරුදු 3ක් විධායක බලතල පාවිච්චි කළේ නැහැ. එයා කරන වැරැදි වැඩත් එක්ක, ගැටුම් එක්ක දිගටම ගියා.

ඒකට හේතුව ආණ්ඩුව පෙරළෙයි කියන බයද?

ඒකට හේතුව මගේ ඉවසීම. ඉවසීම සහ කළගුණ සැලකීම.

19 වැනි සංශෝධනය හරහා ඔබේ විධායක බලතල අඩු කරගැනීම ගැන ඔබ අද පසුතැවෙනවා වගේ?

මගේ කිසිම පසුතැවීමක් නැහැ. බලය කියන එක යන්න ඕනෑ සුදුසු මිනිස්සු අතට. මම මගේ බලය දුන්නට ඒ මගේ බලය ගිය තැනනේ මේ වැරැදි කරන්නේ. ජනාධිපති ධුරයේ තිබුණු බලය දුන්නේ ව්‍යවස්ථාදායක සභාවට හා අගමැතිවරයා ඇතුළු පාර්ලිමේන්තුවට. මගේ තිබුණු ඒ අසීමිත බලය දුන්නම ඒ බලයෙන් වැරැදි වැඩ කරලා තියෙනවා. දූෂණ වංචා, පාවාදීමේ රාශියක් සිදුවී තිබෙනවා.

රනිල් වික්‍රමසිංහ ඇතුළු ආණ්ඩුවේ දූෂණ ගැන සෙවීමට කොමිසමක් පත් කරන්න ඔබ සූදානම් කිව්වා. නමුත් මීට පෙර ඔබ පත් කළ කොමිෂන් තුනෙන් දෙකක වාර්තා පමණක් නිකුත් වෙලා. ඔය කියන කොමිසමටත් ඒ සෙතේම වෙයිද?

නෑ. අනික් ඒවයේ වැඩ කෙරෙමින් පවතිනවනේ.

නමුත් ඒවා මන්දගාමියි කියලා ඔබට හිතෙන්නේ නැද්ද?

මන්දගාමී කළේ ඔය රනිල් වික්‍රමසිංහ. ඒ අය අතේනෙ පොලිසිය, අධිකරණය, නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව ඔක්කොම ඒ අය අතේ. ඒ නිසා ඒ අය තමයි ඒවා මන්දගාමී කරලා, කඩාකප්පල්කාරී කරලා බාධා කළේ.

ඔබ විසින්ම පත් කළ බරපතළ වංචා දූෂණ සෙවීමේ කොමිෂන් සභාවේ නඩු 33ක් තිබෙනවා.

එහි බහුතරයක්ම තිබෙන්නේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ඇතුළු කණ්ඩයමට අද ඒ සියල්ල ඔබ වටේ. වංචනිකයන්, දූෂිතයන් සමඟ මා නැහැ කියලා ඔබ කිව්වත් මොනවද මේ වෙන්නේ?

දැන් ඒ වර්තා භාරදීලා අවුරුද්දකට වැඩියිනෙ. කෝ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහත්තය මොකද කළේ. අන්න ඒක තමයි මේ රටේ ජනතාව තේරුම් ගන්න ඕනේ.

ඒ දූෂණ චෝදනා එල්ල වී සිටින පිරිස ඔබ ළඟ සිටියත් ඔවුන්ට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක වෙයි නේද ජනාධිපතිතුමා?

ඔය හැම දෙයකටම යම් යම් තනතුරු වගකීම් තියෙනවානේ. අධිකරණයෙ ඉන්න අය අධිකරණයෙ. ජනාධිපතිවරයා ජනාධිපතිගේ වගකීම්. ඇමැතිවරු ඇමැතිවරුන්ගේ වගකීම්. එතකොට ඒ ආයතන භාරව ඉන්න අය ඒවා කරන්න ඕනෑ. මම කොමිෂන් සභා පත් කළා. පරීක්‍ෂණ කරලා වාර්තාව ගත්තා. ඒ වාර්තාව ක්‍රියාත්මක කිරීම ඒ අදාළ ආයතනවලට භාරයි. ඒ වගේ ඔක්කොම හිටියෙ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහත්තයාගේ ඇමැතිවරු.

එයාගේ නායකත්වයෙන්, ඒවා නොකෙරුණාට ඒ සම්පූර්ණ වගකීම එයාගෙ. අර්බුදයෙ නිර්මාතෘ රනිල්.

ඒ වගේම ඔබව ඝාතනය කිරීමට අදාළ කුමන්ත්‍රණයට තමාත් සම්බන්ධ නම් පැය 48ක් ඇතුළත පොලිස්පතිවරයා පාර්ලිමේන්තුවට ගෙන්වා ප්‍රශ්න කරන්න කියලා ඇමැති සරත් ෆොන්සේකා අභියෝග කළා?

මොකක්ද මේ මෛත්‍රි – ෆොන්සේකා ගැටුම?

අනේ සරත් ෆොන්සේකයි මායි අහසයි පොළොවයි වගේනේ. එයා තීන්දු තීරණ ගන්න විදිය, මම හිතන විදිය බොහෝම වෙනස්නේ. එයා කරන දේවල් මං කරන්නේ නෑ.

ඇමැති ෆොන්සේකාත් මේ ඝාතන කුමන්ත්‍රණයට සම්බන්ධ බවද මේ කියන්නේ?

නාමල් කුමාර කියනවානේ ෆොන්සේකාත් ඊට උදවු කළා කියලා. ඒවා පරීක්‍ෂණවලින් ඉදිරියට එයි.

ඒ සම්බන්ධව ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීමක් හෝ ප්‍රශ්න කිරීමක් සිදුවෙනවාද?

ඒවා පරීක්‍ෂණ නිලධාරීන්ගේ වැඩක්. ඒවා මට අයිති කාරණා නෙවේනේ.

ඔය ඝාතන කුමන්ත්‍රණයට අදාළව පසුගිය දින කිහිපය තුළ සිදුවූ පරීක්‍ෂණ ගැන ඔබ සෑහීමකට පත්වෙනවාද?

ඔව්. දැන් එහි ප්‍රතිඵලයක් විදියටනේ අයි.ජී.පී. එහෙම ඇවිත් ප්‍රකාශයක් දුන්නේ.

ප්‍රබලම මාතෘකාවට ලක්ව තිබූ මහ බැංකු බැඳුම්කර ගනුදෙනුවට අදාළව ඉදිරි ඉක්මන් ක්‍රියාමාර්ග ගනීවි යැයි ජනතාව බලා සිටිනවා?

ඔව් ඉතින්. යූ.එන්.පී.ය. ඒ පරීක්‍ෂණවලට හුඟක් බාධා කළා.

මා මීට පෙර ඔබ සමඟ කළ සම්මුඛ සාකච්ඡාවේදීත් ඔබ කිව්වා බැඳුම්කර පරීක්‍ෂණවලට ඉහළින් බාධා කියලා. අදත් ඒ බලපෑම් තිබෙනවාද?

නෑ. නෑ. දැන් මට බලපෑම් නැහැ.

ඒ කියන්නේ කඩිනම් ක්‍රියාමාර්ග ගත හැකියි කියන එකද?

ඒ පරීක්‍ෂණ දැනට කෙරෙමින් පවතිනවානේ.

ඔබේ කැබිනට් මණ්ඩලයේ හිටපු ඇමැතිවරුන්ම කිව්වා ඒ බැඳුම්කර වාර්තාව අනුව රනිල් වික්‍රමසිංහ ඉන්න ඕනෑ හිරේ.

නමුත් ඔබේ මැදිහත්වීමෙන් තමයි රනිල් වික්‍රමසිංහගේ නම ඒ වාර්තාවෙන් ඉවත් වුණේ කියලා?

කවුද කියන්නේ.

ඇමැති එස්.බී. දිසානායක ඇතුළු පිරිසක් ඒ බව පැවැසුවා?

මං දැක්කෙ නෑ. ඔය කඩපිල්වල, බස්වල යන ගමන් කතා කරන ඒවට මං උත්තර දෙන්නෙ මොකටද?

කඩපිල්වල නෙවෙයි ජනාධිපතිතුමා ප්‍රසිද්ධ මාධ්‍ය ඉදිරියේ මේ බව කියන්නේ?

මාධ්‍යවලත් දාන්නෙ ඒ වගේ දේවල්නේ. වටිනාකමින් අඩු ඒවනේ වැඩි හරියක්ම මාධ්‍යවල යන්නේ. මිනිසුන්ට හොඳට කියවන්න පුළුවන් ඒවා පළ වෙන්න ඕනෑ. හොඳ ශාස්ත්‍රීය ලිපි වගේ ඒවගෙන් පත්තර පුරවන්න ඕනෑ. නාන තොටුපොළවල්වල කියන ඒවා වැඩක් නෑ. ඒවා කියලා ඒ අය නාගන්නවා.

ඒ අය වාඩි වෙන්නේ ඔබව නියෝජනය කරමින් නේද?

නෑ… නෑ… මං නියෝජනය කරන්න මං කාටවත් ඉඩදීලා නෑ.

එස්.බී. දිසානායක ඇමැතිවරයාම කිව්වා නේද පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට අදාළ ගැසට් නිවේදනය අහෝසි කරන්න කියලා. එය අහෝසි කිරීමේ හැකියාවක් තියෙනවාද?

මං ඒ ගැන බැලුවේ නැ.

උසාවි නියෝග අනුව පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර මැතිවරණයකට යෑමට සිදුවුණොත් මොකද කරන්නේ?

එහෙම වුණොත් මැතිවරණයකට යා යුතුයි. නමුත් ඒ ගැන තවම සාකච්ඡා වී නෑ. තිබූ සාකච්ඡා උසාවි ගිය නිසා නැවතුණා.

ඔබ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට අදාළ තීරණය ගත්තේ රාජපක්‍ෂ හෝ කවුරුන් හෝ බහුතරය ගැන විශ්වාසය තබන්න කියලා කළ ඉල්ලීමකටද?

රාජපක්‍ෂ කියන්නෙ කණ්ඩායමක්නේ. ඒවාහි විශ්වාසය හා වගකීම ඔවුන් භාරගත්තා.

මේ සිදුවීම සමස්තයක් ලෙස ගත්තම මෙය කුමන්ත්‍රණයක් මිස ඕපපාතිකව සිදුවූ දෙයක් නෙවෙයි කියලා ප්‍රබල චෝදනාවක් තිබෙනවා?

මුල සිට කුමන්ත්‍රණයෙ හිටියෙ රනිල් වික්‍රමසිංහ. 2015 සිටම.

නමුත් මේක මෛත්‍රි – මහින්ද කුමන්ත්‍රණයක ප්‍රතිඵලයක් බවටයි චෝදනා එල්ල වෙන්නේ?

ඕවා කියන්නේ යූ.එන්.පී. කාරයෝනේ.

එතකොට මේ තීන්දුව ගන්න ඔබ කොපමණ කලක් ගත්තද?

සති දෙකයි.

සති දෙකෙන් තීරණයකට එළැඹුණා. ඔබට මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ඒ තරමට විශ්වාසද?

ඒක ඇති වෙන්නේ වැඩකිරීම තුළ.

පවුල පෝෂණය කරන රාජපක්‍ෂට මෙවර මෛත්‍රිපාල සිරිසේන රැවටුණු බවයි ඇතැමුන්ගේ මතය. මොකද ඔබට හිතෙන්නේ?

ඔය මත හරියට වලාකුළු වගේ. උදේට එකයි. හවසට එකයි.

ඒ කියන්නේ ඔබ රැවටුණේ නෑ කියලද?

අපෝ නෑ. රැවටෙන්න මං බබෙක් යෑ.

මේ යන විදියට අගමැතිවරයෙක් පත් කරගන්නෙ කොහොමද?

ඒක බැරි වෙන්නෙ නෑ. හැබැයි කොරහෙ කිඹුල්ලු දකින්න ඕන නෑ.

රටේ හැම ක්‍ෂේත්‍රයක්ම ඇස් පනා පිට බංකොලොත් වෙද්දී ඔබේ මේ පිළිතුරු අනුව මෛත්‍රිපාල සිරිසේන හරි සැහැල්ලුවට ඉන්නවා කියලා කිව්වොත්?

එකක් තමයි රට අරාජික වී හෝ බංකොලොත් වී නෑ. මං ඉන්නෙ සැහැල්ලුවෙන් තමයි. කොහෙද බංකොලොත් වෙලා තියෙන්නේ? උසාවියෙ නඩු අහනවා නම් අමාත්‍යාංශවල වැඩ කෙරෙනවා නම්, මිනිස්සු රස්සාවට යනවා නම්, දරුවෝ පාසල් යනවා නම්, ගෙවල් ‍ෙදාරවල්වල පෞද්ගලික ජීවිත හොඳට ගෙවෙනවා නම් කොතැනද අරාජිකත්වයක් තියෙන්නේ?

ඔබ පත් කළ නව ආණ්ඩුවට මාසයකට අධික කාලයක් ගත වෙලා. නමුත් තානාපතිවරුන් හෝ ජාත්‍යන්තරයෙන් මෙය පිළිගැනීමකට ලක් වී නෑ.

කලින් තිබූ ජාත්‍යන්තර පිළිගැනීම නැති බව ඔබ පිළිගත යුතුයි නේද?

එහෙම නොපිළිගැනීමක් වී නැහැ. මං තානාපතිවරු කොච්චර මුණ ගැහිලා තියෙනවද මං එකවරෙක පමණක් ලංකාවේ තානාපතිවරු 65ක් 70ක් විතර මුණගැසුණා. වෙන වෙනම හුඟක් අය හම්බ වෙලා තියෙනවා. උව් ඛ්ධභදබපර ඤඪපඥජබධප මං මුණගැසුණා.

ඔබ සමඟ තානාපතිවරු සාකච්ඡා කළත් නව ආණ්ඩුව ජාත්‍යන්තරය විසින් පිළිගන්නේ නැහැ නේද?

කවුද එහෙම චෝදනා කරන්නේ?

ඒ කියන හෝ දකින ගැටලු විසඳෙයි. පාර්ලිමේන්තුවල ගහගන්නවා. බැන ගන්නවා. ඒක සිද්ධ වෙන්නේ මේ රටේ විතරද? ඉන්දියාව, ජපානය, ඇමෙරිකාව, රුසියාව දිහා බලන්න. පාර්ලිමේන්තුවේ ගහගන්න විදිහ. එළව එළවා ගහනවා. අත පය කඩන්නේ.

ඔබ අනෙක් රටවල් සමඟ පාර්ලිමේන්තු ක්‍රියාවලියන්් සංසන්දනය කරන්න උත්සාහ කළත් පසුගිය දින කිහිපය තුළ මෙරට සිදු වූ මිරිස් කුඩු ප්‍රහාර, පිහි, පුටුවලින් පහරදීම්වලට එරෙහි ක්‍රියාමාර්ගයක් නොගන්න අදහසින් ද සිටින්නේ?

ඒවාට ඉදිරි ක්‍රියාමාර්ග ගන්න ඕනෑ. කථානායකතුමා පොලිසියට දන්වලා ඒ ක්‍රියාමාර්ග ගන්න ඕනෑ. මොන පක්‍ෂයක වුණත් පක්‍ෂ භේදයකින් තොරව ඒ අයට විරුද්ධව නීතිය ක්‍රියාත්මක වෙන්න ඕනෑ.

මහ මැතිවරණයකට යන එක තීරණය වන්නේ ශේ‍ර්ෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුව මත. නමුත් ඔබ ගත් තීරණය හරිද නැද්ද කියලා උරගා බලන්න නම් ජනතාව ඉදිරියට ගොස් ජනාධිපතිවරණයකට යා යුතුයි කියන අදහසට ඔබ එකඟද?

මොකටද එච්චර මෝඩ වැඩ කරන්නේ. තව අවුරුද්දක් තියෙනවානේ.

ඔබ ව්‍යංගයෙන් කිව්වේ කලින් ජනාධිපතිවරණයක් තියලා රාජපක්‍ෂ කරගත්තු මෝඩකමින් පාඩමක් ඉගෙන ගත්තා වගේ අදහසින් නේද?

මම දන්නේ නෑ ඉතින් ඒවා හිතන අය හිතා ගන්න ඕනෑ. (මහ හ¾ඩින් සිනා)
මේ දෝලනයත් එක්ක ලබන වසරේ ජනවාරි වෙන විට රටේ කුමනාකාරයේ ආණ්ඩුවක් තියෙයිද ඔබ දකින ආකාරයට?

අද වගේම එදාටත් රටේ මිනිස්සු කරදරයකින් තොරව වැඩ කටයුතු කර ගෙන යයි.

නමුත් ලබන වසරට අය-වැයක් ගැන කිසිදු කතා බහක්වත් නෑ. ඔබට මේ තරම් සරලව පිළිතුරු දිය හැකියිද?

ඒවා කලබලයකින් තොරව වෙයි. රටේ ජනතාව කලබල නොවී වැඩ කටයුතු කරගෙන යන්න. ඒවා ඒ මැති ඇමැතිවරු, පාර්ලිමේන්තුව, ආණ්ඩුව, ජනාධිපති, අගමැති ඒ ඒ ප්‍රශ්න විසඳනවා. අනවශ්‍ය භීතියක් හදාගන්න ඕනෑ නෑ.

ඡන්ද අද තීරණය කර හෙට තියන්න බෑ. නමුත් තව හරියටම ඉතිරිව තිබෙන්නේ දින 29යි. ජනවාරි සිට රාජ්‍ය වැටුප් වෙන් කිරීම ඇතුළු කාරණාවලට පිළිතුරක් දීම ඔබේ සෘජු වගකීමක්?

ඔව්. දෙසැම්බර් මාසේ තව එහෙම්මම තියෙනවනේ.

අද වන විට දින 2ක් ගත වෙලා. මේ ඉතිරි දින 29 තුළ ඊට කඩිනමින් ක්‍රියා මාර්ගයකට ඔබ අවතීර්ණ විය යුතුයි නේද?

ඔව්. දෙසැම්බර් මාසය වන විට ඔය ප්‍රශ්න සියල්ල විසඳෙනවා.

ඔබ දිගින් දිගටම කියපු දෙයක් තමයි ඔබේ කාලේ බෙදුම්වාදයට හෝ ත්‍රස්තවාදයට ඉඩ නොදෙන බව. විපක්‍ෂ නායක සම්පන්දන් කිව්වා ඔක්තෝබර් 26දාට පසු ඒ මර්දනය කර තිබූ දේ හිස ඔසවන්න පුළුවන් කියලා. පසුගියදා මහවිරු සැමරුම උතුරේ තිබුණටත් වඩා මහ ඉහළින් සැමරුවා. මොකක්ද මේ සිදුවෙන්නේ?

මහවිරු දිනය හැමදාම පවත්වන්නේ ඒගොල්ලෝ. රාජපක්‍ෂ මහත්තයගේ ආණ්ඩු කාලෙයේදීත් මහවිරු දිනය සැමරුම් සිදුවෙනවා. ඒවට අනවශ්‍ය ගැටුම් හදාගන්න ඕනෑ නැහැ. ඒ තුළ සාමය කඩවීමක් වෙන්නේ නැහැ.

පසුගිය 28 වැනිදා රටේ ඉහළම හමුදා නිලධාරියා අත්අඩංගුවට පත් වෙනවා. ගොඩනැඟී තිබූ මතය අනුව රණවිරු දඩයමද මේ අඛණ්ඩව සිදුවෙන්නේ?

මේක අධිකරණයේ තිබෙන කාරණයක් නිසා දැනට මං මොකුත් කියන්නේ නැහැ.

නමුත් මේ සිද්ධියත් සමඟ ඔහු තවදුරටත් තනතුරේ රැඳීම සුදුසුද?

සැකපිට අත්අඩංගුවට ගෙන තිබෙනවා. ඒ හැර චෝදනා පත්‍රයක් නෑ. ඔහු වැරදිකාරයෙක් වෙන්න ඕනෑ. ඒ වනතුරු තීරණයක් ගන්න බැහැ.

2020 ජනවාරි 8දා වන තුරු ජනාධිපතිවරණයට කාලය තියෙනවා. ඉන් පසු ඔබේ දේශපාලන ජීවිතය කුමක් වෙයිද?

ඒක ඉතින් එතකොට බලමු. තව අවුරුද්දක් තියෙනවා.

ඔබට තව වැඩ කොටසක් තිබෙන බවත් කිව්වා?

ඔව්. වැඩ හුඟක් තියෙනවා කරන්න. තනතුරු තිබුණත් නැතත් රට වෙනුවෙන් කරන්න වැඩ රාශියක් තියෙනවා.

ඉදිරියේදී මැතිවරණයට තරග කරන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ කොහොමද කියන ප්‍රශ්නයක් තිබෙනවා. මොකද ඔබ මහින්ද රාජපක්‍ෂ අගමැති ලෙස පත් කර දින කිහිපයක් ගත වෙන්නටත් මත්තෙන් ඔබේ කණ්ඩායමේ බහුතරයක් පොහොට්ටුවේ සාමාජිකත්වය ගත්තා. මේක කිසියම් ආකාරයේ කනේ පහරක් නේද?

මගේ කවුරුවත් පොහොට්ටුවේ සාමාජිකත්වය ගත්තේ නෑ. ඒක ඒගොල්ලන්ගේ පක්‍ෂයේ වැඩක්නේ. පක්‍ෂවල අය තම තමන්ගේ වැඩ කරගන්නවා. වෙන ගෙවල්වල තියෙන කුණු ඇයි අපි හොයන්නේ. කාගෙවත් ඉඩමක මල් පිපෙයි. ඒ ඉඩමේ කුණු වැටෙයි. පොල් හැලෙයි. ඒ ඉඩම්වල කුරුල්ලෝ පියාඹයි. අපිට තියෙන්නේ අපේ ඉඩම, වත්ත බලා ගැනීම.

ලංකා ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට ආණ්ඩු පක්‍ෂයක් පාර්ලිමේන්තුව වර්ජනය කළේ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිගේ ආණ්ඩුවෙන්. මොකද හිතන්නේ?

ඔව්. ඉතින් ඕවා පොත්වල ලියැවෙයි. ඒ හැර මොනවද ඕවා.

බොදු බල සේනා සංවිධානයේ මහ ලේකම් ඥානසාර හිමියන්ට ජනපති සමාව දෙන්න කියලා බොහෝ පාර්ශ්වවල ඉල්ලීමක් තියෙනවා. ඔබ කවද්ද මේ ගැන තීරණයක් ගන්නේ?

මට ඒ ඉල්ලීම් ඇවිත් තියෙනවා. ඒවා මා නීතිපතිවරයාට යවලා තියෙනවා. ඒ හැර ඒ ගැන මට තවම මොකුත් කියන්න බෑ.

එතකොට දුමින්ද සිල්වා හිටපු මන්ත්‍රිවරයාට ජනපති සමාවක් දෙන ලෙස ඉල්ලීමක් ඇවිත් තියෙනවද?

නෑ. එවැනි ඉල්ලීමක් ලැබිලා නෑ.

එවැනි ඉල්ලීමක් ආවොත් ඔබ ඒ ගැන සලකා බලනවාද?

ඉල්ලීමක් නැතිව මට ඒ ගැන මොකුත් කියන්න බැහැනේ.

නැවත මහ මැතිවරණ මාතෘකාවට යනවා. ඉදිරි මැතිවරණයේදී ඔබේ දියණිය චතුරිකා සිරිසේන පැමිණීමට නියමිත බව කිය වෙනවා?

ඒක එයාගෙන් තමයි අහන්න ඕනේ. ඔය ළමයින්ගේ ඒවා මං දන්නේ නෑ.

නමුත් ඔබේ නායකත්වය යටතේනේ ඇය එනවා නම් එන්නේ?

පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක් එන්න එපැයි ඒක බලන්න.

මේ සම්පූර්ණ දේශපාලක ක්‍රියාවලිය තුළ කඩිනම් මැතිවරණයකට යා යුතු බව ඔබ පිළිගන්නවාද?

ඔව්. මේ අර්බුද විසඳෙන්න නම් කඩිනම් මැතිවරණය තමයි හොඳ.

අවසන් වතාවට ඔබට මොනවද ජනතාවට යා යුතු පණිවුඩයක් තිබෙනවාද?

ජනතාවට සුදුසු දේශපාලනඥයන් හඳුනා ගැනීමේ වගකීම තියෙනවා. දූෂණයට, වංචාවට, හොරකමට, නාස්තිය නැති, පාවාදීම්වලට නැති අය තෝරා පත් කර ගැනීම ඉතා වැදගත්. අද ලංකාවේ දේශපාලකයන් බහුතරයක් දූෂිතයි.

සංවාදය – අනුරාධා හේරත්

3 Comments »

ලංකාවේ පොල්පොට්

December 2nd, 2018

මේඝනාද උපුටාගැණීම  මව්බිම

1993 මැයි 1 මේ රටට වගේම යූඑන්පී පාක්ෂිකයන්ට විශේෂයෙන් අමතක නොවන දවසකි. ඉන්ද්‍රඛීල සේ නොසැලී සිටි යූඑන්පී ප්‍රබල නායකත්ව බල කණු කඩා වැටීමේ ආරම්භය සනිටුහන් වුණේ එදා ය. මරාගෙන මැරෙන කොටි ප්‍රහාරයකින් ජනපති ප්‍රේමදාස මහ දවල් මහ පාර මැද ඝාතනය වුණේ ය. ප්‍රේමදාස ඝාතනයෙන් පසු යූඑන්පී නායකත්වයේ වගකීම භාර ගන්න නියම වුණේ සිරිසේන කුරේට ය. ඒත් සිරිසේන කුරේ නායකත්වය භාර ගැනීම ඒ වෙලාවේ ප්‍රතික්ෂේප කර, රනිල්ට ඒ සඳහා අවස්ථාව දුන්නේ ය.

රනිල්ට යූඑන්පී නායකත්වය ලැබෙන්නේ එහෙම ය. නායකත්වය ගත්ත ගමන් රනිල් ඉස්සෙල්ලාම ගහන්නේ ප්‍රේමදාස පවුලට ය. ප්‍රේමදාස පවුලේ දේශපාලන අංකුරය වූ සජිත්ට සංවිධායකකමක් වත් නොදී පල නොකියා පලා බෙදුවේ ය. හැබැයි රනිල්ට වැඩිකල් රඟන්න හැකි වූයේ නැත. යූඑන්පීයේ ඊළඟ නායකත්ව බල කණුව ගාමිණි දිසානායක ඉදිරියට ආවේ ය. ගාමිණිගේ රැස්වලට රනිල් පැත්තකටම විසිවුණේ ය. යූඑන්පියේ ජනපති අපේක්ෂකයා වුණු ගාමිණි ඉස්සෙල්ලාම කළේ ප්‍රේමදාස මැතිනිය මුණගැහෙන එක ය. ජනපති ප්‍රේමදාසට එරෙහිව ලලිත් සමඟ කැරලි ගැසීම ගැන ගාමිණි, ප්‍රේමදාස පවුලෙන් සමාව ඉල්ලුවේ ය. ප්‍රේමදාස දියණිය දුලාංජලී ‍ෙදාස් කියද්දිත් ගාමිණි ඇහුවේ “මගෙන් මොනවද කෙරෙන්න ඕන” කියා ය. සජිත්ගේ පිටට තට්ටුවක් දැමූ ගාමිණි, සජිත්ට මැද කොළඹ යූඑන්පී සංවිධායකකම යෝජනා කළේ ය. මැද කොළඹ ප්‍රතික්ෂේප කළ සජිත් හම්බන්තොට සංවිධායකකම ලබා ගත්තේ ය. රනිල් පස්ස පැත්තට පයින් ගසා ‍ෙදාට්ට දැමූ සජිත්ට ගාමිණි දේශපාලන අත්පොත කියැ වූයේ එහෙම ය.

ප්‍රේමදාස ඝාතනය කළ කොටි වැඩි කලක් යන්නට මත්තෙන් ඊළඟ යූඑන්පී බල කණුවටත් කුරුමානම ඇල්ලුවේ ය. යූඑන්පීය ජයග්‍රාහී මාවතේ ඇදගෙන ගිය ගාමිණි රටේ නායකත්වය පෙනි පෙනී සිටියදී 1994 ඔක්තෝබර් 24 වැනිදා තොටළඟදී මරාගෙන මැරෙන කොටි ප්‍රහාරයකට ලක්වුණේ ය. යූඑන්පීයේ නායකත්ව බල කණු දෙකක්ම කඩාගෙන වැටුණේ එහෙම ය. ගාමිණි සමඟ යූඑන්පී නායකත්වයට සටන් වැදී කෘත්‍යාධිකාරියේ ඡන්දෙන් පැරදී පැත්තකට වුණු රනිල්ට මෙවර සටනක් දෙන්නට කෙනෙක් සිටියේ නැත. රනිල් නැවතත් නිතරගයෙන්ම යූඑන්පී නායකත්වය අතට ගත්තේ ය.

ගාමිණි සජිත්ට හම්බන්තොට යූඑන්පී සංවිධායකකම දුන්න එකට කිපිලා හිටිය රනිල් ඉස්සෙල්ලාම කළේ මර්වින් සිල්වාව සම සංවිධායක කරලා තිස්සට දාපු එක ය, මර්වින්ව තිස්සට දාලා මර්වින් ලව්වා සජිත්ට ගස්සවපු එක ය. සජිත්ට හම්බන්තොට තනි සංවිධායකකම ලැබෙන්නේ මර්වින් රනිල් අතෑරලා චන්ද්‍රිකා ගාවට ගිය පසු ය. එදා ගාමිණිගේ මරණයෙන් පසු, පිනට ලැබුණු නායකත්ව පට්ටම මේ වන තෙක් අත් නොහැරිය රනිල්, මේ වන තෙක් ම ගාමිණිට එකතු වුණු එකේ තරහ සජිත්ගෙන් පිරිමහන්නේ ය. පුදුමේ කියන්නේ… මේ ටික නොතේරුණා වගේ සජිත් තාමත් රනිල්ට වන්දිභට්ටකම් කරන එක ය.

රනිල් යූඑන්පී නායකත්වයට පත්වෙලා තියපු පළමු ඡන්දෙන්ම චන්ද්‍රිකාට පැරදුණේ ය. 2001 මහ ඡන්දෙන් ආසන 109ක් දිනා එස්.බී.ලා මහින්ද විජේසේකරලා එකතු කරන් ගහපු ගේමකින් අගමැතිකම ගත්තේ ය. ඒ අගමැතිකම අවුරුදු 2කට වඩා තියාගන්නට රනිල්ට පුළුවන් වුණේ නැත. 2005දී මහින්ද සමඟ තරග වැදුණු රනිල් ආයෙත් පැරදුණේ ය. තමන්ට කවදාවත් තනිවම දිනන්න බැරි බව තේරුම් ගත්තු රනිල් 2010දී අනුර එක්ක එකතු වෙලා ෆොන්සේකා ඉස්සරහට දමාගෙන, ෆොන්සේකාගේ කර උඩින් ගිහින් අගමැතිකම ගන්න ගේමක් ගැහුවේ ය. ඒකත් හරි ගියේ නැත. ඊට පස්සේ 2015දී පොදු අපේක්ෂක මෛත්‍රිගේ කරපිටින් ගිහින් අගමැතිකම අරන් ආණ්ඩුවක් හදා ගත්තේ ය. ඒ ආණ්ඩුවෙත් යටිකූට්ටු ගේම් ගහන්න ගිහින් මෛත්‍රිට මාට්ටු වෙලා ඉල්ලාගෙන කෑවේ ය.

කිසිදා හරි විදියට ඡන්දයක් දිනන්න රනිල්ට බැරි ය. ඉතිහාසයේ ඉඳන්ම රනිල්ට කරන්න පුළුවන් එකම දේ ගේම් ගහන එක විතර ය. ප්‍රභාකරන්යූඑන්පී බල කණු එකින් එක වට්ටද්දී ඉතුරු වුණේ රනිල් විතර ය. ප්‍රභාකරන්ට ඕන වුණේ යූඑන්පීියේ කොන්ද පණ තියෙන නායකයන් ටික මරා දමන්න විතර ය. රනිල් යූඑන්පී නායකත්වයේ සිටීම කවදත් ප්‍රභාකරන්ට වාසිදායක වුණේ ය. ප්‍රභාකරන් නැතත් රනිල්ලා, කිරිඇල්ලලා දැන් සුමන්තිරන්ලාගෙ ඉත්තෝ වෙලා ය. පාර්ලිමේන්තුවේදී කිරිඇල්ල ළඟටම ඇවිත් සුමන්තිරන් කෑගහලා ගියේ ඒක ය. ඒ කියන්නෙ යූඑන්පීය දැන් වැඩ කරන්නේ කොටි හිතවාදී සුමන්තිරන්ලාගේ න්‍යායපත්‍රයටද කියා කියන්නට දන්නේ නැත.

රනිල් සජිත්ලා වගේ අයට යූඑන්පී නායකත්වයට එන්නට කවදාවත් ඉඩ දෙන්නේ නැත. මෛත්‍රි කිව්වා වගේ රනිල්ගේ සමනල කල්ලිය ඇරෙන්න වෙන කාටවත් පක්ෂ නායකත්වයට ළං වෙන්නට බැරි ය. රනිල්ගේ කැපිලිවලට හොඳම සාක්ෂිය හේමන්ත එගොඩවත්ත ය. 1997දී තරුණ තරුණියන්ට පක්ෂයේ ඉහළට එන්න කියා රනිල් ජාතික යොවුන් පෙරමුණ බිහි කළේ ය. පක්ෂයේ තරුණ තරුණියන්ගේ වැඩි කැමැත්තෙන් යොවුන් පෙරමුණේ ප්‍රථම ජාතික ලේකම් වුණේ හේමන්ත එගොඩවත්ත ය. 1998දී තමන්ට ඕන විදියට යොවුන් පෙරමුණේ නිලතල හසුරුවා ගන්න ඕන නිසා රනිල් කළේ ඡන්ද ක්‍රමය අහෝසි කරලා නිලතල පැවැරීමේ බලය තමා අතට ගන්න එක ය. පක්ෂයේ තරුණ කණ්ඩායම දෙකට කැඩුණේ ය.

1. පක්ෂයට දරදිය අදින, පක්ෂය වෙනුවෙන් කැපවෙන කණ්ඩායම.

2. රනිල්ට කඩේ යන සමනල කණ්ඩායම.

රනිල්ට එරෙහිව පළමු වෙඩිල්ල පත්තු වුණේ යොවුන් පෙරමුණෙන්ම ය. 1998 ජාතික යොවුන් පෙරමුණු නිලවරණයේදී සජිත්, නවීන්ගේ උදවු සහිත හේමන්ත එගොඩවත්ත ඇතුළු යොවුන් පෙරමුණු කණ්ඩායමේ දැඩි ශක්තිය හමුවේ රනිල් පසුබැස්සේ ය. ඡන්දයක් තිබ්බොත් පරාද වෙන බව දැනගත් රනිල් බැරිම තැන බදුල්ලේ බොරලන්ද ගමේ ගොවි පවුලක උපන් ආනන්ද ප්‍රියනාත්ට යොවුන් පෙරමුණේ ජාතික ලේකම්කම දුන්නේ ය. හැබැයි අවුරුද්දක් යන්නට කලින් රනිල්ගේ කැමැත්ත වූ අකිල යොවුන් පෙරමුණේ ජාතික ලේකම්කමට පත්කර ගැනීමට රනිල්ට හැකි වුණේ ය.

රනිල්ගේ ගේම් ඉතිහාසය එහෙම ය. රනිල්ලා වගේ අයට මේ රටේ ජනතාවගේ හදගැස්ම තේරෙන්නේ නැත. මේ රටේ මුල් බැසගත් සංස්කෘතිය, මිනිසුන්ගේ සිතුම් පැතුම් රනිල්ලා වගේ අයට ගෝචර නැත. රනිල්් දන්නේ ගේම් ගහන්න විතර ය. රනිල්ට හැමදාම ගෝචර වුණේ කොළඹ හතේ රෝයල් පැලැන්තිය විතර ය.

ඒකට හොඳ උදාහරණයක් මා අසා ඇත. 2002-2004 රනිල්ගේ ආණ්ඩුව කාලේ චීන සංචාරයකදී සිය බිරිය මෛත්‍රි සහ තවත් යූඑන්පී ප්‍රබලයකුගේ බිරියක් සමඟ උදෑසන ආහාරය ගනිමින් සිටියදී රනිල් මෙසේ පවසා තිබේ. “අපේ මිනිස්සුන්ට සොසේජස්, බේකන් දෙන්න ඕන. එදාට තමයි රට දියුණු වෙන්නේ.” එය ඇසූ යූඑන්පී ප්‍රබලයාගේ බිරිය මෙසේ කියා තිබේ “අන්කල් ලංකාවේ මිනිස්සුන්ගේ ප්‍රධාන ආහාරය බත් නේද? ඒක අපේ සංස්කෘතියත් එක්ක බද්ධ වෙච්ච දෙයක් නේ ද?” එය ඇසූ රනිල් මෙසේ පිළිතුරු දී තිබේ “මේ රටට හෙණ ගහලා තියෙන්නේ බත් කන නිසා. බත් කන එක නවත්වන්න ඕන.”

1994 ගාමිණිගේ මරණයෙන් පසු, පිනට ලැබුණු නායකත්ව පට්ටම මේ වන තෙක් රනිල් අතහැරියේ නැත. ඒ අතින් ගත්තාම රනිල්ගේ ගේම් දිහා බැලුවාම මතකයට නැඟෙන චරිතයක් ඇත. ඒ පොල්පොට් ය. හාවඩ් සරසවිය හෝ පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලය වැනි සරසවියකින් රනිල් වික්‍රමසිංහ චරිතය සහ පොල්පොට් චරිතය ගැන නිබන්ධනයක් කළහොත් ඔවුන් දෙදෙනාගේ සමානකම් හරියට බලාගත හැකි ය. තනි බලයක් අතට ආවොත් ලෝකයේ ඊළඟ පොල්පොට් වෙන්නේ රනිල් ය.

 

5 Comments »

PRESIDENT MAHINDA RAJAPAKSA IS A STATESMEN. HIS FAMILY BELONGS TO THAT CLASS – 2

December 2nd, 2018

By Noor Nizam – Peace and Political Activist, Political Communication Researcher, SLFP/SLPP Stalwart and Convener – “The Muslim Voice”, December 2nd., 2018.

The Rajapaksa family is Stronger than the Sigiriya Rock. If they have not done wrong and no harm to others, they will come out of this sooner or later. Loyal SLFP/SLPP stalwarts and party supporters, sympathizers and voters will always stand by President Mahinda Rajapaksa. The “Special Statement” Hon. Mahinda Rajapaksa made to the nation today is of paramount value at this moment of our political history. It should be a guiding light to the common man and voters of the nation. The treachery of the minority opportunitist Tamil and Muslim leaders and their parliamentarians has deprived the country of establishing/accepting a stable and constitutional government since October 26th., 2018. Prime Minister Mahinda Rajapaksa explained to the nation the true political situation and has been very clear to state that the need of the hour is a “GENERAL ELECTION”. It is well appreciated that PM Mahinda Rajapaksa has also stated earlier that he will not resign from the office of PM untill a permanent resolution to the crisis is found, but will admister the country accordingly.

President Mahinda Rajapaksa should at least now understand who the backstabbers” from within the SLFP, the Minority tamil speaking political parties and those who surrounded him at his peak of power, in the run-up to the presidential and general elections in 2015, who conspired to defeat him were. Today, again they have grouped together with the support of the Western powers and the EU nations, including Norway, Canada, the US, Germany and the local NGO vultures to repeat what they did in 2015.

He should have also known who the political cut-throats of the Muslim and Tamil communities are. President Mahinda Rajapaksa should never, never, never ever tolerate them in the future. In politics these things happen.

This happened to late Madam Sirimavo Bandaranike, to J.R. Jayawardene, to Kamraj, to Mujibu Rahuman, to Zulfikar Ali Butto, Mushraff and many other leaders who were loved by their people.

There near kith and kin became victims of their opponents, both political and otherwise.

Yet they came back or their next of kin came back to power by the grace of God AllMighty as long as they were clean. It is only a matter of time. Prime Minister Mahinda Rajapaksa should not waver and should hold to his stand rigid politically. The 72% Sinhalese people and all citizens, Muslims, Tamils, Burghers, Malayas who love our “MAATHRUBOOMIYA” will support him fully at the next General elections and the Presidential candidate Hon. Mahinda Rajapaksa will name to contest the Presidential Elections, if it may be so.

 

 

No Comments »

Professor Jayadeva Tilakasiri – A Farewell Tribute

December 2nd, 2018

Senaka Weeraratna(Hony. Secretary, German Dharmaduta Society)

The Funeral of Emeritus Professor Dr. Jayadeva Tilalaksiri was held at the Mount Lavinia Cemetery, in the afternoon of Saturday December 01, 2018.

The remains of Professor Tilakasiri were cremated in the presence of several senior (retired) Professors, close relatives and friends.

The Pansakula ceremony was earlier conducted at the Mahinda Funeral Parlour, Mount Lavinia. It was followed by several funeral orations. Among the speakers were Emeritus Professor J.B. Dissanayake, Professor Walter Marasinghe, Mr. Senaka Weeraratna, Attorney –at –Law and Hony. Secretary, German Dharmaduta Society, and Mrs. Seetha Dehigaspitiya among others.

Emeritus Professor K.N.O. Dharmadasa, Emeritus Professor Jayasiri Lankage, Lieutenant Commander (Retd.) Somasiri Devendra, Major – General Sardha Abeyratne and Deshabandu Sirisumana Godage (leading Book Publisher) were among those present.

The funeral oration delivered by Mr. Senaka Weeraratna (Hony. Secretary, German Dharmaduta Society) is set out below:

Ven. Sirs, friends and relatives of the late Professor Jayadeva Tilakasiri, members of the German Dharmaduta Society, ladies and gentlemen

We are gathered here today to say farewell to one of the most eminent men in our society.

The late Professor Jayadeva Tilakasiri was one of the foremost Indologists of Sri Lanka. He held the chair in Sanskrit at the University of Peradeniya from 1968 to 1982. During his 36 year period of service at this University he also became well known as a scholar and promoter of then traditional art of puppetry in Sri Lanka.

Jayadeva Tilakasiri was born in Galle in 1921, and had his early education at Mahinda College, Galle from 1927 to 1938. He was 97 years old when he passed away on November 28, 2018.

It was at Mahinda College that he was first introduced to the study of Sanskrit and Pali by several learned Buddhist monks and Mr. U.G. Handy who had developed a great reputation as a teacher of Pali and Buddhism at Mahinda College.

It was mainly the influence of these teachers that created an abiding interest in the study of Sanskrit, Buddhism and allied subjects in young Jayadeva, although the first steps in the study of Sanskrit were taken by him quite early in life under the parental directive that he should daily learn and recite a given number of stanzas from the Sataka texts and thus imbibe their richness.

In 1939, Jayadeva gained admission to the University College in Colombo, which became the first independent University of Ceylon, in 1942. Jayadeva opted to study Sanskrit and Pali, which he did under the guidance of redoubtable teachers such as G.P. Malalasekara and in particular, O.H. de A Wijesekera, who soon became his mentor. Mention must also be made of a self- made classical Sanskrit scholar of Galle, Mr. H.A. Wimalaratna, who had given Jayadeva a sound grounding in Sanskrit prosody and poetics as well as in Paninian grammar.

Jayadeva passed out, in 1943, with the first batch of Arts graduates of the University of Ceylon, securing First Class Honours, and one year later i.e. 1944, he was appointed as an Assistant Lecturer in the newly created Department of Sanskrit.

In the mid – 1940s, Jayadeva proceeded to England to read for the Ph.D. degree at the School of Oriental and African Studies of the University of London, which he obtained in 1949, by submitting a thesis on Sanskrit literature, which was later published under the title “Kalidasa’s imagery and the theory of poetics”. It had great relevance to Sinhala Classical Poetry.

Jayadeva Tilakasiri succeeded Prof. O. H. De. A. Wijesekera, and served as the Professor of Sanskrit at the University of Peradeniya from 1968 to 1982 and rendered a significant service to enhance Sanskrit scholarship in Sri Lanka and to deepen our understanding of traditional arts and crafts including puppetry and handicraft. The scope of his works on Sanskrit ranges from Sanskrit grammar to poetical and scientific literature, while many of his works are included in the prescribed readings for university students on Sanskrit, Indian History, Indian Philosophy, Fine Arts, and Sinhala literature.

Jayadeva served as President of the German Dharmaduta Society (GDS) for about 5 years commencing from year 2005 taking over the duties from Dr. Granville Dharmawardena. He was succeeded by Dr. Manel Lakdivdas. Jayadeva was the last surviving founder member of the German Dharmaduta Society which was founded by Asoka Weeraratna on September 21, 1952. He attended the first meeting of this Society.

Jayadeva was a close friend of my uncle Asoka Weeraratna. Jayadeva resided as a young student with his parents at Wakwella Road, Galle, in a house located just behind my father’s ancestral home at Wakwella Road, Galle, where the Jewelry business known as ‘ P.J. Weeraratna & Sons ’was originally located, before it was shifted to Maradana, Colombo in 1948. This family jewelry business was founded in 1862 in Galle by my forebears and it was the oldest jewelery firm in the southern province.

Both my father Dharmasena Weeraratna and uncle Asoka Weeraratna had high regard for Jayadeva’s intellectual attainments and skills. Asoka Weeraratna and Jayadeva Tilakasiri had used to walk together to school i.e. Mahinda Vidyalaya, which was within walking distance from their homes. Asoka Weeraratna and Professor N.A. Jayawickrema (Professor of Pali) were Jayadeva’s class mates. So was Dr. Daimon Kularatne. In the 1950s when I was in the primary school my uncle Asoka repeatedly held up Professor N.A. Jayawickrema and Professor Jayadeva Tilakasiri as role models and worthy scholars that I should try to emulate.

Professor Tilakasiri was a prolific writer. His writing style was rich old English, coming from reading the great classics. He was extremely well read. It was a delight to read his writings for sheer lucidity and eloquence. He was equally fluent in Sinhala. He had the knack to deliver speeches in either language at a moment’s notice. This was a great boon to our Society. We could always count on him to address a public gathering.

He has 34 works in 85 publications in four languages and 499 library holdings. He was the winner of State literary awards for Sinhala and English Books in 1959 and again in 1994. He has delivered lectures and participated in discussions at high profile conferences and seminars all over the world. His published works include texts on Sanskrit literature, drama, aesthetics, poetry, and religion. He has also published books on puppetry, shadow play, handicrafts and craft people of Sri Lanka.

He acted as the Chairman of the Crafts Council and organized exhibitions and festivals for craft products. Many of his Books have been published by S. Godage & Brothers.
He has received the President’s Award, Kala Keerthi (Artist of Eminence) in May 1993 and the Sahitya Ratna (Literary Excellence) award in October 2004. He was a visiting lecturer on Asian Drama at the University of Kelaniya. He was the recipient of a Rockefeller Foundation Grant as well as research grants from the University of Ceylon and various Government Departments.

Jayadeva Tilakasiri was the oldest surviving old boy of Mahinda College, which felicitated him with a warm and cordial reception at the Office of the Principal, Mr. Gamini Jayewardena on January 20, 2017.

The University of Peradeniya too has accorded him similar felicitations on the 5th of September 2017. The felicitation ceremony was organized for him by the Department of Classical Languages and the Faculty of Arts under the auspices of the Vice-Chancellor, University of Peradeniya. The Vice-chancellor, Prof. Upul B. Dissanayake, awarded him a special citation and wished him well, while Ven. Dr. Waragoda Pemaratana, sometime professor of Sanskrit at Peradeniya, Prof. O.G. Dayarathna Banda, Dean of the Faculty of the Arts, Dr. Chandima Wikramasinghe, Head of the Department of Classical Languages, and Dr. R.H.S. Samaratunga,Secretary to the Treasury from the Ministry of Finance, also addressed the gathering on this occasion.

We have to thank Mr. Gamini and Mrs. Seetha Dehigaspitiya for taking care of Professor Jayadeva Tilakasiri with great affection and solicitude for the last five years in their home in Panadura. Professor Tilakasiri lost his beloved wife Srimathie in September 2013. With no immediate member of the family left in Sri Lanka to look after him, it was left for Mrs. Seetha Dehigaspitiya and her husband to perform that noble task.

Both sons of Prof. Tilakasiri, Aruna and Ravindra are living overseas. Aruna visits Sri Lanka annually to meet his father. Ravindra has made arrangements with friends and relatives to take care of Professor Tilakasiri’s needs. In this respect we must mention the names of Nayuni Amendra and Rohitha Perera, in particular, who have been extremely helpful.

Finally, I must thank on behalf of the German Dharmaduta Society for your kind presence here today to fare well a great man, great scholar who has brought lustre to his rata, jathiya and agama, and who lived a very simple austere life in accordance with the tenets of Buddhism.

May he attain Nibbana soon.

Thank you.

Senaka Weeraratna
(Hony. Secretary, German Dharmaduta Society)

December 01, 2018

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=2133012236916096&id=100006220213882

See also

 

No Comments »

Save the country from TNA’s treachery – Part II

December 2nd, 2018

BY : A.A.M.NIZAM – MATARA

TN delegation led by terrorist grandpa Sampanthan was at the Presidential Secretariat on Friday evening for a meeting with President Maithripala Sirisena to discuss what they called ways of resolving the current political crisis.

President Sirisena pointed to these Ranil worshipers that foreign countries such as the United Kingdom and Germany have governments in place without majority support in Parliament for which Sampanthan intervened to say that in those foreign countries, Parliament never resolved to bring two No- Confidence Motions against a purported Prime Minister and passed

them with a majority. Sambandan has said that they would extend their wholehearted support for the UNP to establish a government after the next election and they would not accept any ministerial portfolio but indicated that Ranil has agreed to allow them to carry out all their activities in the North and East in dependently and implement the proposed constitution.  Political analysts point that in political terms this is a great victory for these separatist proxies as it will be the achievement of the Thimphu demands for self rule they were making since 1985.  In this hidden agenda there could be more undisclosed agreements other than the 10-point agreement reached for them to vote against the No Confidence motion against Ranil in April, these 10 points were outlined in part I of this article.

Now let us briefly examine  the treacherous activities carried out by the terrorist proxy TNA in the past

The Indo-Asian News Service reported on August 2, 2008 that the TNA sympathetic to the Tamil Tigers told Prime Minister Manmohan Singh that India must play a significant role for  ending the ethnic conflict in Sri Lanka. They accused that Colombo was causing misery to civilians by relentlessly pursuing war against the Tigers, a team of MPs from the Tamil National Alliance (TNA) led by R.Sambandan told Manmohan Singh that the international community did not want to take any step without New Delhi’s approval.

Sambandan has alleged that the Sri Lankan military offensive against the LTTE was largely affecting the civilian population, leading to deaths, serious injuries and mass displacement in the island’s northeast. So, this is what this hypocrite has done all these years to promote Tiger terrorists throughout the world.  Having miserably failed in all his cunning attempts this hypocrite now shed crocodile tears to pretend that they are sympathetic to the people of Sri Lanka. This hypocrite whose hands are soaked with the blood of the innocent people of this country deserves to die banished as a traitor or prosecuted and imprisoned for life.

This terrorist grandpa has an inherent enmity towards Mr. Mahinda Rajapaksa for defeating his protagonists tiger terrorists including the megalomaniac terrorist leader Prabhakaran like Vaiko, Ramadas and other fringe political leaders of Tamil Nadu and for de-merging North and East and he never criticises his lackey Ranil Wickremasinghe.

The TNAs 1977 Election Manifest categorically stated that they would establish an independent, sovereign, secular Socialist State of Tamil Eelam Given below are important extracts from their 1977 Election manifesto which the[i] hypocrite tried to hide.

Sub Heading : One Question – Freedom or Servitude?

The General Election of 1977 I s a crucial one to the Tamil Nation.  So far as the Tamil territory is concerned, this general election is a clash between the only political movement of the Tamil Nation and the representatives of the various political parties of Sinhalese imperialism that keeps that Tamil nation under its heels. The election in the Sinhala territory decides the question as to which of their parties should come to power. And in the Tamil territory, the question is whether the Tamils want their freedom or continued servitude. The Tamil United Liberation Front is to resolve this issue.

History

Though Ceylon is a single state now, yet by facts of history, by languages spoken by its inhabitants, by culture, tradition and by psychology, it is the common home of two nations and consists of two countries.

Tamil Eelam – A Secular Socialist State

Hence the Tamil United Liberation Front (the original name of TNA) seeks in the General Election the mandate of the Tamil Nation to establish an independent, sovereign, secular Socialist State of Tamil Eelam that includes all the geographically contiguous areas that have been the traditional homeland of the Tamil speaking people in the country.

For full details, please surf http://www.sangam.org/FB_HIST_DOCS/TULFManifesto77.htm

Now let us see what this hypocrite terrorist did  during the course of war to help his terrorist clan.

Extracts from an interview given for Sunday Leader of 13 October 2013

On military presence in the North:

We do not support an oppressive military presence as we do not want our people to be humiliated. There are families headed by females, quite many whom are widows, and we do not want our young females to be inconvenienced or humiliated in any way. A large military presence is oppressive

Funds for the functioning of the Northern Provincial Council:

We would welcome funds from anywhere as we need immense funding to fulfil the requirements of our people. Everyone must realise that the Northern and Eastern provinces, particularly the Tamil areas, had been devastated and people’s lives have been shattered. People are virtually destitute. So, I do not see how anyone can raise any objection to funds being required to fulfil the legitimate needs of these people, and we would welcome funds from anywhere.

On LTTE.

When the LTTE was up and around everyone had to take recognition of the LTTE, including the government of Sri Lanka. Every government of Sri Lanka was engaged in negotiations with the LTTE, and they did not regard the LTTE as untouchables.

One India News Chennai  Published: Monday, June 1, 2009.

Sambandan  on a visit to India has sought amnesty for surrendered Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE). The leader of Tamil Nationalist Alliance said that the Tamil rebels should be provided with opportunities so that they can lead normal life in the mainstream of society. Even the legitimate rights of these people, in a situation when the war has come to an end, have got to be seriously considered. Normally in any situation they are given amnesty, and they are granted pardon, and people will be with opportunities to return to normal life,” he added

(To be continued)

1 Comment »

“Why doesn’t the Government arrest Ranil immediately on the findings of the Bond Commission Report and the following crimes he has committed against the State? Part II

December 2nd, 2018

GIGO: garbage in -> garbage out -> = 19th Amendment -C. Wijeyawickrema, LL.B., Ph. D.

A Judge is no saint. Underneath the black cloak is a human being of flesh and blood, a subjective mind filled with prejudices, perceptions, feelings and passion, struggling to project image of a fountain of logical objectivity.”

Law is an instrument of social control in the hands of a ruling class [suddage neethiya?] used to subjugate the toiling masses.”

One must go to courts with clean hands. A gazette notification has no magic power to purify and elevate an entity hitherto run like a public brothel into a shrine of world (representative) democracy, despite the gift of many virginity robes by the international king makers (IKMs).”

Chief Justice Sripavan’s baggage

Meetotamulla garbage disaster was a GIGO created by defective politicians. Likewise, current governing crisis of 19-A is a result of dishonest actions lead by three yahapalana lawyers, Abraham Sumanthiran, JayampathyW and RanilW, who thought law was an ass. The strange fact is that even the ex-chief justice K. Sripavan treated law as an ass by omission, perhaps due to selfish reasons. When the 19-A bill was before the SC in 2015, senior lawyer Gomin Dayasiri, asked Sripavan, if it was constitutional for the parliament to plan to ensure its tenure for four and half years (which in effect will be 5 years with time for an election). Sripavan evaded giving an answer, either way, and omitted to mention this questioning in the judgement.  A question like this is not like a challenge made by Nagananda Kodituwakku on MPs selling their vehicle permits.

By allowing the legislative branch to make its life secure for five years, the checks and balances scheme in the 1978 JRJ bahubootha thing was violated, which meant a need for a referendum. Reducing the president’s term from 6 to 5 years is different. Any modification towards enhancing people’s sovereignty such as a return to two-term limit are not against the spirit of the constitution. But removing a meaningful check on the legislative branch (by the executive president with power to dissolve it), if not after one year as in the past, but for example, at least after two years, when the president is convinced privately or publicly, that body is on a nationally suicidal path must have people’s consent.  By evading to tackle this issue then, the former chief justice Sripavan is directly responsible for the 33 (2)c versus 70 (1) crisis now before SC. He failed to fulfil his bahubootha constitutional duty.

Savitri vs. Gevindu

Two essays in the Island newspaper, (D. Laksiri Mendis (11/26/2018), and Nigel Hatch (11/25) tried to deal with this crisis from within the four corners of the law (legal perspective). On the other hand, the retired law prof. Savitri Goonesekere’s (The Island 11/25) essay on the topic began with an approach that law must be found (and interpreted) within case law and law books, ended as a legal to non-law (extra-legal data) friend of the court brief. NGO master Jehan Perera (Colombo Telegraph, Nov.26) was more direct in this regard complaining about a presidential arbitrariness. An evaluation if the president acted unfairly, requires judges to look at facts not in the statute applying an objective test. But a reasonable test can never be free from subjective elements creeping in. The use of extra-legal data in the interpretation of law started for the first time with the landmark American case of Brown Vs. Board of education in 1954. In that unanimous decision USSC overturned the separate-but-equal decision given in 1896. Utilizing sociological, non-law data, the court ruled that segregated schools are inherently unequal.

Adding non-law data to her supposedly ‘law only’ essay, prof. Savitri even talks about the convicted prisoner monk Gnanasara [BBS leader Ven Galabodaatte Gnanasara].” This means the November 23rd incident at the parliament where TNA’s Abraham Sumanthiran threatened UNP’s Kiriella for stupidly asking the speaker to have a second voting with each MP stay stand and vote so that the country could see the unfolding drama (and a humiliated Kiriella looking for his master RanilW’s moral support in vain), could become extra-legal evidence of a 19-A coup. Prof. Rajiva Wijesinha’s disclosure (LankaWeb, 27/11/18) about how he was shouted down in the parliament when he proposed a new section 23 A to the 19th Amendment (to change the electoral law promised as 20th Amendment) also must be relevant to show how dysfunctional was this supreme law-making body. At the 19-A chaotic debate environment in the parliament, Rajiva says, Dinesh Gunawardena was the only MP who tried to prevent the process soon degenerating into a farce.

Recently, in cases challenging American president Trump’s orders on Muslim immigrant ban, courts used his political speeches as facts relevant to the hearings. If so, why cannot SLCS consider public declarations by politicians as relevant evidence? For example, Sajith Premadasa said (Divaina, Nov. 29, 2018) president Sirisena asked him 10 times and Karu Jayasuriya 13 times (data still not out on how many times from Nalin Bandara) to accept the PM’s job, before it was finally offered to MahindaR. Is this revelation not relevant as evidence of good faith of a president to settle a possible constitutional crisis in a least disturbing manner? A court compelled to examine whether the president acted arbitrarily cannot ignore facts knocking at its front door.

Rules of Natural Justice

If details in Rajiva’s essay mentioned above is not an adequate reply to doubt Prof. Savitri’s attempt to use theory of constitutionalism and concept of representative democracy, one should watch the Nov. 19th Derana 360 interview with Gevindu Kumaratunga. Facts revealed by Gevindu compels one to take the 19-A GIGO episode back to at least the 2002 CFA between RanilW and Erick Solheim of Norway and to the2000-02 Neelan-GL package deals of president Kumaratunga. From Gevindu’s perspective, 19-A could be viewed as a lousy attempt to adjust the bahubootha constitution, a deliberate planting of a germ to create a governmental crisis sooner or later, or a sneaky unsuccessful strategy to ‘cheat’ on the 2015 Supreme Court ruling. Now the 2018 Supreme Court is forced to step in and try to unravel the mess. Would it be able to demonstrate that law is not an ass?  For example, the cheaters like JayampathyW added 33 (2)c as a standing alone clause, so that not only the 2015 SC requirement that the president’s power to dissolve parliament cannot be modified without a referendum (as well as the 2002 Seven Bench decision on the basic structure of the constitutional scheme) has been complied with as a law in the book.  The dishonest trap comes however, by way of omitting to refer to 70 (1) (may power to dissolve) in 33 (2)c (shall power to dissolve) or vice versa.

Savitri’s theory and concept above, are only two pinnacles of a floating iceberg, laden heavily with political garbage hidden below. These ideas (machines) of Savitri cannot function smoothly if sand is thrown on to the grease in between the wheels of constitutional machine.  How can constitutionalism function when, key operators entrusted to run it lie to people repetitively? If the leader of the opposition votes with the PM to save PM’s job in the guise of saving representative democracy, how can constitutionalism survive in such a setup? The entire drama of drafting a new constitution has become an open highway robbery of people’s sovereignty. The entire Sinhala Buddhist side of the equation was denied a seat in any of the committees or secretly-met sub-committees! Can anyone in Sri Lanka talk about a representative democracy under the current electoral scheme which promotes party-leader dictatorship from Colombo, district lists filled with local crooks and uneducated fools? Do these fools know what is rule of law, what is national policy or why there is a library in the parliament?  Key yahapalana operators manipulate the system, proving the assertion that law is nothing, but an instrument used by a ruling few (Colombo black-whites?) to subjugate the toiling masses (milk to Colombo and roughage to villages; suddage neethiya). When MPs behave like monkeys with razor blades in hand, what law and what democracy is there for prof. Savitri to try to sanitize? On the subject extra-legal need for international goodwill, she can learn a lot by watching Chapa Bandara on Youtube.

Did the dissolution of parliament violate the fundamental rights of 122 MPs who voted against it? Does president’s action under 33 (2)c subject to judicial review? How does a president concerned about a threat to his own life as well as an imminent threat to the survival of the country as one piece of real estate in the world perform his constitutional duty in good faith? What is the constitutional remedy available to a president to escape from a yahapalana prison, if parliament has become a den of thieves or a herd of goats lead by a UNP-TNA leadership cabal, with a JVP bent on promoting political chaos?  Obviously, 19-A GIGO pushed the SC into a political jungle of law and facts, which Prof. Savitri could not hide in her legal essay. Laws of natural justice demand a court to study the entire episode with a holistic perspective. Other non-law facts (evidence) become relevant in understanding the circumstances why certain words are used, and why some clauses are planted, purposely or haphazardly. If some clauses are added to circumvent previous SC rulings, is also relevant. Even a matter like some significant clauses were added in the middle of the night when law makers” were all tired and sleepy cannot be ignored under a veil of courts cannot interfere with parliaments internal business. If new additions were made to a bill already sanitized by SC during its final committee stage, where people cannot get a 14-day time period to go to SC to challenge the constitutionality of such new additions, it was downright cheating of peoples’ sovereignty. If parliament crooks use the committee stage to make a one-page bill into a 30-page law, it is criminal.

Genesis of 19-A

The best option available for the SC now is to pave way for a general election so that the treatment of law as an ass by the 19-A authors is remedied using judicial discretion. Otherwise, the harm done to the country as whole is irreparable than the harm allegedly caused to 122 MPs. By this action the court can show to the country that law is not an ass, but lawyers. In Bush vs. Gore (Dec.12, 2000), USSC prevented a constitutional crisis in America by giving a ‘political decision’. One of the judges, Antonin Scalia, later admitted that the decision was flawed, but the nation was saved. The following is a political and historical account to demonstrate that taking the 19-A dispute out of the hands of rival lawyers could be reasonably justified based on non-law data. The 12 petitions are not based on a good faith belief in democracy (or like what had happened in England centuries ago in a fight between the king and the commoners), but an attempt to use courts to prevent the exposure of abuse of democracy (constitutionalism and representative democracy per prof. Savitri) by party leaders of UNP, TNA and JVP.  The historical account below will show the petitioners come to court with blood in their hands.

PM cannot be an office peon

RanilW was brought into politics in 1977 by JRJ because he was his nephew. He had no prior exposure to politics or social services. His name was adversely mentioned in the Batalanda Commission report (March 1998) and again in the commission report (November 2003) on the police raid of the army’s secret long-range reconnaissance patrol hideout in Millenium City, Athurugiriya on Jan 2, 2002. The latter was characterized as a betrayal of a nation fighting a brutal terrorist war. RPremadasa under JRJ used to say that his office peon had more power than him as PM. When RanilW became PM, he wanted to change this perception by unilateral action. Thus, he signed the infamous Cease Fire Agreement (Feb. 2002) without any prior discussion with President Kumaratunga. This was the first example of RanilW trying to become an executive PM, de facto, not de jure (sand on grease). Prior to his firing by president K, RanilW tried to get president’s powers transferred to PM by law. That 19-A was before a seven-judge bench of SC in 2002. The court decided that any fundamental change in the 1978 constitutional framework must be approved by a referendum.

Scottish war correspondent Paul Harris identified this CFA as the world’s greatest giveaway, and he was deported by the government for his impartial and objective reporting of Tamil terrorist operations (LankaWeb, Dec. 10,2013).

https://www.lankaweb.com/news/items/2013/12/10/crimes-and-sins-of-the-englishman-paul-harris/).

Apparently, the CFA was drafted jointly by Erick Solheim and Prabakaran in the Wanni and signed first by RanilW in Colombo. It allowed a de facto Tamil Eelam in North and East with free access to any place in the rest of the island to Eelam agents.

A devil dance for power between Chandrika akka and Ranil malli

Growing up together in Colombo, Ranil called Chandrika affectionately, older sister and Ranil was a younger brother to Chandrika. But, the most important historical incident after this was the firing of RanilW and dissolution of parliament by President Kumaratunga in November 2003. See the quotation below:

President KUMARATUNGA: I was forced into it by a total breakdown of cohabitation in government. The Prime Minister (Ranil Wickremesinghe) was determined to harass me and chase me out. He has only one obsession: he wants to be the President. And he does not seem to care what happens to the country in the process. We came to an impossible impasse. The only way to resolve it was to ask the people for a mandate. —TIME’s Alex Perry at President’s House in Colombo, March 29, 2004”

Source: HLD Mahindapala, LankaWeb, November 10, 2018

There was a time president K’s house dog was the only friend (security guard?) she had when the cabinet met regularly at her official residence. Whenever minister Ravi K had heated arguments with her (abusing/harassing her?), the dog got agitated and was ready to jump on Ravi in any second!

What more a court is needed today than this historical evidence to understand the agony that president Sirisena had to face in a yahapalana prison? Unlike president K above, president S gave clear and convincing reasons publicly as to why he had no option other than to fire RanilW, both for his own personal safety as well as the survival of the country intact.

Ranil’s ill-fated 19-A vs. derailed package deals of Chandrika

Ranil tried 19-A without a legal 19-A in signing the nefarious CFA and got himself fired while visiting America promoting CFA. Chandrika, on the other hand wanted to eliminate the JRJ bahubootha constitution by replacing it lock stock and barrel and more. With Neelan Thiruchelavam, G L Peiris and the hardcore Marxist Jayampathy W behind her plan was for a union of regions, an executive PM, a blueprint for a mono-ethnic N-E two province Tamil homeland, potential Malayanadu for up-country Indian Tamils plus a Muslim Oluvil province. After drafts in 1995, 1996, 1997 and much love and hate, because of Chandrika’s design to stay in power under her new constitution Ranil managed to get the final draft in 2000 burnt inside the parliament. These theatrics are important in understanding the so-called constitutionalism operating now in 2018, because international king makers (IKMs) brought (bought) Chandrika and Ranil as reincarnated new force to implement the 1995-2000 package deal with a vengeance.

Ranil’s election campaign by IKMs

The elimination of UNP leadership (RPremadasa, Ranjan Wijeratna, LAthulathmudali, GaminiDissa etc.) by Prabakaran paved way for Ranil to become the leader of the party and he craftly managed to stay on top despite many attempts to derail him. He has the most undemocratic party constitution guaranteeing his party chairmanship. In 2005 presidential election MahindaR defeated him with a razor thing margin. H.L. Seneviratna of the Work of Kings fame in USA, described that election as a fight between an economist (RW) versus a nationalist (MR). America and other white European countries supported RW, but the Sinhala Buddhist votes went to MR as a result of the awakening of them by the late Ven. Gangodawila Soma (Soma dowry).

Common candidate # 1- IKMs plan to trick Sinhala Buddhists

The loss of 2005 presidential bid made RW a delusional man angry with Sinhala Buddhists. This was why he did everything possible to sabotage the war effort by MR and GR. His anti-country behavior led a faction of UNP to leave him and join the MR government to help win the war. Due to his anti-war and pro-Eelam stand RW realized that he would not be able to win any presidential bid. Therefore, after May 2009 war victory western countries (America, UK and EU) drag him into a new approach. The new strategy was that Ranil would support a puppet candidate, hoping to operate behind the scene as PM. American ambassador Robert Blake tricked Sarath Fonseka, thinking that Sinhala Buddhists will vote for him as a war hero, but when SF was getting the support of Tamils in the North (how come Tamils voting for a man who killed their hero Prabakaran), the plan boomeranged. If SF won in 2010, the usual American CIA norm in such an event would be to bribe some generals in the army and make SF a puppet or a prisoner and deploy RanilW to run the show.

PM ‘Sir’

MR and GR did not succumb to intimidation by IKMs to smuggle Prabakaran out of Nandikadal trap in April 2009. Similarly, they failed to topple MR regime in 2010 election, mainly because their common candidate was a hero in war but a bull-in-a-China shop in politics. Therefore, they did serious strategic planning for a second attempt. This attempt is directly linked to the current 19-A debacle. Some unwise and unfair acts of MR paved way for them to catch the best fish available in the political market (jungle). Of all the words and acts of MaithripalaS, the best Sinhala Buddhist quality that elicited the humble nature of this farmer’s son was his public gesture of asking RanilW if he could continue to address RW as Sir.” People will never know if in return Ranil addressed President S as Sir,” the Sinhala version of an official H.E. being only an automated politically correct usage.

Common candidate # 2

The second attempt with a common candidate was supposed to be a better deal for RanilW than a direct election defeat facing MR. He got amply rewarded from this low risk adventure, reminiscent of the saying that one breaks a honey comb expecting at least to lick the hand.  With the full backing of IKMs (500 million dollars from USA alone) a multi-pronged strategy was floated. Again, key issue was how to divide the Sinhala Buddhist vote. The plan included:

  1. April 2013à Singapore agreement (Tamil diaspora, Mangala Samaraweera, TNA’s Sumanthiran, Jayampathy W, Colombo Law Dean+ IKM agents), 13-A plus path
  2. Monk Maduluwave Sobhitha pathà NGOs for a just society
  3. JHU Patali Ranawaka, monk Athureliye Ratana pathà
  4. Mrs. Chandrika-MaithripalaS pathà SLFP faction

Front # 1

The hidden other side of prof. Savitri’s concern for meeting international obligation comes under 1 above. A conspiracy exceeding a mere 19-A was the goal here. If white IKMs entertained a long-term geopolitical aim of having a foothold in the island with Trincomalee harbor in the bag, Singapore secret agreement decided to take the 13-A plus path to achieve it. In addition to getting real estate and ports the way Sudan was broken into two to get access to new state South Sudan’s oil and gas fields, a republic of regions in Sri Lanka via 13-A plus has another advantage of disintegrating the 2600-year old Sinhala Buddhist civilization in the island. Mrs. Rosy Senanayaka and Mrs. Chandrika want the Sinhala Buddhist foundation demolished. Ironically, after 1551, the Catholic Cardinal in 2018 rejected this opinion as lunatic. Still, some Tamil Catholic priests and Christian Fundamentalists such as UNP MP Eran Wickramaratna may be behind Rosy and co. who hates Buddha statutes.  Under the Singapore line, Geneva HRC was used to pass a 20 item Resolution # 30/1, sponsored jointly by USA and Mangala Samaraweera. Another ardent Marxist Lal Wijenayaka had the job of sanitizing Geneva requirements, and 18 out of his 19-member caravan were known pro 13-A plus agents. 19-A was within the requirements of the Geneva conspiracy. JVP’s 20-A and the federal constitution plan to be submitted to parliament in November 2018. President S’s decision to sack PM and parliament derailed the ultimate aim of the Singapore conspiracy to balkanize Sri Lanka despite the enactment of several other laws relating to war crimes.”

Fronts # 2 & 3

American ambassador Michell Sisson’s visit to Nagaviharaya, Kotte was the best evidence of IKM’s innocent-looking intervention in regime change in Sri Lanka. She did not go Malvatta or Asgiriya, because most probably CIA reporting identified the former firebrand monk, the most vulnerable target to be tapped. Ven. Maduluvawe Sobhita did not and could not fathom the gravity of his actions. Abolishing the Executive presidency was used as a bait to get his support for a regime change. Behind regime change was the NGO-backed conspiracy to balkanize Sri Lanka. The monk was so blind-folded that he did not know the yahapalana crooks signed two conflicting agreements with two different monks. The Maduluwave faction signed the promise to abolish EP position. The Rathana faction signed a promise to reduce powers of EP which could be done without a referendum. There is no doubt the NGOs with Ven. M knew this cheating. But Ven. M came to know about it only in April or so after the Jan. 8 election, when Gevindu Kumaratunga pointed it out to him at a Derana 360 debate.  JHU jumping into the yahapalana wagon was a result of MahindaR refusing to listen to JHU concerns. MR became an interfaith, multi-ethnic promoter forgetting the Ven. Soma dowry that gave him a razon thin victory over Ranil-based IKM power in 2005.

Front # 4

Sri Lankan political leaders were never that unselfish so as to treat the country first, and family second. This is why front # 4 became so successful. From DSS’ decision to make Dudley PM, PMs and Ps in Sri Lanka has had a bad reputation in this regard. Even JRJ, with a son not suitable to politics, planted his nephew RanilW, instead. MaithripalaS helped MR when he was a victim of Mrs. Chandrika who wanted Anura to replace her, but MR treated MS so unfairly that Mrs. Chandrika found MS has the ideal new Sarath Fonseka to topple MR. Sinhala Buddhist votes could be divided using MS. This was what really happened. 200,000 of Sinhala Buddhist votes went to MS at the 2015 election.

A human dilemma

MS was so grateful to Ranil and UNP for making him the P. It was true that Ranil would not have become a PM if not for MS. But, for Ranil and for IKMs it was a risky geopolitical investment opening the doors and windows to balkanize the country. MS did not understand that he had become a cat’s paw in an IKMs long-range plan. Shaking hand with the queen without her gloves, PM David Cameron opening his (MS’) car door, such things carried MS to a romantic world of politics never experienced by a farmer’s son.

He found he was into a marriage not because of his beauty or character, but because of the sheer geopolitical dowry he brought to RanilW. Ranil and Co., a cabal of Royal men, started the game. They robbed the Central Bank twice (only one was investigated so far) and then followed a very undemocratic way unmaking the country. Parliament became a total joke.  As we hear now from often vindictive public utterances by UNP MPs, MS had been a helpless bystander in this suicidal game. When he realized the marriage was sham and even his own life was in danger, he had to take a belated decision to fire his butterfly husband.

Human courage

Within a human live a potential saint as well as a devil. When one catalogues the harm done to the country by the RanilW cabal, MS has done a heroic act of saving Sri Lanka. This act on Oct 26, 2018 is as significant as the ending of the war on May 19, 2009, because everything done to save this island intact by the sacrifices made by Sinhala village poverty-stricken boys and girls (there were some Tamil and Muslim heroes too) began to slip away one by one by a systematic operation of a conspiracy floated after Jan 8, 2015. At that time in 2014, the country did not get the course correction expected from MR, and the outcome of the election was good wakeup call for MR. But it reminds what R G Senanayaka said after the April 1956 general election. He even won two seats, Kelaniya and Dambadeniya. He said people wanted to give a medicine to cure UNP patient’s diarrhea, but the patient died. Today when one observes MP Wasantha Senanayaka’s confused state of mind, how can the SLSC conclude that that the 123 MPs petitioning it are fighting for the preservation of democracy in Sri Lanka? Some want time to get their pension right. Some other want to get the new federal constitution passed. Some old crowds want to continue enjoying numerous perks bestowed upon them to get their vote. If Keheliya Rabukwella is correct, 109 of them are dead scared of the release of the Bond Scam Report. The Supreme Court cannot think of any higher law other than the stability of the country, because without a country, there will be no law and no SC. Dissolution of Parliament is the solution.

1 Comment »

Sri Lanka will only survive if we see ourselves as Sri Lankans

December 2nd, 2018

Nirmala de Soyza 

It is very sad to read some of the comments people post and realize that there are still people out there who think they are patriots solely because they label themselves as ‘Sinhala Buddhists’.  They insult and make ungrounded allegations against Sri Lankans of other religions and other communities as if they alone are the guardians of this country.

I would like to ask these people on what facts they base their prejudices.  Can they claim that Sinhala Buddhists never desecrate their country by –

Throwing their garbage in the oceans and rivers, in he wilderness or on the roadside?

Encroaching into wildlife reserves?

Misbehaving and disrupting the habitat of wildlife when they visit nature reserves?

Engaging in illicit sand mining?

Killing or entrapping protected species for sport or gain?

Cutting down forests for personal gain?

Circumventing the laws of the land, for personal gain?

I could go on, but this should suffice to make my meaning clear.

These activities all physically destroy our country, so if Sinhala Buddhists also engage in such vandalism, they are no better than anyone else.  They can have no greater claims on the country.

We should all just try to understand that we are nothing more and nothing less than citizens of this country called Sri Lanka, and be proud to call ourselves ‘Sri Lankans‘.  The actions of those who call themselves ‘Sinhala Buddhists’ only serve to alienate our brothers and sisters of other communities.  They weaken our Sri Lankan family.  They destroy our Sri Lankan home.

It should not be of any importance to you or to anyone else that you belong historically to the Sinhala, Tamil or Muslim community.  Keep your Sinhala Buddhist -ness, your Tamil Hindu -ness or your Muslim or Christian -ness for your festivals and weddings and funerals.  Keep that part of your identity for your private life alone.

Do not put the accent on these minor differences – they are tearing our country apart.  All of us are the losers when we start fighting among ourselves.

When we highlight our differences we invite foreigners to once again plunder and pillage our country, our sovereignty.

Be clever, Sri Lankans!

3 Comments »

« Older Entries
Newer Entries »

Copyright © 2026 LankaWeb.com. All Rights Reserved. Powered by Wordpress