By Shamindra Ferdinando Courtesy The Island

July 31, 2018, 11:53 pm

Criminal liability couldn’t be avoided by ‘private arrangement’ under any circumstances, top constitutional lawyer Manohara de Silva PC said yesterday.

There was inordinate delay on the part of the Attorney General in dealing with Jaffna District UNP MP and former State Minister for Child Affairs Vijayakala Maheswaran over her July 2 call for revival of the LTTE, De Silva said.

The previous government brought the war to a successful conclusion in May 2009.

The President’s Counsel said so when The Island asked him whether legal action was needed to be taken against the lawmaker in the wake of the UNP promising further disciplinary action in addition to Maheswaran’s resignation from her ministerial post.

Manohara de Silva said that the media, too, was responsible to a certain extent for its ‘poor’ reportage of the developments following Mrs. Maheswaran’s controversial speech at the Weerasingham Hall, Jaffna in the presence of several serving politicians, including Foreign Minister and former Attorney General Tilak Marapana and Public Administration Minister Vajira Abeywardena.

De Silva said that Mrs. Maheswaran quit her portfolio on July 5 following the uproar in parliament while Speaker Karu Jayasuriya sought the Attorney General’s opinion.

“Let me explain. The UNP taking action against Mrs. Maheswaran is an internal matter. But, such action cannot justify the Attorney General neglecting his responsibilities,” De Silva said.

Asked whether the Attorney General had to file an indictment in accordance with Article 157 A against Mrs Maheswaran within a stipulated time frame, the President’s Counsel said: “No specific time but within reasonable time.”

The senior attorney at law pointed out that a month had lapsed since Mrs. Maheswaran threw her weight behind the LTTE rump. Commenting on Speaker Jayasuriya seeking Attorney General’s opinion on Mrs. Maheswaran’ s statement, the President’s Counsel said the Attorney General could act on his own.

Vijayakala successfully contested the Jaffna electoral District on the UNP ticket after the LTTE assassinated her husband MP T. Maheswaran on January 1, 2008, at Kotahena.

Maheswaran’s LTTE assassin was sentenced to death by Colombo High Court Judge Sunil Rajapaksha on Aug 27, 2012.

Asked whether the Joint Opposition or some nationalist organization could intervene in this matter, Manohara de Silva said now that the Attorney General had refrained from acting in this regard, the Court of Appeal could be moved by anyone.

The Attorney General could be made to fulfill his obligations by filing a writ of mandamus, he said.

The constitutional lawyer pointed out that in accordance with Article 157 A, even indirectly supporting secession was also an indictable offence.

The police could not take action as only the Attorney had the power to indict a person.

President’s Counsel recently told The Island that as there was sufficient evidence that the primary objective of the LTTE was to divide the country on ethnic lines, reviving the terrorist group therefore amounted to encouraging terrorism.

He said that the government and the Opposition ignored previous attempts by Mrs. Maheswaran to incite people. In Dec 2017, the then State Minister alleged in Jaffna that 200,000 Tamils had been massacred along with their leader Velupillai Prabhakaran in the final phase of the war in 2009. Such a claim was meant to influence the Tamil electorate at Feb 10, 2018 Local Government polls, the National Joint Committee member said, asserting the battle among Tamil politicians shouldn’t be at Sri Lanka’s expense.

Manohara de Silva said that Mrs. Maheswaran’s conduct as a parliamentarian should have been scrutinized long before her July 2 speech. Once she compared President Sirisena and PM Wickremesinghe with terrorist leader Velupillai Prabhakaran at a government event in the northern province, the President’s Counsel said. Unfortunately, Mrs. Maheswaran escaped disciplinary action thereby paving the way for the ultimate challenge to the government.

ආචාර්ය නාලක ගොඩහේවා 

2005 දි නව ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා බාරගත්තේ කෙබඳු රටක්ද යන්න අද බොහෝ දෙනෙකුට මතක නැත. එදා රට තිබුනේ බොහෝ අර්බූදකාරී තත්වයකය

ලංකාවේ නිවාස වලින් 27% කට විදුලිය තිබුනේ නැත. විදුලිය නැති නිවාස දස ලක්ෂයක් පමන තිබුනි.
මසකට දෙතුන්වරක් රට පුරා විදුලිය ඇනහිටීම් අරුමයක් නොවිනි.
නිවාස දස ලක්ෂයකට පානීය ජලය තිබුනේ නැත.
ලංකාවේ ජනගහනයෙන් 73% කට දුරකතනයක් තිබුනේ නැත.
ජනගහනයෙන් 99.5% කට පරිගනක සාක්ෂරතාවය තිබුනේ නැත.
ජනගහනයෙන් 8.3% කට රැකියා තිබුනේ නැත.
කොළඹ ප්‍රමුඛ බොහෝ නගර වල කුණු කසල ගොඩ ගැසී දුගඳ හමමින් තිබුනි.
පොඩි වැස්සකටත් නගරවල පාරවල් යටවීම සුපුරුදු දසුනක් විය.
අධිවේගී මාර්ග කියා දෙයක් ලංකාවේ තිබුනේ නැත. වසර 30 ක් පමන ප්‍රමාද කටුනායක අධිවේගී මාර්ගයේ නිමවී තිබුනේ පෑලියගොඩ අසල විශාල දැන්වීම් පූවරුවක් ලෙස භාවිත වුන කොන්ක්‍රීට් සැකිල්ලක් පමනි.
ප්‍රේමදාස හා චන්ද්‍රිකා රජයන් විසින් රාජ්‍ය දේපල විශාල ප්‍රමාණයක් විකුණා දමා තිබුනි
චන්ද්‍රිකා බන්ඩාරණායක ජනාධිපතිනියගේ වසර 11 ක පාලනය තුල රාගම ගුවන් පාලම සෑදීම හැරුනු විට කිසිම සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියක් නිසියාකාරව නිම කර තිබුනේ නැත.
උද්ධමනය 11 % ක් පමන විය. මිනිසුන්ට ජීවන වියදම දරාගත නොහැකි තත්වයක් උදා වී තිබුනි.
අයවැය පරතරය 7.5% ක් විය .
රටේ ණය අර්බූදයක් තිබුනි. රාජ්‍ය ණය බර දලජාතික නිශ්පාදිතයෙන් 90 % ක් විය. කිසිවෙකු සාධාරණ පොලියකට ලංකාවට ණය දුන්නේ නැත.
උතුරු නැගෙනහිර විශාල භූමි ප්‍රමාණයක් තිබුනේ ත්‍රස්ථවාදින් යටතේය. සාමාන්‍ය ජනතාව ඕමන්තෙන් ඔබ්බට යාමට එල් ටී ටී ඊ යට දඩ ගෙවන්නට සිදු විය.
උතුරේ නඩු ඇහුවේ එල් ටී ටී උසාවි වලය
රටේ කොයි තැනක කොයි වෙලාවක බෝම්බයක් පත්තුවේදැයි කිසිවෙකුට කිව නොහැකි තත්වයක් තිබුනි.
.සුනාමිය නිසා රටේ විශාල ජීවිත හා දෙපල හානියක් සිදුවී තිබුනි. භෞතික සම්පත් හා ජීවනෝපාය මාර්ග යලි කඩිනමින් ගොඩනැගිය යුතුව තිබුනි.
මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාගේ පාලන කාලය තුල ලෝක ආහාර අර්බූදයක්ද ඇතිවිය. මෙවැනි තත්වයක් තුල ලංකාව තුල ආහාර අඟහිඟයක් නැතුව , මිල දැරිය හැටි මට්ටමක තබාගෙන පාලනය කිරීම විශාල අභියෝගයක් විය.

ලෝක මූල්‍ය අර්බූදයක්ද මේ කාලයේම ඇතිවිය. ලෝක ප්‍රකට මුල්‍ය ආයතන රසක් බිඳ වටුනි. එවැනි තත්වයක් තුල ලංකාවේ මුල්‍ය පද්දතිය ස්ථාවරව පවත්වාගැනීම තවත් අභියෝගයක් විය.

නමුත් 2015 ජනවාරි මස මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමාගේ පාලනය අවසන් වන විට ලංකාව කෙබඳු රටක්ද ?

30 වසරක යුද්ධය නිමවී, පූර්ණ සාමය උදාවී, ඕනෑම කෙනෙකුට නිදහසේ බියකින් සැකයකින් තොරව රටේ ඕනෑම තැනක සැරි සැරිය හැකි යුගයක් උදා වී තිබුනි.

පාතාලය යන වචනය පවා ජනතාවට අමතක වී තිබුනි.

වරායවල්, ගුවන්තොටුපොලවල්, විදුලි බලාගාර, අධිවේගී මාර්ග , වාරි කර්මාන්ත හා තවත් විවිධ ඉදිකිරීම් සිදුවෙමින් රට කාර්ය බහුලව තිබුනි.

කුණු කසල වලින් තොර නගර , පිරිසිදු පදික වේදිකා, සක්මන් කිරීමට හා ව්‍යායාම කිරීමට පහසුකම් ඇති මංතීරු, සෑම පාරකට විදුලිය, කාපාට් දැමූ මාර්ග සුපුරුදු දසුන් විය. ගමේ අතුරු පාරවලට පවා කොන්ක්‍රිට් වැටුනි .

රටේ ජනගහනයෙන් 98% කට විදුලිය හා 90% කට පානීය ජලය ලැබී තිබුන අතර ජනගහනයමෙන් 120 % දුරකතන නිකුත්වී තිබුනි.

ව්‍යාපාර කරන්නන්ට, ස්වයන් රැකියාවක් කරන්නන්ට අඩු පොලී ණය පහසුකම් හා විවිධ දිරිමත් කිරීම් ලැබුනි.

සාමාන්‍ය ජනතාවට වාහනයක ලීස් කිරීමට, නිවසක් සාදා ගැනීමට, ඉඩමක් මිලදී ගැනීමට අඩු පොලියට ණය පහසුකම් ගත හකි විය

රැකියා වියුක්තිය 2005 දී තිබුන 8.3 සිට 2014 වන විට 4.3% දක්වා පහලට පැමිණ තිබුනි.

වසරක් පාසා බදු අඩුකිරීම් හා බදු ලිහිල් කිරීම් අසන්නට ලබුනි. රැකියාවලින් පමනක් ආදායම ලබන, උපයන විට බදු ගෙවන අයට තමුන්ගේ බදු ලිපිගොනු වසා දමන්නට පවා අවසර ලැබුනි.

සංචාරකයින් වැල නොකැඩී එන අතර විදේශ ආයෝජන සීඝ්‍රයෙන් ඉහල යමින් තිබුනි. 2014 ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 1500 ඉක්මවා ආයෝජන ලැබී තිබුනි.

ආසියාවේ හොඳම කොටස් වෙළඳපොල හා ආසියාවේ වේගයෙන්ම දියුණු වන නගරය සඳහා සම්මාන ලැබී තිබුනි

සෑම ආර්ථික දර්ශකයකින්ම ලංකාව දකුණු ආසියාවේ පලමු හෝ දෙවන තැනට පැමින තිබුනි.

පුරවැසියන් සියලු දෙනාම රට ජාතිය ගැන ආඩම්බර වන පිටරට පදිංචියට ගොස් සිටි අය ආපසු පැමිණෙන රටක් බවට ලංකාව පත් වී තිබුනි.

නමුත් අපේ රටේ චන්දදායකයින්ගෙන් කොටසකට වෙනසක් අවශ්‍ය විය.

එවකට විපක්ෂයේ පොරොන්දු විශ්වාස කල ඔවුන්ට අවශ්‍ය වුයේ අමුතු දේවල්ය.

ඩොලර් කෝටි ගනන් තිබෙනවායැයි විපක්ෂය කී පිටරට බැංකු ගිනුම් අල්ලන්නට අවශ්‍ය විය 
යාපනෙන් පැන්නුවායැයි කී රත්තරන් කන්ටේනර් සොයාගන්නට අවශ්‍ය විය 
රොකට් එක, හෙලිකොප්ටරය හා ලැන්බොගිනිය රාජසන්තක කරන්නට අවශ්‍ය විය 
තාජුඩීන්ගේ, ලසන්තගේ, එක්නැලිගොඩගේ ඝාතකයින් අල්ලන්නට අවශ්‍ය විය 
මහාමාර්ග තාප බලාගාර ,වරාය, ගුවන් තොටුපොලවල් වැනි මෙගා ඩීල් හරහා කොමිස් ගැහුව කියන අය හොයාගන්නට අවශ්‍ය විය 
අලුත් රජයක් ලවා බඩු මිල අඩු කරවාගන්නට අවශ්‍ය විය 
රාජ්‍ය හා පෞද්ගලික අංශ දෙකටම පඩි වැඩි කරගන්නට අවශ්‍ය විය 
අධ්‍යාපනයට දලජාතික නිශ්පාදනයෙන් 6% වෙන් කරගන්නට අවශ්‍ය විය 
සෞඛ්‍යයට දලජාතික නිශ්පාදනයෙන් 3% වෙන් කරගන්නට අවශ්‍ය විය 
තරුණ තරුණියන්ට ෆ්‍රී වයි වයි ලබාගන්නට අවශ්‍ය විය 
උසස් පෙල සිසුන්ට කොම්පුටර් ටැබ් ලබාගන්නට අවශ්‍ය විය 
තිබුන කැසිනෝත් වසා ගන්නට අවශ්‍ය විය 
උකස් බඩු වල ණය කප්පවාගන්නට අවශ්‍ය විය 
ගොවි ණය කප්පවාගන්නට අවශ්‍ය විය 
සහතික මිලට හාල්, රබර්, තේ කොල, කිරි විකුණා ගන්නට අවශ්‍ය විය 
ගැබිනි මව්වරුන්ට රුපියල් 20,000 පෝෂණ මල්ල ගන්නට අවශ්‍ය විය රත්තරන්වලින් හදනවාදැයි එකල විපක්ෂය ඇසූ අධි වේගී මාර්ගවලට යන වියදම අඩු කරගන්නට අවශ්‍ය විය 
තරුණ පරපුරට අඩු මිලට වාහන ගන්නට අවශ්‍ය විය 
රට කුඩු උවදුරින් සහමුලින් මුදවා ගන්නට අවශ්‍ය විය 
ව්‍යාපාර දියුණු කරගන්නට, කොටස් වෙළඳ පොලෙන් තවත් අධික ලාබ ලබන්නට අවශ්‍ය විය

මේ බලාපොරොත්තු ඉටුවුනාද නැද්ද යන්න පැහදිලි කිරීමට අවශ්‍ය නැත. ඇත්ත තත්වය දන්නෝ දනිති.

බල පෙරලියෙන් වසර 3 1/2 කට පසු ලංකාවේ අද තත්වය කෙබඳුද ? ?

*යුද්ධයෙන් පසු ගොඩනැගෙමින් තිබුන සහජීවනය වෙනුවට පහැදිලිවම ජාතිවාදයේ ගිනි පුපුරු යලි මතුවෙමින් පවතී.

ආයුධ සන්නද්ධ කල්ලි විසින් කරන සොර කම් මංකොල්ල කෑම්, මහ දවාලේ වෙඩි තබාගැනීම්, මිනී මැරුම් වැඩි වී ඇත.

තරුණ පරපුර අනතුරේ දමමින් වෙන කිසිදු කලක නොවූ ආකාරයට රට පුරා මත්ද්‍රව්‍ය සුලබ වී ඇත.

පාර්ලිමේන්තුවේ ආසන 70 ක් හිමි විපක්ෂ කන්ඩායමට ප්‍රජාතාන්ත්‍රවාදී පිලිගැනිමක් නැති අතර ආසන 16ක් ඇති පක්ෂයකට විපක්ෂ නායකකමද, ආසන 6ක් පමනක් ඇති පක්ෂයකට විපක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායක කමද හිමිවී ඇත.

රට මොනතරම් අර්බූදයකට ගියත් පාර්ලිමේන්තුව වසර 4 1/2 කට විසුරවිය නොහැකි බවට 19 වන සංශෝදනය හරහා ව්‍යවස්ථා ගැටයක් ගසා ඇත.

ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ආ අය අතර ජනතාව අතින් චන්දයෙන් ප්‍රතික්ෂේප වූ බොහෝ දෙනෙකු සිටිති.

මැතිවරණ කල්දැමීම දිගින් දිගටම සිදුවේ. ජනතාවගේ චන්ද අයිතිය දරුණු අපහරණයකට ලක් වී ඇත.

පොලීසිය , අල්ලස් කොමිසම වැනි ආයතන දේශපාලනීකරණය කොට රජයට අවශ්‍ය ආකාරයට නීතිය අවභාවිතා කරමින් දේශපාලන ප්‍රතිවාදීන් දඩයම දරුණු ලෙස සිදු වේ.

රටපුරා උද්ඝෝෂන රැල්ලක් පැවතුනද ජනතා ඉල්ලීම් වලට රජයේ ප්‍රතිචාර ඉතා පහල මට්ටමක පවතී.

පසුගිය රජයේ අවසාන වසර 3 තුල දල වශයෙන් 7% ට ආසන්න වූ රටේ සංවර්ධන වේගය 2015 දී 5% ටත්, 2016 දී 4.5% ටත් 2017 දී 3.1% ටත් අඩු වී තිබුනි.

විදේශ ආයෝජන 2014 ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 1500 ක් පමන ලැබුනද 2017 දි අලුතින් ලැබී තිබුනේ ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 17 ක් පමනි. ඉතුරු විදේශ ආයෝජන 2015 පෙර ආරම්ඹ වූ ව්‍යපෘතීන්ට සම්බන්ධ මුදල්ය.

2014 හා 2017 කාලය තුල රටේ රැකියා ප්‍රමාණය ලක්ෂ 84 සිට ලක්ෂ 82 ට අඩු වී ඇති බව මහ බැංකු වාර්ථාවලින් පෙනී යයි.

පොහොර සහනාදාරය ඉවත් වී ඇත, පාසැල් දරුවන්ට නොමිලයේ දුන් නිල ඇඳුම් වෙනුවට වවුචර ක්‍රමයක් හඳුන්වා දී ඇත

කොටස් වෙළඳපොල ප්‍රාග්ධණීකරනය පසුගිය වසර 3 තුල රුපියල් කෝටි 21,000 කින් පමන 215 කින් පහත වැටී ආයෝජකයන් පාඩු ලබන තැනක් බවට පත් වී තිබුනි. 2014 දී ලබා දුන් 25.3 % ප්‍රතිලාබ වෙනුවට 2017 දී කොටස් වෙළඳ පොල ලබා දී තිබුනේ 1.3% ක පමන සුලු ප්‍රතිලාබයකි.

රුපියලේ අගය 2014 ට සාපෙක්ෂව මේ වන විඅට 20% කින් පමන පහල වැටී ඇත.

රාජ්‍ය ණයබර 2014 දී රුපියල් කෝටි 739,100 වූ අතර 2017 අග වන විට එය රුපියල් කෝටි 1,039,200 දක්වා රුපියල් කෝටි 300,100 කින් වැඩි වී තිබුනි. මේ අනුව වසර 3ක් තුල රාජ්‍ය ණය 40% කින් ඉහල ගොසි ඇත.

ලෝකප්‍රකට බ්ලූම්බර්ග් ආයතනය විසින් මේ වන විට ලංකාව විදේශ ආයෝජනවලට අනතුරු දායක රතු කලාපයක් ලෙස වර්ගීකරණය කර තිබේ.

ජාත්‍යයන්තර ශේණිගත කිරීමේ ආයතනයක් වන මූඩීස් ආයතනය කියන ආකාරයට ණය ආපසු ගෙවීමේ හැකියාව අතින් දැන් ලංකාව ආසියාවේ 24 වන ස්ථානයට පහල වැටී ඇත.

මහබැංකු බඳුම්කර හොරකමෙන් පමනක් රටට පාඩුව කෝටි ලක්ෂයට වැඩි යැයි රජයේම ඇමතිවරයෙක්ම කියා තිබුනි. .

ශ්‍රී ලාංකන් ගුවන් සේවයේ ගුවන් යානා ඇනවුම් අවලංගු කිරීමේ වන්දිය රුපියල් කෝටි 1700 කි.

හම්බන්තොට වරාය චීනට වසර 99 කට බදු දී අවසන්ය, මත්තල ගුවන් තොටුපොල ඉන්දියානුවන්ට දෙන්න සියල්ල සූදානම්ය

මේ අතර රජය ජනතාවගෙන් අයකර ගන්නා බදු විශාල වශයෙන් වැඩි කොට ඇත.

ව්‍යාපාර මත බදු විශාල වශයෙන් ඉහල දමා ඇති අතර අලුතින් බදුවර්ග රැසක් එකතු කර තිබේ.

වසරකට රුපියල් ලක්ෂ 5 කට වඩා ආදායමක් ඇති සෑම අයෙකුටම බදු ලිපිගොනුවක් විවෘත කල යුතුය. රජයේ ආදායම් බදු කොමසාරිස් යෝජනා කරන ආකාරයට වාහනයක් හිමි, පිටරට සංචාරයකට යා හැකි සෑම අයෙකුම බදු ලිපිගොනුවක් විවෘත කල යුතුය.

මසකට රුපියල් ලක්ෂයකට වඩා කුමන ආකාරයකට හෝ ආදායමක් උපයන සියලු දෙනෙකුම දැන් ආදායම් බදු ගෙවිය යුතු අතර එම බදු ප්‍රතිශතයන් ඉහල දමා ඇත.

බැංකුවේ තිබෙන තැන්පතු වල පොලියෙනුත් 5% ක් බදු අයකෙරේ

ගෙයක් කුලියට දුන්නත් ආදායමෙන් 20% ක් බදු ගෙවිය යුතුය

නිවසක්, දේපලක් හෝ වාහනයක් වික්කත් විකුණා ලැබෙන ආදායමෙන් 10% ක් රජයට බදු ගෙවිය යුතුය

යමෙක් ආදායම් බදු වලින් ගැලවුනත් කිසිම අයෙකුට රජයේ වක්‍ර බදු වලින් ගැලවිය නොහැක. ඒ සෑම භාන්ඩයක් හා සේවාවක්ම රජය විසින් බද්දට යටත්කොට ඇති බවිනි.

වෙළඳ පොලට ගියත්, බෙහෙත් ගන්න ගියත් හෝටලයකට කෑම කන්න ගියත් ජනතාවට වැඩි වී ඇති වක්‍ර බදු ගෙවන්නට සිදු වේ

2014 ට සාපෙක්ෂව 2018 වන විට රජය බදු වශයෙන් ලබා ගන්නට බලාපොරොත්තු වන ආදායම 100% කින් ඉහල දමා ඇත. ඒ වැඩිවීම බලපාන්නේ රටේ ජනතාවටය.

[Mawbima]

යුතුකම සංවාද කවය

RAVI LADDUWAHETTY Courtesy Ceylon Today

Chairman of the Sri Lanka Podujana Peramuna Prof. G.L. Peiris will seek a Writ of Mandamus in the Supreme Court, against the Election Commission and its Chairman Mahinda Deshapriya, ordering them to discharge their Constitutional duties by holding the Provincial Council Elections.

I will be filing the application when the Supreme Court meets again at the end of August,” Prof. Peiris told a news conference at Nelum Mawatha, Battaramulla yesterday (30).

He also said that there was an ‘unholy trio’ which was holding back the Provincial Council Elections. The first is Prime Minister Ranil Wickremesinghe, the second is Speaker Karu Jayasuriya and the third is Opposition Leader Rajavarothiam Sampanthan, who, he alleged, were acting in collusion to postpone the Provincial Council Polls indefinitely.

He said the Premier had said that the Provincial Council Polls would be held immediately prior to the Presidential Poll in 2019, while Jayasuriya has been in …breach of his duties and Sampanthan has said that the Provincial Council Elections should not be held until the new Constitution was enacted, which is a preposterous situation and it would be like waiting for ‘Godot’ as that will never happen, he said.

Jayasuriya was in breach of his duties to have the related debate,” he added.

Continuing, Prof. Peiris said: ”As we speak here, three Provincial Councils, namely Sabaragamuwa, North Central and Eastern have been defunct for the last 10 months and there will be three more, namely of the Northern, Central and North Western Provinces, which will also be defunct in October.

In this context, we have a letter from Deshapriya to say that he is powerless to do anything until the Parliament acts. This is completely incorrect and is not the law. The elections are set out under the Interpretations Ordinance and the electoral system is set out in the Provincial Councils Act of 1988. Then the Parliament enacted the Provincial Councils Amendment Act, No. 17 of 2017. However, that legislative process was not completed. That was not an oversight or negligence, but it was a deliberate effort of a fraudulent legislative scheme,” he alleged.

The mechanics of the relevant Section of the Interpretations Ordinance is that until the new law becomes operative, the old law continues to apply, Prof. Peiris explained.

BY EDWARD THEOPHILUS

The political stability in Sri Lanka appears to be a quite remote endurance. Although it is a great expectation of the ordinary people of Sri Lanka the political stability might not be achieved during the lifetime of the current generation. The historical evidence in relation to the political administration of the country clearly indicates that the political cannibalism was a common feature or a distasteful practice in the history before European invasions. It is also viewed that in many occasions in the country, the transfer of power from one king to other was eventuated by the killing of the predecessor.  Therefore, the political cannibalism had been a popular experience in Sri Lanka since the establishment of Sinhala state under the leadership of prince Vijaya.  We have no idea before Vijaya, how the political administration was operated in the country.  But it could be imagined that similar type of political cannibalism had been operated in that period because it is a historical truth that Kuveni betrayed her own people to Vijaya and his associates demonstrating a president of political cannibalism.

Naturally, political betrayals were a common experience in many countries, but South Asian political history provides more evidence that countries in the area were /are in a vulnerable situation and only a few dictators in the history were immune to the political cannibalism and successful in maintaining the political stability. The story of Mr Mahinda Rajapaksa in 2015 was a similar type of betrayal, in spite of Mr Rajapaksa’s great leadership to the country achieving a highly valuable liberation from cannibalistic terrorism.  That is what people should understand from the political history of South Asia that although the ordinary people wish to have a political stability in their countries, unexpected conspiracies eventuate in many instances.

People in modern society might have the interest to talk about the political crisis in Sri Lanka, which reflects that it has affected the entire life of the community and it also seems to be an issue related to the stability of the country as well as the prosperity of people in Sri Lanka.  There is no argument that during the colonial era, Sri Lanka had a political stability to a reasonable extent with many betrayals within the administration system, but the colonial administrators had the power to consolidate the authority despite the deceptions focusing firmly on the objectives.

People of Sri Lanka are still hearing that many elderly people who had been living before 1948 express that the country under the white men’s administration was better than the independent administration of Sri Lankans.  The statement is based on practical reality of political cannibalism, political nepotism, political betrayals, and corruption.  Many people of Sri Lanka, who are living in the country or living outside the country feel that politics in Sri Lanka is the most disgusting matter to be discussed or debated.  However, according to my experience, it seems that people of Sri Lanka, who are living in the country or in outside the country do enjoy talking politics of Sri Lanka and the major talking point of their gatherings is expressing opinions on the current political acme in the country. This means that the political crisis in Sri Lanka is a significant issue that should be resolved with a bipartisan approach.

The current political crisis cannot be in an easily definable status to Sri Lankan living in outside the country and the crisis has involved in international politics and sometimes, it is mixed with the behaviour of foreign agents living in Sri Lanka.  The current political instability is an issue that emerged with the presidential election held in 2015.  It does not mean that it was the beginning of the issue.  In fact, the political stability related issue has been remaining in the country since the first general election held in 1947, which conducted under the dominion status, opening the way for the independence of the country.  During the dominion period the country had an ad hoc unity of political parties, which were formed with different objectives and after a short period of the election there were serious explosions within major political parties and such divisions opened the way for political uncertainty or instability.

Many countries in Asian, Africa and Latin America gained independence from Western imperialism when Sri Lanka had been encountering the problem of dividing political parties.  For example, Pakistan faced to a grave political instability after independence and many national leaders sacrificed their lives for the sake of politics.  Only two leaders in Sri Lanka sacrificed their lives and the current political acme indirectly show that there are potential to many sacrifices.  India too faced with this issue and many international observers are looking at how India would response to Sri Lanka’s political crisis because if Sri Lanka’s political system is in an unstable condition, it would impact on India too.

When we talk about the political stability in Sri Lanka it is difficult to ignore the word hegemony.  Although the different ethnic groups in Sri Lanka are happy to live together, they are not allowed by large countries such as India and others because these countries have political differences and attempt to use Sri Lankans by force to align either one using different techniques such as economic assistance and international assistance for resolving internal ethnic issues.  This is not a situation that is expected by peace-loving people in Sri Lanka.

The other significant development is that China too involves with the issue of Sri Lanka.  Before the Rajapaksa administration, China did not directly put a hand to Sri Lanka’s politics.  However, during the Rajapaksa administration, China has developed an interest in Sri Lanka. The current trend clearly indicates that no government will elect in the country would be able to get out of Chinese involvement as no country in the world will be able provide economic assistance to Sri Lanka, in the way China provides.

After 2015 general election, Mr. Ranil Wickramasinghe faced to an acute problem, even Mr JR Jayewardene never faced with China and now Mr. Wickramasinghe is in a situation that he would not be able to get out of the problem.  In this situation, it seems that if any leader of the country is able to stay Non-Align between China and India like the way Mrs. Sirimavo Bandaranaike acted during her tenure, the leader of Sri Lanka might not be able to survive in the current situation.

Before 2015 presidential election, Western countries and India beguiled Mr Wickramasignhe against China giving impossible promises such as to provide US $ 4.0 billion supports to Sri Lanka.  Previously many time, America and Western countries gave false promises to Mr Wickramasinghe, but they did not fulfil the promises.  The promises given during 2015 election period were accomplished by India and West Collison.  Motivated Mr Wickramasinghe from false promises, made some improper statements against China in election platforms such as China is a beggar, I will stop Chinese assisted projects without knowing the truth about China. The total foreign assets of China are about US $ 3.0 trillion, which is higher than the combine total of foreign assets of USA, UK, Canada, EU, Australia, India and Japan.  Foreign assets of Taiwan, where the land area and population equal to Sri Lanka, is US $ 500 billion, which is higher than India.  Although China has differences with Taiwan on the basis of One China policy, it is economically depending on China.  Why did Mr Wickramasinghe make irresponsible statement in political platforms, if he was a wise politician.

Current Sri Lanka has a serious crisis in relation to economic management and corruption.  There is no difference between governing parties and the opposition, even non-government organizations are also equally corrupt in relation to resources management.  It seems that many non-government agencies use the current political instability and corrupt practices to attract funds from democratic countries such as America, Britain, and the European Union and also from India and China for their own corrupt purposes.

In addition to this trend, what we can observe is that religious organizations and devoted clergy too are corrupt in Sri Lanka; they love for money and wealth than the religious values.  This application could be made to all religious institutions operating in Sri Lanka. These religious institutions are heavily involved in politics, despite the philosophical beliefs of own religion and religions are working as a cover of believers for these corrupt activities.

The current political crisis in Sri Lanka was originated with the presidential election in 2015, which purely focused on defeating the Rajapakse regime rather than creating a good society in the country.  When Mr. Mahinda Rajapakse elected to presidentship in 2005, it was an unexpected political event in the country because political leadership after the independence in 1948 has been a power transferring from one family to other. These two families were clearly unable to control the ethnic war which has been developed to a bloodletting terrorism and killing innocent people.  Mr. Rajapakse was from the south had a trust from the ordinary people that he had the courage to control the war.  In the beginning, Rajapakse’s action was really disappointed but the courage of Mr Rajapaksa motivated to successfully face the problem.  His family members supported him and encouraged him to take the right decisions.  However, traditional ruling families and their own heirs worked against Mr. Rajapaksa who successful in controlling the war and people in the country without ethnic differences appreciated his courage.

After the civil war, Mr. Rajapaksa was able to unite the country to a certain extent and attract foreign supports for economic investments. He also was able to maintain economic growth at a reasonably higher level and growing foreign assets and lowering unemployment level in the country.  However, he was unable to control corrupt practices within his government and attract the political support from the minority as his stand appeared to be more supportive to Sinhala Buddhists. His actions did not reflect that his government was discriminating against the minority.  He did lots of work to North and East, however, at the presidential election in 2015, he could not attract votes from North and East as expected. Although he was not a racist, the propaganda machine of Tamil and Muslim community worked against Mr. Rajapaksa purely using votes as a revenge for defeating Tamil separatism.  In fact, after defeating Tamil separatism, North and East people were economically benefited and more opportunities for kids in North, East and Central provinces gained.

Current experience in Sri Lanka clearly indicates that the movement against Mr. Rajapaksa at the Presidential election in 2015 was a misleading campaign, which was run by foreign funds, which encompassed greedy opportunists. The campaign against Rajapakse haven’t had a common program and economic philosophy to the country and the elected president was unable to deliver what he promised or the benefits that people implied to gain from the president. Finally, what happened was that the President had to keep his one leg in UNP and other in SLFP indicating whichever leg was slip entire president’s body would be falling down.

The political acme obviously based on this unstable two legs and attitudes related to two legs.  When compared to President JR Jayawardene or R Premadasa current president is quite weak, not because he won the election with a small majority but also his policies and authority are undermined by foundations of two legs. As a result, new political party emerged with the support of the Rajapakse family and the joint opposition which attracts people supports, that never seen in the history.

The new party, Sri Lanka United People’s Front (Sri Lanka Podu Jana Eksath Peramuna) has also not declared the policy in which they would be involved in if they elected to the office.  The implied policy actions would be what Mr. Mahinda Rajapaksa involved in after the 2010 presidential election.  People of the country have a common idea that when there are many parties in the country it would not help to achieve the common dream that is regarded as speedy economic growth.  The hidden objectives of all political parties appeared to be opportunism and no political party promises that it would eliminate corruption and treat people equally without racial, religious or any other differences in relation to all matters of the country.  Sri Lanka does not want political parties based on races and religions and wants political parties that treat people equally without discrimination.

When considering the political strength of current political leaders in the parliament, Mr. Mahinda Rajapaksa is the only person who could convey this philosophy to people and unite people as human being to achieve the traditional dream.  Under the UNP administration, Mr. JR Jayewardane was a person who could convey this philosophy but Mr. Ranil Wickramasignhe has tremendous weaknesses and people have no trust in him as a leader or alternative to SLPP.

Only about 15% of the world’s countries are federal. The notion that the UN or the International Community have fixed templates for conflicts has proved an absolute sham. All of the countries the UN & international community have been involved in & helped deliver mechanisms for what they deem to be ‘the best solution to conflicts often created or aggravated by their interference” have all failed. All of the newly independent states they helped create are in chaos including Iraq, Afghanistan, Libya, Kosovo & South Sudan. In all of these countries the solution has been federal resulting no single national policy but a plethora of conflicting regional policies, conflicts & new chaos. In all of these instances what we have seen is a bunch of people who have no clue as to what the ordinary people think or want or careless about their needs, but believe that they have the right to decide on behalf of them what type of system they should adopt and after creating the foundation for future chaos they nicely depart to do the same or worse damage in another country. These individuals & their organizations should not be allowed to ruin countries as they have presenting all types of ridiculous blueprints that lead to secession & conflicts & so many loss of lives.

Ethnic federalism was introduced to former Yemen, Yugoslav independent states, South Sudan & more recently Nepal & have shown no signs of being a success.

The idea of one ethnic group living in a designated area is preposterous in the 21st century when at the other extreme another lot of people promote multiculturalism & multiethnic communities! When colonial British partitioned British India they created Pakistan along ethnic-federal lines. The West has done the same for former Yugoslavia & Sudan as well as the recent example of Nepal. It is another means of ‘divide & rule’ by ethnicity. It is without doubt that ethnic federalism accentuates ethnic conflicts, facilitates secession, and eventually leads to the disintegration of countries.

USA (example of failure of confederal constitution)
Population: 325million
Area: 9.8 million km2
US is 3 times bigger than India & 17 times larger than Sri Lanka

The Articles of Confederation for 13 states were first proposed in 1777 in Philadelphia. It took 2 years for 12 states to approve it, the last state (Maryland) approving it 4 years later in 1781. The constitution was designed to make the central government very weak within a UNION of states. Agreement of only 9 of the 13 states was required to pass laws resulting in further operational issues. Amendments required unanimous consent creating further chaos. The centre had no control over the confederates conducting their own foreign policies & international relations & own money systems with no common currency.
US experiment with Confederacy ended on 4 March 1789 when the Articles of Confederation were replaced by the present US Constitution.
Confederation features that give independent & unmonitored powers to the states/provinces as seen in the US example is a failure & should not even be considered as an option in Sri Lanka.

Ethiopia (example of failure of Ethnic Federalism)
Population: 102.4 million
Area: 1,104,300 km2
(United States is about 9 times bigger than Ethiopia. India is 3 times bigger than Ethiopia)
Ethiopia has over 80 ethno-linguistic groups

Only 2 countries in the African continent remained untouched by colonial rulers – Ethiopia & Liberia.
In 1995 Ethiopia departed from its unitary constitution to adopt a federation of nine ethno-linguistically divided regional states. Parliament comprised House of People’s Representatives & House of Federation. The President became ceremonial & executive powers were with the Prime Minister & his Council of Ministers (hmm)

Many Ethiopians have asked the question – If federalism is to be the solution for Ethiopia, why should it be ‘ethnic federalism’? They wanted to know why their country should be divided on ethnic lines, who deemed the historical provinces as faulty & why? Why couldn’t the original provinces remain as they were? Africa’s countries are all created from artificial borders & these artificially created nations dividing people, tribes, families & telling them you are a citizen in this area, you are a citizen in another area is the main cause of the tribal conflicts plaguing Africa.
According to Article 39(1) of the Ethiopian constitution says, every ethno-territorial community has “an unconditional right to self-determination, including the right to secession”. The right to ethno-national self-determination granted by ethnic federalism provides the opportunity to appoint local government officials from their own ethnic – another hara kiri.
Kosovo’s Ethno-Religious Federalism fails
Population: 1,895,250
Area: 10,908 km2

Kosovo was controversially created into an independent state in 2008 separating from Serbia following NATO’s illegal intervention of Yugoslavia in 1999. It was a new country created on ethno-lingual lines & it has become another of West’s failures.
Kosovo may be independent but it hasn’t even been given an international country code even EU has not included Kosovo to its membership! Another takeaway from Kosovo for Sri Lanka is the artificial façade of peace & stability that the International Community presents to promote themselves as being the architects of Kosovo’s success story – the same seen happening in Sri Lanka. To represent Kosovo as a ‘multi-ethnic society’ its official flag is externally imposed – blue background, gold map of Kosovo around 6 white stars to convey Kosovo is European. Kosovo’s national anthem is titled ‘Europa’ with no lyrics to avoid nationalistic language disputes. Sri Lanka take note of the same arguments being used here! Kosovo’s constitution is also imposed by foreigners which has turned a blind eye to the corruptions & criminal syndicates operating from Kosovo by the KLA (equivalent to the LTTE). The international community continues to prop up the KLA despite increase in drug trafficking, people smuggling, all types of rackets, political assassinations & organ smuggling. UN Special Envoy Martti Ahtisaar helped create Kosovo Independence (the same person picked by UNHRC to conduct investigation on Sri Lanka) but his plan for Kosovo was rejected by the very countries that backed the Kosovo independence leaving Kosovo in a stalemate situation. The Western-sponsored ‘political’ project of Kosovo which cost $40 billion (from 2000 to 2010) has failed.
Clinton said What we have done in Kosovo is something we can be proud of for decades”!
further reading
https://www.researchgate.net/profile/Vjosa_Musliu/publication/281814814_Mapping_Narratives_on_Failed_States_The_case_of_Kosovo/links/56e2da5908ae1c52fafda477/Mapping-Narratives-on-Failed-States-The-case-of-Kosovo.pdf

South Sudans’s Ethno-Religious Federalism fails
Population: 12.23 million
Area: 619,745 km²

Sudan was the biggest country in Africa, and Algeria is the 2nd; Now Algeria is the biggest and Sudan split into 2 countries. Sudan is about 2 times bigger than South Africa. South Sudan is roughly the size of Texas

Roots to Sudan’s conflict not surprisingly is the British. Since 1899, Sudan was ruled by the Anglo-Egyptian Condominium but Egypt can little say. Divide & Rule policies meant Sudanese were taught to distrust, fear & fight each other. The British divided Sudan into two – majority Christian South Sudan was not developed & tribal rule encouraged (Southern Policy) but North Sudan occupied by Arabs was modernized & Islamization was encouraged. The distrust sown by the British resulted in North-South Sudan going into armed conflict in 1950s.
South Sudan gained independence from Sudan on 9 July 2011 as the outcome of a 2005 agreement that ended Africa’s longest-running civil war. In 2013, civil war broke out but in spite of this South Sudan was made federal in 2014. Not surprisingly a peace deal brokered by the US and the international community collapsed in July 2016. More than 1 million people have now fled to Uganda the largest exodus since 1994 Rwanda. All this with 12,000 UN peace keepers in South Sudan. The notion that setting up a UN office in conflict-torn countries is NO solution was also proved in a report by Medicines Sans Frontiers claiming the United Nations Mission in South Sudan (UNMISS) failed in its duty to safeguard the people. https://www.msf.org/south-sudan-report-details-uns-failures-protecting-civilians-malakal
Failure of ‘FORCED’ peace – https://theconversation.com/the-failure-of-forced-peace-south-sudans-apprehensive-future-70742

Nepal’s Federal failure
Population: 28.98 million
Area: 147,181km2

Nepal is twice bigger than UAE, Jordan or Ireland. Nepal is approximately 53 times smaller than Australia. United States is about 67 times bigger than Nepal. Nepal is about 211 times bigger than Singapore.

400 years of monarch ended King Gyanendra’s direct rule in 2006. Indian & Western influence in Nepal has increased over the years. The Nepali blockade resulted in India stopping all imports (food, medicines, fuel etc) to Nepal through India’s borders resulting in a major humanitarian catastrophe all because Nepal refused to change clauses in its new constitution as per India’s wishes! There are over 100 officially recognised ethnic groups in Nepal but all geographically dispersed. Nepal’s constitution adopted in 2015 replaced its unitary structure by creating 7 federal provinces. India’s interest in federal demarcation became an open secret during the economic blockade. The division of the provinces many believe more suited for India’s designs than for Nepal’s benefit, an issue that the 13a in Sri Lanka continues to be of concern to the Sri Lankan citizenry. India is playing fiddle with the Nepali Madheshis as it is doing with the Sri Lankan Tamils and in both cases the dangers of secessionism looks imminent. The confusions are many – https://www.spotlightnepal.com/2018/03/05/federal-governance-no-one-size-fits-all/

Yemen (example of failure of externally promoted federal constitution creating chaos)
Population: 27.58 million (2016)
Area: 527,968 km²

United States is about 19 times bigger than Yemen. Bangladesh is about 4 times smaller than Yemen.
Yemen was forced into a federal constitution which has aggravated the conflict in Yemen. In 2013, the United Nations sponsored a National Dialogue Conference (NDC) to create a new constitution. Constitution Drafting Committee (CDC) was created to draft a new constitution based on the recommendations of the NDC (an astonishing 1800). A draft constitution of 73 pages was presented on 15 January 2015. Yemen was to be split into 6 federal regions. The proposals did not reflect the ethos of Yemen it left out the Houthis & Al-Hiraak, the group that represents South Yemen no different to the manner the place of Buddhism is being craftily removed from the new constitution. In the case of the Houthis they were denied access to the seaports & natural resources which set the stage for the coup & ensuing conflict. What the NDC promised the people, the NDC proposals did not deliver. Yemenis were left with a lack of electricity, no viable economy, no security, and no rule of law. Yemen’s constitution declared separation of powers but not what was to be separated! Article 15 says ‘free social economy’ but no explanation on how the economy was to work. Article 18 says each region will have a role in regional economic development but what the role is, is not included.
Any new constitution must also have stable institutions. However, with the present Sri Lankan government selling strategic areas/resources including airports & ports to foreign governments/foreign corporates while also opening provision for them to buy lands anywhere in Sri Lanka, how equipped are provinces with their own political issues & themselves heavily influenced by foreign factors to handle these power players virtually operating inside their regions as the centre will be powerless to take action in the event of a national crisis. Moreover, while all these chaos are being subtly rolled out even the military & police are being pruned & diluted in other ways to cripple their ability to function in national interest as well. In all other areas the influence of money has influenced people to silence! Only a handful are striving to salvage Sri Lanka from the abyss it has fallen into mainly as a result of the shortsightedness of Sri Lanka’s voters.

Shenali D Waduge

වෛද්‍ය රුවන් මංගල ජයතුංග 

හෙළ කලාවේ මහගෙදර  වන ලුම්බිණි රඟහලේ වේදිකාවට මා ගොඩ වන්නේ ළමා නලුවෙකු ලෙසටය. ලුම්බිණි රඟහලට අමතරව ලයනල් වෙන්ට් වේදිකාවේද මම රඟපා තිබේ. 

 ලුම්බිණි රඟහලේ    සෝමා කිරිඇල්ල මහත්මියගේ රන් කුකුලයි කථා දෙකයි, පැංචා යන වේදිකා නාට්‍ය වල මම රඟපෑවෙමි. රන් කුකුලයි කථා දෙකයි නාට්‍යයේ ප්‍රධාන චරිතය රඟ දක්වන ලද්දේ සාගරිකා ගෝමස් විසිනි. ඇයව 88-89 භීෂණ කාලයේදී දේශපාලන මතවාද කර පින්නා ගත් ක්‍රෑර නොමිනිසුන් විසින් මරා දමන ලදි. 

පැංචා නාට්‍යය අලි පැටවෙකු පිළිබඳවය. පැංචා  නාට්‍යය අලි පැටවෙකු පිළිබඳවය. මෙම නාට්‍ය දෙකම නිෂ්පාදනය කරනු ලැබුවේ සෝමා කිරිඇල්ල මහත්මිය විසිනි. 

ලුම්බිණි රඟහලේ නාට්‍ය රඟන කාලයේ වේදිකාව මගේ සිත් ගත්තේය. එසේම වේදිකාවට ආලෝකය සපයන පුවරුවක් තිබූ අතර මෙම පුවරුව මගින් වේදිකා ආලෝකය පාළනය කරන ලදි. වේදිකාවේ තිරය ඇරීම වැසීම කලේ අතින් කරකවන රෝදයක් මගිනි. 

 නාට්‍ය ඇරඹීමට පැයකට දෙකකට කලින් ශාලාව තුලට මිනිසුන් පිවිසෙති. වේදිකාව වසා තිබේ. නළු නිලියන් නොසන්සුන්ව වේදිකාවේ පසුපස එක් රැස්ව සිටිති. එක් චායාරූපකරුවෙක් වේශ නිරූපණ ශිල්පියා විය. ඔහු පවුඩර් තලි තලි නිලියන් ගේ මුහුනේ ඇතිල්ලුවේය. එසේම ළමා නළුවන් වූ අපටද පවුඩර් සාත්තුව කොට නිලියන්ට කලාක් මෙන් අපගේ තොල් වලද ලිප්ස්ටික් ගෑවේය. 

නාට්‍යට ඇඳි ඇඳුම් පොඩි නොකර ගෙන මේකප් දියවී යන ලෙස දඟ නොකර සිටින ලෙසට නාට්‍ය නිෂ්පාදිකාව ගෙන් අවවාද ලැබුනද අප කොල්ලන් සෙට් එක තිරය වසා තිබෙන වේදිකාවට ගොස් ලී කෙළි සඳහා ගෙන තිබූ පොලු කෑලි අතට ගෙන කඩු ෆයිට් කලෙමු. කඩු පහරක් මහපට ඇඟිල්ලට වැදි එක් ළමයෙකු හයියෙන් ඇඞි අතර ඔහුගේ මේකප් බලාගෙන සිටියදී දියවී ගියේය. මේ නිසා නාට්‍ය නිෂ්පාදිකාව වේදිකාවට පැමිණ අපට තරවටුවක් කලාය. ඒ නිසා අපි කඩු ෆයිට් නවතා වේදිකාවේ ඔබ මොබ ගියෙමු. 

සමහර නව යොවුන් වියේ සිටි නිලියන් හොරෙන් තිරය මෑත් කොට නාට්‍ය බැලීමට පැමිණ සිටි පිරිස දෙස බැලීම කල අතර අප ඔවුන් පූර්ණව නිරාවරණය වන සේ තිරය ඇද්දෙමු. මේ නිසා නරඹන්නන්ට ඔවුන්ව දැක ගත හැකිවූ අතර අනපේක්‍ෂිතව තමන්ව ප්‍රේක්‍ෂකයන්ට නිරාවරණය කල කොල්ලන්ට ඔවුන් රැව්වෝය. 

ඒ අතරවාරයේ අඩක් අඳුරුව තිබූ තිරයෙන් වැසි ලුම්බිණි වේදිකාවේ අල්ලන සෙල්ලම කිරීමට ගොස් අප ඉතා විශාල කාඩ්බෝඩ් නිවසක් බිම පතිත කලෙමු. මේ නිවස ගම ගෙදර වූ අතර තව විනාඩි කීපයකින් නාට්‍ය ඇරඹිය යුතු නිසා  නාට්‍ය නිෂ්පාදිකාව ඔළුවේ අත ගසා ගත්තාය. එක් පිරිමි නළුවෙක් ඉදිරිපත් වී පුටු කබලක් ආධාරකය ලෙස තබා ගම ගෙදර යන්තම් රෙපයාර් කොට කෙලින් කරන ලදි. 

බැණුම් තරවටු සමග පිරිමි ළමා නළුවන් වේදිකාවෙන් පන්නා දැමූ අතර අප මේකප් කාමරයට ගොස් සැඟවුනෙමු. සම වයස් කෙල්ලෝ අපට නියවූහ. 

නාට්‍ය ආරම්භ විය. අප සෙමෙන් සෙමෙන් වේදිකාව  පසුපසට ගොස්   ප්‍රධාන නළු නිලියන්  රඟපානවා බැලුවෙමු. වේදිකාව අසල පොතේ ගුරා ලෙස විශාකා විද්‍යාලයේ ගුරුවරියක් සිටියාය. ඇය නළු නිලියන්ට දෙබස් මතක් කර ගැනීමට සෙමෙන් දෙබස් කීවාය. වේදිකාව ඉදිරි පිට නාලන්ද විද්‍යාලයේ සංගීතාචාර්‍ය පතිරණ සර් සිටි අතර ඔහු වාදක කණ්ඩායමක් මගින් සංගීතය සැපයීය. පතිරණ සර් මාව අඳුනා ගනීදෝ යන බියෙන් මම අඳුරට මුවා වී සිටියෙමි. 

අඩ හෝරාවක් යන විට යම් අයෙකු පැමිණ  දැන් ස්ටේජ් එකට යන්න කීවෙන් අපගේ නියමිත කොටස රඟ දැක්වීමට නියමිත බව දැනගත්තෙමු. අප රඟ දැක්වූයේ ගම ගෙදර කුකුල් පැටවුන් ගේ චරිතයි. විධානයත් සමග අපි වේදිකාවට ගියෙමු. රඟපෑමට වඩා අප බැළුවේ ප්‍රේක්‍ෂකයන් දෙසය. ප්‍රේක්‍ෂකයන් අපට නළු නිලියන් සේ දිස් වූහ. අපගේ කොටස රඟපා අවසානවීමත් සමගම පොතේ ගුරු පහත් හඞකින් දැන් යන්න දැන් යන්න කියා කියන  ලදින් අප වේදිකාවෙන් ඉවත්ව ගියෙමු. 

ඉන්පසු මැදි වයසේ කාන්තාවක් විසින් අපට බනිස් ගෙඩියක් සහ ඇඹුල් කෙහෙල් ගෙඩිය බැගින් දුන්නාය. වැඩිහිටි නළු නිලියන්ටත ප්‍රධාන අමුත්තන්ටත් දීමට ගෙනැවිත් තිබූ  ඔරේන්ජ් බාර්ලි බෝතල්   වලින් කීපයක් විවෘත කොට මේ කාන්තාව අපට ඔරේන්ජ් බාර්ලි ප්ලාස්ටික් කෝප්ව වලට දැමුවාය. අප කොල්ලෝ කුරුට්ටන් මේ ඔරේන්ජ් බාර්ලි ඉතා ආශාවෙන්  පානය කලෙමු. 

කෑමෙන් බීමෙන් පසු බිම වැටී තිබූ   ඔරේන්ජ්  බාර්ලි බෝතල් වල මූඩි එකතු කිරීමේ යුද්දය ආරම්භ විය. රාජකීය විද්‍යාලයේ එක් කොල්ලෙක් ඔරේන්ජ් බාර්ලි බෝතල් මූඩි ගනනාවක් තමා සතු කරගෙන සිටි අතර සමාජවාදී ප්‍රතිපත්ති අනුගමනය කල අනෙකුත් කොල්ලෝ ඌගේ නාහෙට පහරක් ගසා බෝතල් මූඩි උදුරාගත්හ. පහර දී බෝතල් මූඩි උදුරා ගැනීම නිසා රාජකීය කොළුවා බෙරිහන් දී ඇඞුවේය. කොළුවා අඞන හඩ වේදිකාවටත් ඇසේද යන බියෙන් අතිරේක නිලියක් අපට බැනවැදී අඞන බබාව සුරතල් කලාය. 

මේ කලබල අස්සේ නාට්‍යද අවසන් විය. ඒ සමගම පොතේ ගුරු අපටද වේදිකාවට යන ලෙස දැන්වූවාය. අප සමහරකගේ ඇඳුම් පොඩිවී හොටවල් කැඩී තිබුණු අතර ඒ අඩුපාඩුකම් නොසලකමින් අප වේදිකාවට ගියෙමු. අඞමින් සිටි කොළුවාද වේදිකාවට ආ නමුත් ඔහුගේ ඉකි ගැසීම ඉක්කාවක් මෙන් ඇසුනේය. ප්‍රේක්‍ෂකයෝ අප දෙස බලමින් අත්පුඩි ගැසුවෝය. එනමුදු ප්‍රධාන නිලිය වූ සාගරිකා ගෝමස් වේදිකාවට එත්ම එම අත්පුඩි හඞ දෙගුන තෙගුණ වූයේය. 

නාට්‍යය අවසන් විය. ඉන්පසුව වේදිකාව පසුපස එකිනෙකාගේ රඟපෑම් වල ගුණ දොස් විවේචනයක් ඇසුණි. ඒ අතරවාරයේ ඉතිරි වී තිබූ බනිස් වලට අප වග කීවෙමු. වේශ නිරූපන ශිල්පියා නාට්‍යයේ කළමනා වාහනයකට පැටවූයේය. සමහර පිරිමි නළුවන් ඔහුට උදව් කලෝය. මේ සියල්ල අහවර වන විට රෑ දහයත් පසුවී තිබුනේය. 

දැන් ළමා නළු නිලියන් බොහෝ  දෙනෙකු පුටු උඩ නිදි කිරති.  අවසානයේදී ඔවුන්ව අසීරුවෙන් නැගිට්ටවා ගෙන වෑන් එකකට දමා නිවෙස් වලට ඇරලවන ලදි ඉන් දින කීපයකට පසුව දිනමිණ පුවත් පතේ අපගේ නාට්‍යය  ගැන චායාරූපයක් පළවී තිබුනේය. එහි කුඩාවට අපගේ රූපකායන් දැකගත හැකි විය. 

H.A.Chandrapala

Lot of controversy surrounds the the selection of a presidential  candidate for the forthcoming Presidential   election from the Major political  parties. President Maithreepala Sirisena declared that he will not contest for another term when he assumed duties as the new president. Hence, SLFP is still not sure about their candidate. Prim Minister Ranil  Wickremasingha is having lot of problems from his back benchers who are not happy about his leadership which is marred by lot of defeats.

United Front Alliance is not sure about the  candidacy of Mahinda Rajapaksa because of legal restrictions. Hence several names have come up as potential candidates.  Among them are Chamal, Basil, and Gotabhaya Rajapaksas.

Members of the alliance are also prepared to support any candidates picked by Malinda Rajapaksa. In this article it is attempted to caution the Alliance about the selection of a Presidential candidate as any short sighted selection can spell disaster for the victory of the Alliance.

Selection of basil Rajapaksa will not be a good move under any circumstances as it was believed that his activities were  partly responsible for the defeat of Mahinda Rajapksa. On the other hand it will provide a trump card to opposition parties for using it against the Alliance to their advantage. Chamal Rajapaksa is not a very popular figure and he has yet to prove his capabilities.

Even though Gotabhaya Rajapaksa is very popular, he is a novice to politics and his dual citizenship will pose problems for his candidacy. Even the opposition will try to ensure that it will act as an impediment for his candidacy. There appears to be differences of opinion among the high ranks of the Alliance about their selection. Picking up of  a  Rajapaksa will also provide an opportunity to the opposition parties to  criticise the Alliance being a Rajapaksa family affair as they are doing now. However, three is a definite solution which has been quite often overlooked by the members of the Alliance.

I strongly believe that a solution is found in professor G.L.Pieris who is the president of the Alliance. He is a very senior politician with lot experience behind him and one of the  most knowledgeable persons in the parliament. His educational background and intellectual capacity is unparalleled by any of the present day politicians. He commands international respect and as Minister of Defence of the Malinda Rajapaksa regime he did quite a lot to uphold the integrity of Sri Lanka.He also commands the respect of the Alliance. Hence, I don’t see any reason for the high ranking officers of the Alliance to oppose his candidacy.

Considering the other possible candidates of the major opposition parties he is the most suitable person to become the president.  at this critical juncture it is advisable to select him as the Presidential candidate of the United front Alliance without jeopardising the golden opportunity  available for it to win the election. I am sure that Malinda rajapaksa will also not hesitate to nominate him.

As  a  respect for the Rajapaksa family for what they have done to the country it is crucial to select a member of the Rajapaksa family as the Prime Minister of the country in the event of Mahinda Rajapaksa not being able to contest.

Regards

H.A.Chandrapala

මාධ්‍ය ඒකකය ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කේන්ද්‍රය

මේ ආණ්ඩුව බලයට පත්වූ දා සිට අද දක්වා එක මෙගාවෝට් එකක් අලුතෙන් විදුලි බල පද්ධතියට එකතු කරලා නෑ.  මේ වන විට ටෙන්ඩර් 150ක් ප්‍රදානය කර තිබෙනවා. පත්තර දැන්වීම් වලින් පිටු පුරවනවා හැබැයි එකම බලාගාරයක් හෝ ඉදිකොට නැහැ.  ගෙවල්වල වහලේ සූර්ය කෝෂ ටිකක් හයිකරන තැනකට ගිහින් ෆොටෝ ගහන දේශපාලනඥයෝ විදුලි මාෆියාවේ විදුලි මාෆියාවේ ඔඩොක්කු කුක්කන් වෙලා ඉන්නවා යැයි කැෆේ සංවිධානයේ විධායක අධ්‍යක්ෂ කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා පවසයි.

රුපියල් බිලියන 20 ක ආයෝජනයකින් ඇරඹී වෙස්ට් කෝස් බලාගාරයෙන් තවදුරටත් අධික මිලට විදුලිය ලබාගන්නේ නම් වසර 30 ක් තුල එයට රු. බිලියන 284 ක් ගෙවීමට සිදුවන බවත්, එමගින් රටට සිදුවන පාඩුව රු.බිලියන 264 ක් බවත් කීර්ති තෙන්නකෝන් මහතා ප්‍ර‍කාශ කළේ රාජගිරියේ අද පැවති පුවත්පත් සාකච්ඡාක දී ය.

විදුලිබල මණ්ඩලය පරිසර හානියක් හෝ විදේශ විනියමට අවම බලපෑමක් සහිත සුළං විදුලි ඒකකයක් මිලදී ගන්නේ රු.10.07ටයි. සුර්ය විදුලිය රු.11.86 කට මිලදී ගන්නවා. වෙස්ට් කෝස් සමාගම නිශ්පාදනය කරන විදුලි ඒකකයට රු.33.69 ක් ගෙවනවා.  විදුලිබල මණ්ඩලය හදිසි විදුලිය මිලදී ගැනීම් සදහා ගෙවන මුදලට  වැඩි මුදලක් වෙස්ට් කෝස් විදුලි ඒකකයට ගෙවනවා.  වෙස්ට් කෝස් බලගාරය විදුලි මාෆියාවේ කේන්ද්‍ර‍ය බවට පත්වී තිබෙනවා. දැන් විදුලිබල අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් සුරේන් බටගොඩ මහතාම පවසනවා මේ විදුලිය මිලදී ගැනීම් නිසා රු. බිලියන 20 කට වැඩි පාඩුවක් රටට සිදුවී ඇති බව.

වෙස්ට් කෝස් විදුලි සමාගම විසින් නිෂ්පාදනය කරන එක් විදුලි ඒකකයක් සදහා 2008 සිට 2017 දක්වා වසර 9 තුල එක් ඒකකය රු. 29.85ක සාමාන්‍ය මුදලක් ගෙවා තිබෙනවා. 2013 වසරේ දී ඒකකයක් සදහා රු.46.61 ක් ද, 2014 දී ඒකකයක් සදහා රු.41.58ක් ද, ගෙවා ඇත. 2015 දී ඒකකයට රු.34.31ක් ද, බැගින් විදුලිබල මණ්ඩලය  ලක්දනවි සමාගමට ගෙවා තිබෙනවා.   මෙය ජාතික අපරාධයක්.

පසුගිය අවුරුදු තුනහමාර තුල ලංකාවට වැඩිපුරම ආයෝජකයෝ ආවේ විදුලිබල කේෂ්ත්‍රයේ ආයෝජන සදහායි. ආණ්ඩුව ටෙන්ඩර් 230කට වැඩි ප්‍ර‍මාණයක් ප්‍ර‍ධානය කරලා තියෙනවා.  හැබැයි එක මෙගාවෝට් එකක් අලුතෙන් විදුලි පද්ධතියට එකතු වෙලා නෑ. විදුලිබල අමාත්‍යාංශය පත්තරවල දැන්වීම් පුරවන හොර ගුහාවක් වෙලා ඉවරයි.

වෙස්ට් කෝස් සමාගම ආරම්භක ප්‍රාග්ධනය ඩොලර් මිලියන 225 ක් කියලා තමයි පටන් ගත්තේ.  අවසානයේ එයට ඩොලර් මිලියන 294 ක මහජන මුදල් වැය කලා. වෙස්ට් කෝස් බලාගාරය මේ වන විට ස්වභාවික වායුවලින් දුවන්න ඕනි.  හැබැයි එය අදටත් ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ ඩීසල්වලින්.   ඒ අතර, කෙරවලපිටිය දෙවන බලගාරයට ඔවුන් ටෙන්ඩර් ඉදිරිපත් කරනවා ඩොලර් මිලියන 175 කට.  මේක විදුලි මාෆියාව හා දේශපාලනඥයින් එක්ව සිදුකරන මාෆියාවක්.

වෙස්ට්කෝස් සමාගමේ කොටස්වලින් 96% ක් රජයට අයත් වෙනවා. නමුත්, ඒ අයිතිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්න කිසිවෙකුත් නෑ. රජයේ කොටස් 50% කට කිසිදු ලාභාංශයක් ගෙවන්නේ නෑ. 27.1% ක කොටස් හිමි සේවක අර්ථසාධක අරමුදලට ගෙවා ඇත්තේ ද, සුළු ලාභාංශයක්. 4.8% ක කොටස් හිමි ලක්දනවි සමාගමට සමස්ථ ලාභයෙන් 40%ක් හිමිවන අපූරු ගණුදෙනුවක් වෙස්ට් කෝස් හරහා සිදුවෙනවා. 

විදුලිබල අමාත්‍යාංශයට ලංකා ට්‍රාන්ස්ෆෝමර්ස් ආයතනයේ කටයුතු සදහා මැදිහත් විය නොහැකි බව ලක්දනවි සමාගම කියනවා. මේක පුදුම කථාවක්. විගණන පනතට අනුව රජයට 50%ක කොටස් හිමි සමාගම් සියල්ල විගණකාධිපතිවරයා විසින් විගණනය කළ යුතුයි.  නමුත්, මේ දක්වා එවැන්නක් සිදුවී නෑ.  දේශපාලන බලපුළුවන්කම අතට අරගෙන පුද්ගලයින් තිදෙනෙක් මේ රටේ සෑම විදුලි පාරිභෝගිකයෙකුගෙන්ම තමන්ගේ සාක්කුවට මුදලක් දමාගන්නවා.  එය වලක්වන්නට උත්සහ කළ සෑම කෙනෙකුම හොදින් හෝ නරකින් ඉවත් කරන්නට විදුලි මාෆියාවත් එහි ඔඩොක්කු කුක්නන් වී සිටින දේශාපාලඥයින් ද කටයුතු කර තිබෙනවා. 

වෙස්ට්කෝස් සමාගම සමග ඇති ගිවිසුමට අනුව නම් 2011 සිට වසරින් වසර මෙම සමාගම විදුලි ඒකකයක් නිෂ්පාදනය සදහා වැය කරන සත්‍ය මුදල ගණනය කළ යුතුයි. නමුත්, එම ගණනය සිදු කරන්නට වසර 7 ක් හැකියාව ලැබී නෑ.  මේ දක්වා වෙස්ට්කෝස් සමාගමට රු. බිලියන 214 ක් ගෙවා තිබෙනවා.  ඔවුන් ලබාදී ඇති විදුලි ප්‍ර‍මාණය ඒකක 6400 ක් පමණයි.  ඒ අනුව, ඒකකයට රු. 30 කට වැඩි මුදලක් වැය වී තිබෙනවා.  සූර්ය බල ඒකකයක් රු. 11.86 තිබිය දී, සුළං විදුලිය ඒකකයක් රු.10.07ට තිබිය දී මේ රටේම විදුලි පාරිභෝගිකයෝ වෙස්ට්කෝස් විදුලි මාෆියාවේ ගොදුරු බවට පත්වී තිබෙනවා. මේ තත්වය වලක්වන්නට විදුලිබල අමාත්‍යා රංජිත් සියඹලාපිටිය, රාජ්‍ය ඇමති අජිත් පී.පෙරේරා, ලේකම් සුරේන් බටගොඩ ගෙන ඇති පියවර කුමක්ද? කියලා මම ප්‍ර‍ශ්න කරනවා. මහජන උපයෝගීතා කොමිෂන් සභාවට විදුලි කේෂ්ත්‍රයේ නියාමන වගකීම පැවරී තිබෙනවා.  ඔවුන් ෆයිල්වල කොළ පුරවනවාට වැඩි දෙයක් මේ අර්බුදය ජයගන්නට තවමත් සිදු කර නෑ.

මේ තත්වය වෙනස් කරන්නට පාර්ලිමේන්තුව, කෝප් කමිටුව මැදිහත්විය යුතුයි.  ලංකාවේ ලොකුම මුල්‍ය වංචාව බවට වෙස්ට්කෝස් විදුලි මාෆියාව පත්වී අවසන්. එය වැලැක්වීමට විගණකාධිපතිවරයාට හැකියාව තිබෙනවා.  මේ ගැන විගණකාධිපතිවරයා වහා විමර්ශනයක් ඇරඹිය යුතු බව අප අවධාරණය කරනවා.

RANJITH SOYSA

I refer to the article ‘screening of peace keeping people from Sri Lanka’ written by Neville Laduwahetty (Island 24 July) in which the issue with regard to the delay in screening of the members of the defence forces prior to their overseas enlistment and how the delay had been caused by the lack experience of the HRCL( Dr Deepika Udagama is the Chairperson )which had been handed over the responsibility of screening by the Ministry for Foreign Affairs were discussed in detail.

According to the reliable information available, not a single member of the armed forces had been screened and cleared by the HRCL after taking over this function. It is indeed unfair by the armed personnel nominated to take positions by February 2018 who had to forgo this opportunity of earning an additional and legal salary.

The HRCL owes an explanation to the subject members of the armed forces and other members who are keen to serve the peace keeping assignments and to the general public who are indebted to the defence forces for liberating the country from the bomb exploding Tamil Tiger terrorists and restoring peace in Sri Lanka.

Dr Uduagma or the Friday Forum should not consider this request as a threat as in other countries such as Australia, France ,Canada and Malaysia et , their Human Rights Commissions or the authorities have faced democratic criticism for their inadequacies.

We request the HRCL to clarify the reasons for delay  incurred in screening or to  disclose that HRCL  intends  not to approve the nomination of Sri Lanka armed personnel for the international peace keeping tasks as the HRCL endorses  the UNHRC resolution on Sri Lanka which alleged HR violations on the part of SL defence forces.

RANJITH SOYSA

Harry R. Hatharasinghe (89) Passed away on July 24^th, 2018. He is survived by his beloved wife Sudharma, his sons Rohan, Roshan and Rabi Hatharasinghe, daughters-in-law Manomi and Sriyani , Grandchildren, Krishan, Sriyanthi, Teshan, Vershan, Ashan, Shahan, Sunaly and Anjallie. Great Grandchildren, Mckayla, Kylen, Jai, Maya and Kiara Grandson-in-law Aaron andGranddaughter-in-law Priya

Religious Service and the Celebration of Life for Harry R. Hatharasinghe

March 14, 1929 – July 24, 2018

Sunday, August 5^th, 2018

at 10:15 a.m.

Sheraton Hotel

30100 Agoura Rd

Agoura Hills, CA 91301

 මාධ්‍ය ලේකම් කීර්ති දුණුවිල එක්සත් ජාතික නිදහස් පෙරමුණ 

එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා එජාප නායකත්වයෙන් ඉවත්විය යුතු බවට ප්‍රකාශ කරමින් මාතර දෙවිනුවර සිට පැමිණි පා ගමනට මාතර බෝධිය අසලදී කුරුඳු පොලු යොදාගෙන පහර දී ඇත්තේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ අනු දැනුම අනුව බව එක්සත් ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ ප්‍රධාන ලේකම් නිතිඥ මෛත්‍රී ගුණරත්න මහතා පවසයි.

ඔහු මේ බව ප්‍රකාශ කර සිටියේ අද මාතර අධිකරණයේ ඊට අදාල නඩුවට සහභාගී වීමෙන් අනතුරුව මාධ්‍ය වෙත අදහස් දක්වමිනි.

එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ ඒ මහතා,

එවකට අන්ත පරාජයකට එක්සත් ජාතික පක්ෂය ඇද දමා තිබු රනිල් වික්‍රමසිංහට නායකත්වයෙන් යන්න කියලා බල කරමින් අපි දෙවිනුවර ඉඳන් ආපු පාගමනට මාතර බෝධිය ලඟදි පහර දුන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහගේ උපදෙස් නිසා බව අද වෙනකොට හෙළි වෙලා අවසන්,රනිල්ගේ මාධ්‍ය උපදේශක සුදත් චන්ද්‍රසේකර මීට මාස කිහිපයකට කලින් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට ලියපු ලිපිය මගින් පැහැදිලිව මේ කතාව කියල තිබුනා.නමුත් රනිල් වික්‍රමසිංහ මෙයට ප්‍රතිචාර දක්වලා තිබුනේ නැහැ.

එවකට එජාපයේ හිටපු දකුණු පළාත් සභා මන්ත්‍රී පුෂ්පකුමාර (රත්තරන්) මන්ත්‍රීතුමා අද ප්‍රකාශයක් කරමින් කියා සිටියා මේ පහරදීම පසුපස හිටියේ රනිල් වික්‍රමසිංහ බව.නමුත් වික්‍රමසිංහ මහතා අද ඒ වගකීමෙන් මිදෙන්න හදනවා.අපි පැහැදිලිවම කියනවා වික්‍රමසිංහ මහත්තයට යටින් ගේම් ගහන්නේ නැතුව කෙලින් ඇවිත් මේ ප්‍රශ්නයට මැදිහත් වෙන්න කියලා.

අද එජාපයේ පාක්ෂිකයන් අසරණ වෙලා,මේ නඩුවට එන මිනිස්සුන්ට තේ කෝප්පයක් අරන් දෙන්න කෙනෙක් නැහැ.මංගල සමරවීර ඇමතිවරයා නඩුවට ඇවිත් වාහනයේ නැගලා මාරු වෙනවා.ඒ නිසා අද එජාපයේ පාක්ෂිකයන්ට වගකියන්න කෙනෙක් නැහැ.අද එජාපයේ හිටපු මහ ලේකම් තිස්ස අත්තනායක මැතිතුමාත් මේ නඩුව බලන්න ආවා.එතුමත් පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරා මාධ්‍යට මේ නඩුව විසඳගන්න නායකයන්ට මැදිහත් වෙන්න කියලා.අද නඩුවට හැට ගානක් ඉන්නවා,කෝ මේ මිනිස්සුන්ට රැකවරණයක්,බොරුවට ජනප්‍රිය වෙන්නත් තමන්ගේ නායකත්වය රැකගන්නත් කරපු වැඩ නිසා අද එජාප පාක්ෂිකයා බිල්ලට දීලා”

තවදුරටත් අදහස් දැක්වූ ගුණරත්න මහතා,

මේ අසරණ පාක්ෂිකයන් ගැන හිතා තමන් ඇතුළු පිරිස කටයුතු කරනවා,අපි කියනවා එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයන් ගැනත් ඔවුන්ගේ පවුල්වල යහපතත් සලකා යම් තීන්දුවක් ලබා ගන්න එජාපයේ නායකයට තමන්ගේ පාර්ශවයෙන් වියයුතු යුතුකම් කොටස ඉටු කරන්න කියලා.අපිත් එක්ක එදා එක්සත් ජාතික පක්ෂ ඒකාධිපති නායකයට එරෙහිව කටයුතු කල හැම කෙනෙකු වෙනුවට අපි පෙනී සිටිනවා”යැයිද ඒ මහතා පැවසිය.

Lahiru Pothmulla Courtesy The Daily Mirror

Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP) Chairman Professor G.L. Peiris today said they would constitute action in the Supreme Court (SC) asking for a writ against the Election Commission (EC) over its failure to hold elections for the dissolved Provincial Councils (PC).

Addressing the weekly SLPP news briefing, he said the writ would be sought against the EC to compel it to discharge its constitutional duty and to hold the PC elections without further delay.

The current session of the Supreme Court will come to an end this week and therefore, I, as the Chairman of the SLPP will constitute action in the SC during its next session which is at the end of August. The SLPP will do so to ensure the people’s right of exercising vote which is a part of sovereignty as assured by the article (3) of the Constitution,” he said.

He said six out of the nine PCs would be defunct by October this year with the latest dissolving of the PCs of Central, North Western and Northern by October.

He said the government brought the Provincial Councils Elections (Amendment). Act, No. 17 of 2017 to replace the Provincial Councils Elections Act (No. 2 of 1988), but the new Act never went through all processes of Parliament.

Tony Karunanayake Courtesy The Daily Mirror

Negombo Magistrate Sajindra Jayasuriya today banned the Kuwaiti couple, who allegedly assaulted Customs officials at the BIA on Friday, from leaving the country.

The Magistrate also ordered the couple to appear in the Court on August 10.

Five officials of the Customs Department, including a woman, were allegedly assaulted by the couple at the Bandaranaike International Airport (BIA), when they were requested to quarantine their pet dog.

They were later arrested and produced before the Negombo Magistrate Court by the Police.

By Shivanthi Ranasinghe Courtesy Ceylon Today

National Trade Union Center / Unions Lanka

ගරු මුදල් ඇමතිතුමා,
මුදල් අමාත්‍යාංශය,
කොළඹ 01.

මැතිතුමණි,

රේගු නිලධාරීන්ට පහර දුන් විදේශික යුවලට එරෙහිව නීතිය නිසි ලෙස කි‍්‍රයාත්මක කරන ලෙස ඉල්ලීම

පසුගිය 27 වන දින උදෑසන 10.45 ට පමණ බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපලෙන් මෙරටට පැමිනෙමින් සිටි කුවේට් ජාතික යුවලක් විසින් රේගු නියාමක නිලධාරිනියක, සහකාර රේගු අධ්‍යක්‍ෂකවරයෙකු ඇතුළු රේගු නිලධාරීන් පස් දෙනෙකුට නිර්දය ලෙස පහර දී තිබේ. මොවුන් සමග රැගෙන එමින් සිටි සුනඛයෙකුට අදාල නීතිමය අවශ්‍යතාවයන් සම්පූර්ණ කරන ලෙස දන්වා සිටීම මෙම පහර දීමට හේතුවයි.

ශාක හා සත්ව නිරෝධායන පනත බලාත්මක කරන නිලධාරීන් ලෙස ඔවුන් එය කළයුතු අතර, එය ඔවුන්ගේ වගකීම ද වේ. එහෙත් විවිධ රාජතාන්ත‍්‍රීක හා දේශපාලන බලපෑම හා මෙම සිද්ධිය සමතයකට පත්කරගන්නා ලෙස පහර කෑමට ලක්වූ නිලධාරීන්ට දෙපාර්තමේන්තුව පැත්තෙන් බලපෑම් එල්ල වෙමින් තිබේ.

ඇත්තෙන්ම ඔවුන් මෙලෙස පහර දී තිබෙන්නේ, රේගු නිලධාරීන්ට නොව අපේ රටේ ස්වෛරීත්වයටයි. එබැවින් මොවුන්ට එරෙහිව නීතිය නිසි ලෙස ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට අවශ්‍ය මැදහත්වීම කරන ලෙස ඉල්ලා සිටිමු. එසේ නොවුනහොත් මෙය බලවත් වැරදි පූර්වාදර්ශයක් ලෙස ඉතිහාසයට එකතුවනු ඇත.

ස්තූතියි.

මෙයට විශ්වාසී,
ජේ. ඒ. ගුණතිලක,
ලේකම්,

සම්බන්ධීකරණය – – 071 8246948
Coordinating – +94 71 8246948

පිටපත්:
1. ගරු ජනාධිපති මෛති‍්‍රපාල සිරිසේන මැතිතුමා
2. රේගු අධ්‍යක්‍ෂ ජනරාල් තුමිය
3. ජනමාධ්‍ය ආයතන වෙත

Sugath Samarasinghe 

I was distressed to read her comment in her article in The Island of 20^th July last Friday. I refer to the following comment by her.

Cassandra’s short comment: they joined the armed forces knowing full well this was in line with duty; they had to serve the country, run personal risk and save the country at any cost when called upon to do so. So the eternally touted boast they saved the country risking their lives has to stop. It holds no water with thinking people. They did save the country from the LTTE menace and the civil war ignited by those northern terrorists, but they had to fight and do their utmost to save the country as they were trained and paid to do so. It was their job, in short.”

For a moment it set me thinking, OK, that was their job to fight for their country. What if they did not, for the fear of allegations of violating any human rights of the terrorists and lost the war effort? Of course that does not mean that they committed ‘war crimes’ when they ultimately defeated the Terrorists.

Also it struck me whether they would think for a moment: Is this the kind of people to ensure whose safety that we fought and lost the lives and limbs of our colleagues?  Do people like Cassandra who trifle the life of citizens of our country, leave alone, the people who fought in the war, ever seen the horrors of the battle field? Have they ever gone through the anguish, pain and despair of the mothers of the thousands of such soldiers whose dismembered bodies were brought in closed coffins to their miserable village huts some of which were not big enough  to accommodate those coffins? Have they ever visited an injured soldier in hospital and shared his pain?  Luckily, most of them do not read the newspapers written in the language of the Casandra types. If they did, perhaps these Cassandras may have to rush for police protection.

1. Let us agree since they were paid salaries they jolly well die in war. In the 1818 Rebellion of Uva thousands of our people died in their fight and lost all their young sons, cattle, food crops and other devastation by the British. They fought in an effort to take back their country that they ceded to the British I their desperation. Did they fight and lose their lives families and everything, because they were paid to do so by the Cassandra types of then?

She then goes on to say,”Secondly and most importantly, they cannot and should not threaten persons who are making decisions on account of the posts they hold. Here it is Dr. Deepika Udagama, Chairperson of the Human Rights Commission, an excellent, prestigious academic who has proved herself in all the positions she has held: senior lecturer in the Faculty of Law, University of Colombo; Dean of the Faculty of Law, University of Peradeniya; and now Head of the HR Commission of Sri Lanka. She is a pioneer in creating awareness on the broad subject of human rights to a wide audience, particularly university students, initiating and creating as she did in the early 2000s, the Centre for the Study of Human Rights, which is thriving and now recognized worldwide. She is an excellent speaker and equally fluent in English and Sinhala. That is a mighty qualification. Academics of her caliber should not be treated with the slightest sign of disrespect. Doubly so in this case as she as a woman, and deserves more respect.”

In this instance, with all due respect to Dr. Deepika Udugama, I would ask, was she not paid a salary to do her job, as much as the soldiers to die in war? Is it not a job hazard in her job to become subject criticisms and threats? In this country even judges have been killed in their jobs of dispensing justice. Did not some of the soldiers too had obtained high qualifications in their own trade of  Military arts and have earned Medals of honour, some of them posthumously? They are not different from Dr. Udugama in their own profession. Thankfully, she too did not lose any of her family members or friends in the war. So she could not be sensitive to the anguish of the surviving soldiers who painfully and helplessly watch their colleagues die in the battle field. So are we so hardhearted that we would not leave some margin for our war heroes. some who may be even still suffering from PTSD whilst fighting for the salary they were paid to ensure the safety of such ungrateful as Cassandras?

We hope this does not in any way affect Dr Deepika Udagama, more so in hurting her feelings. She deserves respect from all Sri Lankans; she has earned it internationally.” Would Cassandra entertain similar feelings for our war survivors, who have returned home after having secured the territorial integrity of our country after fighting for over 30 years, where several international Militaries in the world have evinced interest to learn how they did that?

I wish to draw the attention of the Cassandra types to the attitudes of a another kind of soldier who fought many battles to uphold the honour of our country in the field of international cricket when he was honoured to be invited to deliver the prestigious Collin Cowdry oration at the Lords.

Having recollected during his speech the terrorist attack in Lahore, Sangakkara recounted an unforgettable experience he had with a Sri Lanka soldier back at home. Sangakkara told the audience: A week after our arrival in Colombo, from Pakistan, I was driving about town and was stopped at a checkpoint. A soldier politely inquired as to my health after the attack. I said I was fine and added that what they as soldiers experience every day we only experienced for a few minutes, but managed to grab all the news headlines. That soldier looked me in the eye and replied: “It is OK if I die because it is my job and I am ready for it. But you are a hero and if you were to die it would be a great loss for our country. I was taken aback. How can this man value his life less than mine? His sincerity was overwhelming. I felt humbled.

For them, avoiding bullets, shells, mines and grenades, was imperative for survival. This was an experience that I could not relate to. I had great sympathy and compassion for them. “This war affected the whole of our land in different ways. Families, usually from the lower economic classes, sacrificed their young men and women by the thousands in the service of Sri Lanka’s military.

“Even Colombo, a capital city that seemed far removed from the war’s front-line, was under siege by the terrorists using powerful vehicle and suicide bombs. Bombs in public places, targeting both civilians and political targets became an accepted risk of daily life in Sri Lanka. Parents, travelling to work by bus, would split up and travel separately so that if one of them died the other will return to tend to the family. Each and every Sri Lankan was touched by the brutality of that conflict. An experience with which I could draw parallels. That was until we toured Pakistan in 2009.”

That is how Cassandra, sensitive people of substance react in these situations. The difference is that it may be in his blood. His ancestors may have fought in the Uva Rebellion.

Sugath Samarasinghe

චාල්ස් එස් පෙරේරා විසිනි By Charles.S. Perera

මෛත්‍රිපාල  සිරිසේන ජනාධිපති  තුමනි ඔබ තරහෙන් ක්‍රෝධයෙන් පළිගැනීමේ චේතනාවෙන්  ගෙන යන වෛරී දේශපාලනය නතරකිරීමට කාලය එළඹ තිබේ. ඔබේ අග්‍රාමාත්‍ය වරයා විසින් අනිවාර්යෙන්ම විදේශිඛයන්ගේ සහායෙන් ලියු 19වන ව්‍යවස්ථා සංයෝජනයෙන් ජනාධිපතිවරයාගේ තනතුර අත්හිටවීමට ගත යුතු පියවරවල් සඳහන් කරතිබෙන අතර අග්‍රාමාත්‍ය වරයාගේ තනතුර අත්හිටවීමට ගතයුතු පියවරවල් සඳහන්කර නොමැත.

ඇත්තවශයෙන්ම ජනාධිපතිතුමනි ඔබ ඔබේ අග්‍රාමාත්‍ය වරයා ඔහුගේ අමෙර්කානු හා බටහිර හිතවතුන්ගේ උපදෙස් පරිදි ඔබ පිටුපස සිට කරන ක්‍රියාවන් ගැන ඔබ දන්නා දෙයක් නැත. 2015 ජනවාරි මස 8වනදා ඔබ ජනාධිපති  ධූරයට පත් ඌවාට පසු ශ්‍රී ලංකාව සීග්‍රයෙන් අගාදියට ඇදීයාම පටන්ගත්තේය. ඒ නිසා අද ලංකාව වැටී තිබෙන මැනුම්කල  නොහැකි දීර්ඝ ප්‍රපාතයෙන් ගොඩගෙන ඔබ මේ භාග්‍යමත් අතීත සිංහල මුතුන් මිත්තන්ගේ රටේ ජනාධිපති වන්නට  පෙර තිබු තත්වයට මේ රට නැවත ගෙන ඒම සුළුපටු කාර්යයක් නොවෙනවා ඇත.

එබැවින් ඔබේ විදේශික වන්දනාගමන් යාම අත්හිටුවා  අගාදියට වැටී තිබෙන, යහපාලනයට පෙර තිබු මේ භාග්‍යමත් රටේ  ඉතුරුවී තිබෙන යම් තැනක නැවතී, කොන්දක් තිබෙනවානම් එය කෙලින් කරගෙන ඔබ වටා  සිටින ඔබ ජනාධිපති පුටුවට උස්සා තියා ඔබේ නිවට නොන්ජල් කමෙන් ප්‍රයෝජන, ගෙන රට හුරා කාගෙන, මහා බැංකුව මංකොල්ලකාගෙන, සිංහල මහා ජාතිය විනාශකර, රටබෙදා විකුණනාගෙන,  ධන කුවෙරයන්වී උන්ගේ උපන් පෙදෙස්වල හොර සල්ලිවලින් හදාගත් මහා මන්දිර වල පදිංචියට යන්න මානබලන  දුෂ්ඨ අධම දේශපාලන නිවටයින් පන්නා දැමීමට  දැන්වත් ඉක්මන් ක්‍රියාපිලිවෙලක් සොයාගත යුතුය.

සිරිසේන ජනාධිපති  තුමනි, ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ තුමා ගේ  මහින්ද චින්තනය මෙන් රට දියුණුකිරීමට සුදුසු මාහැඟි දර්ශනීය  වැඩපිළිවෙලක් සකස් කර, අවුරුදු තිහක ත්‍රස්තවාදය නිමාකර, ලංකාව නිදහස ලබාගත්තාට පසුව සිටි  කිසිම අග්‍රාමාත්‍ය වරයෙකුට  හෝ ජනාධිපතිවරයකුට කල නොහැකිවූ විශාල දියුනුවක් කරා ශ්‍රී ලංකාව ගෙනයාමට හැකිවූ තරම් බලවත් දේශපාලන දර්ශනයක් ඔබට නැත.

ජනාධිපති තුමනි ඔබ දිග ඇරී ගිය දේශපාලන නුල්බෝලයක  පැටලී සිටියදී  යහපාලනය තවතවත් නොමග යවා ඇමෙරිකානු සී අයි ඒ වැඩපිළිවෙලක් අනුව ලංකාව විනාශකිරීමට  ගෙනයන  ඊනියා සංහිදියාව සඳහා කාර්ය භාරයක් ඉටු කරවාගැනීමට ලංකාවේ සිටින ඔවුන්ගේ එන් ජී ඔ ඒජන්තවරුන්ට  ඇමෙරිකාව ඩොලර් බිලියන ගනනාවක් ගෙවා ඇතිබව සඳහන්වී තිබේ.

අමෙරිකාව ලංකාව බෙදීම සඳහා ගෙන යන වෑයමේ අවශ්‍ය තාවයක් වූ  ලංකාවට අලුත් ව්‍යවස්ථාවක් සැදීම  සඳහා  යහපාලන ආණ්ඩුව  පෙලඹවීමට   ටී එන් ඒ  නායක සම්බන්තන් දේමල දේශපාලන උම්මත්තකයා සහභාගී කරවාගැනීමට  ඇමෙරිකානු තානාපති අතුල් කෙශප් සම්පන්දන් හමුවූ බවක්ද පසුගිය දවසක සිදුවුබව පත්‍රවල සඳහන් වී  තිබුනේය.

ඇමෙරිකාව හා බටහිර රටවල්  අපෙ රටට මෙතරම් හානි කරන්නේ ඈයි දැයි  ලංකාවේ ජනතාවෙන් බොහෝ දෙනෙක් නොදන්නවා ඇත. සමහරක් දෙනා මේ  විරුද්ධ පක්ෂය ගෙන යන බොරු ප්‍රචාරයක්යයිද සිතනවාද ඇත. මෙය මහජනතාවට පැහැදිලිව කියා දිය යුතුය.

 එනම්  ශ්‍රී ලංකාව දෙකඩ කිරීමෙන් අමෙරිකාවට පහසුවෙන්ම ලංකාව ඔවුන්ගේ අනසකට ගොදුරුකරගැනීමෙන්  චීනයට විරුද්ධ ඇමෙරිකානු නාවික  තොටුපලක්  ලංකාවේ සාදාගැනීමට ඉඩ ප්‍රස්තාව ලැබෙන හෙයින්ය අමෙරිකාව මෙතරම් දෙමළුන්ට සැලකිල්ලක් දක්වමින්  සංහිදියාව සඳහායි කියා   ශ්‍රී ලංකාව  බෙදීමේ වීයාපාරයක් ගෙනියන්නේ. ජනතාව මෙය හොදින් අවභෝදකරගත යුතුය. මෙය බොරුවක්නොවේ,  බොරු ප්‍රචාරයක්ද නොවේ.

 ඇමෙරිකානුවන්  සහ බටහිර රටවල් ශ්‍රී ලංකාවට තියා කොයියම් රටකටවත් ආදරයක්, කරුණාවක්, අනුකම්පාවක් ඇති එවුන් නොවෙ. මුන් තිරිසනුන්ටත් වැඩිය දරුණු හිතක් පපුවක් නැති අධර්මිස්ට, රටවල් වනසන මිනීමරුවෝ. මුන් ලිබියා, ඉරාකය, සිරියාව, ඇෆ්ඝනිස්තානය වැනි රටවල් බෝම්ඹ  දාල පොඩි පට්ටම් කරලා දහස් ගණන් මිනිස්සු මරලා විනාශකලා. මුන් කෙරිහි විශ්වාශයක් තියන්න බෑ.

මේ අපේ රට බෙදීමේ ඇමෙරිකානු ප්‍රයත්නයට  රනිල් අග්‍රාමාත්‍ය වරයා සහ මංගල සමරවීර  ගේ සහායද ඇමෙරිකාවට ලැබෙනු ඇත.  උතුරේ සහ නැගෙනහිර යුද කඳවුරු අහක් කරගැනීම හා  අයිතිකරුවන් යයි  කියාගන්නා  තෝරාගත් දෙමළුන්ට යුද හමුදාව ලබාගත් ඉඩම් ආපසු පැවරීමත් මේ රට දෙකඩ කිරීමේ ප්‍රත්නයේ තවත් වැඩ කොටසක්ය.

මේවා ඉතා සුක්ෂමව කරගෙන යනබැවින්  මේ කරුණු ඔප්පුකර පෙන්වීමට සාක්ෂි නොමැත. නමුත් දෙමල දයස් පොරාවත් ඇමෙරිකාව හා බටහිර රටවලුත් ඔවුන් ගේ උත්සාහයෙන් ගෙනා උන්ගේ රුකඩ යහපාලන ආණ්ඩුව පවතින කාලය අතරතුර ශ්‍රී ලංකාව දෙකඩකර විනාශකර දැමීමට උන් ඉක්මන් වැඩකොටසක් කරගෙනයයි.

ජනාධිපති තුමනි ඔබ මේ මත්ද්‍රව්‍ය ජාවරම්කරුවන් එල්ලාමරන්නට මහා ආන්දෝලනයක් කරගෙන ඔබේ හිත වෙන අතකට හරවාගෙන යද්දී ඔබේ පිටුපස ඇමෙරිකාවයි බටහිර රටවලුයි එක්වී බරපතල ලංකාවට හානිකර දේශපාලන ක්‍රියාවලියක් කරමින් සිටී.    ලංකාවේ වටිනා ආයතන රැසක් විකුනා දැමීමට ඔබේ අග්‍රාමාත්‍ය වරයා පොලොඹවාගෙන යනබවක් ඔබට නොපෙනේද නැතහොත් ඒවාට ඔබත් සම්බන්ධවී සිටිත්ද ?

මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම්කරුවන් හා මිනීමරුවන් එල්ලාදැමීමෙන් මත් ද්‍රව්‍ය ජාවාරම් කරුවන් වත් මිනීමරුවන්වත් අධයිර්ය කිරීමට එල්ලුම් ගහ හේතුවක්වෙන්ණේනම් නැත. ඒ සඳහා අවශ්‍ය වන්නේ වඩාත් කාර්යක්ෂමවත්  පොලිස් සේවයක් හා පුහුණුකරන ලද විශේෂ පොලිස් භට කාන්ඩායමක්ය.  අද තිබෙන පොලිස් හමුදාව අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ හා එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ දේශපාලන අතකොලුවක්ය.

දැන් නම් රනිල් සිරිසේන යුවල ගෙනගිය යහපාලනයේ  අදුරදර්ශී ක්‍රියාවන්  නිසා  ලංකාව විනාශයකරා යන ගමන නැවත්වීමට හැකියාවක් තිබෙන්නේ  ජනාධිපති සිරිසේන ලැබූ පදවියෙන් මත්වී අහස්යානවල පළමුවැනි පන්තියේ විදෙස් සංචාරයට  යාමට හුරු පුරුදුවී වැටී සිටින නින්දෙන් අවදිවී රනිල් වික්‍රමසිංහ   අග්‍රාමාත්‍යවරයා  ජනාධිපති බලයත් ඔහුඅතට පවරාගෙන  ලංකාව තවදුරටත් විනාශකිරීම නැවැත්වීමට  යම් වැඩ පිළිවෙලක් ඉක්මනට යෙදුවොත් පමණයි

ලංකාවේ දුප්පත් ජනතාවට නම් උවමනා යහපාලනය ට පයින්ගසා ඒ පාලක පැලන්තියම  එළවා දමා රට නැවතත් දියුණුකිරීමේ විධි මත් දර්ශනයක් ඇති ඥානවන්ත විශ්වාශය තැබීය හැකි පාලකයෙක් ලබා ගැනීමයි.

දැනටමත්  ජේනෙරාල් රෝබෙර්ට් බ්රවුන්  නැමැති  ඇමෙරිකානු හමුදා අණදෙන නිලධාරියෙක්  ලංකාවට පැමිණ යහපාලන ආණ්ඩුව දෙමලුත් සමග ගෙනයන  සංහිඳීයාව ක්‍රියාවලියට ප්‍රශංශා කර ඇත. මෙය සිරිසේන රනිල් දෙපලට ඔවුන් ගේ රට දෙකඩ කිරීමේ ප්‍රයර්තනයට මහත් ධය්ර්යයක් වනවා ඇති,

ඇමෙරිකාව හෝ බටහිර රටවල් ලංකාව දියුණුකිරීමට ආයෝජන ගෙනෙන්නේ නැත.  ඔවුන්ට උවමනාවන්නේ  ලංකාව දුප්පත් දෙකඩවූ ඔවුන්ගේ බලයට යටත් වූ රටක් කරවීමයි. ජනාධිපති තුමනි ඔබට මේ බව නොතේරෙන එක මහා පුදුමයකි.

 දෙවෙනි කොටස බලාපොරොත්තුවන්න…………

Dr Sudath Gunasekara  (SLAS Class 1) Retired Permanent  Secretary to Prime  Minister Mrs Sirimavo Bandaranaike

(Continued from 29.7.2018)

 Proposed model of Government

1 A Permanent Supreme National State Advisory Council (Uttariitara Jatika Rajya Anusasaka Mand as follows.

1The Mahanayaka Theros of Malwatta, Asgiriya, Amarapura and Ramanna Nikaya            4

Nayaka Thera of Kotte, Ruhunu, Rangiri, Dambulu, Uva Wanavasi Sects                             4

11Two eminent scholarly monks nominated by the 7 Mahanayaka Theras                           2

111 The three Religious leaders of Catholic, Hindu and Islam                                                  3

1V President Uttara Mantrana Sabha                                                                                           1

V Speaker Jatika Rajya Sabha                                                                                                         1

V1 Attorney General                                                                                                                       1

V11 Head of the Public Service (Secretary to the Treasury)*                                                   1

Total                                                                17

Except those under 11 all others will be ex-officio.

This Council will restore the traditional power of the Sangha in the Sri Lankan State.

*(The Secretary to the Treasury like in the Civil Service days should be the most senior and competent Public Servant from the Sri Lanka State Administrative Service. SLSAS should also be fully upgraded and reorganized to the level of the Premier Public Service and the steel frame of the machinery of the State)

The S N A C will be a non-political Supreme National Advisory Council that stands above all state institutions and individuals in the country by tradition and convention in time to come. It is an independent National Institution set up by Law/convention primarily to advise the State and to protect and safeguard national interest of the country and welfare of its people. It is expected that this Council will act as the guardian god to protect this country and the nation and the wellbeing of its subjects. This Council is to be formally appointed by the Head of the State, the Lakisuru/President of the Republic. The need for such a nonpolitical Supreme Council is stressed in the light of discriminations made by all politicians against the Sinhala nation since 1948 by going after minority votes. This type of mechanism is the need of the day as we have learnt enough lessons for the past 70 years by leaving everything in the hands of the politicians. All politicians right from the President downwards to the village council level should be stripped off of their excessive powers and make them true servants of the people

The functions of this council are enumerated under sec 5 in the Siya Panatha (see part 11 of the Mahanuwara Charter 2018.

Permanent National Planning Council ( Nitya Jatika Salesum Mandalayak)

It is also proposed that we also set up a Permanent National Planning Council consisting of 10 or 15 eminent persons in fields like Economics, Management, Administration, Finance, Agriculture, Environment, Industries, Medicine, Engineering, Technology, Education, Trade and Commerce, History and Culture of this country etc, to prepare the overall National Plan so that politicians will have only to implement national policies after they get elected. This Council will operate directly under the Head of the State.

Every plan prepared by this Council has to be formally approved by the legislature and the President of the Republic in consultation with the Supreme National Advisory Council

Structure of the State

1 A Strong Central Government   with an Executive President (to be called Lakisuru/Janapathi)

1 The President shall be elected by all the people in the country

The President of the Republic of Sinhale shall be elected by all the people. He will be the Head of the State, the Government and the Commander in Chief of the Armed Forces

The Selection and election of the President

It is proposed that THREE names of outstanding personalities be nominated as candidates by the Supreme National Advisory council to the Election Commission so that people also could have a wide choice. Selection could be made on public nomination or application by a candidate

After nomination is made and the approval of the Supreme Advisory Council, the Election Commission will arrange for three Public debates for the candidates over the TV to enable the people to select the best person. The aggregate of all votes received by a candidate should exceed 50 percent of the valid votes poled for him to be declared elected as the President. If no one gets 50 % then the third will be eliminated   and        a              second election be held to elect the President.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    Persons nominated for the post of President should be of unblemished character, over 40 years of age and who have rendered a distinguished service to the country in any field like Law, Politics, Administration, Academia, Science, Finance, Agriculture, Technology and Industry, Trade and Commerce  and Culture or any other professional field. He should be a proven National Figure acceptable to all at Home.

Only a Sinhalese Buddhist shall be nominated for this position. That was the inalienable tradition that has come down the ages. The Election will be conducted by the Election Commission and upon election the Lakisuru shall take a public oath at the Sri Dalada Maligawa in Senkadagala Nuwara in front of the Supreme National Advisory Council affirming that he will protect the country and its people and the Sambuddha Sasana as it was done in the past and promises to make the country a peaceful, prosperous and righteous land for the good of all he subjects of this Republic.

His term of office shall be 5 years. He should not run for office for more than two consecutive terms unless the whole country wants him back.

The President will not hold any portfolio but he will preside over the Amatya Mandalaya (Cabinet)

Prime Minister ( Agramatya)

An Electoral College consisting of the 18 Chairmen of the 18 Executive Committees as stated below will elect the most suitable person among them as the Prime Minister. The Prime Minister should be appointed from the Pahala Mantrana Sabhava.  He shall be formally appointed as the Prime Minister by the President of the Republic thereafter, with the concurrence of the Supreme National Advisory Council. The Prime Minister shall be in charge of the subjects of National Security, External Affairs, National Planning, Plan implementation and Buddha Sasana

The Jatika Rajya Sabha (JRS)

(Jatika Rajya Sabha (Parliament) shall consists of The President, Pahala Mantrana Sabha (PMS) and  Uttara Mantrana Sabha (UMS)

Rajya Sabha consisting of the two Houses shall be the supreme Legislative body in the country. Its legislative power is in-alienable.

The Pahala Mantraan Sabhava (PMS)

It will have 152 Members (140 elected to represent the 28 Districts at 5 Members per District and another 12 nominated to represent unrepresented sections of the society Eg, professionals and underprivileged sections  of the Society. The 28 Districts are to be set up under the Tun Rata Sabha system as given below.

The 12 nominated members will be appointed by the President on the recommendation of the Prime Minister with the concurrence of the Supreme National Advisory Council.

The Jatika Rajya Sabha will get the Jatika Rajya Sabha Nayaka and Niyogya nayaka (Speaker or Chairman and the Deputy Speaker /Niyogya sabhapathi) elected at its first meeting

When two members get elected as the Speaker and Deputy the balance 150 will form in to 15 Executive Committees. Each Committee will then elect one member as its Chairman and another as Deputy Chairman.

Where a Committee is unable to elect its Chairman and the vice Chairman the President, in consultation with the Speaker of the House will nominate Members from among the members of the Committees to be Chairman and his Deputy.

Uttara Mantarana Sabha,UMS (Senate)

There shall be a Senate of 36 members; 28 elected representing the 28 districts, and 8 nominated to represent eminent persons who have rendered a distinguished service to the nation in different fields such as Politics, Administration, Finance, Science, Education, Arts and Literature, Business & Commerce and Agriculture or any other field. Ethnicity and defeated candidates at elections should never be considered for these appointments. UMS will also have 3 Executive committees a with 3 Chairmen elected by them.

The 28 Senators shall be elected by each District at the General Election conducted for the election of Rajya Sabha and Rata Sabha Members by introducing a separate ballet paper giving three names for each District to be elected as Senators for the people to have a wider choice

The nomination for the Senate should be for the whole District and not for an electorate as in the case of a JRS or Rata Sabha (RS) Member. The one who gets the highest number of votes will be declared the Senator for that District as there is only one place for a District in the senate. If he resigns or dies the second candidate will succeed as the UMSember

Qualifications for one to be nominated and the process of selection and election will be the same as for a Member of the Jatika Rajya Sabha or Rata Sabha, the only exception is that they should be men and women of higher attainments than the others and shall be over 35 years of age.

At the first meeting of the new Jatika Rajya Sabha it will elect the Sabhanayaka (Speaker), the Deputy, the Committees and the Chairmen of Committees after the conclusion of the General Election. Thereafter the Members of the Rajya Sabha will form in to the 15 Executive Committees and each Committee will elect its Chairman.

The UMS will also elect the Chairmen of the UMS and set up the Committees and elect their Chairmen  at its first meeting

The President will then formally appoint the Chairmen of Executive Committees of the Jatika Raj Sabha and the UMM as Ministers.  The Committee Chairmen will thereafter elect one from among them as the Prime Minister.  The President then will formally appoint the Prime Minister and other Committee Chairmen as Ministers. Three Ministers including the Minister of Justice should be from the UMS.  No Minister or Deputy shall be removed by the President unless that Committee makes a request in writing from the President for reasons such as misconduct, insolvency, failure to perform his duties due to illness, misbehavior, breach of trust or finding guilty by a court of law etc.

This will remove the arbitrary powers of the President in appointing and removing Ministers and Deputies at his will to suit his private agenda like a despot, as it is done today and make the process more democratic and also allow the Ministers to work independently as representatives of the people, answerable to them instead of the President. Under the present system not only the Ministers and Deputies but all MPP and even the organizers have become virtual hostages in the hands of the President or Party Leader. So much so it has boiled down to a one man show- a virtual dictatorship. The proposed arrangement is expected to restore democracy and Yahapalanaya in its true sense once again in this country unlike today.

Terms of office of Jatika Rajya Sabha shall be 5 years starting on 15th of May immediately following the General Election that should be conducted in the first week of May.

The Amatya Mandalaya (Cabinet)

There shall be an Amatya Mandalaya of 19 (18 Ministers and the President of the Republic), 15 from the JRS and 3 from the Uttara Mantri Mandalaya. The UMM will also have three Executive Committees with three chairmen who will be appointed as Ministers. All the Chairmen of the Committees will function as the Cabinet presided over by the President but the President shall not hold any Ministry. Of the 18 Ministers three shall be selected from the Uttara Mantri Mandalaya and one of them shall be the Minister of Justice. The 15 Committees will be named on a functional basis like Agriculture, Industries, Finance & Public Administration & Home Affairs, Justice, Health and social Service, Education, Lands and Irrigation, Trade and commerce, Public Works, Cultural Affairs, Foreign Affairs, Defense, Shipping and Aviation, Telecommunications, Information & Media etc. Only functionally related subjects should be allocated to each ministry.

Machinery of Governance

The present system of Government departments, corporations and statutory bodies will continue to function after scrapping all superficial and redundant ones to maintain economy of governance. Subjects like Law and order, National Security and defense, Foreign Affairs, External trade, Fiscal and Monetary policy, National Planning and all other National level policies like Agriculture, Industries, Health and EducationA covering the whole Island shall be handled by the Central Government.

Sovereignty

Sovereignty of the people will rest with the people and it will be exercised by The President, Rajya Sabha and the Judiciary, and by the People at a referendum. The legislative powers of the Rajya Sabha shall be in-alienable

Government will execute its policies and Programmes at different levels through central government Departments, Disa Lekam Karyala (District Secretariats), Upadisapathi Karyala (Divisional Secretariats) and Gampati Karyala  and Rata Sabhas, Disa Sabhas, Upadisa Sabhas and Gam Sabha and Nagara Sabhas  at each level as people’s Councils dealing with Governance.

The Central government Officials at each level will function as the ex-officio Chairmen of the District and Divisional and Grama level Government institutions. For example the District Secretary of a District will be the Chairman of the Disa Sabha. Same principle will apply at Divisional level where the Divisional Secretary will preside over Upa Disa Sabha meetings, ending up with the Gampathi who will preside over the Gam Sabha at the village level. This of cause will be different from the elected Gamsabha where a elected Gamsabha member elected as Chairman will preside.

The Head of the District Secretariat should be named as District Secretary and Disapathi and he should be concurrently designated as Additional Secretary for all central Government Ministries. The term Government Agent should be removed from the vocabulary as they no longer perform their functions as an agent of a colonial Government. Similarly the designation of the GS should also be changed as Gampathi/Grama Lekam, so that there will be a meaningful and functional correlation between the three levels.

All these Government Institutions and Councils must be administered by professional Public Servants recruited through open competitive examinations where meritocracy shall be the hallmark.

When District and Divisional Sabhas are presided over by State officials as the agent of the central Government the quality as well as the efficiency of delivery of services and good governance will also increase as the decisions at these meeting will be more objective and not be politically biased, as it always happen when these meetings are presided over by politicians. This will also lead to better democracy. This arrangement will enhance the sovereignty of the people while at the same time strengthening independence and quality and efficiency of delivery of services by State officers at the same time.

(To be continued)

Janaka Perera

Every year local NGOs, human rights groups, the so-called international community, the pro-separatist Tamil Diaspora and other do-gooders never fail to remember the victims of ‘Black July’ 1983  in which many innocent Tamils were massacred and their property destroyed by mainly ruling party goons and other thugs taking advantage of the situation to loot, commit mayhem and murder, all of which tarnished Sri Lanka’s global image for decades and made the Sinhala people in general the culprits.

Remembering the victims is well and good.

However the bleeding hearts weeping over this bloody rioting conveniently forget the incident which sparked off the senseless violence.  The so-called yahapalana government too seems to have forgotten the 13 soldiers who died in the terrorist ambush.

It was the first time the Sri Lankan Army personnel gave their lives, resisting the attempts of the LTTE – which the FBI called the most dangerous terrorist group – (Taming the Tamil Tigers) to bisect the country. Thirteen soldiers of Patrol Bravo 44 under 2^nd Lieutenant A.P.N.C. De S. Vass Gunawardena fought with great courage and bravery despite being taken unawares. (A. P. N. C. De S. Vaas Gunawardene

Taming the Tamil Tigers
From Here in the U.S. 

A woman fighter of the Tamil Tigers takes a shooting position in Sri Lanka in July 2007. AP Photo.

01/10/08

As terrorist groups go, it has quite a résumé:

• Perfected the use of suicide bombers;
• Invented the suicide belt;
• Pioneered the use of women in suicide attacks;
• Murdered some 4,000 people in the past two years alone; and
• Assassinated two world leaders—the only terrorist organization to do so.

https://archives.fbi.gov/archives/news/stories/2008/january/tamil_tigers011008

A. P. N. C. De S. Vaas Gunawardene

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to navigationJump to search

hideThis article has multiple issues. Please help improve it or discuss these issues on the talk page. (Learn how and when to remove these template messages) The topic of this article may not meet Wikipedia’s notability guideline for biographies. (June 2016) This article needs additional citations for verification. (June 2016)

Vaas Gunawardene  †
Born	October 13, 1961
Died	July 23, 1983 (aged 21) Thirunelveli, Jaffna Peninsula
Allegiance	Sri Lanka
Service/branch	Sri Lanka Army
Years of service	1980–1983
Rank	Second Lieutenant
Unit	Sri Lanka Light Infantry
Commands held	Four Four Bravo patrol
Battles/wars	Sri Lankan Civil War

Second Lieutenant A.P.N.C. De Vaas Gunawardene, SLLI was a Sri Lankan Army officer who commanded the ill-fated Four Four Bravo patrol that was ambushed by the LTTE July 23, 1983. This incident sparked the Black July riots and is considered to be the start of the Sri Lankan Civil War.^[1][2][3]

Contents

• 1Education and Military career
• 2Ambush
• 3References
• 4External links

Education and Military career

https://en.wikipedia.org/wiki/A._P._N._C._De_S._Vaas_Gunawardene

No, it’s not al Qaeda or Hezbollah or even HAMAS. The group is called the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) or the Tamil Tigers for short.

Needless to say, the Tamil Tigers are among the most dangerous and deadly extremists in the world. For more than three decades, the group has launched a campaign of violence and bloodshed in Sri Lanka, the island republic off the southern coast of India.

Only one soldier Upali Perera (still living) survived with injuries. Altogether 13 were killed. He has given an interview on his experiences to the July 29 Suday Mawbima (රටම ගිනිබත් කළ කළු ජූලියට මුල් වූ ප්‍රභාකරන්ගේ ප්‍රහාරයෙන් දිවි බේරාගත් උපාලි – Mawbima.lk) 

http://www.mawbima.lk/print20180101MB20181230.php?id=17564

රටම ගිනිබත් කළ කළු ජූලියට මුල් වූ ප්‍රභාකරන්ගේ ප්‍රහාරයෙන් දිවි බේරාගත් උපාලි

To those who remember only the July 1983 riots history riots Sri Lanka’s history begins only 1948. They never go to the roots of Sinhala-Tamil communal violence which began with the likes of G.G. Ponnambalam and S.J.V. Chelvanayakam, even before independence.

These ‘reconciliation’ pundits also ignore the massacres LTTE committed for nearly 30 years since 1983 and rival Tamil politicians and militants they assassinated during these three decades.

Second Lieutenant A.P.N.C. De Vaas Gunawardene and twelve other Army personnel were brutally killed in an ambush of the ill-fated Four Four Bravo patrol by the LTTE at Tinneveli on July 23, 1983.

They were innocent of any crime and were only performing their professional and military duties while engaging in routine Patrol of the districts of Jaffna for reasons of security.

Unfortunately there is no remembrance of these brave soldiers who died fighting purely in self – defense. While the biased media are full of stories of the events that followed the incident of July 23, 1983, no English language newspaper has thought it fit to give space and detailed accounts of the last stand of the 13 Sinhalese soldiers who died valiantly as a result of a cowardly ambush.

A. P. N. C. De S. Vaas Gunawardene

From Wikipedia, the free encyclopedia

https://en.wikipedia.org/wiki/A._P._N._C._De_S._Vaas_Gunawardene

Chandre Dharmawardana, Canada.

There are always intermittent reports and circulation of petitions about the loss of bee populations, butterfly populations, fire-fly populations etc and evident environmental damage. These reports are never accompanied by entomological surveys of insect populations and other relevant data.

Instead, it will claim that the reader in his/her childhood days saw many butterflies, bees and fireflies, while today this is not the case. Of course, many people who had a rural childhood live today in crowded urban jungles enmeshed with roads choked with traffic. Why would they expect to see butterflies in a concrete jungle?

According to a comprehensive review article by Prof. David Goulson (Fellow of the Royal Society and Professor at the University of Cambridge), and his colleagues,  the honey bee populations in the world have INCREASED by 40% over the last decade.

See the research article in the famous journal “Science”, published by the American Association for the Advancement of Science:

Science. 2015 Mar 27;347(6229):1255957.

What has decreased is the population of WILD BEES. Some species of butterflies (e.g., Monarch butterfly) have also decreased due to the removal of specific flowering plants (Milkweed or “Varaa” in Sinhala) due to urbanization and cutting down of forest.

1. This loss of wild bees is mostly due to LOSS of HABITAT due to people felling forests and building houses and roads. This reduces the amount of forest and bush available for wild bees, butterflies  and indeed all flora and fauna. Even the elephant population in the Sinharaja has now been reduced to just two elephants – this is NOT due to glyphosate or pesticide use.

Haphazard urbanization should be stopped, and the existing Forests must be preserved and forest cover MUST BE increased. Roads passing through forest reserves must NOT be build. Much of waste farmland should be returned to forest instead of dredging and building houses. But even the Wilpattu has been razed for building human habitations, ostensibly for “war-displaced Muslims”.

2. Furthermore, human populations and urbanization help the growth of parasites which harm bees. The noxious fumes from motor vehicules, diesel engines, farm tractors, electronic and mining industries, coal-power plants etc., burning of garbage, increased particulate dust are  vital factors producing extreme environmental stress on bees and butterflies.
3. The excessive use of pesticides has also been mentioned, but The chief entomologist of the primary agricultural Research institute in Britain (Rothamstead Research Inst.) has stated that there is no clear evidence that no-necotinoids are a cause of wild-bee decline.

Glyphosate acts on  green plants, and have no direct impact on fauna, insects and other zoo-species. In fact it is known to encourage the growth of soil microbes, earthworms etc. Its impact is only on plant-species as the mode of action of glyphosate is to interfere with photosynthesis (i.e., living species having chlorophyll). Bees don’t have chlorophyll and are unaffected  by glyphosate.

Such herbicides are used to control weeds and this may lead to a reduction of some weeds useful to wild bees. But usual planted species (e.g., tomatoes, tea bushes) also provide flowers that are valuable to wild bees and so there is a compensating effect as long as flowering plants are used in farmlands which often tend to be mono-cultures (e.g., vast extensions of corn fields).

Plantations which are mono-cultures are not ecologically balanced.

Most knowledgeable farmers  inter-space their crops with strips of flowering plants, herbs, legumes  etc.,  to help desirable insect populations and soil microbes.

Many of the so-called environmental groups  are unwitting instruments in the hands of certain neo-liberal advocacy groups. They are  targeting our

food supply because of their hidden agenda to push forward “organic food” and reduce the world food supply and diminish the world population by starving out the third world.

They have ignore the items 1 and 2 which threaten wild-bee populations. Instead, they have concentrated ONLY on herbicides like glyphosate that have NO direct effect on bees, while the indirect effects are utterly negligible compared to items 1 and 2. They nearly succeeded in banning glyphosate in Sri lanka even though 192 of the 195 countries in the world fully approve of the use of glyphosate in agriculture.

So banning glyphosate or (neo-nicotinides used for eliminating mealy bugs in potatoes and such crops) will NOT eliminate the primary cause of the decline of wild bees, butterflies and other useful WILD insects.

Moving away from potato and meat diets, and moving to rice diets and vegetarianism, together with a sharp reduction in the use of fossil-fuel based motor vehicules, and stopping sprawling urbanization, stabilization of the rising human population are essential to saving the threatened environment as well as its threatened insect populations.

The reason why rice diets are preferred to potato diets is explained in my most recent research article on the implications of the use of fertilizers on

the health of water, soil, and the food supply.

Environmental Geochemistry and Health: June 2018

Fertilizer usage and cadmium in soils, crops and food

https://link.springer.com/article/10.1007%2Fs10653-018-0140-x

Chandre Dharmawardana, Canada.

[You may circulate this to any one interested, or use it on face book and other social media.]

On Saturday, July 28, 2018 8:25 PM, sunil vijaya <sv56cool@gmail.com> wrote:

Ananda Chandrapala

Lot of controversy surrounds the the selection of a presidential  candidate for the forthcoming Presidential   election from the Major political  parties. President Maithreepala Sirisena declared that he will not contest for another term when he assumed duties as the new president. Hence, SLFP is still not sure about their candidate. Prim Minister Ranil  Wickremasingha is having lot of problems from his back benchers who are not happy about his leadership which is marred by lot of defeats.

United Front Alliance is not sure about the  candidacy of Mahinda Rajapaksa because of legal restrictions. Hence several names have come up as potential candidates.  Among them are Chamal, Basil, and Gotabhaya Rajapaksas.

Members of the alliance are also prepared to support any candidates picked by Malinda Rajapaksa. In this article it is attempted to caution the Alliance about the selection of a Presidential candidate as any short sighted selection can spell disaster for the victory of the Alliance.

Selection of basil Rajapaksa will not be a good move under any circumstances as it was believed that his activities were  partly responsible for the defeat of Mahinda Rajapksa.

On the other hand it will provide a trump card to opposition parties for using it against the Alliance to their advantage.

Chamal Rajapaksa is not a very popular figure and he has yet to prove his capabilities.

Even though Gotabhaya Rajapaksa is very popular, he is a novice to politics and his dual citizenship will pose problems for his candidacy. Even the opposition will try to ensure that it will act as an impediment for his candidacy.

There appears to be differences of opinion among the high ranks of the Alliance about their selection.

Picking up of  a  Rajapaksa will also provide an opportunity to the opposition parties to  criticise the Alliance being a Rajapaksa family affair as they are doing now.

However, three is a definite solution which has been quite often overlooked by the members of the Alliance. I strongly believe that a solution is found in professor G.L.Pieris who is the president of the Alliance.

He is a very senior politician with lot experience behind him and one of the  most knowledgeable persons in the parliament.

His educational background and intellectual capacity is unparalleled by any of the present day politicians. He commands international respect and as Minister of Defence of the Malinda Rajapaksa regime he did quite a lot to uphold the integrity of Sri Lanka.

He also commands the respect of the Alliance. Hence, I don’t see any reason for the high ranking officers of the Alliance to oppose his candidacy.

Considering the other possible candidates of the major opposition parties he is the most suitable person to become the president.  at this critical juncture it is advisable to select him as the Presidential candidate of the United front Alliance without jeopardising the golden opportunity  available for it to win the election.

I am sure that Malinda rajapaksa will also not hesitate to nominate him. As  a  respect for the Rajapaksa family for what they have done to the country it is crucial to select a member of the Rajapaksa family as the Prime Minister of the country in the event of Mahinda Rajapaksa not being able to contest.

කීර්ති රත්නායක විසිනි

ධර්මයට අනුව කර්ම කරන්නෙක් හෝ විපාක වි‍ඳින්නෙක් නැත. කර්මය කරන කෙනෙකු නොමැති කල කර්මය පල දෙන්නේ කාටද? ගොනෙකු නොමැති නම් කරත්තය යන්නේ කවරෙකු පසුපසද? පුද්ගල ක්‍රියාකාරකම් සිදුවන්නේ සිතුවිලි අනුවය, සිතුවිලි අනුව ක්‍රියා සිදුවෙයි, ක්‍රියාවන් අනුව විඳීම සිදුවෙයි. කර්මයෝ විසින් විපාකයෝ ‍රැස් කරයි , විපාකයෝ විසින් කර්ම ගෙන එයි. බයිබලයේ එන අකීකරු පුත්‍රයාගේ කථාව අකාලික මාර්ගෝපදේශනයන්ය, වඩා වැදගත් වන්නේ රැළේ පිළිවෙලට යන බැටළු පැටවා ගැන සෙවීම නොව කණ්ඩායමෙන් පිට ගිය එකා ගැන සෙවීම ය.

බෞද්ධ දර්ශනය අනුව සන්සාරය යනු භවයෙන් භවයට ගමන් ගන්නා කාල යාත්‍රාවක් නොව එක් චිත්තක්ෂනයකි. සන්සාරය යනු මේ මොහොත ය. හිතක් නිරුද්ධ වී අලුත් සිතක් ඉපදෙන විට පූර්ව කිසිවෙකු එහි නැත. අවිද්‍යාවේ ගිලී සිටින සත්වයාගේ ස්වභාවය අල්ලා ගැනීමයි . කෙනෙකුගෙන් වරදක් සිදු වුව හොත් වාඩුව ගැනීමට සිත්හි තැන්පත් කර තබා ගනියි , අතීතයේ වර්තමානයේ අනාගතයේ ඔහු හා ගැටෙමින් සැරිසරයි. දිව පිනවන රසක් දැනුන හොත් එය සිතෙහි ගබඩා කර තබා ගනියි, රසය එසේ අල්ලා ගන්නේ ඉදිරියේදී තව තවත් රස විඳීමටය. ඇලීම ගැටීම නිසා කාලය ගොඩ නැගෙයි . ඇලීමට, ගැටීමට, රස විඳිමට කෙනෙකු ඇතැයි සිත් වෙයි. මම කියා පුද්ගලයෙකු ඇතැයි සිතෙයි. කාලය නැමති මායාවට මමත්වය එකතු කොට ජීවිතය ගොඩනගයි.

ගැටලුවට  සම්භූත හේතු  එලෙසම පවතිද්දී ඵලය සමග ගේම ඉල්ලීම නිරර්ථකය 

සත්වයා තුල මම නොහොත් ආත්ම දෘෂ්ඨිය කිඳා බැස ඇත. මමත්වය යනු මම” යන අදහස පමනක් නොවේ. මමත්වය යනු නැති ලෝක ස්වභාවයක් පවතින ලෙස දැකීමයි. ආත්ම දෘෂ්ඨියටත් අනාත්ම දෘෂ්ඨියටත් වෙනස් දෘෂ්ඨියක් පවතියි. හේතු ඵලවාදය යනු එයයි. හේතූන් ගැලපිලා බැඳුනු කල ඒ හා බැඳුනු උපතක් හට ගනියි, හේතූන් නොමැති වූ කල එය නැතුව යයි. එහෙයින් යම් දෙයක් ස්ථිරව පවතිනවා යයි කිව නොහැක , නොපවතිනවා යයිද කිව නොහැක. හේතුන් ගැලපිලා බැඳුනු කල යම් දෙයක් ඇතැයි දිස්වෙයි, වැටහෙයි, දැනෙයි. පඨවි, ආපෝ, තේජෝ, වායු යන ගති ලක්ෂණ ගැලපිලා බැඳුනු කල භෞතික රූපයක් හට ගනියි. අතීත කර්ම ඵල ගැලපී බැඳුනු කල කෙනෙකුගේ කර්මජ රූපය සැකසෙයි. විඳීම විඳවීම ඒතුලින් පැමිනෙයි .

කර්මය හේතුව වෙයි, විඳීම විඳවීම ඵලය වෙයි. හේතුව නැති කිරීමෙන් ඵලය නැතිවෙයි. ඒ තුල විඳින්නෙකු හෝ විඳවන්නෙකු නොමැත.

කරුනු එසේ වූ කල්හි බෞද්ධ ඉගැන්වීම අනුව අතීත වරදකට දඬුවම් පැමිනවීම අතාර්තික ක්‍රියාදාමයකි. සිදුවිය යුත්තේ ඵලය සමග ගැටීම නොව හේතුව සොයා ඊට පිලියම යෙදීමය.

වර්තමාන සමාජයේ පවුල් සංස්ථාව යනු අපරාධ උගන්වන පෙර පාසැලය. සමාජය අපරාධ උගන්වන පාසැලකි. එහි පශ්චාත් උපාධිය හැදෑරීමට බන්ධනාගාරය වෙත යා  යුතුය.  මෙවන් දාමක ක්‍රියාවලියක  අවසානය ලෙස අපරාධකරුවෙකු බිහි වූ විට ප්‍රතිකර්ම කළ යුත්තේ ඵලය වෙත නොව හේතු මූලය වෙතය. අපරාධකරුවා එල්ලා මැරීමෙන් අත්වන යහපතක් නැත.

රජගෙදර වුවද  පැල්පත වුවද  උඩුයටිකුරු කළ හැකි දුරාචාරය 

වර්ථමානයේ බන්ධානාගාරගතව සිටින පුද්ගලයන්ගෙන් 60% ක් පමන ප්‍රමාණයක් හෙරොයින් සහ ඒ ආශ්‍රිත මත්ද්‍රව්‍ය  පිලිබඳව චෝදනා ලද වුන්ය . රජ ගෙදර වුවද පැලපතේ වුවද හෙරොයින් භාවිතා කරන සාමාජිකයෙකු සිටී නම් එහි බලපෑම සුලු ප‍ටු නොවේ. හෙරොයින් භාවිත කරන පුද්ගලයන්  අහිංසක නැත. නමුත් අසරණ පුද්ගල කොට්ඨාශයකි. හෙරොයින් භාවිතයෙන් අත්මිදීමට ඔවුන්ට උදව් අවශ්‍යය. ක‍ටුනායක ගුවන්තො‍ටුපල හන්දියේ ඇති ක්‍රීඩාංගනය අපට මතක් කර සිටින්නේ හෙරොයින් පිලිබඳ සංවේදී කථා පුවතකි . එම ක්‍රීඩාංගනය ඉදිකර ඇත්තේ හෙරොයින් නිසා අකාලයේ මිලිනව ගිය දේශපාලන ප්‍රබලකුගේ පුත්‍රයෙකු සිහිවීම පිනිසය.

රොඩ්රිගු දුතර්තේ සහ සිරිසේන

සිරිසේන ජනපති මත් ද්‍රව්‍ය ජාවරම්කරුවන්ට එරෙහිව මරණ දඬුවම පැමිනවීමට තීන්දු කළ විගස විශාල ප්‍රතිරෝධයක් ඔහු වෙත එල්ල වූයේය. එනමුත් නම ගිය ගහලයෙකු වන පිලිපීන ජනාධිපති රොඩ්රිගු දුතර්තේ, සිරිසේනගේ තීන්දුව අගය කළේය. දුතර්තේගේ මත් විරෝධී සටන ඔහු පිලිපීන ජනාධිපතිවරයා වීමෙන් පසු ඇරඹුණක් නොවේ. එහි අතීතය ඔහු 1998 පෙබරවාරි මින්දනාඕ දිවයිනේ දවාඕනම් නුවර පුරපති ලෙස දිව්රුම් දුන් දා දක්වා දිව යයි. එදා සිට අද දක්වා හෙරොයින් වලට ඇබ්බැහි වූවන් 5000 කට අධික ප්‍රමානයක් ඔහුගේ නියමයෙන් ඝාතනය කර ඇත. මෑතකදී රොයිටර්, නිව්යෝර්ක් ටයිම්ස් ඇතුලු පුවත් පත් ගණනාවක් වාර්තා කර තිබුනේ  දුතර්තේගේ මත් විරෝධී සටන අසාර්ථක බවය. දුතර්තේගේ දැලට හසුව අසරනයන් 5000 ක් පමන ඝාතනය වූවද ‍තෝරුන් මෝරුන් වැනි ජාවාරම්කරුවන් යහමින් කල් ගෙවන්නේය. ගණන් ඉලක්කම් සමග බොරු කළ නොහැක. දුතර්තේ විසින් එදා වේල කුඩ්ඩන් 5000 ක් පමන ඝාතනය කර ඇති නමුදු මහා පරිමාන ජාවාරම් කරුවන් ඝාතනය කර ඇත්තේ දෙදෙනෙකු පමනි . එයද දේශපාලන ආරවුලක් නිසා සිදු වූවක් බව කියැවෙයි. හේතු එක ලෙස පවතිද්දී ඵලය සමග ගැටීම් ගඟට ඉනි කැපීමකි.

අයිතිකරුවන් නැති හෙරොයින්

ලංකාවේ  කිලෝ ගණනින්  හෙරොයින් අසුවූ සෑම විටකම එහි අයිති  කරුවන් සොයා ගැනීමට පොලීසිය අසමත්ය. රාජපක්ෂ සමයේ  එස්.ටී.එෆ් එකෙන්  නිමල් ලංසාගේ නිවස වටලන විට ඔහුගේ ආරක්ෂාවට වහා දිව ගියේ මහින්ද ය. වෙලේ සුදා හිරේ ගියද ඔහුගේ ගෝඩ්ෆාදර් කුඩු දුමියාට ආරක්ෂක ආමාත්‍යංශයේ අධීක්ෂණ ඇමති ධූරයක් ලැබුනේය. එල්.ටී.ටී.ඊ පාලන කාලයේ බෙහෙතකට හෙරොයින් පොදක් නොවූ උතුරු නැගෙනහිර අද කුඩු වසංගතයකි. හෙරොයින් ආරක්ෂක අංශ සහ දේශපාලනය අතර ඇති අනොන්‍ය සබඳතාවය වටහා ගැනීමට මෙම පසුතලය ප්‍රමාණවත්ය. ලෝකයේ හෙරොයින් නිෂ්පාදනයෙන් 74 %කට දායක වන්නේ ඇෆ්ගනිස්ථානයයි.  ලාඕසය , වියට්නාමය මියන්මාරය 15% ක් පමන දායකත්වයක් ලබා දෙන්නේය. අමෙරිකාව විසින් රටවල් ආක්‍රමනය කරන ආරක්ෂා කරන  සමීකරණය මේ තුල දැක ගත හැක.

බන්ධනාගාර බුද්ධි අංශයේ වගකීම

1898 දී හෙරොයින් මුලින්ම නිෂ්පාදනය කළේ කුප්‍රකට රෝත්ස්චයිල්ඩ්ට අයත් වූ බේයර් සමාගම ය. රොත්ස්චයිල්ඩ්ගේ ඊනියා හරිත විප්ලවය මෙන්ම මෙයද මානව සංහතියට එරෙහිව දියත් වූ ව්‍යවසනයකි. නමුත් එය වෙනම ලිවිය යුතු මාතෘකාවකි . එදා පටන්  රහස් ඔත්තුසේවා , ආරක්ෂක අංශ සහ දේශපාලනඥයන් යනු  හෙරොයින් ජාලයේ ‍අසහාය රැකවලුන්ය. වැලිකඩ බන්ධනාගාරය යනු කුඩු බෙදා හරින ජාත්‍යන්තර මධ්‍යස්ථානයක් බව විශේෂ කාර්ය බලකායේ ජ්‍යෙෂ්ඨයෙකු පසුගියදා ප්‍රකාශ කළේය. සියල්ල මෙහෙයවනුයේ සෙලියුලර් දුරකථන මගින් බව කීවේය. බන්ධනාගාර නියාමකවරුන් මොවුන්ට අත්උදව් සපයන බවද කියා තිබුනි. මතට තිත තැබීමට කිසිවෙකුට අවැසි නම් මූලිකවම කළ යුත්තේ බන්ධනාගාර බුද්ධි අංශය ඉහල කාර්යක්ෂමතාවයකින් පවත්වාගෙන යාමය. ඕනෑම සෙලියුලර් දුරකථනයකට රහසේ සවන්දිය හැකි උපකරණ ඇ.ඩො 75000 සිට ඉහලට පහසුවෙන් මිලට ගත හැක. එමගින් හෙරොයින් ජාවාරමේ අල ගිය මුල ගිය සියලු තැන් හෙලිදරව් කරගැනීමට හැකිය.

එල්ලුම්ගස සේවය කරන්නේ කවුරුන්ටද?

බිම් මට්ටමේ හෙරොයින් ජාවාරම්කරුවන් එල්ලුම් ගස් යැවීම හරහා සිදුවන්නේ ගෝඩ්ෆාදර්ගේ ආරක්ෂාව සහතික වීම ය. එවන් ක්‍රියාදාමයක් හරහා මත් උවදුර මැඩලිය නොහැක. බිම් මට්ටමේ අපරාධකරුවන් ඝාතනය කිරීම හරහා සිදුවන්නේ මහ මොළ කරුවන් ආරක්ෂා වීම මිස අන් යමක් නොවේ. ඒ අනුව  එල්ලුම් ගස නිරතුරුව සේවය කරනු ඇත්තේ ඉහල ස්ථරයේ වැජඹෙන ජාවාරම් කරුවන්ගේ ආරක්ෂාව  වෙනුවෙනි. එදා වැලිකඩදී කඩු සොරකමේ ප‍්‍රධාන සැකකරු වූ හර්ෂ මංජු ශ‍්‍රී මනකීර්ති පෙරේරා වෙඩි තබා ඝාතනය කෙළේය. ඒ ක්‍රියාදාමයෙන් කඩු සොරකමේ මහ මොළ කරු වූ නාමල්ගේ ආරක්ෂාව තහවුරු විය. අපරාධ පි‍ටු දැකීමට අවැසි එකෙක් වෙත් නම් ඔහු කළ යුත්තේ වැරදි කරුවන් පුනරුත්ථාපනය කිරීමට පෙර නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතන සහ පුද්ගලයන් පුනරුත්ථාපනය කිරීමය. 

 ගල් යුගයේ අපි

බන්ධනාගාර පනතේ දක්වා ඇති ආකාරයට එක් සිරකරුවෙකු සඳහා දිග 8.6 x පළල 5.6 x උස 10 ඉඩක් වෙන් කළ යුතුය. බන්ධනාගාර පනත ප්‍රකාරව කොළඹ රිමාන්ඩ් බන්ධානාගාරයේ ‍රැඳවිය හැක්කේ සිරකරුවන් 260 පමණි. නමුත් මෙහි සිරකරුවන් 1300 කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් රඳවා සිටියි. ‍රැඳැවියන්ට රස පරීක්ෂක වාර්තාව එනතුරු අවුරුදු ගණන් බන්ධනාගාරයේ තැපීමට සිදුවන අවස්ථා එමටය. සිරකරුවන් ‍රැඳවීමේ විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදයක් නැත. මංකොල්ලකරුවන්, මිනීමරුවන්, කුඩ්ඩන් ඇතුළු සියල්ලන් එකට පැකැට් කරයි. සුද්දන් විසින් බන්ධනාගාර පනත හඳුන්වා දුන්නේ 1844 වර්ශයේදී ය. එනම් අදින් වර්ෂ 174 කර පෙර ය. 1844දී නිර්මාණය කළ සිරකරුවන්ගේ ඇඳුමට පාදක වූයේ එකල ගැමියන් භාවිතා කළ ඇඳුම්වල හැඩතලය. ඒ අනුව සිරකරුවන්ගේ නිල ඇඳුම වූයේ කම්බා රෙද්දකින් මැසූ බැනියමක් සහ කොට කලිසමකි. මෙම හම්පඩ ඇඳුම කිසිදු යාවත්කාලීන වීමකින් තොරව අද ද භාවිත කරයි. සිරකරුවන්ගේ ඇඳුමේ සිට මනෝමූල පුනරුත්ථාපනය දක්වා අප තවම සිටින්නේ ගල් යුගයේ ය.

ලංකාවේ බන්ධානාගාරවල බුද්ධි අංශ යනු විහිලු සපයන ආයතනයන් ය. මහජන මුදල් කබාසිනියා කරන සුදු අලින් ය. බොහෝ බුද්ධි අංශ සාමාජිකයන් පෞද්ගලික වාසි තකා තමන් බුද්ධි අංශයේ යයි පෙනී සිටියි. බුද්ධි අංශයේ අහවල් සර්ට යයි කියමින් හිරගෙදර මෝරුන්ගෙන් ගාන කැපීම  නිතර සිදුවෙයි. ලංකාවේ තත්වය එසේ වුවද ලෝකයේ දියුණු රටවල නවීන  තාක්ෂනික උපකරන වලින් යුත් ශූක්ෂතම බුද්ධි අංශය ස්ථාපිත කරන්නේ බන්ධනාගාර ආශ්‍රිතව ය. මක්නිසාදයත් සියලුම ක්ෂේත්‍ර වල කෙළ පැමිණි ගේම් කාරයින්  සිටින්නේ එහි නිසාය. හෙරොයින් පමනක් නොව ජාතික ආරක්ෂාව සමබන්ධ ගනුදෙනු පවා ඒ තුල සිදුවන්නේය. සාර්ථක බුද්ධි අංශයක් හේතුවෙන් සංවේදී බාහිර තොරතුරු හෙලිදරව් කර ගැනීම  පමණක් නොව අභ්‍යන්තර විනය ද  ආරක්ෂා වන්නේය. නීතියේ පාලනය ස්ථාපිත වන්නේය . පහත දැක්වෙන වාර්තාව මේ සමග අමුනන්නේ බුද්ධි අංශ යයි පිස්සු කෙලින ලංකාවේ ආයතනයන නිසි රාමුවක් තුලට ගෙන ඒමට මාර්ගෝපදේශනයක් ලෙසිනි 

බන්ධනාගාර  බුද්ධි අංශයේ කාර්ය භාරය –  (එක්සත් ජාතීන්ගේ අපරාධ සහ මත්ද්‍රව්‍ය නිවාරණ අංශයේ මාර්ගෝපදේශණයකි)

https://www.unodc.org/documents/justice-and-prison-reform/UNODC_Handbook_on_Dynamic_Security_and_Prison_Intelligence.pdf

කීර්ති රත්නායක විසිනි

ඉෂාරා ද සිල්වා, ඩබ්ලිව්. කේ. ප්‍රසාද් මංජු උපුටා ගැන්ම ජනබල

තෝරාගත් විශේෂිත ක්‍ෂේත්‍ර කිහිපයක් සඳහා අනු සංවිධාන ජාලයක් පිහිටුවීමට ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ තීරණය කරයි.
විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්, උපාධිධාරීන්, ගොවි, ධීවර, ව්‍යාපාරික,පෙරපාසල් ගුරුවරුන් ඇතුළු ක්‍ෂේත්‍ර කිහිපයක් ආවරණය වන පරිදි මෙම සංවිධාන ජාලය ස්ථාපිත කිරීමට නියමිතය.
ගොවි, ධීවර සහ උපාධිධාරී සංවිධාන ග්‍රාමීය මට්ටමේ සිට ජාතික මට්ටම දක්වා ගොඩනැංවේ. ව්‍යාපාරික පෙරමුණු ජාලය නගර සහ පළාත් පාලන බල ප්‍රදේශ මට්ටමිනුත් විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්ය සංගමය රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාලසියල්ලෙහිම ශාඛා සහිත ජාතික සංවිධානයක් ලෙසත් කඩිනම් වැඩපිළිවෙළක් ඔස්සේ ස්ථාපිත කිරීම අපේක්ෂාව බවද ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ ප්‍රකාශ කරයි.
හිටපු ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍ය බැසිල් රාජපක්ෂ මහතාගේ මෙහෙයවීමෙන් ස්ථාපිත කෙරෙන මෙම සංවිධාන ජාලයට අදාළ සාකච්ඡා වට කිහිපයක් පසුගිය දිනවලදී පවත්වා තිබේ. මෙම අනු සංවිධාන ජාලය මෙරට දේශපාලන පක්ෂයක් සතු විශාලතම අනු සංවිධාන ජාලය බවට ගොඩනංවන බව බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා මෙම සාකච්ඡාවලදී ප්‍රකාශ කර තිබේ.
වත්මන් ආණ්ඩුවේ අදූරදර්ශී පාලනය හේතුවෙන් සෑම ක්‍ෂේත්‍රයකින්ම බලාපොරොත්තු වූවාටත් වඩා වැඩි ඉල්ලුමක් පොහොට්ටුවේ අනු සංවිධාන ජාලය වෙත ලැබෙමින් පවතින බවද බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා මෙහිදී සඳහන් කර ඇත. මෙම සමස්ත ක්‍රියාවලිය ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිවරුන්ගේ නායකත්වයෙන් පළාත් සභා මන්ත්‍රිවරුන්ගේ සහ පළාත් පාලන නියෝජිතයන්ගේ මෙහෙයවීම යටතේ ස්ථාපිත කිරීමට බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා තීරණය කර තිබේ.

උපුටා ගැන්ම ජනබල

ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විසින් පසුගියදා විවෘත කරන ලද මොරගහක්නද ජලාශයට ඉතිරි වී තිබුනේ ජලය පිරවීම පමණක් යිය හිටපු ඇමති බැසිල් රාජපක්‍ෂ මහතා පවසයි.
පසුගිය රජය සමයේ මොරගහකන්ද ව්‍යාපෘතිය සදහා චීන හා කුවේට් ආධාර ලබා ගැනීමෙ තමන්ද ආර්ථික සංවර්ධන ඇමති ලෙස සම්බන්ධ වීමෙන් බව ඒ මහතා සදහන් කරයි.
රාජපක්‍ෂ මහතා මෙම අදහස් පල කරන ලද්දේ දැරණියගල ප‍්‍රදේශයේදී පැවති ජනහමුවක් අමතමිනි.